Hendrik Sterken Rzn

**H. (Hendrik) Sterken Rzn** (Stappest, 8 augustus 1915 - Ni'jlusen, 19 april 2010) was een Aoveriesselse dichter, verhalenschriever, schriever aover streekgeschiedenis en harmonicaspeuler.

## Schriever aover streekgeschiedenis
Hi'j leerden as kiend 't boernbedrief, mar er greuien bi'j hum ok een grote belangstelling veur 't verleden van de streek waor as hi'j geboren was. Hi'j was de eerste die aover de geschiedenis van 't dörp Ni'jlusen eschreven hef. Ien *Ni'j luusen mien dörpien: Drie en een halve eeuw Nieuwleusen* (1976) schreef hi'j aover 't oldste verleden van dizze veurmalige gemiente, ien een tied dat de mèensen nog niet zo hiel drok waren op plaotselike geschiedenis. Andere schrievers hebt veule dingen uut Sterken zien underzuuken aovereneumen, ien hun artikelen al of niet mit bronvermelding. Mit Koop Vloedgraven schreef Sterken *Oud Staphorst in woord en beeld* (1976).

## Sterken as dichter

Sterkens talent as dichter blek uut 'n köppel ien *Ni'j luusen mien dörpien* ofedrukte gedichten. De Italiaonse zegswieze *Se non è vero, è bene trovato* klinkt deur ien 't gedicht aover de jager Klaas oom. Klaas oom vertelt det hi'j dwars aover een sloot een haze scheuten hef. Hi'j mos aover de sloot springen, völt in 't grös en vund een boordevol entennöst. Bi'j 't springn kwaamp hom 't aandere schot ok de loop uut en raakten twie'j gaanzen. Toe gleden Klaas oom in de sloot:

:*Mar ik heistern weer de wal op*
:*schudde mi'j de leerzen uut*
:*En een köppel dikke palings*
:*Had ik toe nog tut besluut*
:*Toe mos 't spul nog ien de weitas*
:*et det was wel een geknooi.*
:*Mar wi'j zèèn "fu'j toch Klaas oom*
:*as 't niet waor is, 't is wel mooi".*
          
### Muurbloempies

Sterken was sociaal bewogen en kun hum veur een ieder inzetten. Toen hi'j op de schoele woar zien kiender hengungen, van een arbeidersfamilie de kiender ienzaam op 't schoelplein zag lopen, schreef hi'j het volgende gedicht veur de schoelkraante.

:*Zí’j kwamen alleent en zi’j gongen alleenig*
:*En iedere dag was ’t dezelfde gáánk*
:*As áánderen speulden dan stunden zi’j stille*
:*Wat was veur die kiender een schoeljaor toch láánk*
:*’t Gezin gonk ’t niet best, doarum waren ’t gedoemden*
:*Doarum was veur heur ok de wereld zo kold*
:*Mar net’íes dat waren ze ien taal en ien antwoord*
:*Ja kienderties waren ’t zo eerluk as gold*

:*Ik vroage oe meisters , ik vroage oe juffers*
:*Och helpt toch die kleinen met al oen geduld* 
:*Die altied weer doar zo alleend stoat te kieken*
:*Die altied mar boeten mut buten heur schuld*
:*Woar áánd’ren vertrappen doar hoap ik dat ie’luu*
:*Die ienzame kiender  wat extra vurwend*
:*Op det toch de schoele slechts bluujende rozen*
:*Op det toch de schoele gien muurbloempies kent*

In 1987 verscheen, net as *Ni'j luusen mien dörpien* in eing beheer, Sterkens dichtbundel *Uut 't boer'n-laand*. Dizze gedichten bint eschreben tussn 1955 en 1986 en gaot aover gebeurtenissen uut de gemienschop en belaangrieke momenten uut zien eing leben.

't Lied *Ni'j luus'n mien dörpien*' werd ok deur Sterken eschreven. Hi'j hef 't zelf al iens ezungen veur
een opname van het radioprogramma 'Onder de groene linde' in de zestiger joaren en dat stiet inmiddels online. De N'jluuseger dialectzanger Aalt Westerman hef 't liedtien met filmmomenten en muziek op zien DVD *Mooi Natuurlijk* ezet en is hiermet in november 2010 uutekommen.

## Wiedere schrieveri'je
Van een haandskrift det hi'j in een archief ontdekten leut Sterken de tekst uuttypen en verschienen as *Uit Staphorsts ver verleden*. In samenwarking mit de Natuur- en Milieufederatie Overijssel beschrif hi'j ien *Van Reestdal tot Beentjesgraven, van Kievitshaar tot Kievitsnest* de plaanten, beesten, 't laandschop, de geologie, de cultuur en de historie van de gemiente Stappest.