അലൂപരാജവംശം

പഴയ കാനറ ഭരിച്ചിരുന്ന രാജവംശമാണ് **അലൂപ രാജവംശം**. **അലൂവ**, **അൽവ** എന്നും ഇവർ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു നാലാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടുവരെയാണ് ഇവർ കർണാടകത്തിന്റെ തീരദേശപ്രദേശങ്ങളിൽ ഭരണം നടത്തിയിരുന്നത്. താരതമ്യേന അപ്രധാനമായ ഒരു രാജവംശമായിരുന്നു ഇത്. അൽവഖേദ പ്രദേശം ഇവർ ബി.സി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ എ.ഡി. 450 വരെ ഭരിച്ചിരുന്നു. ബനവാസിയിൽ കാദംബർ ശക്തിപ്രാപിച്ചപ്പോൾ അലൂപർ ഇവരുടെ മേധാവിത്വമംഗീകരിച്ചു. പിന്നീട് ചാലൂക്യന്മാർ, ഹൊ‌യ്സാലന്മാർ, വിജയനഗര രാജാക്കന്മാർ എന്നിവർക്കൊക്കെ അലൂപരാജവംശം കീഴ്പ്പെടുകയുണ്ടായി.

ഇവർ മരുമക്കത്തായമാണ് അനുസരിച്ചിരുന്നതെന്ന് സൂചനയുണ്ട്. ബണ്ട് സമുദായത്തിൽപെട്ടവരായിരുന്നു ഇവർ സോയിദേവ എന്ന അലൂപ രാജാവിനുശേഷം അധികാരത്തിലെത്തിയത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അനന്തരവനായ കുലശേഖര ബങ്കിദേവ ആയ്രുന്നു (ഇദ്ദേഹം അലൂപ രാജകുമാരിയായിരുന്ന കൃഷ്ണയിതായിയുടെയും ഹൊയ്സാലനായ വീര ബല്ലാള മൂന്നാമന്റെയും മകനായിരുന്നു). തുളുനാട്ടിൽ അമ്മവഴി പിന്തുടർച്ചാവകാശം കൊണ്ടുവന്നത് ഭൂത അലൂപ പാണ്ഡ്യ എന്ന രാജാവാണെന്നാണ് ഐതിഹ്യം 

ബണ്ട്  സമുദായക്കാർ ഇപ്പോഴും ആൽവ എന്ന പേര് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവർ അമ്മവഴിയുള്ള പിന്തുടർച്ച അനുസരിക്കുന്നവരാണ്.  കുലശേഖരദേവ അലൂപേന്ദ്രദേവ ആണ് അവസാന അലൂപ രാജാവ്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ലിഖിതം (എ.ഡി. 1444) മൂദബിദ്രിയിൽ കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്

## വിസ്തൃതി
ഉത്തര കന്നഡ, കർണാടകയിലെ ശിവമൊഗ്ഗ, കേരളത്തിൽ പിന്നീട് ചേർക്കപ്പെട്ട കാസറഗോഡ്, മഞ്ചേശ്വര തുടങ്ങിയ  വടക്കൻ ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഉന്നതിയിൽ ആലുപരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നുവെങ്കിലും, ആധുനിക ദക്ഷിണ കന്നഡ ജില്ലയും ഉഡുപ്പി ജില്ലയും ഉൾപ്പെടുന്ന പഴയ ദക്ഷിണ കന്നഡ ജില്ലയും കാസറഗോഡ്, മഞ്ചേശ്വര തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളും ആയിരുന്നു പ്രധാന മേഖല.  പുരാതന കാലത്ത്, ഈ പ്രദേശം അൽവാഖേഡ എന്നും ഭരണത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, സ്വർണ്ണ നദിക്കും ചന്ദ്രഗിരി (പയസ്വിനി)  നദിക്കും ഇടയിലുള്ള പ്രദേശം തുളുനാട് എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ പ്രദേശത്തെ പരാമർശിക്കുമ്പോൾ ഇന്നും തുളുനാട് എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

### ആള്വഖേഡ
ആലുപരുടെ നിരവധി പുരാതന ലിഖിതങ്ങളിൽ ആള്വഖേഡ എന്ന പദം കാണാം. ആള്വഖേഡ പ്രദേശം ആധുനിക തുളുനാട്, ഉഡുപ്പി ജില്ലയുടെ വടക്കും മധ്യഭാഗവും ഉത്തര കന്നഡയുടെ ഒരു ഭാഗം തീരദേശ വടക്ക് അങ്കോള വരെയും ഉത്തര കന്നഡ ജില്ലയുടെ പടിഞ്ഞാറ് ഉൾഭാഗത്ത് ബനവാസി വരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. കൂടാതെ, തെക്ക് ഭാഗത്ത് ശിവമൊഗ്ഗ ജില്ലയിലെ ഹുംച പ്രദേശവും പയസ്വിനി നദി വരെയുള്ള ഇന്നത്തെ കേരളത്തിലെ കാസർഗോഡ് പ്രദേശവും അതിൻറെ അതിർത്തിയായിരുന്നു. വിജയനഗര കാലഘട്ടത്തിലെ ലിഖിതങ്ങളിൽ അൽവാഖേഡ എന്ന പദം കാണുന്നില്ല, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ബാരകുരുവും മംഗലാപുരവും ഗവർണർമാരുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത പ്രവിശ്യകളായിരുന്നു, ആ പ്രദേശം ആലുപരുടെ സ്വയംഭരണത്തിൽ ഇടപെടാതെ അവർ ആ പ്രദേശം നിയന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങി.

### തുളുനാട്
തെക്ക് ഭാഗത്ത് മംഗലാപുരം മുതൽ വടക്ക് ഭാഗത്ത് സ്വർണ്ണ നദി വരെ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഈ പ്രദേശം. പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് അറബിക്കടലും കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് പശ്ചിമഘട്ടവും ഉണ്ട്, അത് ഭരണാധികാരിക്ക് ഒരു സ്വർഗ്ഗം പോലെ ദേശത്തെ വേലികെട്ടുന്നു. അതിലുപരി, മംഗലാപുരത്തിനടുത്ത് കുറുകെ ഒഴുകുന്ന നിരവധി നദികൾ ഉദ്യാവര ഈ ദേശത്തെ ഫലഭൂയിഷ്ഠമാക്കി. പശ്ചിമഘട്ടങ്ങൾ, ഇടതൂർന്ന വനങ്ങൾ, അറബിക്കടലിന്റെ തീരത്തുള്ള പട്ടണങ്ങൾ എന്നിവ റോമാക്കാരുമായും അറബികളുമായും വ്യാപാരം നടത്തുന്നതിനായി നിരവധി തുറമുഖങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. റോമാക്കാരിൽ നിന്നുള്ള വ്യാപാര പാതകൾ CE രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ തന്നെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, ഏകദേശം CE ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അറബികളുമായി ഇത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. മംഗലാപുരത്തെ നേത്രാവതിയും ബർകൂരിലെ സീതനാദിയുമാണ് ആലുപാസിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകുന്ന പ്രധാന നദികൾ. സുവർണ്ണനദി, കാർക്കളയിലെ ശംഭവി, മുൽക്കി, ഗുരുപുര നദി, പാവഞ്ചെ, നന്ദിനി തുടങ്ങിയ മറ്റ് നദികളും കിഴക്ക് നിന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഒഴുകുന്ന നിരവധി അരുവികളുമാണിത്. പുത്തൂർ, സുള്ള്യ, ബെൽത്തങ്ങാടി, പുത്തൂർ, കാർക്കള എന്നിവ മലനാട് മേഖലയാണ്, രാജ്യത്തിന്റെ കാർഷിക നട്ടെല്ലായി പിന്തുണയ്ക്കപ്പെടുന്നു, മംഗലാപുരം, ഉഡുപ്പി, കുന്ദാപൂർ എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ കൂടുതൽ സമുദ്ര പ്രവർത്തനങ്ങളെ പിന്തുണച്ച തീരപ്രദേശങ്ങളാണ്, എന്നിരുന്നാലും കൃഷിയാണ് മറ്റൊരു തൊഴിൽ. 

കുന്ദ ആലുപ രാജാവിനെ പരാമർശിക്കുന്ന CE 1075-ലെ ഒരു പഴയ മലയാള ലിഖിതം (രാമന്തളി ലിഖിതങ്ങൾ), കേരളത്തിലെ കണ്ണൂരിനടുത്തുള്ള ഏഴിമലയിൽ (മുഷിക രാജവംശത്തിന്റെ മുൻ ആസ്ഥാനം) കാണാം. 

## അവലംബം

വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിലെ രാജവംശങ്ങൾ