Uisang

**Uisang** (; 625–702) merupakan salah seorang sami cendekiawan Silla yang paling terkemuka, serta rakan karib kepada Wonhyo (元曉).

Beliau mengembara ke China dan menuntut di Gunung Zhongnan sebagai murid kepada guru Huayan yang berpengaruh, Zhiyan (智儼), serta sebagai rakan seperguruan kanan kepada Fazang (法藏), dengan siapa beliau menjalin hubungan surat-menyurat sepanjang hayat. Beliau menjadi pakar dalam doktrin Huayan (華嚴) dan merupakan pengasas aliran Hwaeom Korea. Karya beliau yang paling terkenal ialah *[[Beopseongge]]* atau *Hwaeom ilseung beopgye do* (*"Rajah Dharmadhatu Ekakenderaan Avataṃsaka"*) (華嚴一乘法界圖). Karya ini ialah ulasan terhadap rajah mirip mandala yang digelarnya *haein do* ("Meterai Lautan"), yang mengandungi 210 aksara Cina yang merumuskan inti pati doktrin Huayan. Terjemahan penuh dapat ditemukan dalam lampiran karya Odin, 1982.

Hanya sedikit yang diketahui tentang kehidupan awalnya, selain bahawa nama bapanya ialah Hin-sin dan nama keluarganya ialah Kim.

Beliau terkenal kerana pengembaraannya ke China pada zaman Tang bersama rakannya, Wonhyo. Pada satu ketika, mereka ditahan oleh pengawal sempadan selama sepuluh hari kerana disyaki sebagai pengintip, tetapi kemudiannya dibebaskan dan diusir. Tidak lama kemudian, Wonhyo berpisah daripadanya setelah secara tidak sengaja meminum air daripada tengkorak dalam kegelapan. Kejadian itu menyebabkan Wonhyo mengalami pengalaman pencerahan sehingga beliau merasakan bahawa tidak perlu lagi ke China untuk mencari kebijaksanaan. Walaupun kecewa, Uisang tetap teguh meneruskan pengembaraannya dan akhirnya tiba di China melalui laluan laut.

Sebuah cerita rakyat Korea menceritakan bahawa ketika masih muda, Uisang jatuh cinta dengan seorang gadis cantik bernama Myo Hwa ("Bunga Halus"). Namun demikian, gadis itu dipilih oleh raja Silla untuk dihantar sebagai hadiah kepada Maharaja China, sehingga hubungan mereka terhalang. Kejadian ini mendorong Uisang memilih kehidupan keagamaan dan beliau menjadi seorang sami.

Dalam keputusasaan, Myo Hwa cuba membunuh diri semasa dalam perjalanan ke China dengan mencampakkan diri ke dalam sungai. Walau bagaimanapun, beliau diselamatkan dan dirawat oleh sebuah keluarga yang kemudiannya menjaganya. Bertahun-tahun kemudian, Myo Hwa bertemu semula dengan Uisang semasa pengembaraannya di China, tetapi Uisang menjelaskan bahawa beliau kini seorang sami dan tidak boleh kembali bersama Myo Hwa ke Silla seperti yang diinginkannya. Beliau bagaimanapun berjanji akan menziarahinya setelah selesai menuntut ilmu di China, dan sepuluh tahun kemudian, beliau menepati janjinya.

Malangnya, Myo Hwa tidak berada di rumah ketika itu, lalu Uisang meninggalkan nota kepadanya dan bergegas kembali ke kapal untuk pulang ke Silla. Apabila Myo Hwa pulang dan menyedari bahawa dia baru sahaja terlepas Uisang, dia berlari ke pantai untuk cuba mengejar kapal itu sebelum berlepas. Namun demikian, kapal telah meninggalkan tebing, dan dalam keputusasaan, Myo Hwa melompat ke dalam air. Semasa menyentuh air, beliau secara ajaib berubah menjadi naga kerana kekuatan cintanya, dan mampu mengikuti kapal itu kembali ke Silla.

Setibanya dengan selamat di Silla, Uisang menubuhkan Buseoksa, sebuah kuil di pergunungan Gyeongsangbuk-do (Gyeongsang Utara). Nama kuil ini bermaksud "Batu Terapung", dan ia berasal daripada satu kejadian di mana Myo Hwa, dalam bentuk naga, menakutkan perompak dengan menaikkan sebuah batu besar ke udara secara ajaib. Dikatakan beliau turut mengubah dirinya menjadi batu untuk terus melindungi tapak kuil tersebut serta kekasihnya, Uisang (menurut cerita yang disampaikan oleh Mu Soeng Sunim, 1987).

Uisang sering dirujuk sebagai "Pembina Kuil" kerana bilangan kuil yang beliau dirikan atau perluas sepanjang hayatnya.

## Catatan
*Odin, Steve. (1982). Process Metaphysics and Hua-Yen Buddhism: A Critical Study of Cumulative vs Interpenetration, Suny Press.
*Mu Soeng Sunim. (1987). Thousand Peaks: Korean Zen - Traditions and Teachers, Parallex Press.