open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iosephus Manuel Albares

**Iosephus Manuel Albares**, vulgo plene *José Manuel Albares Bueno* (Matriti in urbe natus die 22 Martii 1972) est politicus Hispaniae. Alumnus est Universitatis Deustensis Bilbao in urbe. Studia coniunctionum internationalium apud Institutum superius studiorum munitionis nationalis scholamque diplomaticam Hispanicam universitatemque Caroli III in urbe nativa persecutus est. 

Minister a rebus externis a die 12 Iulii 2021 meret, praeside Petro Sánchez.

## Bibliographia 
* Andrés Gil, Irene Castro, "Albares, el 'sherpa' de Pedro Sánchez que corona la cima de Exteriores" in *El Diário* (10 Iulii 2021)

## Nexus externi 
* Vita apud ministerium rerum externarum Hispanicum

Categoria:Nati 1972
Categoria:Homines vivi
Categoria:Legati Hispaniae
Categoria:Politici Hispaniae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Deustensis
Categoria:Alumni Universitatis Caroli III Matritensis
Categoria:Alumni Scholae Diplomaticae Hispanicae
Categoria:Alumni Instituti Superioris Studiorum Munitionis Nationalis (Matritum)
Lucas Frieden

**Lucas**, vulgo *Luc* **Frieden** (Askone in oppido natus die 16 Septembris 1963) est iuris consultus et politicus Luxemburgi.

Apud Athenaeum Luxemburgense educatus est. In eadem urbe iuribus studuit, deinde Lutetiae, Cantabrigiae Anglorum, Cantabrigiae Massachusettensium. Deinde iuris consultus professorque iurum Luxemburgi operam dedit. Legatus est camerae deputatorum ab anno 1994. Minister ab iustitia a die 30 Ianuarii 1998 undecim annos, minister vectigalium ab eodem die sedecim annos, minister a munitione a die 31 Iulii 2004 usque in 22 Februarii 2006, minister a mediis et communicationibus breve spatium anno 2013 meruit. Primus minister die 17 Novembris 2023 electus est.

## Nexus externi 
* Nicolas Léonard, "Luc Frieden ne briguera pas la présidence du CSV" (14 Martii 2021) apud *Paperjam*

Categoria:Nati 1963
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Luxemburgi
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Alumni Athenaei Luxemburgensis
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Ministri iustitiae
Categoria:Ministri vectigalium
Categoria:Ministri munitionis
Categoria:Ministri communicationis
Categoria:Gubernatores civitatum
Fiat iustitia et pereat mundus

est regula iuris et symbolum fuit Ferdinandi I, jam regis Hungariae, qui imperator regnavit ab 1556 ad 1564. Sententia significat oportere iuste disceptare quamquam exitus graves sint. Nonnumquam hoc modo scribitur: «**Fiat iustitia, ruat caelum**».

Immanuel Kant sententia usus est tamquam esset summa naturae suae philosophiae moralis. Dixit enim: «regnet iustitia, etiamsi omnes homines scelesti in orbe terrarum pereant».

Georgius Hegel sententiam sic correxit: «**Fiat iustitia ne pereat mundus**». Ludovicus de Mises in libro de Actione Humana (Anglice *Human Action*) scripsit oeconomum, qui summum et ultimum bonum in utilitate ponit, non dicere «Fiat iustitia, pereat mundus», at «Fiat iustitia ne pereat mundus».

## Notae 
## Nexus interni 
* **Fiat iustitia, ruat caelum**

Categoria:Brocardica
Lanificae sive fabula Arachnes (Velazquez)

thumb|upright=1.5|Didaci Velazquii "Lanificae sive fabula Arachnes", 1655–1660, pictura in textili facta.
 est notissima tabula a Velazquio pictore Hispanico saeculo septimo decimo picta, hodie in Museo Pratensi servata.

## De fabula eiusque interpretatione (Xavier Mata Oroval) 
Primum omnium cernuntur feminae lanae deditae: lanam faciunt. A sinistra sedet anus, fortasse anus, in umbra; at a dextra splendet nobis virgo quaedam. Praeterea tres ministrae sunt eis auxilio. Sed pergamus introrsus et ascendamus in cubiculum ubi adsunt quoque quinque feminae, e quibus illa a dextra ad nos respicit. Sed inter eas eminet femina quaedam quae bracchium dextrum tollit minaciter ad feminam quae ante se stat. Post feminas, in pariete cubiculi pendet magna textilis pictura ubi deducitur vetus et notissimum argumentum: est raptus Europae. Et, re vera, haec textilis pictura in tabula est raptus Europae a Rubenio depictus, qui quidem tabulam Titiani imitatus erat. Et tabula Titiani est in musaeo et tabula Rubenii quoque. Ergo inest tabula in tabula. Sed ad fabulam redeamus: illam pulchram telam texerat virgo quaedam, illa virgo, Arachne nomine, quae ante Minervam stat, et illa virgo clarissima non loco nec origine gentis erat sed arte. Arachne arte sua superba erat: contexebat opera mirabilia sed negabat se omnino a Minerva doctam esse, et Minerva erat dea lanificii, inter alia. Superbia Arachnes offendit maxime Minervam, feminam galeatam quae tollit bracchium minaciter, et primum Minerva descendit in terras, anum simulat et monet Arachnen ut famam faciendae lanae tantum inter mortales petat et veniam deae roget. Sed temeraria Arachne anum illam spernit et perstat in incepto et in sua fata ruit. Tum denique Minerva removit formam anilem et fuit inter eas maximum certamen lanificae artis. Cum Minerva dea acu pingeret magnas res gestas deorum dearumque et poenas superborum hominum, Arachne finxit, acu pinxit caelestia crimina, improba facta deorum erga homines, et in primis raptum Europae. Mirum in modum, palmam tulit certaminis Arachne, et offensam non tulit Minerva, sed rupit pictas vestes Arachnes et ter quaterve frontem Arachnes percussit radio, et addidit minacia verba: “Vive quidem, pende tamen, improba!” et, quia nomen est omen, Arachne in araneam mutata est, et in aeternum pendet et exercet antiquas telas.

## Nexus externi 
* Lustratio XVI: Lanificae sive Fabula Arachnes (Latine)

Categoria:Didacus Velazquius
Categoria:Museum Pratense
Categoria:Res mythologicae figuratae
Categoria:Tabulae pictae
Adalbertus

**Adalbertus**, seu **Adelbertus**, est nomen masculinum Germanicum, forma antiqua praenominis Alberti. Sunt qui ad praenomen Hungaricum *Béla* atque ad praenomen Polonicum *Wojciech* aequant.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Adalbertus (episcopus Pragensis)
* Eduardus Adelbertus Doisy
* Ernestus Adalbertus ab Harrach
* Fridericus Adalbertus Lange

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Adelbertus de Chamisso
* Adalbertus Gyrowetz
* Adalbertus Kun
* Adalbertus Ranconis de Ericinio
* Adalbertus