open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਅਰੰਜਨਾ ਚਾਰਡੂ

ਅਰੰਜਨਾ ਚਰਾਡੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਰਾਇਗਨਨ ਕਾਯਰੂ ਜਾਂ ਅਰਾਨਾ ਕਾਯਰੂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਕਮਰ ਦਾ ਧਾਗਾ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਜਣਨ ਖੇਤਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਪਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਪਾਹ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਬਣਿਆ ਪਹੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਗਾ ਆਮ ਤੌਰ' ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੁਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਧਾਗੇ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਧਾਗੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਲੇ ਧਾਗੇ ਬਾਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਭੈੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਮਰ ਦੇ ਧਾਗੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀ ਤਵੀਤ ਵੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ "ਏਲਾਸ" ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ 'ਥੈਯੱਟੂ " ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਭਾਰਤੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਮਰ ਦਾ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਨਗਨਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਕਦੇ ਵੀ ਨਗਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣਾ ਇਸ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਗਨ ਦੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਜੜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸਦਭਾਵਨਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪਹਿਲੂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

ਕਮਰ ਦੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਭਾਰਤੀ ਤੰਤਰੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਨਬੀ ਚੱਕਰ" ਅਤੇ "ਮੂਲਧਰ ਚੱਕਰ' ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਬੀ ਚੱਕਰਾ ਧੁੰਨੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੂਲਧਰ ਚੱਕਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਅੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੇਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਮੂਲਧਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਬੇਕਾਬੂ ਜਿਨਸੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਬਾਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕਮਰ ਦਾ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜਾਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਹਤ ਪਹਿਲੂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ, ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ  ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਮਰ ਦਾ ਧਾਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰਨੀਆ ਵਰਗੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਚਨ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਕੇ ਭਾਰ ਅਤੇ ਕਮਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਹਤ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਨ ਜਦੋਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਗਿਆਨ ਸੀਮਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਭਿਆਸਾਂ' ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।

## ਅਰਥ 
ਅਰੰਜਨਾ ਚਾਰਡੂ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। 

ਕਮਰ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ "ਅਰਾਇਗਨਨ ਕਾਯਰੂ" ਜਾਂ "ਅਰਾਨਾ ਕਾਯਰੂ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਗਾ, ਕਪਾਹ, ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਧਾਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।[1] ਇਹਨਾਂ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਵ ਲਈ ਅਮੀਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਪਰਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਰਲਾ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਅਰੁਵਲ

**ਅਰੁਵਲ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀਃ aruval) (ਆਈ. ਐੱਸ. ਓ.: ) ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕਟਰ ਹੈ,ਇਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਕੇਰਲ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ **ਕੋਡੂਵਾਲ** ਜਾਂ ਮੱਚੂ ਲੋਂਗੂ ਜਾਂ ਕੋਇਤਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੰਬੀ ਦਾਤਰੀ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਚਾਕੂ ਵਰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ ਸੰਦ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਦੋਵਾਂ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਮਿਲ ਇਸ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਕਰੂਪੰਨਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਾਇਲਸੀਮਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਗੈਂਗਸਟਰਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਵਰਤੋਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਲਈ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਕੱਟਣ, ਰਸਤੇ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ, ਲੱਕੜ ਕੱਟਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਜਾਣ-ਪਛਾਣ 
ਇੱਕ ਅਰੂਵਲ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ 3 ਤੋਂ 6 ਫੁੱਟ (′ID1] m′) ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਹਥਿਆਰ ਦਾ ਬਲੇਡ ਪਕੜ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਲੇਡ ਦੇ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਾਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉਲਟ ਕਰਵ ਵਾਲੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵੀ ਦੇਖਇਆ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਛੋਟੇ ਰੂਪ ਨਾਰੀਅਲ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਰੂਪ ਜੰਗੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਛੋਟੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਲੇਡ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿੱਧੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਰਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਇੱਕ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਲੇਡ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਕੱਟਣ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਚਾਕੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

## ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਰਤਨ 
ਕਿਸਾਨ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਲਈ ਕਟਰ ਅਰੁਵਲ *ਕੋਇਟਥਰਿਵਾਲ* ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਬਦਲਿਆ ਰੂਪ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ  ਨੂੰ ਵੀਚਰੁਵਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ  ਜੰਗਲੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ, ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਝੋਨੇ ਲਈ ਅਰਧ-ਸਰਕੂਲਰ ਚਾਕੂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ "ਕੋਡੁਵਲ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕਟਰ ਨੂੰ "ਵਾਕਥੀ" (ਨਾਰੀਅਲ ਕੱਟਣ) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੀਚਾਰੂਵਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਰੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਰੋਹ ਯੁੱਧ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਰੁਵਲ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਲੇਡ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਅਤੇ ਹੈਂਡਲ ਨੂੰ ਉਪਭੋਗਤਾ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 
ਤਸਵੀਰ:Thirupatchi+copy.jpg| ਵੀਚਰੁਵਾਲ
ਤਸਵੀਰ:Aruval.jpg| ਕਥਿਰ ਅਰੁਵਾਲ

## ਹਵਾਲੇ
ਐਡਨਹ ਰੌਬਿਨਸਨ ਆਈਕਨ

**ਐਡਨਹ ਰੌਬਿਨਸਨ ਆਈਕਨ** (7 ਸਤੰਬਰ 1872-1960) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ, ਸੰਪਾਦਕ, ਕਲੱਬਵੁਮਨ ਅਤੇ ਨਾਟਕਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਖਾਡ਼ੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਐਡਨਹ ਪੀ. ਰੌਬਿਨਸਨ ਦਾ ਜਨਮ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਕੋਰਨੇਲੀਅਸ ਪ੍ਰੈਸਨ ਰੌਬਿਨਸਨ, ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਇਡਾ ਜਾਰਬੋ ਰੌਬਿਨਸਨ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਟੌਡ ਰੌਬਿਨਸਨ ਜੂਨੀਅਰ 1850 ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇੱਕ ਜੱਜ ਬਣ ਗਏ। ਉਸ ਦਾ ਪਡ਼ਪੋਤਾ ਕੋਰਨੇਲੀਅਸ ਰੌਬਿਨਸਨ ਸੀ, ਜੋ ਅਲਾਬਾਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ ਬਰਕਲੇ ਵਿਖੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ 1898 ਦੀ ਕਲਾਸ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਫੋਬੀ ਹਰਸਟ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਅਲਕੇਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ, ਦ ਰਿਵਰ (1914) ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੀ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਵੈਲੀ ਬਾਰੇ, ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਕੇਵਿਨ ਸਟਾਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ "ਸਿੰਚਾਈ ਨਾਵਲ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਈਕਨ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਦ ਹਿੰਜਜ਼ ਆਫ਼ ਕਸਟਮ (1923) ਇਫ ਟੂਡੇ ਬੀ ਸਵੀਟ (1923) ਪਾਬੰਦੀ ਬਾਰੇ ਲਵ ਐਂਡ ਆਈ (1928) ਅਤੇ ਸਨੋ (1930) ਅਲਾਸਕਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ-ਐਕਟ ਨਾਟਕ, ਦ ਹੇਟ ਬ੍ਰੀਡਰਜ਼ (1916) ਬੈਲਜੀਅਨ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ ਹੈਨਰੀ ਲਾ ਫੋਂਟੇਨ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਗਲਪ ਲੇਖ ਹਾਰਪਰਜ਼ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਆਊਟ ਵੈਸਟ, *ਕੌਸਮੋਪੋਲੀਟਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ* ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ।

ਐਡਨਹ ਆਈਕਨ ਸਨਸੈੱਟ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਸਟਾਫ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ *ਵੈਸਟਰਨ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ* ਲਈ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲੇਬਰ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀਕਰਨ ਦੇ ਬਿਊਰੋ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਕਾਂਗਰਸ ਆਫ਼ ਮਦਰਜ਼ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਚੇਅਰ ਸੀ, ਕੰਮ ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੀਤਾਃ "ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਅਣਜਾਣ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰਾ ਬਣ ਜਾਣਗੇ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕੋਰਸ ਦਿਓ।

1904 ਵਿੱਚ, ਐਡਨਾਹ ਰੌਬਿਨਸਨ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਦੇ ਸੇਕੋਇਆ ਕਲੱਬ ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਹ 1918-1920 ਮਿਆਦ ਲਈ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਵੁਮੈਨ ਕਲੱਬਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਸੰਨ 1927 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸੈਂਟਾ ਕਲਾਰਾ ਕਾਊਂਟੀ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਅਮੈਰੀਕਨ ਪੈਨ ਵੂਮੈਨ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਸਮੂਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1929 ਤੱਕ ਉਹ ਲੀਗ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣੀ ਗਈ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਕਹਾਣੀਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1960
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1872
ਮੈਰੀ ਨੋਏਲ ਐਰੋਸਿਥ

**ਮੈਰੀ ਨੋਏਲ ਐਰੋਸਿਥ** (28 ਮਈ, 1890-7 ਅਕਤੂਬਰ, 1965) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਵਾਈ. ਐਮ. ਸੀ. ਏ. ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕ੍ਰੋਕਸ ਡੀ ਗੁਏਰੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਈਡਬਲਯੂਸੀਏ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਟਾਫ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੈਰੀ ਨੋਏਲ ਐਰੋਸਿਥ ਦਾ ਜਨਮ 28 ਮਈ, 1890 ਨੂੰ ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਹੈਰੋਲਡ ਐਰੋਸਿਥ ਅਤੇ ਹੈਲਨ ਫਲੇਮਿੰਗ ਸਮਿਥ ਐਰੋਸਿਥ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਐਪੀਸਕੋਪਲ ਪਾਦਰੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1913 ਵਿੱਚ ਸਮਿਥ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਸਮਿਥ ਵਿਖੇ, ਉਸਨੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ, ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਲਈ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ।

## ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ 
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਐਰੋਸਿਥ ਨੇ 1918 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਵਾਈ. ਐਮ. ਸੀ. ਏ. ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਦੇ ਗਰਟਰੂਡ ਸਮਨਰ ਏਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਫਰੰਟ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਇੱਕ ਕੰਟੀਨ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ "ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਡਿਊਟੀ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਭਾਵਨਾ" ਲਈ ਕ੍ਰੋਕਸ ਡੀ ਗੁਏਰੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ 1919 ਦੀ ਪਰੇਡ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਵਾਈਐਮਸੀਏ ਜੰਗੀ ਵਰਕਰਾਂ ਏਲੀ, ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਗੁਲਿਕ, ਏਥਲ ਕ੍ਰਾਈਟਨ ਟੋਰੈਂਸ ਅਤੇ ਮਾਰਜੋਰੀ ਸਕੈਲਡਿੰਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
**ਸਿੱਖਿਆ**

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਐਰੋਸਿਥ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਟੀਚਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ। ਉਹ 1923 ਅਤੇ 1924 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਰਿਸ਼ਦ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਭਾਗ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਸਕੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਿੱਖਿਆ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਬਾਰੇ ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਸਕੂਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। "ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਿੱਖਿਆ ਤਿੰਨ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ", ਉਸਨੇ ਸਮਝਾਇਆਃ "ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਲਈ ਜਿਊਂਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਆਧੁਨਿਕ ਜੀਵਨ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਲ ਹੈ. ਦੂਜਾ, ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗੀ. ਤੀਜਾ, ਇਹ ਬੱਚਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕੀਮਤ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਰੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1965
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1890
ਐਲੀਨ ਫੌਕਸ

**ਐਲੀਨ ਮੈਰੀ ਫੌਕਸ, ਲੇਡੀ ਫੌਕਸ**, ਐੱਫ. ਐੱਸ. ਏ. (ਨੀ **ਹੈਂਡਰਸਨ** 29 ਜੁਲਾਈ 1907-21 ਨਵੰਬਰ 2005) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਕਸੀਟਰ, ਡੇਵੋਨ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਫੌਜੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਵਾਲਟਰ ਸਕੌਟ ਹੈਂਡਰਸਨ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਐਲਿਸ ਲਿਵਿੰਗਸਟੋਨ ਹੈਂਡਰਸਨ ਦੀ ਧੀ (ਨੀ ਮੈਕਲੀਨ) ਐਲੀਨ ਮੈਰੀ ਹੈਂਡਰਸਨ ਨੇ ਸਰੀ ਦੇ ਚਿੰਥਰਸਟ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੈਂਟ ਦੇ ਡਾਊਨ ਹਾਊਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬਰਕਸ਼ਾਇਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਓਲੀਵ ਵਿਲਿਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਊਨਹੈਮ ਕਾਲਜ, ਕੈਂਬਰਿਜ ਵਿਖੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

1929 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਜੇ. ਪੀ. ਬੁਸ਼-ਫੌਕਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਿਚਬਰੋ, ਕੈਂਟ ਵਿਖੇ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਲੰਟੀਅਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਿਚਬਰੋ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਮ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਸਰਦੀਆਂ ਬਿਤਾਈਆਂ। ਸੰਨ 1932 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਹੇਮਬਰੀ ਪਹਾੜੀ, ਡੇਵੋਨ ਅਤੇ ਮੀਓਨ ਹਿੱਲ, ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਵਿਖੇ ਖੁਦਾਈ ਕੀਤੀ।

ਸੰਨ 1933 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਲਜ਼ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸਿਰਿਲ ਫੌਕਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਫੌਕਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰਵ-ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਕੀਤੀ, ਫੌਕਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੁਦਾਈ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ 1939 ਵਿੱਚ ਇਸਕਾ ਔਗਸਟਾ (ਕੈਰਲਨ, ਵੇਲਜ਼) ਵਿਖੇ ਰੋਮਨ ਫੌਜੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ। ਫੌਕਸ ਨੇ 1940 ਤੋਂ 1945 ਤੱਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ, ਕਾਰਡਿਫ਼ ਵਿਖੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ 1947 ਵਿੱਚ ਐਕਸੀਟਰ ਵਿਖੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪੱਛਮ ਦੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰਸ਼ਿਪ ਲਈ ਅਤੇ 1971 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੱਕ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2005
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1907
ਬੰਦਨਾ ਨੇਪਾਲ

**ਬੰਦਨਾ ਨੇਪਾਲ** ਇੱਕ ਨੇਪਾਲੀ ਡਾਂਸਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ "ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬਾ ਡਾਂਸ ਮੈਰਾਥਨ" ਲਈ ਗਿੰਨੀਜ਼ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ 126 ਘੰਟੇ ਨੱਚਿਆ। ਬੰਦਨਾ ਨੇ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
2018 ਵਿੱਚ, ਬੰਦਨਾ ਨੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ, 23 ਨਵੰਬਰ ਤੋਂ ਬੁੱਧਵਾਰ, 28 ਨਵੰਬਰ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ 126 ਘੰਟੇ (5.25 ਦਿਨ) ਨੱਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਿੱਗ ਫੂਡਲੈਂਡ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਨੇਪਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ "[ਉਸ ਦੇ] ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ [ਆਮ ਜਨਤਾ]" ਦੇ ਨਾਲ ਡਾਂਸ ਕੀਤਾ।[her][the] ਇਹ ਰਿਕਾਰਡ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਹੇਮਲਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 123 ਘੰਟੇ ਅਤੇ 15 ਮਿੰਟ ਤੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਨੇਪਾਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੇਮਲਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਨੇਪਾਲ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਜੂਨ 2023 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੁਧੀਰ ਜਗਤਪ ਨੇ ਤੋੜਿਆ ਸੀ।

ਮਈ 2019 ਵਿੱਚ, ਬੰਦਨਾ ਨੂੰ ਨੇਪਾਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਕੇ. ਪੀ. ਸ਼ਰਮਾ ਓਲੀ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ "ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬਾ ਡਾਂਸ ਮੈਰਾਥਨ" ਲਈ ਗਿੰਨੀਜ਼ ਵਰਲਡ ਰਿਕਾਰਡ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਬੰਦਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਲਗਭਗ 100 ਘੰਟੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਿਨਹੂਆ ਨਿਊਜ਼ ਏਜੰਸੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ "ਬਿਨਾਂ ਨੀਂਦ, ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਸਹੀ ਭੋਜਨ ਦੇ 6 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਹਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੀ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਬਣਾਈ ਰੱਖ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਨੱਚਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀ।[a] ਉਸ ਨੇ ਬੰਗਲੌਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। 2020 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼ਿਰੀਸ਼ ਦੇਵਕੋਟਾ ਦੇ ਗੀਤ "ਚੌਤਰੀ" ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਬੰਦਨਾ ਨੇਪਾਲ ਦਾ ਜਨਮ 2001 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਧਨਕੂਟਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਿਜ਼ਨਸ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2001
ਕਾਂਸਟੇਨਸ ਬਾਲਫੋਰ

thumb|ਕਾਂਸਟੈਂਸ ਬਾਲਫੋਰ, 1915 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ।
ਕਾਂਸਟੇਨਸ ਐਲ. ਬਾਲਫੋਰ (ਜਨਮ ਕਾਂਸਟੇਨਜ਼ ਲੇਲ ਲੌਕਸ) 1880-28 ਜਨਵਰੀ, 1965) ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਬਾਲਫੋਰ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਲਿੰਕਨ, ਨੇਬਰਾਸਕਾ ਅਤੇ ਹਿਊਸਟਨ, ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੈਰਿਸ, ਬਰਲਿਨ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਟਲੀ, ਜਰਮਨੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦਿੱਤੇ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
1909 ਅਤੇ 1910 ਵਿੱਚ, ਬਾਲਫੋਰ ਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਟੂਰ ਗਰੁੱਪ, ਕਾਂਸਟੈਂਸ ਬਾਲਫੋਰ ਕੰਸਰਟ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1918-1919 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ "ਸਟੇਡੀਅਮ ਸਮਾਰੋਹ" ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਪੇਲਹੈਮ ਬੇ ਨੇਵਲ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਿਖੇ ਮਲਾਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ, ਲੌਂਗ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿਖੇ ਫੋਰਟ ਟੋਟਨ ਵਿਖੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਲਿਬਰਟੀ ਲੋਨ ਅਤੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਲਈ ਜੰਗੀ ਰਾਹਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ।

ਉਹ 1919 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦੇ ਦਿਨ 1919 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਸਿੰਫਨੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪਹਿਲੇ ਆਊਟਡੋਰ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ। ਉਸਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਚਾਰਲਸ ਟੀ. ਫੈਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਤਾ ਮੋਨਿਕਾ ਬੇ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਕਲੱਬ ਲਈ ਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਈਗਲ ਰੌਕ, ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਈਸਟਰ ਸੂਰਜ ਚਡ਼੍ਹਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਮੈਕਡੌਵਲ ਕਲੱਬ ਲਈ ਰਾਲਫ਼ ਕੌਕਸ ਦੁਆਰਾ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਨੋ ਵਜਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਹਿਲਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੇਸ ਅਡੇਲ ਫ੍ਰੀਬੇ, ਹੈਲਨ ਲੁਕੇਨਸ ਗੈਂਟ, ਗਰਟਰੂਡ ਰੌਸ, ਜੋਸਫੀਨ ਜੌਹਨਸਟਨ, ਅਤੇ ਬੇਸੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਫਰੈਂਕਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਬਲੈਨਚਾਰਡ ਹਾਲ ਦੇ ਇੱਕ ਸਟੂਡੀਓ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਸਬਕ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।

ਬਾਲਫੋਰ ਨੇ 1923 ਵਿੱਚ ਰੇਡੀਓ ਉੱਤੇ ਗਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਯੂਰਪ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1924 ਤੋਂ 1927 ਤੱਕ ਇਟਲੀ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਧੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਸੰਨ 1931 ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦੀ ਲਡ਼ੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1965
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1880
ਕੈਰੋਲੀਨ ਗਾਰਡਨਰ ਬਾਰਟਲੇਟ

**ਕੈਰੋਲੀਨ ਗਾਰਡਨਰ ਬਾਰਟਲੇਟ** ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ, ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਅਕ ਅਤੇ (ਜਿਵੇਂ "ਸਿਸਟਰ ਬੀਟਰਿਸ") ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਰਾਹਤ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਕੈਰੋਲੀਨ ਗਾਰਡਨਰ (ਜਾਂ ਗੌਟ) ਦਾ ਜਨਮ ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕਲਾਰਕ ਨਾਮ ਦੇ ਗੋਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਚੈਸਟਰ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੋਸਟਨ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਵੋਕਲ ਸਿੱਖਿਅਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਹੁਨਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਓਪੇਰਾ ਗਾਇਕਾ ਲਿਲੀਅਨ ਨੋਰਡਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਗੀ, ਅਤੇ ਥਾਮਸ ਐਡੀਸਨ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੀਆਂ ਤਕਨਾਲੋਜੀਆਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। 1904 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵਾਰਨਰ, ਨਿਊ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ, ਸੰਨੀ ਹਿੱਲ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਪਡ਼੍ਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਲਈ ਦੌਰੇ ਵੀ ਕੀਤੇ, ਗਾਉਣ ਲਈ।

## ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਨ ਦੀ ਆਦਤ ਨਾਲ ਪੂਰਾ "ਸਿਸਟਰ ਬੀਟਰਿਸ" ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ। ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਇਸ ਚੋਣ ਬਾਰੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੇ ਫਰਾਂਸ ਦੀ ਹਫਡ਼ਾ-ਦਫਡ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਯਵੇਟੋਟ ਵਿਖੇ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਫੌਜ ਦੀ ਸਫਾਈ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਨਸਾਨ ਇਮਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਬਣਾਇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਲੰਬਿੰਗ, ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਹਸਪਤਾਲ ਨੇ ਸੈਂਕਡ਼ੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਜ਼ਖਮੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ, ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਕਰਤੱਵਾਂ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਜੰਗੀ ਰਾਹਤ ਲਈ ਹੋਰ ਫੰਡ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੈਕਚਰ ਟੂਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਬਾਰਟਲੇਟ ਦੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੌਰਾਨ ਅਫਵਾਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਜਾਸੂਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਚੈਨਲ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਅਕਸਰ ਲੰਘਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਲਈ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦੀ ਰਾਹਤ ਲਈ। ਅਫਵਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਅਦਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਿ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਹਤ ਸੰਗਠਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸੰਸਥਾਗਤ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅਫਵਾਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਕਈ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਦੋਸ਼ਾਂ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਵਾਰਨਰ, ਨਿਊ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈਨੇਟਰੀਅਮ ਵਿੱਚ 1938 ਵਿੱਚ 70 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬੈਂਕ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਸੌ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸੀ।

2004 ਵਿੱਚ, ਮੇਨਸਟ੍ਰੀਟ ਵਾਰਨਰ, ਇੰਕ. ਨੇ *ਮਿੰਟਾ* ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਕੈਰੋਲੀਨ ਗਾਰਡਨਰ ਬਾਰਟਲੇਟ ਦੇ ਜੀਵਨ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਲੀਹ ਬਰਡਿਕ ਦੁਆਰਾ ਬਾਰਟਲੇਟ ਦੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਪੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਇਹ ਨਾਟਕ ਦ ਨਿਊ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਸੈਂਚੁਰੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ। ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਲਿਲੀਅਨ ਨੋਰਡਿਕਾ ਦਾ ਭੂਤ ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅਤੀਤ ਦੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮੁਡ਼ ਵੇਖਣ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ "ਇਸ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ' ਤੇ ਗਲਤ ਸਮਝੀ ਗਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੇਖਣ" ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1938
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1868
ਵਸ਼ਤੀ ਬਾਰਟਲੇਟ

**ਵਸ਼ਤੀ ਬਾਰਟਲੇਟ** (15 ਨਵੰਬਰ, 1873-7 ਜੁਲਾਈ, 1969) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਅਤੇ ਮੰਚੂਰੀਆ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੈਤੀ, ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਅਤੇ ਨਿਊਫਾਊਂਡਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਵਸ਼ਤੀ ਰੇਬੇਕਾ ਬਾਰਟਲੇਟ ਦਾ ਜਨਮ ਬਾਲਟੀਮੋਰ, ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਜਾਰਜ ਡਬਲਯੂ. ਬੀ. ਬਾਰਟਲੇਟ ਅਤੇ ਅਮਾਂਡਾ ਗ੍ਰਿਫਿਥ ਬਾਰਟਲੇਟ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸ ਦੀ ਦਾਦੀ, ਵਸ਼ਤੀ ਰੌਬਿਨਸਨ ਬਾਰਟਲੇਟ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਦੇ ਬ੍ਰਾਇਨ ਮੌਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, 1906 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੇ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੈਂਸ ਸਾਬਿਨ ਸਨ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
1908 ਵਿੱਚ, ਵਸ਼ਤੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਵਿਲਫ੍ਰੇਡ ਗ੍ਰੇਨਫੈਲ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਨਿਊਫਾਊਂਡਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਐਂਥਨੀਜ਼ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਟਾਫ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ. ਸੀ. ਦੇ ਗਾਰਫੀਲਡ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਡਰਹਮ, ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਦੇ ਵਾਟਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1913 ਵਿੱਚ ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਮੈਬਲ ਬੋਰਡਮੈਨ ਦੇ ਹਡ਼੍ਹ ਰਾਹਤ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਬੈਲਜੀਅਮ ਦੇ ਪੌ, ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਲਾ ਪਨੇ ਵਿਖੇ ਮਰਸੀ ਸ਼ਿਪ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਵਿਖੇ ਕਲਾਰਾ ਡਟਨ ਨੋਇਸ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਆਰਮੀ ਨਰਸ ਕੋਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਰਟਲੇਟ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੈਜ਼ਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਚੂਰੀਆ ਦੇ ਹਾਰਬਿਨ ਵੱਲ ਮੋਡ਼ਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਲਾਦੀਵੋਸਤੋਕ ਦੇ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਇਬੇਰੀਅਨ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੌਰਾਨ ਜ਼ਖਮੀ ਚੈੱਕਾਂ ਅਤੇ ਰੂਸੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਬਾਰੇ ਕੋਰਸ ਵੀ ਪਡ਼੍ਹਾਏ। 1920 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹੈਤੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚੇਚਕ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਪੋਰਟ-ਓ-ਪ੍ਰਿੰਸ ਦੇ ਇੱਕ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ।

ਬਾਰਟਲੇਟ ਸੰਨ 1928 ਵਿੱਚ ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਵਿੱਚ ਚਿਲੋਕੋ ਇੰਡੀਅਨ ਐਗਰੀਕਲਚਰਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸੀ। ਉਹ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਨਰਸਿੰਗ ਤੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਗਈ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1969
ਨੈਲੀ ਬਾਰਸਨੇਸ

**ਨੈਲੀ ਓਲੀਆ ਐਨ. ਬਾਰਸਨੇਸ** (9 ਜੁਲਾਈ, 1873-12 ਮਈ, 1966) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਮਿਨੇਸੋਟਾ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਟੈਂਪਰੈਂਸ ਵਰਕਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਗੈਸ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਬਾਰਸਨੇਸ ਦਾ ਜਨਮ ਬਾਰਸਨੇਸ ਟਾਊਨਸ਼ਿਪ, ਪੋਪ ਕਾਉਂਟੀ, ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਦੇ ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਨੈਲਜ਼ ਨੀਲਸਨ ਬਾਰਸਨੇਸ ਅਤੇ ਬਰਥਾ (ਬੇਟਸੀ ਓ. ਥੋਰਸਨ ਬਾਰਸਨੇਸ) ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਨਾਰਵੇਈ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਅਮਰੀਕੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯੂਨੀਅਨ ਆਰਮੀ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਸਨ। ਜਨਵਰੀ 1894 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਨ ਲਈ ਸੇਂਟ ਕਲਾਉਡ (ਅੱਜ ਦੀ ਸੇਂਟ ਕਲਾਉਡ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ) ਦੇ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਪਰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 1896/97 ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਡ਼੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1902 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬਾਰਸਨੇਸ ਇੱਕ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਓਟੋਲਰੀਂਗੋਲੋਜਿਸਟ ਸਨ। ਉਸਨੇ 1904 ਵਿੱਚ ਨਿਆਗਰਾ ਫਾਲਸ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਰੇਡੀਓਲੋਜੀ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਸਰਵਿਸ ਲੀਗ ਨਾਲ ਫਰਾਂਸ ਗਈ। ਉਹ ਗੈਗੈਸ ਹਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਕੈਂਪ ਵਿਖੇ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੈਨਸੀ ਅਤੇ ਥੀਮਸ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਦੇਣ ਲਈ ਕਲੀਨਿਕ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੀ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੈਡਲ ਡੀ 'ਆਨਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1953 ਵਿੱਚ ਮੈਡੀਕਲ ਪੇਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੰਜਾਹਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਮਨਾਈ, ਅਤੇ 1956 ਵਿੱਚ ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਮੈਡੀਕਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ "ਡਾਕਟਰ ਆਫ਼ ਦ ਈਅਰ" ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1966
ਐਲਿਸ ਰਾਬਰਟਸ

ਐਲਿਸ ਮੇਅ ਰਾਬਰਟਸ ਐੱਫ. ਆਰ. ਐੱਸ. ਬੀ. (ਜਨਮ 19 ਮਈ 1973) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਕਾਦਮਿਕ, ਟੀ. ਵੀ. ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਹ 2012 ਤੋਂ ਬਰਮਿੰਘਮ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਵਰੀ 2019 ਅਤੇ ਮਈ 2022 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚੈਰਿਟੀ ਹਿਊਮਨਿਸਟਸ ਯੂਕੇ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੁਣ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਰਾਬਰਟਸ ਦਾ ਜਨਮ 1973 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਸਟਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਐਰੋਨੌਟੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਕਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਵੈਸਟਬਰੀ-ਆਨ-ਟ੍ਰਾਈਮ ਦੇ ਬ੍ਰਿਸਟਲ ਉਪਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਰੈਡ ਮੇਡਜ਼ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਦਸੰਬਰ 1988 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ਕਰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ  *ਰੇਡੀਓ ਟਾਈਮਜ਼* ਦੇ 10 ਦਸੰਬਰ, 1988 ਦੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦੇ ਫਰੰਟ ਕਵਰ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਉਸਨੇ  ਬੀਬੀਸੀ 1 ਬਲੂ ਪੀਟਰ ਯੰਗ ਆਰਟਿਸਟਸ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਿਆ।

ਰਾਬਰਟਸ ਨੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਵੇਲਜ਼ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ (ਹੁਣ ਕਾਰਡਿਫ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ) ਵਿਖੇ ਮੈਡੀਸਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1997 ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ, ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਸਰਜਰੀ (ਐਮ. ਬੀ. ਬੀ. ਸੀ. ਐਚ.) ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਟਰਕਲੇਟਿਡ ਬੈਚਲਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

## ਖੋਜ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ 
thumb|ਰਾਬਰਟਸ 2018 ਵਿੱਚ ਬਾਥ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਮਿਲਨਰ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਇਵੋਲੂਸ਼ਨ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਬਰਟਸ ਨੇ ਸਾਊਥ ਵੇਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਹੈਲਥ ਸਰਵਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਜੂਨੀਅਰ ਡਾਕਟਰ ਵਜੋਂ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸੰਨ 1998 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਮੈਡੀਸਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਸਟਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1999 ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਲੈਕਚਰਾਰ ਬਣ ਗਈ।

ਉਸਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਪਾਲੀਓਪੈਥੋਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੀ.ਐਚ.ਡੀ ਤੇ ਪਾਰਟ-ਟਾਈਮ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, 2008 ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 2009 ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣਨ ਵੱਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1973
ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ

ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰੀ ਸੰਗੀਤ 'ਚ ਇੱਕ ਰਾਗ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਗ ਹੈ।

## ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦਾ ਪਰਿਚੇ- 
### ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦੀ ਸੰਖੇਪ 'ਚ ਜਾਣਕਾਰੀ - 
### ਇਸ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਭ (ਰੇ) ਅਤੇ ਧੈਵਤ (ਧ) ਕੋਮਲ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਮਧਯਮ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਦ ਲਗਦੇ ਹਨ।ਇਸ ਰਾਗ ਦਾ ਥਾਟ ਭੈਰਵ ਹੈ। 
#### ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦੀ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ- 
= ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ =

**ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰਾਗ ਭੈਰਵ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਭ (ਰੇ) ਅਤੇ ਧੈਵਤ (ਧ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਰਾਗ ਭੈਰਵ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਥੋੜੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਗ ਮੱਧ ਤੇ ਤਾਰ ਸਪਤਕ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦੀ ਇਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਸਨੂੰ ਰਾਗ ਭੈਰਵ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰਦੀ ਹੈ।** 

#### ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦੇ ਸਰੂਪ  - 
1) ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਰੂਪ 'ਚ ਅਰੋਹ ਵਿੱਚ ਮਧਯਮ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਨੂੰ ਵਰਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਅਵਰੋਹ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸੁਰ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਿਤਾਬ                          

'ਰਾਗ ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ ਸਾਰ ' ਵਿੱਚ ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦਾ ਇਹੀ ਸਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

2) ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦਾ ਦੂਜੇ ਸਰੂਪ ਬਾਰੇ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮਕਲੀ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਣ-ਸੰਪੂਰਣ ਜਾਤੀ ਦਾ ਮੰਨਿਆਂ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਗ ਭੈਰਵ ਅਤੇ ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਅੰਤਰ ਮੰਨਿਆਂ 

ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਗ ਭੈਰਵ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਮੱਧ ਸਪਤਕ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਮੱਧ ਤੇ ਤਾਰ ਸਪਤਕ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

3) ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦੇ ਤੀਜੇ  ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਗਂਧਾਰ ਲਗਦੇ ਹਨ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸਰੂਪ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।

4) ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦਾ ਚੌਥਾ ਸਰੂਪ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਪਰਿਚੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਵਰਤਮਾਨ 'ਚ  ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।

##### ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ - 
1) ਇਸ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਮਧਯਮ (ਮ ਸ਼ੁੱਧ, ਮ ਤੀਵ੍ਰ) ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਦ (ਨੀ ਸ਼ੁੱਧ ,ਨੀ ਕੋਮਲ) ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

2) ਇਸ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਤੀਵ੍ਰ ਮਧਯਮ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਅਰੋਹ ਵਿੱਚ ਪੰਚਮ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸ ਗ ਮ ਪ ,ਧ ਧ ਪ,ਮ(ਤੀਵ੍ਰ) ਪ  ਧ ਨੀ ਧ ਪ, ਲੇਕਿਨ ਗ ਮ(ਤੀਵ੍ਰ) ਪ ਦੀ ਤਰਾਂ ਇਸਤੇਮਾਲ 

ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

3) ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਬਹੁਤ ਚੰਚਲ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਰਾਗ ਹੈ।

4) ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਰਾਗ ਦੀ ਜਾਤੀ ਸੰਪੂਰਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਪਰ ਰਿਸਭ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ 'ਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਕੁੱਝ ਵਿਸ਼ੇਸ ਸੁਰ ਸਂਗਤੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ-

ਪ ਮ(ਤੀਵ੍ਰ) ਪ ਧ ਨੀ ਧ ਪ 

ਗ ਮ ਨੀ ਧ ਪ 

ਸੰ  ਨੀ ਧ ਨੀ ਧ ਪ 

ਮ(ਤੀਵ੍ਰ) ਪ,ਗ ਮ ਰੇ ਰੇ ਸ    

ਗ ਮ ਪ , ਧ -- ਧ  ਪ, ਮ(ਤੀਵ੍ਰ) ਪ 

रामकली में तीवर मध्यम और कोमल निषाद का प्रयोग अवरोह में एक विशिष्ट संयोजन में किया जाता है जैसे:  **एमपी डंड पी; जी म्र एस** । आमतौर पर आरोह में ऋषभ को छोड़ दिया जाता है जैसे:  **,एनएसजी म पी** । यह संयोजन राग रामकली के लिए एक अलग माहौल बनाता है:

'''एस आर जी एम ; एम जी एमआर एस ; ,एनएसजी एम पी ; एमपीजी एमआर एस ; जी एमडी एन एस' ; पी डी एन एस' ; एस आर' एस' ; आर' आर' एस' एन एस' ; एन डी पी ; एमपी डीएनडी पी ; एमपी डी एमपी ; जी एम आरएस ;'''
ਮਈ ਬੀਗਲ

**ਮਈ ਬੀਗਲ** (23 ਅਕਤੂਬਰ 1882-8 ਦਸੰਬਰ 1943) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਥੀਏਟਰ ਮੈਨੇਜਰ, ਪ੍ਰਚਾਰਕ, ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਪ੍ਰਮੋਟਰ ਅਤੇ ਏਜੰਟ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ "ਪਿਟਸਬਰਗ ਇੰਪ੍ਰੈਸਰੀਅਸ ਦੇ ਡੀਨ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਐਲਿਸ ਮੇ ਬੀਗਲ ਦਾ ਜਨਮ ਬੈਡਫੋਰਡ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਥਾਮਸ ਪਾਲ ਬੀਗਲ ਸੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਮਾਰਗਰੇਟ ਕੀਸਰ ਬੀਗਲ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਲਡ਼ਕੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਿਆਨੋ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬੀਗਲ ਨੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਫਰੈਂਡਜ਼ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1923 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬੁਕਿੰਗ ਏਜੰਸੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਐਲਿਸ ਕੰਸਰਟ ਸੀਰੀਜ਼ ਅਤੇ ਸੇਵਿਕਲੀ ਕੰਸਰਟਸ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਮਈ ਬੀਗਲ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦੀ ਲਡ਼ੀ 1921 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਗਾਇਕ ਫਲੋਰੈਂਸ ਈਸਟੋਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਨਰੀਕੋ ਕਰੂਸੋ ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਪਾਵਲੋਵਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਯੇਹੂਦੀ ਮੇਨੁਹਿਨ ਅਤੇ ਮਾਰੀਅਨ ਐਂਡਰਸਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਸਮਾਰੋਹ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਪਿਟਸਬਰਗ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੰਸਰਟ ਮੈਨੇਜਰਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ "ਪਿਟਸਬਰਗ ਦੇ ਡੀਨ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ. "ਮਈ ਬੀਗਲ ਦੁਆਰਾ", ਨੇ 1922 ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, "ਪਿਟਸਬਰਗ ਨੂੰ ਆਰਕੈਸਟ੍ਰਲ ਅਤੇ ਗਾਉਣ ਦੇ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸਧਾਰਨ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀਜ਼ਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਹੇਲੇਨਾ ਵਿਓਲਾ ਬੀਗਲ ਨੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਲੇਗੇਨੀ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ਬਿਜ਼ਨਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਵੁਮੈਨਜ਼ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਵੁਮੈਨਸ ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਲੱਬ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1943
ਅਪਰਾਜਿਤ ਔਡੀ

**ਅਪਰਾਜਿਤ ਆਧਿਆ** (ਜਨਮ ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਕਟਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਉਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸੰਨ 1997 ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤਨੂ ਹਾਜਰਾ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।

ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ *ਲੋਕਖੀ ਕਾਕੀਮਾ ਸੁਪਰਸਟਾਰ* ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਥੀ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਸਬਿਆਸਾਚੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਸੇਨ, ਭਰਤ ਕੌਲ ਅਤੇ ਸੁਮੰਤਾ ਮੁਖਰਜੀ ਦੇ ਨਾਲ "ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਮੋਸ਼ਨ ਪਿਕਚਰ ਆਰਟਿਸਟਸ ਫੋਰਮ" ਦੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
## ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 
## ਪੁਰਸਕਾਰ 
## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1978
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੀਆਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਰਾਗ ਦੇਸ਼ੀ

ਰਾਗ ਦੇਸ਼ੀ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਗ ਹੈ।

## ਰਾਗ ਦੇਸ਼ੀ ਦਾ ਪਰਿਚੇ - 
ਰਾਗ - ਦੇਸ਼ੀ

ਥਾਟ - ਆਸਵਾਰੀ 

ਸੁਰ - ਦੋਵੇਂ ਧੈਵਤ,ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਦ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਗੰਧਾਰ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਸੁਰ ਸ਼ੁੱਧ 

ਜਾਤੀ - ਸ਼ਾਡਵ-ਸੰਪੂਰਣ

ਵਾਦੀ ਸੁਰ - ਪੰਚਮ (ਪ)

ਸੰਵਾਦੀ ਸੁਰ- ਰਿਸ਼ਭ 

ਸਮਾਂ -ਦਿਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਹਿਰ 

ਅਰੋਹ- ਸ ਰੇ ਗ ਦ ਰੇ ਸ ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਸ, ਰੇ ਮ ਪ ,ਢ ਮ ਪ ,ਨੀ  ਸੰ

ਅਵਰੋਹ - ਸੰ ਪ, ਧ ਮ ਪ ਰੇ ਗ ਸ ਰੇ ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਸ

ਪਕੜ -ਰੇ ਗ ਸ ਰੇ ਨੀ(ਮੰਦਰ)ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਸ 

### ਰਾਗ ਦੇਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਕਾਰੀ - 
1) ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਗ ਹੈ। ਇਸ ਰਾਗ ਬਾਰੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਲੇਕਿੰਦ ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਵਰਤਮਾਨ ਰਾਗ ਦੇਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ 

ਮਿਲਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵਖਰਾ ਹੈ।

2) ਰਾਗ ਦੇਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੰ ਪ ਨੂੰ ਮੀਂਡ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨਾ ਬੇਹਤਰੀਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਿੱਠਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਪੂਰਣ ਵੀ ਹੈ।

3) ਇਸ ਰਾਗ ਦੇ ਅਰੋਹ ਵਿੱਚ ਗੰਧਾਰ ਵਰਜਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਅਵਰੋਹ ਵਕਰ ਸੰਪੂਰਣ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦੀ ਜਾਤੀ ਸ਼ਾਡਵ-ਵਕਰ ਸੰਪੂਰਣ ਹੈ।

4) ਇਸ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਧੈਵਤ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਸ਼ੁੱਧ ਧੈਵਤ ਦੇ ਕੋਮਲ ਧੈਵਤ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਵਰਤੋਂ 'ਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।ਸ਼ੁੱਧ ਧੈਵਤ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਪੰਚਮ ਦੇ ਨਾਲ 

ਅਰੋਹ -ਅਵਰੋਹ ਦੋਵਾਂ 'ਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ -ਰੇ ਮ ਪ ,ਧ ਮ ਪ, ਨੀ ਸੰ  ਅਤੇ ਸੰ ਪ, ਧ ਮ ਪ ।

5) ਇਸ ਰਾਗ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਦ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਦਰ ਸਪਤਕ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਮਲ ਨਿਸ਼ਾਦ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਮੱਧ ਸਪਤਕ ਦੇ ਅਵਰੋਹ ਵਿੱਚ  ਵੀ ਕੋਮਲ ਨਿਸ਼ਾਦ

ਵਰਤੋਂ 'ਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

6) ਇਸ ਰਾਗ ਦਾ ਚਲਣ ਵਕਰ ਹੈ। ਪਰ ਕਦੀ ਕਦੀ ਅਰੋਹ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਚਲਣ ਸਿਧਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

7) ਇਸਦੇ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਰਾਗ ਹਨ -ਬਰਵਾ ਔਰ ਤਿਲਕ ਕਾਮੋਦ

#### ਰਾਗ ਦੇਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੁਰ ਸਂਗਤੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ - 
#### ਰੇ ਗ ਸ ਰੇ, ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਸ 
ਰੇ ਮ ਪ ਧ ਮ ਪ ,ਰੇ ਗ ਸ ਰੇ ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਸ

ਮਪਨੀ ਸੰ ਪ,ਪ ਧ ਮ ਪ, ਰੇ ਗ ਸ ਰੇ ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਸ

ਧਪਮਪ ਰੇ ਗ ਸ ਰੇ ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਸ 

ਰਾਗ ਦੇਸ਼ੀ  ਦੀਆਂ ਸੁਰ ਸੰਗਤੀਆਂ ਗਾਉਂਦੇ ਵਕਤ ਕਈ ਰਾਗਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ -

1) ਰੇ ਗ ਸ ਰੇ,ਨੀ(ਮੰਦਰ) ਸ -ਰਾਗ ਬਰਵਾ 

2) ਰੇ ਮ ਪ, ਧ ਮ ਪ ,ਨੀ ਸੰ - ਰਾਗ ਤਿਲਕ ਕਾਮੋਦ ਅਤੇ ਸਿੰਦੂਰਾਂ 

3) ਸੰ ਪ, ਧ -- ਮ ਪ - ਰਾਗ ਤਿਲਕ ਕਾਮੋਦ 

4) ਮ ਪ ਨੀ ਸੰ ਰੇਂ ਗੰ ਰੇਂ ਸੰ - ਰਾਗ ਕਾਫੀ 

5) ਧ ਪ ਮ ਪ - ਰਾਗ ਆਸਵਾਰੀ 

6) ਰੇ ਮ ਪ ਧ ਮ ਪ, ਗ -- ਰੇ - ਰਾਗ ਕਾਫੀ
ਹੈਰੀਅਟ ਮੋਰਹੈੱਡ ਬੇਰੀ

**ਹੈਰੀਅਟ ਮੋਰਹੈੱਡ ਬੇਰੀ** ਹੈਰੀਏਟ ਮੋਰਹੈੱਡ ਬੇਰੀ (22 ਜੁਲਾਈ, 1877 - 24 ਮਾਰਚ, 1940) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਗਰਿਕ ਨੇਤਾ, ਮਤਾਧਿਕਾਰੀ, ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਵਿੱਚ ਗੁੱਡ ਰੋਡਜ਼ ਮੂਵਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਹੈਰੀਏਟ ਮੋਰਹੈੱਡ ਬੇਰੀ ਦਾ ਜਨਮ 1877 ਵਿੱਚ ਹਿਲਸਬਰੋ, ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਡਾ. ਜੌਨ ਬੇਰੀ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਸਟ੍ਰਾਹੌਰਨ ਬੇਰੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਮਾਰਗਰੇਟ ਬੇਰੀ 1915 ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਨੌਰਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਲਾਅ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣੀ। [1] ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੌਨ ਬੇਰੀ (1798–1870) ਇੱਕ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਤੇ ਬਿਲਡਰ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। [2] ਬੇਰੀ ਨੇ ਨੈਸ਼-ਕੋਲੌਕ ਸਕੂਲ, ਅਤੇ ਸਟੇਟ ਨਾਰਮਲ ਐਂਡ ਇੰਡਸਟਰੀਅਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ 1897 ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। [3]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਹੈਰੀਏਟ ਮੋਰਹੈੱਡ ਨੇ ਆਕਸਫੋਰਡ ਓਰਫਨਜ਼ ਅਸਾਇਲਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲ ਪੜ੍ਹਾਏ। ਉਸਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਟੈਨੋਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। ਉਸਨੇ 1901 ਤੋਂ ਚੈਪਲ ਹਿੱਲ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸਰਵੇਖਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ 1904 ਵਿੱਚ ਸਰਵੇਖਣ ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਬਣ ਗਈ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਸਰਵੇਖਣ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਰਾਜ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਜੋਸਫ਼ ਹਾਈਡ ਪ੍ਰੈਟ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਸਨ।[1]

1919 ਤੋਂ 1921 ਤੱਕ, ਹੈਰੀਏਟ ਬੇਰੀ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਗੁੱਡ ਰੋਡਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰਾਜ ਭਰ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ, ਦਸਤਖਤ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਪੈਸਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 5000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਾਹਕਾਂ ਤੱਕ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਬਣਾਈ। ਉਸਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਹਾਈਵੇਅ ਕਮਿਸ਼ਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਹਾਈਵੇ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿਧੀਆਂ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।[1][2]

1922 ਵਿੱਚ, ਬੇਰੀ ਗ੍ਰੀਨਸਬੋਰੋ ਡੇਲੀ ਨਿਊਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ "ਉਦਯੋਗਾਂ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ" ਨੂੰ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ 1924 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਯੂਨੀਅਨ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਬਣੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਭਾਗ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ 1927 ਤੋਂ 1937 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਬਚਤ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਸਟੇਟ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ।[1]

ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਦੀ ਸਮਰਥਕ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਹ ਚੈਪਲ ਹਿੱਲ ਇਕੁਅਲ ਸਫਰੇਜ ਲੀਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਇਕੁਅਲ ਸਫਰੇਜ ਲੀਗ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਸੀ। [1] ਉਹ 1924 ਵਿੱਚ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੀ ਡੈਲੀਗੇਟ ਸੀ। [2]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1940
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1877
ਵਜਰੇਸ਼ਵਰੀ ਮੰਦਿਰ

**ਸ਼੍ਰੀ ਵਜਰੇਸ਼ਵਰੀ ਯੋਗਿਨੀ ਦੇਵੀ ਮੰਦਰ** 75 *ਵਜਰੇਸ਼ਵਰੀ* ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਦੇਵੀ **ਵਜਰੇਸ਼ਵਰੀ** ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਹੈ।&nbsp;ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਕਸਬੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ *ਵਡਵਾਲੀ* ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਦਾ ਨਾਮ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਜਰੇਸ਼ਵਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਟਿਕਾਣਾ

ਵਜਰੇਸ਼ਵਰੀ ਕਸਬਾ, ਤਾਨਸਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਭਿਵੰਡੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਠਾਣੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਇਹ 27.6 ਹੈ।&nbsp;ਪੱਛਮੀ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ 'ਤੇ ਵਿਰਾਰ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਅਤੇ 31&nbsp;ਕੇਂਦਰੀ ਰੇਲਵੇ ਲਾਈਨ 'ਤੇ ਖਡਾਵਲੀ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਦਰ ਵਜਰੇਸ਼ਵਰੀ ਕਸਬੇ ਦੇ ਡਾਕਖਾਨੇ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮੰਦਾਗਿਰੀ ਪਹਾੜੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਫਟਣ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਸਾਰਾ ਬਿਆਲਾ

**ਸਾਰਾ ਬਿਆਲਾ** (ਜਨਮ ਸਾਰਾ ਡੀ. ਬਲੌਟਕੀ) 7 ਮਾਰਚ, 1881-1963) ਇੱਕ ਪੋਲਿਸ਼-ਜੰਮਪਲ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ ਜੋ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਸਾਰਾ ਡੀ. ਬਲੌਟਕੀ ਦਾ ਜਨਮ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਜੈਕਬ ਬਲੌਟਕੀ ਅਤੇ ਮਿਰੀਅਮ (ਮੈਰੀ) ਵਰਬਲੋਫਸਕੀ ਬਲੌਟਕੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ।[1] ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਆਇਓਵਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ,[2] ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਡਰੇਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਭਾਸ਼ਣ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੀ ਕੀਤੀ।[3][4]

## ਕੈਰੀਅਰ 
left|thumb|ਸਾਰਾ ਬਿਆਲਾ, 1913 ਵਿੱਚ ਘੋਸਟ ਬ੍ਰੇਕਰ ਵਿੱਚ।
ਸਾਰਾ ਬਲੌਟਕੀ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਡਵੈਸਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਡਰਾਮੇਟਿਕ ਪਾਠਕ" ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। [1] ਸਾਰਾ ਬਿਆਲਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਸ਼ੋਅ ਏ ਸਿਟੀਜ਼ਨ'ਸ ਹੋਮ (1909) ਸੀ। ਉਹ ਬੇਬੀ ਮਾਈਨ (1910), ਦ ਕਲਾਉਡਸ (1911), [2] ਦ ਗੋਸਟ ਬ੍ਰੇਕਰ (1913), ਪਿਲਾਟਸ ਡਾਟਰ (1914), ਸਮ ਬੇਬੀ! (1915), ਪੈਗਾਨੀਨੀ (1916), ਦ ਟਾਰਚਸ (1917), [3] ਅਤੇ ਦ ਬ੍ਰੋਕਨ ਚੇਨ (1929) ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ। [4][5] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਦੋ ਸਤਹੀ ਨਾਟਕਾਂ: ਵਾਰ ਬ੍ਰਾਈਡਜ਼ (1916), [6] ਅਤੇ ਦ ਵੀਕਰ ਵਨ (1918) ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। [7] ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਹੈਕੇਟ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਮੈਰੀ ਮੈਗਡੇਲੀਨ ਅਤੇ ਦ ਸਨੋ ਸਟੋਰਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, [8][9] ਅਤੇ 1915 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਥ੍ਰੀ ਸਪੂਨਫੁੱਲਸ ਵਿੱਚ। [10][11] ਉਹ ਕਈ ਮੂਕ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦ ਹਾਰਟ ਆਫ਼ ਏ ਜਿਪਸੀ (1919), ਦ ਫੀਅਰ ਮਾਰਕੀਟ (1920), ਅਤੇ ਦ ਲਾਅ ਆਫ਼ ਦ ਯੂਕੋਨ (1920) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[12]

ਬਿਆਲਾ ਨੂੰ "ਡੂੰਘੀਆਂ, ਦੁਖਦਾਈ ਅੱਖਾਂ" ਵਾਲੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[1] 1910 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਥ੍ਰੀ ਆਰਟਸ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯਹੂਦੀ ਸੀ।[2] 1934 ਵਿੱਚ ਉਹ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਡੱਫ-ਰੌਬਿਨਸਨ ਨਾਲ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ।[3]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਸਾਰਾ ਬਿਆਲਾ ਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਡੀ. ਕੋਹੇਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਇਓਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਨਾਟਕੀ ਪਾਠ ਵੀ ਕਰਦੀ ਸੀ।[1][2] ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1963 ਵਿੱਚ 82 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਇਓਵਾ ਦੇ ਡੇਸ ਮੋਇਨੇਸ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1963
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1881
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ
ਕੈਥਲੀਨ ਹਾਰਟ ਬਿਬ

thumb|ਕੈਥਲੀਨ ਹਾਰਟ ਬਿਬ, 1921 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ
thumb|ਕੈਥਲੀਨ ਹਾਰਟ ਬਿਬ, 1917 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ
**ਕੈਥਲੀਨ ਪਾਮਰ ਹਾਰਟ ਬਿਬ ਫੋਸਟਰ** (6 ਸਤੰਬਰ, 1889-30 ਜੂਨ, 1957) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਗਾਇਕਾ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬੇਟਸੀ-ਟੈਸੀ ਪੁਸਤਕ ਲਡ਼ੀ ਵਿੱਚ "ਜੂਲੀਆ ਰੇ" ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਲਈ ਮਾਡਲ ਵੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਕੈਥਲੀਨ ਪਾਮਰ ਹਾਰਟ ਦਾ ਜਨਮ ਮਨਕਾਟੋ, ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਥਾਮਸ ਵਾਲਡਨ ਹਾਰਟ ਅਤੇ ਸਟੈਲਾ ਐਮ. ਪਾਮਰ ਹਾਰਟ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਮੌਡ ਹਾਰਟ ਲਵਲੇਸ ਇੱਕ ਸਫਲ ਲੇਖਕ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਘਰ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਹੈ। ਮੌਡ ਹਾਰਟ ਨੇ "ਜੂਲੀਆ ਰੇ" ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕੈਥਲੀਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਕੀਤਾ।[1] ਕੈਥਲੀਨ ਹਾਰਟ ਨੇ ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਕੈਥਲੀਨ ਹਾਰਟ ਬਿੱਬ ਨੇ ਮਿਨੀਆਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1917 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਗਫੀਲਡ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਾਇਨ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ।[2] ਉਸਨੇ 1918 ਵਿੱਚ ਏਓਲੀਅਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਨਿਊਯਾਰਕ ਕੰਸਰਟ ਦਿੱਤਾ।[3] ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਜੀਜਾ, ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਫਰੈਂਕ ਬਿੱਬ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।[4] 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੀਜ਼ਨਾਂ ਲਈ ਉਸਨੇ ਹੈਨਸ਼ਾ ਮੋਜ਼ਾਰਟ ਓਪਰੇਟਿਕ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।[5]

ਉਸਨੇ 1917 ਵਿੱਚ ਸਾਊਥ ਡਕੋਟਾ ਸਟੇਟ ਸਫਰੇਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਲਈ ਗਾਇਆ।[1] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਕੈਥਲੀਨ ਹਾਰਟ ਬਿਬ ਨੇ ਫੌਜਾਂ ਲਈ ਲਾਭਾਂ,[2] ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।[3] ਉਸਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਮਿਨੀਆਪੋਲਿਸ [4] ਵਿੱਚ ਮੈਕਫੇਲ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਮਿਊਜ਼ਿਕ,[5][6] ਅਤੇ ਇਲੀਨੋਇਸ ਦੇ ਮੋਂਟੀਸੇਲੋ ਸੈਮੀਨਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਿਖਾਈ।[7] ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਯੂਟਾਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਸਿਖਾਈ।[8]

## ਨਿਜ਼ੀ ਜੀਵਨ 
ਕੈਥਲੀਨ ਹਾਰਟ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾ ਵਿਆਹ 1913 ਵਿੱਚ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਯੂਜੀਨ ਸ਼ਾਰਪ ਬਿਬ ਨਾਲ ਕੀਤਾ; ਯੂਜੀਨ ਬਿਬ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਸਮਾਂ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਰਪਲ ਹਾਰਟਸ, ਇੱਕ ਕਰੋਇਕਸ ਡੀ ਗੁਆਰੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਨਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ 1920 ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਹੋਈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ, ਯੂਜੀਨ, ਦਾ ਜਨਮ 1922 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਬੰਸਰੀਵਾਦਕ ਫਰੋਮੈਨ ਮਰਫੀ ਫੋਸਟਰ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1927 ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। [1] ਕੈਥਲੀਨ ਹਾਰਟ ਫੋਸਟਰ ਦੀ ਮੌਤ 1957 ਵਿੱਚ, 67 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਲਟ ਲੇਕ ਸਿਟੀ, ਯੂਟਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। [2]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1957
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1889
ਐਡੀਥ ਬਿਡੋ

**ਐਡੀਥ ਮਾਈ ਬਿਡੋ** (6 ਨਵੰਬਰ, 1888-1958), ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ **ਐਡੀਥ ਬਿਡੋ ਨੌਰਮੇਲੀ**, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਅਤੇ ਕੰਸਾਸ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਐਡੀਥ ਮਾਈ ਬਿਡੋ, ਜੋ ਜਾਰਜ ਕੇ. ਬਿਡੋ ਅਤੇ ਜੈਨੀ ਹੇਲ ਬਿਡੋ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਚੈਨੂਟ, ਕੰਸਾਸ ਤੋਂ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਚੈਨੂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਂਸਲਮੈਨ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ 1911 ਵਿੱਚ ਬਾਲਡਵਿਨ ਸਿਟੀ, ਕੰਸਾਸ ਵਿੱਚ ਬੇਕਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸਕੂਲ ਗੀਤ, "ਹੇਲ! ਓਲਡ ਬੇਕਰ" ਅਤੇ 1912 ਵਿੱਚ ਕੰਸਾਸ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਲਿਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਿਚਰਡ ਹੈਗਮੈਨ ਨਾਲ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
**ਬਿਡੋ** ਨੇ 1916 ਤੋਂ 1919 ਤੱਕ ਪਿਟਸਬਰਗ, ਕੈਨਸਸ ਦੇ ਸਟੇਟ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਸਿਖਾਈ ਅਤੇ ਵੋਕਲ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।[1][2][3] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਸਨ।[4][5] ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੈਨਸਸ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਫੌਜਾਂ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦਿੱਤੇ।[6] ਉਹ 1935 ਵਿੱਚ ਇਲੀਨੋਇਸ ਦੇ ਇਵਾਨਸਟਨ ਵਿੱਚ ਸੀਬਰੀ-ਵੈਸਟਰਨ ਥੀਓਲਾਜੀਕਲ ਸੈਮੀਨਰੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਚਰਚ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਸੀ।[7] ਉਸਨੇ 1947 ਵਿੱਚ ਇਓਲਾ, ਕੈਨਸਸ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਸਿਖਾਈ।[8]

ਬਿਡੇਉ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਅਤੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੋਲੋਇਸਟ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਏਓਲੀਅਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਅਕ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, "ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਹੈ, ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਗੀਤਕਾਰੀ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।"[2] ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਗਵਾਹ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ ਕਿ "ਉਹ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।"[3][4] ਉਸਨੇ 1921 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਮਿਡਵੈਸਟ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।[5] 1921 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਛੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਲੋ ਗਾਇਆ।[6] ਉਸਨੇ 1955 ਵਿੱਚ ਏਟੂਡ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਲੇਖ "ਟੋਨ ਕਲਰਿੰਗ ਇਨ ਸਿੰਗਿੰਗ" ਲਿਖਿਆ।[7]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਐਡਿਥ ਬਿਡੇਉ ਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਕਾਰਲ ਗੁਸਤਾਵ ਨੋਰਮੇਲੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] 1957 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਨੋਰਮੇਲੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 1958 ਵਿੱਚ 69 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ; ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਕੈਨਸਸ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੈਨਸਸ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕ ਐਡਵਿਨ ਬਿਡੇਉ ਉਸਦਾ ਪੜਪੋਤਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਐਡਵਿਨ ਹੇਲ ਬਿਡੇਉ ਦਾ ਪੋਤਾ।[2]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1958
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1888
ਮਾਰਗਰੇਟ ਡੇ ਬਲੇਕ

**ਮਾਰਗਰੇਟ ਡੇ ਬਲੇਕ** (20 ਫਰਵਰੀ, 1876-29 ਸਤੰਬਰ, 1971) ਆਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਟਰੱਸਟੀ ਸੀ।ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਇੰਗ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਵੂਮੈਨ ਲੈਂਡ ਆਰਮੀ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁਡ਼ੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਲਈ ਸਮੂਹ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।

## ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਡੇਅ ਦਾ ਜਨਮ 20 ਫਰਵਰੀ, 1876 ਨੂੰ ਸਪਰਿੰਗਫੀਲਡ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1905 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕੀ ਲੇਖਕ, ਟਿਫਨੀ ਬਲੇਕ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਨੇ ਸਕੋਹੇਗਨ, ਮੇਨ ਵਿੱਚ ਸਕੋਹੇਗਨ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਪੇਂਟਿੰਗ ਐਂਡ ਸਕਲਪਚਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[2]

ਬਲੇਕ 1918 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਵੂਮੈਨ'ਜ਼ ਲੈਂਡ ਆਰਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗਠਨ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ, ਕਿਸਾਨ-ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹੀਆਂ-ਲਿਖੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ। [1]

1943 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲੇਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਦੇ ਆਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵੱਲ ਮੋਡ਼ਿਆ। ਉਸ ਨੇ 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਡਰਾਇੰਗਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ (20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਐਂਟੋਨੀਓ ਪਿਸਾਨੋ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਡਰਾਇੰਗ (ਮੈਕਸ ਬੈਕਮੈਨ ਦੁਆਰਾ *ਨੈਪਲ੍ਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨੀਵਲ*) । ਇਹ ਪ੍ਰਿੰਟਸ ਆਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ "ਮਾਰਗਰੇਟ ਡੇ ਬਲੇਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ" ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੰਸਥਾ ਨੇ 1970 ਵਿੱਚ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਲਗਾਈ ਸੀ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1971
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1876
ਫਲੋਰੈਂਸ ਏ. ਬਲੈਂਚਫੀਲਡ

**ਫਲੋਰੈਂਸ ਐਬੀ ਬਲੈਂਚਫੀਲਡ** (1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1884, ਪੱਛਮੀ ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਸ਼ੈਫਰਡਸਟਾਊਨ ਵਿੱਚ-12 ਮਈ, 1971, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ. ਸੀ. ਵਿੱਚ) ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਕਰਨਲ ਅਤੇ 1943 ਤੋਂ 1947 ਤੱਕ ਆਰਮੀ ਨਰਸਿੰਗ ਕੋਰ ਦਾ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 1945 ਵਿੱਚ ਡਿਸਟਿੰਗੁਇਸ਼ਡ ਸਰਵਿਸ ਮੈਡਲ, ਅਤੇ 1951 ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਦੁਆਰਾ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗਲ ਮੈਡਲ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1947 ਵਿੱਚ ਬਲੈਂਚਫੀਲਡ ਨਿਯਮਤ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਮਿਲਟਰੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਫਲੋਰੈਂਸ ਐਬੀ ਬਲੈਂਚਫੀਲਡ ਦਾ ਜਨਮ ਵੈਸਟ ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਸ਼ੈਫਰਡਸਟਾਊਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮੈਰੀ ਲੂਵੇਨੀਆ (ਨੀ ਐਂਡਰਸਨ), ਇੱਕ ਨਰਸ, ਅਤੇ ਜੋਸਫ਼ ਪਲੰਕੇਟ ਬਲੈਂਚਫੀਲਡ, ਇੱਕ ਮਿਸਤਰੀ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੇ ਅੱਠ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੌਥੀ ਸੀ। ਉਹ ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਓਰੰਡਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, 1898 ਤੱਕ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਰਹੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਓਰੰਡਾ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਮਾਂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਜੋ ਇੱਕ ਨਰਸ ਸੀ, ਬਲੈਂਚਫੀਲਡ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਨਰਸਾਂ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਨਾ ਜੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਾਚਾ ਡਾਕਟਰ ਸਨ।[1]

ਉਸਨੇ 1906 ਵਿੱਚ ਸਾਊਥਸਾਈਡ ਹਸਪਤਾਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[1] ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਾਵਰਡ ਐਟਵੁੱਡ ਕੈਲੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਬਲੈਂਚਫੀਲਡ ਸਾਊਥਸਾਈਡ ਹਸਪਤਾਲ ਅਤੇ ਪਿਟਸਬਰਗ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਦੇ ਮੋਂਟੇਫਿਓਰ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੂਮ ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ ਸੀ। 1909 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬੈਲੇਵਿਊ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਬਅਰਬਨ ਜਨਰਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। 1913 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪਨਾਮਾ ਨਹਿਰ ਜ਼ੋਨ ਦੇ ਐਂਕੋਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੂਮ ਨਰਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਨੱਸਥੀਸੀਆ ਮਾਹਿਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਯੂਐਸ ਆਰਮੀ ਨਰਸ ਕੋਰ (ਏਐਨਸੀ) ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅਗਸਤ 1917 ਤੋਂ ਜਨਵਰੀ 1919 ਤੱਕ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਐਂਜਰਸ ਅਤੇ ਕੋਏਟਕੁਇਡਨ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਫੌਜੀ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਾਗਰਿਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ।

1935 ਵਿੱਚ ਸਕੋਰਡੈਂਟ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ 1939 ਵਿੱਚ ਸਾਊਥ ਸਟੂਡੈਂਟਸ, 194 ਵਿੱਚ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸਾਊਡੈਂਟ ਸਟੂਡੈਂਟ, ਅਤੇ 1 ਜੂਨ 1943 ਤੋਂ ਸਤੰਬਰ 1947 ਤੱਕ ਡਾਂਟਮੈਂਟ ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਹਰ ਚੀਜ਼ ਅਤੇ ਨੇਵੀ ਨਰਸਮੈਨ ਨਰਸੈਂਸ਼ਨ ਲਈ ਪੂਰਾ ਰੰਕਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।

16 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1947 ਦਾ ਕੋਰ ਕਾਨੂੰਨ।[1] ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1944 ਵਿੱਚ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਕਮਿਸ਼ਨਡ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ANC ਦੇ ਕਈ ਸੌ ਮੈਂਬਰਾਂ ਤੋਂ 50,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।[2] 1947 ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਫੌਜੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣੀ।[3][4]

ਏਐਨਸੀ ਵੱਲੋਂ ਉਸਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ 1945 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਮੈਡਲ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬਲੈਂਚਫੀਲਡ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ (1951) ਦੁਆਰਾ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਵਰਜੀਨੀਆ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਮੈਡਲ (1963) ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[1]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1971
ਭੂਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੱਗੂ

**ਭੂਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੱਗੂ** (7 ਜੂਨ 1954-) ਵੁਲਵਰਹੈਂਪਟਨ (ਯੂ. ਕੇ.) ਵੱਸਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਦਾ ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹਨ। 

ਸੱਗੂ ਦਾ ਜਨਮ 7 ਜੂਨ 1954 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੇ  ਪਿੰਡ ਆਲੋਵਾਲ, ਤਹਿਸੀਲ ਨਕੋਦਰ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। 
## ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪੁਸਤਕਾਂ
*ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਜੰਗਲ  (ਕਵਿਤਾ - ਗ਼ਜ਼ਲ)  1989
*ਸੱਚ ਤੇ ਸੂਲੀ     (ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)   1993
*ਸਿਮਟੇ ਹੋਏ ਪਲ   (ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)  1998
*ਕਤਰਾ ਕਤਰਾ ਨੂਰ  (ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) 2000
*ਫੁੱਲ ਬਣੇ ਅੰਗਿਆਰ   (ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) 2006
*ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ   (ਸੰਵਾਦੀ ਕਵਿਤਾ)  2010
*ਚਾਨਣ ਦੀ ਬਾਤ (ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)  2013
*ਮਸ਼ਾਲ  (ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)  2015
*ਵਗਦੀ ਰਹੇ ਝਨਾਂ   (ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ)  2017
*ਦਰਦ ਜਾਗਦਾ ਹੈ (ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) 2020
* ਕਹਿਕਸ਼ਾਂ (ਉਰਦੂ ਸ਼ਿਅਰ ਸੰਪਾਦਨਾ )2020
*In The Land of Promise (ਮੌਲਿਕ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ) 2021
*ਤੇਰੀ ਇਬਾਦਤ (ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) 2022
*ਤ੍ਰੈਕਾਲ (ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ) 2024

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ
ਵੇਰਾ ਬਾਰਸਟੋ

thumb|ਵੇਰਾ ਬਾਰਸਟੋ 1917 ਵਿੱਚ
thumb|ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਵੇਰਾ ਬਾਰਸਟੋ, 1919 ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ।
**ਵੇਰਾ ਬਾਰਸਟੋ** (3 ਜੂਨ 1891-10 ਜੂਨ 1975) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਵਾਇਲਿਨ ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਫੌਜਾਂ ਲਈ ਖੇਡਦਿਆਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਵੇਰਾ ਬਾਰਸਟੋ ਦਾ ਜਨਮ ਸੇਲਿਨਾ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਪਿਟਸਬਰਗ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਲੂਗੀ ਵਾਨ ਕੁਨਿਟਸ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬਾਰਸਟੋ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਅਸਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਾਰਜਕ੍ਰਮ ਸੀ, ਪਿਟਸਬਰਗ, ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ, ਬੋਸਟਨ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ 1912-1913 ਸੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। 1916-1917 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਦੌਰੇ ਵਿੱਚ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸਰਜਰੀ ਕਾਰਨ ਵਿਘਨ ਪਿਆ ਸੀ। ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਲਿਲੀਓ ਓਰਨਸਟੀਨ ਨਾਲ 1917 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਬਾਰੇ, ਇੱਕ ਆਲੋਚਕ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ "ਮਿਸ ਬਾਰਸਟੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾ ਵਾਇਲਿਨ ਵਾਦਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੁਣੀ ਹੈ।

1918 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਅਤੇ ਵਰਜੀਨੀਆ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜਾਂ ਲਈ ਖੇਡਣ ਲਈ ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ ਹਰਮਾ ਮੈਨਥ ਨਾਲ ਕੈਂਪ ਲੀ ਵਿਖੇ ਰੁਕਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਮੈਂਥ ਨੇ ਐਲਿਸ ਟਾਪੂ ਅਤੇ ਕੈਂਪ ਅਪਟਨ ਵਿਖੇ ਫੌਜਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਸਮਾਰੋਹ ਦਿੱਤੇ, ਸਟੇਜ ਵੁਮੈਨ ਵਾਰ ਰਿਲੀਫ ਸੁਸਾਇਟੀ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਵਾਰ ਰਿਲੀਫ ਸੋਸਾਇਟੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ 1918-1919 ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਫੀਲਡ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ "ਸੰਗੀਤਕ ਫੋਰਸਮ" ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਕੈਦੀਆਂ ਲਈ ਖੇਡਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਚਿੱਕਡ਼ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਉਹ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ 1918 ਦੇ ਫਲੂ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਾਸਾਡੇਨਾ ਸਿੰਫਨੀ ਦੇ ਸਤਰ ਭਾਗ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ 1962 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ 1969 ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਆਈਜ਼ੈਕ ਸਟਰਨ ਸੰਨ 1968 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਰਸਟੋ ਲਈ ਨਾਮ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਲਈ ਫੰਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1975
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1891
ਪਦਮਾਵਤੀ ਗੋਖਲੇ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ

**ਪਦਮਾਵਤੀ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਗੋਖਲੇ** (1918-20 ਜੁਲਾਈ 2014) ਇੱਕ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰੀ ਸੰਗੀਤ ਗਾਇਕਾ, ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸੀ।

ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਕੋਲਹਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗੋਖਲੇ ਨੇ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ (ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ *ਗਾਇਕੀ* ਵਿੱਚ ਜੈਪੁਰ-ਅਤਰੌਲੀ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤੱਤ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ *ਸਵਰ*-*ਲਾਗਵ* ਸੀ ਜੋ ਕਿਰਾਨਾ ਘਰਾਣੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ। ਪਦਮਾਵਤੀ*ਤਾਈ* ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਈ ਸ਼ਗਿਰਦਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਇਹ ਹਨ ਜਿਵੇਂ - ਕੇਦਾਰ ਨਾਫਡ਼ੇ, ਸ਼ੁਭਦਾ ਪਰਾਡਕਰ, ਸੁਨੀਤਾ ਟਿਕਰੇ, ਅਨੀਤਾ ਸੁੰਦਰਰਾਜਨ, ਗੀਤਾ ਜਾਵਡੇਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਅਲਾਦਿਆ ਖਾਨ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਗਾਇਕੀ ਹੈ।

ਆਈ. ਟੀ. ਸੀ. ਐਸ. ਆਰ. ਏ. ਨੇ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਨਵੰਬਰ 2005 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗਾਇਕੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਪਲੈਟੀਨਮ ਜੁਬਲੀ ਸਾਲ 'ਤੇ, ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਪਦਮਾਵਤੀ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਮੁਡ਼ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ 1988 ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ "ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ" ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਤੋਂ. ਉਹ ਅਖਿਲ ਭਾਰਤੀ ਗੰਧਰਵ ਮਹਾਵਿਦਿਆਲਿਆ ਮੰਡਲ ਤੋਂ 1994-95 ਵਿੱਚ ਕਾਲੀਦਾਸ ਅਵਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਲਾਕਾਰ ਵੀ ਹੈ। ਪਦਮਾਵਤੀ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਗੋਖਲੇ ਨੇ ਮੱਧਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਸਾਰੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਂਤਾਲ ਲਈ ਦੋ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ।

ਗੋਖਲੇ ਨੇ ਠੁਮਰੀ ਦੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 96 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 20 ਜੁਲਾਈ 2014 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2014
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1918
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸੰਗੀਤ
ਲਿਟਲ ਗਰਲ ਇਨ ਬਲੂ (ਪੇਂਟਿੰਗ)

**ਦ ਲਿਟਲ ਗਰਲ ਇਨ ਬਲੂ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **The Little Girl in Blue**) ਕੈਨਵਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਤੇਲ ਚਿੱਤਰ ਹੈ ਜੋ 1934 ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੰਗਰੀਆਈ-ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਕਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ (1913-1941) ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਕਲਾ ਖਜ਼ਾਨੇ ਐਕਟ (1972) ਦੇ ਤਹਿਤ, ਇਹ ਕੰਮ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਲਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 2018 ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਸੋਥਬੀਜ਼, ਮੁੰਬਈ ਦੁਆਰਾ ਨਿਲਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 2.67 ਮਿਲੀਅਨ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਸਨ।

ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਹੰਗਰੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ, 1934 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਦਸੰਬਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨੇੜੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਜੱਦੀ ਘਰ ਗਈ, ਅਤੇ ਸੜਕ ਦੇ ਪਾਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਲਲਿਤ ਕੌਰ ਮਾਨ ਨੂੰ ਪੇਂਟ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਅਤੇ ਪੁਲਾੜ ਵਿੱਚ ਘੂਰਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਦੇ ਪੈਰਿਸ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬਲੂਜ਼ ਅਤੇ ਗ੍ਰੀਨਜ਼ ਆਮ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਵਧੇਰੇ ਲਾਲ ਅਤੇ ਭੂਰੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਮਾਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨਾਪਸੰਦ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਦੀਆਂ 33 ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜੋ 1937 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਫਲੇਟੀ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸਫਲ ਸੋਲੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸਦੀ ਕੀਮਤ ₹150 ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਹੰਗਰੀ ਦੇ ਕਲਾ ਆਲੋਚਕ ਚਾਰਲਸ ਫੈਬਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ।

## ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿੱਲ 
ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿੱਲ (1913–1941), ਦਾ ਜਨਮ ਹੰਗਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕੁਲੀਨ, ਉਮਰਾਓ ਸਿੰਘ ਸ਼ੇਰ-ਗਿੱਲ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਹੰਗਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਇੱਕ ਓਪੇਰਾ ਗਾਇਕਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਿਵਾਰ ਭਾਰਤ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸ਼ਿਮਲਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ, ਏਰਵਿਨ ਬਕਟੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਾਗੀਬਾਨੀਆ ਕਲਾਤਮਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਪਲੇਨ ਏਅਰ ਪੇਂਟਿੰਗ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਲਾਈਵ ਮਾਡਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ। 1929 ਵਿੱਚ, ਬਕਟੇ ਦੇ ਸੁਝਾਅ 'ਤੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਪੈਰਿਸ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ 16 ਸਾਲਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਕੈਡਮੀ ਡੇ ਲਾ ਗ੍ਰਾਂਡੇ ਚੌਮੀਅਰ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਿਊਕਸ-ਆਰਟਸ ਡੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਸਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀਅਰੇ ਹੈਨਰੀ ਵੈਲੈਂਟ ਅਤੇ ਲੂਸੀਅਨ ਸਾਈਮਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। 1933 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ *"ਯੰਗ ਗਰਲਜ਼* " ਪੇਂਟਿੰਗ ਲਈ ਪੈਰਿਸ ਸੈਲੂਨ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਹ 1934 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਯੂਰਪੀ ਕੱਪੜੇ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਸਾੜੀਆਂ ਪਹਿਨਣ ਲੱਗ ਪਈ।
thumb| ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿਲ ਸਾੜੀ ਵਿੱਚ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚਿੱਤਰਕਲਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਲਾ