ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਚੋਲ

**ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਚੋਲ** ਪਹਿਲਾ (994–28 ਮਈ 1052) ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜੇਂਦਰ ਪਹਿਲਾ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਚੋਲ ਸਮਰਾਟ ਸੀ। ਉਹ ਇਕਲੌਤਾ ਚੋਲ ਸਮਰਾਟ ਸੀ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਈ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ, ਪੂਰਬੀ ਚਾਲੁਕੀਆ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਸਮੇਤ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੋਲ ਅਧਿਕਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬਗਾਵਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਹੀ ਸਬੰਧ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ।

ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਚੋਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਰਿਕਾਰਡ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੁਨਰਮੰਦ ਕਮਾਂਡਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਮੂਹਰਲੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਤੋਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਜਿੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੈਮਕੋਂਡਾ ਸੋਲਨ (ਜੇਤੂ ਚੋਲ) ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਤ ਵੱਲ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਚਾਲੁਕੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਲਿਆਣਪੁਰਮ ਨੂੰ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣਪੁਰਮਕੋਂਡਾ ਚੋਲ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਿਜੇ ਰਾਜੇਂਦਰ ਚੋਲਾਂ (ਜੇਤੂ ਰਾਜੇਂਦਰ ਚੋਲਾਂ) ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇੱਕ ਵੀਰਭਿਸ਼ੇਕ (ਨਾਇਕਾਂ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ) ਕੀਤਾ।

## ਰਾਜ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਦਾ ਪਦ 
ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਚੋਲ ਨੂੰ 1018 ਵਿੱਚ ਸਹਿ-ਰੀਜੈਂਟ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ 24 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।

1044 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਚੋਲ ਸਿੰਘਾਸਣ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਰਾਜੇਂਦਰ ਦੂਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਏਕੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਨਵਨ' (ਚੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਲਈ); 'ਮੀਨਵਨ' (ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਂਡਵ ਰਾਜ ਲਈ); 'ਵਲੱਬਣ' (ਚਾਲੁਕੀਆ ਖੇਤਰ ਲਈ, ਸ਼ਾਇਦ, ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਪਹਿਲੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ); 'ਤੇਨਵਨ' (ਦੱਖਣੀ ਪਾਂਡਿਆ ਰਾਜ ਲਈ); 'ਗੰਗਨ' (ਗੰਗਾਵਾਦੀ ਪ੍ਰਾਂਤ ਲਈ); 'ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜਾ' (ਸਿਲੋਨ ਲਈ); 'ਪਲਵਨ' (ਸਾਬਕਾ ਪੱਲਵ ਰਾਜ ਲਈ); ਅਤੇ 'ਕਨਯਕੁਬਜਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ' (ਸ਼ਾਇਦ ਸਿੰਘਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਵੀਰਾ ਸਲਾਮੇਘਾ ਦੀ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੰਨੌਜ ਤੋਂ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਆਇਆ ਸੀ)।

## ਫੌਜੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ 
### ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਬਗਾਵਤਾਂ 
ਬੋਧੀ ਗ੍ਰੰਥ ਮਹਾਵੰਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 1017 ਈ. ਵਿੱਚ ਰਾਜੇਂਦਰ ਦੁਆਰਾ ਸਿੰਹਲੀ ਰਾਜਾ ਮਹਿੰਦਾ ਪੰਜਵੇਂ ਦੀ ਹਾਰ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲ ਚੋਲ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਰੁੱਧ ਸਿੰਹਲੀ ਪਰਜਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਦਰੋਹ ਕਾਰਨ ਬਗਾਵਤ ਅਤੇ ਅਰਾਜਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਮਹਿੰਦਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੋਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੈਦੀ ਵਜੋਂ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ 12 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਮਹਿੰਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸਾਪਾ ਨੇ ਚੋਲ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਗਾਵਤਾਂ ਕਸਾਪਾ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਨ।

ਕਸਾਪਾ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲਗਭਗ 95,000 ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਚੋਲ ਫੌਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਦੇ ਰੋਹਾਨਾ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ 1029 ਈ. ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਕਰਮਬਾਹੂ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ।

ਮਹਾਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੰਸਕਰਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੋਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਸਿਰਫ਼ ਬੋਧੀ ਪਰਜਾ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿ ਇਹ ਗੈਰ-ਬੋਧੀ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਚੋਲ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਮਝੌਤਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ "ਚਾਲੁਕੀਆ", "ਪਾਂਡਵ" ਜਾਂ "ਸਿੰਹਾਲੀ ਰਾਜੇ" ਸਨ... ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਲੂਕ ਉਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਵੰਸ਼ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਨੇ ਅਣਮਨੁੱਖੀ ਸਮਝਿਆ।

ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਚੋਲ ਪ੍ਰਾਂਤ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਭਾਗ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਡੂੰਘਾ ਦੱਖਣੀ ਅੱਧਾ ਚੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ ਸਿੰਹਲੀ ਗੜ੍ਹ ਸੀ। ਵਿਕਰਮਬਾਹੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਕਿੱਟੀ 1058 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਵਿਜੇਬਾਹੂ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਸੀ। ਚੋਲਾਂ ਦੇ ਜਰਨੈਲਾਂ ਨੇ ਬੰਦੀ ਬਣਾਏ ਗਏ ਲੰਕਾ ਦੇ ਜਰਨੈਲਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਸਮੇਤ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।

## ਲਗਾਤਾਰ ਚਾਲੁਕੀਆ ਯੁੱਧ 
ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਦੇ ਚਾਲੂਕਿਆ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਪਹਿਲੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਪਹਿਲਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਕਰਮਾਦਿੱਤਿਆ ਛੇਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਜੇਆਦਿੱਤਿਆ ਨੂੰ ਪੁੰਡੂਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚੋਂ ਭੱਜਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਲੁਕੀਆ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁੰਗਭਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੋਲੀਪੱਕਾਈ (ਕੁਲਪਕ) ਤੱਕ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਘਟਨਾਵਾਂ 26ਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ, ਪੱਛਮੀ ਚਾਲੂਕਿਆ ਦੀ ਵਧਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵੇਂਗੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬੀ ਚਾਲੁਕੀਆ ਨਾਲ ਚੋਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਨੇ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ 1046 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਤੇਲਗੂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।  ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਦੀ 'ਤੇ ਦੰਨਦਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਚਾਲੁਕੀਆ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੋਲ ਫੌਜ ਨੇ ਕੰਪਿਲੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਲੁਕੀਆ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਲੁਕੀਆ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਈ ਛਾਪੇ ਮਾਰੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਜਰਨੈਲਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਚਾਲੁਕੀਆ ਦੀਆਂ ਜਗੀਰਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੰਪਿਲੀ ਵਿਖੇ ਚਾਲੁਕੀਆ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਜੇਤੂ ਚੋਲ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯਾਦਗੀਰ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਜਿੱਤ ਦਾ ਥੰਮ੍ਹ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ। ਚੋਲਾਂ ਨੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਕੋਲਹਾਪੁਰ ਜਾਂ ਕੋਲਾਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਿੱਤ ਦਾ ਥੰਮ੍ਹ ਵੀ ਰੱਖਿਆ। ਜੇਤੂ ਰਾਜਾਧਿਰਾਜ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਚਾਲੁਕੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ 'ਕਲਿਆਣਪੁਰਾ' ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਵਿਜੇਰਾਜੇਂਦਰ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਪਹਿਲੇ ਨੂੰ ਨੋਲੰਬਵਾਦੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਡਾ, ਕਾਦੰਬਲੀਗੇ ਅਤੇ ਕੋਗਾਲੀ 1000 ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

1050 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਚਾਲੁਕੀਆ ਰਾਜਾ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੋਲ ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣੀ (ਆਧੁਨਿਕ ਬਸਵਕਲਿਆਣ) ਵਿੱਚ ਚੋਲ ਵਾਇਸਰਾਏ ਤੋਂ ਚਾਲੁਕੀਆ ਸਿੰਘਾਸਣ ਹੜੱਪ ਲਿਆ।

## ਧਰਮ 
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੈਵਸਿਮ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਸਨ। ਸ਼ੈਵ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਨਯਨਾਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਤਿਰੂਵੋਰਿਯੂਰ ਦੇ ਅਧਿਪੁਰੀਸ਼ਵਰ ਮੰਦਰ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਅਠਾਈਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਾਰ ਦੇ ਤਿਰੂਤੋਂਦਾਤੋਗਾਈ ਅਤੇ ਤੇਹਠ ਨਯਨਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੋਲ ਰਾਜਵੰਸ਼