open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ

**ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ** ਮੀਆਂ ਤਾਨਸੇਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਵਾਈ ਨੌਬਤ ਖਾਨ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ। ਉਹ ਨਵਾਬ ਵਾਜਿਦ ਅਲੀ ਸ਼ਾਹ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ। ਨਵਾਬ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆ ਉਦ ਦੌਲਾ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ।

## ਜੀਵਨ 
ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਨੂੰ ਨਵਾਬ ਯੂਸਫ਼ ਅਲੀ ਖਾਨ ਨੇ ਰਾਮਪੁਰ ਸੱਦਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅਵਧ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ 26 ਅਪ੍ਰੈਲ 1857 ਨੂੰ ਰਾਮਪੁਰ ਆਇਆ ਸੀ। ਨਵਾਬ ਯੂਸਫ਼ ਅਲੀ ਖਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹਵੇਲੀ, ਇੱਕ ਅੰਬ ਦਾ ਬਾਗ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਲਕੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੁਆਰਾ 300 ਰੁਪਏ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਬੰਨੀ ਗਈ  ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਨਵਾਬ ਕਲਬੇ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਵਧਾ ਕੇ 350 ਰੁਪਏ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਅਤੇ ਜਵਾਈ ਅਮੀਰ ਖਾਨ ਬੀਨਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਮਪੁਰ ਸੰਗੀਤ ਦਰਬਾਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਨਵਾਬ ਕਲਬੇ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਰਾਮਪੁਰ ਦੇ ਬੇਨਜ਼ੀਰ ਮਹਿਲ ਵਿਖੇ ਰਾਮਪੁਰ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। 1857 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਮਪੁਰ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਅਵਧ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵੀ ਮੀਰ ਯਾਰ ਅਲੀ ਜਾਨ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁਸੱਦ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਜਲਾਲ ਲਖਨਵੀ ਜੋ ਕਿ ਅਵਧ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ 1857 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਮਪੁਰ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਖਾਨ ਬੀਨਕਾਰ ਬਾਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਬਯੋਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਵੇਰਵੇ ਰਾਮਪੁਰ ਰਜ਼ਾ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

## ਚੇਲੇ 
ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਨੇ ਨਵਾਬ ਯੂਸਫ਼ ਅਲੀ ਖਾਨ ਅਤੇ ਨਵਾਬ ਕਲਬੇ ਅਲੀ ਖਾਨ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਸਿਖਾਇਆ।

ਮੀਰ ਯਾਰ ਅਲੀ ਜਾਨ ਸਾਹਿਬ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਦੀ ਤਾਰੀਫ ਮੁਸੱਦਸ ਤਹਨੀਆਤ ਏ ਜਸ਼ਨ ਏ ਬੇਨਜ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

## ਮੌਤ 
ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਦੀ ਰਾਮਪੁਰ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਔਲਾਦ ਦੇ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੋਗ *ਅਖਬਾਰ ਦੱਬਾ ਏ ਸਿਕੰਦਰੀ* ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਨਾਨੀ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਅਮੀਰ ਖਾਨ ਬੀਨਕਾਰ  ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਬਹਾਦੁਰ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਦਾ ਅੰਬ ਦਾ ਬਾਗ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰਾਮਪੁਰ ਦੇ ਨਵਾਬ ਹਾਮਿਦ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਪੋਤੇ ਉਸਤਾਦ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ
ਫਾਰਸ਼ ਪਜਾਮਾ

ਫ਼ਾਰਸੀ ਪਜਾਮਾ (ਉਰਦੂ فارسی پاجامه, ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਾਰਸੀ ਪਜਾਮਾ, ਬੰਗਾਲੀ فارسی پا) ਇੱਕ ਔਰਤ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ, ਜੋ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਅਵਧ ਦੇ ਮੁਸਲਿਮ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵਰਗਾਂ (ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਾਂਤ ਆਗਰਾ ਅਤੇ ਅਵਧ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ) ਦੀਆਂ ਰਾਇਲਟੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਲਵਾਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੁਲੀਨ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਗਾਊਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਸਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮੁਢਲੇ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ-ਕੁੜਤਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਕਮੀਜ਼, ਦੁਪੱਟਾ ਜਾਂ ਲੰਬਾ ਸਟੋਲ (ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਨਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਟੁਕੜਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ, ਫਾਰਸ਼ੀ ਪਜਾਮਾ, ਜੋ ਕਿ ਡਰਾਅਸਟ੍ਰਿੰਗਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀ ਗਈ ਦੋ-ਪੈਰ ਵਾਲੀ ਸਕਰਟ ਹੈ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਫ਼ਾਰਸੀ ਪਜਾਮੇ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਫ਼ਾਰਸੀ ਗ਼ਰਾਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਬਦ ਜੋ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 

ਸ਼ਬਦ 'ਫਾਰਸ਼ੀ' ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ 'ਫਰਸ਼ ਦਾ', ਸ਼ਬਦ 'ਪਜਾਮਾ' ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਇੱਕ ਹੇਠਲੇ ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਹੈ ਜੋ ਫਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਤੁਰਨ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਮਾਹਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਭੜਕਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਫੋਲਡ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਰੱਖ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ (ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, 9-15 ਗਜ਼) ਮਹਿੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਟੀਰਲਿੰਗ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਕਢਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ *ਜ਼ਰੀ* ਜਾਂ *ਜ਼ਰਦੋਜੀ* ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)। ਇੱਕ ਫਾਰਸ਼ੀ ਪਜਾਮਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸ਼ੈਲੀ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅਮੀਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁੱਗਾਂ ਨੇ ਫੈਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਕੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਇੱਕ ਰਿਆਸਤੀ ਰਾਜ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਸਨ। ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ, ਛੋਟੇ-ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਅਜੇ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੁਰਾਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ, 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਲਖਨਊ ਦੇ ਮੁਸਲਿਮ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਉਮਰਾਓ ਜਾਨ (1981) ਅਤੇ *ਸ਼ਤਰੰਜ ਕੇ ਖਿਲਾੜੀ* (1977) ਵਿੱਚ ਕੁਲੀਨ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫਾਰਸ਼ੀ ਪਜਾਮਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਾਲ 2025 ਵਿੱਚ ਰਮਜ਼ਾਨ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਲਵਾਰਾਂ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਸਾਲ ਦੀ ਈਦ 'ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਸਦਫ ਕੰਵਲ ਦੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਯੇਟਾ ਡੋਰੋਥੀਆ ਗੇਫ਼ਨ

**ਯੇਟਾ ਡੋਰੋਥੀਆ ਗੇਫ਼ਨ** (10 ਦਸੰਬਰ 1891-21 ਮਈ 1986), ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੇਟਾ ਗੇਫ਼ਨ ਮਿਰਕਿਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਯੂਰਪ ਗਈ, ਵਾਈ. ਐੱਮ. ਸੀ. ਏ. ਦੁਆਰਾ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਸਾਰੇ-ਮਹਿਲਾ ਕੁਇੰਟੇਟ ਵਿੱਚ ਵਾਇਲਿਨ ਵਜਾਉਂਦੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਗੇਫ਼ਨ ਦਾ ਜਨਮ ਬੋਸਟਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪਲੀ ਸੀ, ਚਾਰਲਸ ਗੇਫ਼ਨ ਅਤੇ ਵੇਰਾ ਸ਼ਨੈਰੋਵਾ ਗੇਫ਼ਨ ਦੀ ਧੀ।[1][2] ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੂਸੀ ਯਹੂਦੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸਨ।[3] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਵੈਡਲੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਗਰਲਜ਼,[4] ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫ੍ਰੈਂਕ ਡੈਮਰੋਸ਼ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਆਰਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[5]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗੇਫਨ ਨਿਊਯਾਰਕ ਪ੍ਰੈਸ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਸਟਾਫ਼ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ, ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਕੋਰੀਅਰ,[2] ਦ ਥੀਏਟਰ,[3] ਅਤੇ ਦ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਆਬਜ਼ਰਵਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।[4] ਉਹ ਅਕਸਰ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲੈਂਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਅੰਦੋਲਨ,[5] ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਸੁਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਵਰ ਕੀਤਾ।[6]

1916 ਵਿੱਚ ਉਹ ਯੇਲ ਵਿਖੇ ਗ੍ਰੇਟ ਪੇਜੈਂਟ ਦੇ ਸਿਵਲ ਵਾਰ ਸੈਗਮੈਂਟ ਲਈ ਪੀਰੀਅਡ ਪੋਸ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।[1][2] ਮਾਰਚ 1918 ਵਿੱਚ ਉਹ ਗ੍ਰੀਨਵਿਚ ਵਿਲੇਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੋਸ਼ਾਕ ਬਾਲ ਵਿੱਚ ਜੱਜ ਸੀ।[3] 1919 ਵਿੱਚ ਉਹ ਡੀ. ਡਬਲਯੂ. ਗ੍ਰਿਫਿਥ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰੈਸ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਜੋਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।[4][5] ਉਸਨੇ 1919 ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯੂਰਪ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, "ਜਸਟ ਗਰਲਜ਼" ਨਾਮਕ ਇੱਕ YMCA-ਪ੍ਰਯੋਜਿਤ ਸੰਗੀਤਕ ਪੰਕਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵਾਇਲਨ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।[5][6] ਉਸਨੇ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਲਿਖਿਆ, "ਪੈਰਿਸ ਨੂੰ ਕੋਲੇ ਰਹਿਤ ਸਰਦੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।"[7]

ਗੇਫਨ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵੀ ਸੀ,[1] ਅਤੇ ਗ੍ਰੀਨਵਿਚ ਵਿਲੇਜ ਥੀਏਟਰ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ।[2] 1925 ਵਿੱਚ, ਗੇਫਨ ਨਿਊ ਲੰਡਨ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਰਿਚਰਡ ਮੈਨਸਫੀਲਡ ਪਲੇਅਰਜ਼ ਦੀ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।[3][4] ਉਸਨੇ 1926 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਨਵਿਚ ਵਿਲੇਜ ਵਿੱਚ ਫਿਫਥ ਐਵੇਨਿਊ ਪਲੇਹਾਊਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ।[5]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗੇਫਨ ਨੇ 1935 ਵਿੱਚ ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ ਦੇ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕ ਹੇਜ਼ਲਟਨ ਮਿਰਕਿਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[2] ਉਸਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਦਾਲਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਮਲਾ ਸੀ।[3][4] ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1986 ਵਿੱਚ, 94 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਲੋਂਗਮੀਡੋ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[5]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1986 ਵਿੱਚ ਮਰੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1891
ਮੈਰੀ ਈ. ਗਲੇਡਵਿਨ

**ਮੈਰੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਗਲੇਡਵਿਨ** (24 ਦਸੰਬਰ, 1861-22 ਨਵੰਬਰ, 1939) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਮੂਲ ਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸ ਸੀ ਜੋ ਤਿੰਨ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ। ਉਹ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਛੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ 1920 ਵਿੱਚ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੈਰੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਗਲੈਡਵਿਨ ਦਾ ਜਨਮ ਸਟੋਕ-ਅਪੌਨ-ਟ੍ਰੈਂਟ, ਸਟੈਫੋਰਡਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਗਲੈਡਵਿਨ ਅਤੇ ਸਾਰਾਹ ਗਲੈਡਵਿਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਐਕਰੋਨ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਈ। ਉਸਨੇ 1887 ਵਿੱਚ ਬੁਚਟੇਲ ਕਾਲਜ (ਹੁਣ ਐਕਰੋਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ) ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਬੋਸਟਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1902 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਸਮੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।[1][2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗਲੈਡਵਿਨ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੌਰਵਾਕ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਧਿਆਪਕਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ 1898 ਵਿੱਚ ਸਪੈਨਿਸ਼-ਅਮਰੀਕੀ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਚਿਕਮੌਗਾ, ਜਾਰਜੀਆ ਵਿੱਚ ਟਾਈਫਾਈਡ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੌਰਾਨ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕਿਊਬਾ, ਪੋਰਟੋ ਰੀਕੋ ਅਤੇ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਯੂਨਿਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਇੱਕ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਯੁੱਧ ਸੇਵਾ ਮੈਡਲ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰੂਸੋ-ਜਾਪਾਨੀ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਯੂਨਿਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨੀ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ। ਜਾਪਾਨੀ ਸਮਰਾਟ ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਲੈਡਵਿਨ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਦ ਕਰਾਊਨ [ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ] ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।[1]

ਉਹ 1904 ਤੋਂ 1907 ਤੱਕ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਬੇਵਰਲੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 1907 ਤੋਂ 1913 ਤੱਕ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ 1913 ਦੇ ਗ੍ਰੇਟ ਡੇਟਨ ਹੜ੍ਹ ਦੌਰਾਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1][2] ਉਹ ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਬੀ. ਐਫ. ਗੁਡਰਿਚ ਟਾਇਰ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੇ ਸਿਟੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। ਉਹ ਓਹੀਓ ਸਟੇਟ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ [3] ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ 1911 ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸਿੰਗ 'ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ।[4]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਗਲੈਡਵਿਨ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਬੀਆ ਗਈ, ਬੇਲਗ੍ਰੇਡ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ, [1][2] ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਸ ਦੇ ਸੈਲੋਨਿਕਾ ਵਿੱਚ। ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਰਬੀਅਨ ਕਰਾਸ ਆਫ਼ ਚੈਰਿਟੀ ਮੈਡਲ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ 1920 ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਤੋਂ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਛੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਲੈਡਵਿਨ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਗ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਐਥਿਕਸ: ਟਾਕਸ ਟੂ ਨਰਸਿਜ਼ (1930) [3] ਅਤੇ ਜੇਨ ਡੇਲਾਨੋ ਦੀ ਜੀਵਨੀ (1931), [4] ਅਤੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਲਈ ਲੇਖ ਲਿਖੇ।[5] ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਅਕਸਰ ਬੁਲਾਰਾ ਵੀ ਸੀ, [6] ਖਾਸ ਕਰਕੇ 1929 ਤੋਂ ਬਾਅਦ। [7][8] "ਜੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਉਹ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਜੋ ਮੈਂ ਖੂਨੀ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਯੁੱਧ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।" [9]

## ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ 
ਗਲੈਡਵਿਨ ਦੀ ਮੌਤ 1939 ਵਿੱਚ ਐਕਰੋਨ ਸਿਟੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ 77 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] 1978 ਵਿੱਚ, ਐਕਰੋਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਲਈ ਨਵੀਂ ਇਮਾਰਤ ਦਾ ਨਾਮ ਮੈਰੀ ਈ. ਗਲੈਡਵਿਨ ਹਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।[2] ਉਸਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਾਇਰੀ, ਫੋਟੋਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਣਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਯਾਦਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਐਕਰੋਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਲੇਖਬੱਧ ਹਨ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਮੈਡਲ ਸਮਿਟ ਕਾਉਂਟੀ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।[3][4]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1939
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1861
ਸਦਾਰੰਗ

ਸਦਾਰੰਗ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾਕਾਰ ਨੇਮਤ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਸੀ, ਜੋ ਅਠਾਰਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਅਦਾਰੰਗ ਨੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਖਿਆਲ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਉਹੀ ਸ਼ੈਲੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ। ਨੇਮਤ ਖ਼ਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਖਿਆਲ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਖਿਆਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।ਆਪ ਉਹ ਖ਼ਿਆਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਗਾਉਂਦੇ ਉਹ ਧਰੁਪਦ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ।

ਸਦਾਰੰਗ ਨੇ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਮੁਹੰਮਦ ਸ਼ਾਹ (ਸ਼ਾਸਨ 1719-1748) ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਸਦਾਰੰਗ ਅਤੇ ਅਦਾਰੰਗ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ। ਸਾਲਾਰ ਜੰਗ ਨਵਾਬ ਦਰਗਾਹ ਕੁਲੀ ਖਾਨ, ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁਲੀਨ ਡੱਚ ਜੋ 1738 ਅਤੇ 1741 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਨੇਮਤ ਖ਼ਾਨ ਨੂੰ ਬੀਨ ਵਜਾਉਂਦੇ ਸੁਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ *ਮੁਰੱਕਾ-ਏ-ਦੇਹਲੀ* ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਗਏ *ਰਿਸਾਲਾ ਸਾਲਾਰ ਜੰਗ* ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੀਨ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਬੀਨ ਦੇ ਸੁਰ ਇਸ  ਦੁਨੀਆ ਉੱਤੇ ਜਾਦੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਫਿਲ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈਃ ਲੋਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਭੱਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਿਆਮਤ ਖਾਨ ਦਾ ਸੰਗੀਤ'ਚ ਕੋਈ ਸਾਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ   ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਨ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸਿਰਤਾਜ ਸੀ। 

ਨੇਮਤ ਖ਼ਾਨ ਨੌਬਤ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ। ਜਿਹੜਾ ਕੀ ਰਾਮਪੁਰ ਦੇ ਵਜ਼ੀਰ ਖਾਨ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ
* ਨੌਬਤ ਖਾਨ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ
ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ

**ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Badlapur Jamun**) ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਜਾਮੁਨ ਫਲ (*ਸਿਜ਼ੀਜੀਅਮ ਕਮਨੀ*) ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ ਠਾਣੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅੰਬਰਨਾਥ ਤਾਲੁਕਾ ਦੇ ਬਦਲਾਪੁਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਟੈਗ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਇਸਨੂੰ "ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਫਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਲੈਕ ਪਲੱਮ, ਇੰਡੀਅਨ ਬਲੈਕਬੇਰੀ ਅਤੇ ਮਾਲਾਬਾਰ ਪਲੱਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਨਾਮ 
"ਬਦਲਾਪੁਰ" ਨਾਮ ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਖੇਤੀ ਖੇਤਰ ਭਾਵ ਬਦਲਾਪੁਰ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 80 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।  ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਰਾਠੀ ਦੀ ਰਾਜ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਦਲਾਪੁਰ ਜੰਭੂਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਵੇਰਵਾ 
ਇਹ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਜਾਮਨੀ ਫਲ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸੁਆਦ ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਖੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਦਲਾਪੁਰ ਦੀ ਇਹ ਜਾਮੁਨ ਕਿਸਮ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ। ਬਦਲਾਪੁਰ ਦੇ 20 ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਜਾਮੁਨ ਕਿਸਮ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਲੈਟਰਾਈਟ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਇਸ ਫਲ ਨੂੰ ਆਇਰਨ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ ਕਟਕਰੀ ਅਤੇ ਠਾਕਰ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਆਮਦਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਰੋਤ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਅਤੇ ਵੇਚਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਇਸਦੇ ਸਿਹਤ ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ-ਰੋਕੂ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ-ਰੋਕੂ ਗੁਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਕੰਟਰੋਲ ਲਈ ਦਵਾਈ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੀਲੀਆ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਦਲਾਪੁਰ ਦੇ ਜੰਭੂਲ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਆਦਿਵਾਸੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਟਾਂਦਰਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਜਾਮੁਨ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। 2023 ਤੱਕ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੇ ਬਦਲਾਪੁਰ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮੌਜੂਦਾ 1,250 ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ 2,000 ਪੌਦੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹਨ।

## ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ 
ਇਸਨੂੰ 31 ਮਾਰਚ 2024 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ ਤੋਂ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (GI) ਸਥਿਤੀ ਟੈਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (23 ਮਈ 2032 ਤੱਕ ਵੈਧ)।

ਬਦਲਾਪੁਰ ਤੋਂ ਆਦਿਤਿਆ ਗੋਲੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਜੰਭੂਲ ਪਰਿਸੰਵਰਧਨ ਅਤੇ ਸਮੂਦਯ ਵਿਕਾਸ ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਟਰੱਸਟ ਨੇ ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ ਦੀ ਜੀਆਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਪੁਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਾਮੁਨ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਭਾਭਾ ਪਰਮਾਣੂ ਖੋਜ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਫੂਡ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਭਾਗ ਵਿਖੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਜਾਂਚ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਈ 2022 ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਮੁਨ ਨੂੰ 2024 ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜੀਆਈ ਟੈਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ "ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ" ਨਾਮ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਮੁਨਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਬਹਾਦੁਲ ਜਾਮੁਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਾਮੁਨ ਕਿਸਮ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ GI ਟੈਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ 47ਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਸਤੂ ਬਣ ਗਈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਬਹਾਦੋਲੀ ਜਾਮੁਨ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲ
ਬਹਾਦੋਲੀ ਜਾਮੁਨ

**ਬਹਾਦੋਲੀ ਜਾਮੁਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Bahadoli Jamun**) ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਜਾਮੁਨ ਫਲ (*ਸਿਜ਼ੀਜੀਅਮ ਕਮਨੀ*) ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਲਘਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬਹਾਦੋਲੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦੋਲੀ ਜਾਮੁਨ ਭਰਪੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਟੈਗ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਇਸਨੂੰ "ਬਹਾਦੋਲੀ ਜਾਮੁਨ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਫਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਲੈਕ ਪਲੱਮ, ਇੰਡੀਅਨ ਬਲੈਕਬੇਰੀ ਅਤੇ ਮਾਲਾਬਾਰ ਪਲੱਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਨਾਮ 
"ਬਹਾਦੋਲੀ" ਨਾਮ ਇਸਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਸ਼ਤ ਖੇਤਰ ਭਾਵ ਬਹਾਦੋਲੀ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 87 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਰਾਠੀ ਦੀ ਰਾਜ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹਾਦੋਲੀ ਜੰਭੂਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ, ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਜਾਮਬੁਲਗਾਓਂ (ਜਾਮੁਨਾਂ ਦਾ ਪਿੰਡ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਵੇਰਵਾ 
ਬਹਾਦੋਲੀ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਬਹਾਦੋਲੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਸਤੀ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ, ਆਇਤਾਕਾਰ ਆਕਾਰ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ-ਖੱਟੇ ਸੁਆਦ ਵਾਲੇ ਵਿਲੱਖਣ ਫਲਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਂਥੋਸਾਇਨਿਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਭੋਜਨ ਰੰਗਦਾਰ, ਬਹਾਦੋਲੀ ਜਾਮੁਨ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਔਸ਼ਧੀ ਗੁਣਾਂ ਲਈ ਵੀ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ। ਇਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ, ਸੱਕ, ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਦਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਜੂਸ, ਵਾਈਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਰਗੇ ਉਪ-ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਥਾਨਕ ਆਰਥਿਕਤਾ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕੋਂਕਣ ਬਹਾਡੋਲੀ ਜਾਮੁਨ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਡਾ. ਬਾਲਾਸਾਹਿਬ ਸਾਵੰਤ ਕੋਂਕਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਦਿਆਪੀਠ (DBSKKV), ਦਾਪੋਲੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਬਹਾਦੋਲੀ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਜਾਮੁਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੋਂਕਣ ਬਹਾਦੋਲੀ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀਆਂ ਭਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ 25-28 ਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ ਵਾਲੇ ਮੋਟੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਬੀਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 83.3% ਦੀ ਉੱਚ ਗੁੱਦੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਉੱਤਮ ਟੇਬਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਗੁਣ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਕਿਸਮ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

## ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ 
ਇਸਨੂੰ 30 ਮਾਰਚ 2024 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ ਤੋਂ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (GI) ਸਥਿਤੀ ਟੈਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (28 ਅਗਸਤ 2032 ਤੱਕ ਵੈਧ)।

ਬਹਾਡੋਲੀ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਜਗਦੀਸ਼ ਪਾਟਿਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਬਹਾਡੋਲੀ ਜਾਮਭੁਲ ਉਤਪਦਕ ਸ਼ੇਤਕਾਰੀ ਗੈਟ ਨੇ ਬਹਾਡੋਲੀ ਜਾਮੁਨ ਦੀ ਜੀਆਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਸਤ 2022 ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਮੁਨ ਨੂੰ 2024 ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜੀਆਈ ਟੈਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ "ਬਹਾਦੋਲੀ ਜਾਮੁਨ" ਨਾਮ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਮੁਨਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਦੀ ਦੂਜੀ ਜਾਮੁਨ ਕਿਸਮ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ 48ਵੀਂ ਕਿਸਮ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਨੇ GI ਟੈਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਬਦਲਾਪੁਰ ਜਾਮੁਨ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲ
ਰਵੀ ਕਿਚਲੂ

**ਰਵੀ ਕਿਚਲੂ** (ਦੇਵਨਾਗਰੀ: ராவிக்கலு; ਜਨਮ ਦਸੰਬਰ 24 ਅਲਮੋੜਾ ਵਿੱਚ , ਦੇਹਾਂਤ 1932-ਸਤੰਬਰ 1993) ਪੰਡਿਤ ਰਵੀ ਕਿਚਲੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਆਗਰਾ ਘਰਾਣੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਲਾਸੀਕਲ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਜੈ ਕਿਚਲੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਡਾਗਰ ਭਰਾਵਾਂ, ਉਸਤਾਦ ਮੋਇਨੁਦੀਨ ਅਤੇ ਉਸਤਾਦ ਅਮੀਨੁਦੀਨ ਡਾਗਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਧਰੁਪਦ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਗਰਾ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਸਤਾਦ ਲਤਾਫਤ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਦਾ  'ਸ਼ਾਗਿਰਦ' ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੈਲੀ, 'ਡਾਗਰ ਬਾਨੀ' ਅਤੇ ਆਗਰਾ 'ਘਰਾਨਾ' ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਅਪਣਾਇਆ। ਪੰਡਿਤ ਰਵੀ ਕਿਚਲੂ ਅਰਧ ਕਲਾਸੀਕਲ ਅਤੇ ਲੋਕ ਰੂਪਾਂ-ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਠੁਮਰੀ, ਦਾਦਰਾ, ਕਜਰੀ, ਚੈਤੀ-ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

## ਕਲਾਕਾਰੀ 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਪੰਡਿਤ ਵਿਜੇ ਕਿਚਲੂ (16-09-1930 ਤੋਂ 17-02-2023) ਅਤੇ ਰਵੀ ਕਿਚਲੂ (ਦਸੰਬਰ 1932 ਤੋਂ ਸਤੰਬਰ 1993) ਦੋਵੇਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਪੰਡਿਤ ਰਵੀਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਕੋਲਕਾਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਰਮਭੂਮੀ ਸੀ। ਰਵੀ ਕਿਚਲੂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਅਰਧ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਠੁਮਰੀ, ਦਾਦਰਾ, ਕਜਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਰਾਲੇਖ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਪਲਬਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕਲਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੋਕਲ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1993
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1932
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਲੋਕ
ਆਸ਼ੂਤੋਸ਼ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ

**ਆਸ਼ੂਤੋਸ਼ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ** (ਜਨਮ 17 ਮਾਰਚ 1917- ਦੇਹਾਂਤ 8 ਫਰਵਰੀ 2004) ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੱਗੀਤਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਸੀ।

ਸੰਨ 1966 ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ-ਸੰਗੀਤ ਨਾਟ ਅਕਾਦਮੀ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ 
ਵਾਰਾਣਸੀ (ਬਨਾਰਸ) ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਆਯੁਰਵੈਦਕ ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ ਦਿਖਾਇਆ ਅਤੇ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੰਡਿਤ ਰਾਮ ਨਾਥ ਮਿਸ਼ਰਾ ਤੋਂ ਪਖਾਵਜ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਬਨਾਰਸ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤ ਕਿਸ਼ਨ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਚਾਚੇ ਪੰਡਿਤ ਕਾਂਠੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋਂ ਤਬਲਾ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ 
ਵਾਰਾਣਸੀ (ਬਨਾਰਸ) ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਆਯੁਰਵੈਦਕ ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਝੁਕਾਅ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਡਿਤ ਰਾਮ ਨਾਥ ਮਿਸ਼ਰਾ ਤੋਂ ਪਖਾਵਜ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਨਾਰਸ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ਨ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਚਾਚੇ ਪੰਡਿਤ ਕਾਂਠੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋਂ ਤਬਲਾ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
## ਕੈਰੀਅਰ 
ਉਸ ਨੇ 21 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ 1937 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਸਰੋਦ ਵਾਦਕ ਅਲਾਉਦੀਨ ਖਾਨ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪੰਡਿਤਰਵੀ ਸ਼ੰਕਰ, ਉਸਤਾਦ ਅਲੀ ਅਕਬਰ ਖਾਨ ਅਤੇ ਉਸਤਾਦ ਵਿਲਾਇਤ ਖਾਨ ਹੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ 

ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤਕ ਕੈਰੀਅਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਲੀਨਿਕ ਵਿੱਚ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਦਵਾਈ ਦਾ ਵੀ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜਾਇਆ। ਸੰਖੇਪ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 9 ਫਰਵਰੀ 2004 ਨੂੰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ 86 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਬਬ੍ਰਤ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਵੀ ਇੱਕ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਹੈ।  &#x5B;''''&#x5D;

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਅਨੋਖੇਲਾਲ ਮਿਸ਼ਰਾ
* ਕਿਸ਼ਨ ਮਹਾਰਾਜ
* ਸਾਮਤਾ ਪ੍ਰਸਾਦ
* ਚੰਦਰ ਨਾਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਪੁਸਤਕ ਸੂਚੀ 
*  

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2004
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1917
ਭੰਡਾਰਾ ਚਿਨੌਰ ਚਾਵਲ

**ਭੰਡਾਰਾ ਚਿਨੂਰ ਚੌਲ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Bhandara Chinor rice**) ਗੈਰ- ਬਾਸਮਤੀ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਭੰਡਾਰਾ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾ, ਪੌਣੀ, ਤੁਮਸਰ, ਮੋਹਾਡੀ, ਸਕੋਲੀ, ਲਖਾਨੀ, ਅਤੇ ਲਖੰਦੂਰ ਦੇ ਤਾਲੁਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਫਸਲ ਹੈ।

ਇਸਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (GI) ਟੈਗ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਇਸਨੂੰ "ਭੰਡਾਰਾ ਚਿਨੂਰ ਚੌਲ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਚਿਨੌਰ ਚੌਲ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਲਾਘਾਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਲਾਘਾਟ ਚਿਨੌਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਸਤੰਬਰ 2021 ਵਿੱਚ GI ਟੈਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ 2023 ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ GI ਟੈਗ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਭੂਗੋਲਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਭੰਡਾਰਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬਾਲਾਘਾਟ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਿਕਾਰਡ 
ਭੰਡਾਰਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਿਸਾਨ ਪਰਿਵਾਰ 100 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਚੌਲ ਦੀ ਕਿਸਮ ਉਗਾਉਂਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। "ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਨਸਲਾਂ" ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਚਿਨੋਰ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ 'ਚਿਨੂਰ' ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 1867 ਤੋਂ ਭੰਡਾਰਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਚਿਨੌਰ ਚੌਲ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾਧੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

## ਨਾਮ 
ਭੰਡਾਰਾ ਚਿਨੂਰ ਚੌਲ ਭੰਡਾਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਫਸਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਇਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। "ਚਿਨੂਰ", "ਚਿਨੌਰ" ਜਾਂ "ਚਿਨੌਰ" ਹਿੰਦੀ ਸ਼ਬਦ "ਚਿਕਨਯੁਕਤ ਨੋਕਦਾਰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਚਵੂਰ" ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਚਿਕਨਾਇਯੁਕਤ (ਤੇਲ ਸਮੱਗਰੀ), ਨੋਕਦਾਰ (ਤਿੱਖੀ ਨੋਕਦਾਰ), ਸੁਗੰਧਿਤ (ਸੁਗੰਧਿਤ) ਅਤੇ ਚਾਵੂਰ (ਚਾਵਲ ਦਾ ਸਥਾਨਕ ਨਾਮ)। 

"ਚਿਨੂਰ" ਸ਼ਬਦ ("ਚਿਨੂਰ", "ਚਿਨੂਰ" ਜਾਂ "ਚਿਨੌਰ" ਵਰਗੇ ਰੂਪ) ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ: 

# ਚੀ: "ਚਿਕਨਈ ਯੁਕਤ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਉੱਚ ਤੇਲ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
# ਨਾਉ: "ਨੋਕਦਾਰ" ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਤਿੱਖੀ ਨੋਕ, ਜੋ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
# R: ਸਿਰਫ਼ "ਚੌਲ" ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ

### ਸਥਾਨਕ ਨਾਮ 
ਇਸਨੂੰ ਭੰਡਾਰਾ ਚਿਨੂਰ ਚੌਲ (भंडारा चिन्नोर तांदूळ) ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਚਿਨੂਰ ਚੌਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਵੇਰਵਾ 
ਭੰਡਾਰਾ ਚਿਨੂਰ ਚੌਲ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮ ਹੈ। ਉੱਚ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਲਕੋਹਲ, ਐਲਡੀਹਾਈਡ, ਐਸਟਰ, ਅਤੇ 2-ਐਸੀਟਿਲ-1-ਪਾਈਰੋਲੀਨ (2AP) ਵਰਗੇ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਚੌਲ ਨਰਮ ਅਤੇ ਚਿਪਚਿਪਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਕਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪੱਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਰਬੀ-ਮੁਕਤ ਅਤੇ ਗਲੂਟਨ-ਮੁਕਤ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਲੰਬਾ ਅਨੁਪਾਤ ਉੱਚ ਹੈ। ਦਰਮਿਆਨੇ-ਦਾਣੇ ਵਾਲੇ ਚੌਲ ਛੂਹਣ ਲਈ ਨਰਮ, ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ, ਅਤੇ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੈਲਫ ਲਾਈਫ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸੁਆਦ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਤੀਜੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ 35ਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਸਤੂ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਨੇ GI ਟੈਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਜੀਆਈ ਟੈਗ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਿਕਰੀ ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਪਛਾਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਾਣਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਾਣਾ
ਥੈਲਮਾ ਗਿਵੇਨ

ਥੈਲਮਾ ਮੈਰੀ ਗਿਵੇਨ ਵਰਡੀ (9 ਮਾਰਚ, 1896-25 ਦਸੰਬਰ, 1977) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਵਾਇਲਿਨ ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਬਾਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਥੈਲਮਾ ਮੈਰੀ ਗਿਵਨ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਲੰਬਸ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਡੇਕਾਟੁਰ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, [1] ਉਹ ਜੇਮਜ਼ ਫਰੈਡਰਿਕ ਗਿਵਨ ਅਤੇ ਐਮਾ ਜੋਨਸ ਗਿਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। [2][3] ਉਸਦੀ ਸੰਗੀਤਕ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। [4] ਉਸਨੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਲਿਓਪੋਲਡ ਔਅਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। [5] ਉਸਨੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਔਅਰ ਨਾਲ ਯੂਰਪ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਾਲ [6] ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਹੰਗਾਮੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ। [7]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗਿਵਨ ਨੇ 1918 ਵਿੱਚ ਕਾਰਨੇਗੀ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।[1] ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਕਾਰਨੇਗੀ ਹਾਲ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਈ।[2][3] ਉਸਨੇ 1920 ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਰਪ [4] ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਪਾਠ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨ ਸੋਲੋਇਸਟ ਵਜੋਂ।[5][6] ਉਸਨੇ 1738 ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਗੁਆਰਨੇਰੀ ਵਾਇਲਨ ਵਜਾਇਆ।[7]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਆਈਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਲਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾ ਏਬੇਨ ਗਿਵਨ (ਇੱਕ ਚਿੱਤਰਕਾਰ) ਨਾਲ, ਸਾਰਾਨਾਕ ਝੀਲ [1] ਵਿਖੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਵਿੰਸਟਾਊਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿਖੇ ਆਰਟਸ ਕਲੋਨੀ ਵਿੱਚ, [2] ਸਮਾਜਿਕ ਸਰਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕਕਾਰ ਯੂਜੀਨ ਓ'ਨੀਲ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[3] ਉਸਨੇ 1943 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਮਿੰਟਰਨ ਡੀ ਸੁਜ਼ਾਰਾ ਵਰਡੀ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[4]

ਥੈਲਮਾ ਗਿਵਨ ਵਰਡੀ 1970 ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, [1] ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, 1977 ਨੂੰ, ਬੋਸਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਸਟ੍ਰੋਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[2] ਥੈਲਮਾ ਗਿਵਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪੇਪਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕਲਿੱਪਿੰਗ ਐਲਬਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਵਿੰਸਟਾਊਨ ਹਿਸਟਰੀ ਪ੍ਰੀਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੁਆਰਾ ਪੁਰਾਲੇਖਬੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।[3]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1977
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1896
ਬੋਨੋ ਨਾ

**ਬੋਨੋ-ਨਾ** ਜਾਂ **ਬੋਨੋ ਨਾਹ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Bono-na** ਜਾਂ **Bono nah**) ਮਿਨਾਰੋ (ਬ੍ਰੋਕਪਾ) ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੱਦਾਖ ਦੇ ਆਰੀਅਨ ਵੈਲੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਧਾ ਅਤੇ ਗਰਕੋਨ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਕਲਪਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਨਾਰੋ ਦੀ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ।

ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲਹਾਬਾ ਹੈ। ਲਹਾਬਾ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਭਜਨ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਲਹਾਬਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਲਬਾ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਪਹਾੜੀ ਚੱਟਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ 'ਤੇ 24 ਘੰਟੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਮੁੱਠੀ ਜੌਂ ਦਾ ਆਟਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਾਥਾਵਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਨਾਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਿਨਾਰੋ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਸਮ ਨਿਭਾਉਣ ਲਈ ਪੁਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਿਯੁਕਤੀ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਗਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੋਕ ਨਾਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਾਥਾਵਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਬੋਨੋ-ਨਾ ਦੇ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਮਿਨਾਰੋ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਠਾਰਾਂ ਗੀਤ ਹਨ। ਬੋਨੋ-ਨਾ ਦੇ ਭਜਨ ਨੂੰ ਦੋ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਿਨਾਰੋ ਮਿਥਿਹਾਸ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਆਖਰੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਹਿੱਸੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਦੂਜਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਿਨਾਰੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਯਾਦ ਹੈ। ਇਸ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਗਿਲਗਿਤ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦਾ ਦਾਹਾਨੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਸ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਅਗੇਰਾ (ਤਿਉਹਾਰ)

**ਅਗੇਰਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Agera;** ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ: आगेरा) ਇੱਕ ਧੰਨਵਾਦੀ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਭਾਈਚਾਰੇ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੰਬਈ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ, ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਮੁੰਬਈ, ਠਾਣੇ, ਰਾਏਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਵਸਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਨਾਜ ਵਾਢੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਪੂਰੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਹਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿਸਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਨਵੀਂ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਈਚਾਰਾ ਸੁਆਦੀ ਭੋਜਨ, ਗਾਉਣ ਅਤੇ ਨਾਚ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਸੀ।

## ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ 
ਏਜੇਰਾ ਸ਼ਬਦ ਲਾਤੀਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਐਗਰ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਖੇਤ ਜਾਂ ਖੇਤ ਅਤੇ ਐਗਰੀਕੋਲਾ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿਸਾਨ।

## ਮਿਤੀ 
ਅਗੇਰਾ ਅਕਤੂਬਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਿਸਾਨ ਫ਼ਸਲਾਂ ਕੱਟਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।

## ਜਸ਼ਨ 
ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਉਹ ਲੋਕ ਸਨ ਜੋ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ।  ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ, ਝੋਨੇ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਜਲੂਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਜਲੂਸ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਈਸਟ ਇੰਡੀਅਨ ਬੈਂਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੈਥੋਲਿਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚੀਆਂ ਜਾਂ ਬੈਲ ਗੱਡੀਆਂ 'ਤੇ ਝੋਨੇ ਦੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹੁੰਚਣ 'ਤੇ, ਪੁਜਾਰੀ ਫ਼ਸਲ 'ਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁਬਾਰਕ ਫ਼ਸਲ ਹਾਜ਼ਰ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਕੁਰਲਾ, ਮਰੋਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਿੰਡਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਨਵਾਖਾਨੀ

**ਨਵਾਖਾਨੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Nawakhani**) ਝਾਰਖੰਡ, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦਾ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਨਵਾਂ ਦਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।

## ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ 
ਨਵਾਖਾਨੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ *ਨਵਾਂ ਖਾਣਾ* । ਨਾਵਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ *ਨਵਾਂ* ਅਤੇ ਖਾਣੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ *ਖਾਣਾ* । ਇਹ ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵੇਂ ਅਨਾਜ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

## ਜਸ਼ਨ 
ਇਹ ਝਾਰਖੰਡ, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਅਤੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਛੋਟਾ ਨਾਗਪੁਰ ਪਠਾਰ ਖੇਤਰ ਦਾ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਲੋਕ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ (ਸੂਰਜ) ਅਤੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਅਨਾਜ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ (ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁਰਗੀਆਂ) ਦੀ ਬਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ । ਫਿਰ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਅਤੇ ਤਪਨ (ਖਮੀਰੇ ਹੋਏ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ) ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਨਵੇਂ ਚੌਲਾਂ ਤੋਂ ਰੋਟੀ, ਚੂੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਮੈਦਾਨੀ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ *ਗੋਡਾ ਧਨ* ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵੇਂ ਅਨਾਜ ਖਾਣ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਸਦਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਕੁਰੂਖ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

## ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰੀਖਣ 
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਨੁਆਖਾਈ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਭੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਵਾਈ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਅਨਾਜ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਨਬੰਨਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਤਿਉਹਾਰ
ਜੰਤਲ ਪੂਜਾ

**ਜੰਤਲ ਪੂਜਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Jantal Puja**) ਨੂੰ **ਜੰਤਲ ਬੋਂਗਾ** ਜਾਂ **ਜੌਂਤਰ ਬੋਂਗਾ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੂਮੀ, ਭੂਈਆਂ, ਖੋਂਡਿਆਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਲਾਂ ਦਾ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰਕ ਪੱਧਰ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਮਯੂਰਭੰਜ ਅਤੇ ਕਿਓਂਝਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਸਿੰਘਭੂਮ, ਪੱਛਮੀ ਸਿੰਘਭੂਮ ਅਤੇ ਸਰਾਏਕੇਲਾ ਖਰਸਾਵਾਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਜਸ਼ਨ 
ਇਹ ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਝੋਨੇ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਉੱਗਣ 'ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਜਸ਼ਨ ਦੀ ਮਿਤੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਭਾ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਉਰੀ (ਕਬਾਇਲੀ ਪੁਜਾਰੀ) ਦੁਆਰਾ ਜਹੇਰਾ ਜਾਂ ਜਹੇਰਥਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ, ਲੋਕ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਰਗੀਆਂ ਦੀ ਬਲੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸਰਾਇਕੇਲਾ ਖਰਸਾਵਨ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਪੌੜੀ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਪੌੜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਮਯੂਰਭੰਜ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਖਨਾਪਤ ਜੰਤਲ ਪੂਜਾ ਆਪਣੇ ਅਮੀਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਵ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਉਦੈਪੁਰ ਟੇਲਜ਼ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੋਰੀਟੈਲਿੰਗ ਫੈਸਟੀਵਲ

**ਉਦੈਪੁਰ ਟੇਲਜ਼ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੋਰੀਟੇਲਿੰਗ ਫੈਸਟੀਵਲ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Udaipur Tales International Storytelling Festival**)**,** ਜਿਸਨੂੰ **ਉਦੈਪੁਰ ਟੇਲਜ਼** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤ-ਅਧਾਰਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਟੋਰੀਟੇਲਿੰਗ ਫੈਸਟੀਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਫਰਵਰੀ 2017 ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 2025 ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ 6ਵਾਂ ਐਡੀਸ਼ਨ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸੁਸ਼ਮਿਤਾ ਸਿੰਘਾ ਅਤੇ ਸਲਿਲ ਭੰਡਾਰੀ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੁਆਰਾ 2017 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
### ਜੁਮਲੇਬਾਜ਼ੀ 
ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸਈਦ ਸਾਹਿਲ ਆਗਾ ਨੇ 13ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ ਦੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਵਿਆਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ *ਜੁਮਲੇਬਾਜ਼ੀ* ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਉਰਦੂ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕਲਾ ਰੂਪ ਜਿਸਨੂੰ ਅਮੀਰ ਖੁਸਰੋ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ 2020 ਵਿੱਚ ਉਦੈਪੁਰ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਗੀਦਾਰ 
* ਦੇਵਦੱਤ ਪੱਟਨਾਇਕ
* ਸਈਅਦ ਸਾਹਿਲ ਆਗਾ
* ਪਿਊਸ਼ ਮਿਸ਼ਰਾ
* ਰੂਹਾਨੀ ਸਿਸਟਰਜ਼
* ਮੀਤਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ
* ਅਹਿਮਦ ਫਰਾਜ਼
* ਕੁਤਬੀ ਬ੍ਰਦਰਜ਼
* ਮਕਰੰਦ ਦੇਸ਼ਪਾਂਡੇ

## ਹਵਾਲੇ
ਅਲਫੌਂਸੋ ਅੰਬ

thumb|ਅਲਫੋਂਸੋ ਅੰਬ
**ਅਲਫੋਂਸੋ ਅੰਬ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Alphonso mango**) ਇੱਕ ਨਾਮੀ ਅੰਬ ਦੀ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੱਕ, ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਅੰਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕੇਸਰ-ਰੰਗ ਦੇ ਗੁੱਦੇ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕੱਚਾ ਖਾਧਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਕਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

## ਮੂਲ 
ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਨਾਮ ਅਫੋਂਸੋ ਡੀ ਅਲਬੂਕਰਕ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 1509 ਤੋਂ 1515 ਤੱਕ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਵਾਇਸਰਾਏ ਸਨ। ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਵਲਸਾਡ ਅਤੇ ਨਵਸਾਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
thumb| ਅਲਫੋਂਸੋ ਅੰਬਾਂ ਦੀ ਬਿਜਾਈ

## ਵੇਰਵਾ 
ਅਲਫੋਂਸੋ ਅੰਬ ਇੱਕ ਮੌਸਮੀ ਫਲ ਹੈ ਜੋ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਜੂਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਲਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 150 ਤੋਂ 300 ਗ੍ਰਾਮ (5.3 ਅਤੇ 10.6 ਔਂਸ) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਮੀਰ, ਕਰੀਮੀ, ਕੋਮਲ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ, ਗੈਰ-ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ, ਰਸਦਾਰ ਗੁੱਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਾਢੀ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ 90 ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਾਢੀ ਤੋਂ ਪੱਕਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਗਭਗ 15 ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਫਲ ਪੱਕਦਾ ਹੈ, ਅਲਫੋਂਸੋ ਅੰਬ ਦੀ ਚਮੜੀ ਸੁਨਹਿਰੀ-ਪੀਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਫਲ ਦੇ ਉੱਪਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਛਾਇਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅੰਬਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਗੈਰ-ਮੂਲ ਫਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੱਖੀਆਂ, ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਉੱਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਜੋ ਅਮਰੀਕੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਵਿੱਚ ਅੰਬਾਂ ਦੇ ਆਯਾਤ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਕੁਝ ਖੇਪਾਂ ਵਿੱਚ "ਗੈਰ-ਯੂਰਪੀਅਨ ਫਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮੱਖੀਆਂ" ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯੂਕੇ ਸਲਾਦ ਫਸਲਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖ਼ਤਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਮਨਮਾਨੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਪਾਬੰਦੀ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿੱਤੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।

ਜਨਵਰੀ 2015 ਵਿੱਚ, ਯੂਰਪੀਅਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਅੰਬ ਨਿਰਯਾਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੁਧਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਬੰਦੀ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰਤਨਾਗਿਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਬ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲ
ਔਗਸਟਾ ਗਲੋਸ

thumb|1908 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਗਲੌਸ
**ਔਗਸਟਾ ਗਲੋਸ** (2 ਜੂਨ, 1877-24 ਸਤੰਬਰ, 1976), ਜਿਸ ਨੂੰ **ਔਗਸਟਾ ਗਲੋਜ਼** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਮੇਡੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਵੌਡੇਵਿਲ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਔਗਸਟਾ ਲਿੰਡਾ ਗਲੋਸ ਦਾ ਜਨਮ ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ,[1] ਉਹ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਵੋਕਲ ਕੋਚ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਐਡੋਲਫ ਫਰੈਡਰਿਕ ਗਲੋਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਪਿਆਨੋ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਲਿੰਡਾ ਵੀਜ਼ਰਬਰ ਗਲੋਸ, ਇੱਕ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਔਗਸਟਾ ਹੇਲੇਨਾ ਮੋਡਜੇਸਕਾ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਈ।[2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗਲੋਸ ਦੋ ਵਾਰ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਚ   ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਵਿਲੀਅਮ ਜਿਲੇਟ ਦੀ "ਬਿਔਜ਼ ਸ਼ੀ ਲਵਡ ਹਿਮ ਸੋ" (1899) ਅਤੇ "ਦਿ ਲਿਬਰਟੀ ਬੇਲਸ" (1901-1902) ਵਿੱਚ।[1] ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਦੋਗਾਣੇ ਵੀ ਵਜਾਏ।[2] 1903 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਹੋਮ ਫਾਰ ਡਿਸਟੀਚਿਊਟ ਕ੍ਰਿਪਲਡ ਚਿਲਡਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਲਾਭ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।[3]

ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਨਤਾ ਵਾਲਾ ਵੌਡੇਵਿਲ ਐਕਟ, ਇੱਕ "ਪਿਆਨੋਲੋਗ" ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆਨੋ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚੁਟਕਲੇ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।[1] (ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪਿਆਨੋਲੋਗ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤ ਕੋਰਾ ਫੋਲਸਮ ਸੈਲਿਸਬਰੀ ਸੀ। ਪੱਤਰਕਾਰ ਕੇਟ ਫੀਲਡ ਨੇ ਵੀ ਐਡੋਲਫ ਗਲੋਸ ਨਾਲ ਰਿਹਰਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਸ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[2]) "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੌਡੇਵਿਲ ਕੰਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਸੰਦ ਹੈ," ਉਸਨੇ 1904 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊਰ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਇਆ। "ਦਰਸ਼ਕ ਦਿਆਲੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਹਿੰਮਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।"[3]

ਉਸਨੇ 1907 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਨ 'ਤੇ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।[1][2] 1918 ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਮਲਾਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਟੀਨ ਮਨੋਰੰਜਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਟੇਜ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਵਾਰ ਰਿਲੀਫ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।[3]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗਲੋਸ 1907 ਵਿੱਚ ਕੈਨਸਸ ਸਿਟੀ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਚਾਰਲਸ ਸਟਾਰ ਲੀਡਜ਼ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। [1] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ, ਲਿੰਡਾ ਔਗਸਟਾ ਲੀਡਜ਼ (1912-1988) ਸੀ। ਜਦੋਂ ਚਾਰਲਸ ਐਸ. ਲੀਡਜ਼ ਦੀ 1939 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਔਗਸਟਾ ਗਲੋਸ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ, [2] ਉਸੇ ਸਾਲ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। [3] ਅਗਸਤਾ ਗਲੋਸ ਲੀਡਜ਼ ਦੀ ਮੌਤ 1976 ਵਿੱਚ 99 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। [4]

ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਡੈਨਮਾਰਕ ਦੀ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਅਨਾਸਤਾਸੀਆ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ (1907 ਤੋਂ 1908 ਤੱਕ) ਗਲੋਸ ਦੀ ਭਾਬੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ (ਚਾਰਲਸ ਐਸ. ਲੀਡਜ਼ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਬੀ. ਲੀਡਜ਼) ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। [1] ਵਿਧਵਾ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨੈਨਸੀ ਲੀਡਜ਼ ਨੇ ਅਗਸਤਾ ਗਲੋਸ ਦੇ ਸਟੇਜ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਇਹ ਲੀਡਜ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ। [2]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Augusta Glose's listing at IBDB.
* A 1909 photograph of Augusta Glosé in the American Vaudeville Museum Archive, University of Arizona.

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1976
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1877
ਚਪਚਰ ਕੁਟ

**ਛਪਚਰ ਕੁਟ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Chapchar Kut**) ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ।

## ਮੂਲ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ 
ਛੱਪਰ ਕੁਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1450-1700 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਸੁਈਪੁਈ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਪਿੰਡ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਬੀਅਰ ਅਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਦਾਅਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਹਰ ਸਾਲ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਸੁਈਪੁਈ ਪਿੰਡ ਦੁਆਰਾ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਚਪਚਰ ਕੁਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1962 ਵਿੱਚ ਆਈਜ਼ੌਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਈਸਾਈ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਬੀਅਰ ਪੀਣ ਵਰਗੇ ਪੂਰਵ-ਈਸਾਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਨੂੰ 1973 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀਵਾਦੀ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਚੇਰਾ ਨਾਚ ਦੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਚਰਚ, ਜੋ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਵੀ ਹੁਣ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਛੱਪੜ ਕੁਟ ਹੁਣ ਹਰ ਸਾਲ ਮਾਰਚ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਨੱਚਦੇ ਹਨ, ਸਕਿੱਟਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤੀ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ।

