open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ମିତା ନୂର

**ସବିନା ଯସ୍ମିନ ମିତା ନୂର** (ମଞ୍ଚ ନାମ **ମିତା ନୂର**; ଜନ୍ମ: ୨୮ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୭୧; ମୃତ୍ୟୁ: ୧ ଜୁଲାଇ ୨୦୧୩) ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ମଡେଲ୍ ଥିଲେ । ୧ ଜୁଲାଇ ୨୦୧୩ରେ, ସେ ଢାକାର ଗୁଲଶାନ ସ୍ଥିତ ତାଙ୍କ ବାସ ଭବନରେ ଫାଶୀ ଲଗାଇ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ।

## ଅଭିନୟ ଜୀବନ
ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ, ସେ ବୁଲ୍‌ବୁଲ୍ ଲଳିତକଳା ଏକାଡେମୀରେ ଭରତନାଟ୍ୟମ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ୧୯୮୯ ମସିହାରେ, ସେ ବାଂଲାଦେଶ ଟେଲିଭିଜନରେ, ସାପ୍ତାହିକ ଡ୍ରାମା *ସାଗର ସେଚାର ସ୍ୱଧ* ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଟିଭି ବିଜ୍ଞାପନରେ, ସେ ଜଣେ ମଡେଲ୍ ଭାବରେ କାମ କରିଥିଲେ ।

## ମୃତ୍ୟୁ
୨୦୧୩ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ୧ ତାରିଖରେ, ୪୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ତାଙ୍କ ବାସ ଭବନରେ ଫାଶୀ ଲଗାଇ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିଲେ । ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ସେ ବିଶାଦଗ୍ରସ୍ତ ଥିଲେ ।

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୧ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୩ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ନୀଳାମ୍ବର ନନ୍ଦ

**ନୀଳାମ୍ୱର ନନ୍ଦ** (୨୯ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୩୦ – ୧୮ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୨୦) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ବକ୍ତା, ଲେଖକ, ଗବେଷକ ଓ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରଚାରକ ଥିଲେ । ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର, ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଓ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ତତ୍ତ୍ଵ, ଲୀଳା, ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ଓ ଯାନିଯାତ୍ରା ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପୁରାଣ, ଭାଗବତ, ଗୀତା, ବେଦ ବେଦାନ୍ତ, ଉପନିଷଦ, ଯୋଗବଶିଷ୍ଠ, ବିବେକ ଚୁଡ଼ାମଣି, ମନୁସଂହିତା, ବିଚାର ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ, ପଞ୍ଚଦଶି, ଲଘୁ ବାସୁଦେବ ମନନ, ଶ୍ରୀ ବିଦ୍ୟା ରହସ୍ୟ, ସପ୍ତଶତୀ ଶ୍ରୀଚଣ୍ଡୀ ମହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ନାନାଦି ଗ୍ରନ୍ଥ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଗଭୀର ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିଲା ।

## ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଜୀବନୀ
ନୀଳାମ୍ୱର ପ୍ରବୃତ୍ତିରେ ଥିଲେ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ସଂସ୍କୃତିର ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରବକ୍ତା । ବିଶେଷ କରି ଦେବୀ ତତ୍ତ୍ଵ ଓ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ତତ୍ତ୍ୱ ସଂପର୍କରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଗାଢ଼ ଅନୁରାଗ ଥିଲା । ପ୍ରବଚନ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଗଣିତ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରିପାରୁଥିଲେ । ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଭାଗବତ ପ୍ରଚାର ସମିତି, ରାମଦୟା ପରିଷଦ, ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମିଶନ, ରାଧାକାନ୍ତ ମଠସ୍ଥ ଶ୍ରୀଗମ୍ଭୀରା ସତସଙ୍ଗ ସମିତି ଓ ସର୍ବୋପରି ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିର ଦିଗଦର୍ଶକ ମୁକ୍ତିମଣ୍ଡପ ପଣ୍ଡିତ ସଭାରେ ସେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି, ବେଦବେଦାନ୍ତ, ଦେବୀ ତତ୍ତ୍ଵ ଓ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତି ସଂପର୍କରେ ଉଦବୋଧନ ଦେଉଥିଲେ । ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମାର୍ଗରେ ଉଦବୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଗିର୍ଣ୍ଣାରବନ୍ତର ଶ୍ରୀ ଦିଗମ୍ୱର ପରମହଂସ, ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଭାରତୀକୃଷ୍ଣ ତୀର୍ଥ, ଅତ୍ୟାଶ୍ରମୀ ବିଶ୍ୱପ୍ରଣବ ସ୍ୱାମୀ, ଆନନ୍ଦମୟୀ ମା, ଠାକୁର ସୀତାରାମ ଦାସ ଓଁକାରନାଥ ପ୍ରଭୃତି ବହୁ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ସହିତ ସତସଙ୍ଗ କରି ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରସଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ରଚିତ 'ସାଧୁସଙ୍ଗର ମହିମା' ଗ୍ରନ୍ଥରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।

ଏତଦବ୍ୟତୀତ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟକୁ ତାଙ୍କ ଅବଦାନ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ତାଙ୍କ ରଚିତ ବହୁ ଗବେଷଣାତ୍ମକ ପ୍ରବନ୍ଧ ଦୈନିକ ମାତୃଭୂମି, ସମାଜ, ପ୍ରଜାତନ୍ତ୍ର, ଧରିତ୍ରୀ, ସମ୍ୱାଦ, ପ୍ରମେୟ ପ୍ରଭୃତି ବହୁଳ ପ୍ରଚାରିତ ସମ୍ୱାଦପତ୍ର ସମେତ ଓଡ଼ିଶା ରିଭ୍ୟୂ, ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର, ଉତ୍କଳ ପ୍ରସଙ୍ଗ, ନିର୍ମାଲ୍ୟ , ନନ୍ଦିଘୋଷ, ନୀଳାଦ୍ରି, ଅନନ୍ୟ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ, ଶଙ୍ଖନାଭି, ମହାପ୍ରସାଦ, ଓଡ଼ିଆ ଅରୋଭିଲା, ଖଣ୍ଡଗିରି ଲୀଳା, ସୁଭଦ୍ରା, ଓ ବ୍ରହ୍ମଦର୍ଶନ ଆଦି ପତ୍ରପତ୍ରିକାରେ ବହୁ ବର୍ଷଧରି ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ସ୍ୱର୍ଗତ ସଦାଶିବ ରଥଶର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂକଳିତ ଏକ ଜାତୀୟସ୍ତରୀୟ ସ୍ମରଣିକାରେ ତାଙ୍କର *ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଆଣ୍ଡ ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟ* ନାମକ ଏକ ତଥ୍ୟ ଭିତ୍ତିକ ପ୍ରବନ୍ଧ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏହା ପୂର୍ବତନ ମୁଖ୍ୟ ଶାସନ ସଚିବ ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପାଣି(ଆଇଏଏସ୍)ଙ୍କ ସଂପାଦନାରେ ଅଶୀ ଦଶକରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ପଣ୍ଡିତ ନୀଳାମ୍ୱର ନନ୍ଦଙ୍କ ଲିଖିତ ବହୁ ରଚନାବଳୀ ଅପ୍ରକାଶିତ ଭାବେ ରହିଛି ।

## ରଚନାବଳୀ
* *ଜଗନ୍ନାଥ ସର୍ବସ୍ୱ*
* *ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ*
* *ଅନେକ ସ୍ମୃତିର ତରଙ୍ଗ* (ଆତ୍ମଜୀବନୀ)
* *ସାଧୁସଙ୍ଗର ମହିମା*
* *ବିମ୍‌ସ୍ ଫ୍ରମ୍ ଦି ସୁପ୍ରିମ୍*
* *ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରବନ୍ଧ ସଞ୍ଚୟନ ଓ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ* (ଯୁଗ୍ମ: ପୂର୍ଣ୍ଣେନ୍ଦୁ କୁମାର ନନ୍ଦ)
* *ଆମ ସଂସ୍କୃତିର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ* (ଯୁଗ୍ମ: ପୂର୍ଣ୍ଣେନ୍ଦୁ କୁମାର ନନ୍ଦ)
* *ଶିବ ଉପାସନା ଓ ଆଦ୍ୟାଶକ୍ତି ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ* (ଯୁଗ୍ମ: ପୂର୍ଣ୍ଣେନ୍ଦୁ କୁମାର ନନ୍ଦ)
* *ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସ୍କୃତିକ ପରମ୍ପରା ଓ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ* (ଯୁଗ୍ମ: ପୂର୍ଣ୍ଣେନ୍ଦୁ କୁମାର ନନ୍ଦ)
* *ଓଡ଼ିଶାରେ ଦେବୀପୂଜା ଓ ଶକ୍ତି ଦର୍ଶନ* (ଯୁଗ୍ମ: ପୂର୍ଣ୍ଣେନ୍ଦୁ କୁମାର ନନ୍ଦ)
* *ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ* (ଯୁଗ୍ମ: ପୂର୍ଣ୍ଣେନ୍ଦୁ କୁମାର ନନ୍ଦ)
* *ଲର୍ଡ଼ ଜଗନ୍ନାଥ ଆଣ୍ଡ୍ ପା୍ୱାର୍‌ସ୍ ଅଫ୍ ଦି ସୁପର୍ ମାଇଣ୍ଡ୍* (ଯୁଗ୍ମ: ପୂର୍ଣ୍ଣେନ୍ଦୁ କୁମାର ନନ୍ଦ)

## ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ 
* ଓଁକାର ସମ୍ମାନ
* କେଦାରନାଥ ଗବେଷଣା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ତରଫରୁ ନୀଳମଣି ସମ୍ମାନ
* ତତ୍ତ୍ଵ ଭୂଷଣ ଉପାଧି

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୦ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୦ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ଲେଖକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ମାନସୀ ପାତ୍ର

**ମାନସୀ ପାତ୍ର** ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଭକ୍ତିସଙ୍ଗୀତରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥାନ୍ତି । ପ୍ରାର୍ଥନା ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ *ଭଜନ ଅନ୍ତାକ୍ଷରୀ* ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଓ ରିଆଲିଟି ଶୋ'ରେ ସେ କାମ କରନ୍ତି ।

## ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ମାନସୀ ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର ରେମୁଣାର ବାସିନ୍ଦା । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଭୋଳାନାଥ ପାତ୍ର ଏବଂ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଶୋଭାରାଣୀ ପାତ୍ର । ସେ ବାସୁଦେବ ଗୋଚ୍ଛାୟତ, ବନମାଳୀ ଜେନା ଓ ବିଶ୍ୱନାଥ ମିଶ୍ରଙ୍କଠାରୁ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ର ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସେ ସଙ୍ଗୀତରେ ବିଶାରଦ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ସେ ଆକାଶବାଣୀରୁ ଜୁନିୟର କଳାକାର ଓ ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ବି-ହାଇ ଆର୍ଟିଷ୍ଟ ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିଲେ । ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ସେ ପ୍ରଭାତ କୁମାର ନାୟକଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । 

## ପେଷା 
୨୦୦୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସଙ୍ଗୀତ କ୍ୟାସେଟ *ମୋହ ମାୟା ଅଢ଼େଇ ଦିନର* ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।

### ଟେଲିଭିଜନ 
* *ଭଜନ ଅନ୍ତାକ୍ଷରୀ*
* *ଲକ୍ଷ୍ମୀପୁରାଣ* (ପ୍ରାର୍ଥନା ଟିଭି)

## ଆଧାର
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ
ମୌସୁମୀ ନାଗ

**ମୌସୁମୀ ନାଗ** ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ମଡେଲ୍ । ସେ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ, ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଟେଲିଭିଜନ ଧାରାବାହିକ *ଶୁରେ ଆକା ଛୋବି* ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୫୦ରୁ ଅଧିକ ଧାରାବାହିକରେ କାମ କରିଛନ୍ତି । ଧାରାବାହିକ ବ୍ୟତୀତ ସେ କଥାଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିଛନ୍ତି ।

## ପେଷା 
Nag became most famous after playing a role in the film *Run Out*. In this movie, she co-starred with another famous TV celebrity, Shajal Noor. The film was a success at the box office. She then acted in several Dhallywood films, including *Feel My Love* and many others.

## ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
Mousumi married Mithu Biswas in 2000 and changed her name to Mousumi Biswas. The couple has a son, Prithibi Biswas. Mousumi divorced Mithu and married Soeb Islam on 29 August 2013. This couple also has a son (aged ). On 10 March 2024, she gave birth to a daughter.

## ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର 
*  *ରନ୍ ଆଉଟ୍*
*  *ପ୍ରାର୍ଥୋନା*
*  *ଫିଲ୍ ମାଇଁ ଲଭ୍*
*  *ଫୁଲ୍ ଏଚ୍‌ଡି*

## ଆଧାର 
## ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 
* 
* Mousumi Nag (BMDB)

ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ନାମଦେବ

**ସନ୍ଥ ନାମଦେବ** (୧୨୭୦–୧୩୫୦)**)** ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ହିଙ୍ଗୋଲୀ ଜିଲ୍ଲାର ନରସି ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଗ୍ରାମରେ ୧୨୭୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର ଅକ୍ଟୋବର ମାସର ୨୯ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଦାମସୋଟ, ଜଣେ ଦରଜୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଗୋଣାଇ ଦେବୀ । ନାମଦେବଙ୍କୁ ବିସୋବା ଖେଚର ଦୀକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ । ଦୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ନାମଦେବ ପଣ୍ଡରପୁରର ବିଠ୍ଠଲ ଭଗବାନ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ମାତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଖେଚରଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବା ପରେ ସେ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ବିଠଲଙ୍କ ଅନୁଭୂତି କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

[right|thumb|Namdev (second from right) with other [Bhagat|bhagats of Hinduism: Ravidas, Kabir and Pipa.]]
## ବାଲ୍ୟକାଳ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା 
ସନ୍ଥ ନାମଦେବ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧାର୍ମିକ କବି ଥିଲେ । ପ୍ରାଚୀନ ମରାଠୀ ଲେଖକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ କବି। ଭଗବତ୍ଧର୍ମର ପ୍ରଚାରରେ ସେ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିଲେ । ସେ ହିନ୍ଦୀ ଏବଂ ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ ପଦ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତନଗାନ ଏତେ ଭକ୍ତିଭରା ଏବଂ ତନ୍ମୟତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଯେ କଥା ଅଛି,—କୀର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ ସ୍ୱୟଂ ପାଣ୍ଡୁରଙ୍ଗ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି।

ନାମଦେବଙ୍କ ଜନ୍ମ ପରେ ତାଙ୍କ ପରିବାର **ପଣ୍ଡରପୁର** ଚାଲିଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଠାକୁର ବିଠ୍ଠଲ (ଵିଠୋବା)ଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମନ୍ଦିର ଅଛି।  ତାଙ୍କ ପିତା–ମାତା ଉଭୟେ ବିଠୋବାଙ୍କ ଭକ୍ତ ଥିଲେ। ନାମଦେବ ଅଠାଇଶି ବର୍ଷ ପଣ୍ଡରପୁରରେ ରହିଥିଲେ । ସାଂସାରିକ ମାୟା ମୋହ ପ୍ରତି ତାଙ୍କ ଆସକ୍ତି ଅତ୍ୟଳ୍ପ ଥିଲା । ତାଙ୍କର ବିଠୋବା ଭକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନନ୍ୟ ଏବଂ ଅଟଳ ଥିଲା । ପ୍ରଭାତରୁ ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର କାମ ଥିଲା—"ଦେବ ଧ୍ୟାନ"।

ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ, ପଞ୍ଚବର୍ଷୀୟ ନାମଦେବ ମାଆଙ୍କ ଦିଆ ନୈବେଦ୍ୟ ବିଠୋବାଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଗଲେ । ବିଠୋବା ନ ଆସିବାରେ ସେ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇ କହିଲା, "ଆପଣ ଯଦି ଭୋଗ ନେବେନି ତାହେଲେ ମୁଁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବି !" ତାଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ବିଠୋବା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହୋଇ ନୈବେଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।

## ବିବାହ ଏବଂ ବୈରାଗ୍ୟ 
୧୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ରାଜାଇ ନାମକ କନ୍ୟାଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ବିବାହ ହେଲା । ବିବାହ ପରେ ସେ ଚାରି ପୁଅ—ନାରା, ବିଠା, ଗୋନ୍ଦା, ମହାଦା ଏବଂ ଜଣେ ଝିଅ—ଲିମ୍ବାଇତ ପିତା ହେଲେ । ତାଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭଉଣୀ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଘରେ ରହୁଥିଲେ । ଏହିପରି ମୋଟ ଏକାଦଶ ଜଣ ସେହିଘରେ ରହୁଥାନ୍ତି । ୧୨୯୧ ମସିହା, ୨୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ବହୁତ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଲା । ତାଙ୍କର ସନ୍ଥ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ଦେଖା ହେଲା ।  ନାମଦେବ ତାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ତାପରେ ସେ ଦେବଦର୍ଶନ ପାଇଲେ ।ତାଙ୍କ ଗୀତ–କୀର୍ତ୍ତନମାନଙ୍କରେ ବହୁତ ଗ୍ରନ୍ଥର ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ । ଏଥିରୁ ତାଙ୍କ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ । ସେ ଭାରତର ବହୁ ସ୍ଥାନରେ କୀର୍ତ୍ତନ କରୁଥିଲେ । ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଏକତାର ସାଧନାରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନେଲେ । ପଞ୍ଜାବର ସିଖ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ତାଙ୍କୁ “ନାମଦେବ ବାବା**”** ବୋଲି ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ। ବହୋରଦାସ, ଲଦ୍ଧା, ବିଷ୍ଣୁସ୍ୱାମୀ, କେଶବ କଳାଧାରୀ ଇତ୍ୟାଦି ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ। ସେ ହିନ୍ଦୀରେ ୧୨୫ଟି ଅଭଙ୍ଗ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏଥିରୁ ୬୧ଟି ଗୁରୁଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବରେ *“ନାମଦେବ କି ବାଣୀ”* ଭାବେ ସଂକଳିତ । ରାଜସ୍ଥାନରେ ସିଖମାନେ ତାଙ୍କ ନାମରେ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି ।

## ଆତ୍ମକଥା 
**“**ନାମଦେବ ବାଚୀ**”** ନାମକ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ନାମଦେବଙ୍କ ୨୫୦୦ କୀର୍ତ୍ତନ ସଂଗ୍ରହିତ। ଏଥିରେ **“**ତୀର୍ଥାବଳୀ**”** ନାମକ ପଦ୍ୟରେ ସେ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ନିଜ ପର୍ଯ୍ୟଟନ–ଅନୁଭୂତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ମରାଠୀ ସାହିତ୍ୟରେ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ପ୍ରଥମ ଆତ୍ମଜୀବନୀ କୁହାଯଚଏ ।  ଆଦି, ସମାଧି, ତୀର୍ଥାବଳୀ ଇତ୍ୟାଦିରେ ସେ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜୀବନକଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । ତେଣୁ ସେ ମରାଠୀ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଜୀବନଚରିତ ଲେଖକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ୫୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଭଗବତ୍ଧର୍ମର ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ। 

## ସାହିତ୍ୟିକ ଅବଦାନ 
ନାମଦେବଜୀଙ୍କ ଯେଉଁ ବାଣୀ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଗୁରୁଗ୍ରନ୍ଥ ସାହିବରେ ମଧ୍ୟ ମିଳେ। ଦକ୍ଷିଣ ଏବଂ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ତାଙ୍କ ବାଣୀ ବହଲ ଭାବେ ଗାନ କରାଯାଏ । ତାଙ୍କ ବାଣୀ ପଢ଼ିବାରେ ମନ ଶାନ୍ତି ପାଏ, ଏବଂ ମାନବ ଚିତ୍ତ ଭକ୍ତି ପଥରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୁଏ ।

## ଆଧାର
ସ୍ୱାମୀ ରାମ ତୀର୍ଥ

**ସ୍ୱାମୀ ରାମ ତୀର୍ଥ** ( ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର 1873 – 17 ଅକ୍ଟୋବର 1906), ଯିଏ ରାମ ସ୍ଵାମୀ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ, ଭାରତର ବେଦାନ୍ତ ଦର୍ଶନର ଏକ ବିଦ୍ଵାନ ଥିଲେ । ସେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଭାଷଣଦେଇଥିବା ପ୍ରଥମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହିନ୍ଦୁ ବିଦ୍ଵାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ । ସେ ୧୯୦୨ ମସିହାରେ ସେଠାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ 1893ରେ ସ୍ୱାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ ଓ 1920ରେ ପରମହଂସ ଯୋଗାନନ୍ଦଙ୍କ ଯାତ୍ରା ହୋଇଥିଲା ।ଆମେରିକା ଭ୍ରମଣ ସମୟରେ ସ୍ୱାମୀ ରାମ ତୀର୍ଥ “ପ୍ରାକ୍ଟିକାଲ୍ ବେଦାନ୍ତ” ଓ ଭାରତୀୟ ଯୁବକମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ବିଷୟରେ ବହୁତ ଭାଷଣ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ଭାରତୀୟ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଆମେରିକୀୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ନେବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିଥିଲେ ଓ ଭାରତୀୟ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୃତ୍ତି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାରେ ସହାୟତା କରିଥିଲେ ।

## ଜୀବନୀ 
ରାମ ତୀର୍ଥଙ୍କ ଜନ୍ମ 22 ଅକ୍ଟୋବର 1873 (ଦୀପାବଳି, ବିକ୍ରମ ସମ୍ବତ 1930)ରେ ପାକିସ୍ତାନର ପଞ୍ଜାବର ଗୁଜରନୱାଲା ଜିଲ୍ଲାର ମୁରାଲୀୱାଲା ଗାଁରେ ଗୋସ୍ୱାମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ପଣ୍ଡିତ ହୀରାନନ୍ଦ ଗୋସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଘରେ ହୋଇଥିଲା । ମା’ଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ଶୀଘ୍ର ହେବାରୁ ସେ ବଡ଼ ଭାଇ ଗୋସାଇଁ ଗୁରୁଦାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ । ଲାହୋର ସରକାରୀ କଲେଜରୁ ଗଣିତରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ସେ ଲାହୋରର ଫର୍ମାନ୍ କ୍ରିଷ୍ଟିଆନ୍ କଲେଜରେ ଗଣିତ ପ୍ରୋଫେସର ହେଲେ । 1897ରେ ଲାହୋରରେ ସ୍ୱାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ସହ ହୋଇଥିବା ସାକ୍ଷାତ୍କାର, ତାଙ୍କ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଜୀବନ ଗ୍ରହଣରେ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲା । କୃଷ୍ଣ ଓ ଅଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଲୋକପ୍ରିୟ ହେବା ପରେ, ସେ 1899ରେ ଦୀପାବଳି ଦିନ ସନ୍ନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସନ୍ତାନ ଓ ପ୍ରୋଫେସର ପଦ ତ୍ୟାଗ କଲେ ।

“ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ହେବା ପରେ ସେ ଧନ ସ୍ପର୍ଶ କରୁନଥିଲେ, କୌଣସି ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ ବହନ କରୁନଥିଲେ । ତଥାପି ସେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ।” ଜାପାନରେ ହିନ୍ଦୁଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରା ତେହେରୀର ମହାରାଜା କୀର୍ତିଶାହ ବାହାଦୁରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଯୋଜିତ ହୋଇଥିଲା। ସେଠାରୁ ସେ 1902ରେ ଆମେରିକାକୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି ହିନ୍ଦୁଧର୍ମ, ଅନ୍ୟ ଧର୍ମ ଓ “ପ୍ରାକ୍ଟିକାଲ୍ ବେଦାନ୍ତ” ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଭାରତର ଜାତି ପ୍ରଥାର କୁଫଳ, ନାରୀ ଓ ଗରିବମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷାର ଗୁରୁତ୍ୱ ବିଷୟରେ ବାରମ୍ବାର କହୁଥିଲେ । ସେ କହୁଥିଲେ, “ନାରୀ, ଶିଶୁ ଓ ଶ୍ରମିକ ଶ୍ରେଣୀଙ୍କ ଶିକ୍ଷାକୁ ଅବହେଳା କରିବା ମାନେ ଯେଉଁ ଶାଖା ଆମକୁ ଧରି ରହିଛି ସେଗୁଡିକୁ କାଟିଦେବା ସହ ସମାନ,କିମ୍ବା ସେହି ଜାତିର ମୂଳରେ ଆଘାତ କରିବା ସମାନ ।”ଭାରତକୁ ମିଶନାରୀ ନୁହେଁ, ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକ ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ସେ ଯୁକ୍ତି ଦେଇ ଭାରତୀୟ ଯୁବକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେରିକୀୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ିବା ସହାୟତା ସଂଗଠନ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଓ ବହୁ ବୃତ୍ତି ମୂଳକ ଯୋଜନା ସ୍ଥାପନରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ । ସେ ନିଜକୁ ଅହଂକାରକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସଦା ତୃତୀୟ ପୁରୁଷରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ହିନ୍ଦୁଧର୍ମର ଏକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରଯୋଗ । 1904ରେ ଭାରତକୁ ଫେରିବା ପରେ ଆରମ୍ଭରେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟାନରେ ବିପୁଳ ଭିଡ଼ ହେଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ 1906ରେ ସେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସାର୍ବଜନୀନ ଜୀବନ ଛାଡ଼ି ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ତଳକୁ ଗଲେ ଓ ପ୍ରାକ୍ଟିକାଲ୍ ବେଦାନ୍ତ ବିଷୟରେ ଗୋଟିଏ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିବାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ । 17 ଅକ୍ଟୋବର 1906 (ଦୀପାବଳି, ବିକ୍ରମ ସମ୍ବତ 1963)ରେ ତାଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ହେଲା ଓ ତେଣୁ ପୁସ୍ତକଟି ସମାପ୍ତ ହେଲା ନାହିଁ । ଅନେକେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ସେ ମରିନଥିଲେ, କେବଳ ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ ସମର୍ପଣ କରିଥିଲେ ।

ଭବିଷ୍ୟତ ଭାରତ ବିଷୟରେ ସ୍ୱାମୀ ରାମ ତୀର୍ଥଙ୍କ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ ଶିବ ଆର୍‍. ଜ୍ଞାୱାରଙ୍କ “ବିଲ୍ଡିଂ ଏ ନୋବଲ୍ ୱାର୍ଲ୍ଡ” ପୁସ୍ତକରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି । ରାମ ତୀର୍ଥ କହିଥିଲେ, “ଜାପାନ ପରେ ଚୀନ ଉଠିବ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବ । ତେବେ ଚୀନ ପରେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଭାରତ ଉପରେ ହସିବ ।”

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ
ନରହରି ତୀର୍ଥ

**ନରହରି ତୀର୍ଥ** (ପ୍ରା. 1243 – ପ୍ରା. 1333) ଜଣେ ଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତ ଦାର୍ଶନିକ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଏବଂ ମାଧ୍ବାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ । ଶ୍ରୀପାଦରାଜଙ୍କ ସହିତ ସେ ହରିଦାସ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆଦି ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ । ଯଦିଓ ତାଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କୃତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଦୁଇଟି ଗ୍ରନ୍ଥ ଉପଲବ୍ଧ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡିକ ତାଙ୍କର ସ୍ପଷ୍ଟତା ଓ ଅନାବଶ୍ୟକ ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିତ ରୀତି ପାଇଁ ପରିଚିତ । ‘ରଘୁକୁଳତିଳକ’ ଛଦ୍ମ ନାମରେ ତାଙ୍କ କିଛି କୃତି କାବ୍ୟ ରହିଅଛି । ପୂର୍ବ ଗଙ୍ଗ ରାଜମାନଙ୍କ ଦରବାରରେ ଜଣେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଏବଂ ପରେ ମାଧ୍ବାଚାର୍ୟମଠର ପୀଠାଧିଶ ଭାବେ କାମ କରିବା ସମୟରେ, ନରହରି ସିଂହାଚଳମ୍ ମନ୍ଦିରକୁ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶିକ୍ଷା କେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ଧାର୍ମିକ ପୀଠ ରୂପେ ସେ ଗଢ଼ିଥିଲେ।

## ଜୀବନ 
ତାଙ୍କ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ବିଶେଷ କିଛି ଜଣାଯାଏ ନାହିଁ, କେବଳ ଏତିକି ଯେ ସେ କଳିଙ୍ଗର (ଆଜିର ଉତ୍ତର ଆନ୍ଧ୍ର ଓ ଓଡିଶା) ପୂର୍ବ ଗଙ୍ଗ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ଜଣେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ନରସିଂହ ଦେବ–ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କ ରେଜେଣ୍ଟ (ପ୍ରଶାସକ) ଭାବରେ ସେବା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଜୀବନ ବିଷୟକ ସୂଚନା 'ନରହରିୟତିସ୍ତୋତ୍ର', ନାରାୟଣ ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ‘ମାଧ୍ବ ବିଜୟ’ ଓ ଶ୍ରୀକୂର୍ମମ୍ ଓ ସିଂହାଚଳମ୍ ମନ୍ଦିରର ଶିଳାଳିପିରୁ ମିଳିଥାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ରେଜେଣ୍ଟ ଥିବା କଥା ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି । ଏହି ଶିଳାଳିପିଗୁଡିକ ସେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ତରବାରୀ ଚାଳନାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚାଉଛି । ତେବେ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ଅଛି ଯେ ସେ ଭାନୁଦେବ–ପ୍ରଥମ ଓ ତାଙ୍କ ଅଭିଭାବ୍ୟ ନରସିଂହ ଦେବ–ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ସେ କଳିଙ୍ଗ ସମଗ୍ରରେ ମାଧ୍ବ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଶାରୀରୀକ ଅବଶେଷ ହମ୍ପି ନିକଟରେ ଚକ୍ରତୀର୍ଥରେ ରହିଛି  ।

## କୃତି 
ନରହରିଙ୍କ ‘ଭାବପ୍ରକାଶିକା’, ଯାହା ମାଧ୍ବଙ୍କ ‘ଗୀତା ଭାଷ୍ୟ’ର ଭାଷ୍ୟ, ଦ୍ୱୈତ ସାହିତ୍ୟର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କୃତି, କାରଣ ଜୟତୀର୍ଥ ଓ ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ତୀର୍ଥ ଏହାକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରିଥିବା ମିଳେ । ଯଦିଓ ସେ କନ୍ନଡ ଭାଷାଭୂମିର ନ ଥାଇପାରନ୍ତି, ତଥାପି ତାଙ୍କର ବହୁ କୃତି କନ୍ନଡରେ ଥିଲା; ଆଜି ତାଙ୍କ କେବଳ ତିନୋଟି କନ୍ନଡ ରଚନା ଅବଶିଷ୍ଟ ଉପଲବ୍ଦ । ନରହରି ଓ ଶ୍ରୀପାଦରାଜଙ୍କୁ ହରିଦାସ ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, କାରଣ ସେମାନେ ମାଧ୍ବଙ୍କ ଶିକ୍ଷାକୁ ସରଳ ଭାବରେ ଲୋକଭାଷା କନ୍ନଡରେ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ଆକାରରେ ରଚନା କରିଥିଲେ । ପାରମ୍ପରିକ ଭାବରେ, ନରହରିଙ୍କୁ ଉଡୁପିର ଟୁଳୁ ଭୂମିରେ ଖେଳାଯାଇଥିବା ‘ଆଟା’ ନାମକ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ଶୈଳୀର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ, ଯାହା ପରେ ‘ଯକ୍ଷଗାନ‘ ଓ ‘ବାୟଳାଟ’ (ଖୋଲାମଞ୍ଚ ନାଟକ) ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲା ଏବଂ ଆଜି ଟୁଳୁ ନାଡୁ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଓ କେରଳର କାସରଗୋଡ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିକଶିତ ହୋଇ ଚାଲିଛି।
## ଆଧାର
ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ବିଶ୍ୱାସ

**ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା ବିଶ୍ୱାସ** ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ମଞ୍ଚ ନାଟକ, ଯେପରିକି ଯାତ୍ରା ବା ପାଲା ଶୈଳୀର ପ୍ରଦର୍ଶନକାରୀ ଅଟନ୍ତି । ୨୦୧୧ ମସିହାରେ, ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଏକୁଶେୟ ପଦକ ପୁରସ୍କାରରେ ସେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥିଲେ ।

## ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ସେ ମଞ୍ଚ ଅଭିନେତା ଅମଳେନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱାସଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏକି ଏକୁଶେୟ ପଦକରେ ମଧ୍ୟ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ମଧ୍ୟ ଯାତ୍ରାରେ କାମ କରନ୍ତି । ଏହି ଦମ୍ପତିଙ୍କର ଝିଅ, ଅରୁଣା ବିଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ମଞ୍ଚ ଓ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଅଟନ୍ତି ।

## ପୁରସ୍କାର/ସମ୍ମାନ 
* ଯାତ୍ରା ଜଗତରେ ଅବଦାନ ପାଇଁ, ବାବିସାସ ପୁରସ୍କାର ଆଜୀବନ ସମ୍ମାନ (୨୦୧୫)
* ମଞ୍ଚ ଓ ଯାତ୍ରାରେ ଅବଦାନ ପାଇଁ ଏକୁଶେ ପଦକ (୨୦୧୧)
* ବଗୁଡ଼ାର ଆମରା କ'ଜନ ଶିଲ୍ପୀଗୋଷ୍ଠୀ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଖଚିତ ମୁକୁଟ (୨୦୧୦)

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ତୀର୍ଥ

**ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ତୀର୍ଥ** (Rāghavēndra Tīrtha), ଯିଏ ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱାମୀ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ, (ପ୍ରାୟ 1595 – ପ୍ରାୟ 1671) ଜଣେ ବୈଷ୍ଣବ ଶାସ୍ତ୍ରୀ, ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦ୍ ଏବଂ ସନ୍ଥ ଥିଲେ। ସେ ‘ସୁଧା ପରିମଳାଚାର୍ଯ୍ୟ’ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା । ତାଙ୍କ ବିବିଧ କୃତି ମଧ୍ୟରେ ମାଧ୍ବ, ଜୟତୀର୍ଥ ଓ ବ୍ୟାସତୀର୍ଥଙ୍କ ଭାଷ୍ୟ ଉପରେ ଟୀକା, ଦ୍ୱୈତବାଦ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ପ୍ରମୁଖ ଉପନିଷଦମାନଙ୍କ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଏବଂ ପୂର୍ବ ମୀମାଂସା ଉପରେ ଏକ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଟେ । ସେ ୧୬୨୧ ରୁ ୧୬୭୧ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭକୋଣମ୍ ମଠର ପୀଠାଧିଶ ଭାବେ ସେବା କରିଥିଲେ । ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ତୀର୍ଥ ଜଣେ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ବୀଣା ବାଦକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ଓ 'ବେଣୁ ଗୋପାଳ' ନାମରେ ଅନେକ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ । ମନ୍ତ୍ରାଳୟମ୍‌ରେ ତାଙ୍କ ସମାଧି ପ୍ରତିବର୍ଷ ଲକ୍ଷାଧିକ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରେ ।

## ଜୀବନୀ 
ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ତୀର୍ଥଙ୍କ ଜନ୍ମନାମ ଥିଲା ଭେଙ୍କଟନାଥ ଭଟ୍ଟ। ବର୍ତ୍ତମାନର ତାମିଳନାଡୁର ଭୁବନଗିରି ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଜଣେ କନ୍ନଡ ମାଧ୍ୱ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀକ ପରିବାରରେ (ଗୌତମ ଗୋତ୍ର) ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ପ୍ରପିତାମହ କୃଷ୍ଣ ଭଟ୍ଟ ବିଜୟନଗର ସାମ୍ରାଟ କୃଷ୍ଣଦେବରାୟଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଠାକୁରଦା କନକାଚଳ ଭଟ୍ଟ ଥିଲେ ଓ ପିତା ତିମ୍ମନ୍ନା ଭଟ୍ଟ (ତିମ୍ମନ୍ନାଚାର୍ଯ୍ୟ) ଜଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଥିଲେ । ବିଜୟନଗର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପତନ ପରେ ତିମ୍ମନ୍ନାଚାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଗୋପୀକାମ୍ବାଙ୍କ ସହ କାଞ୍ଚୀକୁ ଚାଲିଆସିଥିଲେ । ଭଙ୍କଟନାଥଙ୍କର ଦୁଇ ଭାଇ–ଗୁରୁରାଜ ଓ ଭେଙ୍କଟାମ୍ବା ଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ଅକାଳ ନିଧନ ପରେ ଭେଙ୍କଟନାଥଙ୍କ ଶିକ୍ଷାର ଦାୟୀତ୍ଵ ମଧୁରାଇରେ ଜାମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନୃସିଂହାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନେଇଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ନିଧନ ପରେ ସେ ବିବାହ କରିଥିଲେ। 1୧୬୨୪ରେ ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ତୀର୍ଥ କୁମ୍ଭକୋଣମ୍ ମଠର ପୀଠାଧିଶ ହେଲେ ।ଏହି ମଠ ପୂର୍ବରୁ ବିଜୟୀନ୍ଦ୍ର ମଠ ବା ଦକ୍ଷିଣାଦି ମଠ ଭାବରେ ପରିଚିତ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଏବେ ମନ୍ତ୍ରାଳୟ ଶ୍ରୀ ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱାମୀ ମଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।  ଉତ୍ତରାଦି ମଠ, ବ୍ୟାସରାଜ ମଠ ଓ ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ମଠକୁ ଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତର ତିନିଟି ପ୍ରମୁଖ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସଂସ୍ଥା ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଏମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବରେ ‘ମଠତ୍ରୟ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।

କୁମ୍ଭକୋଣମ୍‌ରେ କିଛି ସମୟ ରହିବାପରେ ସେ ରାମେଶ୍ୱରମ୍, ରାମନାଦ୍, ଶ୍ରୀରଙ୍ଗମ୍ ଓ ମଥୁରାକୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କଲେ । ପରେ ସେ ଉଡୁପି ଓ ସୁବ୍ରମଣ୍ୟକୁ ପଶ୍ଚିମମୁଖୀ ଯାତ୍ରା କରି, ପାଣ୍ଡରପୁର, କୋଲ୍ହାପୁର ଓ ବିଜାପୁରକୁ ଯାଇଥିଲେ । କୋଲ୍ହାପୁରରେ ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଓ ବିଜାପୁରରେ ସେ ଅନେକ ଅଦ୍ୱୈତୀଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ଦ୍ୱୈତ ଦର୍ଶନରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରିଥିଲେ ବୋଲି ପ୍ରଚଳିତ । ପରେ ସେ କୁମ୍ଭକୋଣମ୍‌କୁ ଫେରିଲେ । 1663 ଅଭିମୁଖେ ସେ ମୈସୋରକୁ ଯାଇ ଦୋଡ୍ଡ ଦେୱରାୟ ଓଡେୟାରଙ୍କରୁ ଜମି ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଲେ । ଶେଷରେ ସେ ମନ୍ତ୍ରାଳୟମ୍‌କୁ ନିବାସସ୍ଥାନ ଭାବରେ ଚୟନ କଲେ ।

ରାଘବେନ୍ଦ୍ର ତୀର୍ଥଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ୧୬୭୧ରେ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର ଅଦୋନି ତାଲୁକାର ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା ନଦୀତଟସ୍ଥ ମନ୍ତ୍ରାଳୟମ୍ ଗ୍ରାମରେ ହୋଇଥିଲା ।

## କୃତି 
ତାଙ୍କ ‘ତନ୍ତ୍ରଦୀପିକା’ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ରର ଦ୍ୱୈତ ଦର୍ଶନର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା, ଯେଉଁଥିରେ ଜୟତୀର୍ଥଙ୍କ ‘ନ୍ୟାୟସୁଧା’, ବ୍ୟାସତୀର୍ଥଙ୍କ ‘ତତ୍ପର୍ଯ୍ୟଚନ୍ଦ୍ରିକା’ ଏବଂ ବିଜୟେନ୍ଦ୍ରତୀର୍ଥଙ୍କ ଟୀକାର ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରାଯାଇଛି । ‘ଭାବଦୀପ’ ହେଉଛି ଜୟତୀର୍ଥଙ୍କ ‘ତତ୍ତ୍ୱପ୍ରକାଶିକା’ ଉପରେ ରଚିତ ଏକ ଟୀକା, ଯେଉଁଥି ମୂଳ ପାଠ୍ୟର ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ସହିତ ସହିତ ଅପ୍ପୟ ଦୀକ୍ଷିତ ଏବଂ ବ୍ୟାକରଣକାର ଭଟ୍ଟୋଜି ଦୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାଧ୍ବ ଉପରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ଅଭିଯୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ସମାଲୋଚନା କରାଯାଇଛି ।

## ଆଧାର
ଭାରତର ଆଧୁନିକ ମନ୍ଦିର

ଡାହାଣ|thumb|220x220_ପିକସେଲ|ଜୱାହରଲାଲ ନେହରୁ ଭାକ୍ରାରେ ୧୯୫୩ ମସିହାରେ
**ଭାରତର ଆଧୁନିକ ମନ୍ଦିର** ବା **ଟେମ୍ପଲ୍‌ସ୍ ଅଫ୍ ମଡର୍ଣ୍ଣ ଇଣ୍ଡିଆ** ଏକ ଶବ୍ଦ ପୁଞ୍ଜ ଯାହାକୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ୧୯୫୩ ମସିହାରେ, ଭାକ୍ରା ନଙ୍ଗଲ ସେତୁବନ୍ଧ ତିଆରିର ଶୁଭ ଦେବା ସମୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ । ସେ ଭାରତର ସ୍ଵାଧୀନତା ପରେ ତିଆରି ହେଉଥିବା ବୈଜ୍ଞାନିକ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା, ଇସ୍ପାତ କାରଖାନା, ବିଦ୍ୟୁତ କାରଖାନା ଓ ସେତୁବନ୍ଧ ଇତ୍ୟାଦିର ତିଆରି ସମୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ ।

ଆଧୁନିକ ଭାରତରେ ନିର୍ମାଣ ହେବାକୁ ଥିବା ବୈଜ୍ଞାନିକ ଗବେଷଣା ଓ ଭାରୀ ଉଦ୍ୟୋଗ ଭଳି ପ୍ରକଳ୍ପ ତିଆରି ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କୋଣରେ ଥିଲା । ଅଧିକାଂଶ ଜନ ସେବା ଉଦ୍ୟୋଗ ଓ ଆଇଆଇଟି ଭଳି ଅନୁଷ୍ଠାନ ତିଆରି ହେବା ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କୋଣରେ ଥିଲା ।

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ଅର୍ଥ ବ୍ୟବସ୍ଥା
ରେହାନା ଜଲି

**ରେହାନା ଜଲି** ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ । She won the Bangladesh National Film Awards for her role in the film *Ma O Chele*. She started her acting career with the film *Maa O Chhele*. Since 1985 she has acted over 400 films.

## Notable films
* *Ma o Chhele* (1985)
* *Nishpap*
* *Biraj Bou*
* *Prem Protigga*
* *Golmaal*
* *Moharani*
* *Chetona*
* *Prayoshchitto*
* *Tumi Acho Hridoye* (2007) as Sagor's mother
* *Unknown Love* (2015)
* *Ohongkar* (2017)
* *My Darling* (2018)

## Awards
## ଆଧାର 
## ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 
*
ରାମଚରଣ (ଗୁରୁ)

**ଗୁରୁ ରାମଚରଣ** (ହିନ୍ଦୀ: राम चारण) (1720–1799)) ଜଣେ ରାଜସ୍ଥାନୀ ହିନ୍ଦୁ ଗୁରୁ, ଯିଏ “ରାମସ୍ନେହୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ” ନାମକ ଧାର୍ମିକ ପରମ୍ପରାର ପ୍ରେରକ ଥିଲେ । ସେ ନିର୍ଗୁଣ ଭକ୍ତିର ପ୍ରଚାର ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ, ଯଦିଓ ସେ ସଗୁଣ ଭକ୍ତିଙ୍କ ବିରୋଧୀ ନ ଥିଲେ । ସେ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ଚାଲିଥିବା ଅଯଥା ଆଡମ୍ବର, ଅନ୍ଧଶ୍ରଦ୍ଧା,  ଏବଂ ଭ୍ରମାତ୍ମକ ଆଚରଣକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କଲେ । ଆଡମ୍ବରକୁ ଏଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଠାରୁ ତାଙ୍କ ନାମ ‘ରାମ’ କୁ ଅଧିକ ପୂଜା କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ ।
thumb|Vaaniold

## ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ରାମଚରଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ୨୪ ଫେବୃଆରୀ ୧୭୨୦ (ବିକ୍ରମ ସମ୍ବତ ୧୭୭୬ ମାଘ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ) ରେ ରାଜସ୍ଥାନର ଟୋଙ୍କ ଜିଲ୍ଲାର ମାଲପୁରା ତହସିଲର ସୋଧା ଗ୍ରାମରେ ବିଜୟବର୍ଗୀୟ (ୱୈଶ୍ୟ) ପରିବାରରେ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ବଖତରାମ ବିଜୟବର୍ଗୀୟ ଏବଂ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଦେଵହୁତି ଦେବୀ । ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ମାଲପୁରା ନିକଟସ୍ଥ ବନବାରା ଗ୍ରାମରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ । ରାମଚରଣଙ୍କ ଶୈଶବ ନାମ "ରାମ କିଶନ" ଥିଲା । ରାମଚରଣ ଗୁଲାବ କାନ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବିବାହ ପରେ ପଟୱାରୀ ହୋଇଥିଲେ । କିଛି ସମୟ ପରେ ଜୟପୁରର ରାଜା (ଆମ୍ବେର, ଭାରତ) ଜୟ ସିଂହ ଦ୍ୱିତୀୟ ତାଙ୍କୁ ମାଲପୁରା ଶାଖାର ଜୟପୁର ଦିୱାନ ହେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ ।

## ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜୀବନ 
ରାମଚରଣ ୧୭୪୩ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଧୀରେ ଧୀର୍ରେ ସଂସାରିକ ଜୀବନରୁ ଅନାସକ୍ତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଦିନେ ସେ ତାଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ବିଷୟରେ ଭୃଙ୍ଗୀ ସନ୍ତଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ । ସେହି ରାତିରେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଜଣେ ସନ୍ଥ ତାଙ୍କୁ ନଦୀରେ ବୁଡିଯିବାରୁ ବଞ୍ଚାଇଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ସେ ପରିବାରର ପରୋକ୍ଷ ଅନୁମତି ପାଇ ନିଜ ଘର ଛାଡି ଭଗବାନଙ୍କ ଖୋଜରେ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗୁରୁଙ୍କ ସନ୍ଧାନରେ ୧୮୦୮ ବିକ୍ରମ ସମ୍ବତରେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଅନେକଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ସେ ଘର ଛାଡିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଏକ ଝିଅକୁ ପଛେ ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିଲେ । ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଭ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଥିବା ସନ୍ଥ ବିଷୟରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ, ସେହି ସନ୍ଥ କେମିତି ଦେଖାଯାଏ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ। ଶେଷରେ ସେ ଶାହପୁରା (ଭୀଲୱାରା, ରାଜସ୍ଥାନ) ନିକଟସ୍ଥ ଦାନ୍ତରା ଗ୍ରାମରେ “କୃପାରାମ” ସନ୍ଥଙ୍କୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ । ସେ କୃପାରାମ ମହାରାଜଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁଗତ ହୋଇ ରହିଲେ । ନା ବର୍ଷ ଧରି ସେ କୃପାରାମଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ତପସ୍ୟା କଲେ । କୃପାରାମ ଜଣେ ସନ୍ତଦାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଥିଲେ । ଏହି ନା ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ରାମଚରଣ ଅନେକ ଚମତ୍କାର କାମ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକମାନେ ଏବଂ “ରାମ ସ୍ନେହୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ”ରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ସେ ତାଙ୍କ ବିଶିଷ୍ଟ ନିର୍ଗୁଣ ଭକ୍ତି ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲୋକପ୍ରିୟ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଅନେକ ସ୍ଥାନ ଗମନ କରି ନିଜ ଅନୁଭବ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଡମ୍ବର, ଅନ୍ଧଶ୍ରଦ୍ଧା, ପାଖଣ୍ଡ ଏବଂ ଭ୍ରମକର ଶିକ୍ଷାକୁ ପରିହାର କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିଲେ । ସେ 1817 (ବିକ୍ରମ ସମ୍ବତ)ରେ ଭୀଲୱାରାକୁ ଆସି "ମିଆ ଚାନ୍ଦଙ୍କ ବାଉରୀ" (ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ପୋଖରୀ/ପଦକୁଆ) ନାମକ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚୟନ କଲେ । ଏହି ସମୟରେ ସେ ତପସ୍ୟାର ଶୀର୍ଷ ସ୍ତରକୁ ପହଞ୍ଚି ନିର୍ବାଣ ପଥରେ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିଲେ ।

## ସମାଜ ସଂସ୍କାରକ 
ରାମଚରଣ ତାଙ୍କ ସମୟରେ ପ୍ରଚଳିତ ଅନ୍ଧଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାର ବିପକ୍ଷ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଥିଲା—ଆମେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭଲପାଇବା ଉଚିତ, ଅଯଥା ଆଡମ୍ବର ସୃଷ୍ଟି କରିବା ନୁହେଁ । ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇଥିଲେ ଯେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ—ରାଜା ହେଉ କି ଏକ ଗରିବ ମଣିଷ । ସେ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ ଜାତି ବା ଧର୍ମର ଆଧାରରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଭେଦଭାବ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ରାମଚରଣ ମହାରାଜ ଏହି କଥାରେ ମଧ୍ୟ ଜୋର ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନେସ୍ଥାନେ ଭ୍ରମଣ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ବରଂ ମଣିଷ ନିଜ ମନରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଉଚିତ । ତାଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ଯଥାଯଥ ପରାମର୍ଶ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ପଥଦର୍ଶନ ପାଇ ସ୍ୱଗୃହରେ ବସି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାଧନା କରିବା ହିଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ।

## ମୃତ୍ୟୁ 
ରାମଚରଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ୧୭୯୯ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ (ବିକ୍ରମ ସମ୍ବତ ୧୮୫୫ ବୈଶାଖ କୃଷ୍ଣ ପଞ୍ଚମୀ) ରେ ଘଟିଥିଲା ।

## ଆଧାର
ଅଧରା ଖାନ୍

**ଅଧରା ଖାନ୍** ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ମଡେଲ୍ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତ ଧଲିଉଡ଼ରେ କାମ କରନ୍ତି । She made her film debut with the film *Nayok* (2018) directed by Ispahani Arif Jahan.

## Career
Adhora made her film debut in *Nayok*, released on October 19, 2018. Her co-star of the film was Bappy Chowdhury.

In 2018, her second film, *Matal*, was released, co-starring Symon Sadik. In 2021, she appeared in the film *Pagoler Moto Bhalobashi* (2021) which was directed by Shaheen Sumon. In 2023, she appeared in the film *Sultanpur* (2023) directed by Saikat Nasir which also released in Hindi language.

## Filmography
## ଆଧାର 
## ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 
* 

ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ସର୍ଦ୍ଦାର ପାପାରାୟୁଡୁ (୧୯୮୦ର ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର)

thumb|NT Rama Rao
**ସର୍ଦ୍ଦାର ପାପାରାୟୁଡୁ** ୧୯୮୦ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଭାରତୀୟ ତେଲୁଗୁ ଭାଷାର ଐତିହାସିକ କାଳ୍ପନିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର । ଦାସରୀ ନାରାୟଣ ରାଓ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଓ ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।  ସଙ୍ଗୀତ ଚକ୍ରବର୍ତୀଙ୍କ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ କ୍ରାନ୍ତିକୁମାର । ଏହି ଫିଲ୍ମର ବାଣିଜ୍ୟିକ ସଫଳତା ଯୋଗୁଁ ୧୯୮୫ରେ ଏହାକୁ ହିନ୍ଦୀରେ **"**ସରଫରୋଶ**"** ନାମରେ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏନ୍‌.ଟି.ରାମା ରାଓ ଓ ଶ୍ରୀଦେବୀ । ଏତଦ୍‌ ବ୍ୟତୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଶାରଦା, ରାଓ ଗୋପଲ ରାଓ, ମୋହନ ବାବୁ, ଆଲ୍ଲୁରି ରାମଲିଙ୍ଗାୟା ତଥା ଅନ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

## କାହାଣୀ 
ରାମୁ ଜଣେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ପୁଲିସ ଅଫିସର, ଯିଏ ଭ୍ରଷ୍ଟ ରାଜନେତା ଧର୍ମରାଜୁଙ୍କ ଝିଅ ବିଜୟାଙ୍କୁ ଭଲପାଉଛି । ଧର୍ମରାଜୁ ଯଦିଓ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଲ ଲୋକଭଳି ଭାବମୂର୍ତ୍ତି ରଖୁଥିଲେ, ସେ ଗୁପ୍ତରେ ଅନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ରହନ୍ତି । ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ସତ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ନ୍ୟାୟପତିଙ୍କ ସହ ମିଳି ସେ ବ୍ରିଟିଶମାନଙ୍କ ସହ ସଡ଼ଯନ୍ତ୍ର କରି ଗରିବମାନଙ୍କୁ ଶୋଷଣ କରୁଥିଲେ । କିଛି ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ଏହି ତିନି ଜଣ ମିଳି ରାଜା ବିଜୟରାଘବରାଜୁଙ୍କ ହତ୍ୟା ମାମଲାରେ ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ସର୍ଦ୍ଦାର ପାପାରାୟୁଡୁଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟଭାବେ ଫସାଇ ଦେଇଥିଲେ । ଏହାର ପରିଣାମରେ ପାପାରାୟୁଡୁଙ୍କୁ ଆଜୀବନ କାରାଦଣ୍ଡ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ରାମୁଙ୍କ ସହ ଦେଖାହେବା ସମୟରେ, ଧର୍ମରାଜୁ ପାପାରାୟୁଡୁଙ୍କ ସହ ରାମୁଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ସାଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇଯାଏ।  ସମୟକ୍ରମେ ଏକଥା ଷ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ ଯେ ରାମୁ ବାସ୍ତବରେ ପାପାରାୟୁଡୁଙ୍କ ପୁଅ । ତାଙ୍କ ମା ସୀତା ହେଉଛନ୍ତି ପାପାରାୟୁଡୁଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ । ପରିସ୍ଥିତି ଆଉ ଗମ୍ଭୀର ହୋଇଯାଏ ଯେତେବେଳେ ପାପାରାୟୁଡୁ କାରାଗାରରୁ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରି ତାଙ୍କ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ଅନ୍ୟାୟର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ଫେରନ୍ତି । ପାପାରାୟୁଡୁ ଏବଂ ରାମୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦ୍ୱନ୍ଦ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, କାରଣ ପାପାରାୟୁଡୁ ଧର୍ମରାଜୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନ୍ୟାୟ ଚାହୁଁଛନ୍ତି । ଶେଷର ନାଟକୀୟ ଯୁଦ୍ଧରେ, ପାପାରାୟୁଡୁ ନିଜ ପୁଅ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ନିଜକୁ ବଳିଦାନ କରିଦେଇଥାନ୍ତି । ମୃତ୍ୟୁର ପୂର୍ବମୂହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ରାମୁଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସେଥିରେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ ଶାନ୍ତିରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ।

## ଅଭିନୟରେ 
* ଏନ୍‍.ଟି. ରାମା ରାଓ – ସର୍ଦାର ପାପାରାୟୁଡୁ ଏବଂ ରାମ “ରାମୁ” ମୋହନ
* ଶ୍ରୀଦେବୀ – ଭିଜୟା ଭୂମିକାରେ
* ଶାରଦା – ସୀତା ଭୂମିକାରେ
* ରାଓ ଗୋପାଳ ରାଓ – ଧର୍ମ ରାଓ ଭୂମିକାରେ
* ସତ୍ୟନାରାୟଣ – ସତ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ଭୂମିକାରେ
* ଅଲ୍ଲୁରି ରାମଲିଙ୍ଗୈୟା – ନ୍ୟାୟପତି ଭୂମିକାରେ
* ମୋହନ ବାବୁ – ବ୍ରିଟିଶ ଅଧିକାରୀ ଭୂମିକାରେ
* ଗୁମ୍ମାଡି – ବାବା ଭୂମିକାରେ
* ପ୍ରଭାକର ରେଡ୍ଡି – ବିଜୟ ରାଘବ ରାଜୁ ଭୂମିକାରେ
* ତ୍ୟାଗରାଜୁ – ବ୍ରିଟିଶ ଇନ୍ସପେକ୍ଟର ଭୂମିକାରେ
* କେ.ଭି. ଚଳମ୍ – ରାଜୁ ଭୂମିକାରେ
* ପି.ଜେ. ଶର୍ମା – ଆଇ.ଜି. ଭୂମିକାରେ
* ଚଲପତି ରାଓ – ସର୍ଦାର ପାପାରାୟୁଡୁଙ୍କ ସହଚର ଭୂମିକାରେ
* ପାଣ୍ଡରୀ ବାଇ – ସର୍ଦାର ପାପାରାୟୁଡୁଙ୍କ ମା’ ଭୂମିକାରେ
* ଏସ୍. ୱାରଲକ୍ଷ୍ମୀ – ଉର୍ମିଲା ଦେବୀ ଭୂମିକାରେ
* ଅଥିଲି ଲକ୍ଷ୍ମୀ – ଭିଜୟାଙ୍କ ମା’ ଭୂମିକାରେ
* ଜ୍ୟୋତି ଲକ୍ଷ୍ମୀ – ଏକ ଆଇଟମ୍ ନୃତ୍ୟରେ

## ବାଣିଜ୍ୟିକ ସଫଳତା 
ସର୍ଦ୍ଦାର ପାପାରାୟୁଡୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ବ୍ୟାପାରିକ ଭାବରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା । ଦାସରୀ ନାରାୟଣରାଓଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମ୍ବାଦଗୁଡ଼ିକ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆଦୃତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାର ଫଳରେ ଫିଲ୍ମର ଧ୍ୱନିମାଳିକା (LP ରେକର୍ଡ ଏବଂ କ୍ୟାସେଟ) ଭଲଭାବେ ବିକ୍ରି ହୋଇଥିଲା । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପୁନଃ-ରେକର୍ଡିଂ, ବିଶେଷକରି ସ୍ୱାଧୀନତା ପୂର୍ବକାଳୀନ ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ, ବହୁତ ପ୍ରଶଂସା ଲାଭ କରିଥିଲା । ରାମାରାଓଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭୂମିକାର ଅଭିନୟ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଥିଲା ଯେହେତୁ ଉଭୟ ଭୂମିକାର ଆଚରଣ ଓ ଅଭିନୟରେ ଢେର ଫରକ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା ।

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର
କାର୍ତ୍ତିକ ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱାଇଁ

**କାର୍ତ୍ତିକ ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱାଇଁ** (ଜନ୍ମ: ୧୬ ଜୁନ ୧୯୫୯) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଓଡ଼ିଆ-ଭାଷୀ ଆଧୁନିକ କବି, କଥାକାର ଓ ବୈଜ୍ଞାନିକ । ନିଜ ସାହିତ୍ୟିକ କୃତିତ୍ୱ ପାଇଁ ଭୁବନେଶ୍ୱର ପୁସ୍ତକମେଳା ପୁରସ୍କାର ସମେତ ଅନେକ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଛନ୍ତି ।
## ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଜୀବନୀ 
ଜୟନ୍ତୀ କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ନୟା ସଙ୍ଗଡ଼ା ଠାରେ ୧୯୫୯ ମସିହାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ବିଜ୍ଞାନର ଛାତ୍ର ଭାବେ ରେଭେନସାରେ ପଢ଼ିଥିଲେ । ପରେ ସେ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ସରେ ଏ ଏମାଆଇଇ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୫ରେ ସେ ISRO ଉପଗ୍ରହ କେନ୍ଦ୍ରରେ ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରି ୨୦୧୯ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ଉପଗ୍ରହ ପ୍ରଣାଳୀ ଲାଗି ଗବେଷଣା ଓ ପରୀକ୍ଷଣରେ ନିୟୋଜିତ ଥିଲେ । ବିଶେଷଜ୍ଞ ଭାବେ ମହାକାଶ ପରିବେଶ ଓ ଉପଗ୍ରହ ବସ୍ତୁ ଭାବରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଓ ସୁରକ୍ଷା, ଉପଗ୍ରହ ପ୍ରେରଣର ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ସେହି ସମ୍ୱନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁଣବତ୍ତା ପରୀକ୍ଷଣ ଭଳି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ଚନ୍ଦ୍ରାୟନ - ୧, ଚନ୍ଦ୍ରାୟନ - ୨ ପ୍ରକଳ୍ପ ସହିତ ସେ ସଂପୃକ୍ତ ଥିଲେ । ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ଥିବା ଗଭୀର ଅନୁରାଗ ପାଇଁ ସେ ୨୦୨୧ରେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟରେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ, ବାଣୀବିହାରରୁ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଡିଗ୍ରୀ ଲାଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୧ରୁ ଲେଖାଲେଖିରେ ହାତ ଦେଇ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରାୟ ସବୁ ବିଭାଗରେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଶତାଧିକ ଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରଣୟନ କରିଛନ୍ତି ।
## ରଚନାବଳୀ 
### ଉପନ୍ୟାସ
* *ମହାକାଶର ମହାଭାରତ (ବିଜ୍ଞାନ ଉପନ୍ୟାସ) 
### ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ
* *ଚାଲ ବୁଲିଯିବା ବିଶ୍ୱ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ*
* *ରକେଟ ଓ ଉପଗ୍ରହଙ୍କ କାହାଣୀ
### ଗଳ୍ପ
* *ମୋ ପୃଥିବୀର ଭାଷା*

### ସମ୍ମାନ 
* ଶାନ୍ତାନୁ କୁମାର ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ପୁରସ୍କାର
* ନାରାୟଣ ପ୍ରସାଦ ସାହିତ୍ୟ ସମ୍ମାନ
* ସୁଲେଖା ସାହିତ୍ୟ ସମ୍ମାନ
* ଭୁବନେଶ୍ୱର ପୁସ୍ତକମେଳା ପୁରସ୍କାର
* କଥାକଳିକା ଗଳ୍ପ ସମ୍ମାନ 
* ଓଡ଼ିଶା ବିଜ୍ଞାନ ଏକାଡ଼େମୀ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରାଣକୃଷ୍ଣ ପରିଜା ଲୋକପ୍ରିୟ ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ମାନ 
* ଉତ୍କଳ ସାରସ୍ୱତ ସମ୍ମାନ 
* ରବି ରାୟ ଉତ୍କର୍ଷ ସମ୍ମାନ
* ଇସ୍ରୋ ଏକ୍ସିଲେନ୍ସି ସମ୍ମାନ
## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୯ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କବି
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ସାମସୁନ ନାହାର ସିମଲା

**ସାମସୁନ ନାହାର ସିମଲା** (ମଞ୍ଚନାମ: **ସିମଲା**; ଜନ୍ମ: ୪ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୮୨) ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତ ଧଲିଉଡ଼ରେ କାମ କରନ୍ତି । ସେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର *ମାଡାମ ଫୁଲି* (୧୯୯୯) ପାଇଁ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।

## Career
Shimla originated from a small town of Jhenaidah.

Shimla was married to Palash Ahmed for eight months in 2018. Ahmed was involved in an attempt of aircraft hijacking incident in 2019 in which he was killed in a commando operation. Shimla met him in a birthday party of the director of the film *Naiar* (2017).

## Works
;Films
* *ମାଡାମ୍ ଫୁଲି* (୧୯୯୯) - ଫୁଲି
* *ପାଗ୍‌ଲା ଘଣ୍ଟା* (୧୯୯୯)
* Bheja Biral (2001)
* Dhawa (2001)
* Oshanto Agun (2002)
* Hason Raja (2002)
* Amar Target (2004) - Sheila
* Lootpaat (2004)
* Mejaj Gorom
* Lal Sobuj (2005) - Nila
* Chotto Ektu Bhalobasha (2005)
* Sagorer Gorjon (2005) - Bonna
* Na Bolona (2006)
* Porom Priyo (2006)
* Jhontu Montu Dui Bhai (2007)
* Choto Bon (2008)
* Akkel Alir Nirbachon (2008) - Moyna
* Na Manush
* Gangajatra (2009) - Rupa
* Zamidaar (2010)
* Jekhane Tumi Sekhane Ami (2010)
* Mayer Gaye Biyer Sharee (2011)
* Bhool (2011)
* Nekabborer Mohaproyan (2014) - Fatema
* Nishiddho Premer Golpo* (formally *Prem Kahan'') - Maria
* Naiyor

## ଆଧାର 
## ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 
* 

ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୨ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଶ୍ରଦ୍ଧାତ୍ରୟ ବିଭାଗ ଯୋଗ (ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବତ୍ଗୀତା)

thumb|A 19th-century illustrated Sanskrit manuscript from the Bhagavad Gita, composed c. 400 BCE – 200 BCE.
**ଶ୍ରଦ୍ଧାତ୍ରୟ ବିଭାଗ ଯୋଗ** ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବତ୍ଗୀତାର ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ । ମହାଭାରତ ପୁରାଣର *ଭୀଷ୍ମ ପର୍ବ* ମଧ୍ୟରେ, 25ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ରୁ 42ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ 18ଟି ଅଧ୍ୟାୟ *ଭଗବଦ୍‌ଗୀତା* ଭାବେ ପରିଚିତ । ଭୀଷ୍ମ ପର୍ବର ୪୧ ତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ୨୮ଟି ଶ୍ଳୋକ ମାଧ୍ୟମରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାତ୍ରୟ ବିଭାଗ ଯୋଗ ଯୋଗର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି ।

ଭାଗବତ ଗୀତାର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ମାନ୍ୟତା ରହିଛି ।  କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭ ସମୟରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ହିଁ ଏହି ଗୀତା; ଏହିକାରଣରୁ ଏହା ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରମ ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ।  ଭଗବଦ୍‌ଗୀତାକୁ ଏକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଗ୍ରନ୍ଥ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ; ଏଥିରେ ବେଦ, ବେଦାନ୍ତ ଓ ଯୋଗ ଶାସ୍ତ୍ରର ବିଶେଷତା ନିହିତ ଅଛି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ।  ଭଗବଦ୍‌ଗୀତାକୁ ସାଧାରଣତଃ “ଗୀତା” ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଏବଂ ଏହା “ଗୀତୋପନିଷଦ୍” ବୋଲି ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ । ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଭଗବାନଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱ, ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ୱ, ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଓ ତାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବାର ପଥ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି।
## ବିଷୟ 
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଭୁତିକ ପ୍ରକୃତିର ତିନିଟି ଗୁଣର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କିପରି ପ୍ରଭାବିତ କରନ୍ତି, ତାହା ମଧ୍ୟ ବୁଝାଇଥିଲେ । ଏହି ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୁଣମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ସେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି ଏବଂ କୁହନ୍ତି ଯେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିହୀନ ନୁହଁ, କାରଣ ଏହା ମାନବଜାତିର ଜନ୍ମଜାତ ସ୍ଵଭାବ । କିନ୍ତୁ ମନର ପ୍ରକୃତି ଅନୁଯାୟୀ ଲୋକମାନଙ୍କର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସାତ୍ତ୍ୱିକ, ରାଜସିକ ଅଥବା ତାମସିକ ହୁଏ । ଶ୍ରଦ୍ଧାର ପ୍ରକୃତି ନିଜେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଜୀବନଶୈଳୀକୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ । ଲୋକେ ନିଜ ରୁଚି ଅନୁଯାୟୀ ଖାଦ୍ୟର ଚୟନ କରନ୍ତି ।

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଖାଦ୍ୟକୁ ତିନୋଟି ଶ୍ରେଣୀରେ ବିଭକ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖାଦ୍ୟ ଆମର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟରେ କିପରି ପ୍ରଭାବ ପକାଏ, ସେ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତି । ପରେ ସେ ଯଜ୍ଞ ବିଷୟରେ କହି ବୁଝାନ୍ତି ଯେ ପ୍ରକୃତିର ତିନିଟି ଗୁଣ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୁନଶ୍ଚ ତପସ୍ୟା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ହୋଇଛି ଏବଂ ଶରୀର, ବାଣୀ ଓ ମନସ୍‌ର ତପର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଛି । ମୁଳତଃ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତପସ୍ୟାର ସ୍ୱରୂପ ତିନୋଟି ଗୁଣ, ସତ୍ତ୍ୱ, ରଜସ୍, ତମସ୍ ର ପ୍ରଭାବରେ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ । ଏହା ପରେ ଦାନ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଏହାର ତିନି ପ୍ରକାର ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।

ଶେଷରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ “ଓଁ-ତତ୍-ସତ୍” ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକର ଗୁରୁତ୍ୱ ଓ ଅର୍ଥ ବିଷୟରେ ଆଲୋକ ପାତ କରନ୍ତି, ଯାହା ପରମ ସତ୍ୟର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପର ପ୍ରତୀକ। ‘ଓଁ’ ଶବ୍ଦଟି ଭଗବାନଙ୍କର ନିରାକାର ସ୍ୱରୂପର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ । ‘ତତ୍‌’ ଶବ୍ଦର ଉଚ୍ଚାରଣ ଭଗବାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କର୍ମ ଏବଂ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଗୁଡ଼ିକର ପବିତ୍ରୀକରଣ ପାଇଁ କରାଯାଇଥାଏ । ‘ସତ୍‌’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଚିରନ୍ତନ ସତ୍ୟ ଏବଂ ସଦ୍‌ଗୁଣ । ଏକତ୍ରିତ ଭାବରେ, ସେମାନେ ପରାତ୍ପରତାର ଅବଧାରଣାକୁ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତ କରନ୍ତି । 

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷରେ ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଦିଆଯାଇଛି ଯେ, ଯଦି ଯଜ୍ଞ, ତପ ଓ ଦାନ ନିୟମ-ନିଷେଧକୁ ଅବହେଳା କରି କରାଯାଏ, ତେବେ ସମସ୍ତ କୃତ୍ୟ ନିର୍ବଳ ଓ ନିରର୍ଥକ ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ ।
## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ମହାଭାରତ
ଶ୍ରେଣୀ:ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବତ୍ଗୀତା
ସବ୍ରିନା ସୁଲତାନା କେୟା

**ସବ୍ରିନା ସୁଲତାନା କେୟା** (ଜନ୍ମ: ୧୨ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୮୫) ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ମଡେଲ୍ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର, ଟେଲିଭିଜନ ଡ୍ରାମା ଓ ଟିଭି ବିଜ୍ଞାପନ ଆଦିରେ କାମ କରନ୍ତି ।

Starting her career in 2001, she became one of most popular actresses with her performance in lead roles in movies such as '''Sahoshi Manush Chai'*, *Bhalobashar Shotru'*,  * Rongbaz Badshah*, *Nosto,* *Black Money'',  ' 'Underworld*,* Rajdhani Raja*,* Mastan Shomrat*,   *Deewana Mastana*, *Tokai Theke Hero'', &  ' 'Yes Madam*. Her supporting characters in films such as *Chai Komotha*, *Khuner Porinam'',&  'Premik Number One have also helped her keep her place in bangladesh film industry.

## Biography
Keya made her debut in Dhallywood at the age of 14 with *Kothin Bastob* in 2001. She acted in *Sahoshi Manush Chai* in 2003. This film won National Film Award in two categories. *Black Money* was her last released film which was released in 2015.

## Selected filmography
* *Kothin Bastob* (2001)
* *Abbajan* (2001)
* *Rangbazz Badsha* (2001)
* *Bhalobashar Shotru* (2002)
* *Hridoyer Bandhon* (2002)
* *Sahoshi Manush Chai* (2003)
* *Chai Khamota* (2003)
* *Noshto* (2004)
* *Premik Number One* (2013)
* *Ayna Kahini* (2013)
* *Atmoghatok* (2013)
* *Black Money* (2015)
* Kotha Dilam (2023)
* Yes Madam (2025)

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଅଭିନବ ବିଦ୍ୟାତୀର୍ଥ

**ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ଅଭିନବ ବିଦ୍ୟାତୀର୍ଥ ମହାସ୍ଵାମୀ** (ଜନ୍ମନାମ ଶ୍ରୀନିବାସ ଶାସ୍ତ୍ରୀ) (13 ନଭେମ୍ବର 1917 – 21 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 1989) ଶୃଙ୍ଗେରୀ ଶାରଦା ପୀଠର ୩୫ତମ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ଥିଲେ । ଏହି ପୀଠ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତବାଦର ପ୍ରଚାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିବା ୪ଟି ମଠ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ।

## ଶୈଶବକାଳ 
ସେ ୧୩ ନଭେମ୍ବର ୧୯୧୭ ଦୀପାବଳି ଦିନ ଭେଙ୍କଟଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅମ୍ମାଳ ଓ ରାମ ଶାସ୍ତ୍ରୀ (ବ୍ୟାଙ୍ଗାଲୋରରେ ଜଣେ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷକ)ଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶୈଶବ ନାମ ଥିଲା ଶ୍ରୀନିବାସ ଶାସ୍ତ୍ରୀ । ତାଙ୍କ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ଶୃଙ୍ଗେରୀ ଶାରଦା ମନ୍ଦିରରେ ହେଲା ଓ ସେ ମଠରେ ନିଜ ବେଦାଧ୍ୟୟନ ଜାରି ରଖିଲେ । ଏଠାରେ ସମୟକ୍ରମେ ସେ ନିଜ ଗୁରୁ ଶ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଭାରତୀ ମହାସ୍ଵାମୀଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ଆସିଲେ । ଶିଶୁକାଳରୁ ହିଁ ଶ୍ରୀନିବାସ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଥିଲେ । ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସେ ଆଜ୍ଞାବହ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟନିଷ୍ଠ ଛାତ୍ର ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଶୈଶବକାଳରେ ଏପରି ବହୁତ ଘଟଣା ଘଟିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଅସାଧାରଣ ପ୍ରଜ୍ଞା, ଦୂରଦର୍ଶିତା ଓ ବିବେକ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ଅତ୍ୟନ୍ତ କୁମାର ବୟସରୁ ସେ ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କରି ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରୁଥିଲେ ।

## ସନ୍ନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ 
ଶ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଭାରତୀ-ତୃତୀୟ ମହାସ୍ଵାମୀ ଶ୍ରୀନିବାସ ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ନିଜ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ (୩୫ତମ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ) ଭାବେ ନିୟୋଜିତ କରିବା ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ । ସେତେବେଳେ ଶ୍ରୀନିବାସଙ୍କ ବୟସ୍ ମାତ୍ର ୧୪ ବର୍ଷ ଥିଲା । ୨୨ ମେ ୧୯୩୧ରେ ଶିଷ୍ୟ ସ୍ୱୀକାରମ୍ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହେଲା ଓ ଉପନୀତ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିକଟରୁ ସେ କୌପୀନ, ଦଣ୍ଡ ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ନୂତନ ଦୀକ୍ଷିତ ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କୁ ଦଶନାମୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଅନୁସାରେ "ଶ୍ରୀ ଅଭିନବ ବିଦ୍ୟାତୀର୍ଥ" ବୋଲି ଯୋଗପାଟ୍ଟ ଦିଆଗଲା।

ସେ ଜଣେ କୁଶଳ ପ୍ରଶାସକ ଥିଲେ ଓ ମଠର କାର୍ଯ୍ୟପଦ୍ଧତିରେ ବିପୁଳ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ମଠର ଅତିଥି ନିବାସ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଶାରଦା ମନ୍ଦିରର ଅମ୍ମନାଭାରୁ ଓ ଗଣପତି ମନ୍ଦିରଗୁଡ଼ିକୁ ନବୀକରଣ କଲେ, ବିଶାଳ ବାଉଁଶବନକୁ ଚାଷଯୋଗ୍ୟ ଭୂମିରେ ପରିଣତ କଲେ, ରାସ୍ତା ନିର୍ମାଣ କଲେ ଓ ସିଚାଇ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆଣିଲେ। ସେ ତୁଙ୍ଗା ନଦୀ ଉପରେ ସେତୁ ନିର୍ମାଣ କାମ ଆରମ୍ଭ କଲେ,ଯାହା ଆଜି "ବିଦ୍ୟାତୀର୍ଥ ସେତୁ" ବୋଲି ପରିଚିତ। ତାଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ଶାରଦା ଧନ୍ବନ୍ତରୀ ହସ୍ପିଟାଲ ନିର୍ମିତ ହେଲା।  ସେ ୧୯୮୮ ଅପ୍ରେଲରେ "ଜ୍ଞାନୋଦୟ" ବିଦ୍ୟାଳୟ ନିର୍ମାଣ କରି ତାହାର ଉଦ୍ଘାଟନ କଲେ ।

ମେ ୧୯୭୯ରେ ସେ ଶ୍ରୀ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥାପିତ ଚାରିଟି ମଠ, ଶୃଙ୍ଗେରୀ, ପୁରୀ, ଦ୍ୱାରକା ଓ ଜ୍ୟୋତିର୍ମଠର ସମସ୍ତ ପୀଠାଧୀଶମାନଙ୍କ ଐତିହାସିକ ସମ୍ମିଳନର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ ।

## ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ନିଯୁକ୍ତି 
୧୯୭୪ରେ ଶ୍ରୀ ଅଭିନବ ବିଦ୍ୟାତୀର୍ଥ ମହାସ୍ଵାମୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଶୀତାରାମ ଅଞ୍ଜନେୟଲୁଙ୍କୁ ୩୬ତମ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ "ଶ୍ରୀ ଭାରତୀ ତୀର୍ଥ ମହାସ୍ଵାମୀ" ବୋଲି ଯୋଗପଟ୍ଟ ଦେଲେ। ଶ୍ରୀ ଅଭିନବ ବିଦ୍ୟାତୀର୍ଥ ମହାସ୍ଵାମୀ ୨୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୮୯ରେ ମହା–ନିର୍ବାଣ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ । ତାଙ୍କ ଅଧିଷ୍ଠାନ ଶ୍ରୀଙ୍ଗେରୀର "ନରସିଂହ ବନ"ରେ ଅବସ୍ଥିତ ।

## ପାରମ୍ପରିକ ସମ୍ମାନ 
ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନରେ 1991ରେ "ଶ୍ରୀ ଵିଦ୍ୟାତୀର୍ଥ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍" ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ଜୀବନୀ "ଦ ମଲ୍ଟିଫାସେଟେଡ୍ ଜୀବନ୍ମୁକ୍ତ" ନାମକ ପୁସ୍ତକ ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ଶ୍ରୀ ଆର୍.ଏମ୍. ଉମେଶ ଲେଖିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଚାରିଟି ଭାଷାରେ ଚିତ୍ରମୟ ଗଳ୍ପ–ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ।

## ଆଧାର
ଶୃଙ୍ଗେରୀ ଶାରଦା ପୀଠ

thumb|Vidyashankara Temple at Shringeri
**ଶୃଙ୍ଗେରୀ ଶାରଦାପୀଠ** ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଅଦ୍ୱୈତ ବେଦାନ୍ତର ପ୍ରତିପାଦକ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଚାରିଟି ବଡ଼ ମଠମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ମଠ । ଏହାକୁ ଦକ୍ଷିଣାମ୍ନାୟ ପୀଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଶୃଙ୍ଗେରୀ ମଠ ଯଜୁର୍ବେଦର ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱ ବହନ କରେ । ନବରାତ୍ରି ସମୟରେ ଚଣ୍ଡୀକା ହବନ, ରଥୋତ୍ସବ, କୁଙ୍କୁମ ଅର୍ଚ୍ଚନା, ସୁବର୍ଣ୍ଣରଥ ସେବା ଇତ୍ୟାଦି ସେବା ଦେବୀ ଶାରଦାଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଏ ।

## ଐତିହ୍ୟ 
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ପୁନଃ ସ୍ଥାପନା ବେଳେ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଭାରତର ଚାରିଦିଗରେ ଚାରିଟି ମଠ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ । ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଶୃଙ୍ଗେରୀରେ ତୁଙ୍ଗ ନଦୀକୂଳରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏହି ମଠ  **ଶୃଙ୍ଗେରୀ ଶାରଦାପୀଠ** ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ୟ ମାତା ଶାରଦାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି ଶୃଙ୍ଗଗିରିରେ ମଠ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ଏକଦା ଶଙ୍କରାଚାର୍ୟ ତୁଙ୍ଗା ନଦୀତୀରକୁ ଆସିଥିଲେ । ତେବେ ଭୟଙ୍କର ତପ୍ତ ରବି କିରଣ ପଡ଼ୁଥିଲା । ସେତେବେଳେ ଏକ ସର୍ପ ତାହାର ଫଣା ଖୋଲି ଏକ ଗର୍ଭବତୀ ବେଙ୍ଗକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଥିଲା । ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିଲେ ୟେ ଏଠାରେ ଏମିତି ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ମିତ୍ର ହୋଇ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି । ଶୃଙ୍ଗେରୀର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଐତିହ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରହିଛି—ଏହା ରାମାୟଣର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଋଷି ବିଭାଣ୍ଡକଙ୍କ ପୁଅ ଋଷ୍ୟଶ୍ରଙ୍ଗଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ । ଏହା ଜାଣି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ର ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲେ ଏବଂ ଏହିଠାରେ ଶୃଙ୍ଗେରୀ ଶାରଦାପୀଠର ସ୍ଥାପନା ପରିକଳ୍ପିତ ହେଲା ।

ଚାରି ମଠରେ ଚାରିଜଣ ପ୍ରମୁଖ ଶିଷ୍ୟ ଯଥା ପଦ୍ମପାଦ, ହସ୍ତାମଳକ, ସୁରେଶ୍ୱର ଏବଂ ତୋଟକାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏହାର ଦାୟିତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଉକ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ମଠାଧୀଶ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ । 

## ପୀଠାଧିପତିମାନେ 
ପାରମ୍ପରିକ ରୀତିଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ପୀଠର ପ୍ରଥମ ପୀଠାଧିଶ୍ୱର ଥିଲେ ଶ୍ରୀ ଆଦି ଶଙ୍କରଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଶିଷ୍ୟ, ଶ୍ରୀ ସୁରେଶ୍ୱରାଚାର୍ଯ୍ୟ, ଯିଏ ବେଦାନ୍ତ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥ ‘ମାନସୋଲ୍ଲାସ’ ଓ ‘ନୈଷ୍କର୍ମ୍ୟ-ସିଦ୍ଧି’ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଅଭିନବ ବିଦ୍ୟାତୀର୍ଥ ଶୃଙ୍ଗେରୀ ପୀଠର ୩୫ତମ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ଥିଲେ । ବର୍ତ୍ତମାନ ପୀଠାଧିଶ୍ୱର ଶ୍ରୀ ଭାରତୀ ତୀର୍ଥ ସ୍ୱାମୀ ଏହି ସଦା-ଅଭିନ୍ନ ଗୁରୁପରମ୍ପରାର ୩୬ତମ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ।

## ବୈଦିକ ପରମ୍ପରାରେ ବିଶେଷତ୍ଵ 
ବେଦିକ ପରମ୍ପରାର ଏହି ଚାରିଟି ପୀଠମଧ୍ୟରୁ ଦକ୍ଷିଣସ୍ଥ ଶୃଙ୍ଗେରୀ ଶାରଦା ପୀଠ ଇତିହାସରେ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଛି । ଏହି ପୀଠ **“ଅଵିଛିନ୍ନ ଗୁରୁ ପରମ୍ପରା”**—ଅର୍ଥାତ୍ ଅବିନାଶୀ, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଗୁରୁ–ଶିଷ୍ୟ ପରମ୍ପରାକୁ ରକ୍ଷା କରିଆସିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଚାର୍ୟ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଆଚାର୍ୟଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍ ଶିଷ୍ୟ ରହିଆସିଛନ୍ତି । ଏହି ଅନନ୍ୟ ପରମ୍ପରାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ୟଙ୍କ ଦୈବିକ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ—ଆତ୍ମସାକ୍ଷାତ୍କାର, ବେଦାନ୍ତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାରଙ୍ଗମତା, ଓ ସମଗ୍ର ବେଦ–ଶାସ୍ତ୍ରର ଦକ୍ଷତାକୁ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତ କରିଛନ୍ତି । ଏଭଳି ଭାବେ ଶ୍ରୀ ଶଙ୍କରାଚାର୍ୟଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ତୀବ୍ରତା ବାର ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ସଜୀବ ପରମ୍ପରାରୂପେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିଛି ।

ଏହି ପୀଠର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଚାର୍ୟ **“**ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞ**”**—ଅର୍ଥାତ୍ ଅଚଳ ଜ୍ଞାନ ଓ ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତ, ଉଭୟର ପରିଚୟ ଦେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ନିମ୍ନୋକ୍ତ ଗୁଣ ମାଧ୍ୟମରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି—

* ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଜ୍ଞାସୁଙ୍କ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପକ୍ୱତା ପ୍ରତି ଗଭୀର ସହାନୁଭୂତି ପ୍ରଦର୍ଶନ,
* ଧର୍ମ ଓ ମୋକ୍ଷକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାରଦର୍ଶିତା
* ଜୀବନ୍ତଦେହରେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତତାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥା—ଜୀବନ୍ମୁକ୍ତି—ରେ ଅଚଳ ସ୍ଥିତିରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିବା ।

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ
ମନବୋଧ ଚଉତିଶା

**ମନବୋଧ ଚଉତିଶା** ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜନପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ କବିତା। ଏହାର ରଚୟିତା ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତକର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭକ୍ତକବି **ଭକ୍ତ ଚରଣ ଦାସ**। ଏହି କବିତା ଚଉତିଶା ଶୈଳୀରେ ରଚିତ, ଯେଉଁଥିରେ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ୩୪ ଟି ବ୍ୟଞ୍ଜନବର୍ଣ୍ଣ **(କ ଠାରୁ କ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ)** କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ ***ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର*** ରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି।

କବିତାର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ମନକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ କରିବା (Manabodh) ଏବଂ ମଣିଷକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସତ୍ୟର ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନ କରିବା। ଏହି କବିତାର ମୂଖ୍ୟ ସାରାଂଶ ହେଉଛି ମନ ଓ ଶରୀରକୁ ଏକ ସଂକେତ ଭାବେ ଦେଖି, ଜୀବନର ଅସ୍ଥାୟୀତା, ଲୋଭ, ମୋହ ଓ ମୃଗୟାରୁ ମୁକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରି ଭକ୍ତି ଏବଂ ସତ ସୂତ୍ରରେ ଜୀବନ କେମିତି ଚାଳିବା ଉଚିତ ତାହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। କବିତା ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନର ନିମିଷମାତ୍ର ହିସାବରେ ଦେଖାଯାଇଛି ଯେଉଁଠାରେ ଶରୀର ମାଟିର ଅଟେ, ଓ ଆତ୍ମା ଭକ୍ତି ସହ ହରି ନାମ ସ୍ମରଣ କରି ସଦା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥାଏ। ଏପରି ଜୀବନର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରେ ଏହି କବିତା ଗଭୀର ନୀତି, ଭକ୍ତିଗତ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ତୁଷାର ଗାନ୍ଧୀ

**ତୁଷାର ଅରୁଣ ଗାନ୍ଧୀ** (ଜନ୍ମ ୧୭ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୬୦) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଲେଖକ ଏବଂ ଅରୁଣ ମଣିଲାଲ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ପୁଅ ଏବଂ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅଣନାତି । ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୦୫ରେ ସେ ଦାଣ୍ଡି ଯାତ୍ରାର ୭୫ତମ ବାର୍ଷିକୀ ଅବସରରେ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ ।

## ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ତୁଷାର ଅରୁଣ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ୧୭ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୬୦ରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ସେଗାଁରେ ଅରୁଣ ଓ ସୁନନ୍ଦା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଘରେ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ଲେଖକ ଓ ମାତା ଜଣେ ଗବେଷକ ଥିଲେ । ତୁଷାର ମୁମ୍ବାଇର ସାନ୍ତାକ୍ରୁଜ୍ ଉପନଗରରେ ବଢ଼ିଲେ । ସେ ଆଦର୍ଶ ବିନୟ ମନ୍ଦିର ନାମକ ସ୍ଥାନୀୟ ଗୁଜୁରାଟୀ ମାଧ୍ୟମ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ିଥିଲେ । ପରେ ସେ ମୁମ୍ବାଇର ସରକାରୀ ପ୍ରିଣ୍ଟିଂ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଇନ୍ସଟିଟ୍ୟୁଟରୁ ପ୍ରିଣ୍ଟିଂରେ ଡିପ୍ଲୋମା ହାସଲ କଲେ ।

## ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ଗାନ୍ଧୀ ମୁମ୍ବାଇରେ ବସବସ କରନ୍ତି । 1985ରେ ସେ ସୋନାଲ ଦେସାଇଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ କଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ସନ୍ତାନ—ପୁଅ ଭିଭାନ ଗାନ୍ଧୀ ଓ ଝିଅ କସ୍ତୁରୀ ଗାନ୍ଧୀ । ଝିଅର ‘କସ୍ତୁରୀ’ ନାମ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ କସ୍ତୁରବା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ରଖାଯାଇଛି ।

## ପେଶାଜୀବନ 
ଟୁଷାର ଗାନ୍ଧୀ ୧୯୯୮ରେ ଗୁଜୁରାଟର ବଡୋଦାରେ *ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଫାଉଣ୍ଡେସନ* ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ । ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ମୁମ୍ବାଇରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ସେ ଏହାର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ । ୧୯୯୬ରୁ ସେ ଲୋକ ସେବା ଟ୍ରଷ୍ଟର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ କାମ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ନାତି ଡା. କାନ୍ତି ଗାନ୍ଧୀ ୧୯୫୦ ଦଶକର ମଧ୍ୟଭାଗରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ବମ୍ବେରେ ବସ୍ତ୍ର ଶିଳ୍ପ କାରଖାନାର ଶ୍ରମିକଙ୍କ କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ । ୨୦୦୦ରେ ସେ କମଳା ହାସନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ତିଆରି ତାମିଳ-ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର *ହେ ରାମ* ରେ ସ୍ୱୟଂ ନିଜ ଚରିତ୍ରକୁ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୦୧ରେ ସେ ଏକ ଆମେରିକୀୟ ବିପଣନ ବ୍ୟାପାରିକ ସଂସ୍ଥା ସିଏମଜି ୱାର୍ଲ୍ଡୱାଇଡ୍ ସହିତ ମିଶି ଏକ କ୍ରେଡିଟ୍ କାର୍ଡ କମ୍ପାନୀ ପାଇଁ ବିଜ୍ଞାପନରେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଛବି ବ୍ୟବହାରକୁ ନେଇ ପ୍ରତିବାଦ କଲେ । ଏହାକୁ ଗାନ୍ଧୀବାଦୀ ମୂଲ୍ୟବୋଧଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସଘାତ ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଓ ତୀବ୍ର ସାର୍ବଜନୀନ ଆପତ୍ତି ପରେ କମ୍ପାନୀ ଏହାକୁ ବାତିଲ୍ କରିଦେଲେ । 30 ଜାନୁଆରୀ ୨୦୦୩ରେ, ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ହତ୍ୟାର 55ତମ ବାର୍ଷିକୀ ଅବସରରେ ସେ ଓ ୧୫୦ ରାଜନେତା ଦିଲ୍ଲୀରେ ଏମ୍ ଟିଭିର "କ୍ଲୋନ୍ ହାଇ" ନାମକ ଶୋ’ରେ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅସମ୍ମାନଜନକ ଚିତ୍ରଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅନଶନ-ଆନ୍ଦୋଳନ କଲେ । ୨୦୦୯ରେ ସେ ନିଜ ଜୀବନର ଏକ ଘଟଣା ଆଧାରିତ ଅର୍ଦ୍ଧ-କଳ୍ପିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର *ରୋଡ୍ ଟୁ ସଂଗମ*ରେ  ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କଲେ।

ତାଙ୍କ ଲେଖା "ଲେଟସ କିଲ୍ ଗାନ୍ଧୀ" (୨୦୦୭) ଏକ ଗୌଣ ଗଦ୍ୟକୃତି, ଯାହା କିଛି ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତରେ ବେସ୍ଟ ସେଲର୍ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ସେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ସାଧାରଣଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦୋଷାରୋପ କରିଥିବା ଅଭିଯୋଗ ହୋଇଥିଲା । କିଛି ସମାଲୋଚକ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛନ୍ତି । ତୁଷାରଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କ କଥାକୁ ଭୁଲଭାବେ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କ କଥା କେବଳ “ପୁନେର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୋଷ୍ଠୀ, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ହତ୍ୟାର ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ”—ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଇଙ୍ଗିତ କରିଥିଲା ।

୨୦୦୮ରେ ସେ **ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆନ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ରୁରାଲ୍ ଡେଭେଲପମେଣ୍ଟ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ (AIRDF)**ର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ହିସାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ । ୨୦୧୪ରୁ ସେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ଗାନ୍ଧୀ ସ୍ମାରକ ନିଧିର ଟ୍ରଷ୍ଟି ଅଛନ୍ତି । ୨୦୧୮ରେ ସେ ଭାରତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଗୋରକ୍ଷକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସମୂହ ଆକ୍ରମଣ ଦମନ ନିମନ୍ତେ ରାଜ୍ୟ ଓ କେନ୍ଦ୍ରଶାସିତ ଅଞ୍ଚଳମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଜାରି କରାଇବାରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କଲେ । ୨୦୧୯ରେ ସେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଜଲଗାଁଓର ଗାନ୍ଧୀ ଗବେଷଣା ଫାଉଣ୍ଡେସନର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ହେଲେ । 

ସେ ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ସହିତ ଭାରତ ଜୋଡ଼ୋ ଯାତ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ।

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ପରିବାର
ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶ

**ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶ** ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜର ପ୍ରମୁଖ ଗ୍ରନ୍ଥ, ଯାହାର ରଚନା ସ୍ୱାମୀ ଦୟାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ୧୮୭୫ମସିହାରେ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥର ରଚନାକାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ ଦୟାନନ୍ଦ ଉଦୟପୁରର *ନଉଲଖା ମହଲ*ରେ କରିଥିଲେ । ଲେଖନ-ସ୍ଥଳରେ ବର୍ତ୍ତମାନ “ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶ ଭବନ” ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି । ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣର ପ୍ରକାଶନ ଆଜମେରରେ ହୋଇଥିଲା । ସ୍ୱାମୀଜୀ ୧୮୮୨  ମସିହାରେ ଏହାର ଦ୍ୱିତୀୟ ସଂଶୋଧିତ ସଂସ୍କରଣ ପ୍ରକାଶ କଲେ । ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୨୦ରୁ ଅଧିକ ସଂସ୍କରଣ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ।

ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶ ରଚନାର ପ୍ରମୁଖ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡିକର ପ୍ରଚାର-ପ୍ରସାର । ଏହା ସହ ଏଥିରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ, ଇସ୍‌ଲାମ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ପନ୍ଥ ଓ ମତଭିନ୍ନତାର ଖଣ୍ଡନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି । ସେ ସମୟରେ ହିନ୍ଦୁ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡିକର ଭ୍ରାନ୍ତ ଅର୍ଥ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରି ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଓ ସଂସ୍କୃତିରେ କୁସଂସ୍କାର ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା । ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି ମହର୍ଷି ଦୟାନନ୍ଦ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥର ନାମ *ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶ* (ସତ୍ୟ + ଅର୍ଥ + ପ୍ରକାଶ) ଅର୍ଥାତ୍ “ସଠିକ୍ ଅର୍ଥରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା” ରଖିଥିଲେ ।
thumb|ଦୟାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀ

## ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶର ପ୍ରୟୋଜନ 
ସମାଜ ସୁଧାରକ ସ୍ୱାମୀ ଦୟାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା; ସତ୍ୟକୁ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଓ ମିଥ୍ୟାକୁ ମିଥ୍ୟା ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟାଦିଷ୍ଟ କରିବା । ହିନ୍ଦୁ ଜୀବନଧାରା ଯଦିଓ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସମାଜ ଉଭୟକୁ ସମତୁଲ କରି ଚାଲେ, ତଥାପି ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଂଘବାଦୀ ତୁଳନାରେ ବ୍ୟକ୍ତିବାଦୀ ପ୍ରବୃତ୍ତି ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ । ଧ୍ୟାନରତ ଉପାସକଙ୍କ ନିକଟରେ ଯଦି କେହି ଦୁଃଖରେ ବିଳାପ କରୁଥାଏ, ସେ ତାକୁ ଧ୍ୟାନଭଙ୍ଗର କାରଣ ବୋଲି ଦେଖେ; କିନ୍ତୁ ଏହା ଭାବେ ନାହିଁ ଯେ ସେ ମଧ୍ୟ ସମାଜର ଏକ ଅଙ୍ଗ। ଉନ୍ନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଭାରତରେ ଇଂରେଜ ସଭ୍ୟତାର ବହୁତ ପ୍ରଭାବ ଥିଲା । ଇଂରେଜ ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରଭାବରେ ହିନ୍ଦୁମାନେ ନିଜ ସଂସ୍କୃତିକୁ ନିମ୍ନ ଭାବି ପଶ୍ଚିମୀ ଅନୁକରଣରେ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ମ୍ୟାକାଲେଙ୍କ ଯୋଜନାଅନୁସାରେ ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ଭାରତୀୟତାରୁ ବିମୁଖ କରିବା ପାଇଁ ଇଂରେଜ ଶିକ୍ଷାକୁ ଅସ୍ତ୍ରରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା। ବିଦେଶୀ ସରକାର ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ପାଦରିମାନେ ଦେଶରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟତା ପ୍ରଚାର ପାଇଁ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରୁଥିଲେ । ହିନ୍ଦୁମାନେ ନିଜର ଧାର୍ମିକ ଓ ଜାତୀୟ ଗୌରବ ହରାଇ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ବିମୁଖତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିଲେ । ଏକ ଆକଳନ୍ପ୍ର ଅନୁସାରେ ସେତେବେଳେ ପ୍ରତିଦିନ ୧୪୪ ହିନ୍ଦୁ ମୁସଲମାନ ହେଉଥିଲେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟତାକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ସଂଖ୍ୟା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଥିଲା । ପାଦରିମାନେ *ରଙ୍ଗୀଲା କୃଷ୍ଣ*, *ସୀତା କା ଛିନାଲା* ପ୍ରଭୃତି ଅନେକ ଅଶ୍ଲୀଳ ପୁସ୍ତିକା ବାଣ୍ଟି ହିନ୍ଦୁ ବିଦ୍ଵେଷୀ ଭାବନାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଥିଲେ । ସ୍ୱାମୀ ଦୟାନନ୍ଦ ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜ ଓ ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଘାତକ ପ୍ରବୃତ୍ତିକୁ ବନ୍ଦ୍ କରିବା ପାଇଁ ଆନ୍ଦୋଳନ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।

ସେ ଆର୍ଯ୍ୟ ସଭ୍ୟତା-ସଂସ୍କୃତି, ବେଦ, ଉପନିଷଦ ଓ ଭାରତୀୟ ପରମ୍ପରା ପ୍ରତି ଗଭୀର ଭକ୍ତି ଓ ଗୌରବର ବିକାଶ କରିଥିଲେ । ଯୁକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଚର୍ଚ୍ଚା ଓ ଜାତୀୟ ଭାବନା ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଫଳରେ, ଉତ୍ତର ଭାରତର ଶିକ୍ଷିତ ଲୋକ ଆସ୍ତେଆସ୍ତେ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଦିଗକୁ ଆକୃଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏବଂ ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜ ସାମାଜିକ ଓ ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା ।

## ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶର ସଂରଚନା 
ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶରେ 14ଟି *ସମ୍ଉଲ୍ଲାସ* (ଅଧ୍ୟାୟ) ଅଛି । ଏଥିରେ ବାଲ୍ୟ-ଶିକ୍ଷା, ଅଧ୍ୟୟନ-ଅଧ୍ୟାପନ, ବିବାହ ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ, ବାନପ୍ରସ୍ଥ, ସନ୍ନ୍ୟାସ-ରାଜଧର୍ମ, ଈଶ୍ୱର, ସୃଷ୍ଟି, ବନ୍ଧନ-ମୋକ୍ଷ, ଆଚାର-ଅନାଚାର, ଆର୍ଯ୍ୟାବର୍ତ୍ତୀୟ ମତମତାନ୍ତର, ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଓ ଇସ୍ଲାମ ଇତ୍ୟାଦି ବିଷୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି ।

ସ୍ୱାମୀଜୀ ୧୮୮୨ ସାଲର ଦ୍ୱିତୀୟ ସଂସ୍କରଣର ଭାଷାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଭାଗରେ ଲେଖିଥିଲେ —

“ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥ ଲେଖିଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୋର ଭାଷଣ ସଂସ୍କୃତରେ ଓ ଜନ୍ମଭୂମିର ଭାଷା ଗୁଜରାଟୀ ଥିବାରୁ ମୋର ହିନ୍ଦୀରେ ବିଶେଷ ପାରଦର୍ଶିତା ନଥିଲା । ସେହି କାରଣରୁ ଭାଷା କିଞ୍ଚିତ ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ଏବେ ଭାଷା-ବ୍ୟାକରଣ ଅନୁସାରେ ଶୁଦ୍ଧ କରି ଦ୍ୱିତୀୟଥର ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରକାଶିତ କରାଗଲା ।”

ନିମ୍ନତାଲିକାରେ ସତ୍ୟାର୍ଥ ପ୍ରକାଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମ୍ଉଲ୍ଲାସର ବିଷୟ ଦର୍ଶାଯାଇଛି ।ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ଚୌଦ ଅଧ୍ୟାୟ ରହିଛି ।

## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ
ତୁକାରାମ

**ଶ୍ରୀ ତୁକାରାମ ଜୀ ମହାରାଜ** (ମରାଠୀ ଉଚ୍ଚାରଣ: [t̪ukaːɾam]), ଯିଏ ତୁକା, ତୁକୋବାରାୟା କିମ୍ବା ତୁକୋବା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ, ସେ ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଦେହୁ ଗ୍ରାମର ୱାରକରୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମରାଠୀ ସନ୍ଥ ଥିଲେ । ସେ ଭଗବାନ ବିଠ୍ଠଳଙ୍କ ଏକ ଭକ୍ତ ଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତିମୟ କାବ୍ୟ "ଅଭଙ୍ଗ" ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପରିଚିତ, ଯାହା ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲୋକପ୍ରିୟ । ତାଙ୍କର ଅନେକ କବିତା ସମାଜ ସୁଧାର ବିଷୟକୁ ନେଇ ରଚିତ ହୋଇଥିଲା। ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ କଲେଜ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ତାଙ୍କ ରଚନାଗୁଡ଼ିକୁ ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ଵ ଦେଇ ସାମିଲ କରାଯାଇଛି ।

## ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ତୁକାରାମଙ୍କ ଜନ୍ମ ଆଧୁନିକ ଭାରତର ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କର ପୂରା ନାମ ଥିଲା ତୁକାରାମ ବୋଲହୋବା ଅମ୍ବିଲେ । ତୁକାରାମଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହା କୁହାଯାଏ ଯେ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଶେଷରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧାମ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଶେଷ ଭାଗ ଭକ୍ତି, ସମୁହ କୀର୍ତ୍ତନ (ଭଜନ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ସହ ପ୍ରାର୍ଥନା) ଏବଂ ଅଭଙ୍ଗ ରଚନାରେ ବ୍ୟତୀତ କରିଥିଲେ । ତୁକାରାମ ସମାଜିକ ଅନ୍ୟାୟ, ଜାତିପ୍ରଥା ଏବଂ କିଛି ଧର୍ମମତାଧିକାରୀଙ୍କ ଅନୀତିକୁ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ଓ ଅଭଙ୍ଗରେ ପରୋକ୍ଷ ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ । ଏହାର ପରିଣାମ ସ୍ଵରୂପ ସେ ସମାଜର ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ରେଣୀର ଆପତ୍ତିର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ । ତାଙ୍କ ବିରୋଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମାମ୍ବାଜି ଗୋସାଭୀ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ବିରୋଧୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ଦେହୁରେ ଏକ ମଠ ଚାଳାଉଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନେକ ଅନୁଗାମୀ ଥିଲେ । ପ୍ରଥମେ, ତୁକାରାମ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ପୂଜା ଦାୟିତ୍ୱ ସେହି ମାମ୍ବାଜିଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ପରେ ସେ ତୁକାରାମଙ୍କ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଲୋକପ୍ରିୟତାରୁ ଇର୍ଷାପର ହେଲେ ଏବଂ ଥରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକ କଣ୍ଟା ବାଡିରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅପଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ । ମାମ୍ବାଜି ତାଙ୍କର ବିରୋଧ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ଜଣାଇଥିଲେ ଯେ ତୁକାରାମ ପାରମ୍ପରିକ ଅଭଙ୍ଗର ମୂଲ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଛନ୍ତି । ସେଇ ସମୟର ସାମାନ୍ୟ ପଣ୍ଡିତବର୍ଗ ଏହି ମତକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା, ପରେ ମାମ୍ବାଜି ତୁକାରାମଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ହୋଇଗଲେ । ତୁକାରାମଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ମରାଠା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ସ୍ଥାପକ ଛତ୍ରପତି ଶିବାଜୀ ମହାରାଜଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ଜଣାଯାଏ ।  ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ଉପଦେଶ ଗାଥାସ୍ବରୂପ ଅଦ୍ୟାପି ଲୋକପ୍ରିୟ । କିଛି ତଥ୍ୟ ମଧ୍ୟ କୁହେ ଯେ ତୁକାରାମ ଏକଦା ଶିବାଜୀଙ୍କ ପ୍ରାଣ ମୋଗଲ ସେନାର ଆକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ଇତିହାସବିଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ଗ୍ରହୀତ ଯେ ସନ୍ତ ତୁକାରାମଙ୍କ ଦେହବସାନ ୧୬୫୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲା ।

## ସାହିତ୍ୟ ସୃଜନ 
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ପୁଣେ ନିକଟସ୍ଥ ଦେହୁରେ ଥିବା ଗାଥା ମନ୍ଦିର, ତୁକାରାମଙ୍କ ସ୍ମୃତିର ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ । ସେଠାରେ ତାଙ୍କ କବିତା ମନ୍ଦିରର କାନ୍ଥରେ ଖୋଦା ହୋଇଛି । ତୁକାରାମ ଅଭଙ୍ଗ କବିତା ରଚନା କରିଥିଲେ, ଯାହା ମରାଠୀ ସାହିତ୍ୟର ଏକ ପ୍ରକାର ଓ ଛନ୍ଦୋବଦ୍ଧ ଏବଂ ସରଳ ଯାହା ଲୋକକଥାକୁ ଗଭୀର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ସହ ଯୋଗ କରିଥାଏ । ତୁକାରାମଙ୍କ ରଚନାର ବିଶେଷତା ହେଉଛି ସେ ସରଳ ଲୋକଭାଷାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱଭାବିକ ଏବଂ ସ୍ଫୁର୍ତ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୈଳୀରେ ରଚନା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଗୋଟିଏ କବିତାରେ ତୁକାରାମ ନିଜକୁ ଏପରି ହୀନଭାବରେ ଲେଖିଛନ୍ତି; "ମୁଁ ମୂର୍ଖ, ଅସ୍ଥିର, ଭ୍ରାନ୍ତ, ପୃଥିବୀରେ କ୍ଲାନ୍ତତାରୁ ନିର୍ଜନତାକୁ ପସନ୍ଦ କରେ । ମୁଁ ମୋ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଭଳି ବିଠ୍ଠଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଭଳି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ମୋର ନାହିଁ ଏବଂ ମୋର ମନରେ ପବିତ୍ରତା ନାହିଁ ।" ତୁକାରାମ ଗାଥା ହେଉଛି ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ରଚନାର ଏକ ମରାଠୀ ସଙ୍ଗ୍ରହ, ଯାହା ୧୬୩୨ରୁ ୧୬୫୦ ସମୟରେ ରଚିତ ହୋଇଥିବା ମନେ ହୋଇଥାଏ । ଏହାକୁ ଅଭଙ୍ଗ ଗାଥା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଭାରତୀୟ ପରମ୍ପରା ମତରେ ଏହିପରି ପ୍ରାୟ ୪,୫୦୦ ଅଭଙ୍ଗ ରହିଛି । ଏହି କବିତାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଯେତେଗୁଡ଼ିଏ ପ୍ରାମାଣିକ ମନେ ହୋଇଥାଏ, ସେସବୁରେ ମାନବୀୟ ଭାବନା, ଅନୁଭବ ଏବଂ ନିଜସ୍ଵ ଅନୁଭୂତିର ବିବରଣି ରହିଛି ଏବଂ ସମାଜ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ଲେଖାଯାଇଛି ।
## ଆଧାର 
ଶ୍ରେଣୀ:୧୫୭୭ ଜନ୍ମ