open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Benavent

**Benavent** (*Bénévent-l'Abbaye* en francés) es una comuna occitana de Lemosin, en Nauta Marcha, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

Lo dialecte locau es lo lemosin.

## Geografia

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:

***Benavent** - *Burgus de Segonsolas* en 1080; *Apud Beneventum antea Secundelas* vers 1090; *Gaufredus de Fondom canonicus Sancti Bartolomei* vers 1100; *Monasterium Beneventi* en 1106; *Geraldus prior Beneventanus* en 1117; *Stephano cellerario de Benaven* vers 1120; *En Gaufrelo prior de Benaven* au segle XII; *Stephanus Beneventi prepositus* vers 1134; *Ego Gaufridus, Beneventi prior, …* en 1144; *Guidone Fulcaudi preposito Beneventi …, Ademaro priore Beneventi* en 1184; *Sanctus Bartholomeus de Benevento* au segle XII; *Beneventum* en 1282; *J. de Gensanis, archidiac. Beneventi* en 1296; *Ecclesia Beneventi, priore et conventu … in nostra speciali gardia capellanus Beneventi, elemosinari…* en 1330; *Radulphus Lo Grouh, archipr. de Benevento* en 1341; *Le prieur et couvent de Bienavant pres Salangnac* en 1345; *Prior Beneventi* au segle XIV; *Pro ecclesia Sancti Sulpicii cum archipr. de Benavento annexo collato Philippo Laforilha taxato…* en 1352; *Canonici Beneventi* en 1389; *Frère Loïz Foucaut et fr. Joh. de Puizmerle à cause du prioré de Benevant* en 1416; *Fratrem Ludovicum Foucaut priorem prioratus de Benevento ad fortalicium dicti loci de Benevento tanq…* en 1417; *Jehan de La Vergne religieux de Benavant et proc. général dud. prieuré* en 1421; *L’Arcepre-Veyré de Bennavant* en 1423; *Les eglise prieuré et ville de Bienavant* en 1447; *Abbas Beneventi* en 1466; *Benavant* en 1479; *Confirmatio exemptionis facta per dominum Sixtum papam per quam religiosi abbas et conv. de Benavant…* en 1480; *Maistre Ma(r)c de Ro(r)gues abbé de Benavant … Jannot de Ro(r)gues capitaine de Benavant* en 1514-1515; *Foucault de Bonneval evesque de Soissons abbé commandataire de l’abbaye de Benavant* en 1518; *Bénévent* en 1554; *Joignant ez justices d’Arsunze … Benavent et Champtroyt* en 1561; *Jehan de las Luquetas en son vivans abé de Benavant* en 1635; *Bénévent* en 1844; *Bénévent-l’Abbaye* en 1882.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Cultura locala e patrimòni

### Luecs e monuments

### Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Varelhes

**Varelhes** (nom marchés supausat segon Lansade) o **Varelhas** (nom lemosin supausat segon la toponimia) (*Vareilles* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin. Fa partida dau País Sostranian.

Lo parlar locau es de tipe marchés.

## Geografia

## Toponimia

Los noms en ***italicas grassas*** emb un * a fin son de noms occitans supausats per los wikipedians.

Las atestacions ancianas son, per lhuec:

***Varelhes** (marchés) / **Varelhas** (lemosin) - *Ecclesia de Valeles* en 1245; *Capellanus de Valelhas* au seglhe XIV; *La parr. de Vareilhe* en 1346; *Vareilles* en 1547; *Vareilles* en 1552; *Vareille* en 1844; *Vareilles* en 1881; *Vareilles* en 1882.

*Basseneuil - *Bosseneuil* en 1844; *Basseneuil* en 1881; *Basseneuil* en 1892Vilatge.
*Bosseneuil - *Bosseneuil* en 1844; *Basseneuil* en 1892; *Bosseneuil et Basseneuil* en 1902?
*Bouchaix - *Bouchaix* en 1844; *Bouchaix* en 1881; *Bouchais* en 1882; *Bouchaix* en 1892.?
****La Breulhe**** (marchés)/***La Bruelha**** (lemosin) (fr *La Breuille*) - *La Breuille* en 1844; *La Breuille* en 1881?
*Clairbise - Lhuecdich.
*Clerbize - ?
****La Combe**** (mar) / ***La Comba**** (lem) (fr *La Combe*) - Lhuecdich.
*Le Durfier - Mas.
*La Fat-Vieille - Lhuecdich.
*Font-Vieille - Mas.
*Les Genêts - Lhuecdich.
*La Jarlaud - Vilatge.
*Lafat-Vieille - ?
*Montlebeau - Lhuecdich.
*Moulin de la Breuille - Molin.
*Le Peu Barbasson - Lhuecdich.
*Le Peux-Barbasson - Lhuecdich.
*Peux-Refier - Lhuecdich.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Fleurac (Cruesa)

**Fleurac** (*Fleurat* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

Lo dialecte locau es lo marchés.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:

***Fleurac** - *Parrochia sancti Michaelis de Floiraco* en 1011; *Ecclesia de Floiraco* vers 1087; *Floirat* vers 1150; *Capella [de Floirat] fuit hactenus …, arbitri … pronunciaverunt eam esse subjectam … ecclesie Sancti…* en 1282; *Mons. de Mortemar aura la garde de Bridiers, le Blanc et Florac* en 1434; *En la parr. de Fleurac* en 1486; *Dominus de Fleuraco* en 1500; *Fleurat … grandz fraiz pour faire reediffier leur eglise et fondre leurs cloches qui fust bruslée et…* en 1574; *Paroisse de Florat* en 1577; *Fleurat* en 1844.Lo nom de *Fleurac* pòt venir dau nom latin d'òme *Florus* ambe lo sufixe *acum*, latinizacion dau sufixe gallés *-aco(n)*. Fleurac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica que son mèstre èra *Florus*. Pasmens, mai d'un nom escrit *Fleurat* o *Fleurac* en francés ven de *Florius*, un derivat de *Florus*.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat
* Dempuei la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna es demorada dins lo canton dau Borg.

## Demografia

* 2011 : 286; 2013 : 282 abitants (23 ab/km²)
* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna
*  Los Patins que ne sortiguèt Samuel Paty son atestats a Fleurac al s. XVIII.

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
La Serra e Bussiera Vielha

**La Serra e Bussiera Vielha** (*La Serre-Bussière-Vieille* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Istòria
Entre 1795 e 1800, Bussiera Vielha (261 abitants en 1793) es estachat a La Serra (280 abitants en 1793).

## Toponimia
* **La Serra**. Lo mot es prelatin e designa una montanha (una tuca, un pueg) eslonjada ,. 
* **Bussiera Vielha** ven dau latin *buxaria*, format de *buxus*, lo buis, e dau sufixe *-aria*, luec (luòc) ente i a beucòp de buis (bois, beneit, ausanier, rampam...). Las atestacions ancianas son *Buxeria* en 1158, *Buxeria Veteri* en 1315. Lo buis se plai sus un sòu calcari o marca una ocupacion anciana e, eventualament, en Lemosin, de sites arqueologics gallo-romans ,. . Se pòt pas separar de *Bussiera Vielha*, comuna de La Serra e Bussiera Vielha : d'après l'adjectiu, benlèu que lo nom de *Bussiera Novela* deriva de *Bussiera Vielha* e que la preséncia dau buis concernissiá que lo vilatge supausat pus ancian, *Bussiera Vielha*.

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* Entre 1795 e 1800, Bussiera Vielha (261 abitants en 1793) es estachat a La Serra.
* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments
*Chasteu de Chaumont

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Vijavila

**Vijavila**  (*Vigeville* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Ni Dauzat nimai los Féniés dison pas res de Vijavila.

Òm pòt pensar au mot vige (vege, etc, equivalents de vimzela, gitòla, qu'es la brancha de vime) dau mot latin *vitex* (lo Gaffiot explica *vitex* per un aubrilhon mediterranèu, lo pebrièr fèr o pebrièr de capuchin (noms lengadocians), *vitex agnus-castus*, que deu èsser desconegut de las tèrras marchesas). Mas sovent los compausats emb *vila* an per basa un nom germanic. Una autra possibilitat, pus probabla, es *Wido*, qu'a donat *Gui*, mas que pòt èsser tractat a l'iniciala coma a Sent Vit de Dòrn : **Widia Villa* > *Vijavila*. 
 
## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat
* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton d'Aiun; es aura dau canton de Gosom.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Prima

300px|thumb|Naissença d'una flor a la prima
La **prima**, egalament sonada **primavèra**, **printemps**, **primtemps**, es una de las quatre sasons de las zonas temperadas. Astronomicament, comença amb l'equinòcci de prima (entre lo 20 e lo 21 de març dins l'emisfèri nòrd, e entre lo 22 e lo 23 de setembre dins l'emisfèri sud), e s'acaba amb lo solstici d'estiu (a l'entorn del 21 de junh dins l'emisfèri nòrd e lo 21 de decembre dins l'emisfèri sud). Encara que, a vegadas se considèra com lo periòde dels meses entièrs de març, abril e mai dins l'emisfèri nòrd e setembre, octobre e novembre dins l'emisfèri sud (prima meteorologica).

## Caracteristicas

I a un aument progressiu de la temperatura. Es lo temps del desgèl e de las precipitacions moderadas, encara que depend fòrça del clima de la region. Pòdon se desencadenar fòrtas tempèstas e vents. 

Es la sason de la renaissença, ont tornan botar las plantas caducas. Fòrça animals començan de s'aparelhar dins aquela epòca. Per la florison de las plantas, es un temps d'allergias per qualques personas. Lo temps pòt èsser fòrça cambiadís.

## Simbolisme

Fòrça fèstas coïncidisson amb l'arribada de la prima. La divesa romana Flòra la simbolizava. Per las arts, es la sason de l'amor e de la jòia aprèp la retirada de l'ivèrn. Es associada a la vitalitat, a la jovença, la belesa e la color verd. Dins la teoria de las quatre umors, li correspond la sang.

## Referéncias
Solmans

**Solmans** o puslèu **Somans** (*Soumans* en francés) es una comuna occitana probablament de Berrí, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Nòva Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

## Toponimia
La forma grafica *Solmans*, arcaïsanta, s'explica per doás influéncias : la de la forma oficiala francesa *Soumans* e la de *La Toponymie des Pays Occitans* de Bénédicte Boyrie-Fénié e Jean-Jacques Fénié, que dona las formas ancianas *Solmant*, au sègle XII, *Soumans*, vèrs 1315. En marchés, un ancian *Solman-* se deuriá mudar normalament en *Soman-*. Dauzat e Rostaing, que probable coneissián pas la forma dau sègle XII, explican lo nom, emb una certana prudéncia, per lo latin *summus*, « cima, poncha, quinca », e lo sufixe *-anum* (pauc productiu en Marcha, çò que sabián). Los Féniés, gràcias a la forma *Solmant*, donan coma origina lo nom germanic *Sulmannus* . Per la finala *-s*, presenta tanlèu 1315, se pòt justificar aisadament per la preséncia de gentilicis sens sufixe e qu'utilizan la forma plurala dau nom de la comunautat (vilatge, paròfia) : los abitants de **So(l)man* podián èsser **los So(l)manS* e a la fin lo gentilici se confondiá embe lo nom dau vilatge, que veniá entau **So(l)mans*. La prudéncia comanda d'escriure en occitan **Somans**, en esperant daus estudis novèus.

## Istòria
Entre 1790 e 1794, *Montebras* (nom francés) fuguèt annexat per Somans. En 1829, ne fuguèt entau per *Belle-Fay* (nom francés, probablament Bèlafaia).

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat
### Canton
* A la reforma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Boçac, i demorèt

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.
### Demografia Bèlafaia (1793-1821)
* 1793 : 104 abitants
* 1800 : 106 abitants
* 1806 : 107 abitants
* 1821 : 104 abitants 

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias

?
?
Sent Medard e la Rocheta

**Sent Medard e la Rocheta** o **Sent Medard la Rochita**, fòrma a verificar sus plaça ('quò's doas comunas que s'estachèron en 1972) (*Saint-Médard-la-Rochette* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Toponimia
* **Sent Medard** es un agiotoponime : 'quò's un nom de luòc que fai referéncia a un nom de sent. S'agís de *Sanctus Medardus* (456 - 8 de junh 545), avesque de Noyon en Picardia (França), dont lo nom ven dau germanic *Math-hard*. En occitan, a part en Gasconha occidentala e meridionala que consèrva inalterat lo *-d-* intervocalic, *Medard* es una fòrma sabenta. Una de las fòrmas occitanas d'origina populara (per evolucion normala) es *Mesard* (*-d-* intervocalic > *-z-*, grafiat *-s-*), coma a Sent Mesard, mas pus au nòrd *-z-* intervocalica dispareis, çò que dona *Meard* e, per evitament de l'iatus, *Merd*, *Mèrd*, *Miard*, etc. Las autras comunas lemosinas o marchesas son sovent *Sent Merd* o *Sent Mèrd* : la prononciacion seriá a verificar.
* Lo nom de **La Rocheta** (atestacion de 1182-1183, *La Rochetta*) es un diminutiu (sufixe *itta*) de *ròcha*, dau prelatin *rocca*, qu'a lo sens d'un pueg, puei dau chasteu qu'es bastit dessús . Benlèu que lo chasteu èra pitit.

## Istòria
Entre 1790 e 1794, Sent Medard absorbiguèt *Saillant* (nom francés; pas de donadas dau recensament de 1793, donc benlèu recensat ambe Sent Medard) e entre 1795 e 1800, Pueg Malsinhac (190 abitants en 1793), que tornet prener son independéncia en 1879. Puei Sent Medard e La Rocheta fusionèron en 1972 . La Rocheta a l'estatut de comuna associada (arrestat prefectorau dau 22 d'aost 1972).

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* l'annexion entre 1795 e 1800 de Pueg Malsinhac (190 abitants en 1793) puei la novèla creacion de 'quela comuna en 1879 (310 abitants en 1881) explican en partida las fluctuacions de la populacion comunala, respectivament entre 1793 e 1800 e entre 1876 e 1881.
* En 1968, La Rocheta aviá 275 abitants , puei fuguèt estachada a Sent Medard, çò qu'explica la montada de la populacion totala en 1975 dins un contèxte de baissa demografica.
* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Bòrn Sent Jòrge

**Bòrn Sent Jòrge** (*Bord-Saint-Georges* en francés) es una comuna occitana de  Berric o de Marcha (Lemosin), situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

## Toponimia
**Bòrn Sent Jòrge** es a costat de *Bornet*, çò que justifica la grafia *Bòrn*.

Las explicacions de *Bòrn*, nom de mai d'un vilatge, son divergentas. Dauzat i vei un prelatin *borna*, « font ». Bénédicte Boyrie-Fénié, dins sos trabalhs pus recents ( sus la Dordonha) explica lo nom per l'occitan *bòrn* « limita, bordura ». Xavier Delamarre a una autra explicacion : un nom gallés d'òme, *Burnos*. La situacion geografica daus uech *Bòrn* citats per Dauzat es un bòrd (bòrn ?) de planetge o de ribiera nauta mai que mai, o una serra (i a dos bòrns e lo planetge es estrech) emb un dobte per lo de Senta Sabina e Bòrn (l'egleisa es en bas, mas de maisons son en naut), e justament per Bòrn Sent Jòrge (lenta montada). Los autres son Bords, Lo Bòrn (Nauta Garona), Lo Bòrn (Losera), Bors (Canton de Baignes-Sainte-Radegonde), Bors (Canton de Montmoreau-Saint-Cybard) e En Bòrn; i fau ajostar lo *Bòrn* de Sent Estròpi de Bòrn; a verificar sus Géoportail , en escrivent lo nom de las comunas en francés.

Per **Bornet**, aquò's tot simplament lo diminutiu de Bòrn. I chau pas cerchar ren mai.

## Istòria
En 1829, Bornet foguèt annexat per Bòrn Sent Jòrge.
## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat
### Canton
* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Boçac, i demorèt 
## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

### Demografia de Bornet

* Las donadas de la dreita dau grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Bòrn Sent Jòrge.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias

?
Sent Mèrd la Bruelha

**Sent Mèrd la Bruelha** (*Saint-Merd-la-Breuille* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Toponimia
**Sent Mèrd** (atestacion *Sanctus Medardus*, en latin, au segle XIV) es un agiotoponime : 'quò's un nom de luec que fa referéncia a un nom de sent. S'agís de *Sanctus Medardus* (456 - 8 de junh 545), avesque de Noyon en Picardia (França), dont lo nom ven dau germanic *Math-hard*. En occitan, a part en Gasconha occidentala e meridionala que consèrva inalterat lo *-d-* intervocalic, *Medard* es una fòrma sabenta. Una de las fòrmas occitanas d'origina populara (per evolucion normala) es *Mesard* (*-d-* intervocalic > *-z-*, grafiat *-s-*), coma a Sent Mesard, mas pus au nòrd *-z-* intervocalica dispareis, çò que dona *Meard* e, per evitament de l'iatus, *Merd*, *Mèrd*, *Miard*, etc. En francés, la fòrma populara es normalament *Mar(d)* (grafiat *Mard*, *Mars*, *Marc*).

**La Bruelha** sembla la femenizacion (interpretacion personala) de *Lo Bruelh*, que seriá un pitit bòsc, (eventualament) environat d'un mur o d'una gòrça (un randau, un plais, una brò, una boissonada...); lo mot es d'origina celtica (**brogilu-*), vengut *bròlh* en occitan ancian , puei diftongat en *bruelh* o *bruèlh*. Per interpretar 'quela feminizacion, i a lo cas de la comuna francesa de La Breille-les-Pins (Maine-et-Loire), atestada en latin en 1142-1146 jos la fòrma de *silva Brolia*, que *Brolia* i sembla un adjectiu.

NB. I a un maine nommat *La Bruelha*, a 2 o 3&nbsp;km au nòrd-est dau borg. La fòrma corrècta dau nom de la comuna seriá pas Sent Mèrd **e** la Bruelha ?

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Le Grand Borg

**Le Grand Borg** **(de Salanhac)**, variantas **Lo Grand Borg** o **Le Borg** (*Le Grand-Bourg* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

La comuna parla los dialectes lemosin e marchés.

## Geografia

## Toponimia
Las atestcions ancianas son, per luec:

***Le Grand Borg de Salanhac** - *Parrochia sancti Stephani Saloniacensis* vers 1070; *Parrochiani de Salamaco* en 1080; *In burgo Salaniaci ecclesia sancti Stephani, ecclesia Sanctae Marie cum decimis omnium rerum totius…* en 1106; *Salaniacensis castri burgus* au segle XII; *Villa burgi Salaniaci* en 1230; *Burguo Salaniaci …, apud Salanhac* en 1281; *Ecclesia beati Leoboni de Salanhac* en 1302; *Parrochia de burgo Salanhaci* en 1333; *de Salanhaco* en 1336; *Capellanus de Salanhac* au segle XIV; *Racione possessionis ecclesiarum parrochialium S. Marie ac S. Leoboni burgi de Salanhaco inter se……* en 1412; *Loys de S. Marc fut curé de Salignac …* en 1418; *Johannes Pradeau curatus de Salanhac* en 1418; *Pour avoir esté … devers le bastart d’Azay, Gastineau et autres capitaines de gens d’armes qui estoi…* en 1435; *Rector ecclesiarum burgi Salaniaci* en 1451; *Un nommé Estienne de La Vau-Roy, parroissien du bourg de Salaignat* en 1479; *Noble homme Jacques de La Barde chevalier demandeur contre Estienne Blancheton, Pierre Gebault, Jeha…* en 1481; *Mag. Johanne Danglars de Saleignaco … rectoribus* en 1496; *Paroisse du bourg de Sallagnat* en 1540; *Grand-Bourg-de-Salagnac* en 1844; *Grand-Bourg* en 1882; *Grand-Bourg (Le)* en 1892.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Cultura locala e patrimòni
### Luecs e monuments

### Personalitats liadas a la comuna

### Eraudica

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Gosom

**Gosom** o **Gosum** (*Gouzon* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Istòria

## Toponimia
Dauzat e Rostaing supausan un nom d'òme germanic, *Gozo*, mas los Féniés, que se basan sus l'atestacion de vers 1150, *Gosom*, chausisson lo compausat gallés **Gos-ó-magos*, emb lo sens de «merchat sus lo riu» (lo riu que passa a Gosom s'apèla *Goze*, en francés).

Demòra una dificultat : la prononciacion seriá [gu'zu] (Wikipédia en francés). Quò's normau qu'una finala *-on* se pronóncia [-u], mas pas una finala *-om*, per ben que siá etimologica. Afar a aprigondir.

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat
### Canton
* D'aici a la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, Gosom èra dau canton de Jarnajas; aura, es canton.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Boçac Borg

**Boçac Borg** (*Boussac-Bourg* en francés) es una comuna occitana de Berric situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia
### Perimètre del territòri

## Toponimia
Bossac Borg  [bu'so bur] a lo mesme nom que la vila vesina, Boçac. Èra nommada *Boçac las Egleisas* quand Boçac èra *Boçac lo Chasteu*. Per la vila (òm supausa, sens certituda), las atestacions son *Bociacum*, sens data (segon Dauzat), *Buciacum*, vers 1000, *Bociaco*, en 1095, *Bossiacus*, vers 1315 (segon los Féniés). Per Boçac Borg, lo vilatge es atestat *Botzac las Eglesias*, per'mor de sas doas egleisas bessonas. Lo nom vendriá d'un nom latin d'òme *Bŭccius* o *Buttius* emb lo sufixe *-acum* , latinizacion dau sufixe gallés *-aco(n)*. Boçac - un o l'autre - èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mestre *Bŭccius* o *Buttius*. En realitat, coma lo nom vau tanben per los dos luòcs, òm sap pas ont èra la *villa* d'origina; e coma un chasteu medieval es pus recent qu'una *villa*, coma es pus logic qu'un chasteu prenga lo nom d'un vilatge vesin (2&nbsp;km) qu'alencontrari, l'origina dau nom deu se trobar au vilatge emper qu'a la vila eiretiera dau chasteu.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Parçac (Marcha)

**Parçac** (*Parsac* en francés) es una anciana comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin, venguda lo 1er de genier 2016 una comuna delegada dins la comuna novèla de Parçac e Rimondés. Lo 1er de genier de 2025 es creada la comuna novela de Parçac qu'agropa Parçac e Rimondés d'un latz, e Blaudés de l'autre latz.

## Geografia

## Toponimia
Segon Dauzat e Rostaing, Parçac pòt venir deu nom d'òme latin **Parcius*, d'après *Parcilia*, emb lo sufixe *-acum*, o benlèu d'una contraccion de *Patriciacum*, d'un autre nom latin, *Patricius*, totjorn emb lo sufixe *-acum*, latinizacion dau sufixe celtic *-*ako-*. Seriá donc una propietat rurala d'origina gallo-romana.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants (ambe Rimondés),  abitants (Parçac solet).

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sent Pardós d'Arnèt

**Sent Pardós d'Arnèt** (*Saint-Pardoux-d'Arnet* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Toponimia
* **Sent Pardós** ven del nom de Pardulphus, nom germanic *Pard-wulf* o *Bard-wulf*, que correspond a un ermita garit miraculosament de la 'vuglessa, puèi que venguèt abat de Garait  (658 - entre 737 e 743); a tombat sistematicament, en Occitània, dins l'atraccion de *perdon*, adaptat en francés en *Pardoux*, *Perdon*, *Pardon*, etc , mas l'erosion fonetica en auvernhat (delh dialècte de Sent Pardós d'Arnèt) empacharà benlèu de zo verificar dins lo cas de la comuna. La grafia occitana autentica del nom ne'n depend (*Pardós*, amb *-s* finala, es probablament analogic).

* **Arnèt**

## Istòria
Entre 1790 e 1794, Sent Pardós d'Arnèt absorbís la comunautat o comuna del mesme nom ???), situada dins la Marcha .

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Bussiera Novela

**Bussiera Novela** (*Bussière-Nouvelle* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Toponimia
* **Bussiera Novela** ven del latin *buxaria*, format de *buxus*, lo buis, e dau sufixe *-aria*, luec onte i a beucòp de buis (bois, beneit, ausanier, rampam...). Las atestacions ancianas son *Buxeria* en 1158, *Buxeria nova* en 1249. Lo buis se plai sus un sòu calcari o marca una ocupacion anciana e, eventualament en Lemosin, de sites arqueologics gallo-romans . Se pòt pas separar de *Bussiera Vielha*, comuna de La Serra e Bussiera Vielha : benlèu que lo nom de *Bussiera Novela* deriva de *Bussiera Vielha* e que la preséncia dau buis concernissiá que lo vilatge supausat pus ancian.
* **Blavapeira** es una formacion medievala : « peira de color blava »; ne faudriá saber la motivacion exacta; *blau* ven de l'ancian francic **blāo*. L'òrdre daus mots es determinant-determinat (adjectiu en prumier), de tipe germanic.

## Istòria
En 1842, Blavepeire (nom francés; en occitan, probable que quò's Blavapeira) es estachat a Bussiera Novela .

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

### Demografia de Blavapeira

* Blavapeira es pas mai comuna en 1842. Lo n° INSEE es estat chamnhat per de las rasons practicas.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sent Pardós Morteiròu

**Sent Pardós Morteiròu** (*Saint-Pardoux-Morterolles* en francés) es una comuna lemosina situada dins lo departament de Cruesa e la region de de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

La província istorica es la Marcha, mas lo dialecte es estrictament lemosin.

## Geografia
L'altitud de la comuna es entre 467 m e 798 m, Sent Perdon es a 600–620 m, La Vau a 550-560 e Morteiròu a 650–660 m.

Lo borg es a Sent Perdon. Per anar a La Vau, chau far 2 o 3&nbsp;km per la RD 58 e lo pitit vilatge es sus un chamin a esquèrra. Per anar a Morteiròu dempuei lo borg o dempuei la RD 8 Borgonuòu-Roièra, chau prene la RD 13.

## Toponimia
* **Sent Pardós** ven dau nom de Pardulphus, latinizacion dau nom germanic *Pard-wulf* o *Bard-wulf*, que correspond a un ermita garit miraculosament de la cecitat, puei que venguet abat de Garait  (658 - entre 737 e 743); a tombat sistematicament, en Occitània, dins l'atraccion de *perdon*, adaptat en francés en *Pardoux*, *Perdon*, *Pardon*, etc , çò que la preséncia d'una nasala finala permetriá de verificar, se lo parlar locau l'articulava regularament quand n'i a una; se l'articula pas, coma 'quò's normau dins lo dialecte lemosin, la verificacion sembla impossibla (**Pardol* e **Pardon* confluïsson en [par'du]). La grafia occitana autentica del nom ne'n depend (*Pardós*, emb *-s* finala, es probablament analogic).
* **La Vau** : lo nom a pas besonh de traduccion. Son origina es lo latin *vallis* . Lo vilatge surplomba una comba d'un pitit riu, quasi a sa font.
* ** Morteiròu** atestacion *Morteyrouls* en 1648) seriá un diminutiu de *mortier* e vendriá dau latin *mortariolum*, diminutiu de *mortarium*, « mortier », emb un sens que seriá *fanha*, *gaulha*, *tòlha*, *brauda*. La situacion geografica, a meitat penda, explica pas aqueu sens emb evidéncia e lo vilatge deviá èsser ni pus ni mens fanhós que los autres. Una autra etimologia, totjorn emb lo sufixe *olu-*, ne'n fai un diminutiu de *mostier* .

## Istòria
Sent Pardós e Morteiròu es format de la fusion de doás ancianas comunas, Sent Pardós e La Vau, d'una part, e Morteiròu, d'autre part, en 1964 (fusion efectiva lo 1er de genier 1965 ?). Lo chapluòc fuguet plaçat a Sent Pardós.
En 1962, Sent Pardós e La Vau aviá 292 abitants e Morteiròu 101.

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia
* **Evolucion demografica de Sent Pardós e La Vau (1793-1962), puei de Sent Pardós e Morteiròu**

* En  la populacion èra de  abitants.
* **Evolucion demografica de Morteiròu (1793-1962)**

* Las donadas de la drecha dau grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna actuala.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Bussiera Sent Jòrge

**Bussiera Sent Jòrge** (*Bussière-Saint-Georges*  en francés) es una comuna occitana de Berric, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Toponimia
* **Bussiera** ven dau latin *buxaria*, format de *buxus*, lo buis, e dau sufixe *-aria*, luec (luòc) ente i a beucòp de buis (bois, beneit, ausanier, rampam...) . Segon los Feniés, que citan pas especificament Bussiera Sent Jòrge, lo buis se plai sus un sòu calcari o marca una ocupacion anciana e, eventualament, en Lemosin, daus sites arqueologics gallo-romans .
* **Sent Jòrge** es un agiotoponime, un nom de luec que fai referéncia a un nom de sent. Lo nom, *Georgius*, es grèco-latin e pòt representar Sent Jòrge de Lydda, mòrt en 303, (sent sauroctòn segon la legenda) o l'apòstol de Velai, prumèir avesque legendari dau Puèi de Velai au sègle III (autras fòrmas occitanas : Jòrdi, Jòrgi, Juèri, Jòri, etc).

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sent Desíer de Lairena

*Sent Desier las Reinas*  o emper **Sent Desíer** [sén de'zî] (*Saint-Dizier-Leyrenne* en francés) es una anciana comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin. Despeu lo 1er de genier de 2019, es comuna delegada e chapluòc de *Sent Desíer e Le Mas Barreu Mairinhac*.

## Geografia

## Toponimia
* *Sent Desíer* o *Sent Desier* : coma es prononciat *Sèn Déji* o *Sèn Déjé* (en transcripcion fonetica sauvatja) es malaisat de chausir entre los dos. Ives Lavalada escriu *Sent Desíer* per lo nom de l'anciana comuna, sens apondre *lès Renas*.
* *Leyrenne* (nom francés) es lo nom dau riu que i passa. Son nom fuguèt apondut en 1909. Representa *lès Renas* (aferèsi de *Arenas*, dau latin *arena*, « sable ») .

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luecs e monuments
-La glèisa 

-La creu de la mina

-Las minas d'aur galas

-Lo chastèu, lo cementèri dau Murat (luòc arqueologic)

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Ceiron

**Ceiron** o **Ceirom** (*Ceyroux* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

Lo dialecte locau es lo lemosin.

## Geografia

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luec:

***Ceiron** - *Apud Acero, terra de Acero, de Acerone* vers 1097; *Gaucelmus de Serro* vers 1170; *Ceiro* vers 1185; *Habitantes mansorum seu villagiorum de … Ceyro* en 1417; *Seyrou* en 1419; *Seyrou* en 1472; *Ceyrou* en 1687; *Cérou* en 1693; *Ceyroux* en 1694; *Ceiroux* en 1844; *Ceyroux* en 1882.Segon Dauzat e Rostaing, l'etime poiriá èsser lo nom d'òme latin *Serius* e lo sufixe *-osum*, emb un punt d'interrogacion; mas lo sufixe prepausat es pas gaire compatible emb la grafia del nom occitan (*-om*) supausat. Generalament, lo nom francés es pas chausit a l'azard e ensenha quauqua ren sus la prononciacion anciana : i a donc un dobte sus la validitat de **Ceirom*.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Ladapeira

**Lada Peira** (*Ladapeyre* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

Sos abitants se 'pelen *lòs 'dapeirauds* ([lo: dape'ro:]).

## Geografia

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:

***Ladapeira** - *Lata Petra* en 1150; *Ecclesia Sancti Stephani de Lata Petra* en 1158; *Hugo de Lata Petra prior de Garait* en 1180; *Lata Petra* en 1192; *Ladapeira* en 1201; *Gyrardum de Lata Petra militem et Hugonem filium Willelmi de Lata Petra militis jam defuncti nepotem…* en 1261; *Capella de Lata petra* au seglhe XIV; *Denys de Cluys de Pierrelec* en 1320; *Catherine Pigniaude de La Villate parr. de Ladapeyre* en 1428; *La parroisse de Ladapeyre* en 1441; *Paroisse de La Dapeyre* en 1476; *Les parroissiens de l’église parroichial de Latapeyre au comté de la Marche ont tous jours usence ac…* en 1456; *Ou village de Moles en la parroisse de la Dappeyre* en 1483; *Jehan de Cluys, escuyer, sr. de La Depeyre* en 1506; *Ladapeyre* en 1844.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Pueg Malsinhac

**Puegmalsinhac** (*Puy-Malsignat* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
La fòrma grafica de *Puegmalsinhac* presenta dos problèmas.

Lo prumier es que los parlars lemosins (e benlèu marchés) practican la vocalisacion de *-l* implosiva : lo vedeu, mau, l'ostau. Donc *Mau(sinhac)* semblariá convenir mielhs que *Malsinhac*. Adara los parlars auvernhats amudisson sovent *-l* dins 'quela posicion : lo vedè(l); çò que pòt justificar benlèu *Malsinhac*.

Lo segond es que l'usatge dempuei Alibèrt es d'escriure *Puègmiròl*, *Puègsiuran*, *Puèglaurenç* . *Puegm-* es obligatòri aicí, fòra de tota autra question.

(Puegmaussinhac ?), varianta modèrna eventuala de Puegmalsinhac, vendriá de *podium* (nautor, suquet) e dau nom ancian dau vilatge, format d'un nom d'òme latin **Malcinius*, derivat de *Malcius*, ambe lo sufixe *-acum*, latinizacion dau sufixe celtic *-*ako-*. Lo vilatge seriá donc a l'origina la propietat gallo-romana de **Malcinius*. Sa posicion sus un petit suquet o bòrd de «plateu» que domina leugierament lo paisatge a l'oèst e al nòrd, aprofiechada per una tor medievala, justifica plan la prumiera partida dau nom. Adara, es pas impossible que la *villa* d'origina siá a un emplaçament leugierament diferent, çò qu'explicariá lo passatge de *Malsinhac-* a **Pògmalsinhac*> Puegmalsinhac.

Enfin, la grafia francesa *-Malsignat* ensenha que la finala *-ac* passèt a la prononciacion *-at* coma pertot en Lemosin, en Auvèrnha, en Peiregòrd e pus o mens en Agenés e en Bordalés, abans l'amudiment (disparicion) pus recent de la consonanta finala.

## Istòria
Entre 1795 e 1800, Puegmalsinhac fuguèt annexat per Sent Medard e tornèt prener son independéncia comunala en 1879.

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Rimondés

**Rimondés** (en francés *Rimondeix*) es una anciana comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin, venguda lo 1er de genier 2016 una comuna delegada dins la comuna novèla de Parçac e Rimondés.

## Geografia

## Toponimia
Es una possibilitat que siá en rapòrt emb los diferents Rimonts, que venon dau latin *mons* e dau germanic *rik*, fòrt, ric, poderós, o benlèu dau nom d'òme germanic *Rikmund*,. I a en mai un sufixe (-*ensem*, probablament).

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* en  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de 10,46 ab/km²

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sent Prich la Feulhe

**Sent Prich la Feulhe** o benlèu **Sant Prit Arfolier** (*Saint-Priest-la-Feuille* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

Lo parlar locau es de tipe marchés.

## Geografia

## Toponimia
***Sent Prich** - *Parrochia Sti Prejecti* en 1163; *Stephano Marcellarum Cappellano Sancti Prejecti de Arfolio* en 1295; *La parr. de S. Priet d’Arfuylle* en 1346; *Sainct Priet* en 1388; *Capellanus sancti Prejecti prope Noz* en seglhe XIV; *Sur le mas de Semer, de la paroche de Saint Priet Arffeuille* en 1403; *Parrochia Sancti Prejecti Arfolie* en 1468; *Sainct Priect-la-Fueilhe* en 1501; *Loyse de Rybeyreyx femme auctorisée de Jehan de Savignac, escuier, sgr. de S. Priet et La Feuille…* en 1510; *Sainct-Priectz* en 1531; *Sainct-Priect-la-Fuelhe* en 1539; *Sainct Priect Arfeulhe* en 1566; *Sainct Priect Arfeilhe* en 1576; *Le sieur de St. Prier* en 1580; *Priest-la-Feuille (St)* en 1844; *Saint-Priest-la-Feuille* en 1882.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes
* Lo Parlar marchés de Sant Prit la Feulhe, per N. Quint

## Personalitats liadas a la comuna

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sent Príech (Cruesa)

**Sent Príech** **([de] La Planha)** (*Saint-Priest-la-Plaine* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

Lo dialecte locau es lo marchés.

## Geografia

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:

***Sent Príech** - *Ecclesia sancti Prejecti de la Plaina* vers 1087; *Dominus, parrochia, sancti Prejecti la Planha* en 1264; *Golferius capellanus S. Prejecti La Planha* en 1281; *Quia ecclesia seu capella [de Floirat] fuit acthenus achephale arbitri … pronunciaverunt eam esse su…* en 1282; *Capellanus sancti Prejecti la Planha* en 1292; *Capellanus Sancti Petri la Plaigne et Capellanus Sancti Prejecti la Planha* au seglhe XIV; *Pro prioratu Sancti Preiecti la Planha collato Johanni Sepie taxato ad IIIIxx et X libras* en 1352; *Malbert de S. Hyllaire et Jehan Salert collecteurs de la parr. de St Priet la Pleigne* en 1486; *Sainct-Priect-la-Plaine* en 1541; *Priest-la-Plaine* en 1844; *Saint-Priest-la-Plaine* en 1882.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes
* Documentari filmat, per l'IEO lemosin, en marchés

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sent Gossaud

**Sent Gossaud** (*Saint-Goussaud* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

Lo dialecte locau es lo lemosin.

## Geografia

## Toponimia
Las atestcions ancianas son, per luec:

***Sent Gossaud** - *Podium sancti Gousaldi* au segle XII; *Parrochia sancti Guonsaldi* en 1248; *In parrochiis de Chastelus et S. Gousalui* en 1265; *Parrochia sancti Gousaldi* en 1314; *In manso de Vilamilanges parrochie Sancti Gousaldi* en 1315; *Sancti Guolsandi* en 1332; *Capellanus sancti Gousaldi* au segle XIV; *La parr. de S. Goussaut* en 1346; *James de S. Coursaut* en 1434; *Lienard de Ladrac curé de St. Goussaud* en 1474; *Saint Gousseaud* en 1844; *Saint-Goussaud* en 1882.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Linard

**Linard** ? (*Linard* en francés) es una anciana comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin. Dempuei lo 1er de genier 2019, es comuna delegada e chapluec de la comuna novela de Linar e Malaval.

## Geografia

## Toponimia
**Linar** o **Linars** o fòrma diftongada (a verificar sus plaça) ven dau latin *līnāre*, « champ de lin ». *Llinar* e *Linar* son respectivament daus mots catalan e castelhan e *linar* es dins lo Petit Levy . Dauzat zo boira tot (*linarium* auria donat **Linier*), mas prepausa tanben lo nom germanic d'òme *Lewonhard* > *Liénart* en francés. Veire Llinars del Vallès, cas identic.

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Lion las Monjas

**Lion las Monjas** (*Lioux-les-Monges* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Etimologia
Segon Dauzat e Rostaing, que citan pas de fòrmas ancianas, lo nom es "probablament" un derivat del gallés *leuco*, que presenta un ligam emb lo pòble dels *Leuci*; mès los autors pensan tanben a la raiç prelatina *lev-*, penda, ranvèrs, pendent. Aquelas etimologias justifican pas una grafia emb *-n* finala, que pòt èsser analogica.

*Leontius* (Fénié)
## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sanac

**Sanac** (*Sannat* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

## Geografia

## Toponimia
* **Sanac** (atestacions *de Sennaco*, en 1352, *Sannac*, en 1357) vendriá dau nom d'òme gallés *Senno* , o dau nom d'òme latin *Sacconius*, amb lo sufixe *-acum* , latinizacion dau sufixe celtic *-*ako-*. Sanac es donc una anciana propietat gallo-romana. 
* **Determinacion de la grafia : Sanac o Sannac ?** : 1) la prononciacion modèrna deu èsser amb una *n* simpla; 2) se lo nom deriva de *Senno*, la reduccion de la geminada es regulara, abans l'epòca occitana; 3) n'es pas entau dins lo cas de *Sacconius* + *-acu(m)* > **Sacnac* > **Sanna(t)* > **Sana(t)* eventualament a epòca recenta; 4) se lo dobte persistís, la solucion pus simpla, *Sanac*, es normalament adoptada (l'atestacion de 1357 fariá supausar pr'aquò, sense certitud, l'articulacion de doás *n* au sègle XIV).
* **Faiòla** (nom occitan probable) ven del latin *fagus*, «fai, fau», amb lo sufixe diminutiu *-ola*, o autrament es un diminutiu de *faia* (*faja*, *fageda*, *faiet*, *faget*, etc). 
* *Sent Pardós* (grafia oficiala *Pardoux* generalament utilizada en Lemosin, Marcha e Auvèrnhe); ven del nom de Pardulphus, nom germanic *Pard-wulf* o *Bard-wulf*, que correspond a un ermita garit miraculosament de la 'vuglessa, puèi que venguèt abat de Garait  (658 - entre 737 e 743); a tombat sistematicament, en Occitània, dins l'atraccion de *perdon*, adaptat en francés en *Pardoux*, *Perdon*, *Pardon*, etc , çò que la preséncia d'una nasala finala permetriá de verificar, se lo parlar locau l'articula regularament quand n'i a una; se l'articula pas, la verificacion sembla impossibla. La grafia occitana autentica del nom ne'n depend (*Pardós*, amb *-s* finala, es probablament analogic).

## Istòria
Sanac annexèt *Fayolle* (nom francés, nom occitan benlèu *Faiòla*, cf. La Fajòla) entre 1795 e 1800, puèi en 1836, *Saint-Pardoux-le-Pauvre* (nom francés) .

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.
* Sanac annexèt *Fayolle* (nom francés, nom occitan probable *Faiòla*, entre 1795 e 1800, puèi en 1836, *Saint-Pardoux-le-Pauvre* (nom francés).

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
'Lisieras

**'Lisieras** (*Lizières* en francés) es una comuna occitana de Marcha, en Lemosin, situada dins lo departament de Cruesa e la region de Novela Aquitània, ancianament de Lemosin.

Lo dialecte locau es lo marchés.

## Geografia

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per lhuec:

***'Lisieras** - *Egleseriae* vers 1150; *Gleseras. Gleseiras* vers 1204; *Glesières* en 1315; *Village de Glisières* en 1541; *Louis de La Gastine, demeurant au lieu noble de Lizière* en 1634; *Guiliaume de Chatilion curé de Lusière* en 1635; *Le chasteau de Lizières* en 1744; *Elisières* en 1746; *Michel Soudanas prêtre desservant Elizières* en 1747; *Lizière* en 1844; *Lizières* en 1882.Attraccion a o prononciacion locala dau mot *[https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page1435.jpg lisiera]*?

## Istòria

## Administracion
### Lista daus maires

### Intercomunalitat

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luecs e monuments

## Personalitats liadas a la comuna

## Veire tanben
### Liams connexes

### Liams externes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias