Berberi

Il-**Berberi**, il-**Barbar** (mill-Għarbi: بربر, b'ittri Latini: *Barbar*) jew il-**popli Berberi**, imsejħa wkoll bl-isem kontemporanju tagħhom stess **Amażigħ** (bil-lingwa Berbera/Barbarija: ⴰⵎⴰⵣⵉⵖ), huma tiġmigħ divers ta' gruppi etniċi distinti indiġeni għall-Afrika ta' Fuq li huma jgħammru fil-Magreb qabel il-wasla tal-Għarab u stabbilit għal eluf ta' snin. Il-konnessjonijiet ewlenin tagħhom huma identifikati mill-użu tagħhom tal-lingwi Berber/Barbari, li ħafna minnhom ma jinftehmux lil xulxin, li huma parti mill-familja tal-lingwi Afroasjatiku. Mill-oriġini antika tagħhom bħala abitanti indiġeni tar-reġjun għall-interazzjonijiet tagħhom ma' diversi ċiviltajiet u imperi, il-Berberi kellhom rwol sinifikanti fit-tiswir tal-pajsaġġ kulturali, politiku u soċjali tal-Afrika ta' Fuq. L-esplorazzjoni tal-istorja tal-Berberi tipprovdi għarfien siewi dwar ir-reżiljenza, l-adattabilità u l-wirt kulturali dejjiemi tagħhom.

Huma indiġeni għar-reġjun tal-Magreb tal-Afrika ta' Fuq, fejn jgħixu f'komunitajiet imxerrda madwar partijiet tal-Marokk, l-Alġerija, il-Libja, u sa ċertu punt it-Tuneżija, il-Mawritanja, it-tramuntana tal-Mali u t-tramuntana tan-Niġer. Komunitajiet Berberi iżgħar jinstabu wkoll fil-Burkina Faso u l-Oasi ta' Siwa tal-Eġittu.

Imnissla minn tribujiet ta' l-Età Ħaġrija ta' l-Afrika ta' Fuq, kontijiet ta' l-Amażigħ issemmew l-ewwel darba fil-kitbiet Eġizzjani tal-Qedem. Minn madwar 2000 Q.K., lingwi Barbari infirxu lejn il-punent minn Wied in-Nil tul it-tramuntana tas-Saħara fil-Magreb. Sensiela ta' popli Barbar bħall-Mawri, Masaesyli, Massyli, Musulamii, Gaetuli, u Garamantes taw lok għal renji Barbar, bħal Numidja u Mauretanja. Renji oħra dehru fl-antikità tard, bħal Altava, Aurès, Ouarsenis, u Hodna. Ir-renji Barbar eventwalment ġew mrażżna mill-Konkwisti Għarab tas-7 u t-8 sekli E.K. Dan beda proċess ta' assimilazzjoni kulturali u lingwistika magħruf bħala tagħrib, li influwenza lill-popolazzjoni Berber. It-tagħrib kienet tinvolvi t-tixrid tal-lingwa Għarbija u l-kultura Għarbija fost il-Barbarin, li wasslu għall-adozzjoni tal-Għarbi bħala l-lingwa primarja u l-qlib tal-fidi għall-Islam. Notevolment, il-migrazzjonijiet Għarab lejn il-Magreb mis-seklu 7 sas-seklu 17 aċċelleraw dan il-proċess. Tribujiet Barbar baqgħu forzi politiċi b'saħħithom u waqqfu dinastiji governattivi ġodda fis-sekli 10 u 11, bħalma ż-Zirin, il-Ħammadin, diversi prinċipalitajiet Żenata fil-punent tal-Magħreb, u diversi Tajfiet (sg. Tajfa, "renji żgħar fl-Andalus"), u imperi tal-Almoravidi u tal-Almohadi. Is-suċċessuri Barbar tagħhom – il-Marinin (Marokk), iż-Żajjanin (Alġerija), u l-Ħafsin (Tuneżija) – baqgħu jaħkmu sas-seklu 16. Mis-seklu 16 'il quddiem, il-proċess kompla fin-nuqqas ta' dinastiji Barbar; fil-Marokk, ġew sostitwiti b'Għarab li jsostnu nisel mill-profeta Iżlamiku Muħammed.

## Storja

L-oriġini tal-Berberi jistgħu jiġu rintraċċati lura għal żminijiet antiki meta kienu jgħixu fir-reġjun tal-Afrika ta’ Fuq magħruf bħala l-Maghreb.  L-evidenza arkeoloġika tissuġġerixxi li l-Berberi għexu f’dan ir-reġjun għal millenji, u żviluppaw prattiċi kulturali, lingwi, u strutturi soċjali distintivi.  Il-lingwi Berberi, li jappartjenu għall-familja tal-lingwi Afro-Asjatiċi, huma fost l-eqdem lingwi mitkellma fl-Afrika ta’ Fuq u jinkludu djaletti bħal Tamazight, Tashelhit u Kabyle.

Matul l-istorja, il-Berberi interaġixxew ma 'diversi ċiviltajiet u imperi, inklużi l-Feniċi, ir-Rumani, il-Vandali, il-Biżantini u l-Għarab.  Dawn l-interazzjonijiet influwenzaw il-kultura u s-soċjetà Berber, u wasslu għall-adozzjoni ta 'twemmin, lingwi u drawwiet reliġjużi differenti.  B'mod partikolari, it-tixrid tal-Izlam fl-Afrika ta' Fuq matul is-seklu 7 kellu impatt profond fuq il-Berberi, li ħafna minnhom ħaddnu r-reliġjon il-ġdida filwaqt li żammew elementi tat-twemmin indiġenu tagħhom.

Il-Berberi kellhom ukoll rwol sinifikanti fl-istorja ta 'l-Afrika ta' Fuq medjevali, partikolarment matul il-perjodu tad-dinastiji Berberi.  Id-dinastiji Almoravidi u Almohadi , imwaqqfa minn mexxejja Berberi, stabbilixxew imperi vasti li kienu jinkludu partijiet tal-Marokk, l-Alġerija, Spanja, u lil hinn minnha llum.  Dawn id-dinastiji taw kontribuzzjonijiet sinifikanti għall-iżvilupp kulturali, arkitettoniku u intellettwali tar-reġjun, u ħallew warajhom monumenti u xogħlijiet tal-arti impressjonanti

L-istorja tal-Berberi hija xhieda tar-reżiljenza, l-adattabilità u l-wirt kulturali dejjiemi tagħhom.  Mill-oriġini antika tagħhom bħala abitanti indiġeni tal-Afrika ta' Fuq sal-interazzjonijiet tagħhom ma' diversi ċiviltajiet u imperi, il-Berberi kellhom rwol vitali fit-tiswir tal-istorja u l-identità tar-reġjun.  Minkejja sekli ta’ tibdil u taqlib, il-Berberi żammew sens qawwi ta’ identità kulturali u kburija, riflessi fil-lingwa, id-drawwiet u t-tradizzjonijiet tagħhom.  Hekk kif l-Afrika ta' Fuq qed tkompli tevolvi, il-Berberi jibqgħu parti integrali mill-xenarju rikka u divers ta' kulturi u popli tar-reġjun.

Fl-era moderna, il-Berbers kienu parteċipanti attivi fil-ġlidiet politiċi għall-indipendenza, id-demokrazija u d-drittijiet tal-bniedem fl-Afrika ta’ Fuq.  Mexxejja bħal Abdelkrim el-Khattabi fil-Marokk u Ferhat Abbas fl-Alġerija saru figuri prominenti fil-ġlieda kontra l-kolonjaliżmu u l-imperialiżmu, favur l-awtodeterminazzjoni u r-rappreżentanza politika għall-komunitajiet Berberi.

Wara l-indipendenza, il-Berberi komplew jasserixxu d-drittijiet politiċi tagħhom u jitolbu rikonoxximent tal-identità kulturali u l-lingwa tagħhom.  Movimenti politiċi Berberi, bħall-Moviment Kulturali Amażigh (ACM) fil-Marokk u l-Moviment għall-Awtonomija tal-Kabylie (MAK) fl-Alġerija, ikkampanjaw għal aktar awtonomija, drittijiet lingwistiċi, u preservazzjoni kulturali.

