open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਫੈਸਟੀਵਲ

**ਕਟਿੰਗ ਚਾਹ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Cutting Chai**) ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਮੀਡੀਆ ਫੈਸਟੀਵਲ ਹੈ ਜੋ ਮੁੰਬਈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਰਡੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਲਜ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 2007 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਇਹ ਮੁੰਬਈ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੀਡੀਆ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮੀਡੀਆ ਫੈਸਟੀਵਲ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਫੈਸਟੀਵਲ 2007 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਮੀਡੀਆ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

2020 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਡਿਜੀਟਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜ਼ੂਮ ਅਤੇ ਯੂਟਿਊਬ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਨੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਵੀਨਤਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। 2021 ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਵਿਡ-19 ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਿਉਹਾਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭੌਤਿਕ ਫਾਰਮੈਟ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

## ਥੀਮ 
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ 1: ਬੋਲੇ ਤੋ, ਇਕਦਮ ਬੀਐਮਐਮ!
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ 2: ਇਹ ਜੰਗ ਹੈ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ 3: ਸੁਪਰਕਾਮਿਕ
* ਚਾਹ 4 ਕੱਟਣਾ: ਇਹ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ
* ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਚਾਹ 5: ਅਜ਼ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਚੱਖਿਆ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ 6: ਚਾਈ ਪ੍ਰਾਈਮ ਟਾਈਮ 'ਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
* ਚਾਹ 7 ਕੱਟਣਾ: ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ T ਦਬਾਓ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਹ 8: ਚਾਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਟੀਮ ਨਹੀਂ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ 9: ਦ ਐਪਿਕ ਚੈਥੋਲੋਜੀ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਐਕਸ: ਰਹੱਸਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਚਾਈ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਇਲੈਵਨ: ਵਨਸ ਅਪੌਨ ਏ ਚਾਈ
* ਕੱਟ ਰਹੀ ਚਾਹ XII: ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਚਾਹ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ XIII: ਚੈਲੇਸਟੀਅਲ ਕ੍ਰਿਸਟਲ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ XIV: ਕੌਸਮੋ-ਚੈਲੇਸਟੀਅਲ ਜਿੱਤ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ XV: ਅਣਚਾਹੇ ਇਲਾਕੇ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ XVI: ਚਾਈਮੈਂਟੇਸ਼ਨਲ ਪੈਰਾਡੌਕਸ
* ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ XVII: ਸਮੁੰਦਰੀ ਚਾਈ-ਟਾਈਡ
* ਕੱਟਣਾ ਚਾਈ XVIII: ਚਾਇਓਆਸਿਸ ਦੀ ਰੇਤ

## ਇਵੈਂਟ 
ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਵਾਪਰੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇਹ ਹਨ:-

# ਡਾਂਸ
# ਡਰਾਮਾ
# ਬੈਂਡ
# ਫੈਸ਼ਨ ਸ਼ੋਅ
# ਮੁੱਖ ਫ਼ਿਲਮ
# ਰੇਡੀਓ
# ਸੰਪਾਦਨ
# ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ
# ਸੋਲੋ ਮਾਈਕ
# ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ
# ਪੈਰੋਡੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ

### ਦਸਤਖਤ ਸਮਾਗਮ 
ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਨੂੰ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਇਸਦੇ ਸਿਗਨੇਚਰ ਈਵੈਂਟ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਟੀਮ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ:

# ਖੋਜੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ
# ਨੁਕਸਾਨ ਕੰਟਰੋਲ
# ਟੈਲੀਪ੍ਰੋਂਪਟਰ

## ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ 
ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਲਾਕਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਟਿੰਗ ਚਾਈ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਹਨ ਉਹ ਹਨ ਏ ਆਰ ਰਹਿਮਾਨ, ਕਰੀਨਾ ਕਪੂਰ ਖਾਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਰਾਓ, ਇਮਰਾਨ ਖਾਨ, ਪ੍ਰਾਚੀ ਦੇਸਾਈ, ਐਲੀ ਅਵਰਰਾਮ, ਮਨਾਲੀ ਜਗਤਾਪ, ਦਿਵਿਆ ਖੋਸਲਾ ਕੁਮਾਰ,, ਸ਼ੰਕਰ ਚੀਂਗਲ ਸਿੰਘ, ਗੋਲਡ ਚੀਂਗਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਚੀਂਗਲ . ਅਖਤਰ, ਸਿਧਾਰਥ ਮਹਾਦੇਵਨ, ਕ੍ਰਾਈਸ ਬ੍ਰੋਚਾ, ਸਲੀਮ ਮਰਚੈਂਟ, ਸਰੋਜ ਖਾਨ, ਤਨਮਯ ਭੱਟ, ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਪੁਰੀ, ਰੋਹਿਤ ਵਰਮਾ,, ਵਰੁਣ ਧਾਵੀਨਮ , ਵਰੁਣ ਧਾਵੀਨਮ, ਅਰਜੁਨ ਕਾਨੂੰਗੋ, ਸੋਨਮ ਕਪੂਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਦਾਸ, ਮਧੁਰ ਭੰਡਾਰਕਰ, ਸ਼ਜ਼ਾਹਨ ਪਦਮਸੀ, ਡਿਆਂਦਰਾ ਸੋਰੇਸ, ਆਰ. ਮਾਧਵਨ, ਜਾਏਦ ਖਾਨ, ਪੂਰਬ ਕੋਹਲੀ, ਤਮੰਨਾ ਭਾਟੀਆ, ਸਿਧਾਂਤ ਚਤੁਰਵੇਦੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਹਾਲ ਖਾਤਾ

thumb| ਹਾਲ ਖਾਤਾ
**ਹਾਲ ਖਾਤਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Haal Khata**; ਬੰਗਾਲੀ: হাল খাতা) ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਬੰਗਾਲੀ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੋਇਲਾ ਬੋਇਸਖ (ਬੰਗਾਲੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ) 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਨੇ ਟੈਕਸ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ 1584 ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਸੂਰਜੀ ਬੰਗਾਲੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਕੈਲੰਡਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਮੁਗਲਾਂ ਨੇ ਟੈਕਸ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ "ਹਲਖਤਾ ਮਹੂਰਤ" ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਾਲਖਤਾ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਇਸੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹਾਲ ਖੱਟਾ ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ ਜੋ 430 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ। ਹਾਲ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਖਟਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਬਹੀ। ਗਾਹਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਦਿਨ, ਮੁਸਲਿਮ ਵਪਾਰੀ ਆਪਣੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਖਾਤਾ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ' ਬਿਸਮਿਲਾਹ ' ਜਾਂ ' ਇਲਾਹੀ ਭਾਰਸਾ ' ਲਿਖ ਕੇ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਹਾਲ ਖਤਾ ਦਾਵਤ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਵਪਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਹਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਪਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਠਿਆਈਆਂ, ਸਨੈਕਸ ਜਾਂ ਤੋਹਫ਼ੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਅਸਾਮ ਦੀ ਬਰਾਕ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਮੈਡੇਲੀਨ ਇਵਜ਼ ਗੋਡਾਰਡ

ਮੈਡੇਲੀਨ ਇਵਜ਼ ਗੋਡਾਰਡ, ਮਾਰਕੁਇਸ ਡੀ 'ਐਂਡੀਗਨ (1 ਜੁਲਾਈ, 1874-31 ਮਾਰਚ, 1931) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਨਰਸ ਸੀ, ਜੋ 1906 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਰਕੁਇਸ ਡਿ' ਐਂਡੀਨ ਬਣ ਗਈ। ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੈਡੇਲੀਨ ਇਵਸ ਗੋਡਾਰਡ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਜੁਲਾਈ, 1874 ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਵੀਡੈਂਸ, ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਰੌਬਰਟ ਹੇਲ ਇਵਸ ਗੋਡਾਰਡ (1837–1916)[1] ਅਤੇ ਰੇਬੇਕਾ ਬਰਨੇਟ (née Groesbeck) ਗੋਡਾਰਡ (1840–1914), ਜੋ ਕਿ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ, ਓਹੀਓ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। [2] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਬੈਂਕਰ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਅਨ ਆਰਮੀ ਦੇ ਇੱਕ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਵਿਲੀਅਮ ਗ੍ਰੋੇਸਬੈਕ ਗੋਡਾਰਡ ਦੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਰੌਬਰਟ ਹੇਲ ਇਵਸ ਗੋਡਾਰਡ ਜੂਨੀਅਰ,[3] ਨੇ ਮਾਰਗਰੇਟ ਹੈਜ਼ਰਡ (ਰੋਲੈਂਡ ਜੀ. ਹੈਜ਼ਰਡ ਦੀ ਪੋਤੀ)[4] ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਫਰਮ, ਬ੍ਰਾਊਨ ਐਂਡ ਆਈਵਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। [5]

ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਰੋਡਾ (née Ives) ਗੋਡਾਰਡ (ਥਾਮਸ ਪੀ. ਇਵਸ ਦੀ ਧੀ) ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਗਾਈਲਸ ਗੋਡਾਰਡ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਾਊਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ ਜੋ ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਅਮਰੀਕੀ ਅਖਬਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਦੀ ਸੀ।[1][2] ਉਸਦੀ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ ਯਾਟਸਵੂਮੈਨ ਹੋਪ ਗੋਡਾਰਡ ਇਸੇਲਿਨ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ (née Burnet) ਗ੍ਰੋਸਬੇਕ (ਜੱਜ ਜੈਕਬ ਬਰਨੇਟ ਦੀ ਧੀ) ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਐਸ. ਗ੍ਰੋਸਬੇਕ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਤੋਂ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[3]

ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ "ਅਮਰੀਕੀ ਵਾਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ" ਸੀ, ਪਰ ਉਹ "ਸਮਾਜ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ੌਕੀਨ ਨਹੀਂ ਸੀ";[1] ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਨੇ ਵਾਇਲਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[2]

## ਪਰਉਪਕਾਰ 
ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ, ਮਾਰਕੁਇਜ਼ ਡੀ'ਐਂਡੀਨੇ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਵਲੰਟੀਅਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਨਰਸਿੰਗ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਹੋਰ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਬੀਅਰਸ-ਕਰਟਿਸ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਅਲਸਪ ਕਿੰਗ ਵੈਡਿੰਗਟਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਲੇ ਬਿਏਨ-ਐਟ੍ਰੇ ਡੂ ਬਲੇਸੇ, [1] ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਹੀ, ਜੋ ਕਿ ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਸਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਮੋਰਚੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਪਲਾਈ ਖਰੀਦਦੀ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸੋਈਆਂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਸਟਾਫ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਅਮੀਰ ਸੰਪਰਕਾਂ ਨੇ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਲੇਖਕ ਗਰਟਰੂਡ ਐਥਰਟਨ। [2][3] ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਨੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਮੁਹਾਰਤ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ। [4] ਮੈਡਮ ਡੀ'ਐਂਡੀਨੇ ਨੂੰ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, [1] ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਲੀਜਨ ਡੀ'ਆਨਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [5]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗੋਡਾਰਡ ਨੇ 1905 ਤੱਕ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੁਵੱਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਮੋਟਰਿੰਗ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਰੇਨੇ ਡੀ'ਐਂਡੀਗਨੇ, ਮਾਰਕੁਇਸ ਡੀ'ਐਂਡੀਗਨੇ ਨੂੰ ਮਿਲੀ।[1][2] ਰੇਨੇ ਜਨਰਲ ਦ ਮਾਰਕੁਇਸ ਡੀ'ਐਂਡੀਗਨੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਫ੍ਰੈਂਕੋ-ਪ੍ਰੂਸ਼ੀਅਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘੋੜਸਵਾਰ ਕਮਾਂਡਰ ਸੀ ਜੋ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 29 ਦਸੰਬਰ, 1906 ਨੂੰ ਹੋਪੇਟਨ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਘਰ ਸੀ।[3]

ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ 1929 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1931 ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਹੋਈ, 56 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਪ੍ਰੋਵਿਡੈਂਸ, ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ।[1][2] ਆਪਣੀ ਵਸੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਨੂੰ $100,000 ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, "ਲਾਇਲਾਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਹਤ ਲਈ।"[3][4] ਮਾਰਕੁਇਸ ਡੀ'ਐਂਡੀਗਨੇ ਫੰਡ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਅਲਜ਼ਾਈਮਰ ਰੋਗ, ਕੈਂਸਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।[5]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1931
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1874
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਫੈਸਟੀਵਲ

**ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਫੈਸਟੀਵਲ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **International Himalayan Festival**) ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ 1985 ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਲਾਈ ਲਾਮਾ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਹੋਰ ਹਿਮਾਲਿਆਈ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਹਿਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਫੈਸਟੀਵਲ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰੀ ਤਿੱਬਤੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੰਡੋ-ਤਿੱਬਤੀ ਦੋਸਤੀ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। 2018 ਵਿੱਚ, ਇਹ ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਾਂਗੜਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਜਸ਼ਨ 
ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤਿੱਬਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧਾਂ ਅਤੇ ਸਦਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸ਼ੋਅ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੱਬਤੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ, ਸਥਾਨਕ ਕਾਰੀਗਰਾਂ, ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੁਆਰਾ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਟਾਲਾਂ ਹਨ। ਹਰੇਕ ਸਟਾਲ ਰਾਜ ਦੇ ਜੀਵਨ ਢੰਗ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੇ ਦਸਤਕਾਰੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਕਈ ਸਟਾਲ ਹਨ ਜੋ ਸੁਆਦੀ ਅਸਲੀ ਪਕਵਾਨ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਚੱਖਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਬਿਤਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਟਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਖੇਤਰ ਦੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ, ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ, ਰਵਾਇਤੀ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ੋਅ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਇਸਦੇ ਅਮੀਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰੱਖੇਗਾ।

ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਡਿੱਗਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਮੌਸਮ ਬਹੁਤ ਠੰਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਜਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸੈਲਾਨੀ ਸਥਾਨਕ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸ਼ੋਅ ਤੋਂ ਊਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਊਰਜਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਪੂਰਾ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦੋਸਤਾਨਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਅਮੀਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਕਾਸ਼ੀਯਾਤਰਾ

**ਕਾਸ਼ੀਯਾਤਰਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Kashiyatra**), ਜਿਸਨੂੰ **ਕੇ.ਵਾਈ.** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ (ਬੀਐਚਯੂ) ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਸਮਾਜਿਕ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮੈਗਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਲਜ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਕਾਸ਼ੀਯਾਤਰਾ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਮਾਜਿਕ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿੱਥੇ 360+ ਕਾਲਜ/ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕਾਸ਼ੀਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 90,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ 60 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੁਨਰ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਸਾਰੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਬੱਧ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਕਾਸ਼ੀਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਐਡੀਸ਼ਨ 1981 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ  ਇਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਪਾਰਸ਼ ਅਤੇ ਸਪੰਦਨ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਕਸ਼ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਕ ਪੰਡਿਤ ਹਰੀਪ੍ਰਸਾਦ ਚੌਰਸੀਆ, ਉਸਤਾਦ ਬਿਸਮਿੱਲ੍ਹਾ ਖਾਨ, ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਸ਼ੁਭਾ ਮੁਦਗਲ, ਸ਼ਾਨ, ਲੱਕੀ ਅਲੀ, ਸ਼ਿਬਾਨੀ ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਜਾਵੇਦ ਅਲੀ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵੇਖੀ ਗਈ ਹੈ। 2006 ਵਿੱਚ, ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਅਰਥ 2005 ਨਿਹਾਰਿਕਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਪਰਿਕਰਮਾ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਓਸ਼ੀਅਨ ਵਰਗੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬੈਂਡਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਇਵੈਂਟ 
### ਮੁਕਾਬਲੇ 
* ਅਭਿਨੈ (ਨਾਟਕੀ ਮੁਕਾਬਲਾ) ਵਿੱਚ ਸਟੇਜ ਨਾਟਕ, ਮੋਨੋ-ਐਕਟਿੰਗ, ਸਟਰੀਟ-ਪਲੇ ਅਤੇ ਮਾਈਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
* ਬੰਦਿਸ਼ (ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਮੁਕਾਬਲਾ) ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਤੋਂ ਗਾਇਕੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ "ਇੰਡੀਅਨ ਆਈਡਲ" ਅਤੇ "ਸਾ ਰੇ ਗਾ ਮਾ ਪਾ" ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸ਼ੋਅ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਲਕੇ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਗਾਇਕੀ ਦੇ ਸੋਲੋ, ਡੁਏਟ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
* ਕਰਾਸਵਿੰਡਜ਼ (ਰੌਕ ਸੰਗੀਤ ਮੁਕਾਬਲਾ) ਇੱਕ ਇੰਟਰ-ਕਾਲਜ ਰਾਕ ਰਾਕ ਫੈਸਟੀਵਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਰਾਕ ਬੈਂਡ ਨਾਲ ਅੰਤਿਮ ਕਾਰਜ ਵਜੋਂ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਕਰਾਸਵਿੰਡਜ਼ ਨੇ ਪਰਿਕਰਮਾ, ਇੰਡੀਅਨ ਓਸ਼ੀਅਨ, ਔਰੇਂਜ ਸਟ੍ਰੀਟ ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖੇ ਹਨ।
* ਮਿਰਾਜ (ਫੈਸ਼ਨ ਮੁਕਾਬਲਾ) 
* ਨਟਰਾਜ (ਨਾਚ ਮੁਕਾਬਲਾ) ਵਿੱਚ ਸੋਲੋ, ਡੁਓ ਅਤੇ ਗਰੁੱਪ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
* ਟੂਲਿਕਾ (ਕਲਾ ਮੁਕਾਬਲਾ) ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਕੈਨਵਸ 'ਤੇ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ, ਮਹਿੰਦੀ, ਟੈਟੂ ਅਤੇ ਰੰਗੋਲੀ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
* ਸੰਵਾਦ (ਸਾਹਿਤਕ ਮੁਕਾਬਲਾ) ਵਿੱਚ ਬਹਿਸ, ਅਸਾਧਾਰਨ ਭਾਸ਼ਣ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
* ਮਾਡਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ 2013 ਤੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

### ਪ੍ਰੋਨਾਈਟਸ 
* **ਅੰਤਰਨਾਦ** ਕਸ਼ੀਸ਼ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਬੈਂਡ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੱਕੀ ਅਲੀ, ਜਾਵੇਦ ਅਲੀ, ਇੰਡੀਅਨ ਓਸ਼ੀਅਨ, ਅੰਡਰਗਰਾਊਂਡ ਅਥਾਰਟੀ, ਪਰਿਕਰਮਾ ਆਦਿ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
* **ਫਿਊਜ਼ਨ ਨਾਈਟ** ਕਲਾਸੀਕਲ ਪੱਛਮੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸੁਮੇਲ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਟਿੱਬੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਇੰਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਹੈ।
* **ਕਵੀ ਸੰਮੇਲਨ** ਇੱਕ ਕਾਵਿਕ ਸਿੰਪੋਜ਼ੀਅਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਮਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸੁਰੇਂਦਰ ਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਹਨ।
* **ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਨਾਈਟ** ਦਰਸ਼ਨ ਰਾਵਲ,  ਰਫ਼ਤਾਰ, ਅਮਿਤ ਤ੍ਰਿਵੇਦੀ ਵਰਗੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਲਿਬ੍ਰਿਟੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਯਾਕੀਨਿਕੂ

**ਯਾਕੀਨੀਕੂ** ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਗਰਿੱਲਡ ਮੀਟ"। ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਪਾਨੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ, ਇਸਦੇ ਵਿਆਪਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਗਰਿੱਲਡ ਮੀਟ ਪਕਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅੱਜ, "ਯਾਕੀਨੀਕੂ" ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਕੋਲਿਆਂ ਦੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਸੁੱਕੇ ਡਿਸਟਿਲੇਸ਼ਨ ਜਾਂ ਗੈਸ/ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਗਰਿੱਲ ਉੱਤੇ ਗਰਿੱਡਿਰੋਨ ਜਾਂ ਗਰਿੱਲਾਂ ' ਤੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਆਕਾਰ ਦੇ ਮਾਸ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੀਫ ਅਤੇ ਆਫਲ ) ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਪਾਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਸਮਕਾਲੀ ਯਾਕੀਨੀਕੂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਕੋਰੀਆਈ ਬਾਰਬਿਕਯੂ ਤੋਂ ਹੋਈ, ਜੋ ਕਿ ਕੋਰੀਆਈ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
### ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ 
ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ 1871 ਵਿੱਚ ਮੀਜੀ ਬਹਾਲੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੀਫ ਦੀ ਖਪਤ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਮਰਾਟ ਮੀਜੀ ਬੀਫ ਦੀ ਖਪਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ, 24 ਜਨਵਰੀ, 1873 ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੀਫ ਖਾਧਾ। *ਸਟੀਕ* ਅਤੇ *ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਮੀਟ ਦਾ* ਅਨੁਵਾਦ ਕ੍ਰਮਵਾਰ *ਯਾਕੀਨੀਕੂ* (焼肉) ਅਤੇ *ਇਰੀਨੀਕੂ* (焙肉) ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ *ਸੇਈਓ ਰਯੋਰੀ ਸ਼ਿਨਾਨ*  ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਪੱਛਮੀ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਮੀਨੂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਹਿਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਇਸ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਧਾਰ ਸ਼ਬਦ *ਸੁਤੇਕੀ* ਦੁਆਰਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
right|thumb|200x200px| *ਸੇਈਓ ਰਿਓਰੀ ਸ਼ਿਨਾਨ* (1872) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਪੱਛਮੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਮੀਨੂ ਨਾਸ਼ਤੇ ਲਈ ਠੰਡੇ ਮੀਟ ਦੇ ਪਕਵਾਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਲਈ *ਯਾਕੀਨੀਕੂ*, ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਮੀਟ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਉਬਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮੀਟ ਜਾਂ *ਯਾਕੀਨੀਕੂ* ਪਕਵਾਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
right|thumb|200x200px| *ਜਿੰਗਿਸੁਕਨ*
right|thumb|200x200px| *ਯਾਕੀਨੀਕੂ* ਲਈ ਮੀਟ

## ਯਾਕੀਨੀਕੂ ਦਿਵਸ 
1993 ਵਿੱਚ ਆਲ ਜਾਪਾਨ ਯਾਕਿਨਿਕੂ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੇ 29 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ "ਯਾਕਿਨੀਕੂ ਦਿਵਸ" (焼き肉の日, *ਯਾਕਿਨੀਕੂ ਨੋ ਹੀ* ) ਵਜੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਗੋਰੋਵਾਸੇ (ਸੰਖਿਆਤਮਕ ਸ਼ਬਦ-ਪਲੇ) ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਤੀ 8月29 ਨੂੰ (ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ) = 8-ਯਾਕਿਨੀਕੂ = 2-ਯਾਕਿਨੀਕੂ () = 2-ਯਾਕੀਨੀਕੂ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ni, 9 = ku)।
 

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
 

* ਯਾਕੀਨੀਕੂ ਵੈੱਬ, ਆਲ ਜਾਪਾਨ ਯਾਕੀਨੀਕੂ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਾਈਟ (ਜਾਪਾਨੀ ਵਿੱਚ)
* 'ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀ ਜੀਵਨ ਤਸਵੀਰ' 2008-2 ਕਾਨਾਗਾਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਜਾਪਾਨੀ ਵਿੱਚ), ਪੰਨਾ 112
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੂਰ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ
ਐਬੇ ਕਾਰਟਰ ਗੁਡਲੋਏ

ਐਬੇ (ਜਾਂ ਐਬੀ **ਕਾਰਟਰ ਗੁੱਡਲੋਏ**) (15 ਜਨਵਰੀ, 1867-8 ਅਕਤੂਬਰ, 1960) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਏ. ਕਾਰਟਰ ਗੁੰਡਲੋਏ ਜਾਂ ਕਾਰਟਰ ਗੁਡੀਲੋਏ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਐਬੀ ਕਾਰਟਰ ਦਾ ਜਨਮ ਵਰਸੇਲਜ਼, ਕੈਂਟਕੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਜੌਨ ਕੈਂਪ ਗੁਡਲੋ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਲੂਕ੍ਰੇਟੀਆ ਗੁਡਲੋ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਕਲੱਬਵੂਮੈਨ ਸੀ, [1] ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੱਜ ਸਨ।[2] ਉਸਨੇ 1898 ਵਿੱਚ ਵੈਲਸਲੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, [3][4] ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਗੀਤ-ਪੁਸਤਕ ("ਮੋਨਾ ਲੀਸਾ" ਅਤੇ "ਲੇ ਪੇਸ ਡੂ ਟੈਂਡਰੇ") ਵਿੱਚ ਦੋ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਲਿਖੇ।[5] ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਚਲੀ ਗਈ।[6]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗੁਡਲੋ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਸੀ ਜੋ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ,[1][2] ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਕ੍ਰਿਬਨਰਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।[3] ਉਸਨੇ ਸਕ੍ਰਿਬਨਰਜ਼ ਲਈ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤੇ।[4] ਗੁਡਲੋ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਨੋਸ: ਏ ਟ੍ਰੈਜੇਡੀ (1891),[5] ਕਾਲਜ ਗਰਲਜ਼ (1895, ਉਸਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਚਾਰਲਸ ਡਾਨਾ ਗਿਬਸਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ),[6] ਕੈਲਵਰਟ ਆਫ਼ ਸਟ੍ਰੈਥੋਰ (1903, ਇੱਕ ਨਾਵਲ),[7] ਐਟ ਦ ਫੁੱਟ ਆਫ਼ ਦ ਰੌਕੀਜ਼ (1905, ਹੋਰ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ),[8][9] ਅਤੇ ਦ ਸਟਾਰ-ਗੇਜ਼ਰਜ਼ (1910, ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਸ ਸੈੱਟ) ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[10] 1895 ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ "ਜੀਵੰਤ", ਅਤੇ "ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਨੰਦਦਾਇਕ ਡਿਗਰੀ ਤੱਕ ਰਸੀਆ" ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[11] ਉਸਨੇ ਨਾਟਕ ਵੀ ਲਿਖੇ। ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ "ਕਲਾਸਟ੍ਰੋਫੋਬੀਆ" (ਸਕ੍ਰਿਬਨਰਜ਼, 1926) ਨੇ 1927 ਵਿੱਚ ਓ. ਹੈਨਰੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਈ ਲਿਵ ਮਾਈ ਲਾਈਫ (1935) ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੋਨ ਕ੍ਰਾਫੋਰਡ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਇਨ ਅਹਰਨ ਨੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ।[12] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਚੇ।[4]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਵੈਲਸਲੀ ਕਲੱਬ ਆਫ਼ ਕੈਂਟਕੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਰਾਹਤ ਕਾਰਨਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।[1][2]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗੁਡਲੋ ਗੋਲਫ ਖੇਡਦੀ ਸੀ।[1] ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1960 ਵਿੱਚ, 93 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਜੇ ਵੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਸੰਗ੍ਰਹਿਤ ਹਨ।[2]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
*

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1960
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1867
ਬਿਦੀਪਤਾ ਚੱਕਰਵਰਤੀ

**ਬਿਦੀਪਤਾ ਚੱਕਰਵਰਤੀ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਬੇਸ਼ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਦੇ ਨਾਟਕ "*ਬ੍ਰੇਨ"* ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਬਿਦੀਪਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਉੱਘੇ ਥੀਏਟਰ ਅਦਾਕਾਰ ਬਿਪਲਬ ਕੇਤਨ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਅਤੇ ਡਾਂਸਰ ਦੀਪਾਲੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਸੁਦੀਪਤਾ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਅਤੇ ਬਿਦਿਸ਼ਾ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਵੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਹਨ। ਬਿਦੀਪਤਾ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਬਿਰਸਾ ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ। ਚੈਤਾਲੀ ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸੱਸ ਅਤੇ ਸਹੁਰਾ ਹਨ। ਬਿਦੀਪਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਧੀ ਮੇਖਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਿਰਸਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਬਿਦੀਪਤਾ ਅਤੇ ਬਿਰਸਾ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਡਾ ਦਾਸਗੁਪਤਾ ਹੈ ਜੋ ਫ਼ਿਲਮ ਸ਼ੋਬ ਭੂਟੂਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਲ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
* *ਬਿਜੋਯਰ ਪੋਰ* (2024)
* *ਸੋਮ ਖੜਪ* (2022)
* *ਬਿਸਮਿੱਲਾ* (2022)
* *ਸੋਹੋਰੇਰ ਉਪੋਕੋਠਾ* (2021)
* *ਡ੍ਰੈਕੁਲਾ ਸਰ* (2020)
* *ਪੂਰਬਾ ਪੱਛਮੀ ਦੱਖਣ* (2019)
* *ਨਗਰਕੀਰਤਨ* (2019)
* *ਰਸਗੁੱਲਾ* (2018)
* *ਲੋਡ ਸ਼ੈਡਿੰਗ* (2015) ਸੌਕਾਰਿਆ ਘੋਸ਼ਾਲ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ
* *ਮੇਘੇ ਢਾਕਾ ਤਾਰਾ* (2013)
* *ਅਮੀ ਆਡੂ* (2011) 
* *ਚਲੋ ਚਲੋ ਚੱਲੀਏ* (2008)
* *ਅਬਾਰ ਅਰਾਨਯੇ* (2003)
* *ਮਿਸਟਰ ਐਂਡ ਮਿਸਿਜ਼ ਅਈਅਰ* (2002)

## ਛੋਟੀ ਫਮ/ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ 
## ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
## ਪੁਰਸਕਾਰ 
## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਤਨੁਸ਼੍ਰੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ
* ਊਸ਼ਾਸੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1973
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਲੱਛੂ ਮਹਾਰਾਜ (ਸੰਗੀਤਕਾਰ)

**ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਰਾਇਣ ਸਿੰਘ** (ਜਨਮ 16 ਅਕਤੂਬਰ 1944-ਦੇਹਾਂਤ 28 ਜੁਲਾਈ 2016), ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲੱਛੂ ਮਹਾਰਾਜ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਨਾਰਸ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਸੀ। ਲਛੂ ਮਹਾਰਾਜ ਦਾ ਜਨਮ 16 ਅਕਤੂਬਰ 1944 ਨੂੰ ਵਾਸੂਦੇਵ ਨਾਰਾਇਣ ਸਿੰਘ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਨਿਰਮਲਾ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਦਾਕਾਰ ਗੋਵਿੰਦ ਅਰੁਣ ਆਹੂਜਾ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਕ ਡਾਂਸਰ ਅੰਨਪੂਰਨਾ ਮਿਸ਼ਰਾ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਰਚਨਾ ਸੀ। ਅੰਨਪੂਰਨਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਿਸ ਔਰਤ ਟੀਨਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਨਾਰਾਇਣੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤਬਲਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਹ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਆਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ  ਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀ।

## ਮੌਤ 
ਲਛੂ ਮਹਾਰਾਜ ਦੀ ਮੌਤ 28 ਜੁਲਾਈ 2016 ਨੂੰ 71 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਣੀਕਰਨਿਕਾ ਘਾਟ ਵਿਖੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਸੋਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਕਿ "ਕਲਾਸੀਕਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਫਿਲਮ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇਗਾ।

ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਅਖਿਲੇਸ਼ ਯਾਦਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੋਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ 'ਲੱਛ੍ਹੂ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ' ਤੇ ਤਬਲਾ ਵਜਾਉਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਘਾਟਾ ਸੀ '।

ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕਾ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਨਾ ਪੂਰਿਆ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਘਾਟਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤਬਲੇ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਸਮਝਦੇ ਅਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰ ਉਸ ਤਰਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ।

16 ਅਕਤੂਬਰ 2018 ਨੂੰ, ਗੂਗਲ ਨੇ ਲੱਛੂ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ 74ਵੀਂ ਜਨਮ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ 'ਤੇ ਇੱਕ ਡੂਡਲ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2016
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1944
ਮਿੰਨੀ ਗੁੱਡਨੋ

thumb|ਮਿੰਨੀ ਗੁੱਡਨੋ, 1915 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ।
**ਮਿੰਨੀ ਗੁੱਡਨੋ** (10 ਜੁਲਾਈ, 1871-9 ਫਰਵਰੀ, 1952) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ, ਨਰਸਿੰਗ ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨਿਟ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਜੋ 1915 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮਿੰਨੀ ਗੁੱਡਨੋ ਦਾ ਜਨਮ ਐਲਬੀਅਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਗੁੱਡਨੋ ਅਤੇ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਗੁੱਡਨੋ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਡੇਨਵਰ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[1][2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗੁੱਡਨੋ ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਨਰਸ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਡੇਨਵਰ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਦੇ ਵੂਮੈਨ ਹਸਪਤਾਲ, ਕਲਾਮਾਜ਼ੂ, ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਦੇ ਬ੍ਰੌਨਸਨ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਦੇ ਚਿਲਡਰਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ ਮਿਲਵਾਕੀ ਕਾਉਂਟੀ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[1] 1945 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦਾ ਆਖਰੀ ਕੰਮ ਬੋਸਟਨ ਦੇ ਪ੍ਰੈਟ ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੇ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਵਜੋਂ ਸੀ।[2]

1915 ਵਿੱਚ ਗੁੱਡਨੋ ਅਮਰੀਕੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨਿਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।[1] ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਫੌਜੀ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ [2] ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਗ ਜਰਨਲਾਂ ਲਈ ਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।[3][4][5][6][7] ਉਸਨੇ ਜੰਗੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਰਸ ਵਲੰਟੀਅਰ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ, ਇਹ ਨੋਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ "ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਾਫ਼ੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਣ, ਨਿਰੰਤਰ, ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਨਰਸ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਵਿਲੱਖਣ ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਨਾਂ ਹੈ," "ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਗਿਣਤੀ ਜੋ ਆਪਣੀ ਕਲਾਤਮਕ ਵਰਦੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੀਰੋਇਨ ਹੋਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ" ਬਾਰੇ ਖਾਸ ਸਾਵਧਾਨੀ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। [8]

ਸਰਗਰਮ ਯੁੱਧ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁਡਨੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ।[1][2] ਉਸਨੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਨਰਸਿੰਗ, [3][4] [5] ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਗ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ।[6] ਗੁਡਨੋ 1929 ਤੋਂ 1935 ਤੱਕ ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਦੇ ਨਿਊਪੋਰਟ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ।[7] 1933 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।[8] ਉਸਨੇ ਚਾਲੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ, [9] ਨਰਸਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ, ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਾਠ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸੰਸਕਰਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। [10]

ਗੁੱਡਨੋ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦ ਨਰਸਿੰਗ ਆਫ਼ ਚਿਲਡਰਨ (1914, ਜ਼ੁਲਾ ਪਾਸਲੇ ਨਾਲ), ਟੈਨ ਲੈਸਨਜ਼ ਇਨ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਫਾਰ ਨਰਸਜ਼ (1914), ਫਸਟ-ਈਅਰ ਨਰਸਿੰਗ; ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕ (1916), ਗੁੱਡਨੋਜ਼ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ (1916), ਆਉਟਲਾਈਨਜ਼ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਹਿਸਟਰੀ (1916), ਵਾਰ ਨਰਸਿੰਗ: ਏ ਟੈਕਸਟ-ਪੁਸਤਕ ਫਾਰ ਦ ਔਕਜ਼ੀਲਰੀ ਨਰਸ (1917), ਵਾਰ ਨਰਸਿੰਗ (1918), ਪ੍ਰੈਕਟੀਕਲ ਫਿਜ਼ਿਕਸ ਫਾਰ ਨਰਸਜ਼ (1919), ਅਤੇ ਦ ਟੈਕਨਿਕ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ (1928) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। [1] ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਉਸਦੀਆਂ ਕਈ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਕਈ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੇ। [2]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗੁਡਨੋ ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰੁਕਲਾਈਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ 1952 ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੈਟ ਡਾਇਗਨੌਸਟਿਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ 80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Minnie Goodnow's gravesite in Hilton, Monroe, New York, at BillionGraves.com.

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1952
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1871
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਬ ਫੈਸਟੀਵਲ

right|thumb|333x333px| ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਬ ਉਤਸਵ ਵਿੱਚ 500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅੰਬ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
**ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅੰਬ ਉਤਸਵ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **International Mango Festival**), ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੰਬਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ 1987 ਤੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਦਿੱਲੀ ਟੂਰਿਜ਼ਮ ਐਂਡ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟੇਸ਼ਨ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ (ਡੀਟੀਟੀਡੀਸੀ) ਦੁਆਰਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਫੂਡ ਪ੍ਰੋਡਕਟਸ ਐਕਸਪੋਰਟ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਅਥਾਰਟੀ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਹਾਰਟੀਕਲਚਰਲ ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਮਿਉਂਸਪਲ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਤਾਲਕਟੋਰਾ ਇਨਡੋਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇੱਕ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ:

ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੰਬ ਉਤਪਾਦਕਾਂ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਬਿਹਾਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ, ਨੂੰ 'ਫਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ' ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਇੰਟਰਐਕਟਿਵ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ [...] ਸੈਲਾਨੀ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਬ ਦੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਜਾਂ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੂੰ ਕੁਇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਗਾਏ ਗਏ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਅੰਬ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ ਦੇ ਰੰਗੀਨ ਮਨੋਰੰਜਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦਾ ਵੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। [...] ਇਹ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ-ਪੱਖੀ ਪਹੁੰਚ ਹੈ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅੰਬਾਂ ਦੇ ਨਿਰਯਾਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ।ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ 550 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਅੰਬਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਲੈਣ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲਫੋਂਸੋ, ਮੱਲਿਕਾ, ਆਮਰਪਾਲੀ, ਹਿਮਸਾਗਰ, ਮਾਲਦਾ, ਬਲੀਆ, ਚੋਰਸਿਆ, ਧਮਨ, ਧੂਣ, ਫਜ਼ੀਆ, ਗਲਚੀਆ, ਨਿਗਾਰੀਨ ਖੇਰੀਆ, ਰੁਚਿਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ਮਾਸੀ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਭਰ ਦੇ ਮੌਰੀਆ ਸ਼ੈਰੇਟਨ, ਤਾਜ ਮਹਿਲ ਪੈਲੇਸ ਅਤੇ ਟਾਵਰ, ਇੰਟਰ-ਕੌਂਟੀਨੈਂਟਲ ਹੋਟਲ, ਮੈਰੀਅਟ ਇੰਡੀਆ, ਕੁਤੁਬ ਹੋਟਲ ਅਤੇ ਕਲੈਰਿਜ ਵਰਗੇ ਪੰਜ ਸਿਤਾਰਾ ਹੋਟਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੈੱਫ ਅੰਬ ਨਾਲ ਬਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਖੇਤੀਬਾੜੀ-ਉਦਯੋਗਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਉਦਯੋਗਾਂ ਲਈ ਅੰਬਾਂ ਨੂੰ ਜੈਮ, ਅਚਾਰ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਜੂਸ ਅਤੇ ਡੱਬਾਬੰਦ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਵੀ ਹੈ।

ਤਿਉਹਾਰ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਅੰਬ ਖਾਣ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ, ਅੰਬ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਲਿਖਣਾ, ਅੰਬਾਂ ਦੀ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਇੱਕ ਜਾਦੂਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅੰਬਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕੁਇਜ਼। ਅੰਬਾਂ ਦੀ ਜੱਜਮੈਂਟ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ, ਕਈ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਸੱਤ ਪੱਕੇ ਅੰਬਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅੰਬ ਲਈ ਇੱਕ ਇਨਾਮ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਂਗੋ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੀਬੀਸੀ ਦੇ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ:

ਕੁਝ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਤਿਆਰੀਆਂ - ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਫਲ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪੱਕੇ ਖਾਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - ਅਸਾਧਾਰਨ - ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗੀਆਂ। ਭਾਰਤ 80 ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ 40,000 ਮੀਟ੍ਰਿਕ ਟਨ ਅੰਬ ਨਿਰਯਾਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਬਾਂ ਅਤੇ ਅੰਬਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਨਿਰਯਾਤ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਾਲਾਨਾ ਆਮਦਨ $85 ਮਿਲੀਅਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ ਅੰਬ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਰਹੱਸਮਈ ਆਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

## ਹੋਰ ਤਿਉਹਾਰ 
ਮੈਂਗੋ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਫੇਅਰਚਾਈਲਡ ਟ੍ਰੋਪਿਕਲ ਗਾਰਡਨ ਦੁਆਰਾ ਮਿਆਮੀ, ਫਲੋਰੀਡਾ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਾ ਸੇਬੂ, ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਨੇਗਰਿਲ, ਜਮੈਕਾ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਨੋਟਸ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਬ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਪੋਰਚੇਟਾ

**ਪੋਰਚੇਟਾ** ਇਤਾਲਵੀ ਰਸੋਈ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਆਦੀ, ਚਰਬੀ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਹੱਡੀ ਰਹਿਤ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਹੈ। ਲਾਸ਼ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਥੁੱਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਕੜ ਉੱਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਅੱਠ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਅਜੇ ਵੀ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੋਰਚੇਟਾ ਨੂੰ ਜਿਗਰ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸੌਂਫ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਪੋਰਚੇਟਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮਕੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਲਸਣ, ਗੁਲਾਬ, ਸੌਂਫ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਜੰਗਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। 

## ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ 
ਭਾਵੇਂ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਪਰ ਪੋਰਚੇਟਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੱਧ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਰਿਕਸੀਆ ( ਰੋਮ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ) ਇਸ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਕਵਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਟਲੀ ਭਰ ਵਿੱਚ, ਪੋਰਚੇਟਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿੱਚਮੈਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਵੈਨਾਂ ਨਾਲ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਜਾਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪੈਨੀਨੀ ਵਿੱਚ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਸਟ੍ਰੀਟ ਫੂਡ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ੀਓ  ਲਈ ਭਰਾਈ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਕਈ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੀਟ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਵਜੋਂ ਜਾਂ ਪਿਕਨਿਕ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
thumb| ਲੂਕੋ ਦੇਈ ਮਾਰਸੀ, ਅਬਰੂਜ਼ੋ ਤੋਂ ਪੋਰਚੇਟਾ
thumb| ਪੋਰਚੇਟਾ, ਸਾਰਾ ਅਤੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਗਰਾ ਡੇਲ'ਉਵਾ ਡੀ ਮੈਰੀਨੋ ਵਿਖੇ
thumb| ਪੋਰਚੇਟਾ ਸੈਂਡਵਿਚ ਦਾ ਕਲੋਜ਼-ਅੱਪ

ਪੋਰਚੇਟਾ ਲਾਜ਼ੀਓ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਸੋਈ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਭੇਡ ਪਨੀਰ  ਹੈ। . ਇਹ ਅਬਰੂਜ਼ੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਮ ਹੈ।  ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰੋਜ਼ਮੇਰੀ, ਲਸਣ ਅਤੇ ਮਿਰਚ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਅੰਬਰੀਆ ਤੋਂ ਪੋਰਚੇਟਾ ਸੂਰ ਦੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਰਬੀ, ਲਸਣ, ਨਮਕ, ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਰਚ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸੌਂਫ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਸਾਰਡੀਨੀਅਨ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇਸਨੂੰ  ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਜੂਨੀਪਰ ਅਤੇ ਮਰਟਲ ਲੱਕੜ ਦੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  

## ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ 
ਨੀਕੋਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ  ਭਰਾਈ ਸੂਰ ਦੇ ਮਾਸ (ਦਿਲ, ਜਿਗਰ, ਗੁਰਦੇ, ਅਤੇ ਸਵੀਟਬ੍ਰੈੱਡ ) ਦੇ ਗੁਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਲੈਂਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਔਫਲ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਸੂਰ ਦੇ ਮਾਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਥਾਈਮ, ਤੇਜ ਪੱਤੇ, ਲਸਣ ਅਤੇ ਸੌਂਫ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਤ ਭਰ ਚਿੱਟੀ ਵਾਈਨ ਵਿੱਚ ਮੈਰੀਨੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ, ਸੂਰ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਬੁਰਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਇਹੀ ਵਿਅੰਜਨ ਅਕਸਰ ਖਰਗੋਸ਼ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੂਰ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ
ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤਾ

**ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤਾ** (ਮੌਤ  ਈਸਵੀ) ਇੱਕ ਗੁਪਤਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਵਾਕਾਟਕ ਰਾਣੀ ਸੀ ਜੋ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰੁਦਰਸੇਨ II ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਲਗਭਗ 390 ਤੋਂ 410 ਤੱਕ ਵਾਕਾਟਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ, ਗੁਪਤ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਚੰਦਰਗੁਪਤ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਕੁਬੇਰਨਾਗਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰੁਦਰਸੇਨ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਪ੍ਰਿਥਵੀਸ਼ੇਨ ਪਹਿਲੇ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਵਾਕਟਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਰੁਦਰਸੇਨ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।[1] ਰੁਦਰਸੇਨ ਦਾ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਰਾਜ ਸੀ। ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਦੇ ਰੁਦਰਸੇਨ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਸਨ - ਦਿਵਕਾਰਸੇਨ, ਦਾਮੋਦਰਸੇਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਰਸੇਨ - ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੇਵਕਤੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਾਲਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।[2]

## ਵਾਕਾਟਕ ਰਾਜ ਦਾ ਰੀਜੈਂਟ 
ਰੁਦਰਸੇਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਿਵਕਾਰਸੇਨ, ਵਾਕਾਟਕ ਰਾਜ ਦਾ ਯੁਵਰਾਜ ਜਾਂ ਕ੍ਰਾਊਨ ਪ੍ਰਿੰਸ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਨੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 13 ਸਾਲ ਇੱਕ ਰੀਜੈਂਟ ਵਜੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀ ਪੁਣੇ ਗ੍ਰਾਂਟ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ "ਯੁਵਰਾਜ ਦਿਵਕਾਰਸੇਨ ਦੀ ਮਾਤਾ" ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਨੇ ਕ੍ਰਾਊਨ ਪ੍ਰਿੰਸ ਦਿਵਕਾਰਸੇਨ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਵਾਕਾਟਕ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਕੰਟਰੋਲ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੁਣ ਨਾਬਾਲਗ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਦਿਵਕਾਰਸੇਨ ਕਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਣ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਦਬਦਬਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਹਾਲਾਤਾਂ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਵਕਾਰਸੇਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਸੀ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੱਤਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਾਰਨ।[1]

ਦਿਵਕਰਸੇਨ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਉਸਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦਮੋਦਰਸੇਨ ਨੇ 410 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਤਰਫੋਂ ਰੀਜੈਂਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1] ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਦੇ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ, ਵਾਕਾਟਕਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁਪਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਆਪਣੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਦੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਗੁਪਤ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਬੰਧਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਗੋਤ ਧਾਰਨਾ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵਾਕਾਟਕ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰਵ੍ਰਿਧ ਗੋਤ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਗੋਤ ਸੀ।[2] ਦਰਅਸਲ, ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤ ਦੇ ਰਾਜਕਾਲ ਦੇ 20 ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਵਾਕਾਟਕ ਖੇਤਰ "ਲਗਭਗ ਗੁਪਤ ਸਾਮਰਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ" ਸੀ।[3]

## ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤਾ ਆਪਣੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਰਹੀ। ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਵਰਸੇਨ ਦੂਜੇ (ਲਗਭਗ 420-455) ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ 19ਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ "ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਰਾਜੇ ਦਾਮੋਦਰਸੇਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਰਸੇਨ ਦੀ ਮਾਂ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[1] ਉਹ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਵਰਸੇਨ ਦੂਜੇ ਨੇ ਇਸ ਜਨਮ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਇੱਕ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।[2] ਪਟਨਾ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਪਲੇਟ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਵਰਸੇਨ ਦੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗੁਣ ਰਾਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[3] ਪ੍ਰਭਾਵਤੀਗੁਪਤਾ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਚਿੰਤਤ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਭਾਗਵਤ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਦੀ ਭਗਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਾਮਟੇਕ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਅਕ ਦੇਵਤਾ ਰਾਮਗਿਰੀਸਵਾਮਿਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚਾਰਟਰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[1][4]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀ ਸ਼ਾਸਕ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਰਾਇਲਟੀ
ਲੂਲੂ ਗ੍ਰੇਸ ਗ੍ਰੇਵਜ਼

**ਲੂਲੂ ਗ੍ਰੇਸ ਗ੍ਰੇਵਜ਼** (1874-31 ਜੁਲਾਈ 1949) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਸੀ, ਜੋ 1917 ਤੋਂ 1920 ਤੱਕ ਅਮੈਰੀਕਨ ਡਾਇਟੈਟਿਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਲੂਲੂ ਗ੍ਰੇਸ ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਫੇਅਰਬਰੀ, ਨੇਬਰਾਸਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਲਈ ਪੈਸੇ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਸਨੇ 1909 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਘਰੇਲੂ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[2][3]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਇਓਵਾ ਸਟੇਟ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਖੁਰਾਕ ਮਾਹਿਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[1] ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਨੇ ਕਈ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਦੇ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1911 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਮਾਈਕਲ ਰੀਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ (ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਟਾਈਫਾਈਡ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਰਮ ਖੁਰਾਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ), 1914 ਤੋਂ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਦੇ ਲੇਕਸਾਈਡ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ, ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਮਾਊਂਟ ਸਿਨਾਈ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਖੁਰਾਕ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[2]

1917 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਲੇਨਾ ਫਰਾਂਸਿਸ ਕੂਪਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਸੰਭਾਲ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਖੁਰਾਕ ਮਾਹਿਰਾਂ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸੀ।[1][2] ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕਾਰਜਕਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਮਾਡਰਨ ਹਸਪਤਾਲ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਭੋਜਨ ਸੇਵਾ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ।[3] ਉਹ 1938 ਵਿੱਚ ਬਰਕਲੇ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਚਲੀ ਗਈ। 1947 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਨ ਡਾਇਟੈਟਿਕਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਮਾਰਜੋਰੀ ਹਲਸਾਈਜ਼ਰ ਕੋਫਰ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।[4][5][6]

## ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ 
ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਦੀ ਮੌਤ 1949 ਵਿੱਚ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਰਕਲੇ ਸਥਿਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਕਾਰਨ ਹੋਈ। [1][2][3] ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਨਿਊਟ੍ਰੀਸ਼ਨ ਐਂਡ ਡਾਇਟੈਟਿਕਸ ਸਾਲਾਨਾ ਲੂਲੂ ਜੀ. ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਨਿਊਟ੍ਰੀਸ਼ਨ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਅਵਾਰਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। [4]

## ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ 
ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਧੁਨਿਕ ਡਾਇਟੈਟਿਕਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ (1917) *ਬਿਮਾਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਕ ਬਣਾਉਣਾ* (1926) ਡਾਇਬੀਟੀਜ਼ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਰਾਕ (1929) *ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ* (1932) ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨਕ ਫਰਿੱਜ (1936) ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦਕੋਸ਼ (1938), ਕਲੇਰੈਂਸ ਵਿਲਬਰ ਟੈਬਰ ਨਾਲ। ਉਸ ਨੇ ਪੇਰੈਂਟਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਸਮੇਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਕਸਰਤ ਬਾਰੇ ਲੇਖ ਵੀ ਲਿਖੇ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1949
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1874
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੇਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੋਂ ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ
ਕਰਾਈਕਲ ਕਾਰਨੀਵਲ

**ਕਰਾਈਕਲ ਕਾਰਨੀਵਲ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Karaikal Carnival**) ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਕਰਾਈਕਲ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਪੋਂਗਲ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਕਰਾਈਕਲ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਪੁਡੂਚੇਰੀ ਦੇ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।

## ਇਵੈਂਟ 
ਕਾਰਨੀਵਲ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਜਨਤਾ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ, ਮੈਰਾਥਨ, ਸਾਈਕਲ ਦੌੜ ਅਤੇ ਬੈਲਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਦੌੜ ਵਰਗੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਖੇਡ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਨੀਵਲ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕਰਾਈਕਲ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਲਕਾ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਰਾਈਕਲ ਦੇ ਕਈ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।

## ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੇ ਤੱਤ 
ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੁਆਰਾ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਵਰਗੇ ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ ਆਕਰਸ਼ਣ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

## ਏਅਰ ਸ਼ੋ 
2007 ਵਿੱਚ, ਕਾਰਨੀਵਲ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਏਅਰ ਸ਼ੋਅ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ 3,000 ਫੁੱਟ (910 ਮੀਟਰ) ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੋਂ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਸ਼ੂਟ ਕੀਤਾ।

## ਫਲੋਟੀਲਾ 
ਬੀਚ ਰੋਡ 'ਤੇ ਅਰਸਾਲਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਲੋਟੀਲਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਾਣਾ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

## ਕਾਰਨੀਵਲ ਗੀਤ 
ਇੱਕ ਗੀਤ ਸ੍ਰੀ ਨਟਰਾਜਨ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ 'ਕਲਾਈਕਵਾਲਰ' ਕਰਾਈ ਸੁਬੱਈਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ ਅਤੇ 2007 ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤੀ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗੀਤ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ "ਕਾਰਨੀਵਲ ਗੀਤ" ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ
* ਚੇਨਈ ਔਨਲਾਈਨ 'ਤੇ
* ਨਾਗਲੈਂਡ ਟੀਮ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਉਸਤਾਦ ਸਿੱਦੀਕੀ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ

**ਸਿੱਦੀਕੀ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ** (ਜਨਮ 1914) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਸੀ।

ਖਾਨ ਦਾ ਜਨਮ 1914 ਵਿੱਚ ਮੁਰਾਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਰਫੀਕ ਖਾਨ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ।

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੰਮਾਨ ਖਾਨ, ਘਮਿਤ ਖਾਨ, ਅਹਿਮਦ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਅਤੇ ਇਸ਼ਰਤ ਖਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤਾਲੀਮ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਗੁਲਾਮ ਸਾਬਿਰ ਖਾਨ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਮੁਰਾਦ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦੇ  ਦਾਦਾ ਸੀ।

ਉਸਤਾਦ ਸਿੱਦੀਕੀ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ (1914-1988) ਮੁਰਾਦਾਬਾਦ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰਤ ਭਾਰਤੀ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਡੂੰਘੀ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਗਾਇਕੀ ਵਾਲੀ ਸਾਰੰਗੀ ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁਲਾਮ ਸਾਬੀਰ ਖਾਨ ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਮੁਰਾਦ ਅਲੀ ਖਾਨ ਸਮੇਤ ਕਈ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

#### ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਵੰਸ਼:- ਸਦੀਕੀ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੋਕਲ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਰਾਮਪੁਰ ਸਹਸਵਾਨ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਸਬੰਧ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਤਾਦ ਸਗੀਰ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ, ਉਸਤਾਦ ਫਕੀਰ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ, ਅਤੇ ਉਸਤਾਦ ਰਫੀਕ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ ਵਰਗੇ ਦਿੱਗਜ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 
##### ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ:-ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਰਫੀਕ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ, ਅਤੇ ਅੰਮਾਨ ਖਾਨ, ਗ਼ਾਮਿਤ ਖਾਨ, ਅਹਿਮਦ ਹੁਸੈਨ ਖਾਨ ਅਤੇ ਇਸ਼ਰਤ ਖਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਸਿੱਖਿਆ। 
###### ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ:-ਉਹ ਗੁਲਾਮ ਸਾਬੀਰ ਖਾਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਘੇ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੁਰਾਦ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦੇ ਦਾਦਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਸਨ। 
###### ਸ਼ੈਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ:-ਸਿਦੀਕੀ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ ਦੇ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਗਾਇਕੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵੋਕਲ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਡੂੰਘੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। 
###### ਵਿਰਾਸਤ:-ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਰਾਦਾਬਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1914
ਅੰਜਨਾ ਭੌਮਿਕ

**ਅੰਜਨਾ ਭੌਮਿਕ** (30 ਦਸੰਬਰ 1944 - 17 ਫਰਵਰੀ 2024) 1960 ਤੋਂ 1980 ਤੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਭੌਮਿਕ ਦਾ ਜਨਮ 30 ਦਸੰਬਰ 1944 ਨੂੰ ਕੂਚ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਆਰਤੀ ਭੌਮਿਕ ਅਤੇ ਉਪਨਾਮ ਬਬਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਿਭੂਤੀ ਭੂਸਨ ਭੌਮਿਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਦਿਨ ਕੂਚ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ। ਭੌਮਿਕ ਨੇ 1961 ਵਿੱਚ ਕੂਚ ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਸੁਨੀਤੀ ਅਕੈਡਮੀ ਤੋਂ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਬੋਰਡ ਦੀ ਹਾਇਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਰੋਜਨੀ ਨਾਇਡੂ ਕਾਲਜ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਅੰਜਨਾ ਨੇ ਨੇਵੀ ਅਫਸਰ ਅਨਿਲ ਸ਼ਰਮਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਅਤੇ ਮੁੰਬਈ ਆ ਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੀਲਾਂਜਨਾ ਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨਾ ਸ਼ਰਮਾ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ। ਵੱਡੀ ਧੀ, ਨੀਲਾਂਜਨਾ ਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਬੰਗਾਲੀ ਅਦਾਕਾਰ ਜਿਸ਼ੂ ਸੇਨਗੁਪਤਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।

ਭੌਮਿਕ ਦੀ ਮੌਤ 17 ਫਰਵਰੀ 2024 ਨੂੰ 79 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਭੌਮਿਕ ਨੇ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 1964 ਵਿੱਚ ਪਿਜੁਸ਼ ਬੋਸ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਫ਼ਿਲਮ *ਅਨੁਸਟੁਪ ਚੰਦਾ ਨਾਲ* ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਫ਼ਿਲਮ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਆਰਤੀ ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ ਅੰਜਨਾ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਅਤੇ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਉੱਤਮ ਕੁਮਾਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਇਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਚੌਰੰਗੀ, " ਕੋਖਨੋ ਮੇਘ ", "ਨਾਇਕਾ ਸੰਗਤ", " ਰੂੜਾ ਛਾਇਆ", "ਰਾਜ ਦ੍ਰੋਹੀ" ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਿੱਟ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਦੋਂ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉੱਤਮ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੌਮਿੱਤਰ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ "ਮਹਾਸ਼ਵੇਤਾ" ਵਿੱਚ ਜੋੜੀ ਬਣਾਈ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2024
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1944
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਅਤੇ ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ. ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ, ਤਕਨੀਕੀ ਅਤੇ ਖੇਡ ਮੇਲਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

ਇਹ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ (IITs) ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ (NITs) ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ **ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ** ਹੈ। ਕੁਝ ਕਾਲਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਵੱਖਰੇ ਖੇਡ ਤਿਉਹਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਪੰਨੇ ਵਾਲੇ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਲਈ, ਭਾਰਤੀ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵੇਖੋ।

## ਭਾਰਤੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸੰਸਥਾਨ (IITs) 
## ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ (ਐਨ.ਆਈ.ਟੀ) 
## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਭਾਰਤੀ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ
ਕਾਲਾ ਬਾਂਸਾ

**ਕਾਲਾ ਬਾਂਸਾ** ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾਬਾਰ ਨਟ, ਅਡੁਲਸਾ', ਅਧਾਤੋਦਾ, ਵਾਸਾ, ਵਾਸਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਾਮ Justicia adhatoda ਹੈ। ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ ਅਡਾਥੋਡਾ' ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਜਿਸਨੂੰ ਬੱਕਰੀਆਂ ਨਾ ਛੋਹਦੀਆਂ ਹੋਣ’। ਇਹ ਨਾਮ ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬੱਕਰੀਆਂ ਵਰਗੇ ਜਾਨਵਰ ਇਸ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਕੌੜੇ ਸੁਆਦ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ।

ਇਸ ਪੌਦੇ ਦਾ ਮੂਲ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ , ਭਾਰਤ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ (ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਨੇਪਾਲ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ), ਲਾਓਸ, ਮਿਆਂਮਾਰ ਅਤੇ ਵੀਅਤਨਾਮ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਪੌਦੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ
ਕੈਰੋਲੀਨ ਹੈਂਡਰਸਨ ਗ੍ਰਿਫਿਥ

**ਕੈਰੋਲੀਨ ਹੈਂਡਰਸਨ ਗ੍ਰਿਫਿਥ** (26 ਨਵੰਬਰ, 1861-13 ਅਗਸਤ, 1937) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਬੈਲਜੀਅਮ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਲਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਉਪਕਰਣ ਦਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਕੈਰੋਲੀਨ ਹੈਂਡਰਸਨ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਵਿੰਗਟਨ, ਇੰਡੀਆਨਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਲਾਫਾਏਟ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਐਲਬਰਟ ਹੈਂਡਰਸਨ ਅਤੇ ਲੋਰਾਨਾ ਰਿਚਮੰਡ ਹੈਂਡਰਸਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1880 ਵਿੱਚ ਪਰਡਿਊ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। [1] ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਚਾਰਲਸ ਰਿਚਮੰਡ ਹੈਂਡਰਸਨ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ; ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਜੂਲੀਆ ਹੈਂਡਰਸਨ ਲੀਵਰਿੰਗ ਨੇ ਇੰਡੀਆਨਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। [2][3]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਹੈਂਡਰਸਨ ਨੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਨੱਕਾਸ਼ੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹੈਂਡਬੁੱਕ ਲਿਖੀ, ਜੋ 1887 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ।[1][2] ਗ੍ਰਿਫਿਥਸ 1898 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆਨਾ ਸੋਲਜਰਜ਼ ਏਡ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ।[3] ਇੰਡੀਆਨਾਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਫਲਾਵਰ ਮਿਸ਼ਨ ਹੋਮ ਫਾਰ ਇਨਕਿਊਰੇਬਲਜ਼, [4] ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਉਸਨੇ 1903 ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[5] 1918 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦ ਗ੍ਰੇਟਰ ਪੈਟ੍ਰਿਓਟਿਜ਼ਮ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸਵਰਗੀ ਪਤੀ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।[6]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗ੍ਰਿਫਿਥਸ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕਿਤਾਬ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, [1] ਜੋ ਕਿ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਰਹੇ ਬੈਲਜੀਅਨ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਫਰਨੀਚਰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।[2] ਗ੍ਰਿਫਿਥਸ ਨੂੰ ਪੈਰਿਸ ਅਤੇ ਬ੍ਰਸੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[3] ਲ'ਹਿਊਰ ਜੋਯੇਯੂਸ [fr] ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨਾਂ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ; ਪੈਰਿਸ ਸਾਈਟ ਨੇ ਲੇਖਕ ਕਲੇਅਰ ਹੂਚੇਤ ਬਿਸ਼ਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ।[4] "ਬੈਲਜੀਅਮ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ," ਉਸਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅਮਰੀਕਾ ਯੂਰਪ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੁਹਾਵਣੇ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਦੇਣਦਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਯੂਰਪ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਹਾਣੀਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਹਨ।"[1]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਹੈਂਡਰਸਨ ਨੇ 1889 ਵਿੱਚ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਜੌਨ ਲੇਵਿਸ ਗ੍ਰਿਫਿਥਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1][2] 1914 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਫਿਥਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ।[3] ਇੰਡੀਆਨਾਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਹੁਣ ਕੈਂਪਰ ਹਾਊਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆਨਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਲੈਂਡਮਾਰਕਸ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਹੈ।[4] ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1937 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[5] ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਬਰੁਕਲਿਨ ਦੇ ਗ੍ਰੀਨ-ਵੁੱਡ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1937
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1861
ਸੀਤਾ ਨੌਮੀ

**ਸੀਤਾ ਨੌਮੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sita Navami**) ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਹਿੰਦੂ ਮਹੀਨੇ  ਦੇ *ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ* (ਪਹਿਲੇ ਚੰਦਰ ਪੰਦਰਵਾੜੇ) ਦੀ ਨੌਮੀ (ਨੌਵੀਂ ਤਰੀਕ) ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਦੰਤਕਥਾ 
*ਰਾਮਾਇਣ* ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਲ ਸੀਤਾ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੇਤ ਦੇ ਖੇਤ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਸਿਰਧਵਜ ਜਨਕ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਸੁਨਯਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਖੇਤਰੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਸੀਤਾਮੜੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪੁਨੌਰਾ ਧਾਮ ਵਿਖੇ ਹੋਣ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। *ਰਾਮਾਇਣ* ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸੀਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਮਿਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ *ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ* ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸਿਰਧਵਜ ਜਨਕ ਹਲ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਵਾਹ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਲ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ। ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪੁੱਟਣ 'ਤੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਮਿਲੀ। ਹਲ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਗੋਦ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੀਤਾ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅਵਤਾਰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਸੀਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਨਾਰੀਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਆਦਰਸ਼ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਵੇਰਵਾ 
ਸੀਤਾ ਨੌਮੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੀਤਾ ਨੌਮੀ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਵਿਆਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵੈਸ਼ਨਵਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਿਉਹਾਰ
ਏਥਲ ਏ. ਗਰੋਸਕਪ

**ਐਥਲ ਅਮਾਂਡਾ ਗਰੋਸਕਪ** (ਜੁਲਾਈ 1891-ਮਈ 29,1949) ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਬਾਲ ਸਿਹਤ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਖਿਆ 
ਗ੍ਰਾਸਕੱਪ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਵੇਨੋਨਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, [1] ਉਹ ਐਡਵਰਡ ਐਵਰੇਟ ਗ੍ਰਾਸਕੱਪ ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਜੋਸਫਾਈਨ ਸਵਾਨੀ ਗ੍ਰਾਸਕੱਪ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। [2] ਉਸਨੇ 1914 ਵਿੱਚ ਗੌਚਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ [3] ਅਤੇ ਨਿਊ ਹੈਵਨ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਅਕ ਵਜੋਂ ਅੱਗੇ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। ਉਸਨੇ 1931 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ "ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਪਰਾਧ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ"। [4]

ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਗ੍ਰਾਸਕੱਪ ਗੌਚਰ ਐਥਲੈਟਿਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਬਾਸਕਟਬਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਤੈਰਾਕੀ, ਡਾਈਵਿੰਗ, ਜਿਮਨਾਸਟਿਕ, ਬੇਸਬਾਲ ਅਤੇ ਹਾਕੀ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਨਾਟਕ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ। [1] ਉਹ 1911 ਵਿੱਚ ਝੀਲ ਜਾਰਜ 'ਤੇ ਇੱਕ YWCA ਸੰਮੇਲਨ ਲਈ ਗੌਚਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਮੰਡਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। [2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
1915 ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਾਸਕੱਪ ਨੂੰ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਗਰਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਅਤੇ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਐਲਿਸ ਗੋਰਡਨ ਗੁਲਿਕ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸਕੂਲ ਸੀ।[1][2][3] ਉਹ 1916 ਤੋਂ 1920 ਤੱਕ ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਹੌਲਿਨਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੈਂਕੜੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਅਤੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬੇਸ ਕੈਂਪ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਦਾ "ਤੱਟ ਗਸ਼ਤ ਗਾਰਡ" ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[4]

ਗ੍ਰਾਸਕੱਪ 1920 ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਮੋਂਟਕਲੇਅਰ ਸਟੇਟ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਬਣ ਗਈ।[1] 1922 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਗੌਚਰ ਕਾਲਜ ਲਈ ਇੱਕ ਲਾਭ ਵਜੋਂ ਮੋਂਟਕਲੇਅਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਬਾਹਰੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਏ ਕਾਲਜ ਮੈਡਲੇ ਸੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਕਾਸਟ ਵਿੱਚ ਦਰਜਨਾਂ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਕਲੱਬਵੂਮੈਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[2][3] ਉਹ 1928 ਵਿੱਚ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇਣ ਤੱਕ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ, [4] ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਟਿਊਬਰਕਲੋਸਿਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ।[5] ਉਸਨੇ ਮਿਸੂਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, [6] ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਈਚਾਰਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟੀਬੀ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।[7][8] 1930 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬਿੰਘਮਟਨ ਅਤੇ ਨਿਊਬਰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਗਰਲ ਸਕਾਊਟ ਕੌਂਸਲਾਂ ਲਈ "ਸਿਹਤ ਮਾਰਗ" ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[9]

1931 ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਾਸਕੱਪ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਸੋਸ਼ਲ ਵਰਕ ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ 1926 ਵਿੱਚ ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਸਿਟੀ, [1] 1931 ਵਿੱਚ ਲੂਈਸਵਿਲ, [2] ਅਤੇ 1932 ਵਿੱਚ ਜੈਕਸਨਵਿਲ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਰਾਜ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ।[3] ਉਸਨੇ ਸਾਈਰਾਕਿਊਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੋਲਮੇਜ਼ ਬਾਲ ਸਿਹਤ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਰਲਡ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨਜ਼ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਪਰ ਦਿੱਤਾ।[2]

## ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ 
* "ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ" (1927)[1]

* "ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਦਾ ਮੁੱਲ" (1931)[2]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗ੍ਰਾਸਕੱਪ ਦੀ 1949 ਵਿੱਚ, 57 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਮੋਂਟਕਲੇਅਰ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1949
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1891
ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ (ਬਲਵੰਤ ਕੌਰ)

**ਬਲਵੰਤ ਕੌਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Balwant Kaur**)**,** ਜਿਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਨਾਮ **ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ** (1912 - 1994) ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ੈੱਫ, ਰਸੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਕਿਤਾਬ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਰਸਮੀ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਅਤੇ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ 1955 ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ *ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇੰਡੀਅਨ ਕੁਕਰੀ* ਕਿਤਾਬ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1961 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋਈ ਸੀ।

ਸਿੰਘ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਬਾਰੇ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਮੋਹਰੀ ਸਨ। ਫੂਡ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੇ ਜੱਜ, ਸ਼ੈੱਫ ਸਾਈਮਨ ਮਜੂਮਦਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਜੂਲੀਆ ਚਾਈਲਡ ਕਿਹਾ ਹੈ।

## ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜੀਵਨ 
ਬਲਵੰਤ ਕੌਰ ਦਾ ਜਨਮ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ। ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ, ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ 1936 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੁਣ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਸਿੰਘ ਲੰਡਨ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਡਾ. ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇੱਕ ਖੋਜ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਰੀਜੈਂਟ ਸਟਰੀਟ 'ਤੇ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਵਿਗਿਆਨ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ 1955 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
1959 ਵਿੱਚ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਫਾਇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੋਜ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

## ਵਿਰਾਸਤ 
2017 ਵਿੱਚ, ਸਿੰਘ ਦੀ ਪੋਤੀ, ਪੱਲਵੀ ਸੀਤਲਾਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇੱਕ ਮਸਾਲੇ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

## ਕੰਮ 
* *ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇੰਡੀਅਨ ਕੁਕਰੀ* (1961), ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਸੋਧਾਂ ਅਤੇ ਪੁਨਰਪ੍ਰਿੰਟਾਂ
* *ਭਾਰਤੀ ਘਰਾਂ ਲਈ ਕਾਂਟੀਨੈਂਟਲ ਕੁਕਰੀ* (1994)

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰਾਂਤ (ਬਰਤਾਨਵੀ ਭਾਰਤ) ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1994
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1912