open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
यामानासी

**यामानासी प्रान्त** (山梨県, यामानासी केन) जापानको होन्शु टापूको चुबु क्षेत्रमा अवस्थित एक प्रान्त हो। सन् २०२५ अनुसार, यामानासीप्रान्तको जनसंख्या ७८७,५९२ थियो। यसको क्षेत्रफल ४,४६५ वर्ग किलोमिटर छ।

यामानासी प्रान्तको उत्तर–पूर्वमा साइतामा प्रान्त, उत्तर–पश्चिममा नगानो प्रान्त, दक्षिण–पश्चिममा सिजुओका प्रान्त, दक्षिण–पूर्वमा कानागावा प्रान्त र पूर्वमा टोकियोसँग सिमाना जोडिएको छ।

यामानासीको राजधानी र सबैभन्दा ठूलो सहर कोफु सहर हो। अन्य प्रमुख सहरहरूमा काइ, मिनामीअरुप्सु, फुएफुकी पर्छन्।

प्रान्तको अधिकांश जनसंख्या अकाइशी पर्वतमालाले घेरेको कोफु उपत्यकामा बसोबास गर्छ। प्रान्तको कुल भूमि क्षेत्रको २७% प्राकृतिक निकुञ्जको रूपमा सुरक्षित छ।

## इतिहास 
अन्य जापानी क्षेत्रहरू जस्तै, यामानासीको प्रागैतिहासिक समाज जोमोन् युगमा शिकार, माछा मार्ने र संकलनको चरणबाट विकास भएको मानिन्छ।  त्यसपछि यायोई युगमा धान उत्पादन र गाउँ तथा क्षेत्रीय संरचना विकास भयो।

सोन पर्वत, नाकामिचि सहर (दक्षिण कोफु) मा रहेको मारुयामा र चोशिजुका कोफुन (माटोको दफन संरचना) चौथो शताब्दीको अन्त्यतिर निर्माण भएको विश्वास गरिन्छ।

हैयन युगमा, यो क्षेत्रमा काइ प्रान्त स्थापना भएको थियो।

मेइजी पुनर्स्थापनादेखि अहिले सम्मको सरल इतिहास

१८६८ को मेइजी पुनर्स्थापनापछि बोशिन युद्धमा कोशु–कट्सुनुमाको लडाइँ महत्वपूर्ण बिन्दु बन्यो र साम्राज्यवादी पक्षले कोफु किल्ला कब्जा गर्‍यो। १८६९ मा क्षेत्रको नाम कोफु प्रान्त राखियो र १८७१ मा यामानासी प्रान्त नाम दिइयो। यो दिन लाई  वार्षिकोत्सवको रुपमा “यामानासी प्रान्तीय नागरिक दिवस”का भनेर मनाइन्छ।

मेइजी युगमा रेशम, रेशमी कपडा र वाइन उद्योगले तीव्र विकास पाए। १९०३ मा सासागो सुरुङ तयार भएपछि कोफुको टोकियो र योकाहामासँगको यात्रा समय घट्यो र उद्योग–व्यापारमा ठूलो प्रभाव पर्यो। 

१९२६ मा मिनोबु लाइन र १९३३ मा कोउमी लाइन खुल्दा यातायात अझ सुविधाजनक बन्यो। 

१९४५ मा कोफु ठूलो हवाई आक्रमणबाट ध्वस्त भयो, तर युद्धपछि कृषि सुधारले फलफूल र अंगूर खेतीलाई प्रवर्द्धन गर्‍यो, साथै १९५१ पछि डेरी फार्मिङ विस्तार भयो। 

१९८२ मा चुओ एक्सप्रेसवे खुलेसँगै सेवा, यातायात र पर्यटन बढे। २००८ मा कोफु क्षेत्रमा सहर पुनर्जीवन योजना सुरु भयो। 

## भूगोल 
यामानासी प्रान्त टोकियो, कानागावा, साइतामा, सिजुओका र नगानो प्रान्तसँग सिमाना जोडिएको छ। प्रान्तलाई उच्च पर्वतहरूले घेरेका छ। फुजी हिमाल र फुजीका पाँच ताल दक्षिण सिमानामा सिजुओका प्रान्तसँग जोडिएको छ। फुजी हिमालले गर्दा यहाँ  वार्षिक ८१८ मिलिमिटर मात्र वर्षा हुन्छ।

सन् २०१२ अप्रिल १ अनुसार, प्रान्तको कुल भूमि क्षेत्रको २७% प्राकृतिक निकुञ्जको रूपमा सुरक्षित छ। प्रमुख निकुञ्जहरूमा चिचिबु तामा काई, फुजी–हाकोने–इजु, मिनामी–आल्प्स राष्ट्रिय निकुञ्ज; यात्सुगाटाके–चुशिन कोगेन् क्वासी–न्याशनल पार्क; मिनामी–आल्प्स कोमा र शिबिरेको प्रान्तीय निकुञ्ज पर्छन्।

यो प्रान्तको ७८% क्षेत्र जंगलले ढाकिएको छ, जसले यामानासीलाई जापानको सबैभन्दा घना बन भएको प्रान्त बनाएको छ। कृषि जग्गा मुख्य रूपमा कोफु उपत्यकामा सीमित छ।

## अर्थव्यवस्था 
कोफु सहर वरिपरि यामानासीमा औद्योगिक ब्यापर धेरै छ। प्रमुख रूपमा ज्वेलरी र रोबोटिक्स उद्योग छन्। 

प्रान्तमा धेरै फलफूल फार्म र अंगूर बगैँचा छन्। यामानासी जापानको प्रमुख फल उत्पादन क्षेत्र हो, अंगूर, पीच, प्लम र वाइन उत्पादनमा यो प्रान्त अग्रणी छ। साथै, जापानमा बोतलमा भरिने खनिज पानीको करिब ४०% यामानासीमा उत्पादन हुन्छ, मुख्य रूपमा साउथ अल्प्स, माउन्ट फुजी, मित्सुतोगे क्षेत्रबाट। 

## यो पनि हेर्नुहोस 
* जापानका प्रदेशहरू

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:जापानका प्रान्तहरू
तोयामा

**तोयामा प्रान्त (富山県 तोयामा केन)** जापानको होन्शु टापूको चुबु क्षेत्रमा अवस्थित एक प्रान्त हो। सन् २०२५ अनुसार, तोयामा प्रान्तको जनसंख्या ९९३,८४८ थियो। यसको क्षेत्रफल ४,२४७.६१ वर्ग किलोमिटर रहेको छ।

तोयामा प्रान्त पश्चिममा इसिकावा प्रान्त, उत्तर–पूर्वमा निगाता प्रान्त, दक्षिण–पूर्वमा नगानो प्रान्त, दक्षिणमा गिफु प्रान्त र उत्तरमा जापान सागरसँग सिमाना जोडिएको छ।

यो प्रान्त को राजधानी तोयामा सहर हो। अन्य प्रमुख सहरहरूमा ताकाओका, इमिजु, नान्तो पर्छन्।

तोयामा प्रान्त होकुरीकु क्षेत्रको ऐतिहासिक भाग हो। प्रान्तको अधिकांश जनसंख्या तोयामा तटमा बसोबास गर्छ, जुन जापानको सबैभन्दा ठूलो खाडिहरूमध्ये एक हो। 

तोयामा प्रान्त जापान सागर तटीय क्षेत्र भएकोले औद्योगिकरण ब्याप्त भएको छ। 

तोयामा प्रचुर जलविद्युत को लागी पनि प्रशिद्ध छ। प्रान्तको ३०% क्षेत्र राष्ट्रिय निकुञ्जको रूपमा सुरक्षित गरिएको छ।

## इतिहास 
ऐतिहासिक रूपमा, तोयामा प्रान्त एत्चू प्रान्तको रूपमा परिचित थियो। सन् १८७१ मा हान प्रणालीको अन्त्यपछि, एत्चू प्रान्तलाई निइकावा प्रान्तको नाम दिइयो, तर इमिजु जिल्ला नानाओ प्रान्तलाई दिइयो। सन् १८७२ मा इमिजु जिल्ला नयाँ इशिकावा प्रान्तबाट फिर्ता ल्याइयो।

सन् १८७६ मा निइकावा प्रान्तलाई इशिकावा प्रान्तसँग विलय गरियो, तर सन् १८८१ मा यो विलय रद्द भयो र उक्त क्षेत्र पुनः तोयामा प्रान्तको रूपमा स्थापित भयो।

सन् १९५० को आसपास इटाई–इटाई रोग तोयामा क्षेत्रमा देखा पर्यो।

## अर्थतन्त्र 
### कृषि 
तोयामा प्रान्तले जापानको कुल चामल उत्पादनमा करिब २.५% को योगदान पुर्‍याउँछ, जसले यस क्षेत्रलाई देशका महत्वपूर्ण कृषि क्षेत्रहरूमध्ये एक बनाउँछ। प्रान्तमा हिमालय समान जापानी आल्प्सबाट बग्ने नदीहरू, वर्षभरि प्रशस्त वर्षा, र प्राकृतिक झरनाहरूका कारण अत्यन्तै प्रचुर पानी स्रोतहरू उपलब्ध छन्। यिनै कारणहरूले गर्दा यहाँको कृषि भूमि उपजाऊ र सिँचाइ प्रणाली अत्यन्त विकसित मानिन्छ।

यसबाहेक, तोयामा प्रान्त जापान सागरको तटीय क्षेत्रमा अवस्थित भएकाले समुद्री स्रोतहरूमा पनि धनी छ। यस क्षेत्रका गहिरा र चिसा पानीमा विभिन्न किसिमका माछा तथा समुद्री उत्पाद फस्टाउँछन्। यहाँ विशेषगरी हौँतौ माछा, सेतो झींगा (White Shrimp), ब्रान्चिनो जस्ता प्रजातिहरूको पालन र माछापालन उद्योग अत्यन्त सक्रिय छ। तटीय क्षेत्रका बन्दरगाहहरूले स्थानीय अर्थतन्त्रमा महत्वपूर्ण योगदान पुर्‍याउने गर्छन्।

### निर्माण र उद्योग 
तोयामा प्रान्त ऐतिहासिक रूपमा औषधि उद्योगका लागि प्रसिद्ध छ। अन्य उद्योगहरू जस्तै  इलेक्ट्रोनिक उपकरण र पार्टहरू (उद्योगिक रोबोट, साधारण मेसिनरी), धातु उत्पादन (एल्युमिनियम, ताम्रा) आदि पनि हुने गर्छ।

### ऊर्जा 
कुरोबे बाँध तोयामा नदीमा अवस्थित छ र कान्साइ इलेक्ट्रिक पावर कम्पनीका लागि बिजुली उत्पादन गर्छ।

## यो पनि हेर्नुहोस 
* जापानका प्रदेशहरू

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:जापानका प्रान्तहरू
कुरोबे बाँध

**कुरोबे बाँध** जापानको तोयामा प्रान्तमा पर्ने कुरोबे नदीमा बनेको एक ठूलाे बाँध हो। यसको उचाइ १८६ मिटर छ, र यो जापानकै सबैभन्दा अग्लो ड्याम हो। यसले ३३५ मेगावाट बिजुली उत्पादन गर्ने कुरोबे नं. ४ जलविद्युत् आयोजनालाई पानी सङ्कलन गर्छ। यो ड्याम कान्साई इलेक्ट्रिक पावर कम्पनीको स्वामित्वमा छ। ड्यामको निर्माण सन् १९५६ देखि १९६३ सम्म भयो, जसको लागत ५१.३ अर्ब येन परेको थियो। निर्माणका क्रममा १७१ जनाको मृत्यु भएको थियो।

## इतिहास 
बायाँ|अङ्गुठाकार|कुरोबे बाँध
१९५१ मा, कान्साई क्षेत्रमा बिजुली आपूर्ति गर्न कान्साई इलेक्ट्रिक पावर कम्पनी स्थापना भयो। केही समयपछि परेको खडेरीका कारण बिजुली अभाव भयो। युद्धपछि जापान द्रुत रूपमा विकास भइरहेकाले कम्पनीले बढी बिजुली उत्पादन गर्ने योजना बनायो। कुरोबे नदीमा धेरै अध्ययन भएपछि १९५५ मा बाँध बनाउने निर्णय गरियो।

१९५६ मा निर्माण सुरु भयो। साँघुरो क्षेत्र भएकाले सामाग्री ढुवानी कठिन थियो, त्यसैले पहाडभित्र ५.४ किमि लामो सुरुङ बनाइयो। सुरुङ खन्ने क्रममा ढुंगाको कमजोर भाग भेटिएकाले काम धेरै ढिलो भयो। १९५९ मा पहिलो कङ्क्रिट हालियो र १९६० मा जलाशय भरिन सुरु भयो।

हिउँपहिरोबाट जोगियोस् र वातावरणीय असर कम होस् भनेर कुरोबे नं. ४ पावर स्टेशन भने भुइँभित्र बनाइयो । १९६१ मा पहिलो दुई टरबाइन चले, १९६२ मा तेस्रो र १९६३ मा ड्याम पूरा भयो। १९७३ मा चौथो टरबाइन जडान भयो र कुल क्षमताः ३३५ मेगावाट पुगेको छ।

## ड्यामको विवरण 
ड्यामको लम्बाइ: ४९२ मिटर

उचाइ: १८६ मिटर

आधार चौडाइ: ३९.७ मिटर

माथिल्लो भाग चौडाइ: ८.१ मिटर

ड्याममा करिब १५.८ लाख घन मिटर कङ्क्रिट प्रयोग भएको छ। ड्यामले बनाएको कुरोबे तालमा करिब १९९ मिलियन घन मिटर पानी अटाउँछ। यसमा पानी निकासका १० वटा ठूलो निकास छन्।

पावर स्टेशन भुइँतलामा छ र चारवटा टरबाइनबाट बिजुली उत्पादन हुन्छ।

## पहुँच 
कुरोबे ड्याम जापानमा सबैभन्दा धेरै पर्यटक जाने जलविद्युत् स्थल हो। जुन महिनाको अन्त्यदेखि अक्टोबर मध्यसम्म ड्यामबाट पानी झारिन्छ र धेरैले हेर्न आउँछन्।

ड्याम पुग्न तातेयामा कुरोबे अल्पाइन रुट प्रयोग गर्नुपर्छ। टोयामा स्टेशनबाट रेल, केबल कार, बस र हिँडाइ मिलाएर पुगिन्छ। एकातिर यात्रा गर्न झन्डै ४ घण्टा लाग्छ र करिब १०,००० येन खर्च पर्छ।

## लोकप्रिय संस्कृतिमा यो बाँध 
कुरोबे ड्यामबारे धेरै पुस्तक, फिल्म र टिभी कार्यक्रम बनेका छन्।

* द सन अफ कुरुबे नामको उपन्यास र त्यसैको फिल्म द स्यान्डस् अफ कुरुबे 
* प्रोजेक्ट एक्स नामको टिभी सिरिज
* कुरुमोकुरो एनिमे (२०१६) एनिमे पनि यही क्षेत्रमै आधारित छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:बाँध
गुन्मा

**गुन्मा प्रान्त** जापानको कान्तो क्षेत्रको उत्तर–पश्चिम भागमा अवस्थित एक भूमिबन्द प्रान्त हो। टोकियो नजिक भएकाले यो प्रान्त व्यापार, उद्योग, कृषि र पर्यटनका लागि महत्वपूर्ण मानिन्छ। यहाँको वातावरण शान्त र प्राकृतिक छ, जसले अध्ययन, काम र घुमफिरको लागि उपयुक्त बनाएको छ।

## भूगोल 
भूगोलका हिसाबले गुन्मा चारैतिर पहाड र उपत्यकाले घेरिएको छ। उत्तरी भागमा तानिगावा, आसामा र ओजिका जस्ता अग्ला पर्वत छन् भने दक्षिणतिर समथर उपत्यका फैलिएका छन्। टोने नदी प्रान्तको प्रमुख नदी हो, जसले कृषि र पानीको आपूर्ति सुनिश्चित गर्छ। यहाँको मौसम चिसो र सुख्खा छ, जसले गहुँ, तरकारी र फलफूल खेतीका लागि अनुकूल वातावरण बनाउँएको छ। 

## इतिहास 
गुन्माको इतिहास प्राचीन कोजुके प्रान्तसँग सम्बन्धित छ। पुरातन समयमा यो क्षेत्र घोडा पालन र कृषि केन्द्रको रूपमा परिचित थियो। नारा र हेयान कालमा यहाँका स्थानीय शक्तिहरूले केन्द्रीय सरकारसँग सन्तुलन कायम राखेका थिए। कामाकुरा र मु्रमाची कालमा सामुराइहरूको प्रभाव यहाँ बलियो थियो, र एदो कालमा गुन्माले रेशम उत्पादन र कपडा उद्योगको विकासमा ठूलो भूमिका खेलेको थियो। 

मेइजी पुनर्स्थापनापछि आधुनिक उद्योग र यातायात प्रणाली विकसित भएको हो। प्रान्तमा खुलेको *तोमिओका सिल्क मिल*ले जापानको औद्योगिक क्रान्तिमा योगदान पुर्‍याएको मानिन्छ। द्वितीय विश्वयुद्धपछि कृषि सुधार र डेरी उद्योगले यस क्षेत्रको अर्थतन्त्रलाई मजबुत बनाएको मानिन्छ।

## संस्कृति 
गुन्माको संस्कृतिमा पहाडि वातावरणले प्रभाव पारेको छ। यहाँको लोकसंगीत, घोडासम्बन्धी उत्सव, दारुमा गुड्डा र तातोपानी स्नान जस्ता किर्याकलाप यहाँका प्रमुख सांस्कृतिक पक्ष हुन्। खानपानमा ओक्किरिकॉमी नुडल, याकिमान्जु मिठाई र स्थानीय तरकारी र फलफूलको विशेष प्रयोग गरिन्छ।

## अर्थतन्त्रका 
गुन्माको अर्थतन्त्रका उद्योग, कृषि र सेवा क्षेत्रमा आधारित छ। औद्योगिक क्षेत्रहरूमा गाडीका पार्ट्स, मेसिनरी, बिजुली उपकरण र टेक्सटाइल उत्पादन प्रमुख छन्। कृषि क्षेत्रमा आलु, तरकारी, फलफूल र डेरी उद्योग पर्छन्। पर्यटन र सेवा क्षेत्रले स्थानीय रोजगार र आर्थिक वृद्धि सुनिश्चित गरेको छ।

## पर्यटनको 
गुन्मा पर्यटनको दृष्टिले पनि अत्यन्तै लोकप्रिय प्रान्त हो। कुसात्सु र इकाहो ओनसेनका तातोपानी, मिनाकामीको पर्वतीय खेलकुद क्षेत्र, माउन्ट आसामा र ओजे नेसनल पार्कले पर्यटकलाई आकर्षित गर्छन्। तोमिओका सिल्क मिलले औद्योगिक इतिहास देखाउँछ भने प्राकृतिक सौन्दर्य र सांस्कृतिक धरोहरहरूले गुन्मालाई बहुआयामिक र रमणीय गन्तव्य बनाएको छ।

## यो पनि हेर्नुहोस 
* जापानका प्रदेशहरू

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:जापानका प्रान्तहरू
तोकुसिमा

तोकुसिमा प्रान्त (徳島県, तोकुसिमा केन) जापानको सिकोकु टापूमा अवस्थित एक प्रान्त हो। सन् २०२५ फेब्रुअरी १ अनुसार, तोकुसिमा प्रान्तको जनसंख्या ६८२,४३९ थियो। यसको क्षेत्रफल ४,१४६ वर्ग किलोमिटर छ। तोकुसिमा प्रान्तको उत्तरमा कागावा प्रान्त, पश्चिममा एहिमे प्रान्त, र दक्षिण–पश्चिममा कोची प्रान्त सँग सिमाना जोडिएको छ।

तोकुसिमा को राजधानी तोकुसिमा सहर हो। अन्य प्रमुख सहरहरूमा अनान, नारुटो, योशिनोगावा पर्छन। यी सहरअरू तोकुसिमा प्रान्तको किई नहरमा अवस्थित छ, जसले प्रशान्त महासागर र सेतो सागरलाई जोड्दछ। प्रान्तको ओनारुटो पुलले नारुटो खाडी पार गरी अवाजी टापूसँग जोड्दछ। यो पुलमाले कोबे सहर र सान्यो राजमार्ग सँग पनि पहुँच प्रदान गर्दछ।

## इतिहास 
मेइजी सुधार अघि, तोकुसिमा प्रान्त आवा प्रान्तको रूपमा परिचित थियो। प्राचीन समयमा, तोकुसिमा सहर म्योडो-गुन क्षेत्रमा पर्दथ्यो। सन् १८७१ मा प्रान्तीय प्रणालीको निर्माण र जागिर प्रणालीको अन्त्यपछि, यो म्योडो प्रान्तको रूपमा स्थापना भयो। सन् १८७३ मा वर्तमान कागावा प्रान्तको भूभाग पनि म्योडो प्रान्तमा समावेश भयो। 

दोस्रो प्रशासनिक सुधारको क्रममा, सन् १८७५ सेप्टेम्बर ५ मा सानुकी क्षेत्र अलग भएर आधुनिक कागावा प्रान्त बन्यो। सन् १८७६ अगस्ट २१ मा अवाजी टापू ह्योगो प्रान्तमा जोडियो र आवा क्षेत्र अलग भएर कोची प्रान्त बने। सन् १८८० मार्च २ मा म्योडो प्रान्त पूर्ण रूपमा कोची प्रान्तबाट अलग भई तोकुसिमा प्रान्तको रूप लियो।

## भूगोल 
तोकुसिमाप्रान्तको उत्तरी सिमानामा सानुकी पहाडहरू अवस्थित छन्। सन् २०१२ अप्रिल अनुसार, प्रान्तको ९% भूमि प्राकृतिक पार्कको रूपमा आरक्षण गरिएको छ। प्रमुख पार्कहरूमा सेतोनाकाइ राष्ट्रिय निकुञ्ज, मुरोटो–अनान काइगन अर्ध–न्याशनल पार्क, त्सुरुगिसान अर्ध न्याशनल पार्क, र प्रान्तीय प्राकृतिक पार्कहरूमा चुबु सान्केई, दोचु–कोत्सु, हासिकुरा, हिगाशी सान्केई, ओकुमियागावा–उचिदानी, ओआसयामा पर्दछ।

## अर्थतन्त्र र उद्योग 
तोकुसिमा प्रान्तको अर्थतन्त्र मुख्यतः कृषी, वन र मत्स्यपालनमा आधारित रहेको छ। यो प्रान्त सिकोकुमा कोची प्रान्तपछि कृषिजन्य उत्पादन र कृषकको प्रतिशतमा दोस्रो ठूलो प्रान्त हो। 

योशिनो नदीको तल्लो भाग र तटीय साना मैदानहरूमा धान खेती प्रचलित छ। बाँकी भूमि तरकारी र फूल उत्पादनका लागि प्रयोग हुन्छ। प्रान्त काउली र कमलको जरा उत्पादनमा जापानमा सबैभन्दा ठूलो हो र गाजर उत्पादनमा चौथो स्थानमा छ। 

जापानी निलो रङको इन्डिगो प्रजाति केवल यहाँ उत्पादन हुन्छ। तोकुसिमाको उत्तर क्षेत्रमा अकासी च्यानल पुलको निर्माणपछि तीव्र विकास  भएको छ, जसले तोकुसिमार कोबे बीच सडक पहुँच पूरा बढाएको छ। इटानो जिल्लाको आइजुमि सहर र किटाजिमा सहरले तीव्र वृद्धि अनुभव गरेका छन्। 

सन् २०२३ अप्रिलमा कामीयामामा जापानको पहिलो प्रविधि उद्यमशीलता विद्यालय खोलियो। यहाँ १५–२० वर्षका विद्यार्थीहरूलाई इन्जिनियरिङ, प्रोग्रामिङ, डिजाइन, मार्केटिङ र व्यवसायिक योजना प्रस्तुत गर्ने कला सिकाइन्छ।

## कृषि 
तोकुसिमाप्रान्तमा विभिन्न तरकारी उत्पादनको ठूलो क्षेत्रफल छ। योशिनो नदी उत्तरको मैदान विशेष रूपमा उर्वर छ र यहाँको उत्पादन मुख्य जापानको कोबे, ओसाका र क्योटो क्षेत्रमा पठाइन्छ। प्रमुख उत्पादन: नारुटो सखरखन्ड , सुडाची फल, कमलको जरा, स्ट्रबेरी पर्छन्। 

## यो पनि हेर्नुहोस 
* जापानका प्रदेशहरू

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:जापानका प्रान्तहरू
अहमद हसन अल बकर

**अहमद हसन अल-बकर** (, १ जुलाई १९१४ – ४ अक्टोबर १९८२) सन् १९६८ देखि १९७९ सम्म इराकको राष्ट्रपति पद सम्हालेका एक इराकी सैनिक अधिकारी तथा राजनीतिज्ञ थिए। उनी क्रान्तिकारी अरब समाजवादी बाथ पार्टीका प्रमुख सदस्य र पछि बगदादस्थित बाथ पार्टी र यसको क्षेत्रीय सङ्गठन बाथ पार्टी – इराक क्षेत्रसँग (बाथ पार्टीको इराकी शाखा) आबद्ध बनेका थिए। यस बाथ पार्टीले बाथवादी अर्थात् अरब राष्ट्रवाद र अरब समाजवादको मिश्रणको पक्षपोषण गर्ने काम गर्दथ्यो।

इराकमा शासनसत्ता चलाइरहेको राजतन्त्रलाई ढलाउन
उनले पहिलोपटक १४ जुलाई क्रान्ति पछि प्रख्यात बनेका थिए। विद्रोह पछि बनेको नयाँ सरकार अन्तर्गत उनले इराक–सोभियत सम्बन्ध सुधारमा प्रमुख भूमिका निर्वाह गरेका थिए। इराकी सरकारले उनलाई सरकार विरोधी गतिविधिहरू गरेको आरोप लगाउँदै सन् १९५९ मा अल-बकरलाई इराकी सेनाबाट राजीनामा दिन बाध्य पारिएको थियो। इराकी सेनाबाट जबर्जस्ती राजिनामा दिन बाध्य पारिएपछि उनले बाथ पार्टीको इराकी शाखाको सैन्य विभाग अन्तर्गत अध्यक्ष बनेका थिए। यस पदमार्फत उनले संरक्षकता र मित्रतावादको माध्यमबाट बाथवादलाई सुदृढ गर्नका लागि  सदस्यहरूलाई पार्टीमा संलग्न बनाउने काम गर्न सुरु गरेका थिए। प्रधानमन्त्री अब्दुल करिम कासिमलाई रमजान क्रान्ति (८ फेब्रुअरी) मार्फत हटाइएको थियो। 
त्यसपछि उनलाई सुरुमा प्रधानमन्त्री नियुक्त गरी पछि बाथ–नासेरवादी गठबन्धन सरकारमा इराकको उपराष्ट्रपति बनाइएको थियो। सन् १९६३ मा यस नवगठित सरकार १ वर्षभन्दा पनि कम समयमै ढल्न पुगेको थियो। 

सरकार ढलेपछि अल-बकर र बाथ पार्टीले भूमिगत गतिविधिहरू सञ्चालन गरि सरकार विरुद्ध षड्यन्त्र रच्न सुरु गरेका थिए। यस अवधिमा अल-बकरलाई बाथ पार्टीको इराकी शाखाको महासचिवमा (प्रमुख) र उनका मामाका छोरा सद्दाम हुसेनलाई इराकी बाथ पार्टीको उपनेताको रूपमा नियुक्त गरिएको थियो। अल-बकर र बाथ पार्टीले सन् १९६८ को क्रान्ति मार्फत पुनः सत्तामा आएका थिए जसलाई पछि १७ जुलाई क्रान्ति भनेर चिनिन थालिएको थियो। क्रान्तिको फलस्वरूप उनलाई  क्रान्तिकारी आदेश परिषद्का अध्यक्ष र राष्ट्रपतिमा चुनिँदा 
सद्दामलाई भने बाथ पार्टीको उपनेता, क्रान्तिकारी आदेश परिषद्को उपाध्यक्ष र उपराष्ट्रपति बनाइएको थियो जसले इराकको सुरक्षा सेवाहरूको जिम्मेवारी सम्हालेका थिए। 

अल-बकरको शासनकाल अन्तर्गत तत्कालीन समयमा अन्तर्राष्ट्रिय तेल मूल्य उच्च भएकाले इराकले अर्थतन्त्रमा ठूलो फड्को मारेको थियो भने यसले अरब जगतमा देशको स्थिति सुदृढ बनाई इराकीहरूको जीवनस्तर उकास्न महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेको थियो। पछि भूमि सुधारहरू लागू गरी सम्पत्तिलाई समान रूपमा वितरण गर्न सुरु गरिँदा सन् १९७० को दशकको अन्त्यतिर सद्दामको नेतृत्वमा एक प्रकारको समाजवादी अर्थतन्त्र स्थापना भएको थियो। सन् १९७० को दशकमा अल-बकरले सत्ताबाट राजीनामा दिँदै गर्दा सद्दामले पार्टी र राष्ट्रिय रूपमा सुरक्षा सेवाहरू मार्फत आफ्नो स्थिति सुदृढ बनाएका थिए। सन् १९७९ मा अल-बकरले स्वास्थ्यलाई कारण देखाउँदै सबै सार्वजनिक पदहरूबाट राजीनामा दिएका थिए भने सन् १९८२ मा उनको मृत्यु अप्रकाशित कारणहरू गर्दा भएको हो भन्ने विश्वास गरिन्छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:इराकका राष्ट्रपतिहरू
श्रेणी:इराकका प्रधानमन्त्रीहरू
वाकायामा

वाकायामा प्रान्त (和歌山県, जापानी उच्चारण: वाकायामा केन) जापानको होन्शु टापूको कान्साइ क्षेत्रमा अवस्थित एक प्रान्त हो। सन् २०२५ अनुसार, वाकायामा प्रान्तको जनसंख्या ८७६,०३० थियो। यसको क्षेत्रफल ४,७२४ वर्ग किलोमिटर छ।

वाकायामा प्रान्त उत्तरमा ओसाका प्रान्त, उत्तर–पूर्वमा मिए र नारा प्रान्तसँग सिमाना जोडिएको छ।

यो प्रान्तको राजधानी वाकायामा सहर हो। अन्य प्रमुख सहरहरूमा तानाबे, हाशिमोटो र किनोकावा पर्छन्। वाकायामा प्रान्त कीई प्रायद्वीपको दक्षिण–पश्चिमी तटमा अवस्थित छ। 

## भूगोल 
सन् २०२० मार्च ३१ अनुसार, प्रान्तको कुल भूमि क्षेत्रको १३% प्राकृतिक निकुञ्जको रूपमा सुरक्षित गरिएको छ। 

वाकायामा प्रान्तमा सेतोनाकाइ र योसिनो–कुमानो राष्ट्रिय निकुञ्जहरू मुख्य संरक्षित क्षेत्र हुन्। यसका अतिरिक्त कोंगो–इकोमा–किसेन र कोया–र्युजिन अर्ध–नेशनल पार्क पनि महत्वपूर्ण प्राकृतिक सम्पदा हुन्। प्रान्तीय प्राकृतिक निकुञ्जहरूमा एन्जु काइगन, हातेनाशी सानम्याकु, हिकिगावा, जोगामोरी होकोडाई, कोयासानचो इशिमिची–तामागावाक्यो, तथा कोज़ागावा पर्दछ। त्यस्तै, निशियारिडा, ओइशी कोगेन, ओतोसान, र्युमोन्जान, शिरामिसान–वाडागावाक्यो, र शिरासाकी काइगन पनि वाकायामाका महत्त्वपूर्ण प्राकृतिक आकर्षणहरूमा पर्छन्।

## जनसांख्यिकी 
सन् १९९६ देखि, वाकायामा प्रान्तको जनसंख्या घट्दै गएको छ। सन् २०१० पछि, यो कान्साइ क्षेत्रमा १,०००,००० भन्दा कम जनसंख्या भइको एक मात्र प्रान्त हो। सन् २०१७ मा यहाँको जनसंख्या ९४४,३२० रहेको थियो। सन् २०२० को जनगणना अनुसार, करिब ३२% जनसंख्या ६५ वर्ष भन्दा माथि छ, जुन जापानमा सबैभन्दा उच्च प्रतिशत हो।

## संस्कृति 
कोया पर्वत (高野山, Kōya-san) इतो जिल्ला स्थित छ र जापानी बौद्ध धर्मको शिङ्गोन सम्प्रदायको मुख्यालय हो। यहाँ जापानका पहिलो शैलीका बौद्ध मठहरूमा पर्दछ र ती प्राचीन मठहरू सिडर रुखको वरिपरि रहेकोले ती दर्शनार्थी र पर्यटकहरूका लागि लोकप्रिय गन्तव्य बनेका छन्। कुमानो श्राइन प्रान्तको दक्षिणी छेउमा अवस्थित छन्। तोमोगाशिमा (चार टापुहरूको समूह) प्रान्तको हिस्सा हो।

## कृषि 
वाकायामा प्रान्त जापानमा सुन्तला उत्पादनमा पहिलो स्थानमा मानिन्छ। प्रान्तको अरिडा जिल्लामा उत्पादन हुने सुन्तलालाई अरिडा–सुन्तला ब्रान्डको नाममा चिनिन्छ। अरिडा जिल्लाले प्रान्तको करिब आधा सुन्तला उत्पादन गर्छ। यो उत्पादन जापानको कुल घरेलु उत्पादनको करिब १०% हो।

जापानको कृषि, वन र मत्स्य मन्त्रालयको सर्वेक्षण अनुसार, वाकायामा प्रान्त जापानमा उमे फल उत्पादनमा पहिलो स्थानमा छ। सन् २०१६ अनुसार, प्रान्तले जापानको घरेलु उत्पादनको करिब ७०% यो फल उत्पादन गरेको थियो।

## प्राकृतिक प्रकोप 
### सन् १९५३ को बाढी 
सन् १९५३ जुलाई १७–१८ मा प्रान्तमा अत्यधिक वर्षा भयो, जसपछि बाँध भत्किएर ठुलो बाढी र पहिरो आयो। धेरै पुल र घरहरू नष्ट भए। जापान सरकारको आधिकारिक रिपोर्ट अनुसार, १,०१५ जनाको मृत्यु भयो, ५,७०९ घाइते भए, र ७,११५ घरहरू नष्ट भए।

## यो पनि हेर्नुहोस 
* जापानका प्रदेशहरू

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:जापानका प्रान्तहरू
काराकोरम भञ्ज्याङ

**काराकोरम भञ्ज्याङ** (उइगुर: قاراقۇرۇم ئاغىزى) काराकोरम हिमशृङ्खलामा भारत र चीन बीचको ५,५४० मिटर वा १८,१७६ फिट अग्लो पहाडी भञ्ज्याङ हो। यो लद्दाखको लेह र तारिम जलाधारको यारकन्द बीचको प्राचीन कारभान मार्गको सबैभन्दा अग्लो भञ्ज्याङ हो। 'काराकोरम' नाम तुर्केली भाषाबाट आएको हो जसको अर्थ 'कालो गिट्टी' हो।

ऐतिहासिक रूपमा, बाटोको उच्च उचाइ र आहारको अभावका कारण अनगिन्ती भारी बोक्ने जनावरहरूको मृत्यु हुन्थ्यो भने यो मार्गमा हड्डीहरू चारैतिर छरिएर रहेको कारण क्षेत्र कुख्यात थियो। यहाँ वनस्पतिको लगभग शून्य उपस्थिति रहेको छ।

भञ्ज्याङबाट दक्षिणतिर यात्रा गर्दा लगभग ५,३०० मिटर (१७,४०० फिट) मा रहेको बाँझो देप्साङ मैदानहरू पार गर्दै तीन दिनको पैदल यात्रा गर्नुपर्दथ्यो। उत्तरमा, देश केही हदसम्म कम उजाड थियो र यात्रुहरूले अपेक्षाकृत सजिलो र तल्लो सुगेट दावान (वा सुगेट भञ्ज्याङ) पार गर्नुपर्दथ्यो र त्यसपछि काराकास नदीको माथिल्लो उपत्यकामा रहेको शाहिदुल्ला वरपरको हरियो चरन मैदानमा पुगिन्थ्यो। 

यो भञ्ज्याङ दुई पहाडहरूको बीचमा रहेको र लगभग ४५ मिटर (१४८ फिट) चौडा छ। त्यहाँ कुनै पनि वनस्पति छैन र हावाको कारणले गर्दा यो सामान्यतया हिउँबाट मुक्त छ। तापक्रम कम छ, प्रायः धेरै उच्च गतिमा हावा बहन्छ भने यहाँ हिमपात भइरहन्छ। यी सबैको बावजुद, दुबै तर्फ क्रमिक उकालो चढ्ने र वर्षको धेरैजसो समय ग्रीष्मकालीन हिउँ र बरफको अभावको कारण यसलाई अपेक्षाकृत सजिलो भञ्ज्याङ मानिन्थ्यो। फलस्वरूप, भञ्ज्याङ वर्षको अधिकांश समय खुला रहन्छ। यस भञ्ज्याङ पार गर्ने कुनै मोटर जाने बाटो छैन, र भञ्ज्याङ हाल सबै यातायातको लागि बन्द छ।

## भूराजनीतिक समस्याहरू 
काराकोरम भञ्ज्याङ भारतको केन्द्र शासित प्रदेश लद्दाख र चीनको सिन्जियाङ स्वायत्त क्षेत्र बीचको सिमानामा पर्दछ।

यसले भञ्ज्याङको दक्षिणपश्चिममा रहेको सियाचिन हिमनदी क्षेत्रको नियन्त्रणलाई लिएर पाकिस्तान र भारत बीचको विवादमा पनि प्रमुख भौगोलिक भूमिका खेल्छ। यो क्षेत्र सन् १९८४ देखि भारतको नियन्त्रणमा छ (हाल लद्दाखको केन्द्र शासित प्रदेशको भागको रूपमा प्रशासित छ)। यो अवस्था सन् १९७२ मा भारत र पाकिस्तान बीच हस्ताक्षर गरिएको सिमला सम्झौताबाट उत्पन्न भएको थियो, जब सन्धिले नियन्त्रण रेखाको अन्त्यदेखि चीनसँगको सीमासम्मको युद्धविराम रेखाको अन्तिम १०० किलोमिटर (६० माइल) वा सोभन्दा बढी निर्दिष्ट गर्न असफल भएको थियो।

काराकोरम भञ्ज्याङमा सम्भावित चीन-भारत-पाकिस्तान त्रिविन्दूको उल्लेख सन् १९६३ मा चीन र पाकिस्तान बीच काराकोरम पार क्षेत्र सम्बन्धी सीमा सन्धिमा गरिएको थियो, तर भारत त्यो सन्धि वा कुनै त्रिविन्दू सम्झौताको पक्ष थिएन। हालको वास्तविक त्रिविन्दू सियाचिन मुज्तागको इन्दिरा कोल नजिकैको भञ्ज्याङबाट लगभग १०० किलोमिटर पश्चिममा छ, जहाँ भारतीय र पाकिस्तानी सेनाहरू बीचको वास्तविक भू-नियन्त्रण रेखा चीनसँगको सीमासँग मिल्छ।

## ऐतिहासिक नक्साहरू 

STANFORD(1917) p61 PLATE19. SINKIANG (14597194848).jpg|काराकोरम भञ्ज्याङ (१८,३०७) (सन् १९१७) सहितको नक्सा
Map India and Pakistan 1-250,000 Tile NI 43-4 Chulung.jpg|काराकोरम भञ्ज्याङ सहितको नक्सा (सन् १९५३)
Txu-oclc-6654394-ni-43-5th-ed.jpg|काराकोरम भञ्ज्याङ सहितको नक्सा (सन् १९६६)

## टिप्पणीहरू 
## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:चीनका भञ्ज्याङहरू
श्रेणी:सिन्जियाङका भञ्ज्याङहरू
श्रेणी:चीन भारत सीमा 
श्रेणी:लद्दाखका सीमाहरू
श्रेणी:भारतका भञ्ज्याङहरू
श्रेणी:काराकोरमका भञ्ज्याङहरू
स्कर्दु

**स्कर्दु** (उर्दू: سکردو) ,तिब्बती:སྐར་མདོ) विवादित कश्मीर क्षेत्रमा पाकिस्तान प्रशासित गिलगित बल्तिस्तानमा अवस्थित एक सहर हो। स्कर्दुले स्कर्दु जिल्ला र बल्तिस्तान विभागको राजधानीको रूपमा सेवा गर्दछ। यो सिन्धु र शिगर नदीहरूको सङ्गममा स्कर्दु उपत्यकामा समुद्र सतहबाट लगभग २,५०० मिटर (८,२०२ फिट)को औसत उचाइमा अवस्थित छ। यो नजिकैको काराकोरम हिमशृङ्खलाको आठ हजारीको एक महत्त्वपूर्ण प्रवेशद्वार हो।  यस क्षेत्रबाट बग्ने सिन्धु नदीले काराकोरमलाई लद्दाख हिमशृङ्खलाबाट अलग गर्दछ।

## शब्दको उत्पत्ति 
"स्कर्दु" नाम बाल्ती शब्दबाट आएको मानिन्छ जसको अर्थ "दुई उच्च स्थानहरू बीचको समथल भूभाग" हो।  दुई उल्लेखित "उच्च स्थानहरू" शिगर सहर र उच्च-उचाइमा रहेको सतपारा ताल हुन्।
## अवस्थिति 
उपत्यका मुख्य काराकोरम राजमार्गबाट ​​लगभग १८० किलोमिटर टाढा अवस्थित छ। स्कर्दुलाई काराकोरम राजमार्गसँग जोड्ने सडक घुमाउरो र जोखिमपूर्ण छ, जसमा धेरै तीखा मोडहरू र ठाडो झरनाहरू छन्।

सिन्धु र शिगर नदीहरूको सङ्गममा, उपत्यका १० किलोमिटर (६ माइल) चौडा र ४० किलोमिटर (२५ माइल) लामो छ। नजिकैको काराकोरम हिमालमा सक्रिय अपरदनको परिणामस्वरूप स्कर्दु उपत्यकाभरि ठूलो मात्रामा पत्र जम्मा भएको छ।

## प्रशासन 
स्कर्दु सहर स्कर्दु जिल्ला भित्रको एक तहसील हो। स्कर्दु जिल्ला आफैँमा ठूलो बल्तिस्तान विभागको एक भाग हो। स्कर्दु सहर तहसील/तालुका भएकोले पाकिस्तान प्रशासनिक सेवासँग सम्बन्धित सहायक आयुक्तद्वारा प्रशासित छ भने स्कर्दु जिल्ला पाकिस्तान प्रशासनिक सेवाका उपायुक्तद्वारा प्रशासित छ। हालको आयुक्त करिम दाद चुगताई हुन्।

## भूगोल 
### भू-बनोट 
स्कर्दुको विमानस्थल समुद्र सतहबाट २,२३० मिटर (७,३२० फिट) को उचाइमा अवस्थित छ, यद्यपि स्कर्दु वरपरका पहाडी चुचुराहरू ४,५००–५,८०० मिटर (१४,८००–१९,००० फिट) को उचाइमा पुग्छन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* स्कर्दु 
* 

श्रेणी:स्कर्दु जिल्लाका ठाउँहरू
श्रेणी:स्कर्दु जिल्ला
श्रेणी:बल्तिस्तान
श्रेणी:गिलगित बल्तिस्तानको इतिहास
श्रेणी:बल्तिस्तानको इतिहास
श्रेणी:पाकिस्तानका सहरहरू
इमा दत्सी

**इमा दत्सी**(Dzongkha: ཨེ་མ་དར་ཚིལ་ Wylie: ) भुटानी खानाको एक परिकार हो, जुन तातो खुर्सानी र चीजबाट बनेको मसालेदार झोल तरकारी हो।  यो भुटानी परिकारको सबैभन्दा प्रसिद्ध परिकारमध्ये एक मानिन्छ र देशको राष्ट्रिय परिकारको रूपमा पनि चिनिन्छ। लामो समयदेखि, तिबेतियन पाकशैलीबाट उत्पन्न यो परिकार भुटानी स्वाद अनुसार विविध परिवर्तन भइसकेको छ।
इमा दत्सी बनाउन विभिन्न प्रकारका खुर्सानी प्रयोग गर्न सकिन्छ; हरियो खुर्सानी, रातो खुर्सानी, वा सेतो खुर्सानी (हरियो खुर्सानीलाई तातो पानीमा धुने र घाममा सुकाइएको)  जुन सुक्खा वा ताजा हुनु पर्छ। यी खुर्सानीलाई '*शा इमा* भनिन्छ, जुन भिंडे खुर्सानी एन्नम जातको हो  र क्यानेन, पोब्लानो, अन्चो वा एनाहाइम खुर्सानी जस्तै हुन्छ। परम्परागत इमा दात्शीबाहेक प्रयोग हुने तरकारीको प्रकारअनुसार धेरै भिन्न भिन्न रूपहरू पनि पाइन्छ। इमा दत्सीमा प्रयोग हुने चीजलाई दत्सी भनिन्छ। यो प्रायः घरमै गाई वा याकको दूधबाट बनेको दहीबाट तयार गरिन्छ। स्वादमा समृद्ध भए तापनि, इमा दत्सीमा बोसो र नुनको मात्रा बढी हुने भएकाले केही स्वास्थ्य समस्याका व्यक्तिहरूका लागि उपयुक्त हुँदैन।

## उत्पत्ति
इमा दत्सी भन्ने शब्द भुटानको आधिकारिक भाषा जोङ्खा भाषाबाट आएको हो। जोङ्खामा दत्सीलाई “ཨེ་མ་དར་ཚིལ་” भनेर लेखिन्छ। वाइली लिप्यान्तर प्रणालीमा यसलाई *e-ma dar-tshi* भनेर अभिलेखित गरिन्छ। जोङ्खामा*ema* को अर्थ*खुर्सानी* र *datshi* को अर्थ *चीज* भन्ने हुन्छ। त्यसैले **इमा दत्सी** को शाब्दिक अर्थ अंग्रेजीमा **chili cheese** हुन्छ। *Ema* लाई *इ-मा* जस्तै उच्चारण गरिन्छ, जसमा पहिलो अक्षरमा जोड पर्छ। *Datshi* लाई *दा-ची* जस्तै उच्चारण गरिन्छ। जहाँ *ची* भागमा जोड पर्छ र *ch* ध्वनि हल्का हुन्छ।

## इतिहास
इमा दत्सीको उत्पत्ति तिबेतियन पाकशैलीबाट भएको मानिन्छ। जसलाई पछि भुटानमा उपलब्ध स्थानीय उत्पादन अनुसार क्रमशः परिमार्जित र विकसित गरिएको हो। इमा दत्सी भुटान भरका घर देखि रेस्टुरेन्ट सम्म सर्वत्र पाइन्छ।

## विविधता
दत्सी परिकारहरू भिभिन्न तरकारी वा मासुजन्य सामग्री प्रयोग गरेर बनाउन सकिन्छ। यसका लोकप्रिय प्रकारहरूमा केवा दत्सी (आलुको संस्करण), शाकाम दत्सी (सुकुटी-गाईको मासुको प्रकार), सेमचुङ दत्सी (फर्सी-बोडीको प्रकार), सिकाम दत्सी(सुगुरको प्रकार) र सामु दत्सी(च्याउको प्रकार) समावेश गरिएको हुन्छ। केवा दत्सी इमा दत्सीको एक रूप हो, जसमा मुख्य सामग्रीका रूपमा खुर्सानीको सट्टा आलु प्रयोग गरिन्छ। सेमचुङ दत्सी इमा दत्सीको अर्को शाकाहारी रूप हो, जहाँ खुर्सानीका सट्टा फर्सी र बोडीको प्रयोग गरिएको हुन्छ। सामु दत्सी इमा दत्सीको अर्को संस्करण हो, जसमा च्याउलाई खुर्सानीको स्थानमा प्रयोग गरिन्छ।
शाकाम दत्सी इमा दत्सीको मासुजन्य संस्करण हो, जसमा मुख्य सामग्रीका रूपमा गाईको सुकुटी प्रयोग गरिएको हुन्छ त्यस्तै सिकाम दात्शी पनि इमा दत्सीको अर्को मासुयुक्त रूप हो, जसमा मुख्य सामग्रीका रूपमा सुगुरको मासु प्रयोग गरिन्छ।

## तस्विरहरू

File:Semchung_Datshi_(_Beans_version).jpg|thumb|सेमचुङ दत्सी(फर्सी-बोडीको प्रकार)
File:Shakam_Datshi.jpg|thumb|शाकाम दत्सी (सुकुटी-गाईको मासुको प्रकार)
File:Kewa_Datshi.jpg|thumb|केवा दत्सी (आलुको प्रकार)
File:Semchung_Datshi.jpg|thumb|शामु दत्सी (च्याउको प्रकार)
File:Sikam_datshi(Pork_version).jpg|thumb|सिकाम दत्सी (सुगुरको मासुको प्रकार)

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
* 

श्रेणी:भुटानी परिकारहरू
इभा एल्फी

**युलिया सेर्गेयेभ्ना रोमानोभा** () जसलाई व्यावसायिक रूपमा **इभा एल्फी** () भनेर चिनिन्छ, एक रूसी अश्लील चलचित्र अभिनेत्री, नग्न मोडल तथा युट्युबर हुन्। उनी २०२१ मा एभिएन पुरस्कारको बेस्ट न्यु फरेन स्टार्लेट श्रेणीकी विजेता हुन्।

## करियर
हाई स्कूलबाट स्नातक गरेपछि, एल्फी २०१८ मा मस्कोमा सरेकी थिइन्, जहाँ उनले म्यानेजर र वेट्रेसको रूपमा काम गरिन्। यसअघि, उनले आफ्नो जन्मस्थल ओम्स्कमा एक टिभी च्यानलको लागि संवाददाताको रूपमा पनि काम गरेकी थिइन्।

एल्फीको पहिलो कामुक मोडलिङ २०१८ मा भएको थियो। त्यसपछि उनले हस्तमैथुन दृश्य छायाङ्कन गर्ने प्रस्ताव स्वीकार गरेकी थिइन्। केही महिनापछि उनले पारम्परिक र लेस्बियन यौन दृश्यहरू रेकर्ड गर्न सहमत भइन्, जसको लागि उनी चेक गणतन्त्र गएर लोकप्रिय पोर्न साइट क्लबस्वीटहार्ट्सको लागि थुप्रै सुटिङ गरिन्। मस्को फर्केपछि, उनले उनले एमेच्योर पोर्न सुट गर्ने निर्णय गरिन्। फेब्रुअरी २०१९ मा, एल्फीले पोर्नहबमा आफ्नो च्यानल सिर्जना गरिन्। उनको पहिलो भिडियो धेरै लोकप्रिय भयो र फेब्रुअरी २०२० सम्ममा त्यसले ५३ मिलियनभन्दा बढी भ्युज प्राप्त गरेको थियो। नोभेम्बर २०२० को सुरुमा, एल्फी पोर्नहबको वरीयतामा चौथो स्थानमा थिइन्, जसले गर्दा उनी साइटमा सबैभन्दा लोकप्रिय अभिनेत्रीहरू मध्ये एक बनिन्।

अक्टोबर २०२० मा, एल्फीले "फिमेल क्लिप आर्टिस्ट अफ द इयर" श्रेणीमा आफ्नो पहिलो पुरस्कार, एक्सबिज युरोपा पुरस्कार जितिन्। जनवरी २०२१ मा, उनले "बेस्ट न्यु फरेन स्टार्लेट" को लागि एभिएन पुरस्कार जितिन्।

## पुरस्कारहरू 
*२०२० एक्सबिज युरोपा पुरस्कार – फिमेल क्लिप आर्टिस्ट अफ द इयर
*२०२१ एभिएन पुरस्कार – बेस्ट न्यु फरेन स्टार्लेट
*२०२१ अल्टपोर्न अवार्ड – फ्यान फेवरेट फिमेल पर्फर्मर अफ द इयर
*२०२२ एभिएन पुरस्कार – फेवरेट इन्डी क्लिप स्टार
*२०२२ पोर्नहब पुरस्कार – महिलाहरूद्वारा सबैभन्दा लोकप्रिय महिला कलाकार
*२०२२ पोर्नहब पुरस्कार - सबैभन्दा राम्रो पुसी
*२०२३ एक्सबिज पुरस्कार – क्लिप आर्टिस्ट अफ द इयर
*२०२३ पोर्नहब पुरस्कार - महिलाहरूद्वारा सबैभन्दा लोकप्रिय महिला कलाकार
*२०२४ एभिएन पुरस्कार - बेस्ट इन्टरनेसनल अल–गर्ल सेक्स सिन  – *डलहाउस २*

## पोर्नोग्राफी बाहिर
सन् २०२० मा, एल्फी नुटाकुको डेटिङ सिम बुटी कल्समा खेल्न मिल्ने पात्रको रूपमा देखा परिन्। सन् २०२१ मा, उनले इटालियन क्लब भेनेजियाको फुटबल किट प्रस्तुत गरिन्, जसले १९ वर्षमा पहिलो पटक सेरिए आमा स्थान बनाएको थियो।

एल्फी इस्पोर्ट्स समुदायमा संलग्न छिन्। उनले आफ्नो ओन्लीफ्यान्स खाताबाट *डोटा २* टिआइ१२ प्रतियोगिताको पुरस्कार कोषमा रकम योगदान गर्ने योजना बनाएकी थिइन्, यद्यपि विजेताहरूले उनलाई अस्वीकार गरे। उनी अरोरा गेमिङको काउन्टर-स्ट्राइक २ टोलीसँग विज्ञापन अभियानमा पनि देखा परिन्।

एल्फीलाई अनलाइन खेल *वार थन्डर* मा सन्दर्भ गरिएको छ, जहाँ उनको डेकल खेलभित्रको खेलाडीको सवारी साधनमा लागू गर्न सकिन्छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
* 
* 

श्रेणी:जीवित मानिसहरू
श्रेणी:रुसी अश्लील चलचित्र अभिनेत्रीहरू
श्रेणी:रुसी युट्युबरहरू
निसासी

**निसासी** वा **स्वास अवरोध** स्वासप्रस्वासको एक अप्राकृतिक अवरोध हो। यस निसासीको प्रक्रियामा खानाको टुक्रा वा अन्य कुनै कडा वस्तु जस्ता बाह्य वस्तुहरू अड्किँदा श्वासनलीमा हावाको आपूर्ति बन्द हुन गई मृत्युसम्म पनि हुन सक्छ। सामान्यतया, साना बालबालिका र वृद्धहरूमा श्वासनली अवरोधका कारण मृत्युको जोखिम बढी हुन्छ। निसासीको केही प्राथमिक उपचारहरू पनि रहेका छन् प्राथमिक उपचारबाट पनि समस्य हल नहुने अवस्था रह्यो भने आपतकालीन चिकित्सा सेवाहरू तुरुन्तै लिनुपर्ने हुन्छ।

## निल्ने क्रममा हुने निसासी विरुद्ध प्राथमिक उपचार 
खाना घाँटीमा अड्किएको खण्डमा हातेविधिद्वारा खानाको टुक्रालाई मुखबाट बाहिर निकाल्न वा निल्नमा सहयोग पुर्‍याउन सकिन्छ भने यसबाहेक यसका केही प्राथमिक उपचारहरूमा उपकरणहरूको पनि प्रयोग गर्न सकिन्छ।
### प्राथमिक उपचार 
खानाको टुक्रा वा अन्य खाद्य वस्तु घाँटीमा अड्किई स्वासप्रस्वासमा अवरोध पुर्‍याएको खण्डमा, खोकी एक प्राथमिक उपचार हो। यदि पीडितले खोक्न सकिरहेको छैन भने, तल देखाइएको जसरी हाते विधि अपनाउन सकिन्छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
मानवताविरुद्धको अपराध

thumb|upright=1.1|सन् १९१५ को अर्मेनियाली नरसंहारलाई (चित्रमा) पहिलोपटक 'मानवताविरुद्धको अपराध' भनेर वर्णन गरिएको थियो।
thumb|आउसभिट्च शिविरमा मानिसहरूको छनोट हुँदै गर्दाको दृश्य

**मानवताविरुद्धका अपराधहरू** एक निश्चित प्रकारका अपराधहरू हुन् जुन प्रायः नागरिकहरू विरुद्ध ठूलो परिमाणमा आक्रमण गरि गरिन्छ। ऐतिहासिक रूपमा हेर्ने हो भने युद्ध अपराधहरूको विपरीत, मानवता विरुद्धका अपराधहरू शान्ति र युद्ध दुवै समयमा गरिएको हुँदा यसमा कुनै राज्यका आफ्नै नागरिकहरू मात्र नभई विदेशी नागरिकहरू विरुद्ध पनि हुन सक्दछन्। युद्ध अपराध, नरसंहार र आक्रमणको अपराधसँगै, मानवता विरुद्धका अपराधहरू अन्तर्राष्ट्रिय फौजदारी कानुन अन्तर्गत मुख्य अपराधहरूमा पर्दछन् र अन्य अन्तर्राष्ट्रिय कानुन विरुद्धका अपराधहरू जस्तै, यसका लागि अभियोजनमा कुनै समयसम्बन्धी वा क्षेत्राधिकार सम्बन्धमा सीमितता रहेको छैन।

मानवताविरुद्धको अपराधको पहिलो मुद्दा नुर्मबर्ग मुद्दाको क्रममा र पछि यस मुद्दामा पराजित नाजी जर्मनीका नेतृत्वकर्ता र सहकर्मीहरू विरुद्ध लगाइएको थियो। यी मुद्दाहरूलाई पूर्व युगोस्लाभियाका लागि अन्तर्राष्ट्रिय आपराधिक अदालत, रुवान्डाका लागि अन्तर्राष्ट्रिय आपराधिक अदालत, सिएरा लिओनको विशेष अदालत, क्याम्बोडियाली अदालतको विशेष कक्ष र अन्तर्राष्ट्रिय आपराधिक अदालतका साथै घरेलु अदालतहरूद्वारा अघि सारिएको थियो। मानवताविरुद्धको अपराधको कानुन मुख्य रूपमा परम्परागत अन्तर्राष्ट्रिय कानुनी विकासको फलस्वरूप विकास भएको हो। मानवताविरुद्धका अपराधहरू अन्तर्राष्ट्रिय संविधानमा संहिताबद्ध नभएको हुँदा यस प्रकारको सन्धि स्थापना गर्ने अन्तर्राष्ट्रिय प्रयासलाई मानवताविरुद्धको अपराध पहलद्वारा नेतृत्व गरि सन् २००८ देखि चलाउँदै आएको छ। 

युद्ध अपराधहरूका मुद्दाहरू युद्धको समयमा मात्र दर्ता गर्दछन् भने मानवता विरुद्धका अपराधहरू शान्ति वा युद्ध दुवै समयमा हुन सक्छन्। यस्ता अपराधहरू कुनै सरकारी नीतिको अंशको रूपमा (यद्यपि अपराधीहरूले आफूलाई नीतिसँग सम्बन्धित नभएको दाबी गर्न सक्छन्) वा कुनै सरकार वा कार्यकारी प्राधिकरणद्वारा सहन या समर्थन गरिएको र व्यापक रूपमा प्रचलित क्रूरता अन्तर्गत हुने गर्दछन्। युद्ध अपराधमा हत्या, अमानवीकरण, सामूहिक हत्या, जातीय नरसंहार, देशनिकाला, अनैतिक मानवीय परीक्षण, न्यायमा आधारित नरही दिइने अनाधिकृत सजाय (जस्तै न्यायबिनाको मृत्युदण्ड), सामूहिक हत्या गर्ने उद्देश राखि विनाशकारी हतियारको प्रयोग, राज्य आतङ्कवाद, राज्यको संरक्षणमा आतङ्कवाद, हत्यारा टोली, अपहरणकारीहरूको प्रयोग, बाल सैनिकको प्रयोग, अन्यायपूर्ण बन्दीकरण, दासत्व, यातना, बलात्कार, राजनीतिक उत्पीडन, जातिवादमा आधारित भेदभाव, धार्मिक उत्पीडन र अन्य मानवाधिकार उल्लङ्घन हुने क्रियाकलापहरू पर्दछन् भने यस्ता अपराधीहरूलाई मानवताविरुद्धको अपराधमा आरोपी बनाइ मुद्दा दायर गरिन्छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* सशस्त्र द्वन्द्वमा कानूनी शासन परियोजना
* *मानवताविरुद्धको अपराध भनेको के हो?* 
* नरसंहार र मानवताविरुद्धको अपराध
* मानवताविरुद्धको अपराध

श्रेणी:मानवताविरुद्धको अपराध
सन् २०१७ पाकिस्तानी जनगणना

**सन् २०१७ पाकिस्तानी जनगणना** जनसङ्ख्याको विस्तृत गणना थियो जुन १५ मार्च २०१७ मा सुरु भएर २५ मे २०१७ मा समाप्त भएको थियो। यो २१औँ शताब्दीमा देशमा लिइएको पहिलो जनगणना थियो, जुन सन् १९९८ मा अघिल्लो जनगणनाको उन्नाइस वर्ष पछि सम्पन्न गरिएको थियो। यो पाकिस्तान तथ्याङ्क ब्यरोद्वारा गरिएको थियो।

जनगणना अनुसार देशको कुल जनसङ्ख्या २१३,२२२,९१७ रहेको थियो। नतिजाहरूले सन् १९९८ र सन् २०१७ को बीचमा ७.७० करोड मानिसहरूको ठुलो जनसङ्ख्या वृद्धि भएको देखाएको थियो। देशमा उक्त समयमा जनसङ्ख्या ५६.५% ले वृद्धि भएको थियो। परिणामहरूले जनगणना अघि पाकिस्तानी जनसङ्ख्याको अनुमानको तुलनामा उल्लेखनीय रूपमा उच्च परिणाम पनि देखाएको थियो, जसले पहिले सन् २०१७ मा पाकिस्तानी जनसङ्ख्या १९.५ करोड र २० करोडको बीचमा हुने अनुमान गरेको थियो।

पाकिस्तानको सबैभन्दा ठुलो सहर कराँची र सिन्धको जनसङ्ख्या वरिपरि केन्द्रित यस जनगणना सम्बन्धी विवादहरूको परिणामस्वरूप सन् २०२३ को सुरुमा अर्को जनगणनाको तालिका बनाइएको थियो। त्यो जनगणनाको नतिजा सन् २०२४ पाकिस्तानी आम निर्वाचनको लागि निर्वाचन क्षेत्रहरू सीमाङ्कन गर्न प्रयोग गरिएको थियो। 

## तयारी 
यस जनगणनामा १,१०,००० भन्दा बढी नागरिक कर्मचारीहरू र पाकिस्तानी सेनाका २,००,००० भन्दा बढी कर्मचारीहरूले सुरक्षा प्रदान गरेका थिए। यसको बजेट १८.५ अर्ब पाकिस्तानी रुपैयाँ थियो, जसमध्ये ६.० अर्ब सशस्त्र सेनामा प्रयोग भएको थियो भने ६.५ अर्ब यातायात र अन्य सम्बन्धित खर्चको लागि तोकिएको थियो र ६.० अर्ब तालिम र पुनर्गणनामा खर्च गरिएको थियो। प्रत्येक व्यक्तिलाई उमेर, लिङ्ग, वैवाहिक स्थिति, धर्म, मातृभाषा, राष्ट्रियता, शैक्षिक प्राप्ति, साक्षरता र रोजगारीको स्थिति गरि धेरै प्रश्नहरू सोधिएको थियो। देशको प्रत्येक घरपरिवारको बारेमा पनि तथ्याङ्क सङ्कलन पनि गरिएको थियो।

यसलाई दुई चरणमा सञ्चालन गरिएको थियो। पहिलो चरण १५ मार्च २०१७ देखि १३ अप्रिल २०१७ सम्म चलेको थियो र देशका ५३ जिल्लाहरूलाई समेटिएको थियो। दोस्रो चरण २५ अप्रिल २०१७ मा सुरु भएको थियो र २४ मे २०१७ सम्म चलेको थियो जसमा बाँकी ८८ जिल्लाहरू समेटिएका थिए। यद्यपि, इस्लामाबाद राजधानी क्षेत्र र छिमेकी जिल्लाहरू अटक र रावलपिन्डीमा जनगणना दोस्रो चरणमा गरिएको थियो जुन ३० मार्च २०१७ मा सुरु भएर २३ मे २०१७ मा समाप्त भएको थियो। यसबाहेक, प्रशासनिक उद्देश्यका लागि, बलुचिस्तानको केच जिल्लामा जनगणना दुवै चरणहरूमा फैलिएको थियो। खैबर पख्तुनख्वाका केही, "हिउँले घेरिएका" क्षेत्रहरूमा, गणना जुन २०१७ मा भएको थियो। आजाद कश्मीर र गिलगित बल्तिस्तानको तथ्याङ्क क्षेत्रका आफ्नै तथ्याङ्क नियोगहरूले छुट्टाछुट्टै प्रसारित गरेका थिए।
 

## टिप्पणीहरू 
## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:पाकिस्तानको जनसाङ्ख्यिकी
श्रेणी:पाकिस्तानमा भएका जनगणनाहरू
इन्तर्नास्योनाल

**इन्तर्नास्योनाल** () अराजकतावादी, साम्यवादी, समाजवादी र सामाजिक लोकतान्त्रिक आन्दोलनहरूले आफ्नो आधिकारिक गीतको रूपमा अपनाएका एक अन्तर्राष्ट्रिय गीत हो। दोस्रो अन्तर्राष्ट्रियले यसलाई आफ्नो आधिकारिक गानको रूपमा अङ्गिकार गरेपछि उन्नाइसौँ शताब्दीको अन्त्यदेखि यो गीत समाजवादी आन्दोलनको मानक बनेको थियो। यस गीतको शीर्षक श्रमिकहरूको एक गठबन्धन, प्रथम अन्तर्राष्ट्रियबाट लिइएको हो जसले सन् १९६४ मा एक सम्मेलन आयोजना गरेको थियो। 
सङ्गठनको फ्रान्सेली शाखाका सदस्य ओजेन पोतिएले यस गीतको रचना गरेका थिए भने उनी पनि यस सम्मेलनका एक सहभागी थिए। पोतिएको शब्दपछि फ्रान्सको उत्तरी औद्योगिक क्षेत्रको लिलेका निवासी तथा फ्रान्सेली श्रमिक पार्टीका सदस्य, पिएर दे गेइतेले रचना गरेको मौलिक धुनलाई अपनाइएको थियो। 

*इन्तर्नास्योनाल* शब्दको नेपाली अर्थ *अन्तर्राष्ट्रिय* हो। मूल रूपमा फ्रान्सेली भाषामा लेखिएको यस गीतलाई पछि थुप्रै भाषाहरूमा अनुवाद गरिएको थियो। यस गीतलाई प्रायः मुठ्ठी कसेर ठाडो पारी सलामीको रूपमा गर्वका साथ गाइन्छ वा प्रस्तुत गरिन्छ।

## शब्द 
पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय र पेरिस कम्युनका सदस्य समेत रहेका उजेन पोतिएले यस गीतलाई मूल रूपमा फ्रान्सेली भाषी संस्करणमा सन् १८७१ लेखेका थिए भने पेरिस कम्युन जस्तो एक क्रान्तिकारी सरकार फ्रान्सेली सेनाको कब्जामा आएपछि उनी सुरुमा बेलायत र पछि अमेरिका पलायन हुनुअघि यस गीत लेखिसकिएको थियो। पोतिएले यो गीतलाई 'ला मार्सेइएज'को (फ्रान्सको राष्ट्रगान) धुनमा गाउन चाहन्थे। एक विवरण अनुसार सन् १८८७ मा पोतिएको अन्त्येष्टिमा यस गीतलाई 'ला मार्सेइएज'को धुनमा गाइएको थियो। त्यसको अर्को वर्ष, इन्तर्नास्योनाललाई हाल जुन धुनमा गाइन्छ, त्यसको सङ्गीत पिएर दे गेइतेले फ्रान्सेली श्रमिक पार्टीको भजनमण्डली 'ला लायर देस त्राभाइएर' का लागि आफ्नो जन्मस्थल लिलेमा रचना गरी पहिलोपटक सन् १८८८ को जुलाईमा प्रस्तुत गरेका थिए।

### फ्रान्सेली संस्करणको नेपाली अनुवाद 
इन्तर्नास्योनालको नेपाली संस्करण

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू
आगमनी गीत

**आगमनी** (संस्कृत: अगमनि विजया) (बङ्गाली: আগমনী গান) बङ्गाली लोकगीतहरूको एक श्रेणी हो। जसमा देवी पार्वती(उमा वा दुर्गा)ले शरद ऋतुमा हुने दुर्गा पूजाको अवसरमा आफ्ना माइतीघर फर्किएको उत्सव मनाइन्छ। आगमनी गीतहरूले पार्वतीलाई देवीको रूपमा नभई छोरीको रूपमा ग्रामीण माइतीघर फर्किएको कथालाई वर्णन गर्छन्। त्यसपछि गाइने विजया गीतले तीन दिनपछि शिवको गृह फर्कँदा हुने बिदाइ र वियोगको पीडा चित्रित गर्ने गर्दछ। यी गीतहरू प्रायः बङ्गालको गाऊको परम्परागत लोक-संगीत शैलीमा आधारित हुन्छन्। जसले उमा वा पार्वती(देवी नभई छोरीको रूपमा) पिताको घर फर्किँदाको भावनालाई वर्णन गर्छन्।

प्रचलित कथन अनुसार, धनी गिरीराज हिमालयकी छोरी उमा(पार्वती) पिताको इच्छा विपरीत श्मशानवासी शिवसँग विवाह गर्छिन्। विवाहपछि उमा गरिब शिवको घर पुगेकी थिइन्। छोरी परघर गएको कुरा सम्झँदा माता मेनकाको मन व्याकुल हुन्छ। एउटा शरद्पूर्णिमा जस्तै रातमा छोरी उमालाई सपनामा देखेपछि मेनका हिमालयलाई अनुरोध गर्छिन् कि उमालाई केही दिनका लागि पितृगृहमा ल्याईदिनुपर्छ। बाबुआमाको आग्रहपछि उमा चार दिनका लागि पिताको घर आउने अनुमति दिन्छिन्। यही प्रसङ्गलाई लिएर आगमनी गीतहरूको परम्परा विकसित भएको मानिन्छ।

यो गीत परम्पराको उद्भव सम्भवतः अठारौँ शताब्दीमा भएको हो। रामप्रसाद सेन यस विधाका प्रथम तथा उत्कृष्ट गीतकार मानिन्छन्। पछि यस संगीत–परम्परालाई समृद्ध बनाउने प्रमुख कलाकारहरूमा राम बसु, जयनारायण बन्दोपाध्याय, गोपालचन्द्र बन्दोपाध्याय, कृष्णमोहन भट्टाचार्य, दासरथि राय, कामरुल इस्लाम (काजी नजरुल इस्लाम) आदि पर्छन्। केही प्रसिद्ध आगमनी गीतहरू यस प्रकार रहेका छन्;

• साधक रामप्रसाद सेनको लोकप्रिय आगमनी गीतः
::एबार आमार उमा एले, आर उमाय पाठाबो ना
::आमार उमा सामान्य मेये नोय

• कवियाल राम बसुको गीतः
::गिरि हे, तोमाय बिनय करी आनिते गौरी

• काजी नजरुल इसलामद्वारा रचित आगमनी गीतः
::सुनौलो प्रकाशका छालहरू खेतका घाँसमा खेल्छन्, हाम्री आमाज्यू आउँदैछिन्।
::उमा कहाँबाट आईन्?

• लोक-आगमनी, मिन्टु दासगुप्तको स्वरमा:
::आहा रे हैमवती शिव-सोहागी राजार नन्दिनी

जस्तै आगमनी गीत उमाको माइतीघर आगमन विषयक हुन्छ। त्यस्तै उमा (दुर्गा वा पार्वती) को पितृगृहबाट बिदाइ गर्दा गाइने विषादपूर्ण गीत *विजया* भनिन्छ। दुवै प्रकारका गीतहरूमा वैष्णव गीतिकाव्यको प्रभाव रहेको मानिन्छ। रवीन्द्रनाथ ठाकुरले आगमनी र विजया गीतलाई *बङ्गाली आमाको मातृ–हृदयको गीत* भनेर व्याख्या गरेका छन्।
समय र सामाजिक संरचनाको परिवर्तनसँगै आगमनी गीतको परम्परा केही क्षीण भएको भए पनि, शरद ऋतुमा दुर्गा पूजाको समयमा यी गीतहरूले बङ्गाली भाव-संस्कृतिमा चिरस्थायी आकर्षण कायम गरिरहेका छन्।

## उत्पत्ति र काव्य विशेषता
आगमनी तथा बिजया गीतको प्रेरणा वैष्णव गीति काव्यबाट आएको मानिन्छ। दुवैमा मधुर रस मुख्य भए पनि आगमनी र बिजया गीतमा करुण रस पनि गहिरोसँग व्यक्त भएको हुन्छ। वैष्णव कवितामा जहाँ व्यक्तिगत अनुभूति प्रबल हुन्छ, त्यहाँ आगमनी-बिजया गीतमा सर्वजनका भावनाको सामूहिक अभिव्यक्ति पाइन्छ।
मंगलकाव्यका रूद्र-चण्डी यहाँ कहिले कन्याको रूपमै, कहिले मातृ रूपमै प्रकट भएका हुन्छन्। गीतहरूमा वात्सल्य, करुणा र घरेलु जीवनका सुख-दुःखको अनन्य समायोजन पाइन्छ। बंगाली हिन्दू समाजका दैनिक जीवन, कुटुम्बीय सम्बन्ध, पराई घरसँगका सांस्कृतिक तनाव तथा कन्याको माईती फर्कने परम्परागत भावनालाई यी गीतहरूले भावपूर्ण रूपले चित्रित गर्छन्।

## सामाजिक पृष्ठभूमि
## यो पनि हेर्नुहोस्
* दुर्गा पूजा
* पार्वती

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
श्रेणी:बङ्गाली भाषाका गीतहरू
श्रेणी:बङ्गाली लोकगीतहरू
दत्तात्रय रामचन्द्र कापरेकर

दत्तात्रय रामचन्द्र कापरेकर (मराठी: दत्तात्रेय रामचंद्र कापरेकर; १७ जनवरी १९०५ – ४ जुलाई १९८६) एक भारतीय गणितज्ञ थिए जो रोचक कुराहरूको अन्वेषण गर्न एवं रोचक अङ्क/सङ्ख्या संरचनाको खोजी गर्न नै आनन्दित हुन्थे। उनले कापरेकर सङ्ख्या, हर्षद सङ्ख्या र स्व–सङ्ख्या लगायत विशेष र असाधारण किसिमका अनेकौँ किसिमका सङ्ख्याहरू वर्णन गरेका छन्। उनले कापरेकर स्थिराङ्क पत्ता लगाए, जसलाई उनको नाम दिइयो। सामान्य स्कूल शिक्षक मात्र रहेका कापरेकरले कुनै पनि औपचारिक उच्च शिक्षा हाँसिल गरेका थिएनन्। तर उनले कैयौँ शोध-पत्र लेखेर मनोरञ्जक गणितमा चाख राख्ने व्यक्तिहरू माझ प्रसिद्ध बने।

## शिक्षा र काम 
कापरेकरले माध्यमिक तहसम्मको शिक्षा ठाणेमा प्राप्त गरेका थिए भने पुनेको फर्ग्युसन कलेजमा अध्ययन गरेका थिए। सन् १९२७ मा उनले गणितमा मौलिक कार्यको लागि रैङ्गलर आर. पी. परान्जपे गणितीय पुरस्कार जीते।

उनले मुम्बई विश्वविद्यालयबाट  सन् १९२९ मा स्नातक गरेका थिए। सन् १९३० देखि १९६२ सम्म उनी महाराष्ट्रको देवलाली स्थित एउटा सरकारी स्कूलमा शिक्षक रहे। उनी साइकलमा अलग-अलग स्थानहरूमा गएर निजी रूपमा पनि विद्यार्थीहरूलाई पढाउँथे र उनको शिक्षण विधि पनि अनौठो किसिमको थियो। फुर्सदको समयमा नदी किनारमा बसेर विभिन्न साध्य तथा सिद्धान्तहरूको बारेमा मनन गर्नमै उनी रमाउँथे। उनका अन्तहीन दशमलव, जादु वर्ग र विशेष गुण भएका पूर्ण सङ्ख्या जस्ता विषयमा धेरै लेखहरू प्रकाशित भएका थिए।

## खोजहरू 
कापरेकरले प्रायः एक्लै काम गरे र सङ्ख्या सिद्धान्तमा धेरै कुरा पत्ता लगाए। उनले विभिन्न प्रकारका सङ्ख्याहरू र तिनका विशेष गुणहरूको अध्ययन गरे। कापरेकर स्थिराङ्क र कापरेकर संख्याहरू बाहेक उनले स्व सङ्ख्या वा देवलाली संख्या, हर्षद सङ्ख्या र डेम्लो सङ्ख्याहरूको पनि वर्णन गरे। उनले कोपर्निकस म्याजिक स्क्वायरसँग सम्बन्धित विशेष प्रकारका म्याजिक स्क्वायरहरू पनि बनाए। सुरूमा भारतीय गणितज्ञहरूले उनको विचारलाई खासै गम्भीरतापूर्वक लिएनन्। उनको अधिकांश काम साधारण गणित पत्रिकाहरूमा प्रकाशित हुन्थ्यो वा निजी रूपमा छापिन्थ्यो। तर सन् १९७५ को मार्च महिनामा मार्टिन गार्डनरले साइन्टिफिक अमेरिकन पत्रिकाको म्याथेम्याटिकल गेम्स स्तम्भमा उनको बारेमा लेखेपछि उनी अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा प्रसिद्ध भए। कापरेकर स्थिराङ्कलाई मर्लिन बर्न्सद्वारा लिखित सन् १९७५ मा प्रकाशित बालपुस्तक "आइ हेट म्याथेम्याटिक्स" मा पनि व्याख्या गरिएको थियो, यद्यपि त्यहाँ उनको नाम उल्लेख गरिएको थिएन। भौतिक रूपमा अब उनी यस संसारमा नरहे पनि संसारभरी नै परिचित छन् र उनले पत्ता लगाएका सङ्ख्याका गुणहरूको अध्ययन धेरै गणितज्ञहरूले गरिरहेका छन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* "Mysterious number 6174" 
* Numberphile (Dec 5, 2011) 6174 Numberphile नामक युट्युब च्यानलमा रहेको भिडियो सामग्री

श्रेणी:भारतीय गणितज्ञहरू
सजल अली

**सजल अली** (, जन्म १७ जनवरी १९९४) अलीले पाँच हम पुरस्कार तथा तेह्र मनोनयनहरू मध्ये एक लक्स स्टाइल पुरस्कारसहित धेरै पुरस्कारहरू प्राप्त गरिसकेकी छिन्। उनलाई पाकिस्तान सरकारले तमगा-ए-इम्तियाजबाट सम्मानित गरेको थियो।

उनले आफ्नो करियर जिओ टिभीको सिटकम *नादानियाँ* (२००९) बाट सुरु गरेकी थिइन् र पछि सोप ओपेरा *मेहमूदाबाद की मलकाइन* (२०११) मा मुख्य भूमिकामा देखा परिन्। उनले धेरै टेलिभिजन निर्माणहरूमा सहायक भूमिकाहरू निर्वाह गरिन् र थ्रिलर *नन्ही* (२०१३) बाट महत्त्वपूर्ण सफलता तथा आलोचनात्मक प्रशंसा प्राप्त गरिन्, जसले उनलाई सर्वश्रेष्ठ टिभी अभिनेत्रीका लागि लक्स स्टाइल पुरस्कारको पहिलो मनोनयन दिलायो। पारिवारिक नाटकीय *सन्नाटा* (२०१३-१४) र *खुदा देख रहा है* (२०१५) मा उनको अभिनयको लागि थप प्रशंसा भयो जसको लागि उनले लक्स स्टाइल पुरस्कारमा सर्वश्रेष्ठ टिभी अभिनेत्रीको लागि मनोनयन प्राप्त गरिन्।

अलीले त्यसपछि विभिन्न प्रकारका कामहरू गरिसकेकी छिन् र उनी विशेषगरी *यकीन का सफर* (२०१७) मा डा. जुबिया असफन्दियार, *ओ रङ्गरेजा* (२०१७–१८) मा सस्सी, *अलिफ* (२०१९) मा मोमिना सुल्तान, *सिन्फ-ए-आहान* (२०२१) मा राबिया सफीर, र *कुछ अनकही* (२०२३) मा आलिया आघाको उत्कृष्ट चित्रणका लागि परिचित छिन्। यी सबैमा उनका अभिनयहरू प्रशंसनीय रहे, र तीमध्ये पहिलो दुई भूमिकाका लागि उनले क्रमशः सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्री लोकप्रिय र सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्रीको लागि हम पुरस्कार प्राप्त गरिन्।

## प्रारम्भिक जीवन र परिवार 
अलीको जन्म १७ जनवरी १९९४ मा पाकिस्तानको लाहोरमा भएको थियो। उनकी एक बहिनी सबूर अली छिन्, जो एक अभिनेत्री पनि हुन्, र उनका एक भाइ छन्। सन् २०१७ मा, उनकी आमा राहतको क्यान्सरको कारण निधन भयो।

## मिडियामा छवि 
अलीलाई पाकिस्तानकी सबैभन्दा बढी पारिश्रमिक पाउने अभिनेत्रीहरू मध्ये एक मानिन्छ। सन् २०२१ मा, उनी *इस्टर्न आई* को शीर्ष ५० एसियाली सेलिब्रेटीहरूको सूचीमा सातौँ स्थानमा थिइन् र शीर्ष १० मा एक मात्र पाकिस्तानी अभिनेत्री थिइन् र सन् २०२३, उनी सत्रौँ स्थानमा थिइन्। अली सबैभन्दा धेरै अनुसरण गरिएकी शीर्ष १० पाकिस्तानी अभिनेत्रीको सूचीमा छिन् र इन्स्टाग्राममा उनका १ करोडभन्दा बढी फलोअर्स छन्। सन् २०२३ मा, उनी *इस्टर्न आई* को टप ३० अन्डर ३० एसियालीहरूको सूचीमा सोह्रौं स्थानमा थिइन्। उनी टेक्नो, भिट र रियलमी जस्ता विभिन्न उत्पादनहरूको ब्रान्ड एन्डोर्सरको रूपमा काम गर्छिन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
*
* 
* 

श्रेणी:सन् १९९४ मा जन्म
श्रेणी:हिन्दी चलचित्र अभिनेत्रीहरू
श्रेणी:जीवित मानिसहरू
श्रेणी:पाकिस्तानी महिला मोडलहरू
श्रेणी:पाकिस्तानी चलचित्र अभिनेत्रीहरू
श्रेणी:पाकिस्तानी टेलिभिजन अभिनेत्रीहरू
श्रेणी:लाहोरका अभिनेत्रीहरू
अल्बर्ट ए. माइकलसन

**अल्बर्ट अब्राहम माइकलसन** (१८५२ डिसेम्बर १९- १९३१ मे ९) एक अमेरिकी प्रयोगात्मक भौतिकशास्त्री थिए जो प्रकाशको गति मापन गर्ने कामका लागि र विशेष गरी माइकलसन-मोर्ले प्रयोग लागि परिचित थिए। सन् १९०७ मा उनले भौतिकशास्त्रमा नोबेल पुरस्कार प्राप्त गरे, विज्ञानमा नोबेल पुरस्कार जित्ने पहिलो अमेरिकी बने। उनी" केस स्कुल अफ एप्लाइड साइन्स" र" युनिभर्सिटी अफ शिकागो"को भौतिकशास्त्र विभागका संस्थापक र प्रथम प्रमुख थिए।

## जीवनी 
### प्रारम्भिक जीवन 
अल्बर्ट अब्राहम माइकलसनको जन्म एक पोलिश-यहूदी परिवारमा १८५२ डिसेम्बर १९ मा स्ट्रेल्नो (अहिले स्ट्रजेलनो, पोल्याण्ड) मा भएको थियो, तत्कालीन प्रशिया राज्यमा अवस्थित थियो। उनी २ वर्षको उमेरमा सन् १८५५ मा आफ्ना आमाबाबुसँग संयुक्त राज्य अमेरिका सरेका थिए।

## प्रकाशको गति 
अङ्गुठाकार|306x306पिक्सेल|माइकलसनको *प्रकाशको वेगको प्रयोगात्मक निर्धारण* पृष्ठ 1
अङ्गुठाकार|210x210पिक्सेल|माइकलसनको *प्रकाशको वेगको प्रयोगात्मक निर्धारण* समापन पृष्ठ

### प्रारम्भिक मापनहरू 
माइकलसनलाई जीवनभर प्रकाशमा लगाव थियो। एक पटक उनले प्रकाशको अध्ययन किन गरे भनेर सोधिएको प्रश्नमा उनले भनेका थिए, "किनभने यो धेरै रमाइलो छ।"

सन् १८६९ को सुरुमा, संयुक्त राज्य अमेरिकाको नौसेनामा एक अफिसरको रूपमा सेवा गरिरहेका बेला, प्रकाशको गति मापन मापन गर्न लियोन फुकोल्टको विधिको प्रयोग गरे। उनले सन् १८७८ मा ठुलो मात्रामा सुधार गरिएका उपकरणहरू प्रयोग गरेर केही प्रारम्भिक मापनहरू सञ्चालन गरे, लगभग त्यही समयमा उनको काममा नटिकल अल्मानाक अफिसका निर्देशक साइमन न्यूकोम्बको ध्यानमा आयो जो पहिले नै आफ्नै अध्ययनको योजनामा उन्नत थिए।

माइकलसनले आफ्नो विधिलाई "परिष्कृत" गर्न जारी राखे र  १८८३ मा २९९,८५३ ± ६० किमी/सेकेन्डको मापन प्रकाशित गरे।&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:भौतिक शास्त्रमा नोबेल पुरस्कार विजेता
प्रवासी पाकिस्तानी

**प्रवासी पाकिस्तानी** (उर्दु: بیرون ملک پاکستانی نژاد), वा **गैर आवासीय पाकिस्तानी**, भन्नाले पाकिस्तान बाहिर बस्ने पाकिस्तानीहरूलाई बुझिन्छ। यसमा अर्को देशमा बसाइँ सरेका नागरिकहरू साथै पाकिस्तानी मूलका विदेशमा जन्मेका व्यक्तिहरू समावेश छन्।

प्रवासी पाकिस्तानी तथा मानव संसाधन विकास मन्त्रालयको डिसेम्बर २०१७ को अनुमान अनुसार, लगभग ८८ लाख पाकिस्तानीहरू विदेशमा बस्छन्। आप्रवासन तथा वैदेशिक रोजगार मन्त्रालयले सन् २०२३ मा जारी गरेको तथ्याङ्कले सन् १९९० देखि १ करोड ८० लाखभन्दा बढी पाकिस्तानीहरू विदेश सरेको देखाएको छ।

४७ लाखभन्दा बढीको विशाल बहुमत मध्य पूर्वमा बसोबास गर्दछन्। दोस्रो ठुलो समुदाय, लगभग १.६ लाख, संयुक्त अधिराज्यमा बस्छन्, त्यसपछि संयुक्त राज्य अमेरिका (विशेष गरी न्युयोर्क सहर, सिकागो र न्यु जर्सीमा) तेस्रो स्थानमा छ। इटाली, जर्मनी, स्पेन र नर्वे जस्ता अन्य युरोपेली देशहरूले पनि ठुला पाकिस्तानी समुदायहरू बसोबास गर्छन् भने क्यानडा र अस्ट्रेलियामा पनि पाकिस्तानीहरूको उल्लेख्य उपस्थिति रहेको छ।

संयुक्त राष्ट्र सङ्घको आर्थिक तथा सामाजिक मामिला विभागका अनुसार, पाकिस्तान विश्वको छैटौँ ठुलो प्रवासी समुदाय हो। 

सन् २०२१ मा, विदेशमा रहेका पाकिस्तानीहरूले २६ प्रतिशतको वृद्धिका साथ ३३ अर्ब अमेरिकी डलर विप्रेषण पठाएका थिए।

## शब्दावली 
"प्रवासी पाकिस्तानी" शब्दलाई पाकिस्तान सरकारले आधिकारिक रूपमा मान्यता दिएको छ। यसले तोकिएको अवधि (आयकरको उद्देश्यका लागि) पाकिस्तानमा बसोबास नगरेका पाकिस्तानी नागरिकहरू र विदेशमा जन्मेका पाकिस्तानी मूलका व्यक्तिहरूलाई जनाउँदछ।

### विदेशमा रहेका पाकिस्तानीहरूका लागि राष्ट्रिय परिचयपत्र 
विदेशमा रहेका पाकिस्तानीहरूका लागि राष्ट्रिय परिचयपत्र, कामदार, आप्रवासी, नागरिक वा दोहोरो नागरिकता धारण गर्ने पाकिस्तानीहरूलाई जारी गरिएको कम्प्युटराइज्ड राष्ट्रिय परिचयपत्र हो। यसको परिकल्पना राष्ट्रिय डाटाबेस र पञ्जिकरण प्राधिकरणले सन् २००२ मा प्रवासी पाकिस्तानी फाउन्डेसन, श्रम तथा जनशक्ति मन्त्रालय र गृह मन्त्रालय बीचको पारस्परिक समाधानको परियोजनाको रूपमा गरेको थियो। सबै परिचयपत्र धारकहरूलाई व्यक्तिको प्रामाणिकता र पाकिस्तानमा प्रवेशाज्ञा-मुक्त प्रवेश प्रदान गर्न पञ्जिकरण प्राधिकरणको डाटाबेसमा दर्ता गरिएको छ। परिचयपत्रसँग सम्बन्धित विभिन्न कानुनी र प्रशासनिक उद्देश्यहरूको लागि पारिवारिक सम्बन्धको प्रमाण आवश्यक छ।

### पाकिस्तानी मूलको कार्ड 
पाकिस्तानी मूलको कार्ड पाकिस्तानी दूतावास वा उच्च आयोगहरूले विदेशमा बस्ने पाकिस्तानी मूलका मानिसहरूलाई जारी गर्दछन्। दोहोरो नागरिकता भएकाहरूलाई यो कार्ड जारी गरिँदैन।

## टिप्पणीहरू 
## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* परराष्ट्र मन्त्रालय, विदेश मामिला विभाग
* एसियाली जनसङ्ख्या जनगणना प्रतिवेदन सन् २०१०
* पाकिस्तान सांस्कृतिक सङ्घ - अस्ट्रेलिया