Etrúria

**Etrúria** èra lo territòri dels Etruscs. Correspond a l'actuala Toscana, anèt pendent lo priòde de son espandiment maximum, al delà de l'Apenin toscoemílian fins la plan de Pò e la seuna boca, a Adria, pòrt antic que dona lo seu nom a la Mar Adriatica. Al sud, lo territòri etrusc s'espandiguèt al delà de Roma (compreda), fins Capoá.

## Las ciutats

Una dotzena de ciutats confederadas, formant une nacion, e correspondent al tant de *[[Lucumonia]]s* formavan la Ligua etrusca basada sus la dodecapòli : Véies, Caeré, Tarquinia, Vulci, Volsinii novi, Clusium, Perosa, Cortone, Arretium, Volaterrae, Vetulonia, Rusellae.

A cada vila correspondava de  districtes comprenent des ciutats mai pichonas e de vilatges. Cada de ciutat èra administrada per un *[[Lucumon]]*, governador eissit de l'aristocracia. Pasmens, existissiá d'autres magistrats: lo mòt *[[zilath]]* per exemple, apareis dins l'epigrafia e èra relatiu a une magistratura.

Las vilas etruscas èran nombroses, las mai importantas èran:
* al sud de Toscana: Caeré, Tarquinii, Vulci, Veji, Volsinies, Populonia (la sola ciutat a èsser tanben un pòrt) ;
* al centre : Clusium, Cortona, Arezzo, Perosa, Rusellae, Vetulonia ;
* al nòrd : Pisae, Fiesole, Volterra ;
* e tanben, Volsinii.

Las primièras vilas etruscas presentavan pas de plan caracteristica, mas las vilas mai tardièras foguèron bastida segon un plan ortogonal: dos axes, nòrd-sud (cardo) e èst-oèst (decumanus) formant une interseccion dempuèi que s'ordonava la vila, dessenhavan d'illòts afectats a de foncions divèrsas (espaci public, espaci sacrat, demoranças). Adduccion d'aiga, toats, caufatge, comptan d'entre las invencions utilizada mai tard pels Romans.

## Foncionament de las ciutats

Aquelas ciutats foguèron d'en primièr governadas caduna per un rei, enseguida per una oligarquia, eissida de las grandas familhas de l'aristocracia. Aquelas vilas gropavan a vegada en confederacions o en ligas de natura religiosa. S'enriquissent amb lo temps mercé a de produchs agricòls de las tèrras a l'entorn, coma amb lo blat, e a un elevatge florissent, a l'expleitacion de minas e al comèrci, las ciutats etruscas capitèron lèu a s'afirmar. Lo pòble etrusc conegut un espandiment entre lo sègle VII e V dins la val del Pò, al nòrd, que las ciutats de Felsina (Bolonha), e de l'actuala Marzabotto, ligadas a Spina, sus la mar Adriatica, ciutat recuelhent l'influéncia del mond grèc, e favorizant lo lucratiu comèrci de l'ambre e de l'estam amb lo nòrd, al sud, dins lo Latium, e amb una fòrta preséncia en Campània, en Corsega enfin a Alalia (arar Aléria). Sus mar al contrari, la concurréncia amb las flòtas de Cartage e grècgas foguèra juste. Roma èra un domèni etrusc pendent un siègle, e la dinastia dels Tarquins, reis d'origina etrusca, rebat la superioritat e l'importança de las ciutats etruscas miègjornalas, que daissèron de traças dins la religion, los usatges, las institucions e los edificis de Roma, plan sonvent confirmadas per l'arqueologia.

Segon l'istorian roman Titus Livius, *Lucumon* èra en mai lo prenom original de Tarquin lo vièlh, lo primièr rei etrusc de Roma, prenom latinizar en seguida en Lucius.

## Govèrn
Lo centre religiós dels Etruscs èra a Voltumna, prèp de Volsinies. Aprèp de fèstas e de jòcs paraetruscs, los representants de la Dodecapòli eligissián un magistrat federal (*zilath meχl rasnal*, *sacerdotes* o *rex* dels Latins) qu'aviá un ròtsle religiós e plan segur economic, mas fòrça pauc politic. 

Als sègle VII e VI, aquelas ciutats coneguèron un regim monarquic. Qualques monarcs (o *lucumon*) venguèron legendaris (Mezence de Caere, Properce de Véies o Thybris), d’autres son atestats pels tèxtes e l’arqueologia (los Tarquins, Servius Tullius, Mastarna de Roma, Porsenna de Clusium). Eissit de l’aristocracia, lor poder sembla aver èsser absolut, mas jos subvelhança d'una oligarquia de princes, e suk domèni politic, religiós e militar. D’en primièr electiva, la reialtat leu venguèt ereditària per las femnas. I a pas cap traça d’assemblada comparable al Senat roman.

