Талергоф

**Талерго́ф** () быв концентрачный лаґер, вытвореный австро-мадярськыма властями у 1914–1917.&nbsp;роках на території днешньої Австрії, у долині пуд Алпами коло вароша Ґрац.

Австро-мадярські власті увязньовали лідерув русофілського кываня спомежи русинув, лемкув и галичан; тых, ко держав російськый язык за літературну форму свойих славянськых языкув авадь симпатизовав Російськуй імперії. Вязнюв силовали зречи ся симпатій ид Росії вадь свої *руської* ідентичности (на тот момент русины хосновали у &nbsp;т.&nbsp;ч.&nbsp;автонім „руськый“, айбо про австро-мадярську власть не было катеґоричної розлукы помежи нима тай росіянами). Май велика лоялность украйинофілув ид австро-мадярськым властям привела до того, ож вязнюв украйинської ідентифікації вадь украйинофілськых никань услобожовали. Межи 1924.&nbsp;тай 1932.&nbsp;роками у Львові друком уйшли чотыри числа „Талергофського алманаха“ (), редакторы котрого збирали документалні доказы увязненя тай убиваня мирных русофілув австрійськыма властами. Подля „Талергофського алманаха“, у розправі над бывателями Пудкарпатя, Лемковины, Галичины тай Буковины майбулше участвовали австрійці, мадяре, полякы и украйинці, головно жандармы вадь люде, у руках котрых была зобрата локална власть (напр.&nbsp;войты тай сілські біровы). У книзі „Націонална політика Габсбурґув бігом Першої світової войны“, авторы Д.&nbsp;А.&nbsp;Ахрєменко (предсіда громадської орґанізації „Історична свідомость“) тай К.&nbsp;В.&nbsp;Шевченко (професор Білоруського державного універзитета), заявлявут, ож Талергоф держав ворохом 10,000&nbsp;росіян, приблизно 2,000–5,000&nbsp;русинув тай коло 200–250&nbsp;штудентув за симпатію ид Російськуй імперії, за володіня російськыма книгами Ґриґорія Сковороды, Тараса Шевченка, Алєксандра Пушкіна, Льва Толстого и другых. Сумарно булше 20,000&nbsp;чоловік были арештовані тай розміщені у Талергофському лаґрови.

До зимы 1915.&nbsp;рока у Талергофі не было баракув; вязні спали на земли пуд удкрытым небом у мороз и дожджі. Подля репортажа америцького конґресмена Джозефа Меділла МакКорміка, вязнюв реґуларно били тай пуддавали тортурам. 9.&nbsp;новембра 1914.&nbsp;рока звіт фелдмаршала Шлеера зареєстровав 5,700&nbsp;русинув, лемкув и украйинцюв у Талергофі. У зимі 1914–1915 третина из приблизно 7,000&nbsp;вязнюв умерла уд тіфуса. У перші шість місяцюв свого правліня імператор Карл&nbsp;І.&nbsp;закрыв лаґер.

За перші 18&nbsp;місяцюв єствованя лаґра, 3,000&nbsp;талергофськых вязнюв умерли, у тому числі православный мученик и сятый Максим Сандович (беатифікованый Російськов Православнов Церьквов за Границьов 29.&nbsp;авґуста 1996).

Уд 1945.&nbsp;по 1955.&nbsp;рук територія бывшого лаґра ся хосновала ги аеропорт Корольськых воздушных сил (), а пак была уддана назад австрійському урядови. На днешньый день на території розміщеный аеропорт Ґрац.

Баракы были знесені у&nbsp;1936. Тіла 1,767&nbsp;вязнюв были ексгумовані тай перепохоронені у масовому гробі у Фелдкірхен бай Ґрац.

## Подакотрі вязні Талергофа

* Гриць Крайник из Улуча
* сященикы: Максим Сандович, Гавриїл Гнатишак, Теофіл Качмарчик, Димитрій Хыляк, Василій Курилло, Миколай Малиняк, Василій Масцюх, Тит Мишковськый, Йоан Полянськый, Олімпій Полянськый, Роман Прислопськый
* юрісты: Ярослав Качмарчик, Теофіл Курилло
* културні активішты: Методій Трохановськый, Николай Громосяк, Димитрій Качор, Симеон Пыж, Димитрій Вислоцькый

## Референції


Катеґорія:История Австрии
Катеґорія:Концентрачны лагры
Катеґорія:История Польщи
Катеґорія:История Украины