Còuledan, Lube e Boast

**Còuledan, Lube e Boast** (*Coslédaà-Lube-Boast* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Boast
La prononciacion qu'ei [bũˈas] (nasalizacion hèra hòrta). Las fòrmas ancianas que son *Boo-Ast* en 1385, *Boaast* en 1548, *Boast* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), *Coslédaà-Lube-Boast* despuish 1843, quan apleguèn las tres comunas .

Segon Miquèu Grosclaude, la grafia de 1385 que muisha lo nom ei compausat e que i avó tombada de *n* dens la prumèra partida deu nom, enqüèra atestada per la prononciacion. Que cau donc supausar ua fòrma **Bon-Ast*. Que s'agirè d'un nom de persona gascon medievau compausat de dus noms, *Bon* + *Aster* (*Boaster* qu'ei atestat dens lo cartulari de Berdoas). *Aster* que pòt estar un nom de sent, lo metropolita d'Amasya au sègle Vau, d'aquí Sench Astier (Dordonha), deu grèc *astèr*, « astre ») o un nom de mestèr, un fabricant de lanças (lança = ast) o un antroponime qui en deriva, shens que la persona e sia era-medisha de la profession. Normalament, la darrèra sillaba *-tèr* qu'ei tonica e non pòt disparéisher; que cau donc supausar ua dessufixacion (supression deu sufixe) : **Bonast-èr* > *Bo(n)ast* .

### Còuledan
La prononciacion qu'ei de mau representar [kɔːʍleˈðã] (vocalizacion de *s*, alongament de [o], aspiracion hòrta). Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu *Dictionnaire toponymique des communes du Béarn* que supausa ua espirantizacion de *s* anteconsonantic, fenomèn banal en gascon.

Lo felibre René Canton tenia que se pronóncia [kɔːleˈðã].
 
Las fòrmas ancianas que son *Cosledaa* en 1385, *Cosledan* en 1402, *Cosledaas en Béarn* en 1424, *Cosledaa* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), *Coslédaà-Lube-Boast* despuish 1843, quan apleguèn las tres comunas .

Segon Dauzat, lo nom que vien de *cos(t)*, « costalat », fòrma masculina de *costa*, dab ua segonda partida escura. Los vilatges en *cost* que son au som d'arrecs . 

Segon Miquèu Grosclaude, que i a en occitan un mot *còs*, « turon, tuc », mès qui ei probablament d'ua arradic prelatina, shens cap ligam dab *còsta*, nimei dab lo latin *collis*. La segonda partida que vien deu latin medievau *leda* (en gascon, *leda*/*leta*,  « brau, nauda, maresc », dab un sufixe *-anam* qui indica la qualitat. Lo sens globau que seré lo de « hautor marescatjosa », çò qui ei possible dens las largas potges de Vic Vilh (lo basco *Aincille* qu'a lo medish sens) . Segon la mapa, lo planèr estret on ei lo vilatge que sembla totun plan eishugat.

### Lube
La prononciacion qu'ei [ˈlyβe]. Las fòrmas ancianas que son *Lube* en 1385, *Luba* en 1546, *Lube* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), *Coslédaà-Lube-Boast* despuish 1843, quan apleguèn las tres comunas .

*Lube* que sembla ua fòrma deu nom d'òmi *Lupus*, *Lop* en gascon. Que i a dens los tèxtes las fòrmas *Lubat*, *Lubet*, *Lub*  .

Lo *Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier*, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000, de Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, sortit 9 ans après, que cita ua atestacion *Luber* au cartulari de Morlans en 1154. Se *Luber* ei ua fòrma primitiva de *Lube*, aquò que hè mauaisit que *Lube* sia un derivat deu nom d'òmi *Lupus*, « lop »
.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas