Those Magnificent Men in Their Flying Machines

**Those Magnificent Men in Their Flying Machines** (op platt so veel as „Disse prachtvullen Keerls in jemehr flegen Maschienen“; dt. Titel: *Die tollkühnen Männer in ihren fliegenden Kisten*) is de Titel vun en brittsche Filmkummedie ut dat Johr 1965. Speelbaas weer Ken Annakin, de den Film tomeist an de Originalöörd an de engelschen un franzööschen Küst vun’n Engelschen Kanal dreiht hett.

## Inholt
De Film fangt mit en Tosamensnitt in swart-witt an, de in de Oort vun’n fröheren Stummfilm op de Flegeree in de Tiet vör den Film torüchkieken deit. De Film blennt över op dat normale Todd-AO un geiht denn in Farv wieter.

Richard Mays is en Fleger, de en Oog op de Dochter vun Lord Rawnsley hett, den Rutgever vun en engelsch Daagblatt. To de Tiet vun de eersten Flaagversöken üm 1910 sleiht Richard den Lord vör, en Fleger-Wettstriet uttoropen, üm dormit de Oplaag vun sien Blatt to vergröttern. Bito schall dormit ok gliek de Vörherrschop vun de Englänners in de Luft wiest warrn. Dat Wettflegen schall na Paris in Frankriek föhren. un dör’t Utschrieven in all Länner maakt Lord Rawnsley dorut en internatschonale Veranstalten. Ut all Länner kamt Flegers mit mehr oder minner grote Insichten in de Flegeree, de jemehr Aventüers in den Film beschreven warrt. Natüürlich leggt Lord Rawnsley Weert dorop, dat de engelsche Deelnehmer, neemlich Richard, dat Wettflegen winnen deit.

Ünner de Deelnehmers sünd t.&nbsp;B. de preußsche Oberst Manfred von Holstein, de kortfristig an Steed vun sien Hööftmann Rumpelstoß inspringen mutt, de Amerikaner *Orville Newton*, de mit sien letzt Geld anreist un sik foorts in de Dochter vun’n Lord verkieken deit, de rieke Italiener Graff Emilio Ponticelli, de siene Flegers Gauer in’n Dutt jaagt, as sien Kontrukteur mit dat boen vun ne’e Modellen achteran kummt, de Franzoos Pierre Dubois, de bi jede Lannen jümmer wedder en ne’e schöne Fro dröpt, de aver snaakscherwies jümmer gliek utseht, de Japaner Yamamoto, den sien Fleger ut verscheden europääsche Flegers tosamenschostert is, un natürlich Richard Mays, de för de Ehr vun Grootbritannien an’n Start geiht, vör allen aver iefersüchtig is op den Amerikaner, de sien Verlööfte narennen deit. Mit dorbi is ok Sir Percy Ware-Armitage, de sik vörnahmen hett, dat Wett-Flegen to winnen. He flüggt aver nich blots mit, man he versöcht mit all Middels, de annern Dehlnehmers ut dat Rennen to smieten un begeiht dorto ok Sabotaasch. 

As dat turbulente Wettflegen to enn geiht, hett opletzt wohrhaftig Richard Mays de Nees vörn un winnt. Man blots, as de Amerikaner sien Vördeel opgifft, üm den Italiener to helpen, de in Noot kamen is. Vun wegen dat Mays en fairen Sportmann is, deelt he sien Geldpries aver mit den Amerikaner un gifft opletzt sogor sien Verlööfte free.

## Kritiken
Lexikon vun’n internatschonalen Film: *Eine Vielzahl zwar dem Klischee verpflichteter, doch amüsant in Szene gesetzter Karikaturen nationaler Eigenheiten dient als Anlass für eine trickreiche Folge von Gags.*
Evangeelsch Filmbeobachter, Kritik Nr. 370/1965: *In den turbulenten Stellen mit den klapprigen Flugapparaten recht nett und flott, in der eigentlichen Story ungeschickt. Alles in allem: Annehmbarer Spaß.* 

## Utteken
De Film weer in’t Johr 1966 för den *[[Oscar]]* in de Kategorie *[[Oscar/Best Originaldreihbook|Best Originaldreihbook]]* nomineert. Alltohopen weer de Film för acht Priesen vörslahn, uttekent worrn is he aver blots mit den *[[BAFTA Award]]* för de *Best Kledaasch*.

## Anners wat
För den Film sünd Een- un Dubbeldecker-Flegers vun fröher naboet worrn, de wohrhaftig funkschoneert hebbt un vun Stunt-Flegers stüert worrn sünd.

De Spood vun den Film hett den Speelbaas Ken Annakin dorto bröcht, noch en „Rennfilm“ to dreihn, ditmol mit histoorsche Automodellen. De Film harr den Titel *[[Those Daring Young Men in Their Jaunty Jalopies]]* un weer meist mit de glieken Schauspelers besett. 

Gert Fröbe hett einige Gags un Döntjes ut sien Insichten bi’t Militär to’n Film bistüert. So stammt de Gag vun de „Heeresdeenstanwiesen to’n Bedeenen vun’n Fleger“ (Zitat: Nummer 1: Hinsetten!) vun em, jüst so as ok de Idee to de Filmmusik. De Film weer neemlich meist to glieken Tiet as *[[Goldfinger (Film)|Goldfinger]]* in twee naverte Studios in London dreiht. Fröbe hett eenmol de Goldfinger-Kru mit en Optritt in sien Oberst-Kledaasch överrascht. Dorbi hett he en Militärmarsch imiteert, wovun sik de Komponist Ron Goodwin dat Thema markt hett, as he ok jüst to de Tiet in’t Studio weer.

## Medien
### Video
De Film weer in Düütschland en Tiet lang blots op VHS-Video to köpen. Dör’t Verwennen vun’t 4:3-Vullbild-Format (Feernsehformat) weer dorbi en groten Deel vun’t Bild nich to sehn. Ok de oorsprüngliche 4-Kanal-Stereotoon vun de 35-mm-Filmfaten un de 6-Kanal-Stereotoon vun de 70-mm-Filmfaten weern bi de VHS-Faten blots in Mono bruukt.

### DVD
In’n März 2004 is en engelschsprakige DVD op’n Markt kamen, de en düütlich anner Gööd harr as de VHS-Cassett. En düütsche Faten is in’n April 2005 rutkamen, de op Düütsch aver ok wedder in mono opnahmen is. Bi disse Utgaav fehlt ok dat hele Biwark, as to’n Bispeel dat „Making of“, dat bi de amerikaanschen Utgaav dorbi weer.

### Filmmusik
* Dat Titelleed vun de düütschen Faten (*Richt’ge Männer wie wir*) is op de CD „Botho-Lucas-Chor - Made In Germany“ bi EMI Electrola, EAN 094636344423, publizeert worrn.

### Roman
* John Burke: *Die Luft hat keine Balken*. Heyne, München 1966 *(Roman to’n Film)*

## Weblenken