open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਪ੍ਰੀਤੀ ਮਲਹੋਤਰਾ

**ਪ੍ਰੀਤੀ ਮਲਹੋਤਰਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Preeti Malhotra**) ਸਮਾਰਟ ਭਾਰਤ ਗਰੁੱਪ ਦੀ ਚੇਅਰਮੈਨ ਰਹੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਭਿੰਨ ਸਮੂਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸਲੀਅਤ, ਪ੍ਰਾਹੁਣਚਾਰੀ, ਮਨੋਰੰਜਨ, ਰੋਕਥਾਮ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ, ਵਿੱਤ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਰਟ ਗਰੁੱਪ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਭਾਰਤ, ਚੀਨ, ਆਸੀਆਨ, ਮੱਧ-ਪੂਰਬ, ਯੂਐਸਏ, ਯੂਕੇ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਪ੍ਰੀਤੀ ਕਈ ਗਰੁੱਪ ਆਫ਼ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਨਿਪੁੰਨ ਗਲੋਬਲ ਪੇਸ਼ੇਵਰ, ਪ੍ਰੀਤੀ ਕੋਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਪਾਰਕ ਰਣਨੀਤੀ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲੇ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਗਵਰਨੈਂਸ, ਨੀਤੀ ਵਿਕਾਸ, ਰਣਨੀਤਕ ਗੱਠਜੋੜ, ਜੇਵੀ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ, ਸਹਿਯੋਗ, ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਸਬੰਧ, ਵਿਲੀਨਤਾ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਟੇਕਓਵਰ, ਆਈਪੀਓ, ਸ਼ੇਅਰਹੋਲਡਿੰਗ ਵਿਨਿਵੇਸ਼, ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਉਹ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਕੰਪਨੀ ਸੈਕਟਰੀਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ (ICSI) ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਗਵਰਨੈਂਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਕਾਨੂੰਨ 'ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ 2005 ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਜੇਜੇ ਇਰਾਨੀ ਕਮੇਟੀ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਹਰ ਕਮੇਟੀਆਂ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਅਫੇਅਰਜ਼, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਗਵਰਨਰਜ਼ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਅਪਰਾਧਾਂ ਅਤੇ ਜੁਰਮਾਨਿਆਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਗਠਿਤ ਅਪੀਲੀ ਅਥਾਰਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸੀ।

ਉਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਗਵਰਨੈਂਸ ਅਤੇ ਸੀਐਸਆਰ ਬਾਰੇ ਐਸੋਚੈਮ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਐਸੋ.ਐਚ.ਐਮ ਆਡਿਟ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਚੇਅਰ ਵੀ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤੀ 2019 ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਗਠਿਤ ਕੰਪਨੀ ਲਾਅ ਸਟੈਂਡਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ 
* 2003 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨਿਰਮਾਣ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਲੇਡੀਜ਼ ਅਵਾਰਡ
* 2009 ਵਿੱਚ ਰੋਟਰੀ ਕਲੱਬ ਆਫ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੁਆਰਾ ਵੋਕੇਸ਼ਨਲ ਸਰਵਿਸ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਅਵਾਰਡ
* "ਉੱਤਮਤਾ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਮਾਨਤਾ" - ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਵੀਕ 2009 ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ICSI ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1965
ਪ੍ਰੀਤੀ ਤੋਮਰ

**ਪ੍ਰੀਤੀ ਤੋਮਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Preeti Tomar;** ਜਨਮ 1970) ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਜਿਤੇਂਦਰ ਸਿੰਘ ਤੋਮਰ, ਦਿੱਲੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਸਾਬਕਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਤੋਮਰ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਰਘੁਨਾਥ ਗਰਲਜ਼ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1994 ਵਿੱਚ ਮੇਰਠ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੀ.ਐੱਡ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਤੋਮਰ 11 ਫਰਵਰੀ 2020 ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਨਗਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ।

## ਚੋਣ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 
## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1970
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪ੍ਰੀਨਲ ਓਬਰਾਏ

**ਪ੍ਰੀਨਲ ਓਬਰਾਏ ਸਿੰਘ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Prenal Oberoi Singh**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਲਰਸ ਟੀਵੀ ਦੇ ਸੀਰੀਅਲ *ਚੱਕਰਵਰਤੀਨ ਅਸ਼ੋਕ ਸਮਰਾਟ* ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਣੀ ਚਾਰੁਮਿਤਰਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਪ੍ਰੇਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਓਬਰਾਏ ਨੇ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਰ. ਮਾਧਵਨ ਦੀ ਫਿਲਮ *ਮੁੰਬਈ ਮੇਰੀ ਜਾਨ* ਲਈ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਲਰਸ ਟੀਵੀ ਦੇ *ਨਾ ਬੋਲੇ ਤੁਮ ਨਾ ਮੈਨੇ ਕੁਛ ਕਹਾ*, *ਪਿਆਰ ਕਾ ਦਰਦ ਹੈ ਮੀਠਾ ਮੀਠਾ ਪਿਆਰਾ ਪਿਆਰਾ* ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਓਹਨਾ ਨੇ ਸਰ ਸੀਜੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤਾਰਦੇਓ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਿਨਲ ਨੇ ਫਰਵਰੀ 2014 ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਸਹਿ-ਅਦਾਕਾਰ ਪੰਕਜ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਬਾ ਵਿਆਹ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਨਵਾਰੀ

**ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਨਵਾਰੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Prerna Wanvari**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ *ਬੰਦਨੀ*, *ਕੋਈ ਆਨੇ ਕੋ ਹੈ*, *ਅਦਾਲਤ*, *ਗੁਮਰਾਹ: ਇਨੋਸੈਂਸ ਦਾ ਅੰਤ*, *ਸਪਨਾ ਬਾਬੁਲ ਕਾ* ਵਰਗੇ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਐਮੀ ਅਵਾਰਡ ਗਾਲਾ ਵਿੱਚ *ਆਰਟਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਿੰਗ ਅਵਾਰਡ* ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਨਵੰਬਰ 2012 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਹਿਲਟਨ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ Indiantelevision.com ਸਮੂਹ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ, CEO ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਅਨਿਲ NM ਵਾਨਵਾਰੀ ਅਤੇ ਸਤਿਆ ਵਾਨਵਾਰੀ - ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਫਿਲਮ ਆਲੋਚਕ, ਅਤੇ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲੇਖਕ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।

## ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
* 2009 *ਕੋਈ ਆਨੇ ਕੋ ਹੈ* ਨੀਲਮ ਅਤੇ ਰਤਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ- ਡਬਲ ਰੋਲ
* 2010 *ਸਪਨਾ ਬਾਬੁਲ ਕਾ.* *ਬਿਦਾਈ* ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* 2009-11 *ਬੰਦਨੀ* ਕਾਦੰਬਰੀ ਵਜੋਂ
* 2011 *ਗੁਮਰਾਹ: ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਦਾ ਅੰਤ*
* 2011-13 ਰਵੀਨਾ ਚੋਪੜਾ ਗਰੇਵਾਲ ਵਜੋਂ *ਪਰਿਚੈ*
* 2013-14 ਸੁਨੈਨਾ ਵਜੋਂ *ਅਦਾਲਤ*
* 2015 *ਆਹਤ (ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਜ਼)* ਮਨੀਸ਼ਾ ਵਜੋਂ
* 2015 *ਪਿਆਰ ਤੂਨੇ ਕਯਾ ਕਿਆ (ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਜ਼)* ਵਰਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* 2015 *ਤੁਝਸੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ* ਜ਼ੀਨਤ ਸ਼ੇਖ ਵਜੋਂ
* 2015 *ਗੁਮਰਾਹ: ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਦਾ ਅੰਤ*
* 2015 *ਕੋਡ ਰੈਡ*
* 2016 - 24 (ਭਾਰਤੀ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਜ਼ ਸੀਜ਼ਨ 2) ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕੈਮਿਓ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ।
* 2017 *ਚੰਦਰਕਾਂਤਾ* ਵਿਸ਼ਾਖਾ/ਮਾਇਆਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੁਨਰਮੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਾਦੂਗਰੀ (ਅਯਾਰਾ)
* ਕਾਦੰਬਰੀ ਪਟੇਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 2022 *ਬੋਹਤ ਪਿਆਰ ਕਰਤੇ ਹੈ*

## ਅਸਲੀਅਤ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
* 2009-11 *ਸਰੋਜ ਖਾਨ ਨਾਲ ਨਚਲੇ ਵੇ* - ਸੀਜ਼ਨ 2
* *ਸਰੋਜ ਖਾਨ ਅਤੇ ਟੇਰੇਂਸ ਲੁਈਸ ਨਾਲ ਨਚਲੇ ਵੇ* - ਸੀਜ਼ਨ 3

## ਫੀਚਰ ਫਿਲਮਾਂ 
2015 ਪੀ ਸੇ ਪੀਐਮ ਟਾਕ ਵਿੱਚ ਰਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ

2017 - ਯਸ਼ਰਾਜ ਫਿਲਮਜ਼ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ (ਸਿਰਲੇਖ ਨਹੀਂ ਹੈ)

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1989
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪ੍ਰੀਤੀ ਸੇਨਗੁਪਤਾ

**ਪ੍ਰੀਤੀ ਸੇਨਗੁਪਤਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Priti Sengupta**) ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2006 ਵਿੱਚ ਕੁਮਾਰ ਸੁਵਰਨਾ ਚੰਦਰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਸਫ਼ਰਨਾਮਾ ਲਿਖੇ ਹਨ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਸੇਨਗੁਪਤਾ ਦਾ ਜਨਮ 17 ਮਈ 1944 ਨੂੰ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ, ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਰਾਮਨਲਾਲ ਅਤੇ ਕਾਂਤਾਗੌਰੀ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1961 ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਠ ਚਿਮਨਲਾਲ ਨਗੀਨਦਾਸ ਵਿਦਿਆਲਿਆ, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਤੋਂ ਆਪਣੀ SSC ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1965 ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤ ਕਾਲਜ, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਅਤੇ 1967 ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਲੈਂਗੂਏਜ, ਗੁਜਰਾਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਨਾਲ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਐਚ ਕੇ ਆਰਟਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ, ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚੰਦਨ ਸੇਨਗੁਪਤਾ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।

## ਕੰਮ 
thumb| ਸੇਨਗੁਪਤਾ ਨੇ 2007 ਵਿੱਚ
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਜੁਇਨੂ ਝੁਮਖੂ* (ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) 1982 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ *ਖੰਡਿਤ ਆਕਾਸ਼* (1985; ਮੁਕਤ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) ਅਤੇ *ਓ ਜੂਲੀਅਟ* । *ਏਕ ਸੁਪਨਾਨੋ ਰੰਗ* ਉਸਦਾ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।

*ਸਾਡਾ ਭਾਰਤ* ਉਸਦੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੁੱਕ ਟਰੱਸਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਲੜੀਵਾਰ *ਹਿੰਮਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ* ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
ਉਸਨੇ 2006 ਵਿੱਚ ਕੁਮਾਰ ਸੁਵਰਨਾ ਚੰਦਰਕ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਗੁਰਜਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1944
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ
ਪ੍ਰੀਤੂ ਨਾਇਰ

**ਪ੍ਰੀਤੂ ਨਾਇਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Preetu Nair;** ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ 1976) ਗੋਆ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਈਬਰਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਗੋਆ, ਵਿਕਾਸ ਸੰਬੰਧੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਵਾਲੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਈ-ਉਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਐੱਚ.ਆਈ.ਵੀ ਏਡਜ਼, ਟੀਬੀ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਲਿਖਦੀ ਹੈ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਪ੍ਰੀਤੂ ਨਾਇਰ ਦੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕਸਬੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤੀ ਮੀਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਸਰਦਾਰ ਪਟੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਵੱਲਭ ਵਿਦਿਆਨਗਰ, ਆਨੰਦ, ਗੁਜਰਾਤ (ਗੋਲਡ ਮੈਡਲਿਸਟ), ਅਤੇ ਐਮ.ਏ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਾਹਿਤ) ਦੀ ਡਿਗਰੀ, ਸਰਦਾਰ ਪਟੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲਿਸਟ ਤੋਂ ਬੀ.ਏ. ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸਰਦਾਰ ਪਟੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਇੱਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ ਜੋ ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਖੇੜਾ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਪੇਂਡੂ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਉਹ 2000 ਤੋਂ ਇੱਕ ਫੁੱਲ-ਟਾਈਮ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਮਈ 2000 ਤੋਂ ਮਈ 2001 ਤੱਕ, ਪ੍ਰੀਤੂ ਦ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਖਿਆਰਥੀ ਰਿਪੋਰਟਰ ਸੀ। 2001 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਕ ਫ੍ਰੀਲਾਂਸਰ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਗੋਆ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਖਬਰਾਂ 'ਤੇ *ਨਵਹਿੰਦ ਟਾਈਮਜ਼* ਲਈ ਲਿਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਗੋਮੰਤਕ ਟਾਈਮਜ਼, ਗੋਆ (ਸਕਾਲ ਗਰੁੱਪ ਆਫ਼ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼) ਲਈ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਰਿਪੋਰਟਰ ਵਜੋਂ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।

ਗੋਮੰਤਕ ਟਾਈਮਜ਼, ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਪ੍ਰੀਤੂ ਨਾਇਰ ਅਤੇ ਪੀਟਰ ਡੀ ਸੂਜ਼ਾ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਅਪਰਾਧੀਆਂ, ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਗਠਜੋੜ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰਾਂ ਦੀ ਕਾਰਜਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ UNDP-TAHA-HDRN ਮੀਡੀਆ ਅਵਾਰਡ -2006 ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਉਦੋਂ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਸੁਜੇ ਗੁਪਤਾ ਗੋਮੰਤਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸਨ। ਡੇਰਿਕ ਅਲਮੇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਗੋਮੰਤਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਗੋਮੰਤਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਤਪਦਿਕ ਸੰਬੰਧੀ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਸਾਲ 2007 ਲਈ ਪੈਨੋਸ/ਸਟਾਪ ਟੀਬੀ ਮੀਡੀਆ ਫੈਲੋ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ "ਤਸਕਰੀ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ HIV" 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ - ਥਾਮਸਨ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਮੀਡੀਆ ਬਰਸਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਪ੍ਰੀਤੂ ਅਤੇ ਪੀਟਰ ਡੀ ਸੂਜ਼ਾ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੂਸੀਆਂ ਅਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀਆਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਗੋਆ, ਗੋਆ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਮੀਡੀਆ, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਲੇਖ ਲਿਖੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1976
ਮੇਲਿਨਾ ਮਰਕਾਉਰੀ

**ਮਾਰੀਆ ਅਮਾਲੀਆ "ਮੇਲੀਨਾ" ਮਰਕਾਉਰੀ** (, 18 ਅਕਤੂਬਰ 1920 – 6 ਮਾਰਚ 1994) ਇੱਕ ਯੂਨਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾ, ਗਾਇਕਾ, ਕਾਰਕੁਨ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ ਜੋ ਕਈ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਲਮ *ਨੈਵਰ ਆਨ ਸੰਡੇ* (1960) ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਕਾਨਸ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਮਰਕਾਉਰੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੋਨੀ ਅਵਾਰਡ, ਤਿੰਨ ਗੋਲਡਨ ਗਲੋਬ ਅਤੇ ਦੋ ਬਾਫਟਾ ਅਵਾਰਡਾਂ ਲਈ ਵੀ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1987 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਯੂਰਪ ਥੀਏਟਰ ਇਨਾਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇੱਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਪਾਸੋਕ ਅਤੇ ਹੇਲੇਨਿਕ ਸੰਸਦ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਅਕਤੂਬਰ 1981 ਵਿੱਚ, ਮਰਕਾਉਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮੰਤਰੀ ਬਣੀ। ਉਹ ਗ੍ਰੀਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਤਰੀ ਸੀ - 1981-89 ਅਤੇ 1993 ਦੌਰਾਨ 1994 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ, ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਸੋਕ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।

## ਗੈਲਰੀ

ਤਸਵੀਰ:Athens Metro Acropolis station.jpg|ਐਥਨਜ਼ ਮੈਟਰੋ ਐਕਰੋਪੋਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ. ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਮੇਲਿਨਾ ਦੀ ਫੋਟੋ।

## ਨੋਟ
## ਹਵਾਲੇ
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
*
*
*Facebook: Melina Mercouri on Facebook
*Melina Mercouri at *The New York Times Movies*
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1920
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1994
ਪ੍ਰੀਤੀ ਸ਼ੰਕਰ

**ਪ੍ਰੀਤੀ ਸ਼ੰਕਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Priti Shankar;** née **Priti Monteiro** ; ਸਤੰਬਰ 1947 – ਅਕਤੂਬਰ 2011) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਧਿਆਪਕ, ਖੋਜਕਾਰ, ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਖੋਜ ਕੰਪਾਈਲਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ, ਰਸਮੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਐਲਗੋਰਿਦਮਿਕ ਕੋਡਿੰਗ ਥਿਊਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸੀ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
ਪ੍ਰੀਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਜਨਮ ਗੋਆ ਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਇਨੋਸੈਂਸੀਓ ਮੋਂਟੇਰੀਓ, ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਗੇਡੀਅਰ ਸਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਸੋਫੀਆ, ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ।

1958 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਾਪੇ ਖੜਕਵਾਸਲਾ, ਪੁਣੇ ਤੋਂ ਜੰਮੂ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸੂਰਨਕੋਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਕਦਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰੀਤੀ ਨੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਚਿੰਗ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੁਣੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਫਰਗੂਸਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ ਜਿੱਥੋਂ ਉਹ 1968 ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ। ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਕਾਲਜ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਜਿੱਥੋਂ 1972 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ (IISc), ਬੰਗਲੌਰ ਵਿਖੇ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।

1979 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤੀ ਨੇ ਇੱਕ BCH ਕੋਡ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਕੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਸੀਮਿਤ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਸੀਮਿਤ ਰਿੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। 2002 ਵਿੱਚ ਉਹ YN ਸ਼੍ਰੀਕਾਂਤ ਦੇ ਨਾਲ CRC ਪ੍ਰੈਸ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਪੀਅਰ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਰਨਲ, *ਰੈਜ਼ੋਨੈਂਸ* ਦੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਪ੍ਰੀਤੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਨੀਤਾ ਨੋਰੋਨਹਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ; ਵਿਵੇਕ ਮੋਂਟੇਰੋ, ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ; ਅੰਜਲੀ ਮੋਂਟੇਰੋ, ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ; ਅਤੇ ਨੰਦਿਤਾ ਡੀ ਸੂਜ਼ਾ ਇੱਕ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਸੰਬੰਧੀ ਬਾਲ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਨ। 1974 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਏਰੋਸਪੇਸ ਲੈਬਾਰਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤਰਲ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਵਾਲੇ ਪੀ.ਐਨ. ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। 1976 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਨਚੀਕੇਤ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1983 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧੀ ਮ੍ਰਿਦੁਲਾ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।

## ਸਨਮਾਨ 
2007 ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਨ ਦੀ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਜਯਾ ਜਯੰਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ 2006 ਅਤੇ 2009 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸਨੂੰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਸ ਇੰਜੀਨੀਅਰਜ਼ ਦੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੈਕਚਰਾਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

## ਵਿਰਾਸਤ 
ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨਵਨਿਰਮਿਤੀ ਲਰਨਿੰਗ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ UMED ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2011
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1947
ਵਿਨੀਤਾ ਅਗਰਵਾਲ

**ਵਿਨੀਤਾ ਅਗਰਵਾਲ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ, ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਕਿਊਰੇਟਰ ਹੈ। ਉਹ ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਹੈ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ ਤਬਦੀਲੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਦ ਸਿਲਕ ਆਫ਼ ਹੰਗਰ* ਲਈ 2018 ਦੇ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਸ਼ਾਰਟ ਲਿਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਟੈਗੋਰ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਉਸਾਵਾ ਸਾਹਿਤਕ ਸਮੀਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਵਿਨੀਤਾ ਅਗਰਵਾਲ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਅਗਸਤ 1965 ਨੂੰ ਬੀਕਾਨੇਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਆਨੰਦ (ਗੁਜਰਾਤ ), ਕਲਿਮਪੋਂਗ ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਬੜੌਦਾ ਦੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸਯਾਜੀਰਾਓ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਐਪਟੈਕ ਤੋਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਿੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਕੀਤਾ।

## ਕੰਮ 
ਉਸਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ *ਏਸ਼ੀਅਨਚਾ*, ਕਾਂਸਟੈਲੇਸ਼ਨਜ਼, ਦ ਫੌਕਸ ਚੇਜ਼ ਰਿਵਿਊ, ਪੀ ਰਿਵਰ ਜਰਨਲ, ਓਪਨ ਰੋਡ ਰਿਵਿਊ, ਸਟਾਕਹੋਮ ਲਿਟਰੇਰੀ ਰਿਵਿਊ, ਪੋਇਟਰੀ ਪੈਸੀਫਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਉਸਾਵਾ ਸਾਹਿਤਕ ਸਮੀਖਿਆ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। *ਦੋ ਪੂਰੇ ਚੰਦਰਮਾ* ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਹੋਂਦ, ਪਰਿਵਾਰ, ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਦਿਲ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

2020 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ *ਓਪਨ ਯੂਅਰ ਆਈਜ਼: ਐਨਥੋਲੋਜੀ ਆਨ ਕਲਾਈਮੇਟ ਚੇਂਜ* ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ 63 ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਾਰਤਕ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੁਕ੍ਰਿਤਾ ਪਾਲ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ *ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਪੋਇਟਰੀ ਦੀ ਯੀਅਰ ਬੁੱਕ, 2020-21 ਦਾ* ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ।

## ਸਨਮਾਨ 
* ਕੰਟੈਂਪਰੇਰੀ ਲਿਟਰੇਰੀ ਰਿਵਿਊ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਦੁਆਰਾ 2011 ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੈੱਟ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ।
* ਟਾਲਗ੍ਰਾਸ ਰਾਈਟਰਜ਼ ਗਿਲਡ ਅਵਾਰਡ (2017) ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1965
ਨੰਦਿਨੀ ਸਤਪਥੀ

**ਨੰਦਿਨੀ ਸਤਪਥੀ** (9 ਜੂਨ 1931)&nbsp;– 4 ਅਗਸਤ 2006) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਹ ਜੂਨ 1972 ਤੋਂ ਦਸੰਬਰ 1976 ਤੱਕ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੀ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਹੀ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਨੰਦਿਨੀ ਸਤਪਥੀ ਨੀ ਪਾਨੀਗ੍ਰਹੀ ਦਾ ਜਨਮ 9 ਜੂਨ 1931 ਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਚਰਨ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੀ ਅਤੇ ਰਤਨਮਣੀ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੀ ਦੇ ਘਰ ਤੱਟਵਰਤੀ ਪੁਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਪੀਥਾਪੁਰ, ਕਟਕ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਤਪਥੀ ਦੇ ਚਾਚਾ ਭਗਵਤੀ ਚਰਨ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੀ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਓਡੀਸ਼ਾ ਸ਼ਾਖਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨੇਤਾ ਜੀ ਐਸਸੀ ਬੋਸ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਾਥੀ ਸਨ।

## ਸਿਆਸੀ ਕਰੀਅਰ 
ਸਾਲ 1939 ਵਿੱਚ ਅੱਠ (8) ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੁਲਿਸ ਦੁਆਰਾ ਯੂਨੀਅਨ ਜੈਕ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਕਟਕ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਵਿਰੋਧੀ ਪੋਸਟਰ ਚਿਪਕਾਉਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਚਰਚਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਲਈ ਅੱਗ 'ਤੇ ਤੇਲ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਰੇਵੇਨਸ਼ਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਓਡੀਆ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਿੰਗ, ਸਟੂਡੈਂਟ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। 1951 ਵਿੱਚ, ਕਾਲਜ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਧ ਰਹੇ ਖਰਚਿਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਿਰੋਧ ਅੰਦੋਲਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨੌਜਵਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਨੰਦਿਨੀ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਆਗੂ ਸੀ। ਪੁਲਿਸ ਬਲ ਨੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ 'ਚ ਨੰਦਿਨੀ ਸਤਪਥੀ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੇਲ੍ਹ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵੇਂਦਰ ਸਤਪਥੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਟੂਡੈਂਟ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।

1962 ਵਿਚ ਉੜੀਸਾ ਵਿਚ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਸੀ; 140 ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਾਲੀ ਉੜੀਸਾ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ 80 ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦ ਵਿਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਦੋਲਨ ਹੋਇਆ। ਅਸੈਂਬਲੀ ਨੇ ਨੰਦਿਨੀ ਸਤਪਥੀ (ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਿਲਾ ਫੋਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ) ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੰਸਦ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਸਦਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। 1966 ਵਿੱਚ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਤਪਥੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇੱਕ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਗਏ,  ਉਸਦੇ ਖਾਸ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਵਿੱਚ ਸੂਚਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਮੰਤਰਾਲਾ ਹੈ।

ਬੀਜੂ ਪਟਨਾਇਕ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਛੱਡਣ ਕਾਰਨ ਖਾਲੀ ਪਈਆਂ ਅਸਾਮੀਆਂ ਕਾਰਨ ਸਤਪਥੀ 1972 ਵਿੱਚ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ, ਅਤੇ ਓਡੀਸ਼ਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਤਪਥੀ ਨੇ ਦਸੰਬਰ 1976 ਵਿੱਚ ਅਹੁਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ 1977 ਵਿੱਚ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਜਗਜੀਵਨ ਰਾਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਤੰਤਰ ਲਈ ਕਾਂਗਰਸ (CFD) ਪਾਰਟੀ ਬਣ ਗਈ। ਮਈ 1977 ਵਿੱਚ CFD ਦਾ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਨੰਦਿਨੀ ਸਤਪਥੀ ਜੂਨ 1977 ਵਿੱਚ ਢੇਨਕਨਾਲ ਤੋਂ ਉੜੀਸਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ 1980 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਾਂਗਰਸ (ਉਰਸ) ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ 1985 ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਇਹ ਸੀਟ ਜਿੱਤੀ। 1990 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤਥਾਗਤ ਸਤਪਥੀ ਨੇ ਜਨਤਾ ਦਲ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਢੇਕਨਾਲ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਸੀਟ ਜਿੱਤੀ।

ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਨੰਦਿਨੀ ਸਤਪਥੀ 1989 ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਈ। ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੋ ਵਾਰ ਮਿਸ ਸ਼ਾਸਨ (ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਜਾਨਕੀ ਬੱਲਭ ਪਟਨਾਇਕ ਦੇ ਅਧੀਨ) ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਗੋਂਡੀਆ, ਢੇਕਨਾਲ ਤੋਂ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 2000 ਤੱਕ ਅਸੈਂਬਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ; ਉਸਨੇ 2000 ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਨਹੀਂ ਲੜੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਓਡੀਸ਼ਾ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2006
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1931
ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ (ਭਾਰਤ)

**ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ** (***Rakshā Mantrī***) ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਹੈ। ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਪੱਧਰੀ ਮੰਤਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਦਫਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਡਿਫੈਂਸ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਐਂਡ ਐਨਾਲਿਸਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਡਿਫੈਂਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਐਡਵਾਂਸਡ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਡਿਫੈਂਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਚਾਂਸਲਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਕਸਰ **ਰੱਖਿਆ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀ** ਅਤੇ ਘੱਟ-ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, **ਉਪ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ** ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਆਜ਼ਾਦ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਛੋਕਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1947-52 ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਦੀ ਕੈਬਨਿਟ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਰਾਜਨਾਥ ਸਿੰਘ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਹਨ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲਾ (ਭਾਰਤ)
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਕਮਲਾ ਮਾਰਕੰਡਿਆ

**ਕਮਲਾ ਮਾਰਕੰਡਿਆ** (23 ਜੂਨ 1924 – 16 ਮਈ 2004), **ਕਮਲਾ ਪੂਰਨਈਆ** ਦਾ ਉਪਨਾਮ, ਵਿਆਹਿਆ ਨਾਮ **ਕਮਲਾ ਟੇਲਰ**, ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ " ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਜੀਵਨ 
### ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਮਾਰਕੰਡਿਆ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਮੱਧ-ਵਰਗ ਦੇ ਦੇਸ਼ਸਥ ਮਾਧਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।

### ਕਰੀਅਰ 
ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਟਕਰਾਅ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਮਾਰਕੰਡਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਾਵਲ, *ਨੇਕਟਰ ਇਨ ਏ ਸਿਵ* (1954), ਇੱਕ ਬੈਸਟ ਸੇਲਰ ਸੀ ਅਤੇ 1955 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕਨ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਿਤਾਬ ਵਜੋਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚ *ਸਮ ਇਨਰ ਫਿਊਰੀ* (1955), *ਏ ਸਾਈਲੈਂਸ ਆਫ਼ ਡਿਜ਼ਾਇਰ* (1960), *ਪੋਜ਼ੇਸ਼ਨ* (1963), *ਏ ਹੈਂਡਫੁੱਲ ਆਫ਼ ਰਾਈਸ* (1966), *ਦ ਕੌਫਰ ਡੈਮਜ਼* (1969), *ਦ ਨੋਵੇਅਰ ਮੈਨ* (1972), *ਟੂ ਵਰਜਿਨ* (1973) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ), *ਦ ਗੋਲਡਨ ਹਨੀਕੌਂਬ* (1977), ਅਤੇ *ਪਲੇਜ਼ਰ ਸਿਟੀ* (1982)। ਉਸਦਾ ਆਖਰੀ ਨਾਵਲ, *ਬਾਂਬੇ ਟਾਈਗਰ*, ਉਸਦੀ ਧੀ ਕਿਮ ਓਲੀਵਰ ਦੁਆਰਾ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ (2008) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

### ਮੌਤ 
ਕਮਲਾ ਮਾਰਕੰਡਿਆ ਦੀ 16 ਮਈ 2004 ਨੂੰ 79 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਕਮਲਾ ਮਾਰਕੰਡਾਯ ਜੀਵਨੀ
* ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਸੀ ਐਸੀਸੀ, "ਇੱਕ ਪਾਇਨੀਅਰ ਜਿਸਨੇ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ .. ." , *ਆਉਟਲੁੱਕ*, 25 ਮਈ 2004।
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2004
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1924
ਸੀ.ਕੇ. ਮੀਨਾ

**ਸੀਕੇ ਮੀਨਾ** ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਕਾਲਮਨਵੀਸ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਬੰਗਲੌਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਐਮਏ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਬੀਐਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ *ਦ ਸਿਟੀ ਟੈਬ*, ਇੱਕ ਬੰਗਲੌਰ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਟੈਬਲਾਇਡ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1986-93 ਤੱਕ *ਡੇਕਨ ਹੇਰਾਲਡ* ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਜਰਨਲਿਜ਼ਮ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।

2005 ਵਿੱਚ, ਡਰੋਨਕੁਇਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ, *ਬਲੈਕ ਲੈਂਟਿਲ ਡੋਨਟਸ* ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ *ਡਰੀਮਜ਼ ਫਾਰ ਦ ਡਾਈਂਗ* (2008) ਅਤੇ *ਸੇਵਨ ਡੇਜ਼ ਟੂ ਸਮਵੇਅਰ* (2012) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਗੋਦ ਲੈਣ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬਚਾ ਵੀ ਸਹਿ-ਲੇਖਕ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅਪਾਹਜਤਾ 'ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਗੈਰ-ਅਕਾਦਮਿਕ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਸਹਿ-ਲੇਖਕ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ *ਦਿ ਇਨਵਿਜ਼ੀਬਲ ਮੇਜੋਰਿਟੀ: ਇੰਡੀਆਜ਼ ਏਬਲਡ ਡਿਸਏਬਲਡ (2021)।* ਉਹ 2002 ਤੋਂ *ਦ ਹਿੰਦੂ* ਮੈਟਰੋ ਪਲੱਸ ਲਈ "ਸਿਟੀ ਲਾਈਟਸ", ਇੱਕ ਪੰਦਰਵਾੜਾ ਕਾਲਮ ਲਿਖ ਰਹੀ ਹੈ।

## ਲਿਖਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ 
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, "ਲਿਖਣਾ ਬਹੁਤ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਹੈ, ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਸਮੇਂ ਇਸ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜਤਾ ਘੱਟ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ, ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਕਹਾਣੀ। ਮੈਨੂੰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਨਾ ਪਸੰਦ ਹੈ; ਮੈਂ ਇੱਕ ਬੇਸ਼ਰਮ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਕਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇੱਕ ਅੰਡਰਟੋਨ ਵਿੱਚ ਕਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।"

ਚਾਰੂਮਤੀ ਸੁਪਰਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਹਾ, "ਮੀਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸਲ "ਪਾਤਰਾਂ" ਨੂੰ ਉਭਾਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਘਮੰਡੀ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਸਿਰਫ਼ ਅਸਲੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਚੁਟਕਲਾ ਮਿਲੇਗਾ। ਹਰੇ ਭਰੇ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਵਰਣਨ ਮੀਨਾ ਦੇ ਲਿਖਤੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਪਰ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮੋੜ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਚਮਕ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।"

## ਨਾਰੀਵਾਦ 
ਮੀਨਾ ਇੱਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਤੋਂ, "ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਕਿਉਂ ਹਨ? ਮਰਦ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਔਰਤ। ਮੇਰੇ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ। ਇਹ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਹਨ ਜੋ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸਟੇਜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਰਦ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਮੁੰਡੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ (ਹੱਸਦੇ ਹਨ) ਜਾਂ ਇਤਫਾਕਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।"

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕਾਲਮਨਵੀਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1957
ਕੇ.ਆਰ. ਮੀਰਾ

**ਕੇਆਰ ਮੀਰਾ** (ਜਨਮ 19 ਫਰਵਰੀ 1970) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਕੇਰਲ ਦੇ ਕੋਲਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਸਤਮਕੋਟਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ *ਮਲਿਆਲਾ ਮਨੋਰਮਾ* ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ 2001 ਵਿੱਚ ਗਲਪ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਓਰਮਾਯੂਡ ਨਜਾਰਾਮਬੂ* 2002 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੰਜ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਦੋ ਨਾਵਲ, ਪੰਜ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਲਘੂ-ਕਹਾਣੀ, *ਐਵੇ ਮਾਰੀਆ* ਲਈ 2009 ਵਿੱਚ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ *ਆਰਾਚਾਰ* (2012) ਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (2013), ਓਡਾਕੁਝਲ ਅਵਾਰਡ (2013), ਵਾਇਲਰ ਅਵਾਰਡ (2014) ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (2015) ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲੇ। ਇਸਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸਾਹਿਤ ਲਈ 2016 ਦੇ ਡੀਐਸਸੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਾਰਟਲਿਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਮੀਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਕੇਰਲ ਦੇ ਕੋਲਮ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਸਸਥਮਕੋਟਾ ਵਿੱਚ ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਪਿੱਲੈ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਡੀ ਬੀ ਕਾਲਜ, ਸਸਥਮਕੋਟਾ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰਵ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਗਾਂਧੀਗ੍ਰਾਮ ਰੂਰਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ, ਡਿੰਡੀਗੁਲ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਤੋਂ ਕਮਿਊਨੀਕੇਟਿਵ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪਾਸ ਕੀਤੀ।

ਮੀਰਾ ਕੋਟਾਯਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਐਮਐਸ ਦਲੀਪ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ *ਮਲਿਆਲਾ ਮਨੋਰਮਾ* ਨਾਲ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ ਸ਼ਰੂਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਵੈਲੀ ਸਕੂਲ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ।

## ਪੱਤਰਕਾਰੀ 
1993 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੋਟਾਯਮ -ਅਧਾਰਤ ਮਲਿਆਲਮ ਰੋਜ਼ਾਨਾ *ਮਲਿਆਲਾ ਮਨੋਰਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ,* ਅਤੇ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। 2006 ਵਿੱਚ, ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੀਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਫੁੱਲ-ਟਾਈਮ ਕਿੱਤੇ ਵਜੋਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅਸਤੀਫਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਹ *ਮਲਿਆਲਾ ਮਨੋਰਮਾ* ਦੀ ਸੀਨੀਅਰ ਉਪ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਖੋਜ ਲੜੀ ਲਈ 1998 ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਲਈ ਪੀਯੂਸੀਐਲ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਲੜੀ ਨੇ ਕੇਰਲਾ ਪ੍ਰੈਸ ਅਕੈਡਮੀ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਚੌਵਾਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰਨ ਅਵਾਰਡ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 2001 ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਦੀਪਾਲਿਆ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਲਿਖਣਾ 
ਮੀਰਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾ 2000 ਵਿੱਚ ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ, ਇੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੀ ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ *ਕੇ.ਆਰ. ਮੀਰਾਯੁਡੇ ਕਥਕਲ*, ਹੁਣ ਤੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪ੍ਰਮੁੱਖ 26 ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, *ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਚਾਕਥੇ ਥਾਚਨ, ਓਰਮਾਯੁਡੇ ਨਜਾਰੰਬੂ, ਮੋਹਮੰਜਾ, ਐਵੇ ਮਾਰੀਆ, ਕਰੀਨੇਲਾ, ਮਾਲਾਖਯੁਡੇ ਮਾਰੂਕੁਕਲ, ਸੂਰਪਨਾਖਾ, ਅਲੀਫ ਲੈਲਾ* ਅਤੇ *ਓਟਾਪਲਮ ਕਦਾਕੁਵੋਲਮ* ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕਾਲਮਨਵੀਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1970
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕਿਰਨ ਮਨਰਾਲ

**ਕਿਰਨ ਮਨਰਾਲ** (ਜਨਮ 1971) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ, ਉਸਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ *ਦ ਰਿਲੈਕਟੈਂਟ ਡਿਟੈਕਟਿਵ* ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ *ਕਰਮਿਕ ਕਿਡਜ਼* (2015) ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਰਚਨਾ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਕ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਹੈ। ਮਨਰਲ ਇੰਡੀਆ ਹੈਲਪਜ਼ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਦਾ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨੈੱਟਵਰਕ ਹੈ।

## ਜੀਵਨੀ 
22 ਜੂਨ 1971 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਮਨਰਾਲ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਡੁਰੇਲੋ ਕਾਨਵੈਂਟ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1991 ਵਿੱਚ ਮਿਠੀਬਾਈ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਪਨ ਕਾਪੀਰਾਈਟਰ  ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਦੇ DSJ ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਨਿਊਜ਼ ਸਰਵਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ *ਦ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ* ਅਤੇ ਕੌਸਮੋਪੋਲੀਟਨ ਇੰਡੀਆ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ। 2000 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਫ੍ਰੀਲਾਂਸ ਪੱਤਰਕਾਰ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ, 2005 ਤੋਂ, ਇੱਕ ਬਲੌਗਰ "ਥਰਟੀਸਿਕਸੈਂਡਕਾਉਂਟਿੰਗ" ਅਤੇ "ਕਾਰਮੀਕਿਡਜ਼" ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਲੌਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ,

ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਲਿਖਣ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ, 2011 ਵਿੱਚ *ਦ ਰਿਲੈਕਟੈਂਟ ਡਿਟੈਕਟਿਵ ਨੂੰ* ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ। *ਇੱਕ ਵਾਰ 2014 ਵਿੱਚ ਆਈ ਇੱਕ ਕਰਸ਼* ਇੱਕ ਆਫਿਸ ਗਰਲ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਗਏ ਰੋਮਾਂਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਮਨਰਲ ਆਪਣੇ *ਆਲ ਅਬੋਰਡ* (2015) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੋਮਾਂਸ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਕਰੂਜ਼ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਉਸੇ ਸਾਲ, ਮਨਰਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਰਚਨਾ, *ਕਰਮਿਕ ਕਿਡਜ਼* ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ "ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੁਆਰਾ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ", ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਵਾਂ ਲਈ। ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਤਲਹਟੀ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ, ਉਸਦੇ ਨਾਵਲ, *ਦਿ ਫੇਸ ਐਟ ਦਿ ਵਿੰਡੋ*, ਨੂੰ "ਰਹੱਸਮਈ, ਛੁਪੀਆਂ ਪਛਾਣਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹੀ ਕਹਾਣੀ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਸ ਦਾ ਨਾਵਲ, *ਸੇਵਿੰਗ ਮਾਇਆ*, ਆਰਟਸ ਕੌਂਸਲ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਤ, ਸਬੋਟਿਉਰ ਅਵਾਰਡਜ਼ ਯੂਕੇ ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਸੀ। ਉਸਨੇ 2018 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਥ੍ਰਿਲਰ *ਮਿਸਿੰਗ, ਪ੍ਰੀਜ਼ਿਊਮਡ ਡੈੱਡ* ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਪੜ੍ਹਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਜੋ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਕਿਸੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।" 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ *ਖੂਨੀ ਚੰਗੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ 13 ਕਦਮ* ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਜੋ ਉਸਨੇ ਲੇਖਕ ਅਸ਼ਵਿਨ ਸਾਂਘੀ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਲਿਖੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ *ਟਰੂ ਲਵ ਸਟੋਰੀਜ਼* ਸੀਰੀਜ਼ ਅਤੇ *ਏ ਬੁਆਏਜ਼ ਗਾਈਡ ਟੂ ਗ੍ਰੋਇੰਗ ਅਪ* ਫਾਰ ਜੁਗਰਨਾਟ, ਇੱਕ ਐਪ-ਆਧਾਰਿਤ ਰੀਡਿੰਗ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।

## ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ 
* , novel
* , novel
* , novel
* , non fiction
* , novel
* *Saving Maya*. Bombaykala Books. ISBN&nbsp;978-8193642856. Novel.
* *Missing, Presumed Dead*. Amaryllis. ISBN&nbsp;978-9387383685.  Novel.
* *13 Steps to Bloody Good Parenting*. ISBN&nbsp;978-9387578784. Non-fiction.
* *The Kitty Party Murder*. ISBN&nbsp;978-9390327621. Fiction

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਬਲਾਗਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1971
ਮੁਡੁਪਲਾਨੀ

thumb| ਤੰਜੌਰ ਨਾਇਕ ਰਾਜ
**ਮੁਡੁਪਲਾਨੀ** (fl. c. 1750) ਇੱਕ ਤੇਲਗੂ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਕਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਤੰਜੌਰ ਦੇ ਮਰਾਠਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ (1739-63) ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ *ਦੇਵਦਾਸੀ* ਸੀ। ਕੁਝ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 1739-90 ਤੱਕ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਤੰਜਾਵੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਨਾਗਵਾਸਰਾਮ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਕਵੀ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਮੁਕ ਮਹਾਂਕਾਵਿ *ਰਾਧਿਕਾ-ਸੰਤਵਨਮ* ("ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ") ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਜੀਵਨ 
thumb| ਤੰਜਾਵੁਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ
ਮੁਡੁਪਲਾਨੀ ਤੇਲਗੂ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੂ ਸੀ, ਇੱਕ ਨਿਪੁੰਨ ਡਾਂਸਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ *ਦੇਵਦਾਸੀ* ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ:ਮੁਡੁਪਲਾਨੀ ਤੰਜਨਾਇਕੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਦਰਬਾਰੀ ਦੀ ਪੋਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ ਬਲਕਿ ਨਵ ਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸੋਇਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਚੱਲਦੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕੁਲੀਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ। ਪਰ ... ਉਹ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਰਸਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਲੜਕੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ, ਅਯਾਵਯਾ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਮੰਨਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੇ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਉਸਨੇ ਮੁਥਿਆਲੂ ਰੱਖਿਆ, ਨੂੰ ਬਾਲਗ ਹੋਣ ਲਈ ਪਾਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਰਾਮ ਵਧੂਤੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵੇਸ਼ਿਕਾ ਨਾਲ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਭਗਵਾਨ ਸੁਬਰਾਮਣਿਆ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ, ਮੁਥਿਆਲੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਮੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਲਾਨੀ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਿੱਥੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਯੋਧੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਮੰਦਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਪ੍ਰਥਾ, ਨਾਮ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੱਡੂ ਉਪਨਾਮ ਰੱਖਣਾ, ਮੁਡੁਪਲਾਨੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ, ਕਲਾਤਮਕ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।ਉਹ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸਦਾ ਦਰਬਾਰ ਕਲਾ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿਸਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਘੁਨਾਥ ਨਾਇਕ (ਆਰ. 1600-34) ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕੁਸ਼ਲ ਮਹਿਲਾ ਕਵੀਆਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਮਭਦਰੰਬਾ ਅਤੇ ਮਧੁਰਾਵਨੀ :ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਔਰਤ ਦੇ ਉਲਟ, ਇੱਕ ਦਰਬਾਰੀ ਮੁਡੁਪਲਾਨੀ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਲਾ ਲਿਖਣ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਹਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਸਮਾਨਤਾ ਦੀ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੁਡੂਪਲਾਨੀ ਨੂੰ ਜਿਸ ਸਨਮਾਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ, ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖਿੱਚਿਆ ਸੀ।thumb| ਬਰੁਕਲਿਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ - ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਛੱਤ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ

## ਹਵਾਲੇ
ਭਾਰਤੀ ਮੁਖਰਜੀ

**ਭਾਰਤੀ ਮੁਖਰਜੀ** (27 ਜੁਲਾਈ, 1940 – 28 ਜਨਵਰੀ, 2017) ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਬਰਕਲੇ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ-ਅਮਰੀਕੀ -ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਐਮਰੀਟਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਈ ਨਾਵਲਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਸੀ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਭਾਰਤੀ ਹਿੰਦੂ ਬੰਗਾਲੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੂਲ ਦੇ, ਮੁਖਰਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਮੌਜੂਦਾ ਕੋਲਕਾਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਯੂਰਪ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਸਿਰਫ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਵਾਪਸ ਆਈ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਲੋਰੇਟੋ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਲੋਰੇਟੋ ਕਾਲਜ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ 1959 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਬੀ.ਏ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1961 ਵਿੱਚ ਬੜੌਦਾ ਦੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸਯਾਜੀਰਾਓ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਐਮ.ਏ ਕੀਤੀ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਇਓਵਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਗਈ। ਉਸਨੇ 1963 ਵਿੱਚ ਆਇਓਵਾ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਐਮਐਫਏ ਅਤੇ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਸਾਹਿਤ ਵਿਭਾਗ ਤੋਂ 1969 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪੀਐਚ.ਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
## ਕਰੀਅਰ 
ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਮਾਂਟਰੀਅਲ ਅਤੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁਖਰਜੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ, ਕਲਾਰਕ ਬਲੇਜ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਪਸ ਪਰਤੇ। ਉਸਨੇ *ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਰਾਤ* ਦੇ 1981 ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ "ਐਨ ਵਿਜ਼ਬਲ ਵੂਮੈਨ" ਵਿੱਚ ਫੈਸਲੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ। ਮੁਖਰਜੀ ਅਤੇ ਬਲੇਜ਼ ਨੇ *ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਡੇਜ਼ ਐਂਡ ਨਾਈਟਸ* (1977) ਦੇ ਸਹਿ-ਲੇਖਕ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1987 ਦੀ ਰਚਨਾ, *ਦ ਸੌਰੋ ਐਂਡ ਦ ਟੈਰਰ: ਦਿ ਹੌਂਟਿੰਗ ਲੀਗੇਸੀ ਆਫ ਦਿ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਟ੍ਰੈਜੇਡੀ* (ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਫਲਾਈਟ 182) ਵੀ ਲਿਖੀ।

ਗਲਪ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੁਖਰਜੀ ਨੇ ਯੂਸੀ ਬਰਕਲੇ ਵਿੱਚ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਕਗਿਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਸਕਿਡਮੋਰ ਕਾਲਜ, ਕੁਈਨਜ਼ ਕਾਲਜ, ਅਤੇ ਸਿਟੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।

1988 ਵਿੱਚ ਮੁਖਰਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਦ ਮਿਡਲਮੈਨ ਐਂਡ ਅਦਰ ਸਟੋਰੀਜ਼* ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੁੱਕ ਕ੍ਰਿਟਿਕਸ ਸਰਕਲ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। 1989 ਵਿੱਚ ਅਮੀਨਾ ਮੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ, ਮੁਖਰਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਲੇਖਕ।

ਮੁਖਰਜੀ ਦੀ 28 ਜਨਵਰੀ 2017 ਨੂੰ ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ 76 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਰਾਇਮੇਟਾਇਡ ਗਠੀਏ ਅਤੇ ਟਾਕੋਟਸੁਬੋ ਕਾਰਡੀਓਮਿਓਪੈਥੀ ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2017
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1940
ਗੁੜੀਬੰਦੇ ਪੂਰਨਿਮਾ

**ਗੁੜੀਬੰਦੇ ਪੂਰਨਿਮਾ** **(ਡਾ. ਐਸ. ਪੀ. ਪੂਰਨਿਮਾ)** ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕੰਨੜ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਵਨਬੇਲਗੋਲਾ, ਹਸਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ, ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੇ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਕੰਨੜ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ, ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਮੈਸੂਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਜੈਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੇਟ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਹ 1982-3 ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੰਨੜ ਸਾਹਿਤ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ - ਨਾਵਲ, ਕਵਿਤਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਲੇਖ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਖੋਜ, ਜੀਵਨੀ ਆਦਿ ਵਿੱਚ 60 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ ਕੰਨੜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ  ਉਸਨੇ ਕਈ ਕੰਨੜ ਰਸਾਲਿਆਂ, ਅਖਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੋਜ ਪੱਤਰ, ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।

ਉਸਨੇ ਸਾਲ 2013 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਦਲਾਘਟਾ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਚਿੱਕਬੱਲਾਪੁਰਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੰਨੜ ਸਾਹਿਤ ਸੰਮੇਲਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
ਗੁੜੀਬੰਦੇ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੇ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ, ਸ਼੍ਰੀ ਗੋਮਤੇਸ਼ਵਰ ਵਿਦਿਆਪੀਠਾ ਅਵਾਰਡ, ਮੱਲਿਕਾ ਅਵਾਰਡ, ਸ਼ਾਰਦਾ ਸੇਵਾ ਸ਼੍ਰੀ, ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ।

ਕਰਨਾਟਕ ਲੇਖਕਿਆਰਾ ਸੰਘ, ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ "ਕਵਿਆਂ ਲਈ ਗੁੜੀਬੰਦੇ ਪੂਰਨਿਮਾ ਪੁਰਸਕਾਰ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਸਾਲ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਨੜ ਮਹਿਲਾ ਕਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੰਨੜ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1951
ਹਾਮਿਦ ਰਜ਼ਾ ਖ਼ਾਨ

**ਹਾਮਿਦ ਰਜ਼ਾ ਖ਼ਾਨ ਕਾਦਰੀ** ਇੱਕ ਇਸਲਾਮੀ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਬਰੇਲਵੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਸੀ। ਕਾਦਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 1875 (ਰਬੀ ਅਲ-ਅੱਵਲ 1292 ਹਿਜਰੀ) ਵਿੱਚ ਬਰੇਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ *ਅਕੀਕਾ* ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਮੁਹੰਮਦ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਰੰਪਰਾ ਸੀ।

## ਵੰਸ਼ 
ਖ਼ਾਨ ਅਹਿਮਦ ਰਜ਼ਾ ਖ਼ਾਨਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨਕੀ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਜ਼ਾ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।

## ਸਿੱਖਿਆ 
ਉਸ ਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 19 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਸਮੀ ਇਸਲਾਮਿਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਰਬੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅਹਦੀਸ, ਫ਼ਿਕਹ, ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।

## ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ 
ਉਸਨੇ ਅਰਬੀ ਤੋਂ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ *ਅਦ ਦੌਲਤੁਲ ਮੱਕੀਆ ਬਿਲ ਮਦਦਤਿਲ ਗੈਬੀਆ ਦਾ* ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਖ਼ਾਨਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

* *ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਮੂਰ ਰਬਾਨੀ ਅਲਾ ਆਸਰਾਫ਼ ਕਾਦੀਆਨੀ* (ਅਹਿਮਦੀਆ ਸੰਪਰਦਾ ਦਾ ਖੰਡਨ)
* *ਅਦ ਦੌਲਤੁਲ ਮੱਕੀਯਾਹ* ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ
* *ਕਿਫਲੁਲ ਫਕੀਹ ਅਲਫਾਹਿਮ ਫੀ ਹੁਕਮੇ ਕਿਰਤਾਂ ਅਦਰਾਹਿਮ* ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ
* *ਹਾਸ਼ੀਆ ਮੁੱਲਾ ਜਲਾਲ*
* *ਨਾਟੀਆ ਦੀਵਾਨ*
* *ਫਤਵਾ ਹਮੀਦੀਆ*

## ਮੌਤ 
17 ਜੁਮਾਦਾ ਅਲ-ਅੱਵਲ (23 ਮਈ 1943) ਨੂੰ ਨਮਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖ਼ਾਨਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਨਮਾਜ਼ ਸਰਦਾਰ ਅਹਿਮਦ ਨੇ ਅਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਸਮਾਧ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1943
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1875
ਨਿਰਮਲਾ ਸੀਤਾਰਮਨ

**ਨਿਰਮਲਾ ਸੀਤਾਰਮਨ** (ਜਨਮ 18 ਅਗਸਤ 1959) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਹੈ ਜੋ 2019 ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿੱਤ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ 2014 ਤੋਂ ਰਾਜ ਸਭਾ, ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਦ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਸਦਨ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਸੀਤਾਰਮਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮਹਿਲਾ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੀ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਤ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਪੂਰਣ-ਕਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਮੰਤਰੀ। ਉਸਨੇ ਵਿੱਤ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਵਿੱਤ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰ ਚਾਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਵਣਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬੁਲਾਰੇ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

ਸੀਤਾਰਮਨ ਨੂੰ ਫੋਰਬਸ 2022 ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀਆਂ 100 ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ 36ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸੀ। ਫਾਰਚਿਊਨ ਨੇ ਨਿਰਮਲਾ ਸੀਤਾਰਮਨ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
* ਨਿਰਮਲਾ ਸੀਤਾਰਮਨ ਦੀ ਜੀਵਨੀ

|-

|-

|-

|-

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਮੰਤਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ
ਮੰਜੁਲਾ ਪਦਮਨਾਭਨ

**ਮੰਜੁਲਾ ਪਦਮਨਾਭਨ** (ਜਨਮ 23 ਜੂਨ 1953) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਟਕਕਾਰ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਕਾਮਿਕ ਸਟ੍ਰਿਪ ਕਲਾਕਾਰ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਵਿਗਿਆਨ, ਤਕਨਾਲੋਜੀ, ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

## ਜੀਵਨ 
ਪਦਮਨਾਭਨ ਦਾ ਜਨਮ 1953 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਸਵੀਡਨ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਮਿਕਸ ਅਤੇ ਕਾਰਟੂਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੌਕੀਨ ਪਾਠਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਦੀ ਅਤੇ ਲਿਖਦੀ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਪਦਮਨਾਭਨ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਮਾਜ ਦੁਆਰਾ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਜਾਂ ਮਰਾਠੀ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ ਸੀਮਤ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1979 ਵਿੱਚ ਅਲੀ ਬੇਗ ਦੀ ਕਿਤਾਬ *ਇੰਦਰਾਣੀ ਐਂਡ ਦ ਐਨਚੈਂਟਡ ਜੰਗਲ* ਨਾਲ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ *ਦ ਸੰਡੇ ਆਬਜ਼ਰਵਰ ਦੇ* ਸੰਪਾਦਕ ਵਿਨੋਦ ਮਹਿਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਸਟ੍ਰਿਪ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। ਸੁਕੀ ਫਿਰ 1992 ਤੋਂ 1998 ਤੱਕ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਪੇਪਰ *ਦਿ ਪਾਇਨੀਅਰ* ਵਿੱਚ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਛੇ ਦਿਨ ਪੇਸ਼ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਵਿਨੋਦ ਮਹਿਤਾ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ *ਪਾਇਨੀਅਰ ਨੇ* ਕਾਮਿਕਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਦਮਨਾਭਨ ਨੇ *ਡਬਲਟਾਕ ਬਣਾਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।*

ਪਦਮਨਾਭਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਟਕ *ਹਾਰਵੈਸਟ* ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਓਨਾਸਿਸ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਗੋਵਿੰਦ ਨਿਹਲਾਨੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਨਾਟਕ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਫਿਲਮ *ਦੇਹਮ* ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।

ਪਦਮਨਾਭਨ ਨੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।

ਪਦਮਨਾਭਨ ਦ ਹਿੰਦੂਜ਼ ਬਿਜ਼ਨਸ ਲਾਈਨ ਲਈ *ਸੁਕੀ ਯਾਕੀ* ਸਟ੍ਰਿਪ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਕੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੇ ਕਾਮਿਕਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਪੇਂਗੁਇਨ ਇੰਡੀਆ ਵਿਖੇ ਮੰਜੁਲਾ ਪਦਮਨਾਭਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1953
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼ੋਭਾ ਦੀਪਕ ਸਿੰਘ

**ਸ਼ੋਭਾ ਦੀਪਕ ਸਿੰਘ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Shobha Deepak Singh**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵੀ, ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ, ਲੇਖਕ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਹੈ, ਇੱਕ ਦਿੱਲੀ-ਅਧਾਰਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਸਟੇਜ ਸ਼ੋਅ ਰਾਹੀਂ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਓਡੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਕਬਾਇਲੀ ਮਾਰਸ਼ਲ ਡਾਂਸ ਫਾਰਮ ਮਯੂਰਭੰਜ ਛਾਊ ਦੇ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ 1999 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਰਵਉੱਚ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।

## ਜੀਵਨੀ 
thumb| ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ
ਸ਼ੋਭਾ ਦਾ ਜਨਮ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ 21 ਅਕਤੂਬਰ 1943 ਨੂੰ ਡੀਸੀਐਮ ਦੇ ਲਾਲਾ ਚਰਤ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਚਰਤ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਮਸ਼ਹੂਰ ਆਰਟ ਡਾਇਨੇ ਅਤੇ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਜੇਤਾ ਸੀ। ਮਾਡਰਨ ਸਕੂਲ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1964 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕੰਪਨੀ, ਦਿੱਲੀ ਕਲੌਥ ਐਂਡ ਜਨਰਲ ਮਿਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿਖਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ 1963 ਵਿੱਚ ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਨਰਜ਼ ਨਾਲ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 1967 ਵਿੱਚ ਦੀਪਕ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਡੀਸੀਐਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ 1952 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾ, ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਕੇਂਦਰ (SBKK) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਕੇਂਦਰ ਦੇ *ਕਾਮਿਨੀ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦਾ* ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਮਹਾਰਾਜ ਅਤੇ ਬਿਰਜੂ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਬਿਸ਼ਵਜੀਤ ਰਾਏ ਚੌਧਰੀ ਅਤੇ ਅਮਜਦ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

1992 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਡਰਾਮਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤੀ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਇਬਰਾਹਿਮ ਅਲਕਾਜ਼ੀ ਦੇ *ਲਿਵਿੰਗ ਥੀਏਟਰ* ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ 1996 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਿਪਲੋਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਥੀਏਟਰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਅਲਕਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਲਕਾਜ਼ੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਉਸਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ - *ਥ੍ਰੀ ਸਿਸਟਰਸ*, *ਤਿੰਨ ਯੂਨਾਨੀ ਦੁਖਾਂਤ*, *ਇੱਕ ਸਟ੍ਰੀਟਕਾਰ ਨੇਮਡ ਡਿਜ਼ਾਇਰ*, ਅਤੇ *ਡੈਥ ਆਫ਼ ਸੇਲਜ਼ਮੈਨ* । 2011 ਵਿੱਚ ਸੁਮਿੱਤਰਾ ਚਰਤ ਰਾਮ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ SBKK ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਇਸਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੇਂਦਰ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ।

ਸਿੰਘ, 1999 ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀਪਕ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਰਉਪਕਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1943
ਵਣਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰਾਲਾ (ਭਾਰਤ)

**ਵਣਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰਾਲਾ** ਦੋ ਵਿਭਾਗਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਣਜ ਵਿਭਾਗ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਭਾਗ। ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਮੁਖੀ ਕੈਬਨਿਟ ਰੈਂਕ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

## ਵਣਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰੀ 
**ਵਣਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰੀ** ਵਣਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਸੁਤੰਤਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਣਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰੀ ਸਿਆਮਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮੁਖਰਜੀ ਸਨ। ਮੌਜੂਦਾ ਮੰਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪੀਯੂਸ਼ ਗੋਇਲ ਹਨ। ਗੋਇਲ ਨੇ 31 ਮਈ 2019 ਨੂੰ ਸੁਰੇਸ਼ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Department of Commerce
* Department for Promotion of Industry and Internal Trade 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮੰਤਰਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਣਜ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ ਮੰਤਰਾਲਾ (ਭਾਰਤ)
ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ

**ਠੱਕਾਥੂ ਅਮਯੰਕੋਟੂ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ** (2 ਜੂਨ, 1930 – 18 ਜਨਵਰੀ, 1965), ਜਿਸ ਨੂੰ **ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ** ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਨਾਵਲ, ਦੋ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਕੇਰਲਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 1960 ਵਿੱਚ ਨਾਵਲ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਲਾਨਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੀ ਤੀਜੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਬਣ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਵਲ, *ਓਰੂ ਵਜ਼ੀਯੁਮ ਕੁਰੇ ਨਿਜ਼ਾਲੁਕਲਮ*, ਨੂੰ ਇੱਕ ਟੈਲੀ-ਸੀਰੀਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
## ਜੀਵਨੀ 
left|thumb| ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਾਲਜ, ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਅਲਮਾ ਮੇਟਰ
ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਜਨਮ 2 ਜੂਨ, 1930 ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਪਲੱਕੜ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਚੇਰਪੁਲਾਸੇਰੀ ਵਿਖੇ ਮਰਾਠ ਅਚੁਥਾ ਮੈਨਨ ਅਤੇ ਥੱਕਾਥੂ ਅਮਯੰਕੋਟੂ ਕੁੱਟੀਮਾਲੂ ਅੰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਟੀਏ ਸਰਸਵਤੀ ਅੰਮਾ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਣਿਤ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ ਗਈ, ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕਾਲਜ, ਏਰਨਾਕੁਲਮ ਤੋਂ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਐਮਏ ਮਲਿਆਲਮ ਲਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਪਰ ਬਨਾਰਸ ਹਿੰਦੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਲੈਕਚਰਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੇਰੁਨਥਨੀ, ਪੰਡਾਲਮ ਅਤੇ ਓਟੱਪਲਮ ਵਿਖੇ ਨਾਇਰ ਸੇਵਾ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
ਉਹ ਮਲਿਆਲਮ ਦੀ ਐਮਿਲੀ ਬਰੋਂਟੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। *ਮਾਕਲ*, 1956 ਵਿੱਚ ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ ਸਪਤਾਹਿਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਚਨਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਬਾਅਦ ਸੱਤਵੇਂ ਨੰਬਰ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਸੀ। *ਓਰੂ ਵਜ਼ੀਯੁਮ ਕੁਰੇ ਨਿਜ਼ਾਲੁਕਲਮ* (ਇੱਕ ਮਾਰਗ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਰਛਾਵੇਂ) ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਜ਼ੁਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ। ਇਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਅਲ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਨਾਵਲ *ਨਜਾਨੇਨਾ ਭਾਵਮ* ਅਤੇ *ਉਚੇਵੇਇਲਮ ਇਲਮ ਨੀਲਾਵਮ* ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ "ਨੀਨੇ ਨਜਾਨ ਸਨੇਹਿਕੁੰਨੂ" ਹੈ। ਅਨੀਤਾ ਨਾਇਰ, ਕ੍ਰਾਸਵਰਡ ਬੁੱਕ ਅਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਲੇਖਕ, ਨੇ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਆਪਣੇ 2018 ਦੇ ਨਾਵਲ, *ਈਟਿੰਗ ਵੈਸਪਸ* ਨੂੰ ਆਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਰਾਮੂ ਕਰਿਆਤ ਦੀ 1970 ਦੀ ਫਿਲਮ *ਅਭਯਮ* ਵੀ ਰਾਜਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 

## ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨਾ 
* ਟੀ. ਪਲਕੀਲ, *ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲੇਖਣੀ*, ਬ੍ਰੈਡਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿਖੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕੋਰਸ ਸਮੱਗਰੀ http://bradley.bradley.edu/~tjp/mlpost.html 18 ਜਨਵਰੀ 2007 ਨੂੰ ਐਕਸੈਸ ਕੀਤੀ ਗਈ।

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1930
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਲੀਲਜਾ ਡੌਗ ਅਲਫਰੇਡਸਡੋਟੀਰ

**ਲੀਲਜਾ ਡੌਗ ਅਲਫਰੇਡਸਡੋਟੀਰ** (ਜਨਮ 4 ਅਕਤੂਬਰ 1973) ਇੱਕ ਆਈਸਲੈਂਡ ਦੀ ਰਾਜਨੇਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ 2017 – 2021 ਤੱਕ ਆਈਸਲੈਂਡ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। 28 ਨਵੰਬਰ 2021 ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਕਲਚਰ ਮੰਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ 2016 ਤੋਂ ਰੇਕਜਾਵਿਕ ਦੱਖਣੀ ਹਲਕੇ ਲਈ ਅਲਥਿੰਗ (ਆਈਸਲੈਂਡ ਦੀ ਸੰਸਦ) ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ।

ਉਸਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਦਰਾ ਫੰਡ, ਆਈਸਲੈਂਡਿਕ ਸੈਂਟਰਲ ਬੈਂਕ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸਿਗਮੰਡੁਰ ਡੇਵਿਡ ਗਨਲੌਗਸਨ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ। ਲੀਲਜਾ 2016 ਤੋਂ 2017 ਤੱਕ ਸਿਗਰੁਰ ਇੰਗੀ ਜੋਹਨਸਨ ਦੀ ਕੈਬਨਿਟ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਤਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ 2016 ਤੋਂ ਪ੍ਰੋਗਰੈਸਿਵ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਡਿਪਟੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਡਿਜ਼ਨੀ ਦੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਆਈਸਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਉਪਸਿਰਲੇਖਾਂ ਜਾਂ ਡਬ ਕਰਨ ਲਈ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। 2021 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਤਕਨੀਕੀ ਦਿੱਗਜ ਐਪਲ ਦੇ ਸੀਈਓ ਟਿਮ ਕੁੱਕ ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਲਿਖਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪਰੇਟਿਵ ਸਿਸਟਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼, ਟੈਕਸਟ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਆਈਸਲੈਂਡਿਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।

## ਹਵਾਲੇ
ਰਾਜਸ਼੍ਰੀ (ਨਾਵਲਕਾਰ)

**ਰਾਜਸ਼੍ਰੀ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਤੋਂ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁੰਬਈ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ, *ਦ ਰੇਬਲ*, ਲਿਖੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ 43ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਲਘੂ ਗਲਪ ਫਿਲਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ। ਜਿਊਰੀ ਨੇ "ਕਿਸ਼ੋਰ ਦੀ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ" ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਕਈ ਫਿਲਮ ਮੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ *ਦ ਕਨੈਕਸ਼ਨ* ਨਾਮਕ ਫਿਰਕੂ ਹਿੰਸਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ ਹੈ।

ਉਸਦਾ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਪਹਿਲਾ, *ਟਰੱਸਟ ਮੀ*, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲਾ ਭਾਰਤੀ ਚਿਕ ਲਿਟ ਨਾਵਲ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਲੀਵੁੱਡ, ਮੁੰਬਈ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ 'ਮਸਾਲਾ' ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫਿਲਮ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤਕ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਰਬੀਨਾ ਖਾਨ

**ਰਬੀਨਾ ਖਾਨ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Rabina Khan;**    ; ਜਨਮ 15 ਸਤੰਬਰ 1972) ਇੱਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ-ਜਨਮ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੇਖਕ, ਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਸ਼ੈਡਵੈਲ ਲਈ ਸਾਬਕਾ ਕੌਂਸਲਰ ਅਤੇ ਟਾਵਰ ਹੈਮਲੇਟਸ ਕੌਂਸਲ ਵਿੱਚ ਹਾਊਸਿੰਗ ਲਈ ਕੈਬਨਿਟ ਮੈਂਬਰ, ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਰਕਰ ਅਤੇ *ਆਇਸ਼ਾਜ਼ ਰੇਨਬੋ* ਦੀ ਲੇਖਕ ਹੈ। 2015 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਟਾਵਰ ਹੈਮਲੇਟਸ ਮੇਅਰਲ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਚੋਣ ਲੜੀ। ਉਹ ਟਾਵਰ ਹੈਮਲੇਟਸ ਦੇ ਪੀਪਲਜ਼ ਅਲਾਇੰਸ ਦੀ ਨੇਤਾ ਸੀ, ਪਰ 29 ਅਗਸਤ 2018 ਨੂੰ ਲਿਬਰਲ ਡੈਮੋਕਰੇਟਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ 
ਖਾਨ ਨੂੰ ਟਾਵਰ ਹੈਮਲੇਟਸ ਸਿਵਿਕ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 2010 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਮੁਸਲਿਮ ਵੂਮੈਨ ਆਫ਼ ਇਨਫਲੂਏਂਸ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਸ਼ਾਰਟ ਲਿਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਕਤੂਬਰ 2014 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਈਸਟ ਐਂਡ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਲਈ ਯੂਰਪੀਅਨ ਡਾਇਵਰਸਿਟੀ ਅਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚ 'ਸਾਲ ਦੀ ਹੀਰੋ' ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਖਾਨ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਈਟਚੈਪਲ, ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਅਮੀਨੂਰ, ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਸੱਸ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। 2009 ਵਿੱਚ ਖਾਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1972
ਨੀਲਾਂਜਨਾ ਰਾਏ

**ਨੀਲਾਂਜਨਾ ਐਸ. ਰਾਏ** (ਜਨਮ c. 1971) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ, ਸੰਪਾਦਕ, ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਗਲਪ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ *ਦ ਵਾਈਲਡਿੰਗਜ਼* ਅਤੇ *ਦ ਹੰਡਰੇਡ ਨੇਮਜ਼ ਆਫ਼ ਡਾਰਕਨੇਸ*, ਅਤੇ ਲੇਖ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਦ ਗਰਲ ਹੂ ਏਟ ਬੁਕਸ* ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਗ੍ਰਹਿ *ਏ ਮੈਟਰ ਆਫ਼ ਟੇਸਟ: ਦ ਪੈਂਗੁਇਨ ਬੁੱਕ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਰਾਈਟਿੰਗ ਆਨ ਫੂਡ* ਐਂਡ *ਆਵਰ ਫ੍ਰੀਡਮਜ਼* ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਰਾਏ ਦਾ ਜਨਮ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲਾ ਮਾਰਟੀਨੀਅਰ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿਖੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਸੇਂਟ ਸਟੀਫਨ ਕਾਲਜ, ਦਿੱਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਇੱਕ ਕਾਲਮਨਵੀਸ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ ਵਜੋਂ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਏ ਨੇ *ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਟੈਂਡਰਡ* ਅਤੇ *ਬਿਬਲਿਓ* ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। *ਦਿ ਗਾਰਡੀਅਨ* ਬੀਬੀਸੀ, *ਆਉਟਲੁੱਕ*, *ਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਰਿਵਿਊ*, *ਦ ਨਿਊ ਰੀਪਬਲਿਕ*, *ਹਫਿੰਗਟਨ ਪੋਸਟ* ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਵੈਸਟਲੈਂਡ (ਲਿਮਟਿਡ) ਅਤੇ ਟ੍ਰੈਨਕਿਊਬਾਰ ਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਰਾਏ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਿਤਕ ਏਜੰਟ ਡੇਵਿਡ ਗੌਡਵਿਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਰਾਏ *ਦ ਵਾਈਲਡਿੰਗਜ਼* ਦੇ ਲੇਖਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੇ 2013 ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਭੱਟ ਫਸਟ ਬੁੱਕ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ ਇਸਨੂੰ ਟਾਟਾ ਲਿਟਰੇਚਰ ਫਸਟ ਬੁੱਕ ਅਵਾਰਡ (2012) ਅਤੇ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਫਸਟ ਬੁੱਕ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਾਰਟਲਿਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਡੀਐਸਸੀ ਪ੍ਰਾਈਜ਼ (2013) ਲਈ ਲੰਮੀ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। *ਡੀਐਨਏ* ਲਈ ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਦੀਪਾਂਜਨਾ ਪਾਲ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, "ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਰਾਏ ਦੁਆਰਾ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦੁਨੀਆ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਟਵਿੱਟਰ ਨੂੰ ਮਾਮੂਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਮੂਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" *ਪਬਲਿਸ਼ਰਜ਼ ਵੀਕਲੀ ਨੇ* ਲਿਖਿਆ, "ਰਾਏ ਦੀ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਕਹਾਣੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਬਚਾਅ 'ਤੇ ਇੱਕ ਉਕਸਾਊ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।"

*ਦ ਹੰਡ੍ਰੇਡ ਨੇਮਜ਼ ਆਫ਼ ਡਾਰਕਨੇਸ*, *ਦ ਵਾਈਲਡਿੰਗਜ਼* ਦਾ ਸੀਕਵਲ, 2013 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ *ਡੀਐਨਏ* ਲਈ ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਰੇਚਲ ਪਿਲਾਕਾ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, "ਰਾਏ ਦਾ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਲੜੀ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।"

2016 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ *ਦ ਗਰਲ ਹੂ ਏਟ ਬੁਕਸ* ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਲੇਖ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। *Scroll.in* ਲਈ ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਆ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਪ੍ਰਿਯਾ ਰਾਏ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਦੀ ਹੈ "ਇਹ ਦੋ ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਕ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਹੈ" ਅਤੇ "ਉਸ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫੈਲੀ ਪਰ ਜੀਵੰਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ 'ਤੇ ਰਾਏ ਦੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ - ਅਕਸਰ ਅੰਦਰੂਨੀ - ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।, ਇੰਡੀਅਨ ਰਾਈਟਿੰਗ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ।" ਜੋ *ਬਿਜ਼ਨਸ ਸਟੈਂਡਰਡ* ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਲਮਨਵੀਸ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਿੱਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਾ, ਤਿਗਲਾਥ, ਬਾਥਸ਼ੇਬਾ ਅਤੇ ਲੋਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸੋਨੀਆ ਸਿੰਘ

**ਸੋਨੀਆ ਸਿੰਘ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sonia Singh**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਟਾਰ ਵਨ ਦੀ *ਦਿਲ ਮਿਲ ਗਈਏ* ਵਿੱਚ ਡਾ. ਕੀਰਤੀ ਮਹਿਰਾ, *ਪਰਿਚੈ* ਵਿੱਚ ਰਿਚਾ ਠਕਰਾਲ, *ਭਾਬੀ* ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ਮਾ (ਸੁਸ਼) ਅਤੇ *ਕੁਮਕੁਮ – ਏਕ ਪਿਆਰਾ ਸਾ ਬੰਧਨ* ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਟੈਲਿਵਿਜ਼ਿਨ 
* ਕਿਆ ਹਦਸਾ ਕਿਆ ਹਕੀਕਤ
* ਸ਼ਾਕਾ ਲਾਕਾ ਬੂਮ ਬੂਮ
* ਪ੍ਰਤਿਮਾ
* ਸੀ.ਆਈ.ਡੀ.
* ਵੈਦੇਹੀ
* ਭਾਬੀ
* ਕੁਮਕੁਮ - ਏਕ ਪਿਆਰਾ ਸਾ ਬੰਧਨ
* ਸੱਤ ਫੇਰੇ: ਸਲੋਨੀ ਕਾ ਸਫ਼ਰ
* ਸਸਸ਼ਹਹ...ਫਿਰ ਕੋਈ ਹੈ
* ਡੋਲੀ ਸਜਾ ਕੇ
* ਨਾਗਿਨ
* ਦਿੱਲ ਮਿਲ ਗਏ
* ਜੋਤੀ
* ਛੋਟਿ ਬਹੁ – ਸਿੰਦੂਰ ਬਿਨ ਸੁਹਾਗਣ
* ਅਦਾਲਤ
* ਭਾਗ੍ਯਵਿਧਾਤਾ
* ਯਹਾਂ ਮੈਂ ਘਰ ਘਰ ਖੇਡੀ
* ਵੀਰ ਸ਼ਿਵਾਜੀ
* ਪਰਿਚੈ—ਨਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੇ ਸਪਨੋ ਕਾ
* ਝਿਲਮਿਲ ਸੀਤਾਰੋਂ ਕਾ ਆਂਗਨ ਹੋਗਾ
* ਸਵਰਾਗਿਨੀ - ਜੋੜੀਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਰ
* ਡਰ ਸਬਕੋ ਲਗਤਾ ਹੈ
* ਇਛਾਪਿਆਰੀ ਨਾਗਿਨ
* ਸਾਵਧਾਨ ਭਾਰਤ
* ਸ਼ੇਰ-ਏ-ਪੰਜਾਬ: ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ
* ਲਾਲ ਇਸ਼ਕ – ਪਿਸ਼ਾਚਨੀ
* ਵਿਕਰਮ ਬੇਤਾਲ ਕੀ ਰਹਸ੍ਯ ਗਾਥਾ
* ਕਾਲ ਭੈਰਵ ਰਹਸ੍ਯ ਸੀਜ਼ਨ 2
* ਮਨਮੋਹਿਨੀ
* ਦਰ ਕੀ ਦਸਤਕ - ਕਾਲੇ ਕਉਵੇ ਅਤੇ ਸੰਦੂਕ
* ਫਿਰ ਲਾਉਤ ਆਈ ਨਾਗਿਨ
* ਵਿਘਨਹਰਤਾ ਗਣੇਸ਼
* ਦੇਵੀ ਆਦਿ ਪਰਾਸ਼ਕਤੀ
* ਹੀਰੋ - ਗੈਅਬ ਮੋਡ ਚਾਲੂ
* ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਗੋਪਾਲ
* ਫਾਲਤੂ
* ਘੂਮ ਹੈ ਕਿਸੀਕੇ ਪਿਆਰ ਮੇਂ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਤਿਲੋਤਮਾ ਮਜੂਮਦਾਰ

**ਤਿਲੋਤੋਮਾ ਮੋਜੂਮਦਾਰ** ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਬੰਗਾਲੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ, ਕਵੀ, ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਬੰਧਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਬੰਗਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੀ ਹੈ।

ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਉੱਤਰੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਚਾਹ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਚਰਚ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।

## ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਵਲ 
** ঋ
** শামুকখোল
** মানুষ শাবকের কথা
** ঈশ্বরের বাসা
** বসুধারা
** এসো সেপ্টেম্বর
** অর্জুন ও চার কন্যা
** রাজপাট
** চাঁদের গায়ে চাঁদ
** একতারা
** সাধারণ মুখ
** ধনেশ পাখির ঠোঁট
** নির্জন সরস্বতী
** আজও কন্যা
** জোনাকিরা
** প্রেতযোনি
** চাঁদু
** স্বর্গের শেষপ্রান্তে
** রেফ
** জল ও চুমুর উপাখ্যান
** অমৃতানি
** ঝুমরা
** ব্যাং রাজকুমার

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1966
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਕੈਟਰੀਨ ਜੈਕੋਬਸਡੋਟੀਰ

**ਕੈਟਰੀਨ ਜੈਕੋਬਸਡੋਟੀਰ** (;ਜਨਮ 1 ਫਰਵਰੀ 1976) ਇੱਕ ਆਈਸਲੈਂਡੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਹੈ ਜੋ 2017 ਤੋਂ ਆਈਸਲੈਂਡ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ 2007 ਤੋਂ ਰੇਕਜਾਵਿਕ ਉੱਤਰੀ ਹਲਕੇ ਲਈ ਅਲਥਿੰਗ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। 

ਆਈਸਲੈਂਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ, ਉਹ 2003 ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ-ਹਰੇ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਡਿਪਟੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਬਣੀ, ਅਤੇ 2013 ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੈਟਰੀਨ 2 ਫਰਵਰੀ ਤੋਂ ਆਈਸਲੈਂਡ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਅਤੇ ਨੋਰਡਿਕ ਸਹਿਕਾਰਤਾ ਦੀ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। 2009 ਤੋਂ 23 ਮਈ 2013 ਤੱਕ। ਜੋਹਾਨਾ ਸਿਗੂਰਡੋਟੀਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਈਸਲੈਂਡ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਹੈ। 19 ਫਰਵਰੀ 2020 ਨੂੰ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਚੇਅਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
*Nordic Labour Journal: Katrín Jakobsdóttir - party leader during times of change