open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Віпчоє

**Віпчоє**&nbsp;(укр. Віпче) (рум. Vipce) (пол. Wipcze) — село у Верховинськӯм районови, Ивано-Франкӯвськой области, Украйины.

## Ґеоґрафія
Через село тече потӯк Віпчоє, лівый приток Чорного Черемоша.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 227 людий, из них:

Украйинці — 100%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Віпче на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Гуцульскы села на Украйині
Катеґорія:Населены пункты Ивано-Франковской области
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Населены пункты Украины
Михаил Шуфутинськый

**Михаи́л Заха́рович Шуфути́нськый** (нар. 13. апріля 1948, Москва) — совітськый, америцькый и російськый естрадный співак, шансоньє, піаніст, исповнитель, музикальный продюсер. Заслуженый артист Російської Федерації (2013). Лауреат премій «Шансон года».

## Біоґрафія

### Дїтинство
Михаил Шуфутинськый родив ся 13. апріля 1948 года в Москві в єврейськуй родинї участника Восточного фронта — дохтора Захара Давидовича Шуфутинського. Бабка из дїдиком из нянькової лінії Берта Давидовна и Давид Яковлевич были родом из Украины, из Єлісаветграда (Кропивницькый) и Черкас одповідно. Они занимали ся воспитаньом лиґіня пусля того, як умерла його матірь, Єлена Подольська. Михаилу товгды было пять году.

Довершив музикальну школу по класови баяна и Московськоє музикальноє училище именї М. М. Іпполітова-Иванова по спеціальностям «диригент», «хормейстер», «учитель музикы и співаня». В єдин час из Михаилом Шуфутинськым и по тым самым спеціальностям в училищи учила ся Алла Пугачова.

### Карєра
Выступав из разными ансамблями в Москві и в Магаданови. Из 1971 до 1974 года робив в магаданському ресторанови «Северный». В ресторанах співав піснї Александра Вертинського и Петра Лещенко. Май тош став руководительом ВІА «Лейся, песня», который, в основному, співав піснї Вячеслава Добрыніна.

В 1981 годови заєдно из свойов родинов еміґріровав в США. В 1983 годови, уже в якостї аранжировщика, клавишника и продюсера упустив альбом Анатолія Могильовського «У нас в Одессе это не едят», а в 1984 годови — альбом «Я Вас люблю, мадам». Около дисяти году быв у составови всякых ансамблю в ресторанах, створив свою шоу-ґрупу «Атаман-бэнд» (так само, як и ресторан «Атаман»).

Май тош Шуфутинського, як уже популярного співака и музиканта, прикликали робити в російськый ресторан «Арбат», котрый находив ся в районови Голлівуда.

В 1990 годови в першый раз пусля еміґрації прийшов у СССР и дав дакулько концерту. Первый концерт коли лиш ун вернув ся дав у Кийові.

В 1997 годови написав автобіоґрафічну книгу «И вот стою я у черты…».

В 2003 годови переїхав у Росію на сталоє місто жительства.

В 2008 годови принимав участь в проєктови канала НТВ «Суперстар 2008. Команда мечты».

Участник каждогудньої національної премії «Шансон года» в Кремльови.

У репертуар Михаила Шуфутинського входят піснї такых автору, як Вячеслав Добрынін («Две свечи», «Кубики», «За милых дам»), Ігорь Крутой («Третье сентября», «Пальма-де-Майорка», «Московское такси», «Москва слезам не верит»), Олег Мітяєв («Ночной гость», «Москвичка»), Александр Розенбаум («Крещатик», «Заходите к нам на огонёк», «Гоп-стоп», «Еврейский портной»), Никита Джигурда, Александр Новіков («Вези меня, извозчик», «Улица Портовая»), Олег Газманов, Ігорь Зубков, Ігорь Кісиль («Ты от меня далеко»), Вацлав Лисовськый, Олеся Атланова, Карен Кавалерян, Михаил Звездинськый, Кирил Крастошевськый, Иван Кононов («Обожаю я тебя, обожаю», «Левый берег Дона», «Батька Дон»), Константин Арсенєв («Крым»), Влад Валов и Ельбрус Черкезов («Бабы — последнее дело»), Євгеній Кричмар («Моя Одесса»), Аркадій Укупник («Памяти Вертинского») и многі другі.

## Удкликованя

Катеґорія:Жыючі люде
Катеґорія:Уродили ся 1948
Сарата (Чернівецька область)

**Сара́та** (укр. Сарата) (рум. Sărata) — село у Выжницькӯм районови, Ивано-Франкӯвськой области, Украйины.

## Назва
Назва села происходить уд Румыньского слова *sarata* (русин. Соленый). При селови є рікы де мож найти много соли.

## Історія
Село первый раз ся споминать у зачатку XVIII стороча.

Колись село было містным центром лісозаготовлі, на вто туй учинили гать.

У 1946 році село переименовали у *Солонцовку*.

## Присілкы
У селі є пару присілкӯв — Жупаны, Калиничі, Перкалаба (центра), Гать, Верещиха.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 93 людий, люди живуть у 8 хыжах, реальноє число людий дас 15 чиляди, из них векшына Украйинці.

## Ґалерея

Файл:Сарата2.jpg|Гать на ріці Сарата
Файл:Сарата5.jpg|Деривляна цирьков Ст. Иоана Крестителя ХІХ ст.
Файл:Сарата7.jpg|Деривляна цирьков Ст. Иоана Крестителя ХІХ ст.

Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села
Катеґорія:Гуцульскы села на Украйині
Катеґорія:Чернівецька область
Катеґорія:Села подля краины
Кочевци

**Коче́вци** (пол. Kociewiacy) — народ, корінноє обывательство Поморського и Куявсько-Поморського воєводств Польска. Говорять Кочевськым языком, много ко рахує Кочевцю̄в дарабом Полякӯв.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Kocievians на Анґліцькӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Народность
Катеґорія:Народы і етніка
Катеґорія:Кочевци
Зубриця

**Зубри́ця** (пол. Zubrzyca) (укр. Зубриця) — село у Дрогобицькӯм районови, Львӯвськой области, Украйины.

## Школа
У селі у 1937 році была основана зачаточна школа из єдным учителём.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 157 людий, из них векшына Украйинці.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1578 році.

У фебруарови 1940 року НКВД услали у Сибірь 9 Полякӯв. У 1944 році УПА замордовали 20 Полякӯв из села Зубриця.

У селі у 1871 році учинена Православна Цирьков. Село раз было присілком села Головськоє.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Зубриця на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Бойковскы села на Украйині
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Жденёво

**Жде́нёво** авадь **Жденіёво** (мад. Szarvasháza) (укр. Жденієво) (пол. Żdenijewo) (чис. Ždenijevo) (словен. Žďeňovo, Ždeňová) — варощик у Мукачовськӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Обывательство
У варощикови на 2015 рӯк живе 1091 чилядник, из них векшына Украйинці.

## Історія
Варощик, ге и вшыткоє Пудкарпатя, было дарабом Мадярьского кралёвства и бӯлшӯсть людий были русинами. По Первӯв світовӯв во̄йні у 1919 році Пудкарпатя удойшло ид Чехословеньску. У 1945 році Жденёво удойшло ид СССР у составови УССР.

Жденёво первый раз ся споминать у XVII сторочу. Оно товды принадлежало ид Чинадёвськӯв домінії и было при файті Бручинич. У селі жило пару файт слободных селян и 11 файт «кріпакӯв», які были націло розорены. По изписови 1691 року, у селі было всёго 2 волы и 2 коровы. За народными переказами, первыми жытелями Жденёва были паньскы люде из Прикарпатя. Они поселилися раз на тӯв части села, котра типирь носить назву Котельниця, а скоро зачали заселяти долину р. Жденёвкы.

Кой у 1848-1849 роках у Мадярщині одбылася реболуція и было заказано панщину, люди Жденёва, каже народный переказ, розкладало на горах великі о́гнища, палили и закоповали паньскоє знарядя, котрым робили при панщині.

На зачаток XX стороча варощик мав велику Мадярьску общину у поверх 100 людий. На 1910 рӯк село было у жупі Береґ, округа Нижні Верецкы

## Шпорт
Уд 2016 року у варощикови фунґує християньска флорболна команда «Chosen».

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Жденієво на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Варощикы Воловецького района
Катеґорія:Жденёво
Катеґорія:Закарпатьска область
Катеґорія:Воловецькый район
Мізоч

**Мі́зоч** (укр. Мізоч) — варощик у Ровненьскӯм районови, Ровненьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1322 році.

У 1594 році село купив Янош Острозькый. 

23 септембра 1761 року селу ся дає Маґдебурзькоє право.  

Из 1 януара 1940 по 21 януара 1959 року варощик Мізоч быв центром Мізоцького района. 27 юна 1941 року Німці захватили село и нараз же сотворили жидӯвськоє ґетто. У окто̄вброви 1942 року у Мізочови (зад цукрового завода) у шансови было розстріляно 4000 жидӯв, из них 2300 были из Мізоча. 

3 новембра 1943 року воякы УПА атаковали село якоє товды было у составови Рейхскоміссаріата Украйина, партизаны розоружили 190 міліціштӯв набратых из бывшых воєннопленных РСЧК, было убито 10 німцю̄в, партизаны зтратили 7 солдат. 

4 фебруара 1944 року 24-ый мотострілковый полк РСЧК пуд командованём М. И. Кірюхіна узяв варош Мізоч, Мізоцького района, Ровненьской области, УССР, СССР. 

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Мізоч на Украйиньскӯв Вікіпедії чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Населены пункты Ровенской области
Катеґорія:Села Україны
Хмільник (Закарпатьска область)

**Хмільни́к** (мад. Komlós) (укр. Хмільник) (чис. Chmilnyk) — село у Берегӯвськӯм районови (бывшый Иршавскый район), Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село было заселено ищи у Бронзовӯм віку (1300 р. до. н. е). Иппен были найдены и Дакійські поселеня у урочищови Лазы (1. ст. н. е) и словяньскоє городище VIII-IX стороч.

Комловш (стара назва Хмільника)&nbsp;— стародавнёє гніздо файты Komlóssy. Родоначалник файты Мигаль (Торпа, ёго отиць Tatamérius Vlachi de Ilosva, родився у 1257&nbsp;році.).

Село первый раз ся споминать у 1260 році.

## Присілкы
**Флорія**

**Історія**

Первый раз ся споминать у 1341 році ге: Floriahaza.

**Галасовиця**

Спомин: 

14 ст.: Halászfalva, Szaniszlófalva~Halászfalva, 1854: Halászfalva, 1882: Halaszovicza, 1883: Halaszovicza, 1904: Halászovicza.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 864 людий, из них: 

Украйинці — 98,73%

Русы — 0,92%

Инні — 0,35%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Хмільник (село)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A5%D0%BC%D1%96%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%B8%D0%BA_(%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%BE)) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты
Минай

**Мина́й** (мад. Minaj) (укр. Минай) (пол. Mynaj) — село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1273 році.

У другӯв половині XVIII стороча у селі было 2 церкви, кальвіністька и греко-католицька, тото значить ож у селі жили Мадяры и Русины. 

**Цирьков**

У 1589 році споминать ся Реформаторська цирьков яка на тот час майжек была пуд контролём Унґвара бо у Унґвар село платило зборы церковны, позад того цирьков у Минаёви хотіла у 1739-1744 стати независныв цирьковлёв, цирьков мала при собі и проповідника Іштвана Саланчі.

*«<nowiki/>[[Церьков (храм)|Цирьков]] была учинена на пожертвы [[Илошвай|Илошваю̄в]], у северо-западнӯм краю [[Село|села]] , на юго-выход уд [[Церьков (храм)|церкви]] є поле.»*

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 3088 людий, из них:

У селі на 2021 рӯк живе 4497 людий.

## Знамі Родаци

* Данилюк Митер Митрович (1941—2020)&nbsp;— украйиньскый історик, захраненый на тиметовови у селі.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Минай на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Ужгородскый район
Ділок (Мукачовськый район)

**Діло́к**  (укр. Ділок) (мад. Beregpapfalva) (рум. Dilok) (пол. Diłok) — село у  Мукачовськӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Реліґія
Храм Покровы пр. богородици. 1905.

У 1733 и у 1797 pоках споминавуть деривляну цирьков ст. Михаила из єдным малым дзвоном, што была построєна у 1701 pоці. Ге каже нам надпись на стройці.

За инныв верзіёв, цирьков была построєна волохами у Доробратові (потӯм, при Ф. Корятовичови, перейшла ид русинам) и удтӯть у 1701&nbsp;році перенесена у Ділок. Пуд двирьми ге бы ищи у 1904&nbsp;році было видко надпись по румыньскы.

На думаня містного пароха Ореста Сабова, стройка мала дас 700 рокӯв. Ся деривляна цирьков ищи ся сохранила по стройці мурованой, основный камінь якої было закладено 18 септембра 1904&nbsp;року.

За тритьыв верзіёв, деривляну цирьков было передано у Ділок из Заріча на зачатку 19 стороча.

Муровану цирьков стройили за кураторства Юрія Мішка и Ивана Піняшка. Иконостас у цирьков урізьбив коло 1943&nbsp;р. різьбяр Когутич из Ракошина.

Типирь у селі служить о. Василь Лутак. У 1949&nbsp;році містного попа Ёвшку Карпинця услали у концентрак на север СССР.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1371 році. У 1692 році село было пуд властёв Бабичӯв.

## Обывательство
У селі на 2011 рӯк живе 325 людий, из них:

Украйинці — 99,40%

Білорусы — 0,30%

Молдавани — 0,30%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Ділок (Мукачівський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%94%D1%96%D0%BB%D0%BE%D0%BA_(%D0%9C%D1%83%D0%BA%D0%B0%D1%87%D1%96%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) на Украйиньскӯв Вікіпедії чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Закарпатьска область
Руські Геёвци

**Ру́ські Геёвци** (мад. Oroszgejőc) (укр. Руські Геївці)  — село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1936 році. Первопоселенцями были Чехы. По Первӯв Віденьскӯв Арбітражи село было дано Руснакам.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 126 людий, из них:

Украйинці — 96,83%

Мадяры — 3,17%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Русские Геевцы на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Ужгородскый район
Катеґорія:Руські Геёвци
Катеґорія:Населены пункты Украины
Яблоновка (Хустськый район)

**Яблоно́вка** (мад. Jablonovka) (укр. Яблунівка) — село у Хустському районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1863 році.

## Туристичны міста
- мінеральноє жрідло

- Вышковськый замок

## Клімат
Погода у селі

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Яблунівка (Хустський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%AF%D0%B1%D0%BB%D1%83%D0%BD%D1%96%D0%B2%D0%BA%D0%B0_(%D0%A5%D1%83%D1%81%D1%82%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Населены пункты
Турійськ

**Турійськ** (укр. Турійськ) (пол. Turzysk) — варощик у Луцькӯм районови (бывшӯм Турійськӯм) Волыньской области, Украйины.

## Історія
Варощик первый раз ся споминать у 1097 році. 

## Обывательство
У варощикови на 2001 рӯк живе 5866 людий, из них: 

Украйинці — 5792

Русы — 68

Білорусы — 2

Инні — 4

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Турійськ на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене)!
Катеґорія:Районі центры Волиньской области
Катеґорія:Турійскый район
Катеґорія:Волиньска область
Катеґорія:Волынь
Катеґорія:Міста Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Міста Волиньской области
Липовиць (Ужгородьскый район)

**Липови́ць** (мад. Hárs) (укр. Липовець) (рум. Lîpoveț) (чис. Lypovec) — село у Ужгородьскӯм районови (бывшый Перечиньскый район), Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Точных історичных даных за основаня Липовця ниє. Очевидно, взникло у 16 сторочу. У жрідлах изнамо ге «Lipoc», «Lipovce». За леґендов, исю зимлю полюбили вӯчарі, котрі переганяли быдла до карпатьскых перевалӯв. Туй росли віковічні липы, а у дуплах якых уявили стӯльникы хащовых ци «Дикых» пчӯл. Кажуть, шчо у селі двычи ходила холера. У час посліднёй епідемії дяк закрывся у церкви, де и умер. Давно храм быв учиненый у урочищови Тимкув Кут. Поселеня неєдноразово міняло своє нахождіня. Типирішнёє село ужек на тритёму місті. Раз хыжі были у урочищови Пустище. Из народных переказӯв: до людий занадився чорный кӯт(у русиньскӯв міфолоґії&nbsp;— уособленя холеры и смерти). Ко пускав до кучи&nbsp;— лишався жити, хто удганяв&nbsp;— умирав. Є розказы, же туй поселилися злі силы, бо кібы коровы пасли ся у Пустищі&nbsp;— не давали бы молока, а давно таку худобу даже спалёвали. Другоє місто поселеня&nbsp;— у урочищах «За Звором», «Тимкув Кут», а на Ровени&nbsp;— старый тиметӯв. Свого часу у разных містах были два водяні млины. У даннёвых відомостях 1715 року зафіксовано три опшаря, у тому числі єдно опшаря котроє мало пасіку.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 131 чилядник, из них: 

Украйинці — 100%

## Туристичны міста
- орнітолоґічный заказник общедержавного значеня «Соколовы Скалы»

- урочище «Тимкув Кут»

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Липовець (Ужгородський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9B%D0%B8%D0%BF%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D1%86%D1%8C_(%D0%A3%D0%B6%D0%B3%D0%BE%D1%80%D0%BE%D0%B4%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)#/languages) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Липовиць
Шаркадь

**Ша́ркадь** авадь **Горбо́к** (мад. Kissarkad) (укр. Горбок) — село у Мукачовськӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1398 році. У селі у XIV сторочу споминать ся Православна Цирьков, у 1418 році у селі згоріла каплиця. 

15 марца 1939 року, Мадярьскі Ґонведы зтратили туй у бою из «Карпатьскыми Січовиками» 30 чоловік, из них 7 пленных.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 778 людий, из них подля языка: 

Украйиньскый — 99,87%

Руськый — 0,13%

## Туристичны міста
• на юг уд села Шаркадь, пиля фермы — поселеня раннёй желізной добы.

•  у урочищови Мочар, пиля села — поселеня первых стороч нашой еры. 

• миже селом и селом Дунковиця є озеро. 

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Горбок на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Гута (Ужгородьскый район)

**Гу́та** авадь **Ґу́та** (мад. Unghuta) (укр. Гута) — село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія

Село не споминать ся у урбаріалному описі уд 1631 року. Гута, очевидно, взникла близко середины XVII&nbsp;стороча. Основателёма села были переселенці, майстры из уготовленя скла, якых у тот час называли гутниками.

За урбаріалным описом 1691 року у Гуті обраховато 7 опшарь склоробӯв, які зараховано до желярьскых. У 1715—1720&nbsp;роках село изпустіло.

У другӯв половині XVIII&nbsp;стороча село было заселено новыми русиньскыми переселенцями.

Колись же село было центром уробництва скла, дрывляного угле, заготовлі хащі, а потӯм&nbsp;— постачалником овоцины ци не на вись Советьскый Союз. За урбаріалным описом 1691 року у Гуті обраховано 7 опшарь склоробӯв. Скло уплавляли из піску, котрый добывали туй же. Иппен технолоґія уробництва умагала мати поташ, якый робили из деревной золы. Того рубку хащі и чиненя дрывляного угле иппен довгый час были супутньыми, а потӯм и самостойными промыслами у сю̄в містности.

Ныні за «склянчаноє» прошлоє села свідчить лише назва. До речі, не одна. Поселення, яке сьогодні є цілісною адміністративною одиницею, історично складалося з трьох географічних хуторів-осередків: Середньої Гути, Сухої Гути та… Скляної Гути. Ці назви місцеві мешканці використовують й сьогодні. Щоправда, Скляна Гута&nbsp;— найдавніша частина поселення&nbsp;— вже не існує. Там, де вона розташовувалася, зараз стоїть прикордонна застава. Від центральної вулиці до неї&nbsp;— близько кілометра. через Суху Гуту была проложена узкоколійка, нею ліс доправляли до Ужгорода, а потім і далі&nbsp;— за гатар. Паровоз, якый возив деревину, місцеві мешканці называли ласкаво&nbsp;— Пітіко.

Село славилося черишнями. «Злата Гута»&nbsp;— так колись называли населеный пункт за превелику урожайнӯсть и за то, што туй вшытко росло, усё принималося. у селі є два храмы&nbsp;— старый римо-католицькый и новый православный. Нову цирьков пару рокӯв типирь учинили на місті бывшой советьской… бані. Ищи єдна интересна сакрална памнятка є на Сухӯв Гуті&nbsp;— там сохранилася давня дзвӯнниця из угравірованыв датов&nbsp;— 1807 рӯк.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 282 людий, из них:

Украйинці — 92,63%

Словены — 3,86%

Русы — 3,51%

## Туристичны міста
• центр уробництва скла.

• через Суху Гуту была проложена узкоколійка, нив дрыва доправляли до Ужгорода, а потӯм и дале — за гатар. Паровоз, якый возыв дрыва, містні люди называли ласкаво — Пітіко.

• старый римо-католицькый храм.

• давня дзвӯнниця из угравірованыв датов — 1807 рӯк. 

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Гута (Ужгородський район) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Ужгородскый район
Серноє

**Серноє** або **Сéрно** (, ; до 1946&nbsp;— *Сернин*, у 1946—1995&nbsp;— *Ровноє*)&nbsp;— село у Мукачовськӯм районови Закарпатьской области Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1270 році ге кралёвскоє опшаря Zyrnua основаный родом Вардай.

У XV. сторочу у селі учинили цирьков, у 1530 она перейшла у Реформаторство, а у 1774 році учинена у штілови бароко. У 1779 році учинена дзвӯнниця.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк у селі живе 1980 людий, из них, подля языка:
* мадярськый — 97,47%
* украйинськый — 2,17%
* руськый — 0,20%

## Туристичні місця
* Храм XV стороча у готичнӯм штілови.
* Чорный мочар

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Серне (село)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%B5_(%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%BE)#/languages) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Противень

**Проти́вень** (мад. Félszeg) (рум. Protîven) (укр. Противень) — село у Хустському районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1898 році ге Prativeny. Инный спомин: 1907&nbsp;— Felszeg, 1913&nbsp;— Felszeg, 1918&nbsp;— Félszeg, 1944&nbsp;— Protiveny, Противень (hnt.), 1983&nbsp;— Противень.

## Присілкы
* **Дикый** — первый раз ся споминать у 1898 році.
* **Причалины** — первый раз ся споминать у ХІХ сторочу.
* **Ріпа** — первый раз ся споминать у 1898 році.
* **Меледюк** — первый раз ся споминать у 1898 році.

## Туристичны міста
* На окресі села є Тереблё-Ріцька ГЕС. 

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 652 людий, из них:
* Украйинці — 99,08%
* Русы — 0,77%
* инні — 0,15%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Противень на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села Україны
Пасіка (Закарпатьска область)

**Па́сіка** (мад. Kishídvég) (укр. Пасіка) — село у Мукачовськӯм районови (до 2020 Свалявськӯм), Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1600 році ге Paszika. Село было основано на хащовӯв по̄ляні, Леґоцкый объяснять назву села тым ож основано оно было коло рікы Пасіка. У 1904 році назва села, Пасіка была перемінена на мадярьску Kishídvég.

## Реліґія
храм ст. арх. Михаила. 1804.

У 1672&nbsp;році у селі быв пӯп Иван Русин. У 1692&nbsp;році Пасіка споминать ся ге філія Сускова, а у 1699&nbsp;році первый раз спомнено цирьков, што може быти, стояла на місті, якоє дотипирь называться «Гробище».

Деривляну цирьков из єдным дзвоном споминавуть у 1733&nbsp;році при попови Шимонови Тарковичови, вӯтцёви будущого епископа, и у 1778 році.&nbsp;

У 1804&nbsp;році мало вышше міста, де была деривляна цирьков, построєно муровану цирьков базилічной формы. Кажуть, шчо цирьков стройили при турках, муры уйшли дуже кріпкі, бо каміня клали на «горячому» вапнякови. Близко 1919 року Иван &nbsp;Лендєл учинив хор и деривляну конструкцию, што держить на башни церкви три дзвоны. Малый дзвӯн удлили у 1822&nbsp;році силами Юрія Кеменяша и Василя Немеша. Великый дзвӯн заказали на зачатку 1920-ых рокӯв Василь Желізник и Иван Кеменяш. Иконостас из 28 икон происходить из зачатку XX&nbsp;стороча.

## Знамі Родаци
У Пасіці родився Григорій Таркович (1754—1841)&nbsp;— первый епископ сотвореной у 1816&nbsp;році Пряшовськой греко-католицькой єпархії.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 1179 людий, из них подля языка: 

Украйинці — 98,91%

Русы — 0,75%

Мадяры — 0,25%

## Туристичны міста
• Мінеральный ґейзер

• Скала любови

• храм ст. арх. Михаила. 1804.

## Клімат

* Погода у селі

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Пасіка (Мукачівський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%B0%D1%81%D1%96%D0%BA%D0%B0_(%D0%9C%D1%83%D0%BA%D0%B0%D1%87%D1%96%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Свалявскый район
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Населены пункты
Труська

**Тру́ська** (*Sylvilagus* Gray, 1867)&nbsp;— рӯд ссавцю̄в файты зайцёвы, надшора грызуны.

## Ідіня
Труськы ідять сіно, люцерну и инні сушены травы. Иппен любить овощі и фрукты.

## Труська ге лабораторноє звіря
Труська — єден из майшыреных видӯв лабораторных пуддослідных звірю̄в при проведеню експериментӯв из цілёв ся дознати як даный ссавиць буде реаґовати на разні препараты, речовины, исскуственно сотворені пуд експеримент условія. Орґанізм труськы дуже уразливый до біолоґічных аґентӯв такых ге бактерії, вірусы и фізичны факторы, того труськы шыроко ся хоснувуть у пробах новоунайденых лікӯв и профілактичных препаратӯв.. 

## Домашні звірята
Домашня труська — исе одомашненый рӯзновид  дикої (европейської) труськы (одомашненый быв доста пӯзно, приблизно у VI сторочови н. е.). Чоловік хоснує труськы и ге домашньых годованикӯв, так и про одержаня выгоды у виді мняса, шкурок и шерсти, и ге пуддослідных звірю̄в при проведеню лабораторных дослідӯв. Екзістує много порӯд трусёк. Галузь скотарьства, занимавуща ся розведенём домашньых трусёк, называть ся труськарьство.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Кролик на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Ссавцї
Кошмак

**Кошма́к** (укр. Кошмак) (рус. Кошмак) — село у Звенигородьскӯм районови, Черкаськой области, Украйины.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 275 людий, из них:

Украйинці — 268

Русы — 5

Инні — 2

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1714 році ге Украйиньскоє (Малорусскоє) село у Таращаньскӯв волости, Кийӯвського воєводства, Речи Посполитой.

## Знамі Родаци

* Мальченко Олег Евґенович (род. 1969)&nbsp;— украйиньскый історик, науковиць, дослідователь історії артилерії. Доктор історичных наук.

## Иппен позерайте

* [Перелік населених пунктів, що постраждали від Голодомору 1932—1933 (Черкаська область)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%BB%D1%96%D0%BA_%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%85_%D0%BF%D1%83%D0%BD%D0%BA%D1%82%D1%96%D0%B2,_%D1%89%D0%BE_%D0%BF%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%B6%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D0%B8_%D0%B2%D1%96%D0%B4_%D0%93%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B4%D0%BE%D0%BC%D0%BE%D1%80%D1%83_1932%E2%80%941933_(%D0%A7%D0%B5%D1%80%D0%BA%D0%B0%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B0_%D0%BE%D0%B1%D0%BB%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%8C))

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Кошмак на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Черкаска область
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Кошмак
Катеґорія:Села
Сімер

**Сі́мер** (мад. Ószemere) (пол. Simer) (укр. Сімер) (рум. Simer) — село у Ужгородьскӯм районови (бывшый Перечиньскый район), Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1551 році ге Старый Сімер, (мад. Ószemere) 

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 1829 людий, из них: 

Украйинці — 98,92%

Русы — 0,97%

Мадяры — 0,05%

Словены — 0,05%

## Символіка

Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Ужгородскый район
## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Сімер на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Руська

**Ру́ська** (словен. Ruská) (мад. Dobóruszka) (укр. Руська) — мадярьскоє село на выході Словеньска, окрес Міхаловці, Кошицькый край, Словеньску.

## Ґеоґрафія
Село є на рунині у 6 км уд гатара из Украйинов.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1332 році, ге «Ruska».

## Обывательство

1910-рӯк 616 людий, абсолутна векшына Мадяры.

2001-рӯк 584 людий, 547 Мадяры.

2011-рӯк 610 людий, 477 Мадяры, 67 Цигани, и 60 Словены.

## Ґалерея

Файл:Dobóruszka,_templom.JPG|посилання=Fájl:Dobóruszka,_templom.JPG|Цирьков
Файл:Dobóruszka,_templomkerti_építmény.JPG|посилання=Fájl:Dobóruszka,_templomkerti_építmény.JPG|Каплиця


## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Dobóruszka на Мадярьскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

## Референції


Катеґорія:Мадярьскы села на Словеньску
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Окрес Михаловце
Катеґорія:Русиньскы села на Словеньску
Катеґорія:Русиньскы села подля країны
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Словакии
Ґалоч

**Ґа́лоч** (мад. Gálocs) (укр. Галоч) — село у Ужгородьскӯм районови Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1273 році.

## Туристичні місця
• давнёє словяньскоє поселеня VI стороча н. е.

• Реформаторьска цирьков была построєна у 1699 році и перестроєна у 1777 році из хоснованём старого матеріала. Днишня цирьков была построєна у 1910 році на місті старої деривляной церкови. Цирьков, построєна из білого камене привезеного из Бодрогкерестура, и є унікалныв у сільскӯв містности.

- храм Покровы пр. богородици. 1928 

## Знамі Родаци

* Іштван Товт&nbsp;— мадярьскый історик, журналіст и дипломат. Консул Мадярщины у варошови Берегово (2010—2014).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Ужгородскый район
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Холмець

**Холме́ць**, **Холме́ц** авадь **Ховмці** (мад. Korláthelmec) (укр. Холмець) (пол. Chołmeć) — село у Ужгородськӯм районови, Закарпатськой области, Украйины. 

## Історія
На території села ищи у VIII-X сторочу фіксувуть поселеня, айбо первый раз иппен село ся споминать у XIII сторочу , товды же и цирьков (Римокатолицька).

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 901 чилядник, из них: 

Мадяры — 460

Украйинці — 432

Русы — 6

Словены — 1

Инні — 2

## Ґалерея

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Холмець на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Мадярьскі села на Украйині
Катеґорія:Ужгородскый район
Малоє Попово

**Мало́є Попо́во** авадь **Мале́ Попо́во** (до 1995 — Сонячноє) (мад. Papitanya, Csonkapapi) (укр. Мале Попово). 

## Назва
У історії фіґуровало пуд такыми именами, ге Малоє Попово (1920—1938&nbsp;рокы), Ґашпаров Двор (Gašparov Dvor) у короткый період миже 1944—1945, Сонячноє&nbsp;— у советьскый час и до 1995 року.

## Ґеоґрафія
Село є недалеко уд села Попово, и входить у состав Попӯвськой сільськой рады. Основаноє ге хутор (мад — «Тані»&nbsp;), за што каже ёго нынішня мадярьска назва «Papitanya».

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 210 людий, из них векшына Мадяры.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1318 році, было давно два села Чонка и Попово. Попово мало оборонный мур. У 1785 році удкрыла ся Мадярьска школа у Малому Попові. У 1800 учинена цирьков.

## Ныні
Історичных памняток у селі почти ниє. 

Ныні построєна сиридня по розмірам Реформаторська цирьков.

## Туристичны міста
• У районови Малого Попового, у урочищови Бетренес, у 1968 році найдено бронзовый скарб из трёх браслетӯв. Датує ся пӯзднёбронзовыв добов.

• Невеликый реформаторськый храм.
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Берегівскый район
Катеґорія:Малоє Попово
Быстрый (приток Боржавы)

**Быстрый** — ріка у Хустському районови (бывшый Иршавскый район), Закарпатьской области, Украйины. Приток Боржавы (басейн Дуная).

Катеґорія:Рікы Україны
Липа (Калуськый район)

**Ли́па** (укр. Липа) (пол. Lipa) — село у Калуськӯм районови, Ивано-Франкӯвськой области, Украйины.

## Ґеоґрафія
Через село протікать єдноименный потӯк Липа, на якому є водопад (2&nbsp;м). На юго-западі уд села бере зачаток потӯк Глубокый, а на юго-выході&nbsp;— потӯк Быстрый.

## Історія
У 1939 році у селі жило 440 людий (410 русинӯв (бойкӯв), 5 полякӯв, 25 жидӯв). 

15 окто̄вбра 1944 у большевицькӯв «засаді» у урочищови «Глубокый» пиля села Липа умер из всьым штабом Федор Полёвый, псевдо «Поль», командир старшиньской школы «Оліні». 

У окресі села є урочище Розтокы, гора Яворина, де из 1988 сохтувуть честовати памнять згыблых воякӯв УПА. Каждый рӯк тысячі украйинцю̄в давуть туй дань памняти згыблым борцям из большевизмом.

## Знамі Родаци

* Кос Микула&nbsp;— вызначный діятель ОУН, краёвый проводник СЗУЗ (северо-западных «украйиньскых» земиль).

## Ґалерея

Файл:Водоспад_Гуркало_Липівське.jpg|Водопад
Файл:С._Липа.JPG|Храм Знесіня Господнёго (УГКЦ)
Файл:Клуб_в_с._Липа.jpg|Клуб 
Файл:Школа_в_с._Липа.jpg|Школа
Файл:Пам'ятник_в_с._Липа.jpg|Памнятник
Файл:Капличка_в_с._Липа.jpg|Капличка


## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Липа (Калуський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%9B%D0%B8%D0%BF%D0%B0_(%D0%9A%D0%B0%D0%BB%D1%83%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)#/languages) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Івано-Франківска область
Катеґорія:Населены пункты Ивано-Франковской области
Катеґорія:Бойковскы села на Украйині
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Липа (Калуськый район)
Орява

**Оря́ва** авадь **Ора́ва** (пол. Orawa) (укр. Орява) — село у Стрыйськӯм районови, Львӯвськой области, Украйины.

## Инфраструктура

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 633 людий, из них:

Украйинці — 99,53

Русы — 0,16%

Білорусы — 0,16%

Полякы — 0,16%

## Знамі Родаци

* Данькевич Лука (1791—1867)&nbsp;— украйиньскый писатель, байкарь, пӯп, общественный діятель;
* Меклиш Петро Матвіёвич (1968)&nbsp;— украйиньскый малярь.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Орява на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Бойковскы села на Украйині
Катеґорія:Львівска область
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты Львовской области
Стрілецькоє (Яворовскый район)

**Стріле́цькоє** авадь **Стріле́цьке** (пол. Strzelczyska) (укр. Стрілецьке) — польскоє село у Яворовскому районови, Львӯвськой области, Украйины.

## Історія
Село было основано у зачатку 1300-ых рокӯв но первый раз ся споминать у 1396 році. Из 1 авґуста 1934 року было у составі ґміны Мостыська, Львӯвського воєводства, Польска.

У 1921 році у селі жило 1123 людий, из них вшыткі указали Польску націоналность. Окрем того у дачных зимлях коло села жило 35 людий, из них 28 заявили ош они Полякы, 7 Русины.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 481 чилядник, из них: 

Полякы — 97,71%

Украйинці — 2,29%

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Стрілецьке (Яворівський район)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%A1%D1%82%D1%80%D1%96%D0%BB%D0%B5%D1%86%D1%8C%D0%BA%D0%B5_(%D0%AF%D0%B2%D0%BE%D1%80%D1%96%D0%B2%D1%81%D1%8C%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)#/languages) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Львівска область
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Польскы села на Украйині
Катеґорія:Стрілецькоє
Катеґорія:Населены пункты Львовской области
Любінь (Любліньскоє воєводство)

**Лю́бінь** авадь **Лю́бень**  (, ) — село у Володавськӯм повітови, Любліньского воєводства, Польску.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1608 році, товды же и цирьков православна.

У 1943 році у селі жило 528 украйинцю̄в и 145 полякӯв. У 1947 році у рамках операції «Вісла» польскыв армадов из села было уселено 99 украйинцю̄в.

## Обывательство
У селі на 2011 рӯк живе 234 людий, из них векшына Полякы.

Катеґорія:Села Польска
Катеґорія:Населены пункты Польска
Кідёш

**Кідёш** авадь **Гыдовка** (мад. Kígyós) (укр. Кідьош) — село у Берегӯвськӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 895 людий, из них: 

## Історія
Село основано кралём изгнанцём Соломоном, (внуком Ярослава Мудрого) въедно из монастырём. Кажуть аш туй ёго дочку Розу укусив гыд та получила зимля назву «Кідёш» (русин. Гыдово, Гыдовка) 

## Иппен позерайте

* Анця Кушницька

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Кідьош на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
* http://www.castles.com.ua/kigyos.html 
* Кідьош&nbsp;— село славетних виноробів з таємничим храмом на пагорбі 
* *«*Архітектурні, історичні та природні цінності Берегівщини»
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Гыд (компютерный червак)

**Гы́д** авадь **Уробо́рос** — компютерный червак на операчнӯв сістемі Windows.

## Информація
Изслідникы британьской фірмы BAE Systems Applied Intelligence зафіксовали у 2013—2014 роках шлюбовсаня уявленых припадкӯв подобенкы информаційных систем приватных діл и державных установ Украйины компютерным черваком (из руткітом), якый они назвали «Гыд» (). Изслідникы из німицькой фірмы GData назвали сёго червака «уроборос»,  (иппен по-&nbsp;— гадюка у ґрецькӯв міфолоґії, авадь  и ). На думаня изслідникӯв обох фірм, сись червак годен быти споєный и быв сотвореный на основі червака Agent.BTZ, якый у 2008 році урази́в информачны системы Централного Командованя ВС ЗША.

## Назва

Даный пробник хыбливого програмного обезпечіня одержав разні назвы уд разных компаній, изокреме, вӯн изнамый ге:

* «Уроборос», , тоже &nbsp;— гадюка у ґрецькӯв міфолоґії
*  и )
* .

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі [Змія (комп'ютерний хробак)](https://uk.m.wikipedia.org/wiki/%D0%97%D0%BC%D1%96%D1%8F_(%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D0%BF%27%D1%8E%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%BD%D0%B8%D0%B9_%D1%85%D1%80%D0%BE%D0%B1%D0%B0%D0%BA)) на Украйиньскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Троян
Паладь Комаровци

**Па́ладь Кома́ровци** (мад. Palágykomoróc) (укр. Паладь-Комарівці) — село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1325 році.

У 1427 році село обложено платежами уд 4 порт, што значить ош село основано у XII-XIII сторочу.

На 1697 році село было почти повнӯстю мадярьскоє и мало Реформаторську цирьков.

Село є при гатарови из Словеньском и Украйинов, до 1945 рока у селі быв путь у село Руська, нынішнёє Словеньску, де тоже векшына жытелю̄в є Мадяры.

## Знамі Родаци

* Орлай Иван Шимонович — ученый, медик, педаґоґ, писатель, выдатный діятель Русинӯв у Росії.

## Иппен позерайте

* Реформаторьска цирьков (Паладь Комаровци)
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Ужгородскый район
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Паладь Комаровци
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села за областю Україны
Стужиця

**Сту́жиця** (мад. Patakófalu) (рум. Stujîțea) (укр. Стужиця) (пол. Stużycia) — село у Ужгородьскӯм районови, Закарпатьской области, Украйины.

## Ґеоґрафія
У селі пото́кы Тихый, Чорный Потӯк, Соколӯв, Гусарӯв, Солосвинськы падуть у ріку Уг, праву притоку Ужа.

На северо-западі уд села є потӯк Быстрый паде у ріку Уг.

У районови горы Велика Равка (Входны Бескиды), у межах Ужаньского націоналного природного парка, у 6,7&nbsp;км на север уд села находить ся май северна точка Закарпатьской области.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1559 році ге Ósztuzsica.

## Обывательство
У селі на ныні живе 1002 людий. У селі на 2001 рӯк живе 981 чилядник, из них:

Украйинці — 99,70%

Русы — 0,20%

Инні — 0,10%

## Флора
У селі ростуть вікові дерева:

• Дідо-дуб

• Дуб-чемпіон
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Валаликы

**Валали́кы** (мад. Kassamindszent) (словен. Valaliky) — село у окресови Кошиці-околіця, Кошицького края, Словеньску. 

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1280 році. У 1332 році туй ужек была Римокатолицька цирьков. У часы Турицькых войн село знищено, Мадяр замінили Словены уж у XVIII сторочу.

## Обывательство

У селі на 2021 рӯк живе 4475 людий, из них:
* Словены — 4088
* Мадяры — 22
* Цигани — 165
* Русины — 20 
* и инні.

## Удкликованя
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладі статі Валалики на Украйиньскӯв Вікіпедії и Kassamindszent на Мадярьскӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).

Катеґорія:Кошіцькый край
Катеґорія:Населены пункты окресу Кошіцї-околіця
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села Словеньска
Катеґорія:Словеньско
Максимець

**Максиме́ць** (пол. Maksymiec) (укр. Максимець) &nbsp;— село у Надвӯрняньскӯм районови, Ивано-Франкӯвськой области. Принадлежить ид Пасічняньскӯв сільськӯв громаді.

## Школа
У селі є общеобразована школа I—II ступеню̄в, фелдшерско-акушерскый пункт на 1 кабінет, дом културы, бібліотека.

На території села зареґістрована парафія Украйиньской греко-католицькой цирьквы «Покровы Пресятой Богородици», отиць Ґриґорій Данчишин.

## Ґеоґрафія
У селі потӯк Максимець падать у ріку Быстрицю Надвӯрняньску.
Катеґорія:Гуцульскы села на Украйині
Катеґорія:Села
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты Ивано-Франковской области
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села за областю Україны
Перекрестный

**Перекре́стный** (мад. Pereháza) (укр. Перехресний) — село у Мукачовськӯм районови (бывшый Воловецкый район) , Закарпатьской области, Украйины.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1600 році ге Perekreszt.

Спомин: 1630&nbsp;— Perekrefzt, 1645&nbsp;— Prekrasznye, 1773&nbsp;— Perekreszna, 1913&nbsp;— Pereháza.

## Туристичны міста
• храм Знесіня Господнёго. 1947.

• мінеральны жрідла

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 357 людий, из них:

Украйинці — 100%
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Катеґорія:Воловецькый район
Рекіты

**Рекі́ты** (мад. Rekettye) (укр. Рекіти) — село у Хустському районови (бывшый Мижегӯрьскый район), Закарпатьской области, Украйины 

## Ґеоґрафія
Далечина до центра громады мать дас 20&nbsp;км и проходить автопутём містного значіня через села Ляховиць, Новоселицю, Голятин, Рудавиць, Майдан, Соймы и до Мижегӯря.

Высота над морём — 777&nbsp;м. Майвысока гора — Рӯг, высота 1200&nbsp;м, є на стыку меж трёх областий: Львӯвськой, Закарпатьской и Ивано-Франкӯвськой. На 2017&nbsp;рӯк у селі є 97 опшарь, у якых живе 287 жытелю̄в.

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1609 році ге Rekytha и у 1623 році мало имня Rekita, Рекіты.

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 317 людий, из них:

Украйинці — 99,69%

Русы — 0,31%
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Рекіты
Дунковиця

**Дунко́виця** (мад. Nyíresújfalu) (пол. Dunkowycia) (укр. Дунковиця) (рум. Dunkovîțea) — село у Берегӯвськӯм районови (бывшый Иршавскый район), Закарпатьской области, Украйины. 

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 815 людий, из них подля языка: 

украйиньскый— 100%

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1648 році, товды же и цирьков.

## Знамі Родаци

* Иваньо Иван Василёвич (1931—1982)&nbsp;— літературознатель, філозоф, філолоґ.
* Митрик Марія Иванӯвна&nbsp;— украйиньска малярька.

## Удкликованя
Катеґорія:Села Закарпатьской области
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Дунковиця
Катеґорія:Населены пункты Закарпатской области
Мыта

**Мы́та** авадь **Ми́та** (укр. Мита) (пол. Myta) — село у Стрыйськӯм районови, Львӯвськой области, Украйины. 

## Обывательство
У селі на 2001 рӯк живе 283 людий, из них: 

Украйинці — 100%

## Історія
Село первый раз ся споминать у 1570 році.

&nbsp;На XIX стороча село было у составови Турчаньского повіта, Кралёвства Ґаліції и Лодомерії.

## Знамі Родаци

* Василь Шышканинець (1921—1948) (псевдо: **«Бӯр»**)&nbsp;— поруччик УПА, адютант курінного «Рена», командир сотні «Ударникы-3»; умер близ села.
Катеґорія:Села Україны
Катеґорія:Села подля краины
Катеґорія:Села
Катеґорія:Села за областю Україны
Катеґорія:Населены пункты Украины
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты Львовской области
Катеґорія:Львівска область
Катеґорія:Бойковскы села на Украйині
Катеґорія:Мыта
Катеґорія:Русины
Берліньска конференція (1884)

## Повістка дня
Ініціатором зозыва конференції уступило портуґальска управа, представивша никаню другых колоніалных держав т. и. «розову карту», котра задумовала зъединеня портуґальскых колоніях у Анґолі и Мозамбікови у єдину колонію. Планы портуґальцю̄в заблоковала Великобританія, розниковувуща всю Африку ид югу уд екватора ге собственну сферу интересӯв.

Франция и Німицько хотіли пудняти на конференції проблему демаркації сфер вплыва у Сахарі. Основным звіданём, єднако, став статус Слободного штата Конґо, служившого шірмов для белґійской колоніалной експансії у басейнови рікы Конґо, незадовго до сёго изслідовано такыми первопроходцями, ге Ґенрі Мортон Стенлі и Пьер де Браза. Активнӯсть у басейнови Конґо белґійцю̄в и французӯв приводила ид выдавлёваню из реґіона портуґальцю̄в, за пару стороч торгувущыми из конґолезкыми правителями.

Ґенералный акт, принятый конференціёв из подачі председовавшого на ню̄в канцлера Бісмарка, не леш признав законнӯсть ставшых ся колоніалных захватӯв, но и первый раз закріпив обязанности крайн, наложены на них єствованём сфер вплыва. У частности, провозглашався принцип ефективной окупації, призывавшый крайны добывати сырянину у своцых колоніях и пускати ёго у оборот, а при неваловшности самым осваёвати богатства колонії — допускати ид ґаздованю на її території другі державы и ихні картелі.

## Послідства
Пудхлестнув суперництво имперіалістическых держав у Африці, провозглашеный конференціёв принцип эфективной оккупації, привӯг ид активізаці колонізації контінента. 

Катеґорія:Новембер
Катеґорія:Подїї
Катеґорія:Події 1884 року
Катеґорія:1884
Катеґорія:Колонії Нїмецька
Катеґорія:Колониалны коледжѣ
Катеґорія:XIX. стороча
Катеґорія:Берліньска конференція (1884)