Gempa bumi Charleston 1886

**Gempa bumi Charleston** di Carolina Selatan berlaku kira-kira jam 9:50 malam waktu tempatan pada 31 Ogos 1886. Ia menyebabkan 60 kematian dan $5–6 juta ($134 juta pada 2023), kerosakan pada 2,000 buah bangunan di tenggara Amerika Syarikat. Ia adalah salah satu gempa bumi yang paling kuat dan merosakkan yang pernah melanda pantai timur Amerika Syarikat.

Para saintis telah mengklasifikasikannya sebagai gempa bumi intraplat, dan mengatakan bahawa ia mempunyai anggaran magnitud pada skala Ritcher 6.9–7.3 dan keamatan Mercalli maksimum X (*Melampau*). Sangat sedikit atau tiada aktiviti sejarah gempa bumi telah berlaku di rantau ini, yang luar biasa untuk mana-mana kawasan seismik.

## Gempa bumi

Kejutan itu dirasai sejauh Boston, Massachusetts, ke utara; Chicago, Illinois, dan Milwaukee, Wisconsin, di barat laut; New Orleans, Louisiana, di sebelah barat; dan merentasi air ke Cuba ke selatan, dan Bermuda ke timur. Gempa bumi itu sangat teruk sehingga di luar kawasan terdekat, terdapat spekulasi bahawa semenanjung Florida telah berpisah dari Amerika Utara. Terdapat sekurang-kurangnya 60 kematian.

Bisul pasir adalah perkara biasa di seluruh kawasan yang terjejas disebabkan oleh pencairan tanah. Gegaran susulan terus dirasai selama berminggu-minggu selepas kejadian itu. Aktiviti gempa bumi kecil yang masih berterusan di kawasan itu pada awal abad ke-21 mungkin merupakan kesinambungan daripada gegaran susulan.

Dengan perkembangan kajian dan teknologi gempa bumi, peristiwa ini telah dikaji secara meluas sebagai contoh gempa bumi intraplat. Ia dipercayai berlaku pada kerosakan yang terbentuk semasa pecahnya Pangaea. Sesar serupa ditemui di sepanjang pantai timur Amerika Utara. Adalah difikirkan bahawa sesar purba seperti itu kekal aktif daripada daya yang dikenakan ke atasnya oleh gerakan masa kini Plat Amerika Utara. Mekanisme tepat gempa bumi intraplate adalah subjek penyelidikan yang berterusan.

Roger Bilham dan Susan Hough mengkaji projek pemetaan sejarah yang diterbitkan antara tahun 1884 dan 1919 dan menemui peningkatan 1 m (3 ka 3 in) di Summerville di sepanjang South Carolina Railroad. Bukti fotografi South Carolina Railroad tenggara Summerville juga menunjukkan offset sisi kanan 4.5 ± 0.3 m (14.76 ± 0.98 ka) di trek. Pemerhatian langsung kesan gempa bumi juga melaporkan dasar rel "dipaksa ke kanan", menyokong pengenalpastian offset ini. Offset ini berlaku di lokasi Summerville Fault; kedudukan sesar juga sejajar dengan hasil tinjauan pantulan seismik. Kegempaan kawasan tersebut menyokong struktur arah aliran utara-timur laut-selatan-barat daya, mencelup barat pada sudut 40–45°. Mereka mencadangkan keretakan sepanjang 27 km (17 bt) sepanjang sesar berdasarkan perihalan kerosakan melampau di Summerville dan kerosakan yang lebih rendah di Pinopolis, lebih jauh ke utara cadangan penamatan pecah utara.

### Kerosakan

#### Kerosakan bangunan

Di dalam bandar, banyak bangunan mengalami kerosakan; ada yang terpaksa dirobohkan dan dibina semula. Kerosakan yang paling ketara berlaku pada bangunan yang dibina daripada bata, berjumlah 81% daripada kerosakan bangunan. Bangunan yang mempunyai rangka kayu mengalami kerosakan yang lebih sedikit. Faktor lain yang mempengaruhi peratusan bangunan yang musnah ialah jenis tanah yang dibina pada bangunan ini. Bangunan yang dibina di atas tanah buatan adalah lebih berkemungkinan rosak berbanding bangunan yang dibina di atas tanah pepejal; walau bagaimanapun, perhubungan ini hanya berlaku dalam bangunan rangka kayu, dengan 14% bangunan rangka kayu yang dibina di atas tanah menyebabkan kerosakan bertahan, berbanding 0.5% bangunan rangka kayu yang dibina di atas tanah pepejal mengalami kerosakan. Hubungan ini boleh diabaikan kerana ia berkaitan dengan kerosakan bangunan yang diperbuat daripada bata.

Bangunan yang paling menonjol yang musnah ialah bangunan komersial, manakala bangunan kediaman mengalami kerosakan yang lebih sedikit. Ini disebabkan oleh fakta bahawa bangunan komersial lebih tua, mempunyai bahagian atas yang lebih menonjol berbanding dengan asas bangunan, dan diperbuat daripada batu bata.

Rumah Mesyuarat Putih Lama berhampiran Summerville, Kaunti Dorchester, Carolina Selatan telah menjadi runtuhan.

Struktur buatan manusia lain turut rosak akibat pecahan bumi akibat gempa bumi. Landasan kereta api di Charleston dan kawasan berhampiran terputus dan kereta api tergelincir. Empangan pecah, yang menyebabkan banyak banjir di ladang dan jalan raya sekitarnya. Tanah mencair di banyak tempat yang merosakkan lagi banyak bangunan, jalan raya, jambatan, dan ladang ladang.

#### Kerosakan lain
Wayar dipotong dan landasan kereta api tercabut, menyebabkan penduduk menjauhi dunia luar dan sebaliknya. Kerosakan dianggarkan antara $5 juta dan $6 juta. Ini akan menjadi kira-kira 112 juta dolar hari ini. Secara keseluruhan, terdapat kira-kira 60 kematian akibat gempa bumi. Gempa bumi Charleston kemudiannya diikuti dengan beberapa siri gegaran susulan. Dilaporkan terdapat 300 gegaran susulan yang lebih kecil dalam tempoh 30 tahun pertama selepas gempa bumi pada 1886 dan 435 jumlah keseluruhan.

Kerosakan besar berlaku sejauh Pulau Tybee, Georgia, yang lebih 60 batu jauhnya. Kerosakan struktur dilaporkan beberapa ratus batu dari Charleston, termasuk di tengah Alabama, tengah Ohio, timur Kentucky, selatan Virginia dan barat Virginia Barat.

### Kesudahan
Ramai pemilik bangunan menambah bolt gempa bumi pada bangunan batu yang tidak bertetulang sedia ada untuk menambah sokongan kepada struktur untuk mengelak daripada merobohkannya kerana ketidakstabilan. Bolt melepasi dinding batu sedia ada, mengikat dinding pada sisi bertentangan struktur bersama-sama untuk kestabilan. Selain itu, Bahagian Pengurusan Kecemasan Carolina Selatan (SCEMD) telah diwujudkan untuk merancang mitigasi bencana serta bertindak balas terhadap bencana semasa untuk mengurangkan kerosakan harta benda dan menyelamatkan nyawa.

Jurugambar tempatan George LaGrange Cook mengambil beberapa siri gambar bandar selepas gempa bumi, menerbitkannya sebagai *Cook's Earthquake Views of Charleston and Vicinity*. Koleksi karyanya dipegang oleh Muzium Seni Gibbes di bandar itu.

Selepas gempa bumi awal, untuk 30 tahun akan datang, terdapat 435 jumlah gempa susulan daripada gempa bumi itu. Sebahagian daripadanya bermula secara langsung selepas gempa bumi dan lebih kerap dan semakin lama selepas gempa bumi, semakin jauh gegaran susulan.

Kejutan awal di Charleston berlangsung selama kira-kira 45 saat dan amat merosakkan, menyebabkan hampir kesemua 8,000 struktur bandar mengalami kerosakan dalaman atau tingkap pecah. Gempa susulan pertama menyusuli hanya sepuluh minit kemudian, dan menggegarkan bandar sekali lagi. Dalam 24 jam berikutnya, sekurang-kurangnya tujuh gegaran susulan berbeza dirasai di Charleston dan kawasan sekitarnya. Gempa bumi dan gegaran susulannya menyebabkan kerosakan pada bangunan di bandar seperti Savannah dan Augusta, GA, serta Columbia, SC, yang kesemuanya lebih 100 batu dari Charleston. Gempa itu bahkan dirasai di bandar-bandar sejauh Boston dan Chicago, di mana plaster jatuh dari siling di tingkat atas beberapa bangunan.

Dianggarkan bahawa jika gempa bumi sebesar ini berlaku di tempat yang sama hari ini, ia akan mengakibatkan kerugian kira-kira $20 bilion hanya di Carolina Selatan, serta kira-kira 900 kematian dan 44,000 kecederaan. Walau bagaimanapun, kerana gempa bumi yang telah berlaku di Charleston adalah besar tetapi jarang berlaku, berlaku setiap 500-600 tahun, sangat tidak mungkin gempa bumi sebesar ini akan berlaku dalam masa terdekat.

## Rujukan

## Bacaan lanjut
* 
*
* 
* 

## Pautan luar
*The Charleston Earthquake of 1886 – University of South Carolina
*Historical Earthquakes: Charleston, South Carolina – United States Geological Survey
*Fault Map of South Carolina – South Carolina Department of Natural Resources
*The Charleston Earthquake, 1886 Lowcountry Digital Library
*Overview of an archival collection on the Charleston earthquake – Winterthur Museum, Garden and Library
*Charleston Earthquake, 1886 – University of South Carolina
*Isoseismal map of the earthquake centered near Charleston, South Carolina, on August 31, 1886 – University of California, Santa Cruz