ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ

**ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ** () ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਧਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਬੀ ਰਾਜ ਓਡੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਜਗਨਨਾਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਰਸਮੀ ਸੰਗੀਤ, ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਸੰਗੀਤ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਂ ਗ੍ਰੰਥ, ਵਿਲੱਖਣ ਰਾਗਾਂ ਅਤੇ ਤਾਲਾ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ।

ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਉੜੀਸੀ ਪ੍ਰਬੰਧ, ਚੌਪੜੀ, ਛੰਦ, ਚੰਪੂ, ਚੌਟੀਸਾ, ਜਨਾਨਾ, ਮਾਲਸਰੀ, ਭਜਨਾ, ਸਰੀਮਾਣਾ, ਝੂਲਾ, ਕੁਡੂਕਾ, ਕੋਇਲੀ, ਪੋਈ, ਬੋਲੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ। ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਰ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਰਾਗੰਗਾ, ਭਭੰਗ, ਨਾਟਿਅੰਗਾ ਅਤੇ ਧਰੁਪਦੰਗਾ। ਓਡੀਸੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ-ਕਵੀ ਹਨ 12ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਕਵੀ ਜੈਦੇਵ, ਬਲਰਾਮ ਦਾਸਾ, ਅਤੀਬਦੀ ਜਗਨਨਾਥ ਦਾਸਾ, ਦਿਨਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾਸਾ, ਕਬੀ ਸਮਰਾਤਾ ਉਪੇਂਦਰ ਭਾਣਜਾ, ਬਨਮਾਲੀ ਦਾਸਾ, ਕਬੀਸੁਰਜਯ ਬਲਦੇਬਾ ਰਥਾ ਅਤੇ ਕਬੀਕਲਹੰਸ ਗੋਪਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਟਾਨਾਯਕਾ।

ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਦੇ ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹਨ: ਅਵੰਤੀ, ਪੰਚਾਲੀ, ਓਦ੍ਰਮਾਗਧੀ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਨਾਟਿਆ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਓਡਰਾਮਾਗਧੀ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੱਧਯੁਗੀ ਓਡੀਆ ਕਵੀ ਜੈਦੇਵ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਪਰੰਪਰਾ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਰਾਗਾਂ ਅਤੇ ਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਓਡੀਆ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਓਡੀਸੀ ਗੀਤ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ। ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਵਿਰਾਸਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਓਡੀਸ਼ਾ (ਕਲਿੰਗਾ) ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਰਾਜਾ ਖਾਰਵੇਲਾ ਨੇ ਇਸ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਕਲਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਹਾਰੀ, ਗੋਟੀਪੁਆ, ਪ੍ਰਹੱਲਦਾ ਨਾਟਕ, ਰਾਧਾ ਪ੍ਰੇਮਾ ਲੀਲਾ, ਪਾਲਾ, ਦਸਕਥੀਆ, ਭਰਤ ਲੀਲਾ, ਖੰਜਨੀ ਭਜਨਾ, ਆਦਿ ਸਭ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਓਡੀਸੀ ਓਡੀਸ਼ਾ ਰਾਜ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਾਚਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ; ਇਹ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
### ਜਗਨਨਾਥ ਮੰਦਰ ਦਾ ਰਸਮੀ ਸੰਗੀਤ 
ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਪੁਰੀ ਦੇ ਜਗਨਨਾਥ ਮੰਦਰ ਨਾਲ ਗੂੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਗਨਨਾਥ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਗਨਨਾਥ ਦੀ ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੰਗੀਤ ਸੀ। ਹਰ ਰਾਤ ਬਾਦਸਿੰਘਰਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੌਰਾਨ, ਜੈਦੇਵ ਦਾ ਗੀਤਗੋਵਿੰਦਾ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਓਡੀਸੀ ਰਾਗਾਂ ਅਤੇ ਤਾਲਾਂ 'ਤੇ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਜੈਦੇਵ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਟੁੱਟ ਚਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਦ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਕਵੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਉੜੀਸੀ ਰਾਗਾਂ ਅਤੇ ਤਾਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗੀਤਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਗਾਇਨ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੇਵਾ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਮਹਾਰਿ ਜਾਂ ਦੇਵਦਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਥਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਦਲਾ ਪੰਜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਧਿਕਾਰੀ। ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕੰਮਕਾਜ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਤੱਕ, ਜਗਨਨਾਥ ਮੰਦਿਰ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਰਚਨਾਵਾਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਉੜੀਆ ਛੰਦਾਂ ਅਤੇ ਜੈਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਜਨਾਨਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ) ਮੰਦਰ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਬਚੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੇਵਦਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਖਾਤਮਾ. 
thumb|233x233px|ਸੰਕਰਜੰਗ, ਅੰਗੁਲ, ਓਡੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਲੱਭੀਆਂ ਬਾਰਾਂ

### ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਗੀਤ 
ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੂਰੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਖੁਦਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੰਗੁਲ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਸੰਕਰਜੰਗ ਵਿਖੇ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੁੱਦਿਆ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਚੈਲਕੋਲਿਥਿਕ ਕਾਲ (400 ਬੀ.ਸੀ. ਤੋਂ ਅੱਗੇ) ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪੱਧਰ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇੱਥੋਂ, ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਸੇਲਟ ਅਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਕੱਢੇ ਗਏ ਹਨ। ਕੁਝ ਸੇਲਟਸ ਤੰਗ ਹਨ ਪਰ ਆਕਾਰ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਸੈਲਟਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਕਰਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੱਭੇ ਗਏ ਬਾਰ-ਸੈਲਟਸ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸੰਗੀਤ ਸਾਜ਼ ਸਨ। ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਖੋਜੇ ਗਏ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰ ਕਿਹਾ ਹੈ।

### ਖਰਾਬੇਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗੁਫਾਵਾਂ 
ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਖੰਡਗਿਰੀ ਅਤੇ ਉਦਯਾਗਿਰੀ ਵਿੱਚ ਰਾਣੀਗੁੰਫਾ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜ਼ਾਂ, ਗਾਉਣ ਅਤੇ ਨੱਚਣ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਜੈਨ ਸ਼ਾਸਕ ਖਰਾਬੇਲਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਬਣੀਆਂ ਸਨ।ਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਰਬੇਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ (ਗੰਧਾਬਾ-ਬੇਦਾ ਬੁਧੋ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸਰਪ੍ਰਸਤ (ਨਤਾ-ਗੀਤਾ-ਬਦਿਤਾ ਸੰਦਾਸਨਹੀ) ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਦਨਲਾਲ ਵਿਆਸ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਹਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਚੌਹਠ ਸਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਵਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਖਰਾਬੇਲਾ ਚੇਦੀ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸੀ। ਚੇਦੀ ਕੌਸਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਇੱਕ ਰਾਗ ਜਿਸਨੂੰ ਨਾਰਦੀਆ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸਯਪ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੀਚੰਦਨਾ ਵਰਗੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਗੀਤ ਵਿਗਿਆਨੀ ਨਾਰਦਿਆ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ। ਰਾਗ ਕੌਸਿਕਾ ਓਡੀਸੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਗ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅੱਜ ਤੱਕ।

ਉਦਯਾਗਿਰੀ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਬਾਜਘਾੜਾ ਗੁੰਫਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ 'ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰਾਂ ਦਾ ਹਾਲ'। ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਗੀਤਕ ਪਾਠ ਨੂੰ ਗੁਫਾ ਦੇ ਧੁਨੀ ਦੁਆਰਾ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
thumb|249x249px|ਉਦਯਾਗਿਰੀ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਣੀ ਗੁੰਫਾ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟੇਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ

### ਮੂਰਤੀ 
ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ 6ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰਾਸੁਰਾਮੇਸ਼ਵਰ, ਮੁਕਤੇਸ਼ਵਰ, ਲਿੰਗਰਾਜ ਅਤੇ ਕੋਨਾਰਕਾ, ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਨੱਚਣ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

### ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਦਾ ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰ 
ਭਰਤ ਦਾ ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ। ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਾਟਿਆ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ 'ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ' ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ)। ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਰਗੀਕਰਨ ਨੂੰ ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀਗਤ ਵਰਗੀਕਰਨ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਖੇਤਰੀ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸਨ। ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀਆਂ ਹਨ ਅਵੰਤੀ, ਦਕਸ਼ਨਾਟਿਆ, ਪੰਚਾਲੀ ਅਤੇ ਉਦਰਾਮਗਧੀ (ਜਾਂ ਉਦਰਾਮਗਧੀ)। 'ਓਡਰਾ' ਓਡੀਸ਼ਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨਾਮ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਲਿੰਗਾ, ਕੰਗੋਡਾ, ਦਖੀਨਾ ਕੋਸਲ, ਤੋਸਾਲੀ, ਮਤਸਿਆ ਦੇਸਾ, ਉਦਰਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹੁਣ ਓਡੀਸ਼ਾ ਰਾਜ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਉਦਰਾਮਗਧੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜੈਦੇਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਪਾਠ ਸੰਗੀਤਾ ਰਤਨਾਕਰ ਵੀ ਇਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਉਹੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ ਜੋ ਰੂਬਰਿਕ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਜੈਦੇਵ
* ਓਡੀਆ ਭਾਸ਼ਾ
* ਗੀਤ ਗੋਵਿੰਦ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Graded video lessons on Odissi music by Guru Ramhari Das
* YouTube channel of Guru Gopal Panda Odissi Academy
* Odissi music renditions by eminent vocalists
* Early gramophone records of Odissi music