Lovis Corinth

**Lovis Corinth** (* 21. Juli 1858 as *Franz Heinrich Louis Corinth* in Tapiau, Ostpreußen; † 17. Juli 1925 in Zandvoort, Provinz Noord-Holland) weer en düütsch Maler, Tekner un Grafiker. He tell neben Max Liebermann, Max Slevogt, Ernst Oppler un Hans Meid (Druckgraphik) to de wichtigsten Vertreder vun den düütschen Impressionismus un de Berliner Secession. Nah sien Utbillen in Königsbarg, München, Antwerpen un Paris hett he vör allen in Berlin arbeit, wo he ok sien Fru Charlotte Berend kennenlehrt hett. Sien laat Warken sünd vun den Expressionismus anreegt un wurrn to Tiet vun den Natschonalsozialismus as utaart ansehn. Wegen dissen Stilwannel in sien Schaffen hörrt Corinth to de wenig Künstlern, deren museale Bearbeitung tüschen de Sammlungen vun at 19. un 20. Johrhunnert updeelt is.

## Leven

De Öllern Heinrich un Wilhelmine Corinth hemm en Gerberee as ok en grötteren landwertschaplich Bedriev harrt. Lovis Corinth weer dat eenzige gemeensame Kind vun de beid, he harr aber von sien Moders Siet fief Halfgeschwister, mit de he upwussen is. Dat Gebortshuus gifft dat noch, en Gedenktafel erinnert an den Maler.

Van 1866 bit 1873 gung Corinth up dat Kneiphöfische Gymnasium in Königsbarg. Wiels disse Tiet leev he bi sien Tant in Königsbarg. Mit den Utbröök vun den Düütsch-Franzööschen Kriegs 1870 trucken Suldaten in de Wahnen vun sien Tant in. As sien Moder 1873 storven weer, gung Corinth torüch up den Hoff vun sien Öllern, wenig later kreeg he den Wunsch Maler to wurrn. He sülvst beschrifft dit in sien Autobiografie as en vun völ Wünschen, de regelmatig wesseln deen:

**Zitat:**
*Es fiel gerade Ostern mein Lebensberuf auf den Maler, denn fast jeden Monat hatte ich eine andere Leidenschaft, mein Leben einzurichten: Soldat, Matrose, vor allem Landwirt, wechselten in buntem Reigen und heute wollte es das Schicksal, daß ich Maler werden wollte. Bei diesem Berufe verharrte ich nun treu und niemals wollte ich es bereuen.*

Wenig later hett sien Vader dat Anwesen in Tapiau verköfft un truck mit sien Söhn nah Königsbarg, dormit de dor en Malerutbillen kreeg. Corinth gung an de Kunstakademie Königsbarg un hett do ras Schöler vun Otto Günther de Grundlagen vun de Maleree as ok traditschonelle Historienmaleree kennen lehrt. Mit Günther un de sien wiederen Schölern reis Corinth nah Berlin un Döringen un hett dor de Ateliers vun Albert Brendel, dormals Direktor vun de Weimarer Kunstschool, as ok Friedrich Preller un Karl Buchholz besöcht. Corinth sien eegen Arbeiten hemm sück up Porträts un Landschapsbiller konzentreert.

### München, Antwerpen, Paris
1880 gung Corinth up Empfehlung vun sien Lehrer Günther an di Kunstakademie nah München, de to de Tiet as bedüüdenst Zentrum för Malerei neben Paris gull un mit de Kulturszene vun disse Stadt in engem Uttuusch stunn. Louis Corinth hett toeerst de Klass vun Franz Defregger besöcht un wessel denn to Ludwig von Löfftz, en ehmalgen Schöler vun Wilhelm von Diez. To sien Mitschölern hemm ünner annern ok Hans Olde un Bernt Grönvold hörrt, mit de Corinth noch völ Johren Kuntakt harr. Corinth hett sück de Strömung vun den  Naturalismus anslooten, de jüst anfung sück tegen de klassische Historienmalerei dörtosetten. Ok de Aktmaleree speel in sien Utbillen en groot Rull; 1883 entstunn up disse Wies sien Gemälde *Schächer am Kreuz*, bi de sien Konzeptschoon Inflööt vun sien Lehrer Löfftz as ok vun de sien ehmalgen Schöler Karl Stauffer-Bern to erkennen sünd. En anner wichtig Lehrer in München för Corinth wurr Wilhelm Trübner, för den he 1920 ok en Nahroop verfaaten dee.

Tüschen 1882 un 1883 hett he sien Studium ünnerbraken un hett sien Militärdeenst as Eenjohrig-Freewilliger afleist, dornah is he mit sien Vader up en Reis gahn, de vör allen nah Italien un an den Gardasee führen dee. Ansluutend hett he dat Studium weer upnommen.

1884 gung Corinth för dree Maand nah Antwerpen un hett dor bi Paul Eugène Gorge studeert. In dat sülvig Johr kunn he mit sien Gemälde *Das Komplott* sien eersten internatschonalen Spood recken. Dat Bild wurr up en Utstellung in London mit en Bronzemedaille uttekent (wurrd vun Ulrike Lorenz antwiefelt), 1885 wurr dat in’n Pariser Salon wiest. In dat Atelier vun Gorge entstunn dat Gemälde *[[Othello (Lovis Corinth)|Othello]]*, en Porträtdorstellung vun en swaarten Mann, dat to sien bekanntst Biller hörrt. Dorneben hett he ok sien eerst Porträt maalt *[[Porträt des Malers Paul Eugène Gorge]]*, den 1898 un 1908 twee wiedere folgen deen.

In‘n Oktober vun dat Johr is he wieder nah Paris reist un is dor in de private Académie Julian intreeden. He hett bi Tony Robert-Fleury un William Adolphe Bouguereau lehrt, de hüm vör allen de Praxis vun de Aktmaleree vun Fruen *(peinture de la femme)* bibrocht hemm. Se hemm dormit sien wiederes Schaffen düchtig beinfloot, vör allen de Gestaltung vun sien Fruenbildnisse vun de nächst Johren. He sülvst weer allerdings in Paris wenig spoodriek un is mit 20 grootformatig Biller torüch kommen, vörnehmlich Aktdorstellungen. Ofschoons to de sülvig Tiet ok moderne un prominente Impressionisten in Paris leven un arbeiten deen un Biller vun wenige Johren tovör storven Meester as Gustave Courbet oder Édouard Manet in Paris to sehn weer, hett he dorvan nichts mitkreegen. Inspiratschoon funn he dorgegen in Utstellungen vun Jean-Louis-Ernest Meissonier, Wilhelm Leibl un vör allen dör en Retrospektive vun Jules Bastien-Lepage.

In’n Sömmer 1886 is Corinth mit Hans Olde an de Oostseeküst reist, um hier Landschapsimpressionen un Porträts to malen *(kiek: [[Im Fischerhaus]])*. 1887 kehr he nah Königsberg torüch un hett sien Vader maalt – un ok mit de Utstellung vun dit Bild in de Königsbarger Akademie bleev he ahn Spood.

1887 truck Corinth nah Berlin un hett dor den Winter verbrocht, in den he ünner annern Max Klinger, Walter Leistikow un Karl Stauffer-Bern kennenlehrt hett. In Berlin is wohrschienlich ok sien eerst Sülvstbildnis entstahn. In de Loop vun sien Leven keemen noch eenige dorto. In dat dorup folgend Johr kehr he aber weer torüch nah Königsbarg to sien intüschen swoor kranken Vader. Den hett he denn dor noch mehrfack porträteert, bevör de Vader an’n 10. Januar 1889 storven is.

### München 1891 bit 1900
1890 kreeg dat Gemälde *[[Pietà]]*, dat he bi den Salon de Paris vörstellt harr, en Utteknung; in dat glieker Johr hett he dat Bild vun de *[[Susanna im Bade (Lovis Corinth)|Susanna im Bade]]* malt, dat he ebenfalls spoodriek to Präsentatschoon bi den Salon inreichen dee. 

In sien Arbeit bestätigt, hett sück Corinth 1891 entslooten, weer nah München torüchtokehren. Hier hett he sück en Wahnung in Schwabing söcht, blots een Huus neben de Wahnung vun sien Kollegen Ernst Oppler. Den Utblick ut sien Atelierfenster hull he in dat sülvig Johr in mehreren Gemälden fast, mit de he sück, ebenso as mit *Waldinneres bei Bernried*, mit den to disse Tiet in München aktuellen Pleinairismus befaaten dee – de Künstler hemm hör Atelier verlaaten un fungen Motive „ünner free Himmel“ in. Dat wurr in Düütschland vör allen vun Arnold Böcklin, Max Klinger un Hans Thoma verfolgt, de in München to de populärsten Gestalten vun de Kunstszene hörrn deen. As *Münchner Malerfürsten* gullen Friedrich August von Kaulbach, Franz von Lenbach as ok Franz von Stuck. Neben de nöömt Biller weer dat Hööftwark vun Corinth in dat Johr vun den *Diogenes*, en Dorstellung vun den Diogenes von Sinope n en Grootformat. De Utstellung vun dat Bild in’n Münchner Glaspalast kreeg aber nich so as verwacht Lob, völmehr kreeg se massive Kritik, de Corinth an sien Schaffen twiefeln leet. Vun sien Früend Otto Eckmann leet he sück de Kunst vun dat Radeeren bibringen, un bit 1894 keem sien Radeerzyklus *Tragikomödien* herut, in den he sück up den Jugendstil up de een Siet un up de anner dat Wark vun Max Klinger betrecken dee. 

Af 1892 entstunn en Reeg vun Gemälden, de Schlachthuusszenen afbillen un de Kritiker weer övertüügen kunnen. De Biller weern realistisch dorstellt un heem dör hör Motive övertüügt. Corinth harr Ansluss funnen an de „Revolutschonäre“ vun de Münchner Kunstszene, de nich in dat bekannt Glaspalast utstellen, sonnern sück in de Künstlersellschopp Allotria drapen deen. 1892 grünn sück ut disse Vereenigung de Münchener Secession, de sück neben Corinth ok Max Liebermann, Otto Eckmann, Thomas Theodor Heine, Hans Olde, Hans Thoma, Wilhelm Trübner, Franz von Stuck un Fritz von Uhde ansluuten deen. 1893 wull Corinth tosommen mit Otto Eckmann, Trübner, Heine, Max Slevogt, Ernst Oppler, Hermann Obrist un Peter Behrens de Freie Vereinigung der XXIV grünnen, um de Utstellungssituatschoon to verbetern. Doruphen keem dat to en Striet in de Sezession, de Grünnen keem nich tostann, un de Bedeeligten wurrn vun de Münchner Sezession utslooten. Se funnen as *Freie Vereinigung der XXIV* / *Münchner 24* in de Galerie Eduard Schulte in Berlin en Utstellungsmögelkeit.

1895 hett Corinth mit sien *Kreuzabnahme* dat eerste Bild malt, dat he överhoopt ok verkoopen kunn. Dat wurr noch in dat sülvige Johr in’n Glaspalast utstellt un mit en Goldmedaille uttekent. Tüschen 1895 un 1900 hett he dor noch en Reeg vun Gemälden utstellt, aber mit wenig Spood. Över en Früend keem Corinth um 1895/96 in Kuntakt mit de Münchner Literatengrupp *Die Nebenregierung*, de ünner annern de Schrievers Max Halbe, Graf Eduard von Keyserling, Frank Wedekind un Otto Erich Hartleben anhörrn dee. 1896 hörr Corinth ok to de Grünnensliddmaaten vun de Freemüererloge *In Treue fest*, de dat ok hüüd noch gifft un de he 1898 dat Gemälde *Die Logenbrüder* malt hett, up de twalf Liddmaaten vun sien Loge afbilld sünd. In de Folgejohren entstunnen en Reeg vun sien spoodrieksten un bit hüüd bekanntst Gemälde. So hett he 1896 sien *[[Selbstporträt mit Skelett]]* malt. 1897 porträteer Corinth sien Früend Otto Eckmann in de Natt-in-Natt-Technik, de besünners för spontan, temperamentvull Arbeiten to gebruuken is. Disse Aart vun de Maleree hett he in sien Lehrbook *Das Erlernen der Malerei* empfohlen, wiel man dorin „immer wieder hereinmalen und korrigieren“ kann. Ebenfalls 1897 entstunn de *[[Schlachterladen in Schäftlarn an der Isar]]* as Fortführung vun sien Schlachthuusszenen as ok dör de Aktmaleree präägt  Historienbiller as *Die Hexen* un *Die Verführung des heiligen Antonius*. As Corinth 1899 to’n Besöök vun de eerste Utstellung vun de Berliner Secession in Berlin weer un Max Liebermann besöcht hett, hemm se sück gegensiedig porträteert. Tüügnis sünd dat Bildnis des Malers Lovis Corinth un en Porträt vun Max Liebermann ut dat Johr1899.

Nahdem he binnerhalv vun München umtrucken weer, hett he 1900 de *Salome* malt, en Bild, in dat he sülvst groot Haapen leggen dee, dat aber für en Utstellung vun de Münchner Sezession aflehnt wurr. Dat führ dorto, dat he München verlaaten un nah Berlin gahn wull. Dor harr he wiederhen Kuntakt to Walter Leistikow, de 1898 mit Max Liebermann un Paul Cassirer de Berliner Secession grünnd harr. *Salome* wurr mit de tweet Secessionsutstellung in’n Juli 1900 en Erfolg un Corinth wurr nah eegen Wöör „in Berlin eine Kapazität“. Ok sien Biller *Susanna und die beiden Alten* as ok *Kreuzigung* wurrn up de Utstellung wiest. Vun Leistikow kreeg Corinth sien eersten Porträtupdrääg in Berlin.


 Lovis Corinth - Blick aus dem Atelier München-Schwabing (1891).jpg|*Blick aus dem Atelier München-Schwabing* (1891)
 Lovis Corinth Im Schlachthaus.jpg|*Im Schlachthaus*, 1893, Staatsgalerie Stuttgart
 Lovis Corinth Schlachterladen 1897.jpg|*[[Schlachterladen in Schäftlarn an der Isar]]*, 1897, Kunsthalle Bremen
 Lovis Corinth Salome 1900.jpg|*Salome II*, 1900, Museum der bildenden Künste, Leipzig


### Berliner Johren

Corinth truck in’n Harvst 1901 nah Berlin un wurr Liddmaat vun de Berliner Secession. In dat sülvig Johr wurr dat Gemälde *Perseus und Andromeda* up de Secessionsutstellung bi Paul Cassirer wiest – neben Gemälden vun de mittlerwiel storven Künstler Vincent van Gogh, Wilhelm Leibl un Arnold Böcklin. Dat Atelier in de Klopstockstraße kreeg Corinth weer vun Leistikow, un an’n 14.&nbsp;Oktober 1901 hett Corinth en Malschool apen maakt. Siene erste Schölerin weer de dormals 21 Johr olt Charlotte Berend, de hüm af dor regelmatig Modell stunn. Aber ok anner, later spoodrieke Malerinnen hemm bi hüm Ünnerricht nommen as to’n Bispeel Eugenie Fuchs. De Malschool wurr to en finanziellen Erfolg, ok sien Biller wurrn bekannter.

All in’n Dezember hett Paul Cassirer en Utstellung maakt, de sück blots mit Lovis Corinth befaaten dee. Een Johr later wurr Corinth in den Vörstand vun de Secession wählt. *Das Porträt des Dichters [[Peter Hille]]* wurr mit wiederen Billern vun Corinth in de Secessionsutstellung 1902 präseneiert: *Samuels Fluch auf Saul*, *Die drei Grazien* un dat *Selbstporträt mit Modell*. Neben sien Warken wurrn ok Biller vun Édouard Manet und Edvard Munch utstellt, un dat Hille-Porträt wurr 1908 von de Kunsthall Bremen köfft.

Up en Reis in dat Seebad Horst an de pommersche Oostseeküst, hüüd Niechorze, keemen sück Corinth un Charlotte Berend nahder un fungen hör Betrecken an. Up de Reis entstunnen mehrere Porträts vun hör, de he den neen för hör bruukten Kosenamen „Petermannchen“ geev: *[[Petermannchen]]* un *Paddel-Petermannchen*. En anner Porträt vun de Reis weer *[[Mädchen mit Stier]]*, an den Charlotte Berend en kräftigen Stier an sien Nöösring führt un streichelt, funn wegen de dorin enthollen Bedüüden besünner Upmarksomkeit in de Berliner Sezession: Symbolisch wies dat Bild dat aktuelle Verhältnis vun dat Paar up, in de sück Corinth as mack Bull vun de Fru an en rosa Band an’n Nöösring rumführen leet. To de Verlobung 1903 hett Corinth todem dat Düppelporträt *[[Selbstporträt mit Charlotte Berend und Sektkelch]]* malt, up dat he sück mit de nakend Charlotte Berend dorstellen dee. 

Van 1902 bit 1904 hett Corinth mit den Speelbaas un Theaterbesitter Max Reinhardt tosommen arbeit. 1902 hett he dat Bühnenbild un tosommen mit Max Kruse de Kostüme för Hans Oberlaender sien Inszeneerung vun de *[[Salome (Drama)|Salome]]* vun Oscar Wilde schafft. 1903 hett he tosommen mit Leo Impekoven Reinhardt sien Inszeneerung vun Maurice Maeterlinck *[[Pelléas et Mélisande (Schauspeel)|Pelléas et Mélisande]]* an dat Nee Theater am Schiffbauerdamm un tosommen mit  Kruse Reinhardt sien Inszeneerung vun Hugo von Hofmannsthal sien *Elektra* an dat Lütt Theater in Berlin utstatt. 1904 folgten *[[Minna von Barnhelm]]* un *[[Schwester Beatrix]]* vun Maurice Maeterlinck an dat Nee Theater.

An‘n 22. Februar 1904 hett Corinth in München den Maler Lichtenberger besöcht. Ansluutend folg noch en Körtbesöök bi Marianne von Werefkin un Alexej Jawlensky. Bi disse Gelegenheit hett he de sien gröttst Gemälde *[[Helene im spanischen Kostüm]]* kennen lehrt, dat de Künstler „gerade fertig gemalt hatte“.

An‘n 26. März 1904 hemm Lovis Corinth un Charlotte Berend, de sück för den Düppelnaam Berend-Corinth entscheeden dee, heiraadt. In anner Ümstännen wurr se as *[[Charlotte Berend im Liegestuhl]]* porträteert. An‘n 13. Oktober 1904 keem de gemeensam Söhn Thomas Corinth up de Welt un de Familie truck in de die Händelstraße um. Dor wurr de Dochter Wilhelmine Corinth an‘n 13. Juni 1909 boren.

