open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
နဠကပါနသုတ်

(၃)သုတ် ရှိပါသည်။

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ နဠကပါနရွာ ပေါက်ပင်တော၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ထင်ရှားကုန် ထင်ရှားကုန်သော(အလွန်ထင်ရှားကုန်သော) သာသနာတော်တွင် ဝင်ရောက်ရဟန်းပြုကြကုန်သော အရှင်အနုရုဒ္ဓါအစရှိသော ရဟန်းတော်များအား

-သဒ္ဓါတရားသက်သက်ဖြင့် လူဘောင်မှထွက် ရဟန်းပြုကြ, မြတ်သောအကျင့် (သာသနာတော်)၌ မွေ့လျော်ပျော်ပိုက်ခြင်းသည် ကောင်းမြတ်လှပုံ၊

-မင်း, ခိုးသူ, ဘေးရန်, ကြွေးမြီ နှိပ်စက်မှု, အသက်မွေး ကြပ်တည်းမှု တစ်ခုခုကြောင့် ရဟန်းပြုခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပုံ၊

ပဋိသန္ဓေနေခြင်း အစရှိသော ဆင်းရဲအစု ကုန်ဆုံးအောင် ရဟန်းပြုလာခဲ့ကြပုံ၊

-အဘိဇ္ဈာအစရှိသော တရားဆိုး (၇)ပါးတို့ ကုသိုလ်စိတ်ကိုကုန်အောင် သိမ်းယူခံရသောသူသည် ဈာန်ချမ်းသာတို့ထက် သာလွန် မွန်မြတ်သောချမ်းသာကို မရနိုင်ပုံ၊

-ငါဘုရားသည် အာသဝေါတရားတို့ကို ထန်းပင်ငုတ်တိုကဲ့သို့ အကြွင်းမဲ့ ပယ်ပြီး ခြင်းကြောင့် ပဋိသန္ဓေနေမှုစသည် မရှိတော့ပုံ၊ အချို့ကို ဆင်ခြင်၍ မှီဝဲပုံ၊ အချို့ကို ဆင်ခြင်၍ သည်းခံနိုင်ပုံ၊ အချို့ကို ဆင်ခြင်၍ ရှောင်ကြဉ်နိုင်ပုံ၊ အချို့ကို ဆင်ခြင်၍ ပယ်ဖျောက်နိုင်ပုံ၊

-လူအများအံ့ဩစေရန်, ချီးမွမ်းစေရန်, လာဘ်ပူဇာသက္ကာရဖြစ်စေရန် ထင်ရှားကျော်ကြားစေရန်အတွက် ကွယ်လွန်ပြီးသော သာဝကတို့ အကြောင်းကို မဟောကြားပုံ၊

-ဤသာသနာတော်၌ ကွယ်လွန်ပြီးသော အရိယာသာဝက, သူတော်စဉ်တို့၏ တမလွန်ဘဝအကြောင်းကို ငါဘုရားဟောတော်မူအပ်သော စကားတော် ကြားသိရသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ သဒ္ဓါ သီလ သုတ စာဂ ပညာ အရိယဂုဏ် ရည်တို့ကို အောက်မေ့ပြီး ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့ကဲ့သို့ဖြစ်စေရန် မိမိ၏စိတ်ကို ညွတ်စေ ခြင်းသည် ထိုရဟန်း, ရဟန်းမ, ဥပါသိကာ, ဥပါသိကာမတို့ ရှည်မြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး ချမ်းသာစွာနေရခြင်းသည်ဖြစ်၏ဟု အသီးအသီး အကျယ်အားဖြင့် အရှင်အနုရုဒ္ဓါ အစရှိသော သာဝကတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ နဠကပါနရွာ၏အကြောင်းနှင့်တကွ သိသင့်သော အချက်အလက်တို့ကို ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။
-------------

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံအတွင်း ဒေသစာရီကြွတော်မူနေသောအခါ နဠကပါနနိဂုံး ပေါက်တော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဘုရားရှင်၏ တာဝန်ပေးချက်အရ ကုသိုလ်တရားတို့၌ သဒ္ဓါ, ဟိရီ, ဩတ္တပ္ပ, ဝီရိယ, ပညာမရှိသူသည် လဆုတ်ပက္ခ လကဲ့သို့ နေ့တိုင်း နေ့တိုင်း ကုသိုလ်တရားတို့မှ ဆုတ်ယုတ်နေပုံ၊ အသဒ္ဓ, အဟိရိက, အနောတ္တပ္ပီ, ကုသီတ, ဒုပ္ပည, ကောဓန, ဥပနာဟီ, ပါပိစ္ဆ, ပါပမိတ္တ, မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ပုရိသပုဂ္ဂလတို့သည် ဆုတ်ယုတ်နေသောပုဂ္ဂိုလ်တို့ဖြစ်ပုံနှင့် ယင်းဒေသနာတော်၏ သုက္ကပက္ခဒေသနာတော်ကို အရှင်သာရိပုတ္တရာက ရဟန်းတို့အား ဟောတော်မူပုံ၊ ယင်းဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင် အတည်ပြုတော်မူပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။
-------------

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံတော်အတွင်း ဒေသစာရီ လှည့်လည်တော်မူသောအခါ နဠကပါနနိဂုံး ပေါက်တော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဘုရားရှင်၏ တာဝန်ပေး ချက်အရ ကုသိုလ်တရားတို့၌ သဒ္ဓါ, ဟိရီ, ဩတ္တပ္ပ, ဝီရိယ, ပညာ, သောတာဝဓာန, ဓမ္မဓာရဏာ, အတ္ထူပပရိက္ခာ, ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပတ္တိ, အပ္ပမာဒ-မရှိသောပုဂ္ဂိုလ်သည် လဆုတ်ပက္ခလဗိမာန်ကဲ့သို့ ကုသိုလ်တရားတို့၌ ဆုတ်ယုတ်ပုံ၊ ကြီးပွားမှုမရှိပုံနှင့် သုက္ကပက္ခအားဖြင့် ကုသိုလ်တရားတို့၌ ကြီးပွားတိုးတက်ပုံ၊ ဆုတ်ယုတ်မှုမရှိပုံတို့ကို အရှင်သာရိပုတ္တရာက ရဟန်းတော်တို့အား ဟောကြားတော်မူပါသည်။ အရှင်သာရိပုတ္တရာထေရ်၏ ဟောကြားချက်ကို ဘုရားရှင်က ထပ်ဆင့် ဟောကြား၍ အတည်ပြုပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

## ကိုးကား
မဟာသကုလုဒါယိသုတ်

ဘုရားရှင် မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော် မူနေစဉ် ရာဇဂြိုဟ်မြို့တွင်းသို့ ဆွမ်းခံဝင်ရန် အချိန်စောနေသေးသဖြင့် “အန္နဘာရ” “ဝရဓရ” “သကာလုဒါယီ” အစရှိသော ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပရိဗိုဇ်တို့နေထိုင်ရာ “မောရနိဝါပ”ပရိဗိုဇ်ကျောင်းတိုက် သကုလုဒါယီပရိဗိုဇ်ထံသို့ ကြွတော်မူ၏။ သကုလုဒါယိပရိဗိုဇ်သည် တိရစ္ဆာနကထာအမျိုးမျိုးဖြင့် မြင့်တက်သောအသံ ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် ပြောဆိုနေကြသော ပရိဗိုဇ်တို့ကို “ရဟန်းဂေါတမ ကြွလာနေတယ်၊ ရဟန်းဂေါတမက အသံတိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ချီးမွမ်းပြောဆိုလေ့ရှိတယ်၊ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်စွာနေကြပါ”ဟု ပရိသတ်ကို အသံတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စေပါသည်။

ဘုရားရှင်ရောက်လာသည့်အခါ မြင့်မြတ်သောနေရာပေး၍ နိမ့်သောနေရာ တစ်ခုထိုင်နေပြီး နှုတ်ဆက်စကားလျှောက်ထားပါသည်။ ဘုရားရှင်က စကားပြောနေသည့် အကြောင်းအရာကို မေးတော်မူသည့်အခါ အထူးအဆန်းစကား မဟုတ်ပါကြောင်းလျှောက်ထားပြီး “အရှင်ဘုရား ရှေးနေ့များ၌ “ကုတူဟလသာလာ”၌ စည်းဝေးကြသော နာနာတိတ္ထိယ သမဏဗြဟ္မာဏတို့က “အင်္ဂ-မဂဓနိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားတို့ အရတော်ပါပေစွ၊ လူဖြစ်ရကျိုးနပ်ပါပေစွ၊ သင်္ဃီ, ဂဏီ, ဂဏာစရိယ, ဉာတယသဿီ, တိတ္ထိကရ, သာဓုသမ္မတ ဖြစ်ကြကုန်သော တိတ္ထိဆရာကြီးခြောက်ဦးနှင့် ရဟန်းဂေါတမတို့ ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌ ဝါကပ်ကြကုန်၏ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင် အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို သာဝကတို့သည် အရိုအသေ အလေးအမြတ်ပြုကြကုန်၍ နေကြသနည်း”ဟု စကားပြောဆိုကြပါသည်။

တိတ္ထိဆရာကြီးခြောက်ဦးတို့ကို သူတို့၏တပည့်များက အရိုအသေ အလေး အမြတ်မပြုကြ၊ မမြတ်နိုးကြ၊ မပူဇော်ကြပုံ၊ ရဟန်းဂေါတမကို တပည့်တို့က အရို အသေ အလေးအမြတ်ပြုကြ၊ မြတ်နိုးကြ၊ ပူဇော်ကြပုံ၊ မြတ်စွာဘုရား တရားဟောတော်မူသည့်နေရာ၌ ချောင်းဟန့်သံ, ခြေဆတ်သံမရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ တရားတော်ကို နာယူကြပုံ။ လမ်းလေးခုအဆုံ၌ ပျားရည်ဝေငှနေသောယောက်ျားကို လူအများ မျှော်လင့်တောင့်တနေကြ၊ အရိုအသေပြုနေကြသကဲ့သို့ သာသနာတော်မှ ရွေ့လျော၍ လူ့ဘဝ၌နေကြကုန်သောသူတို့ကလည်း ရတနာသုံးပါးဂုဏ်ကျေးဇူးများကို ချီးကျူးပြောဆိုနေကြပုံ၊ အာရာမ်စောင့်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေကြ ဥပါသကာ ဖြစ်ကြကုန်လျက် ငါးပါးသီလကိုဆောက်တည်ကျင့်သုံးနေကြပုံ။ ရဟန်းဂေါတမကို အရိုအသေ အလေးအမြတ်ပြုလျက်နေကြပုံတို့ကို ပြောဆိုကြပါသည်ဟု လျှောက်ထားပါသည်။

ဘုရားရှင်က “ဥဒါယီ၊ ငါဘုရားကို တပည့်သာဝကတို့က ရိုသေလေးစား မြတ်နိုးပူဇော်ကြသော ဓမ္မများကို သင်ဘယ်မျှလောက် တွေ့မြင်မိသနည်း”ဟု မေးတော် မူပါသည်။

သကာလုဒါယီပရိဗိုဇ်က အပ္ပါဟာရ, ဣတရီတရစီဝရ သန္တောသ၊ ဣတရီတရပိဏ္ဍပါတသန္တောသ၊ ဣတရီတရ သေနာသနသန္တောသ ပဝိဝိတ္တ-ဟူသော တရားငါးပါးကို တွေ့မြင်မိပါကြောင်း အကျယ်တဝင့် လျှောက်ထားပါသည်။

ဘုရားရှင်က ယင်းတရားငါးမျိုးတို့ အခါခပ်သိမ်းမဖြစ်ကြောင်း၊ အမြဲ ဓုတင် ဆောင် အပ္ပါဟာရတပည့်များ၊ စီဝရသန္တောသ ပံ့သကူဓုတင်ဆောင်တပည့်များ၊ ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင်တပည့်များ၊ အရညကင်ဓုတင်ဆောင်တပည့်များက မိမိထက် ဓုတဓမ္မတို့ကိုဆောက်တည်လျက် ကျင့်သုံးကြကြောင်း၊ သင်လျှောက်ထားသည် ဓမ္မ ငါးမျိုးတို့ကြောင့် တပည့်သာဝကများက ငါဘုရားကို အရိုအသေ အလေးအမြတ် မြတ်နိုးကြသည်မဟုတ်၊ ပရမသီလက္ခန္ဓသမန္နာဂတ၊ အဘိက္ကန္တဉာဏဒဿန၊ အဓိပညာ, စတုသစ္စဗျာကရဏ, ဗောဓိပက္ခိယအက္ခာတ, အဋ္ဌဝိမောက္ခအက္ခာတ, အဋ္ဌအဘိဘာယနအက္ခာတ, ဒသကသိဏအက္ခာတ, ရူပါဝစရဈာနအက္ခာတ, ကာယနှင့် ဝိညာဏပဋိဗဒ္ဓအက္ခာတ၊ မနောမယကာယ, ဣဒ္ဓိဝိဓ၊ ဒိဗ္ဗသောတ၊ စေတောပရိယ၊ ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခု၊ အာသဝက္ခယအက္ခာတ ဓမ္မတို့ကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးကြ၊ လက်တွေ့အကျိုးခံစားကြရသဖြင့် သာဝကတို့က ငါဘုရားကို အရိုအသေ အလေးအမြတ်ပြု မြတ်နိုးကြ ပူဇော်နေကြကြောင်းကို ဘုရားရှင် အကျယ် တဝင့် ရှင်းလင်းဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များစွာရှိပါသည်။

## ကိုးကား
ဃဋိကာရသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံအတွင်း ဒေသစာရီခရီး ကြွချီတော်မူစဉ် အညတရ ပဒေသ၌ ရှေးကရှိခဲ့ဖူးသော ဝေဂလိင်္ဂနိဂုံး, ဃဋိကာရအိုးထိန်းသည်, ဇောတိပါလ လုလင်နှင့် ဃဋိကာရအိုးထိန်းသည်၏ ကဿပဘုရားရှင်၏ အဂ္ဂုပဋ္ဌာကဖြစ်ပုံ အကျယ်ကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌ -ဘုရားရှင်တို့၏ ပြုံးတော်မူပုံနှင့် ဆက်စပ်၍ သိမှတ်ဖွယ် အကျယ်၊ အရှင်အာနန္ဒာ၏ ဘုရားရှင် ခေတ္တသီတင်းသုံးတော်မူရန် လျှောက်ထားခြင်း ရည်ရွယ်ချက်၊ “မုဏ္ဍက” “သမဏက”“ဝေါဟာရ”၊ သောတ္ထိ သိနာနိအဖွင့်၊ ဃဋိကာရ၏ ဇောတိပါလလုလင်ထံသို့ ခေါ်သွားခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်၊ ဇောတိပါလ ရဟန်းပြုပုံ၊ အဍ္ဎမာသုပသမ္ပန္နအဖွင့်၊ ပဏ္ဍုပုသကသာလိ-ပုဒ်အဖွင့်၊ သိက္ခာပုဒ်နှင့် ဘုရားရှင်၊ ကပ္ပဌိတိကဌာန၊ ဂုဏကထာလဒ္ဓလာဘ-စသည့် မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များ ပါရှိပါသည်။

## ကိုးကား
မဃဒေဝသုတ်

ဘုရားရှင် ဝိဒေဟနိုင်ငံ မိထိလာမြို့ မဃဒေဝသရက်ဥယျာဉ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် တစ်နေရာ၌ ဘုရားရှင်၏ပြုံးတော်မူခြင်းအကြောင်းကို အရှင်အာနန္ဒာက မေးလျှောက်သဖြင့်

-နှစ်ပေါင်း ၈၄၀၀၀-တိုင်တိုင် မင်းသားငယ်ဘဝဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာနေခဲ့ပုံ။

-နှစ်ပေါင်း ၈၄၀၀၀-တိုင်တိုင် အိမ်ရှေ့မင်းဘဝဖြင့် စည်းစိမ်ခံစားခဲ့ရပုံ။

-နှစ်ပေါင်း ၈၄၀၀၀-ကိုင်တိုင် မဃဒေဝမင်းအဖြစ်ဖြင့် မင်းပြုခဲ့ပုံ။

-နှစ်ပေါင်း ၈၄၀၀၀-တိုင်တိုင် ဤဥယျာဉ်တော်၌ ရသေ့ရဟန်းပြု၍ ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါး ပွားများ၍ ဗြဟ္မာဘုံသို့ရောက်ရှိခဲ့ပုံ။ ဦးခေါင်း၌ ဆံပင်ဖြူးတွေ့သည့်အခါ

-ဆတ္တာသည်ကို အခွန်တစ်သိန်းထွက်သောရွာဆုကို ပေးအပ်ခြင်း၊

-သားတော်ကြီးအား ထီးနန်းလွှဲအပ်ခြင်း၊

-ကုသလကမ္မပထတရား၌တည်လျက် မင်းကျင့်တရားဆယ်ပါးဖြင့် မင်းပြုရန်။

-၁၄, ၁၅, ၈-ရက်နေ့များ၌ ဥပုသ်သီတင်း စောင့်သုံးရန်။

-ဆံပင်ဖြူ၊ ဦးခေါင်း၌တွေ့မြင်သည့်အခါ တောထွက် ရသေ့ရဟန်းပြု၍ ဗြဟ္မဝိဟာရတရားကို ပွားများအားထုတ်ရန်-ဟူသော ကလျာဏဝတ်ကို ကျင့်သုံးရန်တို့ကို မှာကြား၍ တောထွက်ပြီး ရသေ့ရဟန်းပြုခဲ့ပုံ။

ဤကလျာဏကျင့်ဝတ်တို့ကို မဃဒေဝမင်းကြီး၏သားတော်အစဉ် မြေးတော် အဆက် ၈၄၀၀၀-တိုင်အောင် မပျက်မကွက် ကျင့်သုံးလိုက်နာခဲ့ကြပါသည်။ နောက်ဆုံး နေမိမင်းအထိ ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ ဝိဒေဟနိုင်ငံသား နတ်အများ၏ သုဓမ္မာနတ်သဘင်ဝယ် နေမိမင်းကြီး၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးကျူးပြောဆိုမှုကိုအကြောင်းပြု၍ သိကြားမင်းကိုယ်တိုင် ဥပုသ်ဝင် နေသော နေမိမင်းကြီးကိုသွားရောက်ဖိတ်ကြားပြီး နတ်မြင်းပျံတစ်ထောင်ကသော နတ်ရထားဖြင့် မာတလိနတ်သားကိုစေလွှတ် တာဝတိံသာနတ်ပြည်သို့ ပင့်ဆောင် ခဲ့ပါသည်။ မာတလိနတ်သားက နေမိမင်းကြီး၏ဆန္ဒအရ ငရဲဘုံကို ရှေးဦးစွာပြုပြီးမှ တာဝတိံသာသို့ ပင့်ဆောင်ခဲ့ပါသည်။ တာဝတိံသာ၌ ခေတ္တစံနေပြီး မိထိလာပြည်သို့ ပြန်လာခဲ့ပါသည်။

မဃဒေဝမင်းကြီး အစဉ်အလာအတိုင်း ဦးခေါင်း၌ ဆံဖြူတစ်ပင်ကိုတွေ့မြင်သည့်အခါ မဃဒေဝဥယျာဉ်တော်၌ ရသေ့ရဟန်းပြု၍ ဗြဟ္မဝိဟာရဘာဝနာပွားများပြီး ဗြဟ္မာဘုံသို့ရောက်ရှိခဲ့ပါသည်။ နေမိမင်း၏သားတော် “ကဠာရဇနကမင်း လက်ထက်၌ “ကလျာဏကျင့်ဝတ်”ပျက်ပြားခဲ့ပါသည်။

အာနန္ဒာ ထိုကလျာဏကျင့်ဝတ်သည် နိဗ္ဗိန္ဒ၊ ဝိရာဂ၊ နိရောဓ၊ ဥပသမ၊ အဘိညာယ-သမ္ဗောဓာယ၊ နိဗ္ဗာနာယ မဖြစ်၊ ဗြဟ္မာဘုံသို့ရောက်ရန်ဖြစ်ပေ၏။

အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးသည်သာ ဧကန္တနိဗ္ဗိဒ၊ ဝိရာဂ၊ နိရောဓ၊ ဥပသမ အဘိညာ၊ သမ္ဗောဓ၊ နိဗ္ဗာနအကျိုးငှာဖြစ်ပုံ။ သင်တို့သည် ထိုကလျာဏဝတ္တ (အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ္ဂ)ကို အမြဲမပြတ် အတုလိုက်၍ကျင့်သုံးကြ၊ အန္တိမပုရိသ မဖြစ်ကြ စေနဲ့”ဟု မိန့်ကြားတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာ၊ ဇာ၊ဋ္ဌ၊၁၊၁၅၄-၆တို့၌ မှတ်သားဖွယ် အကျယ်ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။

## ကိုးကား
မဓုရသုတ်

သူရသေနနိုင်ငံ မဓုရမြို့အနီး နွားမြေရင်းတော၌ အရှင်မဟာကစ္စာနထေရ် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်-အဝန္တိမင်း၏မြေး မဓုရာမင်းသည် မြတ်သောမင်း၏အာနုဘော်ဖြင့် အရှင်ကစ္စာနထံရောက်ရှိပါသည်။ သမ္မောဒနီယ, သာရဏီယကထာ ပြောကြားပြီး “အရှင်ကစ္စာန ဗြာဟ္မဏတို့သည် ဗြာဟ္မဏမျိုးသာမြတ်၏။ အခြား အမျိုးသည် ယုတ်ညံ့၏။ ဗြာဟ္မဏတို့သည်သာ စင်ကြယ်ကုန်၏။ ဗြာဟ္မဏမဟုတ်သူတို့သည် မစင်ကြယ်ကြကုန်။ ဗြာဟ္မဏတို့သည်သာ ဗြဟ္မာ၏သားရင်းတို့ဖြစ်ကုန်၏။ ဗြဟ္မာ၏ခံတွင်းမှပေါက်ဖွားလာကုန်၏၊ ဗြဟ္မာမှဖြစ်လာကုန်၏၊ ဗြဟ္မာသည် ဖန်ဆင်း အပ်ကုန်၏၊ ဗြဟ္မာဖန်ဆင်းထားသူတို့ဖြစ်ကုန်၏။ ဗြဟ္မာ၏အမွေခံတို့ဖြစ်ကုန်၏”ဟု ပြောဆိုကြပါသည်။ ဤပြောဆိုရာ၌ အရှင်ကစ္စာနသည် အဘယ်သို့ပြောဆိုလိုပါသနည်း-ဟု မေးလျှောက်ပါသည်။

မဟာရာဇာ-ဤစကားသည် လောက၌ပြောဆိုနေသော စကားသာလျှင် ဖြစ်ပေ၏။ မဟာရာဇာ မင်းသည် ဥစ္စာ၊ စပါး၊ ရွှေငွေတို့ဖြင့် အလိုကိုပြည့်စေ နိုင်ငြားအံ့ အခြားမင်းသည် ဗြာဟ္မဏတို့သည်၊ ကုန်သည်သည်၊ “သူဆင်းရဲသည် ထိုမင်း၏ ရှေးဦးစွာအိပ်ရာမှ ထရာသည်။ နောက်မှ အိပ်ရာသည်၊ အမိန့်ကိုနာခံ ရာသည်၊ စိတ်ကြိုက်သို့လိုက်ရာသည်၊ ချစ်ဖွယ်စကားကိုပြောကြားရာသည်မဟုတ်လော့-ဟု မေးတော်မူသည်။ အရှင်ကစ္စာနမိန့်တော်မူသည့်အတိုင်းဖြစ်ပါ၏-ဟု လျှောက်၏။

ဗြာဟ္မဏသည်၊ ကုန်သည်သည်၊ သူဆင်းရဲသည် ဥစ္စာ, စပါး, ရွှေငွေတို့ဖြင့် အလိုကိုပြည့်စေရာ၌လည်း မင်း၊ ဗြာဟ္မဏ၊ ကုန်သည်တို့သည် ချစ်ဖွယ်စကားကို ပြောကြားရာသည်မဟုတ်လော-ဟု မေးတော်မူ၏။ အရှင်ဘုရား ဟုတ်ပါ၏ဟု လျှောက်လေသည်။

ဤသို့ဖြစ်လျှင် အမျိုးလေးပါးသည် တူမျှကုန်သည်မဟုတ်လောဟု မေးတော်မူ၏။ အရှင်ကစ္စာန တူမျှပါကုန်၏။ ထူးခြားမှုကို မတွေ့မမြင်ပါဟုလျှောက်၏။ ဤစကားဖြင့်လည်း လောက၌ ပြောဆိုနေသောစကားသာလျှင်ဖြစ်ပေ၏။

မဟာရာဇာ မင်းသည် ဒုစရိုက်ဆယ်ပါးတို့ကိုပြုလုပ်ပြောဆိုပြီး ကွယ်လွန်လျှင် အပါယ်ငရဲသို့ရောက်ရာသလော? မရောက်ရာသလော?၊ အပါယ်ငရဲသို့ ရောက်ရာပါ၏။ ဤသို့သာ အကျွန်ုပ်သည် ရဟန္တာတို့အထံမှ ကြားဖူးပါ၏အရှင်ဘုရား၊ ကျန်အမျိုးသုံးပါးသည်လည်း ဒုစရိုက်တို့ကို ပြောဆိုပြုလုပ်ကြံစည်လျှင် အပါယ်ငရဲသို့ရောက်ရပေ၏။ ဤသို့ဖြစ်လျှင် အမျိုးလေးပါးတို့သည် တူမျှကုန်၏။ ထူးခြားမှုမရှိကုန်။

မဟာရာဇာ အမျိုးလေးပါးတို့ ဒုစရိုက်မှရှောင်ကြဉ်၍ သုစရိုက်တို့ကိုပြုလုပ် ပြောဆို ကြံစည်ကုန်အံ့၊ သေသည်နောက်၌ နတ်ပြည်သို့ရောက်ကြကုန်လိမ့်အံ့။

မဟာရာဇာ အမျိုးလေးပါးတို့သည် အိမ်ခြံကိုဖျက်ဆီးအံ့၊ ပုန်းကွယ်၍ ခိုးယူအံ့ တစ်အိမ်မျှသာ ကြွင်းကျန်အောင်ပြုလုပ်အံ့၊ လမ်းခရီး၌ စောင့်လျက်လုယက်အံ့၊ သူတစ်ပါးမယားကိုလွန်ကျူးအံ့၊ ထို(မင်း)ကို ဖမ်းယူခေါ်ဆောင်လာလျှင် မည်သို့ ပြုမည်နည်း၊ အရှင်ဘုရား အပြစ်အားလျော်စွာစီရင်ပါအံ့၊ အရှင်ကစ္စာန ရှေး၌(မင်း) ဟူသော အမည်ပျောက်ခဲ့ပါပြီ၊ ခိုးသူဟူ၍ခေါ်ဝေါ်ရပါမည်။

မဟာရာဇာ အမျိုးလေးပါးတို့သည် ရဟန်းပြုကုန်အံ့၊ အကျင့်သီလနှင့်လည်း ပြည့်စုံကုန်အံ့၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို မည်သို့ပြုလုပ်မည်နည်း။ အရှင်ကစ္စာန ရှိခိုးခြင်း အစရှိသည်ကိုပြုပါအံ့၊ (မင်း)ဟူသောအမည်ကွယ်ပျောက်၍ သမဏဟု ခေါ်ဝေါ်ရပါသည်။

ဤသို့ဖြစ်သည်ရှိသော် အမျိုးလေးပါးတို့သည် တူမျှပါကုန်၏။ တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားချက်ကို မတွေ့မမြင်ရတော့ပါ။

မဟာရာဇာ ဗြာဟ္မဏလူမျိုးသာမြတ်၏ အစရှိသောစကားသည် လောက၌ ပြောဆိုနေသော စကားသာဖြစ်ပေ၏။ အစရှိသည်ဖြင့် ဝါရတစ်ခုစီ၌ ပစ္စည်းဥစ္စာ ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်း၊ ဒုစရိုက်အမှုများ လွန်ကျူးပြုလုပ်ပြောဆိုကြံစည်ခြင်း၊ သုစရိုက်တို့ကို ပြုလုပ်ပြောဆို ကြံစည်မှုတို့ကြောင့် အကျိုး-အပြစ်တူကြပုံကို လူမျိုးတစ်မျိုးစီ အသီးအသီး ရှင်းလင်းမိန့်ကြားတော်မူပါသည်။

အန္တိမင်း၏မြေး မရာမင်း သရဏဂုံသုံးပါးကို ခံယူဆောက်တည်ခဲ့ပါသည်။ ဤသုတ်သည် ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံတော်မူပြီး ပထမသင်္ဂါယနာတင်ပြီးနောက်မှ ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။

## ကိုးကား
ပိယဇာတိကသုတ်

မြတ်စွာဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် “ချစ်လှစွာသော သေလွန်သွားသော တစ်ဦးတည်းသော သားလေးကို အကြောင်းပြု၍ လုပ်ငန်းကိုလည်း မလုပ်နိုင်၊ ထမင်းလည်း မစားနိုင်ဘဲ သုသာန်သို့သွား၍ ငိုကြွေးနေသော သူကြွယ်သည် ထိုအကြောင်းကို ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားသည့်အခါ ဘုရားရှင်က “သူကြွယ် ... သောက, ပရိဒေဝ, ဒုက္ခ ဒေါမနဿ ဥပါယာသတို့သည် ချစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကုန်၏။ ချစ်ခြင်းလျှင် အမွန်အစ ရှိကုန်၏”ဟု မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။

သူကြွယ်က “သောက အစရှိသည်တို့သည် ချစ်ခြင်းကြောင့် မဖြစ်ပါကုန်။ နှစ်သက်ခြင်း, ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့သည်သာ ချစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ချစ်ခြင်းလျှင် အမွန်အစ ဖြစ်ပါကုန်၏”ဟု ဆန့်ကျင်ဘက်စကား ပြောကြားပြီး ထသွားပါသည်။ အနီးအနားရှိ ကြွေအံသမားတို့က ဝိုင်းဝန်း၍ ထောက်ခံကြပါသည်။

ထိုသတင်းသည် နန်းတော်သို့ရောက်သွားလေရာ ကောသလဘုရင်ကလည်း သူကြွယ်၏စကားကိုသာလက်ခံပြီး မလ္လိကာမိဖုရားကို မေးမြန်းရာ မလ္လိကာမိဖုရားက “ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့်အတိုင်း မှန်ကန်ကြောင်း” သံတော်ဦးတင်သည့် အခါ မလ္လိကာမိဖုရားကို ငေါက်ငမ်းပြီး မောင်းထုတ်ပါသည်။

မလ္လိကာမိဖုရားသည် နာဠိဇင်္ဃပုဏ္ဏားကိုခေါ်၍ ဘုရားရှင်ထံ သွားရောက်၍ မေးမြန်း လျှောက်ထားစေခဲ့ပါသည်။ ဘုရားရှင်က “မိသားစု ကွယ်လွန်သည့်အခါ သောကစသည်ဖြစ်ပုံကို အကျယ်ဟောပြတော်မူပါသည်။ နာဠိဇင်္ဃပုဏ္ဏားထံက တစ်ဆင့် ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူလိုက်သော ဒေသနာတော်ကို နည်းယူ၍ ဝဇိရာသတို့သမီး, ဝါသဘခတ္တိယာမင်းသမီး, ဝိဋဋူဘစစ်သူကြီး, မိမိ, ကာသိတိုင်း, ကောသလတိုင်းသူ ပြည်သားတို့ ပျက်စီးမှုအကြောင်းပြု၍ သောကအစရှိသည်တို့သည် ချစ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပုံ၊ ချစ်ခြင်းလျှင်အမွန်အစရှိပုံကို ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဟောတော်မူကြောင်းကို အသီးအသီး (ပြန်လည် ပြောပြသည့်အခါ ကောသလ ဘုရင် သဘောပေါက်နားလည်ပြီး ခံတွင်းဆေး, မျက်နှာသစ်ပြီးလျှင် ဘုရားရှင် ရှိတော်မူရာသို့ နေရာမှထ, ပခုံးပေါ်တဘက်တင်ပြီးလျှင် “နမော တဿ” မဟာ ပဏာမဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဥဒါန်းကျူးရင့်ပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ်ရာ ဖွင့်ဆိုများ ပါရှိပါသည်။

## ကိုးကား
ဗာဟိတိကသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် “ဝိညူ သမဏ ဗြာဟ္မဏတို့ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်သော ကာယသမာစာရ၊ ဝစီသမာစာရ၊ မနောသမာစာရ ဘုရားရှင် ခွင့်ပြုတော်မမူပုံ၊ အကုသလ၊ သာဝဇ္ဇ၊ သဗျာဗဇ္ဈ၊ ဒုက္ခဝိပါကဖြစ်သော ကာယသမာစာရ၊ ဝစီသမာစာရ၊ မနောသမာစာရ၊ ဝိညူ သမဏဗြဟ္မဏတို့ မကဲ့ရဲ့သော ကာယသမာ စာရ၊ ဝစီသမာစာရ၊ မနောသမာစာရ ဘုရားရှင်ပြုတော်မူပုံ အနဝဇ္ဇ၊ အဗျာဗဇ္ဈ၊ သုခဝိပါက ကာယသမာစာရ၊ ဝစီသမာစာရ၊ မနောသမာစာရတို့နှင့် ဘုရားရှင်သည် အလုံးစုံသော အကုသိုလ်တရားတို့ကို ပယ်ခြင်း၊ အလုံးစုံသော ကုသိုလ်တရားတို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ချီးမွမ်းတော်မူပြီး ဘုရားရှင်သည် အလုံးစုံသော အကုသိုလ်တရားတို့ကို ပယ်တော်မူပြီးပုံ၊ ကုသိုလ်တရားတို့နှင့်သာ ပြည့်စုံတော်မူပုံကို ကောသလမင်းက မေးလျှောက်အပ်သောဓမ္မအသီးအသီးတို့ကို အချက်ကျကျ ဖြေကြားတော်မူသည့်အခါ ကောသလဘုရင်က အနုမောဒနာကထာကို လျှောက်ထားပါသည်။ အစိရဝတီ မြစ်ရေ ဥပမာဖြင့် ဗာဟိတိကတိုင်းဖြစ် အဝတ်ကို လှူဒါန်းပြီး ပြန်သွားပါသည်။ အရှင်အာနန္ဒာထေရ်သည် ဘုရားရှင်ထံတော်သို့ရောက်သည့်အခါ ကောသလဘုရင်၏ မေးမြန်းပုံနှင့် မိမိ၏ ဖြေကြားခဲ့ပုံကို ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားပါသည်။ ဘုရားရှင် အနုမောဒနာပြု လက်ခံအတည်ပြုပုံ၊ ရဟန်းတို့က ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ လက်ခံကြပုံတို့ကို အကျယ်ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။ ပါဠိတော်၌ အသေးစိတ် အပြည့်အစုံရှိပါသေးသည်။

## ကိုးကား
ဒီဃနခသုတ်

ဘုရားရှင် မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော်အနီး ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင် သူကရခတ လိုဏ်ဂူ၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏တူ ဒီဃနခပရိဗိုဇ် ရောက်ရှိလာပြီး ဘုရားရှင်အား မိမိ၏အယူဝါဒကို လျှောက်ထားပါသည်။ ဘုရားရှင်က အယူဝါဒနှင့် ဆက်စပ်၍ဖြစ်တတ်သော သဘာဝများကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားတော်မူပြီး ရူပကာယ၏ဖြစ်ပုံသဘာဝ ရူပကာယကို အခြင်းအရာ(၁၁)ပါးဖြင့် ရှုမှတ်နည်း၊ ယင်းသို့ ရူမှတ်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် ရူပကာယ၌ ကာယဆန္ဒ, ကာယသ္နေဟ, ကာယနွယတာတို့ကိုပယ်နိုင်ပုံ, ဝေဒနာသုံးပါးတို့၌ ရှုမှတ်ပွားများပုံ, သုတဝန္တ အရိယာသာဝက၏ နိဗ္ဗိန္ဒဉာဏ်ဖြစ်ပုံမှအစပြုပြီး ရဟန္တာဖြစ်သွားသည်အထိ မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။ (ဝိမုတ္တ) လွတ်မြောက်ပြီးသောပုဂ္ဂိုလ်၏ သဘာဝတို့ကို ဟောကြားတော်မူပါသည်။

ဝေဒနာပရိဂ္ဂဟသုတ္တန်၏အဆုံး၌ အရှင်သာရိပုတ္တရာ အာသဝေါကင်းကွာ ရဟ္မန္တာဖြစ်ပုံ, ဒီဃနခပရဗိုဇ် သောတာပန်အရိယာ သာဝကဖြစ်ပုံ, ဥပါသကာအဖြစ် ခံယူပုံတို့ကို ပြဆိုထားပါသည်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ သူကရခတ လိုဏ်ဂူဖြစ်ပေါ်လာပုံ, ဒီဃနခပရိဗိုဇ် အရှင်သာရိပုတ္တရာထံ လိုက်လာရင်း ဘုရားရှင်နှင့်တွေ့ပုံ ဒီဃနခပရိဗိုဇ်၏ အယူဝါဒ၊ အယူဝါဒနှင့်ဆက်စပ်၍ ဘုရားရှင်နှင့် ဒီဃနခပရိဗိုဇ်တို့ အပြန်အလှန် ဆွေးနွေး ချက်များ၊ သဿတဒိဋ္ဌိရှိသူနှင့် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိရှိသူတို့၏ သဘာဝနှင့်ခြားနားချက် မှတ်သားဖွယ် ဥပမာများ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏ သာဝကပါရမီဉာဏ် အထွတ်အထိပ်ရောက်ပုံ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ အင်္ဂါလေးပါးရှိသော သာဝကသန္နိပါတဖြစ်ပုံ၊ အစရှိသည်တို့ကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ဖွင့်ပြထားပါသည်။

## ကိုးကား
ကဏ္ဍကတ္ထလသုတ်

ဘုရားရှင် ဥရုညမြို့ ကဏ္ဏကတ္ထလ မိဂဒါယ၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် (၁) “ကောသလဘုရင် ရောက်ရှိလာပြီး -သဗ္ဗညုဖြစ်သော သမဏ, ဗြာဟ္မဏ မရှိ၊ သဗ္ဗညု-ဟု ဝန်ခံနိုင်သော အကြောင်းမရှိ” သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်နှင့် ဆက်စပ်၍ မိမိကြားထားသောစကားကို ဘုရားရှင်ကိုယ်တော် မိန့်ကြားတော်မူခြင်း ဟုတ်/မဟုတ်၊ (၂) အမျိုးလေးပါးတို့ ထူးခြားမှု ရှိ/မရှိ၊ (၃) ပဓာနိယင်္ဂတရားငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသူတို့ အချင်းချင်းထူးခြားမှု ရှိ/မရှိ၊ (၄) မဂ်, ဖိုလ်ချင်း ခြားနားမှု ရှိ/မရှိ၊ (၅) နတ်၊ (၆)ဗြဟ္မာတို့ ရှိ/မရှိ၊ (၇) ယင်းနတ်ဗြဟ္မာတို့ ဤလူ့ပြည်၌ ပဋိသန္ဓေနေမှု ရှိ/မရှိ -ပြဿနာတို့ကို မေးလျှောက်ပါသည်။ ဘုရားရှင်သည် ကောသလဘုရင်အား ဆုံးမပြီး ယဉ်ကျေးပြီးသော ဆင် မြင်း, နွား၊ မဆုံးမရသေး, မယဉ်ကျေးသော ဆင်, မြင်း, နွား ဥပမာ၊ ကျွန်းသား, အင်ကြင်းသား, သရက်သား, ရေသဖန်းသား, ထင်းခြောက်မီး ဥပမာတို့ဖြင့် ရှင်းလင်းဟောကြားတော်မူပါသည်။ ဝိဋဋူဘစစ်သူကြီး၏ ဤလူ့ပြည်သို့ ပဋိသန္ဓေလာနေသောနတ်တို့က ဤလူ့ပြည်သို့ ပဋိသန္ဓေလာ၍မနေသောနတ်တို့ကို နေရာမှ ရွေ့စေနိုင်မှု, နှင်ထုတ်နိုင်မှု ရှိ/မရှိကို မေးလျှောက်ရာ အရှင်အာနန္ဒာမထေရ် ဥပမာစကားဖြင့် ရှင်းလင်းမိန့်ကြား တော်မူပုံ၊ ကောသလဘုရင်က အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်အား ချီးမွမ်းစကားလျှောက်ထားပြီး ဘုရားရှင်၏ ဖြေဆိုချက်အားလုံးကို နှစ်သက် သဘောကျပါကြောင်း လျှောက်ထားသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌-ကောသလမင်း၏ လျှောက်ထားချက်၌ ကဲ့ရဲ့ခြင်းမှ ကင်းလွတ်စေရန် မေးတော်မူပုံ၊ ပုထုဇဉ်နှင့် အရိယာပုဂ္ဂိုလ်အဆင့်ဆင့် ပဓာနဝေမတ္တ ဖြစ်ပုံ၊ အဿဒ္ဓ-ပုဂ္ဂိုလ် ၄-မျိုး၊ ဩပမ္မသံသန္ဒန၊ မင်း၏ အစွမ်းသတ္တိများ-အစရှိသော မှတ်သားဖွယ်များကို လေ့လာနိုင်ပါသည်။

## ကိုးကား
ဓမ္မစေတိယသုတ်

ကောသလမင်းကြီး ကြီးကျယ်သောမင်းခမ်းမင်းနားဖြင့် အပင်ပမ်းဖြေ ရှုမျှော် ခင်းများရှုစားရန် မြို့ပဥယျာဉ်သို့ထွက်ပုံ၊ ဥယျာဉ်တော်၌ သာယာဖွယ်များကို ရှုစား နေစဉ် ဘုရားရှင်ကိုသတိရသဖြင့် ဘုရားရှင် သီတင်းသုံးတော်မူရာ ထိုနေရာမှ သုံးယူဇနာကွာဝေးသော သကျနိုင်ငံ မေဒါဠုပနိဂုံးသို့ သွားရောက်၍ ဘုရားရှင်အား ဖူးမြော်ပြီး အရိုအသေပြုပုံ၊ အလွန်အကဲ အရိုအသေပြုမှုနှင့် ဆက်စပ်၍ ဘုရားရှင်က မေးတော်မူသဖြင့်

(၁) ဤဘုရားရှင်သာသနာတော်မှ အခြားသာသနာတော်၌ ဤကဲ့သို့ ပြည့်စုံစင်ကြယ်သော ဗြဟ္မစရိယမရှိဟု ရှုမြင်ပုံ၊

(၂) ဤဘုရားရှင်သာသနာတော်မှ ပြင်ပ၌ ဤကဲ့သို့ ညီညွတ်သော ပရိသတ်မရှိပုံ

(၃) မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌ အရှင်ကောင်းတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ တက်ကြွစွာ မွေ့လျော်ပျော်ပိုက်သောသဘောရှိကြပြီး ပြည့်ဖြိုးသောဣန္ဒြေဖြင့် ကြောင့်ကြမဲ့ မာန်မာနအမွေးကိုချထားကြပြီး သူတစ်ပါးတို့ပေးလှူသဖြင့် အသက် မွေးကြ၍ သားသမင်တို့ကဲ့သို့သော စိတ်ဖြင့် နေနိုင်ကြပုံ၊

(၄) ဤသာသနာတော်မှပြင်ပ၌ မတွေ့ရသော တုတ်၊ လက်နက်မပါဘဲ ယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမထားသည့် ပရိသတ်ကို ရှုမြင်ရပုံ၊

(၅) ဘုရားရှင်၏ ဓမ္မကထာကို နာယူကြရသဖြင့် ဘုရားရှင်အား ဝါဒတင်ရန် အယူဝါဒကို ပြင်ဆင်ပြီးလာကြသော မင်း, သမဏ, ဗြာဟ္မဏ, ဂဟပတိ ပညာရှိတို့ ဝါဒမတင် နိုင်ကြတော့ပဲ ဘုရားရှင်၏ တပည့်အဖြစ် ခံယူသွားကြပုံ၊

(၆) ရဟန်းပြုပြီး ရဟန္တာဖြစ်သွားကြပုံ၊

(၇) ဣသိဒတ္တ၊ ပုရာဏတို့ ကျေးဇူးအလွန်များသော မိမိထက် ဘုရားရှင်ကိုသာ ပိုမိုအလေးပြုကြပုံ အစရှိသဖြင့် ဘုရားရှင်သာသနာတော်နှင့် အခြားသာသနာ အစရှိ သည်တို့ကို အကျယ်တဝင့် နှိုင်းယှဉ်လျှောက်ထားပြီး သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ ဘဂဝါ၊ သွက္ခာတော ဘဂဝတာဓမ္မာ၊ သုပ္ပဋိပန္နော ဘဂဝတော သာဝကသံဃော ဟူသော ဤဓမ္မနွယဖြစ်နေပါ၏။ အမျိုးဇာတ်၊ သက်တူရွယ်တူဖြစ်သော တပည့်တော်သည် ဤအကြောင်းကြောင့် အလွန်အရိုအသေပြုပါ၏ဟု လျှောက်ထားပြီး ပြန်လည်ထွက်ခွါ သွားပုံ၊ ဘုရားရှင်က ရဟန်းတို့အား ကောသလဘုရင်လျှောက်ထားသွားသည့် ဤဓမ္မ စေတိယသင်ယူထားကြရန်၊ ဆောင်ထားကြရန် အတ္ထသံဟိတ၊ အာဒိဗြဟ္မစရိယက ဖြစ်သွားပုံကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌ ဗန္ဓုလစစ်သူကြီးနှင့် သား(၃၂)ယောက်တို့ အကြောင်းမဲ့ ကွပ်မျက်ခံကြရပုံ၊ ဤကိစ္စကြောင့် နောင်တရပြီး ကောသလဘုရင် နေမထိဖြစ်ပုံ၊ ဗန္ဓုလစစ်သူကြီးကတော် မလ္လိကာ၏ ခံနိုင်ရည်ရှိပုံ၊ ဒီဃကာရာယနစစ်သူကြီးဖြစ်ပုံ၊ ကကုဓဘဏ္ဍာငါးမျိုး၊ အဆောင်အယောင်များဖြင့် ရှင်ဘုရင်များ ဘုရားရှင်ထံတော်သို့ မဝင်ကြပုံ၊ ဒီဃကာရာယန အထင်လွဲသွားပုံ၊ ဝိဋဋူဘကို မင်းမြှောက်ပြီး သာဝတ္ထိသို့ ပြန်သွားပုံ၊ ကောသလဘုရင် နတ်ရွာစံပုံ အစရှိတို့ကို ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။

## ကိုးကား
ဓနဉ္ဇာနိသုတ်

(၂)သုတ် ရှိပါသည်။

အရှင်သာရိပုတ္တရာ မဂဓနိုင်ငံ ဒက္ခိဏဂီရိဇနပုဒ်၌ ဝါကပ်တော်မူစဉ် သီတင်းကျွတ်ပြီး၍ ရာဇဂြိုဟ်မှကြွလာသော အညတြရဟန်း၏ လျှောက်ထားချက်အရ ဓနဉ္စာနီပုဏ္ဏားမိသားစုနှင့် ဓနဉ္စာနီပုဏ္ဏား၏ အဓမ္မစရိယာ, ဝိသမစရိယာအကြောင်းကို ကြားသိတော်မူပုံ။ အရှင်သာရိပုတ္တရာက ဓနဉ္စာနီပုဏ္ဏားကြီးအား အဓမ္မစရိယာ, ဝိသမစရိယာ၏ အကြောင်း (၁၀)မျိုးကြောင့် ငရဲ၌ဖြစ်နိုင်ပုံ ယင်းအကြောင်းပါ ပုဂ္ဂိုလ်များက ငရဲမှလွတ်အောင် မဆောင်ရွက်နိုင်ပုံ ယင်းအကြောင်း (၁၀)မျိုးနှင့်ဆက်စပ်၍ အဓမ္မ စရိယာ ဝိသမစရိယာထက် ဓမ္မစာရီ၊ သမစာရီ၊ ဓမ္မိကကမ္မန္တ၊ အပါပကမ္မ၊ ပုညပဋိပဒါကို ပြုကျင့်သင့်ပုံ၊ ဓနဉ္စာနီပုဏ္ဏား၏ ဘဝနေဝင်ချိန် ဝေဒနာခံစားမှုနှင့် ဆက်စပ်၍ ဥပမာ(၃)မျိုး၊ ဓနဉ္စာနီပုဏ္ဏားအား ဗြဟ္မာပြည်ရောက်ကြောင်းလမ်းစဉ် ဟောတော်မူပုံ၊ မကြာမီစုတေ၍ ဗြဟ္မာပြည်၌ဖြစ်ကြောင်းကို ဘုရားရှင်ဟောတော်မူပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော် ဒက္ခိဏဂိရဇနပုဒ်၊ ဝိလုမ္ပ, ဉာတိ, သာလောဟိတ-အစရှိသော မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များ ပါရှိပါသည်။
------------

ဘုရားရှင် မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် သောတာပန် အရိယာသာဝိကာ ဓနဉ္စာနီပုဏ္ဏေးမ၏ “နမော တဿ” မဟာပဏာမဖြင့် ဘုရားရှင်အား ရှိခိုးမှုနှင့်ဆက်စပ်၍ မိစ္ဆာအယူရှိသော ဘာရဒွါဇ ပုဏ္ဏား၏ ဘုရားရှင်အား နှိပ်ကွပ်ရန် “ကိံသု ဆေတွာ”အစရှိသော ဂါထာဖြင့် ရွတ်ဆိုမေးမြန်းသည်ကို “ကောဓံ ဆေတွာ”အစရှိသော ဂါထာဖြင့် ဘုရားရှင်က ဖြေကြားတော်မူရာ ဘာရဒွါဇပုဏ္ဏားက သရဏဂုံတည်၍ ရဟန်းပြုလိုကြောင်း လျှောက်ထားပြီး ရဟန်းတရားအားထုတ်သဖြင့် မကြာမီ ရဟန္တာဖြစ်သည်ကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဓနဉ္စာနီမျိုးနွယ် ဥဒါန်းမြွက်ဆိုသည့် ဗြာဟ္မဏ ဘတ္တပွဲ အရိယာသာဝိကာအကြောင်း၊ ဥဘတောကောဋိက ဂါထာဖွင့်ဆိုချက်၊ သံလျှက်နှစ်မျိုး-အစရှိသော မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိပါသည်။ ဋီကာ၌ “နမော တဿ”သည် ပဉ္စပါကဂါထာဟု မိန့်ဆိုထားပါသည်။

## ကိုးကား
ဧသုကာရီသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူစဉ် ပါရိစရိယလေးမျိုးကို လက်မခံပဲ ဗြာဟ္မဏ (ပုဏ္ဏား)တို့ ပညတ်ထားသော အမျိုးလေးပါးတို့၏ (၁)ပြုစုလုပ်ကျွေးမှု၊ (၂)ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာတို့နှင့် ဆက်စပ်၍ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

(၁)ပြုစုလုပ်ကျွေးမှုနှင့် ဆက်စပ်၍ ဗြာဟ္မဏတို့ ပညတ်အပ်သော အမျိုးလေး ပါးတို့၏ ပြုစုလုပ်ကျွေးခြင်းတို့သည် ဆင်းရဲသားကို နိုင်ထက်စီးနင်းပြု၍ အသားဝေစုကို ယူစေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပုံ၊ အမျိုးလေးပါးတို့ အမှန်အတိုင်း လက်ခံသော ပြုစုလုပ်ကျွေး ခြင်းသည် “ပြုစုလုပ်ကျွေးခြင်းကြောင့် ယုတ်ညံ့သော အပြစ်မဖြစ်ပဲ မြင့်မြတ်သော အကျိုးကျေးဇူးရှိသော ပြုစုလုပ်ကျွေးခြင်းသာ”ဖြစ်ပုံ၊

(၂)သူခပ်သိမ်းတို့ လက်မခံသော ဗြာဟ္မဏတို့ ပညတ်ထားသော အမျိုးလေး ပါးတို့၏ ကိုယ်ပိုင် (လုပ်ငန်း)ဥစ္စာတို့နှင့် ဆက်စပ်၍ ဘုရားရှင်က ဧသုကာရီပုဏ္ဏားအား “မြတ်သောလောကုတ္တရာတရားသည် ယောက်ျား၏ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာဖြစ်ပုံ၊ လောင်စာ ကိုစွဲ၍ ထင်းမီး, ဝါးမီး, မြက်မီး, နွားချေးမီး-ဟု ဖြစ်လာသလို ရှေး၌ဖြစ်သော မိဖ တို့မှ ဆင်းသက်လာသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်ရာ အမျိုးအနွယ်ကိုစွဲ၍ ခတ္တိယ, ဗြာဟ္မဏ, ဝေဿ, သုဒ္ဓ-ဟု အမျိုးအနွယ် ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ ထိုအမျိုးလေးပါးတို့ လူ့ဘောင်မှ ထွက်၍ ရဟန်းဘောင်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူအပ်သော ဓမ္မဝိနယကို သိခြင်းကြောင့် ဒုစရိုက် ၁၀-ပါးမှ ရှောင်ကြဉ်၍ သုစရိုက် ၁၀-ပါးကို ကျင့်သုံးပါက နည်းမှန်လမ်းမှန်ဖြင့် ကုသိုလ်တရားကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်ပုံကို မေတ္တာ ပွားများသော ဥပမာ, ဆပ်ပြာဖြင့် ရေချိုးသော ဥပမာ, ထင်းမီး ဥပမာတို့ဖြင့် အကျယ် ရှင်းလင်း၍ ဟောကြားတော်မူပါသည်။

ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ဧသုကာရီပုဏ္ဏား ဥပါသကာအဖြစ် ခံယူသွားပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

## ကိုးကား
ဃောဋမုခသုတ်

ကာသိနိုင်ငံ၊ ဗာရာဏသီမြို့အနီး ခေမိယမ္ဗဝန၌ သီတင်းသုံးနေသော အရှင်ဥဒေနထေရ်အား အင်္ဂနိုင်ငံသား ဃောဋမုခဗြာဟ္မဏ၏ မေးလျှောက်သော စကားနှင့် ဆက်စပ်၍ “အတ္တန္တပ, အတ္တပရိတာပနာနုယောဂ မနုယုတ္တ”အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် လေးမျိုးကို ဟောတော်မူပြီး ယင်းပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုးနှင့် ဆက်စပ်၍ ဃောဋမုခဗြာဟ္မဏ ထင်မြင်ယူဆချက်ကို လျှောက်ထားပြီးသည့်အခါ ယင်းပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုး၏အကျယ်ကို ခွဲခြားပြီးဟောတော်မူပါသည်။ ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ဃောဋမုခဗြာဟ္မဏ သရဏဂုံဆောက်တည်ပုံ၊ အရှင်ဥဒေနထေရ်အား ပူဇော်ပုံ၊ အရှင်ဥဒေနထေရ်၏ ပါဋလိပုတ်မြို့နေ သံဃာတော်၏ ဥပဋ္ဌာနသာလာ ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းရန် ညွှန်ကြားပုံ၊ ထိုဥပဋ္ဌာန သာလာ၏ “ဃောဋမုခီ”အမည်ရရှိပုံတို့ကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌ -ဃောဋမုခဗြာဟ္မဏ၏ မေးခွန်းနှင့်ဆက်စပ်၍ အရှင်ဥဒေနထေရ်၏ အကြံအစီ၊ ဃောဋမုခဗြာဟ္မဏ ကျောင်းဆောက်လုပ်လှူဒါန်းသည့် ကောင်းမှု ကုသိုလ်ကြောင့် နတ်ပြည်၌ဖြစ်ရပုံ၊ ပျက်စီးနေသော မိမိကောင်းမှုကျောင်းကို နှမအား ပြင်ဆင် ဆောက်လုပ်စေပုံတို့ကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။

ဋီကာ၌-ခေမိယမ္ဗဝနအကြောင်း၊ ပရိဗ္ဗဇပုဒ်အဖွင့်၊ ဓမ္မာယေဝ ပမာဏ အဖွင့်-စသည်တို့ကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။

## ကိုးကား
ဗောဓိရာဇကုမာရသုတ်

ဘုရားရှင် ဘဂ္ဂနိုင်ငံ သုသုမာရဂိရမြို့အနီး ဘေသကဠာ(ဘေးမဲ့ ပဲစဉ်းငုံ) တောအုပ်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဗောဓိမင်းသား၏ ကောကနဒပြာသာဒ်တက်ပွဲ အခမ်းအနား၌ သဉ္စိကာပုတ္တအား ဘုရားပင့်လွှတ်ပုံ၊ ဘုရားရှင်အား ပင့်လျှောက်ပုံ၊ စောင်းတန်းဦး၌ ဗောဓိမင်းသားသည် ဘုရားရှင်အား ကြိုဆိုရှိခိုးပုံ၊ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခင်းထားသော ပုဆိုးဖြူ၊ အခင်းများပေါ် နင်းကြွတော်မမူ၊ အရှင်အာနန္ဒာ ရုပ်သိမ်းခိုင်းပုံ ဆွမ်းပုံ၊ ဆွမ်း ပြီး ဗောဓိမင်းသားက “သုခဖြင့် သုခကို မရနိုင်ကြောင်း ဒုက္ခဖြင့်သာ သုခကိုရနိုင်ကြောင်း”ဟူသော မိမိအယူဝါဒကို ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားပါသည်။

ဘုရားရှင် “မိမိကိုယ်တိုင် ဘုရားရှင်မဖြစ်သေးမီက ဤသို့ အယူရှိခဲ့ပုံကို တောထွက်၍ အာဠာရ၊ ဥဒကရသေ့တို့ထံနည်းခံပြီး အရူပဈာန်ရသည်အထိ အားထုတ်ခဲ့ပုံ၊ ငြီးငွေ့ပြီးထွက်ခဲ့ပုံ၊ နိဗ္ဗာန်တရားရှာမှီးရင်း သေနာနိဂုံးသို့ရောက်ခဲ့ပုံ၊ ရေစိုသောထင်းနှင့် ရေခြောက်သွေ့နေသောထင်းတို့ကို မီးထွက်အောင်ပွတ်သည့် ဥပမာနှစ်မျိုးဖြင့် ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂအကျင့်နှင့် အတ္တကိလမထာနုယောဂ အကျင့်တို့ကိုနှိုင်းယှဉ်ပြီး ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပင်ပန်းခံ၍ ကျင့်ခဲ့ပုံ၊ အာဟာရပြတ်ပြီးလဲနေသည်ကို နတ်တို့က သေပြီဟုထင်မြင်ကြပုံ နတ်တို့၏ မွှေးညင်းပေါက်များကနေ၍ အာဟာရသွင်းပေးမည့်အစီအစဉ်ကို လက်မခံခဲ့ပုံ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပုံစံအနေအထားနှင့် ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ဆင်ခြင်ပြီး ဘုရားဖြစ်နိုင်သော အကျင့်မဟုတ်သဖြင့် စွန့်လွှတ်ပြီး ခမည်းတော် သုဒ္ဓေါဒန မင်းကြီး လယ်ထွန်မင်္ဂလာပွဲ၌ အားထုတ်ခဲ့သော အာနာပါနစတုတ္ထဈာန် အကျင့်ကို ကျင့်သုံးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပုံ၊ သေနာနိဂုံး၌ ဆွမ်းခံဘုဉ်းပေးခဲ့ပုံ၊ ပဉ္စဝဂ္ဂီများ စိတ်ပျက်ပြီး ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ် မပြုတော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြပုံ၊ ထိုအာနာပါန အကျင့်ဖြင့် ပု-ဒိ-အာ ဝိဇ္ဇာဉာဏ်သုံးပါးကို ထိုးထွင်းသိမြင်ပြီး သဗ္ဗညုဘုရားရှင်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိပုံ၊ ဗြဟ္မယာစနကထာ၊ ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ္တန် အနတ္တလက္ခဏ သုတ္တန် ဟောတော်မူပုံ ပဉ္စဝဂ္ဂီရဟန်းတော်များ အာသဝေါကုန်ခန်း ရဟန္တာဖြစ်ကြပုံကို အကျယ်တဝင့် ရှင်းလင်းဟောကြားတော်မူပါသည်။

ထိုအခါ ဗောဓိမင်းသားက “မြတ်စွာဘုရား ဟောတော်မူသည့်အတိုင်း တရား အားထုတ်လျှင် အရဟတ္တဖိုလ်ကို အဘယ်မျှကြာအောင် အားထုတ်မှ ရပါမည်နည်း? ဟု မေးလျှောက်ပါသည်။

မြတ်စွာဘုရားက ဆင်စီးအတတ်၊ ချွန်းကိုင်အတတ်ကို ဗောဓိမင်းသား သင်ပေးသောဥပမာဖြင့်ပင် ပဓာနိယင်္ဂတရားငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသောရဟန်း၏ အရဟတ္တဖိုလ်ကို သိနိုင်သည့် အတိုင်းအတာအချိန်ကာလတို့ကို အကျယ်တဝင့် ဟောတော်မူပါသည်။

ဗောဓိမင်းသားက တရားတော်ကို ချီးကျူးလျှောက်ထားပြီး သရဏဂုံ မဆောက်တည်ပုံကို သဉ္ဇိကာပုတ္တကပြောဆိုရာ မိမိ သရဏဂုံကို ခံယူဆောက်တည် သည်မှာ ယခုအခါဖြင့်ဆိုလျှင် သုံးကြိမ်ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထားပြောကြားသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဗောဓိမင်းသား၊ ကောကနဒပြာသာဒ်နှင့်တကွ သုတ်တော်၌လာသော သိသင့်သောပုဒ်တို့ကို အကျယ်တဝင့် ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။ မှတ်သားဖွယ် များစွာရှိပါသည်။

## ကိုးကား
အဿလာယနသုတ်

ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့တော်၌ ရောက်နေကြသော နိုင်ငံခြားသား ပုဏ္ဏား ငါးရာတို့၏ အတင်းအကြပ်တိုက်တွန်းချက်ကြောင့် “စာတုဝဏ္ဏသုဒ္ဓိ” ပြဿနာတင်ရန် ရောက်လာသောဗြာဟ္မဏဝါဒ၌ ပညာတတ် အထက်မြက်ဆုံးဟုဆိုနိုင်သော အဿလာယနလုလင်အား “ဗြာဟ္မဏောဝ သေဋ္ဌော ဝဏ္ဏော” အစရှိသော ဗြာဟ္မဏတို့၏ အယူဝါဒလေးချက်၏ မမှန်ကန်ပုံ၊ (၁) ဗြာဟ္မဏလူမျိုးတို့သည် ပုဏ္ဏေးမများဝမ်းမှ မွေးဖွားလာကြပုံ၊ (၂) ယောနကတိုင်းနှင့် ကမ္ဗောဇတိုင်းတို့၌ အရှင်သခင်နှင့် ကျွန်ထုံးစံ၊ (၃) အမျိုးလေးပါးတို့ ဒုစရိုက်လုပ်ငန်းများ ပြုကျင့်ပြောဆိုခြင်းကြောင့် အပြစ်ရပုံ၊ (၄) သုစရိုက်ဆယ်ပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းကြောင့် အကျိုးခံစားကြရပုံ၊ (၅) မေတ္တာဘာဝနာ ပွားများမှု၊ (၆) ဆပ်ပြာဖြင့် ရေချိုးခြင်း၊ (၇) လူမျိုးအသီးသီးတို့ မီးပွတ်သစ်သားအမျိုး မျိုးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသောမီးတို့၏ ခြားနားမှုမရှိပုံ၊ (၈) လူမျိုးအသီးသီးတို့ ရောယှက် နိုင်ပုံ၊ (၉) မြင်းမနှင့် မြည်းတို့ မျိုးစပ်ပုံ၊ (၁၀) တဝမ်းတည်းမှမွေးဖွားလာသည့် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်အကြောင်း၊ (၁၁) ပဌမအမျိုးဇာတ်၊ ဒုတိယအတတ်ပညာ၊ တတိယအကျင့်၊ အကျင့်ကိုလိုက်၍ အမျိုးလေးပါးတို့ (သံသရာမှ)စင်ကြယ်ပုံ၊ (၁၂) ရှေးကပုဏ္ဏားမျိုး ရသေ့တို့ ဗြာဟ္မဏဝါဒလေးချက်ဖြစ်သော မိစ္ဆာအယူကို ဖြစ်စေကြပုံ၊ (၁၃) အသိတဒေဝလရသေ့က ပဋိသန္ဓေနေသည့်ပြဿနာဖြင့် မိစ္ဆာအယူကို ဖျောက်ဖျက်ခဲ့ပုံ၊ (၁၄) သင့်ဆရာနှင့်တကွသော သင်သည် ထိုခုနစ်ယောက်သော ပုဏ္ဏားမျိုးရသေ့တို့၏ ယောက်မကိုင်ပုဏ္ဏားလုလင်ကိုပင် မမီသေးဟု မိန့်တော်မူပုံ၊ (၁၅) အဿလာယန ပုဏ္ဏား ဥပါသကာအဖြစ် ခံယူပုံကို ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

## ကိုးကား
ဗြဟ္မာယုသုတ်

ဘုရားရှင် ဝိဒေဟနိုင်ငံ မိထိလာမြို့အနီး မဃဒေဝမ္ဗဝန၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အသက် (၁၂၀)ရှိ ဝေဒပါရဂူ ဗြဟ္မာယုပုဏ္ဏားကြီးက တပည့်ဥတ္တရလုလင်အား ဘုရားရှင်ထံ စုံစမ်းရန်စေလွှတ်ပုံ၊ ဥတ္တရလုလင်က ဘုရားရှင်၌ မဟာပုရိသလက္ခဏာတော်ကြီး (၃၂)ပါး အပြည့်အစုံရှိ/မရှိ လေ့လာပြီး ဘုရားရှင်၏နောက်သို့ ခုနစ်လ ပတ်လုံးလိုက်၍ ဘက်စုံစိစစ်ထောက်လှမ်း၍ အပြစ်ရှာရာ တစ်စုံတစ်ရာ အပြစ် မတွေ့၍ မဟာပုရိသလက္ခဏာတော်များနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ခုနစ်လအတွင်းတွေ့ရှိခဲ့သော ဘုရားရှင်၏ဂုဏ်တော်များကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ဗြဟ္မယုဗြာဟ္မဏဆရာကြီးအား ပြန်လည် ပြောပြရာ ဗြဟ္မယုဗြာဟ္မဏဆရာကြီးက ဘုရားရှင်သီတင်းသုံးရာ အရပ်ဘက်သို့ လှည့်၍ “နမော တဿ” မဟာပဏာမဖြင့် ဘုရားရှင်အား မှန်းဆရှိခိုးပုံ၊ ဘုရားရှင် ဝိဒဟေနိုင်ငံ မိထိလာမြို့အနီး မဃဒေဝ သရက်တောဥယျာဉ်၌ သီတင်းတော်မူစဉ် မိထိလာမြို့သူမြို့သားတို့ ဘုရားဖူးသွားကြပုံ၊ ဗြဟ္မာယုဗြာဟ္မဏဆရာကြီးက မိမိ၏ ဂုဏ်ပုဒ်များကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံဖော်ထုတ်၍ လုလင်တစ်ယောက်အား လျှောက်ထားစေပြီး ဖူးခွင့်ပြုရန် ကြိုတင်လျှောက်ထားပုံ၊ ဘုရားရှင်ထံ ကိုယ်တိုင်သွားရောက် ဖူးမြော်ပုံ၊ မဟာပုရိသလက္ခဏာတော်တို့ကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေတွေ့ရှိပုံ၊ ဘုရားရှင်အား ပုစ္ဆာရှစ်ချက် မေးလျှောက်ပုံ၊ ယင်းပုစ္ဆာများ ဖြေကြားသည်ကို နာယူပြီး ဗြဟ္မာယု ဗြာဟ္မဏဆရာကြီး အောက်မဂ်, အောက်ဖိုလ် သုံးခုကို ရရှိသွားပုံ၊ ဘုရားအမှူး ရှိသော သံဃာတော်အား ဆွမ်းလုပ်ကျွေးလှူဒါန်းပုံ၊ ဘုရားရှင် မိထိလာမြို့မှ ပြန်ကြွတော်မူပြီး မကြာမီကွယ်လွန်ပုံ-အစရှိသည်တို့ကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ်ဖွင့်ဆိုချက်များ များစွာရှိပါသည်။

## ကိုးကား
ပဉ္စတ္တယသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံး နေတော်မူစဉ် အပရန္တကပ္ပိကဝါဒ၏ မာတိကာ(၅)မျိုး, ပုဗ္ဗန္တကပ္ပိကဝါဒ၏ မာတိကာ (၁၆)-မျိုးတို့ကို မိစ္ဆာအယူဖြစ်ပုံ၊ မိစ္ဆာအယူမှ ဘုရားရှင် လွတ်မြောက်တော်မူပုံ၊ ဘုရားရှင်သည် အနုတ္တရ သန္တိဝရပဒကို ထူးသောသဗ္ဗညုတဉာဏ်ဖြင့် သိမြင်တော်မူပုံ၊ ဖဿာယတန (၆)ပါးတို့၏ သမုဒယ, အတ္ထင်္ဂမ, အဿာဒ, အာဒီနဝ, နိဿရဏကို အမှန်အတိုင်း သိမြင်တော်မူခြင်းကြောင့် အနုပါဒါဝိမောက္ခဖြစ်တော်မူပုံ အကျယ်ကို ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ (၆၂)ပါးနှင့်တကွ မှတ်သားဖွယ်ရာတို့ကို ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ဖွင့်ပြထားပါသည်။

## ကိုးကား
အာနေဉ္ဇသပ္ပါယသုတ်

ဤသုတ်ကို ဘုရားရှင်သည် ကမ္မာသဒမ္မနိဂုံး၌ ရဟန်းတို့အား ဟောတော်မူသည်၊ဝတ္ထုကာမ, ကိလေသာကာမတို့သည် အနိစ္စ၊ တုစ္ဆမုသာ၊ မောဃဓမ္မ၊ မာယာကတ၊ ဗာလာလာပနတို့ဖြစ်ပုံ၊ မျက်မှောက် တမလွန်၌ဖြစ်ကုန်သော ကာမ၊ ကာမ သညာတို့သည် မာရဇေယျ၊ မာရဝိသယ၊ မာရနိဝါပ၊ မာရဂေါစရတို့ဖြစ်ပုံ၊ ကာမတို့၌ ယုတ်မာသောအကုသိုလ်စိတ်ဖြစ်ကုန်သော အဘိဇ္ဈာ၊ ဗျာပါဒ၊ သာရမ္ဘတို့ ဖြစ်တတ်ပုံ၊ ယင်းကိလေသာသုံးပါးတို့သည် ဤသာသနာတော်၌ သိက္ခာသုံးပါးကို ဖြည့်ကျင့်နေသော အရိယာသာဝကအား အထက်မဂ်ဖိုလ်၏အန္တရာယ် ဖြစ်နိုင်ပုံ၊ ယင်းကာမလောကကို ဝိပုလ မဟဂ္ဂတစိတ်ဖြင့် လွှမ်းမိုး၍နေလျှင် အဘိဇ္ဈာ၊ ဗျာပါဒ၊ သာရမ္ဘဟူသော ကိလေသာတို့ မဖြစ်တော့ပုံ အစရှိသည်ဖြင့် အာနေဉ္စ သပ္ပါယပဋိပဒါသုံးမျိုး၊ အာကိဉ္စညာယတနပဋိပဒါသုံးမျိုး၊ နေဝသညာနာသညယတန သပ္ပါယပဋိပဒါ၊ ဩဃ နိတ္ထရဏဒေသနာ၊ အရိယဝိမောက္ခဒေသနာတို့ကို အကျယ်တဝင့် ဟောတော်မူပြီး၊ ဘုရားရှင်တို့၏ သာဝကတို့အား မိန့်ကြားတော်မူအပ်သော အနုသာသနီကထာကို ဟောတော်မူပါသည်။

အဋ္ဌကထာ၌ -ဤသုတ်ဝယ် ဩသက္ကနာဌာန ၇-ပါး၊ ပဋိသန္နိဌာန ၈-ပါး၊ အရဟတ္တဌာန ၉-ပါးတို့ကိုပေါင်း၍ ဟောလျှင် ပြည့်စုံစွာ ဟောသည်မည်၏-ဟု နိဂုံးချုပ်ဖွင့်ပြထားပါသည်။

## ကိုးကား
ဂဏကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်

ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ပုဗ္ဗာရာမ, မိဂါရမာတုပါသာဒ၌ ဘုရားရှင်အား ဂဏကမောဂ္ဂလ္လာနပုဏ္ဏားက “မိဂါရမာတုပါသာဒ, ဝေဒကျမ်းဂန်, လေးအတတ်ပညာ, ဂဏန်းသင်္ချာအတတ်တို့၏ အနုပုဗ္ဗသိက္ခာ, အနုပုဗ္ဗကိရိယာ, အနုပုဗ္ဗပဋိပဒါတို့ကို နမူနာထား၍ ဓမ္မဝိနယ၏ အနုပုဗ္ဗသိက္ခာ, အနုပုဗ္ဗကိရိယာ, အနုပုဗ္ဗပဋိပဒါတို့ကို မေးလျှောက်သဖြင့် ဘုရားရှင်က အစဉ်အတိုင်း ဟောကြားတော်မူပါသည်။

တဖန် “နိဗ္ဗာန, နိဗ္ဗာနဂါမိမဂ္ဂ, သမာဒပေတ ဘုရားရှင်တို့ အထင်အရှားရှိနေ ပါလျက် အချို့အနည်းငယ်သော သာဝကတို့သာ နိဗ္ဗာန်ရရှိပြီး အချို့သာဝကများ မရရှိနိုင်ပုံကို” မေးလျှောက်ရာ ရာဇဂြိုဟ်မြို့တွင်းသို့ လမ်းညွှန်ဥပမာဖြင့် ရှင်းလင်း၍ ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည့်အခါ ဂဏကမောဂ္ဂလ္လာနပုဏ္ဏား သဘောပေါက် နားလည်ပုံကို လျှောက်ထားပြီး ယခုခေတ်ပေါ်ထွန်းနေသော ဆသတ္တာရဝါဒတို့ထက် အရှင်ဂေါတမ၏ ဝါဒသည်သာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း လျှောက်ထား၍ ဥပါသကာအဖြစ် ခံယူပုံကို လျှောက်ထားသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌-သမ္မာပဋိပန္နကုလပုတ္တကို ဗာဟိရကသမယဖြင့် မနှိုင်းယှဉ်ပဲ အာဇာနည်မြင်း ဥပမာဖြင့်သာ နှိုင်းယှဉ်ဟောတော်မူပုံကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။

-မ၊၃၊၅၂-၈။ မ၊မြန်၊၃၊၅၆-၆၁။ မ၊ဋ္ဌ၊၄၊၄၆-၇။ မ၊ဋီ၊၃၊၂၅၉-၂၆၁။

-မဇ္ဈိမနိကာယ၊ ဥပရိပဏ္ဏာသ၊ ၁-ဒေဝဒဟဝဂ္ဂ၊ သတ္တမသုတ်။

## ကိုးကား
ကိန္တိသုတ်

ဘုရားရှင် ပိသိနာရမြို့အနီး နတ်တို့အား ဗလိနတ်စာပူဇော် ပသရာ တောအုပ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် “တရားဟောမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားရှင်အပေါ် ရဟန်းတို့၏ ထင်မြင်ယူဆချက်ကို” မေးတော်မူသည့်အခါ ရဟန်းတို့က “ဘုရားရှင်သည် သင်္ကန်း၊ ဆွမ်း, ကျောင်း ကြီးပွားတိုးတက်မှုအတွက် တရားဟောတော်မမူပဲ သတ္တဝါတို့ အပေါ် သနားစောင့်ရှောက် ချီးမြှောက်မှု၊ စီးပွားလိုလားမှုကို အကြောင်းပြု၍ တရားတော်ကို ဟောတော်မူပါကြောင်း” လျှောက်ထားကြသည်။ ထိုအခါ ဘုရားရှင် က “ငါဘုရား ထူးသောသဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်မြတ်ဖြင့် သိ၍ ဟောကြားတော်မူအပ်သော ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့ကို ရဟန်းတော်များအားလုံး အညီအမျှ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာ ငြင်းခုံခြင်း မရှိကြပဲ ကျင့်သုံးကြရမည်၊ ဓမ္မဝိနယတို့၌ ဝါဒကွဲပြား ငြင်းခုံမှု ဖြစ်ပွားလျှင် အချင်းချင်း ညှိနှိုင်း၍ ဖြေရှင်းနည်းများ၊ အကုသိုလ်မှ ထစေ၍ ကုသိုလ် တရားတို့၌ တည်သောသူသည် မိမိကိုယ်ကိုလည်း မကြွားဝါ၊ သူတပါးကိုလည်း မရှုံ့ချ။ ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်အတိုင်း လျော်လျောက်ပတ်စွာ ဟောကြားပါက တစုံ တခု အကြောင်းယုတ္တိရှိသော စွပ်စွဲခြင်း, ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချခြင်းသို့ မရောက်နိုင်ပုံကို အကျယ် တဝင့် ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

## ကိုးကား
မဟာပုဏ္ဏမသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ပုဗ္ဗာရုံကျောင်းတော် မိဂါရမာတု ပါသာဒ၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် အညတရ ရဟန်း၏လျှောက်ထားချက်အရ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ ငါးပါးရှိပုံ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးသည် ဆန္ဒလျှင်အကြောင်းရင်းရှိပုံ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးတို့၌ ဆန္ဒရာဂသည် ဥပါဒါန်ဖြစ်ပုံ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးတို့၌ ဆန္ဒရာဂထူးခြားပုံ။

အတိတ်၊ အနာဂတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အဇ္ဈတ္တ၊ ဗဟိဒ္ဓ ဩဠာရိက သုခုမ ဟီန ပဏီတ၊ ဒူရ သန္တိကဖြစ်သော ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ခန္ဓာဟူသောအမည်ဖြစ်ပုံ၊ မဟာဘုတ် လေးပါသည် ရူပက္ခန္ဓာဟု ပညတ်ခြင်း၏အကြောင်း၊ ဖဿသည် ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာဟု ပညတ်ခြင်း၏အကြောင်း၊ နာမ်ရုပ်သည် ဝိညာဏက္ခန္ဓာဟု ပညတ် ခြင်းအကြောင်းဖြစ်ပုံ။

အဿုတဝန္တပုထုဇဉ်၏ ခန္ဓာငါးပါကို အတ္တဟု ရှုမြင်ခြင်း၊ အတ္တကို ခန္ဓာ ငါးပါးရှိ၏ဟု ရှုမြင်ခြင်း၊ အတ္တ၌ ခန္ဓာငါးပါးဟု ရှုမြင်ခြင်း၊ ခန္ဓာငါးပါး၌ အတ္တဟု ရှုမြင်ခြင်းကြောင့် “သက္ကာယဒိဋ္ဌိ” ဖြစ်၏။ သုတဝန္တအရိယာသာဝကအား ခန္ဓာငါးပါး၌ ထိုကဲ့သို့ ရှုမြင်မှု မရှိခြင်းကြောင့် “သက္ကာယဒိဋ္ဌိ” မဖြစ်။

ခန္ဓာငါးပါးကိုစွဲ၍ သုခ-သောမနဿဖြစ်ခြင်းသည် “အဿာဒ၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တ ဝိပရိဏာမဓမ္မသည် “အာဒီနဝ”၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၌ ဆန္ဒရာဂကိုပယ်ခြင်းသည် “နိဿရဏ”။

အတိတ်၊ အနာဂတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အတ္တ၊ ဗဟိဒ္ဓ၊ ဩဠာရိက-သုခုမ၊ ဟီန-ပဏီတ၊ ဒူရ-သန္တိကဖြစ်သော ခန္ဓာငါးပါးကို “ငါဟာမဟုတ်၊ ငါမဟုတ်၊ ငါ၏အတ္တ မဟုတ်”ဟု မှန်ကန်သော ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် ရှုမြင်သောပုဂ္ဂိုလ်အား သက်ရှိ ကိုယ်ကာယ ပြင်ပနိမိတ်အားလုံးတို့၌ ငါဟူသောအခြင်းအရာ၊ ငါ၏ဥစ္စာဟူသော အခြင်းအရာ၊ အထင်ကြီးမှု မာနာနုသယတို့ မဖြစ်ကုန်ဟု မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။

ထိုအခါ အညတရ ရဟန်း၏စိတ်၌ “ခန္ဓာငါးပါးသည် အတ္တမဟုတ်၊ အတ္တမဟုတ်ဘဲပြုအပ်သောအမှုတို့ အဘယ်အတ္တသည် တွေ့ထိလိမ့်လတ္တံ့နည်း”ဟု အကြံအစည်ဖြစ်နေသည်သိတော်မူခြင်းကြောင့် ရဟန်းတို့ ဤသာသနာတော်၌ အချို့သော မောဃပုရိသသည် ဉာဏ်ပညာမရှိဘဲ၊ အဝိဇ္ဇာသို့ကပ်ရောက်လျက် တဏှာဟူသော အကြီးအကဲရှိသောစိတ်ဖြင့် ငါဘုရား၏သာသနာတော်ကို ကျော်လွန်၍ ပြေးသွားအပ်၏။ “သင်တို့ကို ထိုထိုဓမ္မတို့၌ ငါဘုရားဆုံးမတော်မူအပ်ကုန်ပြီဟု မိန့်တော်မူပြီး အနတ္တလက္ခဏသုတ် ဒေသနာတော်နည်းဖြင့် အရဟတ္တဖိုလ်ရောက်သည်အထိ ဟောကြားတော်မူပါသည်။ ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ရဟန်းတော် ခြောက်ကျိပ်တို့ အာသဝေါကုန်ခန်း ရဟန္တာဖြစ်တော်မူကြပါသည်။ ဤသုတ်၌ ခန္ဓာတစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီကို အညတရ ရဟန်းနှင့်တကွ ရဟန်းတို့အား မေးမြန်း၍ ဟောကြားတော်မူပါသည်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ်ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။

## ကိုးကား
စူဠပုဏ္ဏမသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ပုဗ္ဗာရုံကျောင်းတော် မိဂါရမာတု ပြာသာဒ်၌ (၁၅)ရက်ဥပုသ်နေ့ ညဉ့်လွင်တီးခေါင်ဝယ် ရဟန်းတော်အပေါင်း ခြံရံလျှက် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရဟန်းတော်များအား “အသပ္ပုရိသသည် အသပ္ပုရိသ, သပ္ပုရိသကို မသိနိုင်ပုံ၊ အသပ္ပုရိသ၏ အရည်အချင်း (၈)မျိုး အသပ္ပုရိသ၏ ဂတိသည် နိရယနှင့် တိရစ္ဆာနဂတိ ဖြစ်ပုံကိုလည်းကောင်း၊ သပ္ပုရိသသည် အသပ္ပုရိသနှင့် သပ္ပုရိသတို့ကို သိနိုင်ပုံ၊ သပ္ပုရိသ၏ အရည် အချင်း (၈)မျိုး၊ သပ္ပုရိသ၏ ဂတိသည် ဒေဝမဟတ္တ၊ မနုဿမဟတ္တ ဖြစ်ပုံတို့ကို အကျယ်ဝေဖန်၍ ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ သိသင့်သမျှ ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။

## ကိုးကား
ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနသုတ်

ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံ၍ မကြာမီ မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော် ဝေဠုဝန် ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေသော အရှင်အာနန္ဒာသည် ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာန ပုဏ္ဏား လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်နေသောအရပ်သို့ ကြွရောက်တော်မူသည့်အခါ ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနပုဏ္ဏားက အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်အား “အရဟံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဂုဏ်ရှင် ဘုရားဖြစ်နိုင်သောတရားအားလုံးကို အကုန်အစင်အခါခပ်သိမ်းသိနိုင်သော ရဟန်း တစ်ပါးမျှရှိပါသလော”ဟု မေးလျှောက်သဖြင့် အရှင်အာနန္ဒာမထေရ်က ထိုရဟန်းမျိုး မရှိပုံ၊ ဘုရားရှင်သည် မဖြစ်သေးသောအရိယာမဂ်ကို ဖြစ်စေပုံ၊ အရိယာမဂ်ကို ဟောတော်မူပုံ၊ ဘုရားရှင်သည်သာ မဂ္ဂညူ, မဂ္ဂဝိဒူ, မဂ္ဂကောဝိဒဖြစ်တော်မူပုံ၊ ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသောအရိယာမဂ်သို့ အတုလိုက်၍ ရဟန်းတော်များ ကျင့်သုံးကြပုံတို့ကို မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။

ထိုသို့စကားစမြည်ပြောဆို၍ မပြီးဆုံးသေးမီ ဝဿကာရပုဏ္ဏားရောက်ရှိလာပြီး အရှင်အာနန္ဒာနှင့် ဂေါပကမောဂ္ဂလ္လာနပုဏ္ဏားတို့ပြောဆိုနေကြသောစကားကို မေးလျှောက်ပြီး ဝဿကာရပုဏ္ဏားက “ဘုရားရှင် သက်တော်ထင်ရှားရှိတော်မူစဉ် မိမိ မရှိသည့်နောက် ကိုးကွယ်၍နေကြရမည့် ရဟန်းတစ်ပါး ကိုယ်တော်တိုင်ထားတော်မူ ခဲ့မှု ရှိ/ မရှိ၊ မထေရ်ကြီးများကိုယ်တိုင် ဘုရားရှင်အလား ရိုသေလေးစားနေကြရန် တင်မြှောက်ထားသည့် ရဟန်းတစ်ပါး ရှိ/မရှိ” မေးလျှောက်ထားပါသည်။ အရှင်အာနန္ဒာထေရ်က ထိုရဟန်းမျိုးမရှိကြောင်း ဖြေတော်မူပါသည်။ ထိုအခါ ဝဿကာရပုဏ္ဏားက အကြီးအကဲ ဦးစီးခေါင်းဆောင်မရှိပဲ ညီညီညွတ်ညွတ် နေနိုင်သော အကြောင်းကို မေးလျှောက်သည့်အခါ အရှင်အာနန္ဒာက “ငါတို့မှာ ကိုး ကွယ်ရာ ရှိပုံ၊ ဓမ္မကိုသာ ကိုးကွယ်ကြပုံ၊ ၁၅-ရက် တစ်ကြိမ် ဘုရားရှင်ပညတ်တော် မူထားသော သိက္ခာပုဒ်များကို ဂါမခေတ်အတွင်းရှိ ရဟန်းတော်များစည်းဝေးကြပြီး သိက္ခာပုဒ် ပါတိမောက်ကို ရွတ်ဖတ်၍ လွန်ကျူးသောရဟန်းကို ဓမ္မအတိုင်း ဆုံးမကြပုံ”ကို မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။ ဤသို့ အကျယ်တဝင့်ရှင်းလင်း ဟောတော်မူသော်လည်း ဝဿကာရပုဏ္ဏားက နားမလည်သဖြင့် ပြန်လည်မေးလျှောက်ပြန်ရာ အရှင်အာနန္ဒာက “ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် “ပသာဒနီယတရား ၁၀-ပါး”ကို ဟောတော်မူခဲ့ပုံ၊ ထိုပသာဒ နီယတရားဆယ်ပါးကို မိမိတို့ အရိုအသေအလေးအမြတ်ထားပြီး မြတ်နိုးပူဇော်ကြပုံကို တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီဖြင့် ရှင်းလင်းမိန့်ကြားတော်မူပါသည်။

ဝေဿကာရပုဏ္ဏားက “ဝေသာလီမြို့ ကူဋာဂါရသာလာကျောင်းတော်၌ နေတော်မူစဉ် ဘုရားရှင်သည် ဈာန်တရားကို ချီးမွမ်းတော်မူပုံ”ကို လျှောက်ထားပါသည်။ အရှင်အာနန္ဒာထေရ်က “ဘုရားရှင်သည် နီဝရဏမကင်းသည့် ဈာန်ကို မချီးမွမ်းပုံ၊ နီဝရဏကင်းသည့် ရူပဈာန်လေးပါးနှင့်ပြည့်စုံသူကိုသာ ချီးမွမ်းတော်မူပုံ”ကို မိန့်ကြားတော်မူရာ ဝဿကာရပုဏ္ဏားက ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်ကို ချီးမွမ်းပြီး ပြန်လည် ထွက်သွားပုံ၊ ဂေါပကမောဂ္ဂလာနပုဏ္ဏား၏မေးခွန်း ဖြေဆိုပြီးပုံကို မိန့်ကြားတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ-၌ အဇာတသတ်မင်း၏ စဏ္ဍပဇ္ဇောတမင်း၏အန္တရာယ်ကို သံသယရှိပုံ၊ ဤသုတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အချိန်၊ အရှင်အာနန္ဒာ၏ ဂေါပကမောဂ္ဂလာန ပုဏ္ဏားထံသို့ ကြွသွားတော်မူခြင်းအကြောင်း၊ ဝဿကာရပုဏ္ဏားက ရဟန်းတော်များသည် ရှေ့ကထက်ပို၍ ညီညီညွတ်ညွတ်ရှိကြခြင်း အကြောင်းကို မေးမြန်းပုံ၊ တိတ္ထိယတို့၏ သာဝကများဖြစ်သလို ဘုရားရှင်၏သာဝကများလည်း ဖြစ်နိုင်ပုံအကြောင်း၊ ဇမ္ဗူဒိပ်၌ သတင်းပျံ့နှံ့နေပုံ၊ ဝဿကာရပုဏ္ဏား၏ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း အကြောင်းတို့ကို ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။

## ကိုးကား
ဆဗ္ဗိသောဓနသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ “ခီဏာဇာတိ၊ ဝုသိတံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကတံ ကရဏီယံ၊ နာပရံ ဣတ္ထတ္တာယာတိ ပဇာနာမိ”ဟု အရဟတ္တဖိုလ်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးလေးမျိုးဖြင့် ပြောဆိုလာသော ရဟန်းကို (၁) တထာဂတဝေါဟာရ လေးမျိုး၊ (၂) ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါး၊ (၃) ဓာတ်(၆)ပါး၊ (၄) အဇ္ဈတို့ကဗာဟိရာယတန(၆)ပါး၊ ၅/၆ အတ္တပရ သဝိညာဏကကာယ ဗဟိဒ္ဓသဗ္ဗနိမိတ္တတို့၌ အဟင်္ကာရ, မမင်္ကာရ, မာနာနုသယ သမူဟတ-ဟူသော မေးမြန်းစိစစ် ချက်(၆)မျိုးတို့ဖြင့် မေးမြန်းစိစစ်၍ မှန်ကန်စွာ ဖြေဆိုနိုင်မှ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ရဟန္တာဟု လက်ခံသင့်ပုံကို ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် အကျယ်ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။

ခီဏာသဝ၊ ဝုသိတဝန္တ၊ ကတကရဏီယ၊ ဩဟိတဘာရ၊ အနုပ္ပတ္တသဒတ္တ၊ ပရိက္ခီဏဘဝသံယောဇန၊ သမ္မဒညာဝိမုတ္တတို့သည် ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ ဂုဏ်ပုဒ်များ ဖြစ်ပါသည်။ ဤသုတ်သည် ရဟန္တာ ဟုတ်၊ မဟုတ် စိစစ်သည့်သုတ်ဖြစ်ပါသည်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ရဟန္တာဟုတ်, မဟုတ် စိစစ်သော အခြားနည်း များနှင့် ပါဠိတော်လာ သိသင့်သောပုဒ်တို့၏ အဓိပ္ပါယ်များကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။

## ကိုးကား
စင်္ကီသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ဩပါသာဒဗြာဟ္မဏဂါမ နတ်တို့ကို ဗလိနတ်စာ ကြွေးရာ အင်ကြင်းတော၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဩပါသာဒဗြာဟ္မဏဂါမ၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော စင်္ကီဗြာဟ္မဏအမှူးရှိသော ပရိသတ်တို့အလယ်၌ စင်္ကီဗြာဟ္မဏ၏ လျှောက်ထားချက်အရ အသက် (၁၆)နှစ်သာရှိသေးသော ဗြာဟ္မဏပညာတတ် ခေါင်းဆောင် “ကာပဋိကလုလင်၏ မေးလျှောက်ချက်အရ “ဗြာဟ္မဏဝါဒသည် သူကန်းအဆက်ဆက်နှင့်တူပုံ၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ယုံကြည်ချက်သည် အခြေအမြစ်မရှိပုံ သဒ္ဓါ, ရုစိ, အနုဿဝ, အာကာရ ပရိဝိတက္က, ဒိဋ္ဌိနိဇာနန္တိ-တို့သည် အမှန်အမှား နှစ်မျိုးဖြစ်နိုင်ပုံ၊ သစ္စာကို စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ သစ္စာကို ထိုးထွင်း၍သိခြင်း၊ ဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း၊ ဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းအား များစွာ ကျေးဇူးပြုတတ်သော တရားတို့ကို အကျယ်ဝေဖန်၍ ဖြေကြားတော်မူပါသည်။ ကာပဋိကလုလင်သည် အဖြေအားလုံးကို ကျေနပ်နှစ်သက်ပါကြောင်း၊ ရှေးက ဦးပြည်း, ကြွယ်ဝ, မည်းညစ် ကုန်, ဗြဟ္မာ၏ခြေဖမိုးမှ မွေးဖွားကုန်သော ရဟန်းယုတ်တို့သည် အဘယ်မှာလျှင် တရားသဘောကို သိကြကုန်အံ့နည်း-ဟု အထင်မှားကြပုံ၊ ယခုအခါ ရဟန်းတို့၌ ရဟန်းဟူသော ချစ်ခြင်း၊ ကြည်ညိုခြင်း၊ ရိုသေခြင်းကို လွန်စွာ ဖြစ်စေပါကုန်၏။ ယနေ့မှစ၍ မိမိကို ဥပါသကာဟု မှတ်တော်မူပါ”ဟု လျှောက်ထားသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌-စင်္ကီဗြာဟ္မဏ၏ ဇာတိဂုဏ်အဖွင့်များ၊ ဘုရားရှင်၏ ဇာတိဂုဏ်အဖွင့်များ၊ မိမိတို့နှင့် ဘုရားရှင်၏ ကွာခြားရာ၌ ဥပမာများ၊ ရွှေအိုးကြီး လေးလုံး၊ ဘုရားရှင်ကို တိုင်းတာမရနိုင်ပုံ၊ ရာဟုအသူရိန်အကြောင်း၊ အန္ဓဝေဏီအဖွင့် အစရှိသည်တို့ကို လေ့လာနိုင်ပါသည်။

## ကိုးကား
အော်ဒီ

**အော်ဒီ** သည် 1909 ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော ဂျာမန်မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီသည် ဂျာမနီတွင် ရှည်လျားသောသမိုင်းကြောင်းရှိပြီး ၎င်းကို အော်ဒီ ကုမ္ပဏီ၏ ရှေ့ကဖြစ်သော အော်တိုသမဂ္ဂ ဟုခေါ်သော ဂျာမန်မော်တော်ကားထုတ်လုပ်သူလေးဦးဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ 1964 ခုနှစ်တွင် ဗော့စ်ဝဂ္ဂန် မှဝယ်ယူသောအခါ အော်တိုသမဂ္ဂ ကိုဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ 1969 တွင် Volkswagen သည် အော်တိုသမဂ္ဂ ၏ လုပ်ငန်းခွဲများကို ပေါင်းစည်းပြီး ယနေ့ခေတ် အော်ဒီ ကုမ္ပဏီဟု ခေါ်တွင်စေပါသည်။

## ကိုးကား
ဗဟုဓာတုကသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဘယ, ဥပဒ္ဒဝ, ဥပသဂ္ဂအားလုံးတို့သည် ဗာလကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ ပဏ္ဍိတကြောင့်မဖြစ်ပုံကို ရှင်းလင်း ဟောကြားတော်မူပြီး “ဝီမံသက, ပဏ္ဍိတ” ဖြစ်အောင် ပြုကျင့်ရမည်ဟု ဘုရားရှင် မိန့်ကြားတော်မူပါသည်။ အရှင်အာနန္ဒာ၏ မေးလျှောက်ချက်အရ ဓာတုကုသလ, အာယတနကုသလ, ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒကုသလ, ဌာနာဌာနကုသလဖြစ်သူသည် “ပဏ္ဍိတ, ဝီမံသက” ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူပါသည်။ ဓာတုကုသလဖြစ်သူသည် အဋ္ဌာရသဓာတုကုသလ, ပထဝီ, အာပေါ, တေဇော, ဝါယော, အာကာသ, ဝိညာဏ-ဟူသော ဓာတ် ၆-ပါး၊ သုခ, ဒုက္ခ, သောမနဿ, ဒေါမနဿ, ဥပေက္ခာ, အဝိဇ္ဇာ-ဟူသော ဓာတ် ၆-ပါး၊ ကာမ, နေက္ခမ္မ, ဗျာပါဒ, အဗျာပါဒ, ဝိဟိံသာ, အဝိဟိံသာ-ဟူသော ဓာတ် ၆-ပါး၊ ကာမ, ရူပ, အရူပ-ဟူသော ဓာတ်သုံးပါး၊ သင်္ခတ, အသင်္ခတ-ဟူသော ဓာတ် ၂-ပါးတို့၌ သိမြင်သောပုဂ္ဂိုလ်သည် “ဓာတုကုသလ ဖြစ်ပုံ။

အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါး, ဗဟိဒ္ဓါယတန ၆-ပါးတို့ကို သိမြင်သောပုဂ္ဂိုလ်သည် “အာယတနကုသလ” ဖြစ်ပုံ၊ အနုလောမ, ပဋိလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒကို သိမြင် သောပုဂ္ဂိုလ်သည် “ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒကုသလ” ဖြစ်ပုံ။

သောတာပန် အရိယာသာဝကသည် တစ်စုံတစ်ခုသော သင်္ခါရတရားကို နိစ္စ, သုခအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ တစ်စုံတစ်ခုသောဓမ္မကို အတ္တအားဖြင့်လည်းကောင်း မရှုမမြင်ပုံ၊ ပုထုဇဉ်များသာ ရှုမြင်ကြပုံ အာနန္ဒရိယကံငါးပါးကို မကျူးလွန်ပုံ ပုထုဇဉ် များသာ ကျူးလွန်ကြပုံ၊ ဘုရားရှင်မှတစ်ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မိမိဆရာဟု မညွှန်ပြပုံ။

လောကဓာတ်တစ်ခုတည်း၌ သဗ္ဗညုဘုရားရှင်တို့ တပြိုင်နက်တည်း မပွင့်ပုံ၊ စကြာမင်းနှစ်ပါး မပေါ်ပေါက်နိုင်ပုံ၊ အမျိုးသမီးများ ဘုရားရှင်, စကြာမင်း, သိကြားမင်း, ဗြဟ္မာမင်း, မာရ်နတ်မင်း-တို့ မဖြစ်နိုင်ကြပုံ။

ဒုစရိုက်နှင့် သုစရိုက်တို့ကို ပြောဆို ပြုလုပ် ကြံစည်နေသောသူတို့ အကျိုး ခံစားပုံ ခြားနားချက်-ဟူသော “ဌာနာဌာနကုသလပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပုံတို့ကို အကျယ်တဝင့် ရှင်းလင်း ဟောကြားတော်မူပါသည်။

ဤသုတ်တော်ကို “ဗဟုဓာတုကသုတ်တော် စတုပရိဝဋ္ဋသုတ်တော်” “ဓမ္မာဒါသသုတ်တော်” “အမတဒုန္ဒုဘိသုတ်တော်ဟု ဆောင်မှတ်နိုင်ပုံကို အရှင်အာနန္ဒာထေရ်အား ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူပါသည်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များနှင့် မှတ်သားဖွယ်ဗဟုဿုတ များစွာကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။

## ကိုးကား
မဟာစတ္တာရီသကသုတ်

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် “ရဟန်းတို့အကြောင်းနှင့်တကွ အခြံအရံနှင့်တကွ အရိယသမ္မာသမာဓိကို ဟောကြားပေအံ့၊ အရိယသမ္မာသမာဓိ၏အကြောင်းနှင့် အခြံအရံသည် ကျန်မဂ္ဂင်ခုနစ်ပါးဖြစ်ပုံ၊ ထိုမဂ္ဂင် ခုနစ်ပါးတွင် သမ္မာဒိဋ္ဌိသည် ရှေ့သွားခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပုံ၊ မိစ္ဆာမဂ္ဂင်ရှစ်ပါး, သမ္မာမဂ္ဂင် ရှစ်ပါး၏ အကျယ်သရုပ်သဘာဝ၊ သမ္မာမဂ္ဂင်ရှစ်ပါး၌ လောကီမဂ္ဂင်, လောကုတ္တရာ မဂ္ဂင် သရုပ်သဘာဝများ၊ သမ္မာမဂ္ဂင်များရရှိပြည့်စုံနေလျှင် မိစ္ဆာမဂ္ဂင်များကို ပယ်စွန့် နိုင်ပုံ၊ သမ္မာမဂ္ဂင်များပြည့်စုံမှု၌ သမ္မာဒိဋ္ဌိ သမ္မာဝါယာမ, သမ္မာသတိ သုံးပါးတို့ ပြေးဝင်(အတူတကွဖြစ်)ခြံရံပုံ၊ သမ္မာမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတွင် ရှေးရှေးမဂ္ဂင်ဖြစ်လျှင် နောက် နောက်မဂ္ဂင်များ ရှေ့နောက်အစဉ်ဖြစ်ပုံ၊ သမ္မာသမာဓိဖြစ်သူအား သမ္မာဉာဏ ဖြစ်သူအား သမ္မာဝိမုတ္တိဖြစ်ပုံ၊ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးနှင့်ပြည့်စုံသူသည် သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး မဂ္ဂင်ဆယ်ပါးနှင့်ပြည့်စုံသူသည် ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နိုင်ပုံ၊ သမ္မာဉာဏဖြင့် အကုသိုလ် ဓမ္မအားလုံး ကင်းပျောက်သွားပုံ၊ ဘာဝနာပြည့်ပြည့်စုံစုံဖြစ်ပုံ၊ သမ္မာမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား မိစ္ဆာမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးနှင့် မိစ္ဆာမဂ္ဂင်လျှင်ဖြစ်ကြောင်းရှိသော အကုသိုလ် တရားတို့ပျက်စီးပုံ၊ သမ္မာမဂ္ဂင်လျှင်ဖြစ်ကြောင်းရှိသော ကုသိုလ်တရားတို့ ဘာဝနာ ပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်ပုံ၊ မဂ်ကိုဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏ(သမ္မာ)ဉာဏ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်အား မိစ္ဆာဉာဏ်ပျက်စီးပုံ၊ မိစ္ဆာဉာဏ်လျှင်ဖြစ်ကြောင်းရှိသော အကုသိုလ်တရားတို့ ပျက်စီးပုံ၊ သမ္မာဝိမုတ္တိ (အရဟတ္တဖိုလ်)ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်အား မိစ္ဆာဝိမုတ္တိပျက်စီးပုံ၊ မိစ္ဆာ ဝိမုတ္တိဟူသော အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော များစွာသောအကုသိုလ်တရားတို့ ပျက်စီးပုံ၊ သမ္မာဝိမုတ္တိ-ဟူသော အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော များစွာသော ကုသိုလ်တရားတို့ တိုးပွားဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊

(သမ္မာဒိဋ္ဌိ အစရှိသော ကုသိုလ် ၁၀-ပါး၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ အစရှိသည်တို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သော များစွာသော ကုသိုလ် ၁၀-ပါး-ဟူသော) ကုသလပက္ခ ၂၀။ (မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအစရှိသော အကုသိုလ် ၁၀-ပါး၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအစရှိသော အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်သော များစွာသော အကုသိုလ်၁၀-ပါးဟူသော) အကုသလပက္ခ ၂၀ (အားဖြင့် ၄၀-သော တရားတို့ကိုပြခြင်းကြောင့်) မဟာစတ္တာရီသက ငါဘုရား ဖြစ်စေတော်မူအပ်ပြီ။ လောက၌ သမဏဖြစ်စေ၊ ဗြဟ္မဏဖြစ်စေ၊ နတ်ဖြစ်စေ၊ ဗြဟ္မာ ဖြစ်စေ၊ မာရ်နတ်ဖြစ်စေ တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ မဖြစ်စေနိုင်။

ဤမဟာစတ္တာရီသကသုတ်တော်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်သူတို့ရရှိနိုင်သော အပြစ်၊ ဥက္ကလဇနပုဒ်၌နေကြကုန်သော အဟေတုကဒိဋ္ဌိ၊ အကိရိယဒိဋ္ဌိ၊ နတ္ထိကဒိဋ္ဌိဖြစ်ကြကုန်သော ဝဿ, ဘညမည်သော သူနှစ်ယောက်တို့သည်သော်လည်း မဟာစတ္တာရီသက ဒေသနာတော်ကို မကဲ့ရဲ့ထိုက်၊ မပစ်ပယ်ထိုက်ဟု မှတ်ထင်ကြကုန်ပြီ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်းဟူမူ-ကဲ့ရဲ့ခြင်းမှကြောက်ခြင်း၊ ထိပါးချုပ်ချယ်ခြင်းမှကြောက်ခြင်း၊ သူတစ်ပါးစွပ်စွဲခြင်းမှကြောက်ခြင်းကြောင့်တည်းဟု ရဟန်းတို့အား တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီသော ဒေသနာတော်ကို အကျယ်အားဖြင့် ဟောကြားတော်မူပါသည်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ်ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။

## ကိုးကား
ဣသိဂိလိသုတ်

မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော်အနီး ဣသိဂိလိတောင်၌ ဘုရားရှင်သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဝေဘာရ၊ ပဏ္ဍဝ၊ ဝေပုလ္လ၊ ဂိဇ္ဈကူဋ-ဟူသော တောင်လေးလုံး၏ အခြား အမည်ပညတ်ဖြစ်ဘူးပြီး ဤဣသိဂိလိတောင်သည် ဣသိဂိလိ-ဟူသော အမည်ပညတ်သာ ဖြစ်ခဲ့ပုံဣသိဂိလိတောင်၌ ကြာမြင့်စွာသီတင်းသုံးနေဘူးကုန်သော (ပဒုမဒေဝီ၏ သားတော်)ပစ္စေကဗုဒ္ဓါဘုရားရှင်တို့၏ အမည်တော်များကို ဟောတော်မူပြီး အတိုင်း မသိ များကုန်သော ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ကို သင်တို့သည် ရှိခိုးကြကုန်လော့-ဟု ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ/ဋီကာတို့၌-ပဒုမဒေဝီနှင့် သားတော်ငါးရာတို့ ဆုတောင်းပုံကို ဖွင့်ပြထားပါသည်။

## ကိုးကား
ကာယဂတာသတိသုတ်

ဤသုတ်၌ ကာယဂတာသတိဘာဝနာပွားများပုံ (၁၈)နည်း၊ ကာယဂတာ သတိကို ပွားများနေလျှင် ကိလေသာမာရ် မနှိပ်စက်နိုင်ပုံ၊ ကာယဂတာသတိကို မပွား များပဲနေလျှင် ကိလေသာမာရ် နှိပ်စက်ခံရပုံ၊ ကာယဂတာသတိကို ပွားများလျှင် အရဟတ္တဖိုလ် အထိ ရရှိနိုင်ပုံ၊ ကာယဂတာသတိပွားများသောပုဂ္ဂိုလ်တို့ ရရှိခံစားနိုင်သော အကျိုး ၁၀-ပါးတို့ကို ဥပမာ ဥပမေယျတို့ဖြင့် ဘုရားရှင်က ရဟန်းတို့အား အကျယ် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

## ကိုးကား
ဗာလပဏ္ဍိတသုတ်

(၂)သုတ် ရှိပါသည်။

ဘုရားရှင် သာဝတ္ထိမြို့တော် ... သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ဗာလ, အသပ္ပုရိသ၏ လက္ခဏာသုံးမျိုး၊ ဗာလ အသပ္ပုရိသ၏ အကျင့်ငါးမျိုး၊ ဗာလ အသပ္ပုရိသနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆက်ဆံရေး၊ ကမ္မကာရဏ= ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ၂၆-မျိုး၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မိက ဒုက္ခ ဒေါမနဿ သုံးမျိုး၊ ရေ၌ဖြစ်သော ဆင်းရဲ၊ ငရဲဆင်းရဲအမျိုးမျိုး၊ တိဏဘက္ခ တိရစ္ဆာန၊ ဂူထဘက္ခတိရစ္ဆာန၊ အန္ဓကာရိကတိရစ္ဆာန၊ ဥဒကဇာတ တိရစ္ဆာန၊ အသုစိဇာတတိရစ္ဆာန၊ တိရစ္ဆာနဒုက္ခ၊ ကာဏကစ္ဆပဥပမာ၊ မနုဿတ္တ ဒုလ္လဘ တရဖြစ်ပုံ၊ ဗာလပုဂ္ဂိုလ်၏ မနုဿတ္တလာဘ၊ အက္ခဓုတ္တဥပမာ။ ပဏ္ဍိတ၊ သပ္ပုရိသ၏ လက္ခဏာ၊ သီလ၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကသုခ၊ သောမနဿသုံးမျိုး၊ တမလွန်ချမ်းသာ၊ စက္ကဝတေးမင်းအား ရတနာခုနစ်ပါးဆိုက်ရောက်ပုံ၊ ရတနာခုနစ်ပါး၏ စွမ်းအင် သတ္တိများ၊ စကြာမင်း၏ တန်ခိုးလေးမျိုး၊ စကြာမင်းနှင့် ပြည်သူများ ပဏ္ဍိတသပ္ပုရိသလူ့ဘဝ အစရှိသည့် (ဗာလအသပ္ပုရိသနှင့် ပဏ္ဍိတသပ္ပုရိသ)တို့ကို အကျယ် တဝင့် ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ်များစွာတို့ကို ဖွင့်ပြတော်မူထားပါသည်။
-----------------

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ ... သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် ဗာလနှင့် ပဏ္ဍိတတို့ တူညီမှုနှင့်ကွဲပြားမှုတို့ကို အကျယ်တဝင့် ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ မှတ်သားဖွယ် ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။

## ကိုးကား
ဒန္တဘူမိသုတ်

ဘုရားရှင် မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကြီး၏ သားတော် ဇယသေနမင်းသားက “အစိရဝတ သာမဏေ၏ တရားတော်ကိုနာယူပြီး “အပ္ပမတ္တ, အာတာပီ, ပဟိတစိတ္တ” ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဧကဂ္ဂစိတ္တ မဖြစ်နိုင်ပုံကို”ပြောဆိုမှုနှင့် ဆက်စပ်၍ အစိရဝတ သာမဏေ၏ လျှောက်ထားချက်အရ “ကာမဘောဂီပုဂ္ဂိုလ်များ ဧကဂ္ဂစိတ္တကို မသိမမြင်နိုင် မျက်မှောက် မပြုနိုင်ပုံကို “တောင်ထိပ်ပေါ်၌နေသော ယောက်ျား၏မြင်ကွင်းကို တောင်အောက်၌နေသော ယောက်ျားမမြင်နိုင်ပုံ ဥပမာဖြင့်လည်းကောင်း, တောဆင်ရိုင်းကို ဖမ်းယူပြီး ယဉ်ကျေးလိမ္မာသော ဆင်လိမ္မာဖြစ်အောင် ဆုံးမသောဥပမာဖြင့် အမျိုးကောင်းသား၏ ရှေးဦးစွာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် သူတော်စင်ဖြစ်ပုံ၊ ဘုရားရှင်၏ တရားတော်ကို နာယူပြီး တရားတော်၌ သက်ဝင်ယုံကြည်ပုံ၊ ရဟန်းပြုပုံ၊ ရဟန်းတရားကို ပွားများအားထုတ်ပြီး ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့်တကွ ရဟန္တာဖြစ်ပုံ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ ဂုဏ်ရည်များ “ဒန္တမရဏ” ဖြစ်ပုံကို ဘုရားရှင်က အစိရဝတသာမဏေအား ဟောတော်မူပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များ ရှိပါသည်။

## ကိုးကား
ဗာကုလသုတ်

အရှင်ဗာကုလထေရ် မဂဓနိုင်ငံ ရာဇဂြိုဟ်မြို့ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ် လူ့ဘဝက မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့သော အစေလကဿပ၏ မေးလျှောက် ချက်အရ အရှင်ဗာကုလထေရ်က မိမိ၏ အစ္ဆရိယ အဗ္ဘုတဓမ္မ ၃၆-ပါးကို ဟောပြတော်မူရာ အစေလကဿပ ရဟန်းပြု၍ ရဟန်းတရားအားထုတ်ရာ မကြာခင် ရဟန္တာဖြစ်ပုံ ရဟန်းတော်များအလယ် ထိုင်နေလျက် အရှင်ဗာကုလထေရ် ပရိနိဗ္ဗာန် စံတော်မူပုံကို ပြဆိုသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ၌-ဗာကုလထေရဝတ္ထု၊ နိဂြောဓထေရဝတ္ထုတို့နှင့်တကွ မှတ်သားဖွယ်များကိုလည်းကောင်း၊ ဋီကာ၌လည်း မှတ်သားဖွယ်တို့ကိုလည်းကောင်း ဤသုတ်ကို ဒုတိယသင်္ဂါယနာ၌ သင်္ဂါယနာတင် ထည့်သွင်းထားပုံကိုလည်းကောင်း ဖွင့်ပြထားပါသည်။

## ကိုးကား