Teologi tubuh

***Teologi Tubuh*** ialah topik bagi siri 129 kuliah yang diberikan oleh Paus Yohanes Paulus II semasa hari Rabu khalayak di St. Peter's Square dan Dewan Penonton Paul VI antara 5 September 1979 dan 28 November 1984. Ia membentuk analisis mengenai seksualiti manusia. Alamat lengkap kemudiannya disusun dan diperluaskan dalam banyak ensiklik, surat, dan nasihat John Paul.

Dalam *Theology of the Body*, John Paul II berhasrat untuk mewujudkan satu antropologi yang mencukupi di mana tubuh manusia mendedahkan Tuhan.

## Perkembangan terdahulu dalam sejarah idea
Siri alamat diberikan sebagai refleksi tentang penciptaan manusia sebagai lelaki dan perempuan, sebagai makhluk seksual. Mereka berusaha untuk bertindak balas terhadap "idea dan sikap yang diputarbelitkan" tertentu sebagai asas kepada revolusi seksual. Paus Yohanes Paulus II menangani bagaimana pemahaman umum tentang tubuh manusia yang menganalisisnya sebagai mekanisme membawa kepada objekifikasi, iaitu, kehilangan pemahaman tentang makna intrinsik dan peribadinya. Pemikiran Pope John Paul dipengaruhi oleh kepentingan falsafahnya yang terdahulu termasuk pendekatan fenomenologi Edmund Husserl dan Max Scheler, dan terutamanya oleh teori tindakan falsafah Thomas Aquinas yang menganalisis perbuatan manusia dalam konteks apa yang dilakukan, dipilih secara bebas, dan dirasai, sambil mengandaikan bahawa perkara-perkara yang diperlukan dan beranggapan sebagai satu-satunya adalah mungkin untuk bertindak sebagai jiwa. oleh hylomorphism. Tulisan pra-papal utama mengenai topik ini termasuk *[[Love and Responsibility]], The Acting Person,* dan pelbagai kertas kerja yang dikumpulkan dalam *Person and Community.* Tema-tema ini diteruskan dalam antropologi teologi John Paul II, yang menganalisis sifat manusia dalam hubungan dengan Tuhan. *Theology of the Body* membentangkan tafsiran tentang kepentingan asas tubuh, dan khususnya pembezaan seksual dan pelengkap, yang bertujuan untuk mencabar pandangan falsafah kontemporari yang lazim. Namun begitu, personalistik fenomenologi paus adalah "mengemilangkan apa yang dia pelajari daripada Salib St. name="TOB_Explained"> dan "selaras dengan St. Thomas Aquinas". Dalam *[[Great Instauration]]*nya, beliau berhujah bahawa keadaan pengetahuan semasa adalah belum matang dan tidak berkembang. Tujuannya ialah agar minda manusia mempunyai kuasa ke atas alam semula jadi melalui pemahaman dan pengetahuan. Bacon berhujah menentang Aristotle sebab akhir dan formal, dengan menyatakan bahawa "sebab akhir lebih memfokuskan pemikiran itu" dan bukannya memfokuskan pemikiran itu." pada sebab-musabab formal adalah penghalang kepada pengetahuan, kerana kuasa diperoleh dengan memberi tumpuan kepada perkara yang boleh diperhatikan dan dialami, bukan hanya khayalan fikiran. Penekanannya terhadap kuasa ke atas alam menyumbang kepada kebangkitan pemahaman alam sebagai mekanisme dan dakwaan bahawa pengetahuan sebenar alam adalah yang dinyatakan oleh undang-undang mekanikal. Pope John Paul II melihat Bacon konsepsi pengetahuan dan objek yang sesuai sebagai permulaan perpecahan antara orang dan badan, yang merupakan matlamatnya untuk mendamaikan.

### René Descartes
René Descartes meneruskan pendekatan matematik kepada falsafah dan epistemologi melalui skeptisisme dan rasionalisme, menekankan nilai praktikal kuasa ke atas alam semula jadi. Dalam *[[Discourse on Method]]*, Descartes berkata, "kita boleh menemui [falsafah] praktikal, yang dengannya mengetahui sifat dan tingkah laku api, air, udara, bintang, langit, dan semua badan lain yang mengelilingi kita...kita boleh menggunakan entiti ini untuk semua tujuan yang sesuai untuknya, dan dengan itu menjadikan diri kita tuan dan pemilik alam". Sebagai tambahan kepada kepentingan kuasa ke atas alam semula jadi, Descartes (seperti Bacon) berkeras untuk menolak sebab akhir, dengan menyatakan bahawa "seluruh golongan itu" menyebabkan 'seluruhnya' yang menghakiminya. sama sekali tidak berguna”.

Falsafah praktikal Descartes juga mencadangkan dualisme antara minda dan badan fizikal, berdasarkan kepercayaan bahawa mereka adalah dua bahan yang berbeza. Badan ialah jirim yang dipanjangkan secara spatial, manakala minda ialah bahan yang berfikir dan mengandungi jiwa rasional. Pope John Paul II menjawab dualisme ini dalam *Letter to Families* pada tahun 1994: “Adalah tipikal rasionalisme untuk membuat perbezaan radikal dalam manusia antara roh dan jasad, antara jasad dan roh. Tetapi manusia adalah individu dalam kesatuan tubuh dan rohnya. Tubuh tidak boleh diubah menjadi jirim semata-mata”. Pope John Paul II menegaskan bahawa pertentangan Cartesian yang nyata antara tubuh dan roh membawa kepada seksualiti manusia sebagai kawasan untuk manipulasi dan eksploitasi, bukannya keajaiban dan perpaduan seperti yang beliau sampaikan dalam kuliah Theology of the Body.

### Immanuel Kant
Pope John Paul II mengakui bahawa karya Immanuel Kant adalah "tapak permulaan" dari banyak renungan beliau. Kant, seperti Bacon dan Descartes, hanya boleh percaya bahawa sains semula jadi boleh maju melalui Bacon dan Descartes. matematik-materialist determinist kajian alam. Walau bagaimanapun, Kant melihat bahaya dalam undang-undang alam tersebut jika Tuhan dikecualikan kerana moral dan agama dipersoalkan. Penyelesaian Kant untuk bahaya itu adalah dengan menegaskan bahawa alasan teori adalah terhad dalam hal moral dan agama. Akal dan data pancaindera tidak boleh digunakan untuk cuba menjawab persoalan Tuhan. Kant menyatakan, “Saya terpaksa menghapuskan pengetahuan untuk memberi ruang kepada iman”. Iman itu membawa kepada perkembangan [personalisme] Kant]. Dalam ''[Kritik Alasan Tulen*, Kant berkata, “keyakinan [iman] bukanlah logik tetapi kepastian moral; dan kerana ia bergantung pada asas subjektif (sikap moral), saya tidak boleh mengatakan, Secara moral pasti ada Tuhan, dsb., tetapi saya mesti mengatakan, saya pasti dari segi moral, dsb." Ideologi itu membolehkan setiap orang memilih istilah mereka sendiri untuk realiti dan moral, kerana mereka tidak boleh dipertikaikan menggunakan alasan teori. book|last=Schmitz|first=Kenneth|title=At the Center of the Human Drama: The Philosophical Anthropology of Karol Wojtya/Pope John Paul II|year=1993|publisher=Catholic University of America Press|isbn=978-0813207803|page=136}}</ref>

Keperibadian Kant merangkumi iman dan terpakai pada maruah moral, autonomi dan kebebasan. Paus John Paul II bersetuju dengan beberapa aspek personalisme tetapi mengkritik Kant sebagai mempercayai "personalisme [[anti-trinitarian]]," yang menghilangkan watak relasional [[Triniti]] untuk memberi tumpuan kepada diri yang autonomi. Pandangan Kant tentang diri autonomi meletakkan hati nurani setiap manusia bertindak sebagai penggubal moral manusia yang subjektif, tetapi menurut John Paul II sebagai pembuat undang-undang moral peribadi. tidak boleh mencipta norma moral, sebaliknya ia mesti menemuinya dalam kebenaran objektif.

Perbezaan antara pandangan Kant dan pandangan Pope John Paul II tentang personalisme diperjelaskan di seluruh Teologi Tubuh dalam hujah-hujah tentang seks, perkahwinan, dan poligami. Kant mempunyai dua prinsip etika seksual: bahawa seseorang itu tidak boleh "menikmati" orang lain semata-mata untuk keseronokan dan kesatuan seksual itu melibatkan pemberian diri kepada orang lain. Pope John Paul II bersetuju dengan prinsip tersebut, namun tidak bersetuju dengan maksud dan alasan di sebalik prinsip tersebut. Kant percaya bahawa orang kehilangan autonomi dan maruah mereka dalam perbuatan seksual, kerana mereka dikurangkan kepada perkara yang digunakan untuk keseronokan. Perkahwinan menyelesaikannya dengan memberi pasangan “pemilikan bersama sepanjang hayat terhadap ciri-ciri seksual mereka”. Walau bagaimanapun, penjelasan Kant tentang perkahwinan masih tidak mengubah sifat mengobjektifkan seks, ia semata-mata. Sebaliknya, Pope John Paul II menjelaskan perbuatan seksual dalam perkahwinan sebagai pemenuhan undang-undang semula jadi cinta pasangan. Daripada mengobjektifkan dan menyahpersonalisasi, ia memperkayakan seseorang kerana ia adalah anugerah ikhlas dari diri dalam cinta. Pope John Paul II menyerlahkan cinta suami isteri, manakala Kant tidak mengakuinya.

===Yohanes Salib===
Kepercayaan asas Paus John Paul II tentang cinta, semasa dia menubuhkan *Teologi Tubuh*nya, berasal daripada Saint [[John of the Cross]] (San Juan de la Cruz), seorang [[mistikus Sepanyol|mistik Sepanyol]] dan [[Doktor Gereja]]. Karol Wojtyla—sebelum menjadi Pope John Paul II—mempertahankan disertasi kedoktorannya, kemudian diterjemahkan dalam buku bertajuk *Faith According to Saint John of the Cross*, pada bulan Jun 1948 pada masa hadapan [[Universiti Pontifikal Saint Thomas Aquinas]]. Dalam karya itu, pengaruh John of the Cross ditunjukkan dalam kepercayaannya bahawa hubungan dengan Tuhan adalah proses penyatuan di mana unsur-unsurnya digerakkan secara dinamik. Pengaruh lain ialah dia mementingkan kasih sayang daripada iman, dan cinta itu "menarik orang itu ke dalam kesatuan ontologikal dan psikologi yang sebenar dengan Tuhan".

"Segitiga Sanjuanist" cinta terdiri daripada tiga perkara: 1) Cinta memberi diri; 2) Cinta berbakti kepada Tuhan dan cinta suami isteri dalam perkahwinan adalah paradigma pemberian diri; 3) Hubungan antara Bapa, Anak, dan Roh Kudus dalam [[Triniti]] adalah model cinta yang memberi diri sendiri. Melalui cinta yang murni, seseorang mengalami Tuhan dalam "pertukaran saling menderma diri".

Thomas Petri [[Dominican Order|OP]] menulis, "Kita mungkin juga perhatikan pemerhatian Wojtyla bahawa bagi John of the Cross, Tuhan adalah objektif tetapi tidak boleh diobjektifkan oleh intelek, yang secara semula jadi meminjamkan dirinya kepada norma personalistik yang akhirnya akan memegang tempat kebanggaan dalam pemikiran Wojtyla. Seperti peribadi Tuhan, tidak ada manusia yang boleh ditafsirkan sebagai objek dalam tindakan kita." name="Petri"/>

==Penghantaran==
Theology of the Body ialah topik bagi satu siri 129 [[kuliah]] yang diberikan oleh [[Paus Yohanes Paulus II]] semasa hari Rabu beliau [[Penonton (pertemuan)#audiens paus|khalayak]] di [[St. Peter's Square]] dan [[Dewan Penonton Paul VI]] antara 5 September 1979 dan 28 November 1984. Ia membentuk analisis tentang seksualiti manusia, dan dianggap sebagai ajaran utama pertama kepausannya. Denis Read, [[Discalced Carmelites|OCD]] mengatakan bahawa, melalui *Theology of the Body*, "John Paul II memberi Gereja permulaan kepada *falsafah kehidupan mistik*."

Kerja ini terdiri daripada dua bahagian dan lima kitaran. menjadi kemuncak Theology of the John Paul II's date.| 2008}} Bagi teologi John Paul II, eros mempunyai makna perkahwinan yang wujud tetapi peranannya adalah tema yang mengekalkan badan jika logik diikuti.



===Lelaki dan perempuan "pada mulanya"===

Dalam kitaran pertama ini, bermula pada 5 September 1979, Pope John Paul II membincangkan jawapan Kristus kepada [[Farisi]] apabila mereka bertanya kepadanya sama ada seorang lelaki boleh [[mencerai]] isterinya. Kristus menjawab "Dia berkata kepada mereka: Oleh sebab kekerasan hatimu Musa mengizinkan kamu menceraikan isterimu: tetapi sejak mulanya tidaklah demikian" (). John Paul II menarik perhatian kepada bagaimana tanggapan Kristus memanggil orang Farisi untuk mengingat kembali kepada permulaan, kepada dunia yang dicipta sebelum kejatuhan manusia dan dosa asal. Paus menyelami pengalaman manusia asli melalui kitab Kejadian, dan mengenal pasti dua pengalaman unik: kesendirian asli, dan perpaduan asli. Kesendirian asal adalah pengalaman [[Adam]], sebelum [[Hawa]], apabila dia menyedari bahawa melalui penamaan haiwan terdapat sesuatu yang berbeza secara intrinsik tentang dirinya. Dia tidak dapat mencari pasangan yang sesuai. Kesedaran diri tentang martabat di hadapan Tuhan yang lebih tinggi daripada ciptaan lain adalah kesendirian yang asli. Perpaduan asal diambil dari pertemuan pertama lelaki dengan wanita, di mana dia berseru "Ini sekarang adalah tulang dari tulangku, dan daging dari dagingku; dia akan disebut wanita, kerana dia telah diambil dari lelaki" (). Sebelum [[Kejatuhan manusia|Kejatuhan]], akaun paus, keinginan lelaki dan wanita untuk satu sama lain berorientasikan sempurna dalam cara Sakramental yang mengarahkan mereka ke arah rancangan utama Tuhan untuk manusia: perkahwinan Kristus pengantin lelaki dengan pengantin perempuannya Gereja. Di seluruh Kitab Suci, rujukan yang paling biasa digunakan oleh Kristus apabila bercakap tentang syurga ialah tentang pesta perkahwinan. Oleh itu, perkahwinan bertujuan untuk menjadi kesatuan yang menarik kita lebih dalam ke dalam misteri penciptaan kita dan memberikan gambaran awal tentang perkahwinan syurga antara Kristus dan Gereja-Nya, di mana lelaki dan wanita tidak lagi diberikan dalam perkahwinan. Di syurga, pesta perkahwinan yang kekal, lelaki dan wanita kini telah tiba di destinasi terakhir mereka dan tidak lagi memerlukan Sakramen (atau tanda) perkahwinan.

===Lelaki dan perempuan selepas Kejatuhan===

Kitaran kedua ini memberi tumpuan kepada ucapan Kristus tentang [[zina]] dalam [[Khotbah di Bukit]] ():<blockquote>Kamu telah mendengar bahawa dikatakan kepada mereka dahulu: Jangan berzina. Tetapi Aku berkata kepadamu, bahawa sesiapa yang memandang seorang perempuan dengan nafsunya, sudah pun berzina dengan dia di dalam hatinya.</blockquote>Paus Yohanes Paulus II menjelaskan ini sebagai memandang kepada orang lain, walaupun pada pasangannya sendiri, untuk menginginkan mereka dengan cara yang merendahkan, iaitu mereka hanya dilihat sebagai [[objektifikasi seksual|objek keinginan]]. Pope John Paul II mengatakan ini nampaknya merupakan petikan utama untuk teologi badan.

===Lelaki dan perempuan selepas Kebangkitan Orang Mati===


Kitaran ketiga menganalisis jawapan Kristus kepada [[Saduki]] apabila mereka datang kepadanya dan bertanya kepadanya tentang seorang wanita yang telah berkahwin dengan tujuh bersaudara.

===Bujang dan dara===

Kitaran keempat ialah meditasi tentang [[bujang]] dan [[perawan]].

Pope John Paul II menyatakan bahawa menahan diri demi Kerajaan tidak bertentangan dengan perkahwinan. Dia menyatakan bahawa semasa berdebat dengan orang Farisi tentang sama ada ia sah untuk [[perceraian]] dan pengikut Yesus menyimpulkan bahawa adalah lebih baik untuk tidak berkahwin, Yesus tidak menyatakan sama ada patut atau tidak untuk berkahwin, tetapi menunjukkan bahawa terdapat "kasim" dan ada yang begitu rela demi kerajaan syurga.</ref>

===Sakramen perkahwinan===
Kitaran kelima membincangkan sakramen [[pandangan Kristian tentang perkahwinan|perkahwinan]].

=== Berpantang ===

Pope John Paul II memulakan perbincangannya tentang [[perancang kehamilan]] pada 11 Julai 1984 dengan syarahan ke-114 dalam siri ini. Bahagian siri syarahan ini, bahagian keenam dan terakhir, sebahagian besarnya adalah refleksi tentang *Humanae vitae*, ensiklik Pope Paul VI 1968. Di dalamnya, John Paul meneruskan penekanannya pada reka bentuk tubuh manusia yang mendedahkan kebenaran Tuhan. Dijelaskan dan ditegaskan semula bahawa struktur asas lelaki dan perempuan, yang menyebabkan hubungan seksual antara mereka menghasilkan keintiman yang lebih besar dan keupayaan untuk menjana kehidupan baru, menunjukkan hubungan yang tidak dapat dipisahkan dari segi moral antara kedua-dua fungsi ini.

Kuasa [[Magisterium]] (pihak berkuasa mengajar Gereja dan mereka yang memegang jawatan) untuk mentafsirkan niat ilahi (dalam konteks ini, melalui struktur tubuh), ditekankan. Walaupun tidak semua ajaran Gereja mengenai seksualiti terdapat dalam pembacaan literal teks [[Alkitab|alkitab]], John Paul memberikan contoh bagaimana ia adalah sebahagian daripada tradisi Gereja yang telah lama wujud — tradisi yang dicipta dalam konteks ajaran kitab suci.

Keupayaan tubuh manusia untuk menyatakan "kebenaran" melalui penyatuan seksual pasangan suami isteri diakui. Kesalahan moral menggunakan cara buatan untuk memanipulasi aspek penting badan yang dicipta dijelaskan. Penguasaan terhadap kuasa luar, dan juga penguasaan diri melalui disiplin, adalah pemacu manusia yang penting. Walau bagaimanapun, bahasa yang diungkapkan oleh badan, dalam konteks ini bahasa yang diungkapkan semasa hubungan seksual, sangat rosak oleh penggunaan kontrasepsi tiruan sehingga perbuatan suami isteri "*berhenti menjadi tindakan cinta... [atau] persekutuan orang*" tetapi sebaliknya adalah kesatuan tubuh semata-mata.

Sebaliknya, kesahihan kaedah [[perancang keluarga semulajadi]] (NFP) dipercayai terbukti daripada struktur tubuh manusia, yang mempunyai tempoh kesuburan dan ketidaksuburan semula jadi. Moral kaedah ini secara literal direka ke dalam badan, dan penggunaannya, tidak seperti penggunaan kontraseptif tiruan, sebenarnya boleh meningkatkan dialog antara pasangan yang dinyatakan melalui bahasa badan. Sepanjang ucapan ini, penekanan utama adalah pada 'kebaikan* intrinsik perbuatan perkahwinan. Kuasa cinta antara pasangan dikatakan membawa kepada dan dipupuk oleh penggunaan moral perbuatan suami isteri. Oleh itu, latihan moral hubungan seksual menggunakan bentuk tubuh untuk mendedahkan cinta Tuhan terhadap Penciptaan.

Walaupun mengikut peraturan NFP tidak menjamin hubungan seksual yang benar-benar rohani antara suami dan isteri, memahami teologi yang menjadikan NFP boleh diterima boleh memupuk kematangan yang diperlukan oleh pasangan untuk mencapai tahap kerohanian itu, menjalani kehidupan melalui Roh Kudus. Juga, Pope John Paul II memberi amaran kepada pasangan supaya tidak "menurunkan bilangan kelahiran dalam keluarga mereka di bawah tahap yang betul dari segi moral." Keibubapaan yang bertanggungjawab amat digalakkan, namun ia ditekankan bahawa walaupun ini kadangkala bermakna mengehadkan saiz keluarga, keibubapaan yang bertanggungjawab juga boleh memberi mandat kepada pasangan untuk meningkatkan saiz keluarga mereka. Ini adalah kerana kebaikan yang dibawa oleh kanak-kanak bukan sahaja kepada keluarga terdekat mereka, tetapi juga kepada masyarakat dan Gereja mereka.

Keseriusan keputusan pasangan untuk mengekalkan atau menambah saiz keluarga mereka dibincangkan. John Paul merujuk kepada *[[Gaudium et spes]]*, dokumen yang dikeluarkan oleh Majlis Vatikan Kedua, yang menekankan kepentingan pasangan supaya hati nurani mereka dipandu oleh hukum Tuhan. Kesukaran yang wujud dalam dan ketahanan yang diperlukan untuk mengawal selia kelahiran secara sedar dengan kaedah ini dibincangkan, walaupun sebahagian besarnya dalam konteks bahagian integral yang dimainkan oleh beban hidup ketika orang Kristian mengikuti "jalan yang sukar" melalui "pintu sempit". Malah, jenis disiplin yang diperlukan untuk mengamalkan kontinensian berkala didakwa memberikan tindakan suami isteri yang sah dengan makna yang lebih mendalam, serta membawa keupayaan pasangan suami isteri untuk menyatakan cinta melalui perbuatan bukan seksual.

John Paul menyatakan banyak faedah lain yang dituntut untuk penggunaan moral NFP, beberapa daripada *Humanae vitae*. Ini termasuk peningkatan kedamaian perkahwinan, kurang mementingkan diri pasangan, peningkatan dan pengaruh yang lebih positif ke atas anak-anak mereka (5 September 1984), dan peningkatan maruah seseorang melalui mengikuti hukum Tuhan. Penggunaan NFP juga dikatakan dapat meningkatkan penghargaan kanak-kanak, dengan memupuk rasa hormat terhadap apa yang dicipta oleh Tuhan.

## Penilaian

### Oleh Pope John Paul II
Buku terakhir Pope John Paul II, *[[Memori dan Identiti]]*, menyebut kepentingan falsafah Thomistik dan teologi doktor Gereja Katolik St. Thomas Aquinas untuk mendapatkan pemahaman yang lebih mendalam tentang penyampaian personalisme (fenomenologi) Paus mengenai *Humanae vitae* dalam Theology of the Body catechesis, kerana beliau melihat batasan pendekatan{ Dia menulis:

### Oleh George Weigel
George Weigel telah menggambarkan Teologi Tubuh sebagai "salah satu penyusunan semula teologi Katolik yang paling berani dalam berabad-abad." Dia seterusnya berkata ia adalah "sejenis bom jangka teologi yang akan diletupkan dengan akibat dramatik, kadang-kadang dalam milenium ketiga Gereja." Weigel percaya bahawa ia hampir tidak mula "membentuk teologi, khutbah, dan pendidikan agama Gereja" tetapi apabila ia "ia akan memaksa perkembangan dramatik pemikiran tentang hampir setiap tema utama dalam Pengakuan Iman."

Weigel juga menyedari halangan utama kepada teologi badan. Pope sangat sukar untuk dibaca dan difahami: "Ketumpatan bahan John Paul adalah salah satu faktor. Kesusasteraan sekunder yang mampu menterjemahkan pemikiran John Paul ke dalam kategori yang boleh diakses dan perbendaharaan kata amat diperlukan." Dan, Weigel percaya, pandangan liberal yang dominan mengenai isu-isu seperti hak wanita, kawalan kelahiran, pengguguran dan perceraian juga merupakan penghalang kepada "teologi badan" untuk dikenali atau diterima.

Banyak kebimbangan Weigel berkenaan dengan dapat memahami set Khalayak Umum Rabu mengenai Teologi Tubuh telah ditangani dalam terjemahan baru, *Man and Woman He Created Them: A Theology of the Body* (2006, Michael Waldstein, penterjemah). Salah satu kelemahan versi bahasa Inggeris terdahulu ialah penterjemah yang berbeza digunakan pada masa yang berbeza-beza dalam tempoh yang lama ceramah Khalayak diberikan. Oleh itu, ia berlaku sekali-sekala bahawa istilah yang sama akan diterjemahkan secara berbeza daripada satu ceramah dengan yang lain. Terjemahan baharu itu telah membetulkan masalah itu di samping disahkan dengan mempunyai akses kepada nota asal John Paul dalam bahasa Poland, bukannya hanya bahasa Itali yang digunakan dalam ceramah Khalayak.

### Oleh Christopher West
Dalam bukunya "Theology of the Body Explained" Christopher West, yang telah mengajar teologi John Paul tentang tubuh sejak akhir 1990-an, menulis, "TOB John Paul paling kerap dilontarkan sebagai katekis panjang tentang perkahwinan dan cinta seksual. Sudah tentu begitu, tetapi ia juga "lebih banyak lagi." Melalui percintaan dua manusia, John Paul's spp. Katekese Paul II menerangi keseluruhan rancangan Tuhan untuk kehidupan manusia dari asal hingga eschaton dengan cahaya ghaib yang indah."

Ahli falsafah-teologi Alice von Hildebrand, balu ahli falsafah-teologi abad ke-20 Dietrich von Hildebrand, menyatakan bahawa Barat "salah faham tradisi Katolik yang tulen", menggalakkan "pendekatan hiper-seksual", "meletakkan terlalu banyak penekanan pada tubuh dalam budaya yang digilai], di mana segala-galanya mempunyai "kegilaan pada badan] dan [kegilaan]. rock and roll" yang "jauh dari semangat keras Perjanjian Baru", dan menggunakan "bahasa longgar". Alice memetik "kritikan Barat" Dr David Schindler bahawa Barat menggunakan "perlambangan phallic untuk menggambarkan lilin Paskah". Alice membezakan Barat dan Dietrich.

### Oleh John Cornwell
Dalam catatannya tentang pemerintahan John Paul II, pengarang John Cornwell berkata tentang Theology of the Body: "Karya ini, yang merupakan, dalam pandangan beberapa penyokong paus yang berminat, warisan penting John Paul kepada dunia, mungkin paling tidak berpengaruh."

### Oleh Charles Curran
Ahli teologi moral Katolik yang membangkang Charles E. Curran, menulis dalam bukunya *The Moral Theology of Pope John Paul II,* mengatakan audiens hari Rabu paus tidak mungkin difahami oleh kebanyakan mereka yang hadir pada masa itu: "Sejujurnya, ceramah-ceramah itu nampaknya tidak sesuai untuk majlis itu. Mereka agak teori, umum dan setiap bahagiannya terlalu terperinci. adalah sukar untuk memahami maksud penuh mana-mana ceramah pendek tanpa melihat gambaran keseluruhannya, saya yakin kebanyakan mereka yang hadir di khalayak tidak mengikut apa yang paus katakan. Curran juga menyatakan bahawa ceramah-ceramah sebegitu mempunyai "sedikit atau tiada kepentingan dari sudut pandangan ajaran yang berwibawa," dan bahawa paus nampaknya tidak mengetahui tentang kesarjanaan alkitabiah kontemporari dan tidak menyebut mana-mana sarjana kontemporari dalam apa jua jenis.

Curran juga percaya Teologi Badan "jelas tidak boleh berfungsi sebagai teologi untuk semua orang dan semua badan", dan bahawa "terdapat ramai orang yang 'makna perkahwinan' badan yang dia kembangkan tidak sesuai. Seperti banyak utopia, orang tua hilang. Tetapi yang paling jelas mereka yang belum berkahwin - orang yang bujang, orang yang homoseksual dan janda. keperawanan dan membujang boleh difahami dalam istilah ideanya tentang 'makna perkahwinan' badan, tetapi hujah-hujah ini tidak meyakinkan." Dari segi positif, Curran berkata paus "sangat menyokong kesaksamaan lelaki dan wanita dalam perkahwinan dan secara jelas menentang sebarang subordinasi wanita kepada lelaki."

Thomas Petri, OP berkata, "Charles Curran boleh dimaafkan kerana kritikannya yang bertentangan kerana ia dibuat sebelum penerbitan terjemahan Waldstein."

### Oleh Kenneth L. Woodward
Editor agama untuk *[[Newsweek]]*, Kenneth L. Woodward, telah menyifatkan Theology of the Body John Paul sebagai "pandangan yang sangat romantis dan tidak realistik tentang seksualiti manusia".

### Oleh Sebastian Moore, OSB
Benedictine Sebastian Moore, seorang kontroversial ahli teologi moral Katolik yang sering mengkritik beberapa ajaran Katolik, menyatakan ketidaksetujuannya secara terbuka dengan *Teologi Tubuh*. Moore mengkritik perkara yang dia anggap sebagai kekurangan hubungan dengan orang sebenar dalam kehidupan sebenar mereka. Secara khusus dia menyatakan bahawa sementara paus merenungkan ketidaklengkapan penting tubuh dalam kejantanan dan kewanitaannya dan tentang misteri penyatuan dua dalam satu daging, dia tidak bercakap secara khusus tentang pelbagai pengalaman konkrit dari perbuatan seksual itu sendiri. Moore juga berhujah bahawa dalam perbincangannya yang berlarutan tentang "keaiban" Adam dan Hawa di Taman Eden apabila mereka menyedari ketelanjangan mereka, paus secara asasnya salah memahami apa yang dikatakan oleh cerita itu. Dalam akaun Kejadian, menurut Moore, "ialah rasa malu yang menetapkan pentas untuk nafsu", tetapi "dalam akaun paus, ia adalah sebaliknya: nafsu menjana rasa malu."

### Oleh Georg Schelbert
Ahli teologi Georg Schelbert, dari University of Fribourg di Switzerland, mengkritik Teologi Tubuh kerana penggunaan Kitab Suci yang sangat selektif. Schelbert berhujah bahawa adalah jelas bahawa kisah-kisah alkitabiah tentang bapa-bapa dalam Perjanjian Lama dengan jelas membenarkan poligami, bertentangan dengan pernyataan John Paul bahawa poligami "secara langsung menolak rancangan Tuhan seperti yang dinyatakan pada mulanya." Dia juga menyatakan bahawa, dalam perbincangan John Paul tentang perceraian, "tidak ada satu perkataan pun yang dikatakan tentang apa yang dipanggil keistimewaan Pauline (atau tentang lanjutan keistimewaan itu, yang untuk masa yang lama secara palsu dipanggil 'Petrine') yang melonggarkan kesimpulan yang ketat ini".

## Lihat juga
*Feminisme baharu
*Agama dan seksualiti#Kristian
*Lelaki dan perempuan dia cipta mereka: ke arah jalan dialog tentang persoalan identiti jantina dalam pendidikan
* Naturisme Kristian#Vatican

## Rujukan

## Bacaan lanjut
* 
*00an
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*{{cite book|last=Grabowski|first=John|title=Sex and Virtue: An Introduction to Sexual Ethics (Catholic Moral Thought, Volume 2)|year=2003|publisher=CUA Press|isbn=9780813213460|url=https://books.google.com/bookus?

## Pautan luar
*Khalayak Umum: ''Theology of the Body'' John Paul II. Ringkasan setiap syarahan.