Pakaian Islam

**Pakaian Islam** ialah pakaian yang dimaksudkan sebagai pakaian yang sesuai dengan ajaran Islam. Orang Islam memakai pelbagai jenis pakaian, yang dipengaruhi bukan sahaja oleh pertimbangan agama, tetapi juga oleh faktor praktikal, budaya, sosial, dan politik. Pada zaman moden, sesetengah orang Islam telah menerima pakai pakaian berdasarkan tradisi Barat, manakala yang lain memakai bentuk moden pakaian tradisional Muslim, yang selama berabad-abad biasanya termasuk pakaian yang panjang dan longgar. Selain kelebihan praktikalnya dalam iklim Timur Tengah, pakaian longgar juga secara umumnya dianggap menepati ajaran Islam, yang menetapkan bahawa bahagian badan yang bersifat seksual mesti disembunyikan daripada pandangan umum. Pakaian tradisional untuk lelaki Islam biasanya menutupi sekurang-kurangnya kepala dan kawasan antara pinggang dan lutut, manakala pakaian Islam wanita adalah untuk menyembunyikan rambut dan badan dari buku lali ke leher. Ada juga wanita Islam yang menutup muka. Walau bagaimanapun, umat Islam lain percaya bahawa Al- Quran tidak mewajibkan wanita perlu memakai tudung atau burqa.

Pakaian tradisional dipengaruhi oleh dua sumber iaitu al-Quran dan hadis. Al-Quran menyediakan prinsip-prinsip panduan yang dipercayai datang daripada Tuhan, manakala hadith menggambarkan teladan manusia yang dikaitkan dengan nabi Islam Muhammad. Cabang industri fesyen yang dipengaruhi oleh prinsip Islam dikenali sebagai fesyen Islam.

## Amalan biasa
Ajaran Islam yang berkaitan dengan kesopanan (*haya*) merupakan asas pakaian Islam. Penganut Islam percaya bahawa adalah menjadi kewajipan agama bagi lelaki dan wanita Islam dewasa untuk berpakaian sopan, sebagai satu ketetapan wajib yang dipersetujui oleh konsensus masyarakat.

Menurut pandangan tradisional dalam Islam Sunni, lelaki mesti menutup dari pusat hingga lutut, walaupun mereka berbeza pendapat sama ada ini termasuk menutup pusat dan lutut atau hanya yang ada di antara mereka. Wanita secara tradisinya digalakkan untuk menutup sebahagian besar badan mereka kecuali tapak tangan dan muka mereka.

Perkataan Arab yang sangat dikaitkan dengan pakaian dan *haya* Islam ialah *khimar* (), yang diterjemahkan ke dalam bahasa Inggeris sebagai "veil". Tudung itu muncul semula sebagai topik perbualan pada 1990-an apabila terdapat kebimbangan mengenai potensi penyusupan barat terhadap amalan umat Islam di negara-negara Islam.

## Pakaian Islam di Eropah
Pakaian Islam di Eropah, terutamanya pelbagai hiasan kepala yang dipakai oleh wanita Islam, telah menjadi simbol terkemuka kehadiran Islam di Eropah barat. Di beberapa negara, pematuhan kepada *hijab* (kata nama Arab yang bermaksud "menutup") telah membawa kepada kontroversi politik dan cadangan untuk larangan undang-undang. Kerajaan Belanda telah memutuskan untuk memperkenalkan larangan ke atas pakaian menutup muka, yang terkenal sebagai "larangan burqa", walaupun ia bukan sahaja terpakai kepada *[[burqa]]* model Afghanistan. Negara lain, seperti Perancis dan Australia sedang membahaskan undang-undang yang sama, atau mempunyai larangan yang lebih terhad. Sebahagian daripada mereka hanya terpakai pada pakaian yang menutup muka seperti *[[burqa]]*, *chador*, *boushiya*, atau *[[niqab]]*; ada yang terpakai pada mana-mana pakaian yang mempunyai perlambangan agama Islam seperti *khimar*, sejenis tudung (sesetengah negara sudah mempunyai undang-undang yang melarang pemakaian topeng di khalayak ramai, yang boleh digunakan pada tudung yang menutup muka). Isu ini mempunyai nama yang berbeza di negara yang berbeza, dan "tudung" atau "*hijab*" boleh digunakan sebagai istilah umum untuk perbahasan, mewakili lebih daripada sekadar tudung itu sendiri, atau konsep kesopanan yang terkandung dalam *hijab*.