Entre la fin del sègle VI e lo mejan del sègle V, un regim republican oligarquic basat sus la tiranniá s’instaurèt dins gaireben totas las ciutats etruscas que se desvolopèt una societat quasi egalitària en una classa unica. Lo poder passèt als *princeps* (segon la transcripcion latina), oligarcs exercissent de magistraturas (*zilath*, *purth*, *macstrevc*). Las meteissa familhas, rivalas entre elas, exercissent lo poder de contunh.

## Economia

La basa de l’economia d'Etrúria èra constituida per l’agricultura, la pesca e la caça mas tanben pirateriá. Las jaças de coire, d’estam, de fèrre, de plomb argentifèr èran espeitadas dempuèi lo periòde villanovian e las minièras trabalhadas ou venduda. La pèira de construccion utilizada mai sovent èra lo tuf volcanic. 

Etrúria beneficiava d'un aventatge considerable: los metals qu'èran presents al nòrd-oèst de Roma (monts de la Tolfa) e subretot sur l’illa d’Elbe (Aithaleia). 
::

La metallurgia provoquèt lo desvelopament del comèrci al sègle VII. Los Etruscs exportèron mejans lors pròprias naus d'objètes de bronze (trompètas, ròstres) de l’Espanha a Atenas, de Cartage a la Grand Bretanha, al Danemarc, a la Suècia, e pel sud de la Gàllia, en Alemanha del Sud e en Boèmia. Lo trafic cap a Grècia foguèt mai important (ceramica atica contra blat de Granda Grècia e metals). La Gàllia del Sud comprava de vin e metals e furnissiá dels pèls e l'estam.

Totes aqueles escambis favorizèrrent tanben lo desplaçament de las personas, de las tecnicas e lo mesclatge etnic: 
::.

## Cronologia
*- XIII, arribada *legendària* dels Lidians en Etrúria, capitanejat per Tyrrhénos
*- IX a - VIII, civilizacion villanoviana
*- VII|e, cultura orientalizanta
*-616 - -578, reialme mitic de Tarquin lo vièlh sus Roma
*-578 - -534, reialme mitoc de Servius Tullius
*-535, batailha d'Alalia, amb l'ajuda dels Cartagineses contra los Grècs
*-509 - 506, expulsion dels Tarquins de Roma, guèrra entre lo rei Porsenna de *[[Chiusi|Clusium]]* e Roma, desfacha de Porsenna sus Aristodèm de Cumesa Aricie
*-477, ataca de la *[[Gens (Roma antica)|gens]]* romana dels Fabians que se faguèt anientar pels Véies
*-474, la desfacha de Cumes fàcia a Siracusa
*-428, guèrra entre Roma e Véies que lo rei Lars Tolumnius foguèt tuat
*-415, alliança amb Atenas contra Siracusa.
*-396, Véies es presa pels Romans
*-384, pilhatge de Pirgi per Denís lo vièlh
*-357 - -354, Roma ataca los Etruscs, sètge de Sutri
*-310, los Etruscs s'associan als Samnits contra Roma.
*-311, presa d'Arretium, capitala etrusca.
*-308, la familha regnanta etrusca dels Tarquinia se somet
*-302, victòria de Roma suls Etruscs de Roselle
*-295, desfacha de Sentinum fàcia als Romans
*-284, los Senons ganhan los Romans a Arretium
*-280, presa de Vulci pels Romans
*-273, fondacion de la colonia de Cosa prèp de Vulci
*-265 - -264, presa e destruccion de Volsinies pels Romans.
*-241, presa e destrucdion de Faleries.
*-205, souten l'armada romana per la Segonda Guèrra Punica
*-196, revòlta d'esclaus
*-186, repression del culte de Fufluns
*-183, fondacion de Saturnia
*-181, fondacion de Gravisca
*-90 - -88, la Guèrra Sociala
*-82, Silla confisca una partida del territòri de *[[Chiusi|Clusium]]*, Arretium, Fiesole e Volterra per i installar de colonias de legionaris veterans.
*-79, capitulacion de Volterra 
*-42, Perosa qu'abriga de partisents de Marc Antòni es destruida per August
*-40, l'Etrurie ven la VII region romana

## Vejatz tanben
*lo realme d'Etrúria: foguèt creat a la plaça del grand ducat de Toscana pel tractat de Lunéville (1801). Foguèt absorbit en 1807 dins l'Empèri francés e suprimit en 1814. 
*Túscia: nom que pòrta l'ancian domeni etrusc pendent l'Antiquitat tardièra e la nauta Edat Mejana.

### Bibliografia
**Les étrusques - La fin d'un mystère*, Jean-Paul Thuillier, septembre 1990, 
**L'Étrusque*, Mika Waltari.
*Alain Hus, *Vulci étrusque et étrusco-romaine*, éd. Klincksieck, 1971, 228 p.
* JM Irollo, *Histoire des Étrusques*,  éditions Perrin, 2004