Arvo Pärt

**Arvo Pärt** (; lahir 11 September 1935) ialah seorang komposer Estonia yang terkenal dalam muzik klasik kontemporari. Sejak akhir 1970-an, beliau mengembangkan gaya minimalis menggunakan teknik tintinnabuli, satu kaedah komposisi yang diciptanya sendiri. Muziknya juga banyak dipengaruhi oleh nyanyian Gregorian.

Antara karya beliau yang paling sering dimainkan ialah *[[Fratres]]* (1977), *[[Spiegel im Spiegel]]* (1978), dan *[[Für Alina]]* (1976). Dari 2011 hingga 2018, serta pada 2022 dan 2025, Arvo Pärt diiktiraf sebagai komposer hidup yang paling banyak dimainkan di dunia. Pusat Arvo Pärt di Laulasmaa dibuka kepada orang awam pada 2018.

## Kehidupan awal
Arvo Pärt dilahirkan di Paide di utara Estonia pada 11 September 1935. Beliau mula bereksperimen dengan not atas dan bawah piano keluarga kerana bahagian tengahnya rosak.

Pärt memulakan pendidikan muzik pada umur tujuh tahun di sekolah muzik Rakvere dan telah mula menulis komposisi sendiri ketika remaja. Pada 1954, beliau belajar secara serius di Sekolah Menengah Muzik Tallinn, tetapi kurang setahun kemudian berhenti sementara untuk menjalani khidmat tentera, di mana beliau bermain obo dan genderang dalam pancaragam tentera. Selepas itu, beliau melanjutkan pengajian di Konservatori Tallinn dan belajar komposisi dengan Heino Eller, menamatkan pengajian pada 1963. Pada dekad 1950-an, beliau juga menyiapkan komposisi vokal pertamanya, kantata *Meie aed* ("Taman Kami") untuk koir kanak-kanak dan orkestra.

## Kerjaya muzik
Semasa menjadi pelajar, Arvo Pärt menulis muzik untuk filem dan pentas, menghasilkan skor untuk lebih 50 filem. Walaupun filem bukan sumber inspirasi utama beliau, karya ini membolehkan beliau meneroka teknik serial dan tonal, gabungan yang kemudian mempengaruhi karya kolajnya pada 1960-an. Dari 1957 hingga 1967, beliau bekerja sebagai pengeluar bunyi untuk penyiar radio awam Estonia, Eesti Rahvusringhääling.

Pada 1962, Tikhon Khrennikov mengkritik Pärt kerana menggunakan serialisme dalam karya *Nekrolog* (1960), karya 12-not pertama di Estonia. Bagaimanapun, sembilan bulan kemudian Pärt memenangi Hadiah Pertama dalam pertandingan 1,200 karya, menunjukkan ketidakpastian rejim Soviet terhadap apa yang dibenarkan. Karya sakral pertamanya, *Credo* (1968), menandakan titik perubahan dalam kerjaya dan hidupnya: beliau menghadapi krisis kreatif dan menolak teknik lama, sementara unsur agama menyebabkan muziknya disekat secara tidak rasmi dan hilang dari dewan konsert.

Sepanjang lapan tahun berikutnya, beliau menulis sedikit sahaja dan menumpukan kepada kajian muzik zaman pertengahan dan Renaissance untuk mencari bahasa muzik baharu. Pada 1972, beliau memeluk Kristian Ortodoks daripada Lutheran. Pada 1976, Pärt muncul kembali dengan gaya komposisi baru, tintinnabuli.

Pada 10 Disember 2011, Paus Benedict XVI melantik beliau sebagai ahli Majlis Kepausan untuk Budaya bagi tempoh lima tahun yang boleh diperbaharui. Pada 2014, *[[The Daily Telegraph]]* menyifatkan Pärt sebagai "komposer hidup terhebat di dunia" dan "eksport terkenal Estonia yang paling diiktiraf". Apabila ditanya sejauh mana muziknya terasa Estonia, beliau menjawab: "Saya tidak tahu apa itu Estonia… saya tidak memikirkan perkara itu." Berbeza dengan ramai komposer Estonia lain, Pärt tidak pernah mendapat inspirasi daripada epik kebangsaan Estonia, *[[Kalevipoeg]]*, dan berkata: "*Kalevipoeg* saya ialah Yesus Kristus."

## Kehidupan peribadi
Arvo Pärt memeluk Kristian Ortodoks pada 1972 selepas berkahwin dengan isteri keduanya, Nora. Anak mereka, Michael Pärt (lahir 1977), kini menjadi penerbit dan penyunting muzik.

Pada 1980, selepas berdepan dengan pegawai Soviet, beliau dibenarkan berhijrah bersama isteri dan dua anak lelaki mereka. Beliau mula menetap di Vienna, mengambil kewarganegaraan Austria, dan kemudian berpindah ke Berlin pada 1981. Menjelang abad ke-21, beliau kembali ke Estonia, tinggal secara bergilir-gilir di Berlin dan Tallinn, dan kini menetap di Laulasmaa, kira-kira 35 km dari Tallinn. Disebabkan pengalaman tinggal di negara berbahasa Jerman sejak 1980, beliau fasih berbahasa Jerman.

Pada 2010, keluarga Pärt menubuhkan Pusat Arvo Pärt di Laulasmaa untuk menyelenggara arkib peribadi beliau. Bangunan baharu pusat ini dibuka pada 17 Oktober 2018, lengkap dengan dewan konsert, perpustakaan, dan kemudahan penyelidikan. Pusat ini juga menawarkan program pendidikan untuk kanak-kanak dan berfungsi sebagai pusat maklumat antarabangsa mengenai kehidupan dan karya Pärt.

Pada April 2020, walaupun jarang memberi temu bual, Pärt bercakap kepada akhbar Sepanyol, *[[ABC (akhbar)|ABC]]* mengenai pandemik COVID-19, menyifatkannya sebagai "puasa besar" dan mengingatkannya supaya mengikuti contoh John Updike, yang pernah berkata beliau cuba bekerja dengan ketenangan seperti para pengukir gereja pada Zaman Pertengahan.

Pada 11 September 2025, Arvo Pärt menyambut ulang tahun ke-90 beliau.

## Catatan

## Bacaan tambahan
* Chikinda, Michael (2011). "Pärt's Evolving *Tintinnabuli* Style". *[[Perspectives of New Music]]* 49, no. 1 (Winter): pp.&nbsp;182–206
* Pärt, Arvo; Enzo Restagno; Leopold Brauneiss; Saala Kareda (2012). *Arvo Pärt in Conversation*, translated from the German by Robert Crow. Estonian Literature Series. Champaign, IL: Dalkey Archive Press 
* Shenton, Andrew (ed.) (2012). *The Cambridge Companion to Arvo Pärt*. Cambridge: Cambridge University Press 
* Shenton, Andrew (2018). *Arvo Pärt's Resonant Texts: Choral and Organ Music 1956–2015*. Cambridge: Cambridge University Press
* Sildre, Joonas (2024). Between Two Sounds: Arvo Pärt’s Journey to His Musical Language. Walden: Plough Publishing House.
* Dolp, Laura (ed.) (2019). *Arvo Pärt's White Light: Media, Culture, Politics*. Cambridge: Cambridge University Press
* Bouteneff, Peter; Jeffers Engelhardt; Robert Saler (eds.) (2020). *Arvo Pärt: Sounding the Sacred*. New York: Fordham University Press

## Pautan luar

* Arvo Pärt biography and works on the UE website (publisher)
* Arvo Pärt discography at Classical Net
* Arvo Pärt Conference at Boston University
* Arvo Pärt – extensive site
* *[https://www.plough.com/en/topics/culture/music/between-two-sounds Between Two Sounds]*: Graphic novel about Arvo Pärt's life and musical journey.
* Biography in MUSICMATCH Guide – small biography and list of works.
* ''Arvo Pärt and the New Simplicity''  – article by Bill McGlaughlin, with audio selections
* Steve Reich about Arvo Pärt, in an interview with Richard Williams, ''The Guardian'', 2 January 2004
* Spike Magazine Interview
* Lancing College Commission Original Claudio Records Recording in the presence of the composer – Review/Information (archived)
* Arvo Pärt Centre – most up-to-date info and more
*