Linça

**Linça** (*Linxe* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Marensin o Maransin situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
La comuna de Linça qu’es situada en Maransin, a 10&nbsp;km de la Mar Grana. Lo vilatge qu’es bastit suu bòrd deu Binau, petit arriu qui’s gita dens l’estanh de Lon.
Las comunas vesias que son : Castèths, L'Esperon, Lo Binhac, Lit e Micse, Vièla-Sent Gironç, Sent Miquèu-Escalús.

### Perimètre deu territòri

## Gentilici
Los abitants de Linça que son los Lincés.
## Toponimia
La prononciacion qu'es ['linsə]. Las fòrmas ancianas que son *Sanctus Martinus de Linsa*, en latin, aus sègles XI-XII, *Lince* (mapa de 1630), *Linxe* (mapas de 1638, 1647 e 1651), *Lince* (mapas de 1714 e de 1733) .

Dauzat (qui probable ne coneishè pas la prononciacion) qu'arreliga *Linça* au gascon *linche*, « lesca, correja, listra, benda de terrenh estreta e longa » (Palai, p. 619). Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'adòpta la medisha solucion .

L'origina n'es pas tanpauc *fines*, com ac creden sovent, mès l'eretèr de **lintea (terra)* : lòc on creish lo lin

## Istòria
L’eglisa de Sent Martin de Linça qu’es mentavuda au sègle XIIau (*Sanctus Martinus de Linsa*). Qu’es estada fortificada deu temps de la Guèrra de Cent Ans. Lo campanèr qu’èra reputat lo mei haut deu parçan, e las campanas que s’entenèn, ce dísen, dinc au pont de Dacs (27&nbsp;km). Despitat en 1868 pr’amor que miaçava de càder, n’es pas jamei estat arrebastit.

**Hèitas e hèits** :
* Lo 3 de frimari de l’an 11 (24 de noveme de 1802), un lop enòrme qu’a atacat e malament blaçat 3 aulhèrs ; dens la neit deu 3 au 4 de frimari,  en çò deu Calhabe, quate domestics qu’an ut ahar dab lo medish lop enrabiat : dus que son estats nhacats a mòrt, e los dus auts blaçats. L’endoman qu’a enqüèra nhacat un aut òmi (Andrieux) qui s’i es escadut deu tuar, dab l’ajuda d’un vesin (Robert).
* De cap a 1928, l'emperaire Bảo Đại, rei d'Annam, que passà per Linça, dab lo son preceptor Eugène Charles (ancian governador generau d'Indochina per interim, e "resident superior"). Aqueste que visitava au son hrair, lo coronèu Louis-Antoine Charles qui damorava en l'ostau Darricau.

## Economia
Las tèrras bojaderas n'i son pas sonque 2,6% La comuna qu’es cobèrta de pins aus 88%. Lo tractament e la transformacion deu bòi que horneishen la màger part deus emplecs.

## Administracion
thumb|right|La glèisa de Sent Martin de Linça
thumb|right|L'ostau "Darricau", mairia de Linça
thumb|right|La sala de las hèstas

|-
|colspan="5" align="center" bgcolor="#f3fff3" |

## Demografia

## Personalitats ligadas dab la comuna
* **Charles Boulart** (Linça 1828 – Linça 1891) : Mèste de hargas a Castèths, qu’èra un deus mei rics proprietaris deu departament. Maire de Linça (1860-1871) ; Conselhèr Generau e Deputat de las Lanas (1876-1881).
* **Armand-Victor Jacquey** (Linça 15/11/1834 - Lo Mont 01/12/1921), generau de brigada (1892); elegit deputat de las Lanas en 1898, 1902 e 1906.
* **Alfred Fragues** (Linça 3/10/1856 – Lisboa 5/10/1910), superior deus Lazaristas de Lisboa ; con·hessador d’Amélia d’Orleans reina de Portugau ; tuat lo jorn de la proclamacion de la Republica portuguesa.

## Lòcs e monuments
* La glèisa de Sent Martin de Linça
* Que tròban sus la comuna mantruas maisons borgesas, qualificadas comunaument de « castèths » :
** Monplaisir (Boulart) ; començament deu sègle XIXau.
** Gramont-Cavalier
** Belair (Boré)
** Coyola
** Joandèu (Darracq)
** Darricau (mairia actuau)
* La "sala de las hèstas" de Linça, dab la soa façada Art-Decò, inaugurada en 1934, qu'es devuda a l'arquitecte Prunetti.

## Véder tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas