Milhan

**Milhan**, foneticament [mi'ʎan] o [mi'jan] (eventualament **de Garòna**) (en francés *Meilhan-sur-Garonne* dempuèi 1919, *Meilhan* avant) es ua comuna gascona de Vasadés , situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Comunas vesinas

## Toponimia
Bénédicte Boyrie-Fénié dona nombrosas atestacions, que son en latin (quan i a una vocala après *-n*) o en occitan, quasi totas en *Mi-* : *Millan* (1253, 1242-1255), *Millans*, 1242-1255, *Millanum* (1242-1255), *Milhanum* (1242-1255, 1274, 1370), *Milhan* (1275, 1280, 1407), *Miliano* (1283), *Milhano* (1291), *Amilhano* (sègle XIV); n'i a duas pr'aquò que son en *Me-* : la prumèira, *Meliano (ecclesia Sancti Eparchi de ~)* [Sent Cibard es encara lo patron de la glèisa, bastida entre 1851 e 1853], en 1126, e la de 1376, *Melha*. Dus ajustadís tardius precisan la situacion geografica : *supra Garonam*, en latin, en 1370, e *sobre Garona* en 1407 .

Dens l'ensemble, los especialistas son d'acòrd sus l'origina deu nom : lo nom d'òme gallés *Mellius* (causit per Dauzat e Rostaing e per Jacques Astor) o lo nom d'òme latin *Aemilius*, damb lo sufixe latin *-anum* . *Aemilius + anum* es tanben la causida de Bénédicte Boyrie-Fénié, que cita pr'aquò l'opinion de Negre, dirèctament un nom de persona *Aemilianus*, sense sufixe. Se tracta donc d'una anciana propietat gallo-romana, que pòrta lo nom deu mèste. La vocala iniciala dispareishut (aferèsi)  a epòca anciana (veire las atestacions) e *l* palatala (*l* molhada) se iodizèt (vengut un *-i-* de transicion entre las duas sillabas) recentament (la prononciacion normativa  consèrva *-l-* palatala). L'aferèsi de *a-* s'explica per la confusion damb la preposicion. Delamarre ajusta lo nom *Mellios*, derivat en *-anon*, fòrma celtica autentica de *Mellius* e un nom *Melius*, latin o celtic .
Bénédicte Boyrie-Fénié causís lo nom de **Milhan de Garòna** (la prononciacion damb *o* ubèrta caracteriza las populacions que viven près deu flume, las que viven pus lunh disen *Garona*).

**Remarcas sus la grafia**

Lo que creèt la pagina, en 2011, coneishèva pas lo libre de Bénédicte Boyrie-Fénié, sortit en 2012, e tot çò que conten sus las nombrosas fòrmas ancianas e la prononciacion contemporanèa. Aquí perqué causit *Melhan*, probablament segon lo francés *Meilhan*.

La question de *Me-* o *Mi-* es pas un ahar d'etimologia : que lo nom de persona sia *Mellius* o *Æmilĭus*, damb *i* brèva, l'evolucion es normalament **Melhan*. Pr'aquò, quasi totas las atestacions après 1126 son en *Mi-* e n'i a pro per assegurar que la prononciacion èra atau. Coma la prononciacion contemporanèa es tanben en *Mi-*, s'encapriciar a escriure *Me-* serè crear una contradiccion insuportabla entre l'orau e l'escrit, inutilament perqué *Milhan* es pas una deformacion recenta.

Un còp la prononciacion *Milhan* installada, autorn dau sègle XIII, la possibilitat d'un afebliment en *Me-* de la sillaba iniciala, pretonica e donc fragila, èra totjorn possible; es plan çò qu'arribèt (atestacion de 1376), provisòriament o esporadicament perqué la prononciacion en *Mi-* tornèt paréisher, segon l'atestacion de 1407, e que contunhèt dens la prononciacion modèrna. Cau notar tanben que l'atestacion *Melha* de 1376, sense *-n* finala, es suspècta d'èstre pas d'origina locala, nimèi gascona.

Per totas aqueras rasons, la sola grafia possibla es *Milhan* e pas **Melhan*.

*Milhan* o *Milhan de Garòna* ? **Milhan sobre Garòna*, confòrmament a las atestacions de 1370 o 1407, es ua fòrma inatestada dens lo gascon modèrne, que causeish puslèu *-de Garòna*. L'usatge corrent es *Milhan*, sense precision. Lo risque que Melhan (Gers), o un autre *Melhan*, anciana comuna francesa de Gers annexada per Ordan e La Ròca, sia tanben un *Milhan*, harè preferir *Milhan de Garòna*; mès l'argument es fragile, pui que pòdon precisar la localisacion en cas de necessitat. Sembla donc prudent de gardar **Milhan** coma fòrma normala en occitan, confòrma a l'usatge locau exclusiu.

## Istòria
En 1793, lo nom oficiau de la municipalitat èra « Meilhan, Jusix et Saint Sauveur de Meilhan » (Milhan, Josic e Sent Sauvador de Milhan, o dau Lisòs). Las autas duas partidas de la municipalitat venguren las comunas de Josic e de Sent Sauvador entre 1793 e 1800 .

## Administracion

* Milhan, qu'èra un canton abans, es dempui 2015 dens lo canton de Marmanda-1.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

* La pèrta de 1046 abitants entre 1793 e 1800 s'explica per l'independéncia comunala de Josic (425 abitants en 1800) e de Sent Sauvador (659 abitants en 1800) entre las duas datas (o lur comptatge a part).

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas damb la comuna
* l'Amiral Joan Baptista Raimond de La Cròssa
* son filh Teubald Raimon de La Cròssa

## Véser tanben
* Comunas d'Òut e Garona
## Ligams extèrnes

## Nòtas