ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਮੇਲਮੋਥ

ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ **ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਮੇਲਮੋਥ** (ਅੰ. 1749-1823) 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਦਾਕਾਰ/ਲੇਖਕ ਸੈਮੂਅਲ ਜੈਕਸਨ ਪ੍ਰੈਟ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ ਅਤੇ "ਅਰਲੀ ਅਮੈਰੀਕਨ ਸਟੇਜ ਉੱਤੇ ਦੁਖਾਂਤ ਦੀ ਗ੍ਰੈਂਡ ਡੈਮ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੱਧਮ ਸਫਲ ਸਟੇਜ ਕੈਰੀਅਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ 1793 ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ  ਅਤੇ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਮੇਲਮੋਥ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ-ਉਹ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਕਿਸਾਨ ਦੀ ਧੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਨਾਮ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜਨਤਾ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਦੋਂ "ਮਿਸਜ਼ ਕੋਰਟਨੀ ਮੇਲਮੋਥ" ਆਪਣੇ ਆਮ-ਕਾਨੂੰਨ ਪਤੀ, ਪਾਦਰੀ ਤੋਂ ਅਭਿਨੇਤਾ ਬਣੇ ਸੈਮੂਅਲ ਜੈਕਸਨ ਪ੍ਰੈਟ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰੀ ਜੋਡ਼ੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਟੇਜ-ਉਪਨਾਮ "ਮੇਲਮੋਥ" ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਸੀ ਜਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, "ਮੇਲਮੋਥ" ਉਸ ਦਾ ਅਸਲ ਉਪਨਾਮ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਟ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਟੇਜ ਨਾਮ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਇਆ।

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜੀਵਨੀਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਸਾਲ 1749, ਪ੍ਰੈਟ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 1770 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੀਹਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪ੍ਰੈਟ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਜੀਵਨੀਕਾਰ ਦੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਉਲਟ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਬਰੁਕਲਿਨ ਸਿਟੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੇਲਮੋਥ ਨੂੰ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਸਟਰ ਪ੍ਰੈਟ (ਉਸ ਦਿਨ ਦੇ ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਕੋਰਟਨੀ ਮੇਲਮੋਥ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਟੇਜ ਉੱਤੇ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਜੋਡ਼ੇ ਨੇ ਥੀਏਟਰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿਕਿਸਮਤ ਦੱਸੋ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਸੰਨ 1773 ਵਿੱਚ ਇਸ ਜੋਡ਼ੇ ਨੇ ਡਰੋਗੇਡਾ, ਕਾਊਂਟੀ ਲੂਥ, ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਇਹ ਉੱਦਮ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਜੋਡ਼ਾ ਲੰਡਨ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਲਮੋਥ ਨੇ ਕੋਵੈਂਟ ਗਾਰਡਨ ਅਤੇ ਡ੍ਰੂਰੀ ਲੇਨ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਜੋਡ਼ਾ ਜਨਵਰੀ 1778 ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਜਦੋਂ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਮਿਸਜ਼ ਇਜ਼ਾਰਡ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਲਮੋਥ ਨੂੰ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇੱਕ ਨਕਲ ਦੇਣ ਦੀ ਅਣਗਹਿਲੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਮੇਲਮੋਥ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, "ਇੰਪ੍ਰੋਮਪਟੂ, ਟੂ ਡਾਕਟਰ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਫਾਰ ਦ ਲੇਖਕ ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਟੂ ਏ ਲੇਡੀ ਦਿੱਤੀ", ਜੋ ਪ੍ਰੈਟ ਨੇ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਸੀ। ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੀ ਕਿ ਮੇਲਮੋਥ ਵੀ ਪੋਰਟਰੇਟ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਇਹ ਜੋਡ਼ਾ ਹੁਣ ਗੰਭੀਰ ਵਿੱਤੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ-ਪ੍ਰੈਟ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਦੋਸਤ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਮੋਂਟੇਗੂ ਤੋਂ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਲਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸੈਮੂਅਲ ਜਾਨਸਨ ਤੋਂ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ-ਅਤੇ, 29 ਜਨਵਰੀ 1778 ਨੂੰ, ਮੇਲਮੋਥ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਪ੍ਰੈਟ ਨੇ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਲਈ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸ ਲਈ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਰਜ਼ਾ ਮੰਗਿਆ ਅਤੇ 3 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨੂੰ "ਮੇਰੇ ਪਤਲੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਹਫ਼ਤੇ ਜਾਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਭੱਤਾ" ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। "ਮੇਲਮੋਥਜ਼" ਦੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਥੋਡ਼੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ 12 ਮਈ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪੈਸੇ ਲਈ ਬੇਨਤੀਆਂ ਨੂੰ "ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਵੱਡੀ ਅਸੁਵਿਧਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਜਿੰਨੀ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ", ਪਰ ਅਗਲੇ ਕਰਜ਼ੇ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ, "ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ" ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। 22 ਜੂਨ 1778 ਨੂੰ ਪ੍ਰੈਟ ਨੇ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨੂੰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਦਿਆਂ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਤੇ ਮੇਲਮੋਥ ਪੈਸੇ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਸਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਅਚਾਨਕ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। 1781 ਤੱਕ ਪ੍ਰੈਟ ਅਤੇ ਮੇਲਮੋਥ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਮੇਲਮੋਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਉਪਨਾਮ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਆਇਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੈਰੀਅਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। 1793 ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ।
thumb

## ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
1812 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਲਮੋਥ ਨੇ ਇੱਕ 'ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਰਾਂ' ਦੀ ਕਮਾਈ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖਰੀਦ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਟ੍ਰੀਟ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਰੈਡ ਹੁੱਕ ਲੇਨ, ਬਰੁਕਲਿਨ (ਅੱਜ ਦੀ ਕੈਰੋਲ ਸਟ੍ਰੀਟ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਟੇਜ ਖਰੀਦਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਬੋਰਡਿੰਗ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਚਲਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬਰੁਕਲਿਨ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨੇਲ, ਪੀਅਰਪੁਆਇੰਟ, ਕਟਿੰਗ, ਜੈਕਸਨ ਅਤੇ ਲੁਕੇਰ ਪਰਿਵਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਜੌਹਨ ਮੈਕਲੋਸਕੀ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਕਾਰਡੀਨਲ ਆਰਚਬਿਸ਼ਪ ਬਣੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ।

28 ਸਤੰਬਰ 1823 ਨੂੰ 74 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਨਹੱਟਨ ਵਿੱਚ ਮੋਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸ ਸਡ਼ਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮੂਲ ਸੇਂਟ ਪੈਟਰਿਕ ਦੇ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਕੁਆਰਟਰਲੀ ਨੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁਖਾਂਤ ਦੇ ਉੱਚ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਿੱਜੀ ਚਰਿੱਤਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।"

## ਹਵਾਲੇ