open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਸ਼ਰਾਬਾਨੀ ਬਾਸੂ

**ਸ਼ਰਬਾਨੀ ਬਾਸੂ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Shrabani Basu**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨੂਰ ਇਨਾਇਤ ਖਾਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ *"ਸਪਾਈ ਪ੍ਰਿੰਸੈਸ* " (2006) ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਣੀ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਅਤੇ ਅਬਦੁਲ ਕਰੀਮ ਦੀ ਦੋਸਤੀ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ *"ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਐਂਡ ਅਬਦੁਲ"* (2010) ਲਿਖਣ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ *"ਫਾਰ ਕਿੰਗ ਐਂਡ ਅਨਦਰ ਕੰਟਰੀ"* (2015) ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਭੇਜੇ ਗਏ ਭਾਰਤੀ ਆਦਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤਾ। *ਦ ਮਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਦ ਪਾਰਸੀ ਲਾਅਰ* (2021) ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਆਰਥਰ ਕੋਨਨ ਡੋਇਲ ਨੇ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਿਡਲੈਂਡਜ਼, ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਵਕੀਲ ਜਾਰਜ ਐਡਲਜੀ ਦੀ ਬੇਗੁਨਾਹੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ। ਬਾਸੂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਫਿਲਮ *ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਐਂਡ ਅਬਦੁਲ* (2017) ਵਿੱਚ ਢਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਨੂਰ ਇਨਾਇਤ ਖਾਨ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਟਰੱਸਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਦੇ ਗੋਰਡਨ ਸਕੁਏਅਰ ਵਿੱਚ ਖਾਨ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾਈ ਹੈ। 2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਟੈਵਿਟਨ ਸਟਰੀਟ 'ਤੇ ਖਾਨ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਨੀਲੀ ਤਖ਼ਤੀ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਕੀਤਾ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਸ਼ਰਬਾਨੀ ਬਾਸੂ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਢਾਕਾ, ਕਾਠਮੰਡੂ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਬਾਸੂ ਦਾ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ 1983 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ *ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ* ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪੱਤਰਕਾਰ ਬਣੀ। 1987 ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੰਡਨ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਕਲਕੱਤਾ-ਅਧਾਰਤ ਅਖਬਾਰ *ਆਨੰਦਬਾਜ਼ਾਰ ਪੱਤਰਿਕਾ* ਅਤੇ *ਦ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ* ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ 
ਬਾਸੂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਮਰਪਣ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਸੂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਚਿੱਟਾ ਰੰਜਨ ਬਾਸੂ ਸਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ।

## ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ 
2024 ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ, ਲੰਡਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਬਾਸੂ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਆਫ਼ ਲਿਟਰੇਚਰ ਦੀ ਆਨਰੇਰੀ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* IMDb ' ਤੇ ਸ਼ਰਬਾਨੀ ਬਾਸੂ
* ਆਰਕਾਈਵਜ਼, ਦ ਨੈਸ਼ਨਲ (15 ਦਸੰਬਰ 2015)। "ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਾਲੇਖ - ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਲਈ: ਪੱਛਮੀ ਮੋਰਚੇ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੈਨਿਕ | ਦ ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਕਾਈਵਜ਼"। ਆਰਕਾਈਵਜ਼ ਮੀਡੀਆ ਪਲੇਅਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸੀਮਾ ਚਿਸ਼ਤੀ

**ਸੀਮਾ ਚਿਸ਼ਤੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Seema Chishti**) ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡਿਜੀਟਲ ਨਿਊਜ਼ ਪੋਰਟਲ *ਦ ਵਾਇਰ* ਦੇ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਹ ਬੀਬੀਸੀ ਲਈ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਬਿਊਰੋ ਮੁਖੀ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ *ਦ ਨਿਊ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ* ਵਿੱਚ ਡਿਪਟੀ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ *"ਸੁਮਿਤਰਾ ਐਂਡ ਅਨੀਸ: ਟੇਲਜ਼ ਐਂਡ ਰੈਸਿਪੀਜ਼ ਫਰਾਮ ਏ ਖਿਚੜੀ ਫੈਮਿਲੀ"* ਕਿਤਾਬ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ *"ਨੋਟ ਬਾਏ ਨੋਟ: ਦ ਇੰਡੀਆ ਸਟੋਰੀ" (1947–2017) ਦੀ* ਸਹਿ-ਲੇਖਿਕਾ ਵੀ ਲਿਖੀ ਹੈ। 

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਸੀਮਾ ਅਨੀਸ ਚਿਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਚਿਸ਼ਤੀ ਦੀ ਬੇਟੀ ਹੈ।

ਚਿਸ਼ਤੀ ਨੇ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਸਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਇੰਡੀਆ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1994 ਤੋਂ 1996 ਤੱਕ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਐਚਟੀਵੀ ਅਤੇ ਬੀਬੀਸੀ ਵਰਲਡ ਸਰਵਿਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 2006 ਤੋਂ *ਦ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ* ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ 2020 ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਐਡੀਟਰ ਅਤੇ ਡਿਪਟੀ ਐਡੀਟਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

ਚਿਸ਼ਤੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸੀਤਾਰਾਮ ਯੇਚੁਰੀ, ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਸੀਪੀਆਈਐਮ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ, ਅਤੇ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।

## ਕਿਤਾਬਾਂ 
* *ਸੁਮਿੱਤਰਾ ਅਤੇ ਅਨੀਸ: ਖਿਚੜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਪਕਵਾਨਾਂ*
* *ਨੋਟ ਦੁਆਰਾ ਨੋਟ: ਦ ਇੰਡੀਆ ਸਟੋਰੀ (1947–2017)*

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਜੂਲੀਆ ਸੀ. ਹੈਂਡਰਸਨ

**ਜੂਲੀਆ ਕੂਨਸ ਹੈਂਡਰਸਨ** (22 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1862-15 ਮਾਰਚ, 1922) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰਵਾਦੀ ਸੀ **ਜੂਲੀਆ**1912 ਤੋਂ 1917 ਤੱਕ ਇੰਡੀਆਨਾ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਫਰੈਂਚਾਈਜ਼ ਲੀਗ ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਵਾਰ ਮਦਰਜ਼ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਕੱਤਰ ਵੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਜੂਲੀਆ ਕੂਨਸ ਕ੍ਰਾਫੋਰਡਸਵਿਲੇ, ਇੰਡੀਆਨਾ ਤੋਂ ਸੀ, [1] ਜੋਨ ਆਰ. ਕੂਨਸ ਅਤੇ ਨੈਨਸੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਗ੍ਰਾਹਮ ਕੂਨਸ ਦੀ **ਜੂਲੀਆ ਕੂਨਸ ਹੈਂਡਰਸਨ** ਧੀ ਸੀ।[2]

## ਕੈਰਿਅਰ 
ਜੂਲੀਆ ਕੂਨਜ਼ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਸੀ। ਜੂਲੀਆ ਸੀ. ਹੈਂਡਰਸਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ 1909 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆਨਾਪੋਲਿਸ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਸਕੂਲ ਲੀਗ ਦੀ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਸੀ, ਅਤੇ 1912 ਤੋਂ 1917 ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਸੰਗਠਨ ਇੰਡੀਆਨਾ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਫਰੈਂਚਾਈਜ਼ ਲੀਗ ਬਣ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸਕੱਤਰ ਸੀ। [1][2] ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇੰਡੀਆਨਾ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਹਤ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀ ਆਗੂ ਸੀ, [3] ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਪੀਕਰ ਬਿਊਰੋ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। [4][5][6][7] ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਜੰਗੀ ਮਦਰਜ਼ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਸਕੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਗਠਨ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, ਦ ਸਰਵਿਸ ਸਟਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। [8] ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੰਡੀਆਨਾ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ ਵੋਟਰਜ਼ ਦੇ ਇੰਡੀਆਨਾਪੋਲਿਸ ਚੈਪਟਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਰਹੀ। [9]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਜੂਲੀਆ ਕੂਨਜ਼ ਨੇ 1884 ਵਿੱਚ ਜਾਰਜ ਐਮ. ਹੈਂਡਰਸਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਐਡਵਿਨ, 1890 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੀ 1922 ਵਿੱਚ, 59 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਇੰਡੀਆਨਾਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। [1][2][3]

## ਹਵਾਲੇ 
*
ਸੁਚੇਤਾ ਦਲਾਲ

ਸੁਚੇਤਾ ਦਲਾਲ (ਜਨਮ 1962) [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ।[1] ਉਹ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੱਤਰਕਾਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ 2006 ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2] ਉਹ 1998 ਤੱਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, 2008 ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਹਰਸ਼ਦ ਮਹਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ 1992 ਦੇ ਸਟਾਕ ਮਾਰਕੀਟ ਘੁਟਾਲੇ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

2006 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮਨੀਲਾਈਫ ਲਈ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੇਬਾਸ਼ੀਸ ਬਾਸੂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਨਿਵੇਸ਼ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪੰਦਰਵਾੜਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਹੈ। ਉਹ ਹੁਣ ਮਨੀਲਾਈਫ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ। 2010 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਾੜੀ ਵਿੱਤੀ ਸਾਖਰਤਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਮਨੀਲਾਈਫ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸੰਸਥਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਫੰਡ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। 1992 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਿਲਾ ਮੀਡੀਆਪਰਸਨਾਂ ਲਈ ਚਮੇਲੀ ਦੇਵੀ ਜੈਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

## ਸਿਖਿਆ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ 
ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਜਾਟ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਸੁਚੇਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼ ਕਾਨਵੈਂਟ ਸਕੂਲ, ਬੇਲਾਗਾਵੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ।[1] ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਰਨਾਟਕ ਕਾਲਜ, ਧਾਰਵਾੜ ਤੋਂ ਬੀ.ਐਸ.ਸੀ. ਸਟੈਟਿਸਟਿਕਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਕੀਲ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਬੰਬੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਲ.ਐਲ.ਬੀ. ਅਤੇ ਐਲ.ਐਲ.ਐਮ. ਕੀਤੀ ਹੈ।[2]

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1984 ਵਿੱਚ, ਸੁਚੇਤਾ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਫਾਰਚੂਨ ਇੰਡੀਆ, ਇੱਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਟੈਂਡਰਡ ਅਤੇ ਦ ਇਕਨਾਮਿਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਨਿਊਜ਼ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [1] 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਦਲਾਲ ਮੁੰਬਈ ਸਥਿਤ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਖਬਾਰ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੰਗ ਲਈ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 1992 ਦਾ ਹਰਸ਼ਦ ਮਹਿਤਾ ਘੁਟਾਲਾ, ਐਨਰੋਨ ਘੁਟਾਲਾ, ਇੰਡਸਟਰੀਅਲ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਘੁਟਾਲਾ, 2001 ਵਿੱਚ ਕੇਤਨ ਪਾਰੇਖ ਘੁਟਾਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦੇਬਾਸ਼ੀਸ਼ ਬਾਸੂ, ਗਿਰੀਸ਼ ਸੰਤ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਿਊਮਨ ਕੌਲ ਵਰਗੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣ ਗਈ।[2]

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ 
ਸੁਚੇਤਾ ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਮੀਡੀਆ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਚਮੇਲੀ ਦੇਵੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਕੰਮ ਲਈ ਫੈਮੀਨਾ ਦਾ ਵੂਮੈਨ ਆਫ਼ ਸਬਸਟੈਂਸ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। [1]

ਘੁਟਾਲਾ 1992, ਹੰਸਲ ਮਹਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਲੜੀ, ਉਸਦੇ ਅਤੇ ਦੇਬਾਸ਼ੀਸ਼ ਬਾਸੂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਦ ਸਕੈਮ' 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਇਹ ਅਕਤੂਬਰ 2020 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਦਲਾਲ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਸ਼੍ਰੇਆ ਧਨਵੰਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ 
* ਅਦਾਕਾਰਾ ਸ਼੍ਰੇਆ ਧਨਵੰਤਰੀ ਨੇ ਸੋਨੀ ਐਲਆਈਵੀ ਦੀ ਮੂਲ ਲੜੀ ਸਕੈਮ 1992 ਵਿੱਚ ਸੁਚੇਤਾ ਦਲਾਲ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਇਹ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਦ ਸਕੈਮ: ਹੂ ਵੌਨ, ਹੂ ਲੌਸਟ, ਹੂ ਗੌਟ ਅਵੇ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ।

* ਅਦਾਕਾਰਾ ਇਲਿਆਨਾ ਡੀ'ਕਰੂਜ਼ ਨੇ 2021 ਦੀ ਫਿਲਮ ਦ ਬਿਗ ਬੁੱਲ ਵਿੱਚ ਸੁਚੇਤਾ ਦਲਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਇੱਕ ਕਿਰਦਾਰ ਮੀਰਾ ਰਾਓ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸੇ ਕਿਤਾਬ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।[1]
*

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Sucheta Dalal's blog

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1962
ਸ਼ੋਭਨਾਸੁੰਦਰੀ ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ

**ਸ਼ੋਭਨਸੁੰਦਰੀ ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Shobhanasundari Mukhopadhyay;** ਜਨਮ **ਸ਼ੋਵੋਨਾ ਦੇਵੀ ਟੈਗੋਰ** 1877 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ; ਮੌਤ 26 ਮਈ 1937, ਹਾਵੜਾ ਵਿੱਚ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਹੇਮੇਂਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਸੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਹੇਮੇਂਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਧੀ, ਸ਼ੋਵੋਨਾ ਦੇਵੀ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਲਕੱਤਾ (ਕੋਲਕਾਤਾ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨਗੇਂਦਰਨਾਥ ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਜੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।

ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1937 ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਕਾਰਨ ਹੋਈ।

### ਬਾਅਦ ਦੇ ਕੰਮ 
ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ ਨੇ 1915 ਅਤੇ 1920 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਡਨ ਸਥਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਫਰਮ ਮੈਕਮਿਲਨ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ, ਧਰਮ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਮਿਥਿਹਾਸ 'ਤੇ ਚਾਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। *ਇੰਡੀਅਨ ਫੈਬਲਜ਼ ਐਂਡ ਫੋਕ-ਲੋਰ* (1919) ਅਤੇ *ਦ ਟੇਲਜ਼ ਆਫ਼ ਦ ਗੌਡਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ* (1920) ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਰੋਤ ਸਮੱਗਰੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।

## ਕੰਮ 
* *ਕਿਸਦੇ ਲਈ?* *ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ* (*ਕਾਹਾਕੇ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ?* ਸਵਰਨਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ, ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਦੁਆਰਾ) (1898 ਜਾਂ 1910)
* *ਦ ਓਰੀਐਂਟ ਪਰਲਜ਼: ਇੰਡੀਅਨ ਫੋਕਲਟੇਲਸ* (1915) (  ਤੇ;  )
* *ਇੰਡੀਅਨ ਨੇਚਰ ਮਿਥਸ* (1919) ()
* *ਭਾਰਤੀ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ* (1919) ( ;  ; ਗੂਗਲਬੁੱਕਸ 'ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਪਹੁੰਚ)
* *ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ* (1920)

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1937
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1877
ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ ਵੀ. ਸੁਰੇਂਦਰਨ

**ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ ਵੀ. ਸੁਰੇਂਦਰਨ** ਕੇਰਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਦੰਗਮ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਕੇਰਲ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕਾ ਅਕਾਦਮੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ, ਕੇਰਲ ਸੱਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਦਰਾਸ ਸੰਗੀਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲੇ ਹਨ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਵੀ. ਸੁਰੇਂਦਰਨ, ਜੋ ਕਿ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਦੇ ਐਡਾਪਲੰਜੀ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਪੀ. ਗੰਗਾਧਰਨ ਨਾਇਰ ਤੋਂ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਸਾਜ਼ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਸੁਰੇਂਦਰਨ ਨੇ 1959 ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬੈਚ ਵਿੱਚ ਸਵਾਤੀ ਥਿਰੂਨਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ, ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਥੋਂ 1962 ਵਿੱਚ *ਗਣਭੂਸ਼ਣਮ ਕੋਰਸ*  ਵੀ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮ੍ਰਿਦੰਗਮ ਵਾਦਕ ਮਾਵੇਲਿਕਾਰਾ ਵੇਲੁਕੁੱਟੀ ਨਾਇਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਚਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ , ਉਹ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਗੁਰੂਕੁਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪਾਲਘਾਟ ਮਨੀ ਅਈਅਰ ਦੇ ਸ਼ਗਿਰਦ ਬਣ ਗਏ ।

ਸੰਨ 1970 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਵਾਤੀ ਥਿਰੂਨਲ ਸੰਗੀਤ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਵੀ ਕੀਤੀ। 1974 ਵਿੱਚ, 28 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟਾਫ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1982 ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਚਲੇ ਗਏ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hCards
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੇਖ
ਕੈਟਰੀਨਾ ਹਰਟਜ਼ਰ

**ਕੈਟਰੀਨਾ ਹਰਟਜ਼ਰ** (23 ਫਰਵਰੀ, 1873-12 ਫਰਵਰੀ, 1960) ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਜਲ ਸੈਨਾ ਨਰਸ ਕੋਰ ਦੀ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਕੈਟਰੀਨਾ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਹਰਟਜ਼ਰ ਦਾ ਜਨਮ ਟਿਫਿਨ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ,[1] ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਇਲੀਨੋਇਸ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ,[2] 1904 ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਈ।[3][4]

## ਕੈਰਿਅਰ 
ਹਰਟਜ਼ਰ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬੂਨ, ਆਇਓਵਾ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਪਾਲ, ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। ਉਹ 1911 ਵਿੱਚ ਯੂ.ਐਸ. ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।[1] 1912 ਵਿੱਚ, ਹਰਟਜ਼ਰ ਨੂੰ ਨਾਰਫੋਕ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਨੇਵਲ ਹਸਪਤਾਲ ਤੋਂ ਚੈਲਸੀ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਚੀਫ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੀਫ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।[2][3]

ਹਰਟਜ਼ਰ 1914 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਮਰਸੀ ਸ਼ਿਪ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, [1] ਬੁਡਾਪੇਸਟ ਵਿੱਚ ਹੈਲਨ ਸਕਾਟ ਹੇਅ ਅਤੇ ਜੋਸਫਾਈਨ ਬੀਟਰਿਸ ਬੋਮੈਨ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ।[2] "ਸਰਬੀਆਂ, ਅਲਬਾਨੀਅਨ, ਹੰਗਰੀਅਨ, ਕ੍ਰੋਏਸ਼ੀਅਨ, ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ, ਮੋਂਟੇਨੇਗ੍ਰਿਨ ਅਤੇ ਰੂਸੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਮਾ ਸਫ਼ਰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਸਟ੍ਰੈਚਰ, ਬਲਦ-ਗੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਘਾਹ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰੇਲਮਾਰਗ ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀਆਂ ਰੇਲਗੱਡੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੰਦੇ, ਭੁੱਖੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਆਈਆਂ," ਉਸਨੇ ਉਸ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ।[3] ਉਸਨੇ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਵਿੱਚ ਜੰਗੀ ਕੈਦੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[4]

1916 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਦੀ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਨਰਸ ਭਰਤੀ 'ਤੇ ਜੇਨ ਡੇਲਾਨੋ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਦੀ ਸੰਪਰਕ ਸੀ। [1] 1921 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। [2]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਕੈਟਰੀਨਾ ਹਰਟਜ਼ਰ ਦੀ ਮੌਤ 1960 ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਮਡੇਰਾ ਬੀਚ ਦੇ ਇੱਕ ਵੈਟਰਨਜ਼ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ 86 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। [1] ਉਸਦੀ ਕਬਰਸਤਾਨ ਆਰਲਿੰਗਟਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ "ਕੈਥਰੀਨਾ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਹਰਟਜ਼ਰ" ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1960
ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ਾਹ

**ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ਾਹ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Amrita Shah**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ *ਡੇਬੋਨੇਅਰ* ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ, ਅਤੇ *ਏਲੇ* ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਸੰਗਠਿਤ ਅਪਰਾਧ ਬਾਰੇ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਲੜੀ, ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਾੜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਿਕਰਮ ਸਾਰਾਭਾਈ ਦੀ ਜੀਵਨੀ, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰੀ ਫਰੇਮਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਉੱਭਰ ਰਹੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਉਸਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਇੰਡੀਆ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ, ਨੈਨਟੇਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਡ ਸਟੱਡੀ, ਹੋਮੀ ਭਾਭਾ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪਸ ਕੌਂਸਲ, ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਪਬਲਿਕ ਨਾਲੇਜ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਸ਼ਾਹ *ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ* ਦੇ ਨਾਲ ਯੋਗਦਾਨੀ ਸੰਪਾਦਕ, ਮੁੰਬਈ ਦੇ *ਇਮਪ੍ਰਿੰਟ* ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ *ਟਾਈਮ-ਲਾਈਫ* ਲਈ ਸਟ੍ਰਿੰਗਰ ਰਹੇ ਹਨ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ਾਹ ਨੇ 1983 ਵਿੱਚ ਐਲਫਿਨਸਟਨ ਕਾਲਜ, ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਮਰੀਕਨ *ਟਾਈਮ* ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਲਈ ਸਟ੍ਰਿੰਗਰ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਇਲਸਟ੍ਰੇਟਿਡ ਵੀਕਲੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਸੰਗਠਿਤ ਅਪਰਾਧ 'ਤੇ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਲਿਖੀ।

1991 ਵਿੱਚ ਕਾਮਸੂਤਰ ਕੰਡੋਮ ਲਾਂਚ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਨਸਨੀਖੇਜ਼ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ *ਡੇਬੋਨੇਅਰ* ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ; ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਅੰਕ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਕਾਹਲੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅਸਾਧਾਰਨ, ਉਹ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। 1996 ਵਿੱਚ ਉਹ *ਏਲੇ* ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣੀ। ਸਟੀਫਨ ਐੱਚ. ਹੇਸ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼ਾਹ ਵਰਗੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ-ਕੇਂਦਰੀਕਰਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸ਼ਹਿਰੀਕਰਨ 'ਤੇ ਖੋਜ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, 2009 ਵਿੱਚ ਉਹ ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ-ਨਹਿਰੂ ਡਾਕਟਰੇਟ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਖੋਜ ਫੈਲੋ ਸੀ। ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਅਪ੍ਰੈਲ 2018 ਤੱਕ ਉਹ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਡ ਸਟੱਡੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਈਟਿੰਗ ਫੈਲੋ ਸੀ। 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਨੈਨਟੇਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਡ ਸਟੱਡੀ ਵਿੱਚ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, "ਏ ਪਰਸਨਲ ਜਰਨੀ ਇਨਟੂ ਹਿਸਟਰੀ" ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੜਦਾਦਾ ਮੋਹਨ ਲਾਲ ਦੇ ਪਗਡੰਡੀ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਨੇਟਲ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਮੀ ਭਾਭਾ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਕੌਂਸਲ, ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰਾਲੇ (2012), ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਖੋਜ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ (2013), ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀਸੀ ਵਿੱਚ ਸਟਿਮਸਨ ਸੈਂਟਰ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਜਨਤਕ ਗਿਆਨ ਸੰਸਥਾ ਤੋਂ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪਾਂ ਮਿਲ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਲੇਨਹ ਹਿਗਬੀ

**ਲੇਨਹ ਐਚ. ਸਟਕਿੱਫ ਹਿਗਬੀ** (18 ਮਈ, 1874-10 ਜਨਵਰੀ, 1941) ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ-ਜੰਮਪਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੀ ਮਿਲਟਰੀ ਨਰਸ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਯੂਐਸ ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਦੇ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਖਿਆ ਕੈਰੀਅਰ 
ਹਿਗਬੀ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਮਈ 1874 ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਨਿਊ ਬਰੰਸਵਿਕ ਦੇ ਚੈਥਮ ਵਿੱਚ ਲੇਨਾਹ ਐੱਚ. ਸਟਕਲਿਫ਼ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1899 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹਸਪਤਾਲ ਤੋਂ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ। ਲੇਨਾਹ ਹਿਗਬੀ ਨੇ 1908 ਵਿੱਚ ਫੋਰਡਹੈਮ ਹਸਪਤਾਲ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਤੋਂ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ।

1899 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਕਰਨਲ ਜੌਨ ਐੱਚ. ਹਿਗਬੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਹਿਗਬੀ ਦੀ ਮੌਤ 1898 ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਜੌਨ ਹਿਗਬੀ ਨੇ 1861 ਤੋਂ 1898 ਤੱਕ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਅਫਸਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਅਪ੍ਰੈਲ 1908 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਰਲਿੰਗਟਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।[2]

## ਬਾਅਦ ਦਾ ਜੀਵਨ ਤੇ ਮੌਤ 
ਅਕਤੂਬਰ 1908 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਸਥਾਪਿਤ ਯੂ.ਐਸ. ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵੀਹ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਇਹ ਨਰਸਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਦਿ ਸੈਕਰਡ ਟਵੰਟੀ" ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ, ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੇਵੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਨ।[1] ਜਲ ਸੈਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਨਰਸ ਕੋਰ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ 22 ਤੋਂ 44 ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਅਣਵਿਆਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। 34 ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਹਿਗਬੀ ਨੇ ਇਹ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।[2]

ਉਸਨੂੰ 1909 ਵਿੱਚ ਚੀਫ਼ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਲੇਨਾਹ ਹਿਗਬੀ ਅਪ੍ਰੈਲ 1909 ਵਿੱਚ ਨੌਰਫੋਕ ਨੇਵਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚੀਫ਼ ਨਰਸ ਬਣ ਗਈ।[1]

ਜਨਵਰੀ 1911 ਵਿੱਚ, ਹਿਗਬੀ ਯੂਐਸ ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣੀ।[1] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਕੋਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ, ਚੀਫ਼ ਨਰਸ ਹਿਗਬੀ ਨੇਵੀ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਨੇਵੀ ਨਰਸਾਂ ਮੈਰੀ ਲੁਈਸ ਹਿਡੇਲ, ਲਿਲੀਅਨ ਐਮ. ਮਰਫੀ ਅਤੇ ਐਡਨਾ ਈ. ਪਲੇਸ ਨੂੰ ਵੀ 1920 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ I ਸੇਵਾ ਲਈ ਨੇਵੀ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਫਲੂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਕਰਮਣ ਕੀਤਾ।[2][3][4

## ਵਿਰਾਸਤ 
ਅਮਰੀਕੀ ਜਲ ਸੈਨਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੱਖੇ ਹਨ;

## ਹਵਾਲੇ 
## ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ 
* 
* 

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Photos of Lenah Higbee
* Nurses and the U.S. Navy  –Overview and Special Image Selection Naval Historical Center
* Lenah Sutcliffe Higbee Naval History and Heritage Command
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1941
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1874
ਸਮਿਤਾ ਭਾਟੀਆ

**ਸਮਿਤਾ ਭਾਟੀਆ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Smita Bhatia**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਓਨਕੋਲੋਜਿਸਟ ਹੈ। ਉਹ ਬਰਮਿੰਘਮ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿਖੇ ਅਲਾਬਾਮਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਆਊਟਕਮਜ਼ ਐਂਡ ਸਰਵਾਈਵਰਸ਼ਿਪ ਲਈ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਯੂ.ਏ.ਬੀ. ਵਿਖੇ ਓ'ਨੀਲ ਕੰਪ੍ਰੀਹੈਂਸਿਵ ਕੈਂਸਰ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਪੀਡੀਆਟ੍ਰਿਕਸ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਆਊਟਕਮਜ਼ ਲਈ ਵਾਈਸ ਚੇਅਰ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਆਊਟਕਮਜ਼ ਰਿਸਰਚ ਲਈ ਸੀਨੀਅਰ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਭਾਟੀਆ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟਡਾਕਟੋਰਲ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਲਈ ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਚਲੀ ਗਈ। ਬਲੱਡ ਬੈਂਕਿੰਗ, ਪੀਡੀਆਟ੍ਰਿਕ ਹੀਮੇਟੋਲੋਜੀ/ਓਨਕੋਲੋਜੀ, ਅਤੇ ਬੋਨ ਮੈਰੋ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਭਾਟੀਆ ਨੇ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੌਰਾਨ, ਭਾਟੀਆ ਨੂੰ ਕੌਂਕਰ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ 1996 ਦਾ ਯੰਗ ਇਨਵੈਸਟੀਗੇਟਰ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਫੈਲੋਸ਼ਿਪਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਟੀਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਰਵੀ ਨੇ ਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਹੋਪ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮੈਡੀਕਲ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਫੈਕਲਟੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ। ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਹੋਪ ਵਿਖੇ ਆਬਾਦੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਨਵੇਂ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਭਾਟੀਆ 2014 ਤੱਕ ਇਸ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਰਮਿੰਘਮ (UAB) ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿਖੇ ਅਲਾਬਾਮਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਕੈਂਸਰ ਆਉਟਕਮਜ਼ ਐਂਡ ਸਰਵਾਈਵਰਸ਼ਿਪ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬਣਨ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ। ਪੀਆਈ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਭਾਟੀਆ ਨੇ ਯੂਏਬੀ ਦੇ ਬਾਲ ਰੋਗ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨਤੀਜਿਆਂ ਲਈ ਵਾਈਸ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਅਤੇ ਯੂਏਬੀ ਦੇ ਓ'ਨੀਲ ਕੰਪ੍ਰੀਹੈਂਸਿਵ ਕੈਂਸਰ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਕੈਂਸਰ ਨਤੀਜਿਆਂ ਖੋਜ ਲਈ ਸੀਨੀਅਰ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। 2021 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੇਂਟ ਬਾਲਡ੍ਰਿਕ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਭਾਟੀਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਮਾਲਵਾਹਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼

ਇੱਕ '***ਮਾਲ** ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼*' ਜਾਂ ਮਾਲਵਾਹਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਜਹਾਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਾਲ, ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੰਦਰਗਾਹ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਬੰਦਰਗਾਹ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਲਵਾਹਕ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਹਾਂਸਾਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਲਵਾਹਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਉੱਪਰ ਮਾਲ ਢੋਣ ਲਈ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਲਦਾਈ-ਉਤਰਾਈ ਲਈ  ਕ੍ਰੇਨਾਂ‌ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹਰ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਇਹ ਲਗਭਗ ਸਟੀਲ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੰਡਮ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਤਕਰੀਬਨ 25 ਤੋਂ 30 ਸਾਲ ਤੱਕ ਚੱਲਦੇ ਹਨ।
ਊਸ਼ਾ ਦੇਸਾਈ

**ਊਸ਼ਾ ਦੇਸਾਈ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Usha Desai**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਾਕਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਮਾਹਰ ਹੈ।

## ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਕਰੀਅਰ 
ਦੇਸਾਈ ਕੋਲ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਰਾਇਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਫਿਜ਼ੀਸ਼ੀਅਨਜ਼ (MRCP) ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਪਰੇਲ ਦੇ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।

## ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ 
ਦੇਸਾਈ ਇਮਰਸਿਵ ਸੈਰ ਕਰਵਾ ਕੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵੇਰਵਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਸੈਰ ਵਿੱਚ ਦਰਜਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਜੇ ਗਏ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਦੁਰਲੱਭ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਸੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਦੇਸਾਈ ਦਾ ਮੰਤਰ ਸਰਲ ਹੈ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਸੈਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਟਿਕਾਊ ਜੀਵਨ ਲਈ ਨਾਗਰਿਕ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਮਿਨ ਹਾਫਮੈਨ

ਮਾਈਨ ਐਮ. ਹਾਫਮੈਨ (1883-1951) ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਜਲ ਸੈਨਾ ਨਰਸ ਕੋਰ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਹਾਫਮੈਨ ਦਾ ਜਨਮ 12 ਮਈ, 1883 ਨੂੰ ਬ੍ਰੈਡਫੋਰਡ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਈ ਸਾਲ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਅਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਡੇਨਵਰ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼ ਹਸਪਤਾਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1915 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਹਾਫਮੈਨ ਫਰਵਰੀ 1917 ਵਿੱਚ ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਚੀਫ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਨੇਵਲ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।

1934 ਵਿੱਚ, ਚੀਫ ਨਰਸ ਹਾਫਮੈਨ ਨੂੰ ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ 1935 ਵਿੱਚ ਕੋਰ ਦੀ ਚੌਥੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣ ਗਈ।[1]

ਉਹ ਅਕਤੂਬਰ 1938 ਵਿੱਚ ਨੇਵੀ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਨੇਵੀ ਨਰਸਾਂ ਨੂੰ ਨੇਵੀ ਦੇ ਰੈਂਕਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਨੇਵੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਦੇ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਕਮਾਂਡਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।

ਹਾਫਮੈਨ ਦੀ ਮੌਤ 5 ਜਨਵਰੀ, 1951 ਨੂੰ ਬ੍ਰੌਂਕਸਵਿਲ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ 67 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ 
* 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1951
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1883
ਆਸ਼ਾ ਕਸਲੀਵਾਲ

**ਆਸ਼ਾ ਕਸਲੀਵਾਲ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Asha Kasliwal**) ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਡਾਕਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਫੈਕਲਟੀ ਆਫ਼ ਸੈਕਸੁਅਲ ਐਂਡ ਰੀਪ੍ਰੋਡਕਟਿਵ ਹੈਲਥਕੇਅਰ (FSRH) ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਆਸ਼ਾ ਕਸਲੀਵਾਲ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਓਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1995 ਵਿੱਚ ਯੂਕੇ ਆ ਗਈ। ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਰਾਇਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਔਬਸਟੇਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨਜ਼ ਐਂਡ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜਿਸਟਸ (RCOG) ਟ੍ਰੇਨੀਜ਼ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।

ਕਸਲੀਵਾਲ ਦੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਫੋਕਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਖੇਤਰ ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਮਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜੀ, ਮੀਨੋਪੌਜ਼, ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਗਰਭਪਾਤ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹਾਰਮੋਨ ਰਿਪਲੇਸਮੈਂਟ ਥੈਰੇਪੀ, ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਗਰਭ ਨਿਰੋਧਕ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਸਿਹਤ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਕਮਿਸ਼ਨਿੰਗ ਹਨ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਕਸਲੀਵਾਲ ਦੇ ਹੋਰ ਸਿਰਲੇਖ ਹਨ: ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਮੈਨਚੈਸਟਰ ਦੀ ਗਰਭ ਨਿਰੋਧ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕਲੀਨਿਕਲ ਡਾਇਰੈਕਟਰ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਮੈਨਚੈਸਟਰ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕਲੀਨਿਕਲ ਡਾਇਰੈਕਟਰ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਹੈਲਥ ਐਂਡ ਕੇਅਰ ਐਕਸੀਲੈਂਸ (NICE) ਦੇ ਅੰਦਰ "ਕੁਆਲਿਟੀ ਸਟੈਂਡਰਡਜ਼ ਫਾਰ ਕੰਟਰੈਕਟਿਵ ਸਰਵਿਸਿਜ਼" ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮਾਹਰ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਇਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਫਿਜ਼ੀਸ਼ੀਅਨਜ਼ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ, *ਵੂਮੈਨ ਇਨ ਮੈਡੀਸਨ* ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

FSRH ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਸਲੀਵਾਲ ਸਤੰਬਰ 2014 ਤੋਂ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਤੱਕ FSRH ਵਿੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਮਿਆਰਾਂ ਦੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਕਲੀਨਿਕਲ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਯੁਕਤ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਪਰਵਾਸੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਡਾਕਟਰ
ਨੈਲੀਯੋਡ ਵਾਸੁਦੇਵਨ ਨੰਬੂਦਿਰੀ

thumb|300x300px|ਸ੍ਰੀ ਮੂਕਾਮਬਿਕਾ ਮਹਾਤਮਯਮ ਕਥਕਲੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮਹਾਸੁਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਨੈਲੀਓਡੇ ਵਾਸੁਦੇਵਨ ਨੰਬੂਦਿਰੀ 8 ਫਰਵਰੀ 2015 ਨੂੰ ਥੋਡੂਪੁਝਾ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
**ਨੈਲੀਯੋਡ ਵਾਸੁਦੇਵਨ ਨੰਬੂਦਿਰੀ** ਜਾਂ ਨੈਲੀਯੋਦ ਵਾਸੁਦੇਵਨ ਮੰਬੂਦੇਰੀ (ਜਨਮ 5 ਫਰਵਰੀ 1940-ਦੇਹਾਂਤ 2 ਅਗਸਤ 2021) ਇੱਕ ਕਥਕਲੀ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੇਰਲ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਥਕਲੀ ਨਾਚ-ਨਾਟਕ ਦੀ ਦੁਸ਼ਟ ਚੁਵੰਨਾ ਥਾਡ਼ੀ (ਲਾਲ ਦਾਡ਼੍ਹੀ) ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਜੀਵੰਤ ਚਿੱਤਰਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਚੇਲਵਰਥਮ ਦੇ 'ਕੁਚੇਲਨ' ਅਤੇ ਬਕਾਵਧਮ ਦੇ 'ਆਸ਼ਾਰੀ' ਪਾਤਰਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਨੈਲੀਯੋਡ ਦਾ ਜਨਮ 1940 ਵਿੱਚ ਏਰਨਾਕੁਲਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਚੇਰਾਨਾਲੂਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ 1957 ਵਿੱਚ ਕੋਟੱਕਲ ਵਿੱਚ ਪੀਐਸਵੀ ਨਾਟਯ ਸੰਘਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਥਕਲੀ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਜ਼ੇਂਕਡਾ ਕੁੰਚੂ ਨਾਇਰ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਤਾਲੀਮ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਕੇਰਲ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਦੇ ਸੈਂਟਰਲ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕਥਕਲੀ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਨੈਲੀਯੋਡ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੂਜਾਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
ਨੈਲੀਯੋਡੇ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰੀ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ (1999) ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 1976 ਵਿੱਚ ਰਿਗੱਟਾ ਦਾ 'ਨਾਟਯਾਰਤਨ' ਖਿਤਾਬ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ, 1988 ਵਿੱਚ ਥੁਲਸੀਵਨ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ, ਅਤੇ ਓਨਮਥੁਰੂਥ ਮੰਦਰ ਦਾ 'ਨਾਟਯਵਿਸਾਰਡ' ਖਿਤਾਬ ਅਤੇ 2013 ਲਈ ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਕਥਕਲੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਪੁਨਰ-ਸੰਚਾਲਨ 
ਕਥਕਲੀ ਵਿੱਚ, ਨੈਲੀਯੋਡ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਾਲੀ ਨਾਲਚਾਰੀਥਮ, ਤ੍ਰਿਗਰਤਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨਨ, ਬਕਨ, ਅਤੇ ਵੀਰਭਾਦਰਨ ਵਰਗੇ ਬੇਰਹਿਮੀ ਕਿਰਦਾਰ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਚੇਲਨ (ਸੁਦਾਮਾ) ਵਰਗੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਕਰਾਥੁੰਡੀ, ਸਿਮਹਿਕਾ, ਸਰੂਪਨਖਾ, ਲੰਕਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਦਾਡ਼੍ਹੀ ਵਾਲੇ ਕਾਤਾਲਨ (ਵੁੱਡਸਮੈਨ) ਵਰਗੀਆਂ ਸ਼ੈਤਾਨੀ *ਕਾਰੀ* ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਨੈਲੀਓਡ ਇੱਕ ਕਲਾਸੀਕਲ ਮੰਦਰ ਕਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਕਸਪਿਅਰ ਦੇ ਨਾਟਕ *ਕਿੰਗ ਲੀਅਰ*  ਦੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ।

## ਮਹੱਤਵ 
ਨੈਲੀਯੋਡ ਨੂੰ ਕਥਕਲੀ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ 'ਤਾਮਸਿਕ' ਪਾਤਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਵਿਆਖਿਆ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

## ਮੌਤ 
ਨੈਲੀਯੋਡੇ ਵਾਸੁਦੇਵਨ ਨੰਬੂਥਿਰੀ ਦੀ 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 2 ਅਗਸਤ 2021 ਨੂੰ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੈਨਕ੍ਰੀਆਟਿਕ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਪੀੜਿਤ ਸਨ 

## ਹਵਾਲੇ 
+
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਰਨਾਕੁਲਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2021
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1940
ਫਰਾਂਸਿਸ ਐਮ. ਹੋਲਿੰਗਜ਼ਹੈੱਡ

**ਫਰਾਂਸਿਸ ਮਰਡੌਕ ਹੋਲਿੰਗਜ਼ਹੈੱਡ** (30 ਜੂਨ, 1876-28 ਫਰਵਰੀ, 1963) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਫੇਲੋ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਫਰਾਂਸ ਗਈ ਸੀ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਹੋਲਿੰਗਸਹੈੱਡ ਦਾ ਜਨਮ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਰਕਸ (ਮਾਰਕ) ਹੋਲਿੰਗਸਹੈੱਡ ਅਤੇ ਰੋਸਾਲੀ ਗਿਲਬਰਟ ਮਰਡੋਕ ਹੋਲਿੰਗਸਹੈੱਡ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਅਦਾਕਾਰ ਜੇਮਜ਼ ਐਡਵਰਡ ਮਰਡੋਕ ਸਨ।[1] ਉਸਨੇ 1904 ਵਿੱਚ ਓਹੀਓ ਦੇ ਮਿਆਮੀ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਦੇ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ।[2][3][4]

ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਲਿਲੀ ਹੋਲਿੰਗਸਹੈੱਡ ਜੇਮਜ਼ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣਕਾਰ ਸੀ।[1][2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਹੋਲਿੰਗਸਹੈੱਡ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਨੱਸਥੀਸੀਆ ਮਾਹਿਰ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।[1] ਉਹ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਡਾਕਟਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਹੀਓ ਸਟੇਟ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਹੈਲਥ ਵਿੱਚ ਚਾਈਲਡ ਹਾਈਜੀਨ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।[2][3] "ਉਸਨੂੰ ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਬੇਬੀ ਵੀਕ ਦੀ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਮੋਟਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ," 1916 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਹੀਓ ਅਖਬਾਰ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ।[4] ਉਸਨੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਚਾਈਲਡ ਹਾਈਜੀਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[5][6] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਲਈ ਬਾਲ ਭਲਾਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਗਈ ਸੀ।[7]

1920 ਵਿੱਚ, ਹੋਲਿੰਗਸਹੈੱਡ ਨੂੰ ਬਫੇਲੋ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਟਰੱਸਟ ਸੰਗਠਨ ਜਿਸਨੂੰ ਹੁਣ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਫਾਰ ਗ੍ਰੇਟਰ ਬਫੇਲੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[1][2] ਉਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਨੇ ਕਲੇਨਹੈਂਸ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਹਾਲ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਫੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਕ ਬਾਲ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਲੀਨਿਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ,[3] ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਡਾਇਰੈਕਟਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ।[4] ਉਸਨੇ 1932 ਵਿੱਚ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।[5] ਆਪਣੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਨਰਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਬੇਬੀਜ਼ ਮਿਲਕ ਫੰਡ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[6]

ਹੋਲਿੰਗਸਹੈੱਡ ਜ਼ੋਂਟਾ ਕਲੱਬ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[1] ਉਹ ਅਕਸਰ ਬਾਲ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਮਹਿਲਾ ਕਲੱਬਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਦੀ ਸੀ।[2][3][4] "ਨੱਕ, ਝੂਠ ਅਤੇ ਧਮਕੀਆਂ ਜਾਂ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੀ ਖਰੀਦ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਮਨ 'ਤੇ ਇਹ ਤੱਥ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਹਾਂ," ਉਸਨੇ 1929 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। "ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਮਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗੀ।"[5]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਹੌਲਿੰਗਸਹੈੱਡ ਦੀ ਮੌਤ 1963 ਵਿੱਚ ਲਵਲੈਂਡ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ 86 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1963
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1876
ਨਲਿਨੀ ਪਾਰਥਾਸਾਰਥੀ

**ਨਲਿਨੀ ਪਾਰਥਸਾਰਥੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Nalini Parthasarathi**) ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਾਕਟਰ, ਬਾਲ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਉਹ ਪੁਡੂਚੇਰੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਮੈਡੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਰਿਸਰਚ (JIPMER) ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੀਮੋਫਿਲਿਆ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੇ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਅਤੇ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਦੇ ਗੁਆਂਢੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀਮੋਫਿਲਿਆ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਹੀਮੋਫਿਲੀਆ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਪਾਹਜ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

2023 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਹੀਮੋਫਿਲੀਆ ਦੇ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਤੀਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ। JIPMER ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਪਾਰਥਸਾਰਥੀ ਨੇ ਹੀਮੋਫਿਲੀਆ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਥੱਟਨਚਾਵੜੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੀਮੋਫਿਲੀਆ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਆਇਲ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ। ਇਹ ਕੇਂਦਰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੀਮੋਫਿਲੀਆ ਦੇ ਲਗਭਗ 300 ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* ਉਸਨੂੰ 2023 ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
* ਉਸਨੂੰ 2023 ਵਿੱਚ ਟੈਗੋਰ ਸਰਕਾਰੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਦਿਵੇ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।
* 2023 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਰੋਟਰੀ ਕਲੱਬ ਆਫ਼ ਪਾਂਡੀਚੇਰੀ ਮਿਡਟਾਊਨ ਦੁਆਰਾ 'ਫਾਰ ਦ ਸੇਕ ਆਫ਼ ਆਨਰ' ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਜੇਤਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਡਾਕਟਰ
ਨੁਜ਼ਹਤ ਹੁਸੈਨ

**ਨੁਜ਼ਹਤ ਹੁਸੈਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Nuzhat Husain**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਡਾ. ਰਾਮ ਮਨੋਹਰ ਲੋਹੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼, ਲਖਨਊ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਉਸਨੇ 1985 ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ, ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਮਬੀਬੀਐਸ ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਲਖਨਊ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਕਿੰਗ ਜਾਰਜ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਐਮਡੀ (ਪੈਥੋਲੋਜੀ) ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਉੱਚ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ 1985 ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਮਹਿਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਥੀਸਿਸ ਲਈ ਕੇਬੀ ਕੁੰਵਰ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 1997 ਦੌਰਾਨ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਜਨਰਲ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਮੌਲੀਕਿਊਲਰ ਨਿਊਰੋ-ਆਨਕੋਲੋਜੀ ਯੂਨਿਟ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ ਡਾਕਟਰੇਟ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਅਮੈਰੀਕਨ ਪੈਥੋਲੋਜਿਸਟਸ (2010) ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫੈਲੋ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਪੈਥੋਲੋਜਿਸਟਸ (2002) ਦੀ ਇੱਕ ਫੈਲੋ ਹੈ।

ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਪੈਥੋਲੋਜਿਸਟਸ ਦੀ ਆਨਰੇਰੀ ਸਕੱਤਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਈਏਪੀਐਮ ਦੇ ਯੂਪੀ ਚੈਪਟਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਈਏਸੀ ਦੇ ਯੂਪੀ ਚੈਪਟਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਕਾਰਜਕਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਡਾ. ਹੁਸੈਨ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ-ਜਨਤਕ ਭਾਈਵਾਲੀ ਅਤੇ ਰੈਫਰਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਮਾਡਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਲਾਗਤ-ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਣੂ ਪੈਥੋਲੋਜੀ, ਫਲੋ ਸਾਇਟੋਮੈਟਰੀ, ਈ-ਸਲਾਈਡ ਅਤੇ ਟੈਲੀਪੈਥੋਲੋਜੀ, ਤਰਲ ਅਧਾਰਤ ਸਾਇਟੋਲੋਜੀ ਵਰਗੀਆਂ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਜਾਂਚਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਡਾ: ਰਾਮ ਮਨੋਹਰ ਲੋਹੀਆ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਡੀਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਡਾ: ਹੁਸੈਨ ਨੇ ਸਪੈਸ਼ਲਿਟੀ, ਸੁਪਰਸਪੈਸ਼ਲਿਟੀ ਡਿਗਰੀ ਕੋਰਸਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨਾਲ ਕਲੀਨਿਕਲ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਖੋਜ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਦੋ ਹੋਰ ਕੈਂਪਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਬਲਾਕ ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦ ਮਾਰਗ 'ਤੇ 20 ਏਕੜ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਕੈਂਪਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਗਵਾਈ ਮਿਲੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਰਿਸਰਚਗੇਟ 'ਤੇ ਨੁਜ਼ਹਤ ਹੁਸੈਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਹੈਮਾਬਤੀ ਸੇਨ

**ਹੈਮਾਬਤੀ ਸੇਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Haimabati Sen;** 1866 – 5 ਅਗਸਤ 1933; ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਨਾਮ: **ਹੈਮਾਬਤੀ ਘੋਸ਼**), ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਾਕਟਰ ਸੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਹੈਮਾਬਤੀ ਘੋਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਬੰਗਾਲ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ (ਹੁਣ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼) ਦੇ ਖੁਲਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਕੁਲਿਨ ਕਾਇਸਥ ਜਾਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਵਾਨ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਬਨਾਰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਕੈਂਪਬੈਲ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1894 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਸੇਨ 1894 ਤੋਂ 1910 ਤੱਕ ਹੁਗਲੀ ਦੇ ਲੇਡੀ ਡਫਰਿਨ ਮਹਿਲਾ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਸੀ, ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਚਿਨਸੁਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਕੀਮਤੀ"

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਹੈਮਾਬਤੀ ਘੋਸ਼ ਨੇ ਦੋ ਵਿਆਹ ਕੀਤੇ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਆਹ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਨ; ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬਾਲ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਾਪਿਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਸਨੇ ਬਨਾਰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮੋ ਸਮਾਜ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। 1890 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਕੁੰਜਬਿਹਾਰੀ ਸੇਨ ਨਾਲ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਹੈਮਾਬਤੀ ਸੇਨ ਦੀ ਮੌਤ 1932 (ਜਾਂ 1933) ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਸੱਠਵਿਆਂ ਵਿੱਚ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1866
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਡਾਕਟਰ
ਮੰਜੁਲਾ ਅਨਾਗਾਨੀ

**ਮੰਜੁਲਾ ਅਨਗਾਨੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Manjula Anagani**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਮਾਹਿਰ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: obstetrician) ਅਤੇ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜਿਸਟ ਡਾਕਟਰ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਮੰਜੁਲਾ ਅਨਾਗਾਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇਲੰਗਾਨਾ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਮਨ ਐਂਟਰੈਂਸ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ 58ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗਾਂਧੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਦਸਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਓਸਮਾਨੀਆ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਡਾਕਟਰ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਜੈਨੇਟਿਕ ਮੁਲਾਂਕਣ, ਬਾਂਝਪਨ, ਅਲਟਰਾਸੋਨੋਗ੍ਰਾਫੀ ਅਤੇ ਹਿਸਟਰੋਸਕੋਪੀ ਅਤੇ ਲੈਪਰੋਸਕੋਪੀ ਵਰਗੀਆਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਹਮਲਾਵਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
*ਦ ਹਿੰਦੂ* ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਨਾਗਨੀ ਨੇ ਨਵੀਆਂ ਲੈਪਰੋਸਕੋਪਿਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਐਮੇਨੋਰੀਆ, ਐਂਡੋਮੈਟਰੀਅਲ ਪੁਨਰਜਨਮ ਲਈ ਸਟੈਮ ਸੈੱਲ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ, ਅਤੇ ਨਿਓਯੋਜੀਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਤਕਨੀਕ 'ਤੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।

2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2016 ਵਿੱਚ, ਅਨਾਗਨੀ ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ 2016 ਇੰਡੀਆ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਕਨਕਲੇਵ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਅਫੇਅਰਜ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ ਅਵਾਰਡ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦੇ ਫਾਈਬਰੋਇਡਜ਼ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਗਿਨੀਜ਼ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਕੁੱਲ 4 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ ਵਾਲੇ 84 ਫਾਈਬਰੋਇਡ ਹਟਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਾਰ 1.07 ਸੀ।&nbsp;ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ, ਇੱਕ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ-ਹਮਲਾਵਰ ਘੱਟ ਟ੍ਰਾਂਸਵਰਸ ਮਿੰਨੀ-ਲੈਪਰੋਟੋਮੀ ਚੀਰਾ ਦੁਆਰਾ ਸੰਚਾਲਿਤ।

ਅਨਾਗਨੀ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਊਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।  ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, 8 ਫਰਵਰੀ, 2020 ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਬੁਲਾਰੇ ਸੀ ਅਤੇ SHE ਸੇਫ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਉਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ, ਉਹ ਬਾਕੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਅਨਾਗਨੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕੋਲੀ ਸੁਰੇਸ਼ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਡਾਕਟਰ
ਦਿਵਿਆ ਐਸ. ਅਈਅਰ

**ਦਿਵਿਆ ਸ਼ੇਸ਼ਾ ਅਈਅਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Divya Sesha Iyer;** ਜਨਮ 16 ਅਕਤੂਬਰ 1984) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹ, ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਕਟਰ, ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ ਜੋ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਸੇਵਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਝਿੰਜਮ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸੀਪੋਰਟ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਦੀ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਪਠਾਨਮਥਿੱਟਾ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੁਲੈਕਟਰ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਨਰੇਗਾ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਸੰਭਾਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਅਈਅਰ ਦਾ ਜਨਮ 16 ਅਕਤੂਬਰ 1984 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ, ਕੇਰਲ ਤੋਂ ਹੈ। ਉਹ ਸੇਸ਼ਾ ਅਈਅਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਾੜ ਖੋਜ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਇੱਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਗਵਤੀ ਅੰਮਲ, ਜੋ ਕਿ ਸਟੇਟ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੈ।

ਅਈਅਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਹੋਲੀ ਏਂਜਲਜ਼ ਕਾਨਵੈਂਟ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕੇਰਲ ਪਬਲਿਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਬੋਰਡ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ SSLC ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ 11ਵੀਂ ਅਤੇ 12ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਸੇਂਟ ਥਾਮਸ ਸੈਂਟਰਲ ਸਕੂਲ, ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵੇਲੋਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਅਈਅਰ ਆਪਣਾ ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ 2014 ਵਿੱਚ ਆਈਏਐਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਦੀ ਸਬ-ਕਲੈਕਟਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਟਾਯਮ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਕੁਲੈਕਟਰ ਸੀ।

2016 ਵਿੱਚ, ਚੋਣ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿਸਟਮੈਟਿਕ ਵੋਟਰ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਇਲੈਕਟੋਰਲ ਪਾਰਟੀਸੀਪੇਸ਼ਨ (SVEEP) ਦੇ ਨੋਡਲ ਅਫਸਰ ਅਤੇ ਕੋਟਾਯਮ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਕੁਲੈਕਟਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਈਅਰ ਨੇ ਵੋਟਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ "ਮੇਰੀ ਵੋਟ ਮੇਰਾ ਭਵਿੱਖ" ਦੇ ਮਾਟੋ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੋਟਰ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ। 2016 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵੋਟਿੰਗ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵੋਟਿੰਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ 'ਵਾਇਰਲ ਥੰਬਿਲ ਨਮੁਦੇ ਭਾਵੀ' ਗੀਤ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਗਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੁਲੈਕਟਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰੈਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੌਰਾਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

2018 ਵਿੱਚ, ਅਈਅਰ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਉਪ-ਕਲੈਕਟਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੋਂ ਡਿਪਟੀ ਸੈਕਟਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ 
ਜਨਵਰੀ 2023 ਵਿੱਚ, ਡਾ. ਦਿਵਿਆ ਐਸ. ਅਈਅਰ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਠਾਨਮਥਿੱਟਾ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੁਲੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੁਲੈਕਟਰਾਂ ਲਈ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਇਨ ਗੁੱਡ ਗਵਰਨੈਂਸ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਕੇਂਦਰੀ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰੀ ਅਮਿਤ ਸ਼ਾਹ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ COVID-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ #BreakTheChain ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਲਈ, ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਲਈ ਡਿਜੀਟਲ ਪਲੇਟਫਾਰਮ *ਕੇਰਲਾ ਇਨਸਾਈਡਰ* ਦੁਆਰਾ **ਕੇਰਲਾ ਦੇ 50 ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ** ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

2019 ਵਿੱਚ, ਡਾ. ਦਿਵਿਆ ਐਸ. ਅਈਅਰ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਪ੍ਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ **ਡਾਟਰਸ ਆਰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਸ** ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
thumb| ਅਈਅਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੇਐਸ ਸਬਰੀਨਾਧਨ ਨਾਲ
30 ਜੂਨ 2017 ਨੂੰ, ਅਈਅਰ ਨੇ ਕੰਨਿਆਕੁਮਾਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਠੁਕਲੇ ਵਿਖੇ ਕੁਮਾਰਕੋਵਿਲ, ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਅਰੁਵਿੱਕਰਾ ਹਲਕੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਂਗਰਸੀ ਵਿਧਾਇਕ, ਕੇਐਸ ਸਬਰੀਨਾਧਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਵਿਧਾਇਕ-ਆਈਏਐਸ ਜੋੜਾ ਬਣਿਆ। 9 ਮਾਰਚ 2019 ਨੂੰ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

ਜੀ. ਕਾਰਤੀਕੇਯਨ, ਸਾਬਕਾ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਸਪੀਕਰ, ਉਸਦੇ ਸਹੁਰੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1984
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hAudio microformats
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਡਾਕਟਰ
ਕਸ਼ਮਾ ਮੇਤਰੇ

**ਕਸ਼ਮਾ ਮੇਤਰੇ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Kshama Metre**), ਜਿਸਨੂੰ **ਡਾਕਟਰ ਦੀਦੀ ਦੇ** ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੇਂਡੂ ਵਿਕਾਸ ਨੇਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਾਲ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ 1985 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਗਾਮੀ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਿਨਮਯਾ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਫਾਰ ਰੂਰਲ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ (CORD) ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਸਥਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਊ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸੰਚਾਲਿਤ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਿਲੱਖਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਚਿਨਮਯਾ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ। CORD ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰਸ਼ਿਪ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿੰਗ, CORD USA ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। 2012 ਦੇ ਗਾਰਡੀਅਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ, ਉਸਨੂੰ 1993 ਵਿੱਚ ਦ ਵੀਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ *ਸਾਲ ਦੀ ਔਰਤ* ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 2008 ਵਿੱਚ, ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
[thumb|369x369px| [ਸਿੱਧਬਾੜੀ|ਸਿਧਬਾੜੀ ਪਿੰਡ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼]]

## ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
1993 ਵਿੱਚ, ਦ ਵੀਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਮੀਟਰ ਨੂੰ *ਸਾਲ ਦੀ ਔਰਤ* ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2000 ਵਿੱਚ ਟਾਈਮਜ਼ ਗਰੁੱਪ ਵੱਲੋਂ *ਓਜਸਵਨੀ ਸ਼ਿਖਰ ਸੇਵਾ ਅਲੰਕਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ* ਅਤੇ 2002 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵੱਲੋਂ ਮਹਿਲਾ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 2004 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ, *ਪ੍ਰੋਫੈਟਸ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ* ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੁੱਖ ਨਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਉਸਨੂੰ 2006 ਵਿੱਚ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਫੰਡ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (AIWEFA) ਦੁਆਰਾ CORD ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ''ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਾਹਜ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਅਧਾਰਤ ਪੁਨਰਵਾਸ ਕਾਰਜ* ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ *ਨੀਨਾ ਸਿੱਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ'' ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2017 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀਬਾਈ ਜੋਤੀਰਾਓ ਫੂਲੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1950
ਵਿਨੀਫ੍ਰੈਡ ਹੋਲਟ

ਵਿਨੀਫਰੈਡ ਹੋਲਟ (17 ਨਵੰਬਰ 1870-14 ਜੂਨ 1945) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦ ਬਲਾਇੰਡ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਾਈਟਹਾਊਸ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਵਿਨੀਫ੍ਰੇਡ ਹੋਲਟ ਦਾ ਜਨਮ 17 ਨਵੰਬਰ 1870 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਹੈਨਰੀ ਹੋਲਟ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਫਲੋਰੈਂਸ ਵੈਸਟ ਹੋਲਟ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[1] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਨਾ ਜੀ ਫਾਈਨੈਂਸਰ ਜੇਮਸ ਸੇਲਬੀ ਵੈਸਟ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਐਡਿਥ ਨੇ ਸਰਜਨ ਜੋਸਫ਼ ਕੋਲਟ ਬਲੱਡਗੁਡ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।[2]

ਹੋਲਟ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਬ੍ਰੇਅਰਲੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1894 ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੈਂਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਮੂਰਤੀ, ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਸਬਕ ਲਏ।[1]

## ਕਰੀਅਰ 
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਹੋਲਟ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਬਾਵੇਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਾਟਕਾਂ, ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਅਤੇ ਓਪੇਰਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਇਟਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫੇਰੀ 'ਤੇ, 1901 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਐਡਿਥ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਸਨ।[1] 1903 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦਾ ਟਿਕਟ ਬਿਊਰੋ ਫਾਰ ਦ ਬਲਾਇੰਡ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਨੀਫ੍ਰੇਡ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅੰਨ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਗਣਨਾ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ। ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਨਜ਼ਰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਉਪਾਵਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਪਟਾਕਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ: "ਉਹ ਤਾਕੀਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਦਿਨ 600 ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਗੁਆਉਣ ਵਰਗੀ ਬੇਰਹਿਮ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ," 1913 ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ।[2]

ਨਿਊਯਾਰਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦ ਬਲਾਇੰਡ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1905 ਵਿੱਚ ਹੋਲਟ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।[5] ਇਹ ਸੰਗਠਨ ਅੱਜ ਲਾਈਟਹਾਊਸ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1913 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ "ਲਾਈਟਹਾਊਸ" ਕੇਂਦਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਛੇ-ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਇਮਾਰਤ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਹਾਊਸ ਦੇ ਮਾਡਲ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਲੀਅਮ ਹਾਵਰਡ ਟਾਫਟ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।[1] ਲਾਈਟਹਾਊਸ ਕੇਂਦਰਾਂ ਨੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ, ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।[2][3] ਉਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕਈ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਟਲੀ, ਜਾਪਾਨ, ਚੀਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਖੋਲ੍ਹੇ।[4] ਉਸਨੇ 1908 ਵਿੱਚ ਐਡਿਨਬਰਗ ਅਤੇ 1914 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹੇਪਣ ਬਾਰੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। 1914 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।[5]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਹੋਲਟ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹੇ ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੁਨਰਵਾਸ ਅਤੇ ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1][2] 1921 ਵਿੱਚ ਵਿਨਿਫ੍ਰੇਡ ਹੋਲਟ ਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਲੀਜਨ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਦਾ ਸ਼ੈਵਲੀਅਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।[10][3]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਵਿਨਿਫ੍ਰੇਡ ਨੇ 16 ਨਵੰਬਰ 1922 ਨੂੰ ਰੂਫਸ ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਮੈਥਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1945 ਵਿੱਚ ਪਿਟਸਫੀਲਡ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ 74 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਾਈਪਰਟੈਂਸਿਵ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਹੋਈ।[2] ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਭੈਣ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਲਟ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ 1952 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।[3]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* 1919 passport photo
* 
* Winifred Holt Mather Correspondence: Selection of correspondence from Winifred Holt Mather to Edward E. Allen, related to services for soldiers blinded in World War I, 1916–1926. In the archives of Perkins School for the Blind, and shared on Flickr.

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1945
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1870
ਬੇਲਾ ਭਾਟੀਆ (ਵਕੀਲ)

**ਬੇਲਾ ਭਾਟੀਆ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Bela Bhatia**) ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਕੀਲ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਦੇ ਬਸਤਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਮੱਧ-ਵਰਗੀ, ਉੱਚ-ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਾਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵਜੋਂ, ਉਸਨੇ 2003 ਵਿੱਚ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਦੀਕਸ਼ਭੂਮੀ ਵਿਖੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਡਾਕਟਰੇਟ ਥੀਸਿਸ 'ਦ ਨਕਸਲਾਈਟ ਮੂਵਮੈਂਟ ਇਨ ਸੈਂਟਰਲ ਬਿਹਾਰ' (ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਫੈਕਲਟੀ, ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, 2000) 'ਤੇ ਸੀ।

ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਮੁੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਸਾਬਰਕਾਂਠਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ (ਗੁਜਰਾਤ) ਦੇ ਭੀਲੋਦਾ ਤਾਲੁਕਾ ਵਿੱਚ ਭੂਮੀਹੀਣ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਅਤੇ ਸੀਮਾਂਤ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ *ਸੰਗਠਨ* (ਸਮੂਹਿਕ) ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਅਤੇ ਇਰਾਕ ਅਤੇ ਫਲਸਤੀਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਲਈ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ।

ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 2006 ਵਿੱਚ ਬਸਤਰ ਆਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ (ਮਾਓਵਾਦੀ) ਵਿਚਕਾਰ ਚੱਲ ਰਹੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਜਨਵਰੀ 2015 ਵਿੱਚ ਬਸਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉੱਥੇ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। 2016-17 ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਪੁਲਿਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਚੌਕਸੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ। ਦੋ ਵਾਰ, ਸਮੂਹਿਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਕੱਢਣ ਅਤੇ ਬਸਤਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਉਹ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਦ ਸਟੱਡੀ ਆਫ਼ ਡਿਵੈਲਪਿੰਗ ਸੋਸਾਇਟੀਜ਼, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਸੋਸੀਏਟ ਫੈਲੋ ਅਤੇ ਟਾਟਾ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸੋਸ਼ਲ ਸਾਇੰਸਿਜ਼, ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਨਰੇਰੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਖੋਜ ਰੁਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦਲਿਤਾਂ, ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਧੱਕੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਵਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰੀਬੀ, ਅਸਮਾਨਤਾ, ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੀ ਰਹੀ ਹੈ।

ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ 121 ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2019 ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਸਾਈਬਰ-ਨਿਗਰਾਨੀ NSO ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਬਦਨਾਮ ਪੈਗਾਸਸ ਸਪਾਈਵੇਅਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ WhatsApp ਰਾਹੀਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਪੈਗਾਸਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਲਤ (ਦਸੰਬਰ 2020) ਵਿੱਚ NSO ਵਿਰੁੱਧ WhatsApp ਕਾਨੂੰਨੀ ਕੇਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।

ਉਹ *"ਅਨਹੀਰਡ ਵੁਆਇਸਿਜ਼: ਇਰਾਕੀ ਵੂਮੈਨ ਆਨ ਵਾਰ ਐਂਡ ਸੈਂਕਸ਼ਨਜ਼"* (ਲੰਡਨ: ਚੇਂਜ, 1992) ਦੀ ਸਹਿ-ਲੇਖਿਕਾ (ਮੈਰੀ ਕਾਵਰ ਅਤੇ ਮਰੀਅਮ ਸ਼ਾਹੀਨ ਨਾਲ), *"ਵਾਰ ਐਂਡ ਪੀਸ ਇਨ ਦ ਗਲਫ: ਟੈਸਟੀਮਨੀਜ਼ ਆਫ਼ ਦ ਗਲਫ ਪੀਸ ਟੀਮ* " (ਲੰਡਨ: ਸਪੋਕਸਮੈਨ, 2001) ਦੀ ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਕ (ਜੀਨ ਡਰੇਜ਼ ਅਤੇ ਕੈਥੀ ਕੈਲੀ ਨਾਲ) ਅਤੇ "ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਚੈਲੇਂਜਜ਼ ਇਨ ਐਕਸਟ੍ਰੀਮਿਸਟ ਅਫੈਕਟਡ ਏਰੀਆਜ਼" (2 ਭਾਗ, 2008) ਦੀ ਸਹਿ-ਲੇਖਿਕਾ (ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਯੋਜਨਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ 'ਮਾਹਰ ਸਮੂਹ' ਦੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ) ਹੈ; ਇਸ ਰਿਪੋਰਟ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਖਰੜਾ ਕੇ. ਬਾਲਾਗੋਪਾਲ ਅਤੇ ਖੁਦ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ *"ਇੰਡੀਆਜ਼ ਫਾਰਗੌਟਨ ਕੰਟਰੀ: ਏ ਵਿਊ ਫਰਾਮ ਦ ਮਾਰਜਿਨ"* 2024 ਵਿੱਚ ਪੈਂਗੁਇਨ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਨਵਵਾਦੀ, ਸੁਤੰਤਰਤਾਵਾਦੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਨਾਗਰਿਕ ਸਮਝਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* http://indianculturalforum.in/2017/02/02/bela-bhatia-attacked-in-bastar-kalluri-abuses-activists/, ਬਸਤਰ ਵਿੱਚ ਬੇਲਾ ਭਾਟੀਆ 'ਤੇ ਹਮਲਾ, ਬੇਲਾ ਭਾਟੀਆ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ (ਵੀਡੀਓ)
* ਬੇਲਾ ਭਾਟੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਬਾਰੇ ਫੁਟਨੋਟ (ਵੀਡੀਓ)
* ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਅਤੇ ਬਦਲਾਅ, ਬੇਲਾ ਭਾਟੀਆ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ (ਵੀਡੀਓ)
* *ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ* ਵਿੱਚ ਬੇਲਾ ਭਾਟੀਆ ਦੇ ਲੇਖ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1963
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਸੀ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅਨੀਤਾ ਭੰਡਾਰੀ

**ਅਨੀਤਾ ਭੰਡਾਰੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Anita Bhandari**) ਜੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਿਊਰੋਟੋ ਲੋਜਿਸਟ, ਓਟੋਰਹਿਨੋਲਾਰਿੰਗੋਲੋਜਿਸਟ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ:otorhinolaryngologist), ਉੱਦਮੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਊਰੋਇਕੁਇਲਿਬ੍ਰੀਅਮ ਦੀ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ 175 ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੱਕਰ ਆਉਣੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿਕਾਰ ਕਲੀਨਿਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।

## ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
ਭੰਡਾਰੀ ਨੇ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਐਸ.ਐਮ.ਐਸ. ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਐਮ.ਐਸ. (ਈ.ਐਨ.ਟੀ) ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਦੀ ਮਾਸਟ੍ਰਿਕਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਿਹਤ, ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿਗਿਆਨ ਫੈਕਲਟੀ ਦੁਆਰਾ ਪੀਐਚਡੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਭੰਡਾਰੀ ਨੇ 1997 ਤੋਂ 2006 ਤੱਕ ਐਸਐਮਐਸ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

2016 ਵਿੱਚ, ਅਨੀਤਾ ਅਤੇ ਰਜਨੀਸ਼ ਭੰਡਾਰੀ ਨੇ ਨਿਊਰੋਐਕੁਲੀਬ੍ਰੀਅਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਚੱਕਰ ਆਉਣੇ, ਚੱਕਰ ਆਉਣੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿਕਾਰ ਕਲੀਨਿਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਹੈ। 2019 ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਊਚਰਕਿਓਰ ਹੈਲਥ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ।

ਭੰਡਾਰੀ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਵਰਟੀਗੋ ਐਂਡ ਈਅਰ ਕਲੀਨਿਕ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਚੱਕਰ ਆਉਣੇ, ਚੱਕਰ ਆਉਣੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਨ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਲਈ ਵੈਸਟੀਬਿਊਲਰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਵੈਸਟੀਬਿਊਲਰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਭੰਡਾਰੀ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਬੁਲਾਰੇ ਸੀ: ਵਰਟੀਗੋ ਅਕੈਡਮੀ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਨਫਰੰਸ, ਸਰਬੀਆ 2023, IFOS ਦੁਬਈ 2023, ਬਾਰਨੀ ਸੋਸਾਇਟੀ ਮੀਟਿੰਗ ਮੈਡ੍ਰਿਡ 2022, ਅਤੇ CIGICON ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ 2022। ਉਸਨੇ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਦੇ ਮਨੀਲਾ ਸਥਿਤ ਸੈਂਟੋ ਟੋਮਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਮੈਡੀਸਨ ਅਤੇ ਸਰਜਰੀ ਫੈਕਲਟੀ) ਵਿਖੇ 330ਵਾਂ ਡਾ. ਲੁਈਸ ਮਾਰੀਆ ਅਲਵਾਰੇਜ਼ ਗੁਰੇਰੋ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਲੈਕਚਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ TEDx ਸਪੀਕਰ ਵੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਡਾਕਟਰ
ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਐਵਰੈੱਟ ਹੌਪਕਿੰਸ

ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਐਵਰੈੱਟ ਵਾਈਜ਼ ਹੌਪਕਿੰਸ (7 ਜੂਨ, 1851-6 ਸਤੰਬਰ, 1935) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ. ਸੀ. ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਫਾਰ ਇਨਕਿਊਰੇਬਲਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਐਵਰੇਟ ਵਾਈਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਕੈਂਬਰਿਜ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੈਨਰੀ ਔਗਸਟਸ ਵਾਈਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਬਰੂਕਸ ਐਵਰੇਟ ਵਾਈਜ਼ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[1][2] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਜਲ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੈਪਟਨ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਐਡਵਰਡ ਐਵਰੇਟ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਸਨ;[3] ਉਸਦੇ ਚਾਚਾ ਵਿਲੀਅਮ ਐਵਰੇਟ ਐਡਮਜ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਪੜਦਾਦਾ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਪੀਟਰ ਚਾਰਡਨ ਬਰੂਕਸ ਸਨ।[4]

ਕਰੀਅਰ

ਹੌਪਕਿੰਸ "ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਨਤਕ-ਭਾਵਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।"[1] ਉਹ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਸੰਪਰਦਾਇਕ ਹੋਮ ਫਾਰ ਇਨਕਿਊਰੇਬਲਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ,[2][3] ਅਤੇ ਪਾਗਲਾਂ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[4] ਉਹ ਸੋਮਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਕਲੱਬ ਦੀ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।[5] ਉਸਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ, ਐਲਨ ਵਿਲਸਨ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਹੋਮਜ਼ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।[6][7] 1914 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਜਨਤਕ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ,[8][9] ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਟਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਹੌਪਕਿੰਸ ਕੋਲੰਬੀਆ ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿਵਿਕ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਵੂਮੈਨ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਰਾਹਤ ਯਤਨਾਂ ਦੇ ਤਾਲਮੇਲ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ, [10] ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ ਸਰਜੀਕਲ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਲਿਨਨ ਦਾ ਦਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ, [11] ਜਾਂ ਫੌਜੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਿਤਾਂ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ। [12]

ਮਾਰਚ 1933 ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਵੀਂ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਐਲੇਨੋਰ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ 1934 ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਫਾਈ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਐਲੀ ਡਵੈਲਿੰਗ ਅਥਾਰਟੀ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। [1][2]

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ

"ਦੱਖਣ ਦੀਆਂ ਰੰਗੀਨ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ" (1896, ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਕਿਮਬਾਲ ਹੌਬਸਨ ਨਾਲ) [1]

"ਦ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਐਲੀ ਬਿੱਲ" (1914) [2]

ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ

1878 ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਆਹੇ ਵਕੀਲ, ਲੇਖਕ, ਅਤੇ ਯੂਨੀਅਨ ਆਰਮੀ ਦੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਆਰਚੀਬਾਲਡ ਹੌਪਕਿੰਸ। [1] ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮਾਰਕ ਹੌਪਕਿੰਸ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਪਾਦਰੀ ਹੈਨਰੀ ਹੌਪਕਿੰਸ ਸੀ।[2] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਬੱਚੇ ਸਨ; ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ 1889 ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਦੀ ਮੌਤ 1912 ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[3] ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ 1926 ਵਿੱਚ ਹੋਈ,[4] ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1935 ਵਿੱਚ, 84 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਗਲੋਸਟਰ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[5] ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਰਲਿੰਗਟਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਆਫ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਕੋਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿਵਿਕ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ, ਵੂਮੈਨਜ਼ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ, ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ ਆਫ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਸੈਕਸ਼ਨ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਦਾ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਐਵਰੇਟ ਹੌਪਕਿੰਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।[6]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1851