Kementerian Dalam Negeri Jepun

**** ialah sebuah kementerian setaraf kabinet yang ditubuhkan di bawah Perlembagaan Meiji dan mengurus hal ehwal dalaman Empayar Jepun dari 1873 hingga 1947. Tugasnya merangkumi pentadbiran tempatan, pilihan raya, polis, pemantauan rakyat, dasar sosial, dan kerja awam. Pada 1938, dasar sosial kementerian ini dipisahkan, lalu ditubuhkan Kementerian Kesihatan dan Kebajikan. Pada 1947, kementerian ini dimansuhkan di bawah pemulihan oleh Pemerintah Tertinggi Kuasa Bersekutu, dan hal ehwal pentadbirannya diteruskan oleh Agensi Polis Negara, Kementerian Pembinaan, Kementerian Hal Ehwal Dalam Negeri (MOHA) dan lain-lain.

Pada 2001, MOHA digabungkan dengan Agensi Pengurusan dan Penyelarasan serta Kementerian Pos dan Telekomunikasi, lalu ditubuhkan Kementerian Pengurusan Awam, Hal Ehwal Dalam Negeri, Pos dan Telekomunikasi. Pada 2004, MPHPT menukar namanya menjadi Kementerian Hal Ehwal Dalam Negeri dan Komunikasi.

## Sejarah
Selepas Pemulihan Meiji, kerajaan Meiji menubuhkan negara berpusat untuk menggantikan sistem feudal lama, dengan pemisahan fungsi perundangan, pentadbiran, dan kehakiman melalui sistem *[[Daijō-kan]]*.  Pada 1873, Ōkubo Toshimichi menubuhkan Kementerian Dalam Negeri sebagai agensi keselamatan dalaman untuk menangani ketidakstabilan politik dan ancaman daripada bekas samurai.

Selain keselamatan, kementerian ini juga bertanggungjawab mengawal polis, daftar keluarga, kejuruteraan awam, pejabat pos, tinjauan topografi, penapisan, pertanian, dan institusi keagamaan. Ketua kementerian berfungsi seperti Ketua Kerajaan, manakala tugas memajukan industri tempatan, kemudiannya dipindahkan ke Kementerian Pertanian dan Perdagangan pada 1881.

### Perlembagaan Meiji
Pada 1885, dengan penubuhan sistem kabinet, Kementerian Dalam Negeri disusun semula oleh Yamagata Aritomo, yang menjadi Menteri Dalam Negeri pertama. Pelbagai biro ditubuhkan untuk pentadbiran umum, pentadbiran tempatan, polis, kerja awam, kesihatan awam, pentadbiran pos, tinjauan topografi, institusi keagamaan dan banci negara. Pentadbiran Hokkaidō dan Karafuto serta semua gabenor wilayah di bawah kerajaan pusat juga berada di bawah bidang kuasa kementerian. Fungsi pos dialihkan kepada Kementerian Perhubungan pada 1892, manakala jabatan agama ditubuhkan pada 1900 seiring dengan penubuhan Shintō Negara dan dipindahkan ke Kementerian Pendidikan pada 1913. Selepas Insiden Pengkhianatan Tinggi, polis khas *[[Tokubetsu Kōtō Keisatsu|Tokkō]]* ditubuhkan pada 1911.

Dari 1920-an, kementerian menumpukan perhatian kepada keselamatan dalaman berikutan ketidakstabilan agraria dan pemberontakan buruh berinspirasikan Bolshevik. Dengan Undang-undang Pemeliharaan Keamanan 1925, kementerian menggunakan *Tokkō* untuk menekan golongan sosialis, komunis dan pergerakan buruh, termasuk penangkapan besar-besaran anggota dan penyokong Parti Komunis Jepun (Insiden 15 Mac). Pada 1936, jawatankuasa Maklumat dan Propaganda ditubuhkan untuk mengawal kenyataan akhbar rasmi, dan bersama Jabatan Pemantauan Penerbitan, mengawal penapisan. Kementerian juga terlibat dalam Gerakan Mobilisasi Spiritual Nasional (1937) dan pelaksanaan Undang-undang Mobilisasi Negara (1938), manakala fungsi kesihatan awam dipisahkan ke Kementerian Kesihatan.

Pada 1940, Jabatan Maklumat dan Propaganda dinaik taraf menjadi Biro Maklumat (*Jōhōkyoku*), menggabungkan jabatan maklumat tentera, laut dan luar negeri di bawah kementerian, mengawal semua berita, pengiklanan dan acara awam, serta mengedarkan senarai hitam penulis kepada editor pada 1941. Dengan pembentukan parti politik *[[Taisei Yokusankai]]*, kementerian memperkukuh pengawasan dan kawalan terhadap pembangkang melalui sistem *[[tonarigumi]]*, yang juga digunakan untuk koordinasi pertahanan sivil sepanjang Perang Dunia Kedua. Pada 1942, selepas pembubaran Kementerian Hal Ehwal Kolonial, pengaruh Kementerian Dalam Negeri diperluas ke wilayah luar Jepun.

### Pascaperang dan pembubaran
Selepas penyerahan kalah Jepun, Kementerian Dalam Negeri bekerjasama rapat dengan Pihak Bersekutu untuk mengekalkan ketenteraman awam di Jepun yang diduduki. Salah satu tindakan awal kementerian pascaperang ialah penubuhan sistem rumah pelacuran rasmi melalui "Persatuan Rekreasi dan Hiburan" pada 28 Ogos 1945, dengan tujuan rasmi menahan nafsu seksual tentera penjajah, melindungi rakyat Jepun daripada rogol, dan mengekalkan "kemurnian" bangsa Jepun. Bagaimanapun, menjelang Oktober 1945, skop kuasa kementerian semakin terhad dengan pembubaran Shintō Negara, penghapusan *Tokkō*, dan pemantauan kesatuan buruh di bawah kawalan langsung pihak Amerika. Ramai pegawai kementerian turut dibuang kerja.

Pihak berkuasa Amerika berpendapat bahawa tumpuan kuasa pada satu kementerian menjadi punca dan gejala mentaliti totalitarian Jepun praperang, serta berbahaya kepada pembangunan demokrasi Jepun untuk pascaperang. Kementerian Dalam Negeri secara rasmi dibubarkan pada 31 Disember 1947 di bawah Akta Penghapusan Sekatan terhadap Kebebasan Politik, Sivil dan Agama, dan fungsinya diagihkan kepada beberapa jabatan termasuk Kementerian Hal Ehwal Dalam Negeri (sekarang Kementerian Komunikasi dan Hal Ehwal Dalam Negeri), Kementerian Kesihatan dan Kebajikan (sekarang Kementerian Kesihatan, Buruh dan Kebajikan), Suruhanjaya Keselamatan Awam Kebangsaan, serta Kementerian Pembinaan (sekarang Kementerian Tanah, Infrastruktur dan Pengangkutan).

## Senarai penjawat jawatan
### Tuan Dalam Negeri

### Menteri Dalam Negeri

## Catatan

## Rujukan
*
*
*

## Pautan luar
* National Archives of Japan:  Illustrations of Road to Nikko, scroll purchased by Home Ministry (1881) -- ''see'' ministry seal in red