open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lo Mas de la Glèisa

**Lo Mas de la Glèisa** (*Saint-Étienne-d’Albagnan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

La comuna es situada dins la val de Jaur.

### Masatges
* Besís (Vesins?)
* Bonafont
* Calho lo bas
* Calho lo naut
* Calasorda
* Campèls
* Canariá (la)
* Daussa (la)
* Fumada (la)
* Erbossa (l’)
* Òrta (l’)
* Mas del Rieu (lo)
* Molin (lo)
* Molina (la)
* Saüc (lo)
* Sant Estève
* Salsa (la)
* Vacariá (la)
* Valaussa
* Cassanhòla

## Toponimia
La prononciacion es [lu mas de la 'glèjzo]. Las fòrmas ancianas son : *ecclesias S. Stephani et S. Amantii de Albania* en 940, *ecclesiam S. Stephani et ecclesiam S. Amantii de Albania* en 1102, *Albagnan* en 1644, [eglise] *de Mas-de-l'eglise*, *du Mas de l'Eglise* en 1740-60, *lou mas de la Gleize*, sense data [sègle XVIII ?] *St-Etienne-d'Albaignan* en 1760, *Mas de l'Eglise* en 1773-74 (mapa de Cassini). 

La fòrma occitana del nom es sense rapòrt amb la fòrma oficiala *Saint-Étienne-d’Albagnan*. Designa simplament lo masatge qu'aviá la glèisa (Sant Estève) que servissiá als autres.
*Albanhan* o puslèu *Aubanhan* en besierenc modèrne (se lo nom existissá encara), èra format d'un nom latin d'òme *Albanius* e del sufixe *-anum* . Segon Hamlin, *Aubanhan* ven del gentilici latin *Albanius*, sense sufixe, mas qui s'acordava al femenin amb *villa* e *terra* [las fòrmas *Albania*]; lo sufixe *-an* foguèt ajustat entre 1102 e 1644, per analogia amb d'autras noms en *-an* [probablament la finala [-o] dels noms besierencs tradicionals passèt simplament a la tonica]. *Aubanhan èra una proprietat galloromana.

Sant Estève es considerat coma lo primièr martir de la Glèisa .

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Olargues; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

* Capèla de Nòstra Dòna de Tredòs (sègle XVIIen–XVIIIen).

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Estève de Gorgàs

**Sant Estève de Gorgàs** (*Saint-Étienne-de-Gourgas* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
### Sant Estève...
Las fòrmas ancianas son : *honorem S. Stephani in Alba Aqua* en 988 [1656], *S. Stephani de Gorgacio* en 1145, *S. Stephani de Gorgas* en 1162, *ecclesia S. Stephani de Gorgatio* en 1252, *de Gorgacio* en 1264, *loci el juridicionis S. Stephani de Gorgacio* en 1381, *ecclesiam S. Stephani de Gorgacio* en 1484, *de Gorgatio*, al sègle XVI, *de Gorgas* en 1529, *chateau de Saint Estienne de Gorgas* en 1592, *l'eglise de St Etienne-de-Gourgas*, *St Etienne de Gourges*, *St Estienne de Gourgas* en 1740-60, *St Etienne de Gourgas* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Sant Estève* ven del nom grèc de *Stephanus*, lo primièr martir e de mai d'un sant; segon Hamlin, *Aubaiga* (de *Alba Aqua* « aiga blanca »), citat en 988, es un riu e un masatge de la comuna.
### Gorgàs
Gorgàs es un masatge a un km al nòrd del vilatge e servís de determinant a *Sant Estève*. Las fòrmas ancianas son *du chateau et village de Gourgas* en 1740-60, *al Fon de Gourgas* en 1769, *Gourgas* en 1774-75 (mapa de Cassini). *Gorgàs* ven de l'occitan *gorgàs* « grand gorg ».
### Aubaiga(s)
Atencion, i a doás *Aubaiga(s)*. La mai importanta passa a La Valeta, al Puòg e s'escampa dins *Lerga* (*Lèrga* ?), la de la comuna es un afluent de *Primelle* qu'es un afluent de *Brèze* (nom francés). Es tanben lo nom d'un masatge, qu'èra pas parròquia abans la revolucion francesa, mas que probable ne foguèt (capèla Sant Miquèl). Las fòrmas ancianas (non citadas precedentament), que concernisson normalament lo masatge e lo castèl, son *castrum de Albayga* en 1145, *d'Albayga* en 1157, *castrum de Albaigua* (varianta : *Albaigna*) en 1162, *de Albayga* en 1162, *G. d'Albaigua* en 1185 (identificacion malsegura), *castrum de Albaygua* en 1188, *de Albaiga* en 1210, *de Albaygua*, *de Albaigua* en 1264, *de Albaiga* en 1344, *de Albarga* en 1381, *castri de Alba aqua* en 1484, *d'Albegua* en 1529, *seigneur d'Albaige* en 1568, *Aubaygue* en 1628, *le Château d'Aubaigues* en 1740-60, *Aubaigues* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini), *Aubagne* (mapa d'Estat Major). *Aubaiga(s)* ven de l'ancian occitan *alba aiga* « aiga blanca ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Estève e Estrechors

**Sant Estève e Estrechors** (*Saint-Étienne-Estréchoux* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Lo caplòc es a Estrechors.

thumb|center|350px|Vista generala de Sant Estève d'Estrechós.

