Inisiatif Jalur dan Jalan

**Inisiatif Jalur dan Jalan**, atau **Inisiatif Jalur dan Laluan** (, singkatan: **BRI** atau **B&R**), atau dikenali di negara China sebagai **Sejalur Sejalan** atau  (**OBOR** / **1B1R**), merupakan strategi pembangunan infrastruktur global yang diguna pakai oleh kerajaan China pada 2013 untuk melabur di lebih 150 negara dan organisasi antarabangsa. Ia dianggap sebagai mercu dasar luar pemimpin China Xi Jinping. BRI merupakan komponen utama "Diplomasi Negara Besar" Xi  yang mendorong negara China untuk mengambil alih peranan kepimpinan yang lebih besar untuk hal ehwal global selaras dengan peningkatan kuasa dan statusnya. Malah, ia telah diibaratkan dengan Rancangan Marshall Amerika. , 155 buah negara telah disenaraikan sebagai telah mendaftar dengan BRI. Negara-negara yang mengambil bahagian membentuk hampir 75% daripada penduduk dunia dan menyumbang lebih separuh daripada KDNK seluruh dunia. 

Xi mula-mula mengumumkan strategi ini sebagai **Jalur Ekonomi Laluan Sutera** semasa lawatan rasmi ke Kazakhstan pada September 2013. "Jalur" bererti Jalur Ekonomi Laluan Sutera, iaitu cadangan laluan darat untuk pengangkutan jalan raya dan kereta api melalui negara-negara Asia Tengah yang dilingkungi daratan di sepanjang laluan perdagangan bersejarah yang terkenal di Wilayah Barat; manakala "Jalan" pula bererti Jalan Sutera Maritim Abad Ke-21, iaitu laluan laut Indo-Pasifik melalui Asia Tenggara ke Asia Selatan, Timur Tengah dan Afrika.  Contoh pelaburan infrastruktur Inisiatif Jalur dan Jalan termasuk pelabuhan, bangunan pencakar langit, jalan kereta api, jalan raya, jambatan, lapangan terbang, empangan, stesen janakuasa arang batu, dan terowong kereta api.

Banyak negara menentang Inisiatif Jalur dan Jalan (Belt and Road Initiative, BRI) China kerana beberapa sebab utama. Salah satu kebimbangan utama mengenai BRI ialah risiko "perangkap hutang". China menawarkan pinjaman besar kepada negara-negara membangun untuk membiayai projek infrastruktur, tetapi kadar faedah dan syarat pembayaran balik sering membebankan. Jika sesebuah negara gagal membayar hutangnya, mereka mungkin terpaksa menyerahkan aset strategik kepada China. Contohnya, Sri Lanka terpaksa menyerahkan Pelabuhan Hambantota kepada China dalam pajakan selama 99 tahun kerana gagal membayar hutang yang ditanggung untuk membina pelabuhan tersebut.Beberapa pemimpin negara telah menyuarakan kebimbangan mengenai syarat perjanjian yang dianggap berat sebelah dan lebih menguntungkan China. Bekas Perdana Menteri Malaysia, Mahathir Mohamad, mengkritik projek BRI sebagai terlalu membebankan negara-negara kecil dan menyatakan bahawa Malaysia mungkin terjerumus ke dalam perangkap hutang jika meneruskan projek tersebut. Begitu juga, Presiden Tanzania, John Magufuli, menyifatkan perjanjian BRI sebagai "eksploitasi" dan "berat sebelah", di mana China menetapkan syarat pinjaman yang sukar diterima.Salah satu kritikan utama terhadap BRI ialah kurangnya ketelusan dalam perjanjian yang dibuat antara China dan negara-negara penerima. Banyak projek BRI dikaitkan dengan dakwaan rasuah, di mana kontrak diberikan kepada syarikat China tanpa proses tender yang adil. Ini menimbulkan kebimbangan bahawa projek-projek tersebut lebih menguntungkan golongan elit politik tempatan dan syarikat China berbanding rakyat di negara penerima.

## Objektif

### Latar belakang
Inisiatif ini telah diumumkan oleh setiausaha agung Parti Komunis China (PKC) dan pemimpin tertinggi negara Xi Jinping pada September dan Oktober 2013 semasa lawatan ke Kazakhstan dan Indonesia, dan selepas itu dipromosikan oleh perdana menteri China Li Keqiang semasa lawatan negara ke Asia dan Eropah. Inisiatif ini diberi penekanan oleh media negara China, dan telah menjadi sering dipaparkan dalam akhbar *[[Harian Rakyat]]* menjelang tahun 2016.

Objektif yang dinyatakan adalah "membina pasaran besar yang bersatu dan menggunakan sepenuhnya pasaran antarabangsa dan domestik melalui pertukaran budaya dan integrasi, meningkatkan persefahaman dan kepercayaan sesama negara anggota demi menghasilkan corak aliran masuk modal yang inovatif, pengumpulan bakat, dan pangkalan data teknologi." BRI menangani "jurang infrastruktur" dan dengan itu berpotensi untuk mempercepatkan pertumbuhan ekonomi di seluruh Asia Pasifik, Afrika dan Eropah Tengah dan Timur . Laporan daripada Majlis Pencen Dunia (WPC) menganggarkan bahawa Asia, tidak termasuk China, memerlukan sehingga AS$900&nbsp;bilion pelaburan infrastruktur setahun sepanjang "dekad akan datang" (2020-an), kebanyakannya dalam bentuk instrumen hutang, iaitu melebihi kadar perbelanjaan infrastruktur semasa sebanyak 50%. Keperluan yang tinggi untuk modal jangka panjang menjadi sebab ramai pemimpin negara Asia dan Eropah Timur "tidak segan menyatakan minat untuk menyertai institusi kewangan antarabangsa baharu ini yang memberi tumpuan semata-mata kepada 'aset nyata' dan pertumbuhan ekonomi yang berpaksikan infrastruktur".

Tumpuan awal adalah pelaburan infrastruktur, pendidikan, bahan binaan, kereta api dan lebuh raya, automotif, hartanah, grid elektrik, dan besi waja. Sudah terdapat beberapa anggaran yang menyatakan Inisiatif Jalur dan Jalan sebagai salah satu projek infrastruktur dan pelaburan terbesar dalam sejarah, meliputi lebih daripada 68 negara, termasuk 65% daripada penduduk dunia dan 40% daripada KDNK global setakat tahun 2017. Projek ini dibina di atas laluan perdagangan lama yang pernah menghubungkan China ke barat, laluan yang pernah dilalui oleh Marco Polo dan Ibn Battuta di utara dan laluan ekspedisi maritim Laksamana Zheng He dari dinasti Ming di selatan. Inisiatif Jalur dan Jalan kini merujuk kepada keseluruhan kawasan bekas laluan perdagangan "Laluan Sutera" yang bersejarah, yang telah digunakan secara berterusan pada zaman dahulu.

Walaupun dipandang serong oleh sesetengah negara, terutamanya Amerika Syarikat, sebagai anasir pengaruh China, namun BRI juga dilihat sebagai penciptaan enjin pertumbuhan global baharu dengan menghubungkan dan merapatkan lagi negara-negara Asia, Eropah dan Afrika.

Di "jalan sutera maritim" yang sudah dijadikan laluan untuk lebih separuh daripada semua kontena di dunia, sedang dilangsungkan usaha pemerluasan pelabuhan laut dalam, pembinaan hab logistik dan pewujudan laluan trafik baharu di kawasan pedalaman. Jalan sutera maritim berjalan dengan sambungannya dari pantai China ke selatan, menghubungkan Hanoi, Kuala Lumpur, Singapura dan Jakarta, kemudian ke barat menghubungkan ibu kota Sri Lanka di Colombo dan Malé, ibu kota Maldives, dan seterusnya ke Timur Afrika, dan bandar Mombasa, di Kenya. Dari sana hubungan itu bergerak ke utara ke Djibouti, melalui Laut Merah dan Terusan Suez ke Mediterranean, dengan itu menghubungkan Haifa, Istanbul dan Athens, ke rantau Adriatik Atas ke hab Itali utara Trieste, dengan pelabuhan bebas antarabangsanya dan sambungan kereta api ke Eropah Tengah dan Laut Utara.

Natijahnya, Poland, negara-negara Baltik, Eropah Utara dan Eropah Tengah juga disambungkan ke jalan sutera maritim dan dihubungkan secara logistik ke Afrika Timur, India dan China melalui pelabuhan Adriatik dan . Secara keseluruhannya, sambungan kapal untuk pengangkutan kontena antara Asia dan Eropah akan disusun semula. Berbeza dengan trafik Asia Timur yang lebih panjang melalui Eropah barat laut, laluan laut selatan melalui Terusan Suez menuju persimpangan Trieste menyingkatkan tempoh perjalanan sebanyak sekurang-kurangnya empat hari.

## Rujukan