open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bonavila e Sent Avit de Fumadièras

**Bonavila e Sent Avit de Fumadièras** (*Bonneville-et-Saint-Avit-de-Fumadières* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
Tant Bonavila coma Sent Avit de Fumadièras se limitan a una glèisa e un o dos ostaus. L'ostau de comuna es dins un vilatge pus important nommat *Le Gaucher* (en francés) situat entre los dos ancians borgs e a un petit caireforc sus l'axe de circulacion pus important de la comuna, la RD 10. La plancarta pòrta fictivament *Bonneville*.

### Perimètre deu territòri

## Toponimia
La prononciacion es [bunɒ’vilɒ] [ʂenta’vi] [defyma’djɛrɒ] .
* **Bonavila** es atestat au sègle XIII, *Ecclesia Sancti Johannis de Bona Villa*, en latin. Lo nom ven deu latin *bona villa* . Lo sens literal es evident, mès seriá motivat per una propietat agricòla de bona qualitat . 
* **Sent Avit de Fumadièras** es atestat au sègle XIV, *Sancti Aviti de Fumaderiis*, en latin . I a sèt sents deu nom de Sent Avit, mès aqueste seriá un ermita deu començament deu sègle VI, soldat deu rèi Alaric II, puèi presonièr de Clodovèu e convertit per la rèina Clotilde; ermita dins diferents luecs, dont lo Perigòrd, près de Sench Avit Senhor . *Fumadièras* auriá lo sens de « nibla de fum » , motivat per de las tèrras burtladas e desboigadas .

## Istòria
* En 1836, las comunas de Bonavila e de Sent Avit de Fumadièras fuguèren fusionadas 

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Velinas; es adara deu canton deu País de Montanha e Gurçon.

## Demografia

### Demografia Sent Avit de Fumadièras

* Las donadas de la drecha deu grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Bonavila e Sent Avit de Fumadièras.

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Condat de Vesera

**Condat de Vesera** (*Condat-sur-Vézère* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [kũn’da] [devɪʐɛ’rɒ] . Las fòrmas ancianas son *Condac* au sègle XIII, *Condato* en 1239 . *Condat* ven del mot gallic *condate*, « junhent, ajustants », prononciat emb l'accent latin sus la penultima longa (l'accent gallic sus l'antepenultima sillaba dona *Condres*, a Sent Bonet de Montaurós, o Cosne, França) : Condat es aus ajustants de Còli e de Vesera .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes
Trobaretz lo siti internet de nòstre talhièr de lenga.
https://web.archive.org/web/20130423075032/http://la.vezera.over-blog.com/ 
Nos tornarem trobar tots los quinzes jorns lo divendrès. 
Rensenhament : 06.84.28.58.74 Stéphane ROUDIER
## Nòtas
Cojors

**Cosorn** (?) (*Coubjours* en francés) es una comuna d'Occitània, benleu  dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.  

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [kuː’zur] . 
Abans 1300, una atestacion dona *Colsorn* (veire lo paragrafe Istòria). La mapa de Cassini, entre 1756 e 1789, escriu *Couzours*.

Per Dauzat e Rostaing, lo nom del vilatge es escur; citan pasmens una atestacion de 1774, *Coujours* . Los Féniés tractan pas la question. Losite de las comunas de Dordonha interprèta un *col sorne* de l'ancian occitan, « lo pueg /terme / suquet sorne » e chausís una grafia aberranta en lemosin *Colzorn* (*sorne* se disiá *sorn*).

La fonetica perigòrda pòt explicar una prononciacion en *-j-*, d'una *-s-* intervocalica, e au revers. *Colsorn* se chamja regularament en *Cousor(n)*, puèi en *Cosor(n)*, eventualament articulat coma se fuguèsse *Cojor*. Probable qu'una *-s* finala (presenta dins las diferentas atestacions francesas) s'amudís, en supausant qu'aja agut una existéncia autra que grafica. La grafia *Colzorn* a una valor istorica, mas la grafia *Cosorn* (o benlèu *Cosorns*) pòt èsser la grafia modèrna, sos condicion de verificacion de la prononciacion dau nom dau vilatge e de la fonetica locala.

## Istòria
Una charta anteriora a 1300 fai referéncia a la glèisa de *Colsorn* que daus istorians an associada a la comuna.

Sus la mapa de Cassini que representa la França entre 1756 e 1789, lo vilatge es identificat emb lo nom de *Couzours*.

Au temps de la creacion daus departaments en 1790, la comuna fasiá en prumier partida de la Corresa abans d'èstre estachada a la Dordonha, entau coma autras nueu comunas, en 1793. Èra dins lo canton d'Autafòrt que dependiá dau districte d'Eissiduelh. En 1800, quand suprimiguèron los districtes, lo canton d'Autafòrt fasquèt partida de l'arrondiment de Periguers.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Andrzej W. Schally

**Andrzej Viktor Schally** (n. 1926) es un biologista polonés-american. Recebèt lo Prèmi Nobel de Fisiologia o Medecina en 1977.
Cornhac d'Eila

**Cornhac d'Eila** (*Corgnac-sur-l'Isle* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [kur’ɲa] [‘dɛjlɒ]. Las fòrmas ancianas son *Cornhac* au segle XIII, *Cornhacum* (latinizacion) en 1408, *Curnihac* en 1727. *Cornhac* ven d'un nom latin d'òme, *Cornius*, emb lo sufixe *-acum*, latinizacion dau sufixe celtic *-ācon*. Cornhac èra la propietat de Cornius. Lo determinant es lo nom dau flume que i passa.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Cors de Pilas

**Cors de Pilas** o **Cors e Pilas** (*Cours-de-Pile* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [kurde’pilɒ]] . Las fòrmas ancianas son *Cors et Pilas* en 1365, *Parochia de Piliis* al sègle XIV . Segon Dauzat e Tanet e Hordé, *Cors* ven del latin vulgar *cortem*, *curtis* al sègle VI, del latin classic *cohors*, *cohortis*, dins lo sens d'un « claus »; representava los bastiments del centre del domeni, puèi lo domeni tot entièr, puèi lo vilatge  ; segon lo site de las comunas de Dordonha, lo nom ven probablament de l'ancian occitan *cors* (viá, camin), del latin *cursum*. *Pilas* es lo plural de l'occitan *pila*, del latin *pila*; lo sens es d'una « colomna » o d'una « mesura pels gruns » (Tanet e Hordé, que precisan que i a pas agut de signes d'una preséncia galloromana nimai d'un pont) , de « pilars, pilas de pont o de colomnas funeràrias) » (site de las comunas de Dordonha) .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Corsac

**Corsac** (*Coursac* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [kur’ʂa] .
Las fòrmas ancianas son *Corsac* au segle XIII, *Corsacum*, en latin, en 1382. Per tots los especialistas, *Corçac* ven d'un nom d'òme emb lo sufixe *-acum*, [latinizacion dau sufixe celtic *-ācon*]. Segon Dauzat, quò's lo nom latin *Cŭrtius*, segon lo site de las comunas de Dordonha, quò's *Corsus* (o *Curtius*), segon Chantal Tanet e Tristan Hordé, quò's *Cursus* (perqué ?), alteracion de *Curtius*, segon Xavier Delamarre, quò's lo nom gallic **Corcios*, inatestat, o lo nom latin *Cŭrtius*. Corçac èra la propietat de Cŭrtius, de *Corcios (o de Corsus).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Coturas (Perigòrd)

**Coturas** (*Coutures* en francés) es una comuna occitana, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània,  ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ku’tyːra]. Las fòrmas ancianas son *Coturas* en 1249, *Cousturas* au segle XIII, *Parochia de Culturis*, en latin, en 1282. *Coturas* ven dau latin *cultura*, en passant per *coltura* en vielh occitan. Lo sens era de « terra cultivada » au plurau.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Creissa (Perigòrd)

**Creissa** (*Creysse* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [‘krɛjʂɒ] . Las fòrmas ancianas son *Creysse*/*Croicha* en 1107,  *Crossia* en 1197, *Crayscha* al sègle XIII, *Creyscha* en 1382 . Segon Dauzat, *Creissa* ven  de *Cruscia* (*villa* sosentendut), d'un nom galloroman (d'origina gallica) d'òme **Crŭscius* , *Crūscius* per lo site de las comunas de Dordonha. Tanet e Hordé son per un autre nom galloroman d'òme, *Croceus*, donc *Crocea (villa)* .

## Istòria
Aquel vilatge dempuei son començament, amb una gleisa e un molin per lo papièr. Una fon a flan de puèg a permés aquel artesanat.

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Creissençac e Pissòt

*Creissensac e Pissòt* o pusleu **Creissençac e Pissòt** (de *Crescentius*), en francés es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
### Creissençac
Las fòrmas ancianas son *Creychensa*, en 1203, *Creyschensacum*, latinizacion dau segle XIII. La prononciacion es [krejʂɛ̃n’ʂa]. *Creissençac* ven d'un nom latin *Crescentius*, emb lo sufixe *-acum*, latinizacion dau sufixe gallic *-ācon*. Creissençac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mestre *Crescentius*.
### Pissòt
Las fòrmas ancianas son *Pihsot*, en 1247, *Pischol*, en 1382. La prononciacion es [pi’ʂɔ]. *Pissòt* ven siá d'un nom latin d'òme *Pincius*, emb un sufixe, o d'un derivat dau verbe occitan *pissar*, dau verbe dau latin vulgar **pissiare*, motivat per una font (mas segon Tanet e Hordé aqueu tipe de formacion existís nonmàs en país d'oïl).

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Vern; es aura dau canton dau Perigòrd Centrau.

## Demografia

### Demografia Pissòt

* lacuna en 1793
* Las donadas de la drecha dau grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Creissençac e Pissòt

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Cujac

**Cujac** (*Cubjac* en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

Dempuei lo 1er de genier 2017, es comuna delegada e chapluec de la comuna novela de Cujac Auvesera Vau d'Ans emb La Boissiera d'Ans e Sent Pantali d'Ans. 

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Cupzac*, au segle XIII, *Cubzacum*, latinizacion, en 1365, **Cubzac**, en 1382. La prononciacion es [ky’za]. *Cujac* ven d'un nom latin d'òme, *Cupitius*, derivat de *Cupitus*, emb lo sufixe *-acum* , latinizacion dau sufixe gallés *-ācon*. Cujac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre *Cupitius*.

* *Montbaiòu* (nom supausat), vilatge a l'èst de Cujac, anciana paròfia , es fòrmat de l'occitan *mont* e d'un nom d'òme d'epòca occitana, *Baiòl*, diminutiu de *bai*, que designava un òme qu'aviá los piaus brun ros.

