open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਕਾਰਾਵਾਗੀਓ

**ਮਿਸ਼ੇਲੈਂਜਲੋ ਮਰਸੀ ਡਾ ਕਾਰਾਵਾਗੀਓ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Michelangelo Merisi da Caravaggio; 29 ਸਤੰਬਰ 1571 - 18 ਜੁਲਾਈ 1610) ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸੀ ਜੋ 1590 ਤੋਂ 1610 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਰੋਮ, ਨੇਪਲਜ਼, ਮਾਲਟਾ ਅਤੇ ਸਿਸਲੀ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਸ ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਨਾਟਕੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਬਾਰੋਕ ਪੇਂਟਿੰਗ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ।

ਕਾਰਾਵਾਗੀਗੀਓ ਨੇ ਚਾਇਰੋਸਕੁਰੋ ਦੀ ਨਾਟਕੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਸਰੀਰਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਕਿ ਟੈਨਿਬ੍ਰਿਜਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੈਲੀਵਾਦੀ ਤੱਤ ਬਣਾਇਆ, ਪਰਛਾਵੇਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ। ਕਾਰਾਵਾਗੀਓ ਨੇ ਗੰਭੀਰ ਪਲਾਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤਾ, ਅਕਸਰ ਹਿੰਸਕ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ, ਤਸੀਹੇ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਲਾਈਵ ਮਾਡਲਾਂ ਨਾਲ, ਡਰਾਇੰਗ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਕੈਨਵਸ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤਾ। ਨਵੀਂ ਬਰੋਕ ਸ਼ੈਲੀ 'ਤੇ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਜੋ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ ਡੂੰਘਾ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਜਾਂ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪੀਟਰ ਪਾਲ ਰੁਬੇਨਜ਼, ਜੁਸੇਪ ਡੀ ਰਿਬੇਰਾ, ਗਿਆਨ ਲੋਰੇਂਜ਼ੋ ਬਰਨੀਨੀ, ਅਤੇ ਰੇਮਬ੍ਰਾਂਡਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ "ਕਾਰਾਵਗਗਿਸਟੀ" ਜਾਂ "ਕੈਰੇਵਜੈਕਿਸਕ" ਜਾਂ ਟੀਨੇਬ੍ਰਿਸਟਸ ਜਾਂ ਟੇਨੇਬਰੋਸੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਾਰਾਵਾਗੀਓ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੀਹਵੇਂ ਦੇ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਂਟਰ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਿੰਸਕ, ਛੋਹਣ ਅਤੇ ਭੜਕਾਊ ਆਦਮੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾਮ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਝਗੜੇ ਕਾਰਨ ਕਤਲ ਦੇ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਨੇਪਲਜ਼ ਭੱਜਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਇਟਲੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। 1607 ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਾਲਟਾ ਅਤੇ ਸਿਸਲੀ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਪੋਪ ਦੀ ਮਾਫੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। 1609 ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੇਪਲਜ਼ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਿੰਸਕ ਝੜਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਰੂਪੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਉਸਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਉਸਦੀ ਗ਼ਲਤ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗਮਈ ਵਿਵਹਾਰ ਤੋਂ ਉੱਠਦੇ ਹਨ। 1610 ਵਿੱਚ ਨੈਪਲਜ਼ ਤੋਂ ਰੋਮ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਪਰ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਾਂ ਉਹ ਲੀਡ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਮਰਿਆ ਸੀ।

ਕਾਰਾਵਾਗੀਓ ਦੀਆਂ ਕਾਢਾਂ ਨੇ ਬਾਰੋਕ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਬਾਰੋਕ ਨੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਯਥਾਰਥਵਾਦ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਆਪਣੇ ਚਾਇਰੋਸਕੁਰੋ ਦੇ ਨਾਟਕ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਬਦਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਕਾਰਾਵਾਗੀਓ ਪੱਖ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਗਏ। 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਕਲਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਕਲਾ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਆਂਡਰੇ ਬਰਨੇ-ਜੋਫਰੋਏ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਾਰਾਵਾਗੀਓ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਧਾਰਣ, ਆਧੁਨਿਕ ਪੇਂਟਿੰਗ ਹੈ।"

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1571
ਰੇਗਮਾਰ (ਸੈਂਡਪੇਪਰ)

**ਸੈਂਡ ਪੇਪਰ** ਅਤੇ **ਗਲਾਸ ਪੇਪਰ,** ਇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੇਪਦਾਰ ਘ੍ਰਿਣਾਯੋਗ ਸਤਹ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੰਦ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚ ਕਾਗਜ਼ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ੀਟਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਿਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਘ੍ਰਿਣਾਯੋਗ (ਖਰੜਾ) ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਾ ਤਾਂ ਰੇਤ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਲੂਮੀਨੀਅਮ ਆਕਸਾਈਡ ਜਾਂ ਸਿਲੀਕਾਨ ਕਾਰਬਾਈਡ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਘੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੈਂਡਪੇਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਕਾਰ ਦੇ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤਹ ਤੋਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਲਾਇਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਪੇਂਟਿੰਗ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ), ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ (ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀ ਪੇਂਟ) ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ, ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸਤਹ ਨੂੰ ਰਾਘਰ ਬਣਾਓ (ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਗਲੂਇੰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਜੋਂ)। ਕਾਗਜ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਘ੍ਰਿਣਾਯੋਗ ਦਾ ਨਾਮ ਵਰਤਣਾ ਆਮ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ: "ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਆਕਸਾਈਡ ਪੇਪਰ", ਜਾਂ "ਸਿਲਿਕਨ ਕਾਰਬਾਈਡ ਪੇਪਰ"। 

ਸੈਂਡ ਪੇਪਰ ਨੂੰ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ ਗੇਂਦ ਵਿਚ ਛੇੜਛਾੜ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ। 

ਸੈਂਡਪੇਪਰ ਦਾ ਆਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਣ ਦੇ ਅਕਾਰ ਨਾਲ ਉਲਟ ਸਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ 20 ਜਾਂ 40 ਇੱਕ ਮੋਟੇ ਗਰੇਟ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1500 ਵੱਡੇ ਗਰੇਟ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। 

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਰੇਤ ਦੀਆਂ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਿਕਾਰਡ ਉਦਾਹਰਣ 13 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਚੀਨ ਵਿਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕੁਚਲਿਆ ਸ਼ੈੱਲ, ਬੀਜ ਅਤੇ ਰੇਤ ਕੁਦਰਤੀ ਗੱਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਚਰਮ-ਪੱਕੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਸ਼ਾਰਕ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਘ੍ਰਿਣਾਯੋਗ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਿਤ ਜੈਵਿਕ ਕੋਲੇਕਾੰਥ ਦੇ ਮੋਟੇ ਪੈਮਾਨੇ ਨੂੰ ਕੋਮੋਰੋਸ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਬਾਲੇ ਅਤੇ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ, ਮੋਟੇ ਹਾਰਸਟੇਲ ਪਲਾਂਟ ਨੂੰ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਪਾਲਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰੇਤ ਦੇ ਪੇਪਰ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ। ਗਲਾਸ ਪੇਪਰ 1833 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਜੌਹਨ ਓਕੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਨਵੀਂ ਚਿਪਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਗਲਾਸ ਫ੍ਰਿੱਟ ਵਿਚ ਤਿੱਖੇ-ਧੱਬੇ ਕਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਟਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੇਤ ਦੇ ਦਾਣੇ ਘੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਸਸਤੇ ਸੈਂਡਪੇਪਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਪੇਪਰ ਵਜੋਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਸਟਾਲਕਰ ਅਤੇ ਪਾਰਕਰ ਨੇ 1688 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਏ ਟ੍ਰੀਡੀਸ ਆਫ਼ ਜਪਾਨਿੰਗ ਐਂਡ ਵਾਰਨਿਸ਼ਿੰਗ ਵਿਚ ਇਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਵਧਾਨ ਕੀਤਾ। 1921 ਵਿੱਚ, 3 ਐਮ ਨੇ ਸਿਲਿਕਨ ਕਾਰਬਾਈਡ ਗਰਿੱਟ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਟਰਪ੍ਰੂਫ ਐਡਸਿਵ ਅਤੇ ਬੈਕਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੈਂਡਪੇਪਰ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੈੱਟ ਅਤੇ ਡ੍ਰਾਈ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਣ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਲੁਬਰੀਕੈਂਟ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੜਕਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਆਟੋਮੋਟਿਵ ਪੇਂਟ ਰੀਫਿਨਿਸ਼ਿੰਗ ਵਿਚ ਸੀ। 

## ਕਿਸਮਾਂ 
* ਬੈਕਿੰਗ
* ਬਾਂਡ

## ਹਵਾਲੇ
ਕੈਨਾਲੇਟੋ

**ਜਿਓਵਨੀ ਐਂਟੋਨੀਓ ਕੈਨਲ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Giovanni Antonio Canal; 18 ਅਕਤੂਬਰ 1697 - 19 ਅਪ੍ਰੈਲ 1768), ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ **ਕੈਨੈਲੇਟੋ** ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਵੈਨਿਸ, ਰੋਮ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ/ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਇਤਾਲਵੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿਤਰਿਆ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੈਪਰੀਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸਲ ਅਤੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਮਿਤਤਾ ਕਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਐਚਿੰਗ ਤਕਨੀਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਿੰਟਮੇਕਰ ਸੀ। 1746 ਤੋਂ 1756 ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਅਤੇ ਵਾਰਵਿਕ ਕੈਸਲ ਅਤੇ ਐਲਨਵਿਕ ਕੈਸਲ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਸਾਈਟਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਜੋਸਫ "ਕੌਂਸਿਲ" ਸਮਿੱਥ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਕੈਨਾਲਿਟੋ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ 1762 ਵਿੱਚ ਕਿੰਗ ਜਾਰਜ ਤੀਜਾ ਨੂੰ ਵੇਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕੰਮ 
ਉਸਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੈਂਡ ਟੂਰ ਤੇ ਵੇਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਓਵੈਨ ਸਵਾਈਨ ਦੀ ਏਜੰਸੀ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੈਂਕਰ ਜੋਸੇਫ ਸਮਿੱਥ, ਨੇ 1744 ਵਿੱਚ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੌਂਸਲ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ 1720 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਵਾਈਨੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਅਪੀਲ ਨਾਲ ਵੇਨਿਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਟਾਪੋਗ੍ਰਾਫਿਕਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ। 1728 ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੈਨਲੇਟੋ ਨੇ ਜੋਸੇਸ ਸਮਿੱਥ, ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਕੁਲੈਕਟਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਏਜੰਟ ਅਤੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਮਿਥ ਨੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ ਪੰਜਾਹ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ, ਇੱਕ ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਡਰਾਇੰਗਾਂ, ਅਤੇ ਕਨੇਲੈਟੋ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦੁਰਲੱਭ ਨੁਸਖੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜੋ ਕਿ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਿੰਗਲ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਕਿੰਗ ਜਾਰਜ III ਨੂੰ 1763 ਵਿੱਚ ਵੇਚਿਆ ਸੀ।

1740 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕੈਨੈਲੇਟੋ ਦਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਉਦੋਂ ਵਿਘਨ ਪਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੀ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਕਾਰਨ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਵੇਨਿਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਘਟ ਗਈ ਸੀ। ਮਿਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਵਿੱਚ "ਕੈਪਰਸੀ" (ਜਾਂ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਫੈਂਟਸੀਜ਼) (ਫੈਨਸੀ ਲਈ ਕੈਪਰੀਸੀਓ ਇਟਾਲੀਅਨ) ਦੇ ਐਚਿੰਗਜ਼ ਦੀ ਲੜੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਵਾਪਸੀ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ 1746 ਵਿੱਚ ਕੈਨੈਲੇਟੋ ਆਪਣੀ ਮਾਰਕੀਟ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋਣ ਲਈ ਲੰਡਨ ਚਲੇ ਗਏ।

ਉਹ 1755 ਤੱਕ ਇੰਗਲੈਂਡ ਰਿਹਾ, ਲੰਡਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ (ਕਈ ਨਵੇਂ ਵੈਸਟਮਿੰਸਟਰ ਬ੍ਰਿਜ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਰਹਿਣ ਵੇਲੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ) ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮਕਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਓਲਡ ਵਾਲਟਨ ਬ੍ਰਿਜ ਦੀ ਉਸ ਦੀ 1754 ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਕੈਨਾਲੈਟੋ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਉਸ ਤੋਂ ਅਕਸਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੂੰ ਉਸ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੰਗਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕੈਨੈਲੇਟੋ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੁਹਰਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਆਪਣੀ ਤਰਲਤਾ ਗੁਆ ਬੈਠਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਬਣ ਗਈ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਲਾ ਆਲੋਚਕ ਜੋਰਜ ਵਰਟੂ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ 'ਕੈਨਾਲੇਟੋ' ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਪਾਖੰਡੀ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਮਾਈਕਲ ਲੇਵੇ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ "ਰੋਕਿਆ" ਦੱਸਿਆ।

ਕਲਾਕਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਤਕ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸਾਖ ਕਦੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।

ਵੈਨਿਸ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੈਨਾਲੇੱਟੋ ਨੂੰ 1763 ਵਿੱਚ ਵੇਨੇਸ਼ੀਅਨ ਅਕੈਡਮੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ *ਕਾਲਜੀਓ ਡੀਈ ਪਿਟੋਰੀ* ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ 1768 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤਕ ਪੇਂਟਿੰਗ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ. ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਅਕਸਰ ਪੁਰਾਣੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ ਟੌਪੋਗ੍ਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਸੂਖਮ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ
ਸੈਂਡਰੋ ਬੋਟੀਸੈਲੀ

**ਅਲੇਸੈਂਡ੍ਰੋ ਡੀ ਮਾਰਿਅਨੋ ਦੀ ਵਨੀ ਫਿਲਿਪੇਪੀ** ( - 17 ਮਈ, 1510), ਜਾਂ **ਸੈਂਡਰੋ ਬੋਟੀਸੈਲੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Sandro Botticelli) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਰੰਭਿਕ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਦੀ ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਲੋਰੇਂਜ਼ੋ ਡੀ 'ਮੈਡੀਸੀ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਅਧੀਨ ਫਲੋਰਨਟਾਈਨ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ, ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਜੋ ਕਿ ਜਾਰਜੀਓ ਵਾਸਰੀ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਬੋਟੀਸੈਲੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਟਾ ਵਿੱਚ "ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏਗੀ। 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤਕ ਬੋਟੀਸੀਲੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸਾਖ ਝੱਲਣੀ ਪਈ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਅਰੰਭਿਕ ਰੇਨੈਸੇਂਸ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਲੀਨੀਅਰ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। 

ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਜੋ ਕਿ ਅੱਜ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਸਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪੋਰਟਰੇਟ ਵੀ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੈਡੋਨਾ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੋਲ ਟਾਂਡੋ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਬੋਟੀਸੈਲੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦ ਬਰਥ ਆਫ਼ ਵੀਨਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਮੇਵੇਰਾ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਫਲੋਰੈਂਸ ਦੇ ਉਫੀਜ਼ੀ ਵਿਚ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਫਲੋਰੈਂਸ ਦੇ ਉਸੇ ਗੁਆਂ. ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ, ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦਾ ਸਿਰਫ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਮਾਂ ਸੀ ਉਸਨੇ 1474 ਵਿਚ ਪੀਸਾ ਵਿਚ ਅਤੇ ਰੋਮ ਵਿਚ ਸਿਸਟੀਨ ਚੈਪਲ 1481–82 ਵਿਚ ਪੇਂਟਿੰਗ ਕਰਦੇ ਬਿਤਾਇਆ ਸੀ। 

ਉਸਦੀ ਸਿਰਫ ਇਕ ਪੇਂਟਿੰਗ ਤਾਰੀਖ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਨਿਸ਼ਚਤਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ 1470 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਮਾਸਟਰ ਸੀ, ਮਹਾਰਤ ਅਤੇ ਸਾਖ ਵਿਚ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ 1480 ਦਾ ਦਹਾਕਾ ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਦਹਾਕਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਤਮ ਮੈਡੋਨਾਜ਼ ਸਨ। 1490 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤਕ, ਉਸਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਧੇਰੇ ਨਿੱਜੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਲਿਓਨਾਰਡੋ ਦਾ ਵਿੰਚੀ (ਸੱਤ ਸਾਲ ਉਸਦਾ ਜੂਨੀਅਰ) ਦੇ ਉਲਟ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੇਂਟਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੇ ਉੱਚ ਰੇਨੈਸੇਂਸ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਬੋਟੀਸੀਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ. ਗੌਥਿਕ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਚ ਕੁਝ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। 

ਉਸਨੂੰ "ਇਤਾਲਵੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ" ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੁਆਟਰੋਸੈਂਟੋ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਕਾਸਾਂ ਵਿਚ ਸੀਮਤ ਰੁਚੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ: ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ, ਪਰਿਪੇਖ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਦਾ ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਚਿਤਰਣ, ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਲਾ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ। ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ, ਬਿਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਏ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।

ਬੋਟੀਸੈਲੀ ਨੇ ਕਦੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਸਖਤ ਨਾਪਸੰਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਇਕ ਕਿੱਸਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਟੋਮਾਸੋ ਸੋਡਰਿਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ 1485 ਵਿਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਬੋਟੀਸੈਲੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ "ਸੋਗ ਨਾਲ ਭੜਕਿਆ", ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਾਤ ਲਈ ਜਾਗਿਆ ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਸੌਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਤੁਰਿਆ। ਕਹਾਣੀ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ
ਜੀਨ ਮਾਰੇਸ

**ਜੀਨ-ਐਲਫ੍ਰੇਡ ਵਿਲੇਨ-ਮਾਰੇਸ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Jean-Alfred Villain-Marais**; 11 ਦਸੰਬਰ 1913 - 8 ਨਵੰਬਰ 1998), ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ ਤੇ **ਜੀਨ ਮਾਰੇਸ** ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਦਾਕਾਰ, ਲੇਖਕ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜੀਨ ਕੋਕਟੋ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸੀ। 1996 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਫ੍ਰੈਂਚ ਲੀਜੀਅਨ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਸ਼ੇਰਬਰਗ ਦਾ ਵਸਨੀਕ, ਮਾਰੀਸ ਐਲਫ੍ਰੈਡ ਇਮੈਨੁਅਲ ਵਿਕਟਰ ਪਾਲ ਵਿਲੇਨ-ਮਾਰੇਸ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਾਬਕਾ ਐਲਿਨ ਮੈਰੀ ਲੂਯਿਸ ਵੈਸੋਰਡ ਦਾ ਬੇਟਾ ਸੀ। 

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
1937 ਤੋਂ 1947 ਤੱਕ ਮਾਰੈਸ ਜੀਨ ਕੋਕੋ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸੀ. 

ਕੋਕਟੇਓ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਰੇਸ ਨੇ ਕੋਕਟੀਓ, ਲਿੰਕਨਸੀਵੇਬਲ ਜੀਨ ਕੋਕਟੇਓ ਦਾ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੇਖਕ ਨੇ "ਕੋਕਟੇਉ-ਮਾਰੀਸ" ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ। ਉਸ ਨੇ 1975 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਇਕ ਹਿਸਟੋਇਰਸ ਡੀ ਮਾ ਵੀ ਵੀ ਇਕ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਵੀ ਲਿਖੀ ਸੀ। 1948 ਤੋਂ 1959 ਤੱਕ ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਂਸਰ ਜਾਰਜ ਰੀਕ ਰਿਹਾ।

ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਲਿੰਗੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, 1942 ਵਿਚ ਮਾਰੀਸ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਮਿਲਰਾ ਪੈਰਲੀ ਨਾਲ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਕੋਕਟਾਊ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਜੀਵਣ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ 1976 ਤੋਂ ਪੈਰਿਸ ਵਿਚ ਪਾਰਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਰੀਜ਼ ਦੀ ਬਰਤਨ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। 

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਮਾਰੀਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਰਜ ਅਯਾਲਾ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਸਰਜ ਵਿਲੇਨ-ਮਾਰੇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ। ਇਸ ਗੋਦ ਲਏ ਬੇਟੇ ਨੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਇਕੱਲਤਾ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਕਾਰਨ 2012 ਵਿੱਚ 69 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਲਈ।

## ਮੌਤ 
ਮਾਰੇਸ ਦੀ ਮੌਤ 1998 ਵਿਚ ਕੈਨਜ਼, ਐਲਪਸ-ਮੈਰੀਟਾਈਮਜ਼ ਵਿਚ ਕਾਰਡੀਓਵੈਸਕੁਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਐਂਟੀਬਾਜ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਵਲੌਰੌਸ ਵਿਖੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿਚ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ 
ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਫ੍ਰਾਂਸੋਆਇਸ ਟਰੂਫੌਟ ਦੀ ਫਿਲਮ "ਦਿ ਲਾਸਟ ਮੈਟਰੋ" ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ 1980 ਦੀ ਬਣ ਗਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1998
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1913
ਬਾਰਬਰਾ ਸਟੈਨਵਿੱਕ

thumb|ਬਾਰਬਰਾ ਸਟੈਨਵਿੱਕ
**ਬਾਰਬਰਾ ਸਟੈਨਵਿੱਕ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Barbara Stanwyck; ਜਨਮ ਨਾਮ: **ਰੂਬੀ ਕੈਥਰੀਨ ਸਟੀਵਨਜ਼** ; 16 ਜੁਲਾਈ, 1907 - 20 ਜਨਵਰੀ 1990) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਮਾਡਲ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤਕ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਟੇਜ, ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸਟਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਪਰਦੇ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਲਈ ਇੱਕ ਖਪਤਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬਹੁਮੁਖੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ 60 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸੇਸੀਲ ਬੀ. ਡੀਮਿਲ, ਫ੍ਰਿਟਜ਼ ਲਾਂਗ ਅਤੇ ਫਰੈਂਕ ਕੈਪਰਾ ਸਮੇਤ ਡਾਇਰੈਕਟਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਨਪਸੰਦ, ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 38 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ 85 ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। 

ਸਟੈਨਵਿੱਕ ਨੇ 1923 ਵਿਚ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਜ਼ੇਗਫੀਲਡ ਲੜਕੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਰਸ ਵਿਚ ਸਟੇਜ' ਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਨਾਟਕਾਂ ਵਿਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫੇਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਰਲਸਕ (1927) ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਡਵੇ ਸਟਾਰ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੀਡ ਰੋਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਸਟੈਨਵਿੱਕ ਨੇ ਫਿਲਮੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰੇਕ ਮਿਲਿਆ ਜਦੋਂ ਫ੍ਰੈਂਕ ਕੈਪਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਨਾਟਕ "ਲੇਡੀਜ਼ ਆਫ਼ ਲੇਜ਼ਰ" (1930) ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਹੋਈ। 

1937 ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਸਟੈਲਾ ਡੱਲਾਸ ਵਿਚ ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। 1941 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦੋ ਸਫਲ ਸਕ੍ਰੋਬਾਲ ਕਾਮੇਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਾ ਕੀਤੀ: ਗੇਂਦ ਆਫ਼ ਫਾਇਰ ਵਿਦ ਗੈਰੀ ਕੂਪਰ, ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਹੱਵ ਹੈਨਰੀ ਫੋਂਡਾ ਨਾਲ। ਉਸਨੂੰ ਬਾਲ ਆਫ ਫਾਇਰ ਲਈ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਮਜ਼ਦ ਮਿਲਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੇਡੀ ਹੱਵਾਹ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਕਲਾਸਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਟੈਨਵੈਕ ਨੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਮੇਡੀ ਪਰਫਾਰਮੈਂਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਫੋਂਡਾ ਅਤੇ ਸਟੈਨਵੈਕ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ, ਯੂ ਬੇਲੌਂਗ ਟੂ ਮੀ (1941) ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।   

1944 ਤਕ, ਸਟੈਨਵੈਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫਰੇਡ ਮੈਕਮਰੇ ਨਾਲ ਸੈਮੀਨਲ ਫਿਲਮ ਨੋਅਰ *ਡਬਲ ਇੰਡੇਮਨੀਟੀ* (1944) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਮੈਕਮਰੇ ਦੇ ਬੀਮਾ ਵਿਕਰੇਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਖਲਨਾਇਕ ਦੇ ਅੰਤਮ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਟੈਨਵੈਕ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫਿਲਮ ਸ਼ੀਅਰ, *ਮਾਫ ਕਰਨਾ, ਗਲਤ ਨੰਬਰ* (1948) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਲਈ ਆਸਕਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਟੈਲੀਵੀਯਨ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ - *ਦਿ ਬਾਰਬਰਾ ਸਟੈਨਵਿਕ ਸ਼ੋਅ* (1961), ਪੱਛਮੀ ਲੜੀ *ਦਿ ਬਿਗ ਵੈਲੀ* (1966), ਅਤੇ *ਦ ਥੋਰਨ ਬਰਡਜ਼* (1983) ਲਈ ਤਿੰਨ ਐਮੀ ਐਵਾਰਡ ਜਿੱਤੇ। 

ਉਸ ਨੂੰ 1982 ਵਿਚ ਆਨਰੇਰੀ ਆਸਕਰ ਮਿਲਿਆ, 1986 ਵਿਚ ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬ ਸੇਸਲ ਬੀ. ਡੀਮਿਲ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਉਮਰ ਭਰ ਕਈ ਹੋਰ ਆਨਰੇਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਅਮਰੀਕਨ ਫਿਲਮ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲਾਸਿਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ 11 ਵੀਂ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾ ਸਟਾਰ ਵਜੋਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਇਕ ਅਨਾਥ, ਅਤੇ ਅੰਸ਼ਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਜੈਕ ਟੂਰਨੇਅਰ ਨੇ ਸਟੈਨਵੈਕ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਸਿਰਫ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।" 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1990
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1907
ਪੌੜੀ

thumb| ਇੱਕ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਪੌੜੀ
thumb| ਇੱਕ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਸਟੈਪ ਪੌੜੀ
ਇੱਕ **ਪੌੜੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **ladder**) ਇਕ ਲੰਬਕਾਰੀ ਜਾਂ ਝੁਕਿਆ (ਟੇਢਾ) ਕਦਮਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਜੋ ਜਮੀਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਉਚਾਈ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਠੋਸ ਪੌੜੀਆਂ, ਜੋ ਸਵੈ-ਸਮਰਥਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਲੰਬਕਾਰੀ ਸਤਹ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਕੰਧ, ਅਤੇ ਰੋਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੱਸੀ ਜਾਂ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਪਰ ਤੋਂ ਲਟਕ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਠੋਰ ਪੌੜੀ ਦੇ ਲੰਬਕਾਰੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਾਂ ਜਾਂ ਰੇਲ (ਯੂ.ਐੱਸ.) ਜਾਂ ਸਟਾਈਲ (ਯੂਕੇ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਠੋਸ ਪੌੜੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੋਰਟੇਬਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਸਥਾਈ ਤੌਰ' ਤੇ ਕਿਸੇ ਬਣਤਰ, ਬਿਲਡਿੰਗ ਜਾਂ ਉਪਕਰਣਾਂ ਲਈ ਸਥਿਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਧਾਤ, ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਗਲਾਸ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰੰਤੂ ਇਹ ਸਖ਼ਤ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਣ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 

ਠੋਸ ਪੌੜੀਆਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਇਸਦੇ ਹਲਕੇ ਭਾਰ ਕਾਰਨ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੋ ਗਈਆਂ।ਫਾਈਬਰਗਲਾਸ ਸਟੈੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਓਵਰਹੈੱਡ ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਾਈਬਰਗਲਾਸ ਇਕ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਇਨਸੂਲੇਟਰ ਹੈ। ਹੈਨਰੀ ਕੋਕੇਨਬੱਸ਼ ਨੇ 1867 ਵਿਚ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਪੌੜੀ ਨੂੰ ਪੇਟੈਂਟ ਕੀਤਾ। 

## ਸੁਰੱਖਿਆ 
ਪੌੜੀ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਸੱਟ ਇਕ ਪੌੜੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਭੰਜਨ ਆਮ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਵੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹਨ, ਹਾਦਸੇ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ। ਪੌੜੀਆਂ ਨੁਕਸਦਾਰ ਅਧਾਰ ਪੈਡਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਖਿਸਕ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੌੜੀ ਦੇ ਤੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਨੂੰ ਪਲਾਸਟਿਕ ਜਾਂ ਰਬੜ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਰਗੜ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪੌੜੀ ਸਟੈਬੀਲਾਇਜ਼ਰ ਉਪਲਬਧ ਹਨ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪੌੜੀ ਦੀ ਪਕੜ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ ਪੌੜੀ ਸਟੈਬੀਲਾਇਜ਼ਰ ਜਾਂ ਪੌੜੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ 1936 ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਉਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵੱਡੇ ਪੌੜੀਆਂ 'ਤੇ ਮਿਆਰੀ ਉਪਕਰਣ ਹਨ। 

ਪੌੜੀ ਦਾ ਸਟੈਂਡਆਫ, ਜਾਂ ਰੁਕਣਾ, ਇਕ ਉਪਕਰਣ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪੌੜੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੌੜੀ ਨੂੰ ਪੌੜੀਆਂ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਦੋ ਸੰਪਰਕ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਦੂਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੌੜੀਆਂ ਦੀ ਉੱਚਿਤ ਲੰਬਾਈ ਲਈ ਉੱਚਿਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਛੱਤ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। 

ਇਮਾਰਤਾਂ 'ਤੇ ਐਂਕਰ ਪੁਆਇੰਟ ਦੇਣਾ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਕ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਪੌੜੀ ਦਾ ਸਿਖਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਜੁੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਵਿੰਡੋ ਸਫਾਈ ਵਰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਵਰਕਰ ਪੌੜੀ ਨੂੰ "ਪੈਰ ਰੱਖਣ" ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਫੂਟਿੰਗ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਰੈਂਜ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਪੌੜੀ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵਧੇਰੇ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਪੌੜੀ ਫੜਨਾ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਲੇਸਮੈਂਟ ਲਈ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਰਿਜੋਰਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਐਂਕਰ ਪੁਆਇੰਟ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਟ ਦੀ ਕੰਧ ਦੇ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ਵਿੱਚ ਸੀਮਿੰਟ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਰਿੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੌੜੀ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਕੈਰੇਬਾਈਨਰ। 

ਜੇ ਝੁਕਣ ਵਾਲੀ ਪੌੜੀ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕੋਣ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਜੋਖਮ ਬਹੁਤ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੌੜੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੋਣ 75.5 ਡਿਗਰੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਪੌੜੀ ਦੇ ਤਲ 'ਤੇ ਤਿਲਕਣ ਦਾ ਜੋਖਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੜੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੌੜੀ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਡਿੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਣ ਇਕ ਲੰਬਕਾਰੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਰੱਖੀ ਪੌੜੀ ਲਈ 4 ਤੋਂ 1 ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਲੰਬਕਾਰੀ ਉਚਾਈ ਦੇ ਹਰ ਚਾਰ ਫੁੱਟ ਲਈ, ਪੌੜੀ ਪੈਰ ਨੂੰ ਇਕ ਪੈਰ ਕੰਧ ਤੋਂ ਹਿਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੱਟ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਰਗੇ ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੌੜੀਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 

## ਹਵਾਲੇ
ਜੋਸਫ ਵਿਲੀਅਮ ਟਰਨਰ

**ਜੋਸਫ ਮੈਲੋਰਡ ਵਿਲੀਅਮ ਟਰਨਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Joseph Mallord William Turner; 23 ਅਪ੍ਰੈਲ 1775 - 19 ਦਸੰਬਰ 1851), ਸਮਕਾਲੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਟਰਨਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਪੇਂਟਰ, ਪ੍ਰਿੰਟਮੇਕਰ ਅਤੇ ਵਾਟਰਕਲੋਰਿਸਟ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੜਬੜ ਵਾਲੇ, ਅਕਸਰ ਹਿੰਸਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

ਟਰਨਰ ਦਾ ਜਨਮ ਲੰਡਨ ਦੇ ਕੋਵੇਂਟ ਗਾਰਡਨ ਦੇ ਮੇਡੇਨ ਲੇਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਨੀਵੇਂ-ਮੱਧ-ਵਰਗ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲੰਡਨ ਵਿਚ ਰਿਹਾ, ਆਪਣੇ ਕਾਕਨੀ ਲਹਿਜ਼ੇ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ ਜਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕੀਤਾ। 

ਇਕ ਬਾਲ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਟਰਨਰ ਨੇ 1789 ਤੋਂ ਰਾਇਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ 14 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ 15 ਵਿਚ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਡਰਾਫਟਮੈਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਮਿਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿੱਕਰੀਆਂ ਤੋਂ ਸਥਿਰ ਆਮਦਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ, ਉਲਟ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਕਸਰ ਭੀਖ ਮੰਗਦਿਆਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸਨੇ 1804 ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਗੈਲਰੀ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈ ਅਤੇ 1807 ਵਿਚ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿਚ ਪਰਿਪੇਖ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣੇ, ਜਿਥੇ ਉਹ 1828 ਤਕ ਲੈਕਚਰ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੇਕਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ 1802 ਤੋਂ ਯੂਰਪ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਸਕੈਚਬੁੱਕਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 

ਤੀਬਰ ਨਿੱਜੀ, ਵਿਵੇਕਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ, ਟਰਨਰ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਪਰੰਤੂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਸਾਰਾ ਡੈੱਨਬੀ ਦੁਆਰਾ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਐਵਲਿਨ (1801– 1874) ਅਤੇ ਜਾਰਜੀਆਨਾ (1811– 1843) ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾਵਾਦੀ ਅਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਵਿਗੜ ਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਗੈਲਰੀ ਵਿਗੜ ਗਈ ਅਤੇ ਅਣਦੇਖੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਲਾ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ 1845 ਤੋਂ ਚਕਨਾਚੂਰ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਸਿਹਤ ਵਿਚ ਰਿਹਾ ਅਤੇ 1851 ਵਿਚ 76 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਲੰਡਨ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਟਰਨਰ ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਦੇ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। 

ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ 550 ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ, 2000 ਵਾਟਰ ਕਲਰਜ਼ ਅਤੇ 30,000 ਕੰਮ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। 1840 ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਉੱਘੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਲਾ ਆਲੋਚਕ ਜੋਨ ਰਸਕਿਨ ਦੁਆਰਾ ਜੇਤੂ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਉਸ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਵਜੋਂ ਉਭਾਰਿਆ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਪੇਂਟਿੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਮੌਤ 
ਟਰਨਰ ਦੀ ਮੌਤ 19 ਦਸੰਬਰ 1851 ਨੂੰ ਚੇਲਸੀਆ ਦੇ ਚੈਨੀ ਵਾਕ ਵਿਖੇ ਸੋਫੀਆ ਕੈਰੋਲਿਨ ਬੂਥ ਦੇ ਘਰ ਹੈਜ਼ੇ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਉਸਨੂੰ ਸੇਂਟ ਪੌਲ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਸਰ ਜੋਸ਼ੂਆ ਰੇਨੋਲਡਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਾਹਰ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਸ਼ਬਦ "ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਹੈ" ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਅਲੋਚਨਾਤਮਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1851
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1775
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:All articles with unsourced statements
ਬਰਿਗਿਟ ਬਾਰਡੋਟ

**ਬ੍ਰਿਗਿਟ ਐਨੀ-ਮੈਰੀ ਬਾਰਡੋਟ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Brigitte Anne-Marie Bardot; ਜਨਮ 28 ਸਤੰਬਰ 1934), ਅਕਸਰ ਬੀ.ਬੀ. ਦੁਆਰਾ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ, ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਹੇਡੋਨਿਸਟਿਕ ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਨਸੀ ਸੰਬੰਧਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਉਹ 1950 ਅਤੇ 1960 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੈਕਸ ਸਿੰਬਲ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ 1973 ਵਿੱਚ ਮਨੋਰੰਜਨ ਉਦਯੋਗ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਪੈਰਿਸ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਬਾਰਦੋਟ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਇਕ ਚਾਹਵਾਨ ਬੈਲੇਰੀਨਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1952 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1957 ਵਿਚ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਅਤੇ ਰੱਬ ਨੇ ਬਣਾਇਆ .ਰਤ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਹ ਸਿਮੋਨ ਡੀ ਬੇਓਵਾਇਰ ਦੇ 1959 ਦੇ ਲੇਖ 'ਲੋਲੀਟਾ ਸਿੰਡਰੋਮ' ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ "ਔਰਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇਕ ਵਾਹਨ" ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਹੋਂਦਵਾਦ ਦੇ ਥੀਮਾਂ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਔਰਤ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਇਆ। ਬਾਰਦੋਟ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੀਨ-ਲੂਸ ਗੋਡਾਰਡ ਦੀ 1963 ਵਿੱਚ ਆਈ ਫਿਲਮ ਲੇ ਮਾਈਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਲੂਯਿਸ ਮਾਲੇ ਦੀ 1965 ਵਿਚ ਆਈ ਫਿਲਮ ਵਿਵਾ ਮਾਰੀਆ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਲਈ! ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਸਟ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ ਬਾਫਟਾ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 

ਬਾਰਦੋਟ 1973 ਵਿੱਚ ਮਨੋਰੰਜਨ ਉਦਯੋਗ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ 47 ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਈ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ 60 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਾਣੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ 1985 ਵਿਚ ਲੀਜੀਅਨ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਬਣ ਗਈ। 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕਰਕੇ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਨਫ਼ਰਤ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਪੰਜ ਵਾਰ ਜੁਰਮਾਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 

### ਨਿੱਜੀ ਵਿਵਾਦ 
1974 ਵਿਚ ਬਾਰਦੋਟ ਪਲੇਬਯ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿਚ ਇਕ ਨਗਨ ਫੋਟੋ ਸ਼ੂਟ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ 40 ਵਾਂ ਜਨਮਦਿਨ ਮਨਾਇਆ। 28 ਸਤੰਬਰ 1983 ਨੂੰ, ਉਸ ਦਾ 49 ਵਾਂ ਜਨਮਦਿਨ, ਬਾਰਦੋਟ ਨੇ ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਜਾਂ ਰੈਡ ਵਾਈਨ ਨਾਲ ਟ੍ਰਾਂਕੁਇਲਾਇਜ਼ਰ ਦੀ ਇੱਕ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਲੈ ਲਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਪਿਆ, ਜਿਥੇ ਪੇਟ ਦੇ ਪੰਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਗੋਲੀਆਂ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ ਗਈ। ਬਾਰਦੋਟ ਇੱਕ ਛਾਤੀ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1934
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hAudio microformats
ਸੈਲੀ ਨਿਕੋਲਸ

**ਸੈਲੀ ਨਿਕੋਲਸ** (ਜਨਮ 22 ਜੂਨ 1983) ਇੱਕ ਇਨਾਮ-ਜੇਤੂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਰਚਨਾ ਕਰਨਾ ਵਾਲ਼ੀ ਲੇਖਕ ਹੈ।

## ਜਿੰਦਗੀ
ਨਿਕੋਲਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਸਟਾਕਟਨ-ਆਨ-ਟੀਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗ੍ਰੇਟ ਅਯਟਨ ਫ੍ਰੈਂਡਸ ਸਕੂਲ ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2001 ਤੱਕ ਐਗਲੇਸਕਲੀਫ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। 

ਸਕੂਲ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਨਿਕੋਲਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਪਹੁੰਚੀ।

ਉਹ ਯੁਨਾਈਟਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਵਾਰਵਿਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਫਿਲਾਸਫੀ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਿਆਂ ਬੈਚੂਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਬਾਥ ਸਪਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਐਂਡ ਕਰੀਏਟਿਵ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਤੋਂ  "ਰਾਈਟਿੰਗ ਫਾਰ ਯੰਗ ਪੀਪਲ" ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ।  
 
2012 ਵੇਲ਼ੇ ਨਿਕੋਲਸ ਆਕਸਫੋਰਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।  ਉਹ ਯੰਗ ਫ੍ਰੈਂਡਸ ਜਨਰਲ ਮੀਟਿੰਗ ਸਹਿਤ ਕੁਆਕਰ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਕਾਇਦਾ ਭਾਗ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਰਤਾਨਵੀ ਲੇਖਕ
ਫਰਨੈਂਡਲ

**ਫਰਨਾਂਡ ਜੋਸਫ ਡੀਸੀਰੀ ਕੌਨਟੈਂਡਿਨ** (8 ਮਈ 1903 - 26 ਫਰਵਰੀ 1971), ਫਰਨੈਂਡਲ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ:**Fernandel)** ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਸੀ। ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਮਾਰ੍ਸਾਇਲ ਵਿਚ ਜੰਮੇ, ਉਹ ਡੀਸੀਰੀ ਬੈਦੌਇਨ ਅਤੇ ਡੇਨਿਸ ਕੌਨਟੈਨਡਿਨ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਟੂਰਿਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਇਕ ਓਸੀਟਿਅਨ ਸ਼ਹਿਰ, ਪੇਰੋਸਾ ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਕਾਮੇਡੀ ਸਟਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵੌਡੇਵਿਲੇ, ਓਪਰੇਟਟਾਸ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ-ਹਾਲ ਪੁਨਰ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਸਟੇਜ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੈਨਰੀਏਟ ਮੈਨਸੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸਿਨੇਮੇ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਜੀਨ ਮਾਨਸੇ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਤੀ ਇੰਨਾ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਰਨਾਂਡ ਡੀਲ ਕਿਹਾ। 

## ਜੀਵਨੀ 
right|thumb| ਫਰਨੈਂਡਲ ਮਾਰਚ 1970 ਵਿਚ ਇਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ.
1930 ਵਿਚ, ਫਰਨਾਂਡੈਲ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰਸ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਫਰਾਂਸ ਦਾ ਚੋਟੀ ਦਾ ਹਾਸਰਸ ਅਭਿਨੇਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਡੌਨ ਕੈਮਿੱਲੋ ਦੀ ਲੜੀ ਦੀਆਂ ਮੋਸ਼ਨ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਕਸਬੇ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਮੇਅਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਇਟਲੀ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਜਾਜਕ ਦੇ ਚਿੱਤਰਣ ਲਈ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਰਗੇ ਦੰਦ ਉਸ ਦੇ ਟ੍ਰੇਡਮਾਰਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਏ। 

ਉਹ ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ 1956 ਦੀ "*ਅਰਾਉਂਡ ਦਿ ਵਰਲਡ ਇਨ 80ਡੇਸ"* ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਡੇਵਿਡ ਨਿਵੇਨ ਦਾ ਕੋਚਮੈਨ ਨਿਭਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਫਿਲਮ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੌਬ ਹੋਪ ਅਤੇ ਅਨੀਤਾ ਏਕਬਰਗ ਨਾਲ 1958 ਵਿਚ ਕਾਮੇਡੀ *ਪੈਰਿਸ ਹਾਲੀਡੇ* ਵਿਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। 

ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਫਰਨਾਂਡੇਲ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਜਾਂ ਸਹਿ-ਨਿਰਮਾਣ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿਚ ਡੁਬਨੇਟ ਲਈ 60 ਵਿਆਂ ਦੇ ਟੀਵੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਭਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ "ਡੂ 'ਐਵੇ ਏ ਡਬੋਨੈੱਟ"। 

ਫਰਨਾਂਡੈਲ ਦੀ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਸਿਮਟਿਏਰ ਡੀ ਪੈਸੀ, ਪੈਰਿਸ ਵਿਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ। 

## ਪਰਿਵਾਰ 
ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬੇਟੀਆਂ, ਜੋਸੇਟ (1926) ਅਤੇ ਜੈਨਾਈਨ (1930), ਅਤੇ ਬੇਟਾ ਫ੍ਰੈਂਕ (1935) ਸਨ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਫ੍ਰੈਂਕ ਫਰਨਾਂਡੇਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਫ੍ਰੈਂਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਫਿਲਮਾਂ, ਗਿਲਸ ਗ੍ਰੈਂਗੀਅਰ ਦੇ ਲੇਜ ਇਂਗਰੇਟ ਅਤੇ ਜਾਰਜਸ ਬਿਆਨਚੀ ਦੀ ਏਨ ਅਵਾਂਟ ਲਾ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 

## ਸਾਹਿਤ 
ਅਲਬਰਟ ਕੈਮਸ ਦੁਆਰਾ *ਆਉਟਸਾਈਡਰ* ਵਿਚ, ਮੀਰਸਾਲਟ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਔਰਤ ਦੋਸਤ ਮਾਰੀ ਕੋਰਡੋਨਾ ਮੀਰਸਾਲਟ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਫਰਨੈਂਡਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਫਿਲਮ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1971
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1903
ਨਕੁਲ ਸਿੰਘ ਸਾਹਨੀ

**ਨਕੁਲ ਸਿੰਘ ਸਾਹਨੀ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਫਿਰਕਾਪ੍ਰਸਤੀ, ਆਨਰ ਕਿਲਿੰਗ, ਲੇਬਰ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੌਰ' ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਸਮੂਹ  ਚੱਲ-ਚਿੱਤਰਾ  ਅਭਿਆਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮੀ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਜ਼ਰੀਏ ਸਥਾਨਕ ਜਾਤੀ, ਵਰਗ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਆਪਣੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਬਰ ਫੀਚਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕਿਰੋੜੀ ਮਾਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਹ ਕਾਲਜ ਦੀ ਨਾਟਕੀ ਸੁਸਾਇਟੀ, ਪਲੇਅਰਜ਼, ਦਾ ਸਰਗਰਮ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਫੇਰ ਉਸਨੇ 2005-06 ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਇੰਡੀਆ, ਪੁਣੇ ਵਿਖੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਨਕੁਲ ਜਨ ਨਾਟਿਆ ਮੰਚ ਨਾਲ ਵੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।

## ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਕੰਮ 
### ਮੁਜ਼ੱਫਰਨਗਰ ਬਾਕੀ ਹੈ 
ਉਸ ਦੀ ਫਿਲਮ ' *ਮੁਜ਼ੱਫਰਨਗਰ ਬਾਕੀ ਹੈ* ਜੋ ਜਨਵਰੀ 2015 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੁਜ਼ੱਫਰਨਗਰ ਦੰਗਿਆਂ, ਸਤੰਬਰ 2013 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਫਿਰਕੂ ਹਿੰਸਾ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਖੋਜ ਕਰਕੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਫਿਲਮ ਹੈ। ਫਿਲਮ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਆਰਥਿਕ, ਫਿਰਕੂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਧਰੁਵੀਕਰਨ ਹੋਇਆ, ਬਲਕਿ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੇਘਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

 ਅਗਸਤ, 2015 ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪੱਖ ਦੇ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਫਿਲਮ ਦੇ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ੋਆਂ ਦਾ ਰੋਸ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਭਰ 'ਚ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਇਸਦਾ ਮੰਤਵ ਰੋਸ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਰੋਹਿਤ ਵੇਮੂਲਾ, ਇੱਕ ਦਲਿਤ ਪੀਐਚਡੀ ਸਕਾਲਰ, ਨੇ ਵੀ 4 ਅਗਸਤ, 2015 ਨੂੰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਕੇਂਦਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ‘ਦੇਸ਼ ਵਿਰੋਧੀ’ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਈਨੀਗੋ ਜੋਨਸ

**ਈਨੀਗੋ ਜੋਨਸ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Inigo Jones;** 15 ਜੁਲਾਈ 1573 - 21 ਜੂਨ 1652) ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਧੁਨਿਕ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਪਾਤ ਅਤੇ ਸਮਰੂਪਤਾ ਦੇ ਵਿਟ੍ਰੂਵਿਨ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਜੋਨਜ਼ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਰੋਮ ਦੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਅਤੇ ਇਟਾਲੀਅਨ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਇਕਹਿਰੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਲੰਡਨ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਛਾਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਵੀਨਜ਼ ਹਾਊਸ ਜੋ ਕਿ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਇਮਾਰਤ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੈਨਕੁਟਿੰਗ ਹਾਊਸ, ਵ੍ਹਾਈਟਹਾਲ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਵੈਂਟ ਗਾਰਡਨ ਵਰਗ ਦਾ ਖਾਕਾ ਜੋ ਬਣ ਗਿਆ ਵੈਸਟ ਐਂਡ ਵਿੱਚ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਦਰਜਨ ਮਸਜਿਦਾਂ ਲਈ ਥੀਏਟਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਸਟੇਜ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ਾਹੀ ਕਮਾਂਡ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਕਈਆਂ ਨੇ ਬੇਨ ਜੋਨਸਨ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ।

## ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਜੀਵਨ 
16 ਫਰਵਰੀ 1621 ਨੂੰ, ਇੱਕ ਮੌਜੂਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸਰ ਜੋਹਨ ਲੀਡਜ਼ ਦੇ ਕੱਢੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਉਪ-ਚੋਣ ਵਿਚ, ਜੋਨਸ ਐਮ.ਪੀ. ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਸੁਸੇਕਸ ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਸ਼ੋਰੇਹੈਮ ਲਈ, ਇੱਕ ਬੋਰੋ ਹਲਕਾ ਅਰਲੈਂਡ ਦੇ ਅਰਲਡ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਰਵਰੀ 1622 ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਸਦ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਤਕ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਊਸ ਆਫ ਕਾਮਨਜ਼ ਦੇ ਚੈਂਬਰ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਬੈਠਣ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਦੌਰਾਨ ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ ਚੈਪਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਗੈਲਰੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਅਤੇ 1623 ਵਿੱਚ ਹਾਊਸ ਆਫ਼ ਲਾਰਡਜ਼ ਦੇ ਚੈਂਬਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਛੱਤ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਿਡਲਸੇਕਸ ਦੀ ਕਾਉਂਟੀ ਅਤੇ ਵੈਸਟਮਿੰਸਟਰ ਦੀ ਬੋਰੋ ਲਈ 1630 ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 1640 ਤੱਕ ਜਸਟਿਸ ਆਫ਼ ਪੀਸ (ਜੇ ਪੀ) ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ 1623 ਵਿੱਚ ਸਾਊਥਹੈਮਪਟਨ ਦੇ ਬੋਰੋ ਦਾ ਇੱਕ ਫ੍ਰੀਮੈਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1633 ਵਿੱਚ, ਚਾਰਲਸ ਪਹਿਲੇ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨਾਈਟਹੁੱਡ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਵਿਰਾਸਤ 
ਉਹ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਰਕੀਟੈਕਟ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਰਡ ਬਰਲਿੰਗਟਨ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਕੈਂਟ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਚਾਰਲਟਨ ਹਾਊਸ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ, ਚਾਰਲਟਨ, ਦੱਖਣ ਪੂਰਬੀ ਲੰਡਨ (ਐਸਈ 7) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਈਨੀਗੋ ਜੋਨਸ ਰੋਡ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਕਥਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

ਲਾਂਰਰਵਸਟ, ਨੌਰਥ ਵੇਲਜ਼, "ਪੋਂਟ ਫਾਵਰ" ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁਲ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਪੋਂਟ ਇਨੀਗੋ ਜੋਨਸ" -ਇਨੀਗੋ ਜੋਨਜ਼ ਦੇ ਬ੍ਰਿਜ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 1607 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਤੋਂ, "ਦਿ ਆਈਨੀਗੋ ਜੋਨਸ ਮੈਨੂਸਕ੍ਰਿਪਟ" ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੈਸੋਨਿਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫ੍ਰੀਮਾਸੋਨਰੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਚਾਰਜਜ ਦਾ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ
ਜੀਨ ਪੌਲ ਬੈਲਮੋਂਡੋ

**ਜੀਨ ਪੌਲ ਬੈਲਮੋਂਡੋ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Jean-Paul Belmondo; ਜਨਮ 9 ਅਪ੍ਰੈਲ 1933) 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਦੀ ਨਿਊ ਵੇਵ ਅਤੇ 1960, 1970 ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਇਕ ਵੱਡੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਫਿਲਮੀ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਵਿੱਚ "ਬਰੈਥਲੈਸ" (1960) ਅਤੇ "ਦਾ ਮੈਨ ਫਰੋਮ ਰਿਓ" (1964) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 

## ਸਨਮਾਨ 
ਉਸਨੂੰ 1986 ਵਿਚ *ਓਰਡਰ* ਨੈਸ਼ਨਲ ਡੂ ਮੂਰਿਟ ਦਾ *ਚੇਵਾਲੀਅਰ* (ਨਾਈਟ) ਬਣਾਇਆ *ਗਿਆ* ਸੀ, ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ *ਅਫਸਰ* (ਅਧਿਕਾਰੀ) ਅਤੇ 1994 ਵਿਚ *ਕਮਾਂਡਰ* (ਕਮਾਂਡਰ) ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 

ਉਸਨੂੰ 1991 ਵਿੱਚ ਲੈਜੀਅਨ ਡੀ'ਹੋਨੂਰ ਦਾ *ਚੇਵਾਲੀਅਰ* (ਨਾਈਟ) ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, 1991 ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ *ਅਧਿਕਾਰੀ* (ਅਧਿਕਾਰੀ) ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ *ਕਮਾਂਡਰ* (ਕਮਾਂਡਰ) ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲੀ ਸੀ। 

2010 ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਫਿਲਮ ਆਲੋਚਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਅਵਾਰਡਜ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਰੀਅਰ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਐਵਾਰਡ ਦਿੱਤਾ। ਬੈਲਮੰਡੋ ਨੇ ਇਸ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। 

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
4 ਦਸੰਬਰ, 1952 ਨੂੰ, ਬੈਲਮੰਡੋ ਨੇ ਆਲੋਡੀ ਕਾਂਸਟੇਨਟਿਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਪੈਟ੍ਰਸੀਆ (1953-1993), ਜੋ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਫਲੋਰੈਂਸ (ਜਨਮ 1958) ਅਤੇ ਪਾਲ (ਜਨਮ 1963)। ਬੇਲਮੰਡੋ ਅਤੇ ਕਾਂਸਟੇਂਟਿਨ 1965 ਵਿਚ ਵੱਖ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਸਤੰਬਰ 1966 ਵਿਚ ਤਲਾਕ ਲਈ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ 5 ਜਨਵਰੀ, 1968 ਨੂੰ ਅੰਤਮ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 

ਉਸਨੇ 1965 ਤੋਂ 1972 ਤੱਕ ਉਰਸੁਲਾ ਐਂਡਰੇਸ, 1972 ਤੋਂ 1980 ਤੱਕ ਲੌਰਾ ਐਂਟੋਨੇਲੀ, 1980 ਤੋਂ 1987 ਤੱਕ ਕਾਰਲੋਸ ਸੋਤੋ ਦੇ ਮੇਅਰ, ਅਤੇ 2008 ਤੋਂ 2012 ਤੱਕ ਬਾਰਬਰਾ ਗੈਂਡੋਲਫੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਸਨ। 

1989 ਵਿਚ, ਬੈਲਮੰਡੋ ਆਪਣੇ 50-50 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ 24-ਸਾਲਾ ਡਾਂਸਰ ਨੈਟੀ ਟਾਰਡੀਵਲ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਸਾਲ 2002 ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਜੋੜਾ ਇਕ ਦਹਾਕੇ ਤਕ ਇਕੱਠੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। 13 ਅਗਸਤ 2003 ਨੂੰ, ਟਾਰਡੀਵੈਲ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ 70 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬੇਲਮੰਡੋ ਦੇ ਚੌਥੇ ਬੱਚੇ, ਸਟੈਲਾ ਈਵਾ ਐਂਜਲਿਨਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਬੈਲਮੰਡੋ ਅਤੇ ਟਾਰਡੀਵਲ ਦਾ 2008 ਵਿਚ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। 

## ਗੈਲਰੀ 

ਤਸਵੀਰ:JP Belmondo Cannes 1988.jpg|ਜੀਨ ਪੌਲ ਬੈਲਮੰਡੋ 'ਤੇ  1988 ਕਾਨ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ . 
ਤਸਵੀਰ:Jean-Paul Belmondo Handprint.jpg|ਕੈਨਜ਼ ਵਿਚ ਪਾਲੇ ਡੇਸ ਫੈਸਟੀਵਲ ਐਟ ਡੇਸ ਕੋਂਗਰਿਸ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਫੁੱਟਪਾਥ ਤੇ ਜੀਨ ਪੌਲ ਬੈਲਮੰਡੋ ਦਾ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ. 
ਤਸਵੀਰ:Belmondo hommage Cannes 2011.jpg |ਬੈਲਮੰਡੋ ਵਿਖੇ  2011 ਕਾਨ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ . 
ਤਸਵੀਰ:Jean-Paul Belmondo Cannes 2011.jpg|ਜੀਨ ਪੌਲ ਬੈਲਮੰਡੋ 'ਤੇ  2011 ਕਾਨ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ . 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933
ਲੰਡਨ ਅੰਡਰਗਰਾਊਂਡ

**ਲੰਡਨ ਅੰਡਰਗ੍ਰਾਉਂਡ** (ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਡਰਗਰਾ "**ਦਾ ਟਿਊਬ**" ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਗ੍ਰੇਟਰ ਲੰਡਨ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਬਕਿੰਘਮਸ਼ਾਇਰ, ਐਸੇਕਸ ਅਤੇ ਹਰਟਫੋਰਡਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀਆਂ ਕਾਉਂਟੀਆਂ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। 

ਅੰਡਰਗਰਾਊਂਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ ਰੇਲਵੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੀ ਯਾਤਰੀ ਰੇਲਵੇ ਤੋਂ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ 1863 ਵਿਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਹੁਣ ਸਰਕਲ, ਹੈਮਰਸਮਿਥ ਅਤੇ ਸਿਟੀ ਅਤੇ ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ ਲਾਈਨਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਟ੍ਰੈਕਸ਼ਨ ਰੇਲ ਗੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਲਾਈਨ, ਸਿਟੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਲੰਡਨ ਰੇਲਵੇ, 1890 ਵਿਚ, ਹੁਣ ਉੱਤਰੀ ਲਾਈਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਨੈਟਵਰਕ 11 ਲਾਈਨਾਂ ਤਕ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ 2017/18 ਵਿਚ 1.357 ਅਰਬ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦਾ 11 ਵਾਂ ਵਿਅਸਤ ਮੈਟਰੋ ਸਿਸਟਮ ਬਣ ਗਿਆ। 11 ਲਾਈਨਾਂ ਸਮੂਹਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 5 ਲੱਖ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀਆਂ ਹਨ। 

ਸਿਸਟਮ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸੁਰੰਗਾਂ ਕੱਟ ਅਤੇ ਕਵਰ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਹੇਠਾਂ ਬਣੀਆਂ ਸਨ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੀਆਂ, ਮੋਟੇ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਦੀਆਂ ਸੁਰੰਗਾਂ - ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਸ ਦੇ ਉਪਨਾਮ, ਟਿ .ਬ ਨੂੰ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ - ਨੂੰ ਇੱਕ ਡੂੰਘੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿਸਟਮ ਦੇ 270 ਸਟੇਸ਼ਨ ਅਤੇ 250 ਮੀਲ (400 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਦਾ ਟ੍ਰੈਕ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਿਰਫ 45% ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੁਰੰਗਾਂ ਵਿਚ ਰੂਪੋਸ਼ ਹੈ, ਲੰਡਨ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਨੈਟਵਰਕ ਸਤਹ ਤੇ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅੰਡਰਗਰਾਊਂਡ ਗ੍ਰੇਟਰ ਲੰਡਨ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਕਵਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਥੈਮਸ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿਚ ਸਿਰਫ 29 ਸਟੇਸ਼ਨ ਹਨ। 

ਮੁਢਲੀਆਂ ਟਿਊਬ ਲਾਈਨਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਸਨ, ਨੂੰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ "ਅੰਡਰਗ੍ਰਾੱਨਡ" ਬ੍ਰਾਂਡ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕਠੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਪ-ਸਤਹ ਲਾਈਨਾਂ ਅਤੇ ਬੱਸ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ 1933 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਬਣ ਗਿਆ. ਲੰਡਨ ਪੈਸੈਂਜਰ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਬੋਰਡ (ਐਲ.ਪੀ.ਟੀ.ਬੀ.)। ਮੌਜੂਦਾ ਓਪਰੇਟਰ, ਲੰਡਨ ਅੰਡਰਗਰਾਊਂਡ ਲਿਮਟਿਡ (ਐਲ.ਯੂ.ਐਲ.), ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਫਾਰ ਲੰਡਨ (ਟੀ.ਐਫ.ਐਲ.) ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਹੈ, ਗਰੇਟਰ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਨੈਟਵਰਕ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਿਗਮ ਹੈ। 2015 ਤੱਕ, ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਖਰਚਿਆਂ ਦਾ 92% ਯਾਤਰੀ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਟ੍ਰੈਵਲਕਾਰਡ ਦੀ ਟਿਕਟ 1983 ਵਿਚ ਅਤੇ ਓਇਸਟਰ, ਇਕ ਸੰਪਰਕ ਰਹਿਤ ਟਿਕਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮ, 2003 ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੰਪਰਕ ਰਹਿਤ ਕਾਰਡ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ 2014 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਰਵਜਨਕ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਸਿਸਟਮ ਹੈ। 

ਐਲ.ਪੀ.ਟੀ.ਬੀ. ਕਲਾ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦਾ ਇਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਪੋਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਕਲਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕਵਾਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿਚ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਟਿਊਬ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ, ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੈਰੀ ਬੈੱਕ 1931 ਵਿਚ, ਸੀ 2006 ਵਿਚ ਇਕ ਕੌਮੀ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਆਈਕਾਨ ਨੂੰ ਵੋਟ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਅਜਿਹੇ ਹੋਰ ਟੀ.ਐੱਫ.ਐੱਲ ਆਵਾਜਾਈ ਸਿਸਟਮ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੋਕਲੈਂਡਜ਼ ਲਾਈਟ ਰੇਲਵੇ, ਲੰਡਨ ਓਵਰਗਰਾਉਂਡ, ਕ੍ਰਾਸਰੇਲ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਲਾਈਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਮਲਿੰਕ। ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੰਡਨ ਅੰਡਰਗ੍ਰਾਉਂਡ ਬ੍ਰਾਂਡਿੰਗ ਵਿਚ ਰਾਊਂਡਲ ਅਤੇ ਜੌਹਨਸਟਨ ਟਾਈਪਫੇਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ 1916 ਵਿਚ ਐਡਵਰਡ ਜੌਹਨਸਟਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 

## ਹਵਾਲੇ
ਜੀਨ ਰੇਨੋਇਰ

**ਜੀਨ ਰੇਨੋਇਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Jean Renoir; 15 ਸਤੰਬਰ 1894 - 12 ਫਰਵਰੀ 1979) ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਅਦਾਕਾਰ, ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਚੁੱਪ ਦੇ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1960 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਚਾਲੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਲਾ ਗ੍ਰੈਂਡ ਇਲਿਊਜ਼ਨ (1937) ਅਤੇ ਦਿ ਰੂਲਜ਼ ਆਫ਼ ਦਿ ਗੇਮ (1939) ਨੂੰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਕਸਰ ਹੀ ਬਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਫਿਲਮਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੀ.ਐਫ.ਆਈ. ਦੇ ਸਾਇਟ ਐਂਡ ਸਾਊਂਡ ਪੋਲ ਦੁਆਰਾ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੇ 2002 ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਨਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਸਨੂੰ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ 1975 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਰੇਨੋਇਰ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਪਿਅਰੇ ਔਗਸਟ ਰੇਨੋਇਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਬਤੌਰ ਅਭਿਨੇਤਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਪਹਿਲਾ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸੀ। 

## ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਸਾਲ 
ਮਈ 1940 ਵਿਚ ਜਰਮਨੀ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੇਨੋਇਰ ਡੀਡੋ ਫਰੇਅਰ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿਚ, ਰੇਨੋਇਰ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਲੱਭਣ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਈ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਫਿਲਮ, *ਸਵੈਪ ਵਾਟਰ* (1941), ਡਾਨਾ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਅਤੇ ਵਾਲਟਰ ਬ੍ਰੈਨਨ ਅਭਿਨੇਤਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਡਰਾਮਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਇੱਕ ਐਂਟੀ- ਨਾਜ਼ੀ ਫਿਲਮ, *ਇਹ ਲੈਂਡ ਇਜ਼ ਮਾਈਨ* (1943) ਦਾ ਸਹਿ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਰੀਨ ਓਹਾਰਾ ਅਤੇ ਚਾਰਲਸ ਲਾਫਟਨ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸਨ। ਸਾਊਥਰਨਰ (1945) ਟੈਕਸਾਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਮਰੀਕੀ ਫਿਲਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 

"ਡਾਇਰੀ ਆਫ਼ ਚੈਂਬਰਮੇਡ" (1946) ਆਕਟਾਵ ਮਿਰਬੇਉ ਨਾਵਲ, ਲੇ ਜਰਨਲ ਡਿ'ਯੂਨ ਫੇਮਮੇ ਡੀ ਚੈਂਬਰੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਉਲੇਟ ਗੌਡਾਰਡ ਅਤੇ ਬਰਗੇਸ ਮੈਰਿਥ ਅਭਿਨੇਤਾ ਹੈ, ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰ ਹੈ। ਜੋਨ ਬੇਨੇਟ ਅਤੇ ਰਾਬਰਟ ਰਾਇਨ ਅਭਿਨੀਤ 'ਦਿ ਦਿ ਵੂਮੈਨ ਆਨ ਦਿ ਬੀਚ' (1947), ਨੂੰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰੀ ਪੁਨਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਫਿਲਮਾਂ ਖਰਾਬ ਹੁੰਗਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ; ਉਹ ਆਖਰੀ ਫਿਲਮਾਂ ਸਨ ਜੋ ਰੇਨੋਇਰ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈਆ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰੇਨੋਇਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣ ਗਿਆ। 

## ਵਿਰਾਸਤ 
ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ, ਸਾਥੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਦੋਸਤ ਓਰਸਨ ਵੇਲਜ਼ ਨੇ *ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਟਾਈਮਜ਼* ਲਈ ਇਕ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ "ਜੀਨ ਰੇਨੋਇਰ: ਦਿ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ"। ਰੇਨੋਇਰ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤਿਆਜੀਤ ਰੇ, ਅਰਿਕ ਰੋਮਰ, ਲੂਚਿਨੋ ਵਿਸਕੋਂਟੀ, ਜੀਨ-ਮੈਰੀ ਸਟ੍ਰੂਬ ਅਤੇ ਡੈਨੀਅਲ ਹੁਆਲੇਟ,  ਪੀਟਰ ਬੋਗਡਾਨੋਵਿਚ, ਫ੍ਰਾਂਸੋਇਸ ਟਰੂਫੌਟ, ਰਾਬਰਟ ਅਲਟਮੈਨ, ਐਰੋਲ ਮੌਰਿਸ ਮਾਰਟਿਨ ਸਕੋਰਸੀ ਅਤੇ ਮਾਈਕ ਲੇ 

ਜੀਨ ਰੇਨੋਇਰ ਦੀ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਵਾਕ Fਫ ਫੇਮ 'ਤੇ 6212 ਦੀ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਬਲਾਵਡੀ' ਤੇ ਸਟਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵਸਰਾਵਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਐਲਬਰਟ ਬਾਰਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਅਤੇ ਕੁਲੈਕਟਰ ਸਨ। ਇਹ ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਵਿੱਚ ਬਾਰਨਜ਼ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਵਿਖੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। 

ਰੇਨੋਇਰ ਦਾ ਬੇਟਾ ਅਲੇਨ ਰੇਨੋਇਅਰ (1921-2008) ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬਰਕਲੇ ਵਿਖੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਮੱਧਯੁਗੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1979
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1894
ਫ੍ਰਾਂਸੈਸਕੋ ਬੋਰੋਮਿਨੀ

**ਫ੍ਰੈਨਸਿਸਕੋ ਬੋਰੋਮਿਨੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Francesco Borromini; 25 ਸਤੰਬਰ 1599 - 2 ਅਗਸਤ 1667), ਇੱਕ ਇਟਾਲੀਅਨ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਸੀ ਜੋ ਟਿਕਿਨੋ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਵਿਸ ਕੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀਨ ਗਿਆਨ ਲੋਰੇਂਜ਼ੋ ਬਰਨੀਨੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰੋ ਦਾ ਕੋਰਟੋਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਰੋਮਨ ਬੈਰੋਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੇ ਉੱਭਰਨ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸਨ। 

ਮਾਈਕਲੈਂਜਲੋ ਅਤੇ ਖੰਡਰਾਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਗਹਿਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਬੋਰੋਮੋਨੀ ਨੇ ਇਕ ਕੱਢ ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਕੁਜ ਵੱਖਰਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦੇ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਮੁੱਢਲੇ, ਕਲਾਤਮਕ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਹੇਰਾਫੇਰੀਆਂ, ਉਸਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕਲ ਤਰਕ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅਰਥ ਹਨ।\ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਢਾਂਚਿਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਾਇਦ ਬਰਨੀਨੀ ਅਤੇ ਕੋਰਟੋਨਾ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਆਰਟਸ ਦੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਨਰਮ ਲੀਡ ਡਰਾਇੰਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ। ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਕ ਸਵੈ-ਸਿਖਿਅਤ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। 

ਉਸਦਾ ਕੈਰੀਅਰ ਉਸਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੁਆਰਾ ਸੀਮਤ ਸੀ. ਬਰਨੀਨੀ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿਸਨੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਮਿਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰਦਿਆਂ ਸੁੰਦਰ ਦਰਬਾਨ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ, ਬੋਰੋਮੋਨੀ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਖਾਸ ਨੌਕਰੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਈ। 

ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਮੁਹਾਵਰੇ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਅਗਲਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਆਪਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਕੈਮਿਲੋ-ਗੁਆਰਿਨੋ ਗੁਆਰਿਨੀ ਦੇ ਪੀਡਸੋਮੋਨ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਅਤੇ, ਉੱਤਰੀ ਯੂਰਪ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਬਾਰੋਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿਚ, ਬਰਨੀਨੀ ਅਤੇ ਕੋਰਟੋਨਾ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਢੰਗਾਂ ਦੇ ਇਕ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਬਾਰਕੋ ਦੇ ਆਲੋਚਕ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫ੍ਰੈਨਸੈਸਕੋ ਮਿਲਿਜ਼ੀਆ ਅਤੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਸਰ ਜਾਨ ਸੋਏਨ, ਬੋਰੋਮੋਨੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨੀਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ, ਬੋਰੋਮਿਨੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਢਾਂਚਾ ਇਸ ਦੀ ਕਾਢ ਦੇ ਬਦਲੇ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਬਣ ਗਿਆ। 

## ਸਨਮਾਨ 
[thumb| 100 [ਸਵਿੱਸ ਫ਼ਰਾਂਕ|ਫ੍ਰੈਂਕ ਦੇ ਨੋਟ 'ਤੇ ਬੋਰੋਮਿਨੀ ]]
ਫ੍ਰੈਨਸਿਸਕੋ ਬੋਰੋਮਿਨੀ ਨੂੰ 6 ਵੀਂ ਲੜੀ 100 ਸਵਿਸ ਫ੍ਰੈਂਕ ਬਕਨੋਟ 'ਤੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ 1976 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 2000 ਤਕ ਚਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨਾਲ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸਵਿਸ ਇਟਲੀ ਦੇ ਕਲਾ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਪਿਯਰੋ ਬਿਯੋਨਕੋਨੀ ਦੁਆਰਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ 1803 ਵਿੱਚ ਕੈਂਟਨ ਟਿਕਿਨੋ ਬਣੀਆਂ ਸਨ, ਕੁਝ ਸਵਿੱਸ ਕੰਟੀਨਜ਼ ( ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਕੈਂਟਨਾਂ ਦੇ ਕੰਡੋਮੀਨੀਅਮ ) ਦੇ ਇਤਾਲਵੀ ਮਾਲ ਸਨ, ਬੋਰੋਮੋਨੀ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਟਿਕਨੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਵਿਸ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਉਹ 2015 ਵਿਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਯੂਗਨੇ ਗ੍ਰੀਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਫਿਲਮ ਲਾ ਸਪੈਨਿਜ਼ਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।

## ਨੋਟ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1599
ਸਿਡਨੀ ਪੋਲੈਕ

**ਸਿਡਨੀ ਇਰਵਿਨ ਪੋਲੈਕ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Sydney Irwin Pollack; 1 ਜੁਲਾਈ, 1934 - 26 ਮਈ, 2008) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਸੀ। ਪੋਲਕ ਨੇ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ 10 ਟੈਲੀਵੀਯਨ ਸ਼ੋਅ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, 30 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 44 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ 1985 ਦੀ ਫਿਲਮ ਆਉਟ ਆਫ ਅਫਰੀਕਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤੇ। 

ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ *ਯਿਰਮਿਅਨ ਜਾਨਸਨ* (1972), *ਦਿ ਵੇਅ ਵੂਈ ਵਰ* (1973), *ਥ੍ਰੀ ਡੇਸ ਆਫ ਦਾ ਕੌਂਡਰ* (1975) ਅਤੇ *ਐਬਸੈਂਸ ਆਫ਼ ਮੈਲੀਸ* (1981) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ *ਹਵਾਨਾ* (1990), *ਦ ਫਰਮ* (1993), *ਦ ਇੰਟਰਪਰੇਟਰ* (2005) ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਨੇ *ਮਾਈਕਲ ਕਲੇਟਨ* (2007) ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਪੋਲਕ ਸ਼ਾਇਦ ਟੈਲੀਵੀਯਨ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਉਸਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਐਨ ਬੀ ਸੀ ਸਿਟਕਾਮ *ਵਿਲ ਐਂਡ ਗ੍ਰੇਸ* (2000-2006) ਵਿਚ ਵਿਲ ਟ੍ਰੂਮਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਪੋਲਕ ਦਾ ਜਨਮ ਇੰਡੋਨਾ ਦੇ ਲਾਫੇਟੇਟ ਵਿੱਚ, ਰੂਸੀ ਯਹੂਦੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਡੇਵਿਡ ਪੋਲੈਕ, ਅਰਧ-ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰ ਸਾਊਥ ਬੇਂਡ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੀ ਸੀ, ਦੀ 37 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੋਲੈਕ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ। 

ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੋਲੈਕ ਨੇ 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇੰਡੀਆਨਾ ਤੋਂ  ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੋਲੈਕ ਨੇ 1952-554 ਵਿਚ ਨੇਬਰਹੁੱਡ ਪਲੇਹਾਉਸ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਥੀਏਟਰ ਵਿਚ ਸਨਫੋਰਡ ਮੇਸਨਰ ਨਾਲ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਸ਼ਰਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੱਕੜ ਵਾਲੇ ਟਰੱਕ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 

ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1958 ਵਿਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣਨ ਲਈ ਮੇਸਨਰ ਦੇ ਸੱਦੇ 'ਤੇ ਪਲੇਹਾਉਸ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। 1960 ਵਿੱਚ, ਪੋਲੈਂਕ ਦੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ, ਜੌਨ ਫ੍ਰੈਂਕਨਹੀਮਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਕਨਹੀਮਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਤਸਵੀਰ, *ਦਿ ਯੰਗ ਸੇਵੇਜਜ਼* ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਡਾਇਲਾਗ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪੋਲਕ ਬਰਟ ਲੈਂਕੈਸਟਰ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਭਿਨੇਤਾ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। 

## ਪਰਿਵਾਰ 
ਪੋਲੈਕ ਦਾ ਭਰਾ, ਬਰਨੀ, ਇੱਕ ਕਸਟਮਿਊਮ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ, ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ। 

ਪੋਲਕ ਦਾ ਵਿਆਹ 1958 ਤੋਂ 2008 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਕਲੇਰ ਬ੍ਰੈਡਲੀ ਗਰਿਸਵੋਲਡ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਸਟੀਵਨ (1959), ਰੇਬੇਕਾ (1963), ਅਤੇ ਰੇਚਲ (1969)। 1993 ਵਿਚ, ਸਟੀਵਨ ਦੀ 34 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਇਕ ਛੋਟੇ, ਇਕੋ ਇੰਜਣ ਵਾਲੇ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਹਾਦਸੇ ਵਿਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਭੜਕ ਗਿਆ। ਪੋਲੈਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਲੇਰ ਦੀ ਪਾਰਕਿੰਸਨ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ 28 ਮਾਰਚ, 2011 ਨੂੰ 74 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

## ਮੌਤ 
ਪੋਲਕ ਦੀ ਸਿਹਤ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ 2007 ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਐਚ ਬੀ ਓ ਦੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਫਿਲਮ *ਰੀਕਾਉਂਟ*, ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ 25 ਮਈ, 2008 ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਪੋਲੈਕ ਦੀ ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿਖੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਹੋਈ ਜਿਸਨੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੈਂਸਰ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਵੈਨ ਨੂਯਸ ਏਅਰਪੋਰਟ 'ਤੇ ਰਨਵੇ ਦੇ ਨਾਲ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਸਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2008
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1934
ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਵਰੇਨ

**ਸਰ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਵਰੇਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Sir Christopher Wren; 30 ਅਕਤੂਬਰ 1632 - 8 ਮਾਰਚ 1723) ਇੱਕ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨੀ, ਜਿਓਮੀਟਰ, ਅਤੇ ਗਣਿਤ-ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 1666 ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੰਡਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ 52 ਚਰਚਾਂ ਦੇ ਮੁੜ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਮਹਾਨ ਕਲਾਕਾਰ, ਸੇਂਟ ਪੌਲਜ਼ ਗਿਰਜਾਘਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1710 ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਕਈ ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਚਨਾਤਮਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਹੋਰਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਿਕੋਲਸ ਹਾਕਸਮੂਰ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਰੇਨ ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਨੇਵਲ ਕਾਲਜ, ਗ੍ਰੀਨਵਿਚ, ਅਤੇ ਹੈਮਪਟਨ ਕੋਰਟ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਵਿਲਿਨ ਅਤੇ ਮੈਰੀ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤ, ਵੈਨ ਬਿਲਡਿੰਗ, ਵਿਰੇਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਤੇ ਏਰੀਸਟੋਟਲਿਅਨ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਵੈਨ ਰਾਇਲ ਸੁਸਾਇਟੀ (ਪ੍ਰਧਾਨ 1680-1682) ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਆਈਸਕ ਨਿਊਟਨ ਅਤੇ ਬਲੇਜ਼ ਪਾਸਕਲ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

### ਮੌਤ 
left|thumb| ਸੇਂਟ ਪੌਲ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦਾ ਕ੍ਰਿਪਟ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵੈਨ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ।
ਵੈਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੈਮਪਟਨ ਕੋਰਟ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਓਲਡ ਕੋਰਟ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਸੈਂਟ ਪਾਲਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਨਖਾਹ ਦੇ ਬਕਾਏ ਦੀ ਬਜਾਏ ਰਾਣੀ ਐਨ ਦੁਆਰਾ ਜਾਇਦਾਦ ਉੱਤੇ ਲੀਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਵੈਨ ਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਜੇਮਜ਼ ਸਟ੍ਰੀਟ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਕਾਨ ਵੀ ਕਿਰਾਏ' ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਸੈਂਟ ਪੌਲਜ਼ ਦੇ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਲਈ ਲੰਡਨ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, "ਮੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕੰਮ" ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਲੰਡਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ, ਨੱਬੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਠੰ. ਲੱਗੀ, ਜੋ ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈ। 25 ਫਰਵਰੀ 1723 ਨੂੰ ਇੱਕ ਨੌਕਰ ਜਿਸਨੇ ਵੈਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਝਪਕੇ ਤੋਂ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ।

ਵੈਨ ਨੂੰ 5 ਮਾਰਚ 1723 ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਉਸਦੀ ਧੀ ਜੇਨ, ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਸੁਜ਼ਨ ਹੋਲਡਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਵਿਲੀਅਮ ਦੇ ਨਾਲ ਸੈਂਟ ਪੌਲ ਦੇ ਕ੍ਰਿਪਟ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਧਾਰਨ ਪੱਥਰ ਤਖ਼ਤੀ Wren ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਾਰਸ, ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਵਰੇਨ, ਜੂਨੀਅਰ ਕਿਸਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਗੁੰਬਦ ਦੀ ਕਦਰ ਨਜ਼ਾਰੇ ਮੁੱਖ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਕਾਲਾ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੀ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ
ਜਾਰਜ ਲੂਕਾਸ

**ਜਾਰਜ ਵਾਲਟਨ ਲੂਕਾਸ ਜੂਨੀਅਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: George Walton Lucas Jr.**;** ਜਨਮ 14 ਮਈ, 1944) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਫਿਲਾਨਥ੍ਰੋਪਿਸਟ ਅਤੇ ਉੱਦਮੀ ਹੈ। *ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼* ਅਤੇ *ਇੰਡੀਆਨਾ ਜੋਨਜ਼* ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਲੁਕਾਸਫਿਲਮ, ਲੁਕਾਸ ਆਰਟਸ ਅਤੇ ਇੰਡਸਟਰੀਅਲ ਲਾਈਟ ਐਂਡ ਮੈਜਿਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਲੂਕਾਸ ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ, 2012 ਵਿੱਚ ਵਾਲਟ ਡਿਜ਼ਨੀ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੁਕਾਸਫਿਲਮ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। 

1967 ਵਿਚ ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੂਕਾਸ ਨੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਫੋਰਡ ਕੋਪੋਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਮਰੀਕੀ ਜ਼ੋਏਟਰੋਪ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਲੂਕਾਸ ਨੇ "THX 1138" (1971) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਛੋਟਾ "ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਲੈਬਿਰਿੰਥ: THX 1138 4EB" ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਫਲਤਾ ਸੀ ਪਰ ਇੱਕ ਵਿੱਤੀ ਅਸਫਲਤਾ ਸੀ। ਲੇਖਕ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਉਸਦਾ ਅਗਲਾ ਕੰਮ ਫਿਲਮ "ਅਮੇਰਿਕਨ ਗ੍ਰਾਫਿਟੀ" (1973) ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੋਡੇਸਟੋ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਥਾਪਤ ਲੁਕਸਫਿਲਮ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਸਟ ਤਸਵੀਰ ਸਮੇਤ ਪੰਜ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ। 

ਲੂਕਾਸ ਦੀ ਅਗਲੀ ਫਿਲਮ, ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਪੁਲਾੜੀ ਓਪੇਰਾ ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼ (1977), ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਉਤਪਾਦਕ ਸੀ, ਪਰ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਹਿੱਟ ਰਹੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫਿਲਮ ਬਣ ਗਈ, ਛੇ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਰਤਾਰੇ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ। ਲੂਕਾਸ ਨੇ "ਦਿ ਐਮਪਾਇਰ ਸਟਰਾਈਕਸ ਬੈਕ" (1980) ਅਤੇ "ਰਿਟਰਨ ਆਫ਼ ਜੇਡੀ" (1983) ਦੇ ਸੀਕਵਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸਹਿ-ਲੇਖਿਤ ਕੀਤੇ। ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਟੀਵਨ ਸਪੀਲਬਰਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਇੰਡੀਆਨਾ ਜੋਨਸ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ "ਰੇਡਰਜ਼ ਆਫ਼ ਦਿ ਲੌਸਟ ਆਰਕ" (1981), "ਟੈਂਪਲ ਆਫ਼ ਡੂਮ" (1984), "ਦਿ ਲਾਸਟ ਕ੍ਰੂਸੈਡ" (1989) ਅਤੇ "ਕਿੰਗਡਮ ਆਫ਼ ਦਿ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਸਕੱਲ" (2008) ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ, ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਸਹਿ-ਲੇਖਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 1970 ਅਤੇ 2010 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਲੂਕਾਸਫਿਲਮ ਰਾਹੀਂ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀਵਾਰ ਨਿਰਮਾਣ ਵੀ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਲਿਖੇ ਸਨ। 

1997 ਵਿੱਚ, ਲੂਕਾਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਸਕਰਣ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼ ਦੀ ਤਿਕੜੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ; ਹੋਰ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰੇਲੂ ਮੀਡੀਆ ਸੰਸਕਰਣ 2004 ਅਤੇ 2011 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰੀਕੁਅਲ ਤਿਕੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਡਾਇਰੈਕਟ ਕਰਨ ਤੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫੈਂਟਮ ਮੇਨਸ (1999), ਅਟੈਕ ਆਫ ਦਿ ਕਲੋਨਜ਼ (2002), ਅਤੇ ਰੀਵੈਂਜ ਆਫ਼ ਦ ਸੀਥ (2005) ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਸੀਜੀਆਈ-ਐਨੀਮੇਟਡ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਜ਼ ਸਟਾਰ ਵਾਰਜ਼: ਦਿ ਕਲੋਨ ਵਾਰਜ਼ (2008–2014, 2020), ਯੁੱਧ ਫਿਲਮ ਰੈੱਡ ਟੇਲਜ਼ (2012), ਅਤੇ ਸੀਜੀਆਈ ਫਿਲਮ ਸਟ੍ਰਾਂਜ ਮੈਜਿਕ (2015) ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬਣਾਇਆ। 

ਲੂਕਾਸ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿੱਤੀ ਸਫਲ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ 100 ਫਿਲਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹਨ, ਜੋ ਟਿਕਟਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਮਹਿੰਗਾਈ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ। ਲੂਕਾਸ ਨੂੰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਨਵੀਂ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਲਹਿਰ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਅਰਬਪਤੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1944