ਐਨੇਟ ਵਾਨ ਡਰੋਸਟ-ਹੁਲਸ਼ੌਫ

ਬੈਰੋਨੇਸ ਅੰਨਾ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਫਰਾਂਜਿਸਕਾ ਅਡੌਲਫਿਨ ਵਿਲਹੈਲਮੀਨ ਲੂਈਸ ਮਾਰੀਆ ਵਾਨ ਡਰੋਸਟ ਜ਼ੂ ਹੁਲਸ਼ੌਫ, ਜੋ ਐਨੇਟ ਵਾਨ ਡਰੋਸਤ-ਹੁਲਸ਼ੌਫ਼ ( [aˈnːtə fɑn ˈdrostəˈhʃhof] i ɪ 10 ਜਨਵਰੀ 1797-24 ਮਈ 1848 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਜਰਮਨ ਕਵੀ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਨਾਵਲ 'ਡੀ *ਜੂਡੇਨਬੂਚੇ*' ਦੀ ਲੇਖਕ ਵੀ ਸੀ।

1913 ਦੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਐਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਲਈ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ, ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਜੋਸਟ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਕਵੀਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਾਦਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਾਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਕਾਵਿਕ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਐਨੇਟ ਵਾਨ ਡਰੋਸਟ-ਹੁਲਸ਼ੌਫ ਦੀਆਂ ਕਾਵਿਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਨ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਲਿਕਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖਕ ਲਈ 'ਜਰਮਨੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਕਵੀਤਾ' ਦਾ ਚੰਗੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

## ਜੀਵਨੀ 
## ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ 
ਐਨੇਟ ਵਾਨ ਡਰੋਸਟ-ਹੁਲਸ਼ੌਫ ਦਾ ਜਨਮ ਬੁਰਗ ਹੁਲਸ਼ੌਫ਼ (ਹੁਣ ਹੈਵਿਕਸਬੈਕ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਮੈਨਸਟਰ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸ-ਬਿਸ਼ੋਪਰਿਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਬੈਰਨਜ਼ ਡਰੋਸਟ ਜ਼ੂ ਹੁਲਸ਼ੌਫ, ਵੈਸਟਫਾਲੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਕਲੇਮੈਂਸ ਅਗਸਤ ਵਾਨ ਡਰੋਸਟ ਜ਼ੂ ਹੁਲਸ਼ੌਫ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਨ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਪੰਛੀ ਵਿਗਿਆਨ, ਬਨਸਪਤੀ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਅਲੌਕਿਕ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਥੇਰੇਸ ਲੁਈਸ (1772-1853) ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੁਲੀਨ ਵੈਸਟਫਾਲੀਅਨ ਪਰਿਵਾਰ, ਬੈਰਨਜ਼ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ ਤੋਂ ਸੀ। ਐਨੇਟ ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਸੀਃ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਮਾਰੀਆ ਅੰਨਾ (ਉਪਨਾਮ "ਜੈਨੀ", 1795-1859 ਅਤੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਵਰਨਰ ਕੋਨਸਟੈਂਟਿਨ (1798-1867) ਅਤੇ ਫਰਡੀਨੈਂਡ (1800-1829) ਸਨ। ਐਨੇਟ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨਰਸ ਦੇ ਦਖਲ ਨਾਲ ਬਚਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਦਰਦ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।

ਡਰੋਸਟ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਫ੍ਰੈਂਚ, ਕੁਦਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ, ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਟਿutorsਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ (ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ 1804 ਅਤੇ 1814 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਿਖੀਆਂ 50 ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਡਰੋਸਟ ਦੇ ਨਾਨਾ, ਬੈਰਨ ਵਰਨਰ ਐਡੋਲਫ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ ਨੇ 1772 ਵਿੱਚ ਐਨੇਟ ਦੀ ਦਾਦੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪੈਡਰਬੋਰਨ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬੋਕੇਨਡੋਰਫ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਸ਼ਲੋਸ ਬੋਕਰਹੋਫ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਵਰਨਰ ਅਤੇ ਅਗਸਤ ਨੇ ਇੱਕ ਬੌਧਿਕ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਗ੍ਰਿਮ, ਕਲੇਮੈਂਸ ਬ੍ਰੈਂਟਾਨੋ, ਫਰੈਡਰਿਕ ਸ਼ਲੇਗਲ, ਅਡੇਲ ਅਤੇ ਜੋਹਾਨਾ ਸ਼ੋਪੇਨਹਾਵਰ ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਹਸਤੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਡਰੋਸਟ ਅਕਸਰ ਸ਼ਲੋਸ ਬੋਕਰਹੋਫ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਲਹੈਲਮ ਗ੍ਰਿਮ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਨੇ ਵੈਸਟਫਾਲੀਆ ਤੋਂ ਲੋਕ ਕਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਮਜ਼ ਦੇ ਪਰੀ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਾ ਤਾਂ ਗ੍ਰਿਮ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਸਾਹਿਤਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਐਂਟਨ ਮੈਥਿਆਸ ਸਪ੍ਰਿਕਮੈਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1812 ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਸਪ੍ਰਿਕਮੈਨ ਮੌਨਸਟਰ ਵਿੱਚ ਥੀਏਟਰ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸੀ ਅਤੇ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਵੀਆਂ ਮਥੀਆਸ ਕਲੌਡੀਅਸ ਅਤੇ ਫਰੈਡਰਿਕ ਗੌਟਲੀਬ ਕਲੋਪਸਟੌਕ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਡਰੋਸਟ ਨੇ ਸਪ੍ਰਿਕਮੈਨ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਢਲੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਧੂਰੀ ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਬਰਟਾ ਓਡਰ ਡਾਈ ਐਲਪਨ (ਬਰਟਾ, ਜਾਂ ਐਲਪਸ, 1813) ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਕਵਿਤਾ *ਵਾਲਟਰ* (1818) ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਵਲ *ਲੇਡਵਿਨਾ* (1819 ਵਿੱਚ ਬੇਗੂਨ ਪਰ ਕਦੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ) ਹਨ।

1819-1820 ਵਿੱਚ, ਐਨੇਟ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਸ਼ਲੋਸ ਬੋਕਰਹੋਫ ਵਿਖੇ ਹੈਕਸਹੌਸਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਬਿਤਾਇਆ, ਸਿਰਫ ਨੇਡ਼ਲੇ ਸਪਾ ਕਸਬੇ ਬੈਡ ਡ੍ਰਿਬੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਰੁਕਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਲੱਭਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਸਾਹਿਤਕ ਰੁਚੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲੂਥਰਨ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈਨਰਿਕ ਸਟ੍ਰਾਬ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਾਚੇ ਬੈਰਨ ਅਗਸਤ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ ਦੀ ਦੋਸਤ ਸੀ। ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਇਆ ਇਹ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਨੇਟ ਦੀ ਆਂਟ, ਬੈਰੋਨੇਸ ਅੰਨਾ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ (ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਜੂਨੀਅਰ ਸੀ) ਅਤੇ ਸ਼ਲੋਸ ਬੇਕਰਹੋਫ ਵਿਖੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਐਨੇਟ ਦੇ ਇੱਕ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨਾਲ ਗੰਭੀਰ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਬੈਰੋਨੇਸ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਨਤਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸਟ੍ਰਾਬ ਗੌਟਿੰਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਹਿਤਕ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੂਥਰਨ ਕੁਲੀਨ, ਅਗਸਤ ਵਾਨ ਅਰਨਸਾਲਟ ਨੇ ਐਨੇਟ ਨੂੰ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਵਾਨ ਅਰਨਸਾਲਟ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਐਨੇਟ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਹੈਨਰਿਕ ਸਟ੍ਰਾਬ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਕੁਝ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਨ ਅਰਨਸਾਲਟ ਕੋਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਡ਼ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਗੋਟਿੰਗਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰਾਬ ਨੂੰ ਐਨੇਟ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ) -ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਪਰਕ ਤੋਡ਼ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ। ਕੁੱਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਸਤ ਵਾਨ ਅਰਨਸਾਲਟ ਨੇ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਆਗੂ, ਵਿਧਵਾ ਬੈਰੋਨੇਸ ਅੰਨਾ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਸਟ੍ਰਾਬ ਕੈਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ 1824 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ 1847 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿੱਚ ਐਨੇਟ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤਾਲਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਘੁਟਾਲਾ ਐਨੇਟ ਲਈ ਇੱਕ ਤਬਾਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਈ ਗਈ ਭੂਮਿਕਾ ਦੁਆਰਾ ਧੋਖਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਐਨੇਟ ਨੇ ਅਗਲੇ 18 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ਲੋਸ ਬੋਕਰਹੋਫ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

1819-1820 ਵਿੱਚ, ਐਨੇਟ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਸ਼ਲੋਸ ਬੋਕਰਹੋਫ ਵਿਖੇ ਹੈਕਸਹੌਸਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਬਿਤਾਇਆ, ਸਿਰਫ ਨੇਡ਼ਲੇ ਸਪਾ ਕਸਬੇ ਬੈਡ ਡ੍ਰਿਬੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਰੁਕਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਲੱਭਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਉਹ ਸਾਹਿਤਕ ਰੁਚੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲੂਥਰਨ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈਨਰਿਕ ਸਟ੍ਰਾਬ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚਾਚੇ ਬੈਰਨ ਅਗਸਤ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ ਦੀ ਦੋਸਤ ਸੀ। ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਇਆ ਇਹ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਨੇਟ ਦੀ ਆਂਟ, ਬੈਰੋਨੇਸ ਅੰਨਾ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ (ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਜੂਨੀਅਰ ਸੀ) ਅਤੇ ਸ਼ਲੋਸ ਬੇਕਰਹੋਫ ਵਿਖੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਐਨੇਟ ਦੇ ਇੱਕ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨਾਲ ਗੰਭੀਰ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਬੈਰੋਨੇਸ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਨਤਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਸਟ੍ਰਾਬ ਗੌਟਿੰਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਹਿਤਕ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੂਥਰਨ ਕੁਲੀਨ, ਅਗਸਤ ਵਾਨ ਅਰਨਸਾਲਟ ਨੇ ਐਨੇਟ ਨੂੰ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਵਾਨ ਅਰਨਸਾਲਟ ਦੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਐਨੇਟ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਹੈਨਰਿਕ ਸਟ੍ਰਾਬ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਕੁਝ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਨ ਅਰਨਸਾਲਟ ਕੋਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਡ਼ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਗੋਟਿੰਗਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰਾਬ ਨੂੰ ਐਨੇਟ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ) -ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਪਰਕ ਤੋਡ਼ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ। ਕੁੱਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਅਗਸਤ ਵਾਨ ਅਰਨਸਾਲਟ ਨੇ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਆਗੂ, ਵਿਧਵਾ ਬੈਰੋਨੇਸ ਅੰਨਾ ਵਾਨ ਹੈਕਸਥੌਸਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਸਟ੍ਰਾਬ ਕੈਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ 1824 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ 1847 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿੱਚ ਐਨੇਟ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਤਾਲਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਘੁਟਾਲਾ ਐਨੇਟ ਲਈ ਇੱਕ ਤਬਾਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਈ ਗਈ ਭੂਮਿਕਾ ਦੁਆਰਾ ਧੋਖਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਐਨੇਟ ਨੇ ਅਗਲੇ 18 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ਲੋਸ ਬੋਕਰਹੋਫ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1848
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1797