കോലത്തുകര ശിവ ക്ഷേത്രം

അരുവിപ്പുറത്തെ പ്രതിഷ്ഠക്കു ശേഷം  1068 മീന മാസം 13-ആം തീയതി ശിവ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയ ക്ഷേത്രമാണ് **കോലത്തുകര ശിവ ക്ഷേത്രം**. ഇത് തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിൽ കുളത്തൂർ എന്ന സ്ഥലത്ത് സ്ഥിതി ചേയ്യുന്നു. സമൂഹത്തിൽ നിന്നും അയിത്തം പോലുള്ള അനാചാരങ്ങളെ മാറ്റാനായിരുന്നു ഗുരു ശിവ പ്രതിഷ്ഠകൾ നടത്തിയത്.അതിനു മുൻപ് ഭദ്ര കാളി ക്ഷേത്രമായിരുന്നു.അന്ന് കോലത്തുകര ദേവി ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രാചീന രീതിയിലുള്ള പൂജകളും ജന്തുബലിയും ആവർത്തിച്ചിരുന്നു.പ്രാകൃതമായ ആ അനാചാരം അവസാനിപ്പികുന്നതിന്റെ തുടക്കം കുറിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഗുരുദേവൻ ഭദ്ര കാളി പ്രതിഷ്ഠ മാറ്റി,ശിവ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത്.ഇളക്കി മാറ്റിയ ഭദ്ര കാളി പ്രതിഷ്ഠ ഇന്നും പൂജാതികർമങ്ങൾ ഒന്നും കൂടാതെ ചുറ്റമ്പലത്തിൽ ഗുരുവിന്റെ നിർദ്ദേശ പ്രകാരം സൂക്ഷിച്ചിടുണ്ട്.

കോലത്തുകര ശിവ പ്രതിഷ്ഠക്ക് ശേഷം ക്ഷേത്രചുവരിൽ ഗുരുദേവൻ താഴെ പറയുന്ന വരികൾ കുറിച്ചിടുകയുണ്ടായി 

ഈ സമസ്യയുടെ അവസാന രണ്ടു വരികൾ 

എന്ന് എഴുതി  കുമാരനാശാൻ പൂർത്തിയാക്കുക്കയും ചെയ്തു. 

കുളത്തൂർ നിവാസികൾക്ക് വിദ്യാഭ്യാസസൗകര്യം ഉണ്ടാകേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ഗുരു നേരത്തെ കണ്ടിരുന്നു.സംസ്കൃത ഭാഷാഭാസ്യത്തിനായി ഗുരുവിന്റെ പ്രഥമശിഷ്യൻ ശിവലിംഗദാസസ്വാമികളെ അയച്ചു കൊടുത്തു.അങ്ങനെ അറിവിന്റെ വെളിച്ചം പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് സിദ്ധിക്കുകയുണ്ടായി.കൂടാതെ കോലത്തുകര ശിവപ്രതിഷ്ഠ വേളയിൽ ഏതാനും പേരെ പൂജാദികർമ്മങ്ങൾക്കുള്ള വിദ്യ അഭ്യസിക്കുവാൻ ഏർപ്പാടാക്കി.അങ്ങനെ ക്ഷേത്രത്തിനു അടുത്ത് സ്ഥിതി ചെയുന്ന ഇല്ലങ്കം എന്ന കെട്ടിടത്തിൽ ശിവലിംഗദാസസ്വാമി ആരംഭിച്ച ഗുരുപാഠശാലയാണ് ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന കുളത്തൂർ ഗവ ഹയർസെക്കൻഡറി സ്കൂൾ.

## പ്രതിഷ്ഠകൾ

പടിഞ്ഞാറോട്ട് ദർശനമായി ഇരിക്കുന്ന ഗുരുദേവൻ,കിഴക്കോട്ടു ദർശനമായി കാണുന്ന ശിവപ്രതിഷ്ഠ.പുതിയതായി നിർമ്മിച്ച മുഖമണ്ഡപത്തിൽ നിന്നും കോലത്തീശ്വരനെ കണ്ടു ദർശനം നേടാം.ക്ഷേത്രത്തിനകത്തു പ്രവേശിച്ചു ശ്രീകോവിലിനെ പ്രദക്ഷിണം വെയ്ക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല എന്നൊരു പ്രത്യേകതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്.വടക്കോട്ട്‌ ദർശനമായി കാണുന്ന മഹാഗണപതി ക്ഷേത്രവും,കിഴക്കോട്ടു ദർശനമായി നാഗത്തറയും ഉണ്ട്.കൂടാതെ ശ്രീനാരായണ ആശ്രമത്തിൽ ഗുരുദേവൻ ഉപയോഗിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന കട്ടിൽ,കസേര,മെതിയടി എന്നിവ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

## ഉത്സവങ്ങൾ

മീനമാസത്തിലെ ചതയം നക്ഷത്രത്തിൽ തൃകൊടിയേറി,മീനമാസത്തിലെ തിരുവാതിരയ്‌ക്ക് തിരുവാറട്ടോടു കൂടി ഉത്സവം സമാപമിക്കുന്നു.ശിവ പ്രതിഷ്ഠ കഴിഞ്ഞ് കോലത്തുകരയിൽ  വിശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീനാരായണഗുരുവും കുമാരസ്വാമിയും കുടുംബകാരണവരും ആയി ആലോചിച്ചാണ് ഉത്സവം മുൻകാലങ്ങളിൽ നടത്താറുള്ളത്.നെയ്ത്ത് ആയിരുന്നു അന്ന് കുളത്തൂർ നിവാസികളുടെ പ്രധാന തൊഴിൽ.തുച്ചമായ വരുമാനം മാത്രമായിരുന്നു ഇവർകുള്ളത്.ചെറിയ വരുമാനം ആണെങ്കിലും ക്ഷേത്ര ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഉത്സവ ആവശ്യങ്ങൾക്കും ഇതിൽ നിന്നും ഒരു വിഹിതം മാറ്റിവെച്ചിട്ടുളതും,സ്ത്രീകൾ പിടിയരി ശേഖരിച്ചും ഉത്സവത്തിനു മുതൽക്കൂട്ടിയിരുന്നു.ഉത്സവം മോടിയാക്കാനുള്ള ജനങ്ങളുടെ കഷ്ടപാട് മനസ്സിലാക്കിയ ഗുരു അന്ന് "ഉത്പന്ന പിരിവെടുത്ത് നിങ്ങൾ ഉത്സവം നടത്തണം" എന്ൻ അരുൾ ചെയ്തതാണ്.മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഇത്തമൊരു അരുൽപ്പാട് ഗുരുവിൽ നിന്ൻ ഉണ്ടായതായി കാണുന്നില്ല.

## കോലത്തുകരയിലെ ഗണപതിക്ഷേത്രം
ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവന്റെ പ്രമുഖ ശിഷ്യനായ ബോധാനന്ദസ്വാമികൾ ആണ്,ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠ കർമ്മം നടത്തിയത്.വടകോട്ടു ദർശനമായ ഗണപതി പ്രതിഷ്ഠ വളരെ വിരളമായേ ദർശിക്കാനാവൂ.

## ഗുരുമന്ദിരം
ഗുരുവിന്റെ ഷഷ്ടിപൂർത്തി മഹോത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചു സ്ഥാപിച്ചതാണ് ശ്രീനാരായണഗുരുമന്ദിരം.ഇവിടെ ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ ഒരു മനോഹരമായ ഒരു എണ്ണഛായചിത്രം പ്രതിഷ്ടിച്ചു പൂജിച്ചു വരുന്നു.ഒരു വാതിൽകോട്ട കുഞ്ഞുകൃഷ്ണകുറുപ്പാന്ന്‌ ഈ ചിത്രം വരച്ചത്.ചിത്രം വരയ്ക്കുവാൻ ഗുരുദേവന്റെ  അനുവാദവും അനുഗ്രഹവും വാങ്ങിയതിനു ശേഷമാണ് ചിത്രം വരച്ചു പൂർത്തിയാകിയത്.
ചിത്രകാരൻ ചിത്രം അമ്പലത്തിൽ ഏൽപിക്കുവാൻ കൊണ്ട് വന്നപ്പോൾ ഗുരുദേവനും ആശ്രമത്തിൽ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.അങ്ങനെ ചിത്രം ആദ്യമായി ഗുരുദേവനെ കാണിക്കുവാൻ അവസരമുണ്ടാകുകയും ,ചിത്രം കണ്ടിട്ട് "ഇത് നാം തന്നെയല്ലേ?" എന്ൻ അഭിനന്ദനസൂചകമായി ഗുരു ചോദിച്ചതായും വിശ്വസിക്കുന്നു.  

ശ്രീ കുളത്തൂർ കൊളത്തുകര ശിവക്ഷേത്രവും കുടുംബ ചരിത്രവും   

ശ്രീ കുളത്തൂർ കൊളത്തുകര ശിവക്ഷേത്രം 1893-ൽ ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ കേരളത്തിലെ തിരുവനന്തപുരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഹിന്ദു ക്ഷേത്രമാണ്. നാരായണ ഗുരുവിന്റെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം 1915-ൽ ഈ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. ശ്രീ നാരായണ ഗുരു രണ്ടാമതും ശിവപ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയ ക്ഷേത്രമാണിത്. അതിനുമുമ്പ് ഭദ്രകാളിയായിരുന്നു അവിടെ പ്രതിഷ്ഠ. കോലത്തുകര മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീ നാരായണ ഗുരു കോലതിരേശസ്തവം രചിച്ചത് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലാണ്.[1] 

ചരിത്രം

കൊളത്തുകര തറവാട് അഥവാ കുളത്തൂർ കുടുംബം, പിന്നീട് വേലിവിളകം എന്ന വീട്ടുപേരിൽ, ഇന്നത്തെ കുളത്തൂർ മേഖലയിൽ നെയ്ത്ത് വ്യവസായവും തുണി വാണിജ്യ സ്ഥാപനവും സ്ഥാപിച്ച സമ്പന്നമായ ഒരു ഭൂവുടമ കുടുംബമായിരുന്നു. ഗതാഗതത്തിനായി നിർമ്മിച്ച പാർവതി പുത്തനാർ തടാകത്തിനടുത്താണ് ഈ പ്രദേശം. തിരുവിതാംകൂർ രാജാവ് ഈ കുടുംബത്തിന് പ്രത്യേക പദവികളും പദവിയും നൽകിയിരുന്ന തരത്തിൽ വേളിവിളകം കുടുംബം സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു. അവർ പ്രധാന വ്യവസായികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു, അതിനാൽ തുണി വ്യാപാരത്തിലും വാണിജ്യത്തിലും പ്രത്യേക മുൻഗണനകൾ നൽകിയിരുന്നു. അന്ന് തിരുവിതാംകൂർ സംസ്ഥാനം ഫ്രാൻസ്, ഇംഗ്ലണ്ട് തുടങ്ങിയ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളുമായി തുണിത്തരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ലാഭകരമായ വ്യാപാരം നടത്തിയിരുന്നു, പിന്നീട് ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുമായി ഒപ്പുവച്ച ഒരു ഉടമ്പടി പ്രകാരം, തിരുവിതാംകൂർ എല്ലാ വർഷവും തുണിത്തരങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യാൻ ബാധ്യസ്ഥനായിരുന്നു. സ്വാധീനമുള്ള കുടുംബവും വിശാലമായ ഭൂമിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ കുളത്തൂർ പ്രദേശത്തും പരിസരത്തും തൊഴിലാളികളെയോ നെയ്ത്തുകാരെയോ ക്ഷണിച്ചു താമസിപ്പിച്ചു, താമസിക്കാൻ സ്ഥലവും വീടുകളും നൽകി. അവർ അവരുടെ തറവാടിന് സമീപം ഒരു ദേവി ക്ഷേത്രവും സ്ഥാപിച്ചു. കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് സംസ്കൃതം, തമിഴ്, മലയാളം എന്നിവയിൽ നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. വാണിജ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്നതിന് ഇംഗ്ലീഷും ഹിന്ദുസ്ഥാനി പോലുള്ള മറ്റ് ഭാഷകളും പഠിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമായിരുന്നു. ചില അംഗങ്ങൾ ബഹുമാന്യരായ വൈദ്യന്മാരും ജ്യോതിഷികളും ആയിരുന്നു. 

പിന്നീട് കുടുംബം വലുതായപ്പോൾ, അംഗങ്ങൾ ഈ പ്രദേശത്തിനടുത്തും ചുറ്റുപാടും മറ്റ് വീടുകൾ സ്ഥാപിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ പ്രദേശത്ത് താമസിക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഈ കുടുംബവുമായി എങ്ങനെയെങ്കിലും ബന്ധപ്പെട്ടവരാണ്. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ കാലത്ത്, വേലിവിളാകം കുടുംബത്തിലെ സമ്പന്നരായ സ്വാധീനമുള്ള തലവൻ ഗുരുവിനെ സന്ദർശിച്ച് കുളത്തൂരിൽ വന്ന് താമസിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു. ഗുരുവിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഈ കുടുംബവുമായി അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു, അതിനാൽ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ തന്നെ ഗുരുവിന് ഈ സ്ഥലവും കുടുംബവും അറിയാമായിരുന്നു. വേലിവിളാകം കുടുംബം ഗുരുവിനായി ഒരു വീട് നിർമ്മിച്ചു, അതിന്റെ ഫോട്ടോകൾ ഇപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, അതിൽ ഗുരു അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കിടക്ക, വടി, കസേര, മറ്റ് വസ്തുക്കൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ശ്രീനാരായണ ഗുരു താമസിയാതെ കുളത്തൂരിലെ ആളുകൾ വളഞ്ഞു, പിന്നീട് ആളുകൾക്ക് ദേവി ക്ഷേത്രത്തെ വളരെ ഭയമായിരുന്നുവെന്നും വെള്ളിയാഴ്ചകളിലും ചൊവ്വാഴ്ചകളിലും ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള വഴിയിലൂടെ നടക്കാൻ ഭയമായിരുന്നുവെന്നും അതിനാൽ ദേവി വിഗ്രഹം നീക്കം ചെയ്ത് ക്ഷേത്രം ശിവക്ഷേത്രമാക്കി മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചുവെന്നും ഒരു സൂചന ഉയർന്നു. ഈ ചടങ്ങിനുള്ള എല്ലാ ക്രമീകരണങ്ങളും കുടുംബം ചെയ്തു. 

നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഭാഗം

അത് നവോത്ഥാന കാലഘട്ടമായിരുന്നു, ഇന്നത്തെ ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂൾ പ്രദേശത്ത് (ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ഡൈനിംഗ് കെട്ടിടത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്ക് ഭാഗം) മറ്റൊരു കെട്ടിടത്തിൽ കുടുംബം ഒരു സംസ്കൃത സ്കൂൾ സ്ഥാപിച്ചു. അക്കാലത്ത് ഈ സംസ്കൃത സ്കൂൾ കെട്ടിടത്തിന് മുന്നിലായിരുന്നു വീട് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. അജ്ഞാതമായ കാരണങ്ങളാൽ, 1893-ൽ ഗുരു ശിവവിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച സമയത്ത് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പഴയ വീടിന്റെ കൃത്യമായ സ്ഥലത്ത് ഇപ്പോഴും ഒരു കെട്ടിടം നിർമ്മിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നീട്, ഇപ്പോഴത്തെ സ്കൂൾ ഗേറ്റിന്റെ പ്രവേശന കവാടത്തിനടുത്തായി പുതിയ വീട് നിർമ്മിച്ചു. പിന്നീട് ക്ഷേത്ര മാനേജ്മെന്റ് ഒരു പൊതു ട്രസ്റ്റിന് കൈമാറി. ആറ് ഏക്കർ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗം കുടുംബം ക്ഷേത്രത്തിനായി നീക്കിവച്ചു, പ്രധാനമായും നെൽവയലുകൾ, അതിന്റെ വരുമാനം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾക്കും ചെലവുകൾക്കുമായി ഉപയോഗിക്കണമായിരുന്നു. ഈ നെൽവയലുകൾ പിന്നീട് ടെക്നോപാർക്കിനായി ഏറ്റെടുത്തു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം മുൻ സ്കൂൾ മറ്റ് ഭൂമികൾക്കൊപ്പം കേരള സർക്കാരിന് സ്കൂളിന്റെ വികസനത്തിനായി സംഭാവന ചെയ്തു. പിന്നീട് കുടുംബത്തിന്റെ ശേഷിച്ച മുഴുവൻ ഭൂമിയും സർക്കാർ സ്കൂളിനായി ഏറ്റെടുത്തു. 

ആദ്യകാല ചരിത്രം

പഴയ കാലം മുതൽ, തിരുവിതാംകൂർ കുടുംബത്തിനും കോലത്തിരി രാജകുടുംബത്തിനും ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂർ കുടുംബത്തിൽ കുട്ടികളെ ദത്തെടുക്കുന്നത് കോലത്തിരി കുടുംബത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പകുതിയിൽ, 1780-കളിൽ, തിരുവിതാംകൂറിൽ ഒരു തുണി ഫാക്ടറി സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി, കോലത്തിരി രാജാവുമായി ഒരു ഉടമ്പടി ഒപ്പുവച്ചു. അക്കാലത്ത് കോലത്തുനാട്ടിൽ വലിയൊരു തുണി വ്യവസായം ഉണ്ടായിരുന്നു (തിരുവിതാംകൂറിലും നല്ല തുണി ഫാക്ടറി ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവർക്ക് പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്). ഉടമ്പടി പ്രകാരം ഒരു രാജകീയ അംഗവും ഒരു സംഘവും ഒരു തുണി ഫാക്ടറിയും വാണിജ്യ കേന്ദ്രവും സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി തിരുവിതാംകൂറിൽ എത്തി. അവർ കുളത്തൂരിൽ ഒരു ഫാക്ടറി സ്ഥാപിച്ച് അവിടെ താമസമാക്കി. അവർ അവിടെ നിർമ്മിച്ച രാജകീയ സ്ഥലം കൊളോത്ത് (രാജകീയ വീടുകളെ കൊളോത്ത്, കോവിലകം, കൊട്ടാരം മുതലായവ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്). ആ പ്രദേശം കൊളോത്തുകര (കര എന്നാൽ സ്ഥലം) അല്ലെങ്കിൽ കൊളത്തുകര എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഈ വീടിനടുത്താണ് കോലത്തുകര ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചത്. ദേവത കാളി അല്ലെങ്കിൽ ശ്രീ പോർക്കലി ആയിരുന്നു. പിന്നീട് 1880-കളിൽ കുടുംബത്തിലെ മുൻനിര മൂപ്പന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്, അത്തരമൊരു ക്രൂരനായ യുദ്ധദേവനെ ആരാധിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും പകരം പഠനത്തിലും പഠനത്തിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും അതിനാൽ അത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. 

ആദ്യകാല ചരിത്രം

പണ്ടേ തന്നെ തിരുവിതാംകൂർ കുടുംബവും കോലത്തിരി രാജകുടുംബവും തമ്മിൽ ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂർ കുടുംബത്തിൽ കുട്ടികളെ ദത്തെടുക്കുന്നത് കോലത്തിരി കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പകുതിയിൽ, തിരുവിതാംകൂറിൽ ഒരു തുണി ഫാക്ടറി സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി, കോലത്തിരി രാജാവുമായി ഒരു ഉടമ്പടി ഒപ്പുവച്ചു. അക്കാലത്ത് കോലത്തിരിനാട്ടിൽ ഒരു വിശാലമായ തുണി വ്യവസായം ഉണ്ടായിരുന്നു (തിരുവിതാംകൂറിലും നല്ല തുണി ഫാക്ടറി ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവർക്ക് പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്). ഉടമ്പടി പ്രകാരം ഒരു രാജകീയ അംഗവും ഒരു സംഘവും തിരുവിതാംകൂറിൽ ഒരു തുണി ഫാക്ടറിയും വാണിജ്യ കേന്ദ്രവും സ്ഥാപിക്കാൻ എത്തി. അവർ കുളത്തൂരിൽ ഒരു ഫാക്ടറി സ്ഥാപിച്ച് അവിടെ താമസമാക്കി. അവർ അവിടെ നിർമ്മിച്ച രാജകീയ സ്ഥലം കൊളത് (രാജകീയ വീടുകളെ കൊളത്, കോവിലകം, കൊട്ടാരം മുതലായവ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്). ആ പ്രദേശം കൊളത്തിരി (കര എന്നാൽ സ്ഥലം) അല്ലെങ്കിൽ കൊളത്തിരി എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടു. ഈ വീടിനടുത്താണ് കോലത്തിരി ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചത്. കാളി അല്ലെങ്കിൽ ശ്രീ പോർക്കലി ആയിരുന്നു പ്രതിഷ്ഠ. പിന്നീട് 1880-കളിൽ കുടുംബത്തിലെ മുതിർന്നവർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്, ഇത്രയും ക്രൂരനായ യുദ്ധദേവനെ ആരാധിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്തതിനാൽ പഠനത്തിലും പഠനത്തിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കേണ്ടതിനാൽ ശിവവിഗ്രഹം സ്ഥാപിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു എന്നാണ്. ഈ വിശദാംശങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ക്ഷേത്രത്തിൽ ലഭ്യമാണ്, അവിടെ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവ താളിയോല രേഖകളിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. സർക്കാർ സ്കൂളിനായി വീട് പൊളിച്ചുമാറ്റിയ സമയത്ത്, പുരാതന അവശിഷ്ടങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് പൊതുജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കൊണ്ടുപോയി, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അതെല്ലാം സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പില്ല. 

കൊട്ടാര രേഖകളോ മതിലകം രേഖകളോ 1780-കൾക്ക് വളരെ മുമ്പുതന്നെ കുടുംബവും ക്ഷേത്രവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കോലത്തു ഊരും (പിന്നീട് കുളത്തൂർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടു) കോലത്തുകരയും ചില രേഖകളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ട പേരുകളായിരുന്നു. ചില രേഖകൾ പ്രധാനമായും സൈനിക പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ആക്കുളം തടാകത്തിന് വടക്ക് ഭാഗത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതിനാലും ഉയർന്ന കുന്നുകൾ തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതിനാലും ഈ പ്രദേശത്തിന് തന്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ സാധാരണയായി വിതരണ നീക്കങ്ങൾക്കും വടക്കോട്ട് സൈന്യം മാർച്ച് ചെയ്യുന്നതിനും ഉള്ളൂർ വഴി അത് ചെയ്യാൻ കഴിയും. തടാകത്തിന്റെയും കുന്നിൻ പ്രദേശങ്ങളുടെയും സാന്നിധ്യം ഒരു സ്വാഭാവിക തടസ്സമായി പ്രവർത്തിച്ചു. എന്നാൽ കുളത്തൂരിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു സൈന്യത്തിന് ആക്കുളം തടാകം മുറിച്ചുകടക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ അവർക്ക് നേരെ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്യാൻ കഴിയും. തടാകത്തിന് ശേഷം ഒരു ചതുപ്പുനിലമുണ്ട്, അത് കടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അക്കുളം തടാകത്തിലൂടെ വേളി തടാകത്തിലേക്ക് ഒരു കിലോമീറ്ററോ അതിൽ കൂടുതലോ നീങ്ങിയാൽ സൈന്യത്തിന് തിരുവനന്തപുരം കോട്ടയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ പ്രവേശന കവാടത്തിന് സമീപം നന്നായി ഇറങ്ങാൻ കഴിയും. അതിനാൽ കടൽ വഴിയുള്ള ഏതൊരു പര്യവേഷണ സേനയെയും ഈ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് എളുപ്പത്തിൽ വെല്ലുവിളിക്കാൻ കഴിയും. ഉള്ളൂരിലെത്താൻ അക്കുളം തടാകത്തോട് ചേർന്ന് ഒരു ചെറിയ പാത ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇത് ഉള്ളൂരിലൂടെ നീങ്ങുന്ന സൈന്യത്തെ ഉപദ്രവിക്കാനോ ഗറില്ലാ ആക്രമണത്തിനോ ഉപയോഗിക്കാം. 

12-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചോളരും കേരള രാജാക്കന്മാരും തമ്മിൽ പോരാട്ടങ്ങൾ നടന്നിരുന്നു. ഈ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റർ അകലെ ആറ്റിൻകുഴിയിൽ ഒരു ദേവി ക്ഷേത്രമുണ്ട്. സൈന്യം നിലയുറപ്പിച്ചതോ ഒത്തുകൂടിയതോ ആയ ഒരു സൈനിക മേഖലയോ ബാരക്കോ ആയി ഇത് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഈ സ്ഥലത്തിന് കിഴക്ക് നെൽവയലുകളുണ്ടായിരുന്നു, അവിടെ കുശമുട്ടം എന്ന മറ്റൊരു ദേവി ക്ഷേത്രവുമുണ്ട്. ചുറ്റുമുള്ള നെൽവയലിൽ നിന്ന് ഏകദേശം ഒന്നര മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ ഈ നെൽവയലുകളിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ ഭൂമി ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിൽ വിവിധ അടയാളങ്ങളും ചിഹ്നങ്ങളും കൊത്തിയെടുത്ത വളരെ വലിയ പാറകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഭയം കാരണം പ്രദേശത്തുള്ള ആരും അതിലേക്ക് കാലെടുത്തുവയ്ക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. ഇത് സൈനിക നടപടികളുടെ ഭാഗമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് 1998 ൽ ടെക്നോപാർക്കിനായി ഈ നെൽവയലുകൾ ഏറ്റെടുക്കുകയും നദികളും കനാലുകളും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കൊളൂത്ത് അല്ലെങ്കിൽ കൊളോത്തുകര (പിന്നീട് വെളിവിളകം) കുടുംബത്തിന് ആറ്റിൻകുഴിയിലും കല്ലിങ്കൽ പ്രദേശത്തും ഈ രണ്ട് ക്ഷേത്രങ്ങൾക്ക് ചുറ്റുമുള്ള വിശാലമായ ഭൂമി ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിലയിടങ്ങളിൽ 1940 കളുടെ അവസാനത്തിൽ, കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഏകദേശം 24 ഏക്കർ അനുവദിച്ചു. അവർ പ്രമുഖ വ്യക്തിയുടെ രണ്ടാം ഭാര്യയായിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കുടുംബ പാരമ്പര്യ സമ്പ്രദായവും വിഭജന സമ്പ്രദായവും ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചിരിക്കാമെന്നതും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. രണ്ട് പ്രദേശങ്ങളിലും 200 ലധികം ഏക്കർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ കല്ലിങ്കൽ പ്രദേശത്ത് ഏകദേശം 40 ഏക്കർ മാത്രമേ അവശേഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂവെന്നും മൂന്ന് തലമുറകൾക്ക് ശേഷം അത് 4 ഏക്കറായി മാറിയെന്നും കണ്ടെത്തി. ഇത് ദ്വിതീയ വംശപരമ്പരയായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്നുള്ള കുടുംബപരമ്പര സ്ത്രീ അംഗങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു. മൂത്തയാളോ ഇളയയാളോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രധാന വ്യക്തിയുടെ മകളിൽ ഒരാൾക്കോ ​​പ്രധാന വീട് നൽകണം. പ്രായോഗികമായി അത് ഭരിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ മകളുടെ മൂത്ത മകനായിരിക്കാം. പ്രധാന വംശപരമ്പരയിൽ കരണവരുടെ പെൺമക്കളുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും ഈ സ്ത്രീ അംഗങ്ങളുടെ ആൺമക്കളുടെ പുത്രിമാരും ഉൾപ്പെടുന്നു. സ്ത്രീ അംഗങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും മാത്രം പരിഗണിക്കുന്ന മറ്റ് മാതൃാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ഇത് അൽപ്പം വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇവിടെ സ്ത്രീ പിൻഗാമികളുടെ എല്ലാ പേരക്കുട്ടികളെയും പ്രധാന വംശത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അതിനാൽ കോലത്തു വീടും കോലത്തുകര ക്ഷേത്രവും 1780-കൾക്ക് മുമ്പുതന്നെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കണ്ടെത്താനാകും. ഏകദേശം 500 മീറ്റർ വടക്ക് തമ്പുരാൻ ക്ഷേത്രവുമായി ക്ഷേത്രത്തിന് ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു, നേരത്തെ ചില ചടങ്ങുകൾ സംയുക്തമായി നടത്തിയിരുന്നു. പിന്നീട് ഇതെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുകയും ആ ക്ഷേത്രത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള ഭൂമി അതിന്റെ പരിപാലനത്തിനായി നൽകുകയും ചെയ്തു. 

മറ്റ് ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾ

ഉമാ അമ്മ തമ്പുരാട്ടിയുടെ ഭരണകാലത്ത്, ഒരു മുഗൾ സൈന്യം (മംഗോളിയൻ) തിരുവിതാംകൂറിനെ ആക്രമിച്ചു. തിരുവിതാംകൂർ കോട്ടയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള മണക്കാട് അവർ താവളമടിച്ച് രാജ്യത്ത് കൊള്ളയടിക്കാനും കൊള്ളയടിക്കാനും തുടങ്ങി. ഈ സേനകളെ നേരിടാൻ റാണി കോലത്തുനാട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു രാജകുമാരനെ ക്ഷണിച്ചു. ക്ഷണപ്രകാരം ശ്രീ വീരകേരളവർമ്മയും പ്രധാനമായും തിയ്യർമാരടങ്ങുന്ന സൈന്യവും തിരുവിതാംകൂറിൽ എത്തി. അവർ നെടുമങ്ങാട് കൊട്ടാരത്തിലും കിളിമാനൂർ കോവിലിലും നിലയുറപ്പിച്ചു. പിന്നീട് മുഗൾ സൈന്യം വർക്കലയിൽ വളരെ ദൂരെയായി കൊള്ളയടിച്ചപ്പോൾ, തിരുവിതാംകൂർ സൈന്യം മുഗൾ പാളയം പിടിച്ചടക്കി മുഗളരെ പരാജയപ്പെടുത്തി. പിൻവാങ്ങിയ മുഗളരെ പിന്തുടർന്ന് നാഗർകോവിലിനടുത്ത് പൂർണ്ണമായും പരാജയപ്പെടുത്തി. മുഗൾ പാളയം ആക്രമിക്കാൻ രണ്ട് ഘട്ട ആക്രമണം ആസൂത്രണം ചെയ്തു. ഒന്ന് കുളത്തൂർ പ്രദേശത്തുനിന്നായിരുന്നു, ആക്കുളം തടാകം കടന്ന് പടിഞ്ഞാറുനിന്നും മറ്റൊന്ന് വടക്കുനിന്നും നെടുമന്ദഗിൽ നിന്നും മാർച്ച് ചെയ്തു. വർക്കലയിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയ മുഗൾ സൈന്യത്തെ കഴക്കൂട്ടത്തിന് സമീപം പതിയിരുന്ന് ആക്രമിച്ച് കല്ലിങ്കൽ പ്രദേശത്ത് നശിപ്പിച്ചു. ഈ സൈന്യങ്ങളെ കൊളൂത്തു (കുളത്തൂർ) പ്രഭു നയിച്ചിരുന്നു. ആക്രമണം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, കൊളത്തുകര ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലും ആറ്റിൻകുഴി ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലും ആരാധനകൾ നടത്തിയിരുന്നു. മതിലകം രേഖകൾ ഈ സംഭവങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. തൃപ്പാടപുരം ക്ഷേത്രത്തിൽ ആലവരൻ മഹാദേവൻ വിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത് ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു പ്രശസ്ത സന്യാസിയുടെ സ്മരണയ്ക്കായാണ് എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. 

മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുമായുള്ള സംഘർഷം

കുടുംബത്തിലെ മൂപ്പൻ രാജസദസ്സിലെ അംഗമായിരുന്നു. മാർത്താണ്ഡവർമ്മയ്ക്ക് മുമ്പുള്ള ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന രാമവർമ്മ രാജാവിന്റെ മരണശേഷം, ഒരു പിന്തുടർച്ചാ പ്രതിസന്ധി ഉടലെടുത്തു. മാർത്താണ്ഡവർമ്മ അടുത്ത അവകാശിയല്ല, മറിച്ച് പിന്തുടർച്ചാ പരമ്പരയിലെ മൂന്നാമത്തെയാളായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് മുമ്പ് മറ്റ് രണ്ട് പേർ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തേത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്യേഷ്ഠനും മറ്റൊരാൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കസിനും ആയിരുന്നു. രാമവർമ്മ മരിച്ച് മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇരുവരും മരിച്ചു. മാർത്താണ്ഡവർമ്മയുടെ ബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന് അവർക്ക് വിഷബാധയേറ്റതായി കിംവദന്തി പരന്നു. ഇത് മറ്റ് കൊട്ടാരാംഗങ്ങളിൽ നിന്നും കുടുംബാംഗങ്ങളിൽ നിന്നും എതിർപ്പിന് കാരണമായി. കുളത്തൂർ കുടുംബത്തിലെ മൂപ്പൻ മൃദുഭാഷിയും നേരായ വഴിയുമായിരുന്നു. മാർത്താണ്ഡവർമ്മയോട് നേരിട്ട് പറഞ്ഞു, ഇവ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളാണെന്നും ഇത്തരം പാപങ്ങൾ ചെയ്യരുതെന്നും. മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ഇത് മറന്നില്ല, അദ്ദേഹം ക്രൂരനായിരുന്നു, ഹൃദയത്തിൽ ഒരു പകയും സൂക്ഷിച്ചു. പിന്നീട് മറ്റുള്ളവരുടെ ക്രൂരമായ ശിക്ഷകൾക്ക് ശേഷം, അദ്ദേഹം കുളത്തൂർ മൂപ്പനെ പിടികൂടി ശിക്ഷിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചോ ഇല്ലയോ എന്ന് ഉറപ്പില്ല. മാർത്താണ്ഡവർമ്മയെ വധിക്കാനുള്ള ഗൂഢാലോചനയിൽ അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തില്ല. കിളിമാനൂരും നെടുമങ്ങാട്ടും പോലെ കുളത്തൂർ കുടുംബവും ഭരണകുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട 82 പേരുടെ പട്ടികയിൽ മതിലക രേഖകളിൽ കുളത്തൂർ മൂപ്പന്റെ പേര് ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തെ നാടുകടത്തിയതാകാനാണ് സാധ്യത. കുടുംബത്തെ തരംതാഴ്ത്തി, സൈനിക സ്ഥാപനങ്ങളും കുടുംബത്തോടൊപ്പം സൈനിക, ഭരണകാര്യങ്ങളിലെ സ്ഥാനങ്ങളും റദ്ദാക്കി. കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കെതിരെ കൂട്ട ശിക്ഷാനടപടികൾ സ്വീകരിച്ചതായി രേഖകളൊന്നുമില്ല, പക്ഷേ എല്ലാവരെയും സർക്കാർ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി. പിന്നീട് ധർമ്മരാജ രാമവർമ്മയുടെ ഭരണകാലത്ത്, കുടുംബത്തിന് വ്യാപാര-വാണിജ്യ മേഖലകളിൽ പ്രത്യേക പദവികൾ ലഭിച്ചു. എന്നാൽ മുൻകാല സംഭവങ്ങൾ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഒരു വിദ്വേഷം സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു, അവർ രാജകുടുംബത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ ആറ്റിങ്ങൽ കുടുംബത്തിലെന്നപോലെ കോലത്തിരി രാജകുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ദത്തെടുക്കപ്പെട്ട രാജകുടുംബവും രാജകുടുംബവുമായുള്ള ബന്ധം വിച്ഛേദിച്ചു. 

ശിവവിഗ്രഹ പ്രതിഷ്ഠ

മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്റെ കാലത്ത്, വേളി-വിളാകം കുടുംബത്തിലെ മൂപ്പന്മാർ സാമൂഹിക വീക്ഷണങ്ങളിൽ വളരെ മുന്നിലായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഈ പ്രദേശത്തെ ഏറ്റവും സമ്പന്നരും സ്വാധീനമുള്ളവരുമായ കുടുംബങ്ങൾ വേളിവിളകം വീട് (മുൻപ് കൊളൂത്ത്), ശാസ്താൻ വിളാകം എന്നിവയായിരുന്നു. വ്യാപകമായി പടർന്ന കോളറ, വസൂരി, മറ്റ് രോഗങ്ങൾ എന്നിവ കാരണം, ഈ പ്രദേശത്തെ ആളുകൾ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് വളരെയധികം ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ സമയത്ത് നെൽവയലുകളിലേക്കും സമീപത്തുള്ള മറ്റ് വീടുകളിലേക്കും ഉള്ള വഴി ക്ഷേത്രത്തോട് ചേർന്നുള്ള വഴിയിലൂടെയായിരുന്നു. ഈ ഭയങ്ങൾ അകറ്റാൻ, മൂപ്പന്മാരും ഗുരുവും ചേർന്ന് വിഗ്രഹം നീക്കം ചെയ്ത് ക്ഷേത്രത്തിൽ ശിവനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു ശുഭദിനം തീരുമാനിച്ചു, ഭഗവതി വിഗ്രഹം നീക്കം ചെയ്യാൻ ഗുരു ആവശ്യപ്പെട്ടു, പക്ഷേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആർക്കും വിഗ്രഹം മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒടുവിൽ ഗുരു തന്നെ മുന്നോട്ടുവന്ന് ഇടതുകൈകൊണ്ട് ഭഗവതി വിഗ്രഹം നീക്കി ശിവലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. അതിനുശേഷം ഭഗവതി വിഗ്രഹത്തിൽ ആരാധന നടത്തരുതെന്ന് ഗുരു ഉത്തരവിട്ടു. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം 1916-ൽ മീനംകുളം കഴക്കൂട്ടത്തിന് സമീപം മറ്റൊരു ക്ഷേത്രം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. പുതിയ ക്ഷേത്രത്തിൽ അതേ ഭഗവതി വിഗ്രഹം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് അനുവാദവും മാർഗനിർദേശവും അവർ ഗുരുവിനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഗുരു എതിർത്തില്ല, അത് അവിടെയുണ്ടെങ്കിൽ അവർക്ക് അത് എടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു. പ്രതിഷ്ഠാദിനത്തിൽ വിഗ്രഹം ആ സ്ഥലത്തേക്ക് മാറ്റുന്നതിനായി വലിയ ഘോഷയാത്രകൾ നടത്തി. എന്നാൽ ചില കാരണങ്ങളാൽ താന്ത്രിക ചടങ്ങുകളുടെ ഭാഗമായി അഷ്ടബന്ധം ഉപയോഗിച്ച് വിഗ്രഹം ശരിയാക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ പ്രതിഷ്ഠ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇക്കാരണത്താൽ, അവർ വിഗ്രഹം തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന് കോലത്തുകര ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. ഈ വിഗ്രഹം ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ട്, കാണാൻ കഴിയും. 

പിന്നീട് ഗുരുവിന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടത്തിപ്പ് പൂർണ്ണമായും പൊതുസമിതിക്ക് കൈമാറി. കുടുംബ സ്വത്തുക്കളും ക്ഷേത്രവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഭൂമിയും കുടുംബം സ്വമേധയാ ഉപേക്ഷിച്ചു, കൂടാതെ വരുമാനം ഉണ്ടാക്കുന്ന നെൽവയലുകളും ഉൾപ്പെടെ ആറ് ഏക്കർ ഭൂമിയും ക്ഷേത്ര നടത്തിപ്പിനായി നീക്കിവച്ചു. ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദൈനംദിന ചെലവുകൾക്കായി ഉപയോഗിക്കണമായിരുന്നു, എന്നാൽ ഈ ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം കുടുംബത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ഭഗവതിയുടെയും ശിവന്റെയും കോപം ഒഴിവാക്കാൻ, എല്ലാ ക്ഷേത്ര ചടങ്ങുകളിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും കുടുംബാംഗങ്ങളെ നന്നായി ബഹുമാനിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ക്ഷേത്ര ചടങ്ങുകളിൽ ചില ആചാരങ്ങളും ആരാധനകളും നടത്താൻ ഗുരു പ്രത്യേകം നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു.

## കോലതീരേശസ്തവം

പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതിനു ശേഷം ശിവനെ ഇഷ്ടദേവനായി അംഗീകരിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഭക്തൻമാർക്കായി കോലതീരേശസ്തവം എന്നൊരു സ്ത്രോതം ഗുരു രചിച്ചു നൽകി.ഗുരുദെവന്റെ മറ്റു സ്തോത്രകൃതികളെ പോലെ കോലതീരേസ്തവവും ഇഷ്ടദേവഭജനം വഴി വസ്തുബോധമുളവാക്കി മുക്തിക്ക് വഴി തെളിക്കുന്ന ഒരുത്തമകൃതിയാണ്.

           
എന്നു തുടങ്ങുന്ന സ്ത്രോതം മഹാദേവ ഭക്തർ ഏറ്റുപാടാറുണ്ട് 

## അവലംബങ്ങൾ
1."ശ്രീനാരായണ ഗുരു - ഒരു സമഗ്രപഠനം" - ഡോക്ടർ വിജാലയം ജയകുമാർ.    

## സ്രോതസ്സുകൾ
# http://www.navomedia.com/kolathukara.com/