Park Yeong-hyo

**Park Yeong-hyo** (; 12 Jun 1861 &ndash; 21 September 1939) ialah seorang tokoh politik Korea pada zaman Dinasti Joseon, aktivis pencerahan, diplomat, serta *[[Chinilpa]]*. Beliau merupakan salah seorang penganjur Kudeta Gapsin 1884, iaitu percubaan oleh golongan politik progresif untuk menggulingkan kerajaan Korea yang konservatif. Beliau kemudiannya bergelar **Putera Raja Geumneung** melalui perkahwinannya dengan Puteri Yeonghye, puteri kepada Raja Cheoljong.

## Kehidupan awal
Park Yeong-hyo dilahirkan di Suwon, di selatan Hanseong. Beliau merupakan anak ketiga kepada Park Won-yang, manakala ibunya ialah Puan Yi daripada keluarga Jeonui Yi.

Melalui kelahiran, beliau juga mempunyai pertalian jauh dengan keluarga diraja. Moyang ketujuh beliau ialah Park Se-gyo (박세교; 朴世橋; 1611–1663), satu-satunya anak lelaki kepada Puteri Jeongan (정안옹주; 1590–1660), iaitu puteri kelima Raja Seonjo, hasil perkahwinan dengan Park Mi, Putera Permaisuri Geumyang (박미 금양위; 朴瀰 錦陽尉; 1592–1645).

Park Yeong-hyo juga merupakan keturunan angkat generasi ke-16 Park Eun (박은; 朴誾; 1370–1422), yang merupakan moyang kepada Ratu Inseong, isteri Raja Injong, serta moyang keempat kepada Ratu Uiin, isteri pertama Raja Seonjo. Oleh itu, beliau mempunyai hubungan kekeluargaan yang jauh dengan para permaisuri tersebut.

Pada 3 April 1872, beliau dipilih sebagai pasangan kepada Puteri Yeonghye, satu-satunya puteri Raja Cheoljong yang masih hidup, iaitu raja Joseon ke-25. Bagaimanapun, puteri tersebut meninggal dunia hanya tiga bulan selepas perkahwinan mereka.

Bersama Kim Ok-kyun, Park merupakan penyokong kuat *Dongnipdang* atau Parti Pencerahan, sebuah gerakan yang bertujuan mereformasi kerajaan, ekonomi dan ketenteraan dengan mengadaptasi teknologi serta kaedah Barat agar Korea cukup kukuh untuk menangkis campur tangan kuasa asing yang semakin meningkat. Beliau turut menemani Kim dalam lawatan ke Tokyo, di mana mereka bertemu dengan beberapa tokoh politik Jepun yang berpengaruh, termasuk Fukuzawa Yukichi.

## Kerjaya
Beliau dikreditkan sebagai pencipta bendera kebangsaan Korea yang pertama pada tahun 1882.

Park merupakan salah seorang pemimpin rampasan kuasa Kapsin pada tahun 1884, yang bertujuan menggulingkan kerajaan sedia ada dan melaksanakan pembaharuan berasaskan model Barat. Walau bagaimanapun, percubaan rampasan kuasa tersebut hanya bertahan selama tiga hari sebelum ditumpaskan oleh tentera China. Park terpaksa melarikan diri ke Jepun, di mana beliau pada awalnya menetap bersama Fukuzawa Yukichi sebelum berpindah ke Kobe.

Selepas pendudukan Jepun ke atas Istana Gyeongbokgung, Park kembali ke Korea bersama beberapa pengikutnya, termasuk Lee Kyu-wan dan Ryu Hyeok-ro. Beliau tiba di Seoul pada 23 Ogos 1894 dan memohon kuasa luas daripada Raja Gojong untuk melaksanakan pembaharuan negara. Bagaimanapun, sentimen awam terhadap reformasi masih sangat negatif akibat kegagalan rampasan kuasa Kapsin, menyebabkan Park gagal memperoleh pengaruh politik yang besar dan seterusnya melarikan diri ke Incheon.

Selepas kemenangan Jepun dalam Pertempuran Pyongyang, masyarakat Korea mula melihat Jepun sebagai kuasa utama baharu di Asia. Akhirnya, pada 9 Disember, Park dan rakannya memperoleh kebebasan politik. Park turut berjaya menguruskan penyingkiran Heungseon Daewongun, yang cuba menaikkan Yi Jun-yong sebagai raja. Kejayaan ini membolehkan Park meraih kepercayaan Raja Gojong serta menteri Jepun. Kabinet Kim Hong-jip Kedua ditubuhkan, dan Park dilantik sebagai Menteri Dalam Negeri. Walaupun beliau bukan perdana menteri, pengaruh dan kuasanya setaraf dengan jawatan tersebut.

Park tidak berpuas hati menjadi alat Jepun dan mula membina asas kuasa politiknya sendiri dengan melantik Lee Kyu-wan sebagai ketua polis dan Ryu Hyeok-ro sebagai Pengarah Artileri. Namun demikian, beliau pernah mencadangkan kepada Raja Gojong supaya pengawal peribadi baginda digantikan dengan Hunryeondae, sebuah organisasi yang dipengaruhi Jepun. Cadangan ini menimbulkan kemarahan raja, dan rejim Min menganggap Park sebagai musuh, sekali gus memaksanya melarikan diri ke Jepun buat kali kedua. Selepas penyingkiran Park, kabinet baharu yang bersifat pro-Amerika, Rusia dan Britain dibentuk, terdiri daripada Bak Jeongyang, Ye Wanyong, Yi Bum-jin dan Min Young-hwan.

Selepas termeterainya Perjanjian Jepun–Korea 1910 yang mengakibatkan pengilhakan Korea ke dalam Empayar Jepun, Park dianugerahkan gelaran bangsawan *[[kazoku]]* sebagai marquis (*kōshaku*) dalam sistem bangsawan Jepun, serta diberikan kerusi dalam Dewan Bangsawa Diet Jepun. Beliau berkhidmat sebagai Pengarah Bank Chōsen pada tahun 1918, Pengerusi Persatuan Ekonomi Korea pada 1919, presiden pertama akhbar *[[Dong-A Ilbo]]* pada 1920, presiden Syarikat Kyungbang, pengerusi Bank Perindustrian Korea pada 1921, serta penasihat kepada Institut Pusat Kerajaan Jeneral Korea.

## Catatan

## Pautan luar

* Park Young-hyo:Daum 
* Park Young-hyo:Korean historical People's Information  
* Park Young-hyo:navercast 
* Park Young-hyo:naver
* Park Young-hyo:nate