Keruntuhan tingkah laku

**Keruntuhan tingkah laku** (daripada bahasa Inggeris: *behavioral sink*) merupakan istilah yang dicipta oleh ahli etologi John B. Calhoun untuk kemerosotan tingkah laku yang boleh terjadi akibat kepadatan penduduk yang terlalu tinggi. Istilah dan konsep ini berasal daripada satu siri uji kaji kesesakan penduduk yang Calhoun jalankan ke atas tikus Norway dari tahun 1958 ke 1962.
Dalam uji kaji itu, Calhoun dan kumpulan penyelidik beliau mencipta beberapa siri "utopia tikus"—sebuah ruang yang tertutup di mana tikus-tikus mempunyai makanan dan air tanpa had, membolehkan populasi untuk bertumbuh tanpa halangan. Calhoun mencipta istilah "*behavioral sink*" atau "keruntuhan tingkah laku" dalam laporannya pada 1 Februari 1962 di dalam rencana yang bertajuk "*Population Density and Social Pathology (Kepadatan Penduduk dan Patologi Sosial)*" di dalam *[[Scientific American]]* mengenai uji kaji tikus tersebut.
Beliau kemudiannya melakukan uji kaji yang serupa terhadap mencit, dari tahun 1968 hingga 1972.

Kajian Calhoun telah digunakan sebagai sebuah model haiwan bagi keruntuhan masyarakat, dan kajian beliau telah menjadi titik rujukan dalam sosiologi bandar dan psikologi secara umumnya.

## Eksperimen
Dalam kajian 1962-nya, Calhoun menerangkan tingkah laku tikus seperti berikut:

Uji kaji terawal Calhoun dengan tikus dijalankan di tanah pertanian di Rockville, Maryland, bermula dari tahun 1947.

Semasa Calhoun bekerja di Institut Kesihatan Mental Kebangsaan AS (NIMH) pada tahun 1954, beliau menjalankan pelbagai uji kaji dengan tikus dan mencit. Dalam ujian-ujian terawalnya, beliau meletakkan kira-kira 32 hingga 56 ekor tikus di dalam sebuah sangkar berukuran 3.0 m × 4.3 m di sebuah bangsal di Montgomery County. Beliau memisahkan ruang tersebut menjadi empat bilik. Setiap bilik direka khas untuk menampung sekitar dua belas ekor tikus Norway coklat dewasa. Tikus-tikus dapat bergerak dari bilik ke bilik menggunakan tanjakan. Kerana Calhoun membekalkan sumber keperluan seperti air, makanan tanpa had dan perlindungan daripada pemangsa serta penyakit dan cuaca, tikus-tikus tersebut dikatakan berada di dalam "utopia tikus" atau "syurga mencit", jelas seorang ahli psikologi lain.

Selepas uji kaji awalnya dengan tikus, Calhoun kemudian mencipta "Persekitaran Penghambat Kematian untuk Mencit" pada 1968: sebuah sangkar mencit berukuran 260 cm × 260 cm dengan makanan dan air yang selalu diisi semula untuk menyokong pertambahan populasi, membantu eksperimen beliau untuk mencapai takat ekstrem. Dalam uji kajinya yang paling terkenal antara semua siri, "Alam Semesta 25", populasi memuncak ke 2200 ekor mencit dan selepas itu menunjukkan pelbagai tingkah laku yang tidak normal, malah bersifat perosak, seperti keengganan untuk memikat pasangan, betina meninggalkan anak, dan kehomoseksualan. Pada hari ke-600, populasi itu sedang menuju kepupusan. Walaupun boleh membiak dari segi fizikal, mencit-mencit itu telah hilang kemahiran sosial yang diperlukan untuk mengawan.

Rencana *Scientific American* tahun 1962 beliau diterbitkan sewaktu isu kesesakan penduduk menjadi fokus khalayak awam dan mempunyai pengaruh budaya yang besar.

Calhoun telah membahasakan kajian beliau dalam bahasa mudah dan membandingkannya dengan perilaku manusia, supaya ia mudah difahami oleh orang biasa dan mudah diakses oleh orang awam.

Calhoun bersara daripada NIMH pada tahun 1984 tetapi terus mengusahakan hasil penyelidikan beliau sehingga beliau meninggal dunia pada 7 September 1995.

## Penjelasan
Kesesakan tikus yang berlaku khususnya secara *sukarela*, yang dimaksudkan dengan istilah "keruntuhan tingkah laku" dipercayai berpunca daripada penyesakan secara *tanpa rela* yang berlaku sebelum itu: tikus-tikus menjadi terbiasa berada hampir dengan individu-individu lain semasa makan sehingga mereka mula mengaitkan perbuatan makan dengan kehadiran tikus lain. Calhoun akhirnya jumpa cara untuk mencegah perkara ini dengan mengubah beberapa tetapan dan kadar kematian berkurangan sedikit, namun masalah patologi akibat kesesakan masih kekal.

## Kebolehterapannya pada manusia
Calhoun sendiri melihat nasib populasi mencit sebagai metafora untuk apa yang mungkin berlaku pada manusia. Beliau menggambarkan kemusnahan sosial sebagai "kematian rohani", dan memanggil kematian jasmani sebagai "kematian kedua" seperti yang disebutkan di dalam Alkitab ayat .

Terdapat kontroversi mengenai implikasi uji kaji beliau. Uji kaji lain oleh seorang ahli psikologi bernama Jonathan Freedman mengumpulkan pelajar-pelajar sekolah menengah dan universiti untuk menjalankan beberapa siri uji kaji untuk mengukur kesan-kesan kepadatan terhadap tingkah laku manusia. Beliau mengukur tekanan, ketidakselesaan, keagresifan, persaingan dan ketidaksenangan mereka. Pada tahun 1975, beliau mengumumkan bahawa beliau tidak menemui sebarang kesan negatif yang ketara. Para penyelidik berpendapat bahawa "kajian Calhoun bukan sahaja mengenai kepadatan fizikal semata-mata—iaitu 'berapa ramai individu yang berada dalam satu unit keluasan?'—tetapi mengenai takat interaksi sosial."

## Rujukan


## Pautan luar

* Fessenden, Marissa 2015, How 1960s Mouse Utopias Led to Grim Predictions for Future of Humanity, *Smithsonian Magazine*.
* What Humans Can Learn From Calhoun's Rodent Utopia, *Victor*.