ਬਾਇਲਰ ਰੂਮ ਗਰਲਜ਼

"**ਬਾਇਲਰ ਰੂਮ ਗਰਲਜ਼**" ਛੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦਾ ਉਪਨਾਮ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੈਨੇਡੀ ਦੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ. ਸੀ. ਚੋਣ ਦਫਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਿਡ਼ਕੀ ਰਹਿਤ ਕਾਰਜ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਾਬਰਟ ਕੈਨੇਡੀ ਦੀ 1968 ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੁਹਿੰਮ ਲਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਨੀਤਕ ਰਣਨੀਤੀਕਾਰ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1969 ਵਿੱਚ ਬਦਨਾਮ ਚੱਪਾਕ੍ਵਿਡਿਕ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਚੱਪਾਕ੍ਵਿਡਿਕ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਮੈਰੀ ਜੋ ਕੋਪਚੇਨ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟੈਡ ਕੈਨੇਡੀ ਡਰਾਈਵਰ ਸੀ।

## ਬਾਇਲਰ ਰੂਮ ਬਣਾਉਣਾ 
ਹਰੇਕ "ਲੜਕੀ" ਨੂੰ ਇੱਕ ਖੇਤਰੀ ਡੈਸਕ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਮੁਹਿੰਮ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਰਾਜ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੰਚਾਰ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਫੈਸਲਾ ਕਿਤਾਬ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੁਹਿੰਮ ਪ੍ਰਬੰਧਕ, ਸਟੀਫਨ ਸਮਿਥ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਰੇਕ ਫੈਸਲਾ ਕਿਤਾਬ ਬਾਇਲਰ ਰੂਮ ਟੀਮ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਡੈਮੋਕ੍ਰੇਟਿਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਦਾਅਵੇਦਾਰਾਂ ਯੂਜੀਨ ਮੈਕਕਾਰਥੀ ਅਤੇ ਹਿਊਬਰਟ ਹੰਫਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੈਨੇਡੀ ਦੇ ਡੈਲੀਗੇਟ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖਿਆ।

1968 ਦੇ ਡੈਮੋਕ੍ਰੇਟਿਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਾਇਲਰ ਰੂਮ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਫਲੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹੀ ਡੈਲੀਗੇਟ ਅਧਿਕਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਾਜ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਸਨ। 5 ਜੂਨ, 1968 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਸੈਨੇਟਰ ਰੌਬਰਟ ਐਫ. ਕੈਨੇਡੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟੀਮ ਮੁਹਿੰਮ ਤਾਲਮੇਲ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੈਪੀਟਲ ਹਿੱਲ ਜਾਂ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਹੋਰ ਦਫਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਖਿੰਡ ਗਏ। ਬਾਇਲਰ ਰੂਮ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਡਰਾਉਣੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ" [1] ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ "ਇਕਸਾਰ ਚਮਕਦਾਰ, ਕੁਸ਼ਲ, ਰਾਜਨੀਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਆਕਰਸ਼ਤ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।[2]

ਬਾਇਲਰ ਰੂਮ ਦੀਆਂ "ਕੁੜੀਆਂ"

ਕੈਲਡਵੈਲ ਕਾਲਜ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਦੀ 1962 ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਰੀ ਜੋ ਅਲਾਬਾਮਾ ਚਲੀ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮੋਂਟਗੋਮਰੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਹ 1963 ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਸੈਨੇਟਰ ਜਾਰਜ ਏ. ਸਮੈਦਰਸ ਦੇ ਸਟਾਫ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰੌਬਰਟ ਕੈਨੇਡੀ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋਸਫ਼ ਡੋਲਨ ਲਈ ਭਾਸ਼ਣ ਲੇਖਕ ਬਣ ਗਈ। ਰੌਬਰਟ ਕੈਨੇਡੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੈਟ ਰੀਸ ਐਸੋਸੀਏਟਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਸੈਨੇਟਰ ਐਡਵਰਡ ਕੈਨੇਡੀ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ। ਚੱਪਾਕਿਡਿਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਘਟਨਾ ਦੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਬੈੱਡਫੋਰਡ ਸਟੈਂਡਰਡ-ਟਾਈਮਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਮੈਰੀ ਨੂੰ "ਕੋਪਾਚਨੀ", ਅਤੇ ਐਫਬੀਆਈ ਦੁਆਰਾ "ਪਾਲਪੋਰਕੀ", ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਾਇਰ ਸੇਵਾ ਦੁਆਰਾ "ਟੇਡ ਸੇਫ; ਬਲੌਂਡ ਡਾਇਜ਼" ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।[1]

ਮੈਰੀ ਐਲਨ ਲਿਓਨਸ ਵੈਸਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਰੇਜਿਸ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਭੈਣ, ਨੈਨਸ ਲਿਓਨਸ, ਰੌਬਰਟ ਕੈਨੇਡੀ ਦੇ ਮੁਹਿੰਮ ਸਟਾਫ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਸਟੇਟ ਸੈਨੇਟਰ ਬੇਰਿਲ ਕੋਹੇਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1]

ਜਨਵਰੀ 1967 ਵਿੱਚ, ਨੈਨਸ ਨੇ "ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ" ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਰਾਬਰਟ ਕੈਨੇਡੀ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਲਈ ਹਲਕੇ, ਸੰਘੀ ਏਜੰਸੀਆਂ, ਆਦਿ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸੀਸ਼ੋਰ ਜਾਂ ਲੈਕਸਿੰਗਟਨ ਕੌਨਕੋਰਡ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਲਈ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਨਿਕਸਨ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਸੈਨੇਟਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਸੈਨੇਟਰ ਐਡਵਰਡ ਕੈਨੇਡੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਫੋਨ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਸ਼ਰਤ ਹੇਠ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਦੇ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਧਾਨਕ ਸਹਾਇਕ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਵਿਧਾਨਕ ਸਹਾਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਲਿਖਦੇ ਸਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੁਣਵਾਈਆਂ ਵੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਵਿਧਾਨਕ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਨੈਨਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਲਿਖਣਾ, ਇਸਨੂੰ ਟਾਈਪ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮਾਈਮਿਓਗ੍ਰਾਫ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਆਰਥਿਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਬਿੱਲ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਵਾਜਾਈ ਟਰੱਸਟ ਫੰਡ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