Konstantin Pobedonostsev

**Konstantin Petrovich Pobedonostsev** (; 30 November 1827 – 23 March 1907) ialah seorang ahli undang-undang dan negarawan Rusia yang berkhidmat sebagai penasihat kepada tiga maharaja Rusia. Semasa pemerintahan Aleksander III, Pobedonostsev dianggap sebagai jurucakap utama buat kedudukan reaksioner dan seorang *[[éminence grise]]* politik empayar. Antara 1880 dan 1905, beliau berkhidmat sebagai Ober-Prokuror Sinode Maha Suci, menjadikannya pegawai Rusia bukan perkeranian yang menyelia Gereja Ortodoks Rusia.

Penulisannya mengenai politik, undang-undang, seni, dan budaya menekankan unsur positif penyatuan rohani dan sekular Rusia dengan penerimaan agama Kristian, pada masa yang sama mengutuk rakyat berbangsa Yahudi. Beliau memberi amaran tentang unsur negatif di Rusia, menggambarkan gerakan demokratik dan liberal sebagai musuh kepada perpaduan nasional dan agama rakyat Rusia. Beliau berpendapat bahawa wawasan keharmonian masyarakat memerlukan tanggungjawab kolektif untuk menegakkan perpaduan politik dan agama, yang mewajarkan pengawasan rapi terhadap tingkah laku dan pemikiran Rusia sebagai satu keperluan.

## Kehidupan
Beliau dilahirkan di Mosko pada 30 November tahun 1827. Beliau merupakan anak bongsu daripada 11 adik-beradik kepada Pyotr Vasilyevich Pobedonostsev, dululah seorang profesor kesusasteraan di Universiti Negara Moscow dan isteri keduanya Elena Mikhailovna. Pada tahun 1841, beliau menghantar anaknya, ketika itu berumur 14 tahun, ke Sekolah Perundangan DiMaharaja di St. Petersburg, yang telah ditubuhkan untuk menyediakan lelaki muda untuk perkhidmatan awam. Selepas tamat pelajaran, Konstantin Pobedonostsev menyertai perkhidmatan awam sebagai pegawai di jabatan kelapan Senat Moscow. Tugas jabatan itu adalah untuk menyelesaikan kes sivil daripada guberniya di sekitar Moscow. Beliau dinaikkan pangkat dengan pantas dalam jabatan kelapan.

Dari 1860 hingga 1865, beliau mengajar undang-undang sivil di Universiti Negara Moscow. Pada tahun 1861, Tsar Aleksandr II menjemputnya untuk mengajar anakanda dan pewarisnya, Nikolai, dalam teori undang-undang dan pentadbiran. Pada tahun 1865, Nicholas muda meninggal dunia, dan Pobedonostsev telah dijemput untuk mengajar adinda Nikolai Aleksandr (bakal menjadi Tsar Aleksandr III). Pada tahun 1866, Pobedonostsev berpindah ke kediaman tetap di St. Petersburg. Pobedonostsev dan Tsarevich Alexander kekal rapat selama hampir tiga puluh tahun, melalui kenaikan Alexander sebagai Tsar pada tahun 1881 dan sehingga kematiannya pada tahun 1894.

Beliau menjadi ahli Majlis Empayar, dan pada tahun 1880, Ober-Prokuror Sinode Maha Suci. Pada jawatan terakhir, Pobedonostsev merupakan ketua operasi Gereja Ortodoks Rusia. Semasa pemerintahan Aleksandr III, beliau menjadi antara tokoh yang paling berpengaruh di Imperial Rusia. Beliau adalah merupakan dalang Manifesto Autokrasi Tidak Tergoyah pada 29 April 1881, yang mengisytiharkan bahawa kuasa mutlak Tsar tidak tergoyahkan, dengan itu menamatkan usaha Loris-Melikov untuk menubuhkan badan perwakilan dalam empayar.

Kenaikan Pobedonostsev pada hari-hari pertama selepas pembunuhan Alexander II mengakibatkan peletakan jawatan Loris-Melikov dan menteri lain yang ingin melakukan pembaharuan liberal. Beliau seorang konservatif yang tidak berkompromi dan tidak pernah mengecil daripada berani menyatakan pendapatnya yang tegas. Beliau juga menggunakan rumahnya sebagai tempat pertemuan untuk pengganas monarki yang bersekongkol, dan di mana beliau menerbitkan manifesto, dengan persetujuan Aleksander II, menuntut pemansuhan gerakan berperlembagaan: "Di tengah-tengah penderitaan kita, suara Tuhan memerintahkan kita untuk mengambil kuasa pemerintahan dengan kuat di tangan kita sendiri..." Beliau dipilih untuk mengambil alih universiti tersebut selepas Mogok pelajar Rusia 1899 sebagai tangan yang tegas dan keras. Akibatnya, dalam kalangan progresif beliau dikecam sebagai seorang yang pengekabur, pedantik, dan musuh kemajuan.

Selepas kemangkatan Aleksandr III, beliau kehilangan banyak pengaruhnya. Tsar Nikolai II berpegang kepada dasar Rusifikasi bapanya dan bahkan memperluaskannya ke Finland, tetapi baginda secara amnya tidak menyukai idea penganiayaan agama yang sistematik, dan tidak menolak sepenuhnya pembebasan sebahagian Gereja daripada kawalan sivil.

Pada 8 Mac 1901, Nikolai Lagovsky, seorang penjawat awam sosialis dan ahli statistik, cuba membunuh Pobedonostsev, menembak melalui tingkap pejabat Pobedonostsev. Beliau melepaskan tembakan sebanyak enam kali dan semuanya meleset sasaran. Lagovsky berkata Pobedonostev, "menyebarkan khurafat dan kejahilan di kalangan orang ramai melalui sekolah gereja." Lagoovski dijatuhi hukuman katorga selama 6 tahun.

Pobedonostsev mengarahkan Tolstoy dikucilkan pada tahun 1901.

Semasa Revolusi Rusia 1905 yang mengikuti perang yang dahsyat dengan Jepun, Pobedonostsev, yang berusia hampir 80 tahun, bersara daripada urusan awam. Beliau meninggal dunia pada 23 Mac 1907.

Beliau difiksyenkan sebagai senator lama Ableukhov dalam novel *[[Petersburg (novel)|Petersburg]]* (1912) karya Andrey Bely. Boleh dikatakan beliau juga digambarkan dalam cerita *[[Anna Karenina]]* karya Leo Tolstoy sebagai Alexei Alexandrovich Karenin.

## Perundangan
Walaupun Pobedonostsev kebanyakannya dikenali sebagai seorang negarawan dan pemikir, sumbangannya kepada undang-undang sivil Rusia adalah penting. Beliau secara amnya dianggap sebagai salah seorang ahli perundangan Eropah yang paling berpendidikan pada abad ke-19. Karya utamanya ialah "Kursus Undang-undang Sivil" tiga jilid (Курс гражданского права), masing-masing diterbitkan pada tahun 1868, 1871 dan 1880.

Sebelum Revolusi Rusia 1905, Kursusnya telah dicetak semula beberapa kali dengan perubahan kecil. Kursus ini dianggap sebagai panduan cemerlang untuk mengamalkan peguam. Petikan daripada Kursus dilaporkan telah digunakan sebagai alasan untuk keputusan Lembaga Sivil Dewan Negara. Pengetahuan mendalam pengarang tentang undang-undang sivil Rusia menghasilkan penerangan tentang banyak institusi yang tidak diterokai sebelum ini seperti undang-undang tanah komunal.

Di samping itu, Pobedonostsev menerbitkan pada tahun 1865 di *[[Moskovskie Vedomosti]]* beberapa artikel tanpa nama mengenai pembaharuan kehakiman Aleksander II.

## Doktrin dan dasar

Pobedonostsev berpandangan bahawa manusia sikap berdosa, menolak cita-cita kebebasan dan kemerdekaan sebagai khayalan berbahaya dari pemuda nihilistik.

Dalam "Reflections of a Russian Statesman" (1896), beliau mempromosikan autokrasi dan mengutuk pilihan raya, perwakilan dan demokrasi, sistem juri, akhbar, pendidikan percuma, badan amal, dan pembaharuan sosial. Beliau menghina kerajaan perwakilan, dan mengecam tanggapan parlimen seluruh Rusia. Beliau juga mengutuk Darwinisme Sosial sebagai generalisasi yang salah terhadap Teori Evolusi Darwin.

Pada tahun-tahun awal pemerintahan Aleksandr II, Pobedonostsev mengekalkan, walaupun menjauhkan diri daripada para Slavofil, bahawa institusi Barat adalah sangat buruk dalam diri mereka sendiri dan sama sekali tidak boleh digunakan untuk Rusia,  kerana mereka tidak mempunyai akar dalam sejarah dan budaya Rusia dan tidak sesuai dengan semangat orang Rusia. Dalam tempoh itu, beliau menyumbang beberapa kertas kerja kepada Suara berkala radikal Alexander Herzen dari Rusia.

Beliau mengecam demokrasi sebagai "kediktatoran yang tidak boleh disokong oleh orang ramai yang kasar". Beliau berhujah bahawa parlimen, perbicaraan oleh juri, kebebasan akhbar, dan pendidikan sekular adalah nostrum asing yang tidak diingini. Beliau menundukkan kesemua mereka kepada analisis yang teruk dalam Reflections of a Russian Statesman. Beliaupernah menyatakan bahawa Rusia harus "beku dalam masa", menunjukkan komitmennya yang tidak berbelah bahagi terhadap autokrasi.

Untuk produk-produk berbahaya pemikiran Barat ini, beliau menemui lawan dalam vis inertiae yang popular, dan dalam hal orang ramai untuk institusi berkembang secara perlahan-lahan dan secara automatik selama abad-abad yang lalu dalam kehidupan negara. Pada pandangan beliau, masyarakat manusia berkembang secara semula jadi, sama seperti pokok tumbuh. Fikiran manusia tidak dapat memahami logik pembangunan sosial. Sebarang percubaan untuk mereformasi masyarakat adalah satu tindakan keganasan dan jenayah. Antara potongan praktikal yang diambil dari premis ini adalah keperluan untuk mengekalkan kuasa autokratik, dan memupuk di kalangan orang ramai pemujaan tradisional untuk ritual Gereja kebangsaan.

Dalam bidang politik praktikal, Pobedonostsev mempunyai pengaruh yang besar dalam dasar Russifikasi Alexander III. Ini terdapat dalam propaganda nasionalis.

### Antisemitisme
Pobedonostsev khususnya menasihatkan langkah-langkah anti-Yahudi yang diambil semasa pentadbiran Alexander III. Ini bermula dengan "Undang-undang Mei" sementara yang melarang orang Yahudi dari kawasan luar bandar dan shtetl walaupun di dalam Pale of Settlement. Undang-undang Mei tidak luput; dasar selanjutnya membawa kepada pengusiran orang Yahudi dari bandar besar, kuota pendaftaran dalam pendidikan awam, dan larangan mengundi dalam pilihan raya tempatan.

Tindakan anti-Yahudi beliau, sekurang-kurangnya, mungkin berpunca daripada motif peribadi. Pengarang British Arnold White, berminat dengan penjajahan pertanian Yahudi di Argentina, melawat Pobedonostsev dengan kelayakan daripada Baron de Hirsch; Pobedonostsev berkata kepadanya: "Ciri-ciri bangsa Yahudi adalah parasit; untuk rezeki mereka, mereka memerlukan kehadiran bangsa lain sebagai "tuan rumah" walaupun mereka tetap menyendiri dan berdikari. Ambil mereka dari organisma hidup, letakkan mereka di atas batu, dan mereka mati. Mereka tidak boleh mengusahakan tanah." Beliau juga pada tahun 1894 dikreditkan (diragui) dengan menggambarkan matlamat anti-Yahudinya sebagai menyebabkan "satu pertiga daripada orang Yahudi mati, satu pertiga berpindah keluar, dan satu pertiga larut tanpa jejak ke dalam penduduk di sekeliling" (Bahasa Rusia: "Одна треть вымрет, одна выселится, одна треть бесследно растворится мави растворится руша населении"). Beliau juga merupakan penyokong usaha Baron Maurice de Hirsch untuk pemindahan Yahudi ke Argentina.

### Dasar gereja
Pobedonostsev tidak selalu reaksioner. Beliau pada asalnya mengalu-alukan Pembaharuan Besar yang Alexander II lakukan pada tahun 1860-an-1870-an. Walau bagaimanapun, dia tidak lama kemudian menjadi cemas dengan kelemahan estet luar bandar dan birokrasi tsar. Beliau memutuskan bahawa perpaduan rohani yang lebih mendalam dari tsar dan rakyatnya diperlukan untuk memulihkan kestabilan di Rusia. Apabila Alexander III menaiki takhta pada tahun 1881, Pobedonostsev dengan cepat mendapat pengaruh yang kuat ke atas urusan kedua-dua gereja dan negara. Untuk mewujudkan ketenteraman beliau menekan semua usaha pembaharuan. Pembaharuan pada tahun 1860-an telah menghalalkan peranan Protestan dan agama bukan Ortodoks yang lain. Pobedonostsev berkata Rusia memerlukan monopoli Ortodoks. Bagaimanapun, beliau gagal memenangi pihak berkuasa awam, pihak berkuasa kehakiman, dan jabatan agama dalam perjuangannya menentang bukan Ortodoks. Akibatnya, dasar beliau, yang bertujuan untuk menyatukan, sebenarnya menimbulkan perpecahan dan keganasan dan dalam jangka masa panjang menyumbang kepada keruntuhan Empayar Rusia.

Pobedonostsev telah membangunkan program sosial untuk Gereja sambil mengehadkan autonominya. Beliau mengenakan langkah-langkah penindasan terhadap bukan Ortodoks. Beliau melakukan reformasi Gereja yang besar, tetapi mereka menghasilkan sebuah gereja yang pada tahun 1900 telah terperangkap dalam birokrasi, terasing dalam banyak cara daripada masyarakat, membenci pihak berkuasa sekular, dan berpecah secara dalaman. Kebekuan dalam dasar gereja dan negara berlaku sehingga Pobedonostsev bersara pada tahun 1905. Dalam jangka panjang, hujah Polunov, percubaan Pobedonostsev untuk mengenakan halangan konservatif yang selamat untuk melakukan pembaharuan dan permusuhannya terhadap inovasi hanya melemahkan negara autokratik dari dalam.

## Legasi

Pada tahun 2015, Pochta Rossii mengeluarkan sebuah setem surat yang didedikasikan kepada Pobedonostsev dari siri Peguam Cemerlang Rusia.

## Karya
* Reflections of a Russian Statesman by Konstantin Petrovich Pobedonostsev. Published by G. Richards, 1898.
** University of Michigan Press. 1964. .
* "Russia and Popular Education", *The North American Review,* Volume 173, No. 538, September 1901.

## Lihat juga
*Konstantin Leontiev
*Ivan Delyanov
*Mikhail Katkov

## Nota dan rujukan

## Sumber
*

## Bacaan lanjut
*Adams, Arthur E. "Pobedonostsev’s Thought Control." The Russian Review 11, no. 4 (1952): 241–46. https://doi.org/10.2307/125559.
*Adams, Arthur E. "Pobedonostsev and the Rule of Firmness." The Slavonic and East European Review 32, no. 78 (1953): 132–39. http://www.jstor.org/stable/4204514.
*Adams, Arthur E. "Pobedonostsev’s Religious Politics." Church History 22, no. 4 (1953): 314–26. https://doi.org/10.2307/3161783.
* Basil, John D. (1995) "Konstantin Petrovich Pobedonostsev: An argument for a Russian state church". *Church history* 64#1 (1995): 44–61.
* Basil, John D. "K. P. Pobedonostsev and the Harmonius Society". *Canadian-American Slavic Studies* 37.4 (2003): 415–426. 
* Basil, John D. *Church & State in Late Imperial Russia: Critics of the Synodal System of Church Government (1861-1914)* (2005).
*Byrnes, Robert F. "Pobedonostsev’s Conception of the Good Society: An Analysis of His Thought after 1880." The Review of Politics 13, no. 2 (1951): 169–90. http://www.jstor.org/stable/1404763.
* Byrnes, Robert F. "Dostoevsky and Pobedonostsev." Jahrbücher Für Geschichte Osteuropas 9, no. 1 (1961): 57–71. http://www.jstor.org/stable/41041756.
*Byrnes, Robert F. "Russia and the West: The Views of Pobedonostsev." The Journal of Modern History 40, no. 2 (1968): 234–56. http://www.jstor.org/stable/1876731.
* Byrnes, Robert (1968). *Pobedonostsev: His Life and Thought,* Indiana University Press, a standard scholarly biography.
* Byrnes, Robert (1969). *Russian Conservative Thought Before the Revolution*, in:
** 
* Courtney, W.L. (1904). "A Reactionary Statesman". In: *The Development of M. Maeterlinck. *London: Grant Richards, pp.&nbsp;163–172.
* Polunov, A. Iu. "Konstantin Petrovich Pobedonostsev—Man and Politician". *Russian Studies in History* 39.4 (2001): 8-32. online, by a leading scholar
* Polunov, A. Iu. "Church, Regime, and Society in Russia (1880-1895)". *Russian Studies in History* 39.4 (2001): 33–53. online
* Polunov, A. Iu. "The State and Religious Heterodoxy in Russia (from 1880 to the Beginning of the 1890s)". *Russian Studies in History* 39.4 (2001): 54–65. 
* Polunov, A. Iu. "The Religious Department and the Uniate Question, 1881-1894." *Russian Studies in History* 39.4 (2001): 77–85. online
* Pobedonostsev, Konstantin Petrovich. *Reflections of a Russian statesman* (1989)  Online free
*P. P. Schilovsky. "Reminiscences of K. P. Pobedonostsev." The Slavonic and East European Review 30, no. 75 (1952): 364–75. http://www.jstor.org/stable/4204340.
* Shaposhnikov, Lev Evgenevich, and Sergei Nikolaevich Pushkin. "Orthodoxy as a basis for protective conservatism of KP Pobedonostsev." *European Journal of Science and Theology* 14.3 (2018): 157–164.  online
*Sorenson, Thomas C. "The End of the Volunteer Fleet: Some Evidence on the Scope of Pobedonostsev’s Power in Russia." Slavic Review 34, no. 1 (1975): 131–37. https://doi.org/10.2307/2495878.
*Walsh, Warren B. "Pobedonostsev and Panslavism." The Russian Review 8, no. 4 (1949): 316–21. http://www.jstor.org/stable/125292.
*Wren, Melvin C. "Pobedonostsev and Russian Influence in the Balkans, 1881-1888." The Journal of Modern History 19, no. 2 (1947): 130–41. http://www.jstor.org/stable/1870918.

## Pautan luar

*The Russian Empire, 1855 to 1900
*Review of Pobedonostsev's doctrines (in Russian)
*Encyclopedia article on Pobedonostsev (dalam Rusia)