ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့

ထိုင်းနိုင်ငံ၏ **ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့** သည် ထိုင်းနိုင်ငံရှိ ဒေသန္တရအစိုးရ အဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည်။   ဗဟိုမှခန့်အပ်ထားသော အုပ်ချုပ်ရေးမှူးထံသို့ ဒေသခံပြည်သူများကိုယ်စား အကြံဉာဏ်များနှင့် အကြံပြုချက်များကို ပံ့ပိုးပေးသည့် တည်ဆဲခရိုင်အဆင့်ကောင်စီမှ ရေးဆွဲထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ခရိုင်အဆင့် တစ်ခုစီတွင် ( ဘန်ကောက်မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေး မှ စီမံခန့်ခွဲသည့် ဘန်ကောက် မှလွဲ၍) ခရိုင်အဆင့်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသာ ရှိနိုင်သည်။ အာဏာခွဲဝေမှု ကြောင့် ခရိုင်အဆင့် အုပ်ချုပ်ရေး အဖွဲ့နှင့် **ခရိုင်အဆင့် အုပ်ချုပ်ရေး အဖွဲ့ ကောင်စီ** (    ปกครอง )၊ ၎) အတူတကွ လုပ်ဆောင်သော သီးခြားအဖွဲ့များ ဖြစ်ကြသည်။

## အခေါ်အဝေါ် 
ထိုင်း - องค์การบริหารส่วนจังหวัด

ပါဠိစကားလုံး - องค์การ (အင်္ဂကာရ)၊ บริหาร (ပရိဟာရ)၊ ส่วน (အစိတ်အပိုင်း)၊ จังหวัด (နယ်မြေဧရိယာ)

ရောမ - Ongkan Borihan Suan Changwat

အင်္ဂလိပ် - Provincial Administrative Organization (PAO)

အတိုကောက် - อบจ. (အသံထွက် - အော်ဘော်ကျော်)

## သမိုင်း 
### အစောပိုင်းသမိုင်း 
၁၈၉၂ မှ ၁၉၃၂ ခုနှစ်ကာလအတွင်းက ဆယမ်ပြည် (ယခင်ထိုင်းနိုင်ငံအမည်) သည် ယနေ့ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ကဲ့သို့  အုပ်ချုပ်မှုအဆင့်ကို (၄) ဆင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ တိုင်းပြည်ကို ခရိုင် (အရင်ထိုင်းအခေါ် မွန်ထွန်) အများအပြားဖြစ် ပိုင်းခြားခဲ့ပြီး ထိုခရိုင်များတွင် စီရင်စု (ထိုင်းအခေါ် မိုင်း/ကျန်ဝတ်)များစွာ ရှိခဲ့သည်။ စီရင်စုတစ်ခုကို အံဖို ခေါ် မြို့နယ်များနှင့် သမ်ဘွန် ခေါ် ကျေးရွားအုပ်စုများဖြင့် စုဖွဲ့ခဲ့သည်။ ၁၉၃၂ ခုနှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော တော်လှန်ရေးကာလ ပြီးဆုံးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် စီရင်စုများသည် လက်ရှိ ခရိုင်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ 

၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် ထိုင်းအစိုးရက ဗဟိုအစိုးရက အုပ်ချုပ်သည့် နယ်မြေကလွဲ၍ ခရိုင်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် ဗဟိုက ခန့်အပ်ထားသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအပြင် ဒေသခံလူထုများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အကြံပေးကောင်စီ ဖွဲ့စည်းရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။  ကောင်စီသည် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအား အကြံဉာဏ်နှင့် အကြံပြုချက်များ ပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကောင်စီသည် ခရိုင်အဆင့် စာရင်းစစ် အဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ကောင်စီတွင် ထိုခရိုင်ရှိ မြို့နယ်အားလုံးမှ အနည်းဆုံး အဖွဲ့ဝင် ၉ ဦး ရွေးချယ်ထားသည်။ မြို့နယ်တစ်ခုစီတွင် ကောင်စီဝင်တစ်ဦးစီ ရပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ခရိုင်တစ်ခု၏ လူဦးရေသည် 30,000 ကျော်လွန်ပါက၊ အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက်ကို လူဦးရေ 30,000 ဖြင့် ပိုင်းခြား၍ ခွဲတမ်းယူခြင်းဖြင့် တွေ့ရှိနိုင်သည်။သို့သော် ကျန်ရှိသော လူပမာဏသည် ၁၅၀၀၀ ကျော်ပါက အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလည်း ထပ်လောင်းခံရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် လူဦးရေ 80,000 ရှိသော မြို့နယ်တွင် [80,000 ÷ 30,000] = ကောင်စီဝင် 2 ဦး ရှိပါမည်။ လက်ကျန် 20,000 ဖြစ်သောကြောင့် နောက်ထပ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်စီဝင်အရေအတွက်သည် 2+1=3 ဖြစ်သည်။
### သင်္ချာဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုများ 
၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် အနိမ့်ဆုံး ကောင်စီဝင်ဦးရေ ၉ ဦးမှ ၁၂ ဦးသို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ကောင်စီဝင်များကို ရွေးချယ်ခြင်း၏ သင်္ချာလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသည်။ ကောင်စီဝင်အရေအတွက် စုစုပေါင်း 12 ထက်နည်းပါက၊ ထိုခရိုင်အဆင့်၏လူဦးရေကို အနည်းဆုံး ကောင်စီဝင်အရေအတွက်ဖြင့် ပိုင်းခြားခြင်းဖြင့် ချိန်ညှိတန်ဖိုးကို တွက်ချက်ပါသည်။ ထို့နောက် ထိုခရိုင်ရှိ မြို့နယ်အားလုံးကို ၎င်းတို့၏ လူဦးရေအရ ခွဲခြားသတ်မှတ်ခဲ့သည်။ လူဦးရေအများဆုံးရှိသော မြို့နယ်သည် ကောင်စီဝင်တစ်ဦး ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။ ကောင်စီဝင်အရေအတွက် စုစုပေါင်း 12 ဦးထက် နည်းနေသေးပါက၊ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ မလုပ်ဆောင်မီ နောက်ဆုံးရွေးချယ်ထားသော မြို့နယ်၏ လူဦးရေကို ချိန်ညှိတန်ဖိုးဖြင့် နုတ်ယူမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အခြားမြို့နယ်စည်ပင်သာယာရေးအဖွဲ့များနှင့် ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးက ခန့်အပ်တာဝန်ပေးသည့် အခြား ကောင်စီဝင် လူတန်းစားများကိုလည်း ရွေးချယ်ခဲ့သည်။  တစ်နှစ်အကြာတွင် ကောင်စီဝင်များ အလွန်နည်းပါးကြောင်း သိရှိလာရသည်။ အနိမ့်ဆုံး ခရိုင်အဆင့်ကောင်စီဝင်ဦးရေကို ၁၂ ဦးမှ ၂၄ ဦးအထိ တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ အချိုးအစားကို 30,000 မှ 15,000 သို့ လျှော့ချခဲ့သည်။ ကျန်တဲ့အပိုင်းက ၇,၅၀၀ ကျော်ရင် ကောင်စီဝင်တယောက် ထပ်ထည့်တယ်။

#### ၁၉၅၆ ခုနှစ်က ကောင်စီဝင်အရေအတွက် သတ်မှတ်ခြင်း၏ ဥပမာ 
ခရိုင် A တွင် လူဦးရေ ၂၆၁,၀၀၀ ရှိသည်။ ချိန်ညှိမှုတန်ဖိုးမှာ [261,000 ÷ 24] = 10,875 ဖြစ်သည်။ မြို့နယ်အားလုံး၏ လူဦးရေများကို အောက်တွင် ပြထားသည်။ လူဦးရေ 15,000 ထက်နည်းရင် ကောင်စီဝင်ဦးရေက တယောက်ပါ။ သို့သော် လူဦးရေ 15,000 ထက်ကျော်လွန်ပါက 15,000 တစ်ခုလျှင် နောက်ထပ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ရှိပါသည်။ အကြွင်း 75,000 ထက်ကျော်လွန်ပါက အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ထပ်လောင်းသည်။

