open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
AaRON

**AaRON** es un duo de pòp melancolic francés que comencèt en 2004, compausat de *Simon Buret* ambé *Olivier Coursier*.

Lo premier titre es *Endless Song*. Foguèron coneguts per lo titre *U-turn (Lili)*. Simon Buret jòga dau piano, dau violon, de l'armonica e Simon Buret canta. Olivier Coursier jòga dau piano e de la guitarra. En genier de 2007 lo duo sortiguèt lo premier album qu'es Artificial Animals Riding On Neverland. Lo 4 d'octobre de 2010 lo duo sortiguèt lo segond album qu'es Bird in the Storm. Après la tornada (?) dau segond album, AaRON a engimbrat una seria de concèrts apelada Unplugged & Waves.

A un moment dat, *Olivier Coursier* èra musician dins lo grop metal industrial Mass Hysteria. 

Au mes de novembre de 2022, sortiguèt *Rayon vert* (rai verdet) ambe Mylène Farmer.
Linkin Park

**Linkin Park** es un grop de rock format en 1996 a Angoura Hills en Californie enmenat per Chester Bennington (cant), Mike Schinoda (cant, rap, guitarra, clavier), Brad Delson (guitarra), Dev Farrell (guitarra), Rob Bourdon (battariá) e Joe hahn (platino, efèt et mescla),
 
Coneguèt lo captida de son primier disc in 2000, Hybrid Theory, agotat a dei milion eisemplàri dins lo mond e classificat disc de diamant per lo RIAA. Son segond album, Meteora, sortit en 2003 e es estat classificat multi disc de platina dins de nombró país fourestié. Un de sei disc, Minute to midnight, sortit en 2007, es estat classificat primier dei tèsto deis tiero dins 32 país estrangier e classificat melhor de l'annada. Son dernier disc : A thousand sun, es sortit lo 14 de setembre de 2010,
Pradas

**Pradas** pòt designar:
* Pradas, comuna occitana d'Arièja.  
* Pradas, comuna occitana de Roergue.
* Pradas, comuna occitana de Tarn.
* Pradas, comuna occitana de Vivarés.
Ginolhac (Gard)

**Ginolhac** (*Génolhac* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
La Vista

La Vista es un quartier e una avenguda dau quinzen arrondiment de Marselha et lo uechen sector de Marselha. 

Es un quartier fòrça popular, emblematic dei Quartiers Nòrd de Marselha, conoissut per seis ostalàs bastits a la fin deis annadas 1960, per aculhir lei gents que partián d'Argeria.
Uei, es un quartier compausat d'una fòrta proporcion d'immigrats.
L'Estaca (Marselha)

[thumb|[Pau Cesana, Lo golf de Marselha vist de l'Estaca, c. 1885]]

**L'Estaca** es un quartier de Marselha que s'atròva dins l’arrondiment setzen, a la poncha nòrd-oèst de la ciutat, entre mar e còlas. Seis estatjants son anomats leis estaquencs e emai siguesson administrativament marselhés, an per costuma de si considerar bèu premier estaquencs.

Es un quartier amb una identitat fòrta, vilatjon vertadier dins la vila de Marselha, ambé sei tradicions pròprias coma la targa, fòrça populara, emai encò dei populacions recentament arribadas e sa gastronomia (produchs de la mar, panissas, chichis fregits).
Es de costuma per plen de familhas marselhesas d'anar lo dimenche s'espaçar a l'Estaca e li anar manjar leis especialitats localas.

Virat devèrs la mar, coma va mòstra son nom, l'Estaca es tanben un ancian terrador industriau (fabregas de teules, malons e tometas, subretot) qu'a encuei quasi tot despareissut a l'ora d'ara.

L'Estaca es tanben conoissuda per èsser estada una inspiracion per d'artistas variats, despuei la pintura (Pau Cesana, Georges Braque, Auguste Renoir) fins au cinèma (Robert Guediguian, que ne'n fa lo luec centrau de la màger part de sei filmes) e a la literatura (Emili Zola li demorèt un temps).
Centron

**Centron** es un quartier dau desen arrondiment de Marselha.

## Toponimia
*Centro*, XI° siècle (cart. Saint-Victor, n° 36). — *Centrones*, 23 avril 1040 (ibid., no 52).

Es de notar que son nom francés es *Saint-Tronc*, que ven d'una marrida transcripcion dau nom occitan originau (*Tronc* es un nom de familha catalan).
Samarcanda

**Samarcanda** (ozbèc: Samarqand; tatgic: Самарқанд; persan: سمرقند; del sogdian: "Vila de Pèira") es la segonda pus granda vila d'Ozbequistan e la capitala de la Província de Samarcanda. La vila es subretot coneguda per sa position centrala subre la Rota de la Seda entre China e l'Oèst, e per èsser un centre d'estudis islamic. Al sègle XIV venguèt la capitala de l'empèri de Timur (Tamerlan) e lo site de son mausolèu (lo Gur-e Amir). La Mosqueta de Bibi-Khanym demòra un dels monuments pus remarcable de la vila. Lo Registan èra lo centre ancian de la ciutat.

En 2001, UNESCO apondèt la vila a la tièra del Patrimòni Mondial de l'Umanitat.
Tiana

**Tiana** es una comuna (*[[municipi]]*) de Catalonha, dins la província espanhòla de Barcelona, situada dins la comarca de Maresme.

## Luòcs e Monuments
* Chartrosa de Montealegre
Serra (Camp de Túria)

**Serra** es una comuna (*[[municipi]]*) del País Valencian, dins la província espanhòla de Valéncia, situada dins la comarca de Camp de Túria.

## Luòcs e Monuments
* Chartrosa de Porta Cœli
Vescomtat de Carcassona

Lo **vescomtat de Carcassona** apareguèt pel primièr còp en 1082. A aquela data Bernat Aton IV de Trencavel, vescomte de Nimes e d'Albi, revendicant los dreches de sa maire Ermengarda, reclamèt los comtat de Carcassona e de Rasés, e tanben los vescomtats de Besièrs e d'Agda, e los prenguèt. Los Trencavels venguèron alara senhors de fach, sens portar lo titre de vescomtes. Ermengarda moriguèt en 1101, e son filh Bernat Aton I (IV de Nimes e d'Albi) foguèt proclamat formalament **vescomte de Carcassonna**, Rasès, Besièrs e Agde. Barcelona tentèt de s'i opausar mai d'un còp. 

## Istòria del vescomtat

En 1107, Ramon Berenguièr III de Barcelona prenguèt la ciutat de Carcassona. En 1129, Bernard Aton moriguèt e sos filhs Rogièr, Ramon e Bernat Aton li succedèron, lo primier dins los vicomtats de Carcassona, Albi e Rasés, lo segond dins aquel de Besièrs e d'Agde, lo darrièr a Nimes. Rogièr moriguèt sens posteritat en 1150 e sos dos fraires cabdets se partagèron la succession: Ramon Trencavel obtenguèt Carcassona, Albi e Rasés que jonhèt a sa vescomtat de Besièrs, mas daissèt Agda a son fraire Bernard Aton. Ramon Trencavel governèt sas tèrras fins a son assassinat a Besièrs, en 1167. Aprèp sèt guèrras (1096, 1107, 1112, 1120, 1124, 1150 e 1157) Ramon Trencavel reconeguèt en 1157 la sobeiranetat de Barcelona, reconeissença confirmada en 1167. 

Son filh Rogièr V (III de Besièrs) foguèt apuèi vescomte fins a 1194 (associat a son cosin Ramon Trencavel II), puèi foguèt son filh Ramon Rogièr Trencavel que portèt lo titre fins a 1209, quand foguèt depausat e es empresonat per Simon IV de Montfòrt. Moriguèt pauc aprèp captiu, benlèu assassinat. Un de sos parents, Bernat Aton IV de Nimes e Agda, perdèt tanben sos domenis en 1214 aprèp l'intervencion de Simon de Montfòrt. 

En 1224, lo filh de Ramond Rogièr Trencavel, Ramon II Trencavel, aprèp mai d'un ensags malastrats, tornèt prendre las tèrras qu'èra de son paire, abans de las perdre en 1227; li tornan parcialament en 1240, mas daissèt finalament sos dreches al rei de França en 1247, en cambi d'una renda.

## Lista dels vescomtes de Carcassona
20px Ostal de Trencavèl
*Ermengarda 1082-1101
*Bernat Aton I 1101-1129
*Rogièr I 1089-1150
*Rogièr II Trencavèl I, vers 1130-1167
*Rogièr V 1167-1194
*Ramon Trencavèl (associat) 1167.?
*Ramon Rogièr Trencavèl 1194-1209

20px Ostal de Montfòrt Amalric
*Simon IV de Montfòrt 1209-1218
*Amalric de Montfòrt 1218-1224
20px Ostal de Trencavèl
*Ramon III Trencavèl 1224-1227

20px Corona de França 1227-1240
*Loís IX rei de França

20px Ostal de Trencavèl
*Ramon III Trencavèl 1240-1247 (parcialament)

20px Corona de França 1247
*Loís IX rei de França

## Vejats tanben

### Ligams extèrnes
*  Comtes de Carcassonne
Rascafría

**Rascafría** es una vila de la Comunautat autonòma de Madrid, Espanha.

## Luòcs e monuments
* Monastèri de Nòstra Dòna del Paular

## Ligams extèrnes
* Localizacion de Rascafría
Nis

thumb|250px|''Una aucèla donant a manjar als pichons.''
[thumb|250px|right|Al bòrd de mar, a luòc d'utilizar de tèrra, l'[Ironda de fenèstra utiliza sable e algas.]]
thumb|250px|Nis en forma de panièr, lo mai frequent.
[thumb|250px|Nis teissit, penjat del ''[Ploceus castaneiceps*.]]
[[Fichièr:Brutroehre Riparia riparia.JPG|thumb|250px|Nis terriers cavats dins una paret sablosa per l'ironda.]]
[[Fichièr:Hornet Nests.jpg|thumb|250px|Qualques insèctes coma las [[vèspa]]s o de [[termit]]s arboricòlas bastisson de nises de fibras vegetalas.]]
[[Fichièr:Stork nest on power mast.jpg|thumb|250px|right|Nis atipic de [[cigonha]] a [[Cadis]] en [[Andalosia]].]]

Lo *'nis**, **nid**, **niu** o **nitz** designa en general l'estructura bastida pels [[aucèl]]s per contenir lors [[uòus]] e donar un primièr abric als pichons. Los nises son generalament fabricats amb de materials organics coma branquilhons, [[èrba]]s, mossas o [[fuèlha]]s, a vegadas garnits de plumas. Qualques aucèls, comme de [[falcon]]s, pòdon utilizar lo nis abandonat per d'autras espècias, d'autres coma lo [[Cocut]], pondon dins la covada d'una autra espècia. Qualques espècias de [[faucilh]]s fabrican de nises de saliva fausament dich « ''[[Nis d'ironda|nis d'irondas]]'' », comestibles.

D'autres [[Animal]]s, per exemple los [[gorilla]]s o los [[esquiròl]]s, o encora las [[aranha]]s o insèctes socials bastisson tanben de nis.

== Per que los aucèls bastison de nises ==

Los aujòls dels aucèls modèrnes benlèu enterravan lors uòus dins lo sol o dins un molon de vegetacion descompausada, coma lo fan actualament los [[reptil]]s. A un moment de lor evolucion, los aucèls comencèron a utilizar la calor de lors còs per covar, e, a bastir un nis caud e segur.
Estimuladas per l'alongament del jorn o la montada de las temperaturas, las ormonas semblan provocar lo començament de la construccion del nis.

Cada espècia d'aucèl possedís un tipe de nis caracteristic. Los nises pòdon se trovar dins fòrça abitats diferents. 
Uns los bastison dins los [[arbre]]s, d'autres (coma los [[agla]]s, e fòrça aucèls marins coma las [[gavina]]s) prefèron los bauces, d'autres encara bastison lors nis dirèctament sul sol.

Tipes de nises comuns:

* Nis al sol
* Nis en nautor
* Nis de galeriás
* Arbres cavats

== Mèstres dins l'art de bastir ==

Qualques aucèls melhoran la tecnica de base del nis. L'[[agaça]] fabrica un covèrt d'espinas per alunhar los lairons de nis alara que l**Orthotomus* bastís un còn, coson literalament doas grandas fuèlhas. Lo mascle trauca en seriá amb son bèc sul costat de las fuèlhas, abans de las cóser amb de fibras vegetalas. *Seiurus aurocapilla'' imita lo potièr. Jos un teulat, lo nis redond, d'argile, pòt pesar fins a 100 còps lo pes de l'aucèl. La gavina bastís tanben un nis de fanga e de saliva ligat jos un canal de teulat per que la pluèja l'emporta pas.

Qualques aucèls economisan lor energia ne bastisant d'en primièr un grand teulat comun que fa un l'abric del temps marrit abans que cadun bastiga son nis personal jol teulat comun.

## Vejatz tanben
Sèina (Gard)

**Sèina** (*Seynes* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Principat d'Aurenja

Lo **principat d'[[Aurenja]]** es un ancian estat situat en Occitània. Es ara administrat per los departaments de Vauclusa e de Droma. 
Sa populacion es de  abitants ().

Lo títol de prince d'Aurenja es encara uei utilizat per l'eiretier de la corona daus País Bas (per ara la princessa Catharina-Amalia Beatrix Carmen Victoria).

## Istòria
Lo comtat d'Aurenja èra dau reiaume de Borgonha, part dau Sant Empèri. En 1173, Bertrand, un capdèt de l'ostau dei Bauç, esposa Tibors, comtessa d'Aurenja
.
En 1178, Frederic II Barbarossa establiguèt Aurenja coma principat per Bertrand Ièr.

En 1383, la princessa Maria d'Aurenja esposa Joan de Châlons e d'Arlay.

En 1544, Guilhèm de Nassau eireta del títol de prince d'Aurenja de son cosin Filibèrt de Chalon. Ven lo primièr *stathouder* daus País Bas e transmet lo títol a l'ostau d'Aurenja e Nassau.

A l'ora d'ara, lo títol de prince d'Aurenja es portat per l'eiretièr(a) del tròne dels Païses Basses.

## Referéncias
Dictada Occitana

La **Dictada Occitana** es una jornada annadièra de promocion de la lenga e de la cultura occitanas que consistís en la realizacion d'una dictada gratuita, populara e universala, organizada en forma de concors amb de prèmis pels participants. Engimbada pel primièr còp en 1998 pel Centre Occitan del País Castrés, la Dictada se fa lo darrièr dissabte de genièr en Occitània e tanben dins d'autres endreches dels païses de lenga romanica (Barcelona, Valéncia, París,  Albocàsser...).

## Istoric

## Referéncias
Diccionari de Kanxi

Lo **Diccionari de Kanxi** que ho la referéncia normativa de l'escritura chinesa aus sègles XVIII e XIX. Que ho comandat en 1710 per l'Emperaire Kangxi qui'u dè lo son nom (qu'èra de la dinastia Qing). Que ho estampat en 1716.

Qu'a mei de 47 000 entradas qui son estruçadas segon las 214 claus de l'escritura chinesa (qui èran ja establidas au moment de composicion d'aqueth diccionari), puish segon lo nombre de trèits de cada caractèr.
Reialme de Juda

Lo **Reialme de Judà** (var. **Reiaume de Judà**) (ebrieu: ממלכת יהודה *Mamleḥet Yehuda*) èra un estat jusieu establit al sud de Levant pendent l'Edat del Fèrre.  Es sovent designat per lo tèrme "**Reialme del sud**" per lo distinguir del Reialme d'Israèl situat al nòrd.

Judà apareguèt coma estat probablament pas abans lo sègle V abC, mas lo subjècte es fòrça controversiat. Al sègle VII abC, la capitala del reialme Jerusalèm cresquèt e venguèt a dominar sos vesins, saique mercé a una cooperacion amb los assirians, que volián far de Judà un estat vassal proassirian per contrarotlar l'industria de l'òli d'oliva. Judà prosperèt jol vassalatge assirian, (malgrat una rebellion desastrosa contra lo rei assirian Sennaquerib), mas dins la darrièra part del sègle VII abC Assiria subte s'afondrèt, e se ne seguèt una competicion entre los egipcians e lo Segond Empèri Babilonian pel contraròtle de Levant que menèt a la destruccion del reialme dins una seria de campanhas entre  597 e 582, a la deportacion de l'elèit de la comunautat, e l'incorporacion de la tèrra d'Israèl coma província de l'empèri.

### Referéncias
Clau 9

La **[[214 claus de l'escritura chinesa|Clau 9]]** qu'ei lo kanxi qui significa "èste uman". Qu'ei un de las 23 (enter 212) claus compausats de 2 trèits. Dens lo *[[Diccionari de Kanxi]]* qu'ei inclús dehens 794 caractèrs (enter 40 000).
Ivernacion

L**'ivernacion** es un estat d'ipotermia regulada pendent de jorns o setmanas, que permet a d'animals de conservar lor energia pendent l'ivèrn. Pendent l'ibernacion lo metabolisme d'aqueles animals ralentís notablament, la temperatura corporala demenís e la frequéncia respiratòria ven inferiora a la normala, dispausant gradualament de las sèrvas energeticas emagazimadas pendent los meses mai cauds.

L’ivernacion es un estat d’inactivitat e depression metabolica caracterizada per la baissa temperatura corporala, la respiracion ralentida e/o un taus metabolica mas baissa. Encara que tradicionalament aquel tèrme es reservat pels animals d'ibernacion prigonda com los rosegaires aquel foguèt tanben utilizat per las reduccions metabolicas especializadas. e mai d'expèrts creson que los processus de torpor jornalièra e de l’ibernacion sont en relacion. 

## Definicion
Alguns animals omeotèrmas sobrevivon a l'ivèrn dintrant dins una mena de sòm prigond, fasent que son activitat corporala venga mai lenta e sa temperatura baissa per economisar l'energia. Lo còr bateja mai lentament e la respiracion se fa tanben mai pausada. La temperatura corporala pot demenir fins gaireben aténher aquela de son entorn, e mai de s'aprochar del punt de gèl. Un exemple es lo sòm dels orses. 

Los animals qu'ivernon abitualament cercan de luòcs cauds e segurs per passar l'ivèrn. Las ratapenadas dorman al fons de las balmas, que la temperatura varia pauc. Fòrça rosegaires pichons ivernon jos tèrra, en tutas foradas d'èrba per mantenir la calor. 

thumb|250px|Eriçon europèu, exemple d'animal ivernant
D'autres animals, coma l'esquiròl terrèstre artic, passa mai de la mitat de sa vida en ivernancion. Los besonhs corporals de l'animal sont al minim, e obten l'energia de la sèrva de la grassa de son còrs. L'ivèrn, aqueles animals devon produire mai d'energia per conservar la calor amb la meteissa eficacitat, alara que l'aliment es escas a son entorn. Qualques animals perdon fins 40% lor pes pendent ivèrne; d'autres, com los amstèrs, gardan una sèrva d'aliment dins la tuta per subsistir pendent l'ivèrn e pendent los meses freds se reviscolan de temps en temps per manjar una pauc.

Los animals de omeotèrmas consumisson d'aliment per produire de calor e mantenir atal sa temperatura corporala mas o mens constanta. Dins aquela produccion de calor necessària per suportar aquel periòde ivernal, interven dins lo mecanisme molecular de la termogenèsi adaptativa.
 
E mai, dins los païses onte i a una sason cauda e seca, e l'aiga e lo menjar s'escassan pendent l'estiu, fòrça animals dintran dins un estat que sembla fòrça a l'ivernacion, dich Estivacion, per subreviure a la secada e economisar l'energia. fòrça granhòtas e grapauds s'amagan per l'estivacion en tutas subterranas, frescas e umidas.

## Referéncias


## Ligams extèrnes
* Hibernation on Demand 
* Humano hibernation  Projecte d'hivernació per humans
* Brain hibernation
Seteme (comuna)

**Seteme** (*Septèmes-les-Vallons* en francés, *Seteme de Provença* sus lei panèus d'intrada de la comuna) es una comuna provençala, situada dins lo departament dei Bocas de Ròse e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats liadas ambé la comuna

## Veire tanben

## Liames extèrnes

## Nòtas
Icar

Dins la mitologia grèga, **Icar** (en grèc ancian Ἴκαρος / *Ikaros*) es lo filh de l'arquitècte Dedal e d'una esclava a s'acoplar amb un taur blanc (çò que donèt lo Minotaure). Segon d'autras versions, Dedal auriá donat a Ariana l'idèa del fil nosat a la cavilha de Tesèu, li permetent de fugir lo laberint onte lo minotaure èra presonier, e que Dedal seriá estat l'arquitècte.

Podent pas anar per las mars, que Minòs contrarotlava, o pels camins, Dedal aguèt l'idèa, per fugir Creta, de fabricar d'alas coma aquelas dels aucèls, fabricada de cera e de plumas. Prevenguèt son filh, li enebissent de s'aprochar tròp prèp de la mar, a causa de l'umiditat, e del solelh, a causa de la calor. Mas Icar, que li agradava tant la sensacion del vol, oblidèt e prenguèt tròp d'altitud; la calor faguèt fondre la cera. Sas alas cediguèron e moriguèt precipitat dins la mar que pòrta encara son nom: la mar Icariana.

Pausanias dona una autra version de la legenda: segon el, Dedal e Icar fugiguèron Creta dins de naus pichonas — Dedal avent inventat per las far lo principi de la vela, fins alara desconeguda dels òmes. Mas Icar, navigator malaisit, naufraguèt prèp de Samos. Son còrs seriá estat trobat sus las ribas de l'illa per Eracles, que li donèt una sepultura e nomenèt Samos e la mar a l'entorn Icariá. Aquela version la torna prene Diodòr de Sicília, que precisa sonque qu'Icar foguèt precipitat dins la mar ont se neguèt.
Pasmens aquela version s'acòrda pas amb la legenda de la vela negra del vaissèl menant Tesèu e los captius grècs cap a Creta, e de la vela blanca qu'oblidèt d'ajocar al retorn, provocant la mòrt de son paire, Egèu - aquel episòdi essent normalament anterior a aquel del vol d'Icar e de Dedal.

## Tèmas
Lo mite d'Icar abòrda de tèmas coma las relacions paire-filh, l'efècte nefast que pòt aver un conselh o una enebicion, coma lo desir de l'òme d'anar totjorn pus luènh, amb lo risc de dever tornar cap a sa condicion de simple èsser uman.

## Fonts
* Apolodor, Bibliotèca (II, 6, 3), Epitoma (I, 12–13).
* Diodor de Sícilia, Bibliotèca istorica (IV).
* Igín, Fablas (XL).
* Ovidi, Fastes (IV, 284 et 567), Metamorfòras(VIII, 183–235).
* Pausanias, Descripcion de la Grècia (IX, 11, 4-5).

## Vejatz tanben

### Articles connèxes
* Dedal
* Laberint

### Ligams extèrnes
* ''Dédale et Icare'' d'Ovide : texte et commentaire
An Dre-Nevez

**An Dre-Nevez** en breton (*Saint-Sauveur* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de Finistèrra e la region de Bretanha.

## Geografia

[thumb|left|La [Penz&eacute;, limit communale amb Loc-Eguiner-Sant-Th&eacute;gonnec]]
[thumb|left|Lo molin de K&eacute;r&eacute;on sus la [Penz&eacute;]]
Situada sul scenari del L&eacute;on, entre los Monts de Arr&eacute;e al sud e la mar de la Mange al nòrd, la localité fasiá partida de la ancià évêché del Léon.

Environat per las municipalitats de Sizun al sud-oèst, Commana al sud-es, Lampaul-Guimiliau al nòrd e Locm&eacute;lar, Sant-Salvador a situat al sud-es de Landivisiau e de Landerneau las vilas los mai prèpas. Lo bourg a situat a 170 mètres d'altitud, las altituds communales disposicion de 144 a 202 mètres d'altitud; lo fleuve litoral Penz&eacute; es lo principal cors d'aiga #que travèrsa la comuna. La municipalitat aperten pas pas al Parc natural regional de Armorique mas n'es tota prèpa, a situat a lo sieu limit nòrd.

[thumb|left|La [Penzé, limite communale avec Loc-Eguiner-Saint-Thégonnec]]
[thumb|left|Le moulin de Kéréon sur la [Penzé]]
Située sur le plateau du Léon, entre les Monts d'Arrée au sud et la mer de la Manche au nord, la localité faisait partie de l'ancien évêché du Léon.

