Звычайна синиця

**Звычайна синиця** (лат. *Parus major*) — наша найвекша і найросшыренїша синиця. Спочатку преферовала листяны лїсы, але днесь жыє тыж в&nbsp;парках і&nbsp;загородах і&nbsp;барз добрї ся навчіла выужывати близкость людей в свій проспіх. Звычайна синиця є релатівно выразно фарбена. Мать жовтый брішок з&nbsp;поздовжнов чорнов смужков, чорнов чапочков і&nbsp;чорне лемоване лице. Мать вшелиякы голосовы проявы а&nbsp;є цїлком добрым імітатором головів другых видів. В&nbsp;лїтї ся жывить хробаками, але в зимі мусить перейти на насїня з&nbsp;высокым обсягом туку, котры ся часто находять на кормитках (найлїпше сонячніця) і&nbsp;годны про них прилетїти аж на людьску руку. Дале ради конзумують різны шмалцї (напр. шмалець із скота) і&nbsp;в&nbsp;Анґліцьку ся прославили синицї тым, же ся навчіли кловати алумініовы верьшкы фляшок молока і дзёбати сметани під ним.

## Еколоґія
Звычайна синиця мать **палеарктічне росшырїня** (Европа, Азія і сервер Африкы) а дїлиме єй на три ґрупы підвидів (цїлком дас 20&nbsp;підвидів). Наша звычайна синиця европска (*P. major major*) обывать векшыну Европы і западну Сібірь. Особливо выглядавать листяны лїсы, але обявує ся і&nbsp;в&nbsp;шпильковых. Часто ся находить піля людьского обыстя в загородах, парках, садах ітд. 

Природне **гнїздїня** є в&nbsp;дутинах стромів, дуже часто обывають будькы, але суть барже приспособливы а&nbsp;годен їх найтит в&nbsp;дрывах, желїзных рулках, дутинах стїн, старых гнїздах сорок, але ай&nbsp;в&nbsp;земных дїрях. Гнїздо будують лем саміцї а&nbsp;пак до нёго зношають коло десять яєць. Яєчка важать дас 1,6&nbsp;ґ а&nbsp;суть червенобуро точкованы на білім підкладї. На яйцях сидить лем самічка, яку самець кормить. Довжа сиджиня є 12–16&nbsp;днїв, пак родічі 14–23&nbsp;днїв кормлять молодята на гнїздї а&nbsp;далщых 8–14&nbsp;днїв суть молодята кормлены по выведжіню з&nbsp;гнїзда. Звычайны синицї часто гнїздять двараз в&nbsp;єдній сезонї. Молодята оставають з&nbsp;родічами і&nbsp;через зиму а&nbsp;іщі в&nbsp;першім роцї жывота поглавно дозрївають. Найвысшый зазначеный вік быв асі 15&nbsp;років.

Через лїто ся жывить переважно **стравов** з жывых творів. Головну часть творять хробакы в різных вывоёвых штадіях. На осїнь а&nbsp;в&nbsp;зимі выглядавають олїёвы насїня сонячницї, бука, орїхы а даколи і&nbsp;насїня грабу. Може і&nbsp;оскіповати дужинаты плоды деревистых рослин, квітя або листя. Молодята суть кормлены переважно гусеніцями (ай&nbsp;через 80 %), павуками а&nbsp;різныма ларвами хробаків. Про свої молодята часто зоженуть 500&nbsp;кусів гусеніць денно, чім дуже успішно реґулують росшырїня шкодцїв. Страву зберають на конарях стромів і кряків, на земли а&nbsp;выїмково єй їмають при лїтаню.

Звычайна синиця є переважно сталый ці перелїтавый вид, часть популації орґанізує курты стягованя. З&nbsp;Польска, Україны а Нїмецька прилїтають на зиму до Чех, дакотры чеськы зясь одлїтають дале на юг.

## Опис

Звычайна синиця є велика асі як воробель, але щіглкиша. Є то наша найвекша синиця, є 14&nbsp;цм довга а&nbsp;важыть 20&nbsp;ґ. Голову мать чорну, лем лиця і&nbsp;приуша суть білы. Чорна фарба продовжує і на грудь і&nbsp;зужує ся до чорной смужкы, як ся тягне через бріх (у&nbsp;саміць є тота смужка тонша і&nbsp;менше выразна). Хырбет є жовткавый аж зеленый, бріх жовтый, гудзіця а&nbsp;зверьхнї кровкы хвоста синёсивы, крыла суть тмаво синёсивы з невыразнов білов смугов. Дзёбак є міцный, кужелёвый а чорный. Молоды птахы суть блядшы а&nbsp;лиця мають жовткавы, дзёбак буросивый.

Лїтать волнками і&nbsp;релатівно фрышно. Голос мать промінливый.

## Екстерны одказы
* Голос про сесь день Чеськый розглас
* www.priroda.cz

* Онлайн вебкамеры в гнїздовій будцї

## Референції


Катеґорія:Найменше знепокоївый (LC)
Катеґорія:Синицёвы
Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси