ਸਾਰਾਹ ਗਿਬਸਨ ਬਲਿੰਡਿੰਗ

ਸਾਰਾਹ ਗਿਬਸਨ ਬਲੈਂਡਿੰਗ (22 ਨਵੰਬਰ, 1898-3 ਮਾਰਚ, 1985) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਨਤਕ ਵਕੀਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਦਿਅਕ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਆਮ ਸਮਰਥਕ ਸੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਦਾ ਜਨਮ 1898 ਵਿੱਚ ਕੈਂਟਕੀ ਦੇ ਇੱਕ ਫਾਰਮ 'ਤੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨਿਊ ਹੈਵਨ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ 1919 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਉਸੇ ਸਾਲ, ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੂੰ ਕੈਂਟਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਏ.ਬੀ. ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅੰਡਰਗ੍ਰੈਜੁਏਟ ਕੰਮ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਉਸਨੇ 1919 ਤੋਂ 1922 ਤੱਕ ਮਹਿਲਾ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਟੀਮ 3-14-1 ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਉਸਨੇ 1923 ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਏ.ਬੀ. "ਹੈਪੀ" ਚੈਂਡਲਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਟੀਮ ਕਪਤਾਨ ਵਜੋਂ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਖੇਡੀ। [1] 1923 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਡੀਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਚੌਵੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਡੀਨ ਬਣ ਗਈ। ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੇ 1926 ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹੈਰੋਲਡ ਲਾਸਕੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲੰਡਨ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਇਕਨਾਮਿਕਸ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। 1929 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਕੈਂਟਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਡੀਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ 1941 ਤੱਕ ਇਹਨਾਂ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਡੀਨ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਰਨੇਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਡੀਨ ਬਣੀ।

1946 ਵਿੱਚ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੂੰ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਟਰੱਸਟੀ ਬੋਰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ "ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸੀਅਤ" ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਦਰਅਸਲ, ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਚਰਿੱਤਰ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਕਾਰਨੇਲ ਵਿਖੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹਮਲਾਵਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੇ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਸੁਤੰਤਰ ਅਤੇ ਚਾਰਜਡ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਇੱਕ ਫਾਰਮ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੈਂਟਕੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤੰਬਾਕੂ ਫਾਰਮ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।

ਸਾਰਾਹ ਗਿਬਸਨ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਅਪ੍ਰੈਲ 1962 ਵਿੱਚ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਲਜ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦਿੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ "ਵਿਆਹ ਤੱਕ ਸੈਕਸ ਨਹੀਂ" ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਅਧੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ) ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਣ ਜੇਕਰ ਉਹ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੈਕਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਅਸਾਧਾਰਨ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਭਾਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ।

ਵਾਸਰ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੇ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। 1949 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੈਰੀ ਕੋਨਵਰ ਮੇਲਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦ ਐਡਵਾਂਸਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਖੋਜ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਜੋ ਕਾਲਜ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਭਲਾਈ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਵਾਸਰ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸੁਤੰਤਰ ਅਧਿਐਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੇ ਵਾਸਰ ਵਿਖੇ ਫੈਕਲਟੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਮੈਰਿਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ 'ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫੈਕਲਟੀ ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਵਿੱਚ 116% ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਹਾਊਸ ਫੈਲੋ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਵੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਡੌਰਮਿਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਨੇ ਨੌਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਰ ਲਈ $25 ਮਿਲੀਅਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਇਸਦੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਨਵੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ (ਫੈਰੀ ਹਾਊਸ, ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਹਾਲ, ਅਤੇ ਨੋਏਸ ਹਾਊਸ) ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਦੌਰਾਨ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਹੋਏ।

ਬਲੈਂਡਿੰਗ ਦੀ ਮੌਤ 3 ਮਾਰਚ, 1985 ਨੂੰ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1985
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1898