## Lingwi

Il-lingwa tal-Berberi, grupp etniku indiġenu tal-Afrika ta’ Fuq, tirrifletti l-wirt kulturali għani u divers ta’ din il-komunità antika.  Mifruxa fuq eluf ta 'snin u ffurmati minn interazzjonijiet storiċi ma' diversi ċiviltajiet, il-lingwi Berberi jikkostitwixxu fergħa unika tal-familja tal-lingwi Afro-Asjatiċi.  L-esplorazzjoni tal-lingwa tal-Berberi tipprovdi għarfien siewi dwar l-identità kulturali, id-diversità lingwistika u l-iżvilupp storiku tagħhom.

Il-lingwi Berberi huma fost l-eqdem lingwi mitkellma fl-Afrika ta’ Fuq, b’għeruq li jmorru lura għal żminijiet preistoriċi.  Li jappartjenu għall-familja tal-lingwi Afro-Asjatiċi, il-lingwi Berberi juru diversità notevoli ta' djaletti u varjazzjonijiet, mitkellma minn tribujiet u komunitajiet Berberi differenti madwar ir-reġjun tal-Magreb.  Xi wħud mill-lingwi Berberi ewlenin jinkludu Tamazight, Tashelhit, Kabyle, u Riffjan

Matul l-istorja, il-lingwi Berberi ġew iffurmati minn interazzjonijiet ma 'diversi ċiviltajiet u influwenzi lingwistiċi.  Il-kuntatt mal-lingwi tal-qedem Eġizzjani, Feniċi, Griegi, Rumani, Għarbi, u Ewropej ħalla l-marka tiegħu fuq il-lessiku, il-grammatika u l-fonoloġija Berbera.  Minkejja dawn l-influwenzi, il-lingwi Berberi żammew il-karattru distintiv tagħhom u għadhom mitkellma minn miljuni ta’ nies madwar l-Afrika ta’ Fuq.

It-tixrid tal-Izlam fl-Afrika ta’ Fuq matul is-seklu 7 ġab influwenzi lingwistiċi u kulturali Għarbi fir-reġjun, li wasslu għall-Arabizzazzjoni ta’ ħafna komunitajiet Berberi.  Filwaqt li l-Għarbi sar il-lingwa dominanti tar-reliġjon, l-amministrazzjoni u l-letteratura, il-lingwi Berberi baqgħu jippersistu bħala vernakulari mitkellma fost il-popolazzjonijiet Berberi, u ppreservaw il-wirt lingwistiku uniku tagħhom.

Il-lingwa tal-Berberi hija xhieda tar-reżiljenza kulturali, id-diversità lingwistika, u l-kontinwità storika ta’ dan il-grupp etniku tal-qedem.  Mill-oriġini preistoriċi tagħhom għall-interazzjonijiet tagħhom ma 'diversi ċiviltajiet, il-lingwi Berberi evolvew u adattaw filwaqt li żammew id-distinzjoni u l-identità tagħhom.  Minkejja l-isfidi maħluqa minn influwenzi esterni bħall-Arabizzazzjoni u l-kolonjaliżmu, il-lingwi Berberi jibqgħu mitkellma u għeżież minn miljuni ta’ nies madwar l-Afrika ta’ Fuq.  Hekk kif il-komunità Berberi tafferma d-drittijiet kulturali u lingwistiċi tagħha fl-era moderna, il-lingwa tal-Berberi tibqa' espressjoni vitali tal-identità u l-wirt kulturali tagħhom.

## Reliġjon

Ir-reliġjon tal-Berberi, abitanti indiġeni tal-Afrika ta’ Fuq, hija xenarju kumpless minsuġ minn tradizzjonijiet antiki, influwenzi kulturali, u żviluppi storiċi.  Matul l-istorja tagħhom, il-Berberi ħaddnu varjetà ta 'twemmin reliġjuż, inklużi prattiċi animistiċi indiġeni, kif ukoll influwenzi minn reliġjonijiet ewlenin tad-dinja bħall-Iżlam u l-Kristjaneżmu.  L-esplorazzjoni tar-reliġjon tal-Berberi tipprovdi għarfien dwar l-identità kulturali tagħhom, il-ħarsa spiritwali tad-dinja, u l-interazzjonijiet ma 'ċiviltajiet diversi.

It-twemmin reliġjuż Berber tal-qedem kellu għeruq sodi fl-animiżmu u l-qima tan-natura, b’reverenza għall-fenomeni naturali, l-ispirti, u l-antenati.  Is-soċjetà Berbera kienet organizzata madwar ritwali komunali, ċerimonji, u festivals li jiċċelebraw iċ-ċikli tan-natura u onoraw l-ispirti maħsuba li jgħixu fil-pajsaġġ.  Dawn il-prattiki reliġjużi indiġeni kienu jvarjaw fost tribujiet u reġjuni Berberi differenti, li jirriflettu d-diversità tal-kultura Berbera

Bil-wasla ta’ influwenzi esterni, partikolarment it-tixrid tal-zlam u l-Kristjaneżmu, il-prattiki reliġjużi Berberi għaddew minn trasformazzjonijiet sinifikanti.  It-tixrid tal-Iżlam fl-Afrika ta’ Fuq matul is-seklu 7 ġab bidliet profondi fis-soċjetà Berbera, peress li ħafna Berbera ħaddnu l-Iżlam filwaqt li inkorporaw elementi tat-twemmin indiġenu tagħhom fil-prattiki Iżlamiċi.  Dan is-sinkretiżmu rriżulta fl-iżvilupp ta 'forom uniċi ta' mistiċiżmu Iżlamiku u prattiċi spiritwali fost il-Berberi, bħas-Sufismu.

Bl-istess mod, l-introduzzjoni tal-Kristjaneżmu fl-Afrika ta’ Fuq, partikolarment matul il-perjodi Rumani u Biżantini, influwenzat it-twemmin u l-prattiċi reliġjużi Berberi.  Xi Berberi ħaddnu l-Kristjaneżmu, u ffurmaw komunitajiet ta 'Insara Berberi li ħalltu drawwiet indiġeni ma' tagħlim Kristjan.  Iż-żieda tad-dinastiji Berberi, bħall-Almoravidi u l-Almohadi, rat ukoll it-tixrid tal-ortodossija Iżlamika fost il-Berberi, peress li dawn id-dinastiji ppromwovu forma puritanika tal-Iżlam.

Ir-reliġjon tal-Berberi tirrifletti interazzjoni kumplessa ta 'tradizzjonijiet indiġeni, influwenzi kulturali, u żviluppi storiċi.  Minn twemmin animistiku tal-qedem sat-tħaddan tal-Iżlam u l-Kristjaneżmu, il-pajsaġġ reliġjuż tal-Berberi huwa kkaratterizzat minn diversità, sinkretiżmu u reżiljenza.  Minkejja l-impatt tal-forzi esterni, l-identità reliġjuża Berbera tibqa’ msejsa sew fil-wirt kulturali tagħhom, kif jidher mill-prattika kontinwa ta’ ritwali u drawwiet indiġeni flimkien ma’ twemmin Iżlamiku u Kristjan.  Hekk kif l-Afrika ta' Fuq tkompli tevolvi, ir-reliġjon tal-Berberi tkompli tkun komponent vitali tal-identità kulturali u l-ħarsa tad-dinja spiritwali tagħhom.

## Demografija
L-istorja demografika tal-Berberi hija kkaratterizzata minn sekli ta 'migrazzjoni, settlement, u skambju kulturali.  Bħala l-abitanti oriġinali tar-reġjun tal-Maghreb, il-Berberi ilhom jgħixu fl-Afrika ta' Fuq għal eluf ta' snin, u żviluppaw tradizzjonijiet lingwistiċi u kulturali distinti.  Popolazzjonijiet berberi huma kkonċentrati primarjament fl-Alġerija, il-Marokk, Libja, it-Tuneżija, u partijiet tal-Mawritanja, Niġer u Mali, b'komunitajiet sinifikanti tad-dijaspora fl- Ewropa u Amerika ta 'Fuq

F'dawn l-aħħar deċennji, il-popolazzjonijiet Berberi esperjenzaw bidliet demografiċi mmexxija mill-urbanizzazzjoni, il-migrazzjoni u l-bidliet soċjoekonomiċi.  Ċentri urbani fl-Alġerija u l-Marokk, bħal Alġiers, Casablanca, u Marrakech, raw tkabbir sinifikanti fil-popolazzjonijiet Berberi hekk kif il-migranti rurali jfittxu opportunitajiet fiż-żoni urbani.  Barra minn hekk, il-komunitajiet Berberi fl-Ewropa u fl-Amerika ta’ Fuq kibru fid-daqs minħabba l-immigrazzjoni u l-movimenti tad-dijaspora.

## Referenzi