Hayashi Tadasu

merupakan seorang diplomat Jepun dan menteri kabinet pada era Meiji di Jepun.

## Kehidupan awal
Beliau dilahirkan dengan nama **Satō Shingorō** di bandar Sakura, Wilayah Shimōsa (kini Wilayah Chiba), sebagai anak kepada Satō Taizen, seorang doktor yang mengamalkan "perubatan Belanda” untuk Domain Sakura. Beliau kadangkala merujuk dirinya sebagai "Satō Tosaburō". Semasa kecil, beliau diangkat sebagai anak angkat oleh Hayashi Dokai, seorang doktor yang berkhidmat untuk keshogunan Tokugawa, dan daripada beliau menerima nama Hayashi Tadasu. Hayashi mempelajari bahasa Inggeris di Akademi Hepburn (pendahulu Universiti Meiji Gakuin) di Yokohama.

Dari tahun 1866 hingga 1868, Hayashi melanjutkan pelajaran di Britain di University College School dan King’s College London sebagai salah seorang daripada empat belas pelajar muda Jepun (termasuk Kikuchi Dairoku) yang dihantar oleh kerajaan Tokugawa atas nasihat menteri luar Britain ketika itu, Edward Stanley, Earl Derby ke-15.

Hayashi pulang ke tanah air ketika Perang Boshin semasa Pemulihan Meiji sedang berlangsung, dan bergabung dengan golongan setia kepada Tokugawa yang dipimpin oleh Enomoto Takeaki. Beliau mengikuti kumpulan ini ke Hokkaidō bersama saki-baki tentera darat dan tentera laut keshogunan. Selepas kekalahan terakhir Republik Ezo dalam Pertempuran Hakodate, beliau ditangkap oleh pasukan Empayar dan dipenjarakan di Yokohama.

Beliau dibebaskan pada tahun 1871 oleh gabenor Kanagawa, Mutsu Munemitsu, dan kemudiannya direkrut untuk berkhidmat dengan kerajaan Meiji pada tahun yang sama. Disebabkan kebolehan berbahasa dan pengalaman luar negaranya, beliau dipilih untuk menyertai Misi Iwakura ke Eropah dan Amerika Syarikat pada tahun 1871–1873.
 
## Kerjaya
Semasa menjadi anggota Misi Iwakura di Britain, beliau diarahkan oleh Yamao Yōzō untuk mengatur pelantikan tenaga pengajar bagi Institusi Kejuruteraan (Jepun) pada penghujung tahun 1872. Beliau pulang ke tanah air bersama barisan tenaga pengajar yang diketuai oleh Henry Dyer sebagai pengetua, dan berusaha menubuhkan Kolej Kejuruteraan Imperial, Tokyo sebagai pegawai Institusi Kejuruteraan di bawah Kementerian Kerja Raya.

Selepas Kementerian Kerja Raya dibubarkan, beliau berpindah ke Kementerian Pos dan Telekomunikasi, kemudian dilantik sebagai gabenor Wilayah Kagawa dan seterusnya Wilayah Hyōgo. Pada tahun 1891, beliau dilantik sebagai Naib Menteri Luar Negeri. Pada tahun 1895, beliau dikurniakan gelaran baron (*danshaku*) dalam sistem bangsawan *[[kazoku]]*.

Hayashi kemudiannya dilantik sebagai menteri residen ke istana Dinasti Qing di China di kedutaan Jepun di Beijing, kemudian sebagai menteri residen ke Rusia di St. Petersburg, dan akhirnya sebagai menteri residen ke Great Britain. Semasa berkhidmat di London dari tahun 1900, beliau berjaya merundingkan dan memeterai Perikatan Inggeris-Jepun, serta menandatanganinya bagi pihak kerajaan Jepun pada 30 Januari 1902. Pada Februari 1902, beliau dinaikkan pangkat ke gelaran viscount (*shishaku*).

Pada 2 Disember 1905, Hayashi menjadi duta Jepun pertama ke Istana St James, berikutan penaiktarafan hubungan diplomatik antara Empayar Jepun dan Empayar British. Beliau diiringi oleh isterinya. Pada masa itu, Sir Claude MacDonald merupakan wakil setaraf Hayashi di Tokyo.

Apabila dilantik sebagai Menteri Luar Negeri dalam kabinet Saionji yang pertama pada tahun 1906, Hayashi memeterai perjanjian dengan Perancis (Perjanjian Perancis–Jepun 1907) dan Rusia (Perjanjian Rusia–Jepun 1907 dan Perjanjian Rusia–Jepun 1910). Beliau juga berkhidmat sebagai Menteri Penerangan dalam kabinet Saionji yang kedua serta sebagai Menteri Luar Negeri sementara (1911–1912). Pada tahun 1907, beliau dinaikkan ke gelaran count (*[[hakushaku]]*).

Selepas menghidap penyakit kencing manis, Hayashi bersara pada tahun 1912. Pada Jun 1913, beliau mengalami patah tulang paha akibat satu kemalangan yang menyebabkan kakinya terpaksa dipotong. Hayashi meninggal dunia sebulan kemudian, dan makamnya terletak di Perkuburan Aoyama, Tokyo.

## Catatan