open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਹਮ ਆਪਕੇ ਹੈਂ ਕੌਨ..!

***ਹਮ ਆਪਕੇ ਹੈਂ ਕੌਨ..!*** 1994 ਦੀ ਇੱਕ ਹਿੰਦੀ- ਭਾਸ਼ਾਈ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਡਰਾਮਾ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸੂਰਜ ਬੜਜਾਤਿਆ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਰਾਜਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਮਾਧੁਰੀ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਸਲਮਾਨ ਖਾਨ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਫ਼ਿਲਮ ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੋੜੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਫ਼ਿਲਮ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਟੂਡੀਓ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਫ਼ਿਲਮ *ਨਦੀਆ ਕੇ ਪਾਰ* (1982) ਦਾ ਅਨੁਕੂਲਣ ਹੈ।

ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ 128 ਕਰੋੜ, *ਹਮ ਆਪਕੇ ਹੈਂ ਕੌਨ..!* ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਘੱਟ ਹਿੰਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਹ 1 ਬਿਲੀਅਨ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਸੀ ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬਲਾਕਬਸਟਰ" ਦੱਸਿਆ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਤੇਲਗੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ *ਪ੍ਰੇਮਲਾਯਮ* ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਨਾਲ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਦਾ 14 ਗਾਣਿਆਂ ਦਾ ਸਾਉੰਡਟ੍ਰੈਕ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਹਨ, ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਇਕਾ ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ 14 ਵਿੱਚੋਂ 11 ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

*ਹਮ ਆਪੇ ਹੈ ਕੌਣ ..!* ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਪੰਜ ਫ਼ਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਬੋਤਮ ਫ਼ਿਲਮ, ਸਰਬੋਤਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਸਰਬੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਵਧੀਆ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਿਲਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੂਰਨ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫ਼ਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਤੇ ਸਥਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਗਾਣੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਡਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼ਕਤੀ ਚਟੋਪਾਧਿਆਇ

**ਸ਼ਕਤੀ ਚਟੋਪਾਧਿਆਇ** () (25 ਨਵੰਬਰ 1933 - 23 ਮਾਰਚ 1995) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ 
### ਅਰੰਭਕ ਜੀਵਨ 
ਸ਼ਕਤੀ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਦਾ ਜਨਮ ਜੈਨਗਰ ਵਿਚ, ਬਾਮਨਾਥ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਅਤੇ ਕਮਲਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਨਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਨਾ ਜੀ ਨੇ ਪਾਲਿਆ। ਉਹ 1948 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਬਾਗਬਾਜ਼ਾਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਅੱਠਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕੋਸੀਮਬਾਜ਼ਾਰ ਪੋਲੀਟੈਕਨਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਥੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਨੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ। 1949 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਗਤੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਮੈਗਜ਼ੀਨ *ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੀ* ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਛਾਪਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ *ਬਹਨੀਸ਼ਿਖਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ*। ਉਸਨੇ 1951 ਵਿੱਚ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਾਮੇ ਨੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸੀ, ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਕਾਮਰਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲੇਖਾਕਾਰ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।ਇਹ ਉਹੀ ਸਾਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿ ਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ (ਸੀ ਪੀ ਆਈ) ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਮਿਲੀ ਸੀ। 1953 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਕਾਮਰਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ, ਪਰੰਤੂ ਉਸਨੇ ਕਾਮਰਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਆਨਰਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ (ਹੁਣ ਦੀ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕੋਲਕਾਤਾ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈ ਲਿਆ ਪਰ ਉਹ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੈਠਿਆ।

### ਮੁਢਲੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ 
1956 ਵਿਚ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦਾ ਘਰ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਉਲਟਾਦੰਗਾ ਦੀ ਝੁੱਗੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਤਨਖਾਹ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ। ਮਾਰਚ 1956 ਵਿਚ, ਉਸ ਦੀ ਕਵਿਤਾ "ਯਾਮਾ" ਬੁੱਧਦੇਵ ਬਸੂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲੇ *ਕਬਿਤਾ* ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ *ਕ੍ਰਿਤੀਬਾਸ* ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਾਲਿਆਂ ਲਈ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਬੁੱਧਦੇਬ ਬਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜਾਧਵਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ। 1958 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਸੀ ਪੀ ਆਈ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੰਬੰਧ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸਨੇ ਸੇਕਸਬੀ ਫਾਰਮਾ ਲਿਮਟਿਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟੋਰ ਸਹਾਇਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਵਾਨੀਪੁਰ ਟਿਊਟੋਰਿਅਲ ਹੋਮ (ਹੈਰੀਸਨ ਰੋਡ ਬ੍ਰਾਂਚ) ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹਿੰਦ ਮੋਟਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਜੂਨੀਅਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਹ ਕਿਤੇ ਵੀ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭਟਕੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 
## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1995
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1934
ਸੰਦੀਪਨ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ

**ਸੰਦੀਪਨ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ** (25 ਅਕਤੂਬਰ 1933 - 12 ਦਸੰਬਰ 2005) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ 1961 ਦੀ ਕਿਤਾਬ *"ਕ੍ਰਿਤਾਦਾਸ ਕ੍ਰਿਤਾਦਾਸੀ"* ਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਗਲਪ ਦਾ ਰੂਪ ਬਦਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਣਾਇਆ। ਸਥਾਪਤੀ ਵਿਰੋਧੀ ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸਮਰਥਕ, ਸੰਦੀਪਨ ਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੱਡੇ ਬੰਗਾਲੀ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਹਾਊਸਾਂ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਉਹ 1961-65 ਦੌਰਾਨ ਹੰਗਰੀਵਾਦ ਅੰਦੋਲਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੰਗਰੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਮੋਢੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ, ਬਿਨੋਈ ਮਜੂਮਦਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਸਹਿਤ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਮਾਲੇ ਰਾਏ ਚੌਧਰੀ, ਸੁਬੀਮਲ ਬਾਸਕ, ਤ੍ਰਿਦਿਬ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਮੀਰ ਰਾਏਚੌਧੂਰੀ ਨਾਲ ਸਾਹਿਤਕ ਮੱਤਭੇਦ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਉਸ ਨੂੰਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ *ਐਮੀ ਓ ਬਨਬੀਹਰੀ* ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦਸੰਬਰ 2005 ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ1।

ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ *ਉੱਘੀਆਂ* ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ *ਕੋਲੇਰਾਰ ਡਿੰਗੂਲਾਈਟ ਪ੍ਰੇਮ*, “ਸ਼ੈਪਰ ਚੋਕਰ ਭਿੱਟਰ ਦੀਏ” (ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ), *ਕੁੱਕੜ ਸੰਪਰਕ ਦੂਤ ਏਕਤਾ ਕਥਾ ਜਾ ਅਮੀ ਜਾਨੀ*, “ਸੀਸ਼ਾਬ ਦਿਨਰਾਤਰੀ” (ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ), *ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ, ਮਾਈ ਲਵ*, *ਅਸਤਿਤਵਾ ਅਤਿਥੀ* *ਤੁਮੀ* ਅਤੇ *ਈਸ਼ੋ ਨਿਪਾਬੇਨ* ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਸਾਹਿਤਕ ਕੈਰੀਅਰ 
ਸੰਦੀਪਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਸੀ, 'ਕ੍ਰਿਤਾਦਸ਼ ਕ੍ਰਿਤਾਦਸ਼ੀ' (1961); ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ‘ਸ਼ਮਬੇਤੋ ਪ੍ਰਤਿੱਤਵੰਡੀ ਓ ਅਨਯਾਨਿਓ’ ਨੌਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1960 ਵਿਆਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਅਰੰਭ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ‘ਬਿਪਲਾਬ ਓ ਰਾਜਮੋਹਨ (1969)’, ‘ਸ਼ੋਮੇਨ ਪਾਲੀਟਰ ਬੋਇਬਾਹਿਕ (1970)’ ਅਤੇ ‘25 ਸ਼ੇ ਬੋਸ਼ਾਖਰ ਸ਼ੂਰਜੋ (1970)’ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਕਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਦੁਆਰਾ 'ਛੋਟੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ' ਅਖਵਾਏ, ਸੰਦੀਪਨ ਦਾ ਨਾਵਲ '*ਏਖੋਂ ਅਮਰ ਕੋਣੋ ਆਸ਼ੂਕ ਨੀ*' ਸਾਲ 1977 ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਨਾ ਅਨੰਦਬਾਜ਼ਾਰ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿੱਖਣ ਅਤੇ ਅਜਕਲ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਅਦਾਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ।

ਸੰਦੀਪਨ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਜਕਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਅਜਕਲ ਦੇ ਪੂਜੋ-ਸ਼ੰਖਿਅਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤਕ ਇੱਕ ਨਿਯਮਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬਣ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਨਾਵਲਾਂ ਦਾ ਅਜਕਲ ਸੰਸਕਰਣ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁਰਸਕਾਰ - 1995 ਵਿੱਚ ਬਾਂਕਿਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 2002 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਿਤਿਓ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸ਼ਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਜ਼ੋਰ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਉੱਤਰ-ਆਧੁਨਿਕ ਆਧੁਨਿਕਵਾਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੰਦੀਪਨ ਚੱਟੋਪਾਧਿਆਏ ਨੇ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਅਤੇ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਧਾਰਾ, ਸਥਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸਥਾਪਤੀ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। 
## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2005
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933
ਜੀਬਨਾਨੰਦ ਦਾਸ

