Pranciškus Ramanauskas

**Pranciškus Ramanauskas** (født 21. november 1893 i Kudoniuose ved Betygala nær Raseiniai i Guvernementet Vilna i keiserdømmet Russland; død 15. oktober 1959 i Telšiai i Litauiske SSR i Sovjetunionen) var en litauisk katolsk prelat og hjelpebiskop i Telšiai.
## Liv og virke
### Prest
Etter å ha studert ved presteseminaret i Kaunas ble han presteviet den  11. januar 1917. Han virket i Pumpėnai (1917–1920), Raseiniai og i Telšiai. Han tok deretter doktorgraden i teologi i Roma. Fra 1932 underviste han ved presteseminaret i Telšiai som professor for dogmatisk teologi og religionsundervisning, og var inspektør. 

Han var aktiv i pressen fra januar 1932. Dette var i den tiden - i mellomkrigsårene - da Litauen var et fritt land. Fra 1935 publiserte og redigerte han publikasjonen «Spauda ir gyvenimas» fra Telšiai presteseminar. Han var også redaktør og utgiver av ukeavisen «Žemaičių prietelius». I 1934 utgav han boken «Tikybos pamokos praktikoje».

Fra 1940 til 1946 var han rektor ved seminaret.

### Hjelpebiskop i Telšiai
Den 28. februar 1944 ble han utnevnt av pave Pius XII til hjelpebiskop i Telšiai og titulærbiskop av *Carpasia*. Den 9. april 1944 ble han bispeviet av erkebiskopen av Kaunas, Juozapas Skvireckas.

**Arrestert, i Gulag**: Den 18. desember 1946 ble han arrestert av sovjetiske myndigheter og anklaget for antisovjetisk virksomhet, dømt til 10 år i fangeleir i 1947, og deportert fra litauisk område. Han var først i fengsel i Orsja i Hviterussiske SSR, og så i fangeleirene *Karlag* (Karaganda), og så *Minlag*, *Vorkutlag*, og *Abeze* (de tre siste i Komi). I 1954 ordinerte han i det skjulte dissidenten Alfonsas Svarinskas til prest. De var begge to fanger i Abeze-leiren (Komi) i Sovjetrussland). 

Biskop Pranciškus Ramanauskas ble løslatt den 20. juli 1957, men han fikk ikke gjøre tjeneste som biskop. Da de sovjetiske myndighetene ikke tillot ham å returnere til Telšiai, fant han tilflukt i Švēkšna, hos den stedlige sognepresten, fader Stanislovas Mažeikas.

## Episkopalgenealogi
Hans episkopalgenealogi er:

* Kardinal Scipione Rebiba (1504–1577) 
* Kardinal Giulio Antonio Santori (1532–1602) * bispeviet 1566
* Kardinal Girolamo Bernerio (1540–1611) *1586
* Biskop Claudio Rangoni (1559–1621) *1593
*Erkebiskop Wawrzyniec Gembicki (1559–1624) *1601
*Erkebiskop Jan Wężyk (1575–1638) *1620
*Biskop Piotr Gembicki (1585–1657) *1637
*Biskop Jan Gembicki (1602–1675) *1653
*Biskop Bonawentura Dobrogost Madaliński (1623–1691) *1672
*Biskop Jan Małachowski (1623–1699) *1677
*Erkebiskop Stanisław Szembek (1651–1721) *1690
*Biskop Felicjan Konstanty Szaniawski (1668–1732) *1707
*Biskop Andrzej Stanisław Załuski (1695–1758) *1724
*Erkebiskop Adam Ignacy Komorowski (1699–1759) *1749
*Erkebiskop Władysław Aleksander Łubieński (1703–1767) *1758
*Biskop Andrzej Mikołaj Stanisław Kostka Młodziejewski (1717–1780) *1767
*Biskop Kasper Kazimierz Kolumna Cieciszowski (1745–1831) *1775
*Biskop Franciszek Borgiasz Mackiewicz (1756–1842) *1817
*Biskop Michał Piwnicki (1771–1855) *1827
*Erkebiskop Ignacy Ludwik Pawłowski (1776–1842) *1829
*Erkebiskop Kazimierz Roch Dmochowski (1780–1851) *1841
*Erkebiskop Wacław Żyliński (1803–1863) *1848
*Biskop Aleksander Kazimierz Bereśniewicz (1823–1907) *1859
*Biskop Szymon Marcin Kozłowski (1829–1899) *1883
*Biskop Mieczyslaw Leonard Pallulon (1834–1908) *1883
*Biskop Anton Karaś (Karosas) (1856–1947) *1907
*Biskop Juozas Skvireckas (1873–1959) *1919
*Biskop *Pranciškus Ramanauskas* (1893-1959) *1944

## Litteratur
* Kun. Kazys Žąsytis: *Švėkšnos parapijos istorija*. – Klaipėda: Eldija, 1993 m., p. 56.
* *Vyskupas, katechetas, katechetų ugdytojas Pranciškus Ramanauskas.* Vilnius: Lietuvių katalikų mokslo akademija, 2010. – 219 p.: iliustr. – Orig. išleid. duom.: Telšiai, 1934. – ISBN 978-9986-592-61-7

## Referanser