ਅਨੰਤ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ

**ਅਨੰਤ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ** ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਹਿੰਦੂਆਂ ਅਤੇ ਜੈਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਅਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਨੰਤ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਦਸ ਦਿਨਾਂ-ਲੰਬੇ ਗਣੇਸ਼ ਉਤਸਵ ਜਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਚੌਦਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਅਨੰਤ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ 'ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਕੇ (ਵਿਸਰਜਨ) ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਚੰਦਰ ਪੰਦਰਵਾੜੇ ਦਾ 14ਵਾਂ ਦਿਨ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਨੰਤ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਗਣੇਸ਼ ਚਤੁਰਥੀ ਤੋਂ 10 ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

## ਜੈਨ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ 
ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਜੈਨ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਿਨ ਹੈ। ਸਵੇਤਾਂਬਰ ਜੈਨ ਭਾਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ 10 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵ ਪਰਯੂਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ- ਦਿਗੰਬਰ ਜੈਨ ਦਸਲਕਸ਼ਨ ਪਰਵ ਦੇ ਦਸ ਦਿਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਚੌਦਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦਸਲਕਸ਼ਨ ਪਰਵ ਦਾ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਹੈ। ਕਸ਼ਮਾਵਾਨੀ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਜੈਨੀਆਂ ਨੇ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਲਈ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਹੈ, ਅਨੰਤ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਦਿਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਵਾਸੁਪੂਜਿਆ, ਮੌਜੂਦਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਚੱਕਰ ਦੇ 12ਵੇਂ ਤੀਰਥੰਕਰ, ਨੇ ਨਿਰਵਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

## ਹਿੰਦੂ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤ 
ਨੇਪਾਲ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ *ਕਸ਼ੀਰ ਸਾਗਰ* (ਦੁੱਧ ਦਾ ਸਾਗਰ) ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ *ਅਨੰਤ ਰੂਪਾ* ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕੁਮਕੁਮ ਜਾਂ ਸਿੰਦੂਰ (ਸਿਂਦੂਰ ਪਾਊਡਰ) ਦੇ 14 *ਤਿਲਕ* (ਛੋਟੀਆਂ ਲੰਬਕਾਰੀ ਪੱਟੀਆਂ) ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਤਖ਼ਤੇ ਉੱਤੇ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੌਦਾਂ *ਪੂਰੀਆਂ* (ਤਲੀ ਕਣਕ ਦੀ ਰੋਟੀ) ਅਤੇ 14 *ਪੂਆ* (ਡੂੰਘੀ ਤਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਠੀ ਕਣਕ ਦੀ ਰੋਟੀ) ਨੂੰ ਸਿੰਦੂਰ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੱਕੜ ਦੇ ਤਖ਼ਤੇ 'ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਾਗਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ *ਪੰਚਾਮ੍ਰਿਤ* ( ਦੁੱਧ, ਦਹੀ, ਗੁੜ ਜਾਂ ਸ਼ੱਕਰ, ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਘਿਓ ਦਾ ਬਣਿਆ) ਵਾਲਾ ਕਟੋਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 14 ਗੰਢਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਧਾਗਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਇੱਕ ਖੀਰੇ ਉੱਤੇ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਚਾਮ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵਾਰ ਘੁੰਮਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅਨੰਤ ਧਾਗਾ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੂਹਣੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਅਨੰਤ ਧਾਗਾ 14 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 
; *ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਅਤੇ ਕੌਂਦਿਨਿਆ*

ਸੁਮੰਤ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀਕਸ਼ਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨਾਂ ਦੀ ਬੇਟੀ ਸੀ। ਦੀਕਸ਼ਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਮੰਤ ਨੇ ਕਾਰਕਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਿੱਤੀ।

ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨੇ ਕੌਂਦਿਨਿਆ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੌਤੇਲੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਘਰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਨਦੀ ਦੇ ਕੋਲ ਰੁਕ ਗਏ। ਕੌਂਦੀਨਿਆ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਈ। ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ "ਅਨੰਤ ਪ੍ਰਭੂ" ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। "ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਪੂਜਾ ਹੈ?" ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।

; *ਅਨੰਤ ਦੀ ਸੁੱਖਣਾ*

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਅਨੰਤ ਦੀ ਸੁੱਖਣਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਕੁਝ ਤਲੇ ਹੋਏ "ਘੜਗਾ" (ਆਟੇ ਦਾ ਬਣਿਆ) ਅਤੇ "ਅਨਾਰੇਸ" (ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੋਜਨ) ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਧਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। "ਦਰਭ" (ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ) ਦਾ ਬਣਿਆ ਕੋਬਰਾ ਬਾਂਸ ਦੀ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੱਪ ("ਸ਼ੇਸ਼") ਦੀ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਤੇਲ ਦੇ ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਧੂਪ ਸਟਿਕਸ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਪ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਰੇਸ਼ਮੀ ਤਾਰ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁੱਟ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਤਰ ਨੂੰ "ਅਨੰਤ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 14 ਗੰਢਾਂ ਹਨ ਅਤੇ "ਕੁਮਕੁਮ" ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ "ਅਨੰਤ" ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸੁੱਖਣਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ 14 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨੇ ਅਨੰਤ ਵਚਨ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਹ ਅਤੇ ਕਾਉਂਡਿਨਿਆ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਕੌਂਦੀਨਿਆ ਨੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਅਨੰਤ ਦੀ ਤਾਰ ਦੇਖੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅਨੰਤ ਸੁੱਖਣਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਅਨੰਤ ਦੀ ਕਿਸੇ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਬੁੱਧੀ ਕਾਰਨ ਅਮੀਰ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਰਮਾ-ਗਰਮ ਬਹਿਸ ਹੋਈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੌਂਦਿਨਿਆ ਨੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚੋਂ ਅਨੰਤ ਦੀ ਤਾਰ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਅਤਿ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਕਾਉਂਡਿਨਿਆ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ "ਅਨੰਤ" ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰੇਗਾ।

; *ਅਨੰਤ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿਚ*

ਕੌਂਦੀਨਿਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅੰਬਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਦੇਖਿਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੂਰੇ ਦਰੱਖਤ 'ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਨਾਂਹ-ਪੱਖੀ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕੌਂਦੀਨਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇਖੀ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਬਲਦ ਘਾਹ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਖਲੋਤਾ, ਬਿਨਾਂ ਖਾਧਾ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਸਨ। ਅੱਗੇ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਗਧਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਦੇਖਿਆ। ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕੌਂਦੀਨਿਆ ਨੇ ਅਨੰਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਹਤਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦੇਣ ਲਈ ਰੱਸੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ।

ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਬੁੱਢਾ, ਪੂਜਨੀਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਕਾਉਂਡਿਨਿਆ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਰੱਸੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹਨੇਰਾ ਸੀ। ਪਰ ਫਿਰ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਇਕੱਠ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬੁੱਢਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਿੱਧਾ ਸਿੰਘਾਸਣ ਵੱਲ ਗਿਆ।

ਕੌਂਦਿਨਿਆ ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਕੇਵਲ ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਕਾਉਂਡਿਨਿਆ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਨੰਤ ਖੁਦ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਅਨੰਤ ਸੀ, ਸਦੀਵੀ। ਉਸਨੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਦੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਸਤਰ ਵਿੱਚ ਅਨਾਦਿ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਗੁਨਾਹ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ। ਅਨੰਤ ਨੇ ਕਾਉਂਡਿਨਿਆ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ 14 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੁੱਖਣਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਦੌਲਤ, ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਅਨੰਤ ਨੇ ਖੋਜ ਦੌਰਾਨ ਕਾਉਂਡਿਨਿਆ ਨੇ ਜੋ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਉਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਦੱਸਿਆ। ਅਨੰਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅੰਬ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਗਾਂ ਧਰਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੀਜ ਖਾ ਲਏ ਸਨ। ਬਲਦ ਹੀ ਧਰਮ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਹਰੇ ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਝੀਲਾਂ ਭੈਣਾਂ ਸਨ ਜੋ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਦਾਨ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਹੀ ਖਰਚ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਗਧਾ ਬੇਰਹਿਮੀ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਸੀ. ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਹਾਥੀ ਕੌਂਦੀਨਿਆ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਸੀ।

## ਗੈਲਰੀ 

ਤਸਵੀਰ:Anant Chaturdashi.jpg|ਅਰਬ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਗਿਰਗਾਂਵ ਚੌਪਾਟੀ, ਮੁੰਬਈ, ਭਾਰਤ ਵਿਖੇ ਲਾਲਬਾਗਚਾ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਰੂਪ।
ਤਸਵੀਰ:Vinayagar chathurthi.jpeg|ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦਾ ਵਿਸਰਜਨ।
ਤਸਵੀਰ:Ganesh Visarjan at Futala by Chetan Gole.jpg|ਅਨੰਤ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ 'ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦਾ ਵਿਸਰਜਨ (ਵਿਸਰਜਨ) ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