open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La Vaissanet

**La Vaissanet** (*Laveissenet* en francés) es una comuna auvernhata situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
***La Vaissanet** - *La Vaysenetz* en 1256; *La Bayssenel* al sègle XIV; *La Vaycenet* en 1348; *Veissenitum* (latinizacion) en 1445; *La Vayssenet* al sègle XV; *La Vaissanet* en 1508; *La Veissanet* en 1554; *La Voisanet*, *la Veyssane*, *la Veyssanet*, *la Veyssannet* en 1575; *La Veyssennet* en 1580; *La Veicenet* en 1585; *La Vaissenetz* en 1595; *La Verynet* (sic) en 1628; *La Veysenet* en 1678; *La Veisanet* en 1692; *La Vaissenet* en 1698; *La Veysanel* en 1700; *La Veissinet* en 1740; *La Veissenet* al sègle XVIII; *La Veissonnet*, *la Vaissenel* en 1784.Tanlèu lo començament del sègle XVI, las fòrmas en *Vaissa- /Veissa-* remplaçan las fòrmas en *Vaisse- /Veisse-*, que las tradicions graficas mantenon mai o mens. La prononciacion locala es [labisa'ni] (dos informators) e lo gentilici seriá [bisa'ɲɛn](*vaissanhenc ?). Lo diftongue *ai-* pretonic se pronóncia [ej] puèi [i] e l'articulacion [i] de *e* tonic es tanben regulara en auvernhat. La grafia es donc La Vaissanet.*La Vaissanet* deu venir del mot *vaissa*, amb dos sufixes .

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Murat, i demorèt.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Jocon

**Jocon** (*Joucou* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Domus S. Mariae in suffragio S. Jacobi* en 873, *De Jocono* en 1019, *Abbas Jocundensis* en 1347, *Locus de Joterio* en 1368, *Jocou* en 1571, *Joucou* en 1594, *Monasterium de Jacon* en 1639, *Eglise S. Jacques, sur le Rebenti, au comté de Razès* en 1006-1639, *Jacou* en 1254-1639, *Conventus Redensis in honorem Sancti Jacobi* en 768-814-1744, *Joucou* en 1781. 
*Jocon* es atestat en 1019, en latin, *de Jocono*. Segon Dauzat, lo nom vendriá benlèu d'un tèma prelatin **jukk-*, « cima, som » ambe'l sufixe [latin] *-onem* . Los Féniés i veson lo latin *jugum*, « jo » ambe una valor oronimica, « ensèlament, còl, pòrt »  (Jocon es dins la val de Rebentin). Per un nom que sembla aparentat, Jóc, Joan Coromines postula una  comparason de la situacion del vilatge, sus un travèrs, ambe'l joc de las galinas o dels aucèls de rapina ; lo siti actual de Jocon pòt pas justificar una tala comparason oronimica, nimai l'interpretacion de Dauzat, mes la glèisa, atal coma un castèl arroïnat, son sus un travèrs.
Per l'anciana abadiá Sant Jacme, dont las roïnas son dins l'òrt de la caminada, las fòrmas ancianas son : *Ecclesia Sancti Jacobi monasterii* en 873, *Monasterium Sancti Jacobi* en 1019, etc. L'abadiá existissiá encara en 1463, puèi que Joan de Lévis, avesque de Mirapeis, n'èra administrator perpetual .
### Castelpor
Probablament al sud-oèst de Jocon, a la mencion *Chât rné*.
Es un castèl feodal arroïnat. Las fòrmas ancianas son : *Castrum Por* entre lo sègle IX e 1744, *Castellumpor* en 1100, *Le castel de Castelpor* en 1152, *Castrum Porr* en 1240, *Le lieu de Castroporre..., Chataupour..., Chasteau Pour* entre 1240 e 1589, *Castelporc, où il y a apparence d'un chasteau* en 1594, *Castelpourrou* en 1639, etc. *O* es barrat > [u] e pas [ɔ].

## Istòria
Preséncia d'un monastèri de Benedictins del vocable de Sant Jacme (873-1463), dont los revenguts foguèron amassats a la collegiala de Sant Pau de Fenolhet; aquel capítol presentava a la cura (glèisa parroquiala Sant Tomàs).

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bèlcaire; es ara del canton de La Val Nauta d'Aude (Quilhan).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Jocon sul site de l'Insee

## Nòtas
La Vijairá

*La Vijariá* o pusleu **La Vijairá**, segon la prononciacion, (*Lavigerie* en francés) es una comuna auvernhata d'Occitània, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
***La Vijairá** - *mansum de la Vegairia* en 1266; *La Vegairia* en 1279; *La Vigairia* en 1348; *La Viegeiria* en 1441; *La Vegeyria* en 1489; *La Vigeyria* en 1490; *La Vigeyrie* en 1551; *La Vegeyrie* en 1595; *Lavigeyria* en 1600; *La Vegeria* en 1611; *La Vigeiria* en 1618; *La Veygeyrio* en 1662; *La Vigueyrie* en 1673; *La Vigerie* en 1778.Lo nom ven del bas-latin *vicaria*, « vijariá (suposicion) en auvernhàs, vigariá en lengadocian » . Las fòrmas ancianas menarián pusleu a un nom en *La Vijair-*, çò qu'es confòrme a la prononciacion, notada dins la comuna e al Pueg, comuna de Dièna, [la bidze'rɔ] (o [la bidʒe'rɔ] ?), amb diftongue *-ai-* pretonic articulat [-e-] .

## Istòria
* La comuna se creèt en 1839, a partir de Dièna.

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra delh canton de Murat, i demorèt.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Cantal
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
La Bastida Esparveirenca

**La Bastida Esparveirenca** (*Labastide-Esparbairenque* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *S. Andreas de Preverenca* en 1269, *Castrum de Preverenca* en 1260, *Apud Preveirencam* en 1262, *Apud Preverencham, in ecclesia S. Andreas* en 1283, *Bastida Preveyrenca* en 1327-28, *Bastida Sparbeyrencha* en 1338, *Bastida Sparbayerenca* en 1347, *Bastida* en 1377, *Bastide Esparvairenque* en 1532, *Bastida Esparvayrenca* en 1544, *Pravairenque* en 1211-1589, *Provenque* en 1260-1589, *La Bastide Esparveirenque* en 1781 .
Segon Dauzat, lo mot *bastida* agèt d'en primièr lo sens de « fortificacion », puèi designèt de vilas pichonas fondadas als sègles XIII e XIV, ambe de franquesas autrejadas als abitants, mes sèm pas dins l'Oèst occitan e aquel sens es probablament pas a reténer aicí. Lo determinant es segon Dauzat « l'ancian provençal » *preveire*, prèire . Los Féniés pensan al nom de l'esparvièr, ambe sufixe *-enc* , mes non pòdon pas res contra las fòrmas ancianas que donan rason a Dauzat; pr'aquò, l'atraccion paronimica del nom de l'esparvièr joguèt a partir del sègle XIV.
### Sant Sarnin
La glèisa, sola, es al limit ambe Ròcafèra, puslèu del costat de La Bastida. Èra una annèxa de Cuccervièrs e un ancian priorat, del capítol de Sant Nazari de Carcassona. Las fòrmas ancianas son : *Ecclesia Sancti Saturnini de Vales* en 1133, *Decimale Sancti Saturnini de Querio Serverio* en 1269, *Ecclesia Sancti Saturnini de Valers* en 1337, *Esglise et simentière à Sainct Cernin* en 1641, *Saint Sernin* en 1781. 
*Sant Sarnin* representa *Saturninus*, nom latin del primièr avesque de Tolosa, martirizat en 257.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* La Bastida sul site de l'Insee

## Nòtas
Saint-Martin-d'Uriage

**Nom desconegut** en arpitan (*Saint-Martin-d'Uriage* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
## Geografia

Vast Comuna en comprenent:
* Sant-Martin
* Sant-Nizier
* Lo Pinet de Uriage
* Villeneuve de Uriage
* Uriage-los-Bains : station thermale #que las aigas n'&egrave;ran ja apreciadas a l'ep&ograve;ca romaine e #qu'a preses lo sieu essor a .
 

Vaste commune comprenant:
* Saint-Martin
* Saint-Nizier
* Le Pinet d'Uriage
* Villeneuve d'Uriage
* Uriage-les-Bains : station thermale dont les eaux étaient déjà appréciées à l'époque romaine et qui a pris son essor au .

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

Pendent la Segonda Gu&egrave;rra mondiala lo cast&egrave;l de Uriage a #&egrave;sser escuelhut pel Regim de Vichy per protegir lo Esc&ograve;la dels marcs de Uriage rempla&ccedil;ada l'an 1943 per la Esc&ograve;la dels marcs de la Milice.

Durant la Seconde Guerre mondiale le château d'Uriage a été choisi par le Régime de Vichy pour abriter l'École des cadres d'Uriage remplacée en 1943 par l'École des cadres de la Milice.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Brèu e Salagòssa

**Brèu e Salagòssa** (*Bréau-et-Salagosse* en francés; *Brèu, Salagosso* en nòrma mistralenca) es una anciana comuna occitana, situada dins lo departament de Gard e la region de Lengadòc-Rosselhon. Lo 1èr de genièr de 2019 fusiona amb Març dins la comuna novèla de Brèu e Març, que ne ven lo caplòc.

Lo gentilici de Brèu es **breunés, -esa** (mistralenc: *breunés, -eso*).

## Geografia
La comuna es arrosada per la pichona aiga Beunesa (mistralenc: *Breuneso*).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Leucam

**Leucam** , puslèu que *Leucamp*, (* Leucamp* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left||Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
***Leucam** - *Longus-Campus* (latin) al sègle XIV; *Leucampus* (latin) en 1464; *Lepcons* en 1535; *Laucamp*, *Lucamp* en 1548; *Lecamp* en 1549; *Laugang* en 1622; *Laucam* en 1623; *Lacomp* en 1649; *Leucan* en 1667; *Leocamp* en 1685; *Leucamp* en 1692; *L'Eucamp* en 1695; *Locamp* en 1784, *Leucam* al sègle XIX sus la mapa d'Estat major.La prononciacion seriá *lèoucom* . Coma Dauzat escriu, la fòrma latina del sègle XIV es una falsa latinizacion  d'un nom que sas originas probablament non latinas permetián pas de comprene; se vei pas cossí *lon-* poiriá passar a *leu-*. L'atraccion de *long* s'es pas mantenguda dins las fòrmas escritas, mas si-ben la de *camp*. La primièra sillaba mena cap al gallic (gallés, gal) *leucos*, *leucet(i)o-*, « clar, lusent > luciada, lhauç, beleg, liuç, lamp, lugret » . La fin del mot poiriá èsser (perqué non ?) *magos*, « camp, puèi mercat » : **leucomagos*, accentuat sus la segonda sillaba, es compatible amb las fòrmas medievalas, perqué una finala *-m* facilitava l'atraccion de *camp*, prononciat [kɔm(p)]. L'ensemble laissa pro d'espandi a l'incertitud semantica, mai que mai en tenent compte de las valors simbolicas possiblas; pus prosaïcament, l'idèa de *clar* poiriá menar a l'idèa de *clarièra, esclairada, esclairòl* : mercat (o camp) d'un luòc novèlament desbosigat e environat, implicitament, de bòsses ? En realitat, lo mot *ialon* absorbís aquela nocion.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Montsauvi; es ara del canton d'Arpajon.
## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Saint-Martin-d'Hères

**Sant Martin d'Ièra** (*Sant-Martin-d’Èra* en arpitan; *Saint-Martin-d'Hères* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
## Geografia

## Istòria

*Sant-Martin-de H&egrave;res*, de h&egrave;re (lo paure) o h&egrave;ra (lo mar&eacute;cage) a Sant-Martin-de H&egrave;res o Sant-Martin dels Marais.

Sant-Martin-de H&egrave;res es nascut de la parr&ograve;quia Santa-Martin, creada l'an 1100 sus una plana de marais e de canas. En 1488, un coan Minimas i a bastit. 
A la fin del , la vila coneis lo sieu primi&egrave;r desvolopament amb lo industrialisation del quarti&egrave;r de la Crotz-Roja. De nombrosas fabricas se llauren #que Neyret-Brenier, de contunh la biscuiterie Brun, la una dels mai importants d'Eur&ograve;pa. N'a barrat las si&aacute;s p&ograve;rtas en decembre 1990.
Los ans 1950 e 1960 marquen lo comen&ccedil;ament d'una not&iacute;cia &egrave;re : l'explosion d&eacute;mographique, lo besonh de disposicion urbana e l'installacion del domeni univesitari sus lo sieu territ&ograve;ri modifiqu&egrave;ron la physionomie de la vila.

*Saint-Martin-d'Hères*, de hère (le pauvre) ou hèra (le marécage) à Saint-Martin-d'Hères ou Saint-Martin des Marais.

Saint-Martin-d'Hères est née de la paroisse Saint-Martin, créée en 1100 sur une plaine de marais et de roseaux. En 1488, un couvent des Minimes y est construit. 
À la fin du , la ville connaît son premier développement avec l'industrialisation du quartier de la Croix-Rouge. De nombreuses usines s'ouvrent dont Neyret-Brenier, puis la biscuiterie Brun, l'une des plus importantes d'Europe. Elle a fermé ses portes en décembre 1990.
Les années 1950 et 1960 marquent le début d'une nouvelle ère : l'explosion démographique, le besoin d'aménagement urbain et l'installation du domaine universitaire sur son territoire vont modifier la physionomie de la ville.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
La Bastida en Val

**La Bastida en Val** (*Labastide-en-Val* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
La Bastida es una comuna de la Val de Danha.

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *In valle Aquitanie, Sanctus Stephanus* en 870, *Ecclesia S. Stephani* en 908, *Ecclesia S. Stephani, in Valle Equitanie* en 908, *Villula S. Stephani de Surlaco* en 1110, *Villa S. Stephani de Valle* en 1207, *Bastida* en 1237, *Bastida de Surlacho* en 1242, *Villa de Surlaco* en 1248, *Castrum de Bastida de Surlacho* en 1272, *Labastida de Laval de Dania* en 1340-1341, *Bastida Vallis Danie* en 1347, *Bastide de Laval* en 1532, *Labastide de Culach* en 1242-1589, *La Bastida sur Lac* en 1781, *La Bastida du Subrat en Val* en 1783 .

Dins l'Oèst occitan, una bastida es una aglomeracion fortificada fondada per un senhor, ambe de franquesas autrejadas als abitants , mes aquel sens es pas a reténer aicí. Le vilatge, o, en tot cas, la parròquia, preexistissiá al nom de bastida. Le vocable, conservat, es Sent Estève. Le nom ancian del vilatge seriá quicòm coma **Surlac*, fondacion probablament antica (la proprietat de *Surilus* ?), sense rapòrt ambe un lac ! Le nom ancian de la val (o puslèu depression) èra quicòm coma *Aquitani-* puèi *Equitani-* , vengut regularament *Equidani-* e, per aferèsi, *Danha*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* La Bastida sul site de l'Insee

## Nòtas
La Beceda

**La Beceda** (*Labécède-Lauragais* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *La Besseda* en 1228, *La Becede* en 1229, *Castrum de Besceda* en 1271, *Betzeda, Bezeda* en 1296, *Villa de Besseda* en 1317, *Besseta* en 1318, *La Beceda* en 1441, *Beata Maria de Beceda* en 1443, *La Bessète* en 1469, *Beceta* en 1495, *Ecclesia B. Marie de Becceta* al sègle XV, *La Becède* en 1781, etc. La prononciacion occitana es *Labecédo* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [laβe'seðɔ].
*Beceda* ven del bas latin **bettia*, « bòsc de bèces », derivat del gallic **betu*, *bettu*, « bèç », ambe'l sufixe collectiu latin *-eta* . 
Las fòrmas ambe *t* son benlèu degudas a de consideracions etimologicas, mes s'explican pas dins un contèxte francés (fòrma de 1469). I a curiosament un patronime *Bessette*, mai que mai lemosin, a costat de la fòrma normala *Bessède*.

## Istòria
A la revolucion, la comuna foguèt caplòc de canton (fins a 1801). En 1910, la comuna dels Brunèls se creèt a partir del territòri de la Beceda.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* La Beceda sul site de l'Insee

## Nòtas
Saint-Martin-le-Vinoux

**Nom desconegut** en arpitan (*Saint-Martin-le-Vinoux* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

Viscut dempu&egrave;i lo mejan age Un document testifica en 1044 de l'exist&eacute;ncia de Sant Martin lo Vinoux
lo nom vinoux es caract&eacute;ristique d'un terren ric en vignobles.

Habité dès le moyen age Un document atteste en 1044 de l'existence de Saint Martin le Vinoux
le nom vinoux est caractéristique d'un terrain riche en vignobles.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lainhac

**Lainhac** (*Leynhac* en francés) es una comuna auvernhata, situada administrativament dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
***Lainhac** - *Lainhacum* (latinizacion) en 1301; *Laynhacum* (latinizacion) al sègle XIV; *Leynihacum* (latinizacion) en 1407; *Laynihacum* (latinizacion) en 1529; *Leignhac* en 1554; *Leygnhac* en 1607; *Layniac* en 1609; *Leinihac*, *Lenihac* en 1632; *Leynihac* en 1640; *Leygniac* en 1673; *Leynhac*, *Leyniac* en 1694; *Laynhac* en 1720; *Leinghac* en 1747; *Lenhac* en 1748; *Leignac* en 1784.*Lainhac* vendriá del nom d'òme latin *Lavinius* amb lo sufixe *-acum* , latinizacion del sufixe gallés *-ācon*. Lainhac èra doncas probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre *Lavinius*. Per una autra evolucion a partir del meteis etime : Lavinhac. La grafia *Leinhac* es fautiva : l'afebliment de *ai-* pretonic en [ej-] es regular dins una granda meitat nòrd d'Occitània, mas la grafia consèrva *ai-* etimologic.

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Maurç, i demorèt.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
La Comba

**La Comba** (*Lacombe* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Lo nom es atestat sonque en 1736, *Métairie de la Combe*. La prononciacion occitana es *Lacoumbo* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [la 'kumbɔ]. 
Segon Dauzat, *La Comba* vendriá del gallic latinizat *cŭmbis*, val entraucada, sovent val seca (sense riu) ; lo sens es simplament de « val pichona » segon los Feniés . La Comba es sus un planòl que tresplomba la val d'Alzau. Dins lo departament, *comba* o *coma* designan un relèu positiu, mai que mai lo travèrs (lo penjal).

## Istòria
En 1806, incorporèron la comuna de La Comba a Fontiès Cabardés, puèi lo 18 de mai de 1864, La Comba tornèt venir comuna . Coma i a pas de donadas demograficas en 1793 e en 1800, probable que La Comba èra recensada ambe sa vesina.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* La Comba sul site de l'Insee

## Nòtas
Las Vaus

**Las Vaus** (*Lei Vaus*) (*Leyvaux* en francés) es una comuna auvernhata d'Occitània, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia
La comuna patís de dificultats de comunicacions. I a pas de relacion dirècte ame'l departament del Chantal per rota. Per anar al borg, chau passar per Bleila (Naut Léger). La partida nòrd de la comuna a pas de relacion per rota ame'l borg, mas comunica amb *[[Anzat le Luguet]]* (Puei de Doma) e amb Bleila e Sent Estefe de Bleila.

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
***Las Vaus** - *Las Vals* al sègle XIV; *Lesvaulx* en 1401; *Layvons*, *Valles* en 1526; *Lefvaux* en 1623; *Leyvaulx*, *Lexvaux*, *Leyvaux* en 1624; *Leyvau* en 1693.Lo sens del nom pausa pas de problèma : lo borg es dins una vau estreita e i a una autra vau afluenta, la de Bartonet (*Barthonnet* en francés). Coma la prononciacion es [lij'vaw], la grafia *Las Vaus*, prepausada per Cristian Omelhièr, es fonologica perqué lo parlar respècta la règla de la vocalizacion de *-s* finala davant un mot d'iniciala consonantica, fòra de las oclusivas sordas (*las vachas* = [lij'vatsa, notacion aproximativa). Localament, lo sens del nom es encara comprés . Chal donc escriure **Las Vaus**.

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Maciac; es ara del canton de Sant Flor-1.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Ladèrn de Lauquet

**Ladèrn de Lauquet** (*Ladern-sur-Lauquet* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *In Aladerico* (comprene *Aladerno*), en 981, *Villa de Aladerno*, en 1150, *Castrum de Aladerno*, en 1281, *Aladernum*, en 1377, *Ladeir*, en 1386, *Aladern*, en 1532, *Ladernum*, en 1544, *Lader*, en 1671, *Ladern*, en 1781. La prononciacion es *Ladèr* (grafia de l'abat Sabarthès) , doncas [la'ðɛr]. Lo nom de *Ladèrn* ven de l'occitan *aladèrn* (arbrilhon : *Rhamnus alaternus*) .

La referéncia a Lauquet (riu), es pas oficiala qu'en 1921  e absenta de las fòrmas ancianas. Coma i a pas d'autre *Ladèrn*, es pas necessària en occitan e probablament desprovesida de tot usatge autentic.

* Molièras : véser a l'article.

## Istòria
* En 1965, * Molières-sur-l'Alberte*, *Molières* abans 1936 (noms franceses), en occitan Molièras, vilatjòt situat a l'èst de la comuna, foguèt annexat a Ladèrn .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Ilari; es ara del canton de *la Région-Limouxine* (en francés), donc de la Region limosenca.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Ladèrn sul site de l'Insee

## Nòtas
Saint-Maurice-l'Exil

**Saint-Maurice-l'Exil** (nom desconegut en arpitan) es una comuna dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

L'ist&ograve;ria de Sant-Maurici remonta dins los primi&egrave;rs s&egrave;gles de lo n&ograve;stre &egrave;re. Sus la localizacion de la centrala nucleara de Sant-Alban, dels arch&eacute;ologues an descob&egrave;rt obj&egrave;ctes en datant de la  e d'unes autres obj&egrave;ctes en datant de la  ap. J.-C.. S'a tanben trobat una villa romaine la villa Severiaco (villa de Severa) #que #donar lo sieu nom a Sivert #que #venir de contunh Givret.

L'histoire de Saint-Maurice remonte aux premiers siècles de notre ère. Sur l'emplacement de la centrale nucléaire de Saint-Alban, des archéologues ont découvert des objets datant du  et d'autres objets datant du  ap. J.-C.. On a aussi retrouvé une villa romaine la villa Severiaco (villa de Sévère) qui donna son nom à Sivert qui devint ensuite Givret.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Broset de Quiçac

**Broset de Quiçac** (*Brouzet-lès-Quissac* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria
*Quintiacum* , 1274 çò que dona *Quiçac*.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lhautadés

**Lhautadés** o **Lutadés** o **Liutadés** o *Lo Lutadés* (*Lieutadès* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Segon Joan Francés Blanc, la comuna es despartida entre parlars lengadocians e un tèrç auvernhat.

## Geografia

### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
***Lhautadés** - *Lhautades* en 1381; *Lhautadez*, *Lheutades* al sègle XV; *Leotadès* en 1628; *Lioutadès* en 1662; *Lieutadex* en 1671; *Lieutadé* en 1688; *Lyoutades* en 1718.Segon Dauzat e Rostaing, lo nom del vilatge vendriá del nom d'òme germanic *Liuthad* amb lo sufixe *-ès* (en realitat *-és*), del latin *-ensem*, ajustat tardivament. Mas, segon J. Lacroix dins *Les noms d'origine gauloise*, derivariá de la tribú gallesa dels Eleutetes qu'es citada per Cesar coma clienta dels Arvèrnes. Lo sol argument es la semblança fonetica. L'IEO Cantal prepausa la grafia *Leutadés* , que las prononciacions confirman pas : [lu lyta'dés] localament (una informatritz), [lyta'dés] o [ljyta'dés] (pas vertadèirament [ʎyta'dés]), a Espinassa e [ljyta'dés] a Jabrun, [ljuta'dés] a Las Verjas (la darrèira correspond a l'evolucion normala de las atestacions en *Lhau-* e a las atestacions de 1662 e 1718 e es doncas probablament la pus conservatritz). L'article utilizat dins lo borg es un accident o una evolucion recenta, las fòrmas en [ljy-] foneticament malaisada, se pòdon resòlver en [ly-] : mai lo luòc es près, mai la fòrma es innovatritz, mai es lònh, mai es conservatritz. Per o resumir tot, l'evolucion pòt èsser [ʎawta'dés] > [ʎuta'dés] (evolucion auvernhata normala de *au-* pretonic) > [ljuta'dés] (l'auvernhat a perduda *l* palatala) > [ljyta'dés] > [lyta'dés]; autra possibilitat pas tan probabla : [ʎawta'dés] > [ʎewta'dés] (las fòrmas en *Lheu-* o en *Leo-*, s'an aguda una correspondéncia dins la realitat) > [ʎiwta'dés] > [liwta'dés] > [ljuta'dés] > [ljyta'dés] > [lyta'dés]. La grafia pus etimologica e atestada al còp es *Lhautadés*, mas es pas locala.

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Chaldasaigas; es ara delh canton de Nòvaglèisa.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Cantal
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
La Faja

**La Faja** (*Lafage* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
### La Faja
Las fòrmas ancianas son : *Alodes de Aspirago, sive de illa Fagia* en 960, *Ecclesia de Fageria* en 1296, *De Fagia* en 1318, *Églize de Lafage, dédiée à saint Antoine, érémite* en 1738-1748, *La Fage* en 1781. La prononciacion occitana es *Lafájo* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [la'faʒɔ]. 
La Faja ven del latin *fagea*, es un lòc ont i a de faus.
**Aspirac*, la proprietat d'Asperius (nom latin d'òme), èra le nom d'un alòdi donat per Ug, avesque de Tolosa, al capítol de Sant Estève d'aquela vila; correspond a las comunas de La Faja e de Vilauton . Es una localitat despareguda, o qu'a cambiat de nom.
Sant Martin d'*Aspirac es una anciana glèisa que serviguèt de centre parroquial a las doás comunas actualas : *Ecclesia in honore sancti Martini in Aspirago..., Aspirago sive de illa Fagia* en 960 . Aspirac seriá La Faja o un autre lòc prèp ?

### Les ''Cazazils''
Le nom es atestat sonque en 1319, *Locus de Casalibus* , çò que sembla representar **Casals*, mes i a dins la comuna de Fèstas e Sant Andrieu, un ancian *Cazaziels* (grafia Savartés), atestat *Casalils* en 1286. Un *Casasils* es subjècte a la dissimilacion. Quina es la prononciacion ?

## Istòria
Entre 1790 e 1794, *Cazazils* (nom francés) foguèt incorporat a La Faja . Le vilatge es al sud-sud-èst de La Faja.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* La Faja sul site de l'Insee

## Nòtas
Saint-Maurice-en-Trièves

'Saint-Maurice-en-Trièves' (nom francés; lo nom occitan es pas documentat) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Geografia

Pichon vilatge situat en contrabàs de la nacionala 75, Sant Maurici en Trièvas es longtemps estat servit per una estacion uèi abandonada, aital coma l'otèl vesin. La linha a via unica dessert totjorn Grenòble-Vèina.

Fins al començament del S. XX, una fonderia d'aur èra en espleitacion. Non ne rèsta pas uèi qu'una part de la chaminèa.

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lorsèira

**Lorsèira** (*Lorcières* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
***Lorsèira** - *In Valle Orseria* en 900; *Valorseyra* al sègle XIV; *Lorcière* (en francés) en 1504.Lo nom ven delh latin *vallis*, « val » e de *orsaria* : « la val dels ors ». La fòrma anciana èra **Valorseira*, que siaguèt comprés coma **vas Lorsèira*, çò qu'explica l'aferèsi . La prononciacion, notada a Lorsèira e a Chalaier, es [lur'sɛjrə] o [lu'sɛjrə] (pusleu que [- sejrə], çò sembla) . Chal doncas escriure *Lorsèira* (pas *L'Orsèira*, perqué dins *(Va)lorsèira*, *l* es pas un article).
**Chalelles* (nom fr) - *Chaleyres* en 1494; *Châlelle*, *Chaleyles* en 1760; *Chaleles* en 1763; *Chaleilhes* en 1784, *Chalelles* al sègle XVIII sus la mapa de Cassini.La prononciacion es [tʃa'rɛlə] (al borg e al vialatge) . La fòrma de 1494 laissa a chausir entre doàs solucions : o lo nom es un diminutiu de Chalaier, o la fòrma de 1494 es influenciada pel nom del vilatge près. La prumèira solucion es versemblabla, mas supausa una certana evolucion fonetica : **Chalèiras* > **Charèiras* > **Charèilas* (dissimilacion, cf. *Chaleyles* en 1760) > *Charèlas*. Notem pasmens que la fòrma de 1494 es donada tanben, probablament a tòrt, per Chalalher. *S* finala es benleu imaginària. Grafia *Chalèla* ? *Charèla* (las doàs *l* segon pas la meima règla e chal pas forçar lo legeire a faire a las davinalhas).

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Ruenas de Marjarida; es ara delh canton de Nòvaglèisa.
## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Larièra

*Lairièra* o **Larièra** (*Lairière* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Oraria* en 908, *Aureira* en 951, *Lairera..., Leyreria* en 1119, *Castrum e villa de Laireria* en 1208, *Villa de Aureria* en 1215, *Laureria* en 1228, *Oreira* en 1242, *Orgia* en 1246, *Aureria..., Laireria* en 1248, *Ecclesia de Layreria, diocesis Narbone* en 1317, *Layreira* en 1328, *Layroria* = *Layreria* en 1366, *Layreyra* al sègle XIV, *Ecclesia Beatae Mariae de Layreria* en 1416, *Villa Leyrerani* en 1521, *Leyrera* en 1537, *Leyrières..., Leyrera..., Leyreras..., Layriera* en 1538, *Orgian* en 1247-1589, *Layrière* en 1610, *Lairière* en 1781. La prononciacion occitana es *Larièro* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [la'ɾjɛɾɔ], per una grafia **Larièra**.
Segon Dauzat, « l'ancian provençal » *aurièra*, « broá, marge, vòra », sembla pas possible; *Larièra* vendriá del latin *aura*, « vent », ambe'l sufixe *-aria* e aglutinacion de l'article . Pertot bufa lo vent... atraccion de *aire*, estant lo vilatge enlairat, puèi dissimilacion finala esperada.
 
## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Motomet; es ara del canton de Las Corbièras (burèu centralizator : Fabresan).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Larièra sul site de l'Insee

## Nòtas
Saint-Michel-les-Portes

**Sant Michèu las pòrtas ?** (*Saint-Michel-les-Portes* en francés; lo nom occitan es pas documentat) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Geografia

Lo territòri de Sant Michèu las pòrtas fa partida del Parc natural regional de Vercòrs.

Al pè del Grand Veimont, òm apercep a partir del vilatge un ròc ponchut quilhat darrièr lo bòsc comunal: lo famós Mont Agulha.

A qualques passes de Gresa de Vercòrs, los espòrts d'ivèrn son praticables e un percors aventura (percors acrobatic pels arbres, lo mai grand d'Occitania).

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments
thumb|right|Glèisa de Saint-Michel-les-Portes

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lugarda

**Lugarda** (*Lugarde* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, per luòc:
***Lugarda** - *Lucgarda* en 1247; *Lucgardum* (latinizacion) al sègle XIV; *Lugarda* en 1445; *Lutgarde* en 1535; *Luguarde* en 1578; *Lougarde* en 1592; *Lugarde* en 1622; *Lagarde* en 1688; *Leugarde* en 1698; *Ludgarde* en 1706.Lo nom es format del latin *lucus*, « bòsc sacrat », e del germanic *warda*, « pòste, gaita », o de lors eiretèirs . La prononciacion es [ly'gardə] (a Montbodiu e a Apchon) .

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Condat; es ara delh canton de Riòm de las Montanhas.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Cantal

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
La Prada

**La Prada** (*Laprade* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Prada* en 870, *La Prada Haute* en 1771 . 
*Prada* ven del latin *prata*, plural de *pratum*, « prat » . Lo sens modèrne es mai augmentatiu que plural.

## Istòria
La parròquia foguèt erigida en parròquia sonque en 1695 .
En 1790-94, incorporèron a La Prada las comunas dels Martís e dels Monties (nom francés). En 1817, Les Martís tornèron venir comuna .
En 1993, passa del canton del Mas de Cabardés al canton de Saissac.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* La Prada sul site de l'Insee

## Nòtas
Lo Cailar (Gard)

**Lo Cailar** (*Le Cailar* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lobaressa (Cantal)

**Lobaressa ** (*Loubaresse* en francés) es una anciana comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Dempueis lo 1èir de genèir 2016, es comuna delegada e chapluòc de la comuna novèla de *[[Val d'Arcomie]]* (nom francés), amb Favairòlas, Sant Just e Sant Marc.
## Geografia

## Toponimia
Lo nom es format delhs eiretèirs de *lupus*, « lop » e delh sufixe *-aricia* e designa un luòc que los lops frequentavan (o benleu supausadament). La fòrma grafica occitana seriá logicament *Lobareça*, mas coma Alibèrt escriu *-issa* lo resultat d'un autre sufixe, *-icia* (exemple : *plegadís*, *plegadissa*), benleu que chal escriure *Lobaressa*. La prononciacion, notada a Chalaier e al Bacon, es [luβarese] (amb un dobte per Chalaier) .
* *Bournoncles* (nom francés). Lo nom es atestat en 999, *Burnunculum*. Seriá una fòrma diminutiva de **Bornon*, derivat d'un prelatin **Born*, « fònt » segon Dauzat. Xavier Delamarre fai delhs diferents *Bòrn*s un celtic **burnon*, « los bens de *Burnos* », e, malgrat l'atestacion, los Féniés imaginan que *Bournoncles* ven de *burdunculus*, « petit muòle » . La prononciacion modèrna, notada a Chalalher, es [bar'runklə] ([ba'runklə] ?) .

## Istòria
* Lobaressa èra pas paròcha davant 1789 .
* En 1878, la comuna de Lobaressa se creèt, a partir de Chalalher ; en 1972, la comuna de *Bournoncles* (nom francés) fusionèt amb Lobaressa  jol regime de la fusion-associacion, que durèt tanqu'a la creacion de *Val* **d'Arcòmia**, en 2016.
## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Ruenas de Marjarida; es ara delh canton de Nòvaglèisa.
## Demografia

### Demografia Bournoncles (nom francés)

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Madic

**Madic** (*Madic* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Villa de Maidico*, vas 970 , *Madic*, al sègle XII, *Madicum*, en 1295, *Madict*, sense data o en 1637, *Madit*, en 1637, *Madicq*, en 1659 . Lo nom ven, segon Dauzat e Rostaing, del gallés *mageto-*, dont lo sens es « poderós » (Delamarre), amb un sufixe *-icum*, accentuat . Bénédicte Boyrie-Fénié e Jean-Jacques Fénié causisson lo nom celtic d'òme *Matico*, atestat (lo nom a pas besonh de sufixe) . Xavier Delamarre causís pas entre *Maticon* e *Mageticon*. Per *Maticon*, pòt èsser un derivat de *mati-*, « bon, favorable » coma nom de diu, o la proprietat de *Maticos*. *Mageticon* s'explicariá coma « la proprietat de **Magetos* », amb un sufixe rare, *-ic(c)o-*, de valor toponimica . Entre *Mageticon* e *Maticon*, lo prumèir a l'avantatge de podeir explicar la latinizacion de 970, *Maidico* (**Mageticon* > **Magedigo* > **Maedigo* > **Maidigo* > **Maidig*), mas la dificultat es lo passatge de **Maidig* a **Madig* ( > *Madic*).

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sanhas; es ara del canton d'Ide.
## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Saint-Nazaire-les-Eymes

**Nom desconegut** en arpitan (*Saint-Nazaire-les-Eymes* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups.
## Geografia

La municipalitat a situat jols falaises #que voregen lo sud-es del mass&iacute;s de Chartreuse.

Amb la si&aacute; , se divid&iacute;s en tres parts :
* la montanha :  (b&ograve;sc del St Eynard, gargam&egrave;la del Manival). Lo ponch mai elevat de la Municipalitat es &ccedil;&ograve; B&egrave;c Charvet : .
* Lo scenari : . Z&ograve;na urbanis&eacute;e (bastit ancian e recent) e urbanisable.
* La plana agric&ograve;la: . Lo ponch &ccedil;&ograve; de m&egrave;s es bas , sus la pr&egrave;s de la Is&egrave;re.
thumb|Lo p&ograve;ble

La commune est située sous les falaises qui bordent le sud-est du massif de Chartreuse.

Avec ses , elle se divise en trois parties :
* la montagne :  (bois du St Eynard, gorge du Manival). Le point le plus haut de la Commune est le Bec Charvet : .
* le plateau : . Zone urbanisée (bâti ancien et récent) et urbanisable.
* la plaine agricole: . Le point le plus bas est à , sur le bord de l'Isère.
thumb|le village

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

A la fin de l'Ancian regim, las doas comunitats e parr&ograve;quias de Cl&ecirc;mes e de Sant-Nazaire ne formavan pas mai #qu'una,  oficialament amassadas en la creacion de la municipalitat de Sant-Nazaire l'an 1790. Dintratz 1794 e 1801, la municipalitat i agu&egrave;t amassat a aquela de Sant-Ismier. En 1880, una part del territ&ograve;ri de la municipalitat de Villard-Bonnot a amassat a Sant-Nazaire. La municipalitat pren lo sieu nom actual l'an 1950.

À la fin de l'Ancien régime, les deux communautés et paroisses de Clêmes et de Saint-Nazaire n'en formaient plus qu' une, officiellement réunies dans la création de la commune de Saint-Nazaire en 1790. Entre 1794 et 1801, la commune fut réunie à celle de Saint-Ismier. En 1880, une partie du territoire de la commune de Villard-Bonnot est réunie à Saint-Nazaire. La commune prend son nom actuel en 1950.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Maubòsc

**Maubòsc** (*Malbo* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Segon Joan Francés Blanc, la comuna es partejat entre parlars auvernhats e un bocin lengadocian.
## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *parrochia ecclesia (...) de Malbo*, en 1285, idem en 1365, *Malbo* e *Malbos*, al sègle XIV, *Malbos*, en 1615, *Maubo* (sens data) . Dauzat, seguit per Astor, explica lo nom per *mal bòsc*, en se basant sus la fòrma *Malbos* del sègle XIV . Pasmens, es extraordinari de trobar una fòrma *Malbo*, sens *-s* ni *-c* finala al sègle XIII. Empacha pas : lo nom es prononciat [maw'bwɔs] a Vigron , çò que permet de grafiar **Maubòsc**.

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Pèirafòrt; es ara delh canton de Sant Flor-2

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
La Ròca de Fan

**La Ròca de Fan** (*Laroque-de-Fa* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Rocha de Fano* en 1215, *Castrum de Fano* en 1258, *Roca de Fanis* en 1260, *Roca de Favis* = *Fanis* en 1260, *Rocca de Fanis* en 1261, *Castrum de Rocha de Fano* en 1262, *Castrum de Ruppe de Fano* en 1349, *Roqua de Fa* al sègle XIV, *Rupis Fanis* en 1409, *Roca de Fa* en 1538, *La Roque de Fanes* en 1261-1589, *La Roque de Fa* en 1781. La prononciacion occitana es *La Róquo* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [la 'rɔkɔ]. 
Segon Dauzat, lo primièr element es lo prelatin **rocca*, [absent del latin classic, aquí perqué los escribas ne donan sovent la traduccion *rupes*]. *Ròca* prenguèt lo sens de « puèg, tuca, mont rocassós », puèi de « castèl fòrt bastit sul puèg », puèi de « castèl fòrt, fortalesa ». Lo segond element es lo mot latin *fanum*, temple .
### Carcassés
Carcassés es un lòc perdut pels bòsques del sud-oèst de la comuna. Es un ancian priorat del vocable de Santa Magdalena, membre de la comandariá d'Omps.
Las fòrmas ancianas son : *In terminio de Carcasses* en 1252, *Castrum de Carcassessio* en 1258, *Carcasseisium* en 1260, *Carcassessium* en 1261, *Carcassessium in Terminesio* en 1270, *Castrum de Carcassesio* en 1349, *Carcassezium* al sègle XIV, *Saincte Marye Magdalaine de Carcassés* en 1639, *Carcasés* al sègle XIV, *Carcassès, prieuré, sainte Magdeleine* en 1706, *Sainte Marie Madeleine de Carcassès* en 1756 . 
Lo nom ven de segur de l'encontrada de Carcassés, mes lo lòc es pas d'aquel país. La motivacion es pas tant aisida, benlèu un nom d'origina d'un abitant.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Motomet; es ara del canton de Las Corbièras (burèu centralizator : Fabresan).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* La Ròca de Fan sul site de l'Insee

## Nòtas
Mandalha e Sant Julian

**Mandalha e Sant Julian** o **Mandalhas e Sant Julian** (Sant Júlian per Joan Vesòla)  (*Mandailles-Saint-Julien* en francés), es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
* **Mandalha(s)**. Las fòrmas ancianas son *Mandalhas*, en 1522, *Mandalhies*, en 1573, *Mandalias*, en 1608, *Mandailles-en-Jordanne*, en 1612, *Mandalhes-en-Jordaine*, en 1621, *Mandales-en-Jourdanne*, en 1631, *Mandailh*, en 1633, *Mandailhes*, en 1652, *Mandailhe-ez-Jourdanne*, en 1655, *Mandailhe*, en 1677, *Mandaille*, en 1712, *Mandelhes*, en 1756 . Las fòrmas ancianas son tardivas, mas las primièiras son al plural. Dauzat e Rostaing veson dins *Mandalha(s)* un preceltic *manda*, amb lo sens d' « autura, limit » e lo sufixe *-alia* . Los Feniés cèrcan tanben dins lo preceltic amb l'oronime *mant*, que tròban tanben a Mant (Lanas) . La sola causa segura, s'acceptèm lo sufixe *-alia*, es que la basa, preceltica o pas, èra compresa quand lo nom se fixèt. E justament, dins un airal fòrtament celtizat, i a un mot qu'èra utilizat dins la primièira partida de nòstra èra, lo gallés *mandu-*; « pòné, chaval pichon »  : elevatge o cavalets salvatges ? Una basa benlèu celtica, un sufixe roman, lo nom data probablament d'una epòca tardiva de la celticitat auvernhassa.
* **Sant Julian de Jordana**. *Julianus* es lo nom de mai d'un sant, Sant Julian l'Espitalièr e un martir de Briude en 304 (coma moriguèt en Auvèrnhe e qu'agèt una granda popularitat, deu èsser aquel qu'es onorat dins la glèisa), Sent Julian d'Antiòquia, etc . Jordana es lo nom d'un riu.

## Istòria
* La comuna de Sant Julian de Jordana se creèt en 1844, a partir de Sant Cirgue de Jordana. Mandalha e Sant Julian de Jordana fusionèron en 1972 . Sant Julian es luènh de Sant Cirgue, mas de Sant Julian a Mandalha, i a pas que dos km. L'ostal de comuna lo placèron a Mandalha.

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Orlhac-4; es ara del canton de Vic de Cera.

## Demografia
### Demografia de Mandalha, puèi de Mandalha e Sant Julian

### Demografia de Sant Julian de Jordana
 
* Las donadas de la drecha del grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièira de Mandalha e Sant Julian

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias