open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Делфт

**Делфт**,  *Delft*  — универзитный город и комунита в Нидерландах, провинция Южна Голландия. В днешной добѣ основна продукция — керамика, шпиритус, олеи, пеницилин, дрождѣ и обладунок.  
Делфтска технична универзита днесь еден з основных центрох розробкы высокых технологий.

## История
Делфт закладеный в року 1075 и достав статус города в року 1246. В року 1536 быв значно спустошеный пожаром, а в року 1654 — выбухом магазинох пушкового пороху. Делфт быв торговым центром в XVI. и XVII. сторочах и быв славный своев поливанов порцелановов и фаянсовов судинов, але быв вытѣсненый в торговли Роттердамом в XVIII. сторочу. В року 1842 ту была основана Кральовска Академия, днесь технична универзита, котра мала важну роль в ставбѣ каналох и регулованю рѣк.

## Вызнамны родаци
* Ян Вермеер (1632–1675), славный бароковый малярь
* Антони ван Левенгук (1632–1723), закладатель научной микроскопии и микробиологии

## Жерела и одказы
* 
* 

## Референции


Delft stadhuis.jpg|Радниця
Delft poorte.jpg|Выходна брама
Delft Oude Kerk 002.jpg|Турня старой церкви
TU Delft buildings.jpg|Технична универзита


Катеґорія:Населены пункты Нидерландох
Централны державы

**Централны державы** (; ; ; ) — военно-политичный блок в Европы под час Первой свѣтовой войны:
* 
* 
*  Османска империя
*  Болгарске царьство
Кральовство Италия

**Кральовство Италия** () — европска держава, штатне кральовство котра екзистовала с 17. марца 1861 по 2. юла 1946 под правленям Савойской династии. С 1921 была под владой фашистов.

## Історія
По смерти Віктора Еммануїла II у 1878 році престол взяв його сын Умберто I. Країна была конституційнов монархійов, де владу мав кабінет міністрів. Уряд підняв податкы, ввів мита и фактично заборонив вільну пресу. Через бідность люде масово еміґрували до США. У зовнішнюй політиці Італія в 1882 році уклала Потрійный союз из Німеччинов та Австро-Угорщинов. Італія колонізувала Сомалі та Еритрею, але програла войну з Ефіопійов. У 1900 році Умберто I быв убитый анархістом.

### «Золота доба» та Перша світова
У 1903–1914 роках премєр Джованні Джолітті підняв економіку: будували залізниці, розвивали авто- та суднобудування. Але розвивав ся лиш північ, а юг лишав ся бідным. У 1912 році Італія забрала у Турків Лівію. Коли зачепила ся Перша світова война, Італія спочатку была нейтральна, але в 1915 році перейшла на бік Антанти, обы получити Трієст и Трентіно. Перемога пришла лиш по вступу США у войну. У 1918 році австрійці капітулювали, а Італія дістала обіцяні землі.

### Прихід фашистів до влады
По войні жытя стало тяжкым, ціны рослы, а заводы захвачували робочі. У туй час Беніто Муссоліні створив рух «Бойовый Союз» (*Fascio di combattimento*). У 1921 році появилася Національна фашистська партія. 

1922 — «Похід на Рим», Муссоліні стає премєром (диктатором).

1929 — Латеранські угоды: созданя державы Ватікан у Римі.

### Друга світова та конець монархії
У 1939 році Італія підписала «Сталевый пакт» из Гітлером и захватила Албанію. У 1940 році вступила у другу світову войну. У 1943 році англо-американські війська высадили ся в Сицилії, Муссоліні скинули, а країна підписала перемиря. Война в Італії скінчила ся в 1945 році стратов Муссоліні. У 1946 році Умберто II оголосив про конець Королівства, а в 1947 році Італія офіційно стала республіков, утративши вшиткі колонії.
Катеґорія:Заниклы монархии Европы
Інґушскый язык

**Інґу́шскый язы́к** (, ) є северовыходокавказьскый язык, котрым бісїдують приближно 350 000 людей, знамых як Інґушы, в реґіонї, котрый обсягує російскы републікы Інґушетія, Чечня, Северна Осетія, як ай країны Турція, Казахстан, Йорданія, Сірія, Лібанон і далшы.

## Класіфікація
Інґушскый і чеченьскый язык вєдно з наськым языком творять нагорный конарь северовыходной кавказьской языковой родины. Меджі інґушскым і чеченьскым языком переважає пасівна двоязычность.

## Діалекты
Інґушскый язык ся нероздїлює на діалекты з вынятком ґаланчожского діалекту (Галай-Чӏож, Галайн-Чӏаж), котрый ся поважує за переходный меджі чеченьскым і інґушскым языком.

## Ґеоґрафічне розложіня
Інґушскый язык вжыває приближно 350 000–400 000 людей (2020) в Росії, передовшыткым в севернокавказьскых републіках Інґушетія, Северна Осетія і Чечня. Носителї того языка ся  перебывають ай в Казахстанї, Узбекістанї, Туркменістанї, Белґії, Норвеґії, Турції і Йорданії.

### Офіціалный статус
Інґушскый язык є вєдно з російскым языком урядным языком Інґушетії, федералного субєкту Росії.

## Писомна сістема
На зачатку 20. столїтя здобыв інґушскый язык писмо заложене на арабскім писмі. По Октобровій револуції быв за участи Заурбека Малсаґова выпрацованый проєкт алфавіта на основі латинікы (в роках 1923–1928 ся поужыває веце раз реформованый властный інґушскый алфавіт а в роках 1928–1938 сполочный чеченьско-інґушскый алфавіт).

Інґушскый алфавіт в роцї 1928: **A a, Æ æ, Ä ä, B b, C c, Č č, D d, E e, F f, G g, H h, Ꜧ ꜧ, I i, J j, K k, L l, M m, N n, Ņ ņ, O o, Ö ö, P p, Q q, R r, S s, Š š, T t, U u, Ü ü, V v, X x, X́ x́, Y y, Z z, Ž ž, Ch ch, Čh čh, Gh gh, Kh kh, Ph ph, Qh qh, Th th.**

В роцї 1938 быв алфавіт інґушского языка переложеный до кіріліцї.

*Сучасный інґушскый алфавіт*:

## Референції

## Бібліоґрафія
### Анґліцькы жрїдла

* 
* 
* 
* 

### Російскы жрїдла

* 
* 
* 

## Вонкашнї одказы

*Indigenous Language of the Caucasus (Ingush)
*Ingush Language Project at UC Berkeley
*University of Graz report 
*Russian-Ghalghaj (Ingush) vocabulary
*Ingush 100-word Swadesh list at the Global Lexicostatistical Database

Катеґорія:Языкы
Інґушскый язык
Катеґорія:Северовыходны кавказьскы языкы
Гімна Україны

**Гімна Україны** (), або **Іщі не вмерла Україны** () — штатный гімна Україны. Сам текст написаный поетом Павлом Чубиньскым в роцї 1862. Гімна быв покладеный на мелодію Михайла Вербицького в роцї 1863. В роцї 1917 быв штатным гімном УЛР. Быв знову приятый 15. януара 1992, а сам текст гімна быв приятый 6. марца 2003.

## Текст

* од року 2003
:Ще не вмерла України і слава, і воля,
:Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля.
:Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці.
:Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

:Душу й тіло ми положим за нашу свободу,
:І покажем, що ми, браття, козацького роду.

* до року 2003
:Ще не вмерла Україна, ні слава, ні воля,
:Ще нам, браття-українці, усміхнеться доля.
:Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці,
:Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

:Душу й тіло ми положим за нашу свободу,
:I покажем, що ми, браття, козацького роду.

:Станем браття, всі за волю, від Сяну до Дону,
:В ріднім краю панувати не дамо ні кому.
:Чорне море ще всміхнеться, дід Дніпро зрадіє,
:Ще на нашій Україні доленька наспіє.

:А завзяття, праця щира свого ще докаже,
:Ще ся волі в Україні піснь гучна розляже.
:За Карпати відіб'ється, згомонить степами,
:України слава стане поміж ворогами.

Катеґорія:Народны гимны
Гімна Польскы

**Гімна Польскы** або **Мазурек Домбровьского** (, ) — офіціалный гімна Польскы з 26. фебруара 1927 року.

## Музика

## Hudobna notacija
 \header {tagline = ""} \relative c' }
\score {\unfoldRepeats \relative c' }
\midi {}}
Гимна Великой Британии

**Боже, хрань краля** или **Боже, хрань кральовну** ()&nbsp;— неофициалный гимна Великой Британии. Также кральовскый гимна Канады, Австралии (ранше), Новой Зеландии и другых стран кральовского сполоченства.

## Музыка
Наш родный край

**Наш родный край** (1922–1939, Тячово) — мѣсячный илустрованый дѣточый краеписно-педагогичный часопис, котрый выходив через цѣлый период перебываня Подкарпатской Руси в Чехословакии.

## История
Часопис в подтитулку ся называв «новинка для молодежи Подк. Руси». Перве число вышло в новембрѣ 1922 в Ужгородѣ, а з другого числа и до 1939 року часопис выходив в Тячовѣ. Выдавательом было учительство школных округох Севлюш, Хуст, Рахово и Тересва. Одповѣдалный выдаватель быв Е.&nbsp;Егрецкый, а одповѣдалный редактор — Александер Маркуш. Обсягом часопису были переважно популарны материалы, котры информовали читателя о географии, истории и културѣ Подкарпатской Руси, а тыж етнографичны материалы о традичном животѣ села, котры зберали и засылали векшинов школяре старшых рочникох. Языком быв простый мѣстный русинскый язык, а найвекшу любеность часопис заслужив меджи учительством и школнов молодежов.

## Днешность
В року 1998 была проба обновити выданя под назвов *Наш рідний край* в украинском языку, але вышли лем даколько чисел. В року 2002 вышла репринтна зберька текстох з оригиналного часописа, ориентована переважно на етнографию, автором котрых быв Александер Маркуш: 
* Олександр Маркуш. Наш рідний край. Народознавчі матеріали про Закарпаття / Упорядник, автор передмови і приміток І.&nbsp;М.&nbsp;Сенько — Ужгород, 2002.
Найбогатшы колекции оригиналного часописа суть в библиотецѣ УжНУ и Закарпатском музею им. Т. Легоцкого. Новодобы згледователѣ зазначають популарный характер материалох часописа, котры з погляду днешной наукы не мають великой цѣнности.

## 100-роча журнала
В новембрѣ 2022 научна  библиотека УжНУ организовала выставку ку 100-рочу выхода в свѣт первого числа часописа. Одзначено, же выданя заграло важну роль в ширеню краеписа, популаризации народной културы Подкарпатской Руси, прискѣплѣню патриотизму; дотеперь не стратило свою актуалность як жерелова база про ученых, што згледують историю краю. 

## Жерела и одказы
* 
* 
* 

## Референции

Катеґорія:Русинскы новинкы
Е

**Е** є буква кіріліцї, котра ся хоснуе в усих кірілічных алфавітах.
Катеґорія:Русиньскый алфавіт
Катеґорія:Україньскый алфавіт
Катеґорія:Шаблоны алфавітох
Лиман

**Лиман** (), до року 2016 **Красный Лиман** ()&nbsp;— місто у Краматорьскім раёнї, Донецькой области Україны.

## Масмедіум
В містї звязь забезпечує лиманьскый цех №3 «Укртелеком» і резортный желїзнічный звязь діштанції сіґналізації і звязи. На теріторії міста приступ ку Інтернету забезпечують інтернетовы провайдеры «Укртелеком», «SaNet», «Satell» і пару фізічных індівідуалных особ.

Мобілна комунікація на векшый части теріторії підпорують операторы «Vodafone», «Кієвстар», «Lifecell». В містї суть редакція меджіраённой новины «Зоря», тыжденника «Лиманьска сторона» і містьске комунікачне радіо.

## Історія
Місто перше споминать ся у 1667 році.

## Реліґія
* Свято-Покровскый женьскый монастырь — заложеный в роцї 2016 женьскый монастырь УПЦ МП.
* Свято-Петропавловска катедрала&nbsp;— деревяный храм УПЦ МП року 1848 побудовы, згорїв в року 2020.
* Свято-Миколаївска катедрала&nbsp;— УПЦ МП.
* Православны і протестантьскы реліґійны громады.


Петропавлівська церква, 1848.jpg|Петропавловска церьков, 1848.
Свято-Покровський жіночий монастир, Лиман.jpg|Свято-Покровскый женьскый монастырь
Свято-Нікольський храм (Лиман).jpg|Церьков святого Миколы Чудотворця
Свято-Лаврентіївський храм.jpg|Церьков святого Лаврентія Чернїгівского і Ксенії Петербурьской
Церква Іверської ікони Богоматері.jpg|Церьков Івероньской іконы Мати Божой


## Референції

Катеґорія:Міста Україны
Катеґорія:Донецька область
Д

**Д** — буква кіріліцї. Хоснує в усіх кірілічных алфавітах.
Фӯрер

**Фӯрер**, або **Фюрер** ( — вождь, лідер) — офіціалный тітул главы штата в Націстічной Нїмецькы на період 1934—1945. Тітул офіціално мав лем Адолф Гітлер.

Катеґорія:Титулы
Степан Добош

**Степан Добош**, ; *8. децембер 1912, Обава, Угорска Русь, Мадярске кральовство, (днесь Украина) – †23. фебруар 1978, Пряшов, Чехословакия — педагог, литературознатель, первый ректор Ужгородской универзиты.

## Биография
Скончив русску гимназию в Мукачовѣ (1923–1931), де под вплывом професорох, русскых емигрантох, став ся твердым русофилом, поважуючым себе и вшиткых подкарпатскых Русинох конарьом великорусского народа. Абсолвовав филозофску факулту Карловой универзиты в Празѣ (1932–1937), де штудовав русску историю, язык и литературу. Працовав професором гимназии в Береговѣ (1937–1938), в Мукачовѣ (1939–1945). В часѣ войны написав «Исторію подкарпаторуськой литературы», (Мукачово, 1942), в котрой наголошовав ей самостойность, одлику од русской и украинской литератур. При основаню Ужгородской универзиты в октобрѣ 1945 став ся ей первым ректором. Пробовав зобрати там подкарпатску интелигенцию, але то не одповѣдало планам комунистичной влады СССР: его традичне подкарпатске русофилство протиречило комунистичной украинизации края. Еще перед зачатком выукового рока было му предложено, жебы ся того поста лишив, на што он мудро и пристав. В року 1946 выхосновавши факт, же его супруга была гражданка ЧСР, емигровав до Чехословакии. Быв професором русской гимназии в Пряшовѣ (1946–1949), Липтовском Микулашу (1949–1951), Медицинском инштитутѣ в Кошицях (1951–1952), в пряшовской Высшой педагогичной школѣ (1954–1959), около двадцять рокы ведучым катедры русского языка и литературы Универзиты П.&nbsp;Й.&nbsp;Шафарика в Пряшовѣ (1959–1977), продекан (1969–1972), доцент (19б1). В добѣ украинизации Добош зостав при свойой русской ориентации. По русскы написав перву академичну биографию А.&nbsp;И.&nbsp;Добрянского (Адольф Иванович Добрянский: Очерк жизни и деятельности, 1956), а тыж монографию о творчости Ю.&nbsp;Ставровского-Полрадова (Юлий Иванович Ставровский-Попрадов: Очерк жизни и творчества, 1975).

## Основны публикации
Меджи основныма публикациями Степана Добоша суть
*згледованя:
** До автобіографії О.В.Духновича (1963)
** Русские книги в городе Пряшев (1965)
** Проблематика будителів та учительства в українській літературі Східної Словаччини (1967)
** О некоторых изобразительно-выразительных средствах а поэзии Ставровского-Попрадова (1967)
** Мотивы А. С. Пушкина в творчестве Ставровского-Попрадова (1968)
** Слово про письменника-лірика (1970)
* монографии:
** А. И. Добрянский: Очерк жизни и деятельности, 1956
** Ю. И. Ставровский-Попрадов: Очерк жизни и творчества, 1975

## Жерела и одказы
* 
* 
* 
* **Хланта І. В.** Добош Степан Васильович //, С.117

## Референции

Катеґорія:Педаґоґы
Катеґорія:Русофилы
Катеґорія:Ужгородска народна универзита
Катеґорія:Универзита Павла Йозефа Шафарика
Окупация Японии

**Окупация Японии союзными войсками** (, )&nbsp;— началась в 1945–1952 роков после капитулации в Другой свѣтовой войны. Быв период проведеня Токийского процесу, была принята нова конштитуция, зачаток восстановеня японской економикы.
Упрощены гиероглифы

**Упрощены гиероглифы**&nbsp;— процес розробкы и додаваня новых норм писма в Китайской Людовой Републике, а потом и в другых штатах, стремлячый на упрощеня китайского писма. В рамках реформы было изменено написаня понад 2235 гиероглифов, што мають зложное начертаня.

## Референции
Гимна Австралии

**Гимна Австралии** ()&nbsp;— «Розвивайся, прекрасна Австралия» ()&nbsp;— националный гимна Австралии. Он заменил «Боже, хрань кральовну» как официалный националный гимна кральовского сполоченства в 1984 року после референдума. Сам гимна быв написаным шкотскым композитором Питером Додсом Маккормиком в 1878 року. 
## Гимна
Гімна Ізраіля

**Гімна Ізраіля** (**Ґа-Тіква**, , **Надїя**)&nbsp;— націоналный штатный гімна Ізраіля з 2004 року. 
## Гімна
Обава

**Оба́ва**,   *Dunkófalva*,  *Obava*,  *Обава* — село в Чинадьовской териториалной громадѣ Мукачовского района Закарпатской области Украины.

## Полога
Обава оддалена о 13 км од районного центра Мукачово и о 5&nbsp;км од желѣзницѣ, котра е в Чинадьовѣ. 

## История
Перва исторична споминка, под назвов *Dunkofalva*, датована роком 1570 в историчном жерелѣ *Conscriptiones portarum, 1570*. Подля Легоцкого, закладательом села быв Данко Кочан, котрый достав на то кенизьске оправнѣня од бережского жупана и управителя мункачского панства Лайоша Сентяношия, датоване дньом 4. фебруара 1568. Од року 1773 завживать ся тыж назва *Obawa*, котра походить од мѣстного потока.

В року 1910 зоз 694 обывательох села были 626 Русины, 51 Нѣмцѣ,17 Мадяре. Подля вѣры: 633 грекокатолици, 38 израелиты, 21 римокатолици. До Трианона село належало ку Свалявскому округу, *Szolyvai járás*, жупы Берег. Найблизша пошта и телеграф были в Чинадьовѣ.

В року 1930 село мало 973 обывательох, з котрых были 847 Русины, 88 Евреи, 30 Нѣмцѣ, 4 Чехы и Словаци, 4 — чужоземцѣ. В селѣ были школы русинска (2 класы) и чешска (1 класа). Грекокатолицка громада мала 851 вѣрника и муровану церкву Покровы Пресвятой Богородицѣ з року 1930.

26. октобра 1944 Обава выслобождена од фашистичной окупации и зачав ся украинскый период ей истории. В року 1969 мала уже 1716 обывательох. На тот час при новой владѣ поставлены около 170 хыж, восямрочна школа, клуб, библиотека.

## Вызнамны родаци
* Степан Добош (1912–1978), педагог, литературознатель, первый ректор Ужгородской универзиты.

## Памяткы
До выставбы мурованой церквы в селѣ была стародавна (XVIII. стороча) деревляна, перенесена ту з бойковского села, котру зась одкупили и в року 1931 перенесли до Новой Пакы, Чехия, де служить донынѣ грекокатолицкым вѣрникам.

## Жерела и одказы
* '''A történelmi Magyarország''' atlasza és adattára 1914 
* **Révai nagy lexikona**. Révai Testvérek Irodalmi Intézet Részvénytársaság, Budapest, 1912. 6.&nbsp;köt. 48.&nbsp;old.
* **Sebestyén Zsolt**: Bereg megye helységneveinek etimológiai szótára. — Nyíregyháza: Bessenyei Könyvkiadó, 2010  <small>''Доступно онлайн''</small>
* **Достал, Ярослав**. Підкарпатська Русь (Закарпаття періоду Чехословацької республіки: 1919–1938). Ужгород, «Карпати», 2014. 
* 
* **Тронько П.** и др. (ред.) Історія міст і сіл України. Том 7. Закарпатська область. К. 1969. 

## Референции

Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Гімна Споєных Арабскых Еміратов

**Гімна Споєных Арабскых Еміратів** ()&nbsp;— «Іші Біладі»  () (з ) — націоналный гімна Споєных арабскых еміратів. Быв утвердженый по дістанї штатом независлости в роцї 1971. Автор мелодії — Саад Абдел Вахаб. Слова гімна были утверджены лем в роцї 1996, їх автором став Аріф Ел Шейх Абдулла Ел Хасан.

## Текст

Катеґорія:Народны гимны
Савіце Руськє

**Савіце [[Русины (чеперушка)|Руськe]]** ()&nbsp;— є підляське село на выходї Польска, котре было старорусиньскы.
                                                                 
## См. тыж
* Боратинець Руські
* Косово Руське
* Сток Руські

Катеґорія:Старорусиньскы села в Польску
Ґуараньскый язык

**Ґуараньскый язык** ()&nbsp;— язык індіаньців, росширена в країнах Южной Америкы, одна з двух офіціалных языкув Параґвая.
Катеґорія:Языкы
Гімна Параґвая

**Гімна Параґвая** ()&nbsp;— «Параґвайцы, републіка або смерть!» ()&nbsp;— народна гімна Параґвая. Автор текста&nbsp;— Франсіско Акуня де Фіґероа, теж є автором текста гімна Уруґвая. Офіціалной датой завершеня гімна рахують 20. мая 1846 році.

## Гімна

## Текст
### Текст гімна (на [[іспаньскый язык|іспаньском языке]])

: Paraguayos, ¡República o Muerte!
: nuestro brío nos dio libertad;
: ni opresores, ni siervos alientan
: donde reina unión e igualdad.

: A los pueblos de América, infausto
: tres centurias un cetro oprimió,
: mas un día soberbia surgiendo,
: «¡Basta!» —dijo, y el cetro rompió.
: Nuestros padres, lidiando grandiosos,
: ilustraron su gloria marcial;
: y trozada la augusta diadema,
: enalzaron el gorro triunfal.

: Nueva Roma, la Patria ostentará
: dos caudillos de nombre y valer,
: que rivales —cual Rómulo y Remo—
: dividieron gobierno y poder.
: Largos años —cual Febo entre nubes—
: viose oculta la perla del Sud.
: Hoy un héroe grandioso aparece
: realzando su gloria y virtud…

: Con aplauso la Europa y el Mundo
: la saludan, y aclaman también;
: de heroísmo: baluarte invencible,
: de riquezas: magnífico Edén.
: Cuando entorno rugió la Discordia
: que otros Pueblos fatal devoró,
: paraguayos, el suelo sagrado
: con sus alas un ángel cubrió.

: ¡Oh! cuán pura, de lauro ceñida,
: dulce Patria te ostentas así
: En tu enseña se ven los colores
: del zafiro, diamante y rubí.
: En tu escudo que el sol ilumina,
: bajo el gorro se mira el león.
: Doble imagen de fuertes y libres,
: y de glorias, recuerdo y blasón.

: De la tumba del vil feudalismo
: se alza libre la Patria deidad;
: opresores, ¡doblad rodilla!,
: compatriotas, ¡el Himno entonad!
: Suene el grito: «¡República o muerte!»,
: nuestros pechos lo exhalen con fe,
: y sus ecos repitan los montes
: cual gigantes poniéndose en pie.

: Libertad y justicia defiende
: nuestra Patria; tiranos, ¡oíd!
: de sus fueros la carta sagrada
: su heroísmo sustenta en la lid.
: Contra el mundo, si el mundo se opone,
: Si intentare su prenda insultar,
: batallando vengar la sabremos
: o abrazo con ella expirar.

: Alza, oh Pueblo, tu espada esplendente
: que fulmina destellos de Dios,
: no hay más medio que libre o esclavo
: y un abismo divide a los dos.
: En las auras el Himno resuene,
: repitiendo con eco triunfal:
: ¡a los libres perínclita gloria!,
: ¡a la Patria laurel inmortal!

### Текст гімна (на [[русиньскый язык|русиньском языке]])

: Параґвайцы, републіка або смерть!
: Наш дух дав нам слободу.
: Нї притискателей, нї рабов немає там,
: Де панує єдинство і рувность.

: Народы Америцькы, к пожалованя, 
: Три стороча скіпетром угнетелись,
: Но настав один знаменитый день,
: Дос! - сказав, і скіпетер зламався.
: Наші отцы, боровшись грандіозно,
: Показали свою воєнну славу.
: І розбивася авґустїйша діадема,
: І ступився тріумфалный калап.

## Референції

Катеґорія:Народны гимны
Городіськ

**Городіськ** ()&nbsp;— є підляське село на выходї Польска, котре было старорусиньскы.
 

Катеґорія:Старорусиньскы села в Польску
Етікета

**Етікéта** (з &nbsp;— етікетка, напис) — нормы і правила, што одбиває представеня про належну справованя людей у обществі. У нынїшнім видї і значені ото слово первый раз было употребено при палаті французьского краля Людвіка XIV — гостям выдавали картки (етікеткы) з обясненям, як їм слїд вести себе, но даякы зборники норм і правил справованя екзистовали ще з старожытных часів у творах Арістотеля і Платона акцентовалася роль благоговіня.

## Етімолоґія
Слово *étiquette* повязане з часословам *étiquer* (< *estiquer* — «припасати»), яке має ґерманьське походжіня (пор. франк. **stikkan, stikjan*, , , ). Окрем на фонетічну подобность, оно не має одношіня до «етіка» (яке походить од ). 

## Референції

Катеґорія:Етікета
Катеґорія:Традиции

## Література
* Wanderbild A. Viskas apie etiketą. Vilnius, 1996.
* Arminas Lydeka. Etiketas kiekvienam. Vilnius: Eugrimas, 2008.
* Asfa-Wossen Asserate: *Manieren.* Eichborn-Verlag, Frankfurt am Main 2003, ISBN 3-8218-4739-5.
* Thomas Schäfer-Elmayer: *Der Elmayer – gutes Benehmen gefragt.* Zsolnay, 1999, ISBN 3-552-04310-1.
* Erica Pappritz: *Etikette neu – Der Knigge aus den Wirtschaftwunderjahren.* aktual. Auflage. Verlagsanstalt Handwerk, Düsseldorf 2008 / Pappritz--Bodenstein-Archiv, Bonn 2008, ISBN 978-3-87864-919-9.
* Karl Urschitz: *Protokoll mit Zeremoniell und Etikette* (= Veröffentlichungen der Steiermärkischen Landesbibliothek. Band 28). Manumedia-Verlag Schnider, 2002, ISBN 3-902020-19-9.
* *Umgangsformen.* Kurzgeschichte. In: *Lustiges Taschenbuch - Enten Edition.* Nr. 46, 2015, S. 59–64. (Primus von Quack erklärt Etikette)
Параґвай (ріка)

**Параґвай** (, )&nbsp;— ріка в Южной Америкы, довжка току 2621 км.
Параґвай (чеперушка)

**Параґвай** може означовати:
* Параґвай&nbsp;— штат в середнїй части Южной Америкы. 
* Параґвай (ріка)&nbsp;— ріка в Южной Америкы, довжка току є 2621 км.
Параґвай

**Параґва́й** (, ), офіціална назва штата — **Параґва́йска репу́бліка** (, ) — штат в середнїй части Южной Америкы, гранічіть з Арґентінов на югу і на югозападї, Болівіёв на северозападї та Бразіліёв на выходї. Головне місто — Асуньсйон. По теріторії штату тече ріка Параґвай.

## Історія
### Іспаньска колонізація
Европаны прибыли на теріторію Южной Америкы в XVI. сторочі. Першов жывов колонізаціёв было міста Асуньсйон 15. авґуста 1537 року іспаньскым бадателём Хуаном де Саласаром і Еспіносой.

### Незалежность
Параґвай став першым штатом в Южной Америкы котрый выголосив о свою незалежность од Іспанії 14. мая 1811. По одбытю двох спроб арґентиньского впада в роцї 1811, ставаня одбытя ґенерала Мануела Белґрано почас Параґвайской кампанї, меджі децембром1810 і марцем 1811, про югоамерицького штату ся зачав період силной політічной нестабілности.

З того моменту історія Параґвая характерізовала тырвалыма періодами політічной нестабілности і внутрїшны проблемы, котры часто приводили до войн зо сусїдныма штатами.

## Політика
Параґвай&nbsp;— презідентьска републіка. Глава штату і уряду є презідент. Конштітуція Параґвая была прията з 20. юна 1992.

