open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Николай II. (Росія)

**Николай II.** (), мено при народжінї **Николай Александровіч Романов** (; , Царьске Село, Російска імперія — , Єкатерінбурґ, РСФСР) — послїднїй всеросійскый імператор (20. октобра 1894 — 15. марца 1917), быв тыж кралём польскым та великым князём фіньскым. Завершив своє правлїня почас Октобровой револуції. Потім ёго і го родину вбили большевикы.

## Біоґрафія
Николай II. Александровіч Романов народив ся 18. юна 1868 в Царьскім Селі (нынї місто Пушкін), поблизку Санкт-Петербурґа, в родинї імператора Александра III. і імператріцы Марії Фёдоровны. Он быв старшым сыном і наслїдником трону. Ёго дїтство было під наглядом родичів, і он одержав закладне школство, ся готовав до будучій ролї імператора.

В роцї 1894, по смерти Александра III., Николай II. наступив на трон. Ёго правлїня ся зачало в условіях політічной нестабілности і соціалных проблем. Непозераючі на покус реформ, много соціалных і економічных проблем зоставало ся нерозвязаныма. В роцї 1905 Російска імперія пережила першу револуцію, яка призвела до вытворїня Штатной думы та даякых обмежінь самодержавства.

Женатый з прінцесов Алісов Гессен-Дармштадтьсков (імператріця Александра Фёдоровна), Николай II. мав пятёх дїтей: Ольґу, Тетяну, Марію, Анастасію та Алексея. Ёго родина грала важну роль у ёго жывотї, хоць політічны рїшіня часто ся приймали під впливом імператріцы та духовного ментора, Ґріґорія Распутіна.

Перша світова война стала подля Росії катастрофічнов. Великы людьскы страты і економічны трудности принесли до значного знижыня популарности Николая II.. В фебруарї 1917, подля Фебруаровой револуції, імператор повинен быв ся одказати од престолу. Потім он вєдно з родинов быв затриманый і переміщеный до Тобольска, а потім до Єкатерінбурґа.

### Хронолоґія меджі 16.—19. юла
16. юла 1918 імператор Николай II,, імператріця Александра, їх дїты (Ольґа, Тетяна, Марія, Анастасія і Алексей) і троє служытелїв (доктор Євґеній Боткін, служніцы Анна Демідова, кухар Іван Харітонов і слуга Алоізій Трупп) были перевезены до северного простору дому Іпатєва в Єкатерінбурґу.

В ночі 17. юла 1918 близко 1:30 ночі была дана команда на розстрїл. Родина Романовых і їх служытелї были выставлены в хыжі і їм было сказано, што їх чекає екзекуція.
- Большевицька розстрїльна команда, під ведженям Якова Юровского, выконала екзекуцію. Родина і їх служытелї были розстрїлены на містї.

По розстрїлу їх тїла были однесены до закрытого автомобіля і одвезены до шахты Ґаніна Яма. На містї тіла были розчленёваны і часточно спалены, а потім кынути до шахты.

19. юла 1918 тіла Романовых были переміщены до другого міста — шахта Поросёнковый лоґ, де они были захованы.

### Заключіня
Смерть дінастії Романовых означала траґічный конець правлїня царьской родины Романовых в Російскій імперії, котра ся скінчіла екзістованям імператора Николая II. і го родины большевиками в роцї 1918. Тота подія знаменовала конець понад 300-рочного правлїня дінастії Романовых і была важным поворотным пунктом в російскій історії, же привело до основаня Совєтьского союзу.

## Референції

Катеґорія:История России
Катеґорія:Пановници

## Література
* Encyclopedia Britannica
* History.com
* Biography
1488 (чеперушка)

**1488** може означати:
* 1488 — переступный рік, котрый ся зачінав у віторок.
* 14/88 — кодове гесло, котре часто ся ужыває неонацістами, неофашістами і другыма.
Телушкi

**Телушкi** є підляське село на выходї Польска. 
## Галерея

Файл:Telushky (Tełuszki) village - wayside cross with Cyrillic inscriptions.jpg |Хрест                                                         
Файл:Telushky (Tełuszki) village - wayside crosses.jpg|
Файл:Telushky (Teluszki) village - wayside cross.jpg|                        


## См. тыж
* Войшкі                                                                                     
* Рыболы
* Павлы                                                                                                         
* Канюкі                                                                                                                                                                                                                      
* Тростянка                                                                                                                                                                     
Катеґорія:Старорусиньскы села в Польску
Кендерешӯв

**Кендерешӯв** авадь **Коноплю̄вці** (мад. Kendereske) (укр. Коноплівці) (чис. Kenderešov, Konoplivci) (рум. Kendereșiv) (пол. Konopliwci) — село у Кольчиньскӯв селищнӯв общині, Мукачӯвського района, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1523 році.

На горі Кендерешьке на вышноті 200 метрӯв удкрытый меморіал-илюстрация картины мадярьского художника Арпада Фесті "**Прибытя Мадяр**".

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк жило 595 людий, из них подля языка:

Украйиньскый — 97,14%

Мадярьскый — 1,18%

Німицькый — 1,01%

Руськый — 0,50%

## Удкликованя
Австро-угорська монархія у слові и образі

**Австро-угорська монархія у слові и образі** (нім. *Die österreichisch-ungarische Monarchie in Wort und Bild*, мад. *Az Osztrák-Magyar Monarchia Írásban és Képben*) — многотомна краєписна енциклопедія Австро-Угорщины, выдана у 1886–1902 роках. Проєкт почав кронпрінц Рудолф у 1883 році.

Енциклопедія подає історичный, ґеоґрафічный и етноґрафічный опис земель и народув Австро-Угорщины, ушореный за реґіоналным принципом. Была выдана на двох языках: по-німецькы (у 24 томах) и по-мадярськы (у 21 томі). Редактором німецького выданя быв писатель, професор історії и ґеоґрафії Йозеф фон Вайлен, а мадярського — писатель Мор Йокаї. До енциклопедії увойшли 587 статей уд 432 авторув, помежи котрых и сам кронпрінц Рудолф.

Інформацію за Карпатську Русь мож найти у томах, приділеных Галичині (1898) и Вышнюй Угорщині (1900). Ид роботі над сими двома томами приклали ся авторы многых авторитетных публікацій за карпатськых русинув. Наприклад, окремі статі написали Иван Верхратськый («Русинські діалекты»), Антоній Годинка («Русины»), Тивадар Легоцькый («Бережанська вармедь») авадь Мигаль Фінціцькый («Ужанська вармедь»).

## Вонкашні лінкы
* Лінкы на вшиткі томы енциклопедії по німецькы (Internet Archive)
* Цілый мадярськый текст енциклопедії (Arcanum)

Катеґорія:Енциклопедии
Сребреніця

**Сре́бреніця** () — є місто і общіна в Републіцї сербска, Боснії і Герцеґовинї.

## Референції

Катеґорія:Міста Боснії і Герцеґовины
Катеґорія:Населены пункты Боснії і Герцеґовины
Катеґорія:Населены пункты Републикы Сербской
Голя (повіт Біла Пудляська)

**Голя** (пол. НоІа) — село у Польску, ґміна Біла Пудляська, Повіт Біла Пудляська, Люблінськоє Воєводство.

## Історія
У 1942 році у селі розстріляли Французькых воєннопленных, у 1975-1998 роках був у составі Білопудляського Воєводства.

Люди ходять у Римо-католицьку цирьков у Білу Пудляську.

## Обывательство
На 31 марца 2015 року у селі жило 151 чулувік, у 2021 році жило 188 людий.
Горонґлаб

**Горонґлаб** (из 1946 по 1995 **Звонковоє**) — село у Украйині, Берегӯвськый район, Закарпатьска область.

Сільськый Поґлавник: Ґайду Федор Ернестович

Сільська власть: с.Батрадь, ул. Каштиль, 7

## Історія
Село основаноє у XIV стороччови, селом владіла фа́милия Лонъяї.

У 1550 році село перейшо у Реформаторську цирьков, из 1795 року вела ся метрична книга села. У 2001 році у селі была страшна повінь.

Село може быти основав Мадярськый Пӯп котрый постройив туй дзвӯнницю, (позирайте розділ "**Назва**").

## Реліґія
У 1930-ых роках містнı Руснакы и выходці из Хустського и инных верхо̄винськых округӯв зачали збирати гроші на стройительство церкови айбо из приходом СССР уто не удалося реалізовати.

У 1960-ых быв заложеный фундамент айбо  власть приказала розбити "незаконный" фундамент.

У селі ныні є Реформаторська и Православна Цирьков.

15 окто̄вбра 2023 року Православна Цирьков села Горонґлаб у́йшла из Мукачӯвськой Єпархії УПЦ і перейшла у "Закарпатську" єпархію "ПЦУ".

## Назва
Назва села происходить уд Мадярського *Harangláb* што значить "**Дзвӯнниця**".

## Удкликованя
*Тоты данны суть часточно або цалком основаны на [[Переклад (языконаука)|перекладї]] статї [https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BB%D0%B0%D0%B1 Горонглаб (Україна)] на Україньскій Вікіпедії (число ревізії не было становлене*
Понтий Пилат

**По́нтий Пила́т** (лат. Pontius Pilatus) — римскый Протект Иудеї 27-37 р. н.е, служив при Імператорови Тиберійови.

Вӯв суд над Исусом Христом и приказав го розопъяти. У Ефиопії ёго динь ся празднує 19 авадь 25 юна. 

## Понтій Пилат у художестві и културі
"Майстер и Марґарита" Мигаля Булґакова ,

"Прокуратор Иудеї" Анатола Франса ,

У кінови здойнялося много картин за ёго особу:

Зіґмунд Любин "Игра Пристрастя". Фінляндия, 1898.

Жове Бавъера "Исус из Назарета", 1942.

Безил Сідней "Саломия", 1953. ЗША

Річард Бун "Плащениця", 1953. ЗША

И инні.

## Удкликованя
*Тоты данны суть часточно або цалком основаны на [[Переклад (языконаука)|перекладї]] статї [https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%96%D0%B9_%D0%9F%D0%B8%D0%BB%D0%B0%D1%82 Понтій Пілат (Україна)] на Україньскій Вікіпедії (число ревізії не было становлене*
492 до н. е.

**492 (чотыристо девяносто другый) гуд [[Нашой еры|до нашої еры]]**.

## Дїяня

## Уродили ся

## Умерли

## См. тыж
Йозеф Гайдн

**Франц Йозеф Гайдн** (; 31. марця 1732, Рорау, ерцгерцогство Австрія&nbsp;— 31. мая 1809, Відень, Австрійська імперія)&nbsp;— австрійськый композитор, представитель віденської класичної вушколы, єден з основателю такых музичных жанру, як симфонія и струнный квартет. Для музикы Гайдна характерный фольклор. Ун автор 104. симфоній, 83. квартету, 52. фортепіанных сонат, ораторій («Созданя світа», 1798; «Поры года», 1801), 14. мес, 24. опер. Автор музикы гімна Австро-Мадярщины, што май тош стала за основу гімна Нїмеччины.

## Удкликованя

Катеґорія:Умерли 1809
Катеґорія:Уродили ся 1732
Несвіжь (Білорусь)

**Не́свіжь** (біл. Нясві́ж) (рус. Несвиж) (біл -тар. Нясьвіж) — варош у Білорусі, Міньской области, Несвізького Района.

## Історія
Варош основаный у XIII стороччови, князём му быв Юра Ярополкович Несвізькый, у 1492 році князём быв Петрашко Кы́шка.

Петро Монтиґердович "Білый" получив Несвіжь уд князя ВКЛ .

При пуддержці Таліянськых архітекторӯв у 1583 році быв залаже́ный замок у Несвіжови.

Варош мав у XVI-XVIII сторочови мав архів а у 18 ст. мав свою ґазету на Литовськӯм і Білоруськӯм языках.

У 1812 році владарь замка пуддержав Наполеона І а кой тот про́грав во̄йну та владарь замка лишив го.

Ныні пла́нувуть возобновити каплицю и ищи пару объектӯв у замкови.

## Интересны Факты
Несвізькый замок є на Купюрі 100,000 Білоруськых Рублю̄в.

## Обывательствво
У 2004 році у варошови жило 14,3 тысячі людий.

У 2006 році — 12,3 тысячі 

У 2018 році — 15,808 

01.01.2024 — 15,968

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Несвіж (Україна) на україньскій Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Тісауйфалу

**Тісауйфа́лу** (мад. Tiszaújfalu) (укр. Тисауйфалу) — село у Украйині, Ужгородськый район, Закарпатьска область.

## Назва
Бывші назвы села: *"Тісауйфолу", "Онча", "Тісауйфал".*

## Туристичны міста
• Римо-католицькый Костел 1995 р.

• Мочарь-Каналы

• Притисяньскі озера

## Обывательство
У 2001 році у селі жило 277 людий из якых подля языка:

Украйинці — 255 (92,06%)

Мадяры — 22 (7,94%) 

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Тисауйфалу (Україна) на україньскій Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Хащі (Польска)

**Хащі** (пол. Lisy) (пудл. Liesy) — село у Польску, Люблінського Воєводства, ґміна Біла Пудляська.

## Історія
У 1975-1998 роках быв у составі Білопудляського Воєводства.

У Римо-католицьку цирьков сятої Анны у Білу Пудляську ходять і жителі [Хащ](https://rue.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A5%D0%B0%D1%89%D1%96_(%D0%9F%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D1%81%D0%BA%D0%B0)).

## Обывательство
У селі на 2011 рӯк жило 56 людий а у 2021 році 54, из них:

Пудляшани — 28 (51%)

Полякы — 26 (49%)

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Lisy (Польску)](https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Lisy_(wojew%C3%B3dztwo_lubelskie)) на Польськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Модрушско-Фиумска Жупа

**Модрушско-Фиумска Жупа** (мад. Modrus-Fiume vármegye), (горв. Modruško-Riječka županija) — бывша Жупа у Мадярщині, провінція Горватія-Славония. Ныні є у составі Горватії, центром быв варош Оґулин.

## Обывательство ¹⁹¹⁰
Мадяры — 0,8%

Німці — 1%

Горваты — 65,7%

Сербы — 32,3%

Усёго: 231,654 обывателю̄в

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Modrušsko-skorjecká župa Словеньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Сергії

**Сергії́** (укр. Сергії) (пол. Serhiji) — село у Чернівецькӯв Области, Выжницькый Район, Украйина.

## Історія
У януарнови 1775 рока село войшло у состав Австрійськой Имперії, у 1843-49 роках містнı Гуцулы пуддержали восстаніє Лук'яна Кобылиці, у 1919 році войшло у состав Румыниї , у 1939-41 УССР, 1941-45 Румыния, 1946-91 УССР, 1991-по ныні у составі Украйины

## Обывательство
Русины (Гуцулы) — 1,080 

Усёго:1,080 людий

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Sârghieni на Румынськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Персенеж

**Персенеж** (фр. Perceneige) — село у Франції, реґіон Бурґундия-Франш-Комте.

## Економіка
Уровинь економічно активных людий высокый, 69% на 2010 рӯк.

У 2010 році у селі ся числило 408 опшарь.

Сиридньый дохӯд жителя 18,838 Євро

## Обывательство
2010 рӯк: 936 обывателю̄в

01.01.2021: 935 обывателю̄в

У селі є 408 опшарь .

## Референції
http://www.ign.fr/affiche_rubrique.asp?rbr_id=1087&CommuneId=80634

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Перснеж на україньскій Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Любанішта

**Любані́шта** (мкд. Љубаништа) — село у Македониї, на юго-западови крайны.

Є у составі общины Охридь.

## Реліґія
У селі є Монастырь ст. Наума.

Май векша реліґія у селови Православіє.

## Історія
По штатистиці секретаря Болґарской Екзахиї на 1905 р. у селови жиє 360 обывателя, Грекы вірникы́ Константінополского Патриархата.

Болґарска Пропаґанда называла их Грекоманами (Словяни перейшовші у Грекы).

## Обывательство
У селі на 2002 рӯк жиє 171 обыватель 98% (167) из них Македонці и 2% (4) Албанці. 

## Удкликованя

###### Тоты даны суть часточно або цалком основаны на [[Переклад (языконаука)|перекладї]] статї [https://sr.m.wikipedia.org/wiki/%D0%89%D1%83%D0%B1%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D1%88%D1%82%D0%B0 Љубаништа] на Сирбськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Діл

**Ді́л** (укр. Діл) (рум. Dil) (мад. Hegyfok) — село у Украйині, Межгорскый район, Межгорьска селищна община, Закарпатьска область.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1789 році. Из Історії села знаєме ош бандіты из Верхо̄вины пряталися туй ~1500 рока и назвали исю зимлю "**Діл**".

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 183 людий, их них подля языка:

украйиньскый — 98,91% 

руськый— 1,09% 
## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Діл на україньскій Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Народы моря

**Наро́ды мо́ря** — група народӯв Сереґземного мо́ря які начали міґрацію у час Катастрофы Бронзового Віку, XIII стороча до н.е. , ид границям Єґипта и державы Хеттӯв, из Балкан и Італії.

## Плоды Міґрації

Гісторикы рахувуть плодами Міґрації народы: Ґараманты, Фластимля́ни, Етру́скы, Фригы и Сикулы́.

Нашестя '''«народӯв моря»''' прине́сло из собов зничтожіня многых выходно-сереґземноморскых варошӯв, хоть Рамзес ІІІ розсіяв утi народы и заставив их лишитися його державы.

## Знамі Изследователі
• Дрюс Роберт

• Ясур-Ландау Асаф

• Зінґер Ітмар

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Народы моря на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Джованні Пєрлуїджі да Палестріна

**Джованні Пєрлуїджі да Палестріна** (, в латинізовануй формі — ; стрічат ся ще имня «*Джаннетто*» — Giannetto; 17. децембра 1525. вадь 1526., Палестріна вадь Рим — 2. фебруара 1594., Рим) — італьянськый композитор, єдин из май великых поліфоністу епохы Ренесанса. Май значный представник Римської школы музикы.

В 1544—51. годах быв орґоністом и капельмейстером в соборови вароша Палестріна. З 1551. пуд папськым заступництвом робив у Римови в базиліцї Санта-Марія-Маджоре, май тош и в Сикстинськуй капелї. Палестріна написав булше 100 мес, дись 180 мотету, гімны, магніфікаты, духовні и світські мадригалы.

В його музицї рувновага поліфонічных и гармонічных закономірностий, в нюй спокуйный, медитаційный характер. Драматизм, контрасты Палестріна в свойому умільстві избігає. Палестріна робив понятну поліфонічну музику, йому то получало ся из за одкрытя гармонічных способу вокальної поліфонії.

## Удкликованя
Тиверці

**Тиверці** (д.-рус. *тиверьци, тиверци*) — славянськоє племня, названоє в Повісти времянных літ. Хоть літопис не дає ясный образ локалізації тиверцюв, научна традиція поміщать їх на середнюм и нижнюм Дністрі, близко нижнього току Дунаю.
## Референції
Хум

**Хум** ( , , ) є місто в Хорватії, на Істрійскім полоострові, 14 км на юговыходї од міста Бузет. Найменше місто на світї, котре є записане в Ґінісовій книзї рекордів.

## Історія
Заложене в роцї 1102. Містьскый статус быв наданый в 13. сторочу.

## Ґалерія

File:Häuser Hum.jpg
File:Hum–Loggia-01.jpg
File:Hum ( Buzet ) - panoramio.jpg
File:Hum 01.jpg
File:Hum Kirche.jpg
File:Hum–Church of the Assumption of Mary-01.jpg
File:Hum zvonik.jpg
File:Hum–The town gate-02.jpg


## Референції

Катеґорія:Населены пункты Хорватии
Катеґорія:Міста Хорватії
Галомачі

**Галомачі** авадь **Далемінці** (пол. Głomacze (Dalemińcy) (нім. Daleminzier) (чес. Glomačové) — сириднёвіквоє Западно словяньскоє племня часть племенной униї Лужицкых Сербӯв.

## Розселиня
У І тысячороччови Галомачі жили миже Елбов и Мульдов и на Север уд Рудных гӯр.

На север уд Галомачӯв жили Суселці і Нижичі, на Выход за Елбов Мильчани і Нішани, на запад за ріков Мульда жили Сорбы, Худичі и инні, на Югови жили Чехы.

## Происхождіня
Галомачі майжек ся удносять ид Словяньскым переселенцям VII стороча, котрі жили у мижерічови Елбы и Заалы, де ужек жили Словяни Празько-Корчацькой Културы.

## Униї
В'єдно из Словянами мижеріча Елбы и Заалы Галомачі создали Унию Сорбӯв.

## Історія
У X сторочови Німці розгромили Галомачӯв, а за ними пудчинилися и усі племена Сорбськой Униї.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Далеминцы на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Поморяны (народ)

**Поморяны** (нім.  Pomoranen) (пол. Pomorzanie) (лит. Pamarėnai) — западно словяньскоє племня жившоє у VI-XVIII сторочах у реґіонови Поморя авадь Померанія.

## Історія
У 10 ст. Князь Мешко І пудкорив Поморян, у XI сторочови Поморяни пудняли восстаніє против Полякӯв и получили независность.

Князь Вратіслав І крестив Померанію, У 1180-ых у Померанію зачали селитися Німці, позад во̄йн из Даньском і зпустошінём зимиль Померанія радо принимала поселенцю̄в.

По даякӯв информації Поморяни жили і в Лівониї.

## Иппен позерайте
Поморьскый язык

Поморя

Полабскі Словяни

Вісла

Датсько-Помераньскі Во̄йны

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Поморяне на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Усик Олександр Олександрович

**Олекса́ндр Олекса́ндрович У́сик** (17. януара 1987., Сімферополь, Крымська область, УССР, СССР)&nbsp;— українськый професійный боксер. Абсолютный чемпіон світа в першуй тяжкуй вазї (2018–2019) тай тяжкуй вазї (2024). Чемпіон світа в першуй тяжкуй вазї (версії WBO (2016—2019), WBC (2018—2019), IBF (2018—2019), WBA (Super) (2018—2019), The Ring (2018—2019), типиришньый чемпіон світа у тяжкуй вазї (версії WBO (2021–т. ч.), IBF (2021–т. ч.), WBA (Super) (2021–т. ч.) тай IBO (2021–т. ч.), олімпійськый чемпіон (2012), чемпіон світа (2011), чемпіон Європы (2008), многоразовый чемпіон Україны. Уйграв 7 борцю за титул чемпіона світа у першуй тяжкуй вазї.

Заслуженый майстер спорта Україны. Олександр Усик 2017. года пудняв ся на першоє місто рейтинга май лїпшых боксеру в першуй тяжкуй вазї за версійов авторитетного боксерського выданя «The Ring». 21. юлія 2018. года став першым українцьом, якый став абсолютным чемпіоном світа, коли уйграв у фіналови Всесвітньої боксерської суперсерії WBSS осетина Мурата Гассієва, якый представляв Росію, и дуставшый титулы чемпіона світа чотырьох май авторитетных боксерськых орґанізацій у першуй тяжкуй вазї. 25. септембра 2021. года став третьым з українськых боксеру чемпіоном світу з боксу у тяжкуй вазї. В Усика професійный контракт з українськым професійным клубом «ФК Полісся Житомир». Май давно ун бавив за сись клуб, айбо не офіційно. Контракт быв закріпленый на 1 гуд з 2023—2024.

## Рекламні кампанії

* 2017&nbsp;— зйомкы в рекламі 3G української філії російського оператора МТС-Україна (нынї Vodafone)
* Восени 2018 року&nbsp;— зйомкы в рекламі Favbet в компанії «З нами переможці»
* 2019—2020&nbsp;— участь в рекламі Ajax Systems.
* 2021&nbsp;— амбасадор " Parimatch
* 2022&nbsp;— амбасадор платформы United24
* 2022&nbsp;— став кофаундером и бренд-амбасадором блокчейн-платформы Ready to Fight.

## Приватна жизнь
Сімейный стан: женатый, жона&nbsp;— Катерина, росіянка. Воспитує трьох дїтий&nbsp;— Єлизавету, Кирила тай Михаїла.

Занимат ся віршуваням. У його текстах часто сут темы віры в Бога, выкладає свої творы в Інстаґрам.

## Удкликованя
Катеґорія:Уродили ся 1987
Ŕ

**Ŕ, ŕ** — буква розширеного латинського алфавіта, хоснує ся в дакулькох языках. Обычно означає єдну из доповненых дрожачых вадь єдноударных фонем.

## Хоснованя
### '''Баскськый язык'''

В ортоґрафії баскського языка Сабіно Арана **Ŕŕ** хосновало ся як дрыжачый приголосный. Айбо в стандартному баскському алфавітови r хосновало ся в кунцьови склада, а rr — по межи голосными.

### '''Нижньолужицькый язык'''

Ун хоснує ся в нижньолужицькому языкови для передаваня палаталізованого /rʲ/.

### '''Словацькый язык'''

У словацькому языкови позначає подовженый складотворный звук [ r̩ː ] (словац. *dlhé er*).

### '''Українськый язык'''

В історичному проєкті українського латинського алфавіта Їречека буква **Ŕŕ** хосновала ся на позначеня мнякого звука /rʲ/, наприклад: т**рь**ох — t**ŕ**och.

## Удкликованя
Саксен-Ваймар

**Са́ксен-Ва́ймар** (нім. *Herzogtum Sachsen-Weimar*) — ґерцоґство у составови Священной Римской Рішы, єдно из Ернестиньскых Ґерцоґств.

Держава у составі Священной Римской Рішы (до 1806 р.)

Член Ринского Союза (из 1806 р.)

Столиця **Великого Ґерцоґства Саксен-Ваймар**, и у кӯнци XVIII и зачатку XIX стороча центер Класической Німицькой Літературы — Ваймар.

## Історія
**Лейпциґськый Ро̄зділ**

У кӯнци XV стороча векша часть Тюринґії была у составі Курфӯрства Саксония .

У 1485 році Западна Тюринґія і Саксония удойшли пуд власть князя Ернста.

У 1804 році Карл Авґуст Ґерцоґ Саксен-Ваймара вступив у Велику Европейску Політику, женивши свого сына на сестрі Русского Императора Александра І.

У 1806 році Ґерцоґство вступило у Ринскый Союз.

У 1809 році Саксен-Ваймар і Саксен-Айзенах зъеденилися у Ґерцоґство Саксен-Ваймар-Айзенах.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Саксен-Веймар на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене)

Катеґорія:Бывшы штаты
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры основаны 1572
Катеґорія:Штаты і теріторії, котры заникли 1809
Хыжа (село)

**Хы́жа** авадь **Гы́жа** ()&nbsp;— село у Берегӯвськӯм районі, Закарпатськой области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1629 році,  давно село Тарна-Маре (Румыния) і Хыжа (Укра́йина) были єдным селом но были розділені у 1921 році Чехословаками.

Раз селом правили бароны Перені.

У вызданӯм у 1773 році документі за проведеный туй перепис насіліня видко ош языком села Тарна є русиньскый так само было указано і у 1862 році.

У 1970 році у селі Хыжа удкрылася школа.

У 2024 році селови ся изповнило 395 рокӯв.

## Обывательство
У 2001 році у селі Хыжа жило 1673 людий, по языков із них:

## Удкликованя

Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Папуа Нова Ґвінея

**Па́пуа Нова́ Ґвіне́я**  (, ток пісін *Papua Niugini*, гірі моту *Papua-Matamata Guinea*) — є островный штат в Тихім океанї, у юго-западнїй части Океанії. Лежыть на выходї острова Нова Ґвінея і на островах Меланезії. Має розлогу 462 840 км², головне місто є Порт Морсбі.

Папуа Нова Ґвінея
Катеґорія:Островны штаты
Катеґорія:Державы Австралии и Океании
Норік

**Норік** (лат. Noricum) (сло. Noriško) (бав. Noricum) — римска провінція екзістуюча у 16 р. до. н.е — 476 роках, на зимлёх нынішнёго Ракуська и Словенії.

## Ґеоґрафія
У Римскый час Норік быв миже Панноніёв і Рецьку, бӯльша часть провінції была горы і хащі, на север уд провінції текла ріка Дунай.

## Історія
У VI-V сторочови до н.е Іллірійскоє племня Норік захватило обшырні землі миже ріков Сава і Дунайом. Столицёв товды іщи независного княжества была Норея.

Рымляни раховали сисю зимлю за необходиму позад великых заляг желіза.

У 16 р. до. н.е из Таврісками (народ Норіка) вайновав Публій Силій Нервош, а ужек через рӯк княжество пудкорилося Тиберійови і Друзови котрі были полководцями Рымлян.

У 401 році Вандалы захватили прибережный **Норік** зничтоживши варош Лавріяк.

У 430-431 роках у **Норікови** бушовало восстаніє котроє подавив Аецій.

У 456 році племня "Ругы" пудчинили часть Норіка.

У 467-72 роках у **Норікови** жили Остготы.

У 476 році Одоакр напав на Норік из свойым вӯйськом и у́тіснив Рымлян из провінції.

У кӯнцёви V сторочча бӯльша часть крайны была пуд Остготами і леш северо-западна часть была пуд Баварьскым Кралёвством. У VI-VIII сторочах у крайні ся селили Карантаны.

Северо-выход реґіона до начала IX сторочча быв пуд Аварами.

## Знамі Родаци
• ст. мч. Флоріан 250-304 р. — Началник вайнового округа у Области и раннёхристиянськый мученик.

## Лідеры
Еккео — 200 р. до. н.е

Боро

Тінео

Атта

Андаматёш

Екрітусір — 60 р. до. н.е

Воккіо — 60-45 р. до. н.е

**Екзістованя сих є сомнительноє**:

Немет

Ґазаторікс

Ексінґома

Свіекка

Сонґе

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Норик на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Черезпеняны

**Черезпеняны** (пол. Czrezpienianie) (нім. Zirzipanen) (рус. Черезпеняне) — сириднёвіковоє Западно-словяньскоє племня жившоє у VI-XIII сторочови и дале ся розтворило миже Німцю̄в.

## Етнонім
Етнонім значить што сись народ жиє через ріку Пе́нь.

## Історія
У 9 сторочови **Черезпеняны** войшли у состав Униї Лужицкых Сербӯв.

У резултатови нового обще-Полабского восстанія у 955 році против Німцю̄в власть Німцю̄в туй ослабла. У 1151 році 

Черезпеняны і Хыжани восстали против Ободридьского Князя Нікло. У 1170 році Черезпеняны і Велеты в'єдно из другыми Западно-Поморьскыми Княжествами было пудчинено Німцям.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Czrezpienianie на Польскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Бігуны

**Бігуны́** авадь **стра́нникы** (рус. Бегуны) (урл. Бегуны) — єдно из безпопӯвськых напрямлінь старообрядчества, розпостранені и по ныні на Уралі і в районі Ярославльской і Костромськой области РФ. 

У разных областях Росії называлися пудпадиментниками, ґлобешникома, смоляковцями авадь скрытниками.

## Історія
**Основаня**

У 1766 році основало ся странничеськоє зъединеня у безпоповствови.

Причинов зачатку их шыріня было змнякчіня політикы по удношіню ид Старовірам.

Бігуны щитали ож невозможно сохранити истинну Христову Цирьков, позад контактӯв из "Антіхристовым" світом, і ож мусай ся прятати і "крыти" уд Антіхристовых властий.

Такых догадок ся придержовав и знамый старовір Андріян. Судьба первых **Бігунӯв** не знама.

Ідеї их розвив да-ко Евфімій, родом из Переяславля-Захащовского.

Вайновый дезертір и старовір послав Московськым Філіповцям "39 звідань" просячи уд них удповіді на реліґіозны темы. Удповіді не было, і Евфімій начав дійствовати без их помочи.

«Звірі Апокаліпсиса, писав Евфімій, — єсть царьска власть, ікона му — власть гражданьска, тіло му — власть духовна».

По-факту уто значило ош для "истинных" Християн убсталося лиш удказатися уд всёго матеріалного і т.д же бы спастися уд "страшного суда́", 

«не пространный, еже о доме, о жене, о чадах, о торгах, о стяжаниях попечение имети», а «тесный и прискорбный, еже не имети ни града, ни села, ни дома». Треба войти у во̄йну из "Антіхристом" айбо удкрыто не мож, ай «достоит таитися и бегати».

Треба пӯрвати всё зъединеное из Антіхристом: запись у ревізию, плачіня налогӯв, вайновой службы, паспорта і присягы.

Всі ко хо̄тів ся присоєдинити ид Странникам мав приняти́ новоє крещіня.

Прячучися раз у хащах Галича і Переяславля, Евфімій переписовав книгы, писав Іконы і изкладав вірші.

У 1792 році Евфімій уме́р.

У 1930 році Советы розгромили Даниловськый Центр Бігунӯв, но часточно они ся і по ныні сохранили.

У тот же час появилося звіданя за брак.

**Шыріня**

Не никавучи на малу численность ареал Бігунӯв быв уд Санкт-Петербурґа до Глыбокой Сибірі, позад подвижного способа живота.

На кӯниць XX сторочча Бігунӯв было мало, они не признавали церковной власти і управы, живучи малыми ґрупами у глухоманёх Сибірі і на Севері Урала.

## У художестві
Єден из главных герою̄в новеллы "Странник" Леополда Фон Заґер-Мазоха быв Бігуном.

У романови Федора Достоєвського "Преступление и Наказание" Порфірій Петрович упоминать ош робочый Микула «Не просто раскольник, а прямо таки сектант, в роду бегуны бывали».

У пъесі Максима Гӯркого "На Дне" Лука совітує Сатінови «к бегунам идти».

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Бегуны на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Біґарь

**Біґа́рь** авадь **Па́лиця** (укр. Палиця) (рус. Палка) (анґ. Club) — май простоє оружиє, кусок дрыва изуженый у місті де оно ся держить, крайня часть часто служить поразительным елементом.

## Виды
**Біта** — спортивный инвентарь, што часто ся хоснує гі оружиє.

**Булава** — Тычка из шарообразным кӯнцём, часто из желізными шыпами.

**Кнобкері** — Традиціонныц Южно-Африканьскый біґарь.

**Окопна тычка** — Тычка шчо ся хосновала гі оружиє у часы І світовой во̄йны.

**Шылийла** — Традиціонна Ирська угнута Тычка из шарообразным кӯнцём.

**Ханбо** — Японьска тычка довготов у 90 центӯв.

**Бумеранґ** — у́гнута метательна **тычка**.

И другі.

## Приказкы
• Не ботов, та тычков — єднако

• Тычку веречи — дуже близько

• Ко хоче пса ударити, тычку на́йде (Из записий М. Номіса ).

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Палиця](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%B0%D0%BB%D0%B8%D1%86%D1%8F_(%D0%B7%D0%B1%D1%80%D0%BE%D1%8F)) на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Божва (Мадярщина)

**Божва** (мад. Bózsva) — село у Мадярщині, Жупа Боршод-Абауй-Земплін.

## Історія
Село основаноє Руснаками у 1264 році гі *Borsua.*

Село было розділено на Велика Божва і Мала Божва.

**Мала Божва** принадлежала замкови Абауй, была уничтожена Турками, у 1700-ых оп'ят заселена.

**Велика Божва** была кралёвськым помістём, у Турицькый час было обезлюднено, оп'ят заселено у 1700-ых роках.

## Обывательство
У 1910 році у Малӯв Божві жило 139 людий 

Мадяры — 138 (99%)

Словены — 1 (1%)

У 1910 році у Великӯв Божві жило 247 людий

Мадяры — 245 (99%)

Словены — 2 (1%)

102 Рымо-католикы, 11 Уніакы і 127 Реформаты.

У 2001 році у селі жили леш Мадяры.

У 2011, 97,1% Мадяры 0,6% Словены, 2,9% Русины.

У 2022 році туй жило 195 людий,  89,3% Мадяры 5% Словены і 6,3% Русины .

## Общественный живот
**Меры** 

Ерне Ґёнці 1990-2002 р.

Тібор Ернё Ґёнці 2002-2006 р.

Марія-Крістіна Ковач 2006- по ныні.

## Туристичны Міста
• Націоналный Голубый Пішаґ

• Бомбелскый Каштиль

• Божвайска Скала

.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Bózsva на Мадярьськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Зборна Чехії по хокейови

**Зборна Чехії по хокейови** заступає Чехію на межнародных турнірах по хокейови, на чемпіонатови світа, олімпійськых іграх и кубкови Світа. Нив управляє Чеська федерація хокея. Появила ся вна в 1993. годї, пусля розпада Чехословакії, коли й розпала ся зборна Чехословакії (они были дустали 6 титулу чемпіона світа). Чехія была выбрана директором IIHF як наслїдник Чехословацької зборної, и были включені до елітної ґрупы чемпіону світа.

## Ґалерея майок зборної

Майка из левом на грудях хосновала ся в 2018–2023. годах. Йся майка была показана ​​хокейнов асоціаційов для избераня гонорару, айбо ї вид многым не полюбив ся.

## Удкликованя
Білкіно

**Білкіно** (рус. Белкино) (нім. Belkino) — село у Краснознаменьскому районови Калінінґрадьской Области, РФ.

## Обывательство
У 2002 році у селі жило 74 людий, у 2010 році уж 52, 

100% Руські 

## Історія
У 1734 році у селі была удкрыта школа, до 1938 оно ся называло Ґроз Версменінгкен до 1938, Ланґенфельде до 1946 рока. У 1946 Німці были у́селені.

## Клімат
Клімат туй переходный уд Морьского ид Уміренно-контіненталному.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Білкіно](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D1%96%D0%BB%D0%BA%D1%96%D0%BD%D0%BE_(%D0%9A%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%BD%D0%BE%D0%B7%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) на Українській Вікіпедії і [Белкино](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%BA%D0%B8%D0%BD%D0%BE_(%D0%9A%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%BD%D0%BE%D0%B7%D0%BD%D0%B0%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%B3%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B4%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B9_%D0%BE%D0%BA%D1%80%D1%83%D0%B3)) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Пудхащовый (сільськоє поселеня Кубань)

**Пудхащовый** (рус. Подлесный) (укр. Підлісний) — село у Гулькевицькӯм районі, Краснодарьского края, РФ.

## Обывательство
2010 р. — 175 людий, ~90% Руські 

~10% инні.

Обывательство ся из часом увеличує, што є не типічно для исёго реґіона и для Росії у цілому.

## Улиці
• ул. Бурна

• ул. Челлена

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Подлесный](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%BE%D0%B4%D0%BB%D0%B5%D1%81%D0%BD%D1%8B%D0%B9_(%D1%81%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B5_%D0%BF%D0%BE%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%B5_%D0%9A%D1%83%D0%B1%D0%B0%D0%BD%D1%8C)) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Селідовоє

**Селідовоє** (укр. Селидове) (рус. Селидово) — варош у Покровскому районови, Донецька область, Украйина.

## Історія
Варош основаный у 1770 році козаками, по легенді у козакӯв котрі ишли на Кальміус при переправі рікы поламався вӯз, зима была близька так-што они рішили туй перезимовати.

У 1886 році у центрови Селідовськой волости жило 3640 людий і 637 дворӯв, Православна Цирьков, школа и многі закусочні.

На референдумови 1 децембра 1991 рока за независность Украйины у́ступило 83,90% людий.

## Районы
• "Центр"

• Мікрорайон "Сонячний"

• "Молодіжний"

• "Північний"

• "Південний"

• "Наклонка"

• "11 Квартал"

• "Ворошилівка"

• "Селище Урали"

• "Кирпічне"

## Промышленӯсть
Май повно: Закрыті шахты Селідового

Є заводы: желізно-бетонні, асвальто-бетонні, **молочаный**, хлібобулочный, **тиґляный**, **конзервный** и **камляно-угильна шахта**, у́ділені уто закрыті.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Селидове на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Юрий Думнич

Юрий Андрѣйов Думнич ( Jurij Dumnič,  Юрій Андрійович Думнич; *27. май 1924, Нягово, Подкарпатска Русь, Чехословакия – †21. децембер 2017, Ужгород, Украина) — дохтор, организатор медицины, сполоченскый активиста, публициста.

## Биография
Походив з родины простого селянина. Закончив горожанку в Тячовѣ (1939), учительску семинарию в Ужгородѣ (1944) и медицинску факулту УжДУ (1945–1952). То быв первый выпуск медикох в новоотвореной универзитѣ. Яко новак-абитуриент достав придѣл на роботу на юг Украины, де быв дохтором на вшиткы хвороты на зачатку в тайном лагру про политичных арештантох, а пак в сельском штатном маетку, а заслуживши добру оцѣну, быв повѣреный министерством на организацию санатория про хворых на туберкулозу на березѣ Чорного моря. Одслуживши повинный час, в децембрѣ 1953 достав пост дохтора-ординатора в Закарпатском областном тубдиспансерѣ. Од децембра 1956 став у чоло противотуберкулозной службы области и быв в той функции 22 рокы. 

Систематично звышовав свою квалификацию, быв участником Киевского протитуберкулозного семинара (1956), Всесоюзного зъѣзда фтизиатрох в Москвѣ (1957), пройшов курз шпециализации з костково-клубовой туберкулозы в Киевском инштитутѣ туберкулозы (1958).

В року 1970 обгаив дизертацию и зыскав ступень кандидата медицинскых наук з проблем туберкулозы. 
В значной мѣрѣ якраз дохтору Думничу треба дяковати за побореня туберкулозы в Закарпатю. В роках 1960–1962 в Ужгородѣ за його планами и активной участи выбудовали новый тубдиспансер в микрорайонѣ *Шахта*, а його персоналны контакты и просьбы помогли достати в дар из Прагы первый в области флуорографичный автобус, з котрым ходили по области и денно выявляли 10–20 хворых. Наступно тубдиспансеры были створены во вшиткых районах области. 
Працовав и конзултовав хворых до 90-рочного вѣку. Персоналный вклад Юрия Думнича в медицину оцѣненый высокым званьом *Заслуженый дохтор Украины*.

## Сполоченска чинность
Од року 1990 активный участник русинского руху, предсѣдатель «Общества Подкарпатскых Русинох» (1994–1997), од року 1996 главный редактор печатного органа того общества, нерегуларной новинкы «Подкарпатска Русь», участник каждого Свѣтового Конгреса Русинох. Од року 1995 член середоевропского «Гелсинкского Комитета» (Прага). Член областной управы «Общества Подкарпатскых Русинох», член оргкомитета «Сойма Подкарпатскых Русинох». Яко член «Дочасной влады Подкарпатской Руси» опубликовав серию материалох о катастрофичной
екологичной ситуации в Подкарпатской Руси, о резултатах унитаристской политики влады Украины в краю. На тоты темы выступовав на научных конференциях в Празѣ, Брнѣ, Оломоуцу (Чешска република), Будапештѣ, Дебреценѣ, Нѣредьгазѣ (Мадярщина), Кошицях (Словакия), Коложварѣ (Румыния), Римѣ
(Италия). 

## Жерела и одказы
*  
*  
*  
*  
*  

## Референции

Катеґорія:Медици
Катеґорія:Русиньскы народны дїятелї
Вау (Южный Судан)

**Ва́у** (араб. *واو*) ‎— варош у Южнӯм Суданови, адміністративный центр округа Вау.

И штата, Западный Бахр-Ел-Ґазаль.

## Обывательство
У варошови на 2011 рӯк жило 151,320 людий.

**Реліґія**

У варошови у 1905 році быв построєный собор ст. Марії.

## Транспорт
У варошови є Аеропорт. Станція "Вау" послідня станція єдинственной у крайні желізной дорогы.

У варошови курзувуть Автобусы и маршруткы.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Вау](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D0%B0%D1%83_(%D0%AE%D0%B6%D0%BD%D1%8B%D0%B9_%D0%A1%D1%83%D0%B4%D0%B0%D0%BD)) на Російськӯв Вікіпедії і статї Wau на Анґліцькӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Дюрдь Долгай

**Дюрдь Долгай** (мад. Dolhay György; 1652 — 1708) — послідньый представитель рода Долгай, владів великыми зимлями у долинох рік Боржава, Иза и Вішеу, усёго 400,000 акрӯв.   

                          

## Участь у Націонално-Ослободителнӯв Во̄йні
Дюрдь Долгай быв сторонником «краля куруцӯв» — Имре Текелі, котрый мав сімейні связи из фамілійов Долгай.

Ференцом Ракоці быв назначе́ный жупаном Марамо́роша и намістником Хуста, занимав тоту власть у 1703-05 роках.

## Памнять
Дюрдь Долгай быв захороненый у Ержібетиньскому Костелови у Хустови.

Довгый час файта Долгая судилася из Графами Телекі за Боржавські земли.

Пӯсля суда́ усі зимлі Долгаю̄в дали Ласлови Телекі.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Дьєрдь Долгої на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Русины в Румыниї

**Русины в Румыниї** суть етніческа меншина котра жиє у Румыниї, за 80 рокӯв сильно ся изкоротила. У 1930 році у Румыниї было 512,115 Русинӯв і Украйинцӯв а у 2011 році 50,920. Живуть у жудецах Сатмар и Мараморошови. У палаті депутатӯв Румыниї є представитель уд Русиньской партії Румыниї.

## Історія
Русины живуть у Румыниї из давна, туй оселилися их предкы Білі Горваты і Тыверці, у 14 сторочови Русины стали єдными из основателю̄в Молдавськой Державы.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Русины в Румынии на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Шізуока (префектура)

**Шізуо́ка** (яп. 静岡県 Шізуока-кен)&nbsp;— префектура, находит ся в реґіонови Чубу на острові Гоншу, Японія. Адміністративный центр&nbsp;— варош Шізуока. Площа префектуры 7780,50&nbsp;км², обывательство&nbsp;— 3&nbsp;699&nbsp;527&nbsp;чоловік (1.&nbsp;авґуста 2014), густота обывательства&nbsp;— 475,49&nbsp;чол./км².

## Ґеоґрафія

Префектура на западї граничит из префектуров Аїчі, на сїверо-западї&nbsp;— префектуров Наґано, а на сїверо-востоцї из префектуров Канаґава. Шізуока омыває ся водами Тихого океана в заливови Суруґа. На западови префектура переходит Японські Альпы, а дале на сїверї находит ся гора Фуджі, а май на восток&nbsp;— пувостров Ізу.

## Історія
Префектура раз была роздїлена на провінцію Тотомі, провінцію Суруґа и провінцію Ізу. Выразным фактом префектуры є то, што она є отцюзнинов первого шогуна Токуґава. Провінція была пуд властьов Токуґава Іеясу, докить ун не завойовав території клана Годжо в реґіонови Канто. Пусля сього ун прикапчав ся ид Ода Нобунаґе и передав території пуд його управляня. Пусля того як ун став шоґуном, Токуґава вернув землї своюй родині.

## Символіка

Емблема префектуры была оглашена 6.&nbsp;авґуста 1968.&nbsp;года, а прапор&nbsp;— 26.&nbsp;авґуста. Синьый цвіт прапора означає Тихый океан, што символізує розвиваня и успішность префектуры.

Косичков префектуры была выбрана 21.&nbsp;септембра 1965.&nbsp;года азалія, деревом&nbsp;— османтус душистый (27.&nbsp;децембра 1966), а птицьов&nbsp;— чорна райська мухоловка (2.&nbsp;октовбра 1964).

## Удкликованя
Крычово

**Крычово** (укр. Кричово) (рум. Krîcovo) — село у Тячӯвськӯм районі, Закарпатськой области, Украйина.

## Історія
У 1448 році село принадлежа́ло родови Татулӯв из села Ольхӯвци.

Убиралися Крычӯвляни у домотканноє цуря, на цуря у хыжи стояла лада, у ню̄в ся хранило цуря на каждый динь:вуйош, ґаті, холошні, бунда, фартухы́, сорочкы́, юбкы.

У 1900-1910 роках Бировом села быв Иван Стойка из назывков *“Шымынкій“, у 1911-1919 Иван Стойка младшый из назывков Иван Штефану, у селі было главноє адміністративноє зданіє «Сѣльскый Совѣт» авадь «Концоларня».*

## Школа
У 1817 році у селі удкрыли школу, она робила реґулярно, у 1914-17 роках у селі ся робила нова школа, начальна школа ся удкрыла у 1940 р.

## Знамі Родаци
• Стойка Штефан Мигалёвич (1920 — 2020) —доктор біолоґіческых наук, Еколоґіста.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Кричово на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Гргов

**Гргов** () — село у окресі Рожнява, Кошицькый край, реґіон Ґемер.

## Історія
Село ся споминать первый раз у 1263 році. 

До 1919 рока быв у составі Жупы Земплін и Жупы Абауй-Торна.

Из 1938 по 1945 рӯк село было у Составі Мадярщины, у 1945 році ве́рнуто Мадярами ид Чехословенську, у 1993 році стало частёв Республікы Словеньску.

## Обывательство

У селі на 2021 рӯк жиє 1,014 людий, значный дараб уто Словены.

Сільськый глава Норберт Данко.

## Култура
У селі є публічна Бібліотека, Спортзал, Футбольноє поле.

## Ґенеалогія
Информацію мож найти у Штатному Архівови Вароша Кошиці, записы котрі лишала містна Римо-католицька цирьков у 1697-1899 роках.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Hrhov на Анґліцькӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

## Референції


Катеґорія:Населены пункты окресу Рожнява
Уральськ

**Ура́льськ** авадь **Ора́л** (рус. Уральск) (каз. Орал) (укр. Уральськ) — варош на западови Казахстана. Адміністративный центр Западноказахстаньской области.

Варош є на ріці Урал удкӯть и мать назву.

## Промышленность
Уральськ славиться свойыми промышенными успіхами, завод *"Зеніт"* робив деталі на флот и противокорабельні ракеты

У варошови перероблявуть травяно-дохторські вещества, такого предпреятельства у Казахстанови бӯлш ниґде ниє.

Коло вароша добывавуть Газ и Нефть.

## Знамі Родаци
• Таукіна Руслана Рамазановна (* 1959) — Казахстаньскый політик і актівіста.

• Драпе́ко Олена Григорӯвна (* 1948) — російска актріса.

## Історія
У 1584 році Яїцкі Козакы заложили **Яїцькый Варош**, варош і Яїцкоє Козачество были автономны до 1700 року.

У сих зимлях у 1775-1797 роках было восстаня Срыма Датова, и у 1836-38 роках Магамбета Утемісова и Ісатая Тайманова.

«Писал я вам когда-то, из Уральска, каким побытом держится здесь промысел рыбный; писал, никак, что багрят у нас рыбицу зимней порой, по льду, когда ложится она почивать на ятовья, как ложится медведь на зиму в берлогу; что плавня бывает осенняя и весенняя: раскидывают сети с бударки, с остроносой, щегольской, тонкой отделки долбленой лодчонки, плывут по реке да наслушивают рукою, когда толкнет в сеть хрящевым носом своим осетр, шип, не то севрюга…»

Писав у свому нарисови "Скачка в Уральске" Владімір Даль.

У варошови была Татарьска Слобода и велика община Астраханьскых Татар.

## Обывательство
У варошови на 2021 рӯк жиє 202,161 обыватель, из них;

Казахы — 54%

Русы — 34%

Украйинці и другі — 12%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Уральськ на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Брагмаґупта

**Брагмаґу́пта** (санскр. ब्रह्मगुप्त; 598&nbsp;— 668)&nbsp;— давньоіндійськый математик и астроном, автор важных робот из математикы тай астрономії а именно: теоретичный трактат «Брагма-спхута-сіддханта» («Brāhmasphuṭasiddhānta» ; годно товмачити ся як «Вылїпшеноє ученя Брагмы» ци «Никаня системы Брагмы»), довершеня в 628. годї, тай булш практичный текст «Кхандакхадьяка» («Khaṇḍakhādyaka»), якый уйшов у світ в 665. годї. Трактаты написано у віршовануй формі, што было популярным явищом помежи індійськых математику. Йсі роботы сильно вплывали на розвиваня астрономії у Візантії та ісламськых країнах, они дали зачаток на хоснованя алгебраїчных методу для астрономічных обрахувань.

## Удкликованя
Бобнарь Татяна

**Бобнарь Татяна** (сло. Tatjana Bobnar) — Словіньска Кріміналістка, Ґенерал-прокурор Словіньской Міліції і Мінстр внутренньых діл Словіньску (авадь Словенії).

## Біоґрафія
Родилася 13 юна 1969 року у Любляні СФРЮ.

Кӯнчила школу Языковых і Соціалных наук у Любляні.

До 1993 року училася на право у Любляньскому Універзітеті.

У 2004 році получила степінь маґістра на факультеті права защитивши десертацію *“Сексуалноє насилство над дітьми у файті:кримінолоґіческі і уголовны аспекты“.*

У 2018 році Марьян Шарец (премъер-міністр) назначив ї Ґенерал-прокурором Міліції у Словіньску (авадь Словенії).

Из 1 юна по 14 децембра 2022 року Міністр внутренньых діл Словіньску (авадь Словенії).

У 2023 році ї назначили на пост совітника по ділам безопасности при главі державы.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Бобнар, Татьяна на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Андріян (монах)

**Андріян** авадь **Андріан** (1701-1768) — старообрядческый монах удколовшыйся уд Філіповцю̄в.

## Біоґрафія
**Андріян** родився у варошови Ярославлёви у 1701 році у файті варощан.

Жив і путешествовав у окресі Ярославля. Туй же Андріян «Грубый Букваліст», пропаґандовав своє учіня котроє было возведено им у степінь доґмата.

Быв главов єдного из груповань Бігунӯв, иппен позирайте статю Бігуны жебы май узнати за них бӯльше.

У 1780-ых на основі мудорстованій Андріяна другый Бігун, Евфімій утвердив позіції Бігунӯв у Костромськӯв и Ярославльскӯв Ґуберніях.

Андріян умер у 1768 році дись у Хащах Галича.

Старовір Поморьского Согласія Павло Любопытный, автор "Гісторического Словаря... Старовірьской Церкви".

У статі за **Андріяна** вӯн писав так:

*«Человек был самонравный, непокорного духа и глубокого суеверия, выдумщик и учредитель в черни явной нелепости, зломудрия и безобразия…, славившийся довольно в толпе пустосвятов и невежд»*.

## Література
• Андреян // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї [Андреян](https://ru.m.wikipedia.org/wiki/%D0%90%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B5%D1%8F%D0%BD_(%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D1%85)) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).