Sant Cirgue de Malbèrt

**Sant Cirgue de Malbèrt** (*Saint-Cirgues-de-Malbert* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia
La comuna es formada per dos replanats o sèrres de direccion èst-oèst separats per de vals pro plòndas per empachar que sián reliats aisadament per de rotas carretièiras; per anar en veitura d'un a l'autre, cal doncas faire un long camin, per *Serres* e *Lacroix* o per la RD 922 Orlhac-Mauriac, que passa a l'èst de la comuna. Sul sèrre situat entre los rius *Doire* e *Bertrande* (noms franceses), al sud, son los vialatges : Sant Cirgue de Malbèrt, Malbèrt (Malvèrc ?), dos vialatges plan pichons, e *Bourcenac*, pus important. Sul replanat situat entre *Bertrande* e lo riu de Sèrre, son situats los vialatges de Sèrres, del Batut e de *L'Hôpital*; sus dos tròces de replanats reliats al segond, son plaçats *Tremont*, d'una part, *Laveissière* e *Rouffilange* d'autra part. Sant Cirgue es en posicion completament periferica dins la comuna. An plaçat ( a quanha epòca ?) l'ostal de comuna al vialatge important de *L'Hôpital*, benlèu perqué a una glèisa e qu'es pas luènh de la RD 922 (*Rouffilange* seriá pus central, mas lo vialatge es pus pichon e i a pas de glèisa). Pr'aquò, *L'Hôpital* es puslèu periferic dins la comuna.

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
### Sant Cirgue de Malbèrt
Las fòrmas ancianas son *Parrochia Sancti Curci de Malverc*, en latin, en 1350, *Sanctus Ciricus de Malverco*, *Sanctus Ciricus de Meleto*, al sègle XIV, *Sanctus Ciricus de Malverto*, en latin, en 1464, *Sainct-Cirgue-de-Mauluere*, al sègle XVI, *Sainct-Cirgue-de-Malverc*, en 1650, *Mal-Vert*, en 1670, *Sainct-Cirgué*, en 1679, *Sainct-Chirgue*, en 1685, *Sainct-Siry-de-Malvere*, en 1690, * Saint-Cirgue*, en 1728, *Sainct-Cirque-de-Malverc* (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII) .
La comuna deu son nom a Sant Cirgue , en latin *Sanctus Cyricus* (*Cyricus* > **Cirego* > **Cirgo* > **Cirg* > *Cirgue*), jove martir crestian del sègle IVen, filh de Santa Julita onorat dins la glèisa parroquiala que pòrta son nom.

La dificultat es per *Malbèrt*, determinant de Sant Cirgue perqué i aviá un castèl (*Malbèrt* tresplomba Sant Cirgue, a 800 m de distància). En mai de las fòrmas ancianas per Sant Cirgue de M., que mòstran un *Malverc* qu'a pas res a veire amb un nom germanic en *berht* que seriá *Malbèrt* (*amal* + *berht* > *Amalbèrt* > *Malbèrt* per aferèsi) , las fòrmas per lo supausat *Malbèrt* son *Malvertum*, en 1464, *Maulverc*, al sègle XVI, *Malvert*, en 1670, *Malverc*, en 1703, *Malbert*, en 1728, *Malver* (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII) . Nos menan encara a *Malverc* o benlèu *Malvèrc*, amb evolucion de la finala en *-t* e, benlèu, vocalizacion de *-l* (**Mauvèrc*). Una origina gallesa es plan possibla, ambe'l primièr element en *maro-*, « grand » , e pel segond element un nom en *uerc-* o *uerg-* (los noms de persona que començan per *uerc-* o *uerg-* mancan pas , mas se lo primièr element es *maro-*, lo segond seriá puslèu un nom comun). I a pr'aquò una autra solucion gallica, que la versemblança poiriá far apartar, perqué l'altitud del luòc es la del replanat : *maro-* + *bergo-*   (identic e de meteissa origina indoeuropèa que lo *Berg* germanic), « mont »; çò que fai causir aquela solucion es un nom sus la mapa, al nòrd-est , *le Bois de la Montagne Haute*, « lo Bòsc de la Montanha Nauta », vengut probablament d'una traduccion en latin vulgar de **Marobergo*, quand lo gallés èra encara comprés. **Marobergo* mena regularament a **Marovergo*, ** Marvergo*, **Marverg* e la dissimilacion, associada a l'atraccion de *mal*, a moment donat, completa l'evolucion. La motivacion es una cima locala de 717 m, que dona l'impression d'èsser pus nauta pr'amor de la proximitat de doás vals e de pentas fòrtas al sud, benlèu luòc d'una fortalesa antica, e que poiriá justificar lo nom.

### ''Bourcenac''
Las fòrmas ancianas son *Bousenac*, en 1655, *Bourcenac*, *Brossenact*, *Brosenac*, en 1662, *Bouvariac*, en 1664, *Broussenac*, en 1671, *Borsenac*, en 1674 . Las atestacions van pas pro luènh dins lo passat, mas lo nom fai pensar a Bocenac (cf. l'atestacion de 1655), que Dauzat interprèta coma **Buccenus* [**Buccinus* ?], nom d'òme latin derivat de *Buccios* [cognomen], ambe'l sufixe *-acum* , latinizacion del sufixe gallés *-āco(n)*; Delamarre vei per Bocenac lo nom gallés *Buccinos*, sense precisar s'es una varianta de *Buccios* . Mas *Borc-* pòt èsser d'origina, amb de variantas del nom d'òme latin *Borcius* , o del nom gallés *Borissos* . Las fòrmas escritas son pas pro ancianas per n'èsser segur, mas **Borcenac** èra donc benlèu una anciana granda proprietat antica.

### ''Trémont''
Las fòrmas ancianas son *Mansus de Treymon*, en 1464, *Treynion*, en 1677, *Traymon*, en 1679, *Treymont*, en 1687, *Traimont* (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII), *Trémont* (mapa d'Estat major, sègle XIX) . Veire Tremonts. Las fòrmas ancianas representan la primièira sillaba  [trej-], graficament *Traimont*, amb afebliment regular de *ai-* pretonic en *ei-*. *Traimont* ven de *Trasmonts*, del latin *trans* e *mont-*, « delai los monts ». Lo vialatge es sus un replanat entre autres dos pus importants e un pauc pus nauts, çò que fai que **Entremonts*, « a l'interior dels monts »  seriá puslèu atendut; mas las doás nocions an poscut se mesclar. Es una formacion romanica.
 
### ''Rouffilange''
Las fòrmas ancianas son *Rofilanges*, en 1650, *Roffilamgas*, *Rouffighou*, en 1655, *Rouffilanges*, en 1679, *Roffilanges*, en 1695, *Roufilange* (mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII) . L'origina es benlèu un nom latin d'òme, lo cognomen **Rufilus* amb lo sufixe *-anica*, accentuat sus la primièira sillaba; un autre cognomen latin, *Rufinus* conven tanben : dins **Rufinànica*, la primièira *n* se dissimila aisadament en *l*. *Rofilanja* (nom occitan supausat) èra doncas una anciana granda proprietat antica, se lo nom es pas un transferiment.

## Istòria
* En 1953, la comuna de Beça venguèt independenta de Sant Cirgue .
## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Sarnin; es ara del canton de Naucèla.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias