open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
मिशेल फॉकीन

**मीशेल फॉकीन** हे एक रशियन नर्तक व नृत्यालेखक होते. सेंट पीटर्झबर्ग (सध्याचे लेनिनग्राड) येथे जन्म. १८८८ साली तेथील ‘इंपीरिअल बॅले स्कूल’ मध्ये प्रवेश घेतला. नृत्याशिवाय चित्रकला आणि संगीत या विषयांतही त्याला रस होता. शिक्षणानंतर तो ‘मारिन्स्की थिएटर’ मध्ये नर्तक म्हणून काम करू लागला. १९०२ साली ‘इंपीरिअल बॅले स्कूल’ मध्ये प्रमुख नर्तक व शिक्षक म्हणून नेमणूक. १९०५ मध्ये आपल्या विद्यार्थांसाठी *Acis et Gelatee* या पहिल्या बॅलेचे नृत्यालेखन केले. *द डाइंग स्वांन* हे त्याचे सर्वांत प्रसिद्ध बॅले नृत्यही त्याने त्याची सहाध्यायी ⇨ *आन्न पाव्हलॉव्ह*साठी त्याच वर्षी निर्माण केले. १९०७ मध्ये त्याने *Chopiniana* नावाने बॅले नृत्य तयार केले. त्याची पुढे *ले सिल्फिद* या नावाने पुनर्रचना करण्यात आली. अमेरिकन नर्तकी ⇨ *इझाडोरा डंकन*च्या नृत्यकलेने तो प्रभावित झाला होता.

रशियन नर्तक ⇨ *स्पिरग्येई द्यागिल्येफ*ने त्याच्या ‘बॅले रसेस’ मध्ये नर्तक व नृत्यालेखक म्हणून भाग घेण्यासाठी फॉकीनला १९०९ मध्ये पॅरिसला बोलावले. तेथे त्याने नृत्यालेखन केलेल्या बॅलेंमध्ये *प्रिन्स ईगॉरय* (१९०९), *शहरजादी* (१९१०), *द फायरबर्ड* (१९१०), *Petrouchka* (१९११) आणि *Le Spectre de la Rose* (१९११) हे प्रसिद्ध होत. ‘बॅले रसेस’च्या यशाचा मोठा वाटा फॉकीनकडे जातो. तो १९१४ साली रशियाला परतला. १९१८ मध्ये त्याने देश सोडला. पुढे १९२५ साली न्यू यॉर्कमध्ये त्याने स्वतःची नृत्यसंस्था स्थापन केली व १९३२ मध्ये अमेरिकन नागरिकत्व पतकरले. *ब्‍ल्यू बिअर्ड* (१९४१), *द रशियन सोल्जर* (१९४२) हे त्याने ‘बॅले थिएटर’ साठी रचलेले उल्‍लेखनीय बॅले होत. त्याने एकूण साठ बॅलेंचे नृत्यालेखन केले.

बॅले नृत्यातील नृत्यालेखन, वेशभभूषा, संगीत आदी घटकांचा एकात्म परिणाम साधण्यावर फॉकीनचा भर होता. *लंडन टाइम्स*ला लिहिलेल्या ४ जुलै १९१४ च्या पत्रात त्याने बॅलेच्या पुनर्रचनेविषयीची आपली तत्त्वे मांडली आहेत. ‘बॅले’चे चैतन्यदायी पुनरुज्‍जीवन करणारा कलावंत म्हणून त्याची कामगिरी महत्त्वपूर्ण आहे. वयाच्या पन्‍नासाव्या वर्षी त्याने पियानो शिकून त्यात प्रावीण्य मिळवले.

*हेलन ऑफ ट्रॉय* या बॅलेसाठी नृत्यालेखन करीत असता न्यू यॉर्क येथे त्याचे निधन झाले. *मेम्वार्स ऑफ अ बॅले मास्टर* हा त्याच्या आठवणींचा संग्रह त्याचा मुलगा व्ह्यिताल्ये फॉकीन याने इंग्रजीत भाषांतरित केला व छुजॉय यांनी तो संपादित केला (१९६१).

वर्ग:बॅले नर्तक
वर्ग:इ.स. १८८८ मधील जन्म
वर्ग:इ.स. १९४२ मधील मृत्यू
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
फेर्दीनां फॉश

**फेर्दीनां फॉश** हे एक पहिल्या महायुद्धातील दोस्त राष्ट्रांचा सर्वोच्च. ओत-पीरेने प्रांतातील तार्ब गावी एका रोमन कॅथलिक कुटुंबात जन्म. तत्कालीन कॅथलिकविरोधी वातावरणामुळे त्याच्या व्यावसायिक प्रगतीत अडथळे आले. शालेय शिक्षणानंतर १८७० सालच्या ⇨ *फ्रँको*–*प्रशियन* (*जर्मन*) *युद्धा*च्या वेळी फ्रेंच पायदळात तो भरती झाला व पुढे १८७३ मध्ये फ्रेंच तोफखान्यात अधिकारी बनला. १८९५ ते १९०० या काळात एकॉल द गॅर या सैनिकी विद्यालयात प्राध्यापक असताना अभिजात युद्धतंत्रज्ञ म्हणून त्याचा लौकिक झाला. १९०३ मध्ये त्याचा *दे प्रँसीप दला गॅर* हा युद्धतंत्रावरील सैद्धांतिक विवेचन करणारा ग्रंथ प्रसिद्ध झाला.

या ग्रंथात त्याने सैन्याच्या मनोधैर्याचा विचार प्रभावीपणे मांडला होता. या ग्रंथाखेरीज त्याचा *दला काँद्युईत दला गॅर* हा युद्धशास्त्रावरील ग्रंथही अभ्यासनीय आहे. रायफल आणि मशिनगन या अस्त्रांमुळे पायदळाचे आक्रमकबळ दुर्दम्य असते, असे त्यास वाटे. सेनेने सतत आक्रमणशील असावे, या तत्त्वाचा पुरस्कार तो आवर्जून करी पण दुर्दैवाने महायुद्धाच्या आरंभीच्या महिन्यांतच फ्रेंच सैन्याची फार हानी झाली व त्याच्या या तंत्रांतील त्रुटी उघड झाल्या. फेरविचारांती त्याने पुढे त्यांत योग्य ते बदल केले. तत्कालीन फ्रेंच सर सेनापती जे. जे. सी. झॉफ्र याने फॉशची गुणवत्ता लक्षात घेऊन त्यास नवव्या सेनेचे सेनापतिपद दिले. १९१६ साली त्याच्या डावपेचांमुळे दोस्तराष्ट्रांच्या कोलमडू लागलेल्या इटलीतील सैनिक-आघाडीला स्थैर्य मिळाले. १९१७ साली रशिया जर्मनीला शरण गेल्यामुळे व १९१८ च्या प्रारंभी जर्मनांनी जोरदार चढाई केल्यामुळे परिस्थिती बिकट झाली होती. दोस्तराष्ट्रांच्या सैनिकी कारवायांचे नियंत्रण एकाच व्यक्तीकडे असावे, असे ब्रिटिश सेनापती डग्‍लस हेग याने फ्रेंच पंतप्रधान ⇨ *झॉर्झ क्लेमांसो* व ब्रिटिश पंतप्रधान लॉइड-जॉर्ज यांना सुचविले. त्यामुळे फॉशला सर्वोच्च म्हणून नेमण्यात आले. फॉशने जर्मन चढाईस पायबंद घातला. जर्मनीची पीछेहाट सुरू झाली. फॉशने जर्मन सेनेच्या सर्व आघाड्यांवर प्रतिहल्‍ले चढवून दोस्त राष्ट्रांना विजय मिळवून दिला. फ्रान्स, पोलंड व ब्रिटन या देशांनी त्यास मार्शलचा हुद्दा दिला, तर फ्रेंच अकादमीने त्यास सन्माननीय सदस्यत्व बहाल केले. पॅरिस येथे त्याचे निधन झाले. लंडनमधील व्हिक्टोरिया रेल्वे स्थानकाजवळ (येथूनच १९१४-१८ या कालात लाखो ब्रिटिश सैनिक फ्रान्सच्या रणांगणावर गेले होते.) त्याचा पुतळा उभारण्यात आला. विशेष म्हणजे पुतळा ज्या भूभागावर उभा आहे, तो भूभाग फ्रेंच राष्ट्राच्या ताब्यात आहे.
लो-हांद्रे लोवरेन्स

**लो-हांद्रे लोवरेन्स** (२४ एप्रिल, १९९९:नामिबिया - हयात) हा च्या क्रिकेट संघाकडून २०१९ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारा क्रिकेट खेळाडू आहे.

 
वर्ग:नामिबियाचे क्रिकेट खेळाडू
वर्ग:इ.स. १९९९ मधील जन्म
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वसिम अली (ओमानचा क्रिकेट खेळाडू)

**वसिम अली** (७ डिसेंबर, १९९८:भारत - हयात) हा च्या क्रिकेट संघाकडून २०१९ पासून क्रिकेट खेळणारा खेळाडू आहे. हा डाव्या हाताने मंदगती गोलंदाजी आणि फलंदाजी करतो.
 
वर्ग:ओमानचे आंतरराष्ट्रीय एकदिवसीय क्रिकेट खेळाडू
वर्ग:इ.स. १९९८ मधील जन्म
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
बिंदुवाद

**बिंदुवाद**  (पॉइंटिलिझम). एक आधुनिक पाश्चिमात्य चित्रप्रणाली. एकोणिसाव्या शतकाच्या उत्तरार्धात प्रामुख्याने फ्रेंच चित्रकलेच्या क्षेत्रात उदयास आलेला बिंदुवाद हा पंथ म्हणजे उत्तर-दृक्‌प्रत्ययवादाचीच एक शाखा होय. या शाखेला नव-दृक्‌प्रत्ययवाद (नीओ-इंप्रेशनिझम) असेही म्हणले जाते. बिंदुवादामागील मूळ कल्पना अशी : प्रकाश हेच रंगसंवेदनांचे मूळ कारण असले, तरी वस्तूवर दिसणारा रंग हा पूर्णपणे सपाट नसून त्या रंगाचा आपल्या दृक्‌पटलावर होणारा परिणाम हा, अनेक प्रकारच्या रंगच्छटांच्या एकमेकांत गुंतलेल्या अगणित रंगबिंदूंचा एक संमिश्र अनुभव असतो. ही भूमिका स्वीकारून प्रथम पीसारोने (१८३०-१९०३) आपल्या चित्रांमध्ये वेगवेगळ्या रंगांचे फटकारे सपाटपणे न ठेवता त्याच्या रंगांची क्षेत्रे निर्माण करण्याचा, वेगवेगळ्या (शीत-उष्ण) रंगांचे ठिपके एकमेकांशेजारी ठेवून दृक्‌पटलावर त्या त्या रंगाचा आभास निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला.

पीसारोच्या प्रयत्नाला खरी शास्त्रीय दृष्टी दिली, ती ⇨सरा (१८५९-९१) या चित्रकाराने. त्याने प्रकाश, वस्तूचा रंग व रंगाच्या दृक्‌संवेदना यांविषयी शास्त्रशुद्ध अभ्यास करून रंगलेपनाचे एक नवीनच तंत्र प्रस्थापित केले. त्याचे तंत्र रंगाच्या विभाजनावर आधारलेले असल्याने त्याने त्यास विभाजनवाद (डिव्हिजनिझम) असे नाव दिले. सूर्यकिरणांचे पृथःकरण केल्यास, ज्याप्रमाणे सात वेगवेगळे रंग दृष्टोत्पत्तीस येतात, त्याचप्रमाणे प्रकाशाच्या योगाने दृश्यमान होणारा कोणताही रंग संपूर्णपणे एक नसून तो अनेक रंगबिंदूंच्या एकरूपतेतून बनलेला असतो. या भूमिकेमधून सराने रंगलेपन करताना प्रत्येक रंगाचे त्यामध्ये अंतर्भूत असलेल्या रंगच्छटांमध्ये विभाजन करून, लहान लहान ठिपक्यांच्या योगाने त्या रंगच्छटा मूळ स्वरूपात एकमेकांशेजारी ठेवण्याचे तंत्र निर्माण केले.

परिणामी पाहणाऱ्याच्या दृक्‌पटलावर त्याचा उचित परिणाम होऊन त्याला सृष्टीमध्ये दिसणाऱ्या रंगांचा पुनःप्रत्यय यावा, असे त्याला अभिप्रेत होते. त्याचे संडे आफ्टरनून ऑन द आयलंड ऑफला ग्रांदे जात्ते (१८८५ पहा : मराठी विश्वकोश : ७ चित्रपत्र ४६) हे चित्र बिंदुवादी तंत्राचे अप्रतिम उदाहरण मानले जाते. या चित्रप्रणालीचा पुरस्कार करणाऱ्या चित्रकारांमध्ये क्रॉस (१८५६-१९१०), द्यूब्वा-पिय्ये (१८४६-९०), रायसेलबर्ग (१८६२-१९२६), आँग्राँ (१८५४-१९२६), ल्यूस (१८५८-१९४१), पॉल सीन्याक (१८६३-१९३५) आदींचा अंतर्भाव होतो. फेलीक्स फेनाँ हा या पंथाचा कलासमीक्षक होता. ही चित्रपद्धती फारच अल्पजीवी ठरली. कारण या प्रणालीचा निर्माता सरा याचा अकाली मृत्यू झाला. तसेच या प्रणालीस सुरुवातीला प्रेरणा देणारा एक प्रमुख पंथसदस्य पीसारो याने या पद्धतीचा अव्हेर केला. ही पद्धती म्हणजे केवळ रंगलेपनाची करामत असून त्यात कलावंताच्या भावनात्मक आविष्काराला व स्वातंत्र्याला पुरेसा वाव नाही, अशी त्याची खात्री झाली. मात्र पुढे काही काळ सीन्याकने या पंथाचा प्रसार करण्याचा प्रयत्न केला. त्याचे ‘फ्रॉम दलाक्र्‌वा टू नीओ-इंप्रेशनिझम’ (१८९९) या इंग्रजी शीर्षकार्थाचे पुस्तक बिंदुवादाच्या तत्त्वप्रणालीवर प्रमाणभूत मानले जाते.

## संदर्भ 
Graves, M. E. Color Fundamentals, New York, 1952.
अपना दल (सोनेलाल)

**अपना दल (सोनेलाल)** हा भारत देशाच्या उत्तर प्रदेश राज्यामधील एक प्रादेशिक राजकीय पक्ष आहे. ह्या पक्षाचे समर्थक प्रामुख्याने वाराणसी भागातील व गंगा नदीच्या खोऱ्यात वसलेले कुर्मी ह्या शेतकरी जातीचे लोक आहेत. २०१६ साली अपना दल ह्या पक्षामधून बाहेर पडून अनुप्रिया पटेल ह्यांनी अपना दल (सोनेलाल) पक्षाची स्थापना केली. आजच्या घडीला हा पक्ष राष्ट्रीय लोकशाही आघाडीचा घटक पक्ष आहे. 

२०१७ सालच्या विधानसभा निवडणुकीत ९ जागांवर विजय मिळवल्यानंतर २०२२ विधानसभा निवडणुकीत अपना दल (सोनेलाल)ने १२ जिंकल्या. 

२०१९ लोकसभा निवडणुकांमध्ये मिर्झापूर येथून पक्षाध्यक्षा अनुप्रिया पटेल तसेच रॉबर्ट्सगंज येथून पकौडी लाल हे अपना दल (सोनेलाल)चे दोन उमेदवार निवडून आले. 

## बाह्य दुवे
वर्ग:भारतातील राजकीय पक्ष
वर्ग:उत्तर प्रदेशमधील राजकारण
कोर्व्हेटो (परीकथा)

**कोर्व्हेटो** ही इटालियन साहित्यिक परीकथा आहे. जी गियामबॅटिस्टा बेसिल याने त्याच्या १६३४ मध्ये "पेंटामेरोन" या ग्रंथात लिहिलेली आहे.

ही कथा आर्ने-थॉम्पसन प्रकार ५३१ मध्ये मोडते. या प्रकारच्या इतर कथांमध्ये "द फायरबर्ड आणि प्रिन्सेस वासिलिसा", "फर्डिनांड द फेथफुल आणि फर्डिनांड द अनफेथफुल", "किंग फॉर्च्युनाटस गोल्डन विग" आणि "द मर्मेड अँड द बॉय" यांचा समावेश आहे. दुसरा, साहित्यिक प्रकार म्हणजे मॅडम डी'ऑलनॉय यांचे "ला बेले ऑक्स चेव्हक्स डी'ओर", किंवा "द स्टोरी ऑफ प्रिटी गोल्डीलॉक्स".

## सारांश 
कॉर्व्हेटोने एका राजाची निष्ठापूर्वक सेवा केली. राजाची त्याच्यावर मर्जी होती. मत्सरी सहकारी सेवकांनी त्याची निंदा करण्याचा प्रयत्न केला, पण ते अयशस्वी झाले. जवळच एक ओगर राहत होता. त्या ओगरकडे एक भव्य घोडा  होता. इतर नोकरांनी सांगितले की राजाने कोर्वेटोला तो चोरण्यासाठी पाठवावे. कॉर्व्हेटो त्यासाठी गेला. आणि त्या घोड्याच्या पाठीवर उडी मारली. ते बघून घोड्याने ओगरला ओरडून सूचना दिली ओरडला. ओगरने त्याचा पाठलाग केला. परंतु कॉर्व्हेटो पळून जाण्यात यशस्वी झाला. राजा आणखी खूश झाला. इतर नोकरांनी त्याला ओगरचा मखमली झगा आणण्यासाठी कॉर्वेटोला पाठवण्यास सांगितले. कॉर्वेटो गेला, ओगरच्या पलंगाखाली लपला आणि रात्री पलंगावरून मखमली झगा आणि काउंटरपेन दोन्ही चोरले. त्यामुळे ओगर आणि ओगरची बायको यांच्यात वाद झाला. कॉर्वेटोने दोन्ही गोष्टी खिडकीतून खाली टाकल्या आणि राजाकडे पळून गेला.

त्यानंतर नोकरांनी त्याला संपूर्ण राजवाड्यासाठी कॉर्वेटो पाठवण्यास सांगितले. तो गेला आणि ओगरच्या बायकोशी बोलला. तिला मदत करण्याची ऑफर दिली. तिने त्याला लाकूड तोडायला सांगितले. त्याने तिच्या मानेवर कुऱ्हाडीचा वार केला आणि मारून टाकले. मग त्याने दारात खोल खड्डा खणून त्याला झाकले. त्याने ओगर आणि त्याच्या मित्रांना त्यात फूस लावली. ते त्यात पडल्यानंतर त्यांना दगड मारून ठार मारले. राजाला राजवाडा दिला.

## हे सुद्धा पहा 
* बूट आणि ट्रोल
* डॅपलग्रिम
* एस्बेन आणि विच
* जादूगाराच्या भेटी
* तेरावा

## संदर्भ 
वर्ग:इटालियन परीकथा
वर्ग:काल्पनिक सेवक
सार्वलैंगिकता

**सार्वलैंगिकता** म्हणजे लैंगिक, प्रणयी किंवा लोकांचे लिंग किंवा लिंग ओळख विचारात न घेता त्यांच्याबद्दलचे भावनिक आकर्षण.  सार्वलैंगिक लोक स्वतःच्या लैंगिकतेला लिंगभाव-अंध म्हणून संबोधू शकतात, लिंगभाव आणि लिंग हे त्यांच्या प्रणयीक किंवा लैंगिक आकर्षणाचे इतर घटक ठरवत नाहीत असे प्रतिपादन करतात.  

पर्यायी लैंगिक ओळख दर्शविण्यासाठी सार्वलैंगिकता हे वेगळे लैंगिक कल किंवा उभयलैंगिकतेची शाखा मानले जाऊ शकते.    कारण सार्वलैंगिक लोक अशा लोकांशी संबंध ठेवण्यास खुले असतात जे कठोरपणे स्वतःला पुरुष किंवा स्त्रिया म्हणून ओळखत नाहीत, आणि म्हणून सार्वलैंगिकता लिंग द्विवर्णक नाकारते,  काही लोक याला *उभयलिंगी* पेक्षा अधिक समावेशक संज्ञा मानतात. *सार्वलिंगी* या शब्दाशी तुलना करताना *उभयलिंगी* हा शब्द किती प्रमाणात समावेशक आहे यावर एलजीबीटी समुदायामध्ये, विशेषतः उभयलिंगी समुदायामध्ये चर्चा होत असते. 

## संदर्भ 
वर्ग:लैंगिक कल
वर्ग:Webarchive template wayback links
वर्ग:सार्वलैंगिकता
वर्ग:डाटा रो नसलेले माहितीचौकट साचे वापरणारे लेख
बँड बाजा वरात

## पर्व 
## विशेष भाग 
# भरघोस बक्षीसे मिळणार, झी मराठीचा आहेर तुमच्या घरी येणार. (१८ मार्च २०२२)
# कीर्तनकार अर्पिता आणि फोटोग्राफर मधुरासोबत रंगणार आहेराचा खेळ. (१९ मार्च २०२२)
# प्रेमाचे रंग उधळणार, हा खेळ अजूनच रंगतदार होणार. (२५ मार्च २०२२)
# खेळात धमाल होणार, आज आहेर कोणाला मिळणार? (२६ मार्च २०२२)
# वऱ्हाडी आणि वाजंत्री आहेत तयार, आता कोणाला मिळणार आहेर? (०१ एप्रिल २०२२)
# सजलाय रुखवत रंगलाय खेळ, सासू आणि सुनेचा होईल का मेळ? (०२ एप्रिल २०२२)
# सुनेच्या खेळाला सासूची साथ, होणार आहेरांची बरसात. (०८ एप्रिल २०२२)
# सूनबाईच्या लग्नाला सासूबाई सजणार, रूखवताचा खेळ नात्यांनी बहरणार. (०९ एप्रिल २०२२)
# वकील आणि पोलिसांच्या कचाट्यात अडकणार रेणुकाताई आणि पुष्कराज. (१५ एप्रिल २०२२)
# सासू-सुनेचा डाव रंगणार, आहेराच्या खेळात कोणाचे नाव होणार? (१६ एप्रिल २०२२)
# सासू मिळवून देणार का सुनेला आहेर? (२२ एप्रिल २०२२)
# आई आणि होणाऱ्या बायकोच्या कचाट्यात सापडणार नवरोबा. (२३ एप्रिल २०२२)
# सुनेच्या आहेरासाठी सासूची लगीनघाई. (२९ एप्रिल २०२२)
# नवरीच्या रूखवताला सजलाय झी मराठीचा आहेर. (३० एप्रिल २०२२)
# सजलाय मांडव नटलीये वरात, आता होणार सेलिब्रिटींचं लग्न जोरात. (१७ जून २०२२)
# भारतच्या घरी येणार नवी सून, 'बँड बाजा वरात'च्या मंचावर प्रेमाची नवी धून. (१८ जून २०२२)
# किशोरी शहाणेच्या लग्नाचा बँड बाजा वाजणार, सनईचे सूर दुमदुमणार. (२४ जुलै २०२२)

वर्ग:मराठी दूरचित्रवाहिनी मालिका
वर्ग:झी मराठी दूरचित्रवाहिनी मालिका
पाणी आणि मीठ (परीकथा)

**पाणी आणि मीठ** ही एक इटालियन परीकथा आहे. ती थॉमस फ्रेडरिक क्रेन यांनी संग्रहित केलेल्या इटालियन पॉप्युलर टेल्स या संग्रहात आढळू शकते.

आर्ने-थॉम्पसन वर्गीकरण प्रणालीमध्ये, या कथेला ९२३ प्रकारात वर्गीकृत केलेले आहे.

## सारांश 
एकदा राजा त्याच्या तीन सुंदर मुलींना विचारतो की ते त्यांच्या वडिलांवर किती प्रेम करतात.

* सर्वात मोठी म्हणतो, "मी तुझ्यावर सूर्यप्रकाशाइतके तेजस्वी प्रेम करते."
* दुसरी मुलगी म्हणते, "मी तुझ्यावर समुद्रासारखे विस्तीर्ण प्रेम करते."
* सर्वात धाकटी म्हणते, "अरे बाबा, मी तुझ्यावर पाणी आणि मीठ इतके प्रेम करतो."

सर्वात धाकट्या मुलीच्या उत्तराने समाधान न झाल्याने वडील तिला मृत्युदंड देतात. तिच्या दोन बहिणी त्याऐवजी एक लहान कुत्रा आणि सर्वात लहान बहिणीचे कपडे जल्लादांना देतात. त्यांनी लहान कुत्र्याची जीभ कापली आणि राजाला दाखवले की ही सर्वात तरुण राजकुमारी आहे. प्रत्यक्षात, जल्लादांनी तिला गुहेत सोडून दिलेले असते.

ती त्या गुहेत एका मांत्रिकाला सापडते जो तिला राजवाड्याच्या पलीकडे असणाऱ्या त्याच्या वाड्यात घेऊन जातो. येथे एका राजाचा मुलगा राजकुमारीच्या प्रेमात पडतो आणि लवकरच ती त्याला सहमती दर्शवते. लग्नाच्या आदल्या दिवशी, ते त्या मांत्रिकाला मारतात. त्याच्या रक्ताने किल्ल्याचे रूपांतरण राजवाड्यात होते.

लग्नाच्या दिवशी, मुलगी सर्वांना मीठ आणि पाणी देते. पण ती राजाला देत नाही तो का खात नाही असे विचारले असता, तो स्पष्ट करतो की त्याला बरे वाटत नाही. जेवण झाल्यावर सर्वजण गप्पा मारायला लागतात.

राजा त्याने त्याच्या मुलीला दिलेल्या फाशी बद्दल जमावाला सांगतो. यादरम्यान राजकुमारी तोच ड्रेस घालते जो तिने त्या दिवशी घातला होता. ती त्याला सांगते की पाणी आणि मीठाशिवाय काहीही खाणे किती कठीण आहे. राजाला कळते की तिचे त्याच्यावर किती प्रेम होते. त्या दोघांत समेट होतो आणि ते एकमेकांना मिठी मारतात.

## बाह्य दुवे 
* सुर्लालुने परीकथा साइट पाणी आणि मीठ 
* "लव्ह लाईक सॉल्ट" अशाच कथांचा संग्रह
वर्ग:इटालियन परीकथा
द थ्री आंट्स (परीकथा)

"**द थ्री आंट्स**" ही नॉर्वेजियन परीकथा आहे. जी पीटर क्रिस्टेन अस्ब्जोर्नसेन आणि जॉर्गन मो यांनी नॉर्स्के फोककिव्हेंटिरमध्ये संग्रहित केली आहे.

## सारांश 
एका गरीब शिकाऱ्याची पत्नी मरते. त्यांची सुंदर मुलगी नोकर म्हणून काम करण्याचा निर्णय घेते. तिला राणीकडे काम मिळते. तीच्या कठोर परिश्रमाने ती राणीची आवडती दासी बनते. इतर दास्या ईर्ष्येने राणीला सांगतात की ती मुलगी चोवीस तासांत एक पाउंड अंबाडी कातण्याचा दावा करते. राणी तिला ते करायला लावते. मुलगी या कामासाठी एक स्वतंत्र खोली मागते. पण तीने कधीच अंबाडी कातलेली नसते. ती निराश होते. अचानक एक म्हातारी बाई आत येते आणि तिची गोष्ट विचारते. ती अट ठेवते की जर ती मुलगी तिच्या लग्नाच्या दिवशी तिला "काकू" बोलवेल तर ती एक पाउंड अंबाडी कातून देईल. ती मुलगी तसे करण्याचे वचन देते. मग ती म्हातारी बाई तिच्यासाठी कातणे पूर्ण करते.

राणी ते सूत पाहून खूश होते. यामुळे इतर दासी अधिक मत्सर करायला लागतात. त्या राणीला सांगतात की ती मुलगी चोवीस तासांत सूतापासून कापड सुद्धा विणू शकते. राणी तिला पुन्हा कामाला लावते. त्या रात्री त्या खोलीत अजून एक वृद्ध स्त्री मुलीच्या मदतीला येते. ती देखील तीच अट ठेवते आणि कापड शिवून देते. 

राणी ते कापड पाहून खूश होते. यामुळे इतर दासी अधिक मत्सर करायला लागतात. त्या राणीला सांगतात की ती मुलगी चोवीस तासांत कापडापासून शर्ट सुद्धा विणू शकते. राणी तिला पुन्हा कामाला लावते. त्या रात्री त्या खोलीत अजून एक वृद्ध स्त्री मुलीच्या मदतीला येते. ती देखील तीच अट ठेवते आणि शर्ट शिवून देते. 

सर्व हस्तकलेवर प्रसन्न होऊन राणीने आपल्या मुलाचा हात मुलीच्या लग्नासाठी देऊ करते. लग्नाच्या रिसेप्शनमध्ये तीन वृद्ध महिला येतात. ती मुलगी प्रत्येकाला तिची "काकू" म्हणून ओळख करून देते. राजपुत्र आश्चर्यचकित होतो की त्याच्या सुंदर वधूचे इतके कुरूप नातेवाईक कसे असू शकतात. त्या "काकू" समजावून सांगतात की हा शिवणकामाचा ताण आहे. कातण्यामुळे नाक खूप लांब होते. विणल्यामुळे ते रुंद होते आणि कापड शिवल्यामुळे डोळ्यातून प्रचंड पाणी वाहते. त्यानंतर राजकुमारने फर्मान काढले की त्याची वधू तिच्या आयुष्यात कधीही कातणार नाही, विणणार नाही किंवा शिवणार नाही.

## हे सुद्धा पहा 
* बूट आणि ट्रोल
* डपलेग्रिम
* Habetrot आणि Scantlie Mab
* लहान मुलगी नाशपाती सह विकली
* तीन फिरकीपटू
* तेरावा

## संदर्भ 
वर्ग:परीकथांमधील स्त्री पात्रे
अम्मा मक्कल मुन्नेत्र कळघम

अम्मा मक्कल मुनेत्र कझागम (अनुवाद. अम्मा पीपल प्रोग्रेसिव्ह फेडरेशन; abbr. AMMK) हा एक भारतीय प्रादेशिक राजकीय पक्ष आहे ज्याचा तामिळनाडू राज्य आणि केंद्रशासित प्रदेश पाँडिचेरीमध्ये मोठा प्रभाव आहे.  AMMK हा द्रविडीयन पक्ष आहे ज्याची स्थापना  टी.टी.व्ही. दिनकरन यांनी मदुराई येथे 15 मार्च 2018 रोजी अखिल भारतीय अण्णा द्रविड मुन्नेत्र कळघम.पासून फुटलेला गट म्हणून केली टीटीव्ही दिनकरन यांना पक्षाचे अनुक्रमे  आणि सरचिटणीसपद सोपवले.

वर्ग:तमिळनाडूतील राजकीय पक्ष
टी.टी.व्ही. दिनकरन

टी.टी.व्ही. दिनकरन (जन्म 13 डिसेंबर 1963) हे एक भारतीय राजकारणी आणि अम्मा मक्कल मुन्नेत्र कळघमचे सरचिटणीस आहेत. पूर्वी ते अखिल भारतीय अण्णा द्रविड मुन्नेत्र कळघम पक्षाचे कोषाध्यक्ष होते आणि राज्यसभा आणि लोकसभेचे सदस्य म्हणून काम केले होते.  ऑगस्ट 2017 रोजी त्यांची AIADMK मधून हकालपट्टी करण्यात आली. त्यांनी डॉ. राधाकृष्णन नगर (2017-2021) येथील 15 व्या तामिळनाडू विधानसभेचे माजी सदस्य म्हणूनही काम केले.आहेत.  डिसेंबर 2017 मध्ये त्यांनी आरके नगर पोटनिवडणूक जिंकली. 15 मार्च 2018 रोजी दिनकरन यांनी अम्मा मक्कल मुनेत्र कळघम नावाचा राजकीय पक्ष सुरू केला.

वर्ग:तमिळ राजकारणी
चंकी पांडे

इवलेसे|चंकी पांडे
'*सुयश *चंकी* पांडे*' (जन्म: २६ सप्टेंबर १९६२)  हा एक भारतीय चित्रपट अभिनेता आहे. याने आपल्या तीन दशकांहून मोठ्या कारकिर्दीत १००पेक्षा अधिक चित्रपटांमध्ये काम केले.

पांडेचे १९८७-९४ दरम्यानचे हिंदीचित्रपट सगळ्यात यशस्वी होते . १९९४नंतर त्याची मुख्य भूमिका असलेल्या हिंदी चित्रपटांना अपयश आल्यानंतर हिंदी चित्रपटांतील त्याची कारकीर्द बंद पडली. त्यानंतर त्याने १९९५पासून बांगलादेशी चित्रपटात काम केले. हे बहुतेक चित्रपट यशस्वी झाले. २००३ पासून हा हिंदी चित्रपटांमध्ये चरित्र अभिनेता म्हणून काम करत आहेत.

अनन्या पांडे ही हिंदी चित्रपट अभिनेत्री याची मुलगी आहे .

## संदर्भ 
वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेते
वर्ग:इ.स. १९६२ मधील जन्म
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
दर्शन कुमार

**दर्शन गंडस** उर्फ **दर्शन कुमार** हा एक हिंदी चित्रपट अभिनेता तसेच हिंदी दूरचित्रवाणी अभिनेता आहे, जो प्रामुख्याने हिंदी चित्रपटांमध्ये दिसतो. त्याने मेरी कोम या चित्रपटातून भारतीय चित्रपट सृष्टीत पदार्पण केले. या चित्रपटात त्याने प्रियांका चोप्रा सोबत प्रमुख भूमिका निभावली होती. इस. २००३ मध्ये सलमान खान अभिनित चित्रपट तेरे नाम मध्ये देखील तो राधेच्या मित्रांपैकी एक म्हणून दिसला होता.

## वैयक्तिक आयुष्य 
कुमारचा जन्म दक्षिण दिल्लीतील किशनगड गावातील जाट हिंदू कुटुंबात झाला आहे. वयाच्या २४ व्या वर्षी कुमार मुंबईला गेले आणि तेथे त्यांनी पाच वर्षे 'सहज थिएटर ग्रुप'मध्ये काम केले.

## अभिनयाची कारकीर्द 
मेरी कोम चित्रपटाच्या कास्टिंग डायरेक्टरने कुमारला 'मेरी कोम' या चित्रपटासाठी ऑडिशन देण्यास सांगितले. जिथे कुमार यांनी या चित्रपटासाठी निवड देखील झाली. कुमार यांनी 'देवों के देव...महादेव' या दूरचित्रवाणी मालिकेत देखील काम केले होते. या मालिकेत कुमार यांनी राक्षसाचे गुरू शुक्राचार्य यांची भूमिका पार पाडली होती. कुमारचा पहिला चित्रपट अनुष्का शर्मा अभिनित 'NH10 होता, परंतु 'मेरी कोम' हा चित्रपट प्रथम प्रदर्शित झाला होता.

## चित्रदालन 
## अभिनय संचिका
### दूरचित्रवाणी 
### चित्रपट 
### वेब सिरीज 
## संदर्भ 
## बाह्य दुवे 
वर्ग:हिंदी चित्रपट अभिनेते
वर्ग:हिंदी दूरचित्रवाहिनी अभिनेते
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
ज्याँबातिस्ता बेसिल

**ज्याँबातिस्ता बेसिल** (फेब्रुवारी, १५६६ - फेब्रुवारी, १६३२) हा इटालियन कवी, दरबारी आणि परीकथा संग्राहक होता. त्याच्या संग्रहात अनेक सुप्रसिद्ध युरोपियन परीकथांचे सर्वात जुने रेकॉर्ड केलेले प्रकार समाविष्ट आहेत.

## चरित्र 
त्याचा जन्म गुलियानो येथे नेपोलिटन मध्यमवर्गीय कुटुंबात झाला. बेसिल हा व्हेनिसच्या राजासह विविध इटालियन राजपुत्रांचा दरबारी आणि सैनिक होता. बेनेडेट्टो क्रोसच्या मते त्याचा जन्म १५७५ मध्ये झाला होता, तर इतर स्त्रोतांच्या मते फेब्रुवारी १५६६ आहे. व्हेनिसमध्ये त्याने कविता लिहायला सुरुवात केली. नंतर तो नेपल्‍सला परत आला आणि अ‍ॅव्हेलिनोचा राजपुत्र डॉन मारिनो दोन कॅराकिओलो याच्या आश्रयाखाली दरबारी म्हणून काम  करण्‍यास सुरुवात केली. ज्यांना त्याने आपला आदर्श ल'अरेतुसा (१६१८) समर्पित केला. त्याच्या मृत्यूच्या वेळी तो "काउंट" कॉन्टे डी टोरोनच्या रँकवर पोहोचला होता.

बेसिलची सर्वात जुनी साहित्य निर्मिती १६०४ मधील त्याचा मित्र नेपोलिटन लेखक ज्युलिओ सीझर कॉर्टेस यांच्या वायसीडच्या प्रस्तावनेच्या रूपात आहे. पुढच्या वर्षी त्याचा विलानेला स्मोर्झा क्रुडेल अमोर संगीतासाठी तयार झाला. १६०८ मध्ये त्याने त्याची कविता इल पिआंटो डेला व्हर्जिन प्रकाशित झाली.

लो कुंटो दे ली कुंटी ओव्हरो लो ट्रॅटेनिमिएंटो डी पेसेरिले ("द टेल ऑफ टेल्स, किंवा एंटरटेनमेंट फॉर लिटल वनस"), ज्याला इल पेंटामेरोन असेही म्हणतात. हा दोन खंडांमध्ये मरणोत्तर प्रकाशित झाला. हा एक नेपोलिटन परीकथांचा संग्रह लिहिल्याबद्दल त्याला प्रामुख्याने लक्षात ठेवले जाते. १६३४ आणि १६३६ मध्ये इटलीतील नेपल्स येथे त्याची बहीण ॲड्रियाना यांनी जियान ॲलेसिओ अब्बातुटिस या टोपणनावाने. नंतर ते पेंटामेरोन म्हणून ओळखले जाऊ लागले. काही काळ दुर्लक्षित असले तरी, ब्रदर्स ग्रिमने परीकथांचा पहिला राष्ट्रीय संग्रह म्हणून त्याची प्रशंसा केल्यानंतर या कामाकडे मोठ्या प्रमाणावर लक्ष वेधले गेले. यापैकी अनेक परीकथा अस्तित्वात असलेल्या सर्वात जुन्या ज्ञात रूपे आहेत. त्यामध्ये रॅपन्झेल आणि सिंड्रेलाच्या सर्वात प्राचीन युरोपीय आवृत्त्या समाविष्ट आहेत ज्यात सिंड्रेलाची चीनी आवृत्ती ८५०-६० एडी पासूनची आहे.

जिआम्बॅटिस्टा बेसिलने नेपल्‍सच्‍या राज्‍याच्‍या राज्‍यांच्या दरबारात बराच वेळ घालवला. पेंटामेरोनच्या कथा बॅसिलिकॅटाच्या जंगलात आणि किल्ल्यांमध्ये विशेषतः एसेरेन्झा शहरात रचल्या गेल्या.

## हे सुद्धा पहा 
* जिओव्हानी फ्रान्सिस्को स्ट्रापरोला

## संदर्भ 
वर्ग:इटालियन कवी
वर्ग:परीकथांचे संग्राहक
वर्ग:इ.स. १६३२ मधील मृत्यू
वर्ग:इ.स. १५६६ मधील जन्म
वर्ग:नेपोलिटन भाषा
वर्ग:इटालियन पुरुष कवी
वर्ग:१६व्या शतकातील नेपोलिटन लोक
वर्ग:कॅम्पानियामधील गिउग्लियानो येथील लोक
वर्ग:इटालियन बाललेखक
वर्ग:इटालियन दरबारी
वर्ग:१६व्या शतकातील इटालियन लेखक
वर्ग:१६व्या शतकातील पुरुष लेखक
वर्ग:१७व्या शतकातील इटालियन लेखक
वर्ग:१७व्या शतकातील इटालियन पुरुष लेखक
वर्ग:१७व्या शतकातील नेपोलिटन लोक
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
तीन विणकरी मुली

"**द थ्री स्पिनर्स**" (किंवा द थ्री स्पिनिंग वुमन; जर्मन: Die drei Spinnerinnen ) ही एक जर्मन परीकथा आहे. जी ग्रिम्स फेयरी टेल्स (के एच एम १४) मध्ये ब्रदर्स ग्रिम यांनी संकलित केली आहे. ही कथा आर्ने-थॉम्पसन प्रकार ५०१ मध्ये मोडते. ही कथा संपूर्ण युरोपमध्ये पसरलेली आहे.

यात रुम्पेस्टिल्टस्किन आणि फ्राऊ होले यांच्याशी स्पष्ट समांतरता दिसते. आणि काही स्पष्ट फरक आहेत. ज्यामुळे त्यांची अनेकदा तुलना केली जाते.

जिआम्बॅटिस्टा बॅसिलने (एक इटालियन परीकथा साहित्यिक) **द सेव्हन लिटल पोर्क रिंड्स** नावाने अशीच एक कथा त्याच्या १६३४ च्या पेंटामेरोनच्या कामात समाविष्ट केलेली आहे.''''

## सारांश 
एकदा सारा नावाची एक सुंदर पण अतिशय आळशी मुलगी होती. जीला काहीच करायला आवडत नव्हते. तिची आई तिला मारहाण करत असताना तिथून जाणाऱ्या राणीने ते ऐकले आणि त्याचे कारण विचारले. सारा आळशी आहे हे कबूल करायला लाजून ती स्त्री उत्तर देते की सारा इतकी फटाफट अंबाडी कातते की तिला कामात व्यापून ठेवण्यासाठी पुरेसी अंबाडी विकत घेऊ शकत नाही. या उत्तराने प्रभावित झालेल्या राणीने साराला आपल्यासोबत घेऊन जाण्याबद्दल फर्मावले.

राणी मुलीला राजवाड्यातील अंबाडीने भरलेल्या खोलीत घेऊन जाते. ती तिला सांगते कि जर तिने ते सर्व तीन दिवसांत कातून संपवले तर तिचे लग्न राणीच्या सर्वात मोठ्या मुलाशी लावून देण्यात येईल. दोन दिवसांनंतर, राणी परत येते आणि बघते की तिने अंबाडीला स्पर्शही केलेला नाहे. ते पाहूत ती आश्चर्यचकित होते. सारा विनवणी करते की तिला घराची आठवण येत आहे त्यामुळे तिला काम करता येत नाही. 

त्या रात्री खोलीत तीन महिला येतात. एकीचा पाय विचित्रपणे सुजलेला असतो. दुसरीचा अंगठा जास्त वाढलेला असतो. तर तिसरीचा ओठ लटकलेला असतो. ते त्या मुलीला तिला तिच्या लग्नासाठी आमंत्रित करण्याची आणि त्यांची मावशी म्हणून ओळख करून देण्याची अट घालतात. सारा त्या अटी मान्य करते. त्या तिघी सर्व अंबाडी कातण्याचे काम पूर्ण करतात.

सकाळी, सर्व अंबाडी सर्व कातलेले पाहून राणी खुश होते. ती तिच्या मुलाच्या, राजकुमाराच्या लग्नाची व्यवस्था करते आणि मुलगी तिच्या "काकूंना" आमंत्रित करण्यास सांगते. त्यांना पाहून राजा विचारतो की त्यांच्यात अशा विकृती कशा आल्या. त्यावर त्या तिघी सांगतात की ते त्यांच्या कातण्याच्या कामामुळे झाले आहे. ते एकुना राजा आपल्या सुंदर सुनेला कातण्यास पुर्णतः मनाई करतो.

* आळशी स्पिनर
* तीन काकू
* रुम्पेस्टिल्टस्किन
* आई हुलदा

## संदर्भ 
## बाह्य दुवे 
*    
*    
* The complete set of Grimms' Fairy Tales, including  ग्रिम्सच्या परीकथांचा संपूर्ण संच
* *थ्री स्पिनिंग वूमन* आणि *हेटफुल फ्लॅक्स स्पिनिंग*
वर्ग:परीकथांमधील स्त्री पात्रे
वर्ग:ग्रिम्सच्या परीकथा
वर्ग:जर्मन परीकथा
स्पिंडल, शटल आणि नीडल

"**स्पिंडल, शटल आणि नीडल**" ही एक जर्मन परीकथा आहे. जी ब्रदर्स ग्रिम यांनी संग्रहित केली आहे. या कथेचा  क्रमांक १८८ वा आहे.

ही कथा आर्ने-थॉम्पसन प्रकार ५८५ मध्ये मोडते.

## सारांश 
एका मुलीचे आई-वडील मरण पावले होते. तिचे पालनपोषण तिच्या गॉडमदरने केले होते. जी मरण पावली. तिने तिच्यासाठी घर आणि एक स्पिंडल, एक शटल आणि तिची उदरनिर्वाहासाठी सुई सोडली. तिने त्यात चांगली कामगिरी केली होती.

एके दिवशी एका राजाचा मुलगा वधू शोधत आला. त्याला असे स्थळ हवे होते जे एकाच वेळी सर्वात श्रीमंत आणि सर्वात गरीब असेल. त्या गावात, त्यांनी सर्वात श्रीमंत मुलगी आणि नंतर अनाथ मुलीकडे लक्ष वेधले. तो सर्वात श्रीमंत मुलीकडे स्वार झाला, ज्याने त्याला नमस्कार केला आणि तो स्वार झाला. तो सर्वात गरीब मुलीवर स्वार झाला, जो कताई करत होता. तो तिच्याकडे पाहत आहे हे पाहून तिने लाजले आणि डोळे मिटले. तो तिथून निघून गेला आणि तिने खिडकी उघडली आणि म्हणाली की खूप गरम आहे, पण तो निघेपर्यंत त्याला पाहत होती.

मग तिला तिच्या गॉडमदरने वापरलेल्या यमकांची आठवण झाली. तिने सोन्याच्या धाग्याने राजकुमाराला परत मार्गदर्शन करण्यासाठी स्पिंडल सेट केले, तिच्या झोपडीचा मार्ग विणण्यासाठी शटल आणि झोपडी सुशोभित करण्यासाठी सुई. जेव्हा राजकुमार परत आला, तेव्हा त्याने सांगितले की ती सर्वात श्रीमंत आणि गरीब दोन्ही आहे आणि तिच्याशी लग्न केले. स्पिंडल, शटल आणि सुई शाही खजिन्यात ठेवण्यात आली होती.

## संदर्भ
## बाह्य दुवे 
* *स्पिंडल, शटल आणि सुई* 
* *स्पिंडल, शटल आणि सुई*

वर्ग:ग्रिम्सच्या परीकथा
वर्ग:कापडाशी निगडीत लोकसाहित्य
अपहरण

फौजदारी कायद्यात, **अपहरण** म्हणजे एखाद्या व्यक्तीला त्यांच्या इच्छेविरुद्ध बेकायदेशीरपणे बंदिस्त करणे, ज्यामध्ये अनेकदा वाहतूक/ स्पोर्टचा समावेश होतो. स्पोर्टेशन आणि अपहरण घटक सामान्यत: बळजबरीने किंवा भीतीने केले जातात परंतु आवश्यक नसते: गुन्हेगार पीडितेला वाहनात जबरदस्तीने बसवण्यासाठी शस्त्र वापरू शकतो, परंतु तरीही पीडितेला वाहनात स्वेच्छेने प्रवेश करण्यास प्रवृत्त केले असल्यास ते अपहरण होते.

पीडितेला सोडण्याच्या बदल्यात खंडणीची मागणी करण्यासाठी किंवा इतर बेकायदेशीर हेतूंसाठी अपहरण केले जाऊ शकते. अपहरणाला शारीरिक दुखापत होऊ शकते ज्यामुळे गुन्ह्याचे प्रमाण वाढते अपहरणापर्यंत. 

मुलाचे अपहरण हे बाल अपहरण म्हणून ओळखले जाते, जे कधीकधी एक स्वतंत्र कायदेशीर श्रेणी असते.

## आकडेवारी 
वर्ग:Pages with unreviewed translations
येसोपेट

**येसोपेट** (लिटल इसाप) हा फ्रेंच साहित्यातील कथांच्या मध्ययुगीन संग्रहाचा संदर्भ देतो. विशेषतः इसापच्या दंतकथांच्या आवृत्त्यांसाठी. वैकल्पिकरित्या इसोपेट-अविऑनेट हा शब्द सूचित करतो की दंतकथा इसाप आणि एव्हियनस या दोघांकडून घेतल्या गेल्या आहेत.

## मेरी डी फ्रान्सच्या दंतकथा 
उजवे|इवलेसे|220x220अंश| मध्ययुगीन पुस्तकातील लघुचित्र
'येसोपेट' या शब्दाची उत्पत्ती बाराव्या शतकातील आहे. जिथे ती प्रथम मेरी डी फ्रान्सने वापरली होती. ज्याच्या १०२ दंतकथांचा संग्रह अँग्लो-नॉर्मन ऑक्टोसिलॅबिक दोहेत लिहिलेला होता. तिने आल्फ्रीडच्या मूळ कृतीतून अनुवादित केल्याचा दावा केला आहे. परंतु आल्फ्रिड अशा कोणत्याही जुन्या इंग्रजी साहित्याचा पुरावा नसल्यामुळे, यावर विवाद निर्माण झाला आहे.

यातील दंतकथा विविध स्रोतांमधून आलेल्या आहेत. त्यात केवळ प्राणी (आणि कीटक) नसून मानव देखील आहेत. पहिल्या चाळीस कथा इसापच्या रोम्युलस संग्रहांपैकी एकाशी संबंधित आहेत, परंतु तेथेही थोडी भिन्नता आहे. तिने "द डॉग अँड द चीझ" नावाची कथा द डॉगच्या शास्त्रीय आवृत्त्यांपेक्षा वेगळी आहे. त्याचे प्रतिबिंब तंतोतंत तपशीलवार आहे की ते वाहून नेत असलेल्या हाडे किंवा मांसाच्या तुकड्यापेक्षा ते चीज आहे. इतर अनेक कथा येसोपेटमध्ये प्रथमच दिसून येतात. विशेषतः ज्या मानवांबद्दल आहेत. किमान एक, द माऊस टेक्स अ वाईफ, फक्त पश्चिमेला प्रथमच दिसते. परंतु पूर्वेकडील साहित्यात याबद्द्ल अगोदरच उल्लेख दिसून येतात. इतर अजूनही लोककथेच्या चांगल्या प्रस्थापित श्रेणींमध्ये बसतात आणि त्यांचे तोंडी प्रसारण सुचवतात.

## नैतिकता 
यात गुंतलेल्या पात्रांच्या वागणुकीतून नैतिक निष्कर्ष काढण्यात आला आहे की मेरी सर्वात वैयक्तिक आहे, १२ व्या शतकातील सरंजामशाही समाजातील वास्तविकता प्रतिबिंबित करते. त्याच वेळी त्यामधील लोकांच्या वैयक्तिक कल्याणाची चिंता देखील दिसून येते. तिचे स्तरीकरण स्वीकारत असताना, त्यांच्या पदाचा गैरवापर करणाऱ्यांवर तिची टीका तीक्ष्ण आहे आणि दीनदलितांच्या दुर्दशेबद्दल तिची सहानुभूती स्पष्ट दिसते. विशेषतः ती कायदेशीर व्यवस्थेतील असमानता (द वुल्फ अँड द लँब, द डॉग अँड द शीप ), डेप्युटीची अयोग्य निवड आणि विश्वासाचा विश्वासघात यावर टीका करते.

## संदर्भ 
## बाह्य दुवे 
मेरी लू मार्टिनच्या भाषांतरातील प्रस्तावना आणि पहिल्या काही दंतकथा गुगल बुक्सवरील मर्यादित पूर्वावलोकनामध्ये आढळू शकतात https://books.google.com/books?id=6iHIlvyXpNQC&printsec=frontcover&dq=marie+de+france+fables&source=bl&ots=oTM1sFzcFO&sig=2lNSqdMNAoS5akoFS0LLOtH7IgE&hl=en&ei=U6UTTMyoBYqy0gTvtOWFCg&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=4&ved=0CCYQ6AEwAw#v=onepage&q&f=false

वर्ग:इसापच्या दंतकथा
वर्ग:मध्ययुगीन फ्रेंच साहित्य
वर्ग:मेरी डी फ्रान्सची कामे
इसाप आणि नावाडी

इवलेसे| "फेरीमॅन म्हणून मृत्यू", पंच मधील, १८५८ चे व्यंगचित्र
इसाप कधीकधी त्याच्या स्वतःच्या दंतकथांमध्ये एखादी भूमिका बजावत असतो. जिथे तो कथा सांगते त्या परिस्थितीचा उल्लेख केला जातो. यामध्ये फेरीमॅन किंवा दुसऱ्या खात्यातील बोट-बांधणी करणाऱ्यांकडून त्याची थट्टा केली जाते. ते लवकरच नोकरीतून कसे बाहेर पडतील हे त्यांना तो गोष्टीतून सांगतो.

## एटिओलॉजिकल मिथक 
ऍरिस्टॉटलने त्याच्या हवामानशास्त्रामध्ये उल्लेख केला आहे की इसापने एकदा एका फेरीवाल्याला चॅरीब्डिसबद्दल एक मिथक सांगून छेडले. समुद्राच्या एका घोटाने तिने पर्वत पाहिले; पुढील नंतर बेटे दिसू लागली. तिसरा येणे बाकी आहे आणि तो समुद्र पूर्णपणे कोरडा करेल, अशा प्रकारे फेरीवाल्याला त्याच्या उपजीविकेपासून वंचित ठेवेल. अ‍ॅरिस्टॉटलने हे नोंदवण्याचे कारण पूर्व-सॉक्रॅटिक तत्त्ववेत्ता डेमोक्रिटसच्या विश्वासाशी संबंधित होते की समुद्राची पातळी हळूहळू कमी होत आहे आणि ती कालांतराने नाहीशी होईल.

काही शतकांनंतर, बॅब्रिअसनेही असाच काहीसा प्रतिसाद नोंदवला. जेव्हा जहाजबांधणी करणाऱ्यांनी इसापची थट्टा केली. तेव्हा त्याने त्यांना सृष्टीची पौराणिक कथा सांगितली. ज्यामध्ये फक्त गोंधळाचे वातावरण आणि पाणी असताना देवांचा राजा कोरडवाहू भूमीचा उदय करू इच्छित होता. म्हणून पृथ्वीला तीन घोट घेण्याची आज्ञा देण्यात आली होती. त्यातील तिसऱ्या घोटामुळे समुद्र पूर्णपणे कोरडा होईल. पेरी इंडेक्समध्ये दंतकथा आठव्या क्रमांकावर आहे. बाब्रीयसने परिस्थितीवर भाष्य केले की जे लोक स्वतःला हुशार समजतात आणि त्रासास आमंत्रण देत आहेत.

## संदर्भ 
वर्ग:इसापच्या दंतकथा
वर्ग:ग्रीक दंतकथा
इस्लामोफोबिया

**इस्लामोफोबिया** म्हणजे इस्लाम धर्म किंवा सर्वसाधारणपणे मुस्लिम धर्माबद्दल भीती, द्वेष किंवा पूर्वग्रह.    विशेषतः जेव्हा भू-राजकीय शक्ती किंवा दहशतवादाचे स्रोत म्हणून पाहिले जाते.   

*इस्लामोफोबिया* या शब्दाची व्याप्ती आणि नेमकी व्याख्या हा वादाचा विषय आहे. काही विद्वान याला झेनोफोबिया किंवा वर्णद्वेषाचा एक प्रकार मानतात, काही इस्लामोफोबिया आणि वर्णद्वेष यांचा जवळचा संबंध किंवा अंशतः आच्छादित घटना मानतात, तर इतर कोणत्याही संबंधावर विवाद करतात; प्रामुख्याने धर्म ही जात नाही या आधारावर.

इस्लामोफोबियाची कारणे देखील चर्चेचा विषय आहेत, विशेषतः ११ सप्टेंबरच्या हल्ल्यांमुळे इस्लामोफोबियामध्ये वाढ झाल्याचे भाष्यकारांमध्ये,  अतिरेकी गट इस्लामिक स्टेटचा उदय, युरोप आणि युनायटेड स्टेट्समधील इतर दहशतवादी हल्ले. इस्लामिक अतिरेक्यांनी,  ज्यांनी याचा संबंध युनायटेड स्टेट्स आणि युरोपियन युनियनमधील मुस्लिमांच्या वाढत्या उपस्थितीशी जोडला आहे आणि इतर जे याकडे जागतिक मुस्लिम ओळखीच्या उदयास प्रतिसाद म्हणून पाहतात.

१५ मार्च २०२२ रोजी, संयुक्त राष्ट्र महासभेने सहमतीने एक ठराव मंजूर केला जो इस्लामिक सहकार्य संघटनेच्या वतीने पाकिस्तानने मांडला होता ज्याने १५ मार्च हा 'इस्लामफोबियाशी लढा देण्यासाठी आंतरराष्ट्रीय दिवस' म्हणून घोषित केला होता. 

## संज्ञा 
इतर अनेक संभाव्य संज्ञा आहेत ज्यांचा वापर इस्लाम आणि मुस्लिमांबद्दलच्या नकारात्मक भावना आणि वृत्तींचा संदर्भ देण्यासाठी केला जातो, जसे की **मुस्लिमविरोधी**, **मुस्लिमांविरुद्ध असहिष्णुता**, **मुस्लिमविरोधी पूर्वग्रह**, **मुस्लिमविरोधी कट्टरता**, **मुस्लिमांचा द्वेष**, इस्लामविरोधी, **मुस्लिमफोबिया**, **इस्लामचे** **राक्षसीकरण** किंवा **मुस्लिमांचे** राक्षसीकरण. जर्मनमध्ये *इस्लामोफोबी* (भय) आणि *इस्लामफेंडलिचकीट* (शत्रुत्व) वापरले जातात. स्कॅन्डिनेव्हियन शब्द *मुस्लिमहाटचा* शब्दशः अर्थ "मुस्लिमांचा द्वेष" असा होतो. 

जेव्हा मुस्लिमांबद्दलच्या भेदभावाने त्यांच्या धार्मिक संलग्नतेवर आणि पालनावर जोर दिला, तेव्हा त्याला मुस्लिमफोबिया, मुस्लिमफोबियाचे पर्यायी रूप,  इस्लामोफोबिझम,  मुस्लिमविरोधी आणि मुस्लिमविरोधी असे संबोधले जाते.    सर्वसाधारणपणे मुस्लिमांशी भेदभाव करणाऱ्या व्यक्तींना *इस्लामोफोब्स*, *इस्लामोफोबिस्ट*,  *मुस्लिमविरोधी*,  *मुस्लिमविरोधी*,  *इस्लामोफोबियाक*,  *मुहम्मदविरोधी*,   *मुस्लिमफोब्स* किंवा त्याचे पर्यायी स्पेलिंग, *मुस्लिमफोब्स* असे संबोधले जाते.  विशिष्ट मुस्लिम *विरोधी* अजेंडा किंवा धर्मांधतेने प्रेरित झालेल्या व्यक्तींचे वर्णन *मशीदविरोधी*,  शियाविरोधी  (किंवा *शियाफोब्स*  ), *सूफीवादविरोधी*  (किंवा *सुफी- फोबिया* )  आणि *विरोधी सुन्नी* (किंवा *सुन्नीफोब्स* ). 
वर्ग:वर्णद्वेष
वर्ग:Pages with unreviewed translations
वर्ग:इस्लाम धर्म
निव्वळ संपत्तीनुसार सर्वांत श्रीमंत भारतीय लोकांची यादी

फोर्ब्स मासिकाने संकलित आणि प्रकाशित केलेल्या संपत्ती आणि मालमत्तेच्या वार्षिक मूल्यांकनावर आधारित **निव्वळ संपत्तीनुसार श्रीमंत भारतीयांची यादी** . मे २०२१ पर्यंत, भारतात १४० अब्जाधीश आहेत ज्यांनी युनायटेड स्टेट्स आणि चीननंतर देशाला जगात तिसरे स्थान दिले आहे. मुकेश अंबानी सलग १३ वर्षांपासून सर्वात श्रीमंत भारतीय आहेत. फोर्ब्सनुसार तो सध्या जगातील १२ व्या क्रमांकाचा श्रीमंत व्यक्ती आहे. सावित्री जिंदाल सध्या भारतातील सर्वात श्रीमंत महिलांच्या यादीत 9व्या स्थानावर आहेत.

## २५ सर्वात श्रीमंत भारतीय 
खालील तक्ता फोर्ब्स (एप्रिल २०२४) द्वारे प्रसिद्ध केलेल्या निव्वळ संपत्तीनुसार भारतातील सर्वात श्रीमंत व्यक्तींची यादी दर्शवतो.

*स्रोत*: फोर्ब्स

### २०२५-२६ मधील लक्षणीय बदल 
भारतातील श्रीमंतांच्या यादीतील महत्त्वाचे बदल (२०२५-२६ च्या सुरुवातीनुसार)
# मुकेश अंबाणी आणि रिलायन्सचे वर्चस्व: रिलायन्स जिओ आणि रिलायन्स रिटेलच्या आयपीओ संदर्भातील बातम्यांमुळे मुकेश अंबाणी यांची संपत्ती स्थिर राहिली असून, त्यांनी आशियातील सर्वात श्रीमंत व्यक्तीचे स्थान कायम राखले आहे.
# गौतम अडानी यांची भरारी: हिंडेनबर्ग वादानंतर अदानी समूहाच्या समभागांनी पुन्हा एकदा मोठी उभारी घेतली. विशेषतः ऊर्जा आणि पायाभूत सुविधा क्षेत्रातील नवीन प्रकल्पांमुळे त्यांच्या संपत्तीत मोठी वाढ झाली.
# सावित्री जिंदाल - याभारतातील सर्वात श्रीमंत महिला आहेत. सावित्री जिंदाल यांच्या संपत्तीत मोठी वाढ झाली. जिंदाल समूहाच्या पोलाद व्यवसायातील नफ्याचा यात मोठा वाटा होता. त्यांनी भारतातील सर्वात श्रीमंत महिला म्हणून आपले स्थान अधिक भक्कम केले आहे.
# शिव नाडर आणि अझीम प्रेमजी यांच्या संपत्तीत कृत्रिम बुद्धिमत्ता क्षेत्रातील गुंतवणुकीमुळे वाढ होत आहे.

## क्षेत्रानुसार भारतीय श्रीमंत व्यक्ती (२०२५-२६) 
## ९ सर्वात श्रीमंत भारतीय महिला (२०२५-२६) 
## संदर्भ 
वर्ग:Pages with unreviewed translations
वर्ग:भारतीय लोक
वर्ग:फोर्ब्स याद्या
रंग भारवाद

**रंग भारवाद**  (फॉव्हिझम). फ्रेंच चित्रकलाक्षेत्रातील, विसाव्या शतकाच्या प्रारंभीचा, रंगांवर विशेष भर देणारा संप्रदाय. पॅरिस येथील १९०५ च्या ‘सालाँ द ओतॉन’ या प्रदर्शनातील एका चित्रकारगटास उद्देशून लुई व्हाक्सेल्स या कलासमीक्षकाने, या चित्रांतील उग्र आणि आक्रमक वाटणाऱ्या रंगसंगती पाहून त्यांना ‘फॉव्ह्‌ज’ (जंगली श्वापदे या अर्थाचा फ्रेंच शब्द) ही संज्ञा वापरली आणि तीच पुढे या संप्रदायाला रूढ झाली. ⇨आंरी मातीस (१८६९−१९५४) हा या संप्रदायाचा प्रवर्तक व प्रमुख चित्रकार होता. या पंथाच्या चित्रकारांनी चित्रकलेतील रंग हा घटक हेच केवळ आपल्या भावप्रकटीकरणाचे एकमेव साधन मानले व रंगाचे अभिव्यक्तिसामर्थ्य जास्तीत जास्त जोपासले. रंगाचे स्वायत्त मूल्य व भावनिक गुणधर्म यांवरच त्यांनी भर दिला.

त्यांनी चित्रफलकावर रंगांची स्वच्छंद आणि मुक्त उधळण करून जणू रंगांचा स्फोट घडवून आणला. मातीसची द ओपन विंडो (१९०५ पहा : मराठी विश्वकोश : खंड १३ चित्रपत्र ४२), स्टिल लाइफ विथ रेड कार्पेट (१९०६), द जॉय ऑफ लाइफ (१९०६), द ग्रीन स्ट्राइप (१९०५ पहा : मराठी विश्वकोश : खंड ७ चित्रपत्र ४१) इ. चित्रे ही या संप्रदायाची उत्कृष्ट उदाहरणे होत. मातीसखेरीज आंद्रे दरँ (१८८०-१९५४), मोअरिस द व्ह्‌लामँक (१८७६−१९५८), राऊल दफी (१८७७−१९५३) इ. या संप्रदायाचे अन्य चित्रकार होत. चित्रकलेत रंगाची, पर्यायाने रंगद्रव्याची विशुद्धता प्रस्थापित करण्यासाठी त्यांनी रंगमिश्रण न करता सरळ रंगनळीतून शुद्ध रंग वापरून चित्रे रंगवली. व्हान गॉखच्या भावप्रक्षोभक रंगलेपन शैलीचा दाट प्रभाव या चित्रकारांवर होता. त्यांच्या चित्रांतून उग्र-आक्रमक व भावप्रक्षोभक चमकदार व झगमगीत आल्हाददायक व मनमोहक असे रंगसंगतीचे नानाविध आविष्कार पहावयास मिळतात. मात्र या पंथाची बंडखोरी फक्त रंगलेपनापुरतीच मर्यादित होती.

चित्रविषय व यथादर्शन यांबाबत त्यांचा दृष्टिकोण पारंपारिकच होता. त्यांच्या पूर्वसूरी दृक्‌प्रत्ययवादी चित्रकारांप्रमाणेच त्यांनी निसर्गदृश्ये, स्थिरवस्तुचित्रे, दैनंदिन व्यवहारात रमलेली माणसे इ. पारंपारिक धाटणीने रंगवली. हा संप्रदाय जरी अल्पावधीतच (१९०५−०८) अस्त पावला, तरी त्याचा रंगविषयक अभिनव व प्रत्ययकारी दृष्टिकोण भावी काळातील अनेक आधुनिक कलाचळवळींना प्रेरक ठरला. विसाव्या शतकाच्या प्रारंभकाळात चित्रकलेच्या रंग या घटकात जे अनेक क्रांतिकारक बदल घडून आले, ते घडवून आणण्यात रंगभारवादी संप्रदायाचा मोठा वाटा आहे.

## संदर्भ 
1. Duthuit, Georges, The Fauvist Painters, New York, 1950.

वर्ग:चित्रकला
मॅथ्यू फिशर

**मॅथ्यू डेव्हिड फिशर** (९ नोव्हेंबर, १९९७:यॉर्कशायर, इंग्लंड - हयात) हा चा क्रिकेट संघाकडून २०२२ पासून आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट खेळणारा खेळाडू आहे.

त्याने १६ मार्च २०२२ रोजी वेस्ट इंडीजविरुद्ध कसोटी पदार्पण केले.

वर्ग:इ.स. १९९७ मधील जन्म
वर्ग:इंग्लंडचे क्रिकेट खेळाडू
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
राधाकिशन दमाणी

**राधाकिशन एस. दमानी** हे भारतीय अब्जाधीश गुंतवणूकदार,  उद्योगपती आणि डी मार्टचे संस्थापक आहेत.  ब्राईट स्टार इन्व्हेस्टमेंट्स लिमिटेड या त्यांच्या इन्व्हेस्टमेंट फर्मद्वारे ते त्यांचा पोर्टफोलिओ देखील व्यवस्थापित करतात. १९ ऑगस्ट २०२१ रोजी, ब्लूमबर्ग बिलियनेअर इंडेक्स द्वारे त्यांना जगातील #९८ सर्वात श्रीमंत व्यक्ती म्हणून स्थान देण्यात आले. 

## कारकीर्द 
मुंबईतील सिंगल रूम अपार्टमेंटमध्ये मारवाडी कुटुंबात दमानी यांचे पालनपोषण झाले. त्यांनी मुंबई विद्यापीठात वाणिज्य शाखेचे शिक्षण घेतले पण एक वर्षानंतर शिक्षण सोडले. दलाल स्ट्रीटवर काम करणाऱ्या त्यांच्या वडिलांच्या मृत्यूनंतर, दमानी यांनी त्यांचा बॉल बेअरिंगचा व्यवसाय सोडला आणि ते स्टॉक मार्केट ब्रोकर आणि गुंतवणूकदार बनले.    १९९० च्या दशकात हर्षद मेहता यांनी बेकायदेशीर मार्गाने फुगवलेले स्टॉक शॉर्ट-सेलिंग करून त्यांनी नफा कमावला.  दमाणी हे १९९५ मध्ये सार्वजनिक झाल्यानंतर HDFC बँकेचे सर्वात मोठे वैयक्तिक भागधारक होते.   त्यांनी २००० मध्ये स्टॉक मार्केट सोडले आणि २००२ मध्ये पवईमध्ये पहिले स्टोअर सुरू करून स्वतःची हायपरमार्केट चेन, डी मार्ट सुरू केली. २०१० मध्ये या साखळीची २५ दुकाने होती, त्यानंतर कंपनी वेगाने वाढली आणि २०१७ मध्ये सार्वजनिक झाली.   

आज त्यांची भारतभरात २३४ डी मार्ट स्टोर्स आहेत.  दमाणी कमी प्रोफाइल ठेवतात आणि क्वचितच मुलाखत देतात. त्यांनी भारतीय अब्जाधीश राकेश झुनझुनवाला यांना त्यांचे स्टॉक ट्रेडिंगचे तंत्रही शिकवले आहे. 

२०२० मध्ये, १६.५ अब्ज डॉलर्सच्या संपत्तीसह ते चौथे सर्वात श्रीमंत भारतीय बनले. अब्जाधीशांच्या जागतिक यादीत त्यांचा क्रमांक ११७ होता.  

## गुंतवणूक 
तंबाखू कंपनी व्हीएसटी इंडस्ट्रीजपासून ते सिमेंट उत्पादक इंडिया सिमेंट्सपर्यंत अनेक कंपन्यांमध्ये दमाणी यांची हिस्सेदारी आहे. दमानी यांनी आंध्र पेपरमध्ये १% हिस्सा घेतला.  दमाणी यांनी मे २०२० मध्ये इंडिया सिमेंट्समधील १५% स्टेक देखील घेतला आणि इंडिया सिमेंट्समधील त्यांची गुंतवणूक १९.८९% वर नेली.  दमाणी यांच्याकडे त्यांच्या गुंतवणूक पोर्टफोलिओमध्ये सार्वजनिकरित्या ६ स्टॉक आहेत आणि त्यांच्या स्टॉक पोर्टफोलिओचे एकूण मूल्य २०२१ मध्ये अंदाजे रु १,०२,०७७ कोटी (अंदाजे US$13 अब्ज) आहे. 

## वैयक्तिक जीवन 
ते विवाहित असून त्याला तीन मुले आहेत. 

## संदर्भ आणि नोंदी 
वर्ग:भारतीय उद्योजक
वर्ग:इ.स. १९५४ मधील जन्म
वर्ग:हयात व्यक्ती
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वर्ग:Pages with unreviewed translations
सायरस पूनावाला

**सायरस एस. पूनावाला** (१९४१ - ) हे एक भारतीय अब्जाधीश उद्योगपती आहेत आणि सायरस पूनावाला ग्रुपचे अध्यक्ष आणि व्यवस्थापकीय संचालक आहेत, ज्यामध्ये सीरम इन्स्टिट्यूट ऑफ इंडियाचा समावेश आहे, ही एक भारतीय बायोटेक कंपनी आहे जी जगातील सर्वात मोठी लस उत्पादक आहे.   २०२२ मध्ये, ते $२४.३ अब्ज संपत्तीसह फोर्ब्स इंडियाच्या श्रीमंतांच्या यादीत ४ व्या क्रमांकावर आहे. 

## कारकीर्द 
पूनवाला यांनी १९६६ मध्ये सीरम इन्स्टिट्यूट ऑफ इंडियाची स्थापना केली आणि ती जगातील सर्वात मोठी लस उत्पादक (डोसानुसार) बनवली. सीरम गोवर, पोलिओ आणि फ्लूसह विविध प्रकारच्या लसींचे वार्षिक १.५ अब्ज डोस तयार करते. 

## कुटुंब 
पूनावाला यांचा जन्म पारशी कुटुंबात झाला. त्यांचे वडील सोली पूनावाला हे घोडेपालक होते. २०१० मध्ये मरण पावलेल्या विल्लू पूनावाला यांच्याशी त्यांचा विवाह झाला होता.   त्यांना एक मुलगा अदार आहे, जो सध्या सीरम इन्स्टिट्यूट ऑफ इंडियाचा सीईओ म्हणून काम करतो. 

## पुरस्कार 
* २००५ मध्ये भारत सरकारने वैद्यकीय क्षेत्रातील त्यांच्या योगदानासाठी पद्मश्री 
* नोव्हेंबर २००७ मध्ये हेल्थकेअर आणि लाइफ सायन्सेसच्या श्रेणीमध्ये अर्न्स्ट आणि यंग "आंत्रप्रेनर ऑफ द इयर" 
* फेब्रुवारी २०१५ मध्ये भारतासाठी अर्न्स्ट आणि यंग एंटरप्रेन्योर ऑफ द इयर.   
* जून २०१९ मध्ये ऑक्सफर्ड विद्यापीठाने मानद डॉक्टरेट.  
* ऑगस्ट २०२१ मध्ये लोकमान्य टिळक राष्ट्रीय पुरस्कार. 
* २०२२ मध्ये भारत सरकारकडून कोविड-19 दरम्यान लसींच्या उत्पादनात, व्यापार आणि उद्योग क्षेत्रात योगदान दिल्याबद्दल पद्मभूषण .   

## परोपकार 
मे २०१९ मध्ये, असे नोंदवले गेले की पूनावाला, Naum Koenच्या भागीदारीत, युक्रेनला गोवर लसीचे १०० हजार डोस मोफत लसीकरणासाठी पुरवण्याचा प्रस्ताव ठेवला होता.  

## संदर्भ आणि नोंदी 
वर्ग:भारतीय उद्योजक
वर्ग:इ.स. १९४१ मधील जन्म
वर्ग:हयात व्यक्ती
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वर्ग:Pages with unreviewed translations
पालोनजी मिस्त्री

**पालोनजी शापूरजी मिस्त्री** (जन्म: १ जून, १९२९ - मृत्यू: २८ जून, २०२२) हे भारतीय वंशाचे आयरिश अब्जाधीश बांधकाम व्यवसायिक आहेत आणि शापूरजी पालोनजी समूहाचे अध्यक्ष आहेत जे सर्वात श्रीमंत आयरिश व्यक्ती आहेत. *ब्लूमबर्ग बिलियनेअर्स इंडेक्सनुसार*, ९ एप्रिल २०२१ पर्यंत त्यांची संपत्ती US$२८ अब्ज इतकी असल्याचा अंदाज आहे. टाटा सन्समधील त्यांच्या १८.४% स्टेकसह,  ते भारतातील सर्वात मोठ्या खाजगी समूह, टाटा समूहातील सर्वात मोठे वैयक्तिक शेअरहोल्डर आहेत, ज्याचे प्राथमिक शेअरहोल्डर टाटा परोपकारी अलायड ट्रस्ट आहेत, ६६ टक्के व्याज नियंत्रित करतात.  

## प्रारंभिक जीवन 
पल्लोनजी मिस्त्री यांचा जन्म गुजरातमधील पारशी कुटुंबात झाला.   मिस्त्रींची शापूरजी पालोनजी या मोठ्या बांधकाम कंपनीची मालकी आहे. शापूरजी, समूहाचे कुलप्रमुख आणि पालोनजींचे वडील, यांनी किल्ल्याच्या परिसरात मुंबईच्या काही खुणा बांधल्या.&nbsp;– हाँगकाँग आणि शांघाय बँक, ग्रिंडलेज बँक, स्टँडर्ड चार्टर्ड बँक, स्टेट बँक ऑफ इंडिया आणि रिझर्व्ह बँक ऑफ इंडिया इमारती. 
## कारकीर्द 
त्यांच्या वडिलांनी १९३० च्या दशकात टाटा सन्समध्ये पहिल्यांदा शेअर्स खरेदी केले होते, जो सध्या १८.४% इतका आहे की मिस्त्री हे टाटा सन्समधील सर्वात मोठे वैयक्तिक शेअरहोल्डर बनले आहेत, जे प्रामुख्याने धर्मादाय टाटा ट्रस्टद्वारे नियंत्रित आहे.   पालोनजी मिस्त्री हे शापूरजी पालोनजी समूहाचे अध्यक्ष आहेत ज्याद्वारे ते शापूरजी पालोनजी कन्स्ट्रक्शन लिमिटेड, फोर्ब्स टेक्सटाइल्स आणि युरेका फोर्ब्स लिमिटेडचे मालक आहेत. ते असोसिएटेड सिमेंट कंपन्यांचे माजी अध्यक्ष आहेत. त्यांचा मुलगा सायरस हा नोव्हेंबर २०११ ते ऑक्टोबर २०१६ या कालावधीत टाटा सन्सचा अध्यक्ष होता.   टाटा साम्राज्याच्या मुंबई मुख्यालयाभोवती शांत पण खात्रीशीरपणे सत्ता गाजवल्याबद्दल टाटा समूहामध्ये तो *बॉम्बे हाऊसचा फॅन्टम* म्हणून ओळखला जातो. 
## प्रशंसा 
इवलेसे| राष्ट्रपती, श्री प्रणव मुखर्जी (उजवीकडे) २८ मार्च २०१६ रोजी नवी दिल्ली येथील राष्ट्रपती भवन येथे नागरी गुंतवणूक समारंभात श्री पल्लोनजी शापूरजी मिस्त्री यांना पद्मभूषण पुरस्कार प्रदान करताना
मिस्त्री यांचे एक छोटेसे चरित्र २००८ मध्ये मनोज नंबुरू *यांच्या द मोगल्स ऑफ रिअल इस्टेट* नावाच्या पुस्तकात लिहिले होते.  व्यापार आणि उद्योग क्षेत्रातील योगदानाबद्दल भारत सरकारने त्यांना जानेवारी २०१६ मध्ये पद्मभूषण पुरस्काराने सन्मानित केले होते.

## वैयक्तिक जीवन 
२००३ मध्ये, पॅलोनजीने "आयरिश वंशाच्या नागरिकाशी विवाह केल्यामुळे" आयरिश नागरिक होण्यासाठी त्यांचे भारतीय नागरिकत्व सोडले, पॅट "पॅटसी" पेरिन दुबाश, ज्यांचा जन्म सप्टेंबर १९३९ मध्ये डब्लिन येथील हॅच स्ट्रीट नर्सिंग हाऊस येथे झाला.  ते मुंबईत राहतात. आयर्लंडमधील कुटुंबाची स्वारस्य, काही प्रमाणात, त्यांच्या घोड्यांवरील प्रेमाशी संबंधित आहे; मिस्त्री यांच्याकडे  स्टड फार्म आणि  पुणे येथे घर. 

मिस्त्री यांना दोन मुले आणि दोन मुली आहेत. त्यांचा मोठा मुलगा शापूर मिस्त्री (जन्म १९६४), शापूरजी पालोनजी समूह चालवतो, तर त्यांचा धाकटा मुलगा सायरस मिस्त्री याने काही वर्षे टाटा समूहाचे अध्यक्ष म्हणून काम केले. मिस्त्री यांची मोठी मुलगी लैला आणि त्यांची धाकटी मुलगी आलू हिचा विवाह रतन टाटा यांचा सावत्र भाऊ नोएल टाटा यांच्याशी झाला.   

## संदर्भ 
वर्ग:भारतीय उद्योजक
वर्ग:टाटा सन्स
वर्ग:इ.स. १९२९ मधील जन्म
वर्ग:पारशी व्यक्ती
वर्ग:हयात व्यक्ती
वर्ग:Pages with unreviewed translations
आनंद बर्मन

**आनंद अशोक चंद बर्मन** (१९५२ - ) एक भारतीय अब्जाधीश उद्योगपती आणि एक अग्रगण्य ग्राहकोपयोगी वस्तू कंपनी डाबरचे अध्यक्ष आहेत.  ५.८ अब्ज डॉलर्सच्या संपत्तीसह, ते फोर्ब्सच्या २० सर्वाधिक श्रीमंत भारतीयांच्या यादीत आहे. 

## प्रारंभिक जीवन 
बर्मन यांचा जन्म १९५२ मध्ये कोलकाता येथे  बंगाली व्यापारी कुटुंबात झाला. त्यांचे वडील अशोक चंद बर्मन, डाबरचे अध्यक्ष एमेरिटस होते.  त्यांनी आपले प्रारंभिक शालेय शिक्षण भारतातील दार्जिलिंग येथील सेंट पॉल स्कूलमध्ये पूर्ण केले. बर्मन यांनी विस्कॉन्सिन विद्यापीठातून रसायनशास्त्रात त्यांची पदवी आणि कॅन्सस विद्यापीठातून त्यांची पदव्युत्तर पदवी आणि फार्मास्युटिकल केमिस्ट्रीमध्ये डॉक्टरेट पूर्ण केली.

आनंद १९८० मध्ये कौटुंबिक व्यवसाय डाबरमध्ये संशोधन आणि विकास विभागाचे व्यवस्थापक म्हणून रुजू झाले. ते १९८६ मध्ये कंपनीच्या बोर्डावर आले आणि २००७ मध्ये चेरमन झाले.

## इतर संघटना 
आनंद हे एशियन हेल्थकेअर फंडाचे सह-संस्थापक आहेत आणि Hero Motocorp, Aviva Life Insurance, Ester Industries, Interx Laboratories यासह ३३ कंपन्यांच्या संचालक मंडळावर काम करतात. त्यांनी फ्रेसेनियस काबी ऑन्कोलॉजी लिमिटेडचे अध्यक्ष आणि हिंदुस्तान मोटर्स लिमिटेडचे स्वतंत्र गैर-कार्यकारी संचालक म्हणून काम केले आहे.  आनंदने आरोग्यसेवा, शिक्षण यासाठी काम करणारी सुदेश ही ना-नफा संस्था सुरू केली. 

## पुरस्कार आणि मान्यता 
* EY एंटरप्रेन्योर ऑफ द इयर मध्ये भारतातील १४ फायनलिस्टपैकी एक
* कॅमडेन एफबी टॉप ५० कौटुंबिक व्यवसाय नेते २०१३
* द एशियन अवॉर्ड्स, २०१९ मध्ये बिझनेस लीडर ऑफ द इयर अवॉर्ड

## वैयक्तिक जीवन 
आनंदचे लग्न मिनीशी झाले असून त्यांना दोन मुले आहेत, मुलगा आदित्य आणि मुलगी अनिशा.

वर्ग:पंजाबी व्यक्ती
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख
वर्ग:इ.स. १९५२ मधील मृत्यू
सावित्री जिंदाल

**सावित्री देवी जिंदाल** (; जन्म २० मार्च १९५०) या एक भारतीय उद्योगपती आणि राजकारणी आहे. त्या ओ.पी.जिंदाल ग्रुपच्या अध्यक्षा होत्या.  त्या अग्रोहा येथील महाराजा अग्रसेन मेडिकल कॉलेजच्या अध्यक्षाही आहेत.

## चरित्र 
जिंदाल यांचा जन्म आसाममधील तिनसुकिया येथे झाला. तिने १९७० च्या दशकात ओम प्रकाश जिंदाल यांच्याशी विवाह केला, ज्यांनी स्टील आणि पॉवर समूह असलेल्या जिंदाल ग्रुपची स्थापना केली होती. जिंदाल हे हरियाणा सरकारमध्ये मंत्री होते आणि हिसार मतदारसंघातून हरियाणा विधानसभेचे सदस्य होते. २०१४ मध्ये हरियाणा विधानसभेच्या निवडणुकीत तिचा पराभव झाला. २००५ मध्ये हेलिकॉप्टर अपघातात मरण पावलेल्या पती ओ.पी. जिंदाल यांच्यानंतर त्या अध्यक्षा झाल्या.  ती INC राजकीय पक्षाची सदस्य आहे. 

सावित्री जिंदाल ही भारतातील सर्वात श्रीमंत महिला आहे, आणि २०१६ मधील १६ वी-श्रीमंत भारतीय आहे,  ४ अब्ज डॉलर्सपेक्षा जास्त किंमत; २०१६ मध्ये ती जगातील ४५३ वी सर्वात श्रीमंत व्यक्ती होती. ती जगातील सातव्या क्रमांकाची श्रीमंत आई आहे आणि तिच्या पतीने सुरू केलेल्या सार्वजनिक कार्यात ती योगदान देते.  तिला अखिल भारतीय तेरापंथ महिला मंडळाने २००८ मध्ये आचार्य तुलसी कर्तृत्त्व पुरस्काराने सन्मानित केले होते. 

## राजकीय जीवन 
२००५ मध्ये, जिंदाल हिसार मतदारसंघातून हरियाणा विधानसभेवर निवडून आल्या, ज्याचे पूर्वी त्यांचे दिवंगत पती ओम प्रकाश जिंदाल यांनी दीर्घकाळ प्रतिनिधित्व केले होते. २००९ मध्ये, त्या मतदारसंघात पुन्हा निवडून आल्या आणि २९ ऑक्टोबर २०१३ रोजी हरियाणा सरकारमध्ये कॅबिनेट मंत्री म्हणून त्यांची नियुक्ती झाली. 

मागील मंत्रिमंडळात, त्यांनी महसूल आणि आपत्ती व्यवस्थापन, एकत्रीकरण, पुनर्वसन आणि गृहनिर्माण राज्यमंत्री तसेच शहरी स्थानिक संस्था आणि गृहनिर्माण राज्यमंत्री म्हणून काम केले होते. 

तिने कंपनीचा कारभार स्वीकारल्यानंतर कंपनीचा महसूल चौपट झाला. हरियाणा राज्याची पार्श्वभूमी आणि इतिहासासह, तिने हरियाणा विधानसभेच्या सदस्या म्हणून काम केले आणि २०१० पर्यंत ऊर्जा मंत्रीपद भूषवले. ओपी जिंदाल ग्रुपची सुरुवात १९५२ मध्ये व्यवसायाने अभियंता असलेल्या ओपी जिंदाल यांनी केली होती. ते पोलाद, ऊर्जा, खाणकाम, तेल आणि वायूचे समूह बनले. तिच्या व्यवसायाच्या या चार विभागांपैकी प्रत्येक विभाग तिची चार मुले पृथ्वीराज, सज्जन, रतन आणि नवीन जिंदाल चालवतात. जिंदाल स्टील्स ही भारतातील तिसरी सर्वात मोठी स्टील उत्पादक आहे. 

## संदर्भ आणि नोंदी 
वर्ग:इ.स. १९५० मधील जन्म
वर्ग:हयात व्यक्ती
वर्ग:भारतीय उद्योगिनी
वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
वर्ग:Pages with unreviewed translations