open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
खैरहनी नगरपालिका

**खैरहनी नगरपालिका** नेपालको बागमती प्रदेश अन्तर्गत चितवन जिल्लामा अवस्थित एक नगरपालिका हो। साविक खैरहनी गाविसको पर्सा बजार रहेको ठाँउलाई नगरपालिकाको केन्द्र बनाइएको छ। यो नगरपालिका २०६८ साउन १ देखि लागू हुने गरी बनाइएको हो तर कार्यन्वयनमा हाल २०७१ वैशाख २५ देखि आएको थियो। यसलाई नगरपालिका घोषणा गर्दा **खैरहनी**, कुमरोज, चैनपुर र कठार गाउँ विकास समितिहरू समावेश गरिएका थिए। आर्थिक वर्ष २०६८/६९ को बजेट मार्फत् मुलुकमा ४१ नयाँ नगरपालिका थपिँदा खैरहनी पनि नगरपालिका बनेको थियो।

## जनसङ्ख्या
खैरहनी, कुमरोज, चैनपुर र कठार गाविसहरूलाई मिलाएर खैरहनी नगरपालिका बनाइएको थियो। राष्ट्रिय जनगणना २०७८को जनगणना यहाँको जनसङ्ख्या ६७,३८५ रहेको छ भने यहाँ १६,३९५ घरधुरी रहेका छन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
*फेसबुक: खैरहनी नगरपालिका
*ट्विटर: खैरहनी नगरपालिका 

श्रेणी:वि.सं. २०७१ मा घोषित नगरपालिकाहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका नगरपालिकाहरू
श्रेणी:बागमती प्रदेशका नगरपालिकाहरू
गुञ्जनगर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १५०७१ रहेको थियो जसमध्ये ६८२९ पुरुष र ८२४२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३५४६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भरतपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १ नम्बर वडा भरतपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर १९ हो भने २,५,६,७ वडाहरू वडा नम्बर १८ र ३,४,९ वडाहरू वडा नम्बर २० र ८ नम्बर वडा वडा नम्बर १७ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
कोराक

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ६५५० रहेको थियो जसमध्ये ३२९६ पुरुष र ३२५४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११६१ घरधुरी रहेको थियो। यहाँ अधिकांश चेपाङ जाति समुदायको बसोबास रहेको छ। यो हाल राप्ती नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ५,८,९ वडाहरू राप्ती नगरपालिकाको वडा नम्बर १० हो भने १,३,७ वडाहरू वडा नम्बर ११ र २,४,६ वडाहरू वडा नम्बर १२ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
भक्ति काव्य

भारतीय सामाजिक सांस्कृतिक र साहित्यिक इतिहासको मध्यकालको सबै भन्दा महत्त्वपूर्ण विशेषताको भक्ति आंदोलनको रूपमा जान्न सकिन्छ। साहित्यको क्षेत्रमा यो भक्ति काव्यको विराट रस श्रोतको रूपमा प्रकट भएको हो। 
## भक्ति काव्यको स्वरूप 
भक्ति काव्यको स्वरूप अखिल भारतीय थियो। दक्षिण भारतमा दार्शनिक सिद्धांतहरूका ठोस आधारले समृद्ध भएर भक्ति उत्तर भारतमा एक आंदोलनको रूपमा फैलियो। यसको प्रभाव कला, लोक व्यवहार आदि जीवनको समस्त क्षेत्रहरूमा पर्‍यो। कबीर, जायसी, मीरा, सूर, तुलसी आदि कवियों सँग रामानन्द, चैतन्य महाप्रभु, वल्लभाचार्य आदि आचार्यहरूको सिद्धांतहरूमा भक्तिको त्यहि स्वरूपको दर्शन हुन्छ।

## भक्ति काव्यको भेद
भक्ति काव्यका प्रधानतः दुई भेद छन् निर्गुण र सगुण भक्ति काव्य। निर्गुण भक्ति काव्यका दुई शाखाहरू छन् ज्ञानमार्गी जसको प्रतिनिधि कवि कबीर हुन् र प्रेम मार्गी जसको प्रतिनिधि कवि मलिक मुहम्मद जायसी हुन्। सगुण भक्ति काव्यका पनि दुई शाखाहरू छन्। कृष्ण भक्ति शाखा र राम भक्ति शाखा। यिनका प्रतिनिधि कवि क्रमशः सूर र तुलसी दास हुन्। यसको अतिरिक्त शैव, शाक्त, सिद्ध, नाथ जैन आदि कवि पनि यस कालमा रचना रत थिए।

## यो पनि हेर्नुहोस
*भक्ति काल
*भक्ति आन्दोलन

## बाहिरी कडिहरू
*सन्तकाव्यको सामाजिक प्रासंगिकता (गूगल पुस्तक; लेखक - रवीन्द्र कुमार सिंह)

श्रेणी:भक्ति
पिठुवा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १२५७९ रहेको थियो जसमध्ये ५६९६ पुरुष र ६८८३ महिला रहेका थिए भने यहाँ २८९८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल रत्ननगर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ३,५,६ वडाहरू रत्ननगर नगरपालिकाको वडा नम्बर १४ हो भने ७-९ वडाहरू वडा नम्बर १५ र १-२,४ वडाहरू वडा नम्बर १६ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
बछ्यौली

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०९०५ रहेको थियो जसमध्ये ५३८७ पुरुष र ५५१८ महिला रहेका थिए भने यहाँ २३२१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल रत्ननगर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ७-९ वडाहरू रत्ननगर नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने २,५,६ वडाहरू वडा नम्बर ६ र १,३,४ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
चण्डीभञ्ज्याङ, चितवन

**चण्डीभञ्ज्याङ** पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार,
मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, नारायणी अञ्चलको चितवन जिल्लामा अवस्थित गाँउ विकास समिति थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ४,९७८ रहेको थियो भने यहाँ ४८७ घरधुरी रहेका थिए। यो हाल इच्छाकामना गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-४ वडाहरू इच्छाकामना गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने ५ नम्बर वडा वडा नम्बर ४ र  ६-९ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
भण्डारा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १६१२१ रहेको थियो जसमध्ये ७५२९ पुरुष र ८५९२ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३४८९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राप्ती नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ८,९ वडाहरू राप्ती नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने १ नम्बर वडा वडा नम्बर ५ र २-७ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
वीरेन्द्रनगर, चितवन

**वीरेन्द्रनगर** नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३९३४ रहेको थियो जसमध्ये ६९०९ पुरुष र ८०२५ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३३६४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राप्ती नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-२ वडाहरू राप्ती नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने ३-७ वडाहरू वडा नम्बर ८ र ८-९ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
मेघौली

