Chaucinac

**Chaucinac** [suwʃi'na] ?, [tʃusi'na], [suʃi'na] (*Chaussenac* en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
* **Chaucinac**. Las fòrmas ancianas son *Caucenacus*, en latin, al sègle XII, *Caussenacum*, en latin, sense data, *Chausenac*, en 1464, *Parrochia Chaussenacus*, en latin, en 1502, *Chossenat*, en 1628,  *Chaussenat*, en 1694, *Chaussenac*, en 1769 . *Chaucinac* vendriá d'un nom latin d'òme, *Calcinus*, amel sufixe *-acum* , latinizacion del sufixe gallés *-āco(n)*. Chaucinac èra donc probablament una anciana granda proprietat antica que aviá per mèstre *Calcinus*. La prononciacion es [tʃusi'na] o [suʃi'na] e l'evolucion *au-* pretonic en [u-] es regulara en auvernhàs (çò pus mens, en auvernhàs cantalon) : chal donc escriure *Chau-* e pas *Cho-*. L'etime es *Calcinus* (+ *-āco(n)*) e pas **Calsinus* : chal donc escriure *Chauc-* e pas **Chauss-*. La prononciacion relevada dins tres comunas de l'ancian canton es en *-i-* : tot ben que *i* siá versemblablament posterior a l'Edat Mejana, val mai escriure *Chaucinac* per que lo nom siá legit coma es. 
* **Cuçac** (vialatge e chastèl destrut). Las fòrmas ancianas son *Villa Cuciac*,al sègle XII, *Cussa*, en 1466, *Cussacum*, latinizacion de 1503, *Cussac*, en 1649, *Cussach*, en 1673, *Cussat*, en 1769, *Cuszac*, en 1780 . L'origina es probablament la meima que per Cuçac, près de Sant Flor. Dauzat laissa a chausir entre un nom latin d'òme *Cūcius* e *Cussius*, mas los autres toponimistas o lingüistas son per de noms en *-ti-* o en *-tti-*, çò que justifica la grafia **Cuçac** : Xavier Delamarre chausís lo nom gallés d'òme *Cūtios* , los Féniés *Cuttius* jos *Cutius* (dins un estil que fai supausar l'influéncia de Negre) e, per Cuçac (Gironda), Bénédicte Boyrie-Fénié òpta fèrmament per *Cutius*. Çò que dona mai de pes a l'ipotèsi d'un nom gallés es la localizacion dels *Cuçacs* dins las regions de fòrt substrat celtic : departaments de Cantal, Dordonha, Gironda, Naut Léger, Nauta Vinhana, pueis de Cucet (Alèir), atestat *in Cuciaco* en 886, *La Baraque de Cuçan* en Avairon, e l'abséncia aparenta de tot nom aparentat mai al sud, o de tot **Cuçà* en Catalonha. Lo sufixe es *-acum*, latinizacion del sufixe gallés *-āco(n)*. Cuçac èra doncas probablament una anciana granda proprietat antica que aviá per mèstre *Cūtios*/*Cūtius*/*Cuttius* (noms d'origina gallesa), *Cūcius* o *Cussius* (noms latins). Per la proposicion *Cutios*/*Cutius*, chal pasmens remarcar que **Cūtiacon* donariá regularament **Cusac* e pas *Cuçac*.
* *Ostenac*. Las fòrmas ancianas son *Ostenacum*, en 1502, *Estrenacum*, en 1505, *Oustenac*, en 1647, *Austenac*, en 1650, *Ossenac*, en 1674, *Ostrenac*, en 1683, *Obstenac*, en 1769, *Ostenac*, en 1780 . Lo nom es format d'un nom de persona amel sufixe gallés *-āco(n)*. Pel nom d'òme, òm pòt pensar a un nom germanic (*Austindus* conven  mal), mas tanben a un nom latin, coma lo cognomen *Augustanus*, derivat d' *Augustus*, o a *Augustinus*, que donèt Sant Agustin. **Augustinācon* menariá a **Austenac* e coma *au-* se manten mal darrèir una consonanta dins la meima sillaba, l'evolucion normala es *Ostenac*. Chal senhalar qu'un derivat d*'Augustus* es excepcional.

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Pleus; es ara del canton de Mauriac.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias