open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਤਨਸੁਖ ਕੱਪੜਾ

**ਤਨਸੁਖ ਕੱਪੜਾ** ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਾ ਸੀ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਨਸੁਖ ਸੱਤ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ( ਖਸਾ, ਸਾਲੂ, ਡੋਰੀਆ, ਬਾਫਟਾ, ਦੁਪੱਟਾ, ਅਤੇ ਪੰਚਟੋਲੀਆ ) ਆਈਨ- ਵਿੱਚ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਈ-ਅਕਬਰੀ । ਤਨਸੁਖ ਅਤੇ ਬਾਫਟਾ ਦੇ ਬਣੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਵੀ ਭਿਖਾਰੀ ਦਾਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਤਨਸੁਖ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਬਣਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਲਮਲ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸਮੱਗਰੀ ਸੀ। ਤਨਸੁਖ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਰਮ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਬਣਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਲਮਲ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸਮੱਗਰੀ ਸੀ।

## ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ 
'ਤਨਸੁਖ' ਜਾਂ 'ਤਨਸੁਖ' ਦਾ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਹੈ, "ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣਾ" ਜਾਂ "ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ"।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਆਈਨ-ਏ-ਅਕਬਰੀ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਹਿੰਦੀ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਤਨਸੁਖ ਅਤੇ ਖਾਸਾ, ਬਾਫਟਾ, ਸਾਲੂ, ਡੋਰੀਆ, ਦੁਪੱਟਾ, ਅਤੇ ਪੰਚਟੋਲੀਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੱਪੜੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਚਿਰਾ, ਫੈਂਟਾ ਗੰਗਾਜਲ ਫੈਬਰਿਕ, ਤਨਸੁਖ, ਸਾੜ੍ਹੀ, ਲਹਿੰਗਾ, ਘੱਗਰਾ, ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਕੁਝ ਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਵਾਲੇ ਮੁਗਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਬਾਫਟਾ ਕੱਪੜਾ
* ਖਾਸਾ (ਕਪੜਾ)

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਤੁਸਾਰ ਰੇਸ਼ਮ

thumb|350x350px| ਫੁਲੀਆ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਤੁਸੋਰ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀਆਂ ਸਾੜੀਆਂ
**ਤੁਸਾਰ ਰੇਸ਼ਮ** (ਵਿਕਲਪਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਸਾਹ, ਤੁਸ਼ਾਰ, ਤੱਸਰ, ਤੁਸੋਰ, ਤਸਰ, ਤੁਸੂਰ, ਜਾਂ ਤੁਸਰ, ਅਤੇ (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ) *ਕੋਸਾ* ਸਿਲਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਕੀੜਾ ਜੀਨਸ *ਐਂਥਰੀਆ* ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਲਾਰਵੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। *ਏ* . ਅਸਮੇਂਸਿਸ, ਏ *. ਪਾਫੀਆ*, *ਏ. ਪਰਨੀ*, *ਏ* . ਰੋਇਲੀ, ਅਤੇ *ਏ* . ਯਾਮਾਮਈ ਸਮੇਤ। ਇਹ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਜੰਗਲੀ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ *ਟਰਮੀਨਲੀਆ* ਸਪੀਸੀਜ਼ ਅਤੇ *ਸ਼ੋਰੀਆ ਰੋਬਸਟਾ* ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਮੁਨ ਅਤੇ ਓਕ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੇ ਪੱਤੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸਾਰ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀ ਇਸਦੀ ਅਮੀਰ ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ, ਡੂੰਘੇ-ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਲਈ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਚੀਨ, ਭਾਰਤ, ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 
ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕੋਕੂਨ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਵਿਚ ਸੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੇਸ਼ਮ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰੇਸ਼ੇ ਮੁੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

### ਭਾਗਲਪੁਰ ਰੇਸ਼ਮ 
ਭਾਗਲਪੁਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸਰ ਰੇਸ਼ਮ-ਬੁਣਾਈ ਉਦਯੋਗ, ਇੱਕ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 30,000 ਹੈਂਡਲੂਮ ਬੁਣਕਰ ਲਗਭਗ 25,000 ਹੈਂਡਲੂਮ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਲਾਨਾ ਵਪਾਰ ਦਾ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ ਲਗਭਗ 100 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਅੱਧਾ ਬਰਾਮਦਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

## ਵਰਤੋਂ 
*ਸਾੜ੍ਹੀ* ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੁਸਰ ਰੇਸ਼ਮ ਉਤਪਾਦ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਸਤਕਾਰੀ, ਫਰਨੀਚਰਿੰਗ ਫੈਬਰਿਕ ਅਤੇ ਸਿਲੇ ਹੋਏ ਲਿਬਾਸ ਲਈ ਆਧਾਰ ਸਮੱਗਰੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 

* 1 2 3 4  1 2 

* 1 2  ↑ 
* ↑  ↑ 
* ↑  ↑ 
* ↑  ↑ 
* ↑  ↑ 
* ↑  ↑ 
* ↑  

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸੋਗਰਾ ਤਿਉਹਾਰ

**ਸੋਗਰਾ ਤਿਉਹਾਰ** ਤਿਵਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।  ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਜਾਂ ਲੋਰੋ, ਮਿੰਦਈ ਲੇਖੇਵਾ ਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਲੋਰੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਾਠ ਦੀ ਰਸਮ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੋਰੋ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਿਸਾਈ (ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ) ਪੰਥੀ ਖੇਲ (ਨੌਜਵਾਨ ਸਮੂਹ) ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ 
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਮਾਰਚ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰੈਲ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਮਖਾ, ਅਮਸਾਈ, ਅਮਰੀ, ਮਾਰਜੋਂਗ ਅਤੇ ਲੁਮਫੂਈ ਪਿੰਡ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਸੰਤ ਤਿਉਹਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਚਾਰ ਮੂਲ ਪਿੰਡ ਹਨ ਜੋ ਸੋਗਰਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਮਵਾਰ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤਿਉਹਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਸੋਗਰਾ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕਥਾ ਦੇ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ ਜੋ ਤਿਵਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਹਨ। ਅਮਸਾਈ ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇੱਕ ਸੰਸਕਰਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਮਜੀਬੋਰ ਸਾਗਰਾ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਅਨਾਥ ਲੜਕੇ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਮਜੀਬੋਰ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਅਸਾਧਾਰਨ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਮਿਲੇ ਜੋ ਬਰਫ਼ ਵਰਗੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਇਹ ਰੱਬ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ ਵਜੋਂ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਲੜਕਾ ਸਾਗਰਾ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਨਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਮਾਰਜੋਂਗ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਸਕਰਣ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਸ਼ਰੀਪਹਾਈ, ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਥਾਲੀਆ, ਠੋਗਰੀਆ ਅਤੇ ਪਾਲਖੋਂਗੋਰ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਝੁੰਡ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ। ਫੁੱਲ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਸਨ ਇਸ ਲਈ ਥਾਲੀਆ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫੁੱਲਾਂ ਨੇ ਨੱਚਣ ਲੱਗੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੋਗਰਾ ਤਿਉਹਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਮਸਾਈ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਵਣਸ਼ੁਵਾ ਤਿਉਹਾਰ

## ਹਵਾਲੇ
ਸੋਲਾਪੁਰੀ ਚਾਦਰ

ਇੱਕ **ਸੋਲਾਪੁਰ** ਚਾਦਰ (ਲਿਖਤ: "ਸੋਲਾਪੁਰ ਕੰਬਲ"), ਇੱਕ ਸੂਤੀ ਕੰਬਲ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਦੇ ਸੋਲਾਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕੰਬਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੈਂਡ ਲੂਮ ਦੁਆਰਾ ਪਰ ਹੁਣ ਜੈਕਵਾਰਡ ਮਸ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਲੱਖਣ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊਤਾ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਲਾਪੁਰੀ ਚਾਦਰ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਪੁਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਤਪਾਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (ਜੀਆਈ) ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਸੋਲਾਪੁਰ ਆਪਣੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਉਦਯੋਗ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਪਿਨਿੰਗ ਮਿੱਲਾਂ ਸਨ। ਉਹ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਦਮਸ਼ਾਲੀ ਬੁਣਕਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਕਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸੋਲਾਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਚਾਦਰਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਨਿਰਯਾਤ 
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੋਲਾਪੁਰੀ ਚਾਦਰ ਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਗੁਜਰਾਤ, ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਮੰਗ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ, ਕੁਵੈਤ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਮੰਗ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਬਿਆਦਗੀ ਮਿਰਚ
* ਇਲਕਲ ਸਾੜੀ
* ਨਵਲਗੁੰਡ ਦਰੀਆਂ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਸੋਲਾਪੁਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਵੈਬਸਾਈਟ 
* ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ 'ਤੇ ਸੋਲਾਪੁਰ ਟੈਕਸਟਾਈਲ
* https://www.solapurchaddar.com ਸੋਲਾਪੁਰ ਚਾਦਰ ਵਿਖੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ

thumb| ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ
thumb| ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ 'ਤੇ ਅਜਰਕ ਦਾ ਵੇਰਵਾ
**ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ**, ਜਿਸ ਨੂੰ **ਸਿੰਧੀ** ਟੋਪੀ (Sindhi   ਟੋਪੀ) ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਘੱਟ ਹੀ **ਸਿੰਧੀ ਕੁਫੀ** ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ   ਇੱਕ ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਟੋਪੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਜਰਕ ਜਾਂ ਸਰਾਇਕੀ ਅਜਰਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਨੂੰ ਸਿੰਧੀ ਸਰਾਇਕੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਬਲੋਚੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਲਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਤਾਲਪੁਰਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਮ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ। ਇਹ ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਸਤਾਰ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ।

ਸਿੰਧੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਜਾਂ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ, ਰਵਾਇਤੀ ਅਜਰਕ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੁਣੀਆਂ ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀਆਂ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥਰਪਾਰਕਰ, ਉਮਰਕੋਟ, ਸੰਘਰ ਅਤੇ ਸਿੰਧ ਦੇ ਮੀਰਪੁਰਖਾਸ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਹੋਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ, ਅਜਰਕ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ *ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਦਿਵਸ* ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦਸੰਬਰ 2009 ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ *ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਦਿਵਸ* ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਿੰਧ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਇਸ ਦਿਨ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਸਿੰਧੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦਿਵਸ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
[thumb| [ਜ਼ੁਲਫਿਕਾਰ ਅਲੀ ਭੁੱਟੋ ਜੂਨੀਅਰ|ਜ਼ੁਲਫ਼ਕਾਰ ਅਲੀ ਭੁੱਟੋ ਜੂਨੀਅਰ ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ]]

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਸਿੰਧ ਦੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ
* ਸਿੰਧੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦਿਵਸ
* ਅਜਰਕ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਕਾਬਾ

thumb| 12ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ-13ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਾਨ, *ਤੀਰਾਜ਼ ਬਾਂਹਵਾਂ* ਵਾਲਾ ਕਾਬਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿੰਘਾਸਣ।
***ਕਾਬਾ*** ( Persian: *qabā* ) ਸਲੀਵਜ਼ ਅਤੇ ਬਟਨਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਕੋਟ ਹੈ, ਇੱਕ ਕੈਸੋਕ ਵਰਗਾ, ਅੱਗੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਾਬਾ ਇੱਕ ਵਡੇਡ ਕੋਟ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਤੁਰਕੀ ਮੂਲ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਗਿੱਟੇ-ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ। ਬਾਬਰ ਅਤੇ ਹੁਮਾਯੂੰ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਪਹਿਰਾਵੇ ਘੱਟ ਜਾਂ ਘੱਟ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਬਾ, ਜਾਮਾ, ਪੀਰਾਹਾਨ, ਜਿਲੁਚਾ, ਜੀਬਾ ਅਤੇ ਕਸਬਾ। ਜਾਮਾ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੋ ਕਿ ਚਾਰ-ਪੁਆਇੰਟ ਵਾਲਾ ਲੰਬਾ ਕੋਟ ਸੀ, ਕਾਬਾ ਅਤੇ ਟਕਾਉਚੀਆ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਚੌੜੇ ਘੇਰੇ ਵਾਲੇ ਸਨ। *ਬਾਬਰਨਾਮੇ* ਵਿਚ ਕਾਬਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਕਾਬਾ ਇਸਲਾਮੀ ਮੌਲਵੀਆਂ ਜਾਂ ਮਸਜਿਦ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਅੰਮਾਮਾ
* ਚਿਲਤਾਹ

## ਗੈਲਰੀ 

ਤਸਵੀਰ:Royal drinking scene in the Dukhang at Alchi Monastery, circa 1200 CE.jpg|thumb|ਅਲਚੀ ਮੱਠ ਵਿਖੇ ਦੁਖਾਂਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਲਗਭਗ 1200 ਈ. ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਕਾਬਾ ਪਹਿਨਿਆ। 
ਤਸਵੀਰ:Humayun (left) with his father Babur (right), painted circa 1640 (Late Shah Jahan Album).jpg|ਸਿੱਧੇ|ਬਾਬਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਰਸ ਹੁਮਾਯੂੰ
ਤਸਵੀਰ:Fírúz Jang Khán Ruler of Bijapur..jpg|ਬੀਜਾਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ ਜੰਗ ਖ਼ਾਨ ਦੀ 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਤਸਵੀਰ
ਤਸਵੀਰ:Costume of India - Moguls.jpg|19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ "ਭਾਰਤ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ - ਮੁਗਲ" ਤਸਵੀਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਗਲ ਔਰਤ (ਉੱਪਰ ਖੱਬੇ), ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਟ ਫਾਰੂਖਸੀਅਰ (ਵਿਚਕਾਰ) ਦੀ ਮੌਤ 1719 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਹੁਮਾਯੂੰ (ਉੱਪਰ ਸੱਜੇ) ਦੀ ਮੌਤ 1556 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸਵੀਰ:The vizier Qamar ud-Din circa 1735 Bibliothèque nationale de France, Paris.jpg|ਵਜ਼ੀਰ ਕਮਰ-ਉਦ-ਦੀਨ ਲਗਭਗ 1735
ਤਸਵੀਰ:Studio portrait of a Mogul father with his children at Delhi, by Shepherd and Robertson.jpg|ਦਿੱਲੀ (ਸ਼ੇਫਰਡ ਅਤੇ ਰੌਬਰਟਸਨ) ਲਗਭਗ 1863 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ "ਮੋਗਲ" ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਸਵੀਰ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਵੇਤੀ

ਏ ***ਵੇਤੀ*** (    ), ਜਿਸ ਨੂੰ **ਵੇਸ਼ਤੀ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ( ਤਾਮਿਲ ਈਲਮ ) ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਹੇਠਲੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਇੱਕ ਚਿੱਟੇ ਬਿਨਾਂ ਸਿਲਾਈ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਲਪੇਟ ਹੈ। ਵੇਟਤੀ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਰਤਾ ਅਤੇ ਅੰਗਵਸਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੱਪੜਾ ਇੱਕ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧੋਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੇਟੀ ਅਕਸਰ ਇਸਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਪਾਰ ਲੇਟਵੀਂ ਧਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਲੇਅਰਡ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## ਸ਼ੈਲੀ 
ਕਈ ਲਪੇਟਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਵੇਟੀ ਵੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਰੌਂਗ ਵਜੋਂ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧੋਤੀ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੋ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੂਪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਬੈਲਟ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਹੁਣ ਘੱਟ ਪ੍ਰਸਿੱਧ) ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਹੇਠਾਂ।

## ਸਿਆਸੀ ਪਛਾਣ 
ਵੇਟੀਆਂ ਦੇ ਕਈ ਬਾਰਡਰ (ਕੇਸਰ, ਲਾਲ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਨੀਲਾ) ਰੰਗ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਸਾੜ੍ਹੀ
* ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਅੰਬਾਜੀ ਮੇਲਾ

**ਅੰਬਾਜੀ ਮੇਲਾ** ਬਨਾਸਕਾਂਠਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਾਂਤਾ ਤਾਲੁਕਾ ਦੇ ਅੰਬਾਜੀ ਵਿਖੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਾਲਨਪੁਰ ਤੋਂ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਅੰਬਾਜੀ ਹਰ ਪੂਨਮ ਮੇਲੇ ਵਰਗਾ ਮਾਹੌਲ ਸਿਰਜਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਕਾਰਤਿਕ, ਚੈਤਰ, ਭਾਦਰਵੋ ਅਤੇ ਅਸ਼ੋ (ਅਸ਼ਵਿਨਾ) ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ‘ਭਾਦਰਵੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦਾ ਮੇਲਾ’ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਹੈ।

## ਸਮਾਂ 
ਭਾਦਰਵੀ ਪੂਨਮ ਦਾ ਇਹ ਮੇਲਾ ਲਗਾਤਾਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਰਥਾਤ ਤੇਰਸ (ਤਰਯੋਦਸ਼ੀ), ਚੌਦਸ (ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ) ਅਤੇ ਪੂਨਮ (ਪੂਰਨਿਮਾ) ਤੱਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਪੈਦਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪੋਸ਼ੀ ਪੂਨਮ (ਪੌਸ਼ ਪੂਰਨਿਮਾ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਚੈਤਰ ਪੂਨਮ ਅਤੇ ਸ਼ਰਦ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਵੀ ਲੋਕ ਕਰਮਕਾਂਡ ਅਤੇ ਪੂਜਾ-ਪਾਠ ਅਤੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਲੇ ਵੀ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਭਾਵਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਚਰ ਚੌਂਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭਵੈ ਅਤੇ ਰਾਸ ਗਰਬਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਮੰਦਿਰ ਦੇ ਅਹਾਤੇ ਵਿੱਚ, ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਢੋਲ ਦੀ ਤਾਜ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਾਸਗਰਬਾ ਖੇਡਦੇ ਹਨ। ਅੰਬਾਜੀ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਂ ਮੇਲੇ (ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ) ਵਿੱਚ 3 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਹਾੜਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਅੰਬਾਜੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਮੌਕੇ ਪੂਰੇ ਮੰਦਰ ਪਰਿਸਰ ਅਤੇ ਅੰਬਾਜੀ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਵੀ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਜੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਲੂਸ ਵੀ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਹਰ ਐਤਵਾਰ ਵੀ ਅੰਬਾਜੀ ਵਿਖੇ ਮੇਲੇ ਵਰਗਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਸਹੂਲਤਾਂ 
ਭਾਦਰਵੀ ਪੂਨਮ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਆਮਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਦੀ, ਚੂੰਡੀ, ਸ਼੍ਰੀਫਲ, ਕੰਕੂ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਆਦਿ ਵੇਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਲਈ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਭੀੜ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਫੂਡ ਸਟਾਲ ਵੀ ਆਰਜ਼ੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਲਾਕੇ ਦੀਆਂ ਆਦਿਵਾਸੀ ਔਰਤਾਂ ਟੈਟੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਖਰੀਦਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੌਕੀਨ ਹਨ। ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਰਾਮ, ਚਾਹ, ਸਨੈਕਸ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਅੰਬਾਜੀ ਦੇਵਸਥਾਨ ਟਰੱਸਟ ਅਤੇ ਬਨਾਸਕਾਂਠਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵੱਲੋਂ ਮੇਲੇ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Official information on Banashkantha district website
* Official information on the Ambaji Temple website
ਅੱਡੀ ਛੜੱਪਾ

ਇਹ ਵੀ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੀ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਲਟਵੇਂ ਦਾਅ ‘ਤੇ ਲੱਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਾਂ ਖੂਹੀ ਅਕਾਰ ਨੂੰ ਵਾਰੋ-ਵਾਰੀ ਟੱਪਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਛਾਲ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਠਾਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗਿੱਠਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਟੱਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਅਲੋਪ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਲੋਕ ਖੇਡਾਂ
ਪਾਥਿਨ

**ਪਥਿਨ** ਇੱਕ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸਕਰਟ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਹਾਜੋਂਗ ਕਬੀਲੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲੱਤ ਦੇ ਵੱਛੇ ਤੱਕ ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ। ਉੱਚ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਪਾਥੀਨ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੇਠਲੇ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਪਾਥੀਨ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਸਦੀ ਲੰਬਾਈ ਗਿੱਟੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।

ਪੈਥੀਨ ਇੱਕ ਖਿਤਿਜੀ ਧਾਰੀਦਾਰ, ਰੰਗੀਨ, ਆਇਤਾਕਾਰ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਧਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਲੇਟਵੀਂ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਬਦਲਵੇਂ ਸਮਮਿਤੀ ਪਰਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ **ਚੱਪਾ** ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਥੀਆਂ ਨੂੰ 'ਸਿਪਨੀ ਬਾਣਾ' ਅਤੇ 'ਸਾਲ ਬਾਣਾ' ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਲੂਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਮੇਖਲੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਪਥੀਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਗੈਲਰੀ 

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਫਾਸਿੰਹ
* ਪਨੰਗ
* ਕੁਨ (裙) ਜਾਂ ਚਾਂਗ (裳)
* ਕਿਰਾ
* ਸੈਮਪੋਟ
* ਰਿਗਵਨੈ
* ਅਰਗਨ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਪੁਨੇਰੀ ਪਗੜੀ

right|thumb|168x168px| ਮਹਾਦੇਵ ਗੋਵਿੰਦ ਰਾਨਾਡੇ ਪੁਨੇਰੀ *ਪਗੜੀ* ਪਹਿਨਦੇ ਹੋਏ
**ਪੁਨੇਰੀ** ਪਗੜੀ ਦਸਤਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ *ਪਗੜੀ* ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। *ਪਗੜੀ* ਦੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (ਜੀਆਈ) ਦਰਜਾ ਦੇਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ 4 ਸਤੰਬਰ 2009 ਨੂੰ *ਪਗੜੀ* ਬੌਧਿਕ ਜਾਇਦਾਦ ਬਣ ਗਈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਪੁਣੇ ਦੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ
* ਪਗੜੀ (ਪਗੜੀ)
* ਫੇਟਾ (ਪਗੜੀ)
* ਇਲਕਲ ਸਾੜੀ
* ਨਵਲਗੁੰਡ ਦਰੀਆਂ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਨਹਿਰੂ ਜੈਕਟ

thumb| ਜਾਪਾਨੀ ਪਿਨਸਟਰਿਪ ਨਹਿਰੂ ਸੂਟ, 1990।
**ਨਹਿਰੂ ਜੈਕੇਟ** ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਮਰ-ਲੰਬਾਈ ਵਾਲਾ ਕੋਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂਡਰਿਨ ਕਾਲਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਅਚਕਨ ਜਾਂ ਸ਼ੇਰਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਡਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 1947 ਤੋਂ 1964 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਕੱਪੜਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
[thumb| [ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਇੱਕ *ਅਚਕਨ* ਜਾਂ ਸ਼ੇਰਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਕੱਪੜਾ ਜੋ ਨਹਿਰੂ ਜੈਕਟ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਡਲ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।]]
ਨਹਿਰੂ ਜੈਕਟ ਜੋਧਪੁਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਮੱਗਰੀ ਅਕਸਰ ਖਾਦੀ (ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਕੱਪੜਾ) ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੋਧਪੁਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰਖਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਕਾਸ ਹੈ। ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਖਾਦੀ ਤੋਂ ਬਣੇ ਇਹ ਵੱਖਰੇ ਬੰਦਗਲਾ ਅੱਜ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।

## ਸ਼ੈਲੀ 
[thumb| ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ [ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ (ਖੱਬੇ) ਨੇਹਰੂ ਜੈਕੇਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੂਟ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਅੱਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਨਿਆ, ਚੀਨ, ਅਪ੍ਰੈਲ 2011 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡਿਲਮਾ ਰੌਸੇਫ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹੋਏ।]]
ਅਚਕਨ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੋ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਨਹਿਰੂ ਜੈਕਟ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਨੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਨਹਿਰੂ ਜੈਕਟ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨੀ ਸੀ।

## ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ 
ਜੈਕਟ ਨੂੰ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ *ਨਹਿਰੂ ਜੈਕਟ* ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਅਭਿਲਾਸ਼ੀ ਵਰਗ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਮਾਡ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਨਿਊਨਤਮਵਾਦ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸੈਮੀ ਡੇਵਿਸ ਜੂਨੀਅਰ ਦੁਆਰਾ, ਬੀਟਲਸ ਦੁਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਈ।  ਕੁਝ ਨੂੰ ਰੋਜਰ ਡੇਲਗਾਡੋ ਦੇ ਰੀਨੇਗੇਡ ਟਾਈਮ ਲਾਰਡ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨ ਗਲਪ *ਡਾਕਟਰ ਹੂ* 'ਤੇ ਮਾਸਟਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਚਾਰਲਸ ਬੈਰਨ, ਮਹਾਤਿਰ ਮੁਹੰਮਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ ਜੋ ਅਕਸਰ ਨਹਿਰੂ ਸੂਟ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ।

2012 ਵਿੱਚ, ਨਹਿਰੂ ਜੈਕਟ ਨੂੰ *ਟਾਈਮ ਮੈਗਜ਼ੀਨ* ਵਿੱਚ ਜੇਰੇਡ ਟੀ ਮਿਲਰ ਦੁਆਰਾ *ਸਿਖਰ ਦੇ 10 ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਫੈਸ਼ਨ ਸਟੇਟਮੈਂਟਾਂ* ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਸਾੜ੍ਹੀ
* ਮਾਓ ਸੂਟ
* ਮੁਜੀਬ ਕੋਟ
* ਗਕੁਰਨ
* ਰਾਜ ਪੈਟਰਨ
* ਅਬਕੋਸਟ
* ਕਰੀਬਾ ਸੂਟ
* ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸੂਟ
* ਮਦੀਬਾ ਕਮੀਜ਼

## ਹਵਾਲੇ 
### ਨੋਟਸ 
### ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਮੁਫਤੀ (ਪਹਿਰਾਵਾ)

**ਮੁਫਤੀ** ਸਾਦੇ ਜਾਂ ਸਾਧਾਰਨ ਕੱਪੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਕੂਲ ਦੀ ਵਰਦੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਵੀਜ਼ ਅਤੇ **ਸਿਵਵੀਜ਼** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਮੂਲ 
[thumb|260x260px| ਇੱਕ ਅਲਜੀਰੀਆ ਦਾ [ਮੁਫ਼ਤੀ|ਮੁਫਤੀ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਗੈਰ-ਇਕਸਾਰ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਅਰਬੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।]]
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਅਰਬੀ " ਮੁਫ਼ਤੀ " (مفتي) ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇੱਕ ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਦਵਾਨ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਆਰਮੀ ਦੁਆਰਾ 1816 ਤੋਂ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਆਫ-ਡਿਊਟੀ ਅਫਸਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਪੂਰਬੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਗਾਊਨ ਅਤੇ ਟੈਸਲਡ ਕੈਪਾਂ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂਲ ਅਤੇ ਬਰਨੇਲ ਦੇ *ਹੌਬਸਨ-ਜੌਬਸਨ* (1886) ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ "ਸ਼ਾਇਦ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡਰੈਸਿੰਗ-ਗਾਊਨ, ਸਮੋਕਿੰਗ-ਕੈਪ, ਅਤੇ ਚੱਪਲਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੁਫਤੀ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਰਗਾ ਸੀ"।

## ਮੁਫਤੀ ਦਿਨ 
ਇੱਕ "ਮੁਫ਼ਤੀ ਦਿਵਸ" ("ਆਮ ਕੱਪੜੇ ਦਿਵਸ", " ਆਮ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ", "ਰੰਗ ਦਿਵਸ", "ਆਪਣੇ-ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਦਿਨ", "ਘਰੇਲੂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਦਿਨ", "ਸਾਦੇ-ਕੱਪੜੇ ਵਾਲੇ ਦਿਨ", "ਗੈਰ-ਵਰਦੀ ਦਿਵਸ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ", "ਫ੍ਰੀ-ਡਰੈਸ ਡੇ", "ਸਿਵੀਜ਼ ਡੇ", "ਡਰੈਸ-ਡਾਊਨ ਡੇ", ਅਤੇ "ਯੂਨੀਫਾਰਮ-ਫ੍ਰੀ ਡੇ") ਉਹ ਦਿਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਵਰਦੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਮ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ, ਆਇਰਲੈਂਡ, ਕੈਨੇਡਾ, ਫਿਜੀ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਭਾਰਤ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ, ਨਾਈਜੀਰੀਆ, ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਰਦੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੇ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੈਰ-ਯੂਨੀਫਾਰਮ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਅਰਥ ਲਈ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ "ਵਿਨਿਯਤ" ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ "ਵਿਨਿਯੋਜਨ ਦਾ ਪਤਨ ਅਤੇ ਨਸਲਵਾਦ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ।"

ਵਿਸਤਾਰ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਬਿਜ਼ਨਸ ਸੂਟ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰਵਾਇਤੀ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ " ਸਮਾਰਟ ਕੈਜ਼ੂਅਲ " ਪਹਿਰਾਵੇ ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭਾਵੇਂ ਇੱਕ ਸੂਟ ਜਾਂ ਸਮਾਰਟ-ਕੈਜ਼ੂਅਲ ਪਹਿਰਾਵਾ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ, "ਮੁਫ਼ਤੀ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ" ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜੀਨਸ, ਇੱਕ ਪੋਲੋ ਕਮੀਜ਼ ਜਾਂ ਇੱਕ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਵੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਡੈਮੋਬ ਸੂਟ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਮੁਫਤੀ ਦਿਵਸ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ( ਪੁਰਾਲੇਖ 2009-11-01)
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮੁਹਾਵਰੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਯੋਗੀ ਆਦਿਤਿਆਨਾਥ

**ਯੋਗੀ ਆਦਿਤਿਆਨਾਥ** (ਜਨਮ **ਅਜੇ ਸਿੰਘ ਬਿਸ਼ਤ**; 5 ਜੂਨ 1972), ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ ਸੰਨਿਆਸੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ ਜੋ 19 ਮਾਰਚ 2017 ਤੋਂ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ 21ਵੇਂ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਆਰਐਸਐਸ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ, ਆਦਿਤਿਆਨਾਥ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਹੋਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ (ਭਾਜਪਾ) ਨੇ 2017 ਦੀਆਂ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ 26 ਮਾਰਚ 2017 ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ। ਭਾਜਪਾ ਨੇ 2022 ਦੀਆਂ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵੀ ਜਿੱਤੀਆਂ: ਅਦਿੱਤਿਆਨਾਥ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ 5 ਸਾਲ ਦਾ ਕਾਰਜਕਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ।

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ (2022 ਤੋਂ) ਗੋਰਖਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰੀ ਤੋਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਸਨੇ 2022 ਦੀ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣ ਗੋਰਖਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰੀ ਤੋਂ ਲੜੀ ਅਤੇ ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਫਰਕ ਨਾਲ ਜਿੱਤੀ। ਆਦਿਤਿਆਨਾਥ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਰਜਕਾਲ (2017-2022) ਦੌਰਾਨ ਵਿਧਾਨ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਧਾਨ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਉਹ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1998 ਤੋਂ 2017 ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਪੰਜ ਵਾਰ ਗੋਰਖਪੁਰ ਹਲਕੇ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੈਂਬਰ ਹਨ।

ਆਦਿਤਿਆਨਾਥ ਗੋਰਖਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਮੱਠ, ਗੋਰਖਨਾਥ ਮੱਠ ਦੇ ਮਹੰਤ (ਮੁਖੀ ਪੁਜਾਰੀ) ਵੀ ਹਨ, ਇੱਕ ਅਹੁਦਾ ਉਹ ਸਤੰਬਰ 2014 ਤੋਂ ਮਹੰਤ ਅਵੈਦਿਆਨਾਥ, ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਤਮਕ "ਪਿਤਾ" ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਭਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਿੰਦੂ ਯੁਵਾ ਵਾਹਿਨੀ, ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂਤਵੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਦਾ ਅਕਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ 2014–2019
ਸਾਦਰੀ (ਕੱਪੜੇ)

[right|thumb| [ਖੱਦਰ|ਖਾਦੀ ਬੰਦੀ ਕੁੜਤੇ ਅਤੇ ਚੂੜੀਦਾਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।]]
**ਸਾਦਰੀ** (ਹਿੰਦੀ: सदरी, ਉਰਦੂ: صدری), ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਸਕਟ (ਹਿੰਦੀ: वास्कट, ਉਰਦੂ: واسکٹ) ਜਾਂ ਬਾਂਡੀ (ਹਿੰਦੀ: बंडी, ਉਰਦੂ: بنڈی) ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਵੈਸਟ-ਜੈਕਟ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਕੋਟੀ (ਹਿੰਦੀ: کروڑ, ਉਰਦੂ: کوٹی) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਕਮਰ ਕੋਟ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਸਦਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਹਿਰੂ ਵੇਸਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।

## ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ 
ਬਾਂਦੀ ਸ਼ਬਦ *ਬਦਨਤੀ* (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ : *बध्नाति* ) ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਜਾਂ *ਬੰਨ੍ਹਣਾ*।

## ਵਰਤੋ 
ਸਾਦਰੀ ਇੱਕ ਸਲੀਵਲੇਸ-ਵੈਸਟ ਜੈਕਟ ਹੈ, ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਚਕਨ, ਅੰਗਰਖਾ, ਕਮੀਜ਼ ਅਤੇ ਕੁਰਤੇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸਾਨ ਵਰਗ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਲੋਕ ਕਢਾਈ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪੂਰੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਦਰੀ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿੱਘਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

*ਕੋਟੀ* ਜੈਕਟ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਇਹ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਬੰਦੀ ਅਤੇ ਸਾਦਰੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਗੋਟਾ ਕਢਾਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੋਲੀ, ਗਗਰਾ ਚੋਲੀ, ਅੰਗਰਖਾ ਅਤੇ ਸ਼ਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਅਫਗਾਨ ਕੱਪੜੇ
* ਭਾਰਤੀ ਕੱਪੜੇ
* ਮਿਰਜ਼ਾਈ (ਕੱਪੜਾ)
* ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕੱਪੜੇ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉਰਦੂ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਵਾਕਾਂਸ਼
ਮਦੀਸਰ (ਪਹਿਰਾਵਾ)

[right|thumb| ਇੱਕ [ਤਮਿਲ਼ ਲੋਕ|ਤਾਮਿਲ ਜੋੜਾ *ਸੀ. 1945* ; ਪਤਨੀ ਨੇ ਮਦੀਸਰ ਸਾੜੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।]]
**ਮਦੀਸਰ** ਜਾਂ ਕੋਸ਼ਵਮ (  ) ਇੱਕ ਆਮ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਮਿਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾੜ੍ਹੀ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਦੀ ਹੈ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 2ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਤੱਕ ਦੀ ਮਿਆਦ ਜਦੋਂ ਅੰਤਰੀਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀਆ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੱਪੜਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਾੜੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ੈਲੀ "ਕੋਸ਼ਵਮ" ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ (ਜੋ ਕਿ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਖਾਸ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ)। ਤਾਮਿਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ  . ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮੂਲ ਕੋਸ਼ਵਮ ਸ਼ੈਲੀ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ - ਨੌਂ ਗਜ਼। ਮੌਜੂਦਾ ਨੌ-ਗਜ਼ ਦੀਆਂ ਸਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਨੌਵਰੀ, ਕੰਨੜ ਡ੍ਰੈਪ, ਤੇਲਗੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੈਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਦੀਸਾਰੀ ਨਾਮ ਹਾਲਾਂਕਿ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਮਿਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੋ ਉਪ-ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ: ਅਈਅਰ ਕੱਟੂ (ਟਾਈ) ਅਤੇ ਅਯੰਗਰ ਕੱਟੂ (ਟਾਈ)। ਅੱਜ, ਮਡੀਸਰ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਚੋਣਵੇਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਰੋਹਾਂ 'ਤੇ ਮਦੀਸਰ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਡੀਸਰ ਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਨੌਂ-ਗਜ਼ ਦੀ ਸਾੜੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਾੜ੍ਹੀ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਕਰਣ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿਸ ਲਈ 6 ਗਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਈਅਰ ਅਤੇ ਆਇੰਗਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ/ਧਾਰਮਿਕ ਮੌਕਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ, ਸੀਮੰਥਮ (ਪਹਿਲੀ ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮ), ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦੀਸਰ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਅਈਅਰ ਅਤੇ ਆਇੰਗਰ ਮਾਦੀਸਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਅਈਅਰਸ ਪੱਲੂ (ਸਾੜ੍ਹੀ ਦੀ ਪਰਤ ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ) ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਯੰਗਰ ਇਸਨੂੰ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਪਹਿਲੀ ਮਦੀਸਰ ਔਰਤ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ ਮੈਰੂਨ ਜਾਂ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਮਦੀਸਰ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਮਡੀਸਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੇਸ਼ਮ, ਕਪਾਹ, ਸੂਤੀ-ਰੇਸ਼ਮ ਮਿਸ਼ਰਣ, ਪੋਲੀਸਟਰ -ਕਪਾਹ ਮਿਸ਼ਰਣ, ਆਦਿ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਮਦੀਸਰ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਸਕਰਣ 6-ਗਜ਼ ਦੀ ਸਾੜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪਹਿਨਣਾ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਮੇਖੇਲਾ ਚਾਦਰ

right|thumb|374x374px| ਇੱਕ ਅਸਾਮੀ ਕੁੜੀ ਮੇਖੇਲਾ ਸਡੋਰ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਫੁਟ (ਬਿੰਦੀ)
[right|thumb|250x250px| ਡਿਸਪਲੇ 'ਤੇ, [ਕਾਜ਼ੀਰੰਗਾ ਕੌਮੀ ਪਾਰਕ|ਕਾਜ਼ੀਰੰਗਾ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਣ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਮੂਨੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਪੈਟ ਸਿਲਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਮੇਖੇਲਾ ਚਾਦਰ]]
**ਮੇਖੇਲਾ ਸਦੋਰ**  ਇੱਕ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਅਸਾਮੀ ਸਾਰੰਗ ਹੈ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਾਮੀ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਟੁਕੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕਮਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮੇਖੇਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਚੌੜਾ ਸਿਲੰਡਰ ਵਾਲਾ ਟੁਕੜਾ ਕੱਪੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਫਿੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਪਲੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਟਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਲੇਟਾਂ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਫੋਲਡ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾੜ੍ਹੀ ਦੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਫੋਲਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਪਲੈਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਖਲੇ ਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਤਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਸਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅੰਡਰਸਕਰਟ ਅਕਸਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੋ ਟੁਕੜੇ ਵਾਲੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਉੱਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਡੋਰ (ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਸਡੋਰ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਟੁਕੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਸਿਰਾ ਮੇਖੇਲਾ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਢਿੱਡ ਦੇ ਬਟਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਪਸ. ਚਾਦਰ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਸਿਰਾ ਕੁਝ ਪਲੈਟਸ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਫਿੱਟ ਬਲਾਊਜ਼ ਅਕਸਰ ਮੇਖੇਲਾ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ,  ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਚਾਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਚਾਦਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਟੁਕੜੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਰੀਹਾ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਅਸਾਮੀ ਵਿਆਹੁਤਾ ਟਰਾਊਸੋ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਮਾਗਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੀਹੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਸਾਮੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਦੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਖੇਲਾ-ਚਾਦਰਾਂ 'ਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਛਾਪੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਪਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਚਾਦਰ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ *ਮੇਖੇਲੇ* ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੈਟਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਵਰਤਾਰੇ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਸੀ ਨਮੂਨੇ ਕਬਾਇਲੀ ਅਤੇ ਗੈਰ ਕਬਾਇਲੀ ਜੁਲਾਹੇ ਦੁਆਰਾ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਮੂਨੇ *ਫੁੱਲ* ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਧੀਆ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦੇ ਹੀਰੇ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਅਸਾਮ ਦੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਦੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਪੈਟ ਅਤੇ ਮੁਗਾ ਰੇਸ਼ਮ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ

ਰਵਾਇਤੀ ਮੇਖੇਲਾ ਚਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

* ਕਪਾਹ
* ਮੁਗਾ
* ਪੈਟ ਰੇਸ਼ਮ
* ਏਰੀ ਰੇਸ਼ਮ

ਕੁਝ ਆਧੁਨਿਕ ਘੱਟ-ਬਜਟ ਵਾਲੇ ਸੈੱਟ ਵੀ ਕਪਾਹ ਅਤੇ ਮੂਗਾ ਜਾਂ ਪੈਟ ਸਿਲਕ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

## ਉਪਲਬਧਤਾ 
ਮੇਖੇਲਾ ਚਾਦਰ ਗੁਹਾਟੀ ਅਤੇ ਆਸਾਮ ਦੇ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਟੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੈੱਬਸਾਈਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹਨ।     ਗਾਹਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਪੈਟ ਦੀ ਮੰਗ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਪੈਟ ਅਤੇ ਪੋਲੀਸਟਰ ਦਾ ਮੇਖੇਲਾ ਚਾਡੋਰ ਬਾਜ਼ਾਰ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੁਗਾ ਦੀ ਮੰਗ, 'ਆਸਾਮ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਿਲਕ' ਇਸਦੀ ਉੱਚ ਕੀਮਤ ਅਤੇ ਤੱਸਰ ਵਰਗੇ ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਕਾਰਨ ਘੱਟ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਮੁਗਾ ਰੇਸ਼ਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਜੁਲਦੀ ਹੈ। 

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਮੇਖਲਾ ਚਾਦਰ ਕਿਵੇਂ ਪਹਿਨਣੀ ਹੈ: ਰਵਾਇਤੀ ਅਸਾਮੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
* Mekhela Chador (ਮੇਖਲਾ ਸਡੋਰ) ਬਾਰੇ

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਰੀਹਾ
* ਮੁਗਾ
* ਪਥਿਨ
* ਅਸਾਮ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ
* ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਨਿਰਮਾਣ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ
* ਅਸਾਮ ਦੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਕੁੜਤੀ

**ਕੁਰਤੀ ਟੌਪ** ਇੱਕ ਉਪਰਲਾ ਕੱਪੜਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਰਕੋਟ, ਜੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

## ਕੁਰਤੀ 
ਆਧੁਨਿਕ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਕੁੜਤੇ ਨੂੰ ਕੁਰਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਕੁਰਤੀ ਸ਼ਬਦ ਕਮਰ ਦੇ ਕੋਟ, ਜੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਾਈਡ ਸਲਿਟਸ ਦੇ ਕਮਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ੁੰਗਾ ਕਾਲ (ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ.) ਦੇ ਟਿਊਨਿਕ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਹਨ। ਕੁਰਤੀ ਨੂੰ ਚੋਲੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੁਆਰਾ ਮੱਧਮ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਕੇ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਭਾਰਤੀਆਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਤਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਡਰੈਸਿੰਗ ਪੈਟਰਨ ਹੈ।

ਇਸ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਅਤੇ ਮੂਲ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ ਭਾਵੇਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁਰਤੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਾੜੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕੁਰਤੀ ਦੀਆਂ ਕਈ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

## ਪੰਜਾਬੀ ਕੁਰਤੀ 
ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਰਤੀ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੂਤੀ ਕਮਰ ਕੋਟ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਮਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਹੇਠਾਂ ਬਟਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਚ, ਔਰਤਾਂ ਬਟਨਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰੀ ਕਹਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਕੁਰਤੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੰਜੀਰੀ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ।

ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ੈਲੀ ਅੰਗਾ (ਪੋਲੇ) ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਕੁਰਤੀ ਅੱਧੀ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਕਮਰ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅੱਗੇ ਜਾਂ ਪਿਛਲਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਕੁਰਤੀ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਫਤੂਈ ਜਾਂ ਵਸਤਕੋਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੱਖਣੀ ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਕੁਰਤੀ ਨੂੰ ਸਰਾਇਕੀ ਕੁਰਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕੁਰਤੀ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤਸਵੀਰ:A Punjabi woman in Kurti and suthan visiting the Attar, the pharmacist. 1852.jpg|ਕੁਰਤੀ ਅਤੇ ਸੁਥਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਔਰਤ ਅਟਾਰ, ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦੀ। 1852
ਤਸਵੀਰ:Saraiki children wearing cloths & saraiki Fashion ofr children.JPG|ਸਰਾਇਕੀ ਕੁਰਤੀ
ਤਸਵੀਰ:An Oberoi Hotel employee doing Namaste, New Delhi.jpg|ਨੀਲੀ ਕੁਰਤੀ ਅਤੇ ਭੂਰੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਹੋਟਲ ਸਟਾਫ।

## ਬਿਹਾਰੀ ਕੁਰਤੀ 
ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ, ਕੁਰਤੀ ਸ਼ਬਦ ਇੱਕ ਚੋਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੋਲੀ ਅਤੇ ਜੈਕਟ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੈ।

## ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ 
ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਰਤੀ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਹੈ।
ਤਸਵੀਰ:Choli.JPG|ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਕੁਰਤੀ

## ਗੁਜਰਾਤ 
ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਕਾਠੀਆਵਾੜ ਵਿੱਚ, ਕੁਰਤੀ (ਕੋਟ) ਦੀ ਕਿਸਮ ਕਮਰ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸਵੀਰ:Kutch blouse.jpg|ਕੱਛ ਬਲਾਊਜ਼

## ਰਾਜਸਥਾਨ 
ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੁਰਟ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੱਸ ਕੇ ਫਿਟਿੰਗ ਵਾਲਾ, ਬਟਨ ਰਹਿਤ ਵੇਸਟ ਹੈ।

## ਸਿੰਧ 

ਤਸਵੀਰ:Muslim_girl_sind1870.jpg|ਔਰਤ, ਸਿੰਧ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਕੁਰਤੀ ਵਿੱਚ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ

right|thumb|150x150px| ਅਸਲ ਹੈਂਡਲੂਮ ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਮਾਸਟਰਪੀਸ
**ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ** ਜਾਂ **ਕੋਟਾ** ਡੋਰੀਆ ਇੱਕ ਹਲਕੇ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ ਜੋ ਛੋਟੇ ਬੁਣੇ ਵਰਗ ( *ਖਾਟ* ) ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਰਾਜਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਟਾ ਨੇੜੇ ਕੈਥੂਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਕੁਝ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਪਿਟ ਲੂਮਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਸਾੜੀਆਂ ਸ਼ੁੱਧ ਸੂਤੀ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਖੱਟਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਵਰਗਾਕਾਰ ਨਮੂਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੋਟਾ ਸਾੜੀ ਦੀ ਚੈਕਰਡ ਬੁਣਾਈ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਬਰੀਕ ਬੁਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਵਜ਼ਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਟਾ ਦੇ ਝਾਲਾ ਜ਼ਾਲਿਮ ਸਿੰਘ ਨੇ 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਮੈਸੂਰ ਤੋਂ ਬੁਣਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਟਾਹ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੋਟੇ ਵਰਗਾਕਾਰ ਹਲਕੇ ਸੂਤੀ ਫੈਬਰਿਕ ਨੂੰ ਬੁਣਿਆ ਸੀ ਜੋ ਗ੍ਰਾਫ ਪੇਪਰ ਵਰਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਗਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ। ਰਾਓ ਕਿਸ਼ੋਰ ਸਿੰਘ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹੋਏ 1696 ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।

## ਬੁਣਾਈ 
thumb| ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਹੈਂਡਲੂਮ ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਉਤਪਾਦ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ
ਕਿਉਂਕਿ ਜੁਲਾਹੇ ਮੈਸੂਰ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ***ਕੋਟਾ ਮਸੂਰੀਆ*** ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ *ਪੈਗ* (ਪੱਗ) ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤੰਗ 8 ਇੰਚ ਦੇ ਲੂਮਾਂ 'ਤੇ ਬੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਗੌਸਮਰ ਲਾਈਟ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਚੌੜੇ ਲੂਮਾਂ 'ਤੇ। ਸਾੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਲਗਭਗ 20:80 ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਰੇਸ਼ਮ ਨੂੰ ਕਪਾਹ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਆਮ ਸੂਤੀ ਰੇਸ਼ਮ ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਮਿਸ਼ਰਣ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੁਣੀਆਂ ਸਿਲਕ ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਸਾੜੀਆਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ *ਬੂਟੀ* ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਵੱਡੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਫੈਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਵਾਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਸਾੜ੍ਹੀ 6.5 ਮੀਟਰ ਲੰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਲਾਊਜ਼ ਪੀਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਜਾਵਟੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਰਾਸਤੀ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਸਾੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਬੁਣਿਆ ਗਿਆ GI ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਅਸਲ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਜਾਂ ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ ਸੂਰਤ ਅਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਪਾਵਰ ਲੂਮਾਂ 'ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕੀਤੀਆਂ, ਕਢਾਈ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਫੈਬਰਿਕ ਨੂੰ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਫੈਬਰਿਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ ਸਟੋਲ ਅਤੇ ਦੁਪੱਟੇ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਮੈਸੂਰ ਰੇਸ਼ਮ
* ਮੁਲਮੂਲ
* ਖਾਸਾ (ਕੱਪੜਾ)
* ਤਨਸੁਖ ਕਪੜਾ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਕੋਟਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ
* ਦਸਤਕਾਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ
* ਹੈਂਡ ਬਲਾਕ ਪ੍ਰਿੰਟਿਡ ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਸਾੜੀ 

**ਪੀਲੀਲੁਗਦੀ - ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਸਾੜੀਆਂ**

* ਕੋਟਾ ਹੈਰੀਟੇਜ ਸੋਸਾਇਟੀ
* ਕੋਟਾ ਡੋਰੀਆ ਸਾੜੀਆਂ
* https://kotacityblog.com/kota-doria/#introduction-kota-doria 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਪਠਾਨੀ ਸੂਟ

**ਪਠਾਨੀ ਸੂਟ** ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਨਸਲੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕਪੜੇ ਕੁੜਤਾ (ਟਿਊਨਿਕ ਦੇ ਨਾਲ), ਸਲਵਾਰ (ਇੱਕ ਢਿੱਲੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਪੈਂਟ), ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੈਸਟ (ਇੱਕ ਕਮਰ ਕੋਟ), ਜੋ ਕਿ ਵਿਕਲਪਿਕ ਹੈ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪਸ਼ਤੂਨ ਸੂਟ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਸਮੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਮੌਕਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਆਹਾਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਖ਼ਾਨ ਸੂਟ ਅਤੇ ਪਸ਼ਤੂਨ ਸੂਟ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

## ਵਿਕਾਸ 
ਪਠਾਨੀ ਸੂਟ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਪਸ਼ਤੂਨ ਪਹਿਰਾਵੇ ' ਪੇਰਾਹਾਨ ਤੂਬਾਨ ' ਜਾਂ 'ਪਾਰਟੂਗ ਕਮੀਜ਼' ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਰਹਾਨ ਜਾਂ ਕਮੀਜ਼ ਕੁਰਤੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਇੱਕ ਚੋਟੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਅਤੇ ਤੁਨਬਨ ਜਾਂ ਪਾਰਟੂਗ ਇੱਕ ਹੇਠਲੇ ਕੱਪੜੇ ਹੈ। ਕੁੜਤਾ ਅਤੇ ਸਲਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਕੋ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ।

ਖਾਨ-ਪਹਿਰਾਵਾ ਜਾਂ ਪਠਾਨੀ ਸੂਟ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਹੀਰੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਪਰਾਹਣ ਤੂਬਨ
* ਪਟਿਆਲਾ ਸਲਵਾਰ
* ਸਲਵਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਲਵਾਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਦਾ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਖਤੂਨ ਸਭਿਆਚਾਰ
ਜੋਧਪੁਰੀ

[thumb| [ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ (ਖੱਬੇ), ਮੈਂਡਰਿਨ ਕਾਲਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋਧਪੁਰੀ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਰੂਸ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਪੁਤਿਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੌਂਜ ਸੂਟ ਪਹਿਨੇ]]
**ਜੋਧਪੁਰੀ** ਸੂਟ ਜਾਂ **ਬੰਧਗਲਾ** (ਬੰਦ ਗਰਦਨ) ਸੂਟ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਸੂਟ ਹੈ। ਇਹ ਜੋਧਪੁਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 19 ਵੀਂ - 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਟ ਅਤੇ ਟਰਾਊਜ਼ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਵੇਸਟ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਕਮਰਕੋਟ ਦੁਆਰਾ ਏਸਕਾਰਟ ਕੀਤੇ ਹੱਥ- ਕਢਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੱਟ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਆਹਾਂ ਅਤੇ ਰਸਮੀ ਇਕੱਠਾਂ ਵਰਗੇ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ।

ਸਮੱਗਰੀ ਰੇਸ਼ਮ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਅਨੁਕੂਲ ਸਮੱਗਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਕਢਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਲਰ ਅਤੇ ਬਟਨਾਂ 'ਤੇ ਕਤਾਰਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਦਾ, ਜੈਕਾਰਡ ਜਾਂ ਜਾਮੇਵਾੜੀ ਸਮੱਗਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਟਰਾਊਜ਼ਰ ਕੋਟ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਟ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਮੇਲਣ ਲਈ ਵਿਪਰੀਤ ਟਰਾਊਜ਼ਰ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਵੀ ਰੁਝਾਨ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਅੰਗਰਖਾ ਨੂੰ ਬੰਦਗਲਾ ਦਾ ਪੂਰਵਗਾਮੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਰਾਖਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਅਦਾਲਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਗੰਢਾਂ ਅਤੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਲਚਕਦਾਰ ਆਸਾਨੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਬੰਦਗਲਾ ਅਚਕਨ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਉਭਰਿਆ। ਬੰਦਗਲਾ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪੂਰੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਸਮੀ ਅਤੇ ਅਰਧ-ਰਸਮੀ ਵਰਦੀ ਬਣ ਗਈ। ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਵੇਂਡੇਲ ਰੌਡਰਿਕਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਬੰਧਗਲਾ ਵਰਗੇ ਰਸਮੀ ਪਹਿਰਾਵੇ 6,000 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਸਕਰਟਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਪੂਰਬੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਪੈਂਟਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਪਹਿਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਨਹਿਰੂ ਜੈਕਟ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੋਧਪੁਰ
ਖਾਰਾ ਦੁਪੱਟਾ

**ਖਾਦਾ ਦੁਪੱਟਾ** ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀ ਮੁਸਲਿਮ ਲਾੜਿਆਂ ਦਾ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਆਹ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੜਤਾ (ਟਿਊਨਿਕ), ਚੂੜੀਦਾਰ (ਅਤਿਰਿਕਤ-ਲੰਬੀ ਪਤਲੀ ਪੈਂਟ ਜੋ ਗਿੱਟਿਆਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ), ਅਤੇ ਇੱਕ 6-ਗਜ਼ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ (ਚੋਰੀ ਜਾਂ ਪਰਦਾ) ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
17ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਮੁਗਲ ਮਹਾਰਾਣੀ ਨੂਰ ਜਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤੁਰਕੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਗ਼ਲ ਕੁਲੀਨ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। *ਦੁਪੱਟਾ* ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਦੀ ਕਲਾ ਮੁਗਲ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮੁਗਲ ਗਵਰਨਰ ਨਿਜ਼ਾਮ-ਉਲ-ਮੁਲਕ ਨੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੱਖਣ ਸੁਬਾ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ *ਬੇਗਮਾਂ* ਨੇ *ਖਾਰਾ ਦੁਪੱਟਾ* ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮੁਗਲਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਸੋਧਿਆ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਆਮ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ। ਚੌਮਹੱਲਾ ਪੈਲੇਸ ਵਿਖੇ ਮੋਂਟੇਜ ਗੈਲਰੀ ਨਿਜ਼ਾਮ *ਬੇਗਮਾਂ* ਦੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ *ਕਾਰਾ ਦੁਪੱਟਾ* ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

## ਜੋੜੀ 
ਕਈ ਵਾਰ ਕੁੜਤੇ ਨੂੰ ਲੰਬੇ, ਹਲਕੇ ਸਲੀਵਲੇਸ ਓਵਰਕੋਟ ਜਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ *ਕੋਟੀ*, ਇੱਕ ਬੋਲੇਰੋ-ਵਰਗੇ ਕਮਰਕੋਟ ਨਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਲਹਨ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਘੁੰਗਰਾਟ (ਬੁਦਾ) ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ।

ਦੁਪੱਟਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਰਦੋਜ਼ੀ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਕਢਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੁਪੱਟੇ ਦੀ ਸੀਮਾ ਉੱਤੇ *ਮਸਾਲਾ* ਜਾਂ ਕਢਾਈ ਵਾਲੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਮੂਨੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਿਬਨ ਦਾ ਬਾਰਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਆਮ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ:

* *ਟਿਕਾ/ਮਾਂਗ ਟਿੱਕਾ/ਹੈੱਡ ਲਾਕੇਟ* - ਅਣਕਟੇ ਹੀਰਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤਗਮਾ ਜੋ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਾਰ ਨਾਲ ਮੁਅੱਤਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
* *ਝੂਮਰ/ਪਾਸਾ* - ਇੱਕ ਪੱਖੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਜੋ ਸਿਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
* *ਨਾਥ* - ਇੱਕ ਨੱਕ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਰੂਬੀ ਮਣਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਮੋਤੀਆਂ ਹਨ
* *ਚਿੰਤਾਕ* ਉਰਫ *ਜਾਦੂ ਲੱਛਾ* ਜਾਂ ਗੁਲੂਬੰਦ - *ਅਣਕਟੇ* ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਜੜੀ ਹੋਈ ਚੋਕਰ
* *ਕਾਨ ਫੂਲ* - ਕੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜੋ ਚਿੰਤਾਕ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੰਨ ਦੀ ਲੋਬ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਘੰਟੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਮੁਅੱਤਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਰਣ ਫੂਲ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਰ ਸਹਾਰੇ ਜਾਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸਹਾਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
* ਸਤਲਾਦਾ - ਪੰਨੇ, ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਰੂਬੀ ਨਾਲ ਸੈੱਟ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਸੱਤ ਤਾਰਾਂ ਦਾ ਹਾਰ
* *ਰਾਣੀਹਾਰ* - ਇੱਕ ਚੌੜੇ ਪੈਂਡੈਂਟ ਦੇ ਨਾਲ ਮੋਤੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਟ੍ਰੈਂਡ
* ਜੁਗਨੀ - ਕੇਂਦਰੀ ਪੈਂਡੈਂਟ ਦੇ ਨਾਲ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਕਈ ਤਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਰ
* *ਗੋਟੇ* - ਰਾਈਨਸਟੋਨ ਨਾਲ ਜੜੀ ਹੋਈ ਸ਼ੈਲਕ ਚੂੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਕੱਚ ਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਨੂੰ *ਸੋਨਾਬਾਈ* ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
* ਪਾਇਲ – ਗਿੱਟੇ
* *ਗਿਨਤਿਅਨ* — ਅੰਗੂਠੇ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ

## ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ 
ਦੁਪੱਟੇ ਨੂੰ ਦੁਪੱਟੇ ਦੇ ਮੱਧ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਚੂਰੀਦਾਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਟੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਪੱਟਾ ਦੋਹਾਂ ਸਿਰਿਆਂ 'ਤੇ ਫੋਲਡ ਐਕੋਰਡਿਅਨ ਪਲੇਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਰੋਚ ਦੇ ਨਾਲ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਪੱਟੇ ਦੇ ਖਾਲੀ ਸਿਰੇ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਸੱਜੀ ਕੂਹਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਸੇ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
 * ਅਚਕਨ
* ਭਾਰਤੀ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੱਪੜੇ
* ਘੁੰਘਾਟ
* ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
* ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼
* ਚੁੜੀਦਾਰ
* ਕੁਰਤਾ
* ਘਾਗਰਾ
* ਲਹਿੰਗਾ
* ਦੁਪੱਟਾ
* ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਾੜ੍ਹੀ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
ਖੜਾ ਦੁਪੱਟਾ-ਦਿ ਹਿੰਦੂ ਨਾਲ ਡੇਟਿੰਗ ਕਰਨ 'ਤੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਇਸਲਾਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਜੰਮੂ ਪਹਿਰਾਵਾ

ਜੰਮੂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਰਵਾਇਤੀ ਕੱਪੜੇ ਹਨ:

## ਘੱਗਰਾ ਚੋਲੀ 
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਘੱਗਰਾ ਚੋਲੀ ਅਤੇ ਸਕਾਰਫ਼ ਪਹਿਨਣਾ ਰਵਾਇਤੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਲਹਿੰਗਾ, ਸੁਥਨ ਅਤੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਕੁੜਤਾ ਪਹਿਨਣਾ ਅਜੇ ਵੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਹੈ।

## ਪੇਸ਼ਵਾਜ 
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਘੱਗਰਾ ਚੋਲੀ ਦੀ ਥਾਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪੇਸ਼ਵਾਜ਼ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਗਿੱਟਿਆਂ ਤੱਕ ਵਹਿੰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਸੁਥਨ (ਬਹੁਤ ਢਿੱਲੀ ਪੈਂਟ) ਨਾਲ ਪਹਿਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਮਰਦ ਸੁਥਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਮਾ (ਮੁਗਲ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਕਮੀਜ਼) ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ।

## ਸੁਥਾਨ ਅਤੇ ਕੁੜਤਾ 
thumb| ਮਰਦ ਅਤੇ ਮੁੰਡੇ ਸੁਥਾਨ ਅਤੇ ਡੋਗਰੀ ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵੰਨਗੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ
ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪਹਿਰਾਵਾ ਸੁਥਨ ਅਤੇ ਕੁੜਤਾ ਪਹਿਨਣਾ ਹੈ ਪਰ ਸਟਾਈਲ ਲਿੰਗ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ।

## ਡੋਗਰੀ ਸੁਥਾਨ 
ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਡੋਗਰੀ ਸੁਥਾਨ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਲੱਤਾਂ 'ਤੇ ਕਮਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿੱਟਿਆਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਹਨ।

## ਆਧੁਨਿਕ ਸੁਥਨ 
thumb| ਪੰਜਾਬੀ ਚੂੜੀਦਾਰ ਸੁਥਨਾਂ (1895 ਪੰਜਾਬ ਪਹਾੜੀਆਂ) ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਦੇ ਪੁਰਸ਼
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੰਮੂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੁਥਾਨ ਦੀ ਆਧੁਨਿਕ ਸ਼ੈਲੀ ਤੰਗ ਸੁਥਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਇਹ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਢਿੱਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਗੋਡਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗਿੱਟਿਆਂ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸ਼ੈਲੀ ਹੁਣ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੰਗ ਸੁਥਨ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਰਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਘੁਟਾਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁਥਨ (ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ)। ਜਦੋਂ ਸੁਥਾਨ ਦੇ ਤੰਗ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ, ਕਈ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਫਿਟਿੰਗ ਫੋਲਡ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੁਥਾਨ ਨੂੰ ਜੰਮੂ ਵਿੱਚ ਡੋਗਰੀ ਪੈਂਟ ਜਾਂ ਡੋਗਰੀ ਸੁਥਾਨ, ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੂੜੀਦਾਰ ਸੁਥਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੰਮੂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸੁਥਾਨ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ।

ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਡੋਗਰੀ ਕੁੜਤਾ ਅੱਗੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਮਰ ਤੋਂ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਭੜਕਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਕੁੜਤਾ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀ ਗੁਆਂਢੀ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਅਪਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,

## ਚੂੜੀਦਾਰ ਪਜਾਮਾ 
ਚੂੜੀਦਾਰ ਪਜਾਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੂੜੀਦਾਰ ਸੁਥਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ ਦੇ ਤੰਗ ਸੁਥਾਨ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਡੋਗਰੀ ਲੂਜ਼ ਸੁਥਾਨ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੈ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚੂੜੀਦਾਰ ਪਜਾਮਾ ਸੁਥਨ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚੂੜੀਦਾਰ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ
ਜਾਮਾਵਾਰ

thumb| ਮੁਗਲ ਯੁੱਗ ਦਾ ਜਮਵਾਰ ਸ਼ਾਲ
**ਜਮਵਾਰ**, ਜਾਂ *ਉਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਟੁਕੜਾ*, ਕਸ਼ਮੀਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਾਲ ਹੈ। "ਜਮਾ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਚੋਗਾ ਅਤੇ "ਵਾਰ/ਵਾਰ" ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਹੈ। ਜਮਾਵੜ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕੁਆਲਿਟੀ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੈ। ਬ੍ਰੋਕੇਡ ਕੀਤੇ ਹਿੱਸੇ ਰੇਸ਼ਮ ਜਾਂ ਪੌਲੀਏਸਟਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਧਾਗੇ ਵਿੱਚ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਫੁੱਲਦਾਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੇਰੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੂਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕੁਝ ਸ਼ਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਦਹਾਕੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਅਸਲੀ ਜਮਵਾਰ ਸ਼ਾਲਾਂ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਆਧੁਨਿਕ, ਮਸ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਏ ਜਾਮਾਵਰ ਪ੍ਰਿੰਟ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਘੱਟ ਖਰਚੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੇ ਜਮਵਾਰ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੇ ਹਨ।

ਇਸ ਦੇ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਜਮਾਵੜ ਅਤੇ ਰਈਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ ਇਸ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਜੁਲਾਹੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ। ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਇਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਤੁਰਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸ਼ਾਹੀਨ ਬਦਰ

**ਸ਼ਾਹੀਨ ਬਦਰ** (ਜਨਮ 17 ਜੂਨ 1974) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਗਾਇਕਾ-ਗੀਤਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਦ ਪ੍ਰੋਡੀਜੀ ਦੇ ਸਿੰਗਲ "ਸਮੈਕ ਮਾਈ ਬਿਚ ਅੱਪ" (1997) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਗਾਇਕੀ ਲਈ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਡਬਲ ਪਲੈਟੀਨਮ ਅਵਾਰਡ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
ਬਦਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਲਚੇਸਟਰ, ਐਸੈਕਸ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ ਕੁਵੈਤ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਅਰਬ ਅਮੀਰਾਤ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਬਿਤਾਏ।

ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਜ਼ੋਹਰਾ ਅਹਿਮਦ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗਾਇਕਾ ਹੈ, ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਬਦਰ ਨੇ ਅਰਬੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਅਰਬੀ, ਬੰਗਾਲੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਬਦਰ ਗਿਲਬਰਟ ਗ੍ਰਾਮਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਛੱਡ ਕੇ ਉਸਨੇ ਕਸਟਮ ਅਤੇ ਆਬਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ
ਅਨਾਰਕਲੀ ਸਲਵਾਰ ਸੂਟ

[right|thumb| ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ [ਪ੍ਰਿਅੰਕਾ ਚੋਪੜਾ ਅਨਾਰਕਲੀ ਸੂਟ ਦੀ ਮਾਡਲਿੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ।]]
ਇੱਕ **ਅਨਾਰਕਲੀ ਸਲਵਾਰ ਸੂਟ** ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਲਾਹੌਰ (ਅਜੋਕੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਨਾਰਕਲੀ ਸੂਟ ਲੰਬੇ, ਫ੍ਰੌਕ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਕਢਾਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਰਸ਼-ਲੰਬਾਈ ਕੱਟ ਇਸਦੀ ਇਕ ਕਿਸਮ ਹੈ।

ਅਨਾਰਕਲੀ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦਾ ਨਾਮ ਕਾਲਪਨਿਕ ਅਨਾਰਕਲੀ, ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੇਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਦੰਤਕਥਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤਾਜ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸਲੀਮ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜਹਾਂਗੀਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਸਬੰਧਾਂ ਲਈ ਉਸਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਅਨਾਰਕਲੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ "ਅਨਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ/ਰੁੱਖ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਮੁਕੁਲ" ਹੈ। ਇਹ ਨਾਮ ਅਨਾਰਕਲੀ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੋਮਲਤਾ, ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

## ਅਨਾਰਕਲੀ ਸੂਟ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ 
ਹੇਠਾਂ ਅਨਾਰਕਲੀ ਸੂਟ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ।

* ਮੰਜ਼ਿਲ-ਲੰਬਾਈ
* ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ
* ਕੇਪ ਸਟਾਈਲ
* ਜੈਕਟ ਸਟਾਈਲ
* ਲੇਅਰਡ
* ਗਾਊਨ ਸਟਾਈਲ
* ਪਲਾਜ਼ੋ
* ਚੂੜੀਦਾਰ

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਸ਼ਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਕੁੰਦਨ

**ਕੁੰਦਨ**, ਭਾਵ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨਾ, ਭਾਰਤੀ ਰਤਨ -ਪੱਥਰ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਮਾਊਂਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਫੁਆਇਲ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਤਨ ਸੈੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਲਈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕੁੰਦਨ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਹੈ। ਕੁੰਦਨ ਨੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁਗਲ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਹੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਵਧਿਆ। ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਅਦਾਲਤਾਂ ਦੇ ਕੁੰਦਨ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਰਾਜਸਥਾਨ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਵਿੱਚ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।

ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਿਧੀ ਰਾਜਸਥਾਨ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਦੁਲਹਨ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਟਰੌਸੋ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ। ਥੱਪਾ ਅਤੇ ਰਾਸ ਰਾਵਾ ਸਮੇਤ ਰਵਾਇਤੀ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਇੱਕ ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। 2008 ਦੀ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ, *ਜੋਧਾ ਅਕਬਰ*, ਐਸ਼ਵਰਿਆ ਰਾਏ ਬੱਚਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਮੁੱਖ ਕਿਰਦਾਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੁੰਦਨ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਰਾਇਲਟੀ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 
ਕੁੰਦਨ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਕਾਰ ਦੇ, ਅਣਕੱਟੇ ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤੇ ਬਹੁ-ਰੰਗੀ ਰਤਨ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਨਕਲੀ ਧਾਤ ਦੇ ਅਧਾਰ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਿੰਜਰ ਫਰੇਮਵਰਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ *ਘਾਟ* ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, *ਪਾਠ* ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਮੋਮ ਨੂੰ ਫਰੇਮਵਰਕ ਉੱਤੇ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ *ਖੁਦਾਈ* ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਅਣਕਟੇ ਹੋਏ ਰਤਨ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੀਨਾਕਾਰੀ ਫਿਰ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਵੇਰਵਿਆਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਈਨਾਮਲਿੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੱਗੇ, ਪਕਾਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ *ਫੁਆਇਲਾਂ* ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਫਰੇਮਵਰਕ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਬਰਨਿਸ਼ਿੰਗ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਠੰਡੇ ਸੋਲਡ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, *ਚਿਲਈ* ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਰਤਨ ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਪੋਲਕੀ ਹੀਰੇ

## ਗੈਲਰੀ 

ਤਸਵੀਰ:Hathphul (bracelet), India, Rajasthan, probably Jaipur, Mughal period, 18th century, gold, white sapphires, rubies, enamel - Royal Ontario Museum - DSC04563.JPG|
ਤਸਵੀਰ:DeaMann Collections.jpg|
ਤਸਵੀਰ:Arm ornament, Jaipur, Rajasthan, India, 19th century, gold and clear stones, Honolulu Academy of Arts.JPG|
ਤਸਵੀਰ:India moghul, pendente d'oro diamanti e rubini a forma di uccello, xvii sec.JPG|
ਤਸਵੀਰ:WLA haa Gold belt Tamil Oddiyanam 3.jpg|

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਮੋਹਰਾ (ਹਾਰ)

***ਮੋਹਰਾ*** ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਲਾੜੀ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਾਰ ਹੈ। *ਮੋਹਰਾ* ਲਾੜੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਲਾੜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾੜੀ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਚੂੜੀਆਂ, ਹਾਰ ਅਤੇ ਮਾਲਾ
ਅੰਗਰਖਾ

thumb| ਦਿੱਲੀ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਅਚਕਨ ਅਤੇ ਅੰਗਰਖਾ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ।
**ਅੰਗਰਖਾ** ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਚੋਗਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਚੋਗਾ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੱਕ ਇਹ ਇੱਕ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਆਦਮੀ ਦਾ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਫ਼ਾਰਸੀ ਕੇਪ *ਬਾਲਾਬਾ* ਜਾਂ *ਚੱਪਕਨ* ਤੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੱਧਯੁਗੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਜਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਾਰਤੀ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ 
*ਅੰਗਰਖਾ* ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ aṅgarakṣaka ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਸਰੀਰ-ਰੱਖਿਅਕ'।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਅਚਕਨ
* ਬਗਲਬੰਦੀ
* ਦਸ਼ਿਕੀ
* ਟਿਊਨਿਕ
* ਜਾਮਾ ਪਹਿਰਾਵਾ
* ਕੁੜਤਾ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਜ਼ਿਆਉਦੀਨ ਅਹਿਮਦ

**ਸਰ ਜ਼ਿਆਉੱਦੀਨ ਅਹਿਮਦ**  (ਜਨਮ ਜ਼ਿਆਉੱਦੀਨ ਅਹਿਮਦ ਜ਼ੁਬੇਰੀ; 13 ਫਰਵਰੀ 1873 - 23 ਦਸੰਬਰ 1947) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਗਣਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ, ਤਰਕ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਕੁਦਰਤੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਿਧਾਂਤਕਾਰ, ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਐਮਏਓ ਕਾਲਜ ਦਾ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ, ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰੋ-ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ, ਵਾਈਸ ਚਾਂਸਲਰ ਅਤੇ ਅਲੀਗੜ੍ਹ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਰੈਕਟਰ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ
ਬਸਤੀ ਮਹਾਉਤਸਵ

**ਬਸਤੀ ਮਹਾਉਤਸਵ**, ਬਸਤੀ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ ਜਨਵਰੀ-ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਸਤੀ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵੱਲੋਂ ਮਹਾਉਤਸਵ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਬਸਤੀ ਮਹਾਉਤਸਵ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 2019 ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ ਜਨਵਰੀ-ਫਰਵਰੀ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

### 2021 
2021 ਬਸਤੀ ਮਹਾਉਤਸਵ ਦਾ ਆਯੋਜਨ 19-21 ਫਰਵਰੀ 2021 ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹਾਉਤਸਵ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਭਾਜਪਾ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੂਬਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਵਤੰਤਰ ਦੇਵ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੋਕ ਸਭਾ ਦੇ ਸਪੀਕਰ ਓਮ ਬਿਰਲਾ 20 ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਸਨ। ਅਭਿਨੇਤਾ-ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਰਵੀ ਕਿਸ਼ਨ, ਗਾਇਕ ਮਨੋਜ ਤਿਵਾੜੀ, ਹਿਮਾਂਸ਼ੂ ਸਕਸੈਨਾ, ਕਵੀ ਅਨਾਮਿਕਾ ਅੰਬਰ, ਸੁਨੀਲ ਜੋਗੀ ਅਤੇ ਕਾਮੇਡੀਅਨ ਸੁਨੀਲ ਪਾਲ ਨੇ ਮਹਾਉਤਸਵ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਟਲ ਬਿਹਾਰੀ ਵਾਜਪਾਈ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

### 2020 
2020 ਬਸਤੀ ਮਹਾਉਤਸਵ ਦਾ ਆਯੋਜਨ 28 ਜਨਵਰੀ - 1 ਫਰਵਰੀ 2020 ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਹਾਉਤਸਵ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ 28 ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਸਪੀਕਰ ਹਿਰਦੇ ਨਰਾਇਣ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਮਹਾਉਤਸਵ ਵਿੱਚ ਅਨੂਪ ਜਲੋਟਾ, ਮੈਥਿਲੀ ਠਾਕੁਰ, ਬ੍ਰਿਜੇਸ਼ ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆ, ਪੇਨਾਜ਼ ਮਸਾਨੀ ਅਤੇ ਕੁਮਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸਰਕਾਰੀ ਅੰਤਰ ਕਾਲਜ, ਕਾਟੇਸ਼ਵਰ ਪੁਰ, ਬਸਤੀ ਸੀ।

### 2019 
2019 ਬਸਤੀ ਮਹਾਉਤਸਵ ਦਾ ਆਯੋਜਨ 28 ਜਨਵਰੀ - 1 ਫਰਵਰੀ 2019 ਦੌਰਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਮਾਗਮ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸਰਕਾਰੀ ਅੰਤਰ ਕਾਲਜ, ਕਾਟੇਸ਼ਵਰ ਪੁਰ, ਬਸਤੀ ਸੀ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਮਗਹਰ ਮਹਾਉਤਸਵ
* ਗੋਰਖਪੁਰ ਮਹਾਉਤਸਵ

## ਹਵਾਲੇ
ਕੜਾ (ਗਹਿਣਾ)

**ਕੜਾ** ਇੱਕ ਮੋਟੀ ਧਾਤ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਜਾਂ ਬਰੇਸਲੇਟ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਜਾਂ ਗੁੱਟ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਬਰੇਸਲੇਟ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਖ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੜੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਲਸਾ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ ਕਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ &#x2014; ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਲੇਖ &#x2014; ਜੋ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ। 1699 ਦੀ ਵਿਸਾਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੰਚਾਰ ਮੌਕੇ ਦਸਵੇਂ ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਕੜੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ:

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਸ਼ੀਆ ਸੰਪਰਦਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਚੌਥੇ ਇਮਾਮ, ਇਮਾਮ ਜ਼ੈਨ ਉਲ ਅਬੀਦੀਨ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਕਾਰਾ ਵੀ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਰਬਲਾ ਦੇ ਦੁਖਾਂਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਾਰਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਲਗਾਵ ਅਤੇ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਵਪਾਰੀ ਮਿੱਤਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।" ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਚੇਤੰਨਤਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਰੱਖਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ: "ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਸੁਰਤ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿਓ।" ਕੜਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਸਲੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੈਰ-ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤਰੀ, ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਰਾਜਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੁਜਰਾਤ, ਰਾਜਸਥਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ) ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਗੈਰ-ਸਿੱਖਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੜਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ "ਰੱਬ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾ" ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਨਗੀ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਪੂਤ ਯੋਧਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਕੜਾ (ਸਿੱਖ ਧਰਮ)

## ਹਵਾਲੇ
ਮਰਾਰ

**ਮਰਾਰ** ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਜਾਟ ਕਬੀਲਾ ਹੈ। ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਪੁਸਤਕ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਮਾਰਰ ਸੋਮਬੰਸੀ ਜਾਟ ਸਨ। ਮਰਾਰ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਬੀਲੇ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਕਬੀਲੇ ਮਾਰਾਰ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜੱਟਾਂ ਦੇ ਇਸ ਮਾਰਲ ਕਬੀਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਰਾਇਕੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਾਏ ਗਏ ਮਰਹਾਲ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਮਰਾਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਅਕਬਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਣਾ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਗੁਜਰਾਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ ਸੀ। ਸਿਆਟਲ ਅਹਿਮਦ ਨਗਰ ਘੱਕਰ ਬਾਰਾ ਕੋਟ ਮਾਰ ਬਲੋਚ ਮਰਾਰ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ । 

ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦ ਜਾਟ ਕਬੀਲੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੇ ਮੂਲ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਗ਼ਲ ਮੂਲ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਭੱਦਰ, ਮਲਾਨਾ, ਮਰਾਰ ਅਤੇ ਨਰਵਈ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਰਲਾਸ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਬਹਿਲਮ, ਚੌਘੱਟਾ, ਫਿਫੜਾ, ਮੰਡੇਰ ਅਤੇ ਬਾਬਲ ਦੁਆਰਾ, ਜੋ ਚੌਘਟਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। 

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਬੀਲੇ