Chinilpa

***' () merujuk kepada orang Korea yang mengkhianat atau menjadi tali barut kepada [[Empayar Jepun]]. Sesetengah daripada mereka menyumbang kepada atau mendapat manfaat daripada [[penjajahan Jepun di Korea]], manakala sebahagian lagi secara aktif bekerja menentang [[gerakan kemerdekaan Korea]]. Orang-orang tersebut kini dianggap oleh sebahagian besar rakyat Korea sebagai pembelot dengan Jepun, dan oleh itu pengkhianat kepada Korea. Selain itu, istilah ***' () juga digunakan untuk menggambarkan tali barut. Kedua-dua istilah ini boleh dianggap sebagai istilah penghinaan.

Contoh individu sebegini termasuk ahli-ahli *[[Iljinhoe]]* atau Lima Pengkhianat Eulsa.

Pendakwaan terhadap pembelot Korea bermula selepas pembebasan Korea, walaupun proses itu terganggu oleh pemimpin Korea Selatan, Syngman Rhee. Pendakwaan di Korea Selatan disambung semula selepas proses demokratisasi secara beransur-ansur pada tahun 1980-an dan 1990-an. Undang-undang pertama yang menangani pembelot diluluskan di Korea Selatan pada tahun 2005 iaitu Undang-Undang Khas untuk Menebus Harta Pengkhianat pro-Jepun.

## Sejarah
### Zaman kolonial
Walaupun istilah ini kini membawa maksud “[pengkhianat] negara”, hanya sebahagian kecil daripada pengkhianat awal yang bertindak semata-mata untuk kepentingan peribadi. Kebanyakan pegawai tinggi yang bersubahat dengan Jepun pada peringkat awal percaya bahawa tindakan mereka adalah demi kepentingan terbaik negara, terutama ketika Korea sedang berusaha menyesuaikan diri dengan dunia moden.

Pengkhianat ini merupakan salah satu daripada beberapa kelompok yang wujud pada masa itu. Mereka dibezakan oleh keinginan untuk memodenkan Korea mengikut corak atau model negara lain, contohnya kelompok yang berpihak kepada Rusia, Cina, Amerika dan sebagainya.

Istilah *Chinilpa* sendiri tidak wujud pada masa penjajahan, tetapi hanya dicipta pada tahun 1966 oleh sarjana Im Chongguk (1929–1989).

### Pembebasan Korea
Selepas pembebasan Korea, Jeneral Amerika Douglas MacArthur pada mulanya mencadangkan agar pihak berkuasa kolonial Jepun dan pegawai Korea yang dilatih oleh mereka terus mengurus pentadbiran Korea sehingga rakyat tempatan dapat dilatih untuk menggantikan mereka.

Walaupun kemarahan rakyat Korea menyebabkan sebahagian daripada pegawai Jepun dibuang, ramai pengkhianat Korea dapat mengekalkan jawatan mereka. Sama seperti pendekatan Amerika Syarikat yang tidak sepenuhnya menyingkirkan Nazi di Jerman dan membalik haluan di Jepun, Pentadbiran Tentera Amerika di Korea percaya bahawa pegawai pengkhianat ini berguna, terutama dengan wujudnya Perang Dingin dan ketidaktentuan politik di Semenanjung Korea.

Pada tahun 1948, Jawatankuasa Khas Pendakwaan Penjenayah Anti-Negara (*banmin teugwi*; 반민특위) ditubuhkan untuk mendakwa pengkhianat. Jawatankuasa ini menangani 682 kes; 559 kes dihantar kepada pejabat pendakwa khas, yang mengeluarkan pertuduhan dalam 221 kes. Mahkamah khas mengadili 38 kes, dan 12 orang dijatuhi hukuman. Seorang dijatuhi hukuman mati, 18 lagi digantung hak sivil, enam dibebaskan, manakala dua lagi didapati bersalah tetapi dikecualikan daripada hukuman. Mahkamah Agung menggantung pelaksanaan hukuman pada Mac 1950, sejurus sebelum Perang Korea bermula.

Bagaimanapun, diktator ketika itu, Syngman Rhee mensabotaj dan membubarkan *banmin teugwi*. Di bawah rejim Rhee dan kerajaan-kerajaan seterusnya sebelum Republik Keenam, ramai bekas pengkhianat terus menikmati kekayaan dan kuasa seperti ketika zaman penjajahan Jepun. Rhee melantik banyak bekas pengkhianat dalam kerajaan dan tentera untuk menentang Korea Utara dan pengaruh komunis di Korea Selatan. Bahkan diktator terkenal seterusnya, Park Chung Hee sendiri adalah bekas tali barut yang pernah berkhidmat dalam sistem tentera Jepun. Semasa Perang Dingin, pengkhianat Korea ini menjadi topik agak tabu kerana ramai pegawai pada masa itu pernah menjadi tali barut, dan mengkritik tali barut boleh dianggap sebagai mempersoalkan keabsahan rejim. Tekanan yang sama juga dikenakan kepada sesetengah tokoh sastera yang pernah bersubahat dengan Jepun.

Kajian awal mengenai pengkhianat Korea dilakukan oleh sarjana Im Chongguk (1929–1989). Karya beliau pada tahun 1966, *Ch'inil Munhak-ron* (친일문학론; Kajian Mengenai Kesusasteraan Pro-Jepun), memecah kesunyian mengenai topik ini. Walaupun karya itu kurang terkenal pada masa itu, artikel-artikel berkaitan mula muncul pada akhir 1970-an, dan pada 1980-an, Im mula menerbitkan karya lebih sistematik mengenai pengkhianat Korea secara umum, bukan hanya dalam bidang sastera. Semangat Im untuk meneliti sejarah gelap negara tidak begitu popular pada zamannya, tetapi menjelang 1990-an, legasinya kukuh dan topik ini diterima lebih meluas oleh masyarakat Korea Selatan. Walau bagaimanapun, stigma lama masih wujud dalam akademik, kerana ramai sarjana arus perdana enggan meneliti subjek yang dianggap "tidak relevan dan memalukan", dan minat serta penulisan mengenai pengkhianat Korea banyak datang daripada sarjana muda, penyelidik bebas, pengkritik sastera, dan wartawan.

## Tindakan kerajaan mutakhir
Pada 29 Ogos 2005, sebuah organisasi sivik, Institut Penyelidikan Aktiviti Pengkhianat, mendedahkan senarai 3,094 suspek tali barut atau pengkhianat Korea, termasuk Park Chung Hee, bekas presiden Korea; Kim Seong-su, bekas penerbit *[[Dong-A Ilbo]]* dan pengasas Universiti Korea; serta Bang Eung-mo, bekas presiden *[[Chosun Ilbo]]*.

Pada 6 Disember 2006, suruhanjaya presiden Korea Selatan, iaitu Suruhanjaya Siasatan Harta Pengkhianat Pro-Jepun, mendedahkan senarai rasmi pertama yang merangkumi 106 individu dari tahun 1904 hingga Gerakan Satu Mac 1919, termasuk empat daripada Lima Pengkhianat Eulsa.

Pada 18 Ogos 2006, suruhanjaya itu memulakan siasatan sebelum menyita harta yang diperoleh tali barut semasa penjajahan Jepun.

Pada 2 Mei 2007, kerajaan Korea Selatan mengumumkan rancangan untuk menyita aset yang diperoleh oleh pengkhianat pro-Jepun semasa pemerintahan Jepun, iaitu tanah bernilai 3.6 bilion won (AS$3.9 juta, €2.8 juta) daripada waris sembilan pengkhianat pro-Jepun. Pada 13 Ogos 2007, suruhanjaya memutuskan untuk menyita kira-kira 1 juta meter persegi tanah bernilai 25.7 bilion won yang kini dimiliki oleh waris sepuluh pengkhianat pro-Jepun lain.

Pada 17 September 2007, suruhanjaya mendedahkan senarai kedua seramai 202 pengkhianat yang memberi tumpuan kepada tokoh pro-Jepun antara 1919 dan 1937. Senarai itu termasuk Song Byeong-jun, yang menghantar surat kepada kerajaan Jepun meminta penggabungan; Lee Ji-yong, salah seorang daripada Lima Pengkhianat Eulsa; Lee Doo-hwang, yang terlibat dalam pembunuhan Permaisuri Myeongseong pada 1895 dan kemudian menjadi gabenor Wilayah Jeolla Utara; novelis Yi In-jik, penulis *Hyeoleuinu* (Air Mata Berdarah); Yoo Hak-ju, ahli majlis *[[Iljinhoe]]*; Bae Jeong-ja, anak angkat Residen Jeneral Korea pertama yang menjadi mata-mata aktivis kemerdekaan dan merekrut wanita penghibur; serta Park Je-bin, yang menubuhkan kumpulan penghormatan untuk upacara pengebumian Ito pada 1926. Pada hari yang sama, mahkamah pentadbiran Seoul menolak tuntutan undang-undang untuk memadam nama anak dan cucu Daewon-gun (bapa Gojong, Maharaja Korea) dari senarai yang didakwa hadir semasa menandatangani Perjanjian Pengilhakan Jepun-Korea sebagai wakil keluarga diraja.

Senarai rasmi bagi tempoh paling kontroversial (1937–1945), yang mungkin mengandungi individu yang memainkan peranan penting dalam pembangunan Korea Selatan selepas kemerdekaan dan disenaraikan dalam senarai 2005 Institut Penyelidikan Aktiviti Pengkhianat, belum didedahkan setakat September 2007.

Sejak penggubalan Undang-Undang Khas Pemeriksaan Bersubahat dengan Imperialisme Jepun pada 2004 dan Undang-Undang Khas untuk Menebus Harta Pengkhianat Pro-Jepun pada 2005, jawatankuasa telah menyediakan senarai 452 pengkhianat pro-Jepun dan memeriksa tanah milik 109 daripada mereka. Jumlah keseluruhan tanah dianggarkan 13.1 juta meter persegi, bernilai hampir 100 bilion won.

Harta yang disita akan diperuntukkan, dengan keutamaan untuk menghargai rakyat Korea yang menyumbang kepada kemerdekaan Korea daripada Jepun.

## Lihat juga
* Jenayah perang Jepun
* Sentimen anti-Jepun di Korea
* Lima Pengkhianat Eulsa
* Pertikaian Jepun–Korea
* Hubungan Jepun–Korea
* Pengkhianat bangsa

## Catatan

## Pautan luar
*Special Law on the Inspection of Collaborations for the Japanese Imperialism
*Presidential Committee for the Inspection of Collaborations for Japanese Imperialism
*Investigative Commission on Pro-Japanese Collaborators' Property