Demografia de China

La populacion chinesa es una de las mai importantas del mond en nombre. China foguèt lo primièr país del mond que comptèt mai d'un miliard d'abitants.

A l'ora d'ara la populacion chinesa es entrada dins una fasa de natalitat flaca, amb un objectiu de reduccion de la populacion fixat pel govèrn de la Republica populara chinesa. Dempuèi 2016 la politica antinatalista s'es assoplida, es d'ara enlà possible d'aver un segond enfant.

En 2017, la populacion es de mai de 1 423 000 000 amb Taiwan, Hong Kong e Macau ( 1 391 000 000 per la sola  Republica populara chinesa en 2017).

A Taiwan, Macau e Hong Kong, la politica es de tot contrària, s'encoratjan las naissenças per luchar contra una feconditat demest las mai baissas del mond.

## Demografia istorica

Segon las donadas porgidas per Isabelle Attané e Magali Barbieri, la populacion chinesa a conegut una evolucion marcada per de periòdes d'espandiment e de regression importants al cors dels 2000 ans passats. 
Las regressions correspondon amb de periòdes de trebolicis politics e d'invasions. Dins l'istòria modèrna es l'arribada de la dinastia dels Qing que marquèt un desvolopament demografic plan rapid comparat amb la mejana mondiala.

• -400: 19 000 000

• 0: 70 000 000

• 400: 25 000 000

• 1000: 56 000 000

• 1200: 124 000 000

• 1400: 70 000 000

• 1600: 110 000 000

• 1800: 330 000 000

• 1900: 415 000 000

• 1950: 548 000 000

## Situacion actuala

### Natalitat, mortalitat e feconditat

La Republica populara de China a entamenat dempuèi mai de 60 ans sa transicion demografica. Dins las annadas 1950, lo país aviá un taus de natalitat sempre inferior a 38 per mila. Après los trebolicis de la Revolucion culturala, lo declin de la natalitat contunhèt dins los ans 1970 amb quitament un taus de 17,8 per mila en 1979.
Malgrat la politica de l'enfant unic la natalitat s'es relativament mantenguda, mai que mai s'òm compara amb Taiwan. Après un periòde de baissa (1987-2004) lo nombre de las naissenças demòra estadís (2004-2012) amb una chifra mejana de 16 000 000 de naissenças annualas.
La possibilitat d'aver un segond enfant dempuèi 2016 a dinamizat las naissenças que son pujadas a gaireben 18 milions en 2016, chifra inedita dempuèi l'an 2000.

Lo taus de mortalitat creis lentament mas regularament dempuèi 2003.

Aquí las donadas oficialas entre 1950 e 2012 per quant a la natalitat, la mortalitat e la feconditat.

### Densitat

La densitat mejana de China es de 143 abitants per km² en 2015. Aquesta densitat es pas excessiva, especialament s'es comparada amb la d'Índia (405) o d'Alemanha (289). Totun, la geografia de China impausa una reparticion inegala de la populacion amb de zònas pauc poblablas (la mitat occidentala) e de zònas ben pobladas ( la mitat orientala). S'òm compta pas las províncias occidentalas de  China: Xinjiang, Gansu, Qinghai, Tibet e Mongolia Interiora, la densitat es fòrça mai nauta e ajonh gaireben 300 abitants per km².

### Urbanizacion

Dempuèi 2011, **China** es un país majoritàriament urban. L'urbanizacion s'es efectuada a un ritme sostengut e aiçò dempuèi 1990. En 2010, 49,7% de la populacion viviá dins las vilas (de comparar amb 26,4% en 1990 e 36,2% en 2000). Per aquesta rason, las vilas chinesas de uèi son mai que mai compausadas d'immòbles recents.

Las vilas chineses son a la talha de la populacion del país. Aicí la lista de las aglomeracions mai pobladas en 2010, segon las nòrmas de l'OCDE.

## Reparticion etnica
Oficialament lo país compta 56 nacionalitats. La nacionalitat majoritària es la dels Hans que representavan 91,60% de la populacion en 2010.

### Etnias de China
De consultar tanben: Lista de las etnias de la Republica populara de China. 

### Lengas de China
La lenga oficiala de China es lo chinés mandarin basat sul dialècte de Beijing. Aquela nòrma oficiala es mai o mens mestrejada per la majoritat de la populacion mas los dialèctes e las lengas regionalas demòran ben enrasigats dins la vida vidanta. Totun la sinizacion del país es reala e i a un nombre important (mai de 50) de lengas e dialèctes en dangièr.

### Religions de China

Lo país es oficialament atèu e laïc mas la practica de las religions es oficialament respectada.

Dempuèi l'arribada del comunistas (1949) i a agut de periòdes d'opression antireligiosa. Dempuèi las annadas 1980, lo govèrn a una politica mai dobèrta.

Las religions tradicionalas son la religion tradicionala chinesa, lo bodisme, lo taoïsme, lo confucianisme.

Lo cristianisme e l'islam son tanben presents dempuèi l'an 635 e l'an 651 respectivament.

## Nòtas e referéncias