Hervé Barulea

Den **Hervé Barulea** (och: Hervé Baruléa), gebuer den 29. Juli 1947 zu Thil an der Meurthe-et-Moselle, bekannt ënner sengem Kënschtlerpseudonym **Baru**, ass e franséische Comiczeechner.

De Baru ass a Loutrengen als Jong vun enger franséischer Mamm an engem italieenesche Papp, deen op der Schmelz geschafft huet, opgewuess. Hien huet zu Nanzeg studéiert a gouf dono Sportsprofesser. Eréischt an den 1970er huet hien ugefaangen, Bande-dessinéeën ze molen.

## Stil
Dem Baru seng Virbiller waren am Ufank de José Muñoz an de Jean-Marc Reiser, hien huet awer en eegenen Zeechestil ausgeschafft, bei deem d'Gesiichter vun de Personnagen, déi an engem karikaturhaft-vereinfachte Stil, deen u Mangaen erënnert (grouss Aen, Gromperennuesen,...), gemoolt sinn, mat realistesch, am Ligne-claire-Stil gemoolten Hannergrënn kontrastéieren.

## Säi Wierk
Seng éischt Publikatiounen hat de Baru an der Comiczäitschrëft *[[Pilote]]*. 1984 koum deen éischten Album vun der Trilogie *Quéquette Blues* eraus, e gouf 1985 um Internationale Comicfestival vun Angoulême mam *Prix Alfred* fir dat bescht éischt Wierk ausgezeechent.

*Quéquette Blues* erzielt d'(Més-)Aventurë vun engem Grappvoll jonke Leit an der Neijoerschnuecht vun 1966, déi verzweifelt probéieren, endlech hir Onschold ze verléieren. Se spillt am franséisch-lëtzebuergesche Grenzgebitt, zu Thil, Villerupt, Däitsch-Oth an Esch-Uelzecht. Am 3. Deel (*Part Tri*) dreiwen der e puer vun hinne sech op der Escher ''Grenz'' ronderëm, wou se, ouni vill Succès, déi verschidden Dancingë *Viola*, *Rossi*, *Hein* a *Bernardo* onsécher maachen, an tëschenduerch e Maufel an der Friture *Ertsi* jicke ginn. Parallel koum *La piscine de Micheville* eraus, 3 Kuerzgeschichten, eng dovun iwwer de Charly Gaul.

Zentral Theemen am Baru sengem Wierk si Gewalt, Alldagssituatiounen am Aarbechtermillieu, d'Problemer vun Immigranten a vu jonke Leit mat Migratiounshannergrond, an d'Gefore vum Rietsextremismus.

*Cours, camarade!* (1988) ass z.&nbsp;B. d'Geschicht vun zwéi Kärelen, engem polnesch-franséischen an engem marokkaneschen, déi vun zwéi rassisteschen Tippen (mat deenen hire Schwëstere s'eng Affär haten) queesch duerch Frankräich gejot ginn. *Le Chemin de l'Amérique* thematiséiert d'Geschicht vun engem algerianesche Boxer, deen 1960 - um Héichpunkt vum Algeriekrich - de franséischen an duerno europäesche Championnat gewënnt. (*Prix Alph’Art* 1991 fir dee beschten Album zu Angoulême).

1994 huet de Baru ënner dem Titel *Autoroute du Soleil* *Cours camarade* fir de japanesche Marché am Manga-Stil ausgebaut an adaptéiert. D'franséisch Iwwersetzung huet 1995 alt nees de Präis fir dee beschten Album zu Angoulême gewonnen.

*Bonne Année* 1999 ass en däischtere Bléck an d'Zukunft a beschreift, wéi Frankräich 2014/2015 kéint sinn, nodeem déi Rietsextrem un d'Regierung komm wieren.
*L'Enragé* vun 2005 geet nees ëm e Boxer vu polneschen Originnen.

## Publikatiounen
* 1984 *Quéquette Blues, Part Ouane*, Dargaud
* 1985 *La Piscine de Micheville*, Dargaud
* 1985 *La Communion du Mino*, Futuropolis
* 1986 *Quéquette Blues, Part Tou*, Dargaud
* 1986 *Quéquette Blues, Part Tri*, Dargaud
* 1987 *Vive la classe*, Futuropolis
* 1988 *Cours, camarade!*, Albin Michel
* 1990 *Le chemin de l'Amérique*, Albin Michel
* 1991 *Roulez Jeunesse!*, Albin Michel (Sammelband vun den dräi "Quéquette Blues"-Albumen)
* 1995 *Le soleil dans la poche*, Text vum Thierry Lenain, Syros 1995
* 1995 *L'autoroute du soleil*, Kodansha, Casterman 1995
* 1997 *Sur la route encore*, Casterman
* 1998 *Bonne année*, Casterman
* 1999 *Les années Spoutnik. Le penalty*, Casterman
* 2004/2006 *L'Enragé*, Dupuis (Bd 1 an 2)
* 2008 *Pauvres Zhéros*(Scénario: Pierre Pelot), Rivages/Casterman/Noir
* 2010 *Fais péter les basses, Bruno !*, Futuropolis
* 2013 *Canicule*, Casterman
* 2015 *The Four Roses*, dessins de Jano, Editions Futuropolis
* 2020 *Bella Ciao (Uno)*, Futuropolis, ISBN 9782754811699.

De Baru huet och en ettlech vun de Affichë vum *[[Festival du film italien de Villerupt]]* gemoolt.

## Um Spaweck