ဇေဖနိအနာဂတ္တိကျမ်း

**၁။** **စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ**

လူများစုသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားချင်သကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လို​ေသာ စိတ်လဲရှိကြသည်။ထိုလူများထဲတွင် မင်းကောင်းမင်းမြတ် ဟေဇကိ၁ ဘုရင်၏ မြစ်တော်ဖြစ်သူ **ယောရှိမင်း**​​ လည်း ပါဝင်သည်။ ယောရှိမင်းနှင့်သွေးသားတော်စပ်သော **ဇေဖနိ** သည်လည်း ထိုကဲ့သို့သောလူစားမျိုးဖြစ်သည်။ ယုဒမင်းကောင်းမင်းမြတ်နှစ်ပါးအကြားနှင့် မင်းဆိုးမင်းမြတ် နှစ်ပါးအကြားတွင် မင်းဆိုးမင်းညစ် အာမုန်နှင့် မနာရှေတို့ ရာစုနှစ်တဝက်မျှ စိုးစံခဲ့ကြသည်မှာ ယုဒလူတို့အတွက် အကြောင်းမလှသော ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပါသည်။ ဇေဖနိသည် တောင်ပိုင်းယုဒနိုင်ငံ နေပြည်တော်၏အရာထမ်းတစ်ဦးဖြစ်ပါသည်။

**၂။** **ကျမ်းရေးသူ**

ဇေဖနိသည် ကုရှိ Cushi၏ သားဖြစ်သည်မှလွဲ၍ အခြားအကြောင်းအရာမှာ လူသိနည်းပါးလှသည်။ သူ့နာမည် ၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ယေဟောဝါ-ပုန်းခိုရာ”ဖြစ်သည်။ “ကွယ်ကာခြင်း”၊ “ရတနာသိုက်”ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။ ဆွေစဉ်မျိုးဆက်ပြန်ကောက်လျှင် သူသည် တော်ဝင်ထီးမျိုးနန်းနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသောသူဖြစ်သည်။ သူ့ဘဝ ဇာတ်ကြောင်းသည် လင်းတခါ မှိန်တလှည့်ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏နေ့ရက်ထွန်းလင်းပုံကို စာပန်းချီ ဖော်ကျူးပြသထားပါသည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့ဘုန်းကျက်သရေထွန်းပမည့် အနာဂတ်ကို တစွန်းတစ လှစ်ဟပြ၍ တပါးသောအမျိုးသားများသည်လည်း ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ အသက်တာ ပြောင်းလဲလာကြမည့် အကြောင်း ဟောထားပါသည်။ Hewittက ဇေဖနိအနာဂတ္တိကျမ်းကို ယှဉ်တုစရာ စကားလုံးမရှိပါဟု ထောက်ခံဖော်ပြထားသည်။

*ဤကျမ်းကို* *အစားထိုးယှဉ်တုရန်* *စကားလုံးမရှိတော့ပါ။* *အပြစ်ဒုစရိုက်ကို* *ရှုတ်ချ၍* *တရားစီရင်ခြင်း* *ကျရောက်လာတော့မည့်အကြောင်း* *အကြောက်အရွံ့ကင်းမဲ့စွာ* *ကျေညာသည်။* *ကျမ်းစကားအဆုံးတွင်* *အနှစ်တထောင်* *နိုင်ငံတော်အောင်ပွဲကို* *မျှော်လင့်သော* *စိတ်နှလုံးစွဲမက်ညွှတ်နူးဖွယ်ရာ* *တေးလက်ဖြင့်* *နိဂုံးကမ္ပတ်* *အဆုံးသတ်ထားသည်။၂*

**၃။** **အချိန်ကာလ**

ဇေဖနိ၏ခေတ်ကာလမှာ ယောရှိမင်းလက်ထက် ဘီစီ ၆၄၀-၆၉၀ အကြားဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာပညာရှင်များ ဒွိဟပွားသည့်အကြောင်းမှာ ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို လူထုပရိသတ်များ နိုးထပြောင်းလဲမှုကြီးဖြစ်ပေါ်သည့် ဘီစီ ၆၂၁ မတိုင်ခင်လား။ နောက်ပိုင်းတွင်လားဟု စောကြောကြသည်။ အကယ်၍ နိုးထပြောင်းလဲမှုကြီး မဖြစ်ခင်ကာလဖြစ် လျှင် ဝိညာဉ်ရေးရာနိုးထခြင်း အကြောင်းရင်း ဖြစ်မည်။ သို့သော်အကြောင်းအရာများကို အသေးစိတ်လေ့လာကြည့်လျှင် ပညတ္တိကျမ်း ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းအကြောင်း ရေးသားထားသောကြောင့် ဘီစီ ၆၂၁နောက်ပိုင်း ဖြစ်ပုံရပါသည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၂:၁၃တွင် နိနေဝေမြို့ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့ရသည်။ ထိုမြို့သည် ဘီစီ ၆၁၂တွင် ပျက်သုဉ်းခဲ့သောကြောင့် ထိုနှစ်မတိုင်မီဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ဘီစီ ၆၂၁နှင့် ၆၁၂အကြား၌ ရေးသားခြင်းလည်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

**၄။** **နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက်**

အပိုဒ် ၁:၄ “ဤအရပ်”ဟူသော စကားရပ်ကို ထောက်ရှုလျှင် ယေရုရှလင်မြို့မှာ ပရောဖက်ပြုကြောင်း ယူဆနိုင်သည်။ ဇေဖနိ၏ပရောဖက်ပြုချက်နောက်ခံသမိုင်း ပြန်လှန်ကြည့်လျှင် ၄ရာ ၂၁-၂၃နှင့် ယေရမိကျမ်း အစပိုင်းများတွင် တွေ့ရသည်။

*မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအောက်တွင်* *လုယူဖျက်ဆီးမည့်* *သကုသိလူရိုင်း* *တပ်ထောင်တာဗိုလ်ထုပေါ်ထွန်းလျက်* *လှုပ်ရှားသွားလာ* *ခြိမ်းခြောက်နေကြောင်း* *ဇေဖနိမြင်ရသည်။* *ယုဒလူမျိုးများ* *ခက်ခဲဆင်းရဲ* *ချို့တဲ့* *နေကြစဉ်* *မဟာအင်အားကြီးနိုင်ငံကို* *ခံရပ်နိုင်ဖွယ်မရှိ။* *အင်အားသာလွန်ကြီးမားသော* *ယုဒပြည်* *မြောက်ပိုင်းနှင့်​တောင်ပိုင်းနိုင်ငံများက* *တလောကလုံးတို့ကို* *ခြိမ်းခြောက်ထိုးနှက်နေစဉ်* *ထိုအင်အားကြီး* *နှစ်နိုင်ငံအကြားတွင်* *အင်အားချို့တဲ့* *သောယုဒနိုင်ငံသည်* *မြေဇာပင်* *ဖြစ်မည်သာတည်း။* *ထို့ကြောင့်* *ငြိမ်သက်မှုကင်းမဲ့၍* *ပွက်လောထနေသော* *ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေတွင်* *ဇေဖနိသည်* *ဆိုးယုတ်မှုကို* *ရှုတ်ချပြီး* *ဖြောင့်မတ်သန့်ရှင်းမှုအတွက်* *ဟောပြော* *ဆုံးမသူ* *ဖြစ်လာသည်။၃*

ဤကျမ်းငယ်တွင် “သခင်ဘုရား၏နေ့ရက်”ဟူသော စကားလုံးကို (၇)ကြိမ်တိတိသုံးစွဲထားသည်။ ထိုစကားသည်  ဤကျမ်း၏ဦးတည်ချက်ဆောင်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ယုဒလူတို့၏မနာခံမှု၊ ခေါင်းမာမှုတို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်စီရင်ခြင်း လာလိမ့်မည်။ “သဝန်တိုမှု”နှင့် “…အလယ်၌”ဟူသော အခြားသော့ချက် စကားလုံးများ လည်း ရှိသေးသည်။ ဘုရားကိုမချစ်၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနောက်လိုက်ကြသောကြောင့် ဘုရားသခင်က သဝန်တိုသည်။ သူတို့အလယ်၌ တရားသဖြင့် စီရင် (၃:၅)၍၊ ရန်သူများအပေါ်တွင်လည်း အောင်မြင်စေမည် (၃:၁၅)။

**ပါဝင်သည့်အချက်များ**

**၁။** **အပြစ်စီရင်ရန်** **ဘုရားသခင်၏သဘောထားဆုံးဖြတ်ချက် (အခန်း၁)**

(က)     ကမ္ဘာတဝှမ်းလုံးတွင် (၁:၁-၃)

(ခ)       ရုပ်တုဆင်းတု ကိုးကွယ်မှုကြောင့် ယုဒပြည်နှင့်ယေရုရှလင်မြို့ကိုလည်း စီရင်မည်(၁:၄-၆)

(ဂ)       ပူဇော်သက္ကာပြုခြင်းနှင့် သခင်ဘုရားနေ့ရက် (၁:၇-၁၃)

(၁)အာဂန္တုများ  – ယုဒရန်သူများ (၁:၇)

(၂)  ယဇ်ကောင် – ဆိုးညစ်သောယုဒလူမျိုးများ (၁:၈-၁၃)

(ဃ)     သခင်ဘုရားနေ့ရက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အချင်းအရာ (၁:၁၄-၁၈)

**၂။      နောင်တရကြရန်** **ယုဒလူမျိုးကို** **ပြန်ခေါ်ခြင်း (၂:၁–၃)**

**၃။      တပါးအမျိုးသားတို့၏** **ကံကြမ္မာ**

(က)     ဖိလိတ္တိလူမျိုး (၂:၄-၇)

(ခ)       မောဘနှင့်အမ္မုန်လူမျိုးများ (၂:၈-၁၁)

(ဂ)       ​အဲသယောပိလူမျိုး (၂:၁၂)

(ဃ)     အာရှုရိလူမျိုးနှင့် အထူးသဖြင့် နိနေဝေမြို့ (၂:၁၃-၁၅)

**၄။      ယေရုရှလင်မြို့တွင်** **အမင်္ဂလာကျရောက်ခြင်း (၃:၁–၇)**

(က)     မနာခံခြင်း၊ တာဝန်မဲ့ခြင်း၊ မယုံကြည်ခြင်း၊ မခိုလှုံခြင်း (၃:၁-၂)

(ခ)       မင်းဆိုးမင်းညစ်များနှင့် တရားသူကြီးဆိုးများ (၃:၃)

(ဂ)       လျှပ်ပေါ်လော်လီသောပရောဖက်များနှင့် ကြေးစားယဇ်ပရောဟိတ်များ (၃:၄)

(ဃ)     သခင်ဘုရား၏ မျက်မှောက်တော်၌ တရားစီရင်ခြင်း (၃:၅-၇)

**၅။      သစ္စာရှိသော** **ရွေးနှုတ်ခံများအတွက်** **နှစ်သိမ့်မှုသတင်းစကား (၃:၈–၂၀)**

(က)     ဆိုးညစ်သော တပါးအမျိုးသားများပျက်စီးခြင်း (၃:၈)

(ခ)       ကြွင်းကျန်သော တိုင်းနိုင်ငံများ အသက်တာပြောင်းလဲကြခြင်း (၃:၉)

(ဂ)       ကွဲလွင့်သော ဣသရေလလူမျိုးများပြန်လည်ပေါင်းစည်းသင့်မြတ်ခြင်း (၃:၁၀-၁၃)

TAGS: ဇေဖနိအနာဂတ္တိကျမ်း
## ကိုးကား