Wonhyo

**Wŏnhyo** (; ; 617 – 686, bermaksud: "Fajar") merupakan salah seorang ahli falsafah dan pengulas paling penting dalam Buddhisme Asia Timur serta sarjana paling prolifik dalam Buddhisme Korea. Sebagai salah seorang sami-sarjana paling ternama dalam sejarah Asia Timur, hasil karya sasteranya sangat luas merangkumi lebih 80 karya dalam 240 jilid. Beliau juga melontarkan ulasan-ulasan yang berpengaruh mengenai teks-teks benih Buddha seperti *[[Vajrasamādhisūtra]]*, *[[Awakening of Faith Mahayana|Awakening of Faith]]* dan *[[Mahāparinirvāṇasūtra]]*. Karya-karya ini menjadi klasik yang dihormati secara meluas di Korea, China dan Jepun.

Karya Wonhyo menjadi asas bagi seluruh Buddhisme Korea dan turut mempengaruhi Buddhisme di negara-negara Asia Timur yang lain. Guru-guru Cina yang banyak dipengaruhi oleh Wonhyo termasuklah guru-guru Huayan seperti Fazang, Li Tongxuan dan Chengguan. Sami-sami Jepun seperti Gyōnen, Zenshu dan Joto daripada aliran Kegon juga turut dipengaruhi olehnya.

## Biografi
Wonhyo dilahirkan di Amnyang (押梁) (sekarang Gyeongsan, Korea Selatan). Beliau menghabiskan sebahagian awal kerjayanya sebagai seorang sami dengan belajar di bawah pelbagai guru Buddhisme Korea dan menetap di Kuil Hwangnyongsa.

Salah satu episod paling terkenal dalam kehidupan Wonhyo, yang ditemui dalam pelbagai catatan hagiografi, ialah kisah percubaannya yang dibatalkan untuk mengembara ke China semasa dinasti Tang bagi mempelajari ajaran Yogācāra daripada aliran Xuanzang (602–664). Hagiografi Wonhyo menjelaskan bahawa yang menghalangnya daripada meninggalkan Korea ialah pengalaman pencerahan.

Cerita itu menyatakan bahawa pada tahun 661, Wonhyo dan seorang rakan rapat bernama Uisang (625–702) sedang mengembara ke China. Apabila di suatu kawasan Baekje, mereka terkena hujan lebat dan terpaksa berlindung di sebuah tempat yang mereka sangka sebagai tempat perlindungan tanah. Semasa malam, Wonhyo merasa dahaga, dan apabila mendapatkan apa yang disangkanya sebiji labu, beliau minum dan merasa segar dengan air sejuk yang menyegarkan.  Namun demikian, pada pagi berikutnya, mereka terkejut apabila mendapati bahawa tempat perlindungan itu sebenarnya sebuah makam purba yang dipenuhi tengkorak manusia, dan bekas yang diminum oleh Wonhyo ialah sebuah tengkorak manusia berisi air payau.

Terkejut dengan pengalaman menyeramkan dapat dirasakan sebagai sesuatu yang menyegarkan, Wonhyo kagum dengan kuasa minda manusia untuk mengubah realiti. Semasa merenung pengalaman ini, beliau memperoleh pandangan mendalam tentang bagaimana dunia ialah ciptaan minda dan secara langsung mengalami prinsip Yogācāra mengenai "hanya-minda" (*cittamatra*). Oleh kerana pandangan ini, beliau merasakan tidak perlu untuk mengembara ke China kerana semua fenomena pada akhirnya tidak wujud di luar minda kita sendiri.

Wonhyo meninggalkan kehidupan sebagai sami selepas menjalinkan hubungan dengan seorang puteri bernama Yoseok. Setelah itu, beliau menumpukan hidupnya untuk menyebarkan ajaran Buddha kepada masyarakat sebagai seorang lelaki awam, dan menyebut dirinya sebagai "Insan Keturunan Kecil." Beliau bukan sahaja terkenal melalui penulisan dan ulasan yang meluas, tetapi juga melalui tingkah laku yang tidak konvensional. Wonhyo dikenali kerana mengunjungi bandar dan kampung sambil menyampaikan ajaran Buddha melalui nyanyian dan tarian. Beliau juga dikatakan pernah mengunjungi kedai arak dan rumah pelacuran, bermain alat muzik kecapi serta bermalam di rumah golongan biasa. Walaupun tradisi Buddha ortodoks memandang serong terhadap perbuatan sebegitu, nyanyian dan tariannya dianggap sebagai upaya, iaitu kaedah bijaksana untuk menyelamatkan semua makhluk hidup. Pada masa yang lain, beliau hidup bersendirian di gunung atau di tepi sungai, menulis pelbagai karya, memberi syarahan mengenai ajaran Buddha dan mengajar masyarakat untuk melafazkan nama Buddha.

Oleh kerana sifatnya yang sedemikian, Wonhyo akhirnya menjadi tokoh rakyat yang popular dalam masyarakat Korea. Beliau kemudian berkahwin dan mendapat seorang anak lelaki, Seol Chong, yang dianggap sebagai salah seorang sarjana Konfusianisme terkemuka pada zaman Silla.

Wonhyo meninggal dunia ketika berada di Hyeolsa pada tahun 686 pada usia 70 tahun. Jenazahnya dikebumikan oleh anaknya di Bunhwangsa.

## Pengaruh
Karya Wonhyo memberi pengaruh besar kepada seluruh tradisi Buddha Asia Timur. Ulasan beliau terhadap pelbagai teks dihormati secara meluas oleh para sarjana Buddha di Korea, China dan Jepun. Seperti yang dinyatakan oleh Hee-Sung Keel:

Kerjasama Wonhyo dengan Uisang secara langsung membawa kepada penubuhan aliran Hwaeom (Huayan Korea), sebuah mazhab pemikiran yang berpengaruh di Korea.

Wonhyo juga dipercayai sebagai pengasas satu-satunya kuil tepi sungai di Korea, iaitu Silleuksa, pada akhir abad ke-7. Semasa berada di Bunhwangsa (di Guhwang-dong, Gyeongju moden), beliau menulis sejumlah karya. Disebabkan kaitan rapat Wonhyo dengan tempat tersebut, sebuah pusat penyelidikan dan sebuah dewan pemujaan bernama Bogwangjeon yang ditujukan kepada legasi Wonhyo telah didirikan di Bunhwangsa.

## Falsafah
Kerjaya Wonhyo berlangsung dari penghujung era Tiga Kerajaan Korea hingga awal zaman Silla Bersatu (668–935). Karya beliau yang begitu luas memainkan peranan penting dalam penerimaan Buddhisme Mahayana di Korea, dan oleh itu beliau dianggap sebagai tokoh utama dalam perkembangan Buddhisme Korea. Wonhyo sangat dipengaruhi oleh karya-karya mengenai sifat Buddha, tradisi Yogācāra Asia Timur, pemikiran Huayan serta falsafah Jisim-Fungsi (Cina: 體用). Karya-karya beliau sering dirujuk dalam tulisan ilmiah kemudian oleh para sarjana dari China, Korea dan Jepun.

Dalam karya ilmiahnya yang luas, kebanyakannya yang terdiri daripada ulasan serta beberapa risalah, Wonhyo membangunkan satu falsafah Buddhisme Mahayana yang bersifat menyatukan dengan memanfaatkan pelbagai tradisi Buddha Cina (termasuk Kajian Sutra, Tanah Suci, Huayan, Sanlun, Yogacara, Vinaya dan Logik).

Wonhyo tidak pernah mengaitkan dirinya dengan mana-mana tradisi Buddha tertentu dan menggunakan pelbagai sumber Mahayana secara meluas. Fokus utama beliau ialah teks-teks Yogācāra dan sifat Buddha seperti *[[Vajrasamādhisūtra]]*, *[[Awakening of Faith Mahayana|Awakening of Faith]]* dan *[[Mahāyāna Mahāparinirvāṇa Sūtra|Mahāparinirvāṇasūtra]]*. Penulisan beliau yang paling berpengaruh termasuk ulasan terhadap ketiga-tiga teks ini, dan semuanya dihormati secara meluas di seluruh Asia Timur.

## Legasi
Corak (*[[hyeong]]*) "Won-Hyo" dalam Persekutuan Taekwon-Do Antarabangsa dinamakan sempena Wonhyo. Corak ini terdiri daripada 28 pergerakan.

Persekutuan Taekwondo Dunia turut mempunyai satu *hyeong* atau corak bernama Ilyeo untuk peringkat tali pinggang hitam 9 Dan, yang membawa maksud pemikiran sami Buddha dari Dinasti Silla, Wonhyo.

Jambatan Wonhyo yang merentasi Sungai Han di Seoul juga dinamakan sempena beliau.

Pada tahun 2011, wartawan Kanada yang telah bersara, Tony MacGregor berjalan melintasi Semenanjung Korea dalam usaha memahami pengalaman pencerahan Wonhyo. Legenda menyatakan bahawa Wonhyo pernah berjalan merentasi semenanjung tersebut pada abad ke-7 dan mencapai pencerahan di sebuah gua di bahagian barat semenanjung. Perjalanan MacGregor yang melibatkan penginapan di biara gunung serta perbualan dengan para sami merupakan usaha pertama dalam lebih 1,000 tahun untuk menghormati pencapaian Wonhyo. Sebuah filem dokumentari mengenai perjalanan ini telah disiapkan, dan satu projek untuk membangunkan laluan ziarah kekal kini sedang dirancang.

## Catatan

## Bacaan tambahan
*Buswell, Robert E., Jr. "The Biographies of the Korean Monk Wŏnhyo (617-686): A Study in Buddhist Hagiography." Peter H Lee, ed. *Biography as Genre in Korean Literature*. Berkeley: Center for Korean Studies, 1989.
*Buswell, Robert E., Jr. *Cultivating Original Enlightenment: Wonhyo's Exposition of the Vajrasamādhi-Sūtra.* University of Hawaii Press, 2007.
*Kim, Jong-in. *Philosophical contexts for Wŏnhyo's interpretation of Buddhism.* Seoul: Jimoondang, 2004.
*Muller, A. Charles; Nguyen, Cuong T. *Wŏnhyo's Philosophy of Mind*. University of Hawaii Press, 2012
*Muller, A. Charles(ed.) *[http://www.koreanbuddhism.net/bbs/board.php?bo_table=5040&wr_id=45 Wonhyo: Selected works]*. Jogye Order of Korean Buddhism, 2012
*Muller, A. Charles (2007). "Wonhyo's Reliance on Huiyuan in his Exposition of the Two Hindrances". In: Imre Hamar, ed., *Reflecting Mirrors: Perspectives on Huayan Buddhism*, Harrassowitz Verlag, pp.&nbsp;281–295
*Muller, A. Charles (2002). "Wŏnhyo's Interpretation of the Hindrances". *International Journal of Buddhist Thought and Culture.* Vol. 2, 2003. pp.&nbsp;123–135.Source: http://www.acmuller.net/kor-bud/wonconf.html (accessed: January 7, 2008)
*Muller, A. Charles (2000). "On Wŏnhyo's Ijangui (二障義)." *Journal of Korean Buddhist Seminar*, Vol. 8, July 2000, p.&nbsp;322-336.Source: http://www.acmuller.net/articles/ijangui-hanguk_pulgyohak.html (accessed: January 7, 2008)
*Muller, A. Charles (1995). "The Key Operative Concepts in Korean Buddhist Syncretic Philosophy; Interpenetration and Essence-Function in Wŏnhyo, Chinul and Kihwa",*Bulletin of Toyo Gakuen University*, vol. 3 (1995), pp.&nbsp;33–48.
*Sung-bae Park (2008). 'Wonhyo: Coming to the West―Yet No One Recognizes Him.', *International Journal of Buddhist Thought & Culture* 10, 7–18.