ဇာဏုဿောဏိသုတ်

(၃)သုတ် ရှိပါသည်။

ဇာဏုဿောဏိပုဏ္ဏား၏ မေးလျှောက်သော “သဗ္ဗံ အတ္ထိ၊ သဗ္ဗံ နတ္ထိ” ဟူသော အစွန်းနှစ်ဖက်လွတ် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ အနုလောမဒေသနာနှင့် ပဋိလောမ ဒေသနာတော် ဟောတော်မူသည့်အဆုံး၌ ဥပါသကာအဖြစ်ခံယူပုံကို ကောသလ နိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဇာဏုဿောဏိပုဏ္ဏားအား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
--------------

ဇာဏုဿောဏိပုဏ္ဏား၏ ဗြာဟ္မဏတို့၏ တေဝိဇ္ဇနှင့်ဆက်စပ်၍ လျှောက်ထားချက်အရ ဘုရားရှင်က အရိယတေဝိဇ္ဇကို အကျယ်ဟောပြတော်မူရာ ဇာဏုဿောဏိ ဗြာဟ္မဏကြီးက ဗြာဟ္မဏတို့၏ တေဝိဇ္ဇသည် အရိယတေဝိဇ္ဇကို လိုက်မမီနိုင်ပုံကို လျှောက်ထားပြီး ဥပါသကာအဖြစ် ခံယူသွားပုံကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။
----------

ပုဗ္ဗပေတဉာတိသာလောဟိတဒါနနှင့်ဆက်စပ်၍ ဇာဏုဿောဏိ ဗြာဟ္မဏကြီး လျှောက်ထားချက်ကို ဌာန, အဌာန ဖြစ်ပုံ အကျယ်ကို ဝေဖန်၍ ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဇာဏုဿောဏိ ဗြာဟ္မဏကြီးအား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌ နေရယိက, တိရစ္ဆာနယောနိ, မနုဿ, ဒေဝ, ပေတ္တိဝိသယ-တို့၏ အာဟာရအသီးသီးကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။
### ဇာဏုသောဏိသုတ္တန် အကျဉ်းချုပ်နှင့် အဓိက အချက်များ
ဇာဏုသောဏိသုတ္တန်သည် အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ ဒသကနိပါတ်တွင် လာရှိပြီး၊ ကွယ်လွန်သွားသော ဆွေမျိုးများအတွက် ရည်စူး၍ ပြုလုပ်သော အလှူဒါန၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် အလှူရှင်ကိုယ်တိုင် ရရှိသည့် အကျိုးကျေးဇူးတို့ကို မြတ်စွာဘုရားက ရှင်းလင်းဟောကြားတော်မူခဲ့သည့် အရေးကြီးသော သုတ္တန်တစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါသည်။

 ၁။ သုတ္တန်၏ အစ ပုစ္ဆာ

တစ်ချိန်သောအခါ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ ပုရောဟိတ်ဖြစ်သူ ဇာဏုသောဏိပုဏ္ဏားကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားထံ ချဉ်းကပ်၍ ဤသို့ မေးမြန်းလျှောက်ထားခဲ့သည်-

> "အရှင်ဂေါတမ၊ တပည့်တော်တို့ ပုဏ္ဏားများသည် ကွယ်လွန်သွားသော ဆွေမျိုးသားချင်းများထံ ဤအလှူရောက်ရှိပါစေ၊ သူတို့ သုံးဆောင်ကြပါစေဟု ရည်ရွယ်၍ အလှူဒါနများ ပေးလှူကြပါသည်၊ သေသူကို ရည်စူး၍ ကုဗ္ဘီးထမင်း (ဟုလည်းခေါ်သော) ပြုလုပ်ကြပါသည်။ ထိုအလှူသည် ကွယ်လွန်သူတို့ထံ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိပါသလော၊ သူတို့ သုံးဆောင်ခွင့် ရရှိကြပါကုန်သလောဘုရား။"

 ၂။ မြတ်စွာဘုရား၏ ဖြေကြားချက် - ဌာန နှင့် အဋ္ဌာန

မြတ်စွာဘုရားက ဤသို့ အကျဉ်းချုပ် ဖြေကြားတော်မူသည်-

> "ဒါယကာတော်ပုဏ္ဏား၊ (အလှူသည်) ရောက်သင့်သော အရပ် (ဌာန) ၌ ရောက်၏။ မရောက်သင့်သော အရပ် (အဋ္ဌာန) ၌ မရောက်နိုင်။"

ထို့နောက် ဇာဏုသောဏိပုဏ္ဏားက ရောက်သင့်သောအရပ်နှင့် မရောက်သင့်သောအရပ်ကို အကျယ်ရှင်းပြပါရန် ထပ်မံလျှောက်ထားသောအခါ မြတ်စွာဘုရားက အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းလင်းဟောကြားတော်မူခဲ့သည်-

### (က) အလှူ မရောက်နိုင်သော အရပ်များ (အဋ္ဌာန)
အကယ်၍ ကွယ်လွန်သူသည် အောက်ပါဘုံဘဝတစ်ခုခုသို့ ရောက်ရှိနေပါက၊ ကျန်ရစ်သူတို့က ရည်စူး၍ လှူဒါန်းသော အလှူသည် ထိုသူထံသို့ တိုက်ရိုက် မရောက်ရှိနိုင်ပါ-

# ငရဲဘုံ: ငရဲ၌ဖြစ်သော သတ္တဝါတို့သည် ငရဲ၌ဖြစ်စေတတ်သော မိမိတို့၏ ကံအာဟာရဖြင့်သာ မျှတရသည်။
# တိရစ္ဆာန်ဘုံ: တိရစ္ဆာန်မျိုး၌ဖြစ်သော သတ္တဝါတို့သည် မြက်၊ သစ်ရွက် စသော တိရစ္ဆာန်တို့၏ အစာဖြင့်သာ မျှတရသည်။
# လူ့ဘုံ: လူ့ဘုံ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားသူသည် လူတို့၏ အစာအာဟာရဖြင့်သာ မျှတရသည်။
# နတ်ဘုံ: နတ်ဘုံ၌ဖြစ်သော နတ်တို့သည် နတ်သုဒ္ဓါ စသော နတ်တို့၏ အစာဖြင့်သာ မျှတရသည်။

ဤဘုံဘဝများသို့ ရောက်ရှိနေသူများအား ရည်စူးလှူဒါန်းသော်လည်း ထိုအလှူ၏ အကျိုးကို ၎င်းတို့ တိုက်ရိုက် လက်ခံသုံးဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိပါ။

### (ခ) အလှူ ရောက်နိုင်သော အရပ် (ဌာန)
အကယ်၍ ကွယ်လွန်သူသည် အောက်ပါဘုံဘဝသို့ ရောက်ရှိနေပါက၊ ကျန်ရစ်သူတို့က ရည်စူး၍ လှူဒါန်းသော အလှူသည် ထိုသူထံသို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ သုံးဆောင်ခံစားနိုင်သည်-

ပြိတ္တာဘုံ: ကွယ်လွန်သူသည် ပြိတ္တာဘုံသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ အထူးသဖြင့် ပရဒတ္တူပဇီဝိကပြိတ္တာ (သူတစ်ပါးတို့ ပေးလှူအပ်သော အလှူကို မှီခို၍ အသက်ရှင်ရသော ပြိတ္တာမျိုး) ဖြစ်ပါက၊ ကျန်ရစ်သူ ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟတို့က ရည်စူး၍ လှူဒါန်းသော အလှူဒါနဖြင့် ထိုပြိတ္တာသည် ထိုဘုံဘဝ၌ မျှတနိုင်သည်၊ စည်းစိမ်ခံစားနိုင်သည်။ (အခြားပြိတ္တာအမျိုးအစားများဖြစ်သော နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာ စသည်တို့မှာမူ ဤသို့သောအလှူကို မခံစားနိုင်ကြပေ။)

 ၃။ အကယ်၍ ရည်စူးသူ ပြိတ္တာဘုံ၌ မရှိလျှင်

ဇာဏုသောဏိပုဏ္ဏားက ဆက်လက်၍ မေးမြန်းသည်မှာ၊ အကယ်၍ ရည်စူးလိုက်သော ကွယ်လွန်သူသည် ထိုပြိတ္တာဘုံသို့ မရောက်ရှိပါက အဘယ်သူ ထိုအလှူကို သုံးဆောင်ပါသနည်းဟု ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဤသို့ ဖြေကြားသည်-

> "ဒါယကာတော်ပုဏ္ဏား၊ ထိုပြိတ္တာဘုံဌာနသို့ ရောက်ရှိသွားကြကုန်သော အခြား အခြားသော ကွယ်လွန်သူ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့သည် ထိုဒါနကို သုံးဆောင် ခံစားကြရကုန်၏။"

ထပ်မံ၍ အကယ်၍ ထိုကွယ်လွန်သူရော၊ အခြားဆွေမျိုးများပါ ပြိတ္တာဘုံ၌ မရှိလျှင် မည်သူသုံးဆောင်မည်နည်ဟု မေးရာ၊ မြတ်စွာဘုရားက ရှည်လျားလှသော သံသရာခရီး၌ ကွယ်လွန်သွားသူ ပြိတ္တာဆွေမျိုးတို့မှ ကင်းဆိတ်သော ဘုံဌာနဟူ၍ မရှိနိုင်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ "အလှူရှင်သည်လည်း အကျိုးမဲ့ မဖြစ်နိုင်" ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။

 ၄။ အလှူရှင်အတွက် အကျိုးကျေးဇူး

ဤသုတ္တန်တွင် အထူးပေါ်လွင်သော အချက်မှာ၊ ကွယ်လွန်သူထံ အလှူရောက်သည်ဖြစ်စေ မရောက်သည်ဖြစ်စေ၊ အလှူပေးသူ ဒါယကာသည် မိမိပြုလုပ်သော ဒါနကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးကို အမြဲရရှိသည် ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဤအချက်ကို ဆက်လက်ရှင်းပြရာ၌-

* မကောင်းမှုပြုသူ၏ ဒါန: အသက်သတ်ခြင်း၊ သူ့ဥစ္စာခိုးယူခြင်း စသော မကောင်းမှု (ဒုစရိုက်ဆယ်ပါး) ကို ပြုလုပ်သောသူသည် သမဏဗြာဟ္မဏတို့အား လှူဒါန်းမှု ပြုခဲ့လျှင်၊ ထိုသူသည် သေပြီးနောက် မကောင်းမှုကံကြောင့် တိရစ္ဆာန်ဘုံ (ဥပမာ- ဆင်၊ မြင်း၊ နွား၊ ခွေး) သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော်လည်း၊ သူပြုခဲ့သော ဒါန၏ အကျိုးကြောင့် ထိုတိရစ္ဆာန်ဘဝ၌ပင် အခြားတိရစ္ဆာန်များထက် သာလွန်သော ကောင်းမွန်သည့် အစားအစာ၊ အဆင်တန်ဆာတို့ကို ရရှိခံစားရတတ်သည် (ဥပမာ- မင်္ဂလာဆင်တော်ဖြစ်ခြင်း)။
* ကောင်းမှုပြုသူ၏ ဒါန: အသက်သတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း စသော ကောင်းမှု (သုစရိုက်ဆယ်ပါး) ကို ပြုလုပ်သောသူသည် သမဏဗြာဟ္မဏတို့အား လှူဒါန်းမှု ပြုခဲ့လျှင်၊ ထိုသူသည် သေပြီးနောက် ကောင်းမှုကံကြောင့် လူ့ဘုံ၊ နတ်ဘုံသို့ ရောက်ရှိပြီး၊ သူပြုခဲ့သော ဒါန၏ အကျိုးကြောင့် ထိုဘုံဘဝတို့၌ ကာမဂုဏ်စည်းစိမ်တို့ကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာဘုရားက အလှူရှင်သည် မိမိ၏ ဒါနကုသိုလ်အတွက် အကျိုးကို မုချရရှိကြောင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

 ၅။ ဇာဏုသောဏိပုဏ္ဏား၏ ကြည်ညိုမှုနှင့် သရဏဂုံဆောက်တည်ခြင်း

မြတ်စွာဘုရား၏ အလွန်ပေါ်လွင်ရှင်းလင်းသော တရားတော်ကို နာကြားရသောအခါ ဇာဏုသောဏိပုဏ္ဏားကြီးသည် အလွန်အံ့ဩဝမ်းမြောက်လျက်၊ "အလှူရှင်သည် အကျိုးမဲ့မဖြစ်သောကြောင့် အလှူဒါနပြုရန်၊ သေသူအတွက် ရည်စူး၍ ကုဗ္ဘီးထမင်းပြုလုပ်ရန် အလွန်သင့်လျော်ပါပေသည်ဘုရား" ဟု လျှောက်ထားပြီး၊ မှောက်ထားသည်ကို လှန်ပြသကဲ့သို့၊ ဖုံးထားသည်ကို ဖွင့်ပြသကဲ့သို့ အလွန်ရှင်းလင်းသော တရားတော်အတွက် မြတ်စွာဘုရားအား ချီးကျူးကာ ထိုနေ့မှစ၍ အသက်ထက်ဆုံး ရတနာသုံးပါးကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သော ဥပါသကာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပါရန် လျှောက်ထားခဲ့ပါသည်။

 ၆။ သုတ္တန်မှ မှတ်သားဖွယ်ရာ အချက်များ

* ကွယ်လွန်သူအတွက် ရည်စူးသော အလှူသည် ပြိတ္တာဘုံ၊ အထူးသဖြင့် ပရဒတ္တူပဇီဝိကပြိတ္တာဘုံ သို့ ရောက်ရှိနေသော ဆွေမျိုးများထံသို့သာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်။
* မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလှူရှင်သည် မိမိ၏ ဒါနကံအတွက် အကျိုးကို အမြဲရရှိသည်။
* ကံတရားသည် အလွန် နက်နဲပြီး၊ ကောင်းမှုကံ၊ မကောင်းမှုကံတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးကို အခွင့်သင့်သည့်အခါ ပေးစမြဲဖြစ်သည်။
* (သုတ္တန်၏ နောက်ဆက်တွဲ မှတ်ချက်များအရ) အလှူ၏ အကျိုးအာနိသည် အလှူရှင်၏ သီလ၊ အလှူခံ၏ သီလ၊ လှူဖွယ်ဝတ္ထု၏ စင်ကြယ်မှု၊ စေတနာ သုံးတန် စသည်တို့အပေါ်တွင်လည်း မူတည်ပါသည်။

ဇာဏုသောဏိသုတ္တန်သည် ကံ၊ ကံ၏အကျိုးနှင့် အမျှအတမ်းပေးဝေခြင်းဆိုင်ရာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အယူအဆများကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည့် အရေးပါသော သုတ္တန်တစ်ပုဒ် ဖြစ်ပေသည်။
## ကိုးကား 
ပြင်ပလင့်များ
*