Entouré par les communes de Sizun au sud-ouest, Commana au sud-est, Lampaul-Guimiliau au nord et Locmélar, Saint-Sauveur est situé au sud-est de Landivisiau et de Landerneau les villes les plus proches. Le bourg est situé à 170 mètres d'altitude, les altitudes communales allant de 144 à 202 mètres d'altitude; le fleuve côtier Penzé est le principal cours d'eau qui traverse la commune. La commune n'appartient pas au Parc naturel régional d'Armorique mais en est toute proche, elle est située à sa limite nord.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Vejatz tanben

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Tréméven (Còstas d'Arvòr)

**Tremeven-Goueloù** en breton (* Tréméven* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
## Geografia

## Istòria

Tréméven Ven del ancià breton *treb* (pòble) e Sant-Méen o Sant-Méven (Sant gallois de la ). 
Lo nom de Tréméven a citat dempuèi 1198, en una bulle del pape Innocent III. 
Es una parròquia autonòma dempuèi 1471 en fasent partida de la baronnie de Coëtmen.

Tréméven vient de l'ancien breton *treb* (village) et Saint-Méen ou Saint-Méven (Saint gallois du ). 
Le nom de Tréméven est cité dès 1198, dans une bulle du pape Innocent III. 
C’est une paroisse autonome dès 1471 faisant partie de la baronnie de Coëtmen.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Camps

**Camps** es un toponim occitan:
* Camps, comuna de las Corbièras
* Camps, anciana comuna de Lemosin, fusionada dins Camps, Sent Maturin e Leubagel
* Camps, comuna gavacha de Libornés
* Camps, comuna de Provença
Es tanben un toponim picard):
* Camps, comuna de Picardia
Roman (Romania)

**Roman** (**Romesmarkt** en alemand, **Románvásár** en ongrés) es una vila e una municipalitat de Moldàvia en Romania. Comptava 69.268 abitants en 2002.
thumb|left|240px
Le Faouët (Còstas d'Arvòr)

**Ar Faoued (Pontrev)** en breton (* Le Faouët* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
## Geografia

A separat de Trémeven per "Lo Leff" e de Quemper Guézennec per "Lo Poul Jodour".  Se tròba entre lo Trégor e lo Goëlo e entre lo Armor e lo Argoat.

Elle est séparée de Trémeven par "Le Leff" et de Quemper Guézennec par "Le Poul Jodour".  Elle se trouve entre le Trégor et le Goëlo et entre l'Armor et l'Argoat.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Rouillac (Còstas d'Arvòr)

**Rioleg** en breton (* Rouillac* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament de las Còstas d'Arvòr e la region de Bretanha.
## Geografia

Los 359 abitants de la municipalitat vivon sus una superficie d'unitat|16|km²  amb una densitat de 22 abitants per km² e una mejana d'altitud d'unitat|150|mètres .

Las vilas vesinas son Sévignac, Éréac, Langourla, Mérillac, Plénée-Jugon.

Les 359 habitants de la commune vivent sur une superficie de  avec une densité de 22 habitants par km² et une moyenne d'altitude de .

Les villes voisines sont Sévignac, Éréac, Langourla, Mérillac, Plénée-Jugon.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Dinastia Almoravid

Los **Almoravids** (berbèr: *Imṛabḍen*, arabi: المرابطون*Al-Murābiṭūn*) èra una dinastia berbèra de Marròc, que formèt un empèri al sègle XI s'estendent sus l'oèst de Magrèb e Al Andalús. Sa capitala èra Marraquèsh, una vila que fondèron en 1062. La dinastia es originària de las tribús Lamtuna e Gudala, tribús berbèras nomadas de Sahara que vivián entre lo sud de Marròc, lo fluvi Nigèr e lo fluvi Senegal.

Los almoravids evitèron la casuda precipitada d'Al Andalús mercé a una victòria decisiva contre la coalicion dels reialmes crestians de Castelha e d'Aragon a la batalha de Sagrajas. Aquò lor permetèt de contrarotlar un empèri que s'estendiá subre 3000 km del nòrd al sud. Pasmens, lo poder de la dinastia foguèt relativament de corta durada; los almoravids caiguèron -al som de son poder- quora capitèron pas d'apasimar la rebellion Masmuda iniciada per Ibn Tumart. Ne resultèt la mòrt de son darrièr rei, Ishaq ibn Ali, tuat pels almohads a Marraquèsh en Abrial de 1147. 

### Etimologia
Lo tèrme "almoravid" ven de l'arabi "al-Murabitun" (arabi: المرابطون) qu'es lo plural de "al-Murabit" literalament "lo que liga" mas al sens figurat "lo qu'es prèst a se batre a la fortalesa". Lo tèrme es ligat a la nocion de Ribat, una mena de mostièr-fortalesa, a travèrs la rasic r-b-t (arabi: ربط "Rabat": *ligar* o arabi: رابط "Raabat": *campar*).
### Referéncias
Marabot

Un **marabot** (arabi: مَربوط [marbūṭ] o مُرابِط [murābiṭ], *lo qu'es estacat*) es un predicaire musulman considerat coma un sant o un savi, en Africa de l'Oèst, e (istoricament) en Magrèb. Lo marabot es sovent un erudit de l'Alcoran, o un professor de religion.
Lo tèrme pòt tanben designar la tomba de la meteissa persona. 
### Referéncias
Kantlou

**Kantlou** en breton (* Chanteloup* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

## Istòria

* 1347 : primièra mencion de la parròquia jol nom "Cantuluppi"
* 1640 & 1719 : d'epidèmias de peste
* 1750 : bastiment de la glèisa actuala.

* 1347 : première mention de la paroisse sous le nom "Cantuluppi"
* 1640 & 1719 : épidémies de peste
* 1750 : construction de l'église actuelle.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Bèumont (Marselha)

Lo quartier de **Bèumont** (en francés *Beaumont*) s'atròva dins lo dotzen arrondiment de Marselha.

Aqueu quartier es conoissut per èstre lo còr de la comunautat armènia de Marselha. Lo nom de sei carrieras ramenta lo sovenir d'aqueleis exiliats qu'arribèron dins la ciutat focèa au començament dau sègle vinten per fugir lei repressions menadas per l'Empèri Otoman morent : la mai granda carriera dau quartier se dich Avenguda dau 25 d'abriu de 1915 (lo premier jorn dau genocidi armèni). Dos glèisas catolicas armènias se troban dins lo quartier.

Uei, la comunautat es encara ben viva e jòga un ròtle important dins la vida politica locala, emai nacionala, coma va mòstra la lei dau 22 de decembre 2011 que condamna la negacion dei genocidis en generau, e dau genocidi armèni en particular, portada per una elegida marselhesa.

## Veire tanben
* EUGA Ardziv, lo club de fotbòl de la comunautat armènia de Bèumont.
Ar Fantanig

**Ar Fantanig** en breton (* La Fontenelle* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

## Istòria

La parr&ograve;quia de la Fontenelle, enclavée en la &eacute;v&ecirc;ch&eacute; de Roazhon fasiá partida del doyenn&eacute; de D&ograve;l en levant del &eacute;v&ecirc;ch&eacute; de D&ograve;l e èra jol vocable de sant Samson.

La paroisse de La Fontenelle, enclavée dans l'évêché de Rennes faisait partie du doyenné de Dol relevant de l'évêché de Dol et était sous le vocable de saint Samson.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Mezeg

**Mezeg ** en breton (* Messac* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

La municipalitat es sul marge esquèrre la Vilaine. Afronta aquela de Guipry situada sul marge drech. Los dos bourgs an connectat via un pont pels pòrts de Messac e de Guipry.

La commune est sur la rive gauche la Vilaine. Elle fait face à celle de Guipry située sur la rive droite. Les deux bourgs sont reliés via un pont par les ports de Messac et de Guipry.

## Istòria

Divèrses vestigis de la Préhistoire son visiblas sul territòri de la municipalitat de Messac, sustot los menhirs de las Aparelles e de las cupules del Neolític - Age del Bronze condicionat sus rochers de la Vilaine près de de lo vilatge de Clédy (visibles en totas estacions) e aquelas del Pòrt de Messac, divèrsas desenas (visiblas en lo moment de las bassas aigas). Aquel luòc es probablament çò de mès d'important del departament.

Vestigis fòrça començats d'una motte medievala a Raulin sul marge esquèrre de la Vilaine cara a aquela situada sus l'autre marge a Baron (comuna d Guipry). Un gu&eacute; enrajolat existissiá a aquel endroit en lo lièch de la Vilaine.

En 843, la batalha de Messac vei la victòria de Renaud de Nantas sul cap viking Hasting, aliat al comte de Nantas  Lambert e al Breton Nomino&euml;.

La populacion de la municipalitat es favorabla als cambiaments aportats per la Revolucion francesa, sustot après la fin de la Terror. La principala cel&egrave;bra revolucion&agrave;ria es aquela en celebrant l'anniversari del execucion de Louis XVI, acompanhada d'un serment d'&ograve;di a la royaut&eacute; e a la anarchie, celebrada a partir de 1795. La fondacion de la  Republica es tanben celebrada totes los ans.

Plusieurs vestiges de la Préhistoire sont visibles sur le territoire de la commune de Messac, notamment les menhirs des Grées et des cupules du Néolithique - Age du Bronze aménagées sur des rochers de la Vilaine près du village de Clédy (visibles en toutes saisons) et celles du Port de Messac, plusieurs dizaines (visibles lors des basses eaux). Ce site est probablement le plus important du département.

Vestiges très entamés d'une motte médiévale à Raulin sur la rive gauche de la Vilaine face à celle située sur l'autre rive à Baron (commune d Guipry). Un gué dallé existait à cet endroit dans le lit de la Vilaine.

En 843, la bataille de Messac voit la victoire de Renaud de Nantes sur le chef viking Hasting, allié au comte de Nantes  Lambert et au Breton Nominoë.

La population de la commune est favorable aux changements apportés par la Révolution française, surtout après la fin de la Terreur. La principale fête révolutionnaire est celle célébrant l’anniversaire de l’exécution de Louis XVI, accompagnée d’un serment de haine à la royauté et à l’anarchie, fêtée à partir de 1795. La fondation de la  République est aussi fêtée tous les ans.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Mousterioù

**Mousterioù** en breton (* Moutiers* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

Lo vilatge a situat sus la Seiche #que i forma lo étang de Carcraon.
Moutiers A situat a 3&nbsp;km de La Guerche-de-Bretanha, a 13&nbsp;km de Argentr&eacute;-de detlo-Plessis, a 18&nbsp;km de Vitr&eacute; e a 24&nbsp;km de Coss&eacute;-&ccedil;&ograve;-Vivi&aacute;n.La parca de Retiers, situada a 17&nbsp;km, es la mai prèp del pòble.

Le village est situé sur la Seiche qui y forme l'étang de Carcraon.
Moutiers est située à 3&nbsp;km de La Guerche-de-Bretagne, à 13&nbsp;km d'Argentré-du-Plessis, à 18&nbsp;km de Vitré et à 24&nbsp;km de Cossé-le-Vivien.La gare de Retiers, située à 17&nbsp;km, est la plus proche du village.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Moel (Bretanha)

**Moel** (*Muel* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

## Istòria

* La municipalitat a #èsser creada en 1790 per démembrement de la municipalitat de Ga&euml;l.
* Es a l'ora d'ara jumelée amb la vila de Muel en Espanha.
* Dempuèi 2006, una hita informatica installada a la comuna permet la visualizacion dels registres de estat civil de 1793 a 1905, siá mai de dètz mil documents.
* Dempuèi lo **26 de setembre de 2009**, la bibliotèca a dobèrta las siás pòrtas. 
- Bibliotèca : Consulta sus luòc de libres e de documents, emprunts

- Espaci Multimèdia : accès dins las plaças informaticas e internet (pels pagats)

- Espaci d'amassada e d'escambi

- Un luòc d'exposicion e d'animacion

- Un accès per l'escòla

* La commune a été créée en 1790 par démembrement de la commune de Gaël.
* Elle est actuellement jumelée avec la ville de Muel en Espagne.
* Depuis 2006, une borne informatique installée à la mairie permet la visualisation des registres d'état civil de 1793 à 1905, soit plus de dix mille documents.
* Depuis le **26 septembre 2009**, la bibliothèque a ouverte ses portes. 
- Bibliothèque : Consultation sur place de livres et de documents, emprunts

- Espace Multimédia : accès aux postes informatiques et internet (pour les abonnés)

- Espace de rencontre et d'échange

- Un lieu d'exposition et d'animation

- Un accès pour l'école

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ribat

Un **ribat** (de l'arabi: رباط *ribāṭ*, ostalariá) es lo tèrme arabi que designa una pichona fortificacion tala qu'aquelas que foguèron bastidas al long de la frontièra pendent los primièrs ans de la conquista musulmana d'Africa del Nòrd, per assostar los volontaris militars, sonats los *murabitun*. Aquelas fortificacions serviguèron pus tard a protegir las rotas comercialas, e foguèron de centres per las comunautats musulmanas isoladas.

Amb lo temps, los ribats venguèron  d'ostalariás pels viatjaires subre las rotas comercialas majoras (caravanserralh) e de refugis pels mistics. Dins aquel darrièr sens, la tradicion dels ribats es benlèu a l'origina de la fraternitat mistica Sofi, e los ribats se pòdon comparar a las zaoias que s'espandiguèron  en Africa del Nòrd  e a travèrs Sahara entrò l'Africa de l'Oèst.  Lo ribat es la demorança dels marabots (professor religiós, mai que mai Sofi). Un tal luòc destinat a la retrirada espirituala es sonat Khanqah en persan.
 

## Referéncias

* Cache of The Ribat by Hajj Ahmad Thomson, 23 06 2007.
* "The Ribats in Morocco and their influence in the spread of knowledge and tasawwuf" from: *al-Imra'a al-Maghribiyya wa't-Tasawwuf* (The Moroccan Woman and Tasawwuf in the Eleventh Century) by Mustafa 'Abdu's-Salam al-Mahmah)
* Ribat of Soussa, Muslim invention of rib vaulting? on muslimheritage.com, dated 23 February 2003.
* Majid Khadduri, *War And Peace in the Law of Islam* (Baltimore, Johns Hopkins University Press, 1955), ISBN 1584776951. p. 81.
* Hassan S. Khalilieh, "The Ribat System and Its Role in Coastal Navigation," *Journal of the Economic and Social History of the Orient*, 42,2 (1999), 212-225. 
* Jörg Feuchter, "The Islamic Ribat - A Model for the Christian Military Orders? Sacred Violence, Religious Concepts and the Invention of a Cultural Transfer," in *Religion and Its Other: Secular and Sacral Concepts and Practices in Interaction*. Edited by Heike Bock, Jörg Feuchter, and Michi Knecht (Frankfurt/M., Campus Verlag, 2008). 

## Vejatz tanben
*Ksar
Landegon

**Landegon** en breton (* Langon* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

Del punt d'enguarda de la riquesa de la flore, Langon es a la treizième luòc de las municipalitats del departament en possedint en los sieus desparièrs biotopes çò de mès de taxons, siatz 600 per una mejana communale de  e un total départemental de  (). Se compta sustot  a fòrta valor patrimoniala (totala de 207) ;  protegits e 33 apertenent a la lista roja del Mass&iacute;s armoricain (total départemental de 237) .

Du point de vue de la richesse de la flore, Langon est à la treizième place des communes du département possédant dans leurs différents biotopes le plus de taxons, soit 600 pour une moyenne communale de  et un total départemental de  (). On compte notamment  à forte valeur patrimoniale (total de 207) ;  protégés et 33 appartenant à la liste rouge du Massif armoricain (total départemental de 237) .

## Istòria

La Lengon es ponduda en servici en novembre 1864, per la companhi&aacute; dels camins de f&egrave;rre de l'O&egrave;st, siatz dos ans après l'inauguracion de la linha. La station a establit Sul marge drech de la Vilaine près del Pont-de-la-Fosse. Pòrta lo nom del cap de luòc de costat, Fougeray dicha tanben Granda-Fougeray ( abitants) situat a environs , e de la municipalitat de Langon ( abitants) #que lo bourg n'es a aperaquí .

La Lengon est mise en service en novembre 1864, par la compagnie des chemins de fer de l'Ouest, soit deux ans après l'inauguration de la ligne. La station est établie sur la rive droite de la Vilaine à proximité du Pont-de-la-Fosse. Elle porte le nom du chef lieu de canton, Fougeray dit aussi Grand-Fougeray ( habitants) situé à environs , et de la commune de Langon ( habitants) dont le bourg est à environ .

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lazig

**Lazig** en breton (* Lassy* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

La municipalitat de Lassy a situat a aperaquí 25&nbsp;km al sud-oèst de Roazhon.
A traversat per un cors d'aiga: lo Canut.
Las municipalitats vesinas son: Baulon, Goven, Guichen, Guignen, La Cap&egrave;la-Bou&euml;xic.

La commune de Lassy est située à environ 25&nbsp;km au sud-ouest de Rennes.
Elle est traversée par un cours d'eau: le Canut.
Les communes voisines sont: Baulon, Goven, Guichen, Guignen, La Chapelle-Bouëxic.

## Istòria

Segon la tradicion lo nom de la municipalitat vendriá del nom d'un general romain: Lassius.
Lassy A mencionat dempuèi 1380, la parròquia aperteniá a la ancià évêché de Sant-Malo.

Selon la tradition le nom de la commune viendrait du nom d'un général romain: Lassius.
Lassy est mentionnée dès 1380, la paroisse appartenait à l'ancien évêché de Saint-Malo.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Pazieg

**Pazieg** en breton (* Pacé* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

Pacé A situat sul cors de la Fl&ucirc;me e se tròba a aperaquí  al nòrd-oèst de Roazhon.

A implantat la longitud de la  rota nacionala 12 (dintre Roazhon e Sant-Brieuc) #qu'a #èsser recentament réaménagée per sustot facilitar l'accès dins la vila (2x3 vias al nivèl del barreau de Pont-Lagot).

Pacé est situé sur le cours de la Flûme et se trouve à environ  au nord-ouest de Rennes.

Elle est implantée le long de la  route nationale 12 (entre Rennes et Saint-Brieuc) qui a été récemment réaménagée pour notamment faciliter l'accès à la ville (2x3 voies au niveau du barreau de Pont-Lagot).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Santez-Koulm

**Santez-Koulm** en breton (* Sainte-Colombe* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

## Istòria

Lo nom de la municipalitat es una referéncia a una santa décapitée sus òrdre de l'emperaire Aurélien lo 31 de decembre de 274 a Sens en lo departament del Yonne. Divèrsas vilas de França an glorifiée la santa en lududes en donant lo sieu nom. En Ille-e-Vilaine, un vilatge d'aquel nom existís dempuèi la . La parròquia a suprimit l'an 1792 e ligada a Coësmes, de contunh de nòu retuda independent per ordonnance reial l'an 1826.

Le nom de la commune est une référence à une sainte décapitée sur ordre de l'empereur Aurélien le 31 décembre 274 à Sens dans le département de l'Yonne. Plusieurs villes de France ont glorifiée la sainte en lui donnant son nom. En Ille-et-Vilaine, un village de ce nom existe depuis le . La paroisse est supprimée en 1792 et rattachée à Coësmes, puis de nouveau rendue indépendante par ordonnance royale en 1826.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Cicne negre

Lo **Cicne negre** (***Cygnus atratus***) es una espècia de cicne originari d'Austràlia e de Tasmania que deu son nom a la coloracion negra de son plumatge. 

## Distribucion e abitat
Lo Cicne negre es originari d'Austràlia e Tasmania. En 1864, foguèt introdusit en Nòva Zelanda.

Pendent los sègles XIX e XX sègles, foguèt introdusit dins diferents païses coma d'aucèls d'ornament.

En territòri australian, nisa en colonias fòrça densas al contrari del cicne mut. Demora los grands lacs pauc prigonds.

La populacion mondiala es estimada entre 300 000 e 500 000 individús.

## Domesticacion

En França, la varietat argentada del Cicne negre es legalament considerada coma essent domestica.

## Galariá


Imatge:Cygnus_atratus_-adult_with_chicks_in_Australia-8.jpg|Familha: adult e sos pichons
Imatge:Cygnes-noirs.JPG|Cicnons solets
Imatge:Squacco - the swans in london are REALLY dirty (by-sa).jpg|Detalh de la tèsta, bèc grand dubèrt
Imatge:Cygnus atratus in flight-1.jpg|Cicne negre en vòl, al despegament
Cygnus atratus MHNT.ZOO.2010.11.16.5.jpg| *Cygnus atratus* - MHNT


## Vejatz tanben
### Articles connèxes
* Teoria del cicne negre

## Nòtas
Sant-Sinforian

**Sant-Sinforian** en breton (* Saint-Symphorien* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

## Istòria

En 1973, Sant-Symphorien a #èsser ligada, amb Bazouges-jos-H&eacute;d&eacute;, a H&eacute;d&eacute;. Se n'es desligada en 2008

En 1973, Saint-Symphorien a été rattachée, avec Bazouges-sous-Hédé, à Hédé. Elle s'en est détachée en 2008

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Saulnières (Ille e Vilaine)

**Saulnières** en francés (* Saoner * en breton) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia
## Toponimia
Le nom de la localitat es atestat jos las formas *Villa Salnieriensis* al , çò que significa « domeni ont se vend de sal », *Salneris* en 1068, *parochia de Sauneriis* en 1240, *ecclesia de Salneriis* en 1516.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Albafuèlha e la Garda

**Albafuèlha e la Garda** (*Albefeuille-Lagarde* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Albafuèlha e la Garda èra de l'eleccion de Montalban, de la generalitat de Montalban, de la diocèsi de Montalban e de la senescauciá de Tolosa. Tanlèu 1790, Albafuèlha e la Garda èra del canton dels Sarrasins .

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton dels Sarrasins-2, passèt al canton de Montuèg.

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas ambe la comuna

## Véser tanben
* Comunas de Tarn e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Sant-Jili-Roazhon

**Sant-Jili-Roazhon** en breton (* Saint-Gilles* en francés) es una comuna bretona, situada dins lo departament d'Ille et Vilaine e la region de Bretanha.
## Geografia

La municipalitat de Sant Gilles se situa a una quinzena de quilomètres al Nòrd-Oèst de Roazhon. Se tròba sus la rota de Sant-Brieuc.

La commune de Saint Gilles se situe à une quinzaine de kilomètres au Nord-Ouest de Rennes. Elle se trouve sur la route de Saint-Brieuc.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Balinhac

**Balinhac** (*Balignac* en francés) es una comuna gascona de Lomanha, situada dens lo departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Balnhiaco*, en 1351, *Valinhaco*, en 1380, *Senhor de Balinhac*, en 1448, *loci de Vallignac*, *Balinhaco*, en 1532. La prononciacion es [bali'ɲak]. Lo nom es probablament format deu nom d'òme latin *Balinius* e deu sufixe *-acum* , latinizacion deu sufixe gallés *-aco(n)*. Balinhac èra donc probablament ua anciana granda proprietat antica qu'avèva per mèste *Balinius*. *Ballinius*, que prepausa Dauzat , auré donat **Barinhac*.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de La Vit de Lomanha; es ara deu canton de *Garonne-Lomagne-Brulhois* (en francés), donc de Garona Lomanha Brulhés.

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas damb la comuna

## Véser tanben
* Comunas de Tarn e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Bèumont de Lomanha

**Bèumont de Lomanha** (o *Belmont de Gimona*) (*Beaumont-de-Lomagne* en francés) es ua comuna gascoa de Lomanha, situada dens le departament de Tarn e Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Anciana bastida fondada en 1276, coneguda per sas granas hèiras agricòlas, e la cultura de l'alh blanc de Lomanha.

## Geografia

## Istòria
Pendent l'Ancian Regime, Bèumont èra de l'eleccion de Ribèra-Verdun, donc de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de la diocèsi de Montauban e de la senescaucia de Tolosa. Tanlèu 1790, la comuna èra deu caplòc de son canton; estoc tanben residéncia deu tribunau de districte de Granada-Bèumont (d'aquí a la disparicion deus districtes en 1795) .

Pendent l'Ancian Regime, Sent Joan de Caucassac  avè las medishas apertenéncias. En 1790, Sent Joan de Caucassac èra ua comuna deu canton de Bèumont, mès l'incorporèn a la vila en l'an VIII .

## Administracion

*  A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, caplòc de son canton, i demorèc e en vengoc le burèu centralizator.

## Demografia

## Lòcs e monuments

Beaumont-de-Lomagne - Hôtel Toureil - Actuelle Mairie IA00038967.jpg|L'ostau de comuna.
Beaumont-de-Lomagne - La halle.jpg|Le mercat cobèrt.
Beaumont-de-Lomagne - La halle - L'intérieur.jpg|L'interior deu mercat cobèrt.
Beaumont-de-Lomagne - Hôtel de Fermat- IA00038971.jpg|Ostau de Fermat.
Beaumont-de-Lomagne - Eglise Notre-Dame de l'Assomption.jpg| La glèisa.
Beaumont-de-Lomagne Saint-Jean-de-Coquessac Chapelle Saint-Jean IA00039014.jpg|L'anciana glèisa de Sent Joan de Caucassac.


## Personalitats ligadas dambe la comuna
* Pèire de Fermat, (1601-1665), matematician
* Olimp Benaset (1802-1879), escrivan occitan

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias