सुगंध चिकित्सा

इवलेसे|सुगंध चिकित्सा
अरोमाथेरपी म्हणजे थेरपीसाठी वनस्पती सामग्री आणि सुगंधी वनस्पती तेलांचा वापर, ज्यामध्ये आवश्यक तेले आणि इतर सुगंध संयुगे यांचा समावेश आहे ज्यामुळे मनोवैज्ञानिक किंवा शारीरिक कल्याण सुधारले जाते.[1] हे एक पूरक औषध किंवा पर्यायी औषध म्हणून सादर केले जाऊ शकते. पारंपारिक, पुरावा-आधारित उपचारांऐवजी पर्यायी औषध ऑफर करून, मानक उपचारांसोबत पूरक औषध दिले जाऊ शकते. अरोमाथेरपिस्ट, जे अरोमाथेरपीच्या प्रॅक्टिसमध्ये माहिर आहेत, उपचारात्मक आवश्यक तेलांचे मिश्रण वापरतात जे इच्छित प्रतिसाद उत्तेजित करण्यासाठी स्थानिक वापर, मालिश, इनहेलेशन किंवा पाण्यात बुडवून सोडले जाऊ शकतात. सध्या कोणताही चांगला वैद्यकीय पुरावा नाही की अरोमाथेरपी एकतर कोणताही रोग टाळू शकते किंवा बरा करू शकते, परंतु ते सामान्य कल्याण सुधारण्यास मदत करू शकते.

## इतिहास 
औषधी, आध्यात्मिक, स्वच्छता आणि धार्मिक हेतूंसाठी आवश्यक तेले वापरणे अनेक प्राचीन संस्कृतींशी संबंधित आहे, ज्यात चीनी, भारतीय, इजिप्शियन, ग्रीक आणि रोमन यांचा समावेश आहे, ज्यांनी त्यांचा सौंदर्यप्रसाधने, परफ्यूम आणि औषधांमध्ये वापर केला. उद्योगात तेलाचा वापर होत असे. ती लक्झरी वस्तू आणि पैसे भरण्याचे साधन होते. असे मानले जात होते की आवश्यक तेले वाइनचे शेल्फ लाइफ वाढवतात आणि अन्नाची चव सुधारतात.

1व्या शतकात लिहिलेल्या त्याच्या डी मटेरिया मेडिका मध्ये डायओस्कोराइड्सने तेलांचे वर्णन केले आहे, त्यांच्या उपचार गुणधर्मांबद्दलच्या त्या काळातील विश्वासांसह. अकराव्या शतकात डिस्टिलेशनचा शोध लागल्यापासून डिस्टिल्ड अत्यावश्यक तेले औषधे म्हणून वापरली जात आहेत, जेव्हा अविसेनाने स्टीम डिस्टिलेशन वापरून आवश्यक तेले वेगळे केले.

अरोमाथेरपीची संकल्पना प्रथम 1907 च्या आसपास काही युरोपियन शास्त्रज्ञ आणि डॉक्टरांनी मांडली. [उद्धरण आवश्यक] 1937 मध्ये, हा शब्द प्रथमच अरोमाथेरपीवरील फ्रेंच पुस्तकात छापून आला: Les huis ésentiales, hormones vegetailles, René-Maurice Gattefossé, एक रसायनशास्त्रज्ञ. 1993 मध्ये इंग्रजी आवृत्ती प्रकाशित झाली. 1910 मध्ये, गॅटेफॉसला हाताला गंभीर दुखापत झाली आणि नंतर त्याने दावा केला की त्याने लॅव्हेंडर तेलाने प्रभावीपणे उपचार केले.

जीन व्हॅल्नेट या फ्रेंच सर्जनने अत्यावश्यक तेलांच्या औषधी वापराचा पायंडा पाडला, ज्याचा उपयोग त्यांनी दुसऱ्या महायुद्धात जखमी सैनिकांवर उपचार करण्यासाठी अँटीसेप्टिक म्हणून केला.

## अनुप्रयोगांचे प्रकार 
अरोमाथेरपी वापरण्याच्या पद्धतींमध्ये हे समाविष्ट आहे:

एरियल डिफ्यूजन: पर्यावरणीय सुगंध किंवा हवेतील निर्जंतुकीकरणासाठी

डायरेक्ट इनहेलेशन: श्वसन निर्जंतुकीकरण, डिकंजेस्टेंट, आशा आहे की मानसिक परिणामांसाठी देखील

स्थानिक अनुप्रयोग: सामान्य मालिश, आंघोळ, कॉम्प्रेस, उपचारात्मक त्वचेच्या काळजीसाठी

## साहित्य 
नियोजित काही सामग्रीमध्ये हे समाविष्ट आहे:

निरपेक्ष: सुगंधी तेले प्रामुख्याने फुले किंवा नाजूक वनस्पतींच्या ऊतींमधून सॉल्व्हेंट किंवा सुपरक्रिटिकल द्रव काढण्याद्वारे काढली जातात (उदाहरणार्थ, गुलाब परिपूर्ण). इथेनॉल वापरून सुगंधित बटर, कॉंक्रिट आणि एन्फ्ल्युरेज पोममेड्समधून काढलेल्या तेलांचे वर्णन करण्यासाठी देखील हा शब्द वापरला जातो.

सुगंध दिवा किंवा डिफ्यूझर: एक इलेक्ट्रिक किंवा मेणबत्ती-इंधन असलेले उपकरण जे आवश्यक तेलांचे वाष्पीकरण करते, सहसा पाण्यात मिसळले जाते.

वाहक तेल: सामान्यत: प्लांट ऑइल प्लांट ट्रायसिलग्लिसराइड्स जे त्वचेवर वापरण्यासाठी आवश्यक तेले पातळ करतात (उदाहरणार्थ, गोड बदाम तेल).

अत्यावश्यक तेले: सुगंधी तेले प्रामुख्याने वाफेवर ऊर्ध्वपातन (उदाहरणार्थ, निलगिरी तेल) किंवा अभिव्यक्ती (द्राक्ष तेल) द्वारे वनस्पतींमधून काढली जातात. तथापि, हा शब्द काहीवेळा वनस्पतींच्या पदार्थातून विद्राव काढण्याद्वारे काढलेल्या कोणत्याही सुगंधी तेलाचे वर्णन करण्यासाठी देखील वापरला जातो. या सामग्रीमध्ये धूप रीड डिफ्यूझर्स समाविष्ट आहेत.

हर्बल डिस्टिलेट्स किंवा हायड्रोसोल्स: डिस्टिलेशन प्रक्रियेचे जलीय उप-उत्पादने (उदा., गुलाबपाणी). सामान्य हर्बल ओतणे म्हणजे कॅमोमाइल, गुलाब आणि लिंबू मलम.

ओतणे: विविध वनस्पती सामग्रीचे जलीय अर्क (उदाहरणार्थ, कॅमोमाइलचे ओतणे).

फायटोनसाइड्स: वनस्पतींचे विविध अस्थिर सेंद्रिय संयुगे जे सूक्ष्मजीव मारतात. [उद्धरण आवश्यक] "अॅलियम" वंशातील वनस्पतींतील अनेक टेर्पेन-आधारित सुगंधी तेले आणि गंधकयुक्त संयुगे फायटोनसाइड आहेत, [उद्धरण आवश्यक] जरी नंतरचा त्यांच्या अप्रिय गंधामुळे अरोमाथेरपीमध्ये कमी वापरला जातो.

व्हेपोरायझर्स: सामान्यत: उच्च तेल सामग्री वनस्पती आधारित सामग्री थेट इनहेलेशन पद्धतीमध्ये सुगंधी तेल वाफ काढण्यासाठी आणि श्वास घेण्यासाठी सुकवले जाते, ठेचून आणि गरम केले जाते.

## पर्याय आणि खरेदी 
घटकांची प्रमाणित सामग्री असलेल्या तेलांमध्ये (फूड केमिकल्स कोडेक्ससाठी FCC चिन्हांकित) विशिष्ट प्रमाणात विशिष्ट सुगंधी रसायने तेलामध्ये असतात. FCC ने स्थापित केलेल्या निकषांची पूर्तता करण्यासाठी त्या तेलासाठी सिंथेटिक स्वरूपात रसायने जोडली जावीत असा कोणताही कायदा नाही. [उद्धरण आवश्यक] उदाहरणार्थ, एफएमसी प्रोफाइल पूर्ण करण्यासाठी आवश्यक तेलामध्ये 75% अॅल्डिहाइड्स असणे आवश्यक आहे [उद्धरण आवश्यक], परंतु ते अॅल्डिहाइड लेमनग्रास ऐवजी रासायनिक रिफायनरीमधून येऊ शकते. FCC तेले "फूड ग्रेड" आहेत असे म्हणणे आवश्यक नसताना ते नैसर्गिक वाटतात.

अरोमाथेरपीसाठी योग्य अनाकलित आवश्यक तेलांना 'उपचारात्मक ग्रेड' म्हणतात, परंतु या श्रेणीसाठी कोणतेही स्थापित आणि मान्य निकष नाहीत.

गॅस-लिक्विड क्रोमॅटोग्राफी (जीएलसी) आणि मास स्पेक्ट्रोमेट्री (एमएस) वापरून विश्लेषण आवश्यक तेलांची गुणवत्ता स्थापित करते. ही तंत्रे घटकांची पातळी प्रति अब्ज काही भागांपर्यंत मोजण्यास सक्षम आहेत. यामुळे प्रत्येक घटक नैसर्गिक आहे की नाही हे निर्धारित करणे शक्य होत नाही किंवा सिंथेटिक अरोमाकेमिकल्सच्या सहाय्याने खराब तेल 'सुधारले' आहे की नाही, परंतु नंतरचे बहुतेक वेळा किरकोळ अशुद्धतेद्वारे सूचित केले जाते. उदाहरणार्थ, वनस्पतींमध्ये बनवलेल्या लिनालूलमध्ये कमी प्रमाणात हायड्रो-लिनूलल असते, तर सिंथेटिक लिनालूलमध्ये डायहाइड्रो-लिनलूलचे ट्रेस असतात.

## परिणामकारकता 
असे काही पुरावे आहेत की अरोमाथेरपी सामान्य कल्याण सुधारण्यास मदत करू शकते, परंतु कोणताही चांगला वैद्यकीय पुरावा नाही की तो कोणताही रोग टाळू शकतो किंवा बरा करू शकतो. 2015 मध्ये, ऑस्ट्रेलियन सरकारच्या आरोग्य विभागाने वैकल्पिक उपचारांच्या पुनरावलोकनाचे परिणाम प्रकाशित केले ज्यामध्ये कोणीतरी आरोग्य विम्याद्वारे संरक्षित केले जाण्यासाठी योग्य आहे की नाही हे निर्धारित करण्याचा प्रयत्न केला; अरोमाथेरपी ही 17 उपचारांपैकी एक होती ज्याच्या प्रभावीतेचा कोणताही स्पष्ट पुरावा आढळला नाही. वैद्यकीय स्थितींवर उपचार करण्यासाठी अरोमाथेरपीच्या प्रभावीतेचा पुरावा कमी आहे, कठोर पद्धती वापरून अभ्यासाची लक्षणीय कमतरता आहे. प्रसूतीनंतरच्या मळमळ आणि उलट्या उपचार, स्मृतिभ्रंशातील आव्हानात्मक वर्तन आणि कर्करोगातील लक्षणे आराम या संदर्भात अनेक पद्धतशीर पुनरावलोकनांमध्ये अरोमाथेरपीच्या क्लिनिकल परिणामकारकतेचा अभ्यास केला गेला आहे. या सर्व पुनरावलोकनांमध्ये अरोमाथेरपीच्या परिणामकारकतेवर पुराव्यांचा अभाव असल्याची तक्रार आहे. अभ्यास कमी दर्जाचे असल्याचे आढळले, याचा अर्थ अरोमाथेरपीच्या परिणामकारकतेबद्दल स्पष्ट निष्कर्ष काढण्यापूर्वी अधिक चांगल्या प्रकारे डिझाइन केलेल्या, मोठ्या प्रमाणात यादृच्छिक नियंत्रित चाचण्या आवश्यक आहेत.

## सुरक्षा चिंता 
पुढील माहिती: वैकल्पिक औषध § टीका, कायदेशीरपणा आणि प्रभाव

अरोमाथेरपीमध्ये अनेक प्रतिकूल परिणामांचा धोका असतो आणि ही कल्पना, त्याच्या वैद्यकीय फायद्यासाठी पुराव्याच्या अभावासह एकत्रितपणे, शंकास्पद मूल्याची प्रथा बनवते.

अत्यावश्यक तेले जास्त प्रमाणात केंद्रित असल्याने ते पातळ न करता वापरल्यास ते त्वचेला त्रास देऊ शकतात. म्हणून, ते सामान्यतः जोजोबा तेल, ऑलिव्ह तेल किंवा खोबरेल तेल यांसारख्या स्थानिक वापरासाठी वाहक तेलाने पातळ केले जातात. लिंबू किंवा चुना यांसारख्या लिंबाच्या सालीच्या तेलाने फोटोटॉक्सिक प्रतिक्रिया येऊ शकतात. याव्यतिरिक्त, अनेक आवश्यक तेलांमध्ये रासायनिक घटक असतात जे संवेदनाक्षम असतात (म्हणजे ते त्वचेवर आणि उर्वरित शरीरावर, अनेक वापरानंतर प्रतिक्रिया निर्माण करतात). मूळ वनस्पतींची लागवड केल्यास काही रासायनिक ऍलर्जी कीटकनाशकांमुळे देखील होऊ शकते. काही तेले काही पाळीव प्राण्यांसाठी विषारी असू शकतात, मांजरी विशेषतः प्रवण असतात.

केंब्रिज विद्यापीठातील बाळाच्या संप्रेरक तज्ञाने असा दावा केला आहे की "...ही तेले इस्ट्रोजेनची नक्कल करू शकतात" आणि "लोकांनी ही उत्पादने वापरताना थोडी काळजी घ्यावी." यूकेच्या अरोमाथेरपी ट्रेड कौन्सिलने खंडन जारी केले आहे. ऑस्ट्रेलियन टी ट्री असोसिएशन, ऑस्ट्रेलियन चहाचे झाड तेल उत्पादक, निर्यातदार आणि उत्पादक यांच्या हिताचा प्रचार करणाऱ्या गटाने, अभ्यासावर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करणारे एक पत्र जारी केले आणि न्यू इंग्लंड जर्नल ऑफ मेडिसिनला मागे घेण्याचे आवाहन केले. न्यू इंग्लंड जर्नल ऑफ मेडिसिनने अद्याप प्रतिसाद दिलेला नाही आणि अभ्यास मागे घेतला आहे.

कोणत्याही बायोएक्टिव्ह पदार्थाप्रमाणे, एक आवश्यक तेल जे सामान्य लोकांसाठी सुरक्षित असू शकते, तरीही गर्भवती आणि स्तनपान करणाऱ्या महिलांसाठी धोका असू शकतो.

काही जण उपचारात्मक हेतूंसाठी आवश्यक तेले घेण्याचे समर्थन करतात, परंतु परवानाधारक अरोमाथेरपी व्यावसायिक काही आवश्यक तेलांच्या अत्यंत विषारी स्वरूपामुळे स्वतः ची प्रिस्क्रिप्शनची शिफारस करत नाहीत. काही अतिशय सामान्य तेले, जसे की निलगिरी, आतून घेतल्यास अत्यंत विषारी असतात. एक चमचे एवढ्या कमी डोसमध्ये वैद्यकीयदृष्ट्या लक्षणीय लक्षणे दिसून येतात आणि 4 ते 5 मिली घेतल्यावर गंभीर विषारीपणा येऊ शकतो. ऋषी, हिसॉप, थुजा आणि देवदार यांचे सेवन केल्यावर यकृताचे नुकसान आणि जप्ती यासारख्या विषारी प्रतिक्रियांची काही प्रकरणे नोंदवली गेली आहेत. तेल मुलांच्या आवाक्याबाहेर न ठेवल्यास अपघाती अंतर्ग्रहण होऊ शकते.

अंतर्ग्रहण केलेले आणि त्वचेवर लावलेले दोन्ही तेल हे पारंपारिक औषधांशी नकारात्मक संवाद साधू शकतात. उदाहरणार्थ, गोड बर्च आणि विंटरग्रीन सारख्या मिथाइल सॅलिसिलेट-जड तेलांचा स्थानिक वापर केल्यास अँटीकोआगुलंट वॉरफेरिन वापरकर्त्यांमध्ये रक्तस्त्राव होऊ शकतो.

वापरलेल्या सामग्रीच्या प्रकारानुसार अपुरे तेल देखील समस्या निर्माण करू शकते.

## बाह्य दुवे 
## संदर्भ 
वर्ग:चिकित्सा पद्धती