Pertempuran Khafji

**Pertempuran Khafji** merupakan pertempuran darat utama pertama dalam Perang Teluk. Ia berlaku di dalam dan sekitar bandar Khafji di Arab Saudi, dari 29 Januari hingga 1 Februari 1991.

Pemimpin Iraq Saddam Hussein, yang telah cuba dan gagal menarik pasukan pihak Bersekutu ke pertempuran darat yang merugikan dengan menembak kedudukan dan tangki simpanan minyak Arab Saudi dan menembak peluru berpandu Scud ke Israel, mengarahkan pencerobohan Arab Saudi dari selatan Kuwait. Divisyen Pertama, Divisyen Mekanis Ke-5 dan Divisyen Perisai Ke-3 telah diperintahkan untuk melakukan pencerobohan berbilang cabang ke arah Khafji, menentang pasukan Arab Saudi, Kuwait, dan A.S. di sepanjang pantai, dengan pasukan komando sokongan Iraq diperintahkan untuk menyusup masuk lebih jauh ke selatan melalui laut dan mengganggu bahagian belakang pihak Bersekutu.

Tiga divisyen ini, yang telah mengalami kerugian besar akibat serangan pesawat Gabungan pada hari-hari sebelumnya, menyerang pada 29 Januari. Kebanyakan serangan mereka telah ditangkis oleh pasukan Kor Marin A.S. dan Tentera Darat A.S. tetapi salah satu kolum Iraq menduduki Khafji pada malam 29–30 Januari. Dari 30 Januari hingga 1 Februari, dua batalion Pengawal Kebangsaan Arab Saudi dan dua kompeni kereta kebal Qatar cuba merampas semula bandar itu, dibantu oleh pesawat pihak Bersekutu dan artileri A.S. Menjelang 1 Februari, bandar itu telah ditawan semula dengan mengorbankan 43 anggota tentera Bersekutu yang maut dan 52 orang cedera. Kematian Tentera Iraq berjumlah antara 60 hingga 300, manakala 400 orang lagi dianggarkan telah ditangkap sebagai tawanan perang.

## Latar Belakang
Pada 2 Ogos 1990, Tentera Darat Iraq menyerang dan menduduki negara jiran Kuwait. Pencerobohan itu, yang menyusuli Perang Iran-Iraq yang tidak muktamad dan konflik politik selama tiga dekad dengan Kuwait, menawarkan Saddam Hussein peluang untuk mengalihkan perhatian perbezaan pendapat politik di dalam negara dan menambah sumber minyak Kuwait kepada Iraq sendiri.

Sebagai tindak balas, Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mula meluluskan beberapa resolusi yang menuntut pengunduran tentera Iraq dari Kuwait. Bimbang bahawa Arab Saudi akan diceroboh seterusnya, kerajaan Arab Saudi meminta bantuan ketenteraan segera. Akibatnya, Amerika Syarikat mula mengumpulkan pasukan dari pelbagai negara, yang digelar Bersekutu, di semenanjung Arab. Pada mulanya, Saddam Hussein cuba menghalang tindakan ketenteraan pihak Bersekutu dengan mengancam pengeluaran dan eksport petroleum Kuwait dan Iraq. Pada Disember 1990, Iraq bereksperimen dengan penggunaan bahan letupan untuk memusnahkan kepala telaga di kawasan kompleks pemuatan Ahmadi, membangunkan keupayaan mereka untuk memusnahkan infrastruktur petroleum Kuwait secara besar-besaran. Pada 16 Januari, artileri Iraq memusnahkan tangki simpanan minyak di Khafji, Arab Saudi, dan pada 19 Januari pam di kompleks pemuatan Ahmadi dibuka, menuangkan minyak mentah ke dalam Teluk Parsi. Minyak mengalir ke laut pada kadar  sehari, menjadi salah satu bencana ekologi terburuk setakat ini.

Walaupun terdapat ancaman Iraq ini, pihak Bersekutu itu melancarkan kempen udara selama 38 hari pada 17 Januari 1991. menerbangkan sekitar 2,000 sorti sehari, Pesawat pihak Bersekutu dengan pantas melumpuhkan sistem pertahanan udara Iraq dan memusnahkan Tentera Udara Iraq, yang kadar serangan hariannya menjunam dari tahap pra-perang yang dianggarkan 200 sehari kepada hampir tiada menjelang 17 Januari. Pada hari ketiga kempen itu, ramai juruterbang Iraq melarikan diri merentasi sempadan Iran dengan pesawat mereka daripada dimusnahkan. Kempen udara itu juga menyasarkan tapak arahan dan kawalan, jambatan, landasan kereta api dan kemudahan penyimpanan petroleum.

Saddam Hussein, yang dipercayai telah berkata, "Tentera udara tidak pernah memutuskan perang," namun bimbang kempen udara itu akan menghakis semangat kebangsaan Iraq. Pemimpin Iraq itu juga percaya bahawa Amerika Syarikat tidak akan sanggup kehilangan ramai tentera dalam pertempuran, dan oleh itu berusaha untuk menarik tentera darat Gabungan ke dalam pertempuran yang menentukan. Dalam usaha untuk mencetuskan pertempuran darat, beliau mengarahkan tentera Iraq untuk melancarkan peluru berpandu Scud terhadap Israel, sambil terus mengancam kemusnahan medan minyak di Kuwait. Usaha-usaha ini tidak berjaya mencetuskan pertempuran darat yang besar, jadi Saddam Hussein memutuskan untuk melancarkan serangan terhad ke Arab Saudi dengan tujuan untuk menyebabkan kerugian besar ke atas tentera pasukan Bersekutu.

Ketika kempen udara berterusan, jangkaan Gabungan terhadap serangan Iraq berkurangan. Akibatnya, Amerika Syarikat mengerahkan semula Kor Udara XVIII dan Kor VII  ke barat. Kepimpinan pihak Bersekutu percaya bahawa sekiranya pasukan Iraq melancarkan serangan, ia akan dilancarkan dari medan minyak al-Wafra, di selatan Kuwait.

## Perintah pertempuran

Tentera Darat Iraq mempunyai antara 350,000 dan 500,000 askar di medan perang, disusun kepada 51 divisyen, termasuk lapan divisyen Pengawal Republikan. Unit Pengawal Republikan biasanya menerima peralatan terkini; sebagai contoh, kebanyakan anggaran 1,000 kereta kebal T-72 dalam Tentera Darat Iraq pada malam sebelum perang berada dalam divisyen Pengawal Republikan.. Tentera Darat Iraq di Perbatasan Operasi Kuwait (KTO) juga merangkumi sembilan divisyen berat, kebanyakannya terdiri daripada askar profesional, tetapi dengan senjata yang secara amnya lebih rendah gred daripada yang dikeluarkan kepada Pengawal Republikan.

Kebanyakan unit berperisai Pengawal bukan Republikan mempunyai reka bentuk kereta kebal yang lebih lama, terutamanya T-55 atau yang setaraf dengan kereta kebal China, Type 59 dan Type 69. Baki 34 divisyen terdiri daripada askar kerahan yang kurang terlatih. Divisyen-divisyen ini dikerahkan untuk menyalurkan pasukan Gabungan melalui beberapa titik penembusan di sepanjang barisan hadapan, membolehkan divisyen berat Tentera Darat Iraq dan unit Pengawal Republikan mengasingkan mereka dan menyerang balas. Walau bagaimanapun, pihak Iraq membiarkan sayap barat mereka terbuka, gagal mengambil kira taktik yang dimungkinkan oleh Sistem Kedudukan Global dan teknologi baharu yang lain.

Di Arab Saudi, pasukan Bersekutu pada asalnya mengerahkan lebih 200,000 askar, 750 pesawat dan 1,200 kereta kebal. This quickly grew to 3,600 tanks and over 600,000 personnel, yang mana lebih 500,000 daripadanya adalah dari Amerika Syarikat.

### Tentera Iraq
Kor Ketiga Iraq yang diperuntukkan untuk serangan ke Arab Saudi, Divisyen Mekanis Pertama daripada Kor Keempat dan beberapa unit komando. Kor Ketiga, yang diketuai oleh Mejar Jeneral Salah Aboud Mahmoud (yang juga akan mengetuai keseluruhan serangan), mempunyai Divisyen Berperisai ke-3 dan Divisyen Mekanis ke-5, serta beberapa divisyen infantri. Komander Kor Keempat ialah Mejar Jeneral Ayad Khalil Zaki. Divisyen Perisai ke-3 mempunyai beberapa kereta kebal T-72, satu-satunya pasukan Pengawal bukan Republikan yang memilikinya, manakala batalion berperisai yang lain mempunyai T-62 dan T-55, beberapa daripadanya mempunyai perisai aplikasi Iraq yang serupa dengan kereta kebal milik Soviet iaitu perisai membonjol juga dikenali sebagai perisai lamina "kening" atau BDD.

