കുന്ദൂൻ

1997-ൽ മെലിസ മാത്തിസൺ എഴുതി മാർട്ടിൻ സ്കോർസെസി സംവിധാനം ചെയ്ത ഒരു അമേരിക്കൻ ഇതിഹാസ ജീവചരിത്ര ചിത്രമാണ് കുന്ദൂൻ. ടിബറ്റിന്റെ നാടുകടത്തപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ ആത്മീയ നേതാവായ 14-ാമത് ദലൈലാമ ടെൻസിൻ ഗ്യാറ്റ്‌സോയുടെ ജീവിതത്തെയും രചനകളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് ഇത്. ദലൈലാമയുടെ കൊച്ചുമകനായ ടെൻസിൻ തുത്തോബ് സാറോംഗ് മുതിർന്ന ദലൈലാമയായി അഭിനയിക്കുമ്പോൾ ദലൈലാമയുടെ അമ്മയായി ദലൈലാമയുടെ മരുമകളായ ടെഞ്ചോ ഗ്യാൽപോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

"സാന്നിദ്ധ്യം" എന്നർത്ഥം വരുന്ന "കുന്ദൂൻ" (སྐུ་མདུན་ വൈലി: ടിബറ്റൻ ഭാഷയിൽ sku mdun), ദലൈലാമയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ഒരു തലക്കെട്ടാണ്. ടിബറ്റിൽ ഏഴു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം കുന്ദൂൻ പുറത്തിറങ്ങി, പിന്നീടുള്ള സ്ഥലവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുപ്പത്തിന്റെ പല ഘട്ടങ്ങളിലും ദലൈലാമയുടെ ചിത്രീകരണവും പങ്കിട്ടു, എന്നിരുന്നാലും കുണ്ടുൻ മൂന്ന് മടങ്ങ് ദൈർഘ്യമുള്ള ഒരു കാലഘട്ടം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. 2015-ൽ അവളുടെ മരണത്തിന് മുമ്പ് റിലീസ് ചെയ്യേണ്ട മാത്തിസൺ എഴുതിയ അവസാന ചിത്രമാണിത്, അവളുടെ അവസാന പ്രോജക്റ്റ്, ദി ബിഎഫ്ജി മരണാനന്തരം പുറത്തിറങ്ങി.

1937 മുതൽ 1959 വരെയുള്ള സംഭവങ്ങളുമായി ചിത്രത്തിന് ഒരു രേഖീയ കാലഗണനയുണ്ട്;[3] ചൈനയിലെയും ഇന്ത്യയിലെയും ഹ്രസ്വമായ സീക്വൻസുകൾ ഒഴികെ ടിബറ്റാണ് പശ്ചാത്തലം. ദലൈലാമയുടെ 14-ാമത് മനസ്സ് സ്ട്രീം ആവിർഭാവത്തിനായുള്ള അന്വേഷണത്തോടെയാണ് ഇത് ആരംഭിക്കുന്നത്. റെറ്റിംഗ് റിൻ‌പോച്ചെ (ടിബറ്റിന്റെ റീജന്റ്) നടത്തിയ ഒരു ദർശനത്തിനുശേഷം, സേവകരായി വേഷമിട്ട നിരവധി ലാമകൾ ഒരു വാഗ്ദാനമുള്ള സ്ഥാനാർത്ഥിയെ കണ്ടെത്തുന്നു: ചൈനീസ് അതിർത്തിക്കടുത്തുള്ള ആംഡോ പ്രവിശ്യയിലെ ഒരു കർഷക കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ഒരു കുട്ടി.

ഇവരും മറ്റ് ലാമകളും കുട്ടിക്ക് ഒരു പരിശോധന നടത്തുന്നു, അതിൽ മുൻ ദലൈലാമയുടേത് വിവിധ വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കണം. കുട്ടി പരീക്ഷയിൽ വിജയിക്കുന്നു, അവനെയും കുടുംബത്തെയും ലാസയിലെ പൊട്ടാല കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു, അവിടെ അവൻ പ്രായമാകുമ്പോൾ ദലൈലാമയായി അവരോധിക്കപ്പെടും.
യാത്രയ്ക്കിടയിൽ, കുട്ടിക്ക് ഗൃഹാതുരത്വവും ഭയവും അനുഭവപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ റെറ്റിംഗിൽ നിന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, ആദ്യത്തെ ദലൈലാമയുടെ കഥ പറയുന്നു - ലാമകൾ അദ്ദേഹത്തെ "കുന്ദുൻ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. സിനിമ പുരോഗമിക്കുന്തോറും ആ കുട്ടി പ്രായത്തിലും പഠനത്തിലും ഒരുപോലെ പക്വത പ്രാപിക്കുന്നു. ഒരു ഹ്രസ്വ അധികാര പോരാട്ടത്തിന് ശേഷം, റെറ്റിംഗ് തടവിലാക്കപ്പെടുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്തു, ദലൈലാമ ഭരണത്തിലും മത നേതൃത്വത്തിലും കൂടുതൽ സജീവമായ പങ്ക് വഹിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

അതേസമയം, അടുത്തിടെ തങ്ങളുടെ വിപ്ലവത്തിൽ വിജയിച്ച ചൈനീസ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ ടിബറ്റിനെ സാമ്രാജ്യത്വ ചൈനയുടെ പരമ്പരാഗത ഭാഗമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും പുതുതായി രൂപീകരിച്ച പീപ്പിൾസ് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ചൈനയുമായി ഇത് പുനഃസംയോജിപ്പിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒടുവിൽ, ടിബറ്റിന്റെ ഇടപെടലിനായി ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്, യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം, ഇന്ത്യ എന്നിവരോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചിട്ടും ചൈനീസ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സൈന്യം ടിബറ്റിനെ ആക്രമിക്കുന്നു. ചൈനക്കാർ തുടക്കത്തിൽ സഹായകരമാണ്, എന്നാൽ ടിബറ്റുകാർ അവരുടെ സമൂഹത്തിന്റെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പുനഃസംഘടനയെയും പുനർവിദ്യാഭ്യാസത്തെയും ചെറുക്കുമ്പോൾ, ചൈനക്കാർ അടിച്ചമർത്തലാകുന്നു.
തന്റെ ജനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന അതിക്രമങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയെത്തുടർന്ന്, ദലൈലാമ, ബീജിംഗിൽ ചെയർമാൻ മാവോ സേതുങ്ങുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. ടിബറ്റൻ ജനതയോടും ദലൈലാമയോടും മാവോ തന്റെ സഹതാപം പരസ്യമായി പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ദലൈലാമയ്ക്ക് അനുയോജ്യമെന്ന് തോന്നുന്നതുപോലെ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തണമെന്ന് നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ബന്ധങ്ങൾ അനിവാര്യമായും വഷളാകുന്നു. ദലൈലാമയുടെ സന്ദർശനത്തിന്റെ അവസാന ദിവസം നടന്ന അവരുടെ മുഖാമുഖത്തിൽ, "മതം വിഷമാണ്" എന്നും ടിബറ്റുകാർ അത് കാരണം "വിഷബാധയും അധമരും" ആണെന്നും മാവോ തന്റെ വീക്ഷണം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ടിബറ്റിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, ചൈനയുമായുള്ള ഉടമ്പടി നിരസിക്കുകയും ചൈനക്കാർക്കെതിരെ ഗറില്ലാ നടപടി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്ത തന്റെ ജനങ്ങൾക്കെതിരെ നടന്ന കൂടുതൽ ഭീകരതകളെക്കുറിച്ച് ദലൈലാമ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ചൈനക്കാർ തന്നെ കൊല്ലാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യം വ്യക്തമാക്കിയതിന് ശേഷം, ദലൈലാമയെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബവും ചേംബർലെയ്ൻ പ്രഭുവും ബോധ്യപ്പെടുത്തി.

ശരിയായ രക്ഷപ്പെടൽ വഴിയെക്കുറിച്ച് നെച്ചുങ് ഒറാക്കിളുമായി ആലോചിച്ച ശേഷം, ദലൈലാമയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജോലിക്കാരും വേഷംമാറി ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ ലാസയിൽ നിന്ന് തെന്നിമാറി. ചൈനക്കാർ അവരെ പിന്തുടരുന്ന ഒരു ശ്രമകരമായ യാത്രയ്ക്കിടയിൽ, ദലൈലാമ വളരെ രോഗബാധിതനാകുകയും രണ്ട് വ്യക്തിപരമായ ദർശനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, ആദ്യം അവരുടെ ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള യാത്ര അനുകൂലമായിരിക്കും, അതുപോലെ, ടിബറ്റിലേക്കുള്ള അവരുടെ മടങ്ങിവരവും അനുകൂലമായിരിക്കും. സംഘം ഒടുവിൽ ഇന്ത്യൻ അതിർത്തിയിലെ ഒരു ചെറിയ പർവതപാതയിലെത്തി. ദലൈലാമ ഗാർഡ് പോസ്റ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഇന്ത്യൻ ഗാർഡ് അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ച് അഭിവാദ്യം ചെയ്യുകയും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: "നീ ബുദ്ധനാണോ?" സിനിമയുടെ അവസാന വരിയിൽ ദലൈലാമ മറുപടി പറയുന്നു: "വെള്ളത്തിലെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ഞാൻ ഒരു പ്രതിഫലനമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. നിങ്ങൾ എന്നെ കാണുമ്പോൾ, ഞാൻ ഒരു നല്ല മനുഷ്യനാകാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ സ്വയം കാണുന്നു." ദലൈലാമ തന്റെ പുതിയ വസതിയിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, അദ്ദേഹം തന്റെ ദൂരദർശിനി അഴിച്ച് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അത് സ്ഥാപിച്ച് കണ്ണട നീക്കം ചെയ്തുകൊണ്ട് അയാൾ അതിലൂടെ ഹിമാലയത്തിലേക്കും ടിബറ്റിലേക്കും നോക്കുന്നു. "ദലൈലാമ ഇതുവരെ ടിബറ്റിലേക്ക് മടങ്ങിയിട്ടില്ല. ഒരു ദിവസം യാത്ര ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു" എന്ന രണ്ട് വരികൾ സ്ക്രീനിൽ അച്ചടിച്ചിട്ടാണ് ചിത്രം അവസാനിക്കുന്നത്. ക്രെഡിറ്റുകൾ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ കറുത്ത സ്ക്രീനിൽ അലിഞ്ഞുചേരുന്നു.
## References

## External links

* 
* 
* 

വർഗ്ഗം:1997-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രങ്ങൾ