Tokugawa Iemitsu

ialah seorang samurai Jepun, *[[daimyo]]* dan *[[shōgun]]* ketiga dalam Dinasti Tokugawa. Beliau merupakan anak sulung Tokugawa Hidetada dengan Oeyo, serta cucu kepada Tokugawa Ieyasu. Puan Kasuga ialah ibu susuan beliau, yang juga bertindak sebagai penasihat politik dan menjadi tokoh penting dalam rundingan antara pihak keshogunan dengan Istana Maharaja.

Iemitsu memerintah dari tahun 1623 hingga 1651. Dalam tempoh ini, beliau menyalib orang Kristian, menghalau semua orang Eropah keluar dari Jepun dan menutup sempadan negara. Dasar tutup pintu ini berterusan selama lebih 200 tahun selepas ia diperkenalkan.

## Kehidupan awal
Tokugawa Iemitsu dilahirkan secara pramatang pada 12 Ogos 1604. Beliau ialah anak sulung Tokugawa Hidetada dan cucu kepada Tokugawa Ieyasu, *[[shōgun]]* pertama Dinasti Tokugawa yang menyatukan Jepun. Iemitsu juga merupakan ahli pertama keluarga Tokugawa yang lahir selepas Ieyasu menjadi *shōgun*. Terdapat khabar angin mengatakan bahawa beliau sebenarnya anak kepada Ieyasu dengan Kasuga no Tsubone, bukan anak Hidetada, namun hal ini tidak pernah dibuktikan.

Maklumat tentang zaman kanak-kanak Iemitsu agak terhad. Nama kecilnya ialah Takechiyo (竹千代). Beliau mempunyai dua orang kakak, Senhime dan Masako, serta seorang adik lelaki bernama Tadanaga yang kelak menjadi pesaingnya kerana lebih disukai oleh ibu bapa mereka. Walaupun begitu, Tokugawa Ieyasu menetapkan dengan jelas bahawa Iemitsu akan menjadi *shōgun* seterusnya selepas Hidetada. Sejak lahir, Iemitsu dikatakan sering sakit. Ejaan lama bagi namanya ialah Iyemitsu.

## Pewaris Tokugawa
Tokugawa Iemitsu mencapai usia dewasa pada tahun 1617 dan menukar nama kecilnya kepada Tokugawa Iemitsu. Pada masa yang sama, beliau dilantik secara rasmi sebagai pewaris keshogunan Tokugawa. Bagaimanapun, kedudukannya dicabar oleh adiknya, Tokugawa Tadanaga. Persaingan sengit antara dua beradik ini pun bermula dan memberi kesan besar kepada politik dalaman keluarga Tokugawa.

Sejak muda, Iemitsu mengamalkan tradisi *[[shūdō]]* (hubungan sesama lelaki yang wujud dalam budaya samurai). Namun begitu, pada tahun 1620, berlaku pergaduhan antara beliau dan kekasih lelakinya, Sakabe Gozaemon, yang juga sahabat sejak kecil dan pengikut setianya. Dalam satu kejadian tragis, Iemitsu membunuh Sakabe ketika mereka sedang mandi bersama.

Dalam soal perkahwinan, Iemitsu berkahwin dengan Takatsukasa Takako, anak kepada Takatsukasa Nobufusa pada 12 Disember 1623. Hubungan mereka baik, namun malangnya Takako mengalami tiga kali keguguran. 

## Pemangku ''shogun''
Pada tahun 1623, ketika berusia 19 tahun, Tokugawa Iemitsu dilantik sebagai *shōgun* selepas ayahnya, Tokugawa Hidetada turun takhta. Walaupun Hidetada masih memerintah sebagai *Ōgosho* (*shōgun* bersara), Iemitsu sudah mula berperanan sebagai ketua rasmi pentadbiran *[[bakufu]]*. Iemitsu dengan tegas menyatakan kepada para *[[daimyo]]* bahawa sejak lahir lagi beliau telah ditentukan sebagai *shōgun*, berbeza dengan datuk dan ayahnya. 

Pada tahun 1626, Iemitsu dan Hidetada menghadap Maharaja Go-Mizunoo di Kyoto bersama Permaisuri Masako dan Puteri Diraja Meishō. Iemitsu menghadiahkan emas dan wang yang banyak kepada istana. Bagaimanapun, hubungan dengan Maharaja Jepun itu menjadi tegang selepas Peristiwa Jubah Ungu, apabila pihak keshogunan membatalkan anugerah jubah kehormatan yang dikurniakan maharaja kepada para pendeta. Selepas beberapa peristiwa memalukan, Maharaja Go-Mizunoo turun takhta dan Puteri Meishō naik takhta sebagai Maharani Jepun. Ini menjadikan Iemitsu sebagai bapa saudara kepada maharani yang sedang memerintah.

Dalam bidang sosial, kerajaan pada tahun 1629 mengharamkan kabuki yang dilakonkan oleh wanita kerana sering berlaku pergaduhan dalam kalangan samurai. Ia digantikan dengan *wakashu kabuki* yang menggunakan pelakon lelaki muda. Iemitsu diketahui meminati bentuk hiburan ini, menyebabkan pengharamannya hanya dilaksanakan selepas kematiannya pada tahun 1651.

Pada tahun 1632, Hidetada meninggal dunia, dan Iemitsu akhirnya memegang kuasa penuh sebagai *shōgun*. Namun demikian, beliau sentiasa berhati-hati kerana bimbang akan ancaman daripada adiknya, Tokugawa Tadanaga. Selepas Tadanaga dipaksa melakukan *[[seppuku]]* pada tahun 1633, barulah kedudukan Iemitsu sebagai *shōgun* menjadi benar-benar kukuh tanpa pesaing.

## ''Shogun''

Selepas Hidetada meninggal dunia, Tokugawa Iemitsu mengambil alih kuasa sepenuhnya. Pada awalnya, Hidetada meninggalkan penasihatnya, semua *[[daimyō]]* veteran, untuk bertindak sebagai pemangku bagi Iemitsu. Namun begitu, pada tahun 1633, selepas kematian adiknya, Iemitsu menyingkirkan penasihat-penasihat ini dan menggantikannya dengan rakan-rakannya semenjak usia kanak-kanak. Dengan bantuan mereka, beliau membina pentadbiran yang kuat dan berpusat. Tindakan ini menyebabkan ketidakpuasan hati dalam kalangan *daimyō*, tetapi Iemitsu tidak teragak-agak menyingkirkan lawan-lawan politiknya.

Pada tahun 1635, Iemitsu mengeluarkan versi kedua *[[buke shohatto]]*, iaitu koleksi titah yang menetapkan kuasa dan tanggungjawab *daimyō*. Versi asal telah diperkenalkan pada 1615 di bawah Hidetada. Iemitsu memperluaskan titah ini daripada 13 kepada 21 peraturan, termasuk mengawal hubungan antara *[[sistem han|han]]* (wilayah feudal) dengan keshogunan, menghalang *daimyō* daripada mengganggu jalan raya, membina penghalang, mengenakan sekatan perdagangan, atau membina kapal lebih besar daripada 500 *[[koku]]*. Titah ini juga menyerahkan semua kes jenayah di bawah kawalan pegawai *bakufu*, yang membawa kepada penubuhan *[[hyōjōsho]]*, tribunal jenayah pada tahun yang sama. Selain itu, titah menetapkan sokongan terhadap kesetiaan kepada ibu bapa, penentangan terhadap Kristian, serta peraturan tentang pakaian dan penggunaan pengusung.

Salah satu perubahan paling penting ialah pengenalan sistem *[[sankin-kōtai]]*. Sistem ini memaksa *daimyō* untuk menetap secara bergilir di Edo dan di wilayah mereka sendiri, meluangkan masa tertentu di setiap tempat. Pada awalnya sistem ini hanya untuk *daimyō [[tozama]]* (luar), tetapi menjelang 1642, ia diperluaskan kepada semua *daimyō*. Tujuan utama sistem ini ialah menghalang *daimyō* daripada mengumpul kekayaan atau kuasa berlebihan dengan memisahkan mereka dari wilayah asal dan memaksa mereka menanggung kos perjalanan yang tinggi beserta rombongan besar. Selain itu, isteri dan pewaris *daimyō* tinggal di Edo sebagai "tahanan", untuk memastikan kesetiaan mereka dan mencegah sebarang cubaan pemberontakan terhadap pihak keshogunan.

### Titah anti-Eropah

Pada tahun 1630-an, pemerintahan Tokugawa Iemitsu menamatkan kehadiran peniaga dan mubaligh Katolik di Jepun yang telah berlanjutan hampir satu abad. Hampir semua warga Eropah diusir dari negara itu, dan hubungan perdagangan dibenarkan hanya melalui satu kapal Belanda setiap tahun. Dasar ini diperkuat selepas dua orang Portugis yang datang untuk memohon pemulihan dasar perdagangan luar Jepun telah dijatuhi dihukum mati. Menjelang akhir 1630-an, Iemitsu mengeluarkan siri titah yang mengatur secara terperinci sekatan pergerakan orang, barang, dan maklumat masuk dan keluar Jepun.

Salah satu titah paling terkenal ialah Titah Sakoku 1635, yang melarang setiap orang dan kapal Jepun pergi ke luar negara atau kembali ke tanah Jepun; pelanggaran dikenakan hukuman mati. Titah itu juga menawarkan hadiah bagi sesiapa yang memberi maklumat tentang pendeta Katolik atau pengikut mereka yang beragama secara rahsia, dan setiap kapal asing yang tiba mesti diperiksa sepenuhnya. Pedagang asing perlu menyerahkan senarai barang yang dibawa sebelum dibenarkan berdagang, dan syarat logistik seperti tarikh berlepas kapal asing ditetapkan. Harga sutera mentah turut dikawal supaya persaingan antara bandar perdagangan diminimakan.

Pada 1637, pemberontakan bersenjata berlaku di Shimabara yang dikenali sebagai Pemberontakan Shimabara, terutama akibat cukai yang tinggi, layanan zalim oleh tuan tanah tempatan, dan penindasan terhadap penganut Kristian. Ribuan terbunuh semasa penindasan dan ramai lagi dihukum mati selepas itu. *Bakufu* menggunakan kenyataan bahawa ramai pemberontak Kristian sebagai alasan untuk mengusir Portugis dan mengehadkan dagangan Belanda hanya di Dejima, Nagasaki.

Walaupun dikenali sebagai zaman *[[sakoku]]* atau "negara terkunci", Jepun masih aktif dalam perdagangan dan hubungan antarabangsa melalui empat saluran utama:
* Nagasaki – pusat perdagangan dengan Belanda dan peniaga Cina secara bebas.
* Domain Satsuma – hubungan dengan Kerajaan Ryūkyū, termasuk akses kepada barangan dan maklumat dari China dan Asia lain.
* Domain Tsushima – hubungan diplomatik dan perdagangan dengan Joseon Korea.
* Domain Matsumae – hubungan dengan Ainu di Hokkaido, Sakhalin, Kepulauan Kuril, dan beberapa masyarakat di tanah besar berhampiran Sakhalin.

Dasar Iemitsu sangat berkesan sehingga Jepun tidak membuka semula pelabuhan secara meluas, membenarkan penduduk Barat menetap atau bergerak bebas, dan membenarkan rakyat Jepun ke luar negara sehingga tahun 1850-an. Secara moden, sarjana menekankan istilah *[[kaikin]]* ("sekatan maritim") kerana Jepun sebenarnya masih berinteraksi dengan dunia luar, tetapi secara terkawal melalui saluran tertentu.

### Hubungan dengan Istana Maharaja
Pada tahun 1643, Maharani Meishō turun takhta dan digantikan oleh adik tirinya, Maharaja Go-Kōmyō (putera Maharaja Go-Mizunoo dengan seorang gundik). Maharaja Go-Kōmyō tidak menyukai keshogunan Tokugawa kerana dianggap bersikap keras dan kejam. Beliau sering melontarkan komen menghina terhadap Tokugawa Iemitsu dan anak sulung serta pewarisnya, Tokugawa Ietsuna, lalu menimbulkan ketegangan antara istana dan keshogunan.

## Kematian

Pada tahun 1651, shōgun Tokugawa Iemitsu meninggal dunia pada usia 47 tahun akibat strok, menjadikannya *shōgun* Tokugawa pertama yang meninggal dunia semasa memerintah, bukannya turun takhta. Nama pusaka Buddha beliau ialah Taiyūin, atau juga dikenali sebagai Daiyūin (大猷院), dan mayatnya dikebumikan di Kuil Taiyū-in, Nikko.

Sebelum kematiannya, Iemitsu telah mengembangkan Nikkō Tōshō-gū, namun beliau berhati-hati agar hiasan makamnya tidak melebihi atau menandingi makam datuknya, Tokugawa Ieyasu. Pemerintahan beliau diteruskan oleh anak sulung dan pewarisnya, Tokugawa Ietsuna.

## Era
Tempoh pemerintahan Tokugawa Iemitsu sebagai *shōgun* dirujuk menggunakan beberapa nama era (*[[nengō]]*) dalam sejarah Jepun, yang membantu menetapkan kronologi tepat pemerintahannya.
* *[[Genna]]*        (1615–1624)
* *[[Kan'ei]]*       (1624–1644)
* *[[Shōhō]]*  (1644–1648)
* *[[Keian]]*        (1648–1652)

## Nota

## Catatan

## Rujukan
* Bodart-Bailey, Beatrice. (1999). *Kaempfer's Japan: Tokugawa Culture Observed*. Honolulu:  University of Hawaii Press. ; ;   OCLC 246417677
* Nussbaum, Louis Frédéric and Käthe Roth. (2005). *Japan Encyclopedia*. Cambridge: Harvard University Press. ; OCLC 48943301
* Screech, Timon. (2006). *Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822*. London: RoutledgeCurzon. ; OCLC 65177072
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.
* Totman, Conrad. (1967). *Politics in the Tokugawa Bakufu, 1600–1843*. Cambridge: Harvard University Press. OCLC 279623

## Pautan luar
*