Testaménto de Raimondo Pictenado

O ***Testaménto de Raimondo Pictenado*** o l'é 'n papê do sécolo XII conservòu inte l'Archìvio de Stâto de Zêna che, a despêto de 'na fórma bén bén latìnn-a, o l'é o prìmmo tèsto conosciûo dónde ghe ségge 'n çèrto nùmero de ségni ciæi do vorgâ lìgure.

O testaménto, datòu a-i 5 de màrso do 1156, o l'é de 'n quàrto de sécolo ciù antîgo do prìmmo tèsto conosciûo ch'o ségge stæto pensòu e scrîto in lìgure, sàiva a dî a *[[Dichiaraçiùn de Paxia|Diciaraçión de Paxia Vorpe]]*, bén bén ciù outònoma da-o latìn e che, pe sta raxón chi, a l'é consciderâ o ciù antîgo papê in lìgure sccétto.

## Stöia
O *Testaménto de Raimondo Pictenado* o l'é un di papê ch'én pàrte do cartolâio do scrivàn zenéize Zâne Scrîba, o ciù antîgo regìstro de quésto génere ch'o se ségge conservòu scìnn-a-a giornâ d'ancheu. In particolâ, o papê o l'é formòu de doî féuggi destacæ: méntre o testaménto, do tùtto in latìn, o l'é scrîto in scê pàgine do manoscrîto, gh'é 'n âtro in fugétto con l'inventâio de tùtti i arnéixi da câza che o Raimóndo o lîga a-a sò mogê, scrîto inte 'na léngoa ch'a se poriéiva definî cómme "latìn-zenéize".

Sto fugétto chi, cuxîo de travèrso a 'na pàgina do manoscrîto, o l'é reciamòu into tèsto prinçipâ pe mêzo de 'n ségno ch'o-o identìfica, disegnòu in sce l'inventâio ascì, ch'o l'à permìsso de determinâne o ligàmme co-o testaménto scibén ch'o l'é scrîto da 'na màn despægia. Pe de ciù, a-a fìn do fugétto gh'é 'n tòcco conpilòu pròpio da-o scrivàn dêuviàndo o mæximo inciòstro rósso do cartolâio.

## Tèsto

; Testaménto

; Inventâio

## Anàlixi
E dôe pàrte do testaménto són scrîte dêuviàndo di regìstri diferénti: méntre o tòcco prinçipâ o l'é in latìn, scibén ch'o no l'é goæi precîzo, o fugétto de l'inventâio o gh'à 'n regìstro definîo za da l'Ernesto Giacomo Parodi into 1898 cómme "latìn-zenéize". Defæti, sto chi o no l'é 'n tèsto pròpio in vorgâ sccétto, ma gh'é di eleménti de manimàn mêno latìn: i sostantîvi e i agetîvi àn bén bén de træti fonétichi vorgæ, cómme *auriger* a-o pòsto de *auricularium* pe "oêgê", a despêto di eleménti morfològichi pi-â ciù pàrte in latìn. Inte 'n mòddo scìmile, i vèrbi gh'àn 'na strutûa latìnn-a ascì, scibén che gh'é di bèlli eroî inta sò coniugaçión. Gh'é pöi di ûxi da particélla romànza "de", prezénpio inte *unum mantellum de coniculis*, ma se peu trovâ ancón o genitîvo latìn ascì, cómme inte *unum mantellum uulpis*, e de esprescioìn de mêzo cómme *duas catenas ab igne*.

Into tèsto, coscì cómme inta *[[Dichiaraçiùn de Paxia|Diciaraçión de Paxia Vorpe]]*, gh'é ancón a fàrta di tìpichi éxiti lìguri de *pl*, *bl* e *fl* e da rotacizaçión da *l* (*pluma* pe "ciùmma", *vulpis* pe "vórpe"), ma coménsan a mostrâse e prìmme nêuve de grafîa. S'ascìste defæti a-a conpàrsa di grafêmi -*x*- pi-â fricatîva palatâle sonöra (*uaxellum*), -*ç*- in alternatîva con -*ce*- e -*ci*- pe l'africâ apicâle sórda (*balançam*, *cendal*) e de -*i*-, alternâ con -*j*- e -*gi*- pe l'africâ palatâle sonöra (*ianui*, *segias*), che ciù tàrdi torniàn pe marcâ vàrri soìn inti conponiménti scrîti in lìgure. Pe cóntra no gh'é ancón l'ûzo de -*z*- pe l'africâ palatâle sonöra, ch'a vên scrîta -*ç*- o -*i*- (*meçenam*, *meiarole*).

Dónca, l'inventâio o l'é un di prìmmi papê dónde o léscico e a fonética locâle coménsan a prevaléi in sciô latìn: o scrivàn, pe fâ a lìsta da série d'arnéixi d'ûzo comùn, o l'à adotòu 'na fórma ciù vixìnn-a a-o parlâ, curàndose de crovîla co-ina morfologîa latìnn-a. Ste fórme chi són bén bén comùn tra di âtri papê do génere ma, in particolâ, into *Testaménto de Raimondo Pictenado* ghe n'é mâi tànte da avéi alecòu l'interèsse di lengoìsti.

## Nòtte
; Nòtte a-o tèsto


; Nòtte bibliogràfiche


## Bibliografîa
* 
* 
* 
* 

## Ligàmmi de fêua
* 
* 

Categorîa:Papê in lìgure