In de Johresutstellung 1903 präsenteer Corinth vör allen dat *Mädchen mit dem Stier* un *Odysseus im Kampf mit dem Bettler*, 1904 folgten *Tiny Senders* un de *Grablegung*. Ebenfalls 1904 wurr Corinth Liddmaat in’n Düütschen Künstlerbund, an de sien eerst Gemeenschapsutstellung mit den Münchener Sezessionisten in dat Kgl. Kunstausstellungsgebäude am Königsplatz he nochmals mit de *Salome* deelnommen hett. In dat sülvig Johr wies Cassirer in sien Galerie en Utstellung vun Paul Cézanne, de starken Infloot up Corinth harr. 1906 fung Corinth denn mit sien eerst grötter literarisch Wark an, sien *Selbstbiographie,* de he bit to sien Dood 1925 wieder schrieven dee un de 1926 posthum vun sien Fru herutbrocht wurr. In dat sülvig Johr hett he en Reeg vun bannig bekannt un upsehnerregend Biller malt, dorünner de *Kreuzabnahme*, *Jugend des Zeus*, *Nach dem Bade* as ok *Rudolf Rittner als Florian Geyer*. Todem hett he mit *[[Geschlachtetes Schwein]]* sien Schlachthuusszenen fortsett. 1907 folgten *Die Gefangennahme Simsons*, *Das große Martyrium*, das *Selbstporträt mit Glas* as ok de völ bespraaken *Liegende Akt*.

1907 hett he Entwürfe un Figurinen fr *[[Der Dämon]]* un *[[Minna von Barnhelm]]* tekent, de aber nich realiseert wurden.

1908 keem twee Schriftwarken vun Corinth up den Markt: to’n eenen de *Legenden aus dem Künstlerleben*, as de bane all nöömt *Selbstbiographie* en autobiografisch Wark, to’n annern dat Book *Das Erlernen der Malerei*, en Lehrbook, in dat he den Leser de Kunst vun de Maleree näherbringen un hüm mit den Techniken vertroot maken wull. Ok sien künstlerisches Œuvre vun dat Johr weer beachtenswert: *Susanna im Bade*, *Orpheus* un dat *Porträt des Malers Walter Leistikow*. Letzterer is in dat Johr ok storven, un neben dat Bild hett hüm Corinth ok en Book ünner den Titel *Das Leben des Malers Leistikow* widmet, dat 1910 bi Cassirer rutkeem. 1909 hett he sück ünner annern mit August von Brandis an de *Ausstellung für Christliche Kunst* in Düsseldörp bedeeligt, beiden wurr in en Kritik beschienigt, weniger dör theologische as völmehr dör künstlerische Qualitäten to övertüügend. In dit Johr entstunnen ok de Gemälde *[[Stimmung in Rot]]* un *[[Der Neue See im Berliner Tiergarten]]*.

1910 kunn Corinth weer eenige vun sien Biller in de mittlerwiel fast un bekannt Secessionsausstellung ünnerbringen. In dit Johr präsenteer he *Die Waffen des Mars*, *Fußwaschung* un vör allen dat Familienporträt *Der Künstler und seine Familie*, up dat he sien gesamte Familie malt hett. Corinth hörr to dissen Tietpunkt neben Max Liebermann to de anseggst Künstlern vun de Berliner Secession un kunn in dat sülvig Johr mehrere Biller an de Hamburger Kunsthall verkoopen.

1911 is Max Liebermann as Präsident vun deBerliner Secession gemeensam mit den Vörstandsliddmaaten Max Slevogt, Paul Cassirer un annern vun den Vörsitt  torüchtreden, wiels Lovis Corinth sück doruphen to’n neen Vörsitter wählen leet. In dat sülvig Johr hett de Secession en Utstellung to Ehren vun dat storven Liddmaat Fritz von Uhde veranstalt, in de Fröhjohrsutstellung wurrn todem Warken vun Pablo Picasso un Ferdinand Hodler wiest. Corinth hett up disse Utstellung sien Gemälde *Nana* un twee Porträts vun Eduard Meyer präsenteert. In‘n Dezember vun dat Johr hett he en Schlaganfall harrt, de to en Lähmung vun de linke Körperhälft führen dee. De Fraag, wo wiet sien dornah entstahn Gemälde Folgen vun den Schlaganfall wiesen (to’n Bispeel groffer Pinselstreeken, Neglect bi Motiven vun de linke Bildhälft), hett ok de medizinhistorische Forschung beschäftigt.

Tüschen 1909 un 1917 hett Corinth längere Upenhollen in den jungen Badeoort Nienhagen bi Bad Doberan verbrocht un hett dor mehrere Grafiken un Bilder mit regionalem Betoog to Mekelnborg schafft. Dat  Fröhjahr 1912 verbroch he mit sien Fru in Bordighera an de italieensch Riviera, um sück to verhalen, un in’n Sömmer hett he *Der [[Blendung (Strafe)|geblendete]] Simson* malt. In‘n Dezember vun dat Johr wurr Paul Cassirer weer in den Vörstand vun de Secession wählt – Corinth is doruphen torüchtreeden un hett en Posten in Vörstand oder Jury aflehnt. 

1913 hett *Georg Biermann* de eerste Monographie över Lovis Corinth schreven. Um sück mit Corinth to versöhnen hett Paul Cassirer in dat sülvig Johr en groot Retrospektive mit den Warken vun Corinths veranstalt, de vun Max Liebermann inführt wurr. Insgesamt präsenteer Corinth up disse Utsetllung 228 Öölgemälde. Neben disse Utstellung kunn man Corinth sien Biller in dat sülvig Johr ok bi de *Großen Kunstausstellung Düsseldorf 1913*, in Mannheim un de Weltutstellung in Gent as ok in verscheeden Galerien un Museen in Baden-Baden, München un Dresden ankieken. Ok up de Fröhjohrsutstellung vun de Berliner Secession, de hör 15-johrig Bestahn harr, weern mit *Ariadne auf Naxos* un *Orientalischer Teppichhändler* Biller vun Corinth to sehn. In de sülvig Utstellung wurr todem eerstmals de Maler Henri Matisse wiest, neben völ wiederen bedüüdend Künstlern, de de eersten 15 Johr de Secession begleit harrn. Disse Utstellung, ebenso as de in’n Harvst 1913 dörführt Harvstutstellung mit Biller vun Edvard Munch, Pablo Picasso, Ernst Ludwig Kirchner un annern, weer bannig spoodriek. De Erfolge vun de Secession un vun de Utstellung vun Cassirer kunnen aber nich de internen Striedereen afstellen: In dat sülvig Johr keem dat to massiven Vorwürfen gegen Cassirer wegen sien Düppelfunktschoon as Juryliddmaat vun de Secession un as Kunstverköper, de to den Utträe vun 42 Künstlern, dorünner Max Liebermann un de gesamte Vörstand, ut de Secession und to dat Grünnen vun de nu as Free Secession bekannten Vereenigung führen dee un dormit ehrn Hööchtpunkt harr. Lovis Corinth bleev de Berliner Secession trüe.

1914 hett Corinth Monte-Carlo un Rom bereist, dor vör allen den Vatikan, um sück de Fresken vun Raffael antokieken. Dornah führ hüm sien Reis nah St. Moritz, wurr dor aber wegen den anfangen Eersten Weltkrieg ünnerbraken. As an’n 1. August denn tatsächlich de Krieg anfung, hörr Corinth neben Slevogt, Liebermann un Ernst Barlach to de prominent Künstlern, de dat goot funnen. Corinth, de sück all in sien Vördrag „Über das Wesen der Malerei“ in‘n Januar 1914 vör de Free Studentenschap vun de Berliner Universität patriotisch ütert harr, hett in den Krieg de Chance vun en Neeanfang sehn, in den de düütsch Kunst wiesen kunn, dat se de internatschoonal bedüüdsamste weer:
**Zitat:**
*Wir wollen der Welt zeigen, daß heute deutsche Kunst an der Spitze der Welt marschiert. Fort mit der gallisch-slawischen Nachäfferei unserer letzten Malerperiode!*

1915 wurr Corinth weer Vörsitter vun de Berliner Secession un hett en Utstellung vörbereit, in de vör allen up de olt Werte vun de düütsch Maleree Wert leggt wurrn sull. He sülvst stell dorto mehrere Stillleven un Porträts as ok dat Gemälde *[[Josef und die Frau des Potiphar|Joseph und Potiphars Weib]]* to Verfügung.

In den folgend Johren entstunnen dormals populäre Kriegsbiller, so etwa 1917 *Kain* as ok dat *Porträt des Großadmirals Alfred von Tirpitz* un ok de *[[Götz von Berlichingen (Lovis Corinth)|Götz von Berlichingen]]*. In dat sülvig Johr hett de Schriever Karl Schwarz mit dat Book *Das graphische Werk des Lovis Corinth* en eerst umfaaten Dorstellung vun Teknungen un Grafiken vun Corinth herutbrocht. In’n August is Corinth in sien Heimatstadt Tapiau reist, de hüm to’n Ehrenbörger maakt hett un vun hüm mehrere Werke schunken kreeg. Vun de Berliner Akademie vun de Künste kreeg he in 1917 den Perfessertitel verleeht.

In‘n März 1918 hett de Berliner Secession en Utstellung to’n 60. Gebortsdag vun Corinth veranstalt, up de 140 Öölgemälde vun hüm wiest wurrn, buterdem weer he ok in de Fröhjohrsutstellung mit mehreren Warken vertreeden.

### Schriften
Corinth schreev en Reeg vun Böker un Upsätzen in verscheeden Tietschriften vun de  Kunstgeschichte.
* *Das Leben Walter Leistikows. Ein Stück Berliner Kulturgeschichte.* Bruno Cassirer, Berlin 1910
* *Das Hohe Lied. Mit zahlreichen Lithographien.* 5. Werk der Pan-Presse, Paul Cassirer, 1911
* *Über deutsche Malerei – Ein Vortrag für die Freie Studentenschaft in Berlin.* Verlag von S. Hirzel, Leipzig 1914
* *Legenden aus dem Künstlerleben.* 1. und 2. Auflage. Bruno Cassirer, Berlin 1918
* *Das Erlernen der Malerei. Ein Handbuch.* 1–3. Auflage. Bruno Cassirer, Berlin 1920
* *Selbstbiographie.* Hirzel, Leipzig 1926. Neuausgabe: Renate Hartleb (Hrsg.)*Selbstbiographie.* Kiepenheuer, Leipzig 1993, ISBN 3-378-00547-5.
* *Meine frühen Jahre.* Claassen, Hamburg 1954 (postum herausgegeben von Charlotte Berend-Corinth)
* *Gesammelte Schriften.* Herausgegeben und mit einem Vorwort von Kerstin Englert, Fritz Gurlitt, Berlin 1920

Corinth sien schriftlich Nahlaat is in dat Düütsch Kunstarchiv in Nürnberg as ok in dat Archiv vun de Akademie vun de Künste in Berlin einsehbar.

To de sülvig Tiet fung ok de Berliner Natschonalgalerie dormit an, en systematische Sammlung vun sien Biller uptobauen, de nah den Krieg in de Nee Afdeelen in’n Kronprinzenpalais wiest wurr. In’n Sömmer 1918 keem dat to Spannungen binnerhalv vun de Secession, Corinth hett sück schlichtend för Ernst Opplerinsett un hett de sien Utträe verhinnert. In dat sülvig Johr gung de Krieg to Enn’n, dat Kaiserriek brook tosommen un wurr dör de Novemberrevolutschon un de nachfolgende Weimarer Republiek aflöst. Corinth hett sück dordör in sien Gloven an de düütsch Maleree erschüttert sehn:

**Zitat:**
*So ist der Hohenzollernstaat mit Stumpf und Stiel einstweilen ausgerottet. Ich fühle mich als Preuße und kaiserlicher Deutscher. *
 

To Corinth sien Schöler in sien Berliner Tiet hörr ok de Maler Wilhelm Gallhof.

 Corinth Paddel-Petermannchen.jpg|*Paddel-Petermannchen* (1902)
 Corinth.jpg|*[[Junge Frau mit Katzen]]* (1904)
 Lovis und Charlotte Corinth im Berliner Atelier 1908.jpg|Lovis und Charlotte Corinth im Atelier (1908)
 Corinth Künstler u Familie.JPG|Familie Corinth (1909)
 Lovis Corinth Dame am Goldfischbassin 1911.jpg|*Dame am Goldfischbassin*, 1911, Belvedere, Wien
 Lovis Corinth Meer bei La Spezia 1914.jpg|*Meer bei [[La Spezia]]* (1914)
 Lovis Corinth im Atelier 1918.jpg|Der Künstler in seinem Atelier (1918), auf der Staffelei das Bild *Kain* (1917)
 Lovis corinth alfred von tirpitz.jpg|Porträt des Großadmirals Alfred von Tirpitz (1917)


### Laat Wark an’n Walchensee
1919 hett Corinth enn Grundstück in Urfeld köfft, up dat sien Fru Charlotte Berend hüm en Huus bauen leet. He hett dat nah de Ökelnaam för sien Fru *Haus Petermann* nömmt. Dat Huus an‘n Walchensee wurr to Rücktoogoort vun den Künstler, an dat he vör allen Landschapsbiller, Porträts un Stillleven malen dee, sück aber vun de aktiven Kunstszene aber ok immer mehr torüchtrecken dee. Corinth hett mehr as sösstig Biller vun’n Walchensee malt, de ok wertschaplich för hüm en groooten Spood dorstellen deen. Nah sien eegen Wöör wurr „niemals mehr verkauft als gerade nach dem Zusammenbruch. Es wurden einem förmlich die Bilder von der Staffelei gerissen, und niemals blühten die Ausstellungen im ganzen Deutschland mehr denn jetzt.“ In dat sülvig Johr keem de Radeerensmapp *[[Antike Legenden]]* herut, 1920 folg mit *Gesammelte Schriften* en Tosommenstellung vun Corinth sien wichtigsten Tietschriftenbidrääg un Upsatzen.

De Albertus-Universität Königsberg hett hüm an’n 15. März 1921 de Ehrendokterwürde verleeht. Bit to sien Dood 1925 hett he sien *Selbstbiographie* noch to Enn’n schreven un hett Biller as *[[Der rote Christus]]*, dat düchtig düütlich de Brutalität vun die Krüüzigung dorstellt, as ok *Flora* un de letzte Version vun *Susanna und die Alten* malt. AButerdem entstunnen ut sien Gedächtnis Porträts vun verscheeden Kollegen vun den Maler, dorünner etwa Bernt Grönvold, Leonid Pasternak un Georg Brandes. Wiedere wichtige Warken vun sien Laatwark wurrn *Das trojanische Pferd*, *Carmencita* un de Porträts vun sien Kinner Thomas un Wilhelmine.

1922 hett Corinth noch eenmal för dat Theater arbeit. För Victor Barnowsky sien Inszeneierung vun *[[Faust. Eine Tragödie.|Faust I]]* an dat Lessingtheater (Berlin) hett he dat Bühnenbild un de Kostüme entworfen.

To sien 65. Gebortstag hett de Natschonalgalerie 1923 en Utstellung mit 170 Gemälden, de sück in Privatbesitt befunnen, veranstalt. Wiedere Utstellungen mit Warken vun sien Laatwark folgten mit de Secessionsutstellung in Berlin un den groot Corinth-Utstellungen in dat Kunsthuus Zürich un in Königsbarg 1924. In dat sülvig Johr hett he ok en Porträt vun den Riekspräsidenten Friedrich Ebert malt, in den he nah eegen Bekunnen weniger den Sozialdemokraten sehn dee, sonnern völmehr den aktuellen Regenten vun Düütschland, un den he en gooden Charakter beschienigen dee.

1925 wurr Corinth Ehrenliddmaat vun de Bayerische Akademie vun de Künste, un in Berlin wurrn sien Aquarellmalereen utstellt. To sien letzt groot Warken hörnn *[[Die schöne Frau Imperia]]* as ok sien letzt groot Wark *[[Ecce Homo (Lovis Corinth)|Ecce Homo]]*.


 Lovis Corinth - Stillleben mit Chrysanthemen und Amaryllis - 2446 - Österreichische Galerie Belvedere.jpg|*Stillleben mit Chrysanthemen und Amaryllis*, 1922, Belvedere, Wien
 Lovis Corinth Walchensee-Panorama, Blick von der Kanzel 1924.jpg|Walchensee-Panorama, Blick von der Kanzel (1924)
 Corinth Ecce homo.jpg|*Ecce Homo* (1925), Kunstmuseum Basel
 Lovis Corinth Weiblicher Akt 1885.jpg|Rückenakt


### Dood
An’n 16. Juni 1925 is he nah Düsseldörp reist un vun dor wieder nah Amsterdam. Dor wull he sück noch eenmal de Biller vun Frans Hals un Rembrandt ankieken. An’n 17. Juli is he in Zandvoort dicht bi Amsterdam an en Lungenentzündung storven. Sien Liek wurr nah Berlin överführt un dor up den Südwestkarkhoff Stahnsdorf bisett. Sien Graffstäe, en Ehrengraff vun de Stadt Berlin, befinnd sück in den Block Trinitatis, Feld 8, Erbbegräbnis 47.

1925 keem postum en bedüüdend Monographie vun Alfred Kuhn herut.

1939 hett de Physiker un Nobelpriesdräger Werner Heisenberg dat *Haus Petermann* köfft. Wiels den Tweeten Weltkrieg hett Heisenberg sien Fru mit de fief Kinner in dit Huus leevt.

## Gedenken

1926 funnen twee wichtigte Gedenkutstellungen in Berlin statt: de Utstellung  vun de Gemälde un Aquarelle in de Natschonalgalerie as ok de Graphikutstellung vun de Akademie vun de Künste.

1927/28 hett Alfred Rohde den Lovis-Corinth-Gedächtnissaal in dat böverste Geschoss vun den Unfriedtbau vun dat Königsbarger Slott gestalt. Slott und somit ok de Saal gungen bi de Luftangreep up Königsbarg in’n Tweeten Weltkrieg ünner. 

Siet 1974 verleeht de Künstlergilde Esslingen jedes Johr den Lovis-Corinth-Pries.


 Stamps of Germany (Berlin) 1975, MiNr 509.jpg|Breefmark vun de Düütsch Bundespost Berlin to’n sien 50. Doodsdag
 DPAG 2008 150 Jahre Lovis Corinth.jpg|Breefmark vun de Bundsrepubliek Düütschland to’n sien 150. Gebortsdag


## Wark
### Gemälde, Teeknungen, Graphiken

Lovis Corinth hett in sien Schaffenstiet wiet över duusend Gemälde as ok ähnlich völ Aquarelle, Teeknungen un Graphiken schafft. Liekers vun den relativ grooten Umfang gellt sien Wark up den Kunstmarkt as nahfraagt un reckt bannig goot Priesen, sülvst  lüttformatige oder tweetklassige Warken wurrn to fiefstellig Priesen anboden.

Dat Museum der bildenden Künste in Leipzig beherbargt en groot Sammlung vun Corinth sien Warken mit 13 Gemälden un etwa 400 grafischen Blööt. Dat Belvedere in Wien verfügt över  Warke, de tüschen 1896 un 1924 entstahn sünd un en umfaaten Överblick över Corinth sien gesamtes Œuvre beeden.

### Corinth sien Warken to Tiet vun den Natschonalsozialismus
Ofschons Corinth to Leevtieden en bedüüdend un ansehn Vertreder vun düütsch Kunst weer un de ok in düchtig patriotischer Wies dorstellen un fördern dee, wurrn völ vun sien Warken to Tiet vun den Natschonalsozialismus in Düütschland aflehnt. Wiels dat Fröhwark dörgahns den Idealvörstellungen vun den Nationalsozialisten entspreken dee, wurrn de lateren, deelwies düchtig expressionistischen Warkne as „utaart“ ansehn. Disse Wandlung in dat Wark vun den Künstler hett man as Folg vun sien Schlaganfall 1911 dorstellt; en wiedere Stiegerun nah 1918 wurr ok weer mit en Schlaganfall verklort, den dat in Wohrheit aber nich geven hett. Alfred Rosenberg geev in’n *[[Der Mythus des 20. Jahrhunderts|Mythus]]* de Richt vör:

**Zitat:**
*Eine gewisse Robustheit zeigte L. C., doch zerging auch dieser Schlächtermeister des Pinsels im lehmig-leichenfarbigen Bastardtum des syrisch gewordenen Berlins.*

Dör de vun de „Nationalsozialistischen Gesellschaft für deutsche Kultur“ anordnete „Reinigung“ vun düütsch Kunstwarken wurrn 1937 insgesamt 295 vun de Biller vun Corinth ünner Beschlag nommen, dorünner en groot Deel vun de Sammlung vun de Natschonalgalerie as ok vun de Hamborger Kunsthall. Eenige vun de Warken wurrn in dat sülvig Johr in de Utstellung „Entartete Kunst“ in München wiest. De meesten Biller wurrn ansluutend in’t Utland, vör allen in de Swiez, verköfft. So ok dat *Blumenstillleben mit Flieder und Anemonen*, en vun de letzt Warken vun Corinth. Dat Bild weer een Dag vör den Dood vun Corinth för dat Düsseldörper Kunstmuseum köfft wurrn. 2022 kunn de Stadt Düsseldorf dat Stillleven för dat Museum Kunstpalast torüchkoopen.

## Utstellungen
* 1914: Galerie Ernst Arnold, Dresden, *Lovis Corinth. Neue Radierungen und Lithographien.*
* 1926: Akademie der Künste Berlin, *Gedächtnisausstellung Graphisches Werk* Katalog: Verlag der Akademie der Künste.
* 1958: Stadthalle Wolfsburg, *Lovis Corinth – Gedächtnisausstellung.* Katalog: Verlag F. Bruckmann, München
* 1964: documenta III, Kassel
* 1973: Galerie Pels-Leusden in Berlin
* 1975: Städtische Galerie im Lenbachhaus und Kunstbau München, *Lovis Corinth (1858–1925) – Gemälde und Druckgraphik*
* 1976: Wallraf-Richartz-Museum, Köln, *Lovis Corinth – Gemälde, Aquarelle, Zeichnungen und druckgrafische Zyklen*. Katalog Museen der Stadt Köln
* 1985: Museum Folkwang, Essen, *Lovis Corinth.* Katalog: DuMont-Buchverlag, Köln, ISBN 3-7701-1803-0
* 1986: Kunstforum Ostdeutsche Galerie, Regensburg: *Lovis Corinth, die Bilder vom Walchensee: Vision u. Realität*, Katalog: Ostdeutsche Galerie, Regensburg, ISBN 3-89188-041-3, danach 1986 Kunsthalle Bremen
* 1992: Kunstforum der Bank Austria, Wien. *Lovis Corinth.* Prestel-Verlag, München, ISBN 3-7913-1221-9; danach 1993 Forum des Landesmuseums Hannover
* 1996: Haus der Kunst, München, *Lovis Corinth.* Katalog: Prestel-Verlag, München / New York 1996, ISBN 3-7913-1645-1, danach: Nationalgalerie Berlin, The Saint Louis Art Museum, Saint Louis, 1997, Tate Gallery, London, ISBN 3-7913-1682-6
* 1999: Von der Heydt-Museum, Wuppertal, *Lovis Corinth*, Katalog: Von der Heydt-Museum, ISBN 3-89202-039-6. danach Fundación Juan March, Madrid, *Lovis Corinth*, Katalog: F.M, ISBN 84-7075-484-X
* 2004: Kunsthalle Emden: *Lovis Corinth – Aquarelle und späte Gemälde.* Katalog: Hatje-Cantz-Verlag, Ostfildern-Ruit 2004, ISBN 3-7757-1426-X
* 2008: Musée d’Orsay, Paris: *Lovis Corinth (1858–1925). Entre impressionnisme et expressionnisme*
* 2008: Museum der bildenden Künste, Leipzig: *Lovis Corinth und die Geburt der Moderne* (eigenständig erweiterte Fassung der Ausstellung im Musée d’Orsay), Kerber Verlag, ISBN 978-3-86678-177-1.
* 2008/09: Kunstforum Ostdeutsche Galerie, Regensburg: *Lovis Corinth und die Geburt der Moderne* (eigenständig erweiterte Fassung der Ausstellung im Musée d’Orsay), Kerber Verlag, ISBN 978-3-86678-177-1.
* 2017: Museum Kunstpalast Düsseldorf, auf der Sonderausstellung „SPOT ON“: *Grünes Stillleben mit Früchten und Gladiolen*, 1911
* 2017: Landesmuseum Hannover: *Nackt und bloß.* *Lovis Corinth und der Akt um 1900*
* 2021/22: Saarlandmuseum, in der Modernen Galerie: *Lovis Corinth – Das Leben, ein Fest!;* Doppelausstellung mit *[[Charlotte Berend-Corinth]] – Wiederentdeckt!*
* 2022: Museo Castello San Materno, Ascona: *Lovis Corinth. Maestro del colore, Maestro della grafica / Meister der Farbe, Meister der Grafik*, Katalog: DCV, Berlin 2022, ISBN 978-3-96912-079-8
* 2025: Alte Nationalgalerie, Berlin: Im Visier! Lovis Corinth, die Nationalgalerie und die Aktion "Entartete Kunst".
* 2025/26: Kunstforum Ostdeutsche Galerie, Regensburg: *Lovis Corinth - Bildrausch*, Ausstellungskatalog und Bestandskatalog, Dresden, Sandstein Verlag, 2025, ISBN 978-3-89188-151-4, ISBN 978-3-89188-150-7

## Literatur
* Charlotte Berend-Corinth: *[[Lovis Corinth: Die Gemälde]].* Neu bearbeitet von Béatrice Hernad. Bruckmann-Verlag, München 1992, ISBN 3-7654-2566-4.
* Lovis Corinth: * Werke und Schriften*. Auswahl und Redaktion: Achim Raschka. Digitale Bibliothek Band 154, CD-ROM, Directmedia Publishing, Berlin 2006, ISBN 978-3-89853-554-0 (Gesamtdarstellung der künstlerischen und schriftlichen Werke).
* Lovis Corinth: *Walchensee*. Einf. von Horst Keller, Piper, München 1976, ISBN 978-3-492-02179-1, Neuauflage 1984.
* Thomas Corinth: *Lovis Corinth.* E. Wasmuth, Tübingen 1979, ISBN 3-8030-3025-0.
* Thomas Deecke: *Lovis Corinth. Zeichnungen nach Dürer*. Philobiblon Jg. XI Heft 2, Hamburg 1967.
* Thomas Deecke: *Die Zeichnungen von Lovis Corinth: Studien zur Stilentwicklung.* (Ph.D. diss., Freie Universität Berlin, 1973).
* Thomas Deecke: *Lovis Corinth – Ein Künstlerleben zwischen den Zeiten* (S.&nbsp;9ff.) in Katalog *Lovis Corinth*, Von der Heydt-Museum, Wuppertal 1999, ISBN 3-89202-058-2/Cat. Lovis Corinth, Fundación Juan March, Madrid 1999, ISBN 84-89935-12-2.
* Norbert Eisold: *Lovis Corinth: Fridericus Rex. Ein lithographischer Zyklus.* Mit einem Vorwort von Robert Knüppel. Deutsche Stiftung Denkmalschutz – Monumente-Publikationen, Bonn 2008, ISBN 978-3-936942-98-9.
* Herbert Eulenberg: *Lovis Corinth ein Maler unserer Zeit*. Delphin-Verlag, München 1917.
* Sabine Fehlemann (Hrsg.): *Lovis Corinth.* Von der Heydt Museum, Wuppertal 1999, ISBN 3-89202-058-2 / Cat. Lovis Corinth, Fundación Juan March, Madrid 1999, ISBN 84-89935-12-2.
* Harald Fiebig, Ilse Ruch (Hrsg.): Lovis Corinth. Maestro del colore, Maestro della grafica / Meister der Farbe, Meister der Grafik, Museo Castello San Materno, Ascona 2022, ISBN 978-3-96912-079-8.
* Birgit Jooss: *Nachlassverwaltung mit Geschäftssinn. Wie der schriftliche Nachlass von Lovis Corinth ins Deutsche Kunstarchiv gelangte.* In: *Von Künstlernachlässen und ihren Verwaltern.* Eine Publikation des Arbeitskreises selbständiger Kultur-Institute e.&nbsp;V. – AsKI. Hrsg. von Volkmar Hansen, Ulrike Horstenkamp und Gabriele Weidle, Bonn 2011, S.&nbsp;34–51 (Digitalisat).
* Birgit Jooss: Jüdische Sammler, Verluste, Wiedergutmachungen und andere Geschichten zur Corinth-Sammlung von Karsten Greve. In: *Lovis Corinth. Blumenbilder*. Red. von Cornelia Manegold und Lena Cornuel, Köln/Paris/St. Moritz 2022, S. 115–128
* Ulrike Lorenz, Marie-Amelie Prinzessin zu Salm-Salm, Hans-Werner Schmidt (Hrsg.): *Lovis Corinth und die Geburt der Moderne.* Kerber, Bielefeld/Leipzig 2008, ISBN 978-3-86678-177-1.
* Wolfgang Maier-Preusker (Hrsg.): Beitrag *Lovis Corinth.* In: *Buch- und Mappenwerke mit Grafik des Deutschen Expressionismus.* Ausstellung Wismar 2006, ISBN 3-900208-37-9.
* Heinrich Müller: *Die späte Graphik von Lovis Corinth.* Lichtwarkstiftung, Hamburg 1960.
* Klaus Albrecht Schröder (Hrsg.): *Lovis Corinth.* Ausstellung ‚Lovis Corinth‘ im Kunstforum der Bank Austria in Wien vom 2.&nbsp;September bis 22.&nbsp;November 1992 und im Forum des Landesmuseums in Hannover vom 8.&nbsp;Dezember 1992 bis 21.&nbsp;Februar 1993. Prestel, München 1992, ISBN 3-7913-1221-9.
* Karl Schwarz: *Das Graphische Werk von / The Graphic Work of Lovis Corinth.* Alan Wofsy Fine Arts, San Francisco 1985, ISBN 0-915346-73-7.
* Peter-Klaus Schuster, Christoph Vitali, Barbara Butts (Hrsg.): *Lovis Corinth*. Prestel, München 1996, ISBN 3-7913-1645-1.
* Werner Timm (Hrsg.): *Lovis Corinth – Die Bilder vom Walchensee; Vision und Realität.* Ostdeutsche Galerie, Regensburg 1986, ISBN 3-89188-041-3.
* Horst Uhr: *Lovis Corinth.* University of California Press, Berkeley 1990 (Digitalisat)
* 
* Lutherhalle Wittenberg (Hrsg.): *Martin Luther aus der Sicht von Lovis Corinth.* Eine Ausstellung der Lutherhalle Wittenberg, der Universitätsbibliothek Erlangen-Nürnberg und der Luther-Gesellschaft, 4.–22. Juni 1991.
* Zdenek Felix (Hrsg.): *Lovis Corinth – 1858–1925*. DuMont-Buchverlag, Köln 1985, ISBN 3-7701-1803-0.
* Michael F. Zimmermann: *Lovis Corinth.* Reihe Beck Wissen bsr 2509. C. H. Beck, München 2008, ISBN 978-3-406-56935-7.
* H. F. Witzel: *Malen lernen mit Lovis Corinth.* Worttransport.de-Verlag, Berlin 2019, ISBN 978-3-944324-41-8.

## Weblinks

* Deutsches Historisches Museum: Biografie
* DNB-Katalog
* Indrag in de Düütsch Digitale Bibliothek
* Indrag bi dat Projekt Gutenberg
* Lovis-Corinth-Archiv im Archiv der Akademie der Künste, Berlin
* Kunstwerke vun Lovis Corinth bi Zeno.org
* Schriften vun Lovis Corinth bi Zeno.org
* Warken vun Lovis Corinth in dat *Digitalen Belvedere*
* Indrääg in de Lost-Art-Datenbank

## Enkeld Nahwiesen