Konsonan hentian

**Konsonan hentian**, **letupan**, **plosif** atau **oklusif** ialah bunyi konsonan yang dihasilkan dengan menghalang arus udara dalam saluran suara. Istilah *letupan*/*plosif* dan *hentian* serupa tetapi tidak sama sepenuhnya ertinya. Letupan ialah hentian lisan dengan mekanisme arus udara egresif pulmonik. Dalam erti kata lain, istilah *letupan* juga digunakan untuk mentakrifkan hentian lisan (bukan sengau). Ramai yang menggunakan istilah **[[malaran]] sengau**, bukannya **hentian sengau** untuk bunyi-bunyi seperti  dan . Diingatkan bahawa rencana ini menganggap "malaran sengau" tersebut sebagai *hentian sengau*.

## Penyebutan hentian
Dalam penyebutan sesebuah konsonan hentian, terdapat tiga fasa berbeza:
* **Sedut**: Saluran udara tutup agar udara tidak terlepas melalui mulut (maka *hentian* namanya). Bagi hentian sengau, udara keluar melalui hidung.
* **Tahan**: Saluran udara masih ditutup, menambahkan suatu beza tekanan (maka *oklusif* namanya).
* **Hembus**: Saluran udara dibuka, lalu arus udara yang dilepaskan menghasilkan impuls mendadak yang menghasilkan bunyi yang boleh didengari (maka *letupan* namanya).

## Pengelasan hentian
### Voice
**Hentian [[Konsonan bersuara|bersuara]]** disebut dengan menggetarkan pita suara serentak; **hentian [[Konsonan tak bersuara|tak bersuara]]** pula tidak. Konsonan letupan itu banyak yang tak bersuara, manakala hentian sengau pula jarang pula.

### Penghembusan
Bagi **hentian [[Penghembusan (fonetik)|berhembusan]]**, onset suara (iaitu apabila pita suara mula bergetar) seakan-akan melewati penghembusan hentian. Tempoh antara penghembusan hentian dan onset suara dipanggil dengan istilah masa onset suara (*voice onset time*, VOT). Hentian tenuis (halus) bermasa onset suara hampir sifar, iaitu penyuaraan bermula lebih kurang serentak dengan penghembusan hentian. Hentian bersuara bermasa onset suara negatif, iaitu penyuaraan bermula *sebelum* hentian dihembuskan. Hentian itu "bersuara penuh" jika disuarakan sepanjang keseluruhan proses oklusi. Hentian berhembusan ada masa onset suara melebihi sifar, jadi wujudnya tempoh aliran udara tak bersuara (berbunyi ) sebelum vokal bermula.

Bahasa Melayu tiada konsonan hentian berhembusan, tetapi dalam bahasa Inggeris, penghembusan adalah ketara bagi konsonan letupan tak bersuara. Contoh: perkataan *bag*, yang mana bunyi *g* mungkin sekali disuarakan sepenuhnya, manakala bunyi *b* disuarakan separa sahaja. Letupan tak bersuara di awal suku kata, seperti *p* dalam *pie*, melepaskan hembusan udara yang ketara, manakala konsonan letupan selepas *s* dalam *spy*, adalah halus. Apabila disebut berdekatan api lilin, penyebutan kata-kata *par*, *tar*, dan *car* lebih kuat mengedipkan apinya berbanding *spar*, *star*, dan *scar*.

## Contoh
Berikut ialah hentian (letupan) lisan yang diberi aksara khusus dalam IPA. Lihat juga hentian sengau.

*  Letupan dwibibir tak bersuara
*  Letupan dwibibir bersuara
*  Letupan gusi tak bersuara
*  Letupan gusi bersuara
*  Letupan gelungan tak bersuara
*  Letupan gelungan bersuara
*  Letupan lelangit tak bersuara
*  Letupan lelangit bersuara
*  Letupan velar tak bersuara
*  Letupan velar bersuara
*  Letupan uvular tak bersuara
*  Letupan uvular bersuara
*  Hentian epiglotis
*  Hentian glotis

## Lihat juga
* Konsonan malaran (lawan kepada konsonan hentian)