open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਫਰਾਂਸਿਸ ਬੈਂਜੇਕਰੀ

ਫਰਾਂਸਿਸ ਮੈਕਕਿਓਨ ਬੇਨਜ਼ੈਕਰੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀਃ Frances McKeon Benzecry) (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀਃ Frances Mackeon Benzekry) (ਸੰਨ 1937) ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਜਾਸੂਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ 
ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਮੈਕਕਿਊਨ-ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਬਰਨਾਰਡ ਮੈਕਕਿਊਨ ਅਤੇ ਐਗਨੇਸ ਹਾਰਮਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਨਾਲ 5 ਜੁਲਾਈ, 1901 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਲੂਸੀਲ ਅਤੇ ਈਟੋਇਲ। ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਦੀ ਮੌਤ 1937 ਵਿੱਚ, 59 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਧਵਾ ਬਣਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੋਈ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦਾ ਨਿਵਾਸ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੀ। [1]  [ਅਸਫਲ ਤਸਦੀਕ]

## ਸਿਖਿਆ 
ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਨਾਰਮਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅੱਜ ਹੰਟਰ ਕਾਲਜ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਨੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ ਕਾਉਂਟੀ ਮੈਡੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

1905 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜਾਸੂਸੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਰਭਪਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਾਈਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਗਸ਼ਤ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਜਾਸੂਸੀ ਕੰਮ ਅਕਸਰ ਉਸਨੂੰ ਅਜੀਬ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ, ਕੁਦਰਤੀ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ।[1] ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਆਪਣੇ ਜਾਸੂਸੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਮਰਦ ਜਾਸੂਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰਭਪਾਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਈਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਵਿੱਚ। ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਹਾਸੋਹੀਣੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਲੱਛਣ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰੀ ਪ੍ਰੈਕਟੀਸ਼ਨਰ ਜਾਂ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਮਦਦ ਲੈਂਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਕੋਲ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦਾ ਲਾਇਸੈਂਸ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਸਟਿੰਗ-ਵਰਗੇ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀ 'ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਨੇ "ਵਟ ਆਈ ਹੈਵ ਫਾਊਂਡ ਆਊਟ ਐਜ਼ ਏ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਟੈਕਟਿਵ" ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਦ ਲੇਡੀਜ਼ ਹੋਮ ਜਰਨਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਜਾਸੂਸੀ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਇਤਹਾਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ।[1] ਐਕਸਪੋਜ਼-ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਕਈ ਅਸਾਧਾਰਨ ਡਾਕਟਰੀ ਇਲਾਜਾਂ ਅਤੇ ਇਲਾਜਾਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਹਲਕੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲ ਕਾਰਨੇਸ਼ਨ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। [2]

ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਕਾਉਂਟੀ ਮੈਡੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਲਈ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੈਂਜ਼ੇਕਰੀ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਜਾਂਚ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਿੱਜੀ ਜਾਸੂਸ ਅਤੇ ਜਾਂਚਕਰਤਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1937
ਬਰੈਂਡਾ ਬਰਕਮੈਨ

**ਬਰੈਂਡਾ ਬਰਕਮੈਨ** (ਜਨਮ 1951) ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਮਹਿਲਾ ਫਾਇਰਫਾਈਟਰ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਘੀ ਲਿੰਗ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿੱਚ ਇਕਲੌਤੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਮੁਦਈ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਫਾਇਰ ਵਿਭਾਗ (ਐਫਡੀਐਨਵਾਈ) ਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ। 1982 ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮਾ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਤੇ 40 ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਐਫਡੀਐਨਵਾਈ ਫਾਇਰਫਾਈਟਰ ਬਣ ਗਈਆਂ।

## ਬਚਪਨ 
ਬਰਕਮੈਨ ਮਿਨੀਆਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਤਰਜੀਹ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਲਿਟਲ ਲੀਗ ਲਈ ਉਸਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਸਦੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬ੍ਰੇਂਡਾ ਬਰਕਮੈਨ ਆਪਣੇ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ 1977 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਫਾਇਰ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਫਾਇਰਫਾਈਟਰ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।[1] ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਲਿਖਤੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਰਕਮੈਨ ਅਤੇ 89 ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਟੈਸਟ "ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਟੈਸਟ ਸੀ, [ਅਤੇ] ਨੌਕਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੁਨਰਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 120 ਪੌਂਡ ਡਮੀ ਨੂੰ ਪੌੜੀਆਂ ਦੀ ਉਡਾਣ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਣ, ਅੱਠ ਫੁੱਟ ਦੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੀਲ ਤੱਕ ਦੌੜਨ ਵਰਗੇ ਕਾਰਨਾਮੇ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।"[2]

ਬਰਕਮੈਨ ਦੀਆਂ ਨਿਰਪੱਖ ਟੈਸਟ ਲਈ ਬੇਨਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਕਲਾਸ-ਐਕਸ਼ਨ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ: ਬ੍ਰੇਂਡਾ ਬਰਕਮੈਨ, ਆਦਿ। ਬਨਾਮ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ (1982)।[1] ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਟੈਸਟ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਟੈਸਟ ਨੌਕਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ ਅਤੇ ਬਰਕਮੈਨ 1982 ਵਿੱਚ 40 ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਫਾਇਰ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਪਾਸ ਹੋ ਗਈ।[2] (ਵੇਖੋ ਬ੍ਰੇਂਡਾ ਬਰਕਮੈਨ, ਐਟ ਅਲ. ਬਨਾਮ ਦ ਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਨਿਊਯਾਰਕ, CV-79-1813, 536 F. Supp. 177 (EDN.Y. 1982), aff'd Berkman v. City of New York, 705 F.2d 584 (2d Cir. 1983.))

ਬਰਕਮੈਨ 1982 ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਵੂਮੈਨ ਫਾਇਰਫਾਈਟਰਜ਼ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ FDNY ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਸੀ। ਉਹ ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ 1996 ਤੱਕ ਕਈ ਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣੀ ਗਈ।[1][2]

ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਬਰਕਮੈਨ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ ਜਦੋਂ 11 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਜਹਾਜ਼ ਵਰਲਡ ਟ੍ਰੇਡ ਸੈਂਟਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਫਾਇਰਹਾਊਸ ਵੱਲ ਭੱਜੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਜਦੋਂ ਨੌਰਥ ਟਾਵਰ ਢਹਿ ਗਿਆ।[1] ਬਰਕਮੈਨ ਨੇ 9/11 ਦਾ ਬਾਕੀ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਹਫ਼ਤੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ। 9/11 ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖਾਤਿਆਂ ਨੇ ਨਾਇਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਮਰਦਾਂ ਵਜੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੀਤਾ, ਅਕਸਰ ਫਾਇਰਫਾਈਟਰਾਂ ਨੂੰ ਲਿੰਗ-ਨਿਰਪੱਖ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਬਜਾਏ "ਫਾਇਰਮੈਨ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਅਤੇ ਘਟਨਾ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਮਹਿਲਾ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਮਾਨਤਾ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਉਸਦੇ ਯਤਨ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ "ਦਿ ਵੂਮੈਨ ਐਟ ਗਰਾਊਂਡ ਜ਼ੀਰੋ" ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ। [2] ਉਸਦਾ ਅਨੁਭਵ "ਵੂਮੈਨ ਐਟ ਗਰਾਊਂਡ ਜ਼ੀਰੋ: ਸਟੋਰੀਜ਼ ਆਫ਼ ਕਰੇਜ ਐਂਡ ਕੰਪੈਸ਼ਨ" ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[3]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1951
ਲੇਸਲੀ ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼

ਲੈਸਲੀ ਕੋਹੇਨ ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ (née ਲੈਸਲੀ ਰੂਥ ਕੋਹੇਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਟਟਲਟਨ; ਮਾਰਚ 1944 [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] – 13 ਜੂਨ, 2020[1]) ਅਮੈਰੀਕਨ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ। ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ 1996 ਵਿੱਚ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। 1969 ਤੋਂ 1996 ਤੱਕ, ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਸੀ।[2] 2013 ਵਿੱਚ, ਦ ਬੋਸਟਨ ਗਲੋਬ ਨੇ ਅਕੈਡਮੀ ਗ੍ਰਾਂਟ ਅਰਜ਼ੀਆਂ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਡਿਗਰੀ ਦੀ ਜਾਅਲਸਾਜ਼ੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਦ ਗਲੋਬ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ।[3]

## ਸਿਖਿਆ 
ਕੋਹੇਨ ਨੇ ਫੀਲਡਸਟਨ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਮਈ 2011 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨੌਰਥਈਸਟਰਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰ ਆਫ਼ ਹਿਊਮਨ ਲੈਟਰਜ਼ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

ਅਮਰੀਕਨ ਅਕੈਡਮੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ

ਮੁੱਖ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ ਨੇ ਅਕੈਡਮੀ ਦੇ ਮਾਲੀਏ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ, ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਅਕੈਡਮੀ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾੜੇ ਵਿਵਹਾਰ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹੇ। ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ ਨੇ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਰਣਨੀਤਕ ਯੋਜਨਾ "2001 ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ" ਅਤੇ ਇਨੀਸ਼ੀਏਟਿਵ ਫਾਰ ਦ ਹਿਊਮੈਨਿਟੀਜ਼ ਐਂਡ ਇਸ ਦੇ ਹਿਊਮੈਨਿਟੀਜ਼ ਇੰਡੀਕੇਟਰਸ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।[1][2]

ਉਸਨੇ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਅਕੈਡਮੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਐਫੀਲੀਏਟਸ [1] ਦਾ ਇੱਕ ਨੈੱਟਵਰਕ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਲਈ ਦੋ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ: ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਸਕਾਲਰਜ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ[2] ਅਤੇ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਹੇਲਮੈਨ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ।[3]

