അലർജി

ചുറ്റുപാടിലെ ചില പദാർത്ഥങ്ങളോടോ അവസ്ഥയോടോ ശരീരത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിനുണ്ടാകുന്ന അമിതപ്രതികരണം (ഹൈപ്പർസെൻസിറ്റിവിറ്റി) മൂലം ഉണ്ടാകുന്നതാണ് **അലർജികൾ**  **(അലർജി രോഗങ്ങൾ**).  ഈ രോഗങ്ങളിൽ ഹേ ഫീവർ, ഭക്ഷണ അലർജികൾ, അറ്റോപിക് ഡെർമറ്റൈറ്റിസ്, അലർജിക് ആസ്ത്മ, അനാഫൈലക്സിസ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു .  ചുവന്ന കണ്ണുകൾ,  ചൊറിച്ചിൽ, ചുണങ്ങ്, തുമ്മൽ,  മൂക്കൊലിപ്പ്, ശ്വാസം മുട്ടൽ,  തിണർപ്പ് എന്നിങ്ങനെ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടേക്കാം.   ഭക്ഷ്യ അസഹിഷ്ണുതയും ഭക്ഷ്യവിഷബാധയും പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥകളാണ്.   

ചില പൂമ്പൊടികൾ, ചില ഭക്ഷണം   ലോഹങ്ങളും മറ്റ് വസ്തുക്കളും    പ്രാണികളുടെ കുത്ത്, മരുന്നുകൾ എന്നിവയെല്ലാം അലർജൻ ആവാം.  പെൻസിലിൻ പോലുള്ള ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾ മൂലം അലർജി ഉണ്ടാകാം. ഭക്ഷണ അലർജികൾ അപൂർവ്വമായി ശ്വസന (ആസ്ത്മാറ്റിക്) പ്രതികരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ റിനിറ്റിസ് ഉണ്ടാക്കുന്നു .   

ജനിതകവും പാരിസ്ഥിതികവുമായ ഘടകങ്ങൾ മൂലമാണ് ഇതുണ്ടാവുന്നത്.  ശരീരത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായ ഇമ്യൂണോഗ്ലോബുലിൻ ഇ ആന്റിബോഡികൾ (IgE) ഒരു അലർജനുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും പിന്നീട് മാസ്റ്റ് സെല്ലുകളിലോ ബേസോഫിലുകളിലോ ഒരു റിസപ്റ്ററുമായി ബന്ധപ്പെടുകയും ഹിസ്റ്റാമൈൻ പോലുള്ള കോശജ്വലന രാസവസ്തുക്കൾ പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്യുന്നു.  രോഗനിർണയം സാധാരണയായി ഒരു വ്യക്തിയുടെ മെഡിക്കൽ ചരിത്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.  ചർമ്മത്തിന്റെയോ രക്തത്തിന്റെയോ കൂടുതൽ പരിശോധന ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഉപയോഗപ്രദമാകും.   

അറിയപ്പെടുന്ന അലർജികൾ ഒഴിവാക്കുക, സ്റ്റിറോയിഡുകൾ, ആന്റിഹിസ്റ്റാമൈൻസ് തുടങ്ങിയ മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം എന്നിവ അലർജികൾക്കുള്ള ചികിത്സകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.  കഠിനമായ അവസ്ഥകളിൽ അഡ്രിനാലിൻ (എപിനെഫ്രിൻ) കുത്തിവെപ്പ് ശുപാർശ ചെയ്യാറുണ്ട്.  അലർജിൻ ഇമ്യൂണോതെറാപ്പി  പ്രയോജനപ്രദമാണ്. റിനിറ്റിസ്, പ്രാണികളുടെ കടിയോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ചിലതരം അലർജികൾക്ക് ഇത് ഉപയോഗപ്രദമാണ്.  ഭക്ഷണ അലർജികളിൽ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം വ്യക്തമല്ല.  

അലർജികൾ സാധാരണമാണ്.  വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ, ഏകദേശം 20% ആളുകൾക്ക് അലർജിക് റിനിറ്റിസ് ബാധിക്കുന്നു,  6% ആളുകൾക്ക് കുറഞ്ഞത് ഒരു ഭക്ഷണ അലർജിയെങ്കിലും ഉണ്ട്,   കൂടാതെ 20% പേർക്ക് ചില സമയങ്ങളിൽ അറ്റോപിക് ഡെർമറ്റൈറ്റിസ് ഉണ്ട് .   1–18% ആളുകൾക്ക് ആസ്ത്മയുണ്ട്.   0.05–2% ആളുകൾക്കിടയിൽ അനാഫൈലക്സിസ് സംഭവിക്കുന്നു.  ഇപ്പോൾ, പല അലർജി രോഗങ്ങളുടെയും തോത് വർദ്ധിക്കുന്നതായി കാണാം.   "അലർജി" എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ക്ലെമെൻസ് വോൺ പിർക്വെറ്റ് 1906-ൽ ഉപയോഗിച്ചു.    

## അടയാളങ്ങളും ലക്ഷണങ്ങളും

. 

ഭക്ഷണങ്ങൾ, പ്രാണികളുടെ കുത്ത്, ആസ്പിരിൻ പോലുള്ള മരുന്നുകളോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ, പെൻസിലിൻ പോലുള്ള ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾ എന്നിവ മൂലം അലർജി ഉണ്ടാകാം. വയറുവേദന, ഛർദ്ദി, വയറിളക്കം, ചൊറിച്ചിൽ,  ചർമ്മത്തിന്റെ വീക്കം എന്നിവ ഭക്ഷണ അലർജിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്. ഭക്ഷണ അലർജികൾ അപൂർവ്വമായി ശ്വസന (ആസ്ത്മാറ്റിക്) പ്രതികരണങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ റിനിറ്റിസ് ഉണ്ടാക്കുന്നു .  പ്രാണികളുടെ കുത്ത്, ഭക്ഷണം, ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾ, ചില മരുന്നുകൾ എന്നിവ സിസ്റ്റമാറ്റിക് അലർജി പ്രതികരണമുണ്ടാക്കാം, ഇതിനെ അനാഫൈലക്സിസ് എന്നും വിളിക്കുന്നു; ദഹനവ്യവസ്ഥ, ശ്വസനവ്യവസ്ഥ, രക്തചംക്രമണവ്യൂഹം എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ ഒന്നിലധികം അവയവ സംവിധാനങ്ങളെ ബാധിക്കാം.    കാഠിന്യത്തിന്റെ തോത് അനുസരിച്ച് അനാഫൈലക്സിസിൽ ചർമ്മത്തിന്റെ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങൾ, ബ്രോങ്കോകോൺസ്ട്രിക്ഷൻ, വീക്കം, കുറഞ്ഞ രക്തസമ്മർദ്ദം, കോമ, മരണം എന്നിവയുണ്ടാക്കാം. 

### ചർമ്മം
ചർമ്മവുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്ന ലാറ്റെക്സ് പോലുള്ള വസ്തുക്കളും അലർജിക്ക് കാരണങ്ങളാണ്. ഇവയെ കോൺടാക്റ്റ് ഡെർമറ്റൈറ്റിസ് അല്ലെങ്കിൽ എക്സിമ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.  ചർമ്മത്തിലെ അലർജികൾ ഇടയ്ക്കിടെ തിണർപ്പ്, അല്ലെങ്കിൽ നീർവീക്കം, വീക്കം എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു.  

പ്രാണികളുടെ കടി  പ്രതികരണം ഉണ്ടാക്കാം.   ഇത് ഒന്ന് മുതൽ രണ്ട് ദിവസം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കും.  ഇമ്യൂണോതെറാപ്പിക്ക് ശേഷവും ഈ പ്രതികരണം സംഭവിക്കാം.  

## കാരണം
അലർജിയ്ക്കുള്ള അപകട ഘടകങ്ങൾ ഹോസ്റ്റ്, പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്.  ആതിഥേയ ഘടകങ്ങളിൽ പാരമ്പര്യം, ലിംഗം, വംശം, പ്രായം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. പാരമ്പര്യം പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ജനിതക ഘടകങ്ങളാൽ മാത്രം വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അലർജി വൈകല്യങ്ങളുടെ വർദ്ധനവ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. കുട്ടിക്കാലത്തെ പകർച്ചവ്യാധികൾ, പരിസ്ഥിതി മലിനീകരണം, അലർജന്റെ അളവ്, ഭക്ഷണത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയാണ് നാല് പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ.  

### ഭക്ഷണങ്ങൾ
വൈവിധ്യമാർന്ന ഭക്ഷണം അലർജിക്ക് കാരണമാകുമെങ്കിലും  90% അലർജി പ്രതികരണങ്ങളും  പാൽ, സോയ, മുട്ട, ഗോതമ്പ്, നിലക്കടല,  ഇറച്ചി, മത്സ്യം, കക്കയിറച്ചി എന്നിവയാണ് .  10,000 ജനസംഖ്യയിൽ 1 ൽ താഴെ ആളുകളെ ബാധിക്കുന്ന മറ്റ് ഭക്ഷണ അലർജികൾ "അപൂർവ്വം" ആയി കണക്കാക്കാം.       

പാൽ പ്രോട്ടീൻ അലർജിയാണ് കുട്ടികളിൽ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത്.  പാൽ-പ്രോട്ടീൻ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏകദേശം 60% ഇമ്യൂണോഗ്ലോബുലിൻ ഇ- മെഡിയേറ്റഡ് ആണ്, ബാക്കിയുള്ളവ സാധാരണയായി വൻകുടലിന്റെ വീക്കം മൂലമാണ് .  ചില ആളുകൾക്ക് പാൽ,  ചീസ് പോലുള്ള പാൽ ഉൽപന്നങ്ങൾ എന്നിവ അലർജനുകളാണ്. പാൽ അലർജിയുള്ള ഏകദേശം 10% പേർക്ക് ഗോമാംസം അലർജിയുണ്ടാക്കാം.  പശുവിൻ പാലിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനിൽ ചെറിയ അളവിൽ ഗോമാംസം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.  ലാക്ടോസ് അസഹിഷ്ണുത, ഒരു സാധാരണ പ്രതികരണമാണ്.  

     

### മരുന്നുകൾ
ഏകദേശം 10% ആളുകൾക്ക് പെൻസിലിൻഅലർജിയാണെന്ന് റിപ്പോർട്ടുണ്ട്.  എന്നിരുന്നാലും,  ഗുരുതരമായ അലർജികൾ 0.03% മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ.        

### ജനിതകശാസ്ത്രം
അലർജി രോഗങ്ങൾ പലതും പാരമ്പര്യമായി ലഭിക്കുന്നതാണ്. സമാന ഇരട്ടകൾക്ക് ഒരേ അലർജി രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത 70% വരെയുണ്ട്. സമാനമല്ലാത്ത ഇരട്ടകളിൽ 40%  ഇതേ അലർജി ഉണ്ടാകുന്നു.  അലർജിയുള്ള മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന കുട്ടികളിൽ അലർജി  സാധ്യത കൂടുതലാണ്,   എന്നിരുന്നാലും, ചില അലർജികൾ വംശാവലിയിൽ കാണണമെന്നില്ല. നിലക്കടല അലർജിയുള്ള മാതാപിതാക്കൾക്ക് റാഗ്‌വീഡിന് അലർജിയുള്ള കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകാം. അലർജികൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത പാരമ്പര്യമായി ഉണ്ടെന്നും രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയിലെ ക്രമക്കേടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്നും കാണാം.  

അലർജി സെൻസിറ്റൈസേഷന്റെ അപകടസാധ്യതയും അലർജിയുടെ വികാസവും പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു, ചെറിയ കുട്ടികൾ കൂടുതൽ അപകടസാധ്യതയിലാണ്.  കുട്ടിക്കാലത്ത് IgE അളവ് ഏറ്റവും ഉയർന്നതാണെന്നും നിരവധി പഠനങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.  കുട്ടികളിലും ചെറുപ്പക്കാരിലുമാണ്. 10 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളിലാണ് ആസ്ത്മ ഉണ്ടാകുന്നത്.  

മൊത്തത്തിൽ, ആൺകുട്ടികളിൽ അലർജി ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്,  എന്നിരുന്നാലും ആസ്ത്മ പോലുള്ള ചില രോഗങ്ങൾ  സ്ത്രീകളെ ബാധിക്കാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്.           

### സമ്മർദ്ദം
വിട്ടുമാറാത്ത സമ്മർദ്ദം അലർജി വർദ്ധിപ്പിക്കും. ഓട്ടോണമിക് നാഡീവ്യവസ്ഥയും ഹൈപ്പോഥലാമിക്-പിറ്റ്യൂട്ടറി-അഡ്രീനൽ ആക്സിസും ഇന്റർ‌ലൂക്കിൻ 12 അടിച്ചമർത്തുന്നതിലൂടെ നയിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ടി ഹെൽപ്പർ 2 (ടിഎച്ച് 2) പ്രതികരണമാണ് ഇതിന് കാരണം. വ്യക്തികളിലെ സ്ട്രെസ് മാനേജ്മെന്റ് രോഗചികിത്സയിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്താം.  

### മറ്റ് പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങൾ
അലർജിയുള്ള ഒരു ജനസംഖ്യയിലെ വ്യക്തികളുടെ എണ്ണത്തിൽ രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. കൂടുതൽ പരമ്പരാഗതമോ കാർഷികമോ ആയ രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് വ്യാവസായിക രാജ്യങ്ങളിൽ അലർജി രോഗങ്ങൾ കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നു. നഗര ജനസംഖ്യയിൽ ഗ്രാമീണ ജനസംഖ്യയേക്കാളും അലർജി രോഗങ്ങളുടെ നിരക്ക് വളരെ കൂടുതലാണ്, എന്നിരുന്നാലും ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ നിർവചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.      

## പാത്തോഫിസിയോളജി
ലഘുചിത്രം| അലർജി എങ്ങനെ വികസിക്കുന്നുവെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന ഒരു സംഗ്രഹ ഡയഗ്രം.
ലഘുചിത്രം| അലർജി വീക്കം ബാധിച്ച ടിഷ്യുകൾ
[ലഘുചിത്രം| അലർജിയിൽ തരംതാഴ്ത്തൽ പ്രക്രിയ. അലർജിയുമായി രണ്ടാമത്തെ എക്സ്പോഷർ. '''1''' - ആന്റിജൻ; '''2''' - IgE ആന്റിബോഡി; '''3''' - FcεRI റിസപ്റ്റർ; '''4''' - മുൻ‌കൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയ മധ്യസ്ഥർ‌ (ഹിസ്റ്റാമൈൻ‌, പ്രോട്ടീസുകൾ‌, കീമോകൈനുകൾ‌, ഹെപ്പാരിൻ‌); '''5''' - തരികൾ ; '''6''' - [മാസ്റ്റ് കോശം|മാസ്റ്റ് സെൽ ; **7** - പുതുതായി രൂപംകൊണ്ട മധ്യസ്ഥർ (പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻസ്, ല്യൂക്കോട്രിയൻസ്, ത്രോംബോക്സെയ്ൻ, പി‌എ‌എഫ് ) ]]        

## രോഗനിർണയം
ഇടത്ത്‌|ലഘുചിത്രം| ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് ഇമ്മ്യൂണോളജി ലാബിൽ ഒരു അലർജി ടെസ്റ്റിംഗ് മെഷീൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു
അലർജി രോഗങ്ങളുടെ ഫലപ്രദമായ മാനേജ്മെന്റ് കൃത്യമായ രോഗനിർണയം നടത്താനുള്ള കഴിവിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.  അലർജി സ്ഥിരീകരിക്കാനോ നിരസിക്കാനോ അലർജി പരിശോധന സഹായിക്കും.   സാധുവായ അലർജി പരിശോധനാ ഫലങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ശരിയായ രോഗനിർണയം, കൗൺസിലിംഗ് എന്നിവ രോഗലക്ഷണങ്ങളും മരുന്നുകളുടെ ആവശ്യകതയും കുറയ്ക്കുകയും ജീവിതനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.  അലർജി-നിർദ്ദിഷ്ട IgE ആന്റിബോഡികളുടെ സാന്നിധ്യം വിലയിരുത്തുന്നതിന്, രണ്ട് വ്യത്യസ്ത രീതികൾ ഉപയോഗിക്കാം: സ്കിൻ പ്രക്ക് ടെസ്റ്റ് അല്ലെങ്കിൽ അലർജി രക്ത പരിശോധന . രണ്ട് രീതികളും ശുപാർശചെയ്യുന്നു, അവയ്ക്ക് സമാനമായ ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് മൂല്യമുണ്ട്.   

സ്കിൻ പ്രക്ക് ടെസ്റ്റുകളും രക്തപരിശോധനകളും ഒരുപോലെ ചെലവ് കുറഞ്ഞവയാണ്, കൂടാതെ ആരോഗ്യ പരിശോധനകൾ രണ്ട് ടെസ്റ്റുകളും ഒരു ടെസ്റ്റുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ചെലവ് കുറഞ്ഞതാണെന്ന് കാണിക്കുന്നു.  നേരത്തേയും കൂടുതൽ കൃത്യവുമായ രോഗനിർണയങ്ങൾ കുറച്ച കൺസൾട്ടേഷനുകൾ, സെക്കൻഡറി കെയറിലേക്കുള്ള റഫറലുകൾ, തെറ്റായ രോഗനിർണയം, അടിയന്തര പ്രവേശനം എന്നിവ കാരണം ചെലവ് ലാഭിക്കുന്നു.  

Toഅലർജി കാലക്രമേണ ചലനാത്മക മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകുന്നു. ആരോഗ്യവും ജീവിത നിലവാരവും മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനായി പ്രസക്തമായ അലർജികളുടെ പതിവ് അലർജി പരിശോധന രോഗിയുടെ മാനേജ്മെൻറ് എങ്ങനെ, എങ്ങനെ മാറ്റാം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നു. പാൽ, മുട്ട, സോയ, ഗോതമ്പ് എന്നിവയ്ക്കുള്ള അലർജി വർദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള പരിശീലനമാണ് വാർഷിക പരിശോധന, കൂടാതെ നിലക്കടല, വൃക്ഷത്തൈകൾ, മത്സ്യം, ക്രസ്റ്റേഷ്യൻ ഷെൽഫിഷ് എന്നിവയ്ക്കുള്ള അലർജിയ്ക്ക് പരിശോധന ഇടവേള 2-3 വർഷത്തേക്ക് നീട്ടുന്നു.  ഫോളോ-അപ്പ് ടെസ്റ്റിംഗിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഭക്ഷണത്തിൽ അലർജിക്ക് ഭക്ഷണം അവതരിപ്പിക്കുകയോ വീണ്ടും അവതരിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് സുരക്ഷിതമാണോ എന്ന് തീരുമാനമെടുക്കാൻ സഹായിക്കും.  

ഒരു പ്രത്യേക വസ്തു ചർമ്മത്തിന്റെ അലർജിക്ക് കാരണമാകുമോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു രീതിയാണ് പാച്ച് ടെസ്റ്റിംഗ്. കാലതാമസമുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾക്കായി ഇത് പരിശോധിക്കുന്നു. ചർമ്മ കോൺടാക്റ്റ് അലർജിയുടെ അല്ലെങ്കിൽ കോൺടാക്റ്റ് ഡെർമറ്റൈറ്റിസിന്റെ കാരണം കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുന്നതിന് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. സാധാരണ അലർജി രാസവസ്തുക്കളോ ചർമ്മ സംവേദനക്ഷമതയോ ഉപയോഗിച്ച് ചികിത്സിക്കുന്ന പശ പാച്ചുകൾ പിന്നിലേക്ക് പ്രയോഗിക്കുന്നു. സാധ്യമായ പ്രാദേശിക പ്രതികരണങ്ങൾക്കായി കുറഞ്ഞത് രണ്ടുതവണയെങ്കിലും ചർമ്മം പരിശോധിക്കുന്നു, സാധാരണയായി പാച്ച് പ്രയോഗിച്ച് 48 മണിക്കൂറിലും, രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസത്തിനുശേഷവും. 

ഒരു അലർജി രക്ത പരിശോധന ദ്രുതവും ലളിതവുമാണ്, ഇത് ലൈസൻസുള്ള ആരോഗ്യ പരിരക്ഷാ ദാതാവ് ( *ഉദാ* . ഒരു അലർജി സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ്) അല്ലെങ്കിൽ ജനറൽ പ്രാക്ടീഷണർക്ക് ഓർഡർ ചെയ്യാൻ കഴിയും. സ്കിൻ-പ്രക്ക് ടെസ്റ്റിംഗിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, പ്രായം, ചർമ്മത്തിന്റെ അവസ്ഥ, മരുന്ന്, ലക്ഷണം, രോഗ പ്രവർത്തനം, ഗർഭം എന്നിവ കണക്കിലെടുക്കാതെ രക്തപരിശോധന നടത്താം. ഏത് പ്രായത്തിലുമുള്ള മുതിർന്നവർക്കും കുട്ടികൾക്കും ഒരു അലർജി രക്ത പരിശോധന നടത്താം. ശിശുക്കൾക്കും വളരെ ചെറിയ കുട്ടികൾക്കും, അലർജി രക്തപരിശോധനയ്ക്കുള്ള ഒരൊറ്റ സൂചി സ്റ്റിക്ക് പലപ്പോഴും പല ചർമ്മത്തേക്കാളും സൗമ്യമാണ്. 

ഒരു അലർജി രക്ത പരിശോധന മിക്ക ലബോറട്ടറികളിലൂടെയും ലഭ്യമാണ്. രോഗിയുടെ രക്തത്തിന്റെ ഒരു സാമ്പിൾ വിശകലനത്തിനായി ഒരു ലബോറട്ടറിയിലേക്ക് അയയ്ക്കുകയും ഫലങ്ങൾ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം തിരികെ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരൊറ്റ രക്ത സാമ്പിൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒന്നിലധികം അലർജികൾ കണ്ടെത്താനാകും. അലർജി രക്തപരിശോധന വളരെ സുരക്ഷിതമാണ്, കാരണം പരിശോധന പ്രക്രിയയിൽ വ്യക്തിക്ക് ഏതെങ്കിലും അലർജിയുണ്ടാകില്ല. 

രക്തത്തിലെ നിർദ്ദിഷ്ട IgE ആന്റിബോഡികളുടെ സാന്ദ്രത പരിശോധന അളക്കുന്നു. ക്വാണ്ടിറ്റേറ്റീവ് IgE പരിശോധനാ ഫലങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത പദാർത്ഥങ്ങൾ രോഗലക്ഷണങ്ങളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്ന് റാങ്കുചെയ്യാനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. IgE ആന്റിബോഡി മൂല്യം കൂടുന്തോറും രോഗലക്ഷണങ്ങളുടെ സാധ്യതയും കൂടുതലാണ് എന്നതാണ് പെരുമാറ്റച്ചട്ടം. ഇന്ന് രോഗലക്ഷണങ്ങളിൽ കലാശിക്കാത്ത താഴ്ന്ന നിലയിൽ കാണപ്പെടുന്ന അലർജികൾ ഭാവിയിലെ രോഗലക്ഷണ വികസനം പ്രവചിക്കാൻ സഹായിക്കില്ല. ക്വാണ്ടിറ്റേറ്റീവ് അലർജി രക്ത ഫലം ഒരു രോഗിക്ക് അലർജിയുണ്ടെന്ന് നിർണ്ണയിക്കാൻ സഹായിക്കും, രോഗവികസനം പ്രവചിക്കാനും പിന്തുടരാനും സഹായിക്കും, കഠിനമായ പ്രതികരണത്തിന്റെ അപകടസാധ്യത കണക്കാക്കാനും ക്രോസ്-റിയാക്റ്റിവിറ്റി വിശദീകരിക്കാനും കഴിയും.   

സാധാരണയായി ശ്വസിക്കുന്ന അലർജിയോട് സംവേദനക്ഷമത നിരസിക്കാൻ കുറഞ്ഞ മൊത്തം IgE ലെവൽ പര്യാപ്തമല്ല.  ആർ‌ഒ‌സി വളവുകൾ‌, പ്രവചന മൂല്യ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ‌, സാധ്യത അനുപാതങ്ങൾ‌ എന്നിവ പോലുള്ള സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ‌ രീതികൾ‌ പരസ്‌പരം വിവിധ പരിശോധനാ രീതികളുടെ ബന്ധം പരിശോധിക്കുന്നതിന് ഉപയോഗിച്ചു. ഉയർന്ന IgE ഉള്ള രോഗികൾക്ക് അലർജി സംവേദനക്ഷമതയുടെ ഉയർന്ന സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ഈ രീതികൾ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്, എന്നാൽ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം അലർജിയുണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യേക IgE ആന്റിബോഡികൾക്കായുള്ള അലർജി പരിശോധനകളുമായി കൂടുതൽ അന്വേഷണം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. 

അലർജി പരിശോധനയ്ക്കായി നിർദ്ദിഷ്ട IgE ആന്റിബോഡികൾ അളക്കുന്നതിനുള്ള ലബോറട്ടറി രീതികളിൽ എൻസൈം-ലിങ്ക്ഡ് ഇമ്മ്യൂണോസോർബന്റ് അസ്സെ (ELISA, അല്ലെങ്കിൽ EIA),  റേഡിയോഅലർഗോസോർബന്റ് ടെസ്റ്റ് (RAST) , ഫ്ലൂറസെന്റ് എൻസൈം ഇമ്മ്യൂണോആസെ (FEIA) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.  

### മറ്റ് പരിശോധന
**ചലഞ്ച് ടെസ്റ്റിംഗ്:** അലർജിയുണ്ടെന്ന് സംശയിക്കുന്ന ചെറിയ അളവിൽ വാമൊഴിയായോ ശ്വസനത്തിലൂടെയോ മറ്റ് റൂട്ടുകളിലൂടെയോ ശരീരത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോഴാണ് ചലഞ്ച് ടെസ്റ്റിംഗ്. ഭക്ഷണവും മരുന്നും അലർജികൾ പരീക്ഷിക്കുന്നത് ഒഴികെ, വെല്ലുവിളികൾ വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ നടത്താറുള്ളൂ. ഇത്തരത്തിലുള്ള പരിശോധന തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, അത് ഒരു അലർജിസ്റ്റ് സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കണം. 

**എലിമിനേഷൻ / ചലഞ്ച് ടെസ്റ്റുകൾ:** ഭക്ഷണമോ മരുന്നുകളോ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ പരിശോധന രീതി മിക്കപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അലർജിയുണ്ടെന്ന് സംശയിക്കുന്ന ഒരു രോഗിക്ക് ഒരു നിശ്ചിത സമയത്തേക്ക് ആ അലർജിയെ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കാൻ ഭക്ഷണക്രമത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. രോഗിക്ക് കാര്യമായ പുരോഗതി അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അലർജിയുണ്ടാക്കുന്നതിലൂടെ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാൻ അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും വെല്ലുവിളിക്കുന്നു. 

**വിശ്വസനീയമല്ലാത്ത പരിശോധനകൾ: വിശ്വസനീയമല്ലാത്ത** മറ്റ് തരത്തിലുള്ള അലർജി പരിശോധന രീതികളുണ്ട്, അവയിൽ പ്രായോഗിക കൈനെസിയോളജി (പേശികളിലൂടെയുള്ള അലർജി പരിശോധന), സൈറ്റോടോക്സിസിറ്റി ടെസ്റ്റിംഗ്, മൂത്രം ഓട്ടോഇൻ‌ജെക്ഷൻ, സ്കിൻ ടൈറ്ററേഷൻ (റിങ്കൽ രീതി), പ്രകോപനപരവും ന്യൂട്രലൈസേഷനും (സബ്ക്യുട്ടേനിയസ്) പരിശോധന അല്ലെങ്കിൽ സബ്ലിംഗ്വൽ പ്രകോപനം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. .  

### ഡിഫറൻഷ്യൽ ഡയഗ്നോസിസ്
അലർജി രോഗനിർണയം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, അവതരിപ്പിക്കുന്ന ലക്ഷണങ്ങളുടെ മറ്റ് കാരണങ്ങൾ പരിഗണിക്കണം.  ഉദാഹരണത്തിന്, വാസോമോട്ടർ റിനിറ്റിസ്, അലർജിക് റിനിറ്റിസുമായി ലക്ഷണങ്ങൾ പങ്കിടുന്ന നിരവധി രോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്, ഇത് പ്രൊഫഷണൽ ഡിഫറൻഷ്യൽ ഡയഗ്നോസിസിന്റെ ആവശ്യകത അടിവരയിടുന്നു.  ആസ്ത്മ, റിനിറ്റിസ്, അനാഫൈലക്സിസ് അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് അലർജി രോഗങ്ങൾ കണ്ടുപിടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ആ അലർജിയുടെ കാരണക്കാരനെ കണ്ടെത്തുന്നതിന് നിരവധി മാർഗ്ഗങ്ങളുണ്ട്. 

## പ്രതിരോധം
നേരത്തേ നിലക്കടല ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ‌ നൽകുന്നത് അപകടസാധ്യത അലർ‌ജിയെ കുറയ്‌ക്കുന്നു, അതേസമയം ജീവിതത്തിൻറെ ആദ്യ മാസങ്ങളിൽ‌ മുലയൂട്ടുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ഡെർമറ്റൈറ്റിസ് സാധ്യത കുറയുകയുള്ളൂ.   ഗർഭകാലത്ത് അല്ലെങ്കിൽ മുലയൂട്ടുന്ന സമയത്ത് അമ്മയുടെ ഭക്ഷണക്രമം അപകടസാധ്യതയെ ബാധിക്കുന്നു എന്നതിന് നല്ല തെളിവുകളൊന്നുമില്ല.  ചില ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങൾ‌ കാലതാമസം വരുത്തുന്നത് ഉപയോഗപ്രദമാണെന്നതിന് തെളിവുകളില്ല.  സാധ്യതയുള്ള അലർജിയുമായി നേരത്തേ എക്സ്പോഷർ ചെയ്യുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ സംരക്ഷണമായിരിക്കും.  

ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഫിഷ് ഓയിൽ നൽകുന്നത് കുറഞ്ഞ അപകടസാധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.  ഗർഭാവസ്ഥയിലോ ശൈശവത്തിലോ ഉള്ള പ്രോബയോട്ടിക് സപ്ലിമെന്റുകൾ അറ്റോപിക് ഡെർമറ്റൈറ്റിസ് തടയാൻ സഹായിക്കും.   

## മാനേജ്മെന്റ്
ലക്ഷണങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനായി അലർജിയേയും മരുന്നുകളേയും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുന്നത് അലർജിയുടെ മാനേജ്മെന്റിൽ സാധാരണ ഉൾപ്പെടുന്നു.  ചിലതരം അലർജികൾക്ക് അലർജിൻ ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പി ഉപയോഗപ്രദമാകും.  

### മരുന്ന്
അലർജി മധ്യസ്ഥരുടെ പ്രവർത്തനം തടയുന്നതിനോ അല്ലെങ്കിൽ കോശങ്ങളുടെ സജീവമാക്കൽ തടയുന്നതിനോ ഡീഗ്രാനുലേഷൻ പ്രക്രിയകൾ തടയുന്നതിനോ നിരവധി മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിക്കാം. ആന്റിഹിസ്റ്റാമൈൻസ്, ഗ്ലൂക്കോകോർട്ടിക്കോയിഡുകൾ, എപിനെഫ്രിൻ (അഡ്രിനാലിൻ), മാസ്റ്റ് സെൽ സ്റ്റെബിലൈസറുകൾ, ആന്റിലീക്കോട്രൈൻ ഏജന്റുകൾ എന്നിവ അലർജി രോഗങ്ങളുടെ സാധാരണ ചികിത്സകളാണ്.  ആന്റി-കോളിനെർജിക്സ്, ഡീകോംഗെസ്റ്റന്റുകൾ, ഇസിനോഫിൽ കീമോടാക്സിസിനെ തകരാറിലാക്കുന്ന മറ്റ് സംയുക്തങ്ങൾ എന്നിവയും സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. അപൂർവമാണെങ്കിലും, അനാഫൈലക്സിസിന്റെ തീവ്രതയ്ക്ക് പലപ്പോഴും എപിനെഫ്രിൻ കുത്തിവയ്പ്പ് ആവശ്യമാണ്, വൈദ്യസഹായം ലഭ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, എപിനെഫ്രിൻ ഓട്ടോഇൻജക്ടർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ഉപകരണം ഉപയോഗിക്കാം.  

### ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പി
ലഘുചിത്രം| ആന്റി അലർജി ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പി
പാരിസ്ഥിതിക അലർജികൾ, പ്രാണികളുടെ കടിയ്ക്കുള്ള അലർജി, ആസ്ത്മ എന്നിവയ്ക്ക് അലർജിൻ ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പി ഉപയോഗപ്രദമാണ്.   ഭക്ഷണ അലർജികൾക്കുള്ള അതിന്റെ ഗുണം വ്യക്തമല്ല, അതിനാൽ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നില്ല.  രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയുടെ പ്രതികരണം മാറ്റുന്നതിനായി ഇമ്യൂണോതെറാപ്പിയിൽ ആളുകൾക്ക് വലുതും വലുതുമായ അലർജിയുണ്ടാക്കുന്നത് ഉൾപ്പെടുന്നു.  

കുട്ടികളിലെ അലർജിക് റിനിറ്റിസ്  , ആസ്ത്മ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ചികിത്സയിൽ ചർമ്മത്തിന് കീഴിലുള്ള അലർജികൾ കുത്തിവയ്ക്കുന്നത് ഫലപ്രദമാണെന്ന്  കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.  ചികിത്സ നിർത്തിയതിനുശേഷം വർഷങ്ങളോളം സംരക്ഷണം നിലനിൽക്കും.  അലർജിക് റിനിറ്റിസ്, കൺജങ്ക്റ്റിവിറ്റിസ്, ആസ്ത്മയുടെ അലർജി രൂപങ്ങൾ,  പ്രാണികൾ മൂലമുള്ള അലർജി എന്നിവയ്ക്ക് ഇത് സാധാരണയായി സുരക്ഷിതവും ഫലപ്രദവുമാണ്. 

## മെഡിക്കൽ സ്പെഷ്യാലിറ്റി
അലർജി, ആസ്ത്മ, മറ്റ് അലർജി രോഗങ്ങൾ എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനും ചികിത്സിക്കുന്നതിനും പ്രത്യേകം പരിശീലനം ലഭിച്ചവരാണ് അലർജിസ്റ്റ്.        

## ഇതും കാണുക

* അലർജനുകളുടെ പട്ടിക
* അലർജി ഷൈനർ
* ഹിസ്റ്റാമിൻ അസഹിഷ്ണുത 
* ഓറൽ അലർജി സിൻഡ്രോം

## അവലംബം

* 
വർഗ്ഗം:രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥ
വർഗ്ഗം:Pages with unreviewed translations