Lo Castèl (Londras)

**Lo Castèl** (*Mas-de-Londres* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *castello de Dundras* en 1116, *capella S. Girardi de castro Lundrensi* en 1146, *castrum de Roqueta, vel castrum de Dundris* en 1197, *castri de Lundris* en 1225, *castrum et forcias de Lundris* en 1229, *Chateau de Londres* en 1526, *le castel de Londres* en 1563, *Castet* en 1622, *Castelz* en 1626, *Chasteau* en 1648, *Chateau de Londres* en 1668-69, 1740-60, apelat per error *le Chateau de la Roquette*, en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, que non coneissián pas lo nom autentic, *mas* ven dau latin *mansus*, « explotacion rurala ocupada per un sol tenencièr (tèrme feodal) ».
### Londras (nom de país segon Hamlin)
Las fòrmas ancianas abans 1200 son : *Dunderas*, après 1010, *ecclesiam S. Martini de Londres* [nom alterat per una copia mai recenta, segon Hamlin, a l'article de Sant Martin de Londras] en 1088, *de Dundras* en 1100, *de Dundres* (varianta : *Luntras*) en 1101, *de Dundras* en 1107, *de Lundras* en 1110, *de Lundris* en 1110, *de Dundras* en 1116, *de Lundrias* en 1119, *de Lundras* en 1122, *de Drundra*, abans 1140, *de Lundras* en 1146, *de Lundris* en 1156, cap a 1160, *de Londras* en 1175, *de Dundris* en 1197, *de Lundris*, sense data [sègle XII ?], *villa Dondras*, au sègle XII. Segon Frank R. Hamlin, las fòrmas mai ancianas dau nom *Londras* concernisson Sant Martin de Londras. Aquelas fòrmas obligan a regetar l'etimologia per **lond-* « fanga », prepausada mai que mai per Jean-Gabriel Gigot, *Revue Internationale d'Onomastique* XXVI, p. 284-292; de mai, aquela nocion es pas adaptada a la topografia [implicitament, la de Sant Martin de Londras ]. Pr'aquò, l'influéncia daus derivats d'aqueu mot dins la lenga parlada (mai que la dau nom la capitala de l'Angletèrra) explica l'evolucion *Dundras* > *Lundras*. *Londras* ven probablament d'un tèma **Dund-* de sens desconegut, amb un sufixe atòn *-era* o *-ara* , lo tot dau domèni dau preindoeuropèu; un derivat dau gallic *dunum*, « fortalesa » es improbable. Enlòc, Hamlin mòstra pas que sap que lo nom actuau occitan de *Londras*, sense determinant, es lo de la comuna dicha en francés *Notre-Dame-de-Londres* e pas de Sant Martin de Londras. Sense afirmar que que siá sus l'etimologia de Londras, un tèrme associat a la fanga, inadaptat per Sant Martin, es pas impossible per lo vilatge de Londras, situat sus una peninsula environada de rius, que tresplomba pas que de mens de 10 m.
### Gabriac ?
NB. La glèisa de Sant Estève de Gabriac es dins la comuna dau Roet.

Las fòrmas ancianas son : *fisco Gabriacho* (varianta : *Gabriaco*) au sègle X o XI nom gallic d'òme  (identificacion mausegura), *prior S. Stephani de Gabriaco* en 1331, *[sieur]... de Gabriac* en 1586, *l'eglise et paroisse S. Etienne de Gabriac* en 1668-69, *l'eglise de St Etienne de Gabriac où est un moulin* en 1740-60, *S. Etienne de Gabriac*, parròquia, e *Gabriac*, masatge en 1759, *St Etienne de Graviac* e *Graviac* en 1774-75 (mapa de Cassini). Quina es la prononciacion, amb metatèsi consonantica o non ? la grafia es en *b* pr'amor de l'etime mai segur e de la simplicitat.

Segon Hamlin, *Gabriac* ven dau nom gallic d'òme *Gaberius*, amb lo sufixe *-acum*. Gabriac èra una proprietat galloromana. Per d'autres *Gabriac*, Dauzat causís lo nom gallic d'òme *Gabrius*, atestat, de *gabros*, « cabra »; Delamarre causís tanben *Gabrios* per los meteisses toponimes . Res dins las fòrmas ancianas permet d'assegurar la preséncia de *e* de *Gaberius*, nom qu'es benlèu pas atestat.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas