ਘੰਟੇਵਾਲਾ

[thumb| ਘੰਟੇਵਾਲਾ [ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ]]
ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ ਵਿੱਚ **ਘੰਟੇਵਾਲਾ ਹਲਵਾਈ** ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 1790 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਇਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਹਲਵਾਈ (ਰਵਾਇਤੀ ਮਿਠਾਈ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ) ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

ਇਸ ਨੇ ਨਹਿਰੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਦਿੱਲੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੈਲਾਨੀ ਖਿੱਚ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਵੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ *ਸੋਹਨ ਹਲਵੇ* ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੁਲਾਈ 2015 ਵਿੱਚ, ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕੰਟਰੋਲ ਕਮੇਟੀ ਨਾਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮੁੱਦਿਆਂ ਕਾਰਨ ਦੁਕਾਨ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
thumb| ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਘੰਟੇਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਸੋਹਨ ਹਲਵਾ (ਚੋਟੀ ਦੀ ਸ਼ੈਲਫ) ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਰਤੀ ਮਿਠਾਈਆਂ
[left|thumb|217x217px| ਬਾਦਸ਼ਾਹ [ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ ਦੂਜਾ|ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ II, (ਆਰ. 1759 - 1806) ਜਿਸ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਦੁਕਾਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਪਿਆ ਸੀ।]]
ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਾਲਾ ਸੁੱਖ ਲਾਲ ਜੈਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਸਿੰਧੀਆ ਦੁਆਰਾ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ II (ਆਰ. 1759 - 1806) ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅੰਬਰ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਕੰਧ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿੱਲੀ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ। ਇਹ ਦੁਕਾਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਦੁਆਰਾ ਸੱਤ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਚਲਾਈ ਗਈ।

ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਘੰਟੇਵਾਲਾ" ਕਿਵੇਂ ਪਿਆ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਸਿਧਾਂਤ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਮੁਗਲ ਬਾਦਸ਼ਾਹ, ਸ਼ਾਹ ਆਲਮ ਦੂਜੇ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ *ਘੰਟੇ ਕੀ ਨੀਚੇ ਵਾਲੀ ਦੁਕਾਨ* (ਘੰਟੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੁਕਾਨ) ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਮਠਿਆਈ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੰਟੇਵਾਲਾ ਵਿੱਚ ਛੋਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਇਲਾਕਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਜੋ ਲਾਲ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਸਕੂਲ ਦੀ ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਸੀ। 23 ਅਗਸਤ 1857 ਦੇ ‘ਦਿਹਲੀ ਉਰਦੂ ਅਖਬਾਰ’ ਅਖਬਾਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਦੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਬਾਗੀਆਂ ਦੇ ਨਰਮ ਪੈ ਗਏ ਹਨ:. . ਜਿਸ ਪਲ ਉਹ ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਂਕ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ... ਘੰਟਾਵਾਲਾ ਦੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਲੜਨ ਅਤੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਇੱਛਾ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।ਲਾਲਾ ਨੇ ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਮਿਸ਼ਰੀ ਮਾਵਾ ਵੇਚ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। 2015 ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ 40 ਤੋਂ 50 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮਠਿਆਈਆਂ ਸਨ ਜੋ ਕਿ ਉਹ ਸੀਜ਼ਨ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਜੈਨ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਤਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ, ਅਨੁਸਾਰ। ਇਹ ਚਾਂਦਨੀ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਲੀ ਪਰਾਂਠੇ ਵਾਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।

## ਉਤਪਾਦ 
ਮਾਲਕ ਸੁਸ਼ਾਂਤ ਜੈਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ' ਸੋਹਨ ਹਲਵਾ ' ਖਾੜੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤਾਂ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸੀ। ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਹੋਲੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਗੁਜੀਆ ਵਰਗੀਆਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿਠਾਈਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਮਕੀਨ, ਸਮੋਸਾ, ਕਚੋਰੀ ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਰਤੀ ਸਨੈਕਸ ਵੇਚਦਾ ਸੀ। ਦ ਹਿੰਦੂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ: “ਬਾਹਰ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਡਿਸਪਲੇ ਯੂਨਿਟਾਂ ਨੂੰ ਸਕ੍ਰੈਪ ਵਜੋਂ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਸੇਵਾ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਵਿਰਾਸਤੀ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ ਮੌਤ ਸੀ - ਅਤੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਜਿਉਂਦੀ ਜਾਗਦੀ ਯਾਦ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦਾ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।"

ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ (2008 ਅਤੇ 2011 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਾਕਲੇਟ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਦੁੱਗਣੀ ਹੋ ਕੇ $857 ਮਿਲੀਅਨ ਹੋ ਗਈ) ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਤੇ ਲਾਇਸੈਂਸ ਸੰਬੰਧੀ ਮੁੱਦਿਆਂ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ: “ਸਾਡੀ ਦੁਕਾਨ ਨੂੰ 2000 ਵਿੱਚ ਸੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਅਦਾਲਤੀ ਸੁਣਵਾਈ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। 15 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਦਿੱਲੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕੰਟਰੋਲ ਕਮੇਟੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵਰਕਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਘਰ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦੇਈਏ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵਿੱਤੀ ਸਰੋਤ ਜਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ” ਅਜੋਕੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਉਸ ਬ੍ਰਾਂਡ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਪੂੰਜੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕੀ ਜੋ ਔਫਲਾਈਨ ਅਤੇ ਔਨਲਾਈਨ ਦੋਵੇਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਬੀਬੀਸੀ ਨੇ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਡਾਕੂਮੈਂਟਰੀ ਬਣਾਈ।

## ਹਵਾਲੇ