Sexenio (Mexico)

***Sexenio*** ialah istilah popular untuk tempoh jawatan bagi Presiden Mexico. Di bawah fasal 83 Perlembagaan Mexico, presiden dihadkan kepada satu penggal enam tahun, dan tiada sesiapa pun yang memegang jawatan itu, walaupun secara sementara, dibenarkan untuk bertanding atau memegang jawatan itu sekali lagi. Ia menjadi salah satu institusi politik yang paling penting di negara ini, kerana ia merupakan salah satu daripada beberapa batasan penting ke atas pemegang kuasa eksekutif di Mexico, yang kukuh di peringkat tempatan, negeri dan kebangsaan. Sexenio ialah tindak balas terhadap pengalaman pilihan raya semula yang gagal yang berlaku selama lima puluh tahun pertama Mexico sebagai negara merdeka, terutamanya, pada era Porfiriato (1876–1911).

Pada asalnya dikenali sebagai "rancangan sexena" (), matlamat utama  adalah untuk menyediakan laluan yang jelas untuk diikuti bagi tindakan kerajaan semasa penggal jawatan seseorang presiden, dengan niat untuk memenuhi permintaan sosial dan ekonomi yang tidak berpuas hati—terutamanya yang berkaitan dengan pembangunan pertanian, perindustrian dan bandar serta penambahbaikan keadaan kerja yang tidak menentu—yang merupakan punca utama revolusi 1910.

Sebagai tambahan kepada jawatan presiden, gabenor negeri juga menghadapi sekatan ini; tiada sesiapa yang dipilih sebagai gabenor boleh memegang jawatan itu lagi, walaupun secara interim atau pengganti.

## Sejarah

Pada 4 Oktober 1824, Mexico menjadi sebuah republik dengan pengisytiharan perlembagaan persekutuannya yang pertama, yang mana, pada fasal 74, membenarkanKuasa Eksekutif Tertinggi Persekutuan ke atas seorang individu yang akan digelar presiden Negeri Mexico Bersatu, secara de jure mewujudkan jawatan untuk kali pertama. Pada fasal 95, ia telah menetapkan tempoh empat tahun jawatan untuk presiden, manakala fasal 77 melarang mereka dipilih semula untuk penggal berikutnya serta-merta. Walau bagaimanapun, Perlembagaan tidak mempunyai had yang jelas mengenai bilangan penggal seseorang individu boleh berkhidmat sebagai presiden. Presiden pertama Mexico di bawah Perlembagaan ini ialah Guadalupe Victoria yang secara kebetulan ialah satu-satunya yang mempunyai penggal penuh dalam hampir 30 tahun Mexico merdeka.

Pada 30 Disember 1836, pihak konservatif telah menggubal  () sebagai pengganti Perlembagaan Persekutuan 1824 dan menubuhkan sebuah negara kesatuan yang dikenali secara rasmi sebagai Republik Mexico. Pada fasal 1 undang-undang Keempat Perlembagaan Pusat yang baru ini, telah ditetapkan bahawa cabang eksekutif akan dilaksanakan oleh Majistret Agung, yang akan dipanggil Presiden Republik () dan akan kekal memegang jawatan selama lapan tahun, dengan fasal 5 membenarkan kemungkinan pemilihan semula serta-merta. Perlembagaan ini juga tidak mempunyai had yang jelas mengenai bilangan penggal seseorang individu boleh dipilih semula sebagai presiden. Presiden pertama yang dipilih di bawah Undang-undang Perlembagaan 1836 ialah Anastasio Bustamante, memegang jawatan pada 19 April 1837. Bustamante juga pernah berkhidmat sebagai presiden ke-4 (1 Januari 1830–13 Ogos 1832) di bawah Perlembagaan 1824 apabila beliau, sebagai naib presiden, mengambil alih jawatan presiden selepas rampasan kuasa konservatif terhadap Vicente Guerrero.

Selepas diktator Antonio López de Santa Anna digulingkan dalam Revolusi Ayutla, satu siri undang-undang yang dikenali sebagai *[[La Reforma]]* telah diperkenalkan, termasuk Perlembagaan 1857 yang baharu (berdasarkan perlembagaan 1824 yang terdahulu) yang mengehadkan presiden kepada satu penggal empat tahun. Jeneral Porfirio Díaz merampas kuasa dalam Rancangan Tuxtepec, memansuhkan larangan pemilihan semula, dan akhirnya memenangi lapan pilihan raya, antara 1877 dan 1904, sebelum dia digulingkan pada 1911. Tempoh ini, digelar Porfiriato (1876–1911), memburukkan minat orang ramai dalam pilihan raya semula, dan larangan itu diperkenalkan semula tidak lama kemudian. 

Apabila Perlembagaan Mexico 1917 diperkenalkan, presiden dihadkan kepada satu penggal empat tahun. Semasa kepresidenan Plutarco Elías Calles, tempoh jawatan dilanjutkan kepada enam tahun, bermula dengan penggal 1928-1934. Bekas presiden Álvaro Obregón melancarkan kempen yang berjaya untuk mengubah Perlembagaan untuk hanya mengharamkan terma *berturut-turut*. Dia bertanding dalam pilihan raya 1928 dan menang, tetapi telah dibunuh sebelum dia boleh memegang jawatan semula, dan pilihan raya luar kitaran 1929 telah diadakan untuk memilih seseorang untuk berkhidmat sepanjang tempoh itu. Jumlah larangan pemilihan semula presiden telah dikuatkuasakan semula pada tahun 1933, bersama-sama larangan baru pemilihan semula dalam Kongres pada tahun selepas itu. Kempen untuk menamatkan larangan pemilihan semula telah dilancarkan pada 1964 dan 1991, kedua-dua kali tidak berjaya. 

## Kejayaan

Walaupun niat  adalah untuk menghalang pemerintahan diktator presiden, sistem ini tidak berjaya sepenuhnya. Ini sebahagiannya kerana jawatan presiden dimonopoli oleh Parti Revolusi Institusi (PRI) dari 1929 hingga 2000. Dari 1929 hingga 1994, presiden menghampiri penghujung  mereka secara peribadi memilih calon presiden PRI dalam pilihan raya akan datang. Penguasaan PRI sangat mutlak sehingga presiden pada dasarnya memilih penggantinya; dalam kes Plutarco Elías Calles, terdapat bukti kukuh yang menunjukkan bahawa beliau pada dasarnya meneruskan pemerintahan melalui tiga presiden seterusnya dengan menggunakan mereka sebagai boneka, yang membawa kepada tempoh enam tahun untuk dipanggil , bersempena panggilan  Calles (Pemimpin Maksimum). Cengkaman kuasa PRI akhirnya dipatahkan pada pilihan raya 2000, di mana Vicente Fox (PAN) menjadi calon pembangkang pertama yang dipilih sebagai presiden dalam tiga generasi.

Larangan pemilihan semula begitu berakar umbi dalam politik Mexico sehinggakan, walaupun Fasal 59 Perlembagaan dipinda untuk membenarkan penggubal undang-undang bertanding untuk beberapa penggal berturut-turut, larangan ke atas sebarang jenis pemilihan semula presiden tetap dilaksanakan. Ia juga dirujuk dalam nama jalan di bandar Mexico, seperti  Puerto Peñasco (), nama yang turut terdapat di beberapa bandar lain.

## Perubahan

Di bawah Perlembagaan 1917 yang asal, pelantikan presiden baharu berlaku pada 1 Disember tahun yang sama dengan pilihan raya umum persekutuan, menandakan permulaan  baharu. Walau bagaimanapun, pada 2014, fasal 83 Perlembagaan telah dipinda untuk memindahkan tarikh perasmian ke hadapan kepada 1 Oktober, bermula dengan penggal 2024–2030. Oleh itu, tempoh jawatan Presiden Andrés Manuel López Obrador dikurangkan dua bulan, menjadi satu-satunya  sehingga kini tanpa jumlah kitaran enam tahun penuh (). Kelebihan langsung dan serta-merta daripada pembaharuan itu ialah pengurangan dalam tempoh kira-kira tiga bulan tempoh peralihan antara kerajaan, iaitu, masa antara pemilihan presiden baharu dan permulaan mereka, yang membolehkan lebih banyak masa bagi pentadbiran yang akan datang untuk menyediakan, menyepadukan dan membentangkan belanjawan persekutuan yang mesti dihantar kepada Kongres sebelum 15 November.

Sebelum pindaan ini, dan kerana 31 Disember ialah tarikh akhir untuk Kongres meluluskan pakej ekonomi tahunan,  pentadbiran yang akan datang mempunyai pengaruh yang terhad pada belanjawan persekutuan dan cenderung untuk banyak bergantung pada data dan ramalan yang disediakan oleh pentadbiran yang akan berakhir. Keadaan ini dibuktikan semasa minggu pertama pentadbiran presiden Ernesto Zedillo, apabila pendahulunya, Carlos Salinas de Gortari, dituduh memanipulasi data ekonomi untuk mengekalkan imej kemakmuran dan kestabilan ekonomi pada bulan-bulan terakhir pentadbirannya, mengakibatkan krisis kewangan utama yang mempunyai kesan negatif sepanjang zaman presiden Zedillo. 

## Lihat juga

* Quinquennat, penggal lima tahun presiden Perancis yang boleh diperbaharui
* *[[Undang-undang Herodes|La ley de Herodes]]*
* Had tempoh
* Tempoh jawatan

## Sumber

## Pautan luar

* http://www.globalsecurity.org/military/world/mexico/president.htm
* http://www.sjsu.edu/faculty/watkins/mexhist01.htm