လိင်တံ-မိန်းမကိုယ် လိင်ဆက်ဆံခြင်း

**လိင်တံ-မိန်းမကိုယ် လိင်ဆက်ဆံခြင်း** () သို့မဟုတ် **မိန်းမကိုယ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း** () သည် လူသားတို့၏ လိင်မှုကိစ္စတွင် အဓိက ထိုးသွင်းသည့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ထောင်မတ်နေသော လိင်တံကို မိန်းမကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူမဟုတ်သော တိရစ္ဆာန်များတွင် မိတ်လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် သံဝါသပြုခြင်းနှင့် တူညီသည်။ အဓိပ္ပာယ်တူ စကားလုံးများမှာ **vaginal sex**၊ **coitus** (*လက်တင်: coitus per vaginam*)၊ (ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော စကားပြောဘာသာစကားဖြင့်) **ရင်းနှီးမှု** (**intimacy**) သို့မဟုတ် (ကဗျာဆန်သော) **ချစ်တင်းနှောခြင်း**တို့ဖြစ်ပြီး၊ အချို့သော စကားလုံးများကို အခြားသော လိင်ဆက်ဆံခြင်းပုံစံများအတွက်လည်း အသုံးပြုကြသည်။ အတူနေထိုင်ခြင်းသည် နေထိုင်မှုပုံစံကို ဖော်ပြသည့် ဆက်စပ်အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။

လိင်ဆက်ဆံသည့် ကိုယ်နေဟန်ထား အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထည့်သွင်းပြီးနောက်၊ အခြားနည်းစနစ်များအပြင် တင်ပါးဆုံရိုးကို စည်းချက်ညီညီ တွန်းခြင်း သို့မဟုတ် ခါးရိုးကို လှည့်ခြင်းဖြင့် နောက်ထပ် လှုံ့ဆော်မှုကို မကြာခဏ ရရှိသည်။ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်မှာ သုက်ပိုးသည် အမျိုးသမီး၏ မျိုးပွားလမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဥကို သန္ဓေအောင်စေကာ လူသားတို့၏ မျိုးပွားခြင်း၏ နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်သော ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းကို စတင်နိုင်စေရန် အမျိုးသား သုက်လွှတ်ခြင်းကို ရောက်ရှိရန်ဖြစ်သည်။

## ဇီဝကမ္မ လုပ်ငန်းဆောင်တာ 
ကာမဂုဏ်ခံစားလိုသော ဆန္ဒသည် များသောအားဖြင့် လူသားတို့၏ အဓိက လှုံ့ဆော်မှုဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကလေးတစ်ဦး သို့မဟုတ် ကလေးများ ပိုမိုရရှိလိုသော ဆန္ဒလည်း ပါဝင်သည်။ မိန်းမကိုယ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း၏ ဇီဝကမ္မ လုပ်ငန်းဆောင်တာမှာ လူသားတို့၏ မျိုးပွားခြင်းဖြစ်သည်။ ကွန်ဒုံးမပါဘဲ လိင်ဆက်ဆံစဉ်တွင် သုက်ပိုးသည် မိန်းမကိုယ်အတွင်းသို့ ပထမဦးစွာ သုက်လွှတ်ခြင်းမပြုမီ အရည်နှင့်အတူ ဝင်ရောက်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အမျိုးသား သုက်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ပိုမိုများပြားသော ပမာဏဖြင့် ဝင်ရောက်သည်။

သုက်ပိုးသည် သားအိမ်ခေါင်းနှင့် သားအိမ်ကို ဖြတ်၍ အမျိုးသမီး၏ သားဥပြွန်များအတွင်းသို့ ရွေ့လျားသည်။ ၎င်းတို့သည် မျိုးအောင်နိုင်သော ဥဆဲလ်နှင့် မမျိုးဥကြွေပြီးနောက် သို့မဟုတ် မမျိုးဥကြွေနေစဉ် တွေ့ဆုံပါက၊ သို့မဟုတ် မမျိုးဥကြွေခြင်းသည် နာရီ သို့မဟုတ် ရက်အနည်းငယ်ကြာမှ ဖြစ်ပေါ်ပါက၊ သုက်ပိုးတစ်ကောင်သည် ၎င်းကို မျိုးအောင်နိုင်သည်။ ရရှိလာသော သန္ဓေသားသည် သန္ဓေသားလောင်း၏ အစောပိုင်းအဆင့်များအထိ ကြီးထွားလာပြီး၊ ထိုအတောအတွင်း သားအိမ်ပြွန်မှ သားအိမ်အတွင်းသို့ ရွေ့လျားသည်။ hCG ထုတ်လုပ်မှုစတင်ခြင်းနှင့်အတူ ဤဖွံ့ဖြိုးမှုအဆင့်ရှိ blastocyst ဟုခေါ်သော သန္ဓေသား၏ သားအိမ်နံရံတွင် တွယ်ကပ်ခြင်းသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းကို စတင်စေသည်။ သန္ဓေတားဆေးများ မသုံးစွဲပါက၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မျိုးအောင်နိုင်သော ရက်များအတွင်းတွင် သန္ဓေတည်နိုင်ခြေသည် အတော်အတန် မြင့်မားသည်။

ကလေး (ထပ်မံ) မလိုချင်သူများအတွက် သန္ဓေတားဆေးများသည် မိန်းမကိုယ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို မျိုးပွားခြင်း၏ ဇီဝကမ္မ လုပ်ငန်းဆောင်တာမှ ခွဲထုတ်စေနိုင်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် မျိုးပွားနိုင်သော အရွယ်ရှိ အမျိုးသမီးများပါဝင်သော စုံတွဲများ၏ ၅၇ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သည် ခေတ်မီ သန္ဓေတားနည်းများကို အသုံးပြုကြသည်။

လူသားများတွင် မျိုးပွားရာသီဟူ၍မရှိသောကြောင့် လက်တွဲဖော်များသည် မမျိုးဥကြွေချိန်ကို မခွဲခြားဘဲ ရာသီစက်ဝန်းတစ်လျှောက် လိင်တံ-မိန်းမကိုယ် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်သည်၊ အမျိုးသမီးသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေချိန်နှင့် သွေးဆုံးပြီးချိန်များတွင်ပင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဘေးကင်းသော လိင်ဆက်ဆံခြင်း၏ အခြေခံမူများသည် မျိုးပွားခြင်း လုပ်ငန်းဆောင်တာကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ သားသမီးရလိုသော စုံတွဲများသည် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) မှ အကြံပြုထားသော လိင်မှတဆင့် ကူးစက်တတ်သော ရောဂါများအတွက် စစ်ဆေးမှုများကို ရယူနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် တွေ့ရှိသော ကူးစက်မှုကို ဖယ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် ကုသပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ကွန်ဒုံးမသုံးဘဲ လိင်တံ-မိန်းမကိုယ် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။
 
လက်ရှိတွင် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ မိဘများသည် ဤနည်းဖြင့် သန္ဓေတည်ခဲ့သော လူဦးရေ ၇.၅ ဘီလီယံကျော် (ကမ္ဘာ့လူဦးရေ ၈ ဘီလီယံ) ရှိသည်။ သားအိမ်တွင်း သုက်သွင်းခြင်းနှင့် ပြင်ပသန္ဓေအောင်ခြင်းတို့ဖြင့် သန္ဓေတည်သော လူဦးရေအချိုးအစား တိုးလာနေသော်လည်း နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

## ဖော်ပြချက် 
''မှ ပန်းချီကားနို့သီးခေါင်းအား လှုံ့ဆော်ခြင်းနှင့်အတူ လိင်ဆက်ဆံခြင်း]]
လူသားများအပါအဝင် နို့တိုက်သတ္တဝါအားလုံးတွင် လိင်တံဖြင့် မိန်းမကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ခြင်းသည် မျိုးဆက်ဆက်လက်ရှင်သန်ရေးအတွက် အလိုအလျောက်ပြုမူသည့် အပြုအမူဖြစ်သည်။ လူသားများတွင် သင်ယူထားသည့် အပြုအမူသည်လည်း အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။

မိန်းမကိုယ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်မှုတွင် များသောအားဖြင့် ပွတ်သပ်ခြင်း၊ ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ လက်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း၊ ပါးစပ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း စသည့် အမျိုးမျိုးသော ပေါင်းစပ်မှုများဖြင့် လိင်မဆက်ဆံမီ နမ်းရှုပ်သုံးသပ်ခြင်းများ ပါဝင်သည်။ အမျိုးသမီးအတွက် အကြိုနမ်းရှုံ့သုံးသပ်ခြင်းမှ ရရှိသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိင်စိတ်နိုးကြားမှုနှင့် မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့ ထောင်မတ်ခြင်းသည် မိန်းမကိုယ်အတွင်းပိုင်း ဂျီ-စပေါ့၏ တုံ့ပြန်မှုအတွက် အဓိကလိုအပ်ချက်များဖြစ်သည်။

လိင်ဆက်ဆံသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားများ၊ အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသား၏ တင်ပါးဆုံရိုး လှုပ်ရှားမှုများ၊ ၎င်းတို့ကို မည်မျှ နှေးကွေးစွာ သို့မဟုတ် မြန်ဆန်စွာ ပြုလုပ်သည်နှင့် မည်မျှ နက်ရှိုင်းမှု အနည်းအများရှိသည်တို့သည် နိုးကြားမှုမျဉ်းကွေးနှစ်ခုအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ကြာချိန်ကို ကိုယ်နေဟန်ထားများ၊ ညင်သာသော သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများ၊ နှင့် လက်ဖြင့် အာရုံခံစားမှုရှိသော နေရာများကို ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။ လှုပ်ရှားမှုများအတွက် လိုအပ်ချက်များသည် အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသား နှစ်ဦးစလုံးအတွက် တစ်ဦးချင်းစီ ကွဲပြားခြားနားသည်။ အမျိုးသမီးများအတွက် မိန်းမကိုယ်ကြွက်သား လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် မိန်းမကိုယ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံစဉ် ၎င်းတို့၏ တင်ပါးဆုံရိုးကို တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားခြင်းသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေးကို တိုးစေသည်။ 

