open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Молдаване

**Молдава́не** (рум. moldoveni) (молд. молдовень) — романоязычный народ зформовався на території нынішнёї Румыниї, Украйины, Молдовы и ПМР.

Обща численность 3,5 млн людий.

## У Бессарабиї
• 1860: 600,000

• 1871: 692,000

• 1897: 920,919

• 1930: 1,620,000

## Проблема соотношіня из Румынами
По 1991 році цілый шор Румыньскых и Молдавськых політикӯв заявляли же Молдавани є єден народ из Румынами.

Президент Молдавії (2012-2016 р.) Микула Тімофті часто заявляв же Румыния и Молдавія сут отдільні крайны айбо живут у них у основному Румыны и ош Молдавськой Нації не екзістує.

Президент Молдавії Владімір Воронін (2001-2009) напротив же заявляв ош «94% корінных жытелю̄в Молдавії сут Молдавани а не Румыны.

## Молдавани за гатаром
Молдавани мавуть великі діаспоры по всёму світу, 600,000 Молдаван не живуть у Молдавії, дас 260,000 Молдаван живуть у Украйині, 177,000 у ПМР, 77,500 у Росії, 68,500 у Італії, 21,000 у Портуґалії, 15,000 у Румыниї (почти всі корінні), 14,000 у Казахстанови, 10,000 у Ґреції и у другых крайнах. У Закарпатьскӯв области живе ~1000 Молдаван.

## Реліґія
Векшына Молдаван суть Православні.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Молдаване на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Народы і етніка
Колорадо-Спрінґс

**Колорадо-Спрінґс** (анґл. Colorado Springs) (ісп. Colorado Springs) — варош у окрузі Ел-Пасо, Штат Колорадо, ЗША.

## Історія
Варош основато у 1871 році ге туристичноє місто, позад многочисленных анґліцькых турістӯв варош прозвали «Малинькым Лондоном», другым по Пайкс-Пік є природный парк-монумент «Сад Богӯв». По битві на Перл-Гарбор у варошови и у окресі строять воєнні базы.

## Обывательство
У варошови на 2020 рӯк живе 478,961 чилядник, из них по рассі:

• Білі — 78,8% 

• Афроамериканци — 6,3%

• Азіаты — 3,0%

• Індійці — 1,0%

• Выходци из Тихоокеаньскых островӯв — 0,3%

• Инні — 5,5%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Колорадо-Спрінгс  на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Мараморош (реґіон)

**Марамо́рош** (рум. Maramureş) (укр. Мармарощина) (лат. Marmatia) (мад. Máramaros) — русиньскый етно-історическый реґіон у Карпатах.

Ныні северна її часть є у составі Украйины ото є Тячӯвськый, Міжгірьскый, Хустськый и Раховскый районы, «Северный Мараморош».

А южна її часть є у повітах Сатмар и Мараморош Румыниї, «Южный Мараморош». Главні центры — Хуст, Сіґет-Мараморош и Бая-Маре. Етніческы реґіон є разнообразный у ню̄м живуть — Румыны, Русины, Молдавани, Полякы, Руські, Цигани, Мадяры, Армяни, Словены, Болґары, Німці, Ціпзерьскі Німці и Украйинці.

## Туризм
• «Веселый Тиметӯв» у селі Сепинця.

• Деревляні цирьквы реґіона Мараморош включены ЮНЕСКО у число памнятникӯв всесвітнёго наслідя.

• Иппен для туристӯв вызывать интерес и замкы давнёго Мадярского рода Друґетӯв.[*[[Вікіпедія:Енціклопедічный штіл|неенциклопедичный стиль]]*]

## Історія
Из V.&nbsp;стороча у Марамороші живуть Словяни, у XI.&nbsp;сторочу туды прийшли Мадяры и основали жупу Боршова.

Перва згадка назывкы "Мараморош" стрічат ся у грамоті 1199. года.

Українські історикы вказувут, што жупу (комітат) Мараморош выділили пуд сив назвов у 1385 годі

У 1342.&nbsp;році Мараморошськый воєвода Богдан пудняв восстаніє.

Потӯм Мараморош быв знамый за свої соляні шахты и бокорашӯв.

У 1920.&nbsp;році по Тріанону 60% реґіона удойшла до Чехословеньска а 40% Румыниї

На начало XX.&nbsp;стороча у Жупі жило 269,000 людий векшына из них Русины.

У 1946 Северный Мараморош удойшов ид Украйиньскӯв ССР а южный обстався за Румыниёв.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Мармарош (область)](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%BE%D1%88_(%D0%BE%D0%B1%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%8C)) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Калюс (Украйина)

**Ка́люс** — бывшый варош у Украйині, Хмельницькой области, затопленый Дністровскым водохранилищем. 27 окто̄вбра 1981 быв ліквідоватый.

## Історія
Варош первый раз ся споминать у 1242 році.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Калюс (Україна)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%B0%D0%BB%D1%8E%D1%81_(%D0%A3%D0%BA%D1%80%D0%B0%D1%97%D0%BD%D0%B0)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Автомаґістраль D7 (Чесько)

**Автомаґістрала D7** (чеськ. *dálnice D7*), **Хомутовска автомаґістрала** (чеськ. *Chomutovská dálnice*) - маґістралова автомобілна дорога в Чеську, котра зкапчує Прагу з варошом Хомутов.

## Полога

Автомаґістраль мать довжку 78 км, з котрых покладено 54,5 км, в стані будовання 24,1км. Роздїлена на 3 части, перва част мать зачаток пиля аеропорта Прага - Рузинє, кониць є у вароша Сланы. Друга част мать зачаток на 37-м километру, кониць є у вароша Лоуны. Пуслїднёв частёв є путь уд вароша Простолопрты дов вароша Хомутов. Найвекша поволена швыдкость є 130 км/год, в частёх де йсут шосе - 90 км/год.

## Референції

Катеґорія:Автомаґістрали в Чеську
Ивандинь

**Ивандинь** (Иваны) — народноє сято восточных славян, сяткує ся , присяченоє лїтньому сонцестояньови и май великому росцвітаньови природы. По часови и назві совпадає из християнськым сятом Руздва Иоанна Предтечі, уд якого и бере свою назву: так як имня Иоанна — Креститель, из грецького товмачит ся купатель, понурятиль в воду. У календарному циклови симетричный Руздвови, из якым вяжут ся в біблійськых и богослужебных, нравоучительных текстах. Ивандинь и Петровый динь даякі изглядоватилї рахуют єдиным сятом лїтнього цикла.

## Удкликованя
Смеґма

**Смеґма** (лат. Smegma — кожана солонина) — измішка секрета сальных желіз крайнёй плоти потяти и клітора, появлять ся из удмерлой кожі при недоброму мытю и не додержаню елементарной ґіґієны. Смеґма є біла мазута авадь бобалькы на крайню̄в плоти необрізатых чоловікӯв, купит ся в міхови крайнёї плоті, а у жӯн — кругом головкы клітора тай у складках малых статевых губ.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Смегма на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Краёва

**Краёва** (, ) — варош у Румыниї, адміністративный центр повіта Долж над ріков Жіу.

## Знамі Родаци
• Микула Петреску (1871—1931) — румыньскый карикатурист.

• Ніку Константінеску (1840—1905) — румыньскый політик.

И другі.

## Култура
По Бухарестови, Краёва занимать другоє місто по кӯлькости історичных и културных памняток, цирьков, пляцӯв и инных строёк.

## Удкликованя
Угерскоє Градіштє (окрес)

**Уге́рскоє Граді́штє** (чис. Okres Uherské Hradiště, мор. Okres Uherské Hradiště) — окрес у Зліньскӯм краёви, Чиська.

## Адміністративноє діленя
У окрес входить 78 муніціпалітетӯв из якых 7 варошӯв.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Угерске Градіште (округ)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A3%D0%B3%D0%B5%D1%80%D1%81%D0%BA%D0%B5_%D0%93%D1%80%D0%B0%D0%B4%D1%96%D1%88%D1%82%D0%B5_(%D0%BE%D0%BA%D1%80%D1%83%D0%B3))  на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Шладмінґ

**Шладмінґ** (нім. Schladming) — варош у окрузі Ліцен, ФЗ Штірія, Ракусько. Популярный лыжный курорт у Альпах.

Главна гора у окресі Шладмінґа є Планай.

У 2013 році туй ся провожив чемпіонат світу из горнолыжного спорта.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Шладмінг на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Черноє

**Че́рноє** (чис. Čierne, сло. Čierne) (мад. Cserne) — село у окресі Чадця, Жылінского края Словеньска. Село є на граници Словеньска и Чиська. 

## Ґеоґрафія
Через село протікать потӯк Чадечка.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1645 и 1662 році.

## Обывательство

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Чєрне на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

## Референції
Шырокоє (Хустськый район)

**Шыро́коє** (мад. Siróka) (укр. Широке) — село у Хустському районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1898 році.

У 1934 році у селі учинили нову цирьков ст. Юрія.

## Присілкы
* **Ольхованя** (Вульхованя) — первый раз ся споминать у 1898 році.
* **Кузицькый** — первый раз ся споминать у XIX сторочу.
* **Погар** — первый раз ся споминать у 1745 році.
* **Варгалуца** — первый раз ся споминать у 1898 році.
* **Ясіня** — первый раз ся споминать у 1898 році.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 2411 людий, из них подля языка:
* Украйинці — 2,403 (99,67%)
* Руські — 8 (0,33%)

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Широке (Хустський Район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A8%D0%B8%D1%80%D0%BE%D0%BA%D0%B5_(%D0%A5%D1%83%D1%81%D1%82%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)#p-lang) у Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Говерла (футбольный клуб)

**«Гове́рла»** — футбольный клуб из Ужгорода, основатый у 1925 році ге СК «Русь».

## Історія назв
• 1925—1946 — «Русь»

• 1946—1961 «Спартак»

• 1961—1971 «Верховина»

• 1971—1982 «Говерла»

• 1982—1996 «Закарпатя»

• 1996—1998 «Верховина»

• 1998—2011 «Закарпатя»

• 2011—2012 «Говерла-Закарпатя»

• 2012—2016 «Говерла».

## Досягы
• Перва ліга Украйины 

° **Чемпіон (3)**:2003,04,2008,09,2011,12.

° Кубок Украйиньской ССР: 1950.

И другі.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Говерла (футбольный клуб)](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D1%80%D0%BB%D0%B0_(%D1%84%D1%83%D1%82%D0%B1%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D0%BA%D0%BB%D1%83%D0%B1)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Кіфликы

**Кі́фликы** (нім. *Vanillekipferl*) — русиньскоє, німицькоє, мадярьскоє, швайцкоє, словеньскоє, ракуськоє, польскоє и чиськоє празничноє солодкоє ідіня у формі пӯвмісяце.

## Происхождіня
Кіфликы происходят из Ракуська, их сохтовали печи на Ро̄ждество у формі исламского пӯвмісяце, в честь побіждіня Турок у битві за Вену. 

## У Русиньскӯв Културі
У Русиньскӯв Културі кіфликы сут неудъемлима часть празничного стола, печуть их обычно по празниках и присыпавут пудров (не фурт) и на значимі события: Похороны, комашня, гостина и т.д.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Ваніллекіпферл на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Ефориє Норд

**Ефори́є Но́рд** (рум. Eforie Nord) — курортноє село у повітови Констанца, Румыния.

Село є 206 км уд Бухареста и находиться на юг уд Констанцы.

## Обывательство
У селі на 2002 рӯк живе 4748 людий, из них:

Румыны — 4414

Татары — 152

Цигани — 114

Мадяры — 24

Туркы — 19

Липовани — 8

Полякы — 5

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Ефоріє-Норд на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Вирьхньый Віков

**Ви́рьхньый Ві́ков** (рум. Vicovu de Sus) (бук. Верхній Віков) — варош у повітови Сучава, Румыния.

## Історія
Варош основатый у XV сторочу Буковиньскыми Русинами.

## Обывательство
У варошови на 2002 рӯк живе 14,125 людий, из них:

Румыны — 13,736

Цигани — 377

Буковиньскі Русины — 7

Німці — 4

Мадяры — 1

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Верхній Віков на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Руська По̄ляна (Румыния)

**Ру́ська По̄ляна** авадь **По̄ляны** (рум. Poienile de sub Munte) (мад. Ruszpolyána) — село у Румыниї, комунна Руська По̄ляна, повіт Мараморош. Є єден из центрӯв Русинӯв Марамороша.

## Історія
Село было основато выходцями из Марамороша и Гуцулами у 1353 році, у 1845 році село мать право на проведеня народной ярмаркы (базара). У 1941-1944 році у селі стройили участок укріплень Лінії Арпада а именно коло потока Бардау.

## Обывательство
У селі на 2002 рӯк живе 10,033 людий, из них: 

Русины — 9,711

Румыны — 253

Мадяры — 60 

Німці — 5

Армяни — 3

Руські — 2

Цигани — 2

Жиды — 1

## Знамі Родаци
Штефан Бачута (род. 1944) — румыньскый дипломат, політик, Украйинофіл и член «Союза Украйинцю̄в Румыниї».

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Руська Поляна (Румунія)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B0_%D0%9F%D0%BE%D0%BB%D1%8F%D0%BD%D0%B0_(%D0%A0%D1%83%D0%BC%D1%83%D0%BD%D1%96%D1%8F)#%D0%86%D1%81%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%96%D1%8F) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Тячӯвка

**Тя́чӯвка** (мад. Kistécső) (пол. Tiacziwka) (рум. Teacivka) (укр. Тячівка) — село у Тячӯвськӯм районі, Закарпатськой области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1336 році.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 1555 людий, из них:

Русины и Украйинці — 99,10%

Руські — 0,58%

Мадяры — 0,26%

Румыны — 0,06%

## Туристичны міста
• Мінералны воды

• Озера

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Тячівка на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Реметы (село)

**Ремéты** () є село у комуні Реметы, повіт Мараморош, Румынія.

## Обывательство
У селї на 2002.&nbsp;рӯк жило 2448 людий, из них:

украйинцї — 2,174

Румыны — 242

Мадяри — 15

Цигани — 14

## Знамі родаци
Паращиниць Юрій(1942) — поет и музикант.

## Удкликованя
Буковоє (Закарпатьска область)

**Буково́є** (мад. Fakóbükk) — село у Берегӯвськӯм районі, Закарпатськой области, Украйины.

## Історія
Село основато у 1700 році.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 2139 людий, из них:

Русины и Украйинці — 99,16%

Руські — 0,75%

Мадяры — 0,05%

Молдавани — 0,05%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Букове (Берегівський Район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B5_(%D0%91%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B3%D1%96%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Виноградово

**Виногра́дово** авадь **Се́влюш**, **Си́влюш** (мад. *Nagyszőlős*, укр. *Виноградів*) — варош у Берегӯвськӯм районови, Закарпатьской области, Украйины. Виноградово до 2020 року было районный центр Виноградӯвського района.

## Історія
Варош быв основатый Білыми Горватами у IX строчу.

У 1262 році варош получив Маґдебурзкоє право, варош быв центром жупы Уґоча.

У часы І. світовой во̄йны варош сильно пострадав, чоловікӯв до 50 а потӯм и до 60 рокӯв забирали на фронт. 

При Ракусько-Мадярщині заказовали русиньскый язык и православну віру, не мало людий у 1914-1918 роках зослали у Таллерґоф и Терезин.

## Обывательство
На 2023 рӯк живе 22,976 людий.

У варошови на 2001 рӯк живе 25,383 людий, из них:
* Русины і Украйинці — 20,846
* Мадяры — 3,436
* Руські — 970
* Инні — 131

## Братьскі Вароші
* Мадярщина — Ньїрьбатор
* Мадярщина — Фегийрдёрмот
* Польско — Дынӯв
* Словеньску — Вранов-над-Топлёв

## Знамі Родаци
* Лаутнер Емеріх Емілович (1929) — советьскый футболіст.
* Ёжеф Ґрашші (1894—1946) — мадярьскый военначалник, фелдмаршал-лейтенант мадярской армії, ґруппенфюрер СС и ґенерал-лейтенант СС.
* Русин Павло (1470—1517) — русиньскый и польскый мыслитель и поет из Кракова.

И другі.[якы?]

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Виноградів на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Виноградӯвська вароська община

**Виногра́дӯвська вароська́ общи́на** (укр. Виноградівська міська громада) — общины у Берегӯвськӯм районі, Закарпатськой области, Украйины.

## Села
У общині 13 сіл и 1 варош:

• Виноградово (центр) 

• Буковоє

• Друтинці

• Великі Комяты

• Тісашашвар

• Шырокоє

• Велика Чіньґава

• Велика Копаня

• Мала Копаня

• Пудвиноградӯв

• Фанчиково

• Олешник

• Онок

• Притисяньскоє

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Виноградівська міська громада на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Села Закарпатьской области
Ріксґрансен

**Ріксґрансен** (св. *Riksgränsen*) — село у комунні Кіруна, край Норботтен, Свеньску. Село є май популярный горнолыжный курорт Свеньска.

## Назва
Слово riksgränsen из свеньского языка значить буквално «Крайновый Гатар», бо село є на гатарі из Норьском.

## Обывательство
У селі на 1995 рӯк живе 55 людий.

## Історія
Село основато Саамами у 1902 році, товды оно принадлежало Свеньско-Норьскӯв Униї.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Риксгрансен на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Желізногорьск (Красноярьскый край)

**Желізного́рьск** (рус. Железногорск) — варош у Красноярьскому краю, Росія.

## Ґеоґрафія
Варош є на берегах рік Байкал и Кантат, 64 км на север уд Красноярьска.

## Історія
26 фебруара 1950 року И. В. Сталін пудписав декларацию за стройку горно-хіміческого комбіната № 815, из цілёв добывать оружейный плутоний, стройили го воєнні и заключены из ГУЛАГа.

Въедно из комбінатом стройили и варош из желізницёв. У 1954 році получив статус вароша для пошты хосновалася назва «Красноярьск-26».

## Назва
У 1994 році в честь 40 роча як варош получив свӯй статус ёго переименовали у «Желізногорьск».

## Знамі Родаци
• Сухов, Федор Володимирович (род. 1960) — російськый и советьскый актёр и режісер.

• Казарінова, Олена Анатоловна (1960—2013) — советьска и російська актріса и радіовістник. Єй дітинство прӯйшло у Желізногорьскови.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Желєзногорськ (Красноярський край)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%96%D0%B5%D0%BB%D1%94%D0%B7%D0%BD%D0%BE%D0%B3%D0%BE%D1%80%D1%81%D1%8C%D0%BA_(%D0%9A%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%BD%D0%BE%D1%8F%D1%80%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B9)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Зеніця

**Зені́ця** (,  і гор. *Zenica*) — варош у Босні и Герцеґовині, на ріці Босна.

## Братьскі Вароші
* Турція — Ушкӯдарь
* Турція — Каршіяка
* Босна и Ґерцеґовина — Яйце
* Казазстан — Темыртау
* Свеньско — Лулео
* Мадярщина — Залаеґерсеґ
* Македонія — Велес
* Румыния — Гунедоара
* Німицько — Гельзенкірхен
* Італія — Фьёренцуола-д'Арда

## Знамі Родаци
* Сандра Багарич (род. 1974) — горватьска спӯвачка.
* Фенан Салчинович (род. 1987) — босаньскый футболіст.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Зениця на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Розтворник

**Розтво́рник** — индивідуална хімічна сполока котра годна розтворяти вещества авадь сотворяти из ними нові.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Розчинник на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Сабольч-Сатмар-Береґ

**Сабольч-Сатмар-Береґ** (мад. Szabolcs-Szatmár-Bereg) (рум. Szabolcs-Szatmár-Bereg) — медьє на северо-выході Мадярщины, адміністративный центр — Ньєредґаза.

## Історія
У 1920 році по Тріанону жупы Сатмар и Сабольч и варош Заґонь (Жупа Унґ) зъединены пуд назвов «Сабольч-Сатмар».

## Обывательство
У медьє на 2002 рӯк живе 572,423 людий, из них векшына є Мадяры, у медьє 13% людий сут Ґреко-католикы, ото є потомкы Русинӯв и Румын из северного Ардяла, глава медьє — Оскар Шестак.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Саболч-Сатмар-Берег на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Великі Лазы

**Вели́кі Лазы́** (мад. Nagyláz) (укр. Великі Лази) — село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село основато у середині XIII строча.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 1423 людий, из них:

Русины и Украйинці — 94,11%

Русины — 4,63%

Руські — 0,56%

Мадяры — 0,56%

Словены — 0,07%

## Ґеоґрафія
У селі тече ріка Цигань. 

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Великі Лази на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Шаян (значеня)

**Шая́н** — исю назву мавуть пару населеных пунктӯв.

• Шаян — село, Байдібековскый район, Туркестаньска область, Казахстан.

• Шаян — село у Хустському районови, Закарпатьскӯв области, Украйины.

• Шаян — варощик, Наманґаньска область, Узбекистан.
Република Жулияна

**Репу́блика Жулия́на** (порт. República Juliana) — крайна екзістовавша на території Бразильской провінції Санта-Катаріна из 24 юла по 15 новембра 1839 року.

## Історія
Републіку провозгласили 24 юла 1839 року у наслідкови во̄йны Фррапус, миже реболуціонерӯв быв и Джузеппе Ґарібалді, реболуціонеры захватили варош Лагуна и переменовали го у Жулияну.

Уж у новемброви Бразилія вернула реґіон пуд свӯй контрол.

## Наслідок
Муніціпалітет Лагуна и до ныні тямить рокы независности, у 1992 році было создано орґанізацію «O Sul é o Meu País» «Юг — моя крайна». У реґіоні каждый рӯк празнувуть динь независности Републікы Жулияна и динь рождіня Тома де Лагуна.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Республика Жулиана на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Ольшинкы

**Ольши́нкы** () () — село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1602 році.

## Присілкы
**Присліп** — бывшоє село у Украйині, зъединено из с. Ольшинкы.

## Обывательство
У селі на 2024 рӯк жило 545 обыватель, из них:

Украйинці — 100%

## Туристичны Міста
• Старовинны сады

• храм Покровы прст. Богородици 1801 р.

## Удкликованя
Сатмарчеке

**Сатма́рчеке** (мад. Szatmárcseke) (укр. Сатмарчеке) — село у медьє Сабольч-Сатмар-Береґ, Мадярщина.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1181 році ге «Чеке», село было процвітающым, мало свою Римо-Католицьку цирьков.

## Обывательство
У селі на 2022 рӯк жило 1476 людий, из них:

Мадяры — 76,6%

Цигани — 16,1%

Русины — 4%

Німці — 0,1%

Румыны — 0,1%

Болґары — 0,1%

## Знамі Родаци
• Шандор Молнарь (1895-1960) — мадярьскый художник, поет и писатиль.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Szatmárcseke на Мадярьськӯв Вікіпедії и Szatmárcseke на Анґліцькӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Динь Петра и Павла

**Динь апо́столу Петра́ и Павла́** (повна назва **Динь сяты́х,сла́вных и всехвальных первоверховных апо́столу Петра́ и Павла́**, дав.-гр. Μνήμη τῶν Ἁγίων ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων καὶ Πρωτοκορυφαίων, Πέτρου καὶ Παύλου.)&nbsp;— християнськоє сято на честь апостолу Петра и Павла, якоє сяткує ся 29. юнія (12. юлія). В сього сята давньохристиянськоє происхоженя, датов убрано годувщину вадь їхньої смертї, вадь перенесеня їхньых мощей.

У словянськых народу сято апостолу Петра и Павла значит довершеня ивандня и лїтньых розвеселень, прощаня из веснов и пудготовку ид кошиньови. Першый зажин озимого ярця. У Римо-католицькуй церкви у сята май высокый статус торжества.

## Удкликованя
Ґжеготкы

**Ґжего́ткы** (пол. Grzechotki) (нім. Rehfeld) (рус. Гжехотки) — село у ґміні Баранёво, Бранёвскый повіт, Варміньско-Мазурскоє воєводство.

## Обывательство
У селі на 2011 рӯк живе 73 людий, векшына из них Полякы.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Ґжехоткі на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Иван Мурник

**Му́рник Ивáн А́нтолович** (, ; род. 22. юна 1945, Имстичово, Иршавськый район, Украйинська ССР — ум. 21. авґуста 1968, Кошиці, ЧССР) быв советськый солдат, солдат КГБ (1965–1968), мінометник 315. ґвардійськый мотострілковый полк, 128. мотострілкова бриґада, русинського происхождіня.

## Біоґрафія
Родив ся Иван Мурник у селі Имстичово Иршавського района, Украйинської ССР, присілок Центра у файті Антола Мурника и Терезії Мурник, кӱнчив сиридню школу у селі Имстичово и уж по кӯнцю учобы робив у Иршаві, токарь 6-го розряда, у зачатку 1965 року забратый на службу у вӯйська КГБ, продовжав службу при штабови, и пак демобілізованый, 14. авґуста 1968, быв мобілізованый из ткацької фабрикы у Иршаві. 21. авґуста из зачатком операції «Дунай» по заверніню Чехословенська у сферу вплыва СССР въедно из свойым полком перейшов гатар из Чехословенськом, того же дне, у динь быв убитый из огнестрільного оружия чехословенськым солдатом при переправі через ріку Горнад у варошови Кошиці, пару дньӱв ёго тіло не годни были дӱстати (вись тот час оно было у ріці), кой ёго тіло дӱстали захоронили го у варошови Угерскоє Градіште, уж у септемброви ёго тіло привезли домӱ у Имстичово для перезахороніня.

## Памнять

Имня Ивана Мурника увіковічено на памнятнӱм монументови у центрі села Имстичово, у 2023 році ёму быв покладеный памнятник на місті захороніня у присілкови Центра.

## Удкликованя
*Тоты даны суть часточно основаны на даных из удчитовань командіра 315. полка и воєнной части 91026 Бойко и Варламова, розказах родичӯв Ивана и словах сослуживцю̄в Ивана из вароша [[Ростов над Доном|Ростов-над-Доном]]. И на прочых:*

### Референції
Березька Адміністрация

**Бе́резька Адміністра́ция** (мад. Beregi közigazgatási kirendeltség) — адміністративна единка у составі Пудкарпатьского Ґубернаторства екзістовавша из 15 марца 1939 по 28 окто̄вра 1944 року у составі Мадярщины. 

## Історія
15 марца Пудкарпатя вернуло ся у состав Мадярщины єдночасно было введено воєнноє управліня котроє перейшло у гражданьскоє 7 юла того же року из центром у Мукачові.

## Адміністративноє діленя
• Альшоверецкый округ (1941 рӯк, 32 села, 21,638 людий).

• Сольвскый округ (1941 рӯк, 34 села, 42,291 людий).

• Мукачӯвськый округ (1941 рӯк, 73 села, 73,735 людий).

• Иршавскый округ (1941 рӯк, 50 сіл, 78,229 людий).

До 1919 року 11 сіл Иршавского округа принадлежали жупі Уґоча, 5 малых и 2 великі села принадлежали жупі Мараморош.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Beregi közigazgatási kirendeltség на Мадярьськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Собатино

**Соба́тино** (мад. Szombati) (укр. Собатин) — село у Хустськӯм районі, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село основато не май рано 1870 року.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 799 людий, из них: 

Русины и Украйинці — 99,37%

Руські — 0,50%

Инні — 0,13%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Собатин на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Тісауйварош

**Тісауйва́рош** (; в 1970-1990 — **Ле́нінварош** ()) — варош на севері Мадярщины у 35 кілометрох уд Мішковця. У медьє Боршод-Абов-Земплін.

## Обывательство
У варошови на 2001 рӯк живе 17,517 людий, их них векшына Мадяры.

## Братьскі Вароші
* Свентогловиці, Польско.
* Рымавска Собота, Словеньску.
* Берегово, Украйина.
* Меркуря-Чук, Румыния.
* Людвіксфаген, Німицько.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Тисауйварош на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Тіхвін

**Ті́хвін** (рус. Тихвин) — варош у Ленінґрадьскӯв области, Росії.

## Обывательство
У варошови на 2007 рӯк живе 61,2 тысяч людий, из них векшына Руські и Вепсы.

## Знамі Родаци
• Микула Римскый-Корсаков (1844-1908) — композитор часӯв Російской Рішы.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Тихвін на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Цвылёво (село)

**Цвылёво** (рус. Цвылёво) — село у Тіхвіньскӯм районови, Ленінґрадьской области. Адміністративный центр Цвылёвского сільского поселеня.

## Історія
У 1917-1918 роках село было у составі Сугоросвськой волости. 

1918-1924 у составі Ольховской волости Череповицькой ґубернії.

У 1928 році у селі жило 30 людий.

У 1958 році у селі жило 92 людий.

## Обывательство
У селі на 2017 рӯк живе 1015 людий, из них: 

Руські — 95%

Инні — 5%

## Ґеоґрафія
Уд села до Тіхвіна 22 км, до май близької желізничной станції на лінії Волховстрой — Волоґда 1,5 км.

Село є на лівому березі рікы Тіхвінка, через село тече потӯк Медвідь.

## Улиці
Кедровый переулок, Берегова, Тиха, Поомышленна.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Цвылёво (посёлок)](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A6%D0%B2%D1%8B%D0%BB%D1%91%D0%B2%D0%BE_(%D0%BF%D0%BE%D1%81%D1%91%D0%BB%D0%BE%D0%BA)?searchToken=bgstdw1823ryqmq7lfky40acx) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Жупа Пожонь

**Жу́па По́жонь** (мад. Pozsony vármegye) (сло. Bratislavská župa) (чис. Prešpurská župa) (мор. Prešpurská župa) — жупа у Мадярьскӯм кралёвствови на обох берегах Дуная, адміністративный центр — Пожонь.

## Обывательство
У 1890 році у жупі жило 331,370 людий, Словены, Мадяры, Німці, Чехы, Мораваны, Жиды, Цигани и другі.

Основноє занятя жытелю̄в: Вӯчарьство, торгӯвля, промышленнӯсть, землеробство.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Пожонь (комитат)](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%BE%D0%B6%D0%BE%D0%BD%D1%8C_(%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D0%B8%D1%82%D0%B0%D1%82)) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Коломыя

**Коломы́я** () — варош у Коломыйському районови, Ивано-Франкӯвськой области, Украйины.

## Обывательство
У варошови на 2022 рӯк живе 62,990 людий.

## Історія
Варош первый раз ся споминать у 1240 році. У 1405 році получив Маґдебурзкоє право, стройили ся цехы, столяркы и бовты.

У 1772 році варош став частёв Ракуськой Рішы, у 1781 році войшов у состав Станіславского округа.

У 1880 році на 3 рокы быв арестоватый Иван Франко. 

У 1918-1919 роках варош быв у составі ЗУЛР, у 1920 році войшов у состав Польска, и став другым по значимости варошом Ґалычына.

18 авґуста 1991 было удкрыто памнятник Штефанови Бандері.

## Коломыйкы
Коломыї довжні свойыв назвов коломыйкы — русиньскі народні курті пісні бытового авадь общественного характера.

Наприклад: «Коломыя не помыя, Коломыя варош, В Коломыї такі дівкы ге з пшеници кісто».

## Знамі Родаци
* Яков Білоскурскый (1885—1977) — слодат и общественный діятель.
* Віктор Зорза (1925—1996) — британьскый журналіст жидӯвського присхождіня.
* Олег Цісик (1922—1949) — член ОУН, Украйинофіл и партизанин, член УПА.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Коломия на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

## Референции
Катеґорія:Населены пункты Ивано-Франковской области
Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту
Катеґорія:Міста Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Японьска ріша

**Японьска ріша** (яп. 大日本帝國) - історичный японьскый штат, котрый екзіштовав уд періода реставрації Мейдзі 3 януара 1868 року дов кунця Другої світової войны тай принятя типирішної конштітуцї Японьска 3 мая 1947 року. Уд 29 авґуста 1910 року дов 2 сектембра 1945 року Японьска ріша в її меджународных визнаных границях включала тереторію типирішної Японії, Кореї, Тайваню, Южного Сахалїна тай Курильскі островы. Пусля капітуляції в Другуй світовуй войні, вшыткі перечислені тереторії были удділенї уд Японії, котра привела штат к типирішному ґеоґрафічному положеню. 

## Референції

Катеґорія:Бывшы штаты
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры основаны 1868
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры заникли 1947
Ярослав (варош)

**Яросла́в** (пол. Jarosław) (нім. Jaroslau) (укр. Ярослав) — варош на выході Польска при ріці Сян. Адміністративный центр Ярославського повіта, Пудкарпатьского Воєводства.

## Історія
Варош основато у 1031 році Русскым князём Ярославом Мудрым. У 1245 році туй удбыла ся Ярославська Битва а у 1323 році варош дӯстав вароські права. У 1375 році получив Маґдебурзкоє право. У 1940-44 роках дійствовала крайнова «Украйиньска» ґімназія. У 1946-1947 роках из вароша уселили всьых Ґалычан и Украйинцю̄в.

## Обывательство
У варошови на 2020 рӯк живе 37,479 людий, из них векшына Полякы.

## Знамі Родаци
• Антін Дербіш (1921-1991) — украйиньскый спӯвак.

• Володимир Старосольскый — соціолоґ, правник, адвокат.

• Ярош Куропатницкый — кийӯвськый пӯп и шляхтич.

И другі.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Ярослав (місто)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%AF%D1%80%D0%BE%D1%81%D0%BB%D0%B0%D0%B2_(%D0%BC%D1%96%D1%81%D1%82%D0%BE)#p-lang) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Тувиньска Людова Републіка

**Тувиньска Людова Републіка** (тув. *Тыва Арат Республик*) — частично узнаный (СССР - в 1924 тай МЛР - в 1926) штат в Сибиру. В 1921 - 1926 рокы офіціално хосновав назву **Танну - Тува.** В року 1944 была припоєна к СССР пуд назвов Тувиньска автономна область в части РСФСР.

## Істория
Взникла на тереторії бывшого протектората Російскої рішы, Урянхайского краю, пусля Октоброї револуції.

14. авґуста 1921 року было проголошено независимость републікы Танну - Тува, были сотворені органы влади, принята перва Конштітуція из 22 статї. Главным городом став Кызыл. В 1923 року совітскі войска были уведені з Тувы. Пак были заключені смловы з СССР (1925) тай МЛР (1926) узнаваючи независимость Тувы.

### Тува в Другуй світовуй войні
25. юна 1941 року ТЛР проголосила войну Нїмецьку. При тому она начала помагати СССР. Москві быв переданый золотый запас републікы (дись 30 млн руб.). Уд июня 1941 дов октобера 1944 Тува поставила для потреб Червеной армады 50 тыс. пар лыж, 15 тыс. валянку, 70 тыс. тон шерсти, дакулько сот тон мняса тай другых товару на суму 66,5 млн руб. На пожертвованя обывательства было закуплено дакулько десятку боёвых танку.

В року 1943 перви доброволці з Тувы вступили в ряды Червеной армады тай были зачислені в склад 25 - го танкового полка, котрый быв в боёвых діянёх на тереторії Украйины, Молдовы, Румуньска, Мадярьска тай Чеськословеньска. За цілый час войны в рядах Червеной армады служило до 8 тыс. обывателюв ТЛР тай совітскої Тувы.

### Припоєня до СССР
17. авґуста 1944 року VII сесія Малого Хурала ТЛР приняла декларацію про припоєня Тувиньскої Людової Републікы в склад СССР. 14 октобра 1944 року ТЛР была принята в склад РСФСР на правах Тувиньскої автономної области.

## Референції

Катеґорія:Бывшы штаты
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры основаны 1921
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры заникли 1944
Лісарня

**Ліса́рня** (мад. Erdőpatak) — село у Мукачовськӯм районі, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1808 році, основным знанятём людий была рубка хащі (на містнӯм говорі «Ліс»). У 1860 році у село заселялися Німці котры добывали туй золото. У XX сторочу у селі быв млин, у 2000 році у селі учинили цирьков ст. Иллі.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 268 людий, из них:

Русины и Украйинці — 99,26%

Руські — 0,37%

Инні — 0,37%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Лісарня на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Корньске языкове партнерство

**Корньске языкове партнерство** (, корн. *Keskowethyans an Taves Kernewek* , ) быв репрезентатівный орґан, котрый быв заложеный в Корнволї в Анґлії во Великій Брітанії в роцї 2005 з цїлём підтримовати і розвивати хоснованя корньского языка. В роцї 2015 было зрушене. Было то публічне і добровольне партнерство, котре ся складало зо заступцїв розлічных корньскых языковых обществ, корньскых културных і економічных орґанізацій і містной самосправы в Корнволї. Орґанізація была часточно фінанцована проґрамом Европской унії „Objective One“, брітаньскым міністерством про комуніты і містну самосправу і Корнвольсков радов.

Партнерство было головным реґулатором штандартной писомной формы корньского языка, ортоґрафії, котра была публікована в роцї 2008 з цїлём зъєднотити попереднї протиречівы ортоґрафії і хосновати ю на дорожных знаках, в урядных документах і в школьскых екзаменах.

В роцї 2015 было зрушене і Корнвольска рада ся стала ведучов орґанізаціёв про підтримку корньского языка, переважно посередництвом Корньской языковой канцеларії () і „Akademi Kernewek“.

## Заступлены орґанізації
* 
* 
* 
* 

## Поз. тыж
* Ґельска рада
* Порадный выбор про меньскый язык
* Ірландьска языкова рада
* Ожывлїня языка
* Языкы Споєного кралёвства
* Список языковых реґулаторів
* Ofis Publik popar Brezhoneg
* Рада про велшскый язык

## Референції
Корейска ріша

**Корейска ріша** (кор. 대한 제국 ) - історичный корейскый штат, котрый екзіштовав уд реставрації Кванму 1897 року дов аннексії Кореї Японьсков рішов в 1910 року.

## Взник рішы
Пусля смерти жоны краль Коджон в 1896 року испрятав ся в російскому посольстві в Соулу. К тому часу японьскоє вмішаня в внутрину політику Кореї стало глубокым. На ключових постах в штаті были японці вадь прояпоньскі містні чиновникы. Корейска влада перестала контроловати ситуацію в штаті. Набирало силу рух за независимость Кореї.

Обы спасти політичну ситуацію в штаті краль Коджон проголосив Корею рішов тай о началови нової епохы Кванму. Себе ун учиныв первым цісарём Кореї. Айбо де - факто цісарска влада была уже неспособна контроловати ситуацію в штаті, што пак дойшло з часом до аннексії Кореї Японьсков рішов.

## Кронологія

* 17 авґуста 1897 - Проголошіня рішы
* 17 новембра 1905 - Встановліня японьского протектората
* 24 юла 1907 - Нова смлова з Японіёв о сполупраці
* 29 авґуста 1910 - припоєня к Японьскуй ріші

## Референції

Катеґорія:Бывшы штаты
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры основаны 1897
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры заникли 1910
Косиця

**Косиця** (, давн.-грец. ἄνθος, -ου) — система органу насїняного розмноженя косичаных ростлин.

Косиця вто переміненый, покуртаный и ограниченый в ростї спороносный паросток, приспособленый для твореня спор и гамет, тай для проведеня полового процеса, котрый довершає твореня плода из насїньом. Єдина роль косицї як особенної морфолоґічної структуры скапчана из тым, што в ньому повностю излученї всї процесы безполого и полового розмноженя. Разниця помежи шышками голонасїных ростлин уд косиць, в тому, што його в результатови запыленя пыльця попадає на головку стовпика, а не на семенозачаток, при наступаючому половому процесови семенозачаткы в косичаных розвивают ся в насїньови в серединї заязка.

## Удкликованя
Пудполозя

**Пудполо́зя** (укр. *Підполоззя*, мад. *Vezérszállás*) — село у Мукачовськӯм районі, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1430 році, у кӯнцю IX стороча туй быв похороненый мадярськый дружынник. У 1619 році села Пудполок и Романок были пуд властёв князю̄в Ракоці, у 1888 році их зъеденили у єдно село — Пудполозя.

## Назва
У мадярьскы часы село ся вазывало Везерсалаш, што значить «Салаш Полководця». Нынішня назва мать Русиньскоє коріня и значить што село є «Пуд Верболозома».

## Присілкы
**Романовци** — первый раз ся споминать у 1648 році.

**Кет** — первый раз ся споминать у 1465 році.

Спомин: 1465: Keth, Kety.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 789 людий, из них:

Русины и Украйинці — 97,99%

Руські — 1%

Німці — 0,75%

Мадяры — 0,25%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Підполоззя на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села Україны
Їглава

**Їглава**, **Йиглава** (чис. *Jihlava*, нім. *Iglau*) — варош у краёви Высочина, Чиську.

## Історія
Варош первый раз ся споминать у 1233 році.

## Назва
По єднӯв верзії назва иде уд єдноименної рікы, по другӯв же уд німицького слова Igel (яри́й).

## Обывательство
У варошови на 2011 рӯк живе 50,760 людий, из них векшына Чехы.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Їглава на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Водоток

**Водото́к** — общоє понятя водных обєкту из поступаючым рухом воды в бук берега в вытягнутому заглубленьови земної поверхности (корытови). Водотокы (рікы, потукы, каналы) удносят ид поверхностным водным обєктам.

Водотокы дїлят на природнї (рікы, потукы) и штучнї (каналы всякого назначеня). Водотокы так само дїлят ся на фуртошнї и дочаснї (пересыхаючі вадь перемерзаючі). У реґулярных водотоках рух воды робит ся бігом всього года вадь бульшої го части, в дочасных — лиш в небульшу часть года.

Совокупность всьых водотоку в границї території называют сїтьов корыт, а совокупность всьых рік и потуку — річнов сїтьов.

## Типы водотоку
Водотокы дїлят ся на:

* постояннї и дочаснї;
* природнї (рікы и потукы) и штучнї (каналы);

Файл:SuoneAusserberg1.jpg|Арык
Файл:Hagmolenbeek.jpg|Мала ріка
Файл:Rising-sun-indiana-ohio-river--from-above.jpg|Велика ріка


## Никати так само

* Морські течії
* Водоєм

## Удкликованя
Яналіф (село)

**Яналіф** (, ) — село в Буґулміньскім раёнї Татарстана, Росії.

## Історія
Заложеный в 1930-ёх роках. Нынї має дачный характер.
## Ґеоґрафія
Находить ся в юговыходной части Татарстана оддалености приближно 12 км на юг-югозапад по прямій од раённого центра міста Бугулма.

Має мірно контіненталный клімат з теплым лїтом і мірно холоднов зимов. Найтеплїшый місяць — юл, найхолоднїшый — януар. Середнёрочна температура повітря 4,7 °С.
## Обывательство
* 1938 — 251
* 1949 — 208 
* 1958 — 169
* 1970 — 144
* 1979 — 104
* 1989 — 27
* 2002 — 0
* 2010 — 10
## Референції

Катеґорія:Населены пункты России
Катеґорія:Населены пункты Татарстану
Яналіф

**Яналіф** (од , , скорочіня *яңалиф/jaꞑalif*, дослова «новый алфавіт») може означати:

* Яналіф (алфавіт) — єдиный алфавіт подля туркіцькых языків, офіціално ся хосновав у СССР в 1928.—1938. роках (містами до року 1940)
* Яналіф (село) — село в Буґулміньскім раёнї Републікы Татарстан (Росії), назване в честь спомянутого алфавіту.
* Яналіф (уліця) — уліцї в Башкортостанї і Татарстанї, названы в честь спомянутого алфавіту.
* Яналіф (пишуча машына) — першый модел пишучой машыны, выробленой в СССР. Выробляв ся Казаньскым заводом пишучых машын про републікы Совєтьского выходу, котры перешли на єдноменный алфавіт.
Округ Рашка

**О́круг Ра́шка** (сер. Рашки управни округ) — округ у Сербиї, у реґіоні Шумадия и Западна Сербия. Округ назватый у честь Рашкы, історического реґіона. Столиця — Кралёво.

## Адміністративноє діленя
Округ ділить ся на 5 общин:

• Тутін 

• Кралёво

• Рашка

• Новый Пазар

• Врнячка-Баня

## Обывательство
У округови на 2011 рӯк живе 188,208 сербӯв (60,9%), 105,488 Боснякӯв (34,1%), 5,255 Мусульман (1,7%), 2,435 Циган (0,8%) и другі.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Рашский округ на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Монґольска Людова Републіка

**Монґольска Людова Републіка** (МЛР; монґ. *Бүгд Найрамдах Монгол Ард Улс*) — соціалістичный штат в Выходнуй Азії, екзіштовав уд 1924 дов 1992 рока. Высшим орґаном влады быв Великый народный хурал.

