open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਸਿਨਹਾ

**ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਸਿਨਹਾ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Kishori Sinha;** 25 ਮਾਰਚ 1925 – 19 ਦਸੰਬਰ 2016) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਦੀ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਸਾਬਕਾ ਦੋ ਵਾਰ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸਤੇਂਦਰ ਨਰਾਇਣ ਸਿਨਹਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਔਰੰਗਾਬਾਦ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਸੱਤ ਵਾਰ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਿਖਿਲ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕੇਰਲ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਅਤੇ ਨਾਗਾਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਉਸਨੇ ਚੈਪਮੈਨ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਮੁਜ਼ਫੂਰਪੁਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਪਟਨਾ ਮਹਿਲਾ ਕਾਲਜ ਤੋਂ  ਇੱਕ ਸਿਆਸੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਸਿਆਸੀ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ, ਰਾਏ ਸਾਹਿਬ ਅਵਧ ਬਿਹਾਰੀ ਸਿੰਘ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਸਾਦ ਸਿਨਹਾ, ਭਾਰਤੀ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਸਤੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਉਸਨੇ, ਸਤੇਂਦਰ ਨਰਾਇਣ ਸਿਨਹਾ ਨਾਲ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਕੋਮਲ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉੱਚ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।

## ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ 
ਉਹ 1980 ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ; ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਚੁਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ 1984 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ. ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਸਿਨਹਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਸਤੇਂਦਰ ਨਰਾਇਣ ਸਿਨਹਾ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਸਦੀ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ ਜੋ 7ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਔਰਤਾਂ, ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਕਬੀਲਿਆਂ ਅਤੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਵੂਮੈਨ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜੀਵਨ ਛੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਰਿਹਾ।

## ਮੌਤ 
ਸਿਨਹਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਟਨਾ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਸੱਲੀਬਖਸ਼ ਸਿਹਤਯਾਬ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਅਚਾਨਕ ਵਿਗੜ ਗਈ ਅਤੇ 19 ਦਸੰਬਰ 2016 ਨੂੰ 91 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਪਟਨਾ ਰਿਹਾਇਸ਼ 'ਤੇ ਪਾਰਟੀ ਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹੋਏ ਉੱਘੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਦੇਖੀ ਗਈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਆਏ ਸਨ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਰਾਮ ਨਾਥ ਕੋਵਿੰਦ, ਨਿਤੀਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਲਾਲੂ ਪ੍ਰਸਾਦ ਯਾਦਵ, ਜੀਤਨ ਰਾਮ ਮਾਂਝੀ, ਜਗਨਨਾਥ ਮਿਸ਼ਰਾ, ਭਾਜਪਾ ਆਗੂ ਰਾਜੀਵ ਪ੍ਰਤਾਪ ਰੂਡੀ, ਮੰਗਲ ਪਾਂਡੇ, ਸੁਸ਼ੀਲ ਕੁਮਾਰ ਮੋਦੀ ਤੇ ਹੋਰ, ਕਾਂਗਰਸੀ ਆਗੂ ਅਸ਼ੋਕ ਚੌਧਰੀ, ਸੁਬੋਧ ਕਾਂਤ ਸਹਾਏ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਨਤਾ ਦਲ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸ਼ਿਵਾਨੰਦ ਤਿਵਾੜੀ, ਰਾਮਚੰਦਰ ਪੁਰਵੇ, ਮੁੰਦਰਿਕਾ ਸਿੰਘ ਯਾਦਵ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਕੈਬਨਿਟ ਦੇ ਜੇਡੀ (ਯੂ) ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਪਟਨਾ ਦੇ ਘਰ ਗਏ ਸਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2016
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਹਾਰ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਕੋਇਨਾ ਮਿੱਤਰਾ

**ਕੋਇਨਾ ਮਿੱਤਰਾ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: **Koena Mitra**; ਜਨਮ 7 ਜਨਵਰੀ 1984) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ ਜੋ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਪਣੇ ਆਈਟਮ ਨੰਬਰਾਂ ਅਤੇ ਫਿਲਮ 'ਆਪਣਾ ਸਪਨਾ ਮਨੀ ਮਨੀ ਵਿੱਚ ਜੂਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦਿੱਖ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਮਿੱਤਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲੀ ਸਟ੍ਰਾਸਬਰਗ ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
alt=2006|thumb| ਮਿੱਤਰਾ 2006 ਵਿੱਚ

### ਮਾਡਲਿੰਗ 
ਮਿੱਤਰਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਡਲਿੰਗ ਕਰੀਅਰ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।

### ਐਕਟਿੰਗ 
ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਸਬੀਰ ਜੱਸੀ ਦੁਆਰਾ ਸਟੀਰੀਓ ਨੇਸ਼ਨਜ਼ *ਇਸ਼ਕ*, *ਆਜ ਕੀ ਰਾਤ*, *ਅਖ ਤੇਰੀ*, ਅਤੇ *ਚੰਨੋ* ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਰਾਮ ਗੋਪਾਲ ਵਰਮਾ ਦੀ *ਰੋਡ* ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਿੱਖ ਸੀ। 2004 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਸੰਜੇ ਦੱਤ ਦੇ ਨਾਲ *ਮੁਸਾਫਿਰ* ਵਿੱਚ, ਗੀਤ *ਓ ਸਾਕੀ ਸਾਕੀ* ਵਿੱਚ ਆਈ। ਫਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸੰਜੇ ਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਸੰਜੇ ਦੱਤ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।

2005 ਵਿੱਚ ਉਹ ਫਿਲਮ *ਏਕ ਖਿਲਾੜੀ ਏਕ ਹਸੀਨਾ* ਵਿੱਚ ਨਤਾਸ਼ਾ ਦਾ ਰੋਲ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਗਲੀ ਫਿਲਮ, *ਇੰਸਾਨ* 2006 ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਉਹ ਜੂਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ *ਅਪਨਾ ਸਪਨਾ ਮਨੀ ਮਨੀ* ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। 2007 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ *ਓਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਓਮ* ਅਤੇ *ਹੇ ਬੇਬੀ* ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।

2009 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਤੀਜੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ *ਝਲਕ ਦਿਖਲਾ ਜਾ* ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। 2019 ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਾ ਕਲਰਜ਼ ਟੀਵੀ ਦੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ, *ਬਿੱਗ ਬੌਸ 13* ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਸੀ। ਉਹ 29 ਸਤੰਬਰ 2019 ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ 13 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

## ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ 
2019 ਵਿੱਚ, ਮਿੱਤਰਾ ਗੂਗਲ ' ਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੋਜੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ 10 ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1984
ਹੋਮੋ ਡੇਅਸ (ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ)

**ਹੋਮੋ ਡੇਅਸ (ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਾ) ** ਯੁਵਾਲ ਨੋ ਹਰਾਰੀ ਦੀ 514 ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਨਾਵਲ ਵਰਗੀ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ। ਹਰਾਰੀ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਲਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ ਹੈ।
## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਾਵਲ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ
ਕਿਰਨ ਬਿਸ਼ਨੋਈ

**ਕਿਰਨ ਬਿਸ਼ਨੋਈ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: **Kiran Bishnoi**), ਜਿਸਨੂੰ **ਕਿਰਨ ਗੋਦਾਰਾ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਫ੍ਰੀਸਟਾਈਲ ਪਹਿਲਵਾਨ ਹੈ। ਉਹ 2018 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਸੀ। ਉਹ 2017 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਵੀ ਰਹੀ ਹੈ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
ਬਿਸ਼ਨੋਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਰਨ ਗੋਦਾਰਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਜਨਮ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਹਿਸਾਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਰਾਵਤ ਖੇੜਾ ਵਿੱਚ ਕੁਲਦੀਪ ਗੋਦਾਰਾ ਅਤੇ ਸੁਨੀਤਾ ਗੋਦਾਰਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਹਿਸਾਰ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਕਾਲੀਰਾਵਾਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਨਾਨਾ ਰਾਮਸਵਰੂਪ ਖਿਚੜ ਕਾਲੀਰਾਵਨਾ ਇੱਕ ਪਹਿਲਵਾਨ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਵਧੀ। 2010 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹਿਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੇਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੋਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬੀਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਤੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਖਤਰੇ ਵਾਲੀ ਗੋਡੇ ਦੀ ਸੱਟ ਕਾਰਨ 2014 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਟਰਾਇਲਾਂ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਈ ਸੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਟ ਤੋਂ ਉਭਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ 2015 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ 2016 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਕੇਸਰੀ ਦੰਗਲ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 2015 ਵਿੱਚ ਈਵੈਂਟ ਦੀ ਫਾਈਨਲਿਸਟ ਸੀ।

ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਨੇ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ ਵਿੱਚ 2017 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 2018 ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੇ ਬਲੇਸਿੰਗ ਓਨਏਬੂਚੀ ਤੋਂ ਤਕਨੀਕੀ ਪਤਨ ਦੁਆਰਾ 76 ਵਿੱਚ ਹਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ&nbsp;ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਰਗ, ਬਿਸ਼ਨੋਈ ਨੇ ਤਕਨੀਕੀ ਗਿਰਾਵਟ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀਸ਼ਸ ਦੇ ਕਾਟੋਸਕੀਆ ਪਰਿਆਧਵੇਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।

2021 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਓਸਲੋ, ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਵਿਸ਼ਵ ਕੁਸ਼ਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ 76 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਮੈਚ ਹਾਰ ਗਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸਰਸਵਤੀ ਘਾਟ

**ਸਰਸਵਤੀ ਘਾਟ** ਸ਼ਾਇਦ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘਾਟ ਹੈ। ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਨਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਘਾਟ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਥਾਂ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਪੌੜੀਆਂ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਉਤਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਪਾਰਕ ਹੈ ਜੋ ਹਰੇ ਘਾਹ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਸੰਗਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਕਬਰ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕੋਨੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਇਹ ਘਾਟ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੀ ਆਰਤੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਕਿਸ਼ਤੀ ਰਾਹੀਂ ਸੰਗਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਫੂਡ ਕੋਰਟ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵੀ ਹਨ।

## ਰੋਪਵੇਅ ਦੀ ਸਹੂਲਤ 
ਇਹ ਸਾਲ 2017 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਨੂੰ **ਕੁੰਭ** ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਗਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਯਮੁਨਾ ਉੱਤੇ ਰੋਪਵੇਅ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਮਿਲੇਗੀ। ਸੈਰ ਸਪਾਟਾ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

“ਸੁਵਿਧਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਈਟਾਂ- ਬੋਟ ਕਲੱਬ ਅਤੇ **ਸਰਸਵਤੀ ਘਾਟ** ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੁਝਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰੇਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ”ਅਨੁਪਮ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ, ਖੇਤਰੀ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਰ ਕੁਝ ਵੀ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸ਼ਾਇਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

## ਹਵਾਲੇ
ਕਿਟੂ ਗਿਡਵਾਨੀ

**ਕੌਸ਼ਲਿਆ "ਕਿਟੂ" ਗਿਡਵਾਨੀ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Kaushalya "Kitu" Gidwani**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਮਾਡਲ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਕਿਟੂ ਨੇ *ਸਵਾਭਿਮਾਨ* ਵਿੱਚ ਸਵੇਤਲਾਨਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ *ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਨੂੰ* ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ "ਗੀਤਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ" ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਇੱਕ ਨਿਊਜ਼ ਚੈਨਲ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟਰ ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਐਪੀਸੋਡਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੋਅ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੀਵੀ ਲੜੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ, 1986 ਵਿੱਚ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ *ਏਅਰ ਹੋਸਟੈਸ* ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਈ, ਅਤੇ *ਡਾਂਸ ਆਫ ਦਿ ਵਿੰਡ* (1997), ਦੀਪਾ ਮਹਿਤਾ ਦੀ *ਅਰਥ* (1998), ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਗੋਵਿੰਦ ਨਿਹਲਾਨੀ ਦੀ *ਰੁਖਮਾਵਤੀ ਕੀ ਹਵੇਲੀ* (1991), ਕਮਲ ਹਾਸਨ ਦੀ *ਅਭੈ* ਅਤੇ *ਦੇਹਮ* (2001)।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗਿਡਵਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਧੀ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਵਰਲੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਭਰਾ ਹੈ।

ਉਸਨੇ ਫੋਰਟ ਕਾਨਵੈਂਟ ਸਕੂਲ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਜਨਕ ਟੋਪਰਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਫਿਲਮ *ਬਲੈਕ* (1987) ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।

## ਅਵਾਰਡ 
1998 ਵਿੱਚ, ਕਿਟੂ ਨੇ ਥ੍ਰੀ ਕੰਟੀਨੈਂਟਸ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਨੈਂਟਸ, ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਅਵਾਰਡ ਨੇ *ਡਾਂਸ ਆਫ਼ ਦ ਵਿੰਡ* ( ਰਾਜਨ ਖੋਸਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ) ਵਿੱਚ *ਪੱਲਵੀ* ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜਨ ਦੀਆਂ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੰਧੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਤਹਿਰੀਕ-ਏ-ਨਿਸਵਾਨ

**ਤਹਿਰੀਕ-ਏ-ਨਿਸਵਾਨ** (    ) (ਦ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਮੂਵਮੈਂਟ) ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ। ਤਹਿਰੀਕ-ਏ-ਨਿਸਵਾਨ ਦਾ ਗਠਨ 1979 ਵਿੱਚ ਕਰਾਚੀ, ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਮਾ ਕਰਮਾਨੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਹਿਰੀਕ-ਏ-ਨਿਸਵਾਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1979 ਵਿੱਚ ਕੰਮਕਾਜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਪਏ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਧਿਅਮ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਗਠਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, 1980 ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆ-ਉਲ-ਹੱਕ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਨੇ, ਡਾਂਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਹਿਰੀਕ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸਦਭਾਵਨਾ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਧਿਅਮ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ।

ਤਹਿਰੀਕ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫੋਕਸ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੈਮੀਨਾਰ ਅਤੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ 'ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਨਾਚ ਵਰਗੀਆਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸਮਾਗਮਾਂ, ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲਾਂ, ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ, ਧਰਮ ਅਸਥਾਨਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਾਟਕ ਕੀਤੇ। ਤਹਿਰੀਕ ਨੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਡਾਂਸ ਮੇਲਿਆਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ।

## ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਕੰਮ 
* ਮੋਹੰਜੋਦੜੋ ਦਾ ਗੀਤ
* ਕਿਰਚੀ ਕਿਰਚੀ ਕਰਾਚੀ
* ਮੰਟੋ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਜਿੰਨੇ ਲਾਹੌਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀਆ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਤਹਿਰੀਕ-ਏ-ਨਿਸਵਾਨ
ਕਸ਼ਮੀਰਾ ਪਰਦੇਸ਼ੀ

**ਕਸ਼ਮੀਰਾ ਪਰਦੇਸ਼ੀ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Kashmira Pardeshi**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ *ਨਰਤਨਸਾਲਾ* (2018), ਅਤੇ *ਸਿਵਪੂ ਮੰਜਲ ਪਚਾਈ* (2019) ਨਾਲ ਤਾਮਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਪਰਦੇਸ਼ੀ ਮਰਾਠੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਨੇ ਦੇ ਸੇਂਟ ਐਨੀਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਗਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਨ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਫੈਸ਼ਨ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਪਰਦੇਸ਼ੀ ਨੇ ਨਾਗਾ ਸ਼ੌਰਿਆ ਦੇ ਉਲਟ, ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ *ਨਰਤਨਸਾਲਾ* (2018) ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।  ਇਹ ਫਿਲਮ ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਫਲ ਰਹੀ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ *ਮਿਸ਼ਨ ਮੰਗਲ* (2019) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਬਾਲਨ ਅਤੇ ਸੰਜੇ ਕਪੂਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਸਨੇ ਰਵੀ ਜਾਧਵ ਦੀ *ਰਾਮਪਤ* ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਸੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਅਤੇ *ਨਰਟਨਸਾਲਾ* ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੀਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਤਮਿਲ ਫਿਲਮ *ਸਿਵੱਪੂ ਮਾਂਜਈ ਪਚਾਈ* ਲਈ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ। ਪਰਦੇਸ਼ੀ ਨੇ ਰੋਲ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਟਿਊਟਰ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਫਿਲਮ ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਔਸਤਨ ਹਿੱਟ ਰਹੀ ਸੀ।

2021 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰਿਲੀਜ਼ *ਰਾਈਡਰ* ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਖਿਲ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਬਾਕਸ-ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਿੱਟ ਰਹੀ।

2023 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰੀਲੀਜ਼ *ਵਸੰਤਾ ਮੁਲਈ*, ਬੌਬੀ ਸਿਮਹਾ ਦੇ ਉਲਟ ਸੀ, ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ। ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ, *ਵਿਨਾਰੋ ਭਾਗਿਆਮੁ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਕਥਾ ,* ਕਿਰਨ ਅਬਾਵਰਮ ਦੇ ਉਲਟ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ 'ਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀਆਂ-ਜੁਲੀਆਂ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਮਿਲੀਆਂ।

ਫਰਵਰੀ 2023 ਤੱਕ, ਪਰਦੇਸ਼ੀ ਆਪਣੀਆਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ *ਪਰਮਪੋਰੁਲ*, ਸਾਰਥ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਅਮਿਤਾਸ਼ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। ਅਤੇ *PT ਸਰ*, ਹਿਪ ਹੌਪ ਅਧੀ ਦੇ ਉਲਟ, *ਅਨਬਾਰੀਵੂ* (2022) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੰਬਈ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਮਾਖਾ, ਸਿਰਸਾ

**ਮਾਖਾ** , ਹਰਿਆਣਾ (ਭਾਰਤ) ਵਿੱਚ ਤਹਿਸੀਲ ਕਾਲਾਂਵਾਲੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਸਿਰਸਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਲਾਂਵਾਲੀ ਤੋਂ 10 ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਮੰਡੀ ਡੱਬਵਾਲੀ ਤੋਂ 25 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਸਿਰਸਾ ਤੋਂ 52 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਡੀ ਡੱਬਵਾਲੀ-ਕਾਲਾਂਵਾਲੀ ਸੜਕ ਤੇ ਪਿਪਲੀ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਤੋਂ 2 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੰਡ ਸਿਰਸਾ ਸੰਸਦੀ ਹਲਕੇ ਅਤੇ ਡੱਬਵਾਲੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਖਾ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਾਨਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮਾਖਾ ਅਤੇ ਮਾਖਾ ਚਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹਨ।

## ਰਕਬਾ ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ 
ਪਿੰਡ ਦਾ ਕੁੱਲ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰ 680 ਹੈਕਟੇਅਰ ਹੈ। ਸਾਲ 2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਮੁਤਾਬਿਕ ਪਿੰਡ ਮਾਖਾ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ 1,452 ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 803 ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 649 ਸੀ। ਮਾਖਾ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਾਖਰਤਾ ਦਰ 50.14% ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ 53.67% ਮਰਦ ਅਤੇ 45.76% ਔਰਤਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ-ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ। ਮਾਖਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ 270 ਦੇ ਕਰੀਬ ਘਰ ਹਨ।

## ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ 
ਪਿੰਡ ਮਾਖਾ ਦਾ ਦਰਬਾਰਾ ਸਿੰਘ : ਪੀ ਆਈ ਏ ਦੇ 1/13 F. F. ਵਿੱਚ ਸਿਪਾਹੀ ਨੰਬਰ 17496 ਸੀ ਜੋ ਕਿ 1 ਸਤੰਬਰ , 1942 ਨੂੰ  ਆਜ਼ਾਦ ਹਿੰਦ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਲਾਂਸ ਨਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ 7ਵੇਂ ਗੁਰੀਲਾ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਤੈਨਾਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੰਗੀ ਕੈਦੀ ਵਜੋਂ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 1 ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਤਾਈਪਿੰਗ ਜ਼ੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
##  ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ 
ਮਾਖਾ ਦੇ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਪਿਪਲੀ, ਪਾਨਾ,ਅਸੀਰ, ਖੋਖਰ, ਹੱਸੂ, ਦੇਸੂ ਮਲਕਾਣਾ, ਜਗਮਾਲਵਾਲੀ, ਕਾਲਾਂਵਾਲੀ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਕਾਲਾਂਵਾਲੀ ਮੰਡੀ ਹੈ।

## ਗੈਲਰੀ 

File:Gurudwara Sahib village Makha.jpg|thumb|ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਪਿੰਡ ਮਾਖਾ
File:Gaurav Patt of Village Makha, Sirsa.jpg|thumb| ਮਾਖਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਗੌਰਵ ਪੱਟ

## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿਰਸਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪਿੰਡ
ਕੀਰਤੀ ਸੁਰੇਸ਼

**ਕੀਰਤੀ ਸੁਰੇਸ਼** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: **Keerthy Suresh;** ਜਨਮ 17 ਅਕਤੂਬਰ 1992) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਡਾਂਸਰ, ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕਾ, ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਮਾਡਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ *ਮਹਾਨਤੀ* (2018) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸਿਮਾ ਅਵਾਰਡ, ਇੱਕ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਦੱਖਣ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਜ਼ੀ ਸਿਨੇ ਅਵਾਰਡ ਤੇਲਗੂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 2021 ਵਿੱਚ *ਫੋਰਬਸ* 3 ਅੰਡਰ 30 ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲੀ ਸੀ।

ਕੀਰਤੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਜੀ. ਸੁਰੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਮੇਨਕਾ ਜੀ. ਸੁਰੇਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।

ਉਸਨੇ 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਲ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ। 2013 ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ *ਗੀਤਾਂਜਲੀ* ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਸੀ। 

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਕੀਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ 17 ਅਕਤੂਬਰ 1992 ਨੂੰ ਮਦਰਾਸ (ਹੁਣ ਚੇਨਈ), ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ. ਸੁਰੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਮਲਿਆਲੀ ਮੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਮੇਨਕਾ ਤਮਿਲ ਮੂਲ ਦੀ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਰੇਵਤੀ ਸੁਰੇਸ਼ ਹੈ। ਚੌਥੀ ਜਮਾਤ ਤੱਕ, ਕੀਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਚੇਨਈ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਪਰਲ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਚੇਨਈ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਪੇਟਮ, ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਕਸਚੇਂਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ। ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ "ਡਿਜ਼ਾਇਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ"। ਕੀਰਤੀ ਵਾਇਲਨ ਵੀ ਵਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1992
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੇਲਗੂ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਮਿਲ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ 2018

**ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ 2018** ਕਮਲ ਹੀਰ, ਮਨਮੋਹਨ ਵਾਰਿਸ ਅਤੇ ਸੰਗਤਾਰ ਦੁਆਰਾ ਇਕ ਲਾਈਵ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾ ਸੀ। ਇਹ ਲਾਈਵ ਸੰਗੀਤਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸਮਾਗਮ 2004 ਤੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਲ ਇਹ ਅਗਸਤ ਅਤੇ ਸਤੰਬਰ 2018 ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ   ਇਸ ਨੂੰ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਰਿਕਾਰਡ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਟੂਰ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਖਾਂ 
### ਟਰੈਕ 
ਸਾਰਾ ਸੰਗੀਤ ਸੰਗਤਾਰ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ 2005
* ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ 2006
* ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ 2007
* ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ 2008
* ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ 2009
* ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ 2010

## ਹਵਾਲੇ
ਜਨਨੀ ਝੂੰਮਰ

**ਜਨਨੀ ਝੂੰਮਰ** ਵੀ **ਜਨਨੀ ਝੁਮੈਰ**  ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਛੋਟਾ ਨਾਗਪੁਰ ਪਠਾਰ ਖੇਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਗਪੁਰੀ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ  ;'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਨਾਚ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੰਡੇਰ, ਢੋਲ ਅਤੇ ਬੰਸੀ ਆਦਿ ਹਨ।  ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ ਸਿੱਧੀ ਲਾਈਨ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਨ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਨਾਰੀ ਦੀ ਉਕ੍ਰੀਸ਼ਟਾ ਨੁੂੰ ਦਰਸਾਇਆਂ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਔਰਤਾਂ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਰਦ ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਾਚ ਕਰਮ ਅਤੇ ਜਿਤੀਆ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  

ਇਸ ਨਾਚ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਦ ਇਹ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ *ਅੰਗਨਾਈ* ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਨੱਚਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅੰਗਨਾਈ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੰਦਨਤਾਰੀ, ਪਹਿਲਸਾਂਝਾ, ਅਧਰਤੀਆ, ਭਿੰਸਾਰੀਆ, ਉਧੋਵਾ, ਥਡੌਵਾ, ਲਹਸੂਆ, ਖੇਮਟਾ, ਦੈਧਾਰਾ, ਰਸਕਰੀਡਾ ਆਦਿ। ਇਸ ਨੂੰ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰਬਾਹਾ, ਪਛੀਮਾਹਾ, ਉੱਤਰਾਹਾ, ਦਕਸ਼ੀਨਾਹਾ, ਸੋਨਪੁਰੀਆ, ਨਾਗਪੁਰੀਆ, ਜਸ਼ਪੁਰੀਆ, ਗੰਗਪੁਰੀਆ, ਹੇਂਠਘਾਟੀਆ ਅਤੇ ਅਸਮੀਆ ਆਦਿ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।  ਨਾਚ ਅਸਾਧ ਦੇ ਮਹੀਨੇ (ਜੂਨ-ਜੁਲਾਈ) ਵਿਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਰਤਿਕ (ਅਕਤੂਬਰ-ਨਵੰਬਰ) ਦੇ ਦੇਵਥਾਨ ਤਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰੰਤ ਵਿਆਹ/ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡੋਮਕਚ ਨਾਚ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਚ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕ ਨਾਚ
ਕਿਰਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ

**ਕਿਰਨ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Kiran Maheshwari;** 29 ਅਕਤੂਬਰ 1961 – 30 ਨਵੰਬਰ 2020) ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਉਸਨੇ 14ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ (2004-2009) ਵਿੱਚ ਉਦੈਪੁਰ ਹਲਕੇ ਲਈ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਈ 2009 ਦੀ 15ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਲਈ ਅਜਮੇਰ ਲੋਕ ਸਭਾ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਇੰਡੀਅਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਸਚਿਨ ਪਾਇਲਟ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਦਸੰਬਰ 2013 ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਮੰਦ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਸੀਟ ਤੋਂ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣ ਲੜੀ ਅਤੇ 30,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ 2018 ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਟ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖੀ।

ਉਸਨੇ 2020 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕੋਵਿਡ -19 ਲਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਟੈਸਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, 30 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ, ਗੁਰੂਗ੍ਰਾਮ, ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਮੇਦਾਂਤਾ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ 21 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2020
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1961
ਥੰਗਾ ਡਾਰਲੋਂਗ

**ਥੰਗਾ ਡਾਰਲੋਂਗ** (ਜਨਮ 20 ਜੁਲਾਈ 1920) ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਾਜ਼ ਰੋਜ਼ਮ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਸ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ (2019) ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹੈ ।   ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ 2014 ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਰਵਉੱਚ ਭਾਰਤੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ।   ਉਹ ਅਕਾਦਮਿਕ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਅਵਾਰਡ (2015),  ਰਾਜ-ਪੱਧਰੀ ਵਯੋਸ਼੍ਰੇਸਟਾ ਸਨਮਾਨ (2016) ਅਤੇ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। 

ਡਾਰਲੌਂਗ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਉਨਕੋਟੀ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਕੈਲਾਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਗੋਰਨਗਰ ਆਰਡੀ ਬਲਾਕ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪਹਾੜੀ ਏਡੀਸੀ ਪਿੰਡ ਦਿਓਰਾਚੇਰਾ ਮੁਰਾਇਬਾੜੀ ਤੋਂ ਹੈ। 2016 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਸੀ ਜੋਸੇਫ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿਚ ਟ੍ਰੀ ਆਫ਼ ਟੰਗਜ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 

## ਸਨਮਾਨ 
* ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ (2019) 
* ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (2014)  

* ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ (2010-2019)

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1920
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸਿੰਧਿਆਨੀ ਤਹਿਰੀਕ

**ਸਿੰਧਿਆਨੀ ਤਹਿਰੀਕ** (ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੰਧਿਆਨੀ ਤਹਿਰੀਕ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਸੂਬੇ ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਪੇਂਡੂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਸਿਆਸੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਸਿੰਧਿਆਨੀ ਤਹਿਰੀਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1980 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਿੰਧ ਸੂਬੇ ਦੀਆਂ ਪੇਂਡੂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਔਰਤਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਤਕਰੇ ਭਰੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੰਸਥਾਪਕ ਔਰਤਾਂ ਅਵਾਮੀ ਤਹਿਰੀਕ ਦੀਆਂ ਮੈਂਬਰ ਸਨ, ਇੱਕ ਖੱਬੇ-ਪੱਖੀ ਸਿੰਧੀ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀ। ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਿੰਧਿਆਨੀ ਤਹਿਰੀਕ ਮਾਰਕਸਵਾਦ-ਲੈਨਿਨਵਾਦ-ਮਾਓਵਾਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ।

ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਅਵਾਮੀ ਤਹਿਰੀਕ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ, ਸਿੰਧਿਆਨੀ ਤਹਿਰੀਕ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸੂਬਾਈ ਮੁੱਦਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਵਾਲ, ਗੈਰ-ਸਿੰਧੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਨਿਲਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਿੰਧੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਬਾਰੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਸਿੰਧਿਆਨੀ ਤਹਿਰੀਕ ਨੇ ਜ਼ਿਆ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਐਮਆਰਡੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।

### 2000 
ਅੰਦੋਲਨ ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਧੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਰਸੂਲ ਬਕਸ਼ ਪਾਲੀਜੋ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਯਾਜ਼ ਲਤੀਫ ਪਾਲੀਜੋ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ " *ਸਿੰਧੀ ਔਰਾਂਤਨ ਜੀ ਤਨਜ਼ੀਮ* " (ਸਿੰਧੀ ਮਹਿਲਾ ਅੰਦੋਲਨ) (ਅਵਾਮੀ ਜਮਹੂਰੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਰਚਾ) ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜ਼ਾਹਿਦਾ ਡਾਹਰੀ ਅਤੇ ਨਜ਼ੀਰ ਕੁਰੈਸ਼ੀ। ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦੀ ਕਰਾਚੀ ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਸਮੇਤ ਕਈ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ। ਸਿੰਧਿਆਨੀ ਤਹਿਰੀਕ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ 2020 ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ

## ਹਵਾਲੇ
ਗੋਬੈਕਲੀ ਟੈਪੇ

**ਗੋਬੈਕਲੀ ਟੈਪੇ** (ਤੁਰਕੀ ਭਾਸ਼ਾ: [ɟœbecˈli teˈpe],  "ਪੌਟਬੈਲੀ ਹਿੱਲ";  ਕੁਰਦਿਸ਼ ਵਿੱਚ *ਜਾਇਰ ਮਿਰਾਜ਼ਾਨ* ਜਾਂ *ਜ਼ੀਰਾਬ੍ਰੈਸਕੇ* ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) , ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਐਨਾਤੋਲੀਆ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਓਲਿਥਿਕ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਟਿਕਾਣਾ ਪੂਰਵ-ਵਸਰਾਵਿਕ ਨਿਓਲਿਥਿਕ ਯੁੱਗ ( 9500 ਅਤੇ 8000 ਈਸਾ-ਪੂਰਵ) ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਟਿਕਾਣੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੱਥਰ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਈ ਵੱਡੇ ਗੋਲਾਕਾਰ ਢਾਂਚੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਮੈਗਾਲਿਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਵੇਰਵਿਆਂ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸਕ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੂਰਤੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਦੁਰਲੱਭ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 15 ਮੀਟਰ (50 ਫੁੱਟ) -ਉੱਚਾ, 8 ਹੈਕਟੇਅਰ (20-ਏਕੜ) ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਨੀਓਲਿਥਿਕ ਯੁੱਗ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਖੱਡਾਂ, ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਟੋਭੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਇਸ ਟਿਕਾਣੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਨਿਓਲਿਥਿਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੇਲੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸਥਾਈ ਮਨੁੱਖੀ ਬਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ। ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਸ ਨਿਓਲਿਥਿਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਆਗਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਹ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬਸਤੀ ਬਣੀ ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਗਰੋਂ ਇਸ ਟਿਕਾਣੇ ਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਸਨ। ਗੋਬੈਕਲੀ ਟੈਪ ਜੋ ਕਿ ਚੱਟਾਨੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਕੰਪਲੈਕਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਹੋਣ ਦੇ ਕੋਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਟਿਕਾਣਾ ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਟਿਕਾਣੇ ਦੀ ਮੂਲ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਰਮਨ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਕਲਾਜ਼ ਸ਼ਮਿਟ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੰਦਰ" ਦੱਸਿਆ ਹੈ: ਜੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਸ਼ਿਕਾਰੀ-ਸੰਗ੍ਰਿਹਕਰਤਾ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵਾਸੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇਸ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਨਿਵਾਸੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਸਬੁਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਹਾਲੀਆ ਖੋਜ ਨੇ ਗੋਬੈਕਲੀ ਟੈਪੇ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਮਿਟ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਮਿੱਥੇ ਗਏ ਕਈ ਸਿੱਟਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਧਣ ਜਾਂ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

1963 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਟਿਕਾਣੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਮਿਟ ਨੇ 1994 ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਪੂਰਵਇਤਿਹਾਸਿਕ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਉੱਥੇ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। 2014 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸਤਾਂਬੁਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸੈਨਲਿਅਰਫ਼ਾ ਅਜਾਇਬਘਰ, ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸੰਸਥਾਨ ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਜੋਂ ਤੁਰਕੀ ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸ ਨੈਸ਼ਮੀ ਕਾਰੁਲ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨਾ ਅਧੀਨ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਗੋਬੈਕਲੀ ਟੈਪੇ ਨੂੰ 2018 ਵਿੱਚ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤੀ ਟਿਕਾਣੇ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਇਸਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ "ਮਨੁੱਖੀ-ਨਿਰਮਿਤ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। 2021 ਤੱਕ ਇਸ ਟਿਕਾਣੇ ਦੀ 5 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

 

## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਟਿਕਾਣੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਟਿਕਾਣੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਪੁਰਾਤਨ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਅਬਾਦੀਆਂ
ਡੋਮਕਚ

**ਡੋਮਕਚ** ਜਾਂ **ਦਮਕਚ** ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਾਂ ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਝਾਰਖੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ। ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ, ਡੋਮਕਚ ਨਾਚ ਮਿਥਿਲਾ ਅਤੇ ਭੋਜਪੁਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। 

ਝਾਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਨਾਗਪੁਰੀ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ।  ਲਾੜੇ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਨਾਚ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਇਸ ਖਾਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਚ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਰਧ-ਗੋਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੀਤ ਦੇ ਬੋਲ ਵਿਅੰਗਮਈ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨਾਗਪੁਰੀ ਡੋਮਕਚ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਏਖਾਰੀਆ ਡੋਮਕਚ, ਦੋਹਰੀ ਡੋਮਕਚ ਅਤੇ ਝੁਮਟਾ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।  ਡਾਂਸ ਦਾ ਨਾਮ ਡੰਬਰੂ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜ਼ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ (ਅਕਤੂਬਰ-ਨਵੰਬਰ) ਵਿਚ ਦੇਉਥਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਨਾਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਅਸਾਧ ਮਹੀਨੇ (ਜੂਨ-ਜੁਲਾਈ) ਦੀ ਰੱਥ ਯਾਤਰਾ ਤਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।  

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਚ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕ ਨਾਚ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕ ਵਿਰਸਾ
ਲੀਲਨ ਚਨੇਸਰ

**ਲੀਲਨ ਚਨੇਸਰ** ਇੱਕ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਮ ਚਨੇਸਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 14ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਥੱਟਾ, ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਮਰਾ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਿੰਧੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਚਨੇਸਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੀਲਨ, ਹਾਰ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ 900,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਕੀਮਤ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਔਰਤ ਦੇ ਹਾਰ ਦੁਆਰਾ ਲੁਭਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਸਨੂੰ 'ਵੇਚਿਆ' ਗਿਆ ਸੀ, ਚਨੇਸਰ ਨੇ ਲੀਲਨ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣ ਤੱਕ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਦੀ ਕਾਪੀ ਹੈ ਪਰ ਪਾਸ਼ਾ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ *ਲੀਲਨ ਚਨੇਸਰ* ਦੀ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਲੀਲਾ ਚਨੇਸਰ 
* ਰਿਸਾਲੋ ਵਿਚ ਸੁਰ ਲੀਲਾ ਚਨੇਸਰ 
* ਲੀਲਾ ਚਨੇਸਰ: ਐਲਸਾ ਕਾਜ਼ੀ ਦੁਆਰਾ | ਐਲਸਾ ਕਾਜ਼ੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੰਧੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਾਹਿਤ
ਨੂਰੀ ਜਮ ਤਮਾਚੀ

***ਨੂਰੀ ਜਮ ਤਮਾਚੀ*** ਪ੍ਰਿੰਸ ਜੈਮ ਤਾਮਾਚੀ ਦੇ ਮਨਮੋਹਕ ਮਛੇਰੇ ਨੂਰੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਨੂਰੀ ਜੈਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਰਿਸਾਲੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੁਖਦਾਈ ਰੋਮਾਂਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਛੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ *ਉਮਰ ਮਾਰਵੀ*, *ਸਸੂਈ ਪੁੰਨਹੂਨ*, *ਸੋਹਣੀ ਮੇਹਰ*, *ਲੀਲਨ ਚਨੇਸਰ*, *ਸੋਰਠ ਰਾਏ ਦਿਆਚ* ਅਤੇ *ਮੋਮਲ ਰਾਣੋ* ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਰਾਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦੁਲ ਲਤੀਫ਼ ਭੱਟਾਈ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਹੀਰੋਇਨਾਂ ਹਨ।

ਇਹ ਕੇਵਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਬਲਦੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਬੇਵੱਸ ਖੋਜ ਦੀ।

## ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ 
ਜਮ ਤਮਾਚੀ ਇੱਕ ਸੰਮਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਸਿੰਧ, ਠੱਟਾ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਕ ਸੀ। ਝਰਰੂਕ ਅਤੇ ਠੱਟਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਝੀਲਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀੰਜਰ, ਚੋਲਮਾੜੀ ਅਤੇ ਸੋਨਾਹਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੀੰਜਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਵਰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਨੂਰੀ, ਜਾਮ ਤਮਾਚੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਗਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਹੀ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ। ਉਸਨੂੰ *ਗਾਂਦਰੀ* ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਸਾਫ਼ ਨਾਮ।

ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਫ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਕਸਰ ਬ੍ਰਹਮ ਪਿਆਰ ਲਈ ਅਲੰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦੁਲ ਲਤੀਫ ਭਟਾਈ ਦੇ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਰਿਸਾਲੋ* ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਿੱਸੇ ਦੁਆਰਾ, ਸ਼ਾਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਰਤਾ ਮਹਾਨ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਉੱਠਣ ਲਈ ਹੈ।

## ਨੂਰੀ ਦੀ ਕਬਰ 
ਦੰਤਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੂਰੀ ਨੂੰ ਕੀੰਜਰ ਝੀਲ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਆਰਾਮ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੈਂਕੜੇ ਸੈਲਾਨੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਿੰਧੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਾਹਿਤ
ਸੋਰਠ ਰਾਏ ਦੀਯਾਚ

**ਸੋਰਠ ਰਾਏ ਦੀਯਾਚ** ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਰਿਸਾਲੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੁਖਦਾਈ ਰੋਮਾਂਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਛੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ *ਉਮਰ ਮਾਰਵੀ*, *ਸਸੂਈ ਪੁੰਨਹੂਨ*, *ਸੋਹਣੀ ਮੇਹਰ*, *ਲੀਲਨ ਚਨੇਸਰ*, *ਨੂਰੀ ਜਾਮ ਤਮਾਚੀ* ਅਤੇ *ਮੋਮਲ ਰਾਣੋ* ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਰਾਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦੁਲ ਲਤੀਫ਼ ਭੱਟਾਈ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਹੀਰੋਇਨਾਂ ਹਨ।

## ਕਹਾਣੀ 
ਸੋਰਠ ਰਾਜਾ ਧਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਏ ਦਿਆਚ ਉਰਫ਼ ਰੋਰ ਕੁਮਾਰ  ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ ਜੋ ਹੁਣ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਜੂਨਾਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਦੀਯਾਚ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਭਟਕਦੇ ਟਕਸਾਲ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਕੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਟਕਸਾਲ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਬਿਜਲ, ਦੀਆਚ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਮੰਗਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਸਮਤ ਦੀਆਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਇਹ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਮੰਗਿਆ। ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਉਦਾਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਿੱਤਾ।

ਹੁਣ ਸੋਰਠ ਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗੂੰਜਿਆ। ਉਸਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।

**ਸੁਰ ਸੋਰਠ** ( ਸਿੰਧੀ : **سر سورٺ** ) ਸ਼ਾਹ ਜੋ ਰਿਸਾਲੋ ਦੇ 30 ਸੁਰਾਂ (ਅਧਿਆਇ) ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਏ ਦੀਯਾਚ ਅਤੇ ਸੋਰਠ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ ਬਿੰਦੂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਸੁਰ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਭਾਗ ਦਰ ਭਾਗ, ਹੇਠਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ:

# ਬਿਜਲ ਰਾਏ ਦੀਯਾਚ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ-ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੰਗ 'ਤੇ ਅੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
# ਬਿਜਲ ਲਗਾਤਾਰ ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ-ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
# ਬਿਜਲ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ।
# ਰਾਇ ਦੀਯਾਚ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਕੇ ਬਿਜਲ-ਸੋਰਠ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਸੋਗ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

## ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ 
*ਰਾਏ ਦਾਇਚ*, ਲੋਕ ਕਥਾ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰ, 1958 ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿੰਧੀ ਫਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਜੇ.ਬੀ. ਲੂਲਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਤੁ ਲਾਲਵਾਨੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਮ ਪੰਜਵਾਨੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਲਾਲਵਾਨੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਰਾਮਚੰਦਾਨੀ ਅਤੇ ਭੂਡੋ ਅਡਵਾਨੀ ਨੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਦਾ ਸੰਗੀਤ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੁਲੋ ਸੀ. ਰਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪੰਜਵਾਨੀ ਨੇ ਸਿੰਧੀ ਵਿੱਚ *ਬਿਜਲ ਰਾਏ ਦੀਆਚ* ਨਾਂ ਦਾ ਨਾਟਕ ਵੀ ਲਿਖਿਆ। *ਸਤੀ ਸੋਰਠ*, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਗੁਜਰਾਤੀ -ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਡਰਾਮਾ ਫਿਲਮ, 1978 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਲੋਕ-ਕਥਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਮਿਨੀ ਭਾਟੀਆ ਅਤੇ ਅਰਵਿੰਦ ਜੋਸ਼ੀ ਸਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਾਹਿਤ
ਰੋਮੀਸ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ ਦਾ ਦੁਖਦਾਈ ਇਤਿਹਾਸ

right|thumb| *ਰੋਮੀਸ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ ਦੇ ਦੁਖਦਾਈ ਇਤਿਹਾਸ* ਦਾ ਫਰੰਟਿਸਪੀਸ।
***ਰੋਮੀਅਸ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ ਦੀ ਦੁਖਦਾਈ ਹਿਸਟਰੀ*** ਆਰਥਰ ਬਰੁਕ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਕਵਿਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਿਚਰਡ ਟੋਟਲ ਦੁਆਰਾ 1562 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ *ਰੋਮੀਓ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ* ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਸੀ। ਬਰੂਕ ਨੇ ਮੈਟਿਓ ਬੈਂਡੇਲੋ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਨਾਵਲ ਤੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਿਧਾਂਤ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੈਂਡੇਲੋ ਦੇ ਨਾਵਲ ਦੇ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰੂਪਾਂਤਰ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਏਰੇ ਬੋਇਸਟੁਆਉ ਦੁਆਰਾ ਰੀਓਮੀਓ ਟਾਈਟੇਨਸਸ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ ਬਿਬਲੋਟੇਟ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਰੋਮੀਓ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ ਦਾ ਪਲਾਟ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਰੁਕ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ।

ਆਰਥਰ ਬਰੁਕ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਸਨੂੰ ਥਾਮਸ ਸੈਕਵਿਲੇ ਅਤੇ ਥਾਮਸ ਨੌਰਟਨ ਦੀ ਸਪਾਂਸਰਸ਼ਿਪ ਹੇਠ 18 ਦਸੰਬਰ 1561 ਨੂੰ ਇਨਰ ਟੈਂਪਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ 1563 ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਧਰਮ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।

ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਅੰਤ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਨਾਟਕ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ-ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਨਰਸ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਅਪੋਥੈਕਰੀ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਫਰੀਅਰ ਲਾਰੈਂਸ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵੇਰੋਨਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਆਰਥਰ ਬਰੁਕ ਦਾ *ਰੋਮੀਸ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ* ਇੱਕ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖੋਜ ਇੰਜਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮੂਲ ਪਾਠ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
* ਲੇਖ: ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਨਾਲ ਬਰੁਕ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ *ਰੋਮੀਸ ਰੋਮੀਓ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ*
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ
ਸਾਤ ਭਾਈ ਚੰਪਾ

**ਸਾਤ ਭਾਈ ਚੰਪਾ** ਜਾਂ **ਸਤ ਭਾਈ ਚੰਪਾ** ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਕਥਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕ ਲੋਕ ਕਥਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਕਸ਼ਨਰੰਜਨ ਮਿੱਤਰ ਮਜੂਮਦਾਰ ਦੁਆਰਾ 1907 ਵਿੱਚ *ਠਾਕੁਰਮਾਰ ਝੂਲੀ* ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਠਾਕੁਰਮਾਰ ਝੂਲੀ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ, ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਬਿਸ਼ਨੂ ਡੇ ਦੁਆਰਾ 1944 ਵਿੱਚ "ਸਤ ਭਾਈ ਚੰਪਾ" ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ

## ਪਲਾਟ 
ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ ਪਰ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।  ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਉਸਨੇ ਇਕੱਲੇ ਨੇ ਬਿਤਾਇਆ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਬ ਦਿੱਤੇ। ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਖੁਆਵੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਜਾਰੀ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਦਿੱਤੇ। ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਛੋਟੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੱਤ ਲੜਕੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਮਿਮ ਜਮਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਫ਼ਰ 'ਤੇ ਸੀ। ਵੱਡੀ ਰਾਣੀ ਈਰਖਾਲੂ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬੱਚੇ ਜਾਦੂਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੱਤ ਚੰਪਕ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟਰੰਪ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਿੱਚ ਖਿੜਦੇ ਹਨ। ਆਖ਼ਰੀ ਬੱਚੀ, ਲੜਕੀ, ਪਹਿਲੇ ਸੱਤ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਵੱਡੀ ਰਾਣੀ ਸੱਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਨੌਕਰਾਣੀ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਜ਼ੁਰਗ ਰਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਪਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ ਪਾਰੁਲ ਰੱਖਿਆ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ, ਫਿਰ, ਸੱਤ ਕਤੂਰੇ ਛੋਟੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੱਤ ਕਤੂਰੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਾਰੁਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਆਪਣੀ ਨੌਕਰਾਣੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਮੂਲ ਸਿੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਸਾਹਿਤ
ਯੂਸਫ਼ ਖਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰਬਾਨੋ

***ਯੂਸਫ ਖਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰਬਾਨੋ*** ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਸ਼ਤੂਨ ਪਿਆਰੀ ਲੋਕ ਕਥਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਫਾਰਮੈਟ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ *ਕਿੱਸਾ* ਜਾਂ *ਦਾਸਤਾਨ* ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ *ਆਦਮ ਖਾਨ ਅਤੇ ਦੁਰਖਾਨਈ*, *ਰਮਦਾਦ ਖਾਨ* ਅਤੇ *ਅਜਬ ਖਾਨ* ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪਸ਼ਤੋ *ਦਾਸਤਾਨ* ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਹੈ ਜੋ ਚੈਪਬੁੱਕ ਜਾਂ ਆਡੀਓ ਫਾਰਮੈਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹਨ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ *ਰੋਮੀਓ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ* ਦਾ ਪਖਤੂਨ ਸੰਸਕਰਣ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਵਿਕਾਸ 
ਯੂਸਫ ਖਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੇਰਬਾਨੋ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਕਵੀ ਅਲੀ ਹੈਦਰ ਜੋਸ਼ੀ (ਜੋਸ਼ੀ ਇੱਕ ਕਲਮ ਨਾਮ ਸੀ) ਦੁਆਰਾ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ 1970 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਇੱਕ ਫਿਲਮ, *ਯੂਸਫ ਖਾਨ ਸ਼ੇਰ ਬਾਨੋ* ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਬੇਨੇਡਿਕਟ ਜਾਨਸਨ (1982 ਵਿੱਚ) ਦੁਆਰਾ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਹੇਸਟਨ ਅਤੇ ਨਾਸਿਰ (1988 ਵਿੱਚ) ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਹਾਣੀ *ਕਿੱਸਾ-ਖਵਾਂਸ* ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸਦਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਕਹਾਣੀਆਂ" ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ "ਕਹਿਣਾ" ਜਾਂ "ਗਾਉਂਦੇ" ( *ਵੇਲ* ) ਆਇਤਾਂ। ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਜੋਸ਼ੀ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦਵਾਈ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਖਰੜਾ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਕਹਾਣੀ ਸੀ। ਉਹ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖਰੜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ। ਜੋਸ਼ੀ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਨਾਸਿਰ ਦੁਆਰਾ 1982 ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੀ ਲੋਕ ਵਿਰਸਾ ਟੇਪ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ

## ਸਮੱਗਰੀ 
ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਲੌਕਿਕ ਤੱਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਸ਼ ( *ਪੀਰ* ) ਜੋ ਨਾਇਕਾ ਨੂੰ ਤੀਹ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਦੂਰੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋਗੀ ਜੋ ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਔਰਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਿਸਤਰਾ ਇੱਕ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੱਤ ਪਸ਼ਤੂਨ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਹਾਣੀ ਦੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਬਣਤਰਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਸ਼ਤੂਨ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿਤਾ ਪੁਰਖੀ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਖਲਨਾਇਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤੋਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਵਿਲਮਾ ਐਲ. ਹੇਸਟਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ਤੂਨ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ।

## ਫਿਲਮ ਅਨੁਕੂਲਨ 
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ 1970 ਦੀ ਪਸ਼ਤੋ ਫਿਲਮ, *ਯੂਸਫ ਖਾਨ ਸ਼ੇਰ ਬਾਨੋ*, ਨਜ਼ੀਰ ਹੁਸੈਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਅਤੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਤਬੱਸੁਮ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ *।* ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪਸ਼ਤੋ ਫਿਲਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਪਸ਼ਤੋ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

## ਅਨੁਵਾਦ 
* ਬੇਨੇਡਿਕਟ ਜੌਹਨਸਨ, ਲੇਸ ਕੰਟੇਸ ਲੀਜੈਂਡੇਅਰਜ਼ ਪਸ਼ਤੂਨ: ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਕੈਸੇਟਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰੀਕਰਨ [ਪਸ਼ਤੋ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਕਹਾਣੀਆਂ: ਵਪਾਰਕ ਕੈਸੇਟਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦ]। (1982) Memoire presente pour une maitrise d'etudes iraniennes [MA ਥੀਸਿਸ], ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਪੈਰਿਸ
* ਵਿਲਮਾ ਹੇਸਟਨ ਅਤੇ ਮੁਮਤਾਜ਼ ਨਾਸਿਰ। "ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਬਜ਼ਾਰ।" (1988) ਲੋਕ ਵਿਰਸਾ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸ, ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਖਤੂਨ ਸਭਿਆਚਾਰ
ਬੋਹਾਗ ਬਿਹੂ

**ਬੋਹਾਗ ਬਿਹੂ** ਜਾਂ **ਰੋਂਗਲੀ ਬਿਹੂ** (Assamese) ਨੂੰ *ਜ਼ਾਤ ਬਿਹੂ* ( Assamese: ਸੱਤ ਬਿਹੂਸ) ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਨਸਲੀ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਅਸਾਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸਾਮ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ **ਅਸਾਮੀ ਨਵੇਂ ਸਾਲ** ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਦਿਵਾਸੀ ਮੂਲ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੱਬਤੀ-ਬਰਮਨ ਅਤੇ ਤਾਈ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਾਢੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ ਇਹ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ 14ਵੇਂ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਆਸਾਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੂਲ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਇੱਕਜੁੱਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

**ਰੋਂਗਲੀ ਉਤਸਵ** ਹਰ ਸਾਲ ਗੁਹਾਟੀ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਆਸਾਮ ਦੀ ਕਬਾਇਲੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ 'ਬੋਹਾਗ' (ਅਸਾਮੀ ਕੈਲੰਡਰ) ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਰੋਂਗਲੀ ਬੀਹੂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬੀਹੂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਬੋਹਾਗ ਬਿਹੂ ਜਾਂ ਰੋਂਗਲੀ ਬਿਹੂ, ਕਾਟੀ ਬਿਹੂ ਜਾਂ ਕੋਂਗਲੀ ਬਿਹੂ, ਅਤੇ ਮਾਘ ਬਿਹੂ ਜਾਂ ਭੋਗਲੀ ਬਿਹੂ ਹਨ। ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਝੋਨੇ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੋਂਗਲੀ ਬਿਹੂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ 7 ਸਿਖਰ ਪੜਾਅ ਹਨ: 'ਸੋਤ', 'ਰਾਤੀ', 'ਗੋਰੂ', 'ਮਨੁਹ', 'ਕੁਟਮ', 'ਮੇਲਾ' ਅਤੇ 'ਸੇਰਾ'।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਸਾਮ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਢੋਲ ਸਾਗਰ

thumb|200x200px| *ਢੋਲੀ* ਦੀ ਮੂਰਤੀ
***ਢੋਲ ਸਾਗਰ*** ( ਗੜ੍ਹਵਾਲੀ ; ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਢੋਲ ਵਜਾਉਣ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ") ਉੱਤਰਾਖੰਡ ਦੇ ਗੜ੍ਹਵਾਲ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕ ਸਾਜ਼, ਢੋਲ ਦਮਾਊ ਵਜਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਾਪੇ ਗਏ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਜ਼ਬਾਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ (ਸਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਰਾਹੀਂ) ਜਾਂ ਅਨੁਭਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਢੋਲ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਮੂਲ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸਿਰਫ ਸਥਾਨਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਜਾਂ ਗੜ੍ਹਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਤਾਲ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਆਹ ਸਮਾਰੋਹ, ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ, ਸ਼ਾਮ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, *ਪਾਂਡਵ ਲੀਲਾ* ਵਰਗੇ ਰਸਮੀ ਨਾਟਕ, ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਆਦਿ। *ਢੋਲ ਸਾਗਰ* ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਜਾਤੀ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ *ਔਜੀ*, *ਬਾਜੀ*, *ਦਾਸ* ਜਾਂ *ਢੋਲੀ* ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ ਢੋਲ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰੀ ਪਰਵਾਸ ਕਾਰਨ, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਬੈਂਡਾਂ ਅਤੇ ਡੀਜੇ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਅਤੇ ਢੋਲਕੀਆਂ ਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਸ "ਨੀਵੀਂ- ਜਾਤੀ " ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਕਰਕੇ ਅਣਲਿਖਤ *ਢੋਲ ਸਾਗਰ* ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗਿਆਨ ਗੁਆਚ ਜਾਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਵਾਇਤੀ ਢੋਲਕੀਆਂ ਨੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਅਭਿਆਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਿਬਲੀਓਗ੍ਰਾਫੀ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਸਰਬੇਸ਼ਵਰ ਭੋਈ

**ਸਰਬੇਸ਼ਵਰ ਭੋਈ** ਕਾਲਾਹਾਂਡੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਬਲਪੁਰੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਗਾਇਕ ਹੈ।   ਉਸ ਨੇ ਸੰਬਲਪੁਰੀ ਫਿਲਮ *ਆਦਿਮ ਵਿਚਾਰ* ਲਈ "ਲਿਕਰੀ ਝਕਰੀ" ਅਤੇ "ਲਾਲ ਝੜਾ ਝੜਾ" ਵਰਗੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਜਿਸ ਨੇ 2014 ਵਿੱਚ ਉੜੀਆ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ 

## ਅਰੰਭਿਕ ਜੀਵਨ 
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਕਾਲਾਹਾਂਡੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਰੇਖਪੁਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਗੌੜਾ ( ਯਾਦਵ ) ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਭੋਈ ਅਤੇ ਪਾਨਾ ਭੋਈ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇਕ ਕਿਸਾਨ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਲਾ ਪੰਚਾਇਤ ਸਮਿਤੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਦਨਪੁਰ ਦੇ ਰਾਮਪੁਰ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਭਵਾਨੀਪਟਨਾ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਆਟੋਨੋਮਸ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

ਉਹ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ ਉਸ ਨੇ 2002 ਵਿੱਚ ਮਹਾਵਿਦ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਅਨੁਸਥਾਨ ਗਾਇਨ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਭਾਗ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਨੇ 2006 ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਕਰੁਣਾਕਰ ਦਾਸ ਤੋਂ ਓਡੀਸੀ ਸਿੱਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਸੰਤੋਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦਾਸ ਕੋਲ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 

## ਕਾਰ-ਵਿਹਾਰ 
 
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਬ੍ਰੇਕ 2006 ਵਿਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਭਮ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦੇ ਨਾਲ  ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਟਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ 2014 ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਫਿਲਮ *ਆਦਿਮ ਵਿਚਾਰ* ਲਈ "ਲਿਕਰੀ ਝੀਕਰੀ", "ਲਾਲ ਝਾਰਾ ਝਾਰਾ" ਗਾਇਆ 

## ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ 
ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਤੋਂ ਸੰਬਲਪੁਰੀ ਲੋਕ ਨਾਚ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਉਸਤਾਦ ਬਿਸਮਿੱਲਾ ਖਾਨ ਯੁਵਾ ਪੁਰਸਕਾਰ 2017 ਮਿਲਿਆ।  

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕੋਇਲ ਰਾਣਾ

**ਕੋਇਲ ਰਾਣਾ** (**Koyal Rana;** ਜਨਮ 4 ਜਨਵਰੀ 1993) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਖਿਤਾਬਧਾਰਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ 2014 ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਐਮਟੀਵੀ ਟੀਨ ਦੀਵਾ ਦੌਰਾਨ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ। 21 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਮਿਸ ਵਰਲਡ 2014 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਈਵੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਸ ਵਰਲਡ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਕੋਇਲ ਰਾਣਾ ਨੂੰ 5 ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਨੂੰ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਜੇਤੂ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੇਂਟ ਥਾਮਸ ਸਕੂਲ (ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ) ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀਨ ਦਿਆਲ ਉਪਾਧਿਆਏ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। 2014 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦੀਨ ਦਿਆਲ ਉਪਾਧਿਆਏ ਕਾਲਜ ਤੋਂ, ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

## ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ 2014 
ਕੋਇਲ ਰਾਣਾ ਨੂੰ 5 ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਨੂੰ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ, 51ਵੀਂ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਫੇਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਵਰਲਡ 2014 ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਦਿੱਲੀ 2014 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੇਤੂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ 2014 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਮਿਸ ਵਰਲਡ 2014 
ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਵਰਲਡ 2014 ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਸ ਵਰਲਡ 2014, ਮਿਸ ਵਰਲਡ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ 64ਵੇਂ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ (ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ)।

ਉਸਨੇ ਮਿਸ ਵਰਲਡ 2008 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਏਸ਼ੀਆ ਮਹਾਂਦੀਪ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਲੇਸਮੈਂਟ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਮਹਾਰਾਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।  ਕੋਇਲ ਮਿਸ ਵਰਲਡ 2014 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੌਰਾਨ ਇਕਸਾਰ ਰਹੀ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਫਾਸਟ ਟਰੈਕਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਮਿਸ ਵਰਲਡ 2014 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ:1. ਮਿਸ ਵਰਲਡ ਏਸ਼ੀਆ (ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੀ ਰਾਣੀ)2. ਇੱਕ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ (ਜੇਤੂ),3. ਵਿਸ਼ਵ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਪਹਿਰਾਵਾ (ਜੇਤੂ),4. ਬੀਚ ਫੈਸ਼ਨ - ਚੋਟੀ ਦੇ 5,5. ਮਲਟੀਮੀਡੀਆ ਅਵਾਰਡ - ਚੋਟੀ ਦੇ 5,6. ਪੀਪਲਜ਼ ਚੁਆਇਸ ਅਵਾਰਡ - ਚੋਟੀ ਦੇ 10,7. ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਾਡਲ - ਚੋਟੀ ਦੇ 20,8. ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ - ਚੋਟੀ ਦੇ 32,9. ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਡਾਂਸ - ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਕਲਾਕਾਰ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਕੋਇਲ ਯੋਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਯੋਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। 2015 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਰਾਜਪਥ ਵਿਖੇ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯੋਗ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ। ਕੋਇਲ ਰਾਣਾ ਫਿੱਟ ਰਹਿਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਮਿੰਗ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੋਗਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਕ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਦਿੱਖ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਆਪਣੀ ਫਿਟਨੈੱਸ ਅਤੇ ਡਾਈਟ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਕੋਇਲ ਨੇ 2014 ਤੋਂ 2016 ਤੱਕ ਰੀਬੋਕ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਯੋਗਾ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਉਹ 2014 ਤੋਂ ਰੀਬੋਕ ਦੀ ਬ੍ਰਾਂਡ ਅੰਬੈਸਡਰ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਬ੍ਰਾਂਡ ਨਾਲ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਅਤੇ ਫਿਲਾਸਫੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੁੜੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1993
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫੈਮਿਨਾ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਜੇਤੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸਲਾਹ ਅਹਿਮਦ ਇਬਰਾਹਿਮ

[thumb| ਸਾਲਾਹ ਅਹਿਮਦ ਇਬਰਾਹਿਮ (ਸੱਜੇ) ਇਜ਼ ਅਲ-ਦੀਨ ਮਾਨਸੀਰਾਹ ਦੇ ਨਾਲ [ਬਸਰਾ, ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ 1971 ਵਿੱਚ]]
**ਸਲਾਹ ਅਹਿਮਦ ਇਬਰਾਹਿਮ** (    ; ਦਸੰਬਰ 1933 – ਮਈ 1993), ਇੱਕ ਸੂਡਾਨੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੂਡਾਨੀ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਹਿਤਕ ਰੋਮਾਂਟਿਕਵਾਦ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ 
ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਮ ਦਰਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਖਾਰਟੂਮ, ਫੈਕਲਟੀ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ, 1965 ਤੋਂ 1966 ਤੱਕ, ਘਾਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਸਨੂੰ ਅਲਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਸੂਡਾਨੀ ਰਾਜਦੂਤ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਫਾਤਿਮਾ ਅਹਿਮਦ ਇਬਰਾਹਿਮ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ। ਮਈ 1993 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ, ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। 

## ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ 
ਸੁਡਾਨੀ ਕਵਿਤਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਲਾਹ ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੂੰ "ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੂਡਾਨੀ ਕਵੀ" ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ, ਸਾਰੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਤਕਾਰੀ ਆਸਾਨੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।" ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਗਲਪ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮਰਥਕ ਸੀ।

ਮਈ 2022 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਸੰਕਲਨ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦਕ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ *ਮਾਡਰਨ ਸੂਡਾਨੀਜ਼ਪੋਇਟਰੀ: ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ*, ਆਦਿਲ ਬਾਬੀਕਿਰ ਨੇ ਸਲਾਹ ਅਹਿਮਦ ਇਬਰਾਹਿਮ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ "ਉਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗੜਬੜੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ"। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੂੰ "ਜ਼ੁਲਮ ਅਤੇ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਵਾਜ਼" ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਬਾਬੀਕਿਰ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ, ਨਸਲਵਾਦ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਦਮਨ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਬਰਾਹਿਮ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ।

## ਚੁਨਿੰਦਾ ਕੰਮ 
* *ਗ਼ਬਾਤ ਅਲ-ਅਬਾਨੋਇਸ*, ਅਰਬੀ غابة الأبنوس ਜਾਂ ਆਬਨੂਸ ਜੰਗਲ, ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ।
* ''Gha'dbat El-Haba'y'', ਅਰਬੀ غضبة الهبباى ਜਾਂ ਅਲ-ਹੇਬਾਏ ਦਾ ਗੁੱਸਾ, ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਸੁਡਾਨੀ ਸਾਹਿਤ
* ਸੁਡਾਨੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਸਲਾਹ ਅਹਿਮਦ ਇਬਰਾਹਿਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਡਾਨੀਜ਼ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਅਵੰਤ ਗਾਰਡੇ ਪਾਇਨੀਅਰ, ਆਦਿਲ ਬਾਬੀਕਿਰ ਦੁਆਰਾ Arablit.org ਲਈ ਲੇਖ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1993
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਦੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੂਡਾਨੀ ਕਲਾਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮ ਦਰਮਾਨ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸੂਡਾਨੀ ਕਵੀ
ਬੁਰੂ (ਪੌਰਾਣਿਕ ਜੀਵ)

***ਬੁਰੂ*** ਜਾਂ ***ਬੁਰਾ***  ਇੱਕ ਜਲ-ਜੰਤੂ ਹੈ ਜੋ ਅਪਤਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਿੱਥ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।  ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਜ਼ੀਰੋ ਘਾਟੀ ਵਿਚ ਅਪਤਾਨੀ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਰਵਾਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਾਦੀ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਲਦਲ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ, ਮਗਰਮੱਛ ਵਰਗੇ ਜੀਵ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।  ਦਲਦਲ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾਊ ਝੋਨੇ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਵਸਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

1945 ਅਤੇ 1946 ਵਿੱਚ, ਜੇਮਸ ਫਿਲਿਪ ਮਿਲਜ਼ ਅਤੇ ਚਾਰਲਸ ਸਟੋਨੋਰ ਨੇ ਅਪਤਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਬੁਰੂ ਬਾਰੇ ਵੇਰਵੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਅਪਤਾਨੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਜ਼ੀਰੋ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਤਾਂ ਘਾਟੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦਲਦਲ ਸੀ ਜੋ ਬੁਰੂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਸੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਪਤਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਘਾਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਜਲਵਾਯੂ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਵਸਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੁਰੁ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦਲਦਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਕਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਰੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਦਲਦਲ ਕੱਢ ਰਹੇ ਸਨ।  ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੁਰੂ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭੂਮੀਗਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। 

1947 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਵਾਨ ਫੁਰਰ-ਹਾਈਮਨਡੌਰਫ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਛਮੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਬੁਰੂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਸ਼ੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। 

ਆਖਰੀ ਬੁਰੂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਗਈ ਸੀ। ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੇ ਇਸ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਨੇ ਚਸ਼ਮੇ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪੌਰਾਣਿਕ ਜੀਵ
ਵੀਰ ਤੇਜਾ

**ਵੀਰ ਤੇਜਾ ਜੀ** ਜਾਂ **ਤੇਜਾਜੀ** ਇੱਕ ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਲੋਕ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੁੱਖ ਗਿਆਰਾਂ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ (ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ) ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੇਵਤੇ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  

ਵੀਰ ਤੇਜਾ ਦਾ ਜਨਮ 1074 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਖਡਨਾਲ, ਰਾਜਸਥਾਨ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਰਾਮਕੁੰਵਾਰੀ ਅਤੇ ਤਾਹਰ, ਅਤੇ ਉਹਜਾਟ ਸਨ।   

ਦੰਤਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਜਾ ਦੀ ਮੌਤ 1103 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਕਹਾਣੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਸੱਪ ਦੇ ਡੰਗਣ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸੱਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਜਖਮ ਰਹਿਤ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਸੱਪ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੇਜਾ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਣਗੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਸੱਪ ਦੇ ਡੰਗਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਰੇਗਾ। 

ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਚਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਨ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 

ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਜਾਜੀ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੰਪਰਦਾਏ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਜਾਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 
Tejaji Temple Kharnal.JPG|ਨਾਗੌਰ, ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖਰਨਾਲ ਵਿੱਚ ਤੇਜਾ ਮੰਦਰ
Tejaji's marriage.JPG|ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ ਤੇਜਾਜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ
Tejaji Mandir Sursura.JPG|ਸੁਰਸੁਰਾ ਅਜਮੇਰ ਤੇਜਾ ਧਾਮ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਜਾ ਜੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ

[thumb| [ਪਲੋਟ|ਪਾਲੋਟ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਤੇਜਾਜੀ ਮੰਦਿਰ]]
[thumb| [ਪਲੋਟ|ਪਾਲੋਟ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਤੇਜਾਜੀ ਮੰਦਿਰ]]

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਖਰਨਾਲ ਵਿਖੇ ਤੇਜਾਜੀ ਦਾ ਮੰਦਿਰ - ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਤੇਜਾਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ
* ਪਨੇਰ ਵਿਖੇ ਤੇਜਾਜੀ ਮੰਦਿਰ - ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਤੇਜਾਜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ
* ਸ਼੍ਰੀ ਵੀਰ ਤੇਜਾਜੀ ਸਮਾਧੀ ਸਥਲ ਮੰਦਿਰ, ਸੁਰਸੁਰਾ - ਉਹ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਤੇਜਾਜੀ ਨੇ ਨਿਰਵਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ

## ਯਾਦਗਾਰ 
ਸਤੰਬਰ 2011 ਵਿੱਚ, ਇੰਡੀਆ ਪੋਸਟ ਨੇ ਤੇਜਾਜੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਡਾਕ ਟਿਕਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ। 

1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜਾਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਫਿਲਮ *ਵੀਰ ਤੇਜਾਜੀ  ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।* 

## ਹਵਾਲੇ 
## ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ 
* ਮਦਨ ਮੀਨਾ: ਤੇਜਾਜੀ ਗਾਥਾ (ਹਦੋਤੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ), ਕੋਟਾ ਹੈਰੀਟੇਜ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਕੋਟਾ, 2012 (ਵਰਲਡ ਓਰਲ ਲਿਟਰੇਚਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ, ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਯੂਕੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ)
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਲੋਕ ਦੇਵਤੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1250
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤਾਂ 1304
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਲੋਕ ਦੇਵਤੇ
ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਘਾਟ

thumb| ਐਡਵਿਨ ਲਾਰਡ ਵੀਕਸ ਦੁਆਰਾ *ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਘਾਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ*, ਸੀ. 1883
**ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਘਾਟ** ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਇੱਕ ਘਾਟ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਮਥੁਰਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਘਾਟ ਹੈ ਅਤੇ 25 ਹੋਰ ਘਾਟਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਹੈ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪਰਿਕਰਮਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਘਾਟ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਘਾਟ
ਜਾਦੂਗਰ ਦਾ ਚੇਲਾ (ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਕਿਤਾਬ)

***ਜਾਦੂਗਰ ਦਾ ਚੇਲਾ***  ਐਂਗਲੋ-ਅਫਗਾਨ ਲੇਖਕ, ਤਾਹਿਰ ਸ਼ਾਹ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਪੁਸਤਕ ਹੈ।

## ਸੰਖੇਪ 
ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਤਾਹਿਰ ਸ਼ਾਹ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤ  ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਅਤੇ ਗਲੀ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਵਜੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਜਾਦੂ ਦੇ ਗੁਰ ਸਿੱਖੇ ਸਨ। ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਪੜਦਾਦੇ ਦੀ ਕਬਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ,  ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੁਕਵੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੁਸਤੀ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। 

## ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ 
* ਮੋਂਡੋ ਅਰਨੇਸਟੋ 'ਤੇ *ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਚੇਲੇ* ਅਤੇ ਸ਼ਾਹ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ
* ਕਿਰਕਸ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ 'ਤੇ 15 ਅਪ੍ਰੈਲ 2001 ਤੋਂ ਸਮੀਖਿਆ
* *ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਚੇਲੇ* ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ
* ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਬਾਰੇ *ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਚੇਲੇ* ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ 
* ਪਬਲਿਸ਼ਰਜ਼ ਵੀਕਲੀ 'ਤੇ *ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਚੇਲੇ* ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਲੇਖਕ ਦੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ 'ਤੇ ਜਾਦੂਗਰ ਦਾ ਅਪ੍ਰੈਂਟਿਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਬਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਹਿਰ ਸ਼ਾਹ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਾਦੂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਬਾਰਾਂ ਨੱਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ

" **ਬਾਰਾਂ ਨੱਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ** " (ਟੁੱਟੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੱਚਣ ਵਾਲੇ ਜੁੱਤੇ) "" ਜਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ "The Worn-Out Dancing Shoes" or "The Shoes that were Danced to Pieces") ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਗ੍ਰਿਮ ਭਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1815 (ਕੇ.ਐਚ.ਐਮ 133) ਵਿੱਚ *ਗ੍ਰੀਮਜ਼ ਫੇਰੀ ਟੇਲਜ਼* ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।  ਇਹ ਆਰਨੇ-ਥੌਮਸਨ ਦੀ ਕਿਸਮ 306 ਦੀ ਤਰਜ ਤੇ ਹੈ।  ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਅਫ਼ਨਾਸਯੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ *ਨਰੋਦਨੇ ਰੂਸਕੀ ਸਕਜ਼ਕੀ*  ਵਿੱਚ "ਦਿ ਨਾਈਟ ਡਾਂਸ" ਨਾਮਕ ਦੋ ਰੂਸੀ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। 

ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਅਨੁਰੂਪ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਕੇਟ ਕਰੈਕਰਨਟਸ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਰਾਤ ਨੱਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੈ।

## ਮੂਲ 
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਗ੍ਰਿਮ ਭਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ 1857 ਵਿੱਚ *ਕਿੰਡਰ-ਅੰਡ ਹਾਉਸਮਾਰਚੇਨ* ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਡੀਸ਼ਨ, ਖੰਡ 2 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਜੈਨੀ ਵਾਨ ਡਰੋਸਟ-ਹਲਸ਼ੌਫ ਸੀ। ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 47 ਨੰਬਰ ਸੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇ.ਐਚ.ਐਮ. 133 ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। 

## ਹੋਰ ਰੂਪ 
ਇਹ ਕਹਾਣੀ 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 

## ਅਨੁਕੂਲਤਾਵਾਂ 
right|thumb|300x300px| 1942 ਵਿੱਚ ਮੇਨ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