open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਚੌਂਕੇ ਚੜ੍ਹਨਾ

ਚੌਂਕਾ ਉਸ ਲਿੱਪੀ ਪੋਚੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਛੱਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਿੱਥੇ ਰੋਟੀ ਪਕਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੌਂਕੇ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਚੌਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਥੱਲੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਦੁਆਲੇ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕੰਧ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਬੱਸ, ਇਹ ਹੀ ਚੌਂਕਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਹੁਤੇ ਚੌਂਕੇ ਛੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਘਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੌਂਕੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਉਸ ਰਸਮ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਜਣੇਪੇ ਤੋਂ ਤੇਰਾਂ ਦਿਨ ਪਿੱਛੋਂ ਜੱਚਾ ਨੂੰ ਨੁਹਾ ਕੇ, ਕੇਸ਼ੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ ਚੌਂਕੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਆਉਣ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਣੇਪੇ ਸਮੇਂ-ਜੱਚਾ ਸੂਤਕ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਣੇਪੇ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸੂਤਕ ਵਾਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਣੇਪੇ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਚੌਂਕੇ ਵਿਚ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਮਨਾਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਜਣੇਪੇ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਚੌਂਕੇ ਪੈਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਚੌਂਕਾ ਭਿੱਟਿਆ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਭਰਿਸਟ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਚੌਂਕੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਰਸਮ ਸਮੇਂ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਖਿਚੜੀ ਰਿੰਨ ਕੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। 

ਹੁਣ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹੁਣ ਚੌਂਕੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਰਸਮ ਲਗਪਗ ਖ਼ਤਮ ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਮ ਰਿਵਾਜ
ਪੂਰਵਾ ਰਾਣਾ

**ਪੂਰਵਾ ਰਾਣਾ** (ਜਨਮ 12 ਫਰਵਰੀ 1991) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਧਾਰਕ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ 2012 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਪ ਜੇਤੂ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਭਾਰਤ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਮਹਾਂਦੀਪ 2012 ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਿਸ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਮਹਾਂਦੀਪ 2013 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 14 ਸਤੰਬਰ 2013 ਨੂੰ ਮਿਸ ਯੂਨਾਈਟੇਡ ਮਹਾਂਦੀਪ 2013 ਦੀ ਉਪ ਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ।  ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਸ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ 2012 ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਉਪ ਜੇਤੂ ਸੀ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਾਣਾ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤਕਨੀਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਿਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਸੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਰਾਣਾ ਨੇ 30 ਮਾਰਚ 2012 ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ 20 ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਵਜੋਂ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ *ਮਿਸ ਡਰੀਮ ਗਰਲ 2012* ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਮਿਸ ਹਿਮਾਚਲ ਦਾ ਤਾਜ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।

19 ਦਸੰਬਰ 2012 ਨੂੰ ਰਾਣਾ ਨੇ ਬੈਂਕਾਕ, ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਮਿਸ ਟੂਰਿਜ਼ਮ 2012 ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਰਨਰ-ਅੱਪ ਵਜੋਂ ਰਹੀ।

14 ਸਤੰਬਰ 2013 ਨੂੰ ਰਾਣਾ ਨੂੰ ਗੁਆਆਕੀਲ, ਇਕੁਆਡੋਰ ਵਿੱਚ ਉਪ ਰਾਣੀ ਸੰਯੁਕਤ ਮਹਾਂਦੀਪ 2013 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਮਿਸ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਵੈੱਬਸਾਈਟ
* ਮਿਸ ਫੈਮਿਨਾ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਵੈੱਬਸਾਈਟ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1991
ਸ਼ੇਰ ਗਡ਼੍ਹੀ ਮਹਿਲ

thumb|350x350px|ਸ਼ੇਰ ਗਡ਼੍ਹੀ ਮਹਿਲ
thumb|350x350px|ਆਪਣੇ ਸੁਨਹਿਰੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਗਡ਼੍ਹੀ ਮਹਿਲ
thumb|350x350px|1906 ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਗਡ਼੍ਹੀ ਮਹਿਲ
thumb|350x350px|ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੇਰ ਗਡ਼੍ਹੀ ਮਹਿਲ
**ਸ਼ੇਰ ਗਡ਼੍ਹੀ ਮਹਿਲ** ਸ੍ਰੀਨਗਰ, ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਮਹਿਲ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਪਲੈਕਸ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਜੇਹਲਮ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਅਫ਼ਗਾਨ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਅਤੇ ਡੋਗਰਾ ਮਹਾਰਾਜਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਸੀ। ਸ਼ੇਰ ਗਡ਼੍ਹੀ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਚੀਤੇ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ'।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਇੱਕ ਕਿਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਮਹਿਲ ਦੀ ਉਸਾਰੀ 1772 ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨ ਗਵਰਨਰ ਅਮੀਰ ਖ਼ਾਨ ਜਵਾਨਸ਼ੇਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਥਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜਪਾਲ ਨੇ ਉਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜਿੱਥੇ ਲੋਹਾਰਾ ਰਾਜਾ ਅਨੰਤ ਨੇ 1062-63 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਹੀ ਮਹਿਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਪੱਥਰ "ਪੱਥਰ ਮਸਜਿਦ" ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ। ਅਮੀਰ ਖ਼ਾਨ ਜਵਾਨਸ਼ੇਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਅਫਗਾਨ ਅਤੇ ਡੋਗਰਾ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਸਮੇਤ, ਮਹਿਲ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸ਼ਕਤੀ ਕੇਂਦਰ ਰਿਹਾ।

19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਿਲ ਦਾ ਕਈ ਵਾਰ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹਿਲ ਦੇ ਜੇਹਲਮ ਨਦੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ 1900 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਕੋਰਿਨਥੀਅਨ ਕਾਲਮਾਂ ਨਾਲ ਨਿਓਕਲਾਸੀਕਲ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਕੰਪਲੈਕਸ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਉਦਾਹਰਣ ਸੀ। ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੌਭੁਜੀ ਹਨ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਲੱਕਡ਼ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਛੱਤਾਂ ਅਤੇ ਛੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਨ।

ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਿਲ ਨੇ "ਪੁਰਾਣਾ ਸਕੱਤਰੇਤ" ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਵਿਭਾਗ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ੇਖ ਅਬਦੁੱਲਾ ਨੇ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਡੋਗਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ, ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਲ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। 2015 ਵਿੱਚ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਮੁਫ਼ਤੀ ਮੁਹੰਮਦ ਸਈਦ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਵਿਰਾਸਤੀ ਸਮਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਪਲੈਕਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ (ਰਿਆਸਤ)
ਸੋਨਮਾਰਗ

**ਸੋਨਮਾਰਗ** ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵਿੱਚ 'ਘਾਹ ਦਾ ਮੈਦਾਨ' ਭਾਰਤ ਦੇ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਗੰਦਰਬਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਪਹਾਡ਼ੀ ਇਲਾਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੰਦਰਬਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 62 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ੍ਰੀਨਗਰ ਤੋਂ 80 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (50 ਮੀਲ) ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
thumb|ਸੋਨਮਾਰਗ ਘਾਟੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਸੋਨਮਾਰਗ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮਹੱਤਤਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੇਸ਼ਮ ਮਾਰਗ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਵਜੋਂ ਸੀ, ਜੋ ਕਸ਼ਮੀਰ ਨੂੰ ਤਿੱਬਤ ਨਾਲ ਜੋਡ਼ਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਇਹ ਪਹਾਡ਼ੀ ਇਲਾਕਾ ਮਛੇਰਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਯਾਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਸਥਾਨ ਹੈ ਅਤੇ 1999 ਵਿੱਚ ਗੁਆਂਢੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨਾਲ ਕਾਰਗਿਲ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਲਈ ਰਣਨੀਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਭੂਗੋਲ 
ਇਹ ਪਹਾਡ਼ੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ 2,730 ਮੀਟਰ (8,960 ਫੁੱਟ) ਦੀ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਣ ਵਾਲੇ ਅਲਪਾਈਨ ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੋਨਮਾਰਗ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।

### ਜਲਵਾਯੂ 
ਇਸ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਅਤੇ ਪਹਾਡ਼ੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਸੋਨਮਾਰਗ ਖੇਤਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਰਲੱਭ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਜਲਵਾਯੂ (ਕੋਪੇਨ ਡੀ. ਐੱਫ. ਬੀ.) ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਰਖਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੋਨਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਤਾਪਮਾਨ 6°C (43°F) ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਲਾਨਾ ਲਗਭਗ  ਮਿਲੀਮੀਟਰ (36.7 ਇੰਚ) ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਭਾਰੀ ਬਰਫਬਾਰੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ) ।

## ਜਨਸੰਖਿਆ 
ਸੋਨਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਥਾਈ ਬਸਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਬਰਫਬਾਰੀ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਕਾਰਨ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੀ 2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨਮਾਰਗ ਦੀ ਮੌਸਮੀ ਆਬਾਦੀ 392 (51% ਮਰਦ, 49% ਔਰਤਾਂ) ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸਨ।

## ਸੈਰ ਸਪਾਟਾ 
ਸੋਨਮੁਰਗ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਲਾਹੋਈ ਪੀਕ ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਮਾਰਗ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਨਸਰ ਝੀਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਸਰ ਝੀਲ, ਗੰਗਾਬਲ ਝੀਲ ਅਤੇ ਗਦਸਰ ਝੀਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਭੂਰੇ ਟ੍ਰਾਊਟ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸਿੰਧ ਨਦੀ ਇੱਥੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਊਟ ਅਤੇ ਮਹਸੀਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਥਾਜੀਵਾਸ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਤੱਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਟੋਟੀਆਂ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੇਡ਼ੇ ਦੇ ਅਮਰਨਾਥ ਮੰਦਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸੋਨਮਾਰਗ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਬਾਲਟਾਲ, ਸੋਨਮੁਰਗ ਤੋਂ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਘਾਟੀ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ੋਜੀ ਲਾ ਦੱਰੇ ਦੇ ਤਲ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਟ੍ਰੇਕਰ ਜ਼ੋਜੀ ਲਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਲੇਹ ਸ਼ਹਿਰ-ਜਿਸ ਨੂੰ "ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਛੱਤ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ-ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਵਿਭਾਗ ਸਾਲ ਭਰ ਸੋਨਮੁਰਗ ਵਿਖੇ ਰਿਵਰ ਰਾਫਟਿੰਗ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ।

## ਤਸਵੀਰਾਂ 

ਤਸਵੀਰ:Sirbal Sonamarg.jpg|alt=Sirbal Sonamarg
ਤਸਵੀਰ:Sonamarg 7.jpg|alt=A view of the Himalayas from Sonmarg valley
ਤਸਵੀਰ:Sonmarg Valley.JPG|alt=A view of the mountains from Sonmarg valley

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਡਲ ਝੀਲ
* ਪਹਲਗਾਮ
* ਗੰਗਾਬਲ
* ਵੈਰੀਨਾਗ
* ਕੌਸਰ ਨਾਗ
* ਸ਼ੇਖ ਉਲ-ਆਲਮ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਵਾਈ ਅੱਡਾ
* ਅਮਰਨਾਥ ਗੁਫਾ
* ਕਸ਼ਮੀਰ ਰੇਲਵੇ
* ਖੀਰ ਭਵਾਨੀ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਸਟੇਸ਼ਨ
ਯੇ ਦਿਲ ਮਾਂਗੇ ਮੋਰ!

**ਯੇ ਦਿਲ ਮਾਂਗੇ ਮੋਰ!** 1998 ਵਿੱਚ ਅਨੁਜਾ ਚੌਹਾਨ ਦੁਆਰਾ ਜੇ. ਡਬਲਯੂ. ਟੀ. ਵਿਖੇ ਪੈਪਸੀ ਲਈ ਘੜਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਪਨ ਨਾਅਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ *ਇਹ ਦਿਲ ਹੋਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ*, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਗਿਆਪਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਾਅਰੇ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਡੈਰੀਵੇਟਿਵਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਈ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜੈਨੇਟ ਜੈਕਸਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗੀਤ, ਅਸਕ ਫਾਰ ਮੋਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਪੈਪਸੀ ਵਪਾਰਕ ਨਵੰਬਰ 2007 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਨਵਰੀ 2008 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਇਸ ਨਾਅਰੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1998 ਵਿੱਚ ਪੈਪਸੀ ਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਨਾਅਰੇ ਵਜੋਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੇ. ਡਬਲਯੂ. ਟੀ. ਵਿਖੇ ਅਨੁਜਾ ਚੌਹਾਨ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਜੇ. ਡਬਲਿਯੂ. ਟੀ., ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਰੀਏਟਿਵ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬਣੀ ਅਤੇ ਦਿ ਜ਼ੋਇਆ ਫੈਕਟਰ (2008) ਵਰਗੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਕੈਪਟਨ ਬੱਤਰਾ ਜੁਲਾਈ 1999 ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਫੌਜੀ ਸਨਮਾਨ ਪਰਮਵੀਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਨਾਅਰਾ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸਾਲ 2004 ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹਿਦ ਕਪੂਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮ, *ਦਿਲ ਮਾਂਗੇ ਮੋਰ*  ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਰਲੇਖ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਪੈਪਸੀ ਦਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ 
ਇਹ ਨਾਅਰਾ ਪੈਪਸੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿਗਿਆਪਨ ਲਡ਼ੀ ਲਈ ਇੱਕ ਟੈਗਲਾਈਨ ਵਜੋਂ ਘੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦਸੰਬਰ 1998 ਵਿੱਚ ਚੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪੈਪਸੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬ੍ਰਾਂਡ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਪੈਪਸੀ ਦੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ 1996 ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੌਰਾਨ ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਘਾਤ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦੇ ਯਤਨ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਚਿਨ ਤੇਂਦੁਲਕਰ, ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖਾਨ, ਅਮਿਤਾਭ ਬੱਚਨ ਅਤੇ ਪਵਨ ਕਲਿਆਣ ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖੇਡ ਹਸਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਸਟਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵੀ ਵਿਗਿਆਪਨ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਕੱਕੜ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਇੱਕ ਦੌੜਨ ਵਾਲੀ ਸਫਲਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਪਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪੈਪਸੀ ਨੇ ਨਾਅਰਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ ਨੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ।[3]

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਵਿਕਰਮ ਬੱਤਰਾ
* ਕਾਰਗਿਲ ਜੰਗ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਯੇ ਦਿਲ ਮਾਂਗੇ ਮੋਰ!, ਪੈਪਸੀ ਟੀਵੀ ਦਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਚਿਨ ਤੇਂਦੁਲਕਰ ਹਨ
ਪਾਦਰੀ ਅਤੇ ਬਘਿਆਡ਼

**ਪਾਦਰੀ ਅਤੇ ਬਘਿਆਡ਼** ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਮੱਧਯੁਗੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਾਦਰੀ ਇੱਕ ਬਘਿਆਡ਼ ਨੂੰ ਪਡ਼੍ਹਨਾ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 
ਅਹੀਕਾਰ ਦੀ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਹਾਣੀ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੀਰੀਆਈ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਰਬੀ, ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਅਤੇ ਸਲਾਵੋਨੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਹੀਕਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਨਦਾਨ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਮੌਕਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਅਹੀਕਾਰ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲਡ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੋ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਉਹ ਮਾਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ 'ਉਹ ਬਘਿਆਡ਼ ਨੂੰ ਲਿਖਾਰੀ ਦੇ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਆਏ: ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ "ਅਲੇਫ, ਬੈਥ" ਬਘਿਆਡ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ "ਬੱਚਾ, ਲੇਲੇ"। ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮਾਸਟਰ ਬਘਿਆਡ਼ ਨੂੰ ਸਾਮੀ ਵਰਣਮਾਲਾ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਲੇਫ ਅਤੇ ਬੈਥ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਅੱਖਰ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।thumb|340x340px|ਬਘਿਆਡ਼ ਬ੍ਰੀਸਗਾਓ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੀਬਰਗ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਏ. ਬੀ. ਸੀ. ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਜੇ ਈਸਪ ਦੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਯੂਨਾਨੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਚਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਮੀਡੀਏਵਲ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਾਹਿਤਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਕਿ ਚਰਚ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਵੀ। 1096 ਦੇ ਇੱਕ ਪੋਪ ਬਲਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੰਗਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈਃ "ਇੱਕ ਬਘਿਆਡ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦੀਆਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਾਲਕ ਨੇ 'ਏ' ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਬਘਿਆਡ਼ ਨੇ 'ਲੇਲੇ' (*ਐਗਨੈਲਮ*) ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਤੀ ਜਨੂੰਨ ਉਸ ਦੀ ਏ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਐਂਗਲੋ ਲਾਤੀਨੀ ਰੋਮੂਲਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਡੀ ਪ੍ਰੈਸਬੈਟੀਰੀਓ ਐਟ ਵੁਲਪੋ (ਪਾਦਰੀ ਅਤੇ ਬਘਿਆਡ਼ ਐਂਗਲੋ ਫ੍ਰੈਂਚ ਮੈਰੀ ਡੀ ਫਰਾਂਸ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਨੈਤਿਕ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਿ 'ਮੂੰਹ ਧੋਖਾ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਦਿਲ ਹੈ' ਅਤੇ ਓਡੋ ਆਫ ਚੈਰੀਟਨ ਦੀਆਂ ਲਾਤੀਨੀ ਕਹਾਣੀਆਂ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਗੈਂਟ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਮਹਾਂਕਾਵਿ, *ਯਸੇਨਗ੍ਰੀਮਸ* (ੁਮ੆ਨ੍ਨ ਆਈਡੀ 1) ਦੇ ਨਿਵਾਰਡਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਪੀਸੋਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੈਕਬ ਗ੍ਰਿਮ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਮੱਧਕਾਲੀ ਜਰਮਨ ਕਥਾ, "ਡੇਰ ਵੁਲਫ ਇਨ ਡੇਰ ਸ਼ੂਲ"।

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਚਰਚ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਵੀ ਓਨੀ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਬੁੱਤਕਾਰੀ ਚਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਲਕ੍ਰਮਿਕ ਸੂਚੀ 12 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇਟਲੀ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਫਰਾਂਸ, ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਤੱਕ ਇੱਕ ਭੂਗੋਲਿਕ ਲਹਿਰ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨੌਰ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਸੁਹਾਨਾ ਖ਼ਾਨ

**ਸੁਹਾਨਾ ਖ਼ਾਨ** (ਜਨਮ 22 ਮਈ 2000) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਗੌਰੀ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਉਹ ਫ਼ਿਲਮ ਦ ਆਰਚੀਜ਼ (2023) ਵਿੱਚ ਵੇਰੋਨਿਕਾ ਲੌਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ 
ਸੁਹਾਨਾ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਮਈ 2000 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰ ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਗੌਰੀ ਖ਼ਾਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਇਸਲਾਮ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਧੀਰੂਭਾਈ ਅੰਬਾਨੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਰਡਿੰਗਲੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਟਿਸਚ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਟਾਰਡਮ ਕਾਰਨ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੀ ਸੀ"। 2018 ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਨ ਨੂੰ *ਵੋਗ ਇੰਡੀਆ* ਦੇ ਕਵਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਘੂ ਫ਼ਿਲਮ 'ਦ ਗ੍ਰੇ ਪਾਰਟ ਆਫ ਬਲੂ' ਨਾਲ ਕੀਤੀ।

2023 ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਾਸਮੈਟਿਕਸ ਕੰਪਨੀ ਮੇਬੈਲੀਨ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਰਿਲਾਇੰਸ ਰਿਟੇਲ ਦੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਟੀਰਾ ਲਈ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਬਣ ਗਈ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਇਆ ਅਖ਼ਤਰ ਦੀ ਫ਼ਿਲਮ *ਦ ਆਰਚੀਜ਼* ਵਿੱਚ ਵੇਰੋਨਿਕਾ ਲੌਜ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਸਾਉਂਡਟ੍ਰੈਕ ਲਈ "ਜਬ ਤੁਮ ਨਾ ਥੀਂ" ਗੀਤ ਵੀ ਗਾਇਆ। ਰੈਡਿਫ.ਕਾੱਮ ਦੀ ਆਲੋਚਕ ਸੁਕੰਨਿਆ ਵਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਰੈਡੀ-ਟੂ-ਸ਼ਿਪ ਸਟਾਰ ਮੈਟੀਰੀਅਲ" ਮੰਨਿਆ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2000
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਰਿੱਛ ਅਤੇ ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ

thumb
**ਰਿੱਛ ਅਤੇ ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ** ਉੱਤਰੀ ਇਤਾਲਵੀ ਮੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ 16ਵੀਂ-19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਉੱਥੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋਡ਼ਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀਆਂ ਆਮ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

## ਵਰਣਨ ਦਾ ਸਵਾਲ 
16ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੇ "ਦਿ ਬੀਅਰ ਐਂਡ ਦਿ ਬੀਜ਼" ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਈਸਪ ਨਾਲ ਜੋਡ਼ਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲੌਰੇਨੀਅਸ ਐਬਸਟੇਮੀਅਸ *ਹੈਕਾਟੋਮੀਥੀਅਮ* (1495) ਵਿੱਚ ਸੌ ਛੋਟੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਡੀ ਉਰਸੋ ਐਟ ਏਪੀਬਸ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਸੀ। 1519 ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਰਟਿਨਸ ਡੋਰਪੀਅਸ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੇ ਈਸਪ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਫਿਰ ਪੂਰੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਹੋਰ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਯੂਨਾਨੀ ਤੋਂ ਲਾਤੀਨੀ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਈਸਪ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ, ਐਬਸਟੇਮੀਅਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮੌਲਿਕ ਸੀ।

ਕਈ ਵਾਰ ਐਬਸਟੇਮੀਅਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਕਹਾਉਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। "ਦਿ ਬੀਅਰ ਐਂਡ ਦਿ ਬੀਜ਼" ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਇਤਾਲਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, "ਗੁਣ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ" (ਫਾਈਓਰੇ ਡੀ ਵਰਤੂ ਈ ਡੀ ਕੋਸਟਿਮੀਆ) । ਉੱਥੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ "ਗੁੱਸਾ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਿੱਛ ਨਾਲ ਜੋਡ਼ਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ", ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਮਧੂ ਮੱਖੀ ਦੁਆਰਾ ਡੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਰਿੱਛ ਇਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਸ ਨੂੰ ਡੰਗ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ-ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਫਿਰ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ। ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਨਾਲ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਅਤੇ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿੱਛ ਦੇ ਸਿਰ ਦੁਆਲੇ ਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਸਨ।

ਇਸ ਉਦਾਹਰਣ ਵਿੱਚ ਐਬਸਟੇਮੀਅਸ ਨੇ ਇੱਕ ਢਾਂਚਾਗਤ ਬਿਰਤਾਂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਨੈਤਿਕ ਸਿੱਟਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਈਸੋਪਿਕ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
left|thumb|230x230px|ਜਾਨ ਵੈਨ ਕੇਸੇਲ ਦੁਆਰਾ ਰਿੱਛ ਅਤੇ ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਤਾਂਬੇ ਉੱਤੇ ਤੇਲ, 1672

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨੌਰ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਜੈਸ੍ਰੀ ਬਰਮਨ

**ਜੈਸ੍ਰੀ ਬਰਮਨ** (ਜਨਮ 21 ਅਕਤੂਬਰ, 1960, ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ) ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ 1977 ਤੋਂ 1979 ਤੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀਨਿਕੇਤਨ ਦੇ ਕਲਾ ਭਵਨ ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਆਰਟ ਐਂਡ ਕਰਾਫਟ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਾਲ ਲਿੰਗਰੇਨ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਆਰਟ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿੰਟ ਮੇਕਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਕੋਰਸ ਮੋਨਸੀਏਰ ਸੀਜ਼ਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਲਿਆ। ਉਹ ਉੱਘੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ: ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਪਰੇਸ਼ ਮੈਤੀ, ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਚਾਚਾ ਸ਼ਕਤੀ ਬਰਮਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਰਿਦ ਬਰਮਨ  ਹੈ।

**ਮਾਧਿਅਮ ਅਤੇ ਥੀਮ**

ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਮਾਧਿਅਮ ਵਾਟਰ ਕਲਰ, ਸਿਆਹੀ, ਚਾਰਕੋਲ ਅਤੇ ਕੈਨਵਸ ਉੱਤੇ ਐਕ੍ਰੀਲਿਕ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਕੁਦਰਤ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਅਸਲ ਚਿੱਤਰਣ ਲੋਕ, ਮਿਥਿਹਾਸ ਅਤੇ ਮਿਥਿਹਾਸ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ 
**ਸੋਲੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ**

**2023**

*ਧਾਰਾ,* ਆਰਟ ਮਿਊਜ਼ਿੰਗਜ਼, ਮੁੰਬਈ ਆਰਟ ਮਿਊਜ਼ਿੰਗਜ਼ ਗੈਲਰੀ, ਮੁੰਬਈ ਵਿਖੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇੱਕ ਰੰਗ ਦੇ ਪੈਲੇਟ ਵਿੱਚ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, "ਧਾਰਾ", ਮਾਂ ਬਣਨ, ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਇੱਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਰਣਜੀਤ ਹੋਸਕੋਟ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹੀ ਗਈ ਸੀ।

