Ii Naosuke

ialah seorang *[[daimyō]]* Hikone dari 1850 hingga 1860 dan juga *[[Tairō]]* bagi Keshogunan Tokugawa, jawatan yang dipegangnya dari 23 April 1858 sehingga beliau dibunuh dalam Peristiwa Sakuradamon pada 24 Mac 1860. Beliau terkenal kerana menandatangani Perjanjian Harris dengan Amerika Syarikat, yang membuka pelabuhan Jepun untuk perdagangan dengan pedagang dan pelaut Amerika serta memberikan hak luar wilayah kepada warganegara Amerika. Selain itu, Ii Naosuke juga seorang pengamal tegar upacara teh Jepun dalam gaya *Sekishūryū* dan menulis sekurang-kurangnya dua karya tentang seni upacara teh.

Di bawah bimbingannya, shogun Tokugawa berjaya menangani konflik peneruskan kuasa selepas Tokugawa Iesada yang sakit dan tiada anak, sekali gus memberi peluang terakhir *[[shogun]]* mengekalkan kedudukannya dalam masyarakat Jepun sebelum permulaan Zaman Meiji. Beliau dibunuh pada 24 Mac 1860 oleh sekumpulan 17 orang samurai Mito dan seorang samurai Satsuma dalam Peristiwa Sakuradamon.

## Kehidupan awal

Ii Naosuke dilahirkan pada 29 November 1815 sebagai anak ke-14 Ii Naonaka, *[[daimyō]]* dari Domain Hikone, hasil daripada hubungan dengan gundiknya. Keluarga Ii ialah keturunan terhormat yang diasaskan semula oleh Ii Naomasa, salah seorang daripada Empat Raja Langit Tokugawa. Bagaimanapun, sebagai anak ke-14, Naosuke tidak dijangka mewarisi jawatan penting, dan sejak kecil beliau dihantar ke sebuah biara Buddha, di mana beliau hidup dengan elaun kecil daripada keluarganya.

Nasibnya berubah apabila 13 abang sulungnya sama ada diambil sebagai anak angkat oleh keluarga lain yang memerlukan pewaris atau meninggal dunia sebelum sempat mewarisi jawatan ayah mereka. Apabila ayahnya meninggal pada 1850, Ii dipanggil pulang dari biara dan menjadi *daimyō* Hikone, sebuah domain *[[fudai]]*, serta mengambil kembali nama keluarga Ii. Sebagai *daimyō* Hikone, beliau layak untuk memegang jawatan dalam *[[bakufu]]*, iaitu majlis penasihat *[[shōgun]]*. Nama kanak-kanak beliau ialah **Tetsunosuke** (鉄之介).

Ii mula terlibat dalam politik negara dan dengan cepat naik memimpin pakatan dengan *daimyō* lain. Pada 1853, semasa misi Komodor Amerika Matthew C. Perry untuk membuka Jepun kepada dunia luar, Ii mengemukakan cadangan mengenai rundingan Jepun. Apabila menyedari ancaman ketenteraan segera, Ii mencadangkan agar Jepun menggunakan hubungan mereka dengan Belanda untuk mengambil masa bagi membangunkan kekuatan bersenjata. Beliau mencadangkan hanya pelabuhan Nagasaki dibuka untuk perdagangan dengan orang asing.

Seperti Hotta Masayoshi, Ii menolak untuk berdiam diri apabila penasihat *shogun* Abe Masahiro cuba menenangkan golongan antiasing. Ii mengetuai *daimyō fudai* dalam usaha menyingkirkan Abe Masahiro dan menggantikannya dengan Hotta Masayoshi, tindakan yang menimbulkan ketegangan dengan banyak *daimyō* berhaluan reformis dan mendorong mereka mengukuhkan hubungan dengan istana diraja.

## ''Tairō''

Pada tahun 1858, selepas percubaan gagal Hotta Masayoshi untuk mendapatkan kelulusan Maharaja Jepun bagi Perjanjian Harris, *shōgun* Tokugawa Iesada melantik Ii Naosuke sebagai *[[Tairō]]* (Tetua Agung) dengan sokongan *daimyō fudai*. Jawatan *Tairō* jarang diisi, dan kenaikan Ii menimbulkan ketidakpuasan hati dalam kalangan *[[daimyō shinpan]]*, termasuk Tokugawa Nariaki. Sebagai *Tairō*, Ii memiliki kuasa kedua selepas *shōgun* dan bertekad mengukuhkan peranan *[[bakufu]]* dalam dasar domestik dan luar negara.

Ii menandatangani Perjanjian Harris pada 29 Julai 1858, walaupun menghadapi halangan daripada golongan *[[Gosankyō|Hitotsubashi]]* yang cuba menyekatnya daripada membawa perjanjian itu kepada maharaja. Beliau turut merundingkan perjanjian berat sebelah lain dengan Belanda, Rusia, British dan Perancis. Kritikan mengatakan perjanjian ini menjejaskan kedaulatan Jepun, tetapi tindakan Ii dilihat sebagai langkah penting untuk mengelakkan konflik dengan kuasa asing.

Selain itu, Ii menyelesaikan isu pewarisan *shōgun* dengan menegaskan bahawa urusan itu hanya hak keluarga Tokugawa. Beliau menobatkan calon *fudai daimyō* muda, Tokugawa Yoshitomi (kemudian Tokugawa Iemochi), sebagai *shōgun* ke-14, mengabaikan calon reformis Hitotsubashi Keiki. Keputusan ini menjadikan Ii tidak popular dengan golongan setia maharaja, khususnya samurai dari Domain Mito.

Demi mengekalkan kuasanya dan menghapuskan tentangan, Ii melaksanakan Pembersihan Ansei, menyingkirkan lebih 100 pegawai dari *bakufu*, istana diraja dan tanah *daimyō*. Lapan pegawai dihukum mati, manakala selebihnya dipaksa bersara. Dengan langkah ini, Ii berjaya mengukuhkan kedudukan *bakufu* dan melindungi dasar luar negeri Jepun dari gangguan dalaman.

## Kōbu gattai dan perkahwinan

Pada awal 1859, agen Ii Naosuke di istana diraja, Nagano Shuzen mencadangkan idea *[[kōbu gattai]]*, satu dasar yang bertujuan mengukuhkan kedudukan *bakufu* yang semakin lemah dengan memanfaatkan prestij istana diraja. Dasar ini dicadangkan dijalankan melalui perkahwinan antara *shōgun* Tokugawa Iemochi dan adik perempuan maharaja, Puteri Kazunomiya. Ii Naosuke menyampaikan cadangan ini kepada istana melalui utusannya, Manabe Akibuke, yang diberi tugas menilai tahap penerimaan cadangan itu.

Pegawai istana terkemuka, Konoe Tadahiro, memberi respons positif, menyatakan bahawa perkahwinan itu mungkin dilakukan sekiranya pertunangan Puteri Kazunomiya ketika itu gagal. Bagaimanapun, pada Mac 1859, Konoe terpaksa bersara akibat Pembersihan Ansei yang dilaksanakan oleh Ii Naosuke, menyebabkan idea *kōbu gattai* tenggelam sementara.

Menjelang tahun 1861, selepas kedudukan *bakufu* semakin merosot dan selepas kematian Ii Naosuke, perkahwinan antara Tokugawa Iemochi dan Puteri Kazunomiya akhirnya berlangsung. Perkahwinan ini bagaimanapun terhenti pada 1866 akibat kematian Iemochi, namun ia tetap menjadi simbol percubaan untuk mengukuhkan hubungan antara *bakufu* dan istana.

## Kematian dan kesan
Walaupun Pembersihan Ansei oleh Ii Naosuke berjaya menundukkan pegawai tinggi dan pesaingnya, ia tidak memberi kesan sama terhadap samurai berpangkat rendah. Pemerintahan diktator Ii sebagai *tairō* selama 20 bulan berakhir secara tiba-tiba pada bulan ketiga *Ansei* 7 (24 Mac 1860).

Dalam Peristiwa Sakuradamon, Ii diserang oleh 17 samurai muda yang setia dari Domain Mito dan dibunuh di hadapan salah satu pintu istana Edo ketika beliau sedang memasuki istana untuk bertemu *shōgun*. Pembunuhan Ii yang dianggap simbol kuasa dan autoriti *bakufu*, telah menamatkan sebarang harapan untuk mengembalikan kekuasaan *shogun*. Pembunuhnya juga meninggalkan nota menuduh Ii membina kuil Buddha sesat, yang sebenarnya merujuk kepada kebenaran kembali agama Kristian di Jepun di bawah pengaruhnya.

Kematian *Tairō* ini mencetuskan gelombang keganasan setiawan di seluruh Jepun. Penyair Tsunoda Tadayuki menulis puisi memuji pembunuh Ii. Serangan juga menyasarkan pegawai lain yang terlibat dengan Ii, termasuk Shimada Sakon, seorang pengikut keluarga Kujō, yang dibunuh kerana menyokong Perjanjian Harris dan membantu setiawan Ii, Nagano Shuzen, mendedahkan anggota istana semasa Pembersihan Ansei.

*Shōgun* dan *bakufu* terkejut dengan kematian Ii sehingga mereka tidak mengumumkannya selama beberapa bulan. Pada masa itu, mereka berpura-pura Ii masih hidup dan berkhidmat, kemudian berpura-pura beliau sakit dan menyerahkan peletakan jawatan sebelum mengumumkan kematiannya, seolah-olah Ii terus berkhidmat walaupun sudah mati. Pembunuh Ii kemudiannya diberikan pengampunan umum oleh *bakufu*, satu preseden yang kemudian digunakan oleh Yamagata Aritomo semasa Pemulihan Meiji untuk menunjukkan bahawa tindakan demi kebaikan maharaja boleh diampunkan.

Berita dramatik ini disampaikan ke Barat melalui kapal ke San Francisco, kemudian dihantar melalui Pony Express ke seluruh Amerika Barat. Pada 12 Jun, *[[The New York Times]]* melaporkan bahawa misi diplomatik pertama Jepun ke Barat menerima berita tentang kejadian di Edo.

## Legasi

Selepas kematiannya, Ii Naosuke menjadi tokoh yang sama-sama dikritik dan dipuji. Malah musuh-musuhnya mengakui bahawa bersama Tokugawa Nariaki, Ii merupakan salah satu tokoh politik paling penting pada akhir zaman Edo di Jepun. Cara beliau mengekalkan kuasa yang sering dianggap tirani menyebabkan Ii menjadi subjek kritikan hebat dalam media dan sastera zaman itu, misalnya dalam puisi Tsunada Tadayuki, di mana beliau digambarkan sebagai watak jahat. Bagaimanapun, ahli sejarah seperti Miyauchi dan Beasley menegaskan bahawa Ii sebenarnya seorang pencinta negara yang percaya semua tindakannya adalah untuk kebaikan Jepun dan Maharaja. Mereka menekankan cadangan Ii pada 1853 semasa rundingan Jepun dengan Komodor Perry, di mana Ii menyedari Jepun tidak mampu menentang kuasa Barat dan mencadangkan polisi meredakan ketegangan sambil membina kekuatan ketenteraan, dasar yang kemudian diikuti oleh kerajaan Meiji. Dasar Ii terhadap orang asing menjadi asas kepada polisi Jepun sehingga ke zaman Meiji, dan penggantinya tidak dapat menukar keputusan penting beliau.

Selepas kematian Ii, keluarga Ii mengalami kemerosotan reputasi untuk bertahun-tahun, tetapi pada masa kini tindakan Ii dinilai dengan lebih positif, dan beliau kini dianggap sebagai salah satu tokoh politik terpenting dalam sejarah Jepun. Pada 7 Oktober 2009, Ii Naotake, seorang keturunan keluarga Ii, menghadiri upacara peringatan bersama penduduk Fukui sebagai tanda perdamaian berhubung pelaksanaan hukuman terhadap Hashimoto Sanai semasa Pembersihan Ansei.

Ii Naosuke dikebumikan di kuil Gōtoku-ji, yang terletak di Setagaya, Tokyo.

## Keluarga
* Bapa: Ii Naonaka (1766–1831)
* Ibu: Otomi no Kata (1785–1819)
* Bapa angkat: Ii Naoaki (1794–1850)
* Isteri: Masako (1834–1885)
* Gundik:
** Senda Shizue
** Nishimura Sato
* Anak-anak:
** Ii Naonori daripada Nishimura Sato
** anak perempuan
** anak lelaki
** Chiyoko (1846–1927) berkahwin dengan Matsudaira Yoritoshi
** Ii Naotomo (1849–1887) daripada Masako
** Ii Naoyasu (1851–1935) daripada Nishimura Sato
** anak perempuan
** anak lelaki
** Manchiyo
** anak perempuan
** anak lelaki
** Michiyo
** anak perempuan
** Ii Naoyuki (1858–1927) daripada Masako
** Tokiko berkahwin dengan Aoyama Yukiyoshi

## Catatan

## Rujukan
* Benneville, James Seguin de. (1910). *Saitō Mussashi-bō Benkei*. (Tales of the Wars of the Gempei). Yokohama.
* Kusunoki Sei'ichirō 楠木誠一郎 (1991). *Nihon shi omoshiro suiri: Nazo no satsujin jiken wo oe* 日本史おもしろ推理: 謎の殺人事件を追え. Tokyo: Futami bunko 二見文庫.
* Matsuoka Hideo 松岡英夫 (2001). *Ansei no Taigoku: Ii Naosuke to Nagano Shuzen* 安政の大獄: 井伊直弼と長野主膳. Tokyo: Chūōkōron-shinsha 中央公論新社.
* Mori Yoshikazu 母利美和 (2006). *Ii Naosuke* 井伊直弼. Tokyo: Yoshikawa Kōbunkan 吉川弘文館.
* Nakamura Katsumaro, Akimoto Shunkichi (1909). *Lord Ii Naosuké and New Japan*. Yokohama: Japan Times.
* Osaragi Jirō 大佛次郎 (1967–1974). *Tennō no seiki* 天皇の世紀. Tokyo: Asahi Shinbunsha 朝日新聞社.
* Shimada Saburō 島田三郎 (1888). *Kaikoku shimatsu: Ii Kamon no Kami Naosuke den* 開國始末: 井伊掃部頭直弼傳. Tokyo: Yoronsha 輿論社.
*Tanimura Reiko 谷村玲子 (2001). *Ii Naosuke, shūyō toshite no chanoyu* 井伊直弼, 修養としての茶の湯. Tokyo: Sōbunsha 創文社.
* Tsuzuki, Chushichi. (2000). *The Pursuit of Power in Modern Japan, 1825–1995.* Oxford: Oxford University Press. 

## Pautan luar
* National Diet Library: photograph of Sakurada-mon (1902)

|-