## Geografia
La comuna es a Estrechors, lo masatge pus poblat, e la glèisa es a Sant Estève de Murçan.

### Perimètre del territòri

## Toponimia
* **Sant Estève** de Murçan. Las fòrmas ancianas son : *de Mursano*, en 1323, *St Estiene* en 1643, *St Etienne de Mursan*, *l'église de St Etienne-de-Mursan* en 1740-60, *S. Etienne de Mursan, paroisse* en 1759, 1770-1772 (mapa de Cassini). Dins lo nom, *Sant Estève* es de segur lo nom de la glèisa. Sant Estève es considerat coma lo primièr martir de la Glèisa .
* **Murçan**, probable nom del vilatge abans l'adopcion de l'agionime (nom de sant). Las fòrmas ancianas son : *de Mursano* en 1323, *de Mursan* en 1361, *S. Stephani de Mursano* en 1396, *Mursan* en 1571, 1590, *Murssan* en 1636, *St Estiene* en 1643, *St Etienne de Mursan* en 1740-60, 1759 e 1770-1772 (mapa de Cassini). Murçan èra un domèni galloroman. Lo nom es format del nom latin d'òme *Murricius*, amb lo sufixe *-anum*.
* **Estrechors**. Lo sufixe *-ós*, postulat per Hamlin  es improbable : sembla que lo mot existisca pas, a la diferéncia de *estrechon* o d*'estrechor*, citat per Alibèrt dins son diccionari, en italicas pr'aquò, coma sinonime d'estrechesa. Un equivalent de *las estrechesas* es completament plausible. Que dins *estrechors*, *-r-* siá absorbit par *-s* es un fenomèn banal. Las fòrmas ancianas son *[village] d'Estruchoux* en 1740-60, *Estruchoux* (mapa de Cassini, 1770-1772). Lo nom es un derivat d’*estrech*. Lo nom es derivat de l'occitan *estrech* « luòc estrech, frau, estrech, gòrja » . Lo nom s'explica perqué la val de Cledon s'estrechís en venent de Sant Estève.
* *Vérénoux* (nom francés). La prononciacion es ['bere'nus]. Las fòrmas ancianas son *mansi de Burenos*, *le village de Burenoux* en 1740-60, *Burenoux* en 1770-1772 (mapa de Cassini). Lo nom es escur. *Berenós* (?) ven benlèu de *burelós*, « que tira sul burèl », pr'amor de la color de las ròcas.

## Istòria
* Abans la Revolucion, Sant Estève de Murçan (parròquia), Estrechors, tot coma Camplong fasián partida de la comunautat de Boçagas (auèi a La Torre d'Òrb).
* La comuna se creèt en 1900, del territòri de Camplong .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bedarius; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Sant Feliç de Leraç

**Sant Feliç de Leraç** (*Saint-Félix-de-l'Héras* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *castrum de Leras* en 1145, 1162, *de Leraz* en 1157, 1188, *de Leracio* en 1162, *Pontius de Larasio, quod est castrum ejus inexpugnabile* en 1161-1171, *Leras* [varianta : *Leraz*] en 1210, *S. Foelicis de Leratio* en 1236, *S. Felicis de Leratio* en 1240, *ecclesia S Felicis de Leratio* (varianta : *Lerato*) en 1252, *parrochia de Leracio* en 1264, *ecclesia S Felicis de Leracio* en 1484, *de Leratio* al sègle XVI, *la parroquia de S Felis*, al començament del sègle XVI, *St Felix de Lhéras* en 1628, *St Felix dépendant du Caylar* en 1740-60, *St Felix de l'Heras* en 1740-60, 1774-75 (mapa de Cassini). 

Lo nom de **Sant Feliç** es lo de tres papas canonizats, d'avesques e martirs, dont un martir a Girona  en 304 .
Segon Hamlin, **Leraç** ven probablament d'un radical probablament preindoeuropèu **Ler-*, amb un sufixe prelatin *-atis*. I a un toponime *l'Héras* a  1,5 km a l'èst del vilatge. Cf. *Lerga* o *Lèrga*, aiga. 

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton del Cailar; es ara del canton de Lodeva.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Feliç de Lodés

**Sant Feliç de Lodés** (*Saint-Félix-de-Lodez* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesia S Felicis*, al sègle X o XI (?), al sègle XII (?), en 1162, *parrochia S Felicis* en 1207, *forcie S. Felicis* en 1210, * castrum de S. Felice* en 1270, *castrum S. Felicis*, *ecclesia seu capella S. Felicis in plano Lodovesii* en 1484, *S. Felix* en 1529, 1622, 1740-60, *St Felis* en 1643, *St Felix de Londes* en 1740-60, *l'eglise de St Felix de Lodez* en 1740-60, *St Felix de Lodez* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Lo nom de **Sant Feliç** (atestacion *eccl. S. Felicis*, en 804) es lo de tres papas canonizats, d'avesques e martirs, dont un martir a Girona  en 304 . Segon Hamlin, lo determinant *Lodés* es una varianta de l'occitan *lodovés*, « lodevés ».. La fòrma *lodovés* se justifica sonque per l'atestacion de 1484; lo determinant *in plano Lodovesii*, « en plana de Lodevés », s'opausa a Sant Feliç de Leraç, a la montanha (mas tanben en Lodevés, comprene dins l'anciana diocèsi de Lodeva). *Lodevés* se contractèt en *Lodés*.

## Istòria

## Administracion

* Dempuèi la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna es demorada dins lo canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Puèg-ericon

**Puèg-ericon** (*Puissalicon* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Prononciacion: 

Las fòrmas ancianas son : *Deodatus de Podio Salicon* en 1146, *de Podio Saliconis* en 1160, *de Podio Salicone* en 1176, *castro de Podiosalicone* en 1247-1248, *de Podio Salicon* en 1323, *ecclesie Beate Marie de Podio Salicone* en 1348, *de Podio Selicone* en 1351, *de Podiosalicone* en 1368, *Pueg Salhiso* en 1425, *de Puechsalicon* en 1529, *Puyssalicon* en 1571, *Puissalicon* en 1585, *Puisalicon* en 1643, *Puissalicon* en 1708, 1740-60, 1770-2 (mapa de Cassini), *Puicelicon* en 1740-60.

Lo nom es format del mot *puèg*, del latin *podium*, e d'un nom germanic d'òme, *Salicho* (Dauzat e Rostaing) o *Salico* (Hamlin, los Féniés) . Lo nom a donc pas res a veire ambe un diminutiu d'un autre nom germanic, *Erik*, coma semblariá. Lo passatge de **Puèg-salicon* a *Puèg-ericon* s'explica per divèrs elements : simplificacion per coalescéncia de la seguida consonantica *g-s* (tot se passa coma se lo nom èra vengut *Puèg-alicon*), rotacizacion de la liquida *l* (es a dire que ven *r*), aflaquiment de la vocala precedenta. Se tracta de fenomèns purament fonetics e pas semantics : l'atraccion del petit nom *Eric*, pauc conegut abans lo sègle XX, es exclusa.
 
## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Cervian; es ara del canton de Pesenàs.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Puèg-Abon

**Puèg-Abon** (*Puéchabon* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Prononciacion : [pjεtʃa'βu].

Las fòrmas ancianas son : *de Podio-Aboni* en 1088, *de Podio Habone* en 1109, *de Podio Abone* en 1125, *in castello Podio a Abone* en 1162, *de Monte a Bono*, *Podi a Bone* en 1164, *de Podio a Bono*, *de Pogabon* en 1181, *a Podio Abono* en 1205, *in toto castro de Podio Abono* en 1211, *dominus de Podiabone* en 1227, *de Podio Abono* en 1344, *Puechabo* en 1526, *de Podio Bono* en 1529, 1550, *Puechebouc* en 1622, *Puech chaboud* en 1626, *Piechabou* en 1648, *Puech bon* en 1740-60, *Puechabon* en 1740-60, *Pichahou* en 1771, *Puesc bon ou Puechabon* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Lo primièr element dau nom es lo mot occitan vengut dau latin *podium*, encara utilizat dins la lenga. Lo segond es lo nom germanic d'òme *Ab(b)o*, sovent atestat, amb un exemple a Nimes au sègle X.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton d'Aniana; es ara dau canton de Ginhac

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lo Puòg

**Lo Puòg** (*Le Puech* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [lu pjòts]. Las fòrmas ancianas son : *castro de Podio Albaygua* en 1213, *ecclesia S. Michaelis de Podio de Albaigua* en 1252, *de Podio Albegue* en 1264, *ecclesie S. Michaelis de Podio Albaygue* en 1293-94, *de Podio Albaygua* en 1484, al sègle XVI, *du Puydalbegua* en 1529, *Puy d'Aubague* en 1613, *Puech d'Aubaigne* en 1622, *le Puech Daubaigne* en 1740-60, *le Puech* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Lo nom de la comuna es simplament lo mot *puòg*, del latin *podium* . L'ancian determinant se referís a *Aubaiga* (del latin *alba aqua* « aiga blanca »), afluent de *Lerga* (*Lèrga* ?), riu que lo vilatge tresplomba.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Pradas de Les

**Pradas de Les** (*Prades-le-Lez* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *S. Jacobi de Pratis* en 1144, *villam S. Jacobi de Pratis* en 1161, *de Pradis* en 1185, *honorem de Pratis* en 1187, *de Pradis*, sense data [sègle XII ?] , *villam S. Jacobi de Pratis* en 1208, *de Pradis* en 1228, *de Pratis* en 1247, *ecclesie de Pradis* en 1265, *de Pradis* en 1272, *parrochia S. Jacobi de Pradis* en 1308, *de Pradis* en 1392, 1529, 1550, *Prades* en 1526, 1622, 1626, 1648, 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini). 

*Pradas* ven del latin *prata*, plural de *pratum*, « prat » . [Mas lo nom data probablament de l'epòca occitana. Lo plural en *-s* mòstra que la valor collectiva de *prada* èra pas mai compresa en occitan]. Frank R. Hamlin precisa que *prada*, al respècte de *prat*, supausa una espandida mai granda o possedís una nuança favorabla o afectiva.

**Les** : veire Les (flume). 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Lo Pradal

**Lo Pradal** (*Le Pradal* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *mansis... de Pradali*, *manso de Pradalis* en 1233, *de Pradali* en 1344, *le Pradal* en 1759 e 1740-1760, *Pradal* en 1770-72 (mapa de Cassini).

Dauzat e Rostaing partisson de *pradinale*, nom pròpri o nom comun, atestat en 991, atribuït (per Eugène Thomas, se supausa) al Pradal e supausan una reduccion de sufixe. Quand la basa es falsa, lo rasonament, per tan just que siá, non mena a res. 

*Lo Pradal* es format de *prat*, del latin *pratum*, amb lo sufixe *-al*, del latin *-ale*. Ernèst Negre explica qu'aquel derivat de *prat* a lo sens de « pastenc, prat que dalhan pas ».

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bedarius; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Puòglatgièr

**Puòglatgièr** o **Puòglachièr** (*Puilacher* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **puòglatgierenc -enca** o **puòglachieirenc -enca**

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villa que vocatur Poplager* [legir : *Pog-*] en 1060-1094, *Poglager* en 1060-1107, *Poglaier* en 1060-1108, *villa que vocatur Mons Lacteus* en 1066-1076, *de Poiglechier* en 1154, *de Podio lacterio* en 1173, *in Podio lagasterio* en 1183, 1185, *in Podio laguesterio* en 1184, *de Podio Lacterio* en 1188, *de podio Agelager*, *de Podio lacherio*, au sègle XII, *de Podio lacterio* en 1323, *Berengario Guillemi de Class* (?) *de Puechlager* en 1344, *de Podio Lasterio* en 1361, *prieur de Puylachier* en 1571, *Pech lache* en 1626, *Puilache* en 1643, *Puilacher* en 1740-60,  cap a 1780, *Puilaché* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Puòglatgièr* ven dau latin *podium*, « luòc naut, còla de la cima mai o mens arredondida »  e dau latin *latro*, ancian provençau *laire*, remplaçat tardivament per lo nom germanic d'òme *Ask-hari*, precedit de l'article; segon Hamlin, *Puòglatgièr* ven dau resultat dau latin *podium*, amb lo nom germanic d'òme *Le(u)tgerus* (M.T. Morlet), vengut *lachièr* jos l'atraccion de l'adjectiu derivat de *lach*; las mencions de 1183, 1184 e 1185 son degudas tanben a una *faussa* (?) atraccion paronimica.

***Fòrmas ancianas tiradas dau diccionari topografic d'Eugène Thomas** - *Poium ad Alaires* en 804; *Poiglechier* en 1154; *Poglager* en 1207; *Mons lacteus villa* vèrs 1060; *Puylacher* en 1753; *Puylachier* en 1624; *Puilaché* (sens data); *Puilacher* en 1625.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Posòls

**Posòls** (prononciat en estandard:  (en francés e oficialament: *Pouzols*) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 956 abitants en 2022.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villa que vocant Pociolis* en 983, *parrochia S. Amantii de Podols* en 1112, *S. Amancii de Podols*, *de Podolz* en 1153 (las darrièras referéncias concernisson St Amanç de Teulet, a 2,5 km cap au sud (comuna dau Poget) mas lo determinant s'explica per la proximitat de Posòls), *villa de Pozols* en 1171-72, *de Podels* en 1187, *a morre de Posols* en 1236, *de Posolas* en 1323, *de Posolis* en 1351, *de Pozols* en 1361, *prieur de Posolz* en 1571, *Touzols* en 1622, *Pouzols* en 1626, *Pouzols* en 1643, 1740-60, *Pousols* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Posòls* es un derivat, amb lo sufixe *-eolum*, dau latin *puteus*, dont *potz* deriva ; segon Hamlin, *Posòls* ven de l'ancian occitan *posòl*, diminutiu de *potz*. 

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Ginhac, i demorèt.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lo Pojòl

**Lo Pojòl** (*Le Poujol-sur-Orb* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *'castrum de Pojols* en 1164, *castro de Poiol* en 1247-48, *de Pojolio* en 1271, *de Pojolio* en 1361, 1396, *Pujelio* en 1457, *loco de Puiolio* en 1459, *seigneur de Pujol* en 1529, *Pujols* en 1613, *Poujol* en 1643, *Pujol* en 1740-60, *le Pujol ou Pozols* en 1740-60, *le Pujol et Pujol terre foraine* en 1740-60, *le Poujol* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Lo mot *pojòl* es format de *puòg/puèg* (del latin *podium*), [mot qu'a un sens oronimic mai que mai en occitanoromanic, ] e del sufixe diminutiu *-eolum* . Autrament dich, lo mot occitan *Pojòl* ven del latin *podiolum* e significa « tuca pichona ».

## Istòria
A la revolucion, la comuna del Pojòl pren la seguida de la comunautat del meteis nom, levat las tèrras forencas que venon la comuna de Combas. Pojòl es tanben lo sèti d'un canton qu'es suprimit en 1801.

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Gervais; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Pomeiròus

**Pomeiròus** (*Pomérols* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S. Quirici* en 824 (l'identificacion es pas completament segura), *villa Pomariolo*en 954-982, *in Pomarol* en 990, *villa Pomairols*, 990, *ecclesiae S. Cirici de Pomairol*, *capellani de Pomairol* en 1116, *de Pomariolis* en 1138, *terminio [de] Pomeriolis* en 1140, *ecclesie SS. Michaelis et Cirici de Pomeriolis* en 1147, *de Pomariolis* en 1151, *ad Pomeriolis* en 1156, *ecclesia S. Cirici et S. Michaelis de Pomariolis* en 1160, *ecclesia S. Cirici et S. Michaelis de Pomariolis* en 1160, *terminio de Pomairolis*, *Raimundus de Pomairiolis* en 1163, *territorio S. Quirici de Pomeriolis* en 1173, *castro de Pomariolis* en 1177, *de Pomairiolis*, circa 1180-1200  *de Pomairiolo* en 1183, *honor de Pomairiolis* en 1195, *castrum de Pomairiolis* en 1205, *apud Pomariolos* en 1207, *de Pomairols* en 1211, *castro de Pomairolis* en 1219, *de Pomeiroliis* en 1219, *versus Pomeriolas* en 1228, *domicelli de Pomayrolis* en 1267, *de Pomeroliis* en 1229, *prior de Pomayrolis*, a la fin del sègle XIV, *Pomerolz* en 1418, *Pommeirols*, *Pomerols* en 1518, *Pomerols* en 1643, *Pomeirols* en 1708, *Pommerols* en 1740-1762, *Pomerols* en 1740-1760 e en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Lo nom es atestat *Pomairols* en 990. Segon Dauzat e Rostaing, lo nom ven dau latin *pomarium* « pomièr » (es pas lo sens en latin classic, mas *pomièr* ven de *pomarium*) amb lo sufixe *-olum* ; segon Hamlin, *Pomèiròus* representa l'ancian occitan *pomairol*, « pomareda ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Pòlhas

**Pòlhas** (*Poilhes* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es ['pojĕ]. Las fòrmas ancianas son : *villa Pucio-Valeri* en 782, *villa Putovalerii* en 958, *Pozovalerio* en 971, *alodem de Puteovalerio*, cap a 1005, *villa de Pozalerio* en 1146, *castro de Poalerio* en 1187, *in castro de Podaliers* en 1206, *de Podaleriis* en 1222, *de Pozoleriis* en 1287, *de Poalheriis* en 1344, *rector de Poaleriis*, al sègle XIV, *loco de Poleriis* en 1347-1375, *Poilles* en 1643 e 1708, *Polhes* en 1771-72 (mapa de Cassini). 

Ni Dauzat nimai los Féniés dison pas res de Pòlhas. Segon Hamlin, *Pòlhas* ven del latin *puteum Valerii*, « potz de Valèri », nom probablament contemporanèu de la comunautat crestiana de Regimont, a 1500 m cap a l'èst; sembla que *puteum Valerii* se siá contractat en *pŭ'Valeri(i)* abans lo passatge de l'articulacion de *v* de [w] a [v]. Caldriá supausar que de fòrmas coma la de 1146 sián sense rapòrt amb la realitat.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Cabestanh; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Los Plans (Erau)

**Los Plans** (*Les Plans* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *forciam de Planis* en 1162, 1188, *[ecclesiam] de Planis cum villa et cum capellis* en 1162, *ecclesia S. Saturnini de Planis* en 1252, 1484, *Platz* en 1622, *le lieu... des Plos*, *au lieu des Plans* en 1632, *les Plans* en 1740-60, *les Plants* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Plan* ven del latin *planum* « espaci planièr, plana »; pòt aver lo sens de « planòl », mai que mai en montanha; segon Hamlin, *Plan* e lo femenin *plana* venon a l'origina d'un adjectiu, lèu substantivat, per exemple : *campum planum* > *camp plan* > *pla(n)*, *terra plana* > *plana*. Lo sens es d'« un espaci planièr pichon, environat de pendas, un pompidor dins una penda, dins un camin que monta » (Negre, TCR , p. 186), mas pòt prene lo sens d'« espaci descobèrt » (segon J. Astor), o la cima d'un puòg arredondit; segon lo canonge Negre, *plan* e sos derivats s'emplegan rarament dins los airals qu'un espaci planièr i es pas distinctiu (op. cit., p. 185). La prononciacion [plɔ] es majoritària dins la partida nauta del departament (a mai de 250 m d'altitud); cf. la mencion de 1632. Lo vilatge es dins una comba e la màger partida del territòri es tròp traversuda per que cap de luòc se pòsca meritar lo nom de *plan*; mas lo vilatge es tresplombat per un planòl intermediari de mai de 400 m e per un autre, impressionant, de mai de 650 m (estrech, en fòrma de sèrre), le *Plateau du Grézac* sus las mapas IGN (abans-mont del Larzac).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Plaissan

**Plaissan** (en occitan e en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villa Plaxano* en 829, 831, *de Plaisano* en 1172, *Guillemus de Pleissan* en 1180, *de Plaissano* en 1187, *parochia S. Petri de Plaissano* au sègle XII, *ad Pleissanum* en 1200, *Pleyssano* en 1323, *de Plissano* en 1344, *de Plexano*, a la fin dau sègle XIV, *Pleissan* en 1571, *Playssan* en 1590, *Pleissan* en 1622, 1636, 1643, 1708, *Pleissan*, *Plezian* en 1626, *Plaissan* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Plaissan* ven dau nom latin d'òme **Placius* [considerat coma inatestat per los autors], amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Plaissan* ven del gentilici latin *Placius* (M.T. Morlet), amb lo sufixe *-anum*. Plaissan (o Plaiçan) èra una proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Pinet (Erau)

**Pinet** (prononciat: ) (en occitan e en francés) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 2.012 abitants en 2022.

Es coneguda internacionalament gràcias a son famós Picapol de Pinet.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villa Pineto* en 967, 988, al sègle X (?) *in Pineto* en 990, *villa quam vocant Pineto* en 1010, *de Pineto* en 1098-1122, *capella S. Symeonis de Pineto* en 1117, *viam Pineti* en 1141, *Petri de Pinet* en 1148, *ecclesiam S. Symeonis de Pineto* en 1156, *terminio S. Simeonis de Pineto* en 1177, *terminio de Pineto* en 1212, *ville de Pineto* en 1219, *parochia S. Simeonis de Pineto* en 1228, *territorio S. Symeonis de Pinet* en 1231, *de Pineto*, a la fin del sègle XIV, *Pignet* en 1418, *la prebende de Pineto* en 1518, *Pinel* en 1622, *Pinet* en 1626, 1643, 1708, 1740-1760, 1771, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

*Pinet* ven del latin *pinetum*, « pineda », format de *pinus*, « pin » amb lo sufixe *-etum*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Pinhan

**Pinhan** (*Pignan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *S. Stephani de Pignano* en 1095, *castel de Pinna* en 1114, *castellum et villam de Pinnano* en 1114, *castro de Pinnano* en 1121, *castel de Pinan*, *de Pinnan* en 1139, *de Pinnan* en 1149, *de Piniano* en 1155, *del Pinnano* en 1157, *ecclesiam S. Stephani de Piniano* en 1161, 1167, *de Piniano* en 1162, 1172, 1187, *castro de Pignano* en 1166, *ecclesie S. Marie de Pignano* en 1167, *prior Pinhani* (varianta : *de Pinhano*) en 1392, *de Pinhano* en 1529, *Pignan*, en 1526, 1626, 1648, 1770-72 (mapa de Cassini). 

*Pinhan* ven dau gentilici latin *Pinius*, amb lo sufixe *-anum*. Pinhan èra una proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Popian

**Popian** (*Poupian* en grafia mistralenca; *Popian* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **popianet -eda**.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villa Pupiano* en 842 (?), *in ministerio Pupianense* en 959, *ministerium Pupianense* en 962, *vicaria Pupianense* en 968, 972, *vicaria Pupianianense* [legir : *Pupianense*] en 990, *valle Popianensi*, cap a 1005, *castro Popianense* en 1013, *vicaria Popianense* en 1031-60, *castri quod vocatur Popian*, *de castro Popiano* en 1077-99, *parrochia S. Vincencii de Popiano* en 1094-1107, *Popiano* en 1094-1108, etc., *de Popian* en 1113, 1149, 1201, 1529, *de Popiano* en 1361, *Popian* en 1571, 1590, *Poupian* en 1622, 1626, 1643, 1740-60 , cap a 1780, *Paupian ou Poupian* en 1740-60, *Popian* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Popian* ven dau nom latin d'òme *Poppius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Popian* ven dau gentilici latin *Puppius*, amb lo sufixe *-anum*. Popian èra una proprietat galloromana.
### Fòrma anciana tirada dau diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865)
**Popian** - *Popianum castrum* en 996.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Pèirarua (Lengadòc)

**Pèirarua ** o **Pèira-rua** (se la R de 'rua' prononciada es dobla) (*Pierrerue* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es [pèjro'rüo]. Las fòrmas ancianas son : *villa de Petrarua* en 1129-1186, [mansus] *de Petrarua*, [villa] *de Petra Rua* en 1342, *de Petrarua* en 1344, *la ville et loc et Peirerue* en 1362, *Peyrerue* en 1643, *Pierrerue* en 1711, 1740-60, 1770-72
(mapa de Cassini). 

Lo nom vendriá de *pèira*, del latin *petra* e de *rua*, « carrièira, alinhament », del latin *ruga*, « rufa, rafidura », passat al sens de *carrièira* per metafòra; mas *rua* a lo sens de « carrièira  » plan mai luènh a l'oèst. Segon Hamlin, *Pèirarua* ven del latin *petra ruda* « ròc rude, aspre », amb una tombada irregulara de *-d-* intervocalic, benlèu jos l'influéncia de *rua*, « carrièira » o del nom comun (citacion en francés) « rue (plante) ». Mas en occitan aquela planta se ditz *ruda*.

Segon Joan Pèire Chambon, lo resultat de *rudis* existís sonque per manlèu sabent e *ruda* deu èsser assortit de l'asterisque. Una solucion seriá lo latin *PETREA RŪGA « carrièira en pèira (= pavada) ». 

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sanch Inhan; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Pesena de las Minas

**Pesena de las Minas** (*Pézènes-les-Mines* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ad Padanam* en 1184, *ad Pezena* en 1197, *apud Pedena* en 1247-1248, *de Pesano* en 1323, *de Pedena* en 1344 e 1361, *prieur de Pezene* en 1571, *Pezane* en 1613, *Pezeane* en 1622, *Pezene* en 1643, 1740-1760, *Pezennes* en 1740-1760, *Pezenes* en 1740-1760 e en 1770-72 (mapa de Cassini).

Segon Dauzat, lo nom ven del riu Pèine, que Frank R. Hamlin, Dauzat e Rostaing pensan venir de **Pedenu* e Xavier Delamarre de **Petinā* (nom celtic)  (mas la vocala finala es dobtosa). L'evolucion posteriora mòstra que lo nom del riu èra un proparoxiton (['pedena] o ['pedenu]), que Pesena èra (e es demorat) un paroxiton ([pe'zena]) e que l'accent tonic es encara mai en avant per Pesenàs ([peti'nate] > [peze'nas]), puèi que l'accent pòrta sul sufixe gallés *-ate*, *-ati*. 

Lo determinant *las Minas*, apondut al nom de la comuna en 1926, servís a evitar la confusion amb Pesenàs e se justifica per l'explotacion de la baucita, ara arrestada.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bedarius; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Peret (Erau)

**Peret** (*Péret* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *loco quem vocant Pered*, *terminio de Pered* en 1077-1099 (identificacion malsegura), *manso de Peret* en 1175, *territorio de Pereto* en 1207, *prior de Pereto* en 1323, *a Pezet* (sic) en 1380, *Peret* en 1571, *Peres* en 1622, *Peret* en 1643, 1740-60, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Peret* ven del latin *petra*, « pèira, ròc, montanha », amb lo sufixe collectiu *-etum*; segon Hamlin, *Peret* ven del latin *piretum*, derivat de *pirum*, amb sufixe collectiu, « luòc plantat de perièrs » . Jean-Pierre Chambon precisa que lo latin *piretum* es inatestat , çò que càmbia pas res al sens.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Pegairòlas de l'Escaleta

**Pegairòlas de l'Escaleta** (*Pégairolles-de-l'Escalette* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *valle Payguerolas*, abans 817, *cum valle Paigayrolles* en 844, *cum valle Peguerolas, cellam S. Johannis* en 884, *vallis Pegarensis* en 975, *ecclesiam de Pegayrolis cum villa et valle* en 1145, *villam de Payguerolis* en 1157, *villam de Pegarrolas* en 1162, *villam que Peguerolas dicitur* en 1161-1171, *de Pegayrolis* en 1162, *valle de Pegairolis* en 1168, *a Pegairol*, *de Pegairol* en 1186, *castrum de Pegairolis* en 1188 , *ecclesia S. Johannis de Peyrayrolis* (varianta : *Pegayrolis* en 1252, *turrim de Pegueyrolis*, *in Payguerolis* en 1264, *ecclesie de Pegueyrolis* en 1484, *ecclesia S. Johannis Babtiste de Pegueyrolis parrochialis et curata* en 1484, *S. Johannis de Pegayrola* al sègle XVI, *Peigarolles* en 1586, *sieur de Peiguerolles* en 1587, *de Pegairolles* en 1591, *Peguerelles* en 1622, *Pégayroles* en 1626, *Pegayrolles* en 1740-60, *Pegairolles* en 1740-60, *Pegayroles-de l'escalette* en 1740-60, *Pegayrolles de l'Escalette* en 1774-75 (mapa de Cassini).

Segon Dauzat, *Pegairòlas* es un diminutiu dau latin **picaria* [asterisc inutil, lo mot es dins lo Gaffiot, encara que semble un apax], de *pice*, « pega »; es un luòc ont preparan la pega; Hamlin renóncia a sa primièra interpretacion, « luòc argelós »,  contenguda dins la primièra edicion e refutada per F. Lambert per de rasons topograficas; F. Lambert mòstra que los noms d'aqueu tipe correspondon sovent a de luòcs nauts, ont se vei luènh.
 
## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Pegairòlas de Buòja

**Pegairòlas de Buòja** e un sol còp *Pegairòlas de Buòg* (o en defòra de l'airal lingüistic *Pegairòlas de Buèja* ?) (*Pégairolles-de-Buèges* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia
Buòja nais au Mejanèl, dins la comuna.

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : « Pégairoles » en 1122 [1783], *Pegayrolo* en 1273, *castri de Pegayrolis* en 1284, *castri de Pegairolis de Bueja* en 1284, *castrum de Pegayrolis et de Bueja* en 1293, *Pegayrol de Bodia*, *Pegayrolis* en 1402, *Peguerolles* en 1526, *Peguerolles* en 1648, *baronnie de Pegairolles de Bueges* en 1686, *l'eglise de Pegayroles* en 1740-60, *Pegairolles et Buegs* en 1740-60, *Pegeirolles dependance de S. Jean de Bueges* en 1740-60, *Pequerolles* en 1771, *Pegayrolles de Buejes* en 1774-75 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Pegairòlas* es un diminutiu dau latin **picaria* [asterisc inutil, lo mot es dins lo Gaffiot, encara que semble un apax], de *pice*, « pega »; es un luòc ont preparan la pega; Hamlin renóncia a sa primièra interpretacion, « luòc argelós »,  contenguda dins la primièra edicion e refutada per F. Lambert per de rasons topograficas; F. Lambert mòstra que los noms d'aqueu tipe correspondon sovent a de luòcs nauts, ont se vei luènh.

### Buòja
Es una aiga que nais dins la comuna; veire a l'article.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Paulhan (Erau)

**Paulhan** (*Paulian, Pauian* o *Paulhan* en grafia mistralenca; *Paulhan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **paulhanés -esa**.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [pαu'jαn]. Las fòrmas ancianas son : *castrum que vocant Paulianum* en 990, *castello quem vocant Pauliano* cap a 1035, cap a 1036, *quod vocatur Paulhan*, *quod nominatur Paulhanum* en 1140, *castrum de Paollano* en 1146, *de Paolano* en 1174, *in molendinis de Paollano*, *de Pauolan* en 1174, *de Paollano* en 1178, 1184, *molendinos de Paollano, apud Paolan*, *terminis Paolani* en 1182, *lo castel de Paollan* en 1187, *Guillelmus de Pereto de Pavollano* en 1188, *de Paulhano* en 1323, *de Paolhano* en 1351, 1361, *de Polhan* en 1529, *Paulhan* en 1571, 1590, *Poullan* en 1622, *Paulian* en 1626, 1643, 1708, *Paulhan* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Paulhan* ven del nom latin d'òme *Paulius*, *Paullius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Paulhan* ven de l'escais-nom (cognomen) *Paul(l)us* (mai que mai crestian), amb lo sufixe *-i-anum* o del gentilici latin *Paullius*, amb lo sufixe *-anum*. Paulhan èra una proprietat galloromana. Hamlin ajusta una remarca : la grafia en *-ao-* e quitament en *-avo-* de las atestations medievalas posterioras a 1140 poiriá indicar que davant lo *-lh-* palatal, lo diftongue *-au-* auriá evolucionat irregularament en *a* + *o* en iatus; ne cal pas conclure que *Paulhan* seriá vengut de l'escais-nom *Papulus* o del gentilici *Papuleius*, perqué la grafia de las mencions mai ancianas es en *-au-*.

### Fòrmas ancianas tiradas del diccionari topografic d'Eugène Thomas
***Paulhan** - *Pauliacum* en 881; *Paulianum castrum seu castellum* en 990; *Castellum de Paulio* en 1059; *Polianum* en 1089; *Paulhanum* en 1140; *Paulanum* en 1149; *Molendini et castellum de Paolan* en 1174; *De Paollano* en 1182; *Palianum* en 1311; *Seigneurie de Polhan* en 1529; *Paulian* en 1625; *Pauillan* en 1688; *Paulhan* en 1760

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Clarmont d'Erau, i demorèt.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Pardalhan (Menerbés)

**Pardalhan** (*Pardailhan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia

*Pardilianum* en 1234, *ecclesiis de Pardelhano* en 1254, *de Pardelhano et Pardelhanesio* en 1344, *prior de Pardiliano* en 1351, *Pardailhan* en 1529, *Pardella* en 1643, *Pardeillan* en 1670, 1711, *Pardelhan* en 1680, *Pardelian* en 1701, *Pardailhan* en 1735, *Pardaillan* en 1740-60, *Pardailhan* en 1770-72

I a dos luòcs : lo masatge e castèl de Pardalhan, prononciat [parda'jo], e lo vilatge actual de Pardalhan, prononciat [parda'jan] pr'amor de l'escrit [e de la tendéncia païsbassòla a defugir las prononciacions jutjadas gavachas, en realitat terrenalas], situat a 2,5 km al nòrd-èst e que se disiá *Pont Guiraud* fins al sègle XVIII.
Las fòrmas ancianas (del primièr luòc) son : *Pardilianum* en 1234, *ecclesiis de Pardelhano* en 1254, *de Pardelhano et Pardelhanesio* en 1344, *prior de Pardiliano* en 1351, *Pardailhan* en 1529, *Pardella* en 1643, *Pardeillan* en 1670, 1711, *Pardelhan* en 1680, *Pardelian* en 1701, *Pardailhan* en 1735, *Pardaillan* en 1740-60, *Pardailhan* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Pardalhan* ven del nom latin d'òme *Pardalus* o *Pardalis* [Skok] o *Pardelius* (Longnon), amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Pardalhan* ven de l'escais latin (cognomen) *Pardulus*, amb lo sufixe *-i-anum* (sic). Pardalhan èra una proprietat galloromana. Lo masatge de [parda'jo] donava son nom a una region importanta (cf. *Pardelhanesio* en 1344) e per exemple a Sant Joan de Menerbés o de Pardalhan. Per l'omonime agenés, Bénédicte Boyrie-Fénié prepausa lo nom patronimic **Pardalius* derivat del cognomen *Pardalus*, amb *-anum*. Dins los dos cases, las fòrmas mai ancianas en *Parde-* (o *Pardi-*) farián privilegiar l'ipotèsi *Pardelius* de Longnon e Negre.

## Istòria
En 1908, la comuna es demesida de çò qu’es uòi Sant Joan de Menerbés.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Palhièrs

**Palhièrs** (*Pailhès* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villa Gramacianicus*, *Gramacianicus, que vocant Paliarius*, *valle Paliarense* en 960, *villa Pallearios* en 1036, *villam... de Paliers*, *Matfredi de Paliers* en 1097, *terminio de Palleriis* en 1134, *villam de Paleriis* en 1178, 1183, *villa de Palleariis* en 1195, *de Paleariis* en 1200, *ecclesiam S. Stephani de Paleariis* en 1203, *capellanus de Palleriis* en 1210-1220, 1220-1225, *de Palheriis* en 1323, al sègle XVI, *Palhes* en 1571, *Palieris* en 1636, *Pailles* en 1643, *Paillés* en 1708, *Pailhés* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Palhièrs* ven del latin *pale-arium*, « luòc ont se consèrva la palha », de *palea*, « palha » e sufixe *-arium*; segon Hamlin, *Palhièrs* representa l'occitan *palhèr* « granièr », del latin popular *palearium*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias