open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Atlàs (Atlantida)

**Atlàs** es un personatge mitologic que seriá, segon un passatge del *[[Critias]]* de Platon, lo primièr filh del dieu de la mar Poseidon e de la ninfa Clito. Seriá estat lo primièr rei de l'Atlantida.

L'ocean Atlantic foguèt nomenat de son nom.

Se deu pas confondre amb lo Titan Atlàs.
Atlàs (mitologia)

[thumb|200px|[Eracles e Atlàs, vèrs 490 o 480 abC., Musèu nacional arqueologic d'Atenas]]

Dins la mitologia grèga, **Atlàs** (en grèc ancian *Ἄτλας, « lo portaire »*, de *τλάω, tláô, « portar, suportar »*) èra un Titan, lo filh de Japet e de Temis (o Climèna o encara Asia), e lo fraire de Prometèu, Epimetèa e Menetios. Dins la *[[Bibliotèca istorica]]* de Diodora de Sicília, Atlàs es presentat coma lo filh del dieu Oranos, e l'Igin lo plaça dins la tièra dels Oceanos, Iperion e Cronos, los Titans de « la primièra generacion ».

## Mite

E mai engendrèt las Pleiadas (amb Pleionèa), las Iadas (amb Etra), las Esperidas (amb la seuna neboba Esperis) e Calipso. Aprèp la revòlta dels Titans contra los dieus Olimpans, foguèt condemnat par Zèus a sostenir lo monde fins a que un vòlga lo remplaçar.

Autres còps èra nomenat , (, a l'epòca de la Grècia antica. 

A un ròtle dins mai d'una legendas, coma aquela de la pomas d'aur del jardin de las Esperidas: Eracles lo ven veire per que ane culhir las pomas per el; Atlàs acceptèt amb per condicion qu'Eracles sostenga lo monde a la seuna plaça dins aquel temps. Atlàs volent pas tornar prendre lo monde, Eracles deguèt utilizar l'engana. Diguèt a Atlàs, qu'èra pas gaire intelligent, qu'aviá mal a l'esquina e qu'aviá besonh d'ajuda. Atlàs acceptèt de tornar prendre lo glòbe celèstial lo temps qu'Eracles se repausa. Mas plan segur prenguèt las pomas e se n'anèt daissant lo titan portar lo monde. 

Donèt son nom al massís de l'Atlàs, ont la tradicion situa la demorança del titan (Esioda l'aviá situat als tèrmes occidentals del monde), e tanben que als atlàs de geografia. L'eròs Persèu, viatjava cap a sa tèrra mairala, aviá demandat l'espitalitat al Titan. Atlàs refusèt, e Persèu lo transformèt en pèira mercé al cap de la Gorgona Medusa, formant lo Mont Atlàs.

## Nòtas


## Vejatz tanben

* Atlàs (Atlantida)
* Divinitats grègas primordialas
Edat d'aur

[thumb|''L'Edat d'aur'' segon [Pietro da Cortona (1640).]]

L**'Edat d'aur** (en grèc ancian: ; en latin: *aurea aetas* o *Saturnia regna,* «reialme de Saturna») es lo nom donat, dins la Grècia antica e dins monde roman, al mite que definís lo periòde seguent la Creacion de l'òme e qu'es associat a l'innocéncia e la felicitat, dins una mena d'allegoria de l'enfança de l'umanitat. Pels romans aquela edat èra tanben marcada per l'abséncia de temps (èra totjorn prima), aquel qu'endomatja e fa degenerar las causes. Per extension s'aplica lo tèrme "edat d'aur" als periòdes d'apogèu cultural de diferentas civilizacion. Es una de las edats de l'Òme segon Esiòde. 

Aquesta edat s'assimila a un estil de vida bucolic e pastoral (dins un luòc coma l'Arcadia mitologica), contat dins d'òbras de genres literaris coma l'egloga, endacòm mai que dins la vila qu'es lo simbòl del pecat (aquela associacion *camp-virtut* contra *urbs-vici* es recurrenta tot lo long de l'istòria de la cultura); i aviá pauc d'òmes, que vivian sens necessitat de trabalhar perque èra l'abondància amb una egalitat perfèita (alara venguèt un dels objectius de las utopias politicas).

Concernissent la cultura judeocrestiana, l'edat d'aur ven l'estat del Paradís terrèstre d'Adam e Eva. Demòran los topics: los dos van nus (innocents, de fach es la set de coneissença que los mena a cometre lo pecat original), sofrisson pas de la dolor, tot lo monde es a sa portada e l'entorn es campèstre. L*'ibris* o orgulh excessiu mena a la pèrda d'aqueles privilègis.

De recits posteriors, coma los nordics que tractan de la *gullaldr*, ressonan aquel mite qu'apareis dins fòrça òbres de ficcion.
Musica electronica

La **musica electronica** es l'ensems de musicas qu'utilizan de mejans electronics per sa produccion.

## Qualques genres de musica electronica
* New wave
* Synthpop (sosgenre màger de la new wave)
* Synthwave (a l'origina, escur sosgenre electro "gotic" derivat de la new wave, tèrme d'ara enlà popularizat dempuèi las annadas 2000)
* EBM (derivat de la new wave)
* Hi-NRG
* House
* New beat (sosgenre de la house)
* Tècno (directament derivat de la house), Eurodance, EDM (musica electronica per dançar)
* Trance (sosgenre de la house)
* Dream (sosgenre efemèr de la Trance que foguèt a la moda en 1996 e que contribuèt aital a popularisar en seguida la dicha musica trance) 
* Makina (sosgenre de la house)
* Tecktonik (sosgenre de la house)
* Musica new age
* Vaporwave
* French touch (sosgenre de la house)
* Musica industriala
* Italo-disco

## Vejatz tanben
* Rock progressiu
* Disco 
* Kraftwerk
* Jean-Michel Jarre
* David Guetta 
* Daft Punk
* Giorgio Moroder
Paissièra

[thumb|right|[Hoover Dam ais Estats Units.]]

Una **paissièra** (var. **paishèra**), **restanca**, **respalma**, o encara un **barratge**, es una  òbra d’engenhariá civila bastida en travèrs del lièch d'un riu, sovent al nivèl de gòrjas naturalas e que forma una barrièra per reténer de quantitats fòrça importantas d'aiga.
Sa tòca es generalament l'utilizacion de l'aiga retenguda siá per la produccion d'energia idroelectrica, siá per l'irrigacion.

## Nòtas e referéncias
Aspremont

**Aspremont** pòt designar:

***[[Aspremont (Aups Maritims)|Aspremont]]** comuna occitana dels Aups Maritims.
***[[Aspremont (Auts Aups)|Aspremont]]** comuna occitana dels Auts Aups.
* l'Ostal dels senhors d**'[[Apremont-la-Forêt|Apremont]]** o d**'Aspremont**
Aspremont (Aups Maritims)

**Aspremont** o **Aspermont** (*Aspremont* en francés) es una comuna d'Occitània situada dins lo departament dei Aups Maritims e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia

Lo pichin vilatge d'Aspermont es situat a 554 m&egrave;tres d'altitud, en dessus de las gòrjas que barran la vau en dessus de Ni&ccedil;a.

## Istòria

Apr&egrave;s l'abandon dau site d'Aspremont lo Vi&egrave;lh &raquo; en l'an 1426, aqueu vilatge ancianament fortificat foguèt bastit en ceucles concentrics au pen dau Mont Cau sobre un tuc dominant una via de passatge entre Var e la vau dau Palhon de Torreta. Lo sòl e l'ensolelhament an favorizat la cultura de la vinha, de l'olivier e d'arbres fruchiers, los figuiers sobretot : la produccion d'&ograve;li d'oliva e de vin &egrave;ran famós dins lo Comtat fins a la fin dau sègle XIX.

## Administracion

## Demografia

## Luècs e monuments
## Personalitats ligadi amb la comuna
## Vèire finda

## Liames extèrnes

## Nòtas
Apremont-la-Forêt

**Apremont-la-Forêt** es una comuna situada dins lo departament de Mòsa e la region de Lorena.
## Geografia

### Comunas vesinas


 400px|left||Distanças e posicion relativa 
 



## Istòria

left|upright|thumb|Marbotte En 1916
Lo nom de Apremont-lo-Bòsc ven del latin "asper monds" #que significa *montanha rude*, #que se justifica per la siá situacion géographique.

En 1285, **Geoffroi de Âpremont** es lo un dels eròis del Tournoi de Chauvency.

En 1387 lo vilatge es çò cap de luòc del comtat de Apremont alavetz fòrça poderós (290 pòbles en dépendaient). Aquel comtat es alavetz dirigit per la familha luxembourgeoise d'Autar. Es solament en 1599 #qu'a ligat al duché de Lorraine.

Aquel vilatge #èsser tanben lo banc d'un prieuré e d'una collégiale fondada pels imperiales. Lo sieu castèl i aguèt destruit pendent la guèrra 1914-1918

Pendent la Primièra Guèrra mondiala, lo pòble #èsser destruissi totalament de contunh reconstruit. Aquel #èsser un ponch estrategic del en sortint de Saint-Mihiel. Informacion trobada dins la comuna del pòble e/o testificat pels relats de qualqu'uns de los sieus abitants.

left|upright|thumb|Marbotte en 1916
Le nom d'Apremont-la-Forêt vient du latin "asper mons" qui signifie *montagne rude*, qui se justifie par sa situation géographique.

En 1285, **Geoffroi d'Âpremont** est l'un des héros du Tournoi de Chauvency.

En 1387 le village est le chef lieu du comté d'Apremont alors très puissant (290 villages en dépendaient). Ce comté est alors dirigé par la famille luxembourgeoise d'Autel. C'est seulement en 1599 qu'il est rattaché au duché de Lorraine.

Ce village fut aussi le siège d'un prieuré et d'une collégiale fondée par les impériaux. Leur château fut détruit durant la guerre 1914-1918

Durant la Première Guerre mondiale], le village fut entièrement détruit puis reconstruit. Ce fut un point stratégique du saillant de Saint-Mihiel. Renseignement trouvé à la mairie du village et/ou témoigné par les récits de certains de ses habitants.

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Erupcion minoïca

L’**erupcion minoïca** designa l'explosion, pendent lo millenni II abC, del volcan de Santorin e l'enfonsament de sa partida centrala, avent donat naissença a la caldeira actuala e de las illas de Santorin, Thirassia e Aspronissi.

## Datacion
La data precisa de l'erupcion es pas fixada, s'estima tradicionalament que se debanèt vèrs -1550, segon un estudi comparat dels estils de ceramica, que foguèt discutida amb l'utilizacion de metòdes novèls (carbòni 14, dendrocronologia) qu'indican de datas pus ancianas. Lo periòde uèi retengut coma mai probable se situa entre -1627 e -1600, pasmens sens certitud. L'erupcion en daissant de traças dins una partida del Bacin Mediterranèu, confirmar aquelas datacions implicariá de modificar las cronologias relativas de las civilizacions de la region. Atal se trapa de rèstas de l'erupcion e de descai marins dels tsunamis dins los sites arqueologics de tot l'èst de las ribas de la Mediterranèa, çò que fornís un jaç estratigrafic de referéncia.

## Consequéncias
La catastròfa provoquèt un tsunami gigantesc que traversèt l'ensemble de la mar Mediterranèa .Per exemple, pel mens tres ondas de mar successivas d'una vintena de mètres de naut dintrèron sus de centenas de mètres dedins Creta.

L'indici d'explosivitat volcanica es estimat entre 6 e 7 (densitat equivalenta de ròca = 60 km), l'erupcion foguèt mai importanta que çò que pensèrem pendent longtemps .

## Efèctes sul monde egèu
L'erupcion destruguèt lo pòst avançat de la cultura minoïca qu'existissiá a l'epòca sus l'illa e en Creta e que se tornèt trobar las roïnas sul site d'Akrotiri dins l'illa de Santorin. 
La vila de Knossos, dins las tèrras, foguèt estalviada. 

La teoria que la catastròfa auriá provocat la destruccion de la civilizacion minoïca, defenduda entre autre par Marinatos, es uèi abandonada, mas las consequéncias indirèctas de l'erupcion e lo efèits segondaris sus las civilizacions de la region son totjorn disputada..

Segon Marinatos e mai cercaires, l'erupcion es una de las originas possiblas del mite de l'Atlantida. Segon qualques cercaires, poiriá èsser a l'origina de las dètz plagas d'Egipte. Aquelas ipotèsis fan pasmens pas l'unanimitat. L'impacte global, e en particular climatic, de l'erupcion son evaluadas amb mai de nuanças e mesuradas.

## Referéncia


## Ligams extèrnes
* T. Druit, Development of the Santorini volcanic field in space and time
* T.Pfeiffer, Geology of Santorini
Borgada

Lei **borgadas** èran lei quartiers , donc en defòra dei muralhas ò enlai dei pòrtas d'una vila. Sinonim: **barri** ; literalament: .

Lei borgadas son en generau vengudas de quartiers periferics de la vila. En tèrmes geografics son de quartiers pericentraus e de zonas de transicion vèrs lei periferias urbanas (banlèga e lotejament periurban) que ne constituís la premiera corona.
La Rocheta

***[[La Rocheta (Charanta)|La Rocheta]]**, una comuna de la Charanta Occitana.
***[[La Rocheta (Auts Aups)|La Rocheta]]**, una comuna dels Auts Aups.
***[[La Rocheta (Vivarés)|La Rocheta]]**, una comuna de Vivarés.
***[[La Rocheta dau Bois]]**, comuna de Daufinat.
## Vejatz tanben
***[[Sent Medard e la Rocheta]]**, comuna de Lemosin.
***[[La Roqueta (Aups d'Auta Provença)|La Roqueta]]**, una comuna dels Aups d'Auta Provença.
Avançon

**Avançon** pòt designar:

* **[[Avançon (Auts Aups)|Avançon]]**, comuna  dels Auts Aups
* **[[Avançon (Ardenas)|Avançon]]**, comuna de las Ardenas
* L**'[[Avançon (riu)|Avançon]]**, riu soïs
Esparron

**Esparron** es un toponim occitan:
* Esparron, ua comuna de Comenge
* Esparron, una comuna de Provença
* Esparron de Verdon, una comuna de Provença Nauta
* Esparron de Vitròla, una comuna de Provença Nauta
* Esparron, una anciana comuna de Provença Nauta reünida a Baion en 1973
Fraissiniera

**Fraissiniera** (*Freissinières* en francés) es una comuna dau Daufinat occitan situada dins lo departament daus Auts Aups e la region de Provença-Aups-Còsta d'Azur.

## Geografia

La vau de Fraissiniera correspond au bacin versant de la Biaissa, aiga que pren sorgent au Còl de Fraissiniera (o còl d'Orcièras) e que se geta dins Durença entre La Ròcha de Rama e Sant Crespin.

D'èst en oèst, òm descobrís una ribiera d'aperaquí 80 ectaras bordaa au sud per des selvas de melzes, de pins e de saps, mentre que lo versant nòrd presenta pas qu'una faciada arida e rochosa ; pasmens au debut dau sègle darrèir, la vinha i èra cultivaa entrò .

Au niveu dau vilar dels Meiries, la vau s'alarja sobre lo versant nòrd que pòrta una vegetacion pro densa de pibols, de noiers e de fraisses, arbres qu'an donat son nom a la vau. Aqueu sector de la vau, apelat la « Poa », ben expausat au sud, ofrissiá encore au sègle darrier de tèrras cultivaas entrò au niveu dels pasquiers, vers lo còl d'Anon.

thumb|left|300px|Carte de la commune de Freissinières.

Après lo vilar de las Ribas, la vau s'estrechís long dau cors de la Biaissa, entrò au fons de la vau. Las tèrras cultivablas èran escassas, las chalanças de nèu e los avalanchaments recobrissent de pèiras e de gravas los champs e los prats ; les deux petits hameaux des Viollins et des Mensals sont d'ailleurs situés dans les rares zones abritées.

Après ce village, la vallée cesse brusquement au niveau du parking (), la Biaisse descendant en cascade depuis le hameau de Dormillouse situé à . Au niveau de ce hameau, la vallée se subdivise, la Biaisse remontant son cours, plein ouest, jusqu'au col de Freissinière () tandis que, venant du sud, le petit torrent des Oules charrie les eaux sorties des lacs de Faravel et de Palluel. Tout ce secteur, dominé par les hauts sommets du pic Félix Neff (), du Grand Pinier () et du Petit Pinier () est aujourd'hui incluse dans la zone centrale du Parc national des Écrins.
Enfin, il ne faut pas oublier, au sud du hameau des Viollins, la belle montagne de Val-Haute, dominée par la Tête de Vautisse ().

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas dels Auts Aups

## Liames extèrnes

## Nòtas
Montmaurin (Auts Aups)

**Montmaurin** (*Montmorin* en francés) es una comuna d'Occitània, en Daufinat dins lo departament dels Auts Aups  e la region Provença-Aups-Còsta d'Azur.
.

## Geografia

## Istòria

## Administracion

## Demografia

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Vejatz tanben

## Véser tanben

## Ligams extèrnes

## Referéncias


## Nòtas
Escòla Mondina

L**'Escòla Mondina** (a l'origina *Escolo Moundino*) foguèt una associacion creada a Tolosa en 1892 per August Forès e d'autres felibres de l'airal tolosan per tal de promòure la lenga occitana. Publiquèt tre 1894 la revista *[[Tèrra d'òc]]*. 

## Istòria
L'Escòla Mondina foguèt creada lo 11 de mai de 1893 en seguida d'una decision presa per la Mantenéncia. I participèron rapidament e activa Prospèr Estieu e Antonin Perbòsc.
Foguèt a partir d'una proposicion del felibre montalbanés Juli Montmejan que foguèt adoptada la crotz de Tolosa coma emblèma de l'escòla.
Lo Poget

**Lo Poget** (*Lou Pouget* en grafia mistralenca; *Le Pouget* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **pogeton -ona**, pl. **pogetoses**. Una varianta del plural, a Sant Ponç de Mauchins, es los **pogetòus**.

## Geografia
La comuna es situada a l'èst de Clarmont d'Erau prèp del riu Erau.

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S. Albani. que vocant Pojet* en 990, *in Poieto*, cap a 1005, *lo castel del Pojet* en 1059, *castro de Pojeto*, *lo castell del Pogeth*, *lo castel del Poieth* en 1059, *Poietum* en 1112, *castellum de Pogeto* (varianta : *Poieto*) en 1114, *castrum de Poget* en 1121, *de Poieto* en 1149, *castro de Pojet* en 1155, *terminio S. Saturnini de Pogeto* en 1153, *de Poieto* en 1153, 1172, 1184, *lo castel del Poiet* en 1187, *castro de Pojeto* en 1189, *castri de Pogeto* en 1298, *de Pojeto* en 1323, *de Pogeto* en 1361, *del Pouget* en 1529, *Archiprat. du Poget* en 1571, *du Pouget* en 1590, *le Poget* en 1622, *Puget* en 1626, *le Pouget* en 1643, 1740-60, *Pouget* en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, *lo Poget* ven dau latin *podium*, «  », amb lo sufixe diminutiu *-ĭttum*; segon Hamlin, *lo Poget* representa l'occitan *poget*, « pichona còla » (dins lo departament, lo nom correspond a de denivellacions entre 10 e 185 m. Lo mot se formèt après que *-di-* de *podium* se mudèt en una africada [tš], mas abans que la vocala tonica se diftonguèt en [-uò-].
### Fòrmas ancianas tiradas dau diccionari topografic d'Eugène Thomas
***Lo Poget** - *Poietum castrum* en 804; *Poietum de Inglino castellum* en 1036; *Castellum de Pojetto Ingeleno* en 1059; *Mansus de Poiolocco* en 1031; *Pojetum* en 1171; *Pogetum* en 1114; *Pojet* en 1156; *Poget* en 1121; *Seigneurie del Pouget* en 1529; *Le Pouget* en 1625; *Le Pouget et S. Amans* (sens data).

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
*La pèira levada
*Lo vilatge redond medieval
*La font de Sant Aman
*La glèisa romanica de Sant Jaume
*La glèisa gotica de Santa Catarina
*Lo castèl de l'Estanh

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Galaxia en interaccion

L**'interaccion** de galaxias es lo resultat de la perturbacion d'una galaxia per lo camp gravitacionau d'una segonda e reciprocament. Un exemple d'interaccion minora es lo cas d'una galaxia satellite que perturba lei braç d'una galaxia espirala primària. Un exemple major d'una interaccion seriá la collision e la reünion de doas galaxias.
William Herschel

thumb|right|250px|William Herschel (1785)

**William Herschel** (naissut Friedrich Wilhelm Herschel) siguèt un compositor e astronòm germano-britanic que naissèt an Hannover lo 15 de novembre de 1738 e defuntèt lo 25 d'aost de 1822 (a 83 ans). 
Es conegut per aver, la nuèit del 13 de març de 1871, descobèrt la planeta Uranus amb un telescòpi de sa fabricacion.
Chihuahua (vila)

**Chihuahua** es la capitala de l'Estat de Chihuahua en Mexic. En 2017, la vila de Chihuahua comptava 878 062 abitants mentre que la region metropolitana comptava 1 036 806 abitants. 

Entre las vilas de Mexic, la vila de Chihuahua es fòrça ben classada per son nivèl de desvolopament uman e social. Segon lo rapòrt de l'UNCP, l'IDH de la municipalitat de Chihuahua es de 0,840 en 2015 - çò qu'es egal o superior a d'unes païses d'Euròpa occidentala, lo taus d'alfabetizacion dins la vila es demest los pus enauçat del país avec 99%. Un autre rapòrt sus la competitivitat de l'organizacion CIDE classa Chihuahua coma la segonda vila pus competitiva del país just darrièr Monterrey e davant Ciutat de Mexic. 

L'activitat predominanta es l'industria, i comprés las industrias domesticas pesugas e lèugièras, la produccion de bens de consomacion e, dins una mendra mesura, les maquiladoras. La vila es desservida per l' aeropòrt internacional Général Roberto Fierro Villalobos.
Tèrra d'òc

**Tèrra d'òc** (inicialament *Terro d'oc*) foguèt una revista "felibrenca e federalista" publicada a Tolosa per l'Escòla Mondina. Creada en 1894, foguèt editada fins a 1933. 

## Istòria
Tèrra d'òc foguèt creada en 1894 per venir l'organ de l'Escòla Mondina e a l'encòp un actor de las "reivindicacions miegjornalas".
Tacit

thumb|Publi Corneli Tacit 
**Publius** o **Gaius Corneli Tacit** (56 - 118), istorian roman, foguèt un senator, cònsol e governaire roman.

## Biografia
Nasquèt a Interamnas en Gàllia Narbonesa, benlèu a Vaison. Filh de patricians, recebèt una educacion complèta a Roma, benlèu foguèt discípol de Quintilian. Sevèra e disciplinat, se maridèt amb la filha de Gneu Juli Agricola, conquistador de Britània, per aquò se supausa qu'aperteniái a una familha rica.

Exerciguèt divèrsas magistraturas a l'epòca de Vespasian e Titus, foguèt pretor amb Domician, e tanben èra a l'encòp membre del collègi sacerdotal (*quindecimvir sacrorum*) amb qualitat per dirigir las fèstas secularas ordenadas pel nom de l'Emperador. 

Viatgèt per Britània e Germania (89), amb Nerva foguèt nomenat *consul suffectus* (cònsol suplent), dignitat vacanta aprèp la mòrt de Virgini Ruf. En 99 exerciguèt divèrsas foncions aferentas a sa magistratura de cònsol suplent, e quand abandonèt la politica se consagrèt a l'escritura de sas istòrias.

Se sap pas quand moriguèt, pasmens se sap que subrevisquèt a Trajan. La part màger de las referéncias de sa vida nos venon de la correspondéncia qu'escambièt amb Plini lo Jove e de sos pròpris escrits.

Son metòde istoric se caracteriza per una temptativa de demorar imparcial. Utiliza coma fonts los testimònis orals o escrits a que, mas pas totjorn, dona crèdit e los torna transcriure.

Las motivacions que l'interèssa son los umans que n'estúdia la psicologia.

## Òbras
D'entre los racontes istorics cal citar:
* *[[De vita et moribus Iulii Agricolae]]* (Vida e mòrt de Juli Agricola), una biografia de son sògre Juli Agricola
* *Historiarum libri* (Libre d'istòria), relata de l'epòca entre Galba e Domician (ont prepausèt de far un contunh de recit amb l'epòca de Nerva e Trajan, pareis qu'arribèt pas al tèrme)
* *Annalas*, òbra istorica sul periòde compres entre la mòrt d'August e aquela de Neron plan segur son òbra mai coneguda perque i explica l'origina dels cristians: ** e es considerat coma una de les pròvas de l'existéncia reala de Jèsus de Nazaret
* *Dialogus de oratoribus* òbra de 81 aproximativament e ont se tracta del tema de l'educacion romana e l'oratoria
* *De origine ac situ Germanorum*, monografia sus l'etnografia de Germania.
King City (Califòrnia)

**King City** es una municipalitat de la Comtat de Monterey en Califòrnia, ais Estats Units. Sa populacion èra de 11 094 abitants au recensament de 2000.

## Clima

## Demografia

## Nòtas e referéncias
Sant Ginièis

**Sant Ginièis** o **Sant Ginièis de Fontarecha** ['sant d͡ʒi'njɛe̯s de fun.ta.'ʁe.tʃɒ] (*Saint-Geniès-de-Fontedit* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **sant ginieissenc -enca**

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Fontedicta* en 966, *villa quod vocant Fontedicta* en 990, *ad S. Genesium de Fonte adicta* en 1089, *de S. Genesio de Fonte edicta*, cap a 1089, *(St Geniès) de Fontaseicha* en 1247-48, *terminio S. Genesii de Fontazecha* en 1262, *de S. Genesio de Fonte edicto* en 1323, *de S. Geniez* en 1529 (identificacion malsegura), *Saint Genieys* en 1571, *S. Ginieys* en 1585, *de S. Genesio de Fontedicho*, al sègle XVI, en 1636, *S. Geniez* en 1622, *S. Genies* en 1643, *S. Giniés* en 1708, *St Geniés*, *St Ginieis* en 1740-60, *S. Geniez* en 1759, *St Genies* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini), *St-Geniès-le-Bas* (mapa IGN, [a l'entorn de 1950-1960]). 

Sent Ginièis o Genièis, en latin *Genesius*, es lo nom de mai d'un sant, un martir del temps de Dioclecian, un arquevesque de Lion e un avesque de Clarmont al sègle VII . 

Segon Hamlin, lo determinant *Fontédit* [*Fontasecha*, *Fontarecha*], tornat oficial lo 24 de junh de 1988, correspond a *fontem ad(d)ictam*, « fònt tocada d'una senténcia d'aprision, d'adjudicacion » . Lo determinant *Bas* servís a destriar la comuna de la de Sent Ginièis de Varençal, foguèt relevat pel primièr còp dins los registres de
l'Estat-civil de l'an IX.

## Istòria

## Administracion

 

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Rojan

**Rojan** (*Roujan* en grafia mistralenca; *Roujan* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es **rojanés -esa**.

Un sobriquet dels gens de la vila es *escòrja ròssa* (*escorjo-rosso* en grafia mistralenca).

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Royani* en 893, *castelli de Royano*, cap a 1059, *ecclesiae S. Laurentii de Rojano*, *castro de Rojano* en 1147, *ecclesie S. Laurentii de Roiano* en 1151, *de Roïano* cap a 1156, *de Robiano* en 1195, *apud Rozanum*, *Roiano* en 1210, 1247-1248, 1323, 1368, *Rojan* en 1571, *Roujan* en 1590, *Roulan* en 1613, 1622, *Rouian* en 1643, *Roujan* en 1708 e 1740-60, *Roujan*, *Chau et Village de Roujan* en 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, atal coma Hamlin e los Féniés, *Rojan* ven del del gentilici latin *Roius*, amb lo sufixe *-anum*. Rojan èra una proprietat galloromana.

Fòrmas ancianas segon lo (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) - *Castellum de Royano* en 1059; *Roianum, Rojanum* en 1158; *Roia* en 1122; *Rogianum* en 1172; *Roganum* en 1258; *Roujan* en 1625.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Rojan; es ara del canton de Càsols de Besièrs.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Lo Roet (Erau)

**Lo Roet** (*Rouet* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *villa que vocant Roveto*, *in Roveto*, cap a 1000, *mansus meus de Roveto*, *villa que dicitur Roveto subterior*, *in Roveto superiore* en 1036-1060, *villa de Roveto* en 1133, *in bosco de Roveto, qui est alode S. Salvatoris* en 1140, *honorem de Roveto* en 1156, *honorem de Roreto* [legir : *Roveto*] en 1161, *honorem de Rovet* en 1208, *de Roveto* en 1208, *ecclesiam S. Salvatoris de Roveto* en 1228, *Rouet* en 1526, 1626, 1740-60, *chateau de Rouet* en 1759, *Rouet* en 1774-75 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Roet* ven dau latin *robur*, *roborem*, « roire, rove, garric » amb tombada de la segonda *r* e sufixe collectiu *-etum*; segon Hamlin, *Roet* ven dau latin *rŭbetum*, « bartàs de romecs ».
### Sant Estève de Gabriac
Glèisa au sud-oèst de la comuna, mas lo masatge de Gabriac es dins la comuna dau Castèl. Veire a l'article.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Ròcacèls

**Ròcacèls** (*Roquessels* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *territorio de Rocacels* en 1139, *ecclesiam S. Mariae de Rocasels* cap a 1156, *capellanus de Rocacels* en 1162, *de Rocozello* en 1264, (confusion amb lo nom de Rocosèls), *prior de Rocacellis* en 1323, *de Rocaselhs* en 1344, *prior de Rocacelsis* en 1351, *de Ruppecelsa*, fin del sègle XIV, *Roquoselz* en 1571, *le s[ieu]r de Roquesiel* en 1591, *Rocquesel* en 1643, *Roquecels* en 1708, *Roquezel*, *Roquazels* en 1740-60,  *Roquecels* en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, , lo primièr element es lo prelatin **rocca*. *Ròca* prenguèt lo sens de « puèg, sèrre, mont rocassós », puèi de « castèl fòrt bastit sul puèg », puèi de « castèl fòrt, fortalesa ». Lo segond element es lo segond element *-os (um) ellum*; segon Hamlin, *Ròcacèls* ven de l'occitan *ròca*, probablament al sens de «  castèl », amb lo nom latin o medieval d'òme *Celsus*. Veire Çaussan.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Las Ribas

**Las Ribas** (*Les Rives* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S. Salvatoris quae dicitur de Rippa* en 975, *villa quam vocant Ripa* en 988, *parrochia S. Salvatoris de Ripa* en 1031-1060, *parrochia S. Salvatoris de Ripa* en 1138, 1140, 1149, *ecclesiam de Rippa cum villa et parrochia* en 1145, *villam de Rippa* en 1157, *de Ripa* en 1162, *Guillem de la Riba* en 1185 (identificacion malsegura), *rector de Rippa*, *castrum de Rippa* en 1250, *ecclesia S. Salvatoris de Ripa* en 1252, *decimam de Rippa* en 1264, *de Rippis in Lotvesio* en 1344, *de Riperia* en 1451, *la parroquia de S. Salvado de Riba*, al començament del sègle XVI, *Pierre Cristol des Ribes* en 1584, *des Ribes* en 1587, *aux Ribes*, *las Ribes* en 1595, *les Bibles* (sic) en 1613, *les Rihles* (?) en 1622 *les Ribes* en 1740-60, *les* (corregit en : *las*) *Ribes* en 1740-60, *les Rives* en 1740-60, 1774-75 (mapa de Cassini), *les Rivas* en 1771. 

Segon Dauzat, *Las Ribas* ven del latin  *ripa* « riba »; segon Hamlin, *Las Ribas* ven de l'occitan *riba*, del latin *ripam*; e lo sens es de « penda de val o de travèrs » . Las Ribas tresplomban de qualques desenats de mètres la comba d'un riu intermitent.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Romiguièiras

**Romiguièiras** (*Romiguières* en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada dins lo departament d'Erau e la region  d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

### Perimètre del territòri

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *Helis de Romegueira* en 1246 (identificacion malsegura), *le village des Roumieres* en 1740-60, *Romignieres ou Roumigrie* en 1740-60, *Romiguieres* en 1740-60, 1759, *Roumieres* en 1774-75 (mapa de Cassini) e cap a 1780. 

Segon los Féniés, coma Dauzat e Rostaing, *Romiguièiras* ven de la rómec, del latin *rumex, rumicis*, amb lo sufixe *-ièira*; segon Hamlin, *Romiguièiras* ven de l'occitan *romeguièra*, mot derivat de *rome*, (del latin *rumicem*). La grafia *Roumiere* es la pròva d'una prononciacion afeblida de la
sillaba intertonica.

## Istòria

## Administracion

* Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lunaç; es ara del canton de Lodeva.

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Riu-sec (Erau)

**Riu-sec** (*Rieussec* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *rector de Rivosicco* en 1351, *Rieusec les Viviers* (?) en 1643, *Rieussec de Minerve* en 1673, *Rieussec-en-Minervois* en 1699-1733, *Rieussec* en 1740-60, 1773-74 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Riu-sec* es format del latin *rivus*, « riu, rèc » e *siccus*, « sec »; segon Hamlin, lo primièr element es *riu*, del latin *rivum*,  e l'adjectiu exprimís qu'aquel rèc es desprovesit d'aiga la màger part de l'an. Lo nom del vilatge ven del nom del rèc.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Restinclièiras

**Restinclièiras** (*Restinclières* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *a Lentescleiras*, cap a 1150, *mansum de Lentescleiras* en 1182 (identificacion mausegura), *villa de Lentescleiras*, sense data [sègle XII ?],
*de Restencleriis*, sense data [sègle XII ?], *S. Cesarii de Lentrescleriis* en 1211, *prior de Lentenscleriis* en 1230, *apud Lestrenclerias* en 1236, *mansum de Lentrescleriis* en 1240 (identificacion mausegura), *priori de Lestencleriis* en 1243, *villam de Lentrescleriis* en 1249, *apud Lentresclerias*, *villa de Lentescleriis*, *villam de Lentescleriis*, *Lentesclerias*, *de Lentescleriis* en 1255, *villa de Lestencleriis*, *pedagerio Lestrincleriarum*, *pel Lestrencleriam* en 1287, *ecclesie de Restrancleriis* en 1290, *prioris de Lentescleriis* en 1295, *hominibus... de Restencleriis* en 1301, *apud Lestanclerias* en 1303, *de Restencleriis* en 1309, *de Restancleriis*, *de Restanheriis*, *de Restencleriis*, *versus Restanherias*, *de Restancleriis* en 1330, *prior de Restancleriis* en 1392, *Restanclieres* en 1526, *de Restancleriis* en 1529, 1550, *Restãclere* en 1622, *Restincliere* en 1626, *Rastenclieres* en 1648, *Restenclieres* en 1668-69, *Restinclieres* en 1740-60, en 1770-71 (mapa de Cassini), 1771. 

Segon Dauzat e Rostaing, *Restinclièiras* ven dau lengadocian *restincle*, « lentiscle », amb lo sufixe *-aria*; segon Hamlin, *Restinclièiras* ven de l'occitan *restinclièira* « luòc cobèrt de lentiscles », derivat  de *[[lentiscle]]* (*pistacia lentiscus*), amb lo sufixe *-ièira*; vejatz Ronjat, II, p. 400-01 per la dissimilacion dins aqueles mots.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Andrieu de Buòja

**Sant Andrieu de Buòja** e un sol còp *de Buòg* (*Saint-André-de-Buèges* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *S. Johannis de Buia, et S. Andreae* en 1095, *parrochia S. Andree de Boia* en 1122, *de S. Andrea de Bodia*, sense data [sègle XII ?], *parrochia S. Andree de Boga* en 1218, *parrochia S. Andree de Podio* [legir : *Bodia*] en 1270, *S. Andree de Bodia* en 1276, *parrochia S. Andree et S. Johannis de Bodia* en 1288, *priore S. Andree de Bogis* en 1296, *S. Andree de Bodia* en 1299, 1304, 1323, 1392, 1529, 1550, *S. Andreae de Bodia* en 1536, *Sainct Andre de Buoges* en 1547, *S. Andre* en 1622, *l'eglise de St André-de-Buejes* en 1740-60, *St André de Buejes* en 1774-75 en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Sant Andrieu* es *Andreas*, nom grèc d'un daus dotze apòstols e de mai d'un sant.

### Buòja
Es una aiga que travèrsa la comuna; veire a l'article. Constatam que d'unes escribas an sabut reconstituïr lo nom gallic *Bodia*, a una epòca que la lenga celtica aviá desparegut dins la region dempuòi gaireben un millenari.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Bausèli de la Seuva

**Sant Bausèli de la Seuva** (*Saint-Bauzille-de-la-Sylve* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *honor... de S. Baudilio* en 1122, *ecclesiam S. Baudilii* en 1125, *villa S. Baudilii* en 1171-72,
1187, *parroquia S. Bauzilii* en 1212, *de S. Baudilio* en 1344, au sègle XVI, en 1636, *S. Bauzille* en 1622, *S. Bauzelli* en 1626, *St Bauzeli* en 1643, *[l'eglise] de St Beauzile*, *St Bauzile de la Silva*, *St Beauzille* en 1740-60, *S. Bausile de la Silve* en 1759, *St Beauzille* en 1770-72 (mapa de Cassini), *St Bauzile* cap a 1780. Lo determinant *Seuva* « forèst » ven dau latin *sĭlvam*. I a de puòges a l'èst dau vilatge, normalament daissats au bòsc.

Segon Dauzat e Rostaing, *Sant Bausèli* ven dau nom gallolatin de *Baudelius*, *Baudilius*, martirizat a Nimes au sègle III o IV.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Bausèli de Montmèl

**Sant Bausèli de Montmèu**  (*Saint-Bauzille-de-Montmel* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *sub castro Sustantione Atennorinellico* [legir : *atque Mormellico*], abans 923, *vicaria que vocant Mormellico* en 980, *S. Baudilii de Mormelgue* en 1163, *ecclesie S. Baudilii de Mormetgue*, *parrochie S. Baudilii de Mormetgue* en 1165, *de Morm[e]rico* en 1173, *de Mormetgue* en 1185, *de Montemelo, pro ecclesia S. Baudilii*, *monasterium S. Baudilii de Montemelo*, *ecclesia S. Baudilii de Montemelo*, sense data [sègle XII ?], *parochia S. Baudilii de Mormeige*, *de Mormeigue* en 1206, *ecclesie S. Leonis de Mormetge* en 1219, *de Mormellico* en 1234, *de Monmetge* en 1260, *ecclesiam S. Baudilii de Montemelo* en 1291, *prior de Montemelo* en 1392, *de Montmel* en 1740-60, 1759, *St Beausile de Montmel* en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Sant Bausèli* es lo nom gallolatin de *Baudelius*, *Baudilius*, martir au sègle II o IV a Nimes ; segon Hamlin, *mont-* es degut a una atraccion paronimica a partir de *mor-*. Lo sufixe adjectivau latin *-icum* es estat ajustat a la fòrma originala *Mormel-*, probablament sonque dins los tèxtes escrits. Mormel- seriá format de dos elements oronimics preindoeuropèus, **mŭrr-* e **mel-*; es donc un compausat tautologic.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Agulha de la Meija

L**'Agulha de la Meija**es una montanha dau massís daus Escrinhs, en Oesen dins los Aups. Se situa au limit daus departaments daus Auts Aups e d'Isèra. 
## Galariá

Imatge:RN91-Lautaret-France.jpg|L'agulha de la Meija vista dau còl de l'Autaret (fàcia èst)
Imatge:Meije2.jpg|La Meija, vista dau masatge de Ventelon, penjal nòrd
Imatge:Tete de la Maya 1, Franse Alpen.jpg|La Meija (a drecha) e Lo Rastèu (a senestra), penjal sud
Imatge:Meije_003.JPG|La Meija (fàcia oèst)
Imatge:Pic de la Meije.jpg|Grand pic de la Meija



## Referéncias
Sant Breç

**Sant Breç** (*Saint-Brès* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *apud S. Bricium* en 1109, *villam que vocatur S. Briccii* (varianta : *Bricii*) en 1123, *de S. Briccio* en 1124, *in S. Briccii* en 1134, *S. Brixii* en 1144, *apud S. Bricium* en 1145-1159, *ad S. Briccium*, *terra S. Briccii* en 1153, *decimaria S. Briccii* en 1154, *villam S. Bricii* (varianta : *Briccii*) en 1156, *de S. Brixio*, *de S. Bricio*, sense data [sègle XII ?], *villam S. Britii* en 1208, *villam S. Bricii* en 1208, 1228, *parrochia S. Briccii* en 1218, *pontem S. Briccii*, *ecclesiam de S. Briccio* en 1307, *prior de S. Bricio* en 1331, *prior S. Bricii* en 1392, *S. Brixii* en 1529, *S. Brissii* en 1536, *S. Brixi* en 1550, *Sambres* en 1570, *S. Brest* en 1622, 1636, *St Bres* en 1626, 1648, *S. Brest* en 1703, *l'eglise de St Brès* en 1740-60, *St Brez* en 1740-60, *St Bres* en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, Sant Breç, dau gallic *Brictius*, èra avesque de Tors e successor de Sant Martin au sègle V.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna
## Veire tanben
* Comunas d'Erau
## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Cristòu (Erau)

**Sant Cristòu** (*Sant Cristòu* en grafia mistralenca; en francés *Saint-Christol*) es una anciana comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament d'Erau e la region . Lo 1èr de genièr de 2019 fusiona amb Verargas dins la comuna novèla de Sant Cristòu e Verargas que ne ven comuna delegada.

Lo gentilici es **sant cristolenc -enca**.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *de S. Christofero*, sense data [sègle XII ?], *ecclesiam S. Cristofori* en 1203, *apud S. Christoforum* en 1222, *prior S Christofori*, a la fin dau sègle XIV, *preceptore S Xpôtori* en 1529, *S Cxphi* en 1550, *S.Xpol* en 1622, *St Cristel* en 1626, *St Christhol* en 1648, *St Cristol* corregit en *St Chistol* (sic) en 1740-60, *St Christol* en 1740-60, *St Christol Comm.* en 1770-71 (mapa de Cassini). 

*Cristòu* ven dau grèc *Christophoros*, portaire dau Crist, martir dau sègle III.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Actor de filmes pornografics

[thumb|right|250px|[Jenna Jameson, *estar* de l'X.]]

Leis **actors** de filmes pornografics, si ditz de còups **actor X** o **actritz X** o encara **hardaire** o **hardarèla**, e mai **''estar'' de l'X**, son d'actors que jògan dins de filmes pornografics.

De legislacions lei considèran coma de prostituits (o prostituidas) car fan comèrci de son còrs, çò que nègan leis actors que meton en valor lo fach que si fan pas pagar directament per son partenari mai per l'intermediari d'un estudiò o d'una agéncia de recrutament.

D'unei s'especializan dins de domenis definits : lesbianisme, bondage, arnesc gadamissí, sodomia, dobla penetracion, empassatge d'espèrma, cuou a la boca, adolescenta, interraciau o MILF.
Sant Clamenç

**Sant Clemenç / Sant Clamenç de la Ribièira** o **Sant Clamenç** (*Saint-Clément-de-Rivière* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Lo gentilici es *'sant clementenc -enca.

==Geografia==


==Toponimia==
La prononciacion es [kurnè'jan]. Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S Clementis de Fonte* en 1109, *ecclesiam S. Clementis* en 1146, 1154, *de S. Clemente*, sense data [sègle XII ?], *duo mansi S. Clementis*, *de S. Clemente*, au sègle XII, *parrochia S. Clementis* en 1243, 1285, *fontem de S. Clemente, situm in territorio de S. Clemente Vallis Montisferrandi*, *riperiam S. Clementis, in parrochia S. Clementis* en 1298, *candorium dictum de S. Clemente* en 1317, *prior S. Clementis* en 1392, *S. Clementis* en 1520, 1529, 1550, *St Clemens* (?) en 1626, *St Clement* en 1740-60, *St Clement de Riviere* en 1740-60, *St Clemens* et *St Clemens de Riviere* en 1770-71 (mapa de Cassini). Hamlin precisa que la localitat que sonavan au sègle XVIII *St C. de Riviere* se sona ara *la Métairie de St Clément* (citada en 1790 *mettairie et terres de Saint Clément*). La mapa IGN modèrna permet mau de s'assegurar d'aquela distincion. Lo sens dau determinant eventuau *ribièira* es « vau e ribas d'una aiga ». </br> 
Segon [[Albèrt Dauzat|Dauzat]] e Rostaing, lo latin *Clemens* es lo nom de mai d'un sant, dont lo papa Clamenç Ièr, que [[Sant Pèir]]e auriá ordenat.
===Bosenac===
Bosenac es lo capluòc de Sant Clamenç. Las fòrmas ancianas son : *mansi de Bozenaco* en 1245, *Bozenac, Bourenac lou vielh* en 1544, *Bouzenac* (mapa de Cassini, en 1770-71, *Bousenac* en 1790. Bosenac èra una proprietat gallo romana. *Bosenac* ven del nom gallic d'òme *Bodenus*, amb lo sufixe *-acum* . Lo sufixe *-ācon* es puslèu d'usatge tardiu dins la fixacion dels toponimes, donc Bosenac es probablament pas una proprietat gallica d'abans la conquèsta. </br>
Segon [[Xavier Delamarre]], lo nom **Bodenos* es inatestat; ven benlèu de **Budinos*, tanben inatestat. Pr'aquò, Delamarre accèpta **Bodenācon* [que permet d'explicar *Bosenac''] coma origina de Boisney e Bona.

## Istòria

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments

## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas
Sant Aunès

**Sant Aunès** (*Saint-Aunès* en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

## Geografia

## Toponimia
Las fòrmas ancianas son : *[ecclesia] S. Agnetis de Marvejol* cap a 1160, *ecclesia S. Agnetis* en 1246, *St Aunes* en 1648, *St Aunes-d'Auroux* en 1740-60, *St Aunes* en 1771, *St Aunes d'Auroux* en 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, *Sant Aunès* ven de *Santa Agnès*, au cas regime *sanctam Agneter*, alterat; segon Hamlin, la fòrma femenina dau nom femenin *Agnès* es vengut masculin, per assimilacion de -a (**Santa Aunès* > *Sant Aunès*).
### Aurós (determinant)
Las fòrmas ancianas son : *ecclesiam S. Marie de Onorio* en 1160-1178, *parrochia S. Marie de Ovor* en 1186, *de Ozorio*, sense data [sègle XII ?], *apud Ovorium* en 1213, *ecclesiam de Onorio* en 1228, *apud Ovorium* en 1234, *parrochia seu decimaria S. Marie de Ovorio* en 1246, *prior de Ovorio* en 1250, *prioris ecclesie de Hovorio* en 1269, *ecclesie Beate Marie de Ozorio* en 1288, *nemore ecclesie Beate Marie de Ovorio* en 1289, *priore Beate Marie de Ozorio* en 1292, *prioris de Ozorio*, *ecclesie Beate Marie de Ozorio* en 1301, *versus Beatam Mariam de Osorio* en 1312, *ecclesie de Ozorio*, *prior de Ozorio* en 1331, *prior de Ossorio* en 1392, *de Ozono*, a la fin dau sègle XIV, *la dimerie de Nostre Dame d'Auzou*, au sègle XVI, *le fief d'Auroux* en 1740-60, *St Aunes d'Auroux* e *Auroux* (mapa de Cassini). Segon  Hamlin, *Orós* o *Aurós* ven del gentilici latin *Orosius*. Una metatèsi faguèt passar lo nom a **Osorius*. Las fòrmas en *Onor-* e *Ovor-* son d'errors. Una segonda metatèsi, dempuòi lo sègle XIV [ ? ] escambièt la plaça de *-z-* e de *-r-*, en restablissent lor plaça primitiva; *-z* vengut finau s'assordiguèt regularament en *-s*. Orós o Aurós èra una proprietat galloromana. 
Tres remarcas : 1) la segonda metatèsi sembla pus tardiva; 2) Se las fòrmas en *Onor-* semblan d'atraccions paronimicas, l'afebliment de la sibilanta en *-v-* (*Ovor-*) aviá benlèu una realitat fonetica transitòria; 3) la prononciacion es pas fornida, mes las fòrmas dempuòi lo sègle XVI semblan atestar d'una aglutinacion de la preposicion *-a* (a **Osor* > **Ausor* > *Aurós*), que caldriá verificar.
### ''Marvejol'' (determinant au sègle XII)
Lo nom continuava lo celtic *maro-ialo*, *māro-ialon*, « granda clarièra », espaci desbosigat per tal de bastir un vilatge novèu.

## Istòria
Lo 22 de març de 1873, la comuna de Sant Aunès se creèt a partir dau territòri de Mauguiò.

## Administracion

## Demografia

* En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

## Luòcs e monuments
## Personalitats ligadas amb la comuna

## Veire tanben
* Comunas d'Erau

## Ligams extèrnes

## Nòtas