open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਐਲਸੀ ਬੈਮਬ੍ਰਿਜ

ਐਲਸੀ ਬੈਂਬ੍ਰਿਜ (née Kipling; 2 ਫਰਵਰੀ 1896 – 24 ਮਈ 1976) ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੇਖਕ ਰੂਡਯਾਰਡ ਕਿਪਲਿੰਗ ਦੀ ਦੂਜੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਿਪਲਿੰਗਜ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕਲੌਤੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਜਿਉਂਦੀ ਰਹੀ।[1]

22 ਅਕਤੂਬਰ 1924 ਨੂੰ, ਐਲਸੀ ਕਿਪਲਿੰਗ ਨੇ ਜਾਰਜ ਬੈਂਬ੍ਰਿਜ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1938 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿੰਪੋਲ ਹਾਲ, ਕੈਂਬਰਿਜਸ਼ਾਇਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਘਰ ਖਰੀਦਿਆ।[1]

ਜਦੋਂ 1936 ਵਿੱਚ ਐਲਸੀ ਬੈਂਬ੍ਰਿਜ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ 'ਤੇ ਕਾਪੀਰਾਈਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਦ ਟਾਈਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਿਸ਼ਨ ਸਨ, 

"ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੈਪਟਨ ਜਾਰਜ ਬੈਂਬ੍ਰਿਜ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਰੂਡਯਾਰਡ ਕਿਪਲਿੰਗ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ"।[1] ਉਹ 1958 ਵਿੱਚ ਯੂਕੇ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਵਿਤਾ "ਮੰਡਲੇ" 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ "ਆਨ ਦ ਰੋਡ ਟੂ ਮਾਂਡਲੇ" ਗੀਤ ਦੀ ਫ੍ਰੈਂਕ ਸਿਨਾਟਰਾ ਦੁਆਰਾ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ ਨੂੰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਕੇ। ਉਸਨੇ ਸਿਨਾਟਰਾ ਦੁਆਰਾ ਟੈਕਸਟ ਨਾਲ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਆਜ਼ਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਕਿਪਲਿੰਗ ਦੀ 1936 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਐਲਸੀ ਬੈਂਬ੍ਰਿਜ ਕਿਪਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਲ ਤੋਂ 70 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕਾਪੀਰਾਈਟ ਰਹੇ। 1976 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ, ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਟਰੱਸਟ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ। ਟਰੱਸਟ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਬ੍ਰਾਈਟਨ ਵਿੱਚ ਸਸੇਕਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਤੱਕ ਬਿਹਤਰ ਜਨਤਕ ਪਹੁੰਚ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕੇ।[2] ਉਸਨੂੰ ਵਿੰਪੋਲ ਅਸਟੇਟ 'ਤੇ ਸੇਂਟ ਐਂਡਰਿਊਜ਼ ਚਰਚ ਦੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
ਫਰੈਡਰਿਕ ਸਮਿਥ, ਬਿਰਕਨਹੈੱਡ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਰਲ, ਬੈਂਬ੍ਰਿਜ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਜੀਵਨੀ ਦੇ ਲੇਖਕ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1976
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1896
ਡੈਨੇਲ ਬੈਰੇਟ

**ਡੈਨੇਲ ਬੈਰੇਟ** (20 ਜੁਲਾਈ, 1967-26 ਅਗਸਤ, 2024) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਜਲ ਸੈਨਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਜਲ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਰੀਅਰ ਐਡਮਿਰਲ (ਅੱਧਾ ਅੱਧਾ) ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ ਰੀਅਰ ਐਡਮਿਰਲ (ਅੱਧਾ ਅੱਧਾ) ਦਾ ਯੂਐਸ ਨੇਵਲ ਰੈਂਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 200 ਤੋਂ ਘੱਟ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ, ਸਿੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਬੈਰੇਟ ਦਾ ਜਨਮ 20 ਜੁਲਾਈ, 1967 ਨੂੰ ਬਫੇਲੋ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾ ਸਨ।[1][2]

ਬੈਰੇਟ ਨੇ ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, 1989 ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[1] ਉਸਨੇ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿਕਿਓਰਿਟੀ/ਰਣਨੀਤਕ ਅਧਿਐਨ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਬੈਰੇਟ ਨੇ ਸੂਚਨਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਨਾਲ ਵੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[2] ਉਹ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ।[3][4]

10 ਜੂਨ, 2020 ਨੂੰ, ਬੈਰੇਟ ਨੂੰ ਕੇਵੀਐਚ ਇੰਡਸਟਰੀਜ਼ ਦੇ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਡਾਇਰੈਕਟਰਜ਼ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।[1] ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੋਗਰੈਸਿਵ ਇੰਸ਼ੋਰੈਂਸ, ਸ਼ੋਲਡਰਅੱਪ, ਪ੍ਰੋਟੈਗੋ ਟਰੱਸਟ ਬੈਂਕ, ਅਤੇ ਫੈਡਰਲ ਹੋਮ ਲੋਨ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਬੋਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[2] ਉਸਨੇ ਕਈ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਵਾਧੂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[3]

## ਫੌਜੀ ਕੈਰੀਅਰ 
ਬੈਰੇਟ ਨੂੰ 28 ਅਗਸਤ, 1989 ਨੂੰ ਯੂ.ਐੱਸ.ਐੱਸ. ਸੰਵਿਧਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਨੇਵਲ ਰਿਜ਼ਰਵ ਅਫਸਰ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕੋਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਝੰਡੇ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਮਿਲਿਆ।[1][2]

ਉਸਨੇ ਯੂ.ਐੱਸ. ਨੇਵਲ ਫੋਰਸਿਜ਼ ਸੈਂਟਰਲ ਕਮਾਂਡ/ਯੂ.ਐੱਸ. 5ਵੇਂ ਫਲੀਟ, ਕਮਾਂਡਰ ਸੈਕਿੰਡ ਫਲੀਟ, ਕੈਰੀਅਰ ਸਟ੍ਰਾਈਕ ਗਰੁੱਪ ਟੂ, ਅਤੇ ਮਲਟੀ-ਨੈਸ਼ਨਲ ਫੋਰਸ - ਇਰਾਕ ਲਈ ਡਿਪਟੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[1][2] ਉਸਨੇ ਕੈਰੀਅਰ ਸਟ੍ਰਾਈਕ ਗਰੁੱਪ 12 ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਐਂਡਿਊਰਿੰਗ ਫ੍ਰੀਡਮ ਅਤੇ ਹੈਤੀ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਯੂਨੀਫਾਈਡ ਰਿਸਪਾਂਸ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਤੈਨਾਤੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[2] ਉਸਨੇ ਸਟੈਂਡਿੰਗ ਜੁਆਇੰਟ ਫੋਰਸ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਪੈਸੀਫਿਕ ਕਮਾਂਡ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਸਾਈਬਰ ਕਮਾਂਡ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[2] 10 ਜੁਲਾਈ, 2015 ਨੂੰ ਰੀਅਰ ਐਡਮਿਰਲ (ਹੇਠਲਾ ਅੱਧ) ਵਜੋਂ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੈਰੇਟ ਨੇ ਯੂ.ਐੱਸ. ਸਾਈਬਰ ਕਮਾਂਡ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[1][3]

## ਲਿਖਣਾ 
ਜੂਨ 2021 ਵਿੱਚ, ਬੈਰੇਟ ਨੇ "ਰੌਕ ਦ ਬੋਟ: ਏਮਬ੍ਰੇਸ ਚੇਂਜ, ਐਂਕਰਊਜ਼ ਇਨੋਵੇਸ਼ਨ, ਐਂਡ ਬੀ ਏ ਸਕਸੈਸਫੁਲ ਲੀਡਰ" ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।[1][2] ਇਹ ਕਈ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਐਮਾਜ਼ਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।[3][4] ਬੈਰੇਟ ਨੇ 35 ਲੇਖ ਵੀ ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ।[5][6]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2024
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1967
ਫ਼ਰਾਇਡ ਬਾਰਟਲੇਟ

ਫ਼ਰਾਇਡ (ਫ਼ਲੋਰੈਂਸ ਬਾਰਟਲੇਟ, 1942-9 ਨਵੰਬਰ 2009), ਜਿਸ ਨੂੰ ਫ਼ਰਾਇਡ ਸੋਲੋਮਨ-ਬਾਰਟਲੇਟ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸੀਰੀਅਸ ਬਿਜ਼ਨਸ ਕੰਪਨੀ, ਇੱਕੋ ਸੈਨ ਫ਼ਰਾਂਸਿਸਕੋ-ਅਧਾਰਤ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿਕਰੀ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਵੰਡ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਵਾਂਟ-ਗਾਰਡ, ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਮੁਢਲੇ ਸਾਲ 
ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੇ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ [1] ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬਰਕਲੇ ਤੋਂ ਸੂਚਨਾ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[2]

## ਕੈਰਿਅਰ 
ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੇ 1972 ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।[1] ਉਹ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਦ੍ਰਿੜ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਕਿਉਰੇਟਿਡ ਫਿਲਮ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।[2] ਦ ਸੀਰੀਅਸ ਬਿਜ਼ਨਸ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਟੌਮ ਡੇਵਿਟ, ਗੰਵਰ ਨੈਲਸਨ, ਚਿਕ ਸਟ੍ਰੈਂਡ, ਰਾਬਰਟ ਬ੍ਰੀਅਰ, ਸੁਜ਼ਾਨ ਪਿਟ, ਜਾਰਜ ਗ੍ਰਿਫਿਨ, ਸ਼ਰਲੀ ਕਲਾਰਕ, ਕੈਥੀ ਰੋਜ਼ ਅਤੇ ਰਾਬਰਟ ਨੈਲਸਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ।[3] ਕੰਪਨੀ 1983 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ।[3] 1985 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੈਟਰੋਪੋਲਿਸ ਮੀਡੀਆ, ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਫਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।[4]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਉਸਨੇ 1969 ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸਕਾਟ ਬਾਰਟਲੇਟ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਧੀ, ਸਟੀਵੀਅਸ ਸੋਲੋਮਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਐਲੋਨ ਬਾਰਟਲੇਟ ਸੀ।[2] ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਓਕਲੈਂਡ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਫ਼ਿਲਮਾ 
ਸੀਰੀਅਸ ਬਿਜ਼ਨਸ ਕੰਪਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੇ ਗੀਤਕਾਰੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜੋ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸੁਪਰਇੰਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਅਤੇ ਡਿਸਲੋਵਸ ਵਰਗੇ ਰਸਮੀ ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।[1][2] ਉਸਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਫਿਲਮ ਫੋਰਮ, ਟੋਰਾਂਟੋ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵੂਮੈਨ ਐਂਡ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਵਿਟਨੀ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਅਮੈਰੀਕਨ ਆਰਟ, ਅਤੇ ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2009
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1942
ਜੂਲੀਅਟ ਬਾਸ਼ੋਰ

ਜੂਲੀਅਟ ਬਸ਼ੋਰ (ਜਨਮ 31 ਦਸੰਬਰ 1956) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਫੀਚਰ ਫਿਲਮ ਕਾਮਿਕੇਜ਼ ਹਾਰਟਸ (1986) ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਪੋਰਨ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੂਡੋ-ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਸੈੱਟ ਹੈ। 

## ਜੀਵਨ 
ਬਾਸ਼ੋਰ ਨੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸਾਂਤਾ ਕਰੂਜ਼ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਫਿਲਮ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਐਡਵਾਂਸਡ ਫਿਲਮ ਐਂਡ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਤੋਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਗੁਗਨਹਾਈਮ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।[1] ਉਹ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਲੀ ਟੀ. ਬਾਸ਼ੋਰ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਹੈ।

ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਸ਼ੋਰ ਨੇ ਜਾਰਜ ਸਿਕਸਰੀ ਦੀ ਫਿਲਮ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ, ਦ ਐਨਚੈਂਟੇਡ ਮਿਰਰ (1981) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਟਰਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਨੇ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਟਾਰਗੇਟ ਵੀਡੀਓ, ਵੀਡੀਓਵੈਸਟ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਸਮੂਹਿਕ ਆਪਟਿਕ ਨਰਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

ਉਸਦੀ ਫਿਲਮ ਕਾਮਿਕਾਜ਼ੇ ਹਾਰਟਸ 1983 ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1986 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਪੋਰਨੋਗ੍ਰਾਫੀ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ, ਸ਼ੈਰਨ ਮਿਸ਼ੇਲ ਅਤੇ ਟਿਗਰ ਮੇਨੇਟ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਬਾਸ਼ੋਰ ਇੱਕ ਪੋਰਨੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਫਿਲਮ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਰੂ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੇਨੇਟ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।[1][2] ਜੋਨਾਥਨ ਰੋਸੇਨਬੌਮ ਨੇ ਫਿਲਮ ਨੂੰ "ਬਦਲਵੇਂ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਖਦਾਈ, ਸਿੱਖਿਆਦਾਇਕ, ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪ" ਕਿਹਾ।[3]

1990 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦ ਬੈਟਲ ਆਫ਼ ਟੁੰਟੇਨਹੌਸ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਕਿ (ਉਸ ਸਮੇਂ) ਪੂਰਬੀ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਰੈਡੀਕਲ ਕਵੀਅਰ ਸਕੁਐਟ ਟੁੰਟੇਨਹੌਸ ਅਤੇ ਨਵ-ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਰਾਜ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਇਸਦੇ ਟਕਰਾਅ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮ ਸੀ। 1992 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ ਜੋ ਮੇਨਜ਼ਰ ਸਟ੍ਰਾਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਕੁਐਟ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਫਿਲਮਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣ ਗਈਆਂ।[1][2][3]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1956
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਜੇਨ ਬਾਰਸ

**ਜੇਨ ਐਲਨ (ਗਰੇ ਬਾਰਸ) ** (1892-9 ਅਗਸਤ 1977) ਇੱਕ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਆਗੂ ਅਤੇ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਕੀਲ ਸੀ। ਬਾਰਸ ਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ 1947 ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੈਲੀਗੇਟ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਖਰਡ਼ਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ (2015 ਤੱਕ) । ਉਸ ਨੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਮਿਊਂਸਪਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵੀ ਕੀਤੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਖਿਆ 
ਜੇਨ ਗੈਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਕੈਨਸਸ ਸਿਟੀ, ਮਿਸੂਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਊਥ ਔਰੇਂਜ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ।[1] ਬਾਰਸ ਨੇ 1909 ਵਿੱਚ ਔਰੇਂਜ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਬੀਅਰਡ ਸਕੂਲ (ਹੁਣ ਮੌਰਿਸਟਾਊਨ-ਬੀਅਰਡ ਸਕੂਲ) ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ 1913 ਵਿੱਚ ਨੌਰਥੈਂਪਟਨ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਸਮਿਥ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਾਈ ਬੀਟਾ ਕਪਾ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ।[1] ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਰਸ ਨੇ ਮਿਸ ਬੀਅਰਡਸ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗਣਿਤ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।[1] ਉਸਨੇ 1942 ਵਿੱਚ ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਵਿਦਿਅਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੰਮੇਲਨ

ਬਾਰਸ ਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਏ 1947 ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਮਹਿਲਾ ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸਨੇ ਐਸੈਕਸ ਕਾਉਂਟੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ, ਮਿਲਿਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਅਫਸਰਾਂ ਬਾਰੇ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਰਾਜ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਖਰੜਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੋਟਰਾਂ ਨੇ 4 ਨਵੰਬਰ, 1947 ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ।[1]

ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ

ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੁਧਾਰ

ਬਾਰੂਸ ਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ ਵੋਟਰਜ਼ (1943-1947) ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, [1] ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ ਵੋਟਰਜ਼ ਦੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ। 1957 ਵਿੱਚ, ਬਾਰੂਸ ਨੇ ਜੇਲ੍ਹ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧਿਕ ਨਿਆਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਕਰੈਕਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਲਈ ਸਮਾਨ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਟੇਟ ਜੁਵੇਨਾਈਲ ਕੋਰਟ ਰਿਵੀਜ਼ਨ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। [2]

ਬਾਰੂਸ ਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਸਟੇਟ ਕਮਿਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਜੋ ਪੁਰਾਣੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਰਾਸ਼ਨ ਲਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਮਿਉਂਸਪਲ ਸਰਕਾਰ 'ਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਰਾਜ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਉਪ-ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਅਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਐਸੈਕਸ ਕਾਉਂਟੀ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਬਾਰੂਸ ਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਵੰਡ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। 1937 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਮੋਂਟਕਲੇਅਰ ਵਿੱਚ ਮੇਅਰ ਦੀ ਹਾਊਸਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਬਾਰਸ ਨੇ 1938 ਤੋਂ 1943 ਤੱਕ ਮੋਂਟਕਲੇਅਰ ਹਾਊਸਿੰਗ ਅਥਾਰਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1977
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1892
ਚੈਰੀਜ਼ ਬੇਟ

ਚੈਰੀਜ਼ ਬੇਟ (ਕਈ ਵਾਰ **ਚੈਰੀਜ਼ ਬੇਟਸ** ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਂਸਰ, ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੈਰੀਅਰ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਖਿਆ 
ਚੈਰੀਸ ਚੈਰਿਲ ਬੇਟ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਮਈ, 1952 ਨੂੰ ਕਲੀਵਲੈਂਡ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਕੇਨੇਥ ਅਤੇ ਰੂਥ ਬੇਟ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਟੈਲੀਫੋਨ ਕੰਪਨੀ ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਵਿੱਚ ਅਲਾਈਡ ਰਿਕਾਰਡਸ ਲਈ ਦਫਤਰ ਮੈਨੇਜਰ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਚਲੀ ਗਈ।[1] ਬੇਟ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਲੇ ਡਾਂਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪਾਠ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੇਵਰਲੀ ਹਿਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ। ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਨਿੱਕ ਅਤੇ ਐਡਨਾ ਸਟੀਵਰਟ ਦੇ ਈਬੋਨੀ ਸ਼ੋਅਕੇਸ ਨਾਲ ਡਾਂਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, [2] ਉਸਨੇ UCLA ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[1] ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਕੈਂਟਕੀ ਫਰਾਈਡ ਚਿਕਨ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟਟਾਈਮ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨੱਚਣ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਲਾਤਮਕ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕਾਲਜ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ।

## ਕੈਰਿਅਰ 
1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਬੇਟ ਇੱਕ ਮੰਗੀ ਡਾਂਸਰ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਲਾਸ ਵੇਗਾਸ ਵਿੱਚ ਗਾਈਜ਼ ਐਂਡ ਡੌਲਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲਿਫਟਨ ਡੇਵਿਸ, ਲੈਸਲੀ ਉਗਮਸ, ਰੂਥ ਬ੍ਰਾਊਨ ਅਤੇ ਜੂਡੀ ਪੇਸ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[1] ਉਸਨੇ ਵੈਸਟ ਸਾਈਡ ਸਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਉਗਮਸ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਗਮਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਡਾਂਸਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਕਾਟਨ ਕਲੱਬ ਰੇਵਿਊ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਇਸ ਐਕਟ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ, ਕੈਨੇਡਾ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, 1975 ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਵੇਗਾਸ ਦੇ ਥੰਡਰਬਰਡ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਿਆ।[2]

ਉਗਮਸ ਟੂਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੇਟ ਨੇ ਫਿਰ ਮੋਂਟੇ ਕਾਰਲੋ ਵਿੱਚ 10 ਹਫ਼ਤੇ ਬਿਤਾਏ ਅਤੇ ਲਾਸ ਵੇਗਾਸ ਦੇ ਅਲਾਦੀਨ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਦ ਮੋਂਟੇ ਕਾਰਲੋ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਜਿਸਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਜੌਨ ਵੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਡੇਵਿਡ ਵੇਨ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਜੋਜੋ ਸਮਿਥ ਨਾਲ ਦ ਸੈਟਰਡੇ ਨਾਈਟ ਫੀਵਰ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਪੇਨ, ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।[1]

ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਭੂਮਿਕਾ 1976 ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਡਰਾਮਾ ਸਪਾਰਕਲ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਜ਼ੋਲਾ ਟੇਲਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜੋ ਕਿ ਦ ਪਲੇਟਰਸ[1] ਗਾਇਕੀ ਸਮੂਹ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1979 ਦੇ ਵਿਅੰਗ ਕਾਮੇਡੀ ਅਮੈਰੀਕਾਥਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਬੇਟ ਹੁਣ ਸ਼ਾਇਦ 1980 ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਜ਼ਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਮਿਊਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, [2] ਉਸਦੀ ਤੀਜੀ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਦੀ ਡਾਂਸ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ। ਜ਼ਨਾਡੂ ਵਿੱਚ, ਬੇਟ ਦਾ ਵਾਲ-ਚਾਲ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਟੌਪ-ਗੰਢ ਸੀ ਜੋ ਫਲਾਵਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਵਾਲ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਅਤੇ ਮੇਕ-ਅੱਪ ਕਲਾਕਾਰ ਸਨ। [1] ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ, ਬੇਟ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜ਼ਨਾਡੂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਰੋਮਾਂਚਕ ਪਹਿਲੂ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਕੇਨੀ ਓਰਟੇਗਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਸੇਪੀਆ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨਾਲ 1980 ਦੇ ਉਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਾਲੋਂ ਲਾਈਵ ਸ਼ੋਅ ਅਤੇ ਸਟੇਜ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਰਜੀਹ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1952
ਵਿਦੂਸ਼ੀ ਸੁਨੰਦਾ ਸ਼ਰਮਾ

**ਸੁਨੰਦਾ ਸ਼ਰਮਾ** (ਜਨਮ 22 ਅਕਤੂਬਰ 1969) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਈ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ-ਜਿਵੇਂ ਖਿਆਲ, ਠੁਮਰੀ, ਦਾਦਰਾ, ਚੈਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਜਰੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਸੁਨੰਦਾ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਾਂਗਡ਼ਾ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਦਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਪੰਡਿਤ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਰਮਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਵਾਇਲਿਨ ਵਾਦਕ ਸਨ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।

ਇੱਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਸੁਨੰਦਾ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,ਉਸ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਚੰਡੀਗਡ਼੍ਹ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਸਿਖਲਾਈ 
ਸੁਨੰਦਾ ਨੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪੰਡਿਤ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸ਼ਰਮਾ ਤੋਂ  ਵੀਨਾ ਵਜਾਉਣ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਲੈਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਦਮ ਵਿਭੂਸ਼ਣ ਡਾ. ਗਿਰਿਜਾ ਦੇਵੀ ਜੀ ਨੇ ਜਲੰਧਰ (ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ) ਵਿੱਚ ਹਰਬੱਲਭ ਸੰਗੀਤ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇੱਕ ਹੋਣਹਾਰ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਪਰੰਪਰਾ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਪੰਡਿਤ ਕਿਸ਼ਨ ਮਹਾਰਾਜ ਅਤੇ ਉਸਤਾਦ ਬਿਸਮਿੱਲਾ ਖਾਨ ਵਰਗੇ ਉੱਘੇ ਦਿੱਗਜਾਂ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਕੀਆਂ ਸਿੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਿਖਾਰਿਆ।

ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤਕ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸੁਨੰਦਾ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

### ਭਾਰਤ 
* ਠੁਮਰੀ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਮੁੰਬਈ 
* ਤਾਨਸੇਨ ਸੰਗੀਤ ਸੰਮੇਲਨ, ਗਵਾਲੀਅਰ
* ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕੈਡਮੀ ਸਮਾਰੋਹ, ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਅਤੇ ਲਖਨਊ 
* ਪ੍ਰਯਾਗ ਸੰਗੀਤ ਸਮਿਤੀ, ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਵਿਖੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ
* ਪ੍ਰਚੀਨ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ, ਚੰਡੀਗਡ਼੍ਹ ਵਿਖੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ 
* ਪੰਚਮ ਨਿਸ਼ਾਦ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ, ਮੁੰਬਈ 
* ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ "ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਨਾਰਵੇ ਤੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਯਾਤਰਾ", ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ
* ਸਵੇਰ ਦੇ ਰਾਗਾਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ, ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕੈਡਮੀ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ
* ਕੁੰਭ ਮੇਲਾ, ਪ੍ਰਯਾਗਰਾਜ (2019) 
* ਰੇਮੰਡ ਐਮਟੀਵੀ "ਸੰਗੀਤ ਸੰਮੇਲਨ", ਜੈਪੁਰ (2019) 
* ਸਟੇਨ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ, ਇੰਡੀਆ ਹੈਬੀਟੈਟ ਸੈਂਟਰ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ (2019) 
* ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ੋਵਨਾ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਕਥਕ ਨਾਚ ਦਾ ਸਮਾਰੋਹ (2019) 
* ਲੇਡੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ (ਈ. ਐਲ. ਐਸ. ਏ.) ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਬਸੰਤ ਸਮਾਰੋਹ (2020) 
* ਨੈਸ਼ਨਲ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ (ਐਨਸੀਪੀਏ) ਮੁੰਬਈ ਵਿਖੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ (2020) 

### ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ 
* ਵਰਲਡ ਵਾਇਸ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਡਸਲਡੋਰਫ, ਜਰਮਨੀ (2002) 
* ਸਲਾਨਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸੰਗੀਤ ਸਰਕਟ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਰੋਹ, ਯੂ. ਕੇ. (2000-2019) 
* ਥੀਟਰ ਦਾ ਲਾ ਵਿਲੇ, ਪੈਰਿਸ, ਫਰਾਂਸ ਵਿਖੇ ਸਮਾਰੋਹ (2015) (2019) 
* ਕੈਡੋਗਨ ਹਾਲ, ਲੰਡਨ ਵਿਖੇ ਸਮਾਰੋਹ (2017) (2018) 
* ਫੋਂਡਾਜ਼ੀਓਨ ਜੌਰਜੀਓ ਸਿਨੀ, ਇਟਲੀ ਵਿਖੇ ਸਮਾਰੋਹ (2018) 
* ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਨਾਰਵੇ ਦੀ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਸਮਾਰੋਹ (2019) 
* ਫੋਂਡਾਜ਼ੀਓਨ ਜੌਰਜੀਓ ਸਿਨੀ, ਵੇਨਿਸ ਇਟਲੀ ਵਿਖੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ (2020) 

## ਸੋਲੋ ਐਲਬਮਾਂ 
ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੋਲੋ ਐਲਬਮ "ਧਰੋਹਰ" ਟਾਈਮ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦੁਆਰਾ 2000 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਵਰਜਿਨ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਦੁਆਰਾ 2003 ਵਿੱਚ "ਸਵਰ ਸੰਚਾਈ" ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਦੁਆਰਾ 2014 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ "ਸੁਰ ਗੰਗਾ"।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1969
ਮਾਰਵੈਲਾ ਬੇਹ

**ਮਾਰਵੈਲਾ ਬੈਲੇ ਹਰਨ ਬੇਹ** (14 ਫਰਵਰੀ, 1933-24 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1979) ਸਾਬਕਾ ਇੰਡੀਆਨਾ ਸੈਨੇਟਰ ਬਿਰਚ ਬੇਹ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਬਕਾ ਇੰਡਿਆਨਾ ਸੈਨੇਟਰ ਬਰਚ ਇਵਾਨਸ ਬੇਹ III ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਕੈਂਸਰ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬੁਲਾਰਾ ਸੀ।

## ਜੀਵਨ 
ਬੇਹ ਦਾ ਜਨਮ ਗਾਰਫੀਲਡ ਕਾਉਂਟੀ, ਓਕਲਾਹੋਮਾ, ਲਾਹੋਮਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਰਨੇਟ ਈ. (ਨੀ ਮੋਨਸਨ) ਅਤੇ ਡੇਲਬਰਟ ਮਰਫੀ ਹਰਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਵੇਈ, ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[1] (ਹੋਰ ਸਰੋਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਐਨੀਡ, ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।)[2][3][4] ਉਹ ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਫਾਰਮ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਗਰਲਜ਼ ਸਟੇਟ [4] ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਅਤੇ ਗਰਲਜ਼ ਨੇਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ, [5] ਅਤੇ ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[3] 1951 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫਾਰਮ ਬਿਊਰੋ ਦੁਆਰਾ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ "ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਬੁਲਾਰਾ" ਮੁਕਾਬਲੇ [6] ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ।[2] ਉਸਨੇ 1960 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਆਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।[4]

ਉਸਨੇ ਅਗਸਤ 1952 ਵਿੱਚ ਬਿਰਚ ਬੇਹ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੰਡੀਆਨਾ ਚਲੀ ਗਈ।[1] ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ 1954 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਡੀਆਨਾ ਹਾਊਸ ਆਫ਼ ਰਿਪ੍ਰਜ਼ੈਂਟੇਟਿਵਜ਼ ਲਈ ਅਤੇ ਫਿਰ 1962 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਸੈਨੇਟ ਲਈ ਚੋਣ ਲੜਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਸਾਬਕਾ ਸੈਨੇਟਰ ਬਿਲ ਬ੍ਰੈਡਲੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ "ਬੇਹ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਟੀਮ ਦਾ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਅੱਧਾ" ਦੱਸਿਆ।[2]

ਬੇਹ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਪਿੱਠ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਦੋਹਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬੇਹ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੀ। ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ 1964 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਹਾਦਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚ ਗਏ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸੈਨੇਟਰ ਟੇਡ ਕੈਨੇਡੀ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਏ।

ਬੇਹ ਸੈਨੇਟਰ ਕੈਨੇਡੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਜੋਨ ਕੈਨੇਡੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜੌਨ ਐਫ. ਕੈਨੇਡੀ ਅਤੇ ਜੈਕਲੀਨ ਕੈਨੇਡੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤ ਸਨ। ਇੱਕ ਓਕਲਾਹੋਮਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਬੇਹ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਿੰਡਨ ਬੀ. ਜੌਨਸਨ ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਬਰਡ ਜੌਨਸਨ ਨਾਲ ਵੀ ਨਿੱਘੇ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਸਬੰਧ ਬਣਾਏ।

ਉਸਦੀ ਸਿਹਤਯਾਬੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੇਹ ("ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਤਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ")[1] ਅਮਰੀਕਨ ਕੈਂਸਰ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਬੁਲਾਰਾ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਕਥਾ, ਮਾਰਵੇਲਾ: ਏ ਪਰਸਨਲ ਜਰਨੀ ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।[2] 1974 ਵਿੱਚ, ਉਹ NBC ਦੇ ਐਤਵਾਰ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਇੱਕ ਬਾਈਸੈਂਟੇਨਿਅਲ ਰਿਪੋਰਟਰ ਬਣ ਗਈ, [3] ਇਹ ਭੂਮਿਕਾ ਉਸਨੇ 4 ਜੁਲਾਈ, 1976 ਤੱਕ ਨਿਭਾਈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1979
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933
ਸੁਜ਼ਾਨ ਬਾਸੋ

**ਸੁਜ਼ਾਨ ਮਾਰਗਰੇਟ** "ਸੂ" **ਬਾਸੋ** (ਨੀ ਬਰਨਜ਼ 15 ਮਈ, 1954-5 ਫਰਵਰੀ, 2014) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤ ਸੀ ਜੋ ਅਗਸਤ 1998 ਵਿੱਚ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਪਾਹਜ 59 ਸਾਲਾ ਲੂਈ "ਬੱਡੀ" ਮੁਸੋ ਦੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਅਤੇ ਕਤਲ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਛੇ ਸਹਿ-ਬਚਾਅ ਪੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਬੀਮਾ ਦੇ ਪੈਸੇ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਤੂਬਰ 1999 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਬਾਸੋ ਨੂੰ 5 ਫਰਵਰੀ, 2014 ਨੂੰ ਘਾਘਾਤਕ ਟੀਕਾ ਨਾਲ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਾਸੋ ਨੂੰ ਗੇਟਸਵਿਲੇ, ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਮਾਊਂਟੇਨ ਵਿਊ ਯੂਨਿਟ (ਹੁਣ ਪੈਟਰਿਕ ਓ 'ਡੈਨੀਅਲ ਯੂਨਿਟ) ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਿਲਾ ਕੈਦ ਕੈਦ ਹਨ।

## ਪਿਛੋਕੜ 
ਸੁਜ਼ੈਨ ਮਾਰਗਰੇਟ ਬਰਨਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਮਈ, 1954 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਸ਼ੈਨੈਕਟੇਡੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਫਲੋਰੈਂਸ (ਨੀ ਗੈਰੋ) ਅਤੇ ਜੌਨ ਰਿਚਰਡ ਬਰਨਜ਼ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅੱਠ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਸਪਰੀ ਕਿਲਰ ਅਤੇ ਬਲਾਤਕਾਰੀ ਰਾਬਰਟ ਗੈਰੋ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਬਰਨਜ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ।[1] ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਿਗਰਟਾਂ ਦੇ ਪੈਕੇਟ ਨਾਲ ਫੜਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਿਗਰਟ ਪੀਣ ਲਈ ਦੇਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ।[2]

ਬਰਨਜ਼ ਨੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜੇਮਸ ਪੀਕ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਮਰੀਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸਦਾ ਨਾਮ "ਸੂ ਪੀਕ" ਹੋ ਗਿਆ। ਪੀਕਸ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਇੱਕ ਧੀ 1973 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ 1974 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਜੇਮਸ ਪੀਕ ਨੂੰ 1982 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨਾਲ ਛੇੜਛਾੜ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਅਸ਼ਲੀਲ ਆਜ਼ਾਦੀਆਂ ਲੈਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਜੋੜਾ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਹਿਊਸਟਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਪਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ "ਓ'ਮੈਲੀ" ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਇਰਿਸ਼-ਅਮਰੀਕੀ ਪਛਾਣ ਅਪਣਾ ਲਈ।[1] ਹਿਊਸਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਗਾਰਡ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।[2]

## ਪੀੜਤ 
ਲੂਈਸ ਚਾਰਲਸ "ਬਡੀ" ਮੂਸੋ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ 1980 ਵਿੱਚ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। 1997 ਵਿੱਚ, ਮੂਸੋ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਲਿਫਸਾਈਡ ਪਾਰਕ, ​​ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਲਿਵਿੰਗ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਪਰਾਈਟ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚ ਬੈਗਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। 58 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੁਜ਼ੈਨ ਬਾਸੋ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ 43 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਚਰਚ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਾਸੋ ਨਾਲ ਟੈਕਸਾਸ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। ਉਹ 14 ਜੂਨ, 1998 ਨੂੰ ਹਿਊਸਟਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।[1]

## ਕਤਲ 
ਮੂਸੋ ਦਾ ਕਤਲ ਬਾਸੋ ਨਿਵਾਸ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ 16 ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਹੋਇਆ।[1] ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਸੋ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੇਮਜ਼ ਓ'ਮੈਲੀ; ਬਰਨਿਸ ਅਹਰੇਂਸ ਮਿਲਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੱਚੇ, ਕ੍ਰੇਗ ਅਤੇ ਹੋਪ ਅਹਰੇਂਸ; ਅਤੇ ਹੋਪ ਦੀ ਮੰਗੇਤਰ, ਟੇਰੇਂਸ ਸਿੰਗਲਟਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[2] ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੂਸੋ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ [2] ਅਤੇ ਕਤਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ।[3] ਓ'ਮੈਲੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੂਸੋ ਨੂੰ ਮਿਲਰ ਦੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਗਰਟਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਮੈਟ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਸਮੂਹ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਤਾਰਾਂ ਦੇ ਬੁਰਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਬਾਥਟਬ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਰਸੋਈ ਦੇ ਕਲੀਨਰ ਅਤੇ ਬਲੀਚ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੈਕਸਾਸ ਦੇ ਗੈਲੇਨਾ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਸੋ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ।[2] ਇੱਕ ਜੋਗਰ ਨੇ ਲਾਸ਼ ਲੱਭੀ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਗੈਲੇਨਾ ਪਾਰਕ ਪੁਲਿਸ ਵਿਭਾਗ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਕਿ ਮੁਸੋ ਦੀ ਮੌਤ "ਮਲਟੀਪਲ ਬਲੰਟ ਇਮਪੈਕਟ ਟਰਾਮਾ" ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਸੀ।[
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2014
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1954
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Webarchive template wayback links
ਏਰਿਕਾ ਡੀ. ਬੇਕ

**ਏਰਿਕਾ ਡ੍ਰਯੂ ਬੈਕ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Erika Drew Beck**) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਅਕਾਦਮਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਹੈ ਜੋ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨੌਰਥਰਿਜ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਚੈਨਲ ਟਾਪੂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।

ਡਾ. ਏਰਿਕਾ ਡੀ. ਬੇਕ ਨੇ ਜਨਵਰੀ 2021 ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨੌਰਥਰਿਜ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅਗਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਾਣ ਨਾਲ CSUN ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਚੌਥੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ, ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਵਕੀਲ, ਡਾ. ਬੇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚਤਮ ਵਿਦਿਅਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅੱਜ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਮਾਨਤਾ, ਸਮਾਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਉਸਦੀ ਅਟੁੱਟ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਉਹ ਨੀਂਹ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਹ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਤਕ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।

## ਸਿਖਿਆ 
ਏਰਿਕਾ ਡੀ. ਬੇਕ ਨੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ ਤੋਂ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ ਇਸਤੋਂ ਬਾਅਦ , ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ, ਅਤੇ ਫੇਰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਅਤੇ ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ ਤੋਂ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[1][2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਏਰਿਕਾ ਡੀ. ਬੇਕ ਨੇ 2016 ਤੋਂ 2020 ਤੱਕ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਚੈਨਲ ਆਈਲੈਂਡਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। CSUCI ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੈਕ ਹੈਂਡਰਸਨ, ਨੇਵਾਡਾ ਵਿੱਚ ਨੇਵਾਡਾ ਸਟੇਟ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਵੋਸਟ ਅਤੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ।[1][2] 29 ਅਕਤੂਬਰ, 2020 ਨੂੰ, ਬੈਕ ਨੂੰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਨੌਰਥਰਿਜ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮਿਤੀ 11 ਜਨਵਰੀ, 2021 ਸੀ।[3][4]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਏਰਿਕਾ ਡੀ. ਬੇਕ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਹੈ,ਅਤੇ ਓਹ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਕਾਰਕੁਨ
ਬੈਲੇ ਬਾਰਥ

**ਬੈਲੇ ਬਾਰਥ** (ਜਨਮ ਸਮੇਂ **ਐਨਾਬੇਲੇ ਸਲਜ਼ਮੈਨ**, 27 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1911-14 ਫਰਵਰੀ, 1971) ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ 1950 ਅਤੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਮੂੰਹ, ਭੱਦੀ, ਬੇਰਹਿਮ ਹਾਸੇ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ

## ਕਾਮੇਡੀ ਕੈਰੀਅਰ 
ਐਨਾਬੇਲ ਸਲਜ਼ਮੈਨ, ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ 1911 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਮੈਨਹਟਨ ਵਪਾਰੀ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਔਲਾਦ ਸੀ ਅਤੇ, ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਉਸਨੇ ਬੋਰਸ਼ਟ ਬੈਲਟ ਹੋਟਲਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਨਾਈਟ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਤੀ ਪੀਟਰ ਬਾਰਥ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਪਨਾਮ ਉਸਨੇ ਉਦੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਲਾਕ ਲੈ ਲਿਆ। 1950 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਿਆਮੀ ਬੀਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ 1954 ਵਿੱਚ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਡੀ. ਥੋਰਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਬੇਲੇ ਨੇ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

1953 ਵਿੱਚ, ਬਾਰਥ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ $25 (2024 ਡਾਲਰ ਵਿੱਚ US$294 [3]) ਦਾ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ; ਉਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਈ ਹੋਰ ਕੇਸ ਅਦਾਲਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1.6 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁਕੱਦਮਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਦੋ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਬਾਰਥ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੈਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਾਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਮਿਆਮੀ ਬੀਚ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ 21ਵੀਂ ਸਟਰੀਟ ਅਤੇ ਕੋਲਿਨਜ਼ ਐਵੇਨਿਊ 'ਤੇ ਕੋਰੋਨੇਟ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਬੇਲੇ ਬਾਰਥ ਦਾ ਪੱਬ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਅਕਸਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਲਾਸ ਵੇਗਾਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। 1960 ਵਿੱਚ ਸਟੈਨਲੀ ਬੋਰਡਨ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਫਟਰ ਆਵਰਜ਼ ਰਿਕਾਰਡ ਲੇਬਲ 'ਤੇ ਸਾਈਨ ਕਰਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦਾ 1960 ਦਾ ਸਿੰਗਲ, ਇਫ ਆਈ ਐਮਬਰੈਸ ਯੂ ਟੇਲ ਯੂਅਰ ਫ੍ਰੈਂਡਜ਼, ਕਿਊਬੈਕ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦਾ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਸੀ। 1961 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਗੋਲਟੇਬਲ ਕਲੱਬ (ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਐਲਬਮ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ) ਅਤੇ 25 ਨਵੰਬਰ, 1961 ਨੂੰ ਕਾਰਨੇਗੀ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸ਼ੋਅ ਖੇਡਿਆ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ][1]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਬਾਰਥ ਦਾ ਪੰਜ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਖਰੀ ਪਤੀ ਜਾਰਜ ਬੀ. ਮਾਰਟਿਨ ਨੇ ਮਾਰਚ 1966 ਤੱਕ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਦੋ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਭਤੀਜੇ ਅਤੇ ਭਤੀਜੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1971
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1911
ਰੂਥ ਬੈਟਸਨ

**ਰੂਥ ਮੈਰੀਅਨ ਬੈਟਸਨ** (ਨੀ **ਵਾਟਸਨ** 1921-2003) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵਕੀਲ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੋਸਟਨ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ 1953 ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦਿ ਐਡਵਾਂਸਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਕਲਰਡ ਪੀਪਲ (ਐਨ. ਏ. ਏ. ਸੀ. ਪੀ.) ਦੀ ਪਬਲਿਕ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਸਬ-ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ ਕੌਂਸਲ ਫਾਰ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਅਵਸਰ (ਐਮਈਟੀਸੀਓ) ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਰੂਥ ਮੈਰੀਅਨ ਵਾਟਸਨ ਦਾ ਜਨਮ 3 ਅਗਸਤ, 1921 ਨੂੰ ਰੌਕਸਬਰੀ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਜਮੈਕਨ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ, ਜੋਏਲ ਆਰ. ਵਾਟਸਨ ਅਤੇ ਕੈਸੈਂਡਰਾ ਡੀ. ਬੁਕਾਨਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਡੋਰਚੇਸਟਰ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਐਵਰੇਟ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਬੈਟਸਨ ਨੇ 1939 ਵਿੱਚ ਗਰਲਜ਼ ਲੈਟਿਨ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[1]

ਉਸਨੇ ਬੋਸਟਨ ਦੇ ਨਰਸਰੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ 1976 ਵਿੱਚ ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬੈਟਸਨ 1953 ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦ ਐਡਵਾਂਸਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਕਲਰਡ ਪੀਪਲ (NAACP) ਦੀ ਪਬਲਿਕ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਸਬ-ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਬਣੀ।[1] ਅਪ੍ਰੈਲ 1957 ਵਿੱਚ, ਉਹ NAACP ਦੀ ਨਿਊ ਇੰਗਲੈਂਡ ਰੀਜਨਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੀ ਚੇਅਰਵੁਮੈਨ ਬਣੀ,[2] ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਰਾਈਟਸ ਲਾਬਿਸਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੋਸਟਨ ਸਕੂਲ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਬੋਸਟਨ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਸਨ। ਬੈਟਸਨ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਕਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਗੋਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾਖਲੇ ਵਾਲੇ ਸਕੂਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ।[1] ਉਸਨੇ ਸਕੂਲ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ 'ਤੇ "ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਨਸਲ, ਰੰਗ ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਮੌਕੇ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।"[2]

ਬੈਟਸਨ ਡੈਮੋਕ੍ਰੇਟਿਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਲੀ ਔਰਤ ਸੀ ਅਤੇ NAACP ਦੀ ਨਿਊ ਇੰਗਲੈਂਡ ਰੀਜਨਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਚੁਣੀ ਗਈ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਜੋ 1957 ਤੋਂ 1960 ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ।[1]

1963 ਤੋਂ 1966 ਤੱਕ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਕਮਿਸ਼ਨ ਅਗੇਂਸਟ ਡਿਸਕ੍ਰਿਮੀਨੇਸ਼ਨ ਦੀ ਚੇਅਰਵੁਮੈਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ ਕੌਂਸਲ ਫਾਰ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਅਪਰਚਿਊਨਿਟੀ (METCO) ਸਵੈ-ਇੱਛਤ ਡੀਸੈਗ੍ਰੇਗੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਐਸੋਸੀਏਟ ਡਾਇਰੈਕਟਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ 225 ਕਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਈ ਉਪਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1,125 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ 28 ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੱਕ METCO ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1969 ਵਿੱਚ ਅਹੁਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।[1]

ਉਸਨੇ ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ: ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ (1970–1975), ਸਕੂਲ ਡੀਸੈਗ੍ਰੇਗੇਸ਼ਨ ਰਿਸਰਚ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ (1975–1981), ਕਲੀਨਿਕਲ ਟਾਸਕ ਫੋਰਸ ਦੀ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ, ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਐਸੋਸੀਏਟ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2003
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1921
ਮਾਰਗਰੇਟ ਬੇਅਰ

**ਮਾਰਗਰੇਟ ਐਮ. ਬੇਅਰ** ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਣਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹੈ ਜੋ ਪੌਲੀਹੈਡ੍ਰਲ ਕੰਬੀਨੇਟੋਰਿਕ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੰਸਾਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗਣਿਤ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ।

## ਸਿਖਿਆ 
**ਮਾਰਗਰੇਟ ਐਮ. ਬੇਅਰ** ਨੇ 1983 ਵਿੱਚ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਖੋਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ, ਫੇਸ਼ੀਅਲ ਐਨੂਮਰੇਸ਼ਨ ਇਨ ਪੌਲੀਟੋਪਸ, ਸਫੀਅਰਸ ਐਂਡ ਅਦਰ ਕੰਪਲੈਕਸਸ, ਲੂਈਸ ਬਿਲੇਰਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

## ਮਾਨਤਾ 
**ਮਾਰਗਰੇਟ ਐਮ. ਬੇਅਰ** 1998-1999 ਲਈ ਸਿਗਮਾ ਸ਼ੀ ਡਿਸਟਿੰਗੂਇਸ਼ਡ ਲੈਕਚਰਾਰ ਸੀ।[2]

ਸਨ 2012 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕੈਨਸਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਮਾਰਗਰੇਟ ਬੇਅਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਫੈਕਲਟੀ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ 24 "ਵਖਰੇਵੇਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ" ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ।[3]

**ਮਾਰਗਰੇਟ ਐਮ. ਬੇਅਰ** 2013 ਵਿੱਚ, AWM ਨਿਊਜ਼ਲੈਟਰ ਲਈ ਕਿਤਾਬ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਇਨ ਮੈਥੇਮੈਟਿਕਸ ਦੇ AWM ਸਰਵਿਸ ਅਵਾਰਡ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਜੇਤੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[4][5] 2020 ਵਿੱਚ ਬੇਅਰ ਨੂੰ "ਪੋਲੀਟੋਪਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਜਨ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜਿਓਮੈਟਰੀ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਦੂਰਗਾਮੀ ਕੰਮ ਲਈ; ਸਾਰੇ ਪੱਧਰਾਂ 'ਤੇ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸਲਾਹ ਦੇਣ, ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਦੇ ਲੰਬੇ ਰਿਕਾਰਡ ਲਈ; ਅਤੇ AWM ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ" ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਇਨ ਮੈਥੇਮੈਟਿਕਸ ਦਾ ਫੈਲੋ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [6]

## ਖੋਜ 
**ਮਾਰਗਰੇਟ ਐਮ. ਬੇਅਰ ਦੀ** ਮੁੱਖ ਖੋਜ ਰੁਚੀ ਕੰਬੀਨੇਟਰਿਕਸ ਅਤੇ ਜਿਓਮੈਟਰੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।ਓਹ ਕਨਵੈਕਸ ਪੌਲੀਟੋਪਾਂ, ਹਾਈਪਰਪਲੇਨ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ, ਯੂਲੇਰੀਅਨ ਪੋਸੇਟਸ ਅਤੇ ਓਰੀਐਂਟਿਡ ਮੈਟ੍ਰੋਇਡਜ਼ ਦੇ ਫੇਸ ਜਾਲੀਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ  ਹਾਂ। ਇਹਨਾਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ "ਫਲੈਗ ਵੈਕਟਰ" ਖਾਸ ਦਿਲਚਸਪੀ ਦੇ ਹਨ। ਫਲੈਗ ਵੈਕਟਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਆਯਾਮ ਜਾਂ ਰੈਂਕ ਦੇ ਫੇਸ ਜਾਂ ਤੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੰਬੀਨੇਟਰਿਕਸ ਅਤੇ ਬੀਜਗਣਿਤ ਜਿਓਮੈਟਰੀ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਸੀ ਤਾਲਮੇਲ ਕਨਵੈਕਸ ਪੌਲੀਟੋਪਾਂ ਅਤੇ ਟੋਰਿਕ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ **ਮਾਰਗਰੇਟ ਐਮ. ਬੇਅਰ** ਗ੍ਰਾਫਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਰਲ ਕੰਪਲੈਕਸਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਹੈ |

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਰਾਲਫ਼ ਬਾਇਰਸ (1955–2007) ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਕੈਨਸਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਣਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵੀ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਨ। [7]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਜੈਸਿਕਾ ਦਾਡ਼੍ਹੀ

ਜੈਸਿਕਾ ਬੀਅਰਡ (ਜਨਮ 8 ਜਨਵਰੀ, 1989) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਪ੍ਰਿੰਟਰ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ 2009 ਆਈਏਏਐਫ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਲਈ 4x400 ਮੀਟਰ ਰਿਲੇ ਅਤੇ 400 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੈਸਿਕਾ ਬੀਅਰਡ  ਨੇ ਰਿਲੇਅ ਟੀਮ ਨਾਲ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਹ 2006 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਜੂਨੀਅਰ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 400 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵੇਂ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਸੀ ਅਤੇ 2008 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਵ ਜੂਨੀਅਰ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ।&nbsp;

## ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕਾਲਜ 
ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ, ਜੈਸਿਕਾ ਬੀਅਰਡ ਯੂਕਲਿਡ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਟੀਮ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਲੈਟਰ ਵਿਨਰ ਸੀ। ਜੈਸਿਕਾ ਬੀਅਰਡ  2007 ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ 400 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਸਟੇਟ ਚੈਂਪੀਅਨ ਰਹੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਓਹੀਓ ਸਟੇਟ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਇੱਕ ਟਰੈਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ 'ਤੇ ਟੈਕਸਾਸ ਏ ਐਂਡ ਐਮ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।[1]

ਇੱਕ ਫਰੈਸ਼ਮੈਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਜੈਸਿਕਾ ਬੀਅਰਡ ਨੇ NCAA ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 400 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਜੈਸਿਕਾ 400-ਮੀਟਰ ਡੈਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਗ 12 ਚੈਂਪੀਅਨ ਵੀ ਬਣੀ, 51.09 ਸਕਿੰਟ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਿੱਜੀ ਸਰਵੋਤਮ ਸਮਾਂ ਦੌੜ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਗ 12 ਫਰੈਸ਼ਮੈਨ ਆਫ ਦਿ ਈਅਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।[1]

ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ 400 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਇਨਡੋਰ ਅਤੇ ਆਊਟਡੋਰ ਬਿਗ 12 ਖਿਤਾਬ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ NCAA ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 400 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ। ਜੈਸਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਸਾਲ 50.56 ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ।[1]

## ਏਲੀਟ ਮੁਕਾਬਲਾ 
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, 2009 ਦੇ ਆਪਣੇ ਟਰੈਕ ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਬੀਅਰਡ ਨੇ ਯੂਜੀਨ, ਓਰੇਗਨ ਵਿੱਚ ਯੂਐਸਏ ਆਊਟਡੋਰ ਟ੍ਰੈਕ ਐਂਡ ਫੀਲਡ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 400 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬਰਲਿਨ, ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ। ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਬੀਅਰਡ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ 400 ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 13ਵਾਂ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 4 × 400 ਮੀਟਰ ਰੀਲੇਅ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1989
ਮਿਲਡਰੈਡ ਬੇਅਰ

ਮਿਲਡ੍ਰੇਡ ਐਲ. ਮੇਸਨ **ਬੇਅਰ** (7 ਦਸੰਬਰ, 1908-9 ਅਕਤੂਬਰ, 1990) ਓਹੀਓ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰਜਿਸਟਰਡ ਨਰਸ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਨਵਤਾਵਾਦੀ ਕੰਮ ਲਈ ਓਹੀਓ ਵੁਮੈਨਜ਼ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਖਿਆ 
ਮਿਲਡਰੇਡ ਮੇਸਨ ਦਾ ਜਨਮ 7 ਦਸੰਬਰ, 1908 [1] ਨੂੰ ਵੈਸਟਨ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[2] ਮੇਸਨ ਨੇ 1932 ਵਿੱਚ ਟੋਲੇਡੋ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਵਿਨਸੈਂਟ ਹਸਪਤਾਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਤੋਂ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[2] ਬੇਅਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਚਾਰਲਸ ਬੇਅਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਸੀ।[2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬੇਅਰ ਨੇ 1960 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਟੋਲੇਡੋ ਅਤੇ ਲੂਕਾਸ ਕਾਉਂਟੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਲੀਨਿਕਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।[1] ਬੇਅਰ ਨੇ 1967 ਵਿੱਚ ਟੋਲੇਡੋ ਵਿੱਚ ਮੋਬਾਈਲ ਮੀਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਗਠਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਲੰਟੀਅਰ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਸੀ।[1]

1970 ਵਿੱਚ, ਬੇਅਰ ਨੇ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਮੈਡੀਕਲ ਮਿਸ਼ਨ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ।[1] ਸੇਂਟ ਵਿਨਸੈਂਟ ਹਸਪਤਾਲ ਗ੍ਰੇ ਨਨਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੇਅਰ ਨੇ ਕਾਬਾ, ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ 23 ਮੋਬਾਈਲ ਕਲੀਨਿਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ।[1]

1984 ਵਿੱਚ, ਬੇਅਰ ਨੇ ਬੇਘਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਘੱਟ ਸੇਵਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਟੋਲੇਡੋ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸੰਸਥਾ, ਹੈਲਥ ਕਲੀਨਿਕਸ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ (HCI) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।[1]

ਬੇਅਰ ਨੇ ਓਹੀਓ ਰਾਜ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਹੋਮ ਓਪਰੇਟਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।[1]

ਮਾਨਤਾ

ਬੇਅਰ ਨੂੰ 1969 ਵਿੱਚ ਟੋਲੇਡੋ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦ ਏਜਡ ਐਂਡ ਕ੍ਰੋਨਿਕਲੀ ਇਲ ਤੋਂ ਆਊਟਸਟੈਂਡਿੰਗ ਸਰਵਿਸ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।[1] ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਮੈਨਸੇ ਕਾਲਜ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਟੈਲਾ ਮਾਰਿਸ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।[1]

ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮੌਤ

ਬੇਅਰ ਦੀ ਮੌਤ 9 ਅਕਤੂਬਰ, 1990 ਨੂੰ ਹੋਈ।[1][2]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1990
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1908
ਮੋਮੋਤਾਰੋ

**ਮੋਮੋਤਾਰੋ** ("ਪੀਚ ਬੁਆਏ") ਜਪਾਨੀ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਇਕ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਅਕਸਰ ਪੀਚ ਬੁਆਏ ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਨੁਵਾਦ *ਪੀਚ + ਤਾਰੋ* ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਆਮ ਜਪਾਨੀ ਨਾਮ ਹੈ। ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਨਾਇਕ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ।

ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਾਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਓਕਾਯਾਮਾ ਪ੍ਰੀਫੈਕਚਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਨਾਇਕ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦੀ ਕਾਢ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਵਿਦਵਤਾਪੂਰਨ ਹਲਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਸਹਿਮਤੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।

thumb|ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਆਡ਼ੂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਡ਼ੂ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਬੁੱਢੀ, ਬੇਔਲਾਦ ਔਰਤ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉੱਥੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਧੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਔਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਲੱਭਿਆ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਡ਼ੂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਬੱਚੇ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਨ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜੋਡ਼ੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ *ਮੋਮੋ* (ਪੀਚ) ਅਤੇ *ਤਾਰੋ* (ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ) ਤੋਂ ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਰੱਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ ।।ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ *ਓਨੀ* (ਡੈਮਨਜ਼ ਜਾਂ ਓਗਰੇਜ਼) ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਲਡ਼ਨ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੁੱਟਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਦੇ ਟਾਪੂ ਵਿੱਚ ਲੱਭਦੇ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ (ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਓਨਿਗਾਸ਼ੀਮਾ ਜਾਂ "ਡੈਮਨ ਟਾਪੂ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) । ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਇੱਕ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਕੁੱਤੇ, ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਤੀਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਰਾਸ਼ਨ (*ਕਿਬੀ ਡਾਂਗੋ* ਜਾਂ "ਬਾਜਰੇ ਦੇ ਪਕੌਡ਼ੇ") ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ, ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਕੁੱਟ ਕੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੋਮੋਤਾਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਵੇਂ ਦੋਸਤ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਲੁੱਟੇ ਹੋਏ ਖਜ਼ਾਨੇ ਅਤੇ ਭੂਤ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਫ਼ੇ ਉਤੇ ਜਪਾਨੀ ਹਵਾਲੇ ਵਰਤੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text
ਇਰੀਨਾ ਬੇਲੋਟੇਲਕਿਨ

ਇਰੀਨਾ ਰੌਡਾਕੋਫ ਬੇਲੋਟੇਲਕਿਨ (1 ਜਨਵਰੀ, 1913-21 ਜਨਵਰੀ, 2009) ਇੱਕ ਰੂਸੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਸੀ।&nbsp;

## ਮੁਢਲੇ ਸਾਲ  
ਰੀਨਾ ਬੇਲੋਟੇਲਕਿਨ, ਨੀ ਰੌਡਾਕੋਫ, ਦਾ ਜਨਮ ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਐਲਿਸਾਵੇਟਗ੍ਰਾਡ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਕੁਲੀਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਵਰ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਰਜਿਸਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ। ਕੈਥਰੀਨ ਦ ਗ੍ਰੇਟ ਦੀ ਇੱਕ ਮੋਰਗਨੈਟਿਕ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਹ ਮਾਰੀਨਸਕੀ ਨੋਬਲ ਲੇਡੀਜ਼ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ, [1] ਨੋਵੋਚੇਰਕਸਕ, ਰੂਸ (ਡੌਨ ਕੋਸਾਕਸ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਰਾਜਧਾਨੀ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਸੀ। ਰੂਸੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਜਨਰਲ ਪਾਲ ਰੌਡਾਕੋਫ ਦੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਘਾਤਕ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਅਨਾਥ ਹੋ ਗਈ ਸੀ; 5 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਟਾਈਫਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਉਸਦਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭਰਾ, ਪਾਲ ਰੌਡਾਕੋਫ, ਕੁਲੀਨ ਕੋਰ ਡੇਸ ਪੇਜਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਨੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਾਰਜ ਪੰਜਵੇਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਕੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਕੂਲ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਸੀ। (ਰਾਜਾ ਜਾਰਜ ਪੰਜਵਾਂ ਜ਼ਾਰ ਨਿਕੋਲਸ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਹਾਰਾਣੀ, ਜ਼ਰੀਨਾ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰਾ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਚਚੇਰਾ ਭਰਾ ਸੀ।)

ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਅਜੇ ਵੀ ਅਣਜਾਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਦੀ ਭੁੱਖਮਰੀ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਵਾਨ ਇਰੀਨਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਨੇ 1,000 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਇਕੱਲੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤੰਗੀਆਂ (ਜਿਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਉਸਦੇ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦਿੱਤਾ) ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਮਾਸਕੋ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇਸਟੋਨੀਅਨ ਦੂਤਾਵਾਸ ਤੱਕ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਇਸਟੋਨੀਅਨ ਚਾਚਾ ਵੋਲੋਡੀਆ ਬਲੌਂਸਕੀ ਨੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤੇ ਸਨ।

ਜਵਾਨ ਔਰਤ

ਇਰੀਨਾ (ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਆਇਰੀਨ ਸੀ) ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਹਾਰਟਫੋਰਡ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, 1931 ਵਿੱਚ ਹਾਰਟਫੋਰਡ ਪਬਲਿਕ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ। [1] ਇੱਕ ਵਿਜ਼ਟਿੰਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਠੁਕਰਾਏ ਗਏ ਸੁਏਟਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਐਲਿਸ ਆਈਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫੈਨੀ ਪਰਕਿਨਸ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਰਾਜ ਦੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕਿਰਤ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣਨ ਵਾਲੀ) ਦੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੁਆਰਾ, ਇਰੀਨਾ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਚੀਫ਼ ਜਸਟਿਸ ਹਿਊਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਏ ਗਏ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਵਾਜ਼, ਡਰਾਮਾ ਅਤੇ ਓਪੇਰਾ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਸਕੂਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।

ਉਹ ਇੱਕ ਉਤਸੁਕ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਚੈਂਪੀਅਨ, ਫੈਂਸਰ ਸੀ। ਇੱਕ ਮੈਚ ਵਿੱਚ, 7 ਜਨਵਰੀ, 1934 ਨੂੰ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ [1] ਵਿੱਚ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਭਰਾ, ਪਾਲ ਰੌਡਾਕੋਫ ਨੇ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਹਾਰਟਫੋਰਡ ਫੈਂਸਰਜ਼ ਕਲੱਬ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਇੰਟਰਕਾਲਜੀਏਟ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਮਹਿਲਾ ਫੈਂਸਿੰਗ ਯੂਨਿਟ ਨੂੰ 10 ਤੋਂ 6 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ। ਮਿਸ ਆਇਰੀਨ (sic) ਰੌਡਾਕੋਫ, ਹਾਰਟਫੋਰਡ, ਨੇ ਫੋਇਲਜ਼ ਵਿੱਚ, ਮਿਸ ਸੀਡੇਨ, 5-4, ਮਿਸ ਸੁਸਕਿਨ, 5-4, ਅਤੇ ਮਿਸ ਮਿਲਡਰੇਡ ਐਟਲਸ (ਮਿਸ ਹਰਵਿਟਜ਼ ਦੇ ਬਦਲ) ਨੂੰ 5-2 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ। ਉਹ NYU ਦੀ ਮਿਸ ਹੈਰੀਏਟ ਗ੍ਰੇਵਰ, 5-4 ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2009
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1913
ਡੋਰੋਥੀ ਜੈਕਬਜ਼ ਬੇਲਾਂਕਾ

ਡੋਰੋਥੀ ਜੈਕਬਸ ਬੇਲਾਂਕਾ (10 ਅਗਸਤ, 1894-16 ਅਗਸਤ, 1946) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੱਪਡ਼ੇ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਹੈਂਡ ਬਟਨਹੋਲ ਸੀਵਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਗੂ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਫਲ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਆਗੂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 

## ਜੀਵਨੀ 
ਬੇਲਾਂਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਜ਼ੇਮਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਹੈਰੀ ਜੈਕਬਸ, ਇੱਕ ਦਰਜ਼ੀ, ਅਤੇ ਬਰਨਿਸ ਐਡੀਥ ਲੇਵਿਨਸਨ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ।[1] ਉਹ 1900 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਬਾਲਟੀਮੋਰ, ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨੌਕਰੀ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੋਟ ਲਈ ਹੱਥ ਬਟਨਹੋਲ ਸੀਵਰ ਵਜੋਂ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦਸ ਘੰਟੇ ਦੇ ਦਿਨ ਲਈ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਡਾਲਰ ਕਮਾਏ। 1909 ਵਿੱਚ, 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਬਟਨਹੋਲ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਗਾਰਮੈਂਟ ਵਰਕਰਜ਼ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਥਾਨਕ 170 ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ।[2]

1914 ਵਿੱਚ, ਬੇਲਾਂਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯੂਨੀਅਨ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਐਮਲਗਾਮੇਟਿਡ ਕਲੋਥਿੰਗ ਵਰਕਰਜ਼ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ (ACWA) ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜੋ ਵਰਗ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸੰਗਠਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ACWA ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ; ਸੰਯੁਕਤ ਬੋਰਡ ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਬਣੀ; ਅਤੇ 21 ਅਕਤੂਬਰ, 1915 ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ 1916 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਕਲੌਤੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ।[1][2]

1917 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ACWA ਦੇ ਪੇਪਰ, ਐਡਵਾਂਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1] ਜੈਕਬਸ ਨੇ ਟ੍ਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨਵਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।[2]

1918 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਗਸਤ ਬੇਲਾਂਕਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ACWA ਮਜ਼ਦੂਰ ਨੇਤਾ ਸੀ। ਜੁਲਾਈ 1924 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ACWA ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਵਿਭਾਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਵਿਭਾਗ 1926 ਵਿੱਚ ਭੰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਬੇਲਾਂਕਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮਰਦ ਇਸ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹਨ।[1]

ਮਹਾਂਮੰਦੀ ਦੌਰਾਨ, ਬੇਲਾਂਕਾ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਕੱਪੜਾ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਇੱਕ ਵੋਕਲ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ। ਉਹ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਮੇਅਰ ਦੇ ਯੂਨਿਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨਸਲੀ ਵਿਤਕਰੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਰਾਜ ਕਮਿਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਡੀ. ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਦੀ ਸਮਰਥਕ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਰਾਜ ਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਬਰ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਜੱਚਾ ਅਤੇ ਬਾਲ ਭਲਾਈ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਜਦੋਂ ਕਿਰਤ ਸਕੱਤਰ, ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਪਰਕਿਨਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਉਸੇ ਸਾਲ ਬਰੁਕਲਿਨ ਦੇ ਅੱਠਵੇਂ ਕਾਂਗਰੇਸ਼ਨਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਕਾਂਗਰਸ ਲਈ ਚੋਣ ਲੜੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਏਐਲਪੀ, ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਪਾਰਟੀ, ਸਿਟੀ ਫਿਊਜ਼ਨ ਪਾਰਟੀ, ਪ੍ਰੋਗਰੈਸਿਵ ਪਾਰਟੀ, ਅਤੇ ਫਿਓਰੇਲੋ ਲਾ ਗਾਰਡੀਆ ਸਾਰੇ ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਮੌਜੂਦਾ ਡੋਨਾਲਡ ਓ'ਟੂਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਨਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਨਾਮ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਵੋਟ ਹਾਰ ਗਈ। ਉਹ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਯੁੱਧ ਮੈਨਪਾਵਰ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਨੀਤੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1946
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1894
ਬੌਬੀ ਲੀ ਬੈਨੇਟ

ਬੌਬੀ ਲੀ ਬੇਨੇਟ (31 ਮਾਰਚ, 1947-18 ਜੁਲਾਈ, 2019) ਇੱਕ ਅਪੰਗਤਾ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ। ਸੰਨ 1978 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਤੋਂ ਬਾਲਟੀਮੋਰ, ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਤੱਕ ਗੱਡੀ ਚਲਾ ਕੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਉਸ ਦੀ ਲਿੰਗ ਪੁਨਰਗਠਨ ਸਰਜਰੀ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰੇ-ਉਸ ਦੇ ਸਫਲ ਦਾਅਵੇ ਨੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਈ।

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਬੌਬੀ ਲੀਆ ਬੇਨੇਟ ਦਾ ਜਨਮ 31 ਮਾਰਚ, 1947 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਓਸਟੀਓਜੇਨੇਸਿਸ ਇਮਪਰੈਕਟਾ, ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।[2]

1981 ਵਿੱਚ, ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਨੇ ਬੇਨੇਟ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਲਈ ਸਰੋਗੇਟ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।[1]

ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਕਵਰੇਜ ਲਈ ਲੜਾਈ

ਲਿੰਗ ਪੁਨਰ-ਨਿਰਧਾਰਨ ਸਰਜਰੀ ਲਈ ਯੋਗਤਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਟੈਕਸਾਸ ਦੇ ਗੈਲਵੈਸਟਨ ਵਿੱਚ ਜੈਂਡਰ ਆਈਡੈਂਟਿਟੀ ਕਲੀਨਿਕ ਨੇ ਬੇਨੇਟ ਨੂੰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਢੁਕਵੀਂ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।[1] ਬੇਨੇਟ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਸਰਜਰੀਆਂ ਦੀ ਲਾਗਤ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਅਪੰਗਤਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਤਹਿਤ ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਪੱਸ਼ਟੀਕਰਨ ਦੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।[2] ਟ੍ਰਾਂਸਜਿਨ, ਇੱਕ ਟ੍ਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਨੇ ਜੂਨ 1978 ਵਿੱਚ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਦਫਤਰ ਸੈਕਸ ਪੁਨਰ-ਨਿਰਧਾਰਨ ਸਰਜਰੀ ਲਈ ਟੈਕਸਦਾਤਾ ਫੰਡਿੰਗ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫੋਨ ਕਾਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਸਨ।[2]

ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੇਨੇਟ ਇੱਕ ਕਰਾਸ-ਕੰਟਰੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ, ਸੈਨ ਡਿਏਗੋ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾਊਸ ਤੱਕ ਗੱਡੀ ਚਲਾ ਕੇ।[1] ਫਿਰ ਉਹ ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਥਾਮਸ ਐਮ. ਟਿਅਰਨੀ ਦੇ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਦਫ਼ਤਰ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਉੱਥੋਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।[1] ਟਿਅਰਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਉਸਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।[1] ਟਾਇਰਨੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਬੈਨੇਟ ਨੂੰ ਡਾਕ ਵਿੱਚ $4,600 ਦਾ ਚੈੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।[1] ਟ੍ਰਾਂਜਿਸ਼ਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਦਫ਼ਤਰ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਚੈੱਕ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਭਰਪਾਈ ਲਈ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਬਕਾਇਆ ਭੁਗਤਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।[1] ਅਪ੍ਰੈਲ 1978 ਵਿੱਚ, ਟਿਅਰਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਨੀਤੀ ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਕਵਰੇਜ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਪੁਨਰ-ਨਿਰਧਾਰਨ ਤੱਕ ਵਧਾਏਗੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਮੀਦਵਾਰ ਕੋਲ "ਵਿਰੋਧੀ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਰਹਿਣ ਦਾ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਤਜਰਬਾ" ਹੋਵੇ।[2]

ਵਿਰਾਸਤ

ਏ.ਏ. ਬ੍ਰੇਨਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਗ ਮੋਜ਼ਗਾਲਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ 2020 ਦਾ ਨਾਟਕ ਐਮਿਲੀ ਡਰਾਈਵਰਜ਼ ਗ੍ਰੇਟ ਰੇਸ ਥਰੂ ਟਾਈਮ ਐਂਡ ਸਪੇਸ, ਬੇਨੇਟ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ।[1] ਇਹ ਨਾਟਕ ਇੱਕ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਮਰੀਕਾ ਭਰ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਅਪੰਗਤਾ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁੰਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2019
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1947
ਲੌਰੀ ਬੇਮਬੇਨੇਕ

**ਲੌਰੈਂਸੀਆ ਐਨ** "**ਬਾਮਬੀ**" **ਬੇਮਬੇਨੇਕ** (15 ਅਗਸਤ, 1958-20 ਨਵੰਬਰ, 2010), ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੌਰੀ ਬੇਮਬੇਨਾਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਰਕਿਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਧਿਕਾਰੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ 28 ਮਈ, 1981 ਨੂੰ ਮਿਲਵਾਕੀ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਸ਼ੁਲਟਜ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਕਤਲ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। &nbsp;ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 1982 ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।

ਸ਼ੁਲਟਜ਼, ਮਿਲਵਾਕੀ ਪੁਲਿਸ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਇੱਕ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਐਲਫ੍ਰੇਡ ਓ. "ਫਰੇਡ" ਸ਼ੁਲਟਜ਼ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵੰਬਰ 1980 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਅਤੇ ਫਰੇਡ ਸ਼ੁਲਟਜ਼ ਨੇ ਜਨਵਰੀ 1981 ਵਿੱਚ ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਸ਼ੁਲਟਜ਼ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋੜੇ ਨੇ ਨਵੰਬਰ 1981 ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।

ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਨਸਨੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੌਰਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ। 1984 ਵਿੱਚ ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਅਤੇ ਫਰੇਡ ਸ਼ੁਲਟਜ਼ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

1990 ਵਿੱਚ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਦੇ ਤਾਈਚੀਦਾਹ ਸੁਧਾਰ ਸੰਸਥਾ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਮੀਡੀਆ ਨੋਟਿਸ ਮਿਲਿਆ।[1] ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੰਗੇਤਰ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਓਨਟਾਰੀਓ ਦੇ ਥੰਡਰ ਬੇ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। (ਇਸ ਐਪੀਸੋਡ ਨੇ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ "ਰਨ, ਬਾਂਬੀ, ਰਨ" ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।)

ਦਸੰਬਰ 1992 ਵਿੱਚ ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਪ੍ਰੋਬੇਸ਼ਨ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।[1] ਘਟਨਾ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਡੀਐਨਏ ਦੀ ਘਾਟ ਬਾਰੇ ਨਵੇਂ ਸਬੂਤਾਂ ਦੇ ਖੁਲਾਸੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਬੈਲਿਸਟਿਕਸ ਟੈਸਟ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਤਲ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਸ਼ੁਲਟਜ਼ ਦੀ ਬੰਦੂਕ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੀੜਤ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਸਬੂਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਨੋਲੋ ਕੰਟੇਂਡਰ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਪੀਲਾਂ ਅਸਫਲ ਰਹੀਆਂ।[2]

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਲਾਰੇਂਸੀਆ ਐਨ ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਜਨਮ 15 ਅਗਸਤ, 1958 ਨੂੰ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਦੇ ਮਿਲਵਾਕੀ ਵਿੱਚ ਜੋਸਫ਼ ਅਤੇ ਵਰਜੀਨੀਆ ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। [1][5] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਜੋਸਫ਼ ਮਿਲਵਾਕੀ ਪੁਲਿਸ ਵਿਭਾਗ (MPD) ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਉੱਥੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਤੱਥ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਰਖਾਣ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [5]

ਕੈਥੋਲਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਨੇ ਮਿਲਵਾਕੀ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਆਗਸਟੀਨ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਮੈਰੀ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। [6] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੇ ਵਿਊ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ 1976 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। [1] ਬੇਮਬੇਨੇਕ ਨੇ ਵਰਜੀਨੀਆ ਬੀਚ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਇਨਟ ਐਂਡ ਸਟ੍ਰੈਟਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਫੈਸ਼ਨ ਮਰਚੈਂਡਾਈਜ਼ਿੰਗ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਐਸੋਸੀਏਟ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। [8][2]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2010
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1958
ਮਾਰੀਆ ਬੈਂਟਲ

**ਮਾਰੀਆ ਬੈਂਟਲ** (15 ਜੁਲਾਈ 1928-8 ਨਵੰਬਰ 2000) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਸੀ। ਉਹ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਫਰਮ ਬੈਂਟਲ ਐਂਡ ਬੈਂਟਲ ਆਰਕੀਟੈਕਟਸ/ਪਲੈਨਰਜ਼ ਏ. ਆਈ. ਏ. ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਭਾਈਵਾਲ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮਾਰੀਆ ਬੈਂਟਲ, ਨੀ ਮਾਰੀਆ-ਲੂਈਸ ਰਮੋਨਾ ਅਜ਼ਾਰੋਨ, ਦਾ ਜਨਮ 15 ਜੂਨ, 1928 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀਆ ਟੇਰੇਸਾ (ਨੀ ਮਾਸਾਰੋ) ਅਤੇ ਲੁਈਸ ਅਜ਼ਾਰੋਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਇਟਲੀ ਤੋਂ ਸਨ। ਬੈਂਟਲ ਜੈਕਸਨ ਹਾਈਟਸ, ਕਵੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਹੰਟਰ ਕਾਲਜ ਹਾਈ ਸਕੂਲ (ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਆਲ-ਗਰਲਜ਼ ਸਕੂਲ) ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ, 1951 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲਾ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। [1] ਉਸਨੇ ਅਲਵਰ ਆਲਟੋ, ਰਾਲਫ਼ ਰੈਪਸਨ, ਪੀਟਰੋ ਬੇਲੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਲੌਰੇਂਸ ਐਂਡਰਸਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1952-1953 ਲਈ ਇੱਕ ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ-ਹੇਜ਼ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ [2] ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਇਸਟੀਟੂਟੋ ਯੂਨੀਵਰਸਟੀਰੀਓ ਡੀ ਆਰਕੀਟੇਟੁਰਾ ਡੀ ਵੈਨੇਜ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ।

## ਸਿਖਿਆ 
ਮਾਰੀਆ ਬੈਂਟਲ ਨੇ 1951 ਵਿੱਚ ਐਮਆਈਟੀ ਤੋਂ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਬੈਚਲਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[1] ਉਹ ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ, ਸਕੂਓਲਾ ਡੀ'ਆਰਕੀਟੇਟੂਰਾ, ਵੇਨਿਸ, ਇਟਲੀ (1952-53)। 1976 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਮੈਰੀਕਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਆਰਕੀਟੈਕਟਸ ਵਿੱਚ ਫੈਲੋ ਬਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਸੀ। [1]

**ਬੈਂਟਲ ਅਤੇ ਬੈਂਟਲ**

ਮਾਰੀਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਫਰੈਡਰਿਕ ਬੈਂਟਲ ਨੇ 1957 ਵਿੱਚ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਫਰਮ ਬੈਂਟਲ ਅਤੇ ਬੈਂਟਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਨਵੰਬਰ 2024 ਤੱਕ ਇਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੀਟਰ ਅਤੇ ਪਾਲ ਬੈਂਟਲ ਅਤੇ ਪਾਲ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੈਰੋਲ ਰਸ਼ਚੇ ਬੈਂਟਲ ਹਨ। [1][2][3]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਮਾਰੀਆ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਬੋਸਟਨ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ 1952 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਫਰੈਡਰਿਕ ਬੈਂਟਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

## ਮੌਤ 
ਮਾਰੀਆ ਬੈਂਟਲ ਦੀ ਮੌਤ 8 ਨਵੰਬਰ, 2000 ਨੂੰ ਬੋਨ ਮੈਰੋ ਕੈਂਸਰ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਕਾਰਨ ਟਿੱਡੀ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਹ 72 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।[1]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2000
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1928
ਮਾਰਟਾ ਬੇਕੇਟ

**ਮਾਰਟਾ ਬੇਕੇਟ** (9 ਅਗਸਤ, 1924-30 ਜਨਵਰੀ, 2017) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਡਾਂਸਰ, ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਥੀਏਟਰ, ਡੈਥ ਵੈਲੀ ਜੰਕਸ਼ਨ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਮਰਗੋਸਾ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਮਾਰਟਾ ਬੇਕੇਟ ਬਾਰੇ ਟੌਡ ਰੌਬਿਨਸਨ ਦੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਕਈ ਤਿਉਹਾਰ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਿਨੇਮਾਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਕਰਟ ਅਪਦੁਹਾਨ ਲਈ 2003 ਦਾ ਐਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
ਬੈਕੇਟ ਨੇ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੈਲੇ ਦੇ ਸਬਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਬੈਲੇਰੀਨਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਰੇਡੀਓ ਸਿਟੀ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਕੋਰਪਸ ਡੀ ਬੈਲੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਤੇ ਉਹ ਸ਼ੋਅ ਬੋਟ, ਏ ਟ੍ਰੀ ਗ੍ਰੋਜ਼ ਇਨ ਬਰੁਕਲਿਨ ਅਤੇ ਵੈਂਡਰਫੁੱਲ ਟਾਊਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।[1] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਇੱਕ-ਔਰਤ ਸ਼ੋਅ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਈ, ਛੋਟੇ ਥੀਏਟਰਾਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ 1962 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ 1967 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੰਗਣੀ ਲਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ, ਟਾਇਰ ਫਲੈਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੇ ਡੈਥ ਵੈਲੀ ਜੰਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਲੱਭਿਆ ਅਤੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।[2][3]

## ਡੈਥ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਾਂਤਰਣ ਅਤੇ ਅਮਰਗੋਸਾ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ 
ਥੀਏਟਰ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਟਾਊਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਹੈਮਿਲਟਨ ਮੈਕਕੁਲੋਚ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1923-24 ਵਿੱਚ ਪੈਸੀਫਿਕ ਕੋਸਟ ਬੋਰੈਕਸ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਕਸੀਕਨ ਬਸਤੀਵਾਦੀ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਅਡੋਬ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇ U-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ, ਇੱਕ ਸਟੋਰ, ਇੱਕ ਡੌਰਮ, ਇੱਕ 23-ਕਮਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋਟਲ, ਡਾਇਨਿੰਗ ਰੂਮ, ਲਾਬੀ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਨੋਰੰਜਨ ਹਾਲ ਸੀ ਜੋ ਨਾਚਾਂ, ਚਰਚ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਫਿਲਮਾਂ, ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਟਾਊਨ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਲਈ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਸੈਂਟਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।[1]

ਬੇਕੇਟ ਨੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਹਾਲ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਰਖਿਲ ਹਾਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਮੁਰੰਮਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਅਮਰਗੋਸਾ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।[1] 1970 ਵਿੱਚ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਜੀਓਗ੍ਰਾਫਿਕ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਬੇਕੇਟ ਨੂੰ ਅਮਰਗੋਸਾ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਅਤੇ ਲਾਈਫ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਬੇਕੇਟ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇ ਬ੍ਰੈਡਬਰੀ ਅਤੇ ਰੈੱਡ ਸਕੈਲਟਨ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[2][3]

ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੇਕੇਟ ਨੇ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਦ ਸਿਟਿੰਗ ਡਾਊਨ ਸ਼ੋਅ ਕਰਨ ਲਈ ਡਾਂਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।[1] ਬੇਕੇਟ ਨੇ 2008-09 ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਮਰਗੋਸਾ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ 2010 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।[2] ਉਸਦਾ ਆਖਰੀ ਸ਼ੋਅ 12 ਫਰਵਰੀ, 2012 ਨੂੰ ਸੀ।[3]

ਬੇਕੇਟ ਨੇ 1968 ਤੋਂ ਥੀਏਟਰ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਧ-ਚਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੈੱਟ ਬਣਾਏ। ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਓਪੇਰਾ ਹਾਊਸ (ਹੁਣ ਮਾਰਟਾ ਦੀ ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ) ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਆਮਦਨ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸਨ।[1]

## ਮੌਤ 
ਬੈਕੇਟ ਦੀ ਮੌਤ 30 ਜਨਵਰੀ, 2017 ਨੂੰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਡੈਥ ਵੈਲੀ ਜੰਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ 92 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2017
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1924