open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਿਲਕ ਸਾੜੀ

**ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਿਲਕ ਸਾੜੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Kanchipuram silk sari**), ਜਿਸਨੂੰ **ਕਾਂਜੀਵਰਮ ਸਾੜੀ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਿਲਕ ਸਾੜੀ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾੜੀਆਂ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ, ਕੇਰਲ, ਕਰਨਾਟਕ ਅਤੇ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਖਾਸ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਸਾੜੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪਹਿਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ – ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।

2008 ਤੱਕ, ਅੰਦਾਜ਼ਨ 5,000 ਪਰਿਵਾਰ ਸਾੜੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 25 ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸੂਤੀ ਧਾਗੇ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਅਤੇ 60 ਰੰਗਾਈ ਇਕਾਈਆਂ ਹਨ।

## ਬੁਣਾਈ 
ਸਾੜੀਆਂ ਸ਼ੁੱਧ ਸ਼ਹਿਤੂਤ ਦੇ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਧਾਗੇ ਤੋਂ ਬੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਾੜੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁੱਧ ਮਲਬੇਰੀ ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਜ਼ਰੀ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਾੜੀ ਬੁਣਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸ਼ਟਲ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਜੁਲਾਹਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸਹਾਇਕ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸ਼ਟਲ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਰਡਰ ਦਾ ਰੰਗ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਡੀ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ *ਮੁੰਡੀ* (ਸਾੜ੍ਹੀ ਦਾ ਲਟਕਦਾ ਸਿਰਾ) ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਬੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਾਜ਼ੁਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਾੜੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਿਲਕ ਸਾੜੀ ਵਿੱਚ, ਬਾਡੀ ਅਤੇ ਬਾਰਡਰ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋੜ ਇੰਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਸਾੜੀਆਂ ਫਟ ਜਾਣ, ਪਰ ਕਿਨਾਰਾ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਕਾਂਚੀਵਰਮ ਸਿਲਕ ਸਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

## ਡਿਜ਼ਾਈਨ 
ਸਾੜੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੌੜੇ ਕੰਟ੍ਰਾਸਟ ਬਾਰਡਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੰਦਿਰ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ, ਚੈੱਕ, ਧਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਦਾਰ (ਬੁੱਟੇ) ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਪਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਵਾਇਤੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਹਨ। ਇਹ ਸਾੜੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਬੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ *ਮੁੰਡੀਆਂ ਹਨ* ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਰਵੀ ਵਰਮਾ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਅਤੇ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਦਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਾੜੀਆਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਕੰਮ ਦੀ ਪੇਚੀਦਗੀ, ਰੰਗਾਂ, ਪੈਟਰਨ, ਜ਼ਰੀ (ਸੋਨੇ ਦਾ ਧਾਗਾ) ਆਦਿ ਵਰਗੀ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੇਸ਼ਮ ਆਪਣੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰੀ ਲਈ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਕਮਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ।

## ਮਹੱਤਵ 
ਭਾਰੀ ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਬੁਣੀਆਂ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਕਿਆਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ 
2005 ਵਿੱਚ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਸਾੜੀਆਂ ਲਈ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸਨੂੰ 2005-06 ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

## ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ 
2008 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਤਾਮਿਲ ਫਿਲਮ *"ਕਾਂਚੀਵਰਮ"* ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਰੇਸ਼ਮ ਬੁਣਕਰਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਮੈਸੂਰ ਰੇਸ਼ਮ
* ਇਲਕਲ ਸਾੜੀ
* ਨਵਲਗੁੰਡ ਡੁਰੀਜ਼
* ਟਿਸ਼ੂ (ਕਪੜਾ)

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰੇਸ਼ਮ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ
ਬੰਗਲੌਰ ਬਲੂ ਅੰਗੂਰ

thumb|ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਨੀਲੇ ਅੰਗੂਰ
**ਬੰਗਲੌਰ ਨੀਲਾ ਅੰਗੂਰ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Bangalore blue grape**), ਜਿਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ **ਬੰਗਲੌਰ ਨੀਲਾ** ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੰਗਲੌਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਲੂੰਬੜੀ ਅੰਗੂਰ (*ਵਿਟਿਸ ਲੈਬਰਸਕਾ*) ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ (ਬਾਕੀ ਦੋ ਥੌਮਸਨ ਸੀਡਲੈੱਸ ਅਤੇ ਅਨਬ-ਏ-ਸ਼ਾਹੀ ਦਿਲਕੁਸ਼ ਹਨ)। ਇਸਨੂੰ 2013 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਟੈਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਇਹ ਕਿਸਮ ਪਿਛਲੇ 150 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬੰਗਲੌਰ ਅਰਬਨ, ਚਿੱਕਬੱਲਾਪੁਰ ਅਤੇ ਕੋਲਾਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸਿਰਫ਼ ਲਗਭਗ 5,000 ਹੈਕਟੇਅਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੰਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ; ਅਤੇ ਸਾਲਾਨਾ ਲਗਭਗ 450,000 ਟਨ ਫਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਬੰਗਲੌਰ ਬਲੂ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਆਦਰਸ਼ ਸਥਿਤੀਆਂ ਹਨ: ਲਾਲ ਰੇਤਲੀ ਦੋਮਟ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਿੱਟੀ, ਦਿਨ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 35°C ਤੋਂ 37°C ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 12°C ਤੋਂ 15°C। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਥਿਤੀਆਂ ਬੰਗਲੌਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿਸਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅੰਗੂਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੱਚੇ ਖਪਤ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੈਮ ਅਤੇ ਜੈਲੀ, ਜੂਸ ਅਤੇ ਜੂਸ ਗਾੜ੍ਹਾਪਣ ਬਣਾਉਣ ਲਈ; ਅਤੇ ਫੋਰਟੀਫਾਈਡ ਵਾਈਨ ਵਿੱਚ। ਇਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ 2013 ਵਿੱਚ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਚਿੱਕਾਬੱਲਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਬੰਗਲੌਰ ਬਲੂ ਗ੍ਰੇਪਸ ਗ੍ਰੋਅਰਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਲਈ ਪੇਟੈਂਟ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲ
ਮੰਗਲਾਗਿਰੀ ਸਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਫੈਬਰਿਕਸ

**ਮੰਗਲਾਗਿਰੀ ਸਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Mangalagiri sarees and fabrics**) ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਗੁੰਟੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਇੱਕ ਕਸਬੇ ਮੰਗਲਾਗਿਰੀ ਵਿੱਚ ਦਸਤਕਾਰੀ ਬੁਣਾਈ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਵਿੱਚ *ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ) ਐਕਟ, 1999* ਦੁਆਰਾ ਦਸਤਕਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਕੁਝ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੁਣਾਈ ਦਾ ਕਿੱਤਾ 400 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਕੁਤੁਬਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਟੈਕਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਕਾਰਨ ਬੁਣਕਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਵਾਸ ਦਾ ਦੌਰ ਸੀ।

## ਉਤਪਾਦਨ 
ਮੰਗਲਾਗਿਰੀ ਫੈਬਰਿਕ ਨੂੰ ਕੰਘੀ ਕੀਤੇ ਧਾਗੇ ਤੋਂ ਤਾਣੇ ਅਤੇ ਵੂਫ਼ ਦੀ ਇੰਟਰਲੇਸਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਪਿਟਲੂਮ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਬੁਣਾਈ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕੱਪੜਾ ਰੰਗਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਹੈ। *ਨਿਜ਼ਾਮ ਡਿਜ਼ਾਈਨ* ਇਸ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਮੰਗਲਾਗਿਰੀ ਸਾੜੀ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੜਾਅ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

* *ਕੱਚਾ ਮਾਲ* - ਸ਼ੁੱਧ ਸੂਤੀ ਧਾਗਾ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਾਰੀਆਂ, ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰੰਗ ਅਤੇ ਕੁਝ ਰਸਾਇਣ।
* *ਕਪਾਹ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ* - ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈਂਕ ਕਪਾਹ ਨੂੰ ਉਬਾਲਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਰਾਤ ਭਰ ਭਿੱਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੰਗਾਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
* *ਰੰਗਾਈ* - ਇਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੀਆਂ ਸਾੜੀਆਂ ਲਈ ਬਲੀਚਿੰਗ ਤਕਨੀਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਰੰਗੀਨ ਸਾੜੀਆਂ ਲਈ, ਵੈਟ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
* *ਵਾਧੂ ਰੰਗਾਈ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ* - ਰੰਗੇ ਜਾਂ ਬਲੀਚ ਕੀਤੇ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਕੇ ਕੁਝ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਵਾਧੂ ਰੰਗਾਈ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
* *ਸੁਕਾਉਣਾ* - ਉਪਰੋਕਤ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਾਗਾ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਰੰਗ ਵੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।

; ਪ੍ਰੀ-ਲੂਮ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ

* *ਹੈਂਕ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਤਾਣੇ ਅਤੇ ਵੇਫਟ ਵਿੱਚ ਘੁਮਾਉਣਾ* - ਚਰਖਾ, ਸ਼ਿਫਟ ਬਾਂਸ ਅਤੇ ਬੌਬਿਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤਾਣੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ, ਬੁਣਾਈ ਇੱਕ ਪਿਰਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
* *ਸਟ੍ਰੀਟ ਸਾਈਜ਼ਿੰਗ* - ਤਾਣੇ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ, ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਕੰਜੀ ਦਾ ਛਿੜਕਾਅ ਢੁਕਵੀਂ ਬੁਣਾਈ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਕਾਉਣਾ।
* *ਬੁਣਾਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ* - ਇਸ ਵਿੱਚ ਬੁਣਾਈ ਦਾ ਵਾਰਪ ਅਤੇ ਵੇਫਟ ਤਰੀਕਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਜੈਕਵਾਰਡ ਬੁਣਾਈ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਬੁਣਾਈ, ਡਿਜ਼ਾਈਨਿੰਗ ਅਤੇ ਕੱਟਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਪਿੱਟਲੂਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ
* *ਕੱਟਣਾ ਅਤੇ ਮੋੜਨਾ* - ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
* *ਸਾੜੀਆਂ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ* - ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਮਾਸਟਰ ਬੁਣਕਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰੀਖਣ
* *ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ* - 1985 ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੇ ਸਾੜੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਲਈ ਨਵੇਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆਂਦੀ।

## ਸਾੜੀਆਂ 
ਮੰਗਲਾਗਿਰੀ ਸਾੜੀਆਂ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਤੀ ਤੋਂ ਬੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਬੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨਹੀਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨਰਸਿਮ੍ਹਾ ਮੰਦਰ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਵੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਭਗਤੀ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸਾੜੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ
ਉਸਤਾਦ ਮੋਇਨੂਦੀਨ ਖਾਨ (ਸੰਗੀਤਕਾਰ)

**ਉਸਤਾਦ ਮੋਇਨੂਦੀਨ ਖਾਨ** ਇੱਕ ਅਨੁਭਵੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਸਨ, ਜਿਹੜੇ ਇੱਕ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਵੀ ਸਨ। ਜੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਜੈਪੁਰ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ। 

ਖਾਨ ਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ, ਜੈਪੁਰ ਲਈ ਏਕਲ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੰਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਾਲ 2014 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।

ਉਸਤਾਦ ਮੋਇਨੂਦੀਨ ਖਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕਈ ਪੀੜੀਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀ ਮੋਮੀਨ ਖਾਨ 8ਵੀਂ ਪੀਡ਼੍ਹੀ ਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਾਰੰਗੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ 
ਉਸਤਾਦ ਮੋਇਨੂਦੀਨ ਖਾਨ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਖਾਨ ਸਾਬ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 7 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਉਸਤਾਦ ਮਹਿਬੂਬ ਖਾਨ ਤੋਂ ਸਾਰੰਗੀ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਲੈਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਸਨ। ਉਸਤਾਦ ਮਹਿਬੂਬ ਖਾਨ ਨੇ ਖੁਦ ਕਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਸੀ  ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਡਿਤ ਰਾਮ ਨਾਰਾਇਣਜੀ ਹਨ। ਉਸਤਾਦ ਮੋਇਨੂਦੀਨ ਖਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

## ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ 
ਉਸਤਾਦ ਮੋਇਨੁਦੀਨ ਖਾਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸਾਜ਼ਿੰਦੇ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਸਨ,ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਸਨ। ਜੈਪੁਰ ਘਰਾਣੇ ਤੇ ਅਧਾਰਤ, ਉਹ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਜੈਪੁਰ ਘਰਾਣੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ।

ਖਾਨ ਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ, ਜੈਪੁਰ ਲਈ ਏਕਲ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੰਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸੰਨ 2014 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਾਗਰਿਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪਦਮ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।

ਉਸਤਾਦ ਮੋਇਨੂਦੀਨ ਖਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕਈ ਪੀਡ਼੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀ ਮੋਮੀਨ ਖਾਨ ਉੱਚ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 8ਵੀਂ ਪੀਡ਼੍ਹੀ ਹਨ।
## ਕੈਰੀਅਰ 
ਉਸਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ, ਜੈਪੁਰ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਾਰੰਗੀ ਵਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਚੈਨਲ ਅਤੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਉੱਤੇ ਏਕਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ, ਚੈੱਕ ਗਣਰਾਜ, ਡੈਨਮਾਰਕ, ਜਰਮਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਗੁਲਾਮ ਅਲੀ ਖਾਨ, ਅਮੀਰ ਖਾਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਜੋਸ਼ੀ, ਬੇਗਮ ਅਖ਼ਤਰ, ਫਿਆਜ਼ ਖਾਨ ਅਤੇ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਜ਼ਾਕਿਰ ਹੁਸੈਨ ਵਰਗੇ ਸਾਰੰਗੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।

## ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ 
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਣਤੰਤਰ ਦਿਵਸ, 1994 'ਤੇ ਰਾਜ ਪੱਧਰ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਲ 2001-2002 ਲਈ ਰਾਜਸਥਾਨ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੰਨ 2006 ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਉਦੈਪੁਰ ਦੇ ਮਹਾਰਾਣਾ ਮੇਵਾਡ਼ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸਲਾਨਾ ਡਾਗਰ ਘਰਾਨਾ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।

ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਵਾਲਡ ਸਿਟੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਲਿਆਣਜੀ ਕਾ ਰਸਤਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਗੁਰੂ-ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਪਰੰਪਰਾ, ਸਾਰੰਗੀ, ਵਾਇਲਿਨ ਅਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗਾਇਕੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮੁਸਲਮਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਗਾਇਕ
ਫੈਮੀਨਿਸਟ ਥਿਊਰੀਃ ਫਰੌਮ ਮਾਰਜਿਨ ਟੂ ਸੈਂਟਰ

ਫੈਮੀਨਿਸਟ ਥਿਊਰੀਃ ਫਰੌਮ ਮਾਰਜਿਨ ਟੂ ਸੈਂਟਰ 1984 ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਹੈ ਜੋ ਬੈੱਲ ਹੁੱਕ ਦੁਆਰਾ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੇ ਕੱਟਡ਼ਪੰਥੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ਸਿਰਲੇਖ ਵਿੱਚ "ਮਾਰਜਿਨ" (ਹਾਸ਼ੀਏ) ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਾਲੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁੱਖਧਾਰਾ ਦੇ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ 2017 ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

2015 ਦੇ ਤੀਜੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵਨਾ ਵਿੱਚ, ਹੁੱਕਸ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਅੰਦੋਲਨ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਰਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਗੋਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿਤਾਬ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਲਿੰਗ, ਨਸਲ ਅਤੇ ਵਰਗ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਬੈਟੀ ਫ੍ਰੀਡਨ ਦੀ 'ਦਿ ਫੈਮੀਨਾਈਨ ਮਿਸਟਿਕ' (1963) ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਇੱਕ-ਅਯਾਮੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਚੋਣਵੇਂ ਸਮੂਹ, ਕਾਲਜ-ਪਡ਼੍ਹੀਆਂ, ਮੱਧ-ਅਤੇ ਉੱਚ-ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਵਿਆਹੀਆਂ ਗੋਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਅਰਥਾਤ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿੰਗਵਾਦੀ ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਉਪਯੋਗੀ ਚਰਚਾ ਹੈ। ਹੁੱਕਸ ਦਾ ਤਰਕ ਹੈ ਕਿ ਫ੍ਰੀਡਨ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਗਰੀਬ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ, ਤਜ਼ਰਬੇ ਜਾਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਹੁੱਕਸ ਚਿੱਟੇ-ਸਰਬਉੱਚਵਾਦੀ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਪਿੱਤਰਸੱਤਾ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੈਂਜ਼ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਅਮਰੀਕੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਹੱਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਉਹ ਖੋਜਦੀ ਹੈ। ਹੁੱਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਸਮੇਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਰਚਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਲੀਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਕੱਟਡ਼ਪੰਥੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿਸਟਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਨਾ ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੋਡ਼ੀਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲੰਬੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਜੀਵਨ-ਪੁਸ਼ਟੀ, ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* ਗੂਗਲ ਕਿਤਾਬਾਂ ਉੱਤੇ *ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸਿਧਾਂਤ*
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਰੀਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਲੈਕ ਨਾਰੀਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ
ਮਲੀਹਾਬਾਦੀ ਦੁਸਹਿਰੀ ਅੰਬ

**ਮਲੀਹਾਬਾਦੀ ਦੁਸਹਿਰੀ ਅੰਬ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: ''''Malihabadi Dusseheri' mango'''), ਇੱਕ ਅੰਬ ਦੀ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਦੇ ਲਖਨਊ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਮਲੀਹਾਬਾਦ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਲੀਹਾਬਾਦੀ ਦੁਸਹਿਰੀ ਅੰਬ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਉਗਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਦੁਸਹਿਰੀ ਕਿਸਮ ਤੋਂ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ।

## ਨਾਮ 
ਮਾਲੀਹਾਬਾਦੀ ਦੁਸਹਿਰੀ ਅੰਬ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ 1700 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਲਖਨਊ ਨਵਾਬ ਦੇ ਸ਼ਾਹੀ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੂਲ ਮਾਂ ਪੌਦਾ, ਜਿਸਦਾ ਅਨੁਮਾਨ 200 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਕਾਕੋਰੀ ਕਸਬੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਥਿਤ ਦਸ਼ਾਰੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਖਿੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਲੀਹਾਬਾਦ ਅਤੇ ਲਖਨਊ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਅੰਬ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ।

## ਵੇਰਵਾ 
ਇਸ ਅੰਬ ਦੀ ਕਿਸਮ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਦਰਮਿਆਨੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਲੰਬੇ ਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਰੇਸ਼ੇ ਰਹਿਤ ਗੁੱਦਾ, ਵਿਲੱਖਣ ਅਮੀਰ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਟੋਰੇਜ ਟਿਕਾਊਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

### ਵਿਲੱਖਣਤਾ 
ਮਲੀਹਾਬਾਦ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਅੰਬ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਉਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ 'ਦਸਹਿਰੀ' ਅੰਬਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। 300 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਮਲੀਹਾਬਾਦ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਮਿੱਟੀ, ਜਲਵਾਯੂ ਅਤੇ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨ ਨੇ 'ਮਾਲੀਹਾਬਾਦੀ ਦੁਸਹਿਰੀ' ਅੰਬਾਂ ਨੂੰ ਸੁਹਾਵਣਾ ਸੁਆਦ, ਭਰਪੂਰ ਮਿਠਾਸ, ਰੇਸ਼ੇ ਰਹਿਤ ਗੁੱਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।

## ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ 
ਇਸਨੂੰ 4 ਸਤੰਬਰ 2009 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ ਤੋਂ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (GI) ਸਥਿਤੀ ਟੈਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (14 ਮਈ 2028 ਤੱਕ ਵੈਧ)।

ਗੁੜਗਾਓਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਗਬਾਨੀ ਬੋਰਡ ਨੇ ਮਾਲੀਹਾਬਾਦੀ ਦੁਸਹਿਰੀ ਅੰਬ ਦੀ ਜੀਆਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ। 2008 ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਫਲ ਨੂੰ 2009 ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜੀਆਈ ਟੈਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ "ਮਾਲੀਹਾਬਾਦੀ ਦੁਸੇਹਰੀ" ਨਾਮ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅੰਬਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅੰਬ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਚੌਥੀ ਅੰਬ ਦੀ ਕਿਸਮ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਨੇ GI ਟੈਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਅੰਬ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
* ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ |

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅੰਬ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲ
ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਗੋਰਡਨ ਫੌਕਸ

**ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਗੋਰਡਨ ਫੌਕਸ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀਃ Elizabeth Gordon Fox) (ਸੰਨ1884-13 ਨਵੰਬਰ 1958) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਨਰਸਿੰਗ ਸਰਵਿਸ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਗੋਰਡਨ ਫੌਕਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਲਵਾਕੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ,[1] ਉਹ ਐਡਵਿਨ ਐਮ. ਫੌਕਸ ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਕੇ. ਗੋਰਡਨ ਫੌਕਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[2] ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਈ. ਗੋਰਡਨ ਫੌਕਸ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਸੀ।[3] ਉਸਨੇ 1907 ਵਿੱਚ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ,[4] ਅਤੇ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, 1910 ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।[5]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਫੌਕਸ ਨੇ 1912 ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[1] 1918 ਤੋਂ 1930 ਤੱਕ, ਫੌਕਸ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਬਿਊਰੋ ਆਫ਼ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।[2][3] ਉਹ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੈਨੀ ਕਲੇਮੈਂਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਐਸੋਸੀਏਟ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।[4] 1922 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਵੀਨੀਆ ਡੌਕ, ਸਾਰਾਹ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਪਿਕੇਟ, ਕਲਾਰਾ ਡੀ. ਨੋਏਸ, ਫੈਨੀ ਐਫ. ਕਲੇਮੈਂਟ, ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਆਰ. ਵੈਨਮੀਟਰ ਨਾਲ ਦ ਹਿਸਟਰੀ ਆਫ਼ ਅਮੈਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਸਹਿ-ਲੇਖਕ ਸੀ। 1922 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਜ਼ਬਰਦਸਤ, ਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਉਤਸੁਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਚਿੰਤਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਬੰਧਕ, ਮਿਸ ਫੌਕਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਿਊਰੋ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ,"।[5]

ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਫਾਰ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਨਰਸਿੰਗ (NOPHN) ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ, 1921 ਵਿੱਚ ਐਡਨਾ ਲੋਇਸ ਫੋਲੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, [1] ਉਸਨੇ ਦ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਨਰਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਰਸਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਕਸਰ ਲਿਖਿਆ, ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਨਰਸਿੰਗ 'ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ।[2][3] ਉਸਨੇ ਦਾਈਆਂ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, [4] ਅਤੇ ਆਫ਼ਤ ਰਾਹਤ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।[5] ਉਸਨੇ 1927 ਵਿੱਚ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਆਫ਼ ਵੂਮੈਨ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਨਰਸਿੰਗ 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ।[6]

1930 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਸੋਸਾਇਟੀਜ਼ ਦੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।[1] 1931 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਫਲੋਰੈਂਸ ਨਾਈਟਿੰਗੇਲ ਮੈਡਲ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਿਵਲੀਅਨ ਨਰਸਿੰਗ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਅਮਰੀਕੀ।[2][3]

ਉਹ 1930 ਤੋਂ 1949 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੱਕ 19 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਯੇਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ।[1] ਉਹ ਨਿਊ ਹੈਵਨ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਸਟੇਟ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਕਾਰਜਕਾਲ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[2]

## ਮੌਤ 
ਫੌਕਸ ਦੀ ਮੌਤ 1958 ਵਿੱਚ ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਦੇ ਨਿਊਇੰਗਟਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਹ 74 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ।[1][2] ਯੇਲ ਵਿਖੇ ਚਾਰਲਸ-ਐਡਵਰਡ ਅਮੋਰੀ ਵਿੰਸਲੋ ਪੇਪਰਾਂ ਵਿੱਚ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਗੋਰਡਨ ਫੌਕਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪੇਪਰ ਹਨ।[3]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1958
ਬੇਸੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਫਰੈਂਕਲ

thumb|ਬੇਸੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਫਰੈਂਕਲ, 1920 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ।
**ਬੇਸੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਫਰੈਂਕਲ** (29 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1884-15 ਸਤੰਬਰ, 1959) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਗਾਇਕਾ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲੱਬ ਦੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਕਲੱਬਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਬੇਸੀ ਹਰਬਰਟ ਬਾਰਟਲੇਟ ਦਾ ਜਨਮ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਐਲਬਰਟ ਗ੍ਰਿਫਿਥ ਬਾਰਟਲੇਟ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਐਨ ਮੈਕਕੀਬੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਕੌਰਨੇਟਿਸਟ ਅਤੇ ਬੈਂਡ ਲੀਡਰ ਸਨ; ਉਹ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਸਟੋਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਰ ਉੱਥੇ ਸਥਿਤ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਪੈਂਟੇਜ ਥੀਏਟਰ ਹੁਣ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।[1] ਉਸਨੇ ਕਮਨੌਕ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਡੇਵਿਡ ਬਿਸਫੈਮ ਅਤੇ ਹਰਬਰਟ ਵਿਦਰਸਪੂਨ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਾਰਲੋ ਸੇਬੇਸਟਿਆਨੀ ਨਾਲ ਓਪੇਰਾ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ ਗਈ ਸੀ।[2][3]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਬਾਰਟਲੇਟ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਸਕ੍ਰਿਪਸ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਆਯੋਜਿਤ ਚੈਂਬਰ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਸੀਰੀਜ਼ ਅਤੇ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਕੋਰਸ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ,[2] ਉਸਦੇ ਕਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਿੰਗ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਸੀ।[3][4] ਉਹ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਆਪਟੀਮਿਸਟਸ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, "ਆਪਣੇ ਰਵਾਇਤੀ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ" ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੋਈ।[5]

ਉਹ 1918 ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਕਲੱਬਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ;[1] ਉਸਨੇ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪੈਂਫਲੈਟ ਵੀ ਲਿਖਿਆ।[2][3] ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ, ਮੂਵੀ ਹਾਊਸਾਂ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਗਾਇਕੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[4] ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਕਲੱਬਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਅਧਿਆਏ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[5] "ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ," ਉਸਨੇ 1918 ਦੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। "ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਦਿਅਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।"[6]

ਫ੍ਰੈਂਕਲ ਗੀਤਾਂ ਦੀ  ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵੀ ਸੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸੇਟਿੰਗ ।[1]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਬੇਸੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਨੇ 1911 ਵਿੱਚ ਬੀਮਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸੈਲਿਸਟ ਸੇਸਿਲ ਫ੍ਰੈਂਕਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1959 ਵਿੱਚ 75 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੈਂਟਾ ਮੋਨਿਕਾ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] ਸਕ੍ਰਿਪਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਕਲ ਹਾਲ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਬੇਸੀ ਅਤੇ ਸੇਸਿਲ ਫ੍ਰੈਂਕਲ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੇਸੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਫ੍ਰੈਂਕਲ ਚੈਂਬਰ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਫੈਸਟੀਵਲ ਕੰਸਰਟ ਸਕ੍ਰਿਪਸ ਵਿਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬੈਸੀ ਬਾਰਟਲੇਟ ਫ੍ਰੈਂਕਲ ਕਲੈਕਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਟ੍ਰੈਵਲ ਐਂਡ ਅਰਲੀ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਐਲਾ ਸਟ੍ਰੌਂਗ ਡੇਨੀਸਨ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਸਕ੍ਰਿਪਸ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।[2] ਸਕ੍ਰਿਪਸ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਯੂਸੀਐਲਏ ਦੋਵੇਂ ਫ੍ਰੈਂਕਲ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਪੇਪਰਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।[3]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* A portrait of Bessie Bartlett Frankel from the 1920s, in the Bessie Bartlett Frankel Collection of Travel and Early Los Angeles Music, via Calisphere.
* Bessie Bartlett Frankel's gravesite, on Find a Grave.

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1959
ਅਰਨੈਸਟਾਈਨ ਫ੍ਰੀਡਮੈਨ

**ਅਰਨੈਸਟਾਈਨ ਲੂਈਸ ਫ੍ਰੀਡਮੈਨ** (11 ਸਤੰਬਰ 1884-ਸਤੰਬਰ 1973) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸੀ। ਉਹ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ ਅਤੇ ਬਰਨਾਰਡ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਇਨ ਮੌਰ ਸਮਰ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਵਰਕਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਉਂਦੀ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਫ੍ਰਾਈਡਮੈਨ ਦਾ ਜਨਮ ਬਰੁਕਲਿਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਜੌਨ ਫ੍ਰਾਈਡਮੈਨ ਅਤੇ ਜੋਸਫੀਨ ਹੈਨਰੀਟਾ ਹੇਲ ਫ੍ਰਾਈਡਮੈਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਨੇ 1907 ਵਿੱਚ ਸਮਿਥ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, [1] ਅਤੇ 1916 ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; [2] ਉਸਨੇ 1926 ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆ ਤੋਂ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੇਟ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, [3] ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ "ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਹਿਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ" ਸੀ। [4]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਫ੍ਰਾਈਡਮੈਨ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਇਲੀਨੋਇਸ ਦੇ ਰੌਕਫੋਰਡ ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਵ੍ਹੀਟਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਭਾਗਾਂ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਹਿਕਾਰੀ ਲਹਿਰ ਬਾਰੇ, [1] ਉਦਯੋਗਿਕ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ, [2] ਅਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਜਰਤ ਅਤੇ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੀ ਲਾਗਤ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ, ਪੁੱਛਿਆ "ਕੀ ਅਸੀਂ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਜਰਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਜਾਂ ਕੀ ਅਸੀਂ 'ਇੱਕ ਭਰਪੂਰ ਜੀਵਨ' ਦੇ ਮਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰਟ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਉਸ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾਵੇਗਾ?" ਦ ਵਰਲਡ ਟੂਮੋਰੋ ਲਈ 1922 ਦੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ।[3]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਫ੍ਰਾਈਡਮੈਨ YWCA ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ, [1][2] ਅਤੇ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਤਾਬਚੇ ਲਿਖੇ।[3][4][5] ਉਸਨੇ ਬਰਨਾਰਡ ਕਾਲਜ ਸਮਰ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਵਰਕਰਜ਼ [6][7] ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਇਨ ਮਾਵਰ ਸਮਰ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਵਰਕਰਜ਼ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।[8] ਉਸਨੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਹਿਲਡਾ ਵਰਥਿੰਗਟਨ ਸਮਿਥ ਨਾਲ ਬਾਲਗ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[9][10] "ਲੋਕਤੰਤਰ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਦਮ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ," ਉਹਨਾਂ ਨੇ 1937 ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ।[11] ਫੈਡਰਲ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਰਿਲੀਫ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਭਰ ਵਿੱਚ ਬਾਲਗਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।[12][13] ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਵਾਈਲਡਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਫੇਜ਼ਸ ਆਫ਼ ਦ ਮੂਨ (1939) ਫ੍ਰਾਈਡਮੈਨ ਅਤੇ ਨਾਵਲਕਾਰ ਐਵਲਿਨ ਸਕਾਟ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ।[14]

ਫ੍ਰਾਈਡਮੈਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਟ੍ਰੇਡ ਯੂਨੀਅਨ ਲੀਗ[1] ਅਤੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਲੀਗ ਫਾਰ ਪੀਸ ਐਂਡ ਡੈਮੋਕਰੇਸੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[2] ਜਦੋਂ ਇਹ 1950 ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਸਟਾਫ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ 1 ਜੁਲਾਈ, 1962 ਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।[3][4]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਫ੍ਰਾਈਡਮੈਨ ਦੀ ਮੌਤ 1973 ਵਿੱਚ 89 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1973
ਉੱਪਾਡਾ ਜਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀ

**ਉੱਪਾੜਾ ਜਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Uppada Jamdani saree** ਜਾਂ **ਸਾੜੀ**) ਇੱਕ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀ ਸਾੜੀ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਉੱਪਾੜਾ ਵਿੱਚ ਬੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ *ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ) ਐਕਟ, 1999* ਦੁਆਰਾ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਪਾਡਾ ਜਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਹਲਕੇ ਭਾਰ ਲਈ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

## ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ 
ਉੱਪਾਡਾ ਜਾਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀ ਵਿੱਚ ਜਮਦਾਨੀ ਨਾਮ ਇੱਕ ਫ਼ਾਰਸੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਾਮ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਫੁੱਲਦਾਨ।

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਜਮਦਾਨੀ ਬੁਣਾਈ ਸ਼ੈਲੀ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ। 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਗੋਦਾਵਰੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਉੱਪਾਡਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਮਦਾਨੀ ਬੁਣਾਈ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਾਮਦਾਨੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਬੁਣਾਈ 300 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਸੀ। 1972 ਵਿੱਚ, ਉੱਪਾਡਾ ਦੇ ਬੁਣਕਰਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ।

## ਜਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀ ਦਾ ਕੱਪੜਾ 
ਉੱਪਾਡਾ ਜਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੱਪੜਾ ਹੈ ਜੋ [ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ] ਵਿੱਚ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਬਣਤਰ ਰੇਸ਼ਮ ਵਰਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹਲਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਸਾੜੀਆਂ, ਗਾਊਨ, ਸਕਾਰਫ਼ ਆਦਿ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਪਾਡਾ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਈ ਜਾਮਦਾਨੀ ਬੁਣਾਈ ਤਕਨੀਕ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

## ਬੁਣਾਈ 
ਉੱਪਾਡਾ ਜਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀ ਬੁਣਾਈ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 10-60 ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 2-3 ਬੁਣਕਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਦੇ 10 ਘੰਟੇ ਬਿਤਾਉਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਜੁਲਾਹੇ ਸ਼ੁੱਧ ਲੇਸ (ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਜ਼ਰੀ ਅਕਸਰ ਪਿਘਲੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਅਤੇ ਬੰਗਲੁਰੂ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾੜੀ ਬੁਣਾਈ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਵਿਛਾਉਣਾ, ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬੁਣਨਾ, ਲੂਮਿੰਗ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਉੱਪਾਡਾ ਅਤੇ ਕੋਠਾਪੱਲੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਗਭਗ 3000 ਲੂਮ ਜਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

## ਸਾੜੀ 
ਸਥਾਨਕ ਬੁਣਕਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਚਾਲੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਔਰਤਾਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਾੜੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੂਤੀ ਬਾਡੀ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਪੱਲੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੁਣਕਰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਮੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਮਾਚਿਸ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਿਜ਼ਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕ, ਫੁੱਲ, ਪੱਤੇ ਆਦਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜਾਮਦਾਨੀ ਸਾੜੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਂਚੀ ਅਤੇ ਧਰਮਵਰਮ ਬ੍ਰਾਂਡਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਭਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਜਮਦਾਨੀ
* ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਮਸਲਿਨ ਵਪਾਰ
* ਇਲਕਲ ਸਾੜੀ
* ਨਵਲਗੁੰਡ ਡੁਰੀਜ਼
* ਮੈਸੂਰ ਰੇਸ਼ਮ
* ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ |

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ
ਮੈਰੀ ਫਰੂਗੋਨ

**ਮੈਰੀ ਫਰੂਗੋਨ** (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀਃ Marie Frugone) (1889-16 ਜੂਨ 1953) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਲੀਡਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ *ਬਰੁਕਲਿਨ ਡੇਲੀ ਈਗਲ* ਅਤੇ *ਬਰੁਕਲਿਨ ਟਾਈਮਜ਼-ਯੂਨੀਅਨ* ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੈਰੀ ਫਰੂਗੋਨ ਦਾ ਜਨਮ ਬਰੁਕਲਿਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਫ੍ਰੈਂਕ ਐਲ. ਫਰੂਗੋਨ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾ ਵਾਰਨੀ ਫਰੂਗੋਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇਤਾਲਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਖਬਾਰ, ਬੋਲੇਟੀਨੋ ਡੇਲਾ ਸੇਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਸਨ।[1][2]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਫਰੂਗੋਨ ਕਿੰਗਜ਼ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ਸ਼ੈਰਿਫ਼ ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਇਤਾਲਵੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਬਰੁਕਲਿਨ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ।[2][3] ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਇਤਾਲਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ "ਦੁਭਾਸ਼ੀਏ, ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਰਸ" ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ।[4] ਟੀਬੀ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ।[5][6] ਉਸਨੂੰ ਇਤਾਲਵੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1] ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਤਾਲਵੀ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਵੈਟਰਨਜ਼ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।[1]

1920 ਵਿੱਚ, ਫਰੂਗੋਨ ਨੇ ਵਾਰਨ ਜੀ. ਹਾਰਡਿੰਗ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ,[1] ਅਤੇ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਗਰਲਜ਼ ਦੀ ਨੈਚੁਰਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਔਰਤਾਂ ਕਾਗਜ਼ੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਲੈਰੀਕਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।[2] ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[3]

ਫਰੂਗੋਨ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ [3] ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਟਾਈਮਜ਼ ਯੂਨੀਅਨ [2] ਅਤੇ ਬਰੁਕਲਿਨ ਡੇਲੀ ਈਗਲ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ, [4][5] "ਔਰਤ ਵੋਟਰਾਂ ਨਾਲ" ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਕਾਲਮ ਵਿੱਚ। [6][7] 1937 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਕਾਲਮ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ "ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕਲੱਬਾਂ ਨਾਲ" ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। [8]

ਫਰੂਗੋਨ ਲਿਟਲ ਇਟਲੀ ਨੇਬਰਹੁੱਡ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਕਵੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਰਿਚਮੰਡ ਹਿੱਲ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਹਾਊਸ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। [1] ਉਸਨੇ ਇਟਾਲੀਅਨ ਵੈਲਫੇਅਰ ਲੀਗ ਦੀ ਬਰੁਕਲਿਨ ਸ਼ਾਖਾ, [2] ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਇਟਾਲੀਅਨ ਸੋਸ਼ਲ ਸਰਵਿਸ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਸਹਾਇਕ, [3] ਅਤੇ ਨੇਵੀ ਯਾਰਡ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਬੁਆਏਜ਼ ਕਲੱਬ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ  ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ। [4][5]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਮੈਰੀ ਫਰੂਗੋਨ ਨੇ 1924 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸਿਸ ਪਾਲ ਸਿਲੇਪੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ, ਫ੍ਰਾਂਸੀਨ ਸਿਲੇਪੀ ਪੈਟਰੂਜ਼ੀ,[2][3] ਦਾ ਜਨਮ 1926 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹੋਇਆ।[4] ਮੈਰੀ ਫਰੂਗੋਨ ਸਿਲੇਪੀ ਦੀ ਮੌਤ 1953 ਵਿੱਚ 64 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ,[5] ਬਰੁਕਲਿਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[6]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1953
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1889
ਹੇਲੇਨਾ ਲੇਵਿਨ

**ਹੇਲੇਨਾ ਲੇਵਿਨ** (16 ਦਸੰਬਰ, 1889-30 ਅਗਸਤ, 1980) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ, ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਪਿਆਨੋ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਲੇਵਿਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹਿਊਸਟਨ, ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ,  ਉਹ ਇਸਾਡੋਰ ਲੇਵਿਨ ਅਤੇ ਕੈਰੀ ਜੇਰੇਮੀਆਸ ਲੇਵਿਨ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਯਹੂਦੀ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਡਰੱਗਿਸਟ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸੰਗੀਤਕ ਯੋਗਤਾ ਦਿਖਾਈ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਫੈਨੀ ਬਲੂਮਫੀਲਡ ਜ਼ੀਸਲਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਕੋਨਰਾਡ ਅੰਸੋਰਜ ਅਤੇ ਲਿਓਪੋਲਡ ਗੋਡੋਵਸਕੀ ਨਾਲ ਪਿਆਨੋ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਐਡਗਰ ਸਟਿਲਮੈਨ ਕੈਲੀ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਗੀਤ ਰਚਨਾ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। 

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਲੇਵਿਨ ਨੇ 1909 ਵਿੱਚ ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ,  ਨੇ 1910 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਬੈਚਸਟਾਈਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ,  ਅਤੇ 1910 ਤੋਂ 1912 ਤੱਕ ਵਾਲਟਰ ਡੈਮਰੋਸ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿੰਫਨੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਨਾਲ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। 1910 ਵਿੱਚ ਹਿਊਸਟਨ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਫੈਸਟੀਵਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ, "ਤੁਹਾਡੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਮਰੀਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ 'ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਵਧਾਈ"। 

ਲੇਵਿਨ 1922 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਸੀ।  ਉਸਨੇ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਬਾਊਲ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਲਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਅਤੇ 1925 ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਸਕੂਲ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਲਈ ਇੱਕ ਲਾਭ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।  ਉਸਨੇ ਕਈ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਬਾਊਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।  ਉਸਨੇ ਅਤੇ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਵੇਰਾ ਬਾਰਸਟੋ ਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਦਿੱਤੀ।  ਉਸਨੇ ਵਾਇਲਨਵਾਦਕ ਬੇਨ ਵਿਟਮੈਨ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।

1930 ਅਤੇ 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦੇਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇਡੀਓ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ,  ਅਤੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਸਨਸੈੱਟ ਬੁਲੇਵਾਰਡ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਨੋ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰ ਬੌਬੀ ਬ੍ਰੀਨ ਸੀ। "ਉਸਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਪੱਖ ਤੋਂ, ਮਾਸਿਕ ਸੀ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਸ਼ੌਕ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ," 1945 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਅਕ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਲੇਵਿਨ ਨੇ 1928 ਵਿੱਚ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਵਾਲਟਰ ਕਰਟ ਮੈਕਸ ਹਾਸਨਸਟਾਈਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1980 ਵਿੱਚ, 90 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰਾਂਟਸ ਪਾਸ, ਓਰੇਗਨ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਈ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1980
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1889
ਭੁੰਨਿਆ ਸੂਰ

[thumb| [ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ|ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਥੁੱਕ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੂਰ ਭੁੰਨ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਗਰਮ ਕੋਲੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਡ੍ਰਿੱਪ ਪੈਨ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਨਮਕ ਅਤੇ ਬੀਅਰ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।]]
[thumb| ਲਾ ਲੋਮਾ, ਕੁਇਜ਼ੋਨ ਸਿਟੀ, [ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੇਚੋਨ ਸਟੋਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਫਿਲੀਪੀਨੋ ਲੇਚੋਨ ਨੂੰ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ]]
**ਭੁੰਂਨਿਆ ਸੂਰ** ਜਾਂ **ਸੂਰ ਦਾ ਰੋਸਟ** ਜਾਂ **ਹੌਗ ਰੋਸਟ** ਪਕਵਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਸੂਰ ਦਾ ਬਾਰਬਿਕਯੂ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ, ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼, ਪੋਰਟੋ ਰੀਕੋ ਅਤੇ ਕਿਊਬਾ ਸਮੇਤ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸੂਰਾਂ ਦੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਇੱਕ ਆਮ ਰਵਾਇਤੀ ਜਸ਼ਨ ਸਮਾਗਮ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਵਾਈ ਰਾਜ  ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ( pig pickin' ) ਵਿੱਚ। ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ, ਬੋਧੀ ਅਤੇ ਈਸਾਈ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਫਿਲੀਪੀਨੋ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਬਾਲੀਨੀ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਬੋਧੀ ਚੀਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਦਾ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਭੋਜਨ ਹੈ।

## ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ 
ਹੌਗ ਰੋਸਟ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਭੁੰਨਣ ਦੇ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਓਪਨ ਫਾਇਰ ਰੋਟੀਸੇਰੀ ਸਟਾਈਲ ਭੁੰਨਣਾ, ਅਤੇ "ਕਾਜਾ ਚਾਈਨਾ" ਸਟਾਈਲ ਬਾਕਸ ਗ੍ਰਿਲਿੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥੈਂਕਸਗਿਵਿੰਗ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਲਈ ਸੂਰ ਦਾ ਰੋਸਟ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਮਿਆਮੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕਿਊਬਨ, ਪੋਰਟੋ ਰੀਕਨ, ਹੋਂਡੂਰਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਆਬਾਦੀ ਵੱਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੂਰ ਰੋਸਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਹਵਾਈ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਕਸਰ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਡੇ 'ਤੇ ਰੋਸਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਾਟਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ, ਲਾੜੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ *ਬਾਬੀ ਗੁਲਿੰਗ*  ਇੱਕ ਪੂਰਵ ਸ਼ਰਤ ਹੈ। ਪਾਪੂਆ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਾਂ ਅਤੇ ਰਤਾਲ ਨੂੰ ਗਰਮ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਪੁੱਟੇ ਗਏ ਇੱਕ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਢੰਗ ਨੂੰ *ਬਾਕਰ ਬਾਟੂ* (ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਪੂਆ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮਾਗਮ ਹੈ।
thumb| ਬਾਲੀਨੀਜ਼ *ਬਾਬੀ ਗੁਲਿੰਗ*

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਸਿਉ ਯੁਕ
* ਸੂਰ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
* ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
* ਥੁੱਕ ਕੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਪਕਵਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੂਰ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ
ਮੇਮੇ ਗੇਰੂਏ

ਮੇਮੇ ਗੇਹਰੂ (ਜਨਮ 1880, ਮਈ 1929 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੰਗੀਤ ਥੀਏਟਰ, ਵੌਡੇਵਿਲ ਅਤੇ ਮੂਕ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਡਾਂਸਰ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਗੇਹਰੂ ਦਾ ਜਨਮ ਲੂਈਸਵਿਲ, ਕੈਂਟਕੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।[1] ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਅਕਸਰ 1883 ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,[2] ਪਰ ਇਹ ਸ਼ੱਕੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ 1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਟੂਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਡੇਜ਼ੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਡੇਜ਼ੀ ਗੇਹਰੂ ਨਾਲ, [3] ਇੱਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੂਰਿੰਗ ਡਾਂਸ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਸੀ।[4][5]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗੇਹਰੂ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਤੇ ਲਿਟਲ ਰੈੱਡ ਰਾਈਡਿੰਗ ਹੁੱਡ (1900), ਦ ਕੈਸੀਨੋ ਗਰਲ (1900),[1] ਨੇਲ-ਗੋ-ਇਨ (1900), ਦ ਗਿੱਡੀ ਥ੍ਰੌਂਗ (1901), ਦ ਕਿੰਗਜ਼ ਕਾਰਨੀਵਲ (1901), ਹੋਇਟੀ ਟੋਇਟੀ (1901–1902), ਲਵਰਜ਼ ਐਂਡ ਲੂਨਾਟਿਕਸ (1906),[2] ਦ ਡੀਕਨ ਐਂਡ ਦ ਲੇਡੀ (1910),[3] ਅਤੇ ਦ ਓਪੇਰਾ ਬਾਲ (1912) ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਦ ਫੋਰਡ ਡਾਂਸਰਜ਼ ਨਾਲ,[4][5] ਥ੍ਰੀ ਟਵਿਨਸ (1910–1911),[6][7] ਵਿੱਚ "ਯਾਮਾ-ਯਾਮਾ ਗਰਲ" ਵਜੋਂ,[6][7] ਅਤੇ ਟੌਪਸੀ ਐਂਡ ਈਵਾ (1923), ਜੋ ਕਿ ਅੰਕਲ ਟੌਮਜ਼ ਕੈਬਿਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਕਾਮੇਡੀ ਸੀ, ਦਾ ਦੌਰਾ ਵੀ ਕੀਤਾ।[8] ਉਹ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਵੌਡੇਵਿਲ ਸਟੇਜ [9] 'ਤੇ ਅਕਸਰ ਸੀ, [10][11] ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦਾ ਦੌਰਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ; "ਅੱਜ ਉਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਡਾਂਸਿੰਗ ਕਾਮੇਡੀਅਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ," 1909 ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।[12]

ਗੇਹਰੂ ਦੋ ਮੂਕ ਫਿਲਮਾਂ, ਦ ਫੈਬਲ ਆਫ਼ ਦ ਗੈਲੋਪਿੰਗ ਪਿਲਗ੍ਰੀਮ ਹੂ ਕੇਪਟ ਔਨ ਗੈਲੋਪਿੰਗ (1915, ਛੋਟੀਆਂ)[1] ਅਤੇ ਅਬਵ ਦ ਐਬੀਸ (1915) ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਕਈ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਲਿਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ "ਆਈ ਐਮ ਲੀਵਿੰਗ ਫਰਾਂਸ ਫਾਰ ਮਾਈ ਓਲਡ ਕੈਂਟਕੀ ਹੋਮ",[2] "ਆਈ ਵਿਸ਼ ਟੂ ਵੈਡ ਏ ਸੈਮੀ",[3] "ਮਿਲਟਰੀ ਬੈਂਡ",[4] "ਦ ਮੈਨ ਆਫ਼ ਦ ਆਵਰ", "ਡੀਅਰ ਲਿਟਲ ਜੈਸਮਾਈਨ",[5] "ਓਵਰ ਇਨ ਸਪੇਨ", ਅਤੇ "ਬੈਕ ਡਾਊਨ ਸਾਊਥ",[6] ਸਾਰੇ ਵਿਕਟਰ ਹੈਮੰਡ ਦੁਆਰਾ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ।

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗੇਹਰੂ ਨੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਰੀਰ ਲਈ ਮੱਖਣ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕੋਰਸੇਟ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ।[1] ਉਸਨੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ[2] ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੌਡੇਵਿਲ ਡਾਂਸ ਸਾਥੀ[3] ਜੌਨੀ ਫੋਰਡ ਨਾਲ ਤਲਾਕ ਲੈ ਲਿਆ (ਉਸਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੌਡੇਵਿਲ ਸਟਾਰ ਈਵਾ ਟੈਂਗਵੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤਲਾਕ ਲੈ ਲਿਆ)।[4]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* 
* A 1926 publicity photograph of Mayme Gehrue, in the J. Willis Sayre Collection of Theatrical Photographs, University of Washington Libraries.

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਟਕੀਲਾ

thumb|ਟਕੀਲਾ ਦੀਆਂ ਤਿਨ ਕਿਸਮਾਂ
 
thumb| ਟਕੀਲਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨੀਲੇ ਐਗੇਵ ਖੇਤ
**ਟਕੀਲਾ (**ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ**: Tequila**) ਨੀਲੇ ਐਗੇਵ ਪਲਾਂਟ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਡਿਸਟਿਲਡ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੁਆਡਾਲਜਾਰਾ ਦੇ 65 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (40 ਮੀਲ) ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਟਕੀਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੱਧ ਪੱਛਮੀ ਮੈਕਸੀਕਨ ਰਾਜ ਜੈਲਿਸਕੋ ਦੇ ਜੈਲਿਸਕਨ ਹਾਈਲੈਂਡਜ਼ (ਲਾਸ ਅਲਟੋਸ ਡੀ ਜੈਲਿਸਕੋ) ਵਿੱਚ। 

ਟਕੀਲਾ ਖੇਤਰ ਦੀ ਲਾਲ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਮਿੱਟੀ ਨੀਲੇ ਐਗੇਵ ਨੂੰ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਉੱਥੇ 300 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੌਦੇ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਐਗੇਵ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਉੱਚੇ ਪਹਾੜੀ ਲਾਸ ਆਲਟੋਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੀਲੇ ਐਗਵੇਵ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਘਾਟੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੱਟੇ ਗਏ ਐਗੇਵਜ਼ ਵਿੱਚ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਟਕੀਲਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ 2006 ਵਿੱਚ ਯੂਨੈਸਕੋ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਰਾਸਤ ਸਥਾਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਟਕੀਲਾ ਦੇ ਐਗੇਵ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਉਦਯੋਗਿਕ ਸਹੂਲਤਾਂ।

ਮੈਕਸੀਕਨ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਟਕੀਲਾ ਸਿਰਫ ਜੈਲਿਸਕੋ ਰਾਜ ਅਤੇ ਗੁਆਨਾਜੁਆਟੋ, ਮਿਚੋਆਕਨ, ਨਾਇਰਿਟ ਅਤੇ ਤਾਮੌਲੀਪਾਸ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀਮਤ ਨਗਰ ਪਾਲਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਟਕੀਲਾ ਨੂੰ 40 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਕਸੀਕਨ ਮੂਲ ਉਤਪਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਜੁਲਾਈ 2020 ਤੱਕ ਕੈਨੇਡਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ NAFTA ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਰਗੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਦੁਵੱਲੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ 1997 ਤੋਂ ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਉਤਪਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਹੁਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਸਦੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਭਿੰਨਤਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਟਕੀਲਾ ਮੇਜ਼ਕਲ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਕਿ ਟਕੀਲਾ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਾਰਾ ਐਗੇਵ ਨੀਲਾ ਐਗੇਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਟਕੀਲਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਨਮਕ ਅਤੇ ਚੂਨਾ ਪਾ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਟਕੀਲਾ ਵਿੱਚ 35% ਅਤੇ 55% ਅਲਕੋਹਲ ਦੀ ਮਾਤਰਾ (70 ਅਤੇ 110 ਅਮਰੀਕੀ ਸਬੂਤ) ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

## ਕਿਸਮਾਂ 
thumb| ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੇ ਟਕੀਲਾ
ਟਕੀਲਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ *ਮਿਕਸਟੋਸ* ਅਤੇ 100% ਐਗੇਵ ਹਨ। *ਮਿਕਸਟੋਜ਼ ਵਿੱਚ* ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 51% ਐਗੇਵ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਬਾਕੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਸ਼ੱਕਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। *ਮਿਕਸਟੋ* ਗਲੂਕੋਜ਼ ਅਤੇ ਫਰੂਟੋਜ਼ ਸ਼ੱਕਰ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਟਕੀਲਾ ਲਈ ਚਾਰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਉਮਰ ਵਧਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹਨ:

* ਬਲੈਂਕੋ ("ਚਿੱਟਾ") ਜਾਂ ਪਲਾਟਾ ("ਚਾਂਦੀ"): ਚਿੱਟੀ ਆਤਮਾ, ਬੇਕਾਰ ਅਤੇ ਬੋਤਲਬੰਦ ਜਾਂ ਡਿਸਟਿਲੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਸਟੋਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਾਂ ਸਟੇਨਲੈਸ ਸਟੀਲ ਜਾਂ ਨਿਰਪੱਖ ਓਕ ਬੈਰਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੀ।
* Reposado ("ਆਰਾਮ"): ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਮਰ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਕਾਰ ਦੇ ਓਕ ਬੈਰਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ।
* ਅਨੇਜੋ ("ਉਮਰ" ਜਾਂ "ਕਲਾਸਿਕ"): ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ, ਪਰ ਛੋਟੇ ਓਕ ਬੈਰਲ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ
* ਵਾਧੂ ਅਨੇਜੋ ("ਵਧੀਕ ਉਮਰ" ਜਾਂ "ਅਤਿ ਉਮਰ"): ਓਕ ਬੈਰਲ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ; ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮਾਰਚ 2006 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
* ਕ੍ਰਿਸਟਾਲਿਨੋ ("ਕ੍ਰਿਸਟਲਈਨ"): ਬੁੱਢੀ ਟਕਿਲਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੋਤਲ ਭਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਦਾ ਰੰਗ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਫਿਲਟਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੈਲੀ 2009 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਰਟੈਂਡਰਾਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਨੂੰ ਨਾ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ ਬੁੱਢੇ ਟਕੀਲਾ ਨਾਲ ਕਾਕਟੇਲ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਵਿਸਕੀ ਦੇ ਠੰਡੇ ਫਿਲਟਰਿੰਗ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਆਲੋਚਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੁਝ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਵੀ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਨੇ ਗੁਆਚੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਐਡਿਟਿਵ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸਟਾਲਿਨੋ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਂਡ ਹਨ ਜੋ ਐਡੀਟਿਵ-ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
right|thumb| ਇੱਕ ਮਾਰਗਰੀਟਾ ਗਲਾਸ

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸ਼ਰਾਬ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ
ਐਲਵਾ ਏ. ਜਾਰਜ

**ਐਲਵਾ ਐਨੀ ਜਾਰਜ** (ਜਨਮ 1876-ਮੌਤ 14 ਜਨਵਰੀ, 1953) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਸੇਵਾ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਜਾਰਜ ਥਾਮਸ ਕਰਾਸਲੇਟ ਜਾਰਜ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਓਬਰਗ ਜਾਰਜ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[1] ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਸਿਡਨੀ ਗੋਂਜ਼ਾਲੇਸ ਜਾਰਜ ਕਾਰਨੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।[2] ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੈਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, 1903 ਵਿੱਚ ਫੂਡ ਇਕਨਾਮਿਕਸ ਦੇ ਕੋਰਸ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[3][4]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਜਾਰਜ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ 1917 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[1] ਉਸੇ ਸਾਲ, ਜਾਰਜ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਬਿਊਰੋ ਆਫ਼ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਸਰਵਿਸ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, [2] ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਹੁਦਾ।[3] ਉਸਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਸੇਵਾ ਲਈ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨਾਂ ਦੀ ਭਰਤੀ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ "ਘਰੇਲੂ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ" ਵਿੱਚ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।[4] ਉਹ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਮੇਟੀ ਔਨ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਸਰਵਿਸ ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਵੀ ਸੀ।[5]

ਉਸਨੇ ਜੁਲਾਈ 1919 ਵਿੱਚ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਰਗਰੇਟ ਸੌਅਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਥਾਂ ਲਈ।[1] ਉਹ ਬਰਨਾਰਡ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹਾਊਸਕੀਪਿੰਗ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, [2] ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਭਲਾਈ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ।[3] ਉਹ 1942 ਵਿੱਚ ਕਿੰਗਜ਼ ਕਾਉਂਟੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਈ।[4]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਵਿੱਚ, ਜਾਰਜ ਮਿਆਮੀ, ਫਲੋਰੀਡਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।[1] ਉੱਥੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1953 ਵਿੱਚ 76 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[2]

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1953
ਬੁਲਗੁਰ

thumb|ਮੋਟੇ ਬੁਲਗੁਰ
**ਬੁਲਗੁਰ** (ਤੁਰਕੀਃ булгур) ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਪਕਵਾਨ, ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਪਕਵਾਨ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਪਕਵਾਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਕਣਕ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੈ।

## ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ 
ਬੁਲਗੁਰ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਪੱਕੀ ਕਣਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਣਕ ਦਾ ਦਾਣੇ ਹੈ, ਪਰ ਬੁਲਗੁਰ ਨੂੰ ਉਬਾਲਿਆਂ ਜਾਂਦਾ। ਬੁਲਗੁਰ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਪਕਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਬੇਸਿਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ।   [ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਸਰੋਤ?] ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਲਕਾ, ਗਿਰੀਦਾਰ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਗੁਰ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਅਨਾਜ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ।

### ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ 
ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਬੁਲਗੁਰ ਵਿੱਚ 78% ਪਾਣੀ, 19% ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ, 3% ਪ੍ਰੋਟੀਨ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਚਰਬੀ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

## ਰਸੋਈ ਵਰਤੋਂ 
thumb|ਮੋਟੇ ਬੁਲਗੁਰ
ਬੁਲਗੁਰ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮੋਟੇ ਬੁਲਗੁਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੋਟਾਜ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦਰਮਿਆਨੇ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਅਨਾਜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਵੇਰ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਸਲਾਦ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੇਸਰ, ਪਿਲਾਵ, ਬਰੈੱਡ, ਅਤੇ ਖੀਰ ਵਰਗੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦੇ ਪੁਡਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬੁਲਗੁਰ ਦਾ ਦਲੀਆ ਫ਼ਰੂਮੈਂਟੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਕਣਕ ਦਾ ਦਲੀਆ ਜੋ ਮੱਧਕਾਲੀ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਣਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤੁਰਕੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਵਾਕਾਂਸ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੁੱਖ ਭੋਜਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਾਣਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਆਰਮੇਨੀਅਨ ਪਕਵਾਨ
ਬੁਸੂ ਦੀਮਾ

**ਬੁਸੂ ਦੀਮਾ** (**ਬਿਸ਼ੂ** ਦੀਮਾ) ਭਾਰਤ ਦੇ ਦਿਮਾਸਾ ਕਚਾਰੀ ਕਬੀਲੇ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸਲਾਨਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਮਾਸਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਦੀ ਵਾਢੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਮਾਸਾ ਕਚਾਰੀ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾਈ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹੈ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਸਾਮ ਅਤੇ ਨਾਗਾਲੈਂਡ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

## ਤਿਉਹਾਰ 
ਬੁਸੂ ਦੀਮਾ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈਃ-

; ਜੀਦਾਪ
: ਜੀਦਾਪ ਇੱਕ ਬੁਸੂ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਚਲਦਾ ਹੈ।
; ਸੁਰੇਮ ਬੈਨੋ
: ਸੁਰੇਮ ਬੈਨੋ ਇੱਕ ਬੁਸੂ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਕੁੱਲ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
; ਹਾਂਗਸ਼ੂ ਬੁਸੂ
: ਹੰਗਸ਼ੂ ਬੁਸੂ ਵੀ ਇੱਕ ਬੁਸੂ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਕੁੱਲ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਨਾਚ 
ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਰਮ (ਡਰਮਸ) ਤੇ ਮੁਰੀ (ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਿਗੁਲ) ਦੀ ਲੈਅ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁੰਡੇ ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ,  ਹਰ ਕੋਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਨੱਚ ਕੇ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ
ਹੈਲਨ ਨੇਵੇਲ ਗਾਰਫੀਲਡ

**ਹੈਲਨ ਨੇਵੇਲ ਹਿਲਸ ਗਾਰਫੀਲਡ** (12 ਫਰਵਰੀ, 1867-20 ਅਗਸਤ, 1930) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਜਿਕ ਹਸਤੀ ਅਤੇ ਬੋਲ਼ੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਵਕੀਲ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਅਨਾਥਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਹੈਲਨ ਨਿਊਏਲ ਹਿਲਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸ਼ਿਕਾਗੋ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਜੌਨ ਨਿਊਏਲ ਅਤੇ ਜੂਡਿਥ ਪੂਅਰ ਹਿਲਸ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਰੇਲਵੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸਨ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਹੈਲਨ ਨਿਊਏਲ ਗਾਰਫੀਲਡ ਦੇ ਚਾਰ ਬੱਚੇ 1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ 1902 ਤੋਂ 1909 ਤੱਕ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਜੇਮਜ਼ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਥੀਓਡੋਰ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿ ਸਕੱਤਰ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।[1] ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿਵਿਕ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਵੂਮੈਨ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੀ ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ ਆਫ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਸ਼ਾਖਾ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[2]

1909 ਵਿੱਚ ਗਾਰਫੀਲਡਜ਼ ਦੇ ਓਹੀਓ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1921 ਵਿੱਚ ਲੇਕ ਏਰੀ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਸਪੀਚ ਰੀਡਿੰਗ ਅਤੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਫਾਰ ਦ ਹਾਰਡ ਆਫ਼ ਹੀਅਰਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ,[1][2] ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨਜ਼ ਫਾਰ ਦ ਹਾਰਡ ਆਫ਼ ਹੀਅਰਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਪ ਰੀਡਿੰਗ ਕਲਾਸਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[3] ਹੈਲਨ ਨਿਊਏਲ ਗਾਰਫੀਲਡ ਖੁਦ ਬਾਲਗ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਸੀ।[4]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਜੰਗੀ ਅਨਾਥਾਂ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਬੈਲਜੀਅਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਜਾਵਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।[1] ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੇ ਬਿਊਰੋ ਆਫ਼ ਸਪਲਾਈਜ਼ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ, ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਸਮਾਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਫਿੱਟ ਲਈ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ।[2]

## ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ 
1890 ਵਿੱਚ, ਹੈਲਨ ਨਿਊਏਲ ਨੇ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਜੇਮਜ਼ ਰੂਡੋਲਫ ਗਾਰਫੀਲਡ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜੇਮਜ਼ ਏ. ਗਾਰਫੀਲਡ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।[1][2] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੌਨ, ਜੇਮਜ਼ II, ਨਿਊਏਲ ਅਤੇ ਰੂਡੋਲਫ। ਮੈਂਟਰ, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ "ਹੋਲੀਕ੍ਰਾਫਟ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।[3] ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੇਮਜ਼ ਅਤੇ ਜੌਨ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।[4][5]

ਹੈਲਨ ਗਾਰਫੀਲਡ ਦੀ ਮੌਤ 1930 ਵਿੱਚ, 63 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਊ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਸੱਟਾਂ ਕਾਰਨ ਹੋਈ।[1] ਉਸਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਲੇਖਬੱਧ ਹਨ।[2] ਉਸਦੀ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ ਸਮੱਗਰੀ ਵੈਸਟਰਨ ਰਿਜ਼ਰਵ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੇਮਜ਼ ਏ. ਗਾਰਫੀਲਡ II ਦੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।[3] ਗਾਰਫੀਲਡ ਦਾ ਭਾਸ਼ਣ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਸਕੂਲ ਹੁਣ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਹੀਅਰਿੰਗ ਐਂਡ ਸਪੀਚ ਸੈਂਟਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕੇਸ ਵੈਸਟਰਨ ਰਿਜ਼ਰਵ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।[4]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* 
* Cleveland Hearing and Speech Center

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1930
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1867
ਇਟਜ਼ੀ

**ਇਟਜ਼ੀ** (ਕੋਰੀਆਈ: 있지; RR: ਇਟਜੀ; ਜਪਾਨੀ: イッチ; ਵੱਡੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਟਾਈਲਾਈਜ਼ਡ) ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆਈ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ JYP ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਮੈਂਬਰ ਹਨ: ਯੇਜੀ, ਲਿਆ, ਰਯੁਜਿਨ, ਚੈਰੀਯੋਂਗ ਅਤੇ ਯੂਨਾ। ਇਟਜ਼ੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ "ਟੀਨ ਕ੍ਰਸ਼" ਸੰਕਲਪ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਪਿਆਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੈਬਲ ਫੈਰਿੰਗਟਨ ਗਿਫੋਰਡ

thumb|ਮੈਬਲ ਫੈਰਿੰਗਟਨ ਗਿਫੋਰਡ, 1922 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ।
**ਮੈਬਲ ਫੈਰਿੰਗਟਨ ਗਿਫੋਰਡ** (19 ਅਗਸਤ, 1880-1 ਮਈ, 1962) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਣ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਅਤੇ ਲੈਕਚਰਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ। ਉਹ 25 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬਰਕਲੇ ਵਿਖੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਪੀਚ ਕਲੀਨਿਕ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਰਹੀ।

## ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੇਬਲ ਫਰਿੰਗਟਨ ਗਿਫੋਰਡ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਨੋਨਾ, ਮਿਨੀਸੋਟਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਕਲਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੋਮੋਨਾ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਬਫੇਲੋ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਕਰੈਕਟਿਵ ਸਪੀਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਊਰੋਲੋਜਿਸਟ, ਐਚ. ਜੀ. ਬ੍ਰੇਨਾਰਡ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਭਾਸ਼ਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ: ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਗਾਈ ਸਟੀਵਨਜ਼ ਫਰਿੰਗਟਨ ਸਟੈਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਵਿਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਐਲਿਸ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ ਜੋ ਨਾਟਕੀ ਪਾਠ ਦੇਣ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਵੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ।[1]

## ਕੈਰੀਅਰ 
ਗਿਫੋਰਡ ਦਾ ਕੰਮ ਭਾਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਹਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ।[1] ਗਿਫੋਰਡ 1915 ਤੋਂ 1940 ਤੱਕ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਸਟੇਟ ਟੀਚਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਪੀਚ ਕਲੀਨਿਕ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।[2] ਉਸਨੇ 1915 ਵਿੱਚ ਪਨਾਮਾ-ਪੈਸੀਫਿਕ ਐਕਸਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।[1] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਭਾਸ਼ਣ ਪੁਨਰਵਾਸ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[3][4] 1925 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਜਨਤਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਰਾਜ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[5]

ਗਿਫੋਰਡ 1922 ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੀ ਸਪੀਚ ਆਰਟਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ,[1] ਅਤੇ 1926 ਵਿੱਚ ਅਮੈਰੀਕਨ ਸਪੀਚ ਐਂਡ ਹੀਅਰਿੰਗ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ASHA) ਦੀ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।[2] ਅਤੇ 1926 ਤੋਂ ਉਹ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਿਊਰੋ ਆਫ਼ ਕਰੈਕਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਸਪੀਚ ਡਿਫੈਕਟਸ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1949 ਵਿੱਚ ਵੈਸਟਰਨ ਸਪੀਚ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[3]

ਉਸਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਪੀਚ ਡਿਫੈਕਟਸ ਐਂਡ ਡਿਸਆਰਡਰਜ਼ ਐਂਡ ਦੇਅਰ ਕਰੈਕਸ਼ਨ (1926),[1] ਹਾਉ ਟੂ ਓਵਰਕਮ ਸਟੈਮਰਿੰਗ (1940),[2] ਕਰੈਕਟਿੰਗ ਨਰਵਸ ਸਪੀਚ ਡਿਸਆਰਡਰਜ਼ (1940),[3] ਅਤੇ ਸਪੀਚ ਕਰੈਕਸ਼ਨ ਇਨ ਦ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ (1948) ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[4]

## ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਗਿਫੋਰਡ 1952 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ। ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਲੌਂਗ ਬੀਚ ਵਿੱਚ 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[1]

## ਹਵਾਲੇ 
## ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
* Dale George Malone, *A Biography of Mabel Farrington Gifford* (PhD dissertation, Chapman University 1966).
* Ruth Montgomery Jackson, "Academic Speech Education in the West: Mabel Farrington Gifford" *Western Speech* 25(2)(Spring 1961): 110.

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1962
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1880
ਗੋਦਾਦੀ

thumb|ਕਢਾਈ ਕੀਤੀ ਗੋਦਾਦੀ
ਗੋਦੀ ਜਾਂ "ਗੁਦਰੀ" ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹਿੰਦੀ, ਮਰਾਠੀ, ਉਰਦੂ, ਗੁਜਰਾਤੀ, ਕੋਂਕਣੀ, ਕੰਨੜ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰਜਾਈ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੀ ਰਜਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕਢਾਈ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਚ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਦਾਦੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਸਮੇਤ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਰਤੇ ਗਏ ਕੱਪੜਿਆਂ, ਸਾੜੀਆਂ, ਦੁਪੱਟੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਇਕੱਠੇ ਸਿਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਸੁੰਦਰ ਪੈਟਰਨ ਵਿੱਚ ਸਿਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਂਕਣ ਵਿੱਚ, ਲਾੜੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਕਢਾਈ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪੈਚ ਵਾਲੀਆਂ ਗੋਦੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉੜੀਸਾ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਕਾਂਠਾ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

ਗੋਦਾਦੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਰਜ਼ਾਈ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਜ਼ਾਈ ਸੰਘਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਗਰਮੀ ਲਈ ਕਪਾਹ ਦੀ ਭਰਾਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। 

## ਇਤਿਹਾਸ 
ਉੱਨੀਵੇਂ ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਨ ਜਾਂ ਕਪਾਹ ਦੇ ਕੰਬਲਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਜਾਂ ਉਤਪਾਦਨ ਕੇਂਦਰ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਅਣਵਰਤੇ ਜਾਂ ਖਰਾਬ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਮੀਜ਼ ਦਾ ਟੁਕੜਾ, ਸਾੜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੱਪੜੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਰਜਾਈ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਔਰਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਠੇ ਸਿਲਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਪਾਹ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਉਪਲੱਬਧ ਹੋ ਗਏ ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀ ਰਜਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲੀ। ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੰਬਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਵਿਰਾਸਤੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੰਬਲ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਜਾਈਆਂ ਹੁਣ ਆਧੁਨਿਕ ਰੁਝਾਨ ਹਨ ਜੋ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਬੁਟੀਕ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਸਿਲਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 

## ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੀ ਗੋਦਾਦੀ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ 
ਅੱਜ ਕੱਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਗੋਦਾਦੀਆਂ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੋਦਾਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਇੱਕੋ ਟੁਕੜੇ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗੋਦਾਦੀ, ਕਢਾਈ ਵਾਲੀ ਗੋਦਾਦੀ ਅਤੇ ਪੈਚਡ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗੋਦਾਦੀ।

## ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਥੀਏਟਰ
ਨਾਗਪੁਰ ਸੰਤਰਾ

thumb| ਨਾਗਪੁਰ ਸੰਤਰੇ
**ਨਾਗਪੁਰ ਸੰਤਰਾ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Nagpur orange;** *ਸਿਟਰਸ ਰੈਟੀਕੁਲਾਟਾ* ) ਮੈਂਡਰਿਨ ਸੰਤਰੇ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਨਾਗਪੁਰ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਵੇਰਵੇ 
ਫਲ ਦਾ ਬਾਹਰੀ ਹਿੱਸਾ ਪੋਕਮਾਰਕ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਗੁੱਦਾ ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਰਸਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜੀਆਈ ਦੇ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਕੋਲ ਨਾਗਪੁਰ ਸੰਤਰੇ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਤੋਂ ਲਾਗੂ ਹੈ।

ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸੰਤਰੇ ਮਾਨਸੂਨ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਖਿੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਟਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸੰਤਰੇ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਉੱਗਦੀ ਹੈ। ਸਤੰਬਰ ਤੋਂ ਦਸੰਬਰ ਤੱਕ ਉਪਲਬਧ ਫਲ ਅੰਬੀਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸੁਆਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਕਿਸਾਨ ਦੋਵਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ।

## ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨਾਗਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ
ਮੀਜ਼ੋ ਮਿਰਚ

**ਮਿਜ਼ੋ ਮਿਰਚ** (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: **Mizo chilli**) ਮਿਰਚਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜ ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਫਸਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨੀਪੁਰ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

## ਨਾਮ 
ਮਿਜ਼ੋ ਮਿਰਚ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਰਡਜ਼ ਆਈ ਮਿਰਚ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਫਸਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਇਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

### ਸਥਾਨਕ ਨਾਮ 
ਇਸਨੂੰ ਮਿਜ਼ੋ ਵਿੱਚ ਹਮਾਰਚਟੇ (ਹਮਾਰਚਾ) ਜਾਂ ਵੈਮਾਰਚਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

## ਵੇਰਵਾ 
### ਕਾਸ਼ਤ 
ਇਸਦੀ ਲੰਮੀ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ, ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ-ਪਰਾਗਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਮੀਰ ਜੈਨੇਟਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ ਸਥਾਨਕ ਲੈਂਡਰੇਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

### ਸਰੀਰਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਿੱਖਾਪਨ 
ਇਕੱਲੇ ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਮਿਜ਼ੋ ਮਿਰਚ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ:

### ਵਰਤੋਂ 
ਇਸਦੀ ਤੀਬਰ ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਇਸਦੀ ਬਹੁਤ ਮੰਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੀਨ, ਥਾਈਲੈਂਡ, ਵੀਅਤਨਾਮ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਿਰਯਾਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਚਾਰ, ਚਟਨੀ, ਗਰਮ ਸਾਸ ਅਤੇ ਨੂਡਲ ਪਕਵਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

## ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ 
ਇਸਨੂੰ 23 ਮਾਰਚ 2015 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ ਤੋਂ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ (GI) ਸਥਿਤੀ ਟੈਗ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (26 ਜਨਵਰੀ 2032 ਤੱਕ ਵੈਧ)। 

ਗੁਹਾਟੀ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਲਿਮਟਿਡ (NERAMAC) ਨੇ ਮਿਜ਼ੋ ਮਿਰਚ ਦੀ GI ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ। ਜਨਵਰੀ 2012 ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿਰਚ ਨੂੰ 2021 ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਰਜਿਸਟਰੀ ਦੁਆਰਾ ਜੀਆਈ ਟੈਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ "ਮਿਜ਼ੋ ਮਿਰਚ" ਨਾਮ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਿਰਚ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਮਿਜ਼ੋਰਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸਨੇ GI ਟੈਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
* ਖੋਲਾ ਮਿਰਚ
* ਸਿਰਾਰਾਖੋਂਗ ਹਾਥੀ ਮਿਰਚ
* ਨਾਗਾ ਮਿਰਚਾ

## ਨੋਟਸ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਸਾਲੇ