open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
မှန်းရော်ကာ ဆွမ်းတော်ချ

**မှန်းရော်ကာ ဆွမ်းတော်ချ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## အကြောင်းအရာ
သုံးဆယ်မြို့တွင် သီတင်းသုံးတော်မူသည့် မောင်းထောင်ဆရာတော်ဘုရားသည် ဇာတိချက်ကြွေ မောင်းထောင်သို့ ကြွရောက်လာစဉ် ဒါယကာ၊ ဒါယကာမတို့သည် တစ်သောင်းကျော်တန် ကျောင်းဆောင်လုပ်လှူဒါန်းခဲ့သည်။ မောင်းထောင်ရွာအနီးရှိ လယ်တီရွာနေ ဆရာတော်ဘုရား၏ တစ်ဝမ်းကွဲအစ်ကို ဖြစ်သူ ဦးရွှေနှစ်သည် သုံးဆယ်မြို့၌ ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူသည့်အခါ ဆွေမျိုးတို့ကို နှိုးဆော်ကာ သက်ပျောက်ဆွမ်းကျွေး ပြုလုပ်ကြသည်။ ဤအကြောင်းကို ဖွဲ့ဆိုထားသည်။

## မှန်းရော်ကာ ဆွမ်းတော်ချ

ဘုရားဘဂဝါ တရားမဟာဓမ္မရာဇ်သော်မှ၊ ငါးနှစ်ကျော်ဝါတော်လေးဆယ်မျှ၊ နယ်ငေးပြည်ကုဿိန္နံ၊ ဣန္ဒတ်သိကြားနှင့်၊ ငပ်ထွားကာ ဗြဟ္မာကုသော်လဲ၊ အာယုတော်သင်္ခါရာဖြင့်၊ ကုသလာ အကုသလာ ဓမ္မတို့၊ မဟာဇယ စွန့်ဖြိုဖျက်လို့၊ ဖိုလ်မဂ္ဂင်ဝင်ကာအောင်းရသတဲ့၊ ရွာမောင်းမြေ၊ သာဘုမ္မိက၊ ဇာတိပင်မြင်မျှော်သည့်၊ ဆရာတော်ထိပ်တင်ဘုန်းငဲ့၊ မြို့သုံးဆယ်၊ ရာမညတွင်မှ၊ ဆုံးကွယ်ပဇီဝိတံ။

ပင်ဇလပ်ကယ်နှင့်၊ ရင်ကတ်မြိုင်ခိုင်အင်ကြင်းတို့၊ ကြိုင်သင်းစွာခါတပေါင်းတွင်မှ၊ အသပြာပေါင်း ငွေကုဋေကျော်နှင့်၊ အလောင်းတော် ရုပ်ကာယကိုဖြင့်၊ ပြာကျအောင် ဖိုကျင်ထိုးချည်တော့၊ ထွေထွေရာရာ ဝေဒနာအမျိုးတွေကြောင့် ဆွေမျိုးကုန်မလိုက်အုံးဝံ့ဘု၊ တိုက်ကုန်းသာဝိဟာရတွင်မှ၊ ချုံးချပူပန်။

အညာတခါကြွလာတော့၊ ဒကာ ဒကာမတွေ၊ နေအခြေကောင်းသူတို့၊ ငွေသောင်းရည် ဆယ်ထောင်ကျော်နှင့်၊ ရွှေကျောင်းတော် လှူကာဆောက်ကြ၊ မူဖောက်ပြန် သံဃာကွဲသောကြောင့်၊ ခွာလွှဲကြဉ်ရာမဉ်သုံးက၊ ခင်ဘုန်းထေရ်သာကီယတို့၊ ညီလှအောင်ကံဆောင်ရွက်လို့၊ ဆန်တက်ကာ သိမ်သမုတ်မည်ဟု၊ ထေရ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြံဖန်ရှာငဲ့၊ ဖြေမသာ လေနာစွဲသောကြောင့်၊ စဲရှာရအနိစ္စ၊ စိတ်အကြံမဆုံး။

တဝမ်းခြာ လှမ်းကာစပ်လိုက်ရင်၊ နန်းကပ္ပိမေပြမှာစံရစ်တဲ့၊ မဟာနန်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့၊ ဖေနှစ်ရွှေတီသားက၊ ဘုရားရှင်ဘဂဝါမြတ်သော်မှ၊ ဉာတ္တံစရိယောနှင့်၊ ကြံတော်မူပန်ယူစောကဲ့၊ ဗုဒ္ဓေါဘဂဝါကဲ့သို့၊ စေတကာသက်သေနှုံးရတော့၊ မြို့သုံးဆယ်ဟိုမှာပျော်သည့်၊ ဆရာတော်မရဧာကူးသူ၏၊ ကျေးဇူးဟုံ၊ ဂုဏ်ဗလတွေတို့၊ မှန်းရော်ကာဆွမ်းတော်ချရန်ဘို့၊ အမျိုးတော်သူ၊ အကျိုးမျှော်ဆလို့၊ နှိုးဆော်လှတုန်း။

## ခက်ဆစ်
၁။ ဓမ္မရာဇ် = ဓမ္မရာဇာ၊ တရားမင်း။

၂။ ဣန္ဒ = သိကြားမင်း။

၃။ ကုသလာဓမ္မ = ကုသိုလ်အကျိုးဆက်တရား။

၄။ အကုသလာဓမ္မ = အကုသိုလ်အကျိုးဆက်တရား။

၅။ မဟာဇဟ = ကြီးသောစွန့်ခြင်း (ဝါ) မြတ်သောစွန့်ခြင်း။

၆။ ဘုမ္မိ = မြေ။

၇။ ဇီဝိတံ = အသက်။

၈။ တဝမ်းခြာ = တစ်ဝမ်းကွဲ။

၉။ ဉာတတ္ထံစရိယော = ဆွေမျိုးတို့၏ အကျိုးငှာ ကျင့်တော်မူခြင်း။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
မလာဆုနှင့်မာဆု

**မလာဆုနှင့်မာဆု** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## အကြောင်းအရာ
သုံးဆယ်မြို့ မောင်းထောင်ဆရာတော်ဘုရားသည် ဇာတိချက်ကြွေ မောင်းထောင်မြို့သို့ အလည်လာလို၏။ သို့သော် မောင်းထောင်ရွာတွင် သံဃာတော်များ မညီညွတ်သဖြင့် မလာလိုပေ။ ဇာတိရွာကို မလွမ်းဆွတ်ရန်၊ ဒါယကာ ဒါယကာမများ ပင့်ဖိတ်ထားသည့် ပုံသိမ်မြို့သို့သာ ကြွသင့်ကြောင်း ရေးဖွဲ့ထားသည်။

## မလာဆုနှင့်မာဆု

သုံးရွှေဆယ်နယ်မြေရပ်၏၊ (ငွေဆဒ္ဒန်ပြောင်မာစု) တွင်မှ၊ ဓာတုရံမွေသရီနှင့်၊ မဟေသီ စေတီလှသို့၊ မှီသကာတိုကတာဖွဲ့လို့၊ ကြာခဲ့ပြီစံပျော်ရွှင်သော်ကြောင့်၊ ထံတော်တွင်ပန်ဆင်ရုံးကြသည့်၊ ခွင်သုံးဆယ်ရာမညမှာ၊ ဘုန်းတေဇမဟန္တာ။

မြတ်စွယ်တော်ဓာတ်မွေထူး၊ မျှော်ဖူးချင်တိုင်ပင်ဖိတ်လို့၊ တင်ထိပ်ခေါင်ဝဇီရာတို့နှင့်၊ သီဟဠာ၊ ဒီပါကျွန်းက၊ ဖြန့်ရွှန်းချွေရွှေထောင်မောင်းမှာ၊ ဆရာတော် (၂) ဝါအောင်းမိလျှင်၊ ခွာပြောင်းလေတထွေဆုတ်လို့၊ ပြည်ဥက္ကံ၊ မြို့နံရောနှင့်၊ တကောနယ်သဘုမ္မိက၊ ဗောဓိမဏ္ဍိုင်ထိ၊ မြို့ရခိုင်သိမ်သမုတ်ရာက၊ ပြေကုဿိန်လှဲ့ကာရှောက်ခဲ့၊ ဆဲ့ ခြောက်ပြေရောက်လေသမျှပ၊ ဒေသတွေနိုင်ငံပေါရက်နှင့်၊ သံယောဇဉ်မပြတ်အုံးနိုင်ဘု၊ ရပ်သုံးဆယ်မြို့ဒေသကို၊ ဘုန်းကြွရောက်လှာ။

စောမုနိန်အစိန္တေကဲ့သို့၊ ပုသိမ်မြေအနောက်ချောင်းက၊ လျှောက်တောင်းပန်ဒါယကာတို့နှင့်၊ သာသနာအရှည်ဖြစ်စေဘို့၊ သည်နှစ်မှာ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကဲ့သို့၊ ဝါဆိုမည် ခွင့်တော်ပေးသော်ကြောင့်၊ ကြာလေလေ ညာမြေနှင့် ဝေးချေပေါ့၊ ဆွေးမြှော်တပူပင်စွာ၊ လူရှင်ပါမျှော်ဆဲ။

ဆင်ခြင်ကာ ပညာနှင့်ကြည့်ပါတော့၊ တပည့်ဒကာကျော်ကဖြင့်၊ ဆရာတော် အညာမပျော်ပိုက်ပုံက၊ တော်လိုက်လေ မလာဆုနှင့်၊ မာဆုကို ( ပန်ပန္နက်) ပါငဲ့၊ မာန်တက်ခါဝန်တိုလို့၊ ရန်ဘက်လို အမျက်ညိုမကင်းသော်ကြောင့်၊ ပဉ္ဇင်းခံရှင်ပြုပေါရက်ကနှင့်၊ အလှူခံအတူမနှောကြဘု၊ ဆူလောညာဏ် သည်အရှုပ်တွင်တွေတို့၊ ထေရ်ပုဂ္ဂိုလ်ဘယ်သူရှင်းနိုင်ပ၊ ရွှေယင်းမာရပ်ဒေသတွင်မှ၊ အင်ကြင်းပင်ပြင်းပင်နှစ်ခွကဲ့သို့၊ ရင်ကလို ညှိနှိုင်းနိုင်ဘု၊ အဝေးမှာ ဧရာကဆိုင်းပါတော့၊ ဒွေးနှစ်ဖြာ၊ ကျေးရွာတပိုင်းစီပ၊ ဂိုဏ်းကနှစ်ကွဲ။

## ခက်ဆစ်
၁။ ငွေဆဒ္ဒန်ပြောင်မာစု = တောင်ဘက်အရပ်။

၂။ မဟေသီ = ဘုရား။

၃။ တေဇမဟန္တာ = တန်ခိုးကြီးမားလျက်ရှိသည်။

၄။ သီဟဠာ = သီဟိုဠ်ကျွန်း။

၅။ ပန်ပန္နက် = ပန်ကြားသမှု ပြုပါသည်။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ပုလင်းရေမမြီးပါနှင့်

**ပုလင်းရေမမြီးပါနှင့်** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## အကြောင်းအရာ
အသက် ၆၈ နှစ်အရွယ်ရှိ ကန္နီမြို့သူကြီး ဦးဖုန်းမိုသည် မြို့အုပ်နှင့်အတူ အရက်သောက်မိရာ မူးယစ်၍ အိမ်ပေါ်မှ လိမ့်ကျကြောင်း ကြားသိရ၍ ဖွဲ့ဆိုထားသော သံချိုကဗျာ ဖြစ်သည်။

## ပုလင်းရေမမြီးပါနှင့်

ရီအခြေ ဘိုးဖေက၊ ဒေသရွှေနီမြို့မှာ၊ မင်းပြည်စို့ အမွေခံ။

ဖွားသန့်စင် မြင်သည့်ရက်က၊ ပုခက်တင် ငယ်အခါက၊ နုရုဒ္ဓါ သတို့သားကဲ့သို့၊ စားအစာ ဘယ်ထမင်းနှင့်၊ ဘယ်ဟင်းမှာ ဘယ်ကဖြစ်သည်ဟု၊ ရင်းမြစ်ကို မသိခဲ့အုံးခဲ့ဘု၊ ဘုန်းရှိတဲ့ကံ။

ဘိလပ်စံ ထပ်မံလို့ စိုးပြန်တော့၊ အရိုးကို အရွက်မဖုံးနိုင်ဘု၊ ဆက်အုံးပြန် ခံယူလျင်းပေရ၊ တူရင်းချာ သမက်သားကိုဖြင့်၊ ကိုးစား၍အပ်ခါနှံ၊ လာဘ်လာဘံရွှင်တောင်း။

မိတ္ထိပြေ ဝေဒေဟက၊ ဒေသမဇ္ဇဂုံးသို့၊ မဟော်လုင်ကို၊ ခေါ်ချင်အုံးသော်ကြောင့်၊ ညည့်သုံးယာမ်အခါကြီးတွင်မှ၊ မြင်းစီးကာ ကိုယ်တိုင်သွားတော့၊ တံခါးတွင် မြင်းကျွံလို့ ကျိုးပါသတဲ့၊ ပြည်စိုးကံ မတ်ရှစ်သောင်းငဲ့၊ အပေါင်းအဖော်ကြောင့်၊ ချိန်မတော် အိမ်ပေါ်ကလျောပြန်ခဲ့၊ ငယ်သောဟိုအခါကဲ့သို့၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို အတင့်မရည်းသာဘု၊ အပြင်းပြေ ပုလင်းရေကို မမြီးရစ်ပါနှင့်၊ သည်းခံဘို့ကောင်း။

## ခက်ဆစ်
၁။ နုရုဒ္ဓါ = အနုရုဒ္ဓါ သတို့သား၊ မိဘထံမှ မုန့်ကိုတောင်းရာ မရှိဟုဆိုသဖြင့် မရှိမုန့်ကိုပင် တောင်းပြန်သောအခါ နတ်တို့က နတ်ဩဇာကို ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။

၂။ မိတ္ထိပြေ = မိတ္ထိလာ (ဝါ)၊ မိဓိလာတိုင်းပြည်။

၃။ ဝေဒေ= ဝိဒေဟရာဇ်မင်းကြီး။

၄။ မဇ္ဈဂုံး = မဇ္ဈဂုံးရွာ၊ မဟော်သဓာလုလင်နေသည့်ရွာ။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
မဟာမုနိမြတ်ရှင်တော်

**မဟာမုနိမြတ်ရှင်တော်** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## အကြောင်းအရာ
ရေးသားထားသည်မှာ ရက္ခပူရအမည်ရှိ ရခိုင်ပြည် ဓညဝတီသို့ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား ဒေသစာရီ ကြွချီတော်မူလာသောအခါ သတ္တဝါတို့အား တရားဟောတော်မူသည်။ ထို့နောက် ပြန်လည်ကြွချီတော်မူမည်ကို မင်းနှင့်တိုင်သူပြည်သားတို့က တောင်းပန်သောကြောင့် ကိုယ်စားထားတော်မူခဲ့သည့် အကြောင်းအရာကို ရေးဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## မဟာမုနိမြတ်ရှင်တော်

သမိုင်းအစဉ်၊ တိင်းဓညတွင်မှ၊ ပဉ္စလောဟာကြေးတို့၊ ဂေါတမာအသွေးတူ တွေးယူဘိသို့၊ သူရိယာစန္ဒာမင်းက၊ ကမ္ဘာချဉ်းအောင် သာသနာထွန်းစေဘို့၊ ကိုယ်စားတော် ကျိုလှော်သွန်းသည်ဟု၊ မော်ကွန်းစာညွှန်းကာနှိပ်ခဲ့၊ ကျွန်းညာထိပ် တောင်ဇမ္ဗူ။

စိန္တေရှင်ရွှေရင်ငွေ့နှင့်၊ တင်ရွေ့လှုံမွေ့ယူဘိလို့၊ တုဏှိဘာဝါဖြင့် သာသနာ အရှေခေတ်ထိ၊ နေရစ်ပါ ငါ့ညီပွားငဲ့၊ ကိုယ်စားတော်ထက်ဝယ်ဖွဲ့သို့၊ ထားခဲ့တော်မူ။

ကျမ်းသင်္ဂါယနာတင်တဲ့၊ ပါအဝင် စာတွင်မတွေ့ပြီဘု၊ အိမ်ရှေ့စံ ပြေရခိုင်က၊ ရွှေညာတိုင် ဒေသစာပင့်ခဲ့၊ ရာမင့်နောင် ပြောင်ဖြူရတဲ့၊ မူလပဉ္စမံဖြင့်၊ ပူရစံမန္ဓာတ်မျိုးက၊ မြတ်နိုးဖွယ်ကိုးကွယ်လို့ထားခဲ့၊ ဘုရားမြတ်သသမ္ဘူ၊ မြန်ဇမ္ဗူပျံ့လှိုင်း။

ပြည်တကာ သည်မှာဆုံကြ၊ တည်ရတနာပုံ၊ အမည်ဘဂဝါမုနိသို့၊ ဦးရှိတင် ဝစီနှုတ်ကယ်နှင့်၊ လက်အုပ်ပြိုင်မုခ်လှိုင်သို့သွားမိရင်၊ နှုတ်ဖျားတော် သွားပေါ်မလောက်ပြုံးသည်ဟု၊ နှလုံးတွင်ဘဝင်ပီတိနှင့်၊ ထင်မိထင်ယောင်မှားကြ၊ အများပင် လူပူဇော်လော့၊ တရားတော် သင်မဟောရစ်နှင့်၊ ရှင်ဂေါတမာ ဩဇာနှင့်ပိတ်ခဲ့လို့၊ ဗျာဒိတ်တော် ထုတ်ဖော်မကြွေးရှာသတဲ့၊ အစိန္တိတံကို အနိမ္မိသံလို့ရေးခဲ့၊ ဘုရားပုံစံ နသုန္ဒရံဖြင့် တွေးကြတော့၊ ရှေးကသမိုင်း။

## ခက်ဆစ်
၁။ အစိန္တတံ = မကြံစည်အပ်သော။

၂။ အနိမ္မိသံ = အနိမိသ၊ မျက်စိမမှိတ်သော။

၃။ နသုန္ဒရံ = မကောင်းသော၊ မတင့်သော။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်
*မဟာမုနိ ရုပ်ရှင်တော်မြတ်ကြီး(မန္တလေး)

*မာရ်အောင်မြင် ပြည်တော်ပြန်ဘုရား

## ကိုးကား
ပြည်မိုး (ဘောလုံးသမား)

**ပြည်မိုး**(၁၅ အောက်တိုဘာ ၁၉၉၂ ခုနှစ်ဖွား)သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဘောလုံးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ အမျိုးသား ဘောလုံးအသင်း၌ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ကစားခဲ့သည်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင် ရခိုင်ယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်း၌ စာချုပ်သက်တမ်းကုန်ဆုံး၍ ဇေယျာရွှေမြေ ဘောလုံးအသင်းသို့ ပြောင်းရွေ့သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုနှစ်ရာသီ ဒုတိယအကျော့ပွဲစဉ်တွင် ရခိုင်ယူနိုက်တက်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းရွေ့ခဲ့သည်။

## ကိုးကား
သံဂါယနာတင်ပမာ

**သံဂါယနာတင်ပမာ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## သံဂါယနာတင်ပမာ

ပုရပြည်စတည်ပျိုးခဲ့တဲ့၊ မြတ်ဘိုးတော်ရာဇာက၊ သာသနာဘုရင်မြှောက်လို့၊ တင်လျှောက်ကာဖူးမျှော်ကပ်တဲ့၊ ဦးမြတ်ခင်နေတတုန်းငဲ့ပြင်၊ တည်ကုန်းဘောင်ရွှေဘိုစံနှင့်၊ မန်းနဂရံ၊ နန်းစံနတ်ပေပ၊ မန္ဓတ်နွယ်ဒါယကာက၊ သာသနာရာဇာမှူးပါဟု၊ အထူးပင်ကိုးကွယ်သပေတဲ့၊ ဦးညေယျထိပ်ခေါင်တင်။

တည်အခြေသည်ရွှေတောင်က၊ ဝေမှောင်ကို၊ နေရောင်လွှမ်းလေသို့၊ ပြောင်ရွှန်းဝေ၊ ကျွန်းသပြေဆုံးအောင်ပ၊ ဇမ္ဗူကျော်နှစ်ဆူဘုန်းတို့၏၊ မူထုံးစံစဉ်အလာနှင့်၊ ဝင်သာကီသင်္ဃာရဟန်းတို့၊ စာကျမ်းဂန်ဂန္တန္တရကိုဖြင့်၊ ကျွမ်းကြရက်ပင်။

နန်းထူကာမန်းဘူမိ၊ သူရိယာနေအလျှံကဲ့သို့၊ ဣဘိယံရာဇာက၊ ဝိမလာဘွဲ့လှူနှိပ်လို့၊ ဖြူရိပ်စံတံခွန်တင်တဲ့၊ တံဆိပ်ရင်ထိပ်တင်ဘုန်းငဲ့၊ တိုက်ကုန်းမြေ၊ ရွှေသာလယ်က၊ သုံးရွှေဆယ် အောက်ခွင်သို့လှမ်းမိရင်၊ ရဟန်းထေရ် ပုဂ္ဂိုလ်ကောင်းတို့၊ ဟိုကျောင်းပျော်သည်အရှင်နှင့်၊ မပေါင်းချင် ရန်တမီးကဲ့သို့၊ ကံကြီးငယ်ရှောင်ကြဉ်ကွင်းသည့်ပြင်၊ ပဉ္ဇင်းခံရှင်ပြုရေးကိုမှ၊ အလှူခံအတူမထွေးသောကြောင့်၊ ပူဆွေးရှာသုံးဆယ်မြို့ရယ်က၊ ဘုန်းရွယ်လို့ ဆန်လှာချင်၊ ကံကြမ္မာငင်လို့ နတ်ခွင်ယွန်း။

နန်းကုဿိန်ပြည်ခွင်က၊ မြတ်ရှင်ပင်ဓာတ်အသင်္ခတသို့၊ ဝင်ကြွကာ ဖိုလ်တော်ကူးမိရင်၊ ပျော်မြူးပုံနဲနာဆန်းလို့၊ ကွဲလမ်းပုံအဖြာဖြာမို့၊ ရဟန္တာကဿပါအမှူးနှင့်၊ လက်ဦးတွင်ပဋ္ဌမာပ၊ သင်္ဂါယနာ တင်ကာမြှောက်လေသို့၊ ရွာလျှောက်သူဒကာဒကာမတွေနှင့်၊ နာယကဦးကေတုငဲ့၊ ဝေစုအတူခံကြ၊ မူသိဿံ ဦနန္ဒက ဆန္ဒတူ ပဋိညာဉ် နှင့် ပြွမ်းဝင်ကာ၊ ဆွမ်းစဉ်ပရိတ်ကယ်တို့၊ ပင့်ဖိတ်ရာအတူခံကြလိမ့်၊ ဗူသယံ အမတာ ပျော်၏သို့၊ ဆရာတော်အညာကပြောင်းကာမှ၊ အရမ္မေသာရွှေမောင်းမှာမဖြင့်၊ တကာတွေ သဒ္ဓါရေကောင်းစေဘို့၊ သင်္ဂါယဉ်တင်ယနာပေါင်းကြချည်တော့၊ ကျောင်းရှိနယ်ဝှန်း။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
အက်ဆမ်မြို့

အက်ဆမ်မြို့သည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်းရှိ မြို့တော် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၀ ခုနှစ်တွင် လူဦးရေ ၅၆,၅၀၀ ဦး ရှိပြီး မြို့ပြ ခရိုင်ဒေသတစ်ခု အဖြစ် အုပ်ချုပ်ရေး စနစ် ရှိသည်။

နဂိုမူလ အက်ဆမ်ဘုရင့်နိုင်ငံတော်သည် အာဖရိကရှိ ရှေးအကျဆုံး လူများ ယနေ့အထိ တောက်လျှောက် နေထိုင်ခဲ့ရာ နေရာများတွင် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ အက်ဆမ်နိုင်ငံသည် ရေကြောင်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေး အင်အားကောင်းခဲ့ပြီး ထိုဒေသအား ဘီစီ ၄၀၀ ခုနှစ်မှ အေဒီ ၁၀ ရာစုနှစ် အထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၀ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကိုမှ အက်ဆမ် ရှေးဟောင်းသုတေသန ဒေသအား ၎င်း၏ သမိုင်းတန်ဖိုးကြောင့် ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ် နေရာတစ်ခု အဖြစ် စာရင်းထည့်သွင်းခဲ့သည်။
ဦးသူတော်နှင့် ကျပ်တလုံး

**ဦးသူတော်နှင့် ကျပ်တလုံး** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## ဦးသူတော်နှင့် ကျပ်တလုံး

အခေါင်ပရမေ တောင်ရွှေတွင်းရယ်က၊ နေရင်းမှာ မပျော်မွေ့သော်ကြောင့်၊ ဆင်ရွေ့ခဲ့အောက်တိုင်းနယ်၊

ငှက်ပျောသီးကိုလ၊ တောကြီးရာရှာဖွေလို့၊ နားမနေ ဝါးတွေခုတ်ရာက၊ မလုပ်နိုင် အားအန် နွဲ့သော်ကြောင့်၊ ဖျားပြန်ခဲ့တယ်။

အရာခံ ပြာတာ လုပ်ရာက၊ ဟာဟုတ်ပေါင် ရောင်တလုံးကိုဖြင့်၊ ကတုံးပြောင်ကဒိပ်ကယ်နှင့်၊ ကျောင်းရိပ်သို့မှီတာတွယ်၊ ပိတ်ထပ် နှင့်အမြန်။

ကျပ်တလုံးငယ်နှင့်၊ ရပ်သုံးဆယ် နဂရံက၊ အတန်တန် ဆန်ခံလို့ရတော့၊ သီလရင်ဖြူဖြူလတ်ကဲ့သို့၊ စရပ်မှာအကြံပြုပါလို့၊ အဝတ်ဖြူဇွတ်ယူလို့၊ လုသည့်နှယ် အရွယ်တူ မယ်သူမညုရစ်ပါနှင့်၊ ဖိုးသူ့ကဗြဲ။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
အိုမိုမြစ်

အိုမိုမြစ်သည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ တောင်ပိုင်းရှိ အရေးပါသော မြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မြစ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးသည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ နယ်နိမိတ်အတွင်းတွင်ပင် တည်ရှိပြီး ကင်ညာနိုင်ငံနှင့် နယ်စပ်ဖြစ်သော တာကာနာကန် အတွင်းသို့ စီးဝင်သည်။
လာလီဘယ်လာမြို့

လာလီဘယ်လာမြို့သည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း အမ်ဟာရာဒေသ အတွင်း တည်ရှိပြီး ကျောက်တုံးတစ်တုံးတည်းကို ထွင်းထုတည်ဆောက်ထားသော ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများကြောင့် ထင်ရှားသည်။ လာလီဘယ်လာ တစ်မြို့လုံးသည် အလယ်ခေတ် နှင့် အလယ်ခေတ်နောက်ပိုင်း အီသီယိုးပီးယားရှိ ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ သက်သေ အဖြစ် ပြသလျက် ရှိသည်။ လာလီဘယ်လာသည် အီသီယိုးပီးယားတွင် အက်ဆမ်မြို့ ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး မြို့တော် တစ်ခု ဖြစ်ကာ ဘုရားရှိခိုးများ လာရောက်ဝတ်ပြု လည်ပတ်ရာ နေရာတစ်ခု လည်း ဖြစ်သည်။ အက်ဆမ်မြို့နှင့် မတူသည့် အချက်မှာ လာလီဘယ်လာတွင် နေထိုင်သော လူဦးရေ အားလုံး လိုလိုမှာ အောသိုဒေါ့စ် ခရစ်ယာန် ဘာသာဝင်များ ဖြစ်သည်။ အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံသည် ၄ ရာစု၏ ပထမတစ်ဝက်တွင် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို စတင်ကိုးကွယ်ခဲ့သဖြင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အစောဆုံး ကိုးကွယ်သော နိုင်ငံများတွင် တစ်နိုင်ငံ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။
အောင်ကျော်ထွန်း (ဘောလုံးသမား)

**အောင်ကျော်ထွန်း**သည် မြန်မာလက်ရွေးစင် ကစားသမားဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ 

## နိုင်ငံတကာ ကစားသမားဘဝ 
အောင်ကျော်ထွန်းသည် ၂၀၀၀ ခုနှစ် တိုက်ဂါးဖလားတွင် ထိုင်းနိုင်ငံနှင့် ကစားသောပွဲတွင် မြန်မာလက်ရွေးစင်အသင်း၌ ဝင်ရောက်ကစားခဲ့သဖြင့် ဖီဖာအသိအမှတ်ပြုပြိုင်ပွဲများတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကစားသော အသက်အငယ်ဆုံး ကစားသမားဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုပြိုင်ပွဲကစားနေစဉ်တွင် သူ၏ အသက်မှာ ၁၄ နှစ်နှင့် ၉၃ ရက်သာ ရှိသေးသည်။ သူသည် ထိုစံချိန်ကို ဆယ်စုနှစ်တခုလုံးထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင်မှ ဆိုမာလီနိုင်ငံသားကစားသမား အဗ္ဗီနျူ မိုဟာမတ်မှ ထိုစံချိန်အား ချိုးနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပထမဆုံးပြိုင်ပွဲဖြစ်သော ထိုင်းနိုင်ငံအသင်းနှင့် ကစားသောပွဲတွင် ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် နိုင်ငံတကာပြိုင်ပွဲများတွင် အသက်အငယ်ဆုံး ဂိုးသွင်းယူနိုင်သူအဖြစ် စံချိန်ချိုးနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုစံချိန်ကို ယနေ့တိုင် ကျော်ဖြတ်နိုင်သူ မရှိသေးပေ။ သူသည် နိုင်ငံတကာ ကစားပွဲ ၁၃ ပွဲ ကစားခဲ့သည်။ 

## နည်းပြဘဝ 
ယခုအခါတွင် သူသည် မြန်မာ အမျိုးသား အသက် ၂၀ နှစ်အောက် ဘောလုံးအသင်းတွင် လက်ထောက်နည်းပြအဖြစ် လုပ်ကိုင်လျက်ရှိသည်။

## ကိုးကား
## ပြင်ပလင့်များ
*
သိကြားပန်ရန် ဖန်သည့်ဟန်

**သိကြားပန်ရန် ဖန်သည့်ဟန်** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## သိကြားပန်ရန် ဖန်သည့်ဟန်

ထောင်ရာပယ် ဆယ်သတ္တောနှင့်၊ နှစ်ကောမာကောဇာပြုတဲ့၊ သုံးခုတွင် ကဆုန်နွေ၏၊ ပုဏ္ဏမေ၊ ယုန်ငွေဝန်းက၊ စ နေ စွန်း ပေါ် ကျော် နံနက်သို့၊ ယွန်းလေးချက်အချိန်တော်။

ပြည်ပေါက္ကံစုက္ကတေးတဲ့၊ မိထွေးတောင်ညာတင်လို့၊ ဗုတလင်တွင် သမိုင်းနှင့်၊ မြောက်ပိုင်းဝယ်၊ တိုင်းနယ်ကြောက်ရတဲ့၊ ဂိုဏ်းထောက်တော်အရှင်မြတ်က၊ ဝင်အရဟတ္တဖိုလ်၊ ဟိုနောင်ပါရအောင်၊ ဓာတ်အသင်္ခတာ သဗ္ဗညုတဲ့၊ ဓာတု ကိုမြှုပ်သည့်အိုးနှင့်၊ လုပ်ပျိုးထောင်ပူဇော်တဲ့၊ အုတ်ရိုးတော် စေတီပျက်သော်ကြောင့် ဤရက်တွင်မင်္ဂလာဟ၊ ဦးပညာတွင်နာမံက၊ ဒကာပန်းရန် အလုပ်ကောင်းသူနှင့်၊ အုတ်ဟောင်းကို ပယ်ကာချလို့၊ နဝကမ္မ ဖြစ်စေဘို့၊ ခင်းအုတ်မြစ်ဖော်။

ဓရင်ခွေတင်ရွှေထီးက၊ မြေကြီးတိုင်အစဉ်မြဲစေဘို့၊ တင်လဲတထွေနှင့်၊ သလဲငွေကျွဲရေပြတ်ပါတဲ့၊ ဂဟေလုပ်ရန် ကော်အနှစ်ကဲ့ပြင်၊ အုသျှစ်ခုံအုံ့တုံ ခေါက်ကယ်နှင့်၊ ထုံးဖောက်လို့ အင်္ဂတေဖျော်၊ သင်းတေဇော်ပျံ့လှောင်း။

ပညာရောင် ကမ္ဘာချဉ်းလောက်ကဲ့၊ တောင်တွင်းလာ တွင်ကာခေါ်ကြ၊ ခင်ဆရာဖျော်၊ သညာမပျော်ငေးလေသို့၊ သည်ကျောင်းစံ ဆရာတော်က၊ ဘုန်းကြီးပေါ်ငယ်နာမည်နှင့်၊ နတ်ရွာပြည်တာရှည်သိကြ၊ စုတိကာဝိညာဉ်ခန်းလို့၊ မိဝမ်းဝယ်သန္ဓေဝင်တော့၊ ရဟန်းပင် ဖြစ်စေအုံးတော့လို့၊ နှလုံးရေလွန်ဖြူစင်တဲ့၊ မူအသွင်သူဝင်စားသည်ဟု၊ အများပင်ထင်ပေရှာကြ၊ ဦးပညာသံဃာကလေးငဲ့မှာ၊ ဘုရားအကျန်၊ အားအန မသေးရအောင်၊ အငှားပန်းရန် သိကြားဖန်လို့၊ ပေပေသထင့်၊ ရှေးလက်စဟောင်း။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
တရားဟောကြွချီ ဘုန်းလယ်တီ

**တရားဟောကြွချီ ဘုန်းလယ်တီ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## တရားဟောကြွချီ ဘုန်းလယ်တီ

နော်ဒတ္တံ မန္ဒာဘွေ ကဲ့သို့။ ကံဂါမေရွာ ရွှေပျားတွင်မှ၊ စကားသာယာစွာနှင့်၊ ရွာပါအောင်ညှာတာလို့ နှူးနိုင်ငဲ့၊ အာဏာအထူးပင် ပြောဆိုမိန့်နိုင်တဲ့၊ ဦးစံချိန့်တိုက်ကြီးပိုင်။

ဂေါတမာသခင်၊ စောဘဂဝအရှင် လောက်မှတ်ကြ၊ သောဠဿ ပြည်ခွင်ကျော်တဲ့၊ ဆရာတော်လယ်တီဘုန်းငယ်က၊ ရွှေကုံးနှစ်ဖြာ၊ ရွာရွှေပျားတို့၊ ဟောပေရှာ၊ ဂေါဏေအသားနှင့်၊ သေငါးမည် သူရာအရက်တို့၊ ယူတသက်ပင် မကြဉ်အုံးသော်လဲ၊ နှလုံးမပူပန်ရအောင်၊ ထုံးမူအမှန်၊ ဘုန်းအလှူခံကဖြစ်ပေတဲ့၊ သုံးနှစ်ထိတိုင်။

ဆွဲငင်ကာ၊ ယာဉ်ရလှည်းထားနှင့်၊ တင်သွားကာ၊ တရားနာအပေါင်းတို့၊ ခရာမောင်းသံစည်သံ မဆိတ်ပြီဘု၊ တည်ရိတ်ဖြူ၊ ကြိုးရှည်တန်းလို့၊ ခိုးသန်းတိုင်ပို့ကာပင့်ကြ၊ တို့ရွာနှင့်မင့်ရွာအပြိုင်၊ ဝင့်ဝါနိုင်ကြပေ့ လူမြင်တိုင်း။

အကြည်ညို သည်လိုကြီးကြရင်၊ ကိုယ်မီး ကိုယ်မသတ်နိုင်လို့၊ ဟိုရပ်သူသည်ရွာသားနှင့်၊ စပ်ကြားတွင်၊ ရထားငင်လို့ရုန်းကြ၊ ခင်ဘုန်းဝေ နှလုံးမပြေသိပလို့၊ ရွှေစိတ်တော်ညစ်ကာ ညူးရှာလိမ့်၊ ရာထူးခံဦးစံချိန်ငဲ့၊ နံစိမ့်အောင် အသက်ဘေးငယ်ကြောင့်၊ ထွက်ပြေးကာ ဝေးရာကာရုန်းသတဲ့၊ လယ်တီဆရာဘယ်ဆီမှာ ပုန်းရှာလိမ့်၊ ဗိုလ်ကုန်းဆိုတဲ့ ကျောက်ကယ်နှင့်၊ ဟိုအနောက်ရွာ ကြောက်စရာငနဲတွေက၊ မောဂ္ဂလန်အသွင်၊ နောက်ဆံနထင်ကို ခွဲမလို့ပ၊ ခဲဒုတ်နှင့်ဝိုင်း။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ဓာတ်ပုံရှုကာ ပူမီးဖြာ

**ဓာတ်ပုံရှုကာ ပူမီးဖြာ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## အကြောင်းအရာ
သုံးဆယ်မြို့တွင် မောင်းထောင်ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူသည့်အခါ အလောင်းစင်၌ တင်ထားသော အလောင်းတော်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ မောင်းထောင်သို့ ပို့သည်။ မောင်းထောင်ရှိ ရဟန်းသာမဏေ၊ ဒါယကာ၊ ဒါယကာမတို့သည် လွမ်းဆွတ်တသ ဖြစ်ကြရသည်။ ဤအကြောင်းကို ဖွဲ့ဆိုထားသည်။

## ဓာတ်ပုံရှုကာ ပူမီးဖြာ

မြေပထဗျာ နေရာကောင်းတဲ့၊ ရွှေမောင်းရွာသာဂီရိက၊ ဇာတိတော်မူပထမံ့ပ၊ သူရကန်မြူအလျှံပျောက်ဖို့၊ ဖန်တောက်ပုံဥဏ္ဏဂူကဲ့သို့၊ ဂုဏ်တဆူဒီပါကျော်တဲ့၊ ဆရာတော်မဟာဘုန်းငဲ့၊ ခွင်သုံးဖြာရာမညတွင်မှာ၊ ဆုံးကွယ်ပဇီဝိတံ။

ဓာတ်လေးထွေ သွေးလေသလိပ်ကယ်ကြောင့်၊ မှေးမှိတ်ကာဖြေမသာဘု၊ ဝေဒနာမခံချိလို့၊ ကံဝိပါကြမ္မာညှဉ်းသော်ကြောင့်၊ မာမြင်းအောင် မျှော်ခေါ်သည့်၊ သမားတော်ဇီဝကတွေသို့၊ လူ့ပြေတွင်ကုပေကြသော်လဲ၊ ဧကဝိသတာနှင့်၊ သောရီမှာသုညာဂဏန်းပ၊ ငုံပန်းခိုင် ခွာညိုဆင်တဲ့၊ ပြာသိုခွင်ခုနှစ်ရက်၏ညာဝက်မှာအခါမှန်သည့်၊ နာရီပြန်နှစ်ချက် မထိုးခင်ပ၊ ထက်မိုးဗွေပဟိန်၌ မေဃဝိန်သိကြားကျောင်းသို့၊ ဘဝဟောင်းကို မပျော်မွေ့သော်ကြောင့်၊ ပြောင်းစုတေ့ပြန်။

နုသိဿာ သိဿာတပည့်တို့၊ ရှုကြည့်ကာ မျက်ရည်သုတ်လို့၊ လက်အုပ်ချီကိုယ်စီဖူးကြ၊ ကလာပ်ကျန်၊ ဓာတ်မှန်နှင့်ကူးလိုက်တော့၊ စံမူးရေ ရွှေသိင်္ဂါနှင့်၊ စိန်ရတနာကြာညောင် စောင်းတွင်မှ၊ အညောင်းပြေ ခြေတော်လက်ကယ်တို့ လျောင်းစက်သည့်မူသဏ္ဌာန်၊ ရုပကံခွေနွမ်း။

သမာဓိန်ညာဏိန္ဒြေနှင့်၊ မဟာအစိန္တေ (သိန္တေကုသိံ) တွင်မှ၊ နီရောဓဇောလျှံချုပ်တော့၊ နုရုဒ္ဓါရှင်အာနန်နှင့်၊ သာဝကံပုထုဇာန်ရဟန်းသွေတို့၊ သင်္ကန်းထည်ကိုင် ဒုကုဋ်ကယ်နှင့်၊ လက်အုပ်ချီဆယ်စုံဖူးလေသို့၊ ပုံကူးကာဓာတ်မှာရိုက်လို့၊ စာတိုက်လွှာအညာထိပေးသောကြောင့်၊ ငိုကြွေးကာ ရှင်ရဟန်းနှင့်၊ ပင်ပန်းစွာ ဒကာဒကာမတို့၊ ကျေးရွာနေဝေးကွာလှသော်ကြောင့်၊ တွေးစာနာရှေး (ဘဂဝါ အရဟ) ကဲ့သို့၊ ဆွေးတလို့လွမ်း။

## ခက်ဆစ်
၁။ ပထဗျာ = မြေကြီး။

၂။ ဂီရိ = တောင်။

၃။ သူရကန် = နေမင်း။

၄။ ဥဏ္ဏဂူ = နေမင်း။

၅။ ဧကဝိသထာ = တစ်ထောင့်နှစ်ရာ။

၆။ သောရီမှာသုညာ = ခုနစ်ဂဏန်းနှင့် သုညဂဏန်း (၁၂၇၀ ဟုဆိုလိုသည်)။

၇။ မေဃဝိန် = သိကြားမင်း။

၈။ နုသိဿာ = ဆရာစဉ် တပည့်အဆက်ဆက်တို့။

၉။ သိန္နေကုသ် = ကုဿိန္နာရုံ အင်ကြင်းတော။

၁၀။ နိရောဓ = နိရောဓ၊ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း။

၁၁။ ဘဂဝါအရဟ = ဘုရားရှင်။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ပွဲစားကြီး ဦးဖိုးသာ

**ပွဲစားကြီး ဦးဖိုးသာ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## ပွဲစားကြီး ဦးဖိုးသာ

မဏ္ဍလာ ဟံသာနဂရ၊ ရာဇဝလ္လဘောနှင့်၊ ညွှန်ပြောဆိုကြည်ညိုအုံးဘို့၊ ပြည်လုံးကုန်ကြည့်မျှော်ရှုဝေရ၊ ရုံးဝန်စု ကော်မတီ။

ဇောတိကာနာထပိဏ်တို့၊ ရတနာစိန်အထည်မျိုးတို့၊ သယ်ပိုးကာဆိုက်သည့်လှဲနှင့်၊ တိုက်ထဲသွင်ကာလောင်းလိုက်ရင်၊ ထင်းတောင်းရေကုဋေချင့်ရသတဲ့၊ ရွှေနှင့်ငွေသူ့ထက်မများပေဘု၊ လက်ဖျားမှာပုံကာ လောင်းချင်ငဲ့၊ မြို့ပေါင်းစုံ ပညာရှိတို့က၊ ရှေးပဝေသနိ၊ သူဋ္ဌေးတွေက မမီသော်ကြောင့်၊ တွေးမိကြသည်။

ချိန်ရတီစိန်စီမံတဲ့၊ သိင်္ဂီလျှံ၊ ဆယ်လှော်နှစ်ကဲ့သို့၊ ငယ်ချစ်ဖော်ကတော်ပုငယ်နှင့်၊ အလှူအတူပြုပေကြ၊ ဓာတုရံမွေတော်ဆုံသည့်၊ ရွှေတိဂုံ စေတီမြတ်တွင်မှ၊ ပတ္တမြားအရောင်၊ ငါးဆောင်ပြဿဒ်ကယ်က၊ သိကြားနတ်ကြံကာစည်၊ ဖန်လှာသည်ထင့်အံ့မဆုံး။

ရွှေသမ္ဘာ တေဇာကျော်ထဲ့၊ ဆရာတော် အာဘော်လှိမ့်လို့၊ ဗျာမိန့်သံဟောညွှန်ပြသော်ကြောင့်၊ လောကဝယ်ကြွယ်လို့ ဋ္ဌေး ပေတဲ့၊ ပစ္စေး ရွှေငွေများတို့၊ မြေးသားကိုမတွယ်တာဘု၊ အပါယ်ရွာ ကွယ်ကာပိတ်လို့၊ ညာနိဗ္ဗူဖိုလ်ထိလှမ်းရအောင်၊ လူ့ချမ်းသာကွမ်းယာတညက်ကယ်နှင့်၊ နန်းစက်ရုံဆုံရဟတ်လိုပ၊ ရစ်ပတ်လည် တချာချာမို့၊ နတ်ရွာတွင်ပြဿဒ်ဒကာမနားချင်ဘု၊ မှတ်နာယူပရမတ်စာ တရားငယ်နှင့်၊ အရဟတ္တမာ မြတ်ရာထိ သွားမည်ဟု၊ ထားထဲ့နှလုံး။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
အယ်လက်ပိုမြို့

**အယ်လက်ပိုမြို့**သည် ဆီးရီးယားနိုင်ငံတွင် လူနေ အထူထပ်ဆုံးဖြစ်သည့် အယ်လက်ပိုပြည်နယ်၏ မြို့တော် ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၄ ခုနှစ် လူဦးရေစာရင်းအရ လူဦးရေ ၂,၁၃၂,၁၀၀ ဦး ရှိပြီး ဆီးရီးယား ပြည်တွင်းစစ် မတိုင်မီက အယ်လက်ပိုမြို့သည် ဆီးရီးယားနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး မြို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဒမားစကပ်မြို့ ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အကြီးဆုံးမြို့သာ ဖြစ်တော့သည်။

အယ်လက်ပိုမြို့သည် ရှေးဟောင်းမြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှေးအခါမှစ၍ ယခုအထိ တဆက်တစပ်တည်း လူနေထိုင်ခဲ့သော မြို့များတွင် တစ်မြို့ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ အယ်လက်ပိုမြို့တွင် ဘီစီ ၆ ထောင်စု နှစ်မှ စ၍ လူနေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။  အယ်လက်ပိုမြို့ဟောင်း၏ တောင်ဘက် တဲလ်အက်စ်ဆောဒါး နှင့် တဲလ်အန်စာရီတို့တွင် တူးဖော်ရရှိခဲ့သော အထောက်အထားများ အရ ဘီစီ ၃ ထောင်စု နှစ်၏ နှောင်းပိုင်း ကာလကပင် အမိုရိုက်လူမျိုးတို့ နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အက်ဘလာ နှင့် မက်ဆိုပိုတေးမီးယား တို့တွင် တူးဖော်ရရှိခဲ့သော ကျူနီဖောင်း ရွှံ့စာချပ်များ၏ အဆိုအရ အယ်လက်ပိုအား အမိုရိုက် တို့၏ ရမ်ဟဒ် ပြည်နယ်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး နှင့် စစ်ရေး ကျွမ်းကျင်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသို့ ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်း ရှိရခြင်း၏ အကြောင်းတစ်ခုမှာ မြေထဲပင်လယ် နှင့် မက်ဆိုပိုတေးမီးယား (ယနေ့ခေတ် အီရတ်နိုင်ငံ) တို့၏ အလယ်တွင် ရှိသော မဟာဗျူဟာ ကျသည့် နေရာတွင် တည်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
NGC 7252

**NGC 7252** သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း ၁ ဘီလီယံအကြာက ဂလက်ဆီနှစ်ခု အပြန်အလှန်ဆက်နွယ်လျက်ရှိရာမှ ဖြစ်တည်လာသည့် တမူထူးခြားသော ဂလက်ဆီဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ကုံ နက္ခတာရာ၌ တည်ရှိပြီး အလင်းနှစ် ၂၂၀ မီလီယံ ကွာဝေးသည်။

## ပြခန်း 

Galactic politics.jpg|NGC 7252's peculiar appearance is the result of a collision between two galaxies.

## ကိုးကား
## ပြင်ပလင့်
* **ESA homepage for the Hubble Space telescope** Pictures and information on NGC 7252 
* Atoms for Peace galaxy at ESO
* Article about Atoms for Peace galaxy

ကဏ္ဍ:ကုံ နက္ခတ်တာရာ
ဖာဆေးဂက်ဘီ

ဖာဆေးဂက်ဘီ (တော်ဝင်ခြံဝင်း) သည် အီသီယိုးပီးယားနိုင်ငံ ဂွန်ဒါမြို့ တွင်းမှ ခံတပ်မြို့တော်၏ အကြွင်းအကျန် များဖြစ်သည်။ ၁၇ ရာစု နှင့် ၁၈ ရာစုများ အတွင်းတွင် ဘုရင် ဖာဆေးလိုက်ဒ် (ဖာဆေး) မှ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး အီသီယိုးပီးယား ဘုရင်များ၏ နေထိုင်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ တသီးတခြား ဖြစ်နေသော ဗိသုကာ လက်ရာများတွင် နျူဘီယန် စတိုင်လ် အပါအဝင် ဒေသ အသီးသီးမှ လွှမ်းမိုးမှုများကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ၁၉၇၉ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကိုမှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ် နေရာ အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ဂက်ဘီ ဆိုသည်မှာ အမ်ဟာရစ် ဘာသာစကားဖြင့် ခြံဝင်း ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ထိုအဆောက်အဦးများထဲတွင် ဖာဆေးလိုက်ဒ်၏ ရဲတိုက်၊ အီယာစု ၁ ၏ နန်းတော်၊ ဒါဝတ် ၃ ၏ ခန်းမှ ၊ ဧည့်ခံပွဲခန်းမ၊ မြင်းဇောင်းများ၊ ဘုရင်မ မန်တီဝပ်၏ ရဲတိုက်၊ ချန်ဆဲလရီ၊ စာကြည့်တိုက်နှင့် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း ၃ ခု ပါဝင်သည်။

## ကိုးကား
ကျေးမြီးနီ

အပင်ငယ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဖြောင့်ဖြောင့် တက်တတ်သည်။ ချုံသဘောရှိပြီး မိုးရာသီ၏ နောက်ပိုင်းတွင် ပေါက်တတ်သည်။ အရွက်သည် အစိမ်းရင့်ရောင်ဖြစ်ပြီး တောက်ပသည်။ သုံးရွက်ထွက်တတ်သည်။ အပွင့်သည် နီကြောင်ကြောင်ရှိသည်။ အသီးတိုင်းတွင် အစေ့တစ်စေ့ ရှိပြီး လုံးကာ မည်းသည်။ 

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ
ကျေးမြီးဖို

အပင်ငယ်မျိုးဖြစ်ပြီး မိုးရာသီတွင် များစွာ တွေ့တတ်သည်။ ၃ ပေ မှ ၄ ပေ အထိမြင့်သည်။ အရွက်သည် ချွန်ပြီး ရှည်ကာ မြင်းနား နှင့် တူ၍ သုံးရွက်ဆိုင် ထွက်တတ်သည်။ အလည်ရွက်သည် ပို၍ ရှည်လျားသည်။ ကျေးမြီးနှင့် ပုံစံတူသောကြောင့် ကျေးမြီးဖိုပင်ဟု ခေါ်ဟန်တူသည်။ 

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ
ကျေးမြီးမ

အပင်ငယ်မျိုး ဖြစ်ပြီး ၂ပေခွဲခန့် မြင့်သည်။ လက်တင် အမည်မှာ Uraria Picta ဖြစ်သည်။ အကိုင်းများစွာ မြေတွင် ပြန့်သွားသည်။ အပွင့်သည် လုံးပြီး ဖြူကာ အသီးသည် ပြား၍ ကောက်သည်။ ၁ လက်မခန့် ရှည်သည်။ အရွက်သည် ၁ လက်မ မှ ၂ လက်မခွဲခန့် အထိ ရှည်သည်။ အရွက်၏ ကျောဘက်တွင် ကတ္တီပါ မွှေးနုများ ရှိသည်။ ကျေးမြီးငယ် ဟုလည်း ခေါ်သည်။ 

## ကိုးကား
မျက်ရည်လျှံဖြာ ရှင်အာနန်ပမာ

**မျက်ရည်လျှံဖြာ ရှင်အာနန်ပမာ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## မျက်ရည်လျှံဖြာ ရှင်အာနန်ပမာ

မြတ်ဌာနီ ကပ္ပနန်းက၊ စာတန်းဝင် နွယ်တော်ဖြာတဲ့၊ တဝမ်းခြာ ရှင်အာနန်နှင့်၊ ဘဂဝါ အရဟံ သမ္မာသံ ဓမ္မရာဇ်ကဲ့သို့၊ စံနစ်ရွှေ သိင်္ဂါလှော်နှင့် ဆရာတော် ဆွေအမျိုးတွင်မှ၊ ဖေဖိုး မယ်မယ်သာနှင့်၊ အနွယ်မှာ သွယ်ကာ စုလိုက်တော့၊ တာတုကီ ဘဂီနိ ပေပ၊ ယင်းဘမိဆင်းအူတုံ။

ကျောင်းသားပါ သာမဏေက၊ တာအရှည်စာပေသင်ခဲ့၊ ဂါမေ တွင်သာရွှေကုန်း၏၊ ထေရ်ဘုန်းခင် ညင်သိပ်သည်းသူတို့၊ နိသျည်းဆရာနည်းနာ မှတ်မိအောင်။ ဆည်းကပ်၍လှုံ။

ဘဝဟောင်းအတန်တန်က၊ အကြောင်းခံ ကုသိုလ်တမျိုးစီမို့၊ အကျိုးကို ညွှန်ကာဆောင်တော့၊ ပုဆိုးကြောင် အမျိုးမောင်နှစ်တဲ့၊ ညီးညစ်စွာရာဂီခင်တဲ့၊ သာကီဝင်စာမရီသို့ ထမ်းပေတဲ့၊ ရဟန်းတော် အရှင်မြတ်မှာဖြင့်၊ ကျမ်းတတ်ပုံ သူအလွန်မို့၊ ထူတံခွန်ရွှေတံဆိပ်ကယ်နှင့်၊ ငွေရိပ်ဖြူသီဟာသနငယ်က၊ အထူးပင်ဖူးတင်သလို့၊ ဦးဝိမလသညာချယ်၊ တွင်နာမည်မော်ကွန်း။

ဇာတ်မတူအမူခြားကြ၊ ဘုရားသခင်နှင့်၊ အပါးတွင်ရှင်အာနန်ကဲ့သို့၊ ထာဝရံနောက်တော်လိုက်လို့၊ ပျော်ပိုက်ရာဒေသစာလှည့်တော့၊ တပည့်မပါဖြစ်သော်လဲ၊ ပို့မေတ္တာလစ်ကာမလပ်ပါဘူး၊ ပုန်းကွယ်သာ သုံးဆယ်ရပ်တွင်မှ ဘုန်းနတ်ထံစံကာပျော်တဲ့၊ ဆရာတော်မရဏာပြောင်းသူ၏၊ အလောင်းကိုမမြင်စမ်းလိုက်ရ၊ ပင်ပန်းစွာဖိုလို့မောမိ၊ မဂ်သောတာဝင်ကာပန်သည့်၊ ရှင်အာနန်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသော်မှ၊ လျှံစီးယိုမျက်ရည်ကိုသုတ်ပါသတဲ့၊ သည်ပုဂ္ဂိုလ်ပုထုဇာန် သဘောဟာမို့၊ သံယောဇာဉ်သမုဒယတရားငယ်နှင့်၊ လူသားအို ငိုမစဲအောင်ပ၊ နှစ်ရွှေမှာ အချစ်တွေနှင့်ကွဲရလို့၊ ရစ်ခွေလေမြစ်ရေဝဲကဲ့သို့၊ သဲပွက်ထလွန်း။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အများပြည်သူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကြီးကြပ်မှုအာဏာပိုင်အဖွဲ့

YRTA မှ YPTCသို့ အဖွဲ့ဝင်ကိုးဦးဖြင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါသည်။

ဗိုလ်မှူးကြီးဝင်းတင့် (ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးချစ်ကိုကို(ဒု-ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဦးအောင်ဝင်း(အတွင်းရေးမှူး)၊ ဦးလျန်ကျင့်မန်(တွဲဖက်အတွင်းရေးမှူး)
**ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး အများပြည်သူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ကြီးကြပ်မှုအာဏာပိုင်အဖွဲ့**( (YRTA))ဆိုသည်မှာ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးအတွင်းတွင် အများပြည်သူသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများအား ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရန်အတွက် ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ ထိုအဖွဲ့အစည်းအား ၈ ရက် ဇူလိုင်လ ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် YRTA သည် ၁၅ ဇန်နဝါရီ ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် စတင်အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သော အများပြည်သူသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်သော Yangon Bus Service (YBS)အား စတင်ကွပ်ကဲလျက်ရှိသည်။

## ကိုးကား
သာဓုခေါ်သံ နတ်ပြည်ညံ

**သာဓုခေါ်သံ နတ်ပြည်ညံ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## သာဓုခေါ်သံ နတ်ပြည်ညံ

တည်အခြေ ပြည် ရွှေလင်းတွင်မှ၊ ပြုံးမင်းပြူညီအကိုတို့၊ ရွှေဗဟိုရ်အောင်စည်ရွမ်းလို့၊ စိုက်နန်းတည် စံတော်ရာတဲ့၊ မဏ္ဍလာဟံသာနဂရ ငယ်က၊ ဖေဘရွှေငွေပေါသူနှင့်၊ မယ်စောဖူးစာဖက်ပေကြ၊ ကမ္ဘာပျက်ဝေ ရွှေဝစစ်ကိုင်းသို့၊ သူပုန်တွေဒဂုန်က ဝိုင်းလာတော့၊ အရိုင်းကို နှိမ်ကာချနိုင်တဲ့၊ တိုင်းသိင်္ဃ နန်းမြို့သူ။

လှအရွယ် မမယ်ကြီးတဲ့၊ သမီးခြွေအရံငဲ့ပြင်၊ အမွေခံ စေနံ ပွားစေတဲ့ချစ်သားမောင်မောင်စိန်နှင့်၊ ဘုရားမာရဇိန် ရွှေအင်ပင်သို့၊ ငွေတင်ပြင်ဗွေပလ္လင်စံတဲ့၊ နိမ္မိတံ ရုပ်တော်ဖမ်းလို့၊ ဘော်ဆွမ်းဖြူ ကပ်လှူသဘို့၊ ဂန္ဓကုဋီတိုက်ကယ်နှင့် ဤ၌ပင် အာဝါသံဘို့၊ သာလာယံ ဒါနံစရပ်ကို၊ ဇောပြတ်၍လှူ။

ဂေါဝရဂံ ပုသိမ်မှီတဲ့၊ တောတပသသီ ယောဂီဝစရတို့၊ ရညဝါ ခိုလလှုံဘို့၊ နှစ်ထောင်ကုန် နှစ်ဆောင်ကျောင်းငဲ့ပြင်၊ အလောင်းရှင်မြတ်ဘုရား၏၊ တပ်သာတွေဗိုလ်သေနင်တို့၊ ပြေတညင်သည် ပခိုးက၊ သည်ပိုးကာ ရတနာသပိတ်ကိုဖြင့်၊ ပထဗျာဒိပ်၊ မြင်သာဘုရားဟု၊ နှံထား၍တည်တော်မူ၊ ပြည်တော်သူတို့၊ ဥသျှောင်ပန်း။

ကွန်းပြာသာဒ်ကဲပြင်၊ ယွန်းတတ်ထွေ နတ်လှေကားနှင့်၊ ရှေလျားစွာ ဘုရားလာတဲ့ လမ်းတွင်မှ၊ စောင်းတန်းသွယ်ဆန်းကြယ်တဲ့ စမုတ်တွေတို့၊ အတန်တန် ကြံဖန်၍လုပ်ရာက၊ နံချုပ်ကာ ဝညာဉ်လျောရှာနှင့်၊ မယ်စော ကြင်သူမိက၊ ဒုပီကာ၊ ကြာကလပ်ကယ်နှင့်။ သဒ္ဓါထပ်မံကုသိုလ်ပြုသောကြောင့်၊ ပြာသာဒ်တကာ နတ်ရွာက ရှူပါလို့၊ သာဓုသံခေါ်ကာအံ့ရှာလိမ့်၊ တသောင်းကျော်တန်၊ တန်ဆောင်းအပေါ်က ဖြန့်ပေတဲ့၊ စောင်းတန်းလှေကား။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ရန်နိုင်ဦး (ဘောလုံးသမား)

**ရန်နိုင်ဦး**(၃၁ မတ်လ ၁၉၉၆ ခုနှစ်ဖွား)သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဘောလုံးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြန်မာ ယူ-၁၉ အသင်းနှင့် ရှမ်းယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်းတို့တွင် တောင်ပံနေရာမှ ကစားသော ကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရန်နိုင်ဦးအား မြောက်ဥက္ကလာပမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးတွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။  သူသည် မြန်မာ ယူ-၂၀ အသင်း၏ အဓိကကစားသမားတစ်ဦးအဖြစ် ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဖီဖာ ယူ-၂၀ ကမ္ဘာဖလားတွင် ပါဝင်ကစားခဲ့သည်။ သူသည် ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဖီဖာ ယူ-၂၀ ကမ္ဘာဖလား၏ ပထမဆုံးအဖွင့်ဂိုးကို သွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။ 

## ကလပ်ကစားသမားဘဝ 
### ဇေယျာရွှေမြေ 
ရန်နိုင်ဦးသည် သူ၏အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ်တွင် ဇေယျာရွှေမြေ၏ လူငယ်အသင်းနှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ကလပ်ကစားသမားဘဝသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အစမ်းကာလပြီးဆုံးသောအခါ ဇေယျာရွှေမြေအသင်းအတွက် ၁ နှစ်ကစားခဲ့သည်။

### ရှမ်းယူနိုက်တက် 
၂ ရက် မေလ ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် ရန်နိုင်ဦးသည် မြန်မာနေရှင်နယ်လိဂ်၏ ကလပ်အသင်းကြီးဖြစ်သော ရှမ်းယူနိုက်တက်နှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ပြောင်းရွေ့ကြေးမပါဝင်ပဲ ငါးနှစ်စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ကလပ်အသင်းအတွက် ပထမဆုံးဂိုးကို ၁၉ ရက် ဇွန်လ၌ ကစားခဲ့သော ရန်ကုန်ယူနိုက်တက်နှင့် အဝေးကွင်းကစားပွဲတွင် သွင်းယူပေးနိုင်ခဲ့သည်။ 

## နိုင်ငံတကာ ကစားသမားဘဝ 
၁၁ ရက် ဇူလိုင်လ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ရန်နိုင်ဦးသည် ဘရူနိုင်းနိုင်ငံ၌ ကျင်းပသော Hassanal Bolkiah Trophy အတွက် ရွေးချယ်သော လူစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ကစားရာ ဖလားကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ၂၀၁၅ ခုနှစ် ဖီဖာ ယူ-၂၀ ကမ္ဘာဖလားအတွက် ရွေးချယ်ခဲ့သော မြန်မာ အမျိုးသား အသက် ၂၀ နှစ်အောက် ဘောလုံးအသင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ထိုနှစ် လူငယ်ကမ္ဘာဖလားအတွက် ပထမဆုံး အဖွင့်ဂိုးကို သွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။

## ဂုဏ်ပြုဆုများ 
### နိုင်ငံတကာ
;မြန်မာ ယူ-၂၀
* Hassanal Bolkiah Trophy: 2014

## ကိုးကား 
## ပြင်ပလင့်များ 
*Yan Naing Oo 
*Mizzima New 
*FIFA 
*Yan Ning Oo pic
*Yan Naing Oo
*soccerway
*Eurosport
ကျောက်ထင်းရှူး

အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံ (တိဘက်)၊ အိန္ဒိယနိုင်ငံ မြောက်ပိုင်း၊ နီပေါနိုင်ငံ နှင့် ပါကစ္စတန်နိုင်ငံ တို့တွင် တွေ့ရသည်။ အပင်ကြီးမျိုး ဖြစ်ပြီး ၁၆၅ ပေ (မီတာ ၅၀) ခန့်အထိ မြင့်တတ်သည်။

ကျောက်ထင်းရှူးပင်ကို ကျယ်ပြန့်စွာ တွေ့ရသော်လည်း နိမ့်သော ဒေသများတွင် သစ်ခုတ်မှုနှင့် တောပြုန်းမှုဒဏ်များကို ခံရသည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ သဘာဝ ထိန်းသိမ်းရေး သမဂ္ဂမှ စိုးရိမ်ရ လုနီး အဆင့်သို့ သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:တရုတ်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ
ကဏ္ဍ:အာဖဂန်နစ္စတန်နိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ
ကဏ္ဍ:နီပေါနိုင်ငံတွင် တွေ့ရှိရသော သစ်ပင်များ
လှမြင့် (သံတူကြောင်းကွဲ)

**လှမြင့်**ဟုသော အမည်သည် အောက်ပါလူပုဂ္ဂိုလ်တို့အား ရည်ညွှန်းပါသည်။

* လှမြင့်၊ ဒေါက်တာ (၁၉၂၀–၂၀၁၇)၊ မြန်မာ့ ဘောဂဗေဒပညာရှင် (စီးပွားရေးပါမောက္ခ)
* လှမြင့် (ဗိုလ်မှူးချုပ်) (၁၉၄၈ ခုနှစ်ဖွား)၊ ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန် (၂၀၁၁-၂၀၁၆)၊ မြန်မာ့တပ်မတော်မှ ဗိုလ်မှူးချုပ်ရာထူးဖြင့် အငြိမ်းစားယူခဲ့သူ
* လှမြင့် (တရားသူကြီး)၊(၁၉၆၄ မွေးဖွား)၊မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီးတရားလွှတ်တော် တရားသူကြီးချုပ်
မင်းလောင်းစံရာထိုသည့်ရွာ

**မင်းလောင်းစံရာထိုသည့်ရွာ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## မင်းလောင်းစံရာထိုသည့်ရွာ
နိပါတ်ဖော် ဇာတ်တော်ဟောင်းငယ်က၊ မြတ်လောင်းလျာ ရွှေယုန်ဖြစ်တော့၊ ထုံရှစ်လီ အဋ္ဌင်္ဂကြောင့်၊ ကသစ်စံရဂုံများတွင်မှ၊ ပုဏ္ဏားဗြဟ္မာအိုကဲ့သို့၊ ယုန်သားကိုစားလိုခဲ့သည်ဟု၊ ဆိုထဲ့ကာအလှူခ့တော့၊ ပူအလျှံမီးပုံ အတွင်းသို့၊ ခုန်ဆင်းမည့် ယုန်ကလေးက၊ ယုန်လှေးကို ပစ်ခွာချတဲ့၊ တည်အခြေ သည်ဒေသပေထင့်၊ ရွှေလမှာ ဆေးမှုန်စုတ်ကယ်နှင့်၊ ရေးယုန်ရုပ် ကပ္ပဋ္ဌာ။

ရွှေဘိုစံနေလို ထွန်းစဉ်က၊ ထိုကျွန်းပင်အိုင်နေရာထဲ့၊ ငအို၊ ငကြာထိုရွာသို့ဆိုက်တော့၊ စာသိုက်စောင်တဘောင်တေးရယ်က၊ လေးလေးလေမှဆွဲရ၊ ရွှေခဲခေါ်လှေတော်ကြီးကို၊ ချက်မှန်အောင် တက်သံဟီးရ၊ ပြတန်ထီးဖြူယူကာတည်ဘို့၊ လူနာမည် မောင်ရွှေခဲ၏၊ အသဲအအူကိုခွဲယူကာ တင်တညှပ်ကယ်နှင့်၊ တင်နတ်ဝယ်ပူဇော်အုံးရလျှင်၊ ပေါ်သုံးရံရွှေငွေတလောင်းစီတဲ့၊ လည်ချောင်းခုတ်ကာ ပြတ်မည်ဟု၊ ဟုံးနတ်စာပြင်ဆင်ဘို့၊ ရှင်ဘုရင် လုပ်စေအုံးတော့၊ ပြည်ကုန်းဘောင် ရွှေဘိုမင်းက၊ ထံရင်းဝယ်ခေါ်ကာစစ်လို့၊ အပြစ်တော် သူမပေးတဲ့ပြင်၊ အရေးတော်ပေါ်မဖွဲ့ပြီဘု၊ ဘေးမဲ့ချမ်းသာ။

ဂရိဂထာ ဝိဝါဒငယ်ကြောင့်၊ ဂါမရှောင်ခွာပစ်လို့၊ ရွာသစ်ပင်တည်ဆင်အုံးကြတော့၊ ခင်ကုန်းမြေကမ်းခြေစောင်းတွင်မှ၊ တသောင်းကျော်ဘော်ငွေတန်တဲ့၊ ကျောင်းဝေဇယန်ဝိဟာရငယ်နှင့်၊ ထူးသမ္ဘာ၊ ဦးသာဂရငဲ့ကို၊ ဖူးလှာကြရှစ်မျက်နှာ၊ နှစ်သက်စွာစုရုံး။

ဘိလပ်ပိုင်စေတနာသန်သောကြောင့်၊ ဆဒ္ဒန်အိုင်နတ်ဖန်ဆင်းလို့၊ အပ်နှင်းသည်ပုံပမာကဲ့သို့၊ ပဒုံကြာစုံစွာပေါက်သည်ပြင်၊ ခတောက်တွေ အလီလီနှင့်၊ ပေါက္ခရဏီအောက် ပထဝီ အနက်ကဲ့ပြင်၊ အထက်မှာ စကြဝဠာ တတိုင်းကဲ့သို့၊ ကာဝိုင်းရံ ကန်ပေါင်းရိုးဟာက၊ တမိုးတရေဝင်ရလျှင်၊ ကိုးနှစ်ပင် မကုန်အုံးပေဘု၊ ယုန်ကုန်းမြေဗွေနိမိတ်ကယ်က၊ ပြည်နိဗ္ဗာန် နောင်ခါပျော်ရအောင်၊ ဆရာတော် ဒကာဒကာမတွေတို့၊ စာဂ ကိုညှိဆော်နှိုးလို့၊ မဟေသီ စေတီပုထိုးသို့၊ မှီကိုးကွယ်နယ်နရမ်းငယ်က၊ လှူဒါန်းသည် အရွာရွာတို့၊ ချမ်းသာအောင် ကျမ်းစာသိုက်ကယ်နှင့်၊ နန်းစိုက်သည့် ဟိုအခါက၊ ငအို၊ ငကြာဗိုလ်ပါခံကြ၊ (နာဂတံ) သာသနံထွန်းမည်ကြောင့်၊ ကန်ကျွန်းပင်အိုင်ရေရိုးတွင်မှ၊ ဇမ္ဗူဒိပ်အပေါ်၊ နိမိတ်ကျော်ဟိုးသည်ဟု၊ ဖြူရိပ်ပျော်၊ စိတ်တော်မဆိုးပေတဲ့၊ ဖိုးရွှေခဲကုန်း။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ပါရမီရှင်နော် မောင်အောင်ပေါ်

**ပါရမီရှင်နော် မောင်အောင်ပေါ်** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## ပါရမီရှင်နော် မောင်အောင်ပေါ်

ဂတိစိတ် ကယ်က၊ တိဟိတ် နေသန္ဓေခချေထင့်၊ ရွှေလမြိင် သောင်အမော်က၊ မောင်အောင်ပေါ် အခေါင်ကျော်ဆုံးပေပ၊ တော်သုံးပုံ ပိဋကတ်ကျမ်းရယ်တို့။ တတ်စွမ်းအောင် ထမ်းဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့၊ အသက်မှာ ခြောက်နှစ်သားတဲ့၊ ချစ်သနားကြ လူတိုင်းလူ။

ရှေးမဆွငယ်က၊ တွေးဆရန် ပညာရှိတို့၊ ဇောတိသရံ ကံဉာဏ်ပါခဲ့လိုံ။ မဏ္ဍလာ ဟံသနဂရံ၏၊ စာပဋ္ဌမပြန် မဟာဓမ္မခန် ပွဲတွင်မှ၊ ဉာဏ်မစဲအောင် ဗိုလ်ခြေလိမ့်ခဲ့၊ သဲခြိမ့်ခြိမ့်ဆူ။

သူဋ္ဌေးရယ်သူကြွယ်ဘို့၊ အခလေးသူငယ်မှာ မွေးမယ်အဘတို့၊ ဝေးကွယ်ပြီ ဆွေးဘွယ်မတရအောင်၊ ပေးကြသည့် ရွှေငွေပတ္တမြားနှင့်၊ ပြည်သားပြည်သူတို့ အများလူ မမြင်အုံးနိုင်ဘု၊ တင်ပခုံးမှာ ထမ်းခါပြလိုက်တော့၊ ဝမ်းသာကြအောင်ပေါ်သူ၊ တောင်ဇမ္ဗူကျော်ကြား။

ဘုရင်ရာဇာသခင်မာလိန်နှင့်၊ ပညာအရှိန် ယှဉ်ကာစမ်းကြတော့၊ ပင်ပန်းထိုအခါက၊ ရဟန္တာတွေ မချမ်းသာကြသော်ကြောင့်၊ လှမ်းကြွရှာ ဗြဟ္မာ့ရွာကသွေးခဲ့တဲ့၊ သမဏ ဆရာကလေးတို့ စာပေသင်လို့၊ နာဂသေအရှင် ဆရာပရမေ ယခင်အရင်းပေမို့၊ ပုစ္ဆာတွေကို သရုပ်ပမာဖြေ၍လင်းလေသို့၊ နှုတ်လျှာချင်းမတူ ဘယ်သူပြိုင်ဝံ့ပ၊ နာသဖြူမြိုင်သောင်မြေပေါ်က၊ အောင်ဖေပေါ် အရောင်တေဇော်နှင့် အခလေးဟာမို့၊ ဘယ်ဆရာတော် ဘယ်စာကိုမေးမလဲ၊ ပမာသွေးဆောင် ဘုရင်မာလိန်သို့၊ ညာဉ်သမာဓိန်၊ ပညာဝရဇိန်နှင့် ဟောနိုင်တဲ့၊ ဟင်သာနဂရိန်မှာ၊ အရှင်နာဂသိန်ပေထင့်၊ ပြောကြသတဲ့၊ သောခြောက်နှစ်သား။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
မောင်မောင်စိုး

**ဦးမောင်မောင်စိုး**သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံးမြို့ဖြစ်သော စီးပွားရေးမြို့တော် ရန်ကုန်မြို့တွင် မြို့တော်ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။သူသည် ၅ ဧပြီလ ၂၀၁၆ ခုနှစ်မှစ၍ ၂၀၂၁ ဇန်နဝါရီ၃၁ရက်အထိရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်ရာထူးနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင်သာယာရေး ကော်မတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ပါ တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။  သူသည် ရန်ကုန် စီးပွားရေး တက္ကသိုလ်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့သော ပါမောက္ခတစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။   

ဦးမောင်မောင်စိုးအား ၁၅ မေ ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် ဖွားမြင်ခဲ့ပြီး ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်မှ စီးပွားရေးဘွဲ့(Bachelor of Economics)ကို ရရှိခဲ့သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

## ၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ၁ရက်နေ့ နောက်ပိုင်းအခြေအနေ 
၂၀၂၁ မြန်မာနိုင်ငံစစ်အာဏာသိမ်းခံရခြင်း တွင် ဦးမောင်မောင်စိုးသည် အခြားသော နိုင်ငံရေးရာထူးရှိသူများနည်းတူ တာဝန်မှရပ်စဲခံခဲ့ရကာ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီက ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန် အသစ်အဖြစ် ဦးဗိုလ်ဌေး အား ခန့်အပ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစပြီး ဦးမောင်မောင်စိုး၏ သတင်းသည် မီဒီယာပေါ်တက်မလာတော့ပေ။အဖမ်းခံရသည်ဟုလည်း သတင်းမထွက်ခဲ့ပေ။  ၂၀၂၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၁ရက်နေ့ နောက်ပိုင်း တစ်နှစ်နှင့် ၄လခန့်အကြာ ၂၀၂၂ခုနှစ် မေလ ၂၆ရက် တွင် အဂတိလိုက်စားမှုတိုက်ဖျက်ရေးကော်မရှင်က ၎င်းအပါအဝင် ဒုတိယမြို့တော်ဝန်ဟောင်း၊ရန်ကုန်စည်ပင်တာဝန်ရှိသူအချို့နှင့် ရန်ကုန်အစိုးရအဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတချို့ ကို အဂတိမှုများကျူးလွန်သည်ဟု စွပ်စွဲကာ အရေးယူထားကြောင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

အရေးယူထားမှုထုတ်ပြန်ချက်ထဲ ရန်ကုန်မြို့တော်အတွင်း ဆီဆိုင်များ ဖွင့်လှစ်မှု၊ မြေငှားချထားပေးမှုနှင့် တခြားမြေငှားချထားမှုများတွင်  နိုင်ငံဘဏ္ဍာငွေ နစ်နာခဲ့ရသည်က ဦးမောင်မောင်စိုးတွင်တာဝန်ရှိသည် ဟုဖော်ပြခဲ့သည်။ 

## ကိုးကား
နာဟန်နီ အမျိုးသားဥယျာဉ်

**နာဟန်နီ အမျိုးသားဥယျာဉ်** သည် ကနေဒါနိုင်ငံ အနောက်မြောက်ပြည်နယ် ဒက်ရှိုးဒေသ အတွင်း တည်ရှိပြီး အနောက်မြောက်ပြည်နယ်၏ မြို့တော် ယဲလိုးနိုက်ဖ်မြို့ မှ ၃၁၁ မိုင် (၅၀၀ ကီလိုမီတာခန့်) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ မက္ကင်ဇီတောင်ကုန်း သဘာဝဒေသ၏ တစိတ်တပိုင်းကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အမျိုးသားဥယျာဉ်၏ အဓိက ကျသော အစိတ်အပိုင်းမှာ တောင်နာဟန်နီမြစ် ဖြစ်သည်။ ပေ ၃,၃၀၀ (မီတာ ၁,၀၀၀) အထိ နက်သော ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ နှင့် စတုတ္ထဟု အမည်မှည့်ခေါ်ထားသော ချောက်ကြီး ၄ ခုကို အလွန် ကြည့်ကောင်းသော ဝှိုက်ဝါးတားမြစ်နှင့် အတူတွေ့မြင်နိုင်သည်။ နာဟန်နီ ဆိုသော အမည်မှာ ဒေသခံ ဒင်းန် ဘာသာစကားဖြင့် မှည့်ခေါ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး နာဟာလူမျိုးတို့၏ မြေအတွင်းရှိ မြစ် ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အချို့က ထိုလူတို့သည် ယနေ့ခတ် နာဗာဂျို လူမျိုးတို့၏ ဘိုးဘေးများဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။
## ကိုးကား
NGC 7001

**NGC 7001** သည် ကုံ နက္ခတာရာမှ ခရုပတ်ပုံစံ ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး  အလင်းနှစ် ၃၂၆ မီလီယံအကွာ၌ တည်ရှိသည်။ ယင်းအား ၁၈၂၇ ဇူလိုင် ၂၁ တွင် ဂျွန် ဟာရှယ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

## ပြင်ပလင့် 
## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:ကုံ နက္ခတ်တာရာ
ရွှေကို (ဘောလုံးသမား)

**ရွှေကို**(၁၃ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၉၈ ခုနှစ်ဖွား)သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဘောလုံးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရှမ်းယူနိုက်တက် ဘောလုံးအသင်းမှ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ်မှစ၍ ရွှေကိုသည် လူငယ်တန်းကလပ်မှ အကြီးတန်းကလပ်သို့ ကစားခွင့်ရရှိခဲ့သည်။ 

## နိုင်ငံတကာ ကစားသမားဘဝ 
ရွှေကိုအား မြန်မာ ယူ-၁၆ အသင်းမှ ခေါ်ယူပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် အာရှ ယူ-၁၆ ချန်ပီယံရှစ် ခြေစစ်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ကစားစေခဲ့သည်။ သူအား ၂ ပွဲဝင်ရောက်ကစားစေခဲ့ကာ ၂၀၁၃ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ကစားသော  တရုတ် ယူ-၁၆ အသင်းနှင့်ပွဲတွင် ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။

၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် မြန်မာ ယူ-၁၉ အသင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဩဂုတ်လ၌ ကျင်းပခဲ့သော ကမ္ဘောဇဘဏ်ဖလားတွင် ဝင်ရောက်ကစားခဲ့သည်။ ၂၄ ဩဂုတ် ၂၀၁၆ ခုနှစ်၌ ကစားခဲ့သော ဗီယက်နမ် ယူ-၁၉ အသင်းနှင့် သရေကျသောပွဲတွင် တစ်ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ်နှောင်းပိုင်းတွင်လည်း ၂၀၁၆ ခုနှစ် အာဆီယံ ယူ-၁၉ လူငယ်ချန်ပီယံရှစ် အားကစားပြိုင်ပွဲတွင်ပါဝင်ခဲ့ပြီး ကစားပွဲ ၅ ပွဲတွင် ၃ ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ၂၀၁၆ ခုနှစ် အာရှ ယူ-၁၉ ချန်ပီယံရှစ် ခြေစစ်ပွဲအတွက် ရွေးချယ်ထားသော လူစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုခြေစစ်ပွဲများ၌ ၄ ပွဲပါဝင်ကစားခွင့်ရခဲ့သော်လည်း ဂိုးသွင်းယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ 

## References
NGC 7257

**NGC 7260** (*NGC 7257*) သည် ကုံ နက္ခတာရာမှ တမူထူးခြားသော ဂယ်လက်ဆီတစ်ခုဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ကုံ နက္ခတ်တာရာ
တိုင်းရွှေဝမှ မှိုင်းမပါ

**တိုင်းရွှေဝမှ မှိုင်းမပါ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## တိုင်းရွှေဝမှ မှိုင်းမပါ

ဒေသနာ ရွှေစာကျမ်းတို့၊ ကျေကျွမ်းစွာလွန်အောင်သင်လို့။ ရဟန်းရှင်မန်းခွင်နဂရ၊ သင်္ဃရာဇာဟု၊ သာသနာဘာသာတင်ကြ၊ ဓမ္မာသခင်ဘုရင်ဘုန်းရယ်က ခွင်လုံးပိုင် နိုင်ငံဝက်ပ၊ ရန်လက်ျာသာ ရွှေဝတွင်မှ၊ တေဇဂုဏ်အာဏာ စူးစေဘို့၊ အထူးပင် မေတ္တာပြုပေတဲ့၊ ဦးကေတု မထေရ်ကျော်။

ကိုယ့်ကျေးရွာ ကိုယ့်ဒေသမို့၊ စေတနံ၊ ဝေဖန်မျှော်လို့၊ ရေကန်တော်ဖန်ဆော်အုံးမည်ဟု၊ ကျော်သုံးထောင် လေးထောင် အဖိုးနှင့်၊ မျှောင်ရိုးမြေရေကျကောင်းတဲ့၊ ခိုးကျောင်းရွာ နောက်မြောက်စွန်းတွင်မှ၊ ချောက်ကမ်းကို ဆယ်စေအုံးရလျှင်၊ နယ်လုံးကုန်၊ မှီခိုသင့်လောက်ကဲ့၊ ဘုန်းခင့်မိန့်တော်။

စီရဿံ၊ ရှည်အကြာဘို့၊ ဂရန်စာ၊ မြန်စွာရတဲ့အောင်၊ ပန်သကာရွာသူကြီးမှာဖြင့်၊ ခရီးစဉ် အပုံကွာတဲ့၊ မုံရွာခရိုင် ခုန်ကာသွားလို့၊ လေးငါးခုနှစ်ခေါက်ထိ၊ သနားပါ အားနာဘို့၊ လျှောက်ခါမှ၊ ဝန်ထောက်တော် ကိုယ်တိုင်ရှုလို့၊ သင့်လျော်ပြီ ခွင့်တော်ပြုပြန်တော့၊ ယွင်းအမှုပျက်ချော်ချော်၊ ခက်တရော်ကြုံတောင်း။

ပဌမရယ်က၊ အစအသေအချာပ၊ ပရမှာ သွေလှန်လို့၊ စေတနံ ရေကန်မစူးချည်ထင့်၊ တာကူးကုန်၊ ကဆုန်ကျချည်ပေါ့၊ ရွှေဝပျော် ဆရာတော် ဘုရားငဲ့ကို မျှော်စားကာ ကိုးကွယ်အုံးရက်ကမို့၊ နယ်လုံးကုန်၊ ကျုံလို့ ရိချည်ပေါ့၊ ဘုန်းကြီးအပူလူမှာ ကပ်လေသို့၊ ဂရန်စာ ပြန်ကာအပ်ရင်ဖြင့်၊ ကန်နေရာ ဒဏ်ငွေတပ်လိမ့်မထင့်၊ ကျေနပ်အောင်ကိုယ်တိုင်လာလို့၊ ကန်ဆယ်ကာ ကန်ကယ်မရင်ဖြင့်၊ ကွယ်ပကာပြစ်ဒဏ်ကင်းလောက်ထဲ့၊ ကန်သင်းကို ဆယ်လှာလိမ့်မည်ဟု၊ မင်းမိန့်ခံ ရွာသူကြီးမှာ၊ ခရီးတွေအလွန် ပန်းသည့်ပြင်၊ ဝန်ထမ်းကာ စိတ်မှာလေးလှချည့်၊ စာရေးကာ လျှောက်လွှာထိုးရတော့၊ ကြာမျိုးစုံ ထွေထွေထပ်ပါတဲ့၊ ငွေဆဒ္ဒန်အိုင်တမျှကဲ့သို့၊ ငသိုင်းတွေဗျိုင်းတွေဗကငယ်နှင့်၊ မှိုင်းငေဝေ လှိုင်းရေထထဲ့အောင်၊ ဂိုဏ်းဝေပုံ တိုင်းရွှေဝရယ်က၊ မှိုင်းမပါကြောင်း။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ကိုလေး (ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်)

**ဦးကိုလေး**(၃၁ အောက်တိုဘာ ၁၉၃၁ ခုနှစ်ဖွား)သည် ၁၉၈၈ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၃ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
NGC 7759

**NGC 77759** သည် ကုံ နက္ခတာရာမှ နှစ်ဖက်ခုံး ဂလက်ဆီဖြစ်ပြီး ယင်းအား အမေရိကန် နက္ခတ္တပညာရှင် Lewis A. Swift ဆိုသူမှရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

## ပြင်ပလင့်
*
*

ကဏ္ဍ:ကုံ နက္ခတ်တာရာ
ဗုဒ္ဓဝိဟာမရှောင်ပါ

**ဗုဒ္ဓဝိဟာမရှောင်ပါ** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## ဗုဒ္ဓဝိဟာမရှောင်ပါ
အရင်းပဌမေက၊ အင်္ဂတေခြေမသုတ်ဖြစ်ဘု၊ ငွေအုတ်တွေ မြေနီပေါ်သောကြောင့်၊ စေတီတော်ကို၊ ဘုရားနီအခေါ်ပြုကြ၊ ကုန်းရွှေစုသည် ရပ်မြေ။

ကိန်းအမှတ်ကယ်က၊ တိံသတ္တာဒွါနှင့်အစ်ပ၊ ခါနှစ်တွင်ပင် မြင့်နန်းဝယ်ပွင့်ပန်းစုံငုံတမာသို့၊ စခမ်းလှုံကာ ကျေးတွေငှက်ကယ်နှင့်၊ လေးရက်ပေါ်ချိန်တပို့တွင်မှ၊ အိမ်ဂရို့ညွှန်ဆဲ့ခုနစ်ဦးတဲ့၊ လွန်ကျူးစွာ ကြမ္မာကြုံကြ၊ တန်ခူး၊ ကဆုန် နွေဆူးပုံတွေက ရှို့သည့်နှယ်၊ မီးသင့်တို့ချေ။

သည်တာတွင် သည်ရွာကလေးက၊ ရတနာကြေးငွေလှည်းတွေနွားနှင့်၊ ပဲစပါးဆီကျီလှောင်ထည့်လို့၊ အများပင် အားအင်ပြည့်သော်ကြောင့်၊ ထားပေသည့် ပစ္စည်းတွေ၊ မနည်းပေဘု အပြောင်ရှင်း။

လူနတ်ပင် မယှဉ်သာတဲ့၊ ကဿပါမြတ်စွာဘုရားသော်မှ၊ မရပ်မတားနိုင် ကံအဟောင်းငယ်ကြောင့်၊ စံကျောင်းတော် ဝိဟာရကို၊ ဈာလအရောင်ဖြင့်၊ ပြာကျအောင်ထိန်ဝေလျှံတော့၊ စိန္တေယျံ ပရမေအရဟံကိုးရှာလိမ့်၊ ကံဆိုးပုံတညီတညာနှင့်၊ ဘုရားနီရွာမှာ ဤအခါပန်းကြ၊ ကမ္ဘာခန်းအောင် ကျမ်းစောင်ထွက်ကယ်က၊ အတောင်ပက္ခေမှက်ရွှေငုံး၏၊ နေရာလို၊ မြေကမ္ဘာဆုံးအောင်ပ၊ ဂေဟာအိမ်၊ တေဇာရှိန်မတုံးဘု၊ ဘုရားစေတီ ပတ္တမြား ရွှေနီကုန်းတွင်မှ၊ အများဆွေတညီ အစားခြေကို မှီကြအုံးပါလိမ့်၊ သုံးနှစ်အတွင်း။

## ခက်ဆစ်
၁။ အင်္ဂတေ = ရေသဲနှင့် ကော်ရည်တို့ဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော အရာ။

၂။ တိံသတ္တာ = (၇၃) ခုနှစ်။

၃။ ဒွါအစ် = တထောင့်နှစ်ရာ (၁၂၇၃ ခုနှစ်)။

၄။ ချိန်တပို့ = တပို့တွဲလ။

၅။ ဂရို့ညွှန် = ဂရို့ချိုး၍ ရေတွက်သည်။

၆။ ဝဟာရ = ကျောင်း။

၇။ ဈာလ = ဈာလာ (ပါ)၊ အရောင်အဝါ။

၈။ စိန္တေယျံ = စိန္တေယျ၊ မြတ်ဘုရား။

၉။ ပရမေအရဟံ = မြတ်ဘုရား။

၁၀။ ပက္ခေ = ပက္ခ(ပါ) ငှက်၊ ငှက်တော်င်။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်

**ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်**သည် ရန်ကုန်မြို့ကို အုပ်ချုပ်ရသော အဓိကအစိုးရအဖွဲ့၏ ဦးဆောင်သူဖြစ်သည်။ မြို့တော်ဝန်သည် မြို့တော်ဝန်ရာထူးနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့တော် စည်ပင်သာယာရေး ကော်မတီ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ်ပါ တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။

## သမိုင်း 
ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်နှင့် စည်ပင်သာယာရေးကော်မတီကို ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ် ၁၈၇၄ ခုနှစ် အက်ဥပဒေ၊ အပိုဒ် ၇ အရ ၁၈၇၄ ခုနှစ်တွင် စတင်ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ စည်ပင်သာယာကော်မတီအမိန့်ပြန်တမ်းကို ၁၀၉၀ ဗမာအက်ဥပဒေအရ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ၁၉၂၂ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ရန်ကုန်မြို့တော်မြူနီစပါယ်အက်ဥပဒေအရ အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

## ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူများ 
## ကိုးကား
မောင်းထောင်မှ မရွေ့နိုင်

**မောင်းထောင်မှ မရွေ့နိုင်** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။  သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

## အကြောင်းအရာ
သုံးဆယ်မြို့ မောင်းထောင်ဆရာတော် ပျံလွန်တော်မူရာ နိဗ္ဗာန်ကျောင်းချပွဲတွင် ဆရာဦးကျော်လှကို လာရောက် စာစပ်စေလိုကြောင်း ဖိတ်ကြားသည်။ တပေါင်းလသင်္ဂြိုဟ်ပွဲမှသာ လာရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ မောင်ထောင်ရွာမှ လောင်တိုက်ကြီးသွားကာ ဆောက်လုပ်သည်။ ဤအကြောင်းကို ဖွဲ့ဆိုထားသည်။

## မောင်းထောင်မှ မရွေ့နိုင်

လေးဆယ်ကျော် ဝါတော်ငါးမို့၊ ဘုရားအရဟံ သဗ္ဗညုနှင့်တန္တု ပမာယှဉ်ရတော့၊ သမုခင် လူ့ခွင်ရပ်က၊ ဝင်နတ်ရွာစံကာပျော်တဲ့၊ ဆရာတော်ခန္ဓာအလောင်းကိုဖြင့် အသပြာပေါင်း ငွေကုဋေတန်တဲ့၊ ကျောင်းဝေဇယန်နိဗ္ဗာန်ကြွသို့ ပြောင်းစံကြတင်ကုသိုလ်။

ရုံးသာယာဝတီဆွယ်တဲ့၊ ဆုံးရွှေဆယ်မြေနယ်ကျေးက၊ သူကြွယ်သူဋ္ဌေးတွေကြေးငွေထုတ်ကြ၊  ပြေကုဿိန်မလ္လာမင်းသို့၊ ဖန်ဆင်းပုံအထွေထွေတဲ့၊ သန်လင်းခွေရွှေညောင်းစောင်းငဲ့ပြင်၊ ငွေခေါင်းစင် ငွေကလာပ်တွင်မှ၊ ခေါင်းပတ်ငယ် စိန်ဝဇီရာနှင့်၊ ဣန္ဒနီလာစီမြွာကြဲလို့ ပုလဲပြည်တန် ကျောက်ကယ်နှင့်၊ ရွဲမောက်လို့မို။

ထူးစေတနာ ဦးကေသရက၊ နေလကိုအာသာမျှော်သည့်နှယ် တကာကျော်စာတော်ဆိုငဲ့ကို၊ လာစေလို အလွှာတိုပါးရှာငဲ့၊ ဘယ်သား ဘယ်တယောက်ကယ်မှ၊ ကျောထောက်ရန်နောက်ခံမရှိပြီဘူ၊ ညဏ်ကြီးရှင် ဦးကျော်လှငဲ့၊ ဖူးမြော်တကြိမ်ကြိမ်ငို၊ ဟိန် ဆိုလို့စိတ်ညစ်ညူး။

တွဲတပို ဟိုတပေါင်းတော့၊ ကိုမောင်းမြေ ရွာရွှေထောင်က၊ ဆရာပရမေအခေါင်၊ ခန္ဓာကြွေလောင်းကျွမ်းသူတို့၊ ဖုံးလွှမ်းကာ သင်္ဂြိုဟ်ခန်းမို့၊ ရဟန်းစုံ လူစုံဆင်းကြလိမ့်၊ ငုံကင်းသည်အဆိုင်ဆိုင်နှင့်၊ အင်ကြင်းခိုင် မြိုင်ခြေအုပ်တဲ့ ဖြေကုဿိန်အသွင်ပြုကြစို့၊ ဆင်စုမြေရွှေဆယ်ကျေးက၊ သူဋ္ဌေးသူကြွယ်တို့၊ မလေးသွယ်တံခွန်ထီးငဲ့ပြင်၊ လွန်ကြီးကျယ်ရွှေထောင်က စိုက်လှာတဲ့၊ လောင်တိုက်ဆောင် ဝေဇယန်နှင့် ကုဋေတန်သင်္ဂြိုဟ်ပွဲတော့၊ ပြိုကွဲအောင်အဆိုနှင့်မြွက်ရလျှင်၊ ငိုမျက်ရည်တွေဖြာစီလိမ့်၊ နွေရာသီခါမှီတပေါင်းတော့၊ ခန္ဓာခိုင် လျှင်လာနိုင်ကောင်းတန်ငဲ့၊ အကြောင်းတွေ မစုံစေ့သောကြောင့်၊ ဆောင်းတန်ဆောင်မှီ၊ မောင်းထောင်က မရွေ့နိင်ဘု၊ အလောင်းတော် ကျောင်းပေါ်က ပွေ့ချည်တော့၊ အောက်မေ့လို့ဖူး။

## ခက်ဆစ်
၁။ တန္တု = တူကြောင်းနှိုင်းယှဉ်သည်။

၂။ သမုခင် = သမုတိသံဃာတော်အရှင်။

## မှတ်ချက်
ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော ခေါင်းစဉ်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
အောင်သိန်းလင်း (ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်)

**ဦးအောင်သိန်းလင်း**သည် မြန်မာနိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တောင်ဥက္ကလာပမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်မှ အရွေးကောတ်ခံခဲ့သော ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်ဟောင်း တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။ မြန်မာ့တပ်မတော်တွင် ဗိုလ်မှူးချုပ်ရာထူးအထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ရန်ကုန်မြို့တော်ဝန်အဖြစ် ၂၀၀၃ ခုနှစ်မှ ၂၀၁၁ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူ တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။ ၁၉၈၈ ခုနှစ်တွင် သူသည် ဗိုလ်မှူးအဆင့်သာ ရှိခဲ့ပြီး နောင်တွင် တပ်မ ၁၀၁ တပ်မမှူး၊ စက်မှု (၂) ဒုဝန်ကြီး စသည်ဖြင့် အဆင့်ဆင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ပြည်ထောင်စု ကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးအသင်းမှ ပြည်ထောင်စုကြံ့ခိုင်ရေးနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးပါတီသို့ ပြောင်းလဲခဲ့သော ပါတီ၏ အသင်းဝင်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

## References
ပါးလ်မိုင်ယာမြို့

ပါးလ်မိုင်ယာသည် ဆီးရီးယားနိုင်ငံ ဟွန်ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသော ရှေးဟောင်း ဆီမီတစ်မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းသုတေသန ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုများမှာ ကျောက်ခေတ်သစ် အထိ ညွှန်ပြလျှက်ပြီး ပထမဆုံး သမိုင်းတင်ခဲ့သည့် အချိန်မှာ ဘီစီ ၂ ထောင်စု နှစ်တွင် ဖြစ်သည်။ ပါးလ်မိုင်ယာသည် အင်ပိုင်ယာ အသီးသီးအောက်တွင် ကျရောက်ခဲ့ပြီးနောက် အေဒီ ၁ ရာစုနှစ်တွင် ရောမအင်ပိုင်ယာ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ 

ပါးလ်မိုင်ယာမြို့သည် ကုန်သွယ်လှည်းများကြောင့် ကြွယ်ဝ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပါးလ်မိုင်ယာမြို့သား များမှာ ပိုးသားလမ်းမကြီး တစ်လျှောက် ကိုလိုနီများ တည်ထောင်ခဲ့သူများ အဖြစ် ထင်ရှားပြီး ရောမ အင်ပိုင်ယာ တစ်ခုလုံးတွင် လှည့်လည် ကျက်စားကြသည်။ ပါးလ်မိုင်ယာတို့၏ ကြွယ်ဝမှုကြောင့် အမှတ်တရ အဆောက်အဦးများစွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ဂရိတ်ကိုလန်နိတ်၊ ဘဲလ်ဘုရားကျောင်းတော် နှင့် ထင်ရှားသော မျှော်စင်ဂူသင်္ချိုင်းများ ပါဝင်သည်။ ပါးလ်မိုင်ယာမြို့သားများသည် အမိုရိုက်၊ အရာမင်း နှင့် အာရပ်လူမျိုးများ စုပေါင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မြို့၏ လူမှုပုံစံမှာ လူမျိုးစု ပုံစံ ဖြစ်သည်။ မြို့သားများမှာ အာရာမိုက် ဘာသာစကား၏ ဒေသသုံးစကား ဖြစ်သော ပါးလ်မိုင်ယင်း စကားကို ပြောကြပြီး ကုန်သွယ်မှုနှင့် သံတမန် ဆက်ဆံရေး အတွက် ဂရိဘာသာစကားကို အသုံးပြုကြသည်။ ပါးလ်မိုင်ယာ၏ ယဉ်ကျေးမှုသည် ဂရိရောမ ယဉ်ကျေးမှု၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရပြီး အရှေ့တိုင်းနှင့် အနောက်တိုင်း ရိုးရာများ ပေါင်းစပ်ထားသော ထင်ရှားသော အနုပညာနှင့် ဗိသုကာ လက်ရာ များစွာကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ မြို့တော်တွင်း နေထိုင်သူများမှာ ရိုးရာ နတ်ဘုရားများ အပြင် မက်ဆိုပိုတေးမီးယား နှင့် အာရပ် နတ်ဘုရားများကိုလည်း ကိုးကွယ်ကြသည်။ 

## ကိုးကား
မြင်စိုင်းရွှေပြည်

**မြင်စိုင်းရွှေပြည်** ကဗျာကို ငါးစီးရှင်ကျော်စွာရေးသားခဲ့သည်။ ကဗျာအမျိုးအစားမှာ ပင်းယခေတ်ပေါ် ကာချင်း ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။
ကဗျာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မြင်စိုင်းပြည်သူပြည်သားများအနေဖြင့် မိမိဇာတိမြေကို ချစ်မြတ်နိုးလာစေရန် ရေးဖွဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

## မြင်စိုင်းရွှေပြည်

တာဝတိံသာ၊ နတ်ရွာလော၊ နတ်ရွာလော။
ဟုတ်တည်း ရှင်ချင်း ရှင်ချင်း။
ဟုတ်တည်း ဆွေရင်း ဆွေရင်း။
ဟုတ်တည်း သည်ရင်း သည်ရင်း။
မြင်စိုင်းဟူသည်၊ ရွှေပြည် ရွှေပြည်။
မြင်စိုင်းရွှေမြေ၊ ပန်းသင်းခွေ
ပင်ခြေချုံထက်နွယ်၊ ချုံထက်နွယ်။
တောင်လေရှုန်းရှုန်း၊ မိုးခတ်အုန်း။
ကင်ပုန်းပွင့်ချီချယ် ပွင့်ချီချယ်။
နွယ်ပန်းခွာညို၊ ပွင့်ပေလို
ပြာသိုဆောင်းလလယ်၊ ဆောင်းလလယ်။
တောင်ထွတ်ဖျားဆီ၊ ရွှေစာတီ။
သရီရဓာတ်စွယ်၊ သရီရဓာတ်စွယ်။
ယာဆီမြေကောင်း၊ ကျသည့်ပြောင်း။
မနှောင်းမှည့်ဆောလွယ်၊ မှည့်ဆောလွယ်။
ခါနှင့်ဘုတ်ချိုး၊ ကြက်တောမျိုး
လိုစိုးကျက်မြေကျယ်၊ ကျက်မြေကျယ်။
ယှဉ်ဖော်မဝေး၊ ဖော်ရွှေကျေး။
စာနွှေးစားလိုဖွယ်၊ စားလိုဖွယ်။
ယရည်းသွန်းသွန်း၊ မြင်းသည်ဝန်း
လှံချွန်းတွန်းတက်ပယ်၊ တွန်းတက်ပယ်။
စောလူးစီးတန်၊ မျိုးဆက်ဒန်
လျင်ထန်မြင့်မဆွယ်၊ မြင့်မဆွယ်။
မြှောက်စည်လတီး၊ ဝင်ခါနီး
စောထီးနန်းထက်ကျယ်၊ နန်းထက်ကျယ်။
သာသည့်မြေပြင်၊ စောနတ်ရှင်
နန်းခွင်ရှုတင့်တယ်၊ ရှုတင့်တယ်။
အထူးလော၊ တက်တိမ်လော၊ နေရောင်လော။

## ကိုးကား
နွေဦးကာလ မြူထသောခါ

***နွေဦးကာလ မြူထသောခါ*** ကဗျာကို ညောင်ရမ်းခေတ် စာဆို ဝန်ကြီးပဒေသရာဇာ ရေးဖွဲ့ခဲ့သည်။ တျာချင်း ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။ 

ထန်းတက်သမားမိသားစု၏ တစ်နေ့တာလုပ်ငန်းနှင့်  ဘဝကို အားရတက်ကြွရွှင်မြူးဖွယ်ရေးဖွဲ့ထားသည်။

## ကဗျာစာသား 

နွေဦးကာလ၊ မြူထသောခါ
ရင်းထောင်ရင်းဆွဲ၊ ဆောင်မြဲအိုးလွယ်ကာ
ဓားနှီးထက်စွာ၊ ခါးမှာချပ်လျက်
ထန်းပွင့်ထန်းခိုင်၊ ရွှန်းမြိုင်မြိုင်
ကလိုင်သာလွယ်လို့ တက်သည်နှင့်လေး။

ထန်းပင်ထန်းလက်၊ ထန်းရွက်ကယ်ဝေဝေ
စင်အောင်ခုတ်ထစ်၊ နုမျစ်ကယ်ထန်းဦးရည်
မယားငယ်ဆွေ၊ ထန်းရည်သိမ်းဆည်း
သားမြေးဟစ်ကြော်၊ ခွေးဝက်ကယ်ခေါ်
ထန်းလျှော်သာ ယုန်ပိုက်စည်းငယ်နှင့်လေး။

ခေါ်သံရိုက်ဟည်း၊ လူလည်းကြော်ငြာ
ခွေးဟစ်လူဟစ်၊ ခတ်ပစ်ကယ်ခြောက်သောခါ
ပုတတ်ကယ်ယုန်ခါ၊ တောမှာရှိကြ
ငုံး ကြက်ကယ် ဖွတ် မြွေ၊ ဝံပုလွေ
မနေထွက်လာကြသည်တည့်လေး။

ဝမ်းသာအားရ၊ မယားကတစ်သွယ်
ဟင်းရွက်ဆိုးကောင်း၊ သောင်းပြောင်းရော၍လွယ်
လင်ကတစ်သွယ်၊ ယုန်ငယ်ကစ
တောသတ္တဝါ၊ တွေ့တိုင်းကိုသာ
အိတ်မှာသာယူ၍ ချသည်နှင့်လေး။
သို့နှင့်ရောက်က၊ ခဏအောင့်လျှင်
တံစို့ထက်နှင့်၊ ထန်းလျက်ဖိုမှာကင်
ဟင်းအိုးဆူလျှင်၊ အကင်ခတ်ပြီး
အိုးကင်းနှင့်လှော်၊ ရေနှင့်ကြော်
မိုးမျှော်ငရုတ်သီးငယ်နှင့်လေး။

နှီးဒေါင်းလန်းကြီး၊ ခူးပြီးသောခါ
သမီးနှင့်သား၊ များလို့မဝင်သာ
ဒူးတစ်ဖက်ဟာ၊ တွန်းကာဖယ်လျက်
သူ့ထက်ငါလေ၊ စားတော့မည်စေ
စားပေသာလှ အုန်းခွက်ကယ်နှင့်လေး။

ငုံ့လျက်ကိုယ်စီသာ၊ ဆုပ်ကာလွေးတော့သည်။
ပြီးလျှင်ရေမရှာ၊ ခွေးသာကျွေးတော့သည်။

## ကိုးကား
စစ်မှာတမူ

**စစ်မှာတမူ** ကဗျာကို ညောင်ရမ်းခေတ်တွင် တောင်တွင်းရှင်ငြိမ်းမယ် ရေးခဲ့သည်။ အိုင်ချင်း ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။ စစ်ထွက်ခါနီးအချိန်တွင် စစ်သည်တစ်ဦးက ချစ်သူနှင့် အပြန်အလှန်ပြောဆိုနေပုံကို ရေးဖွဲ့ထားသည်။

## စစ်မှာတမူ

ချစ်တဲ့သူငယ်လေ
သူငယ်ချင်းကောင်း၊ ယောက်မတို့လေ။

သူများမောင်မှာ
စစ်သံကြားလျှင်၊ နာဖျားဥပါယ်ခိုကြတယ်။

နှမလေး၊ မယ်တို့မောင်မှာ
စစ်သံကြားလျှင်၊ ရွှေဓားပိုက်ကာ
အိုးစားဖက်ကို၊ လိုက်လို့ရှာသည်
ရိက္ခာကနည်း(နဲ)၊ မိုးကသည်း(သဲ) နှင့်၊
သင်းတွဲကို ကူးပါလိမ့်မလားတော်။

စစ်မှာတစ်မူ
နှမလေး မယ့်ထက်ဖြူကို၊ ယူမလားတော်။

စစ်မှာယွန်းမ
နှမလေး မယ့်ထက်လှကို၊ ရမလားတော်။

စစ်မှာဆွေမျိုး
ဘိုးဘွားမောင့်မှာ ရှိသလားတော်။

စစ်မှာတစ်မူ
နှမလေး မယ့်ထက်ဖြူကို၊ မယူဘူးဗျာ။

စစ်မှာယွန်းမ
နှမလေး မယ့်ထက်လှကို၊ မရဘူးဗျာ။

စစ်မှာဆွေမျိုး
ဘိုးဘွားမောင့်မှာ၊ မရှိဘူးဗျာ။

ရေမြေ့သခင် ရှင်ဘုရင်က
မိန့်တော်စာနှင့်၊ အပါချသည်
လိုက်ရတော့မယ်။

မြင်းမှာအုန်းခွံ၊ ကျွန်မှာကုလား
ဓားမှာမိုးကြိုး၊ ယွန်းပုဆိုးနှင့်
အိုးစားဖက်စုံ၊ စစ်သည်ပုံမှာ
ကျွန်ယုံစားမို့၊ မောင်ကလေးငယ်
မောင်သာလိုက်တဲ့၊ တောင်ပတ်လည်နှင့်
ဇင်းမယ်ဆိုသည်၊ ညိုတဲ့မြို့မှာ
ပျို့ လွမ်းဖွယ်လေး။

## ကိုးကား