Ouraçon

**Ouraçon** ye ua prática relegiosa quemun la dibersas cunfissones relegiosas. Ye bulgarmente chamada cumo ua relaçon, ua cumbersa ó un ato de recoincimiento delantre dun ser trascendente ó debino.

Na doutrina católica, la ouraçon, siempre dirigido la Dius (ó a la Birge Marie i als Santos para anterceder la Dius i junto de Dius), tamien puode ser cunsidrada ua reza, ua mensaige scrita, oural ó un pensamiento de adoraçon, agabon, súplica, rogo, prece, pedido ó petiçon, antercesson, agradecimiento, spiaçon, bénçon, persença ó ounificaçon. An resume, la ouraçon ye ua eilebaçon de l coraçon i de la alma houmanas la Dius.

## Na fé crestiana

La ouraçon, na fé crestiana, ye la quemunicaçon i l fruito cunciente de l relacionamiento cun Dius durante la qual la pessona lhouba, agradece i/ó piede bénçons. Las ouraçones son derigidas la Dius (a las bezes, subretodo ne l causo católica, an nome de Nuossa Senhora ó de santos cumo antercessores), por mediaçon única de Jasus Cristo, i puoden ser feitas an boç alta, falada, an cançon ó an silenço.

L ser houmano ten an sou ser la necidade de tener algun tipo de quemunhon cun Dius, i la ouraçon ye un método aceito por todas las religiones, pus spréssan la adoraçon la Dius i la aceitaçon i resignaçon delantre de la Sue buntade. L perpósito de la ouraçon (Mt 6, 5-13) nun serie l de alterar la buntade de Dius, mas de oubtener para si mesmo i/ó pa ls outros bénçones i grácias que Dius yá starie çpuosto a cunceder, mas que deberian ser pedidas para se oubtener. 

### Na fé católica

La ouraçon, ó solo "*falar cun Dius*", ye un don de la grácia de "*[[Dius]] que ben al ancuontro de l home*" i premite l stablecimento dua "*relaçon pessonal i biba de ls filhos de Dius cul [[Dius Pai|Pai anfenitamente buono]], cul sou [[Filho de Dius|Filho]] [[Jasus Cristo]] i cul [[Sprito Santo]] que habita ne l coraçon daqueilhes*" . Na ouraçon, l crente eileba "*la alma a Dius*" para L lhoubar ó pide "*a Dius benes cunformes la sue buntade*". Mas, ye perciso salientar que la ouraçon nun ten la funçon de altarar la buntade de Dius, mas solo de oubtener para si mesmo i/ó pa ls outros grácias, benes ó bénçons que Dius yá starie çpuosto a dar, mas que deberian ser pedidos purmeiro pul crente .  

La ouraçon "*pressupone acra­ditar nun Dius pessonal i na possiblidade de antrar an cuntato*" direto cun El, sendo por esso "*la spresson mais spontánea*" de l "*deseio de Dius por parte de l home*". Esta deseio houmano ye testemunhado por "*todas las religiones i, an special, toda la stória de la salbaçon, [...] se bien que ye siempre Dius que purmeiro i ancessantemente atrai cada ua de las pessonas pa l ancuontro misterioso de la ouraçon*"  . 

#### Ouraçon ne l Antigo i Nuobo Testamientos

Ne l Antigo Testamiento, la ouraçon yá staba persente, cumo por eisemplo, ne ls bários eipisódios amportantes de personaiges bíblicos (nomeadamente de Abraon, Moisés, David, Isaías, etc.) i de l própio pobo de Dius, sendo ls salmos un eisemplo de la sue spresson. Yá ne l Nuobo Testamiento, Jasus, anque star an íntema quemunhon cun Dius Pai, ye cunsidrado l purfeito modelo i mestre de ouraçon, "*rezando al Pai an lhongas [[begília]]s i an sfergantes decisibos de la sue bida, zde l [[Jasus#Batismo i tenta.C3.A7.C3.A3o|batismo ne l Jordan]] a la muorte ne l [[Calbário]]*"  

Jasus, para alhá de ansinar l Pai-Nuosso (cunsidrado la síntese de l Eibangelho i, por esso, la ouraçon mais purfeita i mais carregada de seneficado), ansinou tamien "*ls decípulos a rezar debota i persistentemente*" , trasmetindo-les "*las çposiçones requeridas para ua berdadeira ouraçon*" . Jasus garantiu-les tamien "*que serien oubidos siempre que rezás­sen bien*" , porque la ouraçon houmana "*stá ounida a la de Jasus mediante la fé. NEL, la ouraçon crestiana torna-se quemunhon de amor cul Pai*". Aliás, ye l própio Jasus que manda rezar: "*«Pedi i recebireis, assi la buossa alegrie será cumpleta» (Jo 16,24)*" .

#### Ouraçon na bida de la Eigreija

L Sprito Santo ye l "*Mestre anterior de la ouraçon crestiana*", porque "*forma la [[Eigreija]] pa la bida de ouraçon i la faç antrar cada beç mais perfundamente na cuntemplaçon i na ounion cul ansondable mistério de Cristo*" . Por esso, la ouraçon ye "*anseparable de l porgresso de la bida spritual*" i, an suma, de la bida crestiana de la Eigreija i de cada católico . Lhougo, pouco a pouco, la liturgie fui-se zambolbendo i tornou-se na "*ouraçon oufecial de la Eigreija*", cun particular çtaque pa la missa (i la Oucaristie, que "*cuntén i sprime todas las formas de ouraçon*" ) i la Liturgie de las Horas . "*Parale­la­men­te, zambolbiu-se tamien la ouraçon [[deboçon|debocional]] ([[piedade popular]]), tanto quemunitária cumo andibidual*"  

Assi sendo, "*las formas eissenciales de la ouraçon crestiana*" son "*la [[bénçon]] i la [[adoraçon]], la ouraçon de [[petiçon]] i la [[antercesson]], la [[açon de grácias]] i l [[agabon]]*" . Ambora la "*adora­çon i agabon la Dius seia la mais purfeita*", la ouraçon de petiçon i antercesson "*pul própio, por outras pessonas (bibas ó ne l [[Purgatório]]) ó por causas nobres ye neçaira i meritória*" . Anque to la ouraçon tener "*cumo çtino final*" la Santíssima Trindade, esto nun ampede ls crentes de prestáren deboçon i de rezáren "*la [[Nuossa Senhora]], als [[Anjo]]s i als [[Santo]]s de l Cielo cumo antercessores junto de Dius*" . Aliás, "*la Eigreija gusta de ourar a la [[Birge Marie]] i de ourar cun Marie, la Ourante purfeita*", porque eilha "*«mostra-me ls l camino» que ye l Sou Filho Jasus, l solo Mediador*" junto de Dius Pai. Ouraçones cumo la Abé Marie i l Rosário son eisemplos desso .

La ouraçon, que "*pressupone siempre ua repuosta decidida de la nuossa parte*", ye tamien cunsidrada un cumbate "*contra si mesmo, contra l ambiente i subretodo contra l [[Diabro|Tentador]]' '" . L Diabro tenta a todo l custo retirar l crente de la ouraçon, atrabeç, cumo por eisemplo, de la çtraçon, de la preguiça, "*de las deficuldades i de l ansucessos aparentes*" .

Para cuncluir, [[San Pio de Pietrelcina]] diç que "*la ouraçon bien feita toca l coraçon de Dius, ancitando-LO a oubir-mos. Quando rezamos, que todo l nuosso ser se buolte para Dius. [...] L Senhor deixar-Se-á bencer i benerá an nuossa ajuda. [...] Reza i spera. Nun te agites; la agitaçon ye einútele. Dius ye misericórdia i ha-de scuitar la tue ouraçon. La ouraçon ye la nuossa melhor arma: ye la chabe que abre l coraçon de Dius. Debes derigir-te a Jasus, menos culs lhábios de l que cul coraçon*"  .

=== Alguas citaçones bíblicas ===

* *L cántico de l justos puode ser ua ouraçon la Dius* (D&C 25:12)
* *Ouramos al Pai an nome de Cristo* (Jo. 14:13–14; 16:23–24).
* *Podemos rialmente ourar an nome de Cristo se ls nuossos deseios fúren ls del* (Jo. 15:7; D&C 46:30).
* *Se assi fur, pediremos l que ye correto, sendo anton possible la Dius cunceder-mos l que pedimos* (3 Né. 18:20).
* *Alguas ouraçones deixan de ser respundidas porque de forma algua reperséntan la buntade de Cristo, mas, si, eimánan de l eigoísmo houmano* (Tg. 4:3; D&C 46:9).
* *Rialmente, se pedirmos al Senhor cousas andinas, será pa la nuossa cundanaçon'' (D&C 88:65).

## 
* Lhiturgie
* Lhiturgie de las Horas
* Lhiturgie de la Missa
* Meditaçon
* Reflexon
* Eisercícios sprituales
 
* Caminada de ouraçon