Dainagon

ialah seorang penasihat berpangkat tinggi di Istana Diraja Jepun. Jawatan ini sudah wujud sejak abad ke-7 dan memainkan peranan penting dalam membantu urusan pemerintahan di peringkat tertinggi.

Kedudukan penasihat ini kekal sebagai sebahagian daripada struktur istana dari abad ke-8 hingga ke zaman Meiji pada abad ke-19. Jawatan *Dainagon* diwujudkan secara rasmi pada tahun 702 melalui Kod Taihō, dan berkembang daripada jawatan lebih awal yang dikenali sebagai *Oimonomōsu-tsukasa*. Pemegang jawatan ini bertugas membantu Menteri Kiri (*[[Sadaijin]]*) serta Menteri Kanan (*[[Udaijin]]*).

Menjelang pertengahan abad ke-17, *Dainagon* bekerjasama rapat dengan Menteri Tengah (*[[Naidaijin]]*), yang kedudukannya berada tepat di bawah *Udaijin* dan *Sadaijin*. Tujuan evolusi jawatan ini adalah untuk memastikan sentiasa ada pegawai yang bersedia menggantikan atau membantu pegawai kanan istana sekiranya mereka tidak dapat melaksanakan tugas atas sebab tertentu.

Dalam hierarki istana, *Dainagon* berada di atas semua *[[kuge]]* lain dalam kalangan *[[kugyō]]*, kecuali *[[Daijō-daijin]]*, *Udaijin*, *Sadaijin* dan *Naidaijin*.

Secara kasar, jawatan ini boleh disamakan dengan jawatan timbalan menteri dalam sistem kabinet moden. Namun begitu, jawatan *Dainagon* telah dimansuhkan pada tahun 1871 semasa pembaharuan era Meiji.

## Konteks
Dalam tempoh sebelum era Meiji, pelaksanaan kuasa sebenar oleh pegawai istana mencapai tahap paling rendah semasa zaman Keshogunan Tokugawa. Walaupun begitu, struktur asas pemerintahan *[[ritsuryō]]* tetap mampu bertahan selama berabad-abad.

Untuk memahami jawatan *Dainagon* dengan lebih jelas, kita perlu menilai peranannya dalam konteks tradisi Jepun yang berteraskan kerangka yang kukuh tetapi fleksibel. Dalam rangkaian birokrasi dan hierarki pegawai ini, *Dainagon* berfungsi sebagai perantara suara antara majlis dan pegawai-pegawai lain, serta menjadi saluran rundingan dengan majlis tersebut.

Peranan *Dainagon* merupakan unsur penting dalam *[[Daijō-kan]]* (Majlis Negara). Susunan *Daijō-kan* ini terbukti mampu menyesuaikan diri dan akhirnya menjadi asas kepada pembentukan sistem pemerintahan berperlembagaan pada zaman moden.

### Pegawai tertinggi ''Daijo-kan''
Jawatan tertinggi dalam hierarki istana boleh disenaraikan secara teratur.  Namun begitu, senarai yang ringkas hanya memberi gambaran luaran yang kompleks serta hubungan yang saling berkait dalam struktur Istana Diraja Jepun.

Jawatan paling tinggi ialah:
* *[[Daijō-daijin]]* (Canselor Negara atau Ketua Menteri). 
* *[[Sadaijin]]* (Menteri Kiri).
* *[[Udaijin]]* (Menteri Kanan).
* *[[Naidaijin]]* (Menteri Tengah).

Peringkat seterusnya terdiri daripada:
* **Dainagon** (Penasihat Besar atau Ketua Penasihat Negara). Biasanya terdapat tiga orang *Dainagon*, dan kadang-kadang lebih..
* *[[Chūnagon]]* (Penasihat Pertengahan).
* *[[Shōnagon]]* (Penasihat Kecil); lazimnya terdapat tiga orang Shōnagon.

Selain itu, terdapat pegawai birokrasi berpangkat tinggi lain yang berfungsi secara lebih fleksibel dalam *Daijō-kan*, antaranya:
* *[[Sangi (Jepun)|Sangi]]* (Penasihat Bersekutu), yang bertindak sebagai pengurus aktiviti *Daijō-kan* di dalam istana.
* *Geki* (外記) (Setiausaha), iaitu pegawai khas yang menjalankan tugas atas budi bicara penuh Maharaja.

### Lapan kementerian
Kementerian-kementerian kerajaan terdiri daripada lapan birokrasi yang separa bebas. Hanya paparan senarai sahaja tidak banyak mendedahkan tentang bagaimana *Daijō-kan* sebenarnya berfungsi, tetapi kategori hierarki secara umum dapat menunjukkan cara tugas-tugas pentadbiran kerajaan dibahagikan dan diuruskan.

Kementerian-kementerian di atas tidak dikelompokkan secara sembarangan. Dua orang pegawai istana berikut bertanggungjawab menyelia kementerian-kementerian tersebut:
* Pengawal Besar Kiri (左大弁, *Sadaiben*): Pegawai ini ditugaskan untuk menyelia empat kementerian, iaitu Kementerian Pusat, Kementerian Perkhidmatan Awam, Kementerian Istiadat dan Kementerian Percukaian.
* Pengawal Besar Kanan (右大弁, *Udaiben*): Pegawai ini pula bertanggungjawab menyelia empat kementerian, iaitu Kementerian Ketenteraan, Kementerian Kehakiman, Kementerian Perbendaharaan dan Kementerian Rumah Tangga Diraja.

## Lihat juga
* Daijō-kan
* Sesshō dan Kampaku
* Kōkyū
* Kuge
* Agensi Rumah Tangga Imperial

## Rujukan
* Dickson, Walter G. and Mayo Williamson Hazeltine. (1898).   "The Eight Boards of Government" in ''Japan''. New York: P. F. Collier. OCLC 285881
* Nussbaum, Louis Frédéric and Käthe Roth. (2005). "Chunagon" in   ''Japan Encyclopedia''. Cambridge: Harvard University Press. ; OCLC 48943301
* Ozaki, Yukio. (2001).  ''The Autobiography of Ozaki Yukio: The Struggle for Constitutional Government in Japan'', translated by Fujiko Hara. Princeton: Princeton University Press. ; OCLC 123043741
* ____________. (1955). 尾崎咢堂全集. 第11卷, 咢堂自伝: 日本憲政史を語る (*Ozaki gakudō zenshū. 11, Gakudō jiden: nihon kenseishi o kataru*) Tokyo: Kōronsha. OCLC 672920518
* Sansom, George (1958). *A History of Japan to 1334*.] Stanford: Stanford University Press. ; 
* Screech, Timon. (2006). *Secret Memoirs of the Shoguns:  Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822*. London: Routledge Curzon.  	; OCLC 65177072
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon.''  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842-4

## Bacaan tambahan
* Dickenson, Walter G. (1869). *Japan: Being a Sketch of the History, Government and Officers of the Empire.* London: W. Blackwood and Sons.