open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
नून सत्याग्रह

नून मार्च (), जसलाई नून सत्याग्रह, डाँडी मार्च, र डाँडी सत्याग्रह पनि भनिन्छ, महात्मा गान्धीको नेतृत्वमा ब्रिटिश उपनिवेशकालीन भारतमा भएको अहिंसात्मक असहयोग आन्दोलन थियो। २४ दिन लामो अवधीसम्म चलेको यो सत्याग्रह १२ मार्च १९३० देखि ६ अप्रिल १९३० सम्म चल्यो, यसको उद्देश्य ब्रिटिश सरकारको नुन कर विरुद्ध प्रत्यक्ष विरोध गर्दै कर अस्वीकार आन्दोलनलाई अगाडि बढाउनु थियो। यस मार्चको अर्को मुख्य कारण नागरिक अवज्ञा आन्दोलनलाई सशक्त रूपमा सुरू गर्नु थियो, जसले गान्धीको मार्गदर्शनमा थप मानिसहरूलाई आन्दोलनमा सहभागी गराउने प्रेरणा प्रदान गरोस्। गान्धीले ७८ जना विश्वासिला अनुयायीहरू सहित साबरमती आश्रमबाट डाँडीसम्म ३८७ किलोमिटर (२४० माइल) यात्रा तय गरेका थिए। त्यस समय डाँडीलाई नवसारी भनिन्थ्यो (हालको गुजरात राज्यमा पर्दछ)। यात्रा क्रममा धेरै भारतीयहरू सामेल भएका थिए। ६ अप्रिल १९३० बिहान ८:३० बजे, जब गान्धीले ब्रिटिश सरकारको नून कानून तोडे, त्यसले लाखौं भारतीयलाई नागरिक अवज्ञा आन्दोलनमा सहभागी हुन प्रेरित गर्यो।

डाँडीमा नून उत्पादन गरेपछि, गान्धी तटक्षेत्र हुँदै दक्षिणतर्फ अघि बढे, जहाँ उनले विभिन्न सभा सम्बोधन गर्दै नून बनाउन थाले। भारतीय राष्ट्रिय कांग्रेसले डाँडीभन्दा ४० किमी दक्षिणमा रहेको धारसाना नून कारखानामा अर्को सत्याग्रह आयोजना गर्ने योजना बनाएको थियो। तर, यो सत्याग्रह हुनुअघि नै गान्धीलाई ४–५ मे १९३० को मध्यरातमा हिरासतमा लिइयो। डाँडी मार्च र त्यसपछि भएको धारसाना सत्याग्रहले भारतीय स्वतन्त्रता सङ्घर्षलाई विश्वव्यापी चर्चा दिलायो। यस आन्दोलनले अन्तर्राष्ट्रिय पत्रपत्रिका र समाचार मिडियामा ठूलो प्रचार पायो। सत्याग्रह लगभग एक वर्षसम्म चल्यो, जसको अन्त्य गान्धीको जेलमुक्ति र वाइसराय लर्ड इरविनसँगको वार्ता पछि भयो। 

नून सत्याग्रह गान्धीका अहिंसात्मक आन्दोलनका सिद्धान्त "सत्याग्रह" मा आधारित थियो, जसलाई उनले "सत्यको शक्ति" भनेर परिभाषित गरेका थिए। "सत्याग्रह" शब्द संस्कृतका "सत्य" (सत्य) र "अग्राह" (दृढता) शब्दबाट बनेको हो। सन् १९२० को प्रारम्भमा, भारतीय राष्ट्रिय कांग्रेसले सत्याग्रहलाई भारतीय स्वाधीनताको मुख्य हतियार बनाउने निर्णय गर्‍यो र गान्धीलाई यसको नेतृत्व गर्न नियुक्त गरियो। गान्धीले सन् १८८२ को ब्रिटिश नून ऐनलाई सत्याग्रहको पहिलो लक्ष्य बनाए। डाँडी मार्च र धारसाना सत्याग्रहमा अहिंसात्मक प्रदर्शनकारीहरूलाई ब्रिटिश प्रहरीद्वारा गरिएका आक्रमणहरूले संसारभरका मिडियामा स्थान पाए। यसले नागरिक अवज्ञा आन्दोलनलाई सामाजिक र राजनीतिक अन्यायविरुद्ध लड्ने प्रभावकारी साधन को रूपमा स्थापित गर्‍यो। गान्धीको सत्याग्रह सिद्धान्त र डाँडी मार्चले मार्टिन लुथर किङ जुनियर, जेम्स बेभल, र अन्य अमेरिकी नागरिक अधिकार कार्यकर्ताहरूलाई १९६० को दशकमा अफ्रिकी-अमेरिकी तथा अल्पसंख्यक समुदायको अधिकारका लागि संघर्ष गर्न प्रेरित गर्‍यो। डाँडी मार्च १९२०–२२ को असहयोग आन्दोलनपछि ब्रिटिश शासनविरुद्धको सबैभन्दा ठूलो संगठित चुनौती थियो। यसले भारतीय राष्ट्रिय कांग्रेसद्वारा २६ जनवरी १९३० मा घोषणा गरिएको "पूर्ण स्वराज" (सम्पूर्ण स्वतन्त्रता) को प्रत्यक्ष रूपमा अनुसरण गर्‍यो। यो आन्दोलनले भारतीय स्वतन्त्रता सङ्घर्षलाई विश्वभर चर्चित बनायो र सन् १९३४ सम्म चलेको राष्ट्रव्यापी नागरिक अवज्ञा आन्दोलन को सुरुआत गर्‍यो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
सायद (चलचित्र)

**सायद** नेपाली कथानक चलचित्र हो जुन सुरोज सुब्बा "नाल्बो" द्वारा लिखित र निर्देशित छ। दुर्गिश फिल्म्सको ब्यानरमा सुनिल रावल द्वारा निर्मित यस चलचित्रमा सुनिल रावल, संयम पुरी र विल्सन बिक्रम राई मुख्य भूमिकामा छन्।

## कथा 
चलचित्र 'सायाद' मा योदिन र निराग नामका दुई भाइको कथा छ। योदिनलाई उनको भाइ निरागद्वारा भाग्यशाली आकर्षण मानिन्छ, किनकि उनीहरूको परिवार उनको जन्मपछि धनी भयो। योदिन शिरीषको प्रेममा पर्छन् भने निरग आफ्नी बहिनी समृद्धिप्रति आकर्षित हुन्छन्। योदिनको सबैभन्दा मिल्ने साथी, वेदले उनलाई लागुपदार्थसँग परिचय गराउँछ, जसले गर्दा अध्ययनलाई बेवास्ता गर्ने र गिरोहको झगडामा संलग्न हुने जीवनशैलीको नेतृत्व गर्दछ। सिरिषको मृत्युपछि कथानकले ठुलो मोड लिन्छ, उनको निधनको विवरण र यसको परिणाम चलचित्रको अप्रत्याशित अन्त्यको एक प्रमुख भाग हो।

## पात्रहरू 
* सुनिल रावल: निरग
* संयम पुरी: योदिन
* विल्सन विक्रम राई: वेद
* झरना थापा: समृद्धि
* अनिता दाहाल: सिरिष
* ऋतिका लामा: सूची

## उत्तरकथा 
सायदको उत्तरकथा सायद २ बनेको छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सन् २०१२ का चलचित्रहरू
श्रेणी:नेपाली चलचित्रहरू
श्रेणी:नेपाली भाषाका चलचित्रहरू
एमिल वोन बेहरिंग

इमिल भोन बेहरिङ (इमिल एडोल्फ भोन बेहरिङ, जन्मनामः इमिल एडोल्फ बेहरिङ; १५ मार्च १८५४ – ३१ मार्च १९१७, ) एक जर्मन जीवशास्त्री थिए। उनले १९०१ मा जीवशास्त्र विज्ञान वा चिकित्सा तर्फको पहिलो नोबेल पुरस्कार प्राप्त गरे, जुन उनलाई डिफ्थेरियाको एन्टिटक्सिन (विषरोधी) को खोजका लागि प्रदान गरिएको थियो।

डिफ्थेरिया बाल मृत्युको प्रमुख कारणमध्ये एक भएकाले उनलाई "बालबालिकाका उद्धारकर्ता" भनेर व्यापक रूपमा चिनिन्थ्यो। उनले डिफ्थेरिया र धनुष्टम्भ (टिटानस) रोगसम्बन्धी गरेको अनुसन्धानकै कारण उच्च ख्याति र सम्मान प्राप्त गरे। सन् १९०१ मा उनलाई प्रुशियाली कुलीन उपाधि दिइएको थियो, जसपछि उनलाई "भोन बेहरिङ" भनेर चिनिन थालियो।

## जीवनी 
बेहरिङको जन्म हान्सडोर्फ, क्राइस रोजेनबर्ग, प्रुशियाको प्रान्त (हालको वाविचे, इलावा काउन्टी, पोल्यान्ड) मा भएको थियो। उनका पिता एक विद्यालय शिक्षक थिए, र उनको परिवारमा १३ जना सन्तान थिए।

## व्यक्तिगत जीवन 
२९ डिसेम्बर १८९६ मा, बेहरिङले २० वर्षीय एल्से स्पिनोला (१८७६–१९३६) संग विवाह गरे। एल्से, बर्नहार्ड स्पिनोला (बर्लिनको शारिटे अस्पतालका निर्देशक) की छोरी थिइन्। उनकी आमा एलिस स्पिनोला (जन्म नाम बेन्डिक्स) यहुदी परिवारमा जन्मेकी थिइन् तर विवाहपछि ख्रीष्टियन धर्ममा परिवर्तित भएकी थिइन्। बेहरिङ र एल्से स्पिनोलाका छ जना छोराहरू थिए। उनीहरूले १८९७ मा "भिल्ला बेहरिङ" (काप्रिमा रहेको बेहरिङको अवकाश गृह) मा हनीमून मनाएका थिए। १९०९ देखि १९११ सम्म, रूसी लेखक म्याक्सिम गोर्की यसै भिल्लामा बसोबास गरेका थिए।

## सन्दर्भ  सामग्री 
श्रेणी:नोबेल पुरस्कार विजेता
ज्वानो (तरकारी)

**ज्वानो** एपियासी परिवारमा एपियम ग्रेभोलेन्स प्रजातिको एउटा बोट हो जुन प्राचीन कालदेखि तरकारी रूपमा प्रयोग हुँदै आएको छ।

पहिला देखी नै ज्वानो औषधी, पाक र प्रतीकात्मकको क्षेत्रमा महत्त्व राखेको छ। साहित्यिक प्रमाणहरूले पनी प्राचीन ग्रीसमा ज्वानोको खेती प्रमाण देखाउँछन्, जब प्राचीन मिस्राबीहरूले यसलाई मालामा समावेश गरे। ज्वानो संसारभरि खाइन्छ। खानेकुरामा यसको बियाँहरू पनी प्रयोग गरिन्छ।
श्रेणी:औषधि
हेनरी डुनान्ट

**हेनरी डुनान्ट** (जन्म नाम **जिन-हेनरी डुनान्ट**; ८ मे १८२८ – ३० अक्टोबर १९१०, ), जसलाई **हेन्री डुनान्ट** भनेर पनि चिनिन्थ्यो, एक स्विस मानवतावादी, व्यवसायी, सामाजिक अभियन्ता तथा रेडक्रसका सह-संस्थापक थिए। उनको मानवतावादी प्रयासका लागि उनलाई सन् १९०१ मा पहिलो नोबेल शान्ति पुरस्कार प्रदान गरिएको थियो।

डुनान्टको जन्म जिनेभामा एक कट्टर क्याल्भिनिस्ट परिवारमा भएको थियो। उनले फ्रान्सेली, अल्जेरिया र ट्युनिसियामा व्यापारिक चासो राख्ने गर्थे। सन् १८५९ मा, नेपोलियन तृतीयलाई निवेदन दिन जाँदै गर्दा, उनले इटालीको उत्तरी क्षेत्र सोल्फेरिनोको युद्धपछि उत्पन्न भयावह अवस्था देखेका थिए। घाइते सैनिकहरूको दुर्दशा र उपचारको अभाव देखेर मर्माहित भएका डुनान्टले स्थानीय जनतालाई संगठित गरी घाइते सैनिकहरूलाई सहयोग पुर्‍याउने पहल गरे। जेनेभा फर्केपछि, उनले आफ्नो अनुभव "ए मेमोरी अफ सोल्फेरिनो" पुस्तकमा लिपिबद्ध गरेका थिए। उक्त पुस्तकमा उनले युद्धको समयमा घाइतेहरूलाई निष्पक्ष रूपमा राहत प्रदान गर्ने संस्थाको आवश्यकताको वकालत गरेका थिए। फेब्रुअरी १८६३ मा, डुनान्ट पाँच सदस्यीय समितिमा सामेल भए, जसले उनको योजनालाई कार्यान्वयन गर्ने पहल गर्‍यो। यसै समितिबाट अन्तर्राष्ट्रिय रेडक्रस समितिको स्थापना भयो। एक वर्षपछि, उनले स्विस सरकारले आयोजना गरेको कूटनीतिक सम्मेलनमा भाग लिए, जसबाट पहिलो जेनेभा महासन्धिमा हस्ताक्षर भएको थियो।

तर, १८६७ मा डुनान्ट व्यापारिक घोटालामा फसेका थिए, जसका कारण उनले दिवालियापन भोग्नु पर्यो र उनलाई अन्तर्राष्ट्रिय रेडक्रस समितिबाट हटाइयो। त्यसपछि उनले दशकौं गरीबीमा बिताए र युरोपभर विभिन्न ठाउँमा भौतारिए, अन्ततः स्विट्जरल्यान्डको हाइडेन गाउँमा बसोबास गरेका थिए। सन् १८९५ मा, एक पत्रकारले उनलाई फेरि प्रकाशमा ल्याए, जसपछि उनलाई नयाँ समर्थन र सम्मान प्राप्त भयो। सन् १९०१ मा, उनलाई फ्रेन्च शान्तिवादी फ्रेडरिक पासीसँगै पहिलो नोबेल शान्ति पुरस्कार प्रदान गरियो। हेनरी डुनान्टको सन् १९१० मा हाइडेनमै निधन भयो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:नोबेल शान्ति पुरस्कार सम्मानितहरू
कुल ग्राहस्थ उत्पादन (साङ्केतिक) अनुसार देशहरूको सूची

कुल ग्राहस्थ उत्पादन भनेको कुनै पनि राष्ट्रबाट कुनै निश्चित वर्षमा प्राप्त हुने सबै अन्तिम वस्तु र सेवाहरूको बजार मूल्य हो। देशहरूलाई वित्तीय र साङ्ख्यिकीय संस्थाहरूबाट साङ्केतिक कुल ग्राहस्थ उत्पादन अनुमानद्वारा क्रमबद्ध गरिन्छ, जुन बजार वा सरकारी आधिकारिक विनिमय दरमा गणना गरिन्छ। साङ्केतिक कुल ग्राहस्थ उत्पादनले विभिन्न देशहरूमा जीवनयापनको लागतमा भिन्नतालाई ध्यानमा राख्दैन, र परिणामहरू देशको मुद्राको विनिमय दरमा उतारचढावको आधारमा एक वर्षदेखि अर्को वर्षमा धेरै फरक हुन सक्छ। यस्तो उतारचढावले कुनै पनि देशको वरियतालाई एक वर्षबाट अर्को वर्षमा परिवर्तन गर्न सक्छ, यद्यपि तिनीहरूले प्रायः त्यहाँको जनसङ्ख्याको जीवनस्तरमा थोरै वा कुनै फरक पार्दैनन्।

राष्ट्रिय सम्पत्तिको तुलना पनि अक्सर क्रय शक्ति समताको आधारमा गरिन्छ, विभिन्न देशहरूमा जीवनयापनको लागतमा भिन्नताको लागि समायोजन गर्न। अन्य मेट्रिक्स, प्रति व्यक्ति साङ्केतिक कुल ग्राहस्थ उत्पादन र प्रति व्यक्ति सम्बन्धित कुल ग्राहस्थ उत्पादन (क्रय शक्ति समता) राष्ट्रिय जीवनस्तर तुलना गर्न प्रयोग गरिन्छ। समग्रमा, क्रय शक्ति समता प्रति व्यक्ति आँकडा प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादनको तुलनामा कम फैलिएको छ।

समयको साथ राष्ट्रिय अर्थव्यवस्थाहरूको वरीयतामा धेरै परिवर्तन भएको थियो; संयुक्त राज्य अमेरिकाको अर्थव्यवस्थाले सन् १९१६ को आसपासमा बेलायती साम्राज्यको उत्पादनलाई उछिनेको थियो, जसले दशकौँ अघि कुल उत्पादनमा चिङ राजवंशको अर्थव्यवस्थालाई उछिनेको थियो। नियन्त्रित निजीकरण र विनियमनको माध्यमबाट समाजवादी बजार अर्थव्यवस्थामा चीनको सङ्क्रमण पछि, देशले सन् १९७८ मा नवौँ स्थानबाट सन् २०१० मा दोस्रो स्थानमा उक्लिएको छ। यस अवधिमा चीनको आर्थिक वृद्धिले गति लियो र विश्वव्यापी कुल ग्राहस्थ उत्पादनमा उसको हिस्सा सन् १९८० मा २ प्रतिशतबाट बढेर सन् २०२१ मा १८ प्रतिशत पुग्न सफल भएको थियो। 

पहिलो सूचीमा अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोषको वल्र्ड इकोनोमिक आउटलुकले सङ्कलन गरेको अनुमान, दोस्रो सूचीमा विश्व बैंकको तथ्याङ्क र तेस्रो सूचीमा संयुक्त राष्ट्रसङ्घको तथ्याङ्क महाशाखाले सङ्कलन गरेको तथ्याङ्क समावेश गरिएको छ। अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोषले गत वर्षको निश्चित तथ्याङ्क र चालू वर्षको अनुमान वर्षमा दुई पटक अप्रिल र अक्टोबरमा प्रकाशित गर्ने गरेको छ। गैर-सार्वभौम संस्थाहरू (विश्व, महाद्वीपहरू, र केही आश्रित क्षेत्रहरू) र सीमित अन्तर्राष्ट्रिय मान्यता भएका राज्यहरू (जस्तै कोसोभो र ताइवान) सूचीमा समावेश छन् जहाँ तिनीहरू स्रोतहरूमा देखा पर्दछन्।

## तालिका
*तालिकाले सुरुमा अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोषका प्रत्येक सदस्य राष्ट्रहरूलाई लाई समेटेको छ। *

निम्न तालिकाको "देश / क्षेत्र" पङ्क्तिको कडीहरू कुल ग्राहस्थ उत्पादन वा सम्बन्धित देश वा क्षेत्रको अर्थव्यवस्थामा लेखसँग जोड्दछ।

## टिप्पणीहरू 
## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:आर्थिक सूचकाङ्क अनुसार देशहरूको सूचीहरू
एमिल फिशर

**हर्मन इमिल लुइस फिस्चर** (९ अक्टोबर १८५२ – १५ जुलाई १९१९) एक जर्मन रासायनशास्त्री थिए र सन् १९०२ मा रासायनशास्त्रमा नोबेल पुरस्कार प्राप्त गरेका थिए। उनले फिस्चर एस्टरिफिकेशनको खोज गरेका थिए। उनले फिस्चर प्रक्षिप्ति पनि विकास गरेका थिए, जसले विषम कार्बन अणुहरूलाई चित्रित गर्ने प्रतिकात्मक तरिका हो। उनले एन्जाइम क्रियाको लक र की मापदण्डको पनि परिकल्पना गरेका थिए। उनले आफ्नो पहिलो नाम कहिल्यै प्रयोग गरेनन् र जीवनभर उनलाई इमिल फिस्चर भनेर मात्र चिनिन्छ।

## प्रारम्भिक वर्ष र करियर 
फिस्चरको जन्म यूसकिर्चेन, कोलोन नजिकै भएको थियो। उनी लरेन्ज फिस्चर, एक व्यापारी, र उनकी पत्नी जुली पोएन्सगेन का छोरा थिए। स्नातकपछि उनले प्राकृतिक विज्ञान अध्ययन गर्ने इच्छा व्यक्त गरे, तर उनका बुबाले उनलाई पारिवारिक व्यवसायमा काम गर्न बाध्य बनाए। पछि, बुबाले उनलाई व्यवसायका लागि अनुपयुक्त ठहर गरेपछि मात्र उनले आफ्नो इच्छाअनुसार अध्ययन गर्न पाए। फिस्चरले सन् १८७१ मा बोन विश्वविद्यालयमा अध्ययन थाले, तर सन् १८७२ मा स्ट्रासबर्ग विश्वविद्यालयमा अध्ययनलाई स्थानान्तरण गरे। उनले सन् १८७४ मा एडोल्फ भोन बाएरको मार्गदर्शनमा विद्यावारिधी उपाधि प्राप्त गरेका थिए, जहाँ उनले फ्थालेइनको अध्ययन गरे। स्नातकोत्तरपछि, उनी स्वतन्त्र अनुसन्धानकर्ताका रूपमा स्ट्रासबर्गमै बाएरसँगै कार्य गरेका थिए।

सन् १८७४ को शरद ऋतुमा, उनलाई सजीव रसायनशास्त्र प्रयोगशालामा सहायकको रूपमा नियुक्त गरियो। सन् १८७५ मा, उनले हाइड्राजिन यौगिकहरूको खोज गरे र तिनको नामाकरण पनि गरे। यिनमा असमान्य डाइमिथाइलहाइड्राजिन समावेश थियो, जुन अन्तरिक्ष दौड अवधिमा निकै महत्वपूर्ण बन्यो। उनले फिनाइलहाइड्राजिनको खोज पनि गरे। फिनाइलहाइड्राजिन कार्बोनिल यौगिकहरूसँग प्रतिक्रिया गरी स्फटिकीय ठोस पदार्थहरू बनाउँछ। यसको प्रयोग गर्दै, फिस्चरले सुक्रोज (चिनी) र प्युरिनको संश्लेषण सम्बन्धी अनुसन्धान गरे, जसले उनलाई सन् १९०२ मा रसायनशास्त्रमा नोबेल पुरस्कार दिलायो।

फिस्चरले पाइरुभिक एसिडको फिनाइलहाइड्राजोन प्रयोग गरेर इनडोल संश्लेषण विकास गरे। सन् १८७५ मा, बाएरलाई म्युनिक विश्वविद्यालयमा जस्टस भोन लिबिगको उत्तराधिकारी बन्न प्रस्ताव गरियो, जसका कारण फिस्चर पनि त्यहाँ गए र सजीव रसायनशास्त्र विभागमा सहायक बनेका थिए। सन् १८७८ मा, उनले म्युनिक विश्वविद्यालयमा "प्राइभाटडोजेन्ट" पदका लागि योग्य भए, र सन् १८७९ मा विश्लेषणात्मक रसायनशास्त्रका सह-प्राध्यापक बनेका थिए।

सन् १८८२ मा, उनलाई एर्लान्गेन विश्वविद्यालयमा रसायनशास्त्रका प्राध्यापकको रूपमा नियुक्त गरियो, र सन् १८८५ मा उनले वुर्जबर्ग विश्वविद्यालयमा प्राध्यापक पद ग्रहण गरेका थिए। सन् १८९२ मा, उनले भोन होफम्यानलाई उत्तराधिकारीका रूपमा बर्लिन विश्वविद्यालयमा रसायनशास्त्रका प्राध्यापकको पद सम्हालेका थिए।

## सन्दर्भ सामग्री 
श्रेणी:रसायन शास्त्रमा नोबेल पुरस्कार विजेता
श्रेणी:नोबेल पुरस्कार विजेता
एल्टन जोन

**सर एल्टन हरक्युलिस जोन** (जन्म नाम रेजिनाल्ड केनेथ ड्वाइट; २५ मार्च १९४७) एक बेलायती गायक, गीतकार र पियानोवादक हुन्। उनको संगीत र प्रदर्शनशैलीले संगीत उद्योगमा ठूलो र दीर्घकालीन प्रभाव पारेको छ। गीतकार बर्नी टाउपिनसँगको उनको गीत लेखन साझेदारी इतिहासकै सबैभन्दा सफलमध्ये एक मानिन्छ। जोन इतिहासका १९औं EGOT (Emmy, Grammy, Oscar, Tony) विजेता हुन्। उनले ३०० मिलियनभन्दा बढी एल्बम बिक्री गरेका छन्, जसले उनलाई सर्वकालीन सर्वाधिक बिक्री हुने संगीत कलाकारमध्ये एक बनाएको छ।

जोनले **सानै उमेरमा पियानो बजाउन सिकेका थिए** र **रॉयल एकेडेमी अफ म्युजिकको छात्रवृत्ति प्राप्त गरेका थिए**। १९६० को दशकमा उनले **ब्लुजोलोजी नामक ब्लुज ब्यान्ड गठन गरे**, **बर्नी टाउपिनसँग मिलेर अन्य कलाकारहरूका लागि गीत लेखे**, र **सेसन सङ्गीतकारको रूपमा काम गरे**।

जोन एचआईभी/एड्स सम्बन्धी परोपकारी कार्यमा सक्रिय छन् र सन् १९८० को दशकको अन्त्यदेखि एड्सविरुद्धको लडाइँमा संलग्न छन्। उनले १९९२ मा "एल्टन जोन एड्स फाउन्डेशन" स्थापना गरेका थिए, जसले स्थापना भएदेखि हालसम्म ३०० मिलियन पाउन्डभन्दा बढी रकम संकलन गरेको छ। जोन सन् १९७६ देखि सन् १९८७ सम्म र पुनः १९९७ देखि २००२ सम्म "वाटफोर्ड फुटबल क्लब" का अध्यक्ष र निर्देशक थिए, र हाल उनी क्लबका आजीवन मानार्थ अध्यक्ष हुन्। सन् १९७० को दशकको अन्त्यदेखि सन् १९८० को दशकको अन्त्यसम्म, जोन गम्भीर रूपमा लागू पदार्थ र मदिरामा लतग्रस्त भए, तर १९९० पछि उनी पूर्ण रूपमा स्वच्छ र मदिरामुक्त छन्। २००५ मा, उनले आफ्ना लामो समयदेखि रहेका प्रेमी, क्यानाडेली फिल्म निर्माता डेभिड फर्निससँग सिभिल पार्टनरसिपमा प्रवेश गरे। २०१४ मा, जब इंग्ल्याण्ड र वेल्समा समलिंगी विवाहलाई कानुनी मान्यता दिइयो, उनीहरू वैवाहिक सम्बन्धमा बाँधिए।

जोनले यूके सिंगल्स चार्ट र यूएस बिलबोर्ड हट १०० मा ५० भन्दा बढी टप-४० हिट्स प्राप्त गरेका छन्, जसमा यूके र यूएस दुबैमा नौवटा नम्बर-वन गीतहरू समावेश छन्। साथै, यूएसमा लगातार सातवटा नम्बर-वन एल्बमहरू निकाल्ने दुर्लभ उपलब्धि पनि उनको नाममा छ। यूएस बिलबोर्ड चार्टको इतिहासमा उनी सबैभन्दा सफल एकल कलाकार मानिन्छन्।

## सन्दर्भ सामग्री 
श्रेणी:टोनी पुरस्कार विजेताहरू
श्रेणी:प्राइमटाइम एमी पुरस्कार विजेताहरू
श्रेणी:जीवित मानिसहरू
श्रेणी:ग्रामी पुरस्कार विजेताहरू
श्रेणी:बेलायती चलचित्र अभिनेताहरू
श्रेणी:ब्रिट पुरस्कार विजेताहरू
श्रेणी:सन् १९४७ मा जन्म
श्रेणी:आइल्यान्ड रेकर्ड्सका कलाकारहरू
जेकोबस हेनरिकस भ्यान 'ट हफ जुनियर

'''जेकोबस हेनरिकस भ्यान 'ट हफ जुनियर''' (; ; ३० अगस्ट १८५२ – १ मार्च १९११) एक डच भौतिक रसायनशास्त्री थिए। आफ्नो समयमा अत्यधिक प्रभावशाली सैद्धान्तिक रसायनशास्त्रीका रूपमा, भ्यान 'ट हफ रसायनशास्त्रमा नोबेल पुरस्कार जित्ने पहिलो व्यक्ति थिए। उनका अग्रगामी अनुसन्धानहरूले आधुनिक रासायनिक सम्बन्ध, रासायनिक सन्तुलन , रासायनिक गतिविज्ञान , र रासायनिक ऊष्मागतिविज्ञानको सिद्धान्त निर्माण गर्न मद्दत गर्‍यो। सन् १८७४ मा प्रकाशित आफ्नो पुस्तिकामा, भ्यान 'ट हफले चतुर्भुज कार्बन परमाणुको सिद्धान्त प्रतिपादन गर्दै स्टीरियोकेमिस्ट्रीको आधारशिला स्थापना गरेका थिए। सन् १८७५ मा, उनले एलेन र क्युमुलेन का सही संरचनाहरूको भविष्यवाणी गरे साथै तिनीहरूको अक्षीय चिरलिटीको परिकल्पना गरेका थिए। भौतिक रसायनशास्त्रलाई आधुनिक स्वरूपमा विकास गर्न उनले पुर्‍याएको योगदानका कारण उनलाई यस विधाको संस्थापक मध्ये एक मानिन्छ।

## जीवनी 
सात सन्तानमध्ये तेस्रो, भ्यान 'ट हफको जन्म ३० अगस्ट १८५२ मा नेदरल्यान्ड्सको रोटरड्याममा भएको थियो। उनका पिता जेकोबस हेनरिकस भ्यान 'ट हफ सिनियर एक चिकित्सक थिए, र उनकी आमा अलिडा कोल्फ भ्यान 'ट हफ थिइन्। सानैदेखि, उनलाई विज्ञान र प्रकृतिप्रति ठूलो रुचि थियो, र उनी प्रायः वनस्पति सम्बन्धी अध्ययन भ्रमणहरूमा सहभागी हुन्थे। विद्यालयको प्रारम्भिक वर्षहरूमा, उनले कविता र दर्शनमा गहिरो रुचि देखाए। उनले लोर्ड बायरनलाई आफ्नो आदर्श मान्थे।

आफ्नो बुबाको इच्छाविरुद्ध भ्यान 'ट हफले रसायनशास्त्र अध्ययन गर्ने निर्णय गरे। उनले सेप्टेम्बर १८६९ मा डेल्फ्ट प्रविधि विश्वविद्यालयमा नाम दर्ता गरे र सन् १८७१ सम्म अध्ययन गरे। ८ जुलाई १८७१ मा उनले अन्तिम परीक्षा उत्तीर्ण गरी रासायनिक प्रविधिज्ञको उपाधि प्राप्त गरे। उनले तीन वर्षको पाठ्यक्रम दुई वर्षमै पूरा गरे। त्यसपछि उनले लिडेन विश्वविद्यालयमा रसायनशास्त्र अध्ययन गर्न नाम दर्ता गराए। त्यसपछि उनी जर्मनीको बोन सहरमा अगस्ट केकुलेसँग र फ्रान्सको पेरिसमा एडोल्फ वुर्ट्जसँग अध्ययन गर्न गए। उनले सन् १८७४ मा युत्रेख्ट विश्वविद्यालयबाट एडुआर्ड मुल्डरको मार्गदर्शनमा विद्यावारिधि उपाधि प्राप्त गरे।

सन् १८७८ मा, भ्यान 'ट हफले जोहाना फ्रान्सिना मीससँग विवाह गरे। उनीहरूका दुई छोरी, जोहाना फ्रान्सिना (१८८०–१९६४) र अलिडा जाकोबा (१८८२–१९७१), तथा दुई छोरा, जेकोबस हेनरिकस भ्यान 'ट हफ तेस्रो (१८८३–१९४३) र गोवर्ट जाकोब (१८८९–१९१८) थिए। भ्यान 'ट हफको निधन १ मार्च १९११ मा, ५८ वर्षको उमेरमा क्षयरोग (tuberculosis) का कारण, बर्लिन नजिकैको स्टेग्लिट्जमा भएको थियो।
बायाँ|अङ्गुठाकार|सन् १९०० को दशकमा भ्यान 'ट हफ

## सन्दर्भ सामग्री 
श्रेणी:रसायन शास्त्रमा नोबेल पुरस्कार विजेता
श्रेणी:नोबेल पुरस्कार विजेता
माइक टाइसन

**माइकल जेरार्ड टाइसन** (; जन्म: जुन ३०, १९६६) एक अमेरिकी पूर्व व्यावसायिक बक्सर हुन्, जसले सन् १९८५ देखि २०२४ सम्म व्यावसायिक प्रतिस्पर्धा गरेका थिए। आफ्नो प्रारम्भिक व्यावसायिक जीवनमा "आइरन माइक" र "किड डाइनामाइट" उपनाम पाएका टाइसन पछि "**ग्रहमा सबैभन्दा खराब मानिस**" भनेर चिनिए। उनी सबै समयका महानतम हेभीवेट बक्सरहरूमध्ये एक मानिन्छन्। उनले १९८७ देखि १९९० सम्म निर्विवाद विश्व हेभीवेट च्याम्पियनको रूपमा शासन गरेका थिए।

टाइसनले आफ्ना पहिलो १९ व्यावसायिक लडाइँ नकआउटमार्फत जिते, जसमा १२ लडाइँ पहिलो राउन्डमै समाप्त भएका थिए। २० वर्ष, ४ महिना, र २२ दिनको उमेरमा आफ्नो पहिलो उपाधि जित्दै, टाइसन हेभीवेट च्याम्पियनसिप जित्ने इतिहासकै कान्छा बक्सर बनेका थिए। उनले एकै समयमा वर्ल्ड बक्सिङ एसोसिएसन, वर्ल्ड बक्सिङ काउन्सिल, र इन्टरनेशनल बक्सिङ फेडेरेसनका उपाधि राख्ने पहिलो हेभीवेट बक्सर बने, साथै ती उपाधिहरू लगातार एकताबद्ध गर्ने एक मात्र हेभीवेट बक्सर बने। त्यसको अर्को वर्ष, उनले माइकल स्पिन्क्सलाई पहिलो राउन्डको ९१ सेकेन्डमा नकआउट गर्दै लिनीयर च्याम्पियनको उपाधि जिते। तर सन् १९९० मा, बस्टर डग्लससँगको लडाइँमा पराजित भएपछि उनले निर्विवाद हेभीवेट च्याम्पियनसिप गुमाए, जुन बक्सिङ इतिहासकै सबैभन्दा ठूलो उल्टफेरमध्ये एक मानिन्छ।

सन् १९९२ मा, बलात्कारको आरोपमा टाइसन दोषी ठहरिए र छ वर्षको जेल सजाय सुनाइएको थियो। उनी तीन वर्षपछि परोलमा रिहा भए। सन् १९९५ मा जेलमुक्त भएपछि, उनले पुनरागमन लडाइँहरू खेले र सन् १९९६ मा वर्ल्ड बक्सिङ एसोसिएसन र वर्ल्ड बक्सिङ काउन्सिल उपाधिहरू पुनः जिते। यससँगै उनी फ्लोयड प्याटरसन, मोहम्मद अली, टिम विथरस्पुन, इभान्डर होलीफिल्ड, र जर्ज फोरम्यानसँगै उपाधि गुमाएपछि पुनः जित्न सफल भएका केही बक्सरहरूमध्ये परेका थिए। सोही वर्ष वर्ल्ड बक्सिङ काउन्सिल उपाधि खोसिएपछि, उनले वर्ल्ड बक्सिङ एसोसिएसन  उपाधि पनि इभान्डर होलीफिल्डसँग ११औं राउन्डमा पराजित हुँदै गुमाएका थिए। सन् १९९७ मा भएको रिम्याचमा टाइसनलाई होलीफिल्डको कान टोकेपछि डिसक्वालिफाइ गरियो। सन् २००२ मा उनले विश्व हेभीवेट उपाधिका लागि लडे, तर लेनोक्स लुइससँग नकआउट भई पराजित भए। नोभेम्बर २०२४ मा, टाइसनको जेक पाउलसँगको लडाइँ अमेरिकी इतिहासमै (लस भेगास बाहेक) सबैभन्दा धेरै कमाउने बक्सिङ प्रतिस्पर्धा बन्यो। सो लडाइँमा उनी सर्वसम्मत निर्णय माध्यमबाट पराजित भएका थिए।

टाइसन आफ्नो आक्रामक र डर लाग्दो बक्सिङ शैलीका लागि चर्चित थिए, जसको प्रेरणा उनले बक्सर सोनी लिस्टनबाट लिएका थिए। ८८% नकआउट-टु-विन अनुपातका साथ, टाइसनलाई *द रिङ* पत्रिकाले "सबैभन्दा महान १०० पञ्चर" को सूचीमा १६औं स्थानमा राखेको थियो, भने इएसपिएनले उनलाई "हेभीवेट इतिहासकै सबैभन्दा शक्तिशाली प्रहार गर्ने बक्सर" को रूपमा पहिलो स्थानमा राखेको थियो। *स्काइ स्पोर्ट्स* ले उनलाई "सायद पेशेवर रिङमा प्रवेश गर्ने सबैभन्दा आक्रामक लडाकु" भनेर वर्णन गरेको छ। टाइसनलाई अन्तर्राष्ट्रिय बक्सिङ हल अफ फेम र वर्ल्ड बक्सिङ हल अफ फेममा समावेश गरिएको छ।

बक्सिङ करियरबाहेक, टाइसन विभिन्न चर्चित चलचित्रहरूमा पनि देखिएका छन्। उनले *रकी बल्बोआ* (२००६) र *द ह्याङओभर* (२००९) जस्ता लोकप्रिय चलचित्रहरूमा अभिनय गरेका छन्।

## सन्दर्भ सामग्री 
श्रेणी:जीवित मानिसहरू
श्रेणी:सन् १९६६ मा जन्म
श्रेणी:खेलाडीहरू
सोह्रौँ योजना (नेपाल)

**सोह्रौँ योजना** नेपालमा पाँच वर्ष (२०८१/८२–२०८५/८६) अवधिमा कार्यान्वयन गर्ने गरी अनुमोदन गरिएको योजना हो। विसं २१०० सम्म “समृद्ध नेपाल, सुखी नेपाली” को राष्ट्रिय लक्ष्य हासिल गर्ने दीर्घकालीन सोच, सार्वजनिक-निजी तथा सहकारी क्षेत्रको सशक्त सहभागितामा विसं २०८३ (सन् २०२६) मा नेपाललाई अति कम विकसित राष्ट्रबाट विकासशील देशमा स्तरोन्नति गर्ने तथा विसं २०८७ (सन् २०३०) सम्म दिगो विकास लक्ष्यहरू हासिल गर्दै मध्यम-आय भएको मुलुकमा पुर्याउने लक्ष्य तय गरिएको आधारमा पन्ध्रौँ योजना पछिको यो सोह्रौँ हो। 

योजनाको लक्ष्य अन्तर्गत भ्रष्टाचार न्यूनीकरणको सूचकांक ४३ बाट सुधार गर्दै, विश्वव्यापी प्रतिस्पर्धात्मक सूचकांकमा ६५ सम्म पुर्याउने लक्ष्य राखिएको छ। यसैगरी, साक्षरता दरलाई ७६.२ प्रतिशतबाट ८५ प्रतिशतमा पुर्याउने, बेरोजगारी दरलाई ११.४ प्रतिशतबाट घटाउँदै ५ प्रतिशतसम्म सीमित गर्ने, विद्युत् उत्पादनलाई ११,७३९ मेगावाटसम्म पुर्याउने र यसबाट प्रतिव्यक्ति विद्युत् खपतलाई हालको ३८० युनिटबाट ७०० युनिटसम्म बढाउने लक्ष्य तय गरिएको छ। गत आर्थिक वर्षमा १.९ प्रतिशतको आर्थिक वृद्धि दरलाई गति दिँदै, योजना अवधिभरको औसत आर्थिक वृद्धि दरलाई वार्षिक ७.१ प्रतिशतमा पुर्याउने प्रस्ताव मस्यौदामा राखिएको छ।

## सोच, उद्देश्य, रणनीति तथा रूपान्तरणका क्षेत्र 
### सोच 
सुशासन, सामाजिक न्याय र समृद्धि

### उद्देश्य 
* राजनीतिक, प्रशासनिक, राष्ट्रिय, निजी तथा गैरसरकारी क्षेत्रहरूमा सुशासन कायम गर्नु।
* स्वास्थ्य, शिक्षा, रोजगारी, आवास, सुरक्षा तथा सार्वजनिक सेवा प्रवाहमा सामाजिक न्याय सुनिश्चित गर्नु।

* मानवीय जीवन र राष्ट्रिय अर्थतन्त्रमा समृद्धि हासिल गर्नु।

### रणनीति 
(१) विकासका सबै क्षेत्र तथा आयाममा देखिएका संरचनागत अवरोधहरूको पहिचान, सम्बोधन र निराकरण गर्दै उत्पादन, उत्पादकत्व तथा प्रतिस्पर्धात्मक क्षमता अभिवृद्धि गर्ने।

(२) सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तीनै तह तथा सरकारी, निजी, सहकारी र गैरसरकारी क्षेत्र एवम् विकास साझेदार बीचको अन्तरसम्बन्ध र कार्यान्वयन क्षमतालाई मजबुत तुल्याउँदै दिगो विकास योजना कार्यान्वयन गर्ने।

(३) विकासका सबै क्षेत्र तथा आयाममा लैङ्गिक मूलप्रवाहिकीकरण, आधुनिक प्रविधिको प्रयोग, वातावरण संरक्षण र विपद् जोखिम न्यूनीकरणलाई अन्तरसम्बद्ध बनाउने।

(४) अध्ययन, अनुसन्धान तथा तथ्य र प्रमाणमा आधारित नीति निर्माण एवम् विकास कार्यक्रम कार्यान्वयन गर्ने।

### रूपान्तरणका क्षेत्र 
(१) समावेशी आर्थिक आधारहरूको सबलीकरण र उच्च आर्थिक वृद्धि

(२) उत्पादन, उत्पादकत्व तथा प्रतिस्पर्धात्मक क्षमता अभिवृद्धि

(३) उत्पादकशील रोजगारी, मर्यादित श्रम र दिगो सामाजिक सुरक्षा

(४) स्वस्थ, शिक्षित र सीपयुक्त मानव पूँजी निर्माण

(५) गुणस्तरीय भौतिक पूर्वाधार विकास एवम् सञ्‍जाल अन्तर-आबद्धता

(६) योजना-बद्ध, दिगो र उच्चस्तरीय शहरीकरण तथा बस्ती विकास

(७) लैङ्गिक समानता, सामाजिक न्याय तथा समावेशी समाज

(८) प्रौद्योगिकी तथा सूचना अर्थतन्त्रको सुदृढीकरण र समुचित विकास

(९) गरिबी तथा असमानता न्यूनीकरण र समतामूलक समाज निर्माण

(१०) प्रभावकारी वित्त व्यवस्था तथा पूँजीगत खर्च प्रवर्द्धन

(११) शान्तिपूर्ण समाज तथा सुशासन प्रवर्द्धन

(१२) जलवायु अनुकूलन, जलवायु परिवर्तन र हरित अर्थतन्त्र

(१३) प्राविधिक विकासमूलक बाटोहरू रणनीतिक तथा दिगो विकास लक्ष्य कार्यान्वयन।

## परिणात्मक लक्ष्य‍‍
## मुख्य सामग्री 
* सोह्रौँ योजना  

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
बलिदान (चलचित्र)

**बलिदान** सन् १९९७ मा बनेको एक नेपाली ऐतिहासिक चलचित्र हो, जसलाई तुलसी घिमिरेले निर्देशन गरेका हुन्। सिनेमा नेपालको ब्यानरमा निर्माण भएको चलचित्रलाई श्याम सापकोटाले निर्माण गरेका हुन्। नेपाली चलचित्रको इतिहासमा सर्वकालिक महान् चलचित्रको रुपमा चिनिने यो चलचित्र पञ्चायतकालीन नेपालमा आधारित छ र यसले समकालीन प्रजातान्त्रिक आन्दोलनको काल्पनिक संस्करणलाई चित्रण गरेको छ। चलचित्रमा हरिवंश आचार्य, अञ्जली लामा, मदनकृष्ण श्रेष्ठ, शान्ति मास्के, केशव भट्टराई, लक्ष्मी गिरी, नीर शाहलगायतका कलाकारको अभिनय रहेको छ। यो चलचित्र प्रदर्शनको समयमा आलोचनात्मक र व्यावसायिक रूपमा सफल भएको थियो।

## कथा 
यो कथा नेपालमा विक्रमको नेतृत्वमा रहेको एक क्रान्तिकारी समूहको कथा हो, जसले प्रहरीसँगको झडपमा एक विद्रोही मारिएकोमा शोक मनाउँछ। पक्राउबाट बच्न समूहका सदस्यहरू लुक्छन्। समूहकी सदस्य सङ्गीताले अर्जुनलाई भेट्छिन्, जो सङ्गीतको माध्यमबाट नागरिक अधिकारको बारेमा जागरूकता जगाउन प्रतिबद्ध विद्यार्थी हुन्।

जब समूहले पञ्चायत व्यवस्था विरुद्ध विद्रोह गर्ने तयारी गर्छ, अर्जुन र सङ्गीताले गाउँमा आफ्नो सन्देश फैलाउने प्रयास गर्छन् तर एक अवकाशप्राप्त कप्तान र गाउँ प्रमुखको प्रतिरोधको सामना गर्छन्। आफ्नो विश्वास प्रमाणित गर्न, अर्जुन र सङ्गीताले जातीय रेखा पार गरेर विवाह गर्ने निर्णय गर्छन्, तर एक ईर्ष्यालु सदस्यले उनीहरूलाई प्रहरीलाई धोका दिन्छ। अर्जुनलाई पक्राउ गरिन्छ, यातना दिइन्छ र १० वर्षको जेल सजाय सुनाइन्छ। आफ्ना साथीहरूलाई धोका दिएको बदलामा स्वतन्त्रताको प्रस्ताव गरिए पनि, अर्जुनले अस्वीकार गर्छन्।

अर्को जेलमा स्थानान्तरण गर्दा, अर्जुन भाग्न खोज्छन् तर इन्स्पेक्टर कर्णले उनलाई गोली हानी मार्छन्, जसले उनको पीडा अन्त्य गर्न उनको हत्या गर्छन्। कप्तानले कर्णको पनि हत्या गर्छन्, र उनको अन्तिम क्षणहरूमा, अर्जुनलाई सम्मानपूर्वक सलाम गर्छन्। सङ्गीताले युद्धस्थलमा बच्चा जन्माउँछिन्, आशाको प्रतीक, जबकि चलचित्र राष्ट्रको लागि अर्जुनको बलिदानको सम्मान गर्ने गीतको साथ समाप्त हुन्छ।

## पात्रहरू 
* हरिवंश आचार्य: अर्जुन नेपाली
* अञ्जली लामा: सङ्गीता
* मदनकृष्ण श्रेष्ठ: कप्तान
* शान्ति मास्के: सुमिताकी आमा
* केशव भट्टराई: केशव
* लक्ष्मी गिरी: अर्जुनकी आमा
* नीर शाह: कर्णध्वज

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
श्रेणी:सन् १९९७ का चलचित्रहरू
श्रेणी:नेपाली ऐतिहासिक चलचित्रहरू
श्रेणी:तुलसी घिमिरे निर्देशित चलचित्रहरू
श्रेणी:नेपाली चलचित्रहरू
श्रेणी:नेपाली भाषाका चलचित्रहरू
जुरे चिबे

जुरे चिबे (डिक्रूरस फ़ॉर्फ़िकैटस) डिक्रूरिडे परिवारमा पर्ने एक पासेरिन पक्षी हो। यो कालो र निलो-हरियो चमक, निधारमा विशिष्ट शिखर र काँटेदार पुच्छरको साथ हुन्छ। त्यहाँ दुई उपप्रजातिहरू छन्-डी. एफ. फोरफिकेटस मादागास्कारको स्थानीय हो र डी. एफ पोटियर, जुन ठुलो छ, कोमोरो टापुहरूमा पाइन्छ। यसको बासस्थान सुक्खा र आर्द्र दुवै र खुला खेती क्षेत्र, तल्लो भूमि वनहरू हुन्। यो एउटा सामान्य चरा हो र आइयुसिएन यसलाई "न्यूनतम चिन्ता" को रूपमा सूचीबद्ध गरेको छ।

## वर्गीकरण 
सन् १७६० मा फ्रान्सेली प्राणीशास्त्री माथुरिन ज्याक ब्रिसनले आफ्नो पक्षीविज्ञानमा मादागास्करमा सङ्कलन गरिएको नमुनाको आधारमा जुरे चिनेको वर्णन समावेश गरे। उनले फ्रान्सेली नाम ले ग्रान्ड गोबे-मोउचे नोइर हुपे डे मेडागास्कर र ल्याटिन मस्किकापा माडागास्केरियन्सिस निग्रा मेजर क्रिस्टाटा प्रयोग गरे। यद्यपि ब्रिसनले ल्याटिन नामहरू बनाएका थिए, यी द्विपदी प्रणाली अनुरूप छैनन् र अन्तर्राष्ट्रिय प्राणीशास्त्रीय नामकरण आयोग मान्यता प्राप्त छैनन्। जब सन् १७६६ मा स्विडेनी प्रकृतिविद् कार्ल लिनियस बाह्रौं संस्करणको लागि आफ्नो सिस्टमा नेचुरा अद्यावधिक गरे, उनले २४० प्रजातिहरू थपे जुन पहिले ब्रिसनले वर्णन गरेका थिए। तीमध्ये एउटा जुरे चिबे थियो। लिनियसले संक्षिप्त विवरण समावेश गरे, द्विपदी नाम लानियस फोरफिकटस बनाए र ब्रिसनको काम उद्धृत गरे। विशिष्ट नाम फोरफिकेटस "कैंची-आकार" को लागि नियो-ल्याटिन हो। यो प्रजाति अब *डिक्रुरुस* जीनसमा राखिएको छ जुन फ्रान्सेली पक्षीविद् लुइस पियरे भियलोटले सन् १८१६ मा प्रस्तुत गरेका थिए।

दुई उपप्रजातिहरू पहिचान गरिएका छन्ः 

* डी. एफ. फोरफिकातस (लिनियस, सन् १७६६---- मेडागास्कर र नजिकैका टापुहरू) 
* *डी. एफ. पोटियर* (ब्याङ्ग्स एन्ड टी ई पेनर्ड, सन् १९२२-एन्जोआन टापु, कोमोरोस

*चिबे* सामान्य नाम, अब डिक्रिडिडे परिवारका सबै सदस्यहरूमा लागू हुन्छ, मूल रूपमा बेट्सिमिसाराका बोलीबाट मालागासी शब्द थियो-सामान्यतया यसलाई मालागासीमा *रेलोभी* भनिन्छ।

## वर्णन 
वयस्क भाले र पोथी लगभग पूर्णतया कालो हुन्छन्, जसमा नीलो-हरियो चमक हुन्छ। विशिष्ट शिखरमा निधारमा लामो प्वाँखहरू हुन्छन्। काँटेदार पुच्छर पनि वयस्क चराहरूको विशिष्ट हुन्छ। D. f. potior ठूलो हुन्छ र फराकिलो पुच्छरका प्वाँखहरू हुन्छन्।[१]

## वितरण र आवास 
मनोनीत जाति मेडागास्करको स्थानीय हो, र टापुभरि पाइन्छ, र नोसी-बे सहित केही ठूला भित्री टापुहरू। डिक्रुरुस फोरफिकेटस पोटियर उपप्रजाति कोमोरो टापुहरू मात्र पाइन्छ।

यसको प्राकृतिक बासस्थान उपोष्णकटिबन्धीय वा उष्णकटिबन्धीय़ सुख्खा वन, उपोष्णकटिबंधीय वा उष्णकटीबंधीय नम तल्लो वन, र सुक्खा सवाना, सामान्यतया 1,000 मिटर भन्दा कम छ।
चित्र:Crested_drongo_with_a_frog.JPG|भ्यागुतासहित, मान्टाडिया राष्ट्रिय निकुञ्ज, माडागास्कर
चित्र:Crested_Drongo_RWD.jpg|कीरा संग
चित्र:Dicrurus_forficatus_egg_1863.jpg|अण्डा 
चित्र:Crested_drongo_(Dicrurus_forficatus_forficatus)_feeding.jpg|चल्लाहरूलाई खुवाउने, अनलामाजाओत्रा विशेष आरक्ष

## सन्दर्भहरू 
श्रेणी:सन् १७६६ मा वर्णन गरिएका चराहरू
श्रेणी:आइयुसिएनको रातो सूची अनुसार कम चासोका प्रजातिहरू
श्रेणी:चराहरू
श्रेणी:चिबे
प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादन (साङ्केतिक) अनुसार देशहरूको सूची

कुल ग्राहस्थ उत्पादन (साङ्केतिक) अनुसार देशहरूको सूची

]]

यो **प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादन (साङ्केतिक) अनुसार देशहरूको सूची** हो।

प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादनलाई प्रायः देशको जीवनस्तरको सूचक मानिन्छ। तथापि, यो गलत छ किनभने प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादन व्यक्तिगत आयको मापन होइन। व्यक्तिगत आयका उपायहरूमा औसत ज्याला, वास्तविक आय, औसत आय, प्रयोग योग्य आय र प्रति व्यक्ति गिनी समावेश छ।

प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादनको तुलना पनि प्राय: क्रय शक्ति समताको आधारमा गरिन्छ, विभिन्न देशहरूमा जीवनयापनको लागतमा भिन्नताको लागि समायोजन गर्न, प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादन (क्रय शक्ति समता) अनुसार देशहरूको सूची हेर्नुहोस्। क्रय शक्ति समताले विनिमय दरको समस्यालाई धेरै हदसम्म हटाउँदछ तर अरूलाई होइन; यसले अन्तर्राष्ट्रिय व्यापारमा आर्थिक उत्पादनको मूल्यलाई प्रतिबिम्बित गर्दैन, र यसको लागि प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादन भन्दा बढी अनुमानको आवश्यकता पर्दछ। समग्रमा, यो प्रति व्यक्ति आँकडाहरू प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादन को तुलनामा अधिक सङ्कीर्ण रूप देखि फैलिएका छन्।

यहाँ प्रस्तुत तथ्याङ्कहरूले विभिन्न देशहरूमा जीवनयापनको लागतमा भिन्नतालाई ध्यानमा राख्दैन, र परिणामहरू देशको मुद्राको विनिमय दरमा उतारचढावको आधारमा एक वर्षदेखि अर्को वर्षमा धेरै फरक हुन्छन्। यस्ता उतारचढावले कुनै पनि देशको वरीयतालाई एक वर्षबाट अर्को वर्षमा परिवर्तन गरिदिन्छ, यद्यपि यसले प्रायः त्यहाँको जनसङ्ख्याको जीवनस्तरमा थोरै वा कुनै फरक पार्दैन।

गैर-सार्वभौम संस्थाहरू (विश्व, महाद्वीपहरू, र केही आश्रित क्षेत्रहरू) र सीमित अन्तर्राष्ट्रिय मान्यता भएका राज्यहरू स्रोतहरूमा देखा पर्ने अवस्थामा सूचीमा समावेश छन्। यी अर्थव्यवस्थाहरू यहाँ (कोसोभो र ताइवान बाहेक) तालिकामा क्रमबद्ध छैनन्, तर तुलनाको लागि कुल ग्राहस्थ उत्पादनद्वारा अनुक्रममा सूचीबद्ध छन्। यसबाहेक, गैर-सार्वभौम निकायहरू *छड्के*मा चिह्नित छन्। संयुक्त राष्ट्रसङ्घका चार सदस्य राष्ट्र (क्युबा, लिस्टेनस्टाइन, मोनाको र उत्तर कोरिया) अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोषसँग सम्बन्धित छैनन्। कोसोभो संयुक्त राष्ट्रसङ्घको सदस्य नभए पनि अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोषको सदस्य हो । ताइवान अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोषको सदस्य होइन तर यो अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोषको आधिकारिक सूचकाङ्कमा सूचीबद्ध छ।

## तालिका 
सबै तथ्याङ्क वर्तमान अमेरिकी डलरमा छन्। 

"तालिकाले सुरुमा प्रत्येक देश वा क्षेत्रलाई यसको अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोष अनुमानद्वारा स्थान दिन्छ, र कुनै पनि स्रोतहरूद्वारा पुन: क्रमबद्ध गर्न सकिन्छ।''

टिप्पणीहरू:
* फाल्कल्यान्ड टापु, जिब्राल्टर, गुर्न्जी, होली सि (भ्याटिकन सिटी), जर्सी, नियु, पिटकेर्न टापु, सेन्ट हेलेना, एसेन्सन र ट्रिस्टान दा कुन्हा, टोकलाउ, र पश्चिम साहाराका लागि तथ्याङ्क उपलब्ध छैन।

## टिप्पणीहरू 
## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* गुगल, विश्व बैङ्कको तथ्याङ्कको आधारमा हालको अमेरिकी डलरको मूल्यमा प्रतिव्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादनको तालिका 
* विश्व बैङ्कको तथ्याङ्कको आधारमा हालको मूल्यमा प्रतिव्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादनको विश्व मानचित्र र तालिका 
* अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोष को तथ्याङ्क

श्रेणी:प्रति व्यक्ति कुल ग्राहस्थ उत्पादन अनुसार देशहरूका सूचीहरू
एलि डुकोमुन

एली डुकोमुन (; १९ फेब्रुअरी १८३३, जिनेभा – ७ डिसेम्बर १९०६, बर्न) एक स्विस शान्ति कार्यकर्ता थिए। उनले र चार्ल्स अल्बर्ट गोबाले सन् १९०२ को नोबेल शान्ति पुरस्कार प्राप्त गरेका थिए।

जेनेभामा जन्मिएका डुकोमुनले शिक्षक, भाषा शिक्षक, पत्रकार तथा सन् १८६९ देखि १८७३ सम्म स्विस संघीय चान्सलरीका लागि अनुवादकको रूपमा काम गरेका थिए।

सन् १८६७ मा, उनले "लिग डे ला पे ए लिबेर्ते" (शान्ति र स्वतन्त्रताको लिग) को स्थापना गर्न मद्दत गरेका थिए, तर अन्य पदहरूमा काम गर्न जारी राखेका थिए । जसमा सन् १८७३ देखि १८९१ सम्म ज्युरा-सिम्प्लोन स्टिल कम्पनीका सचिवको रूपमा सेवा गरेका थिए। सन् १८९१ मा, उनी नवगठित अन्तर्राष्ट्रिय शान्ति ब्युरोका निर्देशक नियुक्त भएका थिए, जुन पहिलो गैर-सरकारी अन्तर्राष्ट्रिय शान्ति संगठन थियो र बर्नमा आधारित थियो। उनले यो पदको लागि कुनै तलब लिन अस्वीकार गरे, र उनले शुद्ध आदर्शवादका कारण सेवा गर्न चाहेको बताएका थिए। सन् १८९५ देखि, उनले अन्तर्राष्ट्रिय शान्ति कार्यालयको पत्रिका "कोरेस्पोन्डान्स बी-मन्सुएल" को निर्देशकको रूपमा काम गरे।

उनको उत्कृष्ट संगठनात्मक क्षमताले समूहलाई सफल बनायो। उनले सन् १९०२ मा नोबेल शान्ति पुरस्कार प्राप्त गरेका थिए र सन् १९०६ मा आफ्नो निधन नभएसम्म संगठनको निर्देशकका रूपमा सेवा गरेका थिए।

## सन्दर्भहरू 
श्रेणी:नोबेल शान्ति पुरस्कार सम्मानितहरू
श्रेणी:नोबेल पुरस्कार विजेता
थिओडोर मोम्सेन

**क्रिश्चियन म्याथियास थिओडोर मोम्सेन** (जर्मन: [ˈteːodoːɐ̯ ˈmɔmzn̩]; ३० नोभेम्बर १८१७ – १ नोभेम्बर १९०३) एकजना जर्मन शास्त्रीय विद्वान, इतिहासकार, न्यायविद, पत्रकार, राजनीतिज्ञ र पुरातत्त्वविद थिए। उनलाई १९औँ शताब्दीका महानतम शास्त्रीय विद्वानहरूमध्ये एक मानिन्छ।

उनले आफ्नो ऐतिहासिक लेखनहरू, विशेषगरी "द हिस्ट्री अफ रोम" को लागि सन् १९०२ मा साहित्यतर्फको नोबेल पुरस्कार प्राप्त गरेका थिए। उनलाई प्रशियाली विज्ञान प्रतिष्ठानका १८ सदस्यहरूले मनोनयन गरेका थिए।

मोम्सेन एक प्रभावशाली जर्मन राजनीतिज्ञ पनि थिए। उनले प्रशियाली र जर्मन संसदको सदस्यका रूपमा सेवा गरे। रोमन कानून तथा दायित्व सम्बन्धी उनको लेखनले जर्मन नागरिक संहिता (सिभिल कोड) मा महत्वपूर्ण प्रभाव पारेको थियो।

## सन्दर्भ सामग्री
खजुरो

दायाँ|अङ्गुठाकार|300x300पिक्सेल| खजुरो
खजुरो (अङ्ग्रेजी: centipede) एउटा माटोमा बस्ने आर्थ्रोपड हो जुन जमिनमा, खाल्डोमा कि रूखको बोक्रामुनि लुकेको पाइन्छ। यसको शरीर लामो र खण्डित हुन्छ र टाउकोमा दुईवटा धागोहरू पाइन्छन्। यसको हरेक खण्डमा दुईवटा खुट्टा जोडिएका हुन्छ। पहिलो जोडी खुट्टामा बिखालु नङ्ग्रो हुन्छ। संसारमा खजुरोका झन्डै ८००० वोटा प्रजातिहरू छन्। बच्चा जन्मेपछि, यसले आफुलाई डल्लो बनाएर आफ्ना सबै बच्चाहरूलाई सुरक्षित राख्ने गर्छ। टोकेको अवस्थामा, बेसार, कालो नुन, घिउ सबै मिसाएर टोकेको घाउमा लगाउनुहोस्। कानमा पसेमा, कालो नुन मिसाइएको पानी कानमा हाल्दा तुरुन्तै बाहिर निस्किन्छ। 

## सन्दर्भहरू 
## येसलाई पनि हेर्नुहोस् 
* कनसुत्लो
कनसुत्लो

कनसुत्लो फाइलम आर्थ्रोपोड र सबफाइलम माइरियापोडाको एउटा जनावर हो। यिनीहरू खजुरोकिराहरूसँग सम्बन्धित छन्, र हेराईमा पनी झन्डै उस्तै देखिन्छ। एउटै कनसुत्लोमा ७५० वोटा खुट्टा सम्म हुन सक्छ।

कनसुत्लोको छाला कडा हुन्छ। यसको शरीरमा २५-१०० खण्डहरू हुन्छन्, र हरेक खण्डमा २ जोडी खुट्टा हुन्छन्।

कनसुत्लोका दुइटा आँखा हुन्छन्, तर केही प्रजातिहरू अन्धो पनी हुन सक्छ। यसको शरीर बेलनाकार हुन्छ र टाउको गोलो हुन्छ।

खजुरोहरू धेरैजस्तो कुहिएका पात र काठ खान्छन् र भुईमा बस्छन्। मानिसलाई टोक्न अथवा चोट पुर्‍याउन सक्दैन। कुनै प्रकारका कनसुत्लोहरूले थोरै मात्रामा विख बनाउन सक्छन्, तर यो मात्रा मानिस मार्न पुग्दैन।
श्रेणी:किराहरू
चाकु (पदार्थ)

दायाँ|अङ्गुठाकार|300x300पिक्सेल| चाकु
चाकु भनेको उखुको रसबाट चिनी बनाउँदा सहउत्पादनको रूपमा पाउने एउटा बाक्लो तरल पदार्थ हो। 

यसलाई माघे सङ्ग्रान्तीको अवसरमा बिभिन्न थरिका हाडेफल, फलफुल, र अन्य पदार्थहरूसँग मिसाई मिठाई बनाउने गरिन्छ। यसलाई चामलको पिठो भित्र कोचेर, त्येसलाई उसिनिएर योमरी पनी बनाइन्छ।
समाजवादी मोर्चा (नेपाल)

**समाजवादी मोर्चा** नेपालका वामपन्थी राजनीतिक दलहरूको राजनीतिक गठबन्धन हो। नेकपा (माओवादी केन्द्र), नेकपा (एकीकृत समाजवादी), जनता समाजवादी पार्टी, नेपाल र विप्लव नेतृत्वको नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी मिलेर ४ असार २०८० मा यसको गठन भएको थियो। मोर्चामा पछि महिन्द्र राय यादव नेतृत्वको नेपाल समाजवादी पार्टी पनि जोडिएको थियो ।

## इतिहास 
नेकपा (माओवादी केन्द्र), नेकपा (एकीकृत समाजवादी), जनता समाजवादी पार्टी, नेपाल र नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (विप्लव) सम्मिलित चार दलीय मोर्चाका रूपमा ४ असार २०८० गते समाजवादी मोर्चाको घोषणा भएको थियो। भृकुटी मण्डपस्थित राष्ट्रिय सभाहलमा आयोजित एक कार्यक्रमका बीच सो घोषणा गरिएको थियो।

मोर्चाको अध्यक्ष पदबाट आलोपालो नेतृत्व हुने र माधवकुमार नेपालले अन्तरिम समयका लागि मोर्चाको नेतृत्व गर्ने बताइएको थियो।

## सदस्य दलहरू 
### पूर्व सदस्यहरू 
* जनता समाजवादी पार्टी, नेपाल

## सङ्गठन र संरचना 
असारको मध्यतिर समाजवादी मोर्चाको जिल्ला, प्रदेश र राष्ट्रिय स्तरमा पार्टी सरह सङ्गठन हुने घोषणा गरिएको थियो। केन्द्रीय समितिमा प्रत्येक पार्टीबाट अध्यक्ष र महासचिवसहित चार चार जना गरी १६ जना सदस्य रहने व्यवस्था गरिएको थियो। त्यसैगरी, प्रत्येक पार्टीबाट अध्यक्ष र महासचिव गरी तीन जना सदस्य रहने गरी १२ सदस्यीय प्रदेश कमिटी रहने र समान गठन हुने गरी आठ सदस्यीय जिल्ला कमिटी रहने घोषणा गरिएको थियो।

## प्रादेशिक सरकारहरूको सूची 
## प्रदेश सभाहरूमा उपस्थिति 
## नेतृत्व 
### संयोजकहरू
*माधवकुमार नेपाल (वि.सं २०८०–२०८१)
*नेत्रविक्रम चन्द (वि.सं २०८१–हाल)

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 

श्रेणी:नेपालमा साम्यवाद
आल्बाट्रस (नेपाली ब्यान्ड)

आल्बाट्रस () काठमाडौँ, नेपालको एक नेपाली रक ब्यान्ड हो। सन् १९९८ मा तीन सदस्यीय स्कुल ब्यान्डका रूपमा स्थापना भएको आल्बाट्रसले नेपाली संगीत क्षेत्रमा महत्वपूर्ण स्थान हासिल गरेको छ। यो सबै त्यतिबेला सुरु भयो जब केही युवाहरूले आफ्ना पुराना गिटार र अन्य पुराना वाद्ययन्त्रहरू लिएर नेपाली अल्टरनेटिभ संगीतको ध्वनि सिर्जना गर्ने सोच बनाए। ब्यान्डका प्रत्येक सदस्यले सिर्जना गर्ने संगीतमा महत्वपूर्ण प्रभाव पारेका छन्। ब्यान्डको द्रुत गतिका ताल, विशेष प्रकारको कोर्ड प्रग्रेसन र आधुनिक संगीत संरचनाले तिनीहरूलाई नेपालमा रक संगीतका अग्रणीमध्ये एक बनाएको छ।

## इतिहास 
सन् 1998 मा तिनजना युवा सङ्गीतकारहरू, जो अझै स्कुलमा छन्, सँगै भेला भए र पुराना रस्टी वाद्ययन्त्रहरू उठाए र बजाउन थाले। तिनले नेपाली रक ध्वनि र पश्चिमी वैकल्पिक सङ्गीतको प्रयोग गरे जसले आफ्नै ध्वनिको विकास गरायो। हाल, अलबाट्रस चार भागको ब्यान्ड हो र क्वार्टेटले नेपाल र अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा आफ्नो उपस्थिति बनाएको छ र महत्वाकांक्षी नेपाली रक सङ्गीतकारहरूलाई प्रभाव पार्न जारी राखेको छ।

सन् १९९८ मा, स्कुलमा रहेका तीन युवा संगीतकर्मीहरू भेला भए र पुराना र खिया लागेको वाद्ययन्त्रहरू समातेर बजाउन थाले। तिनले नेपाली रक संगीत र पश्चिमी अल्टरनेटिभ संगीतसँग प्रयोग गर्दै गए, जसले उनीहरूको आफ्नै अद्वितीय संगीत शैली विकास गर्यो। हाल, आल्बाट्रस चार सदस्यीय ब्यान्ड बनेको छ, जसले नेपाल तथा अन्तर्राष्ट्रिय संगीत क्षेत्रमा आफ्नो उपस्थिति स्थापित गर्दै आइरहेको छ र नेपाली रक संगीतमा लाग्न चाहने नयाँ कलाकारहरूलाई निरन्तर प्रेरणा दिइरहेको छ।
अङ्गुठाकार|सन् २०१५ मा भूकम्प पिडित सहयोगार्थ अमेरिका भएको कार्यक्रममा
## विरासत र प्रभाव 
आल्बाट्रस नेपालबाट दक्षिण बाई दक्षिणपश्चिम (SXSW) अस्टिनमा प्रस्तुति दिने एक मात्र ब्यान्ड रहेको छ ।  अमेरिकासहित विभिन्न देशहरूमा गरेका सफल संगीत यात्राहरूले उनीहरूको विश्वव्यापी रक समुदायमा राम्रो स्वागत भएको पुष्टि गर्छ। आल्बाट्रस केवल नेपालकै ऐतिहासिक रक ब्यान्ड मात्र होइन, यसले विश्वव्यापी रूपमा पनि सफलताको उच्च स्थान हासिल गरेको छ। यो ब्यान्ड कोरोसन अफ कन्फर्मिटी, एलिस इन चेन्स, रेडियोहेड, पान्टेरा, इन्क्युबस, मेगाडेथ, टुल, स्टोन टेम्पल पाइलट्स, साउन्डगार्डेन, रेन्ज अगेन्स्ट द मेशिन , र पोरक्युपाइन ट्री जस्ता ब्यान्डहरूबाट ठूलो रूपमा प्रभावित छ।

## पुरस्कार र मनोनयन 
एफएम म्यूजिक अवार्ड्स २०२१

* उत्कृष्ट रक भोकल प्रदर्शन
* उत्कृष्ट रक/पप कम्पोजिशन
* वर्षको रेकर्ड
* समूह वा युगलद्वारा स्वरहरूसित उत्कृष्ट प्रदर्शन

एफएम म्युजिक अवार्ड २०१४ 

* समूह वा युगलद्वारा स्वरहरूसित उत्कृष्ट प्रदर्शन
* उत्कृष्ट रक भोकल प्रदर्शन

कान्तिपुर रेडियो सङ्गीत सम्मान २०१४ 

* वर्षको ब्यान्ड

एफएम म्युजिक अवार्ड २०१२

* समूह वा युगलद्वारा स्वरहरूसित उत्कृष्ट प्रदर्शन
* उत्कृष्ट रक कम्पोजिशन

एफएम म्युजिक अवार्ड २००७

* विदेशी भाषामा उत्कृष्ट गीत

## डिस्कोग्राफी 
### आधिकारिक एल्बमहरू 
## सन्दर्भ सामग्री 
श्रेणी:नेपाली संगित समुह
कबवेब (नेपाली ब्यान्ड)

**कबवेब** नेपालको एउटा हार्ड रक ब्याण्ड हो, जुन पाटन, नेपालमा गठन भएको हो। ब्याण्ड सन् १९९३ मा पाटनका केही विद्यालयका साथीहरूद्वारा स्थापना भएको थियो र आफ्नो पहिलो एल्बम "अनजान" सार्वजनिक गरेको थियो। पहिलो एल्बम खासै सफल भएन। तर, दोस्रो एल्बम "कबवेब" ले राम्रो प्रतिक्रिया पायो, विशेष गरी **"मार्यो नि मार्यो"** जस्तो गीतहरूले नेपाली रक संगीतलाई मुख्यधारमा स्थापित गर्न योगदान पुर्यायो।

यो ब्याण्डलाई आधुनिक नेपाली संगीत उद्योगमा ट्रेन्ड सेट गर्ने ब्याण्डहरूमध्ये एक मानिन्छ।

## इतिहास 
ब्याण्ड सन् १९९३ मा एल्बम **"अनजान"** को सार्वजनिक गर्दै गठन भएको थियो। तर, उक्त एल्बम र यसको संगीत भिडियो नेपाली समाजले राम्रोसँग स्वीकार गरेन। लामो कपाल, पुरुषले कानमा मुन्द्रा लगाउने जस्ता त्यसबेलाका समाजमा असामान्य देखिने पहिरनहरूलाई आलोचना गर्दै यसलाई नकारात्मक रूपमा लिइएको थियो। तर, दोस्रो र त्यसपछि आएका एल्बमहरू युवाहरूबीच लोकप्रिय भए। विशेष गरी **"मार्यो नि मार्यो"** गीतको भिडियो, जुन युवाहरू माझ हिट भएको थियो, नेपाल टेलिभिजनमार्फत इमेज च्यानलमा प्रसारण गरिएको थियो।

कबवेब का एल्बमहरूको दृश्यात्मक शैली पश्चिमी हेभी मेटल संगीतबाट प्रभावित देखिन्थ्यो। तर, यसको प्रचार रणनीति भने आधुनिक गीत जस्तै थियो, जसमा ‘तपाईंको हृदय जित्न समर्पित संगीतकर्मीहरू’ र ‘हृदय स्पर्श गर्ने संगीत’ जस्ता नाराहरू प्रयोग गरिएका थिए।

* *अन्जान,* १९९३
** याद मा
** बिपाशा यो जीवन
** अन्जान
** नसा
** जुनेली रात
** एकलई
** सुन्दर सुन्दर
** बिचोड
* *कबवेब*, १९९६
* *रोलिंग स्ट्रिङ*, १९९८
* *मर्सिडीज बेन्ज*
* *रक एन रोल*
* अस्तित्भ २०१६, 
* *नमस्ते*
* *स्विंग*

## सदस्यहरू 
ब्यान्डका सदस्यहरू तल सूचीबद्ध छन्ः 

* दिबेश मुल्मी (गितार/गायक) 
* नीलेश जोशी (बास) 
* बिपिन श्रेष्ठ (ड्रम) 
* सुजान तन्दुकर (गितार) 
* आशीष गुरुंग (गायक) 

### ब्यान्डका पूर्व सदस्यहरू 
* उर्दीप जोशी (१९९२ - १९९५) (ड्रम्स)
* महेश नकर्मी (१९९२ - २००५) (गिटार)
* पवन शाक्य (१९९२ - २००५) (किबोर्ड)
* राजेन्द्र डख्वा (१९९५ - १९९८) (ड्रम्स)
* सुबोध शाही (१९९७ - १९९८) (भोकल)
* रोहित बनमाली (२००५ - २०१०) (भोकल / गिटार)
* सुनिल शाक्य (२०१० - २०१३) (भोकल / गिटार)
* निकेश के.सी. (२०१३ - २०१४) (गिटार)
* सञ्जय आर्याल (२०१३ - २०२३) (भोकल)
* सृजन विक्रम गेवाली (२०१४ - २०२२) (गिटार)
* सिद्धार्थ डख्वा (१९९८ - २०२४) (ड्रम्स)
* प्रोग्रेस कार्की (२०२५) (गिटार)

## कन्सर्ट र शोहरू 
* युरोप 
* फिनल्यान्ड
* अष्ट्रेलिया 
* दिल्लीमा सार्क ब्यान्ड महोत्सव, 2009 
* दुबई 

## पुरस्कार 
* टुबोर्ग संगीत पुरस्कार

## पनि हेर्नुहोस् 
* १९७४ एडी

## सन्दर्भ सामग्री 
श्रेणी:नेपाली संगित समुह
श्रेणी:नेपाली ब्यान्ड समुह
कल

दायाँ|अङ्गुठाकार|400x400पिक्सेल| १८८० मा जेम्स अल्बर्ट बोनस्याक द्वारा विकसित कल, यो कलले हरेक घण्टा झन्डै २०० चुरोट बनाउन सक्छ।
कुनै पनि गतिविधि गर्न ऊर्जा प्रयोग गर्ने कुनै पनि उपकरणलाई **कल**, **यन्त्र**, अथवा **मेसिन** भनिन्छ **।** सरल यन्त्र भनेको त्यस्तो उपकरण हो जसले लागू गरिएको बलको परिमाण फेरिने गर्छ तर आफैंमा कुनै ऊर्जा राख्दैन।
सुमात्रान चिबे

Speciesbox" ढाँचामा अझै विवरण छैन, तर ढाँचाको पृष्ठमा केही जानकारी हुन सक्छ।

सुमात्रान चिबे (Dicruruus sumatranus) डिक्रुरिडे परिवारमा पर्ने एक पासेरिन पक्षी हो। यसलाई पहिले जुरे चिबेसँग सम्बन्धित मानिन्थ्यो। यो इन्डोनेसिया सुमात्रा टापुको स्थानीय हो। यसको प्राकृतिक बासस्थान उपोष्णकटिबन्धीय वा उष्णकटिबन्धीय़ आर्द्र तल्लो वन हुन्। यो बासस्थानको क्षतिबाट खतरामा छ।

## सन्दर्भहरू 
बर्डलाइफ इन्टरनेशनल (२०१७)। "डाइक्रुरस सुमाट्रानस"। IUCN खतरामा परेका प्रजातिहरूको रातो सूची। २०१७: e.T22706984A111051907। doi:१०.२३०५/IUCN.UK.२०१७-१.RLTS.T२२७०६९८४A१११०५१९०७.en। १२ नोभेम्बर २०२१ मा पुनःप्राप्त।
श्रेणी:आइयुसिएनको रातो सूची अनुसार सङ्कटापन्न प्रजातिहरू
श्रेणी:चिबे
श्रेणी:चराहरू
नेपालका गाउँपालिका अध्यक्षहरूको सूची

**गाउँपालिका अध्यक्ष** नेपालको गाउँपालिकाको सर्वोच्च पदको अधिकारी हुन्। नेपालमा कुल ४६० गाउँपालिकाका ४६० अध्यक्ष रहेका छन्। यो स्थानीय तह निर्वाचन, २०७९ मा, निर्वाचित अध्यक्षहरूको सूची हो

## सारांश 
## गाउँपालिका अध्यक्षहरूको सूची (वि.सं २०७९–२०८४) 
### कोशी प्रदेश 
### बागमती प्रदेश 
### गण्डकी प्रदेश 
### लुम्बिनी प्रदेश 
### कर्णाली प्रदेश 
### सुदूरपश्चिम प्रदेश 
## यो पनि हेर्नुहोस् 
* स्थानीय तह निर्वाचन, २०७९
* नेपालका नगर प्रमुखहरूको सूची
* गाउँपालिका

## यो पनि हेर्नुहोस् 
* स्थानीय तह निर्वाचन, २०७९
* नेपालका नगर प्रमुखहरूको सूची
* गाउँपालिका

## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* 

अध्यक्षहरू
ताप्लेजुङ विमानस्थल

**ताप्लेजुङ विमानस्थल** वा **सुकेटार विमानस्थल**को रूपमा पनि परिचित, नेपालको कोशी प्रदेशको ताप्लेजुङ जिल्लालाई सेवा दिने फुङलिङमा अवस्थित एक आन्तरिक विमानस्थल हो। कञ्चनजङ्घा पर्वतीय क्षेत्र र पाथीभरा देवी मन्दिरको मुख्य पर्यटकीय प्रवेशद्वार पनि हो।

## इतिहास 
## विमान र गन्तव्यहरू 
## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* 

श्रेणी:नेपालका विमानस्थलहरू
श्रेणी:कोशी प्रदेश
सरोज खनाल

**सरोज खानल** एक नेपाली अभिनेता, निर्देशक हुन् जो नेपाली सिनेमा आफ्नो कामका लागि परिचित छन्। उनले सन् १९८७ मा 'भस्मासुरको नली हाड' नाटकबाट थिएटरमा डेब्यू गरेका थिए। उनले धेरै व्यावसायिक रूपमा सफल चलचित्रहरू बगान (सन् २०२३) प्रेम पिण्ड (सन् १९९५) बिजय पराजय, कप्तान (सन् २०१९) प्रेम गीत (सन् २०१६) सम्हालिन्छ कहीले मन (सन् २०२२) लगायत धेरै टिभी धारावाहिकहरूमा अभिनय गरेका छन्।

## टिभी सिरियल 
## चलचित्र 
## बाह्य लिङ्कहरू 
* 

## सन्दर्भहरू 
श्रेणी:चितवन जिल्लाका मानिसहरू
श्रेणी:गोरखा दक्षिण बाहु
श्रेणी:नेपाली चलचित्र निर्देशकहरू
श्रेणी:जीवित मानिसहरू
श्रेणी:नेपाली कलाकार
कुम: सागर

कुमः सागर (वास्तविक नाम सिद्धि सागर प्रजापति; ) एक नेपाली गायक, गीतकार र संगीत निर्माता हुन्, जो परम्परागत नेवार संगीतका तत्वहरूलाई आधुनिक शैलीसँग समायोजन गरेर प्रस्तुत गर्ने गर्छन्। उनले आत्मनिर्भर रूपमा तयार पारिएका गीतहरू र परम्परागत वाद्ययन्त्रहरू प्रयोग गरेर प्रस्तुत गरिने प्रत्यक्ष प्रस्तुतीमार्फत नेपाली संगीत क्षेत्रको ध्यान आकर्षित गरेका छन्। उनी नेपालका युवा पुस्ता माझ अत्यन्त लोकप्रिय छन्।

## प्रारम्भिक जीवन र पृष्ठभूमि 
कुमः सागरको जन्म भक्तपुरमा भएको हो, जुन नेवार सांस्कृतिक सम्पदाले भरिएको शहरका रूपमा चिनिन्छ। उनी बाल्यकालदेखि नै डाफा भजन जस्ता सामुदायिक कार्यक्रमहरूमार्फत परम्परागत नेवार संगीतमा संलग्न थिए। उनले धा, भुश्या, खिङ आदि वाद्ययन्त्रको प्रयोग र भजनको अभ्यास त्यहीँबाट सिकेका हुन्। परिवार तथा समाजबाट सङ्गीतलाई पेशा बनाउने चाहनामा असहमति भए पनि उनले आफ्नो अभ्यासलाई निरन्तरता दिएका थिए।

## संगीत यात्रा 
कुमः सागरले सन् २०२० को कोभिड-१९ लकडाउनको समयमा आफ्नै मोबाइल फोन र आधारभूत सम्पादन सफ्टवेयर प्रयोग गरेर तयार गरेको गीत "बाजेको बाजाङ" बाट आफ्नो व्यावसायिक संगीत यात्रा सुरु गरेका थिए। परम्परागत नेवार धुन र आधुनिक प्रविधिको प्रयोगको कारण उक्त गीतले छुट्टै पहिचान बनाएको थियो।
उनले सन् २०१९ मा द भोइस अफ नेपाल प्रतियोगितामा भाग लिएर राष्ट्रिय स्तरमा आफूलाई चिनाएका थिए, यद्यपि उनी अन्तिम चरणसम्म पुग्न सकेनन्।
## शैली र विषयवस्तु 
कुमः सागरको संगीत शैली परम्परागत लोक संगीत र आधुनिक शैलीको समिश्रणमा आधारित छ। उनका गीतहरूमा सांस्कृतिक पहिचान, दैनन्दिन जीवन र आध्यात्मिकता जस्ता विषयवस्तु पाइन्छन्। उनले प्रयोग गर्ने प्रमुख वाद्ययन्त्रहरूमा धा, भुश्या, खिङ लगायत आधुनिक गिटार र इलेक्ट्रोनिक धुनहरू पनि हुन्छन्।

## प्रस्तुतीहरू र समुह 
कुमः सागरले नेपालभित्र र बाहिर (जस्तै: अष्ट्रेलिया) विभिन्न स्थानहरूमा सांगीतिक कार्यक्रमहरू प्रस्तुत गरिसकेका छन्। उनी हाल "कुमा सागर एण्ड द ख्वप व्याड" नामक सांगीतिक समूहमा सक्रिय रूपमा आबद्ध छन्। उनका प्रस्तुतिहरू दर्शकहरूले सकारात्मक रूपमा लिएका छन्, विशेषतः सांस्कृतिक तथा मौलिक संगीतमा रुचि राख्ने स्रोता माझ। 

सन् २०२५ मा, गायक कुमा सागर र ख्वप ब्यान्डले “हावाको लहर संगै अष्ट्रेलिया टुर” सम्पन्न गर्दै सिड्नीको ऐतिहासिक एनमोर थिएटरमा प्रस्तुति दिने पहिलो नेपाली बन्नुका साथै न्यु साउथ वेल्स सरकारले सञ्चालन गर्ने प्रतिष्ठित आर्ट ग्यालरीमा प्रत्यक्ष रेकर्डिङ गर्ने पहिलो नेपाली गायकको कीर्तिमान राखेका छन्।

## सन्दर्भ सामग्री 
श्रेणी:गायक
श्रेणी:गीतकार
श्रेणी:संगित निर्माता
रुपा राणा

रुपा राणा -- अभिनेत्री 

जन्म:- जनवरी ८
धनगढी, कैलाली,नेपाल 
पेशा:- अभिनेत्री 

रुपा राणा कुनै बेलाकी चल्तिकी नायिका हुन् भने अहिलेकी चरित्र अभिनेत्री हुन्। उनको जन्म धनगढी कैलालीमा भएको थियो। उनी स्कुल पढ्दादेखि नै नाच्ने प्रतियोगिताहरूमा भाग लिने गर्थिन् । पछि काठमाडौँ आएपछि राष्ट्रिय नाचघरमा जागिर खाने उमेर नपुग्दै उनको दिदीको पहलमा डान्सको लागी हालिएको थियो। उनी त्यहाँ नाचमा प्रखर दिदीहरुको नाच हेर्दै सिक्ने गर्थिन्। उनले "हरि प्रसाद रिमाल" सगँ नाटकमा अभिनय सिकेकी थिइन्। प्रज्ञा भवनमा भएको नेपालभरिको नाटक प्रदर्शन प्रतियोगितामा उत्कृष्ट अभिनय गरेर प्रमाणपत्र पाएपछि उनलाई नाटक तथा चलचित्रमा अभिनय गर्नका लागी थप हौसला मिलेको थियो। 

चलचित्र "भाग्य रेखा" मा सानो भुमिका नायिका "मौसमी मल्ल" साथीको रुपमा खेलेर उनले चलचित्र जगतमा यात्रा सुरूवात गरेकी थिइन् तर उनले नायिका भएर खेलेको डेब्यु चलचित्र "चोट" हो। उनलाई दर्शकमाझ चिनाउने चलचित्र भने "तृष्णा" हो। 

चलचित्रहरू-- 

नाम     -    मिती    -    भुमिका 

शिरफूल - वि.सं. २०८१ साउन १८- कलाकार
अनुराग - वि.सं. २०७५ असोज १२- कलाकार  
पञ्चायत - वि.सं. चैत्र ०४- कलाकार 
कृ - वि.सं. २०७४ माघ २६- कलाकार - केशरकी आमा 
म यस्तो गीत गाउँछु - वि.सं. २०७४ असार ३०- कलाकार - छाँयाकी आमा 
लभ लभ लभ - वि.सं. २०७४ बैशाख ०१- कलाकार 
किङ्ग - वि.सं. २०७३ पौष २८- कलाकार
प्रेम गीत - वि.सं. २०७२ माघ २९- कलाकार 
लुटेरा - वि.सं. २०७२ कार्तिक २५- कलाकार 
वान वे - वि.सं. २०७१ फाल्गुन ०१- कलाकार 
नागबेली - वि.सं. २०७१ असार २७- कलाकार 
पलपलमा - वि.सं. २०६७ भदौ २५- कलाकार 
भाग्य विधाता - वि.सं. २०६३ माघ २४- कलाकार 
भरोसा - वि.सं. २०६३ असोज १०- कलाकार 
दुस्मन - वि.सं. २०५४ माघ २८- कलाकार 
आमाको माया - वि.सं. २०५३ जेष्ठ ०७- कलाकार 
भिष्म प्रतिज्ञा - वि.सं. २०५२ असोज ११- कलाकार - कञ्चन 
शौभाग्य - वि.सं. २०५१ पौष २७- कलाकार 
ज्वाला - वि.सं. २०५१ पौष ०१- कलाकार 
नाता - वि.सं. २०५१ मंसिर ०८- कलाकार 
चट्याङ - वि.सं. २०५१ बैशाख ०१- कलाकार 
तृष्णा - वि.सं. २०४९ भदौ ०६- कलाकार 
प्रेम -वि.सं. २०४८ चैत्र १८- कलाकार 
चिनो - वि.सं. २०४७ माघ ०१ - कलाकार 
बिजय पराजय -वि.सं. २०४७ मंसिर २०- कलाकार 
चोट - वि.सं. २०४७ कार्तिक २०- कलाकार 
भाग्य रेखा - वि.सं. २०४६ कार्तिक २३- कलाकार
नेपाल सुपर लिग २०८१-२०८२

**नेपाल सुपर लिग २०८१-२०८२** (अङ्ग्रेजी: 2025 Nepal Super League) नेपालको शीर्ष स्तरीय क्लब फुटबल लिग प्रतियोगिता नेपाल सुपर लिगको तेस्रो संस्करण थियो। २०८१ चैत १६ देखि २०८२ वैशाख १३ सम्म दशरथ रङ्गशालामा आयोजित प्रतियोगितामा कुल सात क्लबले भाग लिएका थिए।

साविकका स्पोर्टिङ इलाम र वीरगन्ज युनाइटेडले प्रतियोगितामा सहभागी भएका थिएनन्।

## टोलीहरू
## कर्मचारी र प्रायोजन 
## विदेशी खेलाडीहरू 
प्रत्येक टोलीले एक पटकमा ६ जना विदेशी खेलाडी र ५ जना विदेशी खेलाडी मैदानमा राख्न पाउँछन्।

## स्थान
काठमाडौँ स्थित दशरथ रङ्गशालामा सबै खेलहरू खेलाइएको थियोे।

## लिग तालिका  
## नतिजा
;हेड-टू-हेड स्कोरहरू

;खेलहरू द्वारा परिणामहरू

## प्लेअफ 
### तालिका
### प्रारम्भिक
### फाइनल
## सन्दर्भ सामग्रीहरू 
## बाह्य कडीहरू 
* 
* २०८१-२०८२ नेपाल सुपर लिग **हाम्रो खेलकुद**मा
* २०८१-२०८२ नेपाल सुपर लिग **सोफा स्कोर**मा

श्रेणी:नेपाल सुपर लिगका संस्करणहरू