निरालम्ब (उपनिषद्)

**** छगू  काव्य ख। थ्व काव्य मुक्तिक उपनिषद्‌या अन्तर्गतय् उपनिषद् दुने ला । थ्व श्रुति प्रचलनया छगू महत्त्वपूर्ण धार्मिक ग्रन्थ ख। 
## श्लोक
थुकिया श्लोक थ्व कथं दु-

::::::::::**निरालम्बोपनिषत्** 
::यत्रालम्बालम्बिभावो विद्यते न कदाचन ।
::ज्ञविज्ञसम्यग्ज्ञालम्बं निरालम्बं हरिं भजे ॥

::::::::ॐ पूर्णमदः पूर्णमिदं पूर्णात्पूर्णमुदच्यते ।
::::::::पूर्णस्य पूर्णमादाय पूर्णमेवावशिष्यते ॥
::::::::ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥

::ॐ नमः शिवाय गुरवे सच्चिदानन्दमूर्तये ।
::::निष्प्रपञ्चाय शान्ताय निरालम्बाय तेजसे ॥

::निरालम्बं समाश्रित्य सालम्बं विजहाति यः ।
::::स संन्यासी च योगी च कैवल्यं पदमश्नुते ॥१॥

::एषमज्ञानजन्तूनां समस्तारिष्टशान्तये ।
::::यद्यद्बोद्धव्यमखिलं तदाशङ्क्य ब्रवीम्यम् ॥२॥

::किं ब्रह्म । क ईश्वरः । को जीवः । का प्रकृतिः । कः परमात्मा । को ब्रह्मा । को विष्णुः । को रुद्रः । क इन्द्रः । कः शमनः । सः शमनः । कः सूर्य । कश्चन्द्र । के सुराः । के असुराः । के पिशाचाः । के मनुष्याः । काः स्त्रियः । के पश्वादयः । किं स्थावरम् । के ब्राह्मणादयः । का जातिः । किं कर्म । किमकर्म । किं ज्ञानम् । किमज्ञानम् । किं सुखम् । किं दुखम् । कः स्वर्गः । को नरकः । को बन्धः । को मोक्षः । क उपास्यः । कः शिष्यः । को विद्वान् । को मूढः । किमासुरम् । किं तपः । किं पदमं पदम् । किं ग्राह्यम् । किमग्राह्यम् । कः संन्यासीत्याशङ्क्याह ब्रह्मेति । ॥३॥

::स होवाच महदहङ्कारपृथिव्यप्तॆजोवाय्वाकाशत्वेन बृहद्रूपेणाण्डकोशेन कर्मज्ञानार्थरूपतया भासमानमद्वितीयमखिलोपाद्विनिर्मुक्तं  तत्सकलशक्त्युपबृंहितमनाद्यनन्तं शुद्धं शिवं शान्तं निर्गुणमित्यादिवाच्यमनिर्वाच्यं चैतन्यं ब्रह्म ईश्वर इति च । ब्रह्मैव स्वशक्तिं प्रकृत्यभिधेयामाश्रित्य लोकान्सृष्ट्वा प्रविश्यान्तर्यामित्वेन ब्रह्मादीनां बुद्धीन्द्रियनियन्तृत्वादीश्वरः ॥ ४ ॥

::जीव इति च ब्रह्मविष्णवीशानेन्द्रादीनां नामरूपद्वारा स्थूलोऽहमिति मिथ्याध्यासवशाज्जीवः । सोऽहमेकोऽपि देहारम्भकभेदवशाद्बहुजीवः ॥ ५ ॥

::प्रकृतिरिति च ब्रह्मणः सकाशान्नानाविचित्रजगन्निर्माणसामार्थ्यबुद्धिरूपा ब्रह्मशक्तिरेव प्रकृतिः ॥ ६ ॥

::परमात्मेति च देहादेः परतरत्वाद्ब्रह्मैव  परमात्मा ॥ ७ ॥

::स ब्रह्मा स विष्णुः स इन्द्रः स शमनः स सूर्यः स चन्द्रस्ते असुरास्ते पिशाचास्ते मनुष्यास्ताः स्त्रियते पश्वादयस्तत्स्थावरं ते ब्राह्मणादयः ॥ ८ ॥

::सर्वं खल्विदं ब्रह्म नेह नानास्ति किञ्चन ॥ ९ ॥

:: जातिरिति च । न चर्मणो न रक्तस्य न मांसस्य न चास्थिनः ।
:: न जातिरात्मनो जातिर्व्यवहारप्रकल्पिता ॥ १० ॥ 

::कर्मेति च क्रियमाणेन्द्रियैः कर्माण्यहं करोमीत्यध्यात्मनिष्ठतया कृतं कर्मैव कर्म । अकर्मेति च कर्तुव्यभोक्तृत्वाद्यहङ्कारतया बन्धरूपं जन्मादिकारणं नित्यनैमित्तिकयागव्रततपोदानादिषु फलाभिसन्धानं यत्तदकर्म॥ ११-१२॥ 

::ज्ञानमिति च देहेन्द्रियनिग्रहसद्गुरूपासनश्रवणमनननिदिध्यासनैर्यद्यदृग्दृश्यस्वरूपं सर्वान्तरस्थं सर्वसमं घटपचादिपदार्थमिवाविकारं विकारेषु चैतन्यं विना किञ्चिन्नास्तीति साक्षात्कारानुभवो ज्ञानम् ॥ १३ ॥

::अज्ञानमिति च रज्जौ सर्पभ्रान्तिरिवाद्वितीये सर्वानुस्यूते सर्वमये ब्रह्मणि देवतिर्यङ्नरस्थावरस्त्रीपुरुषवर्णाश्रम -बन्धमोक्षोपाधिनानात्मभेदकल्पितं ज्ञानमज्ञानम् ॥ १४ ॥

::सुखमिति च सच्चिदानन्दस्वरूपं ज्ञात्वानन्दरूपा या स्थितिः सैव सुखम् ॥ १५ ॥

::दुःखमिति अनात्मरूपो विषयसङ्कल्प एव दुःखम् ॥ १६ ॥
 
 
::स्वर्ग इति च सत्संसर्गः स्वर्गः । 
::नरक इति च असत्संसारविषयजनसंसर्ग एव नरकः ॥ १७ ॥

::बन्ध इति च अनाद्यविद्यावासनया जातोऽहमित्यादिसङ्कल्पो बन्धः ॥ १८ ॥

::पितृमातृसहोदरदारापत्यगृहारामक्षेत्रममतासंसारावरणसङ्कल्पो बन्धः ॥ १९ ॥

::कर्तृत्वाद्यहङ्कारसङ्कल्पो बन्धः ॥ २० ॥

::अणिमाद्यष्टैश्वर्याशासिद्धसङ्कल्पो बन्धः ॥ २१ ॥

::देवमनुष्याद्युपासनाकामसङ्कल्पो बन्धः ॥ २२ ॥
 

::यमाद्यष्टाङ्गयोगसङ्कल्पो बन्धः ॥ २३ ॥

::वर्णाश्रमधर्मकर्मसङ्कल्पो बन्धः ॥ २४ ॥ 
 

::आज्ञाभयसंशयात्मगुणसङ्कल्पो बन्धः ॥ २५ ॥

::यागव्रततपोदानविधिविधानज्ञानसङ्कल्पो बन्ध ॥ २६ ॥

::केवलमोक्षापेक्षा सङ्कल्पो बन्धः ॥ २७ ॥

::सङ्कल्पमात्रसंभवो बन्धः ॥ २८ ॥ 

::मोक्ष इति च नित्यानित्यवस्तुविचारादनित्यसंसारसुखदुःखविषयसमस्तक्षेत्र ममताबन्धक्षयो मोक्षः ॥ २९ ॥

::उपास्य इति च सर्वशरीरस्थचैतन्यब्रह्मप्रापको गुरुरुपास्यः ॥ ३० ॥

::शिष्य इति च विद्याध्वस्तप्रपञ्चावगाहितज्ञानावशिष्टं ब्रह्मैव शिष्यः ॥ ३१ ॥

::विद्वानिति च सर्वान्तरस्थस्वसंविद्रूपविद्विद्वान् ॥ ३२ ॥

::मूढ इति च कर्तृत्वाद्यहङ्कारभावारूढो मूढः ॥ ३३ ॥

::आसुरमिति च ब्रह्मविष्ण्वीशानेन्द्रादीनामैश्वर्यकामनया निरशनजपाग्निहोत्रादिष्वन्तरात्मानं संतापयति चात्युग्ररागद्वेष-विहिंसादम्भाद्यपेक्षितं तप आसुरम् ॥ ३४ ॥ 

::तप इति च ब्रह्म सत्यं जगन्मिथ्येत्यपरोक्षज्ञानाग्निना । ब्रह्माद्यैश्वर्याशासिद्धसङ्कल्पबीजसन्तापं तपः ॥ ३५ ॥

::परमं पदमिति च प्राणेन्द्रियाद्यन्तः करणगुणादेः। परतरं सच्चिदानन्दमयं नित्यमुक्तब्रह्मस्थानं परमं पदम् ॥ ३६ ॥ 

::ग्राह्यमिति च देशकालवस्तुपरिच्छेदराहित्यचिन्मात्रस्वरूपं ग्राह्यम् ॥ ३७ ॥

::अग्राह्यमिति च स्वस्वरूपव्यतिरिक्तमायामयबुद्धीन्द्रियगोचरजगत्सत्यत्वचिन्तनमग्राह्यम् ॥ ३८ ॥

::संन्यासीति च सर्वधर्मान्परित्यज्य निर्ममो  निरहङ्कारो भूत्वा ब्रह्मेष्टं शरणमुपगम्य तत्त्वमसि अहं ब्रह्मास्मि सर्वं खल्विदं ब्रह्म नेह नानास्ति किञ्चनेत्यादिमहावाक्यार्थानुभवज्ञानाद् ब्रह्मैवाहमस्मीति निश्चित्य निर्विकल्पसमाधिना स्वतन्त्रो यतिश्चरति स संन्यासी स मुक्तः स पूज्यः स योगी स परमहंसः सोऽवधूतः स ब्राह्मण इति ॥ ३९ ॥

::इदं निरालम्बोपनिषदं योऽधीते गुर्वनुग्रहतः सोऽग्निपूतो भवति स वायुपूतो भवति न स पुनरावर्तते न स पुनरावर्तते पुनर्नाभिजायते पुनर्नाभिजायत इत्युपनिषत् ॥ ४० ॥

::::::::ॐ पूर्णमदः पूर्णमिदं पूर्णात्पूर्णमुदच्यते ।
::::::::पूर्णस्य पूर्णमादाय पूर्णमेवावशिष्यते ॥
::::::::ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥

:::::::: || इति निरालम्बोपनिषत्समाप्ता ॥

## अधिकाध्ययनाय
* http://sanskritdocuments.org

वर्गः:उपनिषदः

## लिधंसा

## स्वयादिसँ
*हिन्दू धर्म
*उपनिषद्

पुचः:उपनिषद्