**2021** *ਰਿਵਰ ਆਫ਼ ਫੇਥ*, ਆਰਟ ਐਕਸਪੋਜ਼ਰ, ਬੀਕਾਨੇਰ ਹਾਊਸ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ

**2021**

* *Traditions in Transition*, Gallerie Ganesha, New Delhi
* *Kala Sutra 2021 - Continuity and Conceptions*, Sanchit Art Gallery, New Delhi
* *The Drawing Show Part II*, Gallery Sumukha, Bangalore
* Art Toronto, Gallery Sumukha, Toronto 
* *Lock.Unlock,* Gallerie Nvya, New Delhi
* *Differently Together*, Gallerie Nvya, Taj Palace, New Delhi
* *Amble without Preamble*, Gallerie Nvya, New Delhi
* *Realm –II*, Gallerie Nvya, New Delhi

## ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
ਬਰਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ:

* 1983 ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ, ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਟੈਂਪੇਰਾ ਲਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੈਰਿਟ
* 1979 ਵਿੱਚ ਸਲਾਨਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੈਰਿਟ ਲਈ ਟੈਂਪੇਰਾ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟਸ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ
* 1984 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਜੇਲੀ (ਦ ਫਿਸ਼ਰਮੈਨ) ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
* 1987 ਵਿੱਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਯੂਥ ਆਰਟ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਮੈਰਿਟ ਦਾ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ
* 2007 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ 'ਤੇ ਜੈਸ੍ਰੀ ਬਰਮਨ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਛਾਪੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
* 2008 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਚੈਂਬਰ ਆਫ ਕਾਮਰਸ ਅਵਾਰਡ
* 2016 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨ, ਬੇਹਾਲਾ ਨੋਟਨ ਦਲ ਲਈ ਸਰਵੋਤਮ ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
* 2017 ਵਿੱਚ ਵਰਵ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਾ ਆਈ
* ਬੇਟੀ ਬਚਾਓ ਬੇਟੀ ਪੜ੍ਹਾਓ ਅਵਾਰਡ 2018 ਵਿੱਚ 20ਵੇਂ ਬੇਟੀ FLO GR8 ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ
* 2021 ਵਿੱਚ ਦਿ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ 'ਸ਼ੀ ਅਵਾਰਡ'
* ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ-ਇਨ-ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ

ਉਸ ਨੇ 5-9 ਮਾਰਚ 2007 ਦੌਰਾਨ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ ਲਈ ਮਹਿਲਾ ਅਤੇ ਬਾਲ ਵਿਕਾਸ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ-ਲੰਬੇ ਜਸ਼ਨ "ਅਨਨਿਆ ਫੈਸਟੀਵਲ" ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਇਹ ਡਾਕ ਟਿਕਟਾਂ ਬਰਮਨ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਾਣਯੋਗ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਅਧਿਕਾਰਤ ਵੈੱਬਸਾਈਟ   
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਚਿੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1960
ਘੜਾ ਭੰਨਣਾ

ਘੜਾ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭੀੜੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਗੋਲ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁਰਦੇ ਨੂੰ ਜਦ ਸਿੜ੍ਹੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿਚ ਫੂਕਣ ਲਈ ਲਿਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਘੜਾ ਭੰਨਣ ਦੀ ਇਕ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ/ਹੈ। ਘੜੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ ਅਰਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਜਿਸ ਥਾਂ ਤੇ ਅਰਥੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਗਲੇ ਕਾਫ਼ੀ ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਾਨ੍ਹੀ ਅੰਗ ਲੱਗ ਸਨ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਮੁਰਦੇ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਰਕੇ ਮੜ੍ਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਕਰ ਕੇ ਭੰਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਰਸਮ ਨੂੰ ਹੀ ਘੜਾ ਭੰਨਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਹੁਣ ਘੜਾ ਭੰਨਣ ਦੀ ਇਹ ਰਸਮ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਗਈ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਮ ਰਿਵਾਜ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਈਸਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ

**ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਈਸਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ** ਅਕਸਰ ਸੰਪਰਦਾ, ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤ ਦੁਆਰਾ ਪੱਧਰੀਕਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਸਬੂਤ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਕਿ ਈਸਾਈ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਹੈ। ਪਰ, ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੂਜੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੱਖਪਾਤ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸਮਾਜਿਕ ਜੜ੍ਹਤਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਈਸਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਤੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਈਸਾਈ ਪੁਜਾਰੀ, ਨਨਾਂ, ਦਲਿਤ ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਸਮੂਹ ਭਾਰਤ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ
ਵੈਭਵੀ ਕਪੂਰ

**ਵੈਭਵੀ ਕਪੂਰ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਬਈ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਕਪੂਰ ਨੇ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਮਲਾਡ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਵਨ ਕਾਲਜ ਅੰਧੇਰੀ (ਪੱਛਮੀ ਮੁੰਬਈ) ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਵੈਭਵੀ ਨੇ 2018 ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲ *ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਅਜੈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ* ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

ਜੁਲਾਈ 2020 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿੱਕਟੋਕ ਉੱਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਪੂਰ ਟਿੱਕਟੌਕ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
ਉਹ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਡਾਂਸਰ ਹੈ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਲੱਕਡ਼ਹਾਰਾ ਅਤੇ ਰੁੱਖ

**ਲੱਕਡ਼ਹਾਰਾ ਅਤੇ ਰੁੱਖ** ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਮੂਲ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਈਸਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਲਤ ਉਦਾਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ।

## ਕਹਾਣੀ 
### ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ 
ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੰਕੇਤ ਅਹਿਕਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਸ਼ੂਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਾਹੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਗੋਦ ਲਏ ਪੁੱਤਰ ਨਾਦਾਨ ਨੇ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਦੂਜਾ ਮੌਕਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਬੇਕਾਰ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇਲਜ਼ਾਮ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਕਿ"ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੱਕਡ਼ ਕੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ," ਜੇ ਮੇਰਾ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਡਿੱਗਦੇ। ' ਇਹ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੱਕਡ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੁਹਾਡ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਕਡ਼ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਰੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਬਾਹੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਕਈ ਕਹਾਉਤਾਂ ਉੱਭਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਮ ਅਰਥ ਹੈ ਆਪਣੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋਣਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਬਰਾਨੀ 'ਕੁਹਾਡ਼ਾ ਉਸ ਲੱਕਡ਼ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਇਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਹਾਰਾ ਉਧਾਰ ਲਿਆ ਸੀ,' ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੰਨਡ਼ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਰਕੀ 'ਜਦੋਂ ਕੁਹਾਡ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ "ਹੈਂਡਲ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ"। '
[thumb|ਵੈਨਸੈਸਲਸ ਹੋਲਰ ਦੀ ਲੱਕਡ਼ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਜੌਨ ਓਗਿਲਬੀ ਦੇ *[ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ* ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, 1664]]
ਯੂਨਾਨੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਖੇਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਲੱਕਡ਼ ਕੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਤਿੰਨ ਕਥਾਵਾਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ 302 ਨੰਬਰ, ਓਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜ਼ੀਅਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਲੂਕ ਬਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੁਹਾਡ਼ੀ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਲਈ ਲੱਕਡ਼ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਲਈ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਕਹਾਣੀ 'ਦ ਈਗਲ ਵੰਡਡ ਬਾਈ ਐਨ ਐਰੋ' ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਗਿਣਤੀ 276 ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਜ਼ ਆਪਣੇ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਅਲੋਪ ਹੋਏ ਤੀਰ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਦੁੱਖ ਇਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਹੈ।

::

ਬੰਗਾਲੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ, ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ "ਰਾਜਨੀਤੀ" ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਠਕ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਜੋਂ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੇ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਬਘਿਆੜ ਅਤੇ ਚਰਵਾਹਾ

thumb
**ਬਘਿਆੜ ਅਤੇ ਚਰਵਾਹਾ** ਨੂੰ ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 453 ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੋਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਕੱਢਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਕਹਾਣੀ 
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਈਸਪ ਨੇ ਪਲੂਟਾਰਕ ਦੀ 'ਦ ਬੈਂਕੁਇਟ ਆਫ਼ ਦ ਸੇਵਨ ਸੈਜਿਜ਼' ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈਃ "ਇੱਕ ਬਘਿਆੜ ਨੇ ਇੱਕ ਪਨਾਹ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚਰਵਾਹਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੇ ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦੇ! ਸਕਾਟਿਸ਼ ਕਵੀ ਜੇਮਜ਼ ਬੀਟੀ ਨੇ 1766 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ ਲੰਮਾ ਆਇਤ ਬਿਰਤਾਂਤ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ, ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਬਰਾਬਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੁਕਤੇ ਨੂੰ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਘਿਆੜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਦੌੜਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਚਰਵਾਹਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਸੰਸਕਰਣ ਵੀ ਸਨ ਜੋ ਪਲੂਟਾਰਕ ਦੀ ਸੰਖੇਪਤਾ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਸਨ। ਥਾਮਸ ਬਿਵਿਕ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਇਸ ਟਿੱਪਣੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਆਦਮੀ ਦੂਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿੰਨੇ ਯੋਗ ਹਨ ਜੋ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਝਿਜਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ". ਜਾਰਜ ਫਾਈਲਰ ਟਾਊਨਸੈਂਡ ਨੇ 1867 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਇਵਾਨ ਕ੍ਰਾਈਲੋਵ ਦੀ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਵਿਤਾ ਰੀਟੇਲਿੰਗ ਅੱਠ ਸਤਰਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੀ 41 ਅਤੇ ਬੀਟੀ ਦੀ 114 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ।

