ਇਨਾਕੈਂਤੀ ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ

**ਇਨਾਕੈਂਤੀ ਮਿਖਾਇਲੋਵਿਚ ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ** (; ਜਨਮ *Smoktunovich*, 28 ਮਾਰਚ 1925 3 ਅਗਸਤ 1994) ਸੋਵੀਅਤ ਅਦਾਕਾਰ "ਸੋਵੀਅਤ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 1974 ਵਿੱਚ ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਦਾ ਲੋਕ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ 1990 ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਲੇਬਰ ਦੇ ਹੀਰੋ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 

## ਮੁਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
thumb|1930 ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਅਤੇ ਆਂਟ ਨਾਲ ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ (ਖੱਬੇ)
ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ ਦਾ ਜਨਮ ਬੇਲਾਰੂਸੀ ਨਸਲ ਦੇ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਇਬੇਰੀਅਨ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਫਵਾਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਪੋਲਿਸ਼ ਪਰਿਵਾਰ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅਮੀਰਸ਼ਾਹੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੱਸ ਕੇ ਇਹ ਸਿੱਧਾਂਤ ਠੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਬੇਲਾਰੂਸੀ ਪਰਵਾਰ ਦਾ ਸੀ।ਉਸਨੇ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲਾਲ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। 1946 ਵਿਚ, ਉਹ ਕ੍ਰਾਸਨੋਯਾਰਸਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਸਕੋ ਚਲੇ ਗਿਆ। 1957 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਓਰਗੀ ਤੋਵਸਤੋਨੋਗੋਵ ਨੇ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਦੇ ਬੋਲਸ਼ੋਈ ਡਰਾਮਾ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਦਾਸਤੋਵਸਕੀ ਦੇ ਬੁਧੂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿੰਸ ਮਿਸਕਿਨ ਦੀ ਨਾਟਕੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਲੇਕਸੀ ਕੋਨਸਤਾਂਤਨੋਵਿਚ ਤਾਲਸਤਾਏ ਦੀ ਜ਼ਾਰ ਫਿਓਦਰ ਇਵਾਨੋਵਿਚ (ਮਾਲੀ ਥੀਏਟਰ, 1973) ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਟਾਈਟਲ ਭੂਮਿਕਾ ਸੀ। 

## ਫ਼ਿਲਮੀ ਕੈਰੀਅਰ
thumb|1966 ਸੋਵੀਅਤ ਸਟੈਂਪ ਤੇ ਅਨਾਤਸੀਆ ਵਰਤਿੰਸਕਾਇਆ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈਮੇਲੇਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ
ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕਰੀਅਰ ਮਿਖਾਇਲ ਰੌਮ ਦੀ ਫਿਲਮ *ਇਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਦਿਨ* (1962) ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1964 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਨਾਟਕ ਦੇ ਗ੍ਰੀਗੋਰੀ ਕੋਜ਼ੀਨਸੇਵ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਕ੍ਰੀਨ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਹੈਮਲਟ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਲੌਰੇਨ ਓਲੀਵਾਈਅਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਲੈਨਿਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ ਦੇ ਹੈਮਲਟ ਨੂੰ ਓਲੀਵਾਈਅਰ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰਲਾ ਦਰਜਾ ਵੀ ਦਿਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਓਲੀਵੀਰ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਫੰਨੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ ਨੇ ਇੱਕ ਅਖੰਡ ਬਹਾਦਰ ਚਿੱਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਇਕਸਾਰ ਘੁਲਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬੇਮੇਲ ਜਾਪਦਾ ਸੀ: ਸੁਭਾਵਕ ਸਰਲਤਾ ਅਤੇ ਕਮਾਲ ਅਮੀਰਸ਼ਾਹੀਅਤ, ਦਿਆਲਤਾ ਅਤੇ ਚੋਭਵਾਂ ਵਿਅੰਗ ਵਿਹਾਰ, ਇੱਕ ਵਿਅੰਗਮਈ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਬਲੀਦਾਨ। 

ਸਮੋਕਤੂਨੋਵਸਕੀ ਐਲਡਰ ਰਿਆਜ਼ਾਨੋਵ ਦੇ ਜਾਸੂਸੀ ਵਿਅੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਤੋਂ ਖਬਰਦਾਰ (1966) ਵਿੱਚ ਯੂਰੀ ਡੈਟੋਚਕਿਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਦੇ ਬਕਾਏ ਕੌਮਿਕ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਚੈਕੋਵਸਕੀ (1969) ਵਿੱਚ ਪਿਓਤਰ ਇਲੀਚ ਚੈਕੋਵਸਕੀ, ਐਂਦਰੇਈ ਕਾਂਚਾਲੋਵਸਕੀ ਦੇ ਚੈਖਵ ਦੇ ਨਾਟਕ ਦੇ ਸਕਰੀਨ ਸੰਸਕਰਣ (1970) ਵਿੱਚ ਅੰਕਲ ਵਾਨਿਆ, ਐਂਦਰੇਈ ਤਾਰਕੋਵਸਕੀ ਦੇ ਦਰਪਣ (1975) ਵਿੱਚ ਨੈਰੇਟਰ, ਅਨਾਤੋਲੀ ਏਫਰੋਸ ਦੀ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਫੇਰ ਨਹੀਂ ਵਿੱਚ ਬੁਢੇ ਦਾ (1977), ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਿਨ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਮਿਖਾਇਲ ਸ਼ਵਿਵਟਜ਼ ਦੀ *ਨਿੱਕੇ ਦੁਖਾਂਤ* (1979) ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ। 

1990 ਵਿੱਚ, ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ ਨੇ ਬੇਸਟ ਐਕਟਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾਈਕਾ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। 69 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ 3 ਅਗਸਤ 1994 ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਛੋਟੇ ਗ੍ਰਹਿ 4926 ਸਮਾਕਤੂਨੋਵਸਕੀ ਦਾ ਨਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਚੋਣਵੀਂ ਫ਼ਿਲਮੋਗਰਾਫੀ 
* 1956 *ਸਿਪਾਹੀ* *ਫ਼ਾਰਬਰ* ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ
* 1957 *ਤੂਫ਼ਾਨ* * ਮੋਰੋਂਤਸੇਵ* ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ
* 1959 *ਅਣਪਾਈ ਚਿੱਠੀ (ਫਿਲਮ)* ਕੋਨਸਤਾਂਤਿਨ ਸਬੀਨੀਨ ਵਜੋਂ 
* 1961 *ਇਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਦਿਨ* (1962) *ਇਲੀਆ ਕੁਲੀਕੋਵ*ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ
* 1964 *ਹੈਮਲਟ* *ਹੈਮਲਟ* ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ
* 1966 *ਕਾਰ ਤੋਂ ਖਬਰਦਾਰ* (1966) ਵਿੱਚ *ਯੂਰੀ ਡੈਟੋਚਕਿਨ* ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ
* 1969 *ਚੈਕੋਵਸਕੀ* *ਪਿਓਤਰ ਇਲੀਚ ਚੈਕੋਵਸਕੀ ਵਜੋਂ *
* 1970 *ਅਪਰਾਧ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ* * ਪੋਰਫਾਈਰੀ ਪੀਟਰੋਵੈਚ *
* 1970 *ਅੰਕਲ ਵਾਨਿਆ* ਵਿੱਚ 'ਇਵਾਨ ਵੋਨੀਟਸਕੀ, ਅੰਕਲ ਵਾਨਿਆ 
* 1972 *ਟੇਮਿੰਗ ਆਫ ਦ ਫਾਇਰ* ਵਿੱਚ *ਕੋਨਸਟੈਂਨਟਿਨ ਸੀਓਲਕੋਵਸਕੀ* ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* 1975 *ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਲੜੇ* ਵਿੱਚ * ਡਾਕਟਰ* ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
* 1979 *ਨਿੱਕੇ ਦੁਖਾਂਤ* ਵਿੱਚ *ਐਨਟੋਨੀਓ ਸਲੇਰੀ*ਅਤੇ *ਬੁਢਾ ਬੈਰੋਨ* ਵਜੋਂ 
* 1979 *ਮਾਸਕੋ ਹੰਝੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ* ਵਿੱਚ ਕੈਮੀਓ ਦਿੱਖ
* 1983 *ਦੋ ਇੱਕ ਛੱਤਰੀ ਥੱਲੇ* ਵਿੱਚ * ਟਿਲ* ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ 
* 1984 *ਮੁਰਦਾ ਰੂਹਾਂ* ਵਿੱਚ *ਪਲੁਸਤਿਨ *
* 1985 *ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰੂਸ* ਵਿੱਚ *ਜਸਟੀਨੀਅਨ ਪਹਿਲਾ* ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ
* 1985 *ਸਟਰੇਂਜ ਕੇਸ ਆਫ਼ ਡਾ. ਜੈਕਿਲ ਐਂਡ ਮਿ. ਹਾਇਡ* ਵਿੱਚ *ਡਾ. ਹੈਨਰੀ ਜੈਕਿਲ *
* 1989 *ਮਦਰ* *ਗਵਰਨਰ* ਵਜੋਂ
* 1993 *ਸੋਨਾ* ਵਿੱਚ *ਡੌਨ ਡਿਏਗੋ* ਵਜੋਂ 
* 1993* ਮੈਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ* ਵਿੱਚ *ਲੇਖਕ* ਵਜੋਂ 
* 1994 *ਐਂਚਾਂਟਿਡ* ਵਿੱਚ *ਟੇਸਟਰ* ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 
* 1997 *ਡੈਂਡੈਲੀਅਨ ਵਾਈਨ* ਵਿੱਚ *ਕਰਨਲ ਫ੍ਰੀਲੇ* ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* Smoktunovsky's biography in *The New York Times*.
* Biography of Innokenti Smoktunovsky

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1925
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1994