Wilayah Okinawa

atau *Uchinā* dalam bahasa Okinawa adalah wilayah Jepun yang terletak paling selatan, dan terdiri daripada 169 pulau yang dikenali sebagai Kepulauan Ryukyu, di gugusan kepulauan sepanjang 1000 km, dari barat daya Kyushu hingga ke Taiwan, walaupun pulau-pulau di sebelah utara merupakan bahagian Wilayah Kagoshima.

Ibu kota Okinawa, Naha, terletak di bahagian selatan pulau terbesar dan yang paling padat, Pulau Okinawa, sekitar setengah perjalanan antara Kyushu dan Taiwan. Kepulauan Senkaku juga diperintah sebagai bahagian dari wilayah Okinawa.

## Sejarah
Terdapat teori umum bahawa penduduk Okinawa terbentuk hasil daripada interaksi antara masyarakat Jōmon dari tanah besar Jepun, terutamanya dari Pulau Kyushu, dan masyarakat dari Asia Tenggara. Sejak zaman prasejarah, Okinawa telah menjalinkan hubungan erat dengan Kyushu. Di tapak arkeologi zaman Jōmon di pulau utama Okinawa, obsidian dari Wilayah Saga telah ditemukan, dan semasa Zaman Kaizuka (zaman timbunan kulit kerang), sejumlah besar tembikar gaya Sobata dari Kyushu telah digali, menunjukkan kesinambungan budaya dengan tanah besar Jepun.

Menjelang Zaman Gusuku, kuasa politik di Okinawa berpecah kepada tiga kerajaan: Kerajaan Hokuzan (Utara), Chūzan (Tengah), dan Nanzan (Selatan), yang saling bersaing antara satu sama lain. Pada masa yang sama, hubungan dengan negara-negara di luar Jepun juga mula berkembang. Oleh kerana kedudukan geografiknya di pertemuan Laut China Timur, pelabuhan Naha muncul sebagai pelabuhan perdagangan penting yang menghubungkan Jepun dengan Asia Tenggara dan China.

Akhirnya, Kerajaan Chūzan menakluk Nanzan dan Hokuzan, dan menubuhkan Kerajaan Ryukyu. Pada tahun 1609, domain Satsuma dari Jepun menghantar ekspedisi ketenteraan ke Okinawa. Selepas itu, Ryukyu berfungsi sebagai negara separa merdeka dengan hubungan penghormatan dengan China sambil berada di bawah perlindungan Jepun — satu bentuk pentadbiran yang jarang dilihat dalam sejarah dunia. Pada zaman ini, Ryukyu menerima pengaruh budaya luar dan mengembangkan budayanya yang tersendiri. Alat muzik tradisional Okinawa seperti sanshin juga dikatakan berasal dari zaman ini. Budaya dari Kyushu, khususnya, banyak diadaptasi, dan budaya Okinawa moden berakar daripadanya. Sebaliknya, elemen budaya Okinawa juga tersebar luas ke Kyushu.

Apabila kuasa Barat mula menekan Asia Timur, Kerajaan Ryukyu tidak lagi mampu mengekalkan kemerdekaannya. Pada tahun 1872, Ryukyu dimasukkan secara rasmi sebagai sebahagian daripada Jepun sebagai Domain Ryukyu (Ryukyu-han). Raja Shō Tai melawat Edo dan dianugerahkan gelaran bangsawan (華族).

Kemudian, pada tahun 1879, selaras dengan pelaksanaan sistem pemansuhan domain dan penubuhan wilayah (廃藩置県) di seluruh Jepun, Domain Ryukyu dibubarkan dan Wilayah Okinawa telah dibentuk. Ini merupakan sebahagian daripada perubahan pentadbiran nasional yang berlaku di seluruh negara.

Semasa Perang Dunia Kedua, Okinawa menjadi satu-satunya lokasi di tanah besar Jepun yang menyaksikan pertempuran darat. Tentera Amerika Syarikat mendarat sebagai sebahagian daripada Operasi Iceberg dan menyerang bukan sahaja kawasan tentera tetapi juga penempatan dan kawasan bandar melalui serangan kapal perang dan pengeboman, menyebabkan jumlah korban awam yang tinggi. Serangan dengan pelontar api ke dalam gua perlindungan turut menyebabkan ramai penduduk awam dan askar mati lemas atau terbakar. Dalam keputusasaan, ada yang melakukan bunuh diri beramai-ramai dengan bom tangan. Akibatnya, kira-kira 66,000 tentera Jepun dan sekitar 94,000 orang awam Okinawa terbunuh.

Selepas perang, Okinawa ditempatkan di bawah pentadbiran Amerika Syarikat. Dalam tempoh ini, budaya Amerika mula mempengaruhi kehidupan harian, dan makanan seperti taco rice dan taco menjadi sebahagian daripada budaya makanan tempatan. Pada 15 Mei 1972, Okinawa secara rasmi dipulangkan kepada Jepun dan diiktiraf semula sebagai wilayah (ken). Namun begitu, banyak pangkalan tentera Amerika kekal, dan terdapat ketidakpuasan dalam kalangan penduduk terhadap insiden berkaitan tentera asing.

Hari ini, Okinawa dikenali sebagai wilayah Jepun yang sangat kaya dengan budaya tempatan. Budaya Okinawa sangat popular di seluruh negara, dan pengaruhnya boleh dilihat dalam anime, J-POP, dan bidang kebudayaan kontemporari lain.

## Geografi

### Bandar
Wilayah Okinawa kini mempunyai 11 buah bandar.
* Naha (Ibu wilayah)
* Ginowan
* Ishigaki
* Itoman
* Miyakojima
* Nago
* Nanjo
* Okinawa
* Tomigusuku
* Urasoe
* Uruma

### Pekan dan kampung
Senarai ini menunjukkan kawasan pekan dan kampung beserta dengan daerahnya.
* Daerah Kunigami
** Ginoza
** Higashi
** Ie
** Kin
** Kunigami
** Motobu
** Nakijin
** Onna
** Ōgimi
* Daerah Miyako
** Tarama
* Daerah Nakagami
** Chatan
** Kadena
** Kitanakagusuku
** Nakagusuku
** Nishihara
** Yomitan
* Daerah Shimajiri
** Aguni
** Haebaru
** Iheya
** Izena
** Kitadaitō 
** Kumejima
** Minamidaitō 
** Tokashiki
** Tonami
** Yaese
** Yonabaru
** Zamami
* Daerah Yaeyama
** Taketomi
** Yonagumi

## Budaya
Okinawa terkenal sebagai wilayah Jepun yang mempunyai budaya yang sangat unik dan tersendiri. Tarian dan perayaan tradisional, bahasa setempat, serta alat muzik tradisional masih diamalkan secara aktif hingga hari ini. Kerajaan Jepun serta pihak berkuasa tempatan turut menjalankan pelbagai usaha untuk memelihara dan mempromosikan warisan budaya ini.

Okinawa juga menunjukkan banyak persamaan budaya dengan Pulau Kyushu, terutamanya dalam bidang makanan dan muzik. Unsur budaya Kyushu banyak dapat dilihat di Okinawa, dan sebaliknya, pengaruh budaya Okinawa turut wujud di Kyushu.

### Masakan

Masakan Okinawa telah berkembang menjadi satu bentuk kulinari yang tersendiri, hasil daripada pengaruh pelbagai budaya asing sepanjang sejarahnya. Berbeza dengan kawasan utama Jepun, masakan di Okinawa lebih menumpukan kepada kaedah memasak seperti rebusan, tumisan, dan gorengan. Penggunaan makanan laut mentah seperti sashimi adalah agak jarang berlaku.

Banyak hidangan Okinawa memperlihatkan pengaruh ketara daripada masakan Kyushu, dan dalam beberapa kes, unsur masakan Okinawa juga telah diambil oleh masyarakat Kyushu sebagai sebahagian daripada tradisi mereka sendiri.

Hidangan popular di Okinawa termasuk:

* Goya Champuru（ゴーヤチャンプルー）: hidangan goreng campur labu pahit dengan tauhu, telur dan daging
* Okinawa Soba（沖縄そば）: mi khas Okinawa dengan sup berasaskan dashi dan hirisan daging
* Rafute（ラフテー）: perut babi yang direbus perlahan dalam kicap manis dan awamori
* Taco Rice Okinawa（うちなータコライス）: nasi dengan daging cincang ala taco, keju, dan salad
* Soki Jiru（ソーキ汁）: sup tulang rusuk babi dengan kuah yang kaya
* Sata Andagi（さーたーあんだぎー）: kuih donat goreng manis tradisional Okinawa

### Alat Muzik

Alat muzik yang paling melambangkan budaya Okinawa ialah sanshin（三線）. Sanshin memainkan peranan utama dalam muzik tradisional Okinawa dan dianggap sebagai simbol identiti yang mendalam oleh masyarakat Okinawa. Ia bukan sekadar alat muzik, tetapi merupakan lambang budaya dan warisan rohani masyarakat tempatan.

Sebagai perbandingan, di Kyushu terdapat alat muzik tradisional yang serupa dari segi fungsi budaya yang dikenali sebagai gottan（ゴッタン）.

Antara alat muzik tradisional Okinawa yang terkenal termasuk:

* Sanshin（三線）: alat muzik bertali tiga dengan badan berbalut kulit ular, digunakan secara meluas dalam lagu rakyat dan tarian tradisional
* Paranku（パーランクー）: gendang tangan kecil yang digunakan dalam persembahan tarian Eisa
* Taiko Eisa（エイサー太鼓）: gendang besar yang dimainkan dalam tarian perayaan Eisa
* Kutcho（クッチョー）: alat muzik tiupan tradisional yang digunakan dalam upacara tertentu

### Agama

Agama tradisional di Okinawa secara umum dikenali sebagai Ryūkyū Shintō(琉球神道), dan ia berkongsi banyak ciri dengan Shintō di Jepun. Kepercayaan ini adalah sistem keagamaan asli yang berkembang di Kepulauan Ryukyu.

Ryūkyū Shintō dikatakan mengekalkan lebih banyak unsur bentuk awal Shintō Jepun berbanding dengan yang diamalkan di tanah besar. Oleh kerana itu, ia dianggap sebagai sumber penting dalam kajian mitologi perbandingan dan sering dijadikan bahan rujukan utama dalam penyelidikan akademik mengenai agama dan budaya Jepun kuno.

### Sukan

Hari (ハーリー) ialah sukan tradisional yang diamalkan secara meluas di Okinawa dan wilayah Kyushu. Ia merupakan perlumbaan perahu yang berakar umbi dalam budaya maritim masyarakat tempatan dan mempunyai unsur keagamaan serta adat resam yang kuat.

Reka bentuk perahu yang digunakan berbeza mengikut wilayah. Dalam acara terbesar yang dikenali sebagai Naha Hari（那覇ハーリー）diadakan di bandar Naha, bot naga besar yang dihiasi dengan kepala dan ekor naga digunakan.

Di kawasan lain, perahu kayu tradisional yang dikenali sebagai sabani（サバニ）dihias dan digunakan dalam perlumbaan.

Sukan ini mencerminkan kepercayaan laut yang mendalam dalam kalangan masyarakat Okinawa dan Kyushu, di mana laut dianggap sebagai sumber rezeki dan keselamatan. Hari bukan sahaja perlumbaan, tetapi juga satu bentuk penghormatan kepada laut dan doa bagi keselamatan dalam pelayaran.

### Bahasa
Di Okinawa, terdapat dialek dan bahasa yang berbeza daripada wilayah lain di Jepun. Bahasa ini dikenali sebagai “Uchinaaguchi”（うちなーぐち）, iaitu satu bentuk bahasa Ryukyu yang masih digunakan secara aktif oleh sebahagian masyarakat tempatan, terutamanya dalam konteks budaya dan komunikasi harian.

Uchinaaguchi bukan sekadar variasi dialek Jepun, tetapi merupakan cabang yang berasingan dalam keluarga bahasa Jepun-Ryukyu, dan dianggap sebagai warisan linguistik yang penting. Bahasa ini memiliki nilai sejarah dan budaya yang tinggi sebagai sebahagian daripada identiti masyarakat Okinawa.

Contoh perkataan dan frasa biasa dalam Uchinaaguchi termasuk:

* haisai / haitai（はいさい・はいたい）– ucapan salam, maksudnya “selamat sejahtera” atau “hai”
* nankurunaisa（なんくるないさー）– “jangan risau, semuanya akan baik-baik saja”
* dakara yō（だからよー）– ekspresi penegasan atau persetujuan, seperti “itulah sebabnya”
* ○○nchu（〇〇んちゅ）– akhiran bermaksud “orang dari...”, contohnya “Uchinānchu” (orang Okinawa)

Pada masa kini, bentuk pertuturan yang paling umum di kalangan masyarakat Okinawa ialah "Uchinaa-Yamatoguchi"（うちなーやまとぐち）, iaitu campuran antara bahasa Okinawa tradisional dan dialek Jepun Kyushu. Bentuk bahasa ini lebih mudah difahami oleh orang dari luar Okinawa dan digunakan secara meluas dalam kehidupan harian, media, dan komunikasi umum.

Kerajaan Jepun dan pihak berkuasa tempatan turut mengambil langkah aktif untuk memelihara dan menghidupkan semula bahasa tradisional ini melalui pendidikan, dokumentasi, serta promosi dalam media dan seni tradisional. Usaha ini termasuk pengajaran di sekolah, persembahan kebudayaan, dan program warisan bahasa untuk generasi muda.

## Pautan luar
*Map 
*Okinawa Prefecture 
*mahae plus - Okinawa Travel Information 

### Berita
*Okinawa's Virtual Ginza, News, Information, and unique insight on Okinawa and its culture. (Updated frequently)
*Okinawa 1988-1991 Blog, reporting news about Okinawa.
*Okinawa plants
*Okinawa animals
*Okinawa marine life
*Okinawa ghost

### Geografi dan peta
*Google Maps

### Gambar
* Okinawa HDR Photography
* Pictures & Slideshows of Okinawa
* Wonder Okinawa

### Budaya
*Ryukyu Cultural Archives
*Okinawa Prefecture Official Home-page 
*The Okinawa Centenarian Study
*Okinawa Web Radio(BRAZIL) 
*Silat Asli Okinawa Aliran Gojuryu

### Sejarah
*The Contemporary Okinawa Website - History, culture, news, book reviews, historical documents, links, opinions
*Okinawa Geocaching  - site for geocaching (treasure hunt with GPS) in Okinawa.

### Keamanan
*Okinawa Prefectural Peace Memorial Museum
*Okinawa Peace Network of Los Angeles - Useful information on the U.S. military base controversy.