ਕੇ. ਵੀ. ਸਾਈਮਨ

**ਕੁੰਨਮਪੁਰਥੂ ਵਰਗੀਜ਼ ਸਾਈਮਨ** (ਜਨਮ 7 ਫਰਵਰੀ 1883-ਦੇਹਾਂਤ 20 ਫਰਵਰੀ 1944) ਕੇਰਲ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਲਿਆਲਮ ਈਸਾਈ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ, ਇੱਕ ਸੁਧਾਰਕ, ਇੱਕ ਲੇਖਕ, ਇੱਕ ਬਾਈਬਲ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਕਸ਼ਸਮਰਥਕ ਵੀ ਨ । ਸਾਈਮਨ ਨੇ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਸੌ ਭਜਨ ਜਾਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਤੀਹ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ । ਕੇ. ਵੀ. ਸਾਈਮਨ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ (ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਕੈਡਮੀ) ਦੁਆਰਾ ਮਹਾਕਵੀ (ਕਵੀਆਂ ਦਾ ਡੀਨ) ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਮ *ਵੇਦ ਵਿਹਾਰਮ* ਸੀ, ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਇਹ ਉਹ ਰਚਨਾ ਸੀ ਜੋ 1931 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਲਿਆਲਮ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਕਮਾਇਆ। ਸਾਈਮਨ ਕੇਰਲ ਬ੍ਰਦਰਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੇਤਾ ਸਨ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਸਾਈਮਨ ਦਾ ਜਨਮ 1883 ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਰਗੀਜ਼ ਅਤੇ ਕਵੀ ਕੰਦਾਮਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੰਨ 1900 ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਯੂਰ ਪੰਡਾਲਾਪੀਡਿਕਾ ਰਾਹੇਲਮਾ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਯੂਰ ਅੰਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ।

ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਕੇ. ਵੀ. ਚੇਰਿਯਨ ਦੁਆਰਾ ਸਲਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਈਮਨ ਨੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। 1896 ਵਿੱਚ, ਉਹ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਥੋਮਾ ਸਕੂਲ, ਈਡਯਾਰਨਮੁਲਾ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਏ ਸਨ ।

ਸਾਈਮਨ ਇੱਕ ਬਹੁਭਾਸ਼ਾਈ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਮਲਿਆਲਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਹਿੰਦੀ, ਤੇਲਗੂ, ਕੰਨਡ਼, ਯੂਨਾਨੀ, ਲਾਤੀਨੀ, ਇਬਰਾਨੀ ਅਤੇ ਸੀਰੀਆਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।

## ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂ ਵਜੋਂ ਸਾਈਮਨ 
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਇੱਕ ਈਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਸਾਈਮਨ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਈਸਾਈ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੇ 1895 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਤਮਿਲ ਡੇਵਿਡ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਉਹ ਕੇਰਲ ਬ੍ਰਦਰਨ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਮੋਢੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਏ  ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਭਾਰਤੀ ਬ੍ਰਦਰਨ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਬਣ ਗਏ । ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਈਸਾਈ ਨੇਤਾਵਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਦਰਨ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਬ੍ਰਦਰਨ, ਨੂੰ ਸਾਈਮਨ ਦੁਆਰਾ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਡਿਤ ਐੱਮ. ਐੱਮ ਜੌਹਨ, ਕੇ. ਈ. ਅਬਰਾਹਮ (ਇੰਡੀਆ ਪੈਂਟੇਕੋਸਟਲ ਚਰਚ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ) ਅਤੇ ਕੇ. ਜੀ. ਕੁਰੀਅਨ ਅਤੇ ਕੇ. ਜਿ. ਥਾਮਸ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਸਾਈਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹਿਸਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੰਬੂਦਰੀ (ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਵਾਮੀ ਅਗਾਮੰਡਾ ਰਿਸ਼ੀਰਾਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਗਏ) ਅਤੇ ਆਰ. ਸੀ. ਦਾਸ, ਜੋ ਹਿੰਦੂਤਵ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ  ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਈਸਾਈ ਮੁਆਫ਼ੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ *ਪ੍ਰਤੀਯੁਕਤੀ*, ਅਤੇ ਸੱਤਿਆਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਨੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਿਲ ਮਾਰੀਚਾ ਕ੍ਰਿਸਟੂ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੋ ਕ੍ਰਾਸ ਉੱਤੇ ਮਰ ਗਿਆ) -ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਖੰਡਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਈਸਾਈ ਵਿਰੋਧੀ ਆਲੋਚਕਾਂ ਤੱਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਨੋਟਸ ਤੋਂ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ  ਨੇ ਸੱਤਿਆਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਨੀ ਵੀ ਲਿਖੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮੁਆਫ਼ੀ ਮੰਗਣ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕੇ ਹਿੰਦੂ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਸਾਈਮਨ ਨੇ ਰੂਸੀ ਯਾਤਰੀ ਨਿਕੋਲਸ ਨੋਟੋਵਿਚ ਦੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਹਿੰਦੂ, ਬੋਧੀ ਅਤੇ ਜੈਨ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬਾਰਾਂ ਤੋਂ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਨੋਟੋਵਿਚ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੱਦਾਖ ਗਏ ਸਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਾਹਿਤ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਿਲ ਮਾਰੀਚਾ ਕ੍ਰਿਸਥੂ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੋ ਕ੍ਰਾਸ ਉੱਤੇ ਮਰ ਗਿਆ) ਵਿੱਚ ਸਾਈਮਨ ਨੇ ਜਰਮਨ ਵਿਦਵਾਨ ਮੈਕਸ ਮੁਲਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਖੋਜ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਨੋਟੋਵਿਚ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਧੋਖਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਾਈਮਨ ਨੇ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇ ਵੀ ਈਸਾਈ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਤਪਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ "ਵੇਦਵਿਹਾਰਮ" ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਕਲਾਸਿਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤ ਪਰਿਸ਼ਦ (ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਕੈਡਮੀ) ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮਹਾਕਵੀ (ਕਵੀਆਂ ਦਾ ਡੀਨ) ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ।

## ਨੋਟਸ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1944
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1883