**ਜੀਬਨਾਨੰਦ ਦਾਸ** (/dʒ ɪ b ɒ n ʌ n ɒ n d ɔː d ʌ ʃ /) (18 ਫਰਵਰੀ 1899 - 22 ਅਕਤੂਬਰ 1954) ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਬੰਧਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦਾ ਸੀ। "ਰੂਪਸੀ ਬੰਗਲਾਰ ਕਬੀ  (ਖੂਬਸੂਰਤ ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਕਵੀ), ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਾਸ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਦ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਅਤੇ ਨਜ਼ੂਰੁਲ ਇਸਲਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕਵੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਅੱਜ ਦਾਸ ਨੂੰ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬੌਰਿਸਾਲ ਦੇ ਇੱਕ ਵੈਦਿਆ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਦਾਸ ਨੇ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਐਮ ਏ  ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਗਵਾਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਟ੍ਰਾਮਕਾਰ ਨੇ ਸੀਟੀ ਵਜਾਈ, ਪਰ ਉਹ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਟਕਰਾ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਹਾਦਸੇ ਨੂੰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

ਦਾਸ ਨੇ ਬਹੁਤਾਤ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਪਰੰਤੂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਇਕਾਂਤ-ਪਸੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਾਕਲ ਸੁਭਾ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ।

ਦਾਸ ਨੂੰ 1953 ਵਿੱਚ ਆਲ ਬੰਗਾਲ ਰਬਿੰਦਰਾ ਸਾਹਿਤ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ *ਬਨਾਲਤਾ ਸੇਨ* ਲਈ *ਰਬਿੰਦਰਾ* -ਯਾਦਗਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਦਾਸ ਦੀ *ਸ਼੍ਰੇਸ਼tਟ ਕਵਿਤਾ* ਨੇ 1955 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। 
## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1954
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1899
ਰਮਾਪਦ ਚੌਧਰੀ

**ਰਮਾਪਦ ਚੌਧਰੀ** (28 ਦਸੰਬਰ 1922 &#x2013; 29 ਜੁਲਾਈ 2018) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ *ਬਾਰੀ ਬਡੇਲੇ ਜੈ*, ਲਈ ਉਸਨੂੰ 1988 ਵਿਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਬਿੰਦਰਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਦਘਾਟਨ ਦੇ ਸਾਲ ਵਿਚ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਢਾਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮ੍ਰਿਣਾਲ ਸੇਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਮਲਟੀਪਲ-ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ *ਖਾਰਿਜ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।* 

ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਦੂਸਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਨੰਦਬਾਜ਼ਾਰ ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਪੂਰਕ ਨੂੰ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ। 

## ਅਰੰਭਕ ਜੀਵਨ 
ਰਮਾਪਦ ਚੌਧਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 28 ਦਸੰਬਰ 1922 ਨੂੰ ਖੜਗਪੁਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਖੜਗਪੁਰ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਲਿਖੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਨੰਦਬਾਜ਼ਾਰ ਪਤਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਹ ਅਖਬਾਰ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣਿਆ, ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਪੂਰਕ *ਰਬੀਬਾਸਰੀਆ* ਨੂੰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤਾ। 

ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਪੱਚੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਬਾਕਾਇਦਾ ਤੌਰ ਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣੀਆਂ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਵਲ ਪ੍ਰਥਮ *ਪ੍ਰਹਾਰ* (1954) ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਪਤ ਲੇਖਕ, ਚੌਧਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ 1960 ਦੇ ਨਾਵਲ *ਬਨਪਲਾਸ਼ੀਰ ਪਦਾਬਲੀ* ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲੇ *ਦੇਸ਼* ਵਿੱਚ ਲੜੀਵਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛਪਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 1971 ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ *ਇਕੋਨੀ* ਲਈ *ਰਬਿੰਦਰਾ* ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 1988 ਵਿਚ *ਬਾਰੀ ਬਡੇਲ ਜੇ* ਲਈ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉਸਨੇ ਲਗਭਗ ਪੰਜਾਹ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ *ਦੇਸ਼* ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੰਪਾਦਿਤ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। 

2011 ਵਿੱਚ, ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਪਲੈਨਿੰਗ ਐਂਡ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਨੇ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਦਿੱਤਾ। ਰਮਾਪਦ ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ *ਬਨਪਲਾਸ਼ੀਰ ਪਦਾਬਲੀ* ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸੁਰਜੀਤ ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਬਨਪਲਾਸ਼ੀਰ ਪਦਬਾਲੀ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨਕੁੰਨ ਜੀਵੰਤ ਅਤੇ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖੀ ਕਾਰਜ ਹੈ ਜੋ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਸਤਾਦ ਸਟੋਰੀ-ਟੈਲਰ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਸਾਖ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।"  

ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਉੱਘੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੜੀਵਾਰ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਮਿੱਤਰਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਰਮਾਪਦ ਚੌਧਰੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ ਹੈ।  
## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2018
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1922
ਅਲੋਕਰੰਜਨ ਦਾਸਗੁਪਤਾ

**ਅਲੋਕਰੰਜਨ ਦਾਸਗੁਪਤਾ** (ਜਨਮ 6 ਅਕਤੂਬਰ 1933 ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵੀ ਹੈ ਜੋ 20 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦਾ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਥਾਲ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਨਿਬੰਧਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਲੱਖਣ ਵਾਰਤਕ ਸ਼ੈਲੀ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਭਾਰਤੀ, ਸ਼ਾਂਤੀਨੀਕੇਤਨ ਵਿਖੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ, ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਗੀਤਕਾਰੀ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਲਈ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ. ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। 1971 ਤੋਂ, ਉਹ ਹੇਡਲਬਰਗ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਆ ਇਨਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਡੌਸ਼-ਇੰਡੀਸ਼ੇ ਗੈਸਲਸ਼ਚੇਟ (ਡੀ.ਆਈ.ਜੀ.) ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਜਰਮਨੀ ਵਿਚਾਲੇ ਨੇੜਲੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਸਥਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਕਵੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਕਵੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਹਵਾਨਾਂ ਕੋਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ, ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦੋਵਾਂ ਵਿਸ਼ੇ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਕਾਢਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਰਮਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਗੋਏਟੇ ਇਨਾਮ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਅਵਾਰਡ 
ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਨੂੰ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸੁਧਾ ਬਾਸੂ ਪੁਰਸਕਾਰ (1983), ਜਰਮਨੀ ਦਾ ਗੋਇਟੇ ਪੁਰਸਕਾਰ (1985), ਆਨੰਦ ਪੁਰਸ਼ਕਾਰ (1985), ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਭਾਰਤੀ ਸਨਮਾਨ (1985), ਰਬਿੰਦਰਾ ਪੁਰਸਕਾਰ (1987) ), ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (1992, ਉਸ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ *ਮਰਾਮੀ ਕਰਤ*, ਜਿਸ ਦਾ ਤਰਜਮਾ *ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਆਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ* ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ) ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਭਾਰਤੀ ਸਨਮਾਨ (2005) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 
## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਰਾਜਪਾਲ ਸਿੰਘ

**ਰਾਜਪਾਲ ਸਿੰਘ** (ਜਨਮ 8 ਅਗਸਤ 1983) ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਕਪਤਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਫਾਰਵਰਡ (ਫਰੰਟ ਲਾਈਨ) ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਐਸ.ਜੀ.ਜੀ.ਐਸ. ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਵਾਲਿਕ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਹੈ। ਰਾਜਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ 2001 ਦੇ ਯੂਥ ਏਸ਼ੀਆ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਟਰਲਿੰਗ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਰਖੀਆਂ ਬਟੋਰੀਆਂ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਇਪੋਹ ਵਿਖੇ ਕੱਪ ਜਿੱਤਾ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਿੱਟੀ ਵਿਚ ਸੱਤ ਗੋਲ ਕਰਕੇ 'ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦਾ ਪਲੇਅਰ' ਵੀ ਸੀ। ਰਾਜਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਘਰੇਲੂ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖਬਰਾਂ ਵਿਚ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਹਾਕੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਹੱਕੀ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। 

## ਕਰੀਅਰ 
### ਸ਼ੁਰੂਆਤ 
ਇੱਕ ਰਿਟਾਇਰਡ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਪਾਲ ਜੂਨੀਅਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਹੋਬਾਰਟ ਜੂਨੀਅਰ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਦੇ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਆਇਲ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਡੈਬਿਊ ਦਾ ਲੰਬਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਉਦੋਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ, ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੂਨੀਅਰ ਦੇ ਰਾਜ ਅਧੀਨ, ਉਹ 2005 ਦੇ ਸੁਲਤਾਨ ਅਜ਼ਲਾਨ ਸ਼ਾਹ ਕੱਪ ਲਈ ਗਿਆ। 

ਉਹ ਸੱਜੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਦੀਪਕ ਠਾਕੁਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਸੀ। 

ਪਤਝੜ 2007 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਜਰਮਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ (2.ਬੰਡੇਸਲੀਗਾ) ਮਾਰੀਨਬਰਗਰ ਐਸਸੀ, ਕੋਲੋਨ ਲਈ ਖੇਡਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਵਾਰ ਗੋਲ ਕੀਤੇ। ਐਡਰੀਅਨ ਡੀਸੂਜ਼ਾ, ਬਿਮਲ ਲਾਕੜਾ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਜ਼ਾਲਕੋ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਕਲੱਬ ਲਈ ਚਾਰ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੇ ਖੇਡਿਆ। ਰਾਜਪਾਲ 2007 ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸੀ ਜੋ ਚੀਨ ਵਿਚ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ 2008 ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਜਰਮਨੀ ਵਿਚ ਖੇਡਿਆ ਸੀ। 

### 2010 
#### ਐਫ.ਆਈ.ਐਚ. ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 
ਸੰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੀ ਥਾਂ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਐਫ.ਆਈ.ਐਚ. ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 2010 ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਕੌਮੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਬਣਿਆ ਸੀ ਪਰ ਭਾਰਤ 8 ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। 

#### ਸੁਲਤਾਨ ਅਜ਼ਲਾਨ ਸ਼ਾਹ ਕੱਪ 
ਰਾਜਪਾਲ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਹੇਠ, ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਦੁਬਾਰਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁਲਤਾਨ ਅਜ਼ਲਾਨ ਸ਼ਾਹ ਕੱਪ ਦੇ 19 ਵੇਂ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਜੇਤੂਆਂ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ। ਸਮੂਹ ਮੈਚਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਵਿਚ, ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਟੀਮ ਨੂੰ 4–3 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ। 

#### ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ 
ਉਸਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ 7-4 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਇਸਨੇ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਵਿਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਕੇ ਸੀਡਬਲਯੂਜੀ ਹਾਕੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਤਗਮਾ ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਟੀਮ ਬਣੀ। ਪਰ ਫਾਈਨਲ 'ਚ ਧੋਖਾਧੜੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਰਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਖਿਲਾਫ 8-0 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਿਆ। 

#### ਏਸ਼ੀਅਨ ਹਾਕੀ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫੀ 
ਉਸਨੇ 2011 ਦੀ ਉਦਘਾਟਨ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਕੀ ਚੈਂਪੀਅਨਜ਼ ਟਰਾਫੀ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਨੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਜਿੱਤੀ। 

ਪਰ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ 30 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਕਪਤਾਨ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਗੋਲਕੀਪਰ ਭਰਤ ਛੇਤਰੀ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਸੀ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੇੜੇ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਚੈਂਪੀਅਨ ਦੀ ਟਰਾਫੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਮੂਲੀ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਲਈ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਵਿਰੁੱਧ ਟੀਮ ਦੇ ਬਗਾਵਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। 
&#x5B; '''' &#x5D;

## ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਹਾਕੀ ਲੀਗ 
ਰਾਜਪਾਲ ਪੀ.ਐਚ.ਐਲ. ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਡਾਇਨਾਮੋਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। 

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਭਾਰਤੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ ਅਵਨੀਤ ਸਿੱਧੂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਜੋੜੀ ਦਾ ਇਕ ਬੱਚਾ ਹੈ। 

## ਵਰਲਡ ਸੀਰੀਜ਼ ਹਾਕੀ 
ਰਾਜਪਾਲ ਡਬਲਯੂ.ਐਸ.ਐਚ. 2012 ਵਿਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿਜ਼ਾਰਡ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। 

## ਅਵਾਰਡ 
2011 ਵਿੱਚ, ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਹਾਕੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1983
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਬਿਸ਼ਨੂ ਦੇ

**ਬਿਸ਼ਨੂ ਦੇ** ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦ, ਉੱਤਰ-ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵੀ, ਵਾਰਤਕ ਲੇਖਕ, ਅਨੁਵਾਦਕ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਕਲਾ ਆਲੋਚਕ ਸਨ। ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਿਗਿਆਨੀ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਗੁਣਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧਦੇਬ ਬਸੂ ਅਤੇ ਸਮਰ ਸੇਨ ਵਰਗੇ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਉੱਤਰ-ਟੈਗੋਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਡੂੰਘੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ "ਨਵੀਂ ਕਵਿਤਾ" ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਮਾਜਕ ਤੌਰ ਤੇ ਚੇਤੰਨ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਇੱਕ ਕਵੀ ਦੇ ਇਕਾਂਤ ਸੰਘਰਸ਼, ਉਖੜੀ ਹੋਈ ਪਛਾਣ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਗੌਰਵ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ ਦੁਆਰਾ, ਉਸਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਪਨ ਕਾਲਜ, ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ (1944–1947), ਮੌਲਾਨਾ ਆਜ਼ਾਦ ਕਾਲਜ (1947–1969) ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਗਰ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। 1920 ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ, ਉਹ *ਕੱਲੋਲ* (ਖੱਪਖਾਨਾ) ਰਸਾਲੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਜੁੜੇ ਕਵੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਸਮੂਹ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਰਿਹਾ।

ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰਚਨਾ, *ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਸੱਤਾ ਭਾਬਿਸ਼ਯਤ* (ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ, ਸੱਤਾ, ਭਵਿੱਖ,) (1955–61) ਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਬਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨੇ ਮਿਤਰਾ ਸੰਸਥਾ, ਕਲਕੱਤਾ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਕਾਲਜੀਏਟ ਸਕੂਲ, ਕਲਕੱਤਾ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। 1927 ਵਿੱਚ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਬੰਗਾਬਾਸ਼ੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਆਈ.ਏ. ਕਰਨ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. (ਆਨਰਜ਼) ਸੇਂਟ ਪੌਲਜ਼ ਕਥੈਡਰਲ ਮਿਸ਼ਨ ਕਾਲਜ, ਕਲਕੱਤਾ ਤੋਂ ਅਤੇ ਐਮ.ਏ. ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
1935 ਵਿਚ, ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਰਿਪਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਇਆ. ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ, ਕੋਲਕਾਤਾ (1944–1947), ਮੌਲਾਨਾ ਆਜ਼ਾਦ ਕਾਲਜ, ਕਲਕੱਤਾ (1947–1969) ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਤੇ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੂਲ ਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਕ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿੰਬਾਵਲੀ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗਿਆਨਪੀਠ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1982
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1909
ਨਬਨੀਤਾ ਦੇਵ ਸੇਨ

**ਨਬਨੀਤਾ ਦੇਵ ਸੇਨ** (ਨਬੋਨੀਤਾ ਦੇਵ ਸੇਨ) (13 ਜਨਵਰੀ 1938 - 7 ਨਵੰਬਰ 2019) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਕਲਾ ਅਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਈ ਅਤੇ ਕਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਹਿਤਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ 80 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ: ਕਵਿਤਾ, ਨਾਵਲ, ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਨਾਟਕ, ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ, ਨਿੱਜੀ ਲੇਖ, ਸਫ਼ਰਨਾਮੇ, ਹਾਸਰਸੀ ਟੋਟੇ, ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤ। ਉਸਨੂੰ 2000 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ 1999 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਦੇਵ ਸੇਨ ਦਾ ਜਨਮ ਕਲਕੱਤਾ (ਹੁਣ ਕੋਲਕਾਤਾ) ਵਿੱਚ 13 ਜਨਵਰੀ 1938 ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਵੀ-ਜੋੜੀ ਨਰਿੰਦਰ ਦੇਵ ਅਤੇ ਰਾਧਰਾਣੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਔਲਾਦ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਹੇਠ ਲਿਖਤ ਲਿਖੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਉਸਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਹਵਾਈ ਹਮਲੇ, 1943 ਦੇ ਬੰਗਾਲ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖੇ ਮਰ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕਲਕੱਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਗੋਖਲੇ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਬ੍ਰਾਬਰਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕਲਕੱਤਾ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਕਾਲਜ) ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਾਧਵਪੁਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬੈਚ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ 1958 ਵਿੱਚ ਐਮਏ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 
## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2019
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1938
ਏਕਨਾਥ ਸੋਲਕਰ

thumb|ਏਕਨਾਥ ਸੋਲਕਰ
'''ਏਕਨਾਥ ਢੋਂਡੂ 'ਏੱਕੀ' ਸੋਲਕਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Eknath Dhondu 'Ekky' Solkar;''' 18 ਮਾਰਚ 1948 - 26 ਜੂਨ 2005) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਆਲਰਾਉਂਡ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਲਈ 27 ਟੈਸਟ ਅਤੇ ਸੱਤ ਵਨ ਡੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮੈਚ ਖੇਡੇ ਸਨ। ਉਹ ਬੰਬੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ 57 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਸੋਲਕਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਟੈਸਟ ਸੈਂਕੜਾ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਕਾਬਲ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ' 'ਗਰੀਬ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਸੋਬਰਜ਼' ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਮਿਲੀ।

ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ 27 ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ 53 ਕੈਚਾਂ ਲਈ 20 ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਟੈਸਟਾਂ ਵਾਲੇ ਗੈਰ-ਵਿਕਟਕੀਪਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤੀ ਟੈਸਟ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਕੈਚਾਂ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਅਨੁਪਾਤ ਹੈ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜੈਫਰੀ ਬਾਈਕਾਟ ਵਿਖੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਹੈ: "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਊਟ ਕਰੂ ਗਾ..."।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਸੋਲਕਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਿੰਦੂ ਜਿਮਖਾਨਾ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਗਰਾਉਂਡਸਮੈਨ ਸਨ। ਸੋਲਕਰ ਉਸ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਗਏ ਮੈਚਾਂ ਦੇ ਸਕੋਰ ਬੋਰਡ ਬਦਲਦੇ ਸਨ। ਏਕਨਾਥ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਅਨੰਤ ਸੋਲਕਰ ਨੇ ਵੀ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦਿਆਂ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਿਆ ਸੀ।

ਸਕੂਲ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ 1964 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1965–66 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਭਾਰਤੀ ਸਕੂਲ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ।
## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2005
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1948
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਅਮਿਯਾ ਚੱਕਰਵਰਤੀ

**ਅਮਿਯਾ ਚੰਦਰ ਚੱਕਰਵਰਤੀ** (1901–1986) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਨੇੜਲਾ ਸਾਥੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਉਹ ਗਾਂਧੀ ਦਾ ਵੀ ਸਹਿਯੋਗੀ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਭਿਕਸ਼ੂ, ਥੌਮਸ ਮਰਟਨ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ। ਚਕਰਵਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਲਈ 1963 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤਕ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। 1970 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

## ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ 
ਉਸ ਨੇ ਹਰੇ ਸਕੂਲ, ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਖ਼ਤਮ ਸੇਂਟ ਕੋਲ੍ਨ੍ਬਾ ਕਾਲਜ, ਹਜ਼ਾਰੀਬਾਗ, ਜੋ ਉਦੋਂ ਪਟਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਤਹਿਤ ਸੀ ਤੋਂ ਗਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ 1921 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ-ਭਾਰਤੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਉਹ ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਿਆ। 
&#x5B; '** &#x5D;
ਉਹ 1924 ਤੋਂ 1933 ਤੱਕ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਸਾਹਿਤਕ ਸਕੱਤਰ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਕਵੀ ਦਾ ਨੇੜਲਾ ਸਾਥੀ ਸੀ। 1930 ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ 1932 ਵਿੱਚ ਈਰਾਨ ਅਤੇ ਇਰਾਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਯਾਤਰਾ ਸਾਥੀ ਸਨ।

ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦਾ ਨੇੜਲਾ ਸਾਥੀ ਵੀ ਸੀ, 1930 ਦੇ ਲੂਣ ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ ਗਾਂਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।

1933 ਵਿੱਚ ਟੈਗੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਛੱਡ ਗਿਆ ਅਤੇ 1937 ਵਿੱਚ ਡੀ.ਫਿਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਕਸਫੋਰਡ ਵਿਖੇ 1937 ਤੋਂ 1940 ਤੱਕ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਰਿਸਰਚ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ1। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਬਰਮਿੰਘਮ ਦੇ ਸੈਲੀ ਓਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ1। ਉਹ 1940 ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਪਰਤ ਆਇਆ।

1948 ਵਿੱਚ, ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਹਾਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੇ ਗਿਆ। ਉਹ ਯੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਫੈਲੋ ਅਤੇ 1950-51 ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਡ ਸਟੱਡੀ ਦਾ ਫੈਲੋ ਸੀ। 1953 ਵਿਚ, ਉਹ ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਪੂਰਬੀ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਮਿਥ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਿਊ ਪਲਟਜ਼ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਸ਼ਿਪ ਵੀ ਕੀਤੀ।  
&#x5B; **' &#x5D;

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1986 ਵਿੱਚ ਮਰੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1901
ਪੀਟਰ ਥੰਗਾਰਾਜ

**ਪੀਟਰ ਥੰਗਰਾਜ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Peter Thangaraj; 24 ਦਸੰਬਰ 1935 - 24 ਨਵੰਬਰ 2008) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫੁਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ। ਥੰਗਾਰਾਜ 1956 ਦੇ ਮੈਲਬੌਰਨ ਅਤੇ 1960 ਦੇ ਰੋਮ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡਿਆ ਸੀ। 1958 ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਗੋਲਕੀਪਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਥਂਗਰਾਜ ਸਾਲ 1967 ਲਈ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ। 

## ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਰੀਅਰ 
ਥਾਨਗਰਾਜ ਦਾ ਜਨਮ 1936 ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਾਰਨਿੰਗ ਸਟਾਰ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਫਰੈਂਡਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ ਕਲੱਬ ਆਫ ਸਿਕੰਦਰਾਬਾਦ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1953 ਵਿਚ ਇੰਡੀਅਨ ਆਰਮੀ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਕੇ ਮਦਰਾਸ ਰੈਜੀਮੈਂਟਲ ਸੈਂਟਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਿਥੇ ਉਹ ਇਕ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰਵਰਡ ਵਜੋਂ ਖੇਡਿਆ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਗੋਲਕੀਪਿੰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਮਦਰਾਸ ਰੈਜੀਮੈਂਟਲ ਸੈਂਟਰ ਨੇ 1955 ਅਤੇ 1958 ਵਿਚ ਡੁਰੰਡ ਕੱਪ ਜਿੱਤੀ। ਥੰਗਰਾਜ ਨੇ 1960 ਵਿਚ ਸੰਤੋਸ਼ ਟਰਾਫੀ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ। 

ਸੇਵਾਵਾਂ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਥੰਗਾਰਾਜ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਦਿੱਗਜ ਮੁਹੰਮਦਦਾਨ ਸਪੋਰਟਿੰਗ (1960–63, 1971-72), ਮੋਹੂਨ ਬਾਗਾਨ (1963–65), ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਬੰਗਾਲ (1965–71) ਲਈ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਬੰਗਾਲ ਦੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1963 ਵਿਚ ਸੰਤੋਸ਼ ਟਰਾਫੀ ਜਿੱਤੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ 1965 ਵਿਚ ਰੇਲਵੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੰਤੋਸ਼ ਟਰਾਫੀ ਜਿੱਤੀ। ਚੁੰਨੀ ਗੋਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਪੀ ਕੇ ਬੈਨਰਜੀ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਥਂਗਰਾਜ 1960 ਅਤੇ 70 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਸੀ। 

### ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਰੀਅਰ 
ਥਂਗਰਾਜ ਦਾ ਇਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕੈਰੀਅਰ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਜਕਾਲ 1955 ਵਿਚ ਢਾਕਾ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਚਤੁਰਭੁਜ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1956 ਅਤੇ 1960 ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਖੇਡਿਆ, ਅਤੇ 1958 ਟੋਕਿਓ, 1962 ਜਕਾਰਤਾ ਅਤੇ 1966 ਬੈਂਕਾਕ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਭਾਰਤ ਨੇ 1962 ਜਕਾਰਤਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1958 ਤੋਂ 1966 ਤੱਕ ਕੁਆਲਾਲੰਪੁਰ ਵਿਖੇ ਹੋਏ ਮੇਰਡੇਕਾ ਕੱਪ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਅਤੇ ਬਰਮਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 1964 ਅਤੇ 1966 ਏਸ਼ੀਅਨ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ 1958 ਵਿਚ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਗੋਲਕੀਪਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1967 ਵਿਚ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਏਸ਼ੀਅਨ ਆਲ-ਸਟਾਰ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡਿਆ ਅਤੇ 1967 ਵਿਚ ਸਰਬੋਤਮ ਗੋਲਕੀਪਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਥਂਗਰਾਜ 1971 ਵਿਚ ਸਰਗਰਮ ਫੁੱਟਬਾਲ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੋਚਿੰਗ ਪੇਸ਼ੇ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2008
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1936
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਦਿਲੀਪ ਵੈਂਗਸਰਕਰ

thumb|ਦਿਲੀਪ ਵੈਂਗਸਰਕਰ
**ਦਿਲੀਪ ਬਲਵੰਤ ਵੈਂਗਸਰਕਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Dilip Vengsarkar; ਜਨਮ 6 ਅਪ੍ਰੈਲ 1956) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ 'ਕਰਨਲ' ਉਪਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸੁਨੀਲ ਗਾਵਸਕਰ ਅਤੇ ਗੁੰਡੱਪਾ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ 70 ਵਿਆਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ 80 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਇਕ ਅਹਿਮ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ 1992 ਤੱਕ ਖੇਡਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਰਣਜੀ ਟਰਾਫੀ ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ। 

ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਸਰਵਉੱਤਮ ਸਮੇਂ, ਵੇਂਗਸਰਕਰ ਨੂੰ ਕੂਪਰਸ ਅਤੇ ਲਿਬ੍ਰਾਡ ਰੇਟਿੰਗ (ਪੀ.ਡਬਲਯੂ.ਸੀ. ਰੇਟਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਵਗਾਮੀ) ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 2 ਮਾਰਚ, 1989 ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ 21 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹਿਲੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਰਹੇ। 

## ਕਰੀਅਰ 
ਵੈਂਗਸਰਕਰ ਨੇ 1975–76 ਵਿਚ ਆਕਲੈਂਡ ਵਿਖੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਨੇ ਇਹ ਟੈਸਟ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੰਬਰ 3 ਜਾਂ ਨੰਬਰ 4 ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ। 

ਉਸ ਨੇ 1979 ਵਿਚ ਫਿਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਹ ਕੋਟਲਾ, ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਟੈਸਟ ਵਿਚ ਆਸਿਫ ਇਕਬਾਲ ਦੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਟੀਮ ਵਿਰੁੱਧ ਯਾਦਗਾਰੀ ਪਾਰੀ ਖੇਡੀ ਸੀ। ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਜਿੱਤ ਲਈ 390 ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਟੀਮ ਦਾ ਜਿੱਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਤ 6 ਵਿਕਟਾਂ 'ਤੇ 364 ਦੌੜਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਇਆ, ਸਿਰਫ 26 ਦੌੜਾਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਜਿੱਤ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ। ਚਾਹ ਬਰੇਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਸ਼ਪਾਲ ਸ਼ਰਮਾ, ਕਪਿਲ ਦੇਵ ਅਤੇ ਰੋਜਰ ਬਿੰਨੀ ਵਾਪਸ ਪਵੇਲੀਅਨ ਪਰਤਣ ਨਾਲ ਵੈਂਗਸਰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਡਰਾਅ ਲਈ ਆਖਰੀ ਕੁਝ ਓਵਰਾਂ ਖੇਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ। ਉਹ 146 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਅਜੇਤੂ ਰਿਹਾ। 

ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 1978–79 ਟੈਸਟ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿਖੇ ਸੁਨੀਲ ਗਾਵਸਕਰ ਨਾਲ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌੜਾਂ ਦੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਲਗਾਏ ਸਨ। 

ਉਹ 1983 ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਦੀ ਟੀਮ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 1985 ਅਤੇ 1987 ਦਰਮਿਆਨ ਸਕੋਰਾਂ ਦਾ ਲਾਭਕਾਰੀ ਰਨ ਬਣਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਆਸਟਰੇਲੀਆ, ਇੰਗਲੈਂਡ, ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਖਿਲਾਫ ਸੈਂਕੜੇ ਲਗਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਈਂ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। 

ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ ਕ੍ਰਿਕਟ ਜਗਤ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਰਹੇ, ਦਿਲੀਪ ਵੈਂਗਸਰਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ' ਚੋਂ ਇਕ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਿਲਾਫ ਸਫਲ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਲਕਮ ਮਾਰਸ਼ਲ, ਮਾਈਕਲ ਹੋਲਡਿੰਗ ਅਤੇ ਐਂਡੀ ਰੌਬਰਟਸ ਵਰਗੇ 6 ਸੈਂਕੜੇ ਲਗਾਏ। 

ਉਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਸੀਸੀਐਲ (ਸੇਲਿਬ੍ਰਿਟੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਲੀਗ) ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ 5 ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ ਵਾਰੀਅਰ ਟੀਮ ਲਈ ਟੀਮ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਕੋਚ ਹਨ। 

## ਵਿਲੱਖਣ ਅੰਤਰ 
ਉਸਨੇ 1986 ਵਿਚ ਲਾਰਡਜ਼ ਵਿਖੇ ਇਕ ਸੈਂਕੜਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਲਾਰਡਸ ਵਿਖੇ ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਟੈਸਟ ਮੈਚਾਂ ਵਿਚ ਸੈਂਕੜੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿਚ ਟੈਸਟ ਸੀਰੀਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਲਈ (ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਕਾਰਨਾਮਾ) ਉਸਨੂੰ ਮੈਨ ਆਫ ਦਿ ਸੀਰੀਜ਼ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਲਾਰਡਸ ਵਿਖੇ 3 ਟੈਸਟ ਸੈਂਕੜੇ ਲਗਾਏ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਟੈਸਟ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਜਿਟ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। 

## ਕਪਤਾਨੀ 
ਵੈਂਗਸਰਕਰ ਨੇ 1987 ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਪਿਲ ਦੇਵ ਤੋਂ ਕਪਤਾਨੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਅਲੋਚਨਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰੀ ਭੋਜਨ ਦੀ ਐਲਰਜੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵਿਗਾੜ ਕਾਰਨ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਮੈਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਕਪਤਾਨ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜੀ ਵਿਚ ਦੋ ਸੈਂਕੜੇ ਲਗਾ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਦਾ ਦੌਰ ਗੜਬੜ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ 1989 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਦੌਰੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਬੋਰਡ ( ਬੀ.ਸੀ.ਸੀ.ਆਈ. ) ਦੇ ਸਟੈਂਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠੇ ਸਨ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1956
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਅਨੂਪ ਸ਼੍ਰੀਧਰ

**ਅਨੂਪ ਸ਼੍ਰੀਧਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Anup Sridhar;** ਕੰਨੜ: ಅನೂಪ್ ಶ್ರೀಧರ್) (ਜਨਮ 11 ਅਪ੍ਰੈਲ 1983, ਬੰਗਲੌਰ, ਕਰਨਾਟਕ) ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸ਼ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਅਨੂਪ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਥਾਮਸ ਕੱਪ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜੈਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬੰਗਲੌਰ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ. ਅਨੂਪ ਦਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਦੌਰਾ ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਸਾਲ 2007 ਸੀ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ 25 ਦੀ ਰੈਂਕਿੰਗ ਨਾਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਖਿਡਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸਾਲ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ 24 ਵਿਸ਼ਵ ਰੈਂਕਿੰਗ 2008 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਜਰਮਨ ਓਪਨ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਅਤੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਓਪਨ ਦੇ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ 2007 ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਇਸ ਉਭਰਦੇ ਸ਼ਟਲਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਿੱਤ ਤੌਫਿਕ ਹਿਦਾਯਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਓਵਰ ਸੀ - ਸਾਬਕਾ ਵਿਸ਼ਵ ਨੰ. 1, 2004 ਏਥਨਜ਼ ਓਲੰਪਿਕ ਅਤੇ 2005 ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ - ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਵਰਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 'ਚ ਅਨੂਪ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ 2007 ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 10 ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ' ਚ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਅਨੂਪ ਨੇ 2008 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਵੱਕਾਰੀ ਪ੍ਰਮੋਦ ਮਹਾਜਨ ਆਲ-ਇੰਡੀਆ ਰੈਂਕਿੰਗ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਟੋਨ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਸੁਪਰ ਸੀਰੀਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰੀ-ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਗੇੜ ਬਿਹਤਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਹਯੂਨ ਇਲ ਲੀ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਖਰੀ ਉਪ ਜੇਤੂ ਰਿਹਾ।

ਉਸਨੇ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 2008 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਤਗਾਲ ਦੇ ਮਾਰਕੋ ਵਾਸਕੋਨੇਲੋਸ ਨੂੰ 64 ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ 21-16, 21-14 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ। ਪਰ 16 ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ 13-21, 17-21 ਨਾਲ ਜਪਾਨ ਦੇ ਸ਼ੋਜੀ ਸੱਤੋ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ।

ਅਨੂਪ ਨੇ 2013 ਦੇ ਯੋਨੈਕਸ ਚੈਕ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਚੌਥਾ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇਟਲੀ ਦੇ ਇੰਦਰਾ ਬਾਗਸ ਐਡੀ ਚੰਦਰ ਨੂੰ 30 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ 21-11 21-16 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ।

ਅਨੂਪ ਭਾਰਤ ਪੈਟਰੋਲੀਅਮ ਦਾ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਐਸ ਐਲ ਕੇ ਸਾੱਫਟਵੇਅਰ ਦੁਆਰਾ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਲੀ-ਨਿੰਗ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਗੇਅਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਨੂਪ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਗੋਸਪੋਰਟਸ ਵਿਖੇ ਟੀਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਵੋਡਾਫੋਨ ਇੰਡੀਅਨ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਲੀਗ 
ਅਨੂਪ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਨੇ ਸਾਲ 2013 ਵਿੱਚ ਵੋਡਾਫੋਨ ਇੰਡੀਅਨ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਲੀਗ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਸਮੇਂ ਪੁਣੇ ਪਿਸਟਨ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਨਖਾਹ 6,000 ਡਾਲਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੂਰੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਹੂ ਯੂਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪੂਰੇ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਇੱਕਲੌਤੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ 8 ਵੇਂ ਨੰਬਰ ‘ਤੇ ਬੰਗਾ ਬੀਟਸ, 21-12 21-18 ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ। ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਟਾਈ ਦਾ ਵੋਡਾਫੋਨ ਪਲੇਅਰ ਸੀ।

## ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ 
### ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਓਪਨ 
## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* 2008 ਦੇ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1983
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਸੁਬਰਾਮਨ ਵਿਜੇਲਕਸ਼ਮੀ

thumb|ਸੁਬਰਾਮਨ ਵਿਜਯਲਕਸ਼ਮੀ
**ਸੁਬਰਾਮਨ ਵਿਜਯਲਕਸ਼ਮੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Subbaraman Vijayalakshmi; ਜਨਮ 25 ਮਾਰਚ 1979) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਤਰੰਜ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਸਟਰ ਅਤੇ ਵੂਮਨ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਦਾ ਐਫ.ਆਈ.ਡੀ.ਈ. ਖ਼ਿਤਾਬ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਖਿਤਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਸਦੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰਨ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਤਰੰਜ ਓਲੰਪੀਅਡਜ਼ ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਿਡਾਰੀ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਿਰਲੇਖ ਸਮੇਤ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਉਮਰ ਸਮੂਹ ਦੇ ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। 

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਮਦਰਾਸ ਵਿਚ ਜੰਮੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਖੇਡ ਸਿਖੀ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਇੰਡੀਅਨ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਸ੍ਰੀਰਾਮ ਝਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸੁਬਰਮਨ ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ (ਜਨਮ 1981, ਡਬਲਯੂ.ਜੀ.ਐਮ.) ਅਤੇ ਸ. ਭਾਨੂਪ੍ਰਿਆ ਵੀ ਸ਼ਤਰੰਜ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਹਨ। 

## ਕਰੀਅਰ 
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ 1986 ਵਿਚ ਤਾਲ ਸ਼ਤਰੰਜ ਓਪਨ ਸੀ। 1988 ਵਿਚ ਅਤੇ 1989 ਵਿਚ ਉਸਨੇ U10 ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਵਰਗ ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ। ਯੂ 12 ਵਰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਉਸਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 

ਮਦਰਾਸ ਵਿਚ ਹੋਏ ਜ਼ੋਨ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿਚ (1995) ਉਹ ਦੂਸਰਾ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਜੋਨ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ 1997 ਵਿੱਚ ਤੇਹਰਾਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 1999 ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। 1996 ਵਿੱਚ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਮਹਿਲਾ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣੀ, ਇੱਕ ਖ਼ਿਤਾਬ ਉਸਨੇ 2003 ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਵਿਜੇਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ 1995 (ਮਦਰਾਸ), 1996 (ਕੋਲਕਾਤਾ), 1999 ( ਕੋਜ਼ੀਕੋਡ ), 2000 (ਮੁੰਬਈ), 2001 ( ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ) ਅਤੇ 2002 (ਲਖਨੌ) ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਜਿੱਤੀ । ਉਸ ਨੇ 1998 ਵਿਚ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਿਲਾ ਸ਼ਤਰੰਜ ਓਲੰਪੀਆਡ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ। 2000 ਵਿੱਚ ਇਸਤਾਂਬੁਲ ਵਿੱਚ 34 ਵੇਂ ਸ਼ਤਰੰਜ ਓਲੰਪੀਆਡ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬੋਰਡ 1 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ 2002 ਵਿੱਚ ਬਲੇਡ ਦੁਹਰਾਇਆ। 2007 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇਟਲੀ ਦੇ ਕਤਰੋ ਵਿੱਚ ਲਿਓਨਾਰਡੋ ਦਿ ਬੋਨਾ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਜਿੱਤੀ। 

1996 ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਫੀਡ ਜੋਨਲ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਆਏ ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਸਨੂੰ ਵੂਮੈਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਮਾਸਟਰ (ਡਬਲਯੂ ਆਈ ਐੱਮ) ਦੇ ਖਿਤਾਬ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 2001 ਵਿਚ, ਉਹ ਵੂਮਨ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ (ਡਬਲਯੂਜੀਐਮ) ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਬਣੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਰੰਜ ਓਲੰਪੀਆਡ 2000 ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਸਟਰ (ਆਈ.ਐੱਮ.) ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਈ.ਐਮ. ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। 2006 ਵਿੱਚ ਕਲੈਮਰਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਤਰੋ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ। 

ਜੁਲਾਈ 2005 ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਬਿਆਲ ਐਕਸੈਂਟਸ ਲੇਡੀਜ਼ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਖੇਡਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ 6½ ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਰਹੀ, ਜੋ ਕਿ ਓਲਮੀਰਾ ਸਕ੍ਰਿਪਚੇਨਕੋ ਦਾ ਹੀ ਸਕੋਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਟਾਈ-ਬਰੇਕ ਵਿਚ ਵਿਜੇਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਜਰਮਨੀ ਵਿਚ ਉਸਨੇ 2006 ਵਿਚ ਨੂਰਬਰਗ ਵਿਚ ਐਲ.ਜੀ.ਏ. ਓਪਨ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 2006/2007 ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਐਨ.ਆਰ.ਡਬਲਯੂ. ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ *ਬ੍ਰੈਕਵੈਡਰ ਐਸ ਸੀ* ਲਈ ਖੇਡਿਆ ਸੀ। 

2016 ਵਿੱਚ ਵਿਜਯਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ 8 ਵੇਂ ਚੇਨਈ ਓਪਨ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਦੇ ਗ੍ਰੈਂਡਮਾਸਟਰ ਬੋਰਿਸ ਗ੍ਰੇਚੇਵ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ‘ਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਕੀਤੀ। 

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ 
2001 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। 

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਸੁਬਰਮਨ ਵਿਜਯਲਕਸ਼ਮੀ 
* ਚਠੂਰੰਗਮ  ਵਿਖੇ ਸੁਬਰਾਮਨ ਵਿਜਯਲਕਸ਼ਮੀ  (ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਤਰੰਜ) 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1979
ਅਮਿਯਾ ਭੂਸ਼ਣ ਮਜੂਮਦਾਰ

thumb|ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਮੀਆ ਭੂਸ਼ਣ ਮਜੂਮਦਾਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਰਾਜ ਦੇ ਕੂਚਬਿਹਾਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ
**ਅਮਿਯਾ ਭੂਸ਼ਣ ਮਜੂਮਦਾਰ** (22 ਮਾਰਚ 1918 - 8 ਜੁਲਾਈ 2001) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰ,ਨਿੱਕੀ-ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ, ਨਿਬੰਧਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸੀ। ਚਾਰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੇਖਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਮਜੂਮਦਾਰ ਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਨਾਵਲ, ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਲੇਖ ਲਿਖੇ। 'ਲੇਖਕ ਦੇ ਲੇਖਕ' ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਮਜੂਮਦਾਰ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਬੰਗਾਲੀ ਗੱਦ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਲੇਖਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਖ਼ੂਬ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਚਰਚਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਸਦਾ 1986 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ **ਰਾਜਨਗਰ** ਲਈ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।

## ਅਰੰਭਕ ਜੀਵਨ 
ਉਹ ਬਾਬੂ ਅਨੰਤ ਭੂਸ਼ਣ ਮਜੂਮਦਾਰ (ਅਸਲ ਉਪਨਾਮ ਬਾਗਚੀ) ਪਕਸ਼ੀ, ਪਬਨਾ, (ਹੁਣ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਬ੍ਰਾਹਮਿਨ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਅਤੇ ਜੋਤੀਰਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੋਤੀਰਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਵੀ ਇੱਕ ਬਰਿੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮੋ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਕੂਚਬਿਹਾਰ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤ ਸਨ। ਅਮਿਯਾ ਭੂਸ਼ਣ ਅਨੰਤ ਭੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਜੋਤੀਰਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸਨ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਨਰਜ਼ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸੀ, ਪਰ ਗਣਿਤ, ਇਤਿਹਾਸ, ਭੂਗੋਲ, ਫ਼ਿਲਾਸਫੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਾਂਡ ਵੀ ਕਮਾਲ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਦਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੀਆਂ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਝਲਕਦੀ ਹੈ। 1937 ਵਿਚ, ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਚਰਚ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਬੀ.ਏ. ਇੰਗਲਿਸ਼ ਆਨਰਸ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਗੰਭੀਰ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸ ਕੂਚ ਬਿਹਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਕਾਲਜ (ਹੁਣ ਆਚਾਰਿਆ ਬ੍ਰੋਜੇਂਦਰ ਨਾਥ ਸੀਲ ਕਾਲਜ ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। 1939 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੂਚਬਿਹਾਰ ਮੁੱਖ ਡਾਕਘਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕਲਰਕ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਕਾਦਮਿਕ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੂਰਨ ਵਿਰਾਮ ਲੱਗ ਗਿਆ।

## ਸਾਹਿਤਕ ਕੈਰੀਅਰ 
ਮਜੂਮਦਾਰ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਘੇ ਗਲਪ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰੋਲ ਮਾਡਲ ਸਨ, ਜੋ ਸਮਾਜ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜ ਦੇ ਧੁਰ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੀਆਂ ‘ਗੜ੍ਹ ਸ਼੍ਰੀਖੰਡ’, ‘ਮਹੀਸ਼ਕੁਰਾਰ ਉਪਕਥਾ’, ‘ਰਾਜਨਗਰ’, ‘ਮਧੂ ਸਾਧੂਖਣ’ ‘ਫ਼੍ਰਾਈਡੇ ਆਈਲੈਂਡ’ ਵਰਗੀਆਂ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੀਮਿਤ ਸ਼ਰਕੂਲੇਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਛੋਟੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।

ਉਸਦੇ 100 ਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵੈਬਸਾਈਟ ਲਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ : http://amiyabhushan.com/

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2001
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1918
ਗੁੰਡੱਪਾ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ

**ਗੁੰਡੱਪਾ ਰੰਗਨਾਥ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ** (ਜਨਮ 12 ਫਰਵਰੀ 1949) ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਹੈ। ਉਹ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਬੋਤਮ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੇ 1969 ਤੋਂ 1983 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਲਈ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 91 ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੋਏ ਅਤੇ 6000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਹ 1974 ਤੋਂ 1982 ਤੱਕ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੇਡਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1975 ਅਤੇ 1979 ਦੇ ਵਰਲਡ ਕੱਪ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਰਾਜ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਕਰਨਾਟਕ (ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਸੂਰ) ਲਈ ਖੇਡਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੌਰ 'ਤੇ **"ਵਿਸ਼ੀ"** ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਗੁੱਟ ਦੀ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਮੇਂ' ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਵਿਕਟ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸ਼ਾਟਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਛਾਪ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦਾ ਮਨਪਸੰਦ ਵਰਗ ਕੱਟ ਸੀ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਟ ਜੋ ਤੇਜ਼ ਗੇਂਦਬਾਜ਼ਾਂ ਖਿਲਾਫ ਅਕਸਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਲਿੱਪ ਤੇ ਫੀਲਡ ਕਰਦਾ ਸੀ।

## ਕਪਤਾਨੀ 
ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੇ 1979-80 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਕਪਤਾਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਕਾਰਜਕਾਲ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਦੋ ਟੈਸਟ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਪਤਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਡਰਾਅ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਗੋਲਡਨ ਜੁਬਲੀ ਟੈਸਟ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਆਪਣੇ ਨਿਰਪੱਖ-ਖੇਡ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਇਸ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਅੰਪਾਇਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਊਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਬੌਬ ਟੇਲਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰੀਜ਼ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਇਆ। ਟੇਲਰ ਨੇ ਮੈਚ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਲਈ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।

## ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 
ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ 1983 ਵਿੱਚ ਟੈਸਟ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1999 ਤੋਂ 2004 ਤੱਕ ਆਈਸੀਸੀ ਵਿੱਚ ਮੈਚ ਰੈਫਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੋਣ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵੀ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ। ਉਹ ਐਨਸੀਏ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕੋਚਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੁਨੀਲ ਗਾਵਸਕਰ ਦੀ ਭੈਣ ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੇਟੇ ਡੇਵਿਕ ਨਾਲ ਬੰਗਲੌਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਗਾਵਸਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਹਨ ਜੈਵਿਸ਼ਵਾ ਗਾਵਸਕਰ - ਰੋਹਨ ਕਨ੍ਹਾਈ (ਸਾਬਕਾ ਪੱਛਮੀ ਕਪਤਾਨ) ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਮ ਐਮ ਐਲ ਜੈਸੀਮ੍ਹਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵੰਤ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਨਾਮ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1949
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਚੰਦਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੋਹਰਾ

**ਚੰਦਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੋਹਰਾ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀ, ਗਲੇਸ਼ੀਓਲੋਜਿਸਟ ਅਤੇ ਮਾਉਂਟੇਨਰ ਹੈ, ਜੋ 1965 ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ, ਮਾਉਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਪਤਾਨ ਐਮ.ਐਸ. ਕੋਹਲੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਮਈ 1965 ਨੂੰ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਪਹਿਲੇ ਸਫਲ ਭਾਰਤੀ ਐਵਰੇਸਟ ਅਭਿਆਨ ਦੇ 9 ਸਿਖਰ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। 24 ਮਈ 1965 ਨੂੰ **ਵੋਹਰਾ** ਅਤੇ ਅੰਗ ਕਾਮੀ ਸ਼ੇਰਪਾ ਇਕੱਠੇ ਐਵਰੈਸਟ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਕੇਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨ। ਇਹ ਕਾਰਨਾਮਾ ਉਸਨੇ 24 ਮਈ 1965 ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ (1965) ਵਿਜੇਤਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਣਿਜ ਅਵਾਰਡ, ਵੋਹਰਾ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1965 ਵਿੱਚ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ, ਚੌਥੇ ਸਰਬੋਤਮ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਏਵਰੈਸਟ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਚੌਥਾ ਭਾਰਤੀ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਉੱਨੀਵਾਂ ਆਦਮੀ ਹੈ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਚੰਦਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਵੋਹਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਜੀਓਲੌਜੀਕਲ ਸਰਵੇ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ (ਜੀ.ਐਸ.ਆਈ.) ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਜੀ ਐਸ ਆਈ ਨਾਲ *ਬਰਫ, ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਸਟੱਡੀਜ਼* ਦੇ *ਡਿਵੀਜ਼ਨ* ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬਣਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1994 ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜਨਰਲ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਏ। ਪੇਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਚਲਾਈਆਂ ਅਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਦੇ ਕਈ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ ਐਵਰੈਸਟ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ 1965 ਵਿੱਚ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਸਿਖਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣ ਗਿਆ। 1973 ਵਿਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਟਾਰਕਟਿਕਾ ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਡੇਰਾ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਉਹ 1981 ਵਿੱਚ ਅੰਟਾਰਕਟਿਕਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਇੰਡੀਅਨ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਲੈਂਡਿੰਗ ਸਮੂਹ ਦਾ ਨੇਤਾ ਸੀ।

## ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਅਵਾਰਡ 
ਵੋਹਰਾ ਖਾਣ ਮੰਤਰਾਲੇ (ਭਾਰਤ) ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖਣਿਜ ਅਵਾਰਡ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। 1996 ਵਿਚ, ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਜੁਬਲੀ ਵਰ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਵੋਹਰਾ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੰਡੀਅਨ ਮਾਉਂਟਨੇਅਰਿੰਗ ਫਾਉਂਡੇਸ਼ਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ *ਨੈਨ ਸਿੰਘ-ਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਐਵਾਰਡ* 2010 ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ।

ਚੰਦਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵੋਹਰਾ, ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਤਿੰਦਰ ਵੋਹਰਾ ਨਾਲ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੈ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਅਜੀਤ ਵਾਡੇਕਰ

**ਅਜੀਤ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਾਡੇਕਰ** (1 ਅਪ੍ਰੈਲ 1941 - 15 ਅਗਸਤ 2018) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟਰ ਸੀ, ਜੋ 1966 ਅਤੇ 1974 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਖੇਡਿਆ। ਇੱਕ "ਹਮਲਾਵਰ ਬੱਲੇਬਾਜ਼" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਵਾਡੇਕਰ ਨੇ 1958 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਜਮਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, 1966 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧੱਕਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਉਹ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸਲਿੱਪ ਫੀਲਡਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਵਾਡੇਕਰ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ 1971 ਵਿੱਚ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਲੜੀ ਜਿੱਤੀ ਸੀ (ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਟੈਸਟ ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਿੱਤ)। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ (1967) ਅਤੇ ਪਦਮਸ਼੍ਰੀ (1972) ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਰਵਉਚ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਹੈ।

## ਕਰੀਅਰ 
### ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਨਾਲ ਜਾਣ ਪਛਾਣ 
ਬੰਬੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਵਾਡੇਕਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਣਿਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਬਣ ਸਕਣ, ਪਰ ਵਾਡੇਕਰ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖੇਡਣਾ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੰਬੇ ਦੇ ਬ੍ਰੈਬਰਨ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਦਸੰਬਰ 1966 ਵਿੱਚ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1958–59 ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ 1966 ਅਤੇ 1974 ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਭਾਰਤ ਲਈ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦਿਆਂ 37 ਟੈਸਟ ਮੈਚ ਖੇਡਦਾ ਰਿਹਾ।

### ਕਪਤਾਨੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਿੱਤ 
ਵਾਡੇਕਰ ਨੂੰ ਬੰਬੇ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ 1971 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਦਾ ਕਪਤਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਨੀਲ ਗਾਵਸਕਰ, ਗੁੰਡੱਪਾ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ, ਫਰੋਖ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਪਿਨ ਚੌਕਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਿਸ਼ਨ ਬੇਦੀ, ਈਏਐਸ ਪ੍ਰਸਾਂਨਾ, ਭਾਗਵਤ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਰਾਘਵਨ ਵੈਂਕਟਰਾਘਵਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੇ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਚ ਜਿੱਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 1972–73 ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮੈਚਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਨੂੰ ਫਿਰ 2-1 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਤੀਜੀ ਲਗਾਤਾਰ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਰਜ ਕੀਤੀ।

ਵਾਡੇਕਰ 1974 ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਬਣੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਦੌਰੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਵਨ ਡੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ (ਵਨਡੇ) ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਬੱਲੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦਿਆਂ ਵਾਡੇਕਰ ਨੇ 67 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਹਾਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਨਡੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ 81.50 ਦੀ ਔਸਤ ਨਾਲ 36.50 ਦੀ ਸਟਰਾਈਕ ਰੇਟ ਨਾਲ 73 ਦੌੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਸੀਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੌਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਡੇਕਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫਸਟ-ਕਲਾਸ ਮੈਚ ਖੇਡਿਆ।

## ਮੌਤ 
15 ਅਗਸਤ 2018 ਨੂੰ, ਵਾਡੇਕਰ ਦੀ 77 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਜਸਲੋਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। 17 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਸ਼ਿਵਾਜੀ ਪਾਰਕ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੂਰੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸਨਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਕਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ।

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
ਵਾਡੇਕਰ ਨੂੰ ਖੇਡ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1972 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਪਦਮਸ੍ਰੀ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਹੋਰ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕੇ ਨਾਇਡੂ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਕੈਸਟ੍ਰੋਲ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਐਵਾਰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕ੍ਰਿਕਟ ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2018
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1941
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਐਮ. ਡੀ. ਵਲਸੰਮਾ

**ਮਾਨਥੂਰ ਦੇਵਾਸਿਆ ਵਲਸਮਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Manathoor Devasia Valsamma; ਜਨਮ 21 ਅਕਤੂਬਰ 1960) ਇੱਕ ਰਿਟਾਇਰਡ ਭਾਰਤੀ ਐਥਲੀਟ ਹੈ। ਉਹ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਸੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਵਲਸਮਾ ਦਾ ਜਨਮ 21 ਅਕਤੂਬਰ 1960 ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਕਨੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਓਟਾਥਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵਧੇਰੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਮਰਸੀ ਕਾਲਜ, ਪਲਕਕੈਡ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਤਮਗਾ 1979 ਵਿੱਚ ਪੁਣੇ ਵਿਖੇ ਅੰਤਰ-ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 100 ਮੀਟਰ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਅਤੇ ਪੈਂਟਾਥਲਨ ਵਿੱਚ ਕੇਰਲਾ ਲਈ ਸੀ।

ਉਸਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਰੇਲਵੇ (ਇੰਡੀਆ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਏ ਕੇ ਕੁਟੀ ਦੁਆਰਾ ਕੋਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ 'ਤੇ ਇੰਟਰ-ਸਟੇਟ ਮੀਟ' ਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਣਾਇਆ ਬੰਗਲੌਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ, 100 ਅੜਿੱਕੇ ਅਤੇ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ 400 ਮੀਟਰ ਜਿੱਤ ਕੇ 1981 ਵਿੱਚ 400 ਮੀਟਰ ਫਲੈਟ ਅਤੇ 400 ਮੀਟਰ ਅਤੇ 100 ਮੀਟਰ ਰੀਲੇਅ। ਉਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੇਲਵੇ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1982 ਵਿੱਚ ਉਹ 400 ਮੀਟਰ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰਿਕਾਰਡ ਲੈ ਕੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣ ਗਈ, ਜੋ ਕਿ ਏਸ਼ੀਅਨ ਰਿਕਾਰਡ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸੀ।

## ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਕੈਰੀਅਰ 
ਵਲਸਮਾਮਾ ਨੇ 1982 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਭੀੜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਰਿਕਾਰਡ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ 400 ਮੀਟਰ ਅੜਿੱਕੇ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਕਮਲਜੀਤ ਸੰਧੂ (400 ਮੀਟਰਜ਼- 1974) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਭਾਰਤ ਲਈ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਦੂਜੀ ਮਹਿਲਾ ਅਥਲੀਟ ਬਣ ਗਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 4 ਐਕਸ 400 ਮੀਟਰ ਦੀ ਰਿਲੇਅ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਸਰਕਾਰ ਭਾਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ 1982 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ 1983 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਜੀ. ਵੀ. ਰਾਜਾ ਨਕਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।

ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਓਲੰਪਿਕ, 1984 ਵਿੱਚ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ। ਵਲਸਮਾ ਨੇ 100 ਮੀਟਰ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 100 ਮੀਟਰ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ 1985 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ।

ਵਲਸਮਾ 1983 ਵਿੱਚ ਮਾਸਕੋ ਵਿੱਚ ਸਪਾਰਟਕਕੀਆਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਈ, ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ (SAF) ਖੇਡਾਂ ਨੇ 100 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਗਮਾ, ਕੁਆਰਟਰ-ਮੀਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਗੋਲਡ ਮੀਟਰ 4 x 400 ਮੀਟਰ ਰਿਲੇਅ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਲਗਭਗ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿਚ, ਐਮ ਡੀ ਵਲਸਮਾਮਾ ਨੇ ਹਵਾਨਾ, ਟੋਕਿਓ, ਲੰਡਨ, 1982, 86, 90 ਅਤੇ 94 ਦੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਟ੍ਰੈਕ ਐਂਡ ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਸੈਫ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕ ਛੱਡਿਆ।

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
ਸਪੋਰਟਸ-ਰੈਫਰੈਂਸ ਡਾਟ ਕਾਮ ਵਿਖੇ ਓਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਡੀ. ਵਾਲਸਮਾ।

ਯੁਵਾ ਮਾਮਲੇ ਅਤੇ ਖੇਡ ਪੋਰਟਲ ਦਾ ਮੰਤਰਾਲਾ

## ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਉਲੰਪਿਕ ਅਥਲੀਟ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1960
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਖਜਾਨ ਸਿੰਘ

**ਖਜਾਨ ਸਿੰਘ** (**ਖਜਾਨ ਸਿੰਘ ਟੋਕਸ**) (ਜਨਮ 6 ਮਈ 1962) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਤੈਰਾਕ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੈਰਾਕੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਿਓਲ ਵਿੱਚ 1986 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ 1984 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
6 ਮਈ 1964 ਨੂੰ ਮੁਨੀਰਕਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਖਜਾਨ, ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ, ਸਰੋਜਨੀ ਨਗਰ, ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਪੜ੍ਹਨ ਗਏ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਉਸਨੇ 1981-82 ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀ ਤੈਰਾਕੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਛੇ ਫੁੱਟਰ ਖਜਾਨਾ ਨੇ 1982 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਕੁਆਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਗੋਲਡ, ਦੋ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ ਵਿੱਚ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਸੱਤ ਗੋਲਡ, ਦੋ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਰਾਹ ਪਾਇਆ।

1987 ਵਿੱਚ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਹੋਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਕੁਆਟਿਕ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸੱਤ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤੇ, ਬਲਕਿ 100 ਮੀਟਰ ਫ੍ਰੀਸਟਾਈਲ ਵਿੱਚ 55.21 ਸਕਿੰਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ 1984 ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ 55.34 ਸਕਿੰਟ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਠਮੰਡੂ ਵਿਖੇ. ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿਖੇ 1988 ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਵਿਵਾਦਿਤ ਰਾਜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੈਡਲਾਂ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਢੋਅ ਢੁਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪੰਜ ਨਵੇਂ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਪੁਲਿਸ ਰਿਲੇਅ ਟੀਮ ਲਈ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਾਂਬੇ ਲਈ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਏਸ ਤੈਰਾਕ, ਮਾਸਟਰ ਫ੍ਰੀ ਸਟਾਈਲ ਅਤੇ 1984 ਦਾ ਅਰਜੁਨ ਐਵਾਰਡੀ, ਖਜਾਨ ਨੇ 1986 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ 200 ਮੀਟਰ ਬਟਰਫਲਾਈ ਵਿੱਚ ਸਿਲਵਰ ਗੋਲ ਕੀਤਾ। 1951 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਡ ਵਿੱਚ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਤੈਰਾਕੀ ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਤਗਮਾ 24 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਵਿਰਵਾਲ ਖੱਡੇ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ 2010 ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਕਾਂਸੀ ਵਿੱਚ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।

ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਗੇਮਜ਼ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਗੇਮਜ਼ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ 1984 ਵਿੱਚ ਕਾਠਮਾਂਡੂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਸਨ ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮਾਬਾਦ ਵਿੱਚ 2004 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ 1988 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਤੈਰਾਕੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ 1988 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੁਲਿਸ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ 100 ਮੀਟਰ ਬਟਰਫਲਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤੀ।

ਖਜਾਨ ਨੇ ਸਾਲ 1982 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਸਬੇਨ ਵਿਖੇ 12 ਵੀਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ, 1982 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ 9 ਵੀਂ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ, 1984 ਵਿੱਚ ਸੋਲ ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਤੈਰਾਕੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ, ਮਾਸਕੋ ਵਿਖੇ ਦੋਸਤਾਨਾ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਖੇਡ, 1984 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕੀਤੀ। ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਕੋਚ ਏਰਿਕ ਅਰਨੋਲਡ ਦੇ ਕੋਚ, ਖਜਾਨ ਸਿੰਘ ਨੇ 1988 ਵਿੱਚ ਸਿਓਲ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।

ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੇਡ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕੇਂਦਰੀ ਰਿਜ਼ਰਵ ਪੁਲਿਸ ਫੋਰਸ (ਸੀ.ਆਰ.ਪੀ.ਐਫ.) ਦੇ ਨਾਲ ਡੀ.ਆਈ.ਜੀ. ਹੈ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਉਹ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਜੇ.ਐਨ.ਯੂ.) ਕੈਂਪਸ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ “ਖਜਾਨ ਸਿੰਘ ਤੈਰਾਕੀ ਅਕੈਡਮੀ” ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।

2010 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖੇਡ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ 61 ਵੇਂ ਗਣਤੰਤਰ ਦਿਵਸ ਪਰੇਡ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ- ਦਿੱਲੀ 2010 ਦੇ ਯੁਵਾ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਖੇਡ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1964
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ
ਬਿਮਲ ਕਰ

**ਬਿਮਲ ਕਰ** () (19 ਸਤੰਬਰ 1921 - 26 ਅਗਸਤ 2003) ਇੱਕ ਉੱਘਾ ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਸੀ।

ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਲੈਟਰਜ਼, ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀਕੋਲੋਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਵਲ *ਅਸਾਯ* ਲਈ, ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ 1975 ਦਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਬਿਮਲ ਕਰ ਦਾ ਜਨਮ 19 ਸਤੰਬਰ 1921 ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ 24-ਪਰਗਨਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਿਮਲ ਕਰ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਜੈਬਲਪੁਰ, ਹਜ਼ਾਰੀਬਾਗ, ਗੋਮੋਹ ਅਤੇ ਧਨਬਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ1। 26 ਅਗਸਤ 2003 ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬਿਮਲ ਕਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬੰਗਾਲੀ ਕਲਾਸਿਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਚਿਤਰਦੇ ਨਾਟਕ ਵੀ ਲਿਖੇ।

ਕਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੋਗਤਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਥਾ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਸਨ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਉਸਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਲਗpਪਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਉਸਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਕਲਕੱਤਾ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾ ਸਬੰਧ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਖ਼ਾਸ ਤਾਕਤ ਜਦੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਔਰਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚਣ ਦੀ ਉਸਦੀ ਤਤਪਰਤਾ ਸੀ।

ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਮਨ ਦੀ ਝਲਕ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਸਨੇ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਮੇਂ ਸਮਰਥਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਰਿਟਾਇਰਡ ਜਾਦੂਗਰ ਕਿੰਕਰ ਕਿਸ਼ੋਰ ਰੇ, ਉਰਫ ਕਿਕੀਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੋ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹੱਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਾਸੂਸ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਿਕਟਰ ਹੈ।

ਕੋਲਕਾਤਾ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਿਮਲ ਕਰ ਨੇ ਪਰਾਗ, ਪਛਿਮਬੰਗਾ ਅਤੇ ਸੱਤਿਆਜੁਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

1954 ਤੋਂ 1982 ਤੱਕ ਉਹ 'ਦੇਸ਼' ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੇ ਜਿਥੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਵਲ ਗ੍ਰਹਿਣ 1964 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। 'ਦੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਅਸਾਮਯ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1975 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਵਾਇਆ। ਕਰ ਨੇ 1967 ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ 1981 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਰਤਚੰਦਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ।

'ਦੇਸ਼' ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਰਸਾਲੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਸ਼ੀਲਾਦਿੱਤਯ ਅਤੇ ਗਾਪਾਤਰੋ ਸਨ।
 
## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1921
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2003
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