Witold Lutosławski

De **Witold Roman Lutosławski** (), gebuer de 25. Januar 1913 zu Warschau, an och do de 7. Februar 1994 gestuerwen, war e polnesche Komponist an Dirigent.

Nieft Musektheorie a Kompositioun huet hien och Mathematik an Naturwëssenschafte studéiert. An der Mathematik huet hie vill Gemeinsamkeete mat der Musek fonnt.

Zu senge bekanntste Kompositiounen zielen d*'Sinfonesch Variatiounen* (1938). Am Zweete Weltkrich huet hie sech zu Paräis als Pianist iwwer Waasser gehalen, an an de Joren dono a Polen als Komponist vu Gebrauchsmusek, Kannerlidder a Komponist fir Radio, Theater a Film.

Vun 1954 huet goufe seng Kompositiounen a Pole vu staatlecher Säit nees akzeptéiert an de Lutosławski hue ë.&nbsp;a. mat seriellen an aleatoreschen Techniken experimentéiert. An den 1960er gouf hien Dirigent, an 1967, wéi e fir eng Zäit an Amerika war, och Musekspedagog. Hien huet do Komponiste wéi den Edgar Varèse, de Milton Babbitt oder de Lejaren Hiller kennegeléiert.
 
An den 1970er- a 1980er Joren huet de Lutosławski haaptsächlech just nach seng eege Kpmpositiounen dirigéiert. 
## Wierker (Auswiel)

* *Pianosonat* (1934),
* *Sinfonesch Variatiounen* (1936–1938)
* *Variatiounen iwwer en Theema vum [[Niccolò Paganini|Paganini]]* fir zwéi Pianoen (1941)
* *Zwou Etüden* fir Piano (1941)
* *Zwielef Vollesksmelodië fir Piano* (1945)
* *Éischt Sinfonie* (1941–1947)
* *Mała suita* (Kleng Suite) fir Kammerorchester (1950); fir Symphonieorchester (1951)
* *Tryptyk śląski* (Schleseschen Triptychon) fir Sopran an Orchester (1951)
* *Bukoliki* fir Piano (1952)
* *Concerto fir Orchester* (1950–1954)
* *Dräi Stécker fir d'Jugend* fir Piano (1953) 
* *Dänzeresch Preludë* fir Klarinett a Piano (1954); fir Klarinett a Kammerorchester (1955)
* *Trauermusek* (1954–1958)
* *Jeux vénitiens* (1960–1961)
* *Trois poèmes d'[[Henri Michaux]]* fir Chouer an Orchester (1961–1963)
* *Sträichquartett* (1964)
* *Paroles tissees* fir Tenor a Kammerorchester (1965)
* *Zweet Sinfonie* (1965–1967)
* *Inwencja* (*Inventioun*) fir Piano (1966)
* *Livre pour orchestre* (1968)
* *Concert fir Violoncello an Orchester* (1969–1970)
* *Preluden a Fuge* fir 13 Solosträicher (1970–1972)
* *[[Paul Sacher|Sacher]]-Variatioun* fir Cello Solo (1975)
* *Les espaces du sommeil* fir Bariton an Orchester (1974–1975)
* *Mi-parti* fir Orchester (1975–1976)
* *Novelette* fir Orchester (1978–1979)
* *Doppelkonzert fir Hautbois, Harf a Sträichorchester* (1979–1980)
* *Grave*&nbsp;– *Metamorphosen* fir Cello a Piano (1981)
* *Mini-Ouvertüre* fir Blechbléiser (1982)
* *Drëtt Sinfonie* (1981–1983)
* *Chain I* fir Kammerensemble (1983)
* *Partita* fir Gei a Piano (1984)
* *Chain II. Diaiog fir Gei an Orchester* (1983–1985)
* *Chain III* fir Orchester (1986)
* *Fanfar fir Louisville* für Bläser und Schlagzeug (1986)
* *Fanfar fir CUBE* (1986)
* *Concert fir Piano an Orchester* (1987–1988)
* *Chantefleurs et chantefables* fir Sopran an Orchester (1989–1990)
* *Véiert Sinfonie* (1988–1992)

## Literatur
*Martina Homma *Witold Lutoslawski. Zwölfton-Harmonik – Formbildung – “aleatorischer Kontrapunkt”* Bela, Köln 1996 
*Danuta Gwizdalanka, Krzysztof Meyer *Witold Lutosławski. Wege zur Meisterschaft.* Aus dem Polnischen von Christina Marie Hauptmeier, Pfau, Saarbrücken 2014
## Um Spaweck

* http://www.lutoslawski.org.pl