ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା

ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା (କିମ୍ବା ସରଳ ଭାବରେ "ପେଟ୍ରିକିଭକା" ; ୟୁକ୍ରେନୀୟ : Петриківський розпис ) ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ୟୁକ୍ରେନୀୟ ସାଜସଜ୍ଜା ଚିତ୍ରକଳା ଶୈଳୀ, ଯାହା ୟୁକ୍ରେନର ଡ୍ନିପ୍ରୋପେଟ୍ରୋଭସ୍କ ଓବ୍ଲାଷ୍ଟର ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗ୍ରାମୀଣ ବସତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ , ଯେଉଁଠାରେ ଏହାକୁ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବରେ ଘର କାନ୍ଥ ଏବଂ ଦୈନନ୍ଦିନ ଘରୋଇ ଜିନିଷପତ୍ର ସଜାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଶୈଳୀର ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଜଣାଶୁଣା ଉଦାହରଣ 18 ଶତାବ୍ଦୀର, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ଆଧୁନିକ କଳା ଭାବରେ ଉନ୍ନତି ଏବଂ ବିକାଶ କରିବାରେ ଜାରି ରହିଛି।

ଏହି ଲୋକକଳା ଶୈଳୀର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଏହାର ଫୁଲ ଢାଞ୍ଚା, ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ତୂଳୀ କୌଶଳ ଏବଂ ଏହାର ପାରମ୍ପାରିକ ଧଳା ପୃଷ୍ଠଭୂମି (ତଥାପି, ସମସାମୟିକ ଚିତ୍ରକରମାନେ ପ୍ରାୟତଃ କଳା, ସବୁଜ, ଲାଲ କିମ୍ବା ନୀଳ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ କାମ କରନ୍ତି)।

୨୦୧୨ ମସିହାରେ, ୟୁକ୍ରେନର ସଂସ୍କୃତି ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳାକୁ ୟୁକ୍ରେନର ଅମୁଲ୍ୟ ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିଲା ଏବଂ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଏହାକୁ ମାନବତାର ଅମୁଲ୍ୟ ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟର ୟୁନେସ୍କୋ ପ୍ରତିନିଧି ତାଲିକାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ୟୁକ୍ରେନର ଲୋକପ୍ରିୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ଏକ "ବ୍ରାଣ୍ଡ" ପାଲଟିଛି, ଏବଂ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗ୍ରାମର କାରିଗରମାନଙ୍କର ଏକ "ପେଟ୍ରିକିଭକା" ଟ୍ରେଡମାର୍କ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।

## ଇତିହାସ
##### ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଇତିହାସ
ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ପେଟ୍ରିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ଗ୍ରାମ ଘରର କାନ୍ଥ ସାଜସଜ୍ଜାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ୟୁକ୍ରେନର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ରଙ୍ଗିତ କାନ୍ଥ ସାଜସଜ୍ଜା ପ୍ରଚଳିତ ଥିଲା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳର ନିଜସ୍ୱ ବିଶେଷ ଶୈଳୀ ଥିଲା। [ 2 ] ପ୍ରତିବର୍ଷ ଥରେ କିମ୍ବା ଦୁଇଥର ଚିତ୍ରକଳା ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେବା ପାରମ୍ପରିକ ଥିଲା। କାନ୍ଥଚିତ୍ର ବ୍ୟତୀତ, କାଠ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀରେ ତିଆରି ଘରୋଇ ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ସଜାଯାଉଥିଲା, ବିଶେଷକରି ସିନ୍ଦୁକ (ଏବଂ ବିଶେଷକରି ବିବାହ ସିନ୍ଦୁକ)। ପରେ, "ମାଲ୍'ଓଭକି" (мальовки) ପରମ୍ପରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ କାଗଜରେ ଜଣେ ମାଷ୍ଟରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ତିଆରି ଚିତ୍ରକଳା ଘର କାନ୍ଥକୁ ସଜାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ, ବିନା ଜଣେ ଚିତ୍ରକରଙ୍କୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ପରିଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଡ୍ନିପ୍ରୋ ଅଞ୍ଚଳରୁ 18 ଶତାବ୍ଦୀର ଧାର୍ମିକ ଆଇକନର ଉଦାହରଣ ମଧ୍ୟ ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ଫୁଲ ଅଳଙ୍କାର ଅଛି ଯାହାକୁ ଆଧୁନିକ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଶୈଳୀର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ବିବେଚନା କରାଯାଇପାରିବ। [ 3 ]

ପୁଷ୍ପ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ପୁରୁଣା ୟୁକ୍ରେନୀୟ କାନ୍ଥ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ 19 ଶତାବ୍ଦୀର ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଦ୍ଧ ଏବଂ 20 ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରୁ ଡ୍ନିପ୍ରୋପେଟ୍ରୋଭସ୍କ , ସ୍ଲୋବୋଡା , ପୋଡିଲିଆ ଏବଂ ଉମାନ ଅଞ୍ଚଳରେ ତିଆରି ହୋଇଛି, [ 4 ] ଏବଂ ଏଗୁଡ଼ିକର ପେଟ୍ରିକିଭକା ଶୈଳୀ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଉତ୍ପତ୍ତି ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି। [ 4 ]

ଡ୍ନିପ୍ରୋପେଟ୍ରୋଭସ୍କ ଅଞ୍ଚଳର ଅନେକ ଗାଁରେ କାନ୍ଥ ଏବଂ କାଗଜରେ ଅଳଙ୍କାରିକ ଚିତ୍ର ସାଧାରଣ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗାଁରେ ଏହା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଚଳିତ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିକଶିତ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରୁ ଏହି ଶୈଳୀ ଏହାର ନାମ ନେଇଛି। [ 4 ] ପେଟ୍ରିକିଭକାରେ ଘରର ଭିତର ସାଜସଜ୍ଜା ଅତି କମରେ 1860 ରୁ ରହିଛି, ଏବଂ କାଗଜରେ କାମ କରେ - ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରୁ। [ 5 ] 1700 ଦଶକର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ନୋଭା ସିଚ୍ ସମୟରୁ ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ଭୂମିଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟତଃ ପୋଲ୍ଟାଭା ଏବଂ ସ୍ଲୋବୋଡା ଅଞ୍ଚଳର ବସତି ସ୍ଥାପନକାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନବସତିରେ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ସମ୍ଭବ ଯେ ଏହି ପ୍ରବାସୀମାନେ ଏହି ଚିତ୍ରକଳା ପରମ୍ପରାକୁ ପେଟ୍ରିକିଭକାକୁ ଆଣିଥିଲେ। [ 5 ] ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପୋଲ୍ଟାଭା ଅଞ୍ଚଳ ପାଇଁ କାନ୍ଥ ସାଜସଜ୍ଜାର କୌଣସି ବର୍ଣ୍ଣନା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସ୍ଲୋବୋଡା ଅଞ୍ଚଳରେ ଭିତର ସାଜସଜ୍ଜାର ରିପୋର୍ଟ ଥିଲା, ଯେପରିକି 1860 ରୁ ଖାରକିଭ ଓବ୍ଲାଷ୍ଟର କୁପିଆନସ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ । [ 5 ] ତେଣୁ, ଏହା ପ୍ରସ୍ତାବିତ ହୋଇଛି ଯେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ପରମ୍ପରା ସ୍ଲୋବୋଡା ଅଞ୍ଚଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। [ 5 ] ତଥାପି, ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଦ୍ଧରୁ ପୋଲ୍ଟାଭାରୁ ସାଜସଜ୍ଜା ପୁଷ୍ପ ଚିତ୍ର ସହିତ ବାକ୍ସ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। [ 6 ] ଆଉ ଏକ ବିକଳ୍ପ ପରିକଳ୍ପନା ହେଉଛି ଯେ ଏହି ଚିତ୍ରକଳା ଶୈଳୀ ପୋଡିଲିଆରୁ ଉମାନ ଦେଇ ଆସିଥିଲା। ତଥାପି, ପୁଷ୍ପ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ପ୍ରାଚୀର ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ବହୁତ ପରେ ସେଠାରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। [ 4 ]

ସ୍ୱୀକୃତି ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା (୧୯୧୧-୧୯୩୬)
20 ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ବିଷୟରେ କୌଣସି ବିସ୍ତୃତ ଐତିହାସିକ ଉଲ୍ଲେଖ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ଜାତିଭେଦୀ ବିଜ୍ଞାନୀ ଡିମିଟ୍ରୋ ୟାଭୋର୍ନିଟସ୍କି ଏଥିରେ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ 1911 ଏବଂ 1913 ମସିହାରେ ଦୁଇଟି ଅଭିଯାନରେ ତାଙ୍କ ଛାତ୍ର ୟେଭେନିଆ ଇଭେନବାଖଙ୍କୁ କପି ତିଆରି କରିବାକୁ ଏବଂ ନମୁନା (ପ୍ରାକୃତିକ ଚିତ୍ର ସମେତ) ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ କହିଥିଲେ। [ 2 ] ଏହି "ଆବିଷ୍କାରଗୁଡ଼ିକ" ସେଣ୍ଟ ପିଟର୍ସବର୍ଗରେ 1913 ମସିହାରେ ଏକ ପ୍ରଦର୍ଶନୀର ଆଧାର ଗଠନ କରିଥିଲା । [ 2 ] ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ବିଷୟରେ ଆଉ ଜଣେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଗବେଷକ ଥିଲେ ୟେଭେନିଆ ବର୍ଚେଙ୍କୋ, ଯିଏ 1928 ଲେନିନଗ୍ରାଡରେ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ ।

ପେଟ୍ରିକିଭକା କଳାକାରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦର୍ଶନୀ 1935 ଏବଂ 1936 ମସିହାରେ କିଭ୍ , ଲେନିନଗ୍ରାଡ୍ ଏବଂ ମସ୍କୋରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏଥିରେ ଟାଟିଆନା ପାଟା, ନାଦିଆ ବିଲୋକିନ', ୟାରିନା ପାଇଲିପେଙ୍କୋ, ହାନା ଇସାଏଭ, ଭାସିଲ ଭୋଭକ୍ ଏବଂ ଗାନ୍ନା ପାଭଲେଙ୍କୋଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳାକୁ ବହୁଳ ଭାବରେ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିଥିଲା, ଯାହା ସେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାୟ ଅଜଣା ଥିଲା। ଏହି ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ପରେ, ଟାଟିଆନା ପାଟା ଏବଂ ନାଦିଆ ବିଲୋକିନ'ଙ୍କୁ "ଲୋକ କଳାର ମାଷ୍ଟର" ସମ୍ମାନଜନକ ଉପାଧିରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା। [ 2 ] [ 7 ]

୧୯୩୫ ଏବଂ ୧୯୩୬ ମସିହାରେ, ପେଟ୍ରିକିଭକାରେ ସାଜସଜ୍ଜା ଚିତ୍ରକଳା ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଦୁଇ ବର୍ଷର ସ୍କୁଲ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା। ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ତାଟିଆନା ପାଟା, ଯିଏ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପିଢ଼ିର କଳାକାରମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳାକୁ ଏକ ସମସାମୟିକ କଳା ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ। [ 7 ] ଟାଟିଆନା ପାଟାଙ୍କୁ ପ୍ରାୟତଃ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ, ଯଦିଓ ବାସ୍ତବରେ ସେ କେବଳ ଏକ ପରମ୍ପରା ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଯାହା ସେ ତାଙ୍କ ଜେଜେମାଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିଥିଲେ।

କିଭ୍‌ରେ ପେଟ୍ରିକିଭକା କଳାକାରମାନେ

୧୯୩୬-୧୯୪୪ ମସିହାରେ ତାଟିଆନା ପାଟାର ଅନେକ ଛାତ୍ର କିଭ୍ କୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା କିଭ୍ ତାରାସ୍ ଶେଭଚେଙ୍କୋ ସ୍ମାରକୀ କାରଖାନା ("Київська сувенірна фабрика ім. Т. Г. Шевченка") ରେ ଶିଳ୍ପ ଉତ୍ପାଦନରେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ପ୍ରଥମ ବ୍ୟବହାରକୁ ନେଇଥିଲା। ଏଠାରେ ଏକ ଅଣ-ପାରମ୍ପରିକ କଳା ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ ବାର୍ଣ୍ଣିସ୍-ଆଚ୍ଛାଦିତ ଚିତ୍ରକଳା ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଚଳନ କରାଯାଇଥିଲା, ଏକ କୌଶଳ ଯାହା ପରେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗ୍ରାମରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଏହା ସୋଭିଏତ୍ ସମୟରେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଚଳିତ ରୂପ ହୋଇଗଲା । [ 7 ]

ଏହି କଳାକାରମାନେ ପୋର୍ସିଲେନ୍ ସାଜସଜ୍ଜା ପାଇଁ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଶୈଳୀ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ହାଲିନା ପାଭଲେଙ୍କୋ 1936 ମସିହାରେ କିଭ୍ ସ୍କୁଲ୍ ଅଫ୍ ଫୋକ୍ ଆର୍ଟସ୍ (ପରେ କିଭ୍ ଆର୍ଟ ଆଣ୍ଡ୍ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିଆଲ୍ କଲେଜ - "କିଭ୍ ଆର୍ଟ ଆଣ୍ଡ୍ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିଆଲ୍ କଲେଜ") ରେ ପଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ଏପରି ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ। [ 8 ] [ 9 ] 1937 ଏବଂ 1938 ମସିହାରେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଭିରା ପାଭଲେଙ୍କୋ, ମାର୍ଫା ଟିମ୍ଚେଙ୍କୋ ଏବଂ ପେଲାହିଆ ହ୍ଲୁଶ୍ଚେଙ୍କୋ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ।

ପେଟ୍ରିକିଭକା ଶୈଳୀରେ ପୋର୍ସେଲିନ୍ ସାଜସଜ୍ଜା 1944 ମସିହାରେ କିଭ୍ ଏକ୍ସପେରିମେଣ୍ଟାଲ୍ ସେରାମିକ୍ ଆର୍ଟ ଫ୍ୟାକ୍ଟ୍ରି [12] [13] ରେ ପାଭଲେଙ୍କୋ ଭଉଣୀ ଏବଂ ଭିରା କ୍ଲିମେଙ୍କୋ-ଝୁକୋଭଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୁରି ବିକଶିତ ହୋଇଥିଲା। 1953 ମସିହାରେ ମାର୍ଫା ଟିମ୍ଚେଙ୍କୋ ମଧ୍ୟ ସେହି କାରଖାନାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର କାମ ବହୁଳ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତି ପାଇଥିଲା। [ 8 ] [ 9 ] ମାର୍ଫା ଟିମ୍ଚେଙ୍କୋଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ସଜାଯାଇଥିବା ପୋର୍ସେଲିନ୍ ଫୁଲଦାନୀଗୁଡ଼ିକୁ ସୋଭିଏତ୍ ନେତାମାନେ ରିଚାର୍ଡ ନିକ୍ସନ୍ , ମାଓ ଜେଡୋଙ୍ଗ୍ , ଫିଡେଲ୍ କାଷ୍ଟ୍ରୋ ଏବଂ ଜୋସିପ୍ ବ୍ରୋଜ୍ ଟିଟୋଙ୍କ ସମେତ ବିଦେଶୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଉପହାର ଭାବରେ ଦେଇଥିଲେ । [ 10 ]

୧୯୫୦ ରୁ ୧୯୮୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିକାଶ
୧୯୨୯ ମସିହାରୁ ପେଟ୍ରିକିଭକାରେ କପଡ଼ା ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ଏକ ଆଟେଲିୟର ଥିଲା। ୧୯୫୮ ମସିହାରେ, ସେହି ଆଟେଲିୟରରେ ବାର୍ଣ୍ଣିସ୍ ହୋଇଥିବା ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରିତ ବସ୍ତୁ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ଏକ ସମବାୟ କର୍ମଶାଳା ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି କର୍ମଶାଳାର କଳାକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଟାଟିଆନା ପାଟାଙ୍କ କିଛି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରତିଭାବାନ ଛାତ୍ର ଥିଲେ। ୧୯୫୮ ମସିହାରେ, କର୍ମଶାଳାର କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହାନ୍ନା ଇସାଏଭା, ୟାଭଡୋଖା କ୍ଲିଉପା, ମାରିଆ ଶିଶାତସ୍କା, ନାଦିଆ ଶୁଲିକ୍, ଇଭାନ୍ ଜାଭୋରୋଡନି, ହାଲିନା ପ୍ରୁଡନିକୋଭା, ଓଲେକଜାଣ୍ଡ୍ରା ପିକୁଶ୍, ଭିରା ତେଜିକ୍, ନିନା ଟର୍ଚିନ୍, ହାନ୍ନା ଡାନିଲିକୋ ଏବଂ (୧୯୫୯ ମସିହାରୁ) ଜୋଇଆ କୁଡିଶ୍ ଥିଲେ। ୧୯୬୧ ମସିହାରେ, ସମବାୟକୁ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା "ବନ୍ଧୁତା" କାରଖାନା ଭାବରେ ପୁନର୍ଗଠିତ କରାଯାଇଥିଲା ("Фабрика петриківського розпису «Дружба»")। କାରଖାନାର ଅଧିକାଂଶ ଉତ୍ପାଦ, ବିଶେଷକରି ବାକ୍ସ ଏବଂ ପାତ୍ର, ଚାପି ହୋଇଥିବା କରତରୁ ତିଆରି ହେଉଥିଲା, ଯାହାକୁ କଳା ରଙ୍ଗରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରାଯାଇଥିଲା, ସଜାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତା’ପରେ ବାର୍ଣ୍ଣିସ୍ କରାଯାଇଥିଲା। 1970 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାରଖାନାର କଳାତ୍ମକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଫେଡିର ପାଙ୍କୋ ଥିଲେ। 1970-1988 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପଦବୀ ଭାସିଲ' ସୋକୋଲେଙ୍କୋ ଏବଂ ତା’ପରେ ଆନାଟୋଲି ଚେରନୁସକି, ଭୋଲୋଡିମିର ହ୍ଲୁଶଚେଙ୍କୋ ଏବଂ ସେରହି ଡ୍ରେସପାକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହାର କଳାତ୍ମକ ପରାମର୍ଶଦାତା ପରିଷଦରେ ହାନ୍ନା ସମରସ୍କା ଏବଂ ୟାଭଡୋଖା କ୍ଲିଉପା ଭଳି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମାଷ୍ଟରମାନେ ସାମିଲ ଥିଲେ। ଶେଷ ସୋଭିଏତ୍ ସମୟ ସୁଦ୍ଧା କାରଖାନାରେ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ଶହ ଲୋକ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ପେଟ୍ରିକିଭକା-ସଜ୍ଜିତ ପ୍ଲେଟ୍, ବାକ୍ସ, ଟ୍ରେ, ଫୁଲଦାନୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ମାରକୀଗୁଡ଼ିକ ୟୁକ୍ରେନର କଲିଂ କାର୍ଡ ହୋଇଗଲା ଏବଂ 80ଟି ବିଭିନ୍ନ ଦେଶକୁ ରପ୍ତାନି କରାଗଲା। 2006 ମସିହାରେ କାରଖାନାଟି ଦେବାଳିଆ ଅବସ୍ଥାରେ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ 2011 ମସିହାରେ ଏହା ଅଜଣା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ଯେଉଁମାନେ କର୍ମଶାଳା ଏବଂ ପ୍ରେସଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ। [ 11 ] [ 12 ] [ 13 ] [ 14 ] [ 15 ]

ଟି. ପାଟା ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିଲଡ୍ରେନ୍ସ ଆର୍ଟ ସ୍କୁଲ ("Петриківська дитяча художня школа ім. Т. Я. Пати") ମଧ୍ୟ 1958 ମସିହାରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ପାଇଁ ଏହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ଫେଡିର ପାଙ୍କୋ ଏବଂ ଭାସିଲ' ସୋକୋଲେଙ୍କୋ, ଉଭୟ ଛାତ୍ର ତାଟିଆନା ପାଟା। ପେଟ୍ରିକିଭକା କାରଖାନାରେ ଏକକାଳୀନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସମୟରେ, ସେମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପିଢ଼ିର କଳାକାରମାନଙ୍କୁ କଳା ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ: ସୋଭିଏତ୍ ସମୟର ଦ୍ୱିତୀୟାର୍ଦ୍ଧର ଅଧିକାଂଶ ପେଟ୍ରିକିଭକା କଳାକାର ସେମାନଙ୍କର ଛାତ୍ର ଥିଲେ। ପରେ, ସ୍କୁଲର ସ୍ନାତକ ଭାଲେଣ୍ଟିନା ପାଙ୍କୋ ଏବଂ ମାରିଆ ପିକୁଶ ନିଜେ ସେଠାରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ହୋଇଥିଲେ। ପିକୁଶ 1995 ମସିହାରେ ଏହାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ହୋଇଥିଲେ। [ 7 ] [ 16 ] [ 9 ]

୧୯୬୦ ଏବଂ ୭୦ ଦଶକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳା ଐତିହାସିକ ନାତାଲିଆ ହ୍ଲୁଖେନ୍'କା ଏବଂ ବୋରିସ୍ ବୁଟନିକ୍-ସିଭର୍ସ'କିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ପ୍ରତିରୂପଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଆଲବମ୍ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ବିପୁଳ ପ୍ରସାର ସହିତ, ସେମାନେ ସୋଭିଏତ୍ ୟୁକ୍ରେନରେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ଶୈଳୀକୁ ଆହୁରି ଲୋକପ୍ରିୟ କରିବା ପାଇଁ ବହୁତ କିଛି କରିଥିଲେ।

୧୯୭୦ ମସିହାରେ, ଫେଡିର ପାଙ୍କୋ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗ୍ରାମର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ଏକ କୋଠାରେ ୟୁକ୍ରେନର ଡ୍ନିପ୍ରୋପେଟ୍ରୋଭସ୍କ ନ୍ୟାସନାଲ୍ ୟୁନିଅନ୍ ଅଫ୍ ଆର୍ଟିଷ୍ଟସ୍ ଅଫ୍ ୟୁକ୍ରେନର ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ପେଣ୍ଟିଂର ପରୀକ୍ଷଣାତ୍ମକ କର୍ମଶାଳା ("Експериментальний цех петриківського розпису") ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ। ପେଟ୍ରିକିଭକା ପେଣ୍ଟିଂ କାରଖାନା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟତଃ କାଠ ଏବଂ କାଗଜ ଉପରେ ଏବଂ ମୁଖ୍ୟତଃ ଏକ ହାଲୁକା ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ ଥିଲା (କାରଖାନାରେ ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବହୃତ କଳା ପୃଷ୍ଠଭୂମି ବିପରୀତ)। ପରୀକ୍ଷଣାତ୍ମକ କର୍ମଶାଳାରେ କଳାକାରମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କାରଖାନା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସୃଜନଶୀଳ ଭାବରେ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ବିବିଧ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସାଧାରଣ କାରିଗରମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ କଳାତ୍ମକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ନକଲ କରୁଥିଲେ। ପାନକୋ ବ୍ୟତୀତ ଏହି କର୍ମଶାଳାରେ କଳାକାର ହାନ୍ନା ଇସାଏଭା, ନାଦିଆ ଶୁଲିକ୍, ନିନା ତୁର୍ଚିନ୍, ଆଣ୍ଡ୍ରି ପିକୁଶ୍, ମାରିଆ ପାଇକୁଶ୍, ଟିଟିଆନା ହାର୍କାଭା, ଭାଲେଣ୍ଟାଇନା ଡେକା, ଲିଡିଆ ବୁଲାଭିନ, ମାରିଆ ୟାନେଙ୍କୋ, ନାଟାଲିଆ ଷ୍ଟାଟିଭା-ଜାରକୋ, ଭାଲେଣ୍ଟାଇନା ପାନକୋ, ଏବଂ ହାଲିନା ନାଜେରେନକୋ ରହିଥିଲେ। [ 12 ] [ 16 ]

ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଇତିହାସ

୨୦୦୯ ମସିହାରେ ଭୋଲୋଡିମିର ହ୍ଲୁଶଚେଙ୍କୋଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ "ରୁଷ୍ଟର ଇନ୍ ଫ୍ଲାୱାର୍ସ" କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରତିରୂପ ସହିତ ୨୦୧୩ ମସିହାର ଡାକ ଟିକେଟର ବ୍ଲକ।
୧୯୯୮ ମସିହାରେ, ଆନ୍ଦ୍ରି ପିକୁଶଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ପେଟ୍ରିକିଭା ଲୋକ କଳା କେନ୍ଦ୍ରର ଆଧାର ପାଲଟିଥିଲା। ଆଜି, ଏହାକୁ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ଶୈଳୀର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ଏହି କେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାୟ ୪୦ ଜଣ ପ୍ରମୁଖ ପେଟ୍ରିକିଭକା କଳାକାରଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ କରେ, ଯେଉଁଥିରେ (୨୦୧୧ ସୁଦ୍ଧା) ୟୁକ୍ରେନର ଜାତୀୟ କଳାକାର ସଂଘର ୨୫ ଜଣ ସଦସ୍ୟ ଏବଂ ୟୁକ୍ରେନର ୭ ଜଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକ କଳାକାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। [ ୭ ] [ ୧୬ ] ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଭୋଲୋଡିମିର ହ୍ଲୁଶଚେଙ୍କୋ, ନିନା ଟର୍ଚିନ୍, ଭାଲେଣ୍ଟିନା ଡେକା, ଲିଡିଆ ବୁଲାଭିନ୍, ମାରିଆ ୟାନେଙ୍କୋ, ଭାଲେଣ୍ଟିନା ପାଙ୍କୋ ଏବଂ ହାଲିନା ନାଜାରେଙ୍କୋ ଭଳି କଳାକାରମାନଙ୍କର ଏକ ଘର ହୋଇଛି। [ ୧୬ ] ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଳାକାର ବର୍ତ୍ତମାନ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗାଁରେ ରୁହନ୍ତି କିନ୍ତୁ ପେଟ୍ରିକିଭକା କେନ୍ଦ୍ରରେ କାମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ତାଲିମପ୍ରାପ୍ତ ଅନ୍ୟ ଅନେକ କଳାକାର ୟୁକ୍ରେନର ବିଭିନ୍ନ ସହରରେ ରୁହନ୍ତି ଏବଂ କାମ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଶୈଳୀ ବିକଶିତ କରିବା ଜାରି ରଖନ୍ତି।

"ପେଟ୍ରିକିଭସ୍କି ଡାୟଭୋତ୍ସଭିଟ୍" ( ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ' ପେଟ୍ରିକିଭକାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ-ଫୁଲ ' ) ନାମରେ ଏକ ବାର୍ଷିକ ଆଞ୍ଚଳିକ ଲୋକକଳାର ମହୋତ୍ସବ ସେବେଠାରୁ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଆସୁଛି।  

୨୦୦୭, ସାଧାରଣତଃ ସେପ୍ଟେମ୍ବରରେ। ଏଥିରେ ବଜାର, କର୍ମଶାଳା, ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଏବଂ କନସର୍ଟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ୨୦୧୩ ଏବଂ ୨୦୧୪ରେ, ଏହି ଉତ୍ସବ ଡ୍ନିପ୍ରୋରେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ, ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗାଁରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା। [ ୧୭ ] [ ୧୮ ]

୨୦୧୨ ମସିହାରେ, ୟୁକ୍ରେନୀୟ ସଂସ୍କୃତି ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳାକୁ ୟୁକ୍ରେନର ଅମୁଲ୍ୟ ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟର ଅଂଶ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିଲା ଏବଂ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଏହାକୁ ୟୁନେସ୍କୋ ଦ୍ୱାରା ମାନବତାର ଅମୁଲ୍ୟ ସାଂସ୍କୃତିକ ଐତିହ୍ୟର ପ୍ରତିନିଧି ତାଲିକାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା।

ଜାନୁଆରୀ ୨୦୧୩ରେ, ଲିଉଡମିଲା ହୋରବୁଲିଆଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡିଜାଇନ୍ କରାଯାଇଥିବା ଏକ "ପେଟ୍ରିକିଭକା" ଟ୍ରେଡମାର୍କ ପଞ୍ଜିକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହାକୁ ପ୍ରାମାଣିକତାର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗ୍ରାମର ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏବଂ ଏହାର କାରିଗରମାନଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଦାନ କରାଯାଇଥିଲା। [ 19 ]

୨୬ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୨୦ରେ, ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ୟୁକ୍ରେନରେ ଏକ ଭୌଗୋଳିକ ସୂଚକ ହୋଇଗଲା, [ 20 ] ଅର୍ଥାତ୍ ଏହାର ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟାର କିଛି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଅଞ୍ଚଳରେ ଘଟିବା ନିଶ୍ଚିତ, ଯାହା ଉତ୍ପାଦର କିଛି ଗୁଣବତ୍ତା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ। [ 21 ]

କୌଶଳ ଏବଂ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ

ୟୁକ୍ରେନ ଷ୍ଟାମ୍ପରେ ପେଟ୍ରିକିଭ୍କା ଚିତ୍ର, 2010
ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ପାରମ୍ପାରିକ ଭାବରେ ଉଦ୍ଭିଦ ରୂପ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ବିଶେଷକରି ଫୁଲର। କେତେକ ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ତୁତ ଆକୃତି ଭାବରେ ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଏ ଯାହା ଆବଶ୍ୟକ ଭାବରେ କୌଣସି ଚିହ୍ନିତ, ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବରେ ଘଟୁଥିବା ଉଦ୍ଭିଦ ପ୍ରଜାତି ସହିତ ମେଳ ଖାଏ ନାହିଁ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣ ଉଦ୍ୟାନ ଫୁଲ (ଯଥା ଡାହଲିଆ , ଆଷ୍ଟର୍ସ , ଟ୍ୟୁଲିପ୍ସ , ଗୋଲାପ ), ବନ୍ୟଫୁଲ (ଯଥା କ୍ୟାମୋମାଇଲ୍ , କର୍ଣ୍ଣଫ୍ଲାୱାର ), ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଦ୍ଭିଦ (ଯେପରିକି ଭାଇବର୍ଣ୍ଣମ୍ ବେରି, ଷ୍ଟ୍ରବେରୀ ଏବଂ ଅଙ୍ଗୁର ) ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଆକାନ୍ଥସ୍ ପତ୍ର (ପାରମ୍ପାରିକ ଭାବରେ "ଫର୍ଣ୍ଣ" ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ) ଏବଂ ଫୁଲର କଳି ମଧ୍ୟ ସାଧାରଣତଃ ଦେଖାଯାଏ। ଉଦ୍ଭିଦ ପ୍ରତିଛବି ପ୍ରାୟତଃ ପକ୍ଷୀ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ, ଏବଂ କେତେକ ସମୟରେ ପଶୁ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତିଛବି ସହିତ, ଯାହାକୁ ପ୍ରାୟତଃ କିଛିଟା କାଳ୍ପନିକ ରୂପରେ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଏ। ଡିଜାଇନ୍ ସାଧାରଣତଃ ଏକ ଫୋନିକ୍ସ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିପକ୍ଷୀର ପ୍ରତିଛବି ବ୍ୟବହାର କରେ । [ 22 ] ଐତିହାସିକ ଭାବରେ, ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା କେବଳ ଧଳା ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ (ଧଳା ଧୋଇ କାନ୍ଥ କିମ୍ବା ଧଳା କାଗଜରେ) କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସମସାମୟିକ କଳାକାରମାନେ କଳା, ନୀଳ, ସବୁଜ ଏବଂ ଲାଲ ସମେତ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ପୃଷ୍ଠଭୂମି ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି।

ୟୁକ୍ରେନର ଡନିପ୍ରୋରେ ପେଟ୍ରିକିଭ୍କା ପେଣ୍ଟିଂ ସହିତ ବସ୍ |
ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଭାବରେ ଦ୍ୱି-ପରିମାଣୀୟ, "ବାସ୍ତବବାଦୀ" ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ଚିତ୍ରଣ କରିବାକୁ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ। ସାମଗ୍ରିକ ଡିଜାଇନ୍ ଗୋଟିଏ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଉଦ୍ଭିଦ କାଣ୍ଡ ଚାରିପାଖରେ ନିର୍ମିତ, ଯାହା ସହିତ ରଚନାର ସମସ୍ତ ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ। ଏହି କାଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ ପରସ୍ପରକୁ ଓଭରଲାପ୍ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଅନେକ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ସିଲୁଏଟ୍ ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଛି। ପକ୍ଷୀ, ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରୋଫାଇଲରେ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ ଫୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ସାଧାରଣତଃ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଦେଖାଯାଇଥାଏ। ଅନେକ ଚିତ୍ରକଳା ଉପାଦାନ (ଯେପରିକି ପାଖୁଡା, କାଣ୍ଡ ଏବଂ ବେରି) ଏକ ବ୍ରଶ୍ ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ ବ୍ୟବହାର କରି ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଛି। କିଛି ଉପାଦାନ, ଯେପରିକି ବେରି ପାଇଁ, କଳାକାରମାନେ ରଙ୍ଗ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଠି ବ୍ୟବହାର କରିବେ, ଯାହା ଫଳରେ ଏକ ବିଶେଷ ଗୋଲାକାର ଆକାର ହେବ ଯାହା କେନ୍ଦ୍ରରେ ହାଲୁକା ଏବଂ ଏହାର ଧାରରେ ଏକ ଗାଢ଼ "ଅଙ୍ଗ" ରହିବ। [ 23 ] ବୃତ୍ତିଗତ ପେଟ୍ରିକିଭକା କଳାକାରମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ପୂର୍ବରୁ ଅଙ୍କିତ ସ୍କେଚ୍ ବିନା କାମ କରନ୍ତି ଏବଂ ମାପ ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ବଦଳରେ, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ମନର ଆଖିରେ ରଚନାକୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ତା ନକରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟନ୍ୱୟନ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି ନାହିଁ। [ 23 ]

ବ୍ରଶ୍ ଷ୍ଟ୍ରୋକର ପ୍ରକାରଭେଦ
ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ଚାରୋଟି ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରଶ୍ ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ ବ୍ୟବହାର କରେ:

"ହରେବିନେଟ୍ସ" ("କମ୍ବ") - ଏକ ବ୍ରଶ୍ ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ ଯାହା ଏକ ଅଧିକ ଚାପ ଏବଂ ଘନ ରେଖା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ତାପରେ ଏକ ହାଲୁକା ସ୍ପର୍ଶ ଏବଂ ପତଳା ରେଖା ସହିତ ଶେଷ ହୁଏ। ଏପରି ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା କେଶ କମ୍ବ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଏପରି କୁହାଯାଏ।
"ଜେର୍ନିଆଟକୋ" ("ବୀଜ") - ଏକ ବ୍ରଶ୍ ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ ଯାହା "ହରେବିନେଟ୍ସ" ର ବିପରୀତ, ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ହାଲୁକା ଏବଂ ଶେଷ ପ୍ରବଳ ଚାପ ସହିତ। ଯେତେବେଳେ ଏପରି ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ କାଣ୍ଡର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ଫଳାଫଳ ଗହମ କାଣ୍ଡ ପରି ଦେଖାଯାଏ ।
"ହୋରିଶୋକ୍" ("ନଟ୍") - ଦୁଇଟି "ହରେବିନେଟ୍ସ" ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ ନେଇ ଗଠିତ ଯାହା ବକ୍ର ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ପରସ୍ପର ପାଖରେ ରଖାଯାଇଥାଏ। "ଜେର୍ନିଆଟକୋ" ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ ସହିତ ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ନକାରାତ୍ମକ ସ୍ଥାନକୁ ପୂରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏକ ହାଜେଲନଟ୍ ଆକାରର ଏକ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
"ପେରେଖିଡନି ମାଜୋକ୍" ("ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍") - ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ରଙ୍ଗଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ଗୋଟିଏ ବ୍ରଶ୍ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି। ଏକ ଶୁଖିଲା ବ୍ରଶ୍ ପ୍ରଥମେ ଗୋଟିଏ (ଯଥା ସବୁଜ) ଏବଂ ତା'ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ (ଯଥା ହଳଦିଆ) ରଙ୍ଗରେ ବୁଡ଼ାଯାଏ। ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ଏକ ରେଖା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ଯାହା ଧୀରେ ଧୀରେ ସବୁଜ ରଙ୍ଗରେ ପରିଣତ ହୁଏ। [ 24 ]
ସାମଗ୍ରୀ
ପାରମ୍ପରିକ ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପଦ୍ଧତି ବ୍ୟବହାର କରି ଔଷଧି, ପତ୍ର, ବେରି ଏବଂ ଫୁଲରୁ ରଞ୍ଜକ ବାହାର କରାଯାଉଥିଲା। ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଚେରି ରସରୁ , ସବୁଜ - ଘାସ ଏବଂ ନାଇଟ୍ ସେଡ୍ ରୁ , ଏବଂ ନୀଳ - ସ୍ନୋଡ୍ରପ୍ ଫୁଲରୁ ତିଆରି କରାଯାଉଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟମୁଖୀ ପାଖୁଡା, ପିଆଜ ଛାଲ ଏବଂ ଆପଲ୍ ଚାରାର ଛାଲରୁ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ବିଭିନ୍ନ ଛାଇ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଥିଲା । ଅଣ୍ଡାର କୁକୁର କିମ୍ବା କ୍ଷୀର ବ୍ୟବହାର କରି ରଞ୍ଜକଗୁଡ଼ିକୁ ପତଳା କରାଯାଉଥିଲା, ଏବଂ ଚେରି ରସ କିମ୍ବା ଚିନି ବିଟ୍ ରୁ ଚିନି ବ୍ୟବହାର କରି ସ୍ଥିର କରାଯାଉଥିଲା । କୃତ୍ରିମ ରଙ୍ଗ ବହୁତ ପରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଗୌଚେ ଏବଂ ଜଳରଙ୍ଗ କେବଳ ଯୁଦ୍ଧ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା। ରଙ୍ଗ ଉପକରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାକୃତିକ ଉତ୍ପତ୍ତିର ଥିଲା: ବ୍ରଶ୍ ଗଛର ଡାଳ, ମାର୍ଶ ଘାସର ଡାଳ (ବିଶେଷକରି ରଶ୍ ଏବଂ କ୍ୟାଟେଲ୍ ), ଏବଂ ବିଲେଇ କେଶରୁ ତିଆରି କରାଯାଉଥିଲା । [ 23 ]

ପେଟ୍ରିକିଭକା ପରମ୍ପରାର ଜଣାଶୁଣା କଳାକାରମାନେ

ପେଟ୍ରିକିଭ୍କା ରେ କାମ କରୁଥିବା ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ପେଟ୍ରିକ୍କିଭ୍କା କଳାକାର ଭୋଲୋଡିମିର୍ ହ୍ଲୁଚେଙ୍କୋ |
20 ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ବିଷୟରେ କୌଣସି ଐତିହାସିକ ରେକର୍ଡ ନାହିଁ, ଏବଂ ତେଣୁ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କଳାକାରମାନଙ୍କ ନାମ ରେକର୍ଡ କରାଯାଇ ନାହିଁ। ଡିମିଟ୍ରୋ ୟାଭୋର୍ନିଟସ୍କିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଧନ୍ୟବାଦ , 20 ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭର (1880 ଏବଂ 1890 ଦଶକରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା) ପେଟ୍ରିକିଭକା ମାଷ୍ଟରମାନଙ୍କ ନାମ ରେକର୍ଡ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେପରିକି ଟାଟିଆନା ପାଟା, ନାଦିଆ ବିଲୋକିନ', ୟାରିନା ପାଇଲିପେଙ୍କୋ ଏବଂ ପାରସ୍କା ପାଭଲେଙ୍କୋ। ଏହି କଳାକାରମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପିଢ଼ିର ଏକମାତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି ଯାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା ଏବଂ ଆଟ୍ରିବ୍ୟୁସନ୍ ସହିତ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ। [ 7 ] [ 9 ]

ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ୧୯୦୮-୧୯୧୯ ମସିହାରେ ଜନ୍ମିତ କିଛି ଜଣାଶୁଣା କଳାକାର ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାରରେ (ବିଶେଷକରି ଉପରୋକ୍ତ ପରସ୍କା ପାଭଲେଙ୍କୋ ଏବଂ ୟାରିନା ପାଇଲିପେଙ୍କୋଙ୍କ ପରିବାରରେ) ପରମ୍ପରା ଶିଖିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଟାଟିଆନା ପାଟାଙ୍କ ପ୍ରବଳ ପ୍ରଭାବରେ ସୃଜନଶୀଳ ଭାବରେ ବିକଶିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହାନ୍ନା ଇସାଏଭା (ନୀ ପାଇଲିପେଙ୍କୋ), ନାଦିଆ ଟାଇମୋଶେଙ୍କୋ, ଭାସିଲ' ଭୋଭକ୍, ଭେରା ପାଭଲେଙ୍କୋ ଏବଂ ହାଲିନା ପାଭଲେଙ୍କୋ (ପରେ ପାଭଲେଙ୍କୋ-ଚେର୍ନିଚେଙ୍କୋ) ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ]

ଏହି ପି generation ିର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳାକାରମାନେ ଟାଟିଆନା ପାଟାର ଛାତ୍ର ଥିଲେ ଏବଂ 1936 ରୁ 1941 ମଧ୍ୟରେ ପେଟ୍ରିକିଭ୍କା ଆର୍ଟ ସ୍କୁଲରେ ପ studied ିଥିଲେ। ଏଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ: ଫେଡିର ପାନକୋ, ଭାସିଲ୍ ସୋକୋଲେଙ୍କୋ, ମାର୍ଫା ଟାଇମଚେଙ୍କୋ, ଭିରା କ୍ଲିମେଙ୍କୋ (ପରେ କ୍ଲିମେନକୋ-ଜୁକୋଭା) ପେଲାହିଆ ହ୍ଲୁଶେଙ୍କୋ, ୟାଭୋଡାଖିଆ ପାଇକ, ଇଭାନ୍ ଜାଭୋରୋଡନି, ହଲିନା ପ୍ରୁଡନିକୋଭା (ଜାଭୋରୋଡନିଆ), ନାଡିଆ ଶୁଲିକ୍, ଜୋୟା କୁଦିଶ, ଭେକଲା କୁଚେରେଙ୍କୋ (ପାଟା), ହାନ୍ନା ଡାନାଇଲିକୋ, ନାଦିଆ ପାଇକୁଶ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ | [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ]

ପେଟ୍ରିକିଭକା ଶୈଳୀର କର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନ୍ନା ସାମାରା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ଯିଏ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଗାଁରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ ଏବଂ ତାଲିମପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ନଥିବା ପୁରୁଣା ପିଢ଼ିର ଚିତ୍ରକରଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକମାତ୍ର ଜଣାଶୁଣା ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ। ସେ ମାର୍ଫା ଟିମ୍ଚେଙ୍କୋଙ୍କ ପରି ପେଟ୍ରିକିଭକା କର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପରୋକ୍ଷ ପ୍ରଭାବରେ କିଭ୍‌ରେ ଶୈଳୀ ଏବଂ କୌଶଳରେ ଆୟତ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ କିଭ୍‌ ତାରାସ୍ ଶେଭଚେଙ୍କୋ ସ୍ମାରକୀ କାରଖାନାରେ ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ଜାରି ରଖିଥିଲେ। [ 7 ] [ 9 ]

ପରବର୍ତ୍ତୀ ପିଢ଼ିର ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଫେଡିର ପାଙ୍କୋ ଏବଂ/କିମ୍ବା ଭାସିଲ' ସୋକୋଲେଙ୍କୋଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଏବଂ କିଛି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉପରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ କଳାକାରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ। ଏଥିମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ: ଭୋଲୋଡିମିର ହ୍ଲୁଚେଙ୍କୋ, ନିନା ତୁର୍ଚିନ୍ (ଶିଶାଟସ୍କା), ତମାରା କୁଡିଶ, ନୀନା ଶୁଲିକ୍, ଭିରା ତେଜିକ୍, ଆନାଟୋଲି ଚେର୍ନୁସ୍କି, ନିନା ଚେର୍ନୁସ୍କା, ଆଣ୍ଡ୍ରି ପିକୁଶ, ମାରିଆ ପାଇକୁଶ, ଉଲିଆନା ସ୍କ୍ଲିୟର୍, ଭାଲେଣ୍ଟାଇନା ପଙ୍କୋ, ଭାଲେଣ୍ଟାଇନା ଡେକା । । ଟାଇମଚେଙ୍କୋ), ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। [ 7 ] [ 16 ] [ 9 ] [ 25 ]

ଏହି ପି generation ିର ଅତିରିକ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଳାକାରମାନେ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନା କାର୍ପେଟସ୍-ୟର୍ମୋଲାଇଏଭା, ଭାଲେଣ୍ଟାଇନା ମିଲେନକୋ, ନାଟାଲିଆ ରାଇବକ୍, ଲିଆନା ସ୍କ୍ଲିୟର୍, ଟାଟିଆନା ପାଟା (ସ୍କ୍ଲିୟାର୍), ତମାରା ଭାକୁଲେଙ୍କୋ (ସମରସ୍କା), ଓଲେକ୍ସଣ୍ଡ୍ର ଭାକୁଲେଙ୍କୋ, ଭିକ୍ଟୋରିଆ ଟାଇମୋଶେଙ୍କୋ, ମାଇକୋଲା ଡେକେଲା, ନାଡୁଲା ଡେକା, ଅନ୍ୟମାନେ [ 7 ] [ 9 ] [ 25 ]

ସବୁଠାରୁ ସକ୍ରିୟ ସମସାମୟିକ ପେଟ୍ରିକିଭ୍କା ଶ style ଳୀରେ ଥିବା କଳାକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହଲିନା ନାଜାରେଙ୍କୋ , [ 26 ] [ 12 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 29 ] ଭାଲେଣ୍ଟାଇନା ପାନକୋ , [ 30 ] [ 12 ] [ 31 ] ବିକାଶ ଟିମୋଶେଙ୍କୋ , [ 25 ] [ 32 ]​​ [ 35 ]

ପେଟ୍ରିକିଭକା ଚିତ୍ରକଳା ପ୍ରାୟତଃ ଏକ ପାରିବାରିକ କଳା ହୋଇଆସିଛି, ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପେଟ୍ରିକିଭକା କଳାକାର (ଐତିହାସିକ ଏବଂ ସମସାମୟିକ ଉଭୟ) ଙ୍କର ନିକଟ ପରିବାରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳାକାର ଅଛନ୍ତି। ଏହି "ରାଜବଂଶ" ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାଙ୍କୋ, ପିକୁଶ, ଷ୍ଟାଟିଭା ଏବଂ ସ୍କ୍ଲିଆର ଅଛନ୍ତି। କିଛି କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏହି ସଂଯୋଗଗୁଡ଼ିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ, କାରଣ ପରମ୍ପରାର ବାହକମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ବିବାହ ପରେ ସେମାନଙ୍କର ଉପନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିବା ମହିଳା ଥିଲେ। ଏହା ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଜଟିଳ ଯେ ପେଟ୍ରିକିଭକାରେ କିଛି ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଅସାଧାରଣ ଉପନାମ ବହୁତ ସାଧାରଣ, ଏବଂ ସମାନ ନାମ ଥିବା ଦୁଇଜଣ କଳାକାର ପ୍ରକୃତରେ ନିକଟ ସମ୍ପର୍କୀୟ ହୋଇନପାରନ୍ତି । [ 7 ] [ 9 ] [ 16 ]

ଗ୍ୟାଲେରୀ