ഹു ഹാൻമിൻ

ഒരു ചൈനീസ് തത്ത്വചിന്തകനും രാഷ്ട്രീയക്കാരനും ആയിരുന്നു **ഹു ഹാൻമിൻ**. അദ്ദേഹം വിപ്ലവകരമായ ചൈനയുടെ കാലത്ത് കുമിന്റാങ്ങിലെ (KMT) ആദ്യകാല യാഥാസ്ഥിതിക വലതുപക്ഷ നേതാക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്നു. വെസ്റ്റേൺ ഹിൽസ് ഗ്രൂപ്പ് എന്നാണ് ഈ വിഭാഗത്തിന്റെ പേര്.
## ജീവചരിത്രം
ജിയാങ്‌സിയിലെ ജിയാനിൽ നിന്നുള്ള ഹക്ക വംശപരമ്പരയാണ് ഹു. വിയറ്റ്നാമിലെ Hồ രാജവംശത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ രാജാവായ Hồ Hán Thương ന്റെ പിൻഗാമിയാകാം ഹു ഹാൻമിൻ എന്ന് ട്രാൻ സുവാൻ സിന് അവകാശപ്പെട്ടു.  ഒരു ഔദ്യോഗിക പദവി ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഗ്വാങ്‌ഡോങ്ങിലെ പൻയുവിലേക്ക് താമസം മാറിയിരുന്നു.

21-ാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ജൂറൻ ആയി യോഗ്യത നേടി. 1902-ൽ ജപ്പാനിൽ പഠിച്ച അദ്ദേഹം 1905-ൽ മിൻ ബാവോ എന്ന പത്രത്തിന്റെ എഡിറ്ററായി ടങ്-മെങ് ഹുയിയിൽ (ചൈനീസ് റെവല്യൂഷണറി അലയൻസ്) ചേർന്നു. 1907 മുതൽ 1910 വരെ അദ്ദേഹം നിരവധി സായുധ വിപ്ലവങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു. 1911-ലെ സിൻഹായ് വിപ്ലവത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ, അദ്ദേഹം ഗ്വാങ്‌ഡോങ്ങിന്റെ ഗവർണറായും താൽക്കാലിക ഗവൺമെന്റിന്റെ ചീഫ് സെക്രട്ടറിയായും നിയമിതനായി. 1913-ൽ രണ്ടാം വിപ്ലവത്തിൽ പങ്കെടുത്ത അദ്ദേഹം, ആ വിപ്ലവത്തിന്റെ പരാജയത്തിന് ശേഷം സൺ യാറ്റ്-സെന്നിനെ ജപ്പാനിലേക്ക് അനുഗമിച്ചു. അവിടെ അവർ കുമിന്താങ് (ചൈനീസ് നാഷണലിസ്റ്റ് പാർട്ടി) സ്ഥാപിച്ചു. 1917-നും 1921-നും ഇടയിൽ ഗുവാങ്‌ഡോങ്ങിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഹു, ആദ്യം ഗതാഗത മന്ത്രിയായും പിന്നീട് പ്രിൻസിപ്പൽ കൺസൾട്ടന്റുമായി സൺ യാറ്റ്-സെന്നിനായി ജോലി ചെയ്തു.

ഹു ഹൻമിൻ കെമാലിസ്റ്റ് തുർക്കി സന്ദർശിക്കുകയും കെമാലിസത്തിന്റെ വിപ്ലവകരമായ ദേശീയ ആശയങ്ങളിൽ നിന്ന് വളരെയധികം പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ടു. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പരിമിതമായ സൈനിക പങ്കാളിത്തത്തോടെ ചിയാങ് അതാതുർക്കിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കിനെ മാതൃകയാക്കുമെന്ന് ഹൂ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.

1924 ജനുവരിയിൽ കുവോമിൻറാങ്ങിന്റെ ആദ്യ സമ്മേളനത്തിൽ കേന്ദ്ര എക്‌സിക്യൂട്ടീവ് കമ്മിറ്റി അംഗമായി ഹൂ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. സെപ്റ്റംബറിൽ, സൺ യാറ്റ്-സെൻ ഗ്വാങ്‌ഷൗവിൽ നിന്ന് ഷാവോഗുവിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അദ്ദേഹം വൈസ് ജനറൽസിമോ ആയി പ്രവർത്തിച്ചു. 1925 മാർച്ചിൽ സൺ ബീജിംഗിൽ വച്ച് മരിച്ചു. കുവോമിൻറാങ്ങിലെ ഏറ്റവും ശക്തരായ മൂന്ന് വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഹു. വാങ് ജിംഗ്‌വെയ്, ലിയാവോ സോങ്കായി എന്നിവരായിരുന്നു മറ്റ് രണ്ട് പേർ. അതേ വർഷം ഓഗസ്റ്റിൽ ലിയാവോ വധിക്കപ്പെട്ടു. ഹുവിനെ സംശയിക്കുകയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. 1927-ലെ നിംഗാൻ പിളർപ്പിനുശേഷം, ഹു ചിയാങ് കൈ-ഷെക്കിനെ പിന്തുണക്കുകയും നാൻജിംഗിലെ യുവാൻ ലെജിസ്ലേറ്റീവ് തലവനാകുകയും ചെയ്തു.

പിന്നീട് 1931 ഫെബ്രുവരി 28-ന്, പുതിയ താൽക്കാലിക ഭരണഘടനയെച്ചൊല്ലിയുള്ള തർക്കങ്ങൾ കാരണം ഹുവിനെ ചിയാങ് വീട്ടുതടങ്കലിലാക്കി. പാർട്ടിയുടെ ആഭ്യന്തര സമ്മർദം ചിയാങ്ങിനെ മോചിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതനാക്കി. അതിനുശേഷം, ഹു ദക്ഷിണ ചൈനയിലെ ഒരു ശക്തനായ നേതാവായി പ്രതിരോധത്തിന്റെ മൂന്ന് രാഷ്ട്രീയ തത്ത്വങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തി: ജാപ്പനീസ് അധിനിവേശത്തിനെതിരായ പ്രതിരോധം, യുദ്ധപ്രഭുക്കൾക്കെതിരായ ചെറുത്തുനിൽപ്പ്, ഒടുവിൽ സ്വയം പ്രഖ്യാപിത നേതാവ് ചിയാങ് കൈ-ഷെക്കിനെതിരായ ചെറുത്തുനിൽപ്പ്. കെഎംടിയിലെ ചിയാങ് വിരുദ്ധ വിഭാഗങ്ങൾ ഒരു എതിരാളി സർക്കാർ രൂപീകരിക്കുന്നതിനായി ഗ്വാങ്‌ഷൂവിൽ ഒത്തുകൂടി. പ്രസിഡന്റ്, പ്രധാനമന്ത്രി എന്നീ രണ്ട് സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് ചിയാങ് രാജിവയ്ക്കണമെന്ന് അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടു. മഞ്ചൂറിയയിലെ ജപ്പാൻ അധിനിവേശത്തിലൂടെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം ഒഴിവായി. ചെൻ ജിതാങ്ങിന്റെയും ന്യൂ ഗ്വാങ്‌സി സംഘത്തിന്റെയും സഹായത്തോടെ കെഎംടിയുടെ ഹൃദയഭൂമിയായ തെക്കൻ ചൈനയുടെ ഭരണം ഹൂ തുടർന്നു. ചിയാങ്ങിന്റെ നാൻജിംഗ് ഭരണകൂടത്തെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ അഴിമതിയും ചങ്ങാത്തവും ഇല്ലാത്ത ഒരു മാതൃകാ സർക്കാർ സൃഷ്ടിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവിടെ ശ്രമിച്ചു.
## അവലംബം

## External links
* 
* Hu Han-ming (Hu Hanmin) 胡漢民  from *Biographies of Prominent Chinese* c.1925.

വർഗ്ഗം:1879-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1936-ൽ മരിച്ചവർ