Undang-undang Amerika Syarikat

Undang-undang Amerika Syarikat terdiri daripada banyak peringkat bentuk undang-undang yang dikodifikasikan dan tidak dikodkan, yang mana yang paling penting ialah Perlembagaan negara, yang menetapkan asas kerajaan persekutuan Amerika Syarikat, serta pelbagai kebebasan awam. Perlembagaan menetapkan sempadan undang-undang persekutuan, yang terdiri daripada Akta Kongres, perjanjian yang disahkan oleh Senat, peraturan yang diisytiharkan oleh cabang eksekutif, dan undang-undang kes yang berasal daripada badan kehakiman persekutuan. Kod Amerika Syarikat ialah penyusunan dan pengekodan rasmi undang-undang berkanun persekutuan am dan tetap.

Undang-undang dan perjanjian persekutuan, selagi ia mengikut Perlembagaan, mendahului undang-undang negeri dan wilayah yang bercanggah di 50 negeri A.S. dan di wilayah tersebut. Walau bagaimanapun, skop preemption persekutuan adalah terhad kerana skop kuasa persekutuan tidak universal. Dalam dwi kedaulatansistem federalisme Amerika (sebenarnya tiga pihak kerana adanya reservasi India), negeri-negeri adalah kedaulatan pleno, masing-masing dengan perlembagaan mereka sendiri, manakala kedaulatan persekutuan hanya memiliki kuasa tertinggi terhad yang dinyatakan dalam Perlembagaan. Malah, negeri boleh memberikan hak yang lebih luas kepada warganegaranya daripada Perlembagaan persekutuan selagi mereka tidak melanggar mana-mana hak perlembagaan persekutuan. Oleh itu undang-undang A.S. (terutamanya "undang-undang hidup" sebenar kontrak, tort, harta, jenayah, dan undang-undang keluarga yang dialami oleh majoriti rakyat pada asas sehari-hari) terdiri terutamanya daripada undang-undang negeri, yang boleh dan sangat berbeza. dari satu negeri ke negeri seterusnya.

Di kedua-dua peringkat persekutuan dan negeri, dengan pengecualian sistem perundangan Louisiana, undang-undang Amerika Syarikat sebahagian besarnya berasal daripada sistem undang-undang biasa undang-undang Inggeris, yang berkuat kuasa di Amerika British pada masa Perang Revolusi Amerika. Walau bagaimanapun, undang-undang Amerika telah jauh menyimpang daripada nenek moyang Inggerisnya dari segi bahan dan prosedur dan telah menggabungkan beberapa inovasi undang-undang sivil.

## Tinjauan umum

### Sumber-sumber undang-undang
Di Amerika Syarikat, undang-undang itu diperoleh daripada lima sumber: undang-undang perlembagaan, undang-undang berkanun, perjanjian, peraturan pentadbiran dan undang-undang biasa (yang termasuk undang-undang kes).

### Keberperlembagaanan
Apabila Kongres menggubal statut yang bercanggah dengan Perlembagaan, mahkamah negeri atau persekutuan boleh memutuskan undang-undang itu tidak berperlembagaan dan mengisytiharkannya tidak sah.

Terutamanya, statut tidak hilang secara automatik semata-mata kerana didapati bertentangan dengan perlembagaan; ia mungkin, walau bagaimanapun, dipadamkan oleh statut berikutnya. Banyak statut persekutuan dan negeri kekal dalam buku selama beberapa dekad selepas ia diputuskan sebagai melanggar perlembagaan. Walau bagaimanapun, di bawah prinsip *[[stare decisis]]*, tiada mahkamah rendah yang waras akan menguatkuasakan statut yang tidak berperlembagaan, dan mana-mana mahkamah yang berbuat demikian akan diterbalikkan oleh Mahkamah Agung. Sebaliknya, mana-mana mahkamah yang enggan menguatkuasakan statut perlembagaan (di mana perlembagaan sedemikian telah diwujudkan dengan nyata dalam kes-kes terdahulu) akan berisiko dibatalkan oleh Mahkamah Agung.

### Undang-undang biasa Amerika
Amerika Syarikat dan kebanyakan negara Komanwel adalah pewaris tradisi undang-undang common law undang-undang Inggeris. Amalan tertentu yang secara tradisinya dibenarkan di bawah undang-undang biasa Inggeris telah diharamkan secara nyata oleh Perlembagaan, seperti bill of attainder dan waran geledah am.

Sebagai mahkamah undang-undang biasa, mahkamah A.S. telah mewarisi prinsip *stare decisis*. Hakim Amerika, seperti hakim undang-undang biasa di tempat lain, bukan sahaja menggunakan undang-undang, mereka juga membuat undang-undang, sehingga keputusan mereka dalam kes di hadapan mereka menjadi contoh untuk keputusan dalam kes masa depan.

Bahan sebenar undang-undang Inggeris secara rasmi "diterima" ke Amerika Syarikat dalam beberapa cara. Pertama, semua negeri A.S. kecuali Louisiana telah menggubal "statut penerimaan" yang secara amnya menyatakan bahawa undang-undang biasa England (terutamanya undang-undang yang dibuat oleh hakim) adalah undang-undang negeri itu sehingga ia tidak bertentangan dengan undang-undang domestik atau keadaan pribumi. Sesetengah statut penerimaan mengenakan tarikh akhir tertentu untuk penerimaan, seperti tarikh penubuhan jajahan, manakala yang lain sengaja tidak jelas. Oleh itu, mahkamah A.S. kontemporari sering menyebut kes pra-Revolusi apabila membincangkan evolusi prinsip undang-undang biasa buatan hakim kuno ke dalam bentuk modennya, seperti kewajipan penjagaan yang lebih tinggi yang secara tradisinya dikenakan ke atas pembawa biasa.

Kedua, sebilangan kecil statut British penting yang berkuat kuasa pada masa Revolusi telah dilakonkan semula secara bebas oleh negara-negara A.S. Dua contoh ialah Statut Penipuan (masih dikenali secara meluas di A.S. dengan nama itu) dan Statut 13 Elizabeth (nenek moyang Akta Pemindahan Penipuan Seragam). Statut Inggeris sebegini masih sering disebut dalam kes kontemporari Amerika yang mentafsir keturunan Amerika moden mereka.

Walaupun terdapat statut penerimaan, kebanyakan undang-undang lazim Amerika kontemporari telah menyimpang dengan ketara daripada undang-undang lazim Inggeris. Walaupun mahkamah pelbagai negara Komanwel sering dipengaruhi oleh keputusan masing-masing, mahkamah Amerika jarang mengikuti preseden pasca Revolusi dari England atau Komanwel British.

Pada awalnya, mahkamah Amerika, walaupun selepas Revolusi, sering menyebut kes Inggeris kontemporari, kerana keputusan rayuan daripada banyak mahkamah Amerika tidak dilaporkan secara kerap sehingga pertengahan abad ke-19. Peguam dan hakim menggunakan bahan undang-undang Inggeris untuk mengisi jurang. Petikan kepada keputusan Inggeris secara beransur-ansur hilang pada abad ke-19 apabila mahkamah Amerika membangunkan prinsip mereka sendiri untuk menyelesaikan masalah undang-undang rakyat Amerika. Bilangan jilid laporan Amerika yang diterbitkan meningkat daripada lapan belas pada tahun 1810 kepada lebih 8,000 pada tahun 1910. Menjelang tahun 1879 salah seorang perwakilan ke konvensyen perlembagaan California sudah pun mengadu: "Sekarang, apabila kami menghendaki mereka menyatakan sebab-sebab bagi sesuatu keputusan, kami tidak bermaksud mereka akan menulis seratus muka surat terperinci. Kami [tidak] bermaksud begitu mereka akan memasukkan kes-kes kecil, dan mengenakan ke atas negara semua kesusasteraan kehakiman yang baik ini, kerana Tuhan tahu kita sudah cukup dengan perkara itu."

Hari ini, dalam kata-kata profesor undang-undang Stanford Lawrence M. Friedman: "Kes-kes Amerika jarang memetik bahan asing. Mahkamah kadang-kadang memetik satu atau dua klasik British, kes lama yang terkenal, atau mengangguk kepada Blackstone; tetapi undang-undang British semasa hampir tidak pernah mendapat apa-apa perhatian." Undang-undang asing tidak pernah disebut sebagai preseden yang mengikat, tetapi sebagai cerminan nilai bersama tamadun Anglo-Amerika atau bahkan tamadun Barat secara umum.

## Peringkat-peringkat perundangan

### Undang-undang Persekutuan
Undang-undang persekutuan berasal dari Perlembagaan, yang memberikan Kongres kuasa untuk menggubal statut untuk tujuan terhad tertentu seperti mengawal selia perdagangan antara negeri. Kod Amerika Syarikat ialah penyusunan dan pengekodan rasmi statut persekutuan am dan tetap. Banyak statut memberi agensi cawangan eksekutif kuasa untuk mencipta peraturan, yang diterbitkan dalam Daftar Persekutuan dan dikodkan ke dalam Kod Peraturan Persekutuan. Peraturan secara amnya juga mempunyai kuasa undang-undang di bawah doktrin Chevron. Banyak tindakan undang-undang menghidupkan maksud statut atau peraturan persekutuan, dan tafsiran kehakiman tentang makna sedemikian membawa kuasa undang-undang di bawah prinsip *stare decisis*.

Semasa abad ke-18 dan ke-19, undang-undang persekutuan secara tradisinya menumpukan pada kawasan di mana terdapat pemberian kuasa yang nyata kepada kerajaan persekutuan dalam Perlembagaan persekutuan, seperti ketenteraan, wang, hubungan luar negara (terutamanya perjanjian antarabangsa), tarif, harta intelek (khususnya). paten dan hak cipta), dan mel. Sejak permulaan abad ke-20, tafsiran luas bagi Fasal Perdagangan dan Perbelanjaan Perlembagaan telah membolehkan undang-undang persekutuan berkembang ke dalam bidang seperti penerbangan, telekomunikasi, kereta api, farmaseutikal, antitrust dan tanda dagangan. Di sesetengah kawasan, seperti penerbangan dan landasan kereta api, kerajaan persekutuan telah membangunkan skim komprehensif yang mendahului hampir semua undang-undang negeri, manakala di kawasan lain, seperti undang-undang keluarga, sebilangan kecil statut persekutuan (umumnya meliputi situasi antara negeri dan antarabangsa) berinteraksi dengan badan undang-undang negeri yang jauh lebih besar. Dalam bidang seperti undang-undang antitrust, tanda dagangan dan pekerjaan, terdapat undang-undang berkuasa di peringkat persekutuan dan negeri yang wujud bersama antara satu sama lain. Dalam segelintir bidang seperti insurans, Kongres telah menggubal undang-undang dengan jelas menolak untuk mengawal selianya selagi negeri mempunyai undang-undang yang mengawal selianya (lihat contoh, Akta McCarran–Ferguson).

#### Statut

Selepas presiden menandatangani rang undang-undang menjadi undang-undang (atau Kongres menggubalnya atas veto presiden), ia dihantar ke Pejabat Daftar Persekutuan (OFR) Pentadbiran Arkib dan Rekod Negara (NARA) di mana ia diberikan nombor undang-undang, dan disediakan untuk diterbitkan sebagai undang-undang slip. Undang-undang awam, tetapi bukan undang-undang persendirian, juga diberi petikan berkanun undang-undang oleh OFR. Pada penghujung setiap sesi Kongres, undang-undang slip disusun ke dalam jilid terikat yang dipanggil Statut Am Amerika Syarikat, dan ia dikenali sebagai undang-undang sesi. Statut pada Besar membentangkan susunan kronologi undang-undang mengikut susunan yang tepat bahawa ia telah digubal.

Undang-undang awam dimasukkan ke dalam Kod Amerika Syarikat, yang merupakan kodifikasi semua undang-undang am dan tetap Amerika Syarikat. Edisi utama diterbitkan setiap enam tahun oleh Pejabat Penasihat Penyemakan Undang-undang Dewan Rakyat, dan tambahan kumulatif diterbitkan setiap tahun. Kod A.S. disusun mengikut perkara, dan ia menunjukkan status undang-undang semasa (dengan pindaan yang telah dimasukkan dalam teks) yang telah dipinda pada satu atau beberapa kali.

#### Peraturan

Kongres sering menggubal undang-undang yang memberikan kuasa membuat peraturan yang luas kepada agensi persekutuan. Selalunya, Kongres terlalu tersekat untuk merangka statut terperinci yang menerangkan cara agensi itu harus bertindak balas terhadap setiap situasi yang mungkin, atau Kongres percaya pakar teknikal agensi itu bersedia untuk menangani situasi fakta tertentu apabila ia timbul. Oleh itu, agensi persekutuan diberi kuasa untuk mengisytiharkan peraturan. Di bawah prinsip penghormatan Chevron, peraturan biasanya mempunyai kuasa undang-undang selagi ia berdasarkan tafsiran munasabah statut yang berkaitan.

Peraturan diguna pakai menurut Akta Tatacara Pentadbiran (APA). Peraturan pertama kali dicadangkan dan diterbitkan dalam Daftar Persekutuan (FR atau Fed. Reg.) dan tertakluk kepada tempoh ulasan awam. Akhirnya, selepas tempoh untuk ulasan awam dan semakan berdasarkan ulasan yang diterima, versi terakhir diterbitkan dalam Daftar Persekutuan. Peraturan-peraturan tersebut dikodkan dan dimasukkan ke dalam Kod Peraturan-Peraturan Persekutuan (CFR) yang diterbitkan sekali setahun mengikut jadual bergulir.

Selain peraturan yang diisytiharkan secara rasmi di bawah APA, agensi persekutuan juga kerap mengisytiharkan sejumlah besar borang, manual, penyata dasar, surat dan ketetapan. Dokumen-dokumen ini boleh dianggap oleh mahkamah sebagai pihak berkuasa persuasif tentang cara statut atau peraturan tertentu boleh ditafsirkan (dikenali sebagai *Skidmore deference*), tetapi tidak berhak untuk Chevron deference.

#### Undang-undang biasa, undang-undang kes, dan duluan

Tidak seperti keadaan di negeri-negeri, tidak ada statut penerimaan pleno di peringkat persekutuan yang meneruskan undang-undang biasa dan dengan itu memberikan kuasa kepada mahkamah persekutuan untuk merumuskan duluan undang-undang seperti pendahulu bahasa Inggeris mereka. Mahkamah persekutuan adalah semata-mata ciptaan Perlembagaan persekutuan dan Akta Kehakiman persekutuan. Walau bagaimanapun, adalah diterima secara universal bahawa Bapa Pengasas Amerika Syarikat, dengan meletakkan "kuasa kehakiman" kepada Mahkamah Agung dan mahkamah persekutuan rendah dalam Perkara Tiga Perlembagaan Amerika Syarikat, dengan itu memberikan mereka kuasa kehakiman tersirat undang-undang biasa. mahkamah untuk merumuskan duluan persuasif; kuasa ini diterima secara meluas, difahami, dan diiktiraf oleh Bapa Pengasas pada masa Perlembagaan disahkan. Beberapa sarjana undang-undang telah berhujah bahawa kuasa kehakiman persekutuan untuk memutuskan "kes atau kontroversi" semestinya termasuk kuasa untuk memutuskan kesan keutamaan kes dan kontroversi tersebut.

Persoalan yang sukar ialah sama ada kuasa kehakiman persekutuan meluas kepada merumuskan duluan yang mengikat melalui pematuhan ketat kepada peraturan *stare decisis*. Di sinilah tindakan memutuskan sesuatu kes menjadi satu bentuk penggubalan undang-undang yang terhad, dengan itu keputusan mahkamah rayuan akan mengikat dirinya dan mahkamah yang lebih rendah dalam kes akan datang (dan oleh itu juga secara tersirat mengikat semua orang dalam bidang kuasa mahkamah). Sebelum perubahan besar kepada peraturan mahkamah persekutuan pada 2007, kira-kira satu perlima daripada kes rayuan persekutuan telah diterbitkan dan dengan itu menjadi preseden yang mengikat, manakala selebihnya tidak diterbitkan dan hanya mengikat pihak-pihak untuk setiap kes.

Seperti yang ditunjukkan oleh hakim persekutuan Alex Kozinski, duluan yang mengikat seperti yang kita ketahui hari ini sama sekali tidak wujud pada masa Perlembagaan dirangka. Keputusan kehakiman tidak dilaporkan secara konsisten, tepat dan jujur ​​di kedua-dua belah Atlantik (wartawan selalunya menulis semula atau gagal menerbitkan keputusan yang mereka tidak suka), dan United Kingdom tidak mempunyai hierarki mahkamah yang koheren sebelum akhir abad ke-19. Tambahan pula, hakim Inggeris pada abad kelapan belas melanggan teori undang-undang undang-undang semula jadi yang kini sudah lapuk, yang mana undang-undang dipercayai mempunyai kewujudan bebas daripada apa yang dikatakan oleh hakim individu. Hakim melihat diri mereka hanya sekadar mengisytiharkan undang-undang yang sentiasa wujud secara teori, dan bukannya membuat undang-undang. Oleh itu, seorang hakim boleh menolak pendapat hakim lain sebagai hanya pernyataan undang-undang yang salah, dengan cara para saintis selalu menolak kesimpulan masing-masing sebagai pernyataan yang salah mengenai undang-undang sains..

Sebaliknya, menurut analisis Kozinski, peraturan kontemporari sebeluman mengikat menjadi mungkin di A.S. pada abad kesembilan belas hanya selepas penciptaan hierarki mahkamah yang jelas (di bawah Akta Kehakiman), dan permulaan penerbitan *verbatim* tetap keputusan rayuan A.S. oleh West Publishing. Peraturan itu dibangunkan secara beransur-ansur, kes demi kes, sebagai lanjutan daripada dasar awam badan kehakiman mengenai pentadbiran kehakiman yang berkesan (iaitu, untuk melaksanakan kuasa kehakiman dengan cekap). Peraturan duluan yang mengikat secara amnya wajar hari ini sebagai soal dasar awam, pertama, sebagai soal keadilan asas, dan kedua, kerana jika tiada undang-undang kes, ia tidak akan dapat dilaksanakan sepenuhnya untuk setiap isu kecil dalam setiap kes undang-undang untuk diberi taklimat, dihujahkan dan diputuskan daripada prinsip pertama (seperti statut yang berkaitan, peruntukan perlembagaan dan dasar awam asas), yang seterusnya akan mewujudkan ketidakcekapan, ketidakstabilan dan ketidakpastian yang tidak dapat diramalkan, dan dengan itu menjejaskan kedaulatan undang-undang. Bentuk kontemporari peraturan itu diturunkan daripada "percanggahan penting Hakim Louis Brandeis dalam Burnet lwn. Coronado Oil & Gas Co." pada 1932, yang "mengkatalogkan amalan penentangan sebenar Mahkamah dengan cara yang begitu kuat sehingga analisis ketetapan tatapan atendannya serta-merta menganggap kanonik. pihak berkuasa."

Berikut ialah eksposisi tipikal tentang cara dasar awam menyokong peraturan preseden yang mengikat dalam pendapat majoriti 2008 yang ditandatangani oleh Hakim Breyer:Hakim Brandeis pernah memerhatikan bahawa "dalam kebanyakan perkara adalah lebih penting bahawa kedaulatan undang-undang yang terpakai diselesaikan daripada diselesaikan dengan betul." Burnet lwn Coronado Oil & Gas Co. [...] Untuk membatalkan keputusan menyelesaikan satu perkara sedemikian semata-mata kerana kami mungkin percaya bahawa keputusan itu tidak lagi "betul" sudah pasti akan mencerminkan kesediaan untuk mempertimbangkan semula orang lain. Dan kesediaan itu sendiri boleh mengancam untuk menggantikan gangguan, kekeliruan, dan ketidakpastian untuk kestabilan undang-undang yang diperlukan. Kami tidak menemui di sini sebarang faktor yang mungkin mengatasi pertimbangan ini.It is now sometimes possible, over time, for a line of precedents to drift from the express language of any underlying statutory or constitutional texts until the courts' decisions establish doctrines that were not considered by the texts' drafters. This trend has been strongly evident in federal substantive due process dan keputusan Fasal Perdagangan. Orang asli dan konservatif politik, seperti Hakim Bersekutu Antonin Scalia telah mengkritik trend ini sebagai anti-demokratik.

Di bawah doktrin Erie Railroad Co. lwn Tompkins (1938), tiada undang-undang umum persekutuan. Walaupun mahkamah persekutuan boleh mewujudkan undang-undang biasa persekutuan dalam bentuk undang-undang kes, undang-undang tersebut mesti dikaitkan satu cara atau yang lain dengan tafsiran peruntukan, statut atau peraturan perlembagaan persekutuan tertentu (yang sama ada digubal sebagai sebahagian daripada Perlembagaan atau menurut kepada pihak berkuasa perlembagaan). Mahkamah persekutuan tidak mempunyai kuasa pleno yang dimiliki oleh mahkamah negeri untuk hanya membuat undang-undang, yang boleh dilakukan oleh mahkamah persekutuan tanpa adanya peruntukan perlembagaan atau berkanun menggantikan undang-undang biasa. Hanya dalam beberapa kawasan terhad yang sempit, seperti undang-undang maritim, telahkah Perlembagaan secara jelas membenarkan penerusan undang-undang biasa Inggeris di peringkat persekutuan (bermaksud bahawa di kawasan tersebut mahkamah persekutuan boleh terus membuat undang-undang mengikut kehendak mereka, tertakluk kepada batasan *stare decisis*).

Implikasi utama doktrin Erie yang lain ialah mahkamah persekutuan tidak boleh menentukan kandungan undang-undang negeri apabila tiada isu persekutuan (dan dengan itu tiada isu ketuanan persekutuan) dalam sesuatu kes. Apabila mendengar tuntutan di bawah undang-undang negeri menurut bidang kuasa kepelbagaian, mahkamah perbicaraan persekutuan mesti menggunakan undang-undang statutori dan keputusan negeri tempat mereka duduk, seolah-olah mereka adalah mahkamah negeri itu, walaupun mereka percaya bahawa undang-undang negeri yang berkaitan adalah tidak rasional atau hanya dasar awam yang buruk.

Di bawah *Erie*, penghormatan persekutuan terhadap undang-undang negeri hanya terpakai dalam satu arah: mahkamah negeri tidak terikat dengan tafsiran persekutuan undang-undang negeri. Begitu juga, mahkamah negeri juga tidak terikat dengan kebanyakan tafsiran persekutuan undang-undang persekutuan. Dalam sebahagian besar mahkamah negeri, tafsiran undang-undang persekutuan daripada mahkamah rayuan persekutuan dan mahkamah daerah boleh disebut sebagai pihak berkuasa persuasif, tetapi mahkamah negeri tidak terikat dengan tafsiran tersebut. Mahkamah Agung A.S. tidak pernah menangani isu ini dengan tepat, tetapi telah memberi isyarat secara jelas bahawa ia berpihak kepada peraturan ini. Oleh itu, di negeri tersebut, hanya terdapat satu mahkamah persekutuan yang mengikat semua mahkamah negeri mengenai tafsiran undang-undang persekutuan dan Perlembagaan persekutuan: Mahkamah Agung A.S. sendiri.

### Undang-undang negeri dan wilayah

Lima puluh negeri Amerika adalah kedaulatan yang berasingan, dengan perlembagaan negeri mereka sendiri, kerajaan negeri, dan mahkamah negeri. Semua negeri mempunyai cabang perundangan yang menggubal statut negeri, cabang eksekutif yang mengisytiharkan peraturan negeri menurut kebenaran berkanun, dan cawangan kehakiman yang terpakai, mentafsir dan kadangkala membatalkan kedua-dua statut dan peraturan negeri, serta ordinan tempatan. Mereka mengekalkan kuasa pleno untuk membuat undang-undang yang meliputi apa-apa yang tidak diutamakan oleh Perlembagaan persekutuan, statut persekutuan, atau perjanjian antarabangsa yang disahkan oleh Senat persekutuan. Lazimnya, mahkamah agung negeri ialah jurubahasa terakhir perlembagaan negeri dan undang-undang negeri, melainkan tafsiran mereka sendiri mengemukakan isu persekutuan, yang mana keputusan boleh dirayu kepada Mahkamah Agung A.S. melalui petisyen untuk writ certiorari. Undang-undang negeri telah menyimpang secara dramatik dalam abad sejak kemerdekaan, sehingga ke tahap Amerika Syarikat tidak boleh dianggap sebagai satu sistem undang-undang bagi majoriti jenis undang-undang yang secara tradisinya di bawah kawalan negara, tetapi mesti dianggap sebagai 50 sistem undang-undang tort yang berasingan, undang-undang keluarga, undang-undang harta, undang-undang kontrak, undang-undang jenayah, dan sebagainya.

Kebanyakan kes dibicarakan di mahkamah negeri dan melibatkan tuntutan dan pembelaan di bawah undang-undang negeri. Dalam laporan 2018, Projek Statistik Mahkamah Negara Pusat Kebangsaan mendapati mahkamah perbicaraan negeri menerima 83.8 juta kes yang baru difailkan pada 2018, yang terdiri daripada 44.4 juta kes trafik, 17.0 juta kes jenayah, 16.4 juta kes sivil, 4.7 juta kes domestik kes perhubungan, dan 1.2 juta kes juvana.  Pada 2018, mahkamah rayuan negeri menerima 234,000 kes baharu. Sebagai perbandingan, semua mahkamah daerah persekutuan pada 2016 secara bersama-sama menerima hanya kira-kira 274,552 kes sivil baharu, 79,787 kes jenayah baharu dan 833,515 kes muflis, manakala mahkamah rayuan persekutuan menerima 53,649 kes baharu.

### Undang-undang tempatan
Negara-negara telah mewakilkan kuasa penggubalan undang-undang kepada beribu-ribu agensi, perbandaran, daerah, bandar dan daerah khas. Dan semua perlembagaan negeri, statut dan peraturan (serta semua ordinan dan peraturan yang diisytiharkan oleh entiti tempatan) tertakluk kepada tafsiran kehakiman seperti rakan persekutuan mereka.

Adalah lazim bagi penduduk kawasan metropolitan utama A.S. untuk tinggal di bawah enam atau lebih lapisan daerah khas serta bandar atau bandar, dan daerah atau perbandaran (selain kerajaan persekutuan dan negeri). Oleh itu, pada bila-bila masa, purata warganegara Amerika tertakluk kepada peraturan dan peraturan beberapa dozen agensi yang berbeza di peringkat persekutuan, negeri dan tempatan, bergantung pada lokasi dan tingkah laku semasa seseorang.

## Subjek undang-undang
Peguam Amerika membuat perbezaan asas antara undang-undang prosedur (yang mengawal prosedur di mana hak dan kewajipan undang-undang dibenarkan) dan undang-undang substantif (bahan sebenar undang-undang, yang biasanya dinyatakan dalam bentuk pelbagai hak dan kewajipan undang-undang).

### Undang-undang dan prosedur jenayah

Undang-undang jenayah melibatkan pendakwaan oleh keadaan perbuatan salah yang dianggap sangat serius sehingga melanggar keamanan kedaulatan (dan tidak boleh dihalang atau diperbaiki dengan tindakan undang-undang antara pihak swasta). Secara amnya, jenayah boleh mengakibatkan pemenjaraan, tetapi tort (lihat di bawah) tidak boleh. Majoriti jenayah yang dilakukan di Amerika Syarikat didakwa dan dihukum di peringkat negeri. Undang-undang jenayah persekutuan memfokuskan pada bidang khusus yang berkaitan dengan kerajaan persekutuan seperti mengelak pembayaran cukai pendapatan persekutuan, kecurian mel atau serangan fizikal ke atas pegawai persekutuan, serta jenayah antara negeri seperti pengedaran dadah dan penipuan wayar.

Semua negeri mempunyai undang-undang yang agak serupa berkenaan dengan "jenayah yang lebih tinggi" (atau jenayah), seperti pembunuhan dan rogol, walaupun penalti untuk jenayah ini mungkin berbeza dari negeri ke negeri. Hukuman mati dibenarkan di beberapa negeri tetapi tidak di negeri lain. Undang-undang tiga mogok di negeri-negeri tertentu mengenakan hukuman yang berat kepada pesalah berulang.

Sesetengah negeri membezakan antara dua peringkat: jenayah dan salah laku (jenayah kecil). Secara amnya, kebanyakan sabitan jenayah mengakibatkan hukuman penjara yang panjang serta percubaan berikutnya, denda yang besar, dan perintah untuk membayar ganti rugi terus kepada mangsa; manakala salah laku boleh membawa kepada penjara setahun atau kurang dan denda yang banyak. Untuk memudahkan pendakwaan pelanggaran lalu lintas dan jenayah lain yang agak kecil, beberapa negeri telah menambah tahap ketiga, pelanggaran. Ini boleh mengakibatkan denda dan kadangkala kehilangan lesen memandu seseorang, tetapi tiada masa penjara.

Secara purata, hanya tiga peratus kes jenayah diselesaikan melalui perbicaraan juri; 97 peratus ditamatkan sama ada melalui rundingan pengakuan atau penolakan pertuduhan.

Bagi kesalahan kebajikan awam di mana kerajaan hanya menghukum tingkah laku berisiko (berbanding dengan mencederakan), terdapat kepelbagaian yang ketara di pelbagai negeri. Sebagai contoh, hukuman untuk memandu dalam keadaan mabuk sangat berbeza sebelum tahun 1990. Undang-undang negeri yang berurusan dengan jenayah dadah masih berbeza-beza, dengan sesetengah negeri menganggap pemilikan sejumlah kecil dadah sebagai kesalahan salah laku atau sebagai isu perubatan dan yang lain mengkategorikan kesalahan yang sama sebagai jenayah berat.

Undang-undang prosedur jenayah di Amerika Syarikat terdiri daripada tindanan besar-besaran undang-undang kes perlembagaan persekutuan yang dijalin dengan statut persekutuan dan negeri yang sebenarnya menyediakan asas untuk penciptaan dan pengendalian agensi penguatkuasaan undang-undang dan sistem penjara serta prosiding dalam jenayah. percubaan. Disebabkan ketidakupayaan berterusan badan perundangan di A.S. untuk menggubal undang-undang yang sebenarnya akan memaksa pegawai penguatkuasa undang-undang untuk menghormati hak perlembagaan suspek jenayah dan banduan, badan kehakiman persekutuan secara beransur-ansur membangunkan peraturan pengecualian sebagai kaedah untuk menguatkuasakan hak tersebut. Sebaliknya, peraturan pengecualian itu melahirkan keluarga remedi yang dibuat oleh hakim untuk penyalahgunaan kuasa penguatkuasaan undang-undang, yang mana yang paling terkenal ialah amaran Miranda. Writ *[[habeas corpus]]* sering digunakan oleh suspek dan banduan untuk mencabar penahanan mereka, manakala Akta Penguatkuasaan Ketiga dan tindakan Bivens digunakan oleh suspek untuk mendapatkan ganti rugi tort atas kekejaman polis.

### Prosedur sivil
Undang-undang prosedur sivil mengawal proses dalam semua prosiding kehakiman yang melibatkan tindakan undang-undang antara pihak swasta. Pengakuan undang-undang biasa tradisional telah digantikan dengan pengakuan kod di 27 negeri selepas New York menggubal Kod Lapangan pada tahun 1850 dan pengakuan kod seterusnya digantikan semula di kebanyakan negeri dengan pengakuan notis moden pada abad ke-20. Pembahagian Inggeris lama antara undang-undang biasa dan mahkamah ekuiti telah dimansuhkan di mahkamah persekutuan dengan menerima pakai Kaedah-Kaedah Prosedur Sivil Persekutuan pada tahun 1938; ia juga telah dimansuhkan secara bebas oleh akta perundangan di hampir semua negeri. Mahkamah Chancery Delaware adalah yang paling menonjol daripada bilangan kecil mahkamah ekuiti yang tinggal.

Tiga puluh lima negeri telah menerima pakai peraturan prosedur sivil yang dimodelkan selepas FRCP (termasuk nombor peraturan). Walau bagaimanapun, dalam berbuat demikian, mereka terpaksa membuat beberapa pengubahsuaian untuk mengambil kira fakta bahawa mahkamah negeri mempunyai bidang kuasa am yang luas manakala mahkamah persekutuan mempunyai bidang kuasa yang agak terhad.

New York, Illinois, dan California ialah negeri paling penting yang belum menerima pakai FRCP. Tambahan pula, ketiga-tiga negeri terus mengekalkan kebanyakan undang-undang tatacara sivil mereka dalam bentuk statut termaktub yang digubal oleh badan perundangan negeri, berbanding peraturan mahkamah yang diisytiharkan oleh mahkamah agung negeri, atas alasan bahawa undang-undang itu tidak demokratik. Tetapi bahagian penting tertentu undang-undang prosedur sivil mereka telah diubah suai oleh badan perundangan mereka untuk membawa mereka lebih dekat dengan prosedur sivil persekutuan.

Secara amnya, prosedur sivil Amerika mempunyai beberapa ciri yang ketara, termasuk penemuan praperbicaraan yang meluas, pergantungan berat pada keterangan langsung yang diperolehi semasa pemendapan atau ditimbulkan di hadapan juri, dan amalan "undang-undang dan usul" praperbicaraan yang agresif direka untuk menghasilkan pelupusan praperbicaraan (iaitu , penghakiman ringkasan) atau penyelesaian. Mahkamah A.S. mempelopori konsep tindakan kelas memilih keluar, yang mana bebanan ditanggung oleh ahli kelas untuk memberitahu mahkamah bahawa mereka tidak mahu terikat dengan penghakiman itu, berbanding dengan tindakan kelas ikut serta, di mana ahli kelas mesti menyertai kelas. Satu lagi ciri unik ialah apa yang dipanggil Peraturan Amerika di mana pihak-pihak biasanya menanggung yuran peguam mereka sendiri (bertentangan dengan Peraturan Inggeris "loser pays"), walaupun penggubal undang-undang dan mahkamah Amerika telah mengeluarkan banyak pengecualian.

### Undang-undang contra

Undang-undang kontrak meliputi kewajipan yang ditetapkan melalui perjanjian (tersurat atau tersirat) antara pihak swasta. Secara amnya, undang-undang kontrak dalam urus niaga yang melibatkan penjualan barangan telah menjadi sangat standard di seluruh negara hasil daripada penggunaan meluas Kod Komersial Seragam. Walau bagaimanapun, masih terdapat kepelbagaian yang ketara dalam tafsiran jenis kontrak lain, bergantung pada sejauh mana sesebuah negeri telah mengkodifikasikan undang-undang lazim kontraknya atau menerima pakai bahagian Penyata Semula (Kedua) Kontrak.

Pihak dibenarkan untuk bersetuju untuk menimbang tara pertikaian yang timbul daripada kontrak mereka. Di bawah Akta Timbang Tara Persekutuan (yang telah ditafsirkan meliputi semua kontrak yang timbul di bawah undang-undang persekutuan atau negeri), klausa timbang tara secara amnya boleh dikuatkuasakan melainkan pihak yang menentang timbang tara boleh menunjukkan sikap tidak bertimbang rasa atau penipuan atau sesuatu yang lain yang menjejaskan keseluruhan kontrak.

### Undang-undang Tort

Undang-undang tort secara amnya meliputi sebarang tindakan sivil antara pihak persendirian yang timbul daripada perbuatan salah yang merupakan pelanggaran kewajipan am yang dikenakan oleh undang-undang dan bukan melalui kontrak. Keluarga besar kesalahan sivil ini melibatkan campur tangan "dengan orang, harta, reputasi, atau keuntungan komersial atau sosial."

Undang-undang tort merangkumi keseluruhan spektrum kesalahan yang boleh dibayangkan yang boleh ditimbulkan oleh manusia terhadap satu sama lain, dan sebahagiannya bertindih dengan kesalahan yang juga boleh dihukum oleh undang-undang jenayah. Ia terutamanya soal undang-undang negeri dan biasanya dibangunkan melalui undang-undang kes daripada mahkamah rayuan negeri; ia jarang menjadi masalah undang-undang persekutuan, dan statut berkaitan tort tertumpu pada isu diskret seperti membenarkan tuntutan kematian yang salah (yang tidak wujud dalam undang-undang biasa). Walaupun Institut Undang-undang Amerika telah cuba menyeragamkan undang-undang tort melalui pembangunan beberapa versi Penyata Semula Torts, banyak negeri telah memilih untuk menerima pakai bahagian tertentu Penyataan Semula dan menolak yang lain. Oleh itu, kerana saiz dan kepelbagaiannya yang besar, undang-undang tort Amerika tidak dapat diringkaskan dengan mudah.

Sebagai contoh, beberapa bidang kuasa membenarkan tindakan untuk menimbulkan tekanan emosi secara cuai walaupun tanpa kecederaan fizikal kepada plaintif, tetapi kebanyakannya tidak. Bagi mana-mana tort tertentu, negeri berbeza mengenai punca tindakan, jenis dan skop remedi, statut pengehadan, dan jumlah kekhususan yang seseorang itu mesti mengaku puncanya. Dengan hampir mana-mana aspek undang-undang tort, terdapat "peraturan majoriti" yang dipatuhi oleh kebanyakan negeri, dan satu atau lebih "peraturan minoriti."

Terutamanya, inovasi paling luas yang berpengaruh dalam undang-undang tort Amerika abad ke-20 ialah peraturan liabiliti ketat untuk produk yang rosak, yang berasal daripada glosses kehakiman mengenai undang-undang waranti. Pada tahun 1963, Roger J. Traynor dari Mahkamah Agung California membuang fiksyen undang-undang berdasarkan waranti dan mengenakan liabiliti ketat untuk produk yang rosak sebagai perkara dasar awam dalam kes penting *Greenman lwn. Yuba Power Products*. Institut Undang-undang Amerika kemudiannya menerima pakai versi peraturan Greenman yang sedikit berbeza dalam Seksyen 402A Penyata Semula (Kedua) Torts, yang diterbitkan pada tahun 1964 dan sangat berpengaruh di seluruh Amerika Syarikat. Di luar A.S., peraturan itu telah diterima pakai oleh Komuniti Ekonomi Eropah dalam Arahan Liabiliti Produk Julai 1985,oleh Australia pada Julai 1992, dan oleh Jepun pada Jun 1994.

Menjelang 1990-an, runtuhan kes Amerika akibat daripada Greenman dan Seksyen 402A telah menjadi sangat rumit sehingga penyataan semula diperlukan, yang berlaku dengan penerbitan 1997 "Penyata Semula (Ketiga) Torts: Liabiliti Produk".

### Undang-undang hakmilik
Dari segi sejarah, undang-undang harta Amerika telah banyak dipengaruhi oleh undang-undang tanah Inggeris, dan oleh itu mementingkan harta tanah pertama dan harta peribadi kedua. Ia juga terutamanya soal undang-undang negeri, dan tahap kepelbagaian antara negeri dalam undang-undang harta adalah jauh lebih besar daripada kontrak dan tort. Usaha oleh kedua-dua Institut Undang-undang Amerika dan Suruhanjaya Undang-undang Seragam untuk mengurangkan kepelbagaian antara negeri adalah kegagalan yang menakjubkan.

Majoriti negeri menggunakan sistem perekodan hak milik (digandingkan dengan insurans hak milik yang disediakan secara persendirian) untuk menguruskan hak milik kepada harta tanah, walaupun pendaftaran hak milik (geran Torrens) juga dibenarkan dalam minoriti kecil negeri. Hak milik kepada harta peribadi biasanya tidak didaftarkan, dengan pengecualian ketara bagi kenderaan bermotor (melalui jabatan kenderaan bermotor negeri atau yang setara), basikal (di bandar dan daerah tertentu), dan beberapa jenis senjata api (di negeri tertentu).

### Undang-undang famili
Di Amerika Syarikat, undang-undang keluarga mengawal hubungan antara orang dewasa, dan hubungan antara ibu bapa dan anak-anak mereka. Sebagai bidang undang-undang diskret yang layak untuk pakar dan profesor undang-undangnya sendiri, undang-undang keluarga Amerika agak muda berbanding undang-undang keluarga Eropah; ia tidak mengambil penerbangan sehingga revolusi perceraian tanpa kesalahan pada tahun 1960-an. Sebelum tahun 1950-an, larangan agama, undang-undang dan sosial yang meluas terhadap perceraian di Amerika Syarikat bermakna bahawa perceraian jarang berlaku, sering dilihat sebagai perkara yang didorong oleh fakta (bermaksud bahawa ia dianggap sebagai membalikkan fakta setiap kes dan bukan prinsip undang-undang umum yang boleh digeneralisasikan. ), dan jarang naik atas rayuan. Kebangkitan perceraian tanpa kesalahan menyebabkan litigasi perceraian beralih daripada persoalan siapa yang bersalah atas keruntuhan hubungan perkahwinan dan sebaliknya memberi tumpuan kepada isu-isu seperti pembahagian harta, nafkah suami isteri, dan nafkah anak..

Kes keluarga secara tradisinya adalah perkara undang-undang negeri dan hampir selalu dibicarakan hanya di mahkamah negeri.Jenis kontrak, tort dan tindakan sivil harta tertentu yang melibatkan isu undang-undang negeri boleh didengar di mahkamah persekutuan di bawah bidang kuasa kepelbagaian, tetapi mahkamah persekutuan menolak untuk mendengar kes keluarga di bawah "pengecualian hubungan rumah tangga" kepada bidang kuasa kepelbagaian.

Walaupun kes keluarga dibicarakan di mahkamah negeri, terdapat trend ke arah persekutuan isu tertentu dalam undang-undang keluarga. Mahkamah negeri dan peguam yang menjalankan amalan di hadapan mereka mesti mengetahui tentang cukai pendapatan persekutuan dan implikasi kebankrapan daripada penghakiman perceraian, hak perlembagaan persekutuan untuk pengguguran dan paterniti, dan statut persekutuan yang mengawal pertikaian hak penjagaan kanak-kanak antara negeri dan penguatkuasaan sokongan kanak-kanak antara negeri.

## Rujukan

## Bacaan lanjut

* Friedman, Lawrence M. *American Law* (1984)
* Hadden, Sally F. and Brophy, Alfred L. (eds.), *A Companion to American Legal History.* Malden, MA: Wiley-Blackwell, 2013.
* Hall, Kermit L. et al. eds. *The Oxford Companion to American Law* (2002) excerpt and text search
* 

### Sejarah undang-undang

* Edwards, Laura F. *A Legal History of the Civil War and Reconstruction: A Nation of Rights* (Cambridge University Press, 2015) 212 pp.
* Friedman, Lawrence M. *A History of American Law* (3rd ed. 2005) 640 pp
* Friedman, Lawrence M. *American Law in the Twentieth Century* (2002)
* Hall, Kermit L. *The Magic Mirror: Law in American History* (1989)
* Hall, Kermit L. et al. *American Legal History: Cases and Materials* (2010); 752 pages
* Horwitz, Morton J. *The transformation of American law: 1780–1860* (1977)
* Hovenkamp, Herbert *The Opening of American Law: Neoclassical Legal Thought, 1870–1970* (2015)
* Horwitz, Morton J. *The transformation of American law, 1870–1960: the crisis of legal orthodoxy (1994)*
* Howe, Mark de Wolfe, ed. *Readings in American Legal History* (2001) 540pp
* Johnson, Herbert A. *American legal and constitutional history: cases and materials* (2001) 733 pp
* 
* Schwartz, Bernard. *The Law in America*. (Evolution of American legal institutions since 1790). (1974).

### Kolonial

* 
* 

### Peguam-peguam

* Abel, Richard L. *American Lawyers* (1991)
* Chroust, Anton-Hermann. *The Rise of the legal profession in America* (2 vol 1965), to 1860
* Drachman, Virginia G. *Sisters in Law: Women Lawyers in Modern American History* (2001)
* Nizer, Louis. *[[My Life in Court]]*. (1978) Popular description of a lawyer's practice
* Vile, John R. *Great American lawyers: an encyclopedia* (2001)
* Vile, John R. *Great American judges: an encyclopedia* (2003)
* Wortman, Marlene Stein. *Women in American Law: From colonial times to the New Deal* (1985)

### Falsafah Undang-undang

* Cardozo, Benjamin N., ed. *An Introduction to Law*. (1957). (Essays by eight distinguished American judges)
* Hart, H.L.A. *The Concept of Law*. (1961). (Introductory text on the nature of law)
* Llewellyn, Karl N. "The Bramble Bush", in *Karl N. Llewellyn on Legal Realism*. (1986). (Introductory text on the nature of law)
* Pound, Roscoe. *Social Control Through Law*. (Nature of law and its role in society). (1942)

## Pautan luar

* Official U.S. Government page on Laws and Legal Issues
* Official U.S. Government page for U.S. federal courts
* Texts of U.S. federal laws and U.S. state laws
* U.S. Code collection at Cornell University's Legal Information Institute