Vilanòva de Magalona

**Vilanòva de Magalona**, prononciat  en Lengadocian Montpelhierenc o  (*Villeneuve-lès-Maguelone* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
Situada a las pòrtas de Montpelhièr e banhada per la Mediterranèa, Vilanòva de Magalona beneficia d’una situacion geografica privilegiada.

Lo territòri es situat dins la plana de la Mausson, au ras daus estanhs e de la mar Mediterranèa, compren tanben una partida dau massís de la Gardiòla.

Los paisatges variats - garriga, lònas, litoral - abrigan una fauna e una flòra d’une granda diversitat.

L'aglomeracion principala, se tròba a aperaquí uèit quilomètres au sud-sud-oèst dau centre istoric de Montpelhièr. Compren un vilatge medieval enrodat per de quartièrs de villas. Entre la vila e lo pont de Vilanòva (sus la rota D612, l'anciana rota nacionala 112), l'abitat es escampilhat a l'entorn de l'arrèst SNCF, levat au masatge *lo Pont de Vilanòva*. Au nivèl de l'escambiador entre la D612 e la D185 religant Vilanòva a Fabrègas foguèron bastidas una preson e una zona d'activitat, dicha dau Larzat.

La plana a permis la viticultura a partir du , mentre que las primièras còlas e pendas dau massís la Gardiòla son utilizats coma camp de tir militar e carrièra.

thumb|left|Lo "Mas daus Quinze".
Le sud-èst dau territòri es constituït d'estanhs dont la superfícia es partejada amb Palavàs (estanhs de l'Arnel e dau Prevost) e Vic de la Gardiòla (estanhs dels Morres e de Pèira Blanca). Aqueles estanhs son copats en dos pel canal de Ròse a Sèta. Au sud d'aquel, se tròba un cordon de dunas long d'aperaquí nòu quilomètres e l'illa de Magalona que i foguèt fondat lo sètge de l'avescat a l'Edat Mejana. Au sud-oèst de la vila, a proximitat de l'estanh de Vic, una zona umida a permés l'activitat salina.

## Toponimia

La comuna de *Villeneuve-lez-Maguelonne* (en francés) es nomada *Villeneuve-Angoulême* a la restauracion monarquica de 1815 e retròba son nom en 1830. En 1992, pèrd una *n* dins *Maguelone*.

Las fòrmas ancianas son : *villam... cujus vocabulum est Villanova* en 819, *Magalone seu Villenove* en 1055, *in territorio Villenove* en 1080-1104, [ecclesia]... *de Villanova* en 1095, *hominum de Villanova* en 1097, *castello de Villa-nova* en 1114, * castro de Villa nova* en 1121, *in mercato de Villanova*, *in furnis de Villanova* en 1143, *parrochia S. Stephani de Villanova* en 1152, 1177, *de Villanova*, sense data [sègle XII ?], *castri Villaenovae* en 1208, *de Villanova prope Magalona* en 1330, *vicarius de Villanova* en 1392, *Vilanova de Magalona* en 1419, *Villeneufve* en 1514, 1526, 1626, *Villenove* en 1529, 1550, 1570, *Villeneufve de Maguelonne* en 1632, *Villeneuve* en 1648, 1740-60, 1771, *Villeneuve-les-Maguelonne* en 1740-60, * Villeneuve Les Maguelone* en 1740-60, *Villeneuve les Maguelonne* en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, una *Vilanòva* es una aglomeracion novèla, fondada a l'Edat Mejana per un senhor o una comunautat religiosa, sense que la preséncia de franquesas acordadas als abitants siá mençonada dins lo nom; segon Hamlin, lo latin *villa nova* a lo sens de « domèni novèl », fondat generalament per un senhor a l'Edat Mejana; l'evolucion semantica del mot *villa* > *vila* es en rapòrt amb l'importància creissenta de certanas fondacions.
### Magalona
Veire a l'article.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
*Fònt Fòrta
*Catedrala de Sant Pèire e Sant Pau de Magalona

*Resèrva naturala nacionala de l'Estanhòl
*Pont de Vilanòva

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias