Perjanjian Persahabatan dan Perdagangan (Amerika Syarikat-Jepun)

**Perjanjian Persahabatan dan Perdagangan antara Amerika Syarikat** **dan Jepun** (日米修好通商条約, *Nichibei Shūkō Tsūshō Jōyaku*), juga dipanggil **Perjanjian Harris** ialah perjanjian yang ditandatangani antara Amerika Syarikat dan Keshogunan Tokugawa, yang membuka pelabuhan Kanagawa dan empat bandar-bandar Jepun lain untuk berdagang dan memberikan hak luar wilayah kepada orang asing, antara beberapa ketetapan perdagangan. Ia telah ditandatangani di dek USS Powhatan di Teluk Edo (sekarang Tokyo) pada 29 Julai 1858.

## Garis masa

* 29 Julai 1858: Perjanjian dan Peraturan ditandatangani oleh Amerika Syarikat dan Jepun
* 15 Disember 1858: Senat menyemak perjanjian dan persetujuan untuk ratifikasi
* 19 Mac 1859: Disahkan oleh Jepun
* 4 Julai 1859: Berkuatkuasa
* 12 April 1860: Disahkan oleh Presiden Amerika Syarikat
* 22–23 Mei 1860: Ratifikasi ditukar di Washington dan diisytiharkan oleh Presiden
* 25 Jun 1866: Dipinda melalui konvensyen
* 25 Julai 1878: Diubah suai oleh konvensyen
* 17 Julai 1899: Digantikan oleh perjanjian 22 November 1894.

## Perjanjian

Perjanjian itu mengikuti Konvensyen Kanagawa 1854, yang memberikan hak gabungan untuk kapal dagang Amerika dan membenarkan Konsul AS di Shimoda. Walaupun Komodor Matthew Perry memperoleh bahan bakar untuk kapal AS dan perlindungan untuk kelasi AS, dia menyerahkan perkara penting hak perdagangan kepada Townsend Harris, seorang lagi utusan AS yang berunding dengan Keshogunan Tokugawa; oleh itu perjanjian itu sering dirujuk sebagai "Perjanjian Harris". Ia mengambil masa dua tahun untuk mematahkan penentangan Jepun, tetapi dengan kesedaran bahawa tuntutan untuk keistimewaan serupa akan segera menyusul daripada kuasa Barat yang lain, kerajaan Tokugawa akhirnya menyerah kalah.

Antara perkara yang paling penting ialah:

* pertukaran ejen diplomatik
* sebagai tambahan kepada pelabuhan Shimoda dan Hakodate yang sedia ada, pelabuhan Kanagawa dan Nagasaki dibuka untuk perdagangan asing berkuat kuasa 4 Julai 1859 dan selepas itu Niigata, dan Hyōgo dibuka masing-masing pada 1 Januari 1860 dan 1 Januari 1863
* dalam semua pelabuhan perjanjian yang disenaraikan, warganegara Amerika Syarikat boleh menetap secara kekal, mempunyai hak untuk memajak tanah dan membeli bangunan di atasnya, dan boleh mendirikan kediaman dan gudang
* sistem ekstrateritorial yang memperuntukkan penundukan penduduk asing kepada undang-undang mahkamah konsular mereka sendiri dan bukannya sistem undang-undang Jepun
* duti import-eksport yang rendah tetap, tertakluk kepada kawalan antarabangsa
* hak kebebasan bersuara agama dan pembinaan gereja untuk memenuhi keperluan rakyat Amerika Syarikat dalam lingkungan penempatan asing yang ditetapkan di pelabuhan perjanjian.

Perjanjian itu menjadi model untuk perjanjian serupa yang ditandatangani oleh Jepun dengan negara asing lain pada minggu-minggu berikutnya. Perjanjian Tidak Samarata ini menyekat kedaulatan Jepun buat kali pertama dalam sejarahnya; yang lebih penting, ia mendedahkan kelemahan Jepun yang semakin meningkat. Pemulihan status dan kekuatan negara menjadi keutamaan utama bagi Jepun, dengan akibat domestik perjanjian itu ialah berakhirnya kawalan *[[Bakufu]]* (*[[Shōgun]]*) dan penubuhan kerajaan empayar baharu.

## Kepentingan Amerika di Jepun
Ekspedisi Perry ke Jepun secara teorinya dikaitkan dengan tanggapan takdir yang nyata, di mana peneroka Amerika mempunyai hak "yang diberikan Tuhan" untuk menyebar ke seluruh Amerika Utara. Peranan Jepun khususnya adalah sebagai pangkalan perdagangan antara China dan Amerika Syarikat. Menurut Setiausaha Negara AS Daniel Webster, Tuhan telah meletakkan arang batu untuk kapal wap dan kapal perdagangan lain "di kedalaman kepulauan Jepun untuk faedah keluarga manusia." Idea "Destiny Manifest" sebagai langkah imperialistik di luar Amerika Utara tidak diperkenalkan sebagai idea penting sehingga tawaran Republikan untuk jawatan pada tahun 1892, dengan itu mencadangkan, secara praktikal, kepentingan ekonomi semata-mata di Jepun, kerana ia memegang rizab arang batu di Jepun. lokasi utama untuk perdagangan Pasifik.

## Sambungan "Krisis Perry"

Konvensyen Kanagawa yang dimediasi oleh Commodore Perry merupakan langkah utama kepada perluasan pengaruh Amerika yang agak terpaksa di Jepun. Walau bagaimanapun, kebanyakan masalah yang dihadapi oleh Keshogunan Tokugawa datang dari perpecahan dalam negara antara mereka yang suka membuka ke Barat dengan segera (kaikoku) dan penyokong *[[sonno joi]]* ("mengusir orang barbar") yang memihak kepada pemeliharaan budaya dan pengaruh Jepun sehingga Jepun. boleh menghadapi ancaman ketenteraan yang ditimbulkan oleh Barat.  Kebanyakan orang Jepun sudah biasa dengan kekalahan China yang memalukan dalam Perang Candu Pertama, tetapi mereka berpecah tentang bagaimana dan bila mereka pasti akan membuka pelabuhan mereka. Kedua-dua kem bersetuju bahawa perdagangan harus dikendalikan oleh Jepun yang pergi ke luar negara dan bukannya orang asing yang masuk ke Jepun dan melanggar undang-undang pengasingan negara. Ramai pegawai Tokugawa yang bersetuju dengan Perjanjian Kanagawa berbuat demikian dalam usaha untuk mengelak peperangan dengan Amerika Syarikat, yang mereka tahu memiliki tentera yang jauh lebih hebat daripada apa-apa yang terdapat di Jepun. Akibatnya ialah krisis domestik yang semakin mendalam; selepas 1858, Keshogunan terperangkap di antara tuntutan Amerika Syarikat dan musuh domestiknya yang kuat.

Walau bagaimanapun, syarat Townsend Harris jauh lebih menuntut daripada Perry. Harris mendakwa bahawa undang-undang Jepun adalah "sangat pelik" dan adalah tidak adil bagi warga asing untuk hidup di bawah pemerintahan sedemikian. Perkara III perjanjian itu memberi hak kepada rakyat Amerika untuk berdagang dan tinggal di Yedo (Tokyo) dan Osaka tanpa pengaruh daripada kerajaan Jepun; perjanjian itu juga membenarkan bidang kuasa konsular di bandar-bandar tersebut dibuka kepada perdagangan Amerika, eksport percuma emas dan perak Jepun, dan tarif konvensional. Pintu masuk orang asing ke pelabuhan Edo, ibu kota *shogun*, dan penempatan pegawai dari kerajaan asing yang berdekatan dengan Maharaja adalah mengancam, malah kepada mereka yang menyokong pembukaan ke Barat secara terbuka. Tuntutan ini khususnya menunjukkan peranan terancang Amerika Syarikat untuk Jepun; perlu ada kebebasan perdagangan, elaun untuk kemasukan orang Amerika, (tetapi tiada jangkaan Jepun datang ke Amerika Syarikat), tiada minat dalam kebimbangan ketenteraan, dan toleransi agama terhadap tradisi Jepun. Ia hanyalah penghubung dalam rantaian perdagangan yang akan menghubungkan Amerika Utara ke China.

Penekanan (dan ancaman) Harris terhadap kekalahan Jepun yang tidak dapat dielakkan, yang masih terbukti enggan menandatangani perjanjian itu, oleh kuasa Eropah sudah cukup untuk meyakinkan ramai ahli kaikoku Keshogunan Tokugawa untuk bersetuju dengan syarat-syarat Amerika Syarikat, tidak kira betapa buruknya mereka. Ingatan tentang kekalahan besar China terlalu hampir untuk diabaikan.

## Perjanjian Tambahan

Selepas dengan berat hati menerima Perjanjian Harris, Jepun dengan cepat menandatangani perjanjian yang sama, dipanggil Perjanjian Ansei, dengan Rusia, Perancis, Britain dan Belanda. Proses ini dipercepatkan oleh hasil Perang Anak Panah pada tahun 1858 di mana orang Cina sekali lagi dikalahkan oleh pasukan ekspedisi Eropah. Harris juga mencadangkan Jepun menandatangani "perjanjian terhormat" sebelum kuasa Eropah akan belayar ke Jepun dan memaksa menandatangani "perjanjian yang tidak sama rata". Walau bagaimanapun, kandungan perjanjian yang ditandatangani antara Jepun dan Amerika Syarikat tidak berbeza dalam perkara yang paling penting daripada perjanjian tidak sama rata yang ditandatangani antara China dan negara Barat.

## Ratifikasi

Perjanjian itu telah disahkan melalui lawatan Kedutaan Jepun yang pertama ke Amerika Syarikat pada tahun 1860. Hubungan baru dengan Amerika Syarikat telah disebut sebagai faktor pembunuhan Ii Naosuke. Perjanjian itu kemudiannya digantikan pada 17 Julai 1899, oleh Perjanjian 22 November 1894, iaitu mengenai penubuhan duti tarif berkenaan dengan Jepun.

## Kesan
Menurut kajian 2017, perjanjian mengurangkan halangan perdagangan antara Jepun dan kuasa Barat menyebabkan KDNK meningkat di Jepun sebanyak 7 peratus dalam tempoh terdekat.

## Lihat juga
* Sakoku

## Nota

## Bibliografi
* Anderson, David L. "Matthew C. Perry." *American National Biography* Vol. 17. New York: Oxford 1999, p.&nbsp;367–369.
* Auslin, Michael R. (2004).   ''Negotiating with Imperialism: The Unequal Treaties and the Culture of Japanese Diplomacy.'' Cambridge: Harvard University Press. ; 
* Griffis, William Elliott. *Townsend Harris: First American Envoy in Japan*. Cambridge, Massachusetts: Cambridge University Press, 1895.
* Heine, William. *With Perry to Japan*. Honolulu, Hawaii: University of Hawaii Press, 1990. 
* LaFeber, Walter. *The Clash.* New York, New York: Norton & Co., 1997.
* McMaster, John. "Alcock and Harris, Foreign Diplomacy in Bakumatsu Japan". *Monunmenta Nipponica*, Vol. 22, No. 3–4 (1967), pp.&nbsp;305–367.
* Miyauchi, D. Y. "Yokoi Shonan's Response to the Foreign Intervention in Late Tokugawa Japan, 1853–1862". *Modern Asian Studies*. Vol. 4, No. 3 (1970) pp.&nbsp;269–290.
*  Murase, Shinya.  "The Most-Favored-Nation Treatment in Japan's Treaty Practice During the Period 1854–1905", *The American Journal of International Law,* Vol. 70, No. 2 (April, 1976), pp.&nbsp;273–297.
* Totman, Conrad. "From Sakoku to Kaikoku, The Transformation of Foreign-Policy Attitudes, 1853–1868." *Monumenta Nipponica*. Vol. 35, No. 1 (1980), pp.&nbsp;1–19.
* Totman, Conrad. *The Collapse of the Tokugawa Bakufu 1862–1868*. Honolulu, Hawaii: University Press of Hawaii, 1980.
* Schroeder, John H. *Matthew Calbraith Perry: Antebellum Sailor and Diplomat*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 2001.

## Pautan luar
* https://www.loc.gov/law/help/us-treaties/bevans/b-jp-ust000009-0362.pdf  Full text of treaty
*  The United States-Japan Treaty of Amity and Commerce, 1858 (partial text)