Montlaur (Aude)

**Montlaur** (*Montlaur* en francés, ancianament *Mont Laur*) es una anciana comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. 

Lo 1èr de genièr de 2019 fusionèt amb Pradèlas en Val dins la comuna novèla de Val de Danha. N'es comuna delegada e caplòc.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Villula de Mata* (Montlaur a presa la plaça d'aquela localitat) en 1110, *in montem qui vocatur Mathus* en 1242, *Castrum de Montelauro* en 1215, *Decimale ecclesiae sanctae Eulaliae quae est ecclesia parrochialis de Montelauro* en 1269, *De Montelauro in Carcasserio* en 1283, *Sancta Eulalia* en 1329, *Archidiaconus minor cum ecclesia de Montelauro* en 1347, *De Monte Lauro* en 1357, *Le lieu de Mourlaur* en 1486-sègle XVII, *Mounlau* en 1622, *Montlaur* en 1781. La prononciacion occitana es *Mounláu*, *Moulláu* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [mun'law], [mul'law].
Segon Dauzat e Rostaing, *Mata* ven del preceltic *mat*, « montanha ». *Montlaur* es format de *mont*, del latin *mons*, *montem* e d'un determinant que pòt èsser l'eretièr de *Laurus*, nom d'un sant, puslèu que l'eretièr de *laurus*, « laurièr, laur » (Dauzat e Rostaing) , probablament *Laurus*, un nom de sant e de persona en general (los Féniés) , un nom de persona imprecisat (Negre) .
Segon Astor, i a tròp de toponimes *Montlaur* per que siá un nom de persona. Una possibilitat es « montanha del laurièr, mai que mai de laurièrs simbolics. Mes la variacion en genre de *laur* (*Ròcalaura*) permet de pensar que *laur* a una valeur adjectivala. Le petit Levy cita *laur*, « color de laurièr ». Mes, s'agís vertadièrament de la color del laurièr ? En pensant a *Lauret*, nom d'un buòu de color baiarda clara, òm es menat a atribuïr a *laur*, *lauret* una origina *aurum*, « aur », ambe aglutinacion de l'article, coma dins *aureolus* > *auriòl*, puèi *lauriòl*, nom de l'ausèl. *Laur*, *Laura* podián aver lo sens de « color d'aur, daurat » ?  
### ''Domnòva'' ?
Es un castèl e un ostal, un ancian priorat del vocable de Sant Julian, unit a l'abadiá de La Grassa. Aperteniá dempuèi 1693 a las Bernadinas de Lombèrs en rèire-fèu, jos la dependéncia del capítol de La Grassa. Las fòrmas ancianas son *Villa quae dicitur Domnova* en 1106, *Dompnova* en 1237, *Ecclesia Beati Juliani quae ecclesia parrochialis de Domnova* en 1269, *Villanova Vallis Danie* al sègle XIII, *Domnobo* en 1325-sègle XVII, *Ecclesia parrochialis de Dompnova quae vix sufficit* en 1347, *Domnove appelée Laval Frège* al sègle XVII, *Donnove* en 1787 . I a un nom equivalent dins la comuna de Tuissan. Latin *domus nova*, « ostal novèl » ?
### Vinòsols
Vinòsols es una localitat despareguda entre Montlaur e La Grassa. Las fòrmas ancianas son : *Cellula... quae dicitur Vinosolus* en 837, *Vinazouls* al sègle XVIII, *Binozouls* (cadastre de Montlaur, section A) .
Es un dels quatre lòcs d'Aude ambe finala *-òsols*, que son accentuats sus l'abans-darrèra sillaba finala malgrat una finala consonantica, ambe Artòsols (Sant Martin de Les), Conòsols, Limòsols (Bèlcaire). 
Per exemple, Delamarre explica *Conòsols* per un *cuno-ialon*, « vilatge del can / gos, o del lop » . La finala *-òsols* o *-òsol* es probablament le resultat local de *-ialon*, « clarièra, al sens de lòc desbosigat per installar un vilatge e donc vilatge », coma endacòm mai *[[Maruèjols|-uèjols]]*; lo nom es probablament lo meteis que Vineuil (Endre), Vignoux-sur-Barangeon, de *uīno-ialo* : « le vinhièr, le vinhal ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Montlaur sul site de l'Insee

## Nòtas