open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Boisseron

**Boisseron** (*Boisseron* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *de castro Boxedone*, cap a 1110, *Guillelmi Amelii de Boisedon* en 1147 (identificacion mausegura), *de Stampucio, id est Buxedone*, sense data
[sègle XII ?], *de Stampucio, alias de Buxedone*, sense data [sègle XII ?], *in castro Boixezonis*, sense data [sègle XII ?], *ecclesia S. Laurencii de Boissazone* en 1219, *castri de Buxedone* en 1243, 1265, 1332, *de Buxodone*, *Buxedonis*, *vicarius de Buxedone* en 1330, *Boysezo* en 1330, *prior de Buxodone* en 1392, *de Buxedone alias de Stempucio*, a la fin dau sègle XIV, *de Buxedone* en 1529, 1550, *Boiseron* en 1613, 1626, *Boisseroux* en 1622, *Boisseron* en 1648, *Bouisseron* en 1668-69, *Boisseron* en 1740-60, 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Boisseron* ven dau latin *buxea*, de *buxus*, « bois » e dau gallic *dunum*, « sèrre », o de *buxetum* (dau latin *buxus* e sufixe *-etum*) amb lo sufixe *-onem*; segon Hamlin, *Boisseron* ven dau latin *buxu-*, « bois», amb lo sufixe collectiu *-ationem*; lo *x* de quauques referéncias correspond a *-iss-*(veire Grafström, Étude sur la graphie, pp. 173-4); una faussa regression *-z-* > *-d-* pareis dins fòrça atestacions; entre los sègles XIV e XVII, *-z-* a conegut lo rotacisme ( > -r-).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Beçan

**Beçan** (*Bessan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S. Mariae de Betiano*; *de Beciano*, en 940 (l'identificacion es pas segura); *villa de Beciano* en 1123, *ecclesia de Beciano* en 1134, *in Beciano* en 1147, *insula de Beciano* en 1155, *in castro de Becciano* en 1156, *ad Becianum* en 1158-1200, *ecclesia S. Petri de Beciano* en 1176, *hospitali de Beciano* en 1212, *de Becano* en 1219, *de Beciano* en 1219, *castrum de Bezano* en 1229, *de Bessiano* en 1344, *de Bassiano*, *de Bossiano*, a la fin del sègle XIV, *Bessan* en 1418, 1622, 1626, 1643, 1708, 1740-60. 

Segon Dauzat, *Beçan* ven del nom latin d'òme *Bessius*, *Bettius* o *Beccius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Beçan* ven del gentilici latin *Bettius*, amb lo sufixe *-anum*. Beçan èra una proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Berlon

**Berlon** (prononciat: ) (en francés e oficialament *Berlou*) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 222 abitants en 2022.

## Geografia
Berlon es a la sortida del Massís Septentrional.

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es [bèr'lu]. Las fòrmas ancianas son : *strata Belonis* en 1129-1186, *mansi de Berlone* en 1386, *de Berlonne* en 1406, *Berion* en 1613, *Berlou* en 1614, 1643, 1665-81, 1740-60, *les village et eglise (sic) de Berlou* en 1740-60, *Berlou Succ.* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Lo nom vendriá d'una planta aigassièra, siá lo creisselon, siá la lentilha d'aiga (en latin *berula*, del gallés *berura*, vengut *berula* tanlèu lo gallés tardiu per dissimilacion), amb lo sufixe *-onem* .

Berlon es tanben un nom de riu, coma per exemple un afluent de Gijon (Tarn), que cal pas confondre amb *Riuberlou*, que passa a Berlon. Lo nom del vilatge deu venir del nom del riu e lo nom del riu de la planta. 

Segon Frank R. Hamlin, lo riu seriá en gallic **berul-on(na)* « aiga del creisselon o de la lentilha d'aiga », puèi un prefixe tautologic *riu* s'i ajustèt. Per Delamarre, *Berlon* (lo riu) seriá *berulonos*.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Olargues; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Boisset (Erau)

**Boisset ** (*Boisset* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [buj'sèt]. Las fòrmas ancianas son : *rector de Buseto et Vilhinis* en 1351, [consul de] *Boisset* en 1663, *l'église de Boisset* en 1740-60, *Boisset* corrigé en *Bouisset* en 1740-60, *Boisset* en 1773-74 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Boisset* ven del latin *buxetum*, del latin *buxus*, « bois o boisson, barta, bartàs » [sembla que la confusion de las doás significacions siá deguda a l'occitan e al francés mai qu'al latin], amb lo sufixe  collectiu *-etum*; Hamlin nòta simplament : occitan *boisset*, « luòc cobèrt de bois ». Los Féniés explican tanben *Boisset* pel bois e non pas pel bartàs

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
La Boissièira

**La Boissièira** (*La Boissière* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre dau territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *per ipsa Boxaria*, *per ipsam boxariam* en 829-840, *de Boxaria* en 996-1031, *de Buxaria* en 996-1031, *in Boixeras* en 1121 (identificacion mausegura), *apennariam de Boiseira* en 1191, *Laboissiere* en 1526, *La Boissiere* en 1613, 1622, *la Buissiere* en 1626, *la Bouissiere* en 1648, *la Bouissiere* corregit en *la Boissiere* en 1740-60, *la Boissiere* en 1740-60, *la Boissiere* e *Village de la Boissiere* en 1770-72 (Cassini) (mapa de Cassini).

Lo nom *Boissièira* (atestacion anciana *Boixeria*, en 1031) ven del latin *buxaria*, format de *buxus*, lo bois, e del sufixe *-aria*, luòc ont i a fòrça bois  . Lo bois se plai sus un sòl calcari o marca una ocupacion anciana.

### ''Valle Retensis'', Sant Martin
Las fòrmas ancianas son : *Terminium Valle Retensis* en 1036-1060, ancian nom de la glèisa. parroquiala e dau masatge de Sant Martin (comuna de La Boissièira), *de S. Martino*, *ad S. Martinum* en 829-840, *S. Martinum de Valle Retense* en 1108-1114 o 1120-1140, *ecclesiam S. Martini de Valleretensi* en 1109, *honore de Valle Retensi* cap a 1109, *de Val Retenes* en 1146, *de Valle Retensi* en 1154, *Vallem Retensem* en 1160, *in valle Redone* (varianta : *Redones* en 1187, *de Valle Redenensi*, sense data [sègle XII ?], *parrochia S. Martini de Valle Redeves*, *parrochia et villa S. Martini de Valle Redeves* en 1202, *de Valle Retensi* en 1204, *priorem Vallis Retensis*, *in terminis Vallis Retensis*, *prioris Vallis Rethensis* en 1206, *de Vale redonesiae* en 1529, *Valle Roddonesiae* en 1550, *Eglise de la Boissiere* en 1770-72 (mapa de Cassini). La màger part de las atestacions representan *Val*, lo nom germanic d'òme *Retho* (M.T. Morlet), amb lo sufixe latin *-ensem*
.

Lo luòc concernit es Sant Martin, situat au sud dau vilatge de la Boissièira, que dependiá a l'espirituau d'aquela parròquia au sègle XVIII e probablament abans (las fòrmas ancianas de La Boissièira contenon pas cap de mencion d'una glèisa). Lo nom de **Valredés* sembla d'aver patit (a l'escrit en tot cas) de l'atraccion paronimica de *redond* e sembla ara totalament arcaïc.

## Istòria

## Administracion

* La Boissièira èra dau canton d'Aniana abans la refòrma cantonala e dempuèi 2015 es dau canton de Ginhac.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Bojan (Erau)

**Bojan** (en francés e oficialament: *Boujan-sur-Libron*) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 3.536 abitants en 2022.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Boiano* en 937, *villa Bojano* en 972, *Bojano* en 972, *villa Buiano*, en latin, en 990, *Bojanum*, en latin, en 1163 e 1168, *ecclesiam S. Stephani de Bojano*, en latin, en 1177, *Bojano*, en latin, en 1323, *de Bojano*, en latin, al sègle XVI, *Bojan* en 1571, *Boujan* en 1585, *de Boujano*, en latin, en 1636, *Boujan* en 1708, 1740-60, 1770-2 (mapa de Cassini), *Boujan* o *Bouzan*, en 1740-60. 

Segon Dauzat, *Bojan* ven del nom gallic d'òme *Boius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Bojan* ven del gentilici latin *Boius*, a l'origina nom etnic gallic, amb lo sufixe *-anum*. Bojan èra una proprietat galloromana.

Segon Xavier Delamarre, *Bojan* es (o pòt èsser) un nom celtic, vengut de *boiānon*, la proprietat de *Boios*, nom atestat, amb la derivacion celtica *-ānon*. Una tala derivacion (o un tal sufixe) purament celtica explica que la fixacion del nom de *Bojan* pòsca èsser anteriora a la conquista romana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Brenaç

**Brenaç**, **Brenàs** o **Brenats** (*Brenas* en grafia mistralenca; *Brenas* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **brenassòl -òla** (fr *brenassois -oise*).

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es *Brénatz* (Combarnous, Revue Internationale d'Onomastique, XXVII, p. 30). Las fòrmas ancianas son : *ad Brenazs*, *ville Brenas* en 1149, *in Brenatio* en 1174, 1351, *de Brenacio* en 1323, 1361, *de Brenac* (sic) en 1529, *Brenas* en 1571, 1643, 1740-60, 1759, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, Brenaç vendriá d'un nom gallés d'òme *Brennus* (e Dauzat nòta que lo sufixe « preceltic » *-ant-* de 806, tirat del diccionari topografic d'Eugène Thomas, foguèt remplaçat après). Delamarre, que coneis de segur Dauzat, explica *Brenaç* per *brennate* , sense cercar a explicar la [supausada] sequéncia *-ant* de 806. Segon Hamlin, *Brenaç* ven del nom gallic d'òme *Brennos* (Skok, p. 156), amb lo sufixe prelatin [gallic] *-atis*. Brenaç èra un establiment preroman.

* Fòrmas ancianas tiradas del diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) - *Villa de Brenante* en 806; *Brenaz* en 1149; *Honor in Brenatio* en 1174; *Rector de Brenacis* en 1323; *Brenac* en 1529; *Brenas* en 1625.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lunaç; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Brinhac (Erau)

**Brinhac** (prononciat en estandard:  e localament ) (en francés e oficialament: *Brignac*) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 971 abitants en 2022.

L'escais dels estatjants de Brinhac es *b*(*o*)*èmis*.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Abroniacum villa* en 1119, *de Abriniaco* en 1162, *ab Abrinaco*, *Berengerii de Abrinnaco*, *Rostanni de Abrinnaco* en 1195, *ecclesia S. Petri de Abriniaco*, (varianta : *Abrinhaco*)  en 1252, *Adzemario de Abrinhaco* en 1344, *de Abrinhano* (sic) en 1344, *sen Peyre dAbrinhac* en 1408, *ecclesia S. Petri de Abriniaco* en 1484, *mas d'Abrinhac* en 1501 [1783], *de Brinhaco*, au sègle XVI, *Brignac* en 1622, 1643, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Brinhac* ven dau nom latin d'òme *Aprinius*, de *aper*, « pòrc singlar », amb lo sufixe *-acum*; segon Hamlin, *Brinhac* ven de l'escais-nom (cognomen) latin *Aprinus*, amb lo sufixe *-i-acum*. Brinhac èra una proprietat galloromana.

## Istòria

 
## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Briçac

**Briçac** (*Brissac* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesie S. Nazarii de Brissiaco*, *versus Brissac*, *apud Brissiacum* en 1073, *apud Breisag* en 1119, *de castro Breixach*, *domino de Breixac* en 1122, *de Breixac* en 1122 (contèxte occitan), *castello de Brissaco*, abans 1129, *castrum de Breissacho* en 1189, *castro de Breissaco*, *castrum de Breissac*, *de Breyssac* en 1217, *castri de Brissaco* en 1217, *parrochia S. Nazarii de Breissaco* en 1218, *Bricciaco*, *Briciaco*, *Brisac*, *Breusac* en 1260, *Breissaco* en 1263, *de Brixaco* en 1264, *apud Brissac* en 1271, 1273, *de Brissiaco* en 1275, 1285, *apud Bricciacum*, *de Brixiaco* en 1283, *de Prixiaco* en 1392, *de Brixiaco* en 1529, 1550, *Brissac* en 1526, 1648, 1740-60, 1774-75 (mapa de Cassini), *Brissac ou Breissac* en 1740-60. 

Segon Dauzat, *Briçac* ven del nom gallic d'òme *Briccius*, amb lo sufixe *-acum*; segon Hamlin, *Briçac* ven del gentilici latin o gallic *Brĭccius*, amb lo sufixe *-acum*. Briçac èra una proprietat galloromana. Segon Hamlin, las atestacions en *ey* e en *ei* son degudas a l'ĭ brèu del radical (en realitat *-e* es degut a l'ĭ brèu, mas lo doble *-cc-* explica l'existéncia del diftongue).
### Icençac
Las fòrmas ancianas son : *ecclesia S. Stephani de Eisalchac* en 1140, *ecclesiam de Isselsaco* en 1187, *S. Stephano de Yssansaco*, *ecclesia de Yssansaco*, sense data [sègle XII ?], *parrochia S. Stephani de Issanzac* en 1218, *de Eissansaco* en 1288, *de Usanssacco*, *de Issansaco* en 1289, *prior de Yssansaco* en 1331, *parrochia S. Esthephani de Yssansaco* en 1433, *Saint-Etienne-d'Yssansac* en 1694, *St Etienne d'Issensac* en 1740-60, 1774-75 (mapa de Cassini). Segon Hamlin, *Icençac* ven del nom gallic d'òme **Iccentius* amb lo sufixe *-acum*. Icençac èra una proprietat galloromana. 

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Cabrièira (Erau)

**Cabrièira**, **Cabrièra** o benlèu erronèament **Cabrièiras** (*Cabrièiro* en grafia mistralenca; *Cabrières* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. La localitat comptava 556 abitants en 2022.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *in suburbio Caprariense* en 870, *vicaria Caprariense* en 971, 990, *in Cappariense* [legir : *Caprariense*] en 990, *apud Cabreriam* en 1077-1099, *Raimundus de castro Cabreria* en 1108, *ad Cabreiram* en 1152, *in castro de Capreria* en 1183, *termino... [de] Cabreria* en 1184, *B. de Cabreira* en 1184 (identificacion malsegura), *castri de Capreiria* en 1184, *de Cabreriis* en 1272, *de Capraria*, 1323, 1361, *de Capriria* a la fin del sègle XIV, *castrum seu fortaliciam de Capraria* en 1365, *lo castel de Cabrieyra* en 1380, *archidiacre de Caprieres*, *prieur de Cabrieres* en 1571, *château de Cabrières*, *du lieu et fort de Cabrières* en 1579, *Cabrieres* en 1585, 1622, 1643, 1740-60, 1771, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Cabrièira* ven del latin *capr-aria*, « luòc ont se fa venir de cabras »; segon Hamlin,  lo sens de *Cabrièira* es « estable o pargue de cabras ».

* Fòrmas vengudas de l'ancian diccionari topografic d'Eugène Thomas - *Capraria castellum* en 533; *Suburbium Caprariense* en 867; *Cabreria* en 1054; *Cabreira* en 1186; *Cabraria* en 1180; *Capreria* en 1138; *Cabriera* en 1146; *Caprunianum* en 1181; *Caprimont, eccl. S. Stephani* en 1178; *Archidiaconus Caprariensis* en 1323; *Caprariæ* en 1290; *Lo castel de Cabrieyra, Aspira de Cabrayres* en 1380; *Podium Cabrerium* en 1491; *Capreres* en 1518; *Caprieres* en 1527; *Cabrieres* en 1455.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

Cabrieres chateau.JPG|Siti del castèl de Cabrièra (mencionat per Grégoire de Tours). 


## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
### Bibliografia
### Ligams intèrnes
* Comunas d'Erau
### Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Campanhan

**Campanhan** (*Campagnan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S. Martini que vocant Campaniano* (varianta : *Campaniaco*) en 990, *Campanianum* (varianta : *Campaniacum*) au sègle X o XI (?), *ecclesiam S. Genesii de Campaniano* en 1146, *Campaniano* en 1162, *Campanhano* en 1323, *de Campanhano*, au sègle XVI, *de Campaniano* en 1636, *Champagne* en 1636, *Campagne* en 1626, 1643, 1708, 1771, *Campaignan* en 1740-60, *Campagnan* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Campanhan* ven dau nom latin d'òme *Campanius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Campanhan* ven dau gentilici latin *Campanius*, o escais-nom (cognomen) dau sens de « campanhard », amb lo sufixe *-anum*. Campanhan èra una proprietat galloromana. Un reculament d'accent es perceptible aus sègles XVII e XVIII, mas foguèt entravat per una reaccion sabenta, mas a l'orau ?

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Camplong

**Camplong** o **Camp Long** (*Camp-long, Camp-loung* en grafia mistralenca; *Camplong* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **camplonés -esa** (fr *camplonais -aise*).

## Geografia
La comuna es situada al nord de Bedarius dins los cantons nauts d'Erau , entre las comunas de La Torre d'Òrb, Lo Bosquet d'Òrb, Avèna e Graisseçac.

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Beate Marie de Campo Longo* en 1396, *S. Marie de Champlong* en 1518, *Caplong* en 1643, *l'eglise et le village de Camplong* en 1740-1760, *Camplong* en 1770-72 (mapa de Cassini); i a benlèu d'autras fòrmas ancianas, mas es pas aisit de las despartir entre los omonimes. 

Lo nom es motivat per la preséncia d'un camp de fòrma alongada. La nocion de *camp long* demanda pas de traduccion, quitament s'avèm pas de precisions sus aquel camp. Es lo meteis nom que Camplong d'Aude, que Cablong (aqueste evolucionat), que los *Campolongo* d'Itàlia, que los *Campo Largo* d'America Latina (amb una diferéncia de vocabulari), etc.

## Istòria
### Formacion del territòri
* En l'an III, Camplong, que dependiá de la comunautat de *Boçagas* (nom probable), venguèt comuna;
* En 1844, lo nòrd-èst de Camplong foguèt donat a la novèla comuna de *Sant Martin d'Òrb* (Lunaç donèt a Sant Martin d'Òrb una autra partida, mens importanta); Sant Martin d'Òrb venguèt en 1881 Lo Bosquet d'Òrb, quand sa capitala passèt de Sant Martin de Clemençan al Bosquet ;  
* En 1859, la seccion de Graisseçac, a l'oèst, venguèt comuna (sembla que i aja una error sul siti Cassini , que fa de Graisseçac una partida de La Torre d'Òrb, en realitat, a l'epòca, de Boçagas);
* En 1900, ne foguèt aital per la seccion de *Murçan* (nom supausat), al sud-oèst que venguèt la comuna de Sant Estève d'Estrechós .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bedarius; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

## Demografia

* L'evolucion de la populacion s'explica en partida per las pèrdas de territòri de 1844, 1859 e 1900 (veire Istòria) e per las peripecias de l'extraccion carbonièra.
* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
*Capèla Sant Salvador del puòg del sègle XII
*Crotz del sègle XII o XIII
*Crotz dels sègles XVII e XVIII
*Potz Durand que fasiá partida dels dètz poses de carbon de pèira de Graisseçac
*Monument dels mòrts en pèiras del país.

## Personalitats ligadas amb la comuna
*Ferdinand Fabre que passèt la seuna enfantesa en çò del seu oncle, curat de la parròquia.
*Denis Bosquet dich Boqueto, escalpraire a bastit lo monument dels mòrts après la granda guèrra.

## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Candilhargues

**Candilhargues** o **Candilhargue** (*Candillargues* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [kandiyargé] (Negre). Las fòrmas ancianas son : *villam... quam vocant Candianicas* en 960, *villa Candianicus* (varianta : *Candianiacus*) en 985, *villa que vocant Candeianicis* en 1029, *villa que vocant Candelacis* en 1031-1060, *ville quam vocant Candeianeges* en 1093, *apud Caudillargues* en 1099, *Candilhanicis*, sense data [sègle XII ?], *apud Candejanegues* en 1226, *villa de Candillanicis* en 1290, *in tenemento de Candianicis*, *a Candalhanicis*, *villam de Candalahanicis* en 1296-1305, *a parte Candilhanicarum*, *domini de Candilhanicis* en 1307, *de Candilhanicis* en 1392, 1529, *de Chandilhanicis*,*de Candillanicis* en 1550, *Candillargue* en 1613, *Candillargues* en 1622, 1648, 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Candilhargue* ven dau nom latin d'òme *Candilius*, amb lo doble sufixe *-an-icum*; segon Hamlin, *Candilhargue* ven del gentilici latin *Candidius*, amb lo sufixe *-anicis*. Candilhargue èra una proprietat galloromana. Per de rasons foneticas, lo sufixe *-anicis* emplegat sistematicament per Hamlin permet pas de menar a *-argues*; cal remplaçar per lo sufixe *-anicos* segon Joan Pèire Chambon.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Businhargues

**Businhargues** (*Buzignargues* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
La prononciacion es [bœzi'ɲargés]. Las fòrmas ancianas son : *de S. Nazario de Businhanicis*, *de Buzinhanicis*, *ecclesia de Businianicis*, sense data [sègle XII], *prior de Businhanicis* en 1392, *Businhargues* en 1526, *de Businhanicis* en 1529, 1550, *Bassignaigues* en 1626, *Buzinargues* en 1648, *l'eglise et Ch[âte]au de Busignargues* en 1740-60, *Busignargues* en 1740-60, *Buziniargues* en 1770-71 (mapa de Cassini).

Segon Dauzat, lo nom vendriá d'un nom gallo-roman d'òme **Besinius*, del gallés *Besius*, amb lo doble sufixe *-an-icum* . Los Féniés aiman mai lo nom d'òme *Businius* . Segon Hamlin, *Businhargues* ven dau gentilici latin *Buccinius*, amb lo sufixe *-anicis*. Businhargues èra una proprietat galloromana. Per de rasons foneticas, lo sufixe *-anicis* emplegat sistematicament per Hamlin permet pas de menar a *-argues* (*c-* davant *i* > *z*); cal remplaçar per lo sufixe *-anicos* segon Joan Pèire Chambon.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Càstrias; es ara dau canton de Sant Geli dau Fesc.
 
## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Cabrairòlas

**Cabrairòlas** (*Cabreirolo* en grafia mistralenca; *Cabrerolles* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **cabrerolenc -enca** (fr *cabrerollais -aise*).

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Cabrairole* en 1199, *de Cabrairola* en 1247-48, *de Calvayrola* [legir : *Cabrayrola* en 1271, *de Cabrayrollis* en 1344, *de Caprairolis*, al sègle XVI, en 1636, *Cabrairoles* en 1643, *Cabrerolles* en 1708, *Cabreyrolle* en 1740-60, *Cabreyrolles* en 1740-60, *p[aroi]sse de Cabrerolles* en 1740-60, *Cabrerolles* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Cabrairòlas* ven del latin *caprari-ola*, diminutiu de *capraria*, « luòc ont fan venir cabras », ; segon Hamlin, *Cabrairòlas* es un diminutiu de *cabrièra*, amb lo sufixe *-òla* [autre biais d'escriure çò qu'escriu Dauzat], caracteristic de l'ancian occitan, totjorn al sens d' « estable o pargue de cabras ».

* Fòrmas ancianas tiradas del diccionari topografic d'Eugène Thomas - *Villa de Caprariolas* en 987; *Capranoila* en 1182; *Caprairola* en 1184; *Villa de Cabreyrolis* en 1289; *De Capreolis* en 1292; *Cabrairolles* en 1625; *Cabreyrolles* en 1649; *Cabreroles* en 1688; *Cabreirolles, par. de l’anc. dioc. de Béziers, du ress. de l’archiprêtré de Cazouls, sous le vocable…* en 1780; *Doisy écrit Cabrierolles* (sens data).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Cassinhòlas (Erau)

**Cassinhòlas** (*Cassagnoles* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *de Cassanolas* en 1110, *rector de Cassanholis* en 1351, *Cassignolles* en 1518, *de Cassagnole* en 1529, *rectorie de Cassagnoles* en 1630, *Cassaignolles* en 1740-1760, *Cassagnoles* en 1740-1760, *Cassagnioles* en 1773-74 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Cassinhòlas* ven d'un derivat de *cassanum*, lo latin *cassanea*, amb lo sens de « garrissada » e un sufixe diminutiu *-eola*; per Hamlin, lo sufixe diminutiu es *òla*, sus una basa occitana *cassanha*, « grop de garrics ». Joan Pèire Chambon critica la posicion d'Hamlin : lo supausat occitan *cassanha* sembla manlevat a la toponimia (lo mot existís pas en occitan coma apellatiu) e los representants del tipe *cassanhòla* son totes sense article, donc la formacion del toponime es probablament preoccitana (latin *CASSANEOLA) .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Castanet lo Naut

**Castanet (lo Naut)** ([\kas.ta.'net lu 'nawt\], *Castanet-le-Haut* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *de Castaneto* en 1271, 1344, *Castenet* en 1613, *le village de Castanet* en 1740-60, *Castanet* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini).
 
**Castanet lo Naut** s'opausa, de segur, a Castanet lo Bas, situat a 8 km a l'oèst de Sant Gervais. Castanet lo Bas es a 290-300 m, Castanet lo Naut a mai de 430 m. Frank R. Hamlin pensa que lo besonh de destriar los dos vilatges per un determinant es recent.
*Castanet* es eretièr del latin *castaneum* « castanh, castanhièr », e del sufixe *-etum*, de valor collectiva (Dauzat). Hamlin precisa que lo nom ven del latin *castanetum* « castanhal, castanheda » puslèu que d'una formacion occitana, que seriá normalament *castanhet*. La motivacion del nom es l'abondància dels castanhièrs (e lor utilitat per l'alimentacion umana).

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Gervais; es ara del canton de Sant Ponç de Tomièiras.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Castèlnòu de Guèrs

**Castèlnòu (de Guèrs)** (*Castelnau-de-Guers* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Castellum-novum* en 1112, *ecclesiam S. Sulpicii de Castro novo* en 1116, *Castrumnovum* en 1175, *ecclesiam S. Sulpitii et ecclesiam S. Johannis de Castro novo* en 1216, *ad Castrum Novum* en 1229, *de Castronovo Guerci* en 1344, *de Castronovo* a la fin del sègle XIV, *Castelnou d'Agades* en 1404, *Castelno* en 1418, *l'Eglise parrochiale de Castelnau*, *l'Eglise de Chasteuneuf*, *le vicaire de Castelnau* en 1518, *Castelnau de Guers* en 1529, *Ch<sup>eau</sup>neuf de Guers*, *Castelnau del Guers* en 1540, *Ch. neuf* en 1613, *Chateauneuf* en 1622, *Chasteauneuf* en 1626, *Castelnau* en 1643 e 1708, *Castelnau de Guers* en 1740-1769 e en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Amb *castèl*, mot vengut del latin *castellum* (e abans de *castrum*), *nòu*, de *novum*, e sas fòrmas pus evolucionadas *nau* e *nuèu*, es l'adjectiu que se tròba pus sovent en toponimia . Mas la formacion *castelnau* a un sens autre que çò que marca l'evidéncia : dins l'oèst occitan, se referís a de pichonas aglomeracions aparadas per un castèl, de borgs castrals medievals (sègles XI a XIII)  estudiats per exemple per Benoît Cursente, sens qu'es pas contradictòri amb lo sens literal; Hamlin nòta p. 89 que *castèl* s'emplegava dins lo sud de França al sens de « vila pichona fortificada ». Lo determinant *Guers*, present tre lo sègle XIV, es escur; mas d'après de noms coma *G. Guers* en 1123, *Bernardus Guers* en 1185, s'agís benlèu del nom de persona *Guer*
Castèlnòu de Les

**Castèlnòu (de Les)** (*Castelnau-le-Lez* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Castellum-novum*, cap a 1083, 1114, *Castrum novum* en 1120, cap a 1129, *de Castronovo*, sense data [sègle XII ?], *Castelnou* en 1172 (?), *ecclesia S. Marie Castri Novi* en 1207, *S. Marie de Castronovo* en 1228, *de Castronovo* en 1392, *Chateauneuf* en 1526, *Castri novi* en 1529, 1550, *au lieu de Castelnau près Montpellier* en 1577, *Castelnau* en 1626, 1648, *Castelnau de Crés* en 1740-60, *Castelnau le Cres* en 1740-60, *Castelnau* en 1740-1760, 1770-71 (mapa de Cassini), *Castelnau-lez-Lez* en 1865. 

Amb *castèl*, mot vengut dau latin *castellum* (e abans de *castrum*), l'adjectiu *nòu*, de *novum*, e sas fòrmas mai evolucionadas *nau* e *nuèu*, es lo que se tròba mai sovent en toponimia . En mai dau sens literau, lo nom de *castèlnòu*/*castèlnau* designava de pichonas aglomeracions apiejadas sus una fortalesa que las aparava, de borgs castraus medievaus (sègles XI a XIII)  estudiats per exemple per Benoît Cursente. Los determinants servisson a destriar la comuna daus omonimes. Son la comuna vesina dau Crèç e l'aiga de Les.

### Sestancion
Veire a l'article.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Lo Causse de la Cèla

**Lo Causse de la Cèla** (*Causse-de-la-Selle* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son :  *Caucino* en 799, *mansus de Caucis*, abans 1129, *Causse de la Celle* en 1402, *mansi de Causio*, *Causio de Cela* en 1433, *Causse de la Cele* en 1457, « au Causse de Frozet » en 1523[1783], *Causse de la Selle* en 1559, *Causse bas et Causse haut de la Celle*, au sègle XVII,  « la paroisse du Causse », 1732 [1783], *Causse de la Ceille* en 1740, *la Causse de la Selle* en 1740-60, *le Cause de la Selle* en 1740-60, *du Causse de la Celle* en 1740-60, *le Causse de la Celle* en 1774-75 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Lo Causse* ven del nom latin d'òme *Calicius*, amb lo sufixe *-inum*; segon Hamlin, *lo Cauce de la Cèla* ven de l'occitan *causse* « planòl rocassós », o pro sovent, dins los toponimes país-bassòls, un sens mai generau de « luòc naut, inculte » e de *cèla*, del latin *cellam*, « cellula, covent ». *Causse* es derivat puslèu d'un oronime preindoeuropèu **cal-so-* (Flutre, EPTL. pp. 59-62; Nouvel, NRM, p. 117-19) que dau latin **calcinum* que certanas fòrmas ancianas semblan indicar. 
Segon Joan Pèire Chambon, la preferéncia per la solucion **kalso-* depend d'una luna preindoeuropèa; **kalso* auriá pas generat un *-e* de sosten; *causse* [*cauce*, doncas] s'explica per la latin **calcinum* (veire la fòrma de 799 per lo Cauce de la Cèla e *Caussero* [= *Caucer*] o autras fòrmas, *Cauceribus*, *de Cauceriis*, a Causses e Vairan), amb una *-r* finala qu'es clarament lo producte d'una *-n* apocopada.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Causses e Vairan

**Causses e Vairan** (*Causses-et-Veyran* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
### Causses
La prononciacion es ['kαusès]. Las fòrmas ancianas son : *castrum de Caucio* en 1199, *casalem de Caussero* en 1265 [segonda man : cap a 1500], *de Cauceribus* en 1323, *de Cauceriis* en 1342, *de Carceribus* en 1351, *de Causseribus* en 1357, 1361, al sègle XVI, en 1636, *de Causis* en 1500-1502, *Causses* en 1571, *Causse* en 1622, 1643, 1708, *Causses et Vairan/Veiran* en 1740-60, *Causses* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, que cita una mencion *Calsanum* de 990, venguda del (marrit) diccionari ortografic d'Eugène Thomas (1865), lo nom auriá conegut un reculament d'accent [implicitament, **Caussan* > **Caussa*]. L'origina seriá lo nom latin d'òme *Calicius*, amb lo sufixe *-anum* ; segon Hamlin, pr'amor de la situacion topografica e de las fòrmas ancianas, lo nom es pas simplament un plural de *causse*; la fòrma de 1199 es probablament corrompuda. *Causses* ven de l'ancian occitan *calcièr*
(> calciè, TdF) « caucinièira » (cf. l'expression *in furno caucerencs* emplegada en 1165); après la reduccion normala d*'-èrs* a *-ès*, una etimologia populara faguèt passar lo nom a *causses*.
### Vairan
La prononciacion es [ba'jro]. Las fòrmas ancianas son : *terminio de Averano*, cap a 972, *ecclesiam S. Severi de Vayrano*, cap a 1156, *castrum de Veranio*, cap a 1182, *Vayrano* en 1323, *[villa] de Vayrano* en 1342, *Vayra* en 1363, *Vayran* en 1571, 1585, *de Vayrano*, al sègle XVI, *de Vairano* en 1636, *Veiran* en 1708, *m[étair]ie du Vairan* en 1759, *l'eglise de Vayran* en 1740-60, *Vayran* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Hamlin, *Vairan* ven del gentilici latin *Varius*, amb lo sufixe *-anum*. Vairan èra una proprietat galloromana.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Canet (Erau)

**Canet** (prononciat: ) (en francés e oficialament *Canet*) es una comuna occitana de Lengadòc. Situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon, comptava 3.600 abitants en 2022.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Canetum* en 884, *in Canneto villa* cap a 1070, *ecclesia S. Martini de Caneto* en 1149, *de Caneto* en 1162, *el termini de Cannet* en 1185, *ad Canetum* en 1195, *de Caneto* en 1203, 1264, 1344, *ecclesia S. Martini de Caneto* en 1252, 1484, *de Leconet*, a la fin dau sègle XIV, *de Caneto* au sègle XVI, *au chasteau de Canet* en 1584, *Cannet* en 1622, *Canet* en 1626, 1643, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Canet* ven del latin *canna*, « canavèra », amb lo sufixe collectiu *-etum*; segon Hamlin, *Canet* ven del latin *cannetum* que mena a l'occitan *canet* « luòc plantat de canavèras » .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
Caussinuòjols

**Caussinuòjols** (pron . **Caussinhòchas**) (*Caussiniojouls* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **caussinuojolés -esa** (fr *caussiniojoulais -aise*).

## Geografia

## Toponimia
La prononciacion es [kαusin'jòžus]. Las fòrmas ancianas son : *Caveinogulo cum ipsa ecclesia* en 966 (grafia corrompuda e identificacion malsegura), *Caucenogilo* en 978, *domino de Cauginiogolo* en 1110, *Bernardus de Caucionoiolo* en 1177, *terminium Caucionojoh* (sic) en 1199, *Caussanafolio* en 1271, *de Caussanuejolis* en 1344, *domus de Caucionojolis* en 1351, *de Cossaneujols* en 1529, *de Causseniojolis* al sègle XVI, *Caulʃigouloux ? en 1622, *de Causseniojolis* en 1636, *Causiniogouls* en 1643, *Caussiniojouls* en 1708, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon [[Albèrt Dauzat|Dauzat]], *Caussinuòjols* ven del nom latin d'òme *Calicius* e del sufixe *-inum*, donc **Calicinum*, amb lo mot gallic *-ialo*, « clar, clarièra, esclairada, esclairòl » ; segon [[Frank R. Hamlin|Hamlin]], *Caussinuòjols* ven d'un tèrme oronimic preindoeuropèu **cal-seno-*, o, pas tan probablament, del latin **calcino*, amb lo gallic *-ialo*, « clarièra, espaci descobèrt » . La vocalizacion de *-l* al sègle X seriá estranha. Segon [[Joan Pèire Chambon]], las fòrmas medievalas mai ancianas supausan una africada e justifican una solucion,  *CALCINÓIALU, format sus *CALCINU.

*Fòrmas ancianas tiradas del diccionari ortografic d'Eugène Thomas - *Caguciachum* en [[804]]; *Caucinogulo* en [[966]]; *Villa de Caucionoiolo* en [[1142]]; *De Cancionojolo* en [[1177]]; *De Cauciniogolo* en [[1184]]; *Caucionojoh* en [[1199]]; *Cossaneujols* en [[1529]]; *Caussignojouls* en [[1625]]; *Caussigniojoulx* en [[1649]]; *Caussiniojouls'' en 1691.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Cauç (Erau)

**Cauç** o mens etimologic **Caus** (*Caus* en grafia mistralenca; *Caux* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'.

Lo gentilici es **caucinard -arda** (fr *caussinard -arde*).

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *alode de Caucio* en 961 (identificacion malsegura), *in terminio de Caucio* en 1124, *castrum de Caux* en 1162, *ecclesia de Caucio*, *apud Calcium* en 1172, *castrum de Caucio*, *castellum de Caucio* en 1175, *ecclesie et capellano de Caucio* en 1176, *castrum de Cuzs* (sic) en 1188, *apud Cautium*, *capellano et archipraesbitero de Cautio* en 1195, *castrum de Caucio*, *inter Calcium et S. Tiberium* en 1197, *in Cauz*, sense data [sègle XII ?], *de Cautio* en 1222, *de Caucio* en 1247-1248, 1368, *de Caucon* en 1323, *de Caussio* en 1344, 1361, *de Cauxio* en 1351, *Caux* en 1579, 1571, 1622, 1643, 1708, 1740-60, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Cauç* ven del preindoeuropèu **kal-*, « pèira » e sufixe *-(ĭ)so*; segon Hamlin, *Cauç* ven de l'occitan *cauç* « idroxide de calci », del latin *calcium* ou tèrme oronimic preindoeuropèu **cal-so*; lo ligam amb *causse* es pas clar.

*Fòrmas ancianas tiradas del (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) - *Cauchos villa* en 823; *Villa, castellum Calci* en 861; *Alod. de Caucos, Castrum de Caucio* en 961; *Cum Cauchis villis* en 855; *Calsanum* en 990; *Chaucs* en 1098; *Cauxs* en 1111; *Coches* en 1124; *Villa de Calce* en 1138; *Cals* en 1150; *Caucs* en 1157; *Villa, Castrum de Calcio* en 1172; *Castrum de Caucio* en 1175; *Cautium* en 1305; *Caux* en 1625.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Casilhac (Erau)

**Casilhac** (*Caziha, Cazilhac* en grafia mistralenca; *Cazilhac* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **casilhaquenc -enca**.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesie beati Leoncii de Cassiliaco*, abans 1129, *ecclesie S. Leoncii de Cassillac*, *ecclesia de Cassiliac*, *presbiter de Cassilliac* en 1133, *de Cassiliaco*, *de Cassilliaco* en 1152, *de Cassiliaco*, *de Cassiliaca* en 1164, *ecclesiam de Cazillaco* en 1184, *de Cassilhiaco*, *de Cassilhaco*, sense data [sègle XII ?], *de Cassiliaco* en 1217, 1218, *de Cassiliaco*, *de Cassillaco* en 1258, *de Cassilliaco* en 1268, 1270, *de Cassillaco* en 1288, *ville de Cassiliaco* en 1293, *castri de Cassilliaco* en 1297, *de Cassiliaco* en 1309, *de Cassilhaco* en 1318, *de Cassiliaco* en 1323, *de Cacilhaco* en 1325, *de Cassilhaco* en 1331, *ecclesia de Casilhaco* en 1392, *Casilhac* en 1526, *sieur de Casillac* en 1586, *Cazillac* en 1648, *Cazilhac* en 1740-60, *Cazillac* en 1740-60, *Casillac* en 1759, *Cazillac* en 1771, *Cazillac Haut*, *Cazillac Bas* en 1774-75 (mapa de Cassini).

Segon Dauzat, *Casilhac* ven del nom latin d'òme *Casilius* amb lo sufixe *-acum*, latinizacion del sufixe gallés *-āco(n)*. Casilhac èra donc probablament una anciana granda proprietat galloromana qu'aviá per mèstre *Casilius*. Mas per de noms semblables (Casilhac (Tarn e Garona), Casilhac (Carcassés), Casilhac (Carcin), Negre prepausa tanben *Casellius*, atestat, e **Cacilius*, inferit de *Cacius*. Madomaisèla M.-T. Morlet indica que *Casilus*, atestat, auriá poscut donar lo meteis resultat amb lo sufixe analogic *-iacum* .

Segon Hamlin, *Casilhac* ven del gentilici latin *Cacilius*, amb lo sufixe *-acum*. Casilhac èra una proprietat galloromana. La fòrma d'origina èra amb [-s-] sorda, çò qu'atèstan las nombrosas atestacions en -ss-, mas la consonanta passèt a [-z-] jos l'influéncia dels derivats de *casa* o benlèu de Casilhac (Carcassés), amb [-z-] primitiu [Cacilhac, en grafia classica, passèt a Casilhac]. Lo gentilici *Caecilius* es abondantament representat dins l'epigrafia antica de Lengadòc, mas sol Cacilius, nom puslèu rare, permet d'explicar l'evolucion fonetica. Un passatge accidental de *Caecilius* [kajki-] a *Cacilius* [kaki] es pas impossible.

*Fòrmas ancianas tiradas del diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) : *Casiliacum* (latin) en 1107; *Eccl. de Cazillaco* en 1184; *Cassilhacum* en 1164; *Cassillacum* en 1339; *Cassillac, Cassilliac, Cassilhac, Cassilhiac, Casilhac* en 1636 e en 1680; *Cazilhac* en 1649; *Cazillac* en 1625, 1688, e en 1760; *Cazilhac* en 1779.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Càsols d'Erau

**Casols d'Erau** (ús oficial), **Càsols d'Erau** (tanben ús oficial) o **Càsols d'Eraur** (*Cazouls* en grafia mistralenca; *Cazouls-d'Hérault* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d'.

Lo gentilici es **casolenc -enca**.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villam de Cinciano et Casules* (varianta : *casale)* en 822, *villam de Cazulis* (varianta : *Casulis*, en 1173, *terminio de Casolis* en 1195, *ecclesiam S. Petri de Casulis* en 1203, *de Casulis juxta Pedenacio* en 1344, *de Casulis* en 1361, *S. Casoulx* en 1622, *Cazoulz* en 1626, *Soulx* en 1636, *Cazouls* en 1643, 1708 e 1740-60, *les chateaux* (sic ) *et eglise de Cazouls* en 1740-1760, *Cazols pres Pezenas*, cap a 1385 (?) [1740-60], *Casoul d'Heraus* en 1740-1760, *Cazouls d'heraud* en 1740-1760, *Cazouls comm.* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Càsols* o *Casols* ven d'un derivat sufixat del latin *casa*, « cabana ----> ostal rural ----> proprietat », *cas-ulum*, « ostal pichon » nom latin d'òme *Cornelius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Càsols*, diminutiu de *casa*, ven del locatiu-ablatiu plural *casulis*, « als pichons ostals »; es un nom d'epòca galloromana; una formacion pus recenta, amb lo meteis sufixe, jos la fòrma occitana, femenina, *-ola(s)*, auriá menat a **Casolas*.

*Fòrmas ancianas segon lo (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) - *Casules* en 825; *Casellas in comit. Agath* en 971; *Casols* en 1150; *Villa de Casulis* en 1173; *Cazoux* en 1577; *Cazouls d’Herault* en 1625; *Cazoulz* en 1649; *Cazouls-d’Heraud* en 1729; *Cazouls-d’Hérault, paroisse de l’ancien diocèse de Béziers, sous le vocable de SS. Petrus et Paulus…* en 1780.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Càsols de Besièrs

**Càsols de Besièrs** o mai simplament **Càsols** (*Cazouls* en grafia mistralenca; *Cazouls-lès-Béziers* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **casolenc -enca**; un sobriquet dels gens locals es **las testas de gèis** o **los caps de gèis**.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam, qui sita est fundata in villa Casulos, in honore S. Saturnini* en 993, *castrum de Casulis* en 1178, *castri de Casulis* en 1190, *castrum de Casulis* en 1216, *de Casulis* en 1222, 1230, 1247-1248, 1323, 1347-1375, 1361, *lieu de Cazoulz lez Beziers* en 1495, *le lieu de Casoulz* en 1555, *au lieu de Cazouls près Béziers* en 1579, *de Casulis*, al sègle XVI, *Casouls* en 1613, *de Cazulis* en 1636, *Cazoul* en 1643, *Cazouls* en 1708, *Cassouls de Beziers* en 1740-1760, *Cazouls lez Besiers* en 1740-1760, *Cazouls les Beziers* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *Càsols* ven d'un derivat sufixat del latin *casa*, « cabana ----> ostal rural ----> proprietat », *cas-ulum*, « ostal pichon » nom latin d'òme *Cornelius*, amb lo sufixe *-anum*; segon Hamlin, *Càsols*, diminutiu de *casa*, ven del locatiu-ablatiu plural *casulis*, « als pichons ostals »; es un nom d'epòca galloromana; una formacion pus recenta, amb lo meteis sufixe, jos la fòrma occitana, femenina, *-ola(s)*, auriá menat a **Casolas*.

* Fòrmas ancianas vengudas del (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) - *Castrum de Casulis* en 1053; *Casulz* en 1518; *Casouls* en 1597; *Cazouls-les-Béziers* en 1625; *Cazouls-les-Beziers* en 1649.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias