open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
မဟာတိဿထေရ်

**မဟာတိဿထေရ်**သည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ကိလေသာကုန်ခမ်းရဟန္တာဖြစ်သွားသည့် ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

## သမိုင်း
သာဝတ္ထိပြည်တွင် တိဿဟု အမည်ရှိသည့် သူကြွယ်၏သားသည် ရှိ၏။ တိဿသည် ကုဋေလေးဆယ်သော ရွှေငွေတို့ကို စွန့်လွှတ်ကာ မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် တောအရပ်တွင် သင်္ခန်းကျောင်းကလေး ဆောက်လုပ်ကာ သီတင်းသုံးလေသည်။

ထိုတိဿမထေရ်၏ ခယ်မ (ညီ၏ဇနီး) သည် တိဿမထေရ် သာသနာတော်တွင် ပျော်မွေ့ခြင်းမရှိဘဲ လူထွက်လာပါက ပစ္စည်းဥစ္စာများကို ခွဲဝေပေးရမည်ကို စိုးရိမ်လျက် ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် တစ်ယောက်စီတွင် ဂိုဏ်းသားတစ်ရာစီရှိသည့် လူဆိုးကြီးငါးဦးတို့ကို ခေါ်ကာ တိဿမထေရ်အား သတ်ဖြတ်ရန် စေခိုင်းလေသည်။ ဤသို့ဖြင့် လူဆိုးကြီးငါးဦးသည်လည်း မထေရ်အား သတ်ဖြတ်ရန် တောသို့သွားလေသည်။

တိဿမထေရ်ရှိရာသို့ လူဆိုးကြီးများ ရောက်လာသည့်အခါ မထေရ်က အဘယ်ကြောင့် ရောက်လာသနည်းဟု မေးရာ လူဆိုးကြီးများကလည်း မထေရ်အား သတ်ဖြတ်ရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြော၏။ ထိုအခါ မထေရ်သည် လူဆိုးကြီးများအား မိမိအား ယနေ့တစ်ည မသတ်ရန် ပြော၏။ ထို့နောက်တွင် လူဆိုးကြီးများအား အာမခံပေးသည့်အနေဖြင့် မိမိ၏ ပေါင်ရိုးနှစ်ချောင်းကို ကျောက်တုံးဖြင့် ထုချိုးလေ၏။ ထိုအခါ လူဆိုးကြီးများသည် စိတ်ချလက်ချဖြင့် စင်္ကြံဦး၌ မီးဖို၍ အိပ်ကြလေသည်။

ထို့နောက်တွင် မထေရ်သည် မိမိ၏ ပေါင်ကျိုးခြင်း ကြောင့်ဖြစ်လာသည့် ဆင်းရဲမှုကို ဖယ်ခွာ၍ မိမိ၏ ရဟန်းဖြစ်သည်မှ ယနေ့တိုင် စောင့်ထိန်းလာသည့် သီလ၏ စင်ကြယ်မှုကို ပြန်လည်အောက်မေ့သည့်အခါ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှုများ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက်တွင် မြတ်စွာဘုရားထံမှ သင်ယူလာခဲ့သည့် ဝိပဿနာတရားကို ပွားများရာ အရုဏ်တက်သည့်အခါတွင် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ရောက်ကာ ရဟန္တာဖြစ်ခဲ့လေသည်။

## ကိုးကား
လျှပ်ငြိမ်ပညာ

**လျှပ်ငြိမ်ပညာ** သည် ရူပဗေဒ၏ ဘာသာရပ်ခွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး လျှပ်စစ်ဓာတ်များကို ငြိမ်သက်နေရာတွင် လေ့လာသော ဘာသာရပ်ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လျှပ်စစ်သံလိုက်
အိန္ဒုရွာ၊ ဘားအံမြို့နယ်

**အိန္ဒုစံပြကျေးရွာ**သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်တွင် ပါဝင်သော ရွာတစ်ရွာ ဖြစ်သည်။ ဘားအံ-ကော့ကရိတ်-မြဝတီလမ်းနှင့် ဘားအံ-ဇာသပြင်-မော်လမြိုင်လမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

**အိန္ဒုရွာ**()သည် ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံခရိုင်၊ ဘားအံမြို့နယ်၊ အိန္ဒုကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိသည်။ ရွာတည်နေရာကုတ်မှာ ၁၆၉၃၄၄ ဖြစ်သည်။ 
၂၀၁၄ သန်းခေါင်စာရင်းအရ အိန္ဒုကျေးရွာအုပ်စုတွင် အိမ်ခြေပေါင်း ၁၇၆၁ အိမ် ရှိကာ၊ လူဦးရေစုစုပေါင်း ၇၇၆၁ ဦး နေထိုင်သည်။ ဘားအံ-မြဝတီ လမ်းဘေးတွင် အိန္ဒုဈေး ရှိသည်။ နောင်လုံကျေးရွာ ဘားအံ-အိန္ဒုလမ်းတွင် မြပုဝါဈေး ရှိသည်။ အစိုးရပိုင် အိန္ဒုတိုက်နယ်ဆေးရုံသည် ကုတင် (၁၆) လုံး ဆန့်သည်။ အိန္ဒုတိုက်နယ်ကျန်းမာရေးဌာန ရှိသည်။

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:ဘားအံမြို့နယ်ရှိ ရွာများ
အဘိုး (နတ်)

**အဘိုး**သည် မြန်မာ့မိရိုးဖလာကိုးကွယ်ကြသည့် နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

## သမိုင်း
အဘိုးနှင့် ပတ်သက်သည့် ခုနှစ်သက္ကရာဇ်နှင့် မြို့ရွာကို မသိရှိရပေ။ အဘိုးသည် တံငါ၊ မုဆိုးအလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးပြီး မွန်လူမျိုး ဘိုးတော်ကရင်၊ အချို့ကမူ ဗမာကရင်လူမျိုး “အပိုး” ဟု ပြောကြသည်။ 

အဘိုးအား နတ်ဘဝမရောက်မီ လူ့ဘဝ၌ပင် ရပ်ရွာများတွင် နတ်ကန္နားပေးသည့်အခါတွင် ၎င်းအတွက် တစ်ပွဲတင်ဆက်ပသကြရသည့်အတွက် “တစ်ပွဲစားကြီး” ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ တစ်နေ့သောအခါတွင် အဖိုးသည် နောက်ပါများနှင့် တောထဲသို့ အမဲပစ်ထွက်သွားရာ လူအများရှေ့တွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နတ်ဘဝသို့ ရောက်သွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

## ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု
အဘိုးသည် ပင်လယ်ပိုင်းတွင် အထူးထင်ရှားသဖြင့် ရေခရီးဖြင့် သွားလာသူများသည် ရိုသေစွာ ပင့်မြှောက်ကြရသည်။ ထို့ပြင် ရေငန်ပိုင်ဦးရှင်ကြီးကို တင်မြှောက်သည့်အခါတွင်လည်း အဘိုးအတွက် အောင်ပွဲတစ်ပွဲ တင်ဆက်ကြရသည်။

အဘိုးသည် နားလေးသဖြင့် အဘိုးအား တင်မြှောက်သည့်အခါတွင် “အဘိုး အဘိုး အဘိုး”ဟု သုံးကြိမ် ကျယ်လောင်စွာအော်ခေါ်ပြီးမှ တင်မြှောက်ကြရသည်။

## ကိုးကား
ခဝဂျိဘူတာ

** ခဝဂျိဘူတာ ** (川路駅* ခဝဂျိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နဂါနိုခရိုင်၊ အီးဒမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝဂျိ - အွန်းဆင်းဘူတာ

** ခဝဂျိ - အွန်းဆင်းဘူတာ ** (川治温泉駅* ခဝဂျိ - အွန်းဆင်း - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုချိဂိခရိုင်၊ နစ်ခိုးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝအိနိရှိဘူတာ

** ခဝအိနိရှိဘူတာ ** (河合西駅* ခဝအိနိရှိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟယေားဂိုခရိုင်၊ အိုနိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝအိဘူတာ (အိဘရခိ)

** ခဝအိဘူတာ ** (河合駅* ခဝအိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိဘရခိခရိုင်၊ ဟိတချိအိုးတမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝဟိဂရှိဘူတာ (ဖုခုရှီးမား)

** ခဝဟိဂရှိဘူတာ ** (川東駅* ခဝဟိဂရှိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖုခုရှီးမားခရိုင်၊ ဆုခရှိမမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝဟရဘူတာ

** ခဝဟရဘူတာ ** (河原駅* ခဝဟရ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ယဇုတိုင်း၊ ယဇုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝဂိုအဲရှိဘူတာ

** ခဝဂိုအဲရှိဘူတာ ** (川越市駅* ခဝဂိုအဲရှိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဆိုင်းတမခရိုင်၊ ခဝဂိုအဲမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ရွှေကျွန်းတော်ရှင်နှင့် ကျောက်ဆောင်ကတော်

**ရွှေကျွန်းတော်ရှင်နှင့် ကျောက်ဆောင်ကတော်**သည် မြန်မာ့မိရိုးဖလာကိုးကွယ်ယုံကြည်ကြသည့် နှတ်မောင်နှမ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့သူမြို့သားများသည် ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့အား စောင့်ရှောက်သည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိကြသည်။

## သမိုင်း
ပုဂံပြည် အလောင်းစည်သူမင်းကြီးသည် ဖောင်တော်ဖြင့် ဧရာဝတီမြစ်ကြောင်းအတိုင် စုန်ဆင်းတော်မူလာ၏။ ထိုအခါ ဆင်ပေါင်ဝဲအနီးရှိ ဝဲကြီးတစ်ခုတွင် ဖောင်တော်သည် မရွေ့မလျားနိုင်ဘဲ ရှိနေသဖြင့် ကမ်းထက်မှ ဆင်များဖြင့် ဆွဲကာ ဖောင်တော်ကို ရွှေ့လျားစေသည်။ ထိုသို့ ဆင်များဖြင့် ဖောင်တော်ကို ပင်ပန်းကြီးစွာ ဆွဲသည့်အခါတွင် ဘုရင်၏ ထီးတော်မိုးတစ်ယောက်သည် ထီးတော်ကို မိုးပေးရန် အမှုလစ်ဟင်းလျက်ရှိ၏။ ထို့အတွက်ကြောင့် ဘုရင်မင်းမြတ်အား နေပြောက်ထိုးလေသည်။ ထိုအခါ ဘုရင်သည် ထိုထီးတော်မိုးအား သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ထိုအသတ်ခံရသည့် ထီးတော်မိုးသည် မင်းကြီး၏ မိဖုရားငယ်တစ်ဦး၏ မောင်ကြီးတော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် မိဖုရားငယ်သည် မောင်ကြီးအား သတ်ဖြတ်သည်ကို ဒေါသထွက်ကာ ဖောင်တော်ဦးကို ထွက်ပြီး ဦးခေါင်းဆေးလေသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မပြုအပ်သည်ကို ပြုသည့်အတွက် အမျက်တော်ဖြစ်ကာ ထီးတော်မိုး၏ နှမကိုပါ ကွပ်မျက်ခဲ့ပြန်သည်။

ဤသို့ဖြင့် အလောင်းစည်သူမင်းကြီးသည် ဇမ္ဗူဒီပါကျွန်းအထိ လှည့်လည်တော်မူပြီးနောက် ပြန်လာရာတွင် ဆင်ပေါင်ဝဲအနီးသို့ ရောက်သောအခါ ဖောင်တော်သည် မရွေ့မလျား ဖြစ်နေပြန်သည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ရေပြင်ကို ကြိမ်တော်ဖြင့် ရိုက်လိုက်သည့်အခါ ဖောင်တော်ဦး၌ ထီးတော်မိုး အစိမ်းနတ်မောင်နှမကို တွေ့ရလေသည်။

ထို့နောက်တွင် နတ်မောင်နှမသည် မင်းကြီးအား မိမိတို့အား အပိုင်စားနယ်ပေးသနားပါရန် ပြောသဖြင့် မင်းကြီးသည် ထီးတော်မိုးအား ဆင်ပေါင်ဝဲအနီးရှိ ကျွန်းတော်ကိုလည်းကောင်း၊ နှမဖြစ်သူအား ဆင်ပေါင်ဝဲကမ်းစပ်ရှိ ကျောက်ဆောင်ကျောက်သန့်ကိုလည်းကောင်း အပိုင်စား ပေးခဲ့သည်။

## ကိုးကွယ်ယုံကြည်ခြင်း
နတ်မောင်နှမသည် ဆင်ပေါင်ဝဲကို အမြဲစောင့်ရှောက်သည်ဟု မြို့သူမြို့သားတို့သည် ယုံကြည်ကြသည်။ ရပ်ရွာတွင် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်မည်ဆိုပါက နတ်မောင်နှမသည် ကြိုတင်၍ ပြောတတ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဝဲကြီးများမှလည်း ထူးခြားကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အသံကြီးများဖြင့် နိမိတ်ပြတတ်သည်။

ကျွန်းတော်ပေါ်သို့ ဆင်များ တက်ခြင်း မပြုရပေ၊ တက်လာသော ဆင်များသည်လည်း အောင်မြည်ကာ ပြေးကြရလေသည်။ ကျွန်းတော်ရှင်နတ်သည် ဖောင်တော်ကို ဆင်နှင့်ဆွဲစဉ် အမှုလစ်ဟင်းသဖြင့် အသတ်ခံရသည့်အတွက် ဆင်များကို မုန်းတီးခြင်း ဖြစ်သည်။

## မြို့အမည်
ဆင်ပေါင်ဝဲမြို့၏ အမည်သည်လည်း ဖောင်ကို ဆင်ဖြင့် ဆွဲသဖြင့် “ဆင်ဖောင်ဆွဲ” ဟု ခေါ်ရာမှ ကာလရွေ့လျားလာသည့်အခါ “ဆင်ပေါင်ဝဲ” ဟု ဖြစ်လာသည်။

## ကိုးကား
ခဝဂဲတဘူတာ

** ခဝဂဲတဘူတာ ** (川桁駅* ခဝဂဲတ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖုခုရှီးမားခရိုင်၊ အိနဝရှိရိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝဂိရှိဘူတာ

** ခဝဂိရှိဘူတာ ** (川岸駅* ခဝဂိရှိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ နဂါနိုခရိုင်၊ အိုခါယမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
သုဗြဟ္မနတ်သား

**သုဗြဟ္မာနတ်သား**သည် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်အခါက နတ်သားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

## သမိုင်း
သုဗြဟ္မနတ်သားသည် နတ်သမီးတစ်ထောင်တို့နှင့်အတူ ထွက်လာ၍ ငါးရာသော နတ်သမီးတို့သည် သစ်ပင်ပေါ်သို့တက်ကာ ပန်းများကို ခူးလျက်ရှိ၏။ ငါးရာသောနတ်သမီးတို့သည် ပန်းများကို ကောက်ကာ သုဗြဟ္မနတ်သားကို ပန်ဆင်ပေးနေ၏။ ထိုအခိုက်တွင် ပန်းပင်များပေါ်မှ ပန်းများကျမလာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် နတ်မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရာ နတ်သမီးငါးရာတို့သည် ငရဲပြည်သို့ ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ 

ထိုအခါ သုဗြဟ္မနတ်သားသည်လည်း မိမိ၏ အသက်အပိုင်းအခြားကို ကြည့်သည့်အခါ မိမိမှာလည်း သက်တမ်းကုန်ခါနီးပြီး ဖြစ်ကြောင်း သိရသဖြင့် စိတ်နှလုံးပူပန်ခြင်း ဖြစ်၏။ 

ထို့နောက်တွင် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ရောက်ရှိလာကာ “မြတ်စွာဘုရား၊ ယခုမဖြစ်သေးသော်လည်း နောင်ဖြစ်လတ္တံ့သော ကိစ္စတို့ကြောင့် တပည့်တော်၏ စိတ်သည် အမြဲကြောက်လန့်နေပါ၏၊ တုန်လှုပ်နေပါ၏ ထိတ်လန့်နေပါ၏၊ ဖြစ်ကုန်ပြီးသော ကိစ္စကြောင့်လည်း တပည့်တော်၏ စိတ်သည် အမြဲပင် ကြောက်လန့်နေပါ၏၊ တုန်လှုပ်နေပါ၏၊ ထိတ်လန့်နေပါ၏။ အရှင်ဘုရားအား မထိတ်လန့်သောတရား၊ မကြောက်ကြောင်းဖြစ်သော တရားသည် အကယ်၍ ရှိပါမူကား တပည့်တော်အား ဟောကြားတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
 
ထိုအခါ မြတ်စွာဘုရားသည် “နတ်သား၊ သစ္စာလေးပါး မြတ်တရားကို ပိုင်းခြားထင်ထင် သိမြင်တတ်သော အရိယမဂ်ကို ကြဉ်ထား၍ သတ္တဝါတို့၏ ဘေးရန်ကင်းကွာချမ်းသာခြင်းကို ငါဘုရားသည် မြင်တော်မမူ၊ ကိလေသာကို ပူပန်စေတတ်သော သလ္လေခအကျင့်ကို ကြဉ်ထား၍ သတ္တဝါတို့၏ ချမ်းသာခြင်းကို မြင်တော်မမူပေ” စသည်ဖြင့် မြတ်စွာဘုရားသည် ဟောကြားတော်မူရာ သုဗြဟ္မနတ်သားနှင့်တကွ နတ်သမီးငါးရာတို့သည် သောတာပန်အရိယာ ဖြစ်ကြလေသည်။

## ကိုးကား
ခဝနဲအွန်းဆင်း - ဆဆမဒိုဘူတာ

** ခဝနဲအွန်းဆင်း - ဆဆမဒိုဘူတာ ** (川根温泉笹間渡駅駅* ခဝနဲအွန်းဆင်း - ဆဆမဒို - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ရှိမဒမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝနဲ - ခိုယာမဘူတာ

** ခဝနဲ - ခိုယာမဘူတာ ** (川 根 小 山 駅* ခဝနဲ - ခိုယာမ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ဟအိဘရတိုင်း၊ ခဝနဲဟွန်းမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝဆခိဂုချိဘူတာ

** ခဝဆခိဂုချိဘူတာ ** (河 崎 口 駅* ခဝဆခိဂုချိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တော့တိုရိခရိုင်၊ ယောနဂိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝဆခိ - ဒိုင်းရှိဘူတာ

** ခဝဆခိ - ဒိုင်းရှိဘူတာ ** (川 崎 大 師 駅* ခဝဆခိ - - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ခဝဆခိမြို့၊ ခဝဆခိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝရယု - အွန်းဆင်းဘူတာ

** ခဝရယု - အွန်းဆင်းဘူတာ ** (川原湯温泉駅* ခဝရယု - အွန်းဆင်း - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဂွန်းမခရိုင်၊ နဂနိုဟရမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝရမချိဘူတာ (မိယဂိ)

** ခဝရမချိဘူတာ ** (河原町駅* ခဝရမချိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိယဂိခရိုင်၊ ဆင်းဒိုင်းမြို့၊ ဝခဘယရှိရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ကုန်းကန်

**ကုန်းကန်** အမည်ရှိသည်များမှာ 

## ကျေးရွာ 
* ကုန်းကန်ရွာ၊ ဝမ်းတွင်းမြို့နယ်
* ကုန်းကန်ရွာ၊ ရေနံချောင်းမြို့နယ်
ခဝရအိရှိဘူတာ

** ခဝရအိရှိဘူတာ ** (川原石駅* ခဝရအိရှိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟီရိုရှီးမားခရိုင်၊ ခုရဲမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ခဝရဂုချိမိဟဂိုနိုဘူတာ

** ခဝရဂုချိမိဟဂိုနိုဘူတာ** (香春口三萩野駅* ခဝရဂုချိမိဟဂိုနို - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခိတခရူးရှူးမြို့၊ ခိုခုရခိတရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
အအိရှေားမြို့၊ ရှိဂ

** အိုင်းရှောမြို့ ** (愛荘町* ဟိနိုခဂဲ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဂခရိုင်၊ အဲချိတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။

## ကိုးကား
ဟိနိုမြို့၊ ရှိဂ

** ဟိနိုမြို့ ** (日野町* ဟိနို * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဂခရိုင်၊ ဂမိုးတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
ဟိနိုခဂဲမြို့၊ မိယဇခိ

** ဟိနိုခဂဲမြို့ ** (日之影町* ဟိနိုခဂဲ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိယဇခိခရိုင်၊ နိရှိအုဆုခိတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
အိဘိဂဝမြို့

** အိဘိဂဝမြို့ ** (揖斐川町* အိဘိဂဝ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဂိဖုခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။

## ကိုးကား
ကျိုတို - ခဝရမချိဘူတာ

** ခဝရမချိဘူတာ  ** (川原町駅* ခဝရမချိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ဘူတာပုံစံ
ဘူတာသည် မြေအောက်ထပ်တွင် ရထားလမ်းကြောင်းသုံးခုနှင့် အလယ်တွင် ပလက်ဖောင်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။

## ကပ်လျက်ဘူတာများ
## သမိုင်းကြောင်း
ဘူတာကို ၁၉၆၃ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၇ ရက်နေ့တွင် ခဝရမချိဘူတာ ဟူသည့် အမည်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၉ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် ကျိုတို - ခဝရမချိဘူတာဟူသည့်အမည်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ခဝရမချိဘူတာနှင့် ခရဆုမဘူတာများ မဖွင့်လှစ်မီအချိန်အထိ ဟန်းခယူးကျိုတိုပင်မလိုင်းသည် အိုးမိယဘူတာတွင် ခရီးအဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

၂၀၁၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၁ ရက်နေ့တွင် ဟန်ခယူးရထားလိုင်းပေါ်ရှိဘူတာများကို ဘူတာအမှတ်စဉ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ဤဘူတာ၏ အမှတ်စဉ်မှာ HK-86 ဖြစ်သည်။

## ခရီးသည်အချက်အလက်
၂၀၁၅ ခုနှစ် (၂၀၁၅ ဧပြီ မှ ၂၀၁၆ မတ်အထိ) တွင် ဘူတာကို နှစ်ပတ်လည်အသုံးပြုသည့် ခရီးသည်အရေအတွက်သည် ခန့်မှန်းခြေ ၂၇,၃၂၀,၀၀၀ ဦး ရှိခဲ့သည်။ နှစ်အလိုက် အချက်အလက်များကို အောက်ပါဇယားတွင် ကြည့်ရှုပါ။

## ပတ်ဝန်းကျင်နေရာများ
ဘူတာပတ်ဝန်းကျင် (ရှိဂျောခဝရမချိ) နေရာသည် ကျိုတိုမြို့၏ စီးပွားရေးဆိုင်ရာအချက်အချာနေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်ခြံမြေများသည် ကျိုတိုမြို့၏ တန်ဖိုးအရှိဆုံးနေရာများ ဖြစ်သည်။ ခဝရမချိနှင့် ရှိဂျောလမ်းများသည် မြေအောက်ဘူတာကို ဖြတ်သန်းကာတည်ရှိသည်။ ဂိအွန်း - ရှိဂျောဘူတာ သည် ခမိုမြစ်၏ တစ်ဖက်ကမ်းတွင် တည်ရှိသည်။

ဘူတာသည် တခရှိမယ ကဲ့သို့သော ကုန်တိုက်များနှင့် မြေအောက်မှတဆင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ မြေအောက်ထပ်တွင် စားစရာများရောင်းချသည့် ဈေးတစ်ခု ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဤဘူတာသည် မြေအောက်မှတဆင့် ခရဆုမဘူတာနှင့်လည်း ချိတ်ဆက်ထားသည်။

## ပြင်ပလင့်များ
* Hankyu website: Guide and features of Kyoto-kawaramachi Station.

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ ဘူတာရုံများ
ကဏ္ဍ:ကျိုတိုမြို့ရှိ ဘူတာရုံများ
အိဒဲမြို့၊ ကျိုတို

** အိဒဲမြို့ ** (井手町* အိဒဲ - ချေား * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကျိုတိုခရိုင်၊ ဆွတ်ဇုခိတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။

၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၇၆၆၁ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည်  ၁၈.၀၄ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။

## ကိုးကား
လွိုင်ကော်မြို့နယ်ရှိ ရွာများ စာရင်း

အောက်ပါတို့သည် ကယားပြည်နယ်၊ **လွိုင်ကော်မြို့နယ်တွင်းရှိ ရွာများ စာရင်း** ဖြစ်သည်။

 

## ကိုးကား 
*မြန်မာသတင်းအချက်အလက် စီမံခန့်ခွဲမှုယူနစ် ၏ Place codes ဇယားမှ ရယူသည်။
အအိနန်းမြို့

** အအိနန်းမြို့ ** (愛南町* အအိနန်း * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အဲဟိမဲခရိုင်တောင်ပိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
အိချိခဝမိဆတိုမြို့

** အိချိခဝမိဆတိုဘူတာ ** (市川三郷町* အိချိခဝမိဆတို * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ယာမနရှိခရိုင် တွင် တည်ရှိသည်။

၂၀၁၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၁၅၇၀၈ ဦး ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆသည် တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင်၂၀၉ ဦး ရှိသည်။ စုစုပေါင်း ဧရိယာသည်  ၇၅.၁၈ စတုရန်းကီလိုမီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။

## ကိုးကား
ဟိဂျိမြို့

** ဟိဂျိမြို့ ** (日出町* ဟိဂျိ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုးအိတခရိုင်၊ ဟယမိတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
အယမြို့၊ မိယဇခိ

အယမြို့ (綾町, Aya-chō) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ မိယဇခိခရိုင်၊ ဟိဂရှိမိုရိုခတဒေသတွင်ရှိသည့် မြို့တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁ ရက်နေ့တွင် မြို့နေလူဦးရေသည် ၆၇၁၃ ဦး၊ အိမ်ထောင်စု ၂၈၆၁ ခု ရှိသည်။ လူဦးရေသိပ်သည်းဆမှာ တစ်စတုရန်းကီလိုမီတာလျှင် ၇၁ ဦး နေထိုင်ကြသည်။ မြို့၏ စုစုပေါင်းဧရိယာသည် ၉၅.၁၉ စတုရန်းကီလိုမီတာ (၃၆.၇၅ စတုရန်းမိုင်) ရှိသည်။

## ပထဝီသွင်ပြင်
အယမြို့သည် မိယဇခိခရိုင်၏ အနောက်ဘက်ပိုင်းအလယ်တွင် ရှိသည်။ မြို့၏ တောင်ဘက်ပိုင်းသည် မိယဇခိလွင်ပြင်ဒေသ၏ အနောက်ဘက်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ မြို့၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင်မူ ခယူးရှူးတောင်တန်းများ ရှိသည်။ ဤတောင်တန်းများသည် နက်စောက်ကာ ဂျပန်နိုင်ငံ၏ အကြီးမားဆုံးသော အမြဲစိမ်းတောအုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ မြို့သည် "ခယူးရှူးချူးအိုးဆန်းချိအမျိုးသားဥယျာဉ်" အတွင်း ပါဝင်သည်။

## ဆက်စပ်နေသည့် မြို့ရွာများ
*မိယဇခိခရိုင်
** ခိုဘယရှိမြို့
** ခုနိတိုမိမြို့
** မိယဇခိမြို့
** နိရှိမဲရမြို့

## ရာသီဥတု
အယမြို့သည် နွေးထွေးသည့် နွေရာသီနှင့် အေးမြသည့် ဆောင်းရာသီရှိသည်။ ဆောင်းရာသီတွင် နှင်းအနည်းငယ် ကျဆင်းသည်။ နှးစ်ပတ်လည်ပျမ်းမျှအပူချိန်သည် ၁၆.၃ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် ရှိသည်။ နှစ်ပတ်လည်ပျမ်းမျှမိုးရေချိန်မှာ ၂၃၀၉ မီလီမီတာ ရှိသည်။ စက်တင်ဘာလသည် အစိုစွတ်ဆုံးလ ဖြစ်သည်။ ဩဂုတ်လသည် အပူဆုံးဖြစ်ကာ အပူချိန် ၂၆ ဒီဂရီပတ်ဝန်းကျင်ရှိသည်။ ဇန်နဝါရီလသည် အပူချိန် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး ၆.၂ ဒီဂရီပတ်ဝန်းကျင်ရှိသည်။

## လူဦးရေဆိုင်ရာ
ဂျပန်နိုင်ငံ၏ လူဦးရေစာရင်းအရ အယမြို့နေလူဦးရေသည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

## ပြင်ပလင့်များ
*
*Aya official website 
*Aya official website 

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဂျပန်နိုင်ငံရှိ မြို့များ
ကဏ္ဍ:မိယဇခိခရိုင်ရှိ မြို့များ
အအိဇုဘန်းဂဲမြို့

** အအိဇုဘန်းဂဲဘူတာ ** (会津坂下町* အအိဇုဘန်းဂဲ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဖုခုရှီးမားခရိုင်တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
အရှိခိတမြို့၊ ခုမမိုတို

** အရှိခိတမြို့ ** (芦北町* အရှိခိတ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခုမမိုတိုခရိုင်၊ အရှိခိတတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
အယဂဝမြို့၊ ခါဂါဝါ

** အယဂဝမြို့ ** (綾川町* အယဂဝ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါဂါဝါခရိုင်၊ အယအုတတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
ခဝဆဘူတာ

** ခဝဆဘူတာ ** (河 佐 駅* ခဝဆ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ဟီရိုရှီးမားခရိုင်၊ ဖုချူးမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ဟိဂရှိအိဇုမြို့

** ဟိဂရှိအိဇုမြို့ ** (東伊豆町* ဟိဂရှိအိဇု * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ခမိုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
အအိဇုမိဆတိုမြို့

** ဟိဂရှိအိဇုမြို့ ** (東伊豆町* ဟိဂရှိအိဇု * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ရှိဇုအိုခခရိုင်၊ ခမိုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
ချောနန်းမြို့

** ချေားနန်းမြို့ ** (長南町* ချေားနန်း * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ချိဘခရိုင်တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
ဟခိုနဲမြို့

from Mt. Kami in the Fuji-Hakone-Izu National Park]]

** ဟခိုနဲမြို့ ** (箱根町* ဟခိုနဲ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
ဟယရှိမမြို့

** ဟယရှိမမြို့ ** (早島町* ဟယရှိမ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ အိုခါယာမခရိုင်၊ ဆွတ်ခုဘိုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
ဟိခဝမြို့

** ဟိခဝမြို့ ** (氷川町* ဟိခဝ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခုမမိုတိုခရိုင်၊ ယဆွတ်ရှိရိုတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
အင်ချွန်း ဘောလုံးအားကစားကွင်း

**အင်ချွန်း ဘောလုံးအားကစားကွင်း** သည် ​တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ အင်ချွန်းမြို့ရှိ ​ဘောလုံးအားကစားကွင်းဖြစ်သည်။လက်ရှိအချိန်တွင် အင်ချွန်း​ဘောလုံးအသင်း၏ အိမ်ကွင်းအဖြစ် အသုံးပြု​နေသည်။ပရိသတ် ၂၀၈၉၁ဦးဝင်ဆံ့သည်။၂၀၁၂ခုနှစ် ​မတ်လ၁၁ရက်​နေ့တွင် ကွင်းဖွင့်ပွဲနှင့်အတူ အင်ချွန်းယူနိုက်တက်မှ ပထမဆုံးပွဲကို ကစားခဲ့သည်။၂၀၁၇ ဖီဖာ ယူ-၂၀​ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲကို လည်း လက်ခံကျင်းပခဲ့သည်။
## ကိုးကား
လိပ်ပုပ်

**လိပ်ပုပ်**သည် မွန်လူမျိုးများကိုးကွယ်ယုံကြည်ကြသည့် မြန်မာ့မိရိုးဖလာနတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

## သမိုင်း
လိပ်ပုပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် သမိုင်းကိုမူ စာပေများတွင် တွေ့ရှိရခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သက်ကြီးရွယ်အို မွန်လူမျိုးတို့၏ စကားဖြင့် မှတ်သားခဲ့သည်များ ရှိသည်။

ဒီရေစောင့် နတ်သမီး၏ စီးတော်ယာဉ်မှာ လိပ်ဖြစ်သည်။ အသားမင်းသားနှင့် နတ်သမီးတို့သည် တန်ခိုးပြိုင်ကြသည်။ ထိုအခါ အသားမင်းသား၏ ဒရယ်ကျောပြောင် အမြီးတစ်ထောင်ထဲမှ အမြီးတစ်ချောင်းကို နတ်သမီးက ခိုးယူထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခါးစည်းကြားတွင် ညှပ်ထားခဲ့သည်။ 

အသားမင်းသားသည် မသင်္ကာ၍ နတ်သမီးကို ရှာဖွေပါသော်လည်း စီးတော်ယာဉ်လိပ်က စားလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် မတွေ့ဘဲ ဖြစ်နေ၏။ ထို့အတွက်ကြောင့် အသားမင်းသားသည် အရှုံးပေးကာ ဝန်ခံထားသည့် ကတိအတိုင်း မင်းသားသည် ကျွဲခေါင်းကို ဖြတ်ကာ နတ်သမီးကို တင်ရသည်။

အသားမင်းသား မင်းဖြစ်လာသည့်အခါတွင်မူ တစ်တိုင်းပြည်လုံး မင်္ဂလာဆောင်သည့်အခါ ကျွဲခေါင်းဖြတ်ကာ နတ်တင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါမှစကာ ရိုးရာအစဉ်အလာ ဖြစ်ကြသည်။

## ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများ
မွန်တို့သည် လိပ်ကို နိမိတ်မကောင်းသည့် သတ္တဝါအဖြစ် ရွံရှာကြသည်။ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲများ မပြုလုပ်မီ လိပ်သတ္တဝါဖြင့် နတ်တင်မြှောက်ကြသည်လည်း ရှိခဲ့သည်။

မွန်လူမျိုးတို့၏ အိမ်ပေါ်သို့ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ခုဖြင့် လိပ်ရောက်ရှိပါက “လိပ်ပုပ် လိပ်ပုပ်” ဟု အိမ်ရှင်များက အလန့်တကြား ပြောကြသည်။ အချို့က မျက်စိမှိတ်၍သော်လည်းကောင်း၊ အချို့ကမူ မျက်နှာလွှဲ၍ သော်လည်းကောင်း အခြားတစ်နေရာသို့ အမြန်ယူသွားရန် ပြောကြသည်။ အချို့ကမူ လိပ်ကိုသတ်ကာ နတ်ကျွေးကြသည်လည်း ရှိသည်။

## ကိုးကား
သုံးမြို့ရှင်နတ်

**ကြက်သမားနတ်**သည် မြန်မာ့မိရိုးဖလာကိုးကွယ်ကြသည့် နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

## သမိုင်း
သုံးမြို့ရှင်ထံတွင် ပညာဗလအမတ်နှင့် သားဖြစ်သူ ခြေရာတစ်ထောင် မောင်မဲခေါင်တို့သည် အမှုထမ်းကြသည်။ တစ်နေ့သောအခါ မည်သူကမျှ ဖမ်းဆီးရန် မဝံ့သည့် တောဆင်ရိုင်းတစ်ကောင်သည် သောင်းကျန်းနေလေသည်။ ထိုဆင်ရိုင်းကြီးကို မောင်မဲခေါင်သည် ထွက်၍ ဖမ်းဆီးပြီး မင်းကြီးအား ဆက်သသဖြင့် မင်းကြီးသည် မောင်မဲခေါင်အား “စစ်ဗိုလ် − သက်တော်မြဲ” ရာထူး ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။ 

သုံးမြို့ရှင်သည် ကြက်တိုက်ဝါသနာပါသည့် ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သည့်အတွက် ကြက်တိုက်သွားလေရာ နောက်ကျပြီးမှ ကြက်ပွဲသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ထိုအခါ ပြည်ဘုရင်က နောက်ကျမှ ရောက်လာသည့်အတွက် လှောင်ပြောင်၏။ ထိုအခါ သုံးမြို့ရှင်ဘုရင်သည် ရှက်စိတ်ဖြင့် “နင်ဆင်ကောက်နောက်ကျလို့သာ ငါအရှက်ရသည်” ဟု ဆိုကာ မောင်မဲခေါင်၏ မျက်နှာကို ခြေဖြင့် ကန်ခဲ့သည်။ ထိုအခါမှစ၍ မောင်မဲခေါင်သည် ရန်ငြိုးထားကာ ပုန်ကန်လေသည်။

## နတ်ဖြစ်ခြင်း
သုံးမြို့ရှင်သည် မောင်မဲခေါင်ဖမ်းဆီးလာခဲ့သည့် ဆင်ကိုစီး၍ တိုက်ခိုက်၏။ ထိုဆင်သည် တိုက်ပွဲတွင် မောင်မဲခေါင်၏ အသံကို ကြားသည့်အခါ ထွက်ပြေးလေ၏။ မောင်မဲခေါင်သည် သုံးမြို့ရှင်ကို လှံဖြင့် လိုက်ထိုးသဖြင့် ကံကုန်ပြီး သုံးမြို့ရှင်နတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အချို့က “ကြက်သမားနတ်” ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။

## ကိုးကွယ်ယုံကြည်ခြင်း
ကြက်သမားများသည် ကြက်တိုက်ရာတွင် သုံးမြို့ရှင်နတ်ကို ပူဇော်ပသ၍ တိုက်ပါက နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

### တင်မြှောက်ခြင်း
နတ်တင်မြှောက်ရာတွင် ကန်တော့ပွဲထဲ၌ ကြက်နှင့်ပတ်သက်သောပစ္စည်းများ ပါဝင်မှုမရှိစေဘဲ ငှက်ပျောသီးသုံးဖီး ပန်းသုံးမျိုး၊ ဆီမီးသုံးတိုင်၊ ကွမ်းယာသုံးယာ၊ လက်ဖက်သုံးပုံ၊ အုန်းတစ်လုံးတို့ ပါဝင်ရသည်။

## ကိုးကား
ဖောရတ်စ်ဂမ့်ဘ်

***ဖောရက်စ ဂမ့်ဘ်*** ၁၉၉၄ ခုနှစ်ထုတ် ဟာသ-ဒရမ်မာအမျိုးအစား အမေရိကန်ရုပ်ရှင်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာ ရောဘတ် ဇမတ်ကစ်က ရိုက်ကူးပြီး အဲရစ်ရော့သ်က ဇတ်လမ်းရေးသားသည်။ ဝင်စတန် ဂရွမ်း၏ ၁၉၈၆ ခုနှစ်ထွက် ဝတ္တုအပေါ်အခြေခံ၍ တွမ်ဟန့်ခ်စ် ၊ ရော်ဘင်ရိုက်တ် ၊ ဂယ်ရီစင်နီးစ် ၊ မိုက်ခ်တီဝီလျံစန် နှင့် ဆယ်လီဖီးလ်တို့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည်။ ၂၀ ရာစုနှစ်အတွင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းတွင်ဖြစ်ရပ်များကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်သာမက မရည်ရွယ်ဘဲ လွှမ်းမိုးမှုပြုခဲ့သည့် အယ်လ်ဘားမားပြည်နယ်သား ဉာဏ်ရည်နှေးကွေးသော်လည်း စိတ်ကောင်းရှိသည့် ဖောရက်စ ဂမ့်ဘ် (ဟန့်ခ်စ်) ၏ ဆယ်စုနှစ်ချီ ဘဝစာမျက်နှာများကို သရုပ်ဖော်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အဆိုပါရုပ်ရှင်သည် မူရင်းဝတ္ထုနှင့်မတူကွဲပြားသည်။

## ကိုးကား
ခဝဆခိဘူတာ

** ခဝဆခိဘူတာ ** (川 崎 駅* ခဝဆခိ - အဲခိ *) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ခါနာဂါဝါခရိုင်၊ ခဝဆခိမြို့တွင် တည်ရှိသည့် ဘူတာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
မမျိုးပွားအင်္ဂါ ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားခြင်း ဓလေ့

