Maslahat

Dalam Islam, **maslahat** atau **maslahah** (, ) atau ***maslahat mursalah*** (, ), ialah konsep dalam syariat (undang-undang ketuhanan Islam) yang dianggap sebagai asas undang-undang. Ia membentuk sebahagian daripada prinsip metodologi lanjutan perundangan Islam (*uṣūl al-fiqh*) dan menandakan larangan atau kebenaran sesuatu mengikut keperluan dan keadaan tertentu, berdasarkan sama ada ia memenuhi kepentingan awam masyarakat Islam (*[[ummah]]*). Pada prinsipnya, maslahat digunakan khususnya untuk isu-isu yang tidak dikawal oleh al-Quran, sunnah (ajaran dan amalan nabi Muhammad), atau kias (perbandingan; analogi). Konsep ini diakui dan digunakan pada pelbagai peringkat bergantung pada fuqaha dan mazhab perundangan Islam. Penggunaan konsep ini menjadi lebih penting pada zaman moden kerana ia semakin relevan dengan isu-isu perundangan kontemporari. Istilah lawan bagi maslaha ialah mafsada (مفسدة, bahaya). Politik Islam sendiri berlandaskan konsep maslahat, dan boleh berubah-ubah kerana ia mesti bertindak balas terhadap keperluan semasa. Istilah ini berbeza daripada bidaah.

## Etimologi

### Dalam Al-Quran
Menurut Mehmet Gormez dalam ucapannya di Perhimpunan Agung ke-5 yang dianjurkan di Istanbul oleh Kesatuan Ulama Muslim Antarabangsa, akar kata kerja bagi perkataan "maslahat" dan "mafsadah" kedua-duanya disebut bersama dalam al-Quran dalam surah al-Baqarah ayat 11, dan juga dalam ayat 2025 surah sama, serta ayat 117 surah Hud secara berbeza, di mana semuanya merujuk kepada makna "maslahat" dan "mafsadah" yang setara.

## Peristilahan
Terdapat beberapa konsep lain yang setara atau serupa dalam *uṣūl al-fiqh*, dan sebahagiannya dikaitkan dengan mazhab masing-masing. Konsep *[[maqasid]]* (matlamat atau tujuan) adalah setanding dalam erti kata yang bermaksud objektif utama dan matlamat penerapan syariat. Konsep "istislah" adalah subjek yang berkaitan, yang digunakan oleh Imam Ahmad ibn Hanbal. Maksud "maslahat" ialah "kepentingan awam", dan maksud "istislah" ialah "mencari kepentingan awam yang terbaik", objek dan tujuan Syariah. Konsep *"*istihsan" bermaksud keutamaan yang saksama untuk mencari penyelesaian kepada isu-isu perundangan. Istilah ini digunakan oleh mazhab hukum Hanafi, dan menurut pemahaman, hasil kias boleh diabaikan apabila dianggap berbahaya atau tidak diingini. Istilah ini juga digunakan oleh sarjana Hanbali, Ibn Qudamah, dan oleh ahli hukum Maliki, Ibnu Rusyd. Mazhab Syafi'i tidak mengiktiraf penerapan maslahat, atas kebimbangan membuka pintu kepada penggunaan sesuka hati berdasarkan pemikiran manusia yang rapuh, tetapi ia mempunyai konsep yang sepadan, *istidlal*, yang diinduksi apabila perlu untuk mengelakkan penerapan kias yang ketat.

## Sejarah
Konsep ini pertama kali diutarakan dengan jelas oleh al-Ghazali yang berpendapat bahawa maslahah adalah tujuan umum Allah dalam mendedahkan hukum ilahi, dan tujuan khususnya adalah pemeliharaan lima perkara penting kesejahteraan manusia: agama, nyawa, akal, keturunan, dan harta benda. Al-Ghazali berkata dalam bukunya bahawa,

Walaupun kebanyakan ahli hukum era klasik mengiktiraf maslahat sebagai prinsip perundangan yang penting, mereka mempunyai pandangan yang berbeza mengenai peranan yang perlu dimainkannya dalam undang-undang Islam. Sesetengah ahli hukum melihatnya sebagai rasional tambahan yang dikekang oleh sumber kitab suci dan pewajaran analogi. Sebilangan lain menganggap konsep itu sebagai sumber undang-undang yang bebas, yang prinsip umumnya dapat mengatasi kesimpulan khusus berdasarkan kitab suci. Pandangan yang terakhir dipegang oleh sebilangan kecil ahli hukum klasik, tetapi pada zaman moden, ia diperjuangkan dalam pelbagai bentuk oleh para sarjana terkemuka yang berusaha menyesuaikan undang-undang Islam dengan keadaan sosial yang berubah-ubah dengan memanfaatkan warisan intelektual perundangan tradisional. Bersama dengan konsep maqasid, ia telah memainkan peranan yang semakin penting pada zaman moden kerana keperluan untuk menghadapi isu-isu perundangan yang tidak diketahui pada masa lalu.     Menurut Ibn al-Qayyim, langkah-langkah yang diambil untuk mendekatkan manusia kepada kebaikan (salaah) dan menjauhkan mereka daripada kerosakan (fasad), "Walaupun perkara-perkara ini tidak dibenarkan dalam al-Quran atau sunnah Nabi Muhammad, dasar dan politik syariah dibentuk oleh gabungan semua ini."

## Penggunaan
Maslahah digunakan dalam satu segi oleh peguam Andalusia, al-Syatibi, yang menumpukan pada motivasi di sebalik undang-undang Islam. Berkenaan persoalan yang berkaitan dengan Tuhan, yakni ibadah, manusia harus mencari jawapan daripada Al-Quran atau Sunnah, tetapi mengenai hubungan antara manusia, muamalat, manusia harus mencari penyelesaian awam yang terbaik. Memandangkan sifat masyarakat berubah-ubah, al-Syatibi berpendapat bahawa bahagian muamalat dalam undang-undang Islam juga perlu diubah. \

## Petikan

## Rujukan

* 
* 
* 
* 
*