open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Risinium

**Risinium**  vel **Risinum**  (alia nomina: *Rhizinium*, *Rhicinium*, *Rhisinium*, *Rosonum*) (Montenigrinice: Risan; Italiane: *Risano*) est vicus Montis Nigri, in Municipio Catharensi situs. Incolae *Risinitani* appellantur.

## Ecclesia Catholica Romana 
Risinium fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Risinitana est.

* Montem Nigrum (*civitatem*),
* Dalmatiam (*terram*),
* Sinus Risonicus vel Sinus Rhizonicus,
* Catharum.

## Notae 
Categoria:Catharum
Categoria:Loci habitati Montis Nigri
Categoria:Urbes Sedes episcopales titulares Montis Nigri
Dioecesis Veglensis

**Dioecesis Veglensis** (Croatice: *Krčka biskupija*) est sedes episcopalis Croatiae Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Archidioecesis Fluminensis, cuius caput est Vegla (Curicta).

Dioecesi 51 paroeciae sunt.

## Episcopus 
Anno 2011 dioecesis a episcopo S.E. Ioanne Petanjak, O.F.M.Cap. regitur.

## Historia 
Dioecesis anno saeculo X erecta est. Putatur primum episcopum Vitalem esse.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Arbensis
* Dioecesis Auxerensis seu Absoritana

## Ecclesia cathedralis
* Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V.

* Croatiam (*civitatem*),
* Dalmatiam (*terram*),
* Curictam seu Veglam (*urbem*),
* Curictam seu Veglam (*insulam*),
* Archidioecesem Fluminensem,
* Dioeceses Ecclesiae Catholicae.

## Nexus externus 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Ivica Petanjak.svg|Insigne Episcopi Ioannis.

## Notae 

!
Vegla (discretiva)

**Vegla** seu **Vegium** significare potest:

## Toponyma
* Vegla (Croatia) seu Vegium (Croatia) (alia nomina: Curicum (Croatia)): urbs et municipium Croatiae.
* Vegla (insula) seu Vegium (insula) (alia nomina: Curicum (insula)): insula Croatiae.
* Pons Veglae seu Pons Vegii: oppidum et municipium Croatiae.
Dioecesis Pharensis

**Dioecesis Pharensis** (***-Brazensis et Lissensis***) (Croatice: *Hvarsko-bračko-viška biskupija*) est sedes episcopalis Croatiae Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Archidioecesis Spalatensis-Macarscensis, cuius caput est Pharus, cum Lissa et Fano Sancti Petri Brattiae.

Dioecesi 46 paroeciae sunt.

## Episcopus 
Anno 1989 dioecesis a episcopo S.E. Slobodano Štambuk regitur. Hodie Sedes vacans est.

## Historia 
Dioecesis anno 1145 erecta est. Putatur primum episcopum Martinum esse.

## Ecclesia cathedralis
* Ecclesia cathedralis S. Stephani.

* Dalmatia

## Nexus externus 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Template-Bishop.svg|Insigne Episcopi Slobodani.

## Notae 
Pharensis
Categoria:Pharus (urbs Croatiae)
Categoria:Issa
Categoria:Fanum Sancti Petri Brattiae
Vladimirus Favorskij

**Vladimirus Andreae filius Favorskij** (Russice Владимир Андреевич Фаворский, tr. *Vladimir Andreevič Favorskij*; natus die 14 Martii 1886 Moscuae, mortuus die 29 Decembris 1964 ibidem) fuit pictor graphicae atque auctor effigierum et operum tectorium, scaenographus, paedagogus ac theoreticus artis picturae Russicus et Sovieticus, socius correspondens (ab anno 1957), dein (ab anno 1962) academicus Academiae Artium URSS. Praemio Leniniano (anno 1962) atque titulo Artificis Popularis URSS (anno 1963) ornatus est.
[thumb|left|Vladimirus Favorskij a se pictus anno [1912]]
## Vita et opera
Vladimirus Favorskij annis ab 1903 ad 1905 Moscuae apud Constantinum Juon, annis 1906 et 1907 Monaci apud Simeonem Hollósy, dein annis 1907–1913 in Universitate Moscuensi studebat. In bellis mundano primo et civili Russico participavit. Ab anno 1920 ad annum 1948 professor nonnullarum scholarum artium (alter post alterum) fuit.

Ab anno 1907, technica xylographiae utens, ut plurimum picturas pro libris creabat. Theoriam expolitionis libri ut unitatis principiorum functionalis et elaboravit. Itemque ut auctor effigierum notus est. Etiam se ad artem monumentalem applicavit (opera tectoria nonnulla fecit), ubi synthesem architecturae et artis picturae petivit. Praeterea, nonnumquam ad elaborationes scaenarum theatricarum contribuit. Certa opera de theoria artis scripsit.

## Nexus externi
* Pagina de Vladimiro Favorskij *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Academici Russiae
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Paedagogi Russiae
Categoria:Pictores Russiae
Categoria:Scalptores
Isadora Duncan

**Isadora Duncan** (nata Franciscopoli die 26 aut 27 Maii 1877; mortua Nicaeae die 14 Septembris 1927) fuit saltatrix Americana qui ad paradigma antiquorum Graecorum redeundo artem saltandi renovavit. Propter libertatem et automatam naturalemque motionem, Europaeae modernae saltationis fundamenta, inde contemporaneae, iecit. Partim a Raymundo Duncan fratre inspirata et ad Hellenismum et corporis cultum redeundo, pulchritudini et corporis harmoniae plenum momentum reddere volvit, sese fere nudam, levibus velis absconsam ostendens. Praeterea cum eius studiis choreographicis spiritualitatem miscere solebat.

Plurium saltationis scholarum in Civitatibus Foederatis et in Europa conditrix fuit, praecipue in Russia, quo rerum novarum desiderio ducebatur et ubi Sergio Esenin poëtae anno 1922 nupsit (haec tamen unio non diu duravit).

## Notae 
## Bibliographia 
* Jean-Pierre Pastori, *La Danse des vifs*, L'Âge d'homme, Lausanne, 1977.
* Maurice Lever, ''Isadora. Roman d'une vie*, Paris, Presses de la Renaissance, 1986. ISBN 2-85616-398-X.
* Jean Bergamasco, *Une étoile s’éteint sur la Promenade. Vie et mort d’Isadora Duncan*, 70-75, Nice-Historique, Nicaea, 1993, 31. Textus.
* Hubel, Alice. 1994. *Isadora Duncan.* Ed. 2a. Une vie un roman.
* Geneviève Delaisi de Parseval, *Le Roman familial d'Isadora D.*, Lutetiae, éditions Odile Jacob, 2002. ISBN 2-7381-1202-1.
* John Dos Passos Isadorae iuventutem, curriculum et mortem in capitulo mythistoriae *La Grosse Galette*.
* Lofiego, Vivian. 2010. *Isadora Duncan, une Américaine aux pieds nus.'' Des graines et des guides.  À dos d'âne. ISBN 978-2-9534339-2-0.
* Caroline Deyns, ''Perdu, le jour où nous n'avons pas dansé*, editio Philippe Rey, 2015 
**Il était une fois dans l'Est.'' 2015. Dargaud: Birmant/Oubrerie. ISBN 978-2205072631. Narratio picta.

