Hatim al-Tai

**Hatim al-Tai** (, 'Hatim dari suku Tayy'; meninggal dunia 578), nama penuh **Ḥātim bin ʿAbd Allāh bin Saʿd aṭ-Ṭāʾiyy** () ialah seorang kesatria Arab, ketua suku Tayy di Arab, pemerintah Shammar, dan penyair yang hidup pada separuh akhir abad keenam hingga awal abad ketujuh. Walaupun beliau dianggap sebagai penyair yang mapan pada zamannya, hari ini beliau terkenal dengan altruismenya. Selain itu, beliau terkenal sebagai model kejantanan Arab.

Kisah tentang kemurahan hatinya yang melampau telah menjadikannya ikon dalam kalangan orang Arab sehingga hari ini, seperti yang terbukti dalam frasa pepatah "lebih pemurah daripada Hatim" (). Menurut penulis dan penyair Arab Ibn Abd Rabbih, beliau adalah salah seorang daripada tiga orang yang mencapai tahap kedermawanan tertinggi pada zaman sebelum Islam, dengan dua lagi ialah Ka'b ibn Mama dan Harim ibn Sinan al-Murri. Kemurahan hati dan kesatriaan Al-Tai telah menjadi pepatah bukan sahaja dalam bahasa Arab tetapi juga dalam bahasa Parsi.

Anaknya ialah Adi ibn Hatim, seorang sahabat nabi Islam Muhammad.

## Biografi
Al-Tai tinggal di Ha'il di Arab Saudi masa kini, dan disebutkan dalam beberapa hadis yang disandarkan kepada Muhammad. Beliau meninggal dunia pada tahun 578 M,  dan dikebumikan di Tuwarin, Ha'il. Makamnya digambarkan dalam Hikayat Seribu Satu Malam. Namanya *Hatim* bermaksud 'gagak hitam' dalam bahasa Arab.

Dia hidup pada abad keenam CE dan juga tokoh dalam cerita *[[Hikayat Seribu Satu Malam]]*. Penyair Parsi Saadi dalam karyanya *[[Gulistan (buku)|Gulistan]]* (1259) menulis: "Hatim Taï tidak lagi wujud tetapi namanya yang dimuliakan akan tetap terkenal dengan kebajikan untuk selama-lamanya. Agihkan persepuluhan dari kekayaan anda sebagai sedekah; kerana apabila petani memotong cabang-cabang yang riang dari pokok anggur, ia menghasilkan buah anggur". Beliau juga disebut dalam satu lagi karya Saadi, *[[Bostan (buku)|Bostan]]* (1257).  Menurut legenda dalam pelbagai buku dan cerita, beliau adalah seorang personaliti terkenal di wilayah Ta'i (kini Ha'il) dan juga seorang tokoh terkenal di seluruh Timur Tengah serta benua kecil India.

Beliau dikaitkan dengan istana Lakhmid di Hira, terutamanya di bawah rajanya yang paling terkenal Al-Mundhir III ibn al-Nu'man.

Dikatakan bahawa beliau pernah memberikan segala yang dimilikinya kecuali tunggangan dan senjatanya.

Rozat-ul-Sufa menyebut bahawa "Pada tahun kelapan selepas kelahiran baginda Nabi (Muhammad), meninggal Noushirwan yang Adil, dan Hatemtai yang pemurah, kedua-duanya terkenal dengan kebaikan mereka", sekitar 579 CE. Menurut orientalis abad ke-17 D'Herbelot, makamnya terletak di sebuah kampung kecil bernama Anwarz, di Arab.

## Karya
Salah satu karya beliau ialah puisi yang telah diterjemahkan ke dalam bahasa Inggeris sebagai "*On Avarice*".

Di luar dunia Arab, kisah Hatim juga popular di Parsi, India dan Pakistan.

*Qissa-e-Hatem-tai* (), sebagai alternatif *Dastan-e-Hatem-tai* (), bermaksud "Kisah Hatemtai" sangat popular di Parsi dan benua kecil India. Sayad Haider Bakhsh Haidri, pengarang Qissa-e-Hatim Tai, menulis dalam pengenalannya bahawa beliau telah mengambil cerita daripada karya Parsi "seseorang", tetapi telah menguatkan dan memanjangkannya pada titik yang sesuai "untuk menggembirakan pendengar." Pelbagai filem (lihat di bawah) telah dibuat mengenai Hatim berdasarkan kisah ini, yang mengisahkan tujuh pengembaraan hebatnya dalam tujuh bab.

Buku-buku mengenai kisah itu biasanya terdiri daripada pengenalan ringkas yang menggambarkan keturunan dan wataknya dan menceritakan tujuh episod berdasarkan tujuh teka-teki, ditanya oleh seorang wanita cantik dan kaya bernama Husn Banu (), yang akan berkahwin hanya dengan orang yang dapat memperoleh jawapan kepada tujuh permintaannya.

## Rujukan

## Pautan luar

*