Bahasa-bahasa Arab Selatan Moden

**Bahasa-bahasa Arab Selatan Moden** (**BASeM**, atau dalam Inggeris *MSALs* **Modern South Arabian languages''<nowiki/>'), juga dikenali sebagai **rumpun bahasa Semitik Selatan Timur*', ialah sekumpulan [[bahasa terancam]] yang dituturkan oleh sebuah populasi kecil di [[Semenanjung Arab]], di [[Yaman]] dan [[Oman]] dan [[Socotra|Pulau Socotra]]. Bersama-sama dengan bahasa-bahasa Ethiosemitik dan [[Bahasa Arab Selatan Kuno|Sayhadi]], cabang Baratnya, ia membentuk subcabang rumpun [[Bahasa-bahasa Samiah Selatan|Semitik Selatan]] dalam cabang [[Bahasa-bahasa Samiah|Semitik]] rumpun [[Bahasa-bahasa Afro-Asia|bahasa Afro-Asia]].

== Pengelasan ==
Dalam pengelasan berasaskan glotokronologi Alexander Militarev, beliau menyatakan bahasa Arab Selatan Moden adalah cabang rumpun Semitik Selatan, berbeza dengan cabang Semitik Utara yang merangkumi semua bahasa Semitik yang lain. Bahasa-bahasa ini tidak lagi dianggap sebagai bahasa turunan [[Bahasa Arab Selatan Kuno|Arab Selatan Kuno]], seperti yang pernah dipercayai dahulu, tetapi kini dianggap sebagai "anak saudara". Walaupun mempunyai nama yang sama, bahasa-bahasa ini tidak berkait rapat dengan [[bahasa Arab]].

== Bahasa-bahasa ==

* [[Bahasa Mehri|Mehri]]: bahasa Arab Selatan Moden terbesar, dengan lebih 165,000 penutur. Kebanyakan penutur Mehri, sekitar 76,000, tinggal di [[Oman]], tetapi sekitar 50,000 tinggal di [[Yaman]], dan sekitar 40,000 penutur tinggal sebagai pekerja jemputan di [[Kuwait]], [[Emiriah Arab Bersatu|UAE]] dan [[Arab Saudi]]. Orang Mehri dipanggil *Mahra*.
* Soqotri: contoh lain yang agak ramai penuturnya yang berada di pulau [[Socotra]], jauh daripada tekanan [[bahasa Arab]] di tanah besar Yaman. Pada tahun 2015, terdapat kira-kira 70,000 penutur.
* Shehri: sering dipanggil *Jibbali'', "dari Pergunungan", dengan sekitar 25,000 penutur; ia begitu dikenali sebagai bahasa kumpulan pemberontak semasa Pemberontakan Dhofar di Kegabenoran Dhofar, Oman di sepanjang sempadan Yaman pada 1960-an dan 1970-an.
* Bathari: Kurang daripada 100 penutur di Oman. Terletak di pantai tenggara berhadapan dengan Kepulauan Khuriya Muriya. Sangat serupa dengan Mehri, dan beberapa ahli suku kaum bertutur dengan bahasa Mehri dan bukan Bathari.
* Harsusi: 600 penutur di gurun Jiddat al-Harasis, Oman.
* Hobyót: sekitar 100 penutur, di Oman dan Yaman.

## Tatabahasa
Bahasa Arab Selatan Moden terkenal dengan ciri-ciri bahasa Semitik kuno, terutamanya dalam sistem fonologinya. Misalnya, bahasa-bahasa ini mengekalkan konsonan geseran sisi bahasa Semitik Purba.

Selain itu, Militarev menemui bukti bagisubstratum Kushitik dalam bahasa Arab Selatan Moden, yang beliau percaya menunjukkan bahawa penutur Kushitik asalnya mendiami Semenanjung Arab bersama-sama penutur bahasa Semitik (Militarev 1984, 18–19; rujuk juga Belova 2003). Menurut Václav Blažek, ini juga menunjukkan bahawa orang Semit mengasimilasikan jiran Kushitik mereka di selatan yang tidak berhijrah ke Tanduk Afrika. Beliau berhujah bahawa ini boleh bermakna Masyrik adalah tanah air asal rumpun Afro-Asia Purba, dari mana pelbagai cabang keluarga Afro-Asia kemudiannya tersebar. Blažek juga memetik analisis citra batu di Arabia Tengah oleh Anati (1968, 180–84), yang menunjukkan persamaan antara orang-orang "berkepala bujur" pembawa perisai yang digambarkan pada lukisan gua dan orang Kush Arab dalam Perjanjian Lama, yang juga digambarkan membawa perisai tersendiri.

## Rekonstruksi
Rekonstruksi Arab Selatan Moden Purba oleh Roger Blench (2019):

## Rujukan


## Bibliografi

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Pautan luar

* Bahasa-bahasa Arab Selatan Moden , oleh MCSimeone-Senelle