## Istòria
* En 1790-1794, * Monbayol* (nom francés,  **Montbaiòu** probablament en occitan) fuguèt annexat a Cujac. 

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Savinhac de las Gleisas; es aura dau canton de *Isle-Loue-Auvézère* (en francés), donc d'Eila Loa Auvesera.

## Demografia

## Luecs e monuments

Cubjac église.JPG|La gleisa.
Cubjac église nef (4).JPG|La nau de la gleisa.
Cubjac castel Puy ol Faure.JPG|Lo chasteu de *Puy-ol-Faure* (Puèg al Faure ?).
Cubjac château Sudrie.JPG|Lo chasteu de la Sudria.
Cubjac chartreuse Maine.JPG|La chartrosa dau Maine.
Cubjac la Borie (2).JPG|Lo chastelet de la Bòria.
Cubjac pont amont (1).JPG|Lo pont sus l'Auvesera.
Cubjac.jpg|Cubjac jos la neveja.
Cubjac 2.jpg|Cubjac jos la neveja.
|


## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Cunèja

**Cunèja** (*Cunèges* en francés), foneticament [ky’nɛzɒ] , es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Quinogium*, en latin, en 1365, e *Cuneria* en 1554 . An prepausat lo preïndoeuropèu **cun-*, « tuca », e sufixe preceltic *-edia* (segon Bertoldi), o un nom de persona gallo-roman *Quinidius* (*Quinidia villa*) .

Un rapòrt emb lo gallés *cuno-* « can, lop » , mot plan coneissut, sembla pus evident. A partir de *cun-*, Xavier Delamarre prepausa un nom celtic d'òme **Cunodius* non atestat; **Cuno-dio* « canin, *lupin* (de la natura o de l'aparéncia del lop) ». L'evolucion prepausada [kunodia] > [kunödʒə] > [kynɛʒ]  respècta pas la règla de la diftongason condicionada per *-iòd-* (ex : *podium* > *puèg*) nimai la fonetica lengadociana. L'evolucion seriá puslèu [ku'nodia] > [ku'nɔjdʒa] ? > [ky'nwɛʒɔ] > [ky'nɛʒɔ] > [ky'nɛzɔ] (prononciacion recenta ) e, en acceptant l'etimologia, la grafia poiriá èsser *Cunuèja*. Cun(u)èja es benlèu l'anciana propietat de *Cunodios.

## Istòria

## Administracion

* En 1790, Cunèja venguèt canton; puèi en 1817 lo capluèc dau meteis canton se mudèt al Sigolés. Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra donc del canton del Sigolés; es adara del canton del Sud-Brageiragués (burèu centralisator : Aimet).

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Daglan

**Daglan** (en francés tanplan coma en occitan) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es [dɒ’glɑ̃n] : *-a-* pretonic prononciat coma un *ò* (tipic dels parlars septentrionals del lengadocian), *-n* finala articulada .

Lo nom es atestat al sègle XIV, jol nom de *Sanctus Martinus de Daglonio*, puèi en 1489, *Dagliano* (per Chantal Tanet e Tristan Hordé), *Daglanio* (per Dauzat), e en 1744, *Dagland*. Dauzat prepausa, ambe un punt d'interrogacion, un sintagme gallés, **dago-lanum*, « bona plana »; lo site de las comunas de Dordonha i apond una segonda possibilitat **dagoglann*, « bona riba » [*-n* geminada (dobla) pòt explicar l'articulacion de *-n* finala dins la fòrma actuala, per un parlar lengadocian qu'amudís las autras]. Tanet e Hordé semblan pas convencuts per l'ipotèsi gallica de Dauzat e aiman mai cercar del costat del germanic, un derivat de *dags*, « jorn », sense trobar lo bon candidat . Delamarre precisa dins son diccionari del gallés que *lano* a benlèu pas lo sens topografic de « plana », mas puslèu lo de « plen », ambe una connotacion mitica o religiosa ; explica *Daglan* per *dago-landon*, « bon prat » e considèra que *Dago-lānon* es possibla foneticament [en realitat non], mas pus improbable semanticament .

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Doma; es ara del canton de Val Dordonha.

## Demografia

## Luècs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna
* Jacme Fijac, escrivan occitan.

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Doissac

**Doissac** (*Doissat* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion actuala es [duj’ʂa].

Las atestacions ancianas son *Sanctus Hilarius de Doissac*, en 1053, *Doychacum*, latinizacion de 1365, *Doyssacum*, latinizacion de 1372, *Doyssac* en 1620. Lo nom es format de *Doccius* (nom latin d'òme) o *Dossius*, nom « galloroman » d'òme, e del sufixe *-acum* , latinizacion del sufixe gallés *-aco(n)*. Doissac èra donc probablament una anciana granda propietat antica que son mèstre èra *Doccius* o *Dossius*.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Belvés; es adara del canton de *Vallée Dordogne* (en francés), donc Val Dordonha.
* La comunautat de comunas es la CC de Val de la Dordonha et Forèst Beceda.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Cosa e Sent Front

**Cosa e Sent Front** (*Couze-et-Saint-Front* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Cosa
La prononciacion es [‘kuʐɒ] . Las fòrmas ancianas son *Coza* en 1117, *Cosa* en 1210, *Prioratus Sanctus Stephani de Cosia, vulgo*, « en realitat en francés » *de Coze* en 1471, *Couse* a la fin del sègle XIX . *Cosa* ven del nom de l'aiga .
### Sent Front
La prononciacion es [ʂɛ̃n’frũn] . Las fòrmas ancianas son *Sanctus Fronto als colors* en 1276, *Sanctus Fronto super Flumine de Dordonia* en 1289, *Sanctus Fronto de Corolio prope Lindiam* al sègle XIV (en latin), *Saint Front de Colors* en 1471, *Saint Front de Colloreis* en 1742 . 

Segon Chantal Tanet e Tristan Hordé, las fòrmas *colors*, *Corolio*, *Colloreis*, emb de metatèsis (càmbiament de plaça de *r* e de *l*), representarián l'ancian occitan *colaura*, del latin *coluber*, *colòbra*. La capèla de *Saint-Front-de-Colubri* (en francés), qu'èra *de Coulaury* al sègle XIX. Lo mot *colors* se ditz d'una aparéncia enganaire e a poscut influénciar lo nom. Veire Colòures. I a una legenda qu'explica lo nom del vilatge. En fàcia de La Linda un dragon (l'un passa aisidament de las sèrps als dragons), viviá dins una cròsa del bauç. L'apelavan lo Colòbre. Terrorizava la populacion. Sent Front agèt pietat dels òmes e traversèt l'aiga, montèt a la cròsa e fasquèt lo signe de la crotz, li comandèt de tornar a l'Ocean e de quitar lo país poblat dels òmes. Lo Colòbre se roncèt dins la Dordonha e lo tornèron pas jamai veire (segon lo R.P. Carles, Dictionnaire des Paroisses du Périgord, 1884, p. 182) .

Sent Front, en latin *Sanctus Fronto*, es un sent mièg legendari, discípol del Crist. Auriá evangelizat lo Perigòrd e seriá vengut avesque de Peireguers (al sègle III e IV), mas lo primièr avesque de Peireguers coneissut es *Paternus*, en 365 .

## Istòria
En 1829, la comuna de Sent Front fusquèt incorporada a Cosa .

## Administracion

## Demografia

### Demografia Sent Front

* Lo n° INSEE es estat camjat per rasons practicas

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Creissac

**Creissac** (en francés: *Creyssac*) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [krejː’ʂɒ]. Las fòrmas ancianas son *Creyschac* au segle XIII, *Creichac* en 1259, *Turris* (tor) *de Creyssaco*, en latin, en 1409. *Creissac* ven d'un nom gallic d'òme, latinizat, *Crixsius*, emb lo sufixe *-acum* [latinizacion dau sufixe celtic *-acon*]. Chantal Tanet e Tristan Hordé, puei lo site de las comunas de Dordonha chausissen *Crixus* + *-acum*. Creissac èra la propietat de Crixsius.

Xavier Delamarre cita los noms gallics *Crixsos* e tanben *Crixs*'i*'os* (la latinizacion seriá pas necessària a la preséncia de iòd ?), « lo frisat ». Cita los resultats emb *-acon*, sens donar *Creissac*, mas solament Cressac (Charanta), que en realitat es un *Creissac* a l'origina (*Creyssaco* en 1298, *Creyssac* e *Sancti Genesii* en 1293 e 1400.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Doma (Perigòrd)

**Doma** (*Domme* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [‘dumɒ] . Las fòrmas ancianas son *Doma* en 1214, *Castrum de Doma Veteri*, en latin, en 1283, *Dome* en 1374 (ancian castèl), *Mons de Doma* en 1280, *Castrum de Monte Domae*, en latin, en 1283, *Dosme* en 1334 (bastida de Felip l'Ardit) . *Doma* seriá a religar emb lo nom del Puèi de Doma, sus un radical gallic, **duma*, « montanha » (Chantal Tanet e Tristan Hordé)  o simplament prelatin sense precisions (Dauzat), preceltic (site de las comunas de Dordonha). Una autra possibilitat seriá l'occitan *doma*, « copòla », del grèc *dôma* .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Dovila

**Dovila** (*Douville* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
La prononciacion es [du’vilɒ] . Las fòrmas ancianas son *Douvilla* au segle XIII, *Dosvila* en 1382, *Sanctus Johannis de Dovillo* en 1526 . *Dovila* es compausat de l'eretier de *villa*, « granda proprietat rurala » precedit d'un nom germanic d'òme, **Deudo* (Chantal Tanet e Tristan Hordé, site de las comunas de Dordonha) o beleu *Dodo* (Albèrt Dauzat) .

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Vilamblard; es adara dau canton dau Perigòrd centrau.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
La Dosa

**La Dosa** (*La Douze* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son *La Doza*, au segle XIII, *La Douza (Fontalitium de ~)*, en 1312. La prononciacion es [lɒ’duʐɒ]. Lo nom pòt venir de *(aqua) lutosa*, « aiga braudosa, fanhosa, limosa » (Tanet e Hordé), o, çò qu'es pus aisat foneticament, de **Latusia (villa)*, d'un nom latin d'òme **Latusius*, derivat de *Latius* (Dauzat, site de las comunas de Dordonha). Lo sens seriá donc de « propietat de *Latusius » o d' « aiga braudosa » (i a un luòc *Fon Ladouze* a un km , que se s'explica pas per lo nom de l'aglomeracion, justificariá aquela explicacion), mas tanleu l'Edat Mejana fuguet comprés coma una varianta de *dotz*, perqué la prumiera sillaba semblava un article. La grafia *La Dosa*, quand las doas etimologias menan normalament a **Ladosa**, es una grafia de convenéncia.

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Sent Peir de Chinhac; es aura dau canton d'Eila Manoire.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Dussac

**Duçac** o **Duiçac** (*Dussac* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [dyː’ʂa]. Las fòrmas ancianas son *Duyschac* en 1337, *Duchacum* (latinizacion), en 1365. *Dussac* (fòrma convencionala) ven d'un nom « galloroman » d'òme, *Doccius* (Chantal Tanet e Tristan Hordé), *Dussius* o *Duccius* (Dauzat), d'un nom « galloroman » d'òme, *Dossius*, emb lo sufixe *-acum*, latinizacion dau sufixe celtic *-ācon*. **Duçac** o **Duiçac** èra la propietat de Doccius, Dussius o Duccius o Dossius. La marca dau diftongue *Dui-* es dins l'alongament de la vocala [dyː].

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Eschornhac

**Eschornhac** (*Échourgnac* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Eschourniago* (latinizacion), en 1090, *Scaurniacum*, en latin, en 1198, *Scaurnac* au segle XIII, *Eschornhac* en 1314, *Chornhac*, au segle XVI, *Eschurniac* en 1666. La prononciacion es [ɛjθur’ɲa]. *Eschornhac* ven d'un nom latin d'òme, **Scaurinius*, tirat de *Scaurus*, « pè de buòu, pè tòrt, pè de bomba », emb lo sufixe *-acum* , latinizacion dau sufixe gallés *-āco(n)*. Eschornhac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mestre **Scaurinius* (e pas *Scaurinus*, coma escrivon Chantal Tanet et Tristan Hordé, qu'auriá menat a **Eschornac*). Chornhac es lo mesme nom, emb aferèsi de la vocala iniciala.

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Montpaun e Menesteiròu, i demorèt.

## Demografia

## Luecs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Gleisanueva d'Eiçac

**Gleisanueva d'Eiçac**  o *Gleisa Nueva d'Eiçac*  o **Gleisanueva d'Eiraud** ?, foneticament [glejʐɒ’nɛvɒ] [dɛj’ʂɒ] , (*Église-Neuve-d'Issac* en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [glejʐɒ’nɛvɒ] [dɛj’ʂɒ] .
Segon Chantal Tanet e Tristan Hordet, lo nom francés fuguet *Église-Neuve-d'Eyraud* d'aicia a la segonda meitat dau segle XIX , mas lo site Cassini marca dejà *Église-Neuve-d'Issac* en 1801 . *Eyraud* (nom francés) es un nom de riu.

I a quauques fòrmas ancianas : *Ecclesia Nova*, en 1117, *Ecclesia Nova de Eyraudo* en 1365, puei *Ecclesia Nova Sanctae Mariae* en 1476 (la Senta Verge es la patrona de la gleisa). L'expression *gleisa nueva* se comprend en oposicion a una gleisa anciana dispareguda. La gleisa pòt tanben servir a nommar lo luec ente se situa. Aicí, òm sap pas quala gleisa i aviá anteriorament. Lo determinant es la borgada vesina, Eiçac  (veire aqueu nom).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Gleisanueva de Vern

**Gleisanueva de Vern** (en francés: *Église-Neuve-de-Vergt*) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Ecclesia Nova d'Uschel*, en 1346, *de Ussel*, en 1365, francizat en *du Sel* en 1539 [en francés, *du sel* a lo sens de *de la sau*], *Gleize Neuve*, au segle XVII. En concurréncia emb *de Vergt* (= *de Vern*), *du Sel* èra enquera utilizat coma determinant au segle XIX. La prononciacion es [glejʐɒ’nɛvɒ] [de’vɛr]. *Gleisa* ven del latin vulgar **eclesia* (*ecclesia* en latin classic, mot tirat dau grec); lo prumier sens èra « assemblada, amassada, achampada » e lo nom passèt au bastiment per metonimia. *Gleisa nova, nueva* s'explica perqué una gleisa novelament bastida (diferenta de la gleisa actuala que data dau segle XIX) ne'n remplacet una de vielha. Lo determinant actuau *Vern* es lo nom dau canton e vila vesina. *Ussel* es lo mesme nom que lo de la vila d'Ussèl. Lo nom ven dau gallés *uxellos*, *ouxellos*, qu'a lo sens de « naut » , adjectiu que la situacion geografica de Gleisanueva, a 238 m e pus nauta au còp que au nòrd e au sud, justifica fòrt plan. *Ussel* èra donc lo nom ancian de Gleisanueva de Vern.

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Vern; es aura dau canton dau Perigòrd Centrau.

## Demografia

## Luecs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Escoira

**Escoira** (*Escoire* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Escoyra*, en 1403, *Excoire*, en francés, au segle XVIII. La prononciacion es [ɛj’kwejrɒ]. Escoira poiriá venir d'un nom latin d'òme **Scaurius* : **Scauria (villa)*, donc la propietat de **Scaurius*. Las autras ipotèsis son lo nom comun latin *scoria*, « escòria, machafèr », o una varianta dau verbe *escodre*, *escoire*, presenta en Carcin dins l'expression *sòl d'escoire*.

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Savinhac de las Gleisas; es aura dau canton de Trelhissac.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Estoars

**Estoars** (*Étouars* en francés) es una comuna d'Occitània, situada dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [e’twær]. Lo nom es atestat au segle XVI, *Eytours*. *Estoars* ven d'un nom germanic d'òme, *Stodulf + ward*, (*Stod*, « aràs, jumentaria ») o *Astoarius*. Estoars era la propietat de Stodulward o Astoarius.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Eissiduelh (Perigòrd)

**Eissiduelh** (*Eissiduei* en grafia mistralenca; *Excideuil* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
350px|left|thumb|Eissiduelh dins lo Lemosin linguistic

## Toponimia
La prononciacion es [ɛjʂi’døːx]. Las fòrmas ancianas son *Excidolium* (latinizacion) en 571, *Issidor* en 1100, *Monasterium Excidolii* en 1116, *Eixiduelh* en 1339, *Exideuil* au segle XVIII, *Excideuilh* en 1725. Lo darrier element d*'Eissiduelh* es *-ialon*, « esclarziera » -----> « luec desboijat » -----> « vilatge », mas lo prumier es malaisat. Dauzat evòca sense certitud un nom gallic escur *Exito-* , Chantal Tanet e Tristan Hordé i ajustan lo latin *exitus*, « chamin de sortida » , Delamarre bastís un **Exsido-ialon* o **Essito-ialon* : i a un nom de persona *Essidus*, una fòrma *exido-* dau segle VI, interpretable benleu en **Exsito-*, « (qu'es) sortit » ?. N.B. **Exsido-ialon* es improbable, *-d-* intervocalic menariá a *z*. Lo site de las comunas de Dordonha supausa un gallic **uxediosialo* (sic, per **uxedialo*) qu'explica coma « l'esclarziera nòbla o d'en naut ».

### Sent Martin la Ròcha (nom supausat)
Sent Martin de Tors (316-397) fuguet avesque de Tors, evangelizator de las Gàllias au sègle IV . Lo vocable es signe d'una granda ancianetat per una paròfia. 

*Ròcha* ven de **rocca*, un mot prelatin, absent dau latin classic, veiquí perqué los escribas ne'n donan sovent la traduccion *rupes* . Dins la practica, *ròcha* correspond sovent a un luòc fortificat.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Eissiduelh (omonimia)

**Eissiduelh** pòt designar:
*Eissiduelh dins lo departament de Charanta
*Eissiduelh en Perigòrd
*Sent Medard d'Eissiduelh en Perigòrd
*Sent Pantalí d'Eissiduelh en Perigòrd
*Sent Soplesí d'Eissiduelh en Perigòrd
Eiguranda e Gardadelh

**Aiguranda e Gardadelh** (en francés: *Eygurande-et-Gardedeuil*) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Aiguranda
La prononciacion es [ɛjgy’rɑ̃ndɒ]. Las fòrmas ancianas son *Ecclesia Sanctus Stephani de Ayguiranda*, en latin, au segle XI, *Ayguranda* en 1315, *Eyguranda* en 1365. *Aiguranda* es un toponime celtic situat a la frontiera de dos pòbles gallés o de dos *pagi*; **randa* auriá lo sens de « limita, frontiera » e lo prumier element **equa-*, benleu influenciat per l'occitan *aiga*, es estat interpretat sovent coma l'equivalent d*'aequa* en latin, donc « justa, equitabla » -----> fixada per un tractat ? Lo nom es supausat tardiu, per'mor qu'es absent en Granda Bretanha e en Itàlia. 
### Gardadelh
La prononciacion es [gardɒ’dɛj]. Las fòrmas ancianas son *Sanctus Leonardus de Gardadel* en 1099, *Prieuré de Gardadels* au segle XVI. Lo prumier element sembla èsser l'occitan *garda*, d'origina germanica, « tor de garda ». Lo segond poiriá èsser una fòrma alterada de *deu* en occitan vielh (latin *deus*, occitan moderne *diu*, *dieu* (Tanet e Hordé). Pus seriosament, Chantal Tanet e Tristan Hordé evocan lo gallic **devo-*, « divin », acompanhat de *ialo(n)*, « esclariera » , puei « vilatge ». Lo site de las comunas de Dordonha explica l'ensemble per l'occitan *garda (A)delh*, « luec de defensa » e « las terras d’Agedilios » (nom gallic), donc un segond element pus ancian que lo prumier.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luecs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Eilhac

**Eilhac**, foneticament [ɛj’ʎa]  (*Eyliac* en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region  de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

Dempuei lo 1er de genier 2017, es comuna delegada de la comuna novela de Bassilhac e Aubaròcha, emb Bassilhac, En Bòrn, Lo Chamnhe, Milhac d'Aubaròcha e Sent Antòni d'Aubaròcha.

## Geografia
Eilhac es dins l'airau urban de Periguers, mas pas dins son unitat urbana.

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
La prononciacion es [ɛj’ʎa] .

Lo nom d'Eilhac (attestations *Ilhacum*, au segle XIII, *Ylhac* en 1400, *Elyac* au segle XVIII) es a comparar, per çò qu'es de l'etimologia, emb (Sent Joan d') Ilhac, en Gironda, o, emb un autre sufixe, aus dos *Ilhans*, lo daus Auts Pirenèus, e lo de Nauta Garona; vendriá dau nom d'òme gallo-roman *Ilius* (per Dauzat e Rostaing entau coma Tanet e Hordé) o *Illius* (site de las comunas de Dordonha), emb lo sufixe *-acum*, latinizacion dau sufixe gallés *-*acon*. Seriá donc una propietat rurala d'origina gallo-romana. 

Aquò's un cas, coma per Eisac o Eiçac, que *i-* inicial a desvolopat un *e-* que lo precedís, en formant un diftongue. L'explicacion es simpla : dins de frasas coma *Vau a Ilhac* o *Demòra a Ilhac*, [-e-] sèrv de transicion entre *a* e *i-* en iatus. Quand la novela prononciacion comença a s'installar, sembla tota naturala dins un parlar que multiplica los cas de [ej-] o [ɛj-], mai que mai abans l'accent tonic (venguts de *ai-* pretonic o de *es* + consonanta, coma Eschornhac = [ɛjθur’ɲa]). L'articulacion en [ɛj-] puslèu qu'en [ej-] es un signe de l'afebliment de l'accent tonic que pòt passar sus la sillaba iniciala (escotar la prononciacion, ambigüa ).

## Istòria

## Administracion

* D'aicia la refòrma cantonala de 2014, la comuna èra dau canton de Sent Peir de Chinhac. Aura, dempuei 2015, es dau canton d'Eila e Manoire.

## Demografia

## Luecs e monuments

Eyliac la Chaloupie (12).JPG|Lo chasteu de *la Chaloupie*.
Eyliac château (11).JPG|Lo chasteu d'Eilhac.
Eyliac château pigeonnier (1).JPG|Lo colombier dau chasteu d'Eilhac.
Eyliac le Puy manoir.JPG|Lo maine dau Pueg.
Eyliac église (11).JPG|La gleisa de Sent Martin.


## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Aimet

**Aimet** (*Eymet* en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ɛj’me] . Las fòrmas ancianas son *Aymetum* en 1308, *Bastida Emeti* en 1360, *Aymet* au sègle XVI e en 1751, *Emez* (sic) en 1714. Lo nom vendriá d'un nom germanic d'òme, **Ametus* (Chantal Tanet et Tristan Hordé, site de las comunas de Dordonha)  o d'un nom gallic d'òme **Aimos* e sufixe gallic *-eto*, segon Gröhler (Dauzat) .
### Cogulòt
En francés *Cogulot*, anciana comuna, fusionada emb Aimet. Lo nom es atestat en 1556, *Cogulot*, coma Cogolin, seriá segon Dauzat un derivat del latin *cucullus*, « capucha » [sens toponimic ?], emb lo sufixe diminutiu *-ottum* . Chantal Tanet e Tristan Hordé, influenciats per la proximitat fonetica de *cagolha* (fòrma regionala d*'escagaròl*), ne fan « un equivalent » de *cauquilha* . Lo nom garda una proximitat emb Cocoron, Cucuron, Montcoguol o Montcoiol, Cocumont, etc.
### Roqueta (La Roqueta ?)
En francés *Rouquette*, anciana comuna, fusionada emb Aimet. Las fòrmas ancianas son *La Roqueta* en 1364, *Roquette d'Eymet* en 1751 . *Roqueta* es un diminutiu de *Ròca*, mot que ven d'un prelatin **rocca*, « montanha o puèg rocós, puèi castèl fòrt bastit sus lo puèg, puèi castèl fòrt » .
### ''Saint-Sulpice d'Eymet'' (nom francés)
L'agionime representa *Sanctus Suplicius* (en latin) de Borges , que seriá en realitat dos avesques de Borges (sègles VI-VII) segon Dauzat e Rostaing 

## Istòria
En 1970 o 1971, Cogulòt, Roqueta e *Saint-Sulpice-d'Eymet* (nom francés) fusionèron emb Aimet .

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Eivirac

**Eivirac** (en francés: *Eyvirat*) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Dempuei lo 1er de genier de 2019 es comuna delegada de la comuna novela de Brantòsme de Perigòrd.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ɛjvi’ra] o [ɛjvi’rɒ]. Las fòrmas ancianas son *Eyviracum*, en latin, au sègle XIII, *Ebiracam*, en latin, en 1281, *Esviracam*, en latin, en 1460. L'etime seriá **Eburiacum*, sens sincòpa de *u*; *Eivirac* vendriá benlèu d'un nom gallic d'òme, *Eburius*, emb lo sufixe *-acum*, latinizacion dau sufixe celtic *-acon*. Eivirac èra benlèu la propietat d'Eburius. Notem que *eburos* es lo nom de la tona (lo tueis). La premiera sillaba emb *-i* s'explica per l'aglutinacion de la preposicion *a* : *a Evirac* > *aevirac* > *aivirac* > *eivirac* (veire Eiçac, Eilhac, etc, per de cas aparentats).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Aiserac

**Aiserac** (*Eyzerac* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ɛjze’rɒ]. Las fòrmas ancianas son *Azeracum*, en latin, au segle XIII, *Eyzeracum*, en latin, en 1365, *Ayzeracum*, en latin, en 1555.  Dauzat tòrna a la pagina d'Aserac, per'mor de la prumiera fòrma, sens s'engatjar clarament sus l'etime. Per la mesma rason e sens pausar lo quite problèma, Chantal Tanet e Tristan Hordé donan la mesma etimologia qu'Aserac, lo nom (latin) de persona *Acer* emb lo sufixe *-acum* [latinizacion dau sufixe celtic *-ācon*]. Lo site de las comunas de Dordonha aima mai lo nom « galloroman » *Azere*, implicitament emb *-acum*. *Aiserac* es pas Aserac e la prumiera fòrma es benleu deguda a la dificultat daus escribas medievaus a transcriure los diftongues absents dau latin.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Fanlac

**Fanlac** (en francés tanplan coma en occitan) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [fɔ̃nː’la] . Lo nom es atestat al sègle XIII, *Fallacum* (per **Fanlacum* ?) . *Fanlac* ven d'un nom latin d'òme, *Fanula* (Albèrt Dauzat, site de las comunas de Dordonha), derivat del nom gallic *Fanos* (Dauzat), *Famulus* o *Fanula* (Chantal Tanet e Tristan Hordé), emb lo sufixe *-acum* , latinizacion del sufixe celtic *-acon*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Faurilhas

**Faurilhas** (*Faurilles* en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [faw’riʎɒ] . Lo nom es atestat al sègle XIV jos la fòrma *Faurilhas* . *Faurilhas* ven del latin *fabrilia*, « farja » (Dauzat) (mas Dauzat se pausa rarament la question de l'epòca de la fixacion del nom, pas necessàriament latina) , lo site de las comunas de Dordonha dona l'occitan *faurilhas*, dins lo sens de « las pichonas farjas » , donc escriu explicitament que la formacion es d'epòca romanica, Chantal Tanet e Tristan Hordé expausan las doás solucions : causisson de preferéncia l'occitan *fauria*, « farja », emb un diminutiu *-ilha*, al plural, sense exclure lo latin *fabrilia*, « òbras de faure, d'artesan » .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Festalems

**Festalems**, prononciat [fɛjtɒ’lɛ̃m], o **Festalens** (en francés: *Festalemps*) es una anciana comuna dau departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània. Dempuei lo 1er de genier 2017, es gropelada emb Sent Antòni e Cucmont e Sent Privat daus Prats e es venguda comuna delegada de la comuna novela de Sent Privat de Perigòrd.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Festelensis*, en latin, au segle XIII, *Festelenxs*, en 1382, *Festelens*, en 1512. La prononciacion es [fɛjtɒ’lɛ̃m]. *Festalems* ven d'un nom germanic d'òme, *Fastila*, o **Festila*, inatestat (mas las fòrmas ancianas son totas en *Fest-*), emb lo sufixe germanic *-ing* . L'evolucion regulara seriá *Festalens*, mas benleu per conservar la prononciacion de *-s* finala darrier l*'-n*, lo nom desvolopèt sa finala en *-mps* (cf. Olemps). Aura, ne demòra [-m]. D'un autre costat, i a de finalas emb *-m* prononciat en Perigòrd, jamai etimologicas, que son pas degudas a quela rason.

## Istòria
* En 2017, Festalems venguet comuna delegada de Sent Privat en Perigòrd. *Sent Privat en Perigòrd* es una comuna novela creada lo 24 de setembre 2016 per préner efech au 1er de genier 2017. 

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Senta Aulaia; es aura dau canton de Montpaun e Menesteiròu.

## Demografia

## Luecs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Firbes

**Firbes** (*Firbeix* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [‘firbɛː]. Lo nom es atestat au segle XIII, *Firbes*. La posicion de Firbes es la d'una anciana estapa de la viá romana Limòtges-Periguers-Bordèu, nommada *Fines*, entau coma au limit de las ancianas diocèsis de Limòtges e de Periguers. *Firbes* resulta de l'ablatiu-locatiu plurau latin 'finibus'(a la frontièra) de *finis* per chasuda de la pretenia (?) **fin’bus*, lo grop segondari *-n’b-* passèt en occitan a *–rb-*, coma lo latin *cannabim*  > òc. carbe / charbe; en francés, *-eys* nòta la realizacion nordoccitana [ej] de las –es finalas, ortografiadas puèi –eix.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Flaujac (omonimia)

**Flaujac** pòt designar:
* Flaujac en Carcin
* Flaujac en Perigòrd 
E tanben :
* Flaujac e Pojòls (Carcin)
* Flaujac (Roergue), anciana comuna de Roergue annexada a Espaliu
* Flaujac, anciana parròquia maire de Granhòs
Paronimes etimologicament ligats:
* Flaujagas (Vasadés)
* Flaviac
* Flaunhac
* Flavinhac
* Flac
* Flaiac
Flaujac (Perigòrd)

**Flaujac** (*Flaugeac* en francés), foneticament [flɔw’zɒ], es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Lo 1èr de genièr de 2019 fusionèt emb Lo Sigolés dins la comuna novèla del Sigolés e Flaujac e venguèt comuna delegada.

## Geografia

 
## Toponimia
La prononciacion es [flɔw’zɒ] .
Lo nom de Flaujac (atestacion *Gaiacensis seu de Flaviaco* en 1555)  ven d'un nom d'òme latin, *Flavius* emb lo sufixe *acum* , latinizacion d'un sufixe celtic *-acon*. Flaujac èra donc una granda propietat gallo-romana.

## Istòria

## Administracion

* En 1790, la comuna èra del canton de Ribanhac; quand aquel canton fuguèt suprimit en 1801, Flaujac fuguèt del canton de Cunèja, vengut canton del Sigolés. Après la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna es adara del canton del Sud-Brageiragués (burèu centralisator : Aimet).

### Intercomunalitat
Avant 2014, Flaujac èra de la comunautat de comunas de las Pòrtas Sud Perigòrd. Dempuèi la fusion, Flaujac es es dins la Comunautat d'Aglomeracion Brageiraguesa.

## Demografia

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas