Пуерторіканци

**Пуерторіка́нци** (исп. puertorriqueños, borincanos, borinqueños, boricuas)&nbsp;— народ у Латиньскӯв Америці, основноє обывательство оострова Пуерто Ріко. Станом на 2009.&nbsp;рӯк общоє число было 8,5&nbsp;млн&nbsp;чоловік у тому числі у Пуерто Рікови — около 4,0 млн чоловік, у США&nbsp;— 4,4&nbsp;млн&nbsp;чоловік. Віра — у основному католицизм. Язык — містный діалект испаньского.

## Происхождіня
У XVI.&nbsp;строчови на островови жили индіане таїно. У них было розвито земледільство, рыболовство, охота, гончарьноє діло. У настоящее время основу ядра нации составляют потомкы испаньскых іміґрантӯв (креолы), змішані из корінным обывательством и увезеными из Африкы неґрами-рабами. Согласно ґенетическым изслядованям, пуерториканци мавуть слідувущоє происхождіня: по чоловічым Y-хромосомам европскоє происхождіня мать 70&nbsp;% популяції, неґритяньскоє 20&nbsp;% и индіаньскоє 10&nbsp;%, по жӯньскӯв мітохондріалнӯв ДНК картина принципіално инна (61&nbsp;% несуть индіаньскі ґены, 26&nbsp;% африканьскі и леш 13&nbsp;% европські).

## Занятя
У основному народ занятый у сфері обслужіня (36&nbsp;%). Менше — у промышленности и сільському ґаздӯвствови. Живущі у ЗША пуерторіканци заняті, ге правило, на низкооплачованых роботах.

## Бытовый сохташ
У области родовых удношінь у Пуерто Рікови шырена нуклеарна файта, встрічать ся велика. Шырено и обрядовоє родство — компадрасґо, т. е ужношіня из крестными. Популарны неформалны бракы. Многі файты состоять из єдної матери и дітий уд разных вӯтцю̄в.

Цуря, ге и на югови ЗША. Замітно розніня — сомбреро.

Ідіня: позад єдностороннёго розвитя економікы продовольство у основному завозноє. Употріблявуть ся жиры, свинятина, булі, мука, рис, овощі. У трудящых ся у бӯлшӯв мірі у пищу идуть тинґериця, бобы, бананы.

## Култура
Из народных ремесел розвиті різьба по деревови, кераміка, лозярьство, чиніня палацӯв, шапок, кружевноє уробництво, ушивка.

Из розвлечінь розвиті пісні и танці, широко бытувуть азартні игры, кугутячі бої. У културі змішали ся елементы трёх култур: испаньской, индіаньской и африканьской. Попадавуть ся танці, восходящі ид африканьскым, наприклад, *бомба*, исполняєма пуд звукы барабана. Прикладом основої націоналної музыкы є старинны мелодії (*данса*). Из инструментӯв май шырена ґітара. Май яркый композитор — Хуан Морено Кампос (1858–1896).

Для художественной літературы Пуерто Ріка характерно значителноє розвитя поезії. Хосе Ґотьє Бенітес (1850–1880) и Хосе Х. Паділья (1829–1896) у XIX.&nbsp;сторочах были знамы в усьых испаноязычных крайнах.

У изобразителному искусстві ка-май древні памнятникы — пещерні розписы индіан, их кераміка и камляні статуеткы. У архітектурі розцвіт припав на колоніалный період, XVI–XVII.&nbsp;стороча. У наш час туй силный вплыв ЗША. У облікови варошӯв сочетавуть ся трущобы и єдноетажні варощикы из стройками банкӯв, отелю̄в, клубӯв, вілл, многоетажных хыжӯв. У XX.&nbsp;строчови ведущу роль у искусствови играть направліня демократичного реалізма, возрождавуть ся націоналні традиції. Ото зъязано ищи и из розвитям туризма.

## Удкликованя

* Народы и релиґії світа, под ред. В. А. Тишкова, М.,1992.
* Латиньска Америка: енциклопедическый справочник, том 2, гл. ред. В. В. Вольскый, М.,1982.
Катеґорія:Романьскі народы
Катеґорія:Латиномериканьскі народы
Катеґорія:Народы і етніка
Катеґорія:Пуерто-Ріко