Ghetto Theresienstadt

**Ghetto Theresienstadt** telah ditubuhkan oleh golongan SS semasa Perang Dunia II di bandar kubu Terezín, di Pernaungan Bohemia dan Moravia (Czechoslovakia diduduki Jerman). Theresienstadt berfungsi sebagai stesen laluan ke kem penghapusan. Reka bentuk keadaannya khas untuk mempercepatkan kematian tahanannya, dan ghettonya juga berperanan sebagai diayah. Bukan seperti ghetto lain, eksploitasi buruh paksa tidak signifikan dari segi ekonomi.

Ghetto telah ditubuhkan dengan pengangkutan orang Yahudi Czech pada November 1941. Yahudi Jerman dan Austria pertama tiba pada Jun 1942; Belanda dan Yahudi Denmark datang pada awal tahun 1943, dan tawanan dari pelbagai bangsa dihantar ke Theresienstadt pada bulan-bulan terakhir perang. Kira-kira 33,000 orang mati di Theresienstadt, kebanyakannya akibat kekurangan zat makanan dan penyakit. Lebih daripada 88,000 orang telah ditahan di sana selama berbulan-bulan atau bertahun-tahun sebelum dihantar pulang ke kem penghapusan dan tempat pembunuhan lain; peranan Majlis Yahudi (*[[Judenrat]]*) dalam memilih mereka yang akan dihantar pulang telah menarik kontroversi yang ketara. Jumlah keseluruhan yang terselamat adalah sekitar 23,000, termasuk 4,000 orang yang dibuang negeri yang terselamat.

Theresienstadt terkenal dengan kehidupan budaya yang agak kaya, termasuk konsert, kuliah, dan pendidikan rahsia untuk kanak-kanak. Hakikat bahawa ia ditadbir oleh pentadbiran sendiri Yahudi serta sejumlah besar orang Yahudi "terkemuka" yang dipenjarakan di sana memudahkan kehidupan budaya berkembang. Warisan rohani ini telah menarik perhatian ulama dan mencetuskan minat terhadap ghetto. Dalam tempoh selepas perang, beberapa penjenayah SS dan pengawal Czech telah dibicarakan, tetapi ghetto itu secara amnya dilupakan oleh pihak berkuasa Soviet. Muzium Ghetto Terezín dikunjungi oleh 250,000 orang setiap tahun.

## Latar Belakang

Bandar kubu Theresienstadt () terletak di wilayah barat laut Bohemia, di seberang sungai dari bandar Leitmeritz ( ) dan kira-kira  di utara Prague. Diasaskan pada 22 September 1784 atas perintah Habsburg monarch Joseph II, ia dinamakan Theresienstadt, sempena ibunya Maria Theresa Austria. Theresienstadt telah digunakan sebagai pangkalan tentera oleh Austria-Hungary dan kemudian oleh Republik Czechoslovak Pertama selepas 1918, manakala "Kubu Kecil" di seberang sungai ialah sebuah penjara. Berikutan Perjanjian Munich pada September 1938, Jerman menggabungkan Sudetenland (wilayah Czechoslovakia yang berbahasa Jerman). Walaupun Leitmeritz telah diserahkan kepada Jerman, Theresienstadt kekal di Czechoslovak negeri rump sehingga pencerobohan Jerman ke atas tanah Czech pada 15 Mac 1939. Kubu Kecil menjadi penjara Gestapo pada tahun 1940 dan bandar kubu itu menjadi pangkalan tentera Wehrmacht, dengan kira-kira 3,500 askar dan 3,700 orang awam, sebahagian besarnya diambil bekerja oleh tentera, tinggal di sana pada tahun 1941.{ {sfn|Muzium Memorial Holocaust Amerika Syarikat|2018|loc=Penubuhan}}

Pada Oktober 1941, ketika Pejabat Utama Keselamatan Reich (RSHA) sedang merancang pengangkutan orang Yahudi dari Jerman, Austria, dan Protektorat ke ghetto di Eropah Timur yang diduduki Nazi, satu mesyuarat telah diadakan. diadakan di mana ia telah memutuskan untuk menukar Theresienstadt menjadi pusat transit untuk golongan Yahudi Czech. Mereka yang hadir termasuk Adolf Eichmann, ketua RSHA seksyen IV B 4 (hal ehwal Yahudi) dan Hans Günther, pengarah Pejabat Pusat untuk Emigrasi Yahudi di Prague. Reinhard Heydrich, ketua RSHA, meluluskan Theresienstadt sebagai lokasi untuk ghetto. Pada Persidangan Wannsee pada 20 Januari 1942, Heydrich mengumumkan bahawa Theresienstadt akan digunakan untuk menempatkan orang Yahudi berusia lebih 65 tahun dari Reich, serta mereka yang telah cedera parah berjuang untuk Kuasa Pusat dalam Perang Dunia I atau memenangi Salib Besi Kelas 1 atau hiasan yang lebih tinggi semasa perang itu. Orang-orang Yahudi ini tidak boleh melakukan kerja paksa secara munasabah, dan oleh itu Theresienstadt membantu menyembunyikan sifat sebenar pengusiran ke Timur. Kemudian, Theresienstadt juga datang ke rumah orang Yahudi "terkemuka" yang kehilangan mereka dalam kem penghapusan boleh menarik perhatian dari luar negara. Untuk membuai mangsa kepada rasa selamat yang palsu, SS mengiklankan Theresienstadt sebagai "bandar spa" di mana orang Yahudi boleh bersara, dan menggalakkan mereka menandatangani kontrak pembelian rumah palsu , bayar "deposit" untuk sewa dan penginapan serta serahkan polisi insurans hayat dan aset lain.

## Sejarah
### 1941

Pada 24 November 1941, muatan kereta api pertama orang yang dihantar pulang tiba di berek Sudeten di Theresienstadt; mereka adalah 342 pemuda Yahudi yang tugasnya menyediakan bandar untuk kedatangan ribuan orang Yahudi lain mulai 30 November. Satu lagi pengangkutan 1,000 lelaki tiba pada 4 Disember; ini termasuk Jakob Edelstein dan ahli asal Council of Elders. Orang yang dihantar pulang ke ghetto terpaksa menyerahkan semua harta benda kecuali  bagasi, yang perlu mereka bawa bersama mereka dari stesen kereta api di Bauschowitz (Bohušovice),  jauhnya; berjalan kaki adalah sukar untuk orang Yahudi yang tua dan sakit, yang kebanyakannya mati dalam perjalanan. Selepas tiba, banduan dihantar ke  (), tempat mereka didaftarkan dan dilucutkan harta benda mereka yang tinggal.

Pengangkutan 24 November dan 4 Disember, yang kebanyakannya terdiri daripada tukang, jurutera, dan pekerja mahir Yahudi lain yang bersimpati Zionis, dikenali sebagai *[[Aufbaukommando]]* (Butiran Kerja) dan ahli mereka dikecualikan daripada pengusiran sehingga September 1943. Ahli-ahli *Aufbaukommando* menggunakan kaedah kreatif untuk menambah baik infrastruktur ghetto dan menyediakannya untuk menempatkan purata 40,000 orang semasa kewujudannya. Projek pembinaan itu dibiayai oleh harta Yahudi yang dicuri. Apabila pengangkutan pertama tiba, hanya ada satu tong untuk kopi dengan kapasiti ; menjelang tahun berikutnya, terdapat cerek yang mencukupi untuk membuat 50,000 cawan ersatz kopi dalam masa dua jam. Kerja air sering rosak pada bulan pertama kerana kapasiti yang tidak mencukupi. Untuk menambah baik bekalan air yang boleh diminum, dan supaya semua orang boleh mencuci setiap hari, pekerja menggerudi telaga dan membaik pulih sistem paip. Orang Jerman menyediakan bahan untuk penambahbaikan ini, sebahagian besarnya untuk mengurangkan kemungkinan penyakit berjangkit merebak di luar ghetto, tetapi jurutera Yahudi mengarahkan projek tersebut.

Orang Yahudi tinggal di sebelas berek di kubu itu, manakala orang awam terus mendiami 218 rumah awam. Pengasingan antara kedua-dua kumpulan telah dikuatkuasakan dengan ketat dan mengakibatkan hukuman keras ke atas orang Yahudi yang meninggalkan berek mereka. Menjelang akhir tahun, 7,365 orang telah dihantar pulang ke ghetto, di yang mana 2,000 adalah dari Brno dan selebihnya dari Prague.

### 1942

Pengangkutan pertama dari Theresienstadt berlepas pada 9 Januari 1942 ke Riga Ghetto. Ia adalah satu-satunya pengangkutan yang destinasinya diketahui oleh orang yang dihantar pulang; pengangkutan lain hanya berlepas ke "Timur". Keesokan harinya, SS secara terbuka menggantung sembilan lelaki kerana menyeludup surat keluar dari ghetto, satu peristiwa yang menyebabkan kemarahan meluas dan gelisah. Pengangkutan pertama menyasarkan kebanyakannya orang yang berkemampuan. Jika seorang dalam keluarga dipilih untuk pengangkutan, ahli keluarga biasanya akan secara sukarela menemani mereka, yang telah dianalisis sebagai contoh perpaduan keluarga atau jangkaan sosial. Dari Jun 1942, SS menahan warga emas dan "terkemuka" Yahudi dari Reich di Theresienstadt. Untuk menampung orang Yahudi ini, orang Czech bukan Yahudi yang tinggal di Theresienstadt telah diusir, dan bandar itu ditutup pada penghujung bulan Jun. Pada bulan Mei, pentadbiran sendiri telah mengurangkan catuan untuk orang tua untuk meningkatkan makanan yang tersedia untuk pekerja keras, sebagai sebahagian daripada strateginya untuk menyelamatkan seramai mungkin kanak-kanak dan orang muda untuk berhijrah ke Palestin selepas perang.

101,761 banduan memasuki Theresienstadt pada tahun 1942, menghasilkan populasi puncak, pada 18 September 1942, sebanyak 58,491. Kadar kematian juga memuncak pada bulan itu dengan 3,941 kematian. Mayat kekal tidak dikebumikan selama beberapa hari dan penggali kubur yang membawa keranda melalui jalan adalah pemandangan biasa. Untuk mengurangkan kesesakan, orang Jerman menghantar pulang 18,000 kebanyakannya warga emas dalam sembilan pengangkutan pada musim luruh 1942. Kebanyakan orang yang dihantar pulang dari Theresienstadt pada tahun 1942 terbunuh serta-merta, sama ada dalam [ [Operasi Reinhard]] kem kematian atau di tapak hukuman mati beramai-ramai di Negara Baltik dan Belarus, seperti Kalevi-Liiva, Maly Trostenets, dan Baranavichy. Banyak pengangkutan tidak diketahui yang terselamat. Orang Jerman memilih sebilangan kecil orang muda yang sihat untuk kerja paksa. Secara keseluruhan, 42,000 orang, kebanyakannya orang Yahudi Czech, telah dihantar pulang dari Theresienstadt pada tahun 1942, yang mana hanya 356 orang yang terselamat diketahui.

### 1943
Pada bulan Januari, tujuh ribu orang telah dihantar pulang ke kem tahanan Auschwitz. Pada bulan yang sama, ketua masyarakat Yahudi dari Berlin dan Vienna tiba, dan kepimpinan telah disusun semula untuk memasukkan Paul Eppstein, seorang Zionis Jerman, dan Benjamin Murmelstein, seorang rabbi Austria; Edelstein terpaksa bertindak sebagai timbalan Eppstein. Pada awal Februari, Ernst Kaltenbrunner, ketua RSHA, mencadangkan pengusiran tambahan lima ribu orang tua Yahudi. Ketua SS Heinrich Himmler menolak, kerana keinginan yang semakin meningkat untuk Theresienstadt sebagai alibi untuk menyembunyikan maklumat mengenai Holocaust yang sampai ke Sekutu Barat. Tiada lagi mengangkut dari Theresienstadt sehingga pengusiran 5,000 orang Yahudi ke kem keluarga Theresienstadt di Auschwitz pada bulan September.

Para banduan juga dibenarkan sedikit lagi keistimewaan, termasuk surat-menyurat pos dan hak untuk menerima bungkusan makanan. Pada 24 Ogos 1943, 1,200 kanak-kanak Yahudi daripada Białystok Ghetto di Poland tiba di Theresienstadt. Mereka enggan dibasmi kuman kerana khuatir bahawa pancuran adalah ruang gas. Kejadian ini adalah satu-satunya petunjuk tentang apa yang berlaku kepada mereka yang dihantar pulang dari Theresienstadt. Kanak-kanak itu ditahan dalam pengasingan ketat selama enam minggu sebelum dihantar pulang ke Auschwitz; tiada yang terselamat. Pada 9 November 1943, Edelstein dan pentadbir ghetto lain telah ditangkap, dituduh menyembunyikan melarikan diri lima puluh -lima banduan. Dua hari kemudian, komandan Anton Burger mengarahkan bancian seluruh penduduk ghetto, kira-kira 36,000 orang pada masa itu. Semua banduan, tanpa mengira umur, dikehendaki berdiri di luar dalam cuaca sejuk dari 7 pagi hingga 11 malam; 300 orang mati di padang kerana keletihan. Lima ribu banduan, termasuk Edelstein dan pemimpin lain yang ditangkap, telah dihantar ke kem keluarga di Auschwitz pada 15 dan 18 Disember.

Dua ratus sembilan puluh tiga orang Yahudi tiba di Theresienstadt dari Westerbork (di Belanda) pada April 1943, tetapi baki 4,894 orang Yahudi akhirnya dihantar pulang dari Westerbork ke Theresienstadt tiba pada tahun 1944. Empat ratus lima puluh orang Yahudi dari Denmark—segelintir yang tidak melarikan diri ke Sweden—tiba pada Oktober 1943. Siasatan kerajaan Denmark selepas mereka menghalang pengusiran mereka, dan akhirnya wakil yang diberi kuasa SS Palang Merah Denmark dan Jawatankuasa Palang Merah Antarabangsa (ICRC) untuk melawat Theresienstadt. Arkib RSHA telah diangkut ke Theresienstadt pada Julai 1943, mengurangkan ruang untuk banduan, dan disimpan di berek Sudeten sehingga ia dibakar pada 17 April 1945 atas arahan SS.

### 1944

Pada Februari 1944, SS telah memulakan kempen "mencantikkan" () untuk menyediakan ghetto untuk lawatan Palang Merah. Ramai banduan "terkemuka" dan Yahudi Denmark telah ditempatkan semula di dalam bilik peribadi yang lebih tinggi. Jalan-jalan itu dinamakan semula dan dibersihkan; kedai-kedai palsu dan sebuah sekolah telah didirikan; SS menggalakkan banduan untuk melakukan lebih banyak aktiviti kebudayaan, yang melebihi pekan biasa pada masa aman. Sebagai sebahagian daripada persiapan, 7,503 orang telah dihantar ke kem keluarga di Auschwitz pada bulan Mei; pengangkutan menyasarkan orang sakit, warga emas dan orang kurang upaya yang tidak mempunyai tempat dalam penempatan Yahudi yang ideal.

Untuk baki tahanan keadaan agak bertambah baik: menurut seorang mangsa yang terselamat, "Musim panas tahun 1944 adalah masa terbaik kami di Terezín. Tiada siapa yang memikirkan pengangkutan baharu." Pada 23 Jun 1944, pelawat telah mengetuai lawatan melalui "kampung Potemkin"; mereka tidak menyedari apa-apa yang tidak kena dan wakil ICRC, Maurice Rossel, melaporkan bahawa tiada sesiapa telah diusir dari Theresienstadt. Rabbi Leo Baeck, seorang pemimpin rohani di Theresienstadt, menyatakan bahawa "Kesan ke atas semangat kami adalah menghancurkan. Kami merasakan dilupakan dan ditinggalkan." Pada bulan Ogos dan September, sebuah filem propaganda yang dikenali sebagai *[[Theresienstadt (filem 1944)|Der Führer schenkt den Juden eine Stadt]]' ' ("The Führer Gives a City to the Jews"), ditembak, tetapi ia tidak pernah diedarkan.

Pada 23 September, Eppstein, Zucker dan Murmelstein diberitahu bahawa pengeluaran perang Theresienstadt tidak mencukupi dan akibatnya 5,000 orang Yahudi akan dihantar pulang ke kem buruh baru yang dikendalikan oleh Zucker. Pada 27 September, Eppstein telah ditangkap dan ditembak di Kubu Kecil kerana didakwa melanggar undang-undang. Murmelstein menjadi penatua Yahudi dan mengekalkan jawatan itu sehingga tamat perang. Pengusiran majoriti penduduk yang tinggal ke Auschwitz—18,401 orang dalam sebelas pengangkutan—bermula pada hari berikutnya dan berlangsung sehingga 28 Oktober.{ {sfn|Adler|2017|p=50}}

Sebelum ini, pentadbiran sendiri telah memilih orang untuk dihantar pulang tetapi kini SS membuat pilihan, memastikan bahawa ramai ahli Majlis Yahudi, pekerja *Aufbaukommando*, dan tokoh budaya telah dihantar pulang dan dibunuh di Auschwitz. Dua pengangkutan pertama mengeluarkan semua bekas pegawai [[Tentera Czechoslovakia]], yang dianggap sebagai ancaman kerana menyebabkan [[pemberontakan ghetto|pemberontakan]] di Theresienstadt. Menjelang November, hanya 11,000 orang ditinggalkan di Theresienstadt, kebanyakannya warga emas; 70% adalah perempuan. Pada bulan itu, abu banduan yang mati telah dikeluarkan oleh wanita dan kanak-kanak. Jenazah 17,000 orang telah dibuang di Sungai [[Ohře|Eger]] dan selebihnya abu dikebumikan di dalam lubang berhampiran Leitmeritz.

===1945===

Theresienstadt menjadi destinasi pengangkutan apabila kem tahanan Nazi dipindahkan. Selepas pengangkutan ke Auschwitz telah dihentikan, 416 orang Yahudi Slovakia telah dihantar dari [[kem tahanan Sereď|Sereď]] ke Theresienstadt pada 23 Disember 1944; pengangkutan tambahan pada tahun 1945 menjadikan jumlah keseluruhan kepada 1,447. Orang Yahudi Slovakia memberitahu Theresienstädters tentang nasib mereka yang dihantar pulang ke Timur, tetapi ramai yang enggan mempercayainya. 1,150 orang Yahudi Hungary yang terselamat daripada [[perarakan kematian (Holocaust)|perarakan kematian]] ke Vienna tiba pada bulan Mac. Pada tahun 1945, 5,200 orang Yahudi yang hidup dalam perkahwinan campur dengan "Arya", yang sebelum ini dilindungi, telah dihantar pulang ke Theresienstadt.

Pada 5 Februari 1945, selepas rundingan dengan ahli politik Switzerland [[Jean-Marie Musy]], Himmler melancarkan pengangkutan 1,200 orang Yahudi (kebanyakannya dari Jerman dan Belanda) dari Theresienstadt ke Switzerland neutral; Orang Yahudi menaiki pengangkutan ini mengembara dengan [[Pullman (kereta atau koc)|kereta penumpang Pullman]], disediakan dengan pelbagai kemewahan dan terpaksa mengeluarkan lencana Star of David mereka. Pertubuhan Yahudi mendepositkan wang tebusan sebanyak 5 juta [[Franc Swiss]] dalam akaun yang disimpan. Raja Denmark [[Christian X]] mendapatkan pembebasan tahanan Denmark dari Theresienstadt pada 15 April 1945. [[Bas Putih]], yang dianjurkan dengan kerjasama Palang Merah Sweden, menghantar pulang 423 orang Yahudi Denmark yang masih hidup. 



Bermula pada 20 April, antara 13,500 dan 15,000 banduan kem tahanan, kebanyakannya orang Yahudi, tiba di Theresienstadt selepas terselamat dalam perarakan maut dari kem yang akan dibebaskan oleh pihak Berikat. Para banduan berada dalam keadaan fizikal dan mental yang sangat lemah, dan, seperti kanak-kanak Białystok, menolak pembasmian kuman kerana bimbang mereka akan digas. Mereka kelaparan dan dijangkiti kutu dan [[demam kepialu]], wabak yang segera merebak di ghetto dan meragut banyak nyawa. Seorang banduan Theresienstadt menyifatkan mereka sebagai "bukan lagi manusia, mereka adalah haiwan liar".

Palang Merah mengambil alih pentadbiran ghetto dan menanggalkan bendera SS pada 2 Mei 1945; SS melarikan diri pada 5–6 Mei. Pada 8 Mei, tentera Tentera Merah bertempur dengan tentera Jerman di luar ghetto dan membebaskannya pada jam 9 malam. Pada 11 Mei, unit perubatan Soviet tiba untuk mengawal ghetto; keesokan harinya, Jiří Vogel, seorang komunis Yahudi Czech, dilantik sebagai penatua dan berkhidmat sehingga ghetto dibubarkan. Theresienstadt ialah satu-satunya ghetto Nazi yang dibebaskan dengan populasi yang ramai yang terselamat. Pada 14 Mei, pihak berkuasa Soviet mengenakan kuarantin yang ketat untuk membendung wabak kepialu; lebih daripada 1,500 banduan dan 43 doktor dan jururawat meninggal dunia pada masa pembebasan. Selepas dua minggu, kuarantin tamat dan pentadbiran memberi tumpuan untuk kembali mangsa yang terselamat ke negara asal mereka; penghantaran pulang diteruskan sehingga 17 Ogos 1945.

==Kuasa perintah dan kawalan==
Theresienstadt ialah gabungan ghetto dan kem tahanan, dengan ciri-ciri kedua-duanya. Ia ditubuhkan atas perintah RSHA pada tahun 1941 dan, tidak seperti kem tahanan lain, tidak ditadbir oleh [[Pejabat Ekonomi dan Pentadbiran Utama SS]]. Sebaliknya, komandan SS melaporkan kepada Hans Günther, pengarah Pejabat Pusat Emigrasi Yahudi di Prague, yang atasannya ialah Adolf Eichmann. Theresienstadt juga berada di bawah perintah [[SS dan Ketua Polis]] [[Karl Hermann Frank]], ketua polis di Protektorat, kerana ia diklasifikasikan sebagai kem yang dikendalikan oleh SS dan polis. Komandan SS bertanggungjawab ke atas kira-kira 28 lelaki SS, 12 pekerja awam, gendarm Czech yang mengawal ghetto, dan pentadbiran sendiri Yahudi. Komandan pertama ialah [[Siegfried Seidl]], yang digantikan oleh [[Anton Burger]] pada 3 Julai 1943. Burger telah ditugaskan semula dan digantikan oleh [[Karl Rahm]] pada Januari 1944; Rahm mentadbir ghetto sehingga SS melarikan diri pada 5 Mei 1945. Semua komandan SS telah ditugaskan ke Theresienstadt dengan pangkat SS-*Obersturmführer*.

Ghetto itu dikawal oleh 150–170 gendars Czech pada satu masa. Pengawal, yang sering menyeludup surat dan makanan sebagai balasan untuk rasuah, sering diputar untuk mengelakkan hubungan berkembang antara pengawal dan banduan. Empat belas daripada pengawal telah dipenjarakan di Kubu Kecil untuk membantu atau menghubungi orang Yahudi; dua meninggal dunia akibat pemenjaraan mereka. Komander gendarm pertama, [[Theodor Janeček]], ialah "antisemit fanatik" yang tingkah lakunya "kadangkala melebihi[ed] SS dalam kekejaman", menurut ahli sejarah Israel [[Livia Rothkirchen]]. Janeček telah digantikan oleh [[Miroslaus Hasenkopf]] pada 1 September 1943. [[ Jewish Ghetto Police|Ghetto Guard]], sebuah pasukan polis yang terdiri daripada tahanan Yahudi, telah ditubuhkan pada 6 Disember 1941 dan melaporkan kepada pentadbiran sendiri Yahudi. Ia telah dibentuk semula beberapa kali dan terdiri daripada 420 lelaki pada kemuncaknya pada Februari 1943.

==Pentadbiran sendiri Yahudi==
Pentadbiran sendiri atau pemerintahan sendiri Yahudi () secara nominal mentadbir ghetto. Pentadbiran sendiri termasuk penatua Yahudi (), seorang timbalan, dan [[Judenrat|Council of Elders]] () dan Sekretariat Pusat di bawahnya yang pelbagai jabatan mentadbir kehidupan di ghetto. Yang pertama dari penatua Yahudi Theresienstadt ialah [[Jakob Edelstein]], seorang pemimpin [[Zionisme|Zionis]]. Edelstein dan timbalannya, [[Otto Zucker]], pada mulanya merancang untuk menukar Theresienstadt menjadi pusat ekonomi yang produktif dan dengan itu mengelakkan pengusiran; mereka tidak sedar bahawa Nazi sudah merancang untuk mengusir semua orang Yahudi dan menukar Theresienstadt menjadi penempatan Jerman. Theresienstadt ialah satu-satunya komuniti Yahudi di Eropah yang dijajah Nazi yang dipimpin oleh Zionis.

Pentadbiran sendiri dicirikan oleh birokrasi yang berlebihan. Dalam kajian penting beliau *Theresienstadt 1941–45*, [[H. Senarai semua jabatan dan sub-jabatan G. Adler]] sepanjang 22 halaman. Pada tahun 1943, apabila wakil masyarakat Yahudi Austria dan Jerman tiba di ghetto, pentadbiran telah disusun semula untuk memasukkan Yahudi Austria dan Jerman. Paul Eppstein, dari Berlin, telah dilantik sebagai penghubung dengan perintah SS, manakala Edelstein diwajibkan untuk bertindak sebagai timbalannya. SS menggunakan bahagian kebangsaan untuk menyemai tipu muslihat dan perpecahan.

===Rasuah===

Ekonomi Theresienstadt sangat korup. Selain banduan "terkemuka", lelaki Yahudi Czech muda memiliki status tertinggi di ghetto tersebut. Sebagai banduan pertama di ghetto (sama ada dalam *Aufbaukommando* atau melalui sambungan kepada *Aufbaukommando*) kebanyakan jawatan istimewa di ghetto jatuh ke dalam kumpulan ini. Mereka yang bertanggungjawab mengedarkan makanan biasanya mengurangkan penghantaran untuk menyimpan lebih banyak untuk diri mereka sendiri atau rakan mereka, yang meningkatkan kebuluran bagi warga tua Yahudi khususnya. SS juga mencuri penghantaran makanan untuk banduan. Ramai petugas di Jabatan Pengangkutan memperkayakan diri mereka dengan menerima rasuah. Individu yang berkuasa cuba, dan selalunya berjaya, untuk mengecualikan rakan mereka daripada pengusiran, fakta yang diperhatikan oleh banduan pada masa itu. Kerana Zionis Czech mempunyai pengaruh yang tidak seimbang dalam pentadbiran sendiri, mereka selalunya dapat memperoleh pekerjaan yang lebih baik dan pengecualian untuk pengangkutan bagi Zionis Czech yang lain.

===Penjagaan kesihatan===
Oleh kerana keadaan ghetto yang tidak bersih dan kekurangan air bersih, ubat-ubatan dan makanan, ramai banduan jatuh sakit. 30% daripada penduduk ghetto diklasifikasikan sebagai sakit dengan [[ demam merah]], kepialu, [[difteria]], [[polio]], atau [[ensefalitis]] pada tahun 1942; cuaca sejuk pada musim luruh tahun itu meningkatkan masalah [[kutu badan|kutu]]. Hospital sementara, kebanyakannya dikendalikan oleh jururawat wanita, telah dianjurkan di setiap berek untuk kes yang paling serius. Kebanyakan jururawat tidak terlatih dan terpaksa melakukan semua kerja, termasuk membersihkan bilik sakit , membuang najis manusia, menghidangkan makanan dan memastikan pesakit terhibur. Walaupun jururawat, yang kekurangan bekalan, dikecualikan daripada pengusiran sehingga Oktober 1944, mereka menghadapi bahaya dijangkiti penyakit dan terpaksa bekerja 18 hingga 20 jam hari. Selepas pengusiran pada tahun 1944, bilangan jururawat telah dikurangkan dengan teruk dan setiap jururawat perlu menjaga 65 atau lebih banduan.

===Jabatan Pengangkutan===
SS menetapkan kuota untuk bilangan orang yang akan dihantar pulang mengikut umur dan kewarganegaraan. Dalam rangka kerja ini, Jabatan Pengangkutan memilih orang yang akan dihantar pulang. Jika seseorang dipilih untuk pengangkutan, adalah mungkin untuk membuat rayuan, tetapi dalam praktiknya, rayuan sedemikian jarang diterima. Peranan pentadbiran sendiri dalam mengatur pengangkutan telah membawa kepada kritikan yang ketara. Walau bagaimanapun, [[Ruth Bondy ]] berhujah bahawa pentadbiran sendiri menggunakan kuasanya ke atas pengangkutan untuk menyelamatkan kanak-kanak dan orang muda sebanyak mungkin, dan kejayaan dasar ini ditunjukkan oleh fakta bahawa 20,000 individu tersebut kekal di Theresienstadt sehingga pengusiran pada musim gugur 1944, apabila SS memilih individu secara langsung untuk dihantar pulang.

===Pejabat Kebajikan Belia===

Sepanjang hayat ghetto, kira-kira 15,000 kanak-kanak tinggal di Theresienstadt, yang mana kira-kira 90% daripadanya terkorban selepas dihantar pulang. Pejabat Kebajikan Belia ( ) bertanggungjawab ke atas perumahan, penjagaan dan pendidikan mereka. Sebelum Jun 1942, apabila orang awam Czech diusir dari bandar, kanak-kanak tinggal bersama ibu bapa mereka di berek dan ditinggalkan tanpa pengawasan pada siang hari. Selepas pengusiran, beberapa rumah telah diambil alih oleh Pejabat Kebajikan Belia untuk digunakan sebagai rumah kanak-kanak. Niatnya adalah untuk memastikan kanak-kanak agak terlindung daripada keadaan yang keras di ghetto supaya mereka tidak tunduk kepada "demoralization". Dibantu oleh guru dan pembantu yang diambil daripada bekas pendidik dan pelajar, kanak-kanak itu tinggal dalam kolektif 200–300 setiap rumah, dipisahkan oleh bahasa. Dalam setiap rumah, kanak-kanak ditugaskan ke bilik mengikut jantina dan umur. Perumahan mereka lebih baik daripada penghuni lain dan mereka juga diberi makan dengan lebih baik.

Kepimpinan Pejabat Kebajikan Belia, termasuk ketuanya, , dan timbalan Redlich [[Fredy Hirsch]], adalah [[Labor Zionism|Zionis berhaluan kiri]] dengan latar belakang dalam [[gerakan belia Zionis|gerakan belia]]. Walau bagaimanapun, Redlich bersetuju bahawa pendidikan bukan Zionis yang berkualiti lebih diutamakan daripada pendidikan Zionis yang buruk. Oleh kerana itu, kualiti pendidikan ideologi bergantung pada kecenderungan orang yang mengendalikan rumah; ini telah diformalkan dalam perjanjian 1943. Menurut ahli sejarah [[Anna Hájková]], Zionis menganggap rumah belia sebagai [[hakhshara]] (persediaan) untuk kehidupan masa depan pada [[kibbutz]] di Palestin; Rothkirchen berhujah bahawa [[komuniti yang disengajakan]] rumah kanak-kanak itu menyerupai kibbutzim. Pendidik yang berbeza menggunakan [[asimilasi Yahudi|asimilasiisme]], [[Komunisme]], atau [[Zionisme]] sebagai asas falsafah pendidikan mereka; Falsafah komunis meningkat selepas kemenangan tentera Tentera Merah di [[Eastern Front (World War II)|Eastern Front]] pada 1943 dan 1944.

Walaupun pendidikan dilarang, para guru terus mengajar secara rahsia mata pelajaran pendidikan am termasuk Czech, Jerman, sejarah, geografi, dan matematik. Kajian tentang [[bahasa Ibrani]] adalah wajib walaupun terdapat bahaya yang meningkat kepada para pendidik jika mereka ditangkap. Kanak-kanak turut menyertai aktiviti kebudayaan pada waktu petang selepas pelajaran mereka. Banyak rumah kanak-kanak menghasilkan majalah, yang paling terkenal ialah *Vedem* daripada Home One (L417). Beratus-ratus kanak-kanak membuat lukisan di bawah bimbingan orang Vienna [[ahli terapi seni]] [[Friedl Dicker-Brandeis]]. Menurut Rothkirchen, menjaga kanak-kanak adalah pencapaian terbesar pentadbiran sendiri dan lukisan yang ditinggalkan oleh kanak-kanak adalah "warisan paling berharga" Theresienstadt.

==Keadaan==

Keadaan di ghetto berbeza-beza bergantung pada status banduan. Kebanyakan banduan terpaksa tinggal di asrama kolektif yang sesak dengan enam puluh hingga lapan puluh orang setiap bilik; lelaki, wanita dan kanak-kanak tinggal berasingan. Beberapa banduan, terutamanya mereka yang mempunyai hubungan, berjaya mencipta "[[Cubby-hole|cubbyholes]]" () di loteng berek. Beberapa banduan "terkemuka" dan Yahudi Denmark telah diberikan apartmen persendirian pada musim bunga 1944 untuk lawatan Palang Merah. Malah sebelum lawatan Palang Merah, "terkemuka" individu menerima keadaan hidup yang lebih baik dan lebih banyak makanan, dan pengusiran mereka hanya boleh diarahkan oleh SS (bukan pentadbiran sendiri), menyebabkan kemungkinan yang lebih tinggi untuk terus hidup.

Makanan secara amnya tidak mencukupi dan pengagihannya juga tidak saksama. Mereka yang tidak bekerja, kebanyakannya warga tua, menerima 60% kurang makanan berbanding buruh berat, menyebabkan ramai yang mati kelaparan. 92% daripada kematian adalah antara mereka yang berusia lebih dari enam puluh tahun, dan hampir semua banduan warga emas yang tidak dihantar pulang meninggal dunia di Theresienstadt. Golongan muda tidak menghadapi kebuluran, walaupun ramai yang kehilangan berat badan.

Kebanyakan orang Yahudi berumur antara 16 dan 60 tahun atau 65 tahun terpaksa bekerja purata 69 jam seminggu, selalunya dalam pekerjaan yang menuntut secara fizikal. Ramai wanita bekerja sebagai pembantu rumah, jururawat atau dalam jawatan rendah di dapur, atau di kebun sayur. Lelaki mengawal pentadbiran dan juga bekerja di pelbagai bengkel, termasuk pertukangan kayu, kulit, dan jahitan, dan di lombong [[Kladno]]. Ada juga yang bekerja dalam projek ketenteraan SS. Walau bagaimanapun, populasi warga emas yang tinggi dan keadaan uzur infrastruktur ghetto menghalang ghetto daripada menjadi pusat perindustrian yang berguna untuk usaha perang Jerman. Lebih 90% buruh telah digunakan untuk penyelenggaraan.

==Kehidupan budayaan==



Theresienstadt dicirikan oleh kehidupan budaya yang kaya, terutamanya pada tahun 1943 dan 1944, yang jauh melebihi itu di kem tahanan dan ghetto Nazi yang lain. Para banduan bebas daripada peraturan biasa Nazi. penapisan dan larangan "[[degenerate art]]". Asal-usul bermula pada "malam persahabatan" spontan yang dianjurkan oleh banduan pertama pada Disember 1941; ramai artis yang menjanjikan telah tiba dalam pengangkutan *Aufbaukommando*, termasuk pemuzik [[Karel Švenk]], [[Rafael Schächter]], dan [[Gideon Klein]]. "Terezín March" Švenk menjadi lagu tidak rasmi untuk ghetto. Kemudian, aktiviti itu ditaja oleh pentadbiran sendiri dan dianjurkan oleh *Freizeitgestaltung* ("Jabatan Masa Bebas", FZG), diketuai oleh Otto Zucker.  Jabatan Zucker mempunyai pelbagai jenis artis untuk dipilih. Walaupun kebanyakan penghibur terpaksa bekerja sepenuh masa di pekerjaan lain sebagai tambahan kepada aktiviti kreatif mereka, beberapa telah diupah oleh FZG. Walau bagaimanapun, FZG sangat berkesan dalam mengecualikan pelaku daripada pengusiran. Oleh kerana wanita dijangka menjaga kerja rumah selain kerja sepenuh masa dan lelaki dilantik sebagai konduktor dan pengarah yang memilih penghibur, sangat sedikit wanita yang dapat mengambil bahagian dalam kehidupan budaya. Usaha rasmi untuk meningkatkan kualiti persembahan meningkat semasa proses "pencantikan" yang bermula pada Disember 1943.

Ramai pemuzik membuat persembahan di ghetto. [[Karel Ančerl]] mengendalikan orkestra yang sebahagian besarnya dianggotai oleh pemuzik profesional. Karl Fischer, seorang [[penyanyi]] Moravia, mengetuai pelbagai koir. [[Ghetto Swingers]] mempersembahkan muzik jazz, dan [[Viktor Ullmann]] mengarang lebih daripada 20 karya semasa dipenjarakan di Theresienstadt, termasuk opera *Der Kaiser von Atlantis*. Opera kanak-kanak *Brundibár' ', yang dikarang pada tahun 1938 oleh Hans Krása, pertama kali dipersembahkan di Theresienstadt pada 23 September 1943. Pukulan, ia dilakukan 55 kali (kira-kira sekali seminggu) sehingga pengangkutan musim luruh 1944. Kerja pemuzik telah dieksploitasi oleh Nazi dalam dua filem diayah yang dibuat di ghetto. Hanya golongan elit sosial boleh mendapatkan tiket untuk acara, dan menghadiri muzik dan persembahan teater menjadi simbol status.*

Seni visual telah dibangunkan oleh kalangan artis, termasuk [[Bedřich Fritta]], [[Norbert Troller]], [[Leo Haas]], , dan [[ Petr Kien]], yang secara rasmi diambil bekerja oleh Jabatan Kesenian bagi pentadbiran sendiri untuk mencipta lukisan dan graf kerja di Theresienstadt atas arahan SS. Para artis, bagaimanapun, menggambarkan keadaan sebenar ghetto pada masa lapang mereka. Beberapa artis ini telah ditangkap menyeludup karya mereka keluar dari ghetto. Dituduh "[[propaganda kekejaman|diayah kekejaman]]", mereka telah ditangkap pada 20 Julai 1944 dan diseksa di Kubu Kecil. Kebanyakan karya seni mereka tidak ditemui semula sehingga bertahun-tahun kemudian, tetapi telah menjadi alat yang berguna untuk ahli sejarah melihat elit ghetto serta kesengsaraan yang meluas di ghetto.

Perpustakaan Pusat Ghetto dibuka pada November 1942 dan mengandungi 60,000 buku dan 15 pustakawan sepenuh masa pada akhir tahun 1943. Sebagai ketua perpustakaan, Sekretariat Pusat melantik ahli falsafah [[Emil Utitz]], yang secara individu meluluskan peminjam. Ia akhirnya berkembang menjadi lebih 100,000 jilid dari perpustakaan Yahudi di seluruh Eropah atau dibawa oleh banduan ke ghetto. Perpustakaan telah dikritik kerana bilangan karya bahasa Ibrani yang tinggi dan kekurangan fiksyen, tetapi banduan terdesak untuk mendapatkan sebarang jenis bahan bacaan.{{sfn|Intrator|2007|p=516} } Sekurang-kurangnya 2,309 syarahan telah disampaikan di ghetto, mengenai pelbagai subjek termasuk Judaisme, Zionisme, seni, muzik, sains dan ekonomi, oleh 489 orang yang berbeza, mengetuai ghetto untuk disifatkan sebagai "universiti terbuka".


Walaupun semua banduan adalah Yahudi menurut [[Undang-undang Nuremberg]], orang yang dihantar pulang datang dari pelbagai jenis agama Yahudi dan Kristian; yang lain adalah ateis. Sesetengah komuniti dan individu, terutamanya dari [[Moravia]], membawa skrol [[Taurat]] mereka, [[ Shofar]], [[tefillin]] dan barangan keagamaan lain bersama mereka ke ghetto. Edelstein, yang beragama, melantik pasukan rabbi untuk mengawasi pengebumian orang mati. Orang-orang yang beriman, yang sebahagian besarnya adalah orang Yahudi tua dari Austria dan Jerman, sering berkumpul di kawasan sementara untuk berdoa pada [[Shabbat]]. Rabbi  dan [[Leo Baeck]] melayani bukan sahaja kepada orang Yahudi tetapi kepada mualaf Kristian dan orang lain yang memerlukan keselesaan.

Kehidupan budaya Theresienstadt telah dilihat secara berbeza oleh banduan dan pengulas yang berbeza. Adler menekankan bahawa bilangan banduan yang luar biasa tinggi adalah aktif dari segi budaya; namun, aktiviti kebudayaan boleh membawa kepada sejenis penipuan diri tentang realiti. Ullmann percaya bahawa aktiviti itu mewakili penentangan rohani terhadap Nazisme dan "percikan kemanusiaan": "Kami sama sekali tidak [[Mazmur 137|duduk menangis di tepi sungai Babylon]]; usaha kami dalam seni adalah sepadan dengan kehendak kami untuk hidup."

==Diayah==


Pada Jun 1943, delegasi [[Palang Merah Jerman]] (DRK) melawat ghettonya. Walaupun fakta bahawa DRK diketuai oleh doktor SS yang terlibat dalam [[eksperimentasi manusia Nazi]], laporan oleh  dengan tepat menggambarkan keadaan ghetto: "mengerikan" dan "mengerikan" sesak". Hartmann melaporkan bahawa banduan itu kekurangan zat makanan yang teruk dan rawatan perubatan tidak mencukupi sepenuhnya. Pada bulan Julai, Vatican meminta dan ditolak kebenaran untuk menghantar delegasi ke ghetto.

[[ICRC]], setelah mendapat tekanan yang semakin meningkat dari Denmark, organisasi Yahudi dan [[kerajaan Czechoslovakia dalam buangan]] untuk campur tangan memihak kepada orang Yahudi, meminta untuk melawat Theresienstadt pada November 1943. Tidak jelas sejauh mana ICRC menilai laporan tepat mengenai Theresienstadt, memandangkan ia mempunyai akses kepada maklumat bebas yang mengesahkan bahawa banduan telah diangkut ke Auschwitz dan dibunuh di sana. Kerajaan Denmark juga menekan Nazi untuk membenarkan lawatan, kerana orang Yahudi Denmark yang telah dihantar pulang ke sana pada akhir 1943. Semasa lawatan ke Denmark pada November 1943, Eichmann berjanji kepada wakil Denmark bahawa mereka akan dibenarkan melawat pada musim bunga 1944. Pada penghujung Mei, Eppstein, Zucker dan pemimpin Theresienstadt yang lain dibenarkan menandatangani surat yang ditentukan oleh SS, yang dihantar kepada [[Jawatankuasa Bantuan dan Penyelamat]], sebuah organisasi Yahudi di Budapest. [[Rudolf Kastner]], ketua jawatankuasa, memajukan surat itu ke luar negara, menyebabkan tanggapan positif yang tidak wajar terhadap Theresienstadt untuk membangun di luar wilayah yang diduduki Jerman. Suruhanjaya yang melawat pada 23 Jun 1944, termasuk [[Maurice Rossel]], wakil ICRC; E. Juel-Henningsen, ketua doktor di [[Kementerian Kesihatan Denmark]]; dan Franz Hvass, penjawat awam tertinggi di [[Kementerian Luar Negeri Denmark]].


Pelawat menghabiskan lapan jam di dalam Theresienstadt, melalui laluan yang telah ditetapkan dan hanya dibenarkan bercakap dengan Yahudi Denmark dan wakil terpilih, termasuk Paul Eppstein. Dipandu dengan limosin oleh pegawai SS yang menyamar sebagai pemandunya, Eppstein terpaksa menghantar SS- ucapan bertulis menyifatkan Theresienstadt sebagai "pekan desa biasa" di mana beliau adalah "datuk bandar", dan berikan pelawat data statistik rekaan tentang ghetto. Dia masih mempunyai mata hitam akibat pukulan yang ditadbir oleh Rahm, dan cuba memberi amaran kepada Rossel bahawa "tiada jalan keluar" untuk tahanan Theresienstadt. Permainan bola sepak dan persembahan opera kanak-kanak *Brundibár* turut dipentaskan untuk tetamu. Rossel melaporkan bahawa keadaan di ghetto adalah baik—malah lebih baik daripada orang awam di Protektorat—dan tiada sesiapa pun telah dihantar pulang dari Theresienstadt.

Semasa persiapan untuk lawatan Palang Merah sedang dijalankan, SS telah mengarahkan seorang banduan, mungkin Jindřich Weil, untuk menulis skrip untuk filem diayah. Ia diarahkan oleh tahanan Yahudi Jerman [ [Kurt Gerron]] dan pembuat filem Czech [[Karel Pečený]] di bawah pengawasan ketat SS, dan disunting oleh syarikat Pečený, Aktualita. Satu babak dirakam pada 20 Januari 1944, tetapi kebanyakan penggambaran berlangsung selama sebelas hari antara 16 Ogos dan 11 September 1944. Filem itu, secara rasminya *Theresienstadt. Ein Dokumentarfilm aus dem jüdischen Siedlungsgebiet* ("Theresienstadt: Sebuah Filem Dokumentari dari Kawasan Penempatan Yahudi"), digelar sebagai *Der Führer schenkt den Juden eine Stadt'' ("The Führer Memberi Kota Kepada Orang Yahudi") oleh tahanan Yahudi. Disiapkan pada 28 Mac 1945, filem itu bertujuan untuk memburukkan laporan mengenai pembunuhan beramai-ramai orang Yahudi yang sampai ke Negara Bersekutu Barat dan negara berkecuali, tetapi ia hanya ditayangkan empat kali dan tidak mencapai objektifnya.

## Statistik

Kira-kira 141,000 orang Yahudi, kebanyakannya dari Protektorat, Jerman, dan Austria, telah dihantar ke Theresienstadt sebelum 20 April 1945. Majoriti datang dari lima bandar sahaja: Prague (40,000), Vienna (15,000), [ [Berlin]] (13,500), Brno (9,000) dan Frankfurt (4,000). Antara 13,500 dan 15,000 yang terselamat daripada perarakan kematian tiba selepas tarikh itu, termasuk kira-kira 500 orang yang berada di Theresienstadt dua kali, yang menjadikan jumlah keseluruhan kepada 154,000. Sebelum 20 April, 33,521 orang meninggal dunia di Theresienstadt, dan tambahan 1,567 orang meninggal dunia antara 20 April dan 30 Jun. 88,196 orang telah dihantar pulang dari Theresienstadt antara 9 Januari 1942 dan 28 Oktober 1944. Daripada banduan yang tiba sebelum 20 April, 17,320 telah dibebaskan di Theresienstadt, kira-kira 4,000 terselamat daripada pengusiran, dan 1,630 telah diselamatkan sebelum tamat perang. Secara keseluruhannya, terdapat kira-kira 23,000 yang terselamat. 

239 orang lagi telah dipindahkan ke Kubu Kecil sebelum 12 Oktober 1944; kebanyakannya dibunuh di sana. 37 yang lain telah diambil oleh Gestapo pada 20 Februari 1945. Sebelum 1945, 37 orang melarikan diri, dan dua belas telah ditangkap semula dan kembali ke Theresienstadt; menurut Adler tidak mungkin kebanyakan bakinya berjaya. 92 orang lagi melarikan diri pada awal tahun 1945 dan 547 telah berlepas dengan tindakan tanpa kebenaran mereka sendiri selepas pemergian SS pada 5 Mei.

## Perbicaraan selepas perang
Pihak berkuasa Czechoslovakia mendakwa beberapa anggota SS yang pernah berkhidmat di Theresienstadt, termasuk ketiga-tiga komandan. Seidl dan Rahm kedua-duanya dibicarakan, disabitkan, dan dihukum bunuh kerana jenayah mereka, Seidl di Austria dan Rahm di Czechoslovakia. Disabitkan kesalahan in absentia dan dijatuhi hukuman mati, Burger berjaya mengelak daripada ditangkap dan hidup di bawah nama palsu di Jerman Barat sehingga kematiannya pada tahun 1991. Komander tentera Czech, Theodor Janeček, meninggal dunia pada tahun penjara pada tahun 1946 sementara menunggu perbicaraan. Mahkamah Czech di Litoměřice mendapati seorang pengawal perimeter, Miroslaus Hasenkopf, bersalah atas tuduhan khianat dan menjatuhkan hukuman penjara 15 tahun; dia meninggal dunia dalam penjara pada tahun 1951.

## Warisan

Pada tahun 1947, telah diputuskan untuk menukar Kubu Kecil menjadi tugu peringatan kepada mangsa penganiayaan Nazi. Adler menyelamatkan sejumlah besar dokumen dan lukisan dari Theresienstadt selepas perang dan ditempatkan mereka dengan Muzium Yahudi di Prague; bahan ini membentuk asas koleksi yang kini diadakan di Muzium Yahudi di Prague dan di Theresienstadt sendiri. Walau bagaimanapun, warisan Yahudi tidak diiktiraf dalam era pasca perang kerana ia tidak sesuai dengan ideologi Soviet perjuangan kelas yang dipromosikan dalam pasca perang Republik Sosialis Czechoslovakia, dan mencemarkan nama rasmi kedudukan anti-Zionisme (dicontohkan oleh perbicaraan Slánský 1952 dan dipergiatkan selepas Perang Enam Hari 1967). Walaupun terdapat plak peringatan di bekas ghetto, tidak ada yang menyebut tentang Yahudi.

Muzium Ghetto Terezín telah dirasmikan pada Oktober 1991, selepas Revolusi Beludru menamatkan pemerintahan Komunis di Czechoslovakia, sebagai sebahagian daripada peringatan ulang tahun kelima puluh bekas ghetto itu. The muzium dibiayai oleh Kementerian Kebudayaan Czech dan termasuk bahagian yang dikhaskan untuk menyelidik sejarah Theresienstadt. Pada tahun 2001, pengarah melaporkan bahawa kira-kira 250,000 orang melawat Theresienstadt setiap tahun; pelawat terkemuka termasuk presiden Jerman Richard von Weizsäcker dan Roman Herzog, presiden Israel Chaim Herzog dan Ezer Weizmann, serta Václav Havel, Presiden Republik Czech. Pada 2015, bekas Amerika Syarikat Setiausaha Negara Madeleine Albright melancarkan plak di bekas ghetto memperingati 26 saudara maranya yang telah dipenjarakan di sana.

## Rujukan
### Catatan

### Petikan

### Sumber cetakan

*
* 
*
* From an online version  paginated 1–11.
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
* 
*
* 
*
*
*
*
*
*
*

### Sumber sesawang

*
*
*
*
*
*
*
*

## Bacaan lanjut
*
*
*
*
*
*
*
*

## Pautan luar
*Galeri imej Muzium Memorial Holocaust Amerika Syarikat untuk Theresienstadt