Wakaf (tajwid)

**Wakaf** ( "hentian" terbitan kata kerja  *waqafa* "berhenti") dari sudut istilah tajwid ialah menghentikan seketika bacaan al-Quran secara memutuskan suara di akhir perkataan untuk bernafas dengan niat ingin menyambungkan kembali bacaan. Terdapat empat jenis wakaf:

* Taamm (**<big>تام</big>** - wakaf sempurna) - apabila berhenti pada satu ayat yang putus, tidak berkaitan atau kena-mengena lagi dengan mana-mana kalimah atau perkataan sesudah ayat tersebut atau di hadapannya sama ada berkenaan lafaz atau makna.
* Kaaf (**<big>ﻛﺎف</big>** - wakaf memadai) - apabila berhenti pada satu ayat yang putus tidak ada kena-mengena dengan satu-satu kalimah atau perkataan sesudah ayat tersebut atau di hadapannya pada lafaz sahaja tetapi ada kena-mengena dalam maknanya. 
* Hasan (**<big>ﺣﺴﻦ</big>** - wakaf baik) - apabila berhenti pada satu ayat yang ada kena mengena dengan yang sesudah dan sebelumnya pada lafaz sahaja, dengan syarat yang diberhentikan itu telah memenuhi maknanya.
* Qabiih (**<big>ﻗﺒﻴﺢ</big>** - wakaf buruk) - apabila berhenti pada satu-satu ayat tidak sempurna maknanya yang kadang-kala ayat itu ada berkaitan dengan ayat-ayat yang sebelum dan sesudahnya sama ada pada lafaz atau pada makna.

## Tanda-tanda waqaf
# Tanda mim ( **<big><sup>م&zwj;</sup></big>** ) Diharuskan berhenti
# Tanda tho ( **<big><sup>ﻁ</sup></big>** ) adalah tanda Waqaf Mutlaq dan haruslah berhenti seketika. Ia menunjukkan yang makna belum lagi dinyatakan sepenuhnya..
# Tanda jim ( **<big><sup>ﺝ</sup></big>** ) adalah Waqaf Jaiz. Lebih elok berhenti seketika di sini walaupun tidak berhenti adalah dibenarkan.
# Tanda zha ( **<big><sup>ﻇ</sup></big>** ) bermaksud lebih elok TIDAK berhenti.
# Tanda sod ( **<big><sup>ﺹ</sup></big>** ) dikenali sebagai Waqaf Murakhkhas, menunjukkan yang tidak digalakkan berhenti walaupun berhenti dibenarkan. Perbezaan antara hukum tanda zha dan sod adalah kegunaannya, dalam kata lain, keinginan untuk berhenti adalah lebih pada tanda sod
# Tanda sad-lam-ya' ( **<big><sup>ﺻﻠﮯ</sup></big>** ) Lebih elok diteruskan
# Tanda qaf ( **<big><sup>ﻕ</sup></big>** ) merupakan singkatan kepada "*Qeela alayhil waqf*" yang bermakna "telah dinyatakan yang berhenti harus dilakukan ke atasnya". Tidak perlu berhenti di sini.
# Tanda sod-lam ( **<big><sup>ﺼﻞ</sup></big>** ) merupakan singkatan kepadan "*Qad yoosalu*" yang membawa maksud "*akan bersambung kadang-kala*". Kadang-kala seseorang akan berhenti manakala ada yang tidak walaupun berhenti lebih diutamakan.
# Tanda perkataan Qif ( **<big><sup>ﻗﻒ</sup></big>** ) bermaksud berhenti! Ia muncul pada tempat yang kebarangkalian pembaca akan meneruskan bacaan tanpa henti.
# Tanda sin ( **<big><sup>س</sup></big>** ) atau perkataan Saktah ( **<big><sup>سكتة</sup></big>** ) menandakan berhenti seketika tanpa mengambil nafas. Dalam kata lain, pembaca haruslah berhenti seketika tanpa mengambil nafas baru untuk meneruskan ayat.
# Tanda Waqfah ( **<big><sup>وقفة</sup></big>** ) serupa dengan Saktah tetapi bezanya ialah waqaf pada Waqjah lebih lama berbanding Saktah.
# Tanda Laa ( **<big><sup>ﻻ</sup></big>** ) Dilarang Berhenti
# Tanda kaf ( **<big><sup>ﻙ</sup></big>** ) merupakan singkatan kepada "*Kathaalik*" yang bermaksud "serupa". Dalam kata lain, tanda yang sama sebelumnya digunakan di sini.
# Tanda bertitik tiga ( **.<sup><big>.</big></sup>.     .<sup><big>.</big></sup>.**) yang dikenali Waqaf Muraqabah (Berhenti Pemerhatian) atau Waqaf Ta'anuq (Terikat). Tanda ini kadang-kala diletakkan sekali huruf jim yang turut menjadi simbol bagi Mu'aanaqah ini. Ia akan muncul sebanyak dua kali di mana-mana saja dan cara membaca adalah Harus berhenti di salah satu tanda tersebut. Jika sudah berhenti pada tanda pertama, tidak perlu berhenti pada tanda kedua dan sebaliknya.

## Rujukan