താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായ

ഇന്ത്യൻ സാഹിത്യരംഗത്തെ അതിപ്രശസ്തനായ ഒരു നോവലിസ്റ്റും കഥാകാരനുമായിരുന്നു **താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായ** അഥവാ **താരാശങ്കർ ബാനർജി**. (ബംഗാളി:তারাসন্কর বন্ডোপাধ্যা) (23 ജൂലൈ 1898 -14 സെപ്റ്റംബർ 1971) ബംഗാളിഭാഷയിൽ ആണ് ഇദ്ദേഹം രചനകൾ നിർവ്വഹിച്ചിരുന്നത്. താരാശങ്കർ 65 നോവലുകളും, 53 ചെറുകഥാസമാഹാരങ്ങളും, 12 നാടകങ്ങളും, 4 പ്രബന്ധസമാഹാരങ്ങളും, 4 ആത്മകഥകളും, 2 യാത്രാവിവരണകൃതികളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന് രബീന്ദ്ര പുരസ്കാർ, കേന്ദ്രസാഹിത്യഅക്കാദമി അവാർഡ്, ജ്ഞാനപീഠം അവാർഡ്, പദ്മഭൂഷൺ എന്നിവ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

## ആദ്യകാലജീവിതം
പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ ഭീർഭും ജില്ലയിലെ ലാഭ്പൂർ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഹരിദാസ് ബന്ദോപാധ്യായയുടെ മകനായി ജനിച്ചു. 1916 -ൽ ഉമാശശി ദേവിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. കൽക്കട്ട, സെന്റ് സവ്യേർസ് കോളേജിൽ ഇന്റർമീഡിയറ്റിനു പഠിക്കുമ്പോൾ നിസ്സഹകരണപ്രസ്ഥാനത്തിൽ ആകൃഷ്ടനാകുകയും, 1921-ൽ തടങ്കലിലാകുകയും ചെയ്തു. മക്കൾ സനത്കുമാർ (1918), സരിത്കുമാർ (1922), ഗംഗ (1924), ബുലു (1926), ബനി (1932). 1930-ൽ വീണ്ടും ജയിലിൽ ആയി. ജയിലിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയതിനു ശേഷം സാഹിത്യത്തിൽ മാത്രമായി താല്പര്യം.

## ജീവചരിത്രം
ബംഗാൾ പ്രവിശ്യയിലെ, ബിർഭും ജില്ലയിലെ ലാഭ്‌പുർ ഗ്രാംതത്റ്റിൽ തന്റെ തറവാട്ടുവീട്ടിൽ ഹരിദാസിന്റെയും പ്രഭാബതിയുടെയും പുത്രനായി അദ്ദേഹം ജനിച്ചു.
ലഘുചിത്രം| ബിരഭൂമിലെ ലാബ്പൂരിലെ താരശങ്കർ ബാനർജിയുടെ വീട്
1916 ൽ ലബ്പൂർ ജാദബ്ലാൽ എച്ച്ഇ സ്കൂളിൽ നിന്ന് മെട്രിക്കുലേഷൻ പരീക്ഷ പാസായ അദ്ദേഹം പിന്നീട് കൊൽക്കത്ത സെന്റ് സേവ്യർസ് കോളേജിലും പിന്നീട് സൗത്ത് സബർബൻ കോളേജിലും (ഇപ്പോൾ അസുതോഷ് കോളേജ് ) പ്രവേശനം നേടി. സെന്റ് സേവ്യർസ് കോളേജിൽ ഇന്റർമീഡിയറ്റിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്നു . അനാരോഗ്യവും രാഷ്ട്രീയ ആക്ടിവിസവും കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോഴ്‌സ് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.  ഈ കോളേജ് പഠനകാലത്ത് തീവ്രചിന്തകളുള്ള ഒരു യുവജനസംഘവുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റുചെയ്ത് ഗ്രാമത്തിൽ വീട്ടുതടങ്കലിലാക്കി. 

ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തെ സജീവമായി പിന്തുണച്ചതിന് 1930 ൽ അറസ്റ്റിലായെങ്കിലും ആ വർഷം അവസാനം മോചിതനായി. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം സാഹിത്യത്തിൽ സ്വയം അർപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.  1932 ൽ അദ്ദേഹം രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിനെ ആദ്യമായി ശാന്തിനികേതനിൽ കണ്ടുമുട്ടി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ നോവൽ *ചൈതാലി ഗുർണി* അതേ വർഷം തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 

1940 ൽ അദ്ദേഹം ബാഗ്ബസാറിൽ ഒരു വീട് വാടകയ്‌ക്കെടുക്കുകയും കുടുംബത്തെ കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്തു. 1941 ൽ അദ്ദേഹം ബാരാനഗറിലേക്ക് മാറി. 1942 ൽ ബിർഭം ജില്ലാ സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ച അദ്ദേഹം ബംഗാളിലെ ഫാസിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ എഴുത്തുകാരുടെയും കലാകാരന്മാരുടെയും സംഘടനയുടെ പ്രസിഡന്റായി. 1944 ൽ അദ്ദേഹം അവിടെ താമസിക്കുന്ന പ്രവാസി ബംഗാളികൾ സംഘടിപ്പിച്ച കാൺപൂർ ബംഗാളി സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു. 1947 ൽ കൊൽക്കത്തയിൽ നടന്ന പ്രഭാസി ബംഗാ സാഹിത്യ സമ്മേളൻ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു; ബോംബെയിലെ സിൽവർ ജൂബിലി പ്രഭാസി ബംഗാ സാഹിത്യ സമ്മേളന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു; കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ശരത് മെമ്മോറിയൽ മെഡൽ നേടി. 1948 ൽ അദ്ദേഹം കൊൽക്കത്തയിലെ താല പാർക്കിലുള്ള സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മാറി. 

1952 ൽ അദ്ദേഹത്തെ നിയമസഭാംഗമായി നാമനിർദേശം ചെയ്തു. 1952–60 കാലഘട്ടത്തിൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ വിധാൻ പരിഷത്ത് അംഗമായിരുന്നു. 1954 ൽ അദ്ദേഹം അമ്മയിൽ നിന്ന് ദീക്ഷയെടുത്തു. 1955 ൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് രവീന്ദ്ര പുരാസ്‌കർ നൽകി. 1956 ൽ സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് ലഭിച്ചു . 1957-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ സന്ദർശിച്ച് ആഫ്രിക്കൻ-ഏഷ്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന്റെ പ്രിപ്പറേറ്ററി കമ്മിറ്റിയിൽ ചേർന്നു. പിന്നീട് ചൈനീസ് സർക്കാരിന്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് ആഫ്രിക്കൻ-ഏഷ്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് അസോസിയേഷനിലെ ഇന്ത്യൻ റൈറ്റേഴ്‌സ് പ്രതിനിധി സംഘത്തിന്റെ നേതാവായി താഷ്‌കന്റിലേക്ക് പോയി. 

1959 ൽ കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ജഗട്ടാരിനി സ്വർണ്ണ മെഡൽ നേടി, മദ്രാസിൽ നടന്ന അഖിലേന്ത്യാ എഴുത്തുകാരുടെ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു. 1960 ൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ നിയമസഭയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ചെങ്കിലും ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതി പാർലമെന്റിലേക്ക് നാമനിർദേശം ചെയ്തു. 1960–66 കാലഘട്ടത്തിൽ രാജ്യസഭാംഗമായിരുന്നു. 1962 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് പത്മശ്രീ ലഭിച്ചു ; എന്നാൽ മരുമകന്റെ മരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ തകർത്തു, ദുഃഖത്തിൽ നിന്നും മുക്തിനേടാൻ അദ്ദേഹം പെയിന്റിങ്ങും മരം കൊണ്ടുള്ള കളിപ്പാട്ട നിർമ്മാണവും നടത്തി. 1963 ൽ സിസിർകുമാർ അവാർഡ് ലഭിച്ചു. 1966 ൽ പാർലമെന്റിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച അദ്ദേഹം നാഗ്പൂർ ബംഗാളി സാഹിത്യ സമ്മേളനത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷത വഹിച്ചു. 1966 ൽ ജ്ഞാനപീഠ അവാർഡ് നേടിയ അദ്ദേഹം 1969 ൽ പത്മഭൂഷണും നേടി. കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയും ജാദവ്പൂർ സർവകലാശാലയും ഡോക്ടർ ഓഫ് ലിറ്ററേച്ചർ പദവി നൽകി ആദരിച്ചു. 1969 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് സാഹിത്യ അക്കാദമിയുടെ ഫെല്ലോഷിപ് ലഭിച്ചു, 1970 ൽ ബംഗിയ സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ / വംഗിയ സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റായി. 1971 ൽ വിശ്വഭാരതി സർവകലാശാലയിൽ നൃപേന്ദ്രചന്ദ്ര മെമ്മോറിയൽ പ്രഭാഷണവും കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിൽ ഡി എൽ റോയ് മെമ്മോറിയൽ പ്രഭാഷണവും നടത്തി. 

1971 സെപ്റ്റംബർ 14 ന് അതിരാവിലെ കൊൽക്കത്തയിലെ വസതിയിൽ വച്ച് താരാശങ്കർ അന്തരിച്ചു. വടക്കൻ കൊൽക്കത്തയിലെ നിംതാല ശ്മശാന മൈതാനത്താണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യകർമങ്ങൾ നടത്തിയത്. 

## പ്രധാന കൃതികൾ
### നോവലുകൾ
*ഛായ്താലി ഖുർണി (Chaitali Ghurni) (1930) 
*റായ്കമൽ (Raikamal) (1933) 
*ആഗുൻ (Aagun) (1937) 
*ധാത്രിദേവത (Dhatridevata) (1939) 
*ഗണദേവത (Ganadevata) (1942) 
*പഞ്ചഗ്രാം (Panchagram) (1944) 
*ഹൻ‌സു‌ലി ബൻ‌കേർ ഉപകർത്ത (Hansuli Banker Upakatha) (1947) 
*ആരോഗ്യനികേതനം (Arayagya Niketan আরোগ্য নিকেতন)(1953)
*നഗിനികന്യാർ കാഹ്നി (Naginikanyar Kahini) (1955) 
*കാളിന്ദി (Kalindi) 
*ജനപദ (Janapada) 
*പദചിഹ്ന (Padachinha) 
*കാലന്തർ (Kalantar) 
*കിർത്തിഹതേർ കർച്ച (Kirtihater Karcha) 
*കബി (Kabi) 
*അഭിജാൻ (Abhijan) 
*ചാൻപഡങാർ ബൌ (Chanpadangar Bou) (1945) 
*മഞ്ചൂരി ഓപ്പറ (Manjuri Opera) (1964) 
*ഫരിയാദ് (Fariyad) 
*രാധ (Radha) 
*ഗന്നാ ബേഗം (Gannabegum )
*സപ്തപദി (Saptapadi )
*ബിപാഷ (Bipasha )
*ദഖാർഖ (Dakharkara )
*ഷതാബ്ദിർ മൃത്യു (Shatabdir Mrityu) (1972)

## പുരസ്കാരങ്ങൾ
* 1955 - രബീന്ദ്ര പുരസ്കാർ, *[[Arogya Niketan|ആരോഗ്യനികേതനം]]* എന്ന നോവലിന്
* 1956 - കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ്
* 1966 - ജ്ഞാനപീഠം പുരസ്കാരം, *[[Ganadevata (novel)|ഗണദേവത]]* എന്ന നോവലിന്.
* 1962 - പദ്മശ്രീ
* 1969 - പദ്മഭൂഷൻ
* ---- - *ശരദ് സ്മൃതി പുരസ്കാർ* 
* ---- - *ജഗധാരിണി സ്വർണ്ണമെഡൽ*, കൊൽക്കൊത്ത സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നും

## അവലംബം


## പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
*   
* 

വർഗ്ഗം:ബംഗാളി നോവലെഴുത്തുകാർ
വർഗ്ഗം:ജ്ഞാനപീഠം നേടിയ ബംഗാളി സാഹിത്യകാരന്മാർ
വർഗ്ഗം:കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:രാജ്യസഭയിലേക്ക് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടവർ
വർഗ്ഗം:20-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇന്ത്യൻ കവികൾ
വർഗ്ഗം:ജ്ഞാനപീഠം നേടിയ സാഹിത്യകാരന്മാർ
വർഗ്ഗം:രബീന്ദ്ര പുരസ്കാർ ജേതാക്കൾ
വർഗ്ഗം:ബംഗാളി-ഭാഷാ എഴുത്തുകാർ
വർഗ്ഗം:ബംഗാളി സാഹിത്യകാരന്മാർ
വർഗ്ഗം:കൊൽക്കത്ത സർവകലാശാലയിലെ പൂർവ്വ വിദ്യാർത്ഥികൾ
വർഗ്ഗം:1971-ൽ മരിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1898-ൽ ജനിച്ചവർ