ਕਬਿਤਾ ਸਿਨਹਾ

**ਕਬੀਤਾ ਸਿਨਹਾ** (ਜਨਮ : ਕੋਲਕਾਤਾ, 1931–1999) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵਿੱਤਰੀ, ਨਾਵਲਕਾਰਾ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਕਾਰਕੁੰਨ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਧੁਨਿਕਵਾਦੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਘਰੇਲੂ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਵਾਜ਼ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰੜ ਨਾਲ ਇਹ ਥੀਮ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਲਿਕਾ ਸੇਨਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਤਸਲੀਮਾ ਨਸਰੀਨ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਿਆ।

## ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1951 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੌਧਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਬਿਮਲ ਰਾਏ ਚੌਧਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਵਿਦਰੋਹੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਹ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਸਹਿਮਤੀ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਸਹਿਮਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤਾਕਤ ਸੀ ਜਦੋਂ ਨਹਿਰੂਵਾਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪੁਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ - ਇਹ ਉਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਆਸੂਤੋਸ਼ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ। ਸੰਪਾਦਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਸਾਲ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1965 ਵਿਚ, ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਦਰਭੰਗਾ, ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸਟੇਸ਼ਨ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। 1966 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਕਵਿਤਾ ਰਸਾਲਾ *ਡੇਨਿਕ ਕਬੀਟਾ ਦੀ* ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਕਬੀਤਾ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਸਮਰਥਕ ਸੀ। ਉਹ ਰੇਡੀਓ ਰਾਹੀਂ ਲੜਾਈ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਸੀ।

1981 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਇਓਵਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੇਖਕ ਦੀ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

1980 ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

ਸਾਲ 1998 ਵਿੱਚ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

## ਸਾਹਿਤਕ ਕੈਰੀਅਰ 
ਕਬੀਤਾ ਸਿਨਹਾ ਨੂੰ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਕਵੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਬੀਤਾ ਸਿਨਹਾ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਵਲਕਾਰ ਵਜੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਸੀ *ਹਰਜੋਨ ਰਾਗੀ ਜੁਆਬਤੀ* (ਚਾਰ ਗੁੱਸੇਖੋੋੋਰ ਔਰਤਾਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ *ਏਕਟੀ ਖੜਾਪ ਮੇਅਰ ਗੋਲਪੋ* (ਇਕ ਬੁਰੀ ਲੜਕੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, 1958), ਐਨ *ਆਇਕਾ ਪ੍ਰਤਿਨਾਇਕਾ* (ਹੀਰੋਇਨ, ਐਂਟੀ-ਹੀਰੋਇਨ, 1960) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋੋਏ।

ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਵੀ ਲਿਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ, ਐਸ *ਅਹਜ ਸੁੰਦਰੀ* (ਸੌਖੀ ਸੁੰਦਰਤਾ), ਸਿਰਫ 1965 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ। 1976 ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਕਬੀਤਾ ਪਰੇਮਸਵਰਵਾਰੀ* (ਕਵਿਤਾ ਦੇਵੀ) ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।

ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ *ਅਜਿਬਨ ਪਾਥੋਰ ਪ੍ਰੋਟਿਮਾ* (ਸਦਾ ਲਈ ਪੱਥਰ ਦੇਵੀ), *ਈਸਵਰਕੇ ਹੱਵਾਹ* (ਹੱਵਾਹ ਰੱਬ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ), ਜਾਂ ਹੇ *ਪੋਮੇਨਰ ਜੋਨੀਓ ਫਾਇਰ ਆਸ਼ੀ* (ਅਪਮਾਨ ਲਈ ਵਾਪਸ) ਵਰਗੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ' ਔਰਤ ਦੇ ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਰੂਪਕ ਨੂੰ *ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ*।

ਹੋਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ *ਹਰੀਨਾ ਬੇਰੀ* (ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਿਰਨ, 1985), ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਐਸ *ਹਰਸ਼ਤਾ ਕਬੀਤਾ* (ਚੁਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ 1987 ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਸਨ।

ਖੁਸਰਿਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਾਵਲ, *ਪੌਰੁਸ਼* ( *ਸਾਹਿਤਕ ਤੌਰ* ' ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਿਰਲੇਖ: *ਦ ਥਰਡ ਸੈਕਸ*, 1984) ਨੇ 1986 ਵਿੱਚ ਨਥਮਲ ਭੂਵਾਲਕਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉਸਨੇ ਲਗਭਗ 50 ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਕੁ ਸੁਲਤਾਨਾ ਚੌਧਰੀ ਦੇ ਕਲਮ ਨਾਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਕਵਿਤਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਕਿਤਾਬਾਂ 
ਨਾਵਲ

* ਚਾਰਜੋਂ ਰਾਗੀ ਜੁਬੂਤੀ (ਚਾਰ ਗੁੱਸੇਖੋਰ ਔਰਤਾਂ) 1956 
* ਏਕਤਾ ਖੜਾਪ ਮੇਅਰ ਗੋਲਪੋ (ਇੱਕ ਬੁਰੀ ਔਰਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ) 1958 
* ਨਾਇਕਾ ਪ੍ਰਤੀਨਾਇਕਾ (ਹੀਰੋਇਨ ਐਂਟੀ-ਹੀਰੋਇਨ) 1960 
* ਪੌਰੁਸ਼ (ਮਾਨਵਤਾ) ('ਦ ਥਰਡ ਸੈਕਸ' ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ) 1984

ਕਵਿਤਾਵਾਂ

* ਸਹਿਜ ਸੁੰਦਰੀ (ਸਧਾਰਨ ਸੁੰਦਰਤਾ) 1965 
* ਕਵਿਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ (ਕਵਿਤਾ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਹੈ) 1976 
* ਮੋਮਰ ਤਾਜ ਮਹਿਲ (ਮੋਮ ਤਾਜ ਮਹਿਲ)

## ਹਵਾਲੇ 
## ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ 
* ਸੂਸੀ ਜੇ ਥਾਰੂ, ਕੇ. ਲਲਿਤਾ, *ਵੂਮੈਨ ਰਾਈਟਿੰਗ ਇਨ ਇੰਡੀਆ: ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ, ਵੀ .2*, ਕਯੂਨੀ ਪ੍ਰੈਸ, 1993. *ਪ੍ਰੀਸ਼ਿਸ਼ ਨੈਂਡੀ* ਦਾ *ਈਸ਼ਵਰਕੇ ਹੱਵਾ* ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. 
* *ਅਣ-ਰੱਦ ਜ਼ੁਬਾਨ: ਬੰਗਾਲੀ Womenਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਧੁਨਿਕ ਕਵਿਤਾ*, ਟ੍ਰਾਂਸ. ਅਮਿਤਾਭਾ ਮੁਖਰਜੀ, ਨੰਦਿਮੁਖ ਸੰਸ਼ਦ ਕੋਲਕਾਤਾ 2005. ਅਪਮੈਨਰ ਜਾਨਿਆ ਫਾਇਰ ਏਸੀ, ਐਨਏ, ਅੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੋਭਾਸ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ 
* ਸਰਕਾਰ, *ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਿਉਲੀ ਲਿੰਗ ਅਸਮਾਨਤਾ: ਅਣਸੁਣੇ ਵਿਅੰਗਰਜ਼ 2016.* ਪੀਐਚਆਈ ਲਰਨਿੰਗ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ. ਲਿਮਟਿਡ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1998
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1931