Advèrbi

L**'advèrbi** es un element que se restaca a un aute element de la frasa (vèrbe, adjectiu, aute advèrbi, preposicion, etc.) e que lo modifica. En occitan, es invariable mès dens autes lengas, existeish d'advèrbis afixables (ex : lengas eslavas). L'advèrbi es un element facultatiu de la frasa e generaument nat element ne depend d'eth. Es tanben generaument ua categoria eteroclita.

## L'advèrbi en occitan

### Los tipes d'advèrbi

En occitan, los advèrbis pòden tanben foncionar coma pronoms indefinits (*hèra*), coma elements d'un determinant complèxe (*chic de...*), com elements de ligason (*alavetz*, *puish*, *totun...*). Los advèrbis occitans an mei d'ua origina :

* un cèrt nombre son eretats deu latin e contunhan, per evolucion fonetica, elements qu'èran dejà advèrbis en latin : *mei*, *plan*, *non*, *uei*, *luench*, *mens*...
* quauques advèrbis son adjectius passats per transfèrt dens la categoria deus advèrbis. Quauques uns son passats completament dens aquera categoria (*lèu<u>...</u>*) mès autes consèrvan l'emplec adjectivau (*bon*, *clar, hòrt*...). La forma emplegada es la deu masculin singular e aqueths advèrbis son tanben invariablas en genre e en nombre.
* autes advèrbis son estats hargats per composicion dab advèrbis, preposicions, noms, pronoms e lexicalizats coma advèrbis (*alavetz*, *longtemps*, *perqué*, *pertot*, *sonque*, *tanben*...).
* la màger part deus advèrbis son formacions derivadas dab lo sufixe *-ment* que s'ajusta a la forma deu femenin singular de la màger part deus adjectius (*longament, lentament, rapidament*...).

### Las locucions adverbiaus
Au ras deus advèrbis, existeishen un sarròt de locucions adverbiaus hargadas en partir de dus o mantuns elements gramaticaus. Las locucions adverbiaus presentan las medishas caracteristicas de foncionament que los advèrbis :

* advèrbi + preposicion + advèrbi : *drin a drin, tant per tant...*
* preposicion + advèrbi : *d'ara enlà, en davant...*
* preposicion + adjectiu : *a de bon, de segur...*
* preposicion + participi : *a l'acostumat...*
* preposicion + nom o grop nominau : *a plaser, a còps, de d'òra, d'autes còps, de tira...*
* sintagmas : *quin que sia...*

Autes formacions existeishen mès ne son pas corrents : adjectiu + advèrbi (*bèthlèu*...), advèrbi + nom (*uei lo dia...*), preposicion + nom (*pr'aquò*...), nom (*briga...*), etc.

### Lo foncionament deus advèrbis
L'advèrbi pòt estar dependent d'un aute element :

* d'un vèrbe. Dens aqueth cas, l'advèrbi es generaument après lo vèrbe o après lo son complement, sustot dab los vèrbes que ne s'emplegan pas sensa nat complement (ex : *coneish plan l'anglés*). Si lo vèrbe es a un temps compausat o a l'infinitiu, l'advèrbi se pòt hicar entre l'auxiliar e lo participi passat o enter lo miei auxiliar e l'infinitiu. Se pòt tanben hicar après lo participi passat o l'infinitiu (ex : *a tostemps rason*). Enfin, quauques advèrbis (lòc, temps...) se hican meilèu après lo participi passat o l'infinitiu (ex : *es arribat ací*).
* d'un adjectiu o d'un advèrbi. Dens aqueth cas, es plaçat abans l'adjectiu o l'advèrbi, quau que sia lo tipe d'advèrbi (ex : *son hèra contents*).
* d'un grop nominau, d'un grop preposicionau, d'un pronom o tanben d'ua proposicion subordinada (ex : *aqueths libes, los coneish quasi tots*).

L'advèrbi pòt foncionar com complement circonstanciau. Si lo vèrbe es a un temps compausat, l'advèrbi emplegat atau se hica après lo participi passat (ex : *l'avi encontrar ger*).

L'advèrbi pòt egalament foncionar com element introductor d'ua frasa. En particular, es lo cas deus advèrbis interrogatius, exclamatius e negatius (ex : *quin va ? Non venguerà pas*).

Enfin, quauques advèrbis pòden estar equivalents de frasas. Es lo cas deus advèrbis d'afirmacion e de negacion e deus advèrbis emplegats dens las responsas afirmativas (ex : *òc, òc ben, segur...*) o negativas (*briga, non*...) o quan la responsa n'es pas segura. Aqueras construccions son generaument ellipticas.

## Ligams intèrnes
* Frasa
* Gramatica