മേരി അംഡർ

**മേരി ഒച്ച്‌സെൻഹർട്ട് അംഡുർ** (ഫെബ്രുവരി 18, 1921 - ഫെബ്രുവരി 16, 1998) ഒരു അമേരിക്കൻ ടോക്‌സിക്കോളജിസ്റ്റും പൊതുജനാരോഗ്യ ഗവേഷകയുമായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ്:**Mary Ochsenhirt Amdur** അദ്ദേഹം പ്രാഥമികമായി മലിനീകരണ വിഷയത്തിൽ പഠനങ്ങൾ നടത്തി. ഗിനി പന്നികളിൽ പരീക്ഷണം നടത്തി സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡ് ശ്വസിക്കുന്നതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ പ്രത്യേകം പരിശോധിച്ച് 1948-ലെ ഡൊനോറ പുകമഞ്ഞിന്റെ ഫലങ്ങൾ പഠിക്കാനുള്ള ചുമതല മേരിക്കായിരുന്നു. സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശ്വസന ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ കണ്ടെത്തലുകൾക്കു ശേഷം അവൾക്ക് നിർവഷി ഭീഷണികൾ ലഭിക്കുകയും കൂടാതെ അത് പദ്ധതിയുടെ ധനസഹായം പിൻവലിക്കുന്നതിലേക്കും 1953-ൽ ഹാർവാർഡ് സ്കൂൾ ഓഫ് പബ്ലിക് ഹെൽത്തിലെ ജോലി നഷ്ടപ്പെടുന്നതിലേക്കും നയിച്ചു. നിരാശപ്പെടാതെ, അവർ ഹാർവാർഡിലും പിന്നീട് എംഐടിയിലും ന്യൂയോർക്ക് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു റോളിൽ ഗവേഷണം തുടർന്നു. അവളുടെ ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആദ്യകാല വിവാദങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, വായു മലിനീകരണത്തിൽ മാനദണ്ഡങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ അവളുടെ ജീവിതാവസാനം വരെ  ഇത് ഉപയോഗിച്ചു, അവൾക്ക് നിരവധി അവാർഡുകളും അംഗീകാരങ്ങളും ലഭിച്ചു.

## ജീവിതരേഖ
1921-ൽ പെൻസിൽവാനിയയിലെ പിറ്റ്സ്ബർഗിലാണ് മേരി അംഡർ ജനിച്ചത്.   1943- ൽ പിറ്റ്സ്ബർഗ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് രസതന്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി, ബിരുദാനന്തര തലത്തിൽ ബയോകെമിസ്ട്രി പഠിക്കാൻ കോർണൽ സർവകലാശാലയിലേക്ക് മാറി. 1946-ൽ ബയോകെമിസ്ട്രിയിൽ പിഎച്ച്ഡി നേടി, "എലിയിലെ അസ്ഥി രൂപീകരണത്തിൽ മാംഗനീസിന്റെയും കോളിന്റെയും പങ്ക്" എന്ന വിഷയത്തിൽ പ്രബന്ധം എഴുതി.  ഇരുവരും പിറ്റ്സ്ബർഗ് സർവകലാശാലയിൽ ബിരുദ വിദ്യാർത്ഥികളായിരിക്കെയാണ് ഭർത്താവ് ബെഞ്ചമിൻ അംഡറിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. 1944 ഒക്ടോബറിൽ ന്യൂയോർക്കിലെ റോച്ചസ്റ്ററിൽ വച്ചായിരുന്നു ഇവരുടെ വിവാഹം. പിഎച്ച്ഡി നേടിയ ശേഷം, 1949  ൽ ഹാർവാർഡ് സ്കൂൾ ഓഫ് പബ്ലിക് ഹെൽത്തിലെ ഫിലിപ്പ് ഡ്രിങ്കറുടെ ടീമിൽ ചേരുന്നതിന് മുമ്പ് അവർ മസാച്ചുസെറ്റ്സ് ഐ ആൻഡ് ഇയർ ഇൻഫർമറിയിൽ ജോലി ചെയ്തു. മേരിയ്ക്കും ബെഞ്ചമിൻ അംഡറിനും ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു, ഡേവിഡ്, 1961 ൽ ജനിച്ചു.

## ഗവേഷണങ്ങൾ
അമേരിക്കൻ സ്മെൽറ്റിംഗ് ആൻഡ് റിഫൈനിംഗ് കമ്പനി (ASARCO) 1948-ലെ ഡൊനോറ പുകമഞ്ഞിനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ Drinker-ന് ധനസഹായം നൽകി, കാരണം അതിന്റെ പ്രാഥമിക മലിനീകരണം (സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡും സൾഫർ ഡയോക്സൈഡും) നാശത്തിന് കാര്യമായ സംഭാവന നൽകിയിട്ടില്ലെന്ന് കാണിക്കാൻ കമ്പനിക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു.   1953-ന്റെ മധ്യത്തിൽ, മേരിയും അവളുടെ ഭർത്താവ് ബെഞ്ചമിനും ചേർന്ന് ഗിനിപ്പന്നികൾ തങ്ങുന്ന ഈർപ്പമുള്ള അറകളിലേക്ക് സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡും സൾഫർ ഡയോക്‌സൈഡും ചേർന്ന മിശ്രിതം സ്പ്രേ ചെയ്യുന്ന ഒരു രീതി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.  മിനി പ്രൊജക്‌റ്റിനായി ദമ്പതികൾ സ്വന്തം ഗിനി പന്നികളെ വാങ്ങി, ജൂലൈ 4 വാരാന്ത്യത്തിൽ അന്വേഷണം നടത്തി. 

1953 ഡിസംബറിൽ നടന്ന  വാർഷിക യോഗത്തിൽ അമേരിക്കൻ അസോസിയേഷൻ ഫോർ ദി അഡ്വാൻസ്‌മെന്റ് ഓഫ് സയൻസിന് മുമ്പാകെ, രണ്ട് രാസഘടകങ്ങളും ചേർന്ന മൂടൽമഞ്ഞ് ശ്വസിക്കുന്നത് ശ്വാസോച്ഛ്വാസം, ഭാരം കുറയൽ, ശ്വാസകോശ രോഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നാടകീയമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്ക് ഇടയാക്കി എന്ന പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ  അവതരിപ്പിച്ചു.  1948 ലെ പുകമഞ്ഞിന്റെ അളവിന് സമാനമായ അളവിലുള്ള സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡിന്റെ താഴ്ന്ന നിലകൾ മനുഷ്യ സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവൾ ഒരു വിനാശകരമായ ഫലങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന പ്രബന്ധം എഴുതി. പേപ്പറും അനുബന്ധ കണ്ടെത്തലുകളും അമേരിക്കൻ ഇൻഡസ്ട്രിയൽ ഹൈജീൻ അസോസിയേഷനിൽ അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള അവളുടെ ശ്രമത്തിനു അവൾക്ക് നിരവധി ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു.  അസോസിയേഷന്റെ 1954-ലെ വാർഷിക യോഗത്തിൽ ലിഫ്റ്റിൽ വെച്ച് രണ്ട് കൊള്ളക്കാർ മേരിയെ ആക്രമിക്കുകയും ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അവൾ ഭീഷണി അവഗണിച്ചു രേഖകൾ മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു  ASARCO-ൽ നിന്ന് ഡ്രിങ്കർക്ക് ഫണ്ട് ലഭിച്ചതിനാൽ, പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ തങ്ങൾ അധികാരം പിടിക്കുമെന്ന് കമ്പനിയുടെ മാനേജ്മെന്റ് അനുമാനിച്ചു. മീറ്റിംഗിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, മേരി തന്റെ പേര് പേപ്പറിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും *[[ലാൻസെറ്റ്|ദ ലാൻസെറ്റിൽ]]* നിന്ന് അത് പിൻവലിക്കണമെന്നും ഡ്രിങ്കർ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഡ്രിങ്കറുടെ ആവശ്യങ്ങൾ മേരി നിരസിച്ചു, അതിനാൽ അവന്റെ സ്റ്റാഫിലെ അവളുടെ സ്ഥാനം നീക്കം ചെയ്യുകയും  ചെയ്തു.  പത്രം ഒരിക്കലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടില്ല. 

ഹാർവാർഡ് സ്കൂൾ ഓഫ് പബ്ലിക് ഹെൽത്തിലെ ഫിസിയോളജി ചെയർ ജെയിംസ് വിറ്റൻബെർഗറുടെ കീഴിൽ ഡോ. ജെർ മീഡിനൊപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു പുതിയ റിസർച്ച് അസോസിയേറ്റ് റോൾ അവർ പെട്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി.  ഡ്രിങ്കറുടെ കീഴിൽ ആരംഭിച്ച വായു മലിനീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണം 1977-ൽ സ്കൂൾ വിടുന്നതുവരെ അവൾ തുടർന്നു. തനിക്കും സഹപ്രവർത്തകനായ ഷെൽഡൻ മർഫിക്കും ഹാർവാർഡിൽ ജോലി ലഭിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കാരണം, അനുയോജ്യമായ ജ്വലന ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാൻ എഞ്ചിനീയർമാരുമായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടി വന്നതിനാൽ, അവൾ തന്റെ ഗവേഷണം അടുത്തുള്ള മസാച്യുസെറ്റ്സ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജിയിലേക്ക് (എംഐടി) മാറ്റി. അടുത്ത 12 വർഷത്തേക്ക് ധനസഹായം ഉറപ്പാക്കിക്കൊണ്ട് ലക്ചററായി ഒരു സ്ഥാനം സ്വീകരിച്ചു. അവൾ നീങ്ങിയപ്പോൾ, അവളുടെ പുതിയ ശ്രദ്ധ സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡ് ശ്വസിക്കുന്നതിലെ ലോഹങ്ങളുടെയും വാതകങ്ങളുടെയും പ്രതിപ്രവർത്തനമായിരുന്നു.  എംഐടിയിലെ ഗവേഷണത്തിന് ലഭിച്ച ശ്രദ്ധയിൽ അതൃപ്തി തോന്നിയ അവർ 1989-ൽ ന്യൂയോർക്ക് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് എൻവയോൺമെന്റൽ മെഡിസിനിലേക്ക് മുതിർന്ന ഗവേഷണ ശാസ്ത്രജ്ഞയായി മാറി, 1996  ൽ വിരമിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ തുടർന്നു.

## റഫറൻസുകൾ