Moissídan

**Moissídan**  (*Mussidan* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
La vila es bastida a riba mança d'Eila, au junhent emb Cremsa.

[350px|left|thumb|Moissidan dins l'espaci [Lemosin (dialècte)|Lemosin]]

## Toponimia
La prononciacion es  .

En lengadocian, l'ortografia seriá **Moissida* e non pas *Moissídan*. Quò es la règla daus toponims achabats per "-a" pòstonica venent d'una terminason primitiva tonica en "-an" , mas la comuna es lemosina.

Las fòrmas ancianas son *Mulcedonum*, en 830, *dux Moxedanensis* vers 1038, *Castrum de Muxidanii* en 1081, *Muissida*, en 1094, *Moisedanum* en 1100, *Mussidanum* en 1210. Se los toponimistas i coneissián lo mot gallés *dunum*, « fòrt, nautura fortificada » per lo segond element, per lo prumier Dauzat e Rostaing i supausan lo nom gallic *Melissos* , los Féniés se pronóncian pas , Tanet e Hordé balançan entre *Melissos* e un nom comun latin, *mulcedo* (pus convenable foneticament, mas dobtós semanticament per una fortaressa), « plasentéia, doçor » , lo site de las comunas de Dordonha chausís pas entre *dunum* emb un nom de persona e lo nom *Mussidius* + sufixe *-anum*  (emb *Mussidius* literalament, lo resultat seriá quauqua ren coma **Mussijan*, emb **Mussidus*, quauqua ren coma **Mussisan*).

Longtemps, donc, l’etimologia de *Moissídan* èra pas segura. Bastida sus la forma *Mulcedonum* de l'an 830, l’eidéia comunament admesa d’una origina gallesa fondada sus lo sufixe *-dunum* (nautura, tertre) pausa problema : d’una man perqué lo prumier element (un nom d’òme ?) demorava escur, e de l'autra a causa de l’evolucion fonetica de la *-d-* latina intervocalica, que sovent se manten pas dins los toponims occitans se 'chabant per *-dunum* (cf. per exemple *Lausun*, mas Laudun). D’un autre costat, una ipotesi basada sus lo patronim galloroman *Mussidius* (rare, mas atestat) explicariá pas las formas medievalas en *Moys- / Mois-*, e enquera mens la forma en *Mulce-* del segle IX. *Moissidan* passèt puèi a *Moissída(n)*, emb remontada de l'accent tonic de *-a(n)* a *-i*.

La solucion ven probablament de çò que Xavier Delamarre tròba per Molceon, qu'èra *Mulsedunum* au sègle X :  *moltio-dūnon*, que seriá « lo fòrt de Moltios (nom celtic d'òme) ». Si *Moltios* es pas atestat dirèctament, *Moltus* e *Moltinus* (latinizats) zo son . *Moltio-dūnon* conven foneticament per Moissídan tanben e lo *-d-* intervocalic se conserva si la compreension dau sens de *dūnon* e lo sentiment de la composicion duran pro longtemps per que la durada de validitat de l'evolucion *-d-* > *-dz-* siá 'chabada.

## Istòria
Moissídan coneguet una prosperitat vertadiera a l'arribada dau chamin de fer, que la vila era a la crosada de doas linhas (Bordèu-Periguers e Engolesme-Marmanda). Sofriguet mai que mai de l'avaliment de las ligasons vers Brageirac e Rabairac a l'entorn de 1945, puei de la crisi industriala que coneguet la valada d'Eila dins las annadas 1970-80.
Anuei, s'espera que l'arribada de l'autorota A89 (coblada emb la novela rota vers Brageirac) tornarà a la vila lo dinamisme qu'aviá perdut dempuei la guerra. La populacion de la comuna deminga, mas la de l'unitat urbana creis (1999 : 6677; 2014 : 7200).

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas a la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams externes

## Nòtas