open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tiesac

**Tiesac** (*Thiézac* en francés) es una comuna auvernhata situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Tiazacum*, latinizacion de 1373, *Thiesacum*, latinizacion de 1561, *Thiézac*, *Tiazac*,en 1597, *Trézac*, en 1628, *Tiézac*, en 1631, *Tyazac*, en 1647, *Thiésat*, en 1674 . Lo sufixe gallés *-āco(n)*, latinizat en *-acum*, pausa pas de problèma. La question es la del radical. Dauzat e Rostaing, embarrassats, prepausan sense certitud los noms latins d'òme **Theatius* o **Tidiatius* 
; los Féniés, probablament a la seguida de Negre, prepausan lo nom germanic *Tedasius* (latinizat) .

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Vic de Cera, i demorèt.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Tornamira (Cantal)

**Tornamira** (*Tournemire* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Tornamuri*, latinizacion de 1296, *Tornemyra*, *Tournemyre*, en 1527, *Tornamire*, en 1552, *Tornamyre*, *Tornemyre*, en 1600, *Tornemire*, en 1628, *Tour Nemires*, *Tournamires*, en 1659, *Tournamire*, en 1672 .
Dauzat e Rostaing interprètan lo nom coma una associacion d'imperatius o, benlèu, de presents de l'indicatiu, *tourne, mire*  (en francés); precisan lo sens del vèrbe mirar, « agachar ». Mas, fòra de la microtoponimia, los imperatius son generalament pas acceptats per la toponimia modèrna. Lo vèrbe *mirar* es fòrça productiu en toponimia medievala, mas coma primièr element, *[[Miramont]]*, *[[Mirabel|Mirabèl]]*, *Miraval* (Miraval de Cabardés, Miraval de Lauragués, Miravau), Miramàs o amb de derivats, *Mirador*, *Miranda*, etc; l'avèm aicí en segond. Autra ipotèsi, considerar que la fòrma de 1296, *Tornamuri*, representèsse *mur*, tombat après dins l'atraccion del vèrbe *mirar* ? Es pas çò pus probable.

Lo primièr element *Torn-*, pòt èsser considerat coma un nom de persona *Turnus*, latinizacion del gallés *Turnos*, o coma un tèrme oronimic, « puèg, nautor » . Los noms que lo contenon son generalament sus de puèges o de sitis de defensa, coma los dos Tornafòrt (Tornon d'Agenés en lo Tornafòrt niçard, un ancian vialatge) o l'equivalent catalan, Tornafort, que pasmens Joan Coromines explica per *torna't fort*, expression del desir que venga fòrt ; mas la situacion de Tornafort, la de Tornon d'Agenés e l'anciana del Tornafòrt niçard, sus un puèg escalabrós, se semblan. Notem que lo Tornamira roergàs es dins una val, mas lo siti es montanhòl. Delamarre, especialista del gallic (gallés, gal), sense citar *Tornamira*, accèpta la dualitat d'explicacion de *turnā* : « las nautors » o « proprietat de *Turnos* » . I a donc tres tipes d'explicacions per *Torna-* : lo vèrbe *tornar*, al sens de « rendre », un nom gallés d'òme o un tèrme oronimic. Delamarre cita *miro-*, de sens pas coneissut, dins los toponimes *Miro-brigā* e *Glando-miron* (*gland-*, « riba ») mas considèra qu'es exclusiu del celtic espanhòl . Se tornàvem prene per *Tornamira* l'explicacion de Coromines per *Tornafort*, e estant que lo mot *mira* aviá lo sens de « tor de gacha », lo sens seriá « venga tor de gacha », çò que pòt semblar improbable o insufisent.

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Sarnin; es ara del canton de Naucèla.

## Demografia

* 2016 : 125

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Gauderic

**Sant Gauderic** (*Saint-Gaudéric* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La glèisa parroquiala èra dedicada a Sant Pèire, puèi passèt a Sant Gauderic. Las fòrmas ancianas son : *Alos de Sancti Godrici* en 1034, *Villa Sancti Gauderici* en 1111, *Sanctus Godoricus* en 1319, *Villa Sancti Goderici* en 1332, *Sainct Goderc* en 1371-1589, *Le lieu de Saint Goiric* en 1594, *Saint Godéric et Villevieille* en 1683, *Sainct Gaudéric* en 1781, *Saint Galdéric* en 1788. La fòrma occitana es *Sant Gáuderic* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [saŋ gawde'ɾik].
*Sant Gauderic*, del germanic *Wald-ric*, de **wald*, « governar » e *ric*, « rei », es un sant local del sègle IX, que seriá nascut a Sant Gauderic entre 820 e 840, patron de Rosselhon .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Gauderic sul site de l'Insee

## Nòtas
Voreppe

**Nom desconegut** en arpitan (*Voreppe* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Tremolha

**Tremolha** (*Trémouille* en francés) es una comuna auvernhata d'Occitània, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Trémollecte*, latinizacion de 1401, *Tremolheta*, en 1409, *Tremolie*, en 1535, *Trémouilhes Marcha en Auvergne*, en 1672, *Trémouïlhe Marchal*, en 1681, *Trimouille*, en 1684, *Trémoille*, en 1685, *Trémouil*, en 1784, *Trémouille-Marchal* (mapa de Cassini) . *Tremolha* ven del latin *tremulus*, « tremol, tremola, tremble » e del sufixe *-ia*, inaccentuat , o de lors eiretèirs. Aquel nom senhala la preséncia de tremols/tremolas. La prononciacion es [tre'mujə] a Champs .

## Istòria

* Dempueis la Revolucion, probablament e taiqua 1828, la comuna de Marchalm èra annexada a Tremolha .

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Champs e Marchal; es ara del canton d'Ide.
## Demografia

## Luòcs e monuments
* Gleisa de Sant Martin, bastida de 1568 a 1616, classada monument istoric en 1980 .
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
La Trinitat (Cantal)

**La Trinitat** (*La Trinitat* en francés) es una comuna occitana d'Auvèrnhe situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Segon Joan Francés Blanc, la comuna parla lengadocian.
## Geografia

### Comunas vesinas


    400px|left||Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
*La Trinitat* es atestat, al sègle XIV, en latin, *de Trinitate*. Aquò's a l'origina lo nom d'una chapèla vodada a la Santa Trinitat (ensemble de las tres personas en Dieu); après quò, lo nom s'espandiguèt al vialatge . La prononciacion es [la trini'tat] a Sent Urcisi e a Jabrun.

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Chaldasaigas; es ara del canton de Nòvaglèisa.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Cantal

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Joan de Paracòl

**Sant Joan de Paracòl** (*Saint-Jean-de-Paracol* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Paracollum* en 1166, *Castrum de Sancto Johanne de Paracollo* en 1320, *Sanctus Johannes de Peracolle..., de Peracollo*, *Sanctus Johannes de Paracols* en 1371-1589, *Sainct Jean de Rouvenac* en 1594, *Saint Jean de Paracol* en 1781 .
**Sent Joan** representa en general Sent Joan Baptista. Es lo cas aicí.
**Paracòl** ? Nom ancian del vilatge. Ni Dauzat e Rostaing, nimai los Féniés, dison pas res de *Paracòl*. Las fòrmas ancianas semblan las de Parcol (Dordonha. Per aquel lòc, Joan Ros precisa que lo nom occitan *col* [kul] a lo sens d'« escorriment, evacuacion » e lo nom occitan *còl* [kɔl] a lo sens de « puèg, tuc ». Lo sens global seriá « qu'apara lo puèg » (per exemple una fortificacion) o « qu'apara de l'escorriment de las aigas » (per exemple una restanca, una diga, una levada) . Sant Joan es dins una val estreta. Per la question del vocalisme exacte, caldriá que la fòrma precisa del determinant foguèsse coneguda de la populacion.

## Istòria
### Tèrra Privilegiada
Sant Joan de Paracòl èra de la Tèrra Privilegiada, onze comunautats a l'entorn d'Eissalabra exemptas de tota imposicion mejançant una soma annala qu'apelavan subvencion .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Eissalabra; ; es ara del canton de La Nauta Val d'Aude (Quilhan).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Joan sul site de l'Insee

## Nòtas
Navacèlas

**Navacèlas** (*Navacelles* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Joan de Barro

**Sant Joan de Barro**, *Sant Joan de Bàrron* o popularament *Sant Jan (de Barron)*  (*Saint-Jean-de-Barrou* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
Sant Joan de Barro es una comuna puslèu pichona, mas sa densitat de populacion es fòrta perqué son territòri, desprovesit de montanhas vertadièras, es gaireben completament util.

### Perimètre del territòri

## Toponimia
### Sant Joan de Barro
Las atestacions ancianas son *Ecclesia Sancti Johannis de Berron* en 1119; *Castrum de Sancto Johanne de Barone* en 1218; *Berron* en 1225-1500; *De Berro* en 1248; *In castro Barrio* en 1249; *Universitas de Sancto Joanne de Barrone* en 1319; *Sant Johan de Bero* en 1402; *Sant Johan de Berou* al sègle XIV; *De Berrou* en 1228-1494; *Sainct Jehan de Berou* en 1536; *Saint Jean de Buron = Barou* en 1389-1589; *Sainct Jean de Barrou, annexe de Castelmaur* en 1639; *Sainct Jehan de Berrou* en 1645; *Saint Jean de Berre* en 1674; *Saint Jean de Barrou* en 1781.
Lo nom de *Berron* sembla d'aver conegut un reculament d'accent : *Berron* > **Barron* > **Bàrro(n)*. *Sant Joan* es l'Evangelista e pas lo Baptista, çò qu'es pas lo cas pus corrent. *Barro*, ancian *Berron*, es lo nom d'un riu afluent de *Berre* (nom francés, probablament *Berra* en occitan, atestat *Birra fluvius* en 737 ; lo nom significa probablament « la corta »  ); lo jonhent es a Durban de las Corbièras. *Barro* es atestat en 1763, *Les Caneilles* e en 1781, *Le Berrou* . Es un diminutiu occitan de *Berre* o benlèu un derivat d'epòca gallica (**birron-*)

### Las Salièras
Lo nom es atestat *Al Saleta* en 1645; *Les Sélièros* (sens data)

## Istòria
Embres, Castèlmaur e Sant Joan de Barro formavan una sola parròquia tot ben qu'aquelas tres localitats agèsson caduna un cossolat; sant Joan èra annèxa de Castèlmaur, matritz situada entre las autras doás.

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Durban ; es ara del canton de las Corbièras (burèu centralizator : Fabresan).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Joan de Barro sul site de l'Insee

## Nòtas
Sant Jolian de Bèc

**Sant Jolian de Bèc** (*Saint-Julia-de-Bec* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Villa Sancti Juliani*, en 1232, *Castrum de Sancto Juliano*, en 1290, *Sainct Julien de Vals*, en 1270, *Rector Sancti Juliani de Valle*, en 1347, *Sainct Julien*, en 1313-1500, *Sainct Jullia*, en 1571, *Sainct Julian en la val de Sainct Nazaire*, en 1389-1587, *Sainct Julhia*, en 1594, *Sainct Joulian de Lavailh*, en 1594, *Sainct Julien du Val dans le Razès*, entre 1275 e lo sègle XVII, *Saint Joulia*, en 1781 e en 1807, etc . 
*Sant Julian* es lo nom de sants nombrosas, que lo mai conegut es Sant Julian l'Espitalièr (legendari ?) e benlèu lo pus productiu per l'Occitània es Sant Julian de Briude, martir del sègle IV . 
Lo determinant *Bèc* apareis pas qu'en 1801, dins la fòrma oficiala , probablament per diferenciar la comuna d'un autre Sant Julian, dit en francés *Saint-Julien-de-Briola* (determinant *de Briolario*, en 1439). Lo determinant atestat istoricament es *de la Val* o puslèu *de la Valh*. *Laval* (nom francés) es un vilatge de la comuna de Quilhan, sus la RD 109 (nòrd de Quilhan a Caudièrs). *Bèc* se referís a una montanha, lo Sèrre de Bèc (fòrma supausada a partir del francés *Le Serre de Bec*). Los bauces calcaris d'aquela montanha tresplomban la comuna. Mes aquel determinant es utilizat dins la lenga orala ?

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Quilhan, i demorèt. Tornèron batejar lo canton *Canton de la Val Nauta d'Aude* (traduccion) per decret del 27 de decembre 2015.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Jolian sul site de l'Insee

## Nòtas
Trisac

**Trisac** (* Trizac* en francés) es una comuna auvernhata situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Trizac*, al sègle XII, *Treissac*, en 1224, *Trizacum*, latinizacion de 1269, *Trizacs*, en 1381, *Trisatum*, latinizacion de 1441, *Trisacum*, en 1520, *Treuzac*, *Treuzeac*, en 1651, *Le bourg de Tiazac*, en 1682, *Trézac*, en 1684 ; *Triezac*, en 1687, *Treizac*, en 1690, *Truyzac*, en 1744 .

*Trisac* ven del nom gallic (gal, gallés) *Tritios* (equivalent celtic del latin *Tertius*, « lo tresen »), amb lo sufixe *-āco(n)*, que los tèxtes latinizan en *-acum*. Trisac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre *Tritios*. L'impression que donan las atestacions es que la prumèira sillaba *Tri-* saguèt diftongada entre los sègles XIII e XVIII, mas se pòt pas precisar mai. Coma la fòrma orala es [tri'ʒia] , la grafia demòra **Trisac**.

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Riòm de las Montanhas, i demorèt.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Julian (Aude)

**Sant Julian** (*Saint-Julien-de-Briola* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Sanctus Julianus de Briolais* en 1318, *Sanctus Julianus de Brillario* en 1319, *Locus de Sancto Juliano* en 1361, *Sanctus Julianus de Briolario* en 1439, *L'esglise de Sainct Julien d'Agriolas..., d'Agrioles* en 1497-1639, *Saint Julien de Briola* en 1738 . 
*Sent Julian* es lo nom de mai d'un sant, un martir de Briude al sègle IV, benlèu a l'origina de la màger part dels toponimes occitans, Sant Julian l'Espitalièr, un avesque d'Ate, un avesque de Lescar al sègle IV.
Pel determinant, pensar benlèu al vèrbe *brigolar*, « trissar, brigalhar » la cambe. Lòc apte a la cultura d'aquela planta ? un canabal es totjorn un sòl fertil.
### Puèg d'Acon
I a un castèl e las rèstas d'una anciana glèisa que benlèu foguèt la glèisa primitiva del vilatge. Las fòrmas ancianas son : *Podium Dacione* en 1269, *Podium Equa* en 1271, *Locus de Podio Dachone* en 1319, *De Podio Dacone* en 1348, *Puech Dacou* al sègle XVIII (mapa de Cassini), *La Vieille-Eglise*, al miègjorn del castèl .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Julian sul site de l'Insee

## Nòtas
Ussèl (Cantal)

**Ussèl** (*Ussel* en francés) es una comuna auvernhata situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *in villa de Ussello*, en 1031 , *Ucel*, en 1293, *Ucellum*, al sègle XIV, *Ussellum*, en 1413, *Ussel*, en 1595, *Villaige d'Ussol*, en 1688, *La communauté d'Usset*, en 1762 . Lo nom ven del gallés *uxello* « naut, enlairat » . Segon Xavier Delamarre, lo gallés *uxsellon* a siá lo sens de « la nautor (la naltor) », siá lo sens de la proprietat d*'Uxsellos* . Lo sens de « nautor, luòc naut » sembla se verificar en general. Mas per Ussèl, aquel nom es un indici que lo vialatge (o al mens una fortalesa) èra a 200 ou 300 m al nòrd, al luòc nommat ara *Lo Pueg*. La prononciacion, notada a Farjas, comuna de Virargues e a La Vaissanet, es [y'sɛr] .
  
## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Flor sud; es ara del canton de Murat (Cantal).

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Just del Besun

**Sant Just del  Besun** (*Saint-Just-et-le-Bézu* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
### Sant Just
Las fòrmas ancianas son *In loco de Sancto Justo*, en 1377, *Sainct Just*, en 1594, *Saint Just* en 1781 . 
Sant Just èra lo nom d'un avesque de Lion, al sègle IV e d'un avesque d'Urgell, al sègle VI .
### Le Besun
Le Besun es un ancian castèl sus un ròc e una anciana parròquia. Las fòrmas ancianas son *Albezunum*, en 1231, *Castrum de Albesuno*, en 1262, *Vallis de Albedino*, en 1307, *de Albedunum*, en 1344, *Rector de Albeduno*, en 1347, *Albezou*, en 1338-1500, *Albezu*, en 1406, *Un fort nommé le Behuc*, en 1579, *Albodinco*, en 1371-1587, *Le Bezu... chasteau ruiné... esglize aussi ruinée*, en 1594, *Le Besseu*, en 1647 .
*Le Besun* ven d'una marrida comprenença d*'Albesun*, ambe *al* interpretat coma un article contractat. La darrèra sillaba correspond al gallés *dunum*, « fortalesa » en lenga gallica, e lo primièr element seriá *Albios*, nom d'un diu (que donèt son nom ancian, *Albion*, a l'Escòcia e per extension a la Grand Bretanha), benlèu d'un òme, o eventualament un riu nommat *Albia*. L'ensemble, completament celtic, correspondiá a **Albio-dūnon* . La rasic *alb-* (d'aquí *albos*, *albios*, *albanos*) a lo sens de « blanc » e per extension de « monde d'amont, cèl »; lo sens de « blanc » se perdèt al benefici del sens religiós e *blanc* se disiá *uindos* en gallés ; caldriá pas, doncas, interpretar **Albio-dūnon*, coma « la fortalesa blanca ». Los tèxtes testimònian de la preséncia d'un ancian castèl, signe que la valor del siti foguèt coneguda a l'Edat Mejana tanplan coma pendent l'Antiquitat. 

## Istòria
A la fin del sègle XVIII, Lo Besun èra parròquia e Sant Just parròquia annèxa (de ?) . Sembla donc qu'avián tornada bastir la glèisa arroïnada del Besun citada en 1594. Las doás comunautats formavan ja una comuna soleta en 1801. NB. Lo siti Cassini confond Sant Just ambe un autre, de l'ancian canton d'Alanha, Sant Just de Belengard .

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Quilhan, i demorèt. Tornèron batejar lo canton *Canton de la Val Nauta d'Aude* (traduccion) per decret del 27 de decembre 2015.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Just e Le Besun sul site de l'Insee

## Nòtas
Vabres (Cantal)

**Vabres** (*Vabres* en francés) es una comuna occitana d'Auvèrnhe situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left||Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre delh territòri

## Toponimia
### Vabres
Las fòrmas ancianas son *Vabres*, en 1406, *Vabrœ*, en 1493, *Vabre*, en 1730, *Vabres-Saint-Gal* (mapa d'Estat-major) . Lo nom ven delh gallés *uobera* / **uobero* / **uabero*, que aviá lo sens de « riu, riu escondut », de « sorsa esconduda » (sens causit per Xavier Delamarre, que deu èsser lo d'origina) o de « degonle, vabre », assortit generalament de l'article femenin dins sos resultats occitans. Lo mot gallés sembla un compausat, format de *uo-*, « sotz, sos », e de *beru-*, « sorsa ». L'evolucion fonetica se faguèt sense vocalisacion del *b*, a la diferéncia de Vaur o dels La Vaur  (cf. tanben *fabre*/*faure*). Lo nom es benlèu motivat pel *Riu de Vabres* a l'èst del borg. 
La prononciacion es ['vabrə] a Lastiguet, ['babre] o ['vabrə] a Vabres .

### Saint-Gal (nom francés)
Las fòrmas ancianas son * Ecclesia Sancti Galli* al sègle XIV o sense data, *Sanctus Guallus*, al sègle XIV, *Sainct-Jailh*, en 1524, *Sainct-Jail*, en 1628, *Sainct-Jal*, en 1743, *Saint-Gal*, en 1745, *Sainct-Jeal*, en 1763, *Saint-Géal*, en 1775 . *Sent Jalh* o *Sent Jal* es un agionime (nom de sant). Lo nom del sant es *Gallus de Clarmont* que saguèt evesque de Clarmont de 525 à 551 .

## Istòria
* En 1839, la comuna de *Saint-Jal* (nom francés, *St-Gal* sus la mapa IGN ) saguèt rapartida entre Vabres e Ruenas de Marjarida. Lo borg de *Saint-Jal* es dins Vabres.

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Sant Flor-nòrd; es ara delh canton de Nòvaglèisa

## Demografia

### Demografia ''Saint-Jal'' (nom francés)

* Las donadas de la dreita delh grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna actuala de Vabres.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Laurenç de la Cabrerissa

**Sant Laurenç de la Cabrerissa** o **Sant Laurenç de Cabrariça**  (*Saint-Laurent-de-la-Cabrerisse* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *villa S. Laurencii*, en 1110, *Sanctus Laurencius de Cabraica* en 1175, *Ecclesia S. Laurentii de Capraricia*, en 1228-1494, *Castrum de Sancto Laurentio* en 1316-17, *Villa de Sancto Laurentio la Cabrayressa* en 1326, *Sanctus Laurentius la Cabrayreda* en 1377, *Sant Laures* al sègle XIV, *Sant Laurens* en 1538, *Sant Laurens la Cabrayresse* en 1639, *Saint Laurent de la Cabrerisse* en 1781 .
Lo nom de *Sant Laurenç* es lo d'un diague martirizat a Roma, en 258, en cremant a pichon fòc sus una grasilha, segon la tradicion. Lo determinant es format de *cabra*, del latin *capra* e d'un sufixe *-aricia* . A l'origina, *Sant Laurenç* es lo nom d'un monestièr. En 844, Carles lo Calvet confirmèt per una carta l'engatjament de son paire Loís lo Pietós d'acordar proteccion e immunitat a un monestièr dedicat a Sant Laurenç. .
La question es tanben de saber se lo nom es *Sant Laurenç de la Cabrerissa* o *Sant Laurenç de Cabrariça*, etc. Es pas segur que los autors de las preconizacions ajan cercat lo nom sul terrenh. L'article es probable, perqué los escribas francimands aurián pas poscut l'inventar e las latinizacions medievalas l'escrivon pas.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Durban; es ara del canton de las Corbièras (burèu centralizator : Fabresan).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments
* Lo pòrge de la glèisa de Sant Laurenç es classat monument istoric dempuèi lo 2 de mai 1950 .

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Laurenç sul site de l'Insee

## Nòtas
Parinhargues

**Parinhargues** o mens probable **Parinhargas** (*Parignargues* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Valeta (Cantal)

**Valeta** (*Valette* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Valleta*, en 1441, *Valette*, en francés, en 1506, *Valeta*, en 1520. 
 *Valeta* es format del mot *val*, del latin *vallis*, amb lo sufixe diminutiu *-ĭtta*. Lo sens es donc de « petita val ». La prononciacion es [va'letə] (informator del Montelh, nascut a Valeta, mas de lenga pauc segura) o [va'litə] (ves Osèrs) ; la barradura en [-i] de *-e* tonic es regulara, mas lo fonèma *'-e* tonic demòra a l'escrit.
* *Albanies* es citat en 1688, *Albanie*. Sembla pas correspondre a ges de vialatge, ostal o autre luòc actual.
## Istòria

* La comuna (amb lo meime perimètre ?) s'apelava *Albanies* (en francés). Siaguèt annexada a Menet per òrdre reial lo 16 de mai 1836. Pueis en 1871, se creèt amel nom de *Valeta*. 
## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Riom de las Montanhas, i demorèt.
## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Loís e Paraon

**Sant Loís e Paraon** (*Saint-Louis-et-Parahou* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
### Sant Loís (''Saint-Louis-de-Parahou'' segon l'abat Sabarthès)
Las fòrmas ancianas son *La Bastide de Sainct Louis*, en 1301-1639, *Sainct Louis, nouvellement construit*, en 1301-1639, *in loco Sancti Ludovici*, en 1371, *Sainct Louys* en 1594, *Saint Louis* en 1781 .
*Sant Loís* es lo nom de mai d'un sant, dont Loís IX de França (probablament aqueste, per un vilatge bastit novèlament), un avesque de Tolosa al sègle XIV .
### Paraon (''Parahou-Grand'')
Las fòrmas ancianas son *Grangia de Paraone*, en 1255, *Honor de Paraone*, en 1259, *Parahou, vingt-deux maisons bien basties*, en 1594, *La grange de Paraou*, en 1639, *Parau*, sus la mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII, *Parahou, commune réunie à Saint-Louis*, en 1807, *Parahou-Grand* (sègles XIX-XX) . Una fòrma en iatus es improbabla a data recenta e lo nom es probablament **Parau*; la fòrma de 1639 se pòt ja legir [pa'raw] coma [para'u]. Lo nom d'origina deviá èsser **Para*(consonanta amudida)*one-*, mes ni Dauzat e Rostaing, nimai los Féniés, nimai Delamarre dison pas res d'aquel nom. I a un fum de noms gallics d'òmes e d'objèctes en *para-* e per exemple *pario-* nos donèt *pairòl*, tanben latins d'origina grèga, mes sembla malaisit de donar una explicacion.
### Parahou-Petit
Lo nom es atestat *Petit Parau* sus la mapa de Cassini, a la fin del sègle XVIII . Véser *Paraon*.

## Istòria
* Entre 1790 e 1794, Paraon e Sant Loís foguèron amassats coma comuna .

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Quilhan, i demorèt. Tornèron batejar lo canton *Canton de la Val Nauta d'Aude* (traduccion) per decret del 27 de decembre 2015.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Loís e Paraon sul site de l'Insee

## Nòtas
Valjosa

**Valjosa** (*Valjouze* en francés) es una comuna auvernhata situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Val-Joyoso*, al sègle XIV, *Vallis Jocosa*, al sègle XIV, *Valghoze*, en 1559, *Valgouges*, sense data o en 1635, *Vargouze* , sense data o en 1635, *Valgouze*, en 1635, *Valoughes*, sense data o en 1652, *Valeuges*, en 1652, *Valghouze*, en 1666, *Vergeouze*, en 1668, *Verghouse*, en 1683, *Valgeouse*, en 1734, *Valjouse*, en 1752, *Valiouze*, en 1764, *Valjouze*, en 1771, *Valzouzes*, en 1780 . Foneticament, * (vallis) jŏcōsa* (*jŏcōsus* aviá en latin lo sens de « plasent ») pòt donar *Valjosa* : **Valjogosa* > **Valjoosa*. Mas si **Valjoosa* mena a **Valjoiosa*, lo passatge a *Valjosa* es quasi impossible; al revèrs, lo passatge dirècte de **Valjoosa* a *Valjosa* es sense dificultat. *Joiosa* ven de *jòia*, eiretèir del latin *gaudia*, per l'intermediari del francés, es sense rapòrt amb *jŏcōsus*. Las fòrmas del sègle XIV son benleu que de latinizacions o interpretacions. I a una autra possibilitat, una fòrma adjectivala de *jos* (del latin *deorsum*) : *val josa*, « val en contrabàs » . Mas seriá la definicion de tota val; coma Valjosa es sobre un pompidor, cent mètres pus naut que lo fons de la comba del riu de Valjosa, la sola possibilitat seriá lo sens de « val pus bassa que lo borg », que demòra dobtós.
 
## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Maciac; es ara del canton de Sant Flor-1

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Martin dels Poses

**Sant Martin dels Poses** (*Saint-Martin-des-Puits* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Abbatia Sancti Martini de Puteo* en 1093, *Ecclesia Sancti Martini de Puteo* en 1119, *Locus de Sancto Martino de Puteo* en 1322, *Sanctus Martinus de Putheo* en 1351, *Sainct Martin du Puitz* en 1416, *Monasterium Sancti Martini de Puther* en 1521, *Sant Marti del Potz* al sègle XIV, *Sant Marti del Pos* en 1538, *Sainct Martin de Pech* en 1261-1589, *Sainct Martin du Puis* en 1595, *Sainct Martin del Poux,... del Poutz* en 1639, *Sainct Martin du Puix* en 1667, *Sainct Martin del Puech* en 1173-sègle XVII, *Saint Martin de Puyts* en 1706, *Saint Martin des Puids* en 1715, *Saint Martin des Puits*. l'abat Savartés crei util de precisar que *Saint-Martin-du-Puy* seriá una grafia milhora . Rai pel singular, mes la majoritat de las fòrmas ancianas senhala una confusion.
Sant Martin, avesque de Tors, èra un evangelizator de las Gàllias al sègle IV  e las parròquias que pòrtan son nom datan sovent de la Nauta Edat Mejana o de l'Antiquitat tardiva. Lo determinant es *del Potz*, coma dins la tradicion, o *dels Poses* ?

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Martin dels Poses sul site de l'Insee

## Nòtas
Le Vaulmier

*Lo Vamièr* (nom occitan notat localament; *Le Vaulmier* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Vaulmieres*, en 1267, *Valmeyrs*, en 1282, *Valmeriœ*, en 1312, *Valmies*, en 1418, *Los Valmyers*, en 1589, *Le Baumir*, en 1628 (estat-civil de Cròs de Montverd, en Orlhagués), *Le Vaulmieis*, en 1651, *Lou Baulmiers*, en 1653 (estat civil de Salèrn), *Le Valmiers*, en 1653, *Le Valamier*, en 1659, *Le Vaulmieux*, en 1669, *Lou Vaumieux*, en 1672, *Lou Vaulmiers*, en 1679, *Le Vaulmiès*, en 1680, * Le Valmiès*, en 1683, *Le Vaumier*, en 1750, *Le Vauxmiers*, en 1784, *Les Vaulemiers* (mapa de Cassini) . *Le Vaulmier* (nom francés) vendriá de *val* (del latin *vallis*) e del nom del riu que i passa, Mar (*Mars* en francés) . L'atestacion de 1282 fai pensar efectivament a una segonda sillaba venguda de *-mariu*. Las fòrmas ancianas del nom del riu Mar son *Flumen Maire*, al sègle XII, *Aqua dicta de Mar*, en 1290, *Aqua de Mare*, en 1473, *Merle*, sense data, *Ribière Cabade* (nom auvernhàs dins la comuna de Sant Vincenç de Salèrn), *Rivière de Mas*, en francés, en 1653 
. Dins la fòrma *Mars*, *-s* finala es parasit o tardiu. Senhalem una interpretacion improbabla : *Le Vaulmier* interpretat coma *lo vau mièg* . Certanas fòrmas son degudas al betacisme; una es d'origina orlhaguesa e l'autra es de Salèrn, doncas locala. La prononciacion notada al borg, gràcias a tres informators, es [lu ba'mjɛ] (amb un *e* pusleu mejan, mas coma l'auvernhàs naut barra *e* barrat tonic en *i*, chal compréner *è*); un informatritz pus joina, que sa coneissénça de l'occitan es passiva, ditz [lu bal'mje] . Sembla dificil d'explicar la prononciacion actuala; las fòrmas ancianas farián preveire una fòrma en *Bau-*, prononciada regularament [bu-]; l'evitament de çò que fariá pensar al vèrbe *vomir* explica pas completament la prumeira sillaba e la segonda pausa tanben problèma.

## Istòria

* La comuna se creèt en 1839, del territòri de Sant Vincenç de Salèrn .
## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Salèrn; es ara del canton de Riòm de las Montanhas.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Martin de Vilareglan

**Sant Martin de Vilareglan** o de **Vilareclam** (* Saint-Martin-de-Villereglan* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Ecclesia Sancti Martini de Cella*, en latin, en 1119, *Sanctus Martinus*, en latin, en 1240-1246, *Castrum de Sancto Martino de Villareclam in Redesio*, en latin, en 1263, *Sanctus Martinus de Villa Reclam*, en latin, en 1319, *Rector de Villareclani*, en latin, en 1351, *Villa Reclain*, en 1377, *Sainct Martin de Villerecland*, en 1552, *Sainct Martin de Ville Reclam*, en 1571, *Villereclant*, en 1689, *Villegreila*, en 1771 .

Lo nom de la comuna garda la memòria de Sent Martin de Tors. Sant Martin, avesque de Tors, èra un evangelizator de las Gàllias al sègle IV  e las parròquias que pòrtan son nom datan sovent de la Nauta Edat Mejana.

*Vilareclam* (?) es format de l'eretièr del latin *villa*, a l'origina « granda proprietat », puèi « vilatge » a comptar del sègle XIen , e d'un nom que sembla pas un nom de persona coma de costuma, mès puslèu lo nom comun *reclam*, qu'apareis pas dins las primièras atestacions e qu'a pas una motivacio clara. Coma lo grope *-gl-* se pronóncia normalament [-kl-], la grafia *Villereglan* s'es impausada en francés. En tot cas, aquela interpretacion es una possibilitat. L'influéncia de *Raglan*, vila del País de Galas es pas tan probabla, nimai un nom ipotetic d'origina germanica que seriá **Reglan*, prononciat [re'klan] en occitan. *Vilareclam* es tanben un castèl, mès aquò explicariá lo nom ? 

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Limós; es ara del canton de *la Région-Limouxine* (en francés), donc de la Region Limosenca.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Martin sul site de l'Insee

## Nòtas
Vebret

**Vebret** es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Vicaria Vebritensis*, en latin, en 922, *Bebietum*, en latin, sense data o en 1441, *Vebietum*, en latin, sense data o en 1441, *Bobretum*, en latin, sense data o en 1441, *Vebretum*, en latin, en 1441 .
*Vebret* vendriá del gal (gallés, gallic) *beber*, « vibre » (*bebros*, *bebrus* per Delamarre ) amel sufixe collectiu *-etum* . La dificultat es que *Vebret* a un *V-* inicial dempueis lo sègle X e que *beber*, *bebros* comença per *b-*, que se consèrva, mas justament l'occitan nomma l'animal *vibre*, *fibre* (cf. latin *fiber*). Per Delamarre, *Vebret* s'explica per **vobera*, « fònt », derivat amel sufixe *-eto* . Notem qu'a la diferéncia de l'explicacion de Dauzat e Rostaing, la de Delamarre li permet pas d'explicar Bebron. La prononciacion es [və'bri], a Chaissac, comuna de Vebret, e a La Monciliá .
 
## Istòria

* Vebret èra chapluòc d'una vigariá carolingiana .
## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sanhas; es ara del canton d'Ide.
## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Martin de La Landa

**Sant Martin de La Landa** (*Saint-Martin-Lalande* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d’Occitània.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Sanctus Martinus de la Landa* en 1197, *Castrum Sancti Martini* en 1244, *Decimarium Sancti Martini* en 1266, *Sanctus Martinus de Landa* en 1251, *Sanctus Martinus de Landa* en 1317, *Saint Martin la Lande* en 1711. 
Sant Martin, avesque de Tors, èra un evangelizator de las Gàllias al sègle IV  e las parròquias que pòrtan son nom datan sovent de la Nauta Edat Mejana o de l'Antiquitat tardiva. Lo determinant s'explica per una landa vesina o per un autre lòc nommat *La Landa* ?
### Bassens
Es un lòc situat al nòrd de Sant Martin, a l'oèst de la centrala fotovoltaïca.
Bassens es un ancian decimari, un ancian priorat del vocable de Nòstra Dòna, unit al capítol de Sant Pàpol. Las fòrmas ancianas son : *Sancta Maria de Bacencs* en 1156, *Bacengs* en 1156, *Bacens* en 1223, *Bacenx* en 1292, *De Basenchis* en 1355, *De Bassenchis* en 1380, *Decimarium et parochia Sancte Marie de Bassens* en 1496, *Bassenx* en 1551, *Nostre Dame du Bassin* en 1698, *Le dessimère de Nostre Dame de Bassens* en 1740, *Bassens, Notre-Dame de Bassens, chapelle* en 1781, etc . 
Lo nom sembla identic a Bassens (Gironda) e cal donc transferir les estudis toponimics d'aqueste lòc. Segon Dauzat, *Bassens* ven del nom germanic d'òme *Basso*, ambe'l sufixe germanic *-ing* . Per Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, es le nom germanic d'òme *Baso*, ambe'l sufixe germanic *-ingos* (equivalent a *-ing*). Bénédicte Boyrie-Fénié considèra que la sibilanta sonòra de *Baso*, nom atestat, permet pas d'explicar *Bassens*, pr'amor de totas las atestacions e de la prononciacion actuala (aquò vòl dire implicitament que lo nom *Basso* de Dauzat es en realitat *Baso*). B. Boyrie-Fénié aima mai una formacion romanogermanica constituïda del cognomen *Bassus* e del sufixe germanic *-ingos* .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Martin sul site de l'Insee

## Nòtas
Los Plantièrs

**Los Plantièrs** (*Les Plantiers* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Vedrenas

**Vedrenas** (*Védrines-Saint-Loup* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
## Geografia

### Perimètre delh territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Vedrinae*, en latin, en 1224, *Vedrinas*, al sègle XIV, *Vedrine*, en 1393, dejà en francés, *Sainct-Loup de Vedrines*, en 1670, *Vedrine-Saint-Loup, 1751*, *Védrine*, en 1777, etc . Dauzat, que semblava conéisser pas lo tipe *veterina*, explica lo nom per un mot latin inatestat (vulgar), **vitr-ina*, « veirièra (en lengadocian), fabrica de veire ». Mas desempueis, aquelh tipe de nom es explicat per *veterinae*, « animal de bast » ----> « estable d'una abitarèla, sus una viá romana per exemple » . Lo grope *-tr-* dona normalament *-i-*, a data anciana (e donc per exemple *petra* > *pèira*, **vitrina* > *veirina*), mas se la sincòpa es pas tròp aboriva (se *veterina* ven pas tròp leu *vet'rina*), l'evolucion es **vederina*, pueis *vedrina*. La prononciacion es [ve'drenə] a Vedrenas, a Lastiguèt, comuna de Lastic e a Rossairòlas ( *Vedrenas* es espandida en Lemosin (e lo patronime *Védrenne* es espandit al maximom en Corresa ), mas semblava pus improbabla en Auvèrnhe nalt, dins un parlar qu'articula sovent, al revèrs, *e* tonic en [i].

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra delh canton de Ruenas de Marjarida; es ara delh canton de Nòvaglèisa.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Martin le Vièlh

**Sant Martin le Vièlh** (*Saint-Martin-le-Vieil* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Cellula Sancti Martini... super rivulum Lampis* en 815, *Ecclesia sancti Martini super fluvium Lampa* en 932, *Turris et fortia de Sancto Martino Veteri* en 1180, *Villa Sancti Martini Veteris* en 1212, *Apud Sanctum Martinum* en 1244, *In terminio Castri Veteris* en 1236, *Sainct Martin* en 1532, *Saint Martin le Vieux* en 1781 .
* **Sant Martin**. Sant Martin, avesque de Tors, èra un evangelizator de las Gàllias au sègle IV  e las parròquias que pòrtan son nom datan sovent de la Nauta Edat Mejana. 
* *le Vièlh*. Lo sens de l'adjectiu (en latin *vetus*, declinat a partir de 1180) es clar, sa motivacion es lo destriament d'un autre castèl e fèu del nom de *Sant Martin*, Sant Martin de Monestièrs , situat a qualques km.

## Istòria
Sant Martin le Vièlh èra un priorat unit a l'abadiá de Montoliu. Sant Martin dependiá de la senescalciá de Carcassona.

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Alzona; es ara del *canton de la Malapera à la Montanha Negra* (burèu centralizator Montreal).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Sant Martin sul site de l'Insee

## Nòtas
Velzic

**Velzic** (*Velzic* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Segon Joan Francés Blanc, lo limit entre los parlars lengadocians e auvernhats travèrsa l'extrèm nòrd de la comuna.
## Geografia
La comuna de Velzic, traversada per lo 45e parallèl nòrd, es situada a egala distància del pòl Nòrd e de l'eqüator terrèstre (aperaquí 5 000 km). Velzic es situat dins la partida larga de la val de Jordana, a mièg-camin entre Orlhac e Mandalha, a l'altitud de 700 m (val), duscas 1 180 mètres.

### Comunas vesinas

 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Mansus da Velzic*, en 1394, *Velsic*, en 1449, *Velga*, en 1609, *Vessic*, en 1623, *Vixic*, en 1678, *Belzic*, en 1712 . *Velzic* vendriá d'un nom latin d'òme *Veletius*, amb lo sufixe gallés *-iccum* . Velzic èra donc probablament una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre *Veletius*.
 
## Istòria

* En 1874, la comuna de Velzic se creèt, amb de tròces de Sant Simon, de Las Cèlas e de Vic de Cera .
## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Orlhac-4; es ara del canton de Vic de Cera.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Vernòls

**Vernòls** (*Vernols* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
### Vernòls
Ni Dauzat e Rostaing, nimai los Féniés dison pas ren de *Vernòls* e lo plaçan pas dins la lista dels derivats de *vèrn*, del gallés *uerna*, « vèrnhe, sanha », benlèu perqué sembla provesit d'un sufixe latin, *-olum* ( > *òl*) e non pas celtic. Mas lo gallés *uerna* a d'eiretèirs dins las lengas romanicas e un sufixe latin es acceptable. Lo vialatge es sus un replanat en triangle que domina de 40 m de tèrras que saguèron possiblament sanhosas.

En realitat, lo sufixe *-ol(s)* es una reinterpretacion de quicòm mai, çò que las atestacions presentas dins lo *Dictionnaire topographique du Cantal* (1897) pròvan amb evidéncia : *Vernops*, en 1329, *Vernop*, *Verno*, *Vernomps*, al sègle XIV, *Bernops*, en 1430, *Vernos*, en 1443, *Vernols*, en 1445, *Vernompe*, en 1595, *Vernots*, en 1667, *Vernol*, en 1704, *Vernolz*, en 1707, *Vernox*, en 1784, *Vernols* (mapa de Cassini). Entre la finala en *-ops* (*-òps*) e la en *-omps* (*-òmps*), la prumeira es probablament la pus etimologica e *-m-* ajudava a l'articulacion de *-ps* final en la renfortissent. La prononciacion [-ɔts] de *-òps*, grafiada *-ots* o *-ox*, es regulara (*p* e *t* son d'oclusivas sordas).

L'origina gallica es probabla e nos a esparnhadas las latinizacions acostumadas, mas l'etime es benleu *ueru-*, « large », amb un complement que començariá per *n-*, tanplan coma *uerna*, « vèrnhe (
### Referéncias