Pembunuhan beramai-ramai Lattimer

Pembunuhan beramai-ramai Lattimer merujuk kepada seorang syerif Daerah Luzerne membunuh sekurang-kurangnya 19 pelombong antrasit pendatang yang tidak bersenjata di lombong Lattimer berhampiran Hazleton, Pennsylvania pada 10 September 1897. Pelombong kebanyakannya dari etnik Poland, Slovak, Lithuania dan Jerman. Lebih ramai pelombong cedera dalam serangan oleh posse itu. Pembunuhan beramai-ramai itu merupakan titik perubahan dalam sejarah Pekerja Lombong Bersatu (UMW).

## Latar belakang
Ekonomi Eropah Tengah dan Timur sedang bergelut pada akhir abad ke-19. Penduduk luar bandar Eropah berkembang lebih cepat daripada yang boleh diserap oleh sektor pertanian atau perindustrian baharu ekonomi, perindustrian mengganggu kedua-dua ekonomi pertanian dan kraf, dan terdapat peningkatan persaingan daripada pengeluar pertanian komersial dan asing berskala besar. Ini adalah faktor yang mendorong kebanyakan penghijrahan beramai-ramai ke AS, di mana ekonomi berkembang pesat dan banyak pekerjaan perindustrian tersedia yang memerlukan sedikit bahasa Inggeris. 

Bilangan pendatang Slavic baru yang tidak seimbang bekerja dalam industri perlombongan arang batu; mereka adalah antara yang paling dieksploitasi daripada semua pekerja lombong. Semasa mogok di Pennsylvania Timur Laut oleh pelombong berbahasa Inggeris pada 1875 dan 1887, pemilik lombong mengimport banyak pelombong Slavic sebagai pemecah mogok, dan mereka "dihina sebagai kudis" oleh pendatang berbahasa Inggeris dan pelombong Amerika di rantau itu.

Keadaan di lombong arang batu pada akhir abad ke-19 adalah keras. Keselamatan lombong sangat lemah sehingga 32,000 pelombong di Pennsylvania Timur Laut telah mati sejak 1870. Upah, yang sudah rendah dalam industri yang kompetitif, jatuh 17% pada pertengahan 1890-an selepas kemerosotan industri arang batu. 

Walaupun gaji telah meningkat sedikit sebanyak pada musim luruh tahun 1897, syarikat arang batu antrasit di rantau ini mengurangkan gaji dan menyatukan operasi dalam lombong, sering memburukkan keadaan kerja. Dalam sesetengah kes, syarikat memaksa pekerja untuk memajak rumah daripada syarikat dan memerlukan mereka berjumpa doktor syarikat sahaja apabila cedera.

## Peristiwa-peristiwa

### Mogok

Pada Ogos 1897, bahagian Honey Brook dari Syarikat Lehigh dan Wilkes-Barre Coal memberhentikan pekerja di lombong lombongnya, memotong gaji pekerja yang tinggal, dan menaikkan yuran untuk pekerja yang tinggal di bandar syarikat kawasan itu. Syarikat itu menyatukan kandang keldainya, memaksa pemandu keldai remaja melakukan perjalanan, tanpa gaji, lebih jauh setiap hari untuk mengambil keldai mereka. Selepas perbincangan yang tidak pasti, 25 hingga 35 pemandu remaja telah menyerang pada 14 Ogos 1897. Pergelutan antara penyelia dan beberapa pemandu membawa kepada pelombong jalur dan pelombong arang batu bawah tanah; menjelang 16 Ogos hampir 2,000 pekerja telah mogok. 

Hampir semua pelombong menyertai UMW (United Mine Workers) pada 18 Ogos; dalam masa dua hari, hampir semua lombong di rantau ini telah ditutup kerana mogok yang merebak. Ramai pelombong Slavic tidak menyertai United Mine Workers yang baru lahir. Ini adalah kerana diskriminasi etnik oleh pelombong berbahasa Inggeris dan Amerika dan juga kerana hubungan yang lemah antara pelombong kesatuan dan bekas pemecah mogok. Tetapi, keadaan kerja yang semakin teruk dan seruan UMW untuk kenaikan gaji sebanyak 15 peratus telah menarik ramai pelombong Slavic ke dalam kesatuan.

Gelombang pertama mogok berakhir pada 23 Ogos 1897, selepas syarikat bersetuju untuk membayar lebih masa, menaikkan gaji sehingga purata serantau, membenarkan pelombong berjumpa doktor mereka sendiri apabila cedera, dan tidak lagi memaksa pelombong untuk tinggal di syarikat milik syarikat. perumahan. 

Mogok kedua bermula pada 25 Ogos. Remaja pemecah lelaki di A.S. Pemecah arang batu Van Wickle di kampung berhampiran Colerain juga mendapat gaji yang lebih tinggi. Apabila Van Wickle cuba menggunakan pekerja Slavic sebagai pemecah mogok, Slav juga menyertai mogok itu. Walaupun mogok itu merebak ke dua lagi kerja arang batu berdekatan, syarikat itu dengan cepat bersetuju untuk menaikkan gaji sehingga purata serantau, dan mogok itu berakhir pada kira-kira 28 Ogos.

Apabila kadar gaji baru diumumkan pada 1 September 1897, hanya beberapa pekerja yang menerima kenaikan gaji. Pihak pengurusan bersetuju untuk melayan pekerja Slavic dengan lebih adil,tetapi pemilik lombong mengingkari janji mereka yang lain. 

Pemogokan diteruskan. Pada 3 September, 3,000 pekerja berarak di empat lombong, menutup mereka.

Pasukan bersenjata persendirian pemilik lombong, Polis Arang dan Besi, terbukti terlalu sedikit bilangannya untuk mematahkan mogok, jadi pemilik merayu bantuan daripada Sheriff Daerah Luzerne James F. Martin. Martin menubuhkan sekumpulan kira-kira 100 lelaki Inggeris dan Ireland untuk menghalang sebarang perarakan selanjutnya. Tetapi, dalam tempoh lima hari, 8,000 hingga 10,000 pelombong telah mogok. Pada 8 September, pemilik lombong menuntut sheriff Schuylkill County menangkap beberapa ribu pelombong yang telah berkumpul berhampiran Pottsville dan telah memaksa sebuah lombong ditutup, tetapi sheriff enggan.

### Pembunuhan beramai-ramai

Pada hari Jumaat, 10 September 1897, kira-kira 300 hingga 400 penyerang tidak bersenjata—hampir kesemuanya adalah Slav dan Jerman—berarak ke lombong arang batu milik Calvin Pardee di bandar Lattimer untuk menyokong kesatuan Pekerja Lombong Bersatu yang baru ditubuhkan. Matlamat mereka adalah untuk menyokong kesatuan UMW yang baru ditubuhkan di lombong Lattimer yang masih terbuka. Penunjuk perasaan telah berdepan dengan pegawai penguatkuasa undang-undang beberapa kali di jalan raya dan diarah bersurai, tetapi terus berarak.

Para timbalan menteri telah menghabiskan sebahagian besar waktu pagi untuk bergurau tentang berapa ramai pelombong yang akan mereka bunuh. Semasa menaiki trem menuju ke Lattimer bersama sheriff dan possenya, seorang timbalan kedengaran berkata, "Saya yakin saya akan menurunkan enam daripadanya apabila saya tiba di sana."

Apabila penunjuk perasaan tiba di Lattimer pada jam 3:45 petang, mereka ditemui semula oleh sheriff dan 150 timbalan bersenjata. Syerif Martin mengarahkan para perarakan untuk bersurai, dan cuba merebut bendera Amerika daripada tangan perarakan utama. Pergelutan berlaku, dan polis melepaskan tembakan ke arah orang ramai yang tidak bersenjata. 

Sekurang-kurangnya 19 pelombong terbunuh, dan antara 17 dan 49 cedera. Ramai yang telah ditembak di belakang, dan beberapa mempunyai beberapa luka tembakan, yang menunjukkan bahawa mereka telah menjadi sasaran oleh timbalan menteri.

## Kesudahan
Mogok itu membawa kepada pergolakan besar-besaran sementara di kawasan itu. Selepas Sheriff Martin menelefon untuk mendapatkan bantuan, Pengawal Kebangsaan Pennsylvania telah dihantar ke daerah itu untuk memulihkan keadaan. Lewat petang 10 September 1897, lebih daripada 2,500 tentera Briged Ketiga (sebahagiannya ditempatkan di Daerah Luzerne) telah dikerahkan. Pemimpin masyarakat Slavic tempatan mengadakan perhimpunan pada 11 September untuk cuba menenangkan pekerja, mengumpul wang untuk sokongan keluarga yang mati dan cedera, dan mendapatkan pendakwaan terhadap Sheriff Martin dan timbalannya. 

Pelombong yang marah mencari dengan sia-sia pada 12 September untuk penguasa lombong Lehigh dan Wilkes-Barre Coal Company, Gomer Jones, dan memusnahkan rumahnya apabila mereka tidak menemuinya. Pada 20 September, sekumpulan wanita Slavia bersenjatakan poker pendiang api dan rolling pin mengetuai kira-kira 150 lelaki dan kanak-kanak lelaki untuk menutup kerja-kerja arang batu McAdoo, tetapi telah berpatah balik dengan ketibaan pantas tentera Pengawal Kebangsaan. Unit artileri Pengawal telah ditarik balik pada 24 September, dan seluruh tentera lima hari kemudian.

Syerif Martin dan 73 timbalan telah ditangkap dan dibicarakan. Pada perbicaraan, defendan mendakwa bahawa perarakan telah enggan mematuhi arahan untuk bersurai dan sedang menyerbu ke arah sheriff dan timbalannya.  

Saksi John Pusti memberikan keterangan yang berbeza dalam keterangan rasmi:

Further medical evidence showed that nearly all the strikers had been shot in the back. Nonetheless, the sheriff and his deputies were acquitted.

Pembunuhan beramai-ramai Lattimer merupakan titik perubahan dalam sejarah United Mine Workers (UMW). Selepas bergelut untuk bertapak di lombong arang batu Pennsylvania, pembunuhan beramai-ramai itu mengakibatkan kemasukan dramatik lebih daripada 10,000 ahli baharu. Insiden itu juga membantu menamatkan mitos lama tentang kepatuhan pelombong bukan berbahasa Inggeris. Tiga tahun kemudian, kesatuan itu cukup kuat untuk memenangi kenaikan gaji yang besar dan peningkatan keselamatan untuk pelombong di seluruh rantau ini. 

Peristiwa ini telah meningkatkan kerjaya kesatuan John Mitchell, seorang aktivis untuk UMW yang telah dipilih sebagai presiden kesatuan kebangsaan kerana usahanya semasa mogok Lattimer..

Persimpangan jalan di mana pembunuhan beramai-ramai Lattimer berlaku tidak mempunyai sebarang peringatan selama 80 tahun. Pada tahun 1972, United Labour Council of Lower Luzerne and Carbon county dan UMW mendirikan sebuah tugu peringatan kecil di tapak tersebut..

## Senarai mangsa

Menurut laporan kontemporari dalam *New York Herald,* 21 lelaki terbunuh dalam pembunuhan beramai-ramai Lattimer:

* Michael Cheslock (Ceslak); satu-satunya pelombong yang merupakan warganegara A.S. yang semula jadi
* Sebastian Bozestoski, umur 35
* John Chobonshi, umur 23
* Adalbert Czaja, umur 27
* John Futa, umur 29
* John Gastack, umur 32
* Antonio Grazke, umur 33
* Frank Kodel, umur 24
* Andrew Kollick, umur 30
* Andre Nikzkowuski, umur 27
* Rulof Rekenits, umur 35
* John Ruski, umur 28
* John Sheka, umur 27
* John Tranke, umur 32
* John Turnasdich, umur 27
* Stephen Urich, umur 27
* Andrew Varicku, umur 28
* Andrew Yerkman, umur 31
* Stanley Zagorski, umur 45
* Adam Zamoski, umur 26
* Andrew Zeminski, umur 31
* John Zernovick, umur 33

Bekerja daripada apa yang disifatkannya sebagai "tapak kubur yang diketahui" dan bukannya dokumen kontemporari, Michael Novak menyenaraikan 19 nama berikut mangsa tembakan Lattimer dalam bukunya *The Guns of Lattimer* (1996):  

* Broztowski
* Čzaja
* Česlak
* Chrzeszeski
* Futa
* Grekoš
* Jurić
* Jurašek
* Kulik
* Mieczkowski
* Monikaski
* Platek
* Rekewicz
* Skrep
* Tarnowicz
* Tomašantas
* Zagorski
* Ziominski
* Ziemba

Novak menggambarkan dirinya sebagai "ahli falsafah dan ahli teologi dan bukannya ahli sejarah".

## Nota

## Bacaan lanjut

* M. Mark Stolarik, "A Slovak Perspective on the Lattimer Massacre," *Pennsylvania History,* vol. 69, no. 1 (Winter 2002), pp.&nbsp;31–41.
* "Blood Flows at Lattimer," *Scranton Republican,* Sept. 11, 1897, p. 1.
* "Strikers Fired Upon," *Hazelton Sentinel,* Sept. 10, 1897, p. 5.

## Pautan luar
* ''The Summit Times'': "Lattimer: A Time to Remember"
* Congressional Record : 100th Anniversary of the Lattimer Mine Disaster