ပုဗ္ဗယောဂ

**ပုဗ္ဗယောဂ** ဆိုသည်မှာ "ရှေးကပြုဖူးသော အားထုတ်မှု" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်းသည် ယခုဘဝတွင် တရားထူး၊ ဉာဏ်ထူးများ ရရှိရန်အတွက် အတိတ်ဘဝများစွာကတည်းက စိုက်ထူခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်ကောင်းမှုများကို ရည်ညွှန်းပါသည်။

### အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် နှင့် သဘောတရား
ပိဋကတ်ကျမ်းဂန်များတွင် ပုဗ္ဗယောဂကို အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း တွေ့ရသည်-
၁။  **ရှေးဘုရားရှင်တို့၏ သာသနာတော်၌ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားကို အားထုတ်ခဲ့ဖူးခြင်း။**
၂။  **ရှေးအတိတ်ဘဝတို့၌ တရားဓမ္မနှင့် သက်ဆိုင်သော အလေ့အကျင့်၊ အားထုတ်မှုများကို အဖန်ဖန် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးခြင်း။**

ဤအဓိပ္ပာယ်နှစ်ခုစလုံးသည် ယခုဘဝ၏ တရားထူးရရှိရေးအတွက် အလွန်အရေးပါသော အခြေခံအကြောင်းတရားဖြစ်ကြောင်း ညွှန်းဆိုနေပါသည်။

### ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်၏ အကြောင်းတရားတစ်ခုအဖြစ် ပုဗ္ဗယောဂ
ပုဗ္ဗယောဂ၏ အရေးပါပုံကို ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ် (အပြားအားဖြင့်သိသော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ဉာဏ်) ရရှိခြင်း၏ အကြောင်းတရားများတွင် ထင်ရှားစွာတွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်အဋ္ဌကထာအရ ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ရန် အကြောင်း (၅) ပါးရှိပြီး၊ ပုဗ္ဗယောဂသည် ၎င်းတို့ထဲတွင် အရေးအကြီးဆုံး အင်္ဂါရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်-

# **အဓိဂမ** - ယခုဘဝတွင် အရိယမဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ်သို့ ဆိုက်ရောက်ခြင်း။
# **ပရိယတ္တိ** - ဘုရားရှင်၏ တရားစကားတော်များကို သင်ယူခြင်း။
# **သဝန** - တရားတော်ကို အရိုအသေ အလေးအမြတ်ပြုကာ နာယူခြင်း။
# **ပရိပုစ္ဆာ** - ခက်ခဲသော အနက်အဓိပ္ပာယ်များကို မေးမြန်းစုံစမ်းခြင်း။
# **ပုဗ္ဗယောဂ** - ရှေးဘဝများက ပြုလုပ်ခဲ့သော အားထုတ်မှု။

သမ္မောဟဝိနောဒနီအဋ္ဌကထာက ဤအချက်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစေရန် "ပရိယတ္တိ၊ သဝန၊ ပရိပုစ္ဆာတို့သည် ရှေးဘဝက ရှိချင်မှရှိမည်။ သို့သော် **ပုဗ္ဗယောဂ** ဟူသော သင်္ခါရတရားတို့ကို ဝိပဿနာရှုပွားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိဘဲ ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်ကို ရရှိခြင်းမည်သည် မရှိနိုင်" ဟု ဆိုထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝိပဿနာအားထုတ်မှုဟူသော ပုဗ္ဗယောဂသည် ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အကြောင်းရင်းခံ ဖြစ်သည်။

### ပုဗ္ဗယောဂ၏ အဆင့်အတန်း
ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂအဋ္ဌကထာက ပုဗ္ဗယောဂကို ပိုမိုတိကျစွာ ဖွင့်ဆိုထားသည်-

> "ပုဗ္ဗယောဂ မည်သည်မှာ ရှေးဘုရားရှင်တို့၏ သာသနာတော်အတွင်း၌ ဆွမ်းခံအသွားအပြန်တွင်ပင် ကမ္မဋ္ဌာန်းကို မပြတ်ပွားများအားထုတ်ခြင်း (ဂတပစ္စာဂတိကဝတ်) ဖြင့် **သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်** တိုင်အောင် ဝိပဿနာကို အားထုတ်ခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။"

ဤဖွင့်ဆိုချက်အရ ပုဗ္ဗယောဂနှင့် ပြည့်စုံသူသည်-
* **နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်** (ရုပ်နာမ်တို့ကို ပိုင်းခြားသိသောဉာဏ်)
* **ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်** (အကြောင်းအကျိုးကို ပိုင်းခြားသိသောဉာဏ်)
* **သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်** (သင်္ခါရတရားတို့အပေါ် လျစ်လျူရှုနိုင်သော အဆင့်မြင့်ဝိပဿနာဉာဏ်) တို့ကို ရှေးဘဝကတည်းက ရရှိခဲ့ပြီးသူ ဖြစ်သည်။

### ပုဗ္ဗယောဂသည် အဓိကာရကောင်းမှုပင်ဖြစ်ခြင်း
ဤသို့ ရှေးဘဝများကတည်းက စူးစိုက်အားထုတ်ခဲ့သော ဝိပဿနာကျင့်စဉ်ကိုပင် **အဓိကာရကောင်းမှုကုသိုလ်** ဟု ခေါ်ဆိုပါသည်။ ၎င်းသည် မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ရရှိရေးအတွက် အခြေခံအကျဆုံးနှင့် အခရာအကျဆုံးသော ပါရမီဖြည့်ကျင့်မှု ဖြစ်သည်။ ဤအားထုတ်မှုသည်-
* **ဝိဇ္ဇာမျိုးစေ့** ဖြစ်သည် - အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိပဿနာသည် ဝိဇ္ဇာ (၈) ပါးတွင် တစ်ပါးအပါအဝင်ဖြစ်၍ အမှန်တရားကို သိမြင်နိုင်သော ပညာစွမ်းရည်ကို ပေးသည်။
* **စရဏမျိုးစေ့** ဖြစ်သည် - အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိပဿနာသည် စရဏတရား (၁၅) ပါးတွင် "ပညာ" အဖြစ်ပါဝင်၍ ကောင်းသောအကျင့်ကို ဖြစ်စေသည်။

### နိဂုံး
နိဂုံးချုပ်ရလျှင်၊ **ပုဗ္ဗယောဂ** ဆိုသည်မှာ သာမန်ကောင်းမှုကုသိုလ်မျှသာမဟုတ်ဘဲ၊ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုရန်အတွက် အတိတ်ဘဝများစွာကတည်းက စိုက်ထုတ်လေ့ကျင့်ခဲ့သော၊ အထူးသဖြင့် **ဝိပဿနာဘာဝနာ** ကို အဆင့်မြင့်စွာ အားထုတ်ခဲ့ဖူးသည့် အလေ့အကျင့်ကောင်း၊ အားထုတ်မှုကောင်းကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် ယခုဘဝတွင် အရိယမဂ်၊ အရိယဖိုလ်နှင့် ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်ကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ဉာဏ်ပညာများ ရရှိရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခြေခံအကြောင်းတရားနှင့် အဓိကာရကောင်းမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဆက်စပ်ဖတ်ရှုရန်

### ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝေါဟာရများ
ကဏ္ဍ:ပါဠိဝေါဟာရများ

ပြင်ပလင့်များ
*