ਰਾਨੂ ਮੁਖਰਜੀ

[thumb| **ਲੇਡੀ ਰਾਨੂ ਮੁਖਰਜੀ। [ਅਤੁਲ ਬੋਸ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਚਿੱਤਰ।**]]**ਰਾਨੂ ਮੁਖਰਜੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Ranu Mukherjee;** ਜਨਮ ਨਾਮ: ਪ੍ਰੀਤੀ ਅਧਿਕਾਰੀ) (1907 - 2002) ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੀਜਨ ਡੀ'ਆਨਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਪ੍ਰੀਤੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਰਾਨੂ ਮੁਖਰਜੀ ਦਾ ਜੱਦੀ ਘਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਨਾਦੀਆ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਤੁੰਗੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ 18 ਅਕਤੂਬਰ, 1907 ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
## ਟੈਗੋਰ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ 
11 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਨੂ ਨੇ ਟੈਗੋਰ ਦੇ *ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ* (*ਗੋਲਪੋਗੁਚਾ)* ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਉਦੋਂ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਖੇ ਥੀਓਸੋਫੀਕਲ ਸਕੂਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਸੀ। ਇਹ 1918 ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਟੈਗੋਰ ਨੇ ਰਾਨੂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀਨਿਕੇਤਨ ਦੇ ਵਿਦਿਆ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਿਤਿਮੋਹਨ ਸੇਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਆਸ਼ਾ ਆਰਿਆਨਾਇਕਮ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀਨਿਕੇਤਨ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕੈਦੀ ਸਨ। ਟੈਗੋਰ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ *ਗੋਰਾ*, *ਨੌਕਾਡੂਬੀ*, *ਚਿੰਨਾਪੱਤਰ* ਅਤੇ *ਡਾਕਘਰ*, ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਨੂ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਫਟ ਹੋ ਗਈ। ਸ਼ਾਂਤੀਨਿਕੇਤਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੰਦਲਾਲ ਬੋਸ ਅਤੇ ਸੁਰੇਂਦਰਨਾਥ ਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਉਹ ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਉਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਪਾਠਕ ਵਜੋਂ ਚਿੱਠੀਆਂ ਦਾ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਇੱਕ ਡੂੰਘੇ ਖਾਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਰਾਨੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ 'ਭਾਨੂਦਾਦਾ' ਕਿਹਾ, ਇਹ ਨਾਮ ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਉਪਨਾਮ, ਭਾਨੂਸਿੰਘ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ *ਭਾਨੂਸਿੰਘ ਠਾਕੁਰਰ ਪਦਾਬਲੀ* ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਟੈਗੋਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਮਧੁਰਲਤਾ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀਨਿਕੇਤਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਈ ਵਿੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਨੂ ਨੇ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਕਾਵਿਕ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੰਗੀਤਕ, ਕਾਦੰਬਰੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਈ। ਟੈਗੋਰ ਦੀਆਂ ਕਾਵਿਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜੋਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਟੈਗੋਰ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਰਾਣੂ ਨੂੰ ਲਿਖੇ 208 ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਣੂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਕਵੀ ਨੂੰ ਲਿਖੇ 68 ਪੱਤਰ ਇਸ ਖਾਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਚਿੱਠੀਆਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਰਾਨੂ ਨੇ ਕਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਰਾਨੂ ਕਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਗਈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਾਂਗ ਵੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਟੈਗੋਰ ਨੇ ਸ਼ੇਸ਼ੇਰ ਕੋਬਿਤਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਡਾ. ਬਿਧਾਨ ਚੰਦਰ ਰਾਏ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ, ਸਰ ਬੀਰੇਂਦਰਨਾਥ ਮੁਖਰਜੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ। ਅਕੈਡਮੀ, ਉਸਦੀ ਯੋਗ ਟਰੱਸਟੀਸ਼ਿਪ ਹੇਠ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਲਾ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ।

## ਫੋਟੋ ਗੈਲਰੀ 

ਤਸਵੀਰ:Lady_Ranu_with_Raja_Gopalachari.jpg|left|thumb| ਰਾਜਾ ਗੋਪਾਲਾਚਾਰੀ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਰਾਣੂ।
ਤਸਵੀਰ:Lady_Ranu_with_eminent_personalities_during_an_exhibition.jpg|left|thumb| ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੌਰਾਨ ਉੱਘੀਆਂ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਲੇਡੀ ਰਾਨੂ।
ਤਸਵੀਰ:Academy_of_Fine_Arts_-_2_Cathedral_Road_-_Kolkata_2014-09-16_7946-7950_Compress.JPG|thumb| ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ।
ਤਸਵੀਰ:Lady_Ranu_at_the_annual_exhibition_of_the_Academy_with_Dr._Karan_Singh,_Debiprasad_Chowdhury,_Atul_Bose,_and_O.C._Ganguly.jpg|thumb| ਲੇਡੀ ਰਾਨੂ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ 'ਤੇ ਡਾ. ਕਰਨ ਸਿੰਘ, ਦੇਬੀਪ੍ਰਸਾਦ ਚੌਧਰੀ, ਅਤੁਲ ਬੋਸ, ਅਤੇ ਓਸੀ ਗਾਂਗੁਲੀ ਨਾਲ।
ਤਸਵੀਰ:Lady_Ranu_with_the_then_Governor_T.N._Singh.jpg|thumb| ਲੇਡੀ ਰਾਨੂ ਤਤਕਾਲੀ ਰਾਜਪਾਲ ਟੀ ਐਨ ਸਿੰਘ ਨਾਲ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2000
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1907