Algriichesch Grammaire

An der Algriichescher Sprooch ginn d'Wierder, wéi am Laténgeschen, staark flektéiert a konjugéiert. Se huet och ganz vill Elementer aus den Indogermanesche wéi zum Beispill den Aorist, den Augment, d'Zweezuel oder d'Reduplikatioun am Perfekt. D'Deklinatioun, déi bal d'selwecht ass wéi am laténgeschen, besteet aus fënnef Fäll. Dogéint ass den algriichesche Verbesystem ganz anescht opgebaut. Et gëtt keng Zäiten, mä Aspekter, wéi a ville slawesche Sproochen. Ausserdeem gëtt et nieft dem Aktiv a Passiv nach e Medium. Am Algriichesche gëtt et och vill Onreegelméissegkeeten, wat ënner anerem doru läit, datt et vill verschidden Dialekter gouf. An dësem Artikel gëtt nëmme Grammaire vum Atteschen Dialekt behandelt, well dee sech an der Literatur am beschten duerchgesat huet.

## Diakritesch Zeechen

Am Algriichesche gëtt et e puer diakritesch Zeechen. Dat sinn d**'Accenten**, d**'Spiritus** an de **Jota subscriptum**. Si suergen dofir, d'Fäll an d'Zäite vuneneen z'ënnerscheeden an datt et keng Zweedeitegkeete gëtt. Heiansdo ginn am Algriicheschen zwee verschidde Wierder d'selwecht geschriwwen, mä se hunn aner Accenten a Spiritus.

Beispill: εἴμι *(ech wäert goen)*, awer εἰμί *(ech sinn)*

D'Accente sinn dofir do, d'Wieder richteg ze betounen. Et gëtt dräi verschidden Accenten:
* **Accent aigu** oder **Akut (΄):** Eng Silb mam Accent aigu gëtt *betount*. Hie kann nëmmen op den dräi leschte Silbe stoen.
* **Accent grave** oder **Gravis: (̀)** Den Accent grave *ersetzt* den Accent aigu op der leschter Silb vun engem Wuert, wann dräi Konditiounen erfëllt sinn:
** 1. D'Wuert hält mat engem *Vokal* op.
** 2. D'Wuert steet net um Enn vum Saz, mä an der *Mëtt* oder um *Ufank*.
** 3. D'Wuert däerf net virun engem *Enklitikon* stoen.
* **Accent cironflexe** oder **Zirkumflex (͂):** Den Accent circonflex steet op Vokaler déi *laang* ausgeschwat ginn. Hie steet dowéinst nie iwwer dem **ο** a **ε** an e kënnt nëmmen op déi zwou lescht Silbe stoen. Bei Wierder, déi mat laange Vokaler ophalen ersetzt en heiansdo den Accent grave.

## Artikel

Am Algriichesche gëtt et, anescht wéi am Latäin, en Artikel. E gëtt deklinéiert wéi e Nomen an huet dräi Geschlechter.
* männlech: **ὁ**
* weiblech: **ἡ**
* sächlech: **τό**

## Nomen

Am Algriichesche gëtt et wéi am Lëtzebuergesche männlech, weiblech a sächlech Wierder. Un der Endung erkennt ee meeschtens zu wat fir engem Geschlecht se gehéieren. Si ginn no dräi verschiddenen Deklinatioune flektéiert, souwuel an der Eenzuel, wéi och an der Méizuel. Iwwregens gëtt et och eng Zweezuel, mä déi gëtt hei net direkt behandelt, well se net dacks benotzt gouf.

### a-Deklinatioun

Déi Deklinatioun betrëfft all d'Wierder, déi op **-α**, **-η**, **-ας** an **-ης** ophalen. De Stamm vun dëse Wierder hält entweeder op **-ᾱ** *(langen α)* oder **-ᾰ** *(kuerzen α)* op. Am Atteschen an am Ioneschen huet den **ᾱ** an en **η** verwandelt (ion.: ἡ χώρη). Duerno awer huet sech am Atteschen den **η** no de Buschtawen **ε**,**ι** an **ρ** erëm zeréck an een **ᾱ** oder **ᾰ** *(α-purum)* verwandelt (att.: ἡ χώρα). Bei deenen anere Wierder, déi e Stamm op **-ᾰ** *(α-impurum)* hunn, ännert sech den **ᾰ** nëmmen am Geenitiv an am Dativ Singulier an en **η** ëm. Déi männlech Wierder vun der a-Deklinatioun enden am Nominativ op **-ας** an **-ης** an hunn am Genetiv Singulier d'Endung **-ου**, wéi bei der o-Deklination. De Pluriel ass an der a-Deklinatioun iwwerall d'selwecht. Wichteg ass, datt den Nominativ Pluriel **-αι** e kuerzen Diphthong an de Geenitiv Pluriel **-ῶν** ëmmer ennbetount ass. Ausserdeem verwandelt sech all Accent aigu *(Akut)*, deen op engem betounte **laange** Vokal steet an en Accent circonflexe *(Zirkumflex)*.

ἡ μάχη *(Kampf)*; ἡ ψυχή *(Séil)*

ἡ ἰδέα *(Gestalt)*, ἡ χώρα *(Raum)*; ἡ φιλοσοφία *(Philosophie)*

ἡ θάλαττα *(Mier)*

### o-Deklinatioun

Déi Deklinatioun betrëfft all d'Wierder, déi op **-ος** an **-ον** ophalen. Déi Wierder si virun allem männlech a sächlech. Et gëtt awer och e puer weiblech Wierder. Se ginn all nom selwechte Muster deklinéiert. Am Nominativ Méizuel ass den Diphthong **-οι** kuerz a wéi bei der a-Deklination verwandelt sech all Accent aigu *(Akut)*, deen op engem betounte laange Vokal steet an en Accent circonflexe *(Zirkumflex)*.

λόγος *(Wuert, Sënn, Verstand)*

## Verben

### Verba Vocalia

* Paradigma παιδεύω *(ech erzéien)*