Bernard Anderson

**Bernard Hartwell „Buddy“ bzw. „Step-Buddy“ Anderson** (* 14. Oktober 1919 in Oklahoma City, Oklahoma; † 10. Mai 1997 in Kansas City, Missouri) weer en  US-amerikaansch Jazztrompeter un Pianist, de to de „vergessenen, aber bedeutenden“ Paddmakern vun den Modern Jazz tellt.

## Leven un Wark
Anderson stamm ut en musikalischen Familie; sien öllere Bröer speel Altsaxophon un weer Jazzfan. As Kind hett Bernard tonächst Vigelien lehrt; in sien Jöögd lern verscheeden  Blickblaasinstrumente kennen, insbesünnere dat Bugle, as he Liddmaat vun de Pfadfinder weer. Sien Mentorin weer Zelia M. Breaux, en bekannte Musiklehrerin in Oklahoma City, ünner deren Leitung he in de Marsch- un Schoolband vun de Douglas High School speel. 1934 harr he sien eerst professionell Upträen mit de Ted Armstrong Band in Clinton, Oklahoma. Enn' vun de 1930er-Johren speel he in de Jazzband de Xavier University in New Orleans. 1938 weer he bi en Plattensession vun Billie Holiday für Vocalion Records („You Go to My Head“, „The Moon Looks Down and Laughs“) bedeeligt.

Nahdem Anderson 1939 nah Oklahoma City torüchgahn weer, hett he in de Band vun Leslie Sheffield arbeit, in de ok de  Gitarrist Charlie Christian un de Tenorsaxophonist Henry „Hank“ Bridges spelen deen un sien Speelwies stark beinflooten deen. In dat folgen Johr hett he sien Heimatstadt verlaaten un truck nah Kansas City, wo he tonächst mit Gene Ramey, ansluutend bi Jay McShann speel un up landswiet Tourneen gung. Eerst Upnahmen bi McShann wurrn 1940 in Wichita (Kansas) för den Rundfunk mitsneeden; as Solist is he ünner annern in „Hootie Blues“ (Decca 1941, mit Charlie Parker) to hören. Tosommen mit McShann komponeer he „Hootie’s Ignorant Oil“. Anderson bleev bit to den Inträe vun de USA in den Tweeten Weltkrieg in de McShann-Band, de denn aber utnannerfull,ok wiel McShann sien Wehrdeenst afleisten muss.

Dornah geev he verscheeden kört Gastspelen in de Orchestern vun Benny Carter, Sabby Lewis (1943/44) un Roy Eldridge; 1944 keem Anderson to dat Billy Eckstine Orchestra, doch muss he bald dorup dat Trompetenspeel wegen en Tuberkulose-Erkrankung upgeven. Ersett wurr he bi en Gastspeel in St. Louis dör den 18-johrigen Miles Davis. In de folgen Johren wessel he to dat Piano, hett sück aber nich mehr an Upnahmen bedeeligt. In den Beriek vun den Jazz weer he tüschen 1940 un 1942 an söss Upnahmessions bedeeligt.

Fortan hett sück Anderson vörweegend as Musikschriever, Lyriker un Komponist betätigt. Eerst in de 1980er-Johren is he in Oklahoma City weer up lokaler Ebene as Trompeter uptreden; buterdem weer he Vörsitter vun de lokalen Musikergewerkschap. Sien letzt Johren hett he in Kansas City verbrocht, schreev Lyrik un is gelegentlich bi Jamsessions vun de *Mutual Musicians Foundation* uptreden. De Nahlaat vun Bernard Anderson – neben Manuskripten, Korrespondenzen un Kompositschonen ok över 3000 Fotografien – wurrd in de  Bibliothek vun de University of Missouri–Kansas City upbewohrt.

Anderson weer mit de Singersche Lorraine B. „Jackie“ Anderson verheiraadt.

## Würdigung
Nah Ansicht vun Ross Russell weer de Speelwies vun Anderson an Peanuts Holland un dormit mehr an de Holtbläser as an de anner tietgenössisch Swing-Trompeter orienteert; mit sien „neuartigen linearen, semi-legato und leicht tönenden Stil“ hett he up tallriek  Jazztrompeter vun de nächst Generatschoon as Dizzy Gillespie un Fats Navarro Infloot harrt. Nah Ansicht vun Gillespie weer dormals „Buddy Anderson der einzige Trompeter, den ich kannte, der die Idee verfolgte, das Instrument mit Hilfe des Klaviers zu erkunden.“ Ok in Lester Bowie sien Speel funnen sück Betüüg up Buddy Anderson.

## Diskographisch Henwiesen
* Jay McShann Orchestra:*Blues from Kansas City* (GRP/Decca Jazz, ed. 1992)
* Charlie Parker: *Bird (The Complete Masters 1941–54)* (Universal Music France, ed. 2012)

## Wiederführen Literatur
* Frank Driggs: *The Story of Buddy Anderson*- Jazz Journal, February 1962

## Weblenken
*Bernard Anderson bi Discogs

## Anmarken un Enkeld Nahwiesen