പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട്

വരുണിഡേ കുടുംബത്തിലെ ഒരു ഞണ്ടാണ് **പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട്** (ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ന്യൂഡസ് അല്ലെങ്കിൽ നേക്കഡ് ഷോർ ക്രാബ്) . അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ, കാനഡ, മെക്‌സിക്കോ എന്നിവയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് തദ്ദേശീയമായ ഇവ സുലഭമായി കാണപ്പെടുന്നു. 1847-ൽ ആദം വൈറ്റ് ആണ് എച്ച്. നുഡസ്-നെ ആദ്യമായി വിവരിച്ചത്. 1851-ൽ ജെയിംസ് ഡ്വൈറ്റ് ഡാന ഈ ഇനത്തെ ഔപചാരികമായി തരംതിരിച്ചു. എച്ച്. നുഡസ് ഉഭയജീവിയായ ചെറിയ, ഒരു ഞണ്ടാണ്. അത് പാച്ചിഗ്രാപ്സസ് ക്രാസിപ്സ്, ഹെമിഗ്രാപ്സസ് ഒറിഗൊനെൻസിസ് എന്നിവയ്ക്ക് സമാനമാണ്. പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിന് പൊതുവെ ഒലിവ് പച്ച, ചുവപ്പ്, വെള്ള പാടുകൾ ഉള്ള ഇരുണ്ട പർപ്പിൾ നിറമാണ്. എച്ച്. നുഡസ്-ന്റെ ഇണചേരൽ ശീതകാലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. ലാർവ ഞണ്ടുകൾ 5 സോയൽ ഘട്ടങ്ങൾക്കും ഒരു ജുവനൈൽ ഘട്ടത്തിനും വിധേയമാകുന്നു. പ്രായപൂർത്തിയായ ഞണ്ടുകൾ പ്രധാനമായും ആൽഗകളെ ഭക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഇവ മറ്റ് ചത്ത മൃഗങ്ങളും മലിന വസ്‌തുക്കളും ഭക്ഷിക്കുന്നു. എച്ച്. നുഡസ് ഇന്റർ-ടൈഡൽ, സബ്-ടൈഡൽ സോണുകളാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. ഇത് പലപ്പോഴും പാറകൾക്കോ മറ്റ് അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കോ കീഴിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നു. എച്ച്. നുഡസ്, വ്യത്യസ്‌ത പരിതസ്ഥിതികളിൽ ജീവിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന, ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളുള്ള ലവണാംശത്തെയും ജലത്തിലെ ഓക്‌സിജന്റെ സാന്ദ്രതയെയും ചെറുക്കുന്നതിനുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ കോമ്പൻസേറ്ററി മെക്കാനിസങ്ങൾ പ്രകടമാക്കുന്നു.
## വർഗ്ഗീകരണവും കണ്ടെത്തലും
ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ജനുസ്സിലും വരുണിഡേ കുടുംബത്തിലും പെട്ട ഒരു ഞണ്ടാണ് ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ന്യൂഡസ്. സുവോളജിസ്റ്റ് ആദം വൈറ്റ് ഈ ഇനത്തെ ഗ്രാപ്‌സസ് മാർമോറാറ്റസ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചപ്പോഴാണ്   എച്ച്. നുഡസ്-ന്റെ ആദ്യത്തെ ഡോക്യുമെന്റേഷൻ 1847-ൽ നടന്നത്.  ഈ പേര് വർഗ്ഗീകരണപരമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. 1851-ൽ ജെയിംസ് ഡ്വൈറ്റ് ഡാനയാണ് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിനെ ശരിയായി തരംതിരിച്ചത്. സ്യൂഡോഗ്രാപ്‌സസ് ന്യൂഡസ് എന്നാണ് ഡാന ഈ ഇനത്തെ ആദ്യം വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ഹെമിഗ്രാപ്‌സസിനെ മാതൃ ഇനമായി ഉപയോഗിച്ചു. സമാനമായ മാതൃകകളെ ഹെറ്ററോഗ്രാപ്‌സസ് ന്യൂഡസ് എന്നും ഡാന വിശേഷിപ്പിച്ചു.  1853-ൽ, എച്ച്. മിൽനെ എഡ്വേർഡ്സ് ഈ ഇനത്തെ സ്വതന്ത്രമായി വിശേഷിപ്പിച്ചത് ഹെറ്ററോഗ്രാപ്സസ് മാർമോററ്റസ് എന്നാണ്. ഈ പേര് വർഗ്ഗീകരണപരമായി സാധുതയുള്ളതായി കണക്കാക്കിയിട്ടില്ല. * എച്ച്. നുഡസ് ന്റെ മറ്റൊരു പര്യായപദമാണ് ബ്രാക്കിനോട്ടസ് നുഡസ്.
== വിവരണം ==
പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിന്റെ ശരീരം സെഫലോത്തോറാക്സ്, ഉദരം എന്നിങ്ങനെ  രണ്ട് പ്രധാന ഘടകങ്ങളായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു ചെറിയ ഞണ്ട്, എച്ച്. നുഡസ് ഏകദേശം 4.0–5.6 സെന്റീമീറ്റർ (1.6–2.2 ഇഞ്ച്) വീതിയിലും ഏകദേശം 4.8 സെന്റീമീറ്റർ (1.9 ഇഞ്ച്) നീളത്തിലും വളരുന്നു.

ഡോർസൽ ഷെൽ (കാരാപേസ്) പരന്നതും മിനുസമാർന്നതും ചതുരാകൃതിയിലുള്ളതുമാണ്. ആന്ററോ-ലാറ്ററൽ അരികുകൾ വൃത്താകൃതിയിലാണ്. കൂടാതെ പുറത്തു കാണുന്ന കട്ടിയായ തൊലി കാരപ്പേസിന് തിരശ്ചീന വരകളില്ല. ഇത് ഒലിവ് പച്ചയോ ചുവപ്പോ ആകാം. വെള്ള അല്ലെങ്കിൽ ക്രീം അടയാളങ്ങളോടെയാണെങ്കിലും അതിന്റെ പുറത്തു കാണുന്ന കട്ടിയായ തൊലിയ്ക്ക് പൊതുവെ ഇരുണ്ട പർപ്പിൾ നിറമാണ്. കാലുകളുടെ നിറം കാരപ്പേസിന്റെ നിറവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ വെളുത്ത അഗ്രമുള്ള നഖങ്ങൾ (ചെലിപെഡുകൾ) പർപ്പിൾ  അല്ലെങ്കിൽ ചുവപ്പ് പാടുകളോട് കൂടിയ ഇളം നിറമാണ്. ഈ പാടുകൾ എച്ച്. നുഡസ്-നെ സമാനമായ രൂപത്തിലുള്ള ഞണ്ടിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്നു. വരയുള്ള തീരത്തെ ഞണ്ട്, പാച്ചിഗ്രാപ്‌സസ് ക്രാസിപ്‌സ്, ചെലിപെഡുകളിൽ പാടുകളില്ല. കൂടാതെ, പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിന് പാച്ചിഗ്രാപ്‌സസ് ജനുസ്സിനെ അപേക്ഷിച്ച് പൊതുവെ ആക്രമണ സ്വഭാവം കുറവും പതുക്കെ ചലിക്കുന്നതുമാണ്. അസാധാരണമാണെങ്കിലും, ഹെമിഗ്രാപ്സസ് ജനുസ്സിൽ ഉടനീളം നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ചില മാതൃകകളിൽ പൂർണ്ണമായും വെള്ളയും മഞ്ഞയും നിറങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചെലിപെഡുകൾ മിനുസമാർന്നതും വലുപ്പത്തിൽ തുല്യവും ഉള്ളിലേക്ക് വളഞ്ഞതുമാണ്. എച്ച്. നുഡസ്-ന്റെ കാലുകൾക്ക് സെറ്റേ ഇല്ല, മറ്റുവിധത്തിൽ H. Oregonensis, P. crassipes എന്നിവയ്ക്ക് വിവേചനപരമായ ഒരു സാമാനമായ സവിശേഷതയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. *

ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ന്യൂഡസ് ആൺ-പെൺ രൂപവ്യത്യാസം കാണിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ സാധാരണയായി പുരുഷന്മാരേക്കാൾ ചെറുതാണ്. ആണിന്റെ കാരപ്പേസുകൾക്ക് 2.2 ഇഞ്ച് (5.6 സെന്റീമീറ്റർ) വീതിയിൽ വളരാൻ കഴിയും. അതേസമയം പെൺ 1.3 ഇഞ്ച് (3.3 സെ.മീ) ചെറുതായി വളരുന്നു.ആൺഞണ്ടുകളുടെ വയറ് ഇടുങ്ങിയതും ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ളതുമാണ്. സ്‌റ്റെർനം തുറന്നിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ വയറു വിശാലവും ഫ്ലാപ്പ് പോലെയുള്ളതുമാണ്. ഇത് സ്റ്റെർനം പൂർണ്ണമായും മൂടുന്നു. പുരുഷന്മാരിലെ ചെലിപോഡുകളുടെ മധ്യഭാഗം നേർത്തതും നീളമുള്ളതുമായ രോമങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

## ജീവിത ചക്രം

ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് നഡസ് ഡിസംബറിനും ജനുവരിക്കും ഇടയിൽ ഇണചേരാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഇണചേരൽ പ്രക്രിയ പാക്കിഗ്രാപ്‌സസ് ഇനങ്ങളുമായി വളരെ സാമ്യമുള്ളതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ശൈത്യകാലത്തെ അപേക്ഷിച്ച് വേനൽക്കാലത്ത് പാച്ചിഗ്രാപ്‌സസ് ഇനത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇണചേരൽ സംഭവിക്കുന്നത് ഒരു പുരുഷൻ പെണ്ണിനെ അവളുടെ ചെലിപെഡുകളിൽ പിടിച്ച് നടക്കുമ്പോൾ നടക്കുന്ന കാലുകളിലൂടെ അവളെ നയിക്കുമ്പോഴാണ്. പുരുഷൻ തന്റെ നീന്തൽ കാലുകൾ (ആദ്യത്തെ പ്ലോപോഡുകൾ) ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ ബീജം സ്ത്രീയിലേക്ക് നീക്കുന്നത്.പെൺ മുട്ട വഹിക്കുന്നത് ജനുവരി മുതൽ ജൂലൈ പകുതി വരെയാണ് സാധാരണയായി ഏപ്രിലിൽ ഗ്രാവിഡ് (മുട്ട) ആയിത്തീരുന്നു. വാഷിംഗ്ടണിലെ പുഗെറ്റ് സൗണ്ടിൽ നിന്ന് എടുത്ത സാമ്പിളുകൾ കാണിക്കുന്നത് ഏകദേശം 70% സ്ത്രീകളും ജനുവരി അവസാനത്തോടെ ബീജസങ്കലനം ചെയ്ത മുട്ടകൾ വഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും 99% ഏപ്രിലിൽ ഗ്രാവിഡ് ആണെന്നും ആണ്.പെൺ പ്രതിവർഷം 400 മുതൽ 36,000 വരെ മുട്ടകൾ ഇടുന്നു. രണ്ടാമത്തെ കുലത്തിലെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ നിരീക്ഷിക്കൂ.  ഭ്രൂണ  ഞണ്ടുകൾ 380 μm വലുപ്പത്തിൽആ രംഭിക്കുകയും വിരിയുന്നതിന് മുമ്പ് 450 μm വരെ വളരുകയും ചെയ്യുന്നു. സാധാരണയായി മെയ്-ജൂലൈ മാസങ്ങളിലാണ് വിരിയുന്നത്. പക്ഷേ ഇത് ജലത്തിന്റെ താപനിലയെ വളരെയധികം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. കാലിഫോർണിയയിലെ മോണ്ടെറി ബേയിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഒക്ടോബറിനും മെയ് മാസത്തിനും ഇടയിൽ വിരിയുന്നത് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കാനഡയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് കൊളംബിയയിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഏപ്രിൽ-മെയ് മാസങ്ങളിൽ വിരിയുന്നു. വാഷിംഗ്ടണിലെ ഫ്രൈഡേ ഹാർബറിൽ ജൂലൈയിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിരിയുന്നു. വിരിഞ്ഞതിനുശേഷം  ഞണ്ടുകൾ 5 സോയൽ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെയും ഒരു മഗലോപ്പ (പോസ്റ്റ് ലാർവ) ഘട്ടത്തിലൂടെയും ജുവനൈൽ ഘട്ടം കൈവരിക്കും

ആദ്യത്തെ സോയൽ ഘട്ടത്തിലെ ലാർവാൽ എച്ച്. നഡൂസിന് അവയുടെ രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ഉദരഭാഗങ്ങളോടൊപ്പം പാർശ്വസ്ഥമായ പ്രൊജക്ഷനുകൾ ഉണ്ട്. നാല് മുള്ളുകളും സംയുക്ത കണ്ണുകളുമുള്ള സോയയുടെ ആദ്യ ഘട്ടം പ്ലാങ്‌റ്റോട്രോഫിക് ആണ്. റോസ്ട്രം, പിൻഭാഗത്തുള്ള മുള്ളുകൾ എന്നിവയ്ക്ക് തുല്യ നീളമുണ്ടെങ്കിലും രണ്ട് ഡോർസൽ മുള്ളുകൾ ചെറുതാണ്. എക്സോസ്‌പൈനിന് 1.2 മില്ലിമീറ്റർ (0.047 ഇഞ്ച്) നീളമുണ്ട്. H. nudus ന്റെ zoea, H. Oregonensis, P. crassipes എന്നിവയിൽ നിന്ന് അവയുടെ ശരീരത്തിലും കണ്ണിന്റെ വലിപ്പത്തിലും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തുടർച്ചയായ ഘട്ടത്തിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ, സോയ ഒരു ഉരുകലിന് വിധേയമാകും. ജുവനൈൽ എച്ച്. നഡസ് മുൻവശത്തെ കാരപ്പേസിനൊപ്പം ആഴം കുറഞ്ഞ ഡിപ്രഷനോടുകൂടിയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. നട്ടെല്ലുകൾ പൊതുവെ വൃത്താകൃതിയിലാണ്. കണ്ണുകൾ വലുതും ഡാക്റ്റൈലുകൾ ചെറുതും പരന്നതുമാണ്. ഈ ഘട്ടത്തിൽ ആണിന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും വയറുകൾ ഒരുപോലെയാണ്.

ജുവനൈൽ ഘട്ടത്തിനുശേഷം, മോൾട്ടിംഗിലൂടെ വളർച്ച തുടരും. പുറംതൊലിയിൽ നിന്ന് തൊലി വേർപെടുത്തുന്നത് പ്രീ-മോൾട്ടിംഗിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. എപ്പിഡെർമൽ സെൽ റെപ്ലിക്കേഷന്റെ വർദ്ധനവും ഇതിന് കാരണമാകുന്നു. മോൾട്ടിനു ശേഷമുള്ള ഞണ്ടുകൾക്ക് മൃദുവായ പുറംതൊലി ഉണ്ട്. അത് ക്രമേണ കഠിനമാകും. കൂടാതെ മുമ്പ് ഛേദിക്കപ്പെട്ട അവയവങ്ങളുടെ പുനരുജ്ജീവനവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
## പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രം
### ഭക്ഷണക്രമവും വേട്ടയാടലും
പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് പ്രാഥമികമായി കടൽ ചീരയും മറ്റ് പച്ച ആൽഗകളും ഭക്ഷിക്കുന്നു, ഇടയ്ക്കിടെ ചത്ത മൃഗങ്ങളും മലിനാവശിഷ്ടങ്ങളും ഭക്ഷിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് ഡയാറ്റമുകൾ, ഡെസ്മിഡുകൾ, ചെറിയ ഉൽവ, എന്ററോമോർഫ ആൽഗകൾ എന്നിവയെ ഭക്ഷിക്കുന്നു. എച്ച്. നഡസ് ഏറ്റവും സാധാരണയായി പാറകളിൽ നിന്ന് പച്ച ആൽഗകളെ അവയുടെ ചേല ഉപയോഗിച്ച് ചുരണ്ടിയെടുക്കുന്നു. മലിന വസ്‌തുക്കൾ നീക്കം ചെയ്യുമ്പോൾ,എച്ച്. നഡസ് മിക്കപ്പോഴും കഴിക്കുന്നത് ആംഫിപോഡുകൾ, വീൽക്കുകൾ, ന്യൂസെല്ല എമാർജിനാറ്റയുടെ മുട്ടകൾ എന്നിവയാണ്. ലിറ്റോറിന സ്കുറ്റുലാറ്റ സെൻസു ലാറ്റോയും എച്ച്. നുഡസ് മറ്റുള്ളവയെ ഇരയായി പിടിക്കുന്നവയാണ്. ഞണ്ടുകളെ ഒഴിവാക്കാൻ രാസസൂചനകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. പർപ്പിൾ ഷോർ  ഞണ്ടിൽ നിന്നും അതിന്റെ ഇരകളിൽ നിന്നും    സ്രവിക്കൽ കണ്ടുപിടിക്കാൻ L scutulata പ്രാപ്തമാണ്, പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് ഈ പ്രദേശത്ത് സജീവമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.കടൽക്കാക്കകൾ, കടൽപ്പക്ഷികൾ, വെള്ള ചിറകുള്ള സ്‌കോട്ടറുകൾ, ആന്തോപ്ലൂറ അനിമോണുകൾ, വലിയ ഞണ്ടുകൾ, സ്‌കോൾപിനുകൾ, ടൈഡ്‌പൂൾ ശിൽപികൾ എന്നിവയുടെ ഇരയാണ് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട്.ന്യൂസെല്ല ലാമെല്ലോസ എച്ച്. നഡസ്-ന് മുമ്പുള്ളതായി നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ ഗന്ധത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു. പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിന്റെ പെരിവിസെറൽ അറയെ പോർച്യൂണിയൻ കൺഫോർമിസ് പരാദമാക്കും. ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ്, പാച്ചിഗ്രാപ്‌സസ് ജനുസ്സുകളിലെ മറ്റ് ഇനങ്ങളെപ്പോലെ, എച്ച്. ന്യൂഡസിന്റെ മുട്ടകളും കാർസിനോനെമെർട്ടസ് എപിയാൽറ്റി പരാദവൽക്കരണത്തിന് ഇരയാകുന്നു.

## വിതരണവും ആവാസ വ്യവസ്ഥയും
വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തുള്ള ഇന്റർ ടൈഡൽ, സബ് ടൈഡൽ മേഖലകളിൽ പാറകൾക്കു കീഴിലും കടൽപ്പായൽക്കിടയിലുമാണ് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിനെ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത്.അലാസ്ക മുതൽ മെക്സിക്കോയിലെ ബജ കാലിഫോർണിയ വരെയാണ് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിന്റെ വ്യാപനം. എന്നാൽ മധ്യ കാലിഫോർണിയയിലെ മൊറോ ബേയുടെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ടിനെ കണ്ടെത്തുന്നത് അസാധാരണമാണ്. എച്ച്. നഡസ് അർദ്ധ-സംരക്ഷിതവും സംരക്ഷിതവുമായ പാറക്കെട്ടുകളുള്ള തീരങ്ങളും ഉൾക്കടലുകളുമാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. വേലിയേറ്റ കുളങ്ങൾ, ഒഴുക്കുള്ള വെള്ളം, വലിയ പാറക്കല്ലുകൾക്ക് താഴെ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇത് സാധാരണയായി കാണാം. സാധാരണഗതിയിൽ, എച്ച്. നഡസ് ഡ്രിഫ്റ്റ് വുഡിന് കീഴിലോ ഉപ്പ് ചതുപ്പുനിലങ്ങളിലോ കാണപ്പെടുന്നു. ഇന്റർ ടൈഡൽ സോണുകളിൽ നരവംശ പ്ലാസ്റ്റിക് മാലിന്യ മലിനീകരണം വർധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, എച്ച്. നഡസ് പ്ലാസ്റ്റിക്, ഗ്ലാസ്, സ്റ്റൈറോഫോം ഷെൽട്ടറുകൾ എന്നിവ ഒഴിവാക്കുകയും പകരം പ്രകൃതിദത്ത ഷെൽട്ടറുകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഞണ്ടുകൾ അക്രിലിക് പ്രതലങ്ങളിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നത് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ജനുസ്സിലെ മറ്റ് അംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് മാളങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നില്ല. H. nudus-ന് 33.6 °C (92.5 °F) വരെ താപനില സഹിക്കാൻ കഴിയും. പക്ഷേ തണുപ്പുള്ള അന്തരീക്ഷമാണ് ഇവ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.സാധാരണയായി, എച്ച്. നഡസ് 26.9 °C (80.4 °F) ന് മുകളിലുള്ള താപനില ഒഴിവാക്കുകയും 17 °C (63 °F) ജല താപനിലയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
## പ്രവർത്തനരീതി
ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് നഡസ് സാധാരണയായി ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ഒറിഗോനെൻസിസിനൊപ്പം കാണപ്പെടുന്നു. മറ്റ് തീരത്തുള്ള ഞണ്ടുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി,എച്ച്. നഡസ് സാവധാനത്തിൽ നീങ്ങുന്നു. പലപ്പോഴും ചത്തു കളിക്കും. എച്ച്. നഡസ് രാത്രിനേരത്ത്‌ ഇരതേടുന്നു. ആൺ പെൺ ഞണ്ടുകൾ പലപ്പോഴും വ്യത്യസ്തമായ പ്രതിരോധ സ്വഭാവങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാകുമ്പോൾ പുരുഷന്മാർ പലപ്പോഴും വഴക്കിടും. സ്ത്രീകൾ ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി ഓടിപ്പോകും. വ്യത്യസ്‌ത ലിംഗക്കാർക്കും വ്യത്യസ്‌ത സ്വയംഭരണ മാതൃകകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കും. ആണിനും പെണ്ണിനും പൊതുവെ ശരാശരി ഒരു കാലെങ്കിലും നഷ്‌ടമാകും. H. nudus വെള്ളത്തിനകത്തും പുറത്തും ചരിഞ്ഞുകൊണ്ട് തെർമോൺഗുലേഷ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ മറഞ്ഞു നടക്കുന്നു.
## ശരീരശാസ്ത്രം
### ഓസ്മോറെഗുലേഷൻ
പർപ്പിൾ ഷോർ ഞണ്ട് ഒരു ഓസ്മോറെഗുലേറ്ററാണ്. അതിനാൽ ഇതിന് ഹൈപ്പർ-ഓസ്മോട്ടിക്, ഹൈപ്പോ-ഓസ്മോട്ടിക് പരിതസ്ഥിതികൾ സഹിക്കാൻ കഴിയും.എച്ച്. നഡസ് മറ്റ് ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് സ്പീഷീസുകളെ അപേക്ഷിച്ച് ലവണാംശ വ്യതിയാനങ്ങളോട് കൂടുതൽ സഹിഷ്ണുത കാണിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഡെസിക്കന്റ്നെതിരെ പ്രതിരോധിക്കും. എച്ച്. നഡസ് കടൽജലം, ഉപ്പുവെള്ളം, ഹൈപ്പർ-സലൈൻ അഴിമുഖ ചതുപ്പുകൾ എന്നിവയിൽ വസിക്കുന്നു.ജലത്തിന്റെ താപനിലയെ വളരെയധികം ആശ്രയിക്കുന്ന താഴ്ന്ന ലവണാംശങ്ങളോട് സഹിഷ്ണുത പുലർത്തുന്നു..  ഗില്ലുകളിലെ Na K-ATPase ന്റെ കനത്ത നിയന്ത്രണത്തിലൂടെയാണ് ഇത് കൈവരിക്കുന്നത്. എച്ച്. നഡസ് ലെ പിൻഭാഗത്തെ ചെകിളകൾ ഭൂരിഭാഗം ഓസ്മോറെഗുലേഷനിൽ ഏർപ്പെടുകയും ലവണാംശം വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് അവയുടെ ശുദ്ധീകരണ പ്രവർത്തനം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

## ശ്വസനം

ഹെമിഗ്രാപ്‌സസ് ന്യൂഡസ് ഉഭയജീവിയാണ്. കൂടാതെ ജലത്തിലും വെള്ളത്തിന് പുറത്തുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിലും അതിജീവിക്കാൻ കഴിവുള്ളവയുമാണ്. H. nudus 8 മണിക്കൂർ വരെ വെള്ളത്തിന് പുറത്ത് നിൽക്കാൻ കഴിവുള്ളതാണ്. കൂടാതെ ഹീമോലിംഫ് O₂ സാന്ദ്രത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഹൈപ്പർ വെൻറിലേഷനിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ഹൈപ്പോക്സിക് ആയിരിക്കുമ്പോൾ, മിക്ക ക്രസ്റ്റേഷ്യനുകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, നഷ്ടം നികത്തുന്നതിനായി H. nudus ദ്രുതഗതിയിലുള്ള ഉപാപചയ ആൽക്കലോസിസിന് വിധേയമാകും. 8.19 എന്ന ഹീമോലിംഫ് പിഎച്ച് അളവ് സഹിക്കാൻ എച്ച്.നഡസിന് കഴിയും. ഈ നഷ്ടം ഒരു പരിണമിച്ച പ്രതികരണമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 10 mmHg PO₂-ൽ താഴെയുള്ള ജലത്തിലെ ഓക്സിജൻ സാന്ദ്രതയിൽ പോലും, H. nudus ഹൃദയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം വർദ്ധിപ്പിക്കും. പക്ഷേ ഹൈപ്പർ വെൻറിലേറ്റ് ചെയ്യുകയോ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. ഹീമോസയാനിൻ O₂ അഫിനിറ്റിയും യൂറേറ്റ് കോൺസൺട്രേഷനും വർദ്ധിപ്പിച്ചാണ് ഇത് കൈവരിക്കുന്നത്. ആന്തരിക ആൽക്കലോസിസ് ഈ മാറ്റങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. സാധാരണ ഓക്‌സിജൻ അവസ്ഥയിൽ, എച്ച്. ന്യൂഡസ് വേണ്ടത്ര സമൃദ്ധിക്ക് ധമനികളിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന  O₂ നെ ആശ്രയിക്കുന്നു. എന്നാൽ കുറഞ്ഞ ഓക്‌സിജൻ പരിതസ്ഥിതിയിൽ ഹീമോസയാനിൻ റിലയൻസിലേക്ക് മാറും. കൂടാതെ, H. nudus താപനിലയെ ആശ്രയിച്ചുള്ള രീതിയിൽ യൂറേറ്റ് ഓക്സിഡേസിന്റെ ഉപയോഗം പരിമിതപ്പെടുത്താനുള്ള കഴിവ് കാണിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അതിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ഓക്സിജൻ ഉപയോഗം പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ അഡാപ്റ്റേഷനുകൾ ഹൈപ്പോക്സിക് ജലത്തിൽ അതിജീവിക്കാനുള്ള ശക്തമായ പരിണാമ പ്രേരണയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഹൈപ്പോക്സിയ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമായി ക്രസ്റ്റേഷനുകൾ വായു ശ്വസനത്തെ പരിണമിച്ചു എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ എതിർക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു.

## ചയാപചയം
ഹെമിഗ്രാപ്സസ് ന്യൂഡസിന് ഗ്ലൂക്കോസ്, ഗാലക്ടോസ്, ഫ്യൂക്കോസ് എന്നിവയെ ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. മാൾട്ടോസ്, മാൾട്ടോട്രിയോസ്, മാൾട്ടോട്ടെട്രോസ്, അതിന്റെ രാസവിനിമയം മറ്റ് ഞണ്ടുകൾക്ക് സമാനമാക്കുന്നു. H. nudus-ന് ട്രാഹലോസ് ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. രക്തം വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് ആസിഡ്-ലയിക്കുന്ന ഗ്ലൈക്കോപ്രോട്ടീനുകളോടുള്ള മുൻഗണനയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മാൾട്ടോസ് ഡെറിവേറ്റീവ് മെറ്റബോളിറ്റുകൾ H. nudus-ന്റെ പ്രാഥമിക ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകളിലൊന്നാണ്. H. nudus-ന് പൊതുവെ മാൾട്ടോസ് ഒലിഗോസാക്കറൈറ്റുകളെ ഉപാപചയമാക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിലും, രക്തത്തിലെ മാൾട്ടോസിന്റെ അളവ് വ്യക്തിയുടെ ഭക്ഷണക്രമവും വർഷത്തിന്റെ സമയവും അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടാം. H. nudus, ഗ്ലൂക്കോസ്-6-ഫോസ്ഫേറ്റ്, ഒരു മാൾട്ടോസ് ഡെറിവേറ്റീവ്, മാൾട്ടോസ് ഒലിഗോസാക്കറൈഡ് രൂപീകരണത്തിൽ ഒരു ഇന്റർമീഡിയറ്റായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇത് ഗ്ലൈക്കോജൻ സിന്തസിസിൽ ഒരു ഇന്റർമീഡിയറ്റായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഗ്ലൂക്കോസ് അളവ് ഈ ഘടകങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏറെക്കുറെ സ്വതന്ത്രമാണ്. കാരണം ഇത് മാൾട്ടോസ് രക്തചംക്രമണത്തിൽ നിന്നോ ഗ്ലൈക്കോജൻ തകർച്ചയിൽ നിന്നോ കൂടുതൽ സമന്വയിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. ഈ ഗ്ലൂക്കോസ്, പ്രീ-മോൾട്ട് ചിറ്റിൻ സിന്തസിസിൽ പ്രധാന ഘടകമായി ഹെപ്പറ്റോപാൻക്രിയാസ് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

## References

## External links
*