open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
सलाम बॉम्बे!

***सलाम बॉम्बे!*** हा १९८८ सालचा हिंदी भाषेचा भारतीय चित्रपट आहे जो मीरा नायर यांनी लिहिलेला आणि दिग्दर्शित केला आहे. सोनी तारापोरवाला यांनी पटकथा लिहिलेला आहे. या चित्रपटामध्ये भारतातील सर्वात मोठे शहर असलेल्या बॉम्बे म्हणजेच मुंबईच्या झोपडपट्टीत राहणाऱ्या मुलांचे दिवसागणिक जीवनाचा इतिहास आहे. यामध्ये शफीक सय्यद, हंसा विठ्ठल, चंदा शर्मा, रघुवीर यादव, अनिता कंवर, नाना पाटेकर आणि इरफान खान यांच्या मुख्य भूमिका आहेत.

सर्वोत्कृष्ट परदेशी भाषेच्या चित्रपटासाठी अकादमी पुरस्कारासाठी नामांकित होणारा हा चित्रपट भारताचा दुसरा चित्रपट होता. भारतामध्ये देखिल याला अनेक पुरस्कार मिळाले ज्यात राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, सर्वोत्कृष्ट हिंदी चित्रपट हा एक आहे. न्यू यॉर्क टाईम्सच्या "द बेस्ट १००० मूव्हीज एव्हर मेड"च्या यादीमध्ये हा चित्रपट गणला जातो.

## कथानक 
चित्रपट सुरू होण्यापूर्वी कृष्णाने त्याच्या गुंडगिरी करणाऱ्या मोठ्या भावाच्या दुचाकीला आग लावली. यामुळे त्याची आई त्याला जवळच्या अपोलो सर्कसमध्ये नेते आणि सांगिते की जेव्हा तो खराब झालेल्या दुचाकीसाठी ५०० रुपये मिळवेल तेव्हाच तो घरी येऊ शकेल. कृष्णा सर्कससाठी काम करते. सर्कस पुढेल्या गावी जाण्यासाठी निघत असतानाच त्याचा मालक त्याला एक काम सांगतो. पण जेव्हा कृष्ण परततो तेव्हा त्याला आढळले की सर्कस निघुन गेली आहे. आईला परतफेड करण्यासाठी पैसे नसल्यामुळे, तो मुंबईकडे प्रवास करतो. तेथे आल्याबरोबर त्याची काही मालमत्ता लुटल्या जाते. तो चोरांचा पाठलाग करतो, त्यांच्याशी मैत्री करतो आणि ग्रांट रोड रेल्वे स्थानकाजवळील फाल्कलँड रोडच्या शहरातील कुप्रसिद्ध रेड-लाईट भागात जाऊन पोहोचतो. नंतर तो विविध व्यक्तींना भेटतो; काही मादक पदार्थ विक्रेते, काही वेश्या आणि इतर बरेच. तो चांगल्या आणि वाईट मार्गाने पैसे मिळवण्याचा प्रयत्न करतो परंतु तो कधीही पैसे वाचवू शकत नाही.

## निर्माण 
सलाम बॉम्बेमध्ये दिसणारे बहुतेक तरुण कलाकार हे प्रत्यक्ष रस्तावर आणि झोपडपट्टीत राहणारी मुले होती. चित्रपटात येण्यापूर्वीच त्यांना मुंबईतील एका विशेष कार्यशाळेत नाट्याचे प्रशिक्षण मिळाले. पुढे १९८९ मध्ये दिग्दर्शक मीरा नायर यांनी चित्रपटात दिसणाऱ्या मुलांचे पुनर्वसन करण्यासाठी सलाम बाळक ट्रस्ट नावाची एक संस्था स्थापन केली. ही ट्रस्ट अद्याप अस्तित्वात आहे आणि आता मुंबई, दिल्ली आणि भुवनेश्वरमधील रस्त्यावरच्या मुलांना पाठिंबा देतो. सिनेमात कृष्णाची भूमिका साकारणारे शफीक सय्यद आता बंगळुरुमध्ये ऑटोरिक्षा चालक म्हणून आपले जीवन जगतात. 

या चित्रपटाने अमेरिका आणि कॅनडा मध्ये सुमारे २ दशलक्ष डॉलर्सची कमाई केली आणि त्या काळात सर्वाधिक कमाई करणारा हिंदी भाषेचा चित्रपट ठरला. फ्रान्समध्ये या चित्रपटाने ६ लाखाहून अधिक तिकिट आणि जर्मनीमध्ये २ लाखाहून अधिक तिकिटे विकली. एकूणच, चित्रपटाने परदेशी बाजारात ७५ लाख डॉलर्सची कमाई केली.

## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. १९८८ मधील हिंदी चित्रपट
नीरजा (चित्रपट)

***नीरजा*** हा २०१६ मधील हिंदी भाषेचा नीरजा भनोतच्या जीवनचरित्रा वर आधारीत रोमांचक चित्रपट आहे. राम माधवानी दिग्दर्शित, या चित्रपटचे लिखाण सायविन क्वाड्रस आणि संयुक्ता चावला शेख यांनी केले आहे. फॉक्स स्टार स्टुडिओसमवेत अतुल कसबेकर यांच्या "ब्लिंग अनप्लग्ड" कंपनीने ही निर्मिती केली आहे. या चित्रपटात सोनम कपूर मुख्य पात्र आहेत, आणि सोबत आहेत यात शबाना आझमी, योगेंद्र टिकू आणि शेखर रावजियानी.

हा कथानक वास्तविक जीवनातील घटनेवर आधारित आहे. ५ सप्टेंबर १९८६ रोजी पाकिस्तानच्या कराची येथे पॅन एम फ्लाइट ७३ चे लीबिया समर्थित अबु निदल ऑर्गनायझेशनने अपहरण केले होते. नीरजा भनोट यांनी वैमानिकांना इशारा देऊन अपहरण करण्याचा प्रयत्न रोखला, आणि विमान जमीनीवर उतरवले. ३७९ प्रवाशांपैकी ३५९ प्रवाशांचा जीव वाचविण्यात मदत करण्याचा प्रयत्न करीत भानोत यांचा मृत्यू झाला.

सप्टेंबर २०१४ मध्ये चित्रपटासाठी कसबेकर यांनी राम माधवानी आणि सोनम कपूर यांना निवडले. १९ फेब्रुवारी २०१६ रोजी प्रदर्शीत झाल्यावर समीक्षकांनी सकारात्मक स्वागता करत कपूरच्या अभिनयाचे कौतुक केले. हा महिला नायिका असलेल्या बॉलिवूडमधील सर्वाधिक कमाई करणारा चित्रपट ठरला होता. चित्रपटाने बॉक्स ऑफिसवर ₹१३५.५२ कोटी कमाई केली.

कपूरच्या अभिनयासाठी आणि माधवानी यांच्या दिग्दर्शनासाठी चित्रपटस अनेक पुरस्कार मिळाले. ६४व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार सोहळ्यात हिंदीतील सर्वोत्कृष्ट चित्रपट आणि कपूरसाठी विशेष उल्लेख असे दोन पुरस्कार जिंकले. ६२व्या फिल्मफेअर पुरस्कारांमध्ये नीरजाने सर्वोत्कृष्ट चित्रपट (समीक्षक), सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्री (समीक्षक) (कपूर) आणि सर्वोत्कृष्ट सहाय्यक अभिनेत्री (आझमी) यांच्यासह सहा पुरस्कार जिंकले.

## निर्माण 
चित्रपटाची मुख्य छायाचित्रण १९ एप्रिल २०१५ रोजी मुंबई येथे सुरू झाले. दोन महिन्यांच्या चित्रीकरणानंतर १९ जून २०१५ रोजी शूटिंग संपले.

शूटिंगसाठी वास्तविक विमान संपादन करणे हे एक आव्हान होते; दिग्दर्शक राम माधवानी आणि रुचा पाठक यांनी विमानाचा देखावा तयार करण्याचा निर्णय घेतला कारण चित्रपटाच्या प्रमुख भाग विमानात आहे.  विमान तयार करण्यासाठी त्यांना ४८ दिवस लागले, जे दिसायला मूळ विमानाच्या अगदी जवळपास असलेल्यासारखेच होते. 

## पुरस्कार 
हा चित्रपट १९ फेब्रुवारी २०१६ रोजी अंदाजे ६७१ थिएटरमध्ये जगभरात प्रदर्शित झाला होता. या चित्रपटाला पाकिस्तानमध्ये बंदी घातली गेली कारण यात पाकिस्तानला नकारात्मक दृष्टीने दर्शविले आहे.
 
हा चित्रपट महाराष्ट्र सरकार आणि मध्य प्रदेश सरकारने करमुक्त घोषित केला होता.

चित्रपटास १ एशियाविझन पुरस्कार, ६ फिल्मफेअर पुरस्कार, ४ आय.आय.एफ.ए. पुरस्कार, २ राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, ४ स्क्रीन पुरस्कार, ४ स्टारडस्ट पुरस्कार व ७ झी सिने पुरस्कार मिळाले.

## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. २०१६ मधील हिंदी चित्रपट
सवाल माझा ऐका!

***सावल माझा ऐका! *** हा १९६४ मध्ये प्रदर्शीत झालेला मराठी भारतीय कृष्ण-धवल चित्रपट आहे. अनंत गोविंद माने यांनी त्यांच्या स्वतःच्या "चेतना चित्र" या बॅनरखाली या चित्रपटाची निर्मिती व दिग्दर्शन केले आहे. चित्रपटाची कथानक तमाशा या पारंपारिक लोकनाट्यावर आधारित आहे. या चित्रपटात सुलोचना चव्हाण यांनी गायलेली अनेक गाणी प्रसिद्ध आहेत.

३१ मे १९६५ रोजी झालेल्या १२व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार सोहळ्यात या चित्रपटाने मराठीतील तिसऱ्या सर्वोत्कृष्ट चित्रपटाचे प्रमाणपत्र जिंकले. अनंत माने यांच्या मागील दोन चित्रपट *धक्ती जाऊ* (१९५८) आणि *मानिनी* (१९६१) यांनी अनुक्रमे ६व्या आणि ९व्या सोहळ्यात राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारही जिंकले होते.

## कथानक 
एका लोकप्रिय तमाशा गटातील ज्योतिबा हा तमाश्याच्या एका स्पर्धेत भाग घेतो आणि रघुच्या तमाशा गटाविरुद्धच्या स्पर्धा होते. स्पर्धा एक सांगीतिक प्रश्न-उत्तर आहे, आणि हरणाऱ्याने आयुष्यभर नऊवारी साडी (लुगडे) नेसावे अशी पैज आहे. ज्योतिबा ही स्पर्धा हरतो आणि त्याला अपमान सहन करावा लागला ज्यामुळे तो आणि त्याची पत्नी आत्महत्या करतात. तिच्या आई-वडिलांच्या मृत्यूचा बदला घेण्यासाठी त्यांची लहान मुलगी अनु ह्या कला प्रकारात उत्कृष्ट काम करण्याचा निर्णय घेतला. ती रघुला पराभूत करण्यासाठी व त्याला लुगडे घालण्यास भाग पाडण्याचा प्रण घेते. अनु ही कुलकर्णी मास्टरच्या मार्गदर्शनाखाली नृत्य आणि गायन प्रशिक्षण घेते. १२ वर्षानंतर, ती एक तरुण आकर्षक स्त्री (आता जयश्री गडकर) म्हणून वाढते आणि शेवटी आपल्या कलाकारांचा संचासह स्पर्धेत प्रवेश करण्याचा निर्णय घेते.

जयवंता (अरुण सरनाईक), जो दुसऱ्या प्रतिस्पर्धी गटाचा नट आहे, तिच्यावर फिदा होते. त्याच्या कवितेवर प्रभावित होऊन, अनु त्याला आपल्या तमाश्याचा भाग बनवते. पण जेव्हा तीला हे कळते की जयवंत रघुचा मुलगा आहे ती तुटलेल्या मनाने स्पर्धेत हार मानण्याचे ठरवते. पण हार मानू नये म्हणून तिला तिची मावशीने प्रोत्साहित करते. म्हणून ती पुन्हा उभी राहते. कार्यक्रमाच्या मध्यभागी एका रात्री जयवंतचे कही सहयोगी थिएटरमधील दिवे तोडतात आणि अंधारात अनूचे अपहरण करतात. त्यानंतर अनुला असा विश्वास दिला जातो की हे अपहरण जयवंतनेच घडवून आणले होते. पण मग रघु येऊन तिला मुक्त करतो.

स्पर्धेच्या एक दिवस आधी, अनु आशीर्वाद घेण्यासाठी तिच्या शिक्षकांना भेटते. कुलकर्णी मास्टर तिला जिंकण्यासाठी शुभेच्छा देतो. कुलकर्णी मास्तरांचा जवळचा मित्र असलेला रघु याबद्दल मास्टरांवर निराश होतो. पण अनुसाठी हा विजय कसा महत्त्वाचा आहे हे मास्टर त्याला समजावून सांगतात. स्पर्धेत प्रश्नोत्तराच्या काही फेऱ्यांनंतर अनु जयवंतने विचारलेल्या एका प्रश्नाचे उत्तर देण्यास सक्षम ठरत नही. म्हणूनच ती विचार करण्यासाठी वेळ मागते आणि दुसऱ्या संध्याकाळी त्याला उत्तर देण्याचे सांगते. रघु प्रश्नाचे उत्तर अनुला कोणी उत्तर पाठविले हे न कळवताच पाठवते. दुसऱ्या दिवशी अनु जयवंतचा पराभव करते आणि त्याच्या वडिलांना म्हणजे रघुला लुगाडे घालण्यास बोलवते. रघु आपला पराभव स्वीकारतो. पण त्यानंतर अनुला त्याच्या महानतेतून कळले की त्यानेच तिला उत्तर सांगितले आणि तिला पुढील अपमानापासून वाचवले. अनु रघुकडे विनवणी करते आणि मग जयवंत आणि अनु पुन्हा आपले वैर मागे सोडून एकत्र येतात.

## संगीत 
वसंत पवार यांनी संगीतबद्ध केलेल्या प्रसिद्ध लावणी आणि इतर गाणी जगदीश खेबुडकर यांनी लिहिली आहेत आणि बालराम, सुमन कल्याणपूर आणि सुलोचना चव्हाण यांनी गायली आहेत.

## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. १९६४ मधील मराठी चित्रपट
वर्ग:अनंत माने दिग्दर्शित चित्रपट
दोघी (चित्रपट)

***दोघी*** (इंग्रजी मधील ***टू सिस्टर्स***) हा १९९५ मधील भारतीय मराठी चित्रपट असून या चित्रपट निर्माते सुमित्रा भावे-सुनील सुकथणकर दिग्दर्शित आणि दूरदर्शनच्या सहकार्याने भारतीय राष्ट्रीय चित्रपट विकास महामंडळाने निर्मित केलेले आहे. १९९५ मध्ये ४३व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारात चित्रपटाने तीन पुरस्कार जिंकले; सामाजिक विषयांवरचा सर्वोत्कृष्ट चित्रपट, सर्वोत्कृष्ट महिला पार्श्व गायिका आणि उत्तरा बावकर यांना विशेष उल्लेख पुरस्कार. १९९६ मध्ये ३२व्या महाराष्ट्र राज्य चित्रपट पुरस्कारातील नऊ पुरस्कार मिळाले.

## कथानक 
दोघी बहिणींपैकी मोठी, गौरीचे (रेणुका दफ्तरदार) लग्न आहे आणि घरात उत्सवाचे वातावरण आहे. गावातले वडीलधारे तिला वर येण्यापूर्वीच मंदिरात जाउन दर्शन घेण्याचा सल्ला देतात आणि म्हणूनच तिची लहान बहिण कृष्णा (सोनाली कुलकर्णी) आणि काका (सदाशिव अमरापूरकर) तिच्यासोबत असतात. परत जाताना काकांना वर्तमानपत्रात लक्षात येते की गावात येताना वराच्या कुटुंबाची प्राणघातक दुर्घटना झाली होती. गौरी आणि कृष्णाचे वडिलांना (सूर्यकांत मंधारे) धक्कादायक बातमीनंतर अर्धांगवायू होतो. सर्व ग्रामस्थ गौरीला वाईट शकुन म्हणून दूर ठेवतात. लवकरच, कुटुंबास आर्थिक अडचणींना सामोरे जावे लागते. त्यांच्या उजाड जमिनीच्या तुकड्यावर शेती करून काही पैसे मिळवण्याचा प्रयत्न करतात. जेव्हा काहीही निष्पन्न होत नाही तेव्हा त्यांची आई (उत्तरा बावकर) काकांना गौरीला नोकरीसाठी घेऊन जाण्यासाठी विनंती करते. सुरुवातीला संकोच करणारे काका मनाची खात्री पटवतात पण भविष्यात गौरीच्या ठिकाणाबद्दल आईला आणखी प्रश्न विचारू नका अशी आईला विनंती करतात.

काका गौरीला वेश्या व्यवसायात घालतात आणि ती दरमहा तिच्या कुटुंबियांना पैसे पाठवायला लागतात. कुटुंबाची परिस्थिती अधिक चांगल्या होतात आणि काका कृष्णाला एक स्वयंसेवी संस्थेत काम करणारे तरुण आदर्शवादी शेष वाघमारेचे (अभय कुलकर्णी) लग्नाचे स्थळ घेउन येतात. कृष्णाच्या लग्नासाठी गौरी गावाला भेट देते परंतु गौरीच्या दुर्दैवी विवाह घटनेमुळे आणि पैसे कमावण्याच्या पद्धतीमुळे त्यांची आई तिला कोणत्याही कार्यात भाग घेऊ देत नाही. कृष्णाला जेव्हा हे कळते तेव्हा ती त्यांच्या आईला प्रश्न विचारते आणि तिला गौरीची खात्री पटवून देते. जेव्हा गौरीने लग्न व गाव सोडण्याचा निर्णय घेतला, तेव्हा शेषचा कार्यकर्ता मित्र निवृत्ती कांबळे (सुनील सुकथणकर) तिचा भूतकाळ माहित असूनही तिला लग्नासाठी प्रस्तावित ठेवतो. मुंबईतील वेश्या म्हणून तिच्या आयुष्यात कधीच परतू नये म्हणून गौरी गावातच राहते.

## निर्माण 
रेणुका दफ्तरदार व सोनाली कुलकर्णी ह्या चित्रपटात प्रमुख भूमिका बजावतात. बाकी सहकलाकार आहेत: सदाशिव अमरापूरकर (काका), सूर्यकांत मंधारे (वडील), उत्तरा बावकर (आई) व मधू कांबीकर (काकू). सुमित्रा भावे आणी सुनील सुकथणकर ह्या जोडीचा एकत्रित हा पहिला चित्रपट आहे. आधी त्यांनी लघुपट केले होते. उमेश विनायक कुलकर्णीने ह्या चित्रपटात सहाय्यक दिग्दर्शन केले आहे.

## पुरस्कार 
१९९५ मध्ये ४३व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारात या चित्रपटाने तीन पुरस्कार जिंकले. चित्रपटाला इतर सामाजिक समस्यांवरील सर्वोत्कृष्ट चित्रपटाचा पुरस्कार देण्यात आला. "भुई भेगाली खोल" या सुमधुर आणि हृदयस्पर्शी गाण्यासाठी अंजली मराठे यांना सर्वोत्कृष्ट महिला पार्श्वगायकाचा पुरस्कार मिळाला. अभिनेत्री उत्तरा बाओकर हिने विशेष उल्लेख पुरस्कार जिंकला.

## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. १९९५ मधील मराठी चित्रपट
अंधाधुन

***अंधाधुन*** एक २०१८ सालचा विनोदी व रोमांचक चित्रपट आहे. श्रीराम राघवन यांनी दिग्दर्शिन केले असुन वायाकॉम१८ मोशन पिक्चर्सद्वारे याची निर्मिती आहे. या चित्रपटात तब्बू, आयुष्मान खुराणा आणि राधिका आपटे मुख्य भूमिकेत आहेत. एका पियानो वादकाची ही कथा आहे जो एका चित्रपट अभिनेत्याच्या हत्येमध्ये अजाणतेपणाने गुंतला जातो.

चित्रपट ५ ऑक्टोबर २०१८ रोजी चित्रपटगृहात झळकला.  समीक्षकांनी चित्रपटचे लिखाण व खुराणा आणि तब्बू यांच्या अभिनयाची प्रशंसा केली. चित्रपटाने चार स्क्रीन पुरस्कार, चार झी सिने पुरस्कार, पाच फिल्मफेअर पुरस्कार व तीन राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार मिळवले. हा चित्रपट ₹३२ कोटी च्या बजेटवर तयार झाला होता आणि जगभरातील बॉक्स ऑफिसवर ₹४५६ कोटी पेक्षा जास्त कमाई केली.

## कथानक 
आकाश (आयुष्मान खुराणा) एक पियानो वादक असतो जो सोफीला (राधिका आपटे) भेटतो. ओळखीतून लवकरच त्यांच्यात जिव्हाळ्याचे प्रेमसंबंध बनवतात. आकाशच्या प्रतिभेने सोफी प्रभावित होते. एक निवृत्त अभिनेता, प्रमोद सिन्हाचे (अनिल धवन), आकाशकडे लक्ष वेधते आणि आपल्या लग्नाच्या वर्धापनदिनानिमित्त कार्यक्रम सादर करण्यासाठी तो त्याला आमंत्रित करतो. आकाश सिंहासच्या फ्लॅटवर तेतो आणि प्रमोदची पत्नी सिमी (तब्बू) दरवाजा उघडते. आकाश अंधळा आहे याची खात्री पटवून सिमी त्याला पियानो वाजवण्यास सांगते. आकाश जनळच प्रमोदचा मृतदेह बघतो, पण अज्ञानाची नक्कल करत तो पियानो वाजवतो. तो बाथरूममध्ये लपून बसलेला मनोहरला (मानव विज) पाहतो; ज्याचे सिमीशी प्रेमसंबंध आहेत. आकाश पियानो वाजवत असताना सिमी आणि मनोहर मृत शरीर सूटकेसमध्ये भरतात.

आकाश हत्येचा अहवाल देण्याचा प्रयत्न करतो, पण त्याला मनोहर पोलिस असल्याचे समजते. दरम्यान, सिमी तिच्या वृद्ध शेजारीणीला पोलिस अधिकाऱ्याशी बोलताना ऐकते आणि तिला पण ठार मारते. जेव्हा सिमी आकाशच्या कॉफीमध्ये विष ओतते आणि त्यावर बंदूक रोखते, तेव्हा आकाश खरं सांगतो कि तो अंधळा नाही. पण सिमी त्याला विष पाजते व तो अंधळा होतो. दुसरीकडे सोफीला पण समजते की आकाश इतके दिवस नाटक करत होता. गुंगी मधून तो उठतो तेव्हा तो एका बेकायदेशीर अवयव रोपण चिकित्सालयामध्ये जागा होते. आकाशची कथा ऐकून डॉ. स्वामी (झाकीर हुसेन) आणि त्याचे सहाय्यक मुरली आणि सखू आकाशला वाचवण्याचा निर्णय घेतात आणि त्याला नवीन डोळे देण्याचे पण ठरवतात. अनेक घडामोडी मध्ये मनोहर आणि सिमी मारले जातात.

दोन वर्षांनंतर सोफीला आकाश भेटतो, जो अजूनही आंधळा असतो. आकाशने तिला संपूर्ण कहाणी सांगितल्यानंतर, सोफी आकाशला सांगतो की, त्याने डॉ. स्वामींकडून स्वतःची दृष्टी परत घ्यावी. शांतपणे, आकाश तिथून निघतो आणि आपल्या छडीचा उपयोग करून वाटेतली एक बाटली उडवतो.

## निर्माण 
कास्टिंग डायरेक्टर मुकेश छाबरा कडून आयुष्मान खुराणाने या चित्रपटाविषयी ऐकले आणि त्यावर काम करण्यास रस असल्याचे दाखवून राघवनशी संपर्क साधला. देहबोलीत काय फरक पडेल हे मला बघण्यास राघवनने दोन चाचण्या घेतल्या ज्यामध्ये नायक आंधळा आसण्याचे नाटक करतो आणि जेव्हा तो खरोखर आंधळा असतो. चित्रपटात पियानो वाजवणाऱ्या खुराणाने अनेक अंध विद्यार्थ्यांना भेट दिली आणि ते कसे आपले हात चालवता हे पाहिले. खुराणा यांनी लॉस एंजेलिसमधील पियानो वादक अक्षय वर्मा यांच्याखाली दररोज चार तास पियानोचा अभ्यास केला आणि चित्रपटात त्याने बॉडी डबल वापरली नाही. त्याने यास आपल्या कारकीर्दीतील "सर्वात आव्हानात्मक भूमिका" म्हणले आहे.

## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. २०१८ मधील हिंदी चित्रपट
माधवी मुखर्जी

**माधवी मुखर्जी** (पुर्वाश्रमीच्या **माधवी चक्रवर्ती**) ( १० फेब्रुवारी १९४२) ही एक भारतीय अभिनेत्री आहे. *दिब्रातीर काब्य* या १९७३ सालच्या बंगाली चित्रपटातील अभिनयासाठी त्यांना सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्रीचा राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार देण्यात आला. त्यांनी बंगाली चित्रपटातील काही अत्यंत प्रशंसित चित्रपटांमध्ये अभिनय केला आहे आणि बंगाली सिनेमाच्या सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्रींपैकी एक मानल्या जातात.

## जीवन 
माधवी चक्रवर्ती यांचा जन्म १० फेब्रुवारी १९४२ रोजी झाला. तिची बहीण मंजरी यांच्याबरोबर तिची आई कोलकाता येथे राहत होती. तरुणपणातच त्यांनी नाटकामध्ये कार्य सूरू केल. त्यांनी सीसिर भादुरी, अहिंद्र चौधरी, निर्मलेंद्रू लाहिरी आणि छबी बिस्वास यासारख्या नामांकीत कलाकारांबरोबर काम केले. त्यांनी अभिनय केलेल्या काही नाटकांमध्ये *ना* आणि *कलराह* यांचा समावेश होता. बाल कलाकार म्हणून त्यांनी प्रेमेंद्र मित्राच्या *डुई बी* चित्रपटातून चित्रपटसृष्टीत पदार्पण केले.

मुखर्जींनी सर्वप्रथम १९६० मध्ये मृणाल सेनच्या *बैशी श्रावण* मध्ये काम करून मोठा प्रभाव पाडला. बंगालच्या १९४३ च्या भीषण दुष्काळात बंगालमध्ये पाच दशलक्षांहून अधिक मृत्यूमुखी पडले होता. त्यावर हा चित्रपट आधारित होता. मुखर्जी एक १६ वर्षांची मुलगी असून एका मध्यमवयीन माणसाशी लग्न करते. सुरुवातीला, ती त्यांचे जीवन उजळवते पण नंतर द्वितीय विश्वयुद्ध आणि बंगालच्या दुष्काळामुळे या जोडप्याचे लग्न मोडकळीस येते. त्यांचा पुढचा प्रमुख चित्रपट १९६२ मध्ये तयार केलेला ऋत्विक घटक यांचा *सुवर्णरेखा* हा होता. हा चित्रपट १९६५ मध्ये प्रदर्शित झाला. भारताच्या फाळणीच्या सामाजिक-आर्थिक परिणामांची तपासणी करणाऱ्या त्रयीतील शेवटचा चित्रपट होता ज्यातील पहिले दोन होते *मेघ ढाका तारा* (१९६०) आणि *कोमल गंधार* (१९६१). मुखर्जी सीतेची भूमिका साकारतात ज्या ईश्वर (अभि भट्टाचार्य) यांची धाकटी बहीण आहे. वेश्या म्हणून आपल्या पहिल्या ग्राहकांची वाट पाहत त्या स्वतःला ठार मारताना जेव्हा त्यांना आढळून येते की हा ग्राहक इतर कोणी नसुन तिच्या पळालेला भाऊ आहे.

नंतर *महानगर* (१९६३), *चारुलता* (१९६४) आणि *कपरूश* (१९६५) या तीन चित्रपटांमध्ये मुखर्जींनी सत्यजित रेसोबत काम केले. *महानगरा*त, मुखर्जी आरतीची भूमिका साकारतात, जी कुटुंबातील आर्थिक अडचणींमुळे विणकाम मशीन विक्रेत्यावी नोकरी करतात. आरतीसाठी, घरोघरी जाऊन विणकाम मशीन विकण्या घेतल्यामुळे संपूर्ण नवीन जग उघडले जाते आणि नवीन मित्र आणि ओळखीचेही आहेत ज्यात एंग्लो-इंडियन मित्र एडिथचा समावेश आहे. पैसे मिळवण्यामुळे कुटुंबातही आरतीची स्थिती वाढते खासकरून जेव्हा तिचा नवरा (अनिल चटर्जी) नोकरी गमावतो. जेव्हा एडिथला अन्यायपूर्वक काढून टाकले जाते, तेव्हा आरतीपण निषेध म्हणून राजीनामा देते. जबरदस्त अभिनयानेमुळे आरती चित्रपटामध्ये मुखर्जी यांचे वर्चस्व दिसते. चित्रपट समीक्षक रॉजर एबर्ट यांनी लिहिलेः "या चित्रपटात माधवी मुखर्जी यांचे अभिनय पाहणे उपयुक्त ठरेल. ती एक सुंदर, सखोल, आश्चर्यकारक अभिनेत्री आहे जी न्यायाच्या सर्व सामान्य मानकांना मागे टाकते." नंतर त्यांनी मृणाल सेन, तरुण मजूमदार, तपन सिन्हा, उत्पलेंडू चक्रवर्ती आणि रितुपर्णो घोष या नामांकित दिग्दर्शकांसोबत काम केले.

तिने अभिनेता निर्मल कुमारशी लग्न केले आणि त्यांना दोन मुली आहेत.

## हे सुद्धा पहा 
* सत्यजित राय
* सौमित्र चॅटर्जी
* बंगाली चित्रपटसृष्टी

## संदर्भ आणि नोंदी
## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. १९४२ मधील जन्म
वर्ग:बंगाली चित्रपट अभिनेत्री
वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
दो दूनी चार

***दो दूनी चार***  हा २०१० सालचा हिंदी कौटुंबिक विनोदी चित्रपट आहे जो अरिंदम चौधरी (प्लॅनमन मोशन पिक्चर्स) निर्मित आणि हबीब फैसल दिग्दर्शित व लिखीत आहे. यात ऋषी कपूर, नीतू सिंग, आदिती वासुदेव आणि आर्चीत कृष्णायांनी अभिनय केला असून मुख्य भूमिकेत आहेत. हा चित्रपट एका मध्यमवर्गीय शाळेतील शिक्षकाविषयी आहे जो महागाईच्या काळात पत्नी आणि मुलांना आनंदी ठेवण्याचा प्रयत्न करतो आणि कार खरेदी करण्याच्या स्वप्नांमध्ये रमतो. त्याच्या याच एका कारच्या खरेदी भोवतीची ही कथा आहे. वाढत्या महागाईत आणि त्यांच्या कुटुंबाच्या मागण्या पूरविण्याच्या पार्श्वभूमीवर हा चित्रपट आहे ज्यात कमी वेतन असलेल्या मध्यमवर्गीय शालेय शिक्षकांच्या समस्यांचा मुद्दा उभारला आहे. या सिनेमात ऋषी कपूर आणि नीतू सिंग या कपूर दांप्ताने रुपेरी पडद्यावर मुख्य जोडी म्हणून पुनरागमन केले. या जोडीने ३० वर्षांमध्ये चित्रपटात भूमिका केली नसली तरी त्यांनी यापूर्वी १९७० च्या दशकात अनेक हिट चित्रपटांमध्ये भूमिका केल्या होत्या. दिग्दर्शकीय पदार्पण करणारा चित्रपट डिस्ने वर्ल्ड सिनेमाद्वारे वितरित केलेला पहिला गैर-ॲनिमेटेड हिंदी चित्रपट देखील होता. ५८व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमध्ये या चित्रपटाने हिंदीतील सर्वोत्कृष्ट पुरस्कार जिंकला.

## निर्माण 
चित्रपटाच्या कथालेखनाच्या वेळी देखिल ऋषी कपूर निर्मात्यांच्या मनात होते. ऋषी कपूरच्या विरुद्ध महिला कलाकारासाठी सुरुवातीला जूही चावलाकडे संपर्क साधला गेला होता, तथापि, तिने ही भूमिका नाकारली. नीतू-ऋषीच्या जोडीने सैफ अली खान आणि दीपिका पादुकोणच्या २००९ सालच्या *लव आज कल* या सिनेमातून थोडक्यात हजेरी लावली असली तरी, *दो दूनी चार* हा या जोडीचा ३० वर्षानंतरचा पहिला चित्रपट होता. १९७९ मध्ये ऋषी कपूरसोबत तिच्या विवाहानंतर नीतू सिंग यांनी चित्रपटातून निवृत्ती घेतली होती. एका मुलाखतीत नीतूने हा खुलासा केला की तिचा या चित्रपटात काम करण्याचा कोणताही हेतू नव्हता; पण तिच्या पतीच्या आग्रहास्तव तिने संहिता ऐकण्याची तयारी दर्शविली आणि मग होकार पण दिला.

किरोरी माल कॉलेज, विनोबापुरी, शालीमार बाग, खान मार्केट, चित्तरंजन पार्क, मयूर विहार फेज ३ आणि नोएडा यासारख्या दिल्लीतील ठिकाणांवर चित्रीकरण झाले आहे.

मीत ब्रदर्सने या चित्रपटाचे संगीत देले असून शंकर महादेवन, विशाल ददलानी, सुनिधी चौहान यांनी गाणी गायली आहेत.

## पुरस्कार 
५८व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमध्ये या चित्रपटाला हिंदीतील सर्वोत्कृष्ट पुरस्कार बहाल करण्यात आला. तसेच, त्यास चार फिल्मफेअर पुरस्कार आणि एक स्टार स्क्रीन पुरस्कारही मिळाले. 
 
## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. २०१० मधील हिंदी चित्रपट
राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, सर्वोत्कृष्ट तेलुगू चित्रपट

**राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, सर्वोत्कृष्ट तेलुगू चित्रपट** ही राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमधील एक श्रेणी आहे. भारतातील माहिती व प्रसारण मंत्रालयाने स्थापन केलेल्या डायरेक्टरेट ऑफ फिल्म फेस्टिव्हलद्वारे दरवर्षी हे पुरस्कार सादर करण्यात येतात. हा पुरस्कार तेलुगू भाषेतील सर्वोत्कृष्ट चित्रपटास सादर केला जातो आणि चित्रपटाच्या निर्माता आणि दिग्दर्शकाला दिला जातो. हा एक रजत कमल पुरस्कार आहे. २०१७ला या पुरस्कारात रजत कमल, प्रमाणपत्र आणि रोख रक्कम असे पारितोषिकात समाविष्ट होते. नवी दिल्ली येथे आयोजित कार्यक्रमात भारताच्या राष्ट्रपतींच्या हस्ते हा पुरस्कार प्रदान केला जातो.

भारताच्या संविधानाच्या आठव्या अनुसूची मधील २२ अधिकृत भाषांपैकी १८ भाषांतील चित्रपटांना हा प्रदान करण्यात येतो. ह्या भाषा आहेत, 
आसामी, बंगाली, बोडो, डोगरी, गुजराती, हिंदी, कन्नड, काश्मिरी, कोंकणी, मल्याळम, मणिपुरी, मराठी, उडिया, पंजाबी, संस्कृत, तमिळ, तेलुगू आणि उर्दू. ह्या भाषा व्यतिरिक्त, अजून काही भाषांतील चित्रपटांना असे पुरस्कार देण्यात येतात, जसे कि भोजपुरी, गारो, हरियाणवी, जसरी, इंग्रजी, खासी, कोडवा, कोकबोरोक, लडाखी, मिशिंग, मिझो, मोनपा, पांगचेनपा, रभा, शेरडोकपेन, तुलू आणि वानचो.

राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांची स्थापना १९५४ मध्ये "उच्च सौंदर्याचा आणि तांत्रिक मानक आणि शैक्षणिक आणि संस्कृती मूल्य असलेल्या चित्रपटांच्या निर्मितीस प्रोत्साहित करण्यासाठी" केली गेली आणि प्रादेशिक चित्रपटांसाठी पुरस्कारांचा समावेश करण्याचे नियोजनही केले. पुरस्कार "चित्रपटांसाठी राज्य पुरस्कार" म्हणून स्थापित करण्यात आले होते. परंतु १९५६ मध्ये १५व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमध्ये त्याचे "राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार" असे नामकरण करण्यात आले.

२१ डिसेंबर १९५५ रोजी सादर झालेल्या २र्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमधून सात प्रादेशिक भाषांमध्ये (बंगाली, हिंदी, कन्नड, मल्याळम, मराठी, तामिळ आणि तेलगू) चित्रपटांसाठी पुरस्कारांना प्रारंभ झाला. "सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी राष्ट्रपतींचे रौप्य पदक", "द्वितीय सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी प्रमाणपत्र" आणि "तृतीय सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी प्रमाणपत्र" या तीन पुरस्कारांची स्थापना करण्यात आली. नंतरचे दोन प्रमाणपत्र पुरस्कार १५व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार (१९६७) पासून बंद केले गेले.

१९५४ मध्ये कादरी वेंकटा रेड्डी दिग्दर्शित *पेदमनुशुलू* तेलुगू भाषेत सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी प्रथम राष्ट्रपतींचे रौप्य पदकचा मिळाला. तेलगू भाषेत दुसऱ्या आणि तिसऱ्या सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी प्रमाणपत्र अनुक्रमे *थोडू डोंगालु* आणि *विप्र नारायणा* यांनी प्राप्त केले. दिग्दर्शक अदुर्थी सुब्बा राव यांच्या सात चित्रपटांस हा पुरस्कार मिळाला आहे: *थोडी कोडलू* (१९५७), *मंगल्य बलम* (१९५८), *नम्मिना बंटू* (१९५९), *मूगा मानसूलू* (१९६३), *डॉक्टर चक्रवर्ती* (१९६४), *सुदिगुंडलु चक्रवर्ती चित्र* (१९६७) आणि *आदर्श कुतुंबम* (१९६९).

## संदर्भ 
वर्ग:भारतीय राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार
वर्ग:तेलुगू चित्रपट
कासव (चित्रपट)

***कासव*** हा २०१६चा भारतीय मराठी भाषेतील चित्रपट असून तो ६ ऑक्टोबर २०१७ रोजी सर्वत्र प्रदर्शित झाला. हा चित्रपट सुमित्रा भावे व सुनील सुकथनकर यांनी दिग्दर्शित केला आहे आणि भावे-सुकथनकर यांची निर्मिती कंपनी "विचित्र निर्मिती" यांच्या संयुक्त विद्यमाने मोहन आगाशे यांनी निर्मित केला आहे. या चित्रपटाने ६४व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार सोहळ्यात सर्वोत्कृष्ट चित्रपटाचा सुवर्ण कमळ पुरस्कार जिंकला. हा पुरस्कार जिंकणारा हा पाचवा मराठी चित्रपट ठरला.

## कथानक 
मानव (आलोक राजवाडे) यांला आपले मनगट कापण्यासाठी रुग्णालयात दाखल करण्यात आले आहे. तो इस्पितळातून पळून जातो. जानकी (इरावती हर्षे) त्याला रस्त्याच्या कडेला पडलेली बघते. आपल्या ड्रायव्हर यदु (किशोर कदम) याला देवगड, कोंकण येथील घरी मानवला नेण्यास सांगिते. तिथे ती मानव साठी एका खासगी डॉक्टरची नेमणूक करते. जानकीचा घटस्फोट झाला असून ती एकटीच असते. बहुतेकदा तिला येणाऱ्या भीतीच्या झटक्यासाठी मानसशास्त्रज्ञाचा सल्ला घेते. ऑलिव्ह रॅडली समुद्री कासवाचे संवर्धन कार्यक्रमात कार्यरत दत्ताभाऊ (मोहन आगाशे) यांनाही ती मदत करते.

## निर्माण 
मोहन आगाशे यांनी सुमित्रा भावे-सुनील सुकथनकर यांचा पूर्वीचा *अस्तु* (२०१६) या चित्रपटाची सहनिर्मिती केली होती व प्रमुख भूमिका पण साकारली होती. इरावती हर्षे देखील त्या चित्रपटात मुख्य भुमिकेत होत्या. न्यू जर्सी येथील एका जोडप्याने, प्रकाश आणि अलका लोथे, यानी अस्तु चित्रपट पाहिले आणि त्यांना तो आवडला. मानसिक विकारांवर आधारित आणखी एक चित्रपट करण्यासाठी त्यांनी निर्मात-दिग्दर्शकांना ५० लाख रुपये दिले. भावे – सुकथनकर यांना उदासीनतेवर आधारित अश्या *कासव* चित्रपटासाठी निर्मात्यांना तयार करणे अवघड झाले. आगाशे यांनी भावे आणि सुकथणकर यांच्यासमवेत या चित्रपटाची निर्मिती केली.

चित्रपटाचे चित्रीकरण देवगडच्या समुद्र किना-यावर १८ दिवसांच्या काळात करण्यात आले. ऑलिव्ह रॅडली समुद्री कासवांच्या जीवनावर आणि त्यांच्या प्रजनन चक्राचे आणि तरुणांमध्ये नैराश्याचे प्रकरण असे एकत्रित चित्रित केले आहे. ह्यासाठी अश्या धोकादायक प्रजातींविषयी बरेच संशोधन केले गेले. आगाशे स्वतः मानसोपचार तज्ज्ञ आसल्याने त्यांनी चित्रपट निर्मात्यांना वैद्यकीय साहित्य पुरवले ज्यामध्ये मानसोपचारतज्ज्ञ आणि संशोधक विक्रम पटेल यांच्या "व्हेर देर इज्नो साईक्याट्रीस्ट: अ मेंटल हेल्थ केर मॅन्युअल" या पुस्तकाचा समावेश पण होता. या पुरस्कार जिंकणारा हा पाचवा मराठी चित्रपट ठरला आणि आधीचे चित्रपट होते: *श्यामची आई* (१९५४), *श्वास* (२००३), *देऊळ* (२०११) आणि *कोर्ट* (२०१४).

या चित्रपटाने मुंबई फिल्म फेस्टिव्हल (२०१६), कोलकाता आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सव (२०१६), केरळचा आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सव (२०१६), बेंगलोर आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सव (२०१७) आणि न्यू यॉर्क भारतीय चित्रपट महोत्सव (२०१७) यासारख्या विविध आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवातही भाग घेतला होता. चीनमध्ये झालेल्या ब्रिक्स फिल्म फेस्टिव्हल - २०१७ मध्ये नायक आलोक राजवाडे यांना सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्याचा पुरस्कारही मिळाला.

## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. २०१६ मधील मराठी चित्रपट
शिसणे

**शिसणे** हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.

## भौगोलिक स्थान
डहाणू बस स्थानकापासून जव्हार मार्गाने गेल्यावर पुढे राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ४८ ने हे गाव लागते. डहाणू बस स्थानकापासून हे गाव ३२ किमी अंतरावर आहे.

## हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व अनेकदा सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.पावसाळ्यात येथे भातशेती,नागलीशेती केली जाते.

## लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ४४२ कुटुंबे राहतात. एकूण १९१० लोकसंख्येपैकी ८९४ पुरुष तर १०१६ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ३८.१३ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ५२.५८ आहे तर स्त्री साक्षरता २५.४७ आहे. गावातील शून्य ते सहा वर्षे वयाच्या लहान मुलांची संख्या ४१५ आहे. ती एकूण लोकसंख्येच्या २१.७३ टक्के आहे.आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. येथे शेती हा व्यवसाय असून काही लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, खाजगी, सरकारी नोकर, कामगार म्हणूनही काम करतात. दुग्धव्यवसाय, बकरीपालन, कुक्कुटपालन सुद्धा केले जाते.

## नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत. महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्षासुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.

## जवळपासची गावे
सासवंद, चिंचाळे, आंबिवळी तर्फे बहारे,पांढरतारागाव, करंजविरा, आष्टे, नारुळी, सायवण, चाळणी, गांगोडी, बांधघर ही जवळपासची गावे आहेत.शिसणे समूह ग्रामपंचायतीमध्ये करंजवीरा, पांढरतारागाव आणि शिसणे ही गावे येतात.

## संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html

२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html

३.
https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/

४.
http://tourism.gov.in/

५.
http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036

६.
https://palghar.gov.in/

७.
https://palghar.gov.in/tourism/

वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे
मला आई व्हायचय!

***मला आई व्हायचय!***  हा मराठी भाषेतील भारतीय चित्रपट आहे ज्याची निर्मिती आणि दिग्दर्शन सम्रुद्धी पोरे यांनी केले आहे. या कथेत भारतातील वाढत्या सरोगसी (पर्यायी मातृत्व) पद्धतींबद्दल भाष्य केले गेले आहे जिथे परदेशी लोक हे भारतीय महिलांना सरोगेट म्हणून वापरतात. चित्रपट हा परदेशी मुलाला जन्म देणाऱ्या अशाच एका सरोगेट आईची भावनिक कहाणी सांगणारा आहे. 

इवलेसे
या चित्रपटाची समीक्षकांकडून प्रशंसा झाली आणि २०११ मध्ये मराठीतील सर्वोत्कृष्ट चित्रपटाचा राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार त्याने जिंकला. २०१३ मध्ये *वेलकम ओबामा* या नावाने तेलगूमध्ये पुन्हा हा चित्रपट तयार करण्यात आला. पुन्हा एकदा यशोदाच्या मुख्य भूमिकेत उर्मिला कानिटकर यांनी काम केले. लक्ष्मण उतेकर दिग्दर्शित आणि दिनेश विजान निर्मित *मिमी* या नावाने चित्रपटाचे हिंदीमध्ये २०२० मध्ये पुनर्निमाण केले जाईल.

## कथानक 
मेरी मुलाला जन्म देण्यासाठी सरोगेट आईच्या शोधात भारतात येत आहे. तीला यशोदा ही एक गरीब स्त्री भेटते जी तिची ऑफर स्वीकारते. यशोदा यशस्वीरित्या गर्भवती होते. परंतु तिच्या गर्भधारणेदरम्यान, डॉक्टरां मेरी आणि यशोदाला सांगतात की काही गुंतागुंत झाल्यामुळे कदाचित मुलगा अपंग जन्माला येईल. मेरीने यातून बाहेर पडण्याचा निर्णय घेतला आणि भारत सोडला. यशोदा तिला न निघण्याची विनवणी करते. परंतु त्यानंतर ती तिच्या गर्भात मूल घेऊन एकटी राहते. काही वर्षांनंतर मेरीने आपला संयम गमावला आणि परत येऊन आपल्या मुलाचा शोध घेण्याचे ठरविले.

मुलामध्ये कोणाबरोबर असावे याविषयी कायदेशीर आणि भावनिक दृष्टीकोनातून चित्रपटात कथा दर्शविली गेली आहे; त्याची सरोगेट आई, ज्याने त्याला वाढवले किंवा आईची तिच्याबरोबर रक्ताचे नाते आहे.

## कलाकार 
*उर्मिला कानेटकर - यशोदा
*स्टेसी बी - मेरी 
*एडिन बार्कले - माधव 
*समृद्धी पोरे - नंदा 
*विवेक राऊत - गणपत 
*सुलभा देशपांडे - सिंधू ताई

## निर्माण 
चित्रपटाचे लेखक-दिग्दर्शक-निर्माता, समृद्धी पोरे आहेत ज्या मुंबई उच्च न्यायालयात वकीली करतात. चित्रपटाची कहाणी त्यांच्यासमोर आलेल्या एका सरोगसी प्रकरणावर आधारित आहे. या चित्रपटाचे चित्रीकरण महाराष्ट्रातील अमरावती जिल्ह्यातील मेळघाट-चिखलदराजवळील ग्रामीण भागात झाले.

४ वर्षांच्या सरोगेट मुलाची भूमिका साकारणाऱ्या एडेन बार्कले हा वॉशिंग्टन, डी.सी.चा आहे. या भूमिकेसाठी त्यांची निवड सोनेरी केसांमुळे झाली. त्याला नंतर मराठी, विशेषतः वऱ्हाडी बोली भाषेत, शिक्षण देण्यात आले. एडेनचे वडील मॅटसुद्धा या चित्रपटात दिसतात. मॅट आणि त्यांच्या पत्नीने याची पुष्टी केली की एडेन स्वतः सरोगेट मूल असून भारतात जन्मला होता. जेव्हा पोरेने एडेनला पाहिले आणि त्यांनी भूमिकेसाठी त्यांच्याकडे संपर्क साधला तेव्हा ते जोडपे त्यांच्या दुसऱ्या सरोगेट मूलासाठी भारतात परत आले होते.

## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. २०११ मधील मराठी चित्रपट
बुलबुल कॅन सिंग

***बुलबुल कॅन सिंग*** हा २०१८ सालचा असमीया भाषेतील चित्रपट आहे ज्याचे दिग्दर्शन रिमा दास यांनी केले आहे. ६६व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार सोहळ्यात ह्या चित्रपटास सर्वोत्कृष्ट असमीया चित्रपटाचा मान मिळाला. चित्रपट तीन किशोरवयीन मुलांबद्दल आहे जे आपळी ओळख शोधत आहे.

सिंगापूर आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सव, बर्लिन आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सव, डब्लिन आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सव, न्यू यॉर्क भारतीय चित्रपट महोत्सव आणि मेलबर्नचा भारतीय चित्रपट महोत्सव अशा विविध अंतर्गत चित्रपट महोत्सवांमध्ये हा चित्रपट दाखविला गेला आणि पुरस्कार पण जिंकले.

## संदर्भ 
वर्ग:इ.स. २०१८ मधील चित्रपट
चार्ल्स कोरिया

**चार्ल्स मार्क कोरिया** (१ सप्टेंबर १९३० - १६ जून २०१५) हे एक भारतीय शिल्पकार आणि शहरी नियोजक होता. स्वातंत्र्योत्तर भारतात आधुनिक वास्तुकलेच्या स्थापनेचे श्रेय त्यांना दिले जाते. सोबतच शहरी गरीबांच्या गरजा यांच्याबद्दलच्या संवेदनशीलता आणि पारंपारिक पद्धती आणि साहित्याच्या वापरासाठी ते प्रसिद्ध होते.  भारत सरकारकडून १९७२ मध्ये त्यांना पद्मश्री आणि २००६ मध्ये पद्मविभूषण पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले होते.
## जीवन 
चार्ल्स कोरिया, गोवाच्या रोमन कॅथोलिक वंशातील होते. यांचा जन्म १ सप्टेंबर १९३० रोजी सिकंदराबाद येथे झाला.  त्यानी मुंबईतील सेंट झेवियर्स कॉलेजमध्ये उच्च शिक्षण सुरू केले. त्यांनी मिशिगन युनिव्हर्सिटी (१९४९ - १९५३) येथे शिक्षण घेतले जेथे प्रसिद्ध शिल्पकार बकमिन्स्टर फुलर हे शिक्षक होते. पुढे मॅसेच्युसेट्स इन्स्टिट्यूट ऑफ टेक्नॉलॉजी (१९५३ - १९५५) येथे त्यांनी पदव्युत्तर शिक्षण घेतले.

इ. स. १९५८ मध्ये चार्ल्स कोरीया यांनी मुंबईत स्वतःचा व्यावसाय स्थापन केला. त्यानंतर अहमदाबाद येथील साबरमती आश्रम मध्ये १९५८ ते १९६३ महात्मा गांधी संग्रालय (महात्मा गांधी स्मारक) हा त्यांचा पहिला महत्त्वपूर्ण प्रकल्प होता.  त्यानंतर १९६७ला भोपाळमधील मध्य प्रदेश विधानसभाची त्यांनी रचना केली. १९६१ ते १९६६ च्या जवळपास त्यांनी मुंबईतील सोनमर्ग अपार्टमेंट बनवली जी त्यांची पहिली उंच इमारत होती. नवी दिल्लीतील राष्ट्रीय हस्तशिल्प आणि हथकरघा संग्रहालयच्या रचने मध्ये त्यांनी अंगणांचा व्यवस्थित वापर केला आणी आकाशाकडे उघडणाऱ्या खीडक्या सादर केल्या. जयपूर येथे स्थित जवाहर कला केंद्रात (१९८६ -१९९२), त्यांनी महाराज दुसरा जयसिंह ऊर्फ सवाई जयसिंहचे स्मारक उभारले आहे. नंतर, त्याने ब्रिटिश कलाकार हॉवर्ड हॉजकिनला दिल्ली येथे ब्रिटिश कौन्सिलच्या बाहेरील डिझाइनसाठी आमंत्रित केले.

१९७० ते १९७५ पर्यंत चार्ल्स कोरिया हे न्यू बॉम्बे (नवी मुंबई)चे मुख्य शिल्पकार होते. येथे त्यांनी नव्या शहराच्या विस्तृत शहरी नियोजनात प्रमुख कार्य केले आहे. १९८४ मध्ये, चार्ल्स कोरेया यांनी मुंबईत अर्बन डिझाईन रिसर्च इन्स्टिट्यूटची स्थापना केली जी वातावरणाचे रक्षण आणि शहरी समुदायांच्या सुधारणेसाठी समर्पित होते. आपल्या आयुष्याच्या शेवटच्या चार दशकांमध्ये, कोरियाने शहरी प्रश्न सोडवण्यात अग्रगण्य कार्य केले आहे आणि तृतीय विश्वात कमी खर्चाच्या निवारा उपल्बध करण्याचे प्रयत्न केले आहेत. १९८५ मध्ये पंतप्रधान राजीव गांधी यांनी त्यांना राष्ट्रीय नागरीकरण  आयोगाचे अध्यक्ष म्हणून नियुक्त केले. २००५ पासून २००८ पर्यंत  देईपर्यंत कोरिया हे दिल्ली अर्बन आर्ट कमिशनचे अध्यक्ष होते. मग त्यांनी तेथुन राजीनामा दिला. नंतर, चार्ल्स कॉरिया यांनी कॅनडाच्या टोरोंटोमधील नवीन इस्माइली सेंटरची रचना केली. 

एका छोट्या आजाराने १६ जून २०१५ रोजी ८४व्या वर्षी त्यांचे मुंबईत निधन झाले. 

## संदर्भ 
वर्ग:भारतीय शिल्पकार
वर्ग:पद्मश्री पुरस्कारविजेते
वर्ग:पद्मभूषण पुरस्कारविजेते
वर्ग:इ.स. १९३० मधील जन्म
वर्ग:इ.स. २०१० मधील मृत्यू
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ज्ञानेश्वर जाधव

**धकटवाडी**चे सुपुत्र वीर जवान ज्ञानेश्वर चंद्रकांत जाधव (BSF) जम्मू आणि काश्मिर मध्ये डुटी बजावत असताना त्यांना वीर मरण आले. त्यांचे पार्थिव ११ जानेवारी सकाळी **धकटवाडी** मध्ये येणार आहे. वीर जवान तुझे सलाम भावपूर्ण श्रदांजली.

वर्ग:भारताचे सैन्य
अक्कल दाढ

अक्कल दाढा (Wisdom Teeth) या मानवाच्या तोंडात सर्वात शेवटी येणारे दात असतात. ह्या १७ ते २५ या वयात दुसऱ्या दाढेच्या पलीकडे येतात. माणसाला जबड्याच्या वरच्या बाजूला दोन आणि खालच्या बाजूला दोन अश्या जास्तीत जास्त एकूण चार अक्कल दाढा येऊ शकतात. काही जणांना एकही अक्कल दाढ येत नाही तर काही जणांना एकापेक्षा अधिक अक्कल दाढा येऊ शकतात. त्यांची वाढ होण्यास पुरेशी जागा नसल्याने त्यांचे उगवणे दुःखदायक असते. फार त्रास होऊ लागल्यास दंत वैद्य त्या उपटून टाकायचा सल्ला देतात. 

right|thumb|300px आकृतीत-  A,D ह्या अक्कलदाढा आहेत. B ही सामान्य दाढ आहे.

..

## अक्कल दाढ दुखणे
मानवास सामान्यत्वे नेहमीच्या आठ दाढा असतात. तोंडात खालच्या बाजूच्या उजव्या बाजूस दोन, डाव्या बाजूस दोन आणि वरच्या बाजूच्या उजव्या-डाव्या बाजूला दोन-दोन अश्या एकूण चार. त्यांना पहिला मोलर (दाढ) व दुसरा मोलर म्हणतात. जेव्हा तिसरी दाढ उगवते तिला अक्कल दाढ किंवा तिसरा मोलर (मराठी-तिसरी दाढ, इंग्रजी- Third Molar) म्हणातात. अक्कल दाढ हा मानवाच्या तोंडातील सर्वात शेवटचा दात असतो. काही लोकांना अक्कल दाढा उगतात तर काहींना अजिबात उगवत नाहीत. अक्कल दाढा उगवत असताना पुरेशी जागा नसल्यामुळे अक्कल दाढा एक आणि दोन क्रमांकाच्या दाढेला ढकलतात त्यामुळे वेदना होतात, हिरडी सुजते आणि केव्हा केव्हा डोकेसुद्धा दुखू शकते.

अक्कल दाढेमुळे या दाढेच्या पुढची दाढ तिरपी होऊ शकते व वरच्या व खालच्या अक्कल दाढांमुळे गाल आतून चावला जातो व त्यामुळे तोंडात गालाला आतून जखम होते. अश्या परिस्थितीत डॉक्टर अक्कल दाढ शस्त्रक्रियेद्वारे उपटून काढून टाकावी लागेल असे सांगतात.
सामान्यतः अक्कल दाढेमुळे अन्न हिरडीत अडकते व अक्कल दाढेजवळ असलेल्या हिरडीला सूज येऊन वेदना होतात.

## अक्कल दाढ काढण्याची शस्त्रक्रिया
अक्कल दाढ उपटण्याच्या प्रक्रिया ओरल सर्जन (मुख शस्त्रक्रिया करणारा डॉक्टर)-दातांचा डॉक्टर करतो. त्यासाठी डॉक्टर लोकल अनेस्थेशिया, म्हणजेच ज्या जागेवर शस्त्रक्रिया करायची आहे तिथे बधिर करण्याचे इंजेक्शन देतो. दाढ जर हिरडीखाली अर्धवट किंवा पूर्ण आलेली असेल तर सर्जन हिरडीला कट करून दाढेला मोकळी करतो. त्यानंतर शास्त्रक्रियेच्या साहित्याने दाताला टूथ साॅकेटमधून वर ढकलतो.. अक्कल दाढ उपटल्यानंतर हिरडीला‌ एक-द़ोन टाके घालतात.

## संदर्भ
वर्ग:दंतवैद्यक
वर्ग:मुख 
वर्ग:तोंडाचे रोग 
वर्ग:दंतचिकित्सा 
वर्ग:दंतवैद्यक
कल्पना दुधाळ

**कल्पना दुधाळ‌** मराठी कवयत्री आहेत. त्यांचे *सिझर कर म्हणतेय माती* आणि *धग असतेच आसपास* हे कविता संग्रह प्रकाशित झाले आहेत.

त्यांना धग असतेच आसपास साठी  महाराष्ट्र फाउंडेशनचा *ललित ग्रंथ पुरस्कार* मिळाला आहे. 

त्यांनी शेती करतांना, घर सांभाळत दहा वर्षांत दोन कवितासंग्रह प्रकाशित केले आहेत. त्यांच्या कविता अनुभवाधिष्ठीत असतात. कवयित्री कल्पना दुधाळ यांच्या कवितेतून शेती आणि निसर्ग, शेतकरी स्त्री दुःख जाणीवा याचं उत्तम चित्रण या कवितांमधून दिसून येते.

## संदर्भ 
वर्ग:मराठी कवी
वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
चक्रफूल

इवलेसे|295x295अंश|**चक्रफूल आणि बी**
**चक्रफूल** (**शास्त्रीय नाव:** Illicium verum) ज्याला इंग्लिश भाषेत  Star anise, *star aniseed*, किंवा *Chinese star anise* असेही म्हणतात, व्हियेतनाम आणि दक्षिण चीनमध्ये वाढणारी एक वनस्पती आहे.

चक्रफूलाचे आकार षट्कोन व अष्टकोनीय तारासारखे दिसतात

## वापर 
दक्षिण भारतीय पाककृतीमध्ये चक्रफूल गरम मसाला , मसाला, चहा मसाला इ. या मिश्रण मसाल्याचे पदार्थ बनवण्यासाठी वापर केला जातो.

चक्रफूलाचा  वापर पुलाव ,बिर्याणी इ. या खाद्यपदार्थमध्ये सुगंधि व चव येण्यासाठी वापरले जाते. तसेच चिनी पाककृती ,मलय आणि इंडोनेशियन पाककृतींमध्ये याचा मोठ्या प्रमाणात वापर केला जातो.  चीन, भारत आणि आशिया खंडातील बहुतेक इतर देशांत व्यावसायिक उत्पादनासाठी मोठ्या प्रमाणात घेतले जाते. चक्रफूल हे चिनी पाककृतींमध्ये पारंपारिक पाच मसाल्यांच्या पावडरचा एक घटक पदार्थ आहे. व्हियेतनामी नूडल सूप, **phở** बनवण्यामध्येही उपयोग केला जातो.

## संदर्भ यादी 

वर्ग:मसाल्याचे पदार्थ
वर्ग:मसाले
वर्ग:भारतीय मसाले
जीरा शंकरपाळी

## साहित्य
* मैदा २ वाटी 
* जिरे २ चमचे 
* बारीक मीठ चवीपुरते 
* तेल

## कृती
मैदा चाळून घ्यावा . जिरे बारीक करून घ्यावे व ते चाळलेल्या मैद्यात मिसळून  घ्यावे  . त्यानंतर ३ ते ४  चमचे उकळलेले तेल एकत्र करून घ्यावे व एकजीव करावे . त्यानंतर पाणी घालून घटट मळून घ्यावे . चपाती सारखे गोळे करून त्याची पातळ चपाती लाटून घ्यावी व  बारीक काप करून घ्यावे . तेल गरम करून त्यामध्ये तळून घ्यावे . तुमची खुसखुशीत शंकरपाळी खाण्यासाठी तयार .

वर्ग:खाद्यपदार्थ
वर्ग:महिला संपादनेथॉन २०२० लेख
करंजविरा (डहाणू)

**करंजविरा** हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.

## भौगोलिक स्थान
डहाणू बस स्थानकापासून जव्हार मार्गाने गेल्यावर पुढे राष्ट्रीय महामार्ग क्रमांक ४८ ने हे गाव लागते. डहाणू बस स्थानकापासून हे गाव ३० किमी अंतरावर आहे.

## हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व अनेकदा सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.पावसाळ्यात येथे भातशेती,नागलीशेती केली जाते.

## लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात २५१ कुटुंबे राहतात. एकूण १२१३ लोकसंख्येपैकी ५९९ पुरुष तर ६१४ महिला आहेत. गावाची साक्षरता ५१.२१ टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ६५.२८ आहे तर स्त्री साक्षरता ३८.१८ आहे. गावातील शून्य ते सहा वर्षे वयाच्या लहान मुलांची संख्या २६० आहे. ती एकूण लोकसंख्येच्या २१.४३ टक्के आहे.आदिवासी समाजातील लोक येथे राहतात. येथे शेती हा व्यवसाय असून काही लोक शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, खाजगी, सरकारी नोकर, कामगार म्हणूनही काम करतात. दुग्धव्यवसाय, बकरीपालन, कुक्कुटपालन सुद्धा केले जाते.

## नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत. महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्षासुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.

## जवळपासची गावे
सासवंद, चिंचाळे, आंबिवळी तर्फे बहारे,पांढरतारागाव, शिसणे, आष्टे, नारुळी, सायवण, चाळणी, गांगोडी, पुंजावे ही जवळपासची गावे आहेत.शिसणे समूह ग्रामपंचायतीमध्ये करंजविरा, पांढरतारागाव आणि शिसणे ही गावे येतात.

## संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html

२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html

३.
https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/

४.
http://tourism.gov.in/

५.
http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036

६.
https://palghar.gov.in/

७.
https://palghar.gov.in/tourism/

वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे
निकाणे

**निकाणे** हे भारतातील महाराष्ट्र राज्यातील उत्तर कोकणातील पालघर जिल्ह्यातील डहाणू तालुक्यातील एक गाव आहे.

## भौगोलिक स्थान
डहाणू बस स्थानकापासून जव्हार मार्गाने गेल्यावर हे गाव लागते. डहाणू बस स्थानकापासून हे गाव २३ किमी अंतरावर आहे.

## हवामान
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व अनेकदा सकाळी धुके पडते. उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते. पावसाळ्यात येथे भातशेती, नागलीशेती  केली जाते.

## लोकजीवन
हे मध्यम आकाराचे गाव आहे.२०११ च्या भारतीय जनगणनेनुसार गावात ३७० कुटुंबे राहतात. एकूण १९७५ लोकसंख्येपैकी ९६५ पुरुष तर १०१० महिला आहेत. गावाची साक्षरता ४५.६० टक्के आहे.पुरुष साक्षरता ५६.६७ आहे तर स्त्री साक्षरता ३५.०७ आहे. गावातील शून्य ते सहा वर्षे वयाच्या लहान मुलांची संख्या ३६१ आहे. ती एकूण लोकसंख्येच्या १८.२८ टक्के आहे. मुख्यतः आदिवासी व कुणबी समाजातील लोक येथे राहतात. कुणबी समाजाचा शेती हा मुख्य व्यवसाय असून आदिवासी समाज शेतमजूर, वीटभट्टीमजूर, कामगार म्हणून काम करतात. ते काही प्रमाणात कुक्कुटपालन, बकरीपालन सुद्धा करतात.

## नागरी सुविधा
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत. महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाच्या बस डहाणू बस स्थानकावरून येथे येण्यासाठी ठराविक वेळी उपलब्ध असतात. रिक्षा सुद्धा डहाणूवरून उपलब्ध असतात.

## जवळपासची गावे
सूर्यानगर, वारोटी, कासा खुर्द,भिसेनगर, सारणी, रानकोळ, दाभोण, आंबिस्ते, साये, उरसे, म्हासड ही जवळपासची गावे आहेत.निकाणे समूह ग्रामपंचायतीमध्ये निकाणे, पिंपळशेत खुर्द,आणि शेलटी ही गावे येतात.

## संदर्भ
१. https://www.census2011.co.in/data/subdistrict/4163-palghar-thane-maharashtra.html

२. https://villageinfo.in/maharashtra/thane/palghar.html

३.
https://www.mapsofindia.com/lat_long/maharashtra/

४.
http://tourism.gov.in/

५.
http://districts.nic.in/districtsdetails.php?sid=MH&disid=MH036

६.
https://palghar.gov.in/

७.
https://palghar.gov.in/tourism/

वर्ग:डहाणू तालुक्यातील गावे
सुरेश जैन

सुरेशकुमार भिकमचंद जैन, ज्यांना सुरेशदादा जैन म्हणून ओळखले जाते, ते महाराष्ट्रातील जळगाव येथील भारतीय राजकारणी आहेत. त्यांनी त्यांच्या राजकीय कारकिर्दीत अनेक वेळा पक्षाशी संलग्नता बदलली आणि विक्रमी नऊ वेळा ते महाराष्ट्र विधानसभेवर निवडून आले आहेत. ते महाराष्ट्र सरकारमध्ये मंत्री होते आणि जळगाव घरकुल घोटाळा  मधील मुख्य सूत्रधार होते.

## राजकीय कारकीर्द 
जैन १९८० मध्ये जळगाव मतदारसंघातून भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस (इंदिरा) उमेदवार म्हणून, १९८५ मध्ये भारतीय काँग्रेस (समाजवादी) उमेदवार म्हणून, १९९० मध्ये भारतीय काँग्रेस (समाजवादी) – सरतचंद्र सिन्हा उमेदवार म्हणून, १९९५ मध्ये भारतीय राष्ट्रीय म्हणून निवडून आले. काँग्रेसचे उमेदवार, १९९९ मध्ये शिवसेनेचे उमेदवार म्हणून, २००४ मध्ये राष्ट्रवादी काँग्रेस पक्षाचे उमेदवार म्हणून आणि २००९ मध्ये ते जळगाव शहर मतदारसंघातून शिवसेनेचे उमेदवार म्हणून निवडून आले.

१९८० ते २०१४ महाराष्ट्र विधानसभेवर सलग नऊ वेळा आमदार म्हणून निवडून आले. या कालावधीत त्यांची खालीलप्रमाणे विविध राजकीय पदांवर निवड झाली आहे. १९९० च्या दशकात जैन शिवसेना पक्षात होते आणि राज्यमंत्री होते. ते उत्तर महाराष्ट्रातील शिवसेनेचे प्रमुख नेते होते.

## जळगाव गृहनिर्माण घोटाळा 
१९९६ मध्ये जळगाव गृहनिर्माण घोटाळ्यात जैन हे मुख्य आरोपी असून त्यांना तुरुंगवासाची शिक्षा झाली होती. जळगावचे तत्कालीन आयुक्त प्रवीण गेडाम यांनी दिलेल्या चौकशी अहवालाच्या आधारे जळगाव पोलिसांनी त्यांना मार्च २०१२ मध्ये अटक केली होती. जळगाव जिल्हा न्यायालयाने त्याला दोषी ठरवले, त्याला या गुन्ह्यात दोषी ठरवले आणि सात वर्षांच्या कारावासासह ₹110 कोटी दंडाची शिक्षा सुनावली.

वर्ग:महाराष्ट्राच्या १२ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:जळगाव शहरचे आमदार
वर्ग:शिवसेनेतील राजकारणी
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वर्ग:राष्ट्रवादी काँग्रेस पक्षातील राजकारणी
वर्ग:भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षातील राजकारणी
ऑस्ट्रेलिया क्रिकेट संघाचा भारत दौरा, २०१९-२०

ऑस्ट्रेलिया क्रिकेट संघाने जानेवारी २०२० मध्ये ३ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने खेळण्यासाठी भारताचा दौरा केला.
## आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय मालिका
### १ला सामना
### २रा सामना
### ३रा सामना
वर्ग:इ.स. २०२० मधील क्रिकेट
२०२०
वर्ग:परदेशी क्रिकेट संघांचे भारत दौरे
वर्ग:आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघाचे भारतीय दौरे
भारत
ऑस्ट्रेलिया क्रिकेट संघाचा भारत दौरा, १९८४-८५

ऑस्ट्रेलिया क्रिकेट संघ सप्टेंबर-ऑक्टोबर १९८४ मध्ये ५ आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय सामने खेळण्यासाठी भारताच्या दौऱ्यावर आला होता. ऑस्ट्रेलियाने मालिका ३-० अशी जिंकली.
## सराव सामने
### ५० षटकांचा सामना:बॉम्बे वि ऑस्ट्रेलियन्स
## आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय मालिका
### १ला सामना
### २रा सामना
### ३रा सामना
### ४था सामना
### ५वा सामना
वर्ग:ऑस्ट्रेलिया क्रिकेट संघाचे भारत दौरे
वर्ग:इ.स. १९८४ मधील क्रिकेट
वर्ग:आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघाचे भारतीय दौरे
भारत
बलुता पद्धती

**बलुता पद्धती** ही भारताच्या पारंपरिक खेड्यातील शेतकरी व बिगरशेती व्यवसाय करणारे यांच्यातील आर्थिक-सामाजिक सहकार्याची व्यवस्था असलेली एक पद्धती होती.

## हे सुद्धा पहा 
* बलुतेदार

## संदर्भ 
वर्ग:महाराष्ट्र
चिंचवणे

चिंचवणे हे गाव अकोले तालुक्यातील एक महत्त्वाचं खेडे आहे.या गावाकडे जाण्यासाठी अकोले तालुक्यातून किंवा राजूर या गावापासून जाता येते.या गावाकडे जाण्यासाठी महाराष्ट्र राज्य परिवहन महामंडळाची गाडीने जावे लागते.तसेच अकोले पासून हे गाव १६km अंतरावर आहे.तसेच ह्या गावापासून अगदी जवळ म्हणजे ६km अंतरावर राजूर सारखी खूप मोठी बाजार पेठ आहे.ती बाजार पेठ महाराष्ट्रात स्थान मिळवणारी एक बाजार पेठ आहे.अकोले या ठिकाणावरून हरिश्चंद्रगडाकडे जाण्यासाठी ह्या गावा वरतून पण जाता येते.या गावामध्ये वेताळेश्र्वर म्हणून एक प्रसिद्ध देवस्थान आहे.ह्या देवस्थानाची यात्रा धुळीचा पाडवा या दिवशी असते.

वर्ग:अकोला जिल्ह्यातील गावे
वर्ग:अकोला तालुका
दादाजी भुसे

**दादा दगडुजी भुसे** हे एक भारतीय राजकारणी आहेत. ते महाराष्ट्राचे कृषी व माजी सैनिक कल्याण या विभागाचे विद्यमान कॅबिनेट मंत्री आहेत. शिवसेना पक्षाच्या तिकिटावर मालेगाव बाह्य विधानसभा मतदारसंघातून ते निवडून आले आहेत.

## संदर्भ
वर्ग:शिवसेनेतील राजकारणी
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १४ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार
वर्ग:मालेगाव बाह्यचे आमदार
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १३ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १२ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
उदय सामंत

**उदय रविंद्र सामंत** हे एक भारतीय राजकारणी आहेत. ते महाराष्ट्राचे उच्च व तंत्र शिक्षण या विभागाचे विद्यमान कॅबिनेट मंत्री आहेत. शिवसेना पक्षाच्या तिकिटावर रत्‍नागिरी विधानसभा मतदारसंघातून ते निवडून आले आहेत.

या आधी ते तेराव्या विधानसभेवर शिवसेना तर बाराव्या विधानसभेवर राष्ट्रवादी काँग्रेसकडून निवडून गेले होते. २००४, २००९, २०१४, २०१९ आणि २०२४ असे सलग ५ वेळा ते विधानसभेवर निवडून गेले आहेत.

## संदर्भ
वर्ग:रत्‍नागिरीचे आमदार
वर्ग:शिवसेनेतील राजकारणी
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १४ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १३ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १२ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:मराठी राजकारणी
वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
अण्णासाहेब मगर महाविद्यालय

**अण्णासाहेब मगर महाविद्यालय** पुणे जिल्ह्यातील हडपसर जवळ मांजरी रस्त्यावर असलेले महाविद्यालय आहे. हे पुणे जिल्हा शिक्षण मंडळाचे हे महाविद्यालय कला, वाणिज्य व विज्ञान तसेच विविध विद्याशाखांचे शिक्षण पुरवते.

## बाह्य दुवे 
* अधिकृत संकेतस्थळ 

वर्ग:हडपसर
वर्ग:पुण्यातील शैक्षणिक संस्था
महर्षी कर्वे स्त्री शिक्षण संस्था

**महर्षी कर्वे स्त्री शिक्षण संस्था** पुणे शहरातील शिक्षण संस्था आहे. याची स्थापना १८९६ मध्ये धोंडो केशव कर्वे यांनी हिंगणे खुर्द या पुण्याजवळील गावात केली. याचे मूळ नाव *हिंगणे स्त्री शिक्षण संस्था* होते.

या संस्थेने १९९१मध्ये कर्वेनगर येथे कमिन्स अभियांत्रिकी महाविद्यालय आणि स्कूल ऑफ फॅशन टेक्नोलॉजी यांसहित अनेक शिक्षण संस्था सुरू केल्या.

## उच्च शिक्षण संस्था
* कमिन्स अभियांत्रिकी महाविद्यालय, कर्वेनगर, पुणे
* कमिन्स अभियांत्रिकी महाविद्यालय, नागपूर
* डॉ. भानुबेन नाणावटी स्थापत्यविद्या महाविद्यालय
* हिराबेन नाणावटी व्यवस्थापन आणि संशोधन महाविद्यालय
* स्कूल ऑफ फॅशन टेक्नोलॉजी
* के.बी. जोशी माहिती तंत्रज्ञान संस्था
* एम.एन. व्होकेशनल प्रशिक्षण संस्था

## संदर्भ आणि नोंदी
वर्ग:पुण्यातील शैक्षणिक संस्था
वर्ग:धोंडो केशव कर्वे
अनिल परब

**ॲड. अनिल परब** हे एक भारतीय राजकारणी आहेत. ते महाराष्ट्राचे परिवहन व संसदीय कार्य या विभागांचे विद्यमान कॅबिनेट मंत्री आहेत. ते महाराष्ट्र विधानपरिषदेचे सदस्य आहेत.

## संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्रामधील राजकारणी

वर्ग:महाराष्ट्र विधानपरिषदेचे सदस्य
राजेंद्र यड्रावकर

**राजेंद्र शामगोंडा यड्रावकर** हे एक भारतीय राजकारणी आहेत. ते महाराष्ट्राचे सार्वजनिक आरोग्य व कुटुंब कल्याण, वैद्यकीय शिक्षण, अन्न व औषध प्रशासन, वस्त्रोद्योग, सांस्कृतिक कार्य या विभागांचे २०१९ साली झालेले राज्य मंत्री आहेत. अपक्ष उमेदवार म्हणून शिरोळ विधानसभा मतदारसंघातून ते निवडून आले आहेत.

## संदर्भ
वर्ग:शिरोळचे आमदार
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १५ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १४ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:शिवसेनेतील राजकारणी
वर्ग:मराठी राजकारणी
वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
शंभुराज देसाई

'''''' हे एक भारतीय राजकारणी आहेत. ते महाराष्ट्राचे गृह (ग्रामीण), वित्त, नियोजन, राज्य उत्पादन शुल्क, कौशल्य विकास व उद्योजकता, पणन या विभागाचे विद्यमान राज्य मंत्री आहेत. शिवसेना पक्षाच्या तिकिटावर पाटण विधानसभा मतदारसंघातून ते निवडून आले आहेत.

## संदर्भ
वर्ग:महाराष्ट्राचे विद्यमान आमदार
वर्ग:शिवसेनेतील राजकारणी
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १४ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:मराठी राजकारणी
वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार
वर्ग:पाटणचे आमदार
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १३ व्या विधानसभेचे सदस्य
संजय राठोड

'''''' हे एक भारतीय राजकारणी आहेत. ते महाराष्ट्राचे वने, आपत्ती व्यवस्थापन, मदत व पुनर्वसन या विभागाचे विद्यमान कॅबिनेट मंत्री आहेत. शिवसेना पक्षाच्या तिकिटावर दिग्रस विधानसभा मतदारसंघातून ते निवडून आले आहेत. सध्या ते यवतमाळ जिल्ह्याचे पालकमंत्री आहेत. महाराष्ट्र राज्याचे ते सध्या मृद व जलसंधारण मंत्री आहेत.

## संदर्भ
वर्ग:शिवसेनेतील राजकारणी
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १४ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:मराठी राजकारणी
वर्ग:महाराष्ट्रातील आमदार
वर्ग:दिग्रसचे आमदार
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १३ व्या विधानसभेचे सदस्य
वर्ग:महाराष्ट्राच्या १२ व्या विधानसभेचे सदस्य