Vijaya Lakshmi Pandit

**Vijaya Lakshmi Pandit** ( *[[Nama lahir|née]]* **Swarup** **Nehru** ;  18 Ogos 1900 – 1 Disember 1990) ialah seorang pejuang kemerdekaan, diplomat dan ahli politik India. Beliau berkhidmat sebagai Presiden ke-8 Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dari tahun 1953 hingga 1954,sekali gus menajadi wanita pertama yang dilantik ke jawatan ini. Beliau juga pernah menjawat jawatan sebagai Gabenor Maharashtra ke-3 dari tahun 1962 hingga 1964. Dikenali kerana englibatannya dalam gerakan kemerdekaan India. 

Pada tahun 1944, beliau melawat Amerika Syarikat untuk meningkatkan kesedaran mengenai hal ehwal India dalam kalangan rakyat Amerika, bertujuan bagi menangkis propaganda anti-India di sana. Selepas kemerdekaan India, beliau dihantar ke London sebagai diplomat paling penting India, setelah sebelum itu berkhudmat sebagai utusan india ke Kesatuan Soviet, Amerika Syarikat dan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu .  Berasal daripada keluarga politik yang terkenal Nehru-Gandhi, abang beliau Jawaharlal Nehru merupakan perdana menteri pertama India yang merdeka .

## Kehidupan awal
Bapa Vijaya Lakshmi (dilahirkan sebagai Swarup) , Motilal Nehru (1861–1931), ialah seorang peguam kaya yang berasal dari komuniti Pandit Kashmir ,  dan pernah berkhidmat sebanyak dua kali sebagai Presiden Kongres Kebangsaan India semasa Perjuangan Kemerdekaan . Ibunya, Swaruprani Thussu (1868–1938), berasal daripada sebaug keluarga Pandit Kashmir terkemuka yang menetap di Lahore . Vijaya Lakshmi merupakan anak kedua daripada tiga beradik;abanya Jawaharlal Nehru , berusia sebelas tahun lebih tua  (lahir 1889), manakala adik perempuannya Krishna Hutheesing (1907–1967) menjadi seorang penulis terkenal.

## Kerjaya

Pandit merupakan wanita India pertama yang memegang jawatan kabinet di India sebelum merdeka. Pada tahun 1936, beliau bertanding dalam pilihan raya umum dan menjadi ahli parlimen  untuk kawasan pilihan raya Cawnpore Bilhaur.  Pada tahun 1937, beliau dilantik sebagai menteri kerajaan tempatan dan kesihatan awam.  

Dia juga menghabiskan masa yang lama di penjara kerana penyertaannya dalam gerakan kemerdekaan India. Dia dipenjarakan selama 18 bulan dari tahun 1931 hingga 1933. Dia dipenjarakan sekali lagi selama 6 bulan pada tahun 1940 sebelum dipenjarakan pada tahun 1942 selama 7 bulan kerana penyertaannya dalam Gerakan Keluar India .   Selepas dibebaskan, dia membantu mangsa kebuluran Bengal pada tahun 1943 dan berkhidmat sebagai presiden *Jawatankuasa Dana Selamatkan Kanak-kanak* yang menyelamatkan kanak-kanak miskin dari jalanan. 

Selepas kematian suaminya pada tahun 1944, beliau berkempen dengan Persidangan Wanita Seluruh India untuk membawa perubahan kepada undang-undang pewarisan India untuk balu Hindu. 

Pada tahun 1944, beliau melawat Amerika Syarikat untuk meningkatkan kesedaran tentang hal ehwal orang India di kalangan rakyat Amerika bagi menangani propaganda anti-India di sana. 

Berikutan kemerdekaan India pada tahun 1947, beliau memasuki perkhidmatan diplomatik dan menjadi duta India ke Kesatuan Soviet dari tahun 1947 hingga 1949,   Amerika Syarikat dan Mexico dari tahun 1949 hingga 1951,   Ireland dari tahun 1955 hingga 1961 (semasa tempoh itu beliau juga merupakan Pesuruhjaya Tinggi India ke United Kingdom),  dan Sepanyol dari tahun 1956 hingga 1961.  Antara tahun 1946 dan 1968, beliau mengetuai delegasi India ke Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Pada tahun 1953, beliau menjadi Presiden wanita pertama Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu  (beliau telah dilantik sebagai ahli kehormat persatuan wanita Alpha Kappa Alpha pada tahun 1978 atas pencapaian ini  ). Pada tahun yang sama, beliau merupakan calon Setiausaha Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu . 

Di India, beliau berkhidmat sebagai Gabenor Maharashtra dari tahun 1962 hingga 1964. Beliau kembali sebagai ahli parlimen dari tahun 1964 hingga 1968 dengan kemenangan pilihan rayanya di Phulpur .   Pandit merupakan pengkritik keras terhadap  Indira Gandhi semasa Indra Ghandhi menjadi perdana menteri, terutamanya selepas Indira mengisytiharkan darurat pada tahun 1975. 

Pandit bersara daripada politik aktif selepas hubungan antara mereka menjadi renggang. Setelah bersara, beliau berpindah ke Dehradun Beliau keluar daripada persaraan pada tahun 1977 untuk berkempen menentang Indira Gandhi dan membantu Parti Janata memenangi pilihan raya 1977.  

Pada tahun 1979, beliau telah dilantik sebagai wakil India ke Suruhanjaya Hak Asasi Manusia PBB, dan selepas itu beliau bersara . Buku-Buku yang dikarang oleh beliau termasuk *The Evolution of India* (1958) dan *The Scope of Happiness: A Personal Memoir* (1979).

## Kehidupan peribadi
Pada tahun 1921, beliau berkahwin dengan Ranjit Sitaram Pandit (1921–1944), seorang peguam yang berjaya dari Kathiawar, Gujarat  . Suaminya ialah seorang Brahmin Saraswat Maharashtra, yang berasal dari  Bambuli, di pantai Ratnagiri, Maharashtra. Beliau telah ditangkap kerana menyokong kemerdekaan India dan meninggal dunia di penjara Lucknow pada tahun 1944, meninggalkan isteri dan tiga orang anak perempuan mereka, Chandralekha Mehta, Nayantara Sehgal dan Rita Dar.

Vijaya Lakshmi meninggal dunia pada tahun 1990. Beliau meninggalkan seorang anak perempuan, Chandralekha dan Nayantara Sahgal .

## Ahli akademik
Beliau merupakan ahli Majlis Eksekutif Universiti Muslim Aligarh . 

Beliau juga merupakan Felo Kehormat Kolej Somerville, Oxford, tempat anak saudara perempuannya mempelajari Sejarah Moden.  Potret beliau oleh Edward Halliday tergantung di Perpustakaan Kolej Somerville . 

## Lihat juga

* Senarai keluarga politik
* Sejarah hubungan luar India

## Rujukan