open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਫਰਾਂਸਿਸ ਵਿਲਸਨ ਹੂਅਰਡ

thumb|ਫਰਾਂਸਿਸ ਵਿਲਸਨ ਹੂਅਰਡ, 1918 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ
thumb|1917 ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਲਈ ਫਲਾਇਰ
**ਫਰਾਂਸਿਸ ਵਿਲਸਨ ਹੂਅਰਡ** (2 ਅਕਤੂਬਰ, 1885-ਫਰਵਰੀ 1969) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ-ਜੰਮਪਲ ਲੇਖਕ, ਅਨੁਵਾਦਕ ਅਤੇ ਲੈਕਚਰਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਲਿਖੀਆਂ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਬੈਰੀ ਵਿਲਸਨ ਕਾਮਿਕ ਅਦਾਕਾਰ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਵਿਲਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ, ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਮੀਰਾ ਬੈਰੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਹੁਆਰਡ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ, ਮਾਈ ਹੋਮ ਇਨ ਦ ਫੀਲਡ ਆਫ਼ ਆਨਰ (1916), [1] ਅਤੇ ਮਾਈ ਹੋਮ ਇਨ ਦ ਫੀਲਡ ਆਫ਼ ਮਰਸੀ (1917) ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਬਾਰੇ। ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਚਾਰਲਸ ਹੁਆਰਡ, ਇੱਕ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਕਲਾਕਾਰ, ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੇ ਸੋਇਸਨਜ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਿਲੀਅਰਜ਼ ਵਿਖੇ ਆਪਣੀ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ, [2][3] ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਰ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਰ ਰਾਤ ਗਾਰਡ ਡਿਊਟੀ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ (ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਤੇ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਚਲੀ ਗਈ:

ਬੇਚਾਰੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਤਰਸਯੋਗ ਜਾਪਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ? ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਦ ਬਦਲਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ: ਇੱਕ ਸਕਿੰਟ ਬਾਅਦ ਇਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਹੁੰਦਾ। ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖਿਸਕਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਿਵਾਲਵਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੈਟੋ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਮੋਰਚੇ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸੀਟੀ ਵਜਾਈ... ਇਹਨਾਂ ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਬਾਡੀਗਾਰਡ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਚਾਂਦਨੀ ਵਿੱਚ ਸੜਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਟਾਊਨ ਹਾਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹੁੰਚੀ ਜਦੋਂ ਘੜੀ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ। [1]

ਉਸਦਾ ਘਰ ਬੰਬਾਂ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਚਲਾਇਆ। [1] ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਰਾਹਤ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਵੇਚੇ। [2][3][4]

ਹੁਆਰਡ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦ ਦਜ਼ ਹੂ ਵੇਟ (1918), [1] ਲਿਲੀਜ਼, ਵ੍ਹਾਈਟ ਐਂਡ ਰੈੱਡ (1919, ਛੋਟੀਆਂ ਗਲਪਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ), [2] ਅਮੈਰੀਕਨ ਫੁੱਟਪ੍ਰਿੰਟਸ ਇਨ ਪੈਰਿਸ (1921, ਫ੍ਰਾਂਸਵਾ ਬਾਊਚਰ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਲੇਖਕ), [3] ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ, ਚਾਰਲਸ ਹੁਆਰਡ, 1874-1965 (1969) ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। [4]

ਉਸਨੇ ਮੌਰੀਸ ਬੈਰੇਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਕੋਲੇਟ ਬੌਡੋਚੇ (1918), [1] ਮਾਰਸੇਲ ਨਦੌਡ ਦੀ ਦ ਫਲਾਇੰਗ ਪੋਇਲੂ: ਏ ਸਟੋਰੀ ਆਫ਼ ਏਰੀਅਲ ਵਾਰਫੇਅਰ (1918), ਐਲਫ੍ਰੇਡ ਡੀ ਵਿਗਨੀ ਦੀ ਮਿਲਟਰੀ ਸਰਵੀਟਿਊਡ ਐਂਡ ਗ੍ਰੈਂਡਿਉਰ (1919), ਅਤੇ ਪਾਲ ਅਰੇਨ ਦੀ ਦ ਗੋਲਡਨ ਗੋਟ (1921) ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ। [2] ਉਸਨੇ ਦ ਸੈਂਚੁਰੀ, ਦ ਬੁੱਕਮੈਨ, [3] ਅਤੇ ਸਕ੍ਰਿਬਨਰਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸਮੇਤ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਤੋਂ ਲੇਖ ਲਿਖੇ। [4]

ਉਸਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਡਰ ਸੀ।[1]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਵਿਲਸਨ ਨੇ 1905 ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਚਾਰਲਸ ਅਡੋਲਫ਼ ਹੁਆਰਡ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਜਦੋਂ 1965 ਵਿੱਚ ਪੋਂਸੀ-ਸੁਰ-ਲ'ਇਗਨਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1969 ਵਿੱਚ 84 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1969
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1885
ਬਾਰਹਠ

**ਬਾਰਹਠ** (Devnagari: ਬਾਰਹਤ IAST: Barahatha) (**ਬਾਰਹਠ** ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ, **ਬਰੇਥ**) ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ। ਇਹ ਖ਼ਿਤਾਬ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਰੋਹਡ਼ੀਆ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੌਦਾ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਪਨਾਮ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

## ਉਤਪਤੀ 
ਬਾਰਹਠ "*ਦੁਆਰ-ਪਤੀ*" ਜਾਂ "ਦੁਆਰ-ਹਾਥ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ 'ਗੇਟ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ' ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
'ਬਰਹਾਠ' ਸਿਰਲੇਖ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਬਦ 'ਪ੍ਰੋਲਾਪੱਟ' ਜਾਂ 'ਪੌਲਪਾਟ' ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ 'ਗੇਟ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ' ਵੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਰਾਜਪੂਤ ਜ਼ਾਬਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ' ਵਜੋਂ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨੇ ਬਹਾਦਰੀ, ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਪੂਤ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀਃ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਅਧੀਨ, ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਗੇਟ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਖੜਾਉਣ ਲਈ ਬਹਾਦਰ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਬਾਰਹਠ, ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਕੈਰਨਜ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ ਜੋ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੁੱਖ ਗੇਟਾਂ (ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਪੌਲ) ਤੇ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ  ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਬਚਾਅ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਪਨਾਮ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਉਪਨਾਮ
ਈਸਾ ਮੌਡ ਇਲਸਨ

**ਈਸਾ ਮੌਡ ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਸਟਿੱਕਨੀ ਇਲਸਨ ਪੈਟਰਸਨ** (27 ਨਵੰਬਰ, 1868-4 ਜੁਲਾਈ, 1937) ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ-ਜੰਮਪਲ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ, ਸੰਗੀਤ ਥੈਰੇਪਿਸਟ, ਲੈਕਚਰਾਰ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ ਅਤੇ 1926 ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਇਨ ਹਾਸਪਿਟਲਸ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਥੈਰੇਪੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਆਰਮਸਟ੍ਰਾਂਗ ਦਾ ਜਨਮ ਲਿੰਡਸੇ, ਓਨਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਲੀਅਮ ਥਾਮਸ ਆਰਮਸਟ੍ਰਾਂਗ ਅਤੇ ਡਾਇਨਾ ਜੇਨ ਰਿਚਮੰਡ ਆਰਮਸਟ੍ਰਾਂਗ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਦੇ ਯਹੂਦੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[1] ਉਹ ਯਹੂਦੀ ਹਸਪਤਾਲ ਐਲੂਮਨੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।[2]

## ਕਰੀਅਰ 
ਇਲਸਨ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਸੰਗੀਤ ਕਲੱਬ, ਕਲੀਓ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।[1][2] ਉਸਨੇ 1915 ਵਿੱਚ ਥਾਮਸ ਐਡੀਸਨ ਲਈ ਇੱਕ "ਸੰਗੀਤਕ ਅਲਮੋਨਰ"[3] ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਪਹਿਲੂਆਂ 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਐਡੀਸਨ ਦੀਆਂ ਕਾਢਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਨਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।[4][5] 1916 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ, ਕਲਾਉਡੀਆ ਮਾਰਗਰੇਟ ਰੇਸ ਦੀ ਚੈਪਰੋਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਰੇਸ ਹਾਰਪ ਕੰਸਰਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਇਲਸਨ ਨੇ "ਦਿ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਚਿਲਡਰਨ" 'ਤੇ ਨਾਲ ਲੈਕਚਰ ਦਿੱਤੇ।[6]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਇਲਸਨ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਫੌਜੀ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ, [1] ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। 1919 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਥੈਰੇਪੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੋਰਸ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।[2] ਉਹ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਦੇ ਚਿਮਨੀ ਰੌਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਗੁਣਾਂ 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।[3] 1922 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ "ਹਿਕਰੀ ਨਟ ਗੈਪ ਐਂਡ ਗੋਰਜ ਦਾ ਇੱਕ ਵਰਣਨਯੋਗ ਨਕਸ਼ਾ" ਅਤੇ ਕਿਤਾਬਚਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਸਥਾਨਕ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ।[4] ਉਸਨੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਤੱਕ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਹਰ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਰੇਡੀਓ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ।[5]

1926 ਵਿੱਚ, ਇਲਸਨ ਨੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।[1][2] "ਸੰਗੀਤ ਕੁਝ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ। "ਇਹ ਲਗਭਗ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਚਿਕਿਤਸਕ ਮੁੱਲ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇਹ ਸਹੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।"[3][4] ਉਸਨੇ ਸੈਲੋ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੇਲਾਚੋਲੀ ਵਜੋਂ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਬੱਚੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਜ਼ਾਈਲੋਫੋਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ; ਕੁਝ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੁਨਰਵਾਸ ਰਣਨੀਤੀ ਵਜੋਂ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[5] ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਥੈਰੇਪਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਖਾਸ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਖਾਸ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।[6] ਉਹ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੂਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਸਰਜਨਾਂ ਦੇ ਲਾਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।[7] ਉਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਥੈਰੇਪੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋਢੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[8][9][10]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਆਰਮਸਟ੍ਰਾਂਗ ਦਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਤੀ ਅਲਫ੍ਰੇਡ ਡਵਾਈਟ ਸਟਿਕਨੀ ਸੀ;[1] ਉਹਨਾਂ ਨੇ 1888 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ,[2] ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1891 ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਜਾਰਜ ਇਲਸਨ ਸੀ;[3] ਉਹਨਾਂ ਨੇ 1898 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ,[4] ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1912 ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ।[5] ਉਸਦਾ ਆਖਰੀ ਪਤੀ ਐਫ. ਜੇ. ਪੈਟਰਸਨ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1937 ਵਿੱਚ, 68 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂਡੋਟਾ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[6]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Letter from Thomas Alva Edison to Isa Maud Ilsen (November 4, 1914), in the Thomas Edison Papers at Rutgers University
* Jenna Spencer, "A Historical Review of Music Therapy and the Department of Veterans Affairs" (Master's thesis, Molloy College 2013).

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1937
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1868
ਈਡਾ ਬਰੂਕਸ ਹੰਟ

ਈਡਾ ਗ੍ਰੇਸ ਬਰੂਕਸ ਹੰਟ (7 ਅਗਸਤ, 1878-6 ਦਸੰਬਰ, 1929) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕਾ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਇਡਾ ਗ੍ਰੇਸ ਬਰੂਕਸ ਦਾ ਜਨਮ ਪਨਾਮਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਬੈਂਕਰ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਬਾਰਸੀਲੋਨਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਮਾਂ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਕਾਨਵੈਂਟ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਬਰੁਕਲਿਨ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਜ਼ੇਵੀਅਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[1] 1908 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕਾ ਓਰੀਸਕਾ ਵਰਡੇਨ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[2]

## ਕਰੀਅਰ 
ਹੰਟ "ਇੱਕ ਅਸਾਧਾਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਚੀ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ" ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ,[1] ਜਿਸਨੇ ਸੰਗੀਤਕ ਵੁੱਡਲੈਂਡ (1904–1905)[2][3] ਅਲਜੀਰੀਆ (1908),[4][5] ਅਤੇ ਦ ਚਾਕਲੇਟ ਸੋਲਜਰ (1909–1910) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।[6][7] 1906 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਜਾਇੰਟਸ ਬੇਸਬਾਲ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਪਿੱਚ ਸੁੱਟੀ।[8] ਉਸਨੇ ਵੌਡੇਵਿਲ ਵਿੱਚ ਅਲਫ੍ਰੇਡ ਡੀ ਮੈਨਬੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਐਕਟ ਕੀਤਾ।[9] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵਾਈਐਮਸੀਏ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ, [10] ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸ ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਆਈਆਂ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋਣ ਲਈ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ।[11] ਉਸਦੀ ਆਖਰੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਟੇਜ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਰੌਬਿਨ ਹੁੱਡ ਵਿੱਚ ਸੀ, 1929 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ।[12]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
1898 ਵਿੱਚ, [1] ਇਡਾ ਬਰੂਕਸ ਨੇ ਜਾਰਜ ਐਡਵਿਨ ਹੰਟ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, [2] ਇੱਕ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਸਰਜਨ।[3] ਉਹ ਇੰਡੀਆਨਾਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, [4] ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ 1906 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ।[5] ਉਸਨੇ 1908 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[6] ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1929 ਵਿੱਚ ਬਰੁਕਲਿਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਸਟ੍ਰੋਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ।[7]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* A publicity photograph of Ida Brooks Hunt, probably from 1905, in the Philip Hale Photograph Collection, Boston Public Library.
* A publicity photograph of Ida Brooks Hunt, in the Billy Rose Theatre Collection Photograph File, New York Public Library Digital Collections.
* 
*

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1929
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1878
ਗਧੀਕਾ

ਗਧੀਕਾ ਵੀ **ਗੱਦੀਕਾ** ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਰਲ ਦੇ ਵਾਇਨਾਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਆਦਿਆ ਜਾਂ ਆਦਿਓਰ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਇੱਕ ਕਬਾਇਲੀ ਕਲਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਗੱਦੀਕਾ ਇੱਕ ਰਸਮ ਕਲਾ ਹੈ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਗਧੀਕਾ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਹਨ, ਨੱਟੂ ਗਧੀਕਾ, ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਗਧੀਕਾ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ 
ਅਤਿਓਰ ਵਾਇਨਾਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਚੁਕੁੰਨੂ, ਕੁੱਪਾਥੋਟੇ, ਪਯਯਾਮਪੱਲੀ ਅਤੇ ਥ੍ਰੀਸਿਲੇਰੀ ਵਰਗੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਬਾਇਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਗਧੀਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਰੀਤ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੱਟੂ ਗੱਦੀਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। *ਨੱਟੂ ਗਦਿਕਾ* ਦੇਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਾਲਾਨਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ *ਗਾਧੀਕਾਕਰਨ* ਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗਧੀਕਾ ਰਸਮ ਲਈ ਚਾਵਲ, ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਫਿੰਗਰ ਮਿਲੇਟ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਮਾਂ ਇੱਕ ਮੁਰਮ (ਪਾਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਰਸੋਈ ਸੰਦ) ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਬਾਂਸ ਦੀ ਬੇਂਤ ਰੱਖ ਕੇ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਗਧੀਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈਣ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੱਦੀਕਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਆਦਿਓਰ ਆਪਣੇ ਹਰੇਕ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਉਸਤਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਗੀਤ ਚੁਵਾਨੀ, ਸਿੱਦੱਪਨ ਅਤੇ ਮਲਕਾਰੀ ਵਰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਗੱਧੀਕਾਕਰਨ ਉੱਚ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦਾ ਹੈ। ਰਸਮ ਦੌਰਾਨ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਕੰਨੜ ਅਤੇ ਤੁਲੂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## ਗ਼ੈਰ-ਰਸਮੀ 
ਇਹ ਪੀ. ਕੇ. ਕਲਾਨ, ਆਦੀਓਰ ਦੇ ਮੂਪਪਨ (ਕਬਾਇਲੀ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ) ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸੀ ਕਿ ਗੱਦੀਕਾ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਰਫ ਰਸਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਲਾਤਮਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆਏ ਬਿਨਾਂ ਕੇਰਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਜਨਤਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪੀ. ਕੇ. ਕਲਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੀ. ਕੇ ਕਰਿਆਨ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਕਬਾਇਲੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਧਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ।

ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਦੇ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਨਜਾਤੀ ਵਿਕਾਸ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕਬਾਇਲੀ ਕਲਾ ਮੇਲੇ ਦਾ ਨਾਮ 'ਗਧੀਕਾ' ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਦੋ ਮੇਲੇ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਰਲਾ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਮਦੁਰਾਈ ਸੁੰਗੁੜੀ

**ਮਦੁਰਾਈ ਸੁੰਗੁੜੀ** ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮਦੁਰਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੱਪੜਾ ਉਤਪਾਦ ਹੈ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਟਾਈ ਅਤੇ ਡਾਈ (ਸੌਰਸ਼ਟਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੁਦਰਤੀ ਰੰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਥਿਰੂਮਲਾਈ ਨਾਇਕਰ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਮਦੁਰਾਈ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਰਤੋਂ ਸਾੜ੍ਹੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਹੁਣ ਸ਼ਰਟ, ਸਲਵਾਰ, ਸ਼ਾਲ, ਹੈਂਡਬੈਗ, ਬਿਸਤਰੇ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸਰ੍ਹਾਣੇ ਦੇ ਕੇਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਤਪਾਦ ਨੂੰ ਜੀਆਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਫੈਬਰਿਕਸ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਮਾਰਕੀਟ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, "ਸੁੰਗੁੜੀ" ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ  ਹੋਰ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਲਾਕ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ, ਮੋਮ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ 
ਮਦੁਰਾਈ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਕੁਟੀਰ ਉਦਯੋਗ ਉਤਪਾਦ ਮਦੁਰਾਈ ਸੁੰਗੁੜੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤਾਂ (ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਐਕਟ ਜੀ. ਆਈ. ਐਕਟ) 1999 ਦੇ ਤਹਿਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਟਰੋਲਰ ਜਨਰਲ ਆਫ਼ ਪੇਟੈਂਟਸ ਡਿਜ਼ਾਈਨਜ਼ ਐਂਡ ਟ੍ਰੇਡਮਾਰਕਸ ਦੁਆਰਾ "ਮਦੁਰਾਈ ਸੁੰਗੁੜੀ" ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੀਆਈ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਨੰਬਰ 21, ਕਲਾਸ 24-ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਅਤੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਗੁੱਡਜ਼ ਅਤੇ ਕਲਾਸ 25-ਸਾੜੀ ਅਤੇ ਰੂਮਲ ਸਮੇਤ ਕਈ ਕੱਪੜੇ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਉਤਪਾਦ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੀਆਈ ਟੈਗ 12 ਦਸੰਬਰ 2005 ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਸਥਾਨ 
ਸੁੰਗੁੜੀ ਮਦੁਰਾਈ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵੈਗਾਈ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਕੇਟ ਬ੍ਰੇਕਨਰਿਜ ਕਾਰਪੇਲਸ

thumb|ਕੇਟ ਬ੍ਰੇਕਨਰਿਜ ਕਾਰਪੇਲਸ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਕਾਈਵਜ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ 1918 ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ।
ਕੇਟ ਬ੍ਰੇਕਨਰਿਜ ਕਾਰਪੇਲਸ (ਅਕਤੂਬਰ 1887 - 15 ਅਗਸਤ, 1941) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਕਟਰ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕੰਟਰੈਕਟ ਸਰਜਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਮੈਡੀਕਲ ਮਹਿਲਾ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਕੈਥਰੀਨ ਬ੍ਰੇਕਨਰਿਜ ਬੋਗਲ ਦਾ ਜਨਮ ਡੈਨਵਿਲ, ਕੈਂਟਕੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਡਾ. ਜੌਨ ਕੋਵਾਨ ਬੋਗਲ ਅਤੇ ਡੇਲਾ ਮੈਕਫੈਰਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਕਟਰ ਸਨ।[1] ਉਸਨੇ ਕੈਂਟਕੀ ਕਾਲਜ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1909 ਵਿੱਚ ਗੌਚਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1914 ਵਿੱਚ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[2]

## ਕਰੀਅਰ 
ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੇਟ ਬੋਗਲ ਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਗਾਰਫੀਲਡ ਹਸਪਤਾਲ (1914–1915) ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪ ਕੀਤੀ।[1] 1918 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ [2] ਬਣੀ ਜਿਸਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਟਰੈਕਟ ਸਰਜਨ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ।[3] ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਸਰਜਨ ਵਜੋਂ, ਯੁੱਧ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਸਿਵਲੀਅਨ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਦੀ ਸੀ।[4] ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੇ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਰੈਂਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।[5][6]

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ ਪੁਲਿਸ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਬਿਊਰੋ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, [1] ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। [2][3] 1932 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਡਾਕਟਰੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਬੋਨਸ ਆਰਮੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ। [4] ਉਹ 1938 ਤੋਂ 1939 ਤੱਕ ਅਮਰੀਕਨ ਮੈਡੀਕਲ ਵੂਮੈਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹੀ। [5] ਉਸ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮਹਿਲਾ ਫੌਜੀ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਤਨਖਾਹ, ਦਰਜਾ ਅਤੇ ਲਾਭ ਮਿਲੇ। [6][7]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਕੇਟ ਬ੍ਰੇਕਨਰਿਜ ਬੋਗਲ ਨੇ ਸਾਈਮਨ ਰੂਫਸ ਕਾਰਪੇਲਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਸਾਈਮਨ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਸੀ, [1] ਲਿਓਪੋਲਡ ਕਾਰਪੇਲਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। [2] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਡੇਲਾ ਅਤੇ ਲਿਓਪੋਲਡ। [3] ਉਹ 1939 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। [4] ਕੇਟ ਕਾਰਪੇਲਸ ਦੀ ਮੌਤ 1941 ਵਿੱਚ 54 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। [5] ਉਸਦੀਆਂ ਅਸਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਰਲਿੰਗਟਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* A 1938 photo of Kate B. Karpeles, in the Harris & Ewing Collection at the Library of Congress.

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1941
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1887
ਫਲੋਰੈਂਸ ਮੈਰੀਅਮ ਜਾਨਸਨ

**ਫਲੋਰੈਂਸ ਮੈਰੀਅਮ ਜਾਨਸਨ** (ਅੰ. 1876-22 ਮਾਰਚ 1954) ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਗ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸੀ, ਜੋ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਲਈ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। ਉਹ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1920 ਵਿੱਚ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ 
ਫਲੋਰੈਂਸ ਮੈਰੀਅਮ ਜੌਹਨਸਨ ਦਾ ਜਨਮ ਮੋਂਟਕਲੇਅਰ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਚਾਰਲਸ ਹੈਨਰੀ ਜੌਹਨਸਨ ਅਤੇ ਹੈਨਰੀਟਾ ਹੋਲਡੇਨ ਜੌਹਨਸਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1897 ਵਿੱਚ ਸਮਿਥ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1908 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਹਸਪਤਾਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।[2]

## ਕਰੀਅਰ 
ਜੌਹਨਸਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ ਚਲਾਈ। ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹਾਰਲੇਮ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਟੀਚਰਜ਼ ਕਾਲਜ, ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।[1]

ਜੌਹਨਸਨ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ 1917 ਵਿੱਚ ਅਮੈਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿਭਾਗ, ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬਣੀ।[1] ਉਹ ਜਹਾਜ਼ ਚੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਉਤਰਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਪਕਰਣਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੌਜ, ਨੇਵੀ ਅਤੇ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸਿੰਗ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਕ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਨੂਨੋ ਨੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਅਪਾਹਜ ਜੰਗੀ ਨਰਸਾਂ ਨੂੰ ਡੀਮੋਬਿਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।[2] ਉਹ 1920 ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਛੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[3] 1921 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ "ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਅਸਲ ਕਾਰਜਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।"[4]

ਜੌਨਸਨ 1923 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਚੈਪਟਰ ਦੀ  ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸਰਗਰਮ ਰਹੀ।[1] ਜਦੋਂ ਇਹ 1925 ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਲੌਂਗ ਆਈਲੈਂਡ 'ਤੇ ਚੈਪਟਰ ਦੇ ਨਰਸਾਂ ਦੇ ਰੈਸਟ ਹੋਮ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਸੀ।[2] ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਜੌਨਸਨ ਨੇ ਚੈਪਟਰ ਦੀ ਨਰਸ ਭਰਤੀ ਸੇਵਾ ਚਲਾਈ।[3] "ਮੈਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ ਹਾਂ," ਉਸਨੇ 1942 ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਬਾਰੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ।[4]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਜੌਨਸਨ ਦੀ ਮੌਤ 1954 ਵਿੱਚ ਮੋਂਟਕਲੇਅਰ ਵਿੱਚ 77 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1954
ਦਾਸਕਾਠੀਆ

ਦਸਕਾਠੀਆ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਓਡੀਆ ਲੋਕ ਕਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ ਹੈ ਜੋ ਓਡੀਸ਼ਾ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਨਕ ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਓਡੀਆ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਕਲਾਕਾਰ ਸੰਗੀਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ *ਗਹਾਨਾ*/ਗਾਇਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ *ਪਾਲੀਆ* ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਗਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਕਰਤਨ ਬੈਦਿਆਨਾਥ ਸ਼ਰਮਾ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਦਸਕਾਠੀਆ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸੰਗੀਤ ਰਵਾਇਤੀ ਓਡੀਸੀ ਸੰਗੀਤ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ।

## ਉਤਪਤੀ 
'ਦਾਸ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਭਗਤ ਅਤੇ 'ਕਾਠੀਆ' ਇੱਕ ਸਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਸਕਾਠੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਾਉਣ ਦੇ ਰੁਟੀਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।

## ਮੂਲ 
ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਸਕਾਠੀਆ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਗੰਜਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਖੰਡਾਰਾ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 
 
ਦਸਕਾਠੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਕਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪਿਆਰ, ਰੋਮਾਂਸ, ਭੱਜਣ, ਧੋਖਾਧੜੀ ਅਤੇ ਵਿਆਹ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਹਿਲੂ ਵਿਅੰਗ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਕਲਾਕਾਰ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਲੱਕੜ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਤਾਲਵਾਦਕ ਸਾਜ਼ ਕਾਠੀਆ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਈ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਸੰਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਦਸਕਾਠੀਆ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ।
## ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ 
ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਦਸਕਾਠੀਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਗੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ
ਸੁਮਾਈਆ ਸ਼ੇਖ

thumb| 2022 ਵਿੱਚ ਸੁਮਾਈਆ ਸ਼ੇਖ
**ਸੁਮਾਈਆ ਸ਼ੇਖ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sumaiya Shaikh**) ਨਿਊਰੋਸਾਇੰਟਿਸਟ ਹੈ।

ਸ਼ੇਖ ਨੇ ਵਿਗਿਆਨ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਤੱਥ-ਜਾਂਚ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਅਲਟ ਨਿਊਜ਼ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਗਲਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ Alt ਨਿਊਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਿਨਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ "ਇੰਡੀਆ ਮਿਸਇਨਫਾਰਮਡ: ਦ ਟਰੂ ਸਟੋਰੀ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। ਇਸਨੂੰ 2019 ਵਿੱਚ ਹਾਰਪਰ ਕੋਲਿਨਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸ਼ੇਖ ਨੇ ਅਕਸਰ ਆਯੁਰਵੇਦ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਗਲਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਡੇਟਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਲਾਜਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸ਼ੇਖ ਸਵੀਡਨ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ViolEND ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹਨ। ਇਸ ਸੰਗਠਨ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੱਟੜਪੰਥੀਆਂ ਦਾ ਪੁਨਰਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜ ਦੁਆਰਾ ਹਿੰਸਕ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਨਸ਼ਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਡੋਪਾਮਾਈਨ-ਸੰਚਾਲਿਤ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਭਠੇਜਾ

ਭਠੇਜਾ (ਗੁਰਮੁਖੀ: ਭਠੇਜਾ, ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ: بھٹيجا,English: Bhateja) ਇੱਕ ਜੱਟ ਗੋਤ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਅਕਤੀ
ਕਈ ਵਿਅਕਤੀ ਭਟੇਜਾ ਗੋਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ ਹਨ:  
* **ਨੋਇਰੀਕਾ ਭਠੇਜਾ** – ਭਾਰਤੀ-ਇਰਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾ।  
* **ਸ਼ਿਆਮ ਭਠੇਜਾ** – ਗਾਇਕ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਅਤੇ ਗੀਤਕਾਰ।  
* **ਸੁਬਾਸ਼ ਭਠੇਜਾ** – ਪੰਜਾਬ BJP ਰਾਜ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਮੁਕਤਸਰ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਧਾਨ।  
* **ਅਮਿਤ ਭਠੇਜਾ** – Enrcloud.com ਦੇ ਕੋ-ਫਾਊਂਡਰ ਅਤੇ CEO।  
* **ਡਾ. ਅਰਵਿੰਦ ਭਠੇਜਾ** – ਬੈੰਗਲੋਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਿਊਰੋਸਰਜਨ।

## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੱਟ
ਪ੍ਰੀਥਾ ਜੈਯਾਰਮਨ

**ਪ੍ਰੀਥਾ ਜੈਯਾਰਮਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Preetha Jayaraman**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰ ਹੈ। ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਪੀਸੀ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਹੈ। ਜੈਯਾਰਮਨ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਟੀਵੀਸੀ, ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ, ਲਘੂ ਫਿਲਮਾਂ, ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਜ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਦੋਂ ਸੁਰਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ *ਅਭਿਯੂਮ ਨਾਨੁਮ* (2008) ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ *ਵੰਡਰ ਵੂਮੈਨ ਅਵਾਰਡਸ* ਵਿੱਚ "ਬੈਸਟ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਅਵਾਰਡ" ਜਿੱਤਿਆ। ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ 4 ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਓਫ਼ਾ ਮੇਅ ਜਾਨਸਨ

**ਓਫ਼ਾ ਮੇਅ ਜਾਨਸਨ** (ਨੀ ਜੈਕਬ, 4 ਮਈ, 1878-11 ਅਗਸਤ, 1955) ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ 13 ਅਗਸਤ, 1918 ਨੂੰ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮਰੀਨ ਬਣ ਗਈ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ 
ਓਫਾ ਮੇ ਜੈਕਬ ਦਾ ਜਨਮ 4 ਮਈ, 1878 ਨੂੰ ਕੋਕੋਮੋ, ਇੰਡੀਆਨਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1895 ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਦੇ ਵੁੱਡਜ਼ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸ਼ਾਰਟਹੈਂਡ ਅਤੇ ਟਾਈਪਰਾਈਟਿੰਗ ਵਿਭਾਗ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[2] ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਦੀ ਸਲੂਟੇਟੋਰੀਅਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ "ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਪੇਪਰ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ।"[3] ਜੈਕਬ ਨੇ 20 ਦਸੰਬਰ, 1898 ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਪ੍ਰੈਸਬੀਟੇਰੀਅਨ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਵਿਕਟਰ ਹਿਊਗੋ ਜੌਨਸਨ (1873–1950) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[4] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਕਟਰ ਜੌਨਸਨ ਲਾਫੇਏਟ ਸਕੁਏਅਰ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ।[5] ਮਰੀਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੌਨਸਨ ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, [6][7] ਇੰਟਰਸਟੇਟ ਕਾਮਰਸ ਕਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ

## ਫੌਜੀ ਸੇਵਾ 
ਜੌਨਸਨ 13 ਅਗਸਤ, 1918 ਨੂੰ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਔਰਤ ਬਣੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।[1] ਜੌਹਨਸਨ, ਉਸ ਦਿਨ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, [2] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਸੀ। ਭਰਤੀ ਸਮੇਂ ਉਹ 39 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।[3]

1918 ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਮਰੀਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੌਹਨਸਨ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਡਿਊਟੀਆਂ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਰਕ ਵਜੋਂ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈਆਂ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾ ਰਿਜ਼ਰਵਿਸਟਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।[1][2][3][4] ਉਸਨੂੰ ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰਜੈਂਟ ਵਜੋਂ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, [5] ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਦੌਰਾਨ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੀ ਔਰਤ ਸੀ।[6]

11 ਜੁਲਾਈ, 1919 ਨੂੰ, ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜ ਨੇ ਮਹਿਲਾ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਰਿਜ਼ਰਵਿਸਟਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਚਾਰਟਰ ਦਿੱਤਾ। ਬੇਲੇਉ ਵੁੱਡ ਪੋਸਟ ਨੰਬਰ 1 ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 90 ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜੋ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਮਰੀਨ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।[1] ਜੌਹਨਸਨ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਚਾਰਟਰ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[2]

## ਮੌਤ ਅਤੇ ਦਫ਼ਨਾਇਆ 
ਜੌਨਸਨ ਦੀ ਮੌਤ 11 ਅਗਸਤ, 1955 ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਦੇ ਮਾਊਂਟ ਆਲਟੋ ਵੈਟਰਨਜ਼ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਾਰਨਰ ਈ. ਪੰਫਰੀ ਫਿਊਨਰਲ ਹੋਮ ਵਿਖੇ ਸ਼ਨੀਵਾਰ, 13 ਅਗਸਤ, 1955 ਨੂੰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ 37 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਯੂ.ਐਸ. ਮਰੀਨ ਬਣਨ ਦੇ ਸੱਦੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਰੌਕ ਕਰੀਕ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਦਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। [1] 2017 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਮਰੀਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਾਰਕਰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। [2] 29 ਅਗਸਤ, 2018 ਨੂੰ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕਬਰ ਮਾਰਕਰ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਮਰੀਨ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ 100 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਸੀ। [3]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1955
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1878
ਪ੍ਰਿਆ ਸੇਠ

**ਪ੍ਰਿਆ ਸੇਠ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Priya Seth;** ਜਨਮ 1975) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮਾਂ, ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫਿਲਮਾਂਕਣ ਅਤੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਦੇ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਮਹਿਲਾ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਸੇਠ ਦਾ ਜਨਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕੈਥੇਡ੍ਰਲ ਐਂਡ ਜੌਨ ਕੌਨਨ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਵੇਲਹੈਮ ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ, ਜੋ ਕਿ ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਹੈ, ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ, ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਟਿਸ਼ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਦ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਿਨੇਮਾ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਅਤੇ FMCG ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਲਈ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਾਂ ਵਰਗੇ ਵਿਭਿੰਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸੇਠ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸਕੂਬਾ ਡਾਈਵਰ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਫਿਲਮਾਂਕਣ ਅਤੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ *ਧੋਬੀ ਘਾਟ* ਅਤੇ *ਮਰਦਾਨੀ 2* ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਅੰਡਰਵਾਟਰ ਡੀਓਪੀ ਰਹੀ ਹੈ।

### ਫੀਚਰ ਫਿਲਮਾਂ 
ਸੇਠ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੋਲੋ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਇੰਡੀ *ਬਾਰਾਹ ਆਨਾ* ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੈਨਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਸੀਰੂਦੀਨ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਮੈਨਨ ਨਾਲ ਉਸਦੀ 2016 ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਡਰਾਮਾ ਫਿਲਮ *ਏਅਰਲਿਫਟ* ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜੁੜੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਕਸ਼ੈ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤ ਕੌਰ ਸਨ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਆਪਣੇ ਬੋਲਡ, ਕੱਚੇ ਅਤੇ ਤਣਾਅਪੂਰਨ ਕੈਮਰਾਵਰਕ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ । ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸੈਫ ਅਲੀ ਖਾਨ ਅਭਿਨੀਤ *ਸ਼ੈੱਫ* ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ 2014 ਦੀ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਰੀਮੇਕ ਸੀ। 2018 ਵਿੱਚ, ਸੇਠ ਨੇ ਜ਼ੀ5 ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ *ਕਰਨਜੀਤ ਕੌਰ - ਦ ਅਨਟੋਲਡ ਸਟੋਰੀ ਆਫ਼ ਸੰਨੀ ਲਿਓਨ ਦੇ* ਸੀਜ਼ਨ 2 ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਬਕਾ ਪੋਰਨ ਸਟਾਰ ਤੋਂ ਅਦਾਕਾਰਾ ਬਣੀ ਸੰਨੀ ਲਿਓਨ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਸ਼ੋਅ ਸੀ।

2017 ਵਿੱਚ, ਸੇਠ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰਾਂ ਫੌਜ਼ੀਆ ਫਾਤਿਮਾ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਡੀਅਨ ਵੂਮੈਨ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫ਼ਰਜ਼ ਕਲੈਕਟਿਵ (IWCC) ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਈ।

## ਫ਼ਿਲਮਾਂ 
### ਫੀਚਰ ਫਿਲਮਾਂ 
### ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ 
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1975
ਕੇਜ਼ੇਕਪਤ ਰੁਕਮਿਨੀ ਮੈਨਨ

**ਕੇਝੇਕੇਪਤ ਰੁਕਮਿਨੀ ਮੈਨਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Kezhekepat Rukmini Menon;** 6 ਸਤੰਬਰ 1922 - 23 ਦਸੰਬਰ 2009) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕਰੀਅਰ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਡਿਫੈਂਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵੀ ਸੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਮੈਨਨ ਦਾ ਜਨਮ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬੰਗਲੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਿੱਖਿਆ ਚੇਨਈ ਦੇ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਇਕਨਾਮਿਕਸ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਡਿਫੈਂਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੀਬੀ ਮੁਥੰਮਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਸੀ। 1949 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਾਈ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਕੈਨੇਡਾ, ਇਟਲੀ, ਡੈਨਮਾਰਕ ਅਤੇ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਸਮੇਤ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਦੂਤ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2009
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1922
ਘਮੂਰ

ਘਮੂਰ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਗਣ ਵਾਲਾ ਔਸ਼ਧੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਜੜੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਹਿੰਦੀ ਨਾਮ ਕੁਟਕੀ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਾਮ ***ਪੈਨੀਕਮ ਐਂਟੀਡੋਟਲ ( Panicum antidotale)*** ਹੈ।  ਇਹ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪੰਜਾਬ, ਗੰਗਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਮੈਦਾਨੀ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਪੈਨੀਕਮ (Panicum) ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਘਾਹ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ‘ਘਮੂਰ’ ਨੂੰ ‘ਘਿਰੀ’ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਅਕਸਰ ਚੰਗੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਖਾਦ ਜਾਂ ਗੋਹਾ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਮੇਹਰ ਪੁਦੁਮਜੀ

**ਮੇਹਰ ਪੁਦੁਮਜੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Meher Pudumjee**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕੰਪਨੀ, ਥਰਮੈਕਸ ਲਿਮਟਿਡ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 2008 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਆਰਥਿਕ ਫੋਰਮ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਯੰਗ ਗਲੋਬਲ ਲੀਡਰ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ *ਫੋਰਬਸ* ਦੁਆਰਾ 2012 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੁਡੁਮਜੀ 2011 ਤੋਂ 2020 ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ *ਫਾਰਚੂਨ ਇੰਡੀਆ* ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।

2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕੋਟਕ ਹੁਰੂਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਜਾਇਦਾਦ ₹14,530 ਕਰੋੜ ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ। ਪੁਡੁਮਜੀ ਅਕਾਂਕਸ਼ਾ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਅਤੇ ਟੀਚ ਟੂ ਲੀਡ ਦੇ ਟਰੱਸਟੀ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਵਿਦਿਅਕ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਪੁਣੇ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਮੇਹਰ ਪੁਡੁਮਜੀ ਨੇ ਪੁਣੇ ਦੇ ਨੌਰੋਸਜੀ ਵਾਡੀਆ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਕਾਲਜ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਨੂ ਆਗਾ ਅਤੇ ਰੋਹਿੰਟਨ ਆਗਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਮੇਹਰ ਪੁਡੁਮਜੀ 1990 ਵਿੱਚ ਥਰਮੈਕਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ। ਸਤੰਬਰ 1996 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਥਰਮੈਕਸ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਵਿੱਤ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕੰਟਰੋਲ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇ ਉੱਦਮਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕੀਤਾ। ਜਨਵਰੀ 2001 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ 2002 ਵਿੱਚ ਵਾਈਸ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਪੁਡੁਮਜੀ ਨੇ 5 ਅਕਤੂਬਰ, 2004 ਨੂੰ ਅਨੁ ਆਗਾ ਦੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸੰਭਾਲੀ, ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਭਿਆਸਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਥਰਮੈਕਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਥਰਮੈਕਸ ਨੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਸੋਲਰ ਥਰਮਲ ਅਤੇ ਫੋਟੋਵੋਲਟੇਇਕ ਪੈਨਲ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ। ਪੁਡੁਮਜੀ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਗਵਰਨੈਂਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ। 2012 ਤੱਕ, ਥਰਮੈਕਸ ਨੇ ਸਾਲਾਨਾ ਆਮਦਨ ₹5,000 ਕਰੋੜ (ਲਗਭਗ USD $1 ਬਿਲੀਅਨ) ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੱਸੀ।

ਉਸਨੇ ਨਵੰਬਰ 2010 ਵਿੱਚ ਡੈਨਸਟੋਕਰ ਏ/ਐਸ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਜਰਮਨ ਸਹਾਇਕ ਕੰਪਨੀ, ਓਮਨੀਕਲ ਕੇਸਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ। ਮਾਰਚ 2012 ਵਿੱਚ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਸਟੀਮ ਐਕਸੈਸਰੀਜ਼ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਰਾਈਫੌਕਸ-ਹੰਸ ਰਿਕਟਰ ਜੀਐਮਬੀਐਚ, ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੁਣੇ-ਅਧਾਰਤ ਫਸਟ ਐਨਰਜੀ ਵਿੱਚ 33% ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਬਾਇਓਮਾਸ ਸਟੋਵ ਅਤੇ ਪੈਲੇਟ ਫਿਊਲ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਹੈ। ਮਈ 2022 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਪਿਡੀਲਾਈਟ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਮੇਹਰ ਪੁਦੁਮਜੀ ਨੇ ਮਾਰਚ 1991 ਵਿੱਚ ਫੇਰੋਜ਼ ਪੁਡਮਜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਥਰਮੈਕਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਜ਼ਹਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਲੀਆ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਨੋ ਵਜਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪੁਣੇ ਸਥਿਤ ਕੋਇਰ, ਚੈਂਬਰ ਸਿੰਗਰਜ਼ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਰਸੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਰਉਪਕਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਰਬਪਤੀ
ਨਮਿਤਾ ਥਾਪਰ

**ਨਮਿਤਾ ਥਾਪਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Namita Thapar;** ਜਨਮ ਵੇਲੇ: ਮਹਿਤਾ; ਜਨਮ 21 ਮਾਰਚ 1977) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਉੱਦਮੀ, ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ, ਅਤੇ ਦੂਤ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਹ ਐਮਕਿਊਰ ਫਾਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲਜ਼ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਹ *ਸ਼ਾਰਕ ਟੈਂਕ ਇੰਡੀਆ* ਵਿੱਚ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਵੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਥਾਪਰ ਐਂਟਰਪ੍ਰਨਿਓਰ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਵੀ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਨਮਿਤਾ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸਤੀਸ਼ ਰਮਨਲਾਲ ਮਹਿਤਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2001 ਵਿੱਚ ਡਿਊਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਫੁਕੂਆ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਬਿਜ਼ਨਸ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਐਮਬੀਏ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਈ.ਸੀ.ਏ.ਆਈ. ਤੋਂ ਇੱਕ ਚਾਰਟਰਡ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਹੈ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਆਪਣੀ ਐਮ.ਬੀ.ਏ. ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗਾਈਡੈਂਟ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਿਜ਼ਨਸ ਫਾਈਨੈਂਸ ਹੈੱਡ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਐਮਕਿਊਰ ਫਾਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੀਐਫਓ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

## ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
ਥਾਪਰ ਸੋਨੀ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੇ ਰਿਐਲਿਟੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ *ਸ਼ਾਰਕ ਟੈਂਕ ਇੰਡੀਆ ਦੇ* ਸੀਜ਼ਨ 1, 2, 3 ਅਤੇ 4 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨਿਵੇਸ਼ਕ "ਸ਼ਾਰਕ" ਰਿਹਾ ਹੈ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਵਿਕਾਸ ਥਾਪਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਮਾਪੇ ਹਨ - ਜੈ ਅਤੇ ਵੀਰ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਾਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1977
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਬੀ. ਆਰ. ਵਿਜਯਾਲਕਸ਼ਮੀ

**ਬੀ. ਆਰ. ਵਿਜੇਲਕਸ਼ਮੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **B. R. Vijayalakshmi**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਹੈ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬੀ.ਆਰ. ਪੰਥੁਲੂ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। 

ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿਨੇਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਇੰਟੀਰੀਅਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸਿਨੇਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਅਸ਼ੋਕ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਲਮ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕੈਮਰਾ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ *ਕਾਈ ਕੋਡੁਕਮ ਕਾਈ* (1984) ਅਤੇ *ਪਿੱਲਈ ਨੀਲਾ* (1985) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ "ਕਲੈਸ਼ ਵਰਕ" ਕੀਤਾ। ਇਹ ਫਿਲਮ 1996 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਇਲਿਆਰਾਜਾ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਆਪਣੇ ਫਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲੜੀਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ *ਮਾਈ ਡਿਅਰ ਬੂਧਮ* (ਮਾਈ ਡਿਅਰ ਡੇਵਿਲ), *ਵੇਲਨ* ਅਤੇ *ਰਾਜਾ* *ਰਾਜੇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।*

ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਤਾਮਿਲ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਕੰਪਿਊਟਰ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਸੋਪ ਓਪੇਰਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ *ਅਥੀਪੂੱਕਲ* *ਵੱਲੀ ਵਿੱਚ* ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸੀਰੀਅਲ *ਵਸੰਤਮ ਕਲੋਨੀ* ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇਗਾਮਾ ਨੇ ਕਾਰਵਾਂ ਨਾਮਕ ਰੇਡੀਓ ਵਰਗੇ MP3 ਪਲੇਅਰਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸੁਮਿਤਾ ਮਿੱਤਰਾ

**ਸੁਮਿਤਾ ਬਾਸੂ ਮਿੱਤਰਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sumita Basu Mitra;** ਜਨਮ 1949) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਖੋਜੀ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਫਲੋਰੀਡਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅਤਿ-ਆਧੁਨਿਕ 3M ਡੈਂਟਲ ਕੰਪੋਜ਼ਿਟ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੈਨੋਮੈਟੀਰੀਅਲ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਅਰਬਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਇਨਵੈਂਟਰਸ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇਨਵੈਂਟਰਸ ਹਾਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਦੀ ਫੈਲੋ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਮਿੱਤਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਹ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਸੀ ਅਤੇ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਮੇਜਰ ਸੀ। ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਲਈ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।

## ਖੋਜ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
1978 ਵਿੱਚ, ਮਿੱਤਰਾ 3M ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਕੈਮਿਸਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਨੈਨੋ ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਅਡੈਸ਼ਨ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਸਤਹ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਰਟ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ, ਮਾਈਕ੍ਰੋਫਿਲ ਅਤੇ ਮਾਈਕ੍ਰੋਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਕੰਪੋਜ਼ਿਟ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਨੈਨੋਕਣ ('ਨੈਨੋਮੇਰਿਕ ਫਿਲਰ ਕਣ') ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਮੀਨਾਕਾਰੀ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮੂੰਹ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਨੇ *ਫਿਲਟੇਕ* ਕੰਪੋਜ਼ਿਟਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਇਆ।

2010 ਵਿੱਚ 3M ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿੱਤਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੰਪਨੀ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ 2021 ਵਿੱਚ ਸਾਊਥ ਫਲੋਰੀਡਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਡ ਡਿਸਕਵਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਮਿੱਤਰਾ ਕੋਲ ਨੈਨੋ ਕੰਪੋਜ਼ਿਟ ਅਤੇ ਡੈਂਟਲ ਐਡਹੇਸਿਵ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਸੌ ਪੇਟੈਂਟ ਹਨ।
* 2004 ਅਮਰੀਕਨ ਕੈਮੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਰੀਜਨਲ ਇੰਡਸਟਰੀਅਲ ਇਨੋਵੇਸ਼ਨ ਅਵਾਰਡ
* 2009 ਅਮਰੀਕਨ ਕੈਮੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ "ਹੀਰੋਜ਼ ਆਫ਼ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਅਵਾਰਡ"
* 2018 ਨੈਸ਼ਨਲ ਇਨਵੈਂਟਰਜ਼ ਹਾਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ 
* 2021 ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ
* 2021 ਯੂਰਪੀਅਨ ਇਨਵੈਂਟਰ ਅਵਾਰਡ
* 2021 ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਇਨਵੈਂਟਰਸ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1949
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੋਜੀ
ਪਦਮਾਸ੍ਰੀ ਵਾਰੀਅਰ

**ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਵਾਰੀਅਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Padmasree Warrior;** ਜਨਮ ਨਾਮ: **ਯੇਲੇਪੇਦੀ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ** ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਔਰਤ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਸਕੋ ਵਰਗੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਫਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੀਟੀਓ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੋਟੋਰੋਲਾ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੀਟੀਓ ਸੀ। ਉਹ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਨਿਓ ਯੂਐਸਏ ਦੀ ਸੀ.ਈ.ਓ ਵੀ ਸੀ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਫੈਬਲ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਸੀਈਓ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਇੱਕ ਕਿਉਰੇਟਿਡ ਰੀਡਿੰਗ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਈਕ੍ਰੋਸਾਫਟ ਅਤੇ ਸਪੋਟੀਫਾਈ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰਾਂ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ।

2014 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ *ਫੋਰਬਸ* ਦੁਆਰਾ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ 100 ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2018 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਫੋਰਬਸ ਦੁਆਰਾ "ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕੀ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ 50 ਔਰਤਾਂ" ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਯੇਲੇਪੇਦੀ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਜੇਵਾੜਾ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਜੇਵਾੜਾ ਦੇ ਚਿਲਡਰਨਜ਼ ਮੋਂਟੇਸਰੀ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਮੈਰਿਸ ਸਟੈਲਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ। ਵਾਰੀਅਰ ਨੇ 1982 ਵਿੱਚ ਆਈਆਈਟੀ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

## ਮਾਨਤਾ 
ਫਾਰਚੂਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਉੱਭਰਦੇ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਿਹਾ, ਉਸਨੂੰ 10 "ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖਾਹ ਵਾਲੀਆਂ" ਅਤੇ "ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ" ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ। 2005 ਵਿੱਚ, ਦ ਇਕਨਾਮਿਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੇ ਵਾਰੀਅਰ ਨੂੰ 11ਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਗਲੋਬਲ ਭਾਰਤੀ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ।  2001 ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਰਕਿੰਗ ਵੂਮੈਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਤੋਂ "ਵੂਮੈਨ ਐਲੀਵੇਟਿੰਗ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ" ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਛੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। 2014 ਤੱਕ, ਉਸਨੂੰ *ਫੋਰਬਸ* ਦੁਆਰਾ ਦੁਨੀਆ ਦੀ 71ਵੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਵਾਰੀਅਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਮੋਹਨਦਾਸ ਵਾਰੀਅਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਹਿੰਦੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕ
ਊਸ਼ਾ ਐਸ. ਕਾਕਾਡੇ

**ਊਸ਼ਾ ਐਸ. ਕਾਕਾਡੇ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Usha S. Kakade**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਵਿਟਸ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਕਾਕਾਡੇ ਸਿੰਬਾਇਓਸਿਸ ਦੇ ਸਰਵਿਸ ਲਰਨਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬੋਰਡ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਪੁਣੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਕੋਆਪਰੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਚਾਈਲਡ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਵਾਈਸ-ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਹੈ।

2019 ਵਿੱਚ, ਊਸ਼ਾ ਕਾਕੜੇ ਅਤੇ "ਗ੍ਰੈਵਿਟਸ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ" ਨੇ ਮੇਘਾ ਸ਼ਿੰਪੀ ਅਤੇ ਪਰਾਗ ਪੋਟਦਾਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ 'ਗ੍ਰੈਵਿਟਸ ਰਤਨ' ਲਾਂਚ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਸਾਲ, ਕਾਕੜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੰਸਥਾ 'URJA ਅਵਾਰਡ' ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
* *ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਉਡਾਣ* (2018)। ਇਹ ਫਿਲਮ 13ਵੇਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਲ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ 2020 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
* ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਰਾਜਨਾਥ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ "ਪ੍ਰਾਈਡ ਆਫ਼ ਦ ਨੇਸ਼ਨ" ਪੁਰਸਕਾਰ 2019।
* ਪਾਲ ਹੈਰਿਸ ਫੈਲੋ ਮਾਨਤਾ, 2018
* ਲੋਕਮਤ ਸਟਾਈਲ ਅਵਾਰਡ 2017
* ਸਰਵੋਤਮ ਸੀਐਸਆਰ ਪੁਰਸਕਾਰ 2018, ਇਕਨਾਮਿਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਚੀਵਰਜ਼

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* ਟਾਈਮਜ਼ ਨਾਓ ਨਾਲ ਊਸ਼ਾ ਕਾਕੜੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਭਾਵਨਾ ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ

**ਭਾਵਨਾ ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Bhavana Radhakrishnan;** ਜਨਮ 28 ਜੁਲਾਈ 1961) ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰਨਾਟਕ ਗਾਇਕਾ ਅਤੇ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਫਿਲਮ *ਕਾਲੀਆੱਟਮ* ਵਿੱਚ "ਏਨੋਡੇਂਥਿਨੀ ਪਿਨੱਕਮ" ਗੀਤ ਲਈ 1997 ਦਾ ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਫਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਰਬੋਤਮ ਗਾਇਕਾ ਲਈ ਮਿਲਿਆ।

ਉਸਨੂੰ ਕੇਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੇਟ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਅਕ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਐਸਐਨ ਕਾਲਜ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨਜ਼, ਕੋਲਮ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਭਗਤੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
ਉਸ ਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗੀਤ ਗਾਏ ਹਨ ਉਹ ਹਨ:-

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1961
ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤੀ ਤਲਪੰਕਰ

**ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤੀ ਤਲਪੰਕਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Prashanti Talpankar;** ਜਨਮ 29 ਅਪ੍ਰੈਲ 1963) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ, ਅਨੁਵਾਦਕ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਕੋਂਕਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਨੁਵਾਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੈ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤੀ ਤਲਪੰਕਰ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗੋਆ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਬੈਲਾਂਚੋ ਸਾਦ, ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਜਿਨਸੀ ਹਮਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਹੜਤਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਤਲਪੰਕਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਗਿਆਨਪ੍ਰਸਾਰਕ ਮੰਡਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ।

### ਲਿਖਣਾ 
ਤਲਪੰਕਰ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ, ਪਣਜੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।

2006 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਰਵੇਖਣ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੀ *"ਸ਼ੈਡੋਜ਼ ਇਨ ਦ ਡਾਰਕ: ਦ ਸਟੇਟਸ ਆਫ ਦ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਇਨ ਗੋਆ"* । 2015 ਵਿੱਚ, ਤਲਪੰਕਰ ਨੇ ਸ਼ਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ ਦੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਿਤਾਬ *"ਦੈਟ ਲੌਂਗ ਸਾਈਲੈਂਸ" ਦਾ ਇੱਕ ਕੋਂਕਣੀ ਅਨੁਵਾਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ* ਸਿਰਲੇਖ " *ਦਿਰਘ ਮੌਨ ਤੇ" ਸੀ* । ਇਸਨੂੰ 2017 ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

### ਫਿਲਮਾਂ 
ਤਲਪੰਕਰ ਨੇ ਕਈ ਕੋਂਕਣੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ *ਅਲੀਸ਼ਾ* (2004), *ਪਲਟਾਦਾਚੋ ਮੁਨਿਸ* ( 2009), *ਬਾਗਾ ਬੀਚ* ( 2013) ਅਤੇ *ਜੂਜ਼* (2018) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਾਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਤਲਪੰਕਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਭੂਦੇਸਾਈ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਛਾਤੀ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਹੁਣ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕੈਂਸਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਬਾਰੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1963
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼ਾਂਤਾ ਮੋਹਨ

**ਸ਼ਾਂਤਾ ਮੋਹਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Shantha Mohan**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਰਿਟੇਲ ਸਲਿਊਸ਼ਨਜ਼ ਇੰਕ. ਦੀ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ 'ਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਾਰਨੇਗੀ ਮੇਲਨ ਸਿਲੀਕਾਨ ਵੈਲੀ, ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਰੀਅਰ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸਟਾਫ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਸ਼ਾਂਤਾ ਮੋਹਨ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1971 ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਗਿੰਡੀ ਤੋਂ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬੀਈ (ਆਨਰਜ਼) ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1985 ਵਿੱਚ ਕਾਰਨੇਗੀ ਮੇਲਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਟੇਪਰ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਪਲਾਈਡ ਮੈਟੀਰੀਅਲਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਵੀਪੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ FAB300 ਵਰਗੇ ਨਿਰਮਾਣ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਸ਼ਨ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ।

2003 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਜੋਨਾਥਨ ਗੋਲੋਵਿਨ, ਰਿਚਰਡ ਸਵੈਨ ਅਤੇ ਪੀਟਰ ਰੀਮੈਨ ਦੇ ਨਾਲ T3Ci (ਦ ਟੈਗ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਕੰਪਨੀ) ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ RFID ਡੇਟਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੈ। ਪਰ ਵਾਲਮਾਰਟ ਦੁਆਰਾ RFID ਟੈਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਖੁਫੀਆ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪੁਆਇੰਟ-ਆਫ-ਸੇਲ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਿਟੇਲ ਸਲਿਊਸ਼ਨਜ਼ ਇੰਕ. ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਾਂਤਾ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵਿਕਾਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਦੇ ਗਾਹਕਾਂ ਵਿੱਚ 500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਪਤਕਾਰ ਉਤਪਾਦ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਹ 2016 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ। RSI ਨੂੰ 2020 ਵਿੱਚ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਰਿਸੋਰਸਿਜ਼, ਇੰਕ. ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਆਪਣੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੰਟੀਗ੍ਰੇਟਿਡ ਇਨੋਵੇਸ਼ਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ, ਸੀਐਮਯੂ ਸਿਲੀਕਾਨ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

## ਲਿਖਤਾਂ 
ਆਪਣੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖਣ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। *ਰੂਟਸ ਐਂਡ ਵਿੰਗਜ਼* ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਮਹਿਲਾ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਯਾਲਾਸੋਮਯਾਜੁਲਾ ਲਲਿਤਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1943 ਅਤੇ 1971 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ, ਗਿੰਡੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। *ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਲੈਸਨਜ਼ ਵਿਦ ਬੀਟਲਜ਼* ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਸਬਕ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ, ਹਰੇਕ ਸਬਕ ਨੂੰ ਬੀਟਲਜ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਗਾਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।

ਉਹ CEOWorld ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਕਾਲਮ ਵੀ ਲਿਖਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਮਨਾਲੀ ਦੇਸਾਈ

thumb|ਮਨਾਲੀ ਦੇਸਾਈ
 
**ਮਨਾਲੀ ਦੇਸਾਈ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Manali Desai**) ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੀਡਰ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਊਨਹੈਮ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੈਲੋ ਹੈ। ਉਹ 2020 ਤੋਂ 2024 ਤੱਕ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਸਿਆਹੀ ਔਰਤ ਸੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਦੇਸਾਈ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਭਾਰਤ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਆਖਰੀ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਦੇਸਾਈ ਦੀਆਂ ਖੋਜ ਰੁਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਧਿਐਨ, ਸਮਾਜਿਕ ਅੰਦੋਲਨ, ਰਾਜ ਨਿਰਮਾਣ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ, ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਨਸਲੀ ਹਿੰਸਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਅਤੇ ਲੀਵਰਹੁਲਮੇ ਟਰੱਸਟ ਦੁਆਰਾ ਫੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੇਸਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਖੋਜ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੁਆਰਾ ਫੰਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰੀ ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।

2007 ਵਿੱਚ, ਦੇਸਾਈ ਨੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ *ਸਟੇਟ ਫਾਰਮੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਰੈਡੀਕਲ ਡੈਮੋਕਰੇਸੀ ਇਨ ਇੰਡੀਆ, 1860-1990*। ਉਸਨੇ ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਡੀਕੋਲੋਨਾਈਜ਼ ਸੋਸ਼ਿਓਲੋਜੀ" ਵਰਕਿੰਗ ਗਰੁੱਪ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

ਦੇਸਾਈ 'ਤੇ ਐਲੂਮਨੀ ਫਾਰ ਫ੍ਰੀ ਸਪੀਚ (www.affs.com) ਸੰਗਠਨ ਨੇ ਯੂਕੇ ਸਮਾਨਤਾ ਐਕਟ 2010 ਦੇ ਉਲਟ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਤਕਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਹੈ। AFFS ਕੈਂਬਰਿਜ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੌਂਸਲ ਪੱਤਰ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਮਾਧਵੀ ਸਰਦੇਸਾਈ

**ਮਾਧਵੀ ਸਰਦੇਸਾਈ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Madhavi Sardesai;** 7 ਜੁਲਾਈ 1962 - 22 ਦਸੰਬਰ 2014) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਕੋਂਕਣੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲੇ *ਜਾਗ* ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਕੋਂਕਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਗੋਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਕੋਂਕਣੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ 22 ਦਸੰਬਰ 2014 ਨੂੰ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਹੋਈ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਸਰਦੇਸਾਈ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕੋਂਕਣੀ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਚੌਗੁਲੇ ਕਾਲਜ, ਮਾਰਗਾਓ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ (ਐਮ.ਏ.) ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਸੀ। ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਐਮਫਿਲ ਡਿਗਰੀ ਲਈ 'ਕੋਂਕਣੀ ਵਿਆਕਰਣ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂ' 'ਤੇ ਕੰਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਪੀਐਚਡੀ ਗੋਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਤੋਂ 'ਕੋਂਕਣੀ 'ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਭਾਸ਼ਾਈ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਧਿਐਨ' ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਥੀਸਿਸ ਲਈ ਸੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਸਰਦੇਸਾਈ ਨੇ ਕੋਂਕਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਉੱਤੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਸ਼ੇਨੋਈ ਗੋਏਮਬਾਬ ਦੀ "ਭਾਸ਼ਾਈ ਪ੍ਰਤਿਭਾ" ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕੋਂਕਣੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਖੋਜ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਲੇਖ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ। ਉਸਨੇ *ਜਾਗ* ਮਾਸਿਕ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਅਗਸਤ 2007 ਤੋਂ ਇਸਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ।

## ਮੌਤ 
ਸਰਦੇਸਾਈ ਦੀ ਮੌਤ 22 ਦਸੰਬਰ 2014 ਨੂੰ ਮਾਰਗੋ, ਗੋਆ, ਭਾਰਤ ਵਿਖੇ ਹੋਈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
ਸਰਦੇਸਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ, *ਮੰਥਨ* ਲਈ ਕੋਂਕਣੀ (2014) ਵਿੱਚ ਰਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖਣ ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ, ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਨੁਵਾਦ, *ਏਕਾ ਵੀਚਾਰੀ ਜੀਵਤ ਕਥਾ* ਲਈ 1998 ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਨੁਵਾਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਮਾਤ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਨੀਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ
* ਡਾ: ਮਾਧਵੀ ਸਰਦੇਸਾਈ ਕੋਂਕਣੀ ਨਾਵਲ 'ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੈਮੀਨਾਰ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਸਮਾਰੋਹ 'ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ
* ਮਾਧਵੀ ਸਰਦੇਸਾਈ ਦੀ ਕਿਤਾਬ-ਮੰਥਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪਰਿਅੰਕਰ
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2014
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1962
ਡੌਰਥੀ ਬੋਨਾਰਜੀ

thumb| ਡੋਰਥੀ ਬੋਨਰਜੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਡੇਨਿਸ ਨਾਲ - ਲਗਭਗ 1922
'''ਡੋਰਥੀ ਨੋਏਲ 'ਡੋਰਫ' ਬੋਨਰਜੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Dorothy Noel 'Dorf' Bonarjee;'* 1894–1983) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਬਾਰਡਿਕ ਚੇਅਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਲੰਡਨ ਦੁਆਰਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ 2023 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇਸਦੇ ਲਿਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਬੋਨਰਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਅਗਸਤ 1894 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਰੇਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਈਸਾਈ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੋਨਰਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਦੱਖਣੀ ਲੰਡਨ ਦੇ ਡੁਲਵਿਚ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।

1912 ਵਿੱਚ, ਬੋਨਾਰਜੀ ਨੇ ਐਬੇਰੀਸਟਵਿਥ ਵਿਖੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਵੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੁੰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਕਾਲਜ ਜਰਨਲ *ਦ ਡਰੈਗਨ* ਅਤੇ *ਵੈਲਸ਼ ਆਉਟਲੁੱਕ'' ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। ਫਰਵਰੀ 1914 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਉਪਨਾਮ ਹੇਠ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਵਿਤਾ ਲਈ ਈਸਟੇਡਫੋਡ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਬਾਰਡਿਕ ਚੇਅਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਾਲਜ ਈਸਟੇਡਫੋਡ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਗੈਰ-ਯੂਰਪੀਅਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਨੇ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਪ੍ਰਗਟਾਈ, ਅਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 'ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਨਸਲ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਸਫਲ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਦਾ ਸਵਾਗਤ' ਕੀਤਾ। ਬੋਨਰਜੀ ਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛਪੀਆਂ ਅਤੇ ਹੱਥ-ਲਿਖਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨੋਟ ਹੈ: '22 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵੈਲਸ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੇ 3 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗੁਪਤ ਮੰਗਣੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ "ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਹੈ।" ਬੋਨਰਜੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ, ਲੰਡਨ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ 1917 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਣੀ ਜਿਸਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ (LLB) ਦਿੱਤੀ ਗਈ - ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।

## ਮੈਮੋਰੀ 
ਡੋਰਥੀ ਬੋਨਰਜੀ ਇੱਕ ਰੇਡੀਓ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ, *ਦ ਹਿੰਦੂ ਬਾਰਡ* ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਸੰਬਰ 2020 ਵਿੱਚ ਬੀਬੀਸੀ ਵਰਲਡ ਸਰਵਿਸ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੀਬੀਸੀ ਰੇਡੀਓ ਵੇਲਜ਼ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ, "ਇੰਮੇਂਸਿਟੀ" 2021 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਫਰਵਰੀ 2023 ਵਿੱਚ, ਡੋਰਥੀ ਬੋਨਰਜੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੋਨੋ ਦੀ *ਵੈਲਸ਼ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਕਲਾਸਿਕਸ* ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ *ਦ ਹਿੰਦੂ ਬਾਰਡ* ਅਤੇ ਬੋਨਰਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਬਾਰੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਮੋਹਿਨੀ ਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਐਂਡਰਿਊ ਵ੍ਹਾਈਟਹੈੱਡ ਦੁਆਰਾ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ *ਦ ਗਾਰਡੀਅਨ* ਨੇ ਮਾਰਚ 2023 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੇਪਰਬੈਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਚਿੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1983
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1894