open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ဘသန်း (ယူပီအိုင်)

## ဘသန်း၊ ဦး (ယူပီအိုင်) (ခရစ် ၁၈၉၉-၁၉⁠၉၀)
သတင်းစာလောကတွင် ထင်ရှားသော သတင်းစာ ဆရာကြီး ယူပီအိုင် ဦးဘသန်းကို ၁၈၉၉ ခုနှစ်၊ မတ်လ (၂၃)ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၊ လမ်းမတော်မြို့နယ် (၁၆)လမ်းတွင် အဖ ဦးအုန်း၊ အမိ ဒေါ်ဖွားတို့က မွေးဖွားသည်။ 

ငယ်စဉ်က မြန်မာသင်ကျောင်းတွင် ပညာသင်ကြားပြီးနောက် အစိုးရဟိုက်စကူးကျောင်း [ယခု အခြေခံပညာအထက်တန်းကျောင်းအမှတ်(၁)လသာ]သို့ ပြောင်းရွှေ့၍ လေးတန်းမှ ကလာကတ္တားတက္ကသိုလ် လက်အောက်ခံ မက်ထရစ် (၁၀)တန်းအထိ ပညာသင်ခဲ့သည်။ ၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် ကာလကတ္တား တက္ကသိုလ်မှ ကျင်းပသော တက္ကသိုလ်ဝင် စားမေးပွဲကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရန်ကုန်ကောလိပ်တွင် ၁၉၁၇-ခုနှစ်မှစ၍ ဆက်လက်ပညာသင်သည်။
၁၉၂ဝပြည့်နှစ် ဘီအေအောင်တန်းတွင် ပညာသင်ကြားနေစဉ် ယူနီမာစီတီအက်ဥပဒေကို ဆန့်ကျင်၍ သပိတ်မှောက်ခဲ့ရာတွင် ခေါင်းဆောင်ပိုင်းမှာ ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

၁၉၂၁-ခုနှစ်မှ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်အထိ အမျိုးသားကျောင်းများ ဖွင့်လှစ်သောအခါ စစ်ကိုင်းမြို့နှင့် ခရမ်းမြို့များရှိ အမျိုးသားအထက်တန်းကျောင်းများတွင် ကျောင်းဆရာအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ၁၉၃၁-ခုနှစ်တွင် ကျောင်းဆရာအဖြစ်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့ပြီး 'သူရိယသတင်းစာတိုက်'တွင် သတင်းထောက် အဖြစ် စတင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်ညအယ်ဒီတာအဖြစ် ၁၉၄၂ခုနှစ်အထိ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၂ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ (၈)ရက်နေ့တွင်ဗြိတိသျှ အစိုးရက ဦးဘသန်းအား ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။ သို့သော် ရန်ကုန်မြို့မှ ဗြိတိသျှအစိုးရ ထွက်ခွာသွားသောအခါ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဦးဘသန်းသည် သူရိယသတင်းစာတိုက်တွင် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ပြန်သည်။ ၁၉၄၆ခုနှစ်တွင် သူရိယသတင်းစာတိုက်မှ နုတ်ထွက်ပြီးလျှင် ပြန်ကြားရေးဌာနခွဲတွင် သတင်းစာဆက်သွယ်ရေးအရာရှိအဖြစ် ၁၉၅၃ ခုနှစ်အထိ အမှုထမ်းခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၁၉၅၄ ခုနှစ် ၁၉၅၆ ခုနှစ် အထိ မြန်မာသတင်းစာတိုက်ပိုင်ရှင်များ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်သော 'ဘားမားပရက်စ်ဆင်ဒီကိတ်'(Burma Press Syndicate)တွင် အုပ်ချုပ်ရေး အယ်ဒီတာအဖြစ်ဖြင့် ကမ္ဘာကြေးနန်းသတင်းများ ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ ၁၉၅၆ခုနှစ် တွင် 'နယူးတိုင်းအော့ဖ်ဘားမား' (New time of Burma) သတင်းစာတိုက်၌ သတင်းထောက်ချုပ်အဖြစ်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် 'ယူနိုက်တက်ပရက်စ်အင်တာနေရှင်နယ်'(United Press international)ခေါ် ယူပီအိုင် (U.P.I)နိုင်ငံခြားသတင်း ဖြန့်ချိရေးဌာနတွင် အုပ်ချုပ်အယ်ဒီတာအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
၁၉၇၃ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် အလုပ်မှ အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် သတင်းစာနှင့် မဂ္ဂဇင်းများတွင် ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ၁၉၇၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၇၉ ခုနှစ်အထိ သွေးသောက်မဂ္ဂဇင်းတွင် 'ဘဝအတွေ့အကြုံ'အခန်းဆက် ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။
သတင်းစာဆရာကြီး ဦးဘသန်းသည် ၁၉⁠၉ဝပြည့်နှစ်၊ မေလ(၁၉)ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် အသက် (၉၀)ရှိ ဇနီးနှင့် သားသမီး (၆)ယောက်၊ မြေး (၁၀)ယောက်၊ မြစ် (၆)ယောက်တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ 
## ကျမ်းကိုးစာရင်း
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ ဂျာနယ်လစ်များ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ဘသောင်း

*သခင်ဘသောင်း (၁၂၆၂ - ၁၃၄၃)
*ဗိုလ်မှူးဘသောင်း(မောင်သုတ)(ခရစ် ၁၉၁၄-၁၉၆၈)
*
ဘသန်း (ရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ)

## ရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ ဦးဘသန်း
ရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ ဦးဘသန်းဟု လူသိများသော သတင်းစာဆရာ၊ စာရေးဆရာ ဦးဘသန်းကို စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ စာရေးကလေးရွာအပိုင် ကန်ကြီးကုန်းကျေးရွာ ၌ ၁၈၉ရခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၈)ရက်နေ့တွင် အဖ ဦးရွှေအင်းနှင့် အမိဒေါ်ညိုတို့က ဖွားမြင်သည်။ ဦးဘသန်းသည် ဓနုဖြူမြို့ ဂန္ဓာရုံတိုက်၌ ပိဋကတ်စာပေများကို သင်ကြားခဲ့သည်။ ရဟန်းဘဝနှင့် မန္တလေး မဟာဝိသုဒ္ဓါရုံတိုက်၊ ပခုက္ကူတိုက်ဟောင်းတို့တွင် ပါဠိ၊ အဋ္ဌကထာ၊ ဋီကာတို့ကို သင်ကြားခဲ့သည်။
အသက် (၃၀) အရွယ်တွင် လူဝတ်လဲပြီး ဓမ္မစကြာတရား သတင်းစာကို ရန်ကုန်မြို့၌ ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ မော်လမြိုင် ရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ အထက်တန်းကျောင်း၌ ပါဠိနှင့် မြန်မာစာဆရာအဖြစ် (၂၄)နှစ်တိုင်တိုင် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ရှင်ဗုဒ္ဓဃောသကျောင်းကို ဂုဏ်ပြုလိုသောကြောင့် 'ရှင်မဟာဗုဒ္ဓဃောသ ဦးဘသန်း'ဟူသော ကလောင်အမည်ကိုယူကာ စာပေများကို ရေးသားခဲ့သည်။

ဦးဘသန်းသည် ရန်ကုန်မြို့ နိုင်ငံတော် ဗုဒ္ဓဘာသာအဖွဲ့တွင်လည်း ဒုတိယစာပြင်မှူးအဖြစ် (၁၂)နှစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ထိုဌာနမှ အငြိမ်းစားယူပြီးနောက် မြို့မအထက်တန်းကျောင်းတွင် အထက်တန်း မြန်မာစာပြဆရာအဖြစ် နှစ်နှစ် အမှုထမ်းခဲ့ပြန်သည်။ ဦးဘသန်းသည် နိုင်ငံတော်အစိုးရက အပ်နှင်းသော ဝဏ္ဏကျော်ထင်ဘွဲ့ကိုရရှိခဲ့သည်။ ဦးဘသန်းသည် တိုးတက်ရေး၊ ကြီးပွားရေး၊ ရှုမဝ၊ မြဝတီမဂ္ဂဇင်းတို့တွင် သုတ ရသစာပေများကို ရေးသားခဲ့သည်။ ရေးသားပြုစုခဲ့သော စာအုပ်များအနက် ထင်ရှားသောစာအုပ်များမှာ 'မင်္ဂလာသင်ခန်းစာ'၊ 'မော်လမြိုင်ရာဇဝင်'(၁၉၅၀)၊ ၁၉၅၇-၅၈ ခုနှစ်တွင် စာပေဗိမာန်ဆုရ 'နွယ်မြက်သစ်ပင် ကျေးဇူး'၊ 'ရွှေကျင်သာသနာ နှစ်တစ်ရာ'(သမိုင်း)(၁၉၆၂)၊ 'မဟာစည်ထေရ်မြတ်အတ္ထုပ္ပတ္တိ'(သမိုင်း)(၁၉၆၇)တို့ဖြစ်သည်။
ဦးဘသန်းသည် စာပေလုပ်သားအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရန်ကုန်တိုင်း စာဆိုတော်နေ့ သက်ကြီးစာပေပညာရှင်အဖြစ် ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်မှ ၁၉၈၃ခုနှစ်အထိ (၄)ကြိမ် ပါဝင်ကန်တော့ခံခဲ့ရသည်။
ဦးဘသန်းသည် ၁၉၈၄ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ (၁၄) ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်ယဉ်ကျွေနှင့် သားသမီးလေးယောက် ကျန်ရစ်သည်။ 

## ကျမ်းကိုးစာရင်း
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
သပိတ်လှူ ရခြင်းအကျိုးတရား

## သပိတ်လှူ  ရခြင်းအကျိုးတရား(၁၀) ပါး
*၁။ ရတနာမျိုးတို့ဖြင့်ပြီးသောခွက်တို့ကိုရရှိခြင်း
*၂။ ဘေးဥပဒ်မရှိခြင်း
*၃။ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမရှိခြင်း
*၄။ သူတစ်ပါးကရိုသေခြင်း
*၅။ ထမင်းအဖျော်အိပ်ယာနေရာတို့ရရှိခြင်း
*၆။ စည်းစိမ်ချမ်းသာမပျောက်မပျက်ခြင်း
*၇။ တည်ကြည်သောစိတ်ရှိခြင်း
*၈။ တရားကိုအလိုရှိခြင်း
*၉။ ကိလေသာအားနည်းခေါင်းပါးခြင်း
*၁၀။ အာသဝေါတရားကင်းခြင်း

### သိမှတ်ဖွယ်ရာ
ပရိက္ခရာရှစ်ပါးတို့အနက် အရေးအကြီးဆုံးမရှိမဖြစ်တို့မှာ ရဟန်းသံဃာအတွတ် သင်္ကန်းနှင့်သပိတ်ဖြစ်သည်။ သင်္ကန်းသည်ရဟန်းသံဃာအသွင်ဆောင်ခြင်း၌အဓိကပရိက္ခရာတစ်ပါးဖြစ်သလို အလှူ  ခံရန်သပိတ်သည်လည်းရှိကိုရှိရမည့်ပရိက္ခရာဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရှင်ပွင့်ထွန်းခါစကဥက္ကလာပတိုင်းမှလှည်းငါးရာဖြင့်မဇ္ဈိမဒေသသို့ကုန်ကူးသွားစဉ်ဆွေမျိုးဖြစ်ခဲ့ဖူးသောနတ်ကညွန်၍ဗုဒ္ဓကိုဖူးခွင့်ရရှိကြ၏။ ပျားဆုပ်မုန့်၊ ကျစ်မုန့်တို့ကိုဆက်ကပ်လေရာဘုရားရှင်သည်သပိတ်လိုအပ်နေကြောင်းနတ်မင်းကြီးလေးပါးတို့သိ၍လာရောက်လှူ ဒါန်းကြ၏။ ပဲနောက်အဆင်ရှိကျောက်ညိုသပိတ်လေးလုံးကိုအလှူ ခံရရှိပြီးသော်လေးလုံးဆင့်လျက်အဓိဌာန်ဖြင့်လက်တော်နှင့်ဖိလိုက်ရာအနားလေးရစ်ရှိသပိတ်တစ်လုံးတည်းဖြစ်သွား၏။ ထိုအခါကျမှ တဖုဿနှင့်ဘလ္လိကကုန်သည်ညီနောင်တို့၏ မုန့်ဆွမ်းအလှူ  ကိုခံယူတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။
ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ ရွာများ

*(ငရုံးတောင်) ရွာသစ်ရွာ

*(ဒု) ချီးယားတန်း (တောင်)ရွာ
*(ဒု) ချီးယားတန်း (အနောက်)ရွာ
*(ဒု) ချီးယားတန်း (အရှေ့)ရွာ
*(ဒု) ချီးယားတန်း (အလယ်)ရွာ
*(ဒု) ညောင်ပင်ကြီးရွာ
*(ဒု) သံဒါရွာ
*(ပ) ချီးယားတန်းရွာ
*(ပ) ညောင်ပင်ကြီးရွာ
*(ပ) သံဒါရွာ
ကျောင်း၌ ယဉ်ကျေးခြင်း

**ကျောင်း၌ ယဉ်ကျေးခြင်း** သည် ယဉ်ကျေးမှုအရပ်ရပ်ထဲမှ တစ်ချက်အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ကျောင်း၌ ယဉ်ကျေးခြင်းတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် (၁၄) မျိုးရှိသည်။ ထို (၁၄) မျိုးမှာ -

# စာသင်ခန်းသို့ အချိန်မှန်စွာ ရောက်ရာ၏။ နောက်ကျ၍ရောက်လျှင် *နောက်ကျခြင်းကို ခွင့်ပြုပါမည့်အကြောင်း* ဆရာ့အား ခွင့်တောင်းရာ၏။
# အတန်းထဲတွင် စာကျယ်ကျယ်မဖတ်ရ။ စကားမများရ။
# အခြားကျောင်းသားများအား မည်သို့မျှ အနှောင့်အယှက်မပြုရ။
# စာအုပ်၊ စာရေးကိရိယာများကို ရိုသေစွာ ကိုင်တွယ်ပါ။
# စာအုပ်ကိုဖွင့်လျှင် တံတွေးဆွတ်၍ မဖွင့်နှင့်။ စာရွက်ထောင့်က ဖွင့်ရာ၏။
# စာရွက်ကို ချိုး၍ မမှတ်နှင့်။ စာအုပ်ကို မှောက်၍ မထားနှင့်။ စာရွက်လွှတ်တစ်ခုဖြင့် ညှပ်၍ထားရာ၏။
# စာဖတ်နေစဉ်၌လည်းကောင်း၊ တစ်စုံတစ်ရာကို စဉ်းစားနေစဉ်တွင်လည်းကောင်း၊ ပါးစပ်ထဲသို့ လက်ကို မသွင်းနှင့်။ လက်သည်းကို မကိုက်နှင့်။
# မိန်းကလေးများသည် နီးစပ်ရာ စုပေါင်း၍ တစ်ယောက်ကို မခေါ်မပြော ဝိုင်းပယ်သော အကျင့်ရှိတတ်၏။ အပယ်ခံရသူသည် အလွန် စိတ်ဆင်းရဲရသောကြောင့်  ထိုအပြုအမူကို မပြုလုပ်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်ရာ၏။
# အချင်းချင်း နာမည်တုဖြင့် ပြောင်လှောင်ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် ရိုင်းပြသော အမူအရာဖြစ်၏။
# တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပြောင်ခြင်း၊ လှောင်ခြင်း၊ သရော်ခြင်း၊ ရန်စခြင်း မပြုနှင့်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်က ပြုလုပ်လျှင်လည်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ သတိပေးရာ၏။
# ရုန့်ကြမ်းသောစကား၊ ဆဲရေးတိုင်းထွာခြင်းတို့ကို အလျဉ်းမပြုဘဲ ရှောင်ကြည်ရာ၏။ (မခံချင်ဖွယ်စကား၊ ရုန့်ကြမ်းသောစကား၊ နားမချမ်းသာဖွယ်သော စကားများကိုပြောခြင်း၊ စကားနိုင်ပြောခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြည်ပြီး  ပြေပြစ်သိမ်မွေ့သောစကား၊ ယဉ်ကျေးဖွယ်ရာသောစကား အသုံးအနှုန်းများကိုသာ ပြောဆိုရာ၏။)
# ကျောင်းသားသစ်များကို ကူညီရာ၏။ ငယ်သောကျောင်းသားကိုလည်း စောင့်ရှောက်ရာ၏။
# ကျောင်းသူကလေးများနှင့် ရော၍နေရပါလျှင် မိမိနှမကဲ့သို့ သဘောထားရာ၏။ စောင့်ရှောက်ရန်ရှိသမျှကို စောင့်ရှောက်ရာ၏။
# သူတစ်ပါး အတုယူလောက်အောင် အကျင့်စာရိတ္တ အပြုအမူယဉ်ကျေးသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟု စံနမူနာ ယူလောက်သူ ဖြစ်လာစေရန် အစဉ်မပြတ် သတိပြုပါ။

# –မောင်ကျောင်းသား၊ အတတ်
ဒိုဟာမြို့

**ဒိုဟာမြို့**သည် ကာတာနိုင်ငံ၏ မြို့တော် ဖြစ်သည်။

ပါရှန်းပင်လယ်ကွေ့၏ ကမ်းရိုးတန်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ၂၀၀၈ ခုနှစ် စာရင်း အရ လူဦးရေ ၉၉၈,၆၅၁ ဦး ရှိသည်။ ဒိုဟာသည် ကာတာနိုင်ငံ၏ အကြီးဆုံး မြို့ ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံး၏ လူဦးရေ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ဒိုဟာမြို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဆင်ခြေဖုံး ဒေသများတွင် နေထိုင်ကြသည်။ နိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး အချက်အချာ ဒေသလည်း ဖြစ်သည်။ ကာတာနိုင်ငံ ၏ စည်ပင်သာယာရေး နယ်နိမိတ် တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

မြို့တော်သည် ကာတာတက္ကသိုလ်နှင့် HEC Paris စီးပွားရေးကျောင်း၏နေရာဖြစ်သည်။
စု၊​ ဦး ​(ဂျီစီဘီ​အေ)

## စု၊ဦး( ဂျီ၊ စီ၊ ဘီ၊ အေ)(ခရစ် ၁၉၀၁-၁၉၈၇)
သပိတ်မှောက် ဂျီ၊ စီ၊ ဘီ၊ အေ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးဖြစ်သော နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့ (ပထမဆင့်)ရ ဦးစုကို ၁၉၀၁ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ ၅ ရက်နေ့တွင် အဖ ပရိက်ခရာ ကုန်သည် ဦးကံရ၊ အမိ ဒေါ်နု တို့က ပြည်မြို့၌ မွေးဖွားသည်။
ပြည်မြို့ အဂင်လိပ် - မြန်မာ အထက်တန်းကျောင်း၌ ပညာသင်ကြားသည်။ ပညာသင်ကြားဆဲ ၁၉၂၂ ခုနှစ်၊ အသက် ၂၁ နှစ် အရွယ်တွင် အဂင်လိပ်အစိုးရကို မလိုလားရာမှ အဂင်လိပ်စာ မသင်လိုတော့ဘဲ ဂျာမနီနိုင်ငံ မြူးနစ်မြို့သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဂျာမနီနိုင်ငံတွင် ဓာတုဗေဒ ပညာကို သင်ယူသည်။ ခြောက်နှစ်အကြာ ၁၉၂၇ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် ဂျာမနီမှ ပြန်လာပြီး ဆပ်ပြာချက် လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ၁၉၂၈ ခုနှစ်တွင် ဦးစိုးသိမ်း ဂျီစီဘီအေ၌ စက်ကရီတေရီ အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် အလုပ်သမားများအား နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး စိတ်ဓာတ်ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် လှုံ့ဆော် စည်းရုံးလို၍ သန်လျင် ဘီအိုစီတွင် သုံးနှစ်ကြာသည် အထိ စာရေး ဝင်လုပ်ခဲ့သည်။ ထိုမှ တစ်ဆင့် ဦးစိုးသိမ်း ဦးဆောင် သည့် ဂျီစီဘီအေ အဖွဲ့ကြီးတွင် အကျိုးဆောင် ဝင်လုပ်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ် အဂင်လိပ်အစိုးရက ပေးအပ်သည့် ဒိုင်အာခီ အုပ်ချုပ်ရေး စနစ်ကို ဂျီ၊ စီ၊ ဘီ၊ အေ အသင်းချုပ်ကြီး အတွင်း လက်ခံသင့် ၊ မခံသင့် အပြင်းအထန် အငြင်းအခုံ ဖြစ်ရာမှ ဦးစိုးသိမ်း ခေါင်းဆောင်သော ဂျီ၊ စီ၊ ဘီ၊ အေကို မနှစ်မြို့သူများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တောင်ငူမြို့တွင် ကျင်းပသော (၁၆) ကြိမ်မြောက် ဂျီ၊ စီ၊ ဘီ၊ အေ ကွန်ဖရင့်တွင် ဦးစိုးသိမ်းကို မနှစ်မြို့သူများက ဦးစုကို ဂျီစီဘီအေ သမ်မတ အဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့သည်။ ဦးစု ခေါင်းဆောင်သော ဂျီစီဘီအေသည် သပိတ်မှောက် ဂျီစီဘီအေ ဟု တွင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်တွင် ရမည်းသင်း တောင်ပိုင်း ကြားဖြတ် ရွေးကောက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်အရွေးခံရာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေတ်တွင် ဂျပန်စစ်ရုံးက ဦးစုအား ထောင်ဒဏ် တစ်နှစ် အပြစ်ပေးခဲ့သည်။
ဦးစုသည် နိုင်ငံရေးမှ အနားယူပြီးနောက် ဝါးနက်ချောင်း၌ ခြံစိုက်ပျိုး၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့သည်။ တစ်ဖက်မှလည်း နိုင်ငံတိုးတက်ရာ တိုးတက်ကြောင်း ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။ 'ဗုဒ်ဓဘာသာနှင့် ဆိုရှယ်လစ်ဝါဒ' ၊‘ကွန်မြူနစ်တို့၏ လောကနိဗ်ဗာန်’၊ 'နိုင်ငံရေးနှင့် ပိုက်ဆံ'၊'မြန်မာ့အရေးနှင့်’ ကမ်ဘာ့အရေး' စသည့် စာအုပ်များ ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည်။
ဦးစုအား ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ် တွင် ပြည်ထောင်စု ဆိုရှယ်လစ် သမ်မတ မြန်မာနိုင်ငံတော် နိုင်ငံတော် ကောင်စီက နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့(ပထမဆင့်) ကို ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။
ဦးစုသည် သူနာပြုဆရာမကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော ဒေါ်ရင်မေနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်။ သားသမီး မထွန်းကားခဲ့သဖြင့် ဇနီးသည် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ၎င်းင်း၏ တူဖြစ်သူနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်။ 

## ကိုးကား
စာပို့ တံဆိပ်ခေါင်း

တံဆိပ်ခေါင်းကို နေရာ များစွာတွင် သုံးစွဲသော်လည်း အများအားဖြင့် သိရှိကြသည်မှာ စာပို့ တံဆိပ်ခေါင်းများ ဖြစ်သည်။
ကရင်ဖြူလူမျိုး

တောင်ပေါ်ကရင် တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး တောင်ငူခရိုင်ရှိ တောင်များတွင် အများဆုံး တွေ့ရသည်။ မြောက်ဘက် ရမည်းသင်းခရိုင်ရှိ တောင်များ နှင့် အရှေ့ဘက် ကယားပြည်နယ် အထိ ပျံ့နှံ့ နေထိုင်ကြသည်။ ပေါင်းလောင်းမြစ်ဝှမ်းရှိ လွယ်လုံ ဒေသ နှင့် ပျဉ်းမနား အရှေ့မြောက်ဘက် တောင်များတွင်လည်း တွေ့ရတတ်သည်။

ကရင်ဖြူ  လူမျိုးတို့တွင် ဘွဲကရင်ကိုလည်း ထည့်သွင်းတတ်ကြသည်။ မဲပု ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ အသွင်အပြင်မှာ တောင်သူနှင့် ပိုတူသည်။

## ကိုးကား
ဒင်္ဂါး

မြန်မာနိုင်ငံတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀၀၀ ကျော်မှစ၍ ဒင်္ဂါးများကိုအသုံးပြုကြသည် ဆိုသည်။ မြန်မာတို့သည် ဒင်္ဂါးဟူသောဝေါဟာရကို ပါဠိစကားလုံး  ဋင်္က မှ ထုတ်ယူသုံးစွဲဟု အဆိုရှိသည်။ ဘုရင့်တံဆိပ်လက်ရာရှိသောငွေကြေး ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အချို့ကလည်း မြန်မာအခေါ် ဒင်္ဂါးသည် သက္ကတဘာသာ တင်္က  ဟူသောစာလုံးမှ ရွေ့လျားလာသည်ဟုဆိုသည်။ ဒင်္ဂါးဟူသောဝေါဟာရသည် မြန်မာစကား အသုံးအနှုန်းထဲ၌သာမက စာပေ၊ ကဗျာ ၊ လင်္ကာတို့၌ပင် ပါဝင်နေသဖြင့် မြန်မာတို့နားရည်ဝနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ မြန်မာလင်္ကာဆရာကြီး ဖိုးသူတော်ဦးနု၏ အင်္လကာတစ်ခုတွင် ဒင်္ဂါး - ဒင်္ဂါး အရင်းစကားမှာ ဘင်္ဂလားအခေါ် မျက်နှာပွင့်ဆေး သူပါလျှင် ရင်အေးစေတတ်တာမို့ အနုဆေးလို့လဲခေါ်လောက်ပါရဲ့  ဟူ၍တွေ့ရလေသည်။ ထို့ထက်ရှေးကျသော ကဗျာတစ်ပုဒ်မှာ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၉၁၂ ခုနှစ်တွင်နန်းတက်သော ဟံသာဝတီ ဆင်ဖြူရှင်မင်းလက်ထက် ရှင်ကုမာရ ရေးသားသော ဓမ္မရာသီပျို့တွင် ဆန်းကြယ်တင့်တယ် တံဆိပ်ခတ်သား ကျပ် - မတ် - မူး - ပဲ သုံးစွဲဖွယ်မူ ဒင်္ဂါးပြ၍ အကုဋေမျှ ရာမကသား  ဟုစပ်ဆိုထားသည်ကိုတွေ့ရသည်။ ဒင်္ဂါးနှင့်ပတ်သက်၍ မြန်မာအဘိဓာန်အကျဉ်းချုပ် အတွဲ ၂ (ဆ - န)၌ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်၍ အလေးချိန်နှင့်တန်ဖိုးသတ်မှတ်ကာ သွန်းလုပ်ထားသော ရွှေငွေ စသည့် သတ္တုပြား  ဟုအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသည်။
ဗိုလ်မြင့်

စာရေးဆရာ **ဗိုလ်မြင့်**ကို ပျဉ်းမနားမြို့ အဘ  ကျောင်းဆရာ ဦးပု၊ အမိ ဒေါ်ခင်မမကြီးတို့မှ ၁၉၂၇ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ (၇)ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မွေးချင်း ငါးယောက်တွင် စတုတ္ထမြောက်ဖြစ်သည်။ ဇာတာအမည် မောင်ကျော်၊ ငယ်မည် မောင်မြင့်၊ အမည်ရင်း ဦးမြင့်နိုင် ဖြစ်သည်။

ငယ်စဉ်က (၁၉၄၂ ခုနှစ်)ပျဉ်းမနား အေဘီအမ်ကျောင်းတွင် ခုနှစ်တန်းအထိ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ၁၉၄၆ ခုတွင် ပျဉ်းမနား (K.E.M) အမျိုးသားကျောင်း၌ ဆက်လက်ပညာသင်ကြားသည်။ ၁၉၄၇ ခုတွင် ဆယ်တန်းရောက်ပြီး ကျောင်းမှထွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ် မေမြို့ (ပြင်ဦးလွင်)ဗိုလ်သင်တန်းကျောင်း၌ ပဉ္စမပတ် ဗိုလ်သင်တန်း တက်ရောက်ခဲ့သည်။

၁၉၄၈-ခုတွင် ဆက်သွယ်ရေးတပ်၌ ရဲဘော်၊ ၁၉၄၉ခုတွင် တပ်ရင်း (၅)အမှုထမ်း၊ ဆက်သွယ်ရေးနည်းပြဆရာ၊ ၁၉၅ဝပြည့်နှစ်တွင် ဒုဗိုလ်၊ ၁၉၃၅တွင် ဗိုလ်ကြီးအဖြစ် အမှုထမ်းရွက်ခဲ့ပြီး ၁၉၅၃ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် တပ်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၅⁠၅တွင် ရန်ကုန် လျှပ်စစ်ဌာန၊ ကြိုးမဲ့ကြေးနန်းဌာနတာဝန်ခံအဖြစ် လည်းကောင်း၊ ၁၉၅ရခုတွင် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံ လေကြောင်းဌာန ရေဒီယိုအရာရှိအဖြစ် လည်းကောင်း အမှုထမ်းခဲ့ပြီး ၁၉၆၀-ပြည့်နှစ်တွင် အလုပ်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၁ ခုတွင် ကြေးမုံသတင်းစာ အယ်ဒီတာအဖွဲ့ဝင်၊ ၁၉၆၂ ခုတွင် ဂါဒီးယန်းသတင်းစာ သတင်းထောက်၊ ၁၉၆၃-ခုတွင် ဖလင်စတားစာစောင် အယ်ဒီတာ၊ ၁၉၆၄ခုတွင် ရုပ်ရှင်လောကမဂ္ဂဇင်းတွင် အယ်ဒီတာအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ၁၉၄၅-၄၆တွင် ပျဉ်းမနားကျောင်းသားသမဂ္ဂ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌနှင့် တပ်ဦးတာဝန်ခံ ၁၉၄ရတွင် ပျဉ်းမနား မစိုးရိမ်ရပ် စာကြည့်တိုက်ဥက္ကဋ္ဌနှင့် ပြည်သူ့ရဲဘော် (ဝါ) ကိုယ်စားလှယ်၊ ၁၉၆ဝပြည့်နှစ်တွင် ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံ လေကြောင်းဌာန အလုပ်သမားအစည်းအရုံး ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ တာဝန်တို့ကို ယူခဲ့သည်။

၁၉၄၆-၄ရခုနစ်တွင် ဒီးဒုတ်၊ ဂျာနယ်ကျော်၊ သတင်းစုံ၊ ရွှေတူ စသည့် စာစောင်များတွင် ပျဉ်းမနားမြင့်ထူး ကလောင်အမည်ဖြင့် ဝတ္ထု များ စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၅ဝပြည့်နှစ်တွင် ဗိုလ်မြင့် ကလောင်အမည်ယူပြီး စစ်နှလုံးဂျာနယ်တွင် ဝတ္ထု များ စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ ပထမဆုံးလုံးချင်းဝတ္ထု မှာ 'လေယာဉ်မယ် မေပုလဲ'(၁၉၆၀) ဖြစ်သည်။ ချိန်ဆည်းဆာ (၁၉၆၃)၊ အသက်ကိုနှင်း၍ (နှစ်တွဲ)(၁၉၆၇)စသည့် ဝတ္ထု များကို ရေးသားခဲ့သည်။ ဟင်းစအာရစ်ရူဒဲ၏ စတူကာပိုင်းလော့ကို 'နာဇီလေသူရံရူဒ်'(၁၉၆၂)အမည်ဖြင့်ဘာသာပြန်ခဲ့သည်။ တပ်မတော်ဦးစီး၊ တိုက်ကင်း စသည့် ရုပ်ရှင်ကားများတွင် သရုပ်ဆောင်အဖြစ် ပါဝင်သည်။ ၁၉၆၈-၆၉ခုနှစ်တွင် 'ရှေ့မှာရန်သူ' ရုပ်ရှင်ကားကို ဒါရိုက်တာအဖြစ် ရိုက်ကူးခဲ့သည်။

စာရေးဆရာ၊ ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာ ဗိုလ်မြင့်သည် ၂၀ဝ၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ (၆)ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ 

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
စိုးရ၊ ဦး

ဦးစိုးရ(ခရစ် ၁၉၀၇ - ၁၉၈၅) ကို ၁၉၀၇ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် အဖ ဦးကြူ၊ အမိဒေါ်မမကြီးတို့က မန္တလေးခရိုင်၊ စဉ့်ကူမြို့နယ်၊ တော်အင်းတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။

ဦးစိုးရသည် ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဥပစာဝိဇ္ဇာကို အောင်မြင်သည်။ ထိုနှစ်၌ပင် အစိုးရအမှုထမ်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ၁၉၄၂ ခုနှစ် ဂျပန်ခေတ်၌ နယ်ပိုင်ဝန်ထောက် အဖြစ် မတ္တရာမြို့နှင့် မန္တလေးမြို့များတွင် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ၁၉၅၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ ဝန်ထမ်း (အထက်တန်း) ရာထူးသို့ တိုးမြှင့် ခန့်ထားခြင်းခံရသည်။ ၁၉၅၄ ခုနှစ်၌ ရှမ်းပြည်နယ် လွယ်လင်မြို့ ခရိုင်ဝန်၊ ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် တောင်ငူ ခရိုင်ဝန်၊ ၁၉၅၇ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးရေး ဘုတ်အဖွဲ့အမှုဆောင်၊ အရာရှိချုပ်၊ ၁၉၅၈ ခုနှစ်၌ တနင်္သာရီတိုင်းမင်းကြီး၊ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၌ တနင်္သာရီတိုင်း မင်းကြီး၊ ၁၉၆၈ ခုနှစ်၌ ဆိပ်ကမ်းအုပ်ချုပ်ရေး နာယက စသည်ဖြင့် အမှုထမ်းခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ဦးစိုးရသည် ပထမအကြိမ် ပြည်သူ့ကောင်စီ အဆင့်ဆင့် ရွေးချယ် တင်မြောက်ပွဲ၌ ရွေးချယ်တင်မြောက်ပွဲ ကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၉၇၀ ပြည့်နှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ လုပ်ငန်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့အဖွဲ့ဝင် အဖြစ်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၉၇၈ ခုနှစ်တွင် ဝန်ထမ်းရွေးချယ်လေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင် အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ၁၉၈၂ ခုနှစ်တွင် အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။

ဦးစိုးရသည် ၁၉၅၆ ခုနှစ်တွင် ဝဏ်ဏကျော်ထင်ဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရ၍ ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် သီရိပျံချီဘွဲ့ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။ ဦးစိုးရသည် အဘိဓမ္မာပြန့်ပွားရေး အသင်း ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ (စီမံ) အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဝိုင်အမ်ဘီအေ အသင်းကြီး၏ နာယက အဖြစ် လည်းကောင်း တာဝန်ယူ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး မန္တလေး ဒီဂရီကောလိပ် ကျောင်းသားများ အသင်း၏ နာယကကြီးနှင့် မန္တလေး အသင်း၏ နာယကြီးလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဦးစိုးရသည် ၁၉၈၅ ခုနှစ်၊ဇူလိုင်လ ၃၀ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် သားတစ်ယောက်နှင့် သမီးတစ်ယောက် ကျန်ရစ်သည်။ 

## ကိုးကား
စိုးရှိန်

## စိုးရှိန် ( ၁၉၂၇ - ၁၉၉၈ )
စာကြည့်တိုက်ပညာရှင် နှင့် စာရေးဆရာ စိုးရှိန်ကို အဖ ဦးစော၊ အမိ ဒေါ်မြင့်မြင့်တို့မှ ၁၉၂၇ ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၉ ရက်နေ့တွင် ပဲခူးမြို့၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ မွေးချင်း ၇ ယောက်အနက် စတုတ္ထမြောက် ဖြစ်သည်။ အမည်ရင်း ဦးမောင်မောင် ဖြစ်သည်။ 

ငယ်စဉ်က ပဲခူးအစိုးရအထက်တန်းကျောင်း ဖြူးမြို့နှင့် ရန်ကုန်မြို့ရှိ ကျောင်းများတွင် ပညာသင်ယူခဲ့ပြီး ၁၉၄၇ တွင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၈ တွင် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်၌ ဆက်လက်ပညာသင်ကြားသည်။ သို့သော် တက္ကသိုလ်ပညာကို ဆုံးခန်းတိုင်အောင် တောက်လျှောက်သင်ခွင့် မရချေ။ တက္ကသိုလ်တက်ပြီး တစ်လ အကြာတွင် ဖခင်ကွယ်လွန်သဖြင့် တက္ကသိုလ်မှ ထွက်လိုက်ရသည်။ ၁၉၄၉ တွင် သောင်းကျန်းသူများကြောင့် ပြည်တွင်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေစဉ် ရေတပ်သား အဖြစ် ရေတပ်မတော်သို့ ဝင်သည်။ ရေတပ်၌ ၆ နှစ်ခွဲ အမှုထမ်းစဉ် မေယု စစ်ရေယာဉ်၊ တိုက်ရေယာဉ် ၁၀၄ နှင့် ၁၀၅၊ ဓညဝတီ ရေတပ်စခန်းတို့၌ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး စာချုပ်နှစ်စေ့သည့် ၁၉၅၅ တွင် ရေတပ်မတော်မှ နုတ်ထွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၇ တွင် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ (B.A) နှင့် ၁၉၆၅ တွင် ဥပဒေ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ (B.L) ရရှိသည်။

၁၉၅၇ တွင် ရန်ကုန်မြို့ ပန်းဆိုးတန်းလမ်းရှိ ဗြိတိသျှကောင်စီ စာကြည့်တိုက်၌ လက်ထောက်စာကြည့်တိုက်မှူး အဖြစ် စတင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။ ထို့နောက် ၁၉၅၈ တွင် စာပေဗိမာန် ပြည်သူ့စာကြည့်တိုက်သို့ ပြောင်း၌ လက်ထောက်စာကြည့်တိုက်မှူး အဖြစ် အမှုထမ်းသည်။ ၁၉၅၉ တွင် နယ်ပြ စာကြည့်တိုက်မှူးအဖြစ် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် စာကြည့်တိုက်သို့ ပြောင်းရွှေ့အမှုထမ်းသည်။ ၁၉၆၁ တွင် စာကြည့်တိုက်ပညာသင်ယူရန် အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု အီလီနွိုင်းတက္ကသိုလ်သွားရောက်ခဲ့သည်။ ယင်းတက္ကသိုလ်၌ Standard for the Rangoon University Library အမည်ရှိ ကျမ်းကို တင်သွင်း၍ ဘွဲ့ရရှိသည်။ ၁၉၆၃ တွင် မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်စာကြည့်တိုက်၌ ဆက်လက် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် မန္တလေး တက္ကသိုလ် စာကြည့်တိုက်မှူးအဖြစ် တိုးမြှင့် ခန့်ထားခြင်း ခံရသဖြင့် ၁၉၆၉ တွင် မန္တလေး တက္ကသိုလ် စာကြည့်တိုက်သို့ ပြောင်းရွှေ့အမှုထမ်းသည်။
အမည်ရင်း ဦးမောင်မောင်ဖြင့်သာမက ငယ်နာမည် စိုးရှိန်ကို ကလောင် အမည်အဖြစ် သုံး၍ စာများ ရေးသားခဲ့သည်။ လုံးချင်းစာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် သုတေသန ဆောင်းပါး ၃၇ ပုဒ်တို့ကို ရေးသားခဲ့သည်။

၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်တွင် တက္ကသိုလ်နှင့် ကောလိပ်စာကြည့်တိုက်များ လေ့လာရန် ဂျပန်နိုင်ငံသို့ လည်းကောင်း၊ ၁၉၈၆ တွင် ခေတ်မီ နည်းစနစ်ဖြင့် စာကြည့်တိုက်မှ အချက်အလက် ထုတ်ယူနည်း သင်တန်းတက်ရောက်ရန် ဩစတြေးလျနိုင်ငံသို့လည်းကောင်း သွားရောက်ခဲ့သည်။ ဦးမောင်မောင် (ခေါ်) စိုးရှိန်သည် စာကြည့်တိုက် လုပ်ငန်း အပြင် စာတမ်းဖတ်ပွဲ၊ စာပေဟောပြောပွဲနှင့် စာကြည့်တိုက်ပညာ ပြန့်ပွားရေး လုပ်ငန်း တို့တွင်လည်း ပါဝင်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် စာကြည့်တိုက်ပညာဌာ၏ ပြင်ပစာစစ်အဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်၏။
၁၉၈၇ ခု၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၉ ရက်နေ့တွင် မန္တလေးတက္ကသိုလ် စာကြည့်တိုက်မှူး ၁ အဖြစ်မှ သက်ပြည့်အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စာကြည့်တိုက်လောကမှ အနားမယူသေးဘဲ ကုလသမဂ္ဂလုပ်အားပေး အစီအစဉ်ဖြင့် အာဖရိကတိုက် (Botswana ) ဘော့စ်ဝါနာ နိုင်ငံတွင် ၁၉၈၈ မှ ၁၉၉၁ အထိ ကုလ သမဂ္ဂစာကြည့်တိုက် ကျွမ်းကျင်သူ အဖြစ် လည်းကောင်း၊ ၁၉၉၁ မှ ၁၉၉၄ အထိ အထက်တန်း ဝါဏိဇ္ဇ အရာရှိ (ပြန်ကြားရေးနှင့် ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေး ) အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၉၉၅၊ နိုဝင်ဘာ ၁ ရက်နေ့မှ စ၍ တက္ကသိုလ်များ ဗဟိုစာကြည့်တိုက်၌ စာကြည့်တိုက်အကြံပေး အဖြစ်လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၉၉၈ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့လေသည်။ 

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ပထမဆုံး​အကြိမ် ​ဘောလုံး​ဒိုင်လူကြီး​ ​အောင်လက်မှတ်​ပေး​ပွဲ

## ပထမဆုံးအကြိမ် ဘောလုံးဒိုင်လူကြီး အောင်လက်မှတ်ပေးပွဲကျင်းပ (၇-၉-၁၉၆၉)
၁၉၆၉ ခုနှစ် ၊ စက်တင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်တိုင်း အားကစားနှင့် ကာယပညာကော်မတီ ၊ ဘောလုံးဒိုင်လူကြီး ဆပ်ကော်မတီက အောင်လက်မှတ်ပေးပွဲ အခမ်းအနားကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သတင်းကို နောက်တစ်နေ့ထုတ် ရန်ကုန်သတင်းစာ၌ တွေ့ရှိရသည်။ ယင်းအခမ်းအနားကို ဒဂုံ အထက (၁)၌ ကျင်းပရာ သဘာပတိအဖြစ် ဦးတင်ထွန်းက ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။
ဘောလုံးဒိုင်ချုပ် ဦးဘသိန်းက ယခင်ခေတ် ဘောလုံးပွဲများတွင် ဂေါ်ရာနှင့် အင်္ဂလိပ်များသာ ဒိုင်လူကြီးဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ကိုယ့်လူမျိုးနှင့် ကိုယ့်နယ်မြေဒိုင်လူကြီးများ ဖြစ်လာကြပြီဖြစ်သဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ပြုဖွယ်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့၏။
ဆက်လက်၍ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဘောလုံးဒိုင်လူကြီး ဦးကျော်ဟန်က ဘောလုံးဒိုင်လူကြီးသင်တန်းကို နယ်မြေအလိုက်သတ်မှတ်၍ သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့ရာ၌ ဦးခင်မောင်အေး ၊ ဦးဘသိန်းတို့က ပါဝင်ကူညီခဲ့ကြကြောင်း ပြောကြားခဲ့၏။ ထို့နောက် ဘောလုံးဒိုင်လူကြီး ဥက္ကဋ္ဌ ဗိုလ်ကြီးရာဂျာက အောင်လက်မှတ်များ အသီးသီးပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့လေသည်။
ပထမဆုံး​အကြိမ် ​လေထီး​သင်တန်း​ကျောင်း​ဆင်း​ပွဲ

## ပထမဆုံးအကြိမ် လေထီးသင်တန်းကျောင်းဆင်းပွဲ (၁၄-၅-၁၉၅၇)
၁၉၅၇ ခုနှစ် ၊ မေလ ၁၄ ရက်နေ့တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် လေထီးသင်တန်းဆင်းပွဲ အခမ်းအနားကို မှော်ဘီတပ်နယ်ရှိ မြန်မာ့တပ်မတော် ၁၀၆ လေထီးတပ်ရင်း၌ ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း နောက်တစ်နေ့ထုတ် သတင်းစာများ၌ သတင်းဖော်ပြပါရှိသည်။ ယင်းအခမ်းအနားသို့ မြန်မာ့တပ်မတော် စစ်သေနာပတိချုပ် ကိုယ်တိုင် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး သင်တန်းဆင်း လေထီးတပ်သားများအား လေထီးတံဆိပ်များ ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့ကြောင်း သိရ၏။
လေထီးသင်တန်းဆင်းပွဲသို့ အဂင်လန် ၊ အမေရိကန် ၊ ဩစတြေးလျ ၊ ပြင်သစ် ၊ တရုတ် ၊ ယူဂိုဆလပ် ၊ အိန်ဒိယ ၊ ယိုးဒယား စစ်သံမှူးများနှင့် မြန်မာတပ်မတော်လေတပ်ဦးစီးချုပ် ၊ ရေတပ်ဦးစီးချုပ်တို့အပြင် ကြည်းတက်မတော်အရာရှိများပါ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ လေထီးဆင်းအတက်ပညာကို ၁၉၅၅ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံခြားသို့ ဗိုလ်အကြပ်တပ်သားအချို့အား စေလွှတ်သင်ယူစေခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၅၆ ခုနှစ်မှစတင်ကာ အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြောင်း ၊ ယခုအခါ နိုင်ငံခြားသားများမပါဘဲ ကိုယ့်ဆရာနှင့်ကိုယ် သင်ပေးနိုင်အောင် အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ၊ ပထမပတ် သင်တန်းဆင်းဦးရေမှာ တပ်သားတစ်ရာကျော်ရှိကြောင်း လေထီးတပ်ရင်း၏ ယာယီတပ်ရင်းမှူး ဗိုလ်ကြီး မောင်မောင်လွင်က သတင်းစာဆရာများအား ပြောကြားခဲ့၏။
ပထမဆုံး​ ​ဆေး​ရောင်စုံ မြန်မာရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား​

## ပထမဆုံး ဆေးရောင်စုံ မြန်မာရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားစတင်ပြသ (၂၉-၆-၁၉၅၈)
မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံးဆေးရောင်စုံ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို အထူးပွဲအဖြစ် သတင်းစာဆရာများအား ဖိတ်ကြားကာ (၁၉၅၈)ခုနှစ်၊ ဇွန်လ(၂၉)ရက်နေ့၊ နံနက်(၈)နာရီတွင်   ရန်ကုန်မြို့၌  ပြသခဲ့ကြောင်း နောက်တစ်နေ့ထုတ် ဟံသာဝတီသတင်းစာတွင် သတင်းဖော်ပြပါရှိသည်။ ယင်းဇာတ်ကားမှာ ရန်ကုန်ရုပ်ရှင် ဒါရိုက်တာရွှေဘော်ရိုက်ကူးသော “ချစ်ခဲ့တာအမှန်ပါပဲ” ဇာတ်ကားဖြစ်သည်။
“ချစ်ခဲ့တာအမှန်ပါပဲ” ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို ရန်ကုန်ရုပ်ရှင်မှ စီမံအုပ်ချုပ်သူ ဦးမြဟန်နှင့် ညီအစ်ကိုတစ်စုက ဘုံဘေမြို့သို့သွားရောက် ရိုက်ကူးခဲ့ပြီး ကြည်ကြည်ဌေး၊ မြင့်အောင်၊ ဖိုးပါကြီးတို့ ဦးဆောင်ပါဝင်ကြကာ ဇူလိုင်လ၄)ရက်နေ့တွင် အများပြည်သူ ကြည့်ရှုနိုင်စေရန် စတင်ရုံတင်ပြသမည် ဖြစ်ကြောင်း သတင်း၌ ဖော်ပြထား၏။
ပထမဆုံး​ စာဆို​တော်​နေ့​

မြန်မာနိုင်ငံ စာဆိုတော်နေ့ အခမ်းအနားကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဂျပန်ခေတ်ကာလ ၁၉၄၄ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက် (၁၃၀၆ ခုနှစ်၊ နတ်တော်လဆန်း ၁ ရက်) နေ့ ညနေပိုင်းတွင် ကန်တော်ကြီးစောင်းရှိ မြိုင်ပြဇာတ်ရုံ၌ စတင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ယင်းအခမ်းအနားတွင် စာပေပညာရှင်များ ၊ ဝါသနာရှင်များနှင့် ပရိသတ်များ အစုံအညီ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ရှေးစာဆိုတော်တို့၏ စာများထဲမှ ကောက်နုတ်ချက်များကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ ဆရာဦးသုခက ဦးပုည၏ ဝိဇယပြဇာတ်မှ စာသားအချို့ကို ထုတ်နုတ်ရွက်ဆိုခဲ့၏။
စာဆိုတော်နေ့အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်းမှာ (၄-၅-၁၉၄၄) တွင် ကွမ်းခြံကုန်းမြို့ အာရှလူငယ် အစည်းအရုံးဌာန၌ ဦးပုညနေ့ ကျင်းပရာမှ စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဂင်လန်နိုင်ငံတွင် ရှိတ်စပီးယားပွဲတော် ကျင်းပသကဲ့သို့ မြန်မာနိုင်ငံတွင်လည်း စလေဦးပုညကို ဂုဏ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ဦးပုညနေ့ ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ ဦးပုညနေ့ကျင်းပပြီး လေးရက်အကြာ ၈-၅-၁၉၄၄ တွင် ဦးဝိစာရလမ်း ၊ နဝရတ်ရိပ်သာ ဝင်းအတွင်းရှိပညာ ၊ ကျန်းမာနှင့် စည်ပင်သာယာရေးဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ဦးလှမင်းရုံးခန်းတွင် စာဆိုတော်နေ့ဟူ၍ ကျင်းပရန် အစည်းအဝေးတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။ ယင်းအစည်းအဝေးတွင် ဆရာကြီး ဦးဖေမောင်တင် အပါအဝင် ၁၁ ဦးတက်ရောက်ခဲ့ကြ၏။
အစည်းအဝေးမှ စာဆိုတော်နေ့အဖြစ် ရက်တစ်ရက်ကို သတ်မှတ်ကြရန် ဆုံးဖြတ်ကြရာ၌ ဂျာနယ်ကျော် ဦးချစ်မောင်က ရှေးမြန်မာမင်းများလက်ထက်က နတ်တော်လတွင် မြန်မာဘုရင်များ ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးများ ပေးအပ်ကြမြဲဖြစ်ရာ နတ်တော်လအတွင်း နေ့တစ်နေ့ကို သတ်မှတ်ရန်တင်ပြ ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် နတ်တော်လဆန်း ၁ ရက်နေ့ကို စာဆိုတော်နေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ နှစ်စဉ်ကျင်းပကြရန် သဘောတူညီခဲ့ကြ၏။
ပထမဆုံး​ ဇာတ်လမ်း​ရုပ်ရှင်

## ပထမဆုံး ဇာတ်လမ်းရုပ်ရှင် (၁၃-၁၀-၁၉၂၀)
မြန်မာ့ရုပ်ရှင်သမိုင်းကို ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဦးထွန်းရှိန် ဈာပနသတင်းကားဖြင့် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့၏။ ဦးထွန်းရှိန်ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအတွက် အင်္ဂလန်နိုင်ငံသို့ သွားရောက်အရေးဆိုခဲ့သော (ဖေ-ပု-ရှိန်) ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့မှ ထင်ရှားကျော်ကြားလှသူ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ယင်းသတင်းကားပြသပြီး မရှေးမနှောင်းကာလ၌ပင် ရုပ်ရှင် ဖခင်ကြီး လန်ဒန်အတ်ဦးအုန်းမောင်သည် ဇာတ်လမ်းရှာဖွေကြည့်သောအခါ ပီမိုးနင်း၏ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းကို သဘောကျနှစ်ခြိုက်ကြသည်နှင့် မြန်မာ့အဆွေ တိုက်ပိုင်ရှင် သူဌေး ဦးဘညွန့်၏သား ဦးညီပုနှင့် ဦးအုန်းမောင်တို့ ဇာတ်ညွှန်းရေးသားကြတော့သည်။ မင်းသားအဖြစ် မောင်ညီပု ၊ ဓာတ်ပုံဆရာနှင့် ဒါရိုက်တာအဖြစ် ဦးအုန်းမောင်က ဆောင်ရွက်မည်။ မင်းသမီးကိုတော့ မရီဆိုသူအား ရွေးချယ်ကြ၏။ ဤသို့ဖြင့် ပထမဆုံး ဇာတ်လမ်း ရုပ်ရှင်ကား ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပထမဆုံး ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားအမည်မှာ **မေတ္တာနှင့်သူရာ** ဖြစ်သည်။ ကိုလိုနီခေတ်ဦးကာလ ဖြစ်သဖြင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာနှင့်ပါ (Lover & Liquor) ဟူ၍ အမည်ပေးကြသည်။ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်သူများက မင်းသား မောင်ညီပု ၊ မင်းသမီး မရီ ၊ လူကြမ်းနာမည်ကျော် ဘောလုံးသမား မောင်မောင်ချစ် ၊ ဦးပါကြီးနှင့် ဦးပုကြီးတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ပထမဆုံး ဇာတ်လမ်း ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကို ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ် ၊ အောက်တိုဘာလ ၁၃ ရက်နေ့၌  ရွိုင်ရယ်စီနီမာ (Royal Cinema) ရုပ်ရှင်ရုံ၌ စတင်ပြသတော့မည့် သတင်းမှာ ထိုခေတ်ကာလ၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ် သတင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ခဲ့လေသည်။
မေတ္တာနှင့်သူရာ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားကြီးမှာ ပေအရှည် ၇၅၀ဝ ရှိပြီး ကားပိုင်းငါးပိုင်း ပါဝင်သည်။ စတင်ပြသစဉ်က ချာလီချက်ပလင်၏ ဟာသဇာတ်ကားတိုကလေးနှင့် ပူးတွဲပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကား အကြောင်းသတင်းဖော်ပြရာတွင် ‘မြန်မာပြည်ရုပ်ရှင်ကား ကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌလူကြီး ကိုအုန်းမောင် အမှူးပြု၍ ပြုလုပ်စီမံသော အဦးအစ ပထမမြန်မာ ဇာတ်ကားကြီး ဖြစ်သည်။ ဤကားသည် နိုင်ငံခြားမှ လာသော ကားများနှင့် ထပ်တူထပ်မျှဖြစ်အောင် ကြိုးစားအားထုတ်၍ အလွန်လှပယဉ်ကျေးသော နေရာများ ရွေးချယ်ပြီးသကာလ ကောင်းမွန်စွာ ဓာတ်ပုံများ ကူးခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းပြင် ဤဇာတ်ကားကြီးမှာ **မြန်မာတို့ရေးသော ဝတ္ထု ၊ မြန်မာလူမျိုးများက ကပြ၍ ၊ မြန်မာလူမျိုးတို့က ပုံရိုက်ခြင်းပြုပါသည်။**ဟူ၍ ဖော်ပြကြ၏။
အန်ဒီ ရူဘင်

**အန်ဒီ ရူဘင်** သည် Android Inc. နှင့် Danger Inc. တို့၏ ပူးတွဲတီထောင်သူ နှင့် အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်ဟောင်းတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ မတ်လ ၁၃ရက်နေ့ ၂၀၁၃ခုနှစ်တွင် လာရီ ပေ့ဂျ်သည် အန်ဒီ ရော်ဘင်ကို အန်းဒရွိုက်ဌာနအကြီးအကဲရာထူးမှ ဖြုတ်ကာ အခြားဌာနတစ်ခုသို့ ရွှေ့လိုက်ကြောင်း သူ၏နေရာတွင် ခရုမ်း လပ်တော့ ဌာနအကြီးအကဲ ဆန်ဒါ ပီချိုင်းကို အစားထိုး ခန့် ထားလိုက် ကြောင်း ထုတ်ပြန်ပြောကြားခဲ့သည်။ ၂၀၁၃ ဒီဇင်ဘာလတွင် ရူဘင်သည် ဂူဂဲလ်၏ စက်ရုပ်နည်းပညာဌာနကို စီမံဆောင်ရွက်ရန် တာဝန်ပေးခံခဲ့ရသည်။

## ဘဝအစပိုင်း
ရော်ဘင်သည် ၁၉၆၂ခုနှစ်တွင် နယူးယောက်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။

## ပညာရေး
* နယူးယောက်ရှိ ဟိုရေ့ဂရင်းလီ အထက်တန်းကျောင်းတွင် ၁၉၇၇‘၁၉၈၁. အထိ ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။
* ယူတီကာ၊ နယူးယောက်မြို့ ရှိ ယူတီကာ ကောလိပ်မှ ၁၉၈၁‘၁၉၈၆. တွင် ကွန်ပျူတာသိပ္ပံဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။

## လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံများ
* Carl Zeiss AG တွင် စက်ရုပ်အင်ဂျင်နီယာအဖြစ် ၁၉၈၆ မှ ၁၉၈၉အထိ၊ 
* Apple Inc. တွင် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု အင်ဂျင်နီယာ အဖြစ် ၁၉၈၉ မှ ၁၉၉၂အထိ၊
* General Magic တွင် အင်ဂျင်နီယာ အဖြစ် ၁၉၉၂ မှ ၁၉၉၅ အထိ၊
* MSN TV တွင် အင်ဂျင်နီယာ အဖြစ် ၁၉၉၅ မှ ၁၉၉၉ အထိ၊
* Danger Inc. တွင် ပူးတွဲတီထောင်သူအဖြစ် ၁၉၉၉ မှ ၂၀၀၃ အထိ၊
* Android Inc. တွင် ပူးတွဲတီထောင်သူအဖြစ် ၂၀၀၃ မှ ၂၀၀၅ အထိ၊
* Google တွင် ၂၀၀၅ မှ ယခုအထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်လျက်ရှိသည်။

## References
## External links
*"Designing Products Your Customers Will Love" , Andy Rubin speaks at Stanford University
*"Android on the March", Financial Post September 17, 2010
*"Android Invasion", Newsweek October 3, 2010
ပထမဆုံး​အမျိုး​သမီး​တပ်ခွဲ သင်တန်း​ဆင်း​ပွဲ

## ပထမဆုံးအမျိုးသမီးတပ်ခွဲ သင်တန်းဆင်းပွဲ အခမ်းအနား ကျင်းပပြုလုပ် ( ၁၈ - ၆ - ၁၉၈၅ )
၁၉၈၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁၈ ရက်နေ့ နံနက် ၇ နာရီအချိန်တွင် မင်္ဂလာဒုံ၌ တပ်မတော် ( ကြည်တပ် ) အမှတ်( ၁ ) လေ့ကျင့်ရေးတပ် ပထမပတ် အမျိုးသမီးတပ်ခွဲ ကျောင်းဆင်းပွဲကို ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း နောက်တစ်နေ့၌ ဟံသာဝတီသတင်းစာတွင် သတင်းဖော်ပြပါရှိသည် ။ အမျိုးသမီးတပ်ခွဲ သင်တန်းဆင်းပွဲကို ဗိုလ်ကြီးဒေါ်ကြင်စီက တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး သင်တန်းဆင်း အမျိုးသမီး စစ်သမီးပေါင်း ၁၈၈ ဦးရှိသည်ဆိုသည် ။ ယင်းအခမ်းအနားသို့ မြန်မာ့တပ်မတော် စစ်သေနာပတိကိုယ်စားတက်ရောက်ကာ ထူးချွန်သူစစ်သမီးများအား နာမည်ကောင်း လက်မှတ်ဆုများ ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထား၏ ။
စံပြတပ်သူဆုကိုမတင်လှ ( မုဒုံ )ကလည်းကောင်း ၊ စစ်သည်တော် ကျင့်ဝတ်ထူးခြားစွာဖြေဆိုအောင်မြင်ဆုကို မတင်လှ ( မုဒုံ )ကလည်းကောင်း ၊ စည်းကမ်သေဝပ်ဆုကို မခင်ဆွေဝင်း ( မြင်းခြံ ) နှင့် သေနတ်ပစ်အတော်ဆုံးဆုကို မလှလှသိန်း ( ဗန်းမော် )တို့ကလည်းကောင်း အသီးသီး ရရှိခဲ့ကြသည် ။ အခမ်းအနားအပြီးတွင်း စစ်သမီးတပ်ခွဲ၌ ဒုဗိုလ် ဒေါ်လှဌေးက ဧည့်ပရိသတ်များအား လိုက်လံပြသခဲ့သည် ။ သင်တန်းဆင်း စစ်သူအမျိုးသမီးများအား တပ်မတော် ( ကြည်း ) အုပ်ချုပ်ရေးဘက်တွင် ၃၁ ဦး ၊ မေမြို့အချက်ပြ ဆက်သွယ်ရေးဘက်သို့ ၇၇ ဦး ၊ စစ်သူနာပြု ၇ ဦးနှင့် စစ်မှတမ်းရုံးသို့ ၇၃ ဦး တာဝန်ပေးအပ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး သင်တန်းကာလမှာ ၁၇ ပတ် ကြာမြင့်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည် ။
ပထမဆုံး​အကြိမ် ယိုး​ဒယား​-မြန်မာ ချစ်ကြည်​ရေး​ အ​ပြေး​ပြိုင်ပွဲ

## ပထမဆုံးအကြိမ် ယိုးဒယား-မြန်မာ ချစ်ကြည်ရေး အပြေးပြိုင်ပွဲ ကျင်းပပြုလုပ် (၁၄-၂-၁၉၅၈)
ယိုးဒယား-မြန်မာ အပြေးပြိုင်ပွဲကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ၁၉၅၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၄ ရက်နေ့၌ စတင်ကျင်းပ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း နောက်တစ်နေ့ထုတ် ထွန်းနေ့စဉ် သတင်းစာ၌ သတင်းဖော်ပြပါရှိ၏။ အောင်ဆန်း အားကစားပြိုင်ကွင်း၌ ကျင်းပသော ယင်းပြိုင်ပွဲမှာ ချစ်ကြည်ရေးပွဲဖြစ်ပြီး အထူးတန်းကိုသာ ဝင်ကြေးယူလျက် ပြား ၃၀ တန်းကို မည်သူမဆိုအခမဲ့ ကြည့်ရှုနိုင်အောင် စီစဉ်ထားသည်ဆို၏။ ယိုးဒယား အားကစားအဖွဲ့တွင် အမျိုးသား ၁၆ ဦး ၊ အမျိုးသမီး ငါးဦး အပြင် ဘက်စကက်ဘော အဖွဲ့ဝင် ၁၄ ဦးနှင့် ခေါင်းဆောင်လူကြီး ခြောက်ဦးတို့ လိုက်ပါလျက် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၄ ရက်နေ့ မွန်းလွဲ ၂ နာရီတွင် အားကစားပွဲများ စတင်ကျင်းပရာ၌ မြန်မာပြေးခုန်ပစ်သမားများက မီတာ ၄၀ဝ အလံကိုင်ပြေးပွဲမှအပ ပြေးခုန်ပစ်ပြိုင်ပွဲ ၁၂ ပွဲ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင် ကစားခဲ့ကြ၏။ ယိုးဒယား ပြေးခုန်ပစ် ကစားသမားများက မီတာ ၁၀ဝ ၊ မီတာ ၂၀ဝ ၊ မီတာ ၄၀ဝ နှင့် အလံကိုင်ပြေးပွဲ လေးပွဲတို့တွင် အနိုင်ရရှိကြောင်း သိရှိရသည်။ မီတာ ၁၀ဝ ပြေးပွဲတစ်ပွဲတွင် မြန်မာအမျိုးသမီး အားကစားမယ် ဂရေစီကားက ပထမဆု ရရှိဆွတ်ခူးသွား၏။
သောင်း၊ ဦး (ရေဦး)

မြန်မာစာရေးဆရာ **ဦးသောင်း (ရေဦး)** ကို စစ်ကိုင်းတိုင်း ငါန်းဇွန်မြို့၌ ပန်းတိမ်ဆရာကြီး ဦးအံ့ ၊ ဒေါ်ဝန် တို့မှ ၁၉၀၉ ခု ၊ ဇန်နဝါရီလ (၁၇)ရက်နေ့တွင် ဖွားမြင်သည်။ သားလေးယောက်အနက် အငယ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ၁၉၂၃ ခုနှစ်တွင် တိုင်းရင်းမြန်မာ ဆရာကြီး ဦးလှဒင်ကျောင်းမှ နဝမတန်း အောင်မြင်သည်။

၁၉၂၅ ခုတွင် မော်လမြိုင်မြို့ နော်မန်ကျောင်းမှ အလယ်တန်းပြဆရာအဖြစ် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ အမြင့်မြို့ အလယ်တန်းပြဆရာအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၀ ပြည့်နှစ်တွင် ချောင်းဦးမြို့နယ် အမြင့်မြို့နယ် သောတပန်ရပ်ကွက်မှ ဦးသာဒွန်း ၊ ဒေါ်ခ တို့၏ သမီး ဒေါ်ခင်အိ နှင့် အိမ်ထောင်ကျခဲ့ရာ သားသုံးယောက် ထွန်းကားခဲ့သည်။ ၁၉၃၂ ခုတွင် ဒသမတန်းအောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၃၄ ခုတွင် အထက်တန်းပြဆရာအဖြစ် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ အမြင့်မြို့တွင် ပညာရေးတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရင်း ပိဋကတ်စာကြည့်တိုက် အမြဲတမ်း အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ အမြင့်မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုဂံခေတ်ကျောက်စာများကို လာရောက်ဖတ်ရှု သမိုင်းပြုစုနေသော သမိုင်းပါမောက္ခဆရာကြီး လုစ်နှင့် တွေ့ဆုံရင်းနှီးပြီး ကျောက်စာဖတ်ခြင်း အတက်ပညာကို တတ်ကျွမ်းခဲ့သည်။
၁၉၈၃ ခုတွင် 'အမြင့်မြို့ ဒေသန္တရလေ့လာချက်စာတမ်း' ဖြင့် 'ပညာမဂ္ဂဇင်း'က ချီးမြှင့်သော စာပေဆုရရှိခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေတ် အာရှလူငယ် မဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေရာတွင် စာတည်းအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေတ် အာရှလူငယ် အစည်းအရုံးခွဲ၏ အသင်းဝင်အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ စစ်ပြီးခေတ် 'အိုးဝေ' သတင်းစာ ထုတ်ဝေစဉ်က အမြင့်မြို့နယ် သတင်းထောက်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းရွက်ခဲ့ပြီ 'စိန်ပလိမ်တိမ်ဂွိန်း' ကလောင်အမည်ဖြင့် ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။

၎င်းရေးသားသော အိုးဝေသတင်းစာ၌ 'ဗိုလ်ချုပ်မသေပါ' ဆောင်းပါးကို မြန်မာ့အသံ ဆောင်းပါကဏ္ဍမှ ထုတ်လွှင့်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ သမိုင်းကော်မရှင်၏ အဝေးရောက် အမှုဆောင်အဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၄ ခုတွင် ရွှေဘိုခရိုင် ရေဦးခရိုင်ခွဲ (ရေဦးမြို့၊ ဒီပဲယင်းမြို့ ၊ တန့်ဆည်မြို့)၌ ပညာအုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။ ပညာအုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းရွက်ရင်း ရွှေဘိုခရိုင်အတွင်းမှ စာပေ ၊ ပုရပိုက် ၊ ခေါင်းလောင်းစာများကို စုဆောင်းပြီး သုတေသနဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။ တန့်ဆန်မြို့နယ်အတွင်းမှ ရရှိသော အထောက်အထားများဖြင့် 'ပျူလူမျိုးများ၏ အဆက်အနွယ်သော' ဟူသော သမိုင်းသုတေသန ဆောင်းပါးမှာ ယဉ်ကျေးမှုစာစောင်တွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြခြင်းခံရသည်။

၁၉၆၇ မှ ၁၉၇၂ ခုထိ ကုန်းဘောင်ခေတ်ဆိုင်ရာ လူမှုရေး ၊ ယဉ်ကျေးမှု ၊ ဘာသာရေး ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း၊ စိုက်ပျိုးရေး စသည် ဆောင်းပါး (၁၃၀)ကို လုပ်သားပြည်သူ့ နေ့စဉ် သတင်းစာတွင် ရေးသားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အိုးဝေဂျာနယ် ၊ စန္ဒာမဂ္ဂဇင်း ၊ ဟံသာဝတီသတင်းစာ (မန္တလေး)နှင့် မန္တလေး ဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ် နှစ်ပတ်လည် မဂ္ဂဇင်းများတွင် သမိုင်းသုတေသန ဆောင်းပါးများ ရေးသားခဲ့သည်။ မဟာဝိဇ္ဇာ ဘွဲ့ယူစာတမ်းအတွက် ရေးသားပြုစုကြသော ကျောင်းသားများကို သမိုင်းအထောက်အထားများ ကွယ်လွန်ချိန်အထိ အကူအညီပေးခဲ့သည်။
၁၉၆၅ ခုနှစ်တွင် ခရိုင်ခွဲပညာအုပ်တာဝန်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့သည်။

ဆရာကြီး ဦးသောင်း (ရေဦး) သည် ၁၉၉၁ ခု ၊ စက်တင်ဘာလ (၁၅)ရက်နေ့ ည (၉)နာရီတွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်၌ ဇနီး ဒေါ်ခင်အိနှင့် သားသုံးယောက် (ကိုသန်းမြင့် ၊ ကိုအုန်းမြင့် ၊ ကိုမြင့်သန်း ) တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
လေးမောင် (စာရေးဆရာ)

**ဦးလေးမောင်** (ခရစ် ၁၈၉၉-၁၉၇၄)ကို သရက်ခရိုင်၊ အောင်လံမြို့တွင် ခရစ်နှစ် ၁၈၉၉ခု၊ နိုဝင်ဘာလတွင် အဖ ဦးပို ၊ အမိ ဒေါ်ပန်း တို့မှ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ အောင်လံမြို့တွင် ၁၀ တန်းအောင်မြင်သော ပညာသင်ကြားခဲ့ပြီး ၁၉၂၃-၂၄ မှစ၍ အောင်လံမြို့ ၊ ဗုဒ္ဓသာသာနပြု အမျိုးသားကျောင်း (B.T.N) တွင် ကျောင်းအုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဂျီစီဘီအေ အသင်းကြီးမှ ၂၁ ဦးများနုတ်ထွက်ကွဲပြားသွားချိန်၌ အထောက်အပံ့မခံသော အမျိုးသားကျောင်းအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးလျှင် ဝံသာနု ဂျီစီဘီအေအဖွဲ့ကြီး၏ ဝံသာနု သတင်းစာတွင် တိုက်အုပ်အဖြစ် လည်းကောင်း၊ အယ်ဒီတာအဖြစ်လည်းကောင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ နောက် ဂျီစီဘီအေအဖွဲ့များ အစိတ်စိတ်ကွဲပြားကြရာ ဦးစိုးသိမ်း ဂျီစီဘီအေတွင် ရုံးအုပ်အဖြစ် ၊ မင်္ဂလွန်း ဂျီစီဘီအေတွင် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ၊ မောရိယ သတင်းစာတွင် အယ်ဒီတာချုပ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြန်သည်။ အောင်လံဦးလာဘ ဟူ၍ ထင်ရှားခဲ့သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ လွတ်လပ်ရေးရရှိပြီးနောက် ဗမာ့ခေတ် သတင်းစာတွင် အယ်ဒီတာအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် လည်းကောင်း၊ အစိုးရ သာသနာရေးဌာနတွင် လက်ထောက် ညွှန်ကြားရေးဝန်အဖြစ် လည်းကောင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီး အငြိမ်းစားယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြန်မာနိုင်ငံရေးသမိုင်း (ပထမတွဲ၊ ဒုတိယတွဲ)စာအုပ်ကို ရေးသားပြုစုကာ စာပေဗိမာန် ပြည်သူ့လက်စွဲစာစဉ်မှ ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၎င်းစာအုပ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေပြီးနောက် ၁၉၇၄ခုနှစ် ဧပြီလ (၇)ရက်နေ့၌ လူကြီးရောဂါဖြင့် အမှတ် ၄၆၈၊ ၂၂ လမ်း၊ ၁၃ရပ်ကွက်၊ တောင်ဥက္ကလာပမြို့နယ်နေအိမ်တွင် ကွယ်လွန်သွားသည်။

ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
သောင်းတင် (ဗိုလ်မှူးချုပ်)

**ဗိုလ်မှူးချုပ်သောင်းတင်** (ရေ-၁၀၂၅)သည် ၁၉၄၂ ခုနှစ်တွင် ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်သို့ ဦးစွာဝင်ရောက်၍ အမှုထမ်းခဲ့ပြီး ၁၉၄၅ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် မြန်မာနိုင်ငံ အပျော်တမ်း အရန်ရေတပ်သို့ ဗိုလ်လေးအဖြစ် ပြောင်းရွှေ့အမှုထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ လွတ်လပ်ရေးရလုနီး ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဗမာ့တပ်မတော်ဟု ပြင်ဆင်ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ဗိုလ်အဆင့်ဖြင့် ဆက်လက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် တော်လှန်ရေးအစိုးရ လက်ထက်တွင် ၃၀-၅-၆၂ ရက်နေ့မှစ၍ ဒုတိယ ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် (ရေ) အဖြစ် လည်းကောင်း၊ တော်လှန်ရေးအစိုးရ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် လည်းကောင်း၊ သတ္တုတွင်း ဝန်ကြီးဌာနဝန်ကြီးအဖြစ်လည်းကောင်း တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် တပ်မတော်မှ အငြိမ်းစားယူခဲ့ပြီးနောက် နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင် အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ပြည်သူ့ဥပဒေ အကျိုးဆောင်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် လည်းကောင်း၊ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်ပါတီ ဗဟိုအလုပ်အမှုဆောင် ကော်မတီဝင် အဖြစ်လည်းကောင်း ၁၉၈၈ ခုနှစ်အထိ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။
လှဝင်း (လေသူရဲတစ်ဦး)

အမည်ရင်းမှာ ဦးလှဝင်းဖြစ်သည်။ အဖ ဦးဘတင် ၊ အမိ ဒေါ်မြစ်တို့မှ ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလ (၁၈)ရက်နေ့တွင် မော်လမြိုင်မြို့၌ ဖွားမြင်ခဲ့သည်။
မော်လမြိုင်မြို့ အမှတ် ၁ အစိုးရအထက်တန်းကျောင်းတွင် ကိုးတန်းအောင်မြင်ပြီးနောက် ရန်ကုန်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ ပညာသင်ကြားခဲ့ရာ ၁၉၅၈ ခုတွင် ကျောက်မြောင်းအစိုးရ အထက်တန်းကျောင်းမှ တက္ကသိုလ်ဝင် စာမေးပွဲအောင်မြင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ ခုတွင် မေမြို့ (ပြင်ဦးလွင်မြို့) အပတ်စဉ် (၄) စစ်တက္ကသိုလ် ဗိုလ်သင်တန်းကျောင်းသို့ ဗိုလ်လောင်းအဖြစ် တက်ရောက်ပညာသင်ခဲ့ရာ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ (B.A) ရရှိခဲ့သည်။ ဗမာ့တပ်မတော် (လေတပ်)တွင် ဗိုလ်အဖြစ် ခန့်ထားခြင်း ခံရပြီး လေယာဉ်မှူးသင်တန်းသို့ တိုးမြှင့်ခန့်ထားခြင်း ခံရသည်။

၁၉၆၇ ခုတွင် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်(လေ)တွင် စစ်ဦးစီးမှူး (တတိယတန်း)သုတေသနအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဖန် မြန်မာ့သတင်းစဉ် (ပြည်တွင်း)သို့ အထူးအရာရှိ ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအချုပ် စသည်ဖြင့် ပြောင်းရွှေ့ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
၁၉၆၄ ခုမှစ၍ မြဝတီ ၊ သွေးသောက် စသည့်မဂ္ဂဇင်းများတွင် ဝတ္ထုတိုများ စတင်ရေးသား၍ စာပေလောကသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
လေသူရဲတစ်ဦး ကလောင်အမည်အပြင် ဦးလှဝင်း (လေသူရဲတစ်ဦး)ဖြင့်လည်း ရေးသားခဲ့သည်။

ထို့နောက် စာပေဗိမာန်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ စာတည်းဌာနတွင် လက်ထောက်စာတည်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း စာပေများကို ဆက်လက်ရေးသားခဲ့သည်။
ရေးသားထုတ်ဝေခဲ့သည့် စာအုပ်များအနက် သန်းခေါင်ယံခရီးသည်နှင့် ကိုယ်တွေ့ လေကြောင်းဝတ္ထုများ အရုဏ်နှင့် ဆည်းဆာ၊ ကျွန်တော် ရတနာကုန်သည် ၊ တရုတ်ဖြူလေယာဉ်ပစ်ချခဲ့စဉ်က ၊ မုန်တိုင်းနှင့် သစ္စာ ၊ အညိုတို့ ပတ္တမြားမြေ ၊ ငလျင်ဗုံးကြဲခဲ့စဉ်က ၊ ပါပီလွန် ၊ ဗင်ကို ၊ ရွှေဘုံသာလမ်းပေါ်မှာ ၊ မြန်မာပြည်လေကြောင်းတိုက်ပွဲ ၊ ရတနာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ၊ လေကြောင်းပညာသိချင်စရာ ၊ ကျွန်တော်နှင့်ရတနာများ ၊ ရတနာကုန်သည်သုံး ကျောက်မျက်အဘိဓာန်၊ ကျွန်တော် ပန်းချီကုန်သည် စာအုပ်များမှာ ထင်ရှားသည်။

## ဆက်စပ်လေ့လာရန် 
* ရေစုန်နှင့်ရေဆန် (စာအုပ်)

ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
မလေးရှား လေကြောင်းလိုင်း လေယာဉ်ခရီးစဉ်အမှတ် ၁၇

**မလေးရှား လေကြောင်းလိုင်း လေယာဉ် ခရီးစဉ် အမှတ် ၁၇** သည် နယ်သာလန်နိုင်ငံ အမ်စတာဒမ် ရှီပိုး လေဆိပ်မှ မလေးရှားနိုင်ငံ ကွာလာလမ်ပူ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်သို့ ဦးတည်ပျံသန်းသော ပုံမှန် ခရီးစဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်တွင် ယူကရိန်းနိုင်ငံ နယ်နိမိတ်ပေါ်တွင် မြေပြင်မှ ဝေဟင်သို့ ပစ်ခတ်သော ဒုံးကျည်ဖြင့် ပစ်ချ ခံခဲ့ရသည်။

## ပြခန်း 

Buk-m2 ky.jpg|Buk-M2
MH17_map-en.svg|ပျက်ကျမှုမြေပုံ

## ကိုးကား
အောင်မင်း၊ သခင်

## သခင်အောင်မင်း (၁၉၁၈-၁၉၈၂)
နိုင်ငံဂုဏ်ရည်ဘွဲ့ (ပထမဆင့်)ရ သခင်အောင်မင်း (ခေါ် )ဦးဟာကီးဖေလိန်းကို ၁၉၁၈ ခုနှစ် ၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၁၅)ရက်နေ့တွင် ချင်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း ၊ မင်းတပ်မြို့နယ် ၊ တောင်ကုန်းကျေးရွာ၌ အဖ မောတိုက်အုပ် (တောင်ပိုင်) ဦးကီးဖေ ၊ အမိ ဒေါ်ငိုင်းငြိမ်းတို့မှ မွေးဖွားသည်။ ငယ်စဉ်က ဝမ်မသူရွာ အမျိုးသားမူလတန်းကျောင်းနှင့် ထီးလင်းမြို့ အစိုးရအလယ်တန်းကျောင်းများတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ ကျောင်းသားဘဝမှစတင်၍ အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ချင်းတောင် ညီညွတ်ရေးအဖွဲ့တွင် အတွင်းရေးမှူးဖြစ်၍ သခင် အစည်းအရုံးဝင် ဖြစ်သည်။
သခင်အောင်မင်းသည် ခြွင်းချန်ထားသော တောင်တန်းဒေသများကို ၉၁ ဌာနအုပ်ချုပ်ရေးအတွင်း ထည့်သွင်းပေးရန်နှင့် မြန်မာပြည်ဘုရင်ခံ၏ ပါလီမန်တွင် တောင်တန်းဒေသများမှ ကိုယ်စားလှယ်များအား ထည့်သွင်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သော တိုင်းရင်းသား ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

မြန်မာပြည်အရပ်ရပ်ရှိ ကျောင်းသားများ၊ အလုပ်သမားများ သပိတ်မှောက်ခဲ့သည့် ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် သခင်အောင်မင်းသည် သပိတ်မှောက်ခဲ့သည့် ၁၉၃၈ ခုနှစ်တွင် သခင်အောင်မင်းသည် သပိတ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ကန်ပက်လက်မြို့တွင် နယ်လူထု ၅၀ဝ၀ ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ စစ်ပုလိပ်များနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်၍ ၁၉၃၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ (၂၀)ရက်နေ့တွင် အဖမ်းခံရပြီး ၊ ကန်ပက်လက်၊ ဟားခါး ၊ ဖလမ်း ၊ မြင်းခြံ ၊ မန္တလေးနှင့် ကသာထောင်များတွင် ရွှေ့ပြောင်းချုပ်နှောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
၁၉၄၂ ခုနှစ် ၊ မတ်လတွင် ကသာထောင်မှ လွတ်မြောက်ပြီး အမရပူရရှိ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် (ဘီအိုင်အေ)နှင့် ဆက်သွယ်ပူးပေါင်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ သခင်အောင်မင်းသည် ချင်းတောင်ငြိမ်းချမ်းရေး နှင့် ယာယီအုပ်ချုပ်ရေး ၊စစ်ရေး ၊ နိုင်ငံရေးအဖွဲ့အစည်းအပြင် ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
၁၉၄၅ ခုနှစ်တွင် ချင်းတောင် ဖဆပလအဖွဲ့ အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် မြန်မာပြည် လုံးဝလွတ်လပ်ရေး ရရှိရေးအတွက် ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဇွန်လအထိ ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး လွတ်လပ်ရေးအတွက် နယ်ချဲ့ကိုတိုက်ရန် ချင်းအမျိုးသား လူငယ်များအား စည်းရုံးခဲ့သည်။

၁၉၄၈ ခုနှစ်တွင် ကျန်းမာရေးချို့တဲ့လာသဖြင့် နိုင်ငံရေးမှ အနားယူခဲ့ပြီး ၁၉၄၈ ခုနှစ် မတ်လမှစတင်၍ လက်ထောက်ငွေတိုက်အရာရှိ (မြို့ပိုင်) ရာထူးတွင် ဆယ်နှစ်ကျော် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၉ ခုနှစ်တွင် အစိုးရအလုပ်မှ နုတ်ထွက်ပြီး ၁၉၆၂ ခုနှစ်အထိ တောင်ယာဥယျာဉ်ခြံလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်သည်။
၁၉၆၂ ခုနှစ် ကွယ်လွန်ချိန်အထိ မင်းတပ်မြို့နယ် ပြည်သူ့ကောင်စီ အတိုင်ပင်ခံအဖွဲ့ဝင်၊ ချင်းပြည်နယ် လုံခြုံရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးကော်မတီအဖွဲ့ဝင်၊ နိုင်ငံတော် ဖွဲ့စည်းပုံ အခြေခံဥပဒေ ရေးဆွဲရေးကော်မရရှင်အဖွဲ့ဝင်၊ အခြေခံဥပဒေပြည်လုံးကျွတ် ဆန္ဒခံယူပွဲကော်မရှင်အဖွဲ့ဝင်၊ ပထမအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်နှင့် ပြည်သူ့ကောင်စီ အဆင့်ဆင့် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ပွဲကော်မရှင် အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် အသီးသီး ပါဝင်ဆောင်ခဲ့သည်။

ပထမအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်တွင် မင်းတပ်မြို့နယ် ပြည်သူ့လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခြင်း ခံရပြီး၊ နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင် ဖြစ်လာသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်တွင်လည်း မတူပီမြို့နယ် မဲဆန္ဒနယ်အမှတ် (၁)မှ ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရပြီး နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်အဖြစ် ဆက်လက်ရွေးချယ်ခံရသည်။ တတိယအကြိမ် ပြည်သူ့လွှတ်တော်တွင် မတူပီမြို့ အမှတ် (၁) ပြည်သူ့လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ထပ်မံရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရပြီး နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်အဖြစ်လည်း ဆက်လက် ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခံရသည်။ နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည် ပထမအဆင့်ရ နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင် သခင်အောင်မင်းသည် ၁၉၈၂ ဇွန်လ (၃)ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်ရီအေးနှင့် သားသမီး (၁၁)ယောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အောင်ဖေ ၊​ သခင်

**သခင်အောင်ဖေ**ကို ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်၌ မြောင်းမြမြို့နယ်၊ ပကိတ်ကြီးကျေးရွာ၌ ဘုရားကျောင်း၊ တန်ဆောင်း၊ သိမ်၊ ဇရပ်ဒကာ၊ ဦးဘိုးဆိုင်၊ ဒေါ်လေးတို့ ဖွားမြင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်သည်။

၁၉၃၆ ခုနှစ်အတွင်း တို့ဗမာအစည်းအရုံးသို့ဝင်၍ သခင်အမည်ခံယူပြီး ၁၉၃၇ ခုနှစ်စ၍ ကျရာတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၄၂ အင်္ဂလိပ်နယ်ချဲ့ တော်လှန်ရေးတွင် မြို့နယ်အဆင့် ယူဂျီခေါင်းဆောင်တာဝန် ၊ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် (B.I.A)၌ ဗိုလ်အဆင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

၁၉၄၅ ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးကာလ၌ လက်နက်ကိုင် မြို့နယ်ရဲခေါင်ပြောက်ကျားတပ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေး အရပ်ရပ်ပြီးဆုံးသောအခါ ဖဆပလအဖွဲ့ ၊ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ၌ မြို့နယ်အဆင့် ခေါင်းဆောင်တာဝန်များ ယူခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ တွင် ဖဆပလအဖွဲ့ ဆိုရှယ်လစ်ပါတီ ခရိုင်အဆင့်တာဝန်များ ယူခဲ့သည်။

၁၉၅၄ တွင် မြောင်းမြမှ ရန်ကုန်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ၊ ၁၉၅၇ တွင် ဗဟိုအဆင့်ရှိ နိုင်ငံရေးတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၉၅၈ ၌ အိုးဝေသတင်းစာတွင် အုပ်ချုပ်မှု အယ်ဒီတာအဖြစ် ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၀ တွင် အိုးဝေမောင်အမည်နှင့် အိုးဝေမောင် ဆောင်းပါးပေါင်းချုပ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၁၉၄၆ တွင် အိုးဝေမောင်အမည်နှင့် 'ထွက်ရပ်လမ်း' လောကုတ်တရာ ကျမ်းတစ်စောက် ထုတ်ဝေပြီး ကြေးမုံ သတင်းစာ၌ စတင် ဆောင်းပါးများရေးသည်။ မြန်မာ့အလင်း သတင်းစာ ၊ ဟံသာဝတီ သတင်းစာတို့၌လည်း ဆောင်းပါးများ ရေးသားသည်။ ၁၉၈၆ တွင် 'ကြုံရဆုံရကျွန်တော့ဘဝ' စာအုပ်ထုတ်ဝေသည်။ ၁၉၉၁ ဖေဖော်ဝါရီလမှစ၍ မိုးဂျာနယ်ကို တည်ထောင်သည်။ လစဉ်မပျက်မကွက် ဆောင်းပါးများ ရေးသားသည်။

သခင်အောင်ဖေသည် မြို့နယ်အဆင့်ရှိ မြန်မာပြည် လွတ်လပ်ရေး အမျိုးသမီးအစည်းအရုံး ခေါင်းဆောင် ဒေါ်တင်တင်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သားသမီး ၊ မြေးများနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့၌ နေထိုင်စဉ်အတွင်း ၁၉၈၉ နိုဝင်ဘာ ၂၉ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့လေသည်။ ကြွင်းကျန်ရစ်သော ရုပ်ကလာပ်ကို ထိန်ပင်သုဿန်၌ သဂြိုဟ်ခဲ့လေ သည်။ သခင်အောင်ဖေသည် နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ ချီးမြှင့်သော လွတ်လပ်ရေး မော်ကွန်းဝင် ပထမဆင့် ရရှိခဲ့သည်။

## ကျမ်းကိုးစာရင်း 
*သခင်အောင်ဖေ 'ဒီလိုပြောချင်သည်' ရန်ကုန် ၊ စေတနာစာပေ ၊ ပကြိမ် ၊ ၁၉၉၅ ၊ ဖေဖော်ဝါရီလ။
*မိုး ဂျာနယ် ၁၉၉၉ ၊ ဖေဖော်ဝါရီ။

ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:တို့ဗမာ အစည်းအရုံးဝင်များ
ကဏ္ဍ:လွတ်လပ်ရေးမော်ကွန်းဝင်များ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
မလေးရှား လေကြောင်းလိုင်း လေယာဉ်ခရီးစဉ်အမှတ် ၃၇၀

**မလေးရှားလေကြောင်းလိုင်း လေယာဉ်ခရီးစဉ်အမှတ် ၃၇၀** (MH370/MAS370) မှာ ကွာလာလမ်ပူမြို့ မှ ပေကျင်းမြို့သို့ ပုံမှန်ပျံသန်းသော ခရီးသည်တင် လေယာဉ် ခရီးစဉ် ဖြစ်ပြီး စတင်ပျံသန်းပြီး တစ်နာရီ မပြည့်မီ ၂၀၁၄၊ မတ်လ ၈ ရက် မလေးရှားစံတော်ချိန် မနက် ၁ နာရီ ၂၀ မိနစ်တွင် တွင် လေကြောင်းထိန်းချုပ်ရေးစခန်းနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက် သွားခဲ့သည်။ မနက် ၇ နာရီ ၂၄ မိနစ်တွင် မလေးရှား လေကြောင်းလိုင်းမှ လေယာဉ်ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ဘိုးအင်း ၇၇၇-၂၀၀ER လေယာဉ်သည် မလေးရှား လေယာဉ်အမှုထမ်း ၁၂ ဦး နှင့် နိုင်ငံပေါင်း ၁၄နိုင်ငံမှ ခရီးသည် ၂၂၇ ဦးကို တင်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံပေါင်းစုံမှ စုပေါင်းရှာဖွေမှုမှာ သမိုင်းတွင် အကြီးမားဆုံး နှင့် အကုန်အကျ အများဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ထိုင်းပင်လယ်ကွေ့ နှင့် တောင်တရုတ်ပင်လယ်ပြင်မှ စတင်ခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ရှာဖွေမှုကို မလက်ကာ ရေလက်ကြား နှင့် ကပ္ပလီပင်လယ်သို့ တိုးချဲ့ခဲ့သည်။ မတ်လ ၁၅ ရက်တွင် စစ်ဖက်သုံး ရေဒါမှ အချက်အလက် နှင့် လေယာဉ်နှင့် အင်မားဆက် ဂြိုဟ်တု အကြား ရေဒီယိုလှိုင်း ထုတ်လွှင့်မှုတို့ကို အခြေခံ၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးသူများက လေယာဉ်သည် သူ၏ ဦးတည်ရာ လမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်ပြီး အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ မလေးကျွန်းဆွယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ အနောက်ဘက် နှင့် မြောက်ဘက် လမ်းကြောင်းများ အတိုင်း ၇ နာရီကြာမျှ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ထိုအခါ တောင်တရုတ်ပင်လယ်ပြင်တွင် ရှာဖွေမှုကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့သည်။

၂၀၁၄ ခုနှစ်၊ မတ်လ ၁၇ ရက်တွင် အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာ တောင်ပိုင်းသို့ ရှာဖွေရေး ပြောင်းလဲရာတွင် ဩစတြေးလျ ရေကြောင်း အန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး အာဏာပိုင် အဖွဲ့မှ ရှာဖွေမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ မတ်လ ၂၄ရက်နေ့တွင် ဗြိတိသျှ လေကြောင်း မတော်တဆမှု စုံစမ်းရေး အဖွဲ့နှင့် အင်မားဆက်တို့မှ သီးသန့် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အရ လေယာဉ်သည် အိန္ဒိယ သမုဒ္ဒရာတောင်ပိုင်းတွင် ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း မလေးရှာ အစိုးရမှ အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဧပြီလ၏ ပထမ ၂ ပတ်တွင် လေယာဉ် နှင့် သင်္ဘောများတွင် လေယာဉ် ဘလက်ဘောက်စ်မှ တည်နေရာ ထုတ်လွှင့်မှုကို ဖမ်းယူနိုင်မည့် ကိရိယာများကို တပ်ဆင်ကာ ထောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ဧပြီလ ၆ ရက်နှင့် ၈ ရက် အတွင်းတွင် အတည်မပြုနိုင်သော အချက်ပြထုတ်လွှင့်မှု ၄ ခုကို ဖမ်းယူ ရရှိခဲ့ပြီးနောက်တွင် ဘက်ထရီကုန်ခမ်း သွားသဖြင့် ဆက်လက် ထုတ်လွှင့်မှု မပြုတော့ဟု ယုံကြည်ရသည်။ မေလ ၂၈ ရက်တိုင်အောင် စက်ရုပ် ရေငုပ်သင်္ဘောများကို အသုံးပြု၍ ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ပျက်စီးမှု အစိတ်အပိုင်းများကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

အတည်ပြုနိုင်သော လေယာဉ်ပျက်စီးမှု အပိုင်းအစနှင့် လေယာဉ်ပျက်ကျသည့် နေရာ ကို မတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် ပျောက်ဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ တရားဝင်မဟုတ်သော သီအိုရီများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လေယာဉ်နှင့် ဂြိုဟ်တိုတို့၏ ဆက်သွယ်မှုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အရ လေယာဉ်မှာ အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာ အတွင်း ပျက်ကျသွားကြောင်း ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဇွန်လ ၂၆ ရက်တွင် ဩစတြေးလျနိုင်ငံ ပါ့သ်မြို့ အနောက်ဘက် မိုင် ၁၂၀၀ (၂၀၀၀ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် ၂၃,၀၀၀ စတုရန်းမိုင် (၆၀,၀၀၀ စတုရန်းမိုင်) ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ရှာဖွေမည့် နေရာ အသစ်ကို ကြေညာခဲ့ပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ မှ စတင်ကာ ၁၂ လ ကြာမျှ ကြာမြင့်၍ ဩစတြေးလျ ဒေါ်လာ သန်း ၆၀ ( အမေရိကန် ဒေါ်လာ ၅၆သန်း) မျှ ကုန်ကျမည့် ရှာဖွေမှု အသစ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပျောက်ဆုံးလေယာဉ်၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။ ထိုရှာဖွေမှုအား ဩစတြေးလျက ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီတွင် ဆိုင်းငံ့ခဲ့သည်။ လိုက်ပါသွားသော မိသားစုဝင်များမှ ဖိအားပေးမှုများကြောင့် မလေးရှားအစိုးရဟောင်းသည် ထိုလေယာဉ်အား ပြန်လည်ရှာဖွေရန်အတွက် အမေရိကန် ရေအောက်ရှာဖွေရေးကုမ္ပဏီ Ocean Infinity နှင့် သဘောတူညီချက်ရယူခဲ့သည်။ 

## ကိုးကား
ကညာစစ်သည်

ကညာစစ်သည် ( ဘန်းစကား) ဆိုသည်မှာ
အပျိုစင်မိန်းကလေးများသည် ရဲတင်းဖျတ်လတ်ခြင်း နည်းပါး၍ မရဲတရဲ၊ မဝံ့တဝံ့နှင့် ရှက်စနိုးအမူအရာဖြင့် နှေးကွေးဇာချဲ့ ၍ပြုမူလှုပ်ရှားတတ်ကြသည် ဖြစ်ရာ၊ တစ်စုံတစ်ရာကို နှေးကွေး လေးလံစွာ ကနွဲ့ ကလျ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်နေသူအား အပျိုစင်ကလေးကဲ့သို့ ပြုလုပ်နေလေရော့သလားဟု အပြစ်တင်သောအားဖြင့် အပျိုစစ်ကျနေသည်၊ ကညာစစ်နေသည်  စသည်ဖြင့် တင်စားပြောဆိုကြသည်။

## ကိုးကား
ခွန်ထီး၊ ဦး

သမိုင်းဝင်ပင်လုံစာချုပ်လက်မှတ်ရေးထိုးရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ရှမ်းတိုင်းရင်းသားခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ **ဦးခွန်ထီး** (ခရစ် ၁၉၂၀- ၁၉၉၈) ကို အဖ ဦးလုံခွန်ဇံ၊ အမိ ဒေါ်ပါနန်းစံတို့က ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်၊မတ်လ (၂၅)ရက်နေ့တွင် ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း လဲချားမြို့၌ဖွားမြင်သည်။ ငယ်မည်မှာ အိုက်ခိုင်းဖြစ်ပြီး မွေးချင်းငါးဦးအနက် တတိယမြောက် ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်က ပင်လုံ၊ တောင်ကြီးနှင့် ရန်ကုန်ကူရှင် အထက်တန်းကျောင်းများတွင် ပညာသင်ယူခဲ့ပြီး ရန်ကုန်ကူရှင်(အလုံအထက-၄)မှ (၁၀)တန်းအောင်မြင်သည်။ တက္ကသိုလ်သို့ ဆက်လက်ပညာသင်ယူရာ ပထမနှစ်ဥပစာသိပ္ပံ (I.S.C) အောင်မြင်ပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း ဂျပန်များ ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ပညာဆက်လက်မသင်ခဲ့ချေ။

ဦးခွန်ထီးသည် အာရှလူငယ်အစည်းအရုံးတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ၁၉၄၃ ခု၊ ဇွန်လအတွင်း ရန်ကုန်မြို့ ကိုယ့်မင်းကိုယ့်ချင်းလမ်းရှိ အာရှလူငယ်ဌာနချုပ်တွင် ဖွင့်လှစ်သော အစည်းအရုံးရေးတာဝန်ခံသင်တန်းသို့ တက်ရောက်သည်။ ထို့နောက် ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း၊ အရှေ့တောင်ပိုင်း (လွယ်လင်ခရိုင်) အာရှလူငယ်ခရိုင် စည်းရုံးရေးတာဝန်ခံအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။
ဦးခွန်ထီးသည် ၁၉၄၄ ခု၊ ဧပြီလ (၂၃) မှ (၂၅) ရက်ထိ တောင်ကြီးမြို့၌ ကျင်းပသော ရှမ်းပြည်လုံးဆိုင်ရာ အာရှလူငယ်ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အာရှလူငယ်အစည်းအရုံးတာဝန်များ ထမ်းရွက်သည်။
ဦးခွန်ထီးသည် ရှမ်းပြည်နယ်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ်တွင် အလုပ်အမှုဆောင်တာဝန်ယူသည်။ ထိုအချိန်မှ စ၍ ဦးခွန်ထီးသည် ရှမ်းတိုင်းရင်းသားများအား ဗြိတိသျှအစိုးရကို ဆန့်ကျင်၍ ဗမာတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာလွတ်လပ်ရေးရယူရန် စည်းရုံးလှုပ်ရှားသည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီ (၈) ရက်မှ (၁၂) ရက်နေ့အထိ ရှမ်းပြည်နယ် ပင်လုံမြို့တွင်ကျင်းပသော ပင်လုံညီလာခံသို့ ရှမ်းတိုင်းရင်းသားများ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် တက်ရောက်ပြီး သမိုင်းဝင်ပင်လုံစာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးရာတွင် ပါဝင် လက်မှတ်ထိုးသည်။

ဦးခွန်ထီးသည် တောင်ပိုင်းရှမ်းပြည်နယ်ကို အခြေခံသော ရှမ်းပြည်လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့နှင့် မြောက်ပိုင်းရှမ်းပြည်နယ်ကိုအခြေခံသော ရှမ်းပြည်ကွန်ဂရက်အဖွဲ့များကို ဖျက်သိမ်းပြီး ရှမ်းပြည်နယ် ပြည်သူ့လွတ်လပ်ရေးအဖွဲ့ချုပ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းသည်။ အဆိုပါ အဖွဲ့တွင် ဦးဆောင်တာဝန်ယူရသော အမျိုးသားစည်းရုံးရေး တာဝန်ခံအမှုဆောင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဦးခွန်ထီးသည် ၁၉၄၈ ခု၊ ဇန်နဝါရီလ (၄) ရက်နေ့တွင် လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် ဖဆပလအဖွဲ့ချုပ် အထွေထွေအတွင်းရေးမှူး ဦးဗဆွေ၏ တာဝန်ပေးချက်အရ ဦးတင်အေး (ရှမ်းပြည်) (နိုင်ငံတော်ကောင်စီဝင်ဟောင်း) နှင့်အတူ ပြင်သစ်နယ်ချဲ့ဆန့်ကျင်ရေး၊ လွတ်လပ်ရေးအရေးတော်ပုံအတွက် တော်လှန်ရေး ဆင်နွှဲနေသော ဗီယက်နမ်ပြည်သူများအား တတ်စွမ်းနိုင်သော အကူအညီပေးရန် ကျိုင်းတုံမှတစ်ဆင့် ဘန်ကောက်သို့ လျှို့ဝှက်စွာ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဦးခွန်ထီးသည် ၁၉၄၄ ခု၊ နိုင်ဝင်ဘာလ (၁၁) ရက်နေ့တွင် ပါဝင်လက်မှတ်ရေးထိုးသူတစ်ဦးဖြစ်သော ကြောင့် ဦးခွန်ထီးအား နိုင်ငံတော်က နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်(ပထမဆင့်) ကို ၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လ (၇) ရက်နေ့တွင် ချီးမြှင့် အပ်နှင်းသည်။

နိုင်ငံ့ဂုဏ်ရည်ဘွဲ့(ပထမဆင့်) ရ ဦးခွန်စောထီးသည် ၁၉၉၈ ခု၊ ဇွန်လ (၄) ရက်နေ့တွင် ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်မမကြီးနှင့် သားဦးစိုင်းခမ်းပန်နှင့် ဦးစိုင်းခမ်းလိုင်တို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

## ကျမ်းကိုးစာရင်း
မိုးမခမဂ္ဂဇင်း

## မိုးမခ
ဆန်ဖရန်စ္စကိုမြို့တွင် ၂ဝဝ၃မှ စတင်ပြီး၊ မြန်မာများနှင့်ဆိုင်သော နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး၊ စာပေ၊ ရသ၊ ကဗျာများကို ဖော်ပြနေသော မြန်မာအသိုင်းအဝိုင်း ဝက်ဆိုက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ မြန်မာ့အရေး၊ အင်တာနက်ရေဒီယိုအဖြစ် စတင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် စာနယ်ဇင်းအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မြို့တွင် ၂ဝ၁၄ ဧပြီလမှ စတင်ပြီး မိုးမခ မဂ္ဂဇင်းအဖြစ် စတင်ဖြန့်ချိလျက်ရှိသည်။ Website:  http://moemaka.com
### ရန်ကုန်လိပ်စာ
စာတိုက်သေတ္တာ အမှတ်- ၈၂၅၊ ရန်ကုန်စာတိုက်ကြီး၊ ရန်ကုန်
**နာယက**၊ ဟံသာဝတီဦးဝင်းတင်၊ ဦးမိုးသူ၊ မောင်စွမ်းရည်၊ ဒေါ်မာမာအေး
**အတိုင်ပင်ခံ**၊ ဇာဂနာ၊ ထွန်းဝင်းငြိမ်း၊ သားကြီးမောင်ဇေယျ၊ ကိုရာဇာ
**အယ်ဒီတာ**၊ မြင့်ကျော်၊ ခင်မောင်ထွေး
**အွန်လိုင်းအယ်ဒီတာ**၊ မောင်ရစ်၊ ဆောင်းလူ၊ အိမ့်ခိုင်ဦး
**မန်နေဂျာ**၊ ရန်နောင်(ဗိုလ်တထောင်)
**ဆက်သွယ်ရန်**၊ editors@moemaka.net (စာမူကိစ္စ)
contacts@moemaka.net (အထွေထွေ)

## ကိုးကား