ကောင်စီဝင်ဦးရေမှာ ၁၈ ဦးဖြစ်သောကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ် ၆ ကြိမ် ထပ်မံပြုလုပ်သည်။ မြို့နယ်အားလုံးကို လူဦးရေအလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည်။ ပထမအကျော့တွင် မြို့နယ် H မှ ကောင်စီဝင်တစ်ဦး ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။ ခရိုင် H အတွက် ချိန်ညှိထားသော လူဦးရေမှာ 82,000- 10,875 = 71,125 ဖြစ်သည်။ လုပ်ငန်းစဉ်သည် နောက်ထပ် 5 ကြိမ် ထပ်လုပ်သည်။ ထို့နောက် တူညီသော ချိန်ညှိမှုတန်ဖိုးဖြင့် ရွေးချယ်ထားသော ခရိုင်၏ လူဦးရေကို လျှော့ချသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို အောက်တွင် ပြသနိုင်ပါသည်။

အနှစ်ချုပ်ရလျှင် ခရိုင် H နှင့် G တွင် ကောင်စီဝင် ၆ ဦးနှင့် နောက်ထပ် ကောင်စီဝင် ၂ ဦးရှိသည်။ နံပါတ်များကို ရှေ့ဇယားတွင် ထည့်ထားသည်။

### ရိုးရှင်းစေမှုနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး 
၁၉၆၇ ခုနှစ်တွင် Thanom Kittikachorn ဦးဆောင်သောအစိုးရသည်ထိုခရိုင်၏ လူဦးရေအပေါ် မူတည်၍ ကောင်စီဝင်အရေအတွက်ကို  ပြုခဲ့သည်၊

Kittikachorn ၏ အစိုးရသည် ကောင်စီဝင်များ ရွေးချယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကိုလည်း ရိုးရှင်းစေသည်။ ခရိုင်တစ်ခုစီတွင် ကောင်စီဝင်တစ်ဦးစီ ရပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ အထက်ဖော်ပြပါဇယားအရ ကောင်စီဝင်အရေအတွက် စုစုပေါင်းသည် အနိမ့်ဆုံးနံပါတ်အောက်ဖြစ်ပါက ခရိုင်အားလုံးကို စီခွဲထားသည်။ လူဦးရေ အများဆုံးရှိသော ခရိုင်သည် ကောင်စီဝင်တစ်ဦး ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။ ကောင်စီဝင်အရေအတွက် စုစုပေါင်းသည် အနိမ့်ဆုံးနံပါတ်အောက်တွင် ရှိနေပါက၊ ခရိုင်အားလုံးကို ထပ်မံအဆင့်မသတ်မှတ်မီ နောက်ဆုံးရွေးချယ်ထားသော ခရိုင်လူဦးရေကို ညှိနှိုင်းမှုတန်ဖိုးဖြင့် လျှော့ချမည်ဖြစ်သည်။ သက်ဆိုင်ရာ ကောင်စီဝင် အနိမ့်ဆုံး အရေအတွက်ဖြင့် ထိုခရိုင်အဆင့်၏ လူဦးရေကို ပိုင်းခြားခြင်းဖြင့် ချိန်ညှိတန်ဖိုးကို တွက်ချက်ပါသည်။

၁၉၉၇ ခုနှစ်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံသည်  ပြည်သူကိုယ်စားလှယ်များ ရေးသော ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေသစ်ကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ကို ခရိုင်ကောင်စီမှ သီးခြားအဖွဲ့အဖြစ် စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့သော်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နီးနီးကပ်ကပ် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။  ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့အား ဗဟိုမှခန့်အပ်ထားသော အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနေရာတွင် ဥက္ကဋ္ဌက စီမံခန့်ခွဲသည်။ ကောင်စီကို ၎င်း၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးမှ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူထားပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးထံ အကြံဉာဏ်များ၊ အကြံပြုချက်များနှင့် အစီအစဉ်များ ပံ့ပိုးပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။ ခရိုင်ကောင်စီဝင်အရေအတွက်သည် အောက်ဖော်ပြပါဇယားတွင် ပြထားသည့်အတိုင်း လူဦးရေအပေါ် မူတည်ပါသည်။

#### ၁၉၉၇ ခုနှစ်နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကောင်စီဝင်အရေအတွက် သတ်မှတ်ခြင်း ဥပမာ 
လုပ်ငန်းစဉ်၏ ရိုးရှင်းမှုကြောင့် ကောင်စီဝင်အရေအတွက်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် လူဦးရေကို ချိန်ညှိခြင်းသာ ပါဝင်သည်။ ခရိုင်အဆင့် A တွင် ကောင်စီဝင် ၁၀ ဦးရှိသည်။ လိုအပ်သောနံပါတ်သည် 24 ဖြစ်သောကြောင့် အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် ချိန်ညှိခြင်း 24-10 = 14 ပတ်ရှိရပါမည်။ အဆင့်သတ်မှတ်ပြီးသည်နှင့် လူဦးရေအများဆုံးရှိသော မြို့နယ်ကို ရွေးချယ်သည်။ ထို့နောက် လုပ်ငန်းစဉ်ပြန်မလည်မီ ရွေးချယ်ထားသော မြို့နယ်တွင် ၎င်း၏လူဦးရေကို ချိန်ညှိထားသည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို အောက်တွင် ဖော်ပြနိုင်ပါသည်။

နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် ခရိုင် H နှင့် G တွင် 6+7=7 နှင့် 5+1=6 ကောင်စီဝင်များ အသီးသီးရှိသည်။ D နှင့် F မြို့နယ်များတွင် ခရိုင်ကောင်စီဝင် ၂ ဦးရှိသည်။ အခြားမြို့နယ်တစ်ခုစီတွင် ကောင်စီဝင် ၁ ဦးစီ ခံစားခွင့်ရှိသည်။

## ရွေးကောက်ပွဲ 
ခရိုင်အဆင့်အတွင်း မှတ်ပုံတင်ထားသည့် လိပ်စာအတိုင်း မှတ်ပုံတင်ထားသည့် အသက် ၁၈ နှစ်နှင့်အထက် အရည်အချင်းပြည့်မီသော နိုင်ငံသားများသည် (၁) ခရိုင်အဆင့်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ (အမှုဆောင်အဖွဲ့) ဥက္ကဋ္ဌနှင့် (၂) ခရိုင်အဆင့် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့အစည်း ကောင်စီဝင်များ (ဥပဒေပြုရေးမဏ္ဍိုင်)။ ခရိုင်လူဦးရေအလိုက် ကောင်စီဝင်လောင်းများကို ရွေးချယ်ပေးသည်။ သမ္မတကို ရာထူးမှ ပထမအကျော့ တွင် အခြေခံရွေးချယ်သည်။ မဲအများဆုံးရသူသည် သမ္မတဖြစ်လာသည်။ ရွေးကောက်ခံသမ္မတသည် ဒုတိယသမ္မတ နှစ်ဦးမှ လေးဦးနှင့် လက်ထောက်ငါးဦးအထိ ရွေးချယ်ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကောင်စီအဖွဲ့ဝင်မဖြစ်ရပါ။

တိုင်းဒေသကြီး အစိုးရအဖွဲ့၏ အာဏာနှင့် တာဝန်များကို တဖြည်းဖြည်း တိုးမြှင့်ဆောင်ရွက်ရန် ဥပဒေများ ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ သို့သော်လည်း အချို့သော တာဝန်များမှာ ဗဟိုမှ ခန့်အပ်ထားသော ခရိုင်အဆင့်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးထံတွင် ရှိနေသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ထိုင်းတွင် အဆင့်နှစ်ဆင့်ရှိသော ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေးကို အသုံးချခဲ့သည်။ ပထမအဆင့်မှာ စည်ပင်သာယာရေးအဖွဲ့၊ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့များ နှင့် ခရိုင်အဆင့် အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့များ အပါအဝင် ဒေသန္တရအစိုးရဖြစ်သည်။ ဒီအဖွဲ့တွေအားလုံးကို ရွေးကောက်ခံသမ္မတက ဦးဆောင်တယ်။ ဒုတိယအဆင့်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဦးဆောင်သော ဗဟိုအစိုးရ၏ ဒေသဆိုင်ရာ ဌာနခွဲဖြစ်သည်။

## အနာဂတ် 
Move Forward ပါတီ နှင့် ၎င်း၏ရှေ့ဆက်ဖြစ်သော Future Forward ပါတီက ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ဗဟိုအစိုးရ (သို့မဟုတ် ဒေသဆိုင်ရာအစိုးရ) နှင့် ဒေသန္တရကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရအစိုးရတို့ အပါအဝင် နှစ်ဆင့်ရှိသော ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေးကို လုံးဝပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ တိုင်းဒေသကြီးအစိုးရအဖွဲ့ကို ဖျက်သိမ်းသင့်ပြီး ခရိုင်အဆင့်တစ်ခုစီ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများကို ရွေးချယ်ကာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့၏ ဥက္ကဋ္ဌတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်သင့်ကြောင်း အကြံပြုထားသည်။   ယင်းက ဗဟိုအစိုးရမှ ဒေသန္တရအစိုးရအထိ ကွပ်ကဲမှုကွင်းဆက်ကို ထိထိရောက်ရောက် တိုစေပါသည်။ တရားစီရင်ရေးနှင့် စစ်တပ်မှလွဲ၍ ပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှုအားလုံးကို ဒေသဆိုင်ရာ အစိုးရများက စီမံခန့်ခွဲမည်ဖြစ်သည်။ အဆိုပြုချက်အောင်မြင်ပါက ခရိုင်အဆင့်အားလုံးတွင် ရွေးကောက်ခံခရိုင်အဆင့်ကောင်စီက ကြီးကြပ်ပြီး အကြံပေးသည့် ရွေးကောက်ခံ (ဗဟိုမှခန့်အပ်ခြင်းထက်) အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဦးဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ ခရိုင်အဆင့်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့သည် ခရိုင်အဆင့်၏ အဓိကကျသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

## ရာထူးတာဝန်များ 
ခရိုင်အဆင့်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ (PAO) သည် ၎င်း၏တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အတွင်း ပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှုများနှင့် တာဝန်များ အများအပြားကို ပံ့ပိုးပေးသည်၊၊

# တည်ဆဲဥပဒေများနှင့်အညီ ဥပဒေများပြဋ္ဌာန်းခြင်း။
# ဒေသဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အစီအစဉ်တစ်ခု ဖန်တီးပါ။
# နိုင်ငံသားများ၏ အကျိုးကျေးဇူးအတွက် အခြားဒေသခံအဖွဲ့အစည်းများနှင့် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ပါ။
# ရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် အခြားအစိုးရ အဖွဲ့များနှင့် ပူးပေါင်းကာ ငြိမ်းချမ်းရေး ထိန်းသိမ်းရေး နှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဆောင်ရွက်ခြင်း။
# ဒေသန္တရအနုပညာ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများကို ထိန်းသိမ်းမြှင့်တင်ပါ။
# ပညာရေးကို မြှင့်တင်ပြီး ပံ့ပိုးကူညီပါ။
# တိုင်းဒေသကြီးအစိုးရကိုယ်စား ဆောင်ရွက်သည်။

## ကြည့်ပါ။ 
* ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်မှုအပိုင်း
* ထိုင်းနိုင်ငံ၏ခရိုင်အဆင့်များ

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:နိုင်ငံ နယ်မြေအပိုင်းအခြား အမျိုးအစားများ
ကဏ္ဍ:ထိုင်းနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်ရေး နယ်မြေဒေသများ
ကဏ္ဍ:ပြန်လည်မဆန်းစစ်ရသေးသော ဘာသာပြန်များပါဝင်သည့် စာမျက်နှာများ