ပျောက်ဆုံးသောသား ပုံဥပမာ

**ပျောက်ဆုံးသောသား၏ ပုံဥပမာ** (အင်္ဂလိပ်: Parable of the Prodigal Son) သည် **ယေရှုခရစ်** ဟောပြောခဲ့သော ပုံဥပမာများထဲမှ အထင်ရှားဆုံးနှင့် အဓိပ္ပာယ်အနက်ရှိုင်းဆုံး ပုံဥပမာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ရှင်**လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်း** **အခန်းကြီး ၁၅၊ အငယ် ၁၁ မှ ၃၂** တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ **ပျောက်ဆုံးသောသိုး၏ ပုံဥပမာ** နှင့် **ပျောက်ဆုံးသောဒင်္ဂါးပြား ပုံဥပမာ** တို့နှင့်အတူ လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ "ပျောက်ဆုံးခြင်းနှင့် ပြန်လည်တွေ့ရှိခြင်း" ဆိုင်ရာ ပုံဥပမာ သုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

## ပုံဥပမာ၏ အကြောင်းအရာ 
ပုံဥပမာတွင် အဖေတစ်ဦးနှင့် ၎င်း၏သားနှစ်ဦးအကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။

# **သားငယ်၏ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ဆင်းရဲခြင်း:**
#* သားအငယ်သည် မိမိရထိုက်သော အမွေဥစ္စာကို တောင်းယူပြီး ဝေးလံသောပြည်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။
#* ထိုပြည်တွင် ကာမဂုဏ်၌ လွန်ကျူးကာ ဥစ္စာများကို ဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့သည်။
#* ဥစ္စာများ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အစာခေါင်းပါးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရကာ ဝက်ကျောင်းခြင်း အလုပ်ကိုပင် လုပ်ကိုင်ခဲ့ရသည်။ ဝက်စားသည့် ပဲ့တောင့်ကိုပင် စားချင်မတတ် ဆင်းရဲငတ်မွတ်ခဲ့ရသည်။
# **နောင်တရ၍ ပြန်လာခြင်း:**
#* သားအငယ်သည် မိမိ၏အမှားကို သတိရပြီး အဖေ့အိမ်ရှိ အခစားလုပ်သူများပင် ဝစွာစားရသည်ကို စဉ်းစားကာ အဖေ့ထံ ပြန်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
#* သူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ဝန်ခံပြီး သားအဖြစ် ခေါ်ခြင်းကို မခံထိုက်တော့ကြောင်း၊ အခစားလုပ်သားအဖြစ်သာ ထားရန် ပြောမည်ဟု ကြံရွယ်ခဲ့သည်။
#* အဖေ့ထံသို့ ပြန်လာစဉ်၊ အဖေသည် ဝေးကတည်းက မြင်သောအခါ သနားကြင်နာစိတ်ဖြင့် ပြေးသွား၍ သား၏လည်ပင်းကို ဖက်လျက် နမ်းရှုံ့ခဲ့သည်။
#* သားက အပြစ်ဝန်ခံသော်လည်း၊ အဖေက သူ့စကားဆုံးအောင်ပင် နားမထောင်ဘဲ၊ အစေခံများကို အကောင်းဆုံးဝတ်လုံ၊ လက်စွပ်၊ ခြေနင်းများ ဆင်ယင်ပေးရန်နှင့် နွားကလေးသတ်၍ ပျော်မွေ့ပွဲကျင်းပရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ "ငါ့သားသည် အထက်က သေ၏။ ယခုရှင်ပြန်၏။ အထက်က ပျောက်၏။ ယခုတွေ့ပြန်၏" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
# **သားကြီး၏ တုံ့ပြန်မှု:**
#* သားအကြီးသည် တောင်ယာမှ ပြန်လာသောအခါ ပွဲလမ်းသဘင် ကျင်းပနေသည်ကို သိရှိ၍ မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။
#* သူသည် အဖေ့ကို အမြဲအစေခံခဲ့ပြီး အလိုကို တစ်ခါမျှ မလွန်ကျူးခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏သူငယ်ချင်းများနှင့် ပျော်မွေ့ရန် ဆိတ်ကလေးတစ်ကောင်မျှ မရခဲ့ကြောင်း၊ ကာမဂုဏ်၌ ဥစ္စာဖြုန်းတီးသော ညီငယ်ပြန်လာသောအခါမှ နွားကလေးသတ်၍ ပျော်ပွဲကျင်းပကြောင်း အပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့သည်။
#* အဖေက သားကြီးကို နှစ်သိမ့်၍ "ငါ့သား၊ သင်သည် ငါ့ထံမှာ အစဉ်နေ၏။ ငါ၏ဥစ္စာရှိသမျှသည် သင်၏ဥစ္စာဖြစ်၏။ သင်၏ညီမူကား အထက်က သေ၏။ ယခုရှင်ပြန်၏။ အထက်က ပျောက်၏။ ယခုတွေ့ပြန်၏။ ထိုကြောင့် ပျော်မွေ့ဝမ်းမြောက်စရာအကြောင်းရှိ၏" ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။

## သွန်သင်ချက် 
ဤပုံဥပမာသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အခြေခံအကျဆုံးနှင့် အရေးအကြီးဆုံး သွန်သင်ချက်များစွာကို ဖော်ပြထားသည်-

* **ဘုရားသခင်၏ အကန့်အသတ်မဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း:** အဖေ၏ လုပ်ရပ်သည် သားငယ်၏ အပြစ်များကို မည်သို့မျှ မကြည့်ဘဲ ချက်ချင်း လက်ခံပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် လူသားများ အပြစ်ဝန်ခံ၍ ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်လာသည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားလှသော မေတ္တာနှင့် ကရုဏာတော်ကို ပုံဆောင်သည်။
* **နောင်တရခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း:** သားငယ်၏ နောင်တရသောစိတ်နှင့် ပြန်လာလိုသော ဆန္ဒသည် ကယ်တင်ခြင်းဆီသို့ ဦးတည်စေသော အရေးပါသည့် အဆင့်ကို ပြသသည်။
* **ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း:** ပျောက်ဆုံးသောသိုးနှင့် ပျောက်ဆုံးသောဒင်္ဂါးပြား ပုံဥပမာများကဲ့သို့ပင်၊ အပြစ်သားတစ်ဦး နောင်တရသည့်အခါ ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များ ဝမ်းမြောက်ကြကြောင်းကို အလေးထားဖော်ပြသည်။
* **တရားမျှတမှုထက် ကျေးဇူးတော်၏ ကြီးမားမှု:** အဖေ၏ လုပ်ရပ်သည် သားငယ်ထိုက်တန်သည်ထက် ပို၍ ပေးခြင်း (ဥပမာ- လက်စွပ်၊ ဝတ်လုံ၊ ပွဲတော်) သည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် လူ၏ထိုက်တန်မှုထက် သာလွန်ကြောင်းကို ပြသသည်။
* **သားကြီး၏ သဘောထား:** သားကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို နားမလည်နိုင်သော၊ မိမိ၏ကောင်းမှုများကိုသာ အားကိုးသော သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်နှင့် ဝေးကွာနေသော၊ မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု မှတ်ယူသူများကို စိန်ခေါ်သည့် သွန်သင်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤပုံဥပမာသည် ဘုရားသခင်၏နှလုံးသားကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ လူသားတိုင်းအတွက် နောင်တရ၍ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်လာရန် အမြဲတံခါးဖွင့်ထားကြောင်း အားပေးသည့် အနှစ်သာရပြည့်ဝသော သွန်သင်ချက်ဖြစ်သည်။

## ကျမ်းပိုဒ် 
**၁၁** တစုံတယောက်သောသူ၌ သားနှစ်ယောက်ရှိ၏။ **၁၂** သားအငယ်သည် အဘထံသို့ သွား၍၊ “အဘ၊ အကျွန်ုပ်ရထိုက်သော အမွေဥစ္စာကို ဝေ၍ ပေးပါ” ဟု တောင်းပန်လျှင်၊ အဘသည် ဥစ္စာများကို ဝေ၍ သားတို့အား ပေးလေ၏။ **၁၃** ထိုနောက် များမကြာ၊ သားအငယ်သည် မိမိဥစ္စာများကို သိမ်းယူ၍ ဝေးစွာသောပြည်သို့ သွားပြီးလျှင်၊ ထိုပြည်မှာ ကာမဂုဏ်၌ လွန်ကျူးသောအားဖြင့် ဥစ္စာပြုန်းတီး၍၊ **၁၄** ရှိသမျှကုန်သောအခါ၊ ထိုပြည်၌ ကြီးစွာသော အစာခေါင်းပါးခြင်းဖြစ်၍၊ သူသည် အလွန်ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်၏။ **၁၅** ထိုအခါ ပြည်သားတယောက်ထံသို့ သွား၍ အစေခံလျှင်၊ ဝက်တို့ကို ကျောင်းစေခြင်းငှာ သူ့သခင်သည် တောသို့ စေလွှတ်သဖြင့်၊ **၁၆** သူသည် ဝက်စားတတ်သော ပဲ့တောင့်ကိုပင် စားချင်မတတ် ငတ်မွတ်လျက်နေရ၏။ အဘယ်သူမျှ အစာကို မကျွေး။

**၁၇** ထိုအခါ သတိရလျှင်၊ “ငါ့အဘ၏အိမ်၌ အခစားသောသူများတို့သည် ဝစွာစားရကြ၏။ ငါမူကား ဤပြည်၌ သေအောင် အငတ်ခံရ၏။ **၁၈** ငါထ၍ အဘထံသို့ သွားမည်။ အဘ၊ အကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်ကို၎င်း၊ ကိုယ်တော်ကို၎င်း ပြစ်မှားပါပြီ။ **၁၉** ယခုမှစ၍ ကိုယ်တော်၏သားဟူ၍ ခေါ်ခြင်းကို မခံထိုက်ပါ။ သူငှားအရာ၌ အကျွန်ုပ်ကို ထားတော်မူပါ” ဟု ငါပြောမည်ဟူ၍ အကြံရှိသည်နှင့်၊ **၂၀** ထ၍ အဘထံသို့ သွားလေ၏။ သွား၍ ဝေးသေးသောအခါ အဘသည် သူ့ကိုမြင်လျှင်၊ သနားသောစိတ်ရှိသည်နှင့် ပြေးသွား၍ သား၏လည်ပင်းကို ပိုက်ဘက်လျက် နမ်းရှုပ်လေ၏။ **၂၁** သားကလည်း၊ “အဘ၊ အကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်ကို၎င်း၊ ကိုယ်တော်ကို၎င်း ပြစ်မှားပါပြီ။ ယခုမှစ၍ ကိုယ်တော်၏သားဟူ၍ ခေါ်ခြင်းကို မခံထိုက်ပါ” ဟုဆိုလျှင်၊ **၂၂** အဘက၊ “မြတ်သောဝတ်လုံကို ယူခဲ့၍ သူ့ကိုခြုံကြ၊ သူ၏လက်၌ လက်စွပ်တန်ဆာကို ဆင်ကြ။ **၂၃** ခြေနင်းကိုလည်း စီးစေကြ။ ဆူအောင်ကျွေးသော နွားကလေးကို ယူ၍သတ်ကြ။ သို့ပြီးမှ ငါတို့သည် စားကြကုန်အံ့။ ပျော်မွေ့ခြင်းကို ပြုကြကုန်အံ့။ **၂၄** ငါ့သားသည် အထက်က သေ၏။ ယခုရှင်ပြန်၏။ အထက်ကပျောက်၏။ ယခုတွေ့ပြန်၏” ဟု ဆိုပြီးမှ၊ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ပျော်မွေ့ခြင်းကို ပြုကြ၏။

**၂၅** သားအကြီးသည် တောင်ယာကလာ၍ အိမ်အနီးသို့ရောက်သောအခါ၊ ကခြင်း၊ တီးမှုတ်ခြင်း အသံကို ကြားလျှင်၊ **၂၆** ငယ်သားတယောက်ကိုခေါ်၍ “အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာနည်း” ဟု မေး၏။ **၂၇** ငယ်သားက၊ “သခင်၏ညီသည် ရောက်လာပါပြီ။ ဘေးနှင့်ကင်းလွတ်လျက်ရှိသည်ကို အဘတွေ့သောကြောင့်၊ ဆူအောင်ကျွေးသော နွားကလေးကို သတ်ပါပြီ” ဟု ပြောဆို၏။ **၂၈** သားအကြီးသည် အမျက်ထွက်၍ အိမ်သို့ မဝင်ဘဲနေ၏။ အဘသည် သူ့ဆီသို့သွား၍ ချော့မော့ရ၏။ **၂၉** သားအကြီးကလည်း၊ “အကျွန်ုပ်သည် ကာလတာရှည်စွာ အဘ၏ အစေကိုခံပါပြီ။ အဘ၏အလိုကို တခါမျှ မလွန်ကျူးပါ။ သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ်သည် အဆွေတို့နှင့်အတူ ပျော်မွေ့ခြင်းကို ပြုစေခြင်းငှါ၊ အဘသည် ဆိတ်ကလေးတကောင်ကို တခါမျှ မပေး။ **၃၀** ပြည်တန်ဆာမိန်းမတို့နှင့် ပေါင်းဘော်၍ မိမိဥစ္စာကို ဖြုန်းသော ဤသားငယ်ရောက်လာသောအခါ မူကား၊ အဘသည် ဆူအောင်ကျွေးသော နွားကလေးကို သတ်လေပြီတကား” ဟု ဆို၏။ **၃၁** အဘကလည်း၊ “ငါ့သား၊ သင်သည် ငါ့ထံမှာ အစဉ်နေ၏။ ငါ၏ဥစ္စာရှိသမျှသည် သင်၏ဥစ္စာဖြစ်၏။ **၃၂** သင်၏ညီမူကား အထက်ကသေ၏။ ယခုရှင်ပြန်၏။ အထက်ကပျောက်၏။ ယခုတွေ့ပြန်၏။ ထိုကြောင့် ပျော်မွေ့ဝမ်းမြောက်စရာအကြောင်းရှိ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

- ရှင်လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်း ၁၅း ၁၁-၃၂, သမ္မာကျမ်းစာ
ကဏ္ဍ:သမ္မာကျမ်းစာပါ စကားစု
ကဏ္ဍ:ယေရှု၏ ပုံဥပမာများ