Bokmål

**Bokmål** is ene mang twee offitschellen Spraakformen van de noorweegsche Schriftspraak.

## Historie

### Oorsprung van de däänsch-noorsche Spreekspraak
In de däänsch-noorsche Union was Ooldnoordsch de facto, man nich den jure, de Spraak för all Amtssaken. Van dat 17. Jaarhunnerd an sett sik in de Unioon – ook in’n noorweegsche Deel – man de fröhe needäänsche Schriftspraak för all Amtssaken döör. In de Böverklass in dat Land begünn dat so, dat even noorweegsche Spreekspraak mit de däänsche Schriftspraak as Richtsnoor ranwuss. Ene noorsche Leesuutspraak van de däänsche Schriftspraak wuur so de Spraak för de Predigt in de Kark un later ook för Kumfermatschoons- un Schoolünnerricht. Eerst 1878 sett den noorsche Storting fast, dat Kinner in eer spraken Modderspraak Ünnerricht kriegen schöölt unionen med Danmark var det gamle norske språket ikke offisielt godkjent og fra 1600-tallet av var det rådende skriftspråket i Norge dansk. Blant overklassen i landet utviklet det seg et muntlig «høytidsspråk» med det danske skriftspråket som 

### Schrievwies van 2005
De Reform in de Schrievwies 2005 was de betto sösste Schrievreform för dat Bokmål. Folgen van de Reform weren toeerst eenmaal, dat Höövd- un Nevenformen nu opgeven worrn sünd un dat de Schrievwies dichter bi de Riksmål stellt worrn is.

## Morpholoogsche Formen na de Schrievregels van 2012

### Substantiv
Dat Substantiv ünnerscheed dree Genera (maskulin,feminin, neutrum) un twee Numeri (Eentall un Meertall). All de femininen Wöör köönt so as maskuline Wöör bögt warrn. So köönt welke Wöör feminin böögt oder dat Femininum heel wegfallen. De gröttste Deel Substantiven folgt enen Munster, so as in de Tabell hier ünner. Uutnamen sünd to’n Bispeel *bok* mit Ümluud in de Meertallform *bøker* un latiensche Leenwöör op *-us* oder *-um,* de deelwies Meertallformen uut’n Latienschen bewaart hebbt.

### Adjektiv
Dat Adjektiv bögt Bokmål na Genus (maskulin, feminin, neutrum), Numerus (Eentall un Meertall) un Bestemmtheid (bestemmt un unbestemmt). De femininen Formen fallt meist mit de masklinen Formen tohoop, af un an ook mit de Formen in dat Neutrum. De bestemmten Formen un de Formen in de Meertall sünd faken liek. In welken Formen fallt ook alle Formen tohoop.

### Verb
Verben köönt op Bokmål stark, swack oder unregelmatig bögt warrn:

### Pronomen
Hier ünner steit een Tabell mit den persöönlichen Pronomen in’n Bokmål

### Morphologie
In deMorphologie ünnerscheedt sik Bokmål van de Spreaken Dialekten, to’n ellerbøyningsverket skiller bokmål seg fra dialekt, særlig med bøyningsendelsen *-et* i preteritum og perfektum partisipp av svake verb, og ved helt eller delvis sammenfall mellom han- og hunkjønn («felleskjønn»). Disse trekkene finnes ikke i norske dialekter med unntak av bergensk bymål.

### Syntax
Bi den Satzbo stemmt Bokmål stärker med den spraken Dialekten as den Däänschen övereen. Dat heet to’n Bisppeel *den beste måten* un *midt på lyse dagen* met överbestemt Substantiv, *båten min* met nastellt Determinativ, un *de tok stolene sine* (Däänsch: deres).

### Ünnerscheed’ to’n Oslo-Dialekt
De tradischonelle Oslo-Dialekt, ook *oslomål*, *vikamål*, *Oslo Øst-mål*, *folkelig oslomål* oder *Oslo bymål* heten tellt in de noorsche Dialektologie as enen Övergangsdialekt twüschen Vikværsk in’n Süden un Midtøstlandsk in’n Norden. Uut dat Midtøstlandsk harr de Oslo-Dialekt kört Meertallformen so as *gutta* un *båta, wieldes V*ikværsk de langen Formen *guttane* un *båtane bruken deit.* Vikværsk het in de Verledentied de Formen, so as *kasta* un *hoppa* Midtøstlandsk *kaste* un *hoppe*. Standardoostnoorsch ünnerscheed sik van’n  Østlandsdialekt mit de Formen so as *guttene*, *båtene*, *kastet* un *hoppet*.

De Tabell hier ünner wiest wichtige Ünnerscheed twüschen Bokmål, Standard løstnoorsch.

## Kiek ooo bi

* Nynorsk