Parlimen Frankfurt

**Parlimen Frankfurt** (Jerman: *Frankfurter Nationalversammlung*, secara harfiahnya *Perhimpunan Kebangsaan Frankfurt*) adalah parlimen pertama yang dipilih secara bebas untuk seluruh Jerman, dipilih pada 1 Mei 1848 (lihat pilihan raya persekutuan Jerman 1848).

Pemilihan ini diadakan dari 18 Mei 1848 hingga 31 Mei 1849, di Paulskirche, Frankfurt am Main. Pembentukan parlimen ini sebahagian dan hasil daripada "Revolusi Mac" dalam negeri-negeri Konfederasi Jerman.

Selepas perdebatan yang panjang dan penuh kontroversi, perhimpunan itu menghasilkan Perlembagaan Frankfurt yang disebut sebagai (Paulskirchenverfassung atau Perlembagaan Gereja St. Paul, juga Verfassung des Deutschen Reiches) yang mengisytiharkan Empayar Jerman berdasarkan prinsip demokrasi berparlimen. Perlembagaan ini memenuhi tuntutan utama pergerakan liberal dan nasionalis Vormärz dan menyediakan kepada pembentukan idea hak asasi, yang kedua-duanya bertentangan dengan sistem Pemulihan Metternich. Parlimen juga mencadangkan monarki berperlembagaan yang diketuai oleh keturunan maharaja (Kaiser).

Raja Prusia Frederick William IV enggan menerima jawatan maharaja apabila baginda ditawarkan kepadanya atas alasan bahawa perlembagaan sedemikian dan tawaran sedemikian menafikan hak putera-putera negara-negara Jerman masing-masing. Walau bagaimanapun, pada abad ke-20, unsur-unsur utama perlembagaan Frankfurt menjadi model untuk Perlembagaan Weimar 1919 dan Undang-undang Asas untuk Republik Persekutuan Jerman pada tahun 1949.

## Latar belakang
Pada tahun 1806, Maharaja Francis II telah melepaskan mahkota Empayar Rom Suci dan membubarkan Empayarnya. Kerana malapetaka dari Perang Napoleon dan tekanan ketenteraan langsung dari Napoleon Bonaparte. Ia justeru memberi impak kepada geopolitik serantau terutama di Eropah Tengah yang meliputi Alam Jerman.

Selepas kemenangan Prusia, United Kingdom, Rusia dan negara-negara lain ke atas Napoleon pada tahun 1815, Kongres Vienna mencipta Gabungan Jerman (Deutscher Bund). Austria menguasai sistem ini yang tidak tersusun, bernegara-negara bebas, tetapi sistem ini gagal untuk mengimbangi pengaruh Prusia yang semakin meningkat. Selepas apa yang dipanggil sebagai "Peperangan Pembebasan" (Befreiungskriege, istilah Jerman untuk bahagian Jerman dari Kempen Jerman 1813), ramai orang di zaman itu telah mengharapkan penyelesaian dengan solusi negara bangsa dan dengan demikian menganggap pembahagian Jerman sebagai tidak memuaskan.

Selain daripada komponen nasionalis ini, panggilan untuk hak-hak sivik mempengaruhi wacana politik. Kod Sivil Napoleon telah membawa kepada pengenalan hak-hak sivik di beberapa negeri Jerman pada awal abad ke-19. Tambahan pula, beberapa negara Jerman telah mengadopsi perlembagaan selepas asas Konfederasi Jerman. Antara tahun 1819 dan 1830, Dekri Carlsbad dan lain-lain keadaan Pemulihan politik membatasi perkembangan sedemikian. Kerusuhan yang terhasil daripada Revolusi Julai 1830 Perancis menyebabkan pembalikan sementara trend itu, tetapi selepas demonstrasi untuk hak-hak sivik dan perpaduan nasional pada Perayaan Hambach 1832, dan percubaan abortif pada peningkatan bersenjata pada 1833 dalam peristiwa *[[Frankfurter Wachensturm]]*, tekanan ke atas wakil-wakil dan idea-idea perlembagaan atau demokrasi telah ditingkatkan melalui langkah-langkah seperti penapisan dan pengharaman pada perhimpunan awam.

## Rujukan

### Sumber
*Sumber  di Arkib Persekutuan Jerman
*Sumber (dalam Bahasa Jerman) oleh Pejabat Pusat Persekutuan Jerman untuk Pendidikan Politik
*Teks Perlembagaan Paulskirche di Documentarchiv.de
*Koleksi risalah dari 1848 oleh Universiti Frankfurt  – termasuk dokumen-dokumen dan buku-buku rasmi
*Gutenberg-DE: Artikel oleh Karl Marx di dalam Neue Rheinische Zeitung 2008/50