ਅੰਨਾ ਕੋਲਮੈਨ ਲੈਡ

thumb|ਅੰਨਾ ਕੋਲਮੈਨ ਲੈਡ
right|thumb|ਬੋਸਟਨ ਪਬਲਿਕ ਗਾਰਡਨ ਵਿੱਚ *ਟ੍ਰਾਈਟਨ ਬੇਬੀਜ਼*
**ਅੰਨਾ ਕੋਲਮੈਨ ਵਾਟਸ ਲੈਡ** (15 ਜੁਲਾਈ, 1878-3 ਜੂਨ, 1939) ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੈਨਿਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੋਸਥੇਟਿਕਸ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਲਡ਼ਾਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੱਟਾਂ ਤੋਂ ਵਿਗਾਡ਼ ਗਏ ਸਨ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਅੰਨਾ ਕੋਲਮੈਨ ਵਾਟਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬ੍ਰਾਇਨ ਮਾਵਰ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਅਤੇ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਸੈਲਿਸਬਰੀ ਵਿੱਚ ਡਾ. ਮੇਨਾਰਡ ਲੈਡ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੋਸਟਨ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਬੇਲਾ ਪ੍ਰੈਟ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬੋਸਟਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

ਉਸਦਾ ਟ੍ਰਾਈਟਨ ਬੇਬੀਜ਼ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ 1915 ਦੇ ਪਨਾਮਾ-ਪੈਸੀਫਿਕ ਐਕਸਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। (ਇਹ ਹੁਣ ਬੋਸਟਨ ਪਬਲਿਕ ਗਾਰਡਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੁਹਾਰਾ ਮੂਰਤੀ ਹੈ।) 1914 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਗਿਲਡ ਆਫ਼ ਬੋਸਟਨ ਆਰਟਿਸਟਸ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਸ਼ੋਅ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਯਾਤਰਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗਿਲਡ ਦੀ ਗੈਲਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਔਰਤ ਦਾ ਸ਼ੋਅ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਟੁਕੜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।[1]

ਲਾਡ ਨੇ ਕਈ ਕਲਾਤਮਕ ਮੋਰਚਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਦ ਜੋਇਸ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਹਾਇਰੋਨਾਈਮਸ ਦ ਅਨਾਮਿਸ (1905), ਇੱਕ ਮੱਧਯੁਗੀ ਰੋਮਾਂਸ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਸਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦ ਕੈਂਡਿਡ ਐਡਵੈਂਚਰਰ (1913), ਜੋ ਬੋਸਟਨ ਸਮਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਅਣ-ਉਤਪਾਦਿਤ ਨਾਟਕ ਵੀ ਲਿਖੇ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੋਰਟਰੇਟ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਐਲੇਨੋਰਾ ਡੂਸ ਦਾ ਉਸਦਾ ਪੋਰਟਰੇਟ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਨੇ ਕਦੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। 1917 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਪਤੀ, ਡਾ. ਮੇਨਾਰਡ ਲਾਡ ਨੂੰ ਟੂਲ ਵਿੱਚ ਚਿਲਡਰਨ ਬਿਊਰੋ ਆਫ਼ ਦ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਨਾ ਹੋਮਫ੍ਰੰਟ 'ਤੇ ਰਹੀ, ਪਰ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਡੇਰਵੈਂਟ ਵੁੱਡ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਵਿਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਜੀਵਨ ਵਰਗੇ ਮਾਸਕ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਸਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ।[ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਜਾਣ ਲਈ ਉੱਥੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਜਨਰਲ ਪਰਸ਼ਿੰਗ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣੀ ਪਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਤੀ-ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਯੁੱਧ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਜਾਣ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਕ ਫਾਰ ਫੇਸ਼ੀਅਲ ਡਿਸਫਿਗਰਮੈਂਟ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ।[1] ਲਾਡ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਗਾੜੇ ਗਏ ਆਦਮੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕਾਸਮੈਟਿਕ ਮਾਸਕ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ "ਸਟੂਡੀਓ ਫਾਰ ਪੋਰਟਰੇਟ-ਮਾਸਕ" ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲੀਜਨ ਡੀ'ਆਨਰ ਕਰੋਇਕਸ ਡੀ ਸ਼ੇਵਲੀਅਰ ਅਤੇ ਸਰਬੀਅਨ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਸੇਂਟ ਸਾਵਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।[2]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਮੈਨਚੈਸਟਰ-ਬਾਈ-ਦ-ਸੀ ਅਮਰੀਕਨ ਲੀਜਨ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਸਮਾਰਕ ਲਈ ਕੰਡਿਆਲੀ ਤਾਰ ਦੀ ਵਾੜ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੜੀ ਹੋਈ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ। 1936 ਵਿੱਚ, ਲੈਡ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ 1939 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਸਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਗੈਬਰੀਏਲਾ ਮੇਅ ਲੈਡ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਇਰਾ ਸੇਡਗਵਿਕ ਦੇ ਪੜਦਾਦਾ ਜੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵਰਨਨ ਐਬਟ ਲੈਡ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ 1970 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਰਹਿ ਗਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
; Sources

* Anna Coleman Ladd papers, 1881–1950. Archives of American Art, Smithsonian Institution.
* Anna Coleman Ladd (1878–1939), by Karen Tenney-Loring
* Alexander, Caroline (2007). "Faces of War". *Smithsonian*, February 2007, pp.&nbsp;72–80.

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Anna Coleman Ladd Papers at the Smithsonian's Archives of American Art

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1939
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1878