Otto Strandman

**Otto August Strandman** (;  – 5 February 1941) ialah seorang ahli politik Estonia yang pernah berkhidmat sebagai Perdana Menteri (1919) dan Ketua Negara Estonia (1929–1931).

Strandman merupakan salah seorang pemimpin Parti Buruh Estonia yang berhaluan tengah-kiri, yang menyaksikan sokongan terbesar selepas pilihan raya 1919 dan 1920. Beliau ialah tokoh utama dalam merangka undang-undang reformasi tanah radikal dan Perlembagaan 1920. Beliau juga pernah berkhidmat sebagai Menteri Pertanian (1918–1919), Menteri Kehakiman (tugas sementara 1918; 1920–1921), Menteri Kewangan (1924), Menteri Luar Negeri (1918, 1920–1921 dan 1924), dan Menteri Perang (1919).

Semasa menjawat jawatan Menteri Kewangan, sebagai pengkritik dasar-dasar kerajaan terdahulu, beliau melaksanakan dasar antiinflasi, melihatnya sebagai cara untuk mengelakkan hiperinflasi dan krisis. Beliau menyasarkan model pertanian moden ala-Denmark daripada perindustrian. Strandman juga pernah menjadi pengerusi Perhimpunan Wilayah Estonia pada 1917–1918, dan sebagai pengerusi parlimen negara yang baru merdeka (*[[Riigikogu]]*) pada 1921.

Beliau juga seorang diplomat, berkhidmat sebagai wakil Estonia di Warsaw, Poland  (1927–1929), dan di Paris, Perancis (1933–1939). Selepas Kesatuan Soviet menyerang dan menduduki Estonia serta negara-negara Baltik lain pada Jun 1940, Strandman membunuh diri pada Februari 1941, selepas dipanggil untuk hadir ke ibu pejabat tempatan NKVD.

## Kehidupan awal
Strandman dilahirkan di desa Vandu, Paroki Undla (kini Paroki Kadrina). Bapanya, Hans Strandman, adalah seorang guru sekolah, dan Otto adalah anak ketiganya.

Strandman mula menerima pendidikan daripada bapanya sendiri, sehingga beliau memulakan pelajaran di sekolah bandar Rakvere pada tahun 1886, dan kemudian di Sekolah Menengah Negeri Maharaja Alexander di Tallinn serta Sekolah Menengah ke-5 dan ke-7 di Saint Petersburg. Beliau menamatkan pengajian sebagai pelajar luar pada tahun 1896 selepas menduduki peperiksaan di Sekolah Menengah Gabenor Estonia di Tallinn.

Selepas tamat pengajian, Strandman berkhidmat sebagai pegawai di Pejabat Tallinn Bank Negeri Empayar Rusia sehingga beliau melanjutkan pelajaran dalam bidang undang-undang di Universiti Tartu pada tahun 1899. Pada tahun 1901, beliau meneruskan pengajian di Universiti Imperial Saint Petersburg dan menamatkan pengajian pada tahun 1903.

## Kerjaya
Selepas menamatkan pengajian, Strandman bekerja sebagai peguam di Narva dan Tallinn. Beliau dikenali kerana kepetahannya berucap dan dipilih menjadi ahli majlis perbandaran Tallinn dari tahun 1904 hingga 1905. Sebagai peguam, beliau mempertahankan rakyat Estonia daripada pengaruh Jerman Baltik dan pegawai negeri.

Strandman juga aktif dalam organisasi kebangsaan Estonia dan menjadi aktivis dalam reformasi pemerintahan sendiri, di mana beliau menyokong autonomi kebangsaan di wilayah-wilayah Gabenor Baltik. Strandman termasuk antara ahli politik yang sepatutnya menyusun draf reformasi pemerintahan sendiri. Akan tetapi, semasa Revolusi 1905, seperti ramai aktivis Estonia lain, beliau terpaksa melarikan diri ke luar negara. Pada masa revolusi itu, beliau menyokong kedudukan politik sosialis radikal, tetapi kemudian dalam hidupnya bergerak ke arah pusat-kiri.

Semasa tahun-tahun buangan, Strandman tinggal di Switzerland dan beberapa negara Eropah lain. Di Switzerland, Strandman dan beberapa buangan Estonia lain akhirnya membentuk draf reformasi pemerintahan sendiri, tetapi ia tidak pernah dilaksanakan. Strandman kembali ke Empayar Rusia pada tahun 1906, tetapi beliau dilarang tinggal di wilayah Gabenor Baltik selama tiga tahun, memaksanya tinggal di Narva dan Saint Petersburg.  Beliau kembali ke Estonia pada tahun 1909 dan bekerja sebagai peguam, membela peserta Revolusi 1905. Beliau juga merupakan penyokong tegar kebebasan bersuara dalam media. Pada tahun 1917, beliau menjadi pendakwa di Mahkamah Daerah Tallinn.

Pada bulan Mac 1917, Strandman dan beberapa ahli politik lain yang diketahui menyokong autonomi dipilih untuk menyusun draf reformasi pemerintahan sendiri, yang akhirnya membentuk Kegabenoran Autonomi Estonia. Strandman sekali lagi dipilih ke Majlis Perbandaran Tallinn dan, pada musim panas 1917, ke Perhimpunan Wilayah Estonia, di mana beliau merupakan sebahagian daripada Parti Sosialis Radikal Estonia yang berpihak haluan kiri, yang dipimpin oleh Jüri Vilms. Beliau berkhidmat sebagai pengerusi majlis antara 25 Oktober 1917 hingga 27 November 1918, walaupun terdapat tempoh tidak aktif di antaranya kerana Revolusi Oktober dan pendudukan Jerman. Selepas Revolusi Oktober, Strandman memimpin sesi Perhimpunan Wilayah pada 28 November 1917, di mana majlis itu mengisytiharkan dirinya sebagai kuasa sah tertinggi di Estonia. Selepas tugasnya sebagai pengerusi parlimen, Strandman diiktiraf kerana bersikap neutral dan tepat pada masanya.

### Pemimpin pusat-kiri
Selepas kematian Jüri Vilms di Finland pada tahun 1918, Otto Strandman mengambil alih sebagai Menteri Kehakiman sementara dan muncul sebagai salah seorang tokoh utama dalam Parti Sosialis Radikal Estonia. Pada tahun 1919, parti ini bergabung dengan Parti Pekerja Sosial untuk membentuk Parti Buruh Estonia, sebuah parti berhaluan pusat-kiri yang menjadi kuasa penting dalam politik awal Estonia merdeka. Walaupun beliau sempat ditangkap oleh pihak Jerman pada musim panas 1918, Strandman kembali aktif dalam pemerintahan selepas pendudukan Jerman berakhir.

Dalam Kerajaan Sementara Estonia, beliau mula berkhidmat sebagai Menteri Luar Negeri dan kemudian sebagai Menteri Pertanian. Sebagai Menteri Pertanian, Strandman memainkan peranan utama dalam merangka dan melaksanakan undang-undang reformasi tanah yang radikal. Reformasi ini menyaksikan tanah milik bangsawan Jerman Baltik dirampas dan diagihkan kepada petani serta rakyat Estonia, sekali gus mengubah struktur sosial dan ekonomi negara secara dasar.

Pada 8 Mei 1919, Strandman dilantik sebagai Perdana Menteri Estonia pertama yang merdeka, selain turut memegang portfolio Menteri Perang. Kabinetnya merupakan gabungan parti-parti pusat-kiri, namun hanya bertahan kira-kira enam bulan. Selepas itu, beliau terus memainkan peranan penting dalam politik negara, termasuk sebagai Menteri Luar Negeri, Menteri Kewangan dan Pengerusi Riigikogu (parlimen).

Sebagai Menteri Luar Negeri, Strandman membantu menjalin hubungan diplomatik dengan Rusia Soviet, menjadikan Estonia antara negara terawal yang berbuat demikian. 

### Dasar ekonomi
Strandman beberapa kali terlibat dalam urusan kewangan. Pada 7 dan 19 Disember 1923, beliau menuduh Menteri Kewangan jangka panjang Georg Vestel di parlimen kerana membelanjakan perbendaharaan negara secara tidak betul. Kritikan Strandman akhirnya menyebabkan kabinet Konstantin Päts jatuh dan menyebabkan beliau menjauh dari kuasa dari 1924 hingga 1931.

Selepas Perang Kemerdekaan Estonia, sejumlah besar perniagaan baru bermula dalam tempoh yang singkat dan industri berkembang dengan pinjaman, yang akhirnya membawa kepada kesukaran kewangan. Sebagai Menteri Kewangan, Strandman mencadangkan pelan pembangunan semula ekonomi yang bertujuan mengurangkan pinjaman, menurunkan belanjawan negara dan mencapai lebihan perdagangan melalui peningkatan cukai kastam. Pada mulanya, tindakannya memberi sedikit kesan dan beliau dikritik oleh kedua-dua parti kiri dan kanan, tetapi akhirnya mata wang mark Estonia stabil, menjadikan ekonomi Estonia lebih berintegrasi dengan Eropah.

Beliau juga menyokong pembangunan ekonomi berasaskan pertanian daripada transit antara Rusia dan Eropah, dengan Denmark dijadikan model negara pertanian. Dalam media, dasar ekonominya diejek sebagai UMP (*Uus majanduspoliitika* – Dasar Ekonomi Baharu) dan KUMP (*Kõige uuem majanduspoliitika* – Dasar Ekonomi Paling Baharu) mengikut dasar ekonomi di Kesatuan Soviet pada masa itu. Pada Mei 1924, Strandman tidak menyalahkan pendahulunya Georg Vestel atas penciptaan hiperinflasi, hanya kerana optimisme semata-mata terhadap dasar yang dilaksanakan.

Selama hampir lima tahun, Strandman tidak memegang jawatan penting. Beliau tetap aktif dalam politik parlimen dan dikenali kerana kepetahannya berucap. Sebagai pemimpin pusat-kiri, kerjanya terus memberi kesan besar terhadap ekonomi, kerana beliau berjaya melaksanakan dasar yang sama seperti ketika menjadi Menteri Kewangan. Sejarawan ekonomi Jaak Valge berpendapat bahawa berkat tindakan pantas dan tegas Strandman, Estonia dapat mengelak daripada hiperinflasi pada awal 1920-an. Strandman juga yang mencadangkan nama mata wang baru Estonia, "kroon" bersempena dengan mata wang negara Scandinavia.

### Hujung kerjaya
Peralihan ideologi Parti Buruh Estonia daripada haluan kiri kepada pendekatan yang lebih berpusat menyebabkan kemerosotan sokongan rakyat terhadap parti tersebut. Kegemilangannya hanya jelas dalam pilihan raya Perhimpunan Perlembagaan 1919 dan Riigikogu 1920, namun selepas itu prestasinya semakin merosot dengan hanya memperoleh 12 kerusi dalam pilihan raya 1923, 13 kerusi pada 1926 dan 10 kerusi pada 1929. Akhirnya pada tahun 1932, parti itu bergabung dengan parti-parti pusat lain untuk membentuk Parti Pusat Nasional. Dalam tempoh kemerosotan ini, Otto August Strandman kekal sebagai tokoh penting yang cuba mengekalkan relevansi politik melalui kepakaran ekonomi dan kemampuannya membentuk gabungan.

Pada Julai 1926, ketika berlaku krisis kerajaan, Yang di-Pertua Riigikogu Karl August Einbund memberi mandat kepada Strandman untuk membentuk kabinet baharu. Program ekonominya menekankan pengurangan bajet negara dan pinjaman kerajaan, mencerminkan pendirian fiskal yang berhati-hati. Walau bagaimanapun, cadangan ini ditentang oleh parti sayap kanan seperti Himpunan Petani dan Parti Penetap yang lebih cenderung kepada perbelanjaan bagi menyokong sektor pertanian. 

Dari tahun 1927 hingga 1929, Strandman berkhidmat sebagai duta Estonia ke Poland dengan akreditasi tambahan ke Czechoslovakia dan Romania, menetap di Warsaw. Beliau kemudian kembali ke politik domestik dan membentuk kabinet keduanya pada 9 Julai 1929 melalui gabungan luas merangkumi parti-parti dari pusat-kiri hingga kanan. Kabinet ini bertahan sehingga 12 Februari 1931, satu tempoh yang agak panjang dalam konteks politik Estonia yang sering tidak stabil. Ironinya, semasa pentadbiran beliau, Estonia turut terkesan oleh Kemelesetan Besar. Namun begitu, kepakaran Strandman dalam bidang ekonomi dan kewangan membantu mengekalkan kestabilan relatif kerajaan campuran tersebut selama satu tahun tujuh bulan.

Dalam bidang hubungan luar, pada Februari 1930 beliau melakukan lawatan rasmi ke Poland dan bertemu Presiden Ignacy Mościcki serta Marshal Józef Piłsudski untuk mencadangkan pembentukan pakatan Baltik. Cadangan itu tidak mendapat sokongan Poland. Lawatan beliau ke Vilnius yang ketika itu di bawah kawalan Poland pula menimbulkan bantahan daripada Lithuania, khususnya Menteri Luar Dovas Zaunius, kerana dianggap melanggar prinsip berkecuali dalam pertikaian Vilnius. Walau bagaimanapun, hubungan Estonia-Lithuania kembali pulih menjelang 1931, dan pada Ogos 1930 Strandman menjadi tuan rumah kepada Presiden Mościcki di Estonia.

Dari 1933 hingga 1939, Strandman berkhidmat sebagai duta Estonia ke Perancis, Belgium, Sepanyol dan Takhta Suci dengan kediaman di Paris. Pada 1936 beliau menyokong memorandum yang ditandatangani oleh tokoh seperti Juhan Kukk, Ants Piip, Jaan Teemant dan Jaan Tõnisson yang menuntut pemulihan kebebasan awam serta penamatan pemerintahan autoritarian oleh Konstantin Päts. Pada tahun 1938 beliau dilantik sebagai hakim di Mahkamah Tetap Keadilan Antarabangsa di The Hague.

### Kematian
Sekembalinya ke Estonia pada 1939, beliau bersara daripada kehidupan awam atas faktor kesihatan. Selepas pendudukan Soviet pada 1940, beliau pada awalnya tidak diganggu kerana tidak lagi aktif dalam politik. Bagaimanapun pada 1941, apabila menerima notis daripada NKVD untuk hadir ke ibu pejabat mereka, beliau menyedari risiko penangkapan dan kemungkinan penindasan. Pada 5 Februari 1941, beliau mengambil keputusan tragis untuk menamatkan riwayat hidupnya di kediamannya di Kadrina dan kemudian dikebumikan di Perkuburan Sisekalmistu, Tallinn.

## Kehidupan peribadi
Otto Strandman berkahwin dengan Lydia Hindrikson pada tahun 1907. Pasangan ini dikurniakan tiga orang anak, namun dua daripadanya meninggal dunia pada usia muda: anak perempuan mereka Hella (1909–1913) dan anak lelaki Hans (1911–1913). Hanya anak perempuan kedua, Lydia (1914–1966), yang hidup sehingga dewasa.

Strandman turut memainkan peranan penting dalam bidang sosial dan kewangan. Beliau menjadi ahli lembaga pengarah Opera Negara Estonia serta *Tallinna Vastastikune Krediitühisus* (Persatuan Simpanan dan Pinjaman Bersama Tallinn). Sejak tahun 1899, beliau juga merupakan anggota Persatuan Pelajar Estonia, sebuah pertubuhan intelektual berpengaruh dalam kebangkitan nasional Estonia. Pengiktirafan terhadap sumbangannya terserlah apabila beliau dianugerahkan ijazah kedoktoran kehormat oleh Universiti Tartu pada tahun 1928 dan Universiti Warsaw pada tahun 1930. Namun demikian, dalam satu tindakan yang mencerminkan prinsip peribadinya, Strandman kemudiannya melepaskan semua penghormatan dan anugerah yang pernah diterimanya.

## Catatan