အမျိုးသားတစ်ဦး၏ နိုးကြားမှုမျဉ်းကွေးသည် များသောအားဖြင့် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး အမျိုးသမီးများအတွက် အချိန်များစွာ လိုအပ်သည်။ ၂၀၀၅ ခုနှစ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုအရ လိင်တံထည့်သွင်းချိန်မှ အမျိုးသား အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်၊ မိန်းမကိုယ်အတွင်း သုက်လွှတ်ချိန် (IELT) သည် ၀.၅၅ မိနစ်မှ ၄၄.၁ မိနစ်အထိ ကွဲပြားသည်။ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံရှိသော အမျိုးသားများသည် ၎င်းတို့၏ အမျိုးသမီးလက်တွဲဖော်အတွက် လိုအပ်သောအချိန်ကို ပေးရန်အတွက် နှောင့်နှေးစေသော နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုကြသည်။ အမျိုးသားအများစုသည် တစ်ကိုယ်ရေ အာသာဖြေခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ နိုးကြားမှုနှင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမှုကို တမင်တကာ နှောင့်နှေးရန် သင်ယူနိုင်သည်။ အမျိုးသားများသည် သဘာဝအားဖြင့် ပိုမိုမြန်ဆန်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ-

အမျိုးသားတစ်ဦးတွင် ၎င်း၏ လိင်တံထိပ်ဖျားသည် မိန်းမကိုယ်ဖြင့် အမြဲတမ်း ထိတွေ့နေပြီး၊ ၎င်းသည် အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ခံနေရသောကြောင့် အဝင်အထွက် လှုပ်ရှားမှုသည် ၎င်းအား အတော်အတန် မကြာမီ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ခြေများသည်။

အမျိုးသမီးများတွင် မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့သည် မိန်းမကိုယ်အဝနှင့် ဝေးကွာသောနေရာတွင် တည်ရှိပြီး မကြာခဏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတွေ့မှုမရှိပေ။

မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့သည် လိင်စိတ်နိုးကြားမှုနှင့် ထို့နောက် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် အဓိက လုပ်ဆောင်ချက်ရှိသည်။ 
အမျိုးသမီးအများအပြားအတွက် လိင်တံ၏ မိန်းမကိုယ်အတွင်း လှုပ်ရှားမှုသည် ၎င်းတို့၏ နိုးကြားမှုကို အနည်းငယ်သာ တိုးစေသည်။ အမျိုးသမီးအများအပြားသည် မိန်းမကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိသော မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့၏ အစိတ်အပိုင်းများနှင့် မိန်းမကိုယ်အတွင်းရှိ အာရုံခံစားမှုရှိသော နေရာများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုံလောက်သော အချိန်အထိ အဆက်မပြတ် လှုံ့ဆော်ခံရသောအခါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကြသည်။ လိင်စိတ်နိုးကြားမှုသည် လက်တွဲဖော်တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်လှည့်စီ သို့မဟုတ် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသည့်အထိ တိုးလာနိုင်သည်။ အမျိုးသမီး အထွတ်အထိပ်နှစ်မျိုး (မိန်းမကိုယ် သို့မဟုတ် မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့) ဟူသော ယူဆချက်သည် ခိုင်လုံမှုမရှိပေ။ ယင်းအစား လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံး ပါဝင်သော ရှုပ်ထွေးသည့် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့ လှုံ့ဆော်မှုမရှိဘဲ အမျိုးသမီး ၂၃.၃% သည် မိန်းမကိုယ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံစဉ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ၇၄% ရောက်ရှိသည်။

အမျိုးသားသည် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး အမျိုးသမီးသည် ၎င်း၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသောအခါ သူမသည် ၎င်း၏ ဆီးခုံရိုးနှင့် မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့ကို ပွတ်တိုက်နိုင်သည်။ 
ဘေးတိုက် လိင်ဆက်ဆံသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားတွင် လိင်တံသည် အတွင်း၌ လှုပ်ရှားနေစဉ် မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့ကို လှုံ့ဆော်ရန် အခွင့်အလမ်းများလည်း ရှိသည်။ ဖလန်ကွတ်တီ ကိုယ်နေဟန်ထားတွင် အမျိုးသားသည် ၎င်း၏ ပေါင်ဖြင့် သူမ၏ ဆီးခုံမို့မို့နှင့် မိန်းမကိုယ်အင်္ဂါစေ့ကို အနည်းငယ် ဖိအားပေးနိုင်သည်။

မိန်းမကိုယ်ဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်း၏ နောက်ထပ် ကွဲပြားမှုတစ်ခုမှာ လိင်တူချစ်သူ အမျိုးသမီးများက တစ်ဖက် သို့မဟုတ် နှစ်ဖက်ပါသော လိင်တံအတုကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:လိင်အပြုအမူများ
ကဏ္ဍ:လိင်မှုဗေဒ
ကဏ္ဍ:လိင်ဆက်ဆံခြင်း
ကဏ္ဍ:လိင်