open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Senac

**Senac** (*Sénac* en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Astarac situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Los Lonquets, los Heugarons.

## Toponimia
### Senac
La prononciacion qu'ei [sé'nak] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *de Senaco*, en latin, en 1300, *de Senaco*, en latin, en 1342 e 1379, *Senac* en 1429, *Senac* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Dab lo sufixe *-acum*, Dauzat e Rostaing que causeishen lo nom gallic d'òmi *Senos*, Rohlfs lo nom aquitan de persona *Sendus*, Negre lo nom aquitan *Sendus* o lo nom gallic *Cennus*, R. Aymard *Seno* (gallic ?).

Miquèu Grosclaude, los autes noms que son acceptables, mes dens la region lo nom aquitan *Sendus* o *Sendos* (Grosclaude qu'escriu un còp un, un còp l'aute) qu'ei lo mei versemblable. Senac qu'èra donc probablament ua anciana grana proprietat antica qui avèva per mèste *Sendus*/*Sendos*.
### L'Ahitau
La prononciacion qu'ei [lahi'taw] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *De Fitali*, en latin, en 1342, *Lahitau en Sénac* en 1737, *Fitau* en 1760, *Lahitau* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Lo sens de *ahitau* qu'ei « qui ei au limit », e tanben « qui ei a despart », donc un vilatge, hòra deu borg. *Ahitau* que vien deu latin *ad fitalem*.

## Istòria
Senac qu'èra parròpia abans 1789 e L'Ahitau non.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Segús

**Segús** (*Ségus* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e Vathsurguèra, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia
Autes vilatges e quartièrs : Eth Cap dera Sèrra.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sé'gus] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *A Segus*, cap a 1200-1230, *De Segurs* en 1313, *De Segua* en 1342, *de Seguis*, *de Seguirs* en 1379, *Segus* ath sègle XIV, *Segus* en 1429, *Ségus* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon R. Aymard, *Segús* que vien deth gascon *segur* (deth latin *securus*), apellacion feodau.

Segon Miquèu Grosclaude, *segur*, ath plurau, a pas cap de sens. Eth nom qu'ei escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion èra de  abitants e era densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sèish (Hauts Pirenèus)

**Sèish** (*Seich* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Arisa, eth Pè de Sèish.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sèch] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Seiches* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), *Saiches* en 1790.

Segon Dauzat e Rostaing, Negre, Alan Novèl, *Sèish* que vien deth latin *saxum*, « arròc ».

Miquèu Grosclaude que constata era unanimitat per eth latin *saxum*, « arròc, pèira » qui convién foneticament, mes es pas segur que sia era sola solucion.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lo Segalàs

**Lo Segalàs** (*Ségalas* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Lo Borg, Teulèr.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [séga'las] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Segualas* en 1429, *Segalas* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII), *Ségalas en Bigorre* en 1789, *Segalas* en 1790.

Segon Dauzat e Rostaing, lo nom que vien deu preindoeuropèu **sek*, « puei », dab lo doble sufixe *-al-aciu*, pejoratiu (P. Fouché, *Onomastica*). Lo latin *secale*, « segle », que s'ei benlhèu crotzat dab lo tèma **sek-al*.

Segon Negre, *Segalas* qu'ei lo plurau deu gascon *segala*, « tèrra a segle, sòu de maishanta qualitat ». R. Aymard que constata la nocion de puei ei irrealista dens aquera plana totaument planèra.

Segon Miquèu Grosclaude, l'oronime **sek-* qu'ei impossible, mes i a pas d'atestacion en *-ars* (Segal**ars**), lo sens de « tèrra a segle » ei pas provat. Grosclaude que debremba i a pas d'atestacion abans 1429...

**I a pas d'article**, segon lo trabalh de Grosclaude, Le Nail e Boisgontier.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sasòs

**Sasòs** (*Sazos* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sa'zòs] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Sazos*, enter 1025 e 1078, *Sazos*, cap a 1075, en 1077-1078, ath sègle XII, *Sazos* en 1285 e 1313, *Sasos* en 1037 o cap a 1040, en 1135-1143, *Sasos*, ath sègle XII e en 1284, *De Sasossio*, en latin, en 1342 e 1379, *Sazos* en 1429.

Segon Dauzat, *Sasòs* que vien benlhèu deth nom latin d'òmi *Satius*, dab eth sufixe aquitanic *-ossum*.
R. Aymard que pensa a un nom de persona dera familha de *Sanz*.

Segon Miquèu Grosclaude, eth nom latin *Satius* qu'ei ua possibilitat, pas mei.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sauvatèrra (Hauts Pirenèus)

**Sauvatèrra** (*Sauveterre* en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Armanhac situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : La Lana.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sawba'tèrro] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *de Salva Terra*, en latin, en 1256, *Salvam Terram*, en latin, en 1265, *Saube Terre* en 1265 e 1300, *De Salvaterra*, en latin, en 1342 e 1379, *Sauba Terre en Ribera* en 1429, *Sauveterre* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat e Rostaing, Negre, R. Aymard, *Sauvatèrra* que vien deu latin *salva terra*, « tèrra sauva », qui gauseish deu dret d'asile.

Segon Miquèu Grosclaude, *Sauvatèrra* que vien deu gascon *sauva tèrra* (latin salva terra), valent a díder comunautat qui a obtengut ua carta de franquessa.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sarriac

**Sarriac** (*Sarriac-Bigorre* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sa'rryak] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Augerius de Serrignac*, cap a 1106, *Sarrignag*, *Sarinag*, *Carrignag*, au sègle XII, *De Serrinhaco*, en latin, en 1313, *De Sarrinhaco*, en latin, en 1342, *de Serinhaco*, en latin, en 1379, *Serrinhac* en 1429, *Sarréac* en 1768, *Sarriac* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Dab lo sufixe *acum* Dauzat e Rostaing que prepausan lo nom latin d'òmi *Sarius* o **Sarrius*, Negre, *Serrenius* e R. Aymard, *Sarrinius*.

Segon Miquèu Grosclaude, los tres noms que son possibles. Sarriac qu'èra donc probablament ua anciana grana proprietat antica qui avèva per mèste *Sarrius* o *Serrenius* o *Sarrinius*. En gascon, normaument, *-n-* intervocalica que tomba e *-nh* qu'ei conservat. Observem pr'aquò lo compòrtament curiós de l'evolucion fonetica (se las atestacions testimònian com cau de las prononciacions istoricas). Segon Xavier Ravier, que i agó sovent en Bigòrra supression de *-n-* intervocalica quitament quand èra palatalizada (*-nh-*); l'etime qu'ei *Sereniacu*, derivat sufixat de *Serenus* e lo diminutiu Sarniguet. Que demorè ua traça de *-nh* qui permetó dens quauques cas eth restabliment dera nasala dentala, mes pas a Sarriac.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sarrancolin

**Sarrancolin** (en francés tanplan com en occitan) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath d'Aura, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia
Aute quartièr o vilatge : Eths Plantats.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sarrannkou'li] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *De Sarragoli*, *de Sarrangoli*, *de Sarancoli*, en  1238-1239, *De Sarrancolino*, en latin, en 1387, *Sarrancolin* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon R. Aymard, eth nom que vien benlhèu de *Sal(a) Angolini*, « era proprietat d'Angolin », nom francic.

Segon Miquèu Grosclaude, era proposicion de R. Aymard qu'ei basada sus atestacions hornidas per Lejosne, qui pensava eth nom començava per  *sal-* e non *sarr*; auta possibilitat, *sarr-* qu'evòca *sarrar*, « barrar » e *ancolin* que hè pensar a *ancola*; eth nom que demòra escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

Porte_Sainte-Quitterie_de_Sarrancolin_(Hautes-Pyrénées)_1.jpg|Era pòrta de Senta Quitèira.
Eglise_de_Sarrancolin.jpg|Era glèisa.
Sarrancolin_église_vue_2.jpg|Era glèisa.
Sarrancolin_église_vue_5.jpg|Era glèisa.
Sarrancolin_le_village.jpg|Eth vilatge.


## Personalitats ligadas dab era comuna
* Sant Ebons

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sarp

**Sarp** (*Sarp* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sarp] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Sarp* en 1318, *Sarps* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), *Sarpt* en 1790.

Segon J.B. Orpustan, *Sarp* que vien deth basco *sarri*, « talhadís » e *-pe*, « en bas, ath pè de ». Segon R. Aymard, *Sarp* que vien deth gascon *sarpar*, deth baslatin *sarpere*, per un lòc qui consèrva rèstas d'ahorèst.

Segon Miquèu Grosclaude, eras duas proposicion que son possiblas. *Sarri* + *pe* convién ath darrèr vilatge dera plana, abans un mont boscat. L'adjectiu format sus eth vèrbe *sarpere* qu'ei *sarptum*; òr, ua atestacion qu'ei *Sarpt*, pr'aquò qu'ei tardiva.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

Sarp Église Saint-Germé.jpg|Glèisa de Sent Germer.
Sarp fontaine.jpg|Hont.
Sarp Salle des fêtes.jpg|Sala deras fèstas.


## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sassís

**Sassís** (*Sassis* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sa'sis]. Eras fòrmas ancianas que son : *Sassis* en 1077-1078, *de Sacis* ath sègle XII, *Sasiis* en 1285, *De Saciis* en 1313, *De Sassio*, en latin, en 1342, *de Sasossio*, en latin, en 1379, *Sassis* en 1429.

Segon R. Aymard, *Sassís* que vien benlhèu deth  latin *saxum*, «  arròc ».

Miquèu Grosclaude qu'arrespón *saxum* ei impossible foneticament. A comparar dab Sèish (Hauts Pirenèus). Eth nom qu'ei escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sarrolhas

**Sarrolhas** (*Sarrouilles* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges o quartièrs : Era Marca Devath, era Marca Dessús.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sa'rroulyod] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Sarroilhes* en 1285, *Arnaut de Sarrolhes* en 1406, *Sarolhas*, *territori de Sarrolhes et de Casalhels* en 1429, *Sarroïlles* en 1614/1746, *Sarouille* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat e Rostaing, Negre, *Sarrolhas* que vien deu gascon *sarrolha*, au plurau, « peiradas, escombres ».

Segon R. Aymard, *Sarrolhas* qu'a ua origina preindoeuropèa **sel*, **sal*, **sar*, « pèira », aquí, « argèla dab còdes ».

Segon Miquèu Grosclaude, Jacques Boisgontier qu'èra reservat sus aqueras ipotèsis, tiradas deu diccionari de Palay e absentas de tot aute diccionari. Pr'aquò, que i a un * pic de Sarrouye* (2664 m), çò qui hè possibla ua arradic preindoeuropèa **sar*, « pèira », dab un sufixe collectiu *-olha*, mes tot aquò shens pròvas ni certitud.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sarniguet

**Sarniguet** (en francés tanplan com en occitan) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sarni'gét] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Sarnigued* en 1285, *Sarniguet* en 1293, *De Sernigueto*, en latin, en 1313 e 1379, *De Sarnigueto*, en latin, en 1342, *Serniguet* en 1429 (e autas atestacions interpretablas en *Sern-* o en *Sarn-*), *Sarniguet* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).
Segon Dauzat, *Sarniguet* qu'ei lo medish mot, probablament, dab un sufixe diferent, que l'« ancian provençau » *sarnegol*, « can de caça ».
Segon Palay, *Sarniguèt* qu'ei un nom de craba, nom de lòc e de persona. Segon Negre, que vien probablament deu shafre occitan *sarnego*, « persona caitiva ».
Segon Miquèu Grosclaude, totas aqueras proposicions que son estranhas e inversemblablas. Lo nom qu'ei escur.
Segon Xavier Ravier, Sarniguet qu'ei lo diminutiu de Sarriac, situat a 9 km, ancian **Sereniacu*, derivat sufixat de *Serenus*; que i agó sovent en Bigòrra supression de *-n-* intervocalica quitament quand èra palatalizada (*-nh-*) e lo resultat de **Sereniacu* que vengó *Sarriac*; que i a tanben en Naut Léger un *[[Anhac (Naut Léger)|Sarniac]]* qui a per diminutiu *Sarniaguet*  (escriut *Sarniguet* sus las mapas anterioras a la mapa IGN actuala, quina ei la bona licçon ?).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sanós

**Sanós** (*Sanous* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Lo Bualar.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sa'nouh] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *de Sanono*, en latin, en 1300, *de Cenosio*, en latin, en 1379, *Senos* en 1429, *Sanous* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon R. Aymard, *Sanós* que vien d'un radicau *San-* qui devèva estar **Sanus*, « san, sanís, sanitós », dab lo sufixe *-òs*.

Boisgontier que pensava lo sufixe èra lo sufixe qualitatiu latin -osum > ós [ous] o lo sufixe aquitan *-òs* barrat en *-ós* [ous] per l'influéncia de la consonanta nasala antecedenta *n*. Segon Miquèu Grosclaude, lo radicau pòt pas estar lo latin *sanus* (part s'ei vienut nom de persona, mes aquel nom existeish probablament pas). Lo nom qu'ei escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sarlabons

**Sarlabons** (*Sarlabous* en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Era Mola.

 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sarla'bous] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *de Salabombos* en 1300, *De Serlo Bonio*, *de Serlobone*, en latin, en 1313, *de Sarlobonio*, en latin, en 1342, *de Sarlobonis*, en latin, en 1369, *de Serlobonis*, en latin, en 1379, *Sarlabous* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon R. Aymard, era explicacion qu'ei « sarra la bona » ! per ua posicion fortificada.

Boisgontier que's pensava la prumèra partida deth nom qu'èra benlhèu eth mot *sèrra*. Segon Miquèu Grosclaude, era segonda partida qu'ei enigmatica; benlhèu eth nom d'òmi *Lobon*; eth nom que demòra escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sariac

**Sariac** (*Sariac-Magnoac* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Lo Cap de las Còstas.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sa'ryak] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *de Sariaco*, en latin, en 1248, *de Serinhaco*, en latin, en 1383-1384 e en 1405, *de Sarinhaco*, en latin, au sègle XV, *Sariac* en 1746 e en 1790.

Segon Dauzat, *Sariac* que vien d'un nom latin d'òme *Sarius* o **Sarrius* damb lo sufixe *-acum*.

Segon Miquèu Grosclaude, las fòrmas ancianas que hèn supausar un nom latin d'òme *Sarinius*, e non pas *Sarius*. L'existéncia d'un patronime actuau *Sarignac* que justifica aquera ipotèsi. Sariac èra ua proprietat antica, formada deu nom latin d'òme *Sarinius* e deu sufixe *-acum*. Qu'èra la proprietat de Sarinius.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véser tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Samuran

**Samuran** (*Samuran* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [samu'rã] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *De Samurano*, en latin, en 1387, *Samuran* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Dauzat e Rostaing qu'escriven *Samuran* e vien deth nom gallic **Samurius*, dab eth sufixe *-anum*, quan an utilizat *Samulla* (Cf. D. Ellis Evan (Gaulish personal names, Oxford 1967) entà Samolhan, ua linha ath dessús (problèma de vocalisme dera pretonica, probablament).
Segon Negre, citat per M. Grosclaude, qu'escriu era medisha causa (se i a pas agut ua error d'atribucion, çò qui correspón a Dauzat e a Negre que sembla d'estar inversat). Rohlfs e R. Aymard qu'utilizan eth nom aquitan d'òmi **Samburus*, dab eth sufixe *-anum*.

Segon Miquèu Grosclaude, eth nom aquitan d'òmi **Samburus* + eth sufixe *-anum*, que mia regularament a *Samuran*, èra proprietat de *Samburus*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Sever (Hauts Pirenèus)

**Sent Sever** [sense'we]  o **Sent Sever d'Arrostanh** (*Saint-Sever-de-Rustan* en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Astarac situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sénn sé'wé] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *S. Seueri Russitanensis*,  en latin, en 1022, (Marca, Histoire de Béarn), *Monasterium sancti Severi confessoris, in valle Rostanensi, in loco Abiciaco situm, in episcopatu Tarbensi, in comitatu Bigorritano*, en latin, en 1087, *Abbate de Sancto Severo de Rosta*, en latin e gascon, entre 1153 et 1190, *Forto de Sent Scever* en 1153 e 1190, *Apud Sanctum Severum, monachi Sancti Severi*, en latin, en 1235, *Sencever* en 1285, *de Sancto Severio de Rostano*, en latin, en 1300, *De Sancto Severo*, en latin, en 1342, *De Sancto Severio*, en latin, en 1379, *Sent Seuer* en 1429, *Saint-Sever* en 1737, 1738, 1740-1743, *Saint-Sever de Rostain* en 1739, *Saint-Sever de Rustan* en 1744-1789, *St Sever de Rustan* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII), *Saint-Sever-de-Rustan* en 1790 e 1806.

Segon Dauzat, *Sent Sever* qu'ei lo nom de *Severus*, portat per mei d'un sent, aus sègles V e VI.

Segon Negre, *Sent Sever* que vien deu gascon *sent* e *Severus*, un deus 31 sents d'aqueth nom. R. Aymard que precisa ei un martir deus Vandales au sègle V.

Miquèu Grosclaude que cita 4 o 5 sents, un martir a Roma dab Sent Laurenç, un avesque de Trevèri au sègle V, un avesque de Praga, un avesque de Malaga, etc. Gregòri de Tors que parla d'un preire defuntat cap a 500, hestejat lo 1er d'agost. Lo nom que vien deu gascon *Sent Sever*, deu latin *Sanctus Severus*, « austère ».

Per **Arrostanh**, véder l'article.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Saleishan

*Seleishan*, error de Patrici Pojada, o meilèu **Saleishan** (*Saléchan* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [salé'chã] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *apud Salisa*, *Salissa*, cap a 1180-1190, *Salisian* ara fin deth sègle XII, *Sancti Juliani de Salicianis*, en latin, ara fin deth sègle XII, *Salisha*, ath començament deth sègle XIII, *ecclesiam Sancti Juliani de Salicianis*, en latin, en 1246, *De Salixano*, en latin, en 1387, *Salechan* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII). Era grafia qu'ei **Saleishan**.

Segon Dauzat e Rostaing, *Saleishan* que vien probablament deth nom galloroman d'òme (compréner : d'origina gallica) **Salisius*, tirat de *Salius*, dab eth sufixe *-anum*.
Segon Rohlfs, que s'ageish de **Salissius*, dab eth sufixe *-anum*, segon Negre, deth nom latin d'òme *Salejus*, medish sufixe, segon R. Aymard, de *Salisius*, medish sufixe.

Segon Miquèu Grosclaude, foneticament, eth nom *latin* ? **Salissius* que s'impausa; Saleishan qu'èra era proprietat de *Salissius.

Segon Delamarre, *Saleishan* que vien deth nom celtic d'òme *Salisios*, marcat com atestat; eth etime que seré **Salisiānon*; **Salicios*, inatestat (donc **Saliciānon*), qu'ei possible tanben.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Salas d'Ador

**Salas d'Ador** (*Salles-Adour* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei ['salos] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *De Salas* au sègle XII, *A Salas*, cap a 1200-1230 e en 1407, *De Salis*, en latin, en 1313, en 134, etc, *Salas*, *Sales* en 1429, *Salles* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Salas* que vien deu germanic *seli*, alemand *Saal*, « cramba, castèth ».

Segon Negre e R. Aymard, *Salas* qu'ei lo plurau de l'occitan *sala*, « residéncia senhorala ».

Segon Miquèu Grosclaude,*sala* qu'ei ua residéncia senhorala, un castèth (petit).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Saligòs

**Saligòs** (*Saligos* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. Saligòs qu'ei tanben despuish 2017 ua comuna navèra fusionada dab Visòs qui guarda eth medish nom de Saligòs.

## Geografia
Aute quartièr o vilatge : Larisa.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sa'ligòs] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Saligos* ath sègle XII e en 1313, *De Saligossio*, en latin, en 1342 e 1379, *Saliguos* en 1429, *Saligos en Barèges* en 1768-1779.

Segon Rohlfs puish Dauzat e Rostaing, *Saligòs* que vien deth nom gallic d'òmi *Salica*, dab eth sufixe aquitan *-ossum*.
Segon Negre, *Saligòs* que vien deth nom preceltic d'òmi *Saliga*, dab eth sufixe aquitan *-ossum*. R. Aymard qu'aima mei un nom de persona que non pas *salica*, « sauceda, sauçareda ».

Segon Miquèu Grosclaude, eth sufixe *-ossum* ei pas necessàriament associat dab un nom d'òmi, donc un sufixe d'apertenéncia. Eth mot *salica*, « sausseda, saussareda », dab eth sufixe *-ossum*, ath sens de « lòc on i a » que convién; Saligòs qu'ei en arriba de Gave.

Segon Delamarre, *Saligòs* qu'èra *Salicosson* en celtic. Era soca indoeuropèa **salik-*, « sauce », qu'ei tanplan celtica (irlandés *sailech*) com latina (*salix*); era auta possibilitat qu'ei « era proprietat de Salicos », nom atestat.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km² (totau Saligòs e Visòs).

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Savin (Hauts Pirenèus)

**Sent Savin** (*Saint-Savin* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, dens l'arribèra de Sent Savin, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia
Autes vilatges : Malhòc, Quintanhas, Pietat.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sénn sa'bi] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *villa de Bencus* en 1168, *ad paschale Sancti Savini*, en latin, cap a 1035, *Sen Ceui* ath sègle XII o XIII, *Senceuii* en 1285, *villa Sancti Sevini*, *de Sancto Sevino*, en latin, en 1300, 1313 e 1342, *Sent Seuii*, *Sent Sebin*, *Sent Sabii*, *Sent Seuin* en 1429, *St Savin* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Sabinus* qu'ei lo nom de mei d'un sent de Peitau (sègle V) e de Bigòrra.
Segon Negre, que i a 23 sents *Sabinus*.

Segon Miquèu Grosclaude, *Bencus* qu'ei l'ancian nom deth vilatge (en 1899, eth darrèr ostau deth vilatge que portava eth nom de *Bencus*). Segon Jacques Allières, eth son nom primitiu que seré estat Sent Joan.
Ua abadia fondada en 778 per Framinius devath lo nom de Sent Martin que recebó eth monge peitavin *Savinus* qui vengó ermita en Lavedan (au sègle VII segon Berganton p. 265). Qu'estó arroinada peths normands au sègle IX, puish tornada bastir en 945 per eth 1er comte de Bigòrra Raimon Dat. Sent Victor de Marselha que la tornè organizar en 1068. Ath sègle XII lo vilatge bastit a l'entorn de l'abadia que prengó lo nom de l'abadia. Segon R. Aymard eth sarcofague de Sent Savin que's tròba a Poei-Aspé (Us). Segon R. Aymard, Savinus qu'èra un monge catalan

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion èra de  abitants e era densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Pau de Nestés

**Sent Pau de Nestés** (*Saint-Paul* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Eth Brocar.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sém paw/sam paw] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Ar. Galabru de Sancto Paulo*, en latin, cap a 1125, *Bernardus de Sancto Paulo*, en latin, *en B. de Sent Paul* en 1283, *De Sancto Paulo Nestezii*, *de Sancto Paulo*, en latin, en 1387, *Saint-Paul de Nestes* en 1738, *Saint Paul de Nestés* en 1767, *St Paul de Nestés* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

*Sent o Sant Pau* que vien deth nom de *Paulus*, apòstol.

Miquèu Grosclaude qu'ajusta, peths agionimes, la prononciacion [san], mei près deth latin *sanctus*, es sovent sentida com mei respectuosa e solemna que la prononciacion populara [sen].

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Martin (Hauts Pirenèus)

**Sent Martin** (*Saint-Martin* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus de la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Eth Bastorrar.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sém mar'ti] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *De Sancto Martino*, en latin, en 1342 e en 1379, *Sent Martin* en 1429, *Saint Martin Adour* en 1760.

Sent Martin, deu latin *Martinus*, de *Martius*, qu'ei evangelizator de las Gàllias, nascut dens ua localitat situada adara en Ongria, mòrt en 398, botat per la Glèisa au reng deus apòstols. L'espandiment deu son patronatge, cultuau e onomastic, qu'estó considerable dens tota l'Euròpa, enqüera mei pr'amor deus pelegrins de Compostèla qui avèvan per protector lo sent deu mantèth despartit. Lo vocable de *Sent Martin* qu'ei signe d'ua grana ancianetat per ua parròpia.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Salas (Hauts Pirenèus)

**Salas** (*Salles* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, dens eth estrem de Salas, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia
Aute vilatge : Vergons.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei ['salos] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Salas*, *Sales*, ath sègle XII, *Salas*, cap a 1200-1230, *Sales* en 1285, *De Salis*, en latin, en 1313 e 1342, *Salas* en 1429, *Sales en Lavedan* en 1737-1758, *Salles en Lavedan* a partir de 1759, *Salles* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Salas* que vien deth germanic *seli*, alemand *Saal*, « cramba, castèth ».
Segon Negre, *Salas* qu'ei eth plurau de l'occitan *sala*, « residéncia senhorala ».

Segon Miquèu Grosclaude, *sala* qu'ei ua residéncia senhorala, mes normalament pas tan grana com eth castèth. L'autor s'explica pas eth plurau, frequent totun dens aqueth toponime.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion èra de  abitants e era densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Senlana

**Senlana** (*Saint-Lanne* en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Armanhac (e de Bigòrra per la diocèsi tradicionau) situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Aute vilatge o quartièr : Lo Luc.

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sénn'lano] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *A Sen Lane, A Sent Lane*, au sègle XII, *W. Arnalt de Sent Lana*, cap a 1140, *Arnaldus de Senelana*, en latin, en 1157, *Petrus de Sentlana*, *dominus de Sancto Lana*, en latin, en 1300, , *De Senlana* en 1342, *de Sancta Lanna*, en latin, en 1379, *Senlane* en 1760, *St Lanne* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Miquèu Grosclaude, lo segond element que sembla estar lo gascon *lana*, mes lo prumèr qu'ei enigmatic. L'etimologia populara qu'ei *cent lanas*, pas mei versemblabla que *sent*. Faus agionime (en francés e dens certanas atestacions).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Senta Maria de Varossa

**Senta Maria** o **Senta Maria de Varossa** (*Sainte-Marie* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei ['sénto-ma'riyo] (grafia fonetica deths autors). Eth nom qu'ei atestat *Ste Marie* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Senta Maria* que vien deth ebrèu *Miriam*, nom dera Verge, latinizat en *Maria*, per analogia dab eth latin *Marius*.

## Istòria
Eth territòri d'era parròpia d'Ancian Regime de *Sainte-Marie-[de-Comminges]* qu'ei acavalat sus Hauta Garona e Hauts Pirenèus e sus tres comunas, dont Bagiri e Siradan. Senta Maria qu'èra dera eleccion de Comenge, doncas dera província de Gasconha, dera generalitat d'Aush, dera diocèsi de Comenge e dera senescaucia de Tolosa .

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Salhan

**Salhan** (*Sailhan* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath d'Aura, situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sa'lyo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *Asiedz de Salano*, en latin, ath sègle XII, *Fanta de Sallan* ath miei deth sègle XIII, *De Selhano*, en latin, en 1387, *Saillan* en 1767.

Segon Dauzat, *Salhan* que vien deth nom galloroman d'òme *Salius*, dab eth sufixe *-anum*.
Segon Rohlfs, *Salhan* que vien deth nom latin d'òme *Sallius*, dab eth sufixe *-anum*.
Segon Negre, *Salhan* que vien deth nom gallic d'òme *Sagillius*, dab eth sufixe *-anum*.

Segon Miquèu Grosclaude, eths dus noms (Grosclaude que desbremba *Sallius* de Rohlfs) que son possibles; quitament *Sagillius* qu'es qualificat de *nom latin*... Salhan qu'èra donc ua proprietat antica.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sadornin

**Sadornin** (*Sadournin* en francés) qu'ei ua comuna gascona d'Astarac situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sadour'ni] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Bernardus de Sadorni*, cap a 1150, *Ramundus de Saturnino*, en latin, en 1179, *Raimundus de Sadornii* en 1186, *Sadorni* en 1216, *Sadornin*, cap a 1230, *de Sadornino*, en latin, en 1257, *de Sadurnino*, en latin, en 1405 e au sègle XVau, *Sadournin* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat e Rostaing, *Sadornin* que vien deu nom latin d'òme *Saturninus*.

Segon Negre, *Sadornin* que vien deu nom de persona *Sadornin*.

Segon Miquèu Grosclaude, Sadornin que vien deu nom latin *Saturninus*, shens sufixe. La question qu'ei de saber se lo nom deu vilatge a la soa origina dens un *Sadornin* gascon o mei ancianament dens un *Saturninus* latin. Puish que lo nom d'òmi *Sadornin* ei absent deu recensament deus noms gascons de Berganton, l'origina latina que seré meilèu a privilegiar.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sàcoe

**Sàcoe** (*Sacoué* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge e de Varossa situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei ['sakwé] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *De Saquo*, en latin, en 1387, *Sacoüé* en 1760, *Sacoué* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), *Sacouë* en 1790.

I a pas agut d'explicacion. Segon Miquèu Grosclaude, era sola causa segura qu'ei eth ligam dab eth nom dera montanha qui ei ath sud, nommada *Mont Sacon* dens eths tèxtes deth sègle XIV e *Saqueton* sus era mapa IGN actuau; mes eth ligam ei dens quin sens ? eth nom que demòra escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Pastors

**Sent Pastors** (*Saint-Pastous* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, dens era arribèra de Davantaiga, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [sém pas'tous] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *De casale Sancti Pastoris*, en latin, cap a 1050-1070, *Guillermo Bernardo de Sen Pastos*, cap a 1105, *Sent Pastos*, *Sent Pastor* ath sègle XII o XIII, *Sempastors* en 1285, *De Sancto Pastore*, en latin, en 1313, 1342 e 1379, *Sent Pastos*, *Senpastos* en 1349, *Sent Pastors*, *Sent Pastoos*, *Sent Pastos* en 1429, *St Pastous* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Pastor*, nom latin, qu'ei un martir en Espanha ath sègle IV.
Segon Negre,  que i a  7 sents *Pastor*. Segon R. Aymard, Just e Pastor que son dus mainatges hrairs martirizats en 341 a
*Complutum* (Alcalá de Henares).

Segon Miquèu Grosclaude, eth sent qu'ei probablament aqueth citat per R. Aymard. Era *s* finau qu'ei quasi constanta e qu'ei benlhèu devuda ara fixacion deth nom dab eth genitiu latin *pastoris*. Auta solucion : Just e Pastor que son dus e Pastor qu'ei tanben un mestièr, donc Just e Pastor que son « eths pastors » (question de psicologia populara).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion èra de  abitants e era densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sabarròs

**Sabarròs** (*Sabarros* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [saba'rròh] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *de Savarrossio*, en latin, en 1383-1384 e ath sègle XV, *Savarros* ath sègle XV, *Sabarros* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat e Rostaing, puish Negre, *Sabarròs* que vien deth nom latin d'òmi *Sabarrus*, dab eth sufixe aquitan *-ossum*.
Segon J.B. Orpustan, eth nom qu'ei a arreligar dab *Zabarotz* (ostau a Isturits).

Segon Miquèu Grosclaude, pr'amor dera vibranta dobla (dobla *rr*) que vau mei causir *Sabarrus* dab *-ossum*. 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sabalòs

**Sabalòs** (*Sabalos* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [saba'lòh] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *De Sabalos* en 1303 e 1342, *de Sabalosio*, en latin, en 1379, *Sabalos* en 1429, *Sabalos* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Dauzat e Rostaing, Rohlfs, *Sabalòs* que vien deu nom galloroman d'òmi *Sapalus*, dab lo sufixe aquitan *-ossum*.

Segon Negre, *Sabalòs* que vien deu latin *Sapalo*, dab lo sufixe *-ossum*. R. Aymard qu'a la medisha posicion e que precisa : lo basco *zabal*, « larg » seré pas adaptat a aquera cresta estreta.

Segon Miquèu Grosclaude, *Sabalòs* que vien deu nom probablament aquitan d'òmi *Sapalus*, dab lo sufixe aquitan *-ossum*. Sabalòs qu'èra donc probablament ua anciana grana proprietat antica qui avèva per mèste *Sapalus*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ricau

**Ricau** (*Ricaud* en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges e quartièrs : Era Sèrra, eth Horquet.

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [rri'kaw] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *de Ricaldo*, en latin, en 1300, *Guillelmus Arnaldi de Ricaut* en 1300, *Larricau* en 1313, *De Ricali*, en latin, en 1342, *Arriquau*, *Ariquau*, *Riquau* en 1429, *Ricau* en 1614 e 1737, *Ricau* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, *Ricau* que vien deth nom germanic d'òmi *Ric-wald* 
Segon Negre, *Ricau* que vien deth nom germanic d'òmi *Ricaldus* (per Ricaud (Aude). Segon R. Aymard, que s'ageish d'un arriu caud, ensorelhat.

Segon Miquèu Grosclaude, era consonanta finala parasita dera fòrma francesa qu'explica ua partida deras explicacions.

Era prumèra partida deth nom qu'ei *arrèc*/*arric*, « barranco », o *(ar)riu*, redusit sovent a *(ar)ri* en composicion (com dens eth patronime *Rimajou*). Era diferéncia de sens qu'ei minima .

Per era segonda partida, que i a ua prumèra solucion, eth sufixe qualitatiu *-au*, deth latin *-alem* : *(ar)ric* + *-au* > **rigau* e non pas *ricau*; *(ar)riu* + *-au* > **rivau* e non pas *ricau*. Eth sufixe *-alem* > *-au* qu'ei donc exclús. Era segonda solucion qu'ei eth adjectiu *cau*, « vueit, cavornut » : *(ar)ric* + *cau* > *ricau*, *(ar)riu* + *cau* > *ricau* (cf. *Ricau*, comuna de Senlana, atestat en 1096 *Rivus Cavus*, Carta de La Reula). Conclusion : *arriu o *arric* e gascon *cau''.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Rejaumont (Comenge)

**Rejaumont** (*Réjaumont* en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

## Geografia
Autes vilatges e quartièrs : Eths Barons, era Bòrda Plegada, era Potja, eths Borrolhats.

 

## Toponimia
Era prononciacion qu'ei [rré'jawmo] o [rréyau'moun] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : *de Regalimonte*, en latin, en 1383-1384, *de Regalimonte*, en latin, en 1405 e ath sègle XIII, *Eglise Saint-Pierre de Réjaumont en Magnoac* en 1752, *Rejaumond* (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, Negre (aqueste per Rejaumont (Gers)) e R. Aymard, *Rejaumont* que vien deth latin *regalem*, « reiau », ath sens de « proprietat deth rei ».

Miquèu Grosclaude qu'accèpta eras proposicions precedentas. Eth sens qu'ei « mont reiau », equivalent a Montrejau. Que i a agut un arreculament d'accent : [rré'jawmo].

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Arrís (Comenge)

**Arrís** (en francés *Ris*) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath de Loron, situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus. 

## Geografia

### Perimètre deth territòri

## Toponimia
Eras fòrmas ancianas que son *De Ris*... *de Arris*, en 1387, *Arris*, en 1723, *Ris en Louron*, en 1744. Era prononciacion qu'ei [a'rris] e era grafia *Arrís* , en contradiccion dab Patrici Pojada qu'escriu **Arris**.

Miquèu Grosclaude que pensa per exemple a un etime preindoeuropèu *(h)arri*, « pèira, arròc », dab un sufixe *-tz*. Pr'aquò eth nom que demòra completament escur.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab era comuna

## Véder tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Puntós

**Puntós** (*Puntous* en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region administrativa d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [pun'tous] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : *Forto Begers de Puntaos* enter 1153 e 1190, *Gillelmus de Puntaos* enter 1153 e 1190, *Vitalis de Puntos* en 1213, *Puntaos* en 1220, *de Punctosio*, en latin, en 1383-1384 e en 1405 , *de Puntonis*, *de Puntonibus*, en latin, au sègle XV, *Puntous* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon Miquèu Grosclaude, lo rapòrt damb *punta*, deu latin *puncta*, qu'es segur. Puntós qu'es sus ua cresta estreta, qui dessenha un triangle agut enter la Petita Baïsa e la *Solle* (nom francés) abans que s'ajusten : la nocion de *punta* qu'es evidenta. Mei mauaisida qu'es la question deu sufixe. Quauques atestacions e la prononciacion actuala que justificarén (lo resultat) deu sufixe latin *-osum*. *Puntonis*, *Puntonibus* que semblan representar lo sufixe *-onem*, damb ua marca deu plurau.  Autes, sovent las mei ancianas (*Puntaos*) que son interpretadas per Grosclaude com un sufixe *-alem* > *-au*, damb la marca deu plurau.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véser tanben
* Comunas deths Hauts Pirenèus

## Ligams extèrnes

## Nòtas