Narada Purana

Here is the translation of your text into Malay:
----**Narada Purana** (Sanskrit: नारद पुराण ) atau Naradiya Purana (Sanskrit: नारदीय पुराण) adalah teks Vaishnavisme yang ditulis dalam bahasa Sanskrit. Salah satu teks ini dikategorikan sebagai Purana Utama, juga disebut sebagai Mahapurana, sementara yang satu lagi dikategorikan sebagai Purana Kecil (Upapurana), yang juga dikenali sebagai Brihannaradiya Purana.

Berbeza dengan kebanyakan Purana lain yang bersifat ensiklopedik, teks Brihannaradiya hampir sepenuhnya tertumpu pada pemujaan Vishnu, manakala teks Naradiya mengandungi 41 bab (20%) mengenai pemujaan Vishnu, sementara baki babnya (80%) meliputi pelbagai topik, termasuk kompilasi besar Mahatmya (panduan perjalanan)[3] ke kuil-kuil dan tempat-tempat di sepanjang sungai Ganges serta kawasan sekitarnya.

Naradiya Purana terkenal kerana memperuntukkan lapan belas bab mengenai Purana lain, dengan setiap bab memberikan ringkasan mengenai satu Mahapurana. Ia juga terkenal dengan ayat-ayatnya yang memuji Buddha dalam bab 1.2.

**[[Padma Purana]]** mengkategorikan Naradiya Purana sebagai Sattva Purana (yang mewakili kebaikan dan kesucian). Namun, para sarjana menganggap pengelasan Sattva-Rajas-Tamas sebagai "sama sekali khayalan" kerana tiada apa-apa dalam teks ini yang benar-benar membenarkan pengelasan tersebut.

## Sejarah
Teks ini dinamakan sempena resi Veda, Narada, seorang pakar muzik dan rahib yang juga muncul dalam pelbagai Upanishad. Manuskrip hampir semua purana utama mengakui kewujudan sebuah purana utama yang dinamakan sama ada Narada atau Naradiya, menunjukkan bahawa ia merupakan teks penting dalam mitologi Hindu. Namun, tidak seperti Purana lain yang disenaraikan secara jelas dalam kategori purana utama atau purana kecil, teks Naradiya muncul dalam kedua-dua senarai. 

Hal ini menyebabkan kekeliruan yang ketara dalam kalangan ahli Indologi pada abad ke-19 dan awal abad ke-20. Kekeliruan ini semakin rumit kerana kandungan manuskrip yang ditemui seolah-olah mempunyai skop dan fokus yang serupa, kecuali bahawa teks Brihannaradiya Purana dengan kira-kira 3,500 ayat adalah sedikit lebih besar daripada yang lain yang mengandungi kira-kira 3,000 ayat.

Manuskrip yang ditemui kemudian dan kajian lanjut telah menetapkan bahawa **Narada atau Naradiya ialah purana utama, manakala Brihannaradiya ialah Upapurana**. **Naradiya Purana terdiri daripada dua bhaga** (bahagian), dengan yang pertama dipanggil **Purvabhaga** dan yang kedua dipanggil **Uttarabhaga.** 

**Brihannaradiya Purana** tidak mempunyai bahagian atau pada, tetapi mengandungi sejumlah **38 adhyaya** (bab).

Teks **Naradiya Purana**, seperti Purana lain, wujud dalam pelbagai versi, tetapi dengan kurang variasi berbanding Purana lain.[2][12] Wilson menyatakan bahawa kedua-dua teks ini mungkin merupakan hasil **komposisi yang lebih terkini**, berkemungkinan pada **abad ke-16 atau ke-17**, kerana lima manuskrip yang dikajinya mengandungi ayat yang menyebut peristiwa tertentu selepas **penaklukan dan penguasaan Islam di benua kecil India**.

Bahagian lain yang luar biasa dalam manuskrip yang diperiksa oleh Wilson ialah **deskripsi mengenai ritual pemujaan Vishnu**, yang menurutnya adalah **"rekaan kebudak-budakan, sama sekali asing daripada idea yang lebih kuno"** dalam genre Purana dalam teks Hindu.

Sebaliknya, **Rajendra Hazra** menyatakan bahawa **ayat teras** dalam teks ini mungkin telah dikarang dalam **beberapa abad yang berbeza**, seperti berikut:

* Beliau menganggarkan **Brihannaradiya Purana**, yang menumpukan kepada **bhakti kepada Vishnu**, dikarang pada **abad ke-9**.
* Bab **pertama 41 dalam Purvabhaga** dan **bab pertama 37 dalam Uttarabhaga** dikarang **sebelum abad ke-11**.
* Selebihnya kemungkinan besar berasal daripada **zaman yang lebih kemudian**.

Hazra berpendapat bahawa Naradiya Purana dikarang selepas Brihannaradiya Purana. Bagaimanapun, Hazra menyatakan bahawa tidak diketahui sama ada manuskrip Naradiya Purana yang ada sekarang adalah sama dengan yang asal dari abad ke-9 dan ke-10. Apa yang kita tahu ialah ayat-ayat yang pernah dipetik dalam teks Smriti Hindu zaman pertengahan dan dikaitkan dengan teks ini kini tidak terdapat dalam manuskrip yang masih wujud.

## Kandungan
**Nāradīyapurāṇa** yang tersedia pada masa kini mungkin tidak sama dengan yang dirujuk dalam **[[Matsya Purana]], [[Skanda Purana]]**, atau **[[Agni Purana]]**. Para sarjana secara umum menetapkannya dalam tempoh **700-1000 M**.

Bahagian pertama (**pūrvabhāga**) mengandungi **125 bab** dalam **empat pāda** (bahagian).

Bahagian kedua (**uttarabhāga**) mempunyai **82 bab**.

Bahagian pertama kadangkala dikenali sebagai **Bṛhan-nāradīya-purāṇa**.

### Ringkasan Kandungan:

* Pemujaan kepada **Viṣṇu** dan konsep **bhakti** (devosi).
* **Geografi Bhāratavarṣa** (India).
* **Kisah Bhagīratha** yang membawa sungai **Gaṅgā** dari syurga ke bumi dan keagungannya.
* Beberapa **vrata** (puasa keagamaan).
* **Varṇāśramadharma** (tanggungjawab sosial dan agama berdasarkan kasta dan peringkat kehidupan).
* **Pātaka** (dosa-dosa).
* **Sadācāra** (tatakelakuan yang baik).
* **Śrāddha** (upacara peringatan untuk nenek moyang).

Kisah mengenai **Raja Rukmāṅgada**, seorang penganut **Viṣṇu** yang taat dan mematuhi **ekādaśī vrata** (puasa Ekādaśī) dengan penuh ketelitian, mendapat perhatian yang mendalam dalam teks ini.

**Bṛhan-nāradīya-purāṇa** diklasifikasikan sebagai salah satu **purāṇa kecil** dan dianggarkan berasal dari sekitar **tahun 900 M**. Ia merupakan karya bersifat sektarian yang berkaitan dengan **aliran Vaiṣṇava**. Salah satu versi bercetak mengandungi **3,600 ayat dalam 38 bab**.

Kadangkala, purāṇa ini dianggap sebagai **bahagian pertama** daripada **Nāradīya-purāṇa** itu sendiri.

### Kandungan Umum:

* Pemujaan kepada **Viṣṇu** dan konsep **bhakti**.
* **Geografi India**.
* **Kisah Raja Sagara**.
* **Gaṅgā-māhātmya** (keagungan sungai Gaṅgā).
* Beberapa **vrata** (nazar dan upacara keagamaan).
* **Varṇāśrama-dharma** (kewajipan sosial dan agama berdasarkan kasta dan peringkat kehidupan).
* **Śrāddha** (upacara peringatan untuk nenek moyang).

Teks ini bukan sahaja mengandungi **deskripsi sekular**, tetapi juga **puji-pujian terhadap pelbagai tradisi agama**, bukan terhad kepada ajaran Hindu sahaja. Sebagai contoh, dalam **bab 1.2**, terdapat **pujian terhadap Buddha**.

Hal ini berbeza dengan **[[Kurma Purana]]**, yang menunjukkan sikap meremehkan agama Buddha tanpa menyebut Buddha secara langsung.[23] Sebaliknya, pujian terhadap Buddha dalam teks ini serupa dengan yang terdapat dalam **Purāṇa utama lain**, seperti **bab 49 [[Agni Purana]]**, **bab 2.5.16 [[Siva Purana|Shiva Purana]]**, **bab 54 [[Matsya Purana]]**, dan pelbagai **Purāṇa kecil** lain.

## Rujukan