ਜੈਨੇਟ ਰੈਂਕਿਨ

**ਜੈਨੇਟ ਪਿਕਰਿੰਗ ਰੈਂਕਿਨ** (11 ਜੂਨ, 1880-18 ਮਈ, 1973) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਕੀਲ ਸੀ ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੰਘੀ ਦਫਤਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣੀ। ਉਹ 1916 ਵਿੱਚ ਮੋਂਟਾਨਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਾਰਜਕਾਲ ਲਈ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਵਜੋਂ ਯੂਐਸ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ, ਫਿਰ 1940 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਰੈਂਕਿਨ ਮੋਂਟਾਨਾ ਤੋਂ ਕਾਂਗਰਸ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਇਕਲੌਤੀ ਔਰਤ ਹੈ।

ਰੈਂਕਿਨ ਦੇ ਹਰੇਕ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੋਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਭਰ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ, ਉਹ 50 ਹਾਊਸ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1917 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਸੀ। 1941 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਰਲ ਹਾਰਬਰ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਪਾਨ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।

ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਮਤਾਧਿਕਾਰਵਾਦੀ, ਰੈਂਕਿਨ ਨੇ ਮੋਂਟਾਨਾ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਡਕੋਟਾ ਸਮੇਤ ਕਈ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਲਈ ਸੰਗਠਿਤ ਅਤੇ ਲਾਬਿੰਗ ਕੀਤੀ। ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 19ਵਾਂ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੋਧ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬੇਰੋਕ ਵੋਟਿੰਗ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲੇ। ਉਸਨੇ ਛੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਵਿਭਿੰਨ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭੀੜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। 1920 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਵਲ ਲਿਬਰਟੀਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਰੈਂਕਿਨ ਦਾ ਜਨਮ 11 ਜੂਨ, 1880 ਨੂੰ ਮੋਂਟਾਨਾ ਟੈਰੀਟਰੀ ਦੇ ਮਿਸੌਲਾ ਨੇੜੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਰਾਜ ਬਣਨ ਤੋਂ ਨੌਂ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਓਲੀਵ (ਨੀ ਪਿਕਰਿੰਗ) ਅਤੇ ਸਕਾਟਿਸ਼-ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਜੌਨ ਰੈਂਕਿਨ, ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਮਿੱਲ ਮਾਲਕ ਦੇ ਘਰ। [1] ਉਹ ਛੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੀ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਰਾ, ਵੈਲਿੰਗਟਨ, ਜੋ ਮੋਂਟਾਨਾ ਦੀ ਅਟਾਰਨੀ ਜਨਰਲ ਬਣੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੋਂਟਾਨਾ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਜਸਟਿਸ ਬਣੀ। [4][2] ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਭੈਣ, ਐਡਨਾ ਰੈਂਕਿਨ ਮੈਕਕਿਨਨ, ਮੋਂਟਾਨਾ ਵਿੱਚ ਬਾਰ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮੋਂਟਾਨਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਔਰਤ ਬਣੀ ਅਤੇ ਜਨਮ ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ।

ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੈਂਚ 'ਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਰੈਂਕਿਨ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਫਾਈ, ਸਿਲਾਈ, ਖੇਤ ਦੇ ਕੰਮ, ਬਾਹਰੀ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰੈਂਚ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਕੱਲੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੀ ਇਮਾਰਤ ਲਈ ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦਾ ਫੁੱਟਪਾਥ ਬਣਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। [6] ਰੈਂਕਿਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਨਿਰੀਖਣ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿ 1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਸਰਹੱਦ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬਰਾਬਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ - ਨਾ ਹੀ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ।[7]

## ਸਰਗਰਮੀ ਅਤੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਅੰਦੋਲਨ 
27 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਰੈਂਕਿਨ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਚਲੀ ਗਈ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਖੇਤਰ।[1] ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੱਦਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ 1908 ਤੋਂ 1909 ਤੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ [a] ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਫਿਲੈਂਥਰੋਪੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।[2] ਸਪੋਕੇਨ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਵਜੋਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, [1] ਰੈਂਕਿਨ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸੀਏਟਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਨਵੰਬਰ 1910 ਵਿੱਚ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਵੋਟਰਾਂ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਧ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਰਾਜ ਸੀ।[3] ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਰੈਂਕਿਨ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵੂਮੈਨ ਸਫਰੇਜ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ, [4] ਜੋ ਉਸ ਰਾਜ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਬਿੱਲ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ। [5] ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਰੈਂਕਿਨ ਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਮੈਰੀਕਨ ਵੂਮੈਨ ਸਫਰੇਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (NAWSA) ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਲਾਬਿੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਕੀਤੀ। [6][5]

ਰੈਂਕਿਨ ਮੋਂਟਾਨਾ ਵਾਪਸ ਆਈ ਅਤੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੇ ਰੈਂਕ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰੀ, ਮੋਂਟਾਨਾ ਮਹਿਲਾ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ NAWSA ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਤਰ ਸਕੱਤਰ ਬਣ ਗਈ। [1] ਫਰਵਰੀ 1911 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੋਂਟਾਨਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਬਹਿਸ ਕੀਤੀ। [2] ਨਵੰਬਰ 1914 ਵਿੱਚ, ਮੋਂਟਾਨਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬੇਰੋਕ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੱਤਵਾਂ ਰਾਜ ਬਣ ਗਿਆ। [3][16] ਰੈਂਕਿਨ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਮੋਂਟਾਨਾ (ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਡਕੋਟਾ ਵਿੱਚ ਵੀ) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕੀਤਾ। [4] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ 1916 ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਾਂਗਰਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ ਉਸੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲਵੇਗੀ।[5]

ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ

ਰੈਂਕਿਨ ਦੀ ਮੌਤ 18 ਮਈ, 1973 ਨੂੰ 92 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਕਾਰਮੇਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] ਮਿਸੌਲਾ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਪੱਥਰ ਹੈ।[2] ਉਸਨੇ "ਪਰਿਪੱਕ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਮਹਿਲਾ ਕਾਮਿਆਂ" ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਟਕਿੰਸਵਿਲ, ਜਾਰਜੀਆ ਵਿੱਚ ਜਾਇਦਾਦ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਮੋਂਟਾਨਾ ਨਿਵਾਸ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੈਂਕਿਨ ਰੈਂਚ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 1976 ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[3][4] ਜੀਨੇਟ ਰੈਂਕਿਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ (ਹੁਣ ਜੀਨੇਟ ਰੈਂਕਿਨ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਫੰਡ), ਇੱਕ 501(c)(3) ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸੰਗਠਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 35 ਸਾਲ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਘੱਟ ਆਮਦਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਵਿਦਿਅਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।[5] 1978 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ $500 ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਫੰਡ ਨੇ ਹੁਣ ਤੱਕ 700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ $1.8 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੈ।[6]

ਟੈਰੀ ਮਿਮਨੌ ਦੁਆਰਾ ਰੈਂਕਿਨ ਦੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ "ਮੈਂ ਜੰਗ ਲਈ ਵੋਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ" ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, 1985 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਕੈਪੀਟਲ ਦੇ ਸਟੈਚੂਰੀ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸਦੇ ਸਮਰਪਣ 'ਤੇ, ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਜੋਨ ਹਾਫ-ਵਿਲਸਨ ਨੇ ਰੈਂਕਿਨ ਨੂੰ "ਮੋਂਟਾਨਾ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਕਿਹਾ।[1] ਹੇਲੇਨਾ ਵਿੱਚ ਮੋਂਟਾਨਾ ਦੀ ਕੈਪੀਟਲ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਤੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ।[7] 1993 ਵਿੱਚ, ਰੈਂਕਿਨ ਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਹਾਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2]

2004 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਰਕੁਨ ਜੀਨਮੈਰੀ ਸਿੰਪਸਨ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਰੈਂਕਿਨ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇੱਕ-ਔਰਤ ਨਾਟਕ "ਏ ਸਿੰਗਲ ਵੂਮੈਨ" ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।[1] ਸਿੰਪਸਨ ਨੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਮਲਾ ਲੋਪੇਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਾਰਟਿਨ ਸ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਜੋਨੀ ਮਿਸ਼ੇਲ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1973
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1880