## Nexus externi 
Categoria:Incolae Californiae
Categoria:Saltatores Civitatum Foederatarum
Periodicum litterarium

**Periodicum litterarium** est periodicum quod ad rem litterariam (litteras, poësim, critica litterarum, et alia) pertinet. Scriptores ibi textus proferunt qui in volumina posterius recolligi possunt. Critica quoque iudicia in periodicis saepe proferunt.

Saeculis undevicensimo et vicensimo, periodica litteraria inquisitionibus et experimentis faverunt quibus multi scriptores et suum modum scribendi explorare et convenientes aliorum scriptiones cognoscere poterant. Exempli gratia, diversa periodica surrealistica annis 1920 ingeniosis scriptoribus permiserunt ut noti fierent; hodie autem periodica etiamnunc multa vividaque sunt et experimentis magnopere favent.

* Litterae
* Periodicum electronicum
* Recensio periodicorum litterariorum

## Bibliographia 
* *Les revues littéraires au XXe siècle*, textes recueillis par Bruno Curatolo et Jacques Poirier, 2003, éditions Universitaires de Dijon.
* ''Panorama des revues littéraires sous l'Occupation'', Olivier Cariguel, editio IMEC, 2007.

Categoria:Litterae
Categoria:Periodica litterarum
Dioecesis Parentina et Polensis

**Dioecesis Parentina et Polensis** (Croatice: *Porečko-pulska biskupija;* Italice: *Diocesi di Parenzo e Pola*) sedes episcopalis Croatiae Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Archidioecesis Fluminensis, cuius caput est Parentium et Pola (Pietas Iulia).

Dioecesi 134 paroeciae sunt.

## Episcopus 
Anno 2012 dioecesis a episcopo S.E. Drazeno Kutleša regitur.

## Historia 
Dioecesis Parentina III saeculo erecta est, Dioecesis Polensis VI saeculo, in plena unione die 30 Iulii 1828 cum bulla *Beati Locum Petri* Papae Leonis XII.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Aemoniensis seu Dioecesis Civitatis Novae
* Dioecesis Petinensis

## Ecclesia cathedralis
* Parentii: Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V vel Basilica Euphrasiana

### Ecclesia cumcathedralis 
* Polae: Ecclesia cumcathedralis Assumptionis B.M.V.

* Croatiam (*civitatem*),
* Histriam (*terram*),
* Parentium (*urbem*),
* Pietatem Iuliam seu Polam (*urbem*),
* Archidioecesem Fluminensem,
* Dioeceses Ecclesiae Catholicae.

## Nexus externus 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Dražen Kutleša.svg|Insigne Episcopi Drazeni.

## Notae 

!
Malbolge

**Malbolge** est lingua programmationis in dominio publico a Beniamino Olmstead anno 1998 excogitata, quae ex *Malebolge,* nomine octavi circuli infernalis, a Dante Alaghierio in *Divina Comoedia* descripti, appellatur. Lingua unica censetur, nam difficillima et insolitissima quae fieri potest aestimatur.

## Programmare in Malbolge 
Malbolge cum ederetur erat tam difficilis intellectu quam duo anni opus fuerunt antequam primum programma appareret. Quod ne ab homine quidem factum est: algorithmo enim ab Andrean Cooke per Lisp exgocitato generatum est.

## Salve, munde! 
Hic textus monstrat programma minimum, quod "Salve, munde!" in monitorium mittit.

D'`r#?!!=MLKKl*H(!gDB{@c~`+

## Notae 

## Nexus externi 
* Situs proprius Malbolge (archivium)
* Interpretatrum Malbolge (in lingua C scriptum)
* Descriptio Andrew Cooke algorithmi ad creandum primum programma in Malbolge
* Cryptanalysis linguae Malbolge a Lou Scheffer
* Quomodo scribas Malbolge programma: Scheffer analysis paulo aucta.
* Instrumenta Malboge, interpretatrum et generatrum
* *Try It Online*, interpretatrum

Categoria:Linguae programmationis
Categoria:Informatica
Htin Kyaw

**Htin Kyaw** sive litteris Birmanicis ထင်ကျော် (in oppido Kungyangon natus die 20 Iulii 1946) est scriptor et politicus Birmanicus. Die 15 Martii 2016 praeses patriae electus est.

E populo Mon ortus, filius poetae Min Thu Wun, Htin Kyaw alumnus est Instituti Oeconomici Yangonensis atque  Londiniensis. Sodalis est factionis Collegii Nationalis pro Democratia amicusque et sectator Aung San Suu Cii.

## Bibliographia 
* Oliver Holmes, "Myanmar parliament elects Htin Kyaw as first civilian president in 53 years" in *The Guardian* (15 Martii 2016)

Categoria:Nati 1946
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Birmaniae
Categoria:Scriptores Birmaniae
Categoria:Auctores Birmanici
Categoria:Biographi
Categoria:Mon
Categoria:Alumni universitatis et collegiorum Yangonensium
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Londiniensium
Categoria:Duces civitatum
Procella Katrina

[thumbnail|Prospectus diluvi ex [helicopterum|helicoptero]]
**Hurricana Katrina** fuit clades hurracani exitiabilis cum 1,800 mortuorum et omnibus, ut prodidit sedes National Hurricane Center, una ex quinque exitiabilissimarum hurricanorum
 quae huic civitati CFA per violentiam procellae acciderunt pretiosior et numerata 'Category 3'. Initium  in ea parte super illes Bahamas in  23 Augusti, 2005 et venit inter Miami et Florida. Die 29 Augusti Ludoviciana gravis populata est.

## Notae 

http://www.britannica.com/event/Hurricane-Katrina

Categoria:2005
Categoria:Huracana

Categoria:Historia Civitatum Foederatarum

Categoria:Ludoviciana
Dioecesis Petinensis

thumb|250px|Insigne Episcopi titularis Valentini

**Dioecesis Petinensis** fuit dioecesis cuius sedes Petina erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2005 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Valentino Pozaic regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Visitationis B.M.V.

* Episcopum titulare
* Petinam
* Dioecesem Parentinam et Polensem
* Dioecesem Tergestinam

## Notae 

!
Dioecesis Gospiciensis-Seniensis

**Dioecesis Gospiciensis-Seniensis** (Croatice: *Gospićko-senjska biskupija*) est sedes episcopalis Croatiae Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Archidioecesis Fluminensis, cuius caput est Gospicium cum Senia.

Dioecesi 85 paroeciae sunt.

## Episcopus 
Anno 2000 dioecesis a episcopo S.E. Mile Bogović regitur.

## Historia 
Dioecesis Seniensis V saeculo erecta est, Dioecesis Gospiciensis-Seniensis die 25 Maii 2000 cum bulla *Ad Christifidelium spirituali* Papae Ioannis Pauli II.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Modrusiensis seu Corbaviensis
* Dioecesis Ottociensis

## Ecclesia cathedralis
* Gospicii: Ecclesia cathedralis Visitationis B.M.V.

### Ecclesia cumcathedralis 
* Seniae: Ecclesia cumcathedralis Assumptionis B.M.V.

* Croatiam (*civitatem*),
* Gospicium (*urbem*),
* Seniam (*urbem*),
* Archidioecesem Fluminensem,
* Dioeceses Ecclesiae Catholicae.

## Nexus externus 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Template-Bishop.svg|Insigne Episcopi Mile.

## Notae 

!
Louisental (Erfordia)

Priscum **Viridarium Louisental** (Theodisce: *Park Louisental*) ad septentrionem Locus memorialis Andreasstraße invenitur, Erfordiae, in Germania. Territorium cessum est ante plus quam 140 annos a magistratu urbis, ut novum iudicium construeretur.

## Historia
Tribunal civitatis foederalis Thuringiae in Platea cathedralis nostris diebus maxime affabre in complexum domuum circumstantium inseritur. Genere Gothico novo factum est anno 1879, tempore fundatorum plurimorum saeculo XIX exeunte. Tempore illo multa aedificia Erfordiae erecta sunt. Quoad artem structoriam tribunal perfecte latus Platae cathedralis olim apertum complet. Multis Erfordiensibus notum est aream citatam campum latum factam esse post annum 1813, cum globi incendiarii iacti tribum domibus plenum destruxissent bello contra tyrannum Napoleonem saeviente. Domuum restantia ablata sunt, ut campus largissimus ambulationis militaris fieret. De his omnibus etiam exhibitio quaedam in Museo municipali narrat.

Attamen paucissimi Erfordienses sciunt historiam areae istius annis inter 1813 et 1879. Nomen Louisental vix notum est: ita vocabatur viridarium quoddam, media in urbe - quod factum per se rarum est. Indagatori historico Horst Stecher gratias agamus in viridarii vestigiis inveniendis. Mox post temporis Napoleonici tumultus voluntas orta est, ut platea ante cathedralem, quae tunc nomen *Vor den Graden* habuit, pulchrior redderetur. Haec effectum et xysti et viridarium septentrionale subveniebant. Querelis de pecunia danda solutis - insuper argumenta urbis exercitusque inter se valde differebant - inauguratio anno 1823 facta est. Viridarium triangulare evenit, cuius attractio prima aequae deiectus ficticius fuit. In cuius vertice saxum cum figura Herculis admiranda erat, quae ex hortis Castelli Molsdorf venerat. Versus Plateam Friderici Vilhelmi (ita vocabatur platea cathedralis post annum 1823) fossa Falloch limiti erat. Fossa aqua plena post annum 1864 piscina publica facta est. Curavit viridarium Societas urbi convenustanda *(Verschönerungsverein)*; auxilio erant insuper legata praefecti Leopoldi Vilhelmi de Meinecke (1789-1860). Monumentum isti homini anno 1861 in viridario erectum iam anno 1872 ante Ecclesiam Mercatorum Erfordiensem positum est. Postquam anno 1889 monumentum in honorem Lutheri eodem erectum est, monumentum Meineckianum in stratam Meinecke transtulerunt. 

## Monumentum Meineckianum 
Inde ab initio res infelix erat quaestio de viridario purificando. Sive monetae haud sufficientes sive inspectores infirmi sive homines rapaces viridario nocebant. Profecto Erfordienses, cum anno 1872 nuntium de viridario abdendo audivissent, nihilominius infelices fuerunt. Paulo post commercium pactum est commodo fisci Erfordiensis magno. Iam anno 1874 iustitia Borussica omnia possedit.

## Fons 
* Stefan Raßloff de viridario in serie quadam de rebus in urbe videndis 

## Bibliographia 
* Horst Stecher/Christel Perlik: "Das Louisental - Eine parkähnliche Gartenanlage inmitten der Stadt", in: *Erfurter Beiträge* 3/1999, p. 129-176.  

Categoria:Erfordia
Categoria:Horti
Dioecesis Ottociensis

thumb|250px|Ottocii: Ecclesia cathedralis S. Nicolai
**Dioecesis Ottociensis** fuit dioecesis cuius sedes Ottocium erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2013 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Ioachimo Humberto Pinzón Güiza I.M.C. regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Nicolai.

* Episcopum titulare
* Ottocium
* Dioecesem Gospiciensem-Seniensem

## Notae 

Ottociensis
Ottociensis
Categoria:Ottocium
Ottociensis
Dioecesis Absoritana

thumb|250px|Absori: Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V.
**Dioecesis Absoritana** seu **Dioecesis Auxerensis** fuit dioecesis cuius sedes Absorus erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2005 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Petro Henrici S.I. regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V.

* Episcopum titulare
* Absorum
* Dioecesem Veglensem

## Notae 

Auxerensis seu Absoritana
Auxerensis seu Absoritana
Categoria:Absorus
Auxerensis seu Absoritana
Ottocium

**Ottocium**  (Croatice, *Otočac*) est Urbs Croatiae, in Regione Iapudiensi-Seniensi sita. Incolunt urbem 10&thinsp;411  (ab anno 2011). Urbani *Ottocienses* appellantur.

## Aedificia egregia
* Ecclesia S.S. Trinitatis.

## Ecclesia Catholica Romana 
thumb|Despectus in Ottocium 
Ottocium fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Ottociensis est.

## Vici et loci municipii 
* Croatiam (*Civitatem*),
* Iapudiensem-Seniensem (*regionem*),
* Gospicium es Seniam (*urbes*),
* Urbes Croatiae.

## Nexus externi 
* Pagina officialis

## Pinacotheca 

Imago:Otočac.PNG|Collocatio finium municipii in Regione Iapudiensi-Seniensi.
Imago:Crkva Svetog Trojstva, Otočac 0708 2.jpg|Ottocii: Ecclesia S.S. Trinitatis.

## Notae 

!
Dioecesis Modrusiensis

**Dioecesis Modrusiensis** seu **Dioecesis Corbaviensis** fuit dioecesis cuius sedes Uduina erat (deinde Modrussa). Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2001 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Dominico Ioanne Lagonegro regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis a Turcis deleta est.

## Fontes
* Catholic Hierarchy in paginis http://www.catholic-hierarchy.org/diocese/dm238.html e http://www.catholic-hierarchy.org/diocese/d3m41.html 
* Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Leipzig 1931, pp.&nbsp;388–389, 399
* ''Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques*, vol. XIII, 1956, coll. 805-806 
* K. Draganovic, *Croazia sacra*, Roma 1943, pp.&nbsp;197–198
* Status dioecesis fine XIX saecolo, in *Acta Sanctae Sedis*, 9 (1876), pp.&nbsp;292–293
* Bolla *Apostolici nostri*, in *Iuris pontificii de propaganda fide*, vol. V, pp.&nbsp;62–64
* *Coetu instante*
* Konrad Eubel, *Hierarchia Catholica Medii Aevi'', vol. 1, p.&nbsp;208; vol. 2, p.&nbsp;136; vol. 3, p.&nbsp;247; vol. 4, p.&nbsp;309

* Episcopum titulare
* Uduinam
* Tarsaticam
* Modrussam
* Dioecesem Gospiciensem-Seniensem
* Archidioecesem Fluminensem

## Notae 

!
Dioecesis Aemoniensis

thumb|250px|Aemoniae: Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V.
thumb|250px|Insigne Episcopi titularis Laurentii
**Dioecesis Aemoniensis** seu **Dioecesis Civitatis Novae** fuit dioecesis cuius sedes Aemona (Aemonia) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2012 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Laurentio Henrici regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Pelagii et S. Maximi.

* Episcopum titulare
* Aemoniam vel Civitatem Novam
* Dioecesem Parentinam et Polensem
* Dioecesem Tergestinam
* Dioecesem Iustinopolitanam

## Notae 

!
Rambhai Barni (regina Siamensis)

]]
**Rambhai Barni** (รำไพพรรณี; nata die 20 Decembris 1904; mortua die 22 Maii 1984) fuit regina Siamensis, uxor primaria regis Prajadhipok, filia principis Svasti Sobola quam ex uxore minore Abha Barni genuit.

## Bibliographia 
* Judith A. Stowe, *Siam Becomes Thailand: A Story of Intrigue*. Londinii: Hurst, 1991

Categoria:Nobiles Thailandiae
Categoria:Familia regia Siamensis
Categoria:Nati 1904
Categoria:Mortui 1984
Genocidium My Lai

thumb|Spectaculum genocidii My Lai.
**Genocidium My Lai** est genocidium a militaria Civitatum Foederatarum in Bellum Indosinense II quod plus 500 homines necavit die 16 Martii 1968. 

Hoc genocidium disputationem contra humanitarium belli ius esse parit a motu pacis et causa finis Belli Indosinense II factum est. At culpabilitas negatur, nisi solum hominem poenam datur. Necem 22 homines causa incarcerationem vitae datur. Tres annos post, poena mutatur, et homo liberatus erat. 

Tres homines, manus helicopterum, opposuerunt milites necantes. Haec opere servabant nonnulli. Ob eam causam multis annis post insigne tribuebantur.  

## Nota 
## Nexus externi 
*De genocidio May Lai

Categoria:Vietnamia
Categoria:1968
Categoria:Interfectio
Categoria:Bellum Indosinense II
Archidioecesis Iadrensis

**Archidioecesis Iadrensis** (Croatice: *Zadarska nadbiskupija*) est sedes episcopalis Croatiae Ecclesiae Catholicae Romanae, Sedi Apostolicae immediate subiecta, cuius caput est Iadera.

Dioecesi 117 paroeciae sunt.

## Archiepiscopus
Anno 2010 dioecesis a Archiepiscopo S.E. Zelimiro Puljić regitur.

## Historia
Dioecesis IV saeculo erecta est. Putatur primum episcopum Felix esse.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Nonensis

## Ecclesia cathedralis
* Ecclesia cathedralis S. Anastasiae.

* Croatiam (*civitatem*),
* Dalmatiam (*terram*),
* Iaderam (*urbem*),
* Dioeceses Sedi Apostolicae immediate subiectas,
* Dioeceses Ecclesiae Catholicae.

## Nexus externus
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Želimir Puljić.svg|Insigne Archiepiscopi Zelimiri.

## Notae 

!
Pactio de armis biologicis

thumb|Socii Pactionis armis biologicis.
**Pactio de armis biologicis** est pactio a Nationum Unitarum ad armas biologicas, sicut bacillus anthracis prohibendum decreta die 10 Aprilis 1972 et in potentia facta est die 26 Martii 1975. Adhuc anno 2025, 188 civitates hanc ratam habent, inter eas Palaestina et Civitas Vaticana.

Origo pactionis est Conventus Genavenses anno 1925 de gasio et materia veneni et de arma chemica. Pactio de Armis Chemicis postea decreta est.

## Notae 
## Nexus externi 
*De pactione de armis biologicis

Categoria:Arma
Categoria:Constituta 1972
Categoria:Ius internationale
Categoria:Nationes Unitae
Nevali Çori

**Nevali Çori** est situs archaeologicus Turciae meridio-orientalis. Ibi homines aevo Neolithico habitabant.

## Notae 

## Bibliographia 
[thumb|Stela inscripta ad Nevali Çori reperta ([Museum Archaeologicum Şanlıurfa)]]
* S. Hansen, "Kleinkunst und Großplastik" in *Die ältesten Monumente der Menschheit. Vor 12.000 Jahren in Anatolien, Begleitbuch zur Ausstellung im Badischen Landesmuseum vom 20. Januar bis zum 17. Juni 2007* (Stutgardiae: Theiss, 2007. ISBN 978-3-8062-2072-8) pp.192-206
* H. Hauptmann, "Nevalı Çori: Architektur" in *Anatolica* vol. 15 (1988) pp. 99-110.
* H. Hauptmann, "Nevalı Çori: Eine Siedlung des akeramischen Neolithikums am mittleren Euphrat" in *Nürnberger Blätter* vol. 8/9 (1991/92) pp. 15-33.
* H. Hauptmann, "Ein Kultgebäude in Nevalı Çori" in M. Frangipane et al., edd., *Between the Rivers and over the Mountains, Archaeologica Anatolica et Mesopotamica Alba Palmieri dedicata* (Romae, 1993) pp. 37-69.
* H. Hauptmann, "Frühneolithische Steingebäude in Südwestasien" in Karl W. Beinhauer et al., *Studien zur Megalithik: Forschungsstand und ethnoarchäologische Perspektiven = The megalithic phenomenon: recent research and ethnoarchaeological approaches* (Mannhemii: Beier & Beran, 1999)
* Joachim Hoelzgen, "Die Schwelle zur Zivilisation" in *Der Spiegel* (12 Augusti 1991)
* C. Lichter, "Geschnitten oder am Stück? Totenritual und Leichenbehandlung im jungsteinzeitlichen Anatolien" in *Die ältesten Monumente der Menschheit. Vor 12.000 Jahren in Anatolien, Begleitbuch zur Ausstellung im Badischen Landesmuseum vom 20. Januar bis zum 17. Juni 2007* (Stutgardiae: Theiss, 2007. ISBN 978-3-8062-2072-8) pp. 246-257
* M. Morsch, "Magic figurines? A view from Nevalı Çori" in H. G. K. Gebel, Bo Dahl Hermansen, Charlott Hoffmann Jensen, edd., *Magic Practices and Ritual in the Near Eastern Neolithic* (Berolini: Ex Oriente, 2002) pp. 145-162
* Serap Özdöl, "Çanak çömleksiz neolitik çağda guneudoğu Anadolu’da din ve sosyal yapi" in *Tarih İncelemeleri Dergisi* vol. 26 (2011) pp. 173-199
* K. Schmidt, "Nevali Çori. Zum Typenspektrum der Silexindustrie und der übrigen Kleinfunde" in *Anatolica* vol. 15 (1988) pp. 161-202
* K. Schmidt, H. Hauptmann, "Göbekli Tepe et Nevali Çori" in ''Dossiers d'archéologie* n° 281 (Mar. 2003) pp. 60-67

## Nexus externi 
* "Nevali Çori" apud *Halvo''  (fons principalis bibliographiae nostrae)

Categoria:Loci archaeologici Turciae
Categoria:Loci habitati neolithici
Archidioecesis Fluminensis

**Archidioecesis Fluminensis** (Croatice: *Riječka nadbiskupija*) est sedes episcopalis metropolitana Croatiae Ecclesiae Catholicae Romanae, cuius caput est Flumen (Tarsatica).

Dioecesi 90 paroeciae sunt.

## Archiepiscopus metropolita 
Anno 2000 dioecesis a Archiepiscopo Metropolita S.E. Ioanne Devčić regitur.

## Historia 
Dioecesis Fluminensis die 30 Aprilis 1920 erecta est.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Modrusiensis seu Corbaviensis

## Ecclesia cathedralis
* Ecclesia cathedralis S. Viti.

## Dioeceses suffraganeae 
* Dioecesis Gospiciensis-Seniensis, 
* Dioecesis Parentina et Polensis,
* Dioecesis Veglensis.

* Croatiam (*civitatem*),
* Liburniam (*terram*),
* Tarsaticam (*urbem*),
* Dioeceses Ecclesiae Catholicae.

## Nexus externus 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Ivan Devčić.svg|Insigne Archiepiscopi Metropolitae Ioannis.

## Notae 

!
CIL IV 1679

**CIL IV 1679** fuit inscriptio a copa Edone (rectius fortasse "Hedone") ad murum domi VII.2.45 Pompeianae exarata iuxta cauponam suam quae in insula VII.2.44 stetit. Post gladiatoris Castrensis laudes haec de vini pretio leguntur:
: EDONE DICIT / ASSIBVS HIC / BIBITUR DIPUNDIUM / SI DEDERIS MELIORA / BIBES / QVATTS / SI DEDERIS VINA / FALERNA BIB
i.e. vinum vilius asse, melius dupondio, Falernum assibus quattuor venundatur.

## Bibliographia 
* Sarah Levin-Richardson, "Calos graffiti and infames at Pompeii" in *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* vol. 195 (2015) pp. 274–282, praecipue p. 277
* Elizabeth Woeckner, "Women's Graffiti from Pompeii" in Laurie J. Churchill, Phyllis R. Brown, Jane E. Jeffrey, *Women Writing Latin. Vol. 1* (Londinii: Routledge, 2002) praecipue pp. 72-75 

## Nexus externi 
* "VII.2.44 Pompeii. Taberna Hedones. Excavated 1865, 1868" apud *Pompeii in Pictures* 
* Brian Harvey, "Graffiti from Pompeii"

Categoria:Corpus Inscriptionum Latinarum
Categoria:Pompeii
Categoria:Tabernae
Categoria:Documenta Latina aetatis Imperii
Categoria:Vina Italiae Romanae
Categoria:Scripta saeculo 1
Edictum de pretiis rerum venalium

[thumb|upright=2|Fragmentum edicti ([Museum Pergamenum (Berolinum)|Museum Pergamenum Berolini)]]
**Edictum de pretiis rerum venalium** ab imperatore Diocletiano anno 301 decretum est. Fragmenta huius edicti satis multa in inscriptionibus tam Latinis quam Graecis reperiuntur.

## Bibliographia 
; Editiones et versiones
* E. R. Graser, "A text and translation of the Edict of Diocletian" in Tenney Frank, *An Economic Survey of Ancient Rome. Vol. V: Rome and Italy of the Empire* (Baltimorae: Johns Hopkins Press, 1940)
* Siegfried Lauffer, ed., *Diokletians Preisedikt*. Berolini: De Gruyter, 1971
* W. M. Leake, ed., *An Edict of Diocletian fixing a maximum of prices throughout the Roman empire*. Londinii: John Murray, 1826 

; Eruditio
* 
* Hartwin Brandt, "Erneute Überlegungen zum Preisedikt Diokletians" in *Millennium* vol. 1 (2004) pp. 47–55
* Jean-Pierre Callu, *La politique monétaire des empereurs romains de 238 à 311*. Lutetiae, 1969
* Simon Corcoran, *The Empire of the Tetrarchs, Imperial Pronouncements and Government AD 284–324*. Oxonii: Oxford University Press, 2000. ISBN 0-19-815304-X
* Burkhard Meißner, "Über Zweck und Anlass von Diokletians Preisedikt" in *Historia* vol. 49 (2000) pp. 79–100
* Robert Schuettinger, Eamon Butler, *Forty Centuries of Wage and Price Controls*. 1979 recensio huius libri

## Nexus externi 
* Textus apud Bibliothecam Augustanam 

Categoria:Decreta 301
Categoria:Diocletianus
Categoria:Documenta Latina aetatis Imperii
Roma uno die non est condita

“” est proverbium quod monet magna incepta longum tempus postulare et non cito perfici posse.

Locutio primum in libro poëmatum Francogallicorum, *Li Proverbe au Vilain* (circa 1190 edito) reperitur: *Rome ne fu[t] pas faite toute en un jour* (hodie autem Francogallice dicitur ''Rome ne s'est pas faite en un jour'').

Versionem Latinam Elizabetha I regina Angliae in oratione anni 1563 in Universitate Cantabrigiensi elocuta est: "Haec tamen vulgaris sententia me aliquantulum recreavit, quae etsi non auferre, tamen minuere possit dolorem meum, quae quidem sententia haec est, 'Romam uno die non fuisse conditam.'"

* Roma condita

## Notae 

Categoria:Proverbia
Categoria:Locutiones Latinae
Dioecesis Nonensis

thumb|250px|Nonae: Ecclesia cathedralis S. Crucis
thumb|250px|Insigne Episcipo Martini
**Dioecesis Nonensis** fuit dioecesis cuius sedes Nona (Aenona) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2004 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Martino Vidović regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis S. Crucis.

* Episcopus titularis
* Aenona
* Archidioecesis Iadrensis

## Notae 
!
Discobolos

[thumb|Discobolos Lancellotti, exemplum Romanum, circa [120|120 a.C.n., palatium Massimo alle Terme]]
***Discobolos*** est una e celeberrimis Antiquitatis statuis. Generaliter a Myrone Eleuthere, sculptore Athenaeo Vi saeculi a.C.n., factus esse censetur. Discum iacientem athletam repraesentat. Myro, artifex primi classicismi, praeclarus erat propter athletarum simulacra, quod explicat cur *Discobolon* eius opus esse putetur; praeterea, Plinius Maior in *Naturali historia* statuae mentionem facit, inter recensionem Myronis operum.

## Descriptio 
Prima statua nudum et imberbem athletam repraesentat, fixum dum ad discum iacendum se parat. Caput ad latus versum est. Motio in laterali latitudine deplicatur, quasi duabus mensuris res exponatur (quod est praeclassicismo proprium). Confectio geometrica et theorica est. Nam pectoralium ora linearis est, et musculi plasticis harmonicisque formis compositi sunt. Vir, quamquam in media contentione, impassibilis apparet, specie serenus et inaffectatus. Palpebrae graves, nasus rectus, os carnosum vixque apertum, maxilla crassa, mentum firmum est. Vultus ad ideam conformis effectus est ut imago intemporalior videatur.

## Patefactio 
Originalis ex aere statuta perdita est. Modo marmorea imperialis aetatis exempla relicta sunt. Quorum praeclarissimum est *Discobolos Lancellotti*, qui simillimus ac originalis esse existimatur. Opus in monte Esquilino XVIIIo saeculo patefactum est et familiae Massimo, Massimo Lancelotti post vocatae, venditum est.IIo saeculo Antoninis regnantibus factum est. In pinacotheca nunc invenitur palatii Massimo alle Terme, partis Musei Nationalis Romani, Romae. Aliud celebrum exemplum, in eodem museo expositum, est *Discobolos Castelporziano*, mutilatum (caput deest), in homonymo vico anno 1906 patefactum, inter imperialis aetatis villae ruinas. Quod exemplum volumina realisticius praesentat, et technicos progressus qui inter Graecum classicismum et Romanum imperialem artem occurrerunt denotat.

## In cultura Graeca 
Verbum *discobolos* evenit e lingua Graec antiqua δισκοβόλος / , « disci iaculator ». Graecus discus erat planus circulus e lapide vel aere, circa 20 cm diametro, magis quam 20 kg pondere. Non dissimilis ac discobolos, citari potest discophorus: detensus athleta, discum manu tantum tenens.

Statua discoboli in 2 euronum nummo commemorativo a Graecia impresso, Athenarum anni 2004 Olympiorum gratia. *Discobolos* enim notissima Myronis Eleutheres opera est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de sculptore Myrone in www.cosmovisions.com 
* Commentarium de *Discobolo Townley*, aliud exemplum in Museo Britannico 

* Discophorus
* Sculptura
* Myro Eleutheres
* Phidias

Categoria:Sculpturae
Categoria:Confecta saeculo 5 a.C.n.
Emsbüren

thumb|left|Ecclesia Sancti Andreae in Emsbüren
**Emsbüren** est commune in Saxonia Inferiore atque ad flumen Amisiam situm atque pars Circuli Terrae Emesensis. Ad Emsbüren etiam vici Ahlde, Berge, Elbergen, Gleesen, Leschede, Listrup atque Mehringen pertinent.

## Historia 
Anno 804 ecclesia Sancti Andreae in Emsbüren primo in actis descripta est. Diu ad Dioecesem Monasteriensem pertinuit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus Lingae conditus est, cuius caput Linga erat et ad quem Emsbüren ad annum 1977 pertinuit. Ab anno 1946 Circulus Linga pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1965 Emsbüren cum communibus Berge et Mehringen se ad commune generale Emsbüren coniunxit. Anno 1967 etiam vici Ahlde, Bernte, Elbergen, Gleesen et Leschede accesserunt. Anno 1974 Listrup accessit et commune generale in commune unicum Emsbüren coniunctum est. Anno 1977 Circulus Terrae Emesensis conditus est, ad quem Emsbüren ad hunc diem pertinet. Magister civium Emsbüren ab anno 2006 Bernhardus Overberg est.

## Nexus externi 
* Pagina communis Emsbüren

## Notae 
Categoria:Communia Saxoniae Inferioris
Beninum (urbs)

**Beninum** seu **urbs Beninensis** est metropolis antiqua Africae occidentalis olim maxima et celeberrima, caput regni eiusdem nominis saeculo XIX exeunte deleti, caput hodie civitatis Edo in Nigeria. A ripa fluminis Benini fere 20 km distat.

## Notae 

## Bibliographia 
[thumb|upright=1.5|Despectus in urbem anno [1668. Imago ab Olfert Dapper divulgata]]
* Mawuna Koutonin, "Story of cities #5: Benin City, the mighty medieval capital now lost without trace" in *The Guardian* (18 Martii 2016)

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Nigeriae
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Museum municipale Erfordiae

**Museum municipale Erfordiense** (Theodisce: *Stadtmuseum Erfurt*) invenitur in via Sancti Ioannis Erfordiae (Germania), in Domo salpae quae dicitur.

## Descriptio 
Monstratur non solum historia urbana sensu stricto 1260 annorum sed etiam prahistorica adsunt. Sedes centralis in pulchro domo generis Renati est; videntur multa obiecta, documenta, chartae, sed etiam taeniae et res didacticae interactivaeque machina computatoria mirum in modum confectae.  

Momentum grave est tempus mediaevale urbis florentis, cum Martinus Lutherus universitatem praeclarissimam frequentaret. In aulis repraesentationis in pedeplanis vestigia curiae veteris monstrantur - thesaurum argenteum senatorum et nonnulli clipei decorativi - et diversa communitatum sacralium. Inter maximi momenti res mentionem faciamus de insignibus universitatis cum sceptris pretiosis sive de collectione quadam temporis sic dictae Reformationis. In tabulatis superioribus videntur res saeculorum XIX et XX. 

Museo municipali sunt adhuc diversi alii loci, partim extra Erfordiam siti: *Erinnerungsort Topf & Söhne - Die Ofenbauer von Auschwitz*, *Museum Neue Mühle* (mola musealis), *Druckereimuseum Benaryspeicher* (museum typographicum quoddam), *Bartholomäusturm* (turris Sanctae Bartholomaei, ecclesiae cuiusdam a protestanticis profanatae), suffugium subaerium quoddam Secundi belli mundani, et *Castellum acquaticum Kapellendorf*.

## Nova 
Die 20 Maii 2012 in musei aedibus centralibus nova exhibitio permanens inaugurata est, cui titulum *Tolle Jahre. An der Schwelle der Reformation* dederunt. Die 31 Octobris eiusdem anni pars altera venit, cui est titulus electus *Rebellion - Reformation - Revolution*. Evolutiones Erfordiae inde a tempore Reformationis modo "laboratorii historici" a visitatoribus explorentur et critice examinentur.

Museum est etiam sedes (inde ab anno 1992 domne Hardy Eidam praeside) Societatis de historia et archeologia Erfordiae. Usque annum 1968 in situ sartum et tectum conservatum est Museum historiae naturalis Erfordiense.

## Bibliographia 
* Hardy Eidam / Andreas Lindner / Gudrun Noll-Reinhardt / Steffen Raßloff / Ulrich Spannaus: *Stadtgeschichten. Erfurt* (Katalog zur Dauerausstellung im Stadtmuseum Erfurt). Erfurt 2013. 

## Nexus externi 
* Situs proprius
* De museo apud erfurt-web.de

Erfordia
Categoria:Aedificia Erfordiae
Beninum (discretiva)

**Beninum** has significationes habet:
* Beninum, hodierna civitas sui iuris, olim *Dahomey*
* Beninum, regnum Africae occidentalis antiquum
* Beninum, urbs Nigeriae, caput regni antiqui
* Flumen Beninense Nigeriae
* Sinus Beninensis oceani Atlantici
Castellum Molsdorf

Distans ab itineribus periegeticis magnis ad marginem urbis Erfordiae invenitur **Castellum Molsdorf** (Theodisce: *Schloß Molsdorf*) cum viridario perpulcro. 
## Curatores 
Anno 1998 opus fundatum *Thüringer Schlösser und Gärten* quod vocatur curam de castello hortisque dare coepit, cum museo responsalis sit urbs ipsa. Museo insunt duae exhibitiones permanentes de operibus pictoris Thuringiensis Ottonis Knöpfer et de rebus eroticis (graphicis ante omnia).

## Historia 
Iam saeculo XVI burgus aquaticus quidam in documentis citatur. Tamen haud ante 1750 effloruit, cum gravio imperialis Gustavus Adolphus de Gotter novum castellum generis Baroci erigi iuberet. Constructiones annis inter 1734 et 1740 confectae sunt. Non solum monumentum artificiale confectum est, sed locus multas plus minusve lubricas historiunculas de gravione Gotter conservans. Qui annis inter 1733 et 1748 convivia sat multa hic egit secundum sententiam sibi praelatam "Vive la joie - Vivat gaudium!" Eius spiritus etiam nunc in castelli conclavibus diaetisque sentitur. Tamen gravio de Gotter non solum babaecalus fuit sed etiam legatus valde aestimatus in aula Frederici Magni. Praedium emit anno 1733 et castellum delectationium in lucis creavit hortis modernis Francico additis. Horti revera plene attinent ad castellum quoniam aulae festivae ianuis grandibus pansis in hortum spectant. Et etiam figurae diversae unionem inter castellum et externa passim sublineant.
Olim statuae multae viridarium notum fecerunt, plus quam 150. Quorum multitudo periit; singulae in lapidario parvo in septentrione castelli sito stant.
Gravio de Gotter anno 1748, cum aere dirutus esset, hinc profectus est. Res castellanae etiam successoribus multo constabant, ut viridarium paulo post attenuaretur. Pars altera castelli hodie caespes amplus atque tranquillus est. Ad aliud latus olim prospectus usque vallem fluvii Hierae fuit antequam annis 1930 strata autocinetica loca discinderet. In occidentali ala autem res Baroccae adhuc sunt, velut xystus magnus tiliarum necnon porta ferro procuso, testimonium de prisca venustate perhibentes. 
Inde ab anno 1966 visitatoribus patet cum museo viridarioque ad excursiones invitans. Concentus in aula festiva interdum etiam fiunt.

Ecclesia Trinitatis (Erfordia)

## Fons 
*Castelli situs proprius

Categoria:Aedificia Erfordiae
Molsdorf
Molsdorf
Molsdorf
Nicolaus Berdjaev

**Nicolaus Alexandri filius Berdjaev** (Russice Николай Александрович Бердяев, tr. *Nikolaj Aleksandrovič Berdjaev*; Kioviae natus die 18 Martii 1874, Clemartii mortuus die 24 Martii 1948) fuit philosophus mysticus religiosus Russicus, ad exsistentialismum proximus. 

Berdjaev tempore studii sui Universitate Kioviensi in motu democratico sociali participavit, propterea anno 1897 ex universitate exclusus et exsilio affectus est. Initio ad marxistas "legales" pertinens, theoriam socialismi ethici elaborabat. Dein in positione sua philosophica e positivismo ad idealismum metaphysicum venit et circa annum 1905 ad motum philosophicum religiosumque, vias novas ad Deum quaerentem, se adiunxit. Rerum novarum Octobrium (ut et omnium revolutionum socialium politicarum) inimicus, Berdjaev anno 1922 e Russia Sovietica emissus est, postquam Berolini, ab anno 1924 autem Lutetiae et annis ultimis vitae suae Clemartii in Francia colebat. Ad evolutionem exsistentialismi et personalismi contribuit. Ut expressor traditionum philosophiae religiosae et idealisticae Russicae atque ideologus anticommunismi notus est.

## Bibliographia 
* Tamara F. Klepinina, *Bibliographie des oeuvres de Nicolas Berdiaev*, Institut d'Études Slaves, Parisiis 1978. ISBN 978-2-7204-0128-2
* W. Wallace Cayard & Tamara Klépinine, *Bibliographie des études sur Nicolas Berdiaev*, Institut d'Études Slaves, Parisiis 1992. ISBN 978-2-7204-0244-9

*4184 Berdyayev

## Nexus externi
* Pagina de Nicolao Berdjaev *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Auctores Russici
Categoria:Existentialistae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Kioviae
Categoria:Philosophi Franciae
Categoria:Philosophi Russiae
Ecclesia Trinitatis (Erfordia)

**Ecclesia Sancti Trinitatis** (Theodisce: *Dreifaltigkeitskirche*) oratorium quoddam protestanticum est Erfordiae, apud Castellum Molsdorf situm.
## Historia 
Ecclesia castelli annis ab 1717 usque ad 1720 factum est, postquam Ecclesia Sancti Albani ruinosa demolita esset. Agitur de pulchra baroci generis ecclesia sollemni, in qua lavacrum dominatur. Altaris imago deplorationem DNIC monstrat, saeculo XVII ineunte depicta.

Organi domus et aliae partes instrumenti anni 1721 sunt, cum technicus Thielemann Gothensis hic operam daret. Gravio Gustavus Adolphus de Gotter ipse organum sumptu proprio amplificari iussit. Anno 1934 organi interiores partes novae factae sunt ab institore Helfenbein, et ille Gothensis.

## Italica temporis Renati 
Ecclesia interiora ab initio in ea sunt exceptis nonnullis imaginibus in parietibus (saeculi XIX). Temporis recentioris autem sunt sex tabulae artificis Hedvigae Ruetz, nata diurnario Rigensis cuidam et discipula pictoris Maximiliani Liebermann.  Cum sorore, quae erat cantatrix, castellum quasi contiguum in feriis aestivis frequentabat. Imagines anni 1934 imitantur opera Ioannis Faesulani quae Florentiae in Monasterio Sancti Marci pendent. 
## Nexus externi 
* Imagines interiorum et historia ecclesiae

Categoria:Aedificia Erfordiae
Erfordia
Çayönü

**Çayönü** est locus archaeologicus Turciae meridio-orientalis. Ibi homines aevo Neolithico habitabant.

## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|"Aedificium craniorum" Çayönü
thumb|upright=1.25|Aedificium cellare Çayönü 
* Robert J. Braidwood, Halet Çambel, Charles L. Redman, Patty Jo Watson, "Beginnings of Village-Farming Communities in Southeastern Turkey" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 68 (1971) pp. 1236–1240
* Halet Çambel, Robert J. Braidwood, "Çayönü Tepesi. Schritte zu neuen Lebensweisen" in R. M. Boehmer, Harald Hauptmann, edd., *Beiträge zur Altertumskunde Kleinasiens. Festschrift für Kurt Bittel* (Moguntiaci, 1983) pp. 155-166
* I. Caneva, D. Lemorini, D. Zampetti, "Chipped Stones at Aceramic Çayönü: Technology, Activities, Traditions, Innovations" in G. Arsebük et al., edd., *Light on Top of the Black Hill* (1998) pp. 199-206
* M. K. Davis, "The Çayönü Ground Stone" in L. Braidwood, R. J. Braidwood, edd., *Prehistoric Village Archaeology in South-Eastern Turkey* (1982. *B. A. R. International Series* vol. 138) pp. 73-174
* M. K. Davis, "Social Differentiation at the Early Village of Çayönü" in G. Arsebük et al., edd., *Light on Top of the Black Hill* (1998) pp. 257-266
* B. Lawrence, "Evidences of Animal Domestication at Çayönü" in H. Cambel, R. J. Braidwood, edd., *Prehistoric Research in Southeastern Anatolia* (1980. *Istanbul University Publications* no. 2589) pp. 285-308
* B. Lawrence, "Principal Food Animals at Çayönü" in L. Braidwood, R. J. Braidwood, edd., *Prehistoric Village Archaeology in South-Eastern Turkey* (1982. *B. A. R. International Series* vol. 138) pp. 175-199
* C. Lichter, "Geschnitten oder am Stück? Totenritual und Leichenbehandlung im jungsteinzeitlichen Anatolien" in *Vor 12.000 Jahren in Anatolien. Die ältesten Monumente der Menschheit* (2007) pp. 246-257
* R. H. Meadow, "Some Equid Remains from Çayönü, Southeastern Turkey" in R. H. Meadow, H. P. Uerpmann, edd., *Equids in the Ancient World* (1986) pp. 266-301
* A. Özdogan, "Çayönü" in M. Özdogan, N. Basgelen, edd., *Neolithic in Turkey - The cradle of civilisation. New discoveries* (1999) pp. 35-63
* A. Özdogan, "Life at Çayönü during the Pre-pottery Neolithic Period" in *Readings in Prehistory* (1995) pp. 79-100
* A. Özdogan, M. Özdogan, "Çayönü. A Conspectus of Recent Work" in *Paléorient* vol. 15 (1989) pp. 65-74
* Wulf Schirmer, "Drei Bauten des Çayönü Tepesi" in R. M. Boehmer, Harald Hauptmann, edd., *Beiträge zur Altertumskunde Kleinasiens. Festschrift für Kurt Bittel* (Moguntiaci, 1983) pp. 463-476
* Wulf Schirmer, "Some Aspects of Building at the "Aceramic Neolithic" Settlement of Çayönü Tepesi" in *World Archaeology* vol. 21 (1990) pp. 363-387

## Nexus externi 
* "Pre-Pottery Neolithic Cayonu Tepesi" apud *The History of the Ancient Near East: Electronic Compendium* 
* "Çayönü" apud *Halvo*  (fons principalis bibliographiae nostrae)

Categoria:Loci archaeologici Turciae
Categoria:Loci habitati neolithici
Göbekli Tepe

**Göbekli Tepe** est locus archaeologicus Turciae meridio-orientalis. Fuit ut videtur hominibus aevi Neolithici aceramici locus sacer. Simulacra et stelae ibi repertae hodie apud Museum Archaeologicum Edessenum monstrantur.

## Bibliographia 
thumb|upright=1.5|Despectus in vestigiis Göbekli Tepe
thumb|upright=1|Stela Göbekli Tepe
* M. Beile-Bohn et al., "Neolithische Forschungen in Obermesopotamien. Gürcütepe und Göbekli Tepe" in *Istanbuler Mitteilungen* vol. 48 (1998) pp. 5-78
* Andrew Curry, "Gobekli Tepe: The World’s First Temple?" in *Smithsonian Magazine* (Novembri 2008)
* Laura Dietrich et al., "Investigating the function of Pre-Pottery Neolithic stone troughs from Göbekli Tepe – An integrated approach" in *Journal of Archaeological Science: Reports* no. 34 (2020)
* Oliver Dietrich et al., "The role of cult and feasting in the emergence of Neolithic communities. New evidence from Göbekli Tepe, south-eastern Turkey" in *Antiquity* vol. 86 (2012) pp. 674–695
* Oliver Dietrich et al., "Establishing a Radiocarbon Sequence for Göbekli Tepe. State of Research and New Data" in *Neo-Lithics* 1/13 (2013) pp.  42-45
* Oliver Dietrich et al., "Göbekli Tepe. Preliminary Report on the 2012 and 2013 Excavation Seasons" in *Neo-Lithics* 1/14 (2014) pp. 11-17
* Oliver Dietrich, Laura Dietrich, Jens Notroff, "Anthropomorphic Imagery at Göbekli Tepe" in J. Becker, C. Beuger, B. Müller-Neuhof, edd., *Human Iconography and Symbolic Meaning in Near Eastern Prehistory* (VÖAW, 2019)
* O. Dietrich, K. Schmidt, "A Radiocarbon Date from the Wall Plaster of Enclosure D of Göbekli Tepe" in *Neo-Lithics* 2/10 (2010) pp. 82-83
* C. Köksal-Schmidt, K. Schmidt, "The Göbekli Tepe "Totem Pole". A First Discussion of an Autumn 2010 Discovery (PPN, Southeastern Turkey)" in *Neo-Lithics* 1/10 (2010) pp. 74-76
* K. Schmidt, "Die Steinkreise und die Reliefs des Göbekli Tepe" in *Vor 12.000 Jahren in Anatolien. Die ältesten Monumente der Menschheit* (2007) pp. 83-96

## Nexus externi 
thumb|upright=1|Stela Göbekli Tepe
[thumb|upright=1.5|Sculpturae ad Göbekli Tepe repertae ([Museum Archaeologicum Edessenum|Museum Archaeologicum Edessenum)]]

* *Gobeklitepe, the oldest temple of the world*
* Bob Yirka, "Ancient stone pillars offer clues of comet strike that changed human history" (24 Aprilis 2917) apud *Phys.org*
* Robin Whitlock, "Archaeologists find 12,000-year-old pictograph at Gobeklitepe" (17 Iulii 2015) apud *Ancient Origins*

Categoria:Loci archaeologici Turciae
Categoria:Loci habitati neolithici
Categoria:Archaeologia religionis
Categoria:Ars praehistorica