Sijac

**Sijac**, foneticament [ʂi’za] , o *Issijac* (*Issigeac* en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
Mancam pas d'atestacions ancianas : 1. *Monasterium Sigiacense* (mièg del sègle XI), 2. *Issigiacense* en 1053, 3. *Issigiacum* (sègle XII), 4. *Issijat* (1179), 5. *Ichigiacum* (sègle XIV), 6. *Ishigac* e *Ishijac* en 1385, 7. *Eychigiacum* (sègle XIV), 8. *Exigacum* (sègle XIV), 9. *Eyssigeac* (sègle XVI) .

Cada toponimista dona son etimologia : un nom d'òme gallo-roman **Iccidius*, del gallés *Iccius*, sigut del sufixe *-acum*, per Dauzat e Rostaing , un nom d'òme gallo-roman **Icciacium* [sembla dificil foneticament], derivat del nom d'origina gallesa *Iccius*, o un nom d'òme d'origina germanica *Assedeus*, encara emb lo sufixe *-acum*, per Chantal Tanet et Tristan Hordé , *Iccidius* (o *Uxedius*) e sufixe *-acum* (site de las comunas de Dordonha).

6 atestacions son de las latinizacions, que cal pas confondre emb la fòrma d'origina, pas coneissuda. La primièra fai veire que la tendéncia a l'aferèsi (tombada del començament del mot), que s'es impausada dins la prononciacion modèrna, es plan anciana. Fuguèt combatuda, non pas solament per purisme dins la lenga escrita, mas tanben dins la realitat (lo qu'escriguèt *Eychigiacum* al sègle XIV, o *Eyssigeac* al sègle XVI, auriá pas inventat aquela fòrma emb *E-* inicial non etimologic se la sillaba *Ei-* èra pas presenta dins la realitat parlada). La preséncia de *E-* inicial s'explica fòrt plan : dins de frasas coma *Vau a Issijac* o *Demòra a Issijac*, [-e-] sèrv de transicion entre *a* e *i-* en iatus; quand la novèla prononciacion comencèt a s'installar, semblava tota naturala dins un parlar que multiplica los cas de [ej-] o [ɛj-], mai que mai abans l'accent tonic (venguts de *ai-* pretonic o de *es* + consonanta). E lo fenomèn, encara present a Eiçac e a Eilhac, en dialècte lemosin, e tanben probablament a Isac/Eisac, en lengadocian brajairagués, a disparegut a Sijac, qu'auriá poscut demorar **Eissijac*, emb tota la primièra sillaba. 

La varianta en occitan *Issijat*, de 1179, testimònia de l'afebliment de las finalas *-ac* en *-at*, presenta en lemosin, en auvernhat, en agenés e dins una partida del gascon del nòrd-èst, abans l'amudiment de las consonantas finalas, fenomèn plan posterior e que concernís lo brajairagués tanplan coma lo nòrd-occitan. La consciéncia que aquel *-at* representava *-ac* explica que las autras atestacions, quitament en occitan, gardavan la finala etimologica.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments

025_Issigeac_(Dordogne)_L'église.JPG|Sent Felician de Sijac.
Issigeac_-_Eglise_Saint-Félicien_-4.JPG|Façada occidentala, pòrge e cloquièr.
Issigeac_-_Eglise_Saint-Félicien_-2.JPG|Portal emb arc de vòlta torsadat e arc de vòlta en baston escotat.
Issigeac_-_Eglise_Saint-Félicien_-3.JPG|Nau centrala.
Issigeac_-_Maison_gothique.JPG|Ostal dels caps.
Issigeac_-_Une_rue_-2.JPG|Corondats.
Issigeac_-_Maison_des_dîmes.jpg|Ostal dels dèimes.
026_Issigeac_(Dordogne)_Vieille_maison.jpg|Ostal près de la glèisa.
24212_Issigeac_PA00082584.jpg|Anciana perbostat.


## Personalitats ligadas emb la comuna
## Veire tanben
* Comunas de Dordonha

## Ligams extèrnes

## Nòtas