open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
आन्हुई

**आन्हुई** () जनवादी गणतन्त्र चीनको पूर्वी भूपरिवेष्ठित प्रदेश हो। यसको प्रदेशीय राजधानी र सबैभन्दा ठुलो सहर हेफेई हो। पूर्वमा जियाङ्सु, दक्षिणपूर्वमा झेजियाङ, दक्षिणमा जियाङ्सी, दक्षिणपश्चिममा हुबेई, उत्तरपश्चिममा हेनान र उत्तरमा सान्दोङको छोटो भागको सीमाना रहेको यो प्रदेश याङ्त्से नदी र ह्वाई नदीको बेसिनमा अवस्थित छ। ६ करोड १० लाख जनसङ्ख्या भएको आन्हुई चीनको नबौँ सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको प्रदेश हो। क्षेत्रफलको आधारमा यो चीनको २२औँ ठुलो प्रदेश हो र सबै ३४ चिनियाँ प्रदेशीय क्षेत्रहरूमध्ये १२औँ सबैभन्दा घना जनसङ्ख्या भएको क्षेत्र हो। आन्हुईको जनसङ्ख्या मुख्यतया हान चिनियाँहरू मिलेर बनेको छ।

आन्हुईको प्रशासन प्रदेशीय प्रशासनिक प्रणालीबाट बनेको छ, जसको नेतृत्व राज्यपाल, प्रदेशीय काङ्ग्रेस, जनराजनीतिक परामर्श सम्मेलन र प्रदेशीय उच्च जन न्यायालयले गरेका छन्। आन्हुईलाई चीनको शासन प्रणालीमा राजनीतिक परम्परा भएको प्रदेशको रूपमा चिनिन्छ। प्रदेशीय सरकारका विभागहरूको व्यवस्थापनबाहेक, प्रदेशीय सरकारले १६ सहरहरू, ६२ काउन्टीहरू, ४३ काउन्टी-स्तरीय जिल्लाहरू र १,५२२ बस्तीहरूको व्यवस्थापन गर्दछ। सन् २०२२ सम्ममा चीनको ३१ प्रदेशीय क्षेत्रमध्ये आन्हुई प्रदेशको कुल गार्हस्थ्य उत्पादन १४औँ स्थानमा रहेको छ। आन्हुईमा कृषि जलवायु क्षेत्र अनुसार फरक हुन्छ। हुवाई नदीको उत्तरमा गहुँ र सखरखण्डउत्पादन गरिन्छ भने दक्षिणमा यसको सट्टामा धान र गहुँ उत्पादन गरिन्छ।

आन्हुई स्थलाकृतिक रूपमा विविध छ। उत्तर उत्तरी चीन मैदानको भाग हो भने उत्तर-मध्य क्षेत्र हरू हुवाई नदी जलाधारको भाग हो। दुवै क्षेत्रहरू समतल छन्, र घना जनसङ्ख्या छन्। डाबी पर्वतले दक्षिण-पश्चिम आन्हुईको धेरै भाग ओगटेको छ र दक्षिणपूर्वी आन्हुईबाट काटिएका पहाड हरू र शृङ्खलाहरूको एक शृङ्खलाको साथ, जसको बीचमा याङ्त्से नदी छ। आन्हुईको सबैभन्दा अग्लो शिखर लोटस पिक हो, जुन दक्षिणपूर्वी आन्हुईको हुआङशानको भाग हो। यसको उचाइ १८७३ मिटर रहेको छ। भू-बनोटको रूपमा, यो प्रदेश उत्तरदेखि दक्षिणसम्म जलवायुमा भिन्न छ। उत्तर अधिक समशीतोष्ण छ र अधिक विशिष्ट मौसमहरू छन्। जनवरीको तापक्रम औसत हुवाई नदीको उत्तरमा माइनस १ देखि २ डिग्री सेल्सियस र हुवाई नदीको दक्षिणमा ० देखि ३ डिग्री सेल्सियस रहेको छ। जुलाई मा तापमान औसत २७ डिग्री सेल्सियस वा माथि। पूर्वी एसियाली वर्षायाम जुन र जुलाईमहिनामा हुन्छ र यसले बाढी निम्त्याउन सक्छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
* *आन्हुई सरकारको वेबसाइट 
*आन्हुई प्रदेशीय पर्यटन प्रशासन आधिकारिक साइट

श्रेणी:चीनका प्रदेशहरू
श्रेणी:पूर्वी चीन
ल्यारी स्याङ्गर

**लरेन्स मार्क स्याङ्गर** (जन्म जुलाई १६, १९६८) एक अमेरिकी इन्टरनेट परियोजना विकासकर्ता र दार्शनिक हुन् जो अनलाइन विश्वकोश न्युपिडियाका सम्पादक थिए र जिमी वेल्ससँग मिलेर यसको उत्तराधिकारी विकिपिडियाको सह-स्थापना गरेका थिए। स्याङ्गरले 'विकिपिडिया' नाम राखेका थिए र "तटस्थ दृष्टिकोण" र "सबै नियमहरूलाई बेवास्ता गर्ने" नामक नीतिहरू सहित विकिपिडियाका धेरै प्रारम्भिक दिशानिर्देशहरू लेखेका थिए। स्याङ्गरले पछि अन्य विश्वकोषीय परियोजनाहरूमा काम गरेका थिए, जसमा इन्साइक्लोपिडिया अफ अर्थ, सिटिजेन्डियम, र एभरिपिडिया, र गैर-नाफामुखी अमेरिकी राजनीतिक विश्वकोश ब्यालटपिडिया लाई सल्लाह दिएका थिए।

## प्रारम्भिक जीवन र शिक्षा
लरेन्स मार्क स्याङ्गरको जन्म जुलाई १६, १९६८ मा बेलेभ्यु, वासिङ्टनमा भएको थियो। उनका बुबा गेरी एक समुद्री जीववैज्ञानिक थिए जसले समुद्री पन्छीहरूको अध्ययन गर्दथे र उनकी आमाले बच्चाहरूलाई हुर्काएकी थिइन्।  उनी सात वर्षको हुँदा उनको परिवार एन्कोरेज, अलास्कामा बसाइँसराइ गरेका थिए जहाँ उनी हुर्केका थिए। उहाँ सानै उमेरमा दार्शनिक विषयमा रुचि राख्दथे र १६ वर्षको उमेरमा दर्शन सम्बन्धि अध्ययन गर्ने र यसलाई उनको जीवनको काम बनाउने निर्णय गरेका थिए। सन् २०१५ मा, भाइस नामक पत्रिकाले स्याङ्गरलाई "विकिपिडियाको सबैभन्दा मुखर समालोचक" भनेर उल्लेख गरेको थियो।

## व्यक्तिगत जीवन
फेब्रुअरी २००० मा, जब स्याङ्गरलाई वेल्सले न्युपेडियाको विकास गर्न निमन्त्रणा गरेका थिए र उनी स्यान डिएगो गएका थिए। उनले डिसेम्बर २००१ मा लास भेगासमा विवाह गरेका थिए। सन् २००५ मा, उनी र उनको श्रीमती डिजिटल युनिभर्सको लागि काम गर्नका लागि सान्ता क्रुज, क्यालिफोर्नियामा सरेका थिए। उनी आफ्नी श्रीमती र दुई छोराहरूसँग बस्छन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* स्यारी स्याङ्गर&nbsp;– स्याङ्गरको व्यक्तिगत वेबसाइट।
* इन्साइक्लोस्पेयर
* 
* 
**  – विकिपिडियाको उत्पत्तिको बारेमा छलफल गरिएको एक निबन्ध।

श्रेणी:जीवित मानिसहरू
श्रेणी:अमेरिकी ब्लगरहरू
श्रेणी:अमेरिकी संस्थापकहरू
श्रेणी:विकिपिडियाको आलोचकहरू
श्रेणी:विकिपिडियाका मानिसहरू
श्रेणी:अमेरिकी इसाईहरू
अनलाइन विश्वकोश

**अनलाइन विश्वकोश**, जसलाई इन्टरनेट विश्वकोश पनि भनिन्छ, इन्टरनेट मार्फत पहुँचयोग्य डिजिटल विश्वकोशहरू हुन्। उदाहरणका लागि विकिपिडिया, इन्साइक्लोपिडिया ब्रिटानिका र सन् २०१६ देखि अस्तित्वमा रहेको इन्साइक्लोपिडिया डटकम समावेश छन्।

## पुरानो सामग्रीहरूको अभिलेख
जनवरी १९९५, मा, प्रोजेक्ट गुटेनबर्गले इन्साइक्लोपिडिया ब्रिटानिका, ११औँ संस्करण (१९११)को आस्की पाठ प्रकाशित गर्न थालेको थियो तर विधिको बारेमा असहमतिले पहिलो संस्करण पछि काम रोकिएको थियो। ट्रेडमार्क कारणहरूका लागि यो गुटेनबर्ग विश्वकोशको रूपमा प्रकाशित गरिएको थियो र प्रोजेक्ट गुटेनबर्ग पछि यस विश्वकोशलाई अभिलेखिकरण गर्ने र मुद्रितशोधन गर्ने काम पुनः सुरु गरिएको थियो। प्रोजेक्ट गुटेनबर्गले वर्णमाला क्रममा खण्ड प्रकाशित गरेको थियो जहाँ यसको सबैभन्दा भर्खरको प्रकाशन ७ अप्रिल २०१३ मा प्रकाशित संस्करण १७ स्लाइस ८: म्याटर-मेक्लेनबर्ग हो।   भर्खरको ब्रिटानिकालाई यसको प्रकाशकहरूद्वारा अभिलेखिकरण गरिएको थियो, र पहिले सिडी-रोमको रूपमा र पछि अनलाइन सेवाको रूपमा बिक्री गरिएको थियो।

सन् २००१ मा, सबै २८ खण्डहरूको आस्की पाठ ब्रिटानिकाको ११औँ संस्करणमा स्रोतद्वारा प्रकाशित गरिएको थियो। समावेश सामग्रीहरूमा प्रतिलिपि अधिकार दावी थपिएको थियो। वेबसाइट हाल अवस्थित छैन।

विश्वकोशको सफल अभिलेखिकरण बार्टलबी परियोजनाको कोलम्बिया इन्साइक्लोपिडियाको छैठौँ संस्करणको प्रारम्भिक रूपमा सन् २००० मा अनलाइनमा अनुकूलन गरिएको थियो र आवधिक रूपमा अद्यावधिक गरिन्छ। अन्य वेबसाइटहरूले अनलाइन विश्वकोश उपलब्ध गराउँछन्, जसमध्ये केही विकिस्रोतमा पनि उपलब्ध छन्, तर जुन विकिस्रोतमा भएका भन्दा पूर्ण हुन सक्छन्, वा फरक संस्करणहरू हुन सक्छन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* 
* द वर्ल्ड एटलस अफ नेसनल अनलाइन इनसाइक्लोपिडिया

श्रेणी:इन्टरनेट
चारकोसे झाडी

**चारकोसे झाडी** नेपालको सबैभन्दा ठूलो र घना जंगल हो। चुरेको फेदीदेखि दक्षिणको समथर भूभागमा करिब चार कोष अर्थात १२ देखि १५ किलोमिटरको चौडाइमा नेपालको पूर्वदेखि पश्चिमसम्म फैलिएको घना जंगललाई **चारकोसे झाडी** वा **भावर क्षेत्र** भनेर चिनिन्छ । नेपालमा पूर्व इलामदेखि पश्चिम कञ्चनपुरसम्म ३७ जिल्लाका कुल भूभागको १२.७८ प्रतिशत भूभाग **चुरे क्षेत्र**मा पर्छ । विगतमा तराई–चुरे क्षेत्रमा अवस्थित चारकोसे झाडी पुनःस्थापना गर्ने लक्ष्यका साथ **राष्ट्रपति चुरे–तराई मधेस संरक्षण विकास समिति**ले गुरुयोजनाको निर्माणको काम सुरु गरेको छ ।

बीसबर्से तराई–चुरे संरक्षण गुरुयोजना निर्माण चुरे–तराई मधेसमा प्राृकतिक स्रोतको अत्यधिक तथा जथाभाबी दोहन र अवैज्ञानिक भूउपयोगले सिर्जना गरेका समस्याको न्यूनीकरण गर्ने उद्देश्यका साथ अघि बढेको समितिले जनाएको छ । तराई क्षेत्रको मध्यपहाडीमा स्थित यहाँ शहरी क्षेत्रहरू र **दुन उपत्यका**हरूले आकस्मिक जनसंख्या वृद्धि को खतरा बनाएको छ। तर, अबतक यस प्रादेशको बारेमा कुनै ठूलो अध्ययन गरिएको छैन। यी तथ्यहरू अन्तिम जनसंख्या को वृद्धि र इस प्रादेशको पारिस्थितिकी र भूगोलीय अध्ययनको चहिरोपटीमा अत्यावश्यक जरुरत र माग बताउँछ। यसमा विभिन्न कुराहरू लागू हुन सक्ने प्रतिप्रारम्भिक प्रमाणित छैन, जसले जंगलमा साप, लोमुसु, बडभागी सूँघा, र अन्य जङ्गली जनावरहरूलाई आदर दिने भन्ने अफवाहहरू भ्रमित गरिन्छ। तर, यी अफवाहहरूलाई सत्य साबित गर्ने कुनै प्रमाणित आवेदन गरिएको छैन। यो पूर्व  नेपालका तरहरा र धरानका बीचमा बस्ने छ। कोशी हाइवेले चरकोसे झडीलाई जोड्छ, जसले तरहरा र धरानबीचको १२ किलोमिटर चौडाइ र ४० किलोमिटर लम्बाइको छ। चरकोसे झडी प्रदेश ०१ को भित्र अहिले छ।

## क्षेत्रफल
यस क्षेत्र कुल क्षेत्रफल ४.५% रहेकाे छ।

## यो पनि हेर्नुहोस्
* चुरे
* भावर क्षेत्र
* तराई

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:भूगोल
हान चिनियाँ

**हान चिनियाँ** वा **हान जाति** चीनको एक पूर्वी एसियाली जातीय समूह हो। यो विश्वको सबैभन्दा ठुलो जातीय समूह हो, जुन विश्वको जनसङ्ख्याको लगभग १८% हो। हान चिनियाँहरू चीनको सबैभन्दा ठुलो जातीय समूह (मुख्यभूमि चीन, हङकङ र मकाउ सहित) हुन्, जसको सङ्ख्या १.४ बिलियन छ, जुन कुल जनसङ्ख्याको लगभग ९२% हो। चिनियाँ सभ्यताको विकास र वृद्धिलाई आकार दिन तिनीहरूले सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण प्रभाव पारेका छन्। ताइवानमा, तिनीहरूले जनसङ्ख्याको लगभग ९७% बनाउँदछन्। सिङ्गापुरको कुल जनसङ्ख्याको ७५ प्रतिशत हिस्सा हान चिनियाँ मूलका मानिसहरूले ओगटेका छन्। "हान" शब्दले केवल एक जातीय समूहलाई मात्र बुझाउँदैन, तर एक विशिष्ट सांस्कृतिक र ऐतिहासिक पृष्ठभूमिको साथ एक विशेष व्यक्तिसँग सम्बन्धित पहिचानलाई पनि बुझाउँछ जसले चिनियाँ सभ्यताको विकास र वृद्धिलाई आकार दिन महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ।

उत्तरी चीनबाट उत्पत्ति भएका हान चिनियाँहरूले पहेँलो नदीको किनारमा बसोबास गर्ने कृषि जनजातिहरूको एक सङ्घ ह्वाक्सियासँग आफ्नो पुर्खा भेट्टाउँछन्। तिनीहरू उत्तरी चीनको पहेँलो नदीको मध्य र तल्लो भागको आसपासको मध्य मैदानी इलाकामा बसोबास गर्थे। जनजातिहरूको यी सङ्घहरू आधुनिक हान चिनियाँ मानिसहरूका पुर्खाहरूका साथै चिनियाँ सभ्यताका पूर्वजहरू थिए। नाम "हान मानिसहरू" पहिलो पटक उत्तरी र दक्षिणी राजवंशको युगमा देखा पर्यो, र हान वंशबाट प्रेरित थियो, जुन चिनियाँ इतिहासमा पहिलो स्वर्ण युगमध्ये एक मानिन्छ। एक एकीकृत र एकीकृत साम्राज्यको रूपमा, हान चीन त्यस समयमा पूर्वी एसियाली भूराजनीतिक प्रभावको केन्द्रको रूपमा देखा पर् यो, यसको पूर्वी एसियाली छिमेकीहरूमा आफ्नो प्रभुत्वको धेरै प्रक्षेपण गर्यो र जनसङ्ख्याको आकार, भौगोलिक र सांस्कृतिक पहुँचमा समकालीन रोमन साम्राज्यसँग तुलना योग्य थियो। हान वंशको प्रतिष्ठा र प्रसिद्धिले धेरै प्राचीन ह्वाक्सियालाई आफूलाई "हानका मानिसहरू" भनेर चिनाउन उत्प्रेरित गऱ्यो। आजसम्म, हान चिनियाँहरूले यस राजवंशबाट आफ्नो जातीय नाम लिएका छन् र चिनियाँ लिपिलाई "हान वर्णहरू" भनिन्छ।

चीनको विशाल भौगोलिक विस्तारमा हान चिनियाँहरूलाई उनीहरूको सांस्कृतिक, जातीय, आनुवंशिक, भाषिक र क्षेत्रीय विशेषताहरूको आधारमा विभिन्न उपसमूहहरूमा विभाजन गर्न सकिन्छ। विगत तीन सहस्राब्दीमा चीनको विशाल भौगोलिक विस्तारमा भएको ऐतिहासिक बसाइँसराइले आज आधुनिक चीनका विभिन्न क्षेत्रहरूमा पाइने विभिन्न हान चिनियाँ जातीय सहायक समूहहरूको विविध बहुलतामा विकास, उदय र समावेशीकरणलाई जन्म दिएको छ। हान चिनियाँहरूको एक समृद्ध इतिहास छ जुन हजारौँ वर्ष लामो छ, उनीहरूको ऐतिहासिक जराहरू प्राचीन चीनको दिनहरूमा डेटिंग गर्दछ। हान इतिहासभरि नै चीन राजवंशहरूद्वारा शासित रहँदै आएको छ र यस अवधिमा यसले विस्तार, संकुचन, एकता र विखण्डनको चक्र देखेको छ। चीनमा हान संस्कृतिको अत्यधिक सङ्ख्यात्मक र सांस्कृतिक प्रभुत्वको कारण, चीनको अधिकांश लिखित इतिहासलाई "हान चिनियाँहरूको इतिहास" को रूपमा पढ्न सकिन्छ, यसको जातीय गैर-हान अल्पसङ्ख्यक समकक्षहरूको मात्र सन्दर्भको साथ सङ्केत र झुकाव।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
* 

श्रेणी:हान चिनियाँ
शङ्करदेव

**श्रीमन्त शङ्करदेव (असमीया : শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ)** असमीया भाषाका एक धेरै प्रसिद्ध कवि, नाटककार, गायक, नर्तक, सामाजिक आयोजक, र हिन्दु समाज सुधारक थिए। उनले नववैष्णव वा एकाशरण धर्मको प्रचार गरेर असमीया जीवनलाई सङ्कलन र सुदृढ गरे।

## जीवनी
श्रीमन्त शङ्करदेवको जन्म असमको नौगाउँ जिल्लाको बर्दौवा नजिकै अलिपुखुरीमा भएको थियो। उनको जन्म मिति अझै विवादास्पद छ, यद्यपि यो सामान्यतया 1371 शकाको मानिन्छ। जन्मेको केही दिनपछि उनकी आमा सत्यसंध्याको मृत्यु भयो। २१ वर्षको उमेरमा उनले सूर्यवतीसँग विवाह गरे। मनु कन्याको जन्म पछि, सूर्यवती अर्को विश्व नारी बनिन्।

32 वर्षको उमेरमा, शङ्करदेव मोहभंग भए र आफ्नो पहिलो तीर्थयात्रा सुरु गरे र उत्तर भारतका सबै तीर्थस्थलहरूको भ्रमण गरे। शङ्करले रूपा गोस्वामी र सनातन गोस्वामीसँग पनि अन्तर्वार्ता लिएका थिए। तीर्थयात्राबाट फर्केपछि शङ्करदेवले ५४ वर्षको उमेरमा कालिन्दीसँग विवाह गरे। तिरहुटिया ब्राह्मण जगदीश मिश्रले बर्दौवा गए र शङ्करदेवलाई भागवतको कथा सुनाए र उहाँलाई यो पुस्तक दिए। शङ्करदेवले जगदीश मिश्रको स्वागतका लागि ‘महन्त’ कार्यक्रम आयोजना गरेका थिए। यसअघि ‘चिहयात्रा’को प्रशंसा भएको थियो। शङ्करदेवले १४३८ शकेमा भुइँ राज्य छोडेर अहोम राज्यमा प्रवेश गरेका थिए। अनुष्ठानवादी विप्रहरूले शङ्करदेवको भक्ति उपदेशको कडा विरोध गरे। ब्राह्मणहरूले दिहिगिया राजालाई शङ्करले वैदिक विरोधी विचारहरू प्रचार गरिरहेका छन् भनी प्रार्थना गरे। केही सोधपुछपछि राजाले उनलाई निर्दोष घोषणा गरे। हत्तीधारा घटनापछि शङ्करदेवले पनि अहोम राज्य छोडे। पटवासीमा १८ वर्ष बसेपछि उनले धेरै पुस्तक लेखे। ६७ वर्षको उमेरमा उनले धेरै किताब लेखे। ९७ वर्षको उमेरमा उनले दोस्रो पटक तीर्थयात्रा सुरु गरेका थिए। उनले कबीरको मठमा गएर श्रद्धाञ्जली अर्पण गरे। यो यात्रापछि उनी बारपेटा फर्किए। प्रशिक्षक राजा नरनारायणले शङ्करदेवलाई निम्तो दिए। उनी कूचबिहारमा 1490 शकेमा वैकुण्ठगामी बने।

शङ्करदेवको वैष्णव सम्प्रदायको आस्था शरणस्थान हो। यस धर्ममा मूर्तिपूजाको कुनै प्रबलता छैन। धार्मिक चाडपर्वहरूमा मञ्चमा एउटा मात्र पवित्र ग्रन्थ राखेर नै नैवेद्य र भक्तिको रूपमा चढाइन्छ। यस सम्प्रदायमा दीक्षाको व्यवस्था छैन।
## रचना
शङ्करदेवद्वारा रचित पहिलो कविता यस प्रकार छ-

: *    करतल कमल कमल दल नयन।
:*    भबदब दहन गहन बन शयन॥
:*    नपर नपर पर सतरत गमय।
:*    सभय मभय भय ममहर सततय॥
:*    खरतर बरशर हत दश बदन।
:*    खगचर नगधर फनधर शयन॥
:*    जगदघ मपहर भवभय तरण।
:*    परपद लय कर कमलज नयन॥

### काव्य
* हरिश्चन्द्र उपाख्यान
* अजामिल उपाख्यान
* रुक्मिणी हरण काव्य
* बलिछलन
* अमृत मन्थन
* गजेन्द्र उपाख्यान
* कुरुक्षेत्र
* गोपी-उद्धव संवाद
* कृष्ण प्रयाण - पाण्डव निर्वारण

### भक्तितत्त्व प्रकाशक ग्रन्थ 
* भक्ति प्रदीप 
* भक्ति रत्नाकर (संस्कृत)
* निमि-नव-सिद्ध संवाद
* अनादि पातन

### अनुवादमूलक ग्रन्थ
* भागवत प्रथम, द्वितीय
* दशम स्कन्धर आदिछोवा 
* द्बादश स्कन्ध
* रामायणर उत्तरकाण्ड

### नाटक
* पत्नी प्रसाद

* कालिय दमन

* केलि गोपाल

* रुक्मिणी हरण

* पारिजात हरण

* राम विजय

### गीतः
* बरगीत
* भटोलीा (देवभटोलीा, नाटभटोलीा, राजभटोलीा)
* टोटय
* चपय

### नाम-प्रसङ्ग ग्रन्थ
* **कीर्तन घोषा**
* **गुणमाला** 
* हरिश्चन्द्र उपाख्यान
* भक्ति प्रदीप
* अनादि पतन
* अजामिल उपाख्यान
* अमृत मन्थन
* बलि छलन
* आदि दशम
* कुरुक्षेत्र
* निमि-नव-सिद्ध संवाद 
* उत्तरकाण्ड रामायण (अनुवाद) 
* पत्नीप्रसाद, कालिय दमन यात्रा, केलि गोपाल, रुक्मिणी हरण, पारिजात हरण, राम विजय आदि नाटक
* भक्तिरत्नाकर (संस्कृत)

## संदर्भ
श्रेणी:भारतीय पुरुष कविहरू
मधेश विश्वविद्यालय

मधेश प्रदेश सरकारले **मधेश विश्वविद्यालय** २०२२ सेप्टेम्बर ७ गते विरगन्जमा आधिकारिक रूपमा उद्घाटन गरियो। नेपालका मधेश प्रदेशका मुख्यमन्त्री लालबाबु राउत र  जनता समाजवादी पार्टी  अध्यक्ष र पूर्व उपप्रधानमन्त्री उपेन्द्र यादवले संयुक्त रुपमा बिहीबार  विश्वविद्यालयलाई उद्घाटन गरेका थिए। मधेश प्रदेश सरकारले स्थापना गरेको मधेश विश्वविद्यालयले क्षेत्रमा उच्च शिक्षा र अनुसन्धानलाई महत्त्वपूर्ण रूपमा सघाउने उपेक्षा गरिएको छ ।

## इतिहास
* मधेश प्रदेश सरकारले **मधेश विश्वविद्यालय** २०२२ सेप्टेम्बर ७ गते विरगन्जमा आधिकारिक रूपमा उद्घाटन गरियो।

## अवस्थिति 
* **मधेश विश्वविद्यालय** पर्साको वीरगञ्जमा अवस्थित छ।

## उप कुलपति 
उप–कुलपति विश्वविद्यालयमा पूरा समय काम गर्ने प्रमुख पदाधिकारी । हालसम्म निम्न उप–कुलपति रहेका थिए ।
 {| class="wikitable"
|+
!क्र स 
!नाम
!देखी 
!सम्म 
|-
|१
|डा. दिपक शाक्य
|
|
|- }}
डा. दिपक शाक्य मधेश विश्वविद्यालयको प्रथम र हालको उप कुलपति हुनुहुन्छ । 
## मधेश विश्वविद्यालय ऐन, २०७९
## यी पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:नेपालका विश्वविद्यालयहरू

*मधेश प्रदेश
*मधेश कृषि विश्वविद्यालय
## सन्दर्भ सामग्री 
## बाह्य लिंक
# मधेश विश्वविद्यालयको वेवसाइट

श्रेणी:नेपालका विश्वविद्यालयहरू
श्रेणी:नेपालका प्रमुख क्याम्पसहरू
बोमिस

**बोमिस** एक डट-कम कम्पनी थियो जुन नि:शुल्क सामग्री अनलाइन-विश्वकोश परियोजनाहरू न्युपेडिया र विकिपिडियाको सिर्जनालाई समर्थन गर्नका लागि सबैभन्दा प्रसिद्ध थियो। यसको विकिपिडिया-सम्बन्धित स्रोतहरू विकिमिडिया फाउन्डेसनमा हस्तान्तरण गरिएको थियो।  

बोमिसले न्युपिडियालाई नि:शुल्क अनलाइन विश्वकोश (विज्ञहरूद्वारा पेश गरिएको सामग्री सहित)को रूपमा सिर्जना गरेको थियो तर यसमा एक कठिन, ढिलो समीक्षा प्रक्रिया थियो। विकिपिडिया सुरुमा बोमिसद्वारा न्युपिडियाका लागि सामग्री उपलब्ध गराउन सुरु गरिएको थियो र २००२ को अन्त्य सम्म नफा मुलक उद्यम थियो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* बोमिस इन्टरनेट आर्काइभमा

श्रेणी:विकिपिडियाको इतिहास
श्रेणी:विकिपिडियामा चासोको अन्तरद्वन्द्वको सम्पादन
श्रेणी:जिमी वेल्स
सृजना दनुवार

**सृजना दनुवार** एक नेपाली राजनीतिज्ञ हुन् र हाल कोशी प्रदेश सभाका २ औं उपसभामुखको रूपमा सेवा गरिरहेकी छन्। 

## सन्दर्भहरू
न्युपिडिया

**न्युपिडिया** एक अङ्ग्रेजी भाषाको अनलाइन विश्वकोश थियो जसका लेखहरू उपयुक्त विषयवस्तु विशेषज्ञताका साथ स्वयंसेवक योगदानकर्ताहरूद्वारा लेखिएको हुन्थ्यो, प्रकाशन अघि विशेषज्ञ सम्पादकहरूले समीक्षा गर्दथे, र निःशुल्क सामग्रीको रूपमा इजाजतपत्र प्राप्त गरेका थिए। यो जिमी वेल्सद्वारा स्थापित गरिएको थियो र बोमिसद्वारा लेखिएको थियो। को प्रमुख सम्पादक ल्यारी स्याङ्गर थिए। न्युपिडिया अक्टोबर १९९९ देखि सेप्टेम्बर २००३ सम्म सञ्चालित थियो। यसलाई आज विकिपिडियाको पूर्वाधिकारी भनेर चिनिन्छ। न्युपिडियामा प्रत्यक्ष विकिमा आधारित अद्यावधिक गर्नुको सट्टा पोस्ट गर्नु अघि लेखहरूको सामग्री नियन्त्रण गर्न सात-चरण सम्पादकीय प्रक्रिया थियो। न्युपिडिया विशेषज्ञहरूको एक समितिद्वारा सृजना गरिएको थियो जसले नियमहरू पूर्वनिर्धारित गरेका थिए। न्युपिडियाको सञ्चालनको पहिलो वर्षमा २१ लेखहरू मात्र लेखिएका थिए जहाँ विकिपिडियामा पहिलो महिनामा २०० र पहिलो वर्षमा १८,००० लेखहरू निर्माण भएका थिए।

## इतिहास
अक्टोबर १९९९ मा, जिमी वेल्सले स्वयंसेवकहरूद्वारा निर्मित अनलाइन विश्वकोशको बारेमा सोच्न थालेका थिए र जनवरी २००० मा, ल्यारी स्याङ्गरलाई यसको विकासको लागि नियुक्त गरेका थिए। परियोजना आधिकारिक रूपमा ९ मार्च  २००० मा सञ्चालनमा आएको थियो। नोभेम्बर २००० सम्म, केवल दुई पूर्ण-लम्बाइ भएका लेख मात्र प्रकाशित भएका थिए। यसको सुरुवात देखि, न्युपिडिया एक मुक्त सामग्री विश्वकोश थियो।

## सम्पादकीय प्रक्रिया
न्युपिडियाको सात-चरण सम्पादकीय प्रक्रिया थियो, जसमा:

* तोकाइ
* नेतृत्व समीक्षक पत्ता लगाउनु
*नेतृत्व समीक्षा
*खुला समीक्षा
*प्रमुख प्रतिलिपि सम्पादन
*खुला प्रतिलिपि सम्पादन
*अन्तिम स्वीकृति र प्रकाशन

## टिप्पणीहरू 
## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* न्युपिडियाको सुरुवाती संस्करण (इन्टरनेट आर्काइभबाट)
* न्युपिडिया— पूनर्जीवित न्युपिडिया फान्डमबाट

श्रेणी:विकिपिडियाको इतिहास
श्रेणी:निष्क्रिय वेबसाइटहरू
श्रेणी:जिमी वेल्स
गान्सु

**गान्सु** चीनको उत्तरपश्चिमी भागमा पर्ने एक प्रदेश हो। यस प्रदेशको राजधानी र सबैभन्दा ठुलो सहर लान्झोउ प्रदेशको दक्षिणपूर्वी भागमा रहेको छ। ४,५३,७०० वर्ग किलोमिटर (१,७५,२०० वर्ग माइल) क्षेत्रफलको आधारमा सातौँ ठुलो प्रशासनिक जिल्ला, गान्सु तिब्बती र लोएस पठारको बीचमा अवस्थित छ र उत्तरमा मङ्गोलियाको गोभी-अल्ताई प्रदेश, भित्री मङ्गोलिया र निङ्जिया, पश्चिममा सिन्जियाङ र छिङहाई, दक्षिणमा सिचुआन र पूर्वमा साङ्सीसँग जोडिएको छ। पहेँलो नदी प्रदेशको दक्षिणी भाग भएर बग्छ। गान्सुको भूभागको केही भाग गोबी मरुभूमिमा अवस्थित छ। किलियन पर्वतहरू यस प्रदेशको दक्षिणमा अवस्थित छन्।

गान्सुको जनसङ्ख्या २ करोड ६० लाख रहेको छ भने चीनमा २२औँ स्थानमा रहेको छ। यसको जनसङ्ख्या मुख्यतया हान, हुई, दोङसियांग र तिब्बती अल्पसङ्ख्यकहरू सहित छ। सबैभन्दा सामान्य भाषा मन्दारिन हो। सन् २०१९ को तथ्याङ्कअनुसार प्रतिव्यक्ति कुल गार्हस्थ्य उत्पादनमा गान्सु चीनको सबैभन्दा गरिब प्रशासनिक विभागमध्ये एक हो। किन राज्यको उत्पत्ति अहिले दक्षिणपूर्वी गान्सुमा भएको थियो र पछि चिनियाँ इतिहासमा पहिलो शाही राजवंशको स्थापना भएको थियो। उत्तरी रेसम मार्ग हेक्सी करिडोरहुँदै बग्थ्यो, जुन गान्सु हुँदै जान्छ, फलस्वरूप यो चिनियाँ साम्राज्यको लागि एक महत्त्वपूर्ण रणनीतिक चौकी र सञ्चार लिङ्क बनेको थियो। जियायुगुआन सहर, गान्सुको दोस्रो सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको सहर, विशाल पर्खाल र जियायुगुआन पास किल्ला परिसरको भागको लागि चिनिन्छ।

सन् २०१२ को एक सर्वेक्षणअनुसार गान्सुको जनसङ्ख्याको लगभग १२% सङ्गठित धर्मका छन्, सबैभन्दा ठुलो समूह बौद्ध धर्मावलम्बीहरू ८.२%, मुस्लिमहरू ३.४%, प्रोटेस्टेन्टहरू ०.४% र क्याथोलिकहरू ०.१% छन्। लगभग ८८% जनसङ्ख्या या त अधार्मिक हुन सक्छ वा चिनियाँ लोक धर्म, बौद्ध धर्म, कन्फ्युसियसवाद, ताओवाद र लोक धार्मिक सम्प्रदायहरूमा संलग्न हुन सक्छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
* गान्सु सरकारको आधिकारिक वेबसाइट 

श्रेणी:जनवादी गणतन्त्र चीनका प्रदेशहरू
श्रेणी:पश्चिमी चीन
ओम पर्वत

**ओम पर्वत** नेपालको दार्चुला जिल्ला अवस्थित छ । यो हिमाल  ५५९० मिटर  अग्लो रहेको छ। यो **ओम पर्वत** नेपालको अपि नाम्पा संरक्षण क्षेत्र भित्र पर्दछ । यो पहाडको बर्फका बीचमा '**ओम**' वा  '**ॐ**' शब्दका आकार देखिन्छ । पौराणिक मान्यता अनुसार हिमालमा  कुल  ८  प्राकृतिक ओम को आकृति बनीएकाे छ। यस मध्यबाट केवल ओम पर्वत को आकृति को बारेमा  पता चलेको छ । यो चोटी **हिंदू धर्म** अलावा बौद्ध र जैन धर्म  विशेष धार्मिक महत्व राख्दछ । यस  पर्वतको अर्कातर्फ  पार्वती मुहर नामका एक पहाड छ एक अापसमा जुडेको छ । , अपि नाम्पा संरक्षण क्षेत्र, दार्चुला जिल्ला ]] , दार्चुला जिल्ला]] , दार्चुला जिल्ला]] **ओम पर्वत**  हिन्दु धर्मका  मानिसका लागि पवित्र स्थल हो । 

श्रेणी:उत्तराखण्डका हिमालहरू
दादरा र नगर हवेली

**दादरा र नगर हवेली** पश्चिम भारतको दादरा र नगर हवेली र दमन र दीवको केन्द्र शासित प्रदेशको जिल्ला हो। यो दुई अलग भौगोलिक संस्थाहरू मिलेर बनेको छ: नगर हवेली, महाराष्ट्र र गुजरात राज्यहरूको बीचमा १ किलोमिटर (०.६२ माइल) उत्तर-पश्चिममा,जुन गुजरातले घेरिएको छ। सिल्वासा दादरा र नगर हवेलीको प्रशासनिक मुख्यालय हो। 

वरपरका क्षेत्रहरू भन्दा फरक, दादरा र नगर हवेलीमा १७८३ देखि २०औँ शताब्दीको मध्यसम्म पोर्चुगिजहरूले शासन गरेका थिए। यो क्षेत्र सन् १९५४ मा भारत समर्थक सेनाले कब्जा गरेको थियोर स्वतन्त्र दादरा र नगर हवेली को वास्तविक राज्य को रूप मा प्रशासित एक केन्द्र शासित क्षेत्र को रूप मा भारत सम्मिलित हुनु अघि,१९६१  मा दादरा र नगर हवेली को केन्द्र शासित क्षेत्र थियो। केन्द्र शासित प्रदेशलाई छिमेकी केन्द्र शासित प्रदेश दमन र दीवसँग मिलाएर २६ जनवरी २०२० मा नयाँ केन्द्र शासित प्रदेश "दादरा र नगर हवेली र दमन र दीव" गठन गरिएको थियो। त्यसपछि दादरा र नगर हवेलीको क्षेत्र नयाँ केन्द्र शासित प्रदेशको तीन जिल्लाहरू मध्ये एक बन्यो, जसलाई दादरा र नगर हवेली जिल्ला भनिन्छ। 

## भूगोल
दादरा र नगर हवेलीको क्षेत्रफल ४९१ वर्ग किलोमिटर (१९० वर्ग माइल) मा फैलिएको छ। यसको जनसङ्ख्या घनत्व ६९८ वर्ग किलोमिटर (२६९ वर्ग माइल) छ। उत्तरमा गुजरात र दक्षिणमा महाराष्ट्रको बीचमा भूपरिवेष्ठित भए तापनि यो भारतको पश्चिमी तट (२०°०′ र २०°२५′ उत्तर अक्षांश र ७२°५०′ र ७३°१५′ E देशान्तरको बीचमा) नजिक छ। र गुजरातको वापी हुँदै अरब सागर पुग्न सकिन्छ।

दादरा र नगर हवेली दुई अलग भौगोलिक एकाइहरू मिलेर बनेको छ। ठुलो भाग - नगर हवेली - तटमा रहेको दमन शहरबाट लगभग सी आकारको क्षेत्र माथिल्लो भागमा फैलिएको छ, जसको केन्द्रमा, गुजरातको सिमानामा रहेको मधुवन जलाशय हो। दादराको सानो अन्तःक्षेत्र उत्तरपश्चिममा छोटो दूरीमा छ।
दादरा र नगर हवेली दमन गङ्गा नदीको अधुरो जलाधारको बीचमा छ, जुन नगर हवेलीबाट बग्छ र पछि दादराको छोटो दक्षिणी सीमा बनाउँछ। दादरा र सिल्वासा सहरहरू नदीको उत्तरी किनारमा अवस्थित छन्। पश्चिमी घाटको दायरा पूर्वमा बढ्छ, र दायराको फेदले जिल्लाको पूर्वी भाग ओगटेको छ। 

दादरा र नगर हवेली पश्चिम, उत्तर र पूर्वमा गुजरातको वलसाड जिल्ला र दक्षिण र दक्षिणपूर्वमा महाराष्ट्रको ठाणे जिल्लाले घेरिएको छ (ठाणे जिल्लाको विभाजन पछि, यो अहिले नवगठित पालघर जिल्लाले घेरिएको छ)।

निकटतम रेलवे स्टेशन मुम्बई-दिल्ली मार्ग (पश्चिमी रेलवे) मा गुजरातको भिलाड र वापी हो। भिलाड सिल्वासाबाट करिब १४ किलोमिटर पश्चिममा छ र वापी सिल्वासाबाट १८ किलोमिटर उत्तरपश्चिममा छ। मुम्बई सिल्वासाबाट लगभग १८० सूरत शहर लगभग १४० किलोमिटर टाढा छ। मुम्बई र सुरत निकटतम एयरपोर्टहरू हुन्।

### मौसम
दादरा र नगर हवेलीको हावापानी यसको प्रकारको विशिष्ट छ। तटको नजिक भएकोले, थोरै बसोबास गर्ने पूर्वी भागहरू बाहेक सबैमा सामान्य उत्तर हिन्द महासागर समुद्री मौसम छ। गर्मी मौसममा तातो हुन्छ र मे महिनामा तापक्रम ३९ डिग्री सेल्सियससम्म पुग्दा पछिल्ला भागमा बढी नमी हुन्छ।
जुन महिनामा मनसुन सुरु हुन्छ र सेप्टेम्बरसम्म लम्बिन्छ। वर्षा दक्षिणपश्चिम मनसुनी हावाद्वारा ल्याउँछ।  

## प्रशासन
अङ्गुठाकार|सिल्भासा टाउन हल
दादरा र नगर हवेलीले ४८७ कि.मी.2 को क्षेत्रफल ओगटेको छ र यसमा दुई उप-जिल्लाहरू छन्:
***दादरा**
***नगर हवेली**

**दादर**
दादरा सहर र अन्य दुई गाउँहरू मिलेर बनेको दादरा तालुकको मुख्यालय हो।

**नगर हवेली**
सिल्वासा नगर हवेली तालुकको मुख्यालय हो, जसमा सिल्वासा सहर र ६८ अन्य गाउँहरू छन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:दादरा र नगर हवेली र दमन र दीव
दराई जाति

**दराई समुदाय** नेपालमा बसोबास गर्ने आदिवासी जनजाति समुदाय हो।  उनीहरू तनहुँ, चितवन, गोरखा र नवलपरासी जिल्लामाको नारायणी नदीको किनारमा  बसोबास गर्छन् । २०७८   को जनगणना अनुसार उनीहरुको जनसंख्या १८,६९५ रहेको छ। 

दाराइहरू दैनिक काम, जस्तै पानी बोक्न र रक्सी बनाउनका लागि माटोको भाँडाहरू प्रयोग गर्छन्, । तिनीहरू फलाम, कास, तामा र आल्मुनियमबाट बनेका सीमित धातुका सामानहरू पनि प्रयोग गर्छन्। साथै, घुमाउने घर भन्ने विशेस प्रकारको घर पनि बनाउँछन् । 

## उत्पत्ति 
दराई जातिको उत्पत्तिबारे विभिन्न सिद्धान्तहरू रहेका छन्। एक सिद्धन्त अनुसार, उनीहरु हजारौं वर्षदेखि नारायणी नदीको किनारमा रहेको तराई क्षेत्रमा बसोबास गर्दै आएको मानिन्छ । अर्को सिद्धान्त अनुसार  पृथ्वीनारायण शाहले कर्णाली क्षेत्रलाई विभिन्न *दरामा* विभाजन गरेको हुनाले *दराइ* शब्दको उत्पत्ति भएको हो भनी भनिन्छ। महाभारत, मनुस्मृति र हरिवंशपुराणमा पनि दरै समुहको उल्लेख भएको छ। 

## सन्दर्भहरू 
श्रेणी:नेपालका जनजातिहरू
ग्वालियर राज्य

अङ्गुठाकार|ग्वालियरका महाराजा आफ्नो दरबारबाट प्रस्थान गर्दै (एडविन लर्ड विक्सद्वारा चित्रित)।

**ग्वालियर** ब्रिटिश राजको समयमा एक भारतीय राज्य र रियासत थियो। आधुनिक युगमा मध्य प्रदेश राज्यमा अवस्थित छ। यो १८औँ शताब्दीको प्रारम्भमा मुगल साम्राज्यको विखण्डन र दिल्लीबाट केन्द्रीय अख्तियारको कमजोरीका कारण उत्पन्न भएको राज्यहरू मध्ये एक थियो।

यसमा ब्रिटिसहरूसँगको सहायक गठबन्धनमा मराठाहरूको सिन्धिया (शिन्दे) वंशले शासन गरेको थियो र यसका राजालाई २१ तोपको सलामीको हकदार हुन्थ्यो।  ग्वालियर बाहेक, सम्पूर्ण ब्रिटिश भारत (बडोदा, हैदरावाद, मैसूर र जम्मू र कश्मीर) मा केवल चार अन्य रियासतहरु लाई यो सम्मान थियो। रियासतले आफ्नो नाम ग्वालियरको पुरानो सहरबाट लिएको हो, जुन कहिल्यै वास्तविक राजधानी थिएन, तर यसको रणनीतिक स्थान र किल्लाको बलको कारण यो महत्त्वपूर्ण स्थान थियो। 

राज्यको स्थापना १८औँ शताब्दीको सुरुमा रानोजी शिन्देले मराठा सङ्घको भागको रूपमा गरेका थिए। महादजी शिन्दे (१७६१–१७९४) को शासनकालमा ग्वालियर राज्य मध्य भारतको प्रमुख शक्ति बनेको थियो र मराठा सङ्घको मामिलामा प्रभुत्व जमाएको थियो। सन् १९४७ मा भारतीय स्वतन्त्रता पछि, ग्वालियरका सिन्धिया (शिन्दे) शासकहरूले भारतको नयाँ सङ्घमा प्रवेश गरेका थिए र ग्वालियर राज्य मध्य भारतको नयाँ भारतीय राज्यमा समाहित भएको थियो।

### भूगोल
राज्यको कुल क्षेत्रफल ६४,८५६ वर्ग किलोमिटर (२५,०४१ वर्ग माइल) थियो, र धेरै फरक भागहरू मिलेर बनेको थियो, तर यसलाई ग्वालियर वा उत्तरी खण्ड र मालवा खण्डमा व्यापक रूपमा दुई भागमा विभाजन गरिएको थियो। उत्तरी खण्डमा ४४,०८२ वर्ग किलोमिटर (१७,०२० वर्ग माइल), २४º१०' र २६º५२' उत्तर बीचको क्षेत्रफल भएको कम्प्याक्ट ब्लक समावेश थियो र ७४º३८' र ७९º८' पूर्व बीचमा अवस्थित थियो। यो उत्तर, उत्तर-पूर्व, उत्तर-पूर्वमा घेरिएको थियो र उत्तर-पश्चिममा चम्बल नदीको किनारमा, जसले यसलाई राजपुताना एजेन्सीको मूल राज्य ढोलपुर, करौली र जयपुरबाट अलग गरेको थियो। पूर्वमा संयुक्त प्रान्तको जालौन र झाँसीका बेलायती जिल्लाहरू र मध्य प्रान्तको सौगोर जिल्लाबाट; दक्षिणमा भोपाल, खिलचीपुर र राजगढ राज्यहरू, र टोंक राज्यको सिरोंज परगनाद्वारा; र पश्चिममा राजपुताना एजेन्सीमा झालावार, टोंक र कोटा राज्यहरूद्वारा घेरिएको थियो। सन् १९४० मा, ग्वालियर राज्यको जनसङ्ख्या ४,००६,१५९ रहेको थियो। 

### इतिहास
अङ्गुठाकार|रानोजीराव शिन्दे, ग्वालियरको शिन्दे/सिन्धिया राजवंशका संस्थापक।
ग्वालियरको पूर्ववर्ती राज्य १ शताब्दीमा स्थापित भएको थियो। यो पछि दिल्ली सल्तनतद्वारा कब्जा गरिएको थियो र सन् १३९८ सम्म यो सल्तनतको एक अंश थियो। यस पछि यो फेरि सन् १५२८ देखि १७३१ सम्म मुगल साम्राज्यको अंश बन्यो। त्यसपछि मराठाहरूले कब्जा गरेका थिए।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
नाम्पा हिमाल

**नाम्पा हिमाल** नेपालको दार्चुला जिल्लामा अवस्थित छ । यो हिमाल ६७५७ मिटर अग्लो रहेको छ।  यो **नाम्पा हिमाल** नेपालको अपि नाम्पा संरक्षण क्षेत्र भित्र पर्दछ । यो दार्चुला जिल्लाको साथै राष्ट्रको लागि गौरवशाली पनि हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:दार्चुला जिल्ला
श्रेणी:हिमालहरू
श्रेणी:नेपालका हिमालहरू
ग्वाङदोङ

**ग्वाङदोङ**, जसलाई पहिले **क्यान्टन** वा **क्वाङतुङ**को नामले चिनिन्थ्यो, दक्षिण चीन सागरको उत्तरी किनारमा दक्षिण चीनमा अवस्थित एक तटीय प्रदेश हो। प्रदेशीय राजधानी ग्वाङझाउ हो। लगभग १,७९,८०० वर्ग किलोमिटर (६९,४०० वर्ग माइल) को कुल क्षेत्रफलमा १२६.८४ मिलियन (२०२१ सम्म) को जनसङ्ख्याको साथ, ग्वाङदोङ चीनको सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको प्रदेश हो र क्षेत्रफलको आधारमा १५औँ सबैभन्दा ठुलो र विश्वको दोस्रो सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको देश उपविभाग हो।

सन् २०२२ मा १२.९ खर्ब आरएमबी (कुल गार्हस्थ्य उत्पादन नाममात्रमा १.७ खर्ब डलर) को कुल गार्हस्थ्य उत्पादनको साथ ग्वाङदोङको अर्थव्यवस्था वर्तमान चीनको कुनै पनि प्रदेशीय-स्तरीय विभाजनको सबैभन्दा ठुलो छ, जसले मुख्यभूमि चीनको कुल आर्थिक उत्पादनमा लगभग १०.६% योगदान पुर्याएको छ। यसको विविध अर्थव्यवस्था छ, र प्राचीन चीनको समुद्री रेसम मार्गको प्रारम्भिक बिन्दुको रूपमा चिनिन्थ्यो। यो उत्पादन सुविधाहरू र चिनियाँ र विदेशी निगमहरूको एक विस्तृत सेटको कार्यालयहरूको घर हो। ग्वाङदोङले हङकङको वित्तीय केन्द्रको निकटताबाट फाइदा उठाएको छ, जुन यो दक्षिणमा सीमा जोडिएको छ। ग्वाङदोङले चीनको सबैभन्दा ठुलो आयात र निर्यात मेला, क्यान्टन मेला, प्रदेशीय राजधानी ग्वाङझाउमा आयोजित गर्दछ। पर्ल नदी मुखद्वीप आर्थिक क्षेत्र, एक चिनियाँ मेगालोपोलिस, उच्च प्रविधि, विनिर्माण र विदेशी व्यापारको लागि एक कोर हो। यस क्षेत्रमा चार शीर्ष चिनियाँ सहरहरू मध्ये दुई र कुल गार्हस्थ्य उत्पादनको आधारमा शीर्ष दुई चिनियाँ प्रिफेक्चर-स्तर का सहरहरू छन्; ग्वाङझाउ, र सेन्जेन, देशको पहिलो विशेष आर्थिक क्षेत्र। यी दुई चीनमा सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या र महत्त्वपूर्ण सहरहरू मध्ये एक हुन्, र अब एसिया-प्रशान्त क्षेत्रमा विश्वको सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएका मेगासिटीहरू र प्रमुख वित्तीय केन्द्रहरू मध्ये दुई बनेका छन्।

ग्वाङदोङ प्रदेशले हेनान र सान्दोङलाई उछिन्दै जनवरी २००५ मा चीनको सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको प्रदेश बनेको थियो, जसमा ७९.१ मिलियन स्थायी बासिन्दाहरू र ३१ मिलियन आप्रवासीहरू दर्ता भएका थिए जो वर्षको कम्तिमा छ महिना प्रदेशमा बस्थे; सन् २०२० को चिनियाँ जनगणनाअनुसार चीनको कुल जनसङ्ख्या १२,६०,१२,५१० थियो जुन मुख्य भूमि चीनको जनसङ्ख्याको ८.९३ प्रतिशत थियो। यसले यसलाई दक्षिण एसिया बाहिरको कुनै पनि देशको सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको पहिलो स्तरको प्रशासनिक उपविभाजन बनाउँदछ। ग्वाङदोङ पनि चीनको अनुसन्धान र शिक्षामा अग्रणी प्रदेशहरू मध्ये एक हो। ग्वाङदोङले उच्च शिक्षाका १६० संस्थाहरू होस्ट गर्दछ, जुन दक्षिण मध्य चीन क्षेत्रमा पहिलो र जियाङ्सु पछि सबै चिनियाँ प्रदेशहरू / नगरपालिकाहरू मध्ये दोस्रो स्थानमा छ। सन् २०२३ सम्ममा, यस प्रदेशका दुई प्रमुख सहरहरू वैज्ञानिक अनुसन्धान उत्पादनद्वारा विश्वका शीर्ष २० सहरहरू (ग्वाङझाउ ९औँ र सेन्जेन १९औँ) मा स्थान प्राप्त गरेका थिए।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
* 
* ग्वाङदोङ प्रदेशीय सरकार आधिकारिक वेबसाइट 
* सन् १८२१ देखि १८५० सम्मका सात तटीय प्रदेशहरूको पूरा नक्सा  
* ग्वाङदोङमा जीवनको बारेमा चित्रहरू र टिप्पणीहरू

श्रेणी:जनवादी गणतन्त्र चीनका प्रदेशहरू
घुमाउने घर

**घुमाउने घर** (गोल घर वा *बाटुले घर* पनि भनिने) पश्चिमी नेपालमा दाराई समुदायले निर्माण गर्ने परम्परागत घर हो। यसले बस्तु शास्त्रको पालना गर्दछ। घर बेलनाकार हुने भएकाले यस्ता घरमा दिनभर घाम लाग्ने गर्छ । यस्ता घरमा दुई तला हुने गर्दछ। भुइँ तल्ला चार कोठा मिलेर बनेको  हुन्छ। एउटा भान्छाको रूपमा, दुई शयनकक्षको रूपमा र अर्को खेतीका उपकरणहरू भण्डार गर्न प्रयोग गरिन्छ। माथिल्लो तला कृषि उत्पादनहरू भण्डारण गर्न प्रयोग गरिन्छ।  घर ढुङ्गा र काठले निर्माण गरिन्छ। यी संरचना भूकम्प प्रतिरोधात्मक क्षमता भएको विश्वास गरिन्छ । 

## सन्दर्भहरू 
श्रेणी:नेपालको वास्तुकला
हेइलोङजियाङ

**हेइलोङजियाङ** उत्तरपूर्वी चीनमा अवस्थित एक प्रदेश हो। यो देशको सबैभन्दा उत्तरी र पूर्वी प्रदेश हो र यसले चीनको उत्तरी बिन्दु (अमुरको साथमा मोहे सहरमा) र पूर्वी बिन्दु (अमुर र उस्सुरी नदीहरूको सङ्गममा) समावेश गर्दछ। यस प्रदेशको दक्षिणमा जिलिन र पश्चिममा भित्री मङ्गोलिया रहेको छ। यसको उत्तर र पूर्वमा रुस (अमुर ओब्लास्ट, यहुदी स्वायत्त ओब्लास्ट, खाबारोव्स्क क्राई, प्रिमोरस्की क्राई र जाबाइकल्स्की क्राई) सँग सीमा पनि जोडिएको छ। यस प्रदेशको राजधानी र सबैभन्दा ठुलो सहर हार्बिन हो। चीनको प्रदेशीय स्तरको प्रशासनिक विभाजनहरू मध्ये, हेइलोङजियाङ कुल क्षेत्रफलको आधारमा छैटौँ ठुलो, १५औँ सबैभन्दा धेरै जनसङ्ख्या भएको, र केवल गान्सु प्रदेश पछि प्रति व्यक्ति कुल गार्हस्थ्य उत्पादनको आधारमा दोस्रो सबैभन्दा गरिब हो।

यस प्रदेशको नाम अमुर नदीबाट लिइएको हो जुन जनवादी गणतन्त्र चीन र रूसको सिमानामा अवस्थित छ। हेइलोङजियाङमा महत्त्वपूर्ण कृषि उत्पादन र काठ, तेल र कोइला जस्ता कच्चा पदार्थहरू छन्। हेइलोङजियाङ विभिन्न टोपोग्राफीहरूको भूमि हो। यस प्रदेशको अधिकांश भागमा ग्रेटर खिंगान शृङ्खला र लेसर खिंगान शृङ्खला, झाङगुआङ्काई पर्वत, लाओई पर्वत र वान्डा पर्वत जस्ता पर्वत शृङ्खलाहरूको प्रभुत्व छ। जिलिन प्रदेशको सिमानामा अवस्थित १,६९० मिटर (५,५४० फिट) अग्लो दातुदिङ्जी हिमाल सबैभन्दा अग्लो शिखर हो। ग्रेटर खिंगान रेन्जमा चीनको सबैभन्दा ठुलो बाँकी भर्जिन वन छ र यो चीनको वन उद्योगको लागि एक महत्वपूर्ण क्षेत्र हो।

आर्द्र महाद्वीपीय जलवायु (कोपेन ड्वा वा डीडब्ल्यूबी) प्रदेशमा प्रबल छ, यद्यपि सुदूर उत्तरका क्षेत्रहरू सबआर्कटिक (कोपेन डीडब्ल्यूसी) हुन्। जाडो लामो र तितो हुन्छ, जनवरीमा औसत माइनस ३१ देखि -१५ डिग्री सेल्सियस (−२४ देखि ५ डिग्री फारेनहाइट) हुन्छ, र जुलाईमा औसत १८ देखि २३ डिग्री सेल्सियस (६४ देखि ७३ डिग्री फारेनहाइट) को साथ ग्रीष्मऋतु छोटो र न्यानो देखि धेरै न्यानो हुन्छ। वार्षिक औसत वर्षा ४०० देखि ७०० मिलिमिटर (१६ देखि २८ इन्च) हुन्छ, जुन ग्रीष्मऋतुमा अत्यधिक केन्द्रित हुन्छ। सफा मौसम वर्षभरि प्रचलित छ, र वसन्त ऋतुमा, सोंगनेन मैदान र सान्जियांग मैदानले वायु ऊर्जाको प्रचुर स्रोतहरू प्रदान गर्दछ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
* हेइलोङजियाङ सरकारी वेबसाइट 
* 
* हेइलोङजियाङको लागि आर्थिक प्रोफाइल
* हेइलोङजियाङ अन्तर्राष्ट्रिय विश्वविद्यालय 

श्रेणी:जनवादी गणतन्त्र चीनका प्रदेशहरू
हुनान

**हुनान** जनवादी गणतन्त्र चीनको एक भूपरिवेष्टित प्रदेश हो। याङ्त्से जलाधार क्षेत्रको मध्य भागमा अवस्थित यस जिल्लाको उत्तरमा हुबेई, पूर्वमा जियाङ्सी, दक्षिणमा ग्वाङदोङ र गुआङ्सी, पश्चिममा गुइझोउ र उत्तरपश्चिममा चोङकिङ रहेका छन्। यसको राजधानी र सबैभन्दा ठुलो सहर चाङ्सा हो, जुन सियांग नदीलाई पनि बगाउँछ। हेङयाङ, झुझोउ र युयाङ यसको सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएका सहरी सहरहरू मध्ये एक हुन्। सन् २०२० सम्ममा ६ करोड ६० लाख भन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको र करिब २,१०,००० वर्ग किलोमिटर (८१,००० वर्ग माइल) क्षेत्रफलमा बसोबास गर्दै आएको यो प्रदेश चीनको सातौँ सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको, भूपरिवेष्ठित प्रदेशहरूमध्ये चौथो सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको, ग्वाङदोङपछि दक्षिण मध्य चीनमा दोस्रो सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको र मध्य चीनको सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको प्रदेश हो। यो दक्षिण-मध्य चीनको सबैभन्दा ठुलो प्रदेश हो, भूपरिवेष्ठित प्रदेशहरू मध्ये चौथो ठुलो र क्षेत्रफलको आधारमा १०औँ सबैभन्दा व्यापक प्रदेश हो।

हुनानको नाममात्रको कुल गार्हस्थ्य उत्पादन सन् २०२१ सम्ममा ७२४ अर्ब अमेरिकी डलर (४.६ खर्ब चिनियाँ युआन) थियो, जुन विश्वको शीर्ष २० ठुला उप-राष्ट्रिय अर्थव्यवस्थाहरूमा देखा परेको थियो, यसको कुल गार्हस्थ्य उत्पादन (पीपीपी) १.१ खर्ब अमेरिकी डलर भन्दा बढी थियो। हुनान चीनको नवौँ ठुलो प्रदेशीय अर्थतन्त्र हो, दक्षिण मध्य चीनको चौथो ठुलो, मध्य चीनको तेस्रो ठुलो र भूपरिवेष्ठित प्रदेशहरूमध्ये चौथो ठुलो हो। यसको प्रतिव्यक्ति कुल गार्हस्थ्य उत्पादन (नाममात्र) १०,९०० अमेरिकी डलर (६९,३०० चिनियाँ युआन) भन्दा बढी थियो, जसले गर्दा यो ग्वाङदोङ र हुबेईपछि दक्षिण मध्य चीन क्षेत्रको तेस्रो धनी प्रदेश बनेको थियो। सन् २०२० सम्ममा हुनानको कुल गार्हस्थ्य उत्पादन (नाममात्र) ६०५ अर्ब अमेरिकी डलर (चिनियाँ युआन ४.१८ खर्ब) पुगेको छ, जुन पोल्यान्डको भन्दा बढी हो, जसको कुल गार्हस्थ्य उत्पादन ५९६ अर्ब अमेरिकी डलर रहेको छ भने थाइल्यान्डको कुल गार्हस्थ्य उत्पादन ५०१ अर्ब अमेरिकी डलर रहेको छ।

हुनान नामको शाब्दिक अर्थ "तालको दक्षिण" हो। यस प्रदेशको उत्तरपूर्वमा रहेको डोङतिङ ताल लाई ताल भनिन्छ। हुनानको क्षेत्र ३५० ईपूर्व सम्म चिनियाँ शासनको अधीनमा थियो। हुनान कम्युनिस्ट क्रान्तिकारी माओ त्सेतुङको जन्मस्थान थियो, जो चिनियाँ कम्युनिस्ट पार्टीका अध्यक्ष र जनवादी गणतन्त्र चीनका संस्थापक पिता बने। हुनान आज केही जातीय अल्पसङ्ख्यकहरूको घर हो, जसमा तुजिया र मियाओ, साथै हान चिनियाँहरू पनि छन्, जसले जनसङ्ख्याको बहुमत बनाउँदछ। जियाङ, गान र दक्षिणपश्चिमी मन्दारिन भाषा बोल्ने चिनियाँ भाषाका विभिन्न प्रकारहरू हुन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
*हुनान सरकार वेबसाइट
*हुनानको लागि आर्थिक प्रोफाइल
*"हुनानी को इतिहास

श्रेणी:जनवादी गणतन्त्र चीनका प्रदेशहरू
मुनि शाक्य

**मुनि बहादुर शाक्य** वा मुनि शाक्य नेपाली कम्प्युटर प्रोग्रामर हुन्। उहाँलाई नेपालमा सूचना प्रविधि ल्याएको श्रेय दिने गरिन्छ ।  उनले नेपाली भाषामा सञ्चालन गर्न सकिने कम्प्युटर प्रणालीको डिजाइन गरेका थिए। 

## जीवनी 
मुनि शाक्यको जन्म सन् १९४२ मा पाटनमा भएको थियो । उनका पिता बुद्धराज शाक्य हुन् । उनका तीन दाजुभाइ थिए । जन्मको नाम मुनि शाक्य भएपनि विद्यालयमा उनको शिक्षकले बीचको नाम *बहादुर* थपेकाले उनको नाम प्रमाणपत्रहरूमा *मुनिबहादुर शाक्य भएको थियो*। 

उनी त्रिचन्द्र कलेजमा भौतिकशास्त्रको विद्यार्थी थिए ।  इलेक्ट्रोनिक्समा रुचिको कारण, उनले इन्जिनियरिङ पढ्न रोजे र सन् १९६२मा कलकत्ता, भारतबाट रेडियो इन्जिनियरिङ उत्तीर्ण गरे । 

### हरियो कम्प्युटर 
शाक्यले विद्युत सुविधा नभएको क्षेत्रमा प्रयोग गर्न मिल्ने कम विद्युतले संचालन गर्न सकिने कम्प्युटर विकास गरी टेलिमेडिसिन सेवा उपलब्ध गराउन डाक्टरहरूसँग सहकार्य गरेका थिए । 

### मुनिको रोबोट 
सन् २००४-२००५को आसपासमा, शाक्यले *मुनिको रोबोटको* विकास गरेका थिए जुसले अन्तर्निहित अल्ट्रासोनिक, इन्फ्रारेड, मेकानिकल व्हिस्कर्स, र अन्य भिजुअल र अडियो सेन्सरहरू प्रयोग गरेर अवरोधहरू पार गर्न सक्थ्यो र  नेपाली पनि बोल्न सक्थ्यो।

### १६नोड सुपर कम्प्युटर 
शाक्यले १७ मे, २००६ मा, नेपालमा पहिलो पटक १६ नोडहरू भएको  सुपर कम्प्युटरको प्रदर्शन गरेका थियो। यो सुपर कम्प्युटरले OpenMosix र Oscar ओपन सोर्स OS प्रयोग गर्थ्यो । 

## पुरस्कार र मान्यता 
* सन् २००५ मा रोयल नेपाल विज्ञान तथा प्रविधि प्रज्ञा प्रतिष्ठान (रोनास्ट) ले शाक्यलाई क-वर्ग वैज्ञानिकको रूपमा रू ५०००० पुरस्कार दिएको थियो।
* आईसीटी उत्कृष्टता पुरस्कार २०१२ 
* आईसीटी विशेष पुरस्कार २०१६। 

## मुनि शाक्य द्वारा विकसित कम्प्युटर कार्यक्रम 
* आवाज पहिचान प्रणाली
* आवाज शब्दकोश
* कम्प्युटर आधारीत शिक्षा
* नेपाली देखि अंग्रेजी, अंग्रेजी देखि नेपाली शब्दकोश
* विकिरण मनिटर
* नेपालीमा उपशीर्षक प्रदर्शन
* नेपालीमा मल्टिमिडिया 

## सन्दर्भहरू 

श्रेणी:ललितपुर जिल्लाका मानिसहरू
श्रेणी:नेपाली इन्जिनियरहरू
श्रेणी:सन् १९४२ मा जन्म
श्रेणी:जीवित मानिसहरू
जुर्मला स्तुपा

**जुर्मला स्तूपा** उज्बेकिस्तानको तेर्मेज जिल्लामा अवस्थित सबैभन्दा ठूलो बौद्ध स्तूपको अवशेष हो।  यसलाई उजबेकिस्तानमा रहेको सबैभन्दा पुरानो निर्माण मानिन्छ। यो पहिलो वा दोस्रो शताब्दी ईस्वीमा बनाइएको थियो। 

स्तूप १३.५ मिटर अग्लो छ र यसको व्यास लगभग १४ मिटर रहेको छ। यसको जग वर्गाकार ईंटहरु मिलेर बनेको छ। प्रत्येक इँटामा छाप लगाइएको छ जुन तेस्रो शताब्दीमा कुशान साम्राज्यको समयमा ब्याक्ट्रियामा प्रयोग गरिएको थियो। स्तुपाको वरिपरि ईंटका टुक्राहरू पनि फेला पार्न सकिन्छ। यो  स्तूपको बाहिरी भागलाई रातो रङले रङ्गिएको थियो भनेर विश्वास गरिन्छ। 

## इतिहास 
स्तूपको बारेमा प्रारम्भिक जानकारी सन् ६२९-६३० मा टर्मेजको भ्रमण गर्ने चिनियाँ बौद्ध पादरी जुआन जियानको डायरीमा पाउन सकिन्छ। उनका अनुसार टर्मेजमा १० भन्दा बढी गुम्बा र १००० भन्दा बढी भिक्षुहरू थिए।  सन् १९२६–१९२८ मा मस्कोको ओरिएन्टल म्युजियम र सेन्ट पिटर्सबर्गको हर्मिटेज म्युजियमको अभियानमा एएस स्ट्रेलकोभले गरेको अध्ययनले जुआन जियानको वर्णनसँग समानता देखाएको छ। पछि, एमई मासनले यी स्मारकहरूको विशेषताहरू बुझ्नको लागि एक परियोजनाको आयोजना गरेका थिए। 

१९२७मा स्तूपको अनुसन्धान गर्ने पुरातत्वविद् अलेक्जेन्डर स्ट्रेलकोभले यो बौद्ध स्तूप हो भनी अनुमान गरे। यद्यपि, यो कथन केवल आधा शताब्दी पछि गैलिना पुगाचेन्कोवाको नेतृत्वमा उत्खननको क्रममा पुष्टि भएको थियो। 

## सन्दर्भहरू
जाओ हिमाल

, जापानको यामागाटा प्रदेश र मियागी प्रदेश बीचको सिमानामा रहेको ज्वालामुखी हो। मुख्य ज्वालामुखीको मुखमा ओकामा नामको क्रेटर ताल रहेको छ। यो ताल "पाच रङको ताल" (五色沼, *goshiki numa* ) को नामले पनि चिनिन्छ। यस तालले मौसमको आधारमा रङ्ग परिवर्तन गर्ने गर्छ।  ताल  व्यास र  गहिरो छ, र यो यस क्षेत्रको मुख्य पर्यटक आकर्षणहरू मध्ये एक हो।

चित्र:Zao_Volcano_Relief_Map,_SRTM-1.jpg|पाठ=Relief Map|उचाई नक्सा
चित्र:Zao_2006_Sanctuary.jpg|पाठ=Okama Crater|ओकामा ताल
चित्र:Aerial_photo_of_Okama,_the_crater_lake_of_Mt._Zaō_in_1976.jpg|पाठ=Okama Crater|ओकामा ताल
चित्र:Zao_snow_monsters.jpg|पाठ=Snow monsters|हिउँ परेको बेला
चित्र:Mount_Zao_Winter_Miyagi_12_Feb_2021.jpg|पाठ=View from Mount Zao in winter|जाडोमा माउन्ट जाओको दृश्य
चित्र:Mount_Zaō_3D,_Japan.gif|पाठ=A 3D rendering|थ्रीडी दृश्य

## सन्दर्भहरू 
श्रेणी:Infobox mapframe without OSM relation ID on Wikidata
युरोपियन सुपर लिग

**युरोपियन सुपर लिग** ( **ईएसएल** ), आधिकारिक रूपमा **द सुपर**  **लिग**, युरोपमा क्लब टोलीहरूका लागि प्रस्तावित मौसमी फुटबल प्रतियोगिता हो। लिगमा पुरुषका लागि ६४ र महिलातर्फ ३२ टोली समावेश गर्ने प्रस्ताव गरिएको छ । लिग युरोपियन सुपर द लिग कम्पनी भनिने एक व्यावसायिक उद्यम द्वारा सिर्जना गरिएको थियो। 

यो कम्पनीले च्याम्पियन्स लिग, युरोपा लिग, कन्फरेन्स लिग जस्ता यूईएफए प्रतियोगिताहरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्ने लक्ष्य राखेको थियो जुन हाल युरोपका शीर्ष क्लब प्रतियोगिताहरू हुन्।   हाल यसको व्यवस्थापन  ए ट्वान्टी टु स्पोर्ट्स म्यानेज्मेन्ट (A22 Sports Management) द्वारा गरिन्छ ।
## सन्दर्भ सामग्रीहरू
विरार

**विरार** (उच्चारण: [ʋiɾaɾ]) भारतको वसई जिल्ला र पालघर जिल्लाको तटीय शहर हो। यो वसई तालुकको पालघर जिल्लाको दक्षिण भागमा र मुम्बई शहरको उत्तरमा अवस्थित छ। यो पालघर जिल्लाको एक महत्त्वपूर्ण भाग हो किनभने पालघर मुम्बई महानगर क्षेत्रको उत्तरी भागको बाहिरी भाग हो। 

विरार रेलवे स्टेशन मुम्बई उपनगरीय रेलवे को पश्चिमी लाइन मा एक प्रमुख  रेलवे स्टेशनहरु मध्ये एक हो किनभने दुबै छेउ पालघर (दहानु) साथै चर्चगेट (दक्षिण मुम्बई) को लागी स्थानीय-ट्रेन ट्रान्जिट को उच्च आवृत्ति संग लाइन मा स्टेशन भएको कारण ले । 

विरार शहर नगर निगम द्वारा शासित छ र महाराष्ट्र राज्य, भारत मा स्थित छ। विरार मुम्बई-अहमदाबाद एक्सप्रेस राजमार्गमा विरार फाटा (विरार तर्फको राजमार्गको निकास) मा सडकद्वारा जोडिएको छ। विरार जीवदानी मन्दिर (विरार पूर्व) र अर्नाला फोर्ट क्षेत्रले प्रसिद्ध छ। भारतको जनगणना अनुसार, २०११ मा विरारको जनसंख्या १,२२२,३९० छ; जसमा पुरुष र महिला क्रमशः ६४८,१७२ र ५७४,२१८ छन्। 

### भूगोल
विरार महाराष्ट्रको पश्चिमी तटमा, मुम्बईको उत्तरमा अवस्थित छ र वर्षभरि न्यानो, नमी मौसमको अनुभव हुन्छ। सहरको औसत वार्षिक तापक्रम २६.५ देखि २७.० डिग्री सेल्सियस (७९.७ देखि ८०.६ डिग्री फारेनहाइट) को आसपास हुन्छ। जुलाई सबैभन्दा चिसो महिना हो भने जनवरी सबैभन्दा सुख्खा महिना हो। 

वसई-विरारको सबैभन्दा नजिकको एयरपोर्टहरू :

*छत्रपति शिवाजी महाराज अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल (BOM) ३७.१५ किमी (२३.०८ माइल) ।
*पुणे एयरपोर्ट (PNQ) 148.81 किमी (92.47 माइल)। 
*सूरत एयरपोर्ट (STV) 188.29 किमी (117.00 माइल)।

### जनसंख्या
२०११ को जनगणना अनुसार,  विरारको जनसंख्या १,२२१,२३३ छ, जसमध्ये ६४९,५३५ पुरुष र ५७१,६९८ महिला छन्। विरारको औसत साक्षरता दर ९१.९५% छ, राष्ट्रिय औसत ५९.५% भन्दा बढी; पुरुष साक्षरता दर ८१% छ। समयको अन्तरालमा विरार एक विश्वव्यापी उपनगर बनेको छ जसमा लगभग 50% जनसंख्या मराठी बोल्ने र बाँकी अन्य समुदायहरू, मुख्यतया गुजराती र क्याथोलिकहरूको मिश्रण भएको छ। अल्पसंख्यक भाषाहरू मध्ये, गुजराती जनसंख्याको २८.३०% र हिन्दी १५.३१% द्वारा बोलिन्छ। कुपारी, वडवाल, भण्डारी, पनमाली, आगरी जस्ता स्थानीय समुदायहरूको कोंकणी भाषाहरू छन् जुन यी समुदायहरूमा व्यापक रूपमा बोलिन्छन्।
जियाङ्सु

**जियाङ्सु** जनवादी गणतन्त्र चीनको पूर्वी तटीय प्रदेश हो। यो वित्त, शिक्षा, प्रविधि र पर्यटनमा अग्रणी प्रदेशहरू मध्ये एक हो, यसको राजधानी नान्जिङमा छ। जियाङ्सु जनवादी गणतन्त्र चीनको २३ प्रदेशहरूमध्ये तेस्रो सबैभन्दा सानो तर पाँचौँ सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको र सबैभन्दा घना जनसङ्ख्या भएको प्रदेशहो। ग्वाङदोङपछि जियाङ्सुको प्रतिव्यक्ति कुल गार्हस्थ्य उत्पादन सबैभन्दा बढी र चिनियाँ प्रदेशहरूको दोस्रो सबैभन्दा ठुलो कुल गार्हस्थ्य उत्पादन छ। जियाङ्सुको सीमाना उत्तरमा शान्दोङ, पश्चिममा आन्हुई र दक्षिणमा झेजियाङ र साङ्घाईसँग जोडिएको छ। जियाङ्सुको समुद्री तट पहेलो सागरको छेउमा १,००० किलोमिटर (६२० माइल) भन्दा बढी छ र याङ्त्से नदी प्रदेशको दक्षिणी भाग भएर जान्छ।

सुई र ताङ राजवंशहरूदेखि, जियाङ्सु एक राष्ट्रिय आर्थिक र व्यापारिक केन्द्र भएको छ, आंशिक रूपमा ग्रान्ड नहरको निर्माणको कारण। नान्जिङ, सुझोउ, वुसी, चाङझोउ र साङ्घाई (सन् १९२७ मा जियाङ्सुबाट अलग) जस्ता सहरहरू सबै प्रमुख चिनियाँ आर्थिक केन्द्रहरू हुन्। सन् १९९० मा आर्थिक सुधारको सुरुवात भएदेखि नै जियाङ्सु आर्थिक विकासको केन्द्रबिन्दु बनेको छ। मानव विकास सूचकाङ्कले मापन गर्दा यसलाई चीनको सबैभन्दा विकसित प्रदेशको रूपमा व्यापक रूपमा लिइन्छ। यसको सन् २०२१ को प्रतिव्यक्ति नाममात्रको कुल गार्हस्थ्य उत्पादन १,३७,३०० आरएमबी (२१,२८७ अमेरिकी डलर) पुगेको थियो र यो २०,० अमेरिकी डलर पुग्ने चीनको पहिलो प्रदेश बनेको थियो।

जियाङ्सु पनि चीनको अनुसन्धान र शिक्षामा अग्रणी प्रदेशहरू मध्ये एक हो। सन् २०२२ सम्ममा, जियाङ्सुले उच्च शिक्षाका १६८ संस्थाहरू आयोजक गर्दछ, जुन सबै चिनियाँ प्रदेशहरूमध्ये पहिलो स्थानमा छ। जियाङ्सुमा धेरै उच्च स्तरका शैक्षिक संस्थाहरू छन्, जसमा १६ वटा विश्वविद्यालयहरू डबल प्रथम श्रेणीका विश्वविद्यालयहरूमा सूचीबद्ध छन्, बेइजिङ पछि दोस्रो स्थानमा छन्। सन् २०२३ सम्ममा, जियाङ्सुका चार प्रमुख सहरहरू वैज्ञानिक अनुसन्धान उत्पादनको आधारमा विश्वका शीर्ष २०० (नानजिङ छैटौँ, सुझोउ ४०औँ, झेनजियाङ १६६औँ र वुक्सी १८८औँ) सहरहरूमा स्थान पाएका थिए।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:जनवादी गणतन्त्र चीनका प्रदेशहरू
वसई-विरार नगर निगम

**वसई-विरार नगर निगम** (VVCMC) एक नागरिक निकाय हो जसले भारतको महाराष्ट्रको वसई-विरार तालुकका क्षेत्रहरू र गाउँहरूलाई पालघर जिल्लाको सबैभन्दा बढी जनसंख्या भएको भाग समावेश गर्दछ। २०११ को जनगणना अनुसार, यो १.३ मिलियन भन्दा बढी जनसंख्या भएको महाराष्ट्रको पाँचौं ठूलो शहर हो। यो शहर मुम्बईको ५० किलोमिटर उत्तरमा, वसई खाड़ीको उत्तरी किनारमा, उल्हास नदीको मुहानको भागमा अवस्थित छ।  यो ३ जुलाई २०१० मा चार नगर परिषद र ५३ ग्राम पञ्चायतहरू संयोजन गरेर गठन भएको थियो।  

### वसई-विरार महानगरपालिका अन्तर्गत शहर क्षेत्र र नगरहरू
***वसई-विरार महानगरपालिका अन्तर्गत शहर**

१.विरार       २.नालासोपारा      ३.वसई       ४.नाइगाउँ

***वसई-विरार महानगरपालिका अन्तर्गत नगरहरू**

१.आगाशी
२.बाप्ने
३.भुइगाउँ (BU)
४.भुइगाउँ (KH)
५.बिलालपाडा
६.बोलिन्ज
७.चन्दनसार
८.चन्दप
९.चिखल डोङ्गारे
१०.चिन्चोटी
११.चोबरे
१२.दहिसर
१३.धनिव
१४.देवल
१५.ग्यास
१६.गास्कोपरी
१७.गवध्नी
१८.गिरिज
१९.गोखिवरे
२०.जुचन्द्र
२१.कमन
२२.केन
२३.खर्डी
२४.खर्डी
२५.कर्माले
२६.कसराली
२७.काशिद कोपर
२८.कौलार (BU)
२९.कौलार (KH)
३०.किरावली
३१.कोफ्राड
३२.कोल्ही
३३.कोशिम्बे
३४.मांडवी
३५.मर्देस
३६.मूलगाउँ
३७.नाइगाउँ
३८.नाले
३९.नवले
४०.निर्मल
४१.पेल्हार
४२.राजवाली
४३.राजोदी
४४.सलोली
४५.सैंडर
४६.सासुनाभघर
४७.सतिवली
४८.शिरगाउँ
४९.शिरसाद
५०.उमेला
५१.उमराले
५२.वडवली
५३.वाघोली
५४.वतार
५५.वालिव
कमला नेहरू

अङ्गुठाकार|जवाहरलाल र कमला नेहरू आफ्नो विवाहको दिन, 8 फेब्रुअरी 1916
अङ्गुठाकार|नेहरू १९७४ भारतको टिकटमा
**कमला नेहरू** (१ अगस्ट १८९९ - २८ फेब्रुअरी १९३६) एक भारतीय स्वतन्त्रता कार्यकर्ता र भारतका प्रथम प्रधानमन्त्री जवाहरलाल नेहरूकी पत्नी थिइन्। उनकी छोरी इन्दिरा गान्धी भारतको पहिलो महिला प्रधानमन्त्री थिइन् ।

### प्रारम्भिक जीवन र विवाह
नेहरूको जन्म १ अगस्ट १८९९ मा राजपति र जवाहर मुल अटल-कौलमा भएको थियो, जो पुरानो दिल्लीको कश्मीरी पण्डित परिवारका थिए। उनी जेठी छोरी थिइन् र उनका दुई भाइहरू, चन्द बहादुर कौल र वनस्पतिशास्त्री कैलास नाथ कौल र एउटी बहिनी स्वरूप काठजु थिए। 

कमलाले १६ वर्षको उमेरमा जवाहरलाल नेहरूसँग विवाह गरिन् । विवाहको केही समयपछि उनका श्रीमान् हिमालय घुम्न गएका थिए ।  आफ्नो आत्मकथामा, जवाहरलाल नेहरू, आफ्नी पत्नीलाई उल्लेख गर्दै, "मैले उनलाई लगभग बेवास्ता गरें।"   नेहरूले नोभेम्बर 1917 मा एक छोरीलाई जन्म दिए, इन्दिरा प्रियदर्शिनी, जसले पछि आफ्नो बुबालाई प्रधानमन्त्री र कांग्रेस पार्टीको प्रमुखको रूपमा उत्तराधिकारी बनाइन्। 

### विरासत
भारत र विश्वभरका धेरै संस्थाहरूलाई कमला नेहरूको सम्मानमा नाम दिइएको छ, जसमा:

**भारत**
*कमला नेहरू बालिका हाई स्कूल पटना
*कमला नेहरू कलेज दिल्ली विश्वविद्यालयमा 
*कमला नेहरू कलेज कोरबा
*कमला नेहरू कलेज फर वुमन, पाओटा, जोधपुर राजस्थान
*कमला नेहरू डिग्री इभनिङ कलेज बैंगलोर
*कमला नेहरू इन्स्टिच्युट अफ टेक्नोलोजी, सुल्तानपुर
*इलाहाबादको कमला नेहरू मेमोरियल अस्पताल
*हैदराबादमा कमला नेहरू पोलिटेक्निक
*पुणेको कमला नेहरू पार्क
*कमला नेहरू प्राणि सङ्ग्रहालय इन्दौरमा
*कमला नेहरू मेमोरियल वोकेशनल हायर सेकेण्डरी स्कूल वतनपल्ली केरलामा
*कमला नेहरू महिला कलेज भुवनेश्वरमा
*शास्किया कमला नेहरू गर्ल्स हायर सेकेण्डरी स्कूल भोपाल
*नागपुरको श्री रामदेवबाबा कलेज अफ इन्जिनियरिङ एण्ड म्यानेजमेन्ट
*कमल नेहरू सरकारी गर्ल्स हाई स्कूल यानाम (पुडुचेरी)
*छत्तीसगढको रायगढमा रहेको कमला नेहरू पार्क

**पाकिस्तान**

कराँचीमा एउटा सडक उनको नाममा राखिएको छ ।

**लोकप्रिय संस्कृतिमा**
कमला कौल (नेहरू) आशिष मुखर्जी द्वारा निर्देशित एक 1986 भारतीय वृत्तचित्र हो।भारत सरकारको फिल्म डिभिजन द्वारा निर्मित, यो उनको जीवन र योगदान को एक सिंहावलोकन प्रदान गर्दछ। 

श्रेणी:भारतीय हिन्दुहरू
श्रेणी:कश्मीरी मानिसहरू
श्रेणी:नेहरू–गान्धी परिवार
श्रेणी:दिल्लीका मानिसहरू
गुइझोउ

**गुइझोउ** जनवादी गणतन्त्र चीनको दक्षिणपश्चिम क्षेत्रमा अवस्थित एक प्रदेश हो। यसको राजधानी र सबैभन्दा ठुलो सहर गुइयाङ हो, जुन प्रदेशको केन्द्रमा छ। गुइझोउको दक्षिणमा गुआङ्सी, पश्चिममा युन्नान, उत्तरपश्चिममा सिचुआन, उत्तरमा चोङकिङ नगरपालिका र पूर्वमा हुनानको स्वायत्त क्षेत्र पर्दछ। गुइझोउको जनसङ्ख्या ३ करोड ८५ लाख रहेको छ र यो चीनका प्रदेशहरूमध्ये १८औँ स्थानमा रहेको छ।

गुइझोउको वर्तमान क्षेत्रमा बसोबास गर्ने डियान साम्राज्यलाई ईपूर्व १०६ मा हान राजवंशले कब्जा गरेको थियो। सन् १४१३ मा मिङ वंशको शासनकालमा गुइझोउलाई औपचारिक रूपमा प्रदेश बनाइएको थियो। सन् १९११ मा छिङ सत्ताच्युत भएपछि र चिनियाँ गृहयुद्धपछि चिनियाँ कम्युनिस्ट पार्टीले सन् १९३४ देखि १९३५ को बीचमा लङ मार्चको दौडान गुइझोउमा शरण लिएको थियो। जनवादी गणतन्त्र चीनको स्थापनापछि माओ त्सेतुङले सम्भावित विदेशी आक्रमणहरूबाट उनीहरूलाई अझ राम्रो तरिकाले जोगाउन गुइझोउ जस्ता अन्तर्देशीय प्रदेशहरूमा भारी उद्योगहरूको स्थानान्तरणलाई बढावा दिए। गुइझोउ प्राकृतिक, सांस्कृतिक र वातावरणीय स्रोतहरूमा धनी छ। यसको प्राकृतिक उद्योगमा काठ र वन समावेश छ, र ऊर्जा र खनन उद्योगहरू यसको अर्थव्यवस्थाको एक महत्त्वपूर्ण भाग हो। यद्यपि, गुइझोउलाई तुलनात्मक रूपमा अविकसित प्रदेश मानिन्छ, जुन सन् २०२० सम्ममा चीनमा प्रतिव्यक्ति चौथो सबैभन्दा कम कुल गार्हस्थ्य उत्पादन भएको छ। यद्यपि, यो चीनको सबैभन्दा तीव्र गतिमा वृद्धि भइरहेको अर्थतन्त्रमध्ये एक हो। चीन सरकारले गुइझोउलाई डाटा हबको रुपमा विकास गर्न खोजिरहेको छ।

गुइझोउ एक पहाडी प्रदेश हो, जसको पश्चिम र केन्द्रमा उच्च उचाइ छ। यो युनगुई पठारको पूर्वी छोरमा अवस्थित छ। जनसाङ्ख्यिकीय रूपमा, यो चीनको सबैभन्दा विविधतापूर्ण प्रदेशहरू मध्ये एक हो। अल्पसङ्ख्यक समूहहरूले जनसङ्ख्याको ३७% भन्दा बढी हिस्सा ओगटेका छन्, जसमा मियाओ, बौयेई, डोङ, तुजिया र यी मानिसहरूको ठुलो जनसङ्ख्या समावेश छ, ती सबैले चिनियाँ भन्दा फरक भाषाहरू बोल्छन्। गुइझोउमा बोलिने मुख्य भाषा दक्षिण-पश्चिमी मन्दारिन हो, जुन विभिन्न प्रकारका मन्दारिन भाषाहरू हुन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
*गुइझोउ सरकारको वेबसाइट 
*गुइझोउ सरकारको वेबसाइट 
*गुइझोउको नगरपालिका स्तर प्रशासनिक नक्सा

श्रेणी:जनवादी गणतन्त्र चीनका प्रदेशहरू
नेहरू-गान्धी परिवार

**नेहरू-गान्धी परिवार** एक भारतीय राजनीतिक परिवार हो जसले भारतको राजनीतिमा एक प्रमुख स्थान ओगटेको छ। परिवारको संलग्नता परम्परागत रूपमा भारतीय राष्ट्रिय कांग्रेसको वरिपरि घुमेको छ, किनकि विभिन्न सदस्यहरूले परम्परागत रूपमा पार्टीको नेतृत्व गरेका छन्। परिवारका तीन सदस्यहरू - जवाहरलाल नेहरू, इन्दिरा गान्धी र राजीव गान्धी - भारतको प्रधानमन्त्रीको रूपमा सेवा गरिसकेका छन्, जबकि अरू धेरै संसद (एमपी) सदस्य भएका छन्। 

गार्जियनले २००७ मा लेखेको थियो, "नेहरू ब्रान्डको संसारमा कुनै साथी छैन - परिवारको एक सदस्यले स्वतन्त्रताको ६० वर्षमध्ये ४० वर्षसम्म भारतको जिम्मेवारी सम्हालेको छ।  गान्धी उपनाम फिरोज गान्धीबाट आएको हो, गुजराती पारसी वंशका एक राजनीतिज्ञ, जसले स्वतन्त्रता आन्दोलनमा सामेल भएपछि आफ्नो उपनामको हिज्जे गांडीबाट गान्धीमा परिवर्तन गर्‍यो, जुन पारिवारिक सम्बन्ध नभए पनि महात्मा गान्धीसँग मेल खायो।   जवाहरलाल नेहरूकी छोरी इन्दिरा प्रियदर्शिनी नेहरूले सन् १९४२ मा फिरोज गान्धीसँग विवाह गरी आफ्नो थर धारण गरिन्।

### फोटो गैलरी

File:Motilal nehru.jpg|मोतीलाल नेहरू
File:Jawaharlal Nehru, 1947.jpg|जवाहरलाल नेहरू
File:Kamala Nehru.jpg|कमला नेहरू
File:Vijaya Lakshmi Pandit.jpg|विजया लक्ष्मी पंडित
File:Krishna Nehru Hutheesing.jpg|कृष्णा हुथीसिंग
File:Indira Gandhi in 1967.jpg|इंदिरा गांधी
File:Rajiv Gandhi (1987).jpg|राजीव गान्धी
File:Sonia Gandhi (cropped).jpg|सोनिया गान्धी
File:Maneka-Gandhi.jpg|मेनका गान्धी
File:Varun Gandhi.jpg|वरुण गान्धी 


श्रेणी:भारतीय राष्ट्रिय काङ्ग्रेस