open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anhac

**Anhac** (*Agnac* en francés) es una comuna, per partida perigòrda, per partida agenesa, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
* Coma la comuna es formada de doás unitats, Anhac e *Iffour* (nom francés), l'ostal de comuna es al mieg, a *Monfrange* (nom francés).

### Perimètre del territòri

## Toponimia
* **Anhac**. La prononciacion es [a'ɲa]. Lo nom es escrit *Annac* (1053 ? sègle XIII ? segon los autors). *Anhac* ven del cognomen *Annius* emb lo sufixe *-acum* , latinizacion del sufixe gallic *-āco(n)*. Anhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre *Annius*.

* *Iffour*.

## Istòria
* D'aquí a la Revolucion, Anhac èra de la diocèsi de Sarlat e *Iffour* (nom francés) de la diocèsi d'Agen. Sus la mapa de Cassini, se vei solament lo *Moulin d'Agnac* (Anhac èra benlèu pas parròquia a l'epòca) e la parròquia d*'Yfour* . Pr'aquò, Durengues explica que lo nom de *Saint-Jean d'Yffour* es absent de la lista de Valèri (inventari dels bens eclesiastics de la diocèsi d'Agen, en 1520) e que benlèu correspondiá a « Saint-Jean *de Mazerii* », (donc **Masièras*); benlèu que la parròquia camgèt de nom . Al sègle XVII, sus la mapa de Sanson, lo nom es escrit *Cyfours* .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lausun; es adara del canton de la Val de Dròt.

## Demografia

* En 1793, la municipalitat èra *La Sauvetat, Izaac, Puysserampion et Aignac*, donc La Sauvetat de Dròt, Eisac, Puèg Arampion e Anhac. 
* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luècs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias


[Categoria:Comuna de Perigòrd]]
[Categoria:Comuna d'Agenés]]
Vals-le-Chastel

**Vals-le-Chastel**, nom occitan desconeissut (*Vals-le-Chastel* en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia
Dolon travèrsa la comuna.

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Villa quae vocatur Vallis* en 1078, *Capella de Valle* en 1204, *Castrum de Val* vès 1250, *Castellania de Valle prope Cussa* en 1310, *Valh le Chastel* en 1379, *Locus Vallis Castri* en 1466, *La vicairie de Sainte Catherine à Val le Chastel* en 1549, *Anval le Chastel* en 1669, *Vailh le Chastel* en 1670 . 
*Val* ven delh latin *vallis*, « val », femenin tanleu lo latin . 
Lo borg e lo chastèl son alh començament delh travèrs, dins la val de Dolon.

## Istòria
En 1789, Vals-le-Chastel, qu'èra una senhoriá que relevava en fèu de la baroniá d'Aubusson e en rèire-fèu delh duchat d'Auvernhe, fasiá partida de la província d'Auvernhe, de l'eleccion e subdelegacion de Briude  e delh ressòrt de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Briude, èra delh vocable de Sant Pèire .

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* ''Vals-le Chastel'' sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Gulhon

**Gulhon** (prononciacion: ; en francés: *Aiguillon*) es ua comuna agenesa, lingüisticament gascona, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre deu territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son, *de Aculeo*, en latin, en 1269, *Aqueleo*, en latin, en 1273-1307, *homines de Agullano*, en latin, en 1273-1307, *castri et burgi de Aculeo*, en latin, en 1289, *Aqueleo*, en latin, en 1291, *Aculeum*, *Agulum*, en latin, en 1307-1317, *Agullon* en 1307-1317, *Agulione*, *Aculeo*, en latin, en 1326, *Esguillon*, en francés (mapa deu ).

Segon Dauzat, l'etime seré en latin *acucula*, «agulha», damb lo sufixe diminutiu *-one*.

Per Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, lo nom ven de l'occitan *agulhon*, motivat per ua hautor ponchuda. Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, parla pas de Gulhon mes precisa que l'occitan *agulha*, deu latin *acucula*, a sovent lo sens de «canau, regòla». L'idèa es d'agulhar l'aiga, de la guidar.

Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, cau apartar ací tota valor oronimica; *aculeo* representa puslèu la punta de tèrra entre Òut e Garòna au jonhent; segon Massip, ua pèira talhada trobada a Sent Còrme, comuna de Gulhon, pòrta l'inscripcion *Ambisso vico*, «vilatge deu jonhent». La fòrma orala actuala es devuda a la deglutinacion de la prumèra sillaba, interpretada popularament coma la preposicion *a*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

Aiguillon_-_ruines_gallo-romaines.jpg|Roïnas galloromanas en 1842.
Aiguillon_-_Tour_de_Tourasse_-1.JPG|Pila galloromana de la Torrassa.
Aiguillon_-_Église_Saint-Félix_-1.JPG|Glèisa Sent Felix (sègle XIX).
Aguillon_-_Église_du_couvent_des_Carmes_-1.JPG|Anciana glèisa deus Carmes.
Aiguillon_-_Musée_Raoul-Dastrac_-1.JPG|Musèu Raol Dastrac damb la façada de l'anciana glèisa Sent Felix. 
Château_d'Aiguillon_-4.JPG|Castèth e façada de la glèisa Sent Felix.
Château_d'Aiguillon_-1.JPG|Castèth, façada costat vila.
Château_d'Aiguillon_-3.JPG|Ancians comuns deu castèth.
Château_d'Aiguillon_-5.JPG|Fronton de la façada oèst, allegoria de la Patz.
Aiguillon_-_Château_de_Lunac_-1.JPG|Castèth de Lunac.
Aiguillon_-_Église_Saint-Côme_-1.JPG|Glèisa Sent Còrme, a Sent Còrme. 


## Personalitats ligadas damb la comuna

## Véser tanben
* Agenés
* Guiana

## Nòtas e referéncias
Val delh Puèi

**Val delh Puèi** (*Vals-près-le-Puy* en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Domus infirmarum Vallis* en 1223, *Domus leprosarum de Valle* en 1232, *Prior domus de Valle prope Anicium* en 1264, *Domus pontis de Valle* en 1306, *Monasterium Sanctæ Mariæ Magdelenæ prope Anicium* en 1330, *En Val* en 1364, *Vals* en 1720 . 
*Val* o *Vau* representa lo latin *vallis* , mas la fixacion delh nom z-es probablament medievala. La situacion dins la vau de *Doleson* (fòrma probabla, d'après *Dolezo* en 1186, tanben *Dolezo* pelh vialatge en 1256, coma Doleson) sembla explicar lo toponime.

## Istòria
En 1789, Val èra de de la província de Velai, de la subdelegacion e seneschauciá delh Puei de Velai. A l'espirituau, dependiá de la paròcha Sant Vòsi delh Puei. La glèisa saguèt erigida en sucursala per ordenança reiala delh 7 de feurèir de 1821. 

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
*  Val sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Varenas de Sent Onorat

**Varenas de Sent Onorat** (*Varennes-Saint-Honorat* en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia
Comuna de planas (nautas, mai de 1000 m) e de varsants, larjament abandonada al bòsc.

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *ecclesia Sancti Honorati*, en 1252, *Varennes*, en 1401, *Locus de Varenas*, en 1456, *Ecclesia parochialis S. Honorati de Varenis*, en 1464, *Parochia de Varenis S. Honorati*, en 1466 . 
La prononciacion aproximativa a Josat z-es ['vaɾœnə] , mas z-es benleu pas la sola.
Lo mot *varena(s)* es abondós en toponimia (França, Occitània, amb una excepcion dins l'oèst occitan - [mas i chal apondre los *Barène* (en francés)] - de l'oèst occitan. Lo sens es « braç abandonat d'un flume, buja (= bosiga, bosija) ». Coma lo mot deriva de l'indoeuropèu *vara*, « aiga » , lo sens de « buja » es probablament segond. En tot cas, Varenas de Sent Onorat, sus una plana nauta, es luenh de tota aiga importanta. I a un luòc nommat *La Viala velha*, al bòrn de la plana, qu'es benlèu lo luòc d'origina de la paròcha e que correspond enquera mens al prumèir sens de *varena*. Varenas èra, çò sembla, una buja (un buge).

## Istòria
* En 1789, Varenas èra de la província d'Auvèrnhe, de l'eleccion de Briude, de la subdelegacion de Lanjac e delh ressòrt de Riam. Sa glèisa parochala, diocèsi delh Puèi de Velai e archipreirat de Sant Pàulhan, èra delh vocable de Sant Onorat; l'abadessa de las Chasas presentava a la cura. Varenas èra una sucursala erigida per ordenança reiala delh 12 de març de 1826 .

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton d'Alègre; es avòra delh canton de la Plana delh Naut Velai granitic.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Varenas sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Les Vastres

*Les Vastres* o pusleu **Las Vastras** (*Les Vastres* en francés) z-es una comuna vivaresa, situaa dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *In villa quæ dicitur Lavastris* vès 1000, *Ecclesia Sancti Theotfredi de Vastris* alh secle XI, *Parochia S. Theoffredi de Lavastres* vès 1186, *Ecclesia de las Vastras* vès 1343, *Las Vastras* en 1454 . 
Segon Joan Arçac, Dauzat considèra lo nom coma escur, mas Joan Arçac prepausa un indici. Albert Boudon-Lashermes declara que lo vialatge delhs Chasaus, au nòrd delh borg de las Vastras, seriá la rèsta d'una anciana aglomeracion delh nom de *Léoncel*. Se tròba que Léoncel, benleu Lioncèl en occitan, es una comuna de Droma (*de Leoncellis* en 1142) e la fòrma anciana delh *Léoncel* velaiés es *Lioncellum* en 1137, que correspond tanben a *[[Sant Miquèu de l'Observatòri|Lincel]]* (Aups d'Auta Provença), que saguèt atestat *Castrum Laudoncelli* en 1251. Aquelh darrèir nom, coma lo de Droma, vendriá, segon Dauzat e Rostaing, delh « ligur » *labinca*, « degonle » e tanben « lavanca ». Charles Rostaing prepausa per aquelhs toponimes **Lavincellu*, basat sus un tèma oronimic **lav-*, ambelh sens de « montada, penta ». Lo borg de Las Vastras es alh pè d'un varsant. *Lavastris* (vès 1000) seriá benleu **lav-* ambelh sufixe doble *-ast-er*, que se trobariá tanben dins Majastres segon Flutre e Rostaing. Lo radical de Las Vastras e de *Léoncel* seriá lo meime e la diferéncia seriá lo sufixe . Nom comparable : La Vàstria (Cantal)

## Istòria
En 1789, Las Vastras dependiá de la província de Vivarés e de la bailiá de Vilanòva de Bèrc. Sa gleisa parochala, diocèsi de Vivièrs e archipreirat de Botèiras, èra deu vocable de Sant Teufred .

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Las Vastras sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Agmèr

**Agmèr** (*Agmé* en francés) es una comuna agenesa  situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
La prononciacion es [am'mɛ]. las fòrmas ancianas son : *ecclesia Sancti Vincentii Dagmer* cap a 1300, *parrochia Dagmer* cap a 1300, *prope Agmerium* cap a 1300, *Gaillard de Augmerio*, en latin, sense data, *Agmer* en 1305, *Sancti Vincentii d'Agmer* en abriu de 1502, *Sancti Vincentii de Agmerico*, en latin, en 1520 (Lista de Valeri).

I a pas agut d'explicacion avant Bénédicte Boyrie-Fénié. *Agmer* ven benlèu del nom germanic d'òme *Agmer*. Saint Agmer o Agmare fuguet avesque de Senlis e un dels quaranta participants del concili de Rems de 625. Las fòrmas *Dagmer* son degudas a l'aglutinacion de la preposicion *de*. Pr'amor de las fòrmas ancianas, i a pas de dobte sus la grafia.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas damb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Òut e Garona

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Alon

**Alon** (*Allons* en francés) qu'es ua comuna agenesa situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es [a'luŋ]. Las fòrmas ancianas que son *Alon* au sègle XVIII, *Alanum*, *Alonum*, en latin, en 1276, *Alan* en 1276, *Alon* en 1317, *capella de Gez e de Lan* en 1326, *Lon* en 1328. Lo nom de la comuna qu'es logicament *Alon*. 

Segon l'ancian site *Visites en Aquitaine*, *Alon* que correspón a un ancian vilatge galloroman nommat **Aluntium*. Aquera afirmacion que sembla tirada deu Dauzat e Rostaing, mès a prepaus d'Alonh (Aups d'Auta Provença). Dauzat que's basava sus una localitat de Sicília d'aqueth nom . Pr'aquò, l'etimologia supausada, *Aluntium* (> **Alonç*) que va en contra de totas las fòrmas ancianas e la shiulanta finala que seré estada prononciada en gascon, enquèra mèi au sègle XIII.
	
L'origina, segon Bénédicte Boyrie-Fénié, qu'es benlèu un nom germanic d'òme *Alon* o lo cognomen *Alonus*. Las fòrmas *Lan* e *Lon* que s'explican per confusion de la prumèra sillaba damb la preposicion *a*.
		
Bénédicte Boyrie-Fénié s'interròga pas sus la rason de l*'s* finala en francés. Lo lòc es pas lunh dau Vasadés girondin qui coneish cas nombrós de noms de parròpias metuts au plurau, çò qui correspón a collectius (l'ensemble deus abitants). Sovent lo nom deu vilatge que's confón après damb lo deus abitants, mès que pòt arribar lo fenomèn se produsisca pas o sia reversible; lo darrèr cas qu'es benlèu lo d'Alon, se la grafia francesa es pas analogica deu vèrbe *aller*, « anar ».
	
## Istòria
En 1827, Lubans qu'estot incorporat a la comuna . Lo vilatge de Lubans qu'es situat au cunh nòrd-oèst de la comuna actuala e que garda sa glèisa e son cementèri.

## Administracion

## Demografia

### Lubans

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ambruç

**Ambruç** o eventualament *Ambrús* (*Ambrus* en francés) es ua comuna agenesa situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre deu territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Ambruns (capellanum d'~)*, en 1288, *Ambrus (de castris d'~)*, en 1289, *Ambrus (castrum d'~)*, *Ambrus (parrochia d'~)*, au sègle XIII, *Ambrus (parrochia Beate Marie d'~)*, au sègle XIII, *Ambrus*, *Ambruilh*, en 1383. La prononciacion es [am'brys] .

Dauzat estima que lo nom a benlèu la medisha origina qu'Ambronay (**Ambronus*, de *Ambrones*, nom d'un pòble germanic) o qu'Ambrumesnil (dab *mansionile*) . Negre, citat per B. Boyrie-Fénié, aima mèi *Ambrosius*. Bénédicte Boyrie-Fénié refuta las interpretacions deus collègas (*Ambrumesnil* ven d' *Albericu* e *Ambrosius* auré donat **Ambrois* o **Ambruis* [**Ambruish* ?]). Bénédicte Boyrie-Fénié prepausa una basa *amar-* [diferenta de l'adjectiu *amar* ?], que donè *amarèr*, *amaredar*, *amarec* [veire diccionari Palay, p. 32] : lo sens es « terrenh acide, umit, sanhós », justificada per la situacion deu borg enter la ribèra fertila de Garona e la lana. L'evolucion seré **amar-útius* (*-útius* es un sufixe latin de qualitat) > **amaruts* > **amruts* (sincòpa) > **ambruts* (*b* epentetic que facilita la prononciacion) > *ambruç* .

D'un punt de vista practic, la question es de saber se l'etimologia donada per Bénédicte Boyrie-Fénié, presentada per l'autora com una possibilitat, justifica d'escriure lo nom *Ambruç* o pus modèstament *Ambrús*. Cau notar, en mèi, que la fòrma *Ambruns* de 1288 demòra inexplicada; benlèu ua ipercorreccion ?

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Damasan; es adara deu canton de Lavardac.

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Vaselhas (canton de Saug)

**Vaselhas** (*Vazeilles-près-Saugues* en francés) z-es una anciana comuna gigaudiana situada dins lo departament del Naut Léger e la region Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe (region). Dempuèi lo 1èr de genièr de 2016, es fusionada amb Esplantats dins la comuna d'Esplantats e Vaselhas.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
La prononciacion es [ba'zijɔ] a La Clausa, près de Gresas, [ba'zijə] a Cubèl . La grafia es **Vaselhas**.
Las fòrmas ancianas son *Vaseillas* alh secle XII, *Ecclesia de Valleias* en 1238, *Fortalitia de Valzellas* en 1257, *Castrum de Valhelhas* en 1274, *Castrum de Vaselhas* en 1279, *Locus de Vazelhis* en 1398, *Locus de Vazellas, par. de Thorassio* en 1461, *Capella S. Blasii de Vasellis* en 1527 . 
Segon Dauzat e Rostaing, *Vaselhas* ven del latin *vallis*, « val », ambelh sufixe *-icula* [diminutiu] 
. Vaselhas tresplomba una val estreita d'un costat e una comba de l'autre. Lo passatge de *Valelhas* a *Vaselhas* es una dissimilacion d'un tipe frequent dins l'airal nòrd-occitan. La barradura en *-i-* de la vocala tonica *-e-* es una caracteristica auvernhata.

## Istòria
En 1789, Chanalelhas dependiá de la província e lo bailiatge de Gevaudan. A l'espiritual, relevava de la parocha de Toràs .

## Administracion

## Demografia

* 2013 : 39

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Vaselhas sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Andiran

**Andiran** (en francés tanplan com en occitan) es una comuna gascona d'Agenés, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'es [aŋdi'raŋ]. las fòrmas ancianas que son : *loco nomine Andirano*, en latin, en 1076, *parrochia de Andirano*, en latin, au sègle XIII, *decima Sancti Savini de Andirano*, en latin, au sègle XIII, *parrochia Beate Marie de Andirano*, en latin, au sègle XIII, *parrochia ecclesie castri de Andirano*, en latin, au sègle XIII, *castrum de Andirano*, en latin, au sègle XIII, *Andirano*, en latin, en 1279, *Andirano*, en latin, en 1304, *Andiranum*, en latin, en 1307-1317, *Andirans*, en 1307-1317, *capella de Andriano*, en latin, en 1326.

Segon Dauzat, lo nom que ven d'un nom d'òme desconegut, benlèu *Andirius* (de *Andius*), damb lo sufixe *-anum*.

Segon Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, *Andiran* que ven deu nom « romanic » d'òme *Anterus*, damb lo sufixe *-anum*.

Bénédicte Boyrie-Fénié qu'arreconeish l'existéncia deus noms *Anterus* e *Anteros* e tanben lo *-t-* a poscut sonorizar's darrèr la nasala; mes un nom indigèna **Andere* qu'es possible; qu'explica los cognomina *Anderes* e *Anderex*, atestats; lo sufixe *-anu* que completa lo nom deu proprietari, antic o de la Hauta Edat Mejana.

Xavier Delamarre que plaça implicitament *Andiran* dens los toponimes d'origina celtica. L'etime que seré *anderiānon*, la proprietat d*'*Anderios* (d'après lo nom d'òme *Anderus*, atestat); **Anderios* qu'es derivat en *-āno-*, derivacion parallèla au sufixe latin *-anum*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas damb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ventuèjol

**Ventuèjol** o melhor **Ventuege** (*Venteuges* en francés) z-es una comuna gevaudanesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:

**Ventuege**: *Ecclesia de Ventoiol* en 1298, *Ventueiol* en 1320, *Parochia S. Johannis de Ventuejol* en 1377, *Venthoiolium* en 1458, *Eccl. paroch. b. Johannis Ventologii* en 1466, *Ventueghol* en 1471, *Ventalogium* en 1527, *Venteughol* en 1574, *Venteujou* en 1618, *Ventuejols* (non datat).

La vocala tonica èra [ɔ] al sègle XIII, passèt a [yɛ], puèi a [œ] (amb benlèu d'episòdis en [jyɛ]), davant las evolucions recentas. La consonanta finala -l se desarticulèt a l'entorn de 1500 e -o ([-u]) pòsttonic vengut final poguèt pas longtemps se prononciar perqué l'auvernhat refusa certanas vocalas finalas pòsttonicas coma [-u] e [-i] (un exemple curiós es que i a a Valuèjol una Place du Griff, ont i a una fònt bastida : Griff representa grífol) . Se mudèt regularament en [-ə]. Ne resulta que a la rigor la finala -ol pòt demorar dins la grafia; -l- intervocalica, alterada en una [-r-] guturala, es conservada dins la grafia. Se i a pas de prononciacion mens evolucionada, [ben'tœʒə] se pòt representar en Ventòjol ( o Ventòge ?). 
La prononciacion es [ben'tœʒə], a La Clausa, comuna de Gresas, e [ben'tœdzə] a Cubèl . 

La sola grafia rasonablament fonologica e etimologica es **Ventuege**, e non **Venteuge o *Venteuja* (*Venteuje* en nòrma bonaudiana). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Ventuege* ven del gallic *vindos*, « blanc », mas pòt èsser un nom de persona, e de *ialo*, « champ, talhadís » .
Segon Xavier Delamarre, l'etime de *Ventuege* z-es benleu *ueneto-ialon*, « lo vialatge de Venetos », nom atestat; una autra solucion es **uentā-iālon*, « talhadís sacrificial » (*uentā*, « luòc de sacrificis ») .

**Lo Mainial** (fr. *Le Ménial*) : *Mansus del Mayniel* en 1327,* Lo Meynial* en 1477, *Maynillium* en 1539, *Le Maynial-Golfier* en 1574, *Le Meinial* en 1888.

## Istòria
En 1789, Ventuege dependiá de la província e lo bailiatge de Gevaudan. Sa gleisa parochala, diocèsi de Mende e archipreirat de Saug, èra delh vocable de Sant Joan; l'abadessa de las Chasas presentava a la cura .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Saug; es ara del canton de *Gorges de l'Allier-Gévaudan* (en francés), donc de las Gòrjas de l'Alèir-Gevaudan.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Ventuege sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Vaseilhas e Limandra

**Vaselhas-Limandre** (*Vazeilles-Limandre* en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *In pago Vellaico, in vicaria de Vetula Civitate, in villa quæ dicitur Vallilias* en 969, *Vazeilhas Veteres* en 1252, *Prior ecclesiæ S. Petri de Vazelhas* en 1252, *Vazelhæ* en 1321, *Parochia de Vasillis* en 1470, *Vazaleiz* en 1511; (per *Vaselhas Bassas*, nom supausat) *Villa inferior de Vazelhas* en 1347, *Vazelhas Inferiores* en 1459, *Las Vaselhas Bassas* en 1538; (per *Vaselhas Nautas*, nom supausat) *Villa Superior de Vazelhas* en 1347, *Vazelhas Sobeyranas* en 1457, *Vazelhas Superiores* en 1459 . 
Segon Dauzat e Rostaing, *Vaselhas* ven delh latin *vallis*, « val », ambelhs sufixes *-ilis* o *-icula*  (o lo resultat d'aquelhs mots latins).
### Limandras
L'apondi delh nom d'aquelh vialatge a servit a evitar de confusions amb Vaselhas (canton de Saug), (anciana) comuna delh departament. 
Las fòrmas ancianas son *Limandras* en 1252, *Lhimandras* en 1347, *Lymandres* en 1506 . 
Segon Joan Arçac, Limandras z-es un vialatge situat entre la Garda e lo cròs de Molaira e de la sanha situada près d*'Ouzou* (riu, nom francés). *Limandras* z-es format delh radical **lim-*, **lem-* (present dins *Limanha*), celtic e tanben latin e italic, ambelh sufixe mediterranèu (?) *-andra* de valor idronomica .

## Istòria
En 1789, Vaselhas èra de de la província d'Auvèrnhe, de l'eleccion de Briude, de la subdelegacion de La Chaa Dieu e delh ressòrt delh presidial de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi delh Puèi de Velai e archipreirat de Sant Pàulhan, èra delh vocable de Sant Pèire delhs Liams; coma prior de la localitat, l'aumoinèir de La Chaa Dieu presentava a la cura . 

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Vaselhas e Limandras sobelh site de l'Insee
## Nòtas
Vergezac

**Vergesac** (*Vergezac* en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Vergedac*, vès 1161, *Verjazac* en 1210, *Verjezac* en 1213, *Veriazac* en 1222, *Vergezac* en 1326, *Veriesacum* en 1370, *Vergezat* en 1401, *Vergasac* en 1408, *Vergesacum* en 1466, *Verghasac* en 1506 . 
Segon Dauzat e Rostaing, segut per Joan Arçac, *Vergesac* ven delh nom gallic d'òme **Vergetius*, inatestat, o *Vergisius*, ambelh sufixe *-acum* . 
Segon Xavier Delamarre, *Vergesac* ven delh nom gallic d'òme **Vergetios*, inatestat (mas *Vergios* es atestat e **Verg + et + io-* z-es celtic), emb la derivacion en *-ācon*. *Verg-* z-es a comparar amb l'irlandés *ferg*, « colera, furor, excitacion » .
### Sent Remei (nom supausat)
Las fòrmas ancianas son *Prior S. Remigii* en 1235, *S. Ramey* en 1534, *S. Remey* en 1585, *Mont-Pignon* en 1793 . 
I a dos sants que son sovent confonduts, *Remedius*, en latin, nom de mai d'un sant dels secles VIII-IX, e *Remigius*, nom de l'avesque de Rems que bategèt Clodovèu .  L'atestacion de 1235 z-es en favor de Remigius, mas i a un dobte.
### ''Le Thiolent''
Las fòrmas ancianas son *Lo Teolyn* en 1300, *Lo Teuleynh* en 1344, *Mas del Teulenc* en 1348, *Locus de Tegulo vel Theulen* en 1371, *Teullenc* en 1379, *Lo Tiolenc* en 1398, *Mansus de Tieulenco* en 1476, *Capella fundata in domo de Teulenco ab honorem S. Christofori* en 1496, *Le Théolain* alh secle XVII . 
Segon Joan Arçac, lo nom z-es un derivat de *tegula*, « teula, teule ». Lo *-g-* intervocalic a despareissut lèu. Lo nom representa *teula* ambelh sufixe *-inum* .
### ''Concouret''
Las fòrmas ancianas son *Concorres* en 1227, *Villa de Concorres* en 1261, *Concourès* en 1535 . 
Segon Joan Arçac, lo nom z-es un derivat delh latin *conca*, « coquilha », ambelh sufixe doble *-ori(um)-ensis* e designava una val en fòrma de conca, de cròs . Z-es una formacion anciana.

## Istòria
En 1789, Vergezac èra de de la província de Velai, de la subdelegacion e seneschauciá delh Puei de Velai. A l'espiritual, dependiá de la paròcha  de Sent Remei (nom supausat) . 
Per ordenança delh 13 de mai de 1818, lo chapluòc de comuna saguèt transferit de *Sent Remei* (nom supausat) a Vergesac; la chapela rurala de Vergesac, autorizada per decret delh 30 de setembre de 1807, prenguèt lo títol de sucursala a la plaça de la de Sent Remei, en vertut d'una autra ordenança delh 18 de mai de 1820 . 

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Vergezac sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Ante

**Ante** (*Anthé* en francés) es una comuna agenesa , situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre del territòri
 

Ante e Recacòrn se tòcan, mès per qualques desenats de mètres.

## Toponimia
Entre las fòrmas ancianas, n'i a que presentan una aglutinacion de la preposicion *de*, fenomèn que foguèt pas definitiu : *Ante (parrochia d'~)*, al sègle XIII, *Dante (castrum d'~)*, en 1259, *Ante (honor d'~)*, en 1259, *Ante (castrum de ~)*, en 1271, *Ante (castrum de ~), parrochie de Somvals, de Sancte Fide*, en 1291, *Ante (capella de ~ et de Sonval)*, en 1326, *Dante (Sancte Fidis ~ et de Sonval)*, en 1520 .

Quitament en francés, l'accent tonic pòrta sus la primièra sillaba (['aŋte] en occitan). Lo nom d'Ante poiriá venir dels *cognomina* *Antero* o *Anteros*, accentuats sus l'iniciala e emplegats sols (sense sufixe), mas cap atestacion presenta d*'r* finala, çò que fa que Bénédicte Boyrie-Fénié aima mai se prononciar pas, e que sos collègas an pas donat d'explicacion tanpauc . Pr'aquò, i a mai de noms utilisables qu' *Antero(s)*. A l'epòca d'Albèrt Dauzat, coneissián dejà *Antenus*, definit coma « latin »  e que Delamarre presenta coma gallic . Lo nom de persona (de propietari) *Antenos* ven toponime en prenent la fòrma neutra , **Antenon*. L'evolucion supausada es **Anteno* > **Anten* > **Anté* (amudiment de *-n* final « instable », abans las primièras atestacions). Dins **Anté*, l'accent tonic es sus la segonda sillaba, mès la primièra demanda mai d'esfòrç articulatòri, « pesa » mai, per doás rasons : perqué l'iniciala es vocalica (**Anté* demanda mai d'esfòrç que, per exemple, **Canté*), perqué la vocala es seguida de nasala (**Anté* demanda mai d'esfòrç que **Até*). Ne resulta un reculament de l'accent tonic cap a la sillaba que mai pesa : **Anté* > *Ante*, a una data inconeguda; cal precisar çaquelà que las atestacions permeton pas d'o saber : i aviá pas d'accent escrit abans lo sègle XVI.

## Istòria
Ante foguèt regropada ambe Tornon d'Agenés abans 1806 e restablida coma comuna en 1876 .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Tornon d'Agenés; es ara del canton de *Le Fumelois* (en francés). L'intercomunalitat es *Fumèl Val d'Òut*.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luècs e monuments

## Personalitats ligadas ambe la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Vergonjon

**Vergonjon** o **Borgonjon** segon la prononciacion (*Vergongheon* en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament delh Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
La prononciacion z-es quicòm coma [buʀgõˈdzu] segon Dauzat, a Graneirs, seriá [beɾgon'ʒu], mas lo testimòni z-es pas segur . 
Las fòrmas ancianas son :
* *Ecclesia Sanctæ Mariæ de Vergumici* sègle XI 
* *Ecclesia de Vergungo*, sègle XI (cartulari de Çausselenjas, n° 680)
* *Villa de Burgundione*, 1220 (Spicilègi de Briude)
* *Vergonio*, sègle XIII ((Spicilègi de Briude, n° 51)
* *Vergonjo*, 1320 (J. de Peyre, notari)
* *Ecclesia B. Mariæ de Vergongione*, 1323 (Spicilègi de Briude)
* *Vergongho*, 1371 (Archius Nacionaus P. 1375, c. 2539)
* *Vergonghon*, 1398 (compte de B. Sannadre) e 1401 (Spicilègi de Briude)
* *Verguonghon*, 1511 (coustume D’Auvergne, folio 80 verso).
* *Vergonghon*, 1793 .
Segon Dauzat e Rostaing, *Borgonjon* ven delh nom latin d'òme *Verecundius*, dab lo sufixe *-onem* .
Segon Negre, *Borgonjon* ven delh nom germanic de persona *Burgundio(n)* . (sembla incomplet).
De son temps, Albert Boudon-Lashermes explicava tanben lo nom per lo passatge delhs burgondis.
Dauzat precisava que lo nom aviá patit d'una etimologia populara per *Burgundia* o son resultat. Quò exclutz pas un certan temps de polimorfisme.

## Istòria
En 1789, Vergonjon fasiá partida de la província d'Auvernhe, de l'éleccion de Soire, de la subdelegacion de Lenda e delh ressòrt de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Briude, èra delh vocable de l'Assompcion .

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Vergonjon sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Anzèth

**Anzèth** (*Anzex* en francés) es ua comuna gascona d'Agenés situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre deu territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Anzet (ecclesia Sancte Christine d' ~)*, au sègle XIII, *Anzex (parrochia d' ~)*, au sègle XIII, *Ansces (parrochia d' ~)*, au sègle XIII, *Anzex (capella de ~)*, en 1326, *Danzeys (parrochia ~)*, en 1341.
La prononciacion es [aŋ'zɛks] e mèi rarament [aŋ'zɛt], que deu estar la prononciacion d'origina, perqué [aŋ'zɛks] sembla influenciat per la fòrma grafica francesa [e [-ks] es una prononciacion modèrna en occitan, impossibla dens la lenga tradicionala].
Ernèst Negre, citat per B. Boyrie-Fénié, supausa que lo nom ven d**Anicetus'', çò que donerè un ''-e-'' barrat, en contradiction damb la prononciacion ''-è-''. La solucion sembla com per [[Anzat-le-Luguet]], estar lo nom d'òme latin ''Anticius'', mès aqueste còp damb lo sufixe diminutiu ''-ellum'', que dona ''-èth'' en gascon. La bona grafia sembla d'estar **Anzèth** , recomandada per Bénédicte Boyrie-Fénié.

Vòu pas dire que ''Anzex'' sii una cacografia : es una temptativa d'escriure un ancian ''*Anzèths'', foneticament [aŋ'zɛts], qu'èra probablament un collectiu (lo nom deus abitants sense utilizacion d'un sufixe), com n'i a tant dens la [[Gironda (departament)|Gironda]] vesina . La grafia ''Anzex'' fossiliza atau un usatge ancian.

* **Corbian*' (fòrma probabla), lòc situat a 4 km au nòrd deu borg, anciana parròpia. Corbian ven d'un nom latin d'òme *Corvius* o *Corbius*, derivat deu cognomen *Corbus*, eth-medish derivat de *corvus*, « cròc », dab lo sufixe *-anu(m)*. Per [[Corbiac]], pr'amor de las fòrmas ancianas, *Corbius* es obligatòri, mès en [[Gasconha]], lo [[betacisme]] es pro ancian per poder supausar eventualament *Corvius* .

==Istòria==
* Anzèth èra de la ciutat deus *Nitiobròges* e après de la diocèsi d'[[Agen]], çò que justifica de lo plaçar dens l'[[Agenés]]. Dempui lo 13 d'agost 1317 e d'aquí a la [[Revolucion Francesa|Revolucion]], èra de la [[diocèsi de Condòm]] creada per [[Joan XXII]]. Èra a quauques km de la [[diocèsi de Vasats]], que comença a [[Castèlgelós]] .
* En 1793, la municipalitat èra « Villefranche, Anzex et Leyritz » (en francés), donc [[Vilafranca deu Cairan]], Anzèth e [[Lairitz e Montcassin|Lairitz]].


== Administracion ==






















* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu [[canton de Castèlgelós]]; es adara deu canton de *Les Forêts de Gascogne'' (en francés), donc Los Bòscs (las Ahorèsts ? las Seuvas ?) de Gasconha.

## Demografia

* I a pas de donadas en 1793 perqué Anzèth èra dens la municipalitat de Vilafranca deu Cairan

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas damb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Tiranges

**Tiranges** (*Tiranges* en francés) z-es una comuna velaiesa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe.

## Geografia
La municipalitat se situa al còr del Velai, a las pòrtas de l'Auvernha, entre Retornac, Bas en Basset e Sant Pal de Chalancon, a l'extremitat d'un planastèl de 875 a 900 mètres d'altitud, entre las vals d'Ança a l'oèst e d'Andrable a l'èst.

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Istòria

La municipalitat a mencionat las primi&egrave;ras fes al . En 1789, fasi&aacute; partida de la prov&iacute;ncia del Forez de contunh, continuament al d&eacute;coupage de la prov&iacute;ncia en dos departaments, fa partida de la Anautita-Loire a partir del 4 de mar&ccedil; 1790.

Se p&ograve;t soslinhar un passat de manqui saunier pro important. N'efi&egrave;ch, en rason de la proximitat dels limits de prov&iacute;ncias, dels abitants veni&aacute;n aquela preciosa sal sens pagar la gabelle.

La commune est mentionnée la première fois au . En 1789, elle faisait partie de la province du Forez puis, suite au découpage de la province en deux départements, elle fait partie de la Haute-Loire à partir du 4 mars 1790.

On peut signaler un passé de faux saunier assez important. En effet, en raison de la proximité des limites de provinces, des habitants vendaient ce précieux sel sans payer la gabelle.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Antanhac

**Antanhac** (*Antagnac* en francés) es una comuna occitana de Vasadés, en Gasconha, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre deu territòri

## Toponimia
La prononciacion qu'es [aŋta'ɲak]. Las fòrmas ancianas, *Antinhac (St Joan d' ~)*, en 1316, e *Antanhac*, en 1383, deishan plaça a l'interpretacion. Lo nom sembla format d'un derivat de *Antius* e deu sufixe d'apartenéncia *-acum* , latinizacion deu sufixe celtic *-ācon*. Antanhac èra donc ua anciana grana propietat gallo-romana. La question es de saber quin derivat d*'Antius* es representat dens *Antanhac*. 

Per Dauzat e Rostaing , seguits d'Ernèst Negre (citat per Bénédicte Boyrie-Fénié), lo nom de persona seré **Antanius*, varianta de *Antinius*, o d' *Antius* per Negre. Los autors conéishan benlèu pas l'atestacion *Antinhac*. B. Boyrie Fénié, shens cap de certitud, prepausa un aute derivat de *Antius*, *Antenius*, a costat d' **Antanius* , çò qu'expliqueré *Antinhac* e *Antanhac*. Tot es possible. Arren empacha pas, per exemple, la vocala *-i-* de la segonda sillaba d'un *Antinhac*, vengut de *Antinius* + *-acum*, de se lenificar en *-e-* e après de conéisher una assimilacion  a las autas duás vocalas deu nom, dab ua fasa eventuala de polimorfisme. Mès l'assimilacion vocalica au segond millenari es pas la tendéncia dominanta en occitan (e mèi dens lo quite gascon); çò que dèisha meilèu la possibilitat d'ua dissimilacion a partir d'un ancian *Antanhac*, vengut *Antinhac* (cf. los *Montanhac* venguts *Montinhac*) temporàriament en concurréncia dab la fòrma anciana, pui d'un retorn definitiu a *Antanhac*. I a pas de certitud.

## Istòria
De 1972 a 2001, Rufiac estot incorporat a Antanhac .

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Boglon; es adara deu canton *des Forêts de Gascogne* (nom francés).

## Demografia

* de 1972 a 2001, Antanhac annexèt Rufiac (221 abitants en 1968 e 167 abitants en 2006)
* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km²

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Vernassal

**Vernassal** (en occitan e en francés) z-es una comuna velaiesa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *La villa que Venasals a vulgo appellatur*, en 969, *Ecclesia S. Victoris de Venassals*, en 1234, *Castrum de Vernasalis*, en 1267, *Ecclesia de Venarsals*, en 1329, *Vernassals*, en 1331 e 1373, *Vernassalx*, en 1477, *Ecclesia parochialis S. Victoris de Vernassaulx*, en 1565, *Vernassaux*, en 1669, *Vernasseaux*, sus la mapa de Cassini, au sègle XVIII . 
Segon Dauzat e Rostaing, *Vernassal* vendriá de l'occitan ancian *venasal*, derivat de *venansal*, « vil, mespresable, de pauca valor » . Lo nom actuau es probablament *Vernassau*.
Segon Joan Arçac, *Venassal*, sus un puei, alhs ajustants de dos rius, poiriá venir, coma Venasca, de la racina oronimica **vin-*, « montanha, puei », aicí, amb un doble sufixe *-ass-alis* .
### Darçac
Las fòrmas ancianas son *Darsac* en 1234, *Darssac* en 1256 .  
Segon Joan Arçac, l'etime de *Darsac* es *Darciacum*, delh nom latin d'òme (dobtós) **Darcius*, ambelh sufixe *-acum* .
### Montanhac
Las fòrmas ancianas son : *de Montaniaco Rubeo* en 950, *villa quæ voc. Montaniacus* en 1125, *villa de Montainac* en 1171, *Montaniat* en 1234, *Montanhac-lo-Rey* en 1256, *Montanhacum-lo-Roy* en 1348, *Montanhac-lo-Roy* en 1408, *Montanhac-le-Rey* en 1590. Joan Arçac cita Dauzat e Rostaing per d'autres toponimes : nom latin d'òme *Montanius*, o, dins quauques cas, un derivat de *mons*, **montaneus*, lo tot amb *-acum* . Confusion (encausa delh francés ?) entre *lo roi* (lo roge) e *lo rei*.

## Istòria
* En 1789, Vernassal, un fèu movent de la vicomtat de Panhac, èra de de la província de Velai, de la subdelegacion e seneschauciá delh Puèi de Velai. Sa gleisa parochala, diocèsi delh Puèi de Velai e archipreirat de Sant Pàulhan, èra delh vocable de Sant Victor; los dos mèstres de l'Ostau Dieu delh Puèi presentavan a la cura.

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton d'Alègre; es avòra deu canton de Sant Pàulhan.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Vernassal sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Armilhac

**Armilhac** (*Armillac* en francés) es una comuna agenesa, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
*Armilhac* es atestat en 1520, *Armilhaco* (latinizacion). La prononciacion es [armi'ja]. Lo nom es format emb lo sufixe *-ac*, de *-āco(n)*, en gallés, e son radical es lo nom d'un propietari antic. Albèrt Dauzat prepausa **Armilius*, que presenta coma una varianta del nom latin *Armalius*, Jacques Astor (citat per Bénédicte Boyrie-Fénié) tanben *Armilius*, mès format a partir de *armilla*, « braçalet » o d' *armillum*, « vas de vin », Ernèst Negre (tanben citat per Bénédicte Boyrie-Fénié) lo nom germanic *Ermilus*,  Pierre-Henri Billy (tanben citat per Bénédicte Boyrie-Fénié) lo nom francic *Armagilus* e Bénédicte Boyrie-Fénié dels derivats del cognomen latin *Armillus*, atestat, **Armilius* o **Armillius* . Notem que lo nom donat per Dauzat, *Armalius*, a pas besonh de varianta : coma los *Montanhac*s venguts *Montinhac*s, **Armalhac* se pòt dissimilar en *Armilhac*. Pr'aquò, aquò's pas aisit de causir entre totas las proposicions dels toponimistas.

## Istòria

## Administracion

* De 1793 a 1801, Armilhac èra del canton de Sent Bertomiu . Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lausun; es adara del canton de *Le Val du Dropt* (en francés), donc de la Val de Dròt.

## Demografia

* En 1793, la municipalitat èra *Saint Barthelemy* (Sent Bertomiu d'Agenés), *Armillac* (Armilhac), *Beffery*, *Montignac* et *Toupinerie* (Montinhac e Topinariá)''.
* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km²

## Luècs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Veseson

**Veseson** o **Venesós**, (*Vézézoux* en francés) z-es una comuna auvernhassa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *In vicaria Brivatensi, in villa Vezedoni* vès 1033, *Ecclesia Vesedoni* alh secle XI, *Parochia eccl. Vesedonensis* alh secle XI, *Vesezon* alh secle XI, *Veseon* en 1096, *Vesunnum* en 1112, *Vesedo* alh sègle XII, *Capellanus de Veezo*, vès 1260, *Vezezon* en 1379, *Vezasoux* en 1401, *Veizezon* alh secle XVIII (mapa de Cassini), *Vézézoux-Haut* (cadastre) . 
Segon Dauzat e Rostaing, *Veseson* ven delh gallic *visu-*, « digne », o *vic-*, « combat » e *dunum* « fortalesa »  . 
Segon Xavier Delamarre, *Veseson* pòt èsser **Uissudūnon*, lo fòrt de Vissus, « Saber », nom de persona (fòrt delh saber seriá improbable); mas **Vesu-dūnon*, « bon [valable, digne] fòrt » es possible tanben .

La prononciacion, relevada a Vinzèla, z-es [vəzəˈzu], a Veseson z-es [vezeˈzu] (testimòni de nivèl lingüistic modèste), a Graneirs, z-es [vezœzu] (bon testimòni, mas a 15-20 km de distància) . Cèrtas, una dissimilacion seriá normala, mas i a pas de traça de la fòrma **Veneso-* supausada per toponimia.occitana.

## Istòria
En 1789, Veseson fasiá partida de la província d'Auvernhe, de l'éleccion de Soire, de la subdelegacion de Lenda e delh ressòrt de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Briude, èra dedicada a Sant Prejeit .

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes
* Veseson sobelh site de l'Insee

## Nòtas
Astahòrt

**Astahòrt** (*Astaffort* en francés) es ua comuna gascona d'Agenés situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre deu territòri

## Toponimia
La prononciacion es [asta'hɔr]. Las fòrmas ancianas son : *castri de Astaforti*, en latin, en 1281, *capella Astafortis*, en latin, en 1326, *Stassafort*, *Astafort*, *Estaforts*, *Estaffort*, en 1383, *Estafort* (mapa deu sègle XVII). 
Segon Dauzat, *Astafòrt* ven probablament deu nom germanic d'òme *Asthad* e deu germanic *furt*, « ga ». 
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, explica *Astahòrt* per un nom germanic de persona, *Estiborgis*, puèi l'atraccion de *fòrt*. 
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, l'explicacion de Negre fonciona pas foneticament. I avè ua via romana d'Agen a Leitora, parallèla a la Peirinha, çò que ha supausar ua fondacion anciana. Lo sens de « fortificacion » sembla segur, mes lo prumèr element es inexplicat.

## Istòria
Las comunas de Barbonvièla e de *Paraix* (nom francés) estoren incorporadas a Astahòrt abans 1806 . Barbonvièla es au sud d'Astahòrt e Paraix (Paraish ?) a l'oèst.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

Astaffort_Mill_2015_(2).jpg|Pont.
Astaffort_Mill_2015_(4).jpg


## Personalitats ligadas damb la comuna
* Francis Cabrel

## Véser tanben
* Comunas d'Òut e Garona

## Ligams extèrnes

## Nòtas