open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਗੰਗਾਬਾਈ ਯਾਗਨਿਕ

**ਗੰਗਾਬਾਈ ਪ੍ਰਾਣਸ਼ੰਕਰ ਯਾਗਨਿਕ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Gangabai Pranshankar Yagnik;** 1868–1937) 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਆਯੁਰਵੇਦ -ਪ੍ਰੈਕਟੀਸ਼ਨਰ, ਉਸਨੇ *"ਹੁਨਰ ਮਹਾਸਾਗਰ"* (1898) ਲਿਖੀ ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ 2080 ਕਿੱਤਿਆਂ, ਹੁਨਰਾਂ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਲਈ ਸੁਝਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਲੇਖਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਗੰਗਾਬਾਈ ਯਾਗਨਿਕ ਦਾ ਜਨਮ 1868 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਵਾਵੋਲ ( ਗਾਂਧੀਨਗਰ, ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ) ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। 1881 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡਵਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਨੇ ਸਕੂਲ ਭੇਜਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਇਹ ਇੰਨਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਕਾਪੀਆਂ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ 1908 ਤੱਕ ਇਸਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਐਡੀਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ।

## ਵਿਰਾਸਤ 
ਗੰਗਾਬਾਈ ਯਾਗਨਿਕ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਰਘੁਵੀਰ ਚੌਧਰੀ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, ਸ੍ਰਿਸਟੀ ਨੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 2003 ਵਿੱਚ *ਹੁੰਨਰ ਮਹਾਸਾਗਰ* ਦੇ ਨਵੇਂ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ। ਇਸਨੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਾਨਤਾ ਲਈ ਵੀ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸ਼ਿਰੀਨ ਮਹਿਤਾ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦੁਆਰਾ ਸਵਦੇਸ਼ੀ (ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦੀ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1937
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1868
ਅੱਕਰਾਈ ਸੁਭਲਕਸ਼ਮੀ

**ਅੱਕਾਰਾਈ ਐਸ. ਸ਼ੁਭਲਕਸ਼ਮੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Akkarai S. Subhalakshmi**) ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਅੱਕਰਾਏ ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛੋਟੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਭੈਣ ਸੋਰਨਲਤਾ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਰਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਕਰਾਈ ਭੈਣਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
ਅਕਰਾਈ ਐਸ ਸੁਭਲਕਸ਼ਮੀ ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ (ਕਰਨਾਟਿਕ) ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ ਹੈ।

ਸੁਭਲਕਸ਼ਮੀ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਸੁਚਿੰਦਰਮ ਐਸਪੀ ਸਿਵਾਸੁਬਰਾਮਨੀਅਨ ਇੱਕ ਉੱਘੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਦਾਦੀ ਆਰ ਸੋਰਨਬਲ ਇੱਕ ਹਰੀਕਥਾ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ। ਸ਼ੁਭਲਕਸ਼ਮੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਅੱਕਰਾਈ ਐਸ ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ ਦੀ ਚੇਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵੀ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਅਤੇ ਸਵਰਾ ਰਾਗ ਸੁਧਾ ਸੰਗੀਤ ਸਕੂਲ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੀਬਰ ਸਿਖਲਾਈ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਵੀ ਜਨਕਿਰਮਨ, ਓ.ਵੀ. ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਪਦਮਾ ਨਾਤੇਸਨ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਪਦਮਭੂਸ਼ਣ ਪੀ.ਐਸ. ਨਾਰਾਇਣਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਵੀਨਾ ਐਨ. ਰਵੀਕਿਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਈ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ।

ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਪਲੇ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਮ ਬਾਲਮੁਰਲੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਚਿੱਤਰਵੀਨਾ ਐਨ ਰਵੀਕਿਰਨ, ਟੀਵੀ ਗੋਪਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ, ਐਨ ਰਮਾਨੀ, ਸ਼ਸ਼ਾਂਕ ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਮ, ਟੀਐਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਰਕੇ ਸ਼੍ਰੀਕਾਂਥਨ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ ਆਦਿ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਸਰਕਾਰੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਬੌਬੀ ਤੇਚੀ

**ਬੌਬੀ ਤੇਚੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Boby Techi;** ਹਿੰਦੀ: बोबी तेची; ਜਨਮ 9 ਜਨਵਰੀ 1990) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਇੰਡੀ ਪੌਪ - ਲੋਕ ਗਾਇਕ-ਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। 2013 ਦੇ ਕੇ-ਪੌਪ ਇੰਡੀਆ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ LG SONGSTAR ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਟੇਚੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦ ਵਿਨਾਇਲ ਰਿਕਾਰਡਸ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਗਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤਕ ਕਰੀਅਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਟੇਚੀ ਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2014 ਵਿੱਚ *"ਸਟ੍ਰੈਂਜਰ" ਫਿਲਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਾਈ ਲੈਂਡ ਵਿੱਚ* ਕੀਤੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਬੌਬੀ ਟੇਚੀ ਦਾ ਜਨਮ 9 ਜਨਵਰੀ 1990 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਈਟਾਨਗਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਹੈ। ਟੇਚੀ ਦਾ ਜਨਮ ਡੋਨੀ-ਪੋਲੋ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਡੋਨੀ ਪੋਲੋ ਵਿਦਿਆ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾ ਗੀਤ ਮੈਂਡੀ ਮੂਰ ਦਾ ' ਕ੍ਰਾਈ ' ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਟੇਚੀ ਨੇ ਸ਼ੈਰਨ ਵੈਨ ਏਟਨ, ਮਿੰਡੀ ਗਲੇਡਹਿਲ, ਮੇਗਨ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਸਟਾਰਸ, ਡੌਟਰ, ਆਦਿ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਜਨੂੰਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਬੌਬੀ ਟੇਚੀ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਗਾਰਗੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਕੇ-ਪੌਪ ਇੰਡੀਆ 
ਬੌਬੀ ਟੇਚੀ ਸਾਲ 2013 ਦੇ LG SONGSTAR ਦਾ ਜੇਤੂ ਸੀ। ਕੇ-ਪੌਪ ਇੰਡੀਆ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਫਾਰਮੈਟ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪਾਂਤਰ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪੌਪ-ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਿਸਮ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੋਰੀਆਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਆਦਾਨ-ਪ੍ਰਦਾਨ ਨੂੰ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ।

*  ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ।
*  ਟੇਚੀ ਟੌਪ 6 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ LG ਸੌਂਗਸਟਾਰ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

## ਟੂਰ 
ਕੇ-ਪੌਪ ਇੰਡੀਆ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਟੇਚੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫੇਰੀ 'ਤੇ ਕੋਰੀਆਈ ਪੌਪ-ਰਾਕ ਬੈਂਡ BIURET ਨਾਲ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। ਟੂਰ ਦੌਰਾਨ, ਕੋਹਿਮਾ ਹੌਰਨਬਿਲ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਤੇ ਇੰਫਾਲ ਇੰਡੋ-ਕੋਰੀਅਨ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸਮੇਤ ਸੰਗੀਤ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੇਚੀ ਨੇ 2014 ਦੀ ਫਿਲਮ " *ਸਟ੍ਰੈਂਜਰ ਇਨ ਮਾਈ ਲੈਂਡ"* ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਿੰਗਲ 'ਓਨਲੀ ਯੂ', 27 ਮਈ 2014 ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੰਡੀਹੁਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿੰਗਲ ਗੀਤ ਦਾ ਵਰਣਨ "ਇੱਕ ਗੀਤ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਲਬੁਲੇ ਉੱਡਦੇ ਹਨ" ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਸਿੰਗਲ 'ਬਲੈਕ ਐਂਡ ਵ੍ਹਾਈਟ' 27 ਫਰਵਰੀ 2015 ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬੌਬੀ 2017 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਪਰਹੀਰੋ ਐਕਸ਼ਨ ਥ੍ਰਿਲਰ, ਓਰੂਨਾਸੋਲ ਮੈਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ ਕਰੇਗੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਟੇਚੀ ਭਾਰਤ-ਅਧਾਰਤ ਆਲ-ਗਰਲ ਰਾਕ ਬੈਂਡ ਦ ਵਿਨਾਇਲ ਰਿਕਾਰਡਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਗਾਇਕਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਬੈਂਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ। ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਬੈਂਡ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਬੌਬੀ ਟੇਚੀ
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1990
ਲਾਲਗੁੜੀ ਰਾਜਾਲਕਸ਼ਮੀ

**ਲਾਲਗੁੜੀ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Lalgudi Rajalakshmi**) ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਕਰਨਾਟਕ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਹੈ। ਉਹ ਲਾਲਗੁੜੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਵਾਇਲਨ ਵਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ 
ਲਾਲਗੁੜੀ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਵੀਨਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਪਦਮਾਵਤੀ ਅਨੰਤਗੋਪਾਲਨ, ਅਤੇ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਲਾਲਗੁੜੀ ਜੈਰਾਮਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦਮ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਿਖਲਾਈ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਲਾਲਗੁੜੀ ਗੋਪਾਲ ਅਈਅਰ ਤੋਂ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਲਾਲਗੁੜੀ ਜੈਰਾਮਨ ਤੋਂ ਵੀ ਸਿੱਖਿਆ।

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 
ਲਾਲਗੁੜੀ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਅਰੁਣਾ ਸਾਈਰਾਮ, ਡੀ.ਕੇ. ਪੱਤਮਮਲ, ਮੈਂਡੋਲਿਨ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ, ਮਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਸਵਾਮੀ, ਐਮ.ਐਲ. ਵਸੰਤਕੁਮਾਰੀ, ਨੇਵੇਲੀ ਸੰਤਾਨਗੋਪਾਲਨ, ਐਨ. ਰਮਾਨੀ, ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਜੈਲਕਸ਼ਮੀ, ਉਸਦੀ ਧੀ, ਜਯਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਜਯਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਜਯਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰੋਧਾਨ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਧੀ, ਜਯਾਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਕਈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਪੋਤਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਰਘੂਰਾਮ, ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ। ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਮਲੇਸ਼ੀਆ, ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਸਮੇਤ ਕਈ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਲਾਲਗੁੜੀ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਲਈ ਇੱਕ ਸਟਾਫ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਤਿਆਗਰਾਜਾ ਭਜਨ ਸਭਾ ਦੁਆਰਾ "ਕਲਾ ਜਯੋਤੀ", ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਜਨ ਸਭਾ ਦੁਆਰਾ "ਸੰਗੀਤਾ ਭੂਸ਼ਣ", ਗਯਾਨ ਸਮਾਜ (2013) ਦੁਆਰਾ "ਸਵਰਭੂਸ਼ਣੀ" ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਅਕੈਡਮੀ ਦਾ ਵੱਕਾਰੀ ਪੱਪਾ ਵੈਂਕਟਰਮਈਆ ਪੁਰਸਕਾਰ (2015) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਪੜ੍ਹਾਈ 
ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਧਿਆਪਕ,  ਲਾਲਗੁੜੀ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਇਲਨ, ਵੀਣਾ ਅਤੇ ਵੋਕਲ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀਨਾ ਕਲਾਕਾਰ ਜਯੰਤੀ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਚਾਰੂਮਥੀ ਰਘੂਰਮਨ

**ਚਾਰੂਮਥੀ ਰਘੂਰਮਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Charumathi Raghuraman**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ 
ਚਾਰੂਮਥੀ ਰਘੂਰਾਮਨ ਦਾ ਜਨਮ ਰਾਮ (ਇੱਕ ਕਰਨਾਟਕ ਗਾਇਕਾ) ਅਤੇ ਵੀ. ਰਘੂਰਾਮਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵਾਇਲਨ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਟੀਆਰ ਬਾਲਮਣੀ ਤੋਂ ਰਸਮੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 1995 ਵਿੱਚ, ਟੀ.ਐਨ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ, ਚਾਰੂਮਥੀ ਸਿਰਫ਼ 7 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਚੇਲੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਪੀਐਸ ਨਾਰਾਇਣਸਵਾਮੀ ਤੋਂ ਕਰਨਾਟਕ ਵੋਕਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਜ਼ੇਵੀਅਰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਤੋਂ ਵਪਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਅਨੰਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ, ਮਰਹੂਮ ਪਾਲਘਾਟ ਰਘੂ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਦੰਗਮ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ।

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰੀਅਰ 
ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ 1998 ਵਿੱਚ ਟੀ.ਐਨ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਨਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਹ ਇੱਕਲੇ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵਾਇਲਨ ਦੀ ਸਾਜ਼ ਤਕਨੀਕ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਵੋਕਲ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੀਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਓਨੀ ਹੀ ਮਾਹਰ ਹੈ। ਚਾਰੂਮਥੀ ਇੱਕ ਵਾਇਲਨ ਅਤੇ ਵੋਕਲ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਹੈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* 2007 ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ 'ਆਉਟਸਟੈਂਡਿੰਗ ਯੰਗ ਵਾਇਲਨਿਸਟ' ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ 'ਬੈਸਟ ਸਬ ਸੀਨੀਅਰ ਵਾਇਲਨਿਸਟ' ਅਵਾਰਡ ਮਦਰਾਸ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਅਕੈਡਮੀ ਵੱਲੋਂ 2001, 2002, 2004 ਅਤੇ 2006 ਲਈ 'ਬੈਸਟ ਵਾਇਲਨਿਸਟ' ਅਵਾਰਡ
* ਟੈਗ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ, ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਸਾਲ 2013 ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਅਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਲਈ 'ਰਾਮਭਦਰਨ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਪੁਰਸਕਾਰ'।
* ਰੋਟਰੀ ਕਲੱਬ, ਮਦਰਾਸ ਵੱਲੋਂ 'ਯੰਗ ਅਚੀਵਰ ਐਵਾਰਡ'
* ਸੀ.ਸੀ.ਆਰ.ਐਂਡ.ਟੀ., ਸਰਕਾਰ। ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਸਰਕਾਰੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸੁਕੰਨਿਆ ਰਾਮਗੋਪਾਲ

**ਸੁਕੰਨਿਆ ਰਾਮਗੋਪਾਲ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sukanya Ramgopal**) ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਘਟਮ ਵਾਦਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਰਨਾਟਕ ਵੋਕਲ, ਵਾਇਲਨ, ਮ੍ਰਿਦੰਗਮ ਅਤੇ ਵੀਣਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤਾ ਨ੍ਰਿਤਿਆ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਮਦਰਾਸ ਸੰਗੀਤ ਅਕੈਡਮੀ, ਚੇਨਈ ਤੋਂ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲੇ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਸੁਕੰਨਿਆ ਰਾਮਗੋਪਾਲ ਦਾ ਜਨਮ 13 ਜੂਨ 1957 ਨੂੰ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਮੇਇਲਾਦੁਥੁਰਾਈ ਵਿਖੇ ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਮ ਅਤੇ ਰੰਗਨਾਇਕੀ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਬੱਚੇ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਮਿਲ ਵਿਦਵਾਨ ਯੂ.ਵੀ. ਸਵਾਮੀਨਾਥ ਅਈਅਰ ਦੀ ਪੋਤੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਮੋਂਟੇਸਰੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਐਨਕੇ ਤਿਰੂਮਲਾਚਾਰੀਅਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਏਥੀਰਾਜ ਕਾਲਜ, ਚੇਨਈ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀ-ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਕੰਨਿਆ ਨੇ ਜਸਟਿਸ ਬਸ਼ੀਰ ਅਹਿਮਦ ਸਈਦ ਕਾਲਜ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ, ਚੇਨਈ ਤੋਂ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅੰਡਰ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਬੀਐਸਸੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦੀ 'ਏ-ਟੌਪ' ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ।

### ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਸੁਕੰਨਿਆ ਦਾ ਪਤੀ ਰਾਮਗੋਪਾਲ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਬੰਗਲੁਰੂ ਚਲੀ ਗਈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
* ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ 2014
* ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤਾ ਨ੍ਰਿਤਿਆ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ, 1982
* ਅਨਨਿਆ ਕਲਚਰਲ ਅਕੈਡਮੀ, ਬੰਗਲੌਰ ਦੁਆਰਾ ਅਨੰਨਿਆ ਪੁਰਸਕਾਰ 2015
* ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਵੱਲੋਂ ਦੇਵੀ ਪੁਰਸਕਾਰ 2015
* ਮਦਰਾਸ ਸੰਗੀਤ ਅਕੈਡਮੀ, 2007 ਤੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀਨੀਅਰ ਘਟਮ ਕਲਾਕਾਰ ਪੁਰਸਕਾਰ
* ਨਰਦ ਗਾਣਾ ਸਭਾ, ਚੇਨਈ, 1990 ਤੋਂ ਅਵਾਰਡ
* ਡਾ: ਸੇਮਾਂਗੁਡੀ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸੀਅਰ, 2000 ਤੋਂ ਰਾਗ ਥਰੰਗਿਨੀ ਪੁਰਸਕਾਰ 
* ਪਰਕਸੀਵ ਆਰਟਸ ਸੈਂਟਰ ਬੰਗਲੌਰ ਤੋਂ ਪੁਟਾਚਾਰ ਪੁਰਸਕਾਰ, 2001
* ਬੰਗਲੌਰ ਗਾਇਨਾ ਸਮਾਜ, 2009 ਤੋਂ ਸਾਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਲਾਕਾਰ ਪੁਰਸਕਾਰ
* ਉਸਨੂੰ 2008 ਵਿੱਚ ਅਯਯਾਨਰ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ, ਬੰਗਲੌਰ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1957
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hCards
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੇਖ
ਨੰਦਿਨੀ ਮੁਥੁਸਵਾਮੀ

**ਨੰਦਿਨੀ ਮੁਥੁਸਵਾਮੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Nandini Muthuswamy**) ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਕਰਨਾਟਕ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਂ ਸੰਗੀਤਕ ਵੰਸ਼ ਸੰਤ ਤਿਆਗਰਾਜ, ਸ਼੍ਰੀ ਮੁੱਤੁਸਵਾਮੀ ਦੀਕਸ਼ਿਤਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਿਆਮਾ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਬਾਲੁਸਵਾਮੀ ਦੀਕਸ਼ਿਤਰ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਵਾਇਲਨ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਨ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* ਕਾਂਚੀ ਕਾਮਕੋਟੀ ਪੀਠਮ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਸਵਾਮੀਗਲ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜ ਵਾਇਲਨ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
* ਸਾਈਂ ਗਣ ਮਨੀ ਨੂੰ ਸਾਈਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਕੇਂਦਰ, ਚੇਨਈ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
* ਯੁਵਾ ਕਲਾ ਭਾਰਤੀ, ਭਾਰਤ ਕਲਾਚਾਰ, ਚੇਨਈ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
* ਇਨੀਸਾਈ ਗਿਆਨ ਕਲਾ ਮਨੀਗਲ ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਲਿਕੰਬਲ ਕਾਮਦੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਸਥਾਨਮ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
* ਮੋਹਨਮ ਦੁਆਰਾ 1991 ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਨ ਕਲਾਕਾਰ।
* ਇੰਡੀਅਨ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਚੇਨਈ ਦੁਆਰਾ ਸੰਗੀਤਕ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਲਈ ਤੰਬੂਰਾ ਇਨਾਮ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
* ਨਾਡਾ ਵਿਨਿਦਿਨੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰੰਜਨੀ ਟਰੱਸਟ, ਚੇਨਈ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
* ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਗਮ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਦੁਆਰਾ ਵਾਇਲਨ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਰਾਜਾਮਨੀਕਮ ਪਿੱਲਾਈ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
* ਭਰਥ ਵਾਇਲਨ ਵਦਿਆ ਤਿਲਕੰਗਲ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸ਼੍ਰੀ ਸੰਤਾਨੰਦ ਸਵਾਮੀਗਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
* ਸੰਗੀਤ ਅਕੈਡਮੀ, ਚੇਨਈ ਤੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀਨੀਅਰ ਵਾਇਲਨਿਸਟ ਅਵਦ।
* ਇੰਡੀਅਨ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਚੇਨਈ ਵੱਲੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀਨੀਅਰ ਵਾਇਲਨਿਸਟ ਪੁਰਸਕਾਰ।
* ਭੁਵਨ ਸੰਗੀਤਾ ਪ੍ਰਵਾਹਿਨੀ, ਚੇਨਈ ਓਮ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦਸਰਾਮਮ ਦੁਆਰਾ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵਡਮੁੱਲੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਵਿੱਚ।
* ਯੁਵਕੀਰਤਨ ਟਰੱਸਟ ਅਤੇ ਤਪਸ ਅਕੈਡਮੀ ਦੁਆਰਾ ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਦਿਆ ਤਪੱਸਵੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
* ਪੁਡੁਕਕੋਟਈ ਸ਼੍ਰੀ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਪੀਠਮ ਦਾ ਅਸਥਾਨਾ ਵਿਦਵਾਨ।
* ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਉੱਤਮ ਮਹਿਲਾ ਖੋਜਕਰਤਾ ਲਈ TNJRF ਪੁਰਸਕਾਰ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਭਾਰਤ ਦਾ।
* CWIT ਅਵਾਰਡ ਫਾਰ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ, ਯੂਕੇ।

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* nandini.org.uk ਵੱਲੋਂ 
* nandinimuthuswamy.blogspot.com
* https://web.archive.org/web/20091113230919/http://www.hindu.com/fr/2009/11/06/stories/2009110651240200.htm
* http://www.chennailivenews.com/music-season/videos/25-chennayil-thiruvaiyaru05.asp
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕਾਲਾ ਰਾਮਨਾਥ

**ਕਲਾ ਰਾਮਨਾਥ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Kala Ramnath**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੰਸ਼, ਮੇਵਾਤੀ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 2016 ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, 2008 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੁਮਾਰ ਗੰਧਰਵ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ 1999 ਵਿੱਚ ਪੰਡਿਤ ਜਸਰਾਜ ਗੌਰਵ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਕਾਲਾ ਰਾਮਨਾਥ ਚੇਨਈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਾਲਥੀ ਅਤੇ ਟੀਐਨ ਮਨੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਔਲਾਦ ਹੈ। ਕਾਲਾ ਰਾਮਨਾਥ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਟੀ.ਐਨ. ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਅਤੇ ਐਨ. ਰਾਜਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਟੀ.ਐਨ. ਮਨੀ, ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

ਢਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕਲਾ ਰਾਮਨਾਥ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਈਅਰ ਨੇ ਵਾਇਲਨ ਅਤੇ ਵੋਕਲ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕਾਂ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਠਿਆਈਆਂ ਅਤੇ ਕੈਂਡੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਰਿਸ਼ਵਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਉਸਨੇ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਮੇਵਾਤੀ ਗਾਇਕ ਪੰਡਿਤ ਜਸਰਾਜ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ 
ਕਲਾ ਰਾਮਨਾਥ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗੀਤ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਕਾਰੀ ਸਟੇਜਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਡਨੀ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ, ਲੰਡਨ ਦਾ ਕਵੀਨ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਹਾਲ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦਾ ਕਾਰਨੇਗੀ ਹਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਉਸਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤਕ ਗੱਠਜੋੜ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਜੈਜ਼, ਫਲੈਮੇਂਕੋ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਤੱਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਕਲਾ ਰਾਮਨਾਥ ਲੰਡਨ ਸਿੰਫਨੀ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਵਰਗੇ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੰਗੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਈ ਏਕਹਾਰਟ, ਐਡਗਰ ਮੇਅਰ, ਬੇਲਾ ਫਲੇਕ, ਹਿਲੇਰੀ ਹੈਨ, ਟੈਰੀ ਬੋਜ਼ੀਓ, ਐਬੋਸ ਕੋਸੀਮੋਵ, ਆਇਰਟੋ ਮੋਰੇਰਾ, ਜਿਓਵਨੀ ਹਿਡਾਲਗੋ ਅਤੇ ਡੋਰਸ ਦੇ ਰੌਕ ਲੈਜੇਂਡ ਰੇ ਮੰਜ਼ਾਰੇਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

'ਰਾਗਾ ਅਫਰੀਕਾ', 'ਗਲੋਬਲ ਕਨਵਰਸੇਸ਼ਨ' ਅਤੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ 'ਐਲੀਮੈਂਟਸ' ਇਹ ਸਾਰੇ ਬੈਂਡ ਹਨ ਜੋ ਰਾਮਨਾਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਗੀਤ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।

ਕਾਲਾ ਰਾਮਨਾਥ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਸਕੋਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਲੱਡ ਡਾਇਮੰਡ ਦਾ ਜੇਮਸ ਨਿਊਟਨ ਹਾਵਰਡ ਅਤੇ ਜਾਰਜ ਐਕੋਗਨੀ ਵਰਗੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

## ਅਧਿਆਪਨ ਕਰੀਅਰ 
ਕਲਾ ਰਾਮਨਾਥ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਜ਼ਿਕਰ ਯੋਗ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ: ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਟਰਡਮ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ, ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਗੀਸਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨੇਗੀ ਹਾਲ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਵੇਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ।

ਉਹ ਆਪਣੀ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, 'ਕਲਾਸ਼੍ਰੀ' ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ।

24 ਜੁਲਾਈ, 2021 ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਵੀਡੀਓ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵੈੱਬਸਾਈਟ, *indianclassicalmusic.com* ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਸਰੋਤ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* IndianClassicalMusic.com
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967
ਪਦਮਿਨੀ ਮੂਰਤੀ

**ਪਦਮਿਨੀ ਮੂਰਤੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Padmini Murthy**) ਨਿਊਯਾਰਕ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਹੈਲਥ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ। 2016 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਅਮੈਰੀਕਨ ਮੈਡੀਕਲ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਬਲੈਕਵੈੱਲ ਮੈਡਲ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਮੂਰਤੀ ਇੱਕ ਯੋਗ ਡਾਕਟਰ ਹੈ ਜੋ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਗੁੰਟੂਰ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਅਤੇ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵੈਗਨਰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਸਰਵਿਸ ਤੋਂ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਸਟਾਈਨਹਾਰਟ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਡੀਨ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੈਗਨਰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਸਰਵਿਸ ਵਿੱਚ ਪਬਲਿਕ ਸਰਵਿਸ ਸਕਾਲਰ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਮੂਰਤੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਮਿਸ਼ਨ ਫਾਰ ਹੈਲਥ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਕ੍ਰੈਡੈਂਸ਼ੀਅਲਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਸਿਹਤ ਸਿੱਖਿਆ ਮਾਹਰ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰੀਕੀ ਮੈਡੀਕਲ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (AMWA) ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ NGO ਕਮੇਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਨਵੰਬਰ 2012 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਅਮਰੀਕੀ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ ਨੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਹੈਲਥ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ।

ਮੂਰਤੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਂ ਬਣਨ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੋਜ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ, ਮਲਾਵੀ, ਗ੍ਰੇਨਾਡਾ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ 

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸ਼ੌਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣਾ, ਯੋਗਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੇ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਅਲੋਕਾਨੰਦ ਦਾਸਗੁਪਤਾ

**ਅਲੋਕਾਨੰਦ ਦਾਸਗੁਪਤਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Alokananda Dasgupta**) ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰਜ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੇ ਜਨੂੰਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਯੌਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਥਿਊਰੀ ਅਤੇ ਕੰਪੋਜੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਨਰਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਿਤ ਤ੍ਰਿਵੇਦੀ ਨੂੰ *ਉਡਾਨ* (2010), *ਆਇਸ਼ਾ* (2010), *ਨੋ ਵਨ ਕਿਲਡ ਜੈਸਿਕਾ* (2011) ਅਤੇ *ਚਿੱਲਰ ਪਾਰਟੀ* (2011) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਬਣਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

ਉਸਨੇ ਮਰਾਠੀ ਡਰਾਮਾ ਫਿਲਮ"*ਸ਼ਾਲਾ*" *(2011)* ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ *ਬੀਏ ਪਾਸ* (2013), *ਫੈਂਡਰੀ* (2013), *ਅਨਵਰ ਕਾ ਅਜਬ ਕਿੱਸਾ* (2013), *ਆਸ਼ਾ ਜੌਰ ਮਾਝੇ* (2014) ਅਤੇ *ਟ੍ਰੈਪਡ* (2017) ਦੇ ਸਕੋਰ ਵੀ ਬਣਾਏ। ਉਸਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਈਮ ਦੇ ਜੁਬਲੀ*,* ਬ੍ਰੀਥ*, ਨੈੱਟਫਲਿਕਸ ਦੇ* ਸੈਕਰਡ ਗੇਮਜ਼ *ਅਤੇ ਨੈੱਟਫਲਿਕਸ ਦੇ ਡਿਸਟੋਪੀਅਨ ਥ੍ਰਿਲਰ, ਲੀਲਾ* ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੀਜ਼ਨ ਲਈ ਬੈਕਗ੍ਰਾਉਂਡ ਸਕੋਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹਨ।''*

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
ਅਲੋਕਾਨੰਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਵੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬੁੱਧਦੇਵ ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਹੈ।  ਉਸਨੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਆਨਰਜ਼ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਦੋ ਸਾਲ ਫਿਲਮ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਯੌਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਟੋਰਾਂਟੋ ਚਲੀ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਆਪਣਾ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਲੋਕਾਨੰਦ *ਉਡਾਨ* (2010), *ਆਇਸ਼ਾ* (2010), *ਨੋ ਵਨ ਕਿਲਡ ਜੈਸਿਕਾ* (2011) ਅਤੇ *ਚਿੱਲਰ ਪਾਰਟੀ'' (2011) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਅਮਿਤ ਤ੍ਰਿਵੇਦੀ ਦੀ ਸੰਗੀਤ ਸਹਾਇਕ ਬਣ ਗਈ।

## ਡਿਸਕੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਲੈਥਰੋਪ

thumb|ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਲੈਥਰੋਪ, 1919 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ।
**ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਹੈਰਿਸ ਲੈਥਰੋਪ** (1868-26 ਅਕਤੂਬਰ 1964) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਫ੍ਰੈਂਚ ਲੀਜਨ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਹੈਰਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਏਲੀਅਸ ਬੀ ਹੈਰਿਸ ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਇਜ਼ਾਬੇਲਾ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਹੈਂਰਿਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਰਜਨ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋਬੋਕੇਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਸਟੀਵਨਜ਼ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ ਬੈਲਜੀਅਮ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਜੀਨ ਡੀ ਰੇਜ਼ਕੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ  
ਲੈਥਰੋਪ ਨੇ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖੀ। ਲੈਥਰੋਪ ਨੇ ਲਿਟਲ ਪੈਟਸ ਲਈ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਡੇਟਸ (1912) ਲਿਖੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਰਣਮਾਲਾ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ "ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਜਿੰਗਲਜ਼ ਅਤੇ ਤੁਕਾਂਤ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1908 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਕਲੋਨੀ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਕੰਸਰਟ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਕੀਤਾ।[2]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਲੈਥਰੋਪ 1914 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਨ ਫੰਡ ਫਾਰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵੁੰਡੇਡ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਪੈਰਿਸ ਡਿਪੂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਸੰਗੀਤ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅੰਨਾ ਮਰੇ ਵੇਲ ਪੈਰਿਸ ਡਿਪੂ ਵਿੱਚ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਸੀ।[1] 1916 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨੂੰ ਸਪਲਾਈ ਲਈ ਉਸਦੀ ਲਿਖਤੀ ਬੇਨਤੀ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਛਾਪੀ ਗਈ ਸੀ: "ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਪਾਹ ਅਤੇ ਪੱਟੀਆਂ ਆਦਿ ਲਈ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਵਰਡਨ ਵਿਖੇ ਲੜਾਈ ਇੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਇੰਨੀ ਨਿਰੰਤਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਅਸਲ ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।" [2] ਉਸਦੇ 1918 ਦੇ ਕੇਬਲ ਘਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ [3] ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। [4] ਉਸਨੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਰਡਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਫੰਡ ਦੇਣ ਲਈ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀ ਬਾਗਬਾਨੀ ਸੋਸਾਇਟੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ "ਫ੍ਰੈਂਚ ਫਰੂਟ ਟ੍ਰੀ ਫੰਡ" ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [5] ਉਸਨੇ ਰਾਈਮਜ਼ ਵਿਖੇ ਅਮਰੀਕਨ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਹਸਪਤਾਲ, [6][7] ਨੂੰ 1922 ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, [8] ਅਤੇ ਟੂਲ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। [9] ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ। [10]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਹੈਰਿਸ ਨੇ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਗਿਰੌਲਟ ਲੈਥਰੋਪ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ, ਇਜ਼ਾਬੇਲ, ਸਿਲਵੀਆ ਅਤੇ ਐਲਸੀ ਸਨ। [1] ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਲੈਥਰੋਪ ਦੀ ਮੌਤ 1964 ਵਿੱਚ 96 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੰਟਿੰਗਟਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਇੱਕ ਨਰਸਿੰਗ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[2]

ਇਜ਼ਾਬੇਲ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਲੈਥਰੋਪ ਦੁਆਰਾ ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਲਿਖੇ ਪੱਤਰ ਯੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਫੰਡ ਫਾਰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵੁੰਡੇਡ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਹਨ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1964
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1868
ਆਭਾ ਸਕਸੈਨਾ

thumb|ਆਭਾ ਸਕਸੈਨਾ ਚਿਲਡਰਨ ਹਸਪਤਾਲ ਬੋਸਟਨ ਵਿਖੇ
**ਆਭਾ ਸਕਸੈਨਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Abha Saxena**) ਇੱਕ ਬਾਇਓ ਐਥਿਸਿਸਟ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਹੈਲਥ ਸਪੈਸ਼ਲਿਸਟ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਅਨੱਸਥੀਸੀਓਲੋਜਿਸਟ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: anesthesiologist) ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 2001 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਬਾਇਓਐਥਿਕਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, WHO ਰਿਸਰਚ ਐਥਿਕਸ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਹੈਲਥ ਐਥਿਕਸ ਟੀਮ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕਰਦੀ ਸੀ। 2018 ਤੋਂ, ਸਕਸੈਨਾ ਜਿਨੇਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ INCLEN ਟਰੱਸਟ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਬਾਇਓਐਥਿਕਸ ਸਲਾਹਕਾਰ ਰਹੇ ਹਨ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਸਕਸੈਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਡਿਗਰੀ, ਐਮ.ਬੀ.ਬੀ.ਐਸ., ਅਤੇ ਐਮ.ਡੀ. ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਅਨੱਸਥੀਸੀਓਲੋਜਿਸਟ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਸਕਸੈਨਾ 1986 ਤੋਂ 1999 ਤੱਕ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਅਨੱਸਥੀਸੀਓਲੋਜੀ ਅਤੇ ਪੈਲੀਏਟਿਵ ਕੇਅਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਉੱਥੇ, ਉਸਨੇ 2002 ਤੋਂ 2018 ਤੱਕ WHO ਖੋਜ ਨੈਤਿਕਤਾ ਸਮੀਖਿਆ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ 2013 ਤੋਂ 2018 ਤੱਕ ਗਲੋਬਲ ਹੈਲਥ ਨੈਤਿਕਤਾ ਟੀਮ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ। ਮਈ 2018 ਵਿੱਚ, ਸਕਸੈਨਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਜਿਨੇਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ INCLEN ਟਰੱਸਟ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਬਾਇਓਐਥਿਕਸ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਦੇ ਜਿਨੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਲਗ ਧੀਆਂ ਹਨ।

## ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਚੁਣੋ 
* ਕੈਸ਼, ਆਰ, ਵਿਕਲਰ, ਡੀ, ਸਕਸੈਨਾ, ਏ., ਕੈਪਰੋਨ, ਏ. ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿਹਤ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਨੈਤਿਕ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੇਸਬੁੱਕ, ਜੇਨੇਵਾ: ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ, 2009, 2010। ਪੰਜ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਬੀ, ਚੀਨੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਫ੍ਰੈਂਚ, ਰੂਸੀ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।  ; ਦੂਜਾ ਐਡੀਸ਼ਨ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।ਆਈਐਸਬੀਐਨ&nbsp;978 92 4 154772 7 (NLM ਵਰਗੀਕਰਣ: W 20.5)।
* ਸਕਸੈਨਾ, ਏ, ਗੋਮਜ਼, ਐਮ. ਈਬੋਲਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਨੈਤਿਕ ਚੁਣੌਤੀਆਂ: ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦਾ ਤਜਰਬਾ । *ਕਲੀਨਿਕਲ ਟ੍ਰਾਇਲ* 2006 (ਜਨਵਰੀ):13(1)।ਡੋਈ :  ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਗਲੋਬਲ ਸਿਹਤ ਨੈਤਿਕਤਾ
* ਆਭਾ ਸਕਸੈਨਾ, ਐਮਡੀ ਲਈ ਰਿਸਰਚਗੇਟ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ, ਜਿੱਥੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਲੇਖ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸਲੀਹਾ ਆਬਿਦ ਹੁਸੈਨ

**ਸਲੀਹਾ ਆਬਿਦ ਹੁਸੈਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Saliha Abid Hussain;** 1913 - 1988) ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਧੁਨਿਕ ਉਰਦੂ ਨਾਵਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ *ਅਜ਼ਰਾ*, *ਰੇਖਤਾ*, *ਯਾਦਗਰੇ ਹਾਲੀ* *ਬਾਤ ਚੀਤ* ਅਤੇ *ਜੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਯਾਦ ਅਤਿ ਹੈ* ਵਰਗੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1983 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸੁਗ਼ਰਾ ਮਹਿਦੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਅਤੇ 1993 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਜੀਵਨੀ, *ਸਲੀਹਾ ਆਬਿਦ ਹੁਸੈਨ*, ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਸਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭਤੀਜੀ ਡਾ. ਸਈਦਾ ਹਮੀਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਸਨੇ 2020 ਵਿੱਚ ਬੰਗਲੌਰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਪਾਥਬ੍ਰੇਕਰਜ਼: ਦ 20ਵੀਂ ਸੈਂਚੁਰੀ ਮੁਸਲਿਮ ਵੂਮੈਨ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, "ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਤਲਾਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।"

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
*  ਉਰਦੂ ਸਾਹਿਤ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1913
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1988
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਪਾਇਲ ਕਪਾਡੀਆ (ਲੇਖਕ)

**ਪਾਇਲ ਕਪਾਡੀਆ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Payal Kapadia**) ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ *ਵਿਸ਼ਾ ਵੋਜ਼ਾਰੀਟਰ* ਲਈ 2013 ਦਾ ਕਰਾਸਵਰਡ ਬੁੱਕ ਅਵਾਰਡ (ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ) ਮਿਲਿਆ ਹੈ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਪਾਇਲ ਕਪਾਡੀਆ ਦਾ ਜਨਮ 1975 ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ, ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੀ ਨੌਰਥਵੈਸਟਰਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਐਮਐਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਆਉਟਲੁੱਕ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਦ ਜਾਪਾਨ ਟਾਈਮਜ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* 2013 ਦਾ ਕ੍ਰਾਸਵਰਡ ਬੁੱਕ ਅਵਾਰਡ (ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ) *ਵਿਸ਼ਾ ਵੋਜ਼ਾਰੀਟਰ* ਲਈ 

## ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ 
### ਨੌਜਵਾਨ ਪਾਠਕ 
* *ਹੌਰਿਡ ਹਾਈ*, ਪੈਂਗੁਇਨ ਇੰਡੀਆ (2014),
* *ਪਫਿਨ ਲਾਈਵਜ਼: ਬੀ.ਆਰ. ਅੰਬੇਡਕਰ, ਜਨਤਾ ਦੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ*, ਪੈਂਗੁਇਨ ਇੰਡੀਆ (2014),
* *ਵਿਸ਼ਾ ਵੋਜ਼ਾਰੀਟਰ*, ਪੈਂਗੁਇਨ ਇੰਡੀਆ (2012),
* *ਜੰਗਲ ਬੁੱਕ ਤੋਂ ਅਣਕਹੇ ਕਿੱਸੇ: ਕਰਨਲ ਹਾਥੀ ਆਪਣੀ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਗੁਆ ਬੈਠਾ*, ਵਾਲਟ ਡਿਜ਼ਨੀ ਕੰਪਨੀ (2010),

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਪਾਇਲ ਕਪਾਡੀਆ, ਅਧਿਕਾਰਤ ਵੈੱਬਸਾਈਟ
* ਪਾਇਲ ਕਪਾਡੀਆ ਗੁਡਰੀਡਸ 'ਤੇ
* ਇੰਟਰਵਿਊ

:* "ਮੈਂ ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ" - ਬਿਜ਼ਨਸਵਰਲਡ, 23 ਮਈ 2012
:* ਦ ਹਿੰਦੂ 23 ਮਈ 2012
:* ਬੁੱਕਾਰੂ 2012 ਵਿਖੇ ਲਾਈਵ ਇੰਟਰਵਿਊ
:* ਐੱਫ-ਪੇਜ - ਪਾਇਲ ਕਪਾਡੀਆ 2015 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1975
ਹੈਰੀਅਟ ਐਲ. ਲੀਟ

thumb|ਹੈਰੀਅਟ ਐਲ. ਲੀਟ ਅਤੇ ਮੇਜਰ ਜਾਰਜ ਡੀ ਟਾਰਨੋਵਸਕੀ, 1918 ਵਿੱਚ ਔਟਿਊਲ ਵਿਖੇ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ, ਜੰਗੀ ਵਿਭਾਗ। 111-SC-14917, ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਕਾਈਵਜ਼ ਐਂਡ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ.
**ਹੈਰੀਅਟ ਐਲ. ਲੀਟ** (14 ਦਸੰਬਰ 1871-19 ਨਵੰਬਰ 1927) ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਲੀਟ ਦਾ ਜਨਮ ਜੇਮਸਟਾਊਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਲੀਟ ਅਤੇ ਲੁਈਸ ਜੋਨਸ ਲੀਟ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ (ਜਿਨਾ ਨੇ  ਨੇ  ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਅੰਤਿਮ E ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ) ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਜੱਜ ਸਨ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲੀਟ ਕਲੀਵਲੈਂਡ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਬੇਬੀਜ਼ ਡਿਸਪੈਂਸਰੀ ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮਾਹਰ ਸੀ।[1][2]

ਲੀਟ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸਿੰਗ ਸੇਵਾ 'ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਚਾਰਟਰ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[1] 1917 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੇ ਲੇਕਸਾਈਡ ਬੇਸ ਹਸਪਤਾਲ ਯੂਨਿਟ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਤੋਂ ਫਰਾਂਸ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਹਸਪਤਾਲ ਯੂਨਿਟ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਚਿਲਡਰਨ ਬਿਊਰੋ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[2] ਉਹ ਔਟਿਊਇਲ ਵਿਖੇ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਹਸਪਤਾਲ ਨੰਬਰ 5 ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਸੀ। ਉਹ ਬੇਲਗ੍ਰੇਡ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਉੱਤਰੀ ਸਰਬੀਆ ਲਈ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਬਾਲਕਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਗਈ ਸੀ।[3] ਉਸਨੂੰ ਪਲੰਕਾ [4] ਵਿਖੇ ਟਾਈਫਸ ਹੋ ਗਿਆ [5] ਅਤੇ ਜੁਲਾਈ 1919 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ।[6] ਸਰਬੀਆਈ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਲੀਟ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਲਈ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਸੇਂਟ ਸਾਵਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।[1]

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਮੈਰੀਕਨ ਚਾਈਲਡ ਹਾਈਜੀਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਫੀਲਡ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ, [1] ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। [2] "ਇਹ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਨਰਸਾਂ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ - ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਨਰਸਾਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਰਸਾਂ - ਇਸ ਚੁਣੌਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ... ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋਵਾਂਗੇ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।" [3] 1925 ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ, ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਫਾਰ ਰੌਕਾਵੇਅ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਨਵੈਲਸੈਂਟ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। [4]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਲੀਟ ਦੀ ਮੌਤ 1927 ਵਿੱਚ, 56 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕੰਨ ਦੀ ਲਾਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਕਾਰਨ ਲੌਂਗ ਆਈਲੈਂਡ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। [1]

## ਹਵਾਲੇ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1927
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1871
ਓਲਗਾ ਕਰਾਏਨ

**ਓਲਗਾ ਅਥਾਈਡ ਕ੍ਰੇਨ** ਐਲ.ਆਰ.ਏ.ਐਮ. (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Olga Athaide Craen**; 1913 - 1986) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ ਅਤੇ ਪਿਆਨੋ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ 1936 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ (RAM) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1946 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਮਾਰਗਰੇਟ ਲੌਂਗ-ਜੈਕਸ ਥੀਬੌਡ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗੀਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨਲਿਸਟ, ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੰਬਈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆਨੋ ਸਿਖਾਈ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਓਲਗਾ ਅਥਾਈਡ ਦਾ ਜਨਮ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਹਰਕੁਲਾਨੋ ਅਥਾਈਡ ਅਤੇ ਆਨਾ ਮਾਰੀਆ ਲੁਈਸਾ ਦਾ ਕੋਨਸੀਕਾਓ ਕੋਰਡੇਰੋ ਦੀ ਧੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ ਸੀ। ਸਰ ਰਤਨ ਟਾਟਾ ਟਰੱਸਟ ਤੋਂ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਥਾਈਡ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ ਟੋਬੀਅਸ ਮੈਥੇ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ 1936 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰੇਨ ਨੇ ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦੇ ਸਟੇਜਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1936 ਵਿੱਚ ਵਿਗਮੋਰ ਹਾਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। "ਮਿਸ ਅਥਾਈਡ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿੱਘਾ ਸੰਗੀਤਕ ਸੁਭਾਅ ਦਿਖਾਇਆ," ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਅਕ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ, "ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਕਨੀਕ ਅਤੇ ਸਹੂਲਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।" 1938 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਾਵਾਸਜੀ ਜਹਾਂਗੀਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਠ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬੰਬੇ ਸਿੰਫਨੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।

ਕ੍ਰੇਨ ਨੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਪਿਆਨੋ ਸਿਖਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਸਫਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਾਰੀਆਲੇਨਾ ਫਰਨਾਂਡਿਸ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਅਥਾਈਡ ਨੇ 1939 ਵਿੱਚ ਬੈਲਜੀਅਨ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਅਤੇ ਕੰਡਕਟਰ ਜੂਲਸ ਕ੍ਰੇਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। 1959 ਵਿੱਚ ਜੂਲਸ ਕ੍ਰੇਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ; 1986 ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। 2013 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਮਨਾਉਣ ਲਈ, ਓਲਗਾ ਅਤੇ ਜੂਲਸ ਕ੍ਰੇਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਨੇ ਯੰਗ ਮਿਊਜ਼ੀਸ਼ੀਅਨ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਓਲਗਾ ਅਤੇ ਜੂਲਸ ਕ੍ਰੇਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1986 ਵਿੱਚ ਮਰੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1913
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੌਰ ਤਿਵਾੜੀ

**ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੌਰ ਤਿਵਾੜੀ** (5 ਸਤੰਬਰ, 1938 - 13 ਜਨਵਰੀ, 2018) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਡਾਕਟਰ ਸੀ ਅਤੇ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਰਿਸਰਚ (PGIMER), ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਡੀਨ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੀਜੀਆਈ ਦੇ ਓਰਲ ਹੈਲਥ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਸਰਦਾਰ ਤੀਰਥ ਸਿੰਘ ਗੁਰੂਮ ਦੀ ਧੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਪਸੂ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। ਦੇ ਲਾਈਫ਼ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਡੈਂਟਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਦੀ ਫੈਲੋ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸੀ।

ਪੀ.ਜੀ.ਆਈ. ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਐਮਰੀਟਸ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੀਅਰ-ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੇ ਜਰਨਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਡਾਕਟਰੀ ਲੇਖ ਲਿਖੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ, *ਫਲੋਰਾਈਡ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਸੜਨ: ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ* ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1992 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੀਅਰੇ ਫੌਚਰਡ ਅਕੈਡਮੀ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਆਫ਼ ਮੈਰਿਟ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ, ਤਿਵਾੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੀ.ਐਨ. ਤਿਵਾੜੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਮਨੀਸ਼ ਤਿਵਾੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਸੂਚਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਮੰਤਰੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵੀ.ਐਨ. ਤਿਵਾੜੀ ਪੰਜਾਬ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1984 ਵਿੱਚ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

## ਪਰਿਵਾਰ 
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੌਰ ਤਿਵਾੜੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਰਦਾਰ ਤੀਰਥ ਸਿੰਘ ਪੁਰਾਣੇ ਪੈਪਸੂ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰੀ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਬਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਕੇਂਦਰੀ ਸਿੱਧੇ ਟੈਕਸ ਬੋਰਡ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਆਈਆਰਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਵੀ.ਐਨ. ਤਿਵਾੜੀ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਬਕਾ ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ ਮਨੀਸ਼ ਤਿਵਾੜੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਧੀ ਪੁਨੀਤ ਤਿਵਾੜੀ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੈ।

## ਮੌਤ 
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੌਰ ਤਿਵਾੜੀ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ 15 ਜਨਵਰੀ, 2018 ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
*  ਮਨੀਸ਼ ਤਿਵਾੜੀ 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2018
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1938
ਰਸ਼ਮੀ ਸਿਰਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ

**ਰਸ਼ਮੀ ਸਿਰਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Rashmi Sirdeshpande;** ਜਨਮ ਵੇਲੇ **Desai**) ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਵਕੀਲ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ''"ਦਾਦਾਜੀ'ਸ ਪੇਂਟਬਰੱਸ਼* " (2022) ਨੂੰ ਝਲਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ *"ਥਿੰਕ ਲਾਈਕ ਏ ਬੌਸ: ਡਿਸਕਵਰ ਦ ਸਕਿੱਲਜ਼ ਦੈਟ ਟਰਨ ਗ੍ਰੇਟ ਆਈਡੀਆਜ਼ ਇਨਟੂ ਕੈਸ਼"* (2022) 2022 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਿਸ਼ਵ ਪੁਸਤਕ ਦਿਵਸ ਲਈ ਇੱਕ ਚੋਣ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ *"ਨੇਵਰ ਸ਼ੋਅ ਏ ਟੀ-ਰੈਕਸ ਏ ਬੁੱਕ!"'' (2020) ਨੇ 2021 ਵਿੱਚ ਕਵੀਨਜ਼ ਨਿੱਕਰਸ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼ਰੂਤੀਮਾਲਾ ਦੁਆਰਾ

**ਸ਼ਰੂਤੀਮਾਲਾ ਦੁਆਰਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Srutimala Duara;**  – 27 ਫਰਵਰੀ 2023) ਅਸਾਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਦੋਭਾਸ਼ੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਅਸਾਮੀ ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ, ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ, ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ। ਉਹ ਗੁਹਾਟੀ ਦੇ ਹੈਂਡੀਕ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਮੁਖੀ ਸੀ। 2021 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਲਿਟਰੇਰੀ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਦੁਆਰਾ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਅਸਾਮੀ ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ, ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਲੇਖ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਛੇ ਕਵਿਤਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਲਿਖੇ।

ਉਹ ਹੈਂਡੀਕ ਗਰਲਜ਼ ਕਾਲਜ, ਗੁਹਾਟੀ ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਮੁਖੀ ਸੀ।

ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਰਾਈਟਰਜ਼ ਫੋਰਮ ਦਾ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਚੈਪਟਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੰਗਠਨ ਹੈ।

ਦੁਆਰਾ ਨੇ ਕਵਿਤਾ ਵੀ ਸੁਣਾਈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਅਸਾਮੀ ਕਵਿਤਾ "ਏਕਾਜੋਲੀ ਕੋਬਿਤਾ" ਦੀ ਸੀਡੀ 2015 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।  ਉਸਨੇ ਯੂਟਿਊਬ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਦੋ ਕਵਿਤਾ ਵੀਡੀਓ "ਸਮ੍ਰਿਤੀ" ਅਤੇ "ਸਾਗਰ" ਵਿੱਚ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਦੁਆਰਾ ਨੇ *ਦ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ*, *ਦ ਹਿੰਦੂ* ਅਤੇ *ਦ ਅਸਾਮ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ* ਲਈ ਵੀ ਲਿਖਿਆ।

ਦੁਆਰਾ ਦੀ ਮੌਤ 27 ਫਰਵਰੀ 2023 ਨੂੰ 57 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਹੋਈ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
ਦੁਆਰਾ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰੈਲ 2015 ਵਿੱਚ ਲਾਇਨਜ਼ ਕਲੱਬ ਦੁਆਰਾ "ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਵਾਰਡ" ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2016 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ, ਅਸਾਮ ਚੈਪਟਰ ਤੋਂ "ਵੂਮੈਨ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ" ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। 2021 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਲਿਟਰੇਰੀ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਦੁਆਰਾ ਦੀ ਮੌਤ 57 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਛੱਡ ਗਈ ਹੈ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2023
ਅਬੂਰੀ ਛਾਇਆਦੇਵੀ

**ਅਬੂਰੀ ਛਾਇਆਦੇਵੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Abburi Chayadevi;** 1933–2019) ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਭਾਰਤੀ ਗਲਪ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2005 ਵਿੱਚ *ਤਾਨਾ ਮਾਰਗਮ* ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਛਾਇਆਦੇਵੀ ਦਾ ਜਨਮ 13 ਅਕਤੂਬਰ 1933 ਨੂੰ ਰਾਜਮੁੰਦਰੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਛਾਇਆਦੇਵੀ ਪੰਜਾਹ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਸਾਹਿਤਕ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ 70 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇੱਕ ਰਚਨਾਤਮਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਰਮਨ ਗਲਪ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਈ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੱਠਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

ਉਹ ਕੇਂਦਰੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ (1998-2002) ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।

ਛਾਇਆਦੇਵੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਅਬੂਰੀ ਵਰਦਰਾਜੇਸ਼ਵਰ ਰਾਓ, ਇੱਕ ਲੇਖਕ, ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸਨ।

ਉਹ ਅੱਬੂਰੀ ਰਾਮਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਓ ਦੀ ਨੂੰਹ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਾਹਿਤਕ ਲਹਿਰ ਦੇ ਮੋਢੀ ਸਨ।

ਛਾਇਆਦੇਵੀ ਦੀ ਮੌਤ 28 ਜੂਨ 2019 ਨੂੰ ਹੈਦਰਾਬਾਦ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
## ਕੰਮ 
* ਅਨਾਗਾ ਅਨਾਗਾ (ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਲੋਕ ਕਹਾਣੀਆਂ)
* ਅੱਬੂਰੀ ਛਾਇਆ ਦੇਵੀ ਕਥਾਲੂ (ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ), 1991
* ਮੌਤੂੰਜਯ (ਲੰਮੀ ਕਹਾਣੀ), 1993
* ਤਾਨਾ ਮਾਰਗਮ (ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ - ਪਰਿਵਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਦੇ ਆੜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਬਾਰੇ)।
* ਮਨ ਜੀਵਿਤਾਲੂ-ਜਿੱਡੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮੂਰਤੀ ਵਿਆਖਿਆਲੂ–3 (ਅਨੁਵਾਦਿਤ)
* ਪਰਿਚਿਤਾ ਲੇਖਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ (ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਲੇਖਕ ਸਟੀਫਨ ਜ਼ਵੇਗ ਦੁਆਰਾ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ)
* ਬੋਨਸਾਈ ਬਾਟੂਕੁਲੂ [ਬੋਨਸਾਈ ਲਾਈਵਜ਼] ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੇਠ ਮਸ਼ੀਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* ਰੰਗਨਾਯਕੰਮਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਪੁਰਸਕਾਰ, 2003 
* ਤੇਲਗੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਵਾਰਡ, 1996 
* ਸਾਲ 2005 ਲਈ ਤੇਲਗੂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2019
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933
ਨੀਨਾਬਲੀ

**ਨੀਨਾਬਲੀ** ਇੱਕ ਰਸਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਕੇਰਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੰਨੂਰ, ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਮਲਾਇਆ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਲੋਕ ਕਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਲਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਹਿੰਦੂਵਾਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਦਰਕਾਲੀ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਦਰਿਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ 
ਇਹ ਲੋਕ ਕਲਾ ਰੂਪ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰੀ ਕੇਰਲ ਦੇ ਕੰਨੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਹ ਕਲਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਹਿੰਦੂਵਾਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਭਦਰਕਾਲੀ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਦਾਰਿਕਾ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਮਲਾਇਆ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਲੋਕ ਕਲਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਸ ਰਸਮ ਨਾਚ ਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰੀ ਲਈ ਸਪਾਂਸਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਣਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਪਨਾਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਰਗੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਛਿੜਕਾਅ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਪੋਹਾ (ਚਾਵਲ), ਗੁੜ, ਨਰਮ ਨਾਰੀਅਲ, ਸ਼ਹਿਦ, ਸ਼ਰਾਬ, ਨਾਰੀਅਲ ਆਦਿ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਚੇਂਡਾ, ਅਰੀਪਾਰਾ ਅਤੇ ਇਲਾਥਲਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਪੌਪਕੋਰਨ ਨੂੰ ਨੀਨਾਮ (ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਚੂਨੇ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਲਾਲ ਤਰਲ, ਜੋ ਖੂਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ) ਨਾਲ ਦਰਿਕਾ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਚੇਂਡਾ ਅਤੇ ਏਲਾਥਲਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਰਿਕਾ ਪਰਦਾ ਬਦਲ ਕੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਨਾਲ ਨੀਨਾਬਲੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦਰਿਕਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਘਰ ਵੱਲ ਭੱਜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੌੜੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਦਰਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਨੀਨਾਬਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਦੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਦਰਿਕਾ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦਰਿਕਾ ਚੀਕਦਾ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੁਰ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਕਦਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਾਲੀ ਅਤੇ ਦਰਿਕਾ ਲੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਦਰਿਕਾ ਕੇਲੇ ਦੇ ਤਣੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਆਖਰਕਾਰ ਦਰਿਕਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਰ ਕੇ ਦਰਿਕਾ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰਸਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਪੰਜੁਪੀਡੁਟਮ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਾਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਦਰਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਂਦੀ ਹੈ।

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਨੀਨਾਬਲੀ ਸਮਾਰੋਹ ਇੱਥੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਪਏ ਦਰਿਕਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਰਿਕਾ ਦਾ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ 'ਕੁਝੀਬਲੀ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

## ਪੁਸ਼ਾਕ 
ਦਾਰਿਕਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਿਨਾਮ (ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਚੂਨੇ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ) ਨਾਲ ਲੇਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੱਕੀ ਦੀਆਂ ਖਿੱਲਾਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਾ ਸਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਕਮਾਨ ਵਾਂਗ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ  ਹੈ। ਪੌਪਕੋਰਨ ਚੇਚਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੈਡਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 'ਮੋਲਾਮਰ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਛਾਤੀ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਲਾਲ ਰੇਸ਼ਮ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਲਵਾਰ ਵੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਰਲਾ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਲੀਲਾ ਨੰਬੂਦਰੀਪਦ

**ਲੀਲਾ ਨੰਬੂਦੀਰੀਪਦ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Leela Nambudiripad;** 16 ਮਈ 1934 – 27 ਅਪ੍ਰੈਲ 2021), ਆਪਣੇ ਕਲਮ ਨਾਮ **ਸੁਮੰਗਲਾ** ਦੁਆਰਾ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ *ਨੇਪਾਯਾਸਮ, ਮਿਥੈਇਪੋਤੀ,* ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ *ਪੰਚਤੰਤਰ* ਦਾ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਉਸਨੂੰ 1979 ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 2013 ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਕੇਂਦਰੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਲੀਲਾ ਨੰਬੂਦਰੀਪਾਦ ਦਾ ਜਨਮ 16 ਮਈ 1934 ਨੂੰ ਉੱਘੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਓ.ਐਮ.ਸੀ. ਨਾਰਾਇਣਨ ਨੰਬੂਦਰੀਪਾਦ ਅਤੇ ਉਮਾ ਅੰਤਰਜਨਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਲੀਨੇਝੀ ( ਪਲੱਕੜ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਕੇਰਲਾ, ਭਾਰਤ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਨੰਬਦੁਰੀਪਾਦ ਨੇ 1959 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਸੁਮੰਗਲਾ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆ। 40 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਦੀ ਐਨੀਡ ਬਲਾਈਟਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 23 ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹਨ।

ਸੁਮੰਗਲਾ ਨੂੰ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 1979 ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਲਈ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 1999 ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਭਰ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਬਾਲਾ ਸਾਹਿਤ ਸੰਸਥਾਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 2013 ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਕੇਂਦਰੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੈਸਾਖਨ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ: ਉਸਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਰਲ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਨਯੋਗ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਲਿਖਣ ਦੀ ਸੁਰ ਦੀ ਤੁਲਨਾ "ਦਾਦੀ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੀ" ਨਾਲ ਕੀਤੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਨੰਬੂਦਿਰੀਪਦ ਦਾ ਵਿਆਹ 2014 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਦੇਸ਼ਮੰਗਲਮ ਅਸ਼ਟਮੂਰਤੀ ਨੰਬੂਦਰੀਪਦ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਊਸ਼ਾ ਨੰਬੂਦੀਰੀਪਾਦ, ਡੀ. ਨਾਰਾਇਣਨ ਅਤੇ ਡੀ. ਅਸ਼ਟਾਮੂਰਤੀ। ਉਸਨੇ 22 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੇਰਲਾ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਦੇ ਲੋਕ ਸੰਪਰਕ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਵਡੱਕਨਚੇਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।

ਨੰਬੂਦੀਰੀਪਾਦ ਦੀ ਮੌਤ 27 ਅਪ੍ਰੈਲ 2021 ਨੂੰ 87 ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਮਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਕਾਰਨ ਵਡੱਕਨਚੇਰੀ ਸਥਿਤ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਸੁਮੰਗਲਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2021
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1934
ਕਾਵੇਰੀ ਨਾਮਬਿਸਨ

**ਕਾਵੇਰੀ ਨੰਬਿਸਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Kavery Nambisan**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਰਜਨ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਹੈ। ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਉਸਦੀ ਗਲਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਿਹਾ ਹੈ।

## ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਕਾਵੇਰੀ ਨੰਬੀਸਨ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਡਾਗੂ ਦੇ ਪਲੰਗਲਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਸੀਐਮ ਪੂਨਾਚਾ, ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਕੇਂਦਰੀ ਰੇਲ ਮੰਤਰੀ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ ਮਦੀਕੇਰੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ। ਉਸਨੇ 1965 ਤੋਂ ਸੇਂਟ ਜੌਹਨ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ, ਬੰਗਲੌਰ ਤੋਂ ਦਵਾਈ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਲਿਵਰਪੂਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ FRCS ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਫ਼ਤ ਮੈਡੀਕਲ ਸੈਂਟਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋਨਾਵਾਲਾ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੇਂਡੂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਜਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਨਮਬੀਸਨ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਕੋਡਾਗੂ ਵਿੱਚ ਟਾਟਾ ਕੌਫੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਰਜਨ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਟਾਟਾ ਕੌਫੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੈਡੀਕਲ ਅਫਸਰ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਪੇਂਡੂ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਲਈ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਟੀਕਾਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਿਯੋਜਨ ਲਈ ਕਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸਿਹਤ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਲੋਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।

ਨਮਬੀਸਨ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵਿਜੇ ਨਮਬੀਸਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਧੀ, ਚੇਤਨਾ, ਡਾ. ਕੇ.ਆਰ. ਭੱਟ ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਚੱਲਿਆ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ 
ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ:

ਕਾਵੇਰੀ ਨੰਬਿਸਨ 2005 ਵਿੱਚ *ਕੂਰਗ ਪਰਸਨ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ* ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਡਗੁ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋੜਾਵਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਪ੍ਰਿਆ ਏ. ਐਸ.

**ਪ੍ਰਿਆ ਏ. ਐਸ.** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Priya A.S.**) ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ, ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਯਾਦਾਂ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਰਾਏ ਦੀ *ਕਿਤਾਬ "ਦ ਗੌਡ ਆਫ਼ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਜ਼" ਦਾ* ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ *"ਕੁੰਜੂ ਕਰਿਆਂਗਲੁਦੇ ਓਡੇਯਥਮਪੁਰਾਣ"* ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਰਾਏ ਨੇ ਖੁਦ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਅਨੁਵਾਦ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਾਵਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਪ੍ਰਿਆ ਏਐਸ ਦਾ ਜਨਮ 28 ਮਈ, 1967 ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਅਲਾਪੁਝਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਚੇਰਥਲਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਏਰਾਮੱਲੂਰ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਜੋੜੇ, ਕੇਆਰ ਸਦਾਸ਼ਿਵਨ ਨਾਇਰ ਅਤੇ ਆਨੰਦਵੱਲੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਕਾਰਨ ਉਸਦਾ ਬਚਪਨ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਭਰਿਆ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਾਲਜ, ਏਰਨਾਕੁਲਮ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਿੱਖਿਆ ਦੁਆਰਾ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਚੀਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਐਂਡ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਗ੍ਰੇਡ ਸਹਾਇਕ ਹੈ।

ਪ੍ਰਿਆ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉੱਨੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤਨਮਯ ਉਰਫ਼ ਕੁੰਜੁੰਨੀ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
*ਮੰਜਾਮਰੰਗਲ ਚੁਟੀਲਮ*, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਨੇ ਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ 2003 ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਲੇਖਕ ਲਈ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵੱਡਾ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਲਲਿਥੰਬਿਕਾ ਅੰਤਰਜਨਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿਵਾਇਆ। ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, *ਜਗਰੂਕਾ ਨੂੰ* ਕਹਾਣੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਾਲਾਨਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਚੁਣਿਆ  ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਬਾਅਦ, ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦ ਗੌਡ ਆਫ਼ ਸਮਾਲ ਥਿੰਗਜ਼ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ, *ਕੁੰਜੂ ਕਰਿਆਂਗਲੁਦੇ ਓਡੇਯਥਮਪੁਰਾਣ* ਲਈ 2014 ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਨੁਵਾਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੂੰ 2012 ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਉਸਦੇ ਕੰਮ, *ਅੰਮੇਮ ਕੁੰਜੁੰਨੀਮ ਕੁੰਜੁੰਨੀਮ ਅੰਮੇਮ* ਲਈ ਸਿਧਾਰਥ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲਈ ਕੇਰਲਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ, 2006 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਚਿੱਤਰਸਾਲਾਭੰਗਲੁਦੇ ਵੇਦੂ* ਲਈ, ਅਤੇ 2010 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਪੇਰੁਮਾਜਯਤੇ ਕੁੰਜਿਤਲੁਕਲ* ਲਈ। ਉਸਨੇ ਸਟੇਟ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਲਿਟਰੇਰੀ ਅਵਾਰਡ, ਅਨੁਵਾਦ ਲਈ ਵੀ.ਕੇ. ਉਨੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਅਵਾਰਡ, ਗ੍ਰਹਿਲਕਸ਼ਮੀ ਅਵਾਰਡ, ਅੰਕਨਮ ਸਾਹਿਤ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਰਾਮੂ ਕਰੀਅਟ ਅਵਾਰਡ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਸਨਮਾਨ ਜਿੱਤੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:CS1 ਮਲਿਆਲਮ-language sources (ml)
ਸੁਰੂਪਾ ਮੁਖਰਜੀ

**ਸਰੂਪਾ ਮੁਖਰਜੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Suroopa Mukherjee**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਹੈ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ *ਭੋਪਾਲ ਗੈਸ ਤ੍ਰਾਸਦੀ: ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਆਫ਼ਤ*, ਭੋਪਾਲ ਆਫ਼ਤ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਮੂਹ ਦੀ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਹੈ।

*ਐਕਰਾਸ ਦ ਮਿਸਟਿਕ ਸ਼ੋਰ* ਉਸਦਾ ਬਾਲਗਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਸੀ, ਜੋ ਮਾਰਚ 2007 ਵਿੱਚ ਮੈਕਮਿਲਨ ਨਿਊ ਰਾਈਟਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਕਿਤਾਬ "ਸਰਵਾਈਵਿੰਗ ਭੋਪਾਲ" ਭੋਪਾਲ ਆਫ਼ਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮੌਖਿਕ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਪੱਤਰਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਆਫ਼ਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਅਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦੇ ਮਖੌਲ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਨਤੀਜੇ ਭੁਗਤੇ ਸਨ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧ ਲਹਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਮੁਖਰਜੀ ਅੰਤਰੀਵ ਲਿੰਗ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸਰਗਰਮੀ ਨੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮੁੜ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।

ਜੇਕਰ ਭੋਪਾਲ ਗੈਸ ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ 18 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਉਦਯੋਗਿਕ ਆਫ਼ਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਗੈਸ ਲੀਕ ਦੀ 18ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਮਨਾਉਣ ਲਈ, ਚੇਨਈ ਸਥਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਘਰ ਤੁਲਿਕਾ ਬੁੱਕਸ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰਿਤ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਦ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ
ਸ਼੍ਰੀਕੁਮਾਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰਨ

**ਸ਼੍ਰੀਕੁਮਾਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sreekumari Ramachandran**) ਇੱਕ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ - ਦੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ, ਸਪੀਕਰ, ਕਾਲਮਨਵੀਸ, ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਕੇਰਲਾ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਨਿਪੁੰਨ ਗਾਇਕਾ ਹੈ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਸ਼੍ਰੀਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੋਚੀਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ *ਵਿਸ਼ਾਰਦ* ਹੈ। ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ, ਉਸਨੂੰ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

1960 ਵਿੱਚ, 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਸਕੂਲ ਯੁਵਾ ਉਤਸਵ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਨਾਚ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ। ਸਾਲ 1962 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ 1964 ਵਿੱਚ, ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ। 1966 ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਾਲਜ ਏਰਨਾਕੁਲਮ ਤੋਂ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਰਮਨਕੁੱਟੀ ਮੈਨਨ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ।

ਐਡਵੋਕੇਟ ਸੀ. ਰਾਮਚੰਦਰ ਮੈਨਨ ਨਾਲ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਲਗਭਗ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਂਤ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਨਾ ਚੁਣਿਆ। ਉਸਨੇ 1988 ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1992 ਤੱਕ ਉਸਦਾ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦੁਆਰਾ ਆਡੀਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਬੀ ਹਾਈ ਗ੍ਰੇਡ ਤੱਕ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਏਆਈਆਰ ਤ੍ਰਿਚੁਰ ਅਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ 'ਤੇ ਸੁਗਮ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਸੰਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ *ਇੰਡੀਅਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਆਥਰਜ਼ (ਕੇਰਲ ਚੈਪਟਰ)* ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ, ਟੂਨ ਆਰਟਸ ਇੰਡੀਆ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ ਅਤੇ 2002 ਤੋਂ 2005 ਤੱਕ ਕੇਰਲ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕੈਡਮੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕੇਰਲ ਰਾਜ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਕਮੇਟੀ, *ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ - ਮੈਡੀਮਿਕਸ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ* ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਜਿਊਰੀ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਕੰਮ 
### ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ 
* *ਨਿਰਮਲਯਮ* – ਐਨਬੀਐਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ – 1993
* *ਪਰਿਥਰਾਨਾਮ*  – DC ਬੁੱਕਸ −1995
* *ਥਾਇਵੇਰੁ* - ਗੀਤਾਂਜਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ -1997
* *ਨਕਸ਼ਤਰੰਗਲੱਕੂ ਨਿਰਮੁੰਡੋ* - ਪੈੱਨ ਬੁੱਕਸ - 1999
* *ਵਿਧਾਵਕਲੁਦੇ ਗ੍ਰਾਮਮ* - ਕਲਮ ਕਿਤਾਬਾਂ - 1999
* *ਪਾਲਾ ਵੇਸ਼ੰਗਲਿਲ ਚਿਲਾ ਮਨੁਸ਼ਯਾਰ* - ਪੈੱਨ ਬੁੱਕਸ - 2001
* *ਸਾਈਲੈਂਸ ਆਫ਼ ਦ ਗਰੋਵ* - ਮਿਲੇਨੀਅਮ ਬੁੱਕਸ ਦਿੱਲੀ - 2003
* *ਮੁਹਾਜੀਰ* - ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - 2005
* *ਪੁਲਾਚਿੰਥੂ* - ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - 2008
* *ਕਾਲ ਗਰਲ* - ਐਨਬੀਐਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - 2011

### ਨਾਵਲ 
* *ਕਾਲਮੇ ਮਾਪੁ ਥਾਰੂ* - ਗੀਤਾਂਜਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - 1997
* *ਬਾਇਓਂਡ ਦ ਫਾਈਨਲ ਐਪੀਸੋਡ* - ਹਰਮਨ ਪਬਲਿਸ਼ਰਜ਼ ਦਿੱਲੀ - 2002
* *ਜਲਸਮਾਧੀ* - ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - 2004
* *ਅਗਨੀਵੀਨਾ* - ਵਰਤਮਾਨ ਕਿਤਾਬਾਂ - 2005
* *ਦਯਾਹਰਜੀ* - ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - 2010

### ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਦੰਤਕਥਾਵਾਂ 
* *ਮਾਲਾਬਾਰ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ -* ਪ੍ਰਿਜ਼ਮ ਬੁੱਕਸ, ਬੰਗਲੌਰ - 2020

### ਸੰਗੀਤ 
* *ਸਪਤਸਵਰੰਗਲ*
* *ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤਾ ਲੋਕਮ*  - ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ ਬੁਕਸ - 2007

### ਜੀਵਨੀ 
* *ਮੀਰਾ*  - ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ ਬੁਕਸ - 2006
* *ਅਮਾਵਾਸੀਲੇ ਨਕਸ਼ਤਰੰਗਲ* - ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ -2007
* *ਸਕਥਾਨ ਥੰਮਪੁਰਨ* - ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ
* *ਭਰਥਥਿਲ ਰਿਸ਼ੀਕਾਵਿਕਲ (ਭਾਰਤ ਦੇ 150 ਸੰਤ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਜੀਵਨੀ, ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ)* - ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ - 2019

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
* *ਰੋਟਰੀ ਸਾਹਿਤ ਅਵਾਰਡ* - ਪਰਿਥਰਾਨਾਮ - 1997
* *ਤਾਤਾਪੁਰਮ ਸੁਕੁਮਾਰਨ ਅਵਾਰਡ* - ਵਿਧਾਵਕਾਲੁਡੇ ਗ੍ਰਾਮਮ - 1999
* *ਮਲਿਆਲਾ ਦਿਨਮ ਅਵਾਰਡ* - ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ - 2008
* *ਸੰਸਕਾਰ ਸਾਹਿਤ ਅਵਾਰਡ* - ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ - 2010
* *ਖਸਕ ਅਵਾਰਡ* - ਪੁਲਾਚਿੰਦੂ - 2011
* *ਇਨਸਾ-ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ* - ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ - 2011
* *ਡਾ.ਸੁਵਰਨਾ ਨਲਪਤ ਟਰੱਸਟ ਅਵਾਰਡ* - ਅਥੀਹਿਆਮਾਲਾ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ - 2014

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1950
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