ലിയോനോറ എയിൽസ്

ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് നോവലിസ്റ്റും ഫെമിനിസ്റ്റും മെമ്മോറിസ്റ്റുമായിരുന്നു **മാർഗരറ്റ് ലിയോനോറ ഐൽസ്** (നീ **പിറ്റ്കെയ്ൻ**, പിന്നീട് **മുറെ**; 1 സെപ്റ്റംബർ 1889 - 27 ജൂലൈ 1960). അവരുടെ കൃതി ക്യാപ്റ്റിവിറ്റിയെ (1922) വിമർശകർ വിശേഷിപ്പിച്ചത് "സ്ത്രീകളുടെ ശരീരത്തെയും ആത്മാവിനെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചങ്ങലകളുടെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സാങ്കൽപ്പിക പ്രകടനമായാണ്." 
## ആദ്യകാലജീവിതം
ആൻഡ്രൂ ടെന്നന്റ് പിറ്റ്കെയ്ൻ (1861–1905), ഭാര്യ റോസ, നീ ബെവൻ (1863 അല്ലെങ്കിൽ 1864–1902) എന്നിവരുടെ മൂന്ന് മക്കളിൽ മൂത്തവളായ വിൽറ്റ്ഷെയറിലെ സ്വിൻഡോണിലാണ് എയിൽസ് ജനിച്ചത്. അവരുടെ പിതാവിന്റെ സ്റ്റാഫോർഡ്ഷയർ മൺപാത്ര ജോലികൾ കുറഞ്ഞുവരികയായിരുന്നു. സ്റ്റോക്ക്-ഓൺ-ട്രെന്റിനടുത്തുള്ള ടൺസ്റ്റാളിലാണ് അവർ വളർന്നത്. ഡേ സ്കൂളുകളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ അവർക്ക് 14 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ഒരു ലോക്കൽ ബോർഡ് സ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപികവിദ്യാർത്ഥിയായി തുടരാനുള്ള സ്കോളർഷിപ്പ് ലഭിച്ചു. അമ്മ മരിച്ചതിനുശേഷം, അവരുടെ പിതാവ് പുനർവിവാഹം ചെയ്തു. എന്നാൽ അവരെ ഒരു അനുകൂലമല്ലാത്ത രണ്ടാനമ്മയുടെ കൈയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് മൂന്ന് വർഷത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം സ്വയം മരിച്ചു.

ഒരു അധ്യാപക പരിശീലന കോളേജിൽ ചേരാൻ വീട്ടിൽ വിലക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, അവർ 18-ആം വയസ്സിൽ ലണ്ടനിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു. കവറുകൾ അഡ്രസ് ചെയ്യുന്ന മോശം ശമ്പളമുള്ള ജോലി കണ്ടെത്തി. തുടർന്ന് അമ്മ ഉപേക്ഷിച്ച ചില വസ്തുക്കൾ അവർ വിറ്റ് പണം സ്വരൂപിച്ച് വീട്ടുവേലക്കാരിയായി ഓസ്‌ട്രേലിയയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ വെച്ച്, ഏകദേശം 1909-ൽ, സർ ആൽഫ്രഡ് ഐൽസിന്റെ മകൻ ആൽഫ്രഡ് വില്യം ഐൽസ് (ജനനം 1880) എന്ന മെഡിക്കൽ വിദ്യാർത്ഥിയെ അവർ വിവാഹം കഴിച്ചു. 1910, 1912, 1914 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ മൂന്ന് കുട്ടികളുണ്ടായി. ലണ്ടനിൽ അവസാനത്തെ രണ്ട് കുട്ടികളുണ്ടായി. എന്നിരുന്നാലും, അവരെ സ്വന്തം നിലയിൽ വളർത്താൻ ഐൽസ് അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ബർണാർഡോസ് എന്ന ചാരിറ്റിയുടെ അപ്പീൽ എഴുത്തുകാരി എന്ന പദവി ലഭിക്കുന്നതുവരെ, തെക്ക്-കിഴക്കൻ ലണ്ടനിലെ പെക്കാമിൽ, മോശം ശമ്പളമുള്ള ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ട് അവർ താമസിച്ചു.
## എഴുത്തുകൾ
വൂൾവിച്ച് ആഴ്സണലിൽ 2000-ത്തോളം സ്ത്രീകളോടൊപ്പം യുദ്ധോപകരണ തൊഴിലാളിയായി ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ ഐൽസ് ചെലവഴിച്ചു. ടൈം ആൻഡ് ടൈഡിലെ സീരിയലായി ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ദി വുമൺ ഇൻ ദി ലിറ്റിൽ ഹൗസിൽ (1922) അവരുടെ നഷ്ടങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തി. 1928-ൽ, 1938-1944 കാലഘട്ടത്തിൽ ടൈംസ് ലിറ്റററി സപ്ലിമെന്റ് എഡിറ്റ് ചെയ്ത ഡേവിഡ് ലെസ്ലി മുറെ എന്ന പത്രപ്രവർത്തകനെ അവർ വിവാഹം കഴിച്ചു. എന്നാൽ തന്റെ രചനകൾക്ക് ഐൽസ് എന്ന പേര് നിലനിർത്തി. വുമൺസ് ഓൺ എന്ന വനിതാ പത്രത്തിൽ "agony aunt" ആയി ചേരുന്നതിന് മുമ്പ് അവർ ട്രേഡ് യൂണിയൻ പ്രഭാഷകയും സോഷ്യലിസ്റ്റ് എഴുത്തുകാരിയും ആയിത്തീർന്നു. 

സമാധാനവാദിയും സോഷ്യലിസ്റ്റും വെജിറ്റേറിയനുമായ ഐൽസ് തിയോസഫിയിലും താൽപ്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ അവളുടെ സമാധാനവാദം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇറ്റാലിയൻ ഭർത്താവ് മരിയോ പ്രാസിനൊപ്പം ഇറ്റലിയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന അവരുടെ മൂത്ത മകൾ വിവിയൻ ലിയോനോറ ഐൽസിനെ (1909-1984) അഭിസംബോധന ചെയ്ത അവരുടെ ആത്മകഥാപരമായ കൃതി ഫോർ മൈ എനിമി ഡോട്ടർ (1941) ൽ നിന്ന് അവരുടെ പോരാട്ടങ്ങൾ വ്യക്തമാണ്. മാർഗരറ്റ് ലിയോനോറ ഐൽസിന്റെ ആഘാതകരമായ ബാല്യകാലം ദി റാം എസ്‌കേപ്‌സിൽ (1953) അനുസ്മരിച്ചു.
സ്ത്രീകളുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവും ലൈംഗികവുമായ കീഴടങ്ങൽ തടയുന്നതിനുള്ള മാർഗങ്ങൾ ആക്രമിക്കുകയും നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ ഇവയാണ്: സ്ത്രീകളുടെ ഇന്നത്തെ പ്രശ്നങ്ങൾ (1926), സ്ത്രീകൾക്കുള്ള തൊഴിൽ (1930), ലൈംഗികതയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുബോധം (1933), ഈറ്റ് നന്നായി യുദ്ധസമയത്ത് (1940). അവളുടെ "ചേരി" നോവലുകളും ഇവയെ പിന്തുണച്ചു: മാർഗരറ്റ് പ്രൊട്ടസ്‌റ്റ്സ് (1919) നഗരത്തിലെ അഭാവത്തെ ഗ്രാമീണ സ്വാതന്ത്ര്യവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു, അതേസമയം ജനനനിയന്ത്രണത്തിന്റെ വിവാദവിഷയം പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു. ഹിഡൻ ലൈവ്സ് (1922) പൊതു പ്രാക്ടീസിൽ ഒരു വനിതാ ഡോക്ടറെ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.

വിജയകരമായ ചില ക്രൈം ഫിക്ഷനും ഐൽസ് എഴുതി.
## മരണം

എയ്ൽസ് 1960 ജൂലൈ 27-ന് ലണ്ടനിലെ ഹാംപ്‌സ്റ്റെഡിലുള്ള വീട്ടിൽ വച്ച് 71-ആം വയസ്സിൽ അന്തരിച്ചു. അവൾ കുടൽ സംബന്ധമായ പ്രശ്‌നങ്ങളും പ്രമേഹവും ബാധിച്ച് ചികിത്സയിലായിരുന്നു.

## അവലംബം

## പുറംകണ്ണികൾ
*Nicola Beauman: *A Very Great Profession* (1983) deals at length with Eyles's "treatment of abortion, birth-control, and desire".

വർഗ്ഗം:1889-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1960-ൽ മരിച്ചവർ