Easy Virtue (1928)

**Easy Virtue** (op plattdüütsch so veel as: „licht to hebben“) is en britisch Filmdrama vun Alfred Hitchcock ut dat Johr 1928. De Stummfilm baseert op en Theaterstück vun Noël Coward.

## Inholt
De Film wiest to Anfang en Gerichtssaal. Anklaagt is Larita Filton, dat se sik mit en jungen Künstler inlaten hett, de ehr malen schüll, un ehrn Ehmann mit em bedragen harr. Ehr Ehmann aver weer en Süper, de sik nich wieter üm ehr scheert hett un ehr ok af un to weh doon hett. As de nu Sülvstmoord begahn hett, warrt Larita vun em scheedt. Üm sik nich de Snackeree vun de Lüüd uttosetten, geiht se na Frankriek. Man, ok dor kennt de een oder annere ehr Gesicht ut dat Daagblatt.

Liekers, lehrt se in Frankriek den jungen John Whittaker kennen, de ut en goot Huus stammt un sik foorts in ehr verkieken deit. Un ofschoonst Larita em kloor maakt, dat he ehr noch gor nich kennen de, maakt he ehr bald al en Andrag. So heiraat se korte Tiet un teht gemeensom in dat Huus vun John sien Öllern in. Sien Mudder is vun Anfang an torüchhollern un argdenkern Larita gegenöver, wat ok dormit to doon hett, dat se Sarah – ’n Deern ut de Heimat – as tokamen Ehfro vun ehrn Söhn sehn harr.

De Mudder maakt Larita dat Leven swoor un gifft ehr to verstahn, dat se ehr in de Familie nich achten deit. Se forscht dorüm ’n beten na un finnt rut, wat dat mit Larita ehr Vörleven op sik hett un över de Schann de mit ehrn Ehbrook över ehr kamen is. Se vertellt allens ehrn Söhn John, de intwüschen sülvst denkt, dat de ielige Heiraat vun Lartia sien gröttsten Fehler weer. De eenzige, de sik in disse Situatschoon kloor op Larita ehr Siet stellen deit, is utrekent Sarah. Man, ok John sien Vadder snackt ehr goot to, ünnernimmt wieter aver nix.

Op en Fest, op dat all de Lüüd ut de Ümgegend inlaadt sünd, schall Larita in ehr Kamer blieven, dat ehr blots nümms sehn deit. Man Larita will de Mudder torüchbetahlen, wat se ehr andoon hett un putzt sik sünners fein rut. Opletzt sütt Larita aver ünner de Ümstännen in de Familie keen Sinn un Freid dorin, wieter in de Familie to leven, nich toletzt as se ok keen Ünnerstütten vun ehrn Ehmann kriggt. Daalslahn verlett se John un nimmt dorför in Koop nochmol mit Schimp un Schannen för Gericht to stahn.

## Kritik
Op *Video.de* weer schreven, dat de Geschichte in de Welt vun de rieken Lüüd ’n beten anstöövt wirken de, nich toletzt wegen dat Thematiseren vun sellschoppliche Dwäng un Kunventschonen, de dat al lang nich mehr gifft. Liekers wies de dormolige Nawass-Speelbaas Hitchcock al, dat he för gröttere Saken bestimmt weer.

## Achtergrund
*Easy Virtue* weer Hitchcock sien letzte Arbeit för Michael Balcon un weer finanziell en Rinfall. Hitchcock hett in den Film sien leefst Motiv över Schuld un Straaf thematiseert un dorbi de Geschicht vun sien vörigen Film *[[Downhill (Film)|Downhill]]* varieert: he hett de Rullen vun Mann un Fro dörtuuscht, un en Happy-End geev dat opletzt ok nich.

Hitchcock hett dissen Film dorto nütt, handwarklich un tricktechnische Fienheiten uttoproberen. He hett mit extreme Kamerainstellen experimenteert un mit Blennen un Snieden arbeit, üm mit mööglichst wenig Twüschentitels uttokamen. An de visuellen Tricks hett he mit veel Hingaav un Nauigkeit arbeit.

In een für Hitchcock sien visuellen Stil tyypsche Szeen maakt John Larita den Heiraatsandrag. Dorbi sütt man jem aver beide nich un ok keen Twüschentitel, de schrifft, worüm dat geiht. De Film wiest blots de Telefonistin, de mithören deit, wat de beiden vertellt. Ehr Gesichtsutdruck gifft den Verloop un dat Resultat vun’t Gespreek wedder. Dormit hett Hitchcocl all Normen dörbroken, de dormols in in de engelschen Filmdramaturgie begäng weern.

*Easy Virtue* wiest to’n eersten mol in Hitchcock sien Filmen de Mudder in de Form op, de allns tonichten maken deit un de ehr Persönlichkeit dör Ansikrieten, Argdenken un Manipulatschoon bestimmt warrt. Disse Figur hett Hitchcock in sien Filmwark över de Johrteihnten jümmer wedder opgrepen.

## Literatur
* Robert A. Harris, Michael S. Lasky, Rgv. Joe Hembus: *Alfred Hitchcock und seine Filme* (OT: *The Films of Alfred Hitchcock*). Citadel-Filmbuch bi Goldmann, München 1976, ISBN 3-442-10201-4

## Borns


## Weblenken