open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ioachim Ringelnatz

**Ioachim Ringelnatz**(vere: *Hans Bötticher*; natus die 7 Iulii 1883 Wurzen in Saxonia, mortuus die 17 Novembris 1934 Berolini auctor, pictor, scurro, comicus cabareticus Germanicus fuit. Opuscula eius facetias saepe miras atque proprias spargunt. Nonnumquam sub pseudonymis Pinko Meyer, Fritz Dörry, Gustav Hester res concinnavit.
## Vita
Filius Georgii Bötticher, institoris atque auctoris rerum iuvenilium, cursum scholasticum interrumpens viis in variis migrabat atque ambulabat. Tunc pecuniam fecit in navibus, quae postea in opere *Was ein Schiffsjungen-Tagebuch erzählt* anno 1911 narravit. Postea Hamburgi in commercialibus eruditus est, antequam in Angliam contenderet ubi domorum curatoris munere fungebatur. Chartas densatas atque crassas pro tegmentis fabricare edidicit atque Monaci in grapheo periegetico laboravit. Anno 1909 autem poeta praelatus in caupona *Simplicissimi* factus est, quam artifices multi frequentare solebant. Ibi versus subdolos et ingeniosos recitare ei licuit. Franciscus Wedekind, Henricus Mühsam et alii scriptores tribus Schwabing cum eo consuetudinem contraxerunt. Eis omnibus admonentibus poemata et narratiunculas in tomis *Die Schnupftabakdose. Stumpfsinn in Versen und Bildern von Hans Bötticher und Richard Seewald* (anno 1912) et ''Ein jeder lebt's. Novellen von Hans Bötticher* (anno 1913) vulgavit. Tum se sustentavit labore bibliothecarii et mystagogi. 

Primo bello pancosmico sub militia navali stipendia meruit. Denique anno 1920 Berolinum venit tamquam auctor atque histrio in scaenas Ioannis de Wolzogen, quibus titulus *Schall und Rauch*. Anno ante sibi cognomen *Ringelnatz* dedit, quo idiomate nautarum cappae designatur. 

Ut cantor circumforaneus poesim suam satiricam atque lubricam in lustrationibus praesentavit, e.g. *'Turngedichte* (1920). Itaque multis in locis fama crescebat atque Alfredus Polgar, Hermannus Hesse, editores Ernestus Rowohlt et Kurt Wolff, Alfredus Flechtheim arbiter elegantiarum, Asta Nielsen actrix et multi alii libenter laudes atque reverentiam ingenio tali dicebant. Ante omnes autem figura quasi autobiographica Kuddel Daddeldu (*Kuddel Daddeldu oder Das schlüpfrige Leid*; annis 1920 et 1923) erweitert 1923) omnes captabat: iste vir vere feliciter nugas cum prudentia miscere potuit. Neque desperatio, rerum peior interpretatio et planctus status vitae difficilis afuerunt, uti in commercio epistulari magno videri potest. Cum anno 1933 Adolphus Hitler Germanorum tyrannus factus esset, ostensiones publicae omnes interdictae sunt et Ringelnatz pauper pulmonibus laborans mortuus est. Autobiographica de Ringelnatz inveniuntur in libris* Gustav Hester. Als Mariner im Kriege* (1928) et *Mein Leben bis zum Kriege* (1931).

## Nexus externi
*Opera interreti
*Amici Ringelnatz in urbe eius natali
*"Als Schiffsjunge Ringelnatz in den Urwald floh", commentatio in ephemeride *Welt'', 8.1.2020
*Opus fundatum in Cuxhaven, cum museo
*Scaturigo apud Vicifontem
*Res apud DDB
*Archivum diurnarium de Ringelnatz 
*Opera apud Zeno
Solivytschegda

**Solivytschegda** (Russice *Сольвычегодск*) est urbs in regione Archangelopolitana Russiae, in ripa dextra Wytschegdae fluminis sita. 1 875 incolarum habet. Primum in chronica memorata est anno 1492.

thumb|left|De campanario monasterii Annuntiationis Solivytschegdae despectus in partem urbis septentrio-orientalem anno 2015
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Archangelopolitanae
Sinus Rigensis

right|thumb|Sinus Rigensis
**Sinus Rigensis** (Lettonice *Rīgas līcis*, Estonice *Liivi laht*) est sinus in parte meridie-orientali Maris Baltici, ad litora Lettoniae et Estoniae situs. 

## Geographia 
Longitudo sinus est 174&nbsp;chm et latitudo 137&nbsp;chm. Altitudo maxima est 54&nbsp;m. Superficies tota aquae huius sinus est circiter 18,1 milia chm². Plusquam quinque menses anni derigescitur. Rubes promunturium Curlandiae sinum a mari Baltico separat. Runa et Kyna insulae in parte boreali sinus Rigensis sitae sunt. Osilia et Mona insulae Estonicae exitum e sinu prohibent; fretum Irbenicum inter Osiliam er Ribem promunturium in mare ducit.

## Urbes litorales 
Variae urbes oppidaque iacent ad litora huius sinus, quarum maximae sunt Riga Lettoniae caput et Saletsa Lettonica et Pernavia Estoniae urbs magna.

## Flumina
Duina Occidentalis et Saletsa et Mater Aquarum in sinum Rigensem effunduntur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Sinus maris Baltici
Categoria:Geographia Lettoniae
Categoria:Geographia Estoniae
Ioannes Cotta

**Ioannes** (vulgo *Giovanni*) **Cotta** (natus Vangadizzae prope Leniacum circa annum 1480, mortuus Viterbii anno 1510) fuit scriptor, poëta, eruditusque Italicus.

## Carmina Latina 
# Ad magnificum Dominum Marinum Sanutum patronum observantissimum: "Magna quod innumeris implere volumina rebus…"
# In picturam urbis et agri Veronensis: "Cum sibi Sanutus Veronae grata rogaret…"
# Ad Veronam: "Verona, qui te viderit…"
# Epitaphium Quinterii: "Me longe effigie venustiorem…"
# Ad Lycorim: "Amo, quod fateor, meam Lycorim…"
# Ad Lycorim: "Sive aliquid, seu forte nihil mea lumina cernunt…"
# Ad Lycorim: "Ne tua ne mea mi cane carmina, cara Lycori…"
# Ad Lycorim: "O factum lacrimabile atque acerbum!"
# Ad Calorem fluvium: "Ocelle fluminum, Calor, Calor pulcher…"
# Ad Anysium: "Ambo dulcia, ne verere, et idem…"
# Ad Gevaras fratres: "Ridete, o lepidi mei Gevarae…"
# Ad Actium Syncerum Sannazarium de Minois regis impietate: "Cum gravis imperio Minos agitabat Athenas…"
# De victoria Liviani: "O quae alma grato carmine fortium…"
# Epitaphium canis: "Caparion ego sum, quem vivum maxime amavit…"
# Ad Naugerium et Iohannem Baptistam Turrianum: "Iam valete, boni mei sodales…"

## Nexus externi 
* Carmina Cottae apud *The Latin Library*

Categoria:Nati saeculo 15
Categoria:Mortui 1510
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Poetae Italiae
Kiachta

**Kiachta** (Russice *Кяхта*, Buriatice *Хяагта хото*) est urbs in Buriatia.  Incolarum 20 297 anno 2020 habet.

## Historia
Anno 1727 ut arx (*ostrog*) condita est. *Troitskosavsk* (scilicet *Urbs Trinitatis et sancti Sabae*) usque ad annum 1734 nominabatur. Cum Sinis commercium omne longe per Kiachtam exhibebatur et thea in Russiam Europamque per Kiachtam importabatur. Anno 1743 sloboda mercatoria Kiachta facta est. Initio saeculi XIX arx destructa est. Canale Suesiensi aedificato et  constructa commercium Sinicum Kiachtam reliquit.

thumb|left|Kiachtae de monte despectus
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Buriatiae
Categoria:Condita 1727
Sophonisba

[thumb|Sophonisba cum veneno a [Caesar Dandini|Caesare Dandini picta.]]
**Sophonisba** (Punice 𐤑𐤐𐤍𐤁𐤏𐤋, *Ṣap̄anbaʿal*, Graece Σοφόνισβα) (…-203 a.C.n.) fuit mulier Punica, filia Hasdrubalis Gisconis atque uxor regis Numidiarum Syphacis.

## De nomine 
Nomen latinum "Sophonisba" a nomine Punico *Ṣap̄anbaʿal*, fortasse "Belus eam protexit" significans, oritur.

## Biographia 
[thumb|Sophonisba moritura a [Petrus Guérin|Petro Guérin anno 1810 circa picta.]]
Sophonisba Hasdrubale Gisconi orta est anno ignoto. Anno 206 a.C.n. Sophonisba sponsa Massinissae, rex Massyliorum, facta est, sed senatus Carthaginensis matrimonium vetuit et Sophonisbae matrimonium cum rege Masaesylorum Syphace imposuit. Deinde Sophonisba Syphaci nupsit eodem anno. Sed secreto Syphax foedus cum Scipione Africano fecit et in suam regionem rediit: sic historicus Appianus Alexandrinus scripsit. Sophonisba summa fides pro Carthagine habebat atque, persuaso coniuge suo, Syphace consilium iugendi copias cum Hasdrubale Giscone dedit. Syphax copias coniunxit atque mutavit pugnam contra Scipionem atque Massinissam. Sed in pugna iuxta flumen Bagradae vel pugna Camporum Magnorum Romani, Gaio Laelio duce, Punicos superaverunt. Postremo Syphax a Romanis comprehensus est post pugnam Cirtae. Postea victoriam Romanorum exercitus Numidiae Massinissa Sophonisbae amore captus est atque deditionem mulieris petivit, sed Scipio Africanus mulierem Punicam inimicam Romae fecit. Massinissa vere Sophonisbam amabat sed conditionem Scipioni Africani accepit. A Massinissa persuasa Sophonisba mortem vitae captivitatis praetulit atque venenum bibit. Sophonisba morta est et cadaver suum latum est Scipioni. Post mortem suam regnum Numidarum resistit iusque ad regnum Iugurthinum.

## Sophonisba in litteris 
[thumb|Sophonisba cum veneno a [Franciscus Carotus|Francisco Caroto anno ignoto picta.]]
Scriptor Italicus Franciscus Petrarcha de Sophonisba scripsit in *Africa* carmine epico suo et scriptor Italicus Iohannes Boccacius Sophonisbae caput libri sui *De mulieribus claris* dedicavit. Postea aetate Baroca atque Classica praeclari compositores, exempli gratia Christophorus Willibaldus Gluck, aut musicographi multas operas serias vel tragoedias e libellis de Sophonisba fecerunt.

## Sophonisba in pelliculis 
Sophonisba est persona, ab actrice Italia Almirante Manzini interpretata, pelliculae mutae Italicae *Cabiria*.

## Fontes antiqui 
* Appianus Alexandrinus, *Historia romana*, VII-VIII
* Cassius Dio, *Historia Romana*, XVII, 51-52
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca Historica*, XXVII, 7
* Titus Livius, *Ab Urbe condita libri*, XXIX-XXX

## Bibliographia 
* Carmen Soares, José Luís Brandão, Pedro C. Carvalho, *História Antiga: Relações Interdisciplinares. Fontes, Artes, Filosofia, Política, Religião e Receção*. Imprensa da Universidade de Coimbra, 2011.

## Nexus externi 
Categoria:Mulieres
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui 203 a.C.n.
Categoria:Homines qui sibi mortem consciverunt
Categoria:Res Carthaginienses antiquae
Tuertza

**Tuertza** (Russice *Тверца*) est flumen in regione Tueriensi Russiae. In Vysznievoloco urbe oritur, circiter 530 chm patet et in Volgam in Tueria urbe effunditur. Torsocia urbs ad Tuertzam stat. Per silvam in maxima parte longitudinis aquas fert. Pars est systematis aquarii Vysznievolociani. Tempore antiquo e Tuertza in Tsnam flumen tractus navium ducebat, quo itinere naves inter Volgam et Novogardiam Ladogamque mareque Balticum navigare poterant.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Tueriensis
Categoria:Tueria
Categoria:Systema Rha fluminis
Eucherius

**Eucherius** (Graece , ab *εὐχερὴς*, "facilis") est nomen virile. Memorantur hoc nomine:

* Flavius Eucherius (floruit saeculo V), consul Romanus
* Eucherius (episcopus Lugdunensis) (c. 380 – c. 449)
Donatus

**Donatus** est cognomen virile Latinum, nomen et praenomen masculinum. Forma muliebris est **Donatella**. Inter homines notissimos hoc nomen habentes sunt:

* Aelius Donatus (floruit saeculo IV), grammaticus Romanus
* Donatus Faesulensis
*  (floruit saeculo IV), episcopus Carthaginiensis, auctor sectae Donatistarum
*  (floruit saeculis IV et V), grammaticus Romanus, auctor *Interpretationum Vergilianarum*
* nonnulli Sancti Donati

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Donatus Bramante
* Donatus di Betto Bardi, verum nomen Donatelli Florentini
* Donatus Menichella
* Donatus Montorfano
* Donatus Negro
* Donatus Oliverio

## Notae 
* Fanum Sancti Donati (discretiva)
Categoria:Cognomina Romana antiqua
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Tractus navium

[thumb|Tractus antiquus per [Isthmus Corinthius|Isthmum Corinthium]]
**Tractus** vel Graece δίολκος (*diholcos*) est locus, ubi inter duo flumina navigabilia (vel duo lacus, vel sinus) naves per terram ductim vi hominum vel pecudum vel machinis tractoriis trahuntur. Etiam cataractas fluminis saepe tractu navigia circumagebant. Interdum et via quadam per hunc tractum aedificata est. Tractus notissimus in Graecia antiqua per Isthmum Corinthium agebat a sinu Corinthio in sinum Saronicum. Multi tractus in Ruthenia noti erant, et multae urbes Russicae de his tractibus nomina acceperunt, ut Vysznievolocum, Volokia etc.

## Notae
[thumb|left|Tractus parvus in [Nederlandia cum machina tractoria]]
## Bibliographia
* Bill Mason, *Path of the Paddle*. Toronti 1984.
* Воробьёв В. М. *Волоковые пути на Главном водоразделе Русской равнины*. Tueriae 2007.

Categoria:Navigatio
Categoria:Flumina
Categoria:Vectura
Vysznievolocum

**Vysznievolocum** (Russice *Вышний Волочек*, scilicet *Tractus Superior Minor*) est urbs regionis Tueriensis Russiae, anno 1437 condita.

## Historia 
In urbe Tuertza flumen incipit; Tsna flumen per urbem transit et in *Mstino* lacum effunditur, e quo Msta flumen incipit. Inter Tuertzam et Tsnam ab antiquitate tractus navium existebat, de quo urbs nomen cepit. Petro Magno regnante canalis inter Tsnam et Tuertzam aedificatus est et Systema aquarium Vysznievolocianum constructum. Nunc per receptaculum aquae Vysznievolocianum Tuertza et Tsna coniunctae sunt.

thumb|left|*Vanchakova linea* Vysznievolociana

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Tueriensis
Categoria:Condita 1437
Lovotis

**Lovotis** (Russice *Ловать*) est flumen in regione Vitebscensi Rutheniae Albae et in regionibus Pscoviensi et Novogardiensi Russiae. Circiter 530 chm patet et in Ilmenum lacum effunditur. Per silvam in maxima parte longitudinis aquas fert. Magni Luki et Chelma urbes ad Lovotim flumen stant. Ab antiquitate Lovotis pars itineris a Varegis ad Graeciam fuit, ut in Chronica Nestoris dicitur; tractus navium e Lovoti in Danaprim agebat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Regio Pscoviensis
Categoria:Regio Novogardiensis
Categoria:Regio Vitebscensis
Categoria:Systema Nevae fluminis
Nervus thoracalis 3 (homo)

Par **nervus thoracalis 3** (Th3 seu T3) est in hominibus unus ex paribus 31 nervorum spinalium. Nervus Th3 ex medullae spinalis segmento thoracali infra vertebram thoracalem ex columna vertebrali evadit.

Nervo fibrae et motoriae et sensoriae sunt. 

Non raro pariter notionem **segmenti Th3** adhiberi solet.

## Pars sensoria 
Area sensoria nervi Th3 dorsum iuxta vertebram thoracicam tertiam (Th3): Dorso regio cutanea infra lineam adversus latus descendentem altitudinis vertebrae Th3, circum thoracem, supra mammillas.

## Nexus externi 
* *spinalcordinjuryzone.com*: Conspectus omnium nervorum spinalium 

Thoracalis 03 Nervus
Coslovia (discretiva)

* Coslovia, nunc *Mičurinsk*, urbs regionis Tamboviensis Russiae
* Coslovia, nunc *Eupatoria*, urbs Crimaeae
Stauropolis (discretiva)

* Stauropolis, territorii Stauropolitani Russiae caput
* Stauropolis ad Rha vel *Togliatti*, regionis Samarensis Russiae urbs
* Stauropolis Brasiliae, vulgo *Santa Cruz do Sul*

## Nexus interni
* 1147 Stavropolis, asteroides
* Sancta Crux (urbs)
* Vera Crux
Eduardus Forsett

**Eduardus Forsett** (natus anno 1553/54, mortuus anno 1629/30) fuit vir publicus et scriptor Anglicus, operibus politicis et comoediâ Latina notus.

## Opera 
* 1581: *Pedantius*, comoedia Latina
* 1606: *A comparative discourse of the bodies natural and politique: wherein … is set forth the true forme of a commonweale, with the dutie of subjects, and the right of the soveraigne* (1606) (Discursus comparativus de corporibus naturali et politico, in quo exponitur vera forma rei publicae, cum officio subiectorum et iure principis)
* 1624: *A defence of the right of kings; wherein the power of the papacie over princes is refuted, and the oath of allegiance justified* (Defensio iuris regum, in quo imperium papatûs super principes refutatur, et iusiurandum fidei purgatur

## Bibliographia 
* Kelsey, Sean. "Forsett, Edward (1553/4–1629/30), government official and political writer". *Oxford Dictionary of National Biography*. 23 Septembris 2004.

## Nexus externi 
* *Pedantius*, comoedia Latina Eduardi Forsett, a Dana F. Sutton edita

Categoria:Politici Angliae
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Auctores Anglici
Stephanus Axters

**Stephanus Gerardus Axters** (Brugis die15 Octobris anno 1901 natus et in *Lubbeek* Brabantiae Flandricae die 2 Iulii anno1977 mortuus) fuit historicus religionis et lexicographus Belgicus ex ordine Fratrum Praedicatorum.

## Vita et opera
In Collegio Sancti Ludovici Brugis educatus, in ordinem Dominicanorum anno 1920 inivit (tum et Stephanum nomen cepit). Anno 1926 sacerdos factus est. Annis a 1932 ad 1938 Romae ut palaeographus Dominicanorum laborabat. Multos annos in collegio Dominicanorum Lovanii docebat. Lexicon Latinitatis scholasticae composuit necnon de historia pietatis et mysticae in Nederlandia et Flandria opera permulta, quorum maximum est *Geschiedenis van de vroomheid in de Nederlanden* (*Pietatis Nederlandiae historia*).

## Opera selecta
*Scholastiek Lexicon, Latijn-Nederlandsch (1937)
*Het Nederlandsche mystieke proza (1944)
*De Nederlandsche mystieke poëzie (1946)
*Geschiedenis van de vroomheid in de Nederlanden (4 vols., 1950–1960)
*Inkeer (1967)
*Inleiding tot een geschiedenis van de mystiek in de Nederlanden (1967)
*Bibliotheca Dominicana Neerlandica manuscripta 1224-1500 (1970)
*"Waartoe mystiek?", Verslagen en mededelingen van de Koninklijke Academie voor Nederlandse taal- en letterkunde (1972), pp. 132-138.

## Nexus externi
**Scholastiek Lexicon, Latijn-Nederlandsch* apud *Internet Archive*
*Formula:Axters

Categoria:Historici Belgicae
Categoria:Dominicani
Categoria:Lexicographi
Marcus Hieronymus Vida

**Marcus Hieronymus Vida** (Italiane *Marco Girolamo Vida*; natus circa annum 1485, mortuus die 27 Septembris 1566) fuit humanista, episcopus, ac poëta Italicus.

## Opera selecta 
### Poëmata 
* *Scacchia, ludus*
* *Bombyx*
* *Ars poetica* (1527)
* *Christias* (1535), poëma epicum de Iesu Christo

### Alia 
* *Dialogi de dignitate reipublicae* (1556)

## Nexus externi 
* Operum editio Christophori Plantini, Antverpiae 1628
* Scacchia ludus apud inceptum Perseum

Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Mortui 1566
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Nati saeculo 15
Resolutio angularis

[thumb|Exemplaria [discus aerius|diffractionis aeriae a luce ex binis fontibus punctualibus generata quae per aperturam rotundam transit, sicut pupulam oculi. Puncti late separati (summa parte), vel normam Rayleighianam satisfacientes (media parte), distingui possunt; puncti autem normae Rayleighianae propiores (ima parte) difficile distinctu sunt.]]
[thumb|[Pictura log-log diametri aperturae contra resolutionem angularem ad fines diffractionis variorum longitudinum undarum lucis cum variis instrumentis astronometriis comparatae. Exempli gratia, stella caerulea monstrat telescopium spatiale Hubbleanum diffractione in spectrum quod videri potest ad 0.1 *arcsecs* paene circumscribi, sed circulus ruber monstrat oculum humanum potestatem resolvendi viginti *arcsecs* in theoria habere, quamquam usitate sexaginta *arcsesc.*]]

 est facultas ullius artificii imagines formantis, sicut telescopii optici vel telescopii radiophonici, microscopii, photomachinulae, vel oculi humani, parvorum rei singulorum distinguendorum, ut sic principalis resolutionis imaginum determinator sit.

Hoc vocabulum in usu optico undis lucis, in theoria antennarum undis radiophonicis, atque in acoustica undis sonicis adhibetur. *Resolutio spatialis,* locutio arte cognata, ad subtilitatem mensurae erga spatium spectat, quae cum resolutione angulari in instrumentis imagines formantibus recte coniungitur. Norma Rayleighiana monstrat minimum spatium angulare quod per systemata imagines formantia resolvi potest a diffractione ad proportionem longitudinis undarum et latitudinis aperturae circumscriptum esse. Qua pro causa, systematibus magnam resolutionem imaginum formantibus, sicut telescopiis astronomicis, lentibus telephotographicis photomachinularum spatii longi, telescopiisque radiophonicis, sunt magnae aperturae.

## Bibliographia 
* Boffin, Henri M. J., Gaitee Hussain, Jean-Philippe Berger, et Linda Schmidtobreick, eds. 2016. *Astronomy at High Angular Resolution: A Compendium of Techniques in the Visible and Near-Infrared.* Cham: Springer International Publishing. ISBN 9783319397399.
* Lagrange, Anne-Marie, Danis Mourard, et Pierre Léna, eds. 1997. *High angular resolution in astrophysics.* Dordrecht et Bostoniae: Kluwer Academic. ISBN 0792347676.
* Michalet, Xavier, et Shimon Weiss. 2006. “Using photon statistics to boost microscopy resolution.” *Proceedings of the National Academy of Sciences* 103 (13): 4797–98. Bibcode:2006PNAS..103.4797M. doi:10.1073/pnas.0600808103. PMC 1458746. PMID 16549771. Editio interretialis.
* Pohl, D. W., W. Denk, et M. Lanz. 1984. “Optical stethoscopy: Image recording with resolution λ/20.” *Applied Physics Letters* 44 (7): 651. Bibcode:1984ApPhL..44..651P. doi:10.1063/1.94865.

* 
* Astrometria
* , astronomus Anglicus
* 
* Radians (unitas)
* Radius
* Ioannes Gulielmus Strutt, tertius Baro Rayleigh
* 
* Trigonometria

## Nexus externi 
* Davidson, Michael W. “Concepts and Formulas in Microscopy: Resolution.” Nikon MicroscopyU (situs interretialis).
* Kusserow, Thomas. 2015–2016. *Grundlagen der technischen Optik.* PDF.
* *Melles Griot Technical Guide.*

Categoria:Geometria
Categoria:Optica
Categoria:Trigonometria
Godefridus Wintoniensis

**Godefridus Wintoniensis** (Anglice *Godfrey of Winchester* vel *Cambrai*; natus Camaraci ante annum 1055, mortuus anno 1107) fuit prior abbatiae Wintoniensis, qui primus poëta Latinus in Anglia post victoriam Normannicam habetur. Inter poëmata eius quae exstant sunt 238 epigrammata et 19 carmina brevia de rebus gestis.

## Bibliographia 
* Rigg, A. G. "Winchester, Godfrey of (b. before 1055, d. 1107), poet and prior of Winchester". *Oxford Dictionary of National Biography*. 23 Septembris 2004.

## Nexus externi 
* Epigrammata Godefridi apud *The Latin Library*

Categoria:Nati saeculo 11
Categoria:Mortui 1107
Categoria:Clerici Angliae
Categoria:Wintonia
Categoria:Poetae Latini Britanniae
Categoria:Camaracum
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Poetae Angliae
Ioannes Schaden

**Ioannes Matthias Schaden** (Posonii die 11 Maii anno 1731 natus; Moscuae die 28 Augusti anno 1797 mortuus) fuit paedagogus Russicus et orator Latinus originis Germanicae.

## Vita et opera
In Universitate Tubingensi eruditus, Moscuam anno 1756 migravit, ubi amborum gymnasiorum ad Universitatem Moscuensem pertinentium rector factus est, et orationem *De gymnasiis in Moscovia rite aperiundis* declamavit. Praeter gymnasia in universitate linguas classicas et orientales necnon philosophiam docebat. Septem orationes Latinas edidit, quarum *De eo, quod naturaliter justum est, in jure parentum, circa educationem liberorum* nominanda est. *Orbem pictum* Comenii Russice vertit et edidit. Dionysii Fonvizin, Nicolai Karamzin, ,  magister fuerat, qui bene eum memorabant.

## Notae
## Nexus externi
* *De eo, quod naturaliter justum est, in jure parentum, circa educationem liberorum* (oratio Ioannis Schaden)
* *Orbis picti* versio ab Ioanne Schaden facta

Categoria:Alumni Universitatis Tubingensis
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Categoria:Scriptores Russiae
Arteria colica sinistra

**Arteria colica sinistra** (abbreviatura internationali **LCA**) est arteriae mesentericae inferioris ramus in cavitate abdominis sinistro locatus. Irrigat partes coli.

Variantes cursuum arteriae descriptae sunt.

Momentum maius habet arteria colica sinistra in cancrum colorectalium operationibus chirurgicis, quibus arteriam hanc tenendi considerandum est.

## Notae 
* Arteria mesenterica superior

Colica sinistra arteria
Nervus thoracalis 4 (homo)

Par **nervus thoracalis 4** (Th4 seu T4) est in hominibus unus ex paribus 31 nervorum spinalium. Nervus Th4 medullae spinalis segmento thoracali infra vertebram thoracalem ex columna vertebrali evadit.

Nervo fibrae et motoriae et sensoriae sunt. 

Non raro pariter notionem **segmenti Th4** adhiberi solet.

## Pars sensoria 
Area sensoria nervi Th4 dorsum iuxta vertebram thoracicam quartam (Th4): Dorso regio cutanea infra lineam adversus latus descendentem altitudinis vertebrae Th4, circum thoracem, fere totam mammam includens.

## Nexus externi 
* *spinalcordinjuryzone.com*: Conspectus omnium nervorum spinalium 

Thoracalis 04 Nervus
Tricholoma matsutake

***Tricholoma matsutake*** est species fungorum in Asia orientali, Europa septentrionali, America Septentrionali sponte gignens, saepe ad radices *Pinorum* crescens, praecipue in Iaponia et Corea propter gustum deliciosum pabulata.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=1.25|Ferculum  [Ars coquinaria Iaponica|Iaponicae: Lagana de pyropia, matsutake, nuces *Ginkgo bilobae*]]
[thumb|[Ars coquinaria Coreana: 송이구이 *songi gui* ("matsutake subassatum")]] 
; Fontes antiquiores
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan*  (Sean J. S. Chen, ed. et interpr., 松蕈 = Matsutake)

; Recentiora
* Justin McCurry, "Japan's beloved matsutake mushroom under threat" in *The Guardian* (19 Septembris 2020)

## Nexus externi 
Categoria:Agaricales
Categoria:Species fungorum
Categoria:Taxa Singer
Categoria:Taxa 1943
Categoria:Alimenta Iaponica
Categoria:Alimenta Coreana
Categoria:Pabulata Asiae orientalis
Categoria:Alimenta Sinensia
Categoria:Fungi edules
Cryptia

**Cryptia** (Graece κρυπτεία a verbo κρύπτω, id est lateo) est institutio Spartana ad rem militarem spectans et parum nota quae tamen multas disputationes apud eruditos suscitavit. Secundum Plutarchum adulescentes acuta mente insignes nonnumquam a ducibus rus mittebantur pugione et cibo tantum instructi ubi per diem locis tectis soli laterent (quae causa cur *kryptia* Graece diceretur hoc munus) e quibus nocte exeuntes hilotas adorirentur et occulte robustissimos quosque et fortasse etiam maxime seditiosos interficerent. Plutarchus ab illo more abhorrebat quo Lycurgum purgare conabatur. Multi moderni anthropologia adhibita et ritibus Africanarum tribuum comparatis hunc efferatum morem ritum transitionis in militiam adultam fuisse interpretantur. Fortasse tamen cum in alio loco vocabulum 'cryptia' exploratorum quorundam munus apud exercitum designet, fortasse mera exercitatio fuit qua futuri exploratores mediis in hostibus latere et agere discerent. In *Legibus* Plato Cryptiam velut probationem tolerantiae et constantiae describebat.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Paul Cartledge, "Krypteia". In: *Der Neue Pauly*, 1999
* Jean-Christophe Couvenhes, "Les kryptoi spartiates", ''Dialogues d'histoire ancienne* , 2014 Suppl. 11 ː 45-76
* Jean Ducat, La cryptie en question, in Esclavage, Guerre, Économie en Grèce ancienne ː Hommages à Yvon Garlan, Presses Universitaires de Rennes, 1997 ː 43-74
** *Spartan Education: Youth and Society in the Classical Period*, Classical Press of Wales, 2006 Recensio critica
* Henri Jeanmaire, « La kryptie lacédémonienne », *Revue des études grecques*, 1913 ː 121-150
* Hermann Koechly, *Cryptia : De Lacedæmoniorum cryptia commentatio*, Lipsiae, 1835.
* Stefan Link, "Zur Entstehungsgeschichte der spartanischen Krypteia". *Klio*, 2006(88) ː 34–43.
* Edmond Lévy, « La kryptie et ses contradictions », *Ktèma*, 1988(13) ː 245–252
* Brandon D. Ross, "Krypteia : A Form of Ancient Guerrilla Warfare", *Grand Valley Journal of History*, 2012 ː 1.2.4.
* Pierre Vidal-Naquet, *Le Chasseur noir. Formes de pensée et formes de société dans le monde grec*, Paris, La Découverte, 1991
** Retour au chasseur noir in *Mélanges Pierre Lévêque. Tome 2 : Anthropologie et société'', 1989 ː 387-411

Categoria:Sparta
Categoria:Ritus Graeci antiqui
Categoria:Res militares Graecae antiquae
Ruth Bader Ginsburg

**Ruth Bader Ginsburg** (nata die 15 Martii 1933 et mortua die 18 Septembris 2020) fuit iurisprudentiae perita Americana, quae iudex socius Iudicii Maximi Civitatum Foederatarum a die 10 Augusti 1993 usque ad mortem fuit. A Gulielmo Clinton praeside nominata, iudex in liberali curiae factione late habebatur, iura feminarum, abortum, et iura minoritatum insigniter defendens. Secunda mulier erat quae in iudicio meruit, post Alexandram Day O'Connor. Opiniones magni momenti conscripsit, inter quas *United States v. Virginia* (1996), *Olmstead v. L.C.* (1999), et *Friends of the Earth, Inc. v. Laidlaw Environmental Services, Inc.* (2000).

## Vita
Gradum artium baccalaurei in Universitate Cornelliana accepit. Legi studere in Universitate Harvardiana coepit, deinde se transtulit in Universitatem Columbianam, ubi inter optimos discipulos anni sui gradum legum baccalaurei adepta est.

Pro iuribus feminarum et contra sexismum pugnabat.

Die 18 Septembris 2020, Vasingtoniae cancro pancreatico mortua est.

## Notae 
## Nexus externi 
*De Ruth Bader Ginsburg apud Ballotpedia 

Categoria:Mulieres
Categoria:Alumni Universitatis Columbiae
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Causidici
Categoria:Incolae urbis Novi Eboraci
Categoria:Iudices Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Adaptatio

[thumb|Imagines A et B veras [vespas, aliae imitationem Batesianam monstrant: tris syrphidas (C, D, E) et unum coleopterum (F).]]

**Adaptatio** in biologia tris significationes cognatas offert. Prima est vehemens ratio evolutionaria, quae organismos ad eorum circumiecta accommodat, eorum convenientiam naturae amplificans. Deinde status est, quem multitudo per illam rationem attinet. Tertio proprietas phaenotypica (vel proprietas adaptiva) est, cui partes officiales in quoque organismo singulari agit, et quae per selectionem naturalem continenter mutatur.

Adaptatio ex aevo philosophorum Graeciae antiquae, sicut Empedoclis et Aristotelis, describitur. In theologia naturali saeculorum duodevicensimi et undevicensimi, indiciis deitatis exstantis proderat. Carolus Darwin potius adaptationem per selectionem naturalem explicari posuit.
[thumb|upright=0.8|left|[Insecta pollinantia cum plantis florentibus coadaptantur.]]

Adaptatio convenientiae biologicae cognata est, quae proportionem evolutionis gubernat, per mutationem crebritatis genorum aestimatam. Duae aut plures species saepe inter se adaptantur et sese coevolvunt, cum adaptationes excolerent, quae cum adaptationibus aliarum specierum intertexerentur, sicut plantarum florentium et insectorum pollinantium. In ratione imitatio appellata species crescunt, ut aliarum specierum similes sint; praeterea in imitatione Muelleriana haec coevolutio est mutuo commoda, quia quisque in specierum grege valide defenso (sicut vespae, quae icere possunt) praesidia sua similiter divulgaret. Proprietates ad unam causam evolutae ad aliam adhiberi possunt, ut cum segregantes dinosauriorum pinnae volatui exaptarentur.
[thumb|Nonnulli generalistae, sicut [aves, sese ad regiones urbanas **adaptare** possunt.]]

Adaptatio est maior res in philosophia biologiae, quia opus et propositum (teleologiam) tractat. Aliquot biologi vocabula, quae futuras fines in adaptatione indicant, evitare conantur, praecipue quia de consiliis divinis monent, sed alii dicunt adaptationi finem nesessariam esse.

* Memoria adaptiva
* Mutatio adaptiva
* Evolvabilitas
* Pressura evolutionaria
* Systema adaptivum

## Bibliographia
[thumb|upright=1.2|[Pinnae *Sinosauropterygis,* dinosaurii pinnis praediti, segregationis causae proderant, unde autem exaptatio volatus erant.]]
*  "Based on a conference held at the Mote Marine Laboratory in Sarasota, Fla., May 20–24, 1990."
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  "Papers by Dobzhansky and his collaborators, originally published 1937-1975 in various journals."
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*Huxley, Julian 1942. *Evolution: The Modern Synthesis.* Londinii: Allen & Unwin. OCLC 1399386.
*  "Based on a conference held in Bellagio, Italy, June 25–30, 1989"
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*   
* 
* 
* 
* 

Categoria:Biologia evolutionaria
Categoria:Biologia
Pellis

[thumb|Pellis *[Didelphis virginiana|Didelphis virginianae.*]]
[thumb|Disturbati pellis *[Panthera pardus|Pantherae pardus* colores dissimulationem huic praedatori insidiarum praebet.]]
[thumb|Homo [commercium pellis|commercii pellis in Alberta Canadae annis 1890.]]
[thumb|[Maximilianus I, imperator Sacri Imperii Romani, pallium pellis gerit, circa 1519.]]
**Pellis** est densum saetarum incrementum quod cutim multorum animalium variorum tegit. Definitiva mammalium proprietas est. In capillis oleosis supra et capillis densis infra consistit, quorum illi prohibent ne humor cutim attingat, et hi sunt lodicula insulationis thermalis, quae animal calefacit. Pelli mammalium sunt multi usus: tutela, sensus, aquae impermeabilitas, et dissimulatio, sed primus est ordinatio caloris.

*Aposematismus
*Commercium pellis
*Confectio corii
*Corium
*Ellis Troughton
*Lana
*Pinna
*Spina
*Systema integumentarium
*Venatio

## Notae 
## Bibliographia 
*Caro, Tim. 2005. "The Adaptive Significance of Coloration in Mammals." *BioScience* 55 (2): 125–36. doi:10.1641/0006-3568(2005)055[0125:tasoci]2.0.co;2. PDF.
*Caro, Tim. 2009. "Contrasting coloration in terrestrial mammals." *Philosophical Transactions of the Royal Society of London B* 364, no. 1516 (27 Februariii): 537–48. doi:10.1098/rstb.2008.0221. PMC 2674080. PMID 18990666. Editio interretialis.
*Dawson, T. J., K. N. Webster, et S. K. Maloney. 2014. "The fur of mammals in exposed environments; do crypsis and thermal needs necessarily conflict? The polar bear and marsupial koala compared." *Journal of Comparative Physiology B* 184 (2): 273–84. doi:10.1007/s00360-013-0794-8. PMID 24366474. S2CID 9481486.
*Dolin, Eric Jay. 2010. *Fur, Fortune, and Empire: The Epic History of the Fur Trade in America.* Novi Eboraci: W. W. Norton & Company.
*Emberley, Julia. 1998. *The Cultural Politics of Fur.* Monte Regali et Kingstoniae: McCill et Queen’s University Press.
*Feldhamer, George A., Lee C. Drickamer, Stephen H. Vessey, Joseph H. Merritt, et Carey Krajewski. 2007. *Mammalogy: Adaptation, Diversity, Ecology.* Ed. tertia. Baltimorae: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8695-9. OCLC 124031907. Google Books.
*Haferbeck, Edmund. 1990. *Pelztierzucht: Das sinnlose Sterben: Aktuelle Fragen: sachliche Antworten.* Echo Verlag.
*Lang, Helmut. 1992. *Pelz: Vom schlichten Fell zum hochwertigen Bekleidungsstück.* ISBN 3-87150-314-2.
*Phillips, Paul, et J. W. Smurr. 1961. *The Fur Trade.* 2 voll. Normanniae Oclahomae: University of Oklahoma Press.
*Rauzon, Mark J. 1993. *Skin, scales, feathers, and fur.* Novi Eboraci: Lothrop, Lee & Shepard Books. ISBN 0688102328, ISBN 0688102336.
*Singer, Marilyn. 2019. *Hair! animal fur, wool, and more.* Illust. Julie Colombet. Minneapoli Minnesotae: Millbrook Press. ISBN 9781541543799.
*Tuma, Alexander. 1967. *Die Geschichte der Kürschnerei.* Vindobonae: Verlag Alexander Tuma.
*Wilcox, Ruth Turner. 1951. *The mode in furs; the history of furred costume of the world from the earliest times to the present.* Novi Eboraci.

## Nexus externi
Categoria:Anatomia
Lubimogradum

**Lubimogradum** (Russice *Любим*) urbs est regionis Iaroslaviensis Russiae. In ripa Obnorae fluminis stat, ubi Uča flumen in eam effluit. Incolas 5&nbsp;039 habuit anno 2020.

[thumb|Lubimogradi pars cum ecclesia [Praesentatio Dei Genetricis|Praesentationis]]
## Historia
Anno 1379 primo memoratυr, cum Silvestris Obnorensis reliquiae hic collocatae sunt. Anno 1538 arx contra Tataros et Czeremissos aedificata est. Catharina II regnante Lubimogradum urbs secunda provinciae Costromensis numerabatur. Ab anno 1777 circuli Gubernii Iaroslaviensis caput factum erat, quamquam initio saeculi XIX sex tantum domus lapideos Lubimogradi erant. Gennadius Lubimogradensis hic colitur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Iaroslaviensis
Categoria:Condita 1538
Basilianum (Sachalina)

**Basilianum** vel *Juzhno-Sachalinsk* (Russice *Южно-Сахалинск*) est urbs Russiae et regionis Sachalinensis caput. In parte meridiana Sachalinae insulae situm est et a maris Ochotensis 25 chm distat. Incolarum 200 636 anno 2020 habet.

thumb|Basilianum annis octingentesimis saeculi XIX
## Historia
Anno 1882 ut colonia damnatorum e vinculis liberatorum conditum est. Crescebat et urbs facta est. Post bellum Russo-Iaponicum anno 1905 usque ad annum 1945  *Toyohara* nominabatur. Ab anno 1947 regionis Sachalinensis caput.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Sachalinensis
Categoria:Condita 1882
Ripa Alba (Russia)

**Ripa Alba** (Russice *Нарьян-Мар*, Nenetice *Няръяна мар*) et urbs Russiae et districtus autonomi Nenetici urbs unica et caput. In ripa Petschorae fluminis  trans Circulum Arcticum stat. Incolarum 25 151 anno 2020 habet.

thumb|Ripae Albae via Lenin anno 2009
## Historia
Anno 1922 *Beloščelje* colonia rustica 29 incolas habebat. Haud longe a Pustoosero, urbem his locis vetustissimam et nunc relictam, sita erat. Portus in Ripa Alba ad Petschoram anno 1929 aedificari incipit et anno 1935 in numero urbium nomine ''Nar'jan-Mar'' inclusum est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes districtus autonomi Nenetici
Categoria:Condita 1929
Categoria:Portus maris Barentsiani
Districtus autonomus Neneticus

**Districtus autonomus Neneticus** (Russice Ненецкий автономный округ, Nenetice *Ненэцие" автономной округ’*) est subiectum Foederationis Russicae, ad eius regionem Archangelopolitanam et districtum foederalem Septentrio-Occidentalem pertinens. Die 15 Iulii 1929 ut districtus nationalis formatus est. 

## Situs
Cum districtu autonomo Iamalo-Nenetico in oriente, re publica Komi in meridie atque regione Archangelopolitana  in occidente conterminus, a maribus Karensi, Barentsiano et Albo, a  in septentrione alluetur, aream 176 810 chm² et 44 111 incolarum (anno 2020 habet. Regionum Russiae numerum incolarum habet minimum. 

Caninos promunturium mare Barentsianum a mari Albo, Idolorum caput a mari Karensi separat.

Calguevia et Vaigatia insulae ad districtum pertinent. 

## Hydrographia et orographia
Petschora flumen regionis est maximum; hic in sinum Petschoricum se effundit. Kara flumen per confinium cum districtu autonomo Iamalo-Nenetico fluit. Iugum Timanicum montes districtus sunt. 

## Urbes
Urbs capitalis disctrictus est Ripa Alba ad ripam Petschorae sita, quae et urbs districtus unica est. Iisdem locis et Pustoosero urbs vetustissima nunc relicta sita erat. 

## Nota
## Nexus externi
!
Categoria:Constituta 1929
Categoria:Regio Archangelopolitana
Matthaeus Gwinne

**Matthaeus Gwinne** (vulgo *Matthew Gwinne*; natus die 16 Maii1558, mortuus mense Octobri 1627) fuit medicus, poëta, ac fabularum scriptor Anglicus. Duo ex fabulis eius Latinis hodie exstant: *Nero*, tragoedia, et *Vertumnus, sive annus recurrens*, comoedia.

## Bibliographia 
* Wright, Iain. "Gwinne, Matthew (1558–1627), physician and playwright". *Oxford Dictionary of National Biography*. 23 Septembris 2004.

## Nexus externi 
* *Nero: Tragoedia nova*, a Dana F. Sutton edita

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Medici Britanniae
Categoria:Scriptores scaenici
Iyrcopolis

**Iyrcopolis** vel **Samarovia** (Russice *Ханты-Мансийск*, in lingua Chantyensi *Ёмвош*, in lingua Mansiensi *Абга*) et urbs Russiae et districtus autonomi Chanty-Mansiensis caput. In ripa Irtis fluminis haud longe ab ostio eius stat. Incolarum 101 466 anno 2020 habet.

thumb|left|Statio navigiorum Iyrcopolitana
## Historia
Anno 1931 cum nomine ''Ostjako-Vogul'sk* aedificari incipit. Anno 1940 nomen hodiernum cepit. Anno 1950 cum Samarovia (*Samarovo'') vico antiquo coniuncta est et in numero urbium  inclusa.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes districtus autonomi Chanty-Mansiensis
Categoria:Condita 1931
Districtus autonomus Chanty-Mansiensis

**Districtus autonomus Chanty-Mansiensis**, pleniter ab anno 2003 **Districtus autonomus Chanty-Mansiensis – Iugra** (Russice Ханты-Мансийский автономный округ — Югра) est subiectum Foederationis Russicae, ad eius regionem Tumenensem et districtum foederalem Sibericum pertinens, urbem capitalem habens Iyrcopolim. Die 10 Decembris anno 1930 ut *districtus nationalis Ostiaco-Vogulicus* formatus est,  postea ad annum 2003* districtus autonomus Chanty-Mansiensis* nuncupabatur.

In Iugra regione historica situs est. Nunc Iugra regio maximi valoris petrolei extrahendi est.

## Situs et geographia
Aream 534,8 chm2 habet. Cum districtu autonomo Iamalo-Nenetico, re publica Komi, territorio Crasnoiarensi et cum regionibus Tumenensi, Tomensi, Sverdloviensi conterminus est. 

Obius (cum accolis Sosva Septentrionali et Wacho et Iugane et Casimo) et Irtis (cum Conda accola) flumina districtus maxima sunt; Nadymus flumen in districtu oritur.

Taiga et paludes districtum operiunt; solum in parte septentrionali in confinio cum districtu Iamalo-Nenetico Uvaly Sibirici elevatio haud alta pelves fluminum dividit.

## Populus et urbes
1520 milia incolarum (anno 2009) districtus habet. Secundum data census anni 2002, gentes plurimae Iugrae sunt Russi (66,1%), Ucraini (8,6%), Tartari (7,5%) et Baskiri (2,5%). Circa 1,5% sunt gentes indigenae: Ostiaci (ipso vulgo Chanty vocantur), Voguli (Mansi) atque Samoiedi (Neneti). 

Iyrcopolis est districtus caput; Surgutum, *Nižnevartovsk*, *Neftejugansk* urbes magnae, 91,5 % incolarum Iugrae urbes incolunt. Beresova colonia vetus. 

## Notae
## Nexus externi
!
Categoria:Constituta 1930
Categoria:Regio Tumenensis
Augustus De Morgan

thumb|Imago Augusti De Morgan
**Augustus De Morgan** (natus die 27 Iunii 1806 et mortuus die 18 Martii 1871) est mathematicus et logicus Britannicus, qui leges De Morgan inventus est et inductionis plenae ac logarithmi peritus fuit. 

Etiam Georgio Boole influentiam dedit.

*Logica mathematica
*Logica philosophica
*Lex Murphiana

## Nexus externi
*De Augusto De Morgan

Categoria:Mathematici Britanniae
Categoria:Logica
Categoria:Nati 1806
Categoria:Mortui 1871
Naltschik

**Naltschik** (Russice *Нальчик*, Cabardinice *Налшык*, Balcarice *Налчыкъ*) est urbs Russiae et rei publicae Cabardino-Balcariae caput. In ripa fluminis eiusdem nominis sub *Iugo Silvestri*, montium Caucasicarum parte, stat. Incolarum 239 583 anno 2020 habet.

thumb|left|Via Šogenčukova in Naltschik et *Chasanija* mons
## Historia
Ab anno 1724 Naltschik notus est, sed arcem ibi Alexius Ermolov anno 1828 munire incipit. Sloboda Naltschik facta est anno 1871 et urbs anno 1921. Ab anno 1921 et Cabardino-Balcariae caput est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Cabardino-Balcariae
Categoria:Condita 1724
Hugo de Sancto Victore

**Hugo de Sancto Victore** (natus circa annum 1096, mortuus anno 1141) fuit theologus Christianus, Bibliorum expositor, scriptorque mysticus, fortasse e Saxonia oriundus. Circa annum 1115 abbatiam Sancti Victori Lutetiae, monasterium canonicorum regularium, intravit; itaque sectator scholae Victorinorum fuisse habetur.

## Opera selecta 
* *Didascalicon*
* *De scripturis et scriptoribus sacris*
* *De sacramentis Christianae fidei*
* *De archa Noe morali*
* *De archa Noe mystica*
* *De formatione archae*
* *De arrha animae*
* *Epitome in philosophiam*
* *De vanitate mundi*
* *De laude caritatis*
* *Chronicon*

## Bibliographia 
* Cross, F., et Livingstone, E., editores. "Hugh of St-Victor". In *The Oxford Dictionary of the Christian Church*. Oxoniae: Oxford University Press, 2005.
* Spijker, Ineke van 't. "Hugh of St Victor". In *The Oxford Guide to the Historical Reception of Augustine*. Oxoniae: Oxford University Press, 2013.
* Zinn, Grover A. "Hugh of St-Victor". In *The Oxford Dictionary of the Middle Ages*. Oxoniae: Oxford University Press, 2010.

## Nexus externi 
* Opera Hugonis de Sancto Victore apud *Documenta Catholica Omnia*
* *Didascalicon* et *Soliloquium de arrha animae* apud *The Latin Library*

Categoria:Nati saeculo 11
Categoria:Mortui 1141
Categoria:Theologi Franciae
Categoria:Canonici Regulares Sancti Augustini Fratrum a Vita Communi
Categoria:Mystici Christiani
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Iunillus Africanus

**Iunillus** vel **Iunilius Africanus** (mortuus anno 549) fuit quaestor sacri palatii ab anno 542 usque ad mortem suam, Iustiniano imperatore. In hoc officio successor eius fuit Tribonianus, decessor quidam Constantinus.

Iussu Primasii, episcopi Hadrumetensis, librum de Bibliis Christianis scripsit, *Instituta regularia divinae legis*, quae erant accommodatio libri Graeci Pauli Persae.

## Bibliographia 
* Bienert, Wolfgang A. "Junilius (Junillus) Africanus". In *Religion Past and Present*, editione interretiali. 2011.
* Dillon, John N. "Junillus". In *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*. Oxoniae: Oxford University Press, 2018.

## Nexus externi 
* Instituta regularia divinae legis

Categoria:Nati saeculo 5 aut 6
Categoria:Mortui 549
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Eruditi Imperii Byzantini
Categoria:Iustinianus
Legenda maior sancti regis Stephani

***Legenda maior sancti regis Stephani*** est una ex tribus vitis Stephani I, Hungariae regis, inter annos 1077 et 1083 conscripta, Stephanus nondum canonizatus. *Legenda maior* et *Legenda minor* fontes fuerunt tertiae legendae, ab Hartvico episcopo collectae.

## Bibliographia 
* Prazak, Richard. 1985. "The Legends of King Stephen." *Hungarian Studies* 1 (2.

## Nexus externi 
* Textus legendae apud *The Latin Library.*

Categoria:Hungariae scripta
Categoria:Legenda
Categoria:Scripta saeculo 11
Categoria:Vitae sanctorum
Nervus thoracalis 6 (homo)

Par **nervorum thoracalium 6** (Th6 seu T6) est in hominibus unus ex paribus 31 nervorum spinalium. Nervus Th6 medullae spinalis segmento thoracali infra vertebram thoracalem ex columna vertebrali evadit.

Nervo fibrae et motoriae et sensoriae sunt. 

Non raro pariter notio **segmenti Th6** adhiberi solet.

## Pars sensoria 
Area sensoria nervo Th6 adsignata est dorsum iuxta vertebram thoracicam sextam (Th6): Dorso regio cutanea infra lineam adversus latus descendentem altitudinis vertebrae Th6, circum thoracem, infra mammam et iuxta processum xiphoideum.

Fasciculus:Xiphoid process frontal.png|Processus xiphoideus (rubre)

## Nexus externi 
* *spinalcordinjuryzone.com*: Conspectus omnium nervorum spinalium 

Thoracalis 06 Nervus
Nervus thoracalis 5 (homo)

Par **nervus thoracalis 5** (Th5 seu T5) est in hominibus unus ex paribus 31 nervorum spinalium. Nervus Th5 medullae spinalis segmento thoracali infra vertebram thoracalem ex columna vertebrali evadit.

Nervo fibrae et motoriae et sensoriae sunt. 

Non raro pariter notionem **segmenti Th5** adhiberi solet.

## Pars sensoria 
Area sensoria nervi Th5 dorsum iuxta vertebram thoracicam quintam (Th5): Dorso regio cutanea infra lineam adversus latus descendentem altitudinis vertebrae Th5, circum thoracem, partem mammae inferiorem includens.

## Nexus externi 
* *spinalcordinjuryzone.com*: Conspectus omnium nervorum spinalium 

Thoracalis 05 Nervus
Processus xiphoideus

**Processus xiphoideus**, hodie rarissime **processus ensiformis** vocatus, est pars inferior sterni, in infantibus cartilaginosa, in adultis ossea. Inter homines plures formarum variantes exstant.

## Etymologia 
Nomen "xiphoideus" de verbo Graeco *ξιφοειδές*, ensis instar, emanavit.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Xiphoid process animation.gif|Situs processi xiphoidei (rubre depictum), rotans.
Fasciculus:Xiphoid process below2.png|Visum propinquitate.
Fasciculus:Xiphoid_process_-_close-up_-_animation.gif|Processi xiphoidei forma, rotans.

## Notae 
* Nervus thoracalis 6 (homo)
* Thorax

## Nexus externi 
* *medlicker.com*: de xiphoidalgia - dolore processi xiphodei 

Categoria:Ossa
Categoria:Thorax
Alcina (persona)

[thumb|Alcina in illustratione *Orlando furioso* a [Gustavus Doré|Gustavo Doré facta.]]
**Alcina** est persona in carmine epico *Orlando furioso* a scriptore italico Ludovico Ariosto scripto.

## Biographia 
Alcina saga et soror Morganae Logistillaeque est, insulam ficticiam ultra Columnas Herculis abitans. Alcina senex, turpis est sed cum arte magica ea se convertit atque formam iuvenilem assumit. Praeterea saga homines in bestias (simili modo Circi personae Odysseae) vel arbores mutat. Ante initium carminis Alcina militem Anglicum Astulphum allexit atque in myrtum communem mutat. Postea Rogerius, in insulam perventus, Astulphum servat (*Liber VI*) sed Alcina, formam iuvenilem habens, advenit. Alcina Rogerium allicit sed maga Melissa pervenit et mutat formam Alcinae, deinde Rogerius Astulphusque fugiunt (*Liber VII*).

## Fortuna 
Anno 1625 compositrix Italica Francisca Caccini operam comicam ''* fecit. Anno 1735 compositor Georgius Fridericus Handelius operam seriam *Alcina* fecit. Sopranista Italica Anna Maria Strada prima personam Alcinae tractavit. Alcina etiam persona operis **, ab Antonio Vivaldi anno 1727 facta, est. Postea anno 1782 compositor Austriacus Iosephus Haydn operam  fecit et sopranista Constantia Vandestrurla personam Alcinae tractavit cum primum opera acta est.

## Bibliographia 
* Kisacky, Julia M., *Magic in Boiardo and Ariosto'', Peter Lang, New York, 2000.

Categoria:Personae Orlando Innamorato et Orlando Furioso
Categoria:Magica