Sumber Syariah

Berbagai-bagai sumber undang-undang Islam digunakan oleh perundangan Islam untuk menghuraikan badan undang-undang Islam. Pada perspektif ahli Sunni, sumber kitab suci bagi Islam, perundangan tradisional adalah Al-Quran, yang dipercayai oleh semua umat Islam sebagai firman Allah yang langsung dan tidak berubah, dan Sunnah, yang terdiri daripada perkataan, perlakuan dan tindakan yang dikaitkan dengan nabi Muhammad dalam kesusasteraan hadith. Pada pandangan ahli Syiah, pengertian Sunnah diperluaskan untuk memasukkan tradisi para Imam.

Memandangkan bahan berkaitan undang-undang yang terdapat dalam kitab Islam tidak secara langsung menjawab semua persoalan berkaitan Syariah yang timbul dalam masyarakat Islam, para fuqaha Islam membangunkan kaedah tambahan untuk mendapatkan prinsip undang-undang tersebut. Menurut pandangan Sunni, sumber sekunder undang-undang Islam adalah konsensus, yang sifatnya sebenarnya tidak mempunyai konsensus itu sendiri; sebab analogi *(qiyas)*; mencari kepentingan awam *[[Maslahah dalam Perundangan Hukum Syarak|(maslahah)]]*; budi bicara perundangan ; ketetapan generasi pertama umat Islam; dan adat resam tempatan *(uruf)*. Mazhab Hanafi sering bergantung pada deduksi analogi dan penaakulan bebas, dan Maliki dan Hanbali biasanya menggunakan Hadis sebagai gantinya. Mazhab Syafi'i lebih menggunakan Sunnah daripada Hanafi dan analogi lebih daripada dua yang lain.  &#x5B; **' &#x5D;</sup> Di kalangan [[Syiah]], aliran Usuli [[Fiqah Ja'fari|Ja'fari]] menggunakan empat sumber, iaitu Al-Quran, Sunnah, ijmak dan akal . Mereka menggunakan muafakat di bawah syarat-syarat khusus dan bergantung kepada akal untuk mencari prinsip umum berdasarkan al-Quran dan al-Sunnah, dan menggunakan [[Usul al-Fiqh|prinsip fiqh]] sebagai metodologi untuk mentafsirkan al-Quran dan al-Sunnah dalam keadaan yang berbeza. Aliran Akhbari Ja'faris lebih bergantung kepada sumber kitab dan menolak [[ijtihad]] .   Menurut Momen, walaupun terdapat perbezaan yang ketara dalam prinsip-prinsip perundangan antara Syiah dan empat mazhab Sunni, terdapat lebih sedikit perbezaan dalam aplikasi fiqh secara praktikal untuk pemeliharaan ritual dan transaksi sosial. 

== Sumber utama ==

=== al-Quran ===

Al-Quran merupakan sumber hukum Islam yang pertama dan paling penting bagi umat Islam. Al-Quran dipercayai sebagai firman Tuhan secara langsung seperti yang diwahyukan kepada Muhammad melalui malaikat [[Jibrail|Jibril]] di [[Makkah|Mekah]] dan [[Madinah al-Munawwarah|Madinah]], kitab suci itu menetapkan asas moral, falsafah, sosial, politik dan [[Sistem ekonomi Islam|ekonomi]] yang menjadi asas kepada pembinaan masyarakat. Ayat-ayat yang diturunkan di Mekah berkaitan dengan isu-isu [[falsafah]] dan [[Teologi Islam|teologi]], sedangkan ayat-ayat yang diturunkan di Madinah adalah berkaitan dengan undang-undang sosio-ekonomi. Al-Quran telah ditulis dan dipelihara semasa hayat nabi Muhammad, dan disusun sejurus selepas kematian baginda. 

Ayat-ayat al-Quran dikategorikan kepada tiga bidang: "ilmu teologi spekulatif", " prinsip etika " dan "peraturan kelakuan manusia". Kategori ketiga secara langsung berkaitan dengan perkara perundangan Islam yang mengandungi kira-kira lima ratus ayat atau satu pertiga belas daripadanya. Tugas mentafsir al-Quran telah membawa kepada pelbagai pendapat dan pertimbangan. Tafsiran ayat-ayat yang dianggap paling sahih oleh sahabat baginda untuk Sunni manakala [[Imamah (doktrin Syiah)|Imam]] untuk Syiah, kerana mereka tahu mengapa, di mana dan pada masa apa setiap ayat diturunkan.  

=== Sunnah ===
Sunnah adalah sumber penting seterusnya, dan lazimnya ditakrifkan sebagai "tradisi dan adat istiadat Muhammad" atau "perkataan, tindakan dan perlakuan baginda". Ia termasuk ucapan dan ucapan Muhammad setiap hari, perbuatannya, persetujuan diam-diamnya, dan pengakuan terhadap kenyataan dan aktiviti. Menurut ahli perundangan [[Syiah]], sunnah juga termasuk perkataan, perbuatan dan pengakuan dua belas Imam dan [[Fatimah al-Zahra|Fatimah]], anak perempuan Muhammad, yang dipercayai maksum .  

Justifikasi menggunakan Sunnah sebagai sumber hukum terdapat dalam al-Quran. Al-Quran memerintahkan umat Islam untuk mengikuti nabi Muhammad.  Semasa hayatnya, nabi Muhammad menjelaskan bahawa tradisinya (bersama-sama dengan Al-Quran) harus diikuti selepas kematiannya.  Sebilangan besar umat Islam menganggap sunnah sebagai tambahan penting dalam penjelasan [[Al-Quran]]. Dalam perundangan Islam, al-Quran mengandungi banyak peraturan untuk tingkah laku yang diharapkan kepada umat Islam tetapi tidak ada peraturan al-Quran yang bersifat khusus mengenai banyak perkara agama dan secara praktikal. Umat Islam percaya bahawa mereka boleh melihat cara hidup, atau ''[[sunnah]]'', Muhammad dan para sahabatnya untuk mengetahui apa yang harus ditiru dan apa yang harus dielakkan.

* [[Fiqah|Fiqh]]
* [[Ijazah]]
* [[Madrasah]]


* ʻAlwānī, Ṭāhā Jābir Fayyāḍ. ''Uṣūl Al Fiqh Al Islāmī'' . IIT. Berdasarkan tesis PhD penulis di [[Universiti al-Azhar|Universiti Al-Azhar]] .
* 
* 
* 
* 
* Qadri, A. A (1986). ''perundangan Islam di Dunia Moden'' . New Delhi: Syarikat Taj.

* 
* Libson, G.; Stewart, F.H. "ʿUrf." [[Encyclopaedia of Islam]]. Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2008. Brill Online.  10 April 2008

* Fadlalla, Mohamed; Lang, Peter. ''Das islamische Ehe- und Kindschaftsrecht im Sudan'', Frankfurt, 2001.[[ISBN (identifier)|ISBN]]&nbsp;
* Fadlalla, Mohamed. ''Die Problematik der Anerkennung ausländischer Gerichtsurteile: Beiträge zum Internationalen Zivilprozessrecht und zur Schiedsbarkeit'' . Tectum, 2004.[[ISBN (identifier)|ISBN]]&nbsp;
* Glassé, Cyril. ''The Concise Encyclopaedia of Islam'', Edisi Ke-2. London: Stacey International, 1991.[[ISBN (identifier)|ISBN]]&nbsp;
* Goldziher, Ignaz; diterjemahkan oleh Hamori, R. ''Introduction to Islamic Theology and Law'' . Princeton : [[Princeton University Press]], 1981.[[ISBN (identifier)|ISBN]]&nbsp;
* Hallaq, Wael. "Adakah Pintu Ijtihad Ditutup?", ''Jurnal Antarabangsa Kajian Timur Tengah'', **16*' (1): 3–41, 1984.
* Kamali, Mohammad Hashim. *Principles of Islamic Jurisprudence*, Cambridge: Islamic Text Society, 1991.[[ISBN (identifier)|ISBN]]&nbsp;
* Kamali, Mohammad Hashim. *Prinsip Perundangan Islam*, 2003.
* Musa, Aisha Y. *Hadith as Scripture: Discussions on the Authority of Prophetic Traditions in Islam'', New York: Palgrave, 2008.
* Richard Potz: Islamisches Recht und europäischer Rechtstransfer, dalam: Europäische Geschichte Online, hrsg. vom Institut für Europäische Geschichte (Mainz), 2011, Zugriff pagi: 24.08.2011

* Syariah dan Fiqh
* Metodologi Sumber Dalam Perundangan Islam oleh Taha Jabir Al 'Alwani

* Fiqh dan Prinsipnya oleh Morteza Motahhari
* Prinsip Ijtihad dalam Islam oleh Morteza Motahhari
* Peranan Ijtihad dalam Perundangan oleh Morteza Motahhari