## Референції

Катеґорія:Южна Америка
Катеґорія:Державы Южной Америкы
Параґвай
Катеґорія:Параґвай
Диктатор (старовѣкый Рим)

**Диктатор**,  *dictator*, *„тот, што розказуе“*, быв в Римской републицѣ надзвычайный политичный уряд (*magistratus extraordinarius*) з неограниченыма оправнѣнями, але котрый мог быти поставленый лем в зложеных политичных ци военскых обстоянях. До компетенции того уряду належали вылучны задачи, котры были за границями оправнѣнь обычайных магистратох. Диктатор быв официално именованый *magister populi* („людовый велитель“), *praetor maximus* („найвысшый претор“), *magister peditum* („командант инфантерии“). Про зряджѣня уряду диктатора было потребне постановлѣня римского сенату (*senatus consultum*), котрым мав быти еден з римскых конзулох повѣреный на тот уряд. Диктатор быв единый римскый урядник, про котрого не были платны законны засады колегиалности (окончованя уряду даколькыма особами едночасно), каденции (оправнѣня на ограничену добу) и одповѣдности (по скончѣню каденции не мог быти одповѣдный за чины з добы окончованя уряду). яко найвысшый урядник понад вшиткыма иншыма быв допроводжаный 24&nbsp;ликторами.

## История
Надзвычайна магистратура диктатора, подля античных историкох, ся появлять уже в зачатках Римской республикы, од V. стороча до н. е.
Оправнѣня диктатора были ограничены шѣстьма мѣсяцями,  што векшинов ай было додержане, окрем послѣдных диктаторох, Корнелия Суллы и Гая Юлия Цезаря, котры завели титул  *dictator perpetuo* (вѣчный диктатор). Термин оправнѣнь мож было продовжити, аж наконець Цезар достав диктаторскый уряд на 10 рокы и доживотно, але скоро по тому (44 до н. е.) зостав забитый, того ж року уряд диктатора быв скасованый. 

## Жерела и одказы
* 
* 
* 
*  
* 

## Референции

Катеґорія:Старовікый Рим
Лоґічна хыба

**Лоґічна хыба** є хыба, у строєньови розумосужень. 

## Виды лоґічных хыб
### Хыбы не докывавучі ся людий
* Лоґічна хыба, коли мнима лоґічна изязь поважує ся за правилну (non sequitur).
* Выміна тезіса, коли датко замінят єден тезіс иншакым у доказаньови (ignoratio elenchi).
* Кружноє мудрованя, мож описати так: кідь А истинно, тоды ... А истинно (circulus in probando).

Катеґорія:Лоґіка
Корытняны

**Корытняны**  — село в Ужгородском районѣ Закарпатской области Украины, положене о 9 км на юг од областного центра Ужгород.

## История
Перва исторична споминка о селѣ датована роком 1315.

В роках 1782–1794 поставлена мурована грекокатолицка церква Св. Тройцѣ. В року 1851 грекокатолицка громада числила 618 вѣрникох; з иншых конфесий были 32 реформаты и 14 израелиты. 

В року 1930 в Корытнянох жило 815 особ, з того Русинох — 575, Мадярох — 178, Еврейох — 33, Чехох и Словакох (подля списованя ся не роздѣляли) — 1, чужоземцьох (без чехословацкого горожанства) — 28. грекокатолицка громада числила 650 вѣрникох; в селѣ была русинска школа (3 класы). Чехословацка назва села была Korytňany, мадярска Kereknye. 

24. октобра 1944 село было ослободжене од фашистох и зачав ся украинскый период его истории. В року 1969 в селѣ жило 945 особ, была восямрочна школа, библиотека и клуб.

## Вызнамны родаци
* Микола Лелекач (1907–1975), историк, педагог, литературознатель, библиограф.

## Жерела и одказы
*  
*  
*   
* 

## Референции

Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Ж

**Ж**&nbsp;— буква кіріліцї. Хоснує в усіх кірілічных алфавітах.
Забитый в бої

**Заби́тый в бої** () є класіфікація жертев, котру в общім хоснують озброєны силы на опис смерти своїх прислушників в бої з неприятельскыма або неприятельскы наладженыма силами.потребне лїпше жрїдло Міністерство обороны Споєных штатів америцькых наприклад уваджать, же особы выголошены за забити в бої не мусили выстрїлити зо своїх збрани, але выстачіло, жебы были забити в дослїдку неприятельской атакы. Меджі забитых в бої обсягують особы забити приятельскым вогнём почас боя, але не особы забити при карамболах, як суть трафунковы транспортны карамболы, вражды або іншы неприятельскы подїї ці терорізм. Забити в бої ся можуть тыкать на боёвых єдиніць на фронтї, так ай морьскых, вздушных і підпорных сил.

## Вмер од зранїнь
Окрем того ся термін „**вмер од зранїня**“ () хоснує на означіня прислушників, котры ся дістали до здравотницького заряджіня перед смертю. Катеґорія „**вмер од зранїнь здобытых в бої**“ () ся хоснує ай про боёвы жертвы, котры настали по здравотній евакуації.

## Страченый, правдоподобно мертвый
Тот термін „**правдоподобно забитый в бої**“ () ся хоснує в припадї, кедь ся прислушници страчають в бої, спочатку суть уведжены як „**страчены в бої**“ (), але кедь ся не найдуть, пізнїше ся предпокладать, же не пережыли. Є то тіпічне про морьскы биткы або бої в іншых неприятельскых середовисках, де є тяжко найти тїла. Велике множество вояків забитых в бої зістало в першій світовій войнї не ідентіфікованых, як наприклад Джон Кіплінґ, сын брітаньскаго поета Радьярда Кіплінґа, што привело к заложіню Комісії про войновы гробы Сполоченства народів.

## Дефініція НАТО
НАТО дефінує забитого в бої або жертву боя як боёвника, котрый є забитый на містї або вмер в дослїдку зранїнь або іншых травм скорїше, як ся дістане до здравотницького заряджіня або му поможуть сполубоёвници.

## Поз. тыж
* Страченый в бої 
* Войновый заятець 
* Зраненый в бої

## Референції

## Вонкашнї одказы

*
Катеґорія:Воєньска термінолоґія
Катеґорія:Война
Катеґорія:Жертвы войны
Придністровська Молдавська Републіка

**Придністро́вська Молда́вська Репу́бліка, ПМР** (молд. *Република Молдовеняскэ Нистрянэ*, , ), колоквіално **Придністро́вя** (молд. *Нистрения*, , ) є непризнана держава у Восточнуй Европі. Она контролує булшину узького пантлика земли межи ріков Дністер тай молдавсько-украйинськым гатаром, и мало території на другому боці рікы. Майвеликым варошом и столицьов є Тірасполь. Територія Придністровя межинародно признана частьов Молдовы; офіціална назывка Молдавської републікы на територію&nbsp;— *Адміністративно-територіалні єдиниці лівого берега Дністра* () вадь *Лівый (берег) Дністра* ().

Коріня політичної ситуації у реґіоні походит уд Молдавської Автономної Совєтської Соціалістичної Републікы, сформованої у 1924.&nbsp;році удну Украйинської ССР. Бігом Другої світової войны Совєтськый союз на території на тот момент уже неекзістувучої Молдавської АССР тай Бессарабії Румынського Корольства у 1940 сформовав Молдавську Совєтську Соціалістичну Републіку. У 1990.&nbsp;рокови, кой СССР ся розпадав, заклала ся Придністровська Молдавська Совєтська Републіка из надійов лишити ся у Совєтському союзі, аж Молдова ся скапчає з Румынійов авадь уборе собі независимость (што ся и стало у авґустови 1991). Недовго по тум у марцьови 1992.&nbsp;року ся зачав воєнный конфлікт межи ПМСР тай Молдовов, котрый ся кунчив перемирьом у юлійови того рока.

У договорі за перемиря была вытворена тристороння (Молдова, Росія, Придністровя) Ворошна контролна комісія, а на території розміщені миротворці трьох сторон, обы слідити за додержаньом перемиря. Хоть перемиря ся не нарушало, політичный статус території ся лишат нерішеным: Придністровя де факто незалежна напувпрезидентська републіка из свойим урядом, парламентом, армійов, поліційов, пощов, валутов тай реєстраційов моторув. Орґаны Придністровя установили свою конституцію, флаґ, державну гімну тай ерб. У 2005.&nbsp;рокови Молдова тай Украйина пудписали договор, подля котрого придністровські компанії, котрі хотят експортовати товары через украйинськый гатар мусят быти зареєстровані у молдавськых орґанах. Тот договор быв імплементованый по тому, як у 2005 стала платна Місія Европської унії из пригатарної помочи Молдові тай Украйині (). Кромі непризнаного придністровського громадянства булшина придністрян мавут молдавськоє громадянство, айбо многі з них сут ищи російськыма, румынськыма вадь украйинськыма громадянами. Основні етнічні ґрупы у Придністровйови тото росіяне, молдаване, румыны тай украйинці.

Придністровя, як и Абхазія и Южна Осетія, є постсовєтськов зонов „замороженого конфлікта“. Сі три часточно признані вадь непризнані державы держат цімборські удношіня помежи собов тай формувут Сообщество за демократію тай права націй (Сообщество непризнаных держав).

У марцьови 2022.&nbsp;рока Парламентська асамблея Рады Европы прияла резолуцію, котра означує територію окупованов Російов.

## Ник. щи

* Молдова

## Референції


Катеґорія:Країны Европы
Катеґорія:Країны
Щедрик

«**Щедрик**»&nbsp;— різдвяна колядка, написана україньскым композітором Миколой Леонтовичом, котра потім была в первой раз ісповнена хором Кыевского Універзітету в 1916 роцї у Кієві, відома не лем в Україні, но тай в світї під іншой назвов . В творі росповідають про ластівку, котра пролїтає через центер кварталу, вістає про приближеня слїдуючой весны. Колядку обычайно співають у ніч на 13. януара, што за Юліяньскым календарем прирувноватся к 31. децембра.

## Колядка
 

## Текст

## Референції
Ґрецька монархія

**Кральовство Греция** () — грецка монархия, основана решеням «великих держав» (Британьской империи, Кральовством Франции, Российской империи), котра закрепила Лондонска конференция (1832).
Перша російско-чеченьска война

**Перша російско-чеченьска война** (, ), **Перша чеченьска война**, также **Перша чеченьска кампанія** ()&nbsp;— воєньскый конфлікт меджі Російсков федераціёв і нововыголошенов Чеченьсков републіков Ічкерія в 1994—1996 роках за чеченьску независлость.

## Прічіны конфлікту
Перша чеченьска война, котра была од 1994 по 1996, мала свої корїня при розпадї Совєтьского союза і битву за независлость. Чеченьска републіка Ічкерія выголосила про свою независлость в роцї 1991 під веджіням Джохара Дудаєва. Тото не было прияте Росіёв, котра хотїла утримати контроль над своїма теріторіями. Проблема меджі Чечнёв і Росіёв поступно росла, што привело до конфлікту.

## Першы конфлікты

Война ся зачала в децембрї роцї 1994, кедь російске войско вступило на теріторію Чечнї з метов одновлїня контролю. Начали ся важкы бої, з найзначнішыма боями в століцї, Грознім. Чеченцї хосновали партізаньску тактіку, знаня терену і мобілїту про атаки на російскы войска. Война была позначена великым чіслом порушінь людьскых прав і гуманітарнов крізов.

Ґолод, депортації і масовы вбивства были недобрым явлїнём в періодї войны. Тоты події, были першыма конфліктами, мали серіозны наслідкы по обидві стороны і про цїлу Російску федерацію.

## Література
* Smith, Sebastian. *Allah's Mountains: The Battle for Chechnya*. I.B.Tauris, 2005.
* Dunlop, John B. *Russia Confronts Chechnya: Roots of a Separatist Conflict*. Cambridge University Press, 1998.
* Politkovskaya, Anna. *A Dirty War: A Russian Reporter in Chechnya*. Harvill Press, 2001.

Катеґорія:Чеченьскы войны
Анґліцька Вікіпедія

**Анґліцька Вікіпедія** ()&nbsp;— розділ Вікіпедії анґліцьков языков.

Днём    року анґліцькый оддїл Вікіпедії обсягує  . Зарегистрированы  , из них  учинили даяку операцію за послїдны 30 днї. Обще число оправ выносить .

## Одказы
* Анґліцька Вікіпедія – Головна сторінка

Катеґорія:Языковы верзії Вікіпедії
Танах

**Танах** ()&nbsp;— назывка гебрейськой Біблії, у хрістіанствови Старый Завіт. Писана давньогебрейськув бисїдов.
Юговыходна Азія

**Юговы́ходна Áзія**&nbsp;— реґіон в Азії, што лежить на выходной од Індії, та на юг від Кітая.

## Країны
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Політика
* Індонезія, Філіпіны, Сінґапур, Мянма і Выходный Тімор є републіками. 
* Камбоджа, Малайзія і Таїланд є конштітучнов і выборнов монархіями. 
* Вєтнам і Лаос є соціалістичными републіками.
* Бруней є абсолутнов монархіев.

Катеґорія:Южновыходна Азія
Краины Осѣ

**Краины Осѣ**, **Гитлеровска коалиция** (, , )&nbsp;— названя союза Германии, Японии и Италии.
Чеська Вікіпедія

**Чеська Вікіпедія** () — роздїл Вікіпедії написана чеськым языком.

Днём    Чеськый оддїл Вікіпедії обсягує  . Зареґістрованы  , з них  учинили даяку операцію за послїдны 30 днї. Обще число оправ выносить .

## Штатістіка
* 18 новембра 2006&nbsp;— 50 000 стаття.
* 21 юня 2008&nbsp;— 100 000 стаття.
* 7 юля 2011&nbsp;— 200 000 стаття.
* 24 юля 2014&nbsp;— 300 000 стаття.
* 10 фебруара 2018&nbsp;— 400 000 стаття.
* 16 марца 2022&nbsp;— 500 000 стаття.

## Одказы

* Чеська Вікіпедія – Головна сторінка

Катеґорія:Языковы верзії Вікіпедії
Катеґорія:Славяньскы Вікіпедії
Верхное Водяное

**Верхное Водяное,** (укр.) Верхнє Водяне, (мад.) Felsőapsa, (рум.) Apșa de Sus - село в Раховском районі, Закарпатской области, Україны.

## Ґеоґрафія
Село положене в выходной части Закарпатской области, на межи Раховского тай Тячовского районув, о 5 кілометрув уд Румуньска. 

Сусідні села вадь міста: Середное Водяное, Великый Бычков, Водиця.

Село іщы має два присілка такі як: Стримба тай Ріка.

Верхное Водяное положене в долині гор Кичира тай Чова. Тиж течут 3 ріки, як Апшиця, Тёвшаг тай Стримба.

## История
Перша споминка о селови як *Superior Apcha* датована роком 1406 .

За давныма переказованями, село умерало дакулко разу. Послідоє заселеня было по року 1700. Од того часу до року 1950, было заказано завозити покойника, котрый умер за межами села. Сесь закон быв не писаным, лем устным, але нигда ся не нарушовав жителями села.

В року 1783, Верхное Водяное водныма потоками ся дїлило на 3 зоны бываня. В урочищу Секетура было 32 хыжи, в урочищу Маґуріча - Дєря 48 хыж, Стара улиця - Циклу 32 хыжи. Ушытко было 112 хыж.

Першый сільськый уряд быв року 1860 пуд будовою №193, котра ся хосновала до року 1948. Пак уд року 1948 до 1991 сільськый уряд хосновав будову №1 по улици Яблочкіна. По розпаду СССР року 1991 сільськый уряд быв перенесений до нової будови, по улици Леніна №10.

За послїдным списованьом обывательства Австро-Угорьска в року 1910 в селї были 4704 особы, з них 3594 Русины, 1027 Німці, 50 Мадяре. 3646 грекокатоликы, 1029 юдеї. 

Пак в року 1919, село тай ціла Карпатьска Русь по Сен-Жерменскому договору перешла до Чеськословеньска. А село достало назву (чеськ.) *Vyšní Apša*.

Пак по 19 роках добы Чеськословеньска, село было накурто в автономиї Карпатьской Україны. Айбо уд марца року 1939, Верхное Водяное вернулося пуд владу Мадярского кралёвства, тай село зачало хосновати стару назву (мад.) *Felsőapsa*. 

В року 1944, село лишили Мадяре, тай прийшла Червена армада. В року 1946 село тай Закарпатска Украина перейшли к СССР, в состав УССР. В тому же рокови, указом влады УССР село *Верхня Апша* переименованое на *Верхнє Водяне*.

За переписом населения України за рок 2001 в селі жиє 5272 жителю.

## Жерела и одказы
* **A történelmi Magyarország** atlasza és adattára 1914  Доступне онлайн
* **Sebestyén Zsolt**: Máramaros megye helységneveinek etimológiai szótára. Bessenyei könyvkiadó. Nyíregyháza, 2012.  Доступне онлайн 
* **Достал, Ярослав**. Підкарпатська Русь (Закарпаття періоду Чехословацької республіки: 1919–1938). Ужгород, «Карпати», 2014.  Доступне онлайн 
* **Тронько П.** и др. (ред.) Історія міст і сіл України. Том 7. Закарпатська область. К. 1969. Доступне онлайн 
* 

## Референції
Апшиця (ріка)

**Апшиця** - ріка в Раховском тай Тячовском районі, Закарпатской области України. Правый приток рікы Тисы.

## Ток рікы
Довжка току 39 км, водозборна плоха 226 км2. Ширина долины , в нижньом току до 400 м. В нижньом току и на окремых містах берегы укріплены.

Выток рікы має зачаток на южном схылї горы Апецька. Спочатку ріка тече на юг, в нижньом току повертає на запад. Вливать ся до Тисы в выходнуй части села Грушово.

Ріка тече через села: Водиця, Верхное Водяное, Середное Водяное, Нижна Апша, Грушово.

В верхнём токови Апшиця несе назву (Плаюц).

## Притокы
Тёвшаг (лївый), Стримба (правый), Глубокый Потік (правый).

## Жерела и одказы
*  Доступне онлайн (djvu)

## Референції

Катеґорія:Рікы подля алфавиту
Катеґорія:Рікы Україны
Катеґорія:Рікы Европы
Стримба (приток Апшиці)

**Стримба** — ріка в Раховском районі, Закарпатской области Україны, правый приток рікы Апшиця.

## Ток рікы
Довжка току 6,6 км. Ширина рікы 2–4 м.

Выток рікы має зачаток на северу села Стримба. Ріка тече на юг тай вливать ся до рікы Апшиця в западнуй части села Верхное Водяное.

Ріка тече через села Стримба тай Верхное Водяное.

## История
Топонім *Стримба* походить уд  «кривый».

Найвекшы повени были в року 1998, 2010, 2020. Не было зафіксовано смертельных трафунку, найвекшы шкоды починили тым, што вода забрала худобу. 

## Референції

Катеґорія:Рікы подля алфавиту
Катеґорія:Рікы Україны
Катеґорія:Рікы Европы
Стримба (Раховскый район)

**Стримба,** (укр.) Стримба, (мад.) Almáspatak — село в Раховском районі, Закарпатской области, Україны. В минулости было приселком села Верхное Водяное. Од року 2020 належить до великобычковской громады.

## Ґеоґрафія
Село положене в Раховском районі, Закарпатской области. Од року 1967 достало статус села, але свуй сельскый уряд не має, административно належить ку сельскому уряду села Верхное Водяное:
;Адреса ради	90611, с. Верхнє Водяне, вул. Центральна, 10

Має  свою школу *(Стримбівска ЗЗСО I-III ступенів)*. Село окружено горныма хребтами. В севернуй части села бере зачаток ріка Стримба, котра пак вплыває до рікы Апшиця.

## История
Перша споминка о селови датована роком 1864. В тот час там обывателями были Волохы (Румыны), тай од рікы котра є выгнута, достала назву (рум.) *strĭmb,* што є крива, выгнута: од того и ріка, и село достали назву *Стримб, Стримба.*

В року 1904 за Австро-Угорьска, село офіціално достало мадяризовану назву (мад.) *Almáspatak*. В часы СССР, село ся вернуло ку старуй назві *Стримба.*

За списованьом обывательства УССР од року 1989, в селї были 1180 особ.

В року 1998 была поставена церьков св. Петра тай Павла.

За списованьом обывательства Україны од року 2001, в селї были 1320 особ.

## Референції
Себуаньска Вікіпедія

**Себуаньска Вікіпедія** ()&nbsp;— себуаньскоязычна часть Вікіпедії, находит ся на другом місцї по чіслу статей серед усїх роздїлів Вікіпедії. Була створїня 22. юня 2005 року.

Днём    року Себуаньскый оддїл Вікіпедії обсягує  . Зарегистрированы  , з них  учинили даяку операцію за послїдны 30 днї. Обще число оправ выносить .

## Штатістіка
* 1 януара 2006&nbsp;— 1 000 статей.
* 2 фебруара 2013&nbsp;— 100 000 статей.
* 17 марца 2013&nbsp;— 300 000 статей
* 18 юла 2020&nbsp;— 500 000 статей.
* 28 юла 2020&nbsp;— 1 000 000 статей.
* 8 авґуста 2017&nbsp;— 5 000 000 статей
* 14 октобра 2021&nbsp;— 6 000 000 статей
## Одказы
* Себуаньска Вікіпедія – Головна сторінка

Катеґорія:Языковы верзії Вікіпедії
Но не пив им Іване нич!

**Но не пив им Іване нич** — культовый мем, фіґля. Набрав векшу популяріту, на странках інтернета мижи обывателямы Закарпатской области.

## История фіґлі
В року 2015 уживателём ютуба под іменём *Бог Закарпаття**,* явився сись мем, котрый поныкали аж 33 тис. челядныкув. Популяріту іщи набрав пошыренням на странках ВКонтакте, Одноклассники тай Facebook, котрый іщи актуальный аж дов днись. Найвекшы популярнов фразов стала:*Но не пив им Іване нич. Нич им не пив на****Місто положенія зйомкы тай историї главного героя, дов дниська невідомоє. Йсуть думкы, ош то было знято в селї Лыпчі, Хустского района. 

## Описаниє відео
На началови відео, нам показує ся чоловік року десь 50 - 60, котрый ледвы ходыт, проклынае вшытко што є, выглядає як бы быв в нетрезвому станови. Айбо на 0:10 мінуті відео, повів свому гийбы синовы ци племінниковы (Тот самый Іван) культову фразу: " *Но не пив им Іване нич! Нич им не пив на*** "* І пак жаліє ся, што не можи ані стояты на ногах, вшиткі го фразы ідут на повышеных тонах тай нецензурнов бисїдов. Потом на конци, вун ся розвертає тай йде до хижы далше жаліючи ся, ош му є погано. Відео на 0:56 мінуті кончає ся.

**Описаниє бисїди:****Начало відео**

:Герой: Та не пив им нич на***, Тфху, Христос бы тя Божа убыла, Обы тя Христос.
:Іван (оператор): Но та што?
:Герой: Но не пив им Іване нич! Нич им не пив на*** !
:Іван (оператор): Нич, абсолютно?
:Герой: Який ми, грум Божий є на*** ! Умираву тай готово!
:Жона героя за кадром: (што то не понятноє повіла)
:Герой: Тфху, бы тя ґута божа убыла!
:Іван (оператор): А,ааа плішка диє?
:Герой: Но та што ми ся стало на***, но не годен бл*** (далше не понятноє), не годен им стояти.
:Герой: Но не пив им нич на*** !
:Іван (оператор): Ош абсюлютно?
:Герой: Тфху, Іване! Не пив им нич на***
::**Дале герой йде до хижы з далшов бисїдов**
:Герой: Ґута бы го божа убыла, бл*** , Обы го ґута божа убыла на*** !
:Герой: Най го громова, божа куля убє на*** , бл*** , а грум бы тя божий убыв, бы тя убыв. Но нич им не пив!

**Конєць відео**

## Референції
Катеґорія:Інтернет-мемы
Выходный Тімор

**Выходный Тімор** (, )&nbsp;— штат в Южновыходній Азії, положен межи Індонезіёв тай Австраліёв. 

Офіціальна назва&nbsp;— **Демократічна републіка Выходный Тімор.** Головне місто&nbsp;— Ділі. Выгласила независимость 28. новембра року 1975 уд Портуґалії. Дов того была колонійов уд XVI. стороча. Офіціальнї бисїды йсуть&nbsp;— портуґальскый тай тетуньскый. Реліґія&nbsp;— католицька (97%). Розлога&nbsp;— 15 007 км². Почет обывателёв&nbsp;— 1 183 643 (2015).

## Референції


Катеґорія:Країны
Катеґорія:Южновыходна Азія
Стримба

**Стримба** — вецезначный топоним румынского походжѣня.

В русинской википедии ся появлять в такых статях:
## Села
* Стримба — село в Раховском районѣ Закарпатской области
* Стримба — село в ИваноФранковской области
* Стримба — село в Одесской области

## Водны токы
* Стримба — рѣка в Ивано-Франковской области, належна ку базену Днѣстра.
* Стримба — рѣка в Раховском районѣ Закарпатской области, належна ку базену Дуная.
* Стримба — поток в Ивано-Франковской области, належный ку базену Днѣстра.
Сербска Вікіпедія

**Серьбска Вікіпедія** ()&nbsp;— серьбскоязычна часть Вікіпедії. Всі статї є у двох варіантах&nbsp;— кіріліцов і латініцов, читатель може собі выбрати той або другый варіант. Серьбска Вікіпедія була створїня 16. фебруара 2003 року.

Днём    року Серьбскый оддїл Вікіпедії обсягує  . Зарегистрированы  , з них  учинили даяку операцію за послїдны 30 днї. Обще число оправ выносить .

## Штатістіка
* 23 авґуста 2007&nbsp;— 50 000 статей.
* 20 новембра 2009&nbsp;— 100 000 статей.
* 6 юля 2013&nbsp;— 200 000 статей.
* 14 януара 2018&nbsp;— 500 000 статей.
* 17 януара 2018&nbsp;— 600 000 статей.

## Одказы

* Серьбска Вікіпедія – Головна сторінка

Катеґорія:Языковы верзії Вікіпедії
Катеґорія:Славяньскы Вікіпедії
Сербохорватьска Вікіпедія

**Сербохорватьска Вікіпедія** ()&nbsp;— серьбохорватьскоязычна часть Вікіпедії. Была заложена 16. януара 2002.

Днём    року Серьбохорватьскый оддїл Вікіпедії обсягує  . Зарегистрированы  , з них  учинили даяку операцію за послїдны 30 днї. Обще число оправ выносить .

## Штатістіка
* 20 септембра 2009&nbsp;— 25 000 статей.
* 8 новембра 2011&nbsp;— 50 000 статей.
* 25 януара 2014&nbsp;— 100 000 статей
* 27 юля 2014&nbsp;— 200 000 статей.
* 22 мареца 2015&nbsp;— 300 000 статей.
## Одказы
* Серьбохорватьска Вікіпедія&nbsp;— Головна сторінка

Катеґорія:Языковы верзії Вікіпедії
Катеґорія:Славяньскы Вікіпедії
Стримба (приток Вороны)

**Стри́мба**&nbsp;— рѣка в Украинѣ, в Ивано-Франковской области, лѣвый приток , належить до базену Днѣстра). 

## Ток рѣкы
Вытоком рѣкы ся поважуе суток потокох Велика Стримба и Мала Стримба, положеный на юг од мѣста Надворна и на сѣвер од села Стримба.

Выустюе до рѣкы Ворона, яко лѣвый приток на одстояню 8,4&nbsp;км од ей устя, около Тисменицѣ. 

Найвекшый приток  Унява (лѣвый). Стримба тече через мѣсто Надворна, ай через веце сел, зашто ей вода не е екологично задоваляюча.

Корыто мѣрно кривулясте, подагде порожисте. Живлѣня мѣшане зоз перевагов снѣгового и дождьового; звыкли быти повени. Ледостав нестойкый.

## Закладны числа
Довжина рѣкы Стримба — , плоха базену — . Спад рѣкы — . 

## Жерела и одказы
*  Доступне онлайн (djvu)
*  

## Референции

Катеґорія:Рікы подля алфавиту
Катеґорія:Рікы Україны
Катеґорія:Рікы Европы
Білоруська Вікіпедія (офіціалным правописом)

**Білоруська Вікіпедія** офіціалным правописом ()&nbsp;— білоруськоязычна часть Вікіпедії написана офіціалным правописом. Була створїня в 27. марца 2007 року.

Днём    року Білоруськый оддїл Вікіпедії обсягує  . Зарегистрированы  , з них  учинили даяку операцію за послїдны 30 днї. Обще число оправ выносить .

## Штатістіка
* 15 марца 2008&nbsp;— 10 000 статей.
* 16 мая 2010&nbsp;— 20 000 статей.
* 15 септембра 2012&nbsp;— 50 000 статей
* 28 авґуста 2015&nbsp;— 100 000 статей
* 31 децембра 2020&nbsp;— 200 000 статей
## Одказы
*  Білоруська Вікіпедія&nbsp;— Головна сторінка

Катеґорія:Языковы верзії Вікіпедії
Катеґорія:Славяньскы Вікіпедії