open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lo Triador

**Lo Triador** (* Le Triadou* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [kurnè'jan]. Las fòrmas ancianas son : *de Cassanhanicis*, *de Cassanhacio*, sense data [sègle XII ?], *P. de Triatorio* en 1193 (identificacion mausegura), *S. Sebastiani de Cassanhaco* en 1267, *S. Sebastiani de Casanhaco* en 1276, *parrochie de Cassanhaco* en 1293, *Berengarius de Triatorio* en 1317 (identificacion mausegura), *S. Sebastiani de Triado* en 1520, *la Trieude* en 1622, *le Triadou* en 1626, *mas du Triadour* en 1668-69, *de Triadou*, *le Triadou* en 1740-60, *Triadou*, en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Lo Triador* es lo nom d'un pargue triangular ont trian e comptan las fedas (TdF); segon Hamlin, l'ancian nom de la comuna vendriá dau gallic **cassaniatis* « luòc ont i a de casses » [las fòrmas dau sègle XIII farián pensar au sufixe *-acon*]. Lo nom actuau ven de l'occitan *triador* « luòc ont trian lo bestiar lo ser après lo pasturatge en comun, o en davalant dins la plana après l'amontanhatge ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Tesan

**Tesan** es un toponim occitan e catalan:
* Tesan de Besièrs
* Tesan de las Corbièras
* Tesan de Rosselhon
Cervian

**Cervian** (en francés e oficialament *Servian*) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 5.427 abitants en 2022.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es [serbi'ãn].

Las fòrmas ancianas son : *Cerviano ab integre*, après 1010, *in Cirvianum*, cap a 1076, *ad Cervian*, *domini de Cirviano* en 1138, *a Cerinano* [legir : *Cerviano*] en 1160, *apud Cervianum*, *hospitali de Cerviano*, *ecclesie de Cerviano*,  *castro de Cerviano* en 1179, *apud Cervianum* en 1183, *terminio de Cerviano* en 1197, *Cervianum cum omnibus suis pertinentiis* en 1210, *castrum de Cerviano* en 1216, *bajulo de Cerviano* en 1312, *de Cerviano* en 1323, *de Serviano* en 1351, 1360,, 1365, al sègle XVI, en 1636, *S. Servien* en 1622, *Servian* en 1571, 1643, 1708, 1740-1760, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Cervian* pòt venir siá de *Cervius*, siá de *Servius*, ambe lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Cervian* ven del gentilici latin *Cervius*, atestat mai d'un còp a Narbona, amb lo sufixe *-anum*. Cervian èra una proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Cervian (capluòc); es ara del canton de Besièrs-3.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna
* Estève de Servian
* Elena Cabanas Gràcia, ensenhaira occitanista (1919-2010)
## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sauvian

**Sauvian** (*Sauvian* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [s(alpha)u'bjan]. Las fòrmas ancianas son : *ad Salviano* en 946, *De Salviano* en 960, *ad Salviano*, *villa Salviano*, en 969, *de Salviano* en 1067 o 1187, en 1069 e en 1072, *castro et villa de Salviano... et de ecclesia S. Cipriani* en 1097, *castellum... de Salviano* en 1105, *ecclesiam S. Cipriani de Salviano* en 1106, *castro de Salviano* en 1146 e 1154, *in terminio Falviani* [legir: *Salviani*] en 1151, *castello de Salviano; castel de Salvian* en 1155-1161, *ad Salvianum* en 1181, *de Salviano* en 1187, 1188, 1222, 1323, al sègle XVI, en 1636, *Salvian* en 1571, *Sauvilan* en 1643, *Sauvian* en 1708, 1740-1760, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Sauvian* ven del nom latin d'òme *Salvius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Sauvian* ven del gentilici latin *Salvius*, amb lo sufixe *-anum*. Sauvian èra una proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
* Lo cantaire francés parisenc Daniel Guichard demòra ara dins la comuna.

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sautairargues

**Sautairargues** (*Sauteyrargues* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es « soutèyrargés » (Negre, RIO XVII, p. 23). Las fòrmas ancianas son : *villam S. Martini de Saltairanicis* en 1161, 1208, *villam S. Martini de Saltairac* en 1208, *S. Martini de Saytayranicis*, *Rostagni de Saltayranicis* en 1212, *mansum et totum honorem de Sautairanicis*, *honorem de Sauteyranicis* en 1214, *de Saltairanicis* en 1263, *districtu de Santayranicis* [legir : *Sau-*] ; *[parrochia] S. Martini de Santayranicis* en 1293, *parrochia de Santayranicis*, sense data [sègle XIII ?], *de Saurairanicis* [legir : *Sauteiranicis*] en 1299, *de Santayranicis* en 1312, *prior de Sautairanicis* en 1392, *Sauteirargues* en 1740-60, *Sauteirargues* en 1774-75 (mapa de Cassini).

Trobam escrit *Centrairanegues* als S. XI e XII, puèi *Centreirargues*, e posteriorament *Centeyrargues*.

Segon Dauzat, *Sautairargues* ven dau nom latin d'òme **Saltarius*, « lo sautaire », amb lo sufixe *-anicum*; segon Hamlin, *Sautairargues* ven dau gentilici latin *Saltorius*, amb lo sufixe *-anicis*. Sautairargues èra una proprietat galloromana. Per de rasons foneticas, lo sufixe *-anicis* emplegat sistematicament per Hamlin [pr'amor de las latinizacions medievalas] permet pas de menar a *-argues*; lo cal remplaçar per lo sufixe *-anicos* segon Joan Pèire Chambon.

### Alairac
La prononciacion es [ale'rak]. Las fòrmas ancianas son : *de Alairaco*, *de Alayraco*, sense data [sègle XII ?], *de Alayraco* en 1263, *parrochia de Laureto et de Alayraco*, *Alayrac* en 1293, *ad Alayracum* en 1296-1305, *de Alayraco* en 1312, *versus Aleyrac* en 1318, *de Aylaraco* [legir : *Alayraco*] en 1323, *de Aleyracio*, a la fin dau sègle XIV, *de Aleyraco* en 1529, *de Aleiraco* en 1550, *Aleyrac* en 1520, 1526, 1740-60, *Aleyrac* corregit en *Alairac* en 1740-60, *l'eglise d'Alayrac* en 1740-60, *Aleyrac* en 1774-75 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, (per d'autres *Alairac*s), *Alairac* ven dau nom latin d'òme *Alarius* o *Hilarius*, amb lo sufixe *-acum*; segon Hamlin, *Alairac* ven dau gentilici latin *Alarius*, amb lo sufixe *-acum*. Alairac èra una proprietat galloromana.

## Istòria
En 1836, Alairac e Lauret foguèron annexats a Sautairargues; en 1868, Lauret tornèt venir comuna. D'Alairac, au sud de la comuna, demòra pas qu'una glèisa, sense cap de vilatge.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².
### Alairac

* Lo n° INSEE es estat cambiat per rasons practicas. 

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Saucinas

**Saucinas** (*Saussines* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *in villa Salsinas ecclesiam S. Stephani* en 844, *in loco de Subiniis* [legir : *Sulciniis*], *ecclesiam S. Stephani* en 1099, *ecclesia de Salcinis*, sense data [sègle XII ?], *priorem de Solanis*, *prior de Solanis*, *ecclesiam S. Stephani de Solcinis* en 1219, *villa de Solisinis* en 1243, *de Salsinis* en 1265, *versus Sulcinas*, *a Solcinis* en 1330, *[villa] de Solcinis* en 1332, *prior Beate Marie de Solsinis* en 1392, *de Soltinis*, a la fin dau sègle XIV, *Saussines* en 1526, *Saulsines*, *de Sausinis* en 1529, *de Saulsinis* en 1550, *Saulsines* en 1622, *Sauzine* en 1626, *Saussine* en 1648, *Saussines* en 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Saucinas* ven dau latin *salix*, « sause », amb lo sufixe *-ina*; segon Hamlin, *Saucinas* es escur; lo nom ven benlèu dau latin *sulcus*, « rega », amb lo sufixe *-ina* de valor collectiva.

Ernèst Negre fornís las atestacions : *Solcinas*, 844 (CH2 , 153), de *Solcinis*, 1219 , de *Solisinis*, 1243, de *Salsinis*, 1265, versus *Sulcinas*, 1330 , *Saussines*, 1529 (NLDH); *Saucinas* ven dau nom « roman » de persona *Sulcius* (GLE) amb los sufixes *-inus* + *-as*

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Çaussan

**Çaussan** o *Saussan* (*Saussan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesia S. Johannis de Celsano* en 1151, *de Salsano*, sense data, *parrochia S. Johannis de Celsano* en 1172, *apud Salsanum* en 1185, *de Salsan*, *de Salsano* en 1195, *parrochia S. Johannis de Salsano* en 1227, *de Salsano* en 1299, 1331, 1529, 1550, *Saussan* en 1526, *Sausan* en 1570, * Salsou* en 1622, *Saussan* en 1626, 1648, 1740-60, en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Çaussan* ven del nom latin d'òme *Saltius*, amb lo sufixe *-anum* (los autors utilizan una atestacion *de Salzano*, tirada del (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas); segon Hamlin, *Çaussan* ven de l'escais [cognomen] latin *Celsius*, de bassa epòca, amb lo sufixe *-anum* (present tanben dins Ròcacèls). *Çaussan* èra una proprietat galloromana. L'evolucion dempuòi l'Edat Mejana es benlèu **Celsan* > **Çalsan* > *Çaussan* se las atestacions son realistas, mas **Celsan* > **Çeussan* > *Çaussan* donariá lo meteis resultat.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Salasc

**Salasc** (tanben en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villam que vocatur Salascum cum ecclesia S. Genesii* en 884, *ecclesiam S. Genesii que dicitur Salascum* en 975, *vicaria Salaschense* en 996-1031, *villam de Salasco* en 1145, *Salasc* en 1157, *ecclesiam cum villa de Salasco* en 1162, *de Salasco* en 1240, *ecclesia S. Genesii de Salasco* en 1252, 1484, *Salascum*, *ville de Salasco* en 1264, *de Salasco* al sègle XVI, *Sallas* en 1643, *Salas* al sègle XVII, *Salasc* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Salasc* ven del nom latin d'òme *Sallus*, amb lo sufixe ligur *-ascum*; segon Hamlin, *Salasc* ven del tèma preindoeuropèu **sal-*, que son sens es probablament « penda amb esbudèl » (Bertoldi, *Revue de Linguistique Romane*, IV, p. 244, n. 7; Flutre, EPTL, pp. 235-7), amb lo sufixe *-asc*. Segon Delamarre, *Salasc* ven del nom celtic d'òme **Salos* (inatestat, mas *Salasios*, *Salicos*, *Salisios*, *Salinios* son atestats), amb la derivacion en *-asco*, supausada ligura dins la tradicion francesa e italiana, mas simplament indoeuropèa, presenta dins tota la Keltikê, amb, aquò's vertat, una productivitat particulara al sud-èst
. *Salasco* (*Salasch* en piemontés) es lo meteis nom.

## Istòria

## Administracion

* 

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sanch Erièg

**Sanch Erièg** (*Saint-Sériès* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *S. Chererium* en 1226, *prior S. Erigii* en 1392, *de S. Erigio*, a la fin dau sègle XIV, *Saint Seriès* en 1526, *priore S. Erigii* en 1529, 1550, *S. Cirier* en 1622, *St Sirie* (?) en 1626, *S. Seriezy* en 1626, *Serich* en 1648, *Saint Ceriez* en 1703, *Saint Seriès* en 1705, *St Seriez* en 1740-60, *St Siriés ou St Seriez* en 1740-60, *St Seriés* en 1770-71 (mapa de Cassini), *Serieh* en 1771. 

Segon Dauzat, *Sanch Erièg* vendriá, segon Longnon, dau nom latin d'Aredius, abat en Lemosin au sègle VI (a l'origina dau nom de Sent Iriès), mas per un remandadís, los autors daissan la possibilitat dau vocable d'un avesque de Lion au sègle VII, *Arigius*; segon Hamlin, *Erièg* seriá un avesque de Gap, *Aregius* (o *Aredius*). Lo nom francés es degut a una marrida copadura, *Sanch Erièg* > **San Cherièg*, comparabla a la de Sanch Inhan, interpretat *Saint-Chinian*. Veire la fòrma de 1226.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Privat (Erau)

**Sant Privat** (*Saint-Privat* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
### Sant Privat
Las fòrmas ancianas son : *G. de S. Privat* en 1246 (identificacion malsegura), *parrochia S. Marie de Salsis et de S. Privato* en 1253, *de S. Privato* en 1344, *capellam S. Privati* en 1484, *l'eglise de St Privat* en 1740-60, *St Privat* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini), *Saint-Privat-des-Salses* en 1865 . 

Lo nom ven de Sant Privat, avesque de Mende e martir del sègle III.
### Las Salças (nom supausat)
Las fòrmas ancianas son : *parrochia S. Marie de Salsas* en 1082, 1122, *in valle Salses* en 1116, *[ecclesiam] de Salsis* en 1162, *S. Mariae de Salsis* en 1236, 1252, 1253, *ecclesiam de Salsis*, *ecclesiam Beate Marie de Salsis* en 1326, *ecclesia Beate Marie de Salsis* en 1484, *prior de Salsis* al sègle XVI, *Saulces* en 1613, *Saulze* en 1622, *l'eglise de Salses* en 1740-60, *Salses* en 1770-72 (mapa de Cassini). Segon Frank R. Hamlin, *(Las) Salças* o *Sauças* ven de l'occitan *sause*. Puslèu que del latin classic *salicem*, *sause* es lo resultat d'una varianta vulgara **saliceam*. *Sause* es generalament femenin dins la toponimia. Un nom de tipe *salça(s)*, *sauça(s)* pòt pas èsser lo resultat de *sauSe* (amb *-s-* sonòra), mas d'un etime ancian en *saliç-* > *salç*.

Per Las Salças (Losera), los Féniés atribuïsson coma Fénié l'origina al sause, del latin *salix*, *-icis* , mentre que Dauzat e Rostaing i veson lo latin *salsus*, *salsa*, amb lo sens d'una fònt salada .
### La Roqueta
Las fòrmas ancianas son : *villam que vocant Rocheta* en 1032, *mansum... que vocant Rocheta* en 1077-1099, *mansum de la Roqueta* en 1219, *e village de la Rouquette* en 1740-60, *la Rouquette* en 1770-72 (mapa de Cassini). Segon Frank R. Hamlin, *roqueta* es un diminutiu de *ròca*, mot probablament d'origina preindoeuropèa, al sens de « castèl fòrt », anteriorament « plaça fòrta situada sus un puòg »).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Pèire de la Faja

**Sant Pèire de la Faja** (*Saint-Pierre-de-la-Fage* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
### Parlatges
Las fòrmas ancianas son : *castro, quod vocatur Partlages* en 1101, *de Parlatges* en 1107, *de Partlages*, abans 1140, *de Parlagas* en 1157, *castrum de Parlagas* en 1162, *de Parlatges* en 1188, *Bernardi Guillelmi de Partlages* en 1195, *ecclesia S. Marie de Parlages* (varianta : *Parlagiis*) en 1252, *de Parlagis* en 1264, *de Parlagys* en 1344, *ecclesia Beate Marie de Parlages parrochialis* en 1484, *de Parlatgis*, al sègle XVI, *de Parlages* en 1529, *Parlage* en 1613, *Parlagi* en 1622, *Parlatges* en 1626, *Parlages* en 1648, *Parlatges* en 1740-60, *N.D. de Parlages* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Hamlin, lo nom es escur. L'identitat fonetica amb l'occitan *parlatge* explica que dempuòi lo sègle XVII las gents que patissián de problèmas de paraula anavan a Parlatges per garir.
### Sant Pèire de la Faja
Las fòrmas ancianas son : *parrochia S. Petri de la Faia* en 1122, *ecclesia S. Petri de Faia* (varianta : Fagia) en 1252, *S. Petri de Fagia* en 1484 e al sègle XVI, *S. Pierre de la Fage* en 1740-60, 1774-75 (mapa de Cassini). Segon Dauzat e Rostaing, *Sant Pèire* es lo nom de l'apòstol (grèc *Petros*, latin *Petrus*). Lo determinant ven de l'occitan *faja* « fageda, bòsc de faus ».

## Istòria
Lo nom oficial de la comuna èra *Parlatges* (amb lo *-tg-* occitan), mas en 1889, lo capluòc e lo nom passèron a *Saint-Pierre-de-la-Fage*

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Miquèl (Erau)

**Sant Miquèl** (*Saint-Michel* en francés, oficiosament *Saint-Michel-d'Alajou*) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *capellam S. Michaëlis* en 1123, *de S. Michaele de Tuda* en 1344, *ecclesia S. Mychaelis* en 1484, 
*S. Michaelis de Alagone*, al sègle XVI, *Snt Michel* en 1591, *St Michel* en 1648, 1740-60, *St Michel delajou ou d'Aljon* en 1740-60, *St Michel d'Alajou* en 1774-75 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Sant Miquèl* representa lo nom ebrèu *Michaël*, un arcàngel; segon Hamlin, lo nom popular St Miquèl de las Sèrps remembra, dins la tradicion locala, un enfeciment de sèrps
(Fabre, *Histoire du Caylar*, p. 178).
### Alajon o Alajó
*Alajon* (Alajó), determinant del sègle XVI, de 1740-60 e de la mapa de Cassini, representa tota la partida septentrionala de Larzac en Erau : segon Eugène Thomas (1865), se ditz Sant Miquèl d'Alajon, Lo Cròs d'Alajon, Lo Cailar d'Alajon, Sant Feliç d'Alajon; l'origina del mot seriá *Ara Jovis* « l'autar de Jupitèr », d'après un autar acavalat sus la comuna del Cròs e la de Sant Miquèl, « a 100 passes de la rota imperiala [RD 9, anciana rota de Roergue abans la construccion del camin de l'Escaleta] e sus l'embrancament que va de Sant Miquèl a Sòrbs ». Una origina *Ara Jovis* justificariá la grafia *Alajó*. Segon Gaston Combarnous, [lo] Cròs èra « dit encara d'Alajou en 1920 » (Combarnous, Revue Internationale d'Onomastique, XXIII, p. 186). *Alajon* seriá, segon Frank R. Hamlin, un tèrme preindoeuropèu **aladione* o **alaione* que se'n coneis pas lo sens. Hamlin refusa donc l'identificacion *Alajon* = *Ara Jovis*, aquò per una rason lingüistica : se l'airal coneis la dissimilacion *araire* > *alaire*, un passatge de *Ara-* a *Ala-* seriá tròp aboriu al sègle XI.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
 
St-Miquèl es un pichon vilatge de Larzac, amb qualques monuments fòrt interessant còma : 
 
vinheta|243x243px|'''Las Roïnas del Castèl de Sant-Miquèl'''

• Las **Roïnas del Castèl de St-Miquèl**, qu'a l'origina se sonava *Castrum de la Trajena,* culminant a mai de 800m d'altitud.

Avèm pauc d'informacions mas las archius del vilatge parlan d'una fortalesa en 1206. De mai, foguèt un dels darrièrs castèls près per Felip IV de França al sègle XIV, quand aqueste decidiguèt d'avalir l' Òrdre dels Templièrs. En 1992 i aguèt de trabalhs per estabilizar las roïnas .

• La **glèisa de St-Miquèl** del sègle XVII.

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Nazari de Pesan

**Sant Nazari de Pesan** (*Saint-Nazaire-de-Pézan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *de Pezano*, *de S. Nazario de Pezano*, sense data [sègle XII ?], *prior S. Nazarii de Pezano* en 1392, *de Pesano*, a la fin dau sègle XIV, *St-Nazaire-de-Pesan* en 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Nazari* ven del nom ebrèu latinizat de *Nazareus*, abat de Lerins au sègle V; segon Hamlin, *Pesan* ven de l'escais-nom latin *Pedo*, amb lo sufixe *-anum*. (Sant Nazari de) Pesan èra una proprietat galloromana. Lo determinant *Pesan* foguèt ajustat au nom de Sant Nazari en 1956.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Pau e Valmala

**Sant Pau e Valmala** (en francés *Saint-Paul-et-Valmalle*) es una comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
### Sant Pau
Las fòrmas ancianas son : *de S. Paulo* en 1061-1108, *villa S. Pauli de Montibus camelis* en 1187, *parrochia S. Pauli de Montibus camelis* en 1196, *S. Paulum de Montibus camelorum* en 1199, *ecclesie S. Pauli de Monz Camels* en 1206, *prior S. Pauli de Montecamelo* en 1330, 1392, *Saint Pol et Valmale* en 1526, *priore S. Pauli de Monte Camello* en 1529, 1550, *S. Paoul* en 1622, *St Paul* en 1626, *S. Paul et Valmalle ou Baumale* en 1668-69, *St Paul de Valmalle* en 1740-60, *St Paul de Mont Camel* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Lo nom es lo de l'apòstol Pau .
### *Montcamèl (ancian determinant)
A las fòrmas ancianas ja citadas, cal apondre : *in Monte-Camelo*, cap a 1036, *in terminio de Montcarmels* (varianta : *de Mons camels*) en 1114, *de Montecamelo*, sense data [sègle XII ?], *terra que vocatur Montes Camelo*, *in Montibus Camelis*, au sègle XII, *de Monte-carmelo* en 1361, *prieur de N. Dame d'Aumelas et Montcamel* en 1571, 1590. La mapa de Cassini mòstra encara un ostau de *Montcarmel* a 3 km au sud-oèst de Sant Pau; Montcamèl representava probablament una partida de la comuna d'Aumelaç e a l'entorn. Lo segond element es benlèu l'oronime *calm* amb un sufixe diminutiu *-èl* e pèrda fòrça anciana de la primièra *l* per dissimilacion, mas aquò sense certitud. 
### Valmala
Las fòrmas ancianas son : *villa de Valle mala* en 1171-72, *Vallemala* en 1172, 1187, *Valmala* en 1197, *Vallem malam* en
1199, * bovaria Vallis Malane* en 1228 (identificacion malsegura), *Val malle* en 1648, *le village de Valmale* en 1740-60, *Valmale* en 1770-72 (mapa de Cassini). 
*Valmala* es una val considerada coma marrida, pauc fertila . *Mal*, *mala* podián èsser adjectius dins la lenga anciana. Lo vilatge es dins un airal traversut, amb de vals estrechas.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton d'Aniana; es ara dau canton de Ginhac

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Sant Nazari de las Avelhanas

**Sant Nazari de las Avelanas** (*Saint-Nazaire-de-Ladarez* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [san na'zari de lada're]; se ditz tanben e pus sovent [san na'zari de las abè'lanos], pr'amor de las plantacions d'avelanièrs que i aviá fins a quicòm coma 1930 [lo primièr determinant es doncas tradicional, lo segond es recent]. Las fòrmas ancianas son : *in Lezateso* en 978, *castello S. Nazarii de Lerades* en 1152, *castri S. Nazarii de Lerades* cap a 1182, *castro S. Nazarii* en 1210, *de S. Nazario de Lerades* en 1262, *de S. Nazario Leradensi* en 1323, *de S. Nazario* en 1342, *de S. Nazario de Leradesio* en 1344, *rector S. Nazarii de Lezedesio* en 1351, *de S. Nazario de Ladarezio* en 1361, *San Nazari de Lezedès* en 1363, *Saint Nazaire de Lederez* en 1529, *de S. Nasario de Laderesio* al sègle XVI, *S. Nazario de Ladaresio* en 1636, *S. Nazaire de Ladares* en 1638, *St Nezere* en 1643, *S. Nazaire* en 1708, *St Nazaire*, *St Nazaire de Ladarés* en 1740-60, *St Nazaire* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Sant *Nazari* es lo nom de *Nazareus*, abat de Lerins al sègle V.

### [lada're]
Es un país que ven d'un nom de proprietat galloromana o preromana **Lesate*, amb lo sufixe adjectival *-ensem*. **Lesate* ven benlèu d'un gentilici latin *Lesius* amb un sufixe prelatin *-atis*. Lo passatge de **Lesate* a *Ladaré(s)* s'explica per tres fenomèns :
* lo rotacisme (*-z-* > *-r-*), que menèt a la grafia pus espandida *Lerades*;
* la metatèsi *-r-d-* > *-d-r-*;
* [a la meteissa epòca], la dobertura *e* > *a* de la vocala iniciala .

La fòrma *Ladarezio* de 1361 testimònia de las doás darrièras evolucions.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Just (Erau)

**Sant Just** (prononciat en estandard:  e localament ) (en francés e oficialament *Saint-Just*) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 3.290 abitants en 2022.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *versus S. Justum* en 1157, *parrochia S. Juste et S. Rufine* en 1187, *de S. Justo : ecclesia S. Justi prope Lunellum*, sense data [sègle XII ?], *villam de S. Justo* en 1202, *feudo s. Justum* en 1226, *Guillelmus de S. Justo* en 1312, * prior S. Justi* en 1392, *Saint Just* en 1526, *S. Justi* en 1529, 1550, *S. lust* en 1622, *St Just* en 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini). 

*Sant Just* vendriá dau nom latin de *Justus*, avesque de Lion au sègle IV. Mas i a d'autres sants dau meteis nom : Sant Just (e Pastor), martirs en 304, lo primièr avesque d'Urgèl, mòrt en 546, Sant Just d'Aussèrra, mòrt en 287, Sant Just de Canterbury (sègle VII).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna
* Anfós Arnaud, cònsol de Sant Just e escrivan occitan (1888-1973)

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Ginièis de Varençal

**Sent Ginièis (de Varençal)** (*Saint-Geniès-de-Varensal* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
* La comuna e l'escòla primària son a *Plaisance*  (en occitan, *Plasença* ?), près d'Andabra.

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es [sèn dži'njèjs]. Las fòrmas ancianas son : *S. Genisio*, [castello] *de S. Genesio* en 966 (identificacion mausegura), *ecclesia S. Genesii* en 1159-1161, *ecclesiam S. Genesii* en 1182, *de S. Genesio de Vairessan* (?) en 1344, *St-Genies* en 1643, *le chateau et l'eglise de St Geniés de Varansal* en 1740-60, *St Geniès de Varansal* en 1770-72 1 (mapa de Cassini). Lo determinant es utilizat sonque en francés. 

* **Sent Ginièis**. Sent Ginièis o Genièis, en latin *Genesius*, es lo nom de mai d'un sent/sant, un martir del temps de Dioclecian, un arquevesque de Lion e un avesque de Clarmont al sègle VII  .
* **Varençal**, inusitat en occitan, es benlèu lo nom ancian del vilatge. Frank R. Hamlin nos ajudarà gaire : radical preindoeuropèu **var-*, amb un sufixe *-anti-ale*; *les Varades* [las va'rados] es un ensemble de sèrres que tresplomba lo vilatge (meteis radical [dobtós !] e sufixe romanic *-ada*. Cossí que siá, las fòrmas ancianas van pas pus luènh que lo sègle XIV. Se pòt pensar a un nom de persona *Varĭcĭo-* o al gallic *Varacios*, mas es pas segur que lo sufixe *-alem*, aparent (benlèu lo resultat d'una dissimilacion a partir d'una finala *-an*), convenga per un nom de persona.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Gervais; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Joan de la Blaquièira

**Sant Joan de la Blaquièira** (*Saint-Jean-de-la-Blaquière* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villam quam vocant Pleuis* en 988 [1656], *parrochia S. Joannis de Pleus* en 996-1031, *parrochia S. Johannis de Pleus* en 1031-1060, 1122, *ecclesiam de Pleus cum villa* en 1145, *villam S. Johannis de Pleus* en 1162, *de Plieus* en 1188, *villam S. Johannis de Pleus* (varianta : *Pleous*) en 1210, *S. Johannis de Plevis* en 1236, *S. Johannis de Pleus* en 1252, 1264, *S. Johannis de Plevis alias de Blaqueria* en 1326, *Raymundo de S. Joanne. de Blaqueyra* en 1334, *de S. Johanne de Blaqueria* en 1387, *ecclesia S. Johannis Babtiste de Plevis, alias de Blacqueria* en 1484, *de Blacqueria*, al sègle XVI, *Snt Jehan de Pleaux* en 1591, *S. lan de la Bloquiere* en 1622, *Saint Jean de la Blaquière* en 1650, *St Jean de Plaux, ou de la Blanquiere* corregit en *St Jean de Pleaux* en 1740-60, *St Jean de Plaux dit la Blaquiere* en 1740-60, *l'eglise de St Jean de la Blaquiere* en 1740-60, *St Jean de la Blaquiere* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Sant Joan* representa l'ebrèu *Johannes*, nom de Joan Baptista e de Joan l'Evangelista (mai sovent lo primièr dins los vocables de glèisas).
Segon Hamlin, una *blaquièira* es una garrissada de casses blancs, de roires, de roves, de blacas (*Quercus pubescens*). Dins la toponimia, *blaca*, mot probablament preindoeuropèu, non pareis sol. 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Joan de Cornièrs

**Sant Joan de Cornièrs** (*Saint-Jean-de-Cornies* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *apud locum de Corn ecclesiam S. Johannis* en 1099, *S. Johanne de Cornis*, *de Cornis*, sense data [sègle XII ?], *S. Johannis de Corni* en 1330, *Beati Johannis de Corni* en 1330, *prior S. Johannis de Cornus* a la fin dau sègle XIV, *de Cornis* en 1529, *de Corniis* en 1550, *S. Jean de Corniz* en 1626, *St Jean de Cornies* en 1648, *prieur de S. Jean de Corgnes* en 1668-69, *St Jean de Cornier* en 1740-60, *St Jean de Cornies* en 1740-60, en 1770-71 (mapa de Cassini). 

*Sant Joan* dins los noms de glèisa es l'Evangelista o lo Baptista, mas, çò sembla, fòrça mai sovent lo segond .

Cornièrs se pòt interpretar coma « luòc plantat de sanguins/cornièrs » . Hamlin interprèta l'etimologia segon las fòrmas ancianas. L'origina èra l'ancian occitan còrn « cornièr, sanguin » (*cornus sanguinea*) », que lo mot modèrne *cornièr* remplacèt posteriorament; lo cornièr es un arbrilhon qu'a una fusta fòrça dura, utilizabla dins mai d'un usatge, çò que sembla èsser una justificacion de son ròtle toponimic.

Per Joan Pèire Chambon, las fòrmas ancianas permeton pas de legir *Cornièrs*. Farián puslèu pensar a una finala en *-iá(s)*, francizat de costuma en *-ies*, que pòt menar localament en occitan a [-jɛ(s)], amb un reculament d'accent temporari (----> *Corgnes*).

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Càstrias; es ara dau canton de Sant Geli dau Fesc.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Joan de Buòja

**Sant Joan de Buòja** e non pas *Sent Joan de Buòg* (ancianament *Sant Jolian de Buèjas*) (*Saint-Jean-de-Buèges* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [sen tsan de 'bjαtsa]. Las fòrmas ancianas son : *villa qui vocatur Boia*, cap a 1070, *S. Johannis de Buia* en 1095, *parrochia S. Johannis de Buia* en 1122, *parrochia S. Johannis de Boja* en 1191, *de S. Johanne de Bodia*, sense data [sègle XII ?], *S. Johannis de Boga* en 1218, *ecclesiam S. Johannis de Boia* en 1228, *prior de Bueja* en 1250, *ecclesie S. Johannis de Buejas* en 1276, *parrochia S. Andree et S. Johannis de Bodia* en 1288, *prioratus S. Johannis Podia* [legir : *Bodia*] en 1321, *priori ecclesie S. Johannis de Bodia* en 1332, *prior S. Johannis de Bodia* en 1392, *parrochia S.Joannis de Bodia* en 1433, *St Johan de Biuhas*, *St Johan de Buejas* en 1518-1523, *Saint Jean de Bueges* en 1526, *S. Johannis de Bodia* en 1529, 1536, 1550, *S. lan de Buege* en 1622, *St Jean de Bueges* en 1626, 1648, *Sainct Jean de Buejous* en 1655, *Saint Jean de Biaujols*, 1663 [1783], *les eglise et ch[âte]au de St Jean de Buejes*, *St Jean de Buegues*, *St Jean de Bueges* en 1740-60, *S. J. de Bueges* en 1771, *St Jean de Buejes* en 1774-75 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Sant Joan* representa l'ebrèu *Johannes*, nom de Joan Baptista e de Joan l'Evangelista (mai sovent lo primièr dins los vocables de glèisas).
### Buòja
Es una aiga que travèrsa la comuna; veire a l'article. 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Julian (Erau)

**Sant Julian ** (* Saint-Julien-d'Olargues* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : **'ecclesia S. Juliani'' en 899, ''ecclesiam S. Juliani'', cap a 972, ''ecclesia S. Juliani'' en 1102, ''parochia S. Juliani'' en 1172, ''prieur de Saint Jullian de Olargio'' en 1518, ''S. Julien'' en 1613, ''St-Julien-d'Olargues'' en 1699-1733, ''St Julien d 'Olargues'' en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini).

Sant Julian es lo nom de mai d'un sant, Sant Julian l'Espitalièr, Sant Julian de Briude e d'autres sants . Lo nom de la comuna ven del priorat de Sant Julian; segon [[Frank R. Hamlin|Hamlin]],  Sant Julian de Briude foguèt martirizat al sègle IV. Implicitament, [[Frank R. Hamlin]] atribuís los ''Sant Julian'' d'Erau a aquel sant.

== Istòria ==

* En 1869, la comuna de [[Cambon e Salvèrgas]] se creèt, del territòri de **Sant Julian ''' e del de Mònts .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Olargues; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.

## Demografia

* La baissa de populacion entre 1866 e 1872 s'explica per la constitucion de la comuna de Cambon e Salvèrgas
* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Martin de l'Arçon

**Sant Martin de l'Arçon** (*Saint-Martin-de-l'Arçon* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *rector de Arsono* en 1351, *S. Martin de Larson* en 1488, *prieur d'Arson* en 1518, *St Martin* en 1556, *St Martin de l'Arsson* en, 1566, *de Larson* en 1569, 1637, *St Martin-de-Larçon*, *St Martin-de-L'arçon*, *St Martin-de-Larson* en 1740-60, *St Martin de Larcon* en 1770-72 (mapa de Cassini). Dona son nom al Rèc de Sant Martin. 

*Sant Martin* es un agiotoponime : es un nom de luòc que fa referéncia a un nom de sant, Sant Martin de Tors, evangelizator de la Gàllia al sègle IV, avesque de Tors .

Lo determinant : *Arçon* es lo nom d'una proprietat galloromana, la d*'Arcius*, amb lo sufixe *-onem*. *Arçon* tombèt jos l'atraccion paronimica del mot francés [e occitan] *arçon*, « armadura de la sèla », d'aitant qu'aquela nocion correspond a la situacion topografica del vilatge. Ne resultèt que l'article s'i ajustèt. Lo determinant es ara desconegut dins l'usatge popular. 

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Olargues; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Abries

**Abrièrs** (*Abriés* en grafia mistralenca; *Abries* o *Abriaux* ancianament; *Abriès* en francés) es una anciana comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region Provença-Aups-Còsta d'Azur.

Lo 1èr de genièr de 2019 fusionèt amb Ristolàs dins la comuna novèla d’Abries e Ristolàs.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:

***Abrièrs** - *Abrii* en 1110; *Villa Abriarum* en 1311; *Abrii* en 1371; *Abrillii* en 1476; *Abrii* en 1495; *Abries* en 1568.*Abrièrs* vendriá dau latin *aper*, « pòrc singlar », o d'un cognomen identic a aqueu nom, *Aper* (atestat), amb lo sufixe *-arium* (Dauzat) , o d'un nom latin d'òme *Aprarius*, derivat dau nom d'òme *Aper*, a condicion d'interpretar la fòrma de 1110, *Abrii*, coma una cacografia (marrida escritura) per **Abrarii* (Bénédicte e Jean-Jacques Fénié) . La dificultat d'acceptar lo sufixe *-arium* ven de son pauc d'usatge, a data anciana, amb un nom d'òme, e justament lo nom sembla ancian (*aper* foguèt remplaçat per d'autres mots dins las lengas romanicas).

## Istòria

## Administracion

* Avans la refòrma cantonala de 2014, aplicaa en 2015, la comuna èra dau canton d'Agulhas; es ara dau canton de Guilhèstra.

## Demografia

## Luecs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas dels Auts Aups

## Liames extèrnes

## Nòtas
Anhera de Devoluí

**Anhera de Devoluí** o **Anhera de Devolui** (*Agnières-en-Dévoluy* en francés) es una anciana comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups. En 2013, es incorporada dins la comuna novèla de Devoluí.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Vejatz tanben

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Referéncias


## Nòtas
Ancela

**Ancela** (*Ancelle* en francés) es una comuna dau Daufinat occitan dins lo departament dels Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia

## Istòria

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:

****(Los) Matarons**** (fr *Les Matherons*) - *Mansum de Matarones* en 1479.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas dels Auts Aups

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Arvieus

**Arvieus** o **Arviá** (localament) [ar'viò]/[ar'vië?] (*Arviéu* en grafia mistralenca; *Arvieu* en occitan ancian; *Arvieux* en francés) es una comuna dau Daufinat occitan  dins lo departament dels Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia
La vau es traversaa per l'Aiga d'Arvieus.

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:

***Arvieus** - *Arveolum* en 1311; *Arveleum* en 1348; *Arveolum* en 1371; *Arvies* en 1568; *Arvieu* en 1762.Dauzat fa venir *Arvieus* d'un idronime prelatin *-*arv-*, ambé lo sufixe latin *-eolum* , mas l'associacion d'un nom prelatin, inatestat en mai e d'un sufixe latin es pas çò pus probable. Es pas impossible que *Arveolum* siá un diminutiu d*'arvum*, « champ laurat, plana », o quitament « pastenc ». Arvieus es dins una vau larja e l'economia anciana se limitava pas a l'elevatge.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicaa en 2015, la comuna èra dau canton d'Agulhas; es ara dau canton de Guilhèstra.

## Demografia

## Luòcs e monuments
thumb|left|290px|<center>La vau entre Brunissard e Arvieus

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Barciloneta de Vitròla

**Barciloneta de Vitròla** a verificar (*Barcillonnette* en francés) es una comuna de Provença situada dins lo departament daus Auts Aups e la region Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia
Barciloneta es situat a 20 km de  Vèina e a 25 km de Gap.

## Istòria
Comuna de Provença, es en 1790 dins lo departament deis Basseis Aups. Foguèt transferida ais Auts Aups en 1810.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas dels Auts Aups

## Liames extèrnes

## Nòtas
Sant Alari de Bèlvéser

**Sant Alari de Bèlvéser** (*Saint-Hilaire-de-Beauvoir* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **santalariés -esa** (fr *saint-Hilairois -oise*).

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
De formas ancianas e atestadas son : *ecclesia qui est fundata in honore S. Ylarii, in terminium de villa Follones* en 980, *de Pulchro Visu*, sense data [sègle XII ?], *Fallous* en 1236, *S. Ylarium* en 1255, *rectoris ecclesie de Falors* en 1289, *rector ecclesie S. Ylarii de Bello visu* en 1323, *S. Ylarii de Pulchro Visu*, *S. Ylarii de Folhos* en 1330, *de S. Hylario de Pulchro visu* en 1332, *S. Hillarri de Pulchro Visis* en 1529, *S. Allari* en 1626, *St Aulari* en 1648, *S. Ilaire de Beauvais* en 1668-69, *St Hillaire* en 1740-60, *St Hilaire de Beauvoir* en 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini).

Sant Alari, en latin *Hilarius*, èra benlèu un avesque de Peitieus, Sant Alari de Peitieus, al sègle IV, un papa, al sègle V, o un avesque d'Arle, al sègle V . Lo nom de Bèlvéser a lo sens de « bèla vista » , mas la localizacion actuala del vilatge es pas dominanta. Lo vilatge es sus un travèrs e las vistas son pus a l'èst. L'ancian nom dau vilatge èra *Folhós*, « folhós, ramut, ramós, folhat, folhut ».

## Istòria

## Administracion

* Abans la reforma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Càstrias; es ara dau canton de Sant Geli dau Fesc.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab./km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Guiraud

**Sant Guiraud** (*Saint-Guiraud* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *apud S. Geraldum* en 1101, *in terminio S. Guiraldi* en 1176, *ecclesia S. Geraldi* en 1252, *cimeterio S. Guiraldi* en 1286, *de S. Geraldo* en 1344, *lo senhor de Sant Guiraut* en 1352, *ecclesia S. Geraldi* en 1484, *S. Guiraudi*, au sègle XVI, *S. Cirault* en 1622, *Saint Guirauld* en 1627, *St Guiraut* en 1643, *St Guiraud* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Geraldus* es lo nom d'origina germanica de *Sant Guiraud*, senhor d'Orlhac, mòrt en 909.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Estela Sant Cirici

**Estela Sant Cirici** (*Étoile-Saint-Cyrice* en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia

Lo vilatge es al sud-o&egrave;st del departament dels Anautitas-Alpes. La municipalitat se situa a 19 quilom&egrave;tres de Laragne-Mont&eacute;glin. Es al limit del departament de la Dr&ocirc;me.

Le village est au sud-ouest du département des Hautes-Alpes. La commune se situe à 19 kilomètres de Laragne-Montéglin. Elle est à la limite du département de la Drôme.

## Toponimia

## Istòria

A la Mi&egrave;ja Edat, la gl&egrave;isa paroissiale d&eacute;pendait de la abbaye de Chardavon (a l'ora d'ara en la municipalitat de Sant-Geniez), abbaye #que requectava las intradas ligadas dins aquela gl&egrave;isa.

Au Moyen Âge, l’église paroissiale dépendait de l’abbaye de Chardavon (actuellement dans la commune de Saint-Geniez), abbaye qui percevait les revenus attachés à cette église.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas dels Auts Aups

## Liames extèrnes

## Nòtas
Lo Bersac

**Lo Bersac** (*Le Bersac* en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia

## Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, que citan una fòrma de 1203,  *Barzas*, *Lo Bersac* (en occitan, Lo Berçac ? Lo Barçac ?) vendriá dau nom d'òme gallés *Bercius*, amb lo sufixe *-acum*, d'origina celtica. Per comparason, veire Pitit Braçac, Barçac, Lo Lardin e Sent Lazar. Se tractariá donc d'una propietat rurala d'origina gallo-romana. L'article se tròba pus sovent dins los noms dau segond millenari, mais i a d'excepcions, coma Lo Nairac : l'article se pòt ajustar aprèp. 

Los Féniés accèptan tanben l'etime *Bercius*, mas apondon d'autras atestacions en mai de la de 1203 : *Barzanum* en 1206, *Barza* en 1210, *le Barsan* en 1462, *le Barsac* en 1762 que menon au sufixe latin *-anum*, amb substitucion posteriora de sufixe. 

La preséncia constanta dins las atestacions ancianas de la primièra iniciala en *Bar-* e non pas de *Ber-* pòt far supausar un etime diferent de *Bercius*; veire Barçac (Gironda).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas dels Auts Aups

## Liames extèrnes

## Nòtas
Benevent e Charbilhac

**Benevent e Charbilhac** (*Bénévent-et-Charbillac*) es una anciana comuna d'Occitània, en Daufinat, situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur. Dempuèi lo 1èr de genièr de 2013, Benevent e Charbilhac es fusionaa amb Sant Bonet de Champsaur.

## Geografia

## Istòria
Lo 28 d'aost de 2014 lo conselh municipal de la comuna novèla de Sant Bonet de Champsaur decidiguèt de suprimir las comunas delegadas. Benevent e Charbilhac es doncas una comuna perimida.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas dels Auts Aups
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Espinassas

**Espinassas** (*Espinasses* en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Toponimia
*Espinassa* es format del latin *spina*, « espina, boisson espinós, luòc embartassat, plen de boissons e de romècs», amb lo sufix aumentatiu *-acia* , que pòt tanben designar l'aubespin o lo prunelièr, agranhonièr (dit tanben 'espina negra'). Correspondriá doncs a una descripcion de l'estat del luòc davant que l'eissarten.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas dels Auts Aups

## Liames extèrnes

## Nòtas