Lepontin

Ël **Lepontin** a l'é na lenga séltica estinta, cola dij Lepontii, che as parlava ant le bande dla Galia Cisalpin-a antra ël 700 aGC e ël 400 aGC. Dle vire a lo diso ëdcò **Séltich Cisalpin**, e a l'é considerà un dialet dël parlé dla Galia e donca na lenga dla famija séltica continentala (Eska 1998).

Sta lenga as conòss mach për chèich gravura che a lé trovasse, e che a l'é scrivùa ant l'Alfabet ëd Lugan, visadì un-a dle sinch sòrt fondamentaj d'alfabet itàlich setentrionaj, derivà da 'nt ël alfabet dj'Etrusch. 

## Andóa e quand
Le iscrission dont as parla a son staite trovà dzortut anviron a Lugan, contand ëdcò ël Lagh ëd Còm e ël Lagh Magior. Tècniche dë scritura parej ëd costa as dovravo ëdcò për la Lenga Rética e Venética, e l'alfabet rùnich dle Lenghe germàniche a l'é belfé che a sia 'cò chiel na branca derivà da sta famija-sì.

J'iscrission pì veje che a sio trovasse a resto datà prima dël V sécol aGC, cola ëd Castlèt Ticin a l'é dël VI sécol aGC e a peul esse che cola ëd Sest Calende a la sia fin-a dël sécol che a fa VII aGC (Prosdocimi, 1991). La popolassion dont a dovrìo esse rivane ste iscrission-sì al dì d'ancheuj a ven identificà con la Cultura ëd Golasëcca, che donca a ven a esse definìa *sèltica* (De Marinis, 1991). La data dl'estinsion d'ës parlé-sì as fissa mach da lòn për adess a l'é pa rivane gnun-a iscrission an lepontin faita dapress al V sécol aGC.

## Ël dibat sientìfich

Ël Lepontin a l'é stait assimilà an prinsipi dal parlé dla Galia, con la migrassion dle tribù dij Sèlt da 'nt la Galia anvers a la riva nòrd dë Pò, e peui dal Latin, na vira che la Repùblica Roman-a a l'ha pijait sota contròl la Galia Cisalpin-a anvers antrames a la fin ëd lë II e ël prinsipi dël I sécol aGC.

A l'é soèns discutusse se a l'abia ëd sust fé fassin-a ëd tute ste iscrission ant na lenga séltica sola, e vàire ëd cole artrovà (an particolar tute cole pì veje) as dis che a sio ant na lenga nen séltica, corelà al parlé dij Ligurin (Whatmough 1933, Pisani 1964). Ën vorend pensela parej, coma che a l'era ëd mòda anviron al 1970, ël Lepontin a sarìa sò nòm giust ëd na lenga nen séltica, nopà che la lenga séltica che a l'avrìa pijaje ël pòst a dovrìa disse **Gàlich Cisalpin**. 

Dapress aj travaj ëd Lejeune (1971), a son trovasse squasi tùit d'acòrdi a dì che ël Lepontin a debia esse classificà coma lenga sèltica, con tut che a podèissa avej dle diferense, coma për ël parlé selt-ibérich, e che an tute le manere a resta pitòst bin distint da 'nt ël Gàlich Cisalpin. A l'é mach ant j'ùltim agn che a l'é avnùje fòra la tendensa a identifiché Lepontin e Gàlich Cisalpin coma la midema lenga.

## Ël dovré dl'espression
Sta lenga-sì a l'é dita parej da 'nt ël nòm dla tribù dij *[[Lepontii (tribù)|Lepontii]]*, gent che a stava an vàire bande dla Rhaetia (ant la Svìssera e ant l'Italia dël dì d'ancheuj), ansima a j'Alp, donca mach ant sëj confin dla Galia Cisalpin-a. E pura, franch tutun ël nòm a l'é dovrà da vàire studios ëd Selticìstica për parlé ëd tùit ij dialet sèltich dl'Italia antica. Sto dovré-sì a fa discute coj che a considero ancó mach sempe ij *Lepontii* coma un-a dle vàire tribù indìgene dj'Alp ëd l'època preroman-a, e donca motobin diferensià daj Gali che a l'han anvadù la pian-a dl'Italia setentrional mach an època stòrica.

## Sorgiss
* Eska, J. F. (1998). The linguistic position of Lepontic. In *Proceedings of the twenty-fourth annual meeting of the Berkeley Linguistics Society* vol. 2, Special session on Indo-European subgrouping and internal relations (February 14, 1998), ed. B. K. Bergin, M. C. Plauché, and A. C. Bailey, 2–11. Berkeley: Berkeley Linguistics Society.
* Eska, J. F., and D. E. Evans. (1993). "Continental Celtic". In *The Celtic Languages*, ed. M. J. Ball, 26–63. Londra: Routledge. ISBN 0-415-01035-7.
*  
*  
*  
*  
*  
*  
* Tibiletti Bruno, M. G. (1978). "Ligure, leponzio e gallico". In *Popoli e civiltà dell'Italia antica* vi, *Lingue e dialetti*, ed. A. L. Prosdocimi, 129–208. Roma: Biblioteca di Storia Patria.
* Tibiletti Bruno, M. G. (1981). "Le iscrizioni celtiche d'Italia". In *I Celti d'Italia*, ed. E. Campanile, 157–207. Pisa: Giardini.
*  
*  
*  

Categorìa:Lenghe séltiche continentaj
Categorìa:Lenghe dël Piemont
Categorìa:Galia antica
Categorìa:Lenghe séltiche estinte