## Істория
29 децембра 1911 року Монґолія проголосила независимость уд ріші Цін. Штат возглавив теократічный правитель Богдо-геген VIII. В 1911 - 1921 роках Монґолія была не вызнаным штатом, пуд протекторатом Російскої ріші тай автономіёв в складови Кітая. Лїтом 1919 року кітайска армада ліквідовала монґольску автономію, айбо в 1921 року оны были угнані Азійсков дівізіёв пуд командованём Романа Федоровича фон Унґерн - Штернберґа.

1 новембра 1921 рока влада приняла "Клятвену смлоуву", котрым Богдо-геген фактично лишив ся права влияти на державні рішеня. Сперед тым 30 октобра удкрыв ся Малый Хурал, котрый быв радительным орґаном при владі. В склад сего орґана входили міністри, представителї арату, князї, представителї ламаітского духовництва. Пусля смерти Богдо-гегена, монархія была ліквідована, тай 26 новембра 1924 року была проголошена Монґольска Людова Републіка, принята конштітуція, проголошенов высшим орґаном державної влады Великоє Народноє Собраниє. 

Уд 1961 рока МЛР є членом ОЗН. Дов 1990 рока в Монґолії екзіштовала однопартійна комуністічна система влады штату, што было пудпорована дякувучи фінансовуй тай воєнуй помощи СССР.

В маю 1990 року, пусля народных продемократічных демонстрацій, монґольска комуністічна партія стратила свою монополію на владу в штаті. В юлі 1990 были проведені всенародні выборы, тай до управліня штату прийшла демократічна партія, а пак і вецепартійна коаліція.

Нова конштітуція была принята в 1992 року, назва "Людова Републіка" была одмітнута, Монґолія стала републіков з парламентськым управлінём тай президентом, што выбират ся на всенародных выборах.

## Референції

Катеґорія:Бывшы штаты
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры основаны 1924
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры заникли 1992
Бєлґород

**Бє́лґород (Бе́лґород)** (, ) — місто на южній середнёевропской части Росії, адміністратівный центер Бєлґородьской области.

## Історія
Быв заложеный в XVI. сторочи, але сама історія Бєлґорода ся зачінає з часів Кієвской Руси, около конця X. стороча, кедь на тім містї была збудована кріпость на охрану од нападу степовых народів, як Печенегове і Хазары. В XI. сторочи тото поселїня стало частёв Переяславского князївства.

В XVII. сторочи Бєлґород быв важным воєньскым укрїпленям, але з припоєням україньскых земель до Російского царьства, ёго воєньске значіня ся зменшыло. В XVIII. сторочи місто стало важным адміністративным і торговым центром.

Значный розвиток міста ся зачав в роцї 1869 з заложеням желїзнічной станіцї, што підпорило ёго економічный рост і перетворіня на важный желїзнічный узел. То привело до піднятя значіня міста як індустріалного центра.

Почас Другой світовой войны Бєлґород быв силно пошкодженый і окупованый німецькыма войсками, але по битві на Курьскый дузї в роцї 1943 місто было ослободжене Червоною армадов. По войнї місто было швыдко обновене, і оно знову стало важным адміністратівным і транспортным центром.

Днешнїй Бєлґород є містом з розвинутов економіков, што має промысловость, сельске господарьство і комерцію. Місто є знаме своїма многыма церьквами з історічныма памнятками, меджі котрыма є катедральный собор Преображіня, што є центром Бєлгородьской і Старооскольской єпархії.

## Обывательство
* 1626 — около 5 тысяч 
* 1801 — 3 462
* 1861 — 11 852
* 1890 — 22 940
* 1939 — 34 000
* 1959 — 72 000
* 1970 — 151 000
* 2002 — 337 030 
* 2008 — 353 100
* 2020 — 394 142

## Референції

Катеґорія:Населены пункты России
Катеґорія:Населены пункты Бєлґородьской области
Неґловиці

**Неґло́виці** (пол. Niegłowice) (укр. Неґловиці) — село на юзі Польска у ґміні Ясло, Ясловского повіта, Пудкарпатьского Воєводства, пиля вароша Ясло.

## Обывательство
У селі на 2011 рӯк живе 917 людий, из них векшына Полякы.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Неґловиці на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Бая-Маре

**Ба́я-Маре́** (рум. *Baia Mare*) — варош на севері Румыниї, повіт Мараморош и ёго центр.

## Історія
У 1142 році краль Мадярщины Ґеза ІІ позволив Німцям туй селити ся. У 1329 році туй уже было великоє село. На 1910 рӯк у варошови жили у основному Мадяры (64,8%) и Румыны (33,7%) и Жиды из Ціпзерьскыми Німцями. По вірі 38% людий были Греко-Католикы, потомкы Мадяризоватых Русинӯв

## Знамі Родаци
• Мірела Пашка (род. 1975) — румыньска ґімнастка.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Бая-Маре на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Румынешті (Ботошань)

**Румыне́шті** авадь **Романешть** (рум. Românești) — село у повітови Ботошань, комунна Румынешті, Румыниї.

## Обывательство
На 2002 рӯк у селі живе 1546 людий, из них:

Румыны — 1544

Инні (Молдавани и другі) — 2

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Роминешть (Ботошань)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A0%D0%BE%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D1%88%D1%82%D1%8C_(%D0%91%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%88%D0%B0%D0%BD%D1%8C)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Ивановци (Мукачовскый район)

**Ива́новци** авадь **Ива́нівці** (мад. Iványi) (укр. Іванівці) — село у Мукачовськӯм районі, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село туй было ищи у XIII строчу айбо ёго назва ся споминать у 1333 році.

У XIX сторочу село было знамо свойыми лічебными ваннами, а у 1881 році на окрайині села учинили баню.

У кӯнцю сириднёвічя въедно из Русинами туй жили и Мадяры Римо-католикы, у кӯнцю XIX стороча (1869 рӯк) Тывдарь Леґоцькый учинив зарисовку обстанкӯв бывшого Римо-католицького храма.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 1222 людий, их них:

Русины и Украйинці — 97,71%

Руські — 0,65%

Румыны — 0,25%

Мадяры — 0,08%

Инні — 1,31%

## Присілкы
**Кулінкоч** — село первый раз ся споминать у 1600 році.

**Малі Ивановци** — село первый раз ся споминать у 1600 році.

Спомин: 1600: Kisiványi, 1645: Kis Ivani

**Брод** — село первый раз ся споминать у 1264 році.

Спомин: 1264/70: Borod, 1357: Brod

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Іванівці (Мукачівський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%86%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D1%96%D0%B2%D1%86%D1%96_(%D0%9C%D1%83%D0%BA%D0%B0%D1%87%D1%96%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).