Jepunofilia

**Jepunofilia** ialah minat yang kuat dalam budaya, orang dan sejarah Jepun. Orang yang jepunofilia disebut sebagai jepunofil. Dalam bahasa Jepun, istilah untuk jepunofil ialah , yang mana "" bersamaan dengan awalan Inggeris 'pro-' dan "", bermaksud "Jepun" (seperti dalam perkataan untuk Jepun ). Istilah ini pertama kali digunakan seawal abad ke-18, bertukar bidang dari semasa ke semasa. Lawannya ialah jepunofobia.

## Sejarah
Istilah "Jepunofil" berasal pada akhir abad ke-18 dan awal abad ke-19 semasa tempoh *[[sakoku]]* Jepun, apabila hubungan dengan negara asing sangat terhad. Carl Peter Thunberg dan Philipp Franz von Siebold membantu memperkenalkan flora Jepun, karya seni dan objek lain ke Eropah yang mana telah membangkitkan minat. Lafcadio Hearn, pengarang Ireland-Greek yang menetap di Jepun pada abad ke-19, digambarkan sebagai "jepunofil yang disahkan" oleh Charles E. Tuttle Company dalam kata pengantar mereka dalam beberapa bukunya. Selain itu mungkin termasuk Jules Brunet, seorang pegawai Tentera Perancis yang memainkan peranan terkenal dalam Perang Boshin Jepun.

### Abad ke-20
Pada dekad pertama abad ke-20, beberapa penulis British memuji Jepun. Pada 1904, sebagai contoh, Beatrice Webb menulis bahawa Jepun adalah "bintang yang semakin meningkat dalam kawalan diri dan pencerahan manusia", memuji "kemenyeluruhan berinovasi" orang Jepun, dan "elit profesional"-nya yang penuh tujuan dan berpemikiran terbuka yang "luar biasa". HG Wells menamakan elit dalam novelnya *A Modern Utopia* sebagai "samurai". Dalam pada itu, ini adalah hasil daripada penurunan produktiviti perindustrian British, dengan Jepun dan Jerman meningkat secara perbandingan. Jerman dilihat sebagai ancaman dan kuasa saingan, tetapi Jepun dilihat sebagai sekutu yang berpotensi. British mencari kecekapan sebagai penyelesaian kepada isu-isu produktiviti, dan selepas penerbitan buku 1906 Alfred Stead *Great Japan: A Study of National Efficiency*, pakar di Britain melihat ke Jepun untuk mendapatkan pelajaran. Minat ini, bagaimanapun, berakhir selepas Perang Dunia I.

Jeneral José Millán-Astray, pengasas Legion Sepanyol, menyatakan bahawa kod pahlawan samurai Bushido memberikan pengaruh yang besar kepadanya. Mendefinisikan Bushido sebagai "pegangan sempurna", Millán-Astray berkata bahawa "anggota Legion Sepanyol juga seorang samurai dan mempraktikkan keperluan Bushido: Kehormatan, Keberanian, Kesetiaan, Kemurahan Hati, dan Pengorbanan", dan menambah bahawa Sepanyol akan menjadi kuasa besar seperti Jepun dengan mematuhi prinsip kod tersebut. Dia juga membuat terjemahan bahasa Sepanyol untuk buku Inazo Nitobe *Bushido: The Soul of Japan* dan sebuah prolog bagi buku itu.

### Abad ke-21

Pada awal 2000-an, istilah slanga yang menghina telah dicipta untuk merujuk kepada orang yang taasub dengan budaya popular Jepun. Istilah "wapanese" (daripada "Jepun putih", atau mungkin juga "wannabe Japanese" (Melayu:Nak jadi Jepun)) mula-mula muncul pada 2002 sebagai istilah yang menghina orang bukan Jepun, terutamanya kulit putih, yang taasub dengan budaya Jepun, terutamanya anime, manga, novel visual dan novel ringan . Istilah "**weeaboo**" atau "**wibu**" (sering dipendekkan kepada "**wib**") berasal daripada komik web *[[The Perry Bible Fellowship]]*, di mana perkataan itu tidak mempunyai makna selain sesuatu yang tidak menyenangkan. Seorang pentadbir di 4chan menambahkan penapis kata pada tapak untuk menukar "wapanese" kepada "weeaboo", tetapi pengguna di tapak dengan pantas mengambil perkataan itu dan menggunakannya dengan cara yang kesat menggantikan istilah "wapanese" yang sedia ada.   Istilah "wibu" dan "wib", walaupun pada asalnya menghina, juga telah diambil guna semula oleh beberapa orang yang mereka rujuk pada asalnya, melihat peningkatan penggunaan oleh peminat media Jepun untuk merujuk kepada diri mereka sendiri dengan gaya yang ironi atau gelar diri sendiri.

Kim Morrissy dari syarikat media Crunchyroll menulis bahawa penggunaan perkataan *[[otaku]]* (orang yang mempunyai minat) dalam kepeminatan anime boleh dihalang oleh kepercayaan sesetengah orang Barat bahawa penggunaannya merupakan pengambilgunaan budaya dan ia hanya boleh merujuk kepada orang Jepun.

Dalam catatan blog di Rangkaian Berita Anime, Justin Sevakis berhujah bahawa terdapat perbezaan antara wibu dan seseorang yang hanya menghargai budaya Jepun, mengatakan bahawa tidak ada salahnya mencintai budaya Jepun, tetapi seseorang menjadi wibu apabila mereka mula menjadi menjengkelkan, tidak matang, dan jahil tentang budaya yang mereka suka. Matt Jardin dari *Alaska Dispatch* memberikan pendapatnya bahawa para wibu secara membuta tuli lebih suka barangan dari Jepun sambil memandang rendah pada perkara lain, walaupun jelas merit.

## Lihat juga

* Jepunisasi
* 
* Japonisme
* Orientalisme
* Senarai orang Barat yang melawat Jepun sebelum 1868
* Pengajian Jepun
* Ekspo Jepun
* Kelab anime

## Rujukan