မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေ

**ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေ** သည် မြန်မာနိုင်ငံ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ က ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်နေ့တွင် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သော ဥပဒေဖြစ်သည်။ ဤဥပဒေကို ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးကို မြှင့်တင်ရန်၊ နိုင်ငံတော်အချုပ်အခြာအာဏာကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်စီးပွားရေးကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ ဝေဖန်သူများက ၎င်းသည် ဒစ်ဂျစ်တယ်နေရာအား နိုင်ငံတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ရန်၊ သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဖိနှိပ်ရန်နှင့် ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်၊ လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်နှင့် သတင်းအချက်အလက် ရရှိပိုင်ခွင့်တို့ အပါအဝင် အခြေခံလူ့အခွင့်အရေးများကို ကန့်သတ်ရန်အတွက် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ရှုမြင်ကြသည်။ ဤဥပဒေသည် VPN (Virtual Private Networks) များကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အသုံးပြုခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့ကို နိုင်ငံအတွင်း အင်တာနက်ကန့်သတ်မှုများကို ရှောင်ကွင်းရန် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ဤဥပဒေသည် ၂၀၁၃ ခုနှစ် ဆက်သွယ်ရေးဥပဒေ နှင့် အီလက်ထရောနစ် ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်ရေးဥပဒေ ကဲ့သို့သော ရှိနှင့်ပြီးသား ဖိနှိပ်သည့် အင်တာနက်ဥပဒေများကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဒစ်ဂျစ်တယ်ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် စစ်တပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

## နောက်ခံ
မြန်မာနိုင်ငံတွင် အင်တာနက်ကို ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ သမိုင်းကြောင်း ရှည်ကြာစွာ ရှိခဲ့သည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ် မတိုင်မီက အင်တာနက်အသုံးပြုခွင့်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ခံထားရပြီး၊ ကျယ်ပြန့်သော ဆင်ဆာဖြတ်တောက်မှုများနှင့် အခြေခံအဆောက်အအုံများလည်း ကန့်သတ်ချက်များ ရှိခဲ့သည်။ ဤကန့်သတ်မှုများကို အချို့သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများက လျှော့ပေါ့ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ၂၀၂၁ ခုနှစ် မြန်မာ့စစ်အာဏာသိမ်းမှု သည် သိသာထင်ရှားသော နောက်ပြန်လှည့်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ရာ၊ ကျယ်ပြန့်သော အင်တာနက်ဖြတ်တောက်မှုများ၊ လူမှုမီဒီယာပိတ်ဆို့မှုများနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်စောင့်ကြည့်မှုများ တိုးမြှင့်လာခဲ့သည်။ စစ်အစိုးရသည် အွန်လိုင်းဆက်သွယ်ရေး လိုင်းများကို စနစ်တကျ ပစ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ခုခံရေးအဖွဲ့များနှင့် လွတ်လပ်သော မီဒီယာများ အသုံးပြုသည့် လိုင်းများကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ရာ၊ အင်တာနက်သည် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် သတင်းအချက်အလက်အတွက် အရေးပါသော စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒေ၏ မူကြမ်းများသည် ၂၀၁၉ ခုနှစ်ကတည်းက ပျံ့နှံ့နေခဲ့သော်လည်း၊ နိုင်ငံတော်စီမံအုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ က ဤဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခြင်းသည် ၂၀၂၁ ခုနှစ် အာဏာသိမ်းပြီးနောက် ပြင်းထန်လာသော ပြည်တွင်းမတည်ငြိမ်မှုများနှင့် လက်နက်ကိုင်တော်လှန်ရေးကို တိုက်ရိုက်တုံ့ပြန်ခြင်းအဖြစ် ရှုမြင်သည်။ ဤဥပဒေသည် တင်းကျပ်သော လိုင်စင်လိုအပ်ချက်များ၊ မြင့်မားသော ဒဏ်ကြေးများ နှင့် ကျယ်ပြန့်သော ထိန်းချုပ်ခွင့်အာဏာများကို ချမှတ်ထားသဖြင့် နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ဟန့်တားနိုင်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဒစ်ဂျစ်တယ်စီးပွားရေးကို အဆိုးရွားဆုံး သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ဤဥပဒေသည် အရေးပါသော သတင်းအချက်အလက်ဆိုင်ရာ အခြေခံအဆောက်အအုံများတွင် နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေးနှင့် လုံခြုံရေး၊ e-government ဝန်ဆောင်မှုများ၊ ဘဏ္ဍာရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ဆက်သွယ်ရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ လျှပ်စစ်နှင့် စွမ်းအင်တို့ ပါဝင်သည်ဟု ကျယ်ပြန့်စွာ သတ်မှတ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဤအခြေခံအဆောက်အအုံများအတွက် ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးစီမံကိန်းများ၊ ဖြစ်စဉ်တုံ့ပြန်ရေးအဖွဲ့များနှင့် နှစ်စဉ်အစီရင်ခံတင်ပြခြင်းများကို မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရန် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ၎င်းတို့သည် အသုံးပြုသူဒေတာနှင့် မှတ်တမ်းများကို သုံးနှစ်အထိ ထိန်းသိမ်းထားရှိရန်နှင့် တောင်းဆိုလာပါက အာဏာပိုင်များအား ထုတ်ဖော်ရန်လည်း လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့က ဤဥပဒေသည် ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် လူ့အခွင့်အရေးများကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေး ဖော်ပြသည်။

ထူးခြားသည်မှာ၊ ဤဥပဒေသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေသော နယ်မြေများရှိ လိမ်လည်မှုစင်တာများမှ ကျူးလွန်သည့် အွန်လိုင်းလိမ်လည်မှုများကို တိုက်ရိုက်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း မရှိဘဲ၊ အွန်လိုင်းလောင်းကစားလုပ်ငန်းများ တည်ထောင်ခြင်းကို ရာဇဝတ်မှုမြောက်စေသည့် အပိုဒ်တစ်ပိုဒ်သာ ပါဝင်သည်။

## ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန် 
* မြန်မာနိုင်ငံရှိ အင်တာနက်

## ကိုးကား
## ပြင်ပလင့်ခ်များ
*
*ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးဥပဒ

ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံ၏ ဥပဒေများ
ကဏ္ဍ:၂၀၂၅ မြန်မာနိုင်ငံ
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ အင်တာနက်
ကဏ္ဍ:မြန်မာနိုင်ငံရှိ ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ခြင်း