open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lo paissèl

**Lo paissèl** es una cançon de Goulamas'k :


Es lo sang del papeta que prenèm l'escopeta
El disiá que : n'i a pro d'aquela puta de lei
Podèm pas faire la fèsta, totjorn a trabalhar
Atrapi la susada, me chucan entre l'òs.
A còps de païssèls sus la tèsta.

Es lo sang del papeta que prenèm l'escopeta
Que volèm pas reviure çò qu'a ja viscut
Se los daissam faire, se donam pas l'alèrta
Es la missanta vida que la marmalha endurarà
A còps de païssèls sus la tèsta.

Es tanplan la mameta que disiá al papeta :
Que se fas pas lo con, te vas prener un còp de sang
Daissa faire los pichons que son mai fòrts que tu,
Vai prene lo païssèl e lor mostrar lo cuol !

Es lo sang del papeta que prenèm l'escopeta,
Volètz decapitar los que son pas indulgents,
Volètz faire tombar la tèsta del prefècte
Perque lo far cagar aquela autoritat.
A còps de païssèls sus la tèsta.

Es lo sang del papeta que prenèm l'escopeta,
Que disiá ; espèra un pauc vas jogar del baston,
Si podem pas faire la fèsta, si podem pas trabalhar,
Irem a Tabarca per un còp se regalar
A còps de païssèls sus la tèsta.

E tanplan la mameta aganta lo papeta
Que li disiá calma-te, te vas trapar l'emboliga.
Daissa faire los pichons que son mens fòrts que tu,
Vai prene lo païssèl e lor mostrar lo cuol !

Que faire ?
L'escopeta per lo papeta, lo païssèl per la mameta.
L'escopeta per lo papeta, lo païssèl per la mameta.
Tu, vai per la montanha, vèni veire çò que se passa !
Tu, que fotes maissa ? Maissa d'ska ?

Es tanplan la mameta que crida dins lo vilatge,
Al maire, al cantonier, a qui la vòl escotar,
Que totes prengan los païssèls,
Que totes prengan son coratge
Irem a renversat los que nos respèctan pas.
Qui non polluís la tèrra afavorís la guèrra,
Que son blancs coma nèu, e roge serà lor sang.
Que se totes sèm units e se totes sèm amassats,
Trencarem las cadenas e dintrarem ! Cap a l'ostal.

Que faire ?
Rebel cant

**Rebel cant** es una cançon de Goulamas'k :


Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl

Escota-lo parlar, aquela missanta lenga
Escota-lo parlar, lo canton de l'escupinha
Escota-lo parlar, aquela missanta lenga
Escota-lo parlar que fa que cacalejar

Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl la nuèch
Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl lo jorn (bis)

De jorn e de nuèch son totjorn a la fenèstra
Agacha çò que se passa, puèi parla mal après
Tot aquò fa que sarà mal interpretat
Que fa de tu çò que sès pas
La generacion passa e la rumor es aquí
Que fa de tu çò que sès pas
Lo canton de l'escopinha es ben ancorat
Dins nòstra bèla bèla societat.

Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl la nuèch
Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl lo jorn (bis)

Escota-lo parlar, aquela missanta lenga
Escota-lo parlar, lo canton de l'escupinha
Escota-lo parlar, aquela missanta lenga
Escota-lo parlar que fa que cacalejar

Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl la nuèch
Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl lo jorn (bis)

Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl la nuèch
Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl lo jorn (bis)

Escota-lo parlar, aquela missanta lenga
Escota-lo parlar, lo canton de l'escupinha
Escota-lo parlar, aquela missanta lenga
Escota-lo parlar que fa que cacalejar

Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl la nuèch
Cant rebèl, cant rebèl, cant rebèl
Cant rebèl lo jorn (bis)
Son son sol

**Son son sol** es una cançon de Goulamas'k :


L'amer de la mère, dans la merde, de la mer

El puerto negro esta vacío, lleno de la polucíon.
El puerto negro esta vacío, queda los tiburones.
El puerto negro esta vacío, queda la corrupcion.
El puerto negro esta vacío, vaya desilusion.

La musica de tu ola, no se oye, con mi con mi corazon.
La arena de tu playa ya no se juega, no se juega el son.
La musica de tu ola, no se oye, con mi con mi corazon.
La arena de tu playa ya no se juega, no se juega el son.

Son de la tierra, son de la playa, son de la tierra son. (4x)
Son de la playa, son de la tierra son. (4x)
Son de la tierra, son de la playa, son de la tierra son. (4x)
Son de la playa, son de la tierra son. (4x)
Son de la tierra, son de la playa, son de la tierra son. (4x)
Zapata

**Zapata** es una cançon de Goulamas'k de l'album Le Kri des Cigales:


¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?
¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?

La represión en Nicaragua, la miseria al Guatemala.
Los olvidados del Kosovo, el racismo en Soweto.
Los islamistas en Algería y la guerra en Palestina.
Coréa del Norte la famina y la dictadura en China.

¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?
¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?

Indios echar de América, el bloqueo en la isla de Cuba.
La miseria del Salvador y las favelas de Brazil.
Los resistentes en Tchetchenía, en Siberia no alegría,
Los tormentos en Turquía, los Chiapas estan guerilla.

¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?
¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?

La represión en Nicaragua, la miseria al Guatemala.
Los olvidados del Kosovo, el racismo en Soweto.
Todos los pueblos que se mueren en la tierra
Nadie se espera en su suelo.

¿ Donde está Zapata ? (Parar, parar, parar) ¿ Donde está la tierra ? (Américanos)
¿ Donde está Guevara ? (Parar, parar, parar) ¿ Donde está la libertad ? (Europeos)
¿ Donde está Zapata ? (Parar, parar, parar) ¿ Donde está la tierra ? (Américanos)
¿ Donde está Guevara ? (Parar, parar, parar) ¿ Donde está la libertad ? (Europeos)

Responsables des génocides, on les connaît trop bien
Tous des colons, mauvais terriens. Tous ceux qui veulent, l'homicide
Maîtres à bord, de notre suicide. La soif de l'or et des bijoux
De ces peuples qu'ils civilisent. La religion les aidant.

¿ Donde está Zapata ? 
Mourir libre ou être mendiant.
¿ Donde está la tierra ?
La religion les aidant.
¿ Donde está Guevara ?
Mourir libre ou être mendiant.
¿ Donde está la libertad ?

¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?
¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?

¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?
¿ Donde está Zapata ? ¿ Donde está la tierra ?
¿ Donde está Guevara ? ¿ Donde está la libertad ?

Mira, mira, mira
Los pueblos que se mueren
En la tierra, sobre su suelo
Se espera que
Se espera nadie
Todo se espera.

¿ Donde está Zapata ? (Vamos, vamos, vamos) ¿ Donde está la tierra ? (vamos a parar)
¿ Donde está Guevara ? (Vamos, vamos, vamos) ¿ Donde está la libertad ? (vamos a parar)
¿ Donde está Zapata ? (Americanos) ¿ Donde está la tierra ? (Europeos)
¿ Donde está Guevara ? (para los niños) ¿ Donde está la libertad ?
Raymond Poincaré

**Raymond Poincaré**, òme politic francés, n. 1860 e m. 1934, foguèt President de la Republica entre 1913 e 1920.
Coinçat

**Coinçat** es una cançon de Goulamas'k :


Coinçat dins un pais, entra Tolosa e Marselha
Al mièg de la garriga, al còr de l'Occitània
Soi un pauc canhas, es la fauta del solelh
Quant me tusta sul cap, vai mai restar a l'ostal
abalit a l'alencade a l'alh e a la chichoméia
A la carnsalada grille que preparaba las mamés
E qu'an fach de nosautres de polits pichons
Que si lo creses pas vai-te'n la demandar

Coincé dans un pays entre Toulouse et Marseille
Au milieu de la garrigue, au coeur de l'Occitanie
On est feignant mais c'est grâce au soleil
Quant nos tusta sul cap
Rambo te d'aqui

Qual fot fot fot fuoc a la garriga
Qual canta canta canta las cigalas

Gardarem l'occitan que s'apela libertat
E que si te vas pas plan
Me fas cagar
L'aviài après a l'ostal, l'aviài pas après a l'escola
Vas ten cagar a la vinha e ramena me la clau
Eject

**Eject** es una cançon de Goulamas'k :


Ejecte-moi tous ces élus que les industriels ont corrompus.
Ejecte-moi tous ces derniers, ceux qui ne pensent que monnaie.
Ejecte-moi tous ces rapaces qui veulent penser à ta place.
Et continue ton marathon, crache sur les, zob religion.
Zob religion !

No me quiero el dinero de la World Compañia,
No me quiero este dinero mas.
No me quiero el paraiso del dinero de decadencia,
No me quiero este infierno más.
Ho red-ject Ho red-ject

No me toques los cojones, no me toques los cojones.
No me toques los cojones más. No me los toques.

Cette société-là nous ennuie, elle ne juge que nos apparences,
Cette société-là nous pourrit, elle ne voit que nos différences,
Nous ne rentrons pas dans ce moule, vos idées ne nous plaisent pas.
On continue de sortir de la foule, pour changer la tête de tous les états.
France, tu commences à puer avec tes fachos haut-placés
Ta morale moyenâgeuse et tes idées religieuses.

No me toques los cojones, no me toques los cojones.
No me toques los cojones más. No me los toques.
Gardarem la Tèrra (Cançon)

**Gardarem la Tèrra** es una cançon de Goulamas'k :


On me dit que troubadour, ce n’est pas un métier
Juste un de ces hobbies d’adolescent désœuvré
J’entends dire tous les jours : trouve donc un vrai métier
Ce n’est pas en chantant l’amour que tu pourras subsister.

Gardarem la tèrra e tanben sa cançon.
Gardarem la tèrra la nuèit tanben lo jorn.
Gardarem la tèrra e tanben sa cançon.
Gardarem la tèrra la gardarem totjorn.

Regarde cette petite fleur qui s’est fait piétiner
Par 300 000 visiteurs complètement fracassés
Par la chaleur le manque d’eau, la teuf à volonté
Pendant trois jours on aura pu voir un monde presque parfait.

On me dit qu’un monde meilleur est possible oui mais
Si on se rend la vie pénible on va pas y arriver.
Si à la place de lever la tête on se regarde les souliers
I a pas mai d’un sorire sul cap d’un dròlle per nos faire bolegar

Travailler, emprunter, épargner, acheter, dépenser, jeter
Travailler encore travailler, pour toujours plus consommer, et puis tout balancer … la terre avec. Attention au chant des sirènes, qui arrive dans nos cerveaux,
avant que nos oreilles aient compris.
Il sonne faux comme une mauvaise rengaine
Et veut nous rendre sourds à toutes les mélodies.

Moi je dis qu’en ce bas monde il ne faut pas se leurrer.
Que tout fonctionne à coup de bombes, à coup de poings levés.
A choisir je préfère la seconde pour pouvoir m’exprimer.
Gueuler contre ce monde qui tombe, qui est en train de s’écrouler !

Liberté, fraternité, égalité, de belles idées souvent bafouées.
Et l’amour, le respect, la dignité, à quel prix vous les vendez.
Ecoutez votre cœur, alors vous comprendrez
Qu’il y a des choses de valeur, qu’il ne peuvent pas acheter.

Se volèm contunhar a viure al país
Manjar lo bon pan e beure lo bon vin
Caldrà pas comptar suls òmes politics
Mas encara mai bolegar e encara mai cantar.
Les saigneurs

**Les saigneurs** es una cançon de Goulamas'k :


Cette nuit est morte une amie, cette nuit est mort un ami,
Où tu habitais je sais pas, je te connaissais même pas,
T’étais peut-être Chinois, quizas du Nicaragua.
T’existais même pas, t’existais qu’en moi.
Ton corps est tombé mort, le mien en tremble encore,
Qui t’as mis à mort? Les fachos de tout bord,
Quelques soient leurs couleurs, en grand saigneurs, 
vénèrent leurs dieux, leurs rois.

Ni dieu, ni roi, ni loi, ni maître.
Ni dieu, ni roi, ni loi, ni maître.

Aujourd’hui j’ai les sentiments absents,
il n’y a pas que du sang qui coule dans mes veines.
Aujourd’hui la rage qui me prend,
coule aussi dans mes veines.
Aujourd’hui j’ai le mors aux dents,
la violence en moi infligée me déchaîne.
Aujourd’hui le combat reprend,
pour que demain on n’ait plus de chaînes.

Quand des mains tendues se refusent,
des visages se détournent,
des sourires se ternissent,
des paroles se déforment,
les langues sont médisantes,
les esprits récalcitrants, 
les regards sont implorants,
les cœurs sont impatients.
Quand la mort nous enlèvera,
avec elle s’en iront,
nos espoirs à jamais perdus,
Ceux que l’on n’a pas vécus.

Ni dieu, ni roi, ni loi, ni maître.
Ni dieu, ni roi, ni loi, ni maître.
Niños perdidos

**"Niños perdidos"** es una cançon en espanhòl de Goulamas'k :


Es el ritmo, ritmo, ritmo, es el ritmo de Babylon
Este ritmo, ritmo, ritmo, el ritmo cabron
Es el ritmo, ritmo, ritmo, es el ritmo de Babylon
Este ritmo, mata niños, los niños peones.

Trabajando todo el día y trabajando para...
Para norir mi hermanita, así tanbién la mama.
Trabajando con mi manos, trabajando es verdad.
Mira ! Como es la vida, mala, mala en su tierra.

Llora, llora hermanita.
Que te duele tu vida.
Los cabrones quieren dinero,
Y no les gusta tu alma.
Peligrosa
Peligroso
Será para ellos mañana.
Que caliente este viento.
Un día u otro llorarán.

Es el ritmo, ritmo, ritmo, es el ritmo de Babylon
Este ritmo, ritmo, ritmo, el ritmo cabron
Es el ritmo, ritmo, ritmo, es el ritmo de Babylon
Este ritmo, mata niños, los niños peones.

Trabajando todo el año, trabajando es verda.
Y cerca de mis compañeros lejo de mi libertad.
Trabajando con mi padre, trabajando y mira
Peligrosa es la vida, malo, malo en mi tierra.

De Africa a Asia
De America, de Europa
Son los amos que nos mandan.
Un día o otre lloraran,
De no saber respetar tu vida,
De haber matado tu nombre.
Hermanita llora, grita
Un día u otro llorarán.

Es el ritmo, ritmo, ritmo, es el ritmo de Babylon
Este ritmo, ritmo, ritmo, el ritmo cabron
Es el ritmo, ritmo, ritmo, es el ritmo de Babylon
Este ritmo, mata niños, los niños peones.

Llora, llora hermanita.
Que te duele tu vida.
Los cabrones quieren dinero,
Y no les gusta tu alma.
Peligrosa
Peligroso
Será para ellos mañana.
Que caliente este viento.
Un día u otro llorarán.
Serre les dents

**Serre les dents** es una cançon de Goulamas'k :


Du haut de leurs tours d’ivoire, ils sont repus de manigances.
Ils enchaînent nos mains rugueuses, pour nous priver de notre histoire.
L’ambition les a poussés à diviser pour régner,
à isoler tous ceux qui les empêchent, d’aller plus loin encore,
évidemment du côté des Etats-Unis.

Quand j’ai mal, je serre les dents,
je regarde, le soleil levant,
dans ma main, une fleur prête à éclore,
je cherche la paix, cette force qu’on ignore.

A grands coups de ceinturon, de matraque et de corruption,
ils ont bridé l’envie des hommes, que jamais on ne leur pardonne.
Grâce à la pitance qu’ils nous jettent pour nous faire tenir tranquille,
quand on a le ventre fragile, ils nous entraînent,
évidemment, du côté des Etats-Unis.

Quand j’ai mal, je serre les dents,
je regarde, le soleil levant,
dans ma main, une fleur prête à éclore,
je cherche la paix, cette force qu’on ignore.

No quiero ver, no quiero ver, no quiero ver este mundo caer
Contre eux nous sommes des millions à se poser trop de questions,
à fermer nos propres frontières, à se toiser en adversaires.
Mais, quand il y a sur la terre autant de débats, de discussions,
qui nous emmènent plus loin les uns des autres, unissons-nous.
Activons-nous pas trop prés des Etats-Unis.
Légitime défense

**Légitime défense** es una cançon de Goulamas'k :


La muerta se espera en el camino, para todos los humanos,
Sin diferencia de color

J'aime toutes les couleurs des peuples de la terre.
J'aime toutes les couleurs de la race de mes frères.
J'aime toutes les couleurs qui illuminent la terre
Qui font un arc-en-ciel sur cette terre de misère.

Mira como la tierra es bastante grande
Para todos los pueblos, para los olvidados.
Cada día no hay esperanza alguna
Si vemos diferencia dentro su color.

La muerta se espera en el camino, para todos los humanos,
Sin diferencia de color

Tu erres sur la terre en quête de tes frères.
Tu erres sur la terre pour fuir ta misère
Tu erres sur la terre t'as pas trouvé tes frères
Tout ce que t'as vu c'est la misère de la terre.

Mira como la tierra es bastante grande
Para todos los pueblos, para los olvidados.
Cada día no hay esperanza alguna
Si vemos diferencia dentro su color.

La muerta se espera en el camino, para todos los humanos,
Sin diferencia de color

One two waïss two filou waïss to filou waïss
One two waïss two filou waïss to filou waïss

On dit stop ! Stop ! A l'indifférence !
On dit stop ! Stop ! Stop ! A l'incohérence !
On dit stop ! Stop ! Stop ! A l'intolérance.
L'alerte est donnée en France.

Nos no queremos, pero hacemos como los otros,
Y se tranquilisa, decimos : somos diferentes !
Y cuando toques a lo que son nuestros
Nos ocure tambien mostrar los dientes.
Lo mòl

**Lo mòl** es una cançon de Goulamas'k :


Lo vin e la vinha en Òc son ligats
Coma los òmes a la tèrra
I aguèt tan de luchas dins la viticultura 
Ara per pas beure de piqueta
A grand còp d’engrais e de deserbatges
Sèm dintrats dins la lei del còdi-barra
Mena lo vinhièr sens lo respectar
E quand chucaràs lo mòl te traparàs la caganha

Le vin, le sang de la terre, lo mòl, le sang
Le vin, pour les prolétaires, lo mòl, le sang.

Se regalam de chuc de rasim
De muscles de marin e de gal de vin
Chabròt dins la sopa es pas fait amb d’aigueta
E dins una dòba es pas de tisana 
Es un còp de roge que nos fa parlar
Es un còp de mai que nos fa cantar
En tirant lo tap a la gargalhada
Emboca la botelha que traparàs pas la caganha

Cal pas oblidar que per faire l’abeuratge
Se cal corbar l’esquina e faire caufar lo cisèl
De la carinhana en passant pel muscat
Es lo meteis plaser lo meteis combat
Alavetz a totes los tipes qu’assegutan la vinha
Arrestetz vos un pauc daissatz-la bufar
Podatz amb lo còr e non pas amb la lenga
E aqueste còp traparetz pas la caganha
Placebo (cançon)

**Placebo** es una cançon de Goulamas'k :


Cuando se paseando delante de las enseñas,
De las farmacías, verde y blanca, blanca, blanca verde.
No entiende ningunas cosas y no ve ningunas cosas
Adelante, interioramente, adelante, interioramente.

Y todos saben que los medicos son a la miseria de la cabeza.
A esperar per tu vida con tu cariño mañanita.
¡Y que verde es tu corazón !
¡Y que verde es tu corazón !
¡ Hola, hola ! Mira que hoy.

¡ Placebo ! ¡ Placebo !

Dans la tête, dans la tête dans la tête.
Dans la tête, tétetétetetéteté !

Y todos saben que los medicos son a la miseria de la cabeza.
A esperar per su vida con su cariño mi niño mañanita.
¡Y que verde es tu corazón !
¡Y que verde es tu corazón !
¡ Hola, hola ! Mira que hoy.
Skatalunya

**Skatalunya** es una cançon de Goulamas'k :


Skatalunya és calentita
Skatalunya és unica
Skatalunya és perillosa
De Perpinya a Tortosa
Hi-han ficat una frontera
Skatalunya no té frontera
Skatalunya és rabiosa
De Perpinya a Tortosa

Ska-ska-ska Skatalunya (4x)

Ska-ska-ska Skatalunya (4x)

Skatalunya és calentita
Skatalunya és unica
Skatalunya és perillosa
De Perpinya a Tortosa
Hi-han ficat una frontera
Skatalunya no té frontera
Skatalunya és rabiosa
De Perpinya a Tortosa

Ska-ska-ska Skatalunya (4x)

Ska-ska-ska Skatalunya (4x)
Volèm

**Volèm** es una cançon de Goulamas'k :


Volèm volèm volèm volèm pas trabalhar

Sèm pas nascuts per trabalhar sèm nascuts per trimar
Gaita lo solelh que caufa la codena
Al prèp de la chiminièira quand fa freg defòra 
Dins la ribièira tranquil quand te pren la susada
La manivèla l’ai ja virada
Virada tanben la pompa que fa montar l’aiga
E aquela aigueta me refresca pas
Me refresca pas quand se cal trabalhar

Volèm volèm volèm volèm pas trabalhar

Volèm pas trabalhar per patron que dòna pas lo sòu 
Se i a pas res per manjar i anirem pas per trimar
Vai-z-i fagas pas lo colhon, trimes pas pel capital
Que sèm pas de pebrons per nos faire trabalhar sens sòu 
Lo margue del bigòs l’ai ja tastat
E pòdi dire que m’a fach susar
La pala tanben l’ai manejada
E es per tot aquò que volèm pas trabalhar

Volèm volèm volèm volèm pas trabalhar

Al prèp de la ribièira i a un pibol qu’es traucat
Lo rossinhòl i canta i canta i canta plan
Lo vent que bufa per aquela garriga
Nos canta la cançon la cançon que va plan
Ai copada l’erba ai cavada la tèrra 
Ai fach de tot e mai que de rason 
Cal faire çò que cal faire per far manjar lo pichon
Mas es quand i sèm obligats que volèm pas trabalhar

Volèm volèm volèm volèm pas trabalhar
Aval

**Aval** es una cançon de La Mal Coiffée :


Aval aval a la combeta
Un boièr semenava de blat (bis)

Repic : Ò bon Dieu !

Vegèt venir la Sana Vièrja
Paura, fugissent ambe son enfant.

Mas, diga, tu, boièr, brave òme,
Creses que me poiriás pas sauvar ?

Si fet, si fet, ma bona femna
Segur que farai tot çò que poirai !

Veson venir lo rei Eròde
Ambe sa bela tropa de soldats.

Mas, diga, tu, boièr, brave òme,
N'auriás pas vist aquí a passar

Una tan bèla pelegrina
Paura fugissent ambe son enfant ?

Mas dempuèi que ieu la vegèri
Los blats ne son ben florits, ben granats.
Violette

**Violette** es una cançon de Goulamas'k :


Salam violette, salam alekoum
Violette ! Violette !

Un rambo calibre seize, au guidon de sa moto.
Elle aurait pu être celle qui parlait aux animaux,
Pas de chance pour elle, ses mots ce n'étaient que des glaviots.
Si tu te battais contre elle, elle te mettait K.O.

Quand on a connu Violette c'était pas vraiment le pied,
Car des chaussettes à la casquette il y avait beaucoup à jeter.
Et même si la misère te dégoulinait du nez,
Rassure-toi la Violette, tu n'as rien à regretter.

Salam alekoum ! Cheveux longs, blonds, filasses sur sa tête...
Salam alekoum !
Violette ! Violette !

Sur les traits de son visage, y avait marqué tango,
C'est elle qui mène la danse, toi tu erres sur le dos.
Pas de chance pour elle ses mots, on dirait de l'Obispo,
Si tu te battais contre elle, elle te mettait K.O.

Faut dire que la Violette s'était pas mal engagée,
Car ses soucis jusqu'aux dettes l'avait rien à envier,
D'ailleurs on l'enviait pas, fallait pas nous en vouloir,
On avait tout essayé même sa tisane du soir.

Salam alekoum ! Cheveux longs, blonds, filasses sur sa tête...
Salam alekoum !
Salam, Violette, salam alekoum.
Escucha (cançon)

**Escucha** es una cançon de Goulamas'k :


Escucha el mundo que llora
Escucha el mundo querido

El ritmo de las botas en el suelo,
La violencia de las bombas que caen sobre el techo,
La sangre de los hombres que van a la batalla,
Este pobre, pobre mundo que llora.

Bonitas palabras de los politicos
Para hacer dormir al pueblo,
Muchas represions de los militares
Matando inocentes,
Y nadie, nadie, nadie puede vivir
Sin amor, sin fuerza,
Y todos, todos, todos vamos a morir
Si las guerras no paran.

El grito de las mujeres que se rebelan,
El silbido de las balas que matan,
El viento de la victoria en las banderas,
Este pobre, pobre mundo que querido.

Muchas mentiras de los dirijentes
Para dormir a la gente,
Muchas detenciones de la policia
Para empedir la lucha,
Y nadie, nadie, nadie puede vivir
Sin amor, sin fuerza,
Y todos, todos, todos vamos a morir
Si las guerras no paran.

El pueblo unido balando por la paz 

Los pueblos unidos,
Sin fronteras, sin violencia, sin armas, sin verguenza,
Que bailan por la paz.
Pueblos unidos,
Por l’esperanza, provocar el destino para nada,
Nada mas que la verdad.

Sans armes et sans violence, il y a les peuples qui dansent.
Si tu veux rentrer dans la transe, vas y rigole et danse.
Mais si tu veux continuer de vivre en liberté,
Il n’y a pas d’autre solution que celle de résister.
Joan caga-blanc

**Joan caga-blanc** es una cançon de La Mal Coiffée :


Joan caga-blanc
Confessa las moninas
Tomba del banc
E se copa l'esquina
Tomba del cèl
Se creba lo capèl
Tomba del teulat
Se peta lo costat.

Qual vòl de sang qu'apare la padena
Qual n'a de rèsta l'escampe a la fenèstra
E qual n'a pro l'escampe al fenestron
E qual n'a tròp i negue son esclòp.
La fièra de Belcaire

**La fièra de Belcaire** es una cançon de La Mal Coiffée :


Aqueste mes de mai, la fièra es a Belcaire.
Filhetas i caldrà anar caduna ambe son fringaire.

Non, i anirai pas ieu, mon galant m'a quitada,
Per un boquet de flors e un de girofladas.

Espèri mon galant sus lo pè de la pòrta.
Se ne torna pas lèu el me trovarà mòrta.

Mon galant es tornat, m'a tocat la manòta.
M'a fait un bon braçat en me disent :

"Pauròta, a l'autre mes de mai tu seràs ma femnòta.
Anirem fierejar en mai farem ribauta."
Dins París

**Dins París** es una cançon de La Mal Coiffée :


Dins París i a una vièlha (bis)
Qu'a passat quatre-vints ans
Tant amorosa
Qu'a passat quatre-vints ans
Tant amorosament.

Un jorn se'n va a la dança (bis)
Per trapar jove galant
Tant amorosa
Per trapar jove galant
Tant amorosament.

Lo mai jove de la dança (bis)
Lo ven prene per la man
Tant amorosa 
Lo ven prene per la man
Tant amorosament.

Ai de l'aur dedins mon còfre (bis)
Te farai òme d'afars
Tant amorosa
Te farai òme d'afars
Tant amorosament.

Vèni aquí ma bona vièlha (bis)
Nos maridarem deman
Tant amorosa 
Nos maridarem deman
Tant amorosament.

Lo diluns l'a esposada (bis)
Lo dimars se l'a enterrada
Tant amorosa 
Lo dimars se l'a enterrada
Tant amorosament.

Paure, coma pòdi faire (bis)
Per portar lo dòl un an ?
Tant amorosa 
Per portar lo dòl un an ?
Tant amorosament.

Faràs portar lo dòl a l'ase (bis)
Al gos, al gat per tres ans
Tant amorosa 
Al gos, al gat per tres ans
Tant amorosament.
L'aubre de la camba tòrta

**L'aubre de la camba tòrta** es una cançon tradicionala occitana, foguèt interpretada recentament per La Mal Coiffée :


Dieu garda aquel que l'a plantat l'aubre de la camba tòrta,
Que sens aquel ieu seriái mòrt, l'aiga m'auriá poirit lo còrs.

Al prèp de ieu me val melhor una cantina qu'una filha,
Una cantina la beuriái apuèi ma mia t'aimariái.

Ma maire quand m'auretz perdut me cal pas cercar a la glèisa.
Cal anar drech al cabaret; aquí benlèu me traparetz,
Redde i serai coma un piquet.

Ma maire ieu quand serai mòrt, m'enterraretz dins una cava,
Los pès virats a la paret e lo cap jos lo robinet.
Un ser lo pastre

**Un ser lo pastre** es un Nadal d'Occitània, représ per mantun artista : La Mal Coiffée, Du Bartàs...


Un ser lo pastre somelhava dins sa cabana tot solet.
Mas dedins sa cabana n'entendèt una votz que cridava
"Corage, lèva te pastorel !"

Consí volètz que ieu me lève, encara n'ai pas pron dormit.
Las novelas son bonas, un enfant es nascut.
Sètz aquí per me dire qu'aquò's nostre salut.

Ara ieu ba vòli pas creire que vos me digatz la vertat.
Ba vòli anar veser se i a cap de vertat.
Ba vòli anar veser se te sès enganat.

Consí farai ieu miserable per abandonar lo tropèl ?
Lo lop es devorable, me manjarà d'anhèl.
Ieu, ne soi responsable de tot lo meu tropèl.
Filhas que sètz a maridar

**Filhas que sètz a maridar** es una cançon tradicionala. Foguèt interpretada per La Mal Coiffée :


Filhas que sètz a maridar (bis)
Siás pas tant cap levada
Que te lo faràn acatar
Quand seràs maridada

Quand seràs per te maridar
Que lo pressar te tengue pas
Siás ben intelligenta
E digas pas totjorn "òc ben"
Coma un tròç d'inocenta

Quand maridada ne seràs
Un pauc de melhor temps auràs
Un pauc mas non pas gaire
Que ton marit serà gelós
E mai un pauc renaire

Se te vòls anar passejar
Enluòc de te daissar anar
Qu'a l'ostal de ta maire
En mai encara te dirà
"I demòres pas gaire"

Al cap de nòu meses un an
Auràs un plan polit enfant
L'enfant serà ploraire
Tota la nuèit lo breçaràs
Non dormiràs pas gaire

Auràs lo cotilhon pissós
Auràs lo devantal crassós
Seràs la mal cofada
Maudiràs l'ora emai lo jorn
Que te sès maridada.
Lo mes d'abril

**Lo mes d'abril** es una cançon tradicionala. Ela foguèt interpretada per La Mal Coiffée :


Lo mes d'abril se n'es anat
Lo mes de mai s'es aprochat.
Ò maridam las filhas !
Que totas fan bon maridar
Quora son tan polidas.

Boatz la man ont son los uòus.
Que cada man ne pòrta nau
Ò maridam las filhas !
Que totas fan bon maridar
Quora son tan polidas.

Ieu que soi lo pòrta panier,
Portarai lo nis tot entier.
Ò maridam las filhas !
Que totas fan bon maridar
Quora son tan polidas.

S'avetz la filha a maridar,
Dieu la vos farà ben plaçar.
Ò maridam las filhas !
Que totas fan bon maridar
Quora son tan polidas.

E se nos volètz res donar,
A vòstra pòrta anam cagar.
Ò maridam las filhas !
Que totas fan bon maridar
Quora son tan polidas.
Racatau

**Racatau** es una cançon de La Mal Coiffée :


De bon matin me soi levada
Un parelh d'oras d'avant jorn
N'ai entendut cantar la calandra
E lo novèl rossinholet
Que me disián dins son lengatge
Mas tas amors son pas aicí
N'es una filha embarcada
Dins una barca de papièr
Mas lo barquièr que la menava
N'èra un nommat cordonièr.
Mas lo martèl n'era de coire,
E lo linhòl de pel de gos.
L'òme pichon

**L'òme pichon** es una cançon tradicionala, interpretat notadament per La Mal Coiffée:


(Repic)
Ieu n’ai un òme qu’es pichon 
Pòdi ben dire (bis)
Ieu n’ai un òme qu’es pichon 
Pòdi ben dire qu’es pichon

Repic

Amb un pam de tela grisa
Ieu n'i ai fach una camisa
E del rèst un mocador
Pòdi ben dire qu’es pichon

Repic

De la pèl d'una mirgueta
Ieu n'i ai fach una capeta
E del rèst un capelon
Pòdi ben dire qu’es pichon

Repic

D'una clòsca d’avelana
Ieu n'i ai fach una cabana
E del rèst un cabanon
Pòdi ben dire qu’es pichon

Repic

D'una agulha despuntada
Ieu n'i ai fach una agulhada
E del rèst un agulhon
Pòdi ben dire qu’es pichon.
Castèth de Vincennes

200px|thumb|Castèth de Vincennes
Lo **Castèth de Vincennes** que ho un castèth reiau francés ; dab la soa tor de 50&nbsp;m qu'ei la hortalessa la mei hauta d'Euròpa. 

A la debuta i avèva un simple pavalhon de caça de Loís VII dens lo bòsc de Vincennes. Felip August e Loís IX que'n hen ua residéncia reiau e ua hortalessa. Dus rei que s'i maridèn (Felip III en 1274 e Felip IV de França en 1284) e tres qu'i morín (Loís X de França en 1316, Felip V en 1322 e Carles IV en 1328).

Felip VI de Valés que comencè de hortificar aquesta residéncia dab la grana tor. Los sons successors qu'amplifièn aquesta hortificacion dab ua encinta. Lo Noste Enric qu'i ho retiengut presoèr durant las guèrras de religions.

Loís XIV que he bastir duas alas navèras (dessenhadas per Louis Le Vau) abans d'abandonar tot aute projècte per Vincennes entà s'ocupar de la bastida deu castèth de Versalhas. Au sègle XVIII que vadó preson d'estat on e hon lo marqués de Sade, Mirabeau e Diderot e hon embarrats.

Devath lo comandament deu generau Pierre Daumesnil (designat per Napoleon I) que ho assietjat durant 5 mes per l'armada prussiana en 1815 abans d'estar tornat volotariament sus òrdi deu rei Loís XVIII. Napoleon III que'u he restaurar per Viollet-le-Duc e qu'amenatgè lo son parc. Mata Hari qu'i ho fusilhada lo 15 d'octobre de 1917. En 1944 los ocupants nazis qu'i fusilhèn 30 presoèrs. Lo generau De Gaulle qu'avó lo projècte (abandonat) d'i installar la residéncia deu president de la Republica e d'abandonar atau lo palais de l'Elisèu.

Uei lo dia qu'ei proprietat deu Ministèri de la Cultura e deu Ministèri de la Dehensa deu govern francés.
Castèth de Rambouillet

Lo **castèth de Rambouillet** qu'ei ua anciana residéncia reiau uei proprietat de la Republica Francesa e residéncia deu president de la republica.

Lo rei Francés I qu'i caçava e qu'i morí en 1547.
Adieu

**Adieu** es una cançon de Patric :


Adieu passeja-te plan adieu e siegues pas trista
Adieu al luòc de plorar adieu sarra-me la man

Cada còp que te sentiràs trista e soleta
E quand de còps pensaràs pichoneta
Que la vida val pas lo còp d'esser viscuda
Pensaràs al camin pichòt de nòstra vida

A cada aubre qu'avem plantat tantas fuelhas
A cada sòmi inventat tant d'estelas
De pertot ont avem caminat tantas peiras
Endacòm ont avem plorat tantas sorgas

A la luz d'aquel temps passat a aprene a dire
Veiràs plan melhor l'endemàn l'enveja de viure
Dins lo regard d'una vielha fòtò bastiràs lo sòmi
E benlèu qu'un jorn sense mòt sauràs dire t'aimi
Los enfants de lisardon

**Los enfants de lisardon** es una cançon tradicionala occitana (cantada per Pèire Maria Blaja e per La Mal Coiffée):


Los enfants de lisardon se ne van per las batalhas.
A las batalhas del rei, los qu'i van non tornan gaire.

Lo bel Joan se n'es tornat, non pas Joan-Frances encara.
Sa maire lo vei venir per un prat que verdejava.

Coneguèt a son agach que son enfant era triste.
"Ò ! filhet lo meu filhet ! qu'una color an tas fardas ?

- Entre ieu e mon chaval que portam vint è nau plagas.
Ieu que n'en pòrti las nau, mon chaval totas las autras.

Aprestatz me un bon lèit, ieu i demorarai gaire.
Serai mòrt a mieja nuèit, mon chaval a punta d'alba.

Enteratz me al sarat, mon chaval a la campanha.
A ieu cargatz me de flors, al chaval totas las armas."

Diràn los que passaràn : "De que son aquelas armas ?
De l'enfant de lisardon que fuguèt a las batalhas.
L'estrangièr

**L'estrangièr** es una cançon de Patric :


Arribava de luènh amb son grand mantèl
De posca sus la pèl e sul cap un capèl
Fasià paur als enfants li escampavan de peiras
Lo mostrava del det coma s'èra missant

Per trapar de trabalh aquò duret un mes
Lo fagueron susar li doneron pas res
Manjava era content dormissià sus la palha
E cantava sovent coma canta un enfant

Una nuòch de genièr dins un ostal en fuòc
Foguet el l'estrangier que sauvèt de la mòrt
Un enfant demorat au mitan de las flamas
Lo volguèron trapar per li dire mercès

Dins un vilatge vièlh arriba l'estrangièr
De posca sus la pel una nuòch de genièr
Cançon del minaire

**Cançon del minaire** es una cançon de Patric :


Tot al fons de son trauc aital l'òme aviá viscut
Paure e sol negre e fòrt a la mina s'èra perdut
Passava sa vida a cavar passava sa vida a somiar

Es al solelh que vau morir ma vida la vesi fenir
La Joana a l'aiga e ièu pescant
Terra t'aurai vuejat la sang

Lo solelh l'aviá vist pel maridatge de son filh
E la platja e la mar las avia vistas al cinema
Passava sa vida a somiar passava sa vida a cantar

E vaquí qu'un matin la terra venguèt un tombèl
Paura Joana, paure filh diguèt lo patron al solelh
Passava sa vida a cantar,passava sa vida a cantar

Es al solelh que vau morir ma vida la vesi fenir
La Joana a l'aiga e ièu pescant
Terra m'auràs vuejat la sang
Cevenas 75

**Cevenas 75** es una cançon del cantaire lengadocian Patric, publicada dins la compilacion *Les grandes chansons occitanes de Patric* (2007):


*Plòu sus las Cevenas deman i aurà de nèu*
*Color de mòrt la fanga dins mon cant pas d'aucèl'
*Farai lo martelet al portal de Florac*
*Mon caval a las armas de Tolosa e d'Aubrac*
*O regardatz las vielhas que van a Sant Guilhèm*
*Ara semblan de nòtas d'un cant de requièm*

*O t'aimavi Corina quand èras amb ièu*
*Se vesiás ta Cevena l'ivèrn color de nèu*
*Americanisada un pauc mai cada estièu*
*Lo jorn que siás partida m'aviás dich a lèu-lèu*
*Dins sa veitura de corsa el rodèla coma un fòl'
*Quand passarà sus ta rota saluda-lo cevenòl*

*Fai freg dins ma guitarra lo cèl a negrejat*
*Caminèri de lònga e lo temps l'ai comptat*
*Vistalhèri la tèrra de Niça a Montpelhièr*
*Se me pausi la pèira me maissa leva-te*
*Lo solelh te caufa l'aire l'aire s'emplis dins ta man*
*Sarra la man de ton fraire nos levarem lèu deman*
Lo circ

**Lo circ** es una cançon de Patric :


Un sèr son arribats sul prat
E un grilhatge an instalat
Aquò's un circ pels enfants
Disián lo mond en regardant
Una bola blanca an bastit
Parlavan en american
Ges d'animal e ges de crit
Ges de musica pels enfants

Aquò's missant disiá lo vielh
E romegava jol capèl
Aquò's missant disiá lo vielh
E regardava lo solelh

N'i aviá que parlavan ponchut
Aquò's normal per de monsurs
Disián que vendián lo progrès
Lo notable diguèt parièr
Puèi venguèt la television
Pel primièr còp al vilatjon
E te faguèron una emission
Coma jamai dins lo canton

A la comuna festejant
Lo director d'un còp diguèt
Monsur lo conse ara l'avètz
Podètz senhar lo nòstre plan
E puèi tres meses son passats
De circ alara n'i aguèt pas
E los mainatges son tornats
Dins son escòla a estudiar

De bolas blancas n'i aguèt tres
Una montada cada mes
Lo silenci s'es instalat
E lo grilhatge es demorat
Quand los enfants passan pel prat
I a una pancarta atencion
Aquí defensa de passar !
Lo circ èra una ilusion

E los mainatges que son grands
Dison ara a sos enfants
L'istòria d'aquel paure vielh
Que regardava lo solelh
Benlèu qu'es el qu'avia rason
Sens ràdio sens television
Aquò's un sòmi qu'ai contat
Tric trac mon conte es acabat
Melina

**Melina** es una cançon de Patric :


Faire una cançon sens te conéisser aquò's dificil o sabi plan
Cantar una terra sens i nàisser vaquí çò que volguere ensajar

Melina filha del solelh filha de la lutz e de l'aucel

Tant de còps somièri ton imatge tant de còps somièri ton regard
I trapèri la traca d'un viatge al país del jòc e de l'asard

Voldriáu tant qu'una doca musica siá de mon messatge lo resson
Quatre cents violons mila guitarras e encara aquò seriá pas pron
Vendemias

**Vendemias** es una cançon de Patric :


Davant la pòrta una semal
Setembre sentìs a rasim
Los vielhs charran jol portal
Es que podrem vendre lo vin

T'aimi pais de mila vinhas
A mai que semblas sovent mut
T'aimi pais de mila vinhas
A mai que semblas plan vendut

Nusa la soca en febrièr
Sola braceja son perdon
Aital faguèt nòstre Ramon
L'istòria sentis a resson

Dins nostre cap cal vendemiar
Avem d'idèas Aramon
La raca caldrà l'escampar
Aital nostre vin serà bon
En sovenir de tu

**En sovenir de tu** es una cançon de Patric :


Vòli partir un jorn de mai al cap de la terra
Sens tu sens bagatge sens res que de musicas baujas
En sovenir de tu
Vòli fenir de te somiar coma d'una reina
Lo rei sens reiaume aquò's ièu plori ma corona
En sovenir de tu

En sovenir de cada instant o de cada sòmi
E de la doçor de ta man que me disià t'aimi

Vòli dormir un mes un an, benlèu una vida
Solet sus una peira al caud de tantas insomnias
En sovenir de tu
Vòli sortir de mon ostal cercar la ribeira
Lo pòrt lo ribatge lo gost de tantas oblidanças
En sovenir de tu

Vòli sentir dins cada man lo perfum de l'aura
Tant fòrt tant sauvatge tant doç e pèrdre la memòria
En sovenir de tu
Vòli partir un jorn de mai al cap de la terra
Sens tu sens bagatge sens res que de musicas baujas
En sovenir de tu
Letra a Fatima

**Letra a Fatima** es una cançon de Patric :


La garriga e la mar l'estanh lo mont Sant Clar
Los te voldriau donar per careiçar ta man
L'auba de cada estieu l'aiga de tot un rieu
Tot çò qu'ai de mai car per careiçar ta carn

T'escrive dau costat de la Camarga
Cresiau pas que la mar era tant larga

Lo rore e l'ametlier la vinha e l'arbosier
Los te voldriau donar per careiçar ta man
La canson d'un gabian lo fuòc dins la sartan
Lo regard d'un enfant tot çò qu'aimavas tant

L'estèla e lo solelh las nivols e lo cèl
Los te voldriau donar per careiçar ta pèl
Lo cant d'un auriòl lo perfum d'un tilhòl
L'espèr de l'endeman per te donar la man
Los jogaires

**Los jogaires** es una cançon de Patric :


Siam mond del viatge fasem de cançons
La plueja e l'auratge son bons companhons
Fasem de musica de dansas tamben
E sabem plan faire bolegar los pés

Sabem faire rire e tamben plorar
E çò que cal dire lo sabem cridar
Defendem lo paure contra lo borgès
Coma nostre reire contra lo marquès

Vesem sus las rotas los fraires bomians
Cercam dins las vilas d'autres musicians
Contra l'injusticia fasem carnaval
E passa carrièra per cantar nadal

A l'enfant ploraire fasem risolet
Al repotegaire fasem martelet
Amb la joinessa sabem festejar
E siam de premièra per potonejar

Dins l'auberga vielha del brave Leon
Chucam la botelha per cantar melhor
Levam nostre veire al paire Bacus
E mandam al diable tot nòstre malur
Mon país

**Mon país** es una cançon del cantaire lengadocian Patric. Sortiguèt en 1996 dins l'album *[[Castellorizo]]*:


*Dins ton agach i a de solelhs e i a d'estèlas dins tos pels*
*Vòli ma lenga per nommar la terra ont pausi la man*

*O mon país aquò's tos uòlhs ò mon país aquò's ton còs mon país*

*Ta pel mon viatge mon retorn tas cambas ma rota d'amor*
*Al cap del camin i a mon nis m'i pausarai per i dormir*

*Sus ton espatla sus ton braç lo camin blanc de mon solaç*
*E sus ta cara lo repaus país de mila somis blaus*
Soi un marrit dròlle

**Soi un marrit dròlle** es una cançon de Patric :


Soi un marrit dròlle de raubar ton còr
Mas ieu çò que vòle es anar mai fòrt
Te maridarai amb un occitan
E l'amor lo farem lo farem en cantant
Adieu vergonha me soi maridat
Amb aquela filha aurai un enfant
Ne'n farem un òme d'aqueste país
Adieu vergonha soi pas un bandit

Soi un marrit dròlle de tuar ton parlar
Te'n farai un autre fòrça bel fòrça plan
E quand parlarem solament l'occitan
L'amor lo farem lo farem en cantant
Adieu vergonha me soi maridat
Amb aquela filha ai un molon d'enfants
Mas ne'n farem d'òmes d'aqueste país
Adieu vergonha soi pas un bandit

Soi un marrit dròlle de raubar ton còr
Te'n farai un autre per viure mai fòrt
E quand partirem amb lo morre blanc
L'adieu lo farem lo farem en cantant
Adieu vergonha i aviá un bandit
I aviá una filha e tot es fenit
Mas avèm fach d'òmes d'aqueste país
Adieu vergonha soi pas un bandit
Adieu ma tèrra bonjorn mon País
Viatge

**Viatge** es una cançon de Patric :


Sus aquela vielha rota sovent te sentiràs sol
E de las vielhas paraulas un jorn n'auràs ton sadol
Prendràs una cigareta beuràs un veire de vin
A cada jòia sa fèsta a cada pena son chagrin

Cada vila per somiar e la vida per aimar

Dins l'escur d'une serada auràs enveja d'una man
Coma la terra a besonh d'aiga e lo gabian de la mar
Ausiràs una musica vielha e nòva en mème temps
A cada aubre sa rasiga e a cada sason son temps

Quand sentiràs la malaiga te penetrar dins lo còr
Pensaràs que se i a d'aiga aquò's segur que i a un pòrt
Tornaràs faire lo viatge te donarà d'estrambòrd
A cada mar son ribatge e a cada viatge son pòrt
Bomian (cançon)

**Bomian** es una cançon de Patric :


Una guitarra un fuòc de camp
Prèp de la vila s'ausís ton cant
Qualquas paraulas en catalan
Una musica un èr bomian

De vila en vila t'an escampat
Dison que raubas e qu'as tuat
Rison quand passas sul camin blanc
Dison que manjas los enfants

Penjada al pitre i a una crotz
D'aur e de perlas lusís al jorn
Sarras la lama de ton cotèl
Sarah la negra a ton anèl

Crompas las pelhas vendes de tot
Rachèl desvela l'avenidor
Siás òme liure desrengas plan
La lèi e l'òrdre d'un mond fat

L'ostal rodèla de vers la mar
De vers las Santas benlèu tard
Mas serà fèsta per tu Bomian
Sabi ta jòia d'esser a deman

Una guitarra sens fuòc de camp
Prèp de la vila s'ausís mon cant
Qualquas paraulas en occitan
Te balhi ma cançon bomian
Canta rossinhòl

**Canta rossinhòl** es una cançon de Patric :


Coma quand dins la gabia òm embarra un aucèl
Vesi montar la rabia d'un pòble cantarèl

Canta rossinhòl canta e vendrà lo solelh

Coma l'enfant camina paurós un pauc garrèl
Tot un pòble s'endralha dins un camin novel

Coma nais un auratge sul còp un ser d'estieu
Un cant d'amor se leva dins un silenci vielh

Coma dempuèi tant d'oras l'albelha fai de mel
Fargem nòstra bastida e l'ostal serà bel

Coma al mes de decembre l'aubre espera la nèu
Ieu dins l'ostal t'esperi sol darrèr lo carrèu
Gachòla

**Gachòla** es una cançon de Patric :


Gachòla aviá cent ans disiá
que n'aviá mila
Aviá pas de maset aviá ges de familha
Disiá qu'èra nascut un jorn amb l'auratge
Disiá qu'èra vengut après un polit viatge

Coneissiá lo Japon la China e l'America
E lo nom perfumat de las filhas d'Africa
E Gachòla contava al mond estabosits
Las istòrias d'un pòble qu'aviá pas jamai vist

E Gachòla diguèt un matin de setembre
Ara me cal partir per faire un novèl viatge
Sabi qu'endacòm mai demòra un país
Aquel l'ai somiat e l'ai pas jamai vist

Es un país quilhat entre mar e montanha
A l'odor de rasim farigola e castanha
Lo vent d'autan i bufa amb la tramontana
Lo roge e l'aur i dançan lo sèr sus la plana
Libertat (cançon)

**Libertat** es una cançon de Patric :


Libertat dins tos uòlhs i a d'aucels sus la branca
Coma dos rossinhòls escapats de la gabia

En clau de sol te contarai l'umanitat son impoténcia
E las causas que te dirai saràn color de ma violéncia

En clau de fam te cantarai coma ai talent de te conéisser
Coma ai set de tu mai que mai escota un cant d'amor va naisser

En clau de mut me calarai val melhor qu'una parladissa
Aprene a regardar la mar la ràbia al còr coma aquala ersa
Madama

**Madama** es una cançon de Patric :


Sus un trepador lusent luònh dins una capitala
Se passejava longtemps al moment que dins la vila
La nuòch pren son vestiment son lum roge per senhal
Dins la carrièra un ostal aicí cambras per logar

Per metre en venda son còs blanquejat per aquela vila
Aviá lo morre plan pintrat aviá la camba plan polida
Pasmens i aviá dins son regard una mena de dire t'aimi
Aital l'òme pagava car un amor color de sòmi

Quand dins sa cambra lo sèr sul lièch se trapava sola
S'inventava un païs a l'odor de farigola
Ont los monsurs disián en se levant lo capèl
Adieu Madama e dins sos uòlhs beluguejava lo solelh

Segur regardava sovent coma quand òm quita un parent
Dins la gara tot lentament fugir lo trin al nom de vent
E puèi quand veniá un client que parlava amb l'accent
D'aquel païs qu'èra lo sèu ela plorava doçament
Polit sòmi

**Polit sòmi** es una cançon de Patric :


Aviá la pichòta vinha mai polida del canton
L'aimava coma sa filha es aquò d'esser vinhairon
Quand arranquèt totas las socas los uòlhs coflats de tant de plors
La sang de sas mans grafinhadas èra vin de socas d'amor

Pichòta vinha polit rasim dansa la trelha raja lo vin
La vida es corta lo camin long aquò's la ròda de las sasons

Deman de matin a sieis oras nos vendran querre per partir
Farem la festa dins la vinha tota la nuòch òc Magali
Metrem la taula e las candèlas ta rauba verda de velòs
Nos aimarem deman a l'auba coma s'èra lo premièr jorn

Vaquí l'Esteve e son cigarro ven aquí siás lo benvengut
Manja un mossel pren-te un seti parlarem quand aurem begut
Jogatz musicians e cantaires tot lo vilatge es convidat
Deman venon los profitaires e lo tonèl l'aurem voidat

A l'auba totes dos s'aimeron tot lo vilatge èra present
Quand los gendarmes arriveron lo solelh éra naissent
Cadun sentissiá la colera cada man sarrava una man
E un silenci grand cridava çò que segur seriá deman
Tòni

**Tòni** es una cançon de Patric :


Tòni siás òme ara te cal ganhar la vida amb ton trabalh
Pròche ta vila aquò's norma, lo mond dison qu'aurás de mal
Lo solelh fai susar ton front marcha que lo camin es long
Coma a l'escòla rapèla-te, per una plaça maina-te

Sol dins la vila sol dins Rodés sol per carrièras sol per pas rès
Dins las fabricas i a pas degus de trabalh Tòni n'i a pas pus

I a plan d'annadas èra lo temps ont lo mond èran contents
E sensa pena podian trapar quicòm per viure ganhar son pan
Dins los vilatges e dins los camps cada dissabte i aviá los cants
D'un pòble en fèsta d'un pòble viu d'una cabrèta un sèr d'estièu

Dimenge a taula seràs tristàs per dire al mond que t'en vas
Dins la vilassa dins lo laç e a la Nina pensaràs
Dins la memòria de ton grand i a una istòria i a un cant
Ditz que se la fuelha morís es que l'aubre es luènh del país
Paul Deschanel

**Paul Eugène Louis Deschanel**, òme politic n.1855 e m.1922 foguèt president de la Republica Francesa entre lo 18 de febrièr e lo 21 de setembre de 1920.
Loís XII de França

**Loís XII** (castèth de Bles, lo 27 de junh de 1462 - París, lo 1 de gener de 1515), chafrat *lo Pair deu pòble* que ho rei de França. Qu'èra lo hilh hilh deu poeta Charles d'Orléans e l'arrèr arrèr hilh deu rei Carles V de França. Orfanin aus 3 ans, que ho adoptat peu rei Loís XI qui l'obliguè a esposar, en 1476, la soa hilha (Joana de França) diforma, esterila e metaument debila. Un còp vadut rei, Loís XII que he anullar lo maridatge. Joanna que fondè alavetz l'òrdi eligiós de l'anonciada e que hore canonizada en 1950.

En 1498 que succedó au rei Carles VIII (hilh de Loís XI) e qu'èra lo cosin e lo sògre de Francés I puish qu'aqueth darrèr e avèva esposat la soa hilha (la reina Clauda).

Durant lo son regnat que gavidè las guèrras d'Italia e lo rei d'Aragon que prengó la Baisha Navarra au rei de Navarra (lo bearnés Enric de Labrit).
Castèth de Bles

Lo **castèth de Bles** que ho residéncia principau deus reis de França durant la Reneishença. Que constitueish un ensemble arquitecturau qui ostenda mantun estil (deu medievau au classic).

La vielha hortalessa d'origina que ho transformada peu rei Loís XII (qui i èra vadut) e lo son successor Francés I, e, fin finala, au sègle XVII per Gaston d'Orleans dab l'arquitècte François Mansard.
Baticòr

**"Baticòr"** es una cançon del cantaire occitan Patric, tracha de l'album eponim *Baticòr* publicat en 1977:


*Ai dins lo còr coma un ritme d'amor fòl*
*Ai dins lo còs una plaga coma un dòl*
*Ai dins los uòlhs de belugas per aimar*
*Ai dins las mans una enveja de donar*

*De femnas-solelh e d'òmes de pluèja
*Ai set d'un pais e la copa es vuèja*

*Ai vist la mar silenciosa en ivèrn*
*Ai vist ton pas dessenhat sul camin verd*
*Ai vist ton nom escrich coma un crit d'esper*
*Balha ta man siam ensems aqueste ser*
*D'èsser silenciós mon pòble s'anuja*
*Farem un pais se n'avem l'enveja''
Yoweri Kaguta Museveni

**Yoweri Kaguta Museveni** (Ntungamo, 15 de setembre de 1944) es un politician ogandés. Es president d'Oganda dempuèi 1986.