open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਸੋਨੀਆ ਬਲਾਨੀ

**ਸੋਨੀਆ ਬਲਾਨੀ** (ਜਨਮ 15 ਜੁਲਾਈ 1988) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਡਰਾਮਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਸੋਨੀਆ ਬਲਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਜੁਲਾਈ 1988 ਨੂੰ ਆਗਰਾ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੰਧੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਆਗਰਾ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜੌਹਨ ਕਾਲਜ, ਆਗਰਾ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
### ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
ਸੋਨੀਆ ਬਲਾਨੀ ਨੇ 2012 ਵਿੱਚ ਚੈਨਲ V ਦੇ ਸ਼ੋਅ *ਸੁਵਰੀਨ ਗੁੱਗਲ - ਸਾਲ ਦਾ ਟਾਪਰ* ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ *ਤੂ ਮੇਰਾ ਹੀਰੋ* (2014-15) ਅਤੇ *ਵੱਡੇ ਅੱਛੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ* (2019) ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ।

### ਫ਼ਿਲਮਾਂ 
2016 ਵਿੱਚ, ਬਲਾਨੀ ਨੇ *ਤੁਮ ਬਿਨ 2* ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ 2023 ਵਿੱਚ *ਦ ਕੇਰਲ ਸਟੋਰੀ* ਵਿੱਚ ਆਸਿਫਾ ਬਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਉਹ 2026 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ *ਰਾਮਾਇਣ: ਭਾਗ 1* ਵਿੱਚ ਉਰਮਿਲਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਏਗੀ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
### ਫ਼ਿਲਮਾਂ 
### ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1988 ਦੇ ਜਨਮ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੀਵਿਤ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਅਦਾਕਾਰ
ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਸੰਧੂਆਂ

**ਰਾਮਗੜ੍ਹ ਸੰਧੂਆਂ** 
ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਤਹਿਸੀਲ ਲਹਿਰਾ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 1500-1600 ਦੇ ਕਰੀਬ ਹੈ।
ਕਾਲਬੰਜਾਰਾ

**ਕਾਲਬੰਜਾਰਾ** ਪਿੰਡ ਤਹਿਸੀਲ ਲਹਿਰਾ ਅਤੇ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਲਹਿਰਾ-ਪਾਤੜਾਂਂ ਰੋੜ ਉੱਤੇ ਹੈ।
ਇਬਰਾਹਿਮ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ

**ਇਬਰਾਹਿਮ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ** (ਜਨਮ 5 ਮਾਰਚ 2001) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ ਜੋ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਸੈਫ਼ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
thumb|2025 ਵਿੱਚ ਇਬਰਾਹਿਮ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਇਬਰਾਹਿਮ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਜਨਮ 5 ਮਾਰਚ 2001 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੈਫ਼ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ (ਪਿਤਾ) ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸਿੰਘ (ਮਾਤਾ) ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਸਾਰਾ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ, ਵੀ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ।

### ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ 
ਇਬਰਾਹਿਮ ਦੇ ਪਿਤਾ ਪੱਖੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਠਾਨ, ਅਸਾਮੀ, ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਮੂਲ ਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਮੂਲ ਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਨਸੂਰ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਪਟੌਦੀ (ਦਾਦਾ) ਅਤੇ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਟੈਗੋਰ (ਦਾਦੀ) ਦਾ ਪੋਤਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੋਹਾ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ (ਚਾਚੀ) ਅਤੇ ਕਰੀਨਾ ਕਪੂਰ (ਸੌਤੇਲੀ ਮਾਂ)।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਧੀਰੂਭਾਈ ਅੰਬਾਨੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਫ਼ਿਲਮ ਅਕੈਡਮੀ ਤੋਂ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
### ਅਦਾਕਾਰੀ 
ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ 7 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ *ਟਸ਼ਨ* (2008) ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਟਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।

### ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ 
2023 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਰਨ ਜੌਹਰ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ *ਰੌਕੀ ਔਰ ਰਾਣੀ ਕੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ* ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਇਬਰਾਹਿਮ ਇੱਕ ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ ਜੀਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਘੱਟ ਹੀ ਸਰਗਰਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2001
ਜਵਾਲਾ ਜੀ ਮੰਦਰ (ਕਸ਼ਮੀਰ)

(ਕਸ਼ਮੀਰੀਃ ਜ੍ਵਾਲਾ ਜੀ ਮੰਦਰ ਜਾਂ **ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਮੰਦਰ** (ਕਸ਼ਮੀਰੀਃ ਜ੍ਵਾਲਾਮੁਖ ਮੰਦਰ) ਭਾਰਤ ਦੇ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪੁਲਵਾਮਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਖਰੂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਹੈ।Kashmiri-language_text" id="mwFw" rel="mw:PageProp/Category"/>

ਇਹ ਮੰਦਰ ਕਈ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਕੁਲ ਦੇਵੀ, ਜਵਾਲਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਹਰ ਸਾਲ ਹਾੜ ਦੇ ਮਹੀਨੇ, ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਮੇਲਾ ਮੰਦਰ ਵਿਖੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਸ਼ਮੀਰੀਅਤ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਲਈ ਸਾਂਝੀ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਾਂਝ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਦੋਵੇਂ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।[1]

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਕਲਹਣ ਰਾਜਤਰੰਗਿਨੀ ਵਿੱਚ "ਖਰੂ" ਪਿੰਡ ਨੂੰ "ਖੜੂਵੀ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝਰਨੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦੇ ਹਨ।[1] ਕਲਹਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਚੱਟਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰਹੱਸਮਈ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

## ਨਿਰਮਾਣ 
ਜਵਾਲਾ ਜੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦਯਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੌਲ ਨੇ ਸੌਂਪਿਆ ਸੀ। ਦੰਤਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਵਾਲਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮ ਮੌਜੂਦਗੀ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ (ਜੋਤੀ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਪਰ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ, ਜਵਾਲਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਜਵਾਲਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਜਵਾਲ ਜੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ।[1]

## ਪਵਿੱਤਰ ਬਸੰਤ 
ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਇਸ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਝਰਨਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਦ ਨਾਗ, ਅਨੀਕ ਨਾਗ, ਅਨੂ ਨਾਗ, ਜਾਂ ਨਾਗਾਬਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[1] ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਝਰਨੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ।[1][2]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਮੇਦੈਵਾਸ

ਮੇਦੈਵਾਸ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੰਗਰੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਸੁਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਡ ਸੁਨਾਮ ਤੋ ਲਹਿਰਾ ਜਾਖਲ ਰੋਡ ਉਪਰ ਵਸਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨੋਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਦੋ ਖੇਡ ਕਲੱਬ ਬਣੇ ਹਨ।
ਬੁਸ਼ਰਾ ਨਾਜ਼

**ਬੁਸ਼ਰਾ ਨਾਜ਼** (ਜਨਮ 10 ਜੁਲਾਈ 1973) ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਰੀ ਹੈ।  

## ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਬੁਸ਼ਰਾ ਨਾਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲਾਇਲਪੁਰ (ਹੁਣ ਫ਼ੈਸਲਾਬਾਦ) ਵਿੱਚ 10 ਜੁਲਾਈ 1973 ਨੂੰ ਹਮੀਦਾ ਬੀਬੀ ਅਤੇ ਅਬਦੁਰ ਰਹਿਮਾਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ। ਬੁਸ਼ਰਾ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਬੁਸ਼ਰਾ ਇਕਬਾਲ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਬੁਸ਼ਰਾ ਨਾਜ਼ ਰੱਖ ਲਿਆ।  ਫੈਸਲਾਬਾਦ ਤੋਂ ਬੀ ਕਾਮ ਪਾਸ ਬੁਸ਼ਰਾ ਨਾਮਵਰ ਬਦੇਸ਼ਾਂ ਚ ਵੀ ਨਾਮਣਾ ਖੱਟ ਚੁੱਕੀ ਡਰੈੱਸ ਡੀਜ਼ਾਈਨਰ ਹੈ।

## ਪੁਸਤਕਾਂ
### ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ
*ਬੰਦਾ ਮਰ ਵੀ ਸਕਦਾ ਏ
*ਕੰਧ ਆਸਮਾਨਾਂ ਤੀਕ
*ਸੋਚ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ 

## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ
ਅਰੁਣਾ ਮੋਹੰਤੀ (ਓਡੀਸੀ ਡਾਂਸਰ)

**ਅਰੁਣਾ ਮੋਹੰਤੀ** (ਜਨਮ 4 ਅਪ੍ਰੈਲ 1960) ਇੱਕ ਓਡੀਸੀ ਡਾਂਸਰ, ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਅਤੇ ਡਾਂਸ ਦੀ ਅਧਿਆਪਿਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡ਼ੀਸਾ (ਓਡੀਸ਼ਾ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ) ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

## ਸਿਖਲਾਈ 
ਅਰੁਣਾ ਮੋਹੰਤੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਨਾਥ ਰਾਉਤ ਅਤੇ ਗੋਬਿੰਦ ਪਾਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਓਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ । ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੰਨ 1972 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾਧਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਕਜ ਚਰਨ ਦਾਸ, ਕੇਲੁਚਰਣ ਮਹਾਪਾਤਰਾ, ਸੰਜੁਕਤਾ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੀ ਅਤੇ ਸੋਨਲ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਵੀ ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਤਾਲੀਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਸ ਨੇ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨਿਰਮਲ ਮੋਹੰਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾਸ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਅਰੁਣਾ ਮੋਹੰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ।

ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫ ਕੀਤੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਨ 1999 ਵਿੱਚ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸੁਪਰ ਚੱਕਰਵਾਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ *ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਓ ਪ੍ਰਾਲੇ*, ਸਰਵਣ ਕੁਮਾਰ, ਖਾਰਵੇਲਾ, ਜਾਤ੍ਰਾ ਬਾਰਮਾਸੀ, ਗਾਥਾ ਓਡੀਸੀ,ਪ੍ਰਤਿਨਾਯਾਕ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸ਼ਰਨਮ, ਜੈਦੇਵ ਦੀ *ਗੀਤਾ ਗੋਵਿੰਦਾ* ਦੀਆਂ ਕਈ ਅਸ਼ਟਾਪਦੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਨਾਵਲਕਾਰ ਹਰਮਨ ਹੇਸੇ ਦੇ ਇਸੇ ਨਾਮ ਦੇ ਨਾਵਲ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ *ਸਿਧਾਰਥ*  ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਮਕਾਲੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਨਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗਕ ਰੂਡ਼੍ਹੀਵਾਦੀ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੀਤਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਮੰਦੋਦਰੀ ਅਤੇ ਨਿਰਭਯਾ

ਉਸ ਨੇ ਨਾਚ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਲਾਸੀਕਲ ਮੂਰਤੀਕਲਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਡਾਂਸਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਓਡੀਸੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਕਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸਾਊਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਸਕਾਲਰ ਰਹੀ ਹੈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
thumb|ਮੁਹੰਮਦ. ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ-2010 ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਅਰੁਣਾ ਮੋਹੰਤੀ, ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ, ਓਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ

* ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ, 2016-17[1]
* ਰਾਜ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ, ਓਡੀਸ਼ਾ ਸਰਕਾਰ, 2014 [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]
* ਕੇਂਦਰੀ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ, 2010[2]
* ਸੰਜੁਕਤਾ ਪਾਨੀਗ੍ਰਹੀ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ, 2001[3]
* ਮਹਾਰੀ ਅਵਾਰਡ, ਗੁਰੂ ਪੰਕਜ ਚਰਨ ਰਿਸਰਚ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, 1997[3]
* ਭਾਰਤ ਭਵਨ ਅਵਾਰਡ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ[3]
* ਜਗਨਨਾਥ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਅਵਾਰਡ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1960
ਰਾਗ ਦੇਬਕੀਰੀ

(ਓਡੀਆਃ هد ، ਰੋਮਨਃ ਦੇਬਕੀਰੀ) ਰਾਗ ਦੇਬਕੀਰੀ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਰਾਗ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਗ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਲ ਤੋਂ ਚਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਇਸ ਦਾ ਥਾਟ ਜਾਂ ਮੇਲ ਧਣਾਸ਼੍ਰੀ ਹੈ।ਧਣਾਸ਼੍ਰੀ ਮੇਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ ਗੰਧਾਰ (ਗ) ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਨਿਸ਼ਾਦ(ਨੀ) ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਰਾਗ ਕਰੂਣਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।[5] ਰਾਗ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ *ਗੀਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼* ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਾ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਗ *ਸੰਪੂਰਨਾ* ਜਾਂ ਹੈਪਟੌਨਿਕ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦੇ ਅਰੋਹ ਅਤੇ ਅਵਰੋਹ (ਉਤਪੰਨ ਅਤੇ ਉਤਪੰਨਾ) ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ *ਅਰੋਹਾ-ਅਵਰੋਹਾ*  ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈਃ 

ਅਰੋਹਾਃ ਸ ਰੇ ਗ ਮ ਪ ਧ ਨੀ  ਪੀ ਸੰ

Abaroha: ਸੰ ਨੀ ਧ ਪ ਮ ਗ ਰੇ ਸ

ਰਾਗ *ਪੰਚਮਾ* ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ *ਨਿਆਸ*  ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਉਦਾਸ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
 

## ਰਚਨਾਵਾਂ 
ਇਸ ਰਾਗ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਵਾਇਤੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨਃ 

* *ਮੋ ਚਿੱਤ ਚੋਰਾ, ਸੰਗਿਨੀ ਰੇ* ਬੇਨੁਧਾਰਾ ਦੁਆਰਾ 
* ਬੇਨੁਧਾਰਾ ਦੁਆਰਾ *ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਹੀ ਰੇ* 

## ਹਵਾਲੇ
ਗੰਗਾਧਰ ਪ੍ਰਧਾਨ

**ਗੰਗਾਧਰ ਪ੍ਰਧਾਨ** (ਜਨਮ 10 ਜੁਲਾਈ 1948-ਦੇਹਾਂਤ 10 ਅਕਤੂਬਰ 2010) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਓਡੀਸੀ ਡਾਂਸਰ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ 
ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਪੁਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਪਰੀਕੁਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਬੱਚਾ ਸੀ-ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮੁਰਲੀਧਰ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ, ਅਤੇ ਮਾਂ, ਦਵਿਤਿਕਾ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇਡ਼ਲੇ ਪਿੰਡ ਦਿਮਿਰੀਸੇਨਾ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤਾ ਬਾਲੁਨਕੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਜਦੋਂ ਉਹ ਛੇ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗੋਟੀਪੁਆ ਡਾਂਸਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਡਾਂਸ ਦਾ ਕਿੱਤਾ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਓਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਉਤਕਲ ਸੰਗੀਤ ਮਹਾਵਿਦਿਆਲਿਆ ਅਤੇ ਮਰਦਾਲਾ ਵਜਾਉਣ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਫੇਰ ਉਸਨੇ ਸੰਜੁਕਤਾ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਹਿ-ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਤਾਲਵਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ 
ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਸਨ। 2010 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਇੱਕ ਅਪੋਲੋ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਐਂਜੀਓਪਲਾਸਟੀ ਕਰਵਾਈ, ਪਰ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਖੂਨ ਵਗਣ ਕਾਰਨ 10 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ 62 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
ਪ੍ਰਧਾਨ ਉਤਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਨ 1998 ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 2008 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ (ਭਾਰਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ) ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੁਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2010
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1948
ਟੀਵੀ 24

**ਟੀਵੀ 24** ਇੱਕ ਚੌਵੀ ਘੰਟੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਿੰਦੀ ਨਿਊਜ਼ ਚੈਨਲ ਹੈ। ਇਸ ਚੈਨਲ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਨੋਇਡਾ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਏ-ਵਨ ਨਿਊਜ਼ ਟਾਈਮ ਬ੍ਰਾਡਕਾਸਟਿੰਗ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਿਮਟਿਡ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੈ।''''''

## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਵੈਜਨਾਥ ਮੰਦਰ

**ਸ਼੍ਰੀ ਵੈਦਿਆਨਾਥ ਮੰਦਰ** (ਮਰਾਠੀ: **ਸ਼੍ਰੀ ਵੈਜਨਥ ਮੰਦਿਰ**) ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੀਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਰਲੀ ਵੈਜਨਾਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਹੈ। ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਪੁਰਸ਼ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਕਮਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

## ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ  
ਮੰਦਰ ਲਗਭਗ 75-80 ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਿੱਤਲ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਮੰਦਰ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਨ 1706 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Shree Vaijnath Temple at Beed Government web

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ਼ੈਵ ਮੱਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਐਨੀ (ਮਲਿਆਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ)

**ਚਿਤਰਾ ਸ਼ਾਜੀ ਕੈਲਾਸ** (ਜਨਮ **ਐਨੀ ਜੌਬੀ** ; 21 ਜੁਲਾਈ 1975), ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਮ **ਐਨੀ** ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹੋਸਟ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਲਿਆਲਮ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ 1993 ਤੋਂ 1996 ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 16 ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ 2015 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹੋਸਟ ਵਜੋਂ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ।

ਉਸ ਨੇ 1993 ਵਿੱਚ ਬਾਲਚੰਦਰ ਮੈਨਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਫ਼ਿਲਮ *ਅੰਮਾਯਨੇ ਸਤਯਮ* ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ *ਮਜ਼ਹਯਥੁਮ ਮੁਨਪੇ* (1995) ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਮਲਿਆਲਮ - ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਫ਼ਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀ.ਜੀ. ਵਿਸ਼ਵੰਭਰਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ *ਪਾਰਵਤੀ ਪਰਿਣਯਮ* (1995), *ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ਮ* (1994), *ਟੌਮ ਐਂਡ ਜੈਰੀ* (1995), *ਪੁਥੁਕੋਟਾਇਲੇ ਪੁਥੁਮਨਵਲਨ* (1995), ਅਤੇ *ਸਵਪਨਾ ਲੋਕਾਥੇ ਬਾਲਭਾਸਕਰਨ* (1996) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਉਹ ਪਾਲਾ, ਕੇਰਲਾ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿਰੂਵੱਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ 1975 ਵਿੱਚ ਜੌਬੀ ਅਤੇ ਮਰੀਅਮਮਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਲਿਸੀ, ਮੈਰੀ ਅਤੇ ਟੈਸੀ, ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਠਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਲਾ ਤੋਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਾਰਨ ਪਰਿਵਾਰ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਦੇ ਹੋਲੀ ਏਂਜਲਸ ਕਾਨਵੈਂਟ ਹਾਇਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਆਲ ਸੇਂਟਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਜੀ ਕੈਲਾਸ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸ਼ਾਜੀ ਕੈਲਾਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਚਿੱਤਰਾ ਸ਼ਾਜੀ ਕੈਲਾਸ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
### ਫ਼ਿਲਮਾਂ 
### ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* 1996 - ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ - *ਮਜ਼ਹੇਤੁਮ ਮੁਨਪੇ* ਲਈ ਮਲਿਆਲਮ 
* 2016 - ਵਾਇਲਾਰ ਅਵਾਰਡ - ਸਰਬੋਤਮ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹੋਸਟ

## ਵਿਵਾਦ 
''ਐਨੀ'ਜ਼ ਕਿਚਨ,'' ਜੋ ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਐਨੀ ਦੁਆਰਾ ਹੋਸਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਸੋਈ ਅਤੇ ਚੈਟ ਸ਼ੋਅ ਹੈ, ਨੇ ਲਿੰਗਵਾਦੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ, ਪਿਤਾਪ੍ਰਧਾਨਤਾ, ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦ, ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਕਰਨ ' ਤੇ ਬਹੁਤ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। 2020 ਵਿੱਚ, ਨਿਮਿਸ਼ਾ ਸਜਯਨ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਟ੍ਰੋਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1975
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਰਾਗ ਹੇਮ ਬਿਹਾਗ

**ਰਾਗ ਹੇਮ-ਬਿਹਾਗ** ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਰਾਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਗ ਹੈ ਜੋ ਉਸਤਾਦ ਬਾਬਾ ਅਲਾਉਦੀਨ ਖਾਨ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੂਲ 
ਰਾਗ ਹੇਮ-ਬਿਹਾਗ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਜੜਾਂ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਰਾਗ, ਬਿਹਾਗ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਰਾਗ ਹੇਮ-ਬਿਹਾਗ ਜਾਂ ਬਿਹਾਗ ਰਾਗ ਹੇਮੰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਗ ਸ਼ੁੱਧ ਮੱਧਮ (ਵਾਦੀ) ਅਤੇ ਨੀ (ਸੰਵਾਦੀ) ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਹੈ।

## ਬਣਤਰ 
* ਅਰੋਹਣਃ ਨੀ ਸ ਗ ਮਾ (ਸ਼ੁੱਧ) ਪ ਨੀ ਸੰ
* ਅਵਰੋਹਣਃ ਸੰ ਨੀ ਧ ਮ (ਸ਼ੁਧ) ਪ ਮ ਗ ਮ ਰੇ ਸਾ 

ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾ ਇਸ ਰਾਗ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸਰੋਤ ਹਨ:

# ਅਲੀ ਅਕਬਰ ਖਾਨ ਅਤੇ ਰਵੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਾਈਵ ਇਨ ਕੰਸਰਟ 1972 ਐਲਬਮ (ਐਪਲ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ 'ਤੇ 1973 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਲਾਪ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
# ਨਿਖਿਲ ਬੈਨਰਜੀ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਰਾਗ
ਕਮਲਿਕਾ ਬੈਨਰਜੀ

**ਕਮਲਿਕਾ ਬੈਨਰਜੀ** ਜਾਂ **ਕਮਲਿਕਾ ਬੰਦੋਪਾਧਿਆਏ** ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ।

## ਕੰਮ 
### ਫ਼ਿਲਮਾਂ 
### ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
* ਡਾ. ਬਨਾਲਤਾ ਸੇਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ *ਚੈੱਕਮੇਟ*
* *ਏਖਾਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੀਲ* ਜਿਵੇਂ ਬਸਬਦੱਤ
* ਸੁਮਿਤਰਾ ਬੇਹੁਲਾ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ''ਸਟਾਰ ਜਲਸਾ 'ਤੇ ਬੇਹੁਲਾ*
* *ਚੋਖਰ ਤਾਰਾ ਤੁਈ* ਜਯਾ/ਪਾਇਲ
* *ਇਸ਼ਤੀ ਕੁਟੁਮ* ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਰਾਜਜੋਤਕ* ਸੁਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਜਪਾਨੀ ਖਿਡੌਣਾ* ਮੰਤਰੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਉਮਾ* ਉਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* ਗਾਇਤਰੀ/ਛੁਟਕੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ *ਏਕ ਅਕਾਸ਼ਰ ਸਥਾਨ*
*  ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਬਸੰਤ ਬਿਲਾਸ ਮੈਸਬਾਰੀ*
* *ਉਮਰ ਸ਼ੋਂਗਸ਼ਰ* ਉਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਨੀਲ ਸੀਮਾਨਾ* ਨਾਦੀਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਰੋਸ਼ਨੀ'' ਸੁਦਰਸ਼ਨਾ ਵਜੋਂ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਆਮ ਯੁੱਗ

ਆਮ ਯੁੱਗ (CE) ਅਤੇ ਆਮ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ (BCE) ਗ੍ਰੇਗੋਰੀਅਨ ਕੈਲੰਡਰ (ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪੂਰਵਗਾਮੀ, ਜੂਲੀਅਨ ਕੈਲੰਡਰ) ਲਈ ਸਾਲ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕੈਲੰਡਰ ਯੁੱਗ ਹੈ। ਆਮ ਯੁੱਗ ਅਤੇ ਆਮ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕੋ ਕੈਲੰਡਰ ਯੁੱਗ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਮੂਲ ਐਨੋ ਡੋਮਿਨੀ (AD) ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ (BC) ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਹਨ। ਦੋ ਸੰਕੇਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਸੰਖਿਆਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ: "2025 CE" ਅਤੇ "AD 2025" ਹਰੇਕ ਮੌਜੂਦਾ ਸਾਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; "400 BCE" ਅਤੇ "400 BC" ਇੱਕੋ ਸਾਲ ਹਨ।[1][2]

ਇਹ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ 1615 ਵਿੱਚ ਲੱਭਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜੋਹਾਨਸ ਕੇਪਲਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਲਾਤੀਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: annus aerae nostrae vulgaris (ਸਾਡੇ ਆਮ ਯੁੱਗ ਦਾ ਸਾਲ), [3][4] ਅਤੇ 1635 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "Vulgar Era" ਵਜੋਂ। [a] "ਆਮ ਯੁੱਗ" ਸ਼ਬਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ 1708 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, [5] ਅਤੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ, BCE ਅਤੇ CE ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਕਿ BCE ਅਤੇ CE ਧਾਰਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਸ਼ਬਦ ਹਨ। [6][b] ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਈਸਾਈਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਈਸਾਈਅਤ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਯਿਸੂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਬਦਾਂ "ਕ੍ਰਾਈਸਟ" ਅਤੇ ਡੋਮਿਨਸ ("ਪ੍ਰਭੂ") ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਹੋਰ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। [7][8][c] ਫਿਰ ਵੀ, ਇਸਦਾ ਯੁੱਗ ਐਨੋ ਡੋਮਿਨੀ ਯੁੱਗ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਉਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੀ ਜਨਮ ਤਾਰੀਖ ਮੰਨਦਾ ਸੀ, 525 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਈਸਾਈ ਭਿਕਸ਼ੂ ਡਾਇਓਨੀਸੀਅਸ ਐਕਸੀਗੁਅਸ ਦੁਆਰਾ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਜਿਹਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਹੀਦ ਯੁੱਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਜ਼ਾਲਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਈਸਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਤਾਉਂਦਾ ਸੀ।[1]: 50  ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੰਦਰਭ ਮਿਤੀ ("ਯੁੱਗ") ਤੋਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਕਿਹਾ।[1][2][3] ਡਾਇਓਨੀਸੀਅਸ ਨੇ ਸਾਰਣੀ ਦੇ ਕਾਲਮ ਨੂੰ ਲੇਬਲ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਨਵੇਂ ਯੁੱਗ ਨੂੰ "ਐਨੀ ਡੋਮਿਨੀ ਨੋਸਟ੍ਰੀ ਜੇਸੂ ਕ੍ਰਿਸਟੀ" (ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਾਲ ਦਾ] ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।[1]: 52
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗ੍ਰੇਗੋਰੀਅਨ ਕੈਲੰਡਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਾਲਕ੍ਰਮ
ਰਤਨੂੰ

ਰਤਨੂੰ ( IAST : ਰਤਨੂੰਮ; ਜਾਂ **ਰਤਨਮ**, **ਰਤਨੂ)** ਰਾਜਸਥਾਨ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਬੀਲਾ ਅਤੇ ਗੋਤ ਹੈ।

## ਉਦਭਵ 
ਰਤਨੂੰ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸਿੰਧਿਆਚ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਸਮਕਾਲ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਉਤਪਤੀ  ਲਗਭਗ 8ਵੀਂ ਤੋਂ 9ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਰਨ ਰਤਨਜੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਰਾਵਲ ਦੇਵਰਾਜ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ ਸੀ। ਰਾਵਲ ਦੇਵਰਾਜ ਇੱਕ ਭਾਟੀ ਰਾਜਪੂਤ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਡੇਰਾਵਰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਦਰਾਵੜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਵਲ ਦੇਵਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੋਸਤ ਰਤਨਜੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਭਾਟੀ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਪ੍ਰੋਲਪਤ-ਪਟਵੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਰਤਨੂੰ ਚਰਨ ਜੈਸਲਮੇਰ ਅਤੇ ਪੋਗਲ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਲਪਤ ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਰਿਹਾ। 

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਰਤਨੂੰਆਂ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਰਤਨੂੰ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਸਾਨ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਦਾ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਬਣੇ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, 19ਵੀਂ-20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਸੀਕਰ ਦੇ ਰਤਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸੀਕਰ, ਇਡਰ, ਕਿਸ਼ਨਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਝਾਲਾਵਾੜ ਦੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਦੇ ਦੀਵਾਨ (ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ) ਸਨ।

## ਹਵਾਲਾ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਉਪਨਾਮ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੋਤ
ਦੋਰਾਦਾਸ

**ਦੋਰਾਦਾਸ** ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਝੁਨਝੁਨੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਿੰਡ ਹੈ।

## ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਥਿਤੀ 
ਇਹ ਪਿੰਡ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰਸਰ, ਬਿੰਜੂਸਰ, ਦੇਵੀਪੁਰਾ, ਮਿਸ਼ਰਪੁਰਾ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ  ਝੁਨਝੁਨੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 16 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।

## ਜਨਸੰਖਿਆ 
ਭਾਰਤ ਦੀ 2011 ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਘਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 336 ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ 1849 ਹੈ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰੀਜਨ, ਰਾਜਪੂਤ, ਜਾਟ ਆਦਿ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਾਖਰਤਾ ਦਰ 71.59 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੀ ਔਸਤ ਸਾਖਰਤਾ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਡਾ. ਅਸ਼ੋਕ ਹਸਤੀਰ

thumb|ਡਾ. ਅਸ਼ੋਕ ਹਸਤੀਰ ਸ਼ਿਅਰ ਫਰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
**ਡਾ. ਅਸ਼ੋਕ ਹਸਤੀਰ** ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੰਦੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਟੀ.ਬੀ. ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਮਾਹਰ ਡਾਕਟਰ ਹਨ। ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਦੇ ਸ਼ਾਇਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਤਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪੁਸਤਕਾਂ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਝੋਲੀ ਪਾਈਆਂ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ-ਭਾਸ਼ਾ ਕਵੀ
ਸੈਲੀ ਬਲਜੀਤ

thumb|ਸੈਲੀ ਬਲਜੀਤ

**ਸੈਲੀ ਬਲਜੀਤ** (ਜਨਮ: 7 ਜਨਵਰੀ, 1949) ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਠਾਨਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਹਿੰਦੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਚਾਲੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। 1986 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ਵਿਖੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸ਼੍ਰੀ ਗਿਆਨੀ ਜ਼ੈਲ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ 
ਸੈਲੀ ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਜਨਮ 7 ਜਨਵਰੀ 1949 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਵੀ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਬਟਾਲਾ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਤਹਿਸੀਲਦਾਰ ਸਨ, ਮਾਂ ਇੱਕ ਆਮ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨਪੜ੍ਹ ਸੀ। ਬਚਪਨ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ, ਦੀਨਾਨਗਰ ਅਤੇ ਬਟਾਲਾ ਵਿੱਚ ਬੀਤਿਆ। 

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਸਵੀਂ ਤਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਹਿੰਦੀ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਹਿੰਦੀ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਰਟਸ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਪਰ ਘਰਦਿਆਂ ਦੇ ਜੋਰ ਪਾਉਣ ’ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਤਕਨੀਕੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਬਣਨਾ ਸੀ ਪਰ ਬਿਜਲੀ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਜੂਨੀਅਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਬਣ ਗਏ।

## ਰਚਨਾ 
ਬਿਜਲੀ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਾਰਨ ਪਾਵਰ ਪਲਾਂਟਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਥੰਮ੍ਹ, ਟਾਵਰ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਫਾਰਮਰ  ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਚਨਾ ਦੇ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹ ਬਣ ਗਏ। ਜੇ ਸੈਲੀ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਮਹਿਕਮੇ ਵਿੱਚ ਜੁਆਇਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਹਿੰਦੀ ਗਲਪ ਸਾਹਿਤ ਉਸ ਦੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਦੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।

1984 ਵਿੱਚ ਬਟਾਲਾ ਤੋਂ ਪਠਾਨਕੋਟ ਆਉਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਹਾਣੀ-ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਪਜਾਊ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਿੰਦਰ ਯਾਦਵ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ 'ਹੰਸ' ਵਿਚ, ਕਮਲੇਸ਼ਵਰ ਨੇ 'ਸਾਰਿਕਾ' ਅਤੇ 'ਗੰਗਾ' ਵਿਚ, ਰਾਜਿੰਦਰ ਅਵਸਥੀ ਨੇ 'ਕਾਦੰਬਨੀ' ਅਤੇ 'ਸਪਤਾਹਿਕ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ' ਵਿਚ, ਸਤੀਸ਼ ਜਮਾਲੀ ਨੇ 'ਨਈ ਕਹਾਨੀ' ਵਿਚ, ਮਹੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ 'ਸੰਚੇਤਨਾ' ਵਿਚ, ਹਰੀਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ‘ਕਥਾਦੇਸ਼' ਵਿਚ, ਸ਼ੈਲੇਂਦਰ ਸਾਗਰ ਨੇ ‘ਕਥਾਕ੍ਰਮ' ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਸੈਲੀ ਬਲਜੀਤ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨੋਟਿਸ ਲਿਆ। ਉਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਬਣ ਗਏ। ਕਮਲੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਨੀਂਹ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਕਮਲੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਕਮਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੰਪਾਦਨਾ ਹੇਠ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ‘ਹਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਿਕ ਕਹਾਣੀਆਂ (ਪੰਜ ਜਿਲਦਾਂ)’ ਵਿੱਚ ਸੈਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

### ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪੁਸਤਕਾਂ 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ 'ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾਏਂ, ਗਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਕੇ ਖਿਲੌਣੇ', 'ਤਮਾਸ਼ਾ ਹੁਆ ਥਾ', ‘ਅਬ ਵਹਾਂ ਸੰਨਾਟਾ ਉਗਤਾ ਹੈ', 'ਬਾਪੂ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੈ', ‘ਘਰੋਂਦੇ ਸੇ ਦੂਰ', 'ਵਹ ਆਦਮੀ ਨਹੀਂ ਥਾ', 'ਮਖੌਟੇ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ', 'ਟੱਪਰਵਾਸ', ' ਤੁਮ ਯਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਨਾ...ਚੰਦਰਮੋਹਣ, ਯੇਹ ਨਾਟਕ ਨਹੀਂ ਥਾ', ‘ਯੰਤਰਪੁਰਸ਼’, ‘ਘੋੜੇ ਅਬ ਹਾਂਫ਼ ਰਹੇ ਹੈਂ’, ‘ਅੰਧਾ ਘੋੜਾ’, ‘ਆਜ ਕੇ ਦੇਵਤਾ’, ‘ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਔr ਲਪਟੇਂ’ (ਸਾਰੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)। ‘ਮੱਕੜਜਾਲ' (ਨਾਵਲ) ' ਧੂਪ ਮੇਂ ਨੰਗੇ ਪਾਂਵ', ' ਕਹਿਰ ਕੇ ਕੀਂ', 'ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਸ਼ਹਿਰ ਔਰ ਚੀਖੇਂ' (ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) ‘ਪਿਤਾ ਜੀ ਜਬ ਘਰ ਮੇਂ ਹੋਤੇ ਹੈਂ' (ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) 'ਮੇਰੇ ਆਇਨੇ ਮੇਂ’। ‘ਆਪੇ-ਆਪੇ ਆਇਨੇ’ ਅਤੇ ‘ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਕੇ ਤਲਘਰ’, 'ਨਗਫਨਿਰ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਮੇਂ' (ਨਾਟਕ) ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਹਾਣੀਕਾਰ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਨਾਟਕਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਠਾਨਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੇਖਕ
ਡੱਚ ਭਾਰਤ

thumb|300x300px| *ਚਿਨਸੁਰਾ, ਬੰਗਾਲ (1787) ਵਿਖੇ ਡੱਚ ਬਸਤੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼* ।
**ਡੱਚ ਭਾਰਤ** ਤੋਂ ਭਾਵ ਉਹ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ 18ਵੀਂ-19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਡੱਚ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਚੌਕੀਆਂ ਸਨ। ਦਰਅਸਲ, ਪੂਰੇ ਡੱਚ ਭਾਰਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕ ਵੀ 'ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸ਼ਕਤੀ' ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ 'ਡੱਚ ਇੰਡੀਆ' ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਭੂਗੋਲਿਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਡੱਚ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਰਾਜਪਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ - ਡੱਚ ਸੀਲੋਨ, ਡੱਚ ਕੋਰੋਮੰਡਲ, ਡੱਚ ਮਾਲਾਬਾਰ, ਡੱਚ ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਡੱਚ ਸੂਰਤ।

ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, 'ਡੱਚ ਇੰਡੀਜ਼' ਡੱਚ ਈਸਟ ਇੰਡੀਜ਼ (ਮੌਜੂਦਾ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ), ਡੱਚ ਵੈਸਟ ਇੰਡੀਜ਼ (ਮੌਜੂਦਾ ਸੂਰੀਨਾਮ ) ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਐਂਟੀਲਜ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ
ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਉੱਤੇ ਡੱਚਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ 1605 ਤੋਂ 1825 ਤੱਕ ਰਹੀ। ਡੱਚ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਡੱਚ ਕੋਰੋਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਲੀਕੈਟ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਈਸਟ ਇੰਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਅਦਲਾ-ਬਦਲੀ ਲਈ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਲੱਭ ਰਹੇ ਸਨ।ਡੱਚ ਸੂਰਤੇ ਅਤੇ ਡੱਚ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 1616 ਅਤੇ 1627 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।1656 ਵਿੱਚ ਡੱਚਾਂ ਨੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਸੀਲੋਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਸਾਲੇ ਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਡੱਚ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮਾਲਾਬਾਰ ਤੱਟ ਉੱਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵੀ ਲੈ ਲਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਮਸਾਲਾ ਉਤਪਾਦਕ ਸਨ।ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਡੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ, ਨੀਲ, ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਲਟਪੀਟਰ ਅਤੇ ਡੱਚ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਅਫੀਮ, ਅਤੇ ਡੱਚ ਮਾਲਾਬਾਰ ਵਿੱਚ ਮਿਰਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ ਸਪਾਈਸ ਆਈਲੈਂਡਜ਼ ਅਤੇ ਕੇਪ ਕਲੋਨੀ ਨੂੰ ਨਿਰਯਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
## ਹਵਾਲੇ
ਕਿਲ੍ਹਾ

[thumb|225x225px| ਕੈਸਲ ਰਾਈਜ਼ਿੰਗ [ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 1138 ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਕਿਲ੍ਹਾ ਹੈ।]]
[thumb|225x225px| [ਫ਼ਿਨਲੈਂਡ|ਫਿਨਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੇਮੇਨਲਿਨਾ ਵਿੱਚ ]]
**ਕਿਲ੍ਹਾ** ਇੱਕ ਕਿਲ੍ਹਾਬੰਦ ਢਾਂਚਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਕੁਲੀਨ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਜਾਂ ਫੌਜੀ ਬਲਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੋਈ ਕਿਲਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ  ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹੇਬੰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਈਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਕਈ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਮਹਿਲ
* ਕਿਲ੍ਹਾ
* ਕਿਲਾਬੰਦੀ

## ਹਵਾਲੇ
ਲਾਲ ਕੋਰੀਡੋਰ

**ਲਾਲ ਕੋਰੀਡੋਰ** ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਇੱਕ ਇਲਾਕਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਕਸਲੀ (ਕਮਿਊਨਿਸਟ) ਅੱਤਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨ ਸਰਗਰਮ ਹਨ। ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ, ਉੜੀਸਾ, ਝਾਰਖੰਡ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਇਹ ਖੇਤਰ, ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਨਪੜ੍ਹਤਾ, ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਰਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸੂਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੁਲਾਈ 2011 ਵਿੱਚ, ਇਸ ਲਾਲ ਕੋਰੀਡੋਰ ਵਿੱਚ 83 ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਫਰਵਰੀ 2019 ਤੱਕ, 11 ਰਾਜਾਂ ਦੇ 90 ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਖੱਬੇ ਪੱਖੀ ਅੱਤਵਾਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹਨ।

## ਆਰਥਿਕਤਾ 
ਲਾਲ ਕੋਰੀਡੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਅਕਸਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਰਗੇ ਮੁੱਢਲੇ ਕਿੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵੀ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਉਦਯੋਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਕਸਤ ਕਿੱਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਅਵਿਕਸਿਤ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਦੇ ਅਸਮਰੱਥ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੜੀਸਾ ਵਿੱਚ 'ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਾਕਸਾਈਟ ਦਾ 60%, ਇਸਦੇ ਕੋਲੇ ਦਾ 25%, ਲੋਹੇ ਦਾ 28%, ਨਿੱਕਲ ਦਾ 92% ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਮੈਂਗਨੀਜ਼ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ 28%' ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਖੇਤਰ
ਮੋਲੀਨੇਂਕਸ ਪਾਰਕ

**ਮੋਲੀਨੇਂਕਸ ਪਾਰਕ** ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ, ਓਟਾਗੋ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਕਟ ਮੈਦਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਮੈਚ ਜਨਵਰੀ 1961 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਚ ਸੈਂਟਰਲ ਓਟਾਗੋ ਨੇ ਟੂਰਿੰਗ ਮੈਰੀਲੇਬੋਨ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਲੱਬ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ ਸੀ।

ਇਸ ਮੈਦਾਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1978/79 ਦੇ ਸ਼ੈੱਲ ਕੱਪ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪਹਿਲਾ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਮੈਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਓਟੈਗੋ ਨੇ ਸੈਂਟਰਲ ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟਸ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਲਿਸਟ ਏ ਮੈਚ ਅਗਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਓਟਾਗੋ ਨੇ 1980/81 ਸ਼ੈੱਲ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ। ਮੋਲੀਨੇਂਕਸ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਓਟੈਗੋ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ 28 ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਮੈਚ, 63 ਲਿਸਟ ਏ ਮੈਚ, ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਨੌਂ ਟੀ-20 ਮੈਚ ਵੀ ਹੋਏ ਹਨ। 2006 ਅਤੇ 2009 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਓਟੈਗੋ ਵੂਮੈਨ ਨੇ ਸਟੇਟ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਮੈਚਾਂ ਲਈ ਇਸ ਮੈਦਾਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।

ਉੱਥੇ ਦੋ ਯੂਥ ਟੈਸਟ ਮੈਚ ਖੇਡੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ ਮੈਚ 1999 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਅੰਡਰ-19 ਟੀਮ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅੰਡਰ-19 ਟੀਮ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਮੈਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਅੰਡਰ-19 ਟੀਮ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਅੰਡਰ-19 ਟੀਮ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ ਸੀ। 1993 ਅਤੇ 1995 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਯੂਥ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚ ਵੀ ਖੇਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ
ਸੰਤਰੀ ਧਤੂਰਾ

ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਮਾਪੇ *Brugmansia aurea* ਅਤੇ *Brugmansia versicolor* ਹਨ, ਜੋਕਿ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਹਨ।

*ਬਰੂਗਮੈਨਸੀਆ* × *ਕੈਂਡੀਡਾ* ਕੋਲੰਬੀਆ ਅਤੇ ਇਕਵਾਡੋਰ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਪੌਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਤਪਤਖੰਡੀ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ  ਹੈ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਝਾੜੀ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੀਹ ਫੁੱਟ ਉੱਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਸਮੀ ਖੁਸ਼ਕ ਗਰਮ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ
ਕੂਨੋ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ

**ਕੁਨੋ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ** (kuno National Park) ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ 2018 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1981 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਰੱਖ਼ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਪਾਰਕ ਸ਼ਿਓਪੁਰ ਅਤੇ ਮੁਰੈਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 

ਸਾਲ 2022 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਾਮਬੀਆ ਤੋਂ ਲਿਆ ਕੇ ਇੱਥੇ ਚੀਤੇ ਛੱਡੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਪਾਰਕ ਲਗਾਤਾਰ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਐਂਟੇਬੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ

**ਐਂਟੇਬੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ**  ਯੂਗਾਂਡਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਕੰਪਾਲਾ ਐਂਟੇਬੇ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਐਂਟੇਬੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 6 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਝੀਲ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਯੂਗਾਂਡਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕੰਪਾਲਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਵਪਾਰਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਸੜਕ ਰਾਹੀਂ ਲਗਭਗ 40 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।

ਇਹ ਯੂਗਾਂਡਾ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਹੈ। ਯੂਗਾਂਡਾ ਸਿਵਲ ਏਵੀਏਸ਼ਨ ਅਥਾਰਟੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਨੂੰ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਹਾਈਵੇਅ (ਐਂਟੇਬੇ-ਕੰਪਾਲਾ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸਵੇਅ ਅਤੇ ਟਨਲ ਰੋਡ) ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਬਲਾਕ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੇ ਟਰਮੀਨਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਨਵੰਬਰ 2021 ਵਿੱਚ, ਚੀਨ ਨੇ ਯੂਗਾਂਡਾ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੂਗਾਂਡਾ ਸਰਕਾਰ ਚੀਨ ਦੇ ਐਗਜ਼ਿਮ ਬੈਂਕ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਸੀ। 

## ਇਤਿਹਾਸ 
left|thumb| ਐਂਟੇਬੇ, 1936 ਵਿਖੇ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਏਅਰਵੇਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਹੈਂਡਲੀ ਪੰਨਾ HP42
ਇਹ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 10 ਨਵੰਬਰ 1951 ਨੂੰ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਨੂੰ ਇਸਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਰਨਵੇਅ 12/30 ਹੁਣ , ਡੀ ਹੈਵਿਲੈਂਡ ਧੂਮਕੇਤੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੀ ਨਵੀਂ ਮੁੱਖ ਟਰਮੀਨਲ ਇਮਾਰਤ ਯੂਗੋਸਲਾਵ ਮੋਂਟੇਨੇਗ੍ਰਿਨ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਲੇਕਸੈਂਡਰ ਕੇਕੋਵਿਕ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1972-1973 ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਐਨਰਗੋਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਹੋਲਡਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।

## ਸਹੂਲਤਾਂ 
ਯਾਤਰੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ-ਸਾਮਾਨ ਵਾਲਾ ਦਫ਼ਤਰ, ਬੈਂਕ, ਆਟੋਮੇਟਿਡ ਟੈਲਰ ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੁਦਰਾ ਬਿਊਰੋ, ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਅਤੇ ਡਿਊਟੀ-ਮੁਕਤ ਦੁਕਾਨਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਤਸਵੀਰ:Entebbe_Uganda_Airport_Old_Tower1.jpg|link=चित्र:Entebbe_Uganda_Airport_Old_Tower1.jpg|alt=पुराना टॉवर| ਪੁਰਾਣਾ ਟਾਵਰ
ਤਸਵੀਰ:Entebbe-international-airport-2009-005.jpg|link=चित्र:Entebbe-international-airport-2009-005.jpg|alt=एंटेबे अंतरराष्ट्रीय हवाई अड्डे का पुराना टर्मिनल भवन जैसा कि हवा से देखा जा सकता है| ਹਵਾ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਐਂਟੇਬੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਟਰਮੀਨਲ ਇਮਾਰਤ
ਤਸਵੀਰ:Entebbe_Aerial.jpg|link=चित्र:Entebbe_Aerial.jpg|alt=सूर्यास्त के समय एंटेबे शहर और एंटेबे अंतरराष्ट्रीय हवाई अड्डे की हवाई तस्वीर| ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ ਐਂਟੇਬੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਐਂਟੇਬੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਦੀ ਹਵਾਈ ਫੋਟੋ।
ਤਸਵੀਰ:Entebbe_Airport_DF-ST-99-05538.jpg|link=चित्र:Entebbe_Airport_DF-ST-99-05538.jpg|alt=1976 के छापे के अवशेष| 1976 ਦੇ ਛਾਪੇ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼
ਤਸਵੀਰ:Entebbe-international-airport-2009-003.jpg|link=चित्र:Entebbe-international-airport-2009-003.jpg|alt=नियंत्रण टावर का क्लोज अप| ਕੰਟਰੋਲ ਟਾਵਰ ਦਾ ਨੇੜਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼
ਤਸਵੀਰ:Entebbe-international-airport-2009-002.jpg|link=चित्र:Entebbe-international-airport-2009-002.jpg|alt=पुराने टर्मिनल भवन जैसा कि सामने से देखा जा सकता है| ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਪੁਰਾਣੀ ਟਰਮੀਨਲ ਇਮਾਰਤ
ਤਸਵੀਰ:Entebbe-international-airport-2009-001.jpg|link=चित्र:Entebbe-international-airport-2009-001.jpg|alt=2009 में दिखाई देने वाली पुरानी टर्मिनल बिल्डिंग| 2009 ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਪੁਰਾਣੀ ਟਰਮੀਨਲ ਇਮਾਰਤ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਸਈਦਾ ਖ਼ਾਨ

**ਸਈਦਾ ਖ਼ਾਨ** (**ਸੁਧਾ ਸਦਨਾ** ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; 24 ਅਕਤੂਬਰ 1949 - 21 ਅਕਤੂਬਰ 1990) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ *ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਜਗਨਨਾਥ* (1960), *ਕੰਨਿਆਦਾਨ* (1968) ਅਤੇ *ਵਾਸਨਾ* (1968) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਾਨ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬ੍ਰਿਜ ਸਦਾਨਾਹ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਦਾਕਾਰ ਕਮਲ ਸਦਾਨਾਹ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ 
ਸਈਦਾ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਜਨਮ 24 ਅਕਤੂਬਰ 1949 ਨੂੰ ਕੋਲਕਾਤਾ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਲਕੱਤਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੁਸਲਿਮ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਨਵਰੀ ਬੇਗਮ, ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਂਸਰ ਸੀ। ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਸ਼ਗੁਫ਼ਤਾ ਰਫੀਕ (ਗੋਦ ਲਈ ਗਈ) ਸੀ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਮੁਕੇਸ਼ ਭੱਟ -ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੇਖਕ ਬਣ ਗਈ।

ਬ੍ਰਿਜ ਸਦਾਨਾਹ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਅਦਾਕਾਰਾ ਜਯੋਤਿਕਾ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਚੰਦਰ ਅਤੇ ਚੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਮਾ (ਸ਼ਮਾ ਕਾਜ਼ੀ) ਜਯੋਤਿਕਾ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਹਨ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ, ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਐਚਐਸ ਰਾਵੈਲ ਦੇ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਵਜੋਂ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ *ਅਪਨਾ ਹੱਥ ਜਗਨਨਾਥ* ਅਤੇ *ਕਾਂਚ ਕੀ ਗੁੜੀਆ* (ਦੋਵੇਂ 1960) ਵਰਗੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੋੜੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਦਾਕਾਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਸ਼ੋਰ ਕੁਮਾਰ, ਮਨੋਜ ਕੁਮਾਰ, ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਜੀਤ ਚੈਟਰਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕੰਮ ਉਸ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੇ।

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਖ਼ਾਨ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਘੱਟ ਗਈਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬੀ-ਗ੍ਰੇਡ ਅਤੇ ਸੀ-ਗ੍ਰੇਡ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ *ਕੰਨਿਆਦਾਨ* ਅਤੇ *ਵਾਸਨ* (ਦੋਵੇਂ 1968) ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ। 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕੁਝ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਉੱਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮੌਤ 
ਖ਼ਾਨ ਨੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬ੍ਰਿਜ ਸਦਾਨਾਹ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਸੁਧਾ ਸਦਾਨਾਹ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਇਸ ਜੋੜੇ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ: ਇੱਕ ਧੀ ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਕਮਲ (ਜਨਮ 1970), ਹਨ।

ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 21 ਅਕਤੂਬਰ 1990 ਨੂੰ ਹੋਈ - ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ 20ਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਦੌਰਾਨ - ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰਾਬੀ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖੁਦ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਲਈ। ਕਮਲ ਬਚ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਗੋਲੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ ਸੀ।

ਕਮਲ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਦਾਕਾਰ ਬਣ ਗਿਆ। 2013 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਫ਼ਿਲਮ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ *"ਏ ਮੋਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਪਾਜ਼"* ਸੀ, ਉਸ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

## ਅੰਸ਼ਕ ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
ਸਰੋਤ:

* *ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਜਗਨਨਾਥ* (1960)
* *ਮਾਡਰਨ ਗਰਲ* (1961)
* *ਵਾਂਟੇਡ* (1961)
* *ਫਲੈਟ ਨੰ. 9* (1961)
* *ਕਾਂਚ ਕੀ ਗੁੜੀਆ* (1961)
* *ਹਮ ਮਤਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ* (1961)
* *ਮੈਂ ਸ਼ਾਦੀ ਕਰਨਾ ਚਾਲਾ* (1963)
* *ਸਿੰਦਬਾਦ ਅਲੀਬਾਬਾ ਅਤੇ ਅਲਾਦੀਨ* (1965)
* *ਮਾਈ ਹੂਨ ਅਲਾਦੀਨ* (1965)
* *ਬੇਖ਼ਬਰ* (1965)
* *ਏਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲੇ* (1965)
* *ਯੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਤਨੀ ਹਸੀਨ ਹੈ* (1966)
* *ਕੰਨਿਆਦਾਨ* (1968)
* *ਵਾਸਨ* (1968)

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1990
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1949
ਕੇ. ਐਲ. ਸਹਿਗਲ ਦੁਆਰਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

thumb|ਕੁੰਦਨ ਲਾਲ ਸਹਿਗਲ ਦੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਫੋਟੋ
**ਕੇ. ਐਲ. ਸਹਿਗਲ** (ਜਨਮ 11 ਅਪ੍ਰੈਲ 1904-ਦੇਹਾਂਤ 18 ਜਨਵਰੀ 1947) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਲੇਅਬੈਕ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਜਿਆਦਾ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਅਤੇ 1932 ਤੋਂ 1947 ਤੱਕ ਸਰਗਰਮ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ "ਸੁਪਰਸਟਾਰ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ, *ਦੇਵਦਾਸ* ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੀਟ ਸਿੰਗਰ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁੱਲ 185 ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮੀ, ਗ਼ੈਰ-ਫਿਲਮੀ, ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ, ਹਿੰਦੀ/ਉਰਦੂ, ਬੰਗਾਲੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਤਮਿਲ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਗੀਤ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਿਰਫ 170 ਗਾਣੇ ਹੀ ਬਚੇ ਹਨ। ਸਹਿਗਲ ਨੂੰ ਬੀ. ਐਨ. ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਆਰ. ਸੀ. ਬੋਰਲ ਅਤੇ ਪੰਕਜ ਮਲਿਕ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਗਾਇਨ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਸਨ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਹਿਗਲ ਨੂੰ *ਮੁਹੱਬਤ ਕੇ ਆਂਸੂ* (1932) ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। *ਯਹੁਦੀ ਕੀ ਲਡ਼ਕੀ* (1933) ਵਿੱਚ ਸਹਿਗਲ ਦੁਆਰਾ ਰਾਗ ਭੀਮਪਲਾਸੀ ਵਿੱਚ ਪੰਕਜ ਮਲਿਕ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗਾਲਿਬ ਦੀ ਗ਼ਜ਼ਲ "ਨੁਕਤਾਚੀਨ ਹੈ ਗਮੇ ਦਿਲ" ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। *ਚੰਡੀਦਾਸ* (1934) ਨਿਊ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ "ਪ੍ਰੇਮ ਨਗਰ ਮੇਂ ਬਣਾਉਗੀ ਘਰ ਮੈਂ" ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।

1935 ਵਿੱਚ, ਸਹਿਗਲ ਨੇ ਪੀ. ਸੀ. ਬਰੂਆ ਦੇ *ਦੇਵਦਾਸ* (1935) ਦੇ ਹਿੰਦੀ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ, ਸਹਿਗਲ ਦੁਆਰਾ ਗਾਏ ਗਏ ਗੀਤਾਂ "ਬਾਲਮ ਆਏ ਬਸੋ ਮੋਰੇ ਮਨ ਮੇਂ" ਅਤੇ "ਦੁਖ ਕੇ ਅਬ ਦਿਨ ਬੀਤਤ ਨਾਂਹੀਂ" ਨਾਲ, ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਮੀਲ ਪੱਥਰ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਹਿਗਲ ਨੂੰ ਨਿਊ ਥੀਏਟਰਜ਼ ਪਹਿਲਾ ਸੁਪਰਸਟਾਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। *ਪੁਜਾਰਿਨ* (1936) ਦਾ ਗੀਤ "ਪਿਏ ਜਾ ਔਰ ਪਿਏ ਜਾ" ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰਿਹਰਸਲ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਗ ਖਾਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਾਲਟਜ਼ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਗੀਤ "ਜਾਦੂਈ ਸਰੋਤਿਆਂ" ਦਾ ਹੈ। "ਪ੍ਰ੍ਜ਼ੀਡੈਂਟ" (1937) ਨੂੰ ਸਹਿਗਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਿਲਮ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ "ਯਾਦਗਾਰੀ" ਗੀਤ "ਇਕ ਬੰਗਲਾ ਬਨੇ ਨਿਆਰਾ" ਸੀ। "ਬਾਬੁਲ ਮੋਰਾ ਨੈਹਰ ਛੁੱਟੋ ਹੀ ਜਾਏ" ਸਟ੍ਰੀਟ ਸਿੰਗਰ ਤੋਂ (1938) "ਕਰੂੰ ਕਿਆ ਆਸ ਨਿਰਾਸ ਭਈ" ਦੁਸ਼ਮਨ ਤੋਂ (1939) "ਸੋਜਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੋਜਾ *ਜ਼ਿੰਦਗੀ* ਤੋਂ (1940) " ਦੀਆ ਜਲਾਓ "*ਤਾਨਸੇਨ* ਤੋਂ (1943) " ਗਮ ਦੀਯੇ ਮੁਸਤਕਿਲ "*ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ* ਤੋਂ (1946) ਅਤੇ" ਮਧੁਕਰ ਸ਼ਿਆਮ ਹਮਾਰੇ ਚੋਰ "," ਸਰ ਪਰ ਕਦੰਬ ਕੀ ਛਾਇਆ " (ਰਾਗ ਭੈਰਵੀ" "ਮਇਆ ਮੋਰੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮਾਖਨ ਖਾਯੋ" "ਭਗਤ ਸੂਰਦਾਸ (1942) ਤੋਂ" "ਨਾ ਭੁੱਲਣਯੋਗ ਭਜਨ" " ਵਰਗੇ ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ" "ਅਮਰ ਗਾਇਕ" "ਵਜੋਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ।"

## ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਗੀਤ 
ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਪਲੇਅਬੈਕ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

## ਬੰਗਾਲੀ ਗੀਤ 
## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੀਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੂਚੀਆਂ
ਤੀਤਾਸ ਭੌਮਿਕ

**ਤੀਤਾਸ ਭੌਮਿਕ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਬੰਗਾਲੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲ *ਤੋਮੇ ਅਮੇ ਮਾਈਲ* ਵਿੱਚ ਕਾਕੋਲੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 2011 ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ *ਪਗਲੂ* ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ *ਟੈਮਿੰਗ ਆਫ਼ ਦ ਸ਼ਰੂ ਦਾ* ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
### ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
### ਫ਼ਿਲਮ 
* *ਕਾਦੰਬਰੀ 2015*
* *ਪਗਲੂ* 2011

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਪਦਮਨਾਭਸਵਾਮੀ ਮੰਦਰ

**ਪਦਮਨਾਭਸਵਾਮੀ ਮੰਦਰ** ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਹੈ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ 108 ਦਿਵਿਆ ਦੇਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਵਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਅਨੰਤ ਪਦਮਨਾਭ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨ ਬਣਾਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਾਰਥ ਪਰੰਪਰਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਮਲਿਆਲਮ ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ "ਅਨੰਤ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ" (ਅਨੰਤ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਦਰ ਕੇਰਲ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰਾਵਿਡ਼ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੇ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ 16 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਗੋਪੁਰਮ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁੱਝ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੇਰਲ ਦੇ ਕਾਸਰਗੋਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕੁੰਬਲਾ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤਪੁਰਾ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਮੂਲ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੰਦਰ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਕੰਨਿਆਕੁਮਾਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਤਿਰੂਵੱਤਰ ਵਿੱਚ ਆਦਿਕਸ਼ਵ ਪੇਰੂਮਲ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਮੰਦਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਪਦਮਨਾਭਸਵਾਮੀ (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ: पद्मनाभस्वामि, IAST: ਪਦਮਨਾਭਸਵਾਮੀ) ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ "ਅਨੰਤਸ਼ਯਾਨ" ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਸੱਪ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਯੋਗਿਕ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ।[1] ਪਦਮਨਾਭਸਵਾਮੀ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਨਾਮਵਰ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਮੂਲਮ ਤਿਰੁਨਲ ਰਾਮ ਵਰਮਾ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਟਰੱਸਟੀ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੰਦਰ
ਸ਼੍ਰੀਲਾ ਮਜੂਮਦਾਰ

**ਸ਼੍ਰੀਲਾ ਮਜੂਮਦਾਰ** (ਜਿਸਨੂੰ **ਸ਼੍ਰੀਲਾ ਮਜੂਮਦਾਰ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 1958/1959 - 27 ਜਨਵਰੀ 2024) ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ *ਚੋਖਰ ਬਾਲੀ* (2003) ਵਿੱਚ ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਏ ਲਈ ਆਵਾਜ਼ ਡਬਿੰਗ ਕੀਤੀ।

## ਆਰੰਭਕ ਜੀਵਨ 
ਮਜੂਮਦਾਰ ਦਾ ਜਨਮ ਰਾਮਚੰਦਰ ਮਜੂਮਦਾਰ ਅਤੇ ਨਾਨੀ ਮਜੂਮਦਾਰ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਬੰਗਬਾਸੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਲਜ ਹੈ। 1980 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮ੍ਰਿਣਾਲ ਸੇਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਫ਼ਿਲਮ *ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ* ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਫ਼ਿਲਮ *ਏਕ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤੀਦਿਨ* ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਆਮ ਬੈਨੇਗਲ ਅਤੇ ਤਰੁਣ ਮਜੂਮਦਾਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਮੌਤ 
ਮਜੂਮਦਾਰ ਦੀ ਮੌਤ 27 ਜਨਵਰੀ 2024 ਨੂੰ 65 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਉਹ 3.6 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
* *ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ* ਅਲਹਾਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਏਕ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤੀਦਿਨ* ਮੀਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਅਕਾਲਰ ਸੰਧਾਨੇ* ਉਰਫ ਕਾਲ *ਇਨ ਸਰਚ ਆਫ ਫੀਮ* (1980)
* *ਖਾਰਿਜ* ਸ਼੍ਰੀਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਚੋਖ,* ਜਾਦੂਨਾਥ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਵਜੋਂ
* *ਅਰੋਹਨ* ਪੰਚੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਮੰਡੀ* ਫੂਲਮਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 
* *ਨਾਗਮੋਤੀ* (1983)
* *ਖੰਧਾਰ* ਗੌਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਦਾਮੂਲ* ਉਰਫ਼ *ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਬੰਦ* (1985)
* *ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ* (1986)
* *ਏਕ ਪਾਲ* ਉਰਫ਼ *ਏ ਮੋਮੈਂਟ* (1986)
* *ਏਟਵਾ* (1988)
* *ਆਕ੍ਰਾਂਤ* (1988)
* *ਚੰਦਨੀਰ* (1989)
* *ਮੋਨ ਮਯੂਰੀ* (1990)
* *ਨੀਲਿਮੇ ਨੀਲ* (1991)
* *ਏਕ ਪਸ਼ੀਆ ਬ੍ਰਿਸ਼ਟੀ* (1991)
* *ਪ੍ਰਸਾਬ* (1994)
* *ਫਿਰੀਏ ਦਾਓ* (1994)
* *ਪੂਜਾ* (1996)
* *ਅਸੋਲ ਨਕੋਲ* (1998)
* *ਪ੍ਰਤਿਬਦ* (2001) ਰਾਣਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਮੀਨੂੰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* *ਰੰਗਾਮਤੀ* (2008)
* *ਅਭਿਸੰਧੀ* (2011)
* *ਅਮਰ ਪ੍ਰਿਥੀਬੀ* (2015)
* *ਭਲੋਬਾਸਰ ਬਾੜੀ* (2018)
* *ਸ਼ੰਕਰ ਮੁਦੀ* (2019) ਸ਼ੰਕਰ ਮੁਦੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ
* *ਪਾਰਸਲ* (2020)
* *ਸਲੀਲਤਾਹਨੀਰ ਪੋਰ* (2021) ਮੰਦਰਾ ਵਜੋਂ
* *ਪਾਲਨ* (2023) 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2024
ਬਾਘਾ ਨਾਚ

**ਬਾਘਾ ਨਾਚ** ਜਾਂ ਟਾਈਗਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੜੀਸਾ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਬਰਾਨਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਿੰਕਾ, ਸੋਨਪੁਰ ਅਤੇ ਗੰਜਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਹਿਰਾਮਪੁਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚੇਤ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਰਦ ਡਾਂਸਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਾਘ ਵਾਂਗ ਪੇਂਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਘਾ ਨਾਚ ਕਰਦੇ ਹਨ।

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 
ਨ੍ਰਿਤਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਘਾ ਵੇਸ਼ (ਟਾਈਗਰ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ) ਪੇਂਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਚਾਰ ਘੰਟੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀ ਡਾਂਸਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਾਘਾ ਨਾਚਾ ਨ੍ਰਿਤਕਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਡਾਂਸਰ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰ ਅਸਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੋ ਤੋਂ ਚਾਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਬਾਘਾ ਨਾਚਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਰਾਜ ਦੇ ਠਾਕੁਰਾਨੀ ਜਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਸਥਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਨਾਚ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਾਚ ਦੇਵੀ ਮਾਂ ਬੁੱਧੀ ਠਾਕੁਰਾਨੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਚ
ਨਿਰਮਲ ਸੇਨ

**ਨਿਰਮਲ ਸੇਨ** (3 ਅਗਸਤ, 1930 - 8 ਜਨਵਰੀ, 2013) ਇੱਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ।
## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਨਿਰਮਲ ਸੇਨ ਦਾ ਜਨਮ 3 ਅਗਸਤ 1930 ਨੂੰ ਦਿਘਿਰਪਾਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕੋਟਾਲੀਪਾਰਾ ਉਪਜ਼ਿਲਾ, ਗੋਪਾਲਗੰਜ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਪੂਰਬੀ ਬੰਗਾਲ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੀ। 1942 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੌਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਬਾਰੀਸਾਲ ਬੀਐਮ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਢਾਕਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।
## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1930
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2013
ਗੌਰਵ ਖੰਨਾ

**ਗੌਰਵ ਖੰਨਾ** (ਜਨਮ 11 ਦਸੰਬਰ 1981) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ *ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ* ਵਿੱਚ ਨੀਲ, *ਸੀ. ਆਈ. ਡੀ.* ਵਿੱਚ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਕਵਿਨ ਅਤੇ *ਤੇਰੇ ਬਿਨ* ਵਿੱਚ ਅਕਸ਼ੈ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਸਟਾਰ ਪਲੱਸ ਦੇ *ਅਨੁਪਮਾ* ਵਿੱਚ ਅਨੁਜ ਕਪਾੜੀਆ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਿਰਦਾਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸਰਬੋਤਮ ਅਦਾਕਾਰ ਲਈ ਇੰਡੀਅਨ ਟੈਲੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਖੰਨਾ ਨੇ ਕੈਰੀਅਰ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਾਲ ਇੱਕ ਆਈਟੀ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ  ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ।[1][2] ਇੱਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਭਾਬੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਅਗਲੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕੁਮਕੁਮ - ਇੱਕ ਪਿਆਰਾ ਸਾ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਖੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ 2007 ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਡੋਲੀ ਤੇਰੇ ਆਂਗਾਨਾ ਵਿੱਚ ਸੀ।

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
2016 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਖੰਨਾ ਦੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਅਕਾਂਕਸ਼ਾ ਚਮੋਲਾ ਨਾਲ ਡੇਟਿੰਗ ਕਰਨ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ।[1][2] ਇਸ ਜੋੜੇ ਦਾ ਵਿਆਹ 24 ਨਵੰਬਰ 2016 ਨੂੰ ਖੰਨਾ ਦੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਕਾਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[3][4][5] 2025 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸੇਲਿਬ੍ਰਿਟੀ ਮਾਸਟਰਸ਼ੈੱਫ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰੰਗ-ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1966
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰ
ਧਰੁਵ ਰਾਠੀ

**ਧਰੁਵ ਰਾਠੀ** ( [dʃhrʊwraːthiː] (ਜਨਮ 8 ਅਕਤੂਬਰ 1994) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਯੂਟਿਊਬਰ, ਵਲੌਗਰ ਅਤੇ ਬਰਲਿਨ, ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਾਜਿਕ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਯੂਟਿਊਬ ਵੀਡੀਓ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਨਵਰੀ 2025 ਤੱਕ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚੈਨਲਾਂ ਵਿੱਚ 34 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬਰ ਅਤੇ 6 ਬਿਲੀਅਨ ਵਿਊਜ਼ ਹਨ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ 
ਰਾਠੀ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹਰਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਾਰਲਸਰੂਹ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਤੋਂ ਮਕੈਨੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਸੰਸਥਾ ਤੋਂ ਨਵਿਆਉਣਯੋਗ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[1][2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਰਾਠੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੱਥ-ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਸਮੱਗਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।[1] ThePrint ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਠੀ ਯੂਟਿਊਬ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਉਪਭੋਗਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2013 ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਅਪਲੋਡ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਪਰ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।[2]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੋਹਤਕ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1994
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਨਾਸਤਿਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ

ਖੇਡਾਂ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹਨ। ਇਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਖੇਡ ਹੈ।

ਰਾਜ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਖੋ-ਖੋ ਅਤੇ ਕਬਡਡੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਕਬੱਡੀ, ਫੀਲਡ ਹੋਕੀ, ਖੋ-ਖੋ, ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਅਤੇ ਟੇਬਲ ਟਨ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਹਿੰਦ ਕੇਸਰੀ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਕੇਸਰੀ ਵਰਗੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਸਾਲਾਨਾ ਸੀ। ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾਬਾਲਿਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਟੀ-ਡੰਡੂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੈਗ ਗੇਮਾਂ ਵਰਗੇ ਗੇਮ ਖੇਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਮੁੰਬਈ ਖੇਤਰ ਆਦਿ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਾਨਖੇੜੇ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਸਟੇਡੀਅਮ ਆਫ਼ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਗੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮੁੰਬਈ ਅਤੇ ਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਭਾਰਤੀ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਜ ਦੀ ਮੁੰਬਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਘਰੇਲੂ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਪਾਲਘਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਠਾਣੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਈਪੀਐਲ, ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਮੁੰਬਈ ਇੰਡੀਅਨਜ਼, ਇਸਦੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।

ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਓਪਨ ਏਟੀਪੀ ਟੂਰ 250 ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਹਰ ਸਾਲ ਬਾਲੇਵਾੜੀ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਪੁਣੇ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿੱਟੀ ਡੰਡੂ

***ਵਿੱਟੀ ਡੰਡੂ*** 2014 ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮਰਾਠੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਗਣੇਸ਼ ਕਦਮ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੈ ਦੇਵਗਨ ਅਤੇ ਲੀਨਾ ਦਿਓਰੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਮਰਾਠੀ ਵਿੱਚ ਅਜੈ ਦੇਵਗਨ ਐੱਫ. ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ 21 ਨਵੰਬਰ 2014 ਨੂੰ ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਲੀਪ ਪ੍ਰਭਾਵਲਕਰ, ਮ੍ਰਿਣਾਲ ਠਾਕੁਰ, ਅਸ਼ੋਕ ਸਮਰਥ, ਰਵਿੰਦਰ ਮਨਕਾਨੀ ਨੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।

## ਪਲਾਟ 
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਾਜੀ (ਦਿਲੀਪ ਪ੍ਰਭਾਵਲਕਰ) ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ, ਗੋਵਿੰਦ (ਨਿਸ਼ਾਂਤ ਭਾਵਸਰ) ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਦਾਜੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦਾਦਾ (ਰਵਿੰਦਰ ਮਨਕਾਨੀ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ (ਸ਼ੁਭੰਕਰ ਅਤਰੇ) ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਲੈਸ਼ਬੈਕ ਵਜੋਂ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ 1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿਵਸ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਛੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਪਿੰਡ ਮੋਰ-ਗਾਓਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸੰਚਾਰ ਹੌਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਪਿੰਡਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਲੱਗ ਗਿਆ।

ਇਹ ਫਿਲਮ ਪੱਛਮੀ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਦਾਕਾਰ ਅਜੇ ਦੇਵਗਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨਾ ਦਿਓਰ ਪ੍ਰਵੀਨ ਪਾਟਿਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਨਿਰਮਾਤਾ ਸਨ।

## ਕਾਸਟ 
* ਦਿਲੀਪ ਪ੍ਰਭਾਵਲਕਰ ਦਾਜੀ ਵਜੋਂ

* ਅਸ਼ੋਕ ਸਮਰਥ ਬਾਪੂ ਪਾਟਿਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ

* ਉਸਮਾਨ ਚਾਚਾ ਵਜੋਂ ਯਤਿਨ ਕਰੀਏਕਰ

* ਨਿਸ਼ਾਂਤ ਭਾਵਸਰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ

* ਮ੍ਰਿਣਾਲ ਠਾਕੁਰ ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ

* ਵਿਕਾਸ ਕਦਮ ਬਸੰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ

* ਉਤਪਲ ਸਾਵੰਤ ਰਾਜਾਰਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:2014 ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ
ਕਾਜਲ ਗੁਪਤਾ

**ਕਾਜਲ ਗੁਪਤਾ** (   **ਸੰਧਿਆ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ** ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ, 8 ਜਨਵਰੀ 1936 – 22 ਅਕਤੂਬਰ 1996) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੰਗਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ ਜੋ *ਬਸੰਤ ਬਿਲਪ* (1973), *ਸੰਸਾਰੇਰ ਇਤਿਕਥਾ* (1983) ਅਤੇ *ਅਗਨੀਸ਼ਵਰ* (1975) ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ 
ਕਾਜਲ ਗੁਪਤਾ ਦਾ ਜਨਮ 8 ਜਨਵਰੀ 1936 ਨੂੰ ਕਲਕੱਤਾ, (ਹੁਣ ਕੋਲਕਾਤਾ), ਬੰਗਾਲ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ (ਹੁਣ ਭਾਰਤ ) ਵਿੱਚ ਸੰਧਿਆ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦਿਨੇਨ ਗੁਪਤਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਸੰਤ ਬਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1996 ਨੂੰ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
* *ਨਾਤੀ ਬਿਨੋਦਿਨੀ* (1994)
* *ਅੰਤਰੰਗਾ* (1988)
* *ਹਾਇਰ ਸ਼ਿਕਲ* (1988)
* *ਅਬੀਰ* (1987)
* *ਮਹਾਮਿਲਨ* (1987)
* *ਅਭਿਮਾਨ* (1986)
* *ਅਮਰ ਕਾਂਤਕ (ਫ਼ਿਲਮ)* (1986)
* *ਰਸ਼ੀਫਲ* (1984)
* *ਅਗਮੀ ਕਲ* (1983)
* *ਇੰਦਰਾ* (1983)
* *ਅਰਪਿਤਾ* (1983)
* *ਸੰਸਾਰੇਰ ਇਤਿਕਾਥਾ* (1983)
* *ਪ੍ਰਿਯਤਾਮਾ* (1980)
* *ਬੰਧਨ* (1980)
* *ਤਿਲੋਤਮ* (1978)
* *ਚਾਰਮੂਰਤੀ* (1978)
* *ਸਨਾਈ* (1977)
* *ਦਮਪਤੀ* (1976)
* *ਹਾਰਮੋਨੀਅਮ* (1976)
* *ਰਾਗ ਅਨੁਰਾਗ* (1975)
* *ਅਗਨੀਸ਼ਵਰ* (1975)
* *ਸੰਗਿਨੀ* (1974)
* *ਮਰਜੀਨਾ ਅਬਦੁੱਲਾ* (1973)
* *ਬਸੰਤ ਬਿਲਾਪ* (1973)
* *ਅਜਕਰ ਨਾਇਕ* (1972)
* *ਜਬਾਨ* (1972)
* *ਬਨਜਯੋਤਸਨਾ* (1969)
* *ਦ ਨਿਊ ਲੀਫ* (1969)
* *ਮੁਖੁਜੇ ਪਰਿਵਾਰ* (1965)
* *ਜਤੁਗ੍ਰਹਿ* (1964)
* *ਕਾਂਚਰ ਸਵਰਗ* (1962)
* *ਅਜਾਂਤ੍ਰਿਕ* (1958)

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1996
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1936
ਹੱਥ

**ਹੱਥ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **hand**) ਸਰੀਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅਡੋਲ, ਬਹੁ- ਉਂਗਲਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਅੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਚਿੰਪਾਂਜ਼ੀ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਲੇਮਰਾਂ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਾਈਮੇਟਸ ਦੇ ਬਾਂਹ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਅੰਗ ਦੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਆਲਾ (ਜਿਸਦੇ ਹਰੇਕ "ਹੱਥ" 'ਤੇ ਦੋ ਵਿਰੋਧੀ ਅੰਗੂਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਨੁੱਖੀ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ) ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਪੰਜਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ "ਹੱਥ" ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੈਕੂਨ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਹੱਥ" ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਰੋਧੀ ਅੰਗੂਠੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।

ਕੁਝ ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨੀ "ਹੱਥ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਗਲੇ ਅੰਗ 'ਤੇ ਅੰਕਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਕਿ ਕੀ ਪੰਛੀ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਾਇਨਾਸੌਰ ਦੇ ਹੱਥ ਵਾਂਗ ਦੋ ਅੰਕਾਂ ਦਾ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। 

ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜ ਅੰਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਚਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਗੂਠਾ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਮੂਹਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜ ਉਂਗਲਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਠੇ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 27 ਹੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਵਾਲੀ ਹੱਡੀ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 14 ਉਂਗਲਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਫਾਲਾਂਜ (ਨੇੜਲੇ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਤੇ ਦੂਰੀ ਵਾਲੇ) ਹਨ। ਮੈਟਾਕਾਰਪਲ ਹੱਡੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅਤੇ ਗੁੱਟ ਦੀਆਂ ਕਾਰਪਲ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮੈਟਾਕਾਰਪਲ  ਅਤੇ ਅੱਠ ਕਾਰਪਲ ਹੱਡੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਸਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਘਣੇ ਖੇਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਪਰਸ਼ ਫੀਡਬੈਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਸਰੋਤ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਥਿਤੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਛੋਹਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਜੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਅੰਗਾਂ (ਅੱਖਾਂ, ਪੈਰਾਂ, ਲੱਤਾਂ) ਵਾਂਗ, ਹਰੇਕ ਹੱਥ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਗੋਲਾਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹੱਥ-ਕੰਮ - ਪੈਨਸਿਲ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਵਰਗੀਆਂ ਇਕੱਲੇ-ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਤਰਜੀਹੀ ਹੱਥ ਦੀ ਚੋਣ - ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਕੇਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਜ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਦਸ ਅੰਕ ਅਤੇ ਚਾਰ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਫਾਲਾਂਜ (ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਛੂਹਣ ਯੋਗ) ਨੇ ਸੰਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਗਣਨਾ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

## ਵਾਧੂ ਚਿੱਤਰ 

File:Blausen_0440_HandBones.png|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Blausen_0440_HandBones.png|ਹੱਥ ਅਤੇ ਗੁੱਟ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਚਿੱਤਰ
File:Gray219.png|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Gray219.png|ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ। ਵੋਲਰ ਸਤ੍ਹਾ।
File:Gray220.png|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Gray220.png|ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ। ਡੋਰਸਲ ਸਤ੍ਹਾ।
File:HandAnthropometry.JPG|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:HandAnthropometry.JPG|ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਸਥਿਰ ਬਾਲਗ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ
File:814_Radiograph_of_Hand.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:814_Radiograph_of_Hand.jpg|ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਐਕਸ-ਰੇ
File:Hand_Bone_Anatomy_by_Jason_Christian.webm|ਹੱਥ ਦੀ ਹੱਡੀ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ
ਤਸਵੀਰ:Hand_parts_-_en.svg|thumb| ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਅੰਗ
ਤਸਵੀਰ:Scheme_human_hand_bones-en.svg|thumb| ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ
ਤਸਵੀਰ:Hand-bone_animation.gif|alt=An animated gif of a hand's bones splaying|thumb| ਹੱਥ-ਹੱਡੀ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ (ਮੈਟਾਕਾਰਪਲ ਹਿਲਜੁਲ ਨੂੰ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ)
ਤਸਵੀਰ:3D_Medical_Animation_Human_Wrist.jpg|thumb| ਕਾਰਪਲ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਤਸਵੀਰ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਨੁੱਖੀ ਅੰਗ ਵਿਗਿਆਨ
ਨਗਰ ਨਿਗਮ, ਪਟਿਆਲਾ

'*ਪਟਿਆਲਾ *ਨਗਰ ਨਿਗਮ''''' ਇੱਕ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਰਾਜ ਦੇ ਪਟਿਆਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 60 ਵਾਰਡ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਰਡਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ 60 ਮਿਉਂਸਪਲ ਕਾਰਪੋਰੇਟਰ (ਐਮਸੀ) ਆਮ ਸ਼ਹਿਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੋਟਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਚੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਗਮ ਦੇ ਕੁੱਲ ਮੈਂਬਰ 63 ਹਨ। 60 ਐਮਸੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮੈਂਬਰ ਅਹੁਦੇ ਕਾਰਨ (ਐਕਸ-ਆਫੀਸ਼ੀਓ) ਮੈਂਬਰ  ਹਨ ਜੋ  ਪਟਿਆਲਾ, ਪਟਿਆਲਾ ਦਿਹਾਤੀ ਅਤੇ ਸਨੌਰ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕ ਹਨ। ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 24 ਸਤੰਬਰ 1997 ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਨਿਗਮ ਚੋਣਾਂ ਜੂਨ 2002 ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।

ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਦੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਮੇਅਰ

# ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਾ
# ਅਜੀਤਪਾਲ ਸਿੰਘ ਕੋਹਲੀ
# ਜਸਪਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ
# ਜਗਦੀਸ਼ ਰਾਏ ਚੌਧਰੀ 
# ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਜਾਜ
# ਸੰਜੀਵ ਸ਼ਰਮਾ ਬਿੱਟੂ
# ਕੁੰਦਨ ਗੋਗੀਆ
#