ກາບກອນ

**ກາບກອນ** (ຄຳເຄົ້າ: ກາພຍ໌ກລອນ) ຫຼື **ການແຕ່ງກອນ** ແມ່ນສີລະປະປະເພດນຶ່ງທີ່ຖືກຈັດເຂົ້າໃນວິຊາທີ່ຄົນບູຮານຖືວ່າເປັນວິຊາທີ່ສຳຄັນ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຜູ້ທີ່ຈະເປັນເຈົ້າຊີວິດ ນອກຈາກວິຊາອື່ນໆ ເພີ່ນຈຳຕ້ອງໄດ້ສຶກສາວິຊານີ້ນຳ, ການແຕ່ງກອນບໍ່ຍາກສຳລັບຜູ້ມີພອນສະຫວັນ ແລະພອນສະແຫວງ ພຽງແຕ່ເຮົາແຕ່ງໃຫ້ຖືກຫຼັກ ແລະແຕ່ງເປັນປະຈຳ ສຶກສານຳຜູ້ທີ່ຂຽນດີ ໂດຍການອ່ານ ພວກເຮົາກໍຈະແຕ່ງໄດ້ສະບາຍ.
ການແຕ່ງກາບກອນ ແມ່ນມີຫຼາຍວິທີ ແຕ່ວິທີທີ່ຊາວລາວນິຍົມໃຊ້ແມ່ນກອນຫົວສາມທ້າຍສີ ຊຶ່ງປະກອບ ສີ່ວັກ ທີ່ມີການຈັກວາງສຽງໄປຕາມ *ສຽງສາມັນ ສຽງເອກ ສຽງໂທ*

ເຊັ່ນ:

ກາກ່າກ້າ....ກາກ່າກາກາ

ກາກາກາ...ກ່າກາກາກ້າ

ກາກາກ້າ...ກາກາກ້າກ່າ

ກາກ່າກ້າ...ກາກ້າກ່າກາ

ນອກນັ້ນກໍຍັງມີ

ຄຳນຳຫນ້າ ເຊັ່ນ: ເມື່ອນັ້ນ, ພໍເມື່ອ ແລະອື່ນໆໆໆ ແລ້ວແຕ່ຜູ້ຂຽນຈະໃສ່

ຄຳຫ້ອຍຫຼັງ: ແທ້ແລ້ວ ແທ້ໃດ ທ່ານເອີຍ ແລະອື່ນໆ

ຕົວຢ່າງ

ສຸລິຍາແຈ່ມແຈ້ງ___ແສງຊ່ອງນະພາ

ເມຄາຂາວ___ຄ່ອງງາມຍາມແຈ້ງ

ພໍເມື່ອແຍງໃຈຈັ້ງ___ທັງຄິງໂອ້ອຸ່ນ

ເປັນຈັ່ງບຸນເສກສ້າງ___ປາງກີ້ກ່ອນເດີມ ແທ້ແລ້ວ

ຄຳສຳພັດ

ແຈ່ມ ກັບແຈ້ງສຳພັດກັນ ເອີ້ນວ່າສຳພັດຜະຫຍັນສະນະ ຈ ກັບ ຈ

ແຈ້ງ ກັບ ແສງ ສຳພັດກັນ ເອີ້ນວ່າສຳພັດສະລະ ແXງ ກັບ ແXງ

*ທັງສອງນີ້ເອີ້ນວ່າສຳພັດໃນ*

ພາ ກັບ ຄາ ສຳພັດກັນ

ແຈ້ງ ກັບ ແຍງ ສຳພັດກັນ

ອຸ່ນ ກັບ ບຸນ ສຳພັດກັນ

*ທັງສາມນັ້ນ ເອີ້ນກັນວ່າສຳພັດນອກ*

ໃຫ້ທ່ານສຶກສາ ແລະແອບຂຽນຕາມນີ້ ຈະຂຽນຍາວ ຂຽນສັ້ນປານໃດກໍໄດ້ ແຕ່ຕ້ອງຈັດວາງສຽງໃຫ້ໄດ້.

ກາບກອນທີ່ດີຕ້ອງມີການສຳພັດທີ່ດີ ແລະມີການແຈກສຽງ ສາມັນ ສຽງເອກ ສຽງໂທ ໃຫ້ຖືກບ່ອນ ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ກອນນັ້ນກໍຈະບໍ່ເປັນຕາຟັງ ແລະຜູ້ອ່ານຈະມີຄວາມຮູ້ສຶກຄ້າຄືກັບຕົນແຄ້ນເຂົ້າໃນເວລາອ່ານ. ຖ້າຫາກມີການສຳພັດ ແລະຈັດວາງສຽງໃຫ້ຖືຕາມຫຼັກກອນນັ້ນກໍຈະອ່ານງ່ານ ແລະເປັນຕາອອນຊອນດັ່ງສາຍນໍ້າໄຫຼ.

ການຈັດຕັ້ງກາບກອນຂອງລາວໃນສະຕະວັດທີ 21 ນີ້ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ໃນເດືອນ ສິງຫາ 2010, ຕົ້ນກຳເນີດຢູ່ທີ່ສະຫະຣັດອະເມຣິກາ ແລະແຜ່ຂຍາຍອອກໄປທົ່ວທຸກມຸມໂລກ. ຊື່ເປັນທາງການເອີ້ນວ່າ "ວົງການກະວີນິພົນລາວທົ່ວໂລກ" Lao Poetry Society  ໃນນີ້ເຮົາສາມາດອ່ານ "ສັງສິນໄຊ" "ສານລຶພສູນ" "ຜຍາລາວລ້ານຊ້າງ" ແລະຄຳກອນຂອງລາວໃນຍຸກສໄມປັດຈຸບັນຫລາຍພັນບົດ ທີ່ສ້າງເປັນ"ອີບຸກກາບກອນ".  

## **ສາມັກຄີລາວເອີຍ** 
*ແຕ່ງໂດຍ: ຊ.ວົງໂສພາ*

* ແມ່ນຢູ່ສຸດຂອບຟ້າ............. ປະເທດອື່ນເມືອງໃດ
ລາວກໍ່ຍັງເປັນລາວ..............ບໍ່ແບ່ງປັນພັນເຊື້ອ

ລາວທັງເໜືອທັງໃຕ້.............ລາວກາງສຳພັນກ່ຽວ

ລວມໜຶ່ງດຽວຮ່ວມສ້າງ...........ແປງບ້ານໃຫ້ຮຸ່ງເຮືອງ

* ຢ່າໄດ້ຫາເລື່ອງເວົ້າ........... ບິແບ່ງສາມະຄີ ເຮົາເນີ
ລາວທັງຜອງປອງດອງກັນ........ ສ້າງສາຍສຳພັນໄວ້

ລາວທັງໃດກໍ່ລາວແທ້.......... ຢ່າຜັນແປແຍກແບ່ງ

ທານນ້ຳໃຈຢ່າແຫ້ງແລ້ງ........ ໃຫ້ໄຫລລົ້ນບໍ່ຂາດສາຍ

* ເຮົາເປັນເໝືອນນ້ອງອ້າຍ.......ເກີດຮວ່ມສາຍອຸທອນ
ມາຕຸພູມດິນລາວ..............ບ້ານແມ່ເຮົາຈິງແທ້

ເຊື້ອສາຍລາວເດີມເຄົ້າ..........ຂຸນບູຣົມອີ່ພໍ່ໃຫຍ່

ໃສວ່າລາວຕ່າງປ້ອງ...........ພົງເຊື້ອຕ່າງກັນ

* ແມ່ນຊິໄກຈາກບ້ານ...........ພາກຖິ່ນດິນລາວ
ຄົນລາວໄປຫົນໃດ............ເຂົ້າໜຽວກໍ່ໄປພ້ອມ

ສຽງແຄນສຽງຊໍອູ້.............ຟັງດູຍັງອອ້ຍອິ່ນ ຢູ່ເດ

ໃຈຖຫວິນຮັກໝັ້ນ.............ເມືອງບ້ານບໍ່ນ່າຍແໜງ

* ຄຳບູຮານກ່າວແຈ້ງ...........ໃຫ້ລາວຮ່ວມສາມະຄີ
ມີມາໃນຄຳກອນ..............ບອກສອນເອົາໄວ້

ເພິ່ນວ່າ"ຂໍໃຫ້ສາມະຄີໄວ້........ຄືເຂົ້າໜຽວໜຶ້ງໃໝ່

ຢ່າໄດ້ເພແຕກມ້າງ............ຄືນ້ຳຖືກເຂົ້າໜຽວ" ພີ່ນ້ອງເອີຍ.

               *ສາມສະອາດ*
	 ຂ້ອຍບໍ່ ເຄີຍກຽດຄ້ານ		ປັດກວາດເຮືອນຊານ
         ຖ້ວຍບ່ວງ ໂຖໂອຊາມ		ເຊັດຖູຊຸລ້າງ
         ຕາລ່າງ ເຮືອນປັດກ້ຽງ		ແປງຄອງນ້ຳລ່ວງ
         ຢູ່ແຄມ ເຮືອນປ່າຫຍ້າ		ຖາງກ້ຽງເປົ່າແປນ.
	 ສະອາດໜຶ່ງ ຍາມຄົວປາແລະຊີ້ນ	ປຸງແຕ່ງອາຫານ
         ບໍ່ໃຫ້ ແມງວັນມົດ		ໄຕ່ຕອມຕາມໝໍ້
         ຂອງກິນ ໃດເຫຼືອຄ້າງ		ເອາະແກງປີ້ງປົ່ນ
         ເຫັນວ່າ ບູດເນົ່າແລ້ວ		ເທຖິ້ມບໍ່ກິນ.
	 ສະອາດສອງ ກ່ອນດື່ມນ້ຳ	ຕາມແອ່ງອຸໄຫ
         ນ້ຳສ້າງ ໜອງຄອງບຶງ		ແມ່ຂອງເຊຫ້ວຍ
	 ຂ້ອຍຕົ້ມ ຕອງສຸກແລ້ວ		ຈຶ່ງເອົາມາກິນດື່ມ
	 ເພື່ອບໍ່ເກີດ ພະຍາດຮ້າຍ	ເຈັບໄຂ້ປ່ວຍໂຊ.
	 ສະອາດສາມບ່ອນທີ່ເຮົາຢູ່ຊົ້ນ	ຖຽງຕູບເຮືອນຊານ
	 ບ່ອນນອນ ປົວແປງດີ		ກິ່ນບໍ່ມີເໝັນເອົ້າ
         ຜົມບໍ່ເໝັນ ໝອງຫຍຸ້ງ		ເຫົາໄຮບໍ່ຕອມໄຕ່
	 ໂສ້ງເສື້ອສິ້ນເຄື່ອງໃຊ້		ບໍ່ປົນເປື້ອນຝຸ່ນດິນ.

## ອ້າງອີງ
ໝວດ:ວັນນະຄະດີ
ໝວດ:ກາບກອນ