open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La mòrta

**La mòrta** es una cançon de Familha Artús :

Lo nòvi :
Al canton d'aquesta clarièira
Paura Marion, te cal quitar !
Aviái causit una bergèra
Divián ongan nos maridar.

Mes, ailàs ! La mòrt es passada
La menada per totjorn !
Òh mòrt, òh mòrt, qu'es tan crudèla
Perqué n'emportar mas amors ?

La nòvia :
Las bagas d'aur que me donaràs
Al pichon det, las i trobaràs.
En risent, tu las i botaràs
En plorant, tu las ne tiraràs !

Las dones pas a de filhetas
Que benlèu de tu se ririán.
Mas dona las a de nonetas
Per jo pregaràn cada jorn.

Lo nòvi :
Quan i auriá tantas de filhetas,
Que d'esteletas dins lo cèl,
Non n'aimariá jamai cap d'altra
Coma la qu'es dins lo tombèl !
Los segadors

**Los segadors** es una cançon de Familha Artús :

Be n'èran tres segadors
Se'n van segar tà 'Spanha.

Las haucetas n'an d'argent
La punhada daurada.

Lo mei bèth qu'ei lo mei joen,
Qu'ei lo qui mei segava.

Segador, bèth segador,
Quant de garbas n'as ara ?

Vint-e-sèt o vint-e-ueit,
Si, a trente, n'arribava.

Segador, bèth segador,
Tornaràs ua auta annada ?

Madama deu President,
Suvant que'm paguetz ara.

Bota la man au pothet
Cent escuts d'aur que'u balha.
Lo broquet

***Lo broquet*** es una cançon del grop gascon Familha Artús, tracha de l'album *[[Òrb]]* espelit en 2008:


Lo broquet de la barrica
Qu’ei un tant brave gojat.
Be'n sap cançons e musicas
Si’u prenen deu bon costat !
N’ei respectat deus ivronhes,
E meme plan adorat.
Un briac qu’ei com un bonhe,
Qu’a lo vente tot cramat.

Los parents de la calhada,
Los anhèts e los crabòts,
Los vetèths be’n hen l’aubada,
Vòlen s’i rinçar lo còth.
Lo vaquèr sus la gran leta,
Qu’i hessi caut o plan hred,
Lo mosset a la broqueta
Quan arriba a l’ostalet

Los porcatèrs dab sa porcada,
Quan se levan lo matin,
Se'n van har la soa tornada
Pr’afrontar quauque vesin.
- Oh ! ditz-me donc, tu, Janeta
Qu’ei aquò qui’m cau crompar.
Qui't vira ua fièra bèstia
Per chic posquis lo possar.

Peiroton dit(z) a Cristina :
- que soi un òmi perdut.
Com as donc tu hèit, coquina
Per m’i har atau cocut ?
Los petits, qu’ei fòrt probable,
Se cachen a tot pip-paps.
Malurós aqueths grans diables,
Pertot serven d’embarràs.

Petiton a Margalida
Que se’n van en un bosquet,
Entà har la bèra vita
Qu’i van los dus tot solets.
Margalida plan hardida,
L'i hèi har lo subersaut.
Quan avón fenit sa partida,
L'i hèi lo saut deu crapaut.

Lo trajèct de las majòtas,
Quan se levan lo matin,
Van parlar de las carròtas,
De las flors de Sent Martin :
- Ah ! mon diu, comair, ma chèra,
Qu’am l’aunhon qu’ei embrumat.
Son aquò de gran(s) miseras,
E lo lin qu’ei estupat !

Los imprimurs de ‘questa canta
Son un tòrt e un bossut,
Lo qui n’a hèit la comanda,
Estripat e lèd vadut.
Los autes qu’avèn la colica,
Cadun que planh lo son mau.
Bevem, minjam, en ‘questa vita,
Tan qu’ajam çò que no’s cau.
Pater deu Lop

**Pater deu Lop** es una cançon de Familha Artús :


Vente curat, vente sadoth
Sonqu'entà jo vé te'n pertot !
Escarrar aulhas e motons,
Escarrar vetèths, porins, mulas,
Sonqu'entà jo, vé te'n on volhas,
Vé te'n pertot entà har mau,
Sonque dehens lo men ostau !
Pater deu Lop !
Vente curat, vente sadoth
Sonqu'entà jo ve te'n pertot !
Lo pòrta lheit

**Lo pòrta lheit** es una cançon del grop occitan de Gasconha, Familha Artús. Sortiguèt en 2003 dins l'album *Òmi*:

Un polit lheit la nòvia qu'a,
Se l'a ganhat dab son bien har
Dab son bien har e dab l'amor
Atau hèns las hilhas d'aunor.
N'oblids pas ton cotilhon,
Te servirà de borasson.
N'oblids pas ton devantau,
Tes servirà de cabeçau.

Nòvia, ton lheit vien de partir
Doman te'u caldrà seguir.
Espia ton lheit on se'n va,
Doman t'i anaràs cochar.
Bèth coishin e bèth matalàs,
Ei domatge qu'anguetz on vatz
Tòca los tons bueus, boièr valent,
Tot çò que pòrtas vau argent.

Un linçòu blanc com papèr,
Portam entà tu, bandolèr,
Bandolèr, verd çò que portam,
Un lheit tan bèth, linçòu tan blanc.
Tòca los tons bueus, boièr delicat,
Tot çò qui pòrtas qu'ei pagat.
Obreish la pòrta, nòvi d'augan,
Ací lo lheit que't portam.

De bona gent qu'avem trobat
Bon pan, bon vin, nos an balhat.
Bon pan, bon vin e bona carn,
Aquò ei tot çò qui cau.
A l’ombreta d’un albar

**A l’ombreta d’un albar** es una cançon en lenga occitana :

A l’ombreta d’un albar,
Jana s’assombrava,
Jana s’assombrava ençà,
Jana s’assombrava enlà,
Jana s’assombrava.

Un bossut ven a passar,
Que la regardava,
Que la regardava ençà,
Que la regardava enlà,
Que la regardava.

- E que gaitas tu, bossut,
Que ièu soi pichòta,
Que ièu soi pichòta ençà,
Que ièu soi pichòta enlà,
Que ièu soi pichòta.

E tant que pichòta sias,
Tù es la pus bèla,
Tù es la pus bèla ençà,
Tù es la pus bèla enlà,
Tù es la pus bèla.

Per ta mia, jo que sioi,
Cau que la bòssa saute,
Cau que la bòssa saute ençà,
Cau que la bòssa saute enlà,
Cau que la bòssa saute

Qu’a sortit son cotelhon,
Per copar la bòssa,
Per copar la bòssa ençà,
Per copar la bòssa enlà,
Per copar la bòssa.

Mas la plaga tan sanhèt,
Que mòrt n’es segura,
Que mòrt n’es segura ençà,
Que mòrt n’es segura enlà,
Que mòrt n’es segura,
La filha d’un paisan

**La filha d’un paisan** es una cançon de Rosina de Pèira :

De bon matin se lèva
La filha d’un paisan.
Se lèva amai s’abilha
Ne pren sos abits blancs.

Son paire ie damanda :
- Filha, ont volètz anar ?
- Voli’nar a Lauzun, mon paire,
Veire lo rèi passar.
- Non i anguetz pas ma filha,
Que vos’n tornariatz pas !
- Si farai ben, mon paire,
Que non me veiran pas..

Lo rèi n’èra en fenèstra,
La regardèt passar.
- Quala es aquela dama
Que passa per mon prat ?
- Sire, non sèi pas dama,
Sèi filha d’un paisan.
- Poiriatz l’estre d’un prince,
Que vos’n tornariatz pas.
Me zo plan dit mon paire,
Que me’n tornariai pas.
Vila de Castelnau

**Vila de Castelnau** es una cançon tradicionala interpretada per Rosina de Pèira :

Vila de Castelnau, Vila de Castelnau,
Vila tant renommada, Ladondena
Vila tan renommada, Ladonden

I aviá dos cents soldats, I aviá dos cents soldats,
Apelats a la guèrra, Ladondena,
Apelats a la guèrra, Ladonden

Totes son maridats, Totes son maridats,
Se non lo "Capitaine", Ladondena
Se non lo "Capitaine", Ladonden

El se vòl maridar, El se vòl maridar
Amb bèla domaisèla, Ladondena
Amb bèla domaisèla, Ladonden

Sul Camin de la Font, Sul Camin de la Font,
Rescontra la cambrièra, Ladondena
Rescontra la cambrièra, Ladonden 

Digatz cambrièra, donc, Digatz cambrièra, donc, 
Ont es la domaisèla, Ladondena, 
Ont es la domaisèla, Ladonden

Pojatz, lai naut Pojatz, Pojatz, lai naut Pojatz, 
Lai naut dins la cambreta Ladondena
Lai naut dins la cambreta Ladonden

Quand foguèt el montat, Quand foguèt el montat,
Que li present' una cadièra (?), Ladondena
Que li present' una cadièra (?), Ladonden

Quand foguèt el (as)setat, Quand foguèt el (as)setat,
Que li present(an) un veire, Ladondena
Que li present(an) un veire, Ladonden 

Quand aguèt begut, Quand aguèt begut,
Bat lo tamborn de guèrra, Ladondena,
Bat lo tamborn de guèrra, Ladondena,

Anem soldats Anem, Anem soldats Anem, 
Anem ja ta la guèrra, Ladondena,
Anem ja ta la guèrra, Ladonden
Lo pòrta lieit

**Lo pòrta lieit** es una cançon de Rosina de Pèira :

Qun polit lièit, la nòvia qu’a
Se l’a ganhat dab son bien har ;
Dab son bien har e dab l’amor
Atau hèn las hilhas d’onor.

Amassa, nòvia, tos citlhons
Te serviràn de borrassons.
Amassa, nòvia, tos davantaus,
Te serviràn de cabedaus.

Espia, nòvia, ton lièit partir :
Doman te’o calerà seguir.
Espia, nòvia, ton lièit ont va :
Doman t’i calerà cochar.

Bèth coishin e bèth matalàs :
Es domatge qu’anguetz ont vatz.
- Tòca tos buèus, boèr diligent,
Tot çò que pòrtas vau argent.
- Tòca tos buèus, boèr delicat,
Tot çò que pòrtas n’es pagat.
Obris la pòrta, nòvia d’enguan,
Aci lo lièit que te portam.

E linçòus blanc coma papèr
Potam entà tu bandolèr,
Bandolèr, vei çò que portam :
Un lièit tan bèth, linçòus tan blanc
Lo pair deu nòvi demandam
Perqué recèpia çò que portam.
Obrissètz pòrtas, contavents,
Que vos portam de bèths presents.

Lo lièit es de viuletas,
E de ròsas musquetas,
Lo torn deu lièit :
Nòvia, tas amoretas pèrdes anuèit
Sortissètz donc, los ahumats
Veiras passar los bien cohats.
La cançon de la hialaira

**La cançon de la hialaira** es una cançon tradicionala interpretada per Rosina de Pèira :

Au ton cuenh qu'as un riban blanc, 
Blanc coma nèu au sorelh lhevant : 
Bèra hialaira, bèra hialaira, 
Que hialas deu maitin au ser, 
ditz-me perqué. 
Vira husèth, vira, vira, 
Deu maitin au ser, vira, vira. 
Qu'u cau ua pelha end'abilhar 
La mainada qui van batiar.

Au ton cuenh qu'as un riban blu, 
Blu com la hlor deu lin madur : 
Bèra hialaira, bèra hialaira, 
Que hialas deu maitin au ser, 
Ditz-me perqué. 
Vira husèth, vira, vira, 
Deu maitin au ser, vira, vira. 
Qu'u cau quand se maridarà 
Ua camisa nava a's botar.

Au ton cuenh qu'as un riban roge, 
Roge com l'auba quan i a ploja : 
Bèra hialaira, bèra hialaira, 
Que hialas deu maitin au ser, 
Ditz-me perqué. 
Vira husèth, vira, vira, 
Deu maitin au ser, vira, vira. 
Qu'u calerà quand plorarà 
Un mochoèr ende s'eishugar.

Au ton cuenh qu'as un riban negre, 
Negre enqüer mei qu'un tròç de pega : 
Bèra hialaira, bèra hialaira, 
Que hialas deu maitin au ser, 
Ditz-me perqué. 
Vira husèth, vira, vira, 
Deu maitin au ser, vira, vira. 
Qu'u calerà quand morirà 
Un linçòu ende l'enterrar.
Bandits

**Bandits** es una cançon de Lo Dalfin :

Sem trenta, o ben quaranta, 
tots ladres, Díu que banda
e mi, lo pus salòp síu lo cap de tot lo tròp
De morres da galera, de esquiaus da vender en fiera,
e mi, lo pus marrit, síu lo mestre di bandits
Portem òuta ent'i vies tempesta e temporíer
lo tron di nòsti esquiòp e i besties al galòp
Sus la nòsta carriera raubavem tot çò qu'i era,
ai paures a ai segnors, nos portavem via i valors
E sensa estar a veire gavem ai conts e ai preires,
jurant contra i padrons d'aquest e de l'aute mond
Abó l'òr raubat dal vesco bagases e vin a l'òsto
e mi, lo pus mortal, arversat sus en botal
E dui carabinìer i gropen i chavilhes,
lo pòrten a empicar propi a l'ora dal marchàt
Sarèn beleu quaranta i ladres de la banda,
darreire d'un buisson ura i mòsten, beic-lo amont!
Jan, Jan, Jan

**Jan, Jan, Jan** es una cançon de Lo Dalfin :

Jan Jan Jan pren sa faousìo
e a l'erbo 'l es anà 
rin choun choun e troula là là 

'l ero d'acordi eme sa fremo 
que i pourtavo lou dinà 
rin choun choun e troula là là 

Quan es aribà l'ouro 
lou dinà aribavo pa 
rin choun choun e troula là là 

Jan Jan Jan pren sa faousìo 
e a l'oustaou es retournà 
rin choun choun e troula là là 

Trobo la porto serà 
e sa pa d'entoun intrà 
rin choun choun e troula là là 

Dal pertuis dla chatouniero 
beico d'entoun 'l es intrà 
rin choun choun e troula là là 

Trobo sa fremo coujà 
eme mousù lou curà 
rin choun choun e troula là là 

Beico sonque fan les fremes 
couro i ome i soun pa
rin choun choun e troula là là
L'oste del diau

**L'oste del diau** es una cançon del grop occitan de las Valadas, Lo Dalfin :

I a pas gaire que engrava
De la mia mòrt a mon pais
Era l'ora qu'al anava
Marria raça, brut merdos

Degun piorarè,
ni i engravarè
un autre gròs bastard
fòra d'i peds
ai fach pron de dan,
força de cristians disarèn
"Valà, rendut lo pan"

E i juaires de la belòta
trobarén enca' un aute
quart, un se leva, l'aute se seta
E lo juòc pòl contunhar

Qui do-catre amics se butarén mai nis
força de "cin-cin" 'bo lo pastis
coma tuchi i bòt fin a dui tres bòt
tan que l'òste smèon aquel vinòt

Biei ricòrd sas cò que m'esta
la piqueta de tuchi i jorns
i nòstas reunions a l'òste
i taròcs, vin e liquors

D'aquels "rendez-vous"
n'avio pas enca' prou
que endarmatge mancarei
mac iu
istario enca' un pauc mas
me vòl lo diau
me vòl al siu òste chal que vau
Lo pal

**Lo pal** es una cançon de Lo Dalfin :

Lo míu parser me parlava
de bon'ora a la fònt
lo solelh esperavem
e i mul passaven lo pònt
Al m'a mostà lo pal
ente sem tuchi estachats
podem pas destachar-se,
sem pas pus libres de anar
Se tirem tuchi al vai tombar,
gaire de temps pòl pas durar
segur que tomba, tomba, tomba,
e al es ja ben enclinat
E se tu tires fòrt d'aqui
e que mi tiro fòrt d'alai
segur que tomba, tomba, tomba,
e nos trobem jò desliurats
Tuchi sabem qu'al es març,
mas, parser, al pesa tant,
e quora me manca la fòrça
di-me encar lo tíu chant 


## Liame extèrne
http://www.youtube.com/watch?v=zA50NfttvEY *Lo pal* sus Youtube.
Me pare

**Me pare** es una cançon de Lo Dalfin :

Me pare Me pare a vendut l'ase,
'l a da-me i sòld a mi
e mi pi fòl que l'ase
ai fach choca quinze dì

Anem velhar a Seletas, 
portem-se lo violon,
fasem balar 's filhetas,
dai Serras ai Fiorons

Venetz, venetz filhetes,
beicar lo cardenal,
con la chamisa corta,
mostava 'o pistasal

E sarren totes 's fabriques,
e sarren dequò i tramvai,
bonur que la piseta
se sarrarè jòmai
Rigo-Ragga

**Rigo-Ragga** es una cançon de Lo Dalfin :

Fòra es Nòrd e silenci
desert de pòrtas barràas
garden nòstas domoras
japs de ves enrabiat
Escòuta, ven una musica
que nais del sang, de son temp
estup la tèle e i sie chichos
ven qu'es festa e dançem.

Lo rigodon, es lo rigodon
chanta ta dança, bala ta chançon
lo rigodon, es lo rigodon

escòuta aquò vielh
'ma sèona ben encuei.
Oc lo rigodon avanca
la danca comença
sonem per vos dònar de joissença
Oc, la reis de la musica
da festa es antica
lo vent taca a sofiar
pas-moi s'arresta
Tapatge sarvatge de brams e de mans
es coma la flama d'un fiòc de bomians
que leva valòscas
al bord de l'autovia
aluma la nuech lo fuec
d'Occitania

Lo rigodon...

Oc, es commencàa la dança
joiosa, electrica
s'elança dal còr de la musìca
e vòla, s'abriva, se desplèga
escòuta e bolega
fai fito que lo rigodon avança.
bolega, mon fraire
Nadal dels ausèls

**Nadal dels ausèls** es una cançon de Rosina de Pèira :

Aici l’estela de Nadal
Qu’es aquel bruch sus nostre ostal ?
Es una tropa d’auselons
A Bethléem van doç a doç.

Dins l’estable ont lo rèi del cèl
Dorm entre l’ase e lo maurèl.
Digatz, ausèls, que ne venètz far.
- Venèm nostre Dius adorar.

Lo pòl s’avança lo prumièr
Monta sul boès del rastelièr
E per començar l’orason
Entona son « Cocoroco ».

Lo merle arriba en estiflant,
Lo linòt en canturlejant,
Lo pijon fa « Roco roco »,
La lauseta « Tira liro ».

Lo cardi sortís de son niu
Saluda e dit « Tirli chiu chiu »
« Chiu chiu » respond lo passerat
E la calhe fa « Palpapà ».

Aici veni lo baticuèt
Se pausa al costat del verdèt
E sus l’alba, lo rossinhòl
Canta a l’enfant « Ré, mi, fa, sòl »

Per onorar lo filh de Diu
Venètz en granda devocion.
Anges, pastors, ausèls del cèl,
Cantèm anuèit « Noel, Noel »
Sem encar ici

**Sem encar ici** es una cançon de Lo Dalfin :

Lo lop davala, pichon barra la pòrta
lo lop davala, filhet, para te de dins

Sem encar ici, per dreiçar la barriera
contra i senhors d'la piana
sem encar ici, per mostar la dentiera,
bestias buissàas en la tana

Sem encar ici, apres de la crosada,
apres d'i dragonalhas
sem encar ici, a chamar l'amassada
per contunhar batalha

Sem encar ici, ren mac per far baladas
mas per piantar la grana
sem encar ici, aquelhs de las valadas
valadas occitanas

Lo lop davala,
Ieu fòra de la tana
es l'ora bòna
anem parar lo lop
En calant de cimiez

**En calant de cimiez** es una cançon de Lo Dalfin :

Siou en gros maleirous
escouta jouventura 
Siou estat amourous
ai agù l'aventura
En journ a i Cougourdoun
ai gastà la miou vida
Despei de l'abandoun
de la miou Margarida 

En calant de Cimiez
souta de na figuiera
Ai rescountrà Nouré
embé la miou calinhera
Acò es lou destin
que lou boun Diou men douna
Ai pia lou fusiou
e tuà la pichouna 

E despei d'aqueou journ
pensi a l'infidela
En regretant toujour
la siou fin tan crudela
En un prà de Cimiez
vaou pourtà la miou pena
En plouran lou malur
que lou destin nous mena.
Jan d' l'Eiretto

**Jan d' l'Eiretto** es una cançon de Lo Dalfin :

Ai jo fach balà Guitin
e pa 'nca Madleno 
e Guitin i balo ben 
e Madleno es bono a ren 

Jan d' l'Eiretto e soun viouloun 
W Jan d' l'Eiretto 
Jan d' l'Eiretto e soun viouloun 
fan balà tuchi i couioun (marsoun ental bis)
Joan Cavalièr (cançon)

**Joan Cavalièr** es una cançon de Lo Dalfin :

Vai 'ma lo vent
Caval bianc de Camarga
Ferma te pas
Nhanca a tirar lo fiat.

Vai que l'ora
Rebela es arubàa, mon fraire
Anen fito
Jontar se ai camisards.

Flor de garriga
Aura de revòlta
Pron de vergonha
Anen, lo cap levat.

Sença mestre
Cadena, joc e pòur, mon fraire
Dins ton sabre
Es nòstra libertat

D'un cant a l'autre
Nòstra terra crema
Cada montanha
Estrema un escabòt.

D'òmes libres
Senhors de lor destin, mon fraire
Camisards
Sèm mestres del chamin.

Joan Cavalier
Comanda la bregada
Lo rei de França
Comença a tramolar.
Joan Cavalier
Comanda la bregada
Contr i borrels
Nos anarem ganhar.

Qui renoncia
A batalhar pr'aquò que àma
Se costuma
E una aquò que a 
Qui renoncia
A batalhar pr'aquò que àma
Al se rend e perd sa dinhitat.
La dançarem pus

**La dançarem pus** es una cançon de Lo Dalfin :

La dançarem pus, la borrea d'Auvèrnha
la dançarem pus, los violons son romputs (bis)
Los farem adobar ambé de paresina,
los farem adobar, puèi tornarem dançar (bis)

La dançarem pus, la borrea d'Auvernha
la dançarem pus, avèm d'autes passions 
La dançarem pus, la borrea d'Auvernha 
avèm pas pus vuelha de balar rigaudons 
Ma que bèla causa, d'estar tuchi i seràs 
a beicar a casa la television.
Ma que bèla causa, d'èstre tuchi i seràs 
da solets a casa, que sodisfacion!
Sitors

**Sitors** es una cançon de Lo Dalfin :

Encà de rota,
un' estapa de mai per lo viatge
si pas(ses) de pensiers e de batalhas
de dobtes e de pantais(ses).
Vai ! Cor rota.
Avem encara
dins las aurelhas
lo resson de la derriera dança,
lo resson de la derriera vòus;
Una farandola de morres
nos acompanha per landas
e combals poblats de trevas,
vielhs camarades del temps
d'i lops e d'i bandits.
Vai rota,
que lo vin era pas mal.
Era bòna la companhià,
n'en portem apres lo recòrd,
tuba, brams e susor. Charivari.
Vai, que nos chal anar
per tuar d'autres silencis,
e saben pron ont'anar.
I sitors, en levant lo cap de lor trabalh etern,
nos mòstren la vià e Portapan nos araré la fam.
Enca' de rota, n(avem enca'
e apres enca' mai
es nòstra rota, aquesta, e nos piai.
Es pas tard

**Es pas tard** es una cançon de Lo Dalfin :

Es pas tard
son encar aicí
nòsti chamins d'un viatge
l'erba, i roieras
per lo boscatge
i champs a l'adrech
e i muralhets cuberts
dal bracabòsc

Es pas tard
aura e silenci
a l'ora di colinas
Solelh s'i peiras
s'i roinas
d'aquò n'a pron
per chaminar al fons
de l'après-mesjorn

Venarè lo pitac verd
nos portarè bonur
balant l'"asus-ain"
'mbo lo jai lor anaun rèn cercar
aval dins la bosquina
i chants qu'avem perdut
e lo pastre d'escorbasses
encuei venaré pas
per semenar tempesta
si nòsti sons
nòsti colors
no, l'es pas encar tard
sèm i rei del jorn

Salharem
de melodias amagaas
da tuchi i caire
passa-carrièra di sonaires
banda del bòsc
desfilarè en volant
una procession
Rampelada
sus lo resson
de pinfre e gargamascha
per una aubada
d'imor e ruscha
s'amusaren
an aquel son
i vièlhs sants di pilons.
Jan del car

**Jan del car** es una cançon de Lo Dalfin :

Vos pòrto jovinessa
la jòia, la vuelha de amar
dins la vila de Niça
me sònen Jan del car

Quora lo ciel s'escuris
ahò una pinhàa de "miss"
sus mon forgon
ia l'amor qu'avetz besonh.

Da l'Ariana fins al pòrt
qu'escurela son tresòr
ia Jan del car
semenaire de granas d'or

La nuech fau sentinela
contròlo mon jardin semenat
fau la garda a libelas
fau corre i escorbasses

Se voletz far-ie una man
Jan vos buta pus l'afàn
cada garçon
fai pas mai que dos-cent francs

Mas se sietz eicì per ren
escotatz, i miei felens,
la bona nuech
que mon sabre dona ben
Joan Peiròl

**Joan Peiròl** es una cançon de Lo Dalfin :

Ara s'envisquen li lumieras,
scrasàas dal cèl, aval a l'orizont
pian pian veu despareiser Iera,
devino encar lo pòrt de Tolon
La libertat es l'aire sul morre,
aquesta mar es tot çò que ai
l'aire e la tela, vòli dire,
sies estat abituda, vida e pantalh
Mòri per estre çò que eri,
ma vida val la mia finicion,
e dins lo cul aquel Emperi,
tuchi i Engles e Napoleon
Fraire de la mar, fraire de la còsta,
l'aiga nos pòrta al nòste destin
la libertat es l'aire e la vela,
la libertat, l'onda e lo dalfin.
La reina

**La reina** es una cançon de Lo Dalfin :

Mascarià,
bomians venguts d'Hongrià
sença violon, que drito
aquels d'i baracons

Cabarets d'orient es tot dif'rent
per lo pais fan festa
i eslucis d'i sorises

Benvengut lo temps de la batèsta
bandolet leva la cresta
que la reina de la fiera es arubàa,
targa de tòla, via i getons e tot çò que vèola
sem d'aucels portats dal vent
sem de peisses dins la corrent

Bregandalha,
indians per la colina
amont e aval, esquiòps,
odor de carnaval
vai garçon
vers lunas forestieras
lo mistèri di fremas
vers i frisson del bal

d'aici lo temp s'escapa via
e lo beiquem passar
abò i TIR de la satal

malinconià
coma de rovi sus i jorns
sensa retorn entre la nebia,
i pòrtis vuids i apertitivs

Mas venarè la reina di autopistas
e nos fasarè montar encar un bòt
si vituras coloràas

Via d'i prats e la melia
la promessa d'aquel temp
sem d'aucels portats dal vent,
sem de peisses dins la corrent.
Martxa II

**Martxa II** es una cançon en basc del grop de las Valadas Occitanas, Lo Dalfin:

Kaskarot ta fandango
martka ta mutxiko
sagarno kalimotxo
besta egiteko 

Trixi eta pandero
ttunttun ta gaitero
guk ditugu nahiago
dizkoteka baino

Hoi da gure herria ta gure odola
hoi da gure bizia ta gure indarra

Ator ator plazara
mutil eta neska
etor etor dantzara
hemen da soinha

Sartu sartu giroan
sartu gurekilan
eman dezagun batean
kantuz errepikan
Pakita

**Pakita** es una cançon de Lo Dalfin :

Karrika ilun baten buruan
eskaler ttipi bat jausten
ate bat parean aurkitzen da
ate gibelean aie aie aie Pakita 

Ate hura pasatuz cerozu
Usainak tekilaz ta tabakoz
begi ta sudur xut arazten ditu
fite burua gal artzen du 

Zigaroek mutxatxoen ahoetan
dute guziek denek batean
lano xuri bat sortzen kixkaltzean
zonbrero punten gainean 

Salaren gibel gibelean
talde batek musika jotzen
eta senorita guziak batean
haste dire batxe mugitzen 

Beti bere ostatua gibelean
Pakita da lekuko nagusea
begi beltz, handi ta beltxaran
Pakitak mants arazten edozoun gizona 

bere klienten andreek
ez dute sobera gustuko
etxeratekoan gizon gaixoek
xanborra bezain beroak diruditelako
Ploretz, filhetes

**Ploretz, filhetes** es una cançon de Lo Dalfin :

Ploretz, filhetes dal vilatge,
ploretz, que encuei nos chal anar
ploretz, filhetes dal vilatge,
lo rei en guerra nos a chamat
Anarem vers de l'Italia
per far servici a la nacion
aquest bòt contra l'Italia
per far servici a nòsta nacion
Adíu, filhetes dal vilatge
adíu, montanhes, adíu ruaas,
adíu, filhetes dal vilatge
partem per pas pus returnar
Abó l'esquiòp de travers s'l'esquina
nos marcharem en plorant l'amor
qu'avem fach dins de una bosquina
e ai nòstes dançes arubava jorn
Scottish del gatto

**Scottish del gatto** es una cançon de Lo Dalfin :

Sio parti sia anà a la meiro
sio anà a quere la lacha
sio tombat dins na bialera
ai versà la topinà 

Leva leva leva leva la gamba
leva leva leva leva lo pe 

Forsa de béure coma n'aze
que mal de testa esto matin
se ma maire lo savia
me rompia u topìn
Savinien Cyrano de Bergerac

**Hercule Savinien Cyrano de Bergerac** (París, lo 6 de març de 1619 - Sannois lo 28 de julhet de 1655) que ho un escrivan francés deu sègle XVII. Lo son nom *Bergerac*, version francesa deu nom de la vila peiregordina de Brageirac, qu'èra lo nom de la proprietat que revendicava dens la vath de Chevreuse (Isla de França) e qu'èra hèra luenh e indirèctament ligat dab la soa etimologia occitana.

A maugrat d'aquera non-occitanitat, aqueth nom semblaoccitan associat dab la soa carrièra militara e la soa reputacion de duelista qu'inspirèn, au sègle XIX, l'escrivan francés Edmond Rostan entà hargar lo son internacionaument famós personatge fictiu, parangon deu gascon. Que participa atau a ahortir lo mite romantic e burlesc deu gascon (amassa dab lo Baron de Faeneste d'Agrippa d'Aubigné, lo Matamoro de l’Illusion Comica de Pierre Corneille e lo Capitani Fracasse (“Baron de Cigognac” dens lo roman) de Teofil Gautièr

## Vita
Savinien Cyrano de Bergerac que vadó donc a París, hilh d'un avocat deu parlament, Abel de Cyrano, e d’Espérance Bellange. Que pravè a Saint-Forget (Isla de França) e que's hasó militar. Alebat au sèti d'Arras en 1641, que's retirè de la vida militara e qu'estudiè la filosofia dab Pèire Gassendi.

Que ho un liure pensaire e un libertin de la purmèra ondada (lo *libertinatge erudit*). 

Dens la soa òbra divèrsa (dramatica, romanesca, epistografica, lirica) que cau destacar la soa tragèdia *La Mort d’Agrippine*, la soa comèdia *Le pédant joué* (en occitan *lo pedant enganat*), lo roman comic *L’autre monde ou les états et empires de la lune* (en occitan *L'aute monde o los estats e empèris de la lua*) e las soas sèt mazarinadas.

## Edicions en linha
* ''Histoire véritable de Lucien de Samosat ; L’histoire des oiseaux'', Amsterdam ; Paris, , 1787
* ''La Mort d’Agrippine'', Paris, Charles de Sercy, 1654
* ''Le Ministre d’estat flambé en vers burlesque'', Paris, , 1649
* ''Œuvres comiques, galantes et littéraires'', Éd. P. L. Jacob, Paris, A. Delahays, 1858
Temps de nuech

**Temps de nuech** es una cançon de Lo Dalfin :

Davala lo sera
si nòstas valadas
e tomba la nuech
coma es sempre tombàa
si bòscs e si prats
si crests e si quintanas
s'escola la sornura
sal silenci di ruàas
davala lo sera
si nòstas valadas
e sofia lo vent
coma a sempre sofiat
sopata las branchas
caressa i pasturals
fai sente sa vòus
al còr de ribas e combals

E l'òme da solet
denant la natura
que fai la sepoltura
a un autre jorn qu'es anat
coma dins un quadre
pintat dins un autre temp
al sercha da luenh
un orizont estremat
dai ròchas dai arbols
las peiras di maisons
las raias di dralhas
marcàas dai escarons
senhals e messatges
d'aquels que son passats
e tot que dispareis
perquè la nuech es arubàa

Ven la nuech sus la valada
ven la nuech
tu sas pas coma m'agrada
aquel temp
ven la nuech sus la valada
ven la nuech
tu sas pas coma m'agrada
temp de nuech

Que vuelha de parte
de anar per la charriera
que s'enforca 'ma un esgard
dins lo nier mai sorn
e nos menc drech
al som de la nuech
per respirar una vinca
a la sosta dal jorn

Anar e pei fermar-se
a un caire de terra
ente fioris lo chant
de una priera desmentiàa
memòria de l'ombra
rosari dal chamin
a mesurat lo temp
abo lo pas di pelegrins
e sente la vòus
de l'erba que creis
e di alas que traversen
lo secret de un autre ciel
acompanhant i sumis
e i respirs que s'en van
vers lo lime de nebia
entre encuei e deman

Davala lo sera
si nòstas valadas
e tomba la nuech
coma es sempre tombàa
"sòn sòn veni veni"
dins i miei uelhs serrats
deman lo solelh
me fasare ja mai chantar
A mon ostal de la colina

**A mon ostal de la colina** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

A mon ostal de la colina
Se venes per te noirir
Dintra sens paur dins la cosina
Traparàs tabes de vin.

Per la fenèstra dubèrta,
Auràs un pauc de la mar,
Un pauc de las pirenèas,
De vinhas e d'autres cants.

A mon ostal de la colina
Se venes per trabalhar
Dintra sens paur dins la cosina
Qualqu'un vendrà per t'explicar

Per la fenèstra dubèrta,
Veiràs la tèrra se secar,
Veiràs se vuidar las minas
E las fabricas se clavar.

A mon ostal de la colina
Pensatz de vos arrestar pas
Farlabicaires de ruinas
Començatz de nos coflar :

Coneissi pas un loc mai triste
Qu'un mas ont se trabalha pas,
Qu'un òrt crebat en piscina
Residéncia-folklorisat !

A mon ostal de la colina
Pensatz de faire un contorn
Predicaires de totas menas,
Diplomats ès revolucion :

Coneissi pas un con mai triste
Qu'un inocent ensistemat...
Nosautres causirem sens pastre
Per qu'una dralha caminar.

Se i a de còps de carabina
Son per las plumas dels corbàs
Dintra sens paur dins la cosina
Tu qu'as enveja de cercar :

Per la fenèstra dubèrta
Auràs un pauc de la mar,
Un pauc de las pirenèas,
De vinhas e d'autres cants
Carnaval (cançon)

**Carnaval** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Estiu sens grana, feda sens lana,
E carn sens sal sens Carnaval,
Molin sens ala, pòrta barrada,
Taula sens vin... torna venir !

M'avián dit que t'eres anat
Al pais d'ont se torna pas
Entre la mar de l'amargant
E las planas del pas res mai.

Estiu sens grana, feda sens lana...

M'avián dit que t'eres perdut
Dins las brumas del pas nascut,
Al ras de mòrtas esperanças
Del costat de la desmembrança.

Estiu sens grana, feda sens lana...

E segur qu'aviás cabuçat,
Cambas e braces barrejats,
Al cambal de las bocas mudas,
Pais clavat, terras vendudas !

Estiu sens grana, feda sens lana...

E segur qu'aviás cabuçat,
Cambas e braces barrejats,
Al cambal de las bocas mudas,
Pais clavat, terras vendudas !
E tu, mon vilatge

**E tu, mon vilatge** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

E tu, mon vilatge, 
De vinha, d 'oliu e de mèl, 
Tu, mon vilatge, 
Calor, torrada, infèrn... 
Podètz cantar cigalas, 
Es pas filh de la nuèit.
Sus nòstra tèrra blanca, 
Es pas nascut de res... 
E tu, mon vilatge, 
Sègle après sègle bastit, 
De sang e de carn d'òmes,
Sègles per sègles noirit. 
Podètz cantar, cigalas !
Nòstra plaça es aicí. 
Crida la tramontana,
Nos farà pas partir.
E dins mon vilatge
Quand la vinha va mal,
Dins mon vilatge,
Nos cal barrar l'ostal. 
Podètz cantar, cigalas !
Si lo vin va mal,
Sus nòstra tèrra blanca
Marcelin tornarà.
L'indian

**L'indian** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Ieu, quilhat sus una cima
de la montanha d'Alric,
regardi cap a la plana
aquela terra sintetica.

Lo vent grafinha ma cara
freg sus l'espatla mon fusilh
quand sortirem de la resèrva
fotrem lo fuòc al païs...

Aquel païs, los vielhs o dison,
foguèt nòstre dins lo passat,
tot èra terra occitana
de la montanha a la mar.

Un jorn venguèt la conquista,
ço primièr lo fèrre, lo fuòc,
après l'argent, las messorgas,
e la caça a la lenga d 'Oc !

E se barrèron las usinas,
passèt la tèrra a d'autras mans,
e los nòstres se 'n anavan,
e los notables : bla-bla-bla !

Dins la resèrva autoctona
i a fòrça temps qu'esperam
que se poiriguen los panaires.
Mal dit çò que s'es raubat !

Deman la caça es dubèrta !
deman Indians aurem tot !
Aviam fugit come de fedas,
ara tornam coma de lops !

Lo vent grafinha ma cara,
freg sus l'espalta mon fusilh;
anam sortir de la resèrva,
fotrem lo fuòc al païs !
Nos cal cantar Joan

**Nos cal cantar Joan** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Per tos matins que saludavan
Aquela lutz damont l'estang
Per tas vendémias que s'acaban
Nos cal cantar Joan
Nos cal cantar.

Nascuts sus una tèrra blanca
Vòstra dempuèi mai de mil ans
Per ton paire e per ta maire
Nos cal cantar Joan
Nos cal cantar.

E malgrat ton sang sus la rota
E aquel vin a beure sols
Defòra del temps que nos escotas,
Veses : cantam Joan,
Veses, cantam !

Aquí lo temps de las messorgas
Lo peis morís dedins l'estang
Contra l'usina atomica
Nos cal lutar, Joan
Nos cal lutar. 

Deman ton sòmi sarà fòrça
E sus ton païs retrobat
Bufa nòstra vent de l'istòria
E nòstre esper, Joan,
Nòstre esper.

Vaqui çò que voliás se dreiça
Sèm mai que mai a èsser tu,
Per aquel pòble que se lèva
Nos cal cantar Joan
Nos cal cantar !
Lo boçut

**Lo boçut** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

A l'ombreta d'un rosièr
Joana se pausava
Joana se pausava en ça
Joana se pausava en la
Joana se pausava.

Un boçut ven a passar
Que la regardava.

Qué me regardas boçut
Ièu som trop pichona.

Per tant pichona que siás
Al que siás ma mia.

Se ta mia vòls que siái
Cal que ta bòça salta.

Se ma bòça deu saltar
Adieu paura Joana
Sirventesc

**Sirventesc** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Sirventesc farai del biais que m'agença
Non vòli tardar ni faire mai silenci.
Podetz ben pensar que n'aurai mauvolença
Car fau Sirventesc
Del fals, malapres
De Roma qu'es cap de la descasença
Ont moris tot ben.

Roma, als òmes pècs manjatz la carn e l'òssa
E guidatz los cècs amb vosaus dins la fòssa.
Vendetz mandaments de Dieu. E tròp es gròssa
Vòstra cobeitat
Vosaus perdonatz
Per argent pecats
Roma de grand negòci,
De mal vos cargatz !

Roma, Dieu ajuda, balhe poder e fòrça
Al comte que tond lo francès e l'escòrga,
E m'agrada fòrt. E Dieu a recòrd
De vòstre grand tòrt.
Se vòl lo comte estòrcer
De vos e de mòrt.
Anirem veire los batèus

**Anirem veire los batèus** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Dins la chiminèia, la flamba daurada
Rescaufa los vièlhs
E la nuèit veguda, an montat las gradas
Venguda la nuèit.
Se fa pas tròp freg, se fa pas tròp sol
Segur somiaràn
Se fa pas tròp freg, se fa pas tròp sol
Somiaràn benlèu…

Aniràn veire los batèus
E davant la mar, lo còr desliurat
Aniràn veire los batèus
Levaràn los uèlhs, levaràn las velas,
Crebaràn lo temps.

Mamà es partida, trabalhar en vila
Veni ambe ièu,
Te dirai l’istòria d’un país de glòria
Un jorn de solelh.
Se fa pas tròp freg, se fa pas tròp sol
Segur somiarem
Se fa pas tròp freg, se fa pas tròp sol
Veni ambe ièu…

Anirem veire los batèus
E davant la mar, lo còr desliurat
Anirem veire los batèus
Levarem los uèlhs, levarem las velas,
Crebarem l’ivèrn !

E la filha blanca, e la filha bruna,
Las bèlas amors.
Aquela partida, o ben demorada
Mai d’una sason,
Son jamais estadas, la bruna la blanca 
Mai qu’una illusion
Quand lo jorn se lèva
La bruna o la blanca 
Perdon las colors.

Anirem veire los batèus
E davant la mar, lo còr desliurat
Anirem veire los batèus
Levarem los uèlhs, levarem las velas,
E farem l’espèr !
Ciutat de Carcassona (Cançon)

**Ciutat de Carcassona** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Entre montanha Negra
La Corbièra e la mar
Som nascut i a plan mila ans

Vòli cantar coma canta lo vent
Vòli cantar dins la lenga del Cerç
Es un cant d’òmes liures
Un cant d’òmes valents
Es un cant d’òmes liures
Dins la lenga del Cerç

E la vièlha ciutat
A de remembres fòls
E la vielha ciutat
De quand sonava l’òc.
Quand podiá cantar 
Coma canta lo vent
Quand podiá cantar 
Dins la lenga del Cerç

Ciutat de Carcassona
Del comte Trencavel
Ciutat de Carcassona
Tornaràn tos aucels

Que cantaràn
Coma canta lo vent
Que cantaràn
Dins la lenga del Cerç
Serà un cant d’òmes liures
Un cant d’òmes valents
Serà un cant d’òmes liures
Dins la lenga del Cerç
Galileo (cançon)

**Galileo** es una cançon de Claudi Martí en lenga espanhòla :

Gracias por el azul del cielo
Y por las noches alumbradas,
Somos un pezado de estrella,
Piedra perdida en el espacio...
- Hereje, sientate y calla :
La Tierra fué su obra mayor
Dios se lo dijo al Santo Oficio
La clavó centro y corazón !

Eppure si muove
No seas triste Galileo,
Eppure si muove
Y viajando seguiremos.

- Saludos, sabia asamblea,
Verdad : son siete tres y tres.
Confiteor, verdugos buenos,
Yo lo que quieran les diré.
Niños jugando a la rayuela
Iluminan el callejón,
Galileo sonrie a su sombra
Que va creciendo bajo el sol.

Eppure si muove...

Galileo, desde mi siglo
Villas miseria y verde sol,
Queria hacerte una carta
En italiano, en español.
Andamos por el Universo
Siendo hormigas bajo el sol,
Santos Oficios perdurecen
¡Que saben todo mas que Dios!

Eppure si muove...
La cançon de Marcabrun

**La cançon de Marcabrun** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Dirai a mon agradança
d’aquel vers la commençança
de rason a la semblança
escotatz !

Amor coma la beluga
d’un res met fuòc a la bruga
e la flamba ven caluga
escotatz
a pena vos amaluga
que sentissetz lo rumat

Joventut es putanièra
l’amor leva, l’amor pilha
son degut e la requilha
escotatz
nos fa chinchar en familha
e qual n’es pas endeutat ?

Amor es de mala raça
sens espasa nos estraça
mai que guerra tua amassa
escotatz
sens tisana nos emmasca
lo pus brave ne ven fat

Amor es tot en falsièra
pren lo mel daissa la cera
pelada dona la pera
escotatz
e s’es plasent son lanlera
solament coa-copat

Marcabrun filh Marcabruna
foguèt fait en tala luna
qu’amor sap com se degruna
escotatz
que jamai s’engarcèt d’una
ni s’engarcèt d’amistat
Lo Camin del solelh

**Lo Camin del solelh** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Seguissèm lo camin del pèch
Anam veire, anam veire,
Seguissèm lo camin del pèch
Anam veire lo solelh.

Se levar darrièr las Corbièras
Tot rajent d'aiga de la mar
De la mar mediterranèia
Entre Leucate e Sijan.

Miègjorn : caminam susents
Anam veire, anam veire
Miègjorn : caminam susents
Anam veire lo solelh.

Coma una roda dins lo cèl
Dançar damont las pirenèas
Sus la musica d'un rondèu
Barrejat d'un aire de fecas !

Davalam lo camin del brèlh
Anam veire, anam veire
Davalam lo camin del brèlh
Anam veire lo solèlh.

Amanhagar la malapèira
Negra montanha del lop,
Clinhar de l'uèlh e puèi de pèrdre
Darrièr las brancas d'un pibol.

Nos en tornam a Coffolens
Monta l'ombra, monta l'ombra
Nos en tornam a Coffolens
Monta l'ombra de la nuèit.
Lo Gabian

**Lo Gabian** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

S' acabavan las vendémias
Avem vist dins lo cèl blau
Per damont la roca blanca
Un gabian clar de la mar.

-Gabian de alas blancas
Ont as daissat ton estanh ?
Las rassisas e las rasas
Son pas de bon repausar !

-Volavi, volavi
E mas alas son cansadas
De tan camin.
Volavi, volavi...
Voli demorar aici !

-Gabian de las alas blancas
Ont as daissat ton estanh ?
Cèrs que chiula per las matas
Val pas musica del larg.

-Cantavi, cantavi...
E ma votz s'es amargada
Pèl camin,
Cantavi, cantavi...
Voli demorar aici !

-Gabian de alas blancas
Ont as daissat ton estanh ?
Dins los brèlhs de mon vilatge
L ' aiga del rèc raja sens sal !

-Cercavi, cercavi,
Ma vista s'es embrumada
De cops de nuèit.
Cercavi, cercavi...
Vòli bemorar aici !

-Gabian de alas blancas
Qué cresias aici trapar ?
Ras de tèrra o dins l'aire
Nos cansam per avançar.
Desvaries pas ta rota
Per una falsa amistat,
Una lagrema trop salada
O un solelh d'amagat !
Papet (Cançon)

**Papet** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Papet, nos passejavem
E quand parlavas amb ieu
Era coma se nos demorava
Cent ans a passar ensems !

Lo solelh traucava las fuèlhas,
Tu me disiás : "Ont va lo vent,
l'òme pòt anar encara,
Pòt anar encara mai luenh !"

Foguet tu que m'ensenheres
Çò que lo govern voliá pas :
"Te cal parlar naut ta lenga
Siam estats un pòble grand !"

Papet, nos passejavem...

"Filhet - disiás - e t'arrestavas -
Te vau ensolelhar lo còr !"
E 1907 me contavas,
Jaurès, Ferrol, jamai mòrts !

E puei aquel jorn de fredura
Ta passejada s'acabèt :
E mon escòla s'es barrada,
Mas ai pas demembrat res !

Papet, nos passejavem...

Segur, damont ta planeta
Asseitat a l'abric del temps
Vesent avançar tas ideias
Nos regardas a sias content !
Un país que vòl viure

**Un país que vòl viure** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Es lo ciprès quilhat
La Corbièra salada
Es lo vilatge mòrt, la tèrra abandonada. 

Vos vau parlar d'un país que vòl viure, 
Vos vau parlar d'un país que morís. 
La tèrra la coneissetz, 
es la vòstra, amics, 
es la teuna, vinhairon (bis)

Tu me disiás ma maire : 
"Ont vas viure, mon filh ?". 
Tu me disiás ma maire : 
"N'i a tant que son partits". 
E Marcelin Albert, 
E la Comuna de Narbona, 
E los qu'an tuat los crosats. 
E Marcelin Albert, 
E la Comuna de Narbona, 
Totes los qu'an cantat "libertat".

Vos vau parlar d'un país que vòl viure 
Vos vau parlar d'un país que morís. 
La tèrra, la coneissetz, 
es la vòstra, amics, 
es la teuna, vinhairon (bis).

Ma maire me rementi de tot çò que disiás. 
Vòli cantar lo vent que parla en lenga d'òc. 
E Marcelin Albert, 
E la Comuna de Narbona, 
E los qu'an tuat los crosats. 
E Marcelin Albert, 
E la Comuna de Narbona, 
Totes los qu'an cridat "libertat".

Vos ai parlat d'un país que vòl viure. (bis)
Cançon Fola

**Cançon Fola** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Un blanc anhèl passeja
un jorn de grand solèlh,
quora la set l'agafa,
davala beure al rèc.

Sul cop lo lop arriba,
se'n vol talhar un tròç,
sul cop l 'anhèl i esclafa
lo nas amb un bigòs !

Ai barrejat lo somi
e la realita,
aquela cançon fola
serà per los enfants !

Francisco Mussolini
e Benito Franco
se lançan de granadas
ambe Adolf Nixon.

Domenge e sas banas
fan rire tot l'infèrn
ont Tiers tira los pelses
del papa Inocent .

E la formiga canta
e la cigala, uèi
que pobles, e mainatges
an pas paur de la nuèit !
Cristino

**Cristino** es una cançon de Claudi Martí en espanhòl :

Igual que un arbol de hondas raices
Sobre el secano crecido,
Un arbol bueno de ramas anchas
Yo te imagino, Cristino.

El gran incendio quema tu tierra
Con soplos de Edad Media,
Cenizas la inteligencia :
Pio y Milian la vencieron !

De vacaciones Dios se ha ido,
Vosotros vais por el camino,
Duro camino que os destierra
Tu con los tuyos, Cristino.

Detras del monte, en la frontera,
Gendarmes has que se rien,
Tu de la mano llevando a un niño
Cruzas cantando, Cristino.

El gran incendio...

En las Cevenas, con los mineros
Vas compartiendo los dias,
Los de trabajo y los de guerra
Entre castaños y minas.

Pont de Rastel y Mon Lozera
Vieron pasar a tus guerillas !
"Cuando combates se terminen,
Puedes quedarte, Cristino."
No se acabó nuestra tarea
Y estan verdes los recuerdos,
Les damos las gracias, hermanos,
A nuestra tierra nos marchamos !

Es bien sabido : las golondrinas
Siempre vuelven a su nido.
Es un camino de flores lleno
E del regreso, Cristino.

Cerca de Vielha lo esperaban
Y le quitaron la vida...
Es un camino amargo y malo
E del regreso, Cristino.

Mientras van tiempos dia por dia
Y se deshacen nuestras vidas
Tu sombra, leve, corre Cristino
Por los polvorientes caminos...
Ieu m'en vau

**Ieu m'en vau** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Sus la Plaça de la Glòria
Rescontri lo monument
Amb son fusil sus l'espatla
Me regarda sonrisent :
"Veni ambe ieu, gojat,
A la bom dels petrificats !"

Nani, m'en vau, ieu m'en vau, ieu m'en vau,
E ieu m'en vau, d'aquel costat
Nani, m'en vau, ieu m'en vau, ieu m'en vau, 
E ieu m'en vau, d'aquel costat.

Sus la plaça Bonaparta
Loís XIV ai rescontrat
Amb son nebot s'en anavan
A la caça als camisards :
"Martí, vèni, bodegaire,
Al balèti dels crosats !"

Nani, m'en vau, ieu m'en vau, ieu m'en vau...

Sus la Plaça Plutonica
La centrala USA
Una filhassa energica
Me vòl pas daissar passar :
"Martí, per jogar guitarra
Te farai una autra man !"

Nani, m'en vau, ieu m'en vau, ieu m'en vau...

Sus la Plaça de la Borsa
Rescontri liberal-man
Qu'aima plantar sas usinas
Al país d'escana-mai
" Martí, vos pas dins ma còlha
Èsser delocalisat ?"

Nani, m'en vau, ieu m'en vau, ieu m'en vau...
Lengadòc roge

**Lengadòc roge** es una cançon escricha e cantada per l'autor e compositor occitan Claudi Martí. Es pareguda en 1969 dins l'album Occitania. Aquesta cançon es cantada dins la varianta de l'Occitan Lengadocian. 

## Las paraulas de la cançon
Èra l’an 1907
Los paures manifestavan
E volguèron pas tirar
Pòble e soldats èran fraires.

E volguèron pas tirar
Los soldats lengadocians
Governament te vengaràs
Amb una guèrra als Alemands.

Èra l’an 1907
Per Besièrs manifestavan
E volguèron pas tirar
Pòble e soldats èran fraires.

Tu que voliás pas morir
Entre flors desconegudas
T’an enterrat dins un lençòl
De freda tèrra del Nòrd.

Aquel an 1917
T’escriviá ta maire : 
« Torna lèu per la vinha.
Plori quand la regardi. »

S’es poirida la flor roja
S’es poirida la flor 
L’an enterrada dins un lençòl
Amargant de messorgas
S’es poirida la flor roja.
Monta-vida

**Monta-vida** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Pibola, pibolada
Roge lo bòsc, Silvan
Vendemias carinhanas,
Sian dins la tièra, tornar...
Aucèls al cèl en massa,
Mon diu, que sias vengut gran !
Del vin amassan granas,
Avèm pas vist passar l'an.

Se la vida es un viatge
Vos i sovèti pla bel temps,
Verd e blu, e flors salvatges,
E bona rota, Silvan, Guilhèm...

Aramon per la plana,
Lo vin engrana la nuèit,
Marina, marinada,
En vida montas, Guilhèm,
Amont sus la solana
Lo pastre espèra la nuèit,
Nadal barra l'annada :
Darrier la pòrta, genier !

Se la vida es un viatge...

Agulhas, agulhadas
Me butan fòrt sul camin,
Davali la valada
Coma las aigas d'un riu,
Ametlas, avelanas,
Vos preparatz a partir
Sus la penta resbali,
N'en siatz encara al matin !

Se la vida es un viatge...
Lo carnaval

**Lo carnaval** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Quand se veirà lo bombardier
Escampar plueja de confettis
Quand se veirà lo canon 
Faire riseta a l'objectiu

Quand se veirà lo tanc
Passejar filhas a la festa
La bala far de zigas-zagas
Coma lo serpentin…

Farai del Carnaval
La festa nacionala.
Los corbasses

**Los corbasses** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Gents del país d’Occitania
Vos vau cantar una cançon
serà un conte d’un còp èra
una funèbra orason.

Jos lo solelh i aviá un pòble
ni mai ni mens grand que nosaus
amb una sola diferéncia:
èra mèstre del seu ostal.

Vaquí qu’un jorn de Tramontana
arribèt lo pòble corbàs
diguèt: « Demorarem pas gaire
venèm son que vos ajudar ».

Demorèron mai de sèt sègles
chapèron tot, vinhas e blats,
bòsques e camps, òmes e femnas,
ges de país mai ajudat.

Òme d’òc, escota mon fraire,
se dins ton òrt i a un corbàs
rapèla-te d’aquela istòria:
pren un fusilh, lo manques pas !
Montsegur (cançon)

**Montsegur** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Daissatz-me contar l'istòria
d'un sang begut per ma tèrra
Daissatz-me contar l'istòria
d'una volontat de fèrre
d'una joventut passada
d'una libertat volguda
del vièlh sòmi despertat
d'una libertat perduda

Cinc cents èretz a Montsegur
sabent çò que viure vòl dire
Cinc cents èretz a Montsegur
Segur i sètz darrièr l'azur

Vaquí l'ora de los corbasses
per los camins de Montferrièr
Vaquí l'ora de los corbasses
grand flume, negre poiridièr
del Papa la grand armada
del Rei de França bandolièrs
de Dominica los porcasses
Amèn, amèn, Dies Irae !

Vaquí l'ora de la desfacha
L'idèa brutla sul lenhièr
Aquí l'alba de la victòria
Menam vòstra lucha auèi :
Minoritats contra l'Empèri
Indians de totas las colors
descolonizarem la tèrra :
Montsegur, te dreiças pertot !
Perqué m'an pas dit

**Perqué m'an pas dit** es una cançon de Claudi Martí en lenga occitana :

Coma totis los mainatges
Soi anat a l'escòla
Coma totis los mainatges
M'an aprés a legir

M'an cantat plen de cançons
M'aprenguèron tant d'istòrias
Lutèce... Paris... Paris

Mas perqué, perqué
M'an pas dit a l'escòla
Perqué m'an pas dit
Mas perqué, perqué
M'an pas dit a l'escòla
Lo nom de mon païs ?

Nos contava lo regent
Aquel grand rei de França
Acatat davant los paures
Un sant òme aquel sant Loïs
Aimava tota la gent
E voliá pas la misèria
Un sant òme aquel sant Loïs

Mas perqué, perqué
M'an pas dit a l'escòla
Perqué m'an pas dit
Mas perqué, perqué
M'an pas dit a l'escòla
Qu'aviá tuat mon païs ?

E quand foguèrem mai grands
Nos calguèt parlar tres lengas
Per far un bon tecnician
Nos caliá cargar tres lengas
E l'Anglès e l'Alemand
E çò que s'escriu a Roma
Per far un bon tecnician

Mas perqué, perqué
M'an pas dit a l'escòla
Perqué m'an pas dit
Mas perqué, perqué
M'an pas dit a l'escòla
La lenga de mon païs ?

Benlèu tantas coneissenças
Nos mascan la vertat
Aprendrem sols qu'en la tèrra
Reina pas la libertat
Sauprem la talent de l'India
E lo dòl dels Africans
E la mòrt de Guevara

Mas perqué, perqué
An pas dit a l'escòla
Perqué an pas dit
Mas perqué, perqué
An pas dit a l'escòla
Lo nom de nòstre pais ?
Cachou Lajaunie

**Cachou Lajaunie** es une cançon dels Fabulous Trobadors :

Cachou Lajaunie
C'est bon pour la gorge 
C'est bon pour le nez 
C'est bon pour les bronches 
Si vous êtes enrhumés 
La respiration est facilitée
A l'idée d'en sucer
Ça me fait saliver
Prenez un cachou, au lieu de fumer 
Ça a meilleur goût, vous pourrez humer
C'est la réglisse qui est 100 % naturelle, 
Parfumée avec l'iris, devinez ce qu'on y mêle ? 
De l'essence pure menthe, croyez pas que je vous mente, 
Du carbo-médicinalis, entièrement végétalis.
Un peu de sucre est ajouté à un peu d'eau, 
Pas pour le lucre, on n'est pas à Chicago. 
Ça fait cent ans que ça rend l'haleine fraîche 
A tous les gens dont le palais se dessèche.
II y a aussi de la résine de lentisque, 
C'est vraiment très très sain,
Vous ne courrez aucun risque. 
II y a enfin deux autres excellentes choses, 
Si j'm'souviens bien, du lactose et du benjoin.
C'est diététique, ce n'est pas du tout chimique. 
Y'a pas trop de colorant, je vais vous dire les ingrédients 
Y'a d'la fleurine et pas mal de gélatine, 
C'est pas un médicament, c'est exquis et bienfaisant. 
Z'an veux !

Tu veux des cachous ?
Beaucoup. 
Lesquels tu choisis ?
Lajaunie. 
Vas-y sers-toi 
Voilà. 
Comment tu dis ? 
Merci.
Inventés à Toulouse et fabriqués ici. 
Vendus dans les tabacs et les pharmacies. 
Allez-y goûtez-en, on vous en a apporté, 
Et si c'est gratuit , il faut en profiter. 
Si vous y goûtez, vous serez accros,
Vous ne penserez plus qu'à vous ca-shooter.
Caillou, pou, genou, hibou, genou 
Cachou 
J'ai oublié le chou 
T'es fou 
T'as des pitchous ? 
Boutchous 
Ils aiment les cachous 
Beaucoup 
Tu as des sous ? 
Du tout
II faut payer catchou 
Des clous 
Tu es cussou 
Grigou
Ange B. et Docteur 
Kachou.