open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Турицька Републіка Северного Кіпра

**Тури́цька Репу́бліка Се́верного Кі́пра** (тур. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti) — часточно признана крайна на севері острова Кіпр. Призната леш Турціёв. Штатный язык є Турицькый. Столиця — Северна Нікозия.

## Історія
У 1960 році Републіка Кіпр объявила независность уд Великобританії.

У 1967 році Ґрекы атаковали Турицькі районы на югови острова, была основата Турицька Адміністрация.

15 юла 1974 року на Кіпрови стався вайновый переворот, на Кіпр войшли турицькі войська и создали свої адміністрациї.

У 1983 році туркы объявили за независность уд Кіпра, 5 мая 1985 року 70,2% людий пуддержали введеня нової констітуції.

## Катуна (Армія)
Катуна Турицькой Републікы Северного Кіпра мать 4 піхотных полка (7 батальйонӯв), всёго 3,500 солдат.

Є запасы, 1 очерідь — 11,000, 2 очерідь — 10,000, 3 очерідь — 5,000 солдат.

Є 73 міномета и другоє оружиє, є на острові и 11-Армійскый корпус Турції: 450 танка M48A2/5T, 627 БТР: 361 AAPC, 266 M-113, 90 САУ M-44T (155 мм), 102 буксированых канонӯв: 72 M101A1 (105 мм), 18 M-114A2 (155 мм), 12 M115 (203 мм), 450 мінометӯв: 175 81 мм, 148 M-30 (107 мм), 127 HY-12 (120 мм), 6 РСЗО T-122 (122 мм), 114 ПТРК: 66 «Милан», 48 «Тоу», бӯльше 60 зенітных канонӯв, 

3 самолёты «Цесна-185», 4 вертолёта: 1 AS532UL, 3 UH-1H.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Турецкая Республика Северного Кипра на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Часточно вызнаны штаты
Кірібаті

**Кірібаті**, офіціална назва **Републіка Кірібаті** (кир. **Ribaberikin Kiribati**, анґл. **Republic of Kiribati***) —* є островный штат, што лежить у Тихому океані, мать розлогу 726 км² і 105 432 особ.

## Референції

Катеґорія:Країны
Катеґорія:Островны штаты
Катеґорія:Державы Австралии и Океании
Катеґорія:Кирибати
Володимир Бѣланин

**Володимир Бѣланин**,  *Володимир Біланін*, (, Нова Бовтрадь, Береговскый округ, Подкарпатска Русь, Чехословакия&nbsp;– , Ужгород, Закарпатска область, Украина)&nbsp;— быв организатор промыслу, русинскый активиста, меценаш русинской културы.

## Походжѣня
Быв сыном Федора Бѣланина, незаможного обывателя высокогорского села Синевирска Поляна, Воловского округа Подкарпатской Руси в Чехословакии, котрый, жебы заробив на прожитя родины, через довгы 12&nbsp;рокы робив в Чикагу, США. Як ся вернув, уже мав за што купити телек в новоствореной в року&nbsp;1927 русинской колонии Нова Бовтрадь на землях вычищеных од лѣса, перед тым належного мадярскым землепанам. Ту, на новы газдовства, селили ся люде з Волового, Свалявы, але ай тячовскы и и березнянскы. Чехы поклали в селѣ народну школу з квартельом про учителя. Школа была зроблена добротно, так же файно служить доднесь, было ай фотбалове поле и силна дружина. В року&nbsp;1939 вернули ся Мадяре, але у народной школѣ и надале дѣти ся учили в народном карпаторуском языку.

## Штудии
По народной школѣ в Бовтради по традиции дале ишли ся учити векшинов до русской гимназии в Мукачовѣ, а многы при Чехах выштудовали Карлову универзиту, а при Мадярах&nbsp;— Будапештску. У Володимира Бѣланина склало ся иншак. На тот час Подкарпатска Русь перешла под совѣтску административу, а отець му при колективизации зрек ся властного газдовства и пошов робити на фабрику до Берегова. Жили пребѣдно. Сѣмрочну школу Володимир закончив у Батьовѣ, а до школы му давали здому на тыждень два литры молока и пять мелайных богачи. Дале до середньой школы ходив до Берегова. В тых мадярскых осадах видѣв, як арештовують и одсылають до лагрох мѣстне обывательство и зачав о том говорити, за што трафив под дозор беспекы. Наивно утѣк од того до Ужгороду, але там го до школы не взяли. Закончив середню школу в Довгому, де достав бываня и кост задармо в интернатѣ. Дале во Львовѣ Лѣсотехничный инштитут, Политехнику (машинарска факулта), и як молодый фахман быв загнаный на роботу до Кемерова. 

## УЕЗНО и русинска култура
По року удало ся му достати дозвол и вернути ся до родного краю, де на зачатку працовав в Межгорскому лѣспромгоспѣ, а пак му довѣрили створѣня Ужгородского експерименталного завода нестандартного обладунку, директором котрого быв 50&nbsp;рокы за рядом и тримав ся у когортѣ найлѣпшых ведучых города и области. Як было звыком в той добѣ, быв при заводѣ и аматерскый фолклорный колектив, котрый хранив и представляв русинску културу. По року&nbsp;1989, коли ся обродив русинскый дух, активно помагав выдавати русинскы книгы и новинкы, розвивати русинску телевизию.

## Жерела и одказы
*  
* 
* 
 
## Референции

Катеґорія:Русиньскы народны дїятелї
Катеґорія:Меценашы
Палестина (чеперушка)

* Палестина — історічный реґіон на Близкім Выходї. 
* Палестинська автономія — перехідна форма самовизначіня палестиньского народу.
* Палестиньскый штат — взниклый нынїшный штат.
* Візантійска Палестина — період в історії Палестины, кедь вона была під владов Візантії.
Феццан

**Феццан** (араб. فزان‎, Фазан) — реґіон на западі Лівії, історическый центр — Сабха. Граничить из Лівійскыма реґіонами Тріполітанія и Киренаїка.

## Обывательство
Основными обывателями суть Арабы, Берберы (у основі вто кочовы племена) и Туареґы. Великі вароші такі ге Сабха хоснувуть артезианску воду, им її доста на живӯт.

## Адміністративноє діленя
Феццан быв «велаятом» авадь «мухафазов» у Османьскӯв Ріші и Таліяньскӯв Ріші.

• 1963 — Феццан бӯльш не є єдна админединка розділеный на 2 мухафахы Убарі и Сабха.

• 1995 — область было розділено на малі районы «sha’biyah» (en:shabiyah).

• потӯм роздроблено было на май малв shabiyah.

Столиця бывшої провінції и май великый варош — Сабха.

Типирь топонім Феццан хоснує ся почти все леш на ґеоґрафічну тай історичну тему.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Феццан на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Територія Феццан

**Терито́рія Фецца́н** (фр. Territoire du Fezzan) авадь **Територія Феццан-Ґадамес**  (фр. Territoire du Fezzan-Ghadamès) — бывша колонія Франції на території нынішнёї Лівії, мала форму вайновой адміністрациї, екзістовавша из 11 апріля 1943 по 24 децембра 1951 року. 

Быв зъединеный из Лівіёв у 1951 (де-факто у 1952 році).

## Адміністрация
Франція хотіла учинити таку же модель власти у Феццанови таку же модель власти ге у Алжирови, у авґустови 1943 року ґенералы и політикы просили Шарля Де Ґолля зъеденити Феццан из Алжиром, айбо до кӯнця свого екзістованя Феццан быв оддільныв адміністраціёв из свойыми порядками, законами и ґубернатором.

У 1948 варош Ґаламес прикапчали ид Французському Тунісови што ся улило у приграничный конфлікт миже Феццанськыв вайновыв адміністраціёв и Тунісом.

24 децембра 1951 року Лівія получила независность и прикапчала из собі Феццан, Франція пробовала лишити у реґіоні 400 солдат айбо пуд давлінём ЗША, Британії а потӯм и СССР мусіла лишитися Феццаньскых теріторій. Послідні французькі солдаты покинули Феццан у 1956 році.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Территория Феццан на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Історія пошты и поштовых марок Феццана и Ґадамеса

**Історія пошты и поштовых марок Феццана и Ґадамеса** (ныні у составі Лівії) поділяться на: 

• Період французськой окупациї (1943-1951)

° раз у составі єдної воєнной території Феццан — Ґадамес (1943-1948).

° и у составі двух округӯв: Феццан (из центром у варошови Сабха) и Ґадамес (у варошови Ґадамес) (1948-1951, 1952)

• Період вхождіня у состав Лівії (из 1951 року.

## Выпуск поштовых марок
Усі маркы Феццан — Ґадамес были одлучены Лівійскыв поштов и замінены на новы маркы. Усёго у 1943-1952 роках было учинено 25 марок, ныні они цінять ся миже колекціонерӯв усёго світа.

**Феццан**

Усёго для Феццана уходило 59 поштовых и 11 доплатны́х марок, они были замінены у 1951 році на нові из французькыв надписёв «Territoire Fezzan» («Територія Феццан».

**Ґадамес**

Ґадамес начав выпускати свої маркы у 1949 році. На них была надпись: «Ghadamès. Territoire militaire» («Ґадамес. Воєнна Територія»); «Postes» («Пошта»); «Poste aérienne» («Авіационна пошта»).

Усёго для території Ґадамес было упущено 10 поштовых марок. По вхождіню у состав Лівії стали хосноватися Лівійскі маркы, ныні маркы Ґадамеса є предметом «музейного искуства».

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї История почты и почтовых марок Феццана и Гадамеса на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Лазещина

**Лазещина** () — село у Раховскому районови Закарпатської области Украйины.

## Історія

У Лазещині не раз быв Олекса Довбуш, село было єдинственным селом Пудкарпатя де постоянно орудовали Опрышкы. У окто̄вброви 1914 року Російскі вӯйська прорвалися у Пудкарпатя через Лазещину.

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 4163 людий.

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 99,38%
*російськый — 0,31%
*мадярськый — 0,12%
*молдовськый — 0,05%
*білоруськый — 0,02%
*ґаґаузькый — 0,02%
*иншакый — 0,10%

## Присілкы
Исі присілкы были зъединены из селом Лазещина у 1967 році:

:**Бубні**
Бубні — спомин за исе село удносять ид XIX сторочови.

:**Дибря**
Дибря — село основатоє Гуцулами Раховщины у 1850-ых роках.

:**Піловатый** 
Піловатый — село основаноє у XIX сторочу вокруг церкви построєної у 1780 році.

:**Студеный**
Студеный — село первый раз ся споминать у 1828 році.

:**Стебный-Сідорин**
Стебный-Сідорин — село основатоє у 1700-ых роках, у 1724 році коло села учинили гриблю.

:**Зимир**
Зимир — село основатоє у XIX сторочу, у 2013 році стройку УкрЖелізниці приватізовали и поселили там людий.

## Удкликованя

Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Лісковиць

**Ліскови́ць** авадь **Ляхови́ць** (мад. *Lengyelszállás*) (укр. *Лісковець*) — село у Хустському районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село ся первый раз споминать у 1614 році.

У ХVI сторочу село заселив Андраш Липчей и ёго пуддані, у 1910 році у селі жило 527 людий, из них; 504 Румыны, 18 Жидӯв и 5 Мадяр, 509 уніакы и 18 израелиты.

## Назва
Село ныні мать украйиньску назву «*Лісковець*», айбо канонічна и русиньска назва «*Ляховиць*», была и мадярьска назва *Lengyelszállás*, «Лендєлсалаш», назва села  у разный період ся міняла: 1614 — Lyahowecz, Jakovecz, Ляховец; 1646 — Lyakovecz, Liakovecz, Ляховец; 1725 — Lyachovecz , Ляховец; 1773 — Lyachovecz, Lyahucz, Ляховецъ; 1808 — Liachovecz, Ljachowecz, Ляховецъ; 1828 — Lyachovetz, Lyachucz, Ляховец; 1851 — Lyachovecz, Ляховец; 1913 — Lengyelszállás, Ляховиць, Лендєлсалаш; 1925 — Lachovec, Ляховиць; 1944 — Lyahóc, Ляховецъ, 1946 — Лісковець, Лісковиць; 1983 — Лісковець, Ляховиць, Лісковиць.

## Обывательство
На 2001 рӯк у селі жило 571 обыватель, из них подля языка:
* украйиньскый — 99,82%
* инні — 0,18%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Лісковець на Украйинськӯв Вікіпедії и статї Lengyelszállás на Мадярьськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Дубрӯвка

**Ду́брӯвка** (мад. Cserhalom) (укр. Дубрівка) — село у Хустському районови  Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1447 році ге Csérhalom, Dobroka авадь Doubravka nad Borzavov. По свідомостям старожила села давно село было на горбови "Гора" а у селі жили Русины и Жиды, май богатым жидом быв Амброш.

У 16-17 сторочу туй была цирьков, исе знаєме из книгы М. Лучкая «Дубрüвка най буде матірьна цирьков, а Иршава и Осüй му филия».

## Обывательство
На 2001 рӯк у селі жило 1131 людий, из них:

Русины и Украйинці — 99,20%

Руські — 0,53%

Мадяры — 0,18%

Білорусы — 0,09%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Дубрівка (Закарпатська область)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D1%83%D0%B1%D1%80%D1%96%D0%B2%D0%BA%D0%B0_(%D0%A5%D1%83%D1%81%D1%82%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Лоза (Украйина)

**Ло́за** (мад. Füzesmező) — село у составі Хустського района, Закарпатськой области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1418 році, айбо люди туй селилися ищи у 1240-ых.

У 1844 році у села появилася печать. 

25 окто̄вбра 1944 року РСЧК взяли село и прикапчали из Закарпатьскӯв Украйині а потӯм из УССР, СССР.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк жило 1245 людий, из них:

Русины и Украйинці — 98,47%

Мадяры — 0,64% 

Руські — 0,48%

Німці — 0,24%

Білорусы — 0,16%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Лоза (Україна)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9B%D0%BE%D0%B7%D0%B0_(%D0%A3%D0%BA%D1%80%D0%B0%D1%97%D0%BD%D0%B0)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Словеньска Советьска Републіка

**Словеньска Советьска Републіка** (сло. *Slovenská republika rád,* мад. *Szlovák Tanácsköztársaság) —* крайна екзістовавша на юзі и выході нынішнёго Словеньска из 16 юна по 7 юла 1919 року. Из столицёв у Пряшові, котроє главив Антонін Яновшек.

## Історія
По сотворіню 28 окто̄вбра 1918 року нового штата Чехословеньску ёго армія получила приказ заняти всю територію Словеньска. Єднак тому противодійствовала Челлена Ґвардія (Армія Мадярской Советьской Републикы).

У Марцови 1919 року Мадярскі вӯйська и 1-Русиньска челлена дивізія одвойовали Кошиці, Зволен, Надькапош, Ужгород и Пряшӯв, уж у майови Русиньскі советы у Пряшові и Лабӯрщині и Словеньскі у Кошицёх, Зволенови и Баньско-Быстровщині паровали объявліня нового штата. 16 юна 1919 року Антонін Яновшек объявив у Пряшові за независность **Словеньской Советьской Републікы.**

7 юла Пряшӯв и Кошиці было взято Чехословеньскыв арміёв а република была ликвидовата, Антонін Яновшек прожовжив діятелность уж у КПЧС.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Словацкая советская республика на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Бывшы штаты
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры основаны 1919
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры заникли 1919
Домашин (Закарпатьска область)

**Домашин** (мад. Domafalva) (укр. Домашин) — село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село основали у середині XVI стороча Лемкы, там они и у́брали си шолтіса (главу села).

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 507 людий, из них:

Русины (Лемкы) и Украйинці — 99,46%

Руські — 0,36%

Білорусы — 0,18%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Домашин на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Грон (ріка)

**Грон** (сло. *Hron) — друга по розмірох [[ріка]] [[Словеньско|Словеньска]], притока [[Дунай|Дуная]].*

На березі **Грона** суть вароші: Брезно, Жъяр-над-Гроном, Жарновиця, Нова Баня, Тлмачи, Левице, Железовце, Коларово. Главні притокы — Париж, Сікеніца і Слатина.
Тісашашвар

**Тісашашва́р** авадь **Тростни́к** (мад. Tiszasásvár) — село, Берегӯвськый район, Закарпатьска область, Украйина.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1220 році ге Sásvár а у 1375 ге Sasuar. У книзі «Уґочаньскый Комітат» Иван Сабов у статі «Sasvar» пише: «Шашвар єдно из май старых сіл Пудкарпатя из Горватьскых немешӯв.»

**Каштиль Уґоча** авадь **Шашвар** 

Вто май мало изнамый каштиль Пудкарпатя, вӯн залаженый у X сторочу, у Мадярскых хронікох «GestaHungarorum» є записи за Уґочу котру обычно изъязувуть из Шашавром авадь Севлюшом.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк жило 2224 людий, из них:
* Украйинці — 97,48%
* Мадяры — 1,98%
* Руські — 0,41%
* Румыны — 0,05%
* Молдавани — 0,05%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Тросник на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Великый Раковиць

**Великый Раковиць** (, ) — село, Хустськый район, Закарпатьска область, Украйина.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1330 році.

На 1751 рӯк у селі было 2 цирьквы.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк жило 4569 людий, из них:
* Украйинці — 99,25%
* Руські — 0,64%
* Молдавани — 0,02%
* Білорусы — 0,02%
* Румыны — 0,02%
* Німці — 0,02%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Великий Раковець на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Ґолдапскый Повіт

**Ґолдапскый Повіт** (пол. powiat gołdapski) — єден из повітӯв Варміньско-Мазурского Воєводства. Адмін центр — Ґолдап.

## Обывательство
У Повітови на 2008 рӯк живе 26,818 из них векшына Полякы.

## Общі даны
Площадь повіта 771,89 км², адмін центр — Ґолдап. Мать 3 ґміны у собі.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Ґолдапський Повіт на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Польско
Італошвейцарці

**Італошвейцарці** — народ у Швайцови, горожане Швайца из Таліяньскым корінём авадь рахувучі Ломбардскый авадь Таліянськый язык рӯдным. Усёго их є 549,000 людий (8,9% Обывательства Швайца).

## Происхождіня
Є 2 типы Італошвейцарцю̄в, первый вто переселенци из Італії XIX-XX стороч (290,000 людий) и другый вто автохтонны Таліяни живущі у районі Тічіно и по юзі Швайца (210,000 людий).

## Язык
Таліянскый язык (Тосканьскый діалект) є письменным для Італошвейцарцю̄в. У основному автохтонны Італошвейцарці говорять на Тічіньскому діалекті Таліяньского языка.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Италошвейцарцы на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Слёзы

**Слё́зы, Слёза́** (лат. lacrima) — жыдкӯсть, уроблена слёзными желізами на змочованя и ухаріня поверхности ока.

## Слёзоотворіня
При реві путёви всасованя и самотёка слёзы стікавут у нӯс, так ся отворявуть смолі, тым ся объяснят ош чоловік годен пудтягати смолі при реваню. Иппен слёзы ся отворявуть при роздражіню ока авадь кідь вас "про́тягне" (уд слова Про̄тяг), слёзоотворіня годно ити уд 3-5 минут (даколи и менше) до многых го̄дин.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Слеза на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Псковська область

**Пско́вська о́бласть** () — субъект РФ, у составови Северо-западного федералного округа. Адмін центр — Псков.  Обывательство — 581,147 людий, векшына из них Руські.
Дідик, Микула Анатолович

**Микула Анатолович Дідик** (укр. *Микола Анатолійович Дідик*; род 1 януара 1935 — 24 юл 2000) — депутат верховного совіта УССР, председа Вінницкого облисполнкома (1986-1991) и при Украйині (1992-1994). Народный депутат Украйины (1990-1992).

## Біоґрафія
Родився 1 януара 1935 року у селі Байкӯвка, Вінницкой Области, УССР, СССР.

Член совіта вайново-воздушных сил УССР и 43 ракетной армії.

Член комісії ВР Украйины по ділам бюджета, планованя, фінансӯв и цін. 

Жонатый, мав 2 дітий.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Дидык, Николай Анатольевич на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Крайстчерч

**Кра́йстчерч** (, ) — є найвекшым містом на Южнім острові і другым найвекшым містом за чіслом обывательства в урбаністічный области во Новім Зеландї, по Оклендї. Крайстчерч є головным центром в Кентерберьскім реґіонї, поблизку середнёго центра выходного побережя Южного острова, на выходї Кентерберьскых рівнин. Лежыть близко южного конця Пеґасова залива і гранічіть на выходї з Тихым океаном а на югу з полостровом Банкс. Ріка Ейвон тече через середину міста, а великый урбаный парк лежыть вздовж єй берегів. Крайстчерч має репутацію як 'анґліцьке' місто подля на свою архітектурну ідентічность і пошырене призвіско "Гарден Сіті" через подобности до садовых міст в Анґлії.

## Референції

Катеґорія:Населены пункты Нового Зеланда
Колодноє (Закарпатьска область)

**Коло́дноє** (мад. Darva) (рум. Kolodne) (укр. Колодне) — село у Тячӯвськӯм районі, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
У 1241 році кой Монґолы наступали на Мадярщину та по битві коло села Мадяры про́грали та зачали удступати, містный жытель из числа русинӯв пудказав им обы перебили пудковы на конёху другого бока, вто помогло Мадярам удступити. 1242 році краль Бийла IV даровав тому чоловікови зимлі на берегови рікы Терибля, тот же розселив у тых зимлёх 9 свойых сынӯв и их жӯн из дітьми. Тот чоловік пак узяв си фамілію «Немеш» ци «Немиш» и так ся основало Колодноє котроє товды ся называло «Дарва». У 1470 році у селі простройили православну цирьков

## Назва
Спомин села у разні часы: 1389: Darva, Дарва; 1398: Darwa, Дарва; 1411: Darwa, Дарва; 1588: Darua, Дарва; 1725: Darva, Kolodna, Колодна; 1773: Darva, Kolodna, Колодна; 1808: Darva, Kolodna, Колодна; 1828: Darva, Kolodnoje, Колодноє; 1838: Darva, Колодноє; 1851: Darva, Колодноє; 1877: Darva, Kolodnoje, 1913: Darva, Колодноє; 1925: Kolodnoje, 1930: Kolodné, Колодноє; 1944: Darva, Колодное, 1983: Колодне, Колодное.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк жило 2119 людий, векшына из них Русины.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Колодне (Тячівський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D0%B5_(%D0%A2%D1%8F%D1%87%D1%96%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Красна (Тячӯвськый район)

**Красна** авадь **Тарачкрасна** (укр. Красна) (мад. Tarackraszna; *до 1946 *'Красношора*')* — село у Тячӯвськӯм районі, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село основали у кӯнци XV стороча. У 1912 році у селі учинили школу. У часы Первої Світової Во̄йны у селі быв концентрак для Італьяньскых военнопленных, у тот же час у селі постройили пілораму.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк у селі жило 2960 людий из них векшына Русины.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Красна (Тячівський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%BD%D0%B0_(%D0%A2%D1%8F%D1%87%D1%96%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)#p-lang) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене)
Ґетен

**Ґетен** (укр. Гетен) (мад. Неtyen) — село у Берегӯвськӯм районови Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1270 році.

У 1556 році у селі Татары зничтожили цирьков. У XVII-XVIII сторочу жытелі села перешли у Кальвінізм.

У советьскый час село ся называло **Липовоє** (до 1995 року).

## Туристичны Міста
• Реформаторська цирьков

• дрывляна дзвӯнниця

• бывша застава приграничникӯв 1920-1930-ых рокӯв.

И другі.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Гетен на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Дунай (Тверьска область)

**Дуна́й** — село у Вышнёволоцкӯм вароськӯм окрузі, Тверьской области, Росії.

## Історія
На карті 1928 року указана ге высілок. На карті 1980 указана ге нежилоє село.

Ныні село мать дачный характер.

## Ґеоґрафія
Село є на берегови рікы Мста и у 22 кілометрох уд желізничной станції Вышньый Волчок.

## Обывательство
У селі на 2002 рӯк жило 3 людий, из них:

Руські — 100%

У 2010 році у селі было 0 людий.https://web.archive.org/web/20220125164928/https://tverstat.gks.ru/folder/25218

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Дунай (Тверская область)](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D1%83%D0%BD%D0%B0%D0%B9_(%D0%A2%D0%B2%D0%B5%D1%80%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%BE%D0%B1%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%8C)) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Фікшн

**Фікшн** (&nbsp;— выгадка, фікція; туйкы: фантастика)&nbsp;— популярна в анґлоязычных країнах катеґорія твору разных виду умільств, изокрема літературы, кіно, театра тай другых, общым свойством якых є, што в їх нюй основі сут удумані, а не фактичні історії. У нас такым творам дают катиґорію як художні, айбо в анґлоязычных країнах для того кыбы твур художньої літературы бы годен быти занесеный у «літературу», у нього мусит быти художня цїнность, а для твора катеґорії «фікшн» йсе не обязательно. Обычно в творах катеґорії фікшн є легкый игравый, пригодовый характер. Айбо, границя дїленя не вызначена чотко&nbsp;— часто вты самі творы мош уднести до дакулькох катеґорій.

Творы катеґорії фікшн дїлят ся на жанры, наприклад,  переводит ся як наукова фантастика, и в йсю катеґорію входят як літературні творы, так и науковофантастичні фільмы. В анґлоязычному світови слово фільм про кінопродукцію вадь не хоснуют цїлком, вадь хоснуют дуже рідко, куй бисїда йде про *art-house*. Обычно кінофільмы называют *movies* вадь *flics* (удсї назва популярної мережи Netflix). 

Протилежнов катеґорійов фікшн є катеґорія *нон-фікшн*. У ниї входят не лиш документальні тай художні творы, ай наукові, технічні тай другі. Дїленя на секції фікшн и нон-фікшн характерный для хуть якої колекції книг у бібліотеках, книжковых бовтах и т.д.

У теорії умільства фікшн вызначає ся май скорі такыми рисами, як удхыленя уд правды и недостаток злагоды из фактичнов реальністьов. Сут повно разных пудходу до поясненя умільської выгадкы, айбо обощої принятої теорії не є.

## Удкликованя

Катеґорія:Вымысел
Катеґорія:Уменя
Плаюць

**Пла́юць** авадь **Пла́юц** (, , )&nbsp;— село у Раховському районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Первыми жытелями села были Румыны из Сириднёї Апші котрі мали туй зимлю. У кӯнци XVIII стороча люди перейшли сюды жити. Село первый раз ся споминать у 1898 році ге «Plajucz».

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк жило 880 людий, из них подля языка:

румыньскый — 78,23%

украйиньскый— 20,63%

молдавскый — 0,79%

руськый — 0,34%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Плаюць на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Говерла (село)

**Говерла** (мад. *Hoverla*) — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Історія
Село ся первый раз споминать у 1799 році ги Hoverlya. До 1947 року было у составі села Боґдан.

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 380 людий. 

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 99,21%
*російськый — 0,53%
*словацькый — 0,29%

## Удкликованя
Быстрый (комуна)

**Быстрый**, **Бістра** () — комуна у повітови Мараморош, Румыния, у комуну входять такі села:

* Быстрый (1316 людий) — адміністративный центр комуны.
* Вышавска Долина (1646 людий).
* Вышавска Красна (1461 людий).

## Обывательство
На 2002 рӯк у комуні жило 4423 людий, из них:

* 
* Румыны — 400 (9%)
* Мадяры — 3 (0,1%)
* Німці — 1 (<0,1%)

## Удкликованя

Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Бістра (комуна, Марамуреш)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D1%96%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0_(%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D1%83%D0%BD%D0%B0,_%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BC%D1%83%D1%80%D0%B5%D1%88)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Хмелево

**Хмеле́во** () — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 426 людий.

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 97,90%
*російськый — 1,63%
*румынськый — 0,23%
*иншакый — 0,24%

## Реліґія
Колись у Хмілёвови не было церкви а была лиш мала деревляна каплиця. 

У 1990-1994 році містный колхоз уділив зимлю на стройку церкви у 1994 році у присілкови Берег была построєна доста велика православна цирьков.

Первым попом быв М. М. Плантич.

## Удкликованя
Косӯвська По̄ляна

**Косӯвська По̄ляна** () — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у Мадярскых хронікох у 1361 році ги Руснацькоє село Ozon у жупі Мараморош.

Дале ся споминать ги: 1387 — Kozo, Косов; 1402 — Kethkoso, Косов; 1405 — Kaszou, Косов; 1672 — Kaszo Polyana, Косовскі Поляны; 1725 — Kaszo pojana, Косовскі Поляны; 1773 — Kaszo Polyana, Косовскі Поляны; Polyana Koszinszka, Косовскі Поляны; (lex loc. 136), 1808 — Polyána (Kaszó-), Kosulská-Polána, Poljana-Koszuluj, Косовскі Поляны; 1828 — Polyana (Kaszó), Koszuska Polyana, Косовскі Поляны; 1838 — Kaszó-Pojána, Косовскі Поляны; 1851 — Polyána (Kaszó), Поляна; 1877 — Kaszopoly, Kaszó-Polyána, Kaszovszka-Polyána, Косовскі Поляны; (hnt.), 1913 — Kaszómező, Косівська Поляна; 1925 — Kosovská Poljana, Косівська Поляна; 1930 — Polana Kosovská, Косівська Поляна; 1944 — Kaszópolyána, Косовска Поляна, 1983 —Косівська Поляна, Косівська Поляна, Косовская Поляна (Zo).

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 4221 людий.

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 98,79%
*російськый — 1,16%
*молдовськый — 0,02%
*иншакый — 0,03%

## Присілкы
**Баньскый**

Баньскый — бывшоє село у Пудкарпатёви, зъединено из селом Косӯвська П̄оляна.

Баньскый ся первый раз споминать у XVIII сторочу.

**Березово**

Березово — бывшоє село у Пудкарпатёви, зъединено из селом Косӯвська П̄о̄ляна.

Село ся первый раз споминать у XIX сторочу.

**Ялинка**

Ялинка — бывшоє село у Украйині, зъединено из селом Косӯвська По̄ляна.

Первый раз ся споминать у зачатку XX стороча.

## Знамі Родаци
• Піпаш-Косӯвськый Василь — народный поет-коломыйкарь.

• Липчак Федор Федорович — солдат, батальйон «Айдар», умер у окто̄вброви 2014 року, 28 окто̄вбра 2015 року одкрыто памнятну табличку у ООЗ (ЗОШ) № 2.

## Удкликованя
Перно

**Перно** (н-луж и в-луж. Pěrno) (нім. Pirna) — варош у Німицьку у федералнӯв земли Саксония.

## Обывательство
У варошови на 2020 рӯк жило 38,284 людий, векшына из них Німці айбо є и не мало Лужичан.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Пірна на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Ґданьск

**Ґданьск** (пол. Gdańsk, каш. Gduńsk, нім. Danzig) — варош на севері Польска, главный морскый порт Польска, центр Поморьского Воєводства.

## Історія
Варош первый раз ся споминать у 997 році ге основаный Поморянами «urbs Gyddanzc».

Довгый час быв пуд властёв Польска и Поморян, дале у 1569-1793 Річ Посполита, 1793-1918 пуд Прусьском и Німицькыв Рішов, 1918-1939 Вольный Варош Данциґ, 1939-1945 3 Рейх, из 1946 и по ныні у составі Польска.

## Обывательство
У варошови на 2022 рӯк живе 480,022 людий, абсолутна векшына є Полякы и Кашубы.

## Образованя
У Ґданьскови є 14 вышшых учебных заведень, у 2008 у них ся учило 78 626 студентӯв.

• Ґданьскый Універзитет (28,584)

• Ґданьскый Медичный Універзитет (4,936)

• Музыкална Академія (655)

И другі.

## Ґеоґрафія
Варош лежить на берегови Ґданьской затокы, при западі Мотлавы у Віслу. 24% вароша сут хащі и паркы, нахождіня при морёви мать даякоє оддіёваня на ёго клімат и економіку. По май знамӯв редакції фізико-ґеоґрафіцького районованя Польска, автор ю̄в є Єжи Кондрацкый рахуєся же Ґданьск на межи 2 макрореґіонӯв, «Ґданьского побережя» и «Выходнопоморского поозерря», Ґданьск лежить у 2 мезореґіонах «Кашубскоє побережя» и «Віслиньскі Жулавы». Часть вароша што у макрореґіонови «Выходнопоморскоє поозерря» є у мезореґіонови «Кашубскоє поозерря».

## Культура

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Гданськ на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Камянске (чеперушка)

З тов назвов суть такы населены пункты:
* Камяньске — город в Днѣпропетровской области (стара назва Днѣпродзержинск)
* Камянске — село в Закарпатской области

Катеґорія:Чеперушкы
Розтокы (Раховскый район)

**Розтокы** () — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Історія
Село ся первый раз споминать у 1651 році.

1 септембра 2007 року у селі учинили школу.

## Назва
Назва происходить уд того же рыбакы кой ишли имати рыбу та прокладали «Розтокы» (проходы через гущу).

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 2754 людий.

Поданый материнськый язык:
* украйинськый — 99,61%
* російськый — 0,29%
* мадярськый — 0,04%
* иншакый — 0,06%

## Присілкы
* **Устьрікы** — село у Пудкарпатёви, зъединено из селом Розтокы. Первый раз ся споминать у 1898 році.
* **Мерешір** — первый раз ся споминать у 1898 році.
* **Свинарькы** — первый раз ся споминать у 1898 році.
* **Берендей** — первый раз ся споминать у 1863 році.
* **Аршиця** — первый раз ся споминать у 1651 році.
* **Мижеріка** — первый раз ся споминать у 1898 році.

## Удкликованя
Круглый (значеня)

**Круглый** — сисю назву мать пару ґеоґрафічных объектӯв у Росії и Украйині.

## 

• Круглый — село у Раховському районови, Закарпатьской области, Украйины.

## 

• Круглый — село у Бутурліновскому районови, Воронезькой области, Росії.

• Круглый — село у Зубово-По̄ляньскому районови, Републікы Мордовія.

## Удкликованя

Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Круглий (значення) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Круглый (Раховскый район)

**Кру́глый** (), (), () — село у Раховскому районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село основали Італьяньскі переселенці, первый раз село ся споминать у 1864 році.

У 1890 році постройили каплицю ст. Бенедикта.

## Ґеоґрафіческый Центр Европы
У 1887 році австро-мадярські воєнні ґеоґрафы и ґеодезісты, строячи европську ґеодезичну сіть, поклали у селі фіксованый знак из пописом «Locus Perennis Dilicentissime cum libella librationis quae est in Austria et Hungaria confectacum mensura gradum meridionalium et paralleloumierum Europeum. MD CCC LXXXVII» — «Постоянноє, точноє, вічноє місто, спеціалнов направов, учиненов у Австро-Мадярщині, узначеноє у европськуй системі меридіанӯв и паралелей. Рӯк 1887». На днешньый день знак є туристичным обєктом.

## Ґеоґрафія
На север уд села є потӯк Лощинка котрый впадать у Тису.

## Обывательство
По списованёви обывательства Украйины 2001 року у селі живе 95 людий, из них подля языка:

украйиньскый — 98,95%

инні — 1,05%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Круглий (Україна)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D1%80%D1%83%D0%B3%D0%BB%D0%B8%D0%B9_(%D0%A3%D0%BA%D1%80%D0%B0%D1%97%D0%BD%D0%B0)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Апшиця

**Апшиця** () — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у XVI сторочу ги «Мала Апша» *Kis Apsa.*

Спомин: 1725 — Apsiczа, Апшиця; Revizkizki), 1780-1 — Apsitza, Aпшиця, Apsitzetze (MTH. 110), 1808 — Apsi, Апшиця za (Lipszky: Rep. 19), 1828 — Apsi, Апшиця za (Nagy 195), 1838 — Apsica, Апшиця  (Schem. 56), 1851 — Apsica, Апшиця (Fényes 1: 37), 1898 — Apsica, Апшиця (Hnt.), 1907 — Kisaрsa, Мала Апша sa (Hnt.), 1913 — Kisa, Мала Апша sa (Hnt.), 1925 — Apšicaosаd, Апшиця-Осадa (ComMarmUg. 151), 1944 — Kisapsa, Апшица (Hnt.), 1946 — Водиця (ZO), 1983 — Водиця, Водица (Z.O).

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 1878 людий.

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 97,61%
*румынськый— 1,22%
*російськый — 0,85%
*молдовськый — 0,16%
*арменськый — 0,05%
*иншакый — 0,11%

## Соціална сфера
У селі є амбулатория, школа, стройить ся новый садик, робить сільскый клуб, є сільскый стадіон у центрови села.

## Присілкы
Село мать 2 присілкы: Тёвшаґ и Ледяный.

## Знамі Родаци
Варґа Степан Степанович — солдат ВСУ, танкіста 24-ой бриґады, награжденый орденом «За мужество» ІІІ ступеня.

## Удкликованя
Ґаланта

**Ґаланта** (сло. Galanta) (мад. Galánta) — варош у Словеньску и центр окреса Ґаланта у Трнавскому Краю.

## Історія
Варош первый раз ся споминать у 1237 році, у XVI сторочу Ґаланта мать право на орґанізацію ярмарок. У 1850 році через варош иде желізниця и строять ся фабрикы.

## Обывательство

У варошови на 2023 рӯк живе 15,339 людий, из них абсолютна векшына Словены.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Ґаланта на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

## Референції
Псевдореферендумы на окупіроватых Росіёв територіях Украйины

**Псевдореферендумы на окупіроватых Росіёв територіях Украйины** (рус. ''Псевдореферендумы на оккупированых территориях Украины, ) — незаконны дійства спрямованы на удорватя уд Украйины Донецькой, Луганьской, Запорожской, Херсоньской, части Микулайовской и Харькӯвськой области и припоєню их ид Росії учинены 23-27 септембра 2022 року.

## Послідства
30 септембра 2022 Росія заявила за аннексию Херсоньской, Донецькой, Луганьской, Запорожской, части Харькӯвськой и Микулайовской областий Украйины. При тому формалны процедуры были заплановаты на окто̄вбер.

Єдным из отвітӯв світового сообщества было введеня ЕУ и НАТО санкцій на Росію. Сесе дійство не є признато аниєдныв крайнов світа окрем КНДР.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Референдумы на оккупированных территориях Украины (2022)](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A0%D0%B5%D1%84%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%BD%D0%B4%D1%83%D0%BC%D1%8B_%D0%BD%D0%B0_%D0%BE%D0%BA%D0%BA%D1%83%D0%BF%D0%B8%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%8B%D1%85_%D1%82%D0%B5%D1%80%D1%80%D0%B8%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%B8%D1%8F%D1%85_%D0%A3%D0%BA%D1%80%D0%B0%D0%B8%D0%BD%D1%8B_(2022)) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Добрік (Украйина)

**До́брік** (мад. Dobrikdűlő) (рум. Dobric) — село у Раховському районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Первыми жытелями были вӯчарі, Долиняни и Румыны. Первый раз село ся споминать у XVIІ строчу, жытелі села участвовали у во̄йні 1703-1711 рокӯв.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 1106 людий, из них:

Румыны — 1087 (98,28%)

Русины — 7 (0,63%)

Руські — 1 (0,09%)

Инні — 11 (1,00%)

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Добрік на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Лугы (Раховскый район)

**Лугы́** () — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у XVII сторочу. У селі до 1969 року была узкоколійна желізниця.

До 1957 року у селі дрыва сплавляли дарабами бокораші.

У октовброви 1944 року село взяла РСЧК, из 1946 у составі УССР, СССР из 1991 року у составі Украйины.

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 992 людий.

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 99,11%
*російськый — 0,69%
*мадярськый — 0,20%

## Присілкы
**Тыщо́ра**

**Тыщо́ра** — село у Пудкарпатёви, зъединено из с. Лугы 15.04.1967

Знамый свойым монастырём Серафіма Саровського.

## Удкликованя
Берлебаш

**Берлеба́ш** () — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1605 році ги Гуцульскоє село у жупі Мараморош.

Из кӯнця XVIII стороча и до 1866 року туй добывали желізну руду котру везли на обробліня у Кобылецьку По̄ляну.

На крестови котрый высочить коло села є надпись «1863» именно товды через село поклали желізну дорогу, таліяни и німці котрі стройили ї жили у дуже тяжкых условиях, што зпричинило епідемію чумы, обы хворота ся не шырила усьых людий котры были хворі завели у тунель пуд горов и замуровали их там.

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 1858 людий.

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 99,21%
*російськый — 0,37%
*мадярськый — 0,11%
*словацькый — 0,05%
*румынськый — 0,05%
*білоруськый — 0,05%
*иншакый — 0,16%

## Присілкы
**Міжгір** — первый раз ся споминать у XIX сторочу

**Суруп** — первый раз ся споминать у XIX сторочу.

## Сохташ
У селі традиціонно развитоє вӯчарьство, на полонині Берлибашка што у 12 км уд Берлебаша у юлови каждый рӯк проходить Празник Полонины, што частує памнять и роботу вӯчарю̄в.

## Удкликованя
Білин (Закарпатьска область)

**Бі́лин**,  *Bilin*,  *Bălini*,  *Biłyn* — село у Раховському районови, Закарпатьской области, Украйины. У селі на 2001 рӯк живе 1745 людий.

## Історія
Первым жытелём села быв вӯчарь на котрого казали «Білый» уд того же вӯн туй учинив хыжу и пӯшла назва села.

Село ся первый раз споминать у 1796 році.

Спомин: 1796-9 — Bilen, Білин (MTH. 106), 1804 — Bjlen, Білин (Korabinszky), 1828 — Bilin, Bilen (Nagy 200), 1838 — Bilíny, Білин (Schem. 55), 1851 — Bilen, Білин (Fényes 1: 134), 1863 — Білинъ (Sebestyén 2008: 217), 1877 — Bilin, Білин (Hnt.), 1892 — Bilin, Білин (Bilen) (Hnt.), 1898 — Bilin, Білин (Hnt.), 1913 — Bilin, Білинъ (Hnt.), 1925 — Bilin nad Tisou, Білинꙏ над Тисов, Bilina, 1930 — Bělin, Билинъ (ComMarmUg. 19), 1944 — Bilin, Билинъ (Hnt.), 1983 — Білин, Белин (ZO).

## Присілкы
**Циганьскый** — первый раз ся споминать у XIX строчу.

**Шивірьскый** — первый раз ся споминать у XIX строчу.

**Дуднячый** — у присілкови є цирьков котра была осячена у 2004 році, первый раз присілок ся споминать у XIX сторочу.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Білин (Закарпатська область)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D1%96%D0%BB%D0%B8%D0%BD_(%D0%97%D0%B0%D0%BA%D0%B0%D1%80%D0%BF%D0%B0%D1%82%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B0_%D0%BE%D0%B1%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%8C)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Села Закарпатьской области
Стебный (Раховскый район)

**Стебны́й** (мад. Dombhát) (рум. Stebnîi) (укр. Стебний) — село у Раховскому районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1725 році ге Sztebnik, дале ся споминав ге: 1828 — Sztebnyi, Стебный 1851 — Sztebnyi, Стебный 1863 — Stebna, Stepna Bach, Стебна 1892 — Sztebna, Стебна 1898 — Sztebnya, Стебня 1907 та 1918 — Dombhát, Домбгать, Стебна 1944 — Dombhát, Стебна, 1983 — Стебний, Стебный.

Село было основато Німцями и Русинами (Гуцулами), вто чути и на говорі містных людий котрый мало чим ся рознить уд того же Марамороського говора ци Долиняньского діалекта.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 804 людий, из них подля языка:

украйиньскый— 99,63%

руськый— 0,25%

инні — 0,12%

## Ґеоґрафія
Через село тече ріка Стебна, права притока Лазещины, и потӯк Бегеньскый.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Стебний на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Лазещина (ріка)

**Лазе́щина** — ріка у Раховскому районови, Закарпатськой области, Украйины. Ліва притока Чорной Тисы (басейн Дуная). Ріка дає назву селови Лазещина.

## Притокы
Зимир, Регенӯв, Стебна, Форесок (праві)

Лопушанка, Студеный (ліві).

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Лазещина (річка)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9B%D0%B0%D0%B7%D0%B5%D1%89%D0%B8%D0%BD%D0%B0_(%D1%80%D1%96%D1%87%D0%BA%D0%B0))  на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Малый Тартолц (село)

**Малый Тартолц** авадь **Алічень** (рум. Aliceni) (мад. Kistartolc) — село у повітови Сатмар у Румыниї, комунна Тыршолц.

## Обывательство
У селі на 2002 рӯк жило 416 людий, из них:

Румыны — 100%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Алічень (Сату-Маре)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%90%D0%BB%D1%96%D1%87%D0%B5%D0%BD%D1%8C_(%D0%A1%D0%B0%D1%82%D1%83-%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%B5)#) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Крымскотатарьска Вікіпедія

**Крымскотатарьска Вікіпедія** () — крымскотатарьскаязычна часть Вікіпедії. Крымскотатарьска Вікіпедія была заложена 12. януара року 2008.

Днём .   року крымскотатарьскый оддїл Вікіпедії обсягує  . Зареґістрованы  , з них  учинили даякы дїї за послїдны 30 днї. Обще чісло едітовань выносить .

## Штатістіка
** 20. септембра 2006 — заложіня тестового крымскотатарьского Інкубатора Вікімедія.
* 12. януара 2008 — 1 статя.
* 21. януара 2008 — 557 статей.
* 20. октобра 2009 — 1 000 статей.
* 30. януара 2010 — 1 405 статей.
* 16. мая 2014 — 4035 статей.
* 16. януара 2021 — 8497 статей.
* 21 януара 2022 — 15000 статей.
* 27. авґуста 2022 — 20000 статей.
* 14. мая 2023 — 25000 статей.

## Одказы
*  Крымскотатарьска Вікіпедія&nbsp;— Головна сторінка

Катеґорія:Языковы верзії Вікіпедії
Росішка

**Росі́шка** () — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Історія
Село ся первый раз споминать у 1207 році. Довгый час Росішка была у составі Великобычкӯвського округа жупы Мараморош, айбо занимала там привелеґірованоє місто бо ёго жытелі мали платити менші налогы, лиш 2 куниці и 4 форинты соляных гроший. А всё того што Ардялскый князь Ференц Рыйдиї у 1663 році дав Андріёви Купічови у котрого было аж 24 дітий, право туй ся поселити. Утратила же свої привілеґії Росішка у XVIII сторочу.

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 1137 людий.

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 99,21%
*російськый — 0,70%
*молдовськый — 0,09%

## Знамі Родаци
* Микола Грицак — языкознатель
* Иван Мирон — член ОУН, 25 рокӯв просидів у ГУЛАГови
* Василь Скрипка — поет
* Скрипка Андрій — малярь

## Култура и Язык
При сільскӯв бібліотеці є музей из миже кучі експонатӯв є и єден унікалный — Еделвейс убитый на камінёви.

## Удкликованя
Біла Цирьков (Закарпатьска область)

**Бі́ла Ци́рьков** (мад. Tiszafejéregyház) (рум. Biserica Alba) (укр. Біла Церква) — село у Тячовському районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Перва людьска стоянка туй была ищи 100-40 тысяч рокӯв типирь. Село первый раз ся споминать у 1363 році.

Село получило свою назву уд монастыря «Бѣла Церьковъ» котрый туй основали православні монахы у 1000 році.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк жило 3029 людий, из них:

Румыны — 96,99%

Русины и Украйинці — 1,26%

Руські — 0,99%

Молдавани — 0,17%

Мадяры — 0,13%

Полякы — 0,03%

Німці — 0,03%

Армяни — 0,03%

Инні — 0,37%

## Знамі Родаци
• Ґеорґій Мойш — украйинофіл, Румыньскый актівіста у Пудкарпатьскӯв Руси, депутат Сойма Карпатьской Украйины, пӯп.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Біла Церква (Тячівський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D1%96%D0%BB%D0%B0_%D0%A6%D0%B5%D1%80%D0%BA%D0%B2%D0%B0_(%D0%A2%D1%8F%D1%87%D1%96%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)#p-lang) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Приматы

**Приматы** (*Primates*, уд лат. *Primas* — «Первый») — єдна з май бульше прогресивных ряду плацентарных савцю, яка включає, у тому числови, малф и чоловіку.

## Вонкошный выгляд
Приматам характерні пяти перстова сильно рухома верхня конечность (рукы), противоставленя великого перста другым (для бульшости), ногті. Тїло бульшости примату покрытоє волосьом, а у лемуру и даякых шыроконосых малф сут ще и пудшерсток, из-за чого їх волосє мош назвати настоящым кожушком. Для многых виду характерні: манта, грива, борода, вуста и другі «парады».

## Удкликованя
Сиридня Апша

**Сири́дня А́пша** (, ) — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1428 році.

У селі 11 общин Свідкӯв Иеговы и 2 молитвенных дома, у 50% людий сут Християни (ходят як у православні так и у грекокатолицькі церкви).

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 5676 людий.

Поданый материнськый язык:
*румынськый — 98,58%
*украйинськый — 0,86%
*російськый — 0,18%
*німецькый — 0,09%
*польськый — 0,05%
*мадярськый — 0,04%
*молдовськый — 0,04%
*иншакый — 0,16%

## Присілкы
**Чуґа** — первый раз ся споминать у XIX сторочу.

**Ма́ґура** — первый раз ся споминать у XIX сторочу.

**Ґлаюц** — первый раз ся споминать у 1904 році.

Спомин: 1904: Glájucz, Ґлаюцъ, Havasrét , 1907: Havasrét, Ґлаюцъ, 1913: Havasrét, Ґлаюцъ, 1944: Havasrét, Ґлаюцъ.

## Удкликованя
Выдричка

**Відричка** () — село у Раховському районови Закарпатської области Украйины.

## Обывательство
Чиселность жительства позад списаня 2001. року чинила 2297 людий.

Поданый материнськый язык:
*украйинськый — 99,61%
*мадярськый — 0,22%
*російськый — 0,17%

## Присілкы
**Павлик** — село первый раз ся споминать у 1796 році.

Спомин: 1796-9 — Paulik, Павлик (MTH. 102), 1864 — Paulik, Павлик (Pesty), 1907 — Pálvölgye, Павлово (Hnt.), 1913 — Pálvölgye, Павлово (Hnt.), 1918 — Pálvölgye, Павлик (Hnt.), 1944 — Pálvölgye, Павликъ (Hnt.), 1967 — Павлик (ZO).

## Удкликованя
Великі Лучкы

**Вели́кі Лу́чкы** (мад. Nagylucska) (укр. Великі Лучки) — село у Мукачовськӯм районі, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1400 році.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 9029 людий, из них:

Русины (Долиняне) и Украйинці — 95,99%

Мадяры — 3,48%

Руські — 0,35%

Білорусы — 0,06%

Молдаване — 0,03%

Словакы — 0,01%

Цигани — 0,01%

## Знамі Родаци
• Стефан Фенцик (1892 - 1946) — карпаторусскый поет, дириґент, композітор, священик, політик Мадярофіл и Русофіл, глава РНАП и Русской Чорносотинной Ґвардії.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Великі Лучки на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).