Pèire Raimon de Tolosa

**Pèire Raimon de Tolosa** (o *Toloza* en occitan ancian; fl. 1180–1220), èra un trobador de la borgesiá tolosana. Es diversement escaissat *lo Vièlh* (oc ancian: *lo Viellz*) e *lo Gròs*, malgrat que d'unes pensen que fan referéncia a doas personas diferentas. D'un autre costat, *Lo Vièlh* poiriá far referéncia a son apertenéncia a una primièra generacion de trobadors. Dètz e uèch dels poèmas de Peire Raimon subrevivon, dont una *[[canso|cançon]]* amb una melodia.

## Biografia
Lo nom de **Pèire Raimon** (escrich jos la forma latina *Petrus Raimundus*) es estat consignat dins dos documents de Tolosa, que son respectivament de 1182 e de 1214. Segon sa *[[Vida (literatura)|vida]]*, se faguèt joglar e se n'anèt a la cort d'Anfós II d'Aragon, que li faguèt granda onor. L'òbra mai anciana e datada d'en Pèire Raimon es un *[[Planh (literatura)|planh]]* que foguèt escrich aprèp la mòrt d'Enric lo rei jove en 1183. Segon sa *vida*, Pèire passèt "longtemps" a la cort d'Anfós, de Guilhèm VIII de Montpelhièr e d'un certan "comte Raimon", çò que poiriá far referéncia siá a Raimon V de Tolosa, siá, mai probablament, a Raimon VI. Passèt tanben pro de temps dins la peninsula italiana, en Lombardia e en Piemont), dins las corts de Tomàs Ièr de Savòia, Guilhèm de Malaspina, e Azzo VI d'Este. La filha d'Azzo, Beatritz, foguèt la destinatària d'un dels poèmas de Pèire. Mai tard Pèire se maridèt e amb sa femna visquèron a Pàmias ont se moriguèt.

Segon lo Tresaur dau Felibritge, "Cesar de Nòstra Dama pretend ... qu'aviá escrich un tractat contra l**error dels arians''".

Pèire foguèt un cantaire e compositor reputat de ''cançons''. Son òbra se caracteriza per de tèmas de la natura. Son estil èra ermetic/clus. Imitèt los trobadors que l'avián precedit coma [[Cadenet]] e [[Arnaut Danièl]] e es a son torn imitat per [[Bertran de Bòrn]], sustot dins son utilizacion de l'imatjariá naturala. Bertran es anat fins a copiar quasi una estròfa entièra del "No.m puesc sofrir d'una leu chanso faire" de Pèire. Dins "Us noels pessamens", Pèire anticipa lo poèta [[toscan]] [[Dante Alighieri]]. Pèire se planh d'una mèstra que li a primièr fach signe, puèi a romput sa promessa quand ditz:

<blockquote>
:''Que qui non a vezat aver
:''gran be, plus leu pot sostener
:''afan que tal es rics e bos;
:''que.l maltrag l'es plus angoyssos,
:''quan li soven benanansa''.
</blockquote>
La sola melodia subreviventa de Pèire es florida coma la de Cadenet e mens [[melisma]]tica que la de Danièl. Son estil utiliza un nombre inabitualament naut de grands intervals, e mai de [[triton]]s. Lo poèma amb la melodia es bastit sus una metafòra innovanta:
<blockquote>
:''Atressi cum la candela''
:''que si meteissa destrui
:''per far clartat ad autrui,
:''chant, on plus trac gren martire,
:''per plazer de l'autra gen''.
</blockquote>

==Nòtas e referéncias==
===Nòtas===
<references group=N/>

===Referéncias===

===Bibliografia===
*[[Joseph Anglade|Anglade, Joseph.]] [https://www.gutenberg.org/ebooks/9053 ''Poésies du troubadour Peire Raimon de Toulouse''.] 1920.
*Aubrey, Elizabeth. ''The Music of the Troubadours''. Indiana University Press, 1996. .
*Egan, Margarita, ed. and trans. ''The Vidas of the Troubadours''. New York: Garland, 1984. .
*Gouiran, Gérard. "The Classical Period: from Raimbaut d'Aurenga to Arnaut Daniel." ''The Troubadours: An Introduction''. Simon Gaunt and Sarah Kay, edd. Cambridge: Cambridge University Press, 1999. .
*Kastner, L. E. [https://www.jstor.org/stable/3715188 "Notes on the Poems of Bertran de Born."] ''The Modern Language Review'', **31**:1 (Jan., 1936), pp.&nbsp;20&ndash;33.
*Lewent, Kurt. [https://www.jstor.org/stable/3716699 "Old Provençal Miscellany: 1. Troubadours as Precursors of Dante."] ''The Modern Language Review'', **38''':2 (Apr., 1943), pp.&nbsp;106&ndash;116.

## Veire tanben
*Lista de trobadors e trobairises