Semasa pertempuran Khafji, pesawat T-55 yang dinaik taraf ini terselamat daripada hentaman daripada peluru berpandu anti-kereta kebal MILAN. Divisyen-divisyen ini juga mempunyai kenderaan anggota berperisai seperti BMP-1, kenderaan peninjau seperti BRDM-2, dan beberapa jenis artileri. Turut dikerahkan di sepanjang bahagian barisan hadapan ini, walaupun tidak dipilih untuk menyertai pencerobohan, ialah lima divisyen infantri yang diarahkan untuk kekal dalam kedudukan pertahanan mereka di sepanjang sempadan.

Operasi peninjauan oleh Kor Marin A.S. menganggarkan bahawa Tentera Darat Iraq telah mengumpulkan sekitar 60,000 tentera merentasi sempadan, berhampiran bandar Wafra di Kuwait, dalam sebanyak lima atau enam divisyen. Divisyen infantri biasanya terdiri daripada tiga briged dengan unit komando yang dilampirkan, walaupun sesetengah divisyen infantri boleh mempunyai sehingga lapan briged–namun kebanyakan divisyen infantri di sepanjang sempadan kurang kekuatan, terutamanya disebabkan oleh pembelotan.

Divisyen berperisai dan berjentera biasanya menggunakan tiga briged, dengan setiap briged mempunyai sehingga empat batalion tempur; bergantung pada jenis divisyen, ini biasanya campuran tiga banding satu, dengan sama ada tiga batalion berjentera dan satu batalion berperisai, atau sebaliknya. Memandangkan saiz pasukan yang dikerahkan merentasi sempadan, dipercayai bahawa Tentera Iraq merancang untuk meneruskan serangan, selepas kejayaan menawan Khafji, untuk merampas medan minyak berharga di Dammam.

Serangan itu akan terdiri daripada serangan empat cabang. Divisyen Mekanis Pertama akan melalui Divisyen Infantri ke-7 dan ke-14 untuk melindungi sayap Divisyen Perisai ke-3, yang akan menyediakan pasukan penyekat di barat Khafji manakala Divisyen Mekanis ke-5 menawan bandar itu. Divisyen Mekanis Pertama dan Perisai ke-3 kemudiannya akan berundur ke Kuwait, manakala Divisyen Mekanis ke-5 akan menunggu sehingga Gabungan melancarkan serangan balas. Objektif utama adalah untuk menyebabkan kecederaan yang besar terhadap askar Gabungan yang menyerang dan menawan tawanan perang, yang menurut teori Saddam Hussein akan menjadi alat tawar-menawar yang sangat baik dengan pihak Bersekutu.

Ketika unit-unit bergerak ke sempadan Arab Saudi, banyak yang diserang oleh pesawat Bersekutu. Di sekitar hutan Al-Wafrah, kira-kira 1,000 kenderaan tempur berperisai Iraq diserang oleh pesawat Harrier dengan bom kluster Rockeye. Satu lagi konvoi kenderaan berperisai Iraq telah dilanggar oleh A-10, yang memusnahkan kenderaan pertama dan terakhir, sebelum menyerang kenderaan yang terkandas secara sistematik. Serangan udara sedemikian menghalang majoriti tentera Iraq yang dikerahkan untuk serangan itu daripada mengambil bahagian di dalamnya.

### Tentera Bersekutu
Semasa pengumpulan pasukan, A.S. telah membina pos pemerhatian di sepanjang sempadan Arab Saudi-Kuwait untuk mengumpulkan maklumat tentang pasukan Iraq. Pos-pos ini dikendalikan oleh SEAL Tentera Laut A.S., Peninjauan Pasukan Kor Marin A.S. dan Pasukan Khas Tentera Darat. Pos pemerhatian 8 berada paling jauh di timur, di pantai, dan tujuh pos pemerhatian lain diletakkan setiap  sehingga hujung "heel", jajaran geografi paling selatan Kuwait. Pos pemerhatian 8 dan 7 menghadap lebuh raya pantai yang menuju ke Khafji, yang dianggap sebagai laluan pencerobohan bandar yang paling berkemungkinan. Divisyen Marin Pertama mempunyai tiga kompeni yang ditempatkan di pos pemerhatian 4, 5 dan 6 (Pasukan Petugas Shepard), manakala Batalion Infantri Perisai Ringan ke-2 Divisyen Marin ke-2 memasang penghadang antara pos pemerhatian 1 dan medan minyak Al-Wafrah. Divisyen Perisai ke-2 Tentera Darat A.S. menyediakan Briged Pertama untuk memberikan Marin sokongan berperisai yang amat diperlukan.

Pihak Arab Saudi menyerahkan tanggungjawab pertahanan Khafji kepada Briged Pengawal Kebangsaan Arab Saudi ke-2, yang bergabung dengan Pasukan Petugas Abu Bakar. Batalion ke-5 Briged Pengawal Kebangsaan Arab Saudi ke-2 telah memasang pagar di utara dan barat Khafji, di bawah pos pemerhatian 7. Pada masa itu, Briged Pengawal Kebangsaan Arab Saudi boleh mempunyai sehingga empat batalion bermotor, setiap satu dengan tiga kompeni barisan. Briged itu mempunyai kekuatan nominal kira-kira 5,000 askar. Pihak Arab Saudi juga mengerahkan Pasukan Petugas Tariq, yang terdiri daripada marin Arab Saudi, batalion infantri mekanis Maghribi, dan dua kompeni infantri Senegal. Dua pasukan petugas selanjutnya, Pasukan Petugas Othman dan Omar, terdiri daripada dua Briged Kementerian Pertahanan dan Penerbangan Mekanis, yang menyediakan skrin tentang  ke selatan sempadan. Jalan raya di selatan Khafji diliputi oleh satu batalion Pengawal Kebangsaan Arab Saudi yang disokong oleh satu batalion kereta kebal Qatar. Pertahanan utama negara diletakkan  di selatan skrin.

Majoriti kontinjen Arab diketuai oleh Jeneral Khaled bin Sultan. Pasukan di sekitar Khafji telah disusun menjadi Komando Pasukan Gabungan-Timur, manakala Komando Pasukan Gabungan-Utara mempertahankan sempadan antara pos pemerhatian 1 dan sempadan Iraq-Kuwait.

## Pertempuran
Pada 27 Januari 1991, Presiden Iraq Saddam Hussein bertemu di Basra dengan dua komander kor tentera Iraq yang akan mengetuai operasi tersebut, dan Mejar Jeneral Salah Mahmoud memberitahunya bahawa Khafji akan menjadi miliknya menjelang 30 Januari. Semasa perjalanan pulangnya ke Baghdad, konvoi Saddam Hussein diserang oleh pesawat pihak Bersekutu; pemimpin Iraq itu terselamat tanpa cedera.

Sepanjang 28 Januari, pihak Bersekutu menerima beberapa amaran yang menunjukkan serangan Iraq yang akan berlaku. Pihak Bersekutu menerbangkan dua pesawat Sistem Radar Serangan Sasaran Pengawasan Bersama (Joint STARS) E-8A yang baharu, yang mengesan pengerahan dan pergerakan tentera Iraq ke kawasan bertentangan Khafji. Pos pemerhatian 2, 7 dan 8 juga mengesan peninjauan besar-besaran Iraq di sepanjang sempadan, dan pasukan kecil mereka pasukan Marin perhubungan tembakan udara-tentera laut telah melancarkan serangan udara dan artileri sepanjang hari. Leftenan Kolonel Richard Barry, komander markas hadapan Kumpulan Pengawasan, Peninjauan dan Perisikan Pertama, telah menghantar amaran tentang serangan yang akan berlaku kepada Markas Pusat. Walau bagaimanapun, para pemimpin CentCom terlalu asyik dengan kempen udara untuk mengendahkannya. dan operasi Iraq itu mengejutkan.

### Permulaan serangan Iraq: 29 Januari

Serangan Iraq bermula pada malam 29 Januari, apabila kira-kira 2,000 askar dengan beberapa ratus kenderaan tempur berperisai bergerak ke selatan. Analisis pasca perang oleh Universiti Udara Tentera Udara AS mencadangkan Iraq merancang untuk menggunakan Divisyen Berperisai ke-3 dan Divisyen Mekanis ke-5 untuk membuat serangan sebenar ke atas Khafji, dengan Divisyen Mekanik ke-1 ditugaskan untuk melindungi sayap barat pasukan penyerang. Pencerobohan Iraq ke Arab Saudi terdiri daripada tiga lajur, kebanyakannya terdiri daripada kereta kebal T-62 dan pengangkut anggota berperisai (APC). Pertempuran darat pertama Perang Teluk adalah berhampiran pos pemerhatian 4 (OP-4), yang dibina di atas bangunan polis Al-Zabr. Unsur-unsur Briged Berperisai ke-6 Iraq, yang diperintahkan untuk mendaki ketinggian di atas Al-Zabr, telah bertempur dengan unit-unit pasukan Bersekutu di Al-Zabr. Pada jam 8:00 malam, Marin A.S. di pos pemerhatian, yang telah melihat kumpulan besar kenderaan berperisai melalui peranti penglihatan malam mereka, cuba bercakap dengan ibu pejabat batalion tetapi tidak menerima sebarang respons. Memandangkan hubungan sebelum ini tidak menjadi masalah, terdapat andaian yang kuat bahawa radio platun peninjau sedang tersekat. Menggunakan pelari, Leftenan Ross memaklumkan platunnya dan terus cuba untuk melalui dan memaklumkan ibu pejabat yang lebih tinggi dan Kompeni D tentang pasukan Iraq yang akan datang. Hubungan tidak terjalin sehingga jam 20:30, yang mendorong Pasukan Petugas Shepard untuk bertindak balas terhadap ancaman tersebut. Askar Bersekutu di pos pemerhatian 4 bersenjata ringan, dan hanya boleh bertindak balas dengan peluru berpandu anti-kereta kebal TOW sebelum menghubungi sokongan udara. Sokongan udara tiba menjelang 21:30 dan terdiri daripada beberapa F-15E, F-16C, empat pesawat serangan darat A-10 dan tiga kapal perang AC-130, yang campur tangan dalam pertempuran sengit antara pasukan darat Iraq dan Bersekutu di OP-4. Platun peninjau yang ditempatkan di OP-4 adalah yang pertama diserang, pengunduran mereka daripada pertempuran itu difasilitasi oleh kompeni lain yang menyediakan tembakan perlindungan. Percubaan askar yang ditempatkan di OP-4 untuk menangkis atau melambatkan kemaraan Iraq menyebabkan mereka mengalami beberapa korban jiwa, dan dalam menghadapi tindak balas Iraq yang hebat, mereka terpaksa berundur ke selatan, atas perintah pegawai pemerintahnya..

Untuk menampung pengunduran itu, platun LAV-25 dan LAV-AT (varian anti-kereta kebal) syarikat itu bergerak untuk menentang pasukan Iraq. Selepas menerima kebenaran, salah satu kenderaan anti-kereta kebal melepaskan tembakan ke arah apa yang dipercayai sebagai kereta kebal Iraq. Sebaliknya, peluru berpandu itu memusnahkan LAV-AT rakan beberapa ratus meter di hadapannya. Walaupun kehilangan ini, platun itu terus ke hadapan dan tidak lama kemudian melepaskan tembakan ke arah kereta kebal Iraq dengan meriam automatik LAV-25. Tembakan itu tidak dapat menembusi perisai kereta kebal, tetapi merosakkan optiknya dan menghalang kereta kebal daripada melawan balik dengan berkesan.

Tidak lama kemudian, beberapa pesawat serangan darat A-10 tiba tetapi mendapati sukar untuk mengenal pasti sasaran musuh dan mula melepaskan suar untuk menerangi zon tersebut. Salah satu suar ini mendarat di atas kenderaan rakan, dan walaupun kenderaan itu menghubungi radio pada kedudukannya, ia terkena peluru berpandu udara ke darat AGM-65 Maverick yang membunuh seluruh kru kecuali pemandu. Berikutan kejadian itu, syarikat itu telah berundur dan kenderaan yang tinggal disusun semula menjadi syarikat berdekatan yang lain. Setelah pos pemerhatian 4 dibersihkan, Briged Berperisai ke-6 Iraq berundur melintasi sempadan ke Al-Wafrah di bawah tembakan hebat dari pesawat Bersekutu. Pasukan Bersekutu telah kehilangan 11 tentera akibat tembakan rakan dan tiada seorang pun akibat tindakan musuh.

Semasa peristiwa di pos pemerhatian 4 sedang berlaku, Divisyen Mekanis ke-5 Iraq melintasi sempadan Arab Saudi berhampiran pos pemerhatian 1. Sebuah Kompeni Batalion Berperisai Infantri Ringan ke-2, yang sedang memeriksa unit Iraq, melaporkan lajur 60–100 BMP. Lajur itu telah diserang oleh Bersekutu A-10 dan jet lompat Harrier. Ini kemudian diikuti oleh lajur lain dengan anggaran 29 kereta kebal. Salah satu kereta kebal T-62 lajur itu telah diserang oleh peluru berpandu anti-kereta kebal dan dimusnahkan. Gabungan sokongan udara, yang disediakan oleh pesawat A-10 dan F-16, menyerang pasukan Iraq melalui pos pemerhatian 1 dan akhirnya menangkis serangan itu kembali di sempadan Kuwait. Pesawat terus menyerang barisan tentera sepanjang malam, sehingga keesokan paginya. Satu lagi barisan kereta kebal Iraq, yang menghampiri pos pemerhatian 2, telah diserang oleh pesawat dan turut berjaya ditangkis pada malam itu.

Satu lagi kolum Iraq melintasi sempadan Arab Saudi ke Timur, walaupun masih di sepanjang pantai, menuju ke bandar Khafji. Kereta kebal Iraq ini telah ditapis oleh Batalion Mekanis ke-5 Briged Pengawal Kebangsaan Arab Saudi ke-2. Batalion ini berundur apabila ia diserang hebat, kerana telah diperintahkan untuk tidak menyerang barisan tentera Iraq. Unsur-unsur Briged Pengawal Kebangsaan Arab Saudi ke-8 dan ke-10 juga menjalankan operasi pemeriksaan yang serupa. Disebabkan arahan untuk tidak menyerang, jalan ke Khafji dibiarkan terbuka. Pada satu ketika, pesawat T-55 Iraq dari satu lagi kolum bergerak ke sempadan Arab Saudi, memberi isyarat bahawa mereka berhasrat untuk menyerah kalah. Apabila mereka dihampiri oleh tentera Arab Saudi, mereka membalikkan turet mereka dan melepaskan tembakan. Ini mendorong sokongan udara daripada AC-130 yang berdekatan, memusnahkan 13 kenderaan.

Walau bagaimanapun, kemaraan Iraq ke arah Khafji berterusan di sektor ini, meskipun terdapat serangan berulang kali daripada pesawat AC-130. Percubaan oleh komander Arab Saudi untuk melancarkan serangan udara tambahan ke atas barisan hadapan Iraq gagal apabila sokongan udara berat yang diminta tidak pernah tiba. Khafji telah diduduki kira-kira jam 00:30 pada 30 Januari, memerangkap dua pasukan peninjau enam orang dari Divisyen Marin Pertama di bandar itu. Pasukan-pasukan itu menduduki dua bangunan pangsapuri di sektor selatan bandar dan melancarkan tembakan artileri ke atas kedudukan mereka untuk memujuk pihak Iraq supaya menghentikan pencarian di kawasan itu. Sepanjang malam, sokongan udara Bersekutu yang terdiri daripada helikopter dan pesawat sayap kaku terus menyerang kereta kebal dan artileri Iraq.

### Tindak balas awal: 30 Januari
Tertekan dengan pendudukan Khafji, komander Arab Saudi, Jeneral Khaled bin Sultan, merayu kepada Jeneral A.S. Norman Schwarzkopf untuk kempen udara segera menentang pasukan Iraq di dalam dan sekitar bandar itu. Walau bagaimanapun, ini ditolak kerana bangunan-bangunan itu akan menyukarkan pesawat untuk mengesan sasaran tanpa berada terlalu dekat. Sebaliknya, diputuskan bahawa bandar itu akan ditawan semula oleh pasukan darat Arab. Tugas itu jatuh kepada Batalion ke-7 Briged Pengawal Kebangsaan Arab Saudi ke-2, yang terdiri daripada infantri Arab Saudi dengan kereta perisai V-150 dan dua kompeni kereta kebal Qatar yang dilampirkan dalam pasukan petugas tersebut. Ini disokong oleh anggota Pasukan Khas Tentera Darat A.S. dan Peninjau Marin.

Pasukan itu diletakkan di bawah pimpinan Leftenan Kolonel Matar dari Arab Saudi, yang bertolak pada pukul 17:00. Pasukan itu bertemu dengan unsur-unsur Rejimen Marin ke-3 A.S., di selatan Khafji, dan diperintahkan untuk menyerang bandar tersebut secara langsung. Satu platun T-55 Iraq menyerang selatan bandar, yang membawa kepada kemusnahan tiga T-55 oleh AMX-30 milik Qatar, dan penawanan kereta kebal Iraq keempat. Kekurangan sokongan artileri yang diselaraskan, tembakan artileri telah disediakan oleh Rejimen Marin ke-10.

Percubaan awal untuk merampas semula bandar itu didahului oleh serangan persediaan selama 15 minit oleh artileri Marin A.S. Serangan Arab Saudi berjaya ditangkis dengan kehilangan sebuah V-150 selepas diserang teruk oleh Iraq. Pihak Arab Saudi kemudiannya memperkukuh Batalion ke-7 dengan dua lagi kompeni dari unit Arab Saudi yang bersebelahan.

Sementara itu, Batalion ke-5 Briged Pengawal Kebangsaan Arab Saudi ke-2 bergerak ke utara Khafji untuk menyekat bala bantuan Iraq yang cuba sampai ke bandar tersebut. Unit ini diperkukuhkan lagi oleh Kementerian Pertahanan dan Briged Penerbangan ke-8, dan dibantu dengan banyak oleh sokongan udara Bersekutu. Walaupun ketakutan akan tembakan persahabatan memaksa Kementerian Pertahanan dan Briged Penerbangan ke-8 berundur pada keesokan paginya, pesawat Bersekutu berjaya menghalang percubaan Iraq untuk memindahkan lebih ramai askar ke Khafji dan menyebabkan sebilangan besar tentera Iraq menyerah diri kepada tentera Arab Saudi.

Pada malam itu, dua buah kapal pengangkut peralatan berat Tentera Darat A.S. memasuki bandar Khafji, nampaknya sesat, dan ditembak oleh tentera Iraq. Walaupun sebuah trak berjaya berpatah balik dan melarikan diri, dua pemandu trak kedua cedera dan ditangkap. Ini membawa kepada misi menyelamat yang dianjurkan oleh Batalion ke-3 Rejimen Marin ke-3, yang menghantar pasukan seramai 30 orang untuk mengeluarkan dua pemandu yang cedera. Walaupun tidak menghadapi tentangan besar, mereka tidak menemui dua pemandu yang, pada masa ini, telah ditawan. Marin telah menemui sebuah AMX-30 Qatar yang terbakar, bersama anak kapalnya yang mati. Pada awal pagi, walaupun terdapat risiko yang ketara terhadap keselamatan mereka, sebuah AC-130 yang menyediakan pengawasan berada selepas matahari terbit. Ia ditembak jatuh oleh peluru berpandu permukaan ke udara (SAM) Iraq, membunuh 14 orang anak kapal pesawat.

Pemintasan oleh pesawat Bersekutu dan tentera darat Arab Saudi dan Qatar memberi kesan kepada tentera Iraq yang menduduki. Merujuk kepada penamaan Saddam Hussein terhadap pertempuran darat itu sebagai "ibu segala pertempuran", Jeneral Iraq Salah menghubungi radio dalam permintaan untuk berundur, dengan menyatakan, "Ibu itu membunuh anak-anaknya." Sejak permulaan pertempuran, pesawat Bersekutu telah menerbangkan sekurang-kurangnya 350 serangan udara terhadap unit Iraq di kawasan itu dan pada malam 30–31 Januari, sokongan udara Bersekutu juga mula menyerang unit Kor Ketiga Iraq yang berkumpul di sempadan Arab Saudi.

### Penawanan semula Khafji: 31 Januari&nbsp;– 1 Februari
Pada 31 Januari, usaha untuk merampas semula bandar itu bermula semula. Serangan itu dilancarkan pada jam 08:30 pagi, dan disambut dengan tembakan Iraq yang berat tetapi kebanyakannya tidak tepat; walau bagaimanapun, tiga kereta perisai V-150 Arab Saudi telah ditembak oleh RPG-7 dari jarak dekat. Batalion ke-8 briged Arab Saudi telah diarahkan untuk dikerahkan ke bandar tersebut menjelang jam 10:00 pagi, manakala Batalion ke-5 di utara bertempur dengan satu lagi barisan kereta kebal Iraq yang cuba sampai ke bandar tersebut. Pertempuran terakhir itu membawa kepada kemusnahan kira-kira 13 kereta kebal dan pengangkut anggota berperisai Iraq, dan penawanan 6 lagi kenderaan dan 116 askar Iraq, menyebabkan batalion Arab Saudi terkorban dua orang dan dua orang cedera. Batalion ke-8 bertempur dengan bandar tersebut dari timur laut, bergabung dengan Batalion ke-7. Unit-unit ini membersihkan bahagian selatan bandar, sehingga Batalion ke-7 berundur ke selatan untuk berehat dan mempersenjatai diri pada jam 18:30 petang, manakala Batalion ke-8 kekal di Khafji. Kedua-dua syarikat kereta kebal Qatar, dengan artileri Marin A.S. dan sokongan udara, bergerak ke utara bandar untuk menyekat bala bantuan Iraq.

Tentera ke-8 terus membersihkan bangunan dan apabila Tentera ke-7 telah berundur ke selatan, tentera Arab Saudi telah kehilangan kira-kira 18 orang maut dan 50 orang cedera, serta tujuh kenderaan V-150. Pesawat pakatan terus memberikan sokongan padu sepanjang hari dan malam. Seorang veteran Perang Iran-Iraq kemudian menyebut bahawa kuasa udara Gabungan "menyebabkan lebih banyak kerosakan pada brigednya dalam masa setengah jam berbanding yang dialaminya dalam lapan tahun pertempuran menentang Iran." Semasa pertempuran itu, satu pasukan amfibia Iraq telah dihantar untuk mendarat di pantai dan bergerak ke Khafji. Ketika bot-bot itu melalui Teluk Parsi menuju ke Khafji, pesawat A.S. dan British telah menangkap bot-bot Iraq di tempat terbuka dan memusnahkan lebih 90% pasukan amfibia Iraq.

Unit-unit Arab Saudi dan Kuwait menyambung semula operasi pada keesokan harinya. Dua kompeni Iraq, dengan kira-kira 20 kenderaan berperisai, kekal di bandar itu dan tidak cuba untuk keluar pada waktu malam. Sementara Batalion ke-8 Arab Saudi meneruskan operasi di bahagian selatan bandar itu, Batalion ke-7 mula membersihkan sektor utara bandar itu. Penentangan Iraq berlaku secara sporadis dan kebanyakan askar Iraq menyerah diri sebaik sahaja dilihat; hasilnya, bandar itu telah ditawan semula pada 1 Februari 1991.

## Akibat

Semasa pertempuran itu, pasukan Bersekutu mengalami 43 kematian dan 52 kecederaan. Ini termasuk 25 rakyat Amerika yang terkorban, 11 daripadanya akibat tembakan mesra bersama 14 anggota udara yang terkorban apabila AC-130 mereka ditembak jatuh oleh sistem SAM Iraq. A.S. juga mengalami dua orang askar yang tercedera dan dua lagi askar telah ditawan di Khafji.

Korban di Arab Saudi berjumlah 18 orang terbunuh dan 50 orang cedera. Dua kereta kebal tempur utama Arab Saudi dan sepuluh kereta kebal berperisai ringan V-150 telah musnah. Kebanyakan kereta kebal V150 telah musnah akibat tembakan RPG-7 dalam pertempuran jarak dekat di dalam bandar Khafji. Salah satu daripada dua kereta kebal tempur utama telah terkena tembakan peluru meriam utama 100mm daripada T-55.

Iraq menyenaraikan korbannya sebagai 71 orang maut, 148 cedera dan 702 hilang. Sumber A.S. yang hadir di pertempuran itu mendakwa bahawa 300 rakyat Iraq terkorban, dan sekurang-kurangnya 90 kenderaan musnah. Satu lagi sumber mencadangkan bahawa 60 askar Iraq terbunuh dan sekurang-kurangnya 400 ditawan, manakala tidak kurang daripada 80 kenderaan berperisai telah musnah; walau bagaimanapun, korban ini dikaitkan dengan pertempuran di dalam dan terus ke utara Khafji.

Walau apa pun jumlah korban yang tepat, majoriti daripada tiga divisyen mekanikal/perisai Iraq telah musnah.

Penawanan Khafji oleh Iraq merupakan kemenangan propaganda besar bagi Iraq: pada 30 Januari, radio Iraq mendakwa bahawa mereka telah "mengusir rakyat Amerika dari wilayah Arab". Bagi kebanyakan orang di dunia Arab, pertempuran Khafji dilihat sebagai kemenangan Iraq, dan Hussein telah berusaha sedaya upaya untuk mengubah pertempuran itu menjadi kemenangan politik. Di sisi lain, keyakinan dalam Angkatan Tentera Amerika Syarikat terhadap kebolehan tentera Arab Saudi dan Kuwait meningkat apabila pertempuran berlangsung. Selepas Khafji, kepimpinan Bersekutu mula merasakan bahawa Tentera Iraq adalah "pasukan kosong" dan ia memberi mereka gambaran tentang tahap tentangan yang akan mereka hadapi semasa serangan darat Bersekutu yang akan bermula pada akhir bulan itu. Pertempuran itu dirasakan oleh kerajaan Arab Saudi sebagai kemenangan propaganda utama, yang telah berjaya mempertahankan wilayahnya.

Walaupun kejayaan pertempuran antara 29 Januari dan 1 Februari, pasukan Bersekutu tidak melancarkan serangan utamanya ke Kuwait dan Iraq sehingga malam 24–25 Februari. Pencerobohan ke atas Iraq telah selesai kira-kira 48 jam kemudian. Pertempuran Khafji berfungsi sebagai contoh moden tentang keupayaan kuasa udara untuk memainkan peranan sokongan kepada tentera darat. Ia menawarkan kepada pasukan Bersekutu satu petunjuk tentang cara Operasi Ribut Padang Pasir akan dilawan, tetapi juga membayangkan korban tembakan mesra pada masa hadapan yang menyumbang hampir separuh daripada kematian A.S.

## Rujukan

## Sumber

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Bacaan lanjut

* 
* 
* 
*