Walaupun Balkan dan Eropah Timur mempunyai penduduk asli Islam, kebanyakan orang Islam di Eropah barat adalah ahli komuniti pendatang. Isu pakaian Islam dikaitkan dengan isu hijrah dan kedudukan Islam dalam masyarakat barat. Pesuruhjaya Eropah Franco Frattini berkata pada November 2006, bahawa dia tidak menyokong pengharaman burqa. Ini nampaknya adalah kenyataan rasmi pertama mengenai isu larangan berpakaian Islam daripada Suruhanjaya Eropah, eksekutif Kesatuan Eropah. Sebab-sebab larangan yang diberikan berbeza-beza. Larangan undang-undang pada pakaian menutup muka selalunya wajar atas alasan keselamatan, sebagai langkah anti- keganasan.

Ayaan Hirsi Ali melihat Islam tidak sesuai dengan nilai-nilai Barat, sekurang-kurangnya dalam bentuknya sekarang. Beliau memperjuangkan nilai-nilai ' Liberalisme Pencerahan ', termasuk sekularisme dan kesaksamaan wanita. Baginya, burqa atau chador adalah simbol kekaburan agama dan penindasan terhadap wanita. Nilai-nilai Pencerahan Barat, pada pandangannya, memerlukan larangan, tidak kira sama ada seorang wanita telah bebas memilih pakaian Islam. Pakaian Islam juga dilihat sebagai simbol kewujudan masyarakat selari, dan kegagalan integrasi : pada tahun 2006 Perdana Menteri Britain Tony Blair menyifatkan ia sebagai "tanda perpisahan". Simbol yang boleh dilihat bagi budaya bukan Kristian bercanggah dengan identiti kebangsaan di negera Eropah, yang mengandaikan budaya bersama (bukan agama). Cadangan untuk larangan mungkin dikaitkan dengan larangan budaya lain yang berkaitan: ahli politik Belanda Geert Wilders mencadangkan pengharaman hijab, sekolah Islam, masjid baharu dan imigresen bukan barat.

Di Perancis dan Turki, penekanan adalah pada sifat sekular negara, dan sifat simbolik pakaian Islam. Di Turki, larangan dikenakan di institusi negara (mahkamah, perkhidmatan awam ) dan dalam pendidikan yang dibiayai oleh kerajaan. Pada tahun 2004, Perancis meluluskan undang-undang yang melarang "simbol atau pakaian yang melaluinya pelajar mempamerkan hubungan agama mereka" (termasuk hijab) di sekolah rendah awam, sekolah menengah dan sekolah menengah, tetapi undang-undang ini tidak berkenaan universiti (dalam bahasa Perancis). universiti, perundangan yang terpakai memberikan pelajar kebebasan bersuara selagi ketenteraman awam terpelihara ). Larangan ini juga meliputi tudung Islam, yang di beberapa negara lain dilihat kurang kontroversi, walaupun kakitangan mahkamah undang-undang di Belanda juga dilarang memakai tudung Islam atas alasan 'netraliti negara'. Hujah yang nampaknya kurang dipolitikkan ialah dalam profesion tertentu (perguruan), pengharaman "tudung" (niqab) adalah wajar kerana komunikasi bersemuka dan hubungan mata diperlukan. Hujah ini telah dipaparkan dengan ketara dalam penghakiman di Britain dan Belanda selepas pelajar atau guru dilarang memakai pakaian menutup muka. Tanggapan orang ramai dan politik terhadap cadangan larangan sedemikian adalah rumit, kerana mengikut definisi mereka bermaksud kerajaan memutuskan pakaian individu. Sesetengah orang bukan Islam, yang tidak akan terjejas oleh larangan, melihatnya sebagai isu kebebasan awam, sebagai cerun yang licin yang membawa kepada sekatan selanjutnya ke atas kehidupan peribadi. Tinjauan pendapat umum di London menunjukkan bahawa 75 peratus penduduk London menyokong "hak semua orang untuk berpakaian mengikut kepercayaan agama mereka". Dalam tinjauan pendapat lain di United Kingdom oleh Ipsos MORI, 61 peratus bersetuju bahawa "wanita Islam mengasingkan diri mereka" dengan memakai tudung, namun 77 peratus berpendapat mereka sepatutnya mempunyai hak untuk memakainya.

## Pandangan wanita Islam tentang hijab

### Pro-hijab
Wanita Islam tidak semestinya melihat hijab sebagai pakaian yang menindas yang dipaksa kepada mereka. Syima Aslam, seorang ahli perniagaan Muslim dari England, merasakan tempat yang istimewa untuk hijab di hatinya dan merasakan ia menghubungkannya secara langsung dengan Islam. Walaupun dia mendapat sedikit penghinaan dan penolakan pilihannya untuk memakai tudung daripada beberapa rakan perniagaan, dia tetap dengan pilihannya untuk memakai tudung.

Seorang lagi wanita muda, Rowaida Abdelaziz, menjelaskan bahawa tudung adalah sesuatu yang dia telah memutuskan untuk memakainya sendiri dan dia "tidak memakainya kerana [dia] tunduk". Sarah Hekmati berkata bahawa hijab memberikannya rasa kebebasan dan bahawa dia menyukai idea bahawa seorang lelaki harus mengenali seorang wanita melalui kehebatan inteleknya dan bukannya penampilannya.

Menemu bual "salah seorang pelopor hipster Muslim" Hana Tajima untuk majalah *Vision*, penulis Suzanne Elliott menyatakan bahawa "Muslim yang mementingkan fesyen membuktikan bahawa anda boleh menjadi tenang dan sederhana, bergaya dan individu tanpa menjejaskan kepercayaan". Tajima mula melabelkan fesyennya sendiri sebagai Maysaa pada tahun 2011, dan menulis blog tentang pengaruh dan inspirasinya yang meluas. Menurut Elliott, Tajima yang berusia 26 tahun "melambangkan hipster Muslim yang baharu, popular lagi tegang, elegan tetapi unik. Trend ini merangkumi bandar-bandar besar dunia dari Dalston London hingga Williamsburg di New York - atau kemewahan Dubai."

Terdapat segelintir wanita Islam yang percaya bahawa hijab sememangnya menghalang kebebasan peribadi mereka sebagai seorang wanita. Seorang wanita Islam bernama Rasmieyh Abdelnabi menjelaskan bahawa dia memutuskan untuk berhenti memakai tudung kerana dia merasakan bahawa ia memberi terlalu banyak tekanan kepadanya untuk "mewakili seluruh masyarakat". Dia menjelaskan lagi bahawa dia merasakan bahawa hijab bukanlah mewakili Islam tetapi lebih daripada budaya Arab. Satu lagi kepercayaan sesetengah wanita yang memakai tudung ialah ia berpotensi "mencabut keperibadian mereka" dan menjadikan mereka sebagai tokoh bagi agama mereka. Sesetengah wanita tidak mahu menghadapi masalah ini setiap hari, dan ia adalah satu lagi sebab bahawa sesetengah wanita Islam telah memutuskan untuk membuka tudung. Dalam artikel yang ditulis pada September 2013, Nesrine Malik menjelaskan ketidakpuasan hatinya kerana terpaksa memakai niqab, sejenis pakaian yang hanya mendedahkan mata, sambil berkata, "Saya lebih suka tiada siapa yang memakai niqab. Saya lebih suka tiada wanita yang tidak mahu dipandang, pada usia muda, kerana itu adalah norma dalam keluarganya. [...] Saya lebih suka supaya Islam dibersihkan daripada niqab dan semua permutasinya." Malik adalah antara wanita Islam yang merasakan seolah-olah bertudung menyembunyikan wanita; dia ingin mengharamkan niqab daripada Islam.

## Rujukan