ਸੰਨ 1490 ਵਿੱਚ ਨਵ-ਲਾਤੀਨੀ ਕਵੀ ਲੌਰੇਨੀਅਸ ਐਬਸਟੇਮੀਅਸ ਨੇ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਲਾਤੀਨੀ ਨਕਲ ਲਿਖੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਤਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਲੂੰਬੜੀ ਖੇਤ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਭੁੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁਰਗੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੈ। ਰੋਜਰ ਐਲ ਐਸਟਰੇਂਜ ਨੇ 1692 ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰਸੀਲਾ ਸੰਸਕਰਣ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਕਿ ਹਾਲਾਤ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਬਦਲਦੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਅੰਨ੍ਹਾ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਲੰਗਡ਼ਾ

thumb
**ਅੰਨ੍ਹਾ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਲੰਗਡ਼ਾ** ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਅਪਾਹਜਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਈ. ਪੂ. ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆ, ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਕਿ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਆਮ ਸੀ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਿਰਫ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਉੱਭਰਨ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਜੀਨ-ਪੀਅਰ ਕਲੇਰਿਸ ਡੀ ਫਲੋਰੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਕੂਲਣ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਮੁਹਾਵਰੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, "ਲ 'ਯੂਨੀਅਨ ਡੀ ਲ' ਐਵੇਗਲ ਅਤੇ ਲੇ ਪੈਰਾਲਾਇਕ" (ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਲੰਗਡ਼ੇ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮਝੌਤਾ ਰਹਿਤ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸਰੋਤ 
ਯੂਨਾਨੀ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਉਪ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਇੱਕ ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਗਡ਼ੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਪਲੈਟੋ ਦ ਯੰਗਰ ਨੇ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੋ ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਵਿਪਰੀਤ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਹੈ:

::: ਇੱਕ ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਗਡ਼ੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਿਆ,
::: ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਉਧਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਉਧਾਰ।

ਤਿੰਨ ਹੋਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਦੇ ਲਿਓਨੀਡਾਸ ਅਤੇ ਬਾਈਜੈਂਟਿਅਮ ਦੇ ਐਂਟੀਫਿਲਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋਡ਼ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਟ੍ਰੌਪ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸੂਡੋ-ਬਾਈਬਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਦ ਅਪੋਕਰੀਫੋਨ ਆਫ਼ ਈਜ਼ਕੀਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਬਾਗ ਉੱਤੇ ਛਾਪਾ ਮਾਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਪਾਹਜਤਾਵਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਯਹੂਦੀ ਤਾਲਮੂਦ (ਸੰਨਹੇਦ੍ਰਿਨ 91) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਇਸਲਾਮੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯਿਸੂ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੌਰਾਨ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਥਿਤੀ ਅਜੇ ਵੀ ਮੱਧਯੁਗੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, 14 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ *ਗੈਸਟਾ ਰੋਮਨੋਰਮ* ਵਿੱਚ ਲਾਤੀਨੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਸਮਰਾਟ ਇੱਕ ਆਮ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਗਡ਼ਾ ਆਦਮੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਰੰਗੀ ਲਡ਼ਕਾ ਇੱਕ ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਲੈਸਨੋਵੋ ਮੱਠ ਵਿੱਚ ਇਕ ਫਰੈਸਕੋ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਡ਼੍ਹ ਦਾ ਇਲਾਜ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪਾਹਜਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਬਕ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।

## ਯੂਰਪੀ ਕਥਾਵਾਂ 
ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਥੀਮ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਆਮ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਫਰਚਟੇਗੋਟ ਗੇਲਰਟ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਵਿਤਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਫੈਬੇਲਨ ਅੰਡ ਏਰਜ਼ਾਹਲੁੰਗੇਨ (1746-1748) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਨ੍ਹਾ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਅਪੰਗ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਨੈਤਿਕਤਾ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਕਿ ਆਪਸੀ ਸਮਰਥਨ ਦਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

:: ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹਨ,
:: ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ
:: ਅਤੇ ਇਸ ਅਪੂਰਣਤਾ ਦੇ ਚਸ਼ਮੇ ਤੋਂ
:: ਚੰਗੇ ਜੋ ਸਮਾਜਿਕ ਗੁਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।

thumb|240x240px|1820 ਵਿੱਚ ਰਾਇਮ ਵਿੱਚ ਜੈਫਰੀਜ਼ ਟੇਲਰ ਦੇ ਈਸਪ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦਾ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ
thumb|300x300px|ਤੁਰਕਨ ਦੀ 1883 ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨੌਰ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਖੋਤਾ (ਕਹਾਣੀ)

thumb|1830 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਦੀ ਥਾਲੀ ਉੱਤੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਕਹਾਣੀ
**ਘੋਡ਼ਾ ਅਤੇ ਖੋਤਾ** ਕਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਫਰਜ਼ ਦੀ ਅਣਗਹਿਲੀ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

## ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ 
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਤੋਂ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕੋਈ ਇੱਕ ਸੰਸਕਰਣ ਹੈ ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕੋ ਜੋਡ਼ੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ 181 ਨੰਬਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਯੂਨਾਨੀ ਸਰੋਤ ਵੀ ਇੱਕ ਖੋਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖੱਚਰ ਨੂੰ ਜੋਡ਼ਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਚਬਨੇਸ ਦੇ ਐਡੇਮਰ ਦੇ ਮੀਡੀਏਵਲ ਲਾਤੀਨੀ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਲਦ ਅਤੇ ਇੱਚ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੋਝ ਵਾਲਾ ਖੋਤਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਅਸਲ ਭਾਰ ਬਲਕਿ ਮਰੇ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਚਮਡ਼ੀ ਵੀ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਡੇਮਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਜਾਨਵਰ ਇਕੱਠੇ ਜੁਡ਼ੇ ਹੋਏ ਹਨ ਪਰ ਬਲਦ ਦੇ ਤਣਾਅ ਨਾਲ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੋਤੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਖਿੱਚਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਖੋਤੇ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਛੇ ਸਦੀਆਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਦੋ ਹੋਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹਨ। 500 ਈ. ਪੂ. ਤੋਂ ਅਹੀਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਰਾਮੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਇੱਕ ਖੋਤਾ ਜੋ ਆਪਣਾ ਬੋਝ ਛੱਡਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੋਝ ਲਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਬੋਝ ਚੁੱਕੇਗਾ ਜੋ ਇਸਦਾ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਊਠ ਦਾ ਬੋਝ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਪਲੂਟਾਰਕ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬਲਦ ਅਤੇ ਇੱਕ ਊਠ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੰਸਕਰਣ ਹੈ ਜਿੱਥੇ "ਜਿਵੇਂ ਬਲਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ-ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀਃ ਜੋ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਬਲਦ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ"।

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਵਿਲੀਅਮ ਕੈਕਸਟਨ ਦੇ ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ "ਦ ਹਾਰਸ ਐਂਡ ਦ ਐਸ" ਵਜੋਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਨੈਤਿਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਕੀ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

::: ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
::: ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਹੈ।
::: ਉਸ ਦਾ ਬੋਝ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਬਿੱਲੀ ਅਤੇ ਚੂਹੇ

**ਬਿੱਲੀ ਅਤੇ ਚੂਹੇ** ਈਸਪ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਵੇਸਲ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ-ਸ਼ਿਕਾਰ ਚੂਹੇ ਅਤੇ ਮੁਰਗੀਆਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਕਹਾਣੀ 
right|thumb|ਮੈਨਹੈਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ 1501 ਦੇ ਜਰਮਨ ਸੰਸਕਰਣ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਿੰਟ
ਬਾਬਰੀਅਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਯੂਨਾਨੀ ਸੰਸਕਰਣ ਇੱਕ ਬਿੱਲੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਜੋ ਮੁਰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਖੱਬੇ ਨਾਲ ਲਟਕਦਾ ਬੋਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਭੇਸ ਇੱਕ ਮੁਰਗੇ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ 79ਵੇਂ ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਵਿਲੀਅਮ ਕੈਕਸਟਨ ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਿੱਲੀ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਕੌਂਸਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਰਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਛੱਪਡ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਿੱਲੀ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੁੱਕ ਨਾਲ ਲਟਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਚੂਹੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਚੂਹੇ ਲਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਏ ਗਏ ਨੈਤਿਕ ਸਬਕ ਦਾ ਸਾਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਹਾਵਤ 'ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੱਟਿਆ, ਦੋ ਵਾਰ ਸ਼ਰਮੀਲਾ' ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕੌਂਸਲ ਰੱਖਣ ਦਾ ਐਪੀਸੋਡ ਦ ਮਾਈਸ ਇਨ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਬਿੱਲੀ ਉੱਤੇ ਘੰਟੀ ਲਟਕਣ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰਾ ਨੈਤਿਕ ਹੈ।

ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਫੀਡਰਸ ਸੰਸਕਰਣ ਨੂੰ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ 511 ਨੰਬਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਫਡ਼ਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਬੁੱਚ ਜੋ ਕਿ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਟੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੇਡ਼ੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇੱਕ ਚਲਾਕ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੈਕਸਟਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਰੋਜਰ ਐਲ ਐਸਟ੍ਰੇਂਜ ਨੇ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ।

ਜੀਨ ਡੀ ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੇ ਚੈਟ ਏਟ ਅਨ ਵਿਏਕਸ ਰੈਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਚੂਹੇ ਬਿੱਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੱ ਉਲਟ ਲਟਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਲਾਰਡਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਅਗਲੀ ਚਾਲ ਬਰੈਨ ਟੱਬ ਵਿੱਚ ਲੁਕਣਾ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸ ਦੇ ਪੀਡ਼ਤਾਂ ਉੱਤੇ ਘਾਤ ਲਾ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਵਧਾਨ ਸੀਨੀਅਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਰੱਖ ਕੇ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਤਾਅਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਨੂੰ ਰਾਬਰਟ ਡੌਡਸਲੇ ਦੁਆਰਾ 1764 ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਈਸਪ ਦੇ ਫੈਬਲਜ਼ਃ ਏ ਨਿਊ ਰੀਵਾਈਜ਼ਡ ਵਰਜ਼ਨ ਫਰੌਮ ਓਰੀਜਨਲ ਸੋਰਸਿਜ਼ ਦੇ 1884 ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਮਛੇਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬੰਸਰੀ

**ਮਛੇਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬੰਸਰੀ** ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ 11 ਨੰਬਰ ਹੈ। ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਵਿਆਪਕ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। 

## ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਐਨਾਲੋਗਸ 
ਕਲਾਸੀਕਲ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਯੂਨਾਨੀ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਹੀਰੋਡੋਟਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਇਰਸ ਦ ਯੰਗਰ ਇਸ ਨੂੰ ਯੂਨਾਨੀ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ ਮਛੇਰੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਨੱਚਣ ਲਈ ਪਾਈਪਿੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੰਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਡ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਪੀਡ਼ਾ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈਃ "ਮੂਰਖ ਜੀਵ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਨੱਚੋਗੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ।" ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਰਥ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਕ ਲਾਭ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਜਦੋਂ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
thumb|ਗੁਸਤਾਵ ਡੋਰੇ ਦਾ ਬੰਸਰੀ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਚਰਵਾਹੇ ਦਾ ਚਿੱਤਰ, 1868
ਮਛੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਖੇਡਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਾਜ਼ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਰਿੱਡ ਪਾਈਪ (αύλος ′) ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਬੈਗਪਾਈਪ ਦੇ ਚਾਂਟਰ ਵਾਂਗ। ਵਿਲੀਅਮ ਕੈਕਸਟਨ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਬੈਗਪਾਈਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੈਂਟਾਲੀਅਨ ਕੈਂਡੀਡਸ ਅਤੇ ਹੀਰੋਨੀਮਸ ਓਸੀਅਸ ਦੇ ਨਿਓ-ਲੈਟਿਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ *ਟੀਬੀਆ* ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਲੇਖਕ ਦਾ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਇੱਕ ਤੁਰ੍ਹੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਸਾਜ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ 'ਮਿਊਜ਼ੇਟ' ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ "ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਚਰਵਾਹਾ ਜਿਸ ਨੇ ਬੰਸਰੀ ਖੇਡੀ" (ਲੇਸ ਪੋਇਸਨਜ਼ ਏਟ ਲੇ ਬਰਜਰ ਕਿਊ ਡੀ ਲਾ ਫਲੂਟ, ਐਕਸ. 10) ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਕਕੋਲੋ ਓਬੋ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਐਨ ਫਿੰਚ, ਵਿੰਚਿਲਸੀ ਦੀ ਕਾਊਂਟੈਸ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਬੈਗਪਾਈਪ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟਿਰਸਿਸ ਨੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਚਰਵਾਹੇ ਐਨੇਟ ਦੇ ਹੁੱਕ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਡ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਇਸ ਸਨਕੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜ ਕਲਾ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹੇਰੋਡੋਟਸ ਵਿੱਚ ਸਿੱਟੇ ਨੂੰ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹੋਰ ਲੇਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨੈਤਿਕਤਾ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਸੀ। ਬਾਬਰੀਅਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਵਿਲੀਅਮ ਕੈਕਸਟਨ ਅਤੇ ਰੋਜਰ ਐਲ ਐਸਟ੍ਰੇਂਜ ਲਈ, ਸਿੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸਬਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਇੱਕ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੱਧਯੁਗੀ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਪਣੀ ਰਬਾਬ ਵਜਾਉਣ ਨਾਲ ਮੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ, *ਗੈਸਟਾ ਰੋਮਨੋਰਮ* ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਵਾਨ ਕ੍ਰਾਈਲੋਵ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਨੱਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਲੁੱਕਡ਼ੀ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਰੀਖਣ ਦੇ ਦੌਰੇ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੂੰਬਡ਼ੀ ਮੱਛੀਆਂ ਨੂੰ ਪਕਾਉ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਪੱਸ਼ਟੀਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਲੂੰਬਡ਼ੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਆਉਣ' ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਕੁੱਕਡ਼ ਅਤੇ ਗਹਿਣਾ (ਕਹਾਣੀ)

thumb|"ਨੋਬਲ ਕਾਕੇਰਲ", ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੌਨ ਲਿਡਗੇਟ ਦੁਆਰਾ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
***ਕੁੱਕਡ਼ ਅਤੇ ਗਹਿਣਾ*** ਈਸਪ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 503 ਹੈ। ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟ੍ਰੌਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਜ਼ੇਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਨ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬੁਝਾਰਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।

## ਕਹਾਣੀ 
ਇਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਠੋਸ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਕਾਕੇਰਲ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵਿਹਾਰਕ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਰੱਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਵੀਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੋਕਰੇਲ ਦੁਆਰਾ ਰਤਨ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਸੰਬੋਧਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚਃ "ਹੋ!" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ, ਅਤੇ, ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਲਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦੀ. ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੱਕੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਾਜ ਦਿਓ।"

## ਸਾਹਿਤਕ ਪਰੰਪਰਾ 
ਕੁੱਕਡ਼ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮੱਧਕਾਲੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਵਿਆਕਰਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਪਾਠ, ਅਖੌਤੀ ਐਲੀਗੈਕ ਰੋਮੂਲਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਠ ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹੋਰ ਨੈਤਿਕ ਨਿਰਣੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੁੱਕਡ਼ ਨੂੰ ਚਿੱਕਡ਼ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤੂ ਲੱਭਣ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਇਹ ਮੰਨ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਸਹੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਦੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਨੈਤਿਕ ਸਿੱਟੇ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਮਿਆਰੀ ਮੱਧਕਾਲੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਃ "ਕੌਕਰੇਲ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮੂਰਖ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਖ ਲਈ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਲਈ ਖਡ਼੍ਹੇ ਹੋ, ਇਸ ਮੱਕੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਹੈ" (ਟੂ ਗੈਲੋ ਸਟੋਲਿਡਮ, ਟੂ ਆਇਸਪੀਡ ਪਲਕਰਾ ਸੋਫ਼ੀ,/ਡੋਨਾ ਨੋਟਸ ਸਟੋਲਿਡੋ ਨੀਲ ਸਪਿਤ ਇਸਤਾ ਸੇਗੇਸ) ।

ਕੁੱਕਡ਼ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਫੈਸਲਾ ਮੂਰਖਤਾਪੂਰਨ ਹੈ, ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਿ ਗਹਿਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਪਦਾਰਥਕ ਦੌਲਤ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਆਣਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਈਸਪ ਦੀ ਬੁਝਾਰਤ ਦੇ ਮਿਆਰੀ ਮੱਧਯੁਗੀ ਜਵਾਬ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮੈਰੀ ਡੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ 12ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, *ਯਸੋਪੇਟ* ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਰੀਟੇਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਵੇਰਵਾ ਜੋਡ਼ਦੀ ਹੈ, ਕਿ ਕੁੱਕਡ਼ ਇੱਕ ਡੰਗਿਲ ਉੱਤੇ ਖੁਰਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਖੋਜ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਥਾਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੱਕਡ਼ ਇਹ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਜੋ ਰਤਨ ਲੱਭਿਆ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ "ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਸਜਾ ਸਕਦਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਾਂਗਾ।" ਇਸ ਵਾਜਬ ਸਿੱਟੇ ਦੇ ਉਲਟ, ਮੈਰੀ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਕਡ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, "ਜੇ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈਡ਼ਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।"
left|thumb|*ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ* ਲਈ ਵੇਨੇਸਸਲਾਸ ਹੋਲਰ ਦੁਆਰਾ ਚਿੱਤਰ, 1665

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਕੁੱਤਾ ਅਤੇ ਬਘਿਆਡ਼

thumb|283x283px
**ਕੁੱਤਾ ਅਤੇ ਬਘਿਆਡ਼** ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ 346 ਨੰਬਰ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਉਦੇਸ਼ ਸਬਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਜਾਂ ਵਿੱਤੀ ਲਾਭ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਨੈਤਿਕਤਾ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪਿਕ ਕਹਾਣੀ ਘੱਟ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਕਹਾਣੀ 
ਇੱਕ ਭੁੱਖਾ ਬਘਿਆਡ਼ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਆਏ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਦਿੱਖ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਤਾ ਆਪਣੀ ਸੌਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਘਿਆਡ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਬਘਿਆਡ਼ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੀ ਫਰ ਕਿਉਂ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਕਾਲਰ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਘਿਆਡ਼ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਪੂਰਾ ਪੇਟ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਡ਼ੀ ਕੀਮਤ ਹੈ।

ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਈਸਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਹੈ, ਆਰਕੀਲੋਚੋਸ ਦੀ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚੀ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ 'ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦਾ ਧੱਬਾ ਇੰਨਾ ਖਰਾਬ ਕਿਉਂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ'। ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕੁਝ ਮੁਢਲੇ ਸੰਸਕਰਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੂਨਾਨੀ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਬਰੀਅਸ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਫੈਡਰਸ ਦੇ ਲਾਤੀਨੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਵਿਲੀਅਮ ਕੈਕਸਟਨ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੀਰੋਨੀਮਸ ਓਸੀਅਸ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨਵ-ਲਾਤੀਨੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਵਿਲੀਅਮ ਸੋਮਰਵਿਲ ਦੀ ਰੀਟੇਲਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪੈਨਗੈਰਿਕ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਥਾਮਸ ਬਿਵਿਕ ਦੀ 'ਦ ਫੈਬਲਜ਼ ਆਫ਼ ਏਸੋਪ' (1818) ਵਿੱਚ "ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ", ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵਧੇਰੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਇਹ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ "ਸਮਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਉਹ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਜੋ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ" ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ "ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਹਿੱਸਾ ਸਮੁੱਚੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ (ਲੇ ਲੂਪ ਏਟ ਲੇ ਚੀਅਨ, ਆਈ 5) ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਵੁਲਫ ਨੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣ 'ਤੇ, "ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਡੀਆਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਦੌਡ਼ ਰਿਹਾ ਹੈ"। ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਠ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਇਜ਼ਾਬੈੱਲ ਅਬੌਲਕਰ ਦੁਆਰਾ ਪਿਆਨੋ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ 
ਅਹੀਕਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਟੁੱਟੀ-ਫੁੱਟੀ ਕਹਾਵਤ 6 ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ. ਸੀ. ਈ. ਦੇ ਅਰਾਮੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈਃ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਓਨਜਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ (ਜੰਗਲੀ ਗਧੇ) "ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚਡ਼੍ਹਨ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਾਂਗਾ"... ਜੰਗਲੀ ਖੋਤੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਆਪਣੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਚਾਰਾ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣ ਦਿਓ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਖੋਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਚਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੈਕ-ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਆਖਰਕਾਰ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੋਝ ਹੇਠਾਂ ਚਲਦੇ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 'ਈਸਾਈਕ੍ਰਿਤ' ਸੰਸਕਰਣ ਨੂੰ ਹੁਣ ਪੈਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਕਹਾਣੀ 411 ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਓਨਜਰ ਇੱਕ ਖੋਤੇ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਦੁਆਰਾ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਡੱਡੂ ਅਤੇ ਲੂੰਬੜੀ

**ਡੱਡੂ ਅਤੇ ਲੂੰਬੜੀ** ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 289 ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਹਾਸ ਕਿੱਸੇ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੀਮ ਹਕੀਮੀ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਕਹਾਣੀ 
thumb|ਸੈਮੂਅਲ ਹੌਵਿਟ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਐਚਿੰਗ, 1810
ਇੱਕ ਡੱਡੂ ਆਪਣੀ ਜੱਦੀ ਦਲਦਲ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦਭੁੱਤ ਡਾਕਟਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ੱਕੀ ਲੂੰਬਡ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਲੰਗਡ਼ਾ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਰੰਗ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਲੂੰਬਡ਼ੀ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਯੂਨਾਨੀ ਕਹਾਵਤ, "ਡਾਕਟਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੋ", ਨੂੰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਈਸਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੀ (ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਈਸਾਈ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਯੂਨਾਨੀ ਵਿੱਚ ਬਾਬਰੀਅਸ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਏਵੀਅਨਸ ਦੁਆਰਾ ਲਾਤੀਨੀਕਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵਿਲੀਅਮ ਕੈਕਸਟਨ ਨੇ 1484 ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਖੰਡ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਵਧਾਨੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਬਾਰਲੋ (1687) ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਜ਼ੋਰ ਡੱਡੂ ਦੇ ਮਾਣ-ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦੇਣ ਲਈ ਸਬੂਤ ਮੰਗਣ ਵੱਲ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ:
:: ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,
:: ਪਾਗਲ ਬਣਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਿੱਧਾ ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ 
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਉੱਤੇ ਸੈਮੂਅਲ ਕਰੌਕਸਾਲ ਦੀ 1722 ਦੀ ਟਿੱਪਣੀ ਨੂੰ ਇਸ ਸਲਾਹ ਲਈ ਆਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ "ਸਾਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾਤ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਖੁਦ ਉਸੇ ਅਧੀਨ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਪਰ, "ਡਾਕਟਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰੋ" ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰੌਕਸਾਲ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਿਰਫ਼ ਪੱਖਪਾਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਖ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਕੇ ਮੂਲ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਰੱਖੀ। ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕਵਿਤਾ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ, "ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ" (1744) ਜੌਹਨ ਹਾਕਸਵਰਥ ਨੇ ਕਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਲਾਜਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਡੱਡੂ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਧੋਖੇ ਦਾ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੂੰਬਡ਼ੀ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ. ਇਸ ਸਵੈ-ਨਿਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂ ਦੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਲੂੰਬਡ਼ੀ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
15ਵੀਂ-20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਚਿੱਤਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਜਰਮਨ ਲੋਕ

**ਜਰਮਨ ਲੋਕ**  ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਜਾਂ ਵਸਨੀਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਲੋਕ ਜੋ ਜਰਮਨ ਮੂਲ ਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਰਮਨ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮੂਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1949 ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਰਮਨੀ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ, ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਨਾਗਰਿਕ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। 19ਵੀਂ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਜਰਮਨ ਪਛਾਣ 'ਤੇ ਚਰਚਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਰਿਹਾ। ਅੱਜ, ਜਰਮਨ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਰਮਨ ਪਛਾਣ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਸੰਖਿਆ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ 100 ਤੋਂ 150 ਮਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

## ਨੋਟ
## ਹਵਾਲੇ
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਰਮਨ ਲੋਕ
ਡੱਡੂ ਅਤੇ ਬਲਦ

thumb|ਚਾਰਲਸ ਐਚ. ਬੈਨੇਟ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਕਲਾਸ-ਚੇਤੰਨ ਵਿਆਖਿਆ, 1857
ਡੱਡੂ ਅਤੇ ਬਲਦ ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ 376 ਨੰਬਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਡੱਡੂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਲਦ ਦੇ ਆਕਾਰ ਤੱਕ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਸਬੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ 
ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੱਧਕਾਲੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲਾਤੀਨੀ ਰੀਟੇਲਿੰਗ ਵੀ ਹਨ। ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਵਾਲਟਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀਰੋਨੀਮਸ ਓਸੀਅਸ ਦੁਆਰਾ ਇੱਚ-ਲਾਤੀਨੀ ਕਵਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕੁੱਝ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਡੱਡੂ ਬਲਦ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ-ਦੂਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਾਨਵਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਰਾਲਾਂ ਤੇ ਪੁੱਛਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਕੀ ਇਹ ਇਸ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸੀ?

ਮਾਰਸ਼ਲ ਅਤੇ ਹੋਰੇਸ ਦੋਵੇਂ ਲਾਤੀਨੀ ਵਿਅੰਗ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡੱਡੂ ਅਤੇ ਬਲਦ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫੀਡਰਸ ਦੁਆਰਾ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਦੀ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਇੱਕ ਡੱਡੂ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਲੋਡ਼ਵੰਦ ਆਦਮੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ'। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਮਾਰਸ਼ਲ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਐਪੀਗ੍ਰਾਮ (ਐਕਸ. 79) ਵਿੱਚ ਦੋ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਬਾਰੇ ਉਪਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਾਰੀ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਡ਼ਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੋਰੇਸ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸੰਸਕਰਣ ਮਨੁੱਖਜਾਤੀ ਦੇ ਪਾਗਲ ਵਿਵਹਾਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ (ਵਿਅੰਗ II. 3) ਜਿੱਥੇ ਦਮਾਸੀਪਸ ਨੇ ਕਵੀ' ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਮੀਰ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਮੈਕੇਨਾਸ ਨਾਲ ਤਾਲਮੇਲ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਬਿਆਨ ਬਾਬਰੀ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਲਦ ਨੇ ਛੋਟੇ ਡੱਡੂਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਉੱਤੇ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
thumb|275x275px|ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਵਾਲਾ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਮੀਟ ਐਬਸਟਰੈਕਟ ਟ੍ਰੇਡ ਕਾਰਡ।
ਜੋਨਸਿਸ ਨਾਲ ਤਾਲਮੇਲ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਫੀਡਰਸ ਸੰਸਕਰਣ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸਿੱਟਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਕਲਾਤਮਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।

::: ਸਾਡਾ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮੂਰਖ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ -
::: ਆਮ ਲੋਕ ਸ਼ੇਟੌਕਸ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ-
::: ਹਰ ਪ੍ਰਿੰਸਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
::: ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਕਵਾਇਰ ਗਿਣਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

thumb

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਕੁੱਤਾ ਅਤੇ ਭੇਡ

thumb|ਈਸਪ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਲੱਕਡ਼ ਦਾ ਕੱਟ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੱਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, 1501
**ਕੁੱਤਾ ਅਤੇ ਭੇਡ** ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਪੇਰੀ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 478 ਹੈ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਲੰਬੇ ਇਲਾਜ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਗਾਡ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਲਈ ਧਿਆਨ ਬਦਲਦੇ ਹਨ।

## ਤਬਦੀਲੀ 
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫੈਡਰਸ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸੀ ਗਈ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਝੂਠੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰਾਖਵੀਂ ਕਿਸਮਤ ਦਰਜ ਹੈ। ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਇੱਕ ਭੇਡ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੋਟੀ ਉੱਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਬਘਿਆਡ਼ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਭੇਡਾਂ ਕੇਸ ਹਾਰ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਬਘਿਆਡ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਵਰਗੀ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ।

ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਤੀਨੀ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਿਆਂ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵੱਲ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਵਾਲਟਰ ਆਫ਼ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਹੈ। ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਝੂਠੇ ਗਵਾਹਾਂ, ਪਤੰਗ, ਗਿੱਧ ਅਤੇ ਬਘਿਆਡ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਉੱਨ ਵੇਚ ਕੇ ਲਾਗਤ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

(ਅਕਸਰ ਆਲਸ ਝੂਠੇ ਗਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਨਿਆਂ ਅਪਰਾਧਿਕ ਧੋਖੇ ਦਾ ਬੰਦੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਮੈਰੀ ਡੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਥੋਡ਼ੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਲੇਲੇ ਦੀ ਠੰਢ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਦੇ ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਬਘਿਆਡ਼, ਪਤੰਗ ਅਤੇ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਫਿਰ ਇਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ।

ਹੈਨਰੀਸਨ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਟੇਲ ਆਫ਼ ਦ ਸ਼ੀਪ ਅਤੇ ਡੋਇਗ ਦੇ 25 ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਵਰਣਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਬਘਿਆਡ਼ ਜੱਜ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੌਆ ਸੰਮਨਕਰਤਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਤੰਗ ਅਤੇ ਗਿੱਧ ਵਕੀਲ ਹਨ। ਗੈਰ-ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਉੱਨ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦੱਸਣ ਲਈ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਃ

:: ਹੁਣ ਕੁੱਝ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਗੇ,
:: ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
:: ਅਤੇ ਸੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਭਾਵੇਂ ਜੱਜ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ,
:: ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਕੁਝ ਲਾਭ।

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਵਜੋਂ ਜੁਡ਼ੀ ਰਹੀ। ਹੀਰੋਨੀਮਸ ਓਸੀਅਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਨੀਓ-ਲਾਤੀਨੀ ਕਵਿਤਾ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ "ਕਣਕ ਦੇ ਕੁਝ ਮਾਪ" ਲਈ ਡੁੱਬਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੋਜਰ ਐਲ ਐਸਟਰੇਂਜ ਨੇ ਇਸ ਨੂੱਪੱਖੀ 1692 ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਾਰਤਕ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਜੌਹਨ ਓਗਿਲਬੀ ਅਤੇ ਸੈਮੂਅਲ ਕ੍ਰੌਕਸਾਲ ਆਪਣੇ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹਿੰਸਕ ਅੰਤ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਕੁੱਤਾ ਆਪਣੇ ਸੰਘ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਣ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭੇਡਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕਡ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਡ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ 'ਅਰਜ਼ੀ' ਵਿੱਚ ਆਮ ਸਿੱਟੇ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਰੌਕਸਾਲ-ਸਟੂਅਰਟ ਦੇ ਕੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੰਬੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ-ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਕਿ ਬਰੂਟਸ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿਲਦਾ ਜੁਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਘਟੀਆ, ਸੁਆਰਥੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪੀਡ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਈਸਪ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੋਣਾ

ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਮੀਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਨੀਂਦ ਲੈਣ ਨੂੰ ਸੌਣਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਮੁੱਢਲੇ ਦੌਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕ ਜਮੀਨ ਉੱਪਰ ਹੀ ਸੌਂਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖੀ ਸੂਝ ਵਧੀ, ਮੰਜੇ ਦੀ ਕਾਢ ਨਿਕਲੀ ਤਾਂ ਆਰਥਿਕ ਪੱਖੋਂ ਸੌਖੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਮੰਜੇ ਬਣਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਮੰਜਿਆਂ ਤੇ ਸੌਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਿਆਦਾ ਲੋਕ ਫੇਰ ਵੀ ਜਮੀਨ ਉੱਪਰ ਹੀ ਸੌਂਦੇ ਸਨ। ਪੰਡਤਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ, ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਜਮੀਨ ਉੱਪਰ ਸੌਣ ਨੂੰ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਜਮੀਨ ਉੱਪਰ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਕਈ ਹਿੰਦੂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਜਣੇਪੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਜੱਚਾ ਤੇ ਬੱਚਾ ਨੂੰ ਜਮੀਨ ਉੱਪਰ ਸੌਣ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਉਹ ਸਹੀ ਸਲਾਮਤ ਰਹਿਣਗੇ। ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਰੂਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ।

ਕਈ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਲਾੜਾ ਲਾੜੀ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਜਮੀਨ ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਪਰ ਜਾਦੂ ਟੂਣੇ ਤੇ ਬਦਰੂਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਮ੍ਰਿਤਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਪਰ ਲਿਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਤੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਜਮੀਨ ਉੱਪਰ ਸੌਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਸੀ। ਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਮੰਜੀਆਂ ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਸੁਪਨੇ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਅਜੇਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਨ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਪਿੱਛੇ ਇਕ ਤਾਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਮੰਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਅਨਪੜ੍ਹਤਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਹਰ ਘਰ ਮੰਜੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਜਾਗਰਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਪਰੋਕਤ ਜਮੀਨ ਉੱਪਰ ਸੌਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੁਣ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਕੋਈ ਵੀ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਮ ਰਿਵਾਜ