ਅਸਤੀਫ਼ਾ

ਜੂਨ 2013 ਵਿੱਚ, ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ 'ਤੇ ਬੋਸਟਨ ਗਲੋਬ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰੀਕੀ ਅਕੈਡਮੀ ਲਈ ਗ੍ਰਾਂਟ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਲਿਖਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਰੈਜ਼ਿਊਮੇ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਝੂਠਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਲੈਣ ਅਤੇ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਚੋਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਪੋਸਟ ਅਤੇ ਬੋਸਟਨ ਗਲੋਬ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਅਸਤੀਫ਼ੇ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੱਦਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ ਨੇ ਜੁਲਾਈ 2013 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।[1] ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ 'ਤੇ ਪ੍ਰੈਸ ਹਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਰਾਜਦੂਤ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਜਨਰਲ ਕਾਰਲ ਆਈਕਨਬੇਰੀ ਅਤੇ ਟੈਨੇਸੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਗਵਰਨਰ ਫਿਲ ਬ੍ਰੇਡੇਸਨ ਨੇ ਬੋਸਟਨ ਗਲੋਬ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।[2]

ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

20 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1970 ਨੂੰ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈਸਲੀ ਰੂਥ ਕੋਹੇਨ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਜੇਮਸ ਡਬਲਯੂ. ਟਟਲਟਨ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। [1] ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਬੱਚੇ, ਇੱਕ ਧੀ, ਸਾਰਾਹ, ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। 1978 ਵਿੱਚ, ਲੈਸਲੀ ਨੇ ਲਾਰੈਂਸ ਬਰਲੋਵਿਟਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2020
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1944
ਦੇਬੋਰਾਹ ਬਰਕੇ

**ਦੇਬੋਰਾਹ ਬਰਕੇ** (ਜਨਮ 1954) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਹੈ। ਉਹ ਟੇਨਬਰਕੇ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਡੇਬੋਰਾ ਬਰਕੇ ਪਾਰਟਨਰਜ਼ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ-ਅਧਾਰਤ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਫਰਮ ਹੈ। ਬਰਕੇ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਯੇਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਡੀਨ ਅਤੇ ਜੇ. ਐਮ. ਹੋਪਪਿਨ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ 1987 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਪਡ਼੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2016 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬਰਕੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਡੀਨ ਬਣੀ। 2022 ਵਿੱਚ, ਦੇਬੋਰਾਹ ਨੂੰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਏ. ਆਈ. ਏ./ਏ. ਸੀ. ਐਸ. ਏ. ਪੁਸ਼ਾਕ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ 2025 ਏ. ਆਈ. ਏ. ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ 
ਡੇਬੋਰਾ ਬਰਕੇ ਦਾ ਜਨਮ 1954 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਡਗਲਸਟਨ, ਕਵੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ।[1] ਉਹ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਬਣਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਵੀਨਜ਼ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰੇਗੀ ਅਤੇ ਬਰੋ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਘਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੇਗੀ।[2] ਬਰਕੇ ਨੇ ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, 1975 ਵਿੱਚ BFA ਅਤੇ 1977 ਵਿੱਚ BARch ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੂੰ 2005 ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[3]

ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ, ਬਰਕੇ ਨੇ ਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, 1984 ਵਿੱਚ ਅਰਬਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਅਰਬਨ ਪਲਾਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[1][2]

2012 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬਰਕਲੇ-ਰੂਪ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਸ਼ਿਪ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜੇਤੂ ਬਣੀ।[1]

2024 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ 2025 AIA ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[1]

ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਕੰਮ

1982, ਰੌਬ ਕਰੀਅਰ: ਅਰਬਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਸ, 1968-1982 (ਰੌਬ ਕਰੀਅਰ ਨਾਲ; ਕੇਨੇਥ ਫ੍ਰੈਂਪਟਨ; ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਐਂਡ ਅਰਬਨ ਸਟੱਡੀਜ਼)

1984, ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ (ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਮੈਰੀਲੈਂਡ, ਕਾਲਜ ਪਾਰਕ। ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੇ ਨਾਲ)

1985, 32 ਇਮਾਰਤਾਂ (ਮਾਰਕ ਮੈਕਇੰਟਰਫ ਨਾਲ; ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਮੈਰੀਲੈਂਡ, ਕਾਲਜ ਪਾਰਕ। ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ)

1990, 30 ਇਮਾਰਤਾਂ (ਮਾਰਕ ਮੈਕਇੰਟਰਫ ਨਾਲ; ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਮੈਰੀਲੈਂਡ, ਕਾਲਜ ਪਾਰਕ। ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ)

1997, ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਆਫ਼ ਦ ਐਵਰੀਡੇ (ਸਟੀਵਨ ਹੈਰਿਸ ਨਾਲ)

2008, ਡੇਬੋਰਾ ਬਰਕੇ (ਟ੍ਰੇਸੀ ਮਾਇਰਸ ਨਾਲ)

2016, ਹਾਊਸ ਰੂਲਜ਼: ਐਨ ਆਰਕੀਟੈਕਟ'ਸ ਗਾਈਡ ਟੂ ਮਾਡਰਨ ਲਾਈਫ

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ

ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕੋਗੋਨਾਡਾ ਦੁਆਰਾ 2017 ਦੀ ਫਿਲਮ ਕੋਲੰਬਸ ਵਿੱਚ ਬਰਕੇ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਹਿਲਾ ਨਾਇਕ, ਕੇਸੀ, ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਹੈ, ਬਰਕੇ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਰਵਿਨ ਯੂਨੀਅਨ ਬੈਂਕ ਦੀ ਖੇਤਰੀ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਤੀਜੀ ਪਸੰਦੀਦਾ ਇਮਾਰਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।[1][2]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1954
ਸੁਰੂ ਨੋ ਓਂਗੈਸ਼ੀ

## ਕਰੇਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪਸੰਦ ਦੀ ਵਾਪਸੀ 
ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਕਰੇਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਗੋਲੀ ਮਾਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਤ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਦਮੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਆਦਮੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਲਈ ਅਮੀਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਚਾਵਲ ਦੀ ਇੱਕ ਬੋਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੇਟ ਭਰ ਜਾਏਗਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਚੌਲ ਖਾਨ ਦੇ ਬਾਦ ਵੀ ਬੋਰੀ ਵਿੱਚ ਭਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ। ਸੱਤ ਦਿਨ ਬਾਦ  ਆਖਰਕਾਰ ਉਹ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੱਪਡ਼ੇ ਲੈ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ  ਨੂੰ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਜਾਣ ਅਤੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੇਚਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੁਣ ਅਮੀਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਪਤਨੀ ਫਿਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਦਮੀ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਜਾਗਦੀ ਹੈ ਉਹ ਅੰਦਰ ਝਾਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਔਰਤ ਉਹ ਕ੍ਰੇਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਬਚਾਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕਰੇਨ ਦੇਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਪਛਾਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਉਣ ਲਈ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 

## ਕ੍ਰੇਨ ਪਤਨੀ 
ਦ ਕ੍ਰੇਨ ਵਾਈਫ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕ੍ਰੇਨ ਹੈ। ਪੈਸਾ ਕਮਾਉਣ ਲਈ, ਕ੍ਰੇਨ ਪਤਨੀ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਬਰੋਕੇਡ ਬੁਣਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਖੰਭ ਤੋੜਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਦਮੀ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਧਦੀ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਅਸਲ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਾਈ ਤੋਂ ਦੁਖੀ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਪਿਆਰ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਦਮੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕ੍ਰੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। [1]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text
ਵੈਲਰੀ ਬੇਟਿਸ

**ਵੈਲਰੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਬੈਟਿਸ** (ਦਸੰਬਰ 1919-ਸਤੰਬਰ 26,1982) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਆਧੁਨਿਕ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤਕ ਥੀਏਟਰ, ਬੈਲੇ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਵੈਲੇਰੀ ਬੈਟਿਸ ਦਾ ਜਨਮ 1919 ਵਿੱਚ 19 ਦਸੰਬਰ [1] ਜਾਂ 20 ਦਸੰਬਰ [2] ਨੂੰ ਹਿਊਸਟਨ, ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰਾਇਲ ਹੋਲਟ ਬੈਟਿਸ ਅਤੇ ਵੈਲੇਰੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਬੈਟਿਸ (née McCarthy) ਸਨ।[3] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਉਦੋਂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਹ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਹਿਊਗ ਪ੍ਰੈਥਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[2] 1943 ਵਿੱਚ, ਬੈਟਿਸ ਨੇ ਬਰਨਾਰਡੋ ਸੇਗਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਦੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ,[1] ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਆਹ 1955 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। 1959 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਰਥਰ ਏ. ਸ਼ਮਿਟ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੀ ਮੌਤ 1969 ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ।[2] 26 ਸਤੰਬਰ, 1982 ਨੂੰ, ਬੈਟਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਮੈਨਹਟਨ ਦੇ ਬੈਥ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਮੈਡੀਕਲ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ 62 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[4]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬੈਟਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਅਕਸਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਆਪਣੀ "ਬਹੁਪੱਖੀਤਾ, ਜੀਵੰਤ ਸਟੇਜ ਮੌਜੂਦਗੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਾਟਕੀਤਾ" ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।[1]

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਰੀਅਰ

ਬੈਟਿਸ ਨੇ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਿਊਸਟਨ ਵਿੱਚ ਬੈਲੇ ਸਬਕ ਲੈਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਟੈਕਸਾਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਪਾ ਅਲਫ਼ਾ ਥੀਟਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, [1] ਹਾਨੀਆ ਹੋਲਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਧੁਨਿਕ ਨਾਚ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਉਸਨੇ 1937 ਤੋਂ 1940 ਤੱਕ ਹੋਲਮ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।[2][3]

1941 ਵਿੱਚ, ਬੈਟਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਡਾਂਸ ਐਨਸੈਂਬਲ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੋਲੋ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ 1943 ਦੇ ਸੋਲੋ ਡਾਂਸ ਦ ਡੇਸਪੇਰੇਟ ਹਾਰਟ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਮੈਲਕਮ ਬ੍ਰਿਨਿਨ ਦੁਆਰਾ ਉਸੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਡਾਂਸ ਆਲੋਚਕ, ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ, ਨੇ ਇਸਨੂੰ 1943 ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ। ਲੂਈਸ ਹੋਰਸਟ ਨੇ ਦ ਡੇਸਪੇਰੇਟ ਹਾਰਟ ਨੂੰ "ਇਸ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਆਧੁਨਿਕ ਡਾਂਸ ਰੈਪਰਟਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਲੋ ਕੰਮ" ਦੱਸਿਆ।[1]

ਬੈਲੇ

1947 ਵਿੱਚ, ਬੈਟਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬੈਲੇ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਕੀਤੀ।[1] ਵਰਜੀਨੀਆ ਸੈਂਪਲਰ ਦੇ ਉਸਦੇ ਨਿਰਮਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੈਲੇ ਰਸ ਡੀ ਮੋਂਟੇ ਕਾਰਲੋ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ "ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਅਸਫਲ ਪ੍ਰਯੋਗ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2] 1948 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਫਾਕਨਰ ਦੇ ਨਾਵਲ ਐਜ਼ ਆਈ ਲੇ ਡਾਈਂਗ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲਿਤ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫ ਕੀਤਾ, ਅਦਾਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਾਚ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਾਂਸ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਡਾਂਸ ਆਲੋਚਕ, ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ, ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਕੰਮ" ਕਿਹਾ। ਡਾਂਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਡੋਰਿਸ ਹੇਰਿੰਗ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਹੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਲਈ ਡੂੰਘੀ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲਾ ਉਹ ਅਚੰਭੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜੋ ਮਿਸ ਬੈਟਿਸ ਨੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਸਨ।" ਬੈਟਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਡਾਂਸ ਨਾਟਕ, ਡੋਮਿਨੋ ਫੁਰੀਓਸੋ, ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ 1949 ਦੇ ਅਮਰੀਕਨ ਡਾਂਸ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਯਤਨ ਘੱਟ ਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਜਿਸਨੇ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ: "ਆਕਰਸ਼ਕ" ਅਤੇ "ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ", [3] ਇਸ ਵਾਰ ਹਰਿੰਗ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਜੇ ਮਿਸ ਬੈਟਿਸ ਸਾਵਧਾਨ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੱਕ ਬੋਲ ਦੇਵੇਗੀ।" [4] ਬੈਟਿਸ ਨੂੰ 1952 ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਟੈਨੇਸੀ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਨਾਟਕ, ਏ ਸਟ੍ਰੀਟਕਾਰ ਨੇਮਡ ਡਿਜ਼ਾਇਰ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਬੈਲੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਕੀਤੀ। ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਪਕੜਨ ਵਾਲਾ" ਅਤੇ "ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਵਿਸਫੋਟਕ ਰਚਨਾ" ਦੱਸਿਆ। [5]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1982
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1920
ਪੈਟਰੀਸ਼ੀਆ ਬੀਮਨ

**ਪੈਟਰੀਸ਼ੀਆ ਐਲ. ਬੀਮਨ** (20 ਸਤੰਬਰ, 1925-7 ਮਈ, 1996) ਪੂਰਬੀ ਲਾਂਸਿੰਗ, ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਨਸਲਵਾਦ ਨਾਲ ਲਡ਼ਨ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਰਾਜ ਅਧਾਰਤ ਯਤਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਅਤੇ ਨਾਮੀਬੀਆ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕੀਤੇ। ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੂੰ 1999 ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਮਹਿਲਾ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਕਮੇਟੀ 
1977 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੀਮਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ, ਫ੍ਰੈਂਕ ਬੀਮਨ, ਇੱਕ ਟੈਨਿਸ ਕੋਚ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (MSU) ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਕਮੇਟੀ (SALC) (1973–1997), ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨ ਅਤੇ MSU ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰਡ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਸਨ। ਬੀਮਨ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਯਤਨਾਂ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਪਰਚੇ ਵੰਡ ਕੇ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਰਗੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਕੇ। SALC ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੇ 1977 ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਲੈਂਸਿੰਗ ਸ਼ਹਿਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਚੋਣਵੇਂ ਖਰੀਦ ਮਤੇ ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਦੀ ਖਰੀਦ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ; MSU ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਟਰੱਸਟੀਜ਼ ਦਾ 1978 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੋਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਫੰਡਾਂ ਦਾ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ, ਜਿਸਨੇ MSU ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬੈਂਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਫੰਡ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਨ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕਰਨਾ (1979), ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਨਿਵੇਸ਼ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣਾ (1982), ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਤੋਂ ਰਾਜ ਪੈਨਸ਼ਨ ਫੰਡ ਦਾ ਵਿਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ (1988)।[1][2][3][4]

ਬੀਮੈਨ ਦੇ ਪੇਪਰ ਐਮਐਸਯੂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਿਖੇ ਪੈਟਰੀਸ਼ੀਆ ਐਲ. ਬੀਮੈਨ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਕਮੇਟੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਲੇਖਬੱਧ ਹਨ।[1][2]

ਲੈਂਸਿੰਗ ਸਟੇਟ ਜਰਨਲ ਵਿੱਚ 1996 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪੈਟਰੀਸ਼ੀਆ ਬੀਮਨ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਬਦਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰੰਗਭੇਦ ਨਾਲ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਣ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 1970 ਤੋਂ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਕਮੇਟੀ (SALC) ਦੇ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਵਜੋਂ ਉਸਦਾ ਅਣਥੱਕ ਕੰਮ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਬਣ ਗਿਆ।

ਆਪਣੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦ੍ਰਿੜਤਾ, ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸੰਗਠਨ ਕਰਨ ਦੇ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦੁਆਰਾ, ਬੀਮਨ ਨੇ ਮਿਸ਼ੀਗਨ, ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਬਾਕੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸਮਾਜਿਕ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1996
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925
ਵਰਜੀਨੀਆ ਬਿਡਲ

ਵਰਜੀਨੀਆ ਬਿੱਡਲ (17 ਦਸੰਬਰ, 1910-21 ਫਰਵਰੀ, 2003) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰਿਵਿਯੂ ਕਲਾਕਾਰ, ਸ਼ੋਅਗਰਲ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਨਗਨ ਮਾਡਲ ਸੀ। ਉਹ 1931 ਤੱਕ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਫਲੋਰੈਂਜ਼ ਜ਼ਿਗਫੈਲਡ ਦੇ ਫੋਲੀਜ਼ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਯਮਤ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ।

ਜੁਲਾਈ 1931 ਵਿੱਚ, ਹੈਰੀ ਰਿਚਮੈਨ ਦੀ ਯਾਟ, ਚਾਵਲਮਾਰ II ਦੇ ਧਮਾਕੇ ਵਿੱਚ ਬਿਡਲ ਦੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਗਿੱਟੇ ਸੜ ਗਏ।[1][2][3] 1931 ਦੇ ਫੋਲੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਕਲਾਕਾਰ ਮੈਂਬਰ, ਹੈਲਨ ਵਾਲਸ਼ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[4] ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਵਾਲਸ਼ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਫੋਲੀਜ਼ ਦਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਬਿਡਲ ਨੇ ਹਾਦਸੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨੱਚਣਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਿਚਮੈਨ 'ਤੇ $50,000 ਦੇ ਹਰਜਾਨੇ ਲਈ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕੀਤਾ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ $50 ਮਿਲੇ।[1]

ਵਰਜੀਨੀਆ ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਮੈਡੀਕਲ ਟੈਕਨਾਲੋਜਿਸਟ ਸੀ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਨੌਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬ ਕੈਜ਼ੂਅਲਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਖੋਜ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਗਈ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿਗਿਆਨ ਜਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ, ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਵੈਗੇਲੋਸ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਫਿਜ਼ੀਸ਼ੀਅਨਜ਼ ਐਂਡ ਸਰਜਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 1965 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਈ। ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕੇਪ ਕੌਡ 'ਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਖੋਲ੍ਹੀ।

ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਸਾਹਸੀ ਸੁਭਾਅ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 60-ਫੁੱਟ ਤੱਕ ਸਹਾਇਕ ਸੇਲਬੋਟਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕੋਸਟ ਗਾਰਡ ਕੈਪਟਨ ਦਾ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ, ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਨਾਲ, 1982 ਵਿੱਚ "ਸਾਗਾ" ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵੁੱਡਨਬੋਟ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਨਤੀਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਸਨੇ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਲਿਖੀ।

ਬਿਡਲ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹੋਏ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਓਲਡ ਸੇਬਰੂਕ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੀਅਲਟਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਇਆ। [1][2] 2003 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। [2]

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 
ਹੋਟ-ਚਾ! (1932)

ਜ਼ੀਗਫੈਲਡ ਫੋਲੀਜ਼ ਆਫ਼ 1931 (1931)

ਸਮਾਈਲਜ਼ (1930–1931)

ਰੀਓ ਰੀਟਾ (1927–1928)
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2003
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1910
ਮਿਰਟਲ ਸ਼ੈਰਰ ਬੇਟਜ਼

**ਮਿਰਟਲ ਕੈਥਰੀਨ ਸ਼ੈਰਰ ਬੇਟਜ਼** (22 ਫਰਵਰੀ, 1895-3 ਜਨਵਰੀ, 1992) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਵਾਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਕੈਲਡੇਸੀ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। &nbsp;&nbsp;&nbsp;ਬੇਟਜ਼ ਨੂੰ ਕੈਲਾਦੇਸੀ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਯੂਰਪੀਅਨ ਮੂਲ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡੁਨੇਡਿਨ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ ਸਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਰੋਇੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਬੇਟਜ਼ ਨੇ ਕੈਲਾਦੇਸੀ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜ ਪਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮਿਰਟਲ ਸ਼ਾਰਰ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਫਰਵਰੀ, 1895 ਨੂੰ ਕੈਲਾਡੇਸੀ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੌਗ ਟਾਪੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੈਨਰੀ ਸ਼ਾਰਰ, ਇੱਕ ਸਵਿਸ ਪ੍ਰਵਾਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1880 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੈਥਰੀਨ "ਕੇਟ" ਮੈਕਨਲੀ, ਇੱਕ ਆਇਰਿਸ਼ ਪ੍ਰਵਾਸੀ, ਜੋ ਡੁਨੇਡਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਘਰੇਲੂ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1][2] ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ 1902 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਰਰ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।

ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਠਹਿਰਨ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ਾਰਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।[1] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸ਼ਾਰਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਉਗਾਈਆਂ ਅਤੇ ਮਧੂ-ਮੱਖੀਆਂ ਵੀ ਰੱਖੀਆਂ। ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ, ਸ਼ਾਰਰ ਨੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲਗਭਗ ਸੰਪੂਰਨ ਹਾਜ਼ਰੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼ ਸਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਰੋਇੰਗ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਆਇਆ।[2] ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਤਾਜ਼ੀ ਉਪਜ, ਮੱਛੀ, ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਸੂਰ ਵੇਚਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਰਰ - ਇੱਕ ਸਵੈ-ਵਰਣਿਤ "ਟੌਮਬੌਏ" - ਇੱਕ ਫਰ ਟ੍ਰੈਪਰ ਵਜੋਂ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬਰਨ, ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ "ਵਿਗਿਆਨਕ" ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। [3][1]

1915 ਵਿੱਚ, 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਹਰਮਨ ਬੇਟਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਉਹ 1918 ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਆਮੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ। ਬੈਟਜ਼ ਪਰਿਵਾਰ 1919 ਵਿੱਚ ਕੈਲਾਡੇਸੀ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਅਤੇ 1928 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ। [1][10] ਜੂਨ 1934 ਵਿੱਚ, ਹੈਨਰੀ ਸ਼ਾਰਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੈਟਜ਼ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮੀ ਚਲੇ ਗਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਡੁਨੇਡਿਨ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਜਾ ਸਕੇ। [2][11]

1921 ਦੇ ਟੈਂਪਾ ਬੇ ਤੂਫਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬੇਟਜ਼ ਹੌਗ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਸੀ। ਤੂਫਾਨ ਨੇ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹਨੀਮੂਨ ਟਾਪੂ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਕੈਲਾਡੇਸੀ ਟਾਪੂ ਬਣ ਗਿਆ। ਬੇਟਜ਼ ਟਾਪੂਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਨਵੇਂ ਚੈਨਲ, ਹਰੀਕੇਨ ਪਾਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ। ਰਿਪੋਰਟ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਰਰ ਹੋਮਸਟੇਡ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਥਾਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।[12]

ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਬੈਟਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਪਾਮ ਹਾਰਬਰ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ, 1954 ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।[21] ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੈਟਜ਼ ਨੇ ਕੈਲਾਡੇਸੀ 'ਤੇ ਸ਼ਾਰਰ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਪਨਾਹ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਸਫਲ ਰਾਜ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਖਪਾਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।[22] 1946 ਵਿੱਚ ਡੁਨੇਡਿਨ ਸਿਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਐਲ. ਸਕਿਨਰ ਨੂੰ ਵੇਚੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 156 ਏਕੜ ਸ਼ਾਰਰ ਹੋਮਸਟੇਡ, ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1967 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟੇਟ ਪਾਰਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਅਸਲ ਘਰ ਅਤੇ ਕੈਬਿਨ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੜ ਗਏ ਸਨ।[22] ਬੇਟਜ਼ ਨੇ 1967 ਤੋਂ 1971 ਤੱਕ ਕੈਲਾਡੇਸੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੌਂਸਲ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[1][24]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1992
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1895
ਮੋਨਾ ਵਾਨ ਬਿਸਮਾਰਕ

ਮੋਨਾ ਵਾਨ ਬਿਸਮਾਰਕ-ਸ਼ੋਨਹੌਸੇਨ (5 ਫਰਵਰੀ, 1897-10 ਜੁਲਾਈ, 1983), ਜਿਸ ਨੂੰ **ਮੋਨਾ ਬਿਸਮਾਰਕ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਜਿਕ, ਫੈਸ਼ਨ ਆਈਕਨ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀਸਨ ਵਿਲੀਅਮਜ਼, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਚਾਂਸਲਰ ਓਟੋ ਵਾਨ ਬਿਸਮਾਰਕ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਕਾਊਂਟ ਅਲਬਰੇਚ ਐਡੁਆਰਡ "ਐਡੀ" ਵਾਨ ਬਿਸਮਾਰਿਕ-ਸ਼ੋਨਹੌਸੇਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਕੋ ਚੈਨਲ ਸਮੇਤ ਚੋਟੀ ਦੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੈਨਲ ਦੁਆਰਾ "ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੱਪਡ਼ੇ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ" ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰਬੋਤਮ ਕੱਪਡ਼ੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਸੂਚੀ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਉਸਦਾ ਜਨਮ 1897 ਵਿੱਚ ਲੂਈਸਵਿਲ, ਕੈਂਟਕੀ ਵਿੱਚ ਮੋਨਾ ਸਟ੍ਰੈਡਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੌਬਰਟ ਸਿਮਸ ਸਟ੍ਰੈਡਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ, ਬਰਡ ਓ'ਸ਼ੌਕਨੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ 1902 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਬਰਟੀ ਹਾਈਟਸ, ਕੈਂਟਕੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਾਦੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਪੈਟਰੀਸ਼ੀਆ ਸਟ੍ਰੈਡਰ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਰੇਸਰ ਡੇਵਿਡ "ਸਾਲਟ" ਵਾਲਥਰ ਅਤੇ ਜਾਰਜ "ਸਕਿੱਪ" ਵਾਲਥਰ III ਦੀ ਪੜਪੋਤੀ ਸੀ।[1]

## ਵਿਆਹ 
1917 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਹੈਨਰੀ ਜੇ. ਸ਼ਲੇਸਿੰਗਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ 18 ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਸੀ ਅਤੇ ਲੈਕਸਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਫੇਅਰਲੈਂਡ ਫਾਰਮ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟ੍ਰੇਨਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਲਵਾਕੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਲੋਹੇ ਅਤੇ ਕੋਕ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸੀ। ਵਿਆਹ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਬਰਟ ਹੈਨਰੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਲੈਣ 'ਤੇ $500,000 ਦੇ ਬਦਲੇ ਸ਼ਲੇਸਿੰਗਰ ਦੀ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] (ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਦਾਕਾਰ ਲੈਕਸ ਬਾਰਕਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਫਰੈਡਰਿਕਾ ਬਾਰਕਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗਾ।) 1921 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੈਂਕਰ ਜੇਮਜ਼ ਇਰਵਿੰਗ ਬੁਸ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ 14 ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ "ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਆਦਮੀ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। [1] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ 1925 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ।

1926 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤ ਲੌਰਾ ਮੈਰੀਅਮ ਕਰਟਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ ਡਰੈੱਸ ਸ਼ਾਪ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਗਵਰਨਰ ਵਿਲੀਅਮ ਰਸ਼ "ਸਪੂਕੀ" ਮੈਰੀਅਮ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲੌਰਾ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈਰੀਸਨ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਨਾਲ ਮੰਗਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਜਾਇਦਾਦ $600 ਮਿਲੀਅਨ (ਅੱਜ ਦੇ ਡਾਲਰ ਵਿੱਚ $10,700,000,000; ਸੋਨੇ ਦੇ ਡਾਲਰ ਵਿੱਚ $37,500,000,000 ($1275/tr.oz)) ਸੀ, ਜੋ ਜਨਤਕ ਉਪਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿੱਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। 2 ਜੁਲਾਈ, 1926 ਨੂੰ, ਉਸਨੇ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ 24 ਸਾਲ ਵੱਡੀ ਵਿਧਵਾ ਸੀ।[1] ਆਪਣੇ ਹਨੀਮੂਨ ਲਈ, ਉਹ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਵਾਰੀਅਰ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੂਜ਼ 'ਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਨੀਮੂਨ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਤਾਂ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਨੇ 1915 ਵਿੱਚ ਡੇਲਾਨੋ ਅਤੇ ਐਲਡਰਿਚ ਦੁਆਰਾ ਵਿਲਾਰਡ ਸਟ੍ਰੇਟ ਲਈ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀ ਗਈ 94ਵੀਂ ਸਟਰੀਟ ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਐਵੇਨਿਊ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਜਾਰਜੀਅਨ ਮਹਿਲ ਖਰੀਦੀ। ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਸੀਰੀ ਮੌਘਮ ਦੁਆਰਾ ਸਜਾਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇਵਿਲ, ਲੌਂਗ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਬੇਵਿਲ ਐਵੇਨਿਊ 'ਤੇ ਓਕ ਪੁਆਇੰਟ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਇਦਾਦ ਵੀ ਰੱਖੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਡੇਲਾਨੋ ਅਤੇ ਐਲਡਰਿਚ ਨੇ ਵੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਪਾਮ ਬੀਚ ਵਿੱਚ ਨੌਰਥ ਓਸ਼ੀਅਨ ਐਵੇਨਿਊ 'ਤੇ ਇੱਕ ਘਰ ਅਤੇ ਕੈਪਰੀ ਦੇ ਮਰੀਨਾ ਗ੍ਰਾਂਡੇ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਲਾ ਇਲ ਫੋਰਟੀਨੋ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਜ਼ਰ ਔਗਸਟਸ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਮਰਾਟ ਟਾਈਬੇਰੀਅਸ ਦੀ ਸੀ। [1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1983
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1897
ਮੇਲਿਸਾ ਕੋਹੇਨ ਬਿਡੇਨ

**ਮੇਲਿਸਾ ਬਾਤਿਆ **ਕੋਹੇਨ** ਬਿਡੇਨ** (ਨੀ ਕੋਹੇਨ) 15 ਅਕਤੂਬਰ, 1986 ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ 46ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜੋਅ ਬਿਡੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੰਟਰ ਬਿਡੇਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਖਿਆ 
ਮੇਲਿਸਾ ਕੋਹੇਨ ਦਾ ਜਨਮ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ, ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਨਾਥ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਲੀ ਅਤੇ ਜ਼ੋ ਕੋਹੇਨ, ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਯਹੂਦੀ ਜੋੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਦੁਆਰਾ ਗੋਦ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[1][2] ਉਸਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਗ੍ਰੀਨਸਾਈਡ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਸੈਂਟਰ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਇੰਟੀਰੀਅਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਿੰਗ ਡੇਵਿਡ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿਕਟਰੀ ਪਾਰਕ, ​​ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਡੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[3][4] ਉਹ 21 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ।

## ਬਾਅਦ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਹ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਜੇਸਨ ਲੈਂਡਵਰ ਨੂੰ ਮਿਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 2014 ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ।[1] ਕੋਹੇਨ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਸੰਭਾਲ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਸੀ।[2]

ਆਪਣੇ ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੋਹੇਨ ਨੇ ਕਬਾਇਲੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫੰਡ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕਿੱਕਸਟਾਰਟਰ ਮੁਹਿੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।[1]

2019 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋਸਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਅਮਰੀਕੀ ਉਪ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਅਹੁਦੇ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਜੋਅ ਬਿਡੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੰਟਰ ਬਿਡੇਨ ਨੂੰ ਮਿਲੀ। ਉਸਨੇ ਹੰਟਰ ਬਿਡੇਨ ਨੂੰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਗਾੜ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[1] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੱਬੇ ਬਾਈਸੈਪਸ 'ਤੇ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ "ਸ਼ਾਲੋਮ" ਟੈਟੂ ਹਨ।[2] 16 ਮਈ, 2019 ਨੂੰ, ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਛੇ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਹਿਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[3][4][5] 2019 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣ ਗਈ।[6]

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬਿਊ, ਦਾ ਜਨਮ ਮਾਰਚ 2020 ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1][2] ਉਹ ਬਿਡੇਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਬਾਲਗ ਧੀਆਂ - ਨਾਓਮੀ, ਫਿਨੇਗਨ ਅਤੇ ਮੈਸੀ - ਦੀ ਮਤਰੇਈ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਧੀ, ਨੇਵੀ ਜੋਨ ਰੌਬਰਟਸ ਦੀ, ਜੋ ਉਸਨੇ 2018 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਰੌਬਰਟਸ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।[3]

ਜੂਨ 2024 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਘੀ ਬੰਦੂਕ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿੱਚ ਗਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਲਮਿੰਗਟਨ, ਡੇਲਾਵੇਅਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ 3 ​​ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ੀ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 4 ਜੂਨ ਨੂੰ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰੇਕ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਬਾਹਰ ਗੈਰੇਟ ਜ਼ੀਗਲਰ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸਹਾਇਕ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਕੋਹੇਨ ਜ਼ੀਗਲਰ ਕੋਲ ਗਈ, ਉਸ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਨਾਜ਼ੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ।" ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਸਤੰਬਰ 2023 ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਗਲਰ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਹੰਟਰ ਬਿਡੇਨ ਦੇ ਲੈਪਟਾਪ 'ਤੇ ਲੱਭੀਆਂ ਗਈਆਂ ਈਮੇਲਾਂ ਦੇ ਖੋਜਣਯੋਗ ਡੇਟਾਬੇਸ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।[1][2]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1986
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਾਈਡਨ ਪਰਿਵਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਜੈਸ਼੍ਰੀ ਪਾਟਨੇਕਰ

**ਜੈਸ਼੍ਰੀ ਆਰ. ਪਾਟਨੇਕਰ** ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ  ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਗਵਾਲੀਅਰ, ਜੈਪੁਰ ਅਤੇ ਕਿਰਾਨਾ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਵਾਦਕ ਗਜਾਨਨ ਰਾਓ ਜੋਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਟਿਊਟਲੇਜ 
ਜੈਸ਼੍ਰੀ ਪਾਟਨੇਕਰ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਵੰਤਵਾੜੀ ਤੋਂ ਹੈ। ਪਾਟਨੇਕਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗੀ ਵਿੱਥਲਾ ਰਾਓ ਪਾਈ ਦੁਆਰਾ ਸਾਵੰਤਵਾੜੀ ਵਿਖੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਗੋਰੇਗਾਓਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਕੱਤਰੇਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ 16 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿਖੇ ਕਿਰਾਨਾ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਕੇ. ਡੀ. ਗਾਵਕਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਗਾਵਕਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅਬਦੁਲ ਕਰੀਮ ਖਾਨ ਦੇ ਚੇਲੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ 1963 ਵਿੱਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਸੰਗੀਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੂਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਦਿੱਲੀ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1964 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆਈ। ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਗਾਵਕਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸਮਾਰੋਹ ਆਯੋਜਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਗਜਾਨਨ ਰਾਓ ਜੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਸਨ। ਗਜਾਨਨਰਾਓ ਜੋਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਲੀਮ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਏ।ਇਹ ਗਜਾਨਨਰਾਓ ਜੋਸ਼ੀ (ਵਾਇਲਨ ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ) ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਪੱਕਵ ਹੋਈ। ਜੋਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੈਪੁਰ, ਗਵਾਲੀਅਰ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਗਾਇਕੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਅਤੇ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਜੈਪੁਰ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਨਿਵਰੁਤੀਬੁਆ ਸਰਨਾਈਕ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤ ਰਤਨਾਕਰ ਪਾਈ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਲਿਆ।

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 
ਉਸ ਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਯਮਤ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਮੁੰਬਈ ਲਈ ਅਤੇ 1977 ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਧਾਰਵਾੜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। 1983 ਵਿੱਚ 'ਏ' ਗ੍ਰੇਡ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੰਗਲਵਾਰ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮਾਰੋਹ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਯਮਤ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦੀ ਕਲਾਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਐਨਸੀਪੀਏ, ਦਾਦਰ-ਮਾਤੁੰਗਾ ਸੰਗੀਤ ਚੱਕਰ, ਸਵਾਈ ਗੰਧਰਵ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ, ਪੁਣੇ (1975, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੈਸ਼੍ਰੀ ਪਾਟਕਰ ਅਤੇ 1992 ਵਿੱਚ ਗਵਾਲੀਅਰ ਸੰਗੀਤ ਸੰਮੇਲਨ, ਗਵਾਲੀਅਰ, ਬਸੰਤ ਸੰਗੀਤ ਸਮ੍ਮੇਲਨ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਸੰਮੇਲਨ (2000) ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ  ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤਾ ਨ੍ਰਿਤਿਆ ਅਕੈਡਮੀ  6 December 2012 at the Wayback Machine (by the Government of ਕਰਨਾਟਕ, 2012) 
* ਡਾ. ਮਲਿਕਾਰਜੁਨ ਮਨਸੂਰ ਪੁਰਸਕਾਰ (ਕਰਨਾਟਕ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ, 2005) 
* ਸੁਰਮਾਨੀ (ਸੁਰਸਿੰਗਰ ਸੰਸਦ ਦੁਆਰਾ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਕਾਲ-ਕੇ-ਕਲਾਕਰ ਸੰਮੇਲਨ, 1972) 

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1943
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ
ਜੇਦੀਯਾਹ ਬਿਲਾ

ਜੇਡੇਡੀਆ ਲੂਈਸਾ ਬਿਲਾ (ਜਨਮ 29 ਜਨਵਰੀ, 1979) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੋਡਕਾਸਟ ਹੋਸਟ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹੋਸਟ ਹੈ। ਉਹ 2016 ਤੋਂ 2017 ਤੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ 'ਦਿ ਵਿਊ' ਵਿੱਚ ਸਹਿ-ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਵਜੋਂ ਅਤੇ 2019 ਤੋਂ 2021 ਤੱਕ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਅਤੇ ਟਾਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ *ਫੌਕਸ ਐਂਡ ਫਰੈਂਡਜ਼* ਦੇ ਹਫਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਂਕਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਜੂਨ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੇਡੇਡੀਆ ਬਿਲਾ ਲਾਈਵ ਆਨ ਵੈਲਯੂਟੇਨਮੈਂਟ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪੋਡਕਾਸਟ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮਈ 2023 ਵਿੱਚ ਅਣ-ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ।

## ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ 
**ਪਿਛੋਕੜ**

ਬਿਲਾ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਸਟੇਟਨ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਹ ਇਤਾਲਵੀ ਮੂਲ ਦੀ ਹੈ।[2] ਉਹ ਵੈਗਨਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।[3] 2005 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[4] ਉਸਨੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ, ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖਣ, ਸਪੈਨਿਸ਼ ਅਤੇ ਇਮਪ੍ਰੋਵਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਸਿਖਾਈ।[5] ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਡੀਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।[3] 

## ਟੇਲੀਵਿਜਨ ਕੈਰੀਅਰ 
ਬਿੱਲਾ ਦਾ ਸਿੱਖਿਆ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ 2009 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲੌਗ 'ਤੇ ਰੇਡੀਓ ਹੋਸਟ ਮਾਰਕ ਲੇਵਿਨ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲਿਬਰਟੀ ਐਂਡ ਟਾਇਰਨੀ: ਏ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਿਵ ਮੈਨੀਫੈਸਟੋ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਲੇਵਿਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਮੀਖਿਆ ਆਨ ਏਅਰ ਪੜ੍ਹੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹੋਸਟ ਸੀਨ ਹੈਨਿਟੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੌਕਸ ਨਿਊਜ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਹੈਨਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।[1] ਉਹ 2013 ਵਿੱਚ ਫੌਕਸ ਨਿਊਜ਼ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।[2] ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡੇਅ ਟਾਈਮ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ ਆਊਟਨੰਬਰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੈਨਲਿਸਟ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗੀ।[3][4] ਉਹ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ ਦ ਫਾਈਵ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।[2]

ਅਗਸਤ 2016 ਵਿੱਚ, ਬਿੱਲਾ ਨੇ ਏਬੀਸੀ ਡੇਅ ਟਾਈਮ ਟਾਕ ਸ਼ੋਅ ਦ ਵਿਊ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ 20ਵੇਂ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਸਹਿ-ਹੋਸਟ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਫੌਕਸ ਨਿਊਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।[1] ਸ਼ੋਅ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਸਹਿ-ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।[2] 2017 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲਾਈਫਟਾਈਮ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਐਬੀ ਟੇਲਸ ਆਲ ਲਈ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਐਬੀ ਲੀ ਮਿਲਰ ਦਾ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਿਆ।[3] ਉਸੇ ਸਾਲ, ਬਿੱਲਾ ਨੇ 18 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਦ ਵਿਊ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।[4]

ਉਹ ਨਵੰਬਰ 2018 ਵਿੱਚ ਫੌਕਸ ਨਿਊਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੋਗਦਾਨੀ ਵਜੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।[1] ਅਪ੍ਰੈਲ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਅਤੇ ਟਾਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਫੌਕਸ ਐਂਡ ਫ੍ਰੈਂਡਜ਼ ਵੀਕੈਂਡ ਦੀ ਸਥਾਈ ਸਹਿ-ਹੋਸਟ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[2] ਮਈ 2021 ਵਿੱਚ ਬਿਲਾ ਫੌਕਸ ਨਿਊਜ਼ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ।[3]

ਫੌਕਸ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਬਿਲਾ ਨੇ 8 ਜੂਨ, 2022 ਨੂੰ ਜੇਦੇਦੀਆ ਬਿਲਾ ਲਾਈਵ ਨਾਮਕ ਵੈਲਿਊਟੇਨਮੈਂਟ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਪੋਡਕਾਸਟ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[1]

## ਕਿਤਾਬਾਂ 
ਬਿੱਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ, ਆਊਟਨੰਬਰਡ: ਕ੍ਰੋਨਿਕਲਜ਼ ਆਫ਼ ਏ ਮੈਨਹਟਨ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਿਵ, 2011 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। ਇਹ 2008 ਦੀਆਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਹੈ। [1] 2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ #DONOTDISTURB: How I Ghosted My Cell Phone to Take Back My Life ਹੈ, ਹਾਰਪਰਕੋਲਿਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। [2]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1979
ਰਾਗ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕਰਨਾ

ਰਾਗ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਤੋਂ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਗਾਇਕ ਜਾਂ ਵਾਦਕ ਦੁਆਰਾ ਗਾਉਂਦੇ/ਵਜਾਉਂਦੇ ਵਕਤ ਰਾਗ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਸਰੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਖਣੀ।

ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਗ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

### ਅਲਾਪ- 
ਅਕਸਰ ਗਾਇਕ-ਵਾਦਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਗ ਨੂੰ ਗਾਉਣ-ਵਜਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਰਾਗ ਉਹ ਸਰੋਤਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਣ ਜਾਂ ਰਹੇ ਹਨ ਉਸ ਰਾਗ ਦੀ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਸਰੋਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਖੀ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਇੰਜ ਕਰਣ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਰਾਗ ਦੀ ਸੁਰ ਸੰਗਤੀ, ਅਰੋਹ-ਅਵਰੋਹ,ਪਕੜ ਅਤੇ ਵਾਦੀ-ਸੰਵਾਦੀ ਸੁਰਣ ਨੂੰ ਆਧਾਰ ਮੰਨ ਕੇ ਉਸ ਰਾਗ ਦਾ ਅਲਾਪ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਲਾਪ ਦੌਰਾਨ ਤਬਲਾ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦਾ। ਰਾਗ ਦੀ ਇਹ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਤਾਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਲਾਪ ਦਾ ਗਾਣ ਆ-ਆ-ਆ-ਆ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਅਲਾਪ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਸੁਵਿਧਾ ਲਈ ਤੋਮ,ਤਨਨ,ਦੇਰੇ,ਦਾਨੀ ਵਰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

### ਤਾਨ- 
ਜਦੋਂ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਰਣ ਨੂੰ ਗਾਇਆ/ਵਜਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਾਨ ਲਯ ਬੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੁਗਣ/ਤਿਗੁਣ/ ਚੌਗੁਣ 'ਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 

### ਜੋੜ - 
ਸਿਤਾਰ ਵਗੈਰਾ ਵਰਗੇ ਸਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਅਲਾਪ ਦੀ ਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਤਾਨਾਂ ਜੋੜ ਕੇ ਚਿਕਾਰੀ ਦੀ ਤਾਰ ਤੇ ਚੋਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰਾਗ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਾਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਜੋੜ ਦਾ ਕੰਮ ਜਾਂ ਜੋੜ-ਅਲਾਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਲਾਪ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਝਾਲਾ ਵੀ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

### ਗੀਤ- 
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸੁਰ ਬੱਧ ਅਤੇ ਤਾਲ ਬੱਧ ਕਰਕੇ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਈਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

### ਗੱਤ- 
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਰਾਗ ਦੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਤਾਲ ਬੱਧ ਕਰਕੇ ਸਿਤਾਰ, ਸਾਰੰਗੀ, ਸਰੋਦ, ਇਸਰਾਜ,ਜਲਤਰੰਗ,ਵਾਇਲਣ,ਵੀਨਾ ਆਦਿ ਤੇ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗੱਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗੱਤ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਤਬਲੇ ਤੇ ਵੀ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਾਲ ਬੱਧ ਰਚਨਾ ਨੂੰ 'ਨਿਬਧ ਗਾਣ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

### ਤੋੜਾ - 
ਸਿਤਾਰ,ਸਰੋਦ, ਵੀਨਾ ਆਦਿ ਸਾਜਾਂ ਤੇ ਜਦੋਂ ਤਾਨਾਂ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੋੜੇ ਰਫਤਾਰ ਵਿੱਚ ਵਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੋੜੇ 'ਦਾ ਰਾ ਦਾ ਰਾ , ਦਾ ਦਿਰ ਦਿਰ ਦਾ ਰਾ' ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਤਾਰ ਦੀ ਤਾਰ ਤੇ ਮਿਜ਼ਰਾਬ ਦਾ ਸਟਰੋਕ ਜਦੋਂ ਅੰਦਰ ਵੱਲ  ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹ 'ਦਾ' ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਹੀ ਸਟਰੋਕ ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹ 'ਰਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਟਰੋਕ ਅੰਦਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਓਹ 'ਦਿਰ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

### ਝਾਲਾ 
ਰਾਗ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਤੇ ਜਦੋਂ ਰਾਗ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਸੁਰ ਸੰਗਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਵਿੱਚ ਤਾਲ ਬੱਧ ਕਰ ਕੇ ਚਿਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਤੇ ਸਟਰੋਕ ਦੇ ਕੇ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਝਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਬਲੇ ਦੀ ਸੰਗਤ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਝਾਲਾ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਦਰਮਿਆਣ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਏਕਲ ਪਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ  ਪੂਰਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਝਾਲੇ ਦੇ ਸਮਾਪਨ ਤੇ ਵੱਜ ਰਹੇ ਰਾਗ ਦੀ ਸਮਾਪਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਮੂਮਨ ਝਾਲੇ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤਿਹਾਈ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਾਗ
ਮੈਰੀ ਲਿੰਕਨ ਬੇਕਿਥ

**ਮੈਰੀ ਲਿੰਕਨ ਬੇਕਿਥ** (22 ਅਗਸਤ, 1898-10 ਜੁਲਾਈ, 1975) ਅਬਰਾਹਮ ਲਿੰਕਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ। &nbsp;ਬੇਕਿਥ, ਅਬਰਾਹਮ ਲਿੰਕਨ ਦੀ ਪਡ਼ਪੋਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਰੌਬਰਟ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦੋ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਬੈਕਵਿਥ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਅਗਸਤ, 1898 ਨੂੰ ਆਇਓਵਾ ਦੇ ਮਾਊਂਟ ਪਲੈਜ਼ੈਂਟ ਵਿੱਚ ਜੈਸੀ ਹਾਰਲਨ ਲਿੰਕਨ [1] ਅਤੇ ਵਾਰਨ ਵਾਲੇਸ ਬੈਕਵਿਥ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ "ਪੈਗੀ" ਉਪਨਾਮ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਰੌਬਰਟ ਟੌਡ ਲਿੰਕਨ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ "ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ" ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਸੀ ਐਮਿਲ ਟੌਡ ਹੈਲਮ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ "ਪੈਗੀ" ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। [2]

ਮੈਨਚੈਸਟਰ, ਵੀਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ, ਰੌਬਰਟ ਟੌਡ ਲਿੰਕਨ ਦੇ ਘਰ, ਵਰਮੋਂਟ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜਾਇਦਾਦ, ਹਿਲਡੇਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ "ਇੱਕ ਸਕੁਐਟ, ਗੋਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਨੀਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੇਨ ਸਮੋਕਰ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਗੋਲਫ ਖੇਡਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਤੇਲ ਪੇਂਟਿੰਗ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਡਬਲਿੰਗ ਕਰਦੀ ਸੀ।" [1] ਬੈਕਵਿਥ ਨੇ ਮੈਡੀਰਾ ਸਕੂਲ, ਜਿਸਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿਸ ਮੈਡੀਰਾ ਸਕੂਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਪ੍ਰੈਪ ਸਕੂਲ, ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। [2]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਕਿਊਬਾ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸੀ। [1] 1918 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਰਿਵਾਰਕ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਏ ਆਦਮੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਸਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਸਕੇ।[1] ਬੈਕਵਿਥ ਨੇ ਕਾਰਨੇਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ,[2] ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।[1]

ਬੈਕਵਿਥ ਨੂੰ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਡਾਣ 1930 ਵਿੱਚ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਦੇ ਕਰਟਿਸ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ "ਉਸਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਸਮੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਉਡਾਣ ਭਰਨਾ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।"[1] ਉਸਨੇ 1931 ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਨਿੱਜੀ ਪਾਇਲਟ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।[1] 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੈਨਚੈਸਟਰ ਵੀਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਲੈਂਡਿੰਗ ਸਟ੍ਰਿਪ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਕਈ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਖਰੀਦੇ।[2] ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਸੀਟਾਂ ਵਾਲਾ ਸਪੋਰਟਸ ਪਲੇਨ ਸੀ।[3] ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਕਟਲਿੱਸ ਜਿਪਸੀ ਮੋਥ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟ੍ਰੈਵਲਰ ਵੀ ਸੀ।[1] ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ, ਮੈਰੀ ਹਾਰਲਨ ਲਿੰਕਨ ਨਾਲ ਹਿਲਡੇਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।[4]

ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਬੈਕਵਿਥ ਨੇ ਕਦੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਫਵਾਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਲੈਸਬੀਅਨ ਸੀ।[1] ਉਹ ਹਿਲਡੇਨ ਨੂੰ "ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ" ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਲਾ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਸੀ।[2] ਪ੍ਰਚਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਕਿਸਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।[3] ਉਹ ਹਿਲਡੇਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ "ਨੀਲੀ ਜੀਨਸ ਦੇ ਓਵਰਆਲ, ਕਮੀਜ਼ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਟੋਪੀ ਪਹਿਨ ਕੇ" ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।[4]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1975
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1898
ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਐਨ ਬਲੇਸਿੰਗ

**ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਐਨ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਹਾਰਡਿੰਗ ਬਲੇਸਿੰਗ** (22 ਅਕਤੂਬਰ, 1919-17 ਨਵੰਬਰ, 2005) ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ 29 ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਾਰੇਨ ਜੀ. ਹਾਰਡਿੰਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਨੈਨ ਬ੍ਰਿਟਨ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਬੱਚੀ ਸੀ। ਹਾਰਡਿੰਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੋਨ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਮੈਰੀਅਨ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਦੋਂ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੂਐਸ ਸੈਨੇਟਰ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ 1923 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਐਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਐਸਬਰੀ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਅਤੇ ਚਾਚਾ, ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਅਤੇ ਸਕਾਟ ਵਿਲਿਟਸ, ਐਥਨਜ਼, ਓਹੀਓ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਵਿਲਿਟਸ ਦੋਵੇਂ ਓਹੀਓ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ।[1] ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਐਥਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬ੍ਰਿਟਨ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਨ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲੈ ਗਿਆ। ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਐਨ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਦੇ ਰੋਜਰਸ ਪਾਰਕ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੁਲੀਵਾਨ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 18 ਸਤੰਬਰ, 1938 ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਹੈਨਰੀ ਐਡਵਰਡ ਬਲੇਸਿੰਗ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੈਨ ਬ੍ਰਿਟਨ ਨੇ "ਐਨ ਹਾਰਡਿੰਗ" ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਇੰਟਰਵਿਊਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

1950 ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਐਨ, ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਡਾਊਨੀ ਵਿੱਚ ਐਲਡਰਡੇਲ ਸਟਰੀਟ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਗਲੈਂਡੇਲ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਚਲਾ ਗਿਆ। 1964 ਵਿੱਚ, ਹਾਰਡਿੰਗ ਦੇ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਐਨ ਦੇ ਕਥਿਤ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਫਿਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਹਾਰਡਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਸਵਰਗੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਕੈਰੀ ਫਿਲਿਪਸ ਨੂੰ ਲਿਖੇ ਗਏ ਪ੍ਰੇਮ ਪੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁਕੱਦਮਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਾਲ ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਗਏ ਇੱਕ ਐਸੋਸੀਏਟਿਡ ਪ੍ਰੈਸ ਵਾਇਰ ਸਰਵਿਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਐਨ ਬਲੇਸਿੰਗ ਨੇ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਕਿ 1934 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਵਾਰਨ ਜੀ. ਹਾਰਡਿੰਗ ਉਸਦਾ ਜੈਵਿਕ ਪਿਤਾ ਸੀ। "ਇਹ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ," ਉਸਨੇ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।[1]

ਜਦੋਂ ਹਾਰਡਿੰਗ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰੌਬਰਟ ਐਚ. ਫੇਰੇਲ, ਦ ਸਟ੍ਰੇਂਜ ਡੈਥਸ ਆਫ਼ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਹਾਰਡਿੰਗ ਦੇ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਾਰਨ ਹਾਰਡਿੰਗ, ਦ ਅਮੈਰੀਕਨ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੇ ਲੇਖਕ ਜੌਨ ਡੀਨ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਬਲੇਸਿੰਗ ਨੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

ਬਲੇਸਿੰਗ ਦੀ ਮੌਤ 17 ਨਵੰਬਰ, 2005 ਨੂੰ ਓਰੇਗਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਨਤਕ ਐਲਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਥਾਮਸ ਬਲੇਸਿੰਗ ਨੇ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ, 31 ਮਈ, 2006 ਦੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਪਲੇਨ ਡੀਲਰ ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਬਲੇਸਿੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਡੀਐਨਏ ਸਬੂਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਬਲੇਸਿੰਗਜ਼ ਦੀ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਡੀਐਨਏ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ "ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ" ਸੀ।[1]

## ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਹਾਰਡਿੰਗ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੋਣਾ 
ਨੈਨ ਬ੍ਰਿਟਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ, ਦ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟਸ ਡਾਟਰ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਦਾਅਵਾ ਜਨਤਕ ਕੀਤਾ।[1] ਬ੍ਰਿਟਨ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਰੋਤ ਸਬੂਤ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਕਿ ਹਾਰਡਿੰਗ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।

## ਨਾਮ 
ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਐਨ ਨੇ ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹਾਰਡਿੰਗ ਉਪਨਾਮ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਾਰਨ, ਐਮਾ ਐਲੋਇਸ ਬ੍ਰਿਟਨ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਉਪਨਾਮ ਵਜੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2005
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1919
ਚੈਰੀ ਦਾ ਫੁੱਲ

thumb|ਅਪ੍ਰੈਲ 2009 ਵਿੱਚ ਜਪਾਨ ਦੇ ਗੁੰਮਾ ਵਿੱਚ ਯਾਚੁਨੋਮੋਰੀ ਗਾਰਡਨ, ਤਾਤਬੇਆਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਚੈਰੀ ਦਾ ਰੁੱਖ
ਚੈਰੀ ਫੁੱਲ, ਜਾਂ ਸਾਕੁਰਾ, ਪਰੂਨਸ ਸਬਜੀਨਸ ਸੇਰਾਸਸ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਫੁੱਲ ਹੈ। ਸਾਕੁਰਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਰੂਨਸ ਸੇਰੂਲਾਟਾ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਨਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਲਈ ਉਗਾਏ ਗਏ ਰੁੱਖ [1]: 14–18 [2] (ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੁੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ)। ਚੈਰੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵਨੀਲਾ ਵਰਗੀ ਗੰਧ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੂਮਰਿਨ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲੀ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਗੋਲਿਸਫਾਇਰ ਵਿੱਚ।[1][2][3] ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।[4]: 40–42, 160–161।

## ਵਰਗੀਕਰਨ 
ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਅਕਸਰ ਉਲਝਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਸੰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿਭਿੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ (ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਉਪ-ਵਰਗੀਕਰਨ), ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ, ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕੋ ਕਿਸਮ ਦੇ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।[1]: 32–37

ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਸਜਾਵਟੀ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੂਨਸ ਜੀਨਸ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਪ-ਜੀਨਸ ਸੇਰਾਸਸ ("ਸੱਚੀ ਚੈਰੀ") ਦੇ ਅਧੀਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੇਰਾਸਸ ਵਿੱਚ ਚੈਰੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਲਗਭਗ 100 ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੈਰੀ, ਪੰਛੀ ਚੈਰੀ, ਜਾਂ ਚੈਰੀ ਲੌਰੇਲ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹਨ (ਪ੍ਰੂਨਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਗੈਰ-ਸੇਰਾਸਸ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਪਲੱਮ, ਆੜੂ, ਖੁਰਮਾਨੀ ਅਤੇ ਬਦਾਮ ਹਨ)। ਸੇਰਾਸਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 1700 ਵਿੱਚ ਡੀ ਟੂਰਨੇਫੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਜੀਨਸ ਵਜੋਂ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1753 ਵਿੱਚ, ਲਿਨੀਅਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਕਈ ਹੋਰ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੂਨਸ ਜੀਨਸ ਬਣਾਇਆ। ਸੇਰਾਸਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਗ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਉਪ-ਜੀਨਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੁਝ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਜੀਨਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕੀਤਾ। [1] ਚੀਨ ਅਤੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਯੂਰਪ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜੰਗਲੀ ਚੈਰੀ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਹਨ, ਸੇਰਾਸਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੀਨਸ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਜਾਰੀ ਹੈ। [2]: 14–18

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text
ਮੈਡਲੀਨ ਬਲੇਅਰ

**ਮੈਡਲੀਨ ਬਲੇਅਰ** (ਜਨਮ 1905), ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਡੀਲੇਡ ਐਂਡਰਿਊਜ਼, ਜੈਕੀ ਜਾਂ ਬਲੈਕੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਜਪੋਰਟ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਦੀ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਵੇਸਵਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਯੂਐਸਐਸ ਅਰੀਜ਼ੋਨਾ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜੰਗੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚਡ਼੍ਹਨ ਵੇਲੇ ਆਪਣਾ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਡੇਲੀਨ ਬਲੇਅਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੇਂਟ ਲੂਯਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਵਾਘਰ ਮੈਡਮ ਅਤੇ ਕਾਰਕੁਨ ਬਣ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ 1919 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।

## ਯੂਐਸਐਸ *ਅਰੀਜ਼ੋਨਾ* 
ਮਾਰਚ 1924 ਵਿੱਚ, ਐਰੀਜ਼ੋਨਾ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਚੌਥੇ ਬੇੜੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਮੈਨਹਟਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਉੱਤਰੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਗਰ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।[1] ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਕੁਝ ਮਲਾਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁੱਟੀ 'ਤੇ ਮੈਡਲੀਨ ਬਲੇਅਰ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ 19 ਸਾਲ ਦੀ ਵੇਸਵਾ ਮਿਲੀ। ਉਹ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਗੋਰੀ ਸੀ ਅਤੇ "ਬਲੈਕੀ" ਉਪਨਾਮ ਹੇਠ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਟਾਰ ਬਣਨ ਲਈ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਰਾਏ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਐਰੀਜ਼ੋਨਾ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਲਾਹਾਂ ਨੇ ਬਲੇਅਰ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਜਹਾਜ਼ 'ਤੇ ਤਸਕਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਛੋਟੇ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਮਲਾਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰਦੀ ਵਾਲੀ ਟੋਪੀ ਅਤੇ ਕੋਟ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਮਲਾਹਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ 'ਤੇ ਤਸਕਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਲਾਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਵਰਤੇ ਜਨਰੇਟਰ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਸੋਈਏ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ $10 ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਮਲਾਹ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਲਗਭਗ $21 ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਸੀ)। ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਪਾਰ $3 ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਾਂ ਕਰਦੀ ਸੀ।[2]

ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਬਲੇਅਰ ਹਨੇਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਡੈੱਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੀਨਸ ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਰਚਲਾਈਟ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਤੋਂ ਫਿਲਮ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਲਾਹ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਿਗਰਟ ਲਈ ਲਾਈਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਜੇਬ (ਜਿੱਥੇ ਮਲਾਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਚਿਸਾਂ ਰੱਖਦੇ ਸਨ) ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੈਰਾਨ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਅਲਾਰਮ ਨਹੀਂ ਵਧਾਇਆ। ਇੱਕ ਮਲਾਹ ਨੇ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਬੇਤੁਕਾ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।[1]

## ਖੋਜ 
ਪਨਾਮਾ ਨਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 12 ਅਪ੍ਰੈਲ 1924 ਨੂੰ, ਜਹਾਜ਼ ਬਾਲਬੋਆ, ਪਨਾਮਾ ਤੋਂ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬਲੇਅਰ ਅਜੇ ਵੀ ਡੈੱਕ 'ਤੇ ਸੀ। ਉਹ ਪੀਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਕਲਬੱਟ 'ਤੇ ਰੁਕੀ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਰੇਡੀਓ ਆਪਰੇਟਰ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਡੈੱਕ ਅਫਸਰ ਨੂੰ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲਈ ਗਈ ਅਤੇ ਬਲੇਅਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਲਾਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ 'ਤੇ ਤਸਕਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਜਾਣ ਤੱਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਸਨ। ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲੈਣ 'ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਾਲਬੋਆ ਵਿੱਚ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।[1]

ਬਾਲਬੋਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਨ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਨਾਮਾ ਰੇਲਰੋਡ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਐਸਐਸ ਕ੍ਰਿਸਟੋਬਲ [1] 'ਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਜਲ ਸੈਨਾ ਤੋਂ ਕਿਰਾਏ ਦਾ ਬਿੱਲ ਮੰਗਵਾਇਆ।[2]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1905
ਫਲੋਰੈਂਸ ਬਲੇਕ

**ਫਲੋਰੈਂਸ ਗਿੰਨੀਜ਼ ਬਲੇਕ** (30 ਨਵੰਬਰ, 1907-12 ਸਤੰਬਰ, 1983) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਲ ਨਰਸਿੰਗ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਨਰਸਿੰਗ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਬਲੇਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਲਾਸਿਕ ਟੈਕਸਟ, ਦ ਚਾਈਲਡ, ਹਿਜ ਪੇਰੈਂਟਸ ਐਂਡ ਦ ਨਰਸ, 1954 ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਹੋਰ ਬਾਲ ਨਰਸਿੰਗ ਪਾਠ ਪੁਸਤਕਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਨਰਸਿੰਗ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਰਸਿੰਗ ਕੇਅਰ ਦੀ ਸਹਿ-ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਈ ਅਮਰੀਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਅਮੈਰੀਕਨ ਨਰਸਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਫਲੋਰੈਂਸ ਬਲੇਕ ਦਾ ਜਨਮ 30 ਨਵੰਬਰ, 1907 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਥੈਲਮਾ ਡਨਲੈਪ ਬਲੇਕ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀ ਜੇਮਜ਼ ਬਲੇਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।ਉਸਨੇ 1928 ਵਿੱਚ ਮਾਈਕਲ ਰੀਸ ਹਸਪਤਾਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1936 ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬਾਲ ਨਰਸਿੰਗ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1941 ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬਲੇਕ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਐਡਵਾਂਸਡ ਬਾਲ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।

ਬਲੇਕ ਦੀ 1954 ਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਦ ਚਾਈਲਡ, ਹਿਜ਼ ਪੇਰੈਂਟਸ ਐਂਡ ਦ ਨਰਸ, ਨੇ ਮਾਪਿਆਂ-ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ। ਯੇਲ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਬਾਇਓਲੋਜੀ ਐਂਡ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਮੌਰਿਸ ਗ੍ਰੀਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਪਹਿਲੀ ਪਾਠ ਪੁਸਤਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਦੇਖਭਾਲ 'ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਨਰਸਿੰਗ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਗ੍ਰੀਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ "ਜ਼ੋਰ ਸਿਰਫ਼ ਤਕਨੀਕੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ (ਬਿਮਾਰੀ-ਮੁਖੀ ਦੇਖਭਾਲ) ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਿਹਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ (ਮਰੀਜ਼-ਮੁਖੀ ਦੇਖਭਾਲ) ਦੀ ਬਿਹਤਰ ਸਮਝ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਫੈਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।"

ਬਲੇਕ ਨੇ 1963 ਅਤੇ 1970 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ-ਮੈਡੀਸਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਐਡਵਾਂਸਡ ਪੀਡੀਆਟ੍ਰਿਕ ਨਰਸਿੰਗ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ 12 ਸਤੰਬਰ, 1983 ਨੂੰ ਹੋਈ। ਬਲੇਕ ਨੂੰ 1996 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਹਾਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1983
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1907
ਉਰਸ਼ੀਮਾ ਤਾਰੋ

thumb|ਉਰਸ਼ੀਮਾ ਤਾਰੋ ਅਤੇ ਹੋਰਾਈ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਮਾਤਸੁਕੀ ਹੇਕੀਚੀ ਦੁਆਰਾ (1899)
ਉਰਸ਼ੀਮਾ ਤਾਰੋ (Čiiii) ਇੱਕ ਜਪਾਨੀ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਆਮ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਛੇਰੇ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੱਛੂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਡ੍ਰੈਗਨ ਪੈਲੇਸ (ਰਯੂਗੂ-ਜੋ) ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਓਟੋਹਿਮ [ਏ] ਦੁਆਰਾ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਕਈ ਦਿਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਗਏ ਹੋਏ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 100 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਓਟੋਹਿਮ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਵਰਜਿਤ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦਾ ਡੱਬਾ (ਤਮਾਤੇਬਾਕੋ) ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਬੁੱਢਾ ਆਦਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਕਹਾਣੀ **ਉਰਸ਼ੀਮਕੋ** (**ਉਰਸ਼ੀਮਾ ਨੋ ਕੋ** ਜਾਂ ਉਰਾ ਨੋ ਸ਼ਿਮਕੋ [ਅ]) ਦੀ ਕਥਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ 8ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੁਕਡ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟੈਂਗੋ ਪ੍ਰਾਂਤ ਲਈ *ਫ਼ੂਡੋਕੀ*, *ਨਿਹੋਨ ਸ਼ੋਕੀ* ਅਤੇ *ਮਾਨਯੋਸ਼ੂ*

## ਲੋਕ ਕਹਾਣੀ ਜਾਂ ਪਰੀ ਕਹਾਣੀ 
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜਾਪਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਉਰਾਸ਼ਿਮਾ ਤਾਰੋ ਕਹਾਣੀ ਮੀਜੀ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਇਵਾਯਾ ਸਾਜ਼ਾਨਾਮੀ [ਜਾ] ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਜ਼ਾਨਾਮੀ ਦੇ ਰੀਟੇਲਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ ਫਿਰ ਕੋਕੁਤੇਈ ਕਯੋਕਾਸ਼ੋ [ਜਾ] ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਜਪਾਨ ਦੀ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੋਨੀਤ ਪਾਠ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। [c] ਉਰਾਸ਼ਿਮਾ ਤਾਰੋ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਕਰਣ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਇਸ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੋਨੀਤ ਪਾਠ ਪੁਸਤਕ ਲੜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ। [d][1][2]

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਇਸ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਾਮ ਉਰਾਸ਼ਿਮਾ ਤਾਰੋ 15ਵੀਂ ਸਦੀ (ਮੁਰੋਮਾਚੀ ਕਾਲ) ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਓਟੋਗੀਜ਼ੋਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਚਿੱਤਰਿਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਲਪ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, [62][1] ਅਤੇ ਕਿਓਗੇਨ ਨਾਟਕ ਰੂਪਾਂਤਰ ਵਿੱਚ। [63]

[[ਤਸਵੀਰ:Gishi47zu-vol2-009-Gekko-zuihitsu-Mizunoe-no-Urashima.jpg|thumb|440x440px|ਮਿਜ਼ੁਏਨੋ ਨੋ ਉਰਾਸ਼ੀਮਾ ਵਹਿੰਦੀ ਪੂਛ (ਮੀਨੋ ਗੇਮ) ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੱਛੂਕੁੰਮੇ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ [77] ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਕੱਛੂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਤਸਵੀਰ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਦੇਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।[37] - ਓਗਾਟਾ ਗੇਕੋ, ਗੇਕੋ ਜ਼ੁਇਹਿਤਸੂ (1887). [78]]]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਫ਼ੇ ਉਤੇ ਜਪਾਨੀ ਹਵਾਲੇ ਵਰਤੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text