open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aussencs

**Aussencs** (*Ossenx* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [aw'senks]. Las fòrmas ancianas que son *Osents* au sègle XIIIau, *Ossenxs* en 1385, *Ossencx* en 1400, *Osenxs* en 1546, *Ossenx* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) 

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude p. 132, qu'explica lo nom ei prelatin, aquitan, benlhèu vascon. Xavier Ravièr, citat tanben per Grosclaude, que ved per Aussencs un nom prelatin shens cap de dobte . 

Dauzat qu'explica *Aussencs*, a la seguida de Gamillscheg, per lo nom germanic d'òmi *Audesind*, shens sufixe .

Miquèu Grosclaude qu'exclutz (p. 385-386) ua origina germanica peus noms bearnés en *-encs*. Que cred tanben un idronime ei improbable. Que pensa *Aussencs* e *Ausencs* son probablament lo medish nom, dab ua diferenciacion ortografica posteriora per rasons practicas. Per *Aussencs*, que gausa shens i créder vertadèrament lo basco *altz*, « vèrnhe » dab lo sufixe frequentatiu basco *-entz*, d'aquí un sens globau de *verneda*. Que supausa ua reduccion deu diftongue iniciau *Au-* en *O-*, com a Orèite e a Orion  (totun, las fòrmas ancianas que son totjorn en *O-* e non pas en *Au-*). Per l'iniciau, que cau meilèu supausar ua evolucion recenta *Ossencs* > *Aussencs* explicabla per la preposicion *a* : *a Ossencs* > *Aussencs* ([Awz-]).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna
## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Aurriula

**Aurriula** (*Orriule* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [aw'rriwlə]. Las fòrmas ancianas que son *Oriure* en 1385, *Orriure* en 1399, *Orriula* en 1544, *Orriola* en 1618, *Orrieula* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Lemoine, citat per Grosclaude, qu'explica *Aurriula* per lo latin *horreolum*, diminutiu de *horreum*, « graèr, granja, cerèr » .

Miquèu Grosclaude qu'arrefusa l'explicacion de Lemoine; *horreolum* qu'auré miat a **Orriòu*. Pr'amor de la proximitat deu basco, Grosclaude que causeish *orre*, « genebrèr », e *ola*, « cabana, granja » : la cabana dens los genebrèrs . 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna
## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ausencs e Montestruc

**Ausencs e Montestruc** (*Ozenx-Montestrucq* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Ausencs
La prononciacion qu'ei [aw'zenks]. Las fòrmas ancianas que son *Osenx* en 1069-1119, *Ossenx* en 1105-1119, *Osencs* en 1282,  *Ossenx* en 1385, *Osencx* en 1457, *Ozencxs* en 1476, *Ozenxs* en 1536, *Osencxs* en 1556, *Oussenxs* en 1568, *Ossenxs* en 1568, *Ozenx* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). Per l'arriu : *L'arriu d'Osencxs* en 1538 .

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, diz pas arren per *Ausencs*, mès per *Aussencs* (Canton de Sauvatèrra), qu'explica lo nom ei prelatin, aquitan, benlhèu vascon. Xavier Ravièr, citat tanben per Grosclaude, que ved per Aussencs un nom prelatin shens cap de dobte . 

Dauzat qu'explica *Ausencs* per lo nom germanic d'òmi *Audo* dab lo sufixe germanic *-ing* .

Miquèu Grosclaude qu'exclutz (p. 385-386) ua origina germanica peus noms bearnés en *-encs*. Qu'exclutz tanben un idronime : que sembla l'arriu a pres lo nom deu vilatge e non pas a l'arrevèrs. Que pensa *Ausencs* e *Aussencs* son probablament lo medish nom, dab ua diferenciacion ortografica posteriora per rasons practicas. Per *Aussencs*, p. 351, que gausa shens i créder vertadèrament lo basco *altz*, « vèrnhe » dab lo sufixe frequentatiu basco *-entz*, d'aquí un sens globau de *verneda* (las fòrmas ancianas que son totjorn en *O-* e non pas en *Au-*). Per l'iniciau, que cau supausar ua evolucion *Osencs* > *Ausencs* explicabla per la preposicion *a* : *a Osencs* > [Awz-].

### Montestruc
La prononciacion qu'ei [,muntes'tryk]. Las fòrmas ancianas que son *Montastruc* en 1385, *Montestrucq* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing, *Montestruc* que vien deu latin *mons*, « montanha » e de *Astruc*, nom meridionau de persona . Segon Negre, citat per Miquèu Grosclaude, a prepaus d'autes lòcs comparables, lo sens qu'ei de « mont urat », se *Astruc* ei pas un nom de persona .

Miquèu Grosclaude, que pensa *astruc* ei un adjectiu (« plaçat devath un bon astre, urat, qui a sòrta ») e non un nom de persona. Lo nom *Astruc* ei pas coneishut dens la region, los mots plaçats après *mont* son pas noms de persona en generau mès adjectius e enfin, se *Astruc* èra un nom de persona, seré plaçat après d'autes noms que *mont* o *poi*, com per exemple *camp*, *prat* o *bòrda* e justament ei pas atau. Grosclaude qu'ajusta lo sens de « montanha plan situada » convien hèra plan au site .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Pardias-Pietat

**Pardias-Pietat** (*Pardies-Piétat*  en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
 
## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [parˈðĩɔs] (nasalizacion de *i*). Las fòrmas ancianas que son *Bardinae* au sègle XIau, *Pardies de Lissarre* en 1385, *Pardies de Lixarra* en 1450, *Pardiees de Lixarre* en 1535, *Pardees* en 1675, *Pardies* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica *Pardies* per lo latin *parietinae*, « casa arroeinada », qui a donat *pardina* en aragonés, « montanha dab casas rusticas, pastenc dab cabanas, lòc inculte qui sèrv de pastenc »  .

Dauzat e Rostaing qu'explican *Pardias* sia per *prata* (plurau de *pratum*, « prat » e sufixe *-ina*, sia  per lo latin **parietinas*, derivat de *paries*, « paret » .

Segon Miquèu Grosclaude, la purmèra explicacion de Dauzat que harè de *Pardias* l'equivalent deus nombrós *Pradinas*, « las petitas pradas ». Mès que cau causir la segonda e la de Rohlfs. L'explicacion per *Pradinas* que supausaré ua metatèsi de *r*, mès, atau com remarca Pèire Bèc, la metatèsi de *r* que's hè en gascon totjorn en remontant cap au començament deu mot e jamèi dens l'aute sens (ex. *capra* > *craba*, *dormire* > *dromir*, *fenèstra* > *frinesta*). Pardias qu'ei donc l'equivalent deus *pardinas* d'Aragon, mot pirenenc, de **parietinas*, « pastenc dab murets/murrets . Pr'amor deu semantisme larg de l'eretèr de **parietinas*, la question de son sens precís dens lo cas de la localitat bearnesa que demora drubèrta.

*Pietat* que correspón au nom d'ua capèra deu sègle XVIIau, dedicada a la Verge .
*Lissare* o *Lixarra* qu'ei l'ancian nom d'ua partida de las comunas la plana de Nai. Qu'ei un nom basco qui ei lo medish que lo d'ua anciana comuna soletina aplegada dab Maulion. Segon J.B. Orpustan, lo nom ei pas *lizarra*, « los hrèishos », mès meilèu *lex-t-aurre*, « au davant deu flume », qui correspón a la situacion d'aqueras comunas près deu Gave de Pau .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Pèiralonga e Avòs

**Pèiralonga e Avòs** (*Peyrelongue-Abos* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Avòs
La prononciacion qu'ei [a'bɔs]. Las fòrmas ancianas que son *Aboss* en 1286, *Avos* en 1385, *Abos en Vic-Bilh* au sègle XIVau, *Abossium*, en latin, en 1425, *Aboos*, cap a 1540, *Abos* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Lo nom qu'ei identic a un aute Avòs deu canton de Monenh, escriut curiosament *Abòs* per Miquèu Grosclaude e l'explicacion qu'ei la medisha. Dab lo sufixe *-òs*, l'etime que pòt estar *Abus*, nom d'un barbar (Rohlfs), lo cognomen latin *Avus* (Rohlfs e Dauzat), *Abbo* e **Abo*, nom germanic d'òmi, *abe*, arradic bascoaquitana, « horragat, talhadís », *abi*, mot soletin e labordin, « cavitat ». La solucion qui semblaré mei solida qu'ei lo cognomen latin *Avus*, derivat de *avus*, « pairbon, davancièr », shens cap de certitud .

### Pèiralonga
La prononciacion qu'ei [,pɛjrɔ'lungɔ]. Lo nom qu'ei mentavut per Marca au sègle XIau. Las fòrmas ancianas que son *Peyrelonque* en 1385, *Peralonca en Vic-Bilh* en 1544, *Peyrelongue* en 1548, *Peirelongue* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), *Peyrelongue-Abos* despuish qu'apleguèn los dus vilatges .

Segon Miquèu Grosclaude, lo sens qu'ei simple e clar, « pèira alongada »; mès com i a pas cap menir, dolmèn o ròca particulara, la motivacion qu'ei mauaisida .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Puei de Lescar

**Puei de Lescar** (*Poey-de-Lescar* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [pwej de les'ka]. Las fòrmas ancianas que son *Poey aupres de Lescar* en 1457, *Pouey* en 1675, *Poey* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

*Puei* que vien deu latin *podium*. Aqueth mot que pòt designar lòcs hauts, tucas de som mei o mens arredondit, tucas petitas e quites *tumuli* .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Aulhon

**Aulhon** (*Ouillon* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [aw'ʎun]. Las fòrmas ancianas que son *Olon* au sègle XIIau, *Olo* au sègle XIIau, *Olhon* en 1385, *Olion* au sègle XIVau, *Olhoo* en 1535, *Oilhon* en 1675, *Ouilhon* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing, Aulhon que vien deu nom latin d'òmi *Olius* dab lo sufixe *-onem* . 

Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'explicacion deu Dauzat. Qu'ei la medisha etimologia que per Lo Lhon (canton de Lenveja .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Poms

**Poms** (*Pomps* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [pums] o [pumps]. Las fòrmas ancianas que son *Poms* au sègle XIVau, *Pombs* en 1443, *Pomps* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Dauzat e Rostaing, shens certitud, que perpausan lo latin classic *pomum*; « frut, puish poma »  . 

Miquèu Grosclaude, qu'accèpta l'ipotèsi. Lo diccionari de Lespy que cita la frasa deu cartulari de Sòrda : « Habemus unam jornatam dejus los poms »; lo sens de *poms*, au plurau, qu'ei « pomareda, vergèr »; qu'ei lo sens de *Poms* .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ponçon Devath e lo Potz

**Ponçon Devath e lo Potz** (*Ponson-Debat-Pouts* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Ponçon Devath
La prononciacion qu'ei [pun'sun de'bat]. Las fòrmas ancianas que son *Ponzo* au sègle XIIau, *Ponsoo-Jusoo* en 1376, *Ponso-Debag* en 1385, *Ponsoo-Debat* en 1402, *Ponssoo-Dejus* en 1487, *Ponsson-Debag* en 1546, *Ponso-Debaig* en 1614, *Ponson-débat-Pouts* despuish qu'apleguèn las dus comunas, lo 30 de deceme de 1844 .

Segon Dauzat, *Ponçon Devath* que vien deu nom latin d'òmi *Pontius* e sufixe *-onem*; *devath*, « en bas » . 

Segon Miquèu Grosclaude, qu'ei inutile de tornar au latin, pr'amor lo nom *Pons* qu'ei plan atestat a l'Edat Mejana. *Ponçon* (escriut *Ponson* que vien de *Pons* (= *Ponç*) e sufixe *-on*. Per las indicacions d'orientacion (qui  non son indicacions d'altitud) : 
**juson*, *dejús* o *dejós*, *devath* = en aval, au nòrd; 
**suson*, *dessús* = en amont, au sud; 
**abans*, *davant* = cap au sorelh levant, a l'èst; 
**arrèr*, *darrèr* = d'esquia au sorelh levant, a l'oèst. 
*Devath* qu'a lo sens de « situat au nòrd » (per rapòrt a Ponçon Dessús) .

A prepaus deu sufixe, Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu *Dictionnaire toponymique des communes du Béarn*, qu'escriu Miquèu Grosclaude constata la relativa frequéncia deu sufixe *-on* e l'absencia deu sufixe *-an* (deu latin *-anum*) shens botar los dus hèits en relacion. Boisgontier que pensa, a data desconeishuda, i avó substitucion d'un sufixe per un aute. Aquí perqué en Bearn i a los adjectius *Suson*, *Sobiron*, *Juson*, contra *Susan*, *Sobiran*, *Jusan*, en gascon comun. *Ponçon* qu'ei l'equivalent deus *Ponçan* deu Gers.

### Lo Potz
La prononciacion qu'ei [lu puts] (article definit totjorn present). Lo nom que vien deu gascon *potz*, deu latin *puteum* (e non pas de *podium* > *puei*) .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Pontiac e Vièlapinta

**Pontiac e Vièlapinta** (*Pontiacq-Viellepinte* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Pontiac
La prononciacion qu'ei [pun'tjak]. Las fòrmas ancianas que son *Ponteac* en 1385, *Pontiacq-Viellepinte* despuish qu'apleguèn las duas comunas lo 25 de junh de 1844 .

Segon Dauzat e Rostaing, lo nom que vien deu nom latin d'òmi *Ponteius*, dab lo sufixe *-acum*  e non pas çò que Miquèu Grosclaude lo hè escríver (*Pontius*). 

Segon Miquèu Grosclaude, *Pontiac* que vien deu nom latin d'òmi *Pontius* dab lo sufixe galloroman *-acum* . N.B. qu'ei ua error evidenta, *Pontius* + *-acon* > *Ponçac* (véder Ponçon Dessús). Per *Pontiac* que cau *Ponteius*, **Pontinus* (probablament inatestat, mès que i a *Pontinius*), *Potentinus* (dab ua contraccion).

### Vièlapinta
La prononciacion qu'ei [,bjɛlɔ'pintɔ]. Las fòrmas ancianas que son *Villa Picta*, en latin, en 1270, *Vielepinte* en 1385, *Biela-Pinta* en 1429, *Vielapinta* en 1539, *Bielepinte* en 1737 *Pontiacq-Viellepinte* despuish qu'apleguèn las duas comunas lo 25 de junh de 1844 .

Dauzat e Rostaing, per Vilapinta (Aude), lo nom que vien deu latin *villa*, « grana proprietat rurala, puish vilatge, puish lo sens actuau » e de l'adjectiu latin *picta*, « pintrada » . 

Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'ipotèsi precedenta, mès la motivacion de l'adjectiu qu'ei misteriosa .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Portèth (Bearn)

**Portèth** (*Portet* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa deu Vic Vilh administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [pur'tɛt]. Las fòrmas ancianas que son *de Portello*, en latin, en 1337, *Porteg* en 1385, *Pourtet* en 1675, *Portet* en 1777, *Portet* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Dauzat qu'explica *pòrt*, deu latin *portus*, ei un passatge en montanha e *portèth* ei un derivat, dab lo sufixe vienut de *-ellum* . 

Segon Miquèu Grosclaude, que s'ageish deu resultat de *portellum*, mès lo sens ei pas de « passatge en montanha », meilèu de « lòc a l'acès » e tot simplament « ostau », devath l'efècte d'ua banalizacion medievala deu sens . Portèth qu'ei sus ua sèrra estreta e la foncion de passatge qu'ei evidenta.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Poliac

**Poliac** (*Pouliacq* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [puʎak]; los abitants que son *los polhagués* [lus puʎagés]. Que i a ua fòrma anciana : *Pouliac* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica *Poliac* per lo nom latin d'òmi *Polinus*, dab lo sufixe *-acum* .

Miquèu Grosclaude qu'accèpta la proposicion de Rohlfs; Poliac qu'èra « la proprietat de Polinus'' . 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Porciuvas e Bocoa

**Porciuvas e Bocoa** (*Poursiugues-Boucoue* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Porciuvas
La prononciacion qu'ei quauquarren com [pur'siybəs] o [pur'swibəs]. Ua fòrma anciana qu'ei *Poursieugues* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, e Dauzat e Rostaing que's basan sus l'explicacion deu diccionari de Simin Palay, a *poursinglo*, *poursiugue*, *poursugue*, p. 800-801, « sot, porcau, penon; abric, emban deu bestiar mei generaument »; segon Rohlfs, lo nom que vien deu latin *porcile*, « porcau, sot »  . 

Miquèu Grosclaude que cita las fòrmas de l'Atlàs Lingüistic de Gasconha : [pur'singlɔ] (Val d'Aran, Haut Comenge, Vath de Loron), [pur'siewβɔ] (Centre Bigòrra, Haut Ador). La geografia d'aqueras fòrmas que muisha lo mot èra mei espandit d'autes còps e adara en via de disparicion. Lo sens qu'ei « porcau » o mei generaument « abric peu bestiar » .

### Bocoa
La prononciacion qu'ei [bu'kunɔ] dab ua nasalizacion hòrta qui supausa un ancian *Bocona*. Ua fòrma anciana qu'ei *Boucoue* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Lo nom qu'ei lo de l'ahorèst de *Bocona*, escrit *Bocoe* en 1371. L'origina qu'ei benlhèu lo latin medievau *boconem*, « turon, penent » .

Segon Xavier Delamarre, los noms celtics d'òmi *Buccō* e *Bucconius* son frequents; *Bocona* e *Bocoa* que vienen de *bucconā*, « la proprietat de Buccō » .

## Istòria
Las comunas de Porciuvas e de Bocoa que s'apleguèn lo 11 de junh de 1841 .

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Precilhon

**Precilhon** (*Précilhon* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [presi'ʎun]. Las fòrmas ancianas que son *Precilhon* en 1267, *Plessilhoo* en 1368, *Precilhoo* en 1375, *Pressilho* en 1405, *Pressilhoo* en 1421, *Presylho* en 1548, *Persillon* en 1776, *Précillon* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

*Precilhon* que vien deu nom latin d'òmi *Priscilius*, varianta de *Priscillus*, dab lo sufixe *-onem*. Precilhon qu'èra la proprietat de Priscilius .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Pujòu (Bearn)

**Pujòu** (*Puyoô* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [py'jɔ] dab un *-o* hèra obèrt, alongat e diftongat en [ɔw]. Las fòrmas ancianas que son *Puiou* cap a 1125, *Poiou* en 1246, *Puyou* en 1327, 1385 e 1735, *Puyôo* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing, *Pujòu* que vien deu latin *podium* « lòc haut, turon deu som mei o mensh arredondit » dab lo sufixe diminutiu *-eolum* . 

Segon Miquèu Grosclaude, *Pujòu* que vien deu latin *podium*, « turon, hautin, tuc » dab lo sufixe diminutiu *-olum*; lo nom que designa un petit turon. *Pujòu* qu'ei l'equivalent deu lengadocian *Pujòl* .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
L'Espitau d'Orion

**L'Espitau d'Orion** (*L'Hôpital-d'Orion* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [lespi'taw du'rjun]. Las fòrmas ancianas que son *Espitau d'Orion* en 1255, *L'espitau d'Aurion* en 1344, *L'hopital d'Erion* (Froissart), *La Commande de Aurion* en 1537, *L'Hospital d'Orion* en 1620, *L'Hopital d'Orion* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Lo mot *espitau*, deu latin *hospitalem* designa un establiment d'acuelh, plaçat sus ua grana rota o un itinerari de pelegrinatge, qui recep mei que mei pelegrins e qui depén d'un òrde religiós, com l'òrde deus Espitalèrs de Sent Joan de Jerusalèm. Orion qu'ei lo nom deu vilatge vesin . 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna
## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ramós

**Ramós** (*Ramous* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [ra'mus]. Las fòrmas ancianas que son *Ramons* au sègle Xau, *Arramos* au sègle Xau, *Arramos*/*Arremos* en 1010-1032, *Arramos*/*Aramos* en 1385, *Arramoos* en 1405, *Aramoos* en 1546, *Arremos* en 1582, *Ramous* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). La prumèra fòrma, en contradiccion dab las autas, que vien d'un tròç perdut deu cartulari de Sòrda, citat per Marca au sègle XVIIau; per consequent, pòt pas estar verificada .

Segon Dauzat e Rostaing, *Ramós* que vien deu nom gotic d'òmi *Aramoths* . Lemoine, citat per Miquèu Grosclaude, qu'explica lo nom per lo mot gascon *arram* .

Segon Miquèu Grosclaude, lo nom germanic*Aramoths*, citat per Dauzat, qu'ei foneticament inadaptat. La grafia *Ramons*, qui suggereish un aute nom germanic, qu'ei isolada e mausegura. Tot simplament, l'etime qu'ei l'adjectiu latin *ramosus*, de *ramus*, « branca, arram, huelhatge, huelhar », dab lo sufixe qualitatiu *-osum*; designa un lòc boscat, huelhut, cobèrt, ombriu .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Revenac

**Revenac** (*Rébénacq* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [reβenak]. Las fòrmas ancianas que son *Arrevenac*, en 1346, *Revenac* en 1385, *Rebenacq* en 1455, *Arrebenag* en 1457, *Rebenac* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Dauzat e Rostaing que pensan *Revenac* vien deu nom latin d'òmi *Revinus* dab lo sufixe galloroman (= vienut deu cèlta) *-acum* . 

Segon Miquèu Grosclaude, *Revenac* qu'ei ua bastida fondada en 1347 per Gaston Febus e l'oficièr vescomtau Joan de Rébénacq (segon Pèir Tucoo-Chala, *La Principauté de Béarn*, p. 407-408). Lo nom de la comuna deriva donc pas dirèctament deu nom *Revinus* + *-acum* .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna
## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Rivarroi

**Rivarroi** (*Ribarrouy* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa deu Vic Vilh administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [riba'rruj]. Las fòrmas ancianas que son *Riverouy*, en 1675, *Arriberoy* en 1675, *Ribarrouy* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat, lo nom que vien deu latin *rivus*, « arriu » e *rubeus*, « arroi » . 

Segon Miquèu Grosclaude, que i a dens lo vilatge ua explicacion per *arriu beròi*, en contradiccion dab la prononciacion [-ruj]. Que cau escartar tanben *riba arroja* (latin *ripa rubea*), pr'amor l'adjectiu ei au masculin. Donc lo sens qu'ei efectivament « arriu arroi », mès cap arriu deu lòc verifica aqueth adjectiu .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Riupeirós (Bearn)

**Riupeirós** (*Riupeyrous* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [riwpej'rus]. Las fòrmas ancianas que son *Riupeyroos* en 1336, *Arripeiroos* en 1376, *Ariupeyros* en 1385, *Arriu-Peyros* au sègle XIVau, *Arriu-Peyroos* en 1492, *Riupeyroux* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing, *Riupeirós* que vien deu latin *rivus*, « arriu » e *petrosus*, « peirós » . 

Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'explicacion deu Dauzat, shens poder díser quin ei l'arriu en question, enter lo Gavàs e l'arriu de Lhèus  (un a l'oèst, l'aute a l'èst).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ribahauta

**Ribahauta** (*Rivehaute* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei ['ribə 'hawtə]. Las fòrmas ancianas que son *Aribalda*/*Arribaute* en 1105-1119, *Arribalte*/*Arribaute* au començament deu sègle XIIau, *Arribaute* en 1150-1167 e en 1323, *Ribaute* en 1385, *Arribauta* en 1538, *Arribahauta* en 1540, *Ribahaute*/*Ribe-Aute* en 1548, *Rive-Haute* en 1656, *Rive-Haute* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing, *Ribahauta* qu'ei lo resultat deu latin *ripa*, « arriba » e *alta*, « hauta »; segon Miquèu Grosclaude, l'expression que's compren per la posicion deu vilatge sus l'arriba concava de la vòuta deu *Saison*, per oposicion a l'arriba convèxa on son los camons .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna
## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Avit (Bearn)

**Sent Avit** (*Saint-Abit* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sent a'bit]. Las fòrmas ancianas que son *Sanctus Avitus* en 1286, *Sentebic* au sègle XIIIau, *Sent-Abit en Lissarre* en 1375, *Sanct-Vit* en 1501, *Sancta-Bit* en 1538, *St-Abit* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Sent Avit qu'ei lo vocable de la parròpia pòt estar un avesque de Viana mort cap a 565, o un ermita de la region d'Orleans mòrt en 530 .

*Lissarre*, mentavut en 1375, o *Lissarra* qu'ei l'ancian nom d'ua partida de las comunas la plana de Nai. Qu'ei un nom basco qui ei lo medish que lo d'ua anciana comuna soletina aplegada dab Maulion. Segon J.B. Orpustan, lo nom ei pas *lizarra*, « los hrèishos », mès meilèu *lex-t-aurre*, « au davant deu flume », qui correspón a la situacion d'aqueras comunas près deu Gave de Pau .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Armon

**Sent Armon** (*Saint-Armou* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sentar'mu]. Las fòrmas ancianas que son *Sent Arromaa* en 1371 e 1385, *Sanct Armoo* en 1538, *Sainct Harmon* en 1538, *Sent Hermo* en 1542, *Sanct Aramon* en 1546, *Saint Armon* en 1683, *St Amont* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

*Sent Armou* que sembla estar ua alteracion de *Sent Arroman*, en latin *Sanctus Romanus* .

Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu *Dictionnaire toponymique des communes du Béarn*, qu'escriu Miquèu Grosclaude constata la relativa frequéncia deu sufixe *-on* e l'absencia deu sufixe *-an* (deu latin *-anum*) shens botar los dus hèits en relacion. Boisgontier que pensa, a data desconeishuda, i avó substitucion d'un sufixe per un aute. Aquí perqué en Bearn i a los adjectius *Suson*, *Sobiron*, contra *Susan*, *Sobiran*, en gascon comun. Donc *Sent Arr(o)man* ei vienut *Sent Arr(o)mon*. 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Semboès

**Semboès** (*Saint-Boès* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sem'bwɛs]. Las fòrmas ancianas que son *Sombois*/*Sombos*/*Sombus* en 1105-1119, *Semboys* en 1290, *Somboes* au sègle XIIIau, *Somboeys* en 1356, *Sent-Boes* au sègle XIVau, *Semboees* en 1442, *Senboes*/*Sent-Boees* en 1536, *Sanct-Boes* en 1546, *Saint-Bouès* en 1686, *Saint-Bois* en 1786, *St Boés* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Miquèu Grosclaude que precisa lo nom ei un faus agionime (un faus nom de sent). Lo francés qu'explica etimologias popularas, lo *Saint-Bois* (de la Crotz deu Crist), pr'amor lo francisme *buès* per *husta* qu'ei recent; l'ipotèsi de « bòsc situat au som » qu'ei shens valor; que disen *bòsc*, pas *buès* .

Rohlfs que horneish antroponimes aquitans dens las inscripcions anticas [de Comenge] : *Sembus*, *Sembetten*, *Sembedone*, *Sembexone*, qui semblan en ligam dab lo basco ancian **Sembe*, basco actuau *Seme*, « lo hilh ». Mès aquera ipotèsi qu'ei en contradiccion dab las fòrmas en *Somb-* [qui son las mèi ancianas]. Grosclaude que conclutz en deishar un dobte en favor deu nom de persona bascoaquitan **Sembe*, qui normaument auré perdut son *-b-*.

Que i a un Semboés dens lo departament de Gers, diferent sonque per dus detalhs, l'obertura de *e* e lo hèit qu'ei pas a l'origina d'un arriu, çò qu'exclutz l'ipotèsi « som + nom d'arriu ».

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Castin

**Sent Castin** (*Saint-Castin* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sent kastin]. Las fòrmas ancianas que son *Sanctus Castinus* en 980, *Castinus*/*Sanctus Castinus*, cap a 1030, *Gasti* ? au sègle XIau, *Sent Castii* en 1385, *St Castin* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing, *Sent Castinus*, en latin, qu'ei un sent escur . 

Segon Miquèu Grosclaude, non saben arren de *Sent Castinus*, un sent qui benlhèu a jamèi existit .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Senta Coloma

**Senta Coloma** (*Sainte-Colome* en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei ['sentɔ ku'lumɔ]. Las fòrmas ancianas que son *Sancta Columba*, en latin, en 1100, *Sente Colome* en 1277, *Senta Colome* en 1385, *Sainte-Colome* en 1655, *Sainte-Coulome* en 1752, *Sainte-Colome* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Senta Coloma qu'ei ua verge vienuda d'Espanha, martirizada a Sens cap a 273 o 274 .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments
## Personalitats ligadas dab la comuna
## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Jacme

**Sent Jacme** (*Saint-Jammes* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sen 'jamme]. Las fòrmas ancianas que son *Sent-Jacme* en 1376, *Saint-Jayme* en 1673, *St James* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

*Sent Jacme* qu'ei la fòrma gascona de (sanctus) *Jacobus*, l'apòstol Sent Jacme lo Major o lo martir deu sègle prumèr, Sent Jacme lo Minor. Lo nom deu vilatge que s'explica probablament per la situacion sus un camin romiu de Sent Jacme de Compostèla, d'Aush a Lescar .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sendòs

**Sendòs** (*Saint-Dos* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa e gascona administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sen'dɔs]. Las fòrmas ancianas que son *Sendos-Suzon* en 1120, *Sendos* en 1072-1170, *Scendos* en 1151, *Sendos* en 1442, *Sandoos*/*Sandos* en 1538, *Saint-Doz* en 1675, *Sindos* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, que i a un cognomen *Sendus* atestat dens ua inscripcion d'Aquitània .

Dauzat qu'explica *Sendòs*, segon Rohlfs, per lo nom latin d'òmi *Sintus* dab lo sufixe aquitanic *-ossum* .

Miquèu Grosclaude que considèra *Saint-Dos* ei un faus agionime. Lo cognomen *Sendus* qu'ei benlhèu un nom aquitan latinizat. Lo nom aquitan *Sende* qu'ei a arreligar dab *Centoig*, latinizat en *Centullus*, nom, probablament gascon, dels prumèrs senhors de Bearn e tanben deu basco actuau *Sendo*, « hòrt, robuste, coratjós ». Lo radicau de *Sendòs* qu'ei probablament identic au radicau de Sendèts . 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Guironç (Bearn)

**Sent Guironç**  (*Saint-Girons-en-Béarn* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sent ɟiˈruⁿs] (la prononciacion de *g-* qu'ei palatalizada). Las fòrmas ancianas que son *Sanctus Gerontius*, en latin, en 1101, *Sent Girons* en 1322, *Sent Gerontz* en 1404, *Sanctz Guyrontz* en 1546, *Saint Guirons* en 1675, *St Girons* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Que i a tres *Sanctus Gerontius*, un avesque de Milan au sègle Vau, un avesque de Cervia (Itàlia) au sègle VIau e un monge martir deu sègle IVau a Aira; que s'ageish probablament deu darrèr. Lo vocable de la glèisa qu'estó *Sent Guironç* dinc a 1830, quan tornèn bastir la glèisa .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Laurenç e Bretanha

**Sent Laurenç e Bretanha** (*Saint-Laurent-Bretagne* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

## Geografia

## Toponimia
### Bretanha
La prononciacion qu'ei [bre'taɲɔ]. Las fòrmas ancianas que son *Bretanhe* en 1385, *Bretaigne* en 1700, *Bretagne* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat per comunas deu medish nom, *Bretanha* que seré ua colonia de Bretons . 

Segon Miquèu Grosclaude, l'etimologia qu'ei clara, lo nom de la Bretanha, mès la motivacion deu nom e l'epòca de la fixacion son pas coneishudas .

### Sent Laurenç
La prononciacion qu'ei [sen law'rens]. Las fòrmas ancianas que son *Sent-Laurentz* au sègle XIIIau, *Sent-Laurens* en 1538, *St Laurens* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), *Saint-Laurent-Bretagne* lo 16 d'octobre de 1842, data de la fusion de las duas comunas .

*Sent Laurenç* qu'ei lo nom d'un martir deu sègle III mort sus ua grasilha (Miquèu Grosclaude qu'escriu « 13e », probablament per error, verificada suu site Nominis, « qui auré evangelizat Bearn segon ua legenda ») . 

## Istòria
Las comunas de Sent Laurenç e Bretanha son reünidas en 1842, dab lo caplòc a Sent Laurenç.

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Medard (Bearn)

**Sent Medard** (*Saint-Médard* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sen me'dar]. Las fòrmas ancianas que son *Saint-Médard*, en 1537, *St Médard* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). **Sent Medard** qu'ei un agiotoponime : qu'ei un nom de lòc qui hè referéncia a un nom de sent. Que s'ageish de *Sanctus Medardus* (456 - 8 de junh 545), avesque de Noyon en Picardia (França), dont lo nom ven deu germanic *Math-hard* . En occitan, sonque la Gasconha occidentau e meridionau consèrva inalterat lo *-d-* intervocalic;  endacòm mei, *Medard* qu'ei una fòrma sabenta. Las autas fòrmas occitanas que son *Mesard*, *Meard*, *Miard*, *Merd*, *Mèrd*.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sent Vincenç (Bearn)

**Sent Vincenç** (*Saint-Vincent* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sent bin'sens]. La comuna que data de 1889, qu'èra un ancian quartier de Coarrasa. I a nada fòrma anciana .

Sent Vincenç qu'èra un martir espanhòu deu sègle IIIau o un monge de Lerins deu sègle Vau o un religiós vienut patron de Dacs .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Salas de Baura

**Salas de Baura** (*Salles-Mongiscard* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Salas de Baura
La prononciacion qu'ei ['saləs de 'bawrə]. Las fòrmas ancianas que son *Burgus apud castellum Montem Giscardum*, en latin, cap a 1106, *Salas* cap a 1120, *Monguiscart* en 1246, *Sales Monguisquart* en 1385, *Salas Monguiscart* en 1476, *Sales* cap a 1450, *Sales Monguiscart* en 1548, *Salles Mongiscar* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), *Sales de Baure* (J.V. Lalanne, *Condes biarnés*) .

*Salas* qu'ei lo mot germanic *saal*, adoptat lèu per las lengas romanicas, dab lo sens de « cramba, sala, puish » « castèth »; lo nom qu'ei utilizat hòra de tot pòblament germanic. *Mont* que vien deu latin *montem*, « mont ». *Giscard* qu'ei lo resultat romanic deu nom germanic d'òmi *Wisihart* .

Segon Pèir de Marca, Gaston IV lo Crotzat, qui avè conquistat la region d'Ortès suu vescomte de Dacs, que bastí un castèth suu *Toron de Sent Pic* entà conta-rotlar la region conquistada. Entà poblar lo lòc, que creè un borg a proximitat. Segon Marca, lo nom de *Montgiscard* qu'estó donat au lòc en omiatge a son companh d'armas Robèrt-Guiscard, duc de Calàbria. Aqueth qu'auré bastit un hòrt en 1081 sus la montanha entà blocar la vila de *Durasse* (Durrës) e qu'auré aperat lo hòrt *Mons Guiscardi* .

Lo determinant qu'ei *Baura*, nom d'un vilatge a la periferia sud-èst de la comuna. Lo determinant *Montgiscard* qu'ei estat abandonat o n'ei pas jamei estat utilizat popularament .

### Baura
La prononciacion qu'ei ['bawrə]. Las fòrmas ancianas que son *Baura* en 1072-1105, *Baura* en 1538, *Beaure* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

*Baura* qu'ei un vilatge coneishut despuish bèra pausa per los sons banhs e las soas aigas termalas. Lo sens de *baura* qu'ei lo nom gascon, « hanga liquida » .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sançons e lo Lhon

**Sançons e lo Lhon** (*Samsons-Lion* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
### Lo Lhon
La prononciacion qu'ei [lu 'ʎun]. Las fòrmas ancianas que son *Lo Leon* au sègle XIIIau, *Aulioo*/*Aulion*/*Au Lion* en 1385, *Olioo* en 1385, *Lo Lioo* en 1544, *Lo Lion* en 1546, *Le Lyon* en 1778, *Lion* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), *Samsons-Lion* despuish qu'apleguèn los dus vilatges .

Segon Miquèu Grosclaude, *Lo Lhon* que vien deu nom latin d'òmi *Olius* dab lo sufixe *-onem*. Lo Lhon qu'èra « la proprietat d'Olius ». L'origina qu'ei probablament la medisha que la d'Aulhon (ancian canton de Morlans). Grosclaude qu'escriu tanben *Aulhon* per lo present vilatge. L'autor qu'estableish l'evolucion *Olion* > *Aulion* (diftongason de l'iniciau) > *Au Lion* > *Lo Lion* (e en francés) > *Le Lion* > *Lion* .

### Sançons
La prononciacion qu'ei [san'sun]s . Las fòrmas ancianas que son *Sanzons* au sègle XIIau, *Samssos* en 1385, *Sansoo* en 1402, *Sansoos* en 1442, *Sanssoos* en 1494, *Sansons* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), *Samsons-Lion* despuish qu'apleguèn las duas comunautats .

Segon Dauzat, *Sansons* que vien deu nom germanic d'òmi *Sanzo* dab lo sufixe *-onem* .

Segon Miquèu Grosclaude, *Sançons* qu'ei un ipocoristic de l'antroponime *Sanç* (variantas *Sans*, *Sanz*), deu latin *Sancius*. Mès las fòrmas dab *-s* finau, dominantas, que s'explican mau. En francés, la grafia en *Sams-* qu'ei estada influenciada peu nom de l'eròi biblic .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sarporencs

**Sarporencs** (*Sarpourenx* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa, administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sarpu'renks], mès Simin Palay qu'escriu *Sarpourens*. Las fòrmas ancianas que son *Sarporencx* en 1385, *Sarporencxs* en 1538, *Sarporenxs* en 1546, *Sarpourenx* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Miquèu Grosclaude, que cau eliminar lo mot gascon montanhòu *sarpo*/*sarpon*, « sac de pèth, carnièr de caçador » e tanben l'arrasic oronimica **sal*/**sar* dens ua arribèra, près de *las bartas*. Lo mei probable qu'ei lo resultat deu latin *serpillum* > *sarpolet*, *sarporet*, *sarpoth*, dab lo sufixe *-enc*, de sens probablament qualitatiu ací, com dens *pastenc*, *palenc*, *terrenc*. Lo sens globau que seré *(lana) de sarpoth*, mès la planta qu'ei benlhèu ua planta analòga au sarpoth .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Seuvòla

**Seuvòla** (*Saubole* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. 

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sew'bɔlɔ]. Las fòrmas ancianas que son *Seubole* au sègle XIIIau, *Seuvola* au sègle XIVau, *Seubola*/*Saubola* en 1544, *Saubole* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing, *Seuvòla* qu'ei lo resultat deu latin *silvula*, « petita ahorèst » . 

Segon Miquèu Grosclaude Pèire Bèc qu'explica *s*'i*'lvula* qu'a en latin l'accent tonic sus la prumèra sillaba. Pr'amor d'aquò, lo nom qu'ei meilèu romanic, format [deu resultat] de *silva*, dab *-òla*. Lo sufixe *-òla* qu'indica, en toponimia, ua plantacion o un jaciment. Lo nom que vien donc de l'ancian occitan *selvòla*, deu latin *silva* e *-òla*; lo sens qu'èra de « lòc on i a ua ahorèst » .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sauceda

**Sauceda** (*Saucède* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [saw'sedɔ]. Las fòrmas ancianas que son *Salceta* (3 còps)/*Sauceta* cap a 1100, *Saussede* en 1385, *Saucede* en 1420, *Saucade* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau). La fòrma de la mapa de Cassini qu'ei ua cacografia evidenta .

*Sauceda* que vien deu latin *salicem*, « sauce », dab lo sufixe collectiu *-eta*. Lo sens qu'ei de « sauceda, sauçareda » .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna
* Murray Head, cantaira popular anglés, que demòra a Sauceda.

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Saut de Navalhas

**Saut de Navalhas** (*Sault-de-Navailles* en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion qu'ei [sawt (de na'baʎəs)]; lo segond element ei tant vau díser jamès utilizat dens ua conversacion ordinària. Las fòrmas ancianas que son *Salt* au sègle XIIau, *Saltus*, en latin, en 1273, *Saltus et Navalliae*, en latin, en 1305, *La vesiau de Saut* en 1321, *Las baronies de Navalhes et d'Essaut* en 1385, *Saut de Nabalhes* en 1475, *Saut et Nabalhes* en 1491, *Nostre Done de Bour nau de Saud* en 1505, *Sault de Navailles* (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat e Rostaing, *Sault* que vien deu latin *saltus*, « estret en ahorèst », puish « ahorèst » . 

Miquèu Grosclaude que ditz la medisha causa que Dauzat e Rostaing per *Saut*. *Navalhas* qu'ei lo resultat deu latin *novalia*, « tèrra eishartigada navèrament », mès que cau precisar ei un toponime transportat de Navalhas (canton de Tèsa) : en 1250, ua eretèra de Saut qu'esposè Graciarnaut, senhor de Navalhas .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion qu'èra de  abitants.

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas dab la comuna

## Véder tanben
* Comunas deus Pirenèus Atlantics
## Ligams extèrnes

## Nòtas