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
बाह्रौँ राष्ट्रिय जनगणना २०७८मा यहाँको जनसङ्ख्या १५,९६५ रहेको थियो जसमध्ये ७,४७१ पुरुष र ८,४९४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३,८९० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भरतपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ५-९ वडाहरू भरतपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर २७ हो भने १-४ वडाहरू वडा नम्बर २८ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
मङ्गलपुर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १९०६६ रहेको थियो जसमध्ये ८९७० पुरुष र १००९६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४५२७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भरतपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-३ वडाहरू भरतपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर १५ हो भने ४-९ वडाहरू वडा नम्बर १६ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
सिद्दी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३८२७ रहेको थियो जसमध्ये १८९१ पुरुष र १९३६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ६५१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल कालिका नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको २,७-९ वडाहरू कालिका नगरपालिकाको वडा नम्बर १० हो भने १,३-६ वडाहरू वडा नम्बर ११ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
शुक्रनगर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
बाह्रौँ राष्ट्रिय जनगणना २०७८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९,५१७ रहेको थियो जसमध्ये ४,५६८ पुरुष र ४,९४९ महिला रहेका थिए भने यहाँ २,३४८ घरधुरी रहेको थियो। वि.सं २०७१ मङ्सिर १६ मा,
साविकका शुक्रनगर, मेघौली, जगतपुर र पार्वतीपुर लगायतका गाविसहरू मिलेर नारायणी नगरपालिका बनेको थियो भने यो गाविस नारायणी नगरपालिकाको ४-६ मा विभाजित थियो।२०७३ फागुन २७ गते नारायणी नगरपालिका भरतपुर महानगरपालिकामा गाभिएको थियो। साविकको शुकनगर गाविस हालको भरतपुर महानगरपालिकाको वडा नंं. २५ हो। यहाँको क्षेत्रफल १४.१६ वर्ग किलोमिटर रहेको छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
काउले, चितवन

**काउले** नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५६१४ रहेको थियो जसमध्ये २८६० पुरुष र २७५४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९६३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल इच्छाकामना गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-४ वडाहरू इच्छाकामना गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ५-९ वडाहरू नम्बर २ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
बघौडा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०९१३ रहेको थियो जसमध्ये ४८५६ पुरुष र ६०५७ महिला रहेका थिए भने यहाँ २५३२ घरधुरी रहेको थियो। वि.स. २०७१ पुसमा यो गाविसलाई माडी नगरपालिका गाभिएको थियो।

यसको साविकको २,३,५,६ वडाहरू माडी नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १,२,७ वडाहरू वडा नम्बर ४ र ८-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
कविलास, चितवन

**कविलास** पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार,
मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, नारायणी अञ्चलको चितवन जिल्लामा अवस्थित गाउँ विकास समिति थियो। राष्ट्रिय जनगणना २०७८ अनुसार यहाँको जनसङ्ख्या ५,९२१ रहेको थियो जसमध्ये २,८७८ पुरुष र ३,०४३ महिला रहेका थिए भने यहाँ १,४२२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भरतपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यो भरतपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर २९ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
जगतपुर, चितवन

**जगतपुर** नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
नेपालको बाह्रौँ राष्ट्रिय जनगणना, २०७८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३,४९८ रहेको थियो जसमध्ये ६,५४० पुरुष र ६,९५८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३,३८१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भरतपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-६ वडाहरू भरतपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर २३ हो भने ७-९ वडाहरू वडा नम्बर २४ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
पिप्ले, चितवन

**पिप्ले** नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १५४५५ रहेको थियो जसमध्ये ७४१२ पुरुष र ८०४३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३२६५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राप्ती नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको २,४,५,६ वडाहरू राप्ती नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ७ नम्बर वडा वडा नम्बर २ र १,३,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
ठाकुरद्वारा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८७७२ रहेको थियो जसमध्ये ३९९४ पुरुष र ४७७८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७३८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ठाकुरबाबा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू ठाकुरबाबा नगरपालिकाको वडा नम्बर ८ हो भने ५-९ नम्बर वडा वडा नम्बर ९ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
ताराताल

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८४३१ रहेको थियो जसमध्ये ३८०८ पुरुष र ४६२३ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७८१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मधुवन नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-६ वडाहरू मधुवन नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने २,७-९ वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
पदनाहा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८५१५ रहेको थियो जसमध्ये ४१२७ पुरुष र ४३८८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४६९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बारबर्दिया नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,५-९ वडाहरू बारबर्दिया नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ३,४ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
पाताभार

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १४७५५ रहेको थियो जसमध्ये ६९५३ पुरुष र ७८०२ महिला रहेका थिए भने यहाँ २५६५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गेरुवा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,६-८ वडाहरू गेरुवा गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ३-५ वडाहरू वडा नम्बर २ र २,९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
चैनपुर, चितवन

**चैनपुर** नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १६७८६ रहेको थियो जसमध्ये ७७५२ पुरुष र ९०३४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३७७९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल खैरहनी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-२ वडाहरू खैरहनी नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ३-४ वडाहरू वडा नम्बर २, ४-६ वडाहरू वडा नम्बर ३ र ८-९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
भिम्मापुर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १००५३ रहेको थियो जसमध्ये ४८५७ पुरुष र ५१९६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७३७  घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राजापुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३-५, ८-९ वडाहरू राजापुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ हो भने १,२,७ नम्बर वडा वडा नम्बर ७ र २ नम्बर वडा वडा नम्बर ८ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
बेलवा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १५५६८ रहेको थियो जसमध्ये ७४४७ पुरुष र ८१२१ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३२३५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बाँसगढी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ७ नम्बर वडा बाँसगढी नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १,३-६,८ वडाहरू वडा नम्बर ३ र २,९ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
राजापुर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १२८०२ रहेको थियो जसमध्ये ६२७० पुरुष र ६५३२ महिला रहेका थिए भने यहाँ २६५७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल राजापुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ३,५,७-९ वडाहरू राजापुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने २ नम्बर वडा वडा नम्बर ८ हो र १,४,६ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
मानपुर मैनापोखर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८७३४ रहेको थियो जसमध्ये ४११० पुरुष र ४६२४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७६७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बढैयाताल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ३ नम्बर वडा बढैयाताल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने १,२,४,६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ६ र ५,७ वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
सोरहवा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १४०४२ रहेको थियो जसमध्ये ६६९७ पुरुष र ७३४५ महिला रहेका थिए भने यहाँ २८४३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बढैयाताल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू बढैयाताल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ३-५ वडाहरू वडा नम्बर ४ र १-२ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
कालिका, बर्दिया

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३५५३ रहेको थियो जसमध्ये ६४१६ पुरुष र ७१३७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३१३१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बढैयाताल गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,९ वडाहरू बढैयाताल गाउँपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने ३,५-८ वडाहरू वडा नम्बर ८ र ४ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ९ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
महम्मदपुर, बर्दिया

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०९३२ रहेको थियो जसमध्ये ५४५५ पुरुष र ५४७७ महिला रहेका थिए भने यहाँ १८४४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गुलरिया नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५,७ वडाहरू गुलरिया नगरपालिकाको वडा नम्बर ११ हो भने ६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर १२ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
जुडो

**जुडो** एक आधुनिक जापानी मार्सल आर्ट, लडाकू स्तरको ओलम्पिक खेल हो ।  विशुद्ध बुध्दि र बल्को सन्तुलन समायोजित खेल 'जुडो',दुई जापानी शब्द 'जु' र 'डो' मिलेर बनेको पाईन्छ । 'जु' अक्षरको अर्थ बिनम्र वा भद्र र 'डो' अक्षरको अर्थ मार्ग वा पथ भन्ने बुझिन्छ । यसअर्थमा जुडोको शाब्दिक अर्थ बिनम्रमार्ग र अद्रपथ हो । जुडोले मानवता, भातृत्वता  र आत्मस्वाभिनको समेत प्रतिनिधित्व गर्दछ । जुडो खेल सन् १८८२ मा प्रोफेशर जिगोरो कानोद्धरा सुत्रधार गरिएको हो । तसर्थ जुडो खेलको पिता स्व. प्रोफेशर जिगोरो कानो हुन् । जुडो खेलका वाजा (तरिका/हरु) 'अल्प बलमा अधिक असर' (Maximum Effect With Minimum Effort) सिद्धान्त वा मूलमन्त्र लाई आत्मसाथ गरी निर्माण गरिएको हो ।

## खेल उद्देश्य
उद्धेश्य बिनाको मानिस र गनतव्य बिनाको यात्रु समान भने झै,जुडो खेलप्रति उत्प्रेरित जुडो खेलाडीहरू सबैको आ-आफ्नो उद्धेश्य छ,जसमा कोही शरीर सुडौल तथा आत्मविश्वासी बनाउँन, कोहि मन शान्त तथा आत्मविश्वासी बनाउन, कोही शरीर स्वस्थ तथा समय व्यस्त बनाउन, कोही विभिन्न परिस्तिथिमा आत्मरक्षाका निम्ति, कोही नाम तथा दाम कमाउन, कोही चाहि पसिना आएपछिको राम्रो अनुभव गर्न चाहन्छन्, कोही जुडो खेलको प्रशिक्षक बन्न चाहन्छन् र कोही जुडो को मानवतावादी खेलसन्देश समाजमा छर्दै समाजसेवाद्धारा परोपकारप्रति समर्पित हुन् चाहन्छन् ।
स्व.प्रोफेशर जिगोरो कानोले जुडोलाई 'कोदोकान जुडो' भन्नुको वास्तविकताले के देखाउछ भने उहाले कसरी धरैजसो सिद्धान्त बनाउनु भयो र यसलाई सिक्ने जिवनको मुख्य उदेश्य बनाउनु भयो । प्रो कानो स्वयंले भन्नु भयो, जुडोको उद्धेश्य, आक्रमण र आक्रमणलाई रोक्न अभ्यास गर्दै शरीरलाई बलियो पार्नु, मनलाई अभ्यासमा लगाएर इज्जत बढाउनु र अन्तयमा आफुलाई समाजहित र राष्ट्रनिमार्णमा समर्पित गर्नु हो ।

## जुडोको इतिहास‍ 
thumb|left|जिगोरो कानो
जुडो वा कोदोकान जुडोको संस्थापन तथा स्थापक स्व.प्रो. जिगोरो कानो हुनुहुन्छ । सन् १८६० मा जापानको शमुद्री तटवर्ती क्षेत्र कोबेका एक समान्य मध्यम आर्थिक अवस्थमा जन्म लिनु भएका प्रो. कानोले कोदोकान जुडो सन् १८८२ अर्थात मात्र २२ वर्षको उमेरमा यो खेलको निर्मान गर्नु भएको हो । उहाँले जुडो निर्माण कार्य सन् १८८२ फेब्रअरी महिनामा पूरा गरी सक्नु भएको थिएतापनि कोदोकान जुडो भने सन् १८८२ मे महिनामा शिताया वामन जापानी क्षेत्रमा गर्नु भएको हो ।
	जुडो जुजुत्सु नामक प्राचिन युद्धकलात्मक खेलबाट उत्पन्न भएको हो, जसको धेरै नाम जस्तै ताईजुत्स, यावारा रहेका छन् ।

## उमेर समूह
जुडो सबै पुस्ताहरूको लोकप्रिय खेल हो । जुडो सबै उमेरका ६ वर्ष देखी ८० वर्ष वा सो भन्दा माथि जुनसुकै जात–धर्म, भाषा-संस्कृती राष्ट्र-राष्ट्रियता र पेशाका (लोग्ने) पुरूष,महिला (स्वासनी) मानिसहरूका निम्ति, शारीरिक, मानसिक, सैद्धाम्तिक, ज्ञानपूर्ण रोचक र फलदायक खेल हो ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:कुश्ती
मोतीपुर, बर्दिया

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २१०८६ रहेको थियो जसमध्ये ९९०३ पुरुष र १११८३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४१७८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बाँसगढी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २,४-६ वडाहरू बाँसगढी नगरपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने १,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ५ र ३,७ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
सानोश्री

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १८००० रहेको थियो जसमध्ये ८११५ पुरुष र ९८८५ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४१२९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मधुवन नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,७-९ वडाहरू मधुवन नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ५-६ वडाहरू वडा नम्बर ६ र ३-४ वडाहरू वडा नम्बर ८ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
शिवपुर, बर्दिया

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यपश्चिमाञ्चल विकास क्षेत्रको भेरी अञ्चल, बर्दिया जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७७०६ रहेको थियो जसमध्ये ३५७८ पुरुष र ४१२८ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४६२ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल ठाकुरबाबा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-७ वडाहरू ठाकुरबाबा नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ८-९ नम्बर वडा वडा नम्बर ७ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:बर्दिया जिल्लाका ठाउँहरू
अनकार

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५६७१ रहेको थियो जसमध्ये २७९३ पुरुष र २८७८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ९८९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल जलेश्वर नगरपालिकामा पर्दछ।

यो जलेश्वर नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
ली ना

thumb
फेब्रुवरी २६,१९८२ मा चीनको हुबेइ प्रान्तमा जन्मेकी व्यबसायिक टेनिस खेलाडी हुन् तथा उनी ग्रान्ड स्लाम टेनिस उपाधि जित्ने पहिलो एसियाली खेलाडी हुन्, त्यसैले यसलाई एसियाली खेलकुदकै सर्वाधिक ठूला सफलतामध्ये एक मानिएको छ। फ्रेन्च ओपनको फाइनलमा इटालीकी फ्रान्सेस्का सिएभोनालाई (६-४, ७-६ तथा ७-०) ले हराउँदा उनी २९ वर्षकी थिइन् । जुन अन्तर्राष्ट्रिय टेनिसका लागि कुनै उपाधि जित्ने उमेर पनि थिएन् । अन्तर्राष्ट्रिय महिला टेनिसमा अमेरिका र युरोपेली खेलाडीको आधिपत्य रहँदै आएको छ । त्यसैले पनि लीको सफलता धेरै अर्थमा विशेष र अर्थपूर्ण भएको हो। वर्षको सुरुमा ली अस्ट्रेलियन ओपनको महिला फाइनलमा पुगेकी थिइन् । त्यति बेला उनी ग्रान्ड स्लामको फाइनल पुग्ने पहिलो एसियाली भएकी थिइन् । त्यति बेला उनले किम क्लाईस्टर्ससँग पराजित हुँदै उपविजेतामै चित्त बुझाइन् । सन् २०१४ को कथा भने फरक रह्यो । त्यसैले चिनियाँ सरकारी टेलिभिजनमा फ्रेन्च ओपन फाइनलमा कमेन्ट्री गरिरहेकी प्रस्तोताले भनेका थिए, 'सय वर्षको अन्तर्राष्ट्रिय टेनिसको इतिहासमा यस्तो कहिल्लै भएको थिएन। ली अहिले आधुनिक चिनियाँ पुस्ताका प्रतिनिधि पात्रका रूपमा अगाडि आएकी छिन्। ली आत्मविश्वासी छिन्, त्योभन्दा पनि ठूलो, उनलाई धाराप्रवाह अङ्ग्रेजी बोल्न आउँछ। त्योभन्दा पनि ठूलो कुरा उनको मुहारमा हरदम मुस्कान हेर्न पाइन्छ, आमचिनियाँको भावहीन अनुहारका तुलनामा उनी ख्यालठट्टा पनि उत्तिकै रुचाउँछिन्। चिनियाँ सरकारी मिडियाले लीको सफलतालाई 'चमत्कार' मानेका छन्। वास्तवमै साम्यवादी चीनकी खेलाडी भएर ग्रान्ड स्लाम उपाधिसम्मको यात्रा 'चमत्कार' नै थियो। धेरै अर्थमा विद्रोह पनि। उनले ग्रान्ड स्लाम उपाधि जित्ने पहिलो एसियाली खेलाडी हुन समग्र चिनियाँ ढाँचासँग संघर्ष गर्नुपरेको थियो। आफ्ना श्रीमान्लाई लिएर लीसँग सधैं व्यङ्ग्यको पोको हुन्छ। श्रीमानको घुराइमा सधैं आपत्ति जनाउने ली फ्रेन्च ओपनको सफलताका पछाडि श्रीमानसँगको दिनहुँको झगडा कम हुनुलाई पनि मान्छिन् । सानो छँदा लीलाई राम्रो सम्भावना बोकेकी ब्याडमिन्टन खेलाडीका रूपमा लिइन्थ्यो, तर किशोरी हुँदा उनले टेनिस खेललाई अँगालिन् । सन् २००४ मा उनले खेल्न छोडेर विश्वविद्यालयमा अध्ययन सुरु गरिन् । सुरुमा उनको इच्छा पत्रकार बन्ने थियो तर त्यसै वर्ष उनी डब्लूटीए टुरको उपाधि जित्ने पहिलो चिनियाँ खेलाडी बनिन् । दुई वर्षपछि उनी विम्बल्डनको अन्तिम आठसम्म पनि पुगिन् । त्यस बेलासम्म उनी स्टार टेनिस खेलाडी भैसकेकी थिइन्, तर उनको संघर्ष जारी थियो । सन् २००९ मा उनले सरकारी आज्ञाबिना आफू खुसी खेल्न, कमाएको पैसा राख्न र प्रशिक्षक नियुक्त गर्न पाइन् । अस्ट्रेलियन ओपन खेल्दासम्म उनका प्रशिक्षक उनकै श्रीमान् थिए, झियाङ सान । आफ्नै श्रीमान्लाई प्रशिक्षक राख्दा पनि उनले चिनियाँ खेल पदाधिकारीसँग झगडा गर्नुपरेको थियो। अस्ट्रेलियन ओपनपछि लीले प्रशिक्षकमा डेन माइकललाई नियुक्त गरिन्। उनले छातीमा रातो गुलाफ ट्याटु गरेकी छिन्। विश्वास नहुन सक्छ, यति गर्न पनि उनले ठूलै संघर्ष गर्नुपरेको थियो । त्यही रातो गुलाफका कारण उनलाई 'गोल्डेन फ्लावर' पनि भनिन्छ । चीन फेरिंदै छ भनिन्छ भने त्यसको राम्रो उदाहरण ली नै हुन् । लीकै कारणले अब चीनमा टेनिस खेल्नेहरूको संख्या वृद्धि भएको छ ।

श्रेणी:व्यक्तित्व
श्रेणी:महिला टेनिस खेलाडीहरू
श्रेणी:सन् १९८२ मा जन्म
एकडाराबेला

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०३१० रहेको थियो जसमध्ये ५५११ पुरुष र ४७९९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १६०५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल एकडारा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४,६ नम्बर वडाहरू एकडारा गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ५,७-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
खैरबन्नी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९१४० रहेको थियो जसमध्ये ४७०१ पुरुष र ४४३९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४८६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोनमा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-५ नम्बर वडाहरू सोनमा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ६-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
पटिहानी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११,५०० रहेको थियो जसमध्ये ५,२८२ पुरुष र ६,२१८ महिला रहेका थिए भने यहाँ २,८४५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भरतपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-३,६,९ वडाहरू भरतपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर २२ हो भने ७-८ वडाहरू वडा नम्बर १३ र ४-५ वडाहरू वडा नम्बर १४ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
जीनोम

**जीनोम** कुनै पनि जीवको डी एन एमा विद्यमान समस्त जीनहरूको अनुक्रम जीनोम भनिन्छ। मानव जीनोममा अनुमानतः ८०,०००-१,००,०००सम्म जीन हुन्छन्। 

श्रेणी:जीव विज्ञान
श्रेणी:शब्दावली
श्रेणी:सूक्ष्मजैविकी
श्रेणी:जैव प्राविधिक
श्रेणी:आण्विक जैविकी
श्रेणी:अनुवांशिकी
डाम्ही मडै

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९६९८ रहेको थियो जसमध्ये ४८३६ पुरुष र ४८६२ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७२३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महोत्तरी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-७ नम्बर वडाहरू महोत्तरी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ८-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
खोपी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७३२७ रहेको थियो जसमध्ये ३५०३ पुरुष र ३८२४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४०९ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकका (१,६-९) वडाहरू हाल रामगोपालपुर नगरपालिकामा पर्दछ भने (२-५) वडाहरू औरही नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-३ नम्बर वडाहरू औरही नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने १,६-९ नम्बर वडाहरू रामगोपालपुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
बर्दिबास नगरपालिका

**बर्दिबास** महोत्तरी जिल्लाका १० नगरपालिकाहरू मध्येको एक हो। २०७१ मङ्सिर १६ मा, नगरपालिका घोषणा गर्दा साविकका बर्दिबास, माइस्थान, गौरीबास र किसाननगर गाविसहरू समावेश गरिएका थिए भने २७ फागुन २०७३ मा, नगरपालिकाको क्षेत्रविस्तार गर्दा हाथिलेट, खयरमारा, पशुपतिनगर र बिजलपुरा गाविसहरू यसमा गाभिएका थिए।

## जनसङ्ख्या
राष्ट्रिय जनगणना २०७८को जनगणना अनुसार को कुल जनसङ्ख्या ७४,३६१ रहेको छ भने यहाँ १६,८२४ घरधुरी रहेका छन्। १५८ किमी लम्बाई रहेको यो राजमार्गमा दैनिक गाडीहरु सञ्चालन भइरहेका छन्। पूर्व-पश्चिम महेन्द्र राजमार्ग र बीपी राजमार्गकाे मिलनबिन्दुकाे रुपमा रहेकाे बर्दिबास सडक यातायातले सुगम मानिन्छ। महेन्द्र राजमार्गले बर्दिबासलाई पूर्वमा काकरभिठ्ठा, विर्तामोड, ईटहरी, लहान आदिलाई जाेेड्न गरेकाे छ। बर्दिबासबाट जनकपुरधामस्थित रहेकाे जानकी मन्दिर ३४ किमी दुरीमा रहेकाे छ। साथै, हरिवन, लालबन्दी, ईश्वरपुर, लालगढ, ढल्केवर, भंगहा, गाैशाला आदि क्षेत्रका स्थानीयहरुका लागि बर्दिबास राजधानी काठमाडौं जाने प्रस्थान बिन्दु रहेकाे छ। सडक सञ्जालका करण बर्दिबास तिव्ररुपमा बजारीकरण र विकास भइरहेकाे छ।

### रेलमार्ग
बर्दिबासलाई रेलमार्गमा जाेड्ने उद्देश्यले जयनगर-बर्दिबास रेल्वेकाे भङ्गहा-बर्दिबास खण्डमा निर्माणमा कार्य जारी रहेकाे छ। साथै, बर्दिबास-सिमरा रेलमार्ग सञ्चालन गर्ने उद्देश्यले बर्दिबास-चाेचा खण्डमा पनि तिव्ररुपमा निर्माण कार्य भइरहेकाे छ।

## याे पनि हेर्नुहाेस
* कमलामाई मन्दिर

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## बाह्य कडीहरू
*जिल्ला विकास समितिको कार्यालय, महोत्तरी

श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका नगरपालिकाहरू
श्रेणी:मधेश प्रदेशका नगरपालिकाहरू
श्रेणी:वि.सं. २०७१ मा घोषित नगरपालिकाहरू
रामगोपालपुर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १२०३७ रहेको थियो जसमध्ये ५९०८ पुरुष र ६१२९ महिला रहेका थिए भने यहाँ २०५५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल रामगोपालपुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-२ नम्बर वडाहरू रामगोपालपुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने ३-५ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ र ६-७ वडाहरू वडा नम्बर ५ र ८-९ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
सहसौला

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७३९८ रहेको थियो जसमध्ये ३५६३ पुरुष र ३८३५ महिला रहेका थिए भने यहाँ १२६९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल रामगोपालपुर नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ नम्बर वडाहरू रामगोपालपुर नगरपालिकाको वडा नम्बर ७ हो भने ५-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ८ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
सरपल्लो

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९८७६ रहेको थियो जसमध्ये ४८२७ पुरुष र ५०४९ महिला रहेका थिए भने यहाँ १७८९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मनरा शिसवा नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४,६ नम्बर वडाहरू मनरा शिसवा नगरपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ५,७-९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ७ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
लोहरपट्टी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८२४६ रहेको थियो जसमध्ये ३८६० पुरुष र ४३८६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १५३७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लोहरपट्टी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,७-९ नम्बर वडाहरू लोहरपट्टी नगरपालिकाको वडा नम्बर ५ हो भने ३-६ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।

## यातायात 
लोहारपट्टीबाट नजीकका जनकपुर,जलेश्वर लगायत मुख्य वस्ती केन्द्र पुग्न सडक संजालमा यो ठाउँ जोडीनुका अलावा यहाँ रेलमार्गको सुविधा समेत रहेकोछ । लोहारपट्टी रेल बिसाैनि बाट पुर्वमा जनकपुर हुँदै नेपालको सीमा बीसाैनी इनर्वा र उत्तरमा भंगहा सम्म रेलमा जान सकिन्छ । हाल विस्तार हुँदै गरेको जनकपुर रेलमार्ग बर्दिबास सम्म पुगेपछी लोहारपट्टी उत्तरमा बर्दीबास सम्म रेल यातायातले जोडीनेछ ।
## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
सोनमा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९१२२ रहेको थियो जसमध्ये ४६३८ पुरुष र ४४८४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १५२९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोनमा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,३,४,६ नम्बर वडाहरू सोनमा गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने ५,७,८,९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर २ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
बिजलपुरा

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ८१८८ रहेको थियो जसमध्ये ३९९२ पुरुष र ४१९६ महिला रहेका थिए भने यहाँ १५३७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल बर्दिबास नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,४,७ नम्बर वडाहरू बर्दिबास नगरपालिकाको वडा नम्बर १२ हो भने ३,५,६,८,९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर १३ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
गीतानगर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको नारायणी अञ्चल, चितवन जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। 
एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३९२९ रहेको थियो जसमध्ये ६५५३ पुरुष र ७३७६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३३७५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल भरतपुर महानगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको १-३ वडाहरू भरतपुर महानगरपालिकाको वडा नम्बर १३ हो भने ४-९ वडाहरू वडा नम्बर ६ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:चितवन जिल्लाका ठाउँहरू
भरतपुर, महोत्तरी

**भरतपुर** नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १०३१७ रहेको थियो जसमध्ये ५२५५ पुरुष र ५०६२ महिला रहेका थिए भने यहाँ १८३६ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल गौशाला नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४,६ नम्बर वडाहरू गौशाला नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ हो भने ८ नम्बर वडा वडा नम्बर १० र ५,७ वडाहरू वडा नम्बर ११ र ९ नम्बर वडा वडा नम्बर १२ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
अरुणठाकुर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५७६६ रहेको थियो जसमध्ये २७४२ पुरुष र ३०२४ महिला रहेका थिए भने यहाँ १०१० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल दुधौली नगरपालिकामा पर्दछ।

यो दुधौली नगरपालिकाको वडा नम्बर १३ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
श्रीपुर, महोत्तरी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ११५४३ रहेको थियो जसमध्ये ५८१३ पुरुष र ५७३० महिला रहेका थिए भने यहाँ २०१० घरधुरी रहेको थियो। यो हाल औरही नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २,३ नम्बर वडाहरू औरही नगरपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १,७,८,९ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ४ र ४,५,६ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
सुन्दरपुर, महोत्तरी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, महोत्तरी जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १४१७८ रहेको थियो जसमध्ये ७०८५ पुरुष र ७०९३ महिला रहेका थिए भने यहाँ २३१३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोनमा गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३ नम्बर वडाहरू सोनमा गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने ४-६ नम्बर वडाहरू वडा नम्बर ७ र ७-९ वडाहरू वडा नम्बर ८ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:महोत्तरी जिल्लाका ठाउँहरू
कल्पवृक्ष

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९३७० रहेको थियो जसमध्ये ४४८३ पुरुष र ४८८७ महिला रहेका थिए भने यहाँ १५९४ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल मरिण गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू मरिण गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १-५ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
क्यानेश्वर

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ९३६४ रहेको थियो जसमध्ये ४४८२ पुरुष र ४८८२ महिला रहेका थिए भने यहाँ १६१७ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल हरिहरपुरगढी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-८ वडाहरू हरिहरपुरगढी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ६ हो भने १,२,९ वडाहरू वडा नम्बर ७ र ३-५ वडाहरू वडा नम्बर ८ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
बितिजोर बगैया

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १९४२ रहेको थियो जसमध्ये ९६५ पुरुष र ९७७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३४९ घरधुरी रहेको थियो। यो वर्तमान गोलन्जोर गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो गोलन्जोर गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
लाम्पानटार

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५९४२ रहेको थियो जसमध्ये २८०७ पुरुष र ३१३५ महिला रहेका थिए भने यहाँ ११५१ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल तीनपाटन गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-३ वडाहरू तीनपाटन गाउँपालिकाको वडा नम्बर १० हो भने ४-९ वडाहरू वडा नम्बर ११ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
छो रोल्पा

**छो रोल्पा** दोलखा जिल्लाको गौरीशंकर गाविस वडा नं. १ रोल्वालिङ उपत्यकामा रहेको हिमताल हो। यो नेपालकै सवैभन्दा ठूलो हिमताल हो। समुद्र सतहबाट ४५८० मीटरको उचाईमा रहेको यस तालको उत्पति ५० वर्षअघि मात्र भएको अनुमान गरिएको छ। सन् १९६३ मा यो हिमताल ०.२३ वर्ग किलोमिटर क्षेत्रफलमा रहेकोमा सन् १९९७ मा लिएको भू-उपग्रहीय नक्सा अनुसार १.६५ वर्ग किलोमिटरसम्म फैलिएको छ। १३५ मिटर गहिरो उक्त हिमतालमा १० करोड घनमिटर पानी रहेको अनुमान छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## यो पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:नेपालका हिमतालहरू
शैलुङ्गेश्वर महादेव

सदरमुकाम चरिकोटबाट करिव २० किलोमिटर दक्षिणमा शैलुङ्गेश्वर डांडामा अवस्थित यो स्थान ३५०० मी.को उचाईमा रहेको छ। साना ठूला गरेर १०० वटा थुम्काहरू रहेकोले शैलुङ्ग भनिएको यस स्थानबाट प्राकृतिक दृष्यावलोकन गर्न सकिन्छ।
## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## यो पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
जिरी उपत्यका

दोलखा जिल्लाको सदरमुकाम चरिकोटबाट ५६ कि.मी पूर्वमा रहेको जिरी बजार (उपत्यका) सगरमाथा प्रवेशद्वार हो। समुद्र सतहबाट १९५१ मी.को उचाईमा रहेको जिरी मनोरम प्राकृतिक सौन्दर्यले भरिएको छ। यसलाई नेपालको स्विजरल्याण्ड पनि भन्ने गरिन्छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## यो पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
कागती गाउँ

**कागती गाउँ** नेपालको  मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्र, बागमती अञ्चल, नुवाकोट जिल्लाको ओखरपौवा गाविसमा अवस्थित छ। राजधानी काठमाडौंबाट १५ किलोमिटर पश्चिममा पर्नेकागती गाउँ बलामी जातिको प्रमुख बसोवास क्षेत्र हो। कागती गाउँका बलामी समुदायमा वर्षमा एकदिनमात्र श्रीपञ्चमीका दिन बालविवाह गर्ने परम्पराका कारण चर्चित भएपनि हाल त्यो प्रथा हटिसकेको छ। ओखरपौवा डम्पिङ साइटको बाटो निर्माण पश्चात् कागती गाउँको मुहार फेरिएको स्थानीय बासिन्दा बताउँछन्। सडक निर्माणपश्चात् सडक वरपर घर बनाउने, व्यापार गर्ने मानिसहरूको सङ्ख्या पनि दिनप्रतिदिन बढिरहेको छ। जसका कारण उनीहरूका जीवनस्तरमा पनि परिवर्तन आएको छ। साधारण स्वास्थ्य सेवाका लागि अहिले उनीहरू टाढा जानुपर्दैन, गाउँमै आधुनिक हेल्थपोस्ट छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
कालिञ्चोक भगवती

**कालिञ्चोक भगवती** नेपालको बाग्मति प्रदेशको  दोलखा जिल्लामा अवस्थित धार्मिक पर्यटकीय स्थल हो। सदरमुकाम चरिकोटबाट करिव १५ किलो मिटर उत्तर कालिन्चोक गाविसमा अवस्थित यो मन्दिर ३८४२ मिटर जनैपुर्णीमा, दशैं, चैते दशैंमा भक्तजनको भिड लाग्ने गर्दछ। कालिञ्चोक चरीकोट देखि ६ घण्टाको पैदल दूरीमा छ। यो हिन्दूहरूको लागि एक प्रसिद्ध तीर्थ स्थल हो।

चरिकोटदेखि करिव १७ किलोमीटर दुरीमा रहेको कुरी बजार सम्म कच्ची मोटरबाटो बनेको छ। जुन बाटोमा जीप गाडी र मोटरसाइकल चलाउन सकिन्छ। सुख्खा याममा यदाकदा मिनीबस पनि चलाउन सकिन्छ। यद्यपि यस बाटोमा नियमित सार्वजनिक सवारी साधन उपलब्ध छैन।

कुरी बजार देखि उकालो करिव १ घण्टा पैदल यात्रा गरी कालिञ्चोक भगवती स्थानमा पुग्न सकिन्छ।

## चित्र दिर्घा

File:Kalinchok bhagawati.JPG|thumb|कालिञ्चोक मन्दिर परिसर
File:Kuri village2.jpg|thumb|कालिञ्चोक भगवती जाने बाटोमा पर्ने कुरी बजार
File:Kalinchowk Bhagwati४.jpg|thumb|कालिञ्चोक मन्दिर परिसर हिउँले ढाकिएको (सन् २०१९ जनवरीमा)
File:घण्टी.jpg|कालिञ्चोक भगवती मन्दिरमा रहेको घण्टी

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## यो पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:भूगोल
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
देउलाङ्गेश्वर महादेव

दोलखा जिल्लाको ओराङ्ग र लामाबगर गाविसको सीमानामा हालको बिगु गा.पा.वडा.१ लामाबगरको ठाडीमा रहेको देउलाङ्गेश्वर महादेवको मन्दिर उत्तरी क्षेत्रको प्रसिद्ध तिर्थ स्थल हो। स्वस्थानी पूर्णिमाको दिन ठूलो मेला लाग्ने यस मन्दिरमा सत्य यूगमा महादेवले सत्यदेवीलाई जोगीको भेषमा विवाह गरी ल्याउँदा यहि मन्दिरसंगै रहेको कुटीमा राखेको र सत्यदेवीले विलौना गर्दा खरले छापेको सो कुटीको भित्तो च्याती हिमालय पर्वतको दर्शन गराएको किम्बदन्ती रहेको छ। उक्त कुटी मन्दिरसंगै अझै पिन देख्न सकिन्छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## यो पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
जटापोखरी

दोलखा जिल्लाको श्यामा गाविस वडा नं. १मा पर्ने जटापोखरी सदरमुकाम चरिकोटबाट १६ कोष उत्तरपूर्वमा पर्दछ। धार्मिक दृष्टिकोणले अत्यन्त महत्त्वपूर्ण मानिने उक्त पोखरीमा जनै पूर्णिमाको दिन ठूलो मेला लाग्दछ। यो पोखरी करीव ४५०० मीटरको उचाइमा रहेको छ।
## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## यो पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
बिगु गुम्बा

thumb|right|200px|विगु गुम्बा प्रवेश द्वार
**बिगु गुम्बा** दोलखा जिल्ला को सदरमुकाम चरिकोटबाट १३ कोष उत्तरमा रहेको विगु गाविस वडा नं. ८ मा अवस्थित छ। विगु गुम्बा वास्तवमा दोलखा जिल्लाको एक महत्त्वपूर्ण धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थल हो। विगु गुम्बाको स्थापना विक्रम संम्बत १९९० तिर डुम्पा रिम्पोछे (स्योराव दोर्जे)ले गर्नु भएको विश्वास गरिन्छ। समथर स्थानमा रहेको उक्त गुम्बामा हाल करिव ६० जना आनी (महिला भिक्षुणी) हरू रहेका छन् जसले गुम्बामा नियमित रूपमा पाठपुजा गर्ने, पढ्ने र नयाँ भिक्षुहरूलाई पढाउने कार्य गर्दछन्। गुम्बामा कहिल्यै ननिभ्ने एक निमबत्ती नियमित रूपमा बल्दछ। उक्त गुम्बामा दशैको सप्तमीदेखि एकादशीसम्म बत्ती बाल्ने परम्परा छ। हिन्दू धर्मावलम्बीहरूले दशै काटमार गरी बली चढाउने परम्परा भएको र सो परम्पराबाट काट मारमा परी मर्ने हाँस, कुखुरा, बोका, राँगा आदिको नाममा बत्ती बालिएको हो भन्ने किम्बदन्ती छ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## यो पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
वेदिङ्ग गाउँ

गौरीशंकर गाविसको वडा नं. १मा पर्ने वेदिङ्ग गाउँलाई हिम मजदुरको गाउँ भन्ने गरिन्छ। यस गाउँका २९ जना भन्दा बढी व्यक्तिले सगरमाथाको आरोहण गरी सकेका छन। हालसम्म १८० सगरमाथा आरोहण गर्ने सफल नेपाली मध्ये वेदिङ्ग वासीले मात्र ७० पटक भन्दा बढी सगरमाथा आरोहण गरी सकेका छन्। 

विसं २०४२ साल वैशाख २४ गते गौरीशंकर गाविसको टसीनामामा जम्मिएका **तेम्बाछिरी शेर्पा** सवैभन्दा कम उमेरमा सगरमाथा आरोहण गर्ने विश्वकै पहिलो व्यक्ति हुन। उनले गत २०५८ जेष्ठ ११ गते उक्त विश्व किर्तिमान कायम गरेका हुन्।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
## यो पनि हेर्नुहोस
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
गौरीशङ्कर हिमाल

**गौरीशङ्कर हिमाल** हिमाल नेपालको दोलखा जिल्ला तथा चिनको सिमानामा अवस्थित हिमाल हो। ७१३४ मिटर अग्लो यो हिमालबाट नेपालको प्रमाणिक समय निर्धारण गरिएको छ। हिन्दू धर्मावलम्बीहरूको अराध्यादेव शिव र पार्वतीको प्रतीक मानिने गौरीशङ्कर हिमाल धार्मिक आस्थाका कारणले आरोहण गर्न प्रतिवन्ध छ। नेपालमा गौरीशङ्कर हिमाललाई पवित्र हिमालका रूपमा लिइन्छ।

## अवस्थिति 
गौरीशङ्कर रोल्वालिङ हिमालको  पश्चिमी किनार नजिकै अवस्थित छ जुन राजधानी काठमाडौँबाट १०० किलोमिटर (६२ माइल) उत्तरपूर्वमा पर्दछ। रोल्वालिङ हिमालको पश्चिमी सीमामा अवस्थित यस हिमालको पश्चिममा भोटे कोसी उपत्यका अवस्थित छ। यो दोलखा जिल्लामा पर्दछ।

## टिप्पणी
## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:दोलखा जिल्लाका धार्मिक तथा पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:पर्यटकीय स्थलहरू
श्रेणी:नेपालका हिमालहरू
श्रेणी:बागमती प्रदेशका हिमालहरू
काँकु

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३७९० रहेको थियो जसमध्ये १८३४ पुरुष र १९५६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८२९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल माप्य दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १,२,८,९ वडाहरू माप्य दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ३-७ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
काङ्गेल

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २०५२ रहेको थियो जसमध्ये ९३९ पुरुष र १११३ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४३९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो।

## इतिहास
मुक्ली गा.वि.स.का मानिसहरु दसैँ तथा तिहारको अवसरमा घर सिंगार्नका लागि चाहिने रातो माटो लिनका लागि पञ्चन गा.वि.स.मा जाने गर्दथे र त्यो हालसम्म पनि यथावत् नै छ । त्यसबखत माटो बोकेर ल्याउने क्रममा हाल कांगेलमा रहेको एउटा चौतारामा भारी बिसाउने गर्दथे । किंरात “थुलुङ्ग” राई भाषा अनुसार “क्वा” भन्नाले माटो र “ङेलुङ्ग” भन्नाले बिसाउने चौतारी हो । यही “क्वा ङेलुङ्ग” वाक्य नै पछि अपभ्रंश भई “कांगेल” हुन गएको हो । जुन चौतारा हालसम्म पनि यथावत् नै रहेको छ र यहां एउटा शिलालेख समेत राखिएको छ ।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
गोराखानी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या १३४७ रहेको थियो जसमध्ये ६४३ पुरुष र ७०४ महिला रहेका थिए भने यहाँ ३२८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकामा पर्दछ।

यो सोलुदुधकुण्ड नगरपालिकाको वडा नम्बर ९ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
गोली

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या २२२८ रहेको थियो जसमध्ये १०५२ पुरुष र ११७६ महिला रहेका थिए भने यहाँ ४५३ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल लिखु पिके गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू लिखु पिके गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १-५ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
छेस्काम

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३७६७ रहेको थियो जसमध्ये १८१० पुरुष र १९५७ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८०९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल महाकुलुङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकको ७ नम्बर वडा महाकुलुङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर २ हो भने १-६,८,९ वडाहरू वडा नम्बर ३ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
बेलघारी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको जनकपुर अञ्चल, सिन्धुली जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३८४६ रहेको थियो जसमध्ये १८९८ पुरुष र १९४८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ७४९ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल तीनपाटन गाउँपालिकामा पर्दछ।

यो तीनपाटन गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सिन्धुली जिल्लाका ठाउँहरू
नेचाबेतघारी

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३७३१ रहेको थियो जसमध्ये १७५३ पुरुष र १९७८ महिला रहेका थिए भने यहाँ ८३८ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल नेचासल्यान गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-४ वडाहरू नेचासल्यान गाउँपालिकाको वडा नम्बर ३ हो भने १,५-९ वडाहरू वडा नम्बर ४ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
पदार्थ विज्ञान

**पदार्थ विज्ञान** एक बहुविषयक क्षेत्र हो जसमा पदार्थहरूका विभिन्न गुणहरूको अध्ययन, विज्ञान एवं तकनीकीका विभिन्न क्षेत्रहरूमा यसको प्रयोगको अध्ययन गरिन्छ। यसमा प्रायोगिक भौतिक विज्ञान र रसायनशास्त्र संग-साथ रासायनिक, वैद्युत, यान्त्रिक र धातुकर्म अभियान्त्रिकी जस्तै विषयहरू समावेश छन्। नैनोतकनीकी र नैनोसाइंसमा उपयोगको कारण, वर्तमान समयमा विभिन्न विश्वविद्यालयहरू, प्रयोगशालाहरू र संस्थानहरूमा यसलाई महत्त्वपूर्ण स्थान दिएइको छ।

## इतिहास 
मानव सभ्यताको विकासका विभिन्न चरणहरूको नाम प्राय:त्यस युग विशेषमा प्रमुखतासित प्रयोग गरिने पदार्थहरूको नाममा राकिने गरिन्छ,उदाहरणार्थ :- पाषाण युग,कांस्य युग, लौह युग, सिलिकन युग इत्यादि। पदार्थ विज्ञान आभियान्त्रिकी र प्रयुक्त विज्ञानका सबै भन्दा प्राचीन विधाहरू मध्ये एक हो। आधुनिक पदार्थ विज्ञानको विकास धातु विज्ञानबाट भएको हो। १९औं शताब्दीमा पदार्थको व्यवहारलाई जान्नमा एउटा ठूलो सफलता तब प्राप्त भयो भए जब विलर्ड गिब्सले यो देखाइददिए कि पदार्थहरूको गुण तिनको विभिन्न अवस्थाहरूका आणविक संरचनासित सम्बन्धित उष्मागतिक गुणहरूमा निर्भर गर्छन्। वर्तमान युगमा पदार्थ विज्ञानको तीव्र विकास पछि अन्तरिक्ष स्पर्धाको योगदान रहेकोछ। अन्तरिक्ष यात्राहरूलाई सफल बनाउनमा विभिन्न मिश्रधातुहरू र अन्य पदार्थहरूको खोजले प्रमुख भूमिका निभाएका छन्। पदार्थ विज्ञानको विकासले प्लास्टिक, अर्धचालक र जैवरासायनिक तकनीकहरूको विकासमा र यिनै तकनीकहरूले पदार्थ विज्ञानको विकासमा योगदान दिएकाछन्।
साठीको दशक अघि पदार्थ विज्ञान विभागहरूलाई धातुकर्म विभाग भनेर जानिन्थ्यो ,किन भनें १९औं सताब्दी र २०औं सताब्दीको प्रारम्भिक दिनहरूमा धात्विक पदार्थहरूको विकासमा ज्यादा जोर दिइन्थ्यो। यस क्षेत्रको विकसित हुनबाट यसको अंतर्गत अन्य पदार्थहरू यथा : अर्धचालक, चुम्बकीय पदार्थ,सिरेमिक, जैव-पदार्थ, चिकित्सकीय पदार्थ इत्यादिको अध्ययन हुन थाल्यो।

## मूल अवधारणाहरू 
पदार्थ विज्ञानमा अव्यवस्थित ढगले नयाँ पदार्थहरूलाई खोजने र उपयोग गर्नको सट्टा पदार्थको मौलिक रूपले बुझ्ने प्रयास गरिन्छ। 
पदार्थ विज्ञानको सबै प्रभागहरूको मूलसिद्धान्त कुनै पदार्थको इच्छित गुणहरूलाई तिनका अवस्थाहरू र आणविक संरचनामा चरित्रगत अंतर्संबन्ध स्थापित गर्न हुन्छन्। कुनै पनि पदार्थको संरचना (अतएव उनको गुण) उनको रासायनिक घटकहरूमा र प्रसंस्करणको विधिमा निर्भर गर्छ। रासायनिक सघटन, प्रसंस्करण र उष्मागतिकीको सिद्धान्त पदार्थको सूक्ष्मसरचना निर्धारित गर्छन्। पदार्थको गुण र उनको सूक्ष्मसरचनामा सीधा सबन्ध हुन्छ।
पदार्थ विज्ञानमा एउटा उक्ति प्रचलित छ, "पदार्थ मानिसहरू झैं हुन्छन्, तिनको कमिले नै ती पदार्थलाई रोचक बनाउँछ।" कुनै पनि पदार्थको दोषरहित क्रिस्टलको निर्माण असंभव छ। वास्तवमा पदार्थविज्ञानी क्रिस्टल दोषहरू (रिक्ती, प्रक्षेप, विस्थापक अणु इत्यादि )को आवश्यकतानुसार नियन्त्रित गरेर इनलाई मनले चाहेको पदार्थ बनाउँछन्।
 
## बाहिरी सूत्रहरू 
* Nanoscale Interdisciplinary Research Team 
* CMR - Centre for Materials Research 
* Materials Science and Engineering - Idaho National Laboratory
* Dissemination of IT for the Promotion of Materials Science (DoITPoMS)
* EURELNET Technology Transfer Department at the University of Bordeaux 

श्रेणी:विज्ञान
जुभिङ

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्रको सगरमाथा अञ्चल, सोलुखुम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ३३५२ रहेको थियो जसमध्ये १६४२ पुरुष र १७१० महिला रहेका थिए भने यहाँ ७६९ घरधुरी रहेको थियो। यसको साविकका (२-४,६) वडाहरू हाल माप्य दुधकोशी गाउँपालिकामा पर्दछ भने (१,५,७-९) वडाहरू खुम्बु पासाङल्हामु गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका २-४,६ वडाहरू माप्य दुधकोशी गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १,५,७-९ वडाहरू खुम्बु पासाङल्हामु गाउँपालिकाको वडा नम्बर १ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:सोलुखुम्बु जिल्लाका ठाउँहरू
कटुञ्जे, धादिङ

**कटुञ्जे** नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, धादिङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ५९०६ रहेको थियो जसमध्ये २५५९ पुरुष र ३३४७ महिला रहेका थिए भने यहाँ १४२५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल नेत्रावती डबजोङ गाउँपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका १-४ वडाहरू नेत्रावती डबजोङ गाउँपालिकाको वडा नम्बर ४ हो भने ५-९ वडाहरू वडा नम्बर ५ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:धादिङ जिल्लाका ठाउँहरू
छत्रेदेउराली

'''''' नेपालको पूर्व प्रशासनिक विभाजन अनुसार, मध्यमाञ्चल विकास क्षेत्रको बागमती अञ्चल, धादिङ जिल्लामा अवस्थित एक गाविस थियो। एघारौँ राष्ट्रिय जनगणना २०६८मा यहाँको जनसङ्ख्या ७६८७ रहेको थियो जसमध्ये ३६६५ पुरुष र ४०२२ महिला रहेका थिए भने यहाँ १६५५ घरधुरी रहेको थियो। यो हाल धुनिवेशी नगरपालिकामा पर्दछ।

यसको साविकका ६-९ वडाहरू धुनिवेशी नगरपालिकाको वडा नम्बर १ हो भने १-५ वडाहरू वडा नम्बर २ हो।

## सन्दर्भ सामग्रीहरू
श्रेणी:धादिङ जिल्लाका ठाउँहरू