ਹੇਨਰੀ ਮੂਰੇ

**ਹੈਨਰੀ ਸਪੈਨਸਰ ਮੂਰ** ਓਮਾਰ ਸੀਐਚ ਐਫ ਬੀ ਏ (30 ਜੁਲਾਈ 1898 - 31 ਅਗਸਤ 1986) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਰਧ-ਸੰਜੋਗ ਯਾਦਗਾਰੀ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਾ ਦੇ ਜਨਤਕ ਕੰਮਾਂ ਵਜੋਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਬੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਮੂਰ ਨੇ ਕਈ ਡਰਾਇੰਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੜੀਵਾਰ ਦੁਪਿਹਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਲੰਡਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੇਪਰ ਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਾਫਿਕ ਕੰਮ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਮੂਰੇ ਦਾ ਜਨਮ ਕਾਸਲਫੋਰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਕੋਲਾ ਖਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਘੀ ਹੋਈ ਸੰਗਮਰਮਰ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਕਲਾਸਿਕ ਕਾਂਸੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦੇ ਕਮਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮੀਰ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਮੋਟੇ ਤੌਰ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਉਹ ਹੈਨਰੀ ਮੂਰ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੱਲ ਵੱਧ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

## ਜੀਵਨ 
### ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਹੈਨਰੀ ਮੂਰ ਦਾ ਜਨਮ ਕਲੈਂਡਫੋਰਡ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਯੌਰਕਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਵੈਸਟ ਰਾਈਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਰਿਯਮ ਬੇਕਰ ਅਤੇ ਰੇਮੰਡ ਸਪੈਨਸਰ ਮੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਆਇਰਿਸ਼ ਮੂਲ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੈਸਿਲਫੋਰਡ ਵਿੱਚ ਪਹੀਏ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਅਤੇ ਵ੍ਹਾਲੈੱਲ ਕੋਲੀਅਰੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਚਾਲਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸਨ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਖਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵਜੋਂ ਰਸਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਹੈਨਰੀ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜੋ ਅਕਸਰ ਗਰੀਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਕਾਸਲਫੋਰਡ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਾਡਲਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਸਜਾਵਟ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸੰਕਲਪ ਬਣਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਈਕਲਐਂਜਲੋ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ।

ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ 'ਤੇ ਉਹ Castleford ਗ੍ਰਾਮਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕਈ ਭਰਾ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੈਡਮਾਸਟਰ ਨੇ ਮੱਧਯਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵੀ ਦੇਖੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਲਾ ਸਿੱਖਿਅਕ ਨੇ ਕਲਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਕਲਾਕਾਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ; ਸਥਾਨਕ ਆਰਟ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਲਈ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਈ ਬੈਠੇ ਪਹਿਲਾਂ। ਮੂਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਜੀਵ ਚਿੱਤਰਾਂ - ਕਾਸਟਫੋਰਡ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਕੌਟ ਸੁਸਾਇਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਤਖ਼ਤੀ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਲੜਕਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੋਲ ਆਫ ਆਨਰ - ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਆਪਣੇ ਮੁਢਲੇ ਵਾਅਦੇ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੂਰੇ ਦੇ ਮਾਪੇ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨ, ਇੱਕ ਕਾਰ ਵਿਹਾਰ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਕੁੱਝ ਕੈਰੀਅਰ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਨਵੀ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ। ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੂਰੇ ਉਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਏ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਛੁੱਟੀ 'ਤੇ, ਮੂਰ ਨੇ ਫੌਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਵੈਸੇਵ ਉਹ ਪ੍ਰਿੰਸ ਔਫ ਵੇਲਸ 'ਸਿਵਲ ਸਰਵਿਸ ਰਾਈਫਲਜ਼ ਰੈਜੀਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦਾ ਆਦਮੀ ਸੀ ਅਤੇ 1917 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੈਸ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, 30 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਬੌਰਲੋਨ ਵੁੱਡ ਵਿਚ, ਕੇਮਬ੍ਰੇ ਦਾ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਰੀਰਕ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਯਤਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਕੇਵਲ ਫਰਾਂਸ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਦਸਤਖ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਲੜਾਈ ਇੱਕ ਨਾਇਕ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਰੋਮਾਂਚਕ ਧੁੰਦ ਵਿੱਚ।" ਇਹ ਰਵੱਈਆ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਅਤੇ 1940 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ, ਆਰਥਰ ਸੈਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ "[ਜੰਗ] ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਖਾਕੀ ਵਰਦੀ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਗਲਤ ਅਤੇ ਬੇਢੰਗੇ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਭਾਵਨਾ ਹੈ।"

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1898
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1986 ਵਿੱਚ ਮਰੇ