Pitbul

**Pitbul** atau ***pit bull*** ialah istilah umum untuk beberapa jenis anjing yang dipercayai telah diturunkan daripada *[[bull and terrier]]*. Di Amerika Syarikat, istilah ini biasanya dianggap menyertakan pitbulterier Amerika, terier Staffordshire Amerika, bulterier Staffordshire, ''bully'' Amerika, dan kadang-kadang bulterier, bersama-sama dengan mana-mana anjing baka silang yang mengongsi ciri fizikal tertentu dengan baka-baka ini. Di negara lain, termasuk United Kingdom, istilah ini digunakan secara spesifik untuk pitbulterier Amerika, mengecualikan bulterier Staffordshire. Kebanyakan anjing jenis pitbul diturunkan daripada *bull and terrier* British, iaitu sejenis anjing laga abad ke-19 yang dikembangkan daripada silangan antara buldog lama Inggeris dengan terier lama Inggeris.

Anjing jenis pitbul mempunyai reputasi berkontroversi sebagai haiwan peliharaan di peringkat antarabangsa, kerana sejarahnya dalam laga anjing, bilangan serangan berprofil tinggi yang didokumenkan dalam media sepanjang berdekad-dekad, dan kecenderungannya untuk melekap semasa menggigit. Penyokong jenis ini dan penyokong pengawalaturan telah terlibat dalam perdebatan sejadi lawan asuhan yang sangat berpertikaian sama ada kecenderungan agresif pada pitbul boleh sewajarnya diatributkan kepada penjagaan dan kekompetenan lemah pemilik untuk mengendalikan anjing itu atau kualiti semula jadi akibat pembiakbakaannya untuk tujuan pertempuran. Walaupun sesetengah kajian telah berhujah bahawa anjing jenis pitbul tidak berbahaya secara tidak seimbang, lalu menawarkan tafsiran bersaing tentang statistik gigitan anjing, pertubuhan bebas Amerika Utara telah menerbitkan statistik daripada rekod hospital yang menunjukkan bahawa pitbul bertanggungjawab atas lebih daripada separuh daripada jumlah insiden gigitan anjing dalam kalangan semua baka, walaupun merangkumi hanya 6% daripada jumlah anjing peliharaan. Sesetengah syarikat insurans tidak akan meliputi pitbul (bersama-sama dengan anjing Rottweil dan hibrid serigala) kerana anjing tertentu ini menyebabkan kadar tidak seimbang bagi insiden gigitan. Keparahan gigitan anjing berbeza-beza mengikut baka anjing dan kajian telah mendapati bahawa anjing jenis pitbul mempunyai kedua-dua kadar lebih tinggi bagi gigitan terlapor dan kadar lebih tinggi bagi kecederaan parah, berbanding dengan anjing bukan jenis pitbul lain.

Anjing jenis pitbul digunakan secara meluas di Amerika Syarikat untuk laga anjing, iaitu satu amalan yang telah berterusan walaupun menjadi terlarang. Beberapa buah negara dan bidang kuasa membatasi pemilikan anjing jenis pitbul melalui perundangan spesifik baka. Lobi pro-pitbul wujud dan mempromosikan pitbul sebagai haiwan peliharaan keluarga, menyokong dan membiayai penyelidikan pitbul, dan menentang undang-undang yang mengawal atur pemilikannya.

## Sejarah

Istilah ini telah digunakan sejak sekurang-kurangnya awal abad ke-20. Semua anjing yang kini dikelaskan sebagai pitbul dipercayai diturunkan daripada *[[bull and terrier]]* British, yang pertama kali diimport ke Amerika Utara pada tahun 1870-an. *Bull and terrier* ialah baka anjing yang dikembangkan di United Kingdom pada awal abad ke-19 untuk sukan darah laga anjing dan pengumpanan tikus. Ia diwujudkan dengan menyilangkan buldog lama Inggeris yang ganas dan berotot tebal dengan terier hitam dan sawo matang yang tangkas, liuk lentur, dan bertenaga. Buldog lama Inggeris yang agresif, yang dibiakbakakan untuk pengumpanan beruang dan lembu, kerap juga dilagakan dengan jenisnya sendiri dalam laga anjing terancang, tetapi terdapat penemuan bahawa anjing lebih ringan dan lebih pantas adalah lebih sesuai untuk laga anjing berbanding dengan buldog yang lebih berat. Untuk menghasilkan anjing lebih ringan, lebih pantas, dan lebih tangkas yang mengekalkan keberanian dan ketabahan buldog, silangan ke luar daripada terier tempatan dicuba dan akhirnya didapati berjaya.

Seperti di United Kingdom, laga anjing menjadi kegiatan masa lapang popular di Amerika abad ke-19 dan *bull and terrier* diimport ke Dunia Baru untuk mengikuti sukan darah. Di Amerika Syarikat, laga anjing terancang telah beransur-ansur diharamkan di pelbagai negeri sejak tahun 1874, yang memuncak apabila perundangan persekutuan menjenayahkan laga haiwan pada tahun 2007.

Pada tahun 1890-an, pembiak baka anjing jenis pitbul Amerika mencuba untuk mendapatkan pengiktirafan bagi anjing mereka daripada American Kennel Club, tetapi oleh sebab perkaitan jenis ini dengan laga anjing, kelab itu menolak rayuan ini. Ikutan penolakan ini, pada tahun 1898, pembiak baka pitbulterier Amerika menubuhkan sebuah kelab kenel saingan, iaitu United Kennel Club. Selain sebagai pejabat pendaftaran baka, United Kennel Club juga mengawal atur laga anjing. Pada tahun 1930-an, American Kennel Club berhadapan dengan dilema: walaupun tidak berhasrat untuk mengizinkan laga anjing, terdapat keinginan untuk mengiktiraf baka anjing yang seuniknya berasal dari Amerika dengan rekod baka lebih daripada 30 tahun yang wujud. Penyelesaiannya ialah pengiktirafan pitbulterier atas nama berbeza dan melarang anjing ini daripada digunakan dalam laga terancang dan, pada tahun 1935, American Kennel Club mengiktiraf pitbulterier sebagai terier Staffordshire.

Nama "bulterier Staffordshire" pertama kali digunakan di Britain pada tahun 1930 dalam iklan untuk anjing jenis *bull and terrier*. Laga anjing terancang telah dibasmi dengan berkesan di United Kingdom oleh Akta Perlindungan Haiwan 1911, tetapi penggemar jenis *bull and terrier* terus membiakbakakan anjing ini, kebanyakannya di Black Country di England. Sepanjang awal tahun 1930-an, percubaan dibuat di England untuk mendapatkan pengiktirafan untuk anjing ini dengan The Kennel Club; usaha ini berjaya pada tahun 1935. Untuk mengelakkan kekeliruan dengan baka British, pada tahun 1972, American Kennel Club menukarkan nama baka Amerika mereka kepada terier Staffordshire Amerika.

Walaupun terdapat penjenayahan, laga haram yang menggunakan anjing jenis pitbul telah terus berleluasa di Amerika Syarikat. Pada tahun 1990-an di negara itu, 1,500 ekor anjing dianggarkan mati pada setiap tahun dalam laga terancang dan, pada pertengahan tahun 2000-an, lebih daripada 40,000 orang dianggarkan terlibat dalam sukan darah haram itu. Anjing jenis pitbul juga digunakan oleh organisasi jenayah untuk menjaga narkotik haram dan untuk menakut-nakutkan serta menyerang orang awam, penjenayah lain, dan pihak polis, lalu jenis ini menjadi simbol status dalam budaya geng Amerika. Di sisi lain undang-undang, anjing jenis pitbul telah digunakan oleh pihak Kastam dan Perlindungan Sempadan Amerika Syarikat sebagai anjing pengesan dadah.

Terdapat lobi kumpulan hak haiwan yang membelanjakan berjuta-juta dolar untuk mencuba untuk menjenamakan pitbul semula sebagai anjing keluarga. Dalam usaha untuk menentang persepsi negatif tentang anjing jenis pitbul, kedua-dua Persatuan Pencegahan Penganiayaan Haiwan San Francisco dan Pusat Penjagaan dan Kawalan Haiwan Bandar Raya New York telah gagal menamai jenis ini semula.

## Pengenalpastian
Penentuan sama ada anjing individu adalah daripada baka pitbul mungkin diperlukan atas sebab kesihatan atau undang-undang. Baka pitbul dan kacukannya dapat menjadi terdedah kepada isu kesihatan tertentu dan penjagaan proaktif dapat mencegah atau meredakan isu tertentu. Baka pitbul, anjing jenis pitbul, dan kacukannya dikawal atur atau dilarang oleh undang-undang di banyak negara. Beban pembuktian dapat terletak pada pemilik anjing atau pada pihak berkuasa. Di Denmark, pihak polis boleh meminta agar pemilik anjing menyediakan bukti bahawa anjing berkenaan tidak dilarang di bawah Akta Anjing Denmark. Pihak berkuasa Denmark mengesyorkan agar pemilik anjing memastikan bahawa mereka mempunyai dokumentasi tentang asal usul dan baka anjing mereka, terutamanya jika anjing mereka mempunyai ciri yang serupa dengan yang terlarang: "Pemilik kepada anjing, yang dari segi penampilan mempunyai sesetengah ciri yang sama dengan salah satu atau lebih baka terlarang, disyorkan agar memastikan bahawa mereka memiliki dokumentasi bagi baka anjing mereka."

Di United Kingdom, terdapat juga tanggungjawab pemilik anjing untuk membuktikan bahawa anjing berkenaan bukan salah satu daripada jenis terlarang (jenis anjing yang dibiakbakakan untuk laga) di bawah Akta Anjing Berbahaya 1991 atau bahawa anjing berkenaan mempunyai Sijil Pengecualian (fasal aki). United Kingdom menggunakan Pegawai Perundangan Anjing (Dog Legislation Officers, DLO) yang mempunyai latihan dan pengalaman khas dalam pengenalpastian anjing. Pegawai tersebut juga menyediakan bukti pakar untuk pihak berkuasa.

### Kaedah
Terdapat pelbagai cara untuk mengenal pasti baka spesifik seseekor pitbul. Ini dapat dibuktikan melalui kertas pendaftaran (pedigri) dan melalui pengujian DNA anjing untuk mengesahkan keindukan atau ini dapat ditentukan melalui pengujian keleluhuran berdasarkan DNA, melalui pemeriksaan trait anjing, atau penggunaan kecerdasan buatan. Kaedah yang sesuai bergantung pada tujuan pengenalpastian. Walaupun sesetengah kaedah mungkin cukup baik untuk memuaskan rasa ingin tahu pemilik anjing, bukan semua kaedah diterima atas sebab undang-undang. Contohnya, Perancis melarang anjing jenis pitbul (kategori 1) pada tahun 1999, tetapi terier Staffordshire Amerika berdaftar baka tulen (kategori 2) hanya terbatas, bukan terlarang. Oleh itu, hanya terier Staffordshire Amerika yang berdaftar dengan Société Centrale Canine diizinkan oleh undang-undang untuk berada di dalam negara itu atau memasuki negara itu semula. Pengujian DNA induk bagi anjing baka tulen tidak berdaftar tidak akan mencukupi di bawah undang-undang Perancis untuk memindahkan anjing sedemikian secara sah ke dalam Perancis atau melalui Perancis.

### Pengenalpastian baka tulen
Dua baka pitbul, terier Staffordshire Amerika dan bulterier Staffordshire, boleh didaftarkan dalam kelab kenel yang diiktiraf di peringkat antarabangsa, seperti American Kennel Club, melalui kelab baka masing-masing untuk menerima kertas pendaftaran. Kedua-dua baka juga diiktiraf oleh Persekutuan Kinologi Antarabangsa, yang mengekalkan dan menerbitkan piawaian baka mereka. Sebaliknya, pitbulterier Amerika dan ''bully'' Amerika tidak diiktiraf oleh kelab kenel antarabangsa, walaupun boleh didaftarkan dalam kelab kenel lain, seperti United Kennel Club.


Bullterrier and staffordshirebullterrier.jpg|Bulterier Staffordshire (kanan) mudah dibezakan daripada bulterier.
Two dogs and a fireplace.jpg|Seekor terier Staffordshire Amerika daftar AKC (kiri) dan seekor pitbulterier Amerika daftar UKC (kanan)
Staffordshire Bull Terrier 600.jpg|Bulterier Staffordshire bersaiz kecil hingga sederhana.
Bully.jpg|''Bully'' Amerika mengongsi trait fenotip dengan baka pitbul lain.


Melalui pembiakbakaan terpilih, baka pitbul telah mengembangkan ciri yang membezakannya antara satu sama lain, serta daripada jenis anjing lain dari segi bentuk dan fungsi: "[...] nama *pitbul* sebenarnya merupakan istilah generik yang diterapkan untuk pelbagai baka yang mengongsi keleluhuran sama atau mempunyai penampilan serupa. Ini termasuk pitbulterier Amerika, terier Staffordshire Amerika, bulterier Staffordshire, dan *bully* Amerika. Kadang-kadang orang malah merujuk bulterier atau bulterier katik sebagai pitbul. Walaupun penggemar bagi baka berlainan ini dapat membezakan baka-baka ini dengan mudah, bagi mereka yang tidak terbiasa dengan baka-baka ini, banyak baka ini kelihatan agak serupa."

Yang berikut ialah contoh trait tersendiri yang dimiliki oleh anjing pengutip Labrador dan pitbulterier Amerika. Senarai ini mempertimbangkan ciri bentuk anjing serta fungsi dan tingkah laku tipikal:

### Pengenalpastian jenis anjing
Pentaksir baka memandang ciri fizikal bagi pitbul yang disyaki seperti rupa bentuk kepala, telinga, bibir atas, gelambir, gigi, mata, dada, tungkai, dan ekor, serta ciri lapis bulu anjing (warna, panjang helaian, pertumbuhan, dan tekstur), kulit, berat, tinggi, dan panjang tubuh untuk menentukan sama ada anjing dikategorikan sebagai anjing jenis pitbul atau tidak. "Anjing jenis pitbul ditakrifkan sebagai mana-mana anjing yang mempamerkan majoriti trait fizikal daripada mana-mana satu atau lebih baka spesifik yang tersebut di atas [pitbulterier Amerika, terier Staffordshire Amerika, atau bulterier Staffordshire] atau mana-mana anjing yang mempamerkan ciri (fizikal) pembeza yang sebahagian besarnya mengakuri piawaian yang diasaskan oleh American Kennel Club atau United Kennel Club".

Sama ada jenis anjing pitbul dapat ditakrifkan secukupnya telah menjadi subjek pertikaian undang-undang. Sebagai contoh, dakwaan bahawa frasa undang-undang "lazimnya dikenali sebagai anjing pitbul" adalah kabur mengikut perlembagaan telah diketepikan oleh keputusan kehakiman: "...pemilikan anjing yang 'lazimnya dikenali sebagai anjing pitbul' ialah bukti *[[prima facie]]* bagi pemilikan anjing ganas, tidak lowong bertentangan dengan perlembagaan untuk kekaburan kerana anjing yang lazimnya dikenali sebagai anjing pitbul mempunyai trait fizikal dan trait tingkah laku unik dan sedia dikenal pasti yang dapat dicam oleh kedua-dua pemilik anjing berkecerdasan biasa dan oleh kakitangan penguatkuasaan." Mahkamah juga mendapati bahawa ciri tingkah laku spesifik membezakan pitbul daripada anjing lain dan, oleh itu, dapat diambil kira apabila mengenal pasti pitbul: "Tambahan pula, pemilik anjing berkecerdasan biasa, apabila menentukan sama ada dia memiliki anjing pitbul, tidak perlu bergantung semata-mata pada trait fizikal anjing berkenaan. Sebaliknya, pitbul berkenaan mempunyai ciri tingkah laku distingtif tertentu yang membezakannya daripada baka anjing lain."

### Cabaran pengenalpastian baka kacuk atau baka silang
Pengenalpastian baka kacuk atau silang dapat menjadi lebih mencabar berbanding dengan pengenalpastian baka tulen dan dapat disokong oleh pengujian untuk penanda genetik. Walau bagaimanapun, pengujian keleluhuran berdasarkan DNA yang berfungsi dengan pangkalan data laporan pemilik mungkin tidak boleh dipercayai dan American Kennel Club tidak mengesyorkan penggunaan itu. Sebagai contoh, Majlis Daerah Manawatū tidak menerima pengujian warisan DNA untuk pitbul, sebaliknya memandang trait fizikal tertentu seseekor anjing.

Kajian telah mendapati bahawa apabila orang yang terlibat dalam penyelamatan, adopsi, dan pengawalaturan anjing mengenal pasti baka seseekor anjing berkeindukan kacuk, pengenalpastian ini tidak selalunya berkorelasi dengan analisis DNA bagi anjing berkenaan. Anjing baka kacuk kerap dilabel sebagai pitbul jika mempunyai ciri fizikal tertentu, seperti kepala berbentuk segi empat sama atau jenis badan besar.

### Pelabelan salah sengaja pitbul
Di Australia, sesetengah pemilik anjing memberikan maklumat palsu mengenai baka anjing mereka kepada pihak berkuasa tempatan, walaupun ini merupakan kesalahan di bawah Akta Jenayah. Inkues selepas serangan anjing maut atau serius menunjukkan bahawa pemilik pitbul mendaftarkan anjing mereka sebagai pelbagai baka lain, seperti terier Australia, untuk mengelakkan undang-undang dan peraturan tempatan mereka.

Di Perancis, penyiasatan ikutan kematian Elisa Pilarski akibat serangan anjing membawa kepada penemuan bahawa pasangannya dan pemilik anjing telah sengaja mendaftarkan seekor pitbulterier Amerika tulen sebagai kacukan *[[whippet]]* dengan terier Patterdale dan mengimportnya ke negara itu secara haram. Pitbulterier Amerika tidak diiktiraf sebagai baka di Perancis dan dianggap sebagai jenis pitbul, yang telah dilarang di negara itu sejak tahun 1999.

## Serangan anjing dan risiko kematian

Sebuah projek semakan bersama tahun 2000 sesama penyelidik dalam Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC), Humane Society of the United States (HSUS), dan Persatuan Perubatan Veterinar Amerika (AVMA), mendapati bahawa data menunjukkan bahawa anjing Rottweil dan anjing jenis pitbul menyumbangkan 67% daripada jumlah kematian manusia berkaitan dengan gigitan anjing di Amerika Syarikat pada antara tahun 1998 dengan tahun 1998 dan menyusul dengan "Sangatlah tidak berkemungkinan bahawa [anjing-anjing ini] menyumbangkan mana-mana angka hampir dengan 60% daripada jumlah anjing di Amerika Syarikat dalam tempoh sama dan, oleh itu, kelihatannya terdapat masalah spesifik baka dengan kematian." Anjing jenis pitbul dikenal pasti dalam hampir-hampir sepertiga daripada jumlah kematian berkaitan dengan gigitan anjing di Amerika Syarikat pada antara tahun 1981 dengan tahun 1992. Semakan itu menyatakan bahawa kajian tentang kematian berkaitan dengan gigitan anjing yang mengumpulkan maklumat dengan meninjau laporan berita adalah tertakluk kepada kemungkinan ralat, kerana sesetengah serangan maut mungkin tidak dilaporkan, kajian mungkin tidak menemukan semua laporan berita relevan, dan baka anjing itu mungkin dikenal pasti dengan salah. Walau bagaimanapun, selepas tahun 2000, CDC berhenti menjejaki gigitan anjing dan, pada tahun 2001, Julie Gilchrist, iaitu seorang pakar pediatrik dan ahli epidemiologi CDC, menyatakan bahawa sebahagian daripada sebab CDC berhenti mengumpulkan data gigitan anjing adalah kerana "pembuatan analisis bermakna [bagi data] [adalah] hampir mustahil".

Dalam semakan tahun 2021 bagi 19 buah kajian gigitan anjing retrospektif dari pusat-pusat trauma Tahap I Amerika Syarikat, pitbul didapati menyebabkan prevalens dan keparahan lebih tinggi bagi kecederaan berbanding dengan baka lain. Ulasan kajian tahun 2020 dalam *Plastic and Reconstructive Surgery* mendapati bahawa, dari tahun 1971 hingga tahun 2018, daripada semua anjing baka tulen di Amerika Syarikat, baka jenis pitbul berada di tempat kedua, di belakang anjing gembala Jerman, dan mendahului *[[anjing pengutip Labrador|labrador]]*, cau-cau, dan anjing Rottweil (dalam urutan itu) untuk kebanyakan gigitan yang cukup parah sehingga memerlukan rawatan hospital. Kajian mendapati bahawa perkadaran gigitan yang disebabkan oleh anjing gembala Jerman menurun sebanyak 0.63 peratus setahun dalam selang masa itu sementara perkadaran yang disebabkan oleh pitbul meningkat sebanyak 1.17 peratus setahun. Perkadaran pitbul bagi gigitan anjing meningkat dengan lebih perlahan di Denver, Colorado, yang sudah melalui pelaksanaan perundangan spesifik baka.

Dalam ulasan kajian tahun 2014 bagi kajian gigitan anjing, Persatuan Perubatan Veterinar Amerika (AVMA) berhujah bahawa baka ialah peramal tunggal lemah bagi gigitan anjing. Menurut AVMA, kajian terkawal belum mengenal pasti pitbul sebagai baka yang berbahaya secara tidak seimbang, tetapi kajian lain mendapati bahawa, berbanding dengan baka anjing lain, pitbul lebih berkemungkinan menyebabkan kecederaan kompleks, lebih berkemungkinan menyerang tanpa provokasi, dan lebih berkemungkinan meninggalkan hartanah untuk berbuat demikian. Anjing jenis pitbul lebih kerap dikenal pasti dengan kes yang melibatkan kecederaan sangat parah atau kematian berbanding dengan baka lain, tetapi sebuah kajian tahun 2007 mencadangkan bahawa ini mungkin berkaitan dengan kepopularan baka ini, dengan menyatakan bahawa anjing kereta luncur salji, seperti ''husky'' Siberia, terlibat dalam majoriti serangan anjing maut di sesetengah kawasan di Kanada. Statistik gigitan mengikut baka tidak lagi dijejaki oleh CDC dan tidak digalakkan oleh AVMA dan Persatuan Pencegahan Kekejaman terhadap Haiwan Amerika Syarikat (ASPCA).

Pitbul pada asalnya dikembangkan daripada anjing yang dibiakbakakan untuk pengumpanan lembu dan laga anjing. Serangan pitbul kerap ditanggap berlaku "tanpa amaran", mungkin oleh sebab warisan pertempuran jenis itu, kerana anjing laga yang tidak mengisyaratkan agresi mungkin berprestasi lebih baik di gelanggang. Walau bagaimanapun, penyelidikan terkini mencadangkan bahawa tanggapan ini mungkin mencerminkan kekurangan pengetahuan tentang bahasa gerak-geri anjing dan keyakinan berlebihan pemilik dalam keupayaan mereka untuk mentafsir tanda tersebut. Dalam pergaduhan dengan anjing daripada baka lain, pitbul, anjing gembala Jerman, anjing besar Denmark, dan anjing Rottweil kerap menjadi pelaku agresi dan lebih daripada dua puluh peratus daripada jumlah anjing Akita, terier Jack Russell, dan pitbul yang dikaji memaparkan agresi serius terhadap anjing lain. Walaupun mungkin terdapat hubungan antara baka anjing dengan agresi terhadap manusia, kesukaran pengelasan serangan anjing mengikut baka spesifik selepas hakikat telah menjadikan perkara ini berkontroversi dan diperdebatkan. Interaksi ganas antara manusia dengan kanin telah dikaji oleh pemerintah Amerika Syarikat, ketaranya Pusat Kawalan dan Pencegahan Penyakit (CDC), serta penyelidik veterinar akademik. Tafsiran kajian-kajian ini, isu pengenalpastian dan kerelevanan baka, dan keadaan berubah-ubah telah menimbulkan kontroversi sengit. Selain itu, penyelidik di kedua-dua belah perdebatan pitbul jarang memberikan pendedahan apabila mereka dibiayai oleh pelobi, yang membawa kepada risiko bahawa kesusasteraan saintifik tentang pitbul telah dipengaruhi oleh wang.

Pitbul terkenal kerana ketabahan dan keengganan untuk melepaskan gigitan, walaupun dalam keadaan kesakitan teruk. Mitos popular tersalah mencirikan pitbul sebagai anjing yang mempunyai "rahang mengunci". Keengganan untuk melepaskan gigitan ialah trait tingkah laku, bukan trait fisiologi, dan tiada mekanisme penguncian pada rahang pitbul. Anjing jenis pitbul, seperti baka terier, anjing pemburu, dan anjing pengumpan lembu lain, dapat mempamerkan tingkah laku gigitan, pegangan, dan goncangan dan kadang-kadang enggan melepaskannya. Pitbul juga mempunyai tengkorak lebar, otot muka cukup terbentuk, dan rahang kuat dan sesetengah kajian mencadangkan bahawa gigitan pitbul adalah khususnya serius kerana ia cenderung untuk menggigit dalam-dalam dan mengeritkan gerahamnya ke dalam tisu. Pemecahan ampul amonia dan penahanannya di atas pada hidung anjing berkenaan dapat menyebabkan anjing berkenaan melepaskan pegangannya.

### Di tempat perlindungan haiwan
Ramai orang menganggap bahawa pitbul tidak diingini, yang menjadikannya lebih sukar bagi tempat perlindungan haiwan untuk mencari orang untuk mengadopsinya. Tinjauan telah mendapati bahawa pekerja tempat perlindungan haiwan sengaja tersalah mengenal pasti pitbul untuk memperbaik kadar adopsinya atau untuk mengelakkan eutanasianya di bidang kuasa yang menyaksikan pelarangannya. Pembela haiwan mengesyorkan agar tempat perlindungan berhenti melabel baka untuk memperbaik kadar adopsi pitbul. Pitbul juga mempunyai kadar lebih tinggi bagi adopsi tidak berjaya dan lebih berkemungkinan, berbanding dengan jenis anjing lain, dikembalikan ke tempat perlindungan berbilang kali dan akhirnya dieutanasia. Sama ada adopsi pitbul gagal lebih kerap berbanding dengan jenis anjing lain disebabkan oleh trait tingkah laku baka atau disebabkan oleh stigma awam tidak diketahui, tetapi pada umumnya punca paling lazim bagi kegagalan adopsi anjing tempat perlindungan merupakan masalah tingkah laku atau ketidakserasian dengan haiwan peliharaan sedia ada milik pengadopsi.

### Perundangan spesifik baka (larangan pitbul)

Serangan pitbul yang dilaporkan secara meluas telah menyebabkan penggubalan perundangan spesifik baka (BSL) di banyak bandar raya dan di banyak negara. Sebagai contoh, di Amerika Syarikat setakat tahun 2018, terdapat sesuatu tahap perundangan spesifik baka di 37 buah negeri dan di lebih daripada 1,000 buah bandar raya.

Banyak bidang kuasa yang membatasi pitbul menerapkan sekatan mereka kepada pitbulterier Amerika, terier Staffordshire Amerika, bulterier Staffordshire, dan mana-mana anjing lain yang mempunyai ciri fizikal dan penampilan cukup daripada baka tersebut, seperti wilayah Ontario di Kanada. Segelintir bidang kuasa, seperti Singapura, juga mengelaskan buldog Amerika moden sebagai "anjing jenis pitbul".

Perundangan spesifik baka sebahagian besarnya telah didapati tidak berkesan dalam mengurangkan bilangan serangan anjing. Perdebatan kerap berpusat pada sama ada kecenderungan agresif nyata ialah hasil daripada pemilikan lemah bagi anjing atau tingkah laku semula jadi baka berkenaan.

Sesetengah majlis perbandaran mengambil pendekatan berlawanan dan telah meluluskan undang-undang anti-BSL. Undang-undang anti-BSL telah diluluskan di 21 buah negeri daripada 50 buah negeri di Amerika Syarikat, yang melarang atau menyekat keupayaan bidang kuasa di dalam negeri tersebut untuk menggubal atau menguatkuasakan perundangan spesifik baka.

Sesetengah majlis perbandaran bermula dengan undang-undang BSL, kemudian memansuhkannya, seperti Denver, Colorado.

## Sekatan komersial

### Insurans liabiliti
Pemilik anjing di Amerika Syarikat boleh dipertanggungkan oleh undang-undang untuk kecederaan yang didatangkan atau disebabkan oleh anjing mereka. Pada umumnya, pemilik dianggap bertanggungan jika mereka cuai secara tidak munasabah dalam mengendalikan atau menahan anjing berkenaan atau jika mereka tahu terlebih dahulu bahawa anjing berkenaan mempunyai kecenderungan untuk menyebabkan kecederaan (cth., gigitan); walau bagaimanapun, pemilik anjing secara automatik dianggap bertanggungjawab jika undang-undang tempatan menentukan bahawa pemilik dipertanggungkan secara ketat untuk semua kerosakan yang disebabkan oleh anjing mereka, tanpa mengira kecuaian atau pengetahuan awal tentang kecenderungan anjing. Dasar insurans pemilik rumah dan penyewa biasanya menyediakan perlindungan liabiliti dalam lingkungan AS$100,000–300,000 untuk kecederaan yang disebabkan oleh anjing; walau bagaimanapun, sesetengah syarikat insurans membatasi pendedahan mereka kepada tuntutan liabiliti gigitan anjing dengan meletakkan sekatan ke atas pemilik anjing yang diinsuranskan oleh mereka. Sekatan ini termasuk penolakan untuk meliputi gigitan anjing di bawah polisi insurans, meningkatkan kadar insurans untuk pemilik rumah dengan baka spesifik, mewajibkan pemilik bagi baka spesifik menjalani latihan khas, atau membuat anjing mereka lulus dalam ujian Canine Good Citizen American Kennel Club, mewajibkan pemilik menyekat anjing mereka dengan berongsong, rantai, atau kurungan, dan menolak daripada mengarang dasar untuk pemilik rumah atau penyewa yang mempunyai baka anjing spesifik.

Pemilik hartanah sewa juga boleh dipertanggungkan jika mereka tahu bahawa anjing agresif tinggal di hartanah mereka dan mereka tidak melakukan apa-apa untuk memastikan keselamatan penyewa lain di hartanah itu; hasilnya, banyak hartanah sewa melarang anjing jenis pitbul dan mana-mana baka lain jika insurans hartanah sewa tidak akan meliputi kerosakan yang disebabkan oleh jenis anjing itu. Baka anjing yang paling kerap tidak diliputi oleh syarikat insurans termasuk anjing jenis pitbul, anjing Rottweil, anjing gembala Jerman, pincer Dobermann, anjing Akita (Jepun dan Amerika), dan cau-cau.

Pada tahun 2013, Farmers Insurance memaklumkan pemegang polisi di California bahawa pihaknya tidak lagi akan meliputi gigitan oleh pitbul, anjing Rottweil, dan hibrid anjing–serigala. Jurucakap untuk Farmers berkata bahawa kumpulan tersebut menyumbangkan lebih daripada seperempat daripada jumlah tuntutan gigitan anjing agensi itu.

### Sekatan pengangkut udara
Jadual berikut mempunyai persampelan embargo pengangkut udara ke atas pitbul.

## Pitbul terkenal

* Sallie Ann Jarrett ialah maskot bagi Rejimen Infantri Pennsylvania Ke-11 semasa Perang Saudara Amerika.
* Nipper, seekor anjing baka kacuk yang kadang-kadang dirujuk sebagai pitbul, walaupun lazimnya dipandang sebagai terier bukan jenis pitbul, ialah anjing dalam lukisan tahun 1898 karya Francis Barraud, *[[His Master's Voice]]*.
* Sarjan Stubby, seekor anjing daripada baka yang dipertikaikan yang berkhidmat untuk Infantri Ke-102, Divisyen Ke-26 (Yankee) semasa Perang Dunia Pertama, telah dipanggil pitbul.
* Pete the Pup, watak daripada siri filem *[[Our Gang|The Little Rascals]]*, dimainkan oleh anjing jenis pitbul.
* Anjing abad ke-21 termasuk Star, yang, semasa melindungi pemiliknya, ditembak oleh pihak polis dalam sebuah video yang menjadi tular, dan Daddy, anjing kanan milik jurulatih anjing Cesar Millan, yang terkenal kerana perangai lembutnya dan keupayaannya untuk berinteraksi dengan tenang dengan anjing yang kurang sopan.

## Sebagai lambang

Pemilikan anjing seperti pitbul dan anjing Rottweil dapat dipandang sebagai lambang kuasa atau lambang status. Pitbul telah menjadi lambang budaya di "ghetto bandar" dan sebahagian daripada budaya hip-hop. Menurut Liga Anti-Fitnah, pitbul telah diangkat sebagai lambang kebencian oleh *[[skinhead]]* rasis. Kumpulan ketuanan kulit putih Keystone State Skinheads telah menggunakan grafik spesifik seekor pitbul sebagai logo mereka.

Pitbul telah muncul dalam propaganda Perang Dunia Pertama oleh Amerika.

Pitbul telah muncul dalam logo bagi Brown Shoe Company dan Lagunitas Brewing Company. Nipper yang tersebut di atas muncul dalam sebilangan logo, termasuk RCA, syarikat rakaman British His Master's Voice, dan rangkaian runcit HMV.

Pada tahun 2005, dua orang peguam Amerika menggunakan logo pitbul dan nombor telefon 1-800-PIT-BULL dalam iklan televisyen untuk menyampaikan bahawa mereka merupakan "litigator amat sengit". Mahkamah Agung Florida berkeputusan bahawa penggunaan ini melanggar peraturan pengiklanan Majlis Peguam Florida.

## Lihat juga
* Kes Sansão

## Catatan

## Rujukan