## ਜਸ਼ਨ 
[thumb| ਚਪਚਰ ਕੁਟ [ਚੈਰੋ ਡਾਂਸ|ਚੈਰਾਵ ਡਾਂਸ, ਮਿਜ਼ੋਰਮ, 2014]]
[thumb| ਚਪਚਰ ਕੁਟ ਦੌਰਾਨ [ਚੈਰੋ ਡਾਂਸ|ਚੇਰਾ ਨਾਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ]]
ਮੌਖਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਚਪਚਰ ਕੁਟ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਆਂਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਸੇਇਪੁਈ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਮਿਜ਼ੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਸਲੀ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਬਾਦੀ ਹੈ। ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਝੂਮ ਦੀ ਖੇਤੀ ਲਈ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਣਾਂ 'ਤੇ ਜੰਗਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੌਰਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਚਪਚਰ ਕੁਟ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪੀਣ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ-ਕੁੜੀਆਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਨੱਚਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਔਰਤਾਂ ਵਕੀਰੀਆ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਚਾਈ ਨਾਚ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਹੋਈ ਹੈ।  ਅੱਜ, ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਫਰਵਰੀ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ ਜਾਂ ਮਾਰਚ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਝੁਮ ਲਈ ਕੱਟੇ ਗਏ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬਾਂਸਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਦਲਦੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਕੋਲ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਛੱਪੜ ਕੁਟ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁੱਖ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਹਨ:

* ਛਾਂਘਨੌਹ - ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਆਂਡੇ ਭਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਵ-ਈਸਾਈ ਰਿਵਾਜ।
* ਨਾਚ - ਚੈਰੋ ਨਾਚ ਮੁੱਖ ਨਾਚ ਹੈ ਪਰ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਨਾਚ ਹਨ ਖੁਲੱਲਮ, ਛੀਹਲਮ, ਚਾਈ ਅਤੇ ਸਰਲਮਕਾਈ
* ਕਲਾ, ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਅਤੇ ਫੋਟੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ।
* ਚਪਚਰ ਕੁਟ ਦੌੜ।
* ਮਿਜ਼ੋ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪਰੇਡ।
* ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਣਾ।
* ਐਥਨਿਕ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਟਾਲ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਾਰਚ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਅੰਬੂਬਾਚੀ ਮੇਲਾ

**ਅੰਬੂਬਾਚੀ ਮੇਲਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Ambubachi Mela**) ਇੱਕ ਸਲਾਨਾ ਹਿੰਦੂ ਮੇਲਾ (ਇਕੱਠ) ਹੈ ਜੋ ਗੁਹਾਟੀ, ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਕਾਮਾਖਿਆ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਲਾਨਾ ਮੇਲਾ ਮਾਨਸੂਨ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਸਾਮੀ ਮਹੀਨੇ *ਅਹਾਰ* ਦੌਰਾਨ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੂਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਿਥੁਨਾ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਨਦੀ ਉਛਾਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਮੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬ੍ਰਹਮਪੁੱਤਰ ਨਦੀ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅੰਬੂਬਾਚੀ ਮੇਲਾ ਦੇਵੀ ਕਾਮਾਖਿਆ ਦੇ ਸਾਲਾਨਾ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵੀ, ਦੇਵੀ ਕਾਮਾਖਿਆ, ਮਾਂ ਸ਼ਕਤੀ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਸਾਲਾਨਾ ਮਾਹਵਾਰੀ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਨਸੂਨ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੌਰਾਨ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਦੇ 'ਮਾਹਵਾਰੀ' ਦੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਲੇ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕੋਈ ਮੂਰਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਯੋਨੀ ਵਰਗੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਝਰਨਾ ਵਗਦਾ ਹੈ।

thumb| ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਾਮਾਖਿਆ ਮੰਦਿਰ ਵਿਖੇ ਅੰਬੂਬਾਸ਼ੀ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ

## ਤੀਰਥ ਯਾਤਰੀ 
thumb| ਅੰਬੂਬਚੀ ਮੇਲੇ ਲਈ ਕਾਮਾਖਿਆ ਮੰਦਿਰ ਵਿਖੇ ਸਾਧੂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ
ਹਰ ਸਾਲ ਲੱਖਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂ, *ਸਾਧੂਆਂ* ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੱਕ, ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ, ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਗੁਹਾਟੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ *ਸੰਨਿਆਸੀ*, ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਅਘੋੜੇ, *ਖਾੜੇ-ਬਾਬੇ*, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ *ਬਾਉਲ* ਜਾਂ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਅਤੇ ਲੋਕ *ਤਾਂਤਰਿਕ*, ਲੰਬੇ ਮੈਟ ਕੀਤੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ *ਸਾਧੂ* ਅਤੇ *ਸਾਧਵੀਆਂ* ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਾਂ ਕਾਮਾਖਿਆ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਅਸਾਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
* ਰਾਜਾ ਪਰਵ
* ਸ਼ਕਤੀਵਾਦ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਕਾਮਾਖਿਆ ਮੰਦਰ ਦੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ
* ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਮਾਖਿਆ ਮੰਦਿਰ ਵਿਖੇ ਅੰਬੂਬਾਚੀ: ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪਹਿਲੂ
* ਅੰਬੂਬਾਚੀ: ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੂਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਸਾਮ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ

**ਐਲਨੋਰ ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ** (23 ਮਾਰਚ, 1885-6 ਫਰਵਰੀ, 1967) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਵਾਈਡਬਲਯੂਸੀਏ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਕੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ 1918 ਤੋਂ 1927 ਤੱਕ ਲਡ਼ਕੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਲਈ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਇੰਚਾਰਜ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਗਰਟਰੂਡ ਗੋਗਿਨ ਦਾ ਜਨਮ ਬੋਸਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਰੁਕਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, [1] ਜੋ ਜਾਰਜ ਡਬਲਯੂ. ਗੋਗਿਨ ਅਤੇ ਮਾਟਿਲਡਾ ਐਲਨ ਗੋਗਿਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸਟੀਲ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, [2][3] ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਥਾਮਸ ਗੋਗਿਨ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰਵੇ ਆਇਰਨ ਵਰਕਸ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਨ। [4] ਉਸਨੇ 1908 ਵਿੱਚ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। [5] 1910 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। [6]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗੋਗਿਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ (1908–1909) ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼, ਲੁਈਸਿਆਨਾ ਵਿੱਚ, [1][2] ਅਤੇ 1914 ਵਿੱਚ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਦੇ ਬਾਲਡਵਿਨ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। [3] ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਉਹ YWCA ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਕੱਤਰ ਸੀ। 1918 ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਰਲਜ਼ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ "ਵਿਕਟਰੀ ਗਰਲਜ਼" ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। [4] 1919 ਵਿੱਚ ਗੋਗਿਨ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਮਰ ਪੱਧਰਾਂ ਲਈ YWCA ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਮੈਨੂਅਲ ਲਿਖੇ, [5] ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲੀ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਰੇਨਬੋ ਕਲੱਬ, [6] ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਲਈ ਗਰਲ ਰਿਜ਼ਰਵ, [7] ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਬੀ ਸਕੁਏਅਰ ਕਲੱਬ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। [8]

ਉਸਨੇ ਅਕਸਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। [1][2][3] ਉਸਨੇ 1922 ਵਿੱਚ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ YWCA ਮੀਟਿੰਗ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਫਲੈਪਰਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ: "ਫਲੈਪਰਾਂ 'ਤੇ ਰੇਲ ਕਿਉਂ? ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਸਮਝਾਇਆ। [4] ਉਸਨੇ ਰੂਰਲ ਮੈਨਹੁੱਡ, [5] ਦ ਚਰਚ ਸਕੂਲ ਜਰਨਲ, [6] ਦ ਵਾਸਰ ਮਿਸਲੇਨੀ, [7] ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਲਿਖੇ।

ਗੋਗਿਨ ਨੇ 1927 ਵਿੱਚ YWCA ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।[1] ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਅਤੇ 1933 ਤੱਕ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਾਂਤਾ ਬਾਰਬਰਾ ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਣ ਗਈ।[2][3] ਸਕੂਲ 1938 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਮਾਰਲਬਰੋ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।[4] ਗੋਗਿਨ 1950 ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਵਾਸਰ ਕਲੱਬ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, [5] ਅਤੇ 1958 ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ।[6]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗੋਗਿਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਹੇਲੀ, ਸਾਥੀ ਅਧਿਆਪਕਾ ਮਿੰਨੀ ਬਰਥਾ ਸਮਿਥ, [1] ਨੇ 1931 ਵਿੱਚ ਕਾਰਮੇਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਇੱਕ ਛੁੱਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਘਰ ਖਰੀਦਿਆ, [2] ਅਤੇ 1936 ਵਿੱਚ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਕੂਲੀ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉੱਥੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ। [3] 1945 ਵਿੱਚ ਸਮਿਥ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਨੋਟਿਸ ਵਿੱਚ ਗੋਗਿਨ ਨੂੰ ਸਮਿਥ ਦਾ "ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ" ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [4] ਗੋਗਿਨ ਦੀ ਮੌਤ 1967 ਵਿੱਚ, 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਬੇਵਰਲੀ ਹਿਲਜ਼, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਵਸੀਅਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। [5]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1967
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1885
ਲਠਮਾਰ ਹੋਲੀ

**ਲਠਮਾਰ ਹੋਲੀ** (ਲਾਠੀਆਂ ਦੀ ਹੋਲੀ) ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਜੁੜਵਾਂ ਕਸਬਿਆਂ ਬਰਸਾਨਾ ਅਤੇ ਨੰਦਗਾਓਂ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਸਬੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ, ਹੋਲੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੰਗ ਪੰਚਮੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

## ਮੂਲ 
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਜੋੜੇ ਰਾਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕਥਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਨੰਦਗਾਓਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਸਨ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੇ ਜਵਾਈ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ 'ਤੇ ਰੰਗ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਬਰਸਾਨਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਸਾਨਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਇਸੇ ਰੁਝਾਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਸਾਲ ਹੋਲੀ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਨੰਦਾਗਾਓਂ ਦੇ ਮਰਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਸਾਨਾ ਦੇ ਜਵਾਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਰਸਾਨਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਡੰਡਿਆਂ (ਉਰਫ਼ *ਲਾਠੀ* ) ਨਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਜਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ, ਨੰਦਗਾਓਂ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਬਰਸਾਨਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੂਰਨ ਚੰਗੇ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਗੈਲਰੀ 

ਤਸਵੀਰ:Samaj_gathering_during_Lathmar_hoil.jpg|alt=Color Drenched people in Krishna Temple| ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਲੋਕ
ਤਸਵੀਰ:Lathmar_Women.jpg|alt=Women waiting for men during lathmar| ਲਠਮਾਰ ਦੌਰਾਨ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ
ਤਸਵੀਰ:Latmar_women_in_action_in_Barsana.jpg|alt=Women using lathis| ਲਾਠੀਆਂ ਵਰਤਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ
ਤਸਵੀਰ:Spherical_Colors.jpg|alt=Image depicting celebration of color in Barasana| ਬਾਰਸਾਣਾ ਵਿੱਚ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਤਸਵੀਰ
ਤਸਵੀਰ:Barsana_Holi_Festival.jpg|alt=Holi at Radha Rani Temple, Barsana| ਰਾਧਾ ਰਾਣੀ ਮੰਦਿਰ, ਬਰਸਾਨਾ ਵਿਖੇ ਹੋਲੀ

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਹੋਲੀ
* ਰਾਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ
* ਬਰਸਾਨਾ
* ਨੰਦਗਾਓਂ
* ਰਾਧਾ ਰਾਣੀ ਮੰਦਿਰ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੋਲੀ ਦੀਆਂ ਤਾਲਾਂ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੈ
* ਬਰਸਾਨਾ ਵਿੱਚ ਲਠਮਾਰ ਹੋਲੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਥੁਰਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਬੰਬੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਰਾਜਗੋਪਾਲਨ

ਲਕਸ਼ਮੀ ਰਾਜਾਗੋਪਾਲਨ (ਜਨਮ 12 ਮਾਰਚ 1959) ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਰਨਾਟਕ ਗਾਇਕਾ ਹੈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕਡ਼ 
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਜਨਮ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਉਪਨਗਰ ਮਾਤੁੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਟੀ. ਵੀ. ਪੰਚਪਕੇਸਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਭੈਣਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉੱਘੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ 3 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕਾਮਰਸ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਬੈਂਕਰਜ਼ ਤੋਂ C.A.I.I.B ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ 5 ਸਾਲ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਕੋਰਸ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਟੀ. ਆਰ. ਬਾਲਾਮਨੀ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਹੇਠ ਰਾਗਮ, ਥਾਨਮ ਅਤੇ ਪੱਲਵੀ ਵਿੱਚ 2 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉੱਨਤ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਸਨੇ ਵੱਡੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਰਤਨ ਐਮ.ਐਸ. ਸੁੱਬੁਲਕਸ਼ਮੀ ਤੋਂ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਅਕੈਡਮੀ, ਇੰਡੀਅਨ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਚੇਨਈ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਨਮੁਖਾਨੰਦ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਮੁੰਬਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਅਤੇ ਵੱਕਾਰੀ ਤੰਬੂਰਾ ਇਨਾਮ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ।

ਉਹ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਬੜੌਦਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਕੇਡਰ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੀਆਰਐਸ ਲਿਆ।

ਉਸਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਟਰ ਬੈਂਕ ਸੰਗੀਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੈਂਕ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਕੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਰੋਲਿੰਗ ਟਰਾਫੀ ਜਿੱਤੀ ਹੈ।

## ਗਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ 
ਕਚੇਰੀ ਦੌਰਾਨ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕੋਈ ਵੀ ਨੋਟ ਜਾਂ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ ਜੋ ਕਰਨਾਟਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਗਾਇਕੀ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਨਾਟਕ ਗਾਇਕਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੇਮੰਗੁੜੀ ਮਾਮਾ, ਐਮਐਸ, ਡੀਕੇਪੀ, ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

## ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 
ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਰਾਜਗੋਪਾਲਨ ਨੇ ਕਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਟੇਜਾਂ ਅਤੇ ਜਯਾ ਟੀਵੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਟੀਵੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੰਕਰਾ, ਐਸਵੀਬੀਸੀ, ਡੀਡੀ ਪੋਧਿਗਾਈ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਨੈੱਟ ਸਮੇਤ ਕਈ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ 'ਏ' ਗ੍ਰੇਡ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਏਆਈਆਰ ਅਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਨਵੀਂ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾਲੀ ਕਲਚਰਲ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਕਲਾਮੰਜਰੀ ਅਤੇ ਨਵਰਾਸ ਸੰਗੀਤ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ-ਕਮ-ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਕੀਤੇ ਹਨ।

ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭਾਰਤੀ ਕਰਨਾਟਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਧਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਕਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਤਾਮਿਲ, ਹਿੰਦੀ, ਮਲਿਆਲਮ, ਕੰਨੜ, ਤੇਲਗੂ, ਮਰਾਠੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਮੇਤ ਸੱਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਉਭਰਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਕਸਰ ਮ੍ਰਿਦੰਗਮ, ਕਾਂਗੀਰਾ ਅਤੇ ਥਵਿਲ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
* 
* 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1959
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ
ਅਗਲਮਾਕਾ

**ਅਗਲਮਕਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Agalmaka;** ਅਰਥ: ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸਮਾਰੋਹ।) ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗਾਰੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ "ਅਦਲ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਖੇਤੀ ਲਈ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਖੇਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਸਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਨੋਕਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ "ਮਿਸੀ ਸਲਜੋਂਗ" ਅਤੇ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ "ਮੀਮਾ ਕਿਰੀ ਰੋਕੀਮੇ" ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲਮਕਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਰਾਖ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਰਸਮ।

## ਜਸ਼ਨ ਸ਼ੈਲੀ 
ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਬਾਂਸ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਦੱਬਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਚੌਲ, ਚੌਲ, ਮਾਸ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਬਾਂਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੂ (ਸ਼ਰਾਬ) ਦਾ ਇੱਕ ਘੜਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਨੌਜਵਾਨ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੱਚਦੇ ਅਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਤਿਉਹਾਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਮਾ ਗੋਗੱਟਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਲਮਕਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਫਸਲ ਦੇ ਬੀਜ ਬੀਜਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਅਗਲਮਕਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਾਚ ਅਸ਼ੀਰੋਕਾ ਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਰੋਕਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤਿਉਹਾਰ ਅਗਲਮਕਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਗੀਤ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਵਾਂਗਲਾ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਵਸੰਤਹੋਤਸਵਮ

**ਵਸੰਤਹੋਤਸਵਮ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Vasanthotsavam**) ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਸੇਵਾ ਹੈ ਜੋ ਤਿਰੂਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਵਸੰਤਹੋਤਸਵਮ 2 ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੈ - "ਵਸੰਥਾ" (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ) ਅਤੇ "ਉਤਸਵਮ" (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ)। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਚੈਤਰਾ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ *ਤ੍ਰਯੋਦਸੀ*, *ਚਤੁਰਦਸੀ* ਅਤੇ *ਪੂਰਨਮੀ ਨੂੰ* ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰੇਗੋਰੀਅਨ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਮਾਰਚ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਮੱਧ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 
ਤਿਰੂਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਚਿਊਤਾਰਾਏ ( ਸ਼ਾਕਾ 1460) ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਦਰਜ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੰਦਰ ਦੇ ਲੇਖਾਕਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੇਰੀਆ ਸੋਲਾਈ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ 3000 ਨਰਪਣਮ ਦੇ ਫੰਡ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

## ਫੰਕਸ਼ਨ 
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਹਿੰਦੂ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਫਾਲਗੁਣ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰਾਭੱਦਰ ਤਾਰੇ ਦੇ ਦਿਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ *ਅੰਕੁਰਪਨਮ* (ਨੌਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਬੀਜਣ) ਸਮਾਰੋਹ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਰਸਮਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਨਤਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

*ਅਭਿਸ਼ੇਕਮ* - ਜਿਸਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ *ਸਨਾਪਨਾ ਤਿਰੂਮੰਜਨਮ* (ਪਵਿੱਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, *ਉਤਸਵ ਮੂਰਤੀ* ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨੋਂ ਦਿਨ ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਵਸੰਤੋਤਸਵਮ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦਾ ਜਲੂਸ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

2006 ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵਸੰਤੋਤਸਵਮ ਹਾਲ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਥਿਤ ਵੈਭਵੋਤਸਵ ਮੰਡਪਮ ਨੂੰ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