Sècta

[vinheta|260x260px|Catacombas a [París|París. Los primièrs crestians foguèron perseguits, considerats coma una sècta, a l'epòca de l'anciana Roma politeïsta.]]
**Sècta** (Del latin *sectum*: çò qu'es talhat, separat; del francés ancian:  *secte*, sete: comunitat religiosa) es una paraula de diferents sens e connotacions:
* En latin tardièr significava "grop religiós o escòla filosofica".
* A la mitat del sègle XIV aviá lo sens de "sistèma de cresenças o practicas diferentas" e "escòla dins una religion".
* Registrat en 1570 coma "còrs organizat religiós separat".
* Se considèra mai sovent coma un grop de personas amb d'afinitats comunas (culturalas, religiosas, politicas, esotericas, etc.) unissent al dessús de quina relacion sociala que siá jos un Lideratge carismatic messianic o profèta.
* La pèrda del sens neutre e lo resson de sa connotacion negativa fa qu'ara los grops socials, que sián sèctas o pas, al nomenar atal son plaçat dins una situacion desfavorabla.
Carlos Longarela diferéncia per definicion las sèctas destructivas de las sèctas en general.

## Sècta religiosa
Se parla d'una secta religiosa quand un grop religiós se diferencièt e venguèt independent d'una religion establida. Las sèctas an fòrça cresenças e de practicas en comun amb la religion que se'n separèron, mas se destrian pel nombre de diferéncias doctrinalas.

Lo mot sècta ven del latin *sècta*: ‘dralha’, ‘metòde’, ‘biais de viure’, ‘partit politic’, ‘escòla de filosofia’ (d'ont ven *sectator* e *sectatoris*: ‘aderent’, ‘seguisseire’) que ven de *sequi*: ‘seguir’. Sens dobtes dobtes ven del latin *secare* (talhar, separar). De *secare* venon los mots *insècte* e *sector.* Dins ambedós cases es presenta l'idèa de separacion. En Euròpa la paraula sècta es concebuda derivant subretot de *sequi*: seguir. S'agís de seguir un mèstre, un cap. Dins fòrça sèctas se passa atal.

Las sèctas religiosas son de grops religioses, mai sovent pichons, plens d'entosiasme, compausats per òmes e femnas, associats volontàriament, après una conversion, que creson e reconeisson la vertat e la solucion, exclusissent radicalament lo rèste de las gents, se plaçan contra la Glèisa e contra lo mond e obesissen cegament als sieus fondators.

Son de movements religioses que pòdon èsser liures e volontaris, amb tendéncia a la exclusivitat, que sorgisson e creisson subretot en mejans popular, desvolòpan de fòrts ligams comunautaris e sens aver un grop de foncionaris especializats. Se pòdon confondre amb de movements socials, de grops de "protestacion" contra l'òrdre social, las societats religiosas dominantas e que respondon sovent a un perfil doctrinal dualista, apocaliptic e premilenarista e a una inspiracion biblica fondamentalista.

En anglés los sociològs emplegan lo mot *sect* per se far referéncia a un grop religiós amb un naut gra de tension amb la societat a l'entorn, mas sa cresença es (dins lo contèxt d'aquela societat) en granda part tradicionala.

Lo tèrme pejoratiu en anglés *cult* (equivalent al nòstre *sècta*) a tanben un naut gra de tension amb la societat a l'entorn, mas la siá cresença es (dins lo contèxt d'aquela societat) nòva e innovanta.

Las sèctas, dins un sens mai sociologic, son mai sovent tradicionalistas e conservatrises e ensajan tornar a la religion d'origina, a la puretat religiosa.

S'emplega tanben lo tèrme *nòu movements religioses*.

## Secta destructiva
Es un grop que se presenta jos una associacion que cobrís aparentament los tèmas culturals, politics, religioses o quitament de tractament davant las malautiás o los problèmas socials. Se caracteriza subretot per emplegar de tecnicas de persuasion coercitiva coma biais d'influéncia sociala, s'utiliza subretot de metòdes de seduccion e comptan en mai amb un o mai líders. Mai sovent es una organizacion ierarquica piramidala. Utilizan mai sovent de situacions de desorientacion sociala coma catastròfas naturalas, guèrras o terrorisme, per reafirmar la tòca apocaliptica del mond e sa falsetat, mai sovent tanben amb fins lucratius. Agisson sovent jos clandestinitat dins los païses ont son enebidas e catalogadas coma destructivas o dangierosas.

Ven dangierós quand pels adèptes d'aquela sècta se desvolopa de problèmas d'adaptacion sociala, al trabalh o familiala, e, quitament, se restrenh la libertat o la dependéncia a aquela. De psicològs e especialistas afirman que mai d'un tèrç acaba per se'n desfar, pasmens aqueles que se son d'una personalitat flaca e "presectaria" an un risc elevat d'i tornar, ne demòran dependent.

L'Assemblada Nacionala de França, se preocupèt fòrça lèu de la situacion de las sèctas en França a partir de 1992. Cataloguèt 172 associacions o grops coma sèctas destructivas e que destruisson la personalitat de los sieus adèptes dins lo rapòrt parlamentari de 1995. La comission d'investigacions presididas per Alain Gèst e Jacques Guyard, definiguèt 10 critèris per caracterizar a las sèctas destructivas o fenomèn sectari:
* Destabilizacion mentala
* Caractèr exorbitat de las exigéncias financièras dels sieus adèptes
* Ruptura amb l’environament d’origina
* Prejudicis contra l'integritat fisica
* Embrigadament dels mainats
* Discors antisocial 
* Trebolum a l’òrdre public 
* Importància de contèstas judiciàrias contra las victimas o ex adèptes
* Eventual destornament dels circuits economics tradicionals e de temptativas d'afrontament dins los poders publics
Lo 1999 L'Assemblada Nacionala editèt un nòu rapòrt sus "la situacion patrimoniala e financièra de las sèctas a França".

Lo Congrès dels Deputats d'Espanha considerèt en 1988 las sèctas destructivas coma un problèma social important que caliá combatre amb de politicas de contraròtle especific per aquel.

Dins l'Estat Espanhòl i aviá unas cent sèctas destructivas en 2000 amb unes 200.000 seguisseires.

En 2007 se publiquèron las darrièras investigacions parlamentàrias amb lo rapòrt 3507 *La mainadesa violada*".

## Referéncias


## Bibliografia
* Longarela, Carlos. Las Sectas Destructivas y Demoníacas en España, 2000