open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bauma de las Rainardieras

La bauma preïstorica de las **Rainardieras** se tròba aus Pins, dins la Charanta Lemosina.

## Localizacion
Se situa aperaquí  au nòrd-est d'Engoleime, prep d'Agrís, sus l'auriera nòrd dau carst de la Ròcha Focaud, dins los calcaris recifaus oxfordians, dins lo bacin de Bellonne, afluent de Bonoira.

## Istòria
La descuberta de puntas mosterianas incitet José Gomez de Soto a la sondar en 1995, puei Bruno Boulestin e Véronique Dujardin a entreprene de las cerchas en 1998.

## Topografia
Auei lo jaç se presenta en desòrdre per amor de l'esfondrament d'unes blòcs e s'i accedís per 'na chaminèia naturala que se dubrís en travers de la vòuta.

En dessós de la cavitat principala se dubrissiá a l'origina 'na segonda cavitat que sa vòuta es auei quasiment totalament esfondrada.

## Estratigrafia
Se trobet dins 'queu abric un important ensemble sepulcrau de l'Edat dau Bronze Ancian (Boulestin e Gomez de Soto, 2003), daus niveus asilhans (Dujardin, de paréisser), en mai de las peças en posicion segondària que testimònian de 'na ocupacion de l'abric o de 'na preséncia dins sos environs au Neolitic Finau (Artenacian), au Neolitic Mejan, au Mesolitic Ancian e a l'Aurinhacian.

## Abitat
Segon Véronique Dujardin, lo site fuguet ocupat a l'Asilhan, au Magdalenian, au Badegolian, au Gravetian, a l'Aurinhacian, au Chastèlperronian e au Paleolitic Mejan.

Au dessús se dubrissiá 'na autra cavitat ente Boulestin e Gomez de Soto descubrigueren en 2003 un important ensemble sepulcrau de l'Edat dau Bronze emb plusors individús joves e 'na escudela tipica de 'quela epòca. D'avans, en 2000, Boulestin e Dujardin i avián descubert daus niveus asilhans e daus signes d'ocupacion au Neolitic Finau (Artenacian), au Neolitic Mejan, au Mesolitic Ancian e a l'Aurinhacian.

## Liams externes
* Las Rainardieras, per Véronique Dujardin
Los Pins

**Los Pins** (*Les Pins* en francés) es una comuna de la Charanta Lemosina, situada administrativament dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.

## Geografia
### Vilatges e luecdits
* Quatre Vaus, etc.
### Comunas limitròfas

### Geologia e releu

## Istòria
La D.45 en traversant d'est en oest la municipalitat en limit dau bois de Quatre Vaus èra l'anciana via romana de Santas a Lion per Limòtges, sonada via d'Agripa.

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat
## Demografia

## Luecs e monuments

* lo chasteu daus Pins
* l'egleisa parrofiala de Sent Peire data dau segle XII , mas es estada enternida aus segles XVII e XIX.


Lespins eg1.JPG|
Lespins eg2.JPG|
Lespins eg3.JPG|

* la bauma de las Rainardieras

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes
* Comunas de Charanta
### Liams externes

## Nòtas e referéncias
Sheikh Mujibur Rahman

**Sheikh Mujibur Rahman** (1920-1975) òme politic foguèt lo primièr president de Bangladèsh aprèp l'independéncia. Governèt lo país coma president en doas ocasions: entre lo 11 d'abril de 1971 e lo 12 de genièr de 1972, e entre lo 25 de genièr e lo 15 d'agost de 1975. Foguèt tanben primièr ministre, entre 1972 e 1975.
Ingrandes (Endre)

**Ingrandes** es una comuna francesa, situada dins lo departament d'Endre e la region dels Païses de Léger.
## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|gaucha||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben

## Liams externes

## Nòtas e referéncias
Ingrandes (Maine e Léger)

**Ingrandes** es una anciana comuna francesa, situada dins lo departament de Maine e Léger e la region dau Centre e Vau de Léger.
Lo 1èr de genièr de 2016, es incorporada dins la comuna novèla d'Ingrandes-Le Fresne sur Loire.
 
## Geografia

Ingrandes Se tròba sul marge drech (nòrd) de la Léger, al limit oèst del departament de Maine e Léger. Lo comun llom a las fes Léger en la siá part centrala e occidentala, e la beure de Champtocé, ancian braç de Léger, sus la siá part orientala.

## Toponimia

## Istòria
## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Véser tanben
## Ligams extèrnes
## Nòtas e referéncias
Abu Sadat Mohammad Sayem

**Abu Sadat Mohammad Sayem** (1916-1997) òme politic, foguèt president de Bangladèsh entre 1975 e 1977.

## Referéncias
Anfós Molinièr

vinheta|250px|Cobèrta de l'''Aubada a Margarida''
**Anfós Molinièr** (en francés *Alphonse Moulinier*; 1855 a Bedarius – 1905 a Tolosa) foguèt un avocat, musician (compositor) e escultor occitan de Lengadòc.

## Biografia
Anfós Molinièr èra estat lo fondador en 1894 de la revista mesadièra *[[l'Art meridional]]*. Escriguèt una opèra *Isis* e un balèt *Cyris et Mintha* e subretot d'òbras en occitan coma *Ro-co*, *Aubada a Margarida* o *Nadal tolosan* que coneguèron un succès popular pro considerable dins l'airal de Tolosa.

Milinièr es estat un elevat e amirator d'Alexandre Lapòrta, un autre escultor tolosan.

## Nòtas e referéncias
Francés Aussolelh

thumb|250px|Francés Aussolelh en 1921
**Francés Aussolelh** (en francés: *François Aussoleil*; Marcilhac la Crosilha, 15 d'octobre de 1861 – Marcilhac la Crosilha, 31 de genièr de 1928) èra un ensenhaire e politician occitan de Lemosin que foguèt Deputat de Corresa de 1919 a 1924.

## Biografia
Francés Aussolelh, aprèp aver obtengut una licéncia de letras, foguèt nomenat repetidor al collègi del Puèi, e mai tard al licèu de Borges. En 1904 entamenèt sa carrièra d'ensenhaire al collègi de Commercy, e foguèt mandat puèi dins divèrses cantons d'Occitània. Arribèt a Bedarius primièr abans de partir per Leitora, Santas, Mende, Milhau e finalament a ras de son país nadiu, a Briva.

Del temps qu'èra dins aqueste darrièr pòste, foguèt designat per son partit, la SFIO, per se presentar a las eleccions generalas legislativas del 16 de novembre de 1919 dins la circonscripcion de Corresa sus la lista socialista que n'aviá pres la direccion. Ne sortiguèt sol elegit e s'installèt alara dins la Cambra dels deputats.

Inscrich al grop del Partit Socialista, venguèt membre de la Comission dels comptes definitius, de la Comission de l'ensenhament e de las Bèlas Arts, de la Comission d'Alsàcia e Lorrena, de la Comission de las minas e de la Comission de legislacion civila e criminala. Participèt dins de discussions divèrsas, coma per exemple: lo budgèt general de l'exercici 1921 per tal d'explicar lo vòte del grop socialista (1921), la refòrma de l'ensenhament segondari, la Bibliotèca Nacionala Francesa, la Bibliotèca Mazarine, los transpòrts postals (1922), lo recrutament de l'armada, l'aumentacion dels prèses dels loguièrs (1923), la dobla decima, las refinariás de sucre e de petròli (1924).

En seguida del Congrès de Tors, decidiguèt de venir membre del Partit Comunista Francés e en 1924, foguèt cap de la lista del Blòc Obrièr e Pagés (en francés *Bloc ouvrier et paysan*) en Corresa pasmens capitèt pas de recuperar son mandat. Tornèt a son país ont se moriguèt quatre ans mai tard.
Galatasaray

Lo **Galatasaray spor Kulübü (Galatasaray SK)**, popularament conegut jos lo nom de **Cimbom**, es un club de fotbòl mai important en Turquia. Es tanben un club omnisport coma plen d'autras equipas en Turquia. Rival etèrn de son vesin de l'èst : **[[Fenerbahçe]]**, es un dels classics fotbolistic mondial.

## Istòria

### La creacion
Jardin dels Felibres

thumb|250px|Estèla commemorativa del 50n anniversari de la fondacion de la Federacion Regionalista Francesa
Lo **Jardin dels Felibres** es un jardin que se tròba dins lo parc de Sceaux dins aquesta vila francesa, a ras de la glèisa ont se tròba la tomba de Florian, autor cevenòl de divèrsas faulas. L'endrech es ondrat de bustes dels autors e actors mai representatius del Felibritge universal o parisenc. 

Lo Jardin a un ròtle important dins la celebracion dels eveniments occitanistas que se realizan a Sceaux, ciutat que ven la capitala de l'occitanisme parisenc a la fin de la prima. S'i accedís a partir de l'avenguda del President Franklin D.Roosevelt.

## Istòria
200px|left|thumb|Bust de Florian
Foguèt en 1879 que se creèt lo **Jardin dels Felibres** a Sceaux gràcias a una idèa de l'escrivan provençal, Pau Arena, membre important del Felibritge de París per i poder transportar las rèstas de Florian qu'èran estadas servadas dins lo jardinet de la glèisa aprèp la destruccion en 1806 del cementèri ont restava lo poèta lengadocian.

Dempuèi lo sègle XIX, los representants de l'occitanisme a París s'i amassan cada an, un dimenge del mes de junh per omenatjar la figura de Florian. Lo primièr bust que seguiguèt lo de Florian, foguèt lo bust del felibre de Malhana, Frederic Mistral. 

Lo lòc coneguèt una remodelacion que s'acabèt en mai de 2004 (an que marcava lo centenari de l'obtencion per Mistral del Prèmi Nobel de Literatura) per i apondre lo bacinet de la glèisa. 
S'i plantèron tanben de falabreguièrs còsta la glèisa per ramentar l'origina occitana dels poètas.

Lo Jardin ten actualament onze bustes en comptar lo de Florian.

## Los bustes
thumb|200px|Bust de Mistral
A mai dels bustes de Florian e dels escrivans màgers del Felibritge coma Mistral o Aubanèu, se pòt veire dins lo Jardin d'omenatges als divèrses escrivans occitans exilhats a París coma Pau Arena, Josèp Lobet, Clovís Hugues, Sextius Michel, Pau Marieton o mai als politicians Joan Carles Brun, Pèire Deluns-Montaut e Maurici Faure.

## Galariá

Image:Sceaux Félibres Théodore Aubanel 1.jpg|Teodòr Aubanèu (1829-1886).
Image:Sceaux Félibres Paul Arène 1.jpg|Pau Arena (1843-1896).
Image:Sceaux Félibres Jean Charles-Brun 1.jpg|Joan Carles Brun (1870-1946).
Image:Sceaux Félibres Pierre Deluns-Montaud 1.jpg|Pèire Deluns-Montaut (1845-1907).
Image:Sceaux Félibres Maurice-Louis Faure 1.jpg|Maurici Faure (1850-1919).
Image:Sceaux Félibres Clovis Hugues 1.jpg|Clovís Hugues (1851-1914).
Image:Sceaux Félibres Joseph Loubet 1.jpg|Josèp Lobet (1874-1951).
Image:Sceaux Félibres Sextius Michel 1.jpg|Sextius Michel (1827-1906).
Lista dels presidents d'Àustria

thumb|200px|Blason d'Àustria.
Lo **president** es lo cap d'Estat d'Àustria. Aquesta es la lista dels presidents d'Àustria, de 1919 (aprèp l'extincion d'Àustria-Ongria) fis a uèi.
 
### Presidents de la Primièra Republica d'Àustria (1918 fins a 1938)

 
De 1938 fins a 1945 Àustria devenèt integrada a l'Alemanha nazi.

### President de la Segonda Republica Austriaca (1945 fins a uèi)

### Nòtas

 
### Vejatz tanben
* Cancelièrs d'Àustria
* Lista dels emperaires d'Àustria

### Ligams extèrnes
*Official Website of the Austrian President
*Àustria: caps d'Estat: 1918-1938
Robèrt Lassala

thumb|250px|Retrach de Robèrt Lassala en 1929
**Joan Robèrt Lassala** (en francés *Robert Lassalle*; Soston, 2 de junh de 1882 – Chémery-sur-Bar, 14 de mai de 1940) èra un politician occitan que foguèt Deputat de Lanas de 1924 a 1940 e Ministre de las pensions durant qualques meses de 1938. Moriguèt durant una batalha de la Segonda Guèrra Mondiala.

## Biografia
**Robèrt Lassala** nasquèt en 1882 dins una familha de notables de Soston. Èra lo filh d'un notari qu'èra estat cònsol e conselhièr general del vilatge. Faguèt d'estudis de drech e aprèp que venguèt doctor passèt lo concors de redactor al Ministèri de las Finanças. Capitèt e s'endralhèt dins una carrièra que lo portèt a èsser cap de burèu. Lo començament de la guèrra en 1914 interrompèt la tranquillitat e a mai que foguèsse estat reformat per encausa qu'aviá perdut un uèlh, s'engatgèt en agost de 1914 coma simple soldat dins lo 49n regiment d'infantariá e demandèt a partir sulpic al front. Foguèt nafrat durant la batalha de Marna. Li foguèt donada una segonda citacion en seguida de la batalha de Verdun e recebèt la promocion de soslòctenent. Tornèt èsser nafrat al Chemin des Dames en mai de 1917 e puèi foguèt fach presonièr sul plan de Craonne. Recebèt la Crotz de guèrra e la Legion d'Onor coma reconeissença de son coratge.

Conselhièr municipal de Soston e conselhièr general, ganhèt las eleccions e venguèt deputat de Lanas l'11 de mai de 1924 sus la lista democratica d'union republicana radicala e radicala-socialista constituïda amb L. Boisson, P. Deirís et G. Lalana, deputats sortents, que prenguèt los quatre sètis del departament a la majoritat absoluda.
Lista dels caps de l'estat d'Albania

thumb|110px|Blason d'Albania.
Actualament lo cap d'Estat d'Albania es lo **president**. Segon la constitucion albanesa, es elegit per l'Assemblada Nacionala per un periòde de 5 ans.
Albania venguèt independenta de l'Empèri Otoman l'an 1912 e venguèt una republica en 1920. L'an 1928 Ahmet Zogu s'autoproclamèt coma rei Zog Ièr e governèt fins a 1939, quand Itàlia ocupèt lo país. En 1944, los comunistas expulsèron los italians, e lo país venguèt tornarmai una republica.
 
## Caps de l'estat d'Albania dempuèi 1912
 

## Vejatz tanben
* Lista dels primièrs ministres d'Albania
Aussen (Hauts Pirenèus)

**Aussen** o *Ausseń* (*Ossen* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e Vathsurguèra, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [aw'sén] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *A Ossen*, cap a 1200-1230, *en Ramon de Boarie d'Osen, de Badsuriguera* en 1313, *D-Ossen* en 1313, *De Osseno*, en latin, en 1342, *de Ossen* en 1379, *Ossen* en 1429 e 1541, *Ossen en Batsurguere* en 1738, *Ossen* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Rohlfs, *Aussen* que vien deth nom basco d'òmi *Otso*, « lop ».

Segon Miquèu Grosclaude, eth sufixe *-en(nu)* ei pas gascon nimei latin, probablament aquitan; que sèrv sovent a sufixar eths noms de persona; eth mot basco *otxo* « lop » vienut nom de persona qu'ei ua possibilitat.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion èra de  abitants e era densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Aurinclas

**Aurinclas** (*Orincles* en francés) qu'ei ua comuna gascona, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [aw'rinclas] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Fortanerio de Orinclis*, en latin, cap a 1180, *Artalens* ath sègle XII o XIII, *Orincles* en 1313 e 1342, *De Orinclis*, en latin, en 1313 e 1379, *Orinclas* en 1429, *Orincles* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

R. Aymard qu'interprèta eth nom com *auringles* (ausèth, latin *Hirundo*).

Segon Miquèu Grosclaude, eth nom locau qu'ei *orongla*; eras variantas *oringla* o *auringla* que son meilèu bearnesas; de mei, com motivar ua tau origina ? eth nom que demòra escur. Eras oronglas que volen pertot e era suggestion d'Aymard a cap de valor toponimica !

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Los Mès

**** (*Osmets* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas que son *Ausmes*, en 1313, *De Ausmesio*, en 1342, *De Ausmesio*, en 1342, *de Asmesio* en 1379, *Ausmes*, *Ausmees*, en 1429, *Ausmes*, en 1747, *Ausmés*, en 1768, *Ausmets*, sus la mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau, *Osmets* en 1790. La prononciacion qu'ei [louh'mèh] (grafia Grosclaude). Miquèu Grosclaude que's pensa *l-* ei un article aglutinat. Las prumèras atestacions que son tròp tardivas per saber se lo diftongue *Au-* ei etimologic. L'etimologia qu'ei escura tant per Jacques Boisgontier que per Miquèu Grosclaude; aqueth darrèr que perpausa dab dobtes las grafias *Losmés* o *Lausmés* , mès lo timbre de *e* qu'ei erronèu e la segonda qu'ei impossible : *l* que s'explica sonque perqué lo nom *Ausmès* ei estat comprés com  *Aus Mès*, per un nom supausat *Los Mès*. La grafia *Los Mès* per la prononciacion modèrna qu'ei logica.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Orleish

**Orleish** (*Orleix* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [our'léch] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Johannes de Orleis* en 1196, *D'Orleix*, *De Orleix*, *D'Orliex* au sègle XII, *Orleix* au sègle XII e cap a 1200-1230, *Orles* en 1205, *Vitalis d'Orleis* en 1257,  *De Orlhesio* en 1300, *De Orlhexio*, en latin, en 1313, *Orlhes* en 1313, *de Orlexio*, en latin, en 1342 e 1379, *Orleix* en 1429, *Ourleix* en 1760 e 1768, *Orleix* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

R. Aymard qu'interprèta lo sufixe gascon *-eig* com derivat de *-ellum* o *-ittum* (collectiu) ! Lo radicau *orl-* que seré lo gascon *orle* (deu latin *orulum*). Orleish qu'ei situat au bòrn d'ua seuva importanta. Aymard que presenta la soa teoria com ua possibilitat.

Segon Miquèu Grosclaude, lo sufixe ei pas briga çò qu'escriu Aymard. Lo sufixe *-eish* es pas explicable dab lo latin, qu'ei probablament un sufixe aquitan, present dens localitats bearnesas o bigordanas. Grosclaude que constata ua similitud d'estructura consonantica enter Orleish e Aurelhan (las localitats que son tòca-tocantas). Grosclaude, shens poder provar la soa intuicion dab las fòrmas ancianas, que supausa un radicau *Aurelius* dab un sufixe aquitan dens un cas e un sufixe latin d'apertenéncia dens l'aute. Que presenta un cas que cred semblable (en realitat l'error mei inexplicabla deu son libe) : Gusha (sufixe latin), Gushen (sufixe aquitan), mes lo radicau qu'ei diferent.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Mun

**Mun** (*Mun* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [munn] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Austor de Mun* en 1209 e 1217, *Bernardus de Muno*, en latin, en 1300, *De Munio*, en latin, en 1300, en 1342 e en 1379, *De Mun* en 1313, *Mun* en 1429, *Mun* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Negre, *Mun* que vien deu gascon *mun*, « guit » !

R. Aymard que precisa Mun e la soa mòta son sus un poi caracterizat, donc benlhèu lo nom que vien deu basco *munho*, « montet »; pr'aquò lo patronime *Mun* qu'ei pro espandit.

Segon Miquèu Grosclaude, la suggestion de Negre, tirada deu diccionari Palay, qu'ei a escartar. Duas possibilitats que demòran : 1) lo basco *munho*, « petit mont », propausat per Coromines, puish per Aymard; 2) un nom pirenenc de persona *Mun*, probablament d'origina « bascoaquitana » (cf. Berganton, p. 246). La posicion de Mun sus un poi que hè meilèu preferir la prumèra solucion, pr'aquò shens pròvas.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montmolós

**Montmolós** (*Moumoulous* en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Astarac situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Los Sarrons.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [moumou'louh] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Momoloos* en 1285, *De Momolos* en 1313, *Montmolous*, *Momolous* en 1708, *Mommolous* en 1760, *Montmouloux* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon R. Aymard, l'adjectiu *molosus* que hè pensar au tap d'ua mòta feodau.

Segon Miquèu Grosclaude, la prumèra partida qu'ei probablament *Mont*, pr'amor d'atestacions [quinas ? son las mei recentas]; que i a  quauquarren com 1 km, dens la comuna de Freisheda (canton de Tria) un petit vilatge aperat *Molous*. Probable que Montmolós ei aparentat a *Molous*. Grosclaude qu'interprèta *Momolons* (la soa grafia) com « lo mont de *Molous* ». Que demoraré a explicar *Molous*. Pr'aquò, la prononciacion de *Molous* qu'ei ['mòlous] e pas [mou'lous]. Mes fòrmas ancianas qu'indican la prononciacion anciana de Momolons qu'èra tanben [moun'mòlous]. Momolons qu'ei format de *Mont* e deu nom d'ua localitat vesina.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Nolhan (Hauts Pirenèus)

**Nolhan** (*Nouilhan* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [nou'lya] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Noalha*, *Noalla* au sègle XII, *De Noelhano*, en latin, en 1313, *De Noillano*, en latin, en 1342, *de Noalhano*, en latin, en 1379, *Noelhan* en 1429, *Nouillan* en 1732, *Nouaillan* en 1772, *Nouilhan* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat e Rostaing, Rohlfs, R. Aymard, *Nolhan* que vien deu latin *novellus*, « navèth » (nocion d'eishartigatge, treitin, desbosigada, desbosigatge, desartigatge) o deu nom latin d'òme *Novellius* o *Nobilis*, dab lo sufixe *-anum*.

Segon Negre, *Nolhan* que vien deu nom « romanic » d'òmi *Nobilianus* (de *Nobilis*), shens sufixe. Segon Cl. Larronde, que s'ageish deu nom latin d'òmi *Novalis*.

Segon Miquèu Grosclaude, lo vilatge qu'a un omonime dens la comuna de Biucens; qu'ei près tanben de Noalhan (Gironda), de Nolhan (Gers) e de Nolhan (comuna de Montossèr). Grosclaude que ved tres possibilitats : 
* un toponime ligat au desartigatge, basat suu latin *novalia*, « tèrra desartigada navèrament », mes lo sufixe que pausa problèmas;
* un nom de maine antic, basat suu nom latin d'òmi *Nobilis*, dab *-anum*;
* un nom de maine antic, basat suu nom galloromann d'òmi *Novellius*, dab *-anum*.
Grosclaude qu'aima mei *Nobilis* e en tot cas un nom de maine antic.

## Istòria

## Administracion

 

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Nistòs

**Nistòs** (*Nistos* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia
La maison comuna es a Nistòs (de ?) Baish (nom supausat).

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [nis'tòs] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Nistos* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), *Nistos* en 1790. Nistòs es pas citada en 1387, qu'èra probablament ua dependéncia de Bisa.

Segon Dauzat e Rostaing, *Nistòs* qu'es un nom d'aiga, derivat probablament de *Nèsta*, idronime pirenenc.
Segon Negre, *Nistòs* que vien deth gascon pyrenenc Nèsta, nom d'aiga, damb eth sufixe preceltic aquitan *-ossum*.

Segon Miquèu Grosclaude, *Nistòs* qu'a eth medish nom que l'aiga qui i passa, *Nistòs*, afluent de Nèsta. Non saben quin a pres eth nom deth aute. Ací, *Nèsta* qu'es seguit deth sufixe *-ossum*. Aquò mòstra eth sufixe *-ossum* es pas totjorn associat a un nom de persona. Donc a pas fòrçadament eth sens de « proprietat de », mes que pòt aver eth sens mei generau de « lòc on i a ». Eth sens de *Nistòs* qu'es probablament « lòc on i a ua aiga, ua nèsta ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Nestièr

**Nestièr** (*Nestier* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge situada en departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Eth Cap dera Vièla, eth Mont Arés.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [nés'tièrr] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Raimundus de Nestier* en 1140-1141, *De Nestierio*, en latin, en 1387, *Nestier* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat e Rostaing, *Nestièr* que vien d'un idronime preceltic pirenenc *nèsta*, dab eth sufixe *-arium*.
Segon Negre e R. Aymard, eth sens de *Nestièr* qu'es « es sus Nèsta, es de Nèsta ».

Segon Miquèu Grosclaude, qu'es segur eth nom de *Nestièr* es associat a *Nèsta*, mes eth sufixe es pas *-arium*, qui miaré a *-èr* e non pas a *-ièr* com en lengadocian, tanben pr'amor *-r* es sensible : que vien d'ua anciana finala en *-rr*, atau com Bisquèr, Bièr, Alièr, Usèr, Biger; eth sufixe que demòra escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Aurinhac (Hauts Pirenèus)

**Aurinhac** (*Orignac* en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e en Bigòrra. Qu'ei administrada peth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Garraubet.
 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [awri'gnak] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *De Orignag*, *De Orinhag*, ath sègle XII e cap a 1200-1230, *Orignag* en 1285, *De Orinhaco*, en latin, en 1313 e 1379, *De Orignaco*, en latin, en 1342, *Arrinhac*, *Orinhac* en 1429, *Orignac* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Aurinhac* que vien deth nom matin d'òmic *Orenius*, *Orinius* o **Aurinius*, derivat de *Aurius*, dab eth sufixe *-acum*.
Negre que's limita a *Orenius* e ath sufixe *-acum*.

Segon Miquèu Grosclaude, *Aurinhac* que vien deth nom matin d'òmic *Orinius* o *Aurinius* dab eth sufixe *-acum*. Aurinhac qu'èra ua proprietat antica.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Nulh

**Nulh** (*Neuilh* en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e Bigòrra. Qu'ei administrada peth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [nuly] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Al Casterar de Nulh* ath sègle XII o XIII, *De Nulh* en 1313, 1326 e 1384, *De Nuillo*, en latin, en 1342, *Nulh* en 1429, *Nulh* en 1760, *Neuilh* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Nulh* que vien benlhèu deth gallic *novio ialo*, « clarèra navèra », donc vilatge navèth, segon Delamarre.
Segon R. Aymard, eth nom qu'ei escur.

Miquèu Grosclaude, [pr'amor de era soa he en l'inexisténcia deth celtic dens era Gasconha prigonda], qu'arrefusa era proposicion de Dauzat. Que prepausa **nuculum*, inatestat, « petit noguèr », ath sens de « nogareda ». Segon eth, *nucula*, « petita notz », qu'ei atestat dens Plini e eth mot *nux*/*nucem*, « notz » qu'ei atestat tanben ath sens de « noguèr » dens Plini, Titus Livi e Virgili. Complicat e dobtós...

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montgalhard (Hauts Pirenèus)

**Montgalhard** (*Montgaillard* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada en departament deths Hauts Pirenèus dera region administrativa d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [mounga'lyar] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *de Monte Gailhardo*, en latin, en 1285, *Mongailhard* en 1285, *de Monte Galhardo*, en latin, en 1300, 1313, 1379, *Mongalhart* en 1344 e 1384, *Mont Galhart*, *Montgalhart* en 1429, *Mongaillard* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Dauzat  e Rostaing, en mei deth mot *mont*, que donan ath adjectiu *galhard*, en « ancian provençau », un sens de « solide, valent », per era soa valor militara. Negre, citat per M. Grosclaude, que horneish era valor de « gai, valent, excellent, hòrt ».

Segon Miquèu Grosclaude, eth nom qu'ei format deu gascon *mont* e *galhard*, « hòrt, solide, valent ». Eth nom que vanta era valor militara deth castèth.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².
## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montinhac (Hauts Pirenèus)

**Montinhac** (* Montignac* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [mounti'gnak] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *De Montinhaco*, en latin, en 1313 e en 1379, *De Montignaco*, en latin, en 1342, *Montinhac* en 1429, *Montignac* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Montinhac* que vien deu nom latin d'òme **Montinius*, derivat de *Montinus*, dab lo sufixe *-acum*.

Segon Negre, aprovat per R. Aymard, *Montinhac* que vien deu nom « romanic » d'òme *Montanius*, dab lo sufixe *-acum*.

Segon Miquèu Grosclaude, qu'ei un nom de proprietat antica; *Montinius* qu'ei mei probable que *Montanius*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montledós

**Montledós** (*Moulédous* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Er'Espina, Montledós Darrèr.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [moulé'doud] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Monlodos* en 1258, *Molodoos* en 1285, *De Monte Lodosio*, en latin, en 1313, *De Montelutoso*, en latin, en 1342, *Mont Lodos* en 1429, *Monledous* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Montledós* que vien deth « ancian provençau » *moledor*, « trissador, pilon », donc versemblablament nom d'un molin.
Segon Negre, *Montledós* que vien benlhèu deth latin *montem* e nom d'òmi *Luto*, puish atraccion deth gascon *moledors*, « molinèrs ».

Segon Miquèu Grosclaude, era prumèra partida qu'ei vertadèrament *mont* (latin *montem*). Segon Boisgontier, aqueth *mont* que perdó era soa nasala pro lèu, mes Grosclaude que constata èra enqüèra presenta sus era mapa de Cassini e que la sauva dens era ortografia; Grosclaude qu'a solament desbrembat era atestacion de 1285. R. Aymard qu'arrefusa *montem lutosum*, « mont braudós ». Berganton que horneish *Lodosus* ei un nom de persona (*Lodosus*, hilh d'Arnaut de Maur, cap a 1095, cartulari de Sent Mont). *Mons Lodosus* que seré un toponime bastit com Montguilhèm, *Montgaston*, etc. Era origina d'aqueth nom qu'ei dobtosa : eth germanic *Laudo* o *Lodo*, un derivat de *lot*, « brauda, hanga » o ua contraccion de *Ludovicus* (Berganton). *Montledós* que vien probablament de *mont* e nom d'òmi *Lodós*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Merlhèu

**Merlhèu** (*Mérilheu* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, situada en departament deths Hauts Pirenèus dera region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei mér'liyèw] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Merlheu* en 1429, *Merlheu* en 1737 e 1760, *Merléou* en 1768, *Merilheu* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), *Merlheu* en 1790, *Mereilheu* en 1790, *Merlheu* en 1806.

Segon Palay, *Merilhèu* que seré un nom de persona qui vieneré deth nom de l'(es)merilhon , « sòrta de petit faucon », ath sens figurat, « persona viva, escarrabelhada »; Palay qu'ajusta lo nom qu'a benlhèu eth sens d'« ensorelhat » R. Aymard qu'accèpta era prumèra partida dera explicacion de Palay en precisant era posicion sus un mus, donc un nom qui seré d'origina feodau.

Segon Miquèu Grosclaude, era varianta *merilhèu* per eth nom deth merilhon qu'ei benlhèu inventada per Palay; de mei, la segonda sillaba dab -ri- qu'apareish sonque ath sègle XVIII; Grosclaude que pensa tanben a *mèrla*, varianta de *marla*; lo sens que seré donc *marlós*; mes lo sufixe que pausa problèma alavetz : com explicar *merlhèu* e non pas *merlèu* ? Eth nom que demòra escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Mauvesin (Hauts Pirenèus)

**Mauvesin** (*Mauvezin* en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [mawbé'zi] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *in castro nomine Malovicino*, en latin, en 1083, *en Auger de Mauvesinc* en 1189, *de Malvezino*, en latin, en 1256, *super castrum meum de Malvezi de Bigorra* en 1256, *Mau Vesin* en 1429, *Mauvoisin* en 1731, *Mauvezin en Nebousan* en 1740, *Mauvesin* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Mauvesin* que vien deth latin *malum vicinium* !, « maishant quartièr ».
Segon Negre, *Mauvesin* que vien deth gascon *mau*, « maishant » e *vesin*, a prepaus d'un vilatge qui sap dehéne's contra eths autes. S'ageish d'un mèste de castèth...

Segon Miquèu Grosclaude, era proposicion de Negre qu'ei estranha. Que s'ageish de segur d'un *maishant vesin*, apellacion feodau dissuasiva. Que i a un castèth qui apertienó a Gaston Febus.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Maderòlas

**Maderòlas** (*Mazerolles* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Los Jacmets.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [madé'rolèh] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *De Mazerollis*, en latin, en 1313, *De Maseroliis*, en latin, en 1342 e en 1379, *Maseroles* en 1429,*Mazerolles*, en 1759, *Maseroles* en 1768, *Mazerolles* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Dauzat e Rostaing que hè de *Maseròlas* lo derivat deu latin *maceria*, « arroeinas, qui datan de l'epòca romana », dab lo sufixe diminutiu *-ola*.

Negre qu'interprèta lo nom com lo plurau deu gascon *maseròla*, « aclapadís, escombres ».

Segon Miquèu Grosclaude, *Maderòlas* que vien deu gascon *maseròlas* (deu latin *maceriolas*, « arroeinas », de *maceriæ*, dab lo sufixe diminutiu *-olas*). Cau pas interpretar sistematicament son arroeinas ancianas, per exemple romanas.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Mingòt

**Mingòt** (*Mingot* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [minn'gòt] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Casted Geloos* en 1285, *de Castetjaloux Mingot* en 1743, 1744, 1772, *de Castetjaloux* en 1750, 1773-1789, *Mingot* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII). La parròpia qu'ei aperada un còp *Castetjaloux*, un còp *Mingot* (1737-1743, 1745-1746, 1748, 1765, 1768-1771); en 1791 lo títol deu registre parropiau qu'ei  *Registres des Baptêmes, Mariages et Mortuaires de l'église de Castetjaloux*, lo visà *...de Castetjaloux et Mingot*; lo registre que mentau un còp la glèisa de Castetjaloux, un còp la glèisa de Mingòt; lo curat que's titola curat de Mingòt (registres parropiaus).

Segon R. Aymard, *Mingòt* qu'ei un diminutiu de *Dominicus* (cf. Berganton, p. 209)..

Segon Miquèu Grosclaude, la solucion d'Aymard qu'ei la sola acceptabla : aferèsi de *Domenge* e sufixe diminutiu *-òt*. En realitat, que sembla un diminutiu d'ua auta varianta de *Dominicus*, dab *g* dur, *Domeng*, *Domenc*..., causa percebuda prudentament per Aymard.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Molèra

**Molèra** (*Molère* en francés) qu'ei ua anciana comuna d'Occitània, en Gasconha, situada en departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. Despuish eth 1èr de gèr de 2017, qu'ei ena comuna navèra de Benquèr e Molèra qui compren cap comuna delegada .

## Geografia
 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [mou'lèro] (grafia fonetica deths autors). Que i a ua fòrma anciana : *Molere* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Molèra* que vien deth latin *mola*, « mòla », dab eth suffixe *-aria*.
Segon Negre, *Molèra* que vien deth gascon *molèra*, « lòc bas on era aiga groa e on arriscan en.honsà's ».

Segon Miquèu Grosclaude, era mot *molèra* de Negre qu'ei tirat deth TDF, pr'amor sembla pas gascon [de mei, Molèra qu'ei sus ua cresta]. *Molèra*, ath sens de « molin » que vien de *mòla*/*mola*, dab un sufixe diminutiu *-ellam* (sens de « petit molin ») o eth sufixe *-ària*, qui pòt eventualament representar ua « peirèra de pèira molèra ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Momeras

**Momeras** (*Momères* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus de la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [mou'mérod] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *De Maumeres*, *De Maumeras* au sègle XII, *Momeres* en 1285, *De Momeriis*, en latin, en 1313, en 1342 e en 1379, *Momeras* en 1397, *Momeras* en 1429, *Momeres* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat e Rostaing, *Momeras* que vien benlhèu deu nom latin d'òme *Momus*, nom de diu emplegat en tant que shafre, meilèu que lo germanic *Mum-*, dab lo sufixe *-aria*.

Segon Miquèu Grosclaude, qui critica lo tèxte, sintetic mes precis, de Dauzat e Rostaing, i avèva un nom de persona *Momo* o *Mome* (*Momus* dens los tèxtes latins), probablament pirenenc. Un comte de Biscaia, au sègle IX, portava aqueth nom. Mès que hèr deu sufixe *-aria* dab un nom de persona ? Lo nom qu'ei escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montfaucon (Hauts Pirenèus)

**Montfaucon** (*Monfaucon* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Blanchon, Hemat, La Mongia, Los Biganhons.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [mounfaw'kou] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Mont Faucoo* en 1285, *de Montefalcone*, en latin, en 1300, *De Monte Falcone Castri Veteris et De Monte Falcone Castri et Uille Domini Regis*, en latin, en 1300, *ecclesia Montis Falconis*, en latin, en 1342, *Montfaucon*, *Mont Faucon* en 1429, *Montfaucon* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat, e Rostaing, *Montfaucon* que vien deu latin *mons*, « montanha » e *falco*, « faucon », nom d'animau.

Segon Negre, *Montfaucon* que vien de l'occitan *mont* e *faucon*; R. Aymard que precisa ei ua denominacion feodau.

Segon Miquèu Grosclaude, qui accèpta las explicacions precedentas, la sola dificultat qu'ei de saber se *faucon* ei l'ausèth simbolic o un nom d'òmi; la denominacion qu'ei probablament d'intencion dissuasiva.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Masoau

**Masoau** (*Mazouau* en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e Comenge, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [mazou'wow] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Quartier du Masau* en 1787, *Mazeau* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Miquèu Grosclaude, prumèr que balhè ua explica, *Masoau* qu'ei un derivat de *mason* (latin *mansionem*), « casa », probablament ath sens d'establiment religiós, dab eth sufixe vienut deth latin *-alem*, per un sens globau qu'ei « proprietat d'ua comunitat religiosa ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montlion

**Montlion** (*Monléon-Magnoac* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges e quartièrs : Eth Gua, Arpajan, Garradon, Blenhan, er'Augeret, era Riqueta, eth Sarròt-Gran, er'Arribèra.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [moun'lyoun] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *de Monteleone*, en latin, en 1383-1384, *de Monte Leone*, en latin, en 1405 e ath sègle XV, *Montléon* en 1746, *Monleon* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Montlion* que vien de *mont*, deth latin *mons* e *lion*, nom d'animau o benlhèu nom d'òme.
Segon Negre, *Montlion* que vien de *mont* e d'un nom de persona. Segon R. Aymard, *Montlion* qu'es « eth mont deth lion ».

Segon Miquèu Grosclaude, *Montlion* qu'es « eth mont deth lion », *montem leonis*. Eth nom d'òme *Léon* es pas emplegat ara Edat Mejana, en tot cas en Gasconha. Lejosne que horneish atestacions *Malum Leonem*, « eth maishant lion ». L'origina qu'èra benlèu *Mauleon* e, pr'amor d'un nom pejoratiu o benlhèu pr'amor dera paronimia damb Maulion de Varossa, eth nom qu'estó eventualament remplaçat
.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Mont (Hauts Pirenèus)

**Mont** (*Mont* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath de Loron, situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [moun] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Mont en Loron* ath miei deth sègle XIII, *De Monte*, en latin, en 1387.

*Mont* que representa eth gascon *mont*, deth latin *mons*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

Mont_(Hautes-Pyrénées)_2.jpg|Mont en ivèrn.
Eglise_Saint-Barthelemy_de_Mont.JPG|Era glèisa de Sent Bertomiu.
Église_Saint-Barthélemy_de_Mont_(Hautes-Pyrénées)_1.jpg|Era glèisa.
Église_Saint-Barthélemy_de_Mont_(Hautes-Pyrénées)_3.jpg|Portau dera glèisa.
Moulin_de_Mont_(Hautes-Pyrénées)_1.jpg|Era molina.


## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montastruc (Hauts Pirenèus)

**Montastruc** (*Montastruc* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
### Montastruc
Era prononciacion qu'ei [mountas'truk] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Montastrug* en 1285, *De Monte Astrugo*, en latin, en 1313, *De Monte Astruco*, en latin, en 1342, 1369 e 1379, *Mont Astruc* en 1429, *Montastruc* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Montastruc* qu'ei format deth latin *mons*, « mont »,  e deth nom de persona *Astruc*.
Segon Negre, *Montastruc* qu'ei format deth occitan *mont* e deth adjectiu *astruc*, « urós ».

Segon Miquèu Grosclaude, eth nom *Astruc* ei pas atestat en Gasconha. Que vau mei préner eth adjectiu *astruc*, « urós, qui a astre, qui ei nascut devath ua bona estela ».
### Lanacorbin
Era prononciacion qu'ei [lanacour'bi] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *de Varcorbin*, *de Vacorbin* ath sègle XV (maishanta lectura ?), *Lannecorbin* en 1737-1789, Lalanne-Corbin en 1746, *Lanecorbin* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII). 

Segon R. Aymard, eth nom qu'ei format de *lana* e de Corbin, possessor.

Segon Miquèu Grosclaude, Lanacorbin èra la lana pas on vivèven eths còrbs. *Corbin* qu'ei un nom de persona; eth radicau *corb*, qui vien probablament deth nom deth animau, qu'a servit a crear noms de persona ara Edat Mejana.

## Istòria
Lanacorbin qu'ei un lòc qui sembla dispareishut, anciana parròpia e anciana comuna situada ath nòrd-oèst o ath oèst de Montastruc. Un camin de Lanacorbin que demòra ath WNW de Montastruc.

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montossèr

**Montossèr** (*Montoussé* en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha e Comenge, situada en departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Nolhan, Marmota.

 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [mountou'sè] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *de Monte Urserio*, en latin, en 1313 e 1387, *Montoussé* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Montossèr* qu'ei format deth latin *mons*, « mont », *ursus*, « ors », dab eth sufixe *-arium*.
Segon Negre, qui tira era soa explicacion deth diccionari Palay, *Montossèr* que vien deth gascon *mountoussè*, « hòrt montuós »; mes Palay qu'inventè eth adjectiu entà explicar eth toponime.

Segon Miquèu Grosclaude, eth nom que vien probablament de *mont* e *ossèr*, « on i a ors, o eth ors ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas