Les Inconnus

**Les Inconnus** (los inconeguts) es un trio comic francés compausat de **Didier Bourdon**, **Bernard Campan** e **Pascal Légitimus**. Èran cinc a l'origina, ambe *Smaïn* e *Seymour Brussel*.

Lo trio ven fòrça popular dins las annadas 1990 gràcias a sa celèbra emission parodica *La Television dels Inconeguts*.

**Les Inconnus** an participat tanben a mantuns filmes populars en França : *Les Trois Frères* (sortit en 1995), *Le Pari* (sortit en 1997, sens **Pascal Légitimus**) o encara *Les Rois Mages* (sortit en 2001).

Les Inconnus son los sols artistas a aver emportat las grandas recompensas francesas dins quatre domenis artistics diferents : lo *Molière* pel teatre, lo *César* pel cinèma (pel filme *Los Tres Fraires*) , lo *7 d'or* per la television, e la *Victòria de la musica* (melhor espectacle e melhora video en 1991).

## Biografia

**Didier Bourdon**, **Bernard Campan**, **Pascal Légitimus**, **Seymour Brussel** e **Smaïn**, aprendisses comedians a la debuta de las annadas 1980, se crosan sovent en frequentant los meteisses cafè-teatres parisencs. Se retròban en 1982 dins l'emission *Lo Teatre de Bouvard* sus *Antenne 2*, una emission de scenetas plan populara ont i jogan d'umoristas debutants. 

A l'arrèst de l'emission, decidisson de perseguir lor carrièra amassa. Lo grop es oficialament creat lo 23 de junh de 1984. Se nomman *Los Cinc*. Viran un primièr film, *Le téléphone sonne toujours deux fois*, sortit en 1985, una comèdia parodica de film negre, qu'es una malescaduda. **Smaïn** quita alavetz lo grop e comença una carrièra sòlo. 

En 1987, debutan sus scèna cap a 46 espectators sonque dins una sala de 1 000 plaças, pr'aquò un an mai tard, fan sala comola. 

En 1987 e 1988, lo qüatuor anima una emission sus la ràdio *Euròpa 1* : *Los Inconeguts de l'aprèp-miègjorn*. **Seymour Brussel** se tira a n'aquesta periòda.

De mai a setembre de 1989, **los Inconeguts**, redusit al trio **Bourdon**, **Campan** e **Légitumus**, fan sala comola cada ser al *Teatre del Palais-Royal* ambe lor espectacle *Au secours, tout va mieux*, ambe entre autres la sceneta venguda culta *Télémagouilles* (ambe lo famós « *Stéphanie de Monaco !* »). 

En 1990, tornan a la television e lançan *La Television dels Inconeguts* en primièra partida de serada sus la cadena *Antenne 2*. Aqueste programa, difusat del 19 de març de 1990 al 9 de genièr de 1993, a rason de dos o tres numèros per an, prepausa una seria de scenetas parodiant en particular las emissions las mai en vòga del moment. La sceneta *Isabelle a les yeux bleus*, parodia d'una cançon e d'entrevista de grops alavetz populars tendéncia new wave coma Partenaire Particulier o Indochine, ven un vertadièr fenomèn de societat. D'un biais general, l'emission obten una capitada colossala, realizant de plan fòrtas audiéncias, fòrça autras scenetas venon cultes (*Los caçaires*, *Fòrt Budèls*, *Los Envasidors*, *Viratz cobles*...). Lors cançons parodicas venon quitament de tubes en França : *Auteuil Neuilly Passy* e *Rap tout* en 1991, *C'est toi que je t'aime* e *Vice et versa* en 1992, *Chanson hard-rock* en 1993... 

En 1995, se lançan dins lo cinèma ambe *Les Trois Frères*, puèi *Le Pari* e *L'Extraterrestre* (pr'aquò sens **Pascal Légitimus**), *Les Rois Mages*, *Madame Irma* (sens **Bernard Campan**), *Les Trois Frères : le retour*.

## Referéncias