Jangkitan saluran kencing

**Jangkitan saluran kencing** (**UTI**) ialah jangkitan yang menjejaskan sebahagian daripada saluran kencing. Ia dikenali sebagai **jangkitan pundi kencing** (**cystitis**) apabila jangkitan adalah pada saluran kencing bawah dan apabila ia menjejaskan saluran kencing atas ia dikenali sebagai **jangkitan buah pinggang** ( pyelonephritis). Gejala kecil jangkitan pundi kencing adalah seperti rasa sakit semasamembuang air kecil, kerap membuang air kecil dan rasa perlu membuang air kecil walaupun mempunyai pundi kencing kosong. Gejala jangkitan buah pinggang termasuklah demam dan sakit pinggang biasanya sebagai tambahan kepada gejala UTI yang lebih rendah. Wujud kemungkinan untuk air kencing berdarah atau seakan-akan darah disebabkan oleh jangkitan. Untuk pesakit yang sudah tua atau masih terlalu muda, simptom mungkin kurang jelas atau tidak spesifik. 

Faktor utama yang menyebabkan jangkitan adalah *[[Escherichia coli]]*, walaupun begitu, bakteria dan kulat lain juga boleh menyumbang kepada jangkitan. Faktor yang menyumbang kepada risiko jangkitan antaranya ialah anatomi badan wanita, hubungan seks, diabetes, obesiti dan sejarah keluarga. Walaupun hubungan seksual adalah faktor risiko, UTI tidak diklasifikasikan sebagai jangkitan seksual (STI). Jangkitan pada buah pinggang, jika terjadi, selalunya merupakan kesan sampingan daripada jangkitan pundi kencing, walaupun begitu ia juga boleh terjadi ekoran jangkitan bawaan darah. Diagnosis pada wanita muda yang sihat boleh berdasarkan gejala sahaja.  Bagi mereka yang mempunyai simptom yang samar-samar, diagnosis boleh menjadi sukar kerana bakteria mungkin hadir tanpa terdapat jangkitan. Dalam kes yang rumit atau jika rawatan gagal, kultur air kencing mungkin berguna.

Dalam kes yang tidak rumit, rawatan pantas adalah dengan mengunakan antibiotik seperti nitrofurantoin, fosfomycin, atau trimethoprim/sulfamethoxazole.  Rintangan terhadap kebanyakan antibiotik yang digunakan untuk merawat keadaan ini semakin meningkat. Dalam kes yang rumit, rawatan dengan jangka masa panjang atau antibiotik intravena mungkin diperlukan. Jika tiada perubahan baik dilihat dalam 2 ke 3 hari selepas rawatan dimulakan, diagnostik lebih lanjut mungkin perlu dijalankan. Phenazopyridine boleh membantu dengan gejala. Bagi mereka yang mempunyai bakteria atau sel darah putih dalam air kencing mereka tetapi tidak mempunyai gejala, antibiotik biasanya tidak diperlukan, walaupun semasa kehamilan adalah pengecualian. Bagi individu yang kerap dijangkiti, antibiotik boleh diambil sebaik sahaja simptom jangkitan dilihat dan untuk jangka masa panjang, antiobiotik jangka panjang boleh digunakan sebagai langkah pencegahan.

Kira-kira 150juta orang mengalami jangkitan saluran kencing setiap tahun. Mereka lebih biasa pada wanita berbanding lelaki. Pada wanita, jangkitan ini merupakan serangan bakteria yang paling kerap dilihat. Sehingga 10% wanita menghidapi jangkitan ini pada saban tahun, dan sekurangnya separuh daripada wanita pernah dijangkiti.  Ia berlaku paling kerap antara umur 16 dan 35 tahuntahun. Jangkitan berulang adalah perkara biasa. Jangkitan saluran kencing telah didokumenkan pertama kali dalam Ebers Papyrus bertarikh c.1550 SM.

## Rujukan