Perbenaran

**Perbenaran** (Inggeris: righteousness; Yunani: δίκαιος *dikaios*; Ibrani:  *tsadaq*; Jawi: ****) ialah istilah baru yang digunakan dalam Alkitab Versi Borneo untuk menterjemahkan perkataan-perkataan bahasa Ibrani “*tsedeq", "tsadeq", "tsaddiq",* atau *"tsedaqah*” yang bermaksud "sifat adil, wajar dan benar" ke bahasa Malaysia. Istilah ini muncul sebagai tindak balas kepada kesukaran mencari padanan yang sesuai dalam bahasa Malaysia untuk menyampaikan maksud sebenar istilah asal iaitu perihal lurus dalam menurut hukum-hakam dan kehendak Tuhan. Ia juga dipadankan sebagai **adil benar**.

## Aspek teologi dan konteks Alkitab

### Kepentingan dalam Alkitab
Dalam Alkitab, perkataan Ibrani “*tsedeq", "tsadeq", "tsaddiq", atau "tsedaqah*” secara umumnya merujuk kepada kenyataan yang terbukti benar dan adil, serta tingkah laku yang tidak bersalah. Hal ini dapat dilihat dalam 1 Raja-Raja 8:32 dan 2 Tawarikh 6:23.

### Perbenaran Allah
Perbenaran Allah merujuk kepada sifat-Nya yang benar dan adil, serta kehendak-Nya bagi umat-Nya seperti yang dijelaskan dalam Taurat Musa dan dibuktikan melalui perbuatan-Nya: mengampuni dosa sehingga sesiapa pun diperbenar dan diselamatkan, serta diterima semula oleh Allah dengan hubungan yang sewajarnya. Ini boleh dilihat dalam hubungan Allah dengan Abraham:

Abraham percaya bahawa Allah akan melaksanakan kehendak-Nya untuk keturunan Abraham. Abraham mempercayai-Nya ialah perbenaran. Seterusnya, keturunan Abraham diperintahkan untuk melakukan yang benar dan adil supaya mereka diperbenar dan diselamatkan bersama.

Dalam Kitab Suci Perjanjian Baru, istilah yang digunakan untuk perbenaran dalam bahasa Yunani ialah “*dikaiosunē*”. Maksudnya dalam Injil Matius jelas merujuk kepada tingkah laku seseorang yang hidup selaras dengan kehendak Allah dan yang melaksanakan tuntutan-tuntutan-Nya (Injil Matius 5:6,10). Oleh sebab itu, Yesus datang untuk dibaptiskan oleh Yohanes kerana ingin menunaikan segala perbenaran (Injil Matius 5:16).

Dalam ajaran rasul Paulus pula, perbenaran itu bukan sekadar tingkah laku yang baik dan benar terhadap Allah, malah merujuk kepada suatu anugerah Allah yang diterima dalam iman, bukan hasil usaha sendiri atau ibadat.

Oleh yang demikian, tertakluk pada konteksnya, ‘*tsedeq*” atau “*dikaiosunē*” boleh diungkapkan sebagai “perbenaran”, “yang benar”, “yang adil”, “keadilan”, “kesalihan” dan juga “kewarakan”. 

## Isu linguistik dan penterjemahan
Sebelum ini, *tsadeq* hanya diterjemahkan kepada "kebenaran". Kebenaran berbeza daripada perbenaran: "kebenaran" ialah hal, sesuatu atau keadaan yang benar sementara "perbenaran" ialah "perbuatan yang adil, benar dan lurus". Dalam penterjemahan "kebenaran" ialah "*truth*" sedangkan "perbenaran" ialah "*righteousness*" dalam bahasa Inggeris.

Amalan menggunakan satu perkataan, "kebenaran", untuk menyampaikan dua konsep berat iaitu “*truth*” dan “*righteousness*” bukan sahaja bermasalah bagi ahli linguistik tetapi juga bagi orang umum. Akan tetapi, setelah beberapa dekad bahasa Melayu digunakan di gereja, anggota gereja telah menunjukkan bahawa mereka dapat membezakan kedua-dua konsep ini walaupun menggunakan hanya satu perkataan, "kebenaran".

### Masalah semantik pada masa lalu
Kamus Inggeris-Melayu Dewan menakrifkan "*righteousness*" sebagai kewajaran dan sewajarnya. 

Dalam disertasi kedoktorannya *Towards Cross-Cultural Cognitive Compatibility in the Malay Translation of Soteriological Terms* [Menuju Keserasian Kognitif Rentas Budaya dalam Terjemahan Melayu bagi Istilah-istilah Kristian]*,* June Ngoh menulis, 

Pewajaran, iaitu perbuatan mewajarkan dilihat amat sesuai sebagai padanan bagi "righteousness". Kamus Dewan Edisi Keempat seolah-olah menyokong hujah ini dalam takrifan "mewajarkan": 
 "**mewajarkan**" = "menjadikan dapat diterima atau dianggap sbg sepatutnya atau seharusnya demikian, menjadikan wajar. 
Akan tetapi, masalah teologi timbul apabila istilah ini digunakan dalam berbagai-bagai konteks yang berlainan dalam Alkitab. Misalnya, sesuaikah frasa "a righteous man" diterjemahkan kepada "orang wajar" atau "orang benar"? Bagaimana pula dengan Mazmur 111:3, “His righteousness endures forever” diterjemah kepada "Kewajaran-Nya kekal untuk selama-lamanya"? Bagaimana pula dengan Matius 6:33: "Utamakan Kerajaan Allah dan laksanakan kewajaran-Nya" ? Berdasarkan ayat-ayat ini, konsep "kewajaran Allah" berbunyi janggal jika digunakan dalam teologi Kristian. Selain itu, jika "kebenaran Allah" digunakan, adakah frasa ini merujuk kepada "kebenaran tentang Tuhan" atau "sifat benarnya Tuhan"?

Pendek kata, istilah "kewajaran" itu boleh digunakan untuk merujuk kepada manusia (kewajaran manusia) tetapi tidak kena jika merujuk kepada Allah (kewajaran Allah).

## Maksud-maksud "tsedeq"
Seboleh-bolehnya, satu padanan yang sesuai untuk membahasakan konsep ‘*righteousness*’, dengan menyeluruh harus diwujudkan. Secara umumnya, satu perkataan harus berpotensi mencakup kesemua makna perkataan Ibrani *tsedeq* dalam Perjanjian Lama iaitu:
* *Righteousness* (sebagai sifat Allah);
* *Righteousness* (seperti bagi suatu perjuangan);
* *Righteousness* (kejujuran atau kebenaran);
* *Righteousness* (seperti hidup dengan berakhlak);
* *Righteousness* (diakui tidak bersalah/"*vindicated"*).
Perkataan *tsedeq* mempunyai konotasi undang-undang atau forensik yang amat kuat seperti yang dapat dilihat dengan makna-makna di atas. Akar Ibrani *t-s-d-q* mempunyai asal usul dalam bidang forensik dan berpangkal dalam hukum Tuhan. Maklumlah, “melakukan yang benar dan adil” merupakan tuntutan Perjanjian Lama.

## Sambutan
Menerusi pelbagai usaha bertahun-tahun untuk mentakrifkan konsep perbenaran dalam bahasa Melayu. *Kitab Suci Zabur dan Injil* mengorak langkah awal untuk mempelopori penggunaan perkataan ‘diperbenar’ sejak 1998. Seterusnya, Alkitab Versi Borneo telah memperluas usaha perintis linguistik dengan membuat pemisahan semantik antara "kebenaran" dengan "perbenaran".

Istilah ‘perbenaran’ kini semakin diterima sebagai perkataan baru untuk merangkumi erti menyeluruh bagi “*truth*” (αλήθεια dalam Yunani) dan "*righteousness*" (δικαιοσύνη dalam Yunani, atau *tsaddiq*, צדקה dalam Ibrani). Namun, usaha perlu diseteruskan untuk memperkasakan lagi penggunaan perkataan tersebut dalam kalangan jemaah Kristian. 

Menurut L. H. Goh, seorang penterjemah yang aktif dan berpengalaman dalam penerbitan karya Alkitabiah dalam bahasa Malaysia, perkataan "perbenaran" telah diuji dalam kalangan penutur asli dan diterima oleh ahli bahasa. Tahap penerimaannya cukup menggalakkan, lebih-lebih lagi kerana kata asas perkataan itu “benar” menjadikan istilah baru itu mudah difahami. 

Seterusnya, istilah perbenaran juga digunakan dalam konsep-konsep berikut: 

Orang benar: Orang yang dinyatakan benar oleh Allah kerana beriman kepada Allah dan memenuhi kewajipan kepada Allah dan sesama.

Pembenaran (sama ertinya dengan istilah "pewajaran"): Tindakan Allah menghapuskan kesalahan dan hukuman dosa, di samping memperbenar orang berdosa melalui kematian Kristus sebagai penebus mereka. Pewajaran melalui iman merupakan ajaran penting bahawa Allah hanya mewajarkan orang yang bertaubat dan beriman kepada Yesus.

## Rujukan