**မမျိုးပွားအင်္ဂါ ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားခြင်း ဓလေ့** (; အတိုကောက် **FGM**) သည် မမျိုးပွားအင်္ဂါ ပြင်ပအစိတ်အပိုင်းများ အားလုံး သို့မဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအလေ့အကျင့်ကို အာဖရိက၊ အာရှနှင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်းတို့တွင် တွေ့ရသည်။ ၂၀၁၆ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံပေါင်း ၃၀ ရှိ အမျိုးသမီး သန်း ၂၀၀ ခန့်သည် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ထားသည်ဟု ယူနီဆက်ဖ်က ခန့်မှန်းထားသည်။

ဓားသုံးသည့် ရိုးရာ အရေပြားဖြတ်တောက်ကိရိယာဖြင့် ဆောင်ရွက်လေ့ရှိသည်ဖြစ်ရာ ဖွားမြင်သန့်စင်ပြီးသည်မှ အရွယ်ရောက်သည့်အချိန်နှင့် ယင်းနောက်ပိုင်းအချိန်ထိ FGM ကို ကျင့်သုံးသည်။ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းအရေအတွက် အရသိနိုင်သော နိုင်ငံတစ်ဝက်ခန့်ရှိ မိန်းကလေးငယ်အများစုမှာ အသက် (၅) နှစ်မတိုင်မီ ဖြတ်တောက်ခံရပြီးဖြစ်သည်။ နိုင်ငံ (သို့) လူမျိုးစုပေါ်မူတည်ပြီး ကျင့်သုံးမှုပုံစံ ကွဲပြားသည်။ မအင်္ဂါစေ့ အမိုးနှင့် အင်္ဂါစေ့ခေါင်း ကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ မအင်္ဂါ အတွင်း နှုတ်ခမ်းသားကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ မအင်္ဂါအတွင်းအပြင်နှုတ်ခမ်းသားနှင့် မအင်္ဂါနှုတ်ခမ်းဝအပိတ်တို့ကို ဖယ်ရှားခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ယောနိကို ချုပ်ပစ်ခြင်း ဖြစ်စဉ်တွင် ဆီးသွားရန်နှင့် ဓမ္မတာရာသီသွေးဆင်းနိုင်ရန် အပေါက်ငယ်တစ်ခုသာ ချန်ထားလေ့ရှိပြီး လိင်ဆက်ဆံရန်နှင့် ကလေးမီးဖွားချိန်မှသာ ယောနိပေါက်ကို ချဲ့သည်။

ယင်းကျင့်ထုံးသည် ကျားမလူနေမှုဘဝ တန်းတူညီမျှမှုမရှိခြင်း၊ အမျိုးသမီးသမီးတို့၏ လိင်မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းမှု နှင့် သန့်စင်ခြင်း၊ မလော်လည်ခြင်းနှင့် လှပခြင်းစသည့် အတွေးအခေါ်တို့တွင် မြစ်ဖျားခံသည်။ ဂုဏ်ကျက်သရေအရင်းခံဟုရှုမြင်သော၊ ထိုသို့ဖြတ်တောက်ခြင်း မပြုလျှင် မိမိတို့၏ သမီးများနှင့် မြေးမများ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းမှ ဖယ်ကြဉ်ခံရမည်  ကို စိုးရိမ်သည့် အမျိုးသမီးများကိုယ်တိုင် ကမကထပြုပြီး ဆောင်ရွက်လေ့ရှိသည်။ မကြာခဏ ပိုးဝင်ခြင်း၊ ဆီးသွားရန်နှင့် ရာသီသွေးစွန့်ရန် ခက်ခဲခြင်း၊ ကာလကြာရှည် အနာတရဖြစ်ခြင်း၊ အကျိတ်ဖြစ်ခြင်း၊ ကလေးရရန်မစွမ်းနိုင်ခြင်း၊ မီးဖွားစဉ် နောက်ဆက်တွဲ ကျန်းမာရေးပြဿနာများပေါ်ပေါက်ခြင်းနှင့် သွေးအလွန်အမင်းဆင်းခြင်းစသည့် ကျန်းမာရေး အန္တရာယ်များဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ကျန်းမာရေးအကျိုးကျေးဇူးရနိုင်သည်ဟု မသိရှိသေးပါ။

၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်များမှ စတင်ပြီး နိုင်ငံတကာကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ ရှိလာရာ FGM ဓလေ့ကို စွန့်လွှတ်ရန် ကျင့်သုံးသူများကို တိုက်တွန်းခြင်းနှင့် ထိုသို့ကျင့်သုံးလေ့ရှိသော နိုင်ငံအတော်များများတွင် ဥပဒေထုတ်တားမြစ်ခြင်းနှင့် ကန့်သတ်ထိန်းချုပ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ဥပဒေစိုးမိုးမှု အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ၂၀၁၀ ခုနှစ်မှစတင်ပြီး ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ကြီးက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူများကို ယင်းဓလေ့ကို ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းမပြုရန် နှိုးဆော်ပန်ကြားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့တွင် အမိဝမ်းမှကျွတ်ပြီးနောက် မအင်္ဂါကို အပိတ်ချုပ်ပစ်ခြင်းနှင့် အမှတ်အသားအနေဖြင့် မအင်္ဂါစေ့အမိုးကို "nicking" ပြုလုပ်ခြင်းတို့လည်းပါဝင်သည်။ မနုဿဗေဒပညာရှင်များက ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုလွတ်လပ်ခွင့် (cultural relativism) နှင့် အားလုံးရပိုင်သည့် လူ့အခွင့်အရေး (universality of human rights) နှင့်ပတ်သက်ပြီး မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြရာ ယင်းအပြုအမူအား အတိုက်အခံဆန့်ကျင်မှုမှာလည်း အဝေဖန်ခံရမှု မလွတ်ပေ။

## ကိုးကား
အောင်ဒိုင်နတ်

**အောင်ဒိုင်နတ်**သည် မြန်မာ့မိရိုးဖလာကိုးကွယ်ကြသည့် နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

## သမိုင်း
အောင်ဒိုင်နတ်သည် နွားကျောင်းသားမှ နတ်ဖြစ်သွားသူ ဖြစ်သည်။ တောင်သူလယ်သမား နွားမွေးမြူသူများ ကိုးကွယ်ကြသည့် နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

အောင်ဒိုင်နတ်သည် နွားများကို စောင့်ရှောက်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ အောင်နိုင်နတ်ကို နွားတဲတွင် စင်ဖြင့်ထားကာ ကိုးကွယ်ကြသည်။

နွားများ အနာကျသည့်အခါ (သို့မဟုတ်) ပျောက်သည့်အခါတွင် အသောက်အစား ကင်းသူတစ်ဦးက အောင်ဒိုင်နတ်အဖြစ် ပြုလုပ်ရသည်။ အောင်ပုဆိုးတောင်ရှည်၊ လယ်တောဝတ်အင်္ကျီ (သို့မဟုတ်) ရင်စေ့အင်္ကျီကို ပခုံတင်ပြီး ခမောက်၊ လွယ်အိတ်၊ ရေဘူး၊ လောက်စာလုံး၊ ကြံဖက် (သို့) စလူဖက်၊ ဓနိဖူးဖက်နှင့် ထုပ်ထားသည့် ကောက်ညှင်ထုပ်တို့ကို (၇) ထုပ်၊ ဆေးပေါ့လိပ် (၇) လိပ်၊ ပလွေစသည်တို့ကိ လွယ်ချိတ်ကိုင်ဆောင်ကာ ပျောက်သွားသော နွားရှင်၏ နွားတင်းကုပ် ဥရုတိုင်ကို ဘယ်ခြေထောက်နိမ့်နင်းကျိုးဟန်ပြုကာ အောက်ပါ သီချင်းကို ဆိုရင်း (၇) ပတ်လှည့်ရသည်။

“ပုဆိုးရယ် စွန်တောင် စွန်တောင်၊ ဘယ်ပေါင်က နိမ့်နင်း နိမ့်နင်း၊ မောင်အောင်ဒိုင် ဘယ်အခင်းကြောင့် ယာရတယ်မင်း၊ နွားပျောက်ရှာရင်း လာရတယ်မင်း” ဟု ဆိုရသည်။ သီချင်းတစ်ပုဒ်ပြီးဆုံးသည့်အခါတိုင်း ပုလွေတစ်ခါ မှုတ်ရသည်။ ပုလွေကို သီချင်းသွားအတိုင် မမှုတ်တတ်ပါက မြည်ရုံကလေးမျှ မပီတပီ တေးသွားအလိုက် မှုတ်ရသည်။ (၇) ပတ်ပြည့်၍ ပြီးဆုံးသည့်အခါတွင် နွားရှင်သည် အောင်ဒိုင်နတ်ဆီမှ ပစ္စည်းများကို ယူကာ နွားတင်းကုပ်၏ ဥရုတိုင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီး နွားရှာကြသည်။ ထိုသို့ ရှာပါက နွားပြန်တွေ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြည်။ 

အချို့မှာ အောင်ဒိုင်နတ်ကို မေး၍ ဗေဒင်မေးကြသည်လည်း ရှိသည်။ ထိုအခါ အောင်ဒိုင်နတ်သည် ဗေဒင်ဆရာကို စီး၍ တွက်ချက်ဟောပြောသဖြင့် ဗေဒင်ဆရာဟောပြောသည့်အတိုင်း လိုက်ရှာပါက ပြန်တွေ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

ထို့အပြင် အောင်နိုင်နတ်လုပ်သူထံမှ ပစ္စည်းများကို နွားတင်းကုပ် အဝင်ဝတွင် ချိတ်ဆွဲထားပါက နွားနာပျောက်ကင်းသည်ဟုလည်း ယုံကြည်ကြသည်။

## ကိုးကား
ရွှေလေးရင်နှင့် ရွှေကညင်

**ရွှေလေးရင်နှင့် ရွှေကညင်**သည် မွန်လူမျိုးများနှင့် မွန်တို့နှင့်အဆက်အနွယ်ရှိသူများ ကိုးကွယ်ကြသည့် မြန်မာ့မိရိုးဖလာ နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

## သမိုင်း
သမိုင်းဖြစ်စဉ်ကိုမူ တိကျစွာ မသိရှိရပေ။ မွန်လူမျိုးများ၏ အိမ်တွင်းနတ် “ရွှေလေးရင်နှင့် ရွှေကညင်နတ်” ဟု ဆိုကြသည်လည်း ရှိသည်။ မွန်လူမျိုးတို့၏ ရိုးရာနတ်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။

## ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခြင်း
အိမ်ဦးခန်းတွင် ရွှေလေးနှစ်လက်နှင့် မြားကျဉ်တောက် နှစ်ခုတွင် မြားငါးစင်းထက်မနည်း ထည့်ကာ ချိတ်ဆွဲ၍ ဆက်သရသည်။ အချိန်အခါကို လိုက်ကာ ဝတ်လဲတော်များကို အသစ်လဲ၍ မပြတ်မလပ် ဆက်သကြရသည်။ နှစ်စဉ် တင်မြှောက်ပသချိန်တွင် သေရည်သေရက်နှင့် သက်သက်လွတ်ကင်းသည့် ပွဲများနှင့် တင်ဆက်ပသကြသည်။ အထူးကိစ္စရှိပါက ပွဲကန္နားဆက်၍ ကကြသည်။

## ကိုးကား
ဟခုဟိုးရှော

**ဟခုဟိုးရှော**သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ဆူမိုအားကစားသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

## အတ္ထုပတ္တိ
ဟခုဟိုးသည် မွန်ဂိုလီးယားနိုင်ငံသား ဖြစ်သည်။
ဟခုဟိုးသည် အသက် ၁၅ နှစ်သားအရွယ် ၂၀၀၀ ခုနှစ်ကတည်းက ဂျပန်နိုင်ငံတွင် ဆူမိုကို စတင်၍ ကစားခဲ့သည်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်တွင် ချန်ပီယံ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပြိုင်ခဲ့သည့် ပြိုင်ပွဲစုစုပေါင်း ၁၁၃၂ ကြိမ်ရှိပြီး ချန်ပီယံ ၄၂ ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆူမိုအားကစားနည်းတွင် အအောင်မြင်ဆုံး အားကစားသမားလည်း ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
အရင်းအနှီး

**အရင်းအနှီး** () ဆိုသည်မှာ ဘောဂဗေဒပညာရပ်၌ စီးပွားရေးအရ အသုံးဝင်သော လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်နိုင်မည့် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဥစ္စာပစ္စည်းများသည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အမဲလိုက်ရာတွင် လက်နက်အဖြစ်အသုံးပြုနိုင်သော ကျောက်တုံး သို့မဟုတ် မြားတစ်လက်မှာ ဂူအောင်းလူသားတစ်ဦးအတွက် အရင်းအနှီးဖြစ်သကဲ့သို့ လမ်းများမှာလည်း မြို့နေပြည်သူများအတွက် အရင်းအနှီးပင်ဖြစ်သည်။ 

အရင်းအနှီးဆိုသည်မှာ "ဝင်ငွေမျှော်မှန်းနိုင်သည့် စတော့ခ်တစိတ်တပိုင်း" ဟု အဒမ်စမစ်သ်က အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်သည်။ "စတော့ခ်" ဟူသည့်အသုံးအနှုန်းမှာ သစ်ငုတ် သို့မဟုတ် ပင်စည်ဟူသည့် ရှေးအင်္ဂလိပ်စကားမှ ဆင်းသက်လာသည်။ အနည်းဆုံး ၁၅၁၀ ခုနှစ်မှစတင်၍ လယ်ယာမြေပေါ်ရှိ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် ပစ္စည်းအားလုံးအဖြစ် ရည်ညွှန်းသုံးနှုန်းလာခဲ့သည်။

ရင်းနှီးကုန် သို့မဟုတ် မတည်အရင်းအနှီး ဆိုသည်မှာ ကုန်ချော ၊ တာရှည်ခံကုန် သို့မဟုတ် ထုတ်ကုန် နှင့် ဝန်ဆောင်မှုပြုရာတွင် အသုံးပြုသည့် ငွေမှတပါး အခြားအရင်းအနှီး ဖြစ်သည်။

မတည်အရင်းအနှီးသည် လူလုပ်အားဖြင့်မြှင့်တင်နိုင်သည့် မြေရာ (သို့မဟုတ် ပြန်လည်အသုံးမပြုနိုင်သော ရင်းမြစ်များ) နှင့်မတူ ကွဲပြားသည်။ ရုပ်ဝတ္တုအရင်းအနှီးကို မတည်စတော့ခ်ဟု ညွှန်းဆိုလေ့ရှိသည်။ (လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ မတည်စတော့ခ်နှင့် မရောထွေးရန်လိုသည်)

ထုတ်လုပ်မှုဖြစ်စဉ်အတွက် သွင်းကုန်ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်သော ထုတ်ကုန်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုများကို ထုတ်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သည့်အတွက် အိမ်ရာနှင့် ကိုယ်ပိုင်သုံးယာဉ်များကို မတည်အရင်းအနှီးဟု သတ်မှတ်ခြင်း မရှိဘဲ တာရှည်ခံကုန်အဖြစ်သာ သတ်မှတ်သည်။ 

မာ့ခ်ရှန်းနိုင်ငံရေးဘောဂဗေဒ၌ မတည်ငွေဆိုသည်မှာ အမြတ်အစွန်းရစေရန် ပြန်လည်ရောင်းချနိုင်မည့် ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူသုံးစွဲသည့် ငွေကြေးကို ဆိုလိုသည်။ စီးပွားရေးသံသရာဖြစ်စဉ်တွင်သာ မတည်အရင်းအနှီး (လုပ်ငန်း လည်ပတ်မှုမှ ရရှိသော ကြွယ်ဝမှု) ရှိပြီး မတည်အရင်းအနှီးသည် အရင်းရှင်စီးပွားရေး စနစ်၏ အခြေခံဖြစ်သည်ဟု မာ့စ်ကယူဆသည်။ ခေတ်ပေါ်ဘောဂဗေဒတွင်မူ ယင်းမတည်အရင်းအနှီး အမျိုးအစား ကို မတည်ရင်းနှီးငွေဟု ညွှန်းဆိုပြီး မတည်ကုန်နှင့်ကွဲပြားသည်။ 

သမရိုးကျ သို့မဟုတ် ကျမ်းရိုးဘောဂဗေဒက ကုန်ထုတ်လုပ်မှုဖြစ်စဉ်၏ အစိတ်အပိုင်း (အခြားအစိတ်အပိုင်းများ - မြေရာ နှင့် လုပ်အား) ဟု အသိအမှတ်ပြုသည်။ ထုတ်လုပ်ရေး၏ အခြားသွင်းကုန်များကို ကျမ်းရိုးဘောဂဗေဒတွင် မရွှေ့ပြောင်းနိုင်သောပစ္စည်းများဟု ခေါ်ဆိုပြီး အဖွဲ့အစည်း၊ စွန့်ဦးတီထွင်မှု၊ အကြားအမြင်သုတ၊ နာမည်ကောင်း၊ စီမံခန့်ခွဲမှု (အချို့က အရည်အချင်း၊ လူမှုအရင်းအနှီး သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာအရင်းအနှီးဟု သရုပ်ဖော်သည်)

ကုန်ထုတ်လုပ်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းမှာ -

* ကုန်ကြမ်း သို့မဟုတ် ကြားခံကုန်များကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုဖြစ်စဉ်တွင် ချက်ချင်းအသုံးမပြုသော ကုန်ပစ္စည်းများ။ (ခြွင်းချက်မှာ တန်ဖိုးလျော့ခွင့်ပြုငွေ ဖြစ်ပြီး ကြားခံကုန်များနှင့်အလားတူ လုပ်ငန်း အသုံးစရိတ်အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။)
* ထုတ်လုပ်နိုင်သော သို့မဟုတ် ပွားစီးနိုင်သော ကုန်ပစ္စည်းများ (မြေရာ နှင့် ပြန်လည်အသုံးမပြုနိုင်သော ရင်းမြစ်များ)

## ကိုးကား
ဆီစီဖက်

ဆီစီဖက် () ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ အက်ဖီရာ (Ephyra) ဘုရင် ဖြစ်သည်။ ထပ်တလဲလဲ လိမ်လည်မှုကြောင့် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးကို တောင်ပေါ်သို့ တွန်းတင်ရန် အပြစ်ပေးခံရသည်။ ထိုကျောက်တုံးသည် တောင်ထိပ်မရောက်မီ ပြန်ကျမည်ဖြစ်ပြီး တောင်ထိပ်သို့ရောက်အောင် အမြဲတမ်း တွန်းတင်နေရဦးမည် ဖြစ်သည်။

## ဒဏ္ဍာရီ 
အီဖျာပြည်ကို တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး အောက်တန်းနတ် မီရုပ် (Merope) နှင့် ကလေး ၄ ယောက် ရှိသည်။ ရေကြောင်းသွားလာရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေးကို အားပေးခဲ့သည်။ လောဘကြီးပြီး လှည့်ဖျားတတ်သည်။ ဇု (Zeus) က ရပ်ဝေးလာများကို ကူညီရန် ဆိုထားသော်လည်း ထိုရပ်ဝေးလာဧည့်များကို သတ်ဖြတ်လေ့ ရှိပြီး ဤသို့ပြုမူခြင်းဖြင့် သူ၏ စည်းကမ်းတင်းကြပ်မှုကို ဖော်ပြနိုင်သည်ဟု ယူဆသည်။

ဇုက မြစ်စောင့်နတ် Asopus ၏သမီး အေဂျီနာ (Aegina) ကို 'မ'သွားသောအခါ သူ့ပြည်အတွင်းသို့ စမ်းတခု စီးနိုင်စေရန် အဆိုပက်နှင့် ညှိပြီးမှ ထိုကိစ္စကို ပြောပြသည်။ သူ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်သဖြင့် ဇုက ငရဲ (Tartarus) သို့ သံကြိုးခတ်၍ ခေါ်သွားရန် ဇုက အမိန့်ပေးသည်။

သေမင်းတမန် သန်နာတော့ (Thanatos) လာခေါ်သည်။ သံကြိုး မည်သို့အလုပ်လုပ်သည် သိလိုကြောင်း သန်နာတော့ကို ညာမေးပြီး သန်နာတော့ကို သံကြိုးခတ်ကာ အကျဉ်းချထားလိုက်သည်။ သန်နာတော့ပင် သေရွာမခေါ်နိုင်သည့်လူ ရှိလာပြီဟု အုံးအုံးကျွတ်ကျွတ် ဖြစ်လာကြရာ စစ်နတ်ဘုရား အေရိ (Ares) ကြားဝင်လာသည်။ သန်နာတော့ကို လွှတ်ပေးပြီး ဆီစီဖက်ကို သန်နာတော့လက် အပ်သည်။

အဝတ်မဲ့ အသေကောင်ကို လူလယ်ခေါင်၌ ပစ်ထားရန် သူ့ဇနီးအား ဆီစီဖက်က မသေခင် မှာသည်။ သူ့ဇနီးက မှာသည့်အတိုင်း လုပ်သည်။ ဆီစီဖက် စတစ် (Styx) မြစ်ကမ်းဘေးသို့ ရောက်သော် အောက်ဘုံမှ သခင်မ ပါစစ်ဖနီ (Persephone) ကို အသေလောင်းအား ထိုသို့ ပစ်ထားခြင်းမှာ မလေးစားရာ ရောက်ကြောင်း၊ မြေကမ္ဘာသို့ ပြန်ကာ သူ့ဇနီးအား ဆူပူဆုံးမလိုကြောင်း ပြောသည်။ သို့ဖြင့် မြေပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ့ဇနီးအား ဆူပူပြီးသော်လည်း အောက်ဘုံသို့ ပြန်မသွားလိုကြောင်း ငြင်းသဖြင့် အောက်ဘုံသခင် အားမိစ် (Hermes) က အတင်းဆွဲခေါ်ရသည်။

ဇုက ဆီစီဖက်၏ အကြိမ်ကြိမ်လှည့်ဖျားမှုကို အပြစ်ပေးသည့်အနေဖြင့် ကျောက်တုံးကြီးကို မတ်စောက်သော တောင်ကုန်းထိပ်သို့ တွန်းတင်ရန် အပြစ်ပေးခံရသည်။ ထိပ်မရောက်ခင်တွင် ထိုကျောက်တုံးသည် ပြန်ကျမည်ဖြစ်ပြီး ထပ်၍ တွန်းတင်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချိန်ကြာကြာ ထပ်ကာထပ်ကာလုပ်ရသော၊ ဦးတည်ချက်ပျောက်နေသော အလုပ်မျိုးကို ဆီစီဖက်အလုပ်ဟု ညွှန်းကြသည်။
ထရွိုင်မှ ဟယ်လင်

**ထရွိုင်မှ ဟယ်လင်** () သည် ဂရိဒဏ္ဍာရီလာ မိဖုရားဖြစ်ပြီး စပါတာမှ ဟယ်လင်ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အလှဆုံးအမျိုးသမီးဟု ဆိုသည်။ စပါတာဘုရင် မန်နယ်လော့ (Menelaus) နှင့် လက်ထပ်သည်။ သို့သော် ပဲရစ်နှင့်ဆုံသော် ရည်ငံပြီး ထရွိုင်သို့ လိုက်ပြေးသည်။ သို့ဖြင့် နာမည်ကျော် ထရိုဂျန်စစ်ပွဲ ပေါ်လာသည်။

ကဏ္ဍ:ဂရိ ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်ကောင်များ
ဟိုက်ခု

**ဟိုက်ခု** (သို့) ဟိုက္ကူ သည် ဂျပန်ကဗျာအမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အွန်းသံ ၁၇ သံဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် တိုတောင်းသည့် ကဗျာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

## စည်းမျဉ်းများ
ဟိုက်ခုရေးသားတည်ဆောက်ရာတွင် အောက်ပါစည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန် လိုအပ်သည်။

၁။ အွန်းသံ ငါးခု၊ ခုနစ်ခု၊ ငါးခု ပါဝင်ရန် လိုအပ်သည်။

၂။ ရာသီဥတုအကြောင်းကို ထည့်သွင်းရေးသား ဖော်ပြရန် လိုအပ်သည်။

၃။ စိတ်ခံစားချက် ပြင်းပြမှုကို ဖော်ပြပြီး ကာရန်လိုက်၍ အသုံးပြုနိုင်ရန် 「や」(ယ)、「かな」(ခါနား) စသည်တို့ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင်မူ အထက်ပါ စည်းမျဉ်းများကို လေးစားလိုက်နာမှုမရှိကြဘဲ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားသည့် ဟိုက်ခုများလည်း ရှိသည်။

## ကိုးကား
၂၀၁၉ အမေဇုန်မိုးသစ်တော တောမီးလောင်မှု

၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် ဇန်နဝါရီလကတည်းက ဘရာဇီးနိုင်ငံရှိ အမေဇုန်တောတွင် တောမီးလောင်မှု အနည်းဆုံး ၇၅၃၃၆ ခု ရှိခဲ့သည်။

ဩဂုတ်လ ၂၀ ရက်တွင် ဘရာဇီးနိုင်ငံရှိ ပြည်နယ်လေးခုဖြစ်သည့် Amazonas, Rondônia, Mato Grosso and Pará　တို့တွင် တည်ရှိသည့် အမေဇုံမိုးသစ်ေတာတွင် မီးလောင်ကျွမ်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ Amazonas တွင် မီလောင်ကျွမ်းမှုသည် အနည်းဆုံး ၃၉၁၉၄ ခုရှိသည်ဟု စုံစမ်းသိရှိရသည်။ Amazonas သည် ဘရာဇီးနိုင်ငံတွင် ဧရိယာအကျယ်ဆုံးပြည်နယ် ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ
ကဏ္ဍ:၂၀၁၉ မီးလောင်မှုများ
ကျွန်စနစ်

**ကျွန်စနစ်** () ဆိုသည်မှာ လူအချင်းချင်း ပိုင်ဆိုင်၊ ဝယ်ယူ၊ ရောင်းချခွင့်ပြုသော ပိုင်ဆိုင်မှုဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းထားသည့် စနစ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

ကျွန်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယင်းသဘောတူညီမှုမှ တဖက်သက် နုတ်ထွက်၍မရသည့်အပြင် တန်ကြေးမရဘဲ အလုပ်လုပ်ကိုင်ရသည်။ ဤသို့ တရားဝင်ခွင့်ပြုထားသောစနစ်ကို ပညာရှင်များစွာက
ရှက်တဲလ်ကျွန်စနစ်ဟု သုံးနှုန်းသည်။ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် စဉ်းစားပါက လူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒမပါဘဲ အတင်းအကျပ် အလုပ်စေခိုင်းခံရသည့် အခြေအနေတိုင်းကို ကျွန်ပြုခြင်းဟု ညွှန်းနိုင်သည်။ နှောင်ဖွဲ့ခံလုပ်သား သို့မဟုတ် အတင်းအကျပ်ပြုခံ လုပ်သားဟူသော ယေဘုယျအသုံးအနှုန်းများကို ပညာရှင်များက သုံးစွဲလေ့ရှိသည်။  သို့သော် ကျယ်ပြန့်သောအဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် ကျွန်ပြုခြင်းသဘော၌ ကျွန်များတွင် ဥပဒေ သို့မဟုတ် ထုံးတမ်းနှင့်အညီ အချို့အခွင့်ရေးနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုရနိုင်သည်။ 

သမိုင်းဦးလူ့ယဉ်ကျေးမှုအစကို နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်ပါက ယဉ်ကျေးမှုပုံစံအမျိုးမျိုး၌ ကျွန်စနစ် တည်ရှိခဲ့သည်။ လူတစ်ဦးအနေဖြင့် မွေးဖွားသည့်အချိန်၊ အဖမ်းခံရသည့် သို့မဟုတ် ရောင်းချခံရသည့် အချိန်မှစ၍ ကျွန်ဇာတ်သွင်း ခံရနိုင်သည်။ 

အတိတ်ကာလများက လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းများစွာတွင် ကျွန်စနစ်သည် တရားဥပဒေနှင့် ညီသော်လည်း ယခုအခါ အသိအမှတ်ပြုနိုင်ငံများ၌ တရားမဝင်သတ်မှတ်ထားသည်။ ကျွန်စနစ်ကို ၂၀၀၇ ခုနှစ်၌ ဖျက်သိမ်းသည့် နောက်ဆုံးနိုင်ငံ မှာ မောရစ်ရှနိုင်ငံဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း၌ ခေတ်သစ်ကျွန်ပြုခြင်းပုံစံအချို့နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသူ လူဦးရေ သန်း ၄၀ ကျော်ရှိသည်။ အတွေ့ရများသော ခေတ်သစ်ကျွန်ပြုသည့် ပုံစံမှာ လူကုန်ကူးခြင်းဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
လူမျိုးစွဲဝါဒ

**လူမျိုးရေးဝါဒ**ဆိုသည်မှာ လူမျိုးတစ်မျိုးက အခြားလူမျိုးထက် အထက်တန်းကျသာလွန်သည်ဆိုသည့် ယုံကြည်မှု ဖြစ်သည်။ လူမျိုးကွဲဖြစ်သောကြောင့် အခြားတစ်ပါးသူများအပေါ် တဘက်စောင်းနင်းအယူအစွဲရှိခြင်း၊ ခွဲခြားနှိမ်ချခြင်း သို့မဟုတ် ရန်လိုမုန်းထားခြင်းသော်လည်းကောင်း၊ တစ်ပါးသော လူမျိုး တိုင်းရင်းသားများအား ခွဲခြားဆက်ဆံသင့်သည် ဟူသော ယုံကြည်မှုသော်လည်းကောင်း ပါဝင်သည်။ ခေတ်သစ်လူမျိုးရေးဝါဒ မူကွဲများသည် အများအားဖြင့် လူအများကြားက ဇီဝဗေဒအရကွဲပြားမှုအား လူမှုရေးအရ ရှုမြင်သဘောထားပုံပေါ် အခြေပြုသည်။ အဆိုပါ ရှုမြင်ပုံများ သည် မျိုးရိုးလိုက်သော စရိုက်၊ အရည်အသွေးပေါ်အခြေခံလျက် မတူကွဲပြားသောလူမျိုးများအကြား အဆင့်အနိမ့်အမြင့် သတ်မှတ်သည့် လူမှုရေးလုပ်ဆောင်မှုများ၊ ကျင့်သုံးမှုများ သို့မဟုတ် ယုံကြည်မှုများ ၊ နိုင်ငံရေးစနစ်များ အသွင်ဆောင်သည်။

နှိမ်ချဆက်ဆံမှုဆိုင်ရာ ကျင့်သုံးမှုသော်လည်းကောင်း ယင်းဥပဒေကိုသော်လည်းကောင်း သို့မဟုတ် လူမျိုးရေးခွဲခြားမှု အိုင်ဒီယိုလော်ဂျီကိုဖြစ်စေ မျက်စိမှိတ်လက်ခံခြင်း သို့တည်းမဟုတ် စက်ဆုပ်ခြင်းအား ဖော်ပြခွင့်ပြုသော နိုင်ငံရေး စနစ်များ (ဥပမာ အသားအရောင်ခွဲခြားမှု) အရ ဌာနေတိုင်းရင်းသားဝါဒ၊ လူမျိုးခြားအား မနှစ်မြို့မှုဝါဒ၊ တစ်ပါးသူအယူအဆ၊ အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှု၊ ဝါစဉ်သတ်မှတ်ခြင်း၊ ဘဝင်မြင့်မှု ကဲ့သို့သော လူမှုသွင်ပြင်များ ပါဝင်သည်။

ခေတ်ပေါ်လူမှုသိပ္ပံဘာသာရပ်တွင် "လူမျိုး" နှင့် "တိုင်းရင်းသား" သဘောတရားများကို သီးခြားစီစဉ်းစားသော်လည်း ရေပန်းစားသောအသုံးပြုမှုများ၌သာမက ပိုရှေ့ကျသောလူမှုသိပ္ပံစာပေတွင် ယင်းအသုံးအနှုန်း (၂) ခုကို ထပ်တူထား သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။ "တိုင်းရင်းသား" မှာ ရိုးရာအစဉ်အလာအရ သတ်မှတ်သည့် လူမျိုး - *အုပ်စုတစ်ခု၏ အရင်းခံ မွေးရာပါ ဖြစ်သော အရည်အသွေးများပေါ်အခြေပြုပိုင်းခြားမှု (ဥပမာ။ ။ တူညီသော ဘိုးဘေးဘီဘင်ရှိခြင်း သို့တည်းမဟုတ် တူညီသောအပြုအမူရှိခြင်း)* - ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူမျိုးရေး နှင့် လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုသည် ကွဲပြားမှုများအား လူမျိုးရေးရာအဖြစ် စဉ်းစားခြင်းမရှိစေကာမူ တိုင်းရင်းသား သို့မဟုတ် ယဉ်ကျေးမှုပေါ် အခြေခံသည်။ လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုဆိုင်ရာ ကုလသမဂ္ဂညီလာခံ အရ လူမျိုး နှင့် တိုင်းရင်းသား ဖြစ်မှုအပေါ် ခွဲခြားမှုအကြား ကွာခြားမှု မရှိပေ။ လူမျိုးကွဲပြားမှုပေါ်အခြေတည်သည့် ဘဝင်မြင့်မှုမှာ သိပ္ပံနည်းအရ မှားယွင်းပြီး ကိုယ့်ကျင့်တရားအရ ရှုတ်ချသင့်ကာ လူမှုရေးအရ တရားမျှတမှုမရှိဘဲ အန္တရာယ်များသည့်အရာဟု ကုလသမဂ္ဂညီလာခံက ကောက်ချက်ချသည်။ သီအိုရီအရဖြစ်စေ လက်တွေ့ကျင့်သုံးမှုအရဖြစ်စေ မည်သည့်နေရာတွင်မဟူ လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုအတွက် လက်ခံစရာမရှိဟု ကြေညာခဲ့ပြန်သေးသည်။

သမိုင်းကြောင်းအရ လူမျိုးရေးဝါဒမှာ အတ္တလန်တစ်ကျွန်အရောင်းအဝယ်နောက်ကွယ်မှ အဓိကမောင်းနှင်အား ဖြစ်သည်။ ၁၉ နှင့် ၂၀ ရာစုနှစ်များအတွင်းက အထူးသဖြင့်အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ လူမျိုးရေးအဆင့်အတန်းခွဲခြားမှု နှင့် တောင်အာဖရိက၌ အသားရောင်ခွဲခြားမှု နောက်ကွယ်မှ ပင်မအကြောင်းရင်းခံ ဖြစ်သည်။ အနောက်တိုင်းယဉ်ကျေးမှု အတွင်း ၁၉ နှင့် ၂၀ ရာစု လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုကို ကောင်းစွာမှတ်တမ်းမှတ်ရာ ပြုစုထားပြီး လူမျိုးရေးလေ့လာမှုများတွင် ရည်ညွှန်းကိုးကားသည်။ ဟော့လာကော့စ်(ဂျူးလူမျိုးများအား သုတ်သင်ခြင်း)၊ အမေရိကန်ဂျနိုဆိုဒ် ကဲ့သို့ လူမျိုးသုဉ်း သတ်ဖြတ်မှုများသာမက အမေရိက၊ အာဖရိက နှင့် အာရှတိုက်များ၌ ဥရောပက ကိုလိုနီပြုခြင်းကဲ့သို့ ကိုလိုနီပရောဂျက်များ တွင် လူမျိုးရေးဝါဒက အခန်းကဏ္ဍတရပ်အဖြစ်ပါဝင်သည်။ လူမျိုးရေးခွဲခြားသည့် အပြုအမူများ အား ဌာနေတိုင်းရင်းသားများ ခံစားခဲ့ကြရသည်။

## ကိုးကား
ဟိဂရှိမိယောရှိမြို့

** ဟိဂရှိမိယောရှိမြို့ ** (東みよし町* ဟိဂရှိမိယောရှိ * ) သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၊ တိုခုရှီးမားခရိုင်၊ မိယောရှိတိုင်း တွင် တည်ရှိသည်။
## ကိုးကား
အောင်သက်မန်း

**အောင်သက်မန်း** (၁၉၇၇ ဇွန် ၁၉ ဖွား) သည် မြန်မာလူမျိုး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် ဖြစ်သည်။

## ငယ်ဘဝနှင့် ပညာရေး 
၁၉၇၇ ခု ဇွန်လ ၁၉ ရက်တွင် ဗိုလ်ကြီး ရွှေမန်းနှင့် ဒေါ်ခင်လေးသက်တို့မှ မွေးသည်။ မွေးချင်းမှာ ညီတော်စပ်သူ တိုးနိုင်မန်း ဖြစ်သည်။
၁၉၉၃ ခန့်တွင် အထက်တန်းအောင်မြင်ပြီး ရန်ကုန် စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်သည်။

## စီးပွားရေးလှုပ်ရှားမှု 
ကျောင်းပြီးသည့်နောက် ၁၉၉၇ ခုတွင် ဦးတေဇပိုင် ထူးကုမ္ပဏီ၌ အလုပ်ဝင်သည်။
၁၉၉၈ ခုတွင် ဖခင်ဖြစ်သူ ဗိုလ်မှူးချုပ် သူရရွှေမန်းက အနောက်တောင်တိုင်း စစ်တိုင်းမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းစဉ် ရေနက်ကွင်းနှင့် မြေလွတ်မြေရိုင်းဖော်ထုတ်ရေး စီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်သည်။ ထူးကုမ္ပဏီအုပ်စုမှ ဧရာရွှေဝါကုမ္ပဏီအဖြစ် လုပ်ငန်းခွဲကာ အောင်သက်မန်းက ဦးစီးပြီး ထိုစီမံကိန်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

နေပြည်တော်မြို့သစ် တည်ဆောက်သည့်အခါတွင်လည်းကောင်း၊ ၂၀၀၈ ခု၌ မော်လမြိုင်ဈေးသစ် ပြန်ဆောက်ရာတွင်လည်းကောင်း ဧရာဟင်္သာ ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီ တည်ထောင်ကာ လုပ်ကိုင်သည်။

၂၀၀၅ ခုတွင် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နှင့် စင်ကာပူသို့ ဆန်တင်ပို့ခွင့် ဧရာရွှေဝါက ပထမဆုံး ရသည်။ ဧရာရွှေဝါသည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ လှိုင်သာယာမြို့နယ်ရှိ တွင်းသင်းတိုက်ဝန်ဦးထွန်းညိုလမ်းတွင် စက်ရုံတည်ကာ ပဲအမျိုးမျိုးကိုလည်း ပြည်ပသို့ တင်ပို့လျက် ရှိသည်။

လောင်စာဆီ တင်သွင်းသူနှင့် ဖြန့်ဝေသူများအသင်းတွင် ဒုဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူလျက် ရှိသည်။

## နိုင်ငံတကာ ပိတ်ဆို့မှု 
အာဏာရှင်များနှင့် ချိတ်ဆက်လုပ်ကိုင်ခြင်းကြောင့် ၁၉၉၈ ခုမှစ၍ ဥရောပသမဂ္ဂက စီးပွားရေးအရ ပိတ်ဆို့ထားသည်။ 

## မိသားစုဘဝ 
ခင်နှင်းသန္တာနှင့် လက်ထပ်သည်။

## ကိုးကား
ဆောင်ကြာမြိုင်

ဆောင်ကြာမြိုင် ဝေါဟာရအသစ် ဖြစ်ပေါ်ခေတ်စားခဲ့သည်မှာ ပဒေသရာဇ် ခေတ်နှောင်းပိုင်းမှာပင် ဖြစ်သည်။ မင်းတုန်းမင်းခေတ်မှသည် ကိုလိုနီခေတ် ဖက်ဆစ်ဂျပန်တို့ စိုးမိုးခြယ်လှယ်သော အချိန်တို့တွင် သုံးနှုန်းခဲ့ကြသည်။ ဆောင်ကြာမြိုင်ဟူသည် ပြည့်တန်ဆာတို့ အလုပ်လုပ်ရာ အိမ်ဟု မြန်မာအဘိဓာန်ကျမ်းတွင် အနက်ဖွင့်ဆိုသည်။ 

**ဆောင်** ၏အနက်၌  အဘိဓာန်ကျမ်းတွင် နန်းတော်၊ အိမ်၊ ကျောင်း စသည့် အဆောက်အဦတို့တွင် ပါဝင်သော အမိုးသီးခြားရှိသည့် အစိတ်အပိုင်း၊ အဆောင်ဟု ဖွင့်ဆိုထားသည်။ ဤ၌ နန်းတော် အိမ်တော်၏ အဆောင်ကိုပင် ဆိုလိုရင်း ဖြစ်သည်။

**ကြာ** ကိုအနက်ဖွင့်ရာတွင် အဘိဓာန်ကျမ်းတွင် ရေတွင်ပေါက်သော အပွင့်ဖြူ၊ နီ၊ ညို ပွင့်တတ်သည့် အပင်တစ်မျိုးဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သည်။ သို့သော် ဆင့်ပွားကြာကို မန္တလေးခေတ်အခါ၌ မိန်းကလေးများကို ရိပ်စားသုံးနှုန်းကြရာမှ (ကြာမျက်လုံး၊ ကြာကြည့်၊ ကြာခို၊ ကြာခြည်၊ ကြာခြည်လှစ်) စသည့်စကားပွားများ ဆင့်ကဲခဲ့ကြသည်။ အရှင်းဆိုရသော် ကြာပန်းအမူအရာနှင့် ကြည့်သောသူ၊ သူတစ်ပါး၏မယား၊ ဇနီးကို တိတ်တဆိတ်ပေါင်းသင်းနေထိုင်တတ်သူကို ကြာခိုသူ၊ ကာရံထားသော ခြည်ထောင်အား လှစ်ဟဖွင့်ကြည့်သူကို ကြာခြည်လှစ်သည် စသည်ဖြင့် ထီးရိပ်နန်းပါ စကားဆိုခဲ့ကြသည်။

နန်းဓလေ့မှတ်တမ်းနှင့် ရွှေဘုံနိဒါန်းတို့တွင် ဆောင်ကြာမြိုင်ဟူသည်မှာ နန်းတော်၊ အိမ်တော်၊ မိဖုရားများ၏ အဆောင်များနှင့် သက်ဆိုင်သော ကဏ္ဍတစ်ရပ်ဟု ဖွင့်ဆိုသည်။ လှိုင်ထိပ်ခေါင်တင် ရေးဖွဲ့သော **စိန်ခြူးကြာညောင်** ဘောလယ်တွင် စိန်များဖြင့် ခြယ်သထားသော ခြူးပန်း၊ ခြူးနွယ်များဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော သလွန်ညောင်စောင်းတွင် ကြာပန်းများနှင့် ညောင်ရွက်ပုံများလည်း အလှအပအဖြစ် ထွင်းထုဆင်ယင်ထားကြောင်း ရာဇဝင်ဓလေ့ထုံးတမ်းအဖြစ် တွေ့မြင်ရပေသည်။  

မြန်မာတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုအဖြစ် ပန်းပုလက်ရာများတွင် ကြာနှင့် ကနုတ်များ ပါလေ့ရှိကြောင်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများတွင် ယနေ့တိုင် မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။ ဇာတ်ကြောင်းများ၊ ရှေးရာဇဝင်နိပါတ်တော်များကို သရုပ်ဖော်ရာတွင် ကြာရွက်၊ သလွန်၊ ညောင်ရွက်များ တပ်ဆင်ရေးခြယ်ကြကြောင်း တွေ့ရသည်။   

မြန်မာ့ရိုးရာ အနုပညာရပ်များတွင် **ကြာ**၏ သဘောကို ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အဆောက်အဦများတွင် တွေ့ရသည်။ အိန္ဒိယပြည်မှ ဆင့်ပွားပြန့်နှံ့လာကြောင်း တွေ့ရပြီး မြင့်မြတ်သိမ်မွေ့သော အရာဌာနနှင့် အဖြစ်အပျက်တို့တွင်လည်း **ဆောင်ကြာမြိုင်** ဟူသော စကားကို သုံးနှုန်းလေ့ရှိသည်။   

ဆောင်ကြာမြိုင်ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည်ယခင်က ထီးရိပ်နန်းရိပ်တွင်သာ သုံးစွဲခဲ့ကြသောလည်း စစ်မဖြစ်မှီ စစ်ကြိုခေတ်နှင့် ဂျပန်ခေတ်ရောက်သည့် အခါတွင် ပြည့်တန်ဆာများနေရန် ဖွင့်လှစ်ထားသည့် အိမ်အဖြစ် လူသိများ ရေပန်းစားခဲ့သည်။ ယခုခေတ်တွင်ကား ဆောင်ကြာမြိုင်ဟူသည့် စကားသည် (**ပြည့်တန်ဆာအိမ်**)ဟု ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်ထားကြောင်း သိကြသည်။ 

## ဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းတရား 
စစ်ပြီးခေတ် အမျိုးသမီး ကယ်ဆယ်စောင့်ရှောက်ရေးအသင်း၏မှတ်တမ်းများ၌ ဆောင်ကြာမြိုင်မင်းသမီး ဖြစ်ရခြင်း အကြောင်းတရားတို့ကို သုံးသပ်တင်ပြထားသည်။  

# ဆင်းရဲမှုနှင့် အတူ ဝမ်းစာရေးကြောင့် ဖြစ်ရခြင်း။ 
# မိန်းမထိန်း (အဆွယ်)များ၏ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုကြောင့် ဖြစ်ရခြင်း။ 
# အုပ်ထိန်းဆောင့်ရှောက်မှုချွတ်ယွင်းကင်းမဲ့၍ ဖြစ်လာရခြင်း။ 
# အခြေခံပညာမဲ့၍ ဟီရိဩတ္တပ္ပတရားကို နားမလည် စိတ်ဓာတ်ညံ့ဖျင်း၍ ဖြစ်ရခြင်း။ 
# အဝတ်အစား လျပ်ပေါ်လော်လီ၍ အပျော်အပါး လိုက်စားလွန်း၍ ဖြစ်ရခြင်း။ 
# ကာမဂုဏ်အရာတွင် ဝါသနာထုံ နစ်မျော၍ ဖြစ်ရခြင်း။ 
# စီးပွားဖြစ် ငွေရလိုမှုကြောင့် ဖြစ်ရခြင်း။ ဤကား ဆောင်ကြာမြိုင်မင်းသမီး ဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း
ငြိမ်းချမ်းရေး

**ငြိမ်းချမ်းရေး** ဆိုသည်မှာ ရန်လိုမှု နှင့် အကြမ်းဖက်မှုကင်းစင်လျက် လူမှုအသိုက်အဝန်း၌ ချစ်ကြည်မှု၊ တရားမျှတမှုနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှု သဘောတရားဖြစ်သည်။ လူမှုရေးသဘောတရားအရ လူတစ်ဦးချင်း သို့မဟုတ် မျိုးကွဲ (ပြည်ပ သို့မဟုတ် ကွဲပြားသော) အုပ်စုများအကြား (စစ်ပွဲကဲ့သို့) ပဋိပက္ခများကင်းစင်ခြင်း သို့မဟုတ် အကြမ်းဖက်မှုအား ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကင်းဝေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းရန် ငြိမ်းချမ်းရေးအား သုံးနှုန်းသည်။ ဒေသတွင်းငြိမ်းချမ်းရေး သော်လည်းကောင်း စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသော်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်၍လည်း ငြိမ်းချမ်းရေး ဖော်ဆောင်ခြင်း နှင့် သံတမန်ရေးရာကို သဘောတူညီမှုအမျိုးမျိုး သို့မဟုတ် ငြိမ်းချမ်းရေးပဋိဉာဉ်များ ချုပ်ဆိုခြင်း အားဖြင့် ခေါင်းဆောင်များက သမိုင်းတလျောက် ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ယင်းအပြုအမူစည်းကြောင့် ပဋိပက္ခများ လျော့ကျလာခြင်း၊ စီးပွားရေးအပြန်အလှန်လုပ်ဆောင်မှု ၊ အကျိုးဆက်အားဖြင့် ကြီးပွားတိုးတက်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အချင်းချင်းနားလည်မှုအား တိုးပွားစေခြင်းအားဖြင့် အလျော့အတင်းပြုစေနိုင်သော စဉ်းစားတွေးခေါ်မှု ပါသည့် အာရုံစိုက်နားထောင်မှု နှင့် ပြန်ကြားဆက်သွယ်ပြောဆိုမှု၏ ရလဒ်မှာ စစ်ပွဲ သို့မဟုတ် ရန်လို သဘောထား တင်းမာမှုများအား ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ငြိမ်းချမ်းရေးစကားဝိုင်း နှင့် ပဋိညာဉ်များမှတဆင့် ခေါင်းဆောင်အတွက် နာမည်ကျော်ကြားရေပန်းစားခြင်းကဲ့သို့ အကျိုးအမြတ်ရှိသည်။
ဗီးနပ်စ် (ဒဏ္ဍာရီ)

**ဗီးနပ်စ်** (/ˈviːnəs/, ဂန္ထဝင်လက်တင်စာပေ /ˈwɛnʊs/) သည် ချစ်မေတ္တာ ၊ အလှအပတရား ၊ လိုအင်ဆန္ဒ ၊ မေထုန် ၊ မျိုးအောင်ခြင်း ၊ တိုးတက်ကြီးပွားခြင်း နှင့် အောင်ပွဲတို့ကို ဆောင်ကြဉ်းသော ရောမဒေဝီ တပါး ဖြစ်သည်။ ရောမဒဏ္ဍာရီ အရ ရောမတိုင်းသားတို့၏ ဘိုးဘေးဘီဘင်ဖြစ်ပြီး သူမ၏သားမှာ ထရွိုင်မြို့ကျဆုံးရာတွင် လွတ်မြောက်ပြီး အီတလီသို့ ထွက်ပြေးသည့် အေးနိယစ် ဖြစ်သည်။ ဂျူးလိယက်စ်ဆီဇာက သူမအား ၎င်း၏ ဘိုးဘေးဘီဘင်အဖြစ် ပြောဆိုသည်။ ဘာသာရေးပွဲတော်များစွာတွင် အဓိကကျသည့်နေရာမှပါဝင်ကာ ရောမဘာသာရေး ဂိုဏ်းအမျိုးမျိုးတို့၏ အလေးအမြတ် ပြုခြင်းခံရသည်။  

ရောမတိုင်းသားတို့က ရောမအနုပညာနှင့် လက်တင်စာပေများအတွက် အဆင့်တူ ဂရိဒေဝီ အဲဖရာဒိုက်တီ၏ ဒဏ္ဍာရီနှင့် ရုပ်ပုံအမှတ်အသားများအား မှီငြမ်းခဲ့သည်။ နှောင်းခေတ် အနောက်တိုင်းဂန္ထဝင်ရိုးရာတွင်  ဂရိ-ရောမ ဒဏ္ဍာရီ (ဂန္ထဝင်ဒဏ္ဍာရီ) လာ ချစ်မေတ္တာနှင့်မေထုန် ဒေဝီနတ်ဘုရားမအဖြစ် အများဆုံးညွှန်းဆိုခံရသည်။

ကဏ္ဍ:ရောမနတ်ဘုရားများ
ပလူတို (ဒဏ္ဍာရီ)

ပလူတို (Latin: *Plūtō*; Greek: Πλούτων, *Ploútōn*) ဂန္ထဝင်ဒဏ္ဍာရီလာ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်ပြီး ကနဦီး အမည်မှာ ဟေးဒီးစ်ဖြစ်ရာ ယင်းအမည်ကပင် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏နာမအဖြစ် အသိများသည်။ ရှေးဂရိ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု နှင့် ဒဏ္ဍာရီ၌ သေလွန်ပြီးသူများအတွက် စီရင်ဆုံးဖြတ်ပေးသော နတ်ဘုရားအဖြစ် အကောင်းဘက်မှ ဖော်ပြခဲ့သည်။ သတ္တုများကို မြေအောက်မှ ရရှိသောကြောင့်လည်းကောင်း ၊ chthonic နတ်ဘုရား ပလူတိုက သီးနှံစိုက်ပျိုးမှုအတွက် လိုအပ်သော မျိုးစေ့များရှိရာ မြေလွှာကို ပိုင်စိုးသောကြောင့်လည်းကောင်း ၊ ဂရိ ဓနဒေဝ ပလူတို နှင့် ပလူတွန်း အမည်မှာ ရောနှောပေါင်းစပ်သွားသည်။ ပလူတွန်း အသုံးသည် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ရာ Eleusinian လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဇတ်လမ်းများ ၌ တင်းမာခက်ထန်သော အုပ်စိုးသူအဖြစ်သာမက ပစစ်ဖှနီကို ချစ်မြတ်နိုးသော ခင်ပွန်းအဖြစ် ပလူတိုအား အလေးအမြတ် ပြုခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်များကို ပိုင်စိုးသူ ဤဒေဝတာမောင်နှံအား ပလူတွန် နှင့် ကိုရေးအဖြစ် ရည်မှန်း၍ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ရေးထွင်းမှုများတွင် ဆုတောင်းကြသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဟေးဒီးစ် အမည်နာမကို ဘုရားကျောင်းများနှင့် ဘာသာရေး ကျင့်သုံးမှုများတွင် တွေ့ရှိရပြီး ပစစ်ဖှနီကို အဓမ္မဆောင်ကြဉ်းသူအဖြစ် ပုံဖော်လေ့ရှိသည်။  

ပလူတို နှင့် ဟေးဒီးစ်၏ အမူအကျင့်မှာ ခြားနားသော်လည်း သိသိသာသာ ကွဲပြားသည့် ဒဏ္ဍာရီ မရှိပါ။ ဂရိ စကြဝဠာဇဇ်မြစ်လေ့လာမှုတွင် ကမ္ဘာကို သုံးလွှာပိုင်း၍ အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်စိုးသမှုပြုရာတွင် ပလူတိုက မြေမဟီလွှာကို အပိုင်ရပြီး ဇုစ်က အာကာအလွှာ နှင့် ပဆိုက်ဒွန်က သီတာအလွှာကို ပိုင်စိုးသည်။ ပစစ်ဖှနီအား အတင်းအဓမ္မဆောင်ကြဉ်းပြီး ၎င်း၏ ဇနီးမယားအဖြစ်လည်းကောင်း ၊ ယောယုဝဧကရီအဖြစ်လည်းကောင်း တင်မြှောက်သည်ဟု ဒဏ္ဍာရီလာ အရေးအသားက မှတ်တမ်းပြုသည်။ အေသင်နီးယန်းပြဇတ်များ နှင့် ဒဿနိကတွေးခေါ်ရှင် ပလေတို ၏ အရေးအသားများ မှတဆင့် ပလူတွန်ကို မြေအောက်ကမ္ဘာအား ပိုင်စိုးသူအဖြစ် ဂန္ထဝင်ကာလ ဂရိစာပေတွင် ပထမဦးစွာ ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ပလူတိုအမည်အား အခြားဒဏ္ဍာရီများတွင် အော်ဖီးယက်စ် ၊ အခြားသူရဲကောင်းများနှင့် စပ်လျဉ်းပြီး ဒုတိယတန်း၌သာ နေရာပေးခံရသည်။ 

ပလူတိုသည် ([ˈpluːtoː]; genitive *Plūtōnis*) ဂရိအမည် ပလူတွန်အား လက်တင်ဘာသာပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပလူတို၏ ရိုမန်ဘာသာဖြင့်အမည်မှာ Dis Pater ဖြစ်ပြီး "သုခပီတု" ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ရကာ ပလူတွန်အား တိုက်ရိုက်ပြန်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ ဟေးဒီးစ်ကဲ့သို့ပင် မြေအောက်ကမ္ဘာကို နေရာတခုအဖြစ်နှင့် ယင်းနေရာကို ပိုင်စိုးသူဖြစ်သော မထင်မရှား ရိုမန် အော်ကပ်စ်အနေဖြင့်လည်း ပလူတိုအား ရည်ညွှန်းသည်။ လက်တင်စာပေများတွင် သေလွန်သူများအား အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ပလူတို အမည်နာမကို ဂရိဘာသာမှ ငှားယူသုံးစွဲရာမှ အချို့ဒဏ္ဍာရီလက်ကိုင်စာအုပ်များက ပလူတိုသည် ရိုမန်ဘာသာအရ ဟေးဒီးစ်ကိုယ်နှိုက်ပင် ဖြစ်သည်ဟု မှားယွင်းဖော်ပြမိစေသည်။ ပလူတို (ပြင်သစ်နှင့် ဂျာမန် ဘာသာအရ ပလူတွန် ၊ အီတာလျံ ဘာသာအရ ပလူတိုနီး) သည် နှောင်းတခေတ် အနောက်တိုင်းစာပေနှင့်အခြားအနုပညာလက်ရာများတွင် မြေအောက်ကမ္ဘာကို ပိုင်စိုးသူအဖြစ် အသုံးများသော အမည်ဖြစ်လာသည်။
ကျွဲဆည်ကန်

**ကျွဲဆည်ကန်**သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မန္တလေးမြို့၊ ချမ်းမြသာစည် မန္တလေးလေယာဉ်ကွင်း၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသော ရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မန္တလေး တိုးချဲ့ရပ်ကွက်များ တည်ဆောက်ချိန်မှ စ၍ ကျွဲဆည်ကန်သည် လူသိများသည်။ မြေနေရာသစ်များ စတင်ဖော်ထုတ်ရာ အရပ်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လုံးချင်းတိုက်ခြံများနှင့် အေးချမ်းတိတ်ဆိတ်သော ရပ်ကွက်ဖြစ်သည်။ ကျွဲဆည်ကန် ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သော်လည်း သမိုင်းဇာစ်မြစ်က သိသူနည်းသည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ 

ကျွဲဆည်ကန်သည်ကား ဘကြီးတော်၊ ဘိုးတော်တို့ လက်ထက် ကတည်းက ထင်ရှားသော နာမည်ဖြစ်သည်။ အမရပူရမင်းနေပြည်တော်၏ နန်းဦးဖြစ်ရာ ကျွဲဆည်ကန်သည် မင်္ဂလာ ရှိသော အရပ်ဖြစ်သည်။ မူရင်းမှာ (မလွန်မင်းသမီး ကျွဲဆည်ကန်ကွင်း) ဖြစ်သည်။ အမရပူရခေတ်မှစ၍ တည်ဆောက်လှူဒါန်းခဲ့သော နွားသောက်ကန်၊ ချိုးသောက်ကန်၊ သံဃာတော်များအတွက် သုနန္ဒာရေကန်၊ အရူးမကန်၊ သာလာယအုတ်ကန်၊ သမီးတော်ကန်၊ သားတော်ရကန်၊ ဆင်ဖြူကန်၊ ကျွဲဆည်ကန် စသည့် ဇရပ်၊ ရေတွင်းရေကန်၊ ကျောင်းကန်ဘုရားများမှာ အမရပူရမြို့တော် နန်းဦးအရပ်၌ ထင်ရှားစွာ ရှိခဲ့သည်။ 

## ကိုးကား
တွတ်ထိုးကစားနည်း

တွတ်ထိုးကစားနည်းကို တစ်နည်း ဒီထိုးကစားနည်းဟုလည်း ခေါ်သေး၏။ တွတ်ထိုးကစားရန် (သို့) ဒီထိုးကစားရန် အနည်းဆုံး လူနှစ်ယောက်လိုသည်။ အလျား ပေတစ်ရာ၊ အနံ ၁၀ပေရှိ မြေသလင်း တစ်ခုလည်း ကစားကွင်းအဖြစ် လိုအပ်သည်။ အလျား ပေတစ်ရာ၏ ထက်ဝက်ဖြစ်သော နေရာတွင် စည်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ကန့်လန့်ဖြတ် ရေးဆွဲပြီးသွားပါက ကစားရန် အသင့်ဖြစ်ပေသည်။ မည်သူအလျင် တက်မည်နည်း။  သို့အတွက် ဗွေရွေးချယ်ရမည်။ ဗွေဆိုသည်မှာ ဦးစွာပထမ ကစားခွင့် ရခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဗွေရသူက စတင်ပြီး တက်ရသည်။ **တွတ်....တွတ်....တွတ်**" သို့မဟုတ် "**ဒီ....ဒီ...ဒီ**" ဟူသောအသံပေးလျက် စည်းတစ်ဘက်သို့ ရောက်သွားခြင်းကို "တက်" သည်ဟု ခေါ်သည်။ တက်လာသူက ပုတ်ခတ် ကန်ကျောက် သွားသည်၊ ထိသည်။ ထိုအခါ ပုတ်ခတ် ကန်ကျောက်ခံရသူ သေသည်။ သေသည်ဆိုခြင်းမှာ လက်ရှိကစားဆဲ ပွဲမပြီးမချင်း ပါဝင်ခွင့် မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုတ်ခတ် ကန်ကျောက်ခံရသူက မိအောင်ဖမ်းပြီး စည်းသို့ မသွားနိုင်အောင်လုပ်သည်။ ပါးစပ်ကို ပိတ်သည်။   

**တွတ်....တွတ်....တွတ်**" သို့မဟုတ် "**ဒီ....ဒီ...ဒီ**" မြည်လျက် တက်လာသူသည် စည်းပေါ်တွင် ပုတ်ခတ်ခွင့် မရှိ။ သူ့ကိုလည်း စည်းပေါ်တွင် မဖမ်းရ။ သူ့ပိုင်နက်ထဲ လိုက်ပြီး မဖမ်းရ။ တက်လာသူ သေလျှင် ထွက်ထိုင်နေရသည်။ ထိုသူမသေဘဲ ထိုသူကိုဖမ်းသူတွေ သေလျှင်လည်း ဘေးသို့ ထွက်ထိုင်နေရသည်။ လူအကျန်များသူက နိုင်ပြီး လူအကျန်နည်းသူက ရှုံးသည်။

## ကိုးကား
အဲဟိမအိုးဟရှိတံတား

**အဲဟိမအိုးဟရှိ** သည် တော့တိုရိခရိုင်၊ ဆခိုင်ဆိပ်ကမ်းမြို့နှင့် ရှိမနဲခရိုင်၊ မဆွတ်အဲမြို့တို့ကို ဆက်သွယ်ထားသည့် တံတားဖြစ်သည်။ ဤတံတားကို ဆခိုင်ဆိပ်ကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့က စီမံခန့်ခွဲလျှက် ရှိသည်။ ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေးနှင့် ခရီးသွားလာရေးရုံးက တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ နခမုအိရေကန်ပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းကာ တည်ဆောက်ထားသည်။

## တည်ဆောက်ခြင်း
၎င်းကို ၁၉၉၇ ခုနှစ်မှ ၂၀၀၄ ခုနှစ်အထိ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အကြီးဆုံး rigid-frame တံတားတစ်စင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤတံတားသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် တတိယမြောက်အကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ 

ဤတံတားတွင် ရွေ့လျားနိုင်သည့်တံတား ပါဝင်သည်။ သင်္ဘောများ ဖြတ်သန်းပါက ၇ မိနစ်၊ ၈ မိနစ်ခန့် ရပ်နားထားရသည်။ ၁၄ တန်နှင့်အထက်လေးသည့် ကြီးများသည့် ယာဉ်များကို တံတားအရှင်ပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားလာခွင့် ပြုမထားပေ။ ရွေလျားနိုင်သည့် တံတားတွင် နေ့စဉ်ယာဉ်ပေါင်း ၄၀၀၀ ဖြတ်သန်းလျက်ရှိသည်။

## အချက်အလက်များ
*စတင်ရာနေရာ = တော့တိုရိခရိုင်၊ ဆိုင်းခိုင်မိနတိုမြို့၊ တိုမချိ
*အဆုံးနေရာ = ရှိမနဲခရိုင်၊ မဆွတ်အဲ၊ ယခဆွတ်ခမြို့၊ အဲရှိမ
*စုစုပေါင်းအရှည် = ၁.၇ ကီလိုမီတာ (တံတားအပြင်ဘက်အရှည် ၁၄၄၆.၂ မီတာ)
*အကျယ် = ၁၁.၃ မီတာ

## ရုပ်ပုံများ

File:Eshima_oohashi_04_(14781816175).jpg|ရှိမနဲခရိုင်ဘက်မှ မြင်ရသည့်ဘက်ခြမ်း
File:Eshima oohashi 03 (13283650913).jpg|ဘေးရှိ လမ်းလျှောက်သည့်နေရာ
File:Eshima bidge.jpg|မြောက်ဘက်မှ မြင်ရသည့် မြင်ကွင်း

## ကိုးကား
ဆိုင်မွန်ဒီ ဗျူးဗွား

**ဆီမုန်း လူစီ အားနက်စတင်း မာရီ ဘားထျန် ဒီဗိုးဗွား** (; , , ; ၉ ဇန်နဝါရီ ၁၉၀၈ – ၁၄ ဧပြီ ၁၉၈၆) သည် ပြင်သစ်လူမျိုးစာရေးဆရာ၊ ပညာတတ်၊ ဖြစ်တည်မှုဒဿနိကဝါဒီ၊ နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားတက်ကြွသူ ၊ အမျိုးသမီးဝါဒီ နှင့် လူမှုရေးသီအိုရီသမား တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တိုင်က ဒဿနိကသမားတစ်ဦးဟု ခံယူခြင်းမရှိသော်လည်း အမျိုးသမီးဖြစ်တည်မှုဝါဒ နှင့် အမျိုးသမီးဝါဒသီအိုရီများအပေါ် သိသာထင်ရှားစွာ လွှမ်းမိုးမှုရှိခဲ့သည်။

ဝတ္တုများ၊ အက်ဆေးများ၊ အတ္ထုပတ္တိများ၊ ကိုယ်ရေးအတ္ထုပတ္တိများ၊ ဒဿနိက နိုင်ငံရေး နှင့် လူမှုရေး အရေးကိစ္စများ နှင့်ပတ်သက်သော စာတမ်းများကို ဒီဗိုးဗွါးက ရေးသားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ၁၉၄၉ ခုနှစ်ထုတ် အမျိုးသမီးများအပေါ်ဖိနှိပ်မှုနှင့် ခေတ်ပေါ်အမျိုးသမီးဝါဒတို့အား အနုစိတ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသုံးသပ်ထားသော စာတမ်း **ဒုတိယတန်းစားလိင်** အပြင် *She Came to Stay* နှင့် *မန်ဒရင်းများ* အပါအဝင် ဝတ္တုများ အစွဲပြု၍ လူသိများထင်ရှားသည်။ ပြင်သစ်လူမျိုး ဒဿနိကပညာရှင် ယန်းပေါလ်ဆာ့တ် နှင့် သက်ဆုံးတိုင်ဆက်နွယ်မှုကြောင့်လည်း လူသိများသည်။

## ကိုးကား