open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ဘဲရစ်

ဝမ်းဘဲနှင့်မျိုးစဉ်တူ၊ မျိုးရင်းတူနှင့် မျိုးရင်းခွဲတူသော အခြားဝမ်းဘဲတစ်မျိုးလည်း ရှိသေးသည်။ ယင်းမှာ ဘဲရစ်ဖြစ်သည်။ ဘဲရစ်သည် မြန်မာနိုင်ငံတွင် အမြဲနေထိုင်သော ငှက်မျိုးမဟုတ်သော်လည်း အောက်တိုဘာလမှ ဖေဖော်ဝါရီလလယ်အထိ လာရောက်နေထိုင်သောငှက်ဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံသို့ ဒေသပြောင်း၍ လာရောက်နေထိုင်သော ငှက်များတွင် ဘဲရစ်သည် အများဆုံးတွေ့နိုင်သော ငှက်မျိုးဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ အနှံ့အပြားတွင် ဘဲရစ်ကိုတွေ့နိုင်သော်လည်း မြန်မာနိုင်ငံ၏မြောက်ဘက်နှင့် အလယ်ပိုင်းတို့တွင် ပို၍အတွေ့ရများသည်။

ဘဲရစ်၏ကိုယ်အလျားသည် ၂၂ လက်မရှိ၍ ဘဲရစ်ဖို၏အမြီးအတောင်များသည် သာမန်ဝမ်းဘဲ၏ အမြီးအတောင်ထက် လေးလက်မ ပို၍ရှည်သည်။ ဘဲရစ်၏ ကိုယ်ထည်သည် သေးသေးသွယ်သွယ်ရှိပြီးလျှင် လှပသည်။ လည်ပင်းရှည်ပြီးလျှင်အမြီးချွန်သည်။ အရွယ်မရောက်သေးသော ဘဲရစ်အဖိုသည် ဘဲရစ်အမနှင့်တူ၏။ ရေမှအထတွင် အတန်ငယ်ခဲယဉ်းသော်လည်း ပျံသန်းရာတွင်လည်း အလွန်လျင်မြန်သည်။ အတောင်ရိုက်ခတ်ရာတွင်လည်း လျင်မြန်ပြီးလျှင် သွားကြား လေသံကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်သည်။

ဘဲရစ်သည် များသောအားဖြင့် ဆိတ်ညိမ်စွာ နေလေ့ရှိသော်လည်း ဘဲရစ်အမကမူ တခါတရံ အသံပြုတက်သည်။ ဘဲရစ်သည် အလွန်ကြောက်တတ်သော ငှက်မျိုးဖြစ်သည်။ အကောင် ၂ဝ မှ ရာပေါင်းများစွာအထိ ရှိသော ဘဲရစ်အုပ်ကို ထုံးအိုင်၏အလယ်တွင် တွေ့တတ်ရာ သေနတ် ပစ်ဖောက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် တစ်အုပ်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ရှိသည်။ ရခိုင်ပြည်နယ်တွင် လူမရောက်နိုင်သည့် လမုတောစိမ့်တောများ အတွင်း၌ နေ့အခါတွေ့ရ၍ ညဉ့်အခါတွင် မှော်များရှိသည့် တိမ်သော ရေချိုရေအိုင်များတွင် ကျက်စားသည်။ ဘဲရစ်ကို သတ္တဗေဒ(ပါဏဗေဒ‎)အလိုအရ '*"*အနပ် အကူတာ အကူတာ*"*' ဟုခေါ်သည်။ 

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:ဘဲ
ကဏ္ဍ:ဘဲ (မျိုးစု)
ဘဲအ

**ဘဲအ** သည် ဝမ်းဘဲနှင့် အမျိုးစဉ်တူ၊ မျိုးရင်းခွဲတူ ငှက်ဖြစ်သည်။ ဘဲအသည် မြန်မာနိုင်ငံသို့ နိုဝင်ဘာလမှ မတ်လအထိ လာရောက်လေ့ရှိသော ငှက်မျိုးပင်ဖြစ်သော်လည်း ယင်းကိုတွေ့ရခဲသည်။ ဘဲအ၏ အလျားမှာ ၁၉ လက်မရှိသည်။ ဘဲအ အမ၏ အရောင် 
မှာ အညိုရောင်အနုတွင် အညိုရင့်ရောင် အကွက်များရှိသည်။ နှုတ်သီးမှာ 
အခြားဘဲမျိုးများထက်တိုပြီးလျှင် အမွှေးအတောင်၏ အရောင်မှာ အနီရောင် 
ပို၍ ထနေလျက် အမြီးချွန်လည်းရှိသဖြင့် ခွဲခြား၍သိနိုင်လေသည်။ ဘဲအ 
တွင် အဖိုရော အမ၌ပါ ရင်ပတ်ဖြူများရှိသဖြင့် ထူးခြားလေသည်။

ဘဲအ အဖို၏အသံမှာ ကျယ်လောင်ပြတ်သား၍ သာယာသော 
လေချွန်သံမျိုးဖြစ်သည်။ အမ၏အသံမှာ ညည်းသံမျိုးဖြစ်သည်။
ဘဲအသည်လည်း ဘဲရစ်နှင့် ဘဲခေါင်းစိမ်းတို့ကဲ့သို့ပင် ကြောက် 
တတ်သဖြင့် သေနတ်သံကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ရှိသော ငှက်မျိုးဖြစ်သည်။ ပျံသန်းသောအခါ များသောအားဖြင့် တန်း၍ပျံ သန်းလေ့ရှိကြသော်လည်း မညီမညာနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ကိုပြောင်းလဲ၍ ပျံသန်း တတ်ကြသည်။ ဘဲအကို သတ္တဗေဒ(ပါဏဗေဒ‎) အလိုအားဖြင့် အနပ်ပင်နဲလုပ် (Anas penelope )ဟုခေါ်သည်။ 

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:ဘဲ
ကဏ္ဍ:ဘဲမျိုးရင်းဝင် ငှက်များ
ဘဲကျားလေး

**ဘဲကျား** အဖိုများသည် မျက်စိမှ ကုတ်ပိုးအထိ အစိမ်းရင့်ရောင် အရစ်ရှိပြီး နီညိုရင့်ရောင် ဦးခေါင်းနှင့် ကိုယ်လုံးမီးခိုးရောင် ရှိသည်။ အမများမှာ အညိုရောင်ပြောက်ကျား ဖြစ်သည်။ ကိုယ်အလျား ၁၅ လက္မခန့် ရှိသည်။ ရေကန်များ၊ စိမ့်တောများတွင် တွေ့ရသည်။ အုပ်စုကြီးများ ဖွဲ့လျက်နေသည်။ အလွန်မြန်ဆန် အားကောင်းစွာ ပျံသည်။ အဖိုများသည် ညင်သာသော ခေါ်သံပြုပြီး အမများသည် လန့်ဖျပ်ရသည့်အခါ  ကွိုက် ဟု စူးရှသော သံမြင့်ဖြင့် ခေါ်သံပေးသည်။ အောက်တိုဘာလမှ မတ်လအတွင်း တွေ့ရသော ဆောင်းခိုငှက်ဖြစ်သည်။ 

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဘဲ
ကဏ္ဍ:ဘဲ (မျိုးစု)
စံတင်

## စံတင်၊ ဦး
ထားဝယ်မြို့ ပိန္နဲတောရပ်၊ ဦးလူညို၊ ဒေါ်ပိုတို့မှ ၁၉၃၁ ခုတွင် ဖွားမြင်သည်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ၁၉၅၇ တွင် မြန်မာစာ ဂုဏ်ထူးတန်း အောင်မြင်သည်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ၁၉၆၈ တွင် ကထိက အဖြစ် လည်းကောင်း၊ ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု လီနင်ဂရက် တက္ကသိုလ် အရှေ့ပိုင်း ဘာသာရပ်များ၊ မဟာဌာနတွင် မြန်မာစာ ပါမောက္ခအဖြစ် (၁၉၇၀-၇၂) လည်းကောင်း၊ ပြင်ဦးလွင် စစ်တက္ကသိုလ် (၁၉၆၆ - ၆၈) စသည်တို့တွင် မြန်မာစာ ဌာနမှူး ကထိက အဖြစ်လည်းကောင်း တာဝန် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ မဟာဝိဇ္ဇာဘွဲ့အတွက် နန်းတွင်း ဇာတ်တော်ကြီးများ သမိုင်းကို ပြုစုခဲ့သည်။ ရှုမဝနှင့် အခြားမဂ္ဂဇင်း အချို့တွင် 'မြန်မာဂုဏ်စံတင်' အမည်ဖြင့် ဆောင်းပါးအချို့ ရေးခဲ့သည်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် မဂ္ဂဇင်း စာတည်းမှူး အဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် တွင် မြန်မာစာဌာန ကထိက အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီး အငြိမ်းစား ယူခဲ့သည်။ ဦးစံတင်သည် ဒေါ်သန်းခင်နှင့် လက်ထပ် ထိမ်းမြား၍ သားနှစ်ယောက် ( ကောင်းမြတ်သူ၊ ဘုန်းမြတ်သူ ) တို့ ထွန်းကားခဲ့သည်။ ယခုအခါ အမှတ် ၁၈၊ မအူပင်လမ်း၊ စမ်းချောင်းမြို့နယ်၊ ရန်ကုန်၌ နေထိုင်လျက် ရှိသည်။
ဟင်္သာ၊ တောဘဲနှင့် အလားတူငှက်များ

**ဟင်္သာ၊ တောဘဲနှင့် အလားတူငှက်များ** (**Anseriformes**) () ဆိုသည်မှာ တိရစ္ဆာန်လောကရှိ မျိုးပေါင်း(classis)ဖြစ်သော ငှက်များ၏မျိုးစဉ်(ordo)၌ ပါရှိသော အမည်ဖြစ်သည်။ အန်စာရီ‌ဖောမီး မျိုးစဉ်တွင် ဟင်္သာ၊ တောဘဲနှင့် အလားတူငှက်များ ပါရှိသည်။ 
*စစ်စလီငှက်
*စစ်စလီခေါင်းမဲ
*ဘဲခေါင်းစိမ်း‎
*ဝမ်းဘဲ‎(သို့) ဂျားမ
*ဘဲအ‎
*ဘဲရစ်
*ရေဝမ်းဘဲ
*ဟင်္သာ/စက္ကဝါက်
*တောဘဲ/မန်ဒါလီ
*မောက်တင်
*ကလကတ်(ကရကတ်) 
*ဘဲကျား(ဘဲတောင်ကျား)
*ဘဲပြာကလေး

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:ဟင်္သာ၊ တောဘဲနှင့် အလားတူငှက်များ
ကဏ္ဍ:ငှက်မျိုးစဉ်များ
မျိုးရင်း

သတ္တလောကရှိ တိရစ္ဆာန်များအား အမျိုးတူသော အုပ်စုများ ခွဲခြားထားခြင်းကို မျိုးပေါင်း (Class)ဟု ခေါ်သည်။ 
* မျိုးပေါင်း၏ အောက်တွင် မျိုးစဉ် (Order) ရှိသည်။
* မျိုးစဉ်၏အောက်တွင် **မျိုးရင်း (Family)** ရှိသည်။

[center|thumb|410x410px|ဇီဝမျိုးရိုးခွဲခြားခြင်းဆိုင်ရာ အဓိကအဆင့်များ၊ နယ်ပယ်(Domain)၊ [လောက (ဇီဝဗေဒ)|လောက(kingdom)၊ မျိုးပေါင်းစု(phylum)၊ မျိုးပေါင်း(class)၊ မျိုးစဉ်(order)၊ မျိုးရင်း(family)၊ မျိုးစု(genus)၊ မျိုးစိတ်(species)။ မြေခွေးနီ၏ ဇီဝမျိုးရိုးခွဲပုံအဆင့်များကို ဤပုံတွင် နမူနာအနေဖြင့် ယှဉ်ကြည့်နိုင်ရန် ပြထားသည်။]]

## ကိုးကား
စစ်စလီခေါင်းမဲ

**စစ်စလီခေါင်းမဲ** (Wandering Whistling Duck)

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:စစ်စလီ ဘဲများ
စက္ကဝါက်

**စက္ကဝါက်** ('***) သည်  **ဟင်္သာမျိုးနွယ်ဝင်*' (ဘဲ)ငှက်များအားလုံးကို ခြုံငုံ၍ သုံးနှုန်းသော အမည်နာမဖြစ်သည်။ ပါဏဗေဒအလိုအရ အန်နာတီဒီး (Anatidae) မျိုးရင်း၊ တဒ္ဒေါနီနီး (Tadorninae) မျိုးရင်းခွဲမှ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ မျိုးရင်းတူ (ဘဲ)ငှက်များအစုအဖွဲ့ဖြစ်သည်။ မျိုးစုဝင် ငှက်အများစုသည် ကြီးမားသော ဘဲနှင့် ဘဲငန်း ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိကာ ဟင်္သာ၊ တောဘဲနှင့် အလားတူငှက်များ မျိုးစဉ်- "အန်စာရီဖောမီး (Anseriformes)" အတွင်း ပါဝင်ကြသည်။

စက္ကဝါက် ဟူသည့် ဝေါဟာရသည် ပါဠိစကား "*စက္ကဝါက*"မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တောင်ပေါက်ဓာန်တွင် "*၎င်းစက္ကဝါက်ငှက် ဟူသည် မြစ်နား၊ ကမ်းနား၌ အဖိုအမနှစ်ကောင်တွဲ၍ နေတတ်သော....ငှက်မျိုးပင်တည်း*" ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ယင်း တောင်ပေါက်ဓာန် အနက်ဖွင့်ဆိုမှုအပေါ်  မှီငြမ်း၍လည်း မြန်မာဝစ်ရှင်နရီ၌ "*အဖိုအမနှစ်ကောင်တွဲ၍နေတတ်သော ရေဘဲတစ်မျိုး*" ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ကြောင်းတူသံကွဲဖော်ပြချက်တွင် "*ဟင်္သာ*" ဟူ၍လည်းကောင်း အနက်ဖွင့်ဆိုထားသည်။'' မှ ရယူထားခြင်းဖြစ်သည်။

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:ဘဲ
သစ်တောက်ကျား

ဝမ်းဗိုက်နှင့် ရင်အုပ်ပေါ်တွင် အနက်ပြောက်နှင့် အပေါ်ပိုင်းတွင် အဖြူနှင့် အနက်စင်း ရှိပြီး သေးငယ်သော ငှက်မျိုးဖြစ်သည်။ အဖိုများတွင် ဦးခေါင်း၌ အနီပြောက်များရှိသည်။ ကိုယ်အလျား ၆ လက္မခန့်ရှိသည်။ ကုန်းနိမ့် မြင့်မရွေး သစ်တောများတွင် တွေ့ရသည်။ လှုတ်ရှားသည့်အခါ လျင်မြန်သွက်လက်သည်။ စုံတွဲတွေ့ရလေ့ရှိသည်။ ကစ် (သို့) ပစ် ဟု 
သံပြတ်အော်ပြီး ကွိုက် ကွိုက် ကွိုက် ဟု ခေါ်သံပေးသည်။ ဒီဇင်ဘာလမှ ဧပြီလအတွင်း သားပေါက်သည်။ ဌာနေငှက် ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သစ်တောက်ငှက်များ
သစ်တောက်နီ

**သစ်တောက်နီ** သည် အနီရင့်ရောင်ဖြစ်ပြီး အပေါ်ပိုင်းတွင် အနက်စင်းများ ရှိသည်။ နှုတ်သီးမှာ အနက်ရောင်ဖြစ်သည်။ အဖိုများတွင် အနီရောင် ပါးစုန့်ကွက် ရှိသည်။ ကိုယ်အလျား ၁၂ လက္မခန့် ရှိသည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင် အမြင့်ပေ ၃၀၀၀ အထိ မြေပြန့်လွင်ပြင်နှင့် တောင်ခြေရှိ သစ်တောများတွင် တွေ့ရသည်။ သစ်ပင်ပေါ်နှင့် မြေပြန့်တွင် ပရွက်ဆိတ်နှင့် ခြများကို စားသောက်သည်။ နှာမှုတ်သံဖြင့် ကျွိ ကျွိ ကျွိ ဟု ခေါ်သံပေးသည်။ ဖေဖော်ဝါရီလနှင့် ဇွန်လအတွင်း သားပေါက်သည်။ ဌာနေငှက် ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:သစ်တောက်ငှက်များ
အာဖရိကတိုက်၏ တိရစ္ဆာန်မျိုးကွဲများ

အာဖရိကတိုက် သစ်တောဒေသ၌ သားကောင်များ အလွန်ပေါ များသည်။ အာဖရိတိုက်မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် ဥရောပတိုက် တောင်ပိုင်း၌ တွေ့ရလေ့ရှိသော တိရစ္ဆာန်မျိုးကို တွေ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် ဆဟာရသဲကန္တာရ၏ တောင်ဘက်တွင် တောဆိတ်၊ သစ်ကုလားအုပ်၊ မြင်းကျား၊ ကျွဲ၊ ကြံ့၊ ဆင်၊ ခြင်္သေ့၊ သစ်နက်၊ ကျားသစ်၊ ဟိုင်းအီနာကောင်၊ ခွေးအ၊ မျောက်ဝံတို့ကဲ့သို့ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို တွေ့ရသည်။ ရှေးအခါက အာဖရိကတိုက်တွင် ဆင်များ အများအပြား တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင် အစွယ်အလို့ငှါ ဆင်များကို ဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်ကြသောကြောင့် များများစားစား မတွေ့ရတော့ချေ။ သဲကန္တာရမှတစ်ပါး အခြားနေရာများ၌ငှက်နှင့် တွားသွားကောင်များကို တွေ့ရသည်။ အာဖရိကတိုက်ရှိ ငှက်များသည် များသောအားဖြင့် အမွေးအတောင်များ အလွန်လှပသော်လည်း အသံသာယာစွာ မအော်မြည်တတ်ကြချေ။ သဲကန္တာရ ခရီးသည်များအတွက် အလွန်အသုံးဝင်သော ကုလားအုပ်များကိုလည်း တွေ့ရှိရသည်။ ဆဟာရသဲကန္တာရ၏ တောင်နှင့် အနောက်ဘက်တို့တွင် ငှက်ကုလားအုပ်များ ရှိသည်။ မိကျောင်းခေါင်းရှည်နှင့် ရေမြင်းများကိုမူ စိမ့်များနှင့် ချောင်းများ၌ တွေ့နိုင်သည်။ 

## ကိုးကား
      ကဏ္ဍ:တိရစ္ဆာန်များ
ကဏ္ဍ:ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲ
ခရီးသွားစဉ်၌ ယဉ်ကျေးခြင်း

**ခရီးသွားစဉ်၌ ယဉ်ကျေးခြင်း** သည် ယဉ်ကျေးမှုအရပ်ရပ်ထဲမှ တစ်ချက်အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ခရီးသွားစဉ်၌ ယဉ်ကျေးခြင်းတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် (၁၁) မျိုးရှိသည်။ ထို (၁၁) မျိုးမှာ -

# ရထားနှင့်ဖြစ်စေ၊ သင်္ဘောဖြင့်ဖြစ်စေ အခြားသောယာဉ်တို့ဖြင့်ဖြစ်စေ ခရီးသွားသောအခါ အတင်းတိုး၍ မဝင်ရ၊ အားနည်းသူများကို ပထမဦးစွာ အခွင့်အရေးပေးရာ၏။ (ခရီးသွားစဉ်သူတစ်ပါးအား အထူးသဖြင့် အားနည်းသူများအား တတ်နိုင်သမျှ ကူညီရာ၏။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မကူညီစေကာမူ မိမိအတွက် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေသင့်၊ တံခါးကိုဖွင့်ပေးခြင်း၊ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ယူပေးခြင်း၊ အတက်အဆင်း၌ လွယ်ကူစွာရှိစေရန် ကူညီခြင်း၊ လေးသောဝန်ကို ပင့်ပေးခြင်း၊ ချပေးခြင်း စသည်ဖြင့် ချမ်းသာစွာ သွားလာနေထိုင်နိုင်ကြရန် ကြိုးစား၍ ကူညီရာ၏။)
# မိမိအတွက် သင့်လျော်သည်ထက်ပို၍ နေရာမယူသင့်။
# ထိခိုက်မိ၍သော်လည်းကောင်း၊ တစ်စုံတစ်ရာကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ တောင်းပန်ရန်ရှိခဲ့လျှင် နှောင့်နှေးကြန့်ကြာခြင်းမရှိစေဘဲ တောင်းပန်ရာ၏။
# ကျေးဇူးတင်သင့်လျှင်တင်ကြောင်း၊ အပြစ်မှခွင့်လွှတ်ကြောင်းများကို ယဉ်ကျေးစွာ ပြောအပ်၏။
# လူအများနှင့် ဆက်ဆံရာနေရာများတွင် တံတွေးမထွေးပါနှင့်၊ တံတွေးထွေးခြင်းသည် ညစ်ညမ်းစေရုံမျှမက ဉပါဒ်အန္တရာယ်ကိုလည်း ဖြစ်စေ၏။
# ရထားအတွင်း၊ သင်္ဘောအတွင်း၊ ဘတ်စကားများအတွင်းစသည့် လူအများနှင့် ဆက်ဆံရာနေရာများတွင် စကားကျယ်စွာ မပြောရ၊ အော်ဟစ်ခြင်းကို မပြုရ။ မိမိတို့အချင်းချင်း ကြားရုံမျှသာ စကားပြောရာ၏။
# ပါးစပ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာရှိစဉ် စကားမပြောရ။ သူတစ်ပါးမခံသာသော အနံ့ရှိသည့် ပစ္စည်းများကိုပင် အသုံးမပြုရ။
# စက္ကူစုတ်၊ မုန့်ထုပ်စက္ကူ၊ သစ်သီးခွံ၊ စားကြွင်း စသည်တို့ကို မတင်မရှိအောင် သတိပြုရာ၏။
# ချောင်းဆိုးခြင်း၊ ချေဆတ်ခြင်းကို လူရှေ့တွင် မပြုလုပ်ရာ၊ တစ်ခြားနေရာသို့ ထသွားခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ပါလျှင် လက်ကိုင်ပဝါအုပ်၍ ပြုလုပ်ရာ၏။ အချို့သူတို့သည် လူရှေ့တွင် သမ်းခြင်းကိုပင် ရှောင်ကြဉ်ရာ၏။
# ဘူတာရုံ၊ သင်္ဘောဆိပ်၊ ကားဂိတ်၊ ရုပ်ရှင်ရုံ၊ ဇာတ်ရုံစသည်တို့၌ လက်မှတ်ခံခြင်း၊ ဝင်ခြင်း၊ ထွက်ခြင်းတို့တွင် တိုးဝှေ့ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ယောက်နောက် တစ်ယောက်စီကာ မိမိအလှည့်ကို စောင့်ဆိုင်းရာ၏။ ဤသို့သောနေရာမျိုးတွင် မိမိအတွက် အလျင်ရရန်၊ ရောက်ရန် တိုးဝှေ့၍ တက်ခြင်း၊ ရောက်နှင့်ပြီးသူတို့ကို ကျော်၍တက်ခြင်း၊ နေရာကောင်းကို လုခြင်း၊ နေရာရွေးခြင်း၊ မိမိကိုသာလျှင် ဦးစွာဆောင်ရွက်စေလိုခြင်းစသော အပြုအမူတို့သည် ယဉ်ကျေးသော နိုင်ငံကြီးသားတို့၏ အပြုအမူမဟုတ်ကြောင်းကို အထူးသတိပြုရာသည်။
# လူစည်ကားရာ အရပ်တွင် မိန်းကလေးများရှိရာသို့ အတင်းဝင်၍တိုးခြင်း၊ နောက်ပြောင်ပြောဆိုခြင်းသည် လွန်စွာရိုင်းပြသော အမူအရာဖြစ်၍ ရှက်ဖွက်ကောင်းလှ၏။

## ကိုးကား
ပြည်နည်းပညာတက္ကသိုလ်

**ပြည်နည်းပညာတက္ကသိုလ်** (Pyay Technological University)  သည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ရှေးကျသော နည်းပညာတက္ကသိုလ်သုံးခုဖြစ်သော (ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ်၊ မန္တလေးနည်းပညာတက္ကသိုလ်၊ ပြည်နည်းပညာတက္ကသိုလ်)တွင် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး ပဲခူးတိုင်းအနောက်ခြမ်း၊ ပြည်မြို့ မှ (၇) မိုင်အကွာ ပြည် - ပေါက်ခေါင်း ကားလမ်းပေါ်ရှိ လက်ခုပ်ပင်ရွာတွင် တည်ရှိသည်။ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ ဝန်ကြီးဌာန၊ အဆင့်မြင့်သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာဦးစီးဌာန လက်အောက်ရှိ တက္ကသိုလ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

### သမိုင်းကြောင်း
၁၉၉၈ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ(၂)ရက်နေ့တွင် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ ဝန်ကြီးဌာန၏ အမိန့်ကြော်ငြာစာအမှတ် (၂၇/၉၈)ဖြင့် ပြည်စက်မှုတက္ကသိုလ် အဖြစ် စတင်ဖွဲ့စည်း တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ပြည်နည်းပညာတက္ကသိုလ်ကို ၁၉၉၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ(၁)ရက်နေ့တွင် စီမံခန့်ခွဲရေးလုပ်ငန်းများကို စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး သင်တန်းအသီးသီးကို ၁၉၉၉ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ(၂၇)ရက်နေ့တွင် စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ ဝန်ကြီးရုံး၏ (၂၉.၆.၁၉၉၈)ရက်စွဲပါ အမိန့်ကြော်ငြာစာအမှတ်(၇၃/၉၈)အရ ပြည်စက်မှုတက္ကသိုလ်ကို ပြည်နည်းပညာတက္ကသိုလ်ဟူ၍ ၁၉၉၈ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ(၁)ရက် နေ့မှစ၍ ပြောင်းလဲတည်ထောင်ခဲ့သည်။ 

### အင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်များ
အင်ဂျင်နီယာနည်းပညာဘွဲ့ Bachelor of Technology (B-tech)နှင့် အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့Bachelor of Engineering (BE) အတွက် သင်ကြားနေသောဘာသာရပ်များမှာ
# မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာ Civil Engineering
# အီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာ Electronic Engineering 
# လျှပ်စစ်စွမ်းအားအင်ဂျင်နီယာ Electrical Power Engineering                                                          
# စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ Mechanical Engineering
# စက်မှုအီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာ Mechatronic Engineering
# သုတနည်းပညာအင်ဂျင်နီယာ Information Technology
# ရေနံအင်ဂျင်နီယာ Petroleum Engineering

### ကျောင်းသားများ
၁၉၉၇ မှ ၂၀၀၇ အထိ A.G.T.I ဒီပလိုမာရရှိသော ကျောင်းသား၊သူများအရေအတွက်မှာ
(Diploma of A.G.T.I (1997 to 2007))

၂၀၀၂ မှ ၂၀၀၇ အထိ B.Tech / B.E ဘွဲ့ရရှိသော ကျောင်းသား၊သူများအရေအတွက်မှာ
(Graduate of B.Tech/B.E (2002-2007))

### ကျမ်းကိုး
#http://www.most.gov.mm/ptu/index.php
အိမ်၌ ယဉ်ကျေးခြင်း

**အိမ်၌ ယဉ်ကျေးခြင်း** သည် ယဉ်ကျေးမှုအရပ်ရပ်ထဲမှ တစ်ချက်အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ အိမ်၌ ယဉ်ကျေးခြင်းတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် (၃၂) မျိုးရှိသည်။ ထို (၃၂) မျိုးမှာ -
# မိမိနှင့် သင့်လျှော်သော နေရာတွင် နေရာ၏။
# လူကြီးများ၊ ဧည့်သည်များထံသို့ မခေါ်ဘဲ မသွားရာ။
# ရွှင်ပျသော မျက်နှာထား အမူအရာ ရှိအပ်၏။
# ကျယ်လောင်စွာ စကားမပြောရ။ ဆူညံခြင်း မရှိစေရ။
# လူငယ်အချင်းချင်း သင့်တင့်စွာ နေရာ၏။
# လူကြီးများ၏ အလုပ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ကူညီရာ၏။
# အိပ်ရာကို သန့်ရှင်းစေရာ၏။ မကြာမကြာ နေလှန်းရာ၏။ အိပ်ရာမှထလျှင် ခြင်ထောင်ကို တင်၍ (သို့) ခေါက်၍ စောင်၊ ခေါင်းအုံးတို့ကို နေရာတကျ ရှိစေရာ၏။
# အိပ်ခန်းမှ မထွက်မီ နေရာတကျ ရှိမရှိ ကြည့်ရှုစီစဉ်ရာ၏။
# သူများမနှိုးမီ သင်နိုးလျှင် သတိပြုရာ၏။ အိပ်နေသောသူများ မနိုးအောင် သတိပြုရာ၏။
# ခေါင်းအုံးသည် မမြင့်လွန်းစေရာ၊ မြင့်လွန်းက အသက်ရှု မမှန်ဖြစ်တတ်သည်။
# တစ်စုံတစ်ရာကို လူကြီးများကပေးလျှင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခံယူရာ၏။ မိမိကပေးလျှင်လည်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပေးရာ၏။
# တံခါးရှိသော ခြံဝင်းအတွင်းသို့ဖြစ်စေ၊ အခန်းအတွင်းသို့ ဖြစ်စေ ဝင်သည့်ထွက်သည့်အခါတိုင်း တံခါးကို ပိတ်ရာ၏။ ဤသို့ပိတ်သည့်အခါ အသံမမြည်အောင် ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်ရာ၏။
# အိမ်ကို ဝင်သောအခါ ဖိနပ်တွင်ပါသော ဖုန်၊ အညစ်အကြေးတို့ကို သင့်လျော်ရာတွင် သုတ်ခါ၍ ပစ်ခဲ့ပါ။ ဖိနပ်ကို ချွတ်သင့်သောနေရာတွင် ချွတ်၍ ထားရာ၏။
# မိမိအိမ်သို့ရောက်လျှင် စိုသောဖိနပ်၊ ခြေအိတ်စသည်တို့ကို ချက်ချင်းချွတ်၍ ထားရာ၏။ သို့မဟုတ် လဲလှယ်ရာ၏။
# အစာစားသောအခါ အချိန်မှန်စွာ စားရာ၏။ ဖြည်းဖြည်းစား၍ ညက်ညက်ဝါးရာ၏။
# အလျင်စလို မစားရာ။
# ထမင်းလုတ်မကြီးစေရ။ ထမင်းလုတ်နှင့် ထမင်းဝါးနေရင်း စကားမပြောရ။
# ထမင်းလုတ်အနီးသို့ မရောက်မီ ပါးစပ်ကို ဟ၍ မထားပါနှင့်။ ပျတ်ပျတ်မြည်အောင် မစားပါနှင့်။
# ဟင်းရည်သောက်လျှင် အသံမမြည်စေရ။
# ဟင်းခပ်သောအခါ ဇွန်းကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့်ကိုင်ခြင်းသည် နည်းကောင်းဖြစ်၏။
# ထမင်းနှင့်ဟင်းကို လူမြင်မကောင်းအောင် ရော၍မနယ်နှင့်။
# လက်ကို ဟင်းရည်မပေစေရ။ ထမင်းလုံး မကပ်စေရ။ ဟင်းခွက်ကို လက်နှင့် မနှိုက်နှင့်။
# ထမင်းစားပြီးလျှင် သွားကိုမစုပ်နှင့် ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်၏။ သွားကြားထိုးစရာရှိလျှင် သူတစ်ပါးမမြင်ရာသို့ သွားပါလေ။
# ထမင်းစားပွဲပေါ်တွင် လက်မတင်ရ။
# တည့်တည့်ထိုင်၍ စားရာ၏။
# တစ်စုံတစ်ရာ အလိုရှိလျှင် အနီးဆုံးလူကို တိုးတိုးတောင်းရာ၏။
# သူတစ်ပါးထမင်းစားနေစဉ် တံတွေးထွေးခြင်း၊ ချွဲသလိပ်ဟတ်ခြင်းတို့ မပြုအပ်။
# ထမင်းစားပွဲပေါ်ရှိ အရာများကို ဟိုရွှေ့ဒီရွှေ့ မလုပ်ရ။ (ဣန္ဒြေမရသော အပြုအမူဖြစ်သည်)
# လူကြီးမိဘများ ဧည့်သည်များသည် ဘာကိုအလိုရှိသနည်းဟု သတိနှင့် ကြည့်ရာ၏။ သိလျှင် အသံမကြားစေရာဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ ပြုလုပ်ပေးရာ၏။
# လက်ဖက်ရည် ကော်ဖီသောက်သောအခါ အောက်ခံပန်းခံပြားထဲတွင့် ထည့်၍ သောက်ခြင်းသည် မယဉ်ကျေးဟု အချို့က ယူဆကြ၏။ ၎င်းပန်းကန်ပြားသည် ဖိတ်၍မကျန်ရန်၊ မပေရန် အောက်ကခံသော အရာဖြစ်၏။ လက်ကို အပူလောင်ခြင်းမှလည်း ကာကွယ်ပေး၏။
# ဖဲ့၍ စားနိုင်သောအရာကို ဖဲ့၍စားပါ။ ကိုက်၍ မစားပါနှင့်။
# ထမင်းစားစဉ် စကားများများ မပြောရ။ ရွှင်ပျသောမျက်နှာ ထားရာ၏။ နှစ်သက်ဖွယ်သော စကားကိုသာ ပြောရာ၏။

## ကိုးကား
အထွေထွေ ယဉ်ကျေးခြင်း

**အထွေထွေ ယဉ်ကျေးခြင်း** သည် ယဉ်ကျေးမှုအရပ်ရပ်ထဲမှ တစ်ချက်အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ အထွေထွေ ယဉ်ကျေးခြင်းတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် (၂၁) မျိုးရှိသည်။ ထို (၂၁) မျိုးမှာ -

# လူကြီးလူကောင်းများနှင့်လည်းကောင်း၊ လူစိမ်းများနှင့်လည်းကောင်း စကားပြောလျှင် ခေါင်းငုံ့၍မပြောပါနှင့်၊ ထိုသူကို ကြည့်၍ ပြောရာ၏။
# စကားပြောဆိုရာတွင် ရှက်ကန်းကန်းလည်းမဖြစ်နှင့်။ ရဲတင်းလွန်းသော အမူအရာဖြင့် မဖွယ်မရာလည်း မပြုနှင့်။ (သူတစ်ပါးသည် သင့်အား အပြစ်ရှာနေသည်ဟု မထင်လေနှင့်။)
# သူတစ်ပါး စကားပြောလျှင် ကြားဖြတ်၍ မပြောရ။ ထိုသူ၏ စကားဆုံးအောင် စောင့်ဆိုင်းရာ၏။ အကယ်၍ စိတ်မပါ သည့်တိုင်အောင် စိတ်မပါသည့်အမူအရာကို မပြဘဲ စိတ်ပါသကဲ့သို့ နားထောင်ရာ၏။
# ဖြည့်စွက်၍ ပြောရန်ရှိသော်လည်း ထိုသူစကားပြီးဆုံးမှ ယဉ်ကျေးသောအမူအရာနှင့် ရိုသေစွာ ဖြည့်စွက်ရမည်။ (မိမိတတ်ကျွမ်းနားလည်ကြောင်း ပြလိုသည့် သဘော၊ ဆရာလုပ်လိုသည့် သဘောဖြင့် ပြောဆိုခြင်းမပြုရ)။
# သူတစ်ပါး၏ အပြစ်ကို မပြောဘဲ ရှောင်ကြည်ရာ၏။ သို့မဟုတ် အကောင်းကိုသာလျှင် ပြောရာ၏။ အကောင်း ချီးမွမ်းရန် မရှိလျှင် မပြောဘဲနေရာ၏။
# ဒေါသထွက်နေသူတစ်ဦးနှင့် အတုံ့အပြန်ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရာ၏။ တစ်ယူသန်သူနှင့်လည်း ယှဉ်ပြီး ပြောဆိုခြင်း မပြုအပ်။ ထိုသူနှင့် မလွှဲမရှောင်သာ၍ ပြောရလျှင် ဖြည်းညင်းစွာ၊ ချိုသာစွာ ပြောဆိုအပ်၏။
# မိတ်ဆွေအချင်းချင်းပင်လျှင် မနှစ်သက်ဖွယ်သော စကား၊ အကျိုးမရှိသော စကားကို မပြောရာ၊ ပြောလေ့ရှိလျှင် အကျင့်ပါတတ်၏။
# လူကြီးလူကောင်း မိကောင်းဖခင် သားသမီးပီသစွာ ရိုင်းပျသော စကားအသုံးအနှုန်းကို ရှောင်ကြဉ်ရာ၏။ စိတ်ဆိုးသောအခါမှာပင် မသုံးမိရန် သတိထားရာ၏။ (လျှာကိုထိန်းနိုင်လျှင် ကိုယ်ကို ထိန်းနိုင်လာလိမ့်မည်)။
# မကောင်းသောစကားကို မပြောမိစေရန် မကောင်းသော အလုပ်ကို မလုပ်မိစေရန် သတိကြီးစွာ ထားရာ၏။ သူတစ်ပါး ပြောဆိုလုပ်ကိုင်နေပါလျှင် ရှောင်၍သွားရာ၏။ တစ်စုံတစ်ရာအား အားပေးခြင်း မပြုဘဲ ဆိတ်ဆိတ်နေရာ၏။ ရွယ်တူချင်းဖြစ်သော် ဆုံးမရာ၏။ (ဤကားဝတ္တရားဖြစ်ကြောင်း မမေ့အပ်)။
# မိမိနှင့် မဆိုင်သောနေရာ အရာဝတ္ထုပစ္စည်း၊ အလုပ်အကိုင်များတွင် မပါဝင်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်ရာ၏။
# မိမိနှင့်ဆိုင်သော ကိစ္စဖြစ်စေကာမူ မိမိအား သိစေသောအခါမှသာလျှင် သိရာ၏။ သိလိုဇောနှင့် လောဘတကြီး စကားမဆုံးမီ မေးမြန်းခြင်းမပြုနှင့်။ အခွင့်ကိုစောင့်၍ မေးသင့်မှ မေးရာ၏။
# အခြားသူများ၏ စာရွက်စာတမ်းများအား စောင်းငဲ့၍ပင် မကြည့်ရာ။ (စည်းကမ်း စနစ်ကြီးသူဖြစ်ပါစေ)။
# မိမိဆောင်ရွက်ရန် တာဝန်ဝတ္တရားရှိပါက မညည်းညူပါနှင့်။ ညည်းတွားတတ်သူသည် မည်သည့်နေရာမျှ အသုံးမဝင်ချေ။ အများ၏ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရုံမျှမက ကြားသူတို့စိတ်တွင် မနှစ်မြို့မှုကို ဖြစ်စေသည်။
# မည်သည့်အခါမဆို မျက်နှာကို ကောင်းစွာထားရာ၏။ မကောင်းသော ဘေးဒုက္ခတွေ့သည့်အခါမှာပင် စိတ်မညစ်ဘဲ မှတ်သားရန် သင်ခန်းစာရပေသည်ဟု အကောင်းဘက်က ယူရာ၏။
# ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာကို ထားနိုင်သမျှ ထားပါ။
# စကားပြောဆိုခြင်းသည် ယဉ်ကျေးဖွယ်ရာသော အမူအရာဖြစ်၍ မိတ်ဆွေပေါများကြောင်း ဖြစ်၏။
# ယဉ်ကျေးသော စကားအသုံးအနှုန်းတို့ကို အစဉ်အမြဲသတိထား၍ သုံးပြီးလျှင် စိတ်ချမ်းသာစွာ မျက်နှာထား ချိုသာပြုံးရွှင်နိုင်ပါစေ။
# –နှုတ်ချို သျှိုတစ်ပါး—၊ –နှုတ်ကောင်းလျှင်ပြည်စိုး—၊ –နှုတ်ကြောင့်သေ လက်ကြောင့်ကြေ— ဆိုသော စကားပုံများကို သတိပြုပါ။
# –စကားကျွံသော် နုတ်မရ— ဟူသော စကားပုံတို့သည် နှုတ်မှု ယဉ်ကျေးခြင်းဆိုင်ရာ စကားပုံများ ဖြစ်ပေသည်။
# သူတစ်ပါး၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မနှောင့်ယှက်ပါနှင့်။ လူတိုင်းအပေါ် ဖြောင့်မတ်သော စိတ်စေတနာကောင်းထားပါ။
# မိမိမှာ တာဝန်ပေးခံရ၍ ဩဇာအာဏာ ရှိလာလျှင် ငယ်သားကို မညှဉ်းပါနှင့်။ မကြိမ်းမောင်းပါနှင့်။ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆို ဆက်ဆံတတ်ပါစေ။

## ကိုးကား
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မော်လမြိုင်)

**နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မော်လမြိုင်)** သည် မြန်မာနိုင်ငံ၊ မွန်ပြည်နယ်၊ မော်လမြိုင်မြို့ ဖားအောက်‌ကျေးရွာအနီးရှိ မော်လမြိုင်-မုဒုံ ကားလမ်းမပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

## သမိုင်း 
အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံ(မော်လမြိုင်)ကို ၁၉၈၂ ခုနှစ်က စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အစိုးရနည်းပညာကောလိပ်(မော်လမြိုင်)၊ နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မော်လမြိုင်) အဖြစ် အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
ကျောင်းဆောင်အသစ်ကြီးကိုလည်း အောင်မြင်စွာပြောင်းရွှေ့ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဖူဆယ်အားကစားကွင်း ၊ ဘက်စုံသုံးအားကစားခန်းမ၊ တက္ကသိုလ် Canteen များနှင့်ကျောင်းသား (၁၆၀) ဆံ့အဆောင် (၂) ဆောင်တို့တည်ဆောက်ထားရှိသည်။ တက္ကသိုလ်ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်မှာ ဒေါက်တာမင်းဇော်အောင်၊ Ph.D (EP) ဖြစ်ပြီးလက်ရှိတာဝန်ထမ်းဆောင်လျက်ရှိသည်။

## သင်ကြားဌာနများ 
#Civil Engineering Department       
#Electronic and Communication Engineering Department
#Electrical Power Engineering Department   
#Mechanical Engineering Department
#Information Technology Department

## အင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်များ 
## ကိုးကား
#http://www.most.gov.mm/mawlamyaingtu/
ဘုံတလာ ရေတံခွန်

**ဘုံတလာ ရေတံခွန်**သည် ချင်းပြည်နယ်၏ကျက်သရေဆောင်အရှည်ဆုံးရေတံခွန်ဖြစ်ပြီး မတူပီမြို့၏ (၁၆)မိုင်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ဘုံတလာ ရေတံခွန်သည် အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိပြီး အမြင့်ပေ ၁၅၀ဝ ရှိသည်။ အဆင့်ကိုးဆင့်ရှိသော်လည်း အဆင့်ငါးထိသာ သွားရောက်နိုင်ပြီး ကျန်အဆင့်များမှာ သွားရောက်ရန် မလွယ်ကူသေးပေ။

## အမည်ရင်းမြစ် 
မတူလူမျိုးများသည် ရေတံခွန်များကို bung tla ဟုခေါ်ဝေါ်‌လေ့ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုံတလာဟူသောဝေါဟာရမှာ ရေတံခွန် ဟူ၍အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထိုဝေါဟာရသည် အထက်မှအောက်သို့ ကျခြင်းဟုအဓိပ္ပာယ်ရသော "လာ(Tla)" ဟူသော ဝေါဟာရကို  "ဘုန်(bung)" ဟူသော မြည်သံစွဲအလင်္ကာနှင့် ပေါင်းစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် bung tla ဟူသော‌ ဝေါဟာရသည် တဘုန်းဘုန်းကျခြင်းဟူ၍လည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မတူစကား (Bung Tla)ကို မြန်မာစာလို ဘာသာပြန်ရေးရာတွင် ဘုံတလာဟု သုံးနှုန်းရေးသားခြင်းဖြစ်သည်။

## လမ်းခရီး 
ဘုံတလာရေတံခွန်သည် မတူပီမြို့၏ မြောက်ဘက်အရပ်တွင် တည်ရှိသည်။ ဘုံတလာရေတံခွန်သို့ ယခင်က ကားလမ်းမပေါက်ခဲ့ဘဲ မတူပီမြို့မှ နေ့ဝက် ခြေကျင်ခရီးဖြင့် သွားရောက်ခဲ့ကြရသည်။ ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် ဘုံတလာရေတံခွန်သို့ လည်ပတ်သူများ အဆင်ပြေချောမွေ့စေရန်  နိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ ရန်ပုံငွေဖြင့် ကားလမ်းများ တိုးချဲ့ခဲ့ပြီး ထီစောင်းရွာအနီးအထိ ကတ္တရာလမ်း ခင်းပေးခဲ့သည်။ မော်တော်ကား၊ ဆိုင်ကယ်များ ဖြင့် ၁၂ မိုင်အထိ  အရောက်သွားနိုင်ပြီး ကျန်ရှိသည့် သုံးမိုင်ခန့်မှာ ခြေလျင်ခရီးဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ဆဒုံး ရေတံခွန်

**ဆဒုံးရေတံခွန်** သည် ကချင်ပြည်နယ်၊ မြစ်ကြီးနားမြို့နှင့် ၁၆ မိုင်ခန့်အကွာ ဆဒုံးမြို့အနီးတွင် တည်ရှိသည်။ ဆဒုံးရေတံခွန်သည် ကချင်ပြည်နယ်၏ ကိုလိုနီခေတ်က နယ်ချဲ့များကို တော်လှန်ခဲ့သော ဆဒုံးခံတပ်ဟောင်း တည်ရှိခဲ့ရာ ဆဒုံးမြို့နှင့် မိုင်အနည်းငယ်မျှ ကွာဝေးသည့်တွင် တည်ရှိပြီး မြစ်ကြီးနားမှ ဝိုင်းမော်၊ ဝိုင်းမော်မှ ကန်ပိုက်တီ (တရုတ်နယ်စပ်)မြို့သို့ ကုန်သွယ်ကူးသန်းရာ တရုတ်လုပ်သားများ လာရောက် ဖောက်လုပ်ထားသည့် လမ်းမကြီးဘေး၌ တည်ရှိသည်။ ဆဒုံး ရေတံခွန်သည် အဆင့် ခုနှစ်ဆင့်ရှိပြီး အေးမြသော တောင်ကျရေများ ၂၄ နာရီစလုံး စီးဆင်းနေသည်။

## ရေတံခွန်အသွင်အပြင်
တောင်မြင့်ပေါ်မှ သဘာဝအတိုင်းစီးဆင်းလာသော ရေတံခွန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရေတံခွန်မှာ မတ်စောက်သော တောင်ပေါ်မှ စီးကျလာပြီး (၈) ဆင့်မျှရှိသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ရေတံခွန်မှာ မတ်စောက်ခြင်း၊ ကျောက်ဆောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသောကြောင့် အလွတ်တမ်း ဆင်းတက်ရန် အနည်းငယ်ခက်ခဲသည်။ တက်ရောက်သူများလည်း မတော်တဆမှုများရှိခဲ့သောကြောင့် တာဝန်ရှိသူများမှ အသိပေးဆိုင်းဘုတ်များဖြင့် မတက်ကြရန်လည်း သတိပေးထားသည်။ ထိုကြောင့် လာရောက်သူအများစုမှာ အဆင့်(၄)ဆင့်ထိသာ တက်ရောက်ကြသည်။

## ကိုးကား
စိုင်းတင် ရေတံခွန်

**စိုင်းတင် ရေတံခွန်**သည် ရခိုင်ပြည်နယ်တွင် အကြီးမားဆုံး ရေတံခွန် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဘူးသီးတောင်မြို့ မှ အရှေ့ဘက် မိုင်(၃ဝ) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ရေတံခွန် စီးဆင်းရာ၌ အဆင့်ခုနှစ်ဆင့်နှင့် စီးဆင်းနေသည်။

## ကိုးကား
ပွဲကောက် ရေတံခွန်

**ပွဲကောက်ရေတံခွန်** သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့နယ်၊ လားရှိုး - မန္တလေးသွားကားလမ်း နံဘေးတွင် တည်ရှိသည်။ ပွဲကောက် ရေတံခွန်သည် ပေ ၃၀ အမြင့်ရှိပြီး အဆင့်လေးဆင့် ရှိသည်။ ပွဲကောက်ရေတံခွန်ကို B.E Waterfalls ဟုလည်း ခေါ်ဆိုသည်။ ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီခေတ်ကမူ Hampshire Falls ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

## ကိုးကား
ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန်

**ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန်**သည် မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပြင်ဦးလွင်ခရိုင်၊ ပြင်ဦးလွင်မြို့ ရပ်ကွက်ကြီး ၁၇၊ အနီးစခန်းတွင် တည်ရှိပြီး ပြင်ဦးလွင်-မန္တလေး ကားလမ်းမကြားတွင် တည်ရှိသည်။ ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန်သည် အမြင့်ပေ ၁၂၂ မီတာရှိပြီး အနက်မှာ ၉၁ မီတာ ရှိသည်။ ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန်သည် အဆင့်သုံးဆင့်ရှိပြီး အောက်ခြေမှ ရေတံခွန်ထိပ်ထိ လမ်းလျှောက်ချိန် မိနစ်ကိုးဆယ်ခန့် ကြာမြင့်သည်။

၂၀၁၉ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ဓာတ်တော်ချိုင့် ရေတံခွန် ဒုတိယ အဆင့်မှစတင်ကာ ရေမကျတော့သဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်း၊ မီးသတ်တပ်ဖွဲ့နှင့် ဒေသခံ အချို့အပါအဝင် ကွင်းဆင်း စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အကျယ် ၂ ပေခန့်ရှိ ရေယိုပေါက်မှတဆင့် မြေအောက်ကလိုင်ထဲသို့ ရေစီးဝင်သွားသောကြောင့် ရေမကျတော့ဘဲ တစ်ရက်ခန့်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ရေယိုပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ပြီးနောက် ဩဂုတ် ၁၂ ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်ရေကျလာခဲ့သည်။

## ကိုးကား
ဟန်ဂုလ်

**ကိုရီးယားအက္ခရာ**ကို **ဟန်ဂုလ်** ဟု ခေါ်ကြသည်။ ကိုရီးယားအက္ခရာကို တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် *ဟာန်ဂုလ်* ဟုခေါ်ကြသော်လည်း မြောက်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင်မူ *ဂျိုဆွန်းဂုလ်* ဟု ခေါ်ကြသည်။ ဟန်းဂုလ်သည် ကိုရီးယားဘာသာ၏ မူရင်းအက္ခရာဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ၁၄၄၃ခုနှစ် ဂျိုဆွန်းမင်းဆက်အတောအတွင်း တီထွင်ခဲ့ကြပြီး ယခုအချိန်တွင် တောင်ကိုရီးယားနှင့် မြောက်ကိုရီးယားနှစ်နိုင်ငံလုံး၏ တရားဝင်အက္ခရာအဖြစ်အသုံးပြုလျက်ရှိပြီး တရုတ်နိုင်ငံ ဂျင်းလင်းပြည်နယ်၏ ယန်ဘီယမ်ကိုရီးယား ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ၏ ရုံးသုံးစာအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ထားသည်။

ဟန်းဂုတွင် သရနှင့် ဗျည်းအက္ခရာ ၂၄လုံး ရှိသည်။ ကိုရီးယားစာကို အတုံးအဝိုင်းများဖြင့် အုပ်စုဖွဲ့ရေးသားရသည်။ ဥပမာ 한 (ဟာန်)။ ထို 한 (ဟာန်) ဟူသော စာလုံးတွင် ဝဏ္ဏသံတစ်သံသာ အသံထွက်ရသဖြင့် အက္ခရာတစ်လုံးတည်းနှင့် တူသော်လည်း အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ထိုစာလုံးတွင် ㅎ(ဟ) ၊ ㅏ (ာ)  နှင့် ㄴ (န်) ဟူသော အက္ခရာသုံးလုံးဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအတုံးအဝိုင်းများသည် အလျားလိုက်ဖြင့် ဘယ်ဘက်မှ ညာဘက် သို့မဟုတ် ဒေါင်လိုက်ဖြင့် အထက်မှ အောက်သို့ စီ၍ ရေးသားရသည်။

## နာမည်များ
### တရားဝင် နာမည်များ
#### ဟန်ဂုလ်
တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် ၁၉၁၂ခုနှစ်၌ ဂျူ ရှီဂျောင်သည် ဟန်ဂုလ် (한글) ဟူသော ဝေါဟာရကို တီထွင်ခဲ့သည်။
ဟန် (한) ဟူသောစာလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်သည် "ကြီးမြတ်သော" ဖြစ်ပြီး ဂုလ် (글) သည် "ကိုရီးယားမူရင်းအက္ခရာ"ကို ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဟန်ဂုလ် (한글) ဟူသောစာလုံးသည် "မြင့်မြတ်သော အက္ခရာ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

#### ဂျိုဆွန်းဂုလ်၊ ဂျိုဆွန်းမားလ်
မြောက်ကိုရီးယားများသည် ကိုရီးယားအက္ခရာကို ကိုရီးယားအမည်ကွဲပြားမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ဂျိုဆွန်းဂုလ်ဟုခေါ်ခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်ကြသည်။

### အခြားအမည်များ
## သမိုင်းကြောင်း
ဂျိုဆွန်းမင်းဆက်၏ လေးယောက်မြောက်ဖြစ်သော ဘုရင် မဟာဆယ်ဂျုံးသည် ဟန်းဂုလ်အက္ခရာကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။ ဟန်းဂုလ်အက္ခရာ၏ မူလရင်းမြစ်သည် အလယ်အာရှ၏ အက္ခရာများ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

## အကိုးအကားများ
*  (Volume 4 of the *London Oriental and African Language Library*).
* 
*
*
*
* 
* 
*
*

## ပြင်ပလင့်ခ်များ
* Korean alphabet learning exercises 
* Korean alphabet and pronunciation by Omniglot]
* Online Hangul tutorial at Langintro.com
* Hangul table with Audio Slideshow 
* Technical information on Hangul and Unicode
* Hangul Sound Keyboard  at Kmaru.com

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:ကိုရီးယားဘာသာစကား
ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဆေးရုံများ စာရင်း

အောက်ပါတို့သည် ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဆေးရုံများ စာရင်း ဖြစ်သည်။

## အစိုးရပိုင်း
* ခုတင်(၅၀၀)ဆံ့ အထူးကုဆေးရုံကြီး၊ ရန်ကုန်
* Defence Services General Hospital (1000-bed)
* Defence Services Orthopaedic Hospital (500-Bed)
* Defence Services Obstetric, Gynaecological and Paediatric Hospital
* ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းဆေးရုံကြီး
* အင်းစိန်ဆေးရုံ
* ရန်ကုန် အထွေထွေရောဂါကု ဆေးရုံသစ်ကြီး
* အမှတ် ၂ တပ်မတော် ဆေးရုံ (ကုတင် ၅၀၀)
* မြောက်ဥက္ကလာပ ဆေးရုံ
* တောင်ဥက္ကလာပ မိခင်နှင့်ကလေး အထူးကုဆေးရုံ
* သင်္ဃန်းကျွန်း စံပြ ဆေးရုံ
* တက္ကသိုလ်များ ဆေးရုံ 
* ဝေဘာဂီ ဆေးရုံ
* ရန်ကုန် အနောက်ပိုင်း ဆေးရုံ
* ရန်ကုန် ဗဟို အမျိုးသမီး ဆေးရုံ
* ရန်ကုန်ကလေးဆေးရုံကြီး
* နား၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်း၊ ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်း ခွဲစိတ်အထူးကုဆေးရုံ
* ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး
* ရန်ကုန် အရိုး အထူးကု ဆေးရုံ
* အလုပ်သမား ဆေးရုံကြီး (ရန်ကုန်)
* ရွာသာကြီး စိတ်ကျန်းမာရေး ဆေးရုံကြီး
* ရန်ကင်းကလေးဆေးရုံကြီး
* ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းဆေးရုံကြီး

## ပုဂ္ဂလိကပိုင်း
* အကယ်ဒမီ ဆေးရုံ
* အာရှတော်ဝင် ဆေးရုံ
* အောင်ရတနာ ဆေးရုံ
* MMCW
* ဗဟိုစည် ဆေးရုံ
* ချမ်းမြှေ့မေတ္တာ ဆေးရုံ
* East West Parami
* Green Cross Hospital
* Guru Nanak Hospital
* Hla Tun Hospice Cancer Foundation
* Lumbini Hospital
* မဟာမြိုင် ဆေးရုံ
* Muslim Free Dispensary & Medical Relief Society
* မြင့်မြတ်တော်ဝင် ဆေးရုံ
* OSC Hospital
* ပါရမီ ဆေးရုံ
* ဆာကူရာ ဆေးရုံ
* ရှင်ပါဂူ ဆေးရုံ
* ရွှေဗဟိုရ် ဆေးရုံ
* ရွှေဂုံတိုင် အထူးကု ဆေးရုံ
* ရွှေပိတောက် ဆေးရုံ
* ရွှေလမင်း ဆေးရုံ
* တက်လမ်း ဆေးရုံ
* သုခကမ္ဘာ ဆေးရုံ
* သုခဝတီ ဆေးရုံ
* တက္ကသိုလ် ဆေးရုံ
* တက္ကသိုလ်ရိပ်သာ ဆေးရုံ
* ဇီဝိတဒါန သံဃာ့ ဆေးရုံ
* ပင်လုံ ဆေးရုံ
* ပန်းလှိုင် အဆင့်မြင့် ဆေးရုံ
* ဝိတိုရိယ ဆေးရုံ
* Yangon Medical Center
*ArYu international Hospital

## ကိုးကား
မြိတ်လူမျိုး

**မြိတ်လူမျိုး ** () များသည် မြန်မာနိုင်ငံ အောက်ပိုင်း တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၏ တောင်ဘက်အစွန်ဆုံးဖြစ်သော ပင်လယ်ကမ်းခြေဒေသ (မြိတ်ခရိုင်နှင့် ကော့သောင်းခရိုင်)တွင် နေထိုင်ကြသည်။ မြိတ်ခရိုင်အတွင်းတွင် ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် စုလျက်ရှိသော မြိတ်ကျွန်းစုခေါ်  ကျွန်းငယ်ကလေးပေါင်း ရှစ်ရာကျော် ပါဝင်သည်။ မြိတ်သူမြိတ်သားများသည် မြန်မာဘာသာစကားကိုသာ အဓိကထား၍ သုံးစွဲကြသော်လည်း အသံထွက်ပုံမှာ မြိတ်ကိုယ်ပိုင်အသံရှိသဖြင့် ဗမာလူမျိုးများ နားမလည်နိုင်အောင်ပင် ကွဲပြားခြားနားလေသည်။ တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး၌ကား ထားဝယ်ရော၊ ပုလောပါ အချင်းချင်းအပြန်အလှန်နားလည်နိုင်ကြသည်။ စစ်စစ်အားဖြင့် မြိတ်သူမြိတ်သားတို့သည် လူမျိုးတစ်ရာ့တစ်ပါး တွင်အကြိမ်ကြိမ်ဖော်ပြခြင်းခံရသည်တနင်္သာရီလူမျိုးစုတစ်ခုဖြစ်သည်။

မြိတ်မြို့မှာ ဆိပ်ကမ်းမြို့ရော စီးပွားရေးအချက်အချာမြို့ဖြစ်သည့်အတွက် ပြင်ပလူများအဝင်အထွက်များရကား ကပြားများသာတွေ့မည်ဖြစ်သည်။ ယခုလက်ရှိ မြိတ်လူမျိုးတို့နှင့် သူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုတို့ကား တနင်္သာရီမြို့ နှင့် ပုလောမြို့ တို့၌မှာသာ အစစ်အမှန်ရှာတွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တချို့ပညာရှင်တို့မှာ **မြိတ်လူမျိုး**ဟုခေါ်ဝေါ်မည့်အစား ပို၍ တိကျသော **တနင်္သာရီလူမျိုး**ဟု ညွှန်းဆိုကြသည်။

မြိတ်တွင် ကြက်ပေါင်စေးလုပ်ငန်းကို အကြီးအကျယ် လုပ်ကိုင်ကြသည်။ သတ္တုတွင်းတူးခြင်း၊ ငါးပိငါးခြောက်လုပ်ခြင်း၊ ကွမ်းသီးပင်စိုက်ခြင်း၊ ပင်လယ်ငှက်သိုက် ရှာဖွေခြင်းနှင့် ပုလဲငုပ်ခြင်းများ ကိုလည်း လုပ်ကိုင်ကြသည်။ မြို့ပေါ်တွင် ပိုးထည်ယက်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ကြသည်။ မြိတ်လုံချည် ခေါ် ထူထဲခိုင်မာသော ပိုးစစ်လုံချည်များမှာ အကောင်းဆုံး ပိုးထည်အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သည်။ ငါးပိတွင်လည်း မြိတ်သားတို့ပြုလုပ်သော စိမ်းစားငါးပိသည် မြိတ်မြို့၏ နာမည်ကျော် ထွက်ကုန်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

## ကိုးကား
လီယိုနာဒို ပီဆာနို ဘီပေါလ်လို

**လီယိုနာဒို ပီဆာနို ဘီပေါလ်လို** () သည် ၁၁၇၀ တွင်မွေးဖွားခဲ့ပြီး ၁၂၅၀ ပြည့်နှစ်တွင်ကွယ်လွန်သွားသော သင်္ချာပညာရှင်ကြီးဖြစ်သည်။ လီယိုနာဒို ဘိုနာချီ သို့မဟုတ် ဖီဘိုနာချီ အဖြစ်လည်း လူသိများ ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။
လီယိုနာဒို ဖီဘိုနာဆီ သည် အလယ်ခေတ်တွင် ထင်ရှားအကျော်ကြားဆုံး သင်္ချာပညာရှင်ကြီးများ အနက် ထိပ်သီး သင်္ချာပညာရှင်ကြီးဖြစ်သည်။ သူ့သည် ပီဆာနာဆီ သင်္ချာတွက်နည်းများနှင့် အာရပ်သင်္ချာ ကိန်းဂဏန်းစနစ်ကိုလည်း တီထွင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သင်္ချာပညာရှင်ကြီး လီယိုနာဒိုသည် ၁၂၀၂ ခုနှစ်တွင် အီတလီ နိုင်ငံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့သည် လီဘာအက်ဘာဆီ ဟုခေါ်သော သင်္ချာတွက်နည်းဖြင့် အာရပ်သင်္ချာ ကိန်းဂဏန်းများကို သင်္ချာဘာသာ ကို စတင် မိတ်ဆက်ရန်ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သည် လီယိုနာဒိုသည် အာရပ်သင်္ချာကိန်းဂဏန်းများကို အသုံးပြုရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်၏
အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ အာရပ်သင်္ချာကိန်းဂဏန်းများမှာ ရောမသင်္ချာလောက် မရှုပ်ထွေး ရုံမျှသာမကအာရပ်သင်္ချာ ကိန်းဂဏန်းများသည် အခြားဘာသာထက် အပြန်တစ်ရာပိုမို လွယ်ကူရှင်းလင်းသည်ဟုယုံကြည်ယူဆထားသူဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ကဏ္ဍ: အီတလီသင်္ချာပညာရှင်များ
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မြစ်ကြီးနား)

**နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မြစ်ကြီးနား)** သည် မြစ်ကြီးနားမြို့ မှ ပေ ၉၃၀၀ အကွာတွင်တည်ရှိသည်။

## သမိုင်းကြောင်း
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မြစ်ကြီးနား) ကို ၁၉၈၁ ခုနှစ် ၊ ဩဂုတ်လ ၊ ၃ ရက်နေ့တွင် အစိုးရစက်မှုလက်မှုအထက်တန်းကျောင်း Technical High School ( T.H.S ) အဖြစ်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၇ ခုနှစ် ၊ စက်တင်ဘာ ၊ ၁ ရက်နေ့တွင် Government Technical Institute (G.T.I ) အဖြစ်အဆင့်မြှင့်တင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၉ ခုနှစ် ၊ အောက်တိုဘာ ၊ ၂ ရက်နေ့တွင် Government Technological Colleges (G.T.C) အဖြစ်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ၂၀၀၇ ခုနှစ် ၊ ဇန်နဝါရီလ ၊ ၂၀ ရက်နေ့တွင် ကောလိပ်မှ တက္ကသိုလ် သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ကာ ၂၀၀၆ ခုနှစ် ၊ ဧပြီလ ၊ ၂၈ ရက်နေ့တွင် ယခု ပန်းမတီးရွာသို့ပြောင်းရွှေ့၍ နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မြစ်ကြီးနား) အဖြစ်ပြောင်းလဲဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။

## သင်ကြားဌာနများမှာ
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မြစ်ကြီးနား)တွင် သင်ကြားနေသောဘာသာရပ်များမှာ
# Civil Engineering Department
# Electronic Engineering Department
# Electrical Power Engineering Department
# Mechanical Engineering Department

  

## ကိုးကား
#http://www.most.gov.mm/myitkyinatu/
အိုဘိုး

**အိုဘိုး** ဆိုသည်မှာ လျှာခင်နှစ်ထပ်ပါသော သစ်သား လေမှုတ် ကိရိယာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
တရားဝင် ပါတီများစာရင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံ

ပြည်ထောင်စု ရွေးကောက်ပွဲ ကော်မရှင် တွင် မှတ်ပုံတင်ကျထားပြီးသော နိုင်ငံရေးပါတီများ စာရင်း (၂၀၁၄၊ ဇူလိုင် ထိ) ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
source::https://www.facebook.com/kaytoeburma/posts/678168592253859
မနူမနောလူမျိုး

## မနုမနော
မနုမနော Manumanow သည် ကယားနှင့်ဗရဲတို့မှ ပေါက်ဖွားလာသည် ဟုယူဆကြသည်။ တောင်ငူတောင်ပိုင်းရှိ တောင်တန်းများတွင် နေထိုင် ကြသည်။ လူဦးရေ ၁၀ဝ၀ဝ(၂၀ဝ၀)ခုနှစ်

## ကိုးကား
နည်းပညာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)

**နည်းပညာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ)** သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ကေတုမတီမြို့၊  သဝန်ငယ်ရပ်ကွက်၊ ရန်ကုန်မန္တလေးအဝေးပြေးလမ်းမကြီးဘေး သက်ရှည်ကျော်ထင်လမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

## သမိုင်းကြောင်း
စက်မှုလက်မှုအထက်တန်းကျောင်းကို ပဲခူးတိုင်း၊ တောင်ငူမြို့နယ်၊ ကန်ရိုးကျေးရွာအနီး၊ ရန်ကုန်−မန္တလေးအဝေးပြေးလမ်းမကြီး ပေါ်တွင် ၁၉၈၂ခုနှစ်၊ မတ်လ၌ စတင်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၈၅ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂ ရက်နေ့တွင် အစိုးရစက်မှုလက်မှုသိပ္ပံအဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။

၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် သိပွံနှင့်နည်းပညာဝန်ကြီးဌာနကို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့ပြီးနောက် ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် အစိုးရနည်းပညာ ကောလိပ်အဖြစ်သို့လည်းကောင်း ကေတုမတီမြို့သစ်တွင်ပြောင်းလဲဖွင့်လှစ်လိုက်ကာ  ၂၀၀၇ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် နည်းပညာတက္ကသိုလ် (တောင်ငူ) အဖြစ်သို့လည်းကောင်း အဆင့်တိုးမြှင့်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ နည်းပညာတက္ကသိုလ် (တောင်ငူ) သည် နိုင်ငံတကာအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် (ISO 9001:2015) ကို ရရှိပြီးသည့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဆင့်မြင့်နည်းပညာတက္ကသိုလ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ 2018-2019 ပညာသင်နှစ်အထိ Civil,EC,EP,Mech ဟူ၍ မေဂျာကြီး လေးခုသာသင်ကြားပို့ချခဲ့သော်လည်း 2019-2020 ပညာသင်နှစ်မှစ၍ IT နှင့် MC မေဂျာနှစ်ခုကိုထပ်တိုးသင်ကြားပို့ချနေပြီဖြစ်သည်။ B.E ဘွဲ့ သင်တန်းများကို C,EC,EP, Mech, IT, McE များအားလုံးဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း မဟာအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ M.E အတွက် IT နှင့် McE သင်တန်းများအတွက် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပါ။
နည်းပညာတက္ကသိုလ် (တောင်ငူ) မှ အီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာသင်တန်း နှင့် စက်မှုအင်ဂျင်နီယာသင်တန်းတို့သည် Myanmar Engineering Council ၏ ပမာဏအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် (Provisional accredited Certificate) ကို ရရှိထားပြီး အပြည့်အဝအသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် (Fully-accredited Certificate) ရရှိနိုင်ရန် ဆောင်ရွက်နေပါသည်။

## နည်းပညာတက္ကသိုလ်(တောင်ငူ) ၏သင်ကြားဌာနများမှာ
#မြို့ပြအင်ဂျင်နီယာဌာန
# အီလက်ထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာဌာန
#လျှပ်စစ်စွမ်းအားအင်ဂျင်နီယာဌာန
#စက်မှုအင်ဂျင်နီယာဌာန
#မက္ကာထရောနစ်အင်ဂျင်နီယာဌာန
#သုတနည်းပညာဌာန
#မြန်မာစာဌာန
#အင်ဂျင်နီယာအင်္ဂလိပ်ဌာန
#အင်ဂျင်နီယာသင်္ချာဌာန
#အင်ဂျင်နီယာရူပဗေဒဌာန
#အင်ဂျင်နီယာဓာတုဗေဒဌာန
#လူစွမ်းအားအရင်းအမြစ်ဌာန

## အင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်များ
### အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့အတွက် ဘာသာရပ်များ
### မဟာအင်ဂျင်နီယာဘွဲ့ အတွက်ဘာသာရပ်များ
## ကိုးကား
## ပြင်ပလင့်ခ်များ 
*
ဂေဘားလူမျိုး

**ဂေဘားလူမျိုး** သည် တောင်ပေါ်ကရင်အနွယ်ဝင် ဖြစ်ပြီး ကရင်ဖြူဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ကယားပြည်နယ် မြောက်ပိုင်းနှင့် ရှမ်းပြည်နယ် တောင်ပိုင်းတွင် တွေ့ရသည်။ လူဦးရေမှာ ၂၀၀၀ ခုနှစ် စာရင်းများအရ ၁၀ဝ၀ဝ ခန့် ဖြစ်သည်။ ဂေဘားတိုင်းရင်းသားများသည် ကယားပြည်နယ် အတွင်းရှိ လွိုင်ကော်၊ ဒီးမောဆို၊ ဖရူးဆိုးမြို့နယ်များတွင် အများဆုံး နေထိုင်ကြသည်။ ဂေဘား တိုင်းရင်းသားများ၏ ထင်ရှားသော ပွဲတော်များမှာ စပါးစူးထိုးပွဲ၊ စပါးပုတ်ပွဲ၊ စပါးသယ်ပွဲနှင့် ကောက်သစ်စားပွဲတို့ ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ် အဆောက်အအုံများ၊ ရန်ကုန်

ရှေးဟောင်းအဆောက်အဦး များစွာ ရှိသော ရန်ကုန်မြို့တွင် ရှေးဟောင်း အဆောက်အဦးများ ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲစေရန် ရည်ရွယ်၍ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမည့် ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ် အဆောက်အအုံများ ကို သတ်မှတ်ထားရှိသည်။ သတ်မှတ်ထားသော ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်အဆောက်အအုံများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

## ဓာတ်ပုံများ 

File:Main building of the University of Medicine 1, Yangon, 2009.jpg|ဆေးတက္ကသိုလ် (၁) ရန်ကုန်
File:General Hospital, Yangon.jpg|ရန်ကုန်ပြည်သူ့ဆေးရုံကြီး
File:Myanmar-Yangon-Bogyoke market.jpg|ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းဈေး
File:2016 Rangun, Ratusz (04).jpg|မြို့တော်ခန်းမ
File:Shwedagon-Pano.jpg|ရွှေတိဂုံစေတီတော်
File:Sule pagoda, Yangon 2.jpg|ဆူးလေစေတီတော်
File:Gaba Aye Pagoda, Yangon.JPG|ကမ္ဘာအေးစေတီတော်
File:Botahtaung Pagoda, Yangon.JPG|ဗိုလ်တထောင်စေတီတော်
File:DSC03395 Kyitekasan pagoda.jpg|ကျိုက္ကဆံစေတီတော် 
File:MalLaMu.jpg|မယ်လမုဘုရား
File:Ngahtatgyi Buddha Image.JPG|ငါးထပ်ကြီးဘုရား
File:Chaukhtatgyi Buddha Image.JPG|ခြောက်ထပ်ကြီးဘုရား
File:Behs-1-dagon.jpg|အ.ထ.က(၁)ဒဂုံ
File:Myoma National School (BEHS No. 2 Dagon).JPG|အ.ထ.က(၂)ဒဂုံ
File:BEHS 2 Sanchaung (front view and building).JPG|အ.ထ.က(၂)စမ်းချောင်း
File:BEHS No. 2 Pabedan.JPG|အ.ထ.က(၂)ပန်းဘဲတန်း
File:Basic Education High School No. 2 Botataung.JPG|အ.ထ.က(၂)ဗိုလ်တထောင်
File:Basic Education High School No. 4 Botataung.JPG|အ.ထ.က(၄)ဗိုလ်တထောင်
File:6BTT.JPG|အ.ထ.က(၆)ဗိုလ်တထောင်
File:Basic Education High School No. 2 Latha.JPG|အ.ထ.က(၂)လသာ
File:Basic Education High School No. 1 Lanmadaw.JPG|အ.ထ.က(၁)လမ်းမတော်
File:Basic Education High School No. 4 Ahlon.JPG|အ.ထ.က(၄)အလုံ

## ကိုးကား
ဂေခိုလူမျိုး

**ဂေခိုလူမျိုး** သို့မဟုတ် **ကယန်းကဒေါ့** သည် တောင်ပေါ်ကရင်အနွယ်ဝင် ဖြစ်သည်။ ရမည်းသင်းနှင့်တောင်ငူခရိုင် တောင်တန်းများတွင် နေထိုင်ကြသည်။ လူဦးရေ မှာ ၁၉၈၃ ခုနှစ် စာရင်းများအရ ၉၅၀ဝ ဖြစ်သည်။ ဂေခိုလူမျိုးများသည် ကယားပြည်နယ် အတွင်းရှိ လွိုင်ကော်၊ ဒီးမောဆို၊ နှင့် ဖားဆောင်းမြို့နယ်များတွင် အများဆုံး နေထိုင်ကြသည်။ ဂေခိုလူမျိုးများ၏ ထင်ရှားသော ပွဲတော်များမှာ တောင်ယာ မီးရှို့ပွဲ၊ စပါးပျိုးကြဲပွဲ၊ ကောက်ရိတ်သိမ်းပွဲနှင့် ကယ်ဒီးခူး (ခေါ်) စပါးဦး စားပွဲ တို့ ဖြစ်သည်။

## ကိုးကား
ဖွန်းလူမျိုး

**ဖွန်းလူမျိုး**သည် ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်အစိုးရ၏ တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုထားသည့် လူမျိုး (၁၃၅) မျိုးထဲတွင် ပါဝင်သည်။ အစိုးရမှ ဗမာတိုင်းရင်းသား (၉) မျိုးတွင် ပါဝင်သော မျိုးနွယ်စုဖြစ်သည်။ 

ဖွန်းတို့သည် တိဘက်-ဗမာ အနွယ်ဝင်များဖြစ်ကြ၍ မရူ၊ လရှီ၊ အဇီး၊ မိုင်းသာလူမျိုးများသို့ပင် ဗမာစကားပြော လူမျိုးငါးမျိုးအနက် တစ်မျိုးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ မိုးကောင်းမင်းများလက်ထက် လက်အောက်ခံလူမျိုး ရှစ်မျိုးအနက် တစ်မျိုးအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး ဖွန်းကြီးမျိုး၊ ဖွန်းငယ်မျိုး ဟူ၍ ရှိကြောင်းဖြင့်လည်း ဆိုကြသည်။

## နေထိုင်သည့် နေရာ 
ဖွန်းလူမျိုးများသည် မြစ်ကြီးနားခရိုင်နှင့် ဗန်းမော်ခရိုင် နယ်နိမိတ် အလယ်တွင် နေထိုင်ကြသည်။ ဗန်းမော်မြို့အထက် ရွှေဘို၊ မြစေတီရွာများနှင့် ဆင်ဘိုမြို့အကြား ဧရာဝတီမြစ်‌ပထမ ကျဉ်းတလျောက်တွင် တွေ့ရသည်။ မြစ်ကြီးနားဒေသရှိ ဖွန်းလူမျိုးနှင့် ဗန်းမော်ခရိုင်ရှိ ဖွန်းလူမျိုး အနည်းငယ်ကွဲပြားကြသည်။ ပူးလောင်၊ နမ့်တီ၊ ထုံးဘို၊ သမိုင်းကြီး အစရှိသည့် ဗန်းမော်ခရိုင်အတွင်းရွာများတွင် နေထိုင်ကြသူများကို ရှေးအခါက ဖွန်းဖျေ ( သို့ ) မွန်တီဖွန်းလူမျိုးဟုခေါ်ကြသည်။ ယခု မယ်ကျော့ဖွန်းဟု ခေါ်သည်။ မြင်သာ၊ ပင်လုံရေနား၊ မန်လေ၊ ပင်လုံတော၊ ပင်တော်၊ နမ့်ဟဲ အစရှိသည့် မြစ်ကြီးနားခရိုင်အတွင်း ရွာများတွင် နေထိုင်ကြသောသူများကို ဖွန်းဆမန်း ( သို့ ) မွန်ဝန်ဖွန်းလူမျိုးဟု ခေါ်ကြသည်။ ဖွန်းရွာများသည် အိမ်ခြေ သုံးဆယ်ခန့်သာရှိသော ရွာများဖြစ်သည်။

## သမိုင်း 
ဖွန်းလူမျိုးတို့သည် တရုတ်နိုင်ငံ မင်တီနှင့် မင်ဝန်ဒေသမှ မိုးကောင်းမြို့အနီး နမ္မတီချောင်းဝန်းကျင်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်လာသော လူမျိုးမှဆင်းသက်လာသည်ဟု အဆိုရှိသည်။ ယင်းတို့အနက် လူခပ်များများသည် အထက်ချင်းတွင်းအရပ်ရှိ မောင်တီးအရပ်သို့ပြောင်းရွှေ့သွား၍ ကျန်လူနည်းစုက ဧရာဝတီပထမမြစ်ကျဉ်းဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့ နေထိုင်ကြသည်။ မြစ်ကျဉ်းဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြသော သူတို့၏ အဆက်အနွယ်များကို ဖွန်းခေါ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

## ယဉ်ကျေးမှု 
### စကား
ဖွန်းဘာသာစကားသည် တိဗက်-ဗမာနွယ်ဘာသာစကားမှ အမျိုးကွဲက လိုလို-ဗမာနွယ် ထပ်မှန်၍ အမျိုးကွဲက ဗမာနွယ်မှ ဖွန်းဘာသာစကား ဖြစ်လာသည်။ ဖွန်းစကားကို လူကြီးများသာပြောတတ်၍ လူငယ်များသည် မြန်မာစကားကိုသာ ပြောဆိုကြသည်။ ဖွန်းစကားကို လူကြီးများ ပြောဆိုသည့်အခါလူငယ်များက စကားဝှက်ပြောသည်ဟုပင် ထင်ကြသည်အထိ ဖွန်းစကားသည် တိမ်ကောလျက် ရှိနေလေပြီ။

## ကိုးကား
ဆာဗို လူသားစား ခြင်္သေ့များ

ရှီကာဂိုမြို့ ရှိ သဘာဝသမိုင်းပြတိုက်တွင် ပြသထားသော ဆာဗို လူသားစား ခြင်္သေ့များ ပြကွက်]]
ဆာဗို လူသားစား ခြင်္သေ့များ မှာ နာမည်ဆိုးဖြင့် အလွန်ကျော်ကြားသော ဆာဗိုမှ ခြင်္သေ့များဖြစ်ပြီး ၁၈၉၈ ခုနှစ် မတ်လမှ ဒီဇင်ဘာလ အတွင်း ကင်ညာ-ယူဂန်ဒါ ရထားလမ်း ဖောက်လုပ်ရာတွင် လုပ်ကိုင်နေသော ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်သမား များ၏ သေဆုံးမှု အတွက် အဓိက တရားခံ များ ဖြစ်ကြသည်။

## သမိုင်းကြောင်း
၁၈၉၈ ခုနှစ် မတ်လတွင် ဗြိတိသျှတို့သည် ကင်ညာနိုင်ငံတွင် ဆာဗိုမြစ်ကို ဖြတ်၍ ရထားသွားရန် တံတားတစ်စင်းကို ဖောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ထိုစီမံကိန်းကို ဦးဆောင်သူမှာ ဒုတိယ ဗိုလ်မှူးကြီး ဂျွန်ဟင်နရီ ပက်တာဆန် ဖြစ်သည်။ ထိုမှ စ၍ နောက် ကိုးလ အတွင်းတွင် လည်ဆံမွေး မရှိသော ခြင်္သေ့ နှစ်ကောင်သည် အလုပ်သမားများ နေထိုင်ရာ စခန်းတွင် လှည့်ပတ်ပြီး အိန္ဒိယ အလုပ်သမားများကို သူတို့၏ တဲများမှ ညဘက်တွင် ဆွဲယူ၍ စားသုံးကြသည်။ အလုပ်သမားများမှ ခြင်္သေ့များ ကြောက်ရွံ့စေရန် ရည်ရွယ်၍ ညဘက်တွင် မီးဖိုခြင်း၊ ဆူးများဖြင့် ကာရံခြင်းတို့ကို စခန်းပတ်လည်တွင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လူသားစား ခြင်္သေ့များ၏ ရန်မှ ကာကွယ်ရန် လုပ်ဆောင်ကြသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ ခြင်္သေ့များသည် ဆူးခြုံ များ၏ အပေါ်မှ ခုန်၍ လည်းကောင်း၊ အောက်မှ တိုးဝင်၍ လည်းကောင်း ဝင်လာမြဲ ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု အသစ်များ ကြုံလာပြီးနောက် အလုပ်သမား ရာပေါင်းများစွာတို့ ဆာဗိုမှ ထွက်ပြေးကြသဖြင့် တံတားဆောက်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်း ရပ်တန့် သွားလေသည်။ ပက်တာဆန်က ထောင်ချောက်ထောင်၍ လည်းကောင်း၊ သစ်ပင်ပေါ်မှ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း ခြင်္သေ့များကို သတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ အကြိမ်ကြိမ် မအောင်မြင်မှုများ တွေ့ကြုံပြီးနောက် ၁၈၉၈ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာတွင် သူသည် ပထမဆုံး ခြင်္သေ့ကို ပစ်သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၂၀ ရက် အကြာတွင် ဒုတိယမြောက် ခြင်္သေ့ကို ရှာတွေ့ပြီး သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ပထမ ခြင်္သေ့မှ နှာဖျားမှ အမြီးဖျားထိ ကိုးပေ ရှစ်လက်မမျှ ရှည်လျားသည်။ ခြင်္သေ့ အသေကောင်ကို စခန်းသို့ လူ ရှစ်ယောက်မျှ ပြန်၍ သယ်ရသည်။ ဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်သမားများ ပြန်ရောက်လာကြပြီး တံတားကို ၁၈၉၉ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ခြင်္သေ့ကြောင့် သေဆုံးခဲ့သော လူ အရေအတွက်မှာ အတိအကျ မသိပေ။ ပက်တာဆန်၏ အဆိုရ အားလုံးပေါင်း ၁၃၅ ယောက်မျှ ရှိသည်။
## ကိုးကား
ကဏ္ဍ:လူသားစား တိရစ္ဆာန်များ
ပညာရေးတက္ကသိုလ် လေ့ကျင့်ရေးကျောင်း

**ပညာရေးတက္ကသိုလ် လေ့ကျင့်ရေးကျောင်း** (; အတိုကောက် **တီတီစီ**) သည် ရန်ကုန်မြို့ရှိ အထက်တန်းကျောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၁၉၃၁ ခုနှစ်၌ တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ခက်ခဲသော အထက်တန်းဆင့်ကျောင်းစစ်စာမေးပွဲများကျင်းပသော ကျောင်းတစ်ကျောင်းဖြစ်သည်။တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ(ဒွါဒသမတန်း)ကို ဘာသာစုံဂုဏ်ထူးဖြင့်အောင်မြင်သော ကျောင်းသားကျောင်းသူများကို ပညာ့ဗိမာန်ခန်းမကြီးတွင် ဂုဏ်ပြုဓာတ်ပုံချိတ်ဆွဲပေးလေ့ရှိသည်။ တီတီစီ ကျောင်းများသည် ကမာရွတ်မြို့နယ်တွင်လည်းကောင်း၊ ရန်ကင်းမြို့နယ်တွင်လည်းကောင်း၊ လှိုင်မြို့နယ်တွင်လည်းကောင်း တည်ရှိကြသည်။

## ကျောင်းသားကျောင်းသူဟောင်းများ 
* ကိုသန်း (ကြည့်မြင်တိုင်)
* ဝင်းဦး
* ဇေယျသူ
* ဖြူဖြူကျော်သိန်း
* ရတနာခင်
* မျိုးကျော့မြိုင်
* ဆောင်းဦးလှိုင်

## ပြင်ပလင့်ခ်များ 
* တီတီစီ
စာ​ပေဗိမာန် စာ​ပေနှီး​နှောဖလှယ်ပွဲနှင့်​ စာတမ်း​ဖတ်ပွဲများ​

## စာပေဗိမာန် စာပေနှီးနှောဖလှယ်ပွဲနှင့် စာတမ်းဖတ်ပွဲများ
ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော် စာပေဗိမာန် အဖွဲ့ ဥပဒေတွင် **စာပေတိုးတက်ပြန့်ပွားစေရန် အလို့ငှာ စာပေကို လူတိုင်းစိတ်ဝင်စားလာအောင် လှုံ့ဆော်ခြင်း၊ စာပေနှီးနှောဖလှယ်ပွဲများ၊ စာပေသဘင်များ၊ စာပေညီလာခံများနှင့် စာပေပြပွဲကြီးများ ကြီးမှူးကျင်းပခြင်း** ဟူ၍ ပြဋ္ဌာန်းထားလေသည်။

စာပေဗိမာန် အဖွဲ့သည် ၁၉၆၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၉၂ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ အထိ စာပေနှီးနှောဖလှယ်ပွဲနှင့် စာတမ်းဖတ်ပွဲပေါင်း (၂၃)ခုကို ရန်ကုန်မြို့၌ ကျင်းပပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
စာပေနှီးနှောဖလှယ်ပွဲများတွင် သက်ဆိုင်ရာစာတမ်းရှင်က စာတမ်းတင်သွင်းဖတ်ကြားပြီးနောက် တက်ရောက်လာသော စာပေပညာရှင်များ၊ စာပေလုပ်သားများသည် စာတမ်းရှင်တင်သွင်းသွားသော စာတမ်းအပေါ် ဝေဖန်အကြံပြုချက်များကို လူကိုယ်တိုင် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်၍ ဆွေးနွေးခွင့်ရသည်။ ယင်းသို့ ဝေဖန်ဆွေးနွေးပြီးသော အခါတွင် သက်ဆိုင်ရာစာတမ်းရှင်က ပြန်လည်ဖြေကြား ဆွေးနွေးသည်။ စာတမ်းဖတ်ပွဲများတွင်မူ တက်ရောက်လာသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များကိုယ်တိုင် စင်မြင့်ပေါ်သို့တက်၍ ဆွေးနွေးခြင်းကို ခွင့်မပြုပေ။ စာတမ်းတွင် တင်သွင်းသွားသော စာတမ်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဝေဖန်ဆွေးနွေး မေးမြန်လိုလျင် စာတမ်းဖတ်ပွဲအဖွဲ့က သတ်မှတ်ထားသော ပုံစံစာရွက်ပေါ်တွင် စာဖြင့်ရေးသားကာ ဆွေးနွေးမေးမြန်းနိုင်ကြလေသည်။

စာပေ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲနှင့် စာတမ်းဖတ်ပွဲများတွင် ဖတ်ကြားတင်သွင်းသော စာတမ်းများကို သက်ဆိုင်ရာ ဘာသာရပ် အလိုက် စုစည်း၍ စာပေဗိမာန် အဖွဲ့က စာအုပ်အဖြစ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေသည်။ ကလေးစာပေနှီးနှောဖလှယ်ပွဲ ၁၉၆၅ မှ စာတမ်းများကို မူ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် စာအုပ်အဖြစ် ထုတ်ဝေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ စာပေနှီးနှော ဖလှယ်ပွဲများနှင့် စာတမ်းဖတ်ပွဲများမှ စာတမ်းများကိုမူ စာအုပ်အဖြစ် စာတမ်းအတိုင်း ပုံနှိပ် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ 
## ကျင်းပပြီးစီးခဲ့သော စာပေဗိမာန် စာပေနှီးနှောဖလှယ်ပွဲများနှင့် စာတမ်းဖတ်ပွဲများ
## ကိုးကား
ကန်

**ကန်** ဟူသော အမည်သည် အောက်ပါတို့အနက် တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်သည်။
* ရေကန် - အင်းအိုင်
* ကန် (ဗေဒင်) - ရာသီအပိုင်းအခြား
ကြော့မောင်မောင်ညွန့်

**ကြော့မောင်မောင်ညွန့်** သည် မြန်မာနိုင်ငံသား ဓာတ်ပုံဆရာ၊ စာရေးဆရာ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ၁၉၄၂ခု၊ ဇူလိုင်လ (၂၈) ရက်၊ အင်္ဂါနေ့တွင် ဖွားမြင်သည်။ ရန်ကုန်မြို့ တာမွေမြို့နယ် ၌ ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုရှိသည်။ ၁၉၆၂ ခုတွင် ကဗျာများ စတင်ရေးသား၍ စာပေနယ်သို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ယခု စာပေသက် (၄၅) နှစ် အတွင်း မြန်မာဘာသာပြန် လုံးချင်းဝတ္ထုစာအုပ် (၁၃) အုပ် ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး စာနယ်ဇင်းများ ၌ ဝတ္ထုတို (၃၀)၊ ဆောင်းပါး (၂၀) ကျော် ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၉၇ မှ စတင်၍ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် *On the middle mountain range and other stories* စတင် ရေးသား ထုတ်ဝေခဲ့ရာ ယခုအခါ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားပြီးသမျှ စာအုပ်ပေါင်း (၈) အုပ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ စာရေးဆရာ ကြော့မောင်မောင်ညွန့် သည် ဒေါ်သန်းရှင်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သားသမီး (၃) ယောက်ကြော့သင်္ဂီခိုင်၊ မောင်ပြည့်စုံ၊ ကြော့ခိုင်ရွှေဝါ တို့ ထွန်းကားခဲ့သည်။

ကြော့မောင်မောင်ညွန့် ရေးသားခဲ့သော အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် စာအုပ်များမှာ
# *On thef middle mountain range and other stories*
# *Chicken liver and other memo ries of a Myanmar village*
# *Careless talk and other memories of a Myanmar village*
# *Anandasuriya*
# *Myanmar Thoughts*
# *Oh! Ayeyarwady*
# *A self- partrait of a Myanmar*
# *My Flora* တို့ဖြစ်သည်။ 

## ကိုးကား 
ကဏ္ဍ:မြန်မာ အမျိုးသား စာရေးဆရာများ
ကဏ္ဍ:မြန်မာ စာရေးဆရာများ
ရေဆင်

ရေဆင်ဆိုသော သတ္တဝါ ရှိမရှိ ယခုတိုင် အငြင်းပွားဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆင်သမားတိုင်းကတော့ ရေဆင်တကယ်ရှိကြောင်း ပြောဆိုနေကြဆဲပါ။ ရေဆင်သည် ရေထဲတွင် ငါးများကဲ့သို့ နေနိုင်ပြီး ကုန်းပေါ်တွင် နာရီအနည်းငယ် အသက်ရှုနေထိုင်နိုင်သည်။ ရေဆင်သည် ဆင်ပုံစံအသေးစားလေးဖြစ်ပြီး အရွယ်အစားမှာ အလျားလေးလက်မ၊ ငါးလက်မ၊ အမြင့် သုံးလက်မခန့် ရှိသည်ဆိုသည်။ ရေထဲရှိ ရေမှော်ပင်များကို စားသောက်ကာ အသက်ရှင်နေကြပြီး ညအခါကြမှ ကုန်းပေါ်သို့ တက်တတ်သည်ဟုဆိုသည်။ ကျောက်ဆောင်ကျောက်တုံးများ ပေါသောရေအိုင်များတွင် အနေများတတ်သည်။ ရေဆင်သည် အဆိပ်ပြင်းသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ရေဆင်ရှိသော နေရာများကို ကုန်းဆင်ကြီးများ မလာရဲကြပေ။ ရေဆင်ကိုက်လျှင် ချက်ချင်းသေတတ်သည်ဟု သိရသည်။

၁၉၇၀- ပြည့်နှစ်လောက်တွင် ရေဆင်အကြောင်း ဟိုးလေးတစ်ကျော်ကျော် ဖြစ်ဘူးလေသည်။ ၁၉၇၀- ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ်လ(၁၃)ရက် လုပ်သားပြည်သူ့နေ့စဉ်သတင်းစာတွင် သံတွဲမြို့နေ တိရစ္ဆာန်ဆေးကုဆရာဝန် ဦးဘမြိုင်ကိုယ်တိုင် ရေဆင်အမတစ်ကောင်၊ အထီးတစ်ကောင်(အသေ)ကို တံငါသည်များမှတဆင့် ရရှိခဲ့ဖူးကြောင်း ပါရှိလေသည်။ ရေဆင်အမကို ၁၉၃၀-ပြည့်နှစ်တွင် စစ်တွေခရိုင်၊ ပေါက်တောမြို့၊ သရွန်ဂါကျွန်းအုပ်စု အပါအဝင် ဆံတော်ရှင်ကျွန်းတောင်ဘက်ကမ်းမှ ရရှိခဲ့သည်။ ရေဆင်အထီးကို ၁၉၃၅-ခုနှစ်တွင် သံတွဲခရိုင်၊ တောင်ကုတ်မြို့နယ်၊ မဒင်ကျွန်း၊ ငဆောက်ကျေးရွာ အနောက်ဘက်မှ ရရှိခဲ့ဖူးကြောင်း ရေးသားထားသည်။ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင် ဗိုလ်တာရာကိုယ်တိုင် ပျဉ်းမနား တောင်တွင်းကြီးနယ် ပဲခူးရိုးမအနောက်ဘက် သစ်တောအတွင်း ကျောက်ရေအိုင် တစ်ခုမှ ရေဆင်တစ်ကောင် အရှင်ဖမ်းမိခဲ့သည်ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ရေဆင်အမ၏ အရောင်သည် မွဲပြာ၍ ချောမွေ့သည်။ ခြေနှင့်လက်ပါရှိသည်။ ခြေချောင်းငယ် လေးချောင်းစီပါသည်။ အထက်အောက် အံ့သွားနှစ်ချောင်းစီ တွေ့ရသည်။ ဆင်မတစ်ကောင်၏ အစိတ်အပိုင်းပါရှိသည်။ အသားစားသည့် လက္ခဏာမရှိ၊ ရေမှော်များသာ စားသည်။ ရေဆင်အထီးသည် မီးခိုးရောင်သန်းသော အဖြူရောင်ရှိသည်။ ခြေချောင်း လေးချောင်းစီရှိသည်။ အဖြူရောင်အစွယ်ရှိပြီး လုံးပတ်မှာ မီးခြစ်ဆံချောင်းခန့် ရှိသည်။ အထက်အောက် အံ့သွား ပါရှိသည်။ မျိုးပွားအင်္ဂါ အပြည့်အစုံ ပါရှိသည်။

မန်လည်မြို့ဟောင်းရှိ မန်လည်ဆရာတော်ပြတိုက်တွင် မီးခြစ်ဆံချောင်းခန့်ရှိသော ရေဆင်စွယ်ကို ပြသထားလေသည်။ တစ်ချိန်က ရုပ်ရှင်မင်းသားတစ်ဦးသည် နိုင်ငံတော်ကို ထူးဆန်းသည့် ရေဆင်(အသေ)တစ်ကောင်ကို လှူဒါန်းကြောင်း သတင်းစာထဲတွင် ပါရှိလေသည်။ ထိုလှူဒါန်းလိုက်သော ရေဆင်သည် ရေဆင်အစစ်မဟုတ်ဘဲ မြေကြွက်ကို လုပ်ထားကြောင်း စာရေးဆရာ သာဂဒိုးက စိုက်ပျိုးရေးပြတိုက်သို့ တင်ပြအသိပေး ဖော်ထုတ်ဖူးသည်။ ထိုသို့ ဇာတ်လမ်းများကြောင့် အထောက်အထား လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြစရာမရှိသဖြင့် ရေဆင်ဆိုသည်မှာ ပုံပြင်ပမာဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။

                                                                                                                                           
## ကိုးကား
*ဖိုးကျော့၏ ဆင်သင်္ချိုင်း ရှာပုံတော်နှင့် အခြားဝတ္ထုတိုများ၊
*မောင်ကြည်သန့်၏ အငြင်းပွား အမှတ်လွဲ လူသိနည်း မြန်မာဖြစ်ရပ်(၁၀ဝ)၊
*သာဂဒိုး၏ စာနယ်ဇင်း စွမ်းအား အသုံးမှားသော် ဆောင်းပါး၊

ကဏ္ဍ:တိရစ္ဆာန်များ
မြန်မာနိုင်ငံမှ ထူးဆန်းသောပုဂ္ဂိုလ်များ

## မပုပ်မသိုးသော ဆရာတော်များ
မြန်မာနိုင်ငံတွင် ထူးဆန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာပေါ်ထွက်လျက် ရှိရာ ထိုပဂ္ဂိုလ်များစွာအနက်မှ ပျံလွန်တော်မူသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသော်လည်း ရုပ်ကလာပ်တော်မှာ မပုပ်မပွ ၊မပုပ်မသိုးဘဲ တည်ရှိနေသော ဆရာတော်များကို ဆိုလိုသည်။

### ဆရာတော် ဦးကဝိ (စွန်းလွန်းဆရာတော်)
ဆရာတော် ဦးကဝိ (စွန်းလွန်းဆရာတော်)  ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် သက္ကရာဇ် ၁၂၃၉ ခုနှစ်၊ တစ်ပေါင်းလဆန်း ၂ ရက်၊ တနင်္လာနေ့ နံနက် ၃ ချက်တီးကျော်အချိန်၌ အထက်မြန်မာပြည်၊မြင်းခြံမြို့အနီး စွန်းလွန်းရွာ အဖဦးသန့်၊ အမိ ဒေါ်တုတ်တို့မှ မီးရှူးသန့်စင် ဖွားမြင်တော်မူသည်။ ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည်ထွက်သက်၊ ဝင်သက်၊ အာနာပါဏ မှစ၍ ထိ၊ သိ၊ သတိ အစရှိသော တရားအားထုတ်မှုများကို သဒ္ဓါဝိရိယ၊ ဇွဲသန်သန်နှင့် နေ့ညမပြတ် အားထုတ်သွားရာ ၁၂၈၂ ခုနှစ်၊ ဝါဆိုလပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ ကြာသပတေးနေ့ ည ၁ဝနာရီအချိန်တွင် ပထမအကြိမ် တရားထူးကို တွေ့ရလေ သည်။  ၁၂၈၂ ခုနှစ် ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ စနေနေ့ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် ဒုတိယအကြိမ် တရားထူးကို တွေ့ရပြန်သည်။  ၁၂၈၂ ခုနှစ် တော်သလင်းလပြည့် ကျော် ၁၃ ရက်၊ တနင်္လာနေ့ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် မိမိခန္ဓာ ကိုယ်၌ ပြင်းပြလှသော ဝေဒနာများကို ခံစားရပြီးနောက် တတိယအကြိမ်မြောက် တရားထူးကို တွေ့ရပြန်၏။၁၂၈၂ ခုနှစ်၊ သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၁၃ ရက်၊ အင်္ဂါနေ့ ည ၁ဝ နာရီအချိန်တွင် စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် တရား ထူးကို တွေ့ရပြန်လေသည်။၁၃၁၄ ခုနှစ်၊ ကဆုန်လပြည့်ကျော် ၉ ရက် စနေနေ့ညနေ၄:၄၅ အချိန်တွင်  ပျံလွန်တော်မူသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုတိုင်မပုပ်မသိုးတည်ရှိနေပါသည်။

### ဆရာတော်  ဦးကေသရ
ဆရာတော်အရှင်ကေသရသည် ရန်ကုန်တိုင်း၊ ထန်းတစ်ပင်မြို့နယ်၊ နဲသမိန်စံပြကျေးရွာ မြောက်ဘက်ကျောင်းတွင် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၃၃၃ ခုနှစ် သက်တော် ၇၇ နှစ်၌ ပျံလွန်တော်မူသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၄၀ ကျော်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုတိုင်မပုပ်မသိုး တည်ရှိနေပါသည်။

ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ဤမှာကြည့်ပါ

### ဆရာတော် ဦးသုဇာတ
ဆရာတော်ဦးသုဇာတသည် ရခိုင်ပြည်နယ် ၊ သံတွဲမြို့၊ သံတွဲ - ဂွလမ်းပေါ်ရှိ ဇလွန်-မဒေး ကျောင်းတိုက်တွင်တည်ရှိပြီး သက်တော် ၈၀ ၊ဝါတော် ၆၀ ၊ ၁၉၈၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၅ ၊မွန်းလွဲ ၂ နာရီ ၄၅ မိနစ်တွင် ပျံလွန်တော်မူသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၃၀ ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတိုင်မပုပ်မသိုး တည်ရှိနေပါသည်။

ဗီဒီယိုဖိုင်ကို ဤမှာကြည့်ပါ

### ကိုးကား
#https://www.facebook.com/photo.php?v=723554387656780&set=vb.100000066751980&type=2&permPage=1
#https://www.facebook.com/photo.php?v=766751333337085&set=vb.100000066751980&type=2&permPage=1
#http://www.mmdailystar.com/2013/06/blog-post_1515.html?m=1 
#https://www.facebook.com/photo.php?fbid=724591914219694&set=a.508988139113407.125049.100000066751980&type=3&theater
ငုံ၊ ​ဦး ​(ပုသိမ်မြို့​ဝန်)

## ငုံ၊ ဦး (ပုသိမ်မြို့ဝန်)
ဦးငုံသည် ဦးမြတ်ထွန်းတို့ ကဲ့သို့ပင် သူ့ကျွန်မခံလိုသော တော်လှန်ရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အောက်မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဝန်ရှင်တော်မင်းကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ဖိုက်က သူ့အကြောင်းကို ဤသို့ဖော်ပြခဲ့သည်။

“စစ်ဖြစ်စက ပုသိမ်သို့ လူ(၂၀ဝ၀ဝ)နှင့် မြန်မာဘုရင်က စေလွှတ်သည့် ပုသိမ်မြို့ဝန်မင်းကြီးမောင်ငုံမှာ ယခုထိ ထကြွသောင်းကျန်းဆဲပင် ရှိသေးသည်။ သူ့အား မနှိမ်နင်းသမျှကာလပတ်လုံး အခြေအနေမှာ နေသားတကျရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ”

ဦးငုံနှင့် သူ၏နောက်လိုက် ခေါင်းဆောင်တို့သည် ပုသိမ်အထက်ပိုင်း နယ်တစ်နယ်လုံးကို လုံးဝချုပ်ကိုင်ထား နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏လက်ထောက် ခေါင်းဆောင်များအနက် ထင်ရှားသူတို့မှာ ဦးသိန်းနှင့် ဦးသာပုံတို့ ဖြစ်သည်။ လေးမျက်နှာတိုက်ပွဲ၌ မင်းကြီးဦးငုံ ကိုယ်တိုင် လူ(၃၀ဝ၀)ကျော်ခန့်ကို ဦးစီး၍ ဝန်ရှင်တော်မင်းကြီး ဖိုက် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်သော ဗြိတိသျှတပ်ကြီးကို သတ္တိပြောင်မြောက်စွာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း ဖိုက်၏မှတ်တမ်း၌ ဖော်ပြပါရှိသည်။ 

## ကိုးကား