open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sent Feliç de Viladés

**Sent Feliç de Viladés** (*Saint-Félix-de-Villadeix* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
* La prononciacion es [ʂɛ̃nfe’li] [devilɒ’de] . 
* Lo nom de **Sent Feliç** (atestacion *Sen Felis* al sègle XIII) es lo de tres papas canonizats, d'avesques e martirs, dont un martir a Girona  en 304 .

* **Viladés** (atestacions *Villades* al sègle XIII, *Villadeys* en 1409, *Villadeix* en 1474) es lo nom de l'ancian archipreirat de Sent Marcèl. Lo nom èra ajustat a mai d'una parròquia dels cantons de Vern e de La Linda; se pòt trobar de mencions dins los tèxtes coma *Parochia de la Monzia de Villades*, en 1487, dont lo sens es « parròquia del monestièr de monjas de Viladés ». Lo mot seriá format del latin *villa*, al sens de « vilatge », de *Dei*, « Diu » [en latin] e del sufixe *-ensis* ( > occitan *-és*); lo sens seriá de « vilatge vodat a Diu » ; autra possibilitat : *Vilada* (nom de persona) e sufixe collectiu *-ensem* .

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dins lo canton de La Linda, i demorèt.
* L'intercomunalitat es la comunautat de comunas de las Bastidas-Dordonha-Perigòrd.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Front d'Alems

**Sent Front d'Alems** (*Saint-Front-d'Alemps* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’frũm] [dɒ’lɛ̃m]. Lo nom es atestat au segle XIII en latin *Sanctus Frontus de Lemps*. *Fronto* es un sent en partida legendari, discípol dau Crist e prumier evesque de Periguers (mas lo nom dau prumer evesque de Periguers es Paternus). *Lemps* es l'anciana fòrma d*'Alemps*, emb aglutinacion de la preposicion *a*; seriá lo resultat dau nom « galloroman » de *Lentius* (*fundus* sosentendut), segon Chantal Tanet e Tristan Hordé; lo site de las comunas de Dordonha aima mai lo nom germanic *Adalheim*, pas tan convenable foneticament. 

N.B. *Lentios* es un nom gallic; conven per *(A)lemps*. En Perigòrd, la finala *-m* correspond rarament (o jamai) a un *-m* etimologic. Escriure *Alenç* ? *Alens* ?

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Front de Pradon

**Sent Front de Pradon** (*Saint-Front-de-Pradoux* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’frũm] [deprɒ’du]. Lo nom es atestat au segle XIII, *Ecclesia don Front*, en latin. *Fronto* es un sent en partida legendari, discípol dau Crist e prumier avesque de Periguers (mas lo nom dau prumer avesque de Periguers es Paternus). *Don*, dau latin *dominus*, es aplicat aus noms de sents [pusleu en França qu'en Occitània, mas i a una larja zòna intermediària]. *Pradon* es un diminutiu de *prada*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Front la Ribiera

**Sent Front la Ribiera** (*Saint-Front-la-Rivière* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’frũm] [lari’bjɛrɒ]. Las fòrmas ancianas son *Ecclesia S. Frontonis de Riparia*, en latin, en 1192, *Sanctus Fronto de Ripperia*, en latin, au segle XIII. *Fronto* es un sent en partida legendari, discípol dau Crist e prumier evesque de Periguers (mas lo nom dau prumer evesque de Periguers es Paternus). *Ribiera*, « ribatge d'una aiga, fons alluviau d'una vau », ven dau latin tardiu *riparia*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

Saint-Front-la-Rivière château Caneau.JPG|
Saint-Front-la-Rivière Pommier (4).JPG|
Saint-Front-la-Rivière ruines la Renaudie (3).JPG|
Saint-Front-la-Rivière château Saulnier (11).JPG|
Saint-Front-la-Rivière église clocher.JPG|
Saint-Front-la-Rivière pigeonnier (1).JPG|
Saint-Front-la-Rivière croix bourg (2).JPG|
Saint-Front-la-Rivière bascule.JPG|


## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Front de Champs Niers

**Sent Front de Champs Niers** (nom ancian), foneticament [ʂɛ̃n’frũm] [deʦa’ɲeː] ,  o **Sent Front de Nisona** (nom moderne) (en francés: *Saint-Front-sur-Nizonne*, *Saint-Front-de-Champniers* davant 1912) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’frũm] [deʦa’ɲeː]. Las fòrmas ancianas son *Ecclesia Sancti Frontonis de Chanhiers* au segle XIII, *Saint-Front-de-Champniers*, d'aicia a 1912.
* **Sent Front** (atestacion dau sègle XIII, *eccl. S. Frontonis*) es lo nom dau (supausat e legendari) premier evesque de Peireguers, en latin *Fronto* ;
* **de Champniers** (ancian determinant) : champs negres, saboroses, revenables , riches en umús; 
* **de Nisona** (determinant actuau en francés *sur-Nizonne*, dempuèi 1912) : es lo riu que passa dins la comuna, afluent de la Drona (chamnha de nom en aval, l'apèlan Lisona). Lo nom es atestat tanleu lo segle VIII, *Fluvius Nisona*; l'element *Nize* (en francés) es utilizat dins los noms d'aigas; l'origina es benleu una basa idronimica preceltica, **nid-*, « córrer, colar ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Giniés (Perigòrd)

**Sent Giniés** (en francés: *Saint-Geniès*) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Lo nom de la glèisa es atestat en latin en 1178, *Beata Maria de Sancto Genesio*, puèi en francés al sègle XVI, *Saint Genyès*. Es lo nom de mai d'un sent, de las Gàllias, dont un arquevesque de Lion al sègle VII, de Roma del temps de Dioclecian, etc . La prononciacion es [ʂɪnʦi’ɲe]  e la grafia **Sent Giniés**.

## Istòria
* Entre 1790 e 1794, *Pelvézy*  e *Le Rauzel* (noms francés), a l'oèst e al sud-oèst del borg, foguèron annexats a Sent Giniés .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Salanhac e Aivigas ; es aura del canton de Terrasson e La Vila Diu.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Jòrge de Blancanés

**Sent Jòrge de Blancanés** (*Saint-Georges-Blancaneix* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’zɔrze] [deblɑ̃nka’ne] . Las fòrmas ancianas son *Sanctus Georgius de Blancanes*, en latin, en 1276, *Blancanes* en 1382, *Blancaneis* en 1556 . *Jòrge* ven dau nom d'un sent, un martir dau sègle IV en Palestina, *Georgius*, fòrma grecolatina; *Blancanés* es derivat de *blanc*, dau germanic **blank*; lo site de las comunas de Dordonha motiva *blancanés* coma « lo país de tèrra blanca » [logicament, sufixe *-és*, qu'indica lo país (latin *-ensem*)]; per Chantal Tanet e Tristan Hordé, pòt estar un mot ancian que pòt designar una tèrra argilosa (*blancairàs*) o de la *blaca*, « casse blanc », ambe una influéncia posteriora de l'adjectiu *blancan*, « que tira sus lo blanc » . L'ipotèsi dau site de las comunas de Dordonha sembla pus exacta e coërenta.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Jòrgi de Montclar

**Sent Jòrgi de Montclar** (*Saint-Georges-de-Montclard* en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia
Sent Jòrgi es al nòrd de la comuna; lo borg es a Montclar (èra a sent Jòrgi sus las mapas ancianas).

## Toponimia
La microtoponimia de la comuna sembla lengadociana.

La prononciacion es [ʂɛ̃n’zɔrzi] [demũn’klar] . 
### Sent Jòrgi
Las fòrmas ancianas son *Ecclesia Sancti Georgi*, en latin, al sègle XIII, *Sanctus Georgius, archipr. de Villades* (*Viladés*, nom de l'archipreirat), en latin, al sègle XIII . *Sent Jòrgi* es un martir de Capadòcia al sègle IV (lo que tuèt lo dragon) o l'apòstol de Velai al sègle III .
### Montclar
Las fòrmas ancianas son *Castrum de Monte Claro*, en latin, en 1288, *Montclard* al sègle XVI. L'òrde dels mots es lo contrari del de Clarmont de Beuregard .

*Montclar* es una formacion occitana. L'interpretacion de *mont*, « luèc naut »  es sense problèmas, mas la de *clar* (del latin *clarus*) es discutida : « de color clara » (Dauzat e Rostaing, per d'autres luècs), « de color clara, mas tanben que se vei plan » (Tanet e Hordé) o « d'onte l'un vei clarament » (site de las comunas de Dordonha) . Pel sens, veire tanben Clarmont de Beuregard.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Giraud de Còrbs

**Sent Giraud de Còrbs** (*Saint-Géraud-de-Corps* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃nzi’raw] [de’kɔr] . Las fòrmas ancianas son *Capella Sancti Geraldi*, en 1035, en latin, *Sanctus Gerardus Curvus*, en 1295, en latin, *Saint Géraud de Cors*, en francés, en 1732 .
La comuna pòrta lo nom de *Sanctus Geraldus*, senhor d'Orlhac mòrt en 909. *Còrbs*, dau latin *corvus*, vòu dire *corbeu*, *corpau*, *cròc*, *graula*, *graulard* en lemosin modèrne .

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Vilafrancha de Lochac; es aura dau canton dau País de Montanha e Gurçon.

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent German de Belvés

**Sent German de Belvés** (*Saint-Germain-de-Belvès* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es [ʂenʦer’mɔ] [debɛl’βe] .

Una fòrma anciana es *Sanctus Germanus*, al sègle XIII; en 1760, Saint-Germain-de-Berbières* representa *Sent German de Berbiguièras (la parròquia aparteniá a la senhoriá d'aquel nom). Lo nom es donc conegut per sa glèisa. *Sanctus Germanus* es un avesque d'Auxerre, al sègle V; son nom, derivat de *germen*, « gèrme » aviá lo sens de « natural, autentic » e tanben un sens d'origina, per qualqu'un que ven de Germania. Coma i a quatre *Sent German* ren qu'en Dordonha, un determinant es necessari : Belvés, que remplaça Berbiguièras, es lo nom de la vila vesina , capluèc del canton d'aquí a 2015 e ancian capluèc de districte.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Belvés; es adara del canton de *Vallée Dordogne* (en francés), donc Val Dordonha.
* La comunautat de comunas es la CC Val de la Dordonha et Forèst Beceda (residéncia a Sent Cibra). L'anciana CC, Entre Nausa e Beceda (nom supausat, residéncia a Belvés), fusionèt lo 1èr de genièr 2014 emb la de la Val de Dordonha (residéncia a Sent Cibra) e formèt la CC actuala.

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Gèrman de Salembre

**Sent Gèrman de Salembre** (*Saint-Germain-du-Salembre* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’’zɛrmɒ] ~ [ʂɛ̃n’zarmɒ] [deʂɒ’lɛ̃mbre].
Lo nom es atestat, en latin, en 1104, *Sanctus Germanus de Salembre*. *Sanctus Germanus* es un evesque d'Aussèrra au segle V; son nom, derivat de *germen*, « gèrme » aviá lo sens de « naturau, autentic » e tanben un sens d'origina, quauqu'un que ven de Germania. Coma i a quatre *Sent German* ren qu'en Dordonha, sens comptar los vilatges, un determinant es necessari : *Salembre*, nom d'un riu, afluent d'Eila, que nais au nòrd de Sent Agulin. Chantal Tanet e Tristan Hordé lo fan derivar d'un radicau idronimic preceltic **sal-*, emb un sufixe.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Germa e Monts

**Sent Germa e Monts** (*Saint-Germain-et-Mons* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Sent Germa
La prononciacion es [ʂɛ̃n’zɛrmɒ] . Las fòrmas ancianas son *sanctus Germanus*, en latin, en 1290,  *Saint-Germain-de-Pontroumieu* al sègle XVIII . *Sen Germa* es lo nom d'un avesque d'Aussèrra al sègle V, *Germanus*; *Germanus* « natural, autentic » en latin, ven de *germen*, « gèrme, grelh » .
### Monts
La prononciacion es [mũn] . Las fòrmas ancianas son *Castrum de Montibus*, en latin, en 1273,  *Capella de Montibus, Chapelle de Montz* en 1290, *Sainte-Marie de Mons* en 1746 . *Monts*, del latin *mons*, representa « los monts » ; coma i a sus la mapa *Petit Mons* e *Grand Mons*, cadun emb sa chapèla, lo plural pòt concernir puslèu los vilatges que los puègs.
### Pontromiu
*Pontromiu* (grafia supausada) es logicament « lo pont dels romius, dels pelegrins ». *Romiu* ven del bas latin e correspondiá inicialament a un pelegrin qu'anava a Roma .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Geri (Perigòrd)

**Sent Geri** (*Saint-Géry* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’ðeri] ~ [ʂɛ̃n’zeri] . Lo nom es atestat *Sanctus Egidius*, en latin, au sègle XIII. *Sent Geri* ven deu nom d'un ermita de Septimania, deu sègle VII e VIII, *AEgidius*. Chantal Tanet e Tristan Hordé nòtan que l*'r* de *Geri* ven probablament d'una contaminacion per *Sent J(u)èri*, *Sanctus Georius*, varianta de *Sanctus Georgius*, Sent Jòrge .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Joan d'Astaus

**Sent Joan d'Astaus** (*Saint-Jean-d'Ataux* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’zɑ̃m] [dɑː’taw]. Las fòrmas ancianas son *Astaut* au segle XIII, *Astaux* en 1382, *Sanctus Johannes Atauli*, *-d'Atauli*, *-de Atauxo* (lo tot en 1439). *Joan* es coma sovent Sent Joan Baptista. *Astaus* [finala mausegura, probablament vau mai escriure **Astaud*] poiriá èsser *Astaldus* o *Hastadus*, que conten *ast-*, « branca », mas « aste (arma), lança » dins los noms d'òmes (segon Chantal Tanet e Tristan Hordé), o **Asthaldwulf* (site de las comunas de Dordonha).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments
* La gleisa de Sent Joan Baptista dau segle XI.


Saint-Jean-d'Ataux église.JPG|La gleisa de Sent Joan Baptista.
Saint-Jean-d'Ataux église nef.JPG|La nau de la gleisa.
Saint-Jean-d'Ataux pigeonnier.JPG|Colombier dins lo borg.


## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Joan d'Estiçac

**Sent Joan d'Estiçac** , segon las etimologias possiblas, foneticament [ʂɛ̃n’zɑ̃m] [dɛʂti’ʂa] (*Saint-Jean-d'Estissac* en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’zɑ̃m] [dɛʂti’ʂa] .
Lo nom de la parròquia es atestat en latin, au segle XIII, *Sanctus Johannes d'Estissaco* .
* **Sent Joan** es aici Sent Joan Baptista .
* *Estissac/Estiçac* es lo nom d'una chastelania e d'un chasteu dont se sap pas l'emplaçament. Per l'origina dau nom, lo sufixe *-acum*, latinizacion dau sufixe celtic *-*ako-*, pausa pas de problèma, mas los especialistas sont pas d'acòrd sus lo nom latin de la persona (de l'Antiquitat o de la Nauta Edat Mejana) que lo precedís : *Statius* o **Esticius* (d'après *Estinius*) per Dauzat e Rostaing , *Statius* per Chantal Tanet e Tristan Hordé , o *Asticius* per lo site de las comunas de Dordonha. Que lo nom siá en *-ti-* o en *-ci-*, la grafia chamnha pas : lo nom s'escriu regularament **Estiçac**.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Joan d'Eiraud

**Sent Joan d'Eiraud** (*Saint-Jean-d'Eyraud* en francés) es una anciana comuna occitana dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha e la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània. Dempuei 2019 es comuna delegada d'Eiraud-Cremsa-Maurens.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’zɑ̃m] [dɛj’raw] .
Lo nom de la paròfia es atestat en latin, en 1380, *Sanctus Johannes d'Eyraut*, puei lo nom dau riu es escrit *Eyrault* en 1382 .
* **Sent Joan** es Sent Joan Baptista, coma de costuma .
* **Eiraud** es un afluent de la Dordonha que nais a *Chadelaygue* (Tanet e Hordé escriven *Chef-de-l'eau* !), donc Chap de l'Aiga (*chap*, deu latin *caput*, au sens de començament d'una aiga; cf. Capdròt). Lo nom dau riu es atestat en 1117, *Rivulus Eyrau*, escrit tanben *Euraut*. L'origina seriá una raiç idronimica preceltica, **ar-*, « riu, flume, aiga », en passar per **aravus*, que dona tanben Erau  (sembla una error, Erau deriva de *Arauris*, nom supausat celtic.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Joan de Còla

**Sent Joan de Còla** (en francés: *Saint-Jean-de-Côle*) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’zɑ̃m] [de’kɔlɒ]. Lo nom es atestat en latin au segle XIII, *Sanctus Johannes de Cola*. *Johannes* es Sent Joan Baptista coma totjorn en Perigòrd e Còla es l'aiga que i passa.
### Còla
Lo nom es atestat en 1095, *Colla*. *Còla* ven de l'ancian occitan *còla*, « fossat d'escolament », d'origina latina; lo verbe latin *colare*, « passar, filtrar » a donat *colar* en occitan; lo verbe *colare* deriva de *collus*, « cruveu ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Jòri de Chalés

**Sent Jòri de Chalés** (*Saint-Jory-de-Chalais* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’ðɔri] [deθa’lɛ]. Las fòrmas ancianas son *Sanctus Georgius de Chalesio*, en latin, en 1192, *S.G. de Chalez* en 1382, *S.G. de Chalesio*, en latin, en 1556.

*Sent Jòri* es una varianta del nom Sant Jòrgi o Jòrdi o Juèri, *Georgius*, martir de Capadòcia al sègle IV, que son nom en grèc significa *lauraire*, *paisan*, o d'un autre sant, l'apòstol Sant Jòrdi de Velai del sègle III.

Jòri representa la fòrma dissimilada de Georgius, *Georius.

Lo determinant es lo nom de la comuna vesina.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Jòri (omonimia)

**Sant Jòri** o **Sent Jòri** pòdon designar:

* Sant Jòri en Roergue
* Sent Jòri de Chalés e Sent Jòri las Blos en Perigòrd
* Sent Jòri en Tolosan.
Sengeirac

**Sengeirac** (nom ancian: *Sengeyrac*; en francés: *Saint-Geyrac*) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
### Sengeirac
La prononciacion es [ʂɛ̃nʣɛj’ra].
Las fòrmas ancianas son *Sengeyrac*, en 1273, *Sanctus Geracum*, en 1365, *Sengeirat*, en 1555, *Saint Geira*, en francés, en 1688, *Saint Geyrat*, en 1773. Lo nom s'interpretèt leu coma lo d'un sent. En realitat, seriá basat sus un nom latin de persona, *Singillarius*, varianta de *Singularius* (cf. Singlairac), segon Tanet e Hordé, o *Singarius*, nom galloroman (d'origina celtica ?), segon lo site de las comunas de Dordonha, emb lo sufixe *-acum* , latinizacion dau sufixe gallés *-ācon*. Sengeirac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mestre *Singillarius* o *Singarius*. Lo prumier donariá normalament un nom en *Singl-* per sincòpa de la vocala de la segonda sillaba e coma lo segond es atestat, en tot cas au sègle VII (nom d'un ambaissador de Dagobert) , *Singarius* es lo melhor candidat. Conferir emb Singlairac. La finala *-ac* passèt a *-at*, coma pertot en Perigòrd, en Lemosin, en Auvèrnhe, etc, puei la consonanta finala s'amudiguet, mas la grafia conserva *-ac*. Per de las rasons etimologicas, la grafia semblariá d'èsser pusleu *Senjairac* .

### La Taleyrandie (nom francés)
Lo nom es atestat en 1687 *La Taleirandje* en 1687.

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Sent Peir de Chinhac; es aura dau canton d'Eila Manoire.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Júlia d'Aimet

**Sent Júlia d'Aimet** (*Saint-Julien-d'Eymet* en francés), es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Dempuèi lo 1èr de genièr de 2019, es comuna delegada de Sent Júlia-Denença-Aulària emb Senta Denença e Senta Aulària d'Aimet.
 
## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂen’zyʎɒ] [dɛj’me] . Lo nom es atestat *Sanctus Julianus*, en latin, en 1365 . Lo nom ven de Sent Julian de Briude, martir del sègle IV, mas i a d'autres sents d'aquel nom .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments

Saint-julien-d-eymet.jpg|Lo molin.
Saint-Julien-d'Eymet_moulin.jpg|Autra vista del molin.
Escourou_Saint-Julien-d'Eymet_NW_(1).jpg|*L'Escourrou* (nom francés) a la devisa entre Sent Júlia e Mescola.
Saint-Julien-d'Eymet_église_(5).jpg|La glèisa eponima.
Saint-Julien-d'Eymet_bourg_maison_(1).jpg|Ostal dins lo borg.
Saint-Julien-d'Eymet_ancienne_école.jpg|L'anciana escòla.
Saint-Julien-d'Eymet_mairie.jpg|L'ostal de comuna (adara annèxe)
Saint-Julien-d'Eymet_vignes_(1).jpg|Vinhas a l'èst del borg.


## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Júlia de Cremsa

**Sent Júlia de Cremsa** o **Sent Júlian de Cremsa** (*Saint-Julien-de-Crempse* en francés), es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.  Dempuei 2019 es comuna delegada d'Eiraud-Cremsa-Maurens.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’zyʎɒ] [de’kremʂɒ] . Las fòrmas ancianas son *Sanctus Julianus la Crempsa*, en latin, en 1365, *Saint-Julhien* en 1746, *Saint-Juilhe* au segle XIX . Coma los autres *Sent Julian*, lo sent es lo martir de Briude dau sègle IV .
* Cremsa (afluent d'Eila). Las fòrmas ancianas son *Crempse* en 1283, *Crehempsa* en 1467. Lo nom es escur .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

File:Saint-Julien-de-Crempse église portail.JPG|Lo portau de la glèisa
File:Saint-Julien-de-Crempse église clocher.JPG|Lo clochier


## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Júlia de Lamponh

**Sent Júlia de Lamponh**, escrich anteriorament **Sent Júlian de Lamponh**, (*Saint-Julien-de-Lampon* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɪnʦy'ʎɔ] [delɔ̃m’pũɲ] . Lo nom es atestat, *Sanctus Julianus*, en latin, en 1326 . *Julianus* es lo nom de mai d'un sent, dont lo martir de Briude al sègle IV . La dificultat es per *Lamponh*, probablament lo nom latin d'òme *Lamponius*, segon lo site de las comunas de Dordonha, lo nom germanic d'òme *Appon*, emb apondi d'un *l* inicial de valor d'article, o lo riu *Lampo*, del gallic **ambe*, segon Chantal Tanet e Tristan Hordé .

## Istòria
Sent Júlia de Lamponh èra de la diocèsi de Caors .

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Just (Perigòrd)

**Sent Just** (*Saint-Just* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’ðyː] o [ʂɛ̃n’zyː]. Lo nom es atestat, *Sanctus Justus*, en latin, au segle XIII. *Justus* es benleu lo nom d'un evesque de Lion au segle IV, mas una legenda ditz qu'era un filh de paisans de Limòtges; ensenhat dins la fe per Alari (Hilarius), evesque de Peitieus, faguet de miracles e fuguet missionari en Perigòrd. Quand moriguet, vougueren portar son còs a Limòtges, mas la caissa venguet talament pesanta que l'enterreren a Sent Just; solide, un fais de miracles se fagueren sus sa tomba, d'aquí lo nom dau luec.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

Saint-Just_(24)_mairie.jpg|La maison comuna.
Saint-Just (24) Narbonne tour.jpg|Lo donhon dau chasteu de Narbona.
Saint-Just (24) Narbonne pigeonnier.jpg|Lo colombier de Narbona.
Saint-Just (24) église (3).jpg|La gleisa.
Saint-Just (24) église portail.jpg|Son portau.


## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Laurenç dei Vinhas

**Sent Laurenç dei Vinhas** (*Saint-Laurent-des-Vignes* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃nlɔw’rɛ̃n] [dɛj’viɲɒ] . Las fòrmas ancianas son *Sanctus Laurentius prope Brageracium*, en latin, al sègle XIV, *Sanctus Laurentius de Vineis*, en latin, en 1495 . *Sent Laurenç* es lo martir de Roma al sègle III, *vinha* ven del latin *vinea*, el-meteis derivat del nom del vin, *vinum* .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Laurenç de Valech

**Sent Laurenç de Valech** (*Saint-Laurent-la-Vallée* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɪnlɔw’rɛ̃n] [deβɒ’le] . 
### Sent Laurenç
Las fòrmas ancianas son *Ecclesia Sancti Laurentii*, en latin, al començament del sègle XIV, *Saint-Laurent-Castelnau* entrò 1908 . *Sent Laurenç* es un martir del sègle III que moriguet sus la grasilha .
### Valech
Las fòrmas ancianas son *La Valoch*, *Valech*, *Valuech*, *Valueoil* en 1462 . Chantal Tanet e Tristan Hordé se riscan, un pauc imprudentament, a escriure que lo nom d'aquel riu derivan de l'occitan *val* . La grafia es probablament *Valuèg*.
 
## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Laurenç de Manoire

**Sent Laurenç de Manoire** (*Saint-Laurent-sur-Manoire* en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Dempuei lo 1er de genier 2016, es comuna delegada de la comuna novela de Bolasac Eila Manoire, emb Astur, Bolasac e Chinhac (aquesta en 2017).

## Geografia
Sent Laurenç de Manoire es vengut lo pus grand caireforc, rotier e ferroviari, de l'aglomeracion de Periguers après la vila-mair : l'autorota A 89 (sortida dins la comuna) i crosa l'ensemble D 6089 e RN 221, donc las direccions de Briva e de Limòtges; a Niversac, la via ferrada se devesís en doas direccions, Briva e Agen e la rota Periguers-Sarlat s'embrancha sus la RD 6089. La zòna d'activitats economicas de Grand Font esplecha recentament aquela situacion. La sola limitacion es la relativa estrechor de la ribiera, entre las planetjas.

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃nlɔw’rɛ̃m] [demɒ’nwɛjre] .
* **Sent Laurenç** es atestat en 1365 per sa gleisa *Sanctus Laurentius de Manore*. Lo nom de *Sent Laurenç* es  lo d'un diague martirizat a Roma, en 258, en burlant a petit fuòc sus una grasilha, segon la tradicion;  
* I a plan de vilatges que pòrtan lo nom d'aqueu sent e donc un determinant es obligatòri. Coma avem vist es ancian. **Manoire** es lo nom d'un riu, atestat au segle XIII, *Manor*. Chantal Tanet e Tristan Hordé supausan que lo nom ven dau verbe latin *manare*, « colar, córrer, s'escórrer » e que fuguet deformat 
* *Niversac*, nom dau quartier de la gara. Chantal Tanet e Tristan Hordé donan coma origina possibla de *Niversac* lo nom germanic d'òme *Niwarius* sigut de *-acum* , çò que fariá nàisser lo toponime a la fin de l'Antiquitat o au començament de l'Edat Mejana, o alaidonc lo nom es un nom d'abitant, sortit d'un luòc nommat *Niversac* (e justament n'i a pas mai). Mas, en mai daus problèmas fonetics de la proposicion de Tanet e Hordé, *Niversac* es absent de la mapa de Cassini e sembla donc imprudent, a prumiera vista, d'atribuir a aqueu luòc una origina anciana e una finala etimologica en *-ac*, subretot dins un parlar que confond los resultats de *-ac*, *-at*, *-às*, etc, a la finala. Demòra donc un nom de persona. Lo nom de familha *Liversat* existís en Perigòrd, especialament dins los parlars betacistas dau sud , çò que ne fariá una varianta de *Libersac*, dau nom de Liberçac, la vila lemosina. Coma lo passatge de *l-* iniciau a *n-* es aisat, *Niversac* es benlèu la deformacion d'un nom de persona, d'una familha sortida de Liberçac. D'un autre costat, *Niversac* seriá *le pont de Vénarssac* a l'Edat Mejana . Passar de *Venarsac* a *Niversac* es afar de metatèsi e quò sembla la solucion pus probabla.

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Sent Peir de Chinhac; es aura dau canton d'Eila Manoire.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Leu de Sijac

**Sent Leu de Sijac** (*Saint-Léon-d'Issigeac* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂen’lɛw] [de’ʂiza] . Lo nom es atestat en 1365 *Parochia Sancti Leonis* . *Leo* (del nom de l'animal, *leo* en latin) es lo nom d'un vintenat de sents, dont de papas, dont Sent Leu lo Grand (sègle V). I a mai de glèisas del nom de *Leo* dins l'oèst occitan que non pas en França. Lo determinant es lo nom de la vila .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Leu de Vesera

**Sent Leu de Vesera** (*Saint-Léon-sur-Vézère* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’lɛw] [devɪ’ʐɛrɒ] . Lo nom es atestat al sègle XIII, *Sanctus Leontius*, en latin . *Lionç* es lo diminutiu de *Leu*, *Leo* en latin (del nom de l'animal, *leo* en latin), mas aicí *Lionç* es estat reduit a *Leu*. *Leontius* es lo nom d'un avesque de Bordèu al sègle VI, d'un avesque de Frejús al sègle V e d'un avesque de Sentas al sègle VII. Lo determinant es lo nom del flume .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Leu d'Eila

**Sent Leu d'Eila** (*Saint-Léon-sur-l'Isle* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’lɛw] [‘dɛjlɒ]. Lo nom es atestat en 1203 *Sen Leo*. Dauzat e Rostaing, lo site de las comunas de Dordonha considèran que lo nom representa *Leo*, nom de mai d'un papa, dont Sent Leon lo Grand au segle V, mas Chantal Tanet e Tristan Hordé pensan que s'agís de *Leontius*, « Lionç », nom de dos avesques de Bordèu au segle VI, d'un avesque de Frejús au segle V e d'un avesque de Sentas au segle VII, entau coma a Sent Leu de Vesera. Eila es lo flume que ribeja Sent Leu.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Laurenç deus Bastons

**Sent Laurenç deus Bastons** (*Saint-Laurent-des-Bâtons* en francés) es una anciana comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

Dempuèi lo 1èr de genièr de 2017, es comuna delegada de la comuna novèla de Vau de Loira e Caudau, emb Sendrius e Senta Alvèra. Deu 1èr de genièr 2016 au 31 de decembre de la meteissa annada, èra comuna delegada de la comuna novèla, aura suprimida, de *[[Senta Alvèra]] e [[Sent Laurenç deus Bastons]]*.

## Geografia

### Perimètre deu territòri

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃nlɔw’rɛ̃n] [dɛwbaʂ’tu] . Las fòrmas ancianas son *Sanctus Laurentius*, en latin, al sègle XIII, *(Sanctus Laurentius de) Guilhgorsa*, sense data, *Saint-Laurent-du-Baston* en 1730 . *Sent Laurenç* es un martir del sègle III. Los bastons son segon la tradicion locala, los dels romius. Los que venián se reculhir a Sent Micheu de Viladés i laissavan un baston per la glèisa de Sent Laurenç (font : Chantal Tanet e Tristan Hordé) .
### ''Saint-Maurice'' (nom francés)
Anciana comuna, fusionada a Sent Laurenç en 1833.
Lo nom es atestat *Sanctus Mauricius* en 1310. Maurici, arquevesque de Lion, i fuguèt martirizat emb d'autres crestians, a la fin del sègle III o al començament del sègle IV .

## Istòria
* En 1833, *Saint-Maurice* (nom francés) fuguèt annexada a Sent Laurenç deus Bastons 

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra deu canton de Senta Alvèra; es aura deu canton deu Perigòrd centrau.

## Demografia

* populacion  actualizada:  ()
* densitat actualizada: 

### Demografia de ''Saint Maurice'' (nom francés)
 
* Las donadas de la drecha deu grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Sent Laurenç deus Bastons.

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Laurenç daus Urmes

**Sent Laurenç daus Urmes** (*Saint-Laurent-des-Hommes* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃nlɔw’rɛ̃m] [dɔw’ʐyrmej]. Las fòrmas ancianas son *Sanctus Laurentius de Pradoux*, en latin, au segle XIII, *Sanctus Laurentius prope Benevent*, en latin, au segle XIII, *Saint-Laurent-de-Double*, *Saint-Laurent-des-Olmes* (los dos darriers sens data fornida) . *Sent Laurenç* es un martir del sègle III, que moriguet sus la grasilha. *Urme* es una fòrma que deriva dau latin *ulmus*, « urme, orme, òume » .

La traduccion en francés, que revertariá un Sent Laurenç daus "Òmes", a pas cap de relacion amb la denominacion del departament de Dordonha coma "Pays de l'Homme", mas amb aquesta anecdòta, an un argument de pes per justificar l'eslogan –un chic arbitrari, o cal ben dire, ça que là.

### Benavent (nom supausat)
Lo nom de la bastida es mençonat en 1270, *Villa de Benavent*. Chantal Tanet e Tristan Hordé interpretan lo nom coma l'eretier dau nom latin d'òme *Beneventus*. Quò's permés de se demandar se lo nom d'una bastida ven d'un nom antic de persona o pusleu (coma Benavent d'Isona i Conca Dellà), d'un compausat propiciatòri de *ben* e de l'adjectiu verbau de *venir*, o de la referéncia a la vila italiana de Benevent(o).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Loís d'Eila

**Sent Loís d'Eila** (*Saint-Louis-en-l'Isle* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃n’luj] [‘dɛjlɒ]. Las fòrmas ancianas son *Villa franca Sancti Ludovici*, en latin, en 1310, *Saint-Louis-de-la-Bastide* e *La Bastille-Saint-Louis* (après). *Ludovici* es una fòrma latinizada de Loís, nom d'origina germanica, *Hlod-wig-*, passat en francés d'après una fòrma de l'Èst, *Ludwig* (segon Chantal Tanet e Tristan Hordé). *Loís* es probablament lo rei Sent Loís, canonizat en 1297. Lo site de las comunas de Dordonha escriu **Sent Lóis d’Eila**.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Maime de Perairòus

**Sent Maime de Perairòus** (*Saint-Mayme-de-Péreyrol* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Sanctus Maximus de Perols*, en 1268, *S. M. de Pereyrols*, en 1380, *Saint Maine devers Douville*, en 1406, *S. M. de Perayrols* en 1455, *Saint Maisme*, en 1679. La prononciacion es [ʂɛ̃m’majme] [deperɛj’rɔw]. *Maime* es l'evolucion normala en occitan dau latin *maximus* (cf. Sant Maime, Aups d'Auta Provença). *Maximus*, que vòu dire a l'origina « lo pus grand, lo màger », es un cognomen (chafre) latin e fuguèt lo nom de mai d'un sent dau segle IV au segle VII. Lo determinant *Perairòus* es explicat per Chantal Tanet e Tristan Hordé coma un diminutiu de *peiriera* e per lo site de las comunas de Dordonha coma un derivat de *perier*, çò que sembla mai versemblable, donc un luòc plantat de periers.

## Istòria

## Administracion

* Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Vern; es aura dau canton dau Perigòrd Centrau.

## Demografia

## Luecs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Marcèl de Perigòrd

**Sent Marcèl de Perigòrd** (*Saint-Marcel-du-Périgord* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃mmar’ʂɛl] [de’perigɔr] . Las fòrmas ancianas son *Sanctus Marcellus*, en latin, en 1382, *Saint Marcel de Villedeyx* en 1695 (èra lo capluèc de l'archipreirat de Viladés) . *Marcellus* es lo nom de mai d'un sent, dont un papa del sègle IV que seriá lo patron del vilatge segon lo R.P. Carles (Dictionnaire des Paroisses du Périgord). Lo determinant fuguèt ajustat en 1941 .
 
## Istòria
Sent Marcèl fuguèt la residéncia d'un archipreirat, nommat ancianament *Villades* (*Viladés*) .

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Marçau Vivairòus

**Sent Marçau Vivairòus** o **Sant Marçau de Vivairòus** o **Sent Marçau de Vivairòus** (*Saint-Martial-Viveyrol* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃mmɒr’ʂaw] [devivɛj’rɔw]. Las fòrmas ancianas son *Saint Martial de Vivayrols* en 1341, *Viverols* en 1488, *Viveyrolis* (latinizacion) en 1556. *Sent Marçal*, *Martialis* en latin, es lo nom dau prumier evesque de Limòtges; l'abadia de Sent Marçau d'aquela vila fuguet fondada en 848 sus son tombeu.
*Vivairòu* es format de l'eretier dau latin *vivarium*, qu'a donat *vivier*, e dau sufixe *-eolum* (segon Dauzat e Rostaing). Lo sens de *vivier* es de « estanh, peça d'aiga onte elevan lo peis » e daus uns còps, en Perigòrd, de « prada molierosa ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Marçau d'Artenset

**Sent Marçau d'Artenset** (*Saint-Martial-d'Artenset* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃mmɒr’ʂaw] [dɒrtɛ̃n’ʂe]. Las fòrmas ancianas son *Sancti Martialis de Artencia*, en latin, en 1148, *S. Marsal d'Artensa* e *-d'Arthenssa* en 1228. *Martialis* es lo nom dau prumier evesque de Limòtges. Dins *Artenset*, lo sufixe (escrit *-ec* au segle XIX) es tardiu. *Artensa* poiriá èsser un nom gallic d'òme, **Artos*, vengut de **artos*, « ors », emb lo sufixe *-entia*. I a una autra ipotèsi, un latin vulgar **artentia*, « clausura, barradissa », format sus lo latin classic *artare*, « barrar ».
Lo site de las comunas de Dordonha suggerís un diminutiu dau país d'Auvèrnhe, l'Artensa, mas lo diminutiu seriá tardiu.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luecs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Marçal de Nabirac

**Sent Marçal de Nabirac** (*Saint-Martial-de-Nabirat* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɪmmɒr’ʂal] [denɒbi’ra] . Lo nom es atestat *Sanctus Martialis prope montem Domae*, en latin, al sègle XIV . *Sent Marçal*, *Martialis* en latin, es lo nom del primièr avesque de Limòtges. Lo determinant es lo vilatge de Nabirac .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments
* Glèisa de Sent Marçal.
* Colombièr à *Leyssalles*.


Saint-Martial-de-Nabirat église.JPG|La glèisa de Sent Marçal.
Saint-Martial-de-Nabirat église portail.JPG|Lo portal.
Saint-Martial-de-Nabirat église nef (1).JPG|La nau.
Saint-Martial-de-Nabirat tour.JPG|Tor dins lo vilatge.


## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Marçau d'Aubareda

**Sent Marçau d'Aubareda** (*Saint-Martial-d'Albarède* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃mmɒr’ʂaw] [dɔwbɒ’rɛdɒ]. Las fòrmas ancianas son *Ecclesia Sancti Martialis, quae juxta Castrum Exidolii*, en latin, en 1157, *Sancti Martialis de Exidolio*, en latin, au segle XIII, *Saint Martial* en 1382, *Saint Martial d'Albarede* en 1732. *Sent Marçal*, *Martialis* en latin, es lo nom dau prumier evesque de Limòtges; l'abadia de Sent Marçau d'aquela vila fuguet fondada en 848 sus son tombeu. Lo determinant *Aubareda* a per sens « luec plantat d'aubars »; *aubar* deriva dau latin vulgar **albarus*, derivat dau latin classic *albus*, « blanc »; Sent Marçau es dins la ribiera de la Loa.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luecs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Marcòri

**Sent Marcòri** (*Saint-Marcory* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
*Sent Marcòri* es atestat en 1372, *Sanctus Mercorius*. *Sanctus Mercurius* o *Sent Mercuri* es lo nom de dos o tres sents, mai que mai d'un martir en Capadòcia al sègle III. La prononciacion es [semmar’kɔri] .

## Istòria

* Entre 1790 e 1801, la comuna èra del canton de Montferrand .
## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Montpasièr; es ara del canton de La Linda.

## Demografia

## Luècs e monuments

Saint-Marcory - Eglise -2.JPG|L'absida de la glèisa de Sent Marcòri
Saint-Marcory - Eglise -3.JPG|Lo portal de la glèisa


## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Martin de Fraissenjas

**Sent Martin de Fraissenjas** (*Saint-Martin-de-Fressengeas* en francés) es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, situada dins lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ʂɛ̃mmɒr’ti] [defrɛjʂɛ̃n’zaː]. Lo nom es atestat au segle XII, *Sant Marty de Freycenjas*. Sent Martin de Tors (316-397) fuguet evesque de Tors e evangelizator de las Gàllias au sègle IV. Lo vocable es signe d'una granda ancianetat per una paròfia. *Fraissenjas*, au plurau, ven dau latin *fraxinus*, « fraisse », emb lo sufixe collectiu *-ea*, donc de *fraxinea*, entau coma los *[[Fraissinhas (Carcin)|Fraissinhas]]*; lo sens es de « luòc onte i a daus fraisses ».
 
## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas emb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas