open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਸੇਰਾਕ

thumb|ਫੌਕਸ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ
ਇੱਕ **ਸੇਰਾਕ** ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਬਲਾਕ ਜਾਂ ਕਾਲਮ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ 'ਤੇ ਕਰੇਵਾਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ, ਉਹ ਪਰਬਤਰੋਹੀਆਂ ਲਈ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਲਗਾਤਾਰ ਠੰਡੇ ਮੌਸਮ ਦੁਆਰਾ ਸਥਿਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।   

ਸੇਰਾਕਸ ਇੱਕ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਝਰਨੇ ਅੰਦਰ, ਅਕਸਰ ਵੱਡੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਲਕਟਦੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਓਵਰਹੈਂਗਿੰਗ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਕਿਨਾਰੇ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਦੀ ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ “ਦ ਬੋਟਲਨੈੱਕ” ਵਿਖੇ ਕੇ2 ਅਤੇ ਕੰਚਨਜੰਗਾ ਸਮੇਤ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕੁੱਝ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਨ। ਐਲਪਸ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੇਰਾਕ ਪੀਜ਼ ਰੋਜ਼ੇਗ ਦੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਚਿਹਰੇ, ਡੈਂਟ ਡੀ ਹੇਰੇਂਸ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਲਿਸ਼ਕਮ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 

## ਘਟਨਾਵਾਂ 
* 1969-1970 ਦੇ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ 'ਤੇ ਜਾਪਾਨੀ ਅਭਿਆਨ 'ਤੇ ਕਯਾਕ ਸੇਰਿੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।      
* 1990 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਭੁਚਾਲ ਕਾਰਨ ਸੇਰਾਕ ਦਾ ਇੱਕ ਬਲਾਕ ਲੈਨਿਨ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਜੋ ਇੱਕ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 43 ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ।
* ਅਗਸਤ 2008 ਕੇ2 ਆਫ਼ਤ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਸੇਰਾਕ ਦਾ ਢਹਿ ਜਾਣਾ 11 ਵਿੱਚੋਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 8 ਪਰਬਤਾਰੋਹੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ।
* ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਤੂਫ਼ਾਨ 16 ਪਰਬਤਾਰੋਹੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੀਰਾਕ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ।
* ਅਕਤੂਬਰ 2018 ਵਿੱਚ, ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਨੌਂ ਪਰਬਤਰੋਹੀਆਂ ਨੇ ਨੇਪਾਲ ਵਿ4ਚ ਮਾਊਂਟ ਗੂਰਜਾ ਬੇਸਕੈਂਪ 'ਤੇ ਸੈਰਾਕਸ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ, ਹਵਾ ਦੇ ਝੱਖੜ ਕਾਰਨ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।
* 3 ਜੁਲਾਈ 2022 ਨੂੰ, ਇਟਲੀ ਦੇ ਮਾਰਮੋਲਾਡਾ ਸਲੇਸ਼ੀਆਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੇਰਾਕ ਢਹਿਣ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਅੱਠ ਹੋਰ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ।
* 12 ਅਪ੍ਰੈਲ, 2023 ਨੂੰ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਲ ਰੂਟ ਦੇ ਖੁੰਬੂ ਆਈਸਫਾਲ ਸੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੈਰਾਕ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਸ਼ੇਰਪਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਤਸਵੀਰ:Russell_glacier_Greenland_Serac.JPG|ਗ੍ਰੀਨਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੇਰਾਕ, ਰਸਲ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ
ਤਸਵੀਰ:WinthropGlacier06.jpg|ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਾਊਂਟ ਰੇਨੀਅਰ ਦੇ ਵਿਨਥਰੋਪ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ 'ਤੇ 3,050 ਮੀਟਰ (10,000 ਫੁੱਟ) ਦੀ ਉੱਚਾਈ 'ਤੇ ਸੇਰਾਕਸ
ਤਸਵੀਰ:Seracs_Bossons_P1090067.JPG|ਸੇਰਾਕਸ, ਬੋਸੰਸ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਫਰਾਂਸ
ਤਸਵੀਰ:Seracs_Glacier_Bossons_P1090051.JPG|ਸੇਰਾਕਸ, ਬੋਸਨ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ
ਤਸਵੀਰ:Glacier_Piloto.JPG|ਸੇਰਾਕਸ, ਪਾਇਲਟੋ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ, ਡਾਰਵਿਨ ਮਾਉਂਟੇਨ ਰੇਂਜ, ਟਿਏਰਾ ਡੇਲ ਫਿਊਗੋ
ਤਸਵੀਰ:Seracs-Tangra-Mountains.jpg|ਅੰਟਾਰਕਟਿਕਾ ਵਿੱਚ ਟਾਂਗਰਾ ਪਹਾੜਾਂ, ਲਿਵਿੰਗਸਟਨ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਕੈਟਾਲੁਨੀਅਨ ਸੇਡਲ ਵਿਖੇ ਸੇਰਾਕਸ

* ਪੇਨੀਟੇਂਟ (ਬਰਫ਼ ਫਾਰਮੇਸ਼ਨ) 

*
 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਵਿਗਿਆਨ
ਜੈਨੀ ਮੈਨਹੀਮਰ

thumb|
ਜੈਨੀ ਮੈਨਹਾਈਮਰ (9 ਜਨਵਰੀ, 1872-26 ਮਈ, 1943), ਜੋ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ ਉੱਤੇ **ਜੇਨ ਮੈਨਰ** ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ, ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੋਚ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੈਨਹਾਈਮਰ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਲੁਈਸ ਹਰਸ਼ਮੈਨ ਮੈਨਹਾਈਮਰ ਅਤੇ ਸਿਗਮੰਡ ਮੈਨਹਾਈਮਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਇੱਕ ਲੇਖਕ, ਅਨੁਵਾਦਕ ਅਤੇ ਖੋਜੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜਰਮਨ-ਜਨਮੇ ਪਿਤਾ ਹਿਬਰੂ ਯੂਨੀਅਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨ ਸਨ।[1] ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਰੱਬੀ ਬਣੇ।[2] ਮੈਨਹਾਈਮਰ 1888 ਵਿੱਚ, ਹਿਬਰੂ ਯੂਨੀਅਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਹਿਬਰੂ ਲੈਟਰਸ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ;[3] ਉਸਨੇ 1892 ਵਿੱਚ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਡਿਗਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[4][5]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਮੈਨਹਾਈਮਰ 1900 ਤੋਂ 1907 ਤੱਕ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਵਿੱਚ ਡਰਾਮਾ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਕੂਲ, ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ਼ਨ (1894-1912) ਵੀ ਚਲਾਇਆ।[1] 1914 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਘਰ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹੱਥ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵਜੋਂ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2]

ਮੈਨਹਾਈਮਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਨਾਟਕੀ ਪਾਠ ਕੀਤੇ, [1] ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਲਾਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।[2] ਉਸਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਜੇਨ ਮੈਨਰ ਸਟੂਡੀਓ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।[3] ਉਸਨੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਕਈ ਲਿਖਤਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦ ਸਿਲਵਰ ਟ੍ਰੇਜ਼ਰੀ ਆਫ਼ ਪ੍ਰੋਜ਼ ਐਂਡ ਵਰਸ ਫਾਰ ਐਵਰੀ ਮੂਡ (1934), ਅਤੇ ਜੂਨੀਅਰ ਸਿਲਵਰ ਟ੍ਰੇਜ਼ਰੀ (1938) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[4][5]

ਉਹ ਡਰਾਮਾ ਰੀਸੀਟਲ ਕਲੱਬ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਡਰਾਮਾ ਲੀਗ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਅਮੈਰੀਕਨ ਪੈੱਨ ਵੂਮੈਨ, ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਯਹੂਦੀ ਵੂਮੈਨ, ਅਤੇ ਟੈਂਪਲ ਐਮਾਨੂ-ਏਲ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਆਕਜ਼ੀਲਰੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[1]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਮੈਨਹਾਈਮਰ ਦੀ ਮੌਤ 1943 ਵਿੱਚ 71 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] ਉਸਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਐਡਨਾ ਬੀ. ਮੈਨਰ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰੀਕੀ ਯਹੂਦੀ ਆਰਕਾਈਵਜ਼ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।[2]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Marion Wilson Kimber, '''' (University of Illinois Press 2017). 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1943
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1872
ਬਰਥਾ ਮਾਨ

**ਬਰਥਾ ਮਾਨ** (21 ਅਕਤੂਬਰ 1893-20 ਦਸੰਬਰ 1967) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਟੇਜ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਅਟਲਾਂਟਾ, ਜਾਰਜੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਸੀ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਡਰਾਮਾ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਫਿੱਟ ਸੀ।[2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਮਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਟਾਕ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨਾਲ ਟੂਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[1] ਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਨ ਕਲਾਉਡੀਆ ਸਮਾਈਲਜ਼ (1914),[2] ਵੈਨ ਦ ਯੰਗ ਵਾਈਨ ਬਲੂਮਜ਼ (1915), ਦ ਵੀਵਰਜ਼ (1915-1916), ਵਨ ਆਫ ਅਸ (1918),[3] ਦ ਕ੍ਰਿਮਸਨ ਅਲੀਬੀ (1919),[4] ਦ ਮੈਨ ਵਿਦ ਦ ਲੋਡ ਆਫ ਮਿਸਚੀਫ (1925),[5] ਅਤੇ ਦ ਵਰਜਿਨ (1926) ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[3] ਬਰਥਾ ਮਾਨ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦ ਬਲਾਇੰਡਨੇਸ ਆਫ਼ ਡਿਵੋਰਸ (1918), [6] ਆਲ ਕੁਐਟ ਔਨ ਦ ਵੈਸਟਰਨ ਫਰੰਟ (1930), [7] ਦ ਲਿਟਲ ਐਕਸੀਡੈਂਟ (1930), ਫ੍ਰੀ ਲਵ (1930), ਕਾਟ ਚੀਟਿੰਗ (1931), ਫਾਦਰਜ਼ ਸਨ (1931), ਏ ਵੂਮੈਨ ਆਫ਼ ਐਕਸਪੀਰੀਅੰਸ (1931), ਦ ਫਾਈਨਲ ਐਡੀਸ਼ਨ (1932), ਅਤੇ ਬਿਹਾਈਂਡ ਦ ਮਾਸਕ (1932) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[8]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਮਾਨ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜਾਂ ਲਈ "ਮਫਲਰ" ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬੁਣਾਈ ਸਿੱਖੀ, ਇੱਕ ਮੁੱਢਲਾ ਨਰਸਿੰਗ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਟੇਜ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਵਾਰ ਰਿਲੀਫ ਸੰਗਠਨ ਨਾਲ ਸਰਗਰਮ ਰਹੀ।[1] ਉਸਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਥੀਏਟਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।[2]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਮਾਨ ਨੇ 1928 ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਅਦਾਕਾਰ ਰੇਮੰਡ ਗ੍ਰਿਫਿਥ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਉਹ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ[2] ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ।[3] ਜਦੋਂ 1957 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਫਿਥ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ। ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 74 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* Bertha Mann's listing at IBDB.
* Bertha Mann Griffith's gravesite on Find a Grave.
* Two publicity photos of Bertha Mann, at Silent Film Still Archive.

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1967
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1893
ਸੋਫੋਨਿਸਬਾ ਐਂਗੁਇਸੋਲਾ

right|thumb|262x262px| ਕਲਾਕਾਰ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ 1555 ਦੀ *"ਦ ਗੇਮ ਆਫ਼ ਸ਼ਤਰੰਜ"* ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੋਜ਼ਨਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ
**ਸੋਫੋਨਿਸਬਾ ਐਂਗੁਇਸੋਲਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ: **Sofonisba Anguissola;** – 16 ਨਵੰਬਰ 1625), ਜਿਸਨੂੰ **ਸੋਫੋਨਿਸਬਾ ਐਂਗੁਸੋਲਾ** ਜਾਂ **ਸੋਫੋਨਿਸਬਾ ਐਂਗੁਇਸਸੀਓਲਾ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਪੁਨਰਜਾਗਰਣ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸੀ ਜੋ ਕ੍ਰੇਮੋਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਗਰੀਬ ਕੁਲੀਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਲਿਤ ਕਲਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਚਿੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਕਲਾ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਐਂਗੁਇਸੋਲਾ ਰੋਮ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਮਾਈਕਲਐਂਜਲੋ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਡਿਊਕ ਆਫ਼ ਐਲਬਾ ਨੂੰ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ। ਸਪੇਨੀ ਰਾਣੀ, ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਆਫ ਵੈਲੋਇਸ, ਇੱਕ ਉਤਸੁਕ ਸ਼ੌਕੀਆ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸੀ ਅਤੇ 1559 ਵਿੱਚ ਐਂਗੁਇਸੋਲਾ ਨੂੰ ਮੈਡ੍ਰਿਡ ਜਾਣ ਲਈ ਉਸਦੀ ਟਿਊਟਰ ਵਜੋਂ ਭਰਤੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੇਡੀ-ਇਨ-ਵੇਟਿੰਗ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਜਾ ਫਿਲਿਪ II ਦੀ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰਤ ਦਰਬਾਰੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਦਰਬਾਰ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰਤ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਰਸਮੀ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲ ਲਿਆ। ਰਾਣੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਲਿਪ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁਲੀਨ ਵਿਆਹ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਿਸਲੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੀਸਾ ਅਤੇ ਜੇਨੋਆ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੋਰਟਰੇਟ ਪੇਂਟਰ ਵਜੋਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।

ਉਸਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਲੱਖਣ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਸਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖੇ ਗਏ ਸਨ। ਸਪੈਨਿਸ਼ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਰਸਮੀ ਰਾਜ ਦੇ ਪੋਰਟਰੇਟ ਬਣਾਏ, ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਕੁਝ ਮਹਿਲਾ ਦਰਬਾਰੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਵਜੋਂ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। 1625 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਮੌਤ 93 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪਲੇਰਮੋ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

ਐਂਗੁਇਸੋਲਾ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ, ਜਿੰਨੀ ਉਸਦੀ ਰਚਨਾ, ਦਾ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ 'ਤੇ ਸਥਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਗੰਭੀਰ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਬੋਸਟਨ (ਇਜ਼ਾਬੇਲਾ ਸਟੀਵਰਟ ਗਾਰਡਨਰ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ), ਮਿਲਵਾਕੀ (ਮਿਲਵਾਕੀ ਆਰਟ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ), ਬਰਗਾਮੋ, ਬ੍ਰੇਸ਼ੀਆ, ਬੁਡਾਪੇਸਟ, ਮੈਡ੍ਰਿਡ (ਮਿਊਜ਼ੀਓ ਡੇਲ ਪ੍ਰਡੋ), ਨੇਪਲਜ਼ ਅਤੇ ਸਿਏਨਾ ਦੀਆਂ ਗੈਲਰੀਆਂ ਅਤੇ ਫਲੋਰੈਂਸ ਵਿੱਚ ਉਫੀਜ਼ੀ ਗੈਲਰੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਸਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਜਿਓਰਜੀਓ ਵਾਸਾਰੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਐਂਗੁਇਸੋਲਾ ਨੇ " ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਔਰਤ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਉਪਯੋਗ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਈ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ, ਰੰਗ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਖੁਦ ਦੁਰਲੱਭ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ।"

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚਿੱਤਰਕਾਰ
ਕੇਲੂਚਰਨ ਮੋਹਾਪਾਤਰ

ਕੇਲੁਚਰਣ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ (ਜਨਮ 8 ਜਨਵਰੀ 1926-ਦੇਹਾਂਤ 7 ਅਪ੍ਰੈਲ 2004) ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸਰ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਓਡੀਸੀ ਨਾਚ ਦਾ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਾਚ ਦੇ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਣ ਦਾ  ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।&nbsp;ਉਹ ਓਡੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪਦਮ ਵਿਭੂਸ਼ਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।

ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਕਵੀ ਇਸ ਗੁਰੂ 'ਤੇ ਲਿਖਦਾ ਹੈਃ *ਸਾਂਗੋ-ਪੰਗਾ-ਸੁਭੰਗੀ-ਲਾਸਿਆ-ਮਧੁਰਮ ਸਮਤਿਰਨਾ-ਨਰੁਤਿਆਰਨਵਮ*, ਜਿਸਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ-"*ਗੁਰੂ ਜੀ* ਦੇ ਨ੍ਰਿਤ ਸਰੀਰ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਪੋਜ਼ ਅਤੇ ਆਸਣ ਸਰਵਉੱਚ ਮਿਠਾਸ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ 
ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਕੇਲੁਚਰਣ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਨੇ ਗੋਟੀਪੁਆ, ਓਡੀਸ਼ਾ ਦਾ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਨਾਚ ਰੂਪ ਜਿੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ ਭਗਵਾਨ ਜਗਨਨਾਥ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਲਈ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ-। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਟੀਪੁਆ ਅਤੇ ਮਹਾਰੀ ਨਾਚ ਉੱਤੇ ਵਿਆਪਕ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਓਡੀਸੀ ਨਾਚ ਦਾ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਗੁਰੂ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਨੇ ਪਰ੍ਕਸ਼ਨ ਯੰਤਰਾਂ-ਮਰਦਾਲਾ ਅਤੇ ਤਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਚ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਵਾਇਤੀ ਪੱਟਾਚਿੱਤਰ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਸ਼ਲ ਸੀ।

ਕੇਲੁਚਰਣ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਕਸ਼ਮੀਪ੍ਰਿਆ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ, ਜੋ ਖੁਦ ਇੱਕ ਡਾਂਸਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਤਿਕਾਂਤ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਨਾਲ 1993 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਜਨ ਬਣਾਇਆ। ਕੇਲੁਚਰਣ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸੰਨ 1981 ਵਿੱਚ ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਗੰਧਰਵ ਮਹਾਵਿਦਿਆਲਾ ਮੰਡਲ ਦੁਆਰਾ ਡਾਕਟਰੇਟ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਸ਼ਗਿਰਦ 
ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਗਿਰਦਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨਃ

* ਸੰਜੁਕਤਾ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੀ
* ਕੁਮਕੁਮ ਮੋਹੰਤੀ
* ਮਾਧਵੀ ਮੁਦਗਲ
* ਸੋਨਲ ਮਾਨ ਸਿੰਘ
* ਦੇਬੀ ਬਾਸੂ
* ਪ੍ਰੋਟੀਮਾ ਬੇਦੀ
* ਜੇਹਲਮ ਪਰਾਂਜਪੇ
* ਰਤਿਕਾਂਤ ਮਹਾਪਾਤਰਾ
* ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
* ਸੁਜਾਤਾ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ
* ਸ਼ੈਰਨ ਲੋਵੇਨ
* ਸ਼ੁਭਦਾ ਵਰਾਡਕਰ
* ਦਕਸ਼ ਮਸ਼ਰੂਵਾਲਾ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
[thumb|ਰਘੂਰਾਜਪੁਰ, [ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿਖੇ ਗੁਰੂ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ।]]
thumb|ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮੋਹਾਪਾਤਰਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ

* ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, 1966
* ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, 1974 
* ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ, 1988 
* "ਅਸਲੀ ਨਾਚ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਹੋਂਦ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਇੱਕ ਦਰਸ਼ਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੇਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ"।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਹੋਰ ਪਡ਼੍ਹੋ 
[right|thumb|[ਬੇਂਗਾਲ਼ੁਰੂ|ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਨ੍ਰਿਤਿਆਗ੍ਰਾਮ ਡਾਂਸ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਿਖੇ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮਹਾਪਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਮੰਦਰ।]]

* ਇਲਿਆਨਾ ਸਿਤਾਰਸਤੀ ਦੁਆਰਾ *ਇੱਕ ਗੁਰੂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣਃ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮਹਾਪਾਤਰਾ, ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਮਾਂ* ਮਨੋਹਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, 2001.  ISBN 81-7304-369-8.&nbsp;
* ਡਾਂਸਿੰਗ ਫੀਨੋਮੈਨਨਃ ਪਾਗਲ ਮੁੰਡਾ, ਸ਼ੈਰਨ ਲੋਵੇਨ, ਕੇਲੁਚਰਣ ਮਹਾਪਾਤਰਾ, ਅਵਿਨਾਸ਼ ਪਸਰੀਚਾ ਦੁਆਰਾ। ਲੁਸਟਰ ਪ੍ਰੈੱਸ, ਰੋਲੀ ਬੁੱਕਸ, 2001.  ISBN 81-7436-179-0.&nbsp;

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* https://web.archive.org/web/20090901075356/http://www.srjan.com/about_guruji.aspx
* *Rediff.com* 'ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ

* ++
* 
* https://web.archive.org/web/20120910021257/http://www.srjan.com/guruji.aspx
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੁਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2004
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1926
ਲਿੰਡਾ ਕੇ. ਮੀਰਜ਼

**ਮੇਲਿੰਡਾ ਕੋਨੋਵਰ ਮੀਰਜ਼** (5 ਜੂਨ, 1884-27 ਨਵੰਬਰ, 1972), **ਲਿੰਡਾ ਕੇ. ਮੀਰਜ਼** ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਅਤੇ ਆਰਮੀ ਨਰਸ ਸੀ। ਉਹ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1920 ਵਿੱਚ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਲਿੰਡਾ ਕੇ. ਮਾਇਰਸ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਅੱਪਰ ਫ੍ਰੀਹੋਲਡ ਟਾਊਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਕਰੀਮ ਰਿਜ ਸੈਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਚਾਰਲਸ ਰੌਬਿਨਸ ਮਾਇਰਸ ਅਤੇ ਇਡਾ ਕੋਨੋਵਰ ਮਾਇਰਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[1] ਉਹ ਐਲਨਟਾਊਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ।[2][3] ਉਸਨੇ ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ ਜਨਰਲ ਹਸਪਤਾਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[4]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਮਾਇਰਸ ਨੇ ਇਲੀਨੋਇਸ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ, ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਮਾਇਰਸ 1914 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਕੀਵ ਗਈ, [1] ਪਰ 1916 ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਆਰਮੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਫੀਲਡ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੌਈ-ਸੁਰ-ਮੋਰਿਨ, ਚੈਟੋ-ਥੀਅਰੀ, ਟੂਲ ਅਤੇ ਫਲੇਰੀ-ਸੁਰ-ਏਅਰ ਵਿਖੇ ਨਰਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1917 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰੋਮਾਨੀਆ ਲਈ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। 1918 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਆਰਮੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਸਰਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਬੋਸਟਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਘਰ ਭੇਜਣ ਲਈ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਜੰਗਬੰਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ 176 ਸੇਬ ਪਾਈ ਪਕਾਏ। [2] 1921 ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, "ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਸਿਪਾਹੀ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਸੀ।"[3]

1920 ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਤੋਂ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਛੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[1] ਉਸਨੂੰ ਫਰਾਂਸੀਸੀ (ਕਰੋਇਕਸ ਡੀ ਗੁਆਰੇ), ਰੋਮਾਨੀਆ (ਮਹਾਰਾਣੀ ਮੈਰੀ ਕਰਾਸ), ਜਰਮਨੀ (ਜਰਮਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਮੈਡਲ), ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਤੋਂ ਵਿਕਟਰੀ ਮੈਡਲ ਤੋਂ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਮਿਲੇ।[2] ਉਹ 1942 ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅੰਨਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਆਦਮੀਆਂ ਲਈ ਕੂਕੀਜ਼ ਬਣਾਈਆਂ।[3]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਮਾਇਰਸ ਕੋਲ 1930 ਅਤੇ 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਟੋਨ ਹਾਰਬਰ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਟੇਜ ਸੀ। 1963 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਧਵਾ ਭਰਾ, ਚਾਰਲੀ ਨਾਲ ਯਾਰਡਲੀ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1972 ਵਿੱਚ 88 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1972
ਲੂਈਸਾ ਪਾਰਸਨਜ਼

ਲੂਇਸਾ ਪਾਰਸਨਜ਼ ਆਰ. ਆਰ. ਸੀ. (3 ਜੂਨ 1855-2 ਨਵੰਬਰ 1916) ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਰਸ ਸੀ ਜੋ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਬੋਅਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਿਦਿਸਟ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ 
ਪਾਰਸਨਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ 1855 ਵਿੱਚ ਸਿਡਬਰੀ, ਡੇਵੋਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਐਮਾ ਅਮੇਲੀਆ ਪਾਰਸਨਜ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਐਮਾ ਰੋਜ਼ ਬਣ ਗਈ। ਲੁਈਸਾ ਇੱਕ ਨੌਕਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। 1880 ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੰਡਨ ਦੇ ਸੇਂਟ ਥਾਮਸ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਰਸ ਬਣ ਗਈ।[1]

23 ਅਪ੍ਰੈਲ 1883 ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ (ਰਿਪੋਰਟ ਅਨੁਸਾਰ) ਮਹਾਰਾਣੀ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਦੁਆਰਾ, ਹੋਰ ਨਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਦੀਵਾਦੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ, ਮਿਸਰ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਇਲ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਿਸਰ ਮੈਡਲ ਵਿੱਚ "ਸੁਆਕਿਨ 1885" ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬਾਰ ਸੀ।[1] ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਪਿੰਕਸ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵਾਲਾ ਪੰਜ-ਪਾਸੜ ਸਟਾਰ ਖੇਦੀਵ ਮੈਡਲ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।[1]

1887 ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਇੱਕ ਨਰਸ ਅਤੇ ਲੁਈਸਾ ਪੀ. ਲੋਰਿੰਗ ਦੀ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਗਈ। ਲੋਰਿੰਗ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਰਸਨ ਦੇ ਕਾਰਜਕਰਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਵੇਗੀ।[1]

ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 1889 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ (UMSON) ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਵਜੋਂ ਸਿਹਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। [1] ਹੋਰ ਸਰੋਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਦੇ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਖੇ ਨਵੇਂ ਸਿਖਲਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ 80 ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਟਾਪ-ਗੈਪ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸੀ [2] ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਹੈਂਪਟਨ ਰੌਬ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ। [3] ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।

## ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ 
916 ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਸਲੌਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸਨਜ਼ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜੀ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਲੂਇਸਾ ਪਾਰਸਨਜ਼ ਲਿਗੇਸੀ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਨਰਸਿੰਗ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਸੀਅਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਕੂਲ £10,000 ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੈਡਲਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਸਕੂਲ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਨਰਸ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤੇਲ ਪੇਂਟਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1916
ਰੋਜਾ ਵਿਦਿਆਧਰ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ

ਰੋਜ਼ਾ ਵਿਦਿਆਧਰ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ (1929-19 ਸਤੰਬਰ 2020) ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ। ਉਹ 1980 ਤੋਂ 1987 ਦੌਰਾਨ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰ੍ਟੀ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੀ ਹੋਈ ਸੀ।

## ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਰੋਜ਼ਾ ਵਿਦਿਆਧਰ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਸੀ ਪੀ ਆਈ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਲਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿੱਗਜ ਆਗੂ ਸ਼੍ਰੀਪਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਡਾਂਗੇ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਊਸ਼ਾਬਾਈ ਡਾਂਗੇ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਟਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਆਗੂ, ਊਸ਼ਾਤਾਈ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲੀ ਜੀਵਨੀ ਲਿਖੀ।[1]

ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਨੇਤਾ ਵਿਦਿਆਧਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਉਰਫ਼ ਬਾਨੀ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1]

## ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੈਰੀਅਰ 
ਰੋਜ਼ਾ ਵਿਦਿਆਧਰ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਸੀਪੀਆਈ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਬੰਬੇ ਸੈਂਟਰਲ ਹਲਕੇ ਤੋਂ 5ਵੀਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[1]

ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਦੋਲਨ (ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ ਅੰਦੋਲਨ) ਅਤੇ ਗੋਆ ਮੁਕਤੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।[1][2][3]

## ਮੌਤ 
ਰੋਜ਼ਾ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ 19 ਸਤੰਬਰ 2020 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਉਦੋਂ 91 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2020
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1929
ਦਰਸ਼ਨ ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ

**ਡਾ. ਦਰਸ਼ਨ ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ [हि: दर्शन त्रिपाठी](ਅਕਤੂਬਰ 31, 1939)** ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਠਾਨਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰ, ਨਾਟਕਕਾਰ, ਰੰਗਕਰਮੀ, ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਮਿਥਹਾਸ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਛੇ ਨਾਟਕ; 'ਮੁਨੀ ਦ੍ਵੇਸ਼', 'ਪਰਾਸ਼ਰ ਕਾ ਰਕਸ਼ਾਸ਼-ਯੱਗ', 'ਲੂਣਾ ਜਿੰਦਾਂ ਹੈ', 'ਤਾਰਕਾਮਈ' ਤੇ 'ਔਰ ਸ਼ਮਾ ਜਲਤੀ ਰਾਹੀ' ਆਦਿ ਇਕੰਗੀਆਂ ਲਿਖ ਕੇ ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।

## ਜੀਵਨ 
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਨ 1939 ਵਿੱਚ ਤਹਿਸੀਲ ਸ਼ਕਰਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1947 ਦੀ ਦੇਸ਼ ਵੰਡ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਰਤਮਾਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਰਗੜ੍ਹ ਤਹਿਸੀਲ ਦੇ ਪਿੰਡੀ ਮਿਨਹਾਸਾਂ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਉੱਜੜ ਕੇ ਭਾਰਤੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਵਿੱਚ ਆ ਵੱਸੇ। ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚਿਰ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਠਾਨਕੋਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸੁਜਾਨਪੁਰ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।

## ਕਿੱਤਾ 
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਲਾਲਾ ਲਾਜਪਤ ਰਾਏ ਸੀ. ਸੈ. ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਪੜਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁੱਖ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਪ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

## ਰਚਨਾਵਾਂ 
### ਨਾਟਕ 
# ਮੁਨੀ ਦ੍ਵੇਸ਼
# ਪਰਾਸ਼ਰ ਕਾ ਰਕਸ਼ਾਸ਼-ਯੱਗ
# ਰਿਸ਼ਭ ਸ਼ੰਗ
# ਲੂਣਾ ਜਿੰਦਾਂ ਹੈ
# ਤਾਰਕਾਮਈ

### ਇਕਾਂਗੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ 
# ਔਰ ਸਮਾਂ ਜਲਤੀ ਰਹੀ
# ਸੱਤਸਯਗੰਧਾ
# ਯੁਯੂਤਸੂ
# ਬਲੀਦਾਨ

### ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ 
* ਜਮਦਗਨੀਨੰਦਨ

### ਸੋਧ ਕਾਰਜ 
* ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪਠਾਨਕੋਟ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕੰਢਿਆਲੀ ਬੋਲੀ ਉੱਤੇ।

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ 
# 1988-89 ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ‘ਅੰਧਾ ਕਾਰਵਾਂ’ ਇਕਾਂਗੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਸਥਾਨ।
# 1989-90 ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਇਕਾਂਗੀ ‘ਮਤਸਯਗੰਧਾ’ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
# 1992 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਬੋਧਨ ਮਹਾਸੰਗ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲੋਂ ’ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਿੰਦੀ ਸੇਵਾ ਸਨਮਾਨ’।
# ਫਰੈਂਡਸ਼ਿਪ ਫੋਰਮ ਦਿੱਲੀ ਵਲੋਂ ‘ਮਦਰ ਟੈਰੇਸਾ ਗਲੋਬਲ ਅਵਾਰਡ’।
# ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਨਾਟਕ ‘ਰਿਸ਼ਭ ਸ਼ੰਗ’ ਨੂੰ ਮੋਹਨ ਰਾਕੇਸ਼ ਪੁਰਸਕਾਰ।
# 2023 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਕਲਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਜਲੰਧਰ ਵਲੋਂ ‘ਸ਼੍ਰੀ ਸਨਮਾਨ’।
# 2024 ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਵੱਲੋਂ ਇਕਾਂਗੀ ‘ਔਰ ਸਮਾਂ ਜਲਤੀ ਰਹੀ’ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਟਕਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਵਲਕਾਰ
ਦੁਲਾਰੀ (ਅਦਾਕਾਰਾ)

**ਦੁਲਾਰੀ** (ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਅੰਬਿਕਾ ਗੌਤਮ) (18 ਅਪ੍ਰੈਲ 1928 – 18 ਜਨਵਰੀ 2013) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਚਰਿੱਤਰ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, 135 ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ *ਜਬ ਪਿਆਰ ਕਿਸੀ ਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ* (1961), *ਮੁਝੇ ਜੀਨੇ ਦੋ* (1969 *ਕਸਮਾਂ* ), *1969* (1969) ਅਤੇ ਅਤੇ *ਦੀਵਾਰ* (1975) ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਦੁਲਾਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਅਪ੍ਰੈਲ 1928 ਨੂੰ ਨਾਗਪੁਰ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਅੰਬਿਕਾ ਗੌਤਮ ਸੀ। ਉਹ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਵਧ ਖੇਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕੰਨਿਆਕੁਬਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਉਪਨਾਮ ਰਾਜਦੁਲਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਲਾਰੀ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ ਜਿਸ ਨਾਮ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੰਮ ਲੱਭਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ, ਦੁਲਾਰੀ ਨੇ ਬਾਂਬੇ ਟਾਕੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ *ਬਹਿਨ* (1941), *ਹਮਾਰੀ ਬਾਤ* (1943) ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਛੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ 135 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਅਦਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਆਖਰੀ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਗੁੱਡੂ ਧਨੋਆ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ *ਜਿੱਦੀ* (1997) ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। 

ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਜੀਵਨ ਜੋਤੀ (1953) ਵਿੱਚ ਸੀ। *ਪਤੀ ਸੇਵਾ*, *ਰੰਗੀਨ ਕਹਾਣੀ* (1945) ਅਤੇ ਕੁਝ ਗੁਜਰਾਤੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ, *ਚੁੰਡੀ ਆਨੇ ਚੋਖਾ* (1957), *ਗੁਣਸੁੰਦਰੀ* (1948), *ਮੰਗਲ ਫੇਰਾ* (1948) ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਸਨ।

ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ*ਕਰਿਆਵਰ* (ਗੁਜਰਾਤੀ), *ਆਂਖ ਕਾ ਤਾਰਾ*, *ਅਖਰੀ ਡਾਕੂ*, *ਦਰਿੰਦਾ*, *ਆਹੂਤੀ*, *ਨਾਸਤਿਕ*, *ਦਿਲਾਗੀ* ਅਤੇ *ਦਰਵਾਜ਼ਾ*  ਹਨ। 

ਉਹ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਰ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ *ਪਾਡੋਸਨ*, *ਜੌਨੀ ਮੇਰਾ ਨਾਮ*, ਅਤੇ *ਦੀਵਾਰ* ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਉਸ ਨੇ 1952 ਵਿੱਚ ਸਾਊਂਡ ਰਿਕਾਰਡਿਸਟ ਜੇ.ਬੀ. ਜਗਤਾਪ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਨੌਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈ ਲਈ। ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਸੀਮਤ ਵੇਰਵੇ ਉਪਲਬਧ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਲਾਰੀ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ।

## ਮੌਤ 
ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 84 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਹ ਅਲਜ਼ਾਈਮਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਪਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਸਿਨੇ ਐਂਡ ਟੀਵੀ ਆਰਟਿਸਟਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (CINTAA) ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਨੁਭਵੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਵਹੀਦਾ ਰਹਿਮਾਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਮਾਮਲਾ ਉਠਾਇਆ ਸੀ।

## ਚੁਨਿੰਦਾ ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* Dulari at Upperstall
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2013
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1928
ਈਡਾ ਵਿਲਿਸ

**ਲੀਜ਼ੀ ਇਡਾ ਗ੍ਰੇਸ ਵਿਲਿਸ** ਓ. ਬੀ. ਈ. ਏ. ਆਰ. ਆਰ. ਸੀ. ਈਡੀ (29 ਦਸੰਬਰ 1881-7 ਮਾਰਚ 1968) ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਨਰਸ, ਹਸਪਤਾਲ ਇੰਸਪੈਕਟਰ, ਮੈਟਰਨ, ਫੌਜ ਨਰਸਿੰਗ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸੀ। ਉਹ 1914 ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਆਰਮੀ ਨਰਸਿੰਗ ਸਰਵਿਸ ਕੋਰ ਅਤੇ ਸਮੋਆਈ ਐਕਸਪੀਡੀਸ਼ਨਰੀ ਫੋਰਸਿਜ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

ਵਿਲਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਵੈਲਿੰਗਟਨ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 1881 ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਅਮੇਲੀਆ ਐਨੀ ਨਿਕੋਲਸਨ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਜੇਮਜ਼ ਵਿਲਿਸ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਾਨਸਨਵਿਲ ਸਕੂਲ, ਫਿਟਜ਼ਰਬਰਟ ਟੈਰੇਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਵਿਲਿਸ ਨੇ 1907 ਤੋਂ 1910 ਤੱਕ ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਨਰਸਿੰਗ ਕੈਰੀਅਰ 
ਅਗਸਤ 1914 ਵਿੱਚ, ਵਿਲੀਆ ਛੇ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜੋ ਜਰਮਨ ਸਮੋਆ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਫੋਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਈ ਸੀ। ਵਿਲਿਸ ਫਿਜੀ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਨਾ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਫਸੇ ਛੱਡ ਗਈ।[1] ਉਹ 26 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।[1]

ਜੁਲਾਈ 1915 ਵਿੱਚ, ਵਿਲਿਸ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਜਹਾਜ਼, ਮਹੇਨੋ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਸਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਉਨ੍ਹੀਹਠਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[1] ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਾਇਰੋ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਜਨਰਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਗੈਲੀਪੋਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਜ਼ਖਮੀ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ।[2] ਉਸਨੂੰ ਜੂਨ 1916 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੋਕਨਹਰਸਟ ਦੇ ਨੰਬਰ 1 ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਜਨਰਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[3]

ਵਿਲਿਸ 30 ਜੁਲਾਈ 1916 ਨੂੰ ਫਰੰਟ-ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਸਿਰਫ 15 ਮੀਲ ਦੂਰ ਐਮੀਂਸ ਵਿਖੇ ਪਹਿਲੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਸਟੇਸ਼ਨਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਪਹੁੰਚੀ।[1][2][3] ਵਿਲਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: [1]

80 ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸਟਰੈਚਰ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਡਾਕਟਰਾਂ, ਨਰਸਾਂ, ਆਰਡਰਲੀਜ਼ ਅਤੇ ਪੈਡਰੇਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਾਂਟਣ ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਚਿੱਕੜ ਅਤੇ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਹਟਾਏ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਚਿੱਕੜ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਤਾ ਅਤੇ ਖੁਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਗਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਮੇਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ, ਸਰਜਨ, ਸਹਾਇਕ, ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਆਰਡਰਲੀਜ਼ 24 ਤੋਂ 26 ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਕੌਫੀ ਲਈ ਰੁਕਦੇ ਰਹੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਕੰਮ ਦੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ, ਥੀਏਟਰ ਸਟਾਫ ਕੋਲ 6 ਤੋਂ 8 ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਪਣੇ ਦਸਤਾਨੇ ਪਹਿਨੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋਣ ਲਈ ਰੁਕਦੇ ਸਨ। [1][2]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਵਿਲਿਸ ਫਰਵਰੀ 1946 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨਾਲ ਰੌਮਾਤੀ ਬੀਚ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ 22 ਸਾਲ ਦੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।[1] ਇਡਾ ਵਿਲਿਸ ਦੀ ਮੌਤ 7 ਮਾਰਚ 1968 ਨੂੰ ਹੋਈ, ਉਸਨੂੰ ਕਰੋਰੀ ਕਬਰਸਤਾਨ, ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।[2]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1968
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1881
ਜੌਸ ਸਟੋਨ

**ਜੋਸਲਿਨ ਈਵ ਸਟੋਕਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Joscelyn Eve Stoker;** ਜਨਮ 11 ਅਪ੍ਰੈਲ 1987), ਜੋ ਕਿ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ **ਜੌਸ ਸਟੋਨ** ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਗਾਇਕਾ, ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਹ 2003 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਲਟੀ-ਪਲੈਟੀਨਮ ਪਹਿਲੇ ਐਲਬਮ, "*ਦ ਸੋਲ ਸੈਸ਼ਨਜ਼"* ਨਾਲ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੇ 2004 ਮਰਕਰੀ ਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਰਟਲਿਸਟ ਬਣਾਈ। ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਐਲਬਮ, *ਮਾਈਂਡ ਬਾਡੀ ਐਂਡ ਸੋਲ* (2004), ਯੂਕੇ ਐਲਬਮ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਟਾਪ-ਟੇਨ ਸਿੰਗਲ "ਯੂ ਹੈਡ ਮੀ" ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਟੋਨ ਦਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਯੂਕੇ ਸਿੰਗਲ ਚਾਰਟ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਸਿੰਗਲ ਹੈ। ਐਲਬਮ ਅਤੇ ਸਿੰਗਲ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ 2005 ਦੇ ਗ੍ਰੈਮੀ ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਮਿਲੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਟੋਨ ਨੂੰ ਖੁਦ ਸਰਵੋਤਮ ਨਵੇਂ ਕਲਾਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਬੀਬੀਸੀ ਪੋਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਊਂਡ ਆਫ਼ 2004, ਨੂੰ 2004 ਦੇ ਇੱਕ ਅਨੁਮਾਨਿਤ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਐਕਟ ਵਜੋਂ ਪੰਜਵਾਂ ਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਐਲਬਮਾਂ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 2,722,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਐਲਬਮਾਂ ਦੀਆਂ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ 20 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਕੀਆਂ ਹਨ।

ਸਟੋਨ ਨੇ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਬ੍ਰਿਟ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗ੍ਰੈਮੀ ਅਵਾਰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ 2006 ਵਿੱਚ ਫੈਂਟਸੀ ਐਡਵੈਂਚਰ ਫਿਲਮ *ਏਰਾਗਨ* ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਅਟਾਈਮ ਲੜੀ *ਦ ਟਿਊਡਰਜ਼* ਵਿੱਚ ਐਨ ਆਫ਼ ਕਲੀਵਜ਼ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਸਟੋਨ 2006 ਦੀ ਸੰਡੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਰਿਚ ਲਿਸਟ - ਯੂਕੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਸੂਚੀ - ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਔਰਤ ਸੀ - ਜਿਸਦੀ ਜਾਇਦਾਦ £6 ਮਿਲੀਅਨ ਸੀ। 2012 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਕੁੱਲ ਜਾਇਦਾਦ £10 ਮਿਲੀਅਨ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ 30 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਬਣ ਗਈ। *ਦ ਸੋਲ ਸੈਸ਼ਨਜ਼ ਭਾਗ.* *2* (2012) ਉਸਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਚੌਥਾ ਐਲਬਮ ਹੈ ਜੋ *ਬਿਲਬੋਰਡ* 200 'ਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1987
ਡਾਏਨੇ ਆਰਬਸ

**ਡਾਇਨ ਆਰਬਸ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Diane Arbus;** 14 ਮਾਰਚ, 1923 - 26 ਜੁਲਾਈ, 1971) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਟ੍ਰਿਪਰਸ, ਕਾਰਨੀਵਲ ਕਲਾਕਾਰ, ਨਗਨਵਾਦੀ, ਬੌਣੇਪਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਬੱਚੇ, ਮਾਵਾਂ, ਜੋੜੇ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਲੋਕ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੀਆਂ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਲੀ ਵਿੱਚ, ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ। "ਉਹ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿਚਕਾਰ ਢੁਕਵੀਂ ਦੂਰੀ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਇਤਰਾਜ਼ਯੋਗ ਨਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ।" 2003 ਦੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਲੇਖ, "ਆਰਬਸ ਰੀਕਨਸਾਈਡਰਡ" ਵਿੱਚ, ਆਰਥਰ ਲੂਬੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਕਰਸ਼ਤ ਸੀ ਜੋ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ - ਕਰਾਸ-ਡਰੈਸਰ, ਨਗਨਵਾਦੀ, ਸਾਈਡਸ਼ੋਅ ਕਲਾਕਾਰ, ਟੈਟੂ ਵਾਲੇ ਆਦਮੀ, ਨੌਵੌਕਸ ਅਮੀਰ, ਫਿਲਮ-ਸਟਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ - ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਇੱਕ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜੋ ਹੁਣ ਕੋਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਆਰਾਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ।" ਮਾਈਕਲ ਕਿਮਲਮੈਨ ਡਾਇਨ ਆਰਬਸ ਰਿਵੇਲੇਸ਼ਨਜ਼ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੇ "ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ (ਆਰਬਸ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਬਿਹਤਰ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਲਈ, ਅੱਜ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫੋਟੋਆਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ)"। ਆਰਬਸ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਨੇ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਧੱਕੇ ਗਏ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 1960 ਵਿੱਚ *ਐਸਕਵਾਇਰ*, ''ਹਾਰਪਰ'ਜ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ*, ਲੰਡਨ ਦੇ *ਸੰਡੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ*, ਅਤੇ *ਆਰਟਫੋਰਮ* ਵਰਗੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕੁਝ ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 1963 ਵਿੱਚ ਗੁਗਨਹਾਈਮ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਨੇ ਆਰਬਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ, "ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਸਕਾਰ, ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਅਤੇ ਕਸਟਮਜ਼" ਲਈ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੂੰ 1966 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਦਾ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1962 ਤੋਂ 1991 ਤੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਮਾਡਰਨ ਆਰਟ (MoMA) ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਜੌਨ ਸ਼ਾਰਕੋਵਸਕੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਹਿਮਾਇਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਲੀ ਫ੍ਰਾਈਡਲੈਂਡਰ ਅਤੇ ਗੈਰੀ ਵਿਨੋਗ੍ਰੈਂਡ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਾਲ 1967 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ *ਨਿਊ ਡੌਕੂਮੈਂਟਸ* ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। 1972 ਤੋਂ 1979 ਤੱਕ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬ, *ਡਾਇਨ ਆਰਬਸ: ਐਨ ਅਪਰਚਰ ਮੋਨੋਗ੍ਰਾਫ'', ਜੋ ਕਿ ਡੂਨ ਆਰਬਸ ਅਤੇ ਮਾਰਵਿਨ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦੁਆਰਾ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1972 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਛਪਾਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1971
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1923
ਇੰਦੀਵਰ ਗੀਤਕਾਰ

**ਸ਼ਿਆਮਲਾਲ ਬਾਬੂ ਰਾਏ**, ਜੋ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇੰਦੀਵਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਜਨਮ 1ਜਨਵਰੀ 1924- ਦੇਹਾਂਤ 27 **ਫਰਵਰੀ**1997) 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਗੀਤਕਾਰਾ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਉਹ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਝਾਂਸੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਰੂਆ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਗੀਤਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੈਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮੁੰਬਈ ਚਲੇ ਗਏ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1951 ਵਿੱਚ ਮਲਹਾਰ ਫਿਲਮ ਨਾਲ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਬੜੇ ਅਰਮਾਨੋ ਸੇ ਰੱਖਾ ਹੈ ਬਲਮ ਤੇਰੀ ਕਸਮ" ਗੀਤ ਲਿਖੀਆਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਰੌਸ਼ਨ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਗੀਤ ਲਿਖੇ।  ਇੰਦੀਵਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੌਪ ਜੋੜੀ ਨਾਜ਼ੀਆ ਹਸਨ ਅਤੇ ਜ਼ੋਏਬ ਹਸਨ ਲਈ ਵੀ ਗੀਤ ਲਿਖੇ। ਨਾਜ਼ੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੀਤ "ਆਪ ਜੈਸਾ ਕੋਈ", "ਬੂਮ ਬੂਮ", "ਮੇਹਰਬਾਨੀ", "ਦਿਲ ਕੀ ਲਗੀ" ਅਤੇ ਜ਼ੋਏਬ ਦੇ "ਸਟਾਰ" ਇੰਦੀਵਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ। https://www.dailypioneer.com/2019/entertainment/for-survival-one-has-to-keep-changing-their-style-of-work--says-indra-kumar.html 

## ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਿੱਟ 
ਤੁਮਸੇ ਬਢਕਰ ਦੁਨੀਆ ਮੇਂ (ਕਾਮਚੋਰ) 

ਤੁਝੇ ਦੇਖਕਰ ਜਗਵਾਲੇ ਪਰ (ਸਾਵਨ ਕੋ ਆਨੇ ਦੋ) 

ਪਿਆਰ ਹਮਾਰਾ ਅਮਰ ਰਹੇਗਾ (ਮੁਦੱਤ) 

ਯੇ ਬੰਧਨ ਤੋ ਪਿਆਰ ਕਾ (ਕਰਨ ਅਰਜੁਨ) 

ਨਾ ਕਜਰੇ ਕੀ ਧਾਰ (ਮੋਹਰਾਹ) 

ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਹੈ ਪ੍ਯਾਰੇ (ਪਰਮਾਤਮਾ) 

ਨੀਲੇ ਨੀਲੇ ਅੰਬਰ ਪਰ (ਕਾਲਾਕਾਰ) 

ਬੜੇ ਅਰਮਾਨੋ ਸੇ ਰਖਾ ਹੈ (ਮਲਹਾਰ) 

ਰੌਸ਼ਨ ਤੁਮਹੀ ਸੇ ਦੁਨੀਆ (ਪਾਰਸਮਣੀ) 

ਪਾਸ ਬੈਠੋ ਤਬਿਯਤ (ਪੁਨਰਮਿਲਾਨ) 

ਹਮ ਨੇ ਤੁਝੇ ਪਿਆਰ ਕੀਆ ਹੈ (ਦੁਲ੍ਹਾ ਦੁਲਹਨ) 

ਜੋ ਪਿਆਰ ਤੂੰ ਨੇ ਮੁਝਕੋ ਦੀਯਾ ਥਾ (ਦੁਲ੍ਹਾ ਦੁਲਹਨ) 

ਜਿਸ ਦਿਲ ਮੇ ਬਸਾ ਥਾ ਪਿਆਰ (ਸਹੇਲੀ) 

ਵਕਤ ਕਰਤਾ ਜੋ ਵਫ਼ਾ (ਦਿਲ ਨੇ ਪੁੱਕਾਰਾ) 

ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਵਹਾਂ (ਉਪਕਾਰ) 

ਕਸਮੇ ਵਾਦੇ ਪਿਆਰ ਵਫ਼ਾ (ਉਪਕਾਰ) 

ਫੂਲ ਤੁਮਹੇਂ ਭੇਜਾ ਹੈ ਖਤ ਮੇ (ਸਰਸਵਤੀ ਚੰਦਰ) 

ਛੋੜ ਦੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਕੇ ਲਿਏ (ਸਰਸਵਤੀ ਚੰਦਰ) 

ਚੰਦਨ ਸਾ ਬਦਨ (ਸਰਸਵਤੀ ਚੰਦਰ) 

ਮਹਲੋਂ ਕਾ ਰਾਜਾ ਮਿਲਾ (ਅਨੋਖੀ ਰਾਤ) 

ਉਹ ਰੇ ਤਾਲ ਮਿਲੇ ਨਦੀ ਕੇ ਜਲ ਮੇ (ਅਨੋਖੀ ਰਾਤ) 

ਕੋਈ ਜਬ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਦਿਲੋਂ (ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ) 

ਹੈ ਪ੍ਰੀਤ ਜਹਾਂ ਕੀ ਰੀਤ ਸਦਾ (ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੱਛਮ) 

ਦਰਪਣ ਕੋ ਦੇਖਾ ਤੂੰ ਨੇ (ਉਪਾਸਨਾ) 

ਯੁਹਿਨ ਤੁਮ ਮੁਝਸੇ ਬਾਤ ਕਾਰਤੀ ਹੋ (ਸੱਚਾ ਝੂਠਾ) 

ਮੇਰੀ ਪ੍ਯਾਰੀ ਬਹਿਣੀਆਂ (ਸੱਚਾ ਝੂਟਾ) 

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਫਰ (ਸਫ਼ਰ) 

ਜੀਵਨ ਸੇ ਭਰੀ ਤੇਰੀ ਆਂਖੇਂ (ਸਫ਼ਰ) 

ਹਮ ਥੇ ਜਿਨ ਕੇ ਸਹਾਰੇ (ਸਫ਼ਰ) 

ਨਦੀਆ ਚਲੇ ਚਲੇ ਰੇ ਧਾਰਾ (ਸਫ਼ਰ) 

ਜੋ ਤੁਮ ਕੋ ਹੋ ਪਸੰਦ (ਸਫ਼ਰ) 

ਤੇਰੇ ਹੋਠੋਂ ਕੇ ਦੋ ਫੂਲ (ਪਾਰਸ) 

ਉਹ ਰੇ ਕਨ੍ਹਈਆ (ਛੋਟੀ ਬਹੂ) 

ਤੁਮ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰ ਸੇ (ਅਪਰਾਧ) 

ਰੂਪ ਤੇਰਾ ਐਸਾ ਦਰਪਣ ਮੇਂ ਨਾ (ਏਕ ਬਾਰ ਮਸਕੁਰਾ ਦੋ) 

'ਸੇਵਰੇ ਕਾ ਸੂਰਜ ਤੁਮ੍ਹਾਰੇ ਲਿਏ' (ਏਕ ਬਾਰ ਮਸਕੁਰਾ ਦੋ) 

ਸਮਝੌਤਾ ਗਮੋਂ ਸੇ ਕਰ ਲੋ (ਸਮਝੌਤਾ) 

ਸਭ ਕੇ ਰਹਤੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ ਜੈਸੇ (ਸਮਝੌਤਾ) 

ਦਿਲ ਐਸਾ ਕਿਸੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਤੋੜਾ (ਅਮਾਨੁਸ਼) 

ਹਰ ਕੋਈ ਚਾਹਤਾ ਹੈ (ਏਕ ਮੁਠੀ ਆਸਮਾਨ) 

ਤੇਰੇ ਚੇਹਰੇ ਮੈਂ ਵੋ ਜਾਦੂ ਹੈ (ਧਰਮਾਤਮਾ) 

ਮਧੁਬਨ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇਤਾ ਹੈ (ਸਾਜਨ ਬਿਨਾ ਸੁਹਾਗਨ) 

ਹਮ ਤੁਮਹੇਂ ਚਾਹਤੇ ਹੈਂ ਐਸੇ (ਕੁਰਬਾਨੀ) 

ਜੀਵਨ ਮੀਟਾਨਾ ਹੈ ਦੀਵਾਨਾਪਨ (ਅਰਮਾਨ) 

ਪਿਆਰ ਹੀ ਜੀਨੇ ਕੀ ਸੂਰਤ ਹੈ (ਅਰਮਾਨ) 

ਹੋਠੋਂ ਸੇ ਛੂਹ ਲੋ ਤੁਮ (ਪ੍ਰੇਮ ਗੀਤ) 

ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾ ਕਰੇ ਦੋਸਤ ਨੇ (ਆਖਰੀ ਕਿਊ) 

ਤੁਮ ਮਿਲੇ ਦਿਲ ਖਿਲੇ (ਕ੍ਰਿਮੀਨਲ) 

ਜਬ ਕੋਈ ਬਾਤ ਬਿਗੜ ਜਾਏ (ਜੂਰਮ) 

ਏਕ ਤੂ ਨਾ ਮਿਲਾ (ਹਿਮਾਲਿਆ ਕੀ ਗੋਦ ਮੇਂ ) 

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
 

## ਡਿਸਕੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਗੀਤ
* ਸ਼ਕੀਲ ਬਦਾਯੁਨੀ
* ਹਸਰਤ ਜੈਪੁਰੀ
* ਸ਼ੰਕਰ ਜੈਕਿਸ਼ਨ
* ਸ਼ੈਲੇਂਦਰ
* ਮਜਰੂਹ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰੀ
* ਗੁਲਜਾਰ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫ਼ਿਲਮਫ਼ੇਅਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵਿਜੇਤਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1997
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1924
ਬਾਰਬਰਾ ਹੈਪਵਰਥ

**ਡੇਮ ਜੋਸਲੀਨ ਬਾਰਬਰਾ ਹੈਪਵਰਥ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Dame Jocelyn Barbara Hepworth;** 10 ਜਨਵਰੀ 1903 - 20 ਮਈ 1975) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਧੁਨਿਕ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਬੇਨ ਨਿਕੋਲਸਨ ਅਤੇ ਨੌਮ ਗਾਬੋ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੈਪਵਰਥ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੇਂਟ ਆਈਵਜ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਕਲੋਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸੀ।

ਵੇਕਫੀਲਡ, ਯੌਰਕਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਹੈਪਵਰਥ ਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਲੀਡਜ਼ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਆਰਟ ਅਤੇ ਰਾਇਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਆਰਟ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1925 ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਜੌਨ ਸਕੀਪਿੰਗ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। 1931 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਬੇਨ ਨਿਕੋਲਸਨ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ 1933 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਕੀਪਿੰਗ ਨਾਲ ਤਲਾਕ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਹੈਂਪਸਟੇਡ, ਲੰਡਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਆਧੁਨਿਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਲਾ ਲਹਿਰ ਯੂਨਿਟ ਵਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਹੈਪਵਰਥ ਅਤੇ ਨਿਕੋਲਸਨ ਸੇਂਟ ਆਈਵਸ, ਕੌਰਨਵਾਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਰਹੇਗੀ। ਇੱਕ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਹੈਪਵਰਥ ਨੇ ਡਰਾਇੰਗ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ - ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1944 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਧੀ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੂਮਾਂ ਦੇ ਸਕੈਚਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ - ਅਤੇ ਲਿਥੋਗ੍ਰਾਫ਼ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। 1975 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

## ਗੈਲਰੀ 

ਤਸਵੀਰ:Barbara_Hepworth_Winged_Figure_1963.jpg|alt=Winged Figure, 1963, on the side of the John Lewis department store, Holles Street and Oxford Street, London.| *ਵਿੰਗਡ ਫਿਗਰ*, 1963, ਜੌਨ ਲੇਵਿਸ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਸਟੋਰ, ਹੋਲਸ ਸਟਰੀਟ ਅਤੇ ਆਕਸਫੋਰਡ ਸਟਰੀਟ, ਲੰਡਨ ਦੇ ਪਾਸੇ।
ਤਸਵੀਰ:Kroller_muller_museum.JPG|alt=Sphere with Inner Form, 1963, at the Kröller-Müller Museum, Otterlo, the Netherlands.| *ਗੋਲਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੂਪ ਨਾਲ*, 1963, ਕ੍ਰੋਲਰ-ਮੂਲਰ ਅਜਾਇਬ ਘਰ, ਓਟਰਲੋ, ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਵਿਖੇ।
ਤਸਵੀਰ:Statz_Statue.jpg|alt=Achaean, c. 1963, at St Catherine's College, Oxford.| *ਅਚੀਅਨ*, ਲਗਭਗ 1963, ਸੇਂਟ ਕੈਥਰੀਨ ਕਾਲਜ, ਆਕਸਫੋਰਡ ਵਿਖੇ।
ਤਸਵੀਰ:DSCN1791DualFormStIves.jpg|alt=Dual Form at St Ives Guildhall.| ਸੇਂਟ ਇਵਸ ਗਿਲਡਹਾਲ ਵਿਖੇ *ਦੋਹਰਾ ਰੂਪ* ।
ਤਸਵੀਰ:Rock_Form_Hepworth_1964_no_c.JPG|alt=Rock Form (Porthcurno), 1964, Franklin Parkway, Philadelphia, Pennsylvania.| *ਰੌਕ ਫਾਰਮ (ਪੋਰਥਕੁਰਨੋ)*, 1964, ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਪਾਰਕਵੇਅ, ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ।
ਤਸਵੀਰ:Construction_Crucifixion_Homage_to_Mondrian.jpg|alt=Construction (Crucifixion): Homage to Mondrian, 1966, outside Winchester Cathedral.| *ਉਸਾਰੀ (ਸਲੀਬ): ਮੋਂਡਰੀਅਨ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ*, 1966, ਵਿਨਚੈਸਟਰ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ।
ਤਸਵੀਰ:Three_Obliques_(Walk_In)_(Cardiff),_May_2021_11.jpg|alt=Three Obliques (Walk In), 1968, at Cardiff University School of Music| *ਤਿੰਨ ਓਬਲੀਕਸ (ਵਾਕ ਇਨ)*, 1968, ਕਾਰਡਿਫ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਵਿਖੇ
ਤਸਵੀਰ:Churchill_College,_Hepworth.jpg|alt=Four-Square (Walk Through), 1966, Churchill College, Cambridge.| *ਚਾਰ-ਵਰਗ (ਵਾਕ ਥਰੂ)*, 1966, ਚਰਚਿਲ ਕਾਲਜ, ਕੈਂਬਰਿਜ ।
ਤਸਵੀਰ:Curved_Reclining_Form_(Rosewall),_1960–2,_by_Barbara_Hepworth,_in_Chesterfield.jpg|alt=Curved Reclining Form (Rosewall), 1960–62, Chesterfield, Derbyshire| *ਕਰਵਡ ਰਿਕਲਾਈਨਿੰਗ ਫਾਰਮ (ਰੋਜ਼ਵਾਲ)*, 1960–62, ਚੈਸਟਰਫੀਲਡ, ਡਰਬੀਸ਼ਾਇਰ
ਤਸਵੀਰ:Barbara_Hepworth,_Summer_Dance,_1972,_Bronze.jpg|alt=| *ਸਮਰ ਡਾਂਸ,* 1972, ਹੈਰੀਸਨ ਸਕਲਪਚਰ ਗਾਰਡਨ, ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਆਰਬੋਰੇਟਮ ਵਿਖੇ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1975
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1903
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Webarchive template wayback links
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Pages containing London Gazette template with parameter supp set to y
ਡੇਵੋਨ ਏਓਕੀ

**ਡੇਵੋਨ ਐਡਵੇਨਾ ਆਓਕੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Devon Edwenna Aoki;** ਜਨਮ 10 ਅਗਸਤ, 1982) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਆਓਕੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ *2 ਫਾਸਟ 2 ਫਿਊਰੀਅਸ* (2003), *ਸਿਨ ਸਿਟੀ* (2005), *ਡੀ.ਓ.ਏ.: ਡੈੱਡ ਔਰ ਅਲਾਈਵ* (2006) ਅਤੇ *ਮਿਊਟੈਂਟ ਕ੍ਰੋਨਿਕਲਜ਼* (2008) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਡੇਵੋਨ ਆਓਕੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਜੇਮਸ ਬੇਲੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਮਾਂ ਬਣਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ 2009 ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਧੀ ਅਲੇਸੈਂਡਰਾ ਗੈੱਸ ਕਿਡਜ਼ ਦੀ ਬਸੰਤ 2018 ਦੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ-ਗੀਤਕਾਰ ਯੂਮੀ ਨੂ ਆਓਕੀ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਹੈ।

ਉਸਨੇ 24 ਫਰਵਰੀ, 2004 ਨੂੰ ਜਨਰਲ ਮੋਟਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤੀਜੇ ਸਾਲਾਨਾ ਚੈਰਿਟੀ ਫੈਸ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਦੌਰਾਨ ਮਾਡਲਿੰਗ ਕੀਤੀ। ਆਓਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੌਤੇਲੇ ਭਰਾ ਸਟੀਵ ਨੇ ਮਾਰਚ 2018 ਵਿੱਚ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ 2018 ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਗਾਲਾ ਦੀ ਸਹਿ-ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1982
ਮੈਰੀ ਐਗਨੇਸ ਮੂਰ

**ਮੈਰੀ ਐਗਨੇਸ ਮੂਰ** (23 ਜੁਲਾਈ 1890-3 ਫਰਵਰੀ 1919) ਇੱਕ ਆਇਰਿਸ਼-ਜੰਮਪਲ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ ਜੋ ਮੂਕ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। 

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਮੂਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕਾਉਂਟੀ ਮੀਥ, ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਰੋਸਾਨਾ ਮੂਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ 1896 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਆ ਗਈ।[1] ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਟੌਮ, ਓਵਨ, ਮੈਟ ਅਤੇ ਜੋਅ ਵੀ ਸਾਰੇ ਮੂਕ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਅਦਾਕਾਰ ਸਨ।[2] ਉਸਦੀਆਂ ਭਰਜਾਈ ਵੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਸ ਕਨਾਰਡ, ਐਲਿਸ ਜੋਇਸ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਪਿਕਫੋਰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। [3]

## ਕੈਰਿਅਰ 
ਮੂਰ  ਮੂਕ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਲੀਨਾ ਰਿਵਰਸ (1914), ਦ ਮੈਡ ਮਾਊਂਟੇਨੀਅਰ (1914), ਦ ਐਡਵੈਂਚਰ ਐਟ ਬ੍ਰਾਇਰਕਲਿਫ (1915), ਪ੍ਰੋਹਿਬਿਸ਼ਨ (1915), ਦ ਸਟੱਬਰਨਨੇਸ ਆਫ ਗੈਰਾਲਡਾਈਨ (1915), ਅੰਡਰ ਸਾਊਦਰਨ ਸਕਾਈਜ਼ (1915), [1] ਦ ਮੈਡਲਰ (1915), [2] ਦ ਗ੍ਰੇਟ ਡਿਵਾਈਡ ​​(1915), [3] ਏ ਮਿਲੀਅਨ ਏ ਮਿੰਟ (1916), [4] ਵਿਦਾਉਟ ਏ ਸੋਲ (1916), ਦ ਅਨਕਨਵੈਨਸ਼ਨਲ ਗਰਲ (1916), ਵੇਇਡ ਇਨ ਦ ਬੈਲੇਂਸ (1916), ਇਗਨੋਰੇਂਸ (1916), ਦ ਵਾਰਫੇਅਰ ਆਫ ਦ ਫਲੇਸ਼ (1917), ਅਤੇ ਮਿਸ ਡਿਸੈਪਸ਼ਨ (1917) ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ।[5] ਉਹ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੇਖਕ ਵੀ ਸੀ।[6] ਉਹ 1916 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸਿਸ ਐਕਸ. ਬੁਸ਼ਮੈਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ,[7] ਅਤੇ 1917 ਵਿੱਚ ਐਡਵਰਡ ਵਾਰਨ ਦੀ "ਟ੍ਰਾਂਸਗ੍ਰੇਸਰ" ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।[8]

ਮੂਰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਲੰਟੀਅਰ ਵਜੋਂ ਫਰਾਂਸ ਗਈ  ਸੀ।[1][2]

## ਮੌਤ 
ਮੂਰ ਦੀ ਮੌਤ ਫਰਵਰੀ 1919 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਟੂਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, [1] 28 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਨਮੂਨੀਆ ਕਾਰਨ ਹੋਈ।[2] ਉਸਨੂੰ ਟੂਰਜ਼ ਵਿਖੇ ਫੌਜੀ ਸਨਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।[3] 1922 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਓਇਸ-ਆਈਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕਬਰਸਤਾਨ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।[4]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1919
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1890
ਵਿਡਾ ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ

**ਵਿਡਾ ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ** (17 ਜਨਵਰੀ, 1888-29 ਨਵੰਬਰ, 1952) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੂਮੈਨ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਨੇਜ਼ ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ।

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਵਿਦਾ ਦਾ ਜਨਮ 1888 ਵਿੱਚ ਬਰੁਕਲਿਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੌਨ ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦ ਐਡਵਾਂਸਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਕਲਰਡ ਪੀਪਲ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਫਰੈਜਿਸਟ ਨੇਤਾ ਇਨੇਜ਼ ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਸੀ।[1] ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਕੰਸਰਟ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਸੀ।[2] ਉਸਨੇ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਅਤੇ ਡਰਾਮੇ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਦੀ 1916 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਉਹ 1917 ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਜੇਲ੍ਹ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਰ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਕੈਦੀਆਂ ਲਈ ਗਾਉਂਦੀ ਸੀ।[3][4]

## ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਦਾ ਕੰਮ 
ਵਿਡਾ ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ ਇੱਕ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਵੋਟਾਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੂਮੈਨ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਐਲਿਸ ਪੌਲ ਦੀ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਇਨੇਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਰਾਜ ਦੀ ਕਾਲਜ ਇਕੁਅਲ ਸਫਰੇਜ ਲੀਗ ਦੀ ਵੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[1]

ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੋਟਾਧਿਕਾਰ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾਊਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।[1] ਉਸਨੇ ਸਾਈਲੈਂਟ ਸੈਂਟੀਨੇਲਜ਼ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਓਕੋਕੁਆਨ ਵਰਕਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ।[2] 1917 ਵਿੱਚ ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ ਨੇ ਡੋਰਾ ਲੇਵਿਸ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਟਜ਼-ਕਾਰਲਟਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕੈਦ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ। ਅਲਵਾ ਬੇਲਮੋਂਟ ਨੇ ਇਸ ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ।[3] 1919 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ NWP ਦੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ "ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼" ਦੌਰੇ 'ਤੇ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਹਰ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ।[4]

ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ 1921 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਵੋਟਾਧਿਕਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1] ਵਿਡਾ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਕਰੂਸੇਡਰ ਦੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਨੇਜ਼ 1924 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਸਮਾਰਕ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।[2]

## ਮੌਤ 
ਵਿਡਾ ਮਿਲਹੋਲੈਂਡ ਦੀ ਮੌਤ 29 ਨਵੰਬਰ, 1952 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਐਸੈਕਸ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ਲੇਵਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1952
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1888
ਈਵਾ ਹੇਸੇ

**ਈਵਾ ਹੇਸੇ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Eva Hesse;** 11 ਜਨਵਰੀ, 1936 - 29 ਮਈ, 1970) ਇੱਕ ਜਰਮਨ-ਜਨਮੀ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਲੈਟੇਕਸ, ਫਾਈਬਰਗਲਾਸ ਅਤੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਵਰਗੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮੋਹਰੀ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਮਿਨੀਮਾਲ ਆਰਟ ਲਹਿਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

## ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਹੇਸੇ ਦਾ ਜਨਮ 11 ਜਨਵਰੀ, 1936 ਨੂੰ ਹੈਮਬਰਗ, ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਲਹੈਲਮ ਹੇਸੇ, ਇੱਕ ਵਕੀਲ, ਅਤੇ ਰੂਥ ਮਾਰਕਸ ਹੇਸੇ ਦੀ ਦੂਜੀ ਜੰਮੀ ਬੱਚੀ ਸੀ। ਦਸੰਬਰ 1938 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਹੇਸੀ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ, ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ, ਹੇਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਹੈਲਨ ਹੇਸੀ ਚਾਰਸ਼ ਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਖਰੀ ਕਿੰਡਰਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਟ੍ਰੇਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸਨ।

ਲਗਭਗ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਿਵਾਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ, 1939 ਵਿੱਚ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮੈਨਹਟਨ ਦੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਹਾਈਟਸ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ। 1944 ਵਿੱਚ, ਹੇਸੇ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ; ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ 1945 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ 1946 ਵਿੱਚ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਲਈ।

ਅਕਤੂਬਰ 1969 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਦਿਮਾਗੀ ਟਿਊਮਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਿੰਨ ਅਸਫਲ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, 29 ਮਈ, 1970 ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। 34 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਰੀਅਰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਗਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1936
ਈਵਾ ਪੇਰੀ ਮੂਰ

ਈਵਾ ਪੈਰੀ ਮੂਰ (24 ਜੁਲਾਈ, 1852-28 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1931) ਸੇਂਟ ਲੂਯਿਸ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਕਲੱਬ ਔਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਜਨਰਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ ਵੂਮੈਨ ਕਲੱਬਾਂ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ ਵੂਮੈਂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੈਰੀ ਈਵਾ ਪੈਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਰਾਕਫੋਰਡ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੀਲੀ ਪੈਰੀ ਅਤੇ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਬੇਨੇਡਿਕਟ ਪੈਰੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਮਾਸਟਰ ਸਨ, ਅਤੇ 1858 ਵਿੱਚ ਰੌਕਫੋਰਡ ਦੇ ਮੇਅਰ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ।[1] ਈਵਾ ਪੈਰੀ ਨੇ 1873 ਵਿੱਚ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਈਵਾ ਪੈਰੀ ਮੂਰ 1894 ਤੋਂ 1912 ਤੱਕ ਜਨਰਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਕਲੱਬਜ਼ ਦੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ; ਉਹ 1908 ਤੋਂ 1912 ਤੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਮਿਸੂਰੀ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਕਲੱਬ (1902–1908) ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।[1] ਮੂਰ 1914 ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣੀ, ਅਤੇ 1925 ਤੱਕ ਇਸ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਰਹੀ; ਉਹ 1920 ਤੋਂ 1930 ਤੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੀ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਰਹੀ।[2] ਮੂਰ, ਜੋ ਕਿ ਖੁਦ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸੁਧਾਰਾਂ ਲਈ ਸਰਗਰਮ ਸੀ, ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਰਣਨੀਤਕ ਫਾਇਦੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਗੈਰ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। "ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਘਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਦੀਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੱਟਾਂ ਅਤੇ ਗਾਰੇ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਦੀਵਾਰਾਂ," ਉਸਨੇ 1910 ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ।[3]

ਮੂਰ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਟਰੱਸਟੀ ਸੀ, ਸੇਂਟ ਦੀ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। ਲੂਈਸ, ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਕਾਲਜੀਏਟ ਐਲੂਮਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, [1] ਸੇਂਟ ਦੇ ਬੁੱਧਵਾਰ ਕਲੱਬ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ। ਲੂਈਸ, ਸੇਂਟ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ। ਲੂਈਸ ਪ੍ਰੋਵੀਡੈਂਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸੇਂਟ ਦੇ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ। ਲੂਈਸ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਫਿਲੈਂਥਰੋਪੀ, ਸੇਂਟ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਕਲੱਬ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ। ਲੂਈਸ, ਅਤੇ ਲੁਈਸਿਆਨਾ ਪਰਚੇਜ਼ ਐਕਸਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ (1904) ਦੀ ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਜਿਊਰੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ।[2]

ਮੂਰ ਨੇ 1906 ਵਿੱਚ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਮੈਰੀਕਨ ਵੂਮੈਨ ਸਫਰੇਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। 1909 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਹਾਵਰਡ ਟਾਫਟ ਨਾਲ ਪਨਾਮਾ ਕੈਨਾਲ ਜ਼ੋਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਕਲੱਬਜ਼ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। 1918 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਅੰਨਾ ਹਾਵਰਡ ਸ਼ਾਅ, ਐਮ. ਕੈਰੀ ਥਾਮਸ ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਫੋਲਸਮ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਪ੍ਰੈਸਟਨ ਦੇ ਨਾਲ ਲੀਗ ਟੂ ਇਨਫੋਰਸ ਪੀਸ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਈਵਾ ਪੈਰੀ ਨੇ 1879 ਵਿੱਚ ਮਾਈਨਿੰਗ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਫਿਲਿਪ ਨੌਰਥ ਮੂਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ (ਜਨਮ 1881) ਅਤੇ ਪੈਰੀ (ਜਨਮ 1886)। ਉਹ 1930 ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 1931 ਵਿੱਚ 78 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1931
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1852
ਪੈਰਿਸ ਹਿਲਟਨ

thumb|**ਅਮਰੀਕੀ ਕੈਪੀਟਲ ਵਿਖੇ ਪੈਰਿਸ ਹਿਲਟਨ**
**ਪੈਰਿਸ ਵਿਟਨੀ ਹਿਲਟਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Paris Whitney Hilton**; ਜਨਮ 17 ਫਰਵਰੀ, 1981) ਰਿਐਲਿਟੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀ "ਦ ਸਿੰਪਲ ਲਾਈਫ" (2003–2007), ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤ ਨਿਕੋਲ ਰਿਚੀ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ 2003 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਰਿਕ ਸਲੋਮਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੀਕ ਹੋਈ ਸੈਕਸ ਟੇਪ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ *1 ਨਾਈਟ ਇਨ ਪੈਰਿਸ* (2004) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿਵਾਈ।

ਹਿਲਟਨ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਉੱਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਐਲਿਟੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀ *ਪੈਰਿਸ ਹਿਲਟਨ ਦੀ ਮਾਈ ਨਿਊ ਬੀਐਫਐਫ* (2008–2009), *ਦ ਵਰਲਡ ਅਕਾਉਂਡਿੰਗ ਟੂ ਪੈਰਿਸ* (2011), *ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਲਵ ਸਟੋਰੀ* (2018), *ਕੁਕਿੰਗ ਵਿਦ ਪੈਰਿਸ* (2021), ਅਤੇ *ਪੈਰਿਸ ਇਨ ਲਵ* (2021–ਵਰਤਮਾਨ); ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮਾਂ *ਪੈਰਿਸ, ਨਾਟ ਫਰਾਂਸ* (2008), *ਦ ਅਮੈਰੀਕਨ ਮੀਮ* (2018), ਅਤੇ *ਦਿਸ ਇਜ਼ ਪੈਰਿਸ* (2020); ਕਿਤਾਬਾਂ *ਕਨਫੈਸ਼ਨਜ਼ ਆਫ਼ ਐਨ ਹੀਅਰਸ* (2004), *ਯੂਅਰ ਹੀਅਰਸ ਡਾਇਰੀ* (2005), ਅਤੇ *ਪੈਰਿਸ: ਦ ਮੈਮੋਇਰ* (2023); ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪੋਡਕਾਸਟ *ਆਈ ਐਮ ਪੈਰਿਸ* (2021–ਵਰਤਮਾਨ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਨੇ *ਹਾਊਸ ਆਫ਼ ਵੈਕਸ* (2005) ਅਤੇ *ਰੈਪੋ!* ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। *ਜੈਨੇਟਿਕ ਓਪੇਰਾ* (2008), ਅਤੇ ਸਟੈਂਡਅਲੋਨ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਅਤੇ ਸਟੂਡੀਓ ਐਲਬਮਾਂ *ਪੈਰਿਸ* (2006) ਅਤੇ *ਇਨਫਿਨਿਟੀ ਆਈਕਨ* (2024) ਨਾਲ ਗਾਉਣਾ। ਉਹ 2012 ਤੋਂ ਇੱਕ ਡਿਸਕ ਜੌਕੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਧਰੁਵੀਕਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਜਨਤਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ, ਹਿਲਟਨ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ " ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ " ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਆਲੋਚਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ *ਸੈਲੇਬਿਊਟੈਂਟ ਦੀ* ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ - ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਨਾਮ। *ਫੋਰਬਸ ਨੇ* ਉਸਨੂੰ 2004, 2005 ਅਤੇ 2006 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸੇਲਿਬ੍ਰਿਟੀ 100 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 2006 ਅਤੇ 2008 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ "ਓਵਰਐਕਸਪੋਜ਼ਡ" ਸੇਲਿਬ੍ਰਿਟੀ ਵਜੋਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਿਲਟਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੀਡੀਆ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਕਈ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਮੀਡੀਆ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਤਪਾਦ ਲਾਈਨਾਂ ਲਾਂਚ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬੁਟੀਕ ਖੋਲ੍ਹੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰੀ ਬੀਚ ਕਲੱਬ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਹੈ।2020 ਤੱਕ, ਉਸਦੀ ਪਰਫਿਊਮ ਲਾਈਨ ਨੇ ਹੀ 2.5 ਬਿਲੀਅਨ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1981
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hCards
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੇਖ
ਲੂਸੀ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ

**ਲੂਸੀ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ** (8 ਫਰਵਰੀ, 1871-24 ਮਾਰਚ, 1935) ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਸਰਵਿਸ ਨਰਸਿੰਗ ਕੋਰ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ। ਉਹ 1925 ਵਿੱਚ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗਲ ਮੈਡਲ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ  ਜੀਵਨ 
ਲੂਸੀ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਡਲਬਰਗ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਚਾਰਲਸ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਅਤੇ ਵਰਜੀਨੀਆ ਕਥਬਰਟ ਪਾਵੇਲ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਨਫੈਡਰੇਟ ਸਟੇਟਸ ਆਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਕਲਾਕਾਰ ਮੈਰੀਏਟਾ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰ, ਐਲੀਫਲੇਟ ਫਰੇਜ਼ਰ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ, ਚਾਰਲਸ ਫਰੈਡਰਿਕ ਅਰਨੈਸਟ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ, ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਕਲਾਸਿਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਪਾਦਰੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਫਾਦਰ ਕਨਫੈਸਰ ਆਫ਼ ਦ ਕਨਫੈਡਰੇਸੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਿਚਮੰਡ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਐਪੀਸਕੋਪਲ ਚਰਚ ਦੇ ਪਾਦਰੀ ਸਨ। 

ਲੂਸੀ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਨੇ ਅਰਲਿੰਗਟਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ, ਜੋ ਕਿ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਬੇਲੇਵਿਊ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, 1905 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਦੇ ਐਪੀਸਕੋਪਲ ਆਈ, ਈਅਰ ਐਂਡ ਥਰੋਟ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। 1910 ਤੋਂ 1914 ਤੱਕ। ਉਹ 1914 ਵਿੱਚ ਕੀਵ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ "ਦਇਆ ਜਹਾਜ਼" ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਸੀਨੀਅਰ ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ ਹੈਲਨ ਸਕਾਟ ਹੇਅ ਦੇ ਅਧੀਨ ਯੂਨਿਟ ਸੀ ਲਈ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। 1915 ਤੋਂ 1917 ਤੱਕ, ਉਸਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆ ਹਸਪਤਾਲ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਵਿਖੇ ਕਲਾਰਾ ਨੋਏਸ ਦੇ ਸਟਾਫ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। 1919 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਨੋਏਸ ਦੁਆਰਾ ਯੂ.ਐਸ. ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਸਰਵਿਸ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਸਰਵਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਰਸਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ 1921 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਯੂ.ਐਸ. ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਸਰਵਿਸ ਨਰਸਿੰਗ ਕੋਰ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕਨ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਨਰਸਾਂ ਇਨ ਗਵਰਨਮੈਂਟ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੂੰ 1925 ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ "ਮਹਿਲਾ ਮੰਤਰੀ ਮੰਡਲ" ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਸ ਐਬੋਟ, ਕੈਥਰੀਨ ਸੈਲਰਸ ਅਤੇ ਮੇਬਲ ਵਾਕਰ ਵਿਲੇਬ੍ਰਾਂਡਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

1925 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੇਨੇਵਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਤੋਂ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਠਵੀਂ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਸੇਂਟ ਅੰਨਾ ਵੀ ਮਿਲਿਆ।

## ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ 
ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਦੀ ਮੌਤ 1935 ਵਿੱਚ 64 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭਤੀਜੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਈ। ਲੂਸੀ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਅਮਰੀਕਨ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੇ ਇੱਕ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਫੰਡ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਯੂ.ਐਸ. ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਸਰਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪੰਜ ਮਿਨੀਗੇਰੋਡ ਅਵਾਰਡ ਫਾਰ ਨਰਸਿੰਗ ਐਕਸੀਲੈਂਸ (MANE) ਉਸਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* I. McLellan, "Lucy Minnigerode" *We Served Too* (May 13, 2014). A blog post about Minnigerode.
* Another photograph of Lucy Minnigerode, in the collection of the United States National Library of Medicine.
* A photograph of a group of Red Cross nurses including Minnigerode , at Getty Images.
* Marietta Minnigerode Andrews, *Memoirs of a Poor Relation: Being the Story of a Post-war Southern Girl and Her Battle with Destiny* (E. P. Dutton 1930). Her sister's memoir, contains many references to Lucy Minnigerode's childhood and family.
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1871
ਲੌਰੀ ਐਂਡਰਸਨ

**ਲੌਰਾ ਫਿਲਿਪਸ** " **ਲੌਰੀ** " **ਐਂਡਰਸਨ** (ਜਨਮ 5 ਜੂਨ, 1947) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਐਵਾਂ-ਗਾਰਡ ਕਲਾਕਾਰ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਕੰਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ, ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਮਲਟੀਮੀਡੀਆ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਐਂਡਰਸਨ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਕੰਮ, ਆਵਾਜ਼ ਅਦਾਕਾਰੀ, ਕਲਾ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੀਡੀ-ਰੋਮ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਹ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਈ ਸੰਗੀਤਕ ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੈ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਉਹ 1966 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਟ੍ਰਿਬੇਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਐਂਡਰਸਨ 1992 ਵਿੱਚ ਗਾਇਕ-ਗੀਤਕਾਰ ਲੂ ਰੀਡ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਅਪ੍ਰੈਲ 2008 ਤੋਂ 2013 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਹੋਇਆ।

ਐਂਡਰਸਨ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1977 ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਈਟ ਮੈਡੀਟੇਸ਼ਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰੀਟਰੀਟ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਸਿੱਖਿਆ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਤਿੱਬਤੀ ਬੋਧੀ ਗੁਰੂ ਮਿੰਗਯੂਰ ਰਿੰਪੋਚੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1947