open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਦਹੀ ਬੈਗਾਨਾ

**ਦਹੀ ਬੈਗਾਨਾ** ਇੱਕ ਓਡੀਆ ਪਕਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਦਹੀ (ਦਹੀਂ) ਅਤੇ ਬੈਂਗਣ ਤੋਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਲਸਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਦਹੀਂ ਬੈਂਗਣ (ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ ਬੈਂਗਣ ਉੜੀਆ ਸਟਾਈਲ) ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਪਕਵਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਲਸਣ ਦੀ ਵਿਅੰਜਨ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਦੇ ਪਕਵਾਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਬੈਂਗਣ/ਬੈਂਗਣ/ਔਬਰਜੀਨ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਇਹ ਇੱਕ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਝਗੜੇ ਵਾਲਾ ਪਕਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੈਂਟਰੀ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਪਲਬਧ ਕੁਝ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਮੁੱਖ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹੈ।

ਦਹੀਂ ਬੈਂਗਣ (ਦਹੀਂ ਬੈਂਗਣ) ਉੜੀਆ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਆਦੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਹੀਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬੰਗਾਲੀ ਪਕਵਾਨ ਦੋਈ ਬੇਗਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੈਂਗਣ ਪਸੰਦ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਬੈਂਗਣ ਭਰਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭਰਿਆ ਬੈਂਗਣ, ਭਰਲੀ ਵਾਂਗੀ, ਵਾਂਗੀ ਭੱਠ, ਬੈਂਗਣ ਕੇ ਪਕੋਰ (ਬੈਂਗਣ ਦੇ ਪਕੌੜੇ), ਬਾਬਾਗਨੋਸ਼ ਜਾਂ ਬੇਕਡ ਬੈਂਗਣ। ਮੈਂ ਬਸ ਬੈਂਗਣ ਖਾਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ।

## ਸਮੱਗਰੀ 
ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਂਗਣ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਬਨਸਪਤੀ ਤੇਲ ਜਾਂ ਘਿਓ, ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਬੀਜ, ਜੀਰਾ (ਜੀਰਾ), ਮੇਥੀ ਦੇ ਬੀਜ (ਮੇਠੀ), ਸੌਂਫ ਦੇ ​​ਬੀਜ (ਪਾਨ ਮਹੂਰੀ), ਸੁੱਕੀ ਮਿਰਚ (ਸੁਖਿਲਾ ਲੰਕਾ ਮਰੀਚਾ), ਕੜੀ ਪੱਤੇ (ਭ੍ਰੂਸੰਗਾ ਪੱਤਰ), ਅਦਰਕ, ਹਰੀ ਮਿਰਚ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ  ਜਾ ਸਕਦੀ   ਹੈ।[1]

## ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ 
ਓਡੀਆ  ਪਕਵਾਨਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਬੈਗਾਣੇ ਦੀ ਕੁਝ ਭਿੰਨਤਾ ਦੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਮਸਾਲੇ ਦਾ ਪੇਸਟ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਮਿਰਚ ਪਾਊਡਰ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੀ ਤਿਆਰੀ ਪੀਲੇ-ਚਿੱਟੇ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੁਝ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਓਡੀਆ ਪਕਵਾਨ

* ਦਹੀਂ ਬੈਗਾਨਾ ਦਾ  ਪਕਵਾਨ
*

## ਹਵਾਲੇ
ਕੇ. ਸੀ. ਡੇ (ਸੰਗੀਤਕਾਰ)

**ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦਰ ਡੇ** (ਜਨਮ 24 ਅਗਸਤ 1893-ਦੇਹਾਂਤ 28 ਨਵੰਬਰ 1962), ਜੋ **ਕੇ. ਸੀ. ਡੇ** ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸੀ , ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ, ਸੰਗੀਤਕ, ਗਾਇਕ, ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ। ਉਹ ਐਸ. ਡੀ. ਬਰਮਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੰਗੀਤ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਬਚੰਦਰ ਡੇ ਸੀ। 1906 ਵਿੱਚ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਗੁਆ ਬੈਥੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਣਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥੀਏਟਰ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1940 ਤੱਕ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਊ ਥੀਏਟਰਜ਼ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੀਰਤਨ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਕਈ ਕੁਲੀਨ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਸੋਵਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਰਾਜਬਾੜ,ਬੀਡਨ ਸਟ੍ਰੀਟ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਜਲਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਕੇ. ਸੀ. ਡੇ ਨੇ ਲਗਭਗ 600 ਗਾਣੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬੰਗਾਲੀ, ਹਿੰਦੀ, ਉਰਦੂ, ਗੁਜਰਾਤੀ ਅਤੇ 8 ਨਾਤਾਂ (ਮੁਸਲਿਮ ਧਾਰਮਿਕ ਗੀਤ) ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।

ਡੇ ਨੇ 1932 ਤੋਂ 1946 ਤੱਕ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਗਾਇਆ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਡੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਕਲਕੱਤਾ ਤੋਂ ਬੰਬਈ (ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ) ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸੰਨ 1942 ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੰਬਈ ਚਲੇ ਗਏ। ਡੇ ਨੇ ਸੰਨ 1946 ਵਿੱਚ ਫਿਲਮਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗਾਇਕੀ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। 28 ਨਵੰਬਰ 1962 ਨੂੰ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਪਲੇਅਬੈਕ ਗਾਇਕ ਮੰਨਾ ਡੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ  ਭਤੀਜੇ ਸਨ।

## ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 
### ਅਦਾਕਾਰ 
* ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੈਤੰਨਿਆ (1954) 
* ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ (1952) 
* ਅਨਿਰਬਾਨ (1948) 
* ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਦਾਨ (1948) 
* ਪੂਰਬੀ (1948) 
* ਇਨਸਾਨ (1944)...  ਅੰਨਾਂ ਗਾਇਕ
* ਤਮੰਨਾ (1942) 
* ਚਾਣਕਿਆ (1939)....  ਭਿਖਾਰੀ।
* ਸਪੇਰਾ (1939) 
* ਸਪੂਰੇ (1939). ਘੰਟਾਬੁਰੋ... a. k. a. ਸਪੇਰਾ (ਭਾਰਤਃ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਿਰਲੇਖ) 
* ਦੇਸ਼ਰ ਮਤੀ (1938)  ਕੁੰਜਾ... ਏ. ਕੇ. ਏ. ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ. ਏ. ਕੇ. ਏ. ਮਾਤ ਭੂਮੀ... ਏ. ਕੇ. ਏ. ਮਾਤ ਭੂਮੀ ਦੀ ਮਿੱਟੀ
* ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ (1938)  ਕੁੰਜਾ
* ਬਿਦਯਾਪਤੀ (1937)  ਮਧੂਸੂਦਨ
* ਵਿਦਿਆਪਤੀ (1937)  ਮਧੂਸੂਦਨ
* ਦੇਵਦਾਸ (1936) 
* ਗ੍ਰਿਹਦਾਹ (1936) 
* ਮੰਜ਼ਿਲ (1936) 
* ਮਾਇਆ (1936/ਆਈ.
* ਮਾਇਆ (1936/II) 
* ਪੁਜਾਰਿਨ (1936). ਅੰਨੀਂ ਭਿਖਾਰਨ
* ਭਾਗਿਆ ਚੱਕਰ (1935)  ਸੂਰਦਾਸ
* ਦੇਵਦਾਸ (1935) 
* ਧੂਪ ਛਾਓਂ (1935)  ਸੂਰਦਾਸ
* ਇਨਕਲਾਬ (1935). ਮੁਸਾਫਿਰ
* ਸ਼ੇਹਿਰ ਕਾ ਜਾਦੂ (1934)  ਬਲਦੇਵ
* ਨਾਲ ਦਮਯਂਤੀ (1933) 
* ਪੂਰਨ ਭਗਤ (1933) 
* ਸਬਿਤਰੀ (1933)  ਡਾਇਮੇਟਸਨ
* ਮੀਰਾ (1933) 
* ਚੰਡੀਦਾਸ (1932)  ਸ਼੍ਰੀਦਮ

### ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ 
* ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੈਤੰਨਿਆ (1954) (ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕ) 
* ਤਮੰਨਾ (1942) 
* ਸਪੂਰੇ (1939) 
* ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ (1938) 
* ਵਿਦਿਆਪਤੀ (1937) 
* ਭਾਗਿਆ ਚੱਕਰ (1935) 
* ਦੇਵਦਾਸ (1935) 
* ਚੰਡੀਦਾਸ (1932) 

### ਸੰਗੀਤਕਾਰ 
* ਪੂਰਬੀ (1948) 
* ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ (1941) 
* ਮਿਲਾਪ (1937) 
* ਅੰਬਿਕਾਪਤੀ (1937) (ਪਿਛੋਕੜ ਸੰਗੀਤ) 
* ਬਾਗੀ ਸਿਪਾਹੀ (1936) 
* ਸੋਨਾਰ ਸੰਸਾਰ (1936) 
* ਸੁਨੇਹਰਾ ਸੰਸਾਰ (1936) 
* ਚੰਦਰਗੁਪਤ (1934) 
* ਸ਼ਹਿਰ ਕਾ ਜਾਦੂ (1934) 

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* www.krishnachandradey.com-ਵਿਆਪਕ ਸਰੋਤ ਵੈੱਬਸਾਈਟ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ
* ਕਲਕੱਟਾਵੇਬ ਤੋਂ ਮੰਨਾ ਡੇ ਪੇਜ
* <ID1 ਤੋਂ ਐਸ. ਡੀ. ਬਰਮਨ ਦਾ ਜੀਵਨ
* ਹਿੰਦੂ ਬਿਜ਼ਨਸ ਲਾਈਨ ਲੇਖ
* ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦਰ ਡੇ ਸਫ਼ਾ abasar.net  4 March 2016 at the Wayback Machine
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਫਿਲਮ ਗਾਇਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1962
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1893
ਐਮਬੇਲ ਸ਼ਾਰਫ ਰੌਬਰਟਸ

ਅਮਾਬੇਲ ਸ਼ਾਰਫ ਰੌਬਰਟਸ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਨਰਸ ਸੀ।

ਅਮਾਬੇਲ ਸ਼ਾਰਫ ਰੌਬਰਟਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮੈਡੀਸਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1]ਰੌਬਰਟਸ  ਨੇ 1913 ਵਿੱਚ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[2] ਅਮਾਬੇਲ ਸ਼ਾਰਫ ਰੌਬਰਟਸਫਿਰ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੈਸਬੀਟੇਰੀਅਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ, 1916 ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਕੋਰਸਵਰਕ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।[3][2]

1917 ਵਿੱਚ, ਰੌਬਰਟਸ ਨੇ 64 ਹੋਰ ਨਰਸਾਂ ਅਤੇ 22 ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰੈਸਬੀਟੇਰੀਅਨ ਤੋਂ ਜਾਰਜ ਐਮਰਸਨ ਬਰੂਅਰ ਦੀ ਮੈਡੀਕਲ ਟੀਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਯੂਰਪ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।[1] ਇਹ ਅਹੁਦਾ, ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।[2] ਰੌਬਰਟਸ ਨੌਰਮੈਂਡੀ ਦੇ ਤੱਟ 'ਤੇ, ਏਟਰੇਟੈਟ ਵਿਖੇ ਅਮਰੀਕੀ ਬੇਸ ਹਸਪਤਾਲ ਨੰਬਰ 2 ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ, ਜ਼ਖਮੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਰਡਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।[3][4] ਹਸਪਤਾਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜ਼ਖਮੀਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ।

ਅਮਾਬੇਲ ਸ਼ਾਰਫ ਰੌਬਰਟਸ ਦੀ ਮੌਤ :17 ਜਨਵਰੀ, 1918 ਨੂੰ ਏਟਰੇਟੈਟ ਵਿੱਚ ਸਰਜਰੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਅਮਾਬੇਲ ਸ਼ਾਰਫ ਰੌਬਰਟਸ  ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ  ਦੌਰਾਨ ਖੂਨ ਵਿਚ ਜ਼ਹਰ ਮਿਲਣ  ਕਾਰਨ  ਮੌਤ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਸੀ ਹੋਈ ਸੀ।[1] ਰੌਬਰਟਸ ਦੀ ਮੌਤ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਹੈਲਨ ਫੇਅਰਚਾਈਲਡ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਬੇਸ ਹਸਪਤਾਲ ਨੰਬਰ 10 ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ।[2]

ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ VFW ਪੋਸਟ #3662 ਦਾ ਨਾਮ 18 ਦਸੰਬਰ, 1937 ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1891
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1918
ਸੰਗੀਤ ਸਮਰਾਟ ਤਾਨਸੇਨ

***ਸੰਗੀਤ ਸਮਰਾਟ ਤਾਨਸੇਨ*** (ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਰਾਜਾ-ਤਾਨਸੇਨ) 1962 ਦੀ ਇੱਕ ਹਿੰਦੀ ਬਾਇਓਪਿਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਡਰਾਮਾ ਫਿਲਮ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਐਸ. ਐਨ. ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸੁਰ ਸਿੰਗਾਰ ਚਿਤਰਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਇਸ ਦੇ ਗੀਤ ਸ਼ੈਲੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰਿਦਾਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਐਸ. ਐਨ. ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੀਤ ਰਾਗ ਸੋਹਨੀ ਵਿੱਚ "ਝੂਮਤੀ ਚਲੀ ਹਵਾ" ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੁਕੇਸ਼ ਨੇ ਭਾਰਤ ਭੂਸ਼ਣ ਲਈ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਭੂਸ਼ਣ, ਅਨੀਤਾ ਗੁਹਾ, ਸਬਿਤਾ ਚੈਟਰਜੀ, ਡੇਵਿਡ, ਸਪਰੂ ਅਤੇ ਮੁਕਰੀ ਨੇ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਰਬਾਰੀ ਗਾਇਕ ਮੀਆਂ ਤਾਨਸੇਨ ਦੀ ਬਾਇਓਪਿਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਰਾਟ ਅਕਬਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਨਵਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

## ਪਲਾਟ 
ਤਾਨਸੇਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਮਤਾਨੂ ਜਾਂ ਤਨੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਗੂੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਤਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਉਸ ਗੂੰਗੇ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਅਤੇ ਗਾਉਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹਾਸਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬ੍ਰਿੰਦਾਬਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਵਾਮੀ ਹਰਿਦਾਸ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਧਰੁਪਦ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਸਵਾਮੀ ਹਰਿਦਾਸ ਤਨੂੰ ਨੂੰ ਮੁਹੰਮਦ ਗੌਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਡ਼੍ਹਨ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੰਸਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਸਾਲ ਬੀਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੌਸ ਨੇ ਤਨੂੰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਤਨੁ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਹੰਸਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਮਹਿਲ ਵੱਲ ਵਧਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਤਾਨਸੇਨ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਸਮਰਾਟ ਅਕਬਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਬਾਰੀ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਸਮਰਾਟ ਦੇ ਅਸਧਾਰਨ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਨੌਂ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੀ ਹੰਸਾ ਨਾਲ ਗ਼ਲਤਫ਼ਹਿਮੀਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਗਾਉਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਹੰਸਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਜੁੜਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।

## ਅਦਾਕਾਰ 
* ਭਾਰਤ ਭੂਸ਼ਣ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ/ਸੰਗੀਤ ਸਮਰਾਟ ਤਾਨਸੇਨ 'ਤਨੂ' ਵਜੋਂ
* ਹੰਸਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਨੀਤਾ ਗੁਹਾ
* ਮੁਕਰੀ ਉਸਤਾਦ ਫਤਿਹ ਖਾਨ ਵਜੋਂ
* ਮੁਹੰਮਦ ਫੌਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਡੇਵਿਡ ਅਬਰਾਹਮਮੁਹੰਮਦ ਖੌਜ
* ਡੀ. ਕੇ. ਸਪਰੂ ਰਾਜਾ ਰਾਮਚੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* ਸਬਿਤਾ ਚੈਟਰਜੀ-ਨਾਜ਼ ਪ੍ਰਵੀਨ
* ਕੁਮਾਰ
* ਪ੍ਰੇਮ ਸਾਗਰ
* ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ
* ਰਾਧਸ਼ਿਆਮ
* ਐੱਸ. ਐੱਨ. ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ ਅਕਬਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ (ਅਣ-ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ) 

## ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਨਸੇਨ 
ਤਾਨਸੇਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਦੋ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਪਹਿਲੀ ਕੇ. ਐਲ. ਸਹਿਗਲ ਸਟਾਰਰ '*ਤਾਨਸੇਨ*' (1943) ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੁਰਸ਼ੀਦ ਬਾਨੋ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੀਤ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਸਫਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੂਜਾ *ਸੰਗੀਤ ਸਮਰਾਟ ਤਾਨਸੇਨ* ਸੀ। ਸੁਰੇਂਦਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਈ ਗਈ ਤਾਨਸੇਨ ਨੂੰ *ਬੈਜੂ ਬਾਵਰਾ* (1952) ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਬੈਜੂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਸਾਊਂਡਟ੍ਰੈਕ 
ਐੱਸ. ਐੱਨ. ਤ੍ਰਿਪਾਠੀ ਨੇ ਫਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਅਕਬਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਗੀਤ ਦੇ ਬੋਲ ਸ਼ੈਲੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰਿਦਾਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਰਾਰਾਗ ਯਮਨ ਕਲਿਆਣ (ਜਾਂ ਅਦਭੁਤ ਕਲਿਆਣ) ਵਿੱਚ ਗਾਏ ਗਏ "ਸਪਤਾ ਸੁਰਨ ਤੀਨ ਗ੍ਰਾਮ" ਦੇ ਲੇਖਕ ਹਨ। ਰਾਗ-ਅਧਾਰਤ ਕੁਝ ਗਾਣੇਃ "ਰਾਗ ਭੈਰਵ ਪ੍ਰਥਮ ਸ਼ਾਂਤ ਰਾਸ" ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਹਰਿਦਾਸ ਦੁਆਰਾ ਰਾਗਮਾਲਾ ਗਾ ਕੇ ਤਾਨਸੇਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਰਾਗ ਦੀਪਕ ਵਿੱਚ "ਦੀਪਕ ਜਲਾਓ ਜਯੋਤੀ ਜਗਾਓ" ਅਤੇ "ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ", ਰਾਗ ਝਿੰਝੋਟੀ ਵਿੱਚ ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਕਪੂਰ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਗਿਆ "ਬਦਲੀ ਬਦਲੀ ਦੁਨੀਆ ਹੈ ਮੇਰੀ", ਅਤੇ ਮੁਕੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਗਾਏ ਰਾਗ ਸੋਹਨੀ ਵਿੱਚ' ਝੂਮਤੀ ਚਲੀ ਹਵਾ "।

### ਗੀਤ ਸੂਚੀ 
## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1960 ਵਿੱਚ ਬਣੀਆਂ ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਸ਼ੀਤਲ ਦੇਵੀ

**ਸ਼ੀਤਲ ਦੇਵੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sheetal Devi;** ਜਨਮ 10 ਜਨਵਰੀ 2007) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੈਰਾ-ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2024 ਪੈਰਾਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਮਿਕਸਡ ਟੀਮ ਕੰਪਾਊਂਡ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੀ ਭਾਰਤੀ ਪੈਰਾਲੰਪੀਅਨ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ 2022 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੈਰਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ ਅਤੇ 2023 ਵਿੱਚ ਪੈਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਰੈਂਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ ਸੀ।

ਦੇਵੀ ਦਾ ਜਨਮ ਫੋਕੋਮੇਲੀਆ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਡਾਕਟਰੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੋਈ ਬਾਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਅਤੇ ਇਕਲੌਤੀ ਮਹਿਲਾ ਪੈਰਾ-ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਅੰਗ ਨਹੀਂ ਹਨ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਸ਼ੀਤਲ ਦੇਵੀ ਦਾ ਜਨਮ 10 ਜਨਵਰੀ 2007 ਨੂੰ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਕਿਸ਼ਤਵਾੜ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਫੋਕੋਮੇਲੀਆ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਡਾਕਟਰੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ।

2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਿਸ਼ਤਵਾੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁਵਾ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਈਫਲਜ਼ ਯੂਨਿਟ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਫੌਜ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ 
ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਯੁਵਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੋਚ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ ਚੌਧਰੀ ਅਤੇ ਕੁਲਦੀਪ ਵਧਾਵਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰੋਸਥੈਟਿਕਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮੁੱਖ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
[left|thumb| 2024 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ [ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਨਾਲ ਸ਼ੀਤਲ ਦੇਵੀ।]]
ਕੋਚਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੈਟ ਸਟਟਜ਼ਮੈਨ, ਇੱਕ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। 11 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਦੇਵੀ ਨੇ 2022 ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਕੰਪਾਊਂਡ ਬੋਅ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ ਲਈ ਦੋ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ। ਉਹ 2024 ਦੇ ਸਮਰ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਪੈਰਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੀ ਐਥਲੀਟ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਰੈਂਕਿੰਗ ਦੌਰ ਵਿੱਚ 698 ਅੰਕਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ 703 ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਕੋਰ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕੰਪਾਊਂਡ ਓਪਨ ਵਰਗ ਵਿੱਚ 1/16 ਐਲੀਮੀਨੇਸ਼ਨ ਦੌਰ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ। 1/8 ਐਲੀਮੀਨੇਸ਼ਨ ਰਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ 1 ਅੰਕ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਨੇ 2024 ਸਮਰ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਰਾਕੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਕਸਡ ਟੀਮ ਕੰਪਾਊਂਡ ਓਪਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇਸ ਝਟਕੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
### ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ 
* ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ 2023 ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਯੁਵਾ ਅਥਲੀਟ  
* ਵਿਸ਼ਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ 2023 ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਮਹਿਲਾ ਪੈਰਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ 

### ਰਾਸ਼ਟਰੀ 
* ਅਰਜੁਨ ਅਵਾਰਡ (2023)

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2007
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ
ਅਰਬੇਲਾ ਪੇਜ ਰੋਡਮੈਨ

**ਅਰਬੇਲਾ ਪੇਜ ਰੋਡਮੈਨ** (ਨੀ, ਪੇਜ), ਜੋ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ **ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਵਿਲੋਬੀ ਰੋਡਮੈਨ** 1868-1955 ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਗਰਿਕ ਨੇਤਾ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸੀ। ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਅਰਧ-ਜਨਤਕ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਲਈ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੀ ਨਾਗਰਿਕ ਬਿਹਤਰੀ ਲਈ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ੀ, ਉਸਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਖੇਡ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਨੋਰੰਜਨ, ਕਿੱਤਾਮੁਖੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਏਜੰਸੀਆਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਡ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਅਰਾਬੇਲਾ ਪੇਜ ਦਾ ਜਨਮ 19 ਸਤੰਬਰ, 1868 ਨੂੰ ਮੈਮਫ਼ਿਸ, ਟੈਨੇਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜੌਨ ਕਲਿਫੋਰਡ ਪੇਜ ਅਤੇ ਐਨ ਅਰਾਬੇਲਾ ਪੇਜ ਸਨ।[2] ਦੋਵਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨਾਮ ਸੀ ਪਰ ਕੋਈ ਖੂਨ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਲੇਖਕ ਥਾਮਸ ਨੈਲਸਨ ਪੇਜ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਸਨ। ਰੋਡਮੈਨ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ।[1] ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ, ਲੰਡਨ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਜੌਨ ਪੇਜ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ। ਰੋਡਮੈਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮੈਮਫ਼ਿਸ ਵਿੱਚ ਜੌਕੀ ਕਲੱਬ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ।[3]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਮਈ 1902 ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਜਨਰਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਕਲੱਬਾਂ ਦੀ ਦੋ-ਸਾਲਾ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰੋਡਮੈਨ ਦੀ ਨਾਗਰਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਸੀ, ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਕਮਰਿਆਂ ਲਈ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਮੀਟਿੰਗ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਹਨਾਂ ਕਲੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਕੰਮ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਖਾਸ ਵਿਹਾਰਕ ਕੰਮ ਲਈ ਮੌਕੇ ਅਤੇ ਤਰੀਕੇ ਸੁਝਾਉਣਾ ਸੀ। ਸੰਮੇਲਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸਿੱਧੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਮਰੀਕਨ ਸਿਵਿਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਆਊਟ-ਡੋਰ ਆਰਟ ਲੀਗ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ, ਰੋਡਮੈਨ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[1]

ਉਹ 1904 ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਸਿਵਿਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।[1] ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਫੈਡਰੇਟਿਡ ਕਲੱਬਾਂ ਦੇ ਸਿਵਿਕਸ ਦੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਰਹੀ।[2]

ਉਸਨੇ ਨਾਗਰਿਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਕਈ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ। ਸਿਵਿਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ: [1]

ਰੋਡਮੈਨ ਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਅਤੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਹੋਰ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ। ਉਸਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਇਸਦੇ ਸੰਗਠਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਗਿਆਰਾਂ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਜਿਮਨੇਜ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਪਹਿਰਾਵੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਥਰੂਮ ਅਤੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਰੂਮ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਪਬਲਿਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਸਨ। ਜਨਤਕ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਨਤੀਜਾ ਨਾਬਾਲਗ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਆਮ ਮਨੋਬਲ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਸੁਧਾਰ ਸੀ। [1]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
3 ਅਗਸਤ, 1892 ਨੂੰ, [1] ਉਸਨੇ ਵਿਲੋਬੀ ਰੋਡਮੈਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਬੈਂਚ ਅਤੇ ਬਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਕੋਸ਼, ਲੇਖਾਂ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਈ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। [2] ਰੋਡਮੈਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਥਾਮਸ ਕਲਿਫੋਰਡ ਰੋਡਮੈਨ ਅਤੇ ਵਿਲੋਬੀ ਪੇਜ ਰੋਡਮੈਨ, ਦੋਵੇਂ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਸਨ। [2]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Image / Arabella Rodman at a luncheon of the Olympic Hostess Organization, Los Angeles, 1932, via California Digital Library

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1955
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1868
ਡੇਜ਼ੀ ਮੌਡ ਓਰਲੇਮੈਨ ਰੌਬਿਨਸਨ

thumb|ਡੇਜ਼ੀ ਮੌਡ ਓਰਲੇਮੈਨ ਰੌਬਿਨਸਨ, 1918 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਵਰਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਮੈਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
**ਡੇਜ਼ੀ ਮੌਡ ਓਰਲੇਮੈਨ ਰੌਬਿਨਸਨ** (6 ਨਵੰਬਰ, 1869-12 ਮਾਰਚ, 1942) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਕਟਰ, ਇੱਕ ਚਮਡ਼ੀ ਦੀ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਡੇਜ਼ੀ ਮੌਡ ਓਰਲੇਮੈਨ ਦਾ ਜਨਮ ਫੋਰਟ ਰਿਲੇ, ਕੈਨਸਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਲੂਈਸ ਹੈਨਰੀ ਓਰਲੇਮੈਨ ਅਤੇ ਕੈਥਰੀਨਾ ਓਰਲੇਮੈਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਨਕਸ਼ਾ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸਨ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਡੇਜ਼ੀ ਦੇ ਜਵਾਨ ਹੋਣ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਉਪਨਾਮ ਦੀ ਸਪੈਲਿੰਗ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।[1]

ਡੇਜ਼ੀ ਓਰਲੇਮੈਨ ਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਦੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1896 ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਕੋਲੰਬੀਆ ਕਾਲਜ (ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਾਰਜ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ) ਤੋਂ, ਹੋਰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜ਼ਿਊਰਿਖ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤੀ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਡੇਜ਼ੀ ਓਰਲੇਮੈਨ ਨੇ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੀਡਾ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਅੱਗੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਉਸਨੇ 1890 ਤੋਂ 1893 ਤੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਪੈਨਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ ਲਈ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ 1899 ਤੋਂ 1903 ਤੱਕ ਪੀਕਸਕਿਲ ਮਿਲਟਰੀ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਫਿਜ਼ੀਸ਼ੀਅਨ, ਲੈਕਚਰਾਰ ਅਤੇ ਬਹਿਸ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਪੌਲੀਕਲੀਨਿਕ ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਟੇਟ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਹੈਲਥ ਲਈ ਇੱਕ "ਸਮਾਜਿਕ ਹਾਈਜੀਨਿਸਟ" ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਿਲਾ ਚਮੜੀ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[1] ਉਸਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਐਕਸ-ਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਰਪੀਜ਼, ਕੈਂਸਰ, ਕੋੜ੍ਹ ਅਤੇ ਸਿਫਿਲਿਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[2][1]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਫ੍ਰੈਂਚ ਆਰਮੀ ਦੇ ਮੈਡੀਕਲ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਆਰਮੀ ਮੈਡੀਕਲ ਕੋਰ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮੇਡੇਲ ਡੇ ਲਾ ਰੀਕੋਨਾਈਸੈਂਸ ਫ੍ਰੈਂਚਾਈਜ਼ ਅਤੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਗਮਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[1][2][3]

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੌਬਿਨਸਨ 1919 ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਡੀਕਲ ਮਹਿਲਾ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਿਨਸੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਚਾਰਿਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸੈਕਸ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ। ਉਸਨੇ 1922 ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਕਲੱਬਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।[1] ਉਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਸੇਵਾ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਹ 1938 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਈ।[2]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਡੇਜ਼ੀ ਮੌਡ ਓਰਲੇਮੈਨ ਨੇ 1904 ਵਿੱਚ ਐਂਡਰਿਊ ਰੋਜ਼ ਰੌਬਿਨਸਨ, ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਐਂਡਰਿਊ ਰੌਬਿਨਸਨ ਦੀ ਮੌਤ 1924 ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਡੇਜ਼ੀ ਐਮ. ਓ. ਰੌਬਿਨਸਨ ਦੀ ਮੌਤ 1942 ਵਿੱਚ 72 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਜੈਕਸਨਵਿਲ, ਫਲੋਰੀਡਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] ਅੱਜ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਸੋਸਾਇਟੀ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਡੇਜ਼ੀ ਓਰਲੇਮੈਨ ਰੌਬਿਨਸਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਹੈ।[2]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1942
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1869
ਐਂਡੂਰੀ ਪਿਥਾ

**ਐਂਦੂਰੀ ਪਿੱਠ** (ਓਡੀਆ-ਪੀਠਾ), ਜਿਸ ਨੂੰ **ਹਲਾਦੀ ਪਾਤਰਾ ਪਿੱਠਾ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉੱਤਰੀ, ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਮੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪਿੱਠਾ ਹੈ। ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਕਾਲੇ ਚਣੇ, ਚਾਵਲ ਦਾ ਆਟਾ, ਨਾਰੀਅਲ ਜਾਂ ਛੇਨਾ, ਗੁਡ਼, ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਐਂਡੂਰੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪ੍ਰਥਮਸਤਮੀ ਅਤੇ ਮਨਾਬਾਸਾ ਗੁਰੂਬਾਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਸਨੈਕ ਹੈ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੇਚਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿਠਾ ਨੂੰ ਲਪੇਟਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ, ਐਂਡੂਰੀ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਫ਼ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਐਂਡੂਰੀ ਜਗਨਾਥ ਮੰਦਰ, ਪੁਰੀ ਵਿੱਚ "ਸਕਲ ਧੂਪਾ" (ਬ੍ਰੇਕਫਾਸਟ) ਲਈ ਜਗਨਾਥ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਈ ਹੋਰ ਪਿਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਪੀਠਾ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪੈਨਕੇਕ ਜਾਂ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਕੇਕ, ਉੜੀਆ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਨਕੇਕ, ਡੰਪਲਿੰਗ ਜਾਂ ਪਕੌੜੇ ਸਮੇਤ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਿੱਠੇ ਜਾਂ ਸੁਆਦੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਘੋਲ ਜਾਂ ਆਟੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੁਨੇਆ, ਬੇਕ ਕੀਤਾ, ਤਲੇ ਜਾਂ ਤਵੇ 'ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਐਂਡੂਰੀ ਪੀਠਾ ਪੀਠੇ ਚੌਲਾਂ ਅਤੇ ਉੜਦ ਦੀ ਦਾਲ ਦੇ ਖਮੀਰ ਵਾਲੇ ਘੋਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪੀਠਾ ਹੈ। ਤਾਜ਼ੇ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਫਾਫਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਰੀਅਲ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਸਨੂੰ ਚੌੜੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭੁੰਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅਥਾਰਾ ਹਾਂਡੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਟਹਿਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇੱਕ ਫਰੇਮ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਘੜੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੀਠੇ ਇਸ ਫਰੇਮ ਦੇ ਉੱਪਰ ਭਾਫ਼ ਲੈਣ ਲਈ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪ੍ਰਥਮ ਅਸਟਮੀ ਦੌਰਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਰਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਰਸਮ ਹੈ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਜੰਮੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਾਲ ਮੌਤ ਦਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

## ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 
* ਮੁਠੀਆ

* ਓਡੀਆ ਪਕਵਾਨ

* ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤਮੀ

* ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਭੋਜਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
*

## ਹਵਾਲੇ
ਮਾਰੀਅਨ ਈ. ਰੋਟਮੈਨ

**ਮਾਰੀਅਨ ਈ. ਰੋਟਮੈਨ** **ਫਲੇਮਿੰਗ** (24 ਮਾਰਚ 1882-10 ਜੂਨ 1955) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਬੈਲੇਵੁ ਅਤੇ ਅਲਾਈਡ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਰੌਟਮੈਨ ਦਾ ਜਨਮ ਸਟਰਜਨ ਬੇ, ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1912 ਵਿੱਚ ਬੇਲੇਵਿਊ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਟੀਚਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹਸਪਤਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਰੋਟਮੈਨ ਆਪਣੀ ਨਰਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਲਾਰਾ ਨੋਇਸ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਸੀ। 1913 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇੰਡੀਆਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ 1914 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਬੇਲੇਵਿਊ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਰਜੀਕਲ ਪਵੇਲੀਅਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਦਾ ਚਾਰਜ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ। ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਲੇਵਿਊ ਯੂਨਿਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਯੂ.ਐਸ. ਇਵੈਕੂਏਸ਼ਨ ਹਸਪਤਾਲ ਨੰਬਰ 1 ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸਰਜੀਕਲ ਨਰਸ ਵਜੋਂ। ਉਸਨੂੰ ਜਨਰਲ ਜੌਨ ਜੇ. ਪਰਸ਼ਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

1919 ਤੋਂ 1921 ਤੱਕ, ਰੋਟਮੈਨ ਮਿਲਵਾਕੀ ਦੇ ਜੌਹਨਸਟਨ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਿਲਵਾਕੀ ਦੇ ਮਾਊਂਟ ਸਿਨਾਈ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1925 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਰਸਿੰਗ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਬੇਲੇਵਿਊ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। 1929 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ 26 ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਅਤੇ ਅੱਠ ਨਰਸਿੰਗ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੀ ਸੀ।[1]

ਰੌਟਮੈਨ 1924 ਤੋਂ 1934 ਤੱਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੀ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਸੀ।[1] ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਕਾਉਂਟੀਜ਼ ਰਜਿਸਟਰਡ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।[2]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਰੌਟਮੈਨ ਨੇ 1935 ਵਿੱਚ ਹਸਪਤਾਲ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਮਾਰਕ ਲਾਂਸ ਫਲੇਮਿੰਗ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਫਲੋਰੀਡਾ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ 1947 ਵਿੱਚ ਹੋਈ,[1][2] ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1955 ਵਿੱਚ, ਸੱਤਰਵਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਓਰਲੈਂਡੋ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[3] ਦੋਵੇਂ ਫਲੇਮਿੰਗਜ਼ ਨੂੰ ਆਰਲਿੰਗਟਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
*

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1955
ਪੰਡਿਤ ਚਮੂਪਤੀ

**ਪੰਡਿਤ ਚਮੂਪਤੀ** (15 ਫਰਵਰੀ, 1893-15 ਜੂਨ, 1937) ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜੀ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸਨ। ਉਹ ਹਿੰਦੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਉਰਦੂ, ਅਰਬੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸਮੇਤ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ। ਆਪ ਜੀ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਕਵੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਵੀ ਸਨ। ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂਕੁਲ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਰੀਆ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਸਭਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਵੀ ਰਹੇ। 

ਆਚਾਰੀਆ ਪੰਡਿਤ ਚਮੂਪਤੀ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦਇਆ ਨੰਦ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਨ। ਉਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਮਨੁੱਖ, ਤਿਆਗੀ, ਤਪੱਸਵੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਧਰਮ ਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਈਸਾਈ ਧਰਮ, ਇਸਲਾਮ ਅਤੇ ਆਰੀਆ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਗਿਆਨ ਸੀ।

## ਜੀਵਨੀ 
ਪੰਡਿਤ ਚਮੂਪਤੀ ਦਾ ਜਨਮ 15 ਫਰਵਰੀ 1893 ਨੂੰ ਖੈਰਪੁਰ ਰਾਮੇਵਾਲਾ, ਬਹਾਵਲਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਹਾਵਲਪੁਰ ਹੁਣ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਨਾਮ ਚੰਪਤ ਰਾਏ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਬਸੰਦਾ ਰਾਮ ਮਹਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਤਮ ਦੇਵੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਸਵੀਂ ਤੱਕ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਖੈਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹਾਵਲਪੁਰ ਦੇ ਐਜਰਟਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਉਰਦੂ, ਫਾਰਸੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਏ. ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬੀ.ਏ. ਤੱਕ ਦੇਵਨਾਗਰੀ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸਨ। ਆਰੀਆ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਉਦਾਹਰਣ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ।

## ਕੰਮ 
ਪੰ. ਚਮੂਪਤੀ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਪੱਧਰੀ ਵਿਦਵਾਨ, ਲੇਖਕ, ਕਵੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਹਿੰਦੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਉਰਦੂ, ਫਾਰਸੀ, ਅਰਬੀ ਆਦਿ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਬੁਲਾਰੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਿੰਦੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ।

**ਰਚਨਾਵਾਂ**

* **ਹਿੰਦੀ:** ਸੋਮ ਸਰੋਵਰ, ਜੀਵਨ ਜੋਤੀ, ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵ੍ਰਿਕਸ਼ੋਂ ਮੇਂ ਆਤਮਾ, ਹਮਾਰੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੰਗੀਲਾ ਰਸੂਲ

* **ਉਰਦੂ**: ਦਯਾਨੰਦ ਆਨੰਦ ਸਾਗਰ, ਮਰਸੀਆ ਏ ਗੋਖਲੇ, ਜਵਾਹਰੇ ਜਾਵੇਦ, ਚੌਦਵੀਂ ਕਾ ਚਾਂਦ, ਮਜ਼ਹਬ ਕਾ ਮਕਸਦ ਆਦਿ।

* **ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ:** ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਐਂਡ ਆਰੀਆ ਸਮਾਜ, ਯਜੁਰਵੇਦ (ਅਨੁਵਾਦ), ਗਲਿੰਪਸਿਸ ਆਫ ਦਯਾਨੰਦ

**ਸੋਮ-ਸਰੋਵਰ** ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਵਪੂਰਨ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਵਾਰਤਕ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਵੀਰੇਂਦਰ ਜੀ, ਸੰਪਾਦਕ, ਆਰਿਆ-ਮਰਿਆਦਾ, ਜਲੰਧਰ ਨੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਲਈ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਲਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਰੀਆ ਸਮਾਜੀ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੇਬ

**ਤ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੇਬ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ: **Trisha Deb**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੈ।

ਉਸਨੇ 2014 ਵਿੱਚ ਇੰਚੀਓਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕੰਪਾਊਂਡ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾ ਸ਼ੇਂਡੇ ਅਤੇ ਜੋਤੀ ਸੁਰੇਖਾ ਵੇਨਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਕੰਪਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।

2017 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਕੰਪਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਤ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੇਬ ਵਿਸ਼ਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿਖੇ - Trisha Deb at World Archery
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1991
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ
ਏ. ਮਾਰਗਰੇਟ ਰਸਾਨੋਵਸਕਾ

**ਅਪੋਲੋਨੀਆ ਮਾਰਗਰੇਟ ਰਸਾਨੋਵਸਕਾ** (30 ਨਵੰਬਰ, 1885-18 ਜੂਨ, 1957) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਕਰ ਸੀ, ਜੋ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਕਿਰਤ ਵਿਭਾਗ ਲਈ, ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਅਮੈਰੀਕਨ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਲਈ ਅਤੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਫਿਲਮ ਸੈਂਸਰਜ਼ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਅਪੋਲੋਨੀਆ ਮਾਰਗਰੇਟ ਰੁਸਾਨੋਵਸਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਵਾਰਸਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਲਿਓਨਾਰਡ ਰੁਸਾਨੋਵਸਕੀ ਅਤੇ ਜੋਸੇਫਾਈਨ ਐਂਡਰੇਜ਼ਜੇਵਸਕਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਹ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਕੈਥਰੀਨ[1] ਅਤੇ ਜੋਸੇਫਾਈਨ ਨਾਲ ਬਾਲਟੀਮੋਰ, ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[2] ਉਸਨੇ ਗੌਚਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[3][4]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਕਾਲਜ ਦੌਰਾਨ, ਰੁਸਾਨੋਵਸਕਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਸੇਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਨੇਬਰਹੁੱਡ ਗਿਲਡ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੈੱਡ ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪੋਲਿਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ।[1] 1916 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੰਡੀਆਨਾਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੋਸ਼ਲ ਵਰਕਰਜ਼ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ "ਪੋਲਿਸ਼ ਕਮਿਊਨਿਟੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਸ਼ਲ ਏਜੰਸੀਆਂ" 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ।[2][3]

1918 ਵਿੱਚ, ਰੁਸਾਨੋਵਸਕਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਕਿਰਤ ਵਿਭਾਗ ਲਈ ਇੱਕ ਜਾਂਚਕਰਤਾ ਸੀ।[1] ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਬੀ. ਡੀਹਲਮੈਨ ਨੂੰ ਓਹੀਓ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਸਟ੍ਰੀਟ ਰੇਲਵੇ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਤਕ ਸਟ੍ਰੀਟਕਾਰਾਂ ਲਈ ਲਗਭਗ 200 ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਵੇਂ ਕੰਡਕਟਰਾਂ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।[2] ਕੰਡਕਟਰ ਯੂਨੀਅਨ (ਜਿਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ) ਨੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ।[3] ਰੁਸਾਨੋਵਸਕਾ ਅਤੇ ਡੀਹਲਮੈਨ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਰਿਪੋਰਟ ਯੂਨੀਅਨ ਦਾ ਪੱਖ ਪੂਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਦਲਵੇਂ ਕੰਡਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[4][5]

ਰੁਸਾਨੋਵਸਕਾ ਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਕਾਰਜ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਯੂਰਪ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਹ ਬਿਆਲਿਸਟੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਿੰਡਰਗਾਰਟਨ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ, ਅਤੇ 800 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਰੇਲਗੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਵਾਰਸਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਿਸਕੋ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਰੂਸੀ ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ।[1]

1921 ਵਿੱਚ, ਰੁਸਾਨੋਵਸਕਾ ਨੂੰ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਬੋਰਡ ਆਫ਼ ਮੂਵਿੰਗ ਪਿਕਚਰ ਸੈਂਸਰਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਲਈ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਹਿਲਾ ਸਿਵਿਕ ਲੀਗ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਸੀ।[1][2][3] ਉਹ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਵਿੱਚ ਟਰੈਵਲਰਜ਼ ਏਡ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਵੀ ਸੀ।[4] 1928 ਤੋਂ 1940 ਤੱਕ, ਉਹ ਮੈਨਚੈਸਟਰ, ਨਿਊ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਊ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਚਿਲਡਰਨ ਏਡ ਸੋਸਾਇਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ।

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਰੁਸਾਨੋਵਸਕਾ ਦੀ ਮੌਤ 1957 ਵਿੱਚ ਬਾਲਟੀਮੋਰ ਵਿੱਚ 71 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
*

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1957
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1885
ਐਂਟੋਨੇਟ ਰੂਥ ਸੇਬਲ

**ਐਂਟੋਨੇਟ ਰੂਥ ਸੇਬਲ** (23 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1894-6 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1974), ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਂਟੋਨੇਟ ਰੁਥ ਸੇਬਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਅਕ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ "ਉਦਯੋਗਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਮਿਊਂਸਪਲ ਬਿਊਰੋ" ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਐਂਟੋਨੇਟ ਰੂਥ "ਨੈਟੀ" ਸਬੇਲਵਿਟਜ਼[1] ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਸੰਗੀਤਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ।[2] ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਐਲਸਬੈਥ ਸਾਰਾ ਸਬੇਲ ਮਹਾਨ ਵੀ ਐਲਨਸਬਰਗ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਟੇਟ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੀ।[3]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਸੇਬਲ 1919 ਵਿੱਚ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇਣ ਤੱਕ ਪਾਸਾਡੇਨਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ। [1] 1918 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸਟੈਚੂ ਆਫ਼ ਲਿਬਰਟੀ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਬਾਊਲ ਵਿਖੇ "ਦਿ ਸਟਾਰ-ਸਪੈਂਗਲਡ ਬੈਨਰ" ਗਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਉਦਾਹਰਣ ਸੀ। [2] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1918 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ "ਕੈਂਪ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ" ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦੂਜੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਰਿਵਰਸਾਈਡ ਵਿੱਚ ਆਰਕੇਡੀਆ ਬੈਲੂਨ ਕੈਂਪ ਅਤੇ ਮਾਰਚ ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। [3]

1921 ਵਿੱਚ, ਸੇਬਲ ਨੇ "ਉਦਯੋਗਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾ ਬਿਊਰੋ" ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਾਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤਕ ਸਮੂਹ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਰਸ, ਗਲੀ ਕਲੱਬ, ਪਿੱਤਲ ਬੈਂਡ ਅਤੇ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। [1] ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਯਤਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿਰਤ ਸਕੱਤਰ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਕਲੱਬਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। [2][3] ਇਹ ਬਿਊਰੋ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਚੈਂਬਰ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, [4] "ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਆਊਟਲੈੱਟ" ਵਜੋਂ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇ ਮਨੋਬਲ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ। [5] ਉਸਨੇ 1922 ਵਿੱਚ "ਥੀਓਡੋਰ ਥਾਮਸ ਡੇ" ਲਈ "ਪੇਜੈਂਟ ਆਫ਼ ਪ੍ਰੋਗਰੈਸ" ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। [6] ਉਸਨੇ ਬਿਊਰੋ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬਚਾ, ਕਲਚਰ ਐਂਡ ਦ ਕਮਿਊਨਿਟੀ (1927) ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਗਰਪਾਲਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਈਡ ਵਜੋਂ ਸੀ। [7] ਉਸਨੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, [8][9] ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਬਾਊਲ ਵਿਖੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। [10]

ਸੇਬਲ ਦੁਆਰਾ ਰਚੇ ਗਏ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ "ਵੀ ਆਰ ਵਨ ਫਾਰ ਅੰਕਲ ਸੈਮ" (1917, ਰੌਬਰਟ ਫ੍ਰੀਮੈਨ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ) ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। [1] ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਜੈਜ਼ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ "ਘੋਰ" ਮੰਨਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਿਊਰੋ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਹੇਠ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੈਜ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। [2]

## ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਐਂਟੋਨੇਟ ਸੇਬਲ ਨੇ 1930 ਵਿੱਚ ਵਕੀਲ ਵਾਲਟਰ ਕਿਲਬੋਰਨ ਟੁਲਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, [1] ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ। 1939 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ।[2] ਐਂਟੋਨੇਟ ਰੂਥ ਸੇਬਲ ਦੀ ਮੌਤ 1974 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ 80ਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1974
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1894
ਮਾਰਥਾ ਐਮ. ਰਸਲ

**ਮਾਰਥਾ ਮੋਂਟੇਗ ਰਸਲ** (28 ਸਤੰਬਰ, 1867-16 ਜੁਲਾਈ, 1961) ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਸੀ। ਉਹ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਛੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ 1920 ਵਿੱਚ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮਾਰਥਾ ਮੋਂਟੇਗ ਰਸਲ ਪਿਟਸਫੀਲਡ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਤੋਂ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਮਾਊਂਟ ਹੋਲੀਓਕ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1894 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਹਸਪਤਾਲ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਨਰਸਾਂ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[2][3]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਰਸਲ ਪਿਟਸਬਰਗ, ਨਿਊਯਾਰਕ, ਲੂਈਸਵਿਲ, ਕੈਂਟਕੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਵੀਡੈਂਸ, ਰ੍ਹੋਡ ਆਈਲੈਂਡ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈਨਰੀ ਸਟ੍ਰੀਟ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[1] ਉਹ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਸਲੋਏਨ ਮੈਟਰਨਿਟੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ।[2][3]

ਰਸਲ ਯੂ.ਐਸ. ਆਰਮੀ ਬੇਸ ਹਸਪਤਾਲ ਨੰਬਰ 9 ਵਿਖੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਹਸਪਤਾਲ ਯੂਨਿਟ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। 1917 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਜੇਨ ਡੇਲਾਨੋ ਦੁਆਰਾ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੁੱਖ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, [1] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਲਈ।[2][3] ਉਹ 1920 ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਛੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[4]

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਸਲ ਬੋਲਡਰ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਹਸਪਤਾਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ, [1][2] ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।[3] 1930 ਵਿੱਚ ਉਹ ਟ੍ਰੈਂਟਨ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਮਿਊਂਸੀਪਲ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸੀ।[4]

ਰਸਲ ਨੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਲਈ ਕਈ ਲੇਖ ਲਿਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ "ਫੈਡਸ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਨਰਸਾਂ ਲਈ" (1902),[1] "ਨਰਸਾਂ ਲਈ ਸਮਾਜਿਕ ਬੀਮਾ ਕੀ ਅਰਥ ਰੱਖੇਗਾ" (1917),[2] ਅਤੇ "ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ" (1930) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[3]

## ਵਿਰਾਸਤ 
ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਨਰਸਿੰਗ ਸਕੂਲ ਐਲੂਮਨੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਥਾ ਐਮ. ਰਸਲ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਰਜ਼ਾ ਫੰਡ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1961
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1867
ਪ੍ਰਣੀਥਾ ਵਰਧੀਨੇਨੀ

**ਪ੍ਰਨੀਥਾ ਵਰਧਿਨੇਨੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Pranitha Vardhineni**) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਰਿਕਰਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੈ।

## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ 
ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਵਰਧੀਨੇਨੀ ਨੂੰ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਰਾਜ ਦੇ ਵਾਰੰਗਲ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਰੂਰਲ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਲੇਦਾ ਰੂਰਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਹੀ ਉਸਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਬ-ਜੂਨੀਅਰ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਚੋਣ ਜਮਸ਼ੇਦਪੁਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਟਾਟਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਰੁਜ਼ਗਾਰ 
ਪ੍ਰਨੀਤਾ ਵਰਧਿਨੇਨੀ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ, ਬਿਲਾਸਪੁਰ, ਛੱਤੀਸਗੜ੍ਹ ਵਿਖੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੀ ਸੀ।

2013 ਤੋਂ, ਉਹ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੇ ਗਾਚੀਬੋਵਲੀ ਦੇ ਖੇਡ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਹੈ।

## ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ 
2004 ਅਤੇ 2013 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਵਰਧੀਨੇਨੀ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਗਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ 
2006 ਅਤੇ 2015 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਵਰਧੀਨੇਨੀ ਨੇ ਇੱਕੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਗਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## 2008 ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ, ਬੀਜਿੰਗ 
ਪ੍ਰਣੀਤਾ ਵਰਧੀਨੇਨੀ ਨੇ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ 2008 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਤੇ ਟੀਮ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੁਆਲੀਫਾਇਰ ਵਿੱਚ 31ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸੀ। ਉਸਨੇ 64 ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਜੇਨ ਵਾਲਰ ਨੂੰ 106-100 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ, ਪਰ 32 ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਦੀ ਕਵੋਨ ਉਨ ਸਿਲ ਤੋਂ 99-106 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਟੀਮ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਡੋਲਾ ਬੈਨਰਜੀ ਅਤੇ ਬੰਬਯਾਲਾ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕੁਆਲੀਫਾਇਰ ਵਿੱਚ ਛੇਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਊਂਡ ਆਫ਼ 16 ਵਿੱਚ ਬਾਈ ਮਿਲੀ, ਪਰ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਤੋਂ 206-211 ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਏ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ
ਗ੍ਰੇਸ ਗੈਲੈਟਿਨ ਸੇਟਨ ਥੌਮਸਨ

**ਗ੍ਰੇਸ ਗੈਲੈਟਿਨ ਸੇਟਨ ਥੌਮਸਨ** (28 ਜਨਵਰੀ 1872-19 ਮਾਰਚ 1959) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰਵਾਦੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਗ੍ਰੇਸ ਗੈਲਾਟਿਨ ਦਾ ਜਨਮ 28 ਜਨਵਰੀ, 1872 ਨੂੰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1888 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਡੋਰਥੀ ਡੌਜ ਦੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ ਹੇਠ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਦੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਲਿਖਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ 1892 ਵਿੱਚ ਬਰੁਕਲਿਨ, NY ਵਿੱਚ ਪੈਕਰ ਕਾਲਜੀਏਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
1900 ਵਿੱਚ, ਸੇਟਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ, ਏ ਵੂਮੈਨ ਟੈਂਡਰਫੁੱਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੌਕੀ ਪਹਾੜਾਂ ਰਾਹੀਂ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1] 1907 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ "ਨਿਮਰੋਦਜ਼ ਵਾਈਫ" ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਿਤਾਬ ਸੀ।[2][3] ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਮੋਟਰ ਯੂਨਿਟ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।[4] 1920 ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਚੀਨ, ਮਿਸਰ, ਹਵਾਈ, ਭਾਰਤ, ਇੰਡੋਚਾਈਨਾ, ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਚਾਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ: ਏ ਵੂਮੈਨ ਟੈਂਡਰਫੁੱਟ ਇਨ ਮਿਸਰ (1923), ਚਾਈਨੀਜ਼ ਲੈਂਟਰਨਜ਼ (1924), ਯੈੱਸ, ਲੇਡੀ ਸਾਹਿਬ (1925), ਅਤੇ ਪੋਇਜ਼ਨ ਐਰੋਜ਼ (1938)।[4][5] ਉਸਨੇ ਦ ਸਿੰਗਿੰਗ ਟਰੈਵਲਰ (1947) ਵੀ ਲਿਖੀ, ਜੋ ਰਹੱਸਵਾਦ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।[5]

## ਸਰਗਰਮੀਆਂ 
ਇੱਕ ਮਤਾਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ, ਉਸਨੇ 1910 ਤੋਂ 1920 ਤੱਕ ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵੂਮੈਨ ਸਫਰੇਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[1] ਉਸਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਅਮੈਰੀਕਨ ਪੈੱਨ ਵੂਮੈਨ (1926-1928 ਅਤੇ 1930-1932) ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਕੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਸੰਗਠਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੁੱਗਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ (1933-1938) ਦੇ ਪੱਤਰਾਂ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[1] ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਵਜੋਂ ਉਸਨੇ ਬਿਬਲੀਓਟੇਕਾ ਫੈਮਿਨਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨੌਰਥਵੈਸਟਰਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[1] ਉਸਨੇ 1933 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਸੈਂਚੁਰੀ ਆਫ਼ ਪ੍ਰੋਗਰੈਸ ਐਕਸਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ, ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ ਜੀਓਗ੍ਰਾਫਰਜ਼ ਅਤੇ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਕਲੱਬ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[1] ਸੇਟਨ ਵੀ ਪੈੱਨ ਅਤੇ ਬਰੱਸ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1898 ਤੋਂ 1939 ਤੱਕ ਪੇਨ ਐਂਡ ਬਰੱਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[1]

ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਅਰਨੈਸਟ ਥੌਮਸਨ ਸੇਟਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬੁਆਏ ਸਕਾਊਟਸ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੋਢੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੁਆਏ ਸਕਾਊਟਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਬਾਰੇ ਟਕਰਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ BSA ਦੇ ਅੰਦਰ ਉਸਦੇ ਉੱਚ ਅਹੁਦੇ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਘੀ ਚਾਰਟਰ ਜੇਮਜ਼ ਈ. ਵੈਸਟ BSA ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਬੋਰਡ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਅਰਨੈਸਟ ਨੇ 29 ਜਨਵਰੀ, 1915 ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲਿਖਤੀ ਅਸਤੀਫਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਮਈ ਤੱਕ BSA ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ।[1]

## ਮੌਤ 
ਸੇਟਨ ਦੀ ਮੌਤ 19 ਮਾਰਚ, 1959 ਨੂੰ ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਪਾਮ ਬੀਚ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1][2]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ 
* *Notable American Women: The Modern Period* (1980). Edited by Barbara Sicherman and Carol Hurd Green. 

## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Grace Gallatin Steon-Thompson papers at the Sophia Smith Collection, Smith College Special Collections

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1959
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1872
ਪੇਗੀ ਸ਼ੈਨੋਰ

**ਪੇਗੀ ਸ਼ੈਨੋਰ** (ਨਵੰਬਰ 1895-30 ਮਈ 1935) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮਾਰਗਰੇਟ ਮੈਰੀਅਨ ਸ਼ੈਨੋਰ ਸਿਸਟਰਸਵਿਲੇ, ਵੈਸਟ ਵਰਜੀਨੀਆ ਤੋਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਲੀ-ਪਲ਼ੀ, ਪੈਰੀ ਅਬਸਾਲੋਮ ਸ਼ੈਨੋਰ ਅਤੇ ਏਟਾ ਕੇਟ ਲੀਜ਼ਰ ਸ਼ੈਨੋਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[1][2] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪੈਗੀ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਵੈਸਟ ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰਸਵਿਲੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ,[3] ਲੌਇਲ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਮੂਜ਼,[4][5] ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਓਡ ਫੈਲੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੇਤਾ ਸਨ।[6]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਸ਼ਾਨੋਰ ਕਈ ਮੂਕ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਂਪ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ[1], ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦ ਹਾਊਸ ਆਫ਼ ਹੇਟ (1918), ਦ ਕਵੀਨ ਆਫ਼ ਹਾਰਟਸ (1918), ਦ ਈਕੋ ਆਫ਼ ਯੂਥ (1919), ਦ ਲਰਕਿੰਗ ਪੈਰਿਲ (1919), ਦ ਮਿਸਟਰੀ ਮਾਈਂਡ (1920), ਦ ਮੈਨ ਹੂ ਸਟੋਲ ਦ ਮੂਨ (1921), ਅਤੇ ਦ ਪ੍ਰੋਡੀਗਲ ਜੱਜ (1922) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[2] "ਪੈਗੀ ਸ਼ਾਨੋਰ ਨੇ ਦ ਹਾਊਸ ਆਫ਼ ਹੇਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ," ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ।[3] ਉਸਨੇ 1919 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਲਈ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ।[4] ਸ਼ਾਨੋਰ ਨੇ 1920 ਦੇ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ "ਵੈਂਪ" ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਟਾਈਪਕਾਸਟਿੰਗ 'ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ: "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਜਨਤਾ ਕਿਸੇ ਨਾਟਕ ਜਾਂ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਔਰਤ ਪਾਤਰ ਨੂੰ 'ਵੈਂਪ' ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਖੂਨ, ਦਿਮਾਗ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।"[5]

ਸਟੇਜ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੋਮਰਵਿਲ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ, ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? (1917), ਸਕ੍ਰੀਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ (1922),[1] ਦ ਗੋਲਡਫਿਸ਼ (1923),[2] ਵੇਰੀ ਬ੍ਰਾਈਟ ਗ੍ਰੀਨ (1923),[3] ਗ੍ਰੰਪੀ (1923),[4] ਅਤੇ ਲਵ 'ਐਮ ਐਂਡ ਲੀਵ 'ਐਮ (1926) ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[5]

ਸ਼ਾਨੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1918 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਸਮੋਕ ਫੰਡ" ਲਾਭ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸਿਗਰਟ ਭੇਜਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।[1] 1921 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵੇਰਾ ਗੋਰਡਨ ਅਤੇ ਸਟੈਨਲੀ ਪ੍ਰਾਈਸ ਨਾਲ ਜਰਮਨਟਾਊਨ ਦੇ ਯਹੂਦੀ ਫੋਸਟਰ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਅਨਾਥਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।[2] 1922 ਵਿੱਚ ਉਹ "ਹਸਪਤਾਲ ਰਹੱਸ" ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਥੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰ ਅਰਲ ਫੌਕਸ ਨਿੱਕਰਬੌਕਰ ਹੋਟਲ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਢਹਿ ਗਿਆ ਸੀ।[3][4] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਅਫਵਾਹ ਸੀ।[5]

ਪੈਗੀ ਸ਼ੈਨੋਰ ਦੀ 1923 ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਕੈਪਲਨ ਨਾਲ ਮੰਗਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।[1] ਵੈਰਾਇਟੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ", 1935 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[2]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1895
ਅਦਿਤੀ ਸਵਾਮੀ

**ਅਦਿਤੀ ਸਵਾਮੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Aditi Swami**) ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੈ। ਉਹ ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ 2023 ਵਿਸ਼ਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਕੰਪਾਊਂਡ ਮਹਿਲਾ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਅਦਿਤੀ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਗੋਪੀਚੰਦ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਗਣਿਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨੇੜਲੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਸਤਾਰਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ 12 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸ਼ਾਹੂ ਸਟੇਡੀਅਮ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖੇਡਦੇ ਅਤੇ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦੇ ਦੇਖਿਆ ਪਰ ਉਸਨੇ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਗੰਨੇ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਪ੍ਰਵੀਨ ਸਾਵੰਤ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। ਉਹ ਜੋਤੀ ਸੁਰੇਖਾ ਵੇਨਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਨੀਤ ਕੌਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਕੰਪਾਉਂਡ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੀ ਜੇਤੂ ਟੀਮ ਦਾ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

ਉਸਨੇ 2023 ਵਿਸ਼ਵ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਯੁਵਾ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ। 2023 ਵਿੱਚ, ਉਹ 2022 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਦਾ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

## ਪੁਰਸਕਾਰ 
ਉਸਨੂੰ 9 ਜਨਵਰੀ 2024 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2006
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ
ਪੂਜਾ ਯਾਦਵ

**ਪੂਜਾ ਯਾਦਵ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Pooja Yadav;** ਜਨਮ 1989) ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਇੱਕ ਪੈਰਾ ਐਥਲੀਟ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2022 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 25 ਅਕਤੂਬਰ 2023 ਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋ F54/55 ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ 
ਯਾਦਵ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਨੂਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਟੌਰੂ ਤੋਂ ਹੈ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੀ ਸੱਟ ਲੱਗ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ-ਪੇਰੈਂਟ ਬੱਚੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਹੈ।

## ਕਰੀਅਰ 
### ਘਰੇਲੂ 
ਉਸਨੇ 2017 ਵਿੱਚ ਜੈਪੁਰ ਵਿਖੇ 17ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਟ ਪੁੱਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 2018 ਵਿੱਚ, ਪੰਚਕੂਲਾ ਵਿਖੇ 18ਵੀਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਜੈਵਲਿਨ ਥ੍ਰੋਅ ਅਤੇ ਸ਼ਾਟ ਪੁਟ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋਅ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 2021 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੰਗਲੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਓਪਨ ਪੈਰਾ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਥ੍ਰੋਅ ਈਵੈਂਟ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤਿੰਨ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ।

### ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ 
2019 ਵਿੱਚ, ਯਾਦਵ ਨੇ ਦੁਬਈ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਜੁਲਾਈ 2023 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਜੈਵਲਿਨ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਚੀਨ ਵਿੱਚ 2022 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1989
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਥਲੀਟ
ਸਾਕਸ਼ੀ ਕਸਾਨਾ

**ਸਾਕਸ਼ੀ ਕਸਾਨਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sakshi Kasana;** ਜਨਮ 21 ਅਗਸਤ 1996) ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੈਰਾ ਐਥਲੀਟ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋ F55 ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿਖੇ 2024 ਦੇ ਸਮਰ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ।

## ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਕਸਾਨਾ ਦਾ ਜਨਮ ਸੱਜੀ ਲੱਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਮਾਂਦਰੂ ਵਿਗਾੜ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਉਸਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਝੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕੋਚ ਅਮਿਤ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਗਾਜ਼ੀਆਬਾਦ ਦੇ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਿੱਖੀਆਂ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਉਹ ਟੋਕੀਓ ਵਿਖੇ 2020 ਦੇ ਸਮਰ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕਸ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਕੋਵਿਡ-19 ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਈ 2021 ਵਿੱਚ ਕੁਆਲੀਫਾਈਂਗ ਈਵੈਂਟ, ਯੂਰਪੀਅਨ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਸਰਕਟ, ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ ਸਨ।

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹਾਂਗਜ਼ੂ, ਚੀਨ ਵਿਖੇ 2022 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ 24.77 ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਸੁੱਟੀ ਅਤੇ ਚੀਨ ਦੀ ਵਾਂਗ ਯਾਨਪਿੰਗ ਅਤੇ ਈਰਾਨ ਦੀ ਹਾਸ਼ੇਮੀਏਹ ਮੋਤਾਘੀਅਨ ਮੋਆਵੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2002
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਥਲੀਟ
ਪ੍ਰਮਿਲਾ ਅਯੱਪਾ

**ਪ੍ਰਮਿਲਾ ਗੁਡੰਡਾ ਅਯੱਪਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨਾਮ: **Pramila Gudanda Aiyappa;** ਜਨਮ ਨਾਮ: **ਗਣਪਤੀ**) (ਜਨਮ 8 ਮਾਰਚ 1977 ਕੋਡਾਗੂ, ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਹੈਪਟਾਥਲੀਟ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2000 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕਸ ਲਈ ਸਿਡਨੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹੈਪਟਾਥਲੋਨ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ 5,548 ਅੰਕਾਂ ਦੇ ਕੁੱਲ ਸਕੋਰ ਨਾਲ 24ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ।

ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ 2008 ਦੇ ਸਮਰ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ, ਅਯੱਪਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਮਹਿਲਾ ਹੈਪਟਾਥਲੋਨ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ, ਸਾਥੀ ਐਥਲੀਟਾਂ ਸ਼ੋਭਾ ਜਾਵੁਰ ਅਤੇ ਸੁਸਮਿਤਾ ਸਿੰਘਾ ਰਾਏ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ 43 ਹੈਪਟਾਥਲੀਟ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ 28ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ, ਕੁੱਲ 5,771 ਅੰਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਲਿਊਡਮਿਲਾ ਬਲੌਂਸਕਾ ਤੋਂ ਮਿਥਾਈਲਟੈਸਟੋਸਟੀਰੋਨ ਲਈ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਖੋਹ ਲਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਚ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਅਯੱਪਾ ਨੇ 2010 ਦੀਆਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਦੇਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹੈਪਟਾਥਲੋਨ ਵਿੱਚ ਤਗਮੇ ਦੀ ਦੌੜ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਖੁੰਝ ਗਈ, ਅਤੇ ਕੁੱਲ 5,330 ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ।

ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸ਼੍ਰੀ ਅਯੱਪਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਐਥਲੀਟਾਂ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕੋਚਿੰਗ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।

thumb| ਅਯੱਪਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸ਼੍ਰੀ ਅਯੱਪਾ ਨਾਲ ਕਾਂਤੀਰਵਾ ਇਨਡੋਰ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿਖੇ, 9 ਜੁਲਾਈ 2019

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* NBC 2008 Olympics profile
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋਡਗੁ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੋੜਾਵਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1977
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਉਲੰਪਿਕ ਅਥਲੀਟ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਥਲੀਟ
ਰੁਬੀਨਾ ਯਾਦਵ

**ਰੁਬੀਨਾ ਯਾਦਵ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Rubina Yadav;** ਜਨਮ 14 ਜਨਵਰੀ 2001) ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਥਲੀਟ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਅਤੇ 2022 ਦੀਆਂ ਹਾਂਗਜ਼ੂ, ਚੀਨ ਵਿਖੇ ਹੋਈਆਂ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ 9ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ। ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੰਗਲੁਰੂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਂਤੀਰਵਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਅਨ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ -3 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈਂਗ ਮਾਰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 1.81 ਮੀਟਰ ਦੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ 1.80 ਮੀਟਰ ਦੇ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਕੁਆਲੀਫਾਈਂਗ ਮਾਰਕ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।

## ਕਰੀਅਰ 
* 2023: ਮਈ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ 26ਵੀਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਕੱਪ ਸੀਨੀਅਰ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ, ਬਿਰਸਾ ਮੁੰਡਾ ਫੁੱਟ ਬਾਲ ਸਟੇਡੀਅਮ, ਮੋਰਾਬਾਦੀ, ਰਾਂਚੀ ਵਿੱਚ 1.80 ਮੀਟਰ ਦੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।
* 2023: ਜੁਲਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਦੇ ਬੈਂਕਾਕ ਦੇ ਸੁਪਾਚਲਾਸਾਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿਖੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 2001
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਥਲੀਟ
ਸਰਿਤਾ ਅਧਾਨਾ

**ਸਰਿਤਾ ਅਧਾਨਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Sarita Adhana;** ਜਨਮ 1 ਜਨਵਰੀ 1987) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2024 ਦੇ ਸਮਰ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕੰਪਾਊਂਡ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪੈਰਿਸ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕ ਦੇ ਕੁਆਰਟਰ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
ਉਸਨੇ 2022 ਦੀਆਂ ਗੈਂਗਜ਼ੂ, ਚੀਨ ਵਿਖੇ ਹੋਈਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਪੈਰਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਕੰਪਾਊਂਡ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਓਪਨ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਹਮਵਤਨ ਜੋਤੀ ਬਾਲੀਆਂ ਨੂੰ 139-135 ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਕਾਂਸੀ ਲਈ ਆਲ-ਇੰਡੀਅਨ ਪਲੇ-ਆਫ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੀਤਲ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਟੀਮ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਈਵੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸੈਮੀਫਾਈਨਲ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ।

ਉਸਨੇ ਕਟੜਾ ਵਿਖੇ ਮਾਤਾ ਵੈਸ਼ਨੋ ਦੇਵੀ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਦੇ ਖੇਡ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿਖੇ 2023 ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। 

ਨਵੰਬਰ 2023 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਉਸੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1987
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਨਿਮਿਸ਼ਾ ਚੱਕੁੰਗਲਪਰੰਬਿਲ

**ਨਿਮਿਸ਼ਾ ਸੁਰੇਸ਼ ਚੱਕੁਂਗਲਪਰੰਬਿਲ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Nimisha Suresh Chakkungalparambil;** ਜਨਮ 3 ਮਈ 1995) ਕੇਰਲ ਦੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੈਰਾ-ਐਥਲੀਟ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ T47 ਲੰਬੀ ਛਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ T47 ਲੰਬੀ ਛਾਲ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ। ਉਸਨੂੰ 2022 ਹਾਂਗਜ਼ੂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਪੈਰਾ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ 25 ਅਕਤੂਬਰ 2023 ਨੂੰ T47 ਲੰਬੀ ਛਾਲ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।

ਨਿਮਿਸ਼ਾ ਨੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਗਾਂਧੀਨਗਰ ਵਿਖੇ ਸਪੋਰਟਸ ਅਥਾਰਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਸੈਂਟਰ ਆਫ਼ ਐਕਸੀਲੈਂਸ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ।

ਫਰਵਰੀ 2021 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦੁਬਈ ਵਿਖੇ ਦੂਜੇ ਫਜ਼ਾ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਰਲਡ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਵਿੱਚ 5.25 ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਕੇ ਲੰਬੀ ਛਾਲ F46/47 ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1995
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਥਲੀਟ
ਕੰਚਨ ਲਖਾਨੀ

**ਕੰਚਨ ਲਖਾਨੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Kanchan Lakhani;** 13 ਮਾਰਚ 1984) ਫਰੀਦਾਬਾਦ, ਹਰਿਆਣਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੈਰਾ ਐਥਲੀਟ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿਖੇ 2024 ਦੇ ਸਮਰ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ। 10.06 ਮੀਟਰ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੈਰਾਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਡਿਸਕਸ ਥਰੋਅ F53 ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ 7ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਰਹੀ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਲਈ F53 ਜੈਵਲਿਨ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਰੈਂਕਿੰਗ 2024 ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੈ। ਉਹ ਡਿਸਕਸ ਥ੍ਰੋ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ 7ਵੇਂ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੈ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਲਖਾਨੀ ਫਰੀਦਾਬਾਦ, ਹਰਿਆਣਾ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਮਨੋਹਰ ਲਾਲ, ਮਾਂ ਪੁਸ਼ਪਾ, ਅਤੇ ਭਰਾ ਸੁਨੀਲ ਅਤੇ ਕਮਲ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਕੂਲੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੇਐਲ ਮਹਿਤਾ ਦਯਾਨੰਦ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਉਹ 4 ਸਤੰਬਰ 2008 ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੇਲ ਹਾਦਸੇ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਗੁਆ ਬੈਠੀ। ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਅਧਰੰਗ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। 2016 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨਾਹਰ ਸਿੰਘ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਨਰਸੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਲੈਣ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਥ੍ਰੋਅ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ।

## ਕਰੀਅਰ 
2022 ਵਿੱਚ, ਲਖਾਨੀ ਨੇ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੈਰਾ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। 2021 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿਖੇ ਤੀਜੀ ਇੰਡੀਅਨ ਓਪਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੈਰਾ ਅਥਲੀਟ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਜੈਵਲਿਨ ਅਤੇ ਡਿਸਕਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਟ ਪੁੱਟ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। 2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੈਰਾ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ 2019 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਬੀਜਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਪੈਰਾ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਐਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 2017 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਜੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਸਨ। ਮਾਰਚ 2018 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪੰਚਕੂਲਾ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ 18ਵੇਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੈਰਾ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ।

ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਖ਼ਬਾਰ, ਦੈਨਿਕ ਜਾਗਰਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਦਿਵਸ 'ਤੇ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1984
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਿਡਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਥਲੀਟ