open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pasiòls

**Pasiòls** o **Pasuòls** mai etimologicament (*Paziols* en francés; de *Padules*, probablament sortit del latin *paludes*) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Fortia de Pasulis* en 1208, *Villa de Pazuls*, en 1215, *Villa de Pasulis* en 1260, *de Padullis* en 1262, *Castrum de Pasuls..., de Pasullis* en 1262, 1298, *De Pasulibus* en 1308, *De Padulis* en 1521, *Pazyols..., Pasyols* en 1538, *Paziols* en 1781 . 
Lo nom ven del latin *palus*, pus precisament de **Paludem* (Dauzat e Rostaing) o **Paludes* (Negre) que passa a **Padulem* / **Padules* per permutacion de consonantas (metatèsi) [o a lors resultats, segon la data de la metatèsi]. Dins un segond temps, lo resultat *Pazuls* > *Pasuls* (cf. la fòrma de 1215) passa a *Pasuòls* (*Pasiòls*) per diftongason coma *los muls* passa a *los muòls* (*los miòls*) . Lo vilatge es dins la val de Verdoble als ajustants d'una coma afluenta; al nòrd de la comuna, relativament planièr, d'autres rius venguts de las montanhas prèpas i passan; las sanhas s'i devián trobar un pauc pertot.

## Istòria
Las primières traças de poblament dins l'airal de Pasiòls remontan al paleolitic. Foguèron trobat qualques selzes dins la Cauna dels Sants e d'autres vestigis sus la comuna de l'Edat del Fèrre, una tomba a incineracion e mai una necropòli. De fragments d'anfòras e de teules semblan indicar que l'endret èra ocupat al temps galloroman. 

Durant lo sègle XII, l'espandi dependiá dels senhors de Tèrme e un fòrt de Pasiòls es mençonat en 1208. Pauc de temps aprèp la crosada dels albigeses, Pasiòls amassa amb totes los bens del senhor catar Ramond de Tèrme, foguèt autrejats al crosat francés Alain de Roucy.

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Tuissan; es ara del canton de las Corbièras (canton de Fabresan abans lo 1èr de genièr de 2016).

## Demografia
 
* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments
* Lo Molin de la Torre
* La Pèira del Bast

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Pasiòls sul site de l'Insee

## Nòtas
Pairan

**Pairan** (*Payra-sur-l'Hers* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Ecclesia de Pairano* en 1119, *Payranum* en 1217, *Villa de Payrano* en 1327, *Peyranum* en 1378, *Nostra Dame de Payra* al sègle XV, *Nostre Dame du Payra* al sègle XV, *Ecclesia Beatae Mariae de Payran* en 1531, *Payra* en 1781.
*Pairan* ven del nom latin d'òme *Patrius* ambe'l sufixe *-anum*.
### Pairanèl
Pairanèl es sus una tuca a l'èst de Pairan.
Las fòrmas ancianas son : *Payranellum* en 1217, *Locus de Payranello* al sègle XV, *Peiranel* en 1781, *Payranel* (Ministèri de l'Interior) .
*Pairanèl* es le diminutiu de Pairan, ambe'l sufixe *-èl*, resultat del latin *-ellum*.
### La Tor(re) o Antiòca
Lòc situat al sud-èst de Pairan.
Las fòrmas ancianas son : *Antioca* en 1223, *Antiocha* en 1244, *Villa de Antiocha* en 1318, *Anthioca* en 1309, *Villa de Anchiora*, comprene *Anchioca*, en 1348, *Anchiochia*, comprene *Antiochia* en 1391, *La Tour* en 1781, *La Tour d'Entioque* en 1790, *La Tour d'Anthioque..., moulin de la Tour* en 1807, *La Tour a Antioche* (cadastre) . 
Le nom *Antioca* de 1223 representa la fòrma occitana corrècta de la ciutat prestigiosa d'Antiòca, plan coneguda al sègle XIII per las Crosadas, e de las vilas omonimas. Se cal plan gardar d'imaginar las fòrmas medievalas en *-cha* coma de francismes : son d'ellenismes; aquela tradicion grafica complicada explica las fòrmas aberrantas de tipe *Anchiochia*. S'èran estats de francismes, la fòrma occitana ambe [-k-] se seriá pas conservada (de còps compresa *En Tiòca*, sénher Tiòca) en 1790 e en 1807. La fòrma del cadastre si-ben qu'es un francisme. 

## Istòria
Pairan èra de la diocèsi de Mirapeis .

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Pairan sul site de l'Insee

## Nòtas
Sanch Amanç (Cantal)

**Sanch Amanç** (*Saint-Chamant* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Sanctus Amancius*, en latin, en 1288, *Sainct-Amans*, en francés, en 1655,
*Sainct-Chamans*, en francés, en 1662, *Sainct-Aman*, en francés, en 1667, *Sainct-Amant en Auvergne*, en francés, en 1687, *Saint-Chemand*, en francés, en 1706, *Saint-Chamand* (mapa de Cassini) . Lo nom es lo d*'Amantius*, prumèir avesque de Rodés o ermita de la contrada d'Engoleime al sègle VI .
## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Salèrn; es ara del canton de Naucèla
## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Garriga e Senta Olha

**Garriga (e Senta Olha)** (*Garrigues-Sainte-Eulalie* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Cirgue de Jordana

**Sant Cirgue de Jordana** (*Saint-Cirgues-de-Jordanne* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Istòria
* En 1844, Sant Julian de Jordana venguèt una comuna independenta .
### Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Parrochia Sancti Circi de Jordana*, en latin, en 1370, *Sanctus Ciricus de Jordana*, en latin, en 1378, *Sanctus Cyrcus Jordane*, en latin, en 1522, *Saint-Cirgues-en-Jordane*, en 1561, *Saint-Syrgue-en-Gordaine*, en 1613, *Sainct-Cirgues-ès-Jordanne*, en 1624, *Sainct-Sergue-en-Jourdane*, en 1625, *Sainct-Cirge-ès-Jordanne*, en 1628, *Sainct-Cyrgue-en-Jordaine*, en 1628, *Sainct-Sirgues-et-Jordonne*, en 1631, *Sainct-Cirgues-la-Jordane*, en 1650, *Sainct-Sergie*, en 1652, *Saint-Cirgue*, en 1654, *Saint-Sirgue-de-Jordonne*, en 1665, *Sainct-Sergail-en-Jourdane*, en 1671, *Sainct-Cyrice-en-Jordane*, en 1674, *Saint-Cirgué*, en 1679 . Las fòrmas del tipe *Jordonne* infòrman sus la prononciacion de *a-* davant *-n* e las del tipe *Sergue* correspondon benlèu a quicòm, que caldriá verificar sul terrenh.

La comuna deu son nom a Sant Cirgue, en latin *Sanctus Cyricus* (Cyricus > *Cirego > *Cirgo > *Cirg > Cirgue), jove martir crestian del sègle IVen, filh de Santa Julita onorat dins la glèisa parroquiala que pòrta son nom. 

*Jordana* es lo nom del riu. Las fòrmas ancianas son *Aqua de Jordana*, en 1298, *Jordeianes*, en 1453, *Riparia Jordanix*, en 1500, *Jourdana*, en 1529, *Jourdaine*, en 1598, *Jourdane*, en 1610, *Jordanensis vicaria* en latin, en 1695 .

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Orlhac-4; es ara del canton de Vic de Cera.

## Demografia

## Luòcs e monuments
* Glèisa en partida romanica de Sant Cirgue e Santa Julita

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Puèglunan

**Puèglunan**  (*Pech-Luna* en francés) o puslèu **Puèglunar**  es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
### Puèglunar
Las fòrmas ancianas son : *Podium Lunar* en 1214, *Puech Lunar* en 1218, *Villa de Podio Lunari* en 1311, *Puylanar*, sense data, *Pechluna* en 1781.
Segon Dauzat e Rostaing, le nom es format de *puèg* e d'un determinant escur . I a pas de dobte, çaquelà, que la segonda partida del nom es **Lunar** e pas *Lunan*.
### ''Fajac de la Selva''
Las fòrmas ancianas son : *In boscho de Faiag* en 1183, *Ecclesia S. Johannis de Fajac* en 1185, *Grangia de Fajac* en 1195, *Domus de Faiag* en 1196, *Decimarium de Fagag* en 1198, *Fajacum* en 1290, *Fajac la Selva* en 1781 .
Se l'origina es la meteissa que pels autres *Fajac*s, segon Dauzat, *Fajac* vendriá probablament del nom latin d'òme *Fadius*, ambe'l sufixe *-acum* .

## Istòria
Entre 1790 e 1794, *Fajac de la Selva*, nom supausat, foguèt incorporat a Puèglunar. Fajac es un castèl e un ostal, anciana parròquia de la diocèsi de Mirapeis. La glèisa, arroïnada entièrament tanlèu l'epòca de l'abat Savartés, èra del vocable de Sant Joan Batista .

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Puèglunar sul site de l'Insee

## Nòtas
Tignieu-Jameyzieu

**Nom desconegut** en arpitan (*Tignieu-Jameyzieu* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
## Geografia

Tignieu-Jameyzieu A situat a 25 quilom&egrave;tres de Lion, al extremitat N&ograve;rd del departament del Is&egrave;re e a marcat per lo sieu appartenance al Dauphin&eacute;. Se situa a l'&egrave;st de l'aglomeracion lionesa, e a lo-dessus de l'ais Lion-Gren&ograve;ble.

Tignieu-Jameyzieu est située à 25 kilomètres de Lyon, à l’extrémité Nord du département de l’Isère et est marquée par son appartenance au Dauphiné. Elle se situe à l’est de l’agglomération lyonnaise, et au-dessus de l’axe Lyon-Grenoble.

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Puègsiuran

**Puègsiuran** (*Pexiora* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Salvitas e villa de Podio Superiano* en 1100, *Podium Superiano* en 1102, *Podium Superanum* en 1125, *Ecclesia de Sieurag* en 1134, *Domus de Podio Superiano* en 1167, *Villa de Podii Siurani* en 1194, *Domus ospitalis Podii Siurani* en 1194, *Hospitale Podii Siurani* en 1226, *Podiumsyuranum* en 1260, *Podium Sieuranum* en 1271, *Podium Sicuranum* en 1271, *Ecclesia de Podio Suirano* en 1317, *Podium Suiranum seu Lauraguesio* en 1317, *Puegsiura* en 1441, *Podium Siuracum* en 1443, *Pechiura* en 1532, *Pichioura* al sègle XVI, *Ecclesia Sancti Joannis de Petsiora* en 1651, *Pexieura* en 1785, *Puissubran o Pexieura* en 1781, etc. La prononciacion occitana es *Péchiurà* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [peʃiw'ɾa]. 
Segon Dauzat e Rostaing, los Féniés, *Puègsiuran* ven [del resultat] de *podium* e del bas latin *superianum*, « superior », l'autura pus nauta que las autras . 
O i a dos noms diferents, le puèg de *Severus* ambe'l sufixe *-anum* e lo puèg pus naut que les autres, o l'escriba de 1100, que sabiá pas latinizar un nom qu'èra dejà près del nom actual, l'a interpretat coma un *Podio Superiano*, un puèg subran e l'error es demorada fins al sègle XVIII dins la tradicion sabenta, en enganant quitament les toponimistas. Puègsiuran es pas vertadièrament un puèg, encara mens superior.

## Istòria
I aviá una anciana comandariá de l'Òrde de Malta, fondada cap a 1100. Le vilatge aperteniá a la senescalciá de Lauragués.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments
* Capèla de la Comandariá de Puègsiuran (en francés, Puysubran), Glèisa parroquiala de Sant Blasi, començada de bastir al sègle 14.

## Personalitats ligadas amb la comuna
* Bernard Cadenat, cònsol de Marselha de 1910 a 1912, nascut a Puègsiuran lo 2 de genièr de 1853.

## Véser tanben

## Ligams extèrnes
* Puègsiuran sul site de l'Insee

## Nòtas
Sant Clamenç (Cantal)

**Sant Clamenç** (*Saint-Clément* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Segon Joan Francés Blanc, la comuna es partejat entre parlars lengadocians e auvernhats.
## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son * Sanctus Clemens*, en latin, al sègle XIV, *Sainct Clémans*, en 1668, *Sainct-Clémens*, en 1696, *Saint-Cléman*, en 1736, *Sant-Clémentiou-soubz-Monjou*, en 1756, *Clément-Belle-Viste* (nom revolucionari) . *Sanctus Clemens* (pichon nom *Clemenç* o *Clamenç* en occitan), es lo nom de mai d'un sant, que lo pus coneissut es lo papa Clement Ièr, que seriá estat martirizat en 97 .

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Vic de Cera, i demorèt.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Sant Constant (Cantal)

**Sant Constant** (*Saint-Constant* en francés) es una anciana comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe. Lo 1èr de genièr de 2016 fusionèt amb Fornolés per far la comuna novèla de Sant Constant e Fornolés.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Cantal

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Pèirafita

**Pèirafita** (*Peyrefitte-sur-l'Hers* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Ecclesia Sancti Martini de Petrafita* en 1085, *De Petraficta* en 1119, *Castrum sive villa de Petrafitta* en 1311, *Petrafitta, Mirapiscensis dioecesis* en 1316, *Villa de Petrafita* en 1327, *Saint Martin de Pierrefitte* al sègle XVIII, *Peyrefite de Lauragois* en 1768, *Peirefitte* en 1788, *Payrefitte* en 1781. La prononciacion occitana es *Pèirofito*  , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [,pɛjɾɔ'fitɔ].
*Pèirafita* es format [de l'eretièr] del latin *petra*, « pèira, ròc », e de [l'eretièr] del latin *ficta*, « plantada ». Aquel nom representa un megalit o una bòrna que materializa un limit .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Pèirafita sul site de l'Insee

## Nòtas
Godargues

**Godargues**, mens probable **Godargas** (*Goudargues* en francés) es una comuna occitana, situada dins lo departament de Gard e la region de Lengadòc-Rosselhon.
## Geografia
## Toponimia
Las atestacions ancianas son, per luòc:
* **Gordargues** - *Gordanicus, cellula in pago Uzetico, super fluvium Cicer* en 815; *Locus qui vocatur Gordanicus* en 837; *Sancta-Maria ad Gordanicas* en 900; *Sancta-Maria ad Gordinicas* en 947; *Abbatia Gordiniacensis* en 1065; *Ecclesia de Gordanicis* en 1314; *Gordanicæ* en 1384; *Godarnicæ* en 1523; *Godargues* en 1550; *Le prieuré Saint-Christol (sic) de Goudargue* en 1620.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Estèfe de Cantalés

**Sant Estèfe de Cantalés** (*Saint-Étienne-Cantalès* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Ecclesia Sancti Stephani de Cantalès*, en latin, en 1289, *Sanctus Stephanus de Cantalesio*, en latin, al sègle XIV, *Sanctus Stephanus Cantalensis*, en latin, en 1411 , *Sainct-Estienne-Cantalez*, en 1615, *Sainct-Estienne-Cantallès*, en 1626, *Sainct-Estienne-de-Cantelas*, en 1651, *Sainct-Estienne-dal-Cantala*, en 1669, *Saint-Estienne-Cantaleix*, en 1784 . Lo determinant *Cantalés*, de còps modificat, es present tanlèu las primièiras atestacions. *Chantal-Péricot* o *Chantal-Lavialle* (en francés), comuna de Sant Martin de Chantalés, podián ésser lo capluòc d'una vigariá, segon Joan Pèire Chambon, çò qu'explicariá lo determinant *Cantalés* , present tanben dins Sent Santin de Cantalés, amb lo sufixe *-és*, del latin *-ensem*. Sant Estève, del grèc *Stephanos*, latinizat en *Stephanus*, es considerat coma lo primièr martir de la Glèisa . Dins una bona partida de l'occitan, se lo petit nom, quand es conservat, es *Estève* (çò que los patronimes permeton de verificar), los noms de glèisas e per extension de vilatges se dison *Estèfe*, per cultisme, probablament d'origina eclesiastica.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de La Ròca Brau; es ara del canton de Sant Pau de las Landas.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Pèirafita de Rasés

**Pèirafita de Rasés** (*Peyrefitte-du-Razès* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Petra ficta* en 1319, *Rector de Petrafixa* en 1351, *Petra fita* en 1377, *Peirefitte* en 1589, *Peyrafite* en 1594, *Pierrefite* en 1594, *Peirefite* en 1671. La prononciacion occitana (supausada, probablament d'après Pèirafita de l'Èrs) es **Pèirofito*  , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [,pɛjɾɔ'fitɔ]. 
*Pèirafita* es format [de l'eretièr] del latin *petra*, « pèira, ròc », e [de l'eretièr] del latin *ficta*, « plantada ». Aquel nom representa un megalit o una bòrna que materializa un limit .

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Eissalabra; ; es ara del canton de La Nauta Val d'Aude (Quilhan).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Pèirafita sul site de l'Insee

## Nòtas
Peirens

**Peirens** (*Peyrens* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Ecclesia Sancti Genesii de Peirenhx* en 1120, *Poirenes*, comprene *Peirenes*, en 1271, *Apud Peyrenchos* en 1309, *Villa de Peirenchis* en 1317, *Peyrenx* en 1441, *Peyrens* en 1781, etc.
Segon Dauzat e Rostaing, *Peirens* vendriá del nom latin d'òme *Petrus*, ambe'l sufixe germanic *-ing* ; segon los Feniés, ven del nom germanic d'òme *Pero*, ambe'l sufixe germanic *-ingos* (meteis sufixe). Caldriá supausar una atraccion de *pèira*.

## Istòria
Entre 1790 e 1794, *Vilanoveta* foguèt incorporada a Peirens . *Vilanoveta*, situat a 800 km de Peirens, èra un simple ostal .

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Peirens sul site de l'Insee

## Nòtas
Tramolé

**Nom desconegut** en arpitan (*Tramolé* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
## Geografia

 	
Tramol&eacute; Es una municipalitat situada en lo departament del Is&egrave;re (region Rh&ocirc;ne-Alpes).

La vila de Tramol&eacute; aperten al  de Sants-Texans-de-Bournay e al arrondiment de Viena.

Los abitants de Tramol&eacute; se trucan los Tramoliens. La superficie es d'unitat|7|km ². Tramol&eacute; P&ograve;rta lo c&ograve;di Insee 38512 e a associat al c&ograve;di postal 38300. Se situa g&eacute;ographiquement a una altitud d'unitat|480|m&egrave;tres  aperaqu&iacute;.

 	
Tramolé est une commune située dans le département de l'Isère (région Rhône-Alpes).

La ville de Tramolé appartient au  de Saint-Jean-de-Bournay et à l'arrondissement de Vienne.

Les habitants de Tramolé s'appellent les Tramoliens. La superficie est de ². Tramolé porte le code Insee 38512 et est associée au code postal 38300. Elle se situe géographiquement à une altitude de  environ.

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
La Grand Comba

**La Grand Comba** (*La Grand-Combe* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Las minas en Cevena

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Estève de Carlat

**Sant Estève de Carlat** o **Sant Estèfe de Carlat** o **Sant Estèfe de Capèls** (*Estèfe* segon Félix Daval), benlèu **Sent-**, (*Saint-Étienne-de-Carlat* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Saint Esteve de Cartlat*, en 1266, *Sanctum Stephanum*, en latin, en 1277, *In parrochia Sancti Stephani*, en latin, en 1279, *Mansum de Rosier de S. Esteve de Cartlat*, en 1266, *S. Stephe de Cappels*, en 1365, *Sanctus Stephanus de Capellis*, en latin, en 1489, *Sanctus Stephanus dels Chapels*, en 1496, *Sanctus Estephanus de Capels*, en latin, en 1522, *Sanctus Stephanus de Capelz*,  en latin, en 1584, *Sainct-Estienne-des-Cappelz*, en 1610, *Sainct-Ethenne-de-Capelz*, en 1630, *Sainct-Estienne-de-Capels*, en 1654, *Sainct-Estienne-de-Capeilz*, en 1668, *Sainct-Estienne-de-Cappel*, en 1674, *Sainct-Estienne-de-Carlat*, *Sainct-Estyenne-de-Carlat*, en 1692, *Sainct-Estienne-de-Capelz*, en 1695, *Saint-Étienne-de-Capels* (mapa de Cassini) .

Sant Estève/Estèfe es considerat coma lo primièr martir de la Glèisa . Lo determinant es lo nom del castèl que dominava la vicomtat. N'i a un autre, *de(ls) Capèls*, que demandariá una motivacion.

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Vic de Cera, i demorèt.

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Peiròlas

**Peiròlas** (*Peyrolles* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. 

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Villa quae dicitur Petrolas*, en latin, en 889, *Peirola*, en 1262, *Locus de Peyrolis*, latinizacion de 1377, *Peirols*, en 1414, *Pairolles*, en 1571, *Peiroles*, en 1594, *Peyrolles*, en 1594, *Perrolles*, en 1647, *Peyroles, succursale*, en 1781 . *Peiròlas* es un derivat de *pèira* (del latin *petra*) que pòt aver lo sens de « pèira », mès tanben de « ròc », de « montanha » o quitament representar de roïnas anticas, ambe'l sufixe femenin, generalament diminutiu *-òla*, del latin *-ola* . Notar lo meteis sufixe per Terròlas, comuna vesina.

## Istòria
* Peiròlas èra una parròquia annèxa de Sèrras abans la Revolucion .

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Coisan; es ara del canton de de La Val Nauta d'Aude (Quilhan).

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Peiròlas sul site de l'Insee

## Nòtas
Trafòrt

**Trafòrt** o **Trefòrt** (*Treffort* en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Geografia

### Comunas vesinas

 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Toponimia
Treffort , XIe s . , Trafortium , XIIe s . ( DR ) ; = idem . 26869 E. Negre

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Puèg Aric e Le Pin

**Puèg-Aric e Le Pin** o **Puègaric e Le Pin** (*Pécharic-et-le-Py* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
### Puèg-Aric
Las fòrmas ancianas son : *Pécheri* en 1588, *Péchairic* en 1694, *Pechserii* en 1704, *Puicharie* en 1781 . 
Segon Dauzat e Rostaing, *Puèg-Aric* vendriá de *puèg* e del nom germanic d'òme *Haric*, *Heric* ; s'agís de *Haric*, segon los Feniés . Certanas fòrmas ancianas son estranhas.

### Le Pin
Las fòrmas ancianas son : *In decimario Sancti Antonini de Pinu* en 1351, *Ecclesia de Pinu* en 1318, *Le Py, membre de la commanderie de Pexiora* en 1793 . Le nom es sense mistèri.

## Istòria
Puèg-Aric es una anciana comunautat e sucursala (parròquia annèxa) de la diocèsi de Mirapeis. La glèisa èra dedicada a Sant Pau, ara a la Santa Verge  [sembla pas que i aja de glèisa a Puèg-Aric]. 
Le Pin es una anciana comandariá de l'Òrde de Malta. La capèla èra un còp èra dedicada a Sant Antòni, ermita, n'es ara a Sant Pau .
Entre 1790 e 1794, Le Pin foguèt incorporat a la comuna .

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Puèg-Aric e Le Pin sul site de l'Insee
## Nòtas
Sent Estèfe de Chaumelh

**Sent Estèfe de Chaumelh** (*Saint-Étienne-de-Chomeil* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
## Geografia
### Perimètre del territòri

## Toponimia
Un document de l'IEO Cantal prepausa *Sant Estève de Chaumelh*, mas precisa que F. Daval pronóncia *Estèfe*, çò que confirma un abitant de *Chailada*, comuna de Lanòbre, que ditz (S.) [es'tɛfi] ([i] es la realizacion de *-e* pòsttonic dins lo parlar local). Dins una bona partida de l'occitan, lo petit nom, quand es conservat, es *Estève* (çò que los patronimes permeton de verificar), mas los noms de gleisas e per extension de vialatges se dison *Estèfe*, per cultisme, probablament d'origina eclesiastica. Lo nom deriva del grèc *Stephanos*, latinizat en *Stephanus*.

Las fòrmas ancianas son *Sanctus Stephanus dels Chalmeilhs*, en 1447, *Sainct-Estienne-des-Chalmelz*, en francés, en 1504, *Sanctus Stephanus de Charmeil*, en 1535, *Sainct-Estienne-des-Chalmeilhs*, en francés, en 1553, *Sainct-Estienne-des-Chalmeilz*, en francés, en 1561, *Sainct-Estienne-les-Choumeilz*, en francés, en 1658, *Saint-Étienne-de-Chomeil* (Cassini) ; *Saint-Étienne-de-Chomel* en 1784, Saint-Étienne-d'Urlande (Dictionnaire statistique du Cantal) (*Urlande* es un vialatge de la comuna d'Antinhac e tanben una cima a l'oèst de la comuna de Sant Estèfe). Quand la comuna chamgèt oficialament de nom, en 1962 en passant de *Saint-Étienne-de-Riom* a *Saint-Etienne-de-Chomeil*, i aviá una tradicion. La diferéncia es que lo nom ancian èra al plural. Coma chal dire en occitan ? *de Chaumelh* o *dels (delhs, deus, daus) Chaumelhs* ? La prononciacion es [sentes'tɛfe], al borg e a La Monciliá; lo determinant es inusitat, mas sus demanda, una informatritz lo traduís [tsu'mi]. A Champs e Marchalm, un informator ditz [sente'tjɛnə de ʃo'mɛj] .

Sant Estève/Estèfe es considerat coma lo prumèir martir de la Glèisa . *Chaumelh(s)* es un derivat de *chalm*/*calm*, amb lo sufixe diminutiu latin *-ĭculum* o vengut d'aquel sufixe. *Chalm* vendriá del preceltic *calmis*, « nauçada pelada, replanat pelat », o de son resultat. Lo Petit Levy definís *calmèlh* coma « landa, branda » . En se basant sus la valor del sufixe, lo sens seriá : *petitas chalms* e la semantica demandariá un nom que saguèsse pusleu al plural, mas aquò sembla malaisat de restablir lo determinant dins sa fòrma plurala d'origina e **Sent Estèfe de Chaumelh** sembla una bona solucion en esperant.

## Istòria

## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Riòm de las Montanhas, i demorèt.
## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Planha (Aude)

**Planha** (*Plaigne* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Plainha* en 1244, *La terre et honneur de La Plagna* en 1260, *Plailhanum* en 1268, *Plaignanum* en 1269, *Chasteau de Penhan* en 1270, *Planhanum, archipresbyteratus Garnaguesii* en 1289, *Planhanum* en 1353, *Sanctus Petrus de PLanis* en 1365, *Locus de Planis, ...de Planha, ...de Planhis, dioecesis Mirapicensis* al sègle XV, *Locus de Planho* en 1443, *Planis* en 1588, *Eglize de Plaigne, dédiée à saint Pierre* en 1730, *Plagne* en 1781. La prononciacion occitana es *Plágno* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc ['plaɲɔ]. 
*Planha* ven del latin *planea*, collectiu, ensemble de lòcs planièrs .
### Sant Julian (o Jolian) de Planha
Sant Julian, [lòc desparegut situat al sud-oèst de Planha, entre *Laricot* e *Les Parets*; véser la mapa de Cassini] es una anciana glèisa sucursala arroïnada de Planha, de la diocèsi de Mirapeis. Las fòrmas ancianas son : *Ecclesia de Sancto Juliano* en 1318, *Capella Sanctorum Juliani et Basilisae, prope fontem de Planha* en 1443. A pauca distància de la capèla se trobava una font de las aigas reputadas miraculosas : *Capella in honorem sanctorum Juliani et Basilicae dedicata ad jactum balistae* al sègle XV, *Saint Julien de Plagne, succursale* en 1781 .

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Planha sul site de l'Insee

## Nòtas
La Tronche

**Nom desconegut** en arpitan (*La Tronche* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.
## Geografia

La vila de la Tronche se situa entre los flancs del mont Rachais e los marges del Is&egrave;re.
Es a l'entorn de la Granda Carri&egrave;ra, partida d'una anciana via romaine, #que se son progressivament desvolopats caserius jol nom de Sant-Ferjus. Aquel nom proven de Sant Ferjus, avesque e martir #que los reliques n'avi&aacute;n conservat en aquel lu&ograve;c.

La ville de La Tronche se situe entre les flancs du mont Rachais et les rives de l'Isère.
C’est autour de la Grande Rue, partie d’une ancienne voie romaine, que se sont progressivement développés des hameaux sous le nom de Saint-Ferjus. Ce nom provient de Saint Ferjus, évêque et martyr dont les reliques étaient conservées en ce lieu.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna
Mouthier Auguste, autor de poesias arpitanas, avià per escais "lo Gueuste". Es l'autor en particulièr de "Poésies en patois de Grenoble par Lo Geuste, fables, chansons, contes et histoires" Ed. Drevet s.d. [1902] 88 p.

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Jòrge

**Sant Jòrge** , o **Sent Jòrge** (* Saint-Georges* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Parrochia Sancti Georgii*, en latin, en 1419, *Sanctus Georgius*, en latin, en 1429, *Sainct Georgi*, en 1688 . *Sant Jòrge* es un agiotoponime, un nom de luòc que fai referéncia a un nom de sant. Lo nom, *Georgius*, es grèco-latin e pòt representar Sant Jòrge de Lydda, mòrt en 303, (sant sauroctòn segon la legenda) o l'apòstol de Velai, prumèir avesque legendari del Puèi de Velai al sègle III (autras fòrmas occitanas : Jòrdi, Jòrgi, Juèri, Jòri, Jors, etc) . La prononciacion es [sen'dʒɔrdʒə] a Chalaier, [sen'dʒɔrdʒe] a Vabres, amb un *o* meige .

## Istòria
## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Flor-nòrd; es ara del canton de Nòvaglèisa

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Planvialar

**Planvialar**  o **Pratvialar** (*Plavilla* en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Planumvillarium* en 1271, *Sanctus Saturninus de Planovilari* en 1296, *Planumvillare* en 1318, *Planum Villarium* en 1319, *Plavillar* en 1372-1589, *Pratvilar* en 1589, *Plaviala* en 1673, *Églize de Pratviala, annexe de Ribouisse, dédiée à saint Sernin* en 1738, *Plavilla* en 1772, *Plaviala* en 1788. La fòrma occitana es *Pratbialà* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc benlèu [pɾaββja'la].
Segon Dauzat e Rostaing, *Planvialar* vendriá del latin *planum*, « espaci planièr », ambe *villare*, « bòria » (?) .
*Plan* passèt a *prat* al mens dempuèi lo sègle XVI, probablament perqué lo mot *plan*, « planòl » èra pas mai comprés; isolat aquel mot se prononciava dejà [plɔ], çò que permetèt l'atraccion de *prat*.
### Espinós
Espinós es situat al sud de la comuna.
Espinós es una anciana sucursala de la diocèsi de Mirapeis, del vocable de sant Julian e de santa Basilissa, annèxa de Riboissa. La glèisa es arroïnada [a l'entorn de 1900]. Las fòrmas ancianas son : *Ad ecclesiam de Spinos* en 1207, *De Spinosis* en 1318, *De Spinoso* en 1319, *De Aspinoso* en 1319, *Locus de Spinosio* en 1361, *La gleysa d'Espinos* al sègle XIV, *Lespinouze* en 1589, *Espinoux* en 1772, *Espinoux* en 1781, *Spinoux* en 1807 .
Le sens es evident : un lòc claufit de plantas espinosas al moment ont foguèt desbosigat, signe possible d'un abandon après una primièra ocupacion del sòl (perqué la vegetacion normala es le bòsc).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Planvialar sul site de l'Insee

## Nòtas
La Melosa

**La Melosa** o benlèu **La Mialosa** (*Lamelouze* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas de Gard

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Vaubonés

**Vaubonés**  (*Valbonnais* en francés) es una comuna occitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region d’Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament de Ròse-Aups.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left|Distanças e posicion relativa
    



## Toponimia
Prononciacion: [bawbu'nes, vowbu'nes; *localament* vowbu'naj].

## Istòria

Valbonnais A #&egrave;sser a la Mi&egrave;ja-Edat e fins en 1789 lo centre d'una una entit&eacute; f&eacute;odale constituida de cinc parr&ograve;quias : **Valbonnais**, Entraigues, Valjouffrey, Lo P&eacute;rier, Chantelouve. Aquela entit&eacute; umana s'es mantengut, e s'es estendut a la vall&eacute;e de la Roizonne, per formar l'actuala comunitat de municipalitats dels Vall&eacute;es del Valbonnais.

De 1926 a 1950, Valbonnais a #&egrave;sser desservi per un camin de f&egrave;rre a via m&eacute;trique e a tracci&oacute; electrica, embrancament de la linha de camin de f&egrave;rre de la Mure a C&ograve;s bastit per desservir las cimenteres de Pont-de detlo-Sacerd&ograve;t, #que se'n p&ograve;t encara veire las ru&iuml;nes al b&ograve;rd de la rota. La si&aacute; origina se situava la extremitat n&ograve;rd del viaducte de la B&ograve;na, u&egrave;i dob&egrave;rt a la circulacion automobila, e comportava una estacion intermedi&agrave;ria a Pont-de detlo-Sacerd&ograve;t, vengut ostal d'abitacion privada. Lo proj&egrave;cte de bastiment d'un camin de f&egrave;rre a cr&eacute;maill&egrave;re o d'un t&eacute;l&eacute;ph&eacute;rique en esperlongant aquel camin de f&egrave;rre en direccion de la cr&ecirc;te de la Salette a pas pas agut de continuament.

Valbonnais a été au Moyen-Âge et jusqu'en 1789 le centre d'une une entité féodale constituée de cinq paroisses : **Valbonnais**, Entraigues, Valjouffrey, Le Périer, Chantelouve. Cette entité humaine s'est maintenue, et s'est étendue à la vallée de la Roizonne, pour former l'actuelle communauté de communes des Vallées du Valbonnais.

De 1926 à 1950, Valbonnais a été desservi par un chemin de fer à voie métrique et à traction électrique, embranchement de la ligne de chemin de fer de La Mure à Corps construit pour desservir les cimenteries de Pont-du-Prêtre, dont on peut encore voir les ruines au bord de la route. Son origine se situait l'extrémité nord du viaduc de la Bonne, aujourd'hui ouvert à la circulation automobile, et il comportait une gare intermédiaire à Pont-du-Prêtre, devenue maison d'habitation privée. Le projet de construction d'un chemin de fer à crémaillère ou d'un téléphérique prolongeant ce chemin de fer en direction de la crête de la Salette n'a pas eu de suite.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sanch Ipòlit

**Sanch Ipòlit** (*Saint-Hippolyte* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

    400px|left||Distanças e posicion relativa
    



### Perimètre del territòri

## Toponimia
* **Sanch Ipòlit**. Las fòrmas ancianas son *Sanctus Hippolithus*, en 1267, *Sanctus Ypolitus*, en 1333, *Sanctus Ypollitus*, en 1425, *Sainct-Yppolite*, en 1513, *Sanctus Hipolitus*, en 1517, *Sainct-Yppolitte*, en 1518, *Sainct-Sippoly*, en 1559, *Sainct-Ypolite*, en 1637, *Sainct-Hyppolite*, en 1665, *Sainct-Hypolite*, en 1678, *Saint-Cipoly*, en 1770, *Saint-Hipolitte*, en 1778. I a pauc de fòrmas utilas e las fòrmas pus ancianas son pas totjorn las que pòrtan mai d'informacion. Las de 1559 e de 1770 ensajan de representar *Sanch Ipòlit*. Sanch Ipòlit siaguèt un martir del sègle III. I a pasmens d'autres sants del mesme nom . La prononciacion, notada a Apchon e a Senta Amandina, es [senc i'pɔgə] ([senc] = « sentch ») . L'alteracion de *-l-* intervocalica es regulara e l'auvernhat naut pòt pas prononciar la finala atòna *-i* (*l'òli* se ditz ['lɔgə]). Probable que chal escriure *Sench Ipòlit* ?
* *Sélins* (nom en francés). Las fòrmas ancianas son *Villa Salhens*, 1277, *Le Celhens*, en 1514, *Mansus de Selhens*, *Montana et molendinum* de Salhens, en 1516, *Le Sailhens*, en 1585, *Le Selhians*, en 1596, *Salhans*, en 1629, *Salins*, en 1671, *Sélins*, en 1777, *Sailhans*, en 1784, *Vacherie de Salins* (mapa de Cassini) . Lo vialatge sembla ben èsser l'equivalent de Salhens (Droma), de Saillant (Puèi de Doma) (*Sailhen*, en 1381), de Sallent, de  Sallén de Galligo, de Sellent, etc, e lo sens pòt èsser de « nauçada que fòrma un salhent, un sortent » o de « riu rapide o que tomba en pissarela, en cataracta » . Lo segond sens, citat en auvernhàs coma arcaïsme (*velha paraula*) per lo diccionari Omelhièr, deu èsser lo bon. Mas aquò nos ditz pas se la fòrma anciana es demorada dins la prononciacion; se n'èra aital, la grafia seriá *Salhents* (pusleu que *Salhens*).

## Istòria

* La comuna de *Sélins* (nom francés) fuguèt annexada a Sanch Ipòlit per ordenança reiala del 26 de junh 1836.
## Administracion

* A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra del canton de Riòm de las Montanhas, i demorèt.
## Demografia

### Demografia ''Sélins''

* Lo n° INSEE es estat chamjat per de rasons practicas
* Tanleu 1831, *Sélins* èra recensat amb Sanch Ipòlit
## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Pomars

**Pomars** (*Pomas* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Villa Cerintianum*, en 844, *Pomars*, en 1226, *Decimale Beati Juliani de Pomaribus*, en 1269, *Castrum de Pomaribus*, en 1319, *Pomarium*, en 1325, *Prepositus de Pomariis*, en 1347, *Villa de Pomar*, en 1049-1494, *Ecclesia parochialis Sancti Juliani de Pomaribus*, en 1515, *De Pomaris*, en 1521, *Poumas*, en 1397-1589, *Pontmas*, en 1689, *Pomas*, en 1781. La prononciacion es *Poumás* (grafia de l'abat Sabarthès) , doncas [pu'mas]. Lo nom ancian del vilatge (fòrma de 844) èra format d'un nom de mèstre, probablament **Cerintius*, inferit del grèc *Kerinthos*, e del sufixe *-anum*. Pomars èra donc una anciana granda proprietat galloromana. Un nom concret, motivat per la preséncia d'un verdièr de pomièrs, lo remplacèt. *Pomars* deriva pas de *pomarium*, mot de latin classic qu'auriá donat **Pomièr*(s), mes d'una fòrma qu'èra probablament *pomaris*.
## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Ilari; es ara del canton de *la Région-Limouxine* (en francés), donc de la Region limosenca.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

Pomas_(2).jpg|La glèisa e lo castèl.
GarePomas2016 03.jpg|L'anciana gara e l'arrèst. 
GarePomas2016_01.jpg|L'anciana gara.


## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* Pomars sul site de l'Insee

## Nòtas
Sant Geronç (Cantal)

**Sant Geronç** (*Saint-Gérons* en francés) es una comuna auvernhata d'Occitània, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Sanctus Gerontius*, en latin, en 1265, *Sanctus Geroncius*, en latin, en 1354, *Sanctus Jeromnius*, en latin, en 1486, *Sainct-Gérontz*, en 1623, *Sainct-Gerons*, en 1626, *Sainct-Géron*, en 1648, *Sainct-Giron*, *Sainct-Girons*, en 1667, *Sainct-Géroms*, en 1668, *Sainct-Géronds*, en 1677, *Saint-Géront*, en 1725 , *Saint-Girans*, *Saint-Géroux*, *Saint-Géron*, en 1784 .

Coma Sent Gironç en Arièja e Sant Geronç en Naut Léger, es un toponim dedicat a Sant Geronci (*Sanctus Gerontius*) evangelizador de la Novempopulània . Mas i a tanben un avesque de Milan al sègle V e un avesque de Cervia (Itàlia) d'aquel nom latin d'origina grèga .

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Laròcabrau; es ara del canton de Sant Pau de las Landas.
## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
La Pomareda

**La Pomareda** (*La Pomarède* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Pomareta* en 1296, *Villa de Sancto Christophoro* en 1307, *Villa de Pomereta* en 1317, *La Pomareda* en 1441, *Pomerète* en 1469, *Pomareta* en 1494, *Lapoumarède* en 1678, *La Pomarède* en 1781. La prononciacion occitana es *La Poumarédo* , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [la pu'maɾeðɔ].
Le nom ven del latin *pomarium*, « pomièr », ambe'l sufixe collectiu *-eta* e representa donc çò que sembla dire. Pr'amor de l'article, es una formacion del segond millenari.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Lòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben
* Comunas d'Aude

## Ligams extèrnes
* La Pomareda sul site de l'Insee

## Nòtas
Sant Alire (Cantal)

**Sant Alire** o **Sent Alire** (*Saint-Illide* en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

## Geografia

### Comunas vesinas

 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son *Sanctus Illidius*, en latin, en 1265, *Sainct-Alire*, en 1449, *Sanctus lllivus*, latinizacion de 1486, *Sanctus Ilidius*, en latin, en 1561, *Sainct-Illidde*, en 1597, *Sainct-Hilaire*, en 1598, *Sainct-Hélide*, *Sainct-Alyre*, *Sainct-Olère*, en 1628, *Sainct-Yllaire*, *Sainct-Illyde*, *Sainct-Hilide*, en 1659, *Sainct-Hyllide*, en 1662, *Sainct-Illidy*, en 1671, *Sainct-Ilyde*, en 1672, *Sainct-Allyre*, en 1693, *Saint-Alyre près Girgols*, *Saint-Allire*, en 1784 . Lo nom ven de *Sanctus Illidius*, avesque de Clarmont mòrt en 385 . Lo nom vendriá del vèrbe latin *illīdo*, *illīdere*, « tustar, trucar , butar contra, butar vas ». *Alire* es la fòrma auvernhassa de *Illidius* e d'autras comunas pòrtan aquel nom : Sent Alire de la Montanha e Sent Alire d'Arlanc. Lo primièr *i-* passa a *a-* per l'intermediari de *e-*, lo segond en posicion tonica e vengut de *-ī-* (*i* long) se manten, *-d-* se rotaciza en passant per *z*. Dins las atestacions, *Alire* es sovent confondut amb *Ilari* (Sanctus Hilarius) e amb *Alària* (Sancta Eulalia), dins lo segond cas pr'amor de Santa Alària, vialatge  près.

## Istòria

## Administracion

* Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Sarnin; es ara del canton de Naucèla.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants.

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas e referéncias
### Nòtas

### Referéncias
Valencogne

**Nom desconegut** en arpitan (*Valencogne* en francés) es una comuna arpitana dau Daufinat, situaa dins lo departament d'Isèra e la region de Ròse-Aups.

## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

Lo nom "Valencogne" deriva de "Vallancogne" (mapa de Cassini 1800) sortida de l'associacion dels noms de familha Vaillant e Cogne. Etymologiquement, Aquela appellation p&ograve;t tanben &egrave;sser explicada per la dificultat d'acc&egrave;s dels aqueles vall&eacute;es e ass&ograve;cia "Vall&eacute;e" a "incognita" #que per evolucion phon&eacute;tique a donat Valencogne

Le nom "Valencogne" dérive de "Vallancogne" (carte de Cassini 1800) issue de l'association des noms de famille Vaillant et Cogne. Etymologiquement, cette appellation peut aussi être expliquée par la difficulté d'accès des ces vallées et associe "Vallée" à "inconnue" qui par évolution phonétique a donné Valencogne

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas