open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fontanés (Erau)

**Fontanés** (*Fontanès* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S. Stephani de Fontanes* en 1146, 1154, *terminio S. Stephani de Fontanes* en 1175, *de Fontanesio*, sense data [sègle XII ?], *villa de Fontanes* en 1217, *ecclesie de Fontanes* en 1227, *parrochia S. Stephani de Fontanesio* en 1263, *de Fontanesio*, *Fontanesii* en 1293, *parrochia de Fontanesio* en 1296-1305, *de Fontanes* en 1310, *de Fontanesio* en 1335, 1392, *Fõtaines* en 1622, *Fontanez* en 1626, *Fontanes* en 1648, *Fontanés* en 1759, *Fontanes* en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Fontanés* ven dau latin  **fontanum*, derivat de *fons*, « font », amb lo sufixe *-anum*, de valor collectiva, puòi lo sufixe *-ensis*; segon Hamlin, *Fontanés* ven dau latin **fontanum* o de l'ancian occitan *fontana*, e sufixe *-ensem*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Gornièrs

**Gornièrs** (*Gorniès* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *de Gornerio*, sense data [sègle XII ?], *prior S. Marie de Gornerio* en 1242, *de Gornerio* en 1250 en 1292, 1331, 1536, a la fin del sègle XIV, 1529, *de Grenerio* en 1550, *l'eglise de Gornies* en 1740-60, *Gornies* en 1774-75 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, lo nom es escur; segon Hamlin, *Gornièrs* seriá probablament una anciana varianta dialectala de *cornièr* (o sanguin); una autra possibilitat seriá un derivat de *gorg*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Grabèls

**Grabèls** (*Grabels* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Grabel*, *Grabels cum suo terminio*, *S. Johannis de Grabels* en 1120, *parrochia S. Juliani de Grabello* en 1166, *ecclesiam de Grabello* en 1168, *de Grabellis*, sense data [sègle XII ?], *de Grabel*, au sègle XII, *parrochia S. Juliani de Grabel*, *parrochia et villa S. Juliani de Grabel* en 1202, *ecclesiam S. Juliani de Grabellis* en 1214, *de Grabellis* en 1222, 1285, 1302, 1303, *parrochia de Grabel* en 1302, *Grabellis* en 1307, 1316, *castro de Grabellis* en 1321, *Grabeils* en 1526, *de Grabellis* en 1529, *de Grabelis*, *de Grabelles* en 1550, *du lieu de Grabels* en 1579, *Grabels* en 1622, 1626, 1648, 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Grabèls* es benlèu un derivat dau prelatin d'òme *grava*, « pèira »; segon Hamlin, totas las fòrmas ancianas an *-b-* intervocalic, çò qu'exclutz *grava*; lo nom vendriá dau tèma preindoeuropèu **gr-ap-* citat per Alan Novèl, amb lo sufixe diminutiu *-èl*. Se Hamlin a rason a prepaus de *grava*, son explicacion demòra datada ça que là.

Segon Jean-Pierre Chambon dins sas
*Notes étymologiques et philologiques*, lo « tèma pre-indoeuropèu *gr-ap- es estat fargat amb la tòca d'explicar... Grabèls; cal renonciar a aquel cercle viciós.»

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
* Pau Chassary, escrivan occitan (1859-1930)
## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes
*  Las bugadièras de Grabels - Occitanica eAnem / CIRDOC 

## Nòtas
Gabian

**Gabian** es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [gabi'a] . Las fòrmas ancianas son : *Gabiano ah integre*, après 1010, *ad Gabianum* en 1130, *castrum Gabiani* en 1153, *apud Gabianum* (varianta : *Gabranum*) en 1162, *de Gabiano* en 1180, *castrum Gabiani* en 1216, *mensuram de Gabiano* en 1247-1248, *Gabianum* en 1272, *Cabian* en 1622, *Gabian* en 1643, 1708, 1740-60, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Gapian* ven del nom galloroman [comprene *d'origina gallica*] d'òme **Gapius*, varianta de *Gappius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Gabian* ven del gentilici latin *Gavius*, amb lo sufixe *-anum*. Gabian èra una proprietat galloromana. Segon Delamarre, que cita la mencion *villa Gabiana* de 954, absenta del diccionari topografic de Hamlin e tirada (probablament) del diccionari d'Eugène Thomas, l'etime seriá *gappiānā* e lo nom celtic de persona (de mèstre) *Gappios*, atestat amb lo nom latinizat de *Gappius*, mas tractat aicí coma **Gapios*. La dificultat es la finala en *-a*, qu'auriá menat a **Gabiana*. Delamarre es estat victima de la fòrma dobtosa de 954, ont *Gabiana*, s'existís, a un ròtle gaireben adjectival.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Galargues

**Galargues** (*Galargues* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [ga'largés] (segon Negre). Las fòrmas ancianas son : *Galazanicis* en 1392, *Galargues le Petit* en 1526, *Beate Marie de Galanicis* en 1550, *Gaillarg* en 1622, *Gallargue* en 1626, *Gallarguas* en 1648, *le petit Gallargues* en 1663, *le petit Galargues* en 1740-60, *Gallargues* en 1740-60, *Galargues le Petit* en 1770-71 (mapa de Cassini).

Segon Dauzat, *Galargues* ven del nom galloroman d'òme *Galatius*, « lo Galata », amb lo sufixe *-anicum*; segon Hamlin, l'adjectiu servís a destriar la comuna de la de Galargues (Gard), a 13 km au sud-èst. *Galargues* ven dau nom etnic o escais latin *Gallus*, amb lo sufixe *-anicis*. Galargues èra una proprietat galloromana. Per de rasons foneticas, lo sufixe *-anicis* emplegat sistematicament per Hamlin permet pas de menar a *-argues* (*c-* davant *i* > *z*); cal remplaçar per lo sufixe *-anicos* segon Joan Pèire Chambon.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Graisseçac

**Graisseçac** o **Graissassac** (*Graissessac* en grafia mistralenca; *Graissessac* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **graissassaquenc -enca** (fr *graissessacois -oise*).

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Graixantarias villaris* en 804-6; *Graixamarias* en 806; *Raimundus de Graissensac* en 1141 (cartulari de l'abadiá de Silvanés p. 136); *Raimundus de Graissenciaco* en 1142 (ibid p 57); *Raimundus de Graisenzac* en 1154; (ibid., p 61); *Raimundus de Graissenciaco* en 1200 (cartulari de Valmanha); *Raymondus de Graissenciaco* en 1204; *Rector de Gressiaco* en 1516; *Cure de Graissac* ; *prieuré de S. Sauveur-Graissessac et Camplong* en 1760; *Graissessac* en 1780; *Graissessac* al sègle XVIII (Cassini); *Graicessac* en 1837 probablament segon lo (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865).

Frank R. Hamlin admet pas per Graisseçac las primièras fòrmas e las atribuís a *Grassentières* (comuna de Puèg-Abon) o a un omonime de Gard. Dona las fòrmas ancianas seguentas : *Raimundus de Graissenciaco* en 1200, *Raimundus de Graisensac* en 1141, *Raimundus de Graisenciaco* en 1142, *Raimundus de Graisenzac* en 1154, *Raimundus de Graissessaco* en 1204, *ad Graissessacum* en 1225, *vallis de Grayssiciaco* en 1396, *a Greyssessac* en 1500, *Graissesac* en 1629, *l'eglise de Graissessac* en 1740-60, *Graissessac* en 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Dauzat explica l'atestacion (supausada) de 804 pel gallés *craxantos*, « grapaud », amb lo sufixe *-arium* [o sa fòrma femenina *-aria*]; per la de 1516, suggerís lo nom latin d'òme *Grassius*, amb lo sufixe *-acum* , latinizacion del sufixe gallés *-āco(n)*. Los Féniés fan pas res de la fòrma de 804 e explican lo nom modèrne per lo nom *Crassicius* + *-acos* .

Segon Hamlin, *Graisseçac* ven del gentilici latin **Graxentius*, inatestat, amb lo sufixe *-acum*. Graisseçac èra una proprietat galloromana. **Graxentius* (o *C-* o **Graxintios*, *C-*) sembla ben un derivat del celtic *Graxsios* o *Grassios*, atestats.

## Istòria
* La comuna de **Graisseçac** se creèt en 1859. Lo siti Cassini escriu que Graisseçac ven del territòri de La Torre d'Òrb , es un pauc mai complicat. D'una part, La Torre d'Òrb s'apelava encara Boçagas (nom supausat), d'autra part, las doás comunas se tòcan pas. Graisseçac ven del territòri de Camplong, que aparteniá a Boçagas abans la Revolucion.

## Administracion

 

 
 

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bedarius; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
La Mota Granda

**La Mota Granda** o **Lo Motàs** (*La Grande-Motte* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
La vila es à l'encòp  una estacion balneària  e un pòrt  de plasença que foguèt  creada en 1965 pel governament francés  per aculhir lo torisme de massa.

## Geografia

La Mota Granda se tròba sus la còsta litorala de Lengadòc. Es  bordada per dos estanhs, l'estanh de l'Òrt au nòrd-oèst e l'estanh dau Ponent a l'èst, alimentat per Vidorle. Au sud, la mar Mediterranèa, e mai precisament lo golf d'Aigas-Mòrtas que fa partit dau golf de Lion), borda sos tres ectaras de plajas.

Es enrodada per los territòris comunals de Mauguiò (Mauguiò-Carnon) a l'oèst e au nòrd, e  per Aigas Mòrtas e lo Grau dau Rei a l'èst. Aquestas doas  comunas apertenent au departament de Gard. On i arriba per dos vias rapidas de  caduna que la religan a l'A9 e a las vilas de Montpelhièr, Lunèl e Nimes.

## Toponimia
La fòrma anciana es : *la Motte de Pontalés* en 1770-71 (mapa de Cassini), probablament correspondent a la Mota de Coyciens. Una mota es una montilha, un puòg de sabla, fixada e boscada. L'adjectiu opausava aquela mota a *la Petite Motte*, en francés, a 200 m au sud. 

## Istòria
La comuna se creèt lo 1èr d'octobre de 1974, a partir de Mauguiò

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Lagamars

**Lagamars** (*Lagamas* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *d'Agamatz*, *Agamarz* en 1163, *Mas d'Agamas* en 1740-60, *Mas Dagamas* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). Lagamars dependiá de temps passat de Nòstra Dòna de la Garriga e tira son nom dau riu de Lagamars, qu'es situat dessús *in Agamarz* en 1106-1120, *ultra aquam Marciam* en 1129, *la Gammas* en 1740-60, *ruiss... d'Agamas* en 1740-60, *l'Agamas* en 1740-60, *la Gamas* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, lo nom es escur; segon Hamlin, *Lagamars* ven dau nom germanic d'òme *Agomarus*, amb aglutinacion recenta de l'article definit en francés (mas non en occitan) davant lo nom dau riu.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Jonquièiras (Erau)

**Jonquièiras** (*Jonquières* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villa que vocant Juncarias* en 949-1006, *ex parte Juncarias* en 996-1031, *de Jonqueriis* en 1344, *capellam S. Johannis de Jonqueriis* en 1484, *de Jonquieres* en 1529, *Louquieres* en 1622, *Jonquieres* en 1643, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Jonquièiras* ven dau latin *juncus*, « jonc », amb lo sufixe *-aria*; segon Hamlin, *Jonquièiras* ven de l'occitan *jonquièra*, « luòc cobèrt de joncs ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Laurós

**Laurós** (*Lauroux* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *valle Lauroso*, abans 817, *valle Laurosa* en 844, 884, *ecclesiam de Lauroso cum villa et valle* en 1145, 1162, *Lauros cum valle* en 1157, *villam de Lauros* en 1162, *villam de Lauros* en 1188, *villa de Lauros* en 1213, *ecclesia S. Marie de Laurozio* (varianta : *Lausorio*) en 1252, *honorem de Loros*, *de Lauros*, *parrochia de Laurosio* en 1264, *de Laurosio* en 1451 e al sègle XVI, *ecclesia Beate Marie de Lorausio* en 1484 ; *Lauroux* en 1622, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini), *Auroux* en 1771. Dona son nom al riu *Lauronet*, amb [remplaçament de sufixe e] apondi del sufixe *-et*. 

*Laurós* ven del latin *laurus (-um)*, amb lo sufixe adjectival *-osum*, que cal probablament comprene coma « cobèrt de laurièrs ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
La Valeta (Erau)

**La Valeta** (*Lavalette* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *S. Laurentii de Valleta cum villa* en 1145, *villam de La Valleta* en 1157, *ecclesia S. Laurencii de Valetta* en 1252, *prope Valletam* en 1357, *de Valleta in Lotvesio* en 1344, *de Valeta* en 1361, *de Valleta* al sègle XVI, *de la Valete* en 1529, *sieur de la Valette* en 1587, *le lieu de La Valette* en 1632, *la Valette* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Lo nom occitan *valeta* se referís a una val pichona (de *vallis* e sufixe *-itta* en latin) . Lo nom es motivat per la comba d'Aubaiga (francés *Aubaygues*), que lo vilatge tresplomba.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lunaç; es ara del canton de Lodeva.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Lespinhan

**Lespinhan** (*Lespignan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [lèspi'ɲan]. Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S. Petri de Laspiniano*, cap a 1156, *Petrus de Laspiniano* en 1185, *de Lespiniano* en 1222, *Lespinianum* en 1234, *castri de Laspignano* en 1247-1248, *Lespiniano* en 1262, *Laspiniano* en 1323, *prior de Lespiniano* en 1351, *Lespinha* en 1370, *Lespignan* en 1529, *Lespignan* en 1571, *Lepiniere* en 1622, *Lespignan* en 1643, 1708, 1740-1760, *l'Espignan* en 1740-1760, 1771-1772. 

Segon Dauzat, *Lespinhan* ven del nom latin d'òme *Spinnius*, amb lo sufixe *-anum*; l'article es degut a l'analogia del latin *spina*, « espina »; segon Hamlin, *Lespinhan* ven benlèu del gentilici latin *Aspanius*, amb lo sufixe *-anum*; l'atraccion paronimica del latin *spinam* ( > occitan *espina*) e l'aglutinacion de l'article definit modifiquèron lo nom; la dificultat es l'aglutinacion de l'article dens la tradicion manuscrita tre lo sègle XII. Lespinhan sembla pasmens una anciana proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Liausson

**Liausson** (*Liausson* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *fortia de Laussono* en 1234, *ecclesia S. Felicis de Lauzeno* (varianta : *Lihaunoso*) en 1252, *de Lausono*, *ecclesia S. Felicis de Lauzeno* en 1325, de Laussono en 1344, *ecclesia S. Felicis de Lausono* en 1484, *Lousono*, al sègle XVI, *Leisson* en 1622, *Liausson* corregit en *Lieusson* en 1740-60, *Lieusson* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Liausson* ven del nom germanic d'òme *Liuzo*; segon Hamlin, *Liausson* ven del gentilici latin *Leoncius*, amb lo sufixe *-onem*. Liausson èra una proprietat galloromana. Veire Liauçac.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Liuran de Cabrièira

**Liuran de [[Cabrièira (Erau)|Cabrièira]]**, o erronèament **Liuran de Cabrièiras** (*Lieuran-Cabrières* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *fiscum Liuranum cum ecclesia S. Petri* en 990, *villa que vocatur Liuranum* en 1077-1099, *de Liurano* en 1207, *de Liurano Caprariensi* en 1344, *Lieuran Cabrayres* en 1643, *Lieuran de Cabrieres* en 1740-60, *Lieuran Cabrieres* en 1740-60, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

*Liuran* ven del nom latin d'òme *Liber*, amb lo sufixe *-anum*. Liuran èra una proprietat galloromana. L'apondi de *Cabrièira*, [cèrtas tradicional, cf. la mencion de 1344], servís a destriar la localitat de la de Liuran de Besièrs.

### ''Camp de Nébios'' (nom francés)
La prononciacion populara tradicionala del nom de vilatge vesin de Nevian es fornida per *Camp de Nébios*, transferiment de Nevian : *Camp de Nébios* (nom francés), a 3 km al sud de Nevian, dins la comuna de Liuran.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Liuran de Besièrs

**Liuran de Besièrs** (*Lieuran-lès-Béziers* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [lju'ran]. Las fòrmas ancianas son : *villa Lurano, quae vocatur Livrano* en 975, *villa Liurano*, en francés, en 1026, *decima de Liurano*, *capellanus de Liurano*, en francés, en 1154, *villa de Liurano*, *ecclesiam de Liviano* [legir: Liurano], en francés, en 1195, *Liurano*, en francés, en 1323, al sègle XVI, en 1636, *de Liurano propre (sic) Bitteris*, en francés, en 1344, *de Lieurano*, en francés, en 1361, *Lieuran* en 1571, 1643, 1708, 1740-1760, *Lieuran lez Besiers* en 1740-1760, *Lieuran les Beziers* en 1770-1772 (mapa de Cassini). 

*Liuran* ven del nom latin d'òme *Liber*, amb lo sufixe *-anum*. Liuran èra una proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Laurenç

**Laurenç** (prononciat: )  (en francés e oficialament *Laurens*) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 1.794 abitants en 2022.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [lαu'rèns]. Las fòrmas ancianas son : *parrochia de Laurencs* en 1139, *prior S. Johannis de Laurencs*, *ecclesie de Laurencs* en 1146, *de Laurenx*, sense data [transmés al sègle XII], *castrum de Laurencs* en 1247-48, *castro de Laurentiis* en 1270, *de Laurên* en 1323, *de Laurencs* en 1344, *de Laurenchis* en 1351, *Laurens* en 1529, 1571, *Laurans* en 1585, *de Laurenciis* al sègle XVI, en 1636, *Laurent* en 1622, *Laurens* en 1708, 1740-60, 1771, 1770-72  (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Laurenç* ven del nom de persona *Laurenç*'; segon Hamlin, *Laurenç* ven del latin *laurum*, amb lo sufixe occitan *-enc*. Tot ben qu'aquel sufixe siá en el-meteis d'origina versemblablament prelatina, lo toponime es pas entièrament prelatin, perqué sembla que lo laurièr foguèt introdusit sonque a l'epòca galloromana dins lo Miègjorn.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lauret (Erau)

**Lauret** (*Lauret* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *parrochia S. Briccii de Laureto*, *villam de Laureto* en 1154, *ecclesiam S. Brixii de Laureto*, cap a 1160, *de Laureto*, sense data [sègle XII ?], *villam de Laureto* en 1228, *ville et parrochie de Laureto* en 1270, *parrochia de Laureto et de Alayraco* en 1293, *prior de Laureto* en 1331, *de Laureto* en 1529, 1550, *Lauret* en 1526, 1743, 1740-60, 1774-75 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Lauret* ven dau latin *laurus* « laurièr », amb lo sufixe collectiu latin *-etum*; segon Hamlin, *Lauret* ven dau latin *laurum*, amb lo sufixe collectiu *-etum* o de l'ancian occitan *laur*, amb lo sufixe collectiu *-et*. Lo sens es de « luòc plantat de laurièrs » o de « bòsc de laurièrs».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Linhan

**Linhan**, [li'ɲo], [li'ɲan] (*Ligna*, *Lignò* o *Ligno* en grafia mistralenca; *Lignan-sur-Orb* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **linhanés -esa**.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [li'ɲan] (actuala), [li'ɲo] (tradicionala, encara coneguda). Las fòrmas ancianas son : *villa vocabulo Lignano*, *in villa Lignano, ecclesia S. Vincentii*, après 1010, *Lignano* en 1030, 1053, *villa que vocant Lignan* en 1077, *in castro et in villa de Lignano* en 1131, *municionem de Lidigan* [legir: *Lignan*] en 1159-81, *castrum Lignani* en 1216, *de Linhano* en 1344, *lo castel de Linha* en 1363, *Linhan* en 1562, *de Lignano* al sègle XVI, *de Linhano* en 1636, *Lignan* en 1643, 1708, *Linhan ou Lignan* en 1740-1760, *Lignhan* en 1740-1760, *Lignan* en 1770-72 (mapa de Cassini). D'autres noms semblables gardan la prononciacion locala autentica : LIGNON (masatge de  Riòls), atestat *Lignon* en 1298 [1746], 1501 [1746], etc, *Ligno* en 1650, 1722, *Linon* en 1773-4 (mapa de Cassini); prononciacion [li'ɲõ]; totjorn a Riòls, a 7 km al sud, LIGNO (ostal), atestat *Linio* en 1773-4 (mapa de Cassini); RUISSEAU de LIGNE (Valròs e Montblanc), *Rec de Ligno* (cadastre de Valròs); prononciacion [li'ɲo]; nom de familha *Lignon* derivat del noms dels lòcs precedents. Lo contributor a un dobte sus la bona lectura d'una mencion de 1298, *Lignon* per masatge de Riòls.

Segon Dauzat, *Linhan* ven del nom latin d'òme **Linius* (inatestat segon Dauzat), derivat de *Linus*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin (per Linhan, la comuna e lo masatge de Riòls, non pas l'ostal), *Linhan* ven del gentilici o de l'escais-nom latin (del nomen o del cognomen) *Linius*, amb lo sufixe *-anum*. Linhan èra una proprietat galloromana.

NB. **L'accent tonic es sus la segonda sillaba, çò qu'exclutz la grafia ''Linha***.


**'Linhan*' - *Lignanum villa cum ipsa turre* en [[977]]; *In villa Lign. ecclesia S. Vincentii cum domo et vinea et duos ortos et ortolano cum uxori et tres i…* en [[1152]]; *Castrum Lign. cum ecclesiis et omnibus earum pertinenciis* en [[1216]]; *Linianum* en [[1187]]; *Linha* en [[1384]]; *Lignan'' en 1625. 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
La Livinièra

**La Livinièra** o **La Livinhièira** (en francés *La Livinière*) es una comuna lengadociana situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d'.

Los gentilicis son **vinhèirol -a** e **vinhairon -a**.

## Geografia

## Toponimia
### La Livinièira
La prononciacion es [la libi'njejro]. Las fòrmas ancianas son : *villa Cella-vinaria quae dicitur Terras* en 869-870, *illo castello et illas forcias de a la Lavineria*, cap a 1032-1060, *castrum quem vocant Lavineira* en 1069, *ecclesiam S. Stephani de Cella-Vinaria* en 1102 e cap a 1182, *castellum de Lavineria* en 1127, *castrum de Lavineria* en 1175-1176, *de Lavinaria*, *ad Lavinaria* en 1262, *prior de Lavineria* en 1275, 1351, 1362, *prieuré de La Livinière* en 1661, *la Livigniere* en 1740-1760, *la Liviniere* en 1740-1760 e 1770 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *La Livinièira* ven del nom latin d'òme *Lavinius*, amb lo sufixe *-aria*, puèi aglutinacion tardiva de l'article; se pòt tanben pensar a una alteracion de *la vinièra* (latin *vinearia*, « vinhal »); segon Hamlin, *La Livinièira*, proprietat galloromana, es un derivat del gentilici latin *Lavinius*, benlèu amb lo sufixe *-anum*, alterat abans la data de las primièiras atestacions, per càmbiament de sufixe jos l'atraccion paronimica de l'ancian occitan *vinièra*, del latin *vinaria*, « vinha »; *cella* « monastèri », atestat *Cella-Vinaria* (benlèu per **Cella Lavinaria*) a poscut èsser confondut amb l'ancian demonstratiu *cela* e remplaçat per l'article definit *la* (cf. *Cel Mans* > *Le Mans*).

### Calamiac Bas, Calamiac Naut
Lo gentilici de Calamiac es **calamiòl -a**.

Lo nom es atestat sus la mapa de Cassini : Calamiac B[a]s, H[au]t en 1770 (Cassini). 
Calamiac èra probablament un domèni galloroman, format de l'escais-nom [cognomen] latin *Calamus* amb lo sufixe *-i-acum*; cf. Calamiac a Sadirac (Gironda). Una autra possibilitat seriá, amb lo sufixe gallic o pregallic (sic) *-iaco*, lo tèma oronimic preindoeuropèu **kal-am-*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Lopian (Erau)

**Lopian** (*Loupian* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *alode de Lupiano* en 961, *S. Severo in villa Lupiano* en 990, *in castro Lupiano* en 1099, *castello de Lupiano* en 1116, *apud Lupianum* en 1134, *ecclesiam S. Ceciliae de Lopiano* en 1135, *de Lopiano* [varianta : *Lopiana*], en 1138, *castro Lupiani* en 1165, *castello de Lopiano* en 1178, *castrum de Lupiano* en 1191, 1194, 1224, *S. Cecilie de Lupiano* en 1182, *de Lupiano* en 1219, *catrum Lupiani* en 1224, *de Luppiano* en 1344, *de Lupiano*, *de Luppiano* a la fin del sègle XIV, *Lopia* en 1426, 1459, *Lupian* en 1495 , 1518, *Lopian* en 1529, 1643, *Lupian* en 1570, *Loupian* en 1626, cap a 1683, 1708, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini), *les eglise, ch[âte]au et village de Loupian* en 1740-60. 

Segon Dauzat, *Lopian* ven del nom latin d'òme *Lŭppius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Lopian* ven del gentilici latin *Loppius*, amb lo sufixe *-anum*. Lopian èra una granda proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Clamenç de Roma

[250px|thumb|left|Veiriau de la catedrau de [Meus (França) on s'i representa Clement de Roma]]

**Clamenç de [[Roma]]**  (*Clemens Romanus* en latin) qu'esté ua personalitat deu cristianisme ancian gessida deu judaïsme ellenistic qui ei considerat per la tradicion catolica com lo 4 avesque de Roma, de 89 a 97.
Magalaç

**Magalaç** (prononciat: ) (en francés e oficialament *Magalas*) es una comuna occitana de  Lengadòc. Situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 3.531 abitants en 2022.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [maga'las] . Las fòrmas ancianas son : *Barnerii de Magalas* en 1065, *cellam S. Marie de Magalaç* en 1079, *a Magalatis*, *de Magalaz* en 1089, *S. Petri Stephani de Magalatis*, cap a 1089, *capellani de Magalaz* en 1130, *de castro Magalaz*, cap a 1140, *Berengarius de Magalatio* en 1152, *G. de Magalate* en 1153-1154, *ad Magalatium* en 1160, *Petri de Magalaz* en 1166, *P. Deodati de Magalacio* en 1169-70, *S. Laurentio de Magalato* en 1170, *Petrus de Magalato* en 1172, *de Magalacio* en 1178, *Maria de Magalaz* en 1195, *de Magalatio* en 1216, *castrum de Magalaco*, *bajulus de Magalaco* en 1247-1248, *castrum de Magalacio* en 1271, *de Magalaton* en 1323, *de Magalatio* en 1361, *Magalas* en 1529, 1571, 1585, *de Magalassio*, al sègle XVI, *Maguelas* en 1622, *de Magalatio* en 1636, *Magalas* en 1643, 1708, 1740-60, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Magalaç* ven d'un mot pregallic **mag-*, « tuca », amb lo sufixe *-al-*, d'aquí *maguela* en lengadocian, « turon escalabrós », puèi s'ajustèt un sufixe, prelatin *-ate* o pejoratiu latin *-acium*; Hamlin accèpta lo preindoeuropèu **mag-*, « tuca », en ajustant lo sufixe *-al-atis*; aquel nom s'aplicava a l'origina a l'oppidum del Puèg de Montfau, a 600 m au nòrd-èst de Magalaç.

Delamarre explica lo nom per *magalate*, « la princièra », de *magalā*, « princessa »  (o *magalos* , « prince »). *Magalaç* èra eventualament lo neutre toponimic d'un nom de persona **Magalatis* (= **Magalo* + *-ati-*).
### Puèg de ''Montfau''
Las fòrmas « ancianas » son *Mountfo* en 1865, *Le Pech Mounso ou Montfeo* en 1894, *Montfo* en 1970. Es un oppidum important de l'Edat de Fèrre. Frank R. Hamlin l'explica curiosament per *mont* e *fòrt*, çò que Joan Pèire Chambon refusa : *-r* se mantén. Coma -ANU > *-o* s'es espandit a tot l'oèst del departament (segon Ernèst Negre) Negre a rason d'i trobar lo latin *fanu*, « temple ». Escriure *Montfan* o, pr'amor de las evolucions posterioras [-ò] > [-ãn] e del risque de confusion, *Monfò*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna
* Rogièr Barta, filològ e poèta occitan (1911-1981)

## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Maurelhan

**Maurelhan** (*Maureilhan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
### Maurelhan
La prononciacion es [mαurè'jà]. Las fòrmas ancianas (sul diccionari topografic de Frank R. Hamlin) son : *in Maurellano* en 1005, *Raimundi de Maureliano* en 1124, *Petro Raymundi de Moreliano* en 1147 (l'identificacion es pas segura per las doás darrèras fòrmas), *castro de Maureliano* en 1187, *burgi qui vocatur de Maureliano* en 1193 e 1205, *villam de Maurellan* en 1199, *castrum de Maureliano* en 1228, *Maureliano* en 1323, *Maurilhan* en 1529, *Maurelhan* en 1571, *Maureilhan* en 1585, *de Maurelhano* al sègle XVI, *terroir de Maurilhan, de Maureillan* en 1608, *de Maureilhano* en 1636, *Maureilan* en 1643, *Maureillan* en 1708, en 1740-1760, *Maureilhan* en 1771-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, lo nom es atestat en 804, *Maurellanum* (probablament d'après lo diccionari topografic d'Eugène Thomas, 1865). *Maurelhan* ven d'un nom latin d'òme *Maurellius*, amb lo sufixe *-anum* .

Segon Frank R. Hamlin, *Maurelhan* ven d'un nom latin d'òme *Maurillus*, amb lo sufixe *-i-anum*. Segon los Féniés, *Maurelhan* ven d'un nom latin d'òme *Maurilius*, amb lo sufixe *-anum*.
Maurelhan èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'aviá per mèstre *Maurellius* o *Maurilius*. 

### Ramejan
Segon Dauzat e Rostaing, *Ramejan* es atestat en 987, *Ramigacum*, e en 1132, *Remigianum* (fòrmas vengudas probablament del diccionari topografic d'Eugène Thomas, 1865). Lo nom vendriá d'un nom crestian d'òme, *Remigius*, amb lo sufixe *-anum*. Mas sembla que i agèt una substitucion de sufixe, de *-ac* a *-an*.

Segon Frank R. Hamlin, las fòrmas ancianas son *in Remigiano* en 1146, *ad Rameianum* en 1178, *castro de Remeiano* en 1187, *de Remeiano* en 1272, 1323, 1345, 1361, al sègle XVI, en 1636, *de Rameiano* en 1344, *Remejan* en 1571, 1585, *Ramejan* en 1708, *Ramejan* o *Remejan* en 1740-60, *Ramejan* en 1771-1772 (mapa de Cassini). Ramejan èra un domèni galloroman. *Ramejan* ven d'un nom d'origina gallica popularizat en latin tardiu coma nom crestian, *Remigius*, amb lo sufixe *-anum*.
 
## Istòria
* Entre 1790 e 1794, Raméjan (nom francés) foguèt annexat a Maurelhan.

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Cabestanh; es ara del canton de Càsols de Besièrs.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Véser tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Merifonts

**Merifonts** (*Mérifons* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
La comuna es al Mas Canet. Lo luòc Merifonts es pas qu'una bòria, prèp de la glèisa de Sant Pèire encadenat.

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *[ecclesiam] de Marifonte cum capella* en 1162, *ecclesia S. Petri de Marifontibus* en 1252, *villa Marifontis* en 1264, *ecclesia S. Petri de Marifontibus* en 1484, *de Merifontibus*, al sègle XVI, *Merifons* en 1622, *l'eglise de Merifons* en 1740-60, *Merifons* en 1770-72 (mapa de Cassini).
Lo nom de Merifonts vendriá d'un nom germanic d'òme, *Meris-funs*, segon Dauzat e Rostaing que citan Ernst Gamillscheg , alara que los Féniés envisatjan un nom germanic, pas precisat, associat al mot *font* dins l'òrdre determinant-determinat . Segon Hamlin, lo nom demòra escur, l'ipotèsi de Gamillscheg es malsegura e las latinizacions medievalas pòrtan pas res a la coneissença de l'etimologia.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lunaç; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Miravau

**Miravau** (*Mireval* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia

Las fòrmas ancianas son : *de forcia et de honore de Valle* en 1155, *staris quod est in Valle, et vulgo nominatur Forcia* en 1164, 1165, *ad Vallem* en 1166 (l'identificacion es malsegura), *forciam de Valle* en 1187, *la forza de Laval* en 1187, *la forsa de la Val* en 1196, *Miraval* en 1199, *castro de Miravalle* en 1213, *castrum de Miravalle* en 1238, *garrigiis de Miravallibus* en 1281, *de Mirisvallibus* en 1288, *Mirabals*, *Miravals* en 1419, *Miravaulx* en 1514, *Mirevaulx* en 1526, 1542, *de Mirisvallibus* en 1550, *Miravaux* en 1570, 1626, *Mireval* en 1648, *Mirevaux* en 1668-69, 1740-60, *Miravaux* en 1770-72 (mapa de Cassini), *Mirevel* en 1771.

Segon Dauzat, *Miravau* ven dau vèrbe *mirar* (ancian provençau), « agachar » e dau latin *vallis*, « vau »; segon Hamlin, la primièra fòrma dau nom es representada per lo mot *Valle*, que designava los alentorns de Miravau e de Vic de la Gardiòla e que servissiá de determinant per l'anciana glèisa de **Santa Aulària*. Lo vilatge fortificat de Miravau, mai recent, datariá de quicòm coma 1150; son primièr nom es [*Santa Aulària de] *Valle* e foguèt modificat en *Miraval*, au sens de « que agacha la localitat de Val », comprés après coma « luòc ont agachan la val ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Montarnaud

**Montarnaud** (*Montarnaud* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *el castel de Mon Arnalt* au sègle XI (?), *lo castel de Mont Arnalt* en 1111, *castrum... de Montarnaldo* en 1114, *castrum de Mont Arnald* en 1121, *de Monte-Arnaldo* en 1121, *capellani de Monte Arnaldi* en 1127,  *del chastel de Mont Arnald* en 1148, *parrochia Montis Arnaldi* en 1150, *castro Montis Arnaldi* en 1155, *cimiterium de Monte Arnaldo* en 1184, *de Monte Arnaudo* en 1194, *de Montearnaudo*, sense data [sègle XII ?], *e'l castel de Montarnalt* en 1200, *parrochia S. Marie de Monte Arnaldo* en 1202, *parrochia Beate Marie Montisarnaudi* en 1320, *prior de Monte Arnaldo* en 1392, *Montarnaud* en 1526, *de Monte Arnaudo* en 1529, *de Monte Armenildo* en 1550, *Monternault* en 1622, *Montarnault* en 1626, *Montarnaud* en 1648, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

*Montarnaud* es format de *mont*, dau latin *mons*, *montis* e dau nom d'òme *Arn-wald* (Dauzat e Rostaing), *Arnaldus* (Frank R. Hamlin, los Féniés) d'origina germanica.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton d'Aniana; es ara dau canton de Ginhac. 

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Margon (Erau)

**Margon** (*Margoun, Margou* en grafia mistralenca; *Margon* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **margonés -esa** (fr *margonais -aise*).

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Petri-Alcherii de Margone* en 1080, *S. Christotori de Margung* en 1153, *capellanum de Margonch* en 1159, *Guillermus de Margonc* en 1159, *S. Christophori de Margunc* en 1178, 1216, *castrum de Margone* en 1187, *castro de Margunco* en 1247-48, *de Margunco* en 1323, 1361, *domino de Margon* en 1398, *prieur de Margunc* en 1571, 1590, *Margon* en 1529, 1622, 1643, 1708, 1740-60, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, los dos *Margon*s (Erau e Eure e Loir) venon del nom gallic d'òme **Margus*, amb lo sufixe *-onem*; segon Hamlin, lo nom es escur, mas pr'amor de las fòrmas ancianas, un tèma **margunc-* es possible.

Fòrmas ancianas vengudas del (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas - *Villa Margarania* en 804-806; *De Margone* en 1080; *De Margono* en 1174; *Margonc* en 1123; *De Margoncho* en 1178; *Loc de Margunc. ce qui n’est que la traduction en langue vulgaire du latin qu’on trouve fréquemment,…* en 1510; *Margon* en 1115.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Marauçan

**Marauçan** (*Maraussan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *terminio... Marenciani* en 897, *Petrus de Maranciano*, en 1067 o 1187, *ecclesie de Maraticiano* [legir *Maranciano*] en 1123, *castrum de Maranciano* en 1247, *Maraussano* en 1323, *rector de Maransano* en 1351, *de Maraussano* en 1361, *a Maraussa* en 1363, *de Maranciano* en 1378, *Maraussan* en 1571, *de Maraussano* al sègle XVI e en 1636, *Marausan* en 1643, *Maraussan* en 1708, *Maraussan* en 1740-1760, *Maraussans* en 1740-1760, *Maraussan* en 1740-60 e 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Hamlin, *Marauçan* ven del cognomen latin de bassa epòca *Maurentius*, amb lo sufixe *-anum*; la reduccion dens la vocala iniciala *-au-* > *-a-* es normala. Marauçan èra una proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Montaut (Erau)

**Montaut** (*Montaud* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *de S. Maria de Montealto*, *de Montealto*, sense data [sègle XII ?], *l'apendaria de Muntalt* en 1201 (?), *prioris ecclesie S. Marie de Monte alto* en 1211, *Montaud* en 1526, *Montaut* en 1626, 1648, 1668-69, 1740-60, *Montau* en 1740-60, *Montaud* en 1740-60, *Montaut* en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Montaut* es format de [l'eretièr] dau latin *mons*, *montem*, « montanha, truc » e de [l'eretièr] dau latin *altus*, « naut » ; segon Hamlin, un tau nom es donat a un puòg pus naut que las autres a l'entorn; lo nom sembla s'explicar per lo sèrre situat a l'oèst del vilatge, que sa cima es mai nauta de 60 m a la dau truc ocupat per lo castèu de Montlaur (a l'èst) . D'un autre costat, lo nom de *Montaut* correspond sovent a un castèu sus una mòta.

### Montlaur
Es un masatge e un castèu arroïnat.
Las fòrmas ancianas son : *terminos de Monte Lauro* en 1159, *castri de Montelauro* en 1170, *apud Montemlaurum* en 1189, *castrum de Montelauro* en 1194, *ecclesia de Montelauro*, *de Montelauro*, sensa data [sègle XII ?], *de castro Montislauri* en 1207, *dominis de Montelauro* en 1312, *jurisdictiones de Montelauro et de Corbessacio* en 1313, *castri de Montelauro* en 1331, 1332, *prior de Montelauro* en 1392, *Montlaur* en 1526, *de Montelauro* en 1529, 1550, *Monlaure* en 1622, *Montlaur* en 1626, 1648, 1740-60, *Chau de Montlaur* en 1770-71 (mapa de Cassini).

*Montlaur* es format de *mont*, del latin *mons*, *montem* e d'un determinant que pòt èsser l'eretièr de *Laurus*, nom d'un sant, puslèu que l'eretièr de *laurus*, « laurièr, laur » (Dauzat e Rostaing), probablament *Laurus*, un nom de sant e de persona en general (los Féniés) per d'autres luòcs; segon Hamlin, lo determinant es l'ancian occitan *laur*, « laurièr » (o *l'aura*, [implicitament quand la finala es vocalica]).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Montbasin

**Montbasin** (*Montbazin* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *castellum et villam de Monbasen* en 1113, *del castel de Monbazenc* en 1113, *Montbazen* en 1114, *castro de Montebaseno* (varianta : *Montabaseno*) en 1121, *ecclesiam... de Montebaseno* en 1144, *ad Monbasen* (varianta : Monbase) en 1166, *ecclesie S. Petri de Montebaseno*, *castrum Montisbaseni* en 1181, *apud Montembasencum* en 1186, *e'l castel de Monbazenc* en 1187, *in castro Montis Basiaci* en 1198, *de Montebasenco*, sense data [sègle XII ?], *castro de Montebazenco* en 1226, *de Montebasenquo* en 1272, *prior de Montebazenco* en 1392, *Monbazenc* en 1435, Montbazenc, 1526 *de Montebazenco* en 1529, 1550, *S. Petri de Montebasenco* en 1536, *Monbasin* en 1613, *Montazin* en 1622, *Monbazenc* en 1626, *Montbazenc* en 1643, *Montbasens* en 1668-69, *l'eglise et chateau de Montbazin* en 1740-60, *Montbazin* en 1740-60, 1770-72
(mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Montbasin* ven del latin *mons* e del nom germanic d'òme *Bado*, amb lo sufixe germanic *-ing*, puslèu que del nom germanic d'òme *Badin*; segon Hamlin, *Montbasin* ven de *Mont* e del nom germanic d'òme *Basinus* o *Basenus*; un *-c* final adventici s'i ajustèt pendent l'Edat Mejana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Montblanc (Erau)

**Montblanc** (*Montblanc* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
### Montblanc
Las fòrmas ancianas son : *de Monte blanco* en 1178, *Montemblancum* en 1210, *de Monte blanco* en 1071, *de Monte blanco* en 1216, *de Monteblanco, castrum de Monte-albo* en 1247-1248, *de Monte Albo* en 1323, *de Montealbo* en 1361 e 1368, *Monblanc* en 1425, 1571,  *Montblanc* en 1585, *de Monte albo*, al sègle XVI e en 1636, *M. Blanc* en 1613, *Moncoublan* en 1622, *Montblanc* en 1643, 1708, 1740-1760, 1770-72 (mapa de Cassini), *Montblan* en 1740-1760. 

Es format de l'occitan *mont*, del latin *mons*, *montis*, e de l'adjectiu *blanc*, d'origina germanica(color de la ròca de la tuqueta ont lo centre de Montblanc es ajocat, o dels bastiments o simplament de las muralhas ?). *Montblanc* es donc l'equivalent semantic de Montalban.
### Cossèrgues
Cossèrgues es un castèl e una anciana parròquia. La prononciacion es [ku'sèrgés] (Ernèst Negre). Las fòrmas ancianas son : *villa Codicianicis* (varianta : *Codicianiciis*) en 955-975, *portellum de Coteanicis* (varianta : *Colcanicis*), en 990, *ecclesia S. Martini de Coccianegis* en 1098-1122, *terminio de Cozanegues*, *ecclesie Beati Martini de Cotzanegues* en 1107, *de Cotentianicis* en 1132, *de Cohesaneques* en 1156, *de Cozanicis*, *de Cotsangues* en 1166, *de Cotsanicis* en 1174-1191, 1212, 1218, 1220, 1229, 1234, 1235, *de Cotzanegues* en 1201, 1204, *de Cotcianicis* en 1203, *de Cotzanicis* en 1211, 1228, 1231, *Cotcianicis*, *Coctianicis* en 1247-1248, *de Consanicis* en 1344, *prior de Cotsconcis*, a la fin del sègle XIV, *Cousergues* en 1643, *Coussergues* en 1708, 1770-1772 (mapa de Cassini), *l'eglise de Coussergues* en 1740-60. 
 
Segon Hamlin, *Cossèrgues* ven del gentilici latin *Cotisius*, amb lo sufixe *-anicis*. Cossèrgues èra una proprietat galloromana.

Per Cossèrgas (Avairon), Albèrt Dauzat l'explica per lo nom gallic d'òme *Cottius* e lo doble sufixe *-an -icum*.

## Istòria
* Entre 1790 e 1794, *Cossèrgues* foguèt annexat a Montblanc.

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Cervian; es ara del canton de Pesenàs.

## Demografia

* En  la populacion de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias