Auton (Erau)

**Auton** (*Octon* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Se pronóncia localament Aloton/Aroton.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
### Auton
La prononciacion es [ou'tu], diferenta de la donada en introduccion. Las fòrmas ancianas son : *[ecclesiam] de Othone* en 1162, *S. Stephani de Othone* en 1240, *ecclesia S. Stephani de Otone* (varianta : *Othone*) en 1252, *ecclesia S. Stephani de Othone* en 1484, *de Octone* al sègle XVI, *l'esglise d'Hoton* en 1626, *Otton* en 1722, *Acton* en 1740-60, *Octon* en 1740-60 e en 1770-72 (mapa de Cassini). Segon Hamlin, *Auton* ven de l'escais-nom latin *Otho*, al locatiu-ablatiu (*Othone*) e sense sufixe. Auton èra una proprietat galloromana. *Othone* poiriá menar a *Auton* ? Los Féniés seguisson Hamlin e prepausan un nom d'òme *Otho(n)*.
Dauzat e Rostaing citan las fòrmas ancianas (tiradas del marrit diccionari topografic d'Eugène Thomas e que correspondon en realitat a un luòc desparegut de Magalaç, Santa Magdalena d'Octavian) *pagus Octavianis*, en 893, *de Octabianis*, en 1323, çò que fa que prepausan un nom latin *Octavius* amb lo sufixe *-anum*; mas per la fòrma actuala, contradictòria amb las atestacions, l'explica per un compausat mixte, *octo-* + *-magos*, « mercat », que donariá « lo mercat de l'ochen milliari » ; per Xavier Delamarre, s'agís d***ougtu-magos'' > ''*ōctu-magos'', « mercat d'ivèrn », amb una reinterpretacion de la finala, comprene que la finala en ''-òm'' es passada al tipe mai corrent ''-on'' e la nasala a poscut s'amudir. La sola dificultat es lo passatge per ''*ōctu-magos'' qu'auriá menat regularament a ''Och-''. Cal donc supausar una conservacion del diftongue ''Ou-'' (passat a ''Au-'' per dissimilacion tardiva).</br>
Las autras prononciacions occitanas ''Aloton'' o ''Aroton'' (rotacizacion del precedent) parton probablament d'una autra, ''Auton''. ''Auton'' fa creire que lo nom es ''Lo Ton'', d'aquí una aglutinacion de la preposicion : ''a Lo Ton'' (una fòrma que sembla çaquelà un chic forçada e de caractèr administratiu dins son intencion) > ''Aloton''. Se lo nom foguèt un moment ''Oton'', suposicion pas de las mai versemblablas, l'aglutinacion de la preposicion ''a'' menariá a ''Auton''.
===Sant Martin de las Combas===
Las fòrmas ancianas son : ''ecclesiam S. Martini de Combis'' en 1123, ''ecclesia S. Martin de Cumbis'' en 1252, ''de S. Martino de Combis'' en 1344, ''prioratum S. Martini de Cumbis'', ''ecclesia S. Martini de Cumbis'' en 1484, ''S. Martini de Combis'', al sègle XVI, ''Sainct Martin de Combes'' en 1568, ''S. Martin'' en 1613, ''S. Martin des Combes'' en 1622, ''St Martin de las Combes'' en 1643, ''St Martin de Combes'' en 1740-60, ''St Martin des Combes'' en 1770-72 (mapa de Cassini).</br>
''Sant Martin'' es un agiotoponime : es un nom de luòc que fa referéncia a un nom de sant, [[Sant Martin de Tors]], evangelizator de la Gàllia al sègle IV, avesque de [[Tors]] . Lo vilatge es al cap d'una comba nòrd-oèst sud-èst, çò que deu èsser la motivacion del determinant.
===L'Ausièira===
Las fòrmas ancianas son : ''castrum de Elzeria'' en 1145, 1157, 1162, 1188, 1210, ''castro de Lezara'' en 1188, ''priori de Euseria'' en 1250, ''castri de Elzeria'' en 1264, ''vicarius perpetuus S. Johannis de Euseria'', al sègle XIV, ''de Lauseria'' en 1344, ''ecclesia S. Johannis de Euzeria'' en 1484, ''Lauziere'' en 1620, ''Louziere'' en
1622, ''Leujière'' en 1627, ''Lieuziere'' en 1643, ''[église] de Lauzieres'' en 1740-60, ''Leuziere et Octon'' en 1740-60, ''Lieuziere'' (corregit en : ''Lieusere'') ''Acton'' en 1740-60, ''Lauzieres'' en 1770-72 (mapa de Cassini). ''Lauzières'' (en francés) es ''*L'Ausièira'' (nom probable), un bòsc d'euses, una euseda. L'euse (''quercus ilex''), del latin ''īlicem'', èra l'esséncia principala de la forèst [bas-]lengadociana primitiva.
===Rovinhac===
Las fòrmas ancianas son : ''[ecclesiam] de Ruviniacho'' en 1162, ''Beate Marie de Roviniaco'' en 1250, ''ecclesia S. Marie de Roviniaco'' (varianta : ''Roveniaco'') en 1250, ''de Rovinhaco'' en 1393, ''de Roviniaco'' en 1484, ''[eglise] de Roubignac'' en 1740-60, ''Roubiniac Succ'' en 1770-72 (mapa de Cassini).</br>
Rovinhac es sus la mapa de Cassini coma parròquia sucursala, ara demòra pas que la glèisa romanica. Es d'origina antica, format d'un nom latin d'òme, ''Rubinius'' (segon d'exemples semblables fornits per Dauzat e Rostaing), atestat, ''Rubenius'' segon [[Frank R. Hamlin]], amb lo sufixe celtic ''-*acon''. Seriá lo nom d'una proprietat qu'aviá per mèstre ''Rubinius'' o ''Rubenius''. I a un autre ''Rovinhac'', dins la comuna d'[[Avèna]], tanben parròquia sucursala sus la mapa de Cassini e tanben d'autres dins lo departament; cap d'eles es pas comuna, fòrça son abandonats o redusits a una glèisa sola. Azard ?

== Istòria ==
* Entre 1790 e 1794, ''Lauzières'' (nom francés) foguèt annexat a Auton. En 1964, ne foguèt aital per ''Saint-Martin-des-Combes'' (**Sant Martin de las Combas''') . L'Ausièira (nom supausat), situat sus un travèrs, accessible per un camin escalabrós que ven d'Auton, es un vilatge abandonat e arroïnat. 

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lunaç; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

### Demografia Sant Martin de las Combas

* Las donadas de la drecha del grafic son las de la comuna entièira d'Auton

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias