Jean Nicolas

De **Jean Nicolas**, gebuer den 20. Juli 1951 an der Stad Lëtzebuerg, ass e lëtzebuergesche Journalist an Editeur.

Hien ass den Administrateur vum Groupe de Presse Nicolas, déi zu Lëtzebuerg d'Zeitungen *[[Lëtzebuerg Privat]]*, *[[Promi Lëtzebuerg]]*, *[[L'investigateur|L'investigateur-Le Nicolas déchaîné]]* an *[[D'Wäschfra (2010)|D'Wäschfra]]* erausgëtt. D'Durchschnëttsoplo gëtt vu Lëtzebuerg Privat selwer mat 30.500 uginn. Domat ass déi Pressegrupp déi drëttstäerkst vu Lëtzebuerg. Déi Zäitschrefte si gréisstendeels am Boulevardstil geschriwwen, deen déi Pressegrupp zu Lëtzebuerg agefouert huet.
 
De Jean Nicolas huet säi Beruff ë.&nbsp;a. an der Paräisser Journalisteschoul *[[Centre de formation des journalistes]]* (CFJ) geléiert. Als jonke Journalist huet e beim *[[Républicain Lorrain]]* an duerno vun 1976 bis 1978 als Chefredakter beim *[[Lëtzebuerger Journal]]* geschafft.

Vum 2. Februar 1981 un huet hie wärend zwee Joer all Dag eng Zeitung am DIN A4-Format, op 16 Säiten, mat dem Numm *[[haut (Zeitung)|haut]]* erausbruecht. Dat war bis ewell deen eenzege Versuch zanter 1948, fir eng Lëtzebuerger Dageszeitung méi op de Maart ze bréngen.

Duerno ass de Jean Nicolas als fräischaffende Journalist am Ausland reegelméissege Mataarbechter gewiescht vum däitsche *[[Focus]]* fir deen hien ë.&nbsp;a. Deeler vun der Europaaktualitéit zu Bréissel an de Krich zu Belgrad ofgedeckt huet, vum däitsche *[[Der Spiegel|Spiegel]]*, wou hie wärend zwee Joer iwwer d'Affär Dutroux a verschidden europäesch Theemen enquêteiert huet, vun der däitscher ARD, wou verschiddener vu senge journalistesche Filmer als Auteur oder Coauteur zu de beschte Sendezäiten iwwer d'Antenne gaange sinn, vum franséische Sender France 2, wou hien eng Serie vu Filmer a Reportagë signéiert huet, déi am Zesummenhank mat der Affär Elf-Aquitaine stoungen, iwwer déi hien iwwer e Joer an Europa an an Asien recherchéiert huet, oder och nach vum franséische Magazin *[[VSD]]*, an deem wärend zwee Joer reegelméisseg grouss Enquêtë vun him publizéiert goufen.
 
Och Medie wéi *[[Le Parisien]], [[Paris-Match]], [[The Sunday Times]], [[The Guardian]]* oder *[[ZDF]]* hu vun Zäit zu Zäit op seng Mataarbecht zeréckgegraff.
 
Zäitgläich huet hien eng Rëtsch Bicher verëffentlecht, vun deenen déi bekanntst *L'Europe des Fraudes* (an 2 Bänn) an *Dossier pédophilie* sinn. An deem éischte Buch gëtt d'Chute vun der Europäescher Kommissioun 1995-1999 erzielt, an am zweeten d'Verstréckung vun der belscher Politik an dem Kinnekshaus mat Sexaffären. Dat Buch huet him ënner anerem en internationalen Haftbefehl vun der belscher Justiz abruecht, dee 4 Joer oprecht erhale gouf.  Vun ufanks 2002 bis Mëtt 2006 konnt hien net méi an d'Ausland reesen an huet misse säin Job als fräien Investigatiounsjournalist un den Nol hänken. Hien huet sech dunn exklusiv ëm seng Editioune gekëmmert. Hien ass an der Belsch an och zu Lëtzebuerg e puermol ugeklot, an zum Deel och verurteelt ginn.

Mat verschiddenen audio-visuelle Produkter vum "Groupe de Presse Nicolas" wou de Jean Nicolas och selwer matschwätzt gouf opgehalen. Virreider vun deene war Scooptv mat der Haaptemissioun "L'Investigateur-TV". Verschidden al Sendunge kënnen nach gekuckt ginn, mä si ginn net weidergefouert. 
 
## Bibliographie
Als Auteur (Auswiel): 
* L'Europe des Fraudes, Paris, 1999 - ISBN 9782959993329
och online ze liesen.
* (zesumme mam Frédéric Lavachery), Dossier pédophilie. Le scandale de l'affaire Dutroux, Paris, 2001 - ISBN 9782080680112
Kuerz Rezensioun.
Däitsch Iwwersetzung och online ze liesen.
* Les pieds dans le plat: mémoires gastronomiques d'un critique, Mersch, 1985
* Garçon, une fille... et que ça saute!, s.l., zirka 1995
* Le Livre noir de la presse luxembourgeoise - Le Livre blanc de la presse luxembourgeoise, Capellen, 1995

Als Editeur:
* Jos Hoffmann, Zum Schweigen verdammt, Mersch, 1985
och online ze liesen.

## Um Spaweck
* Websäit vum "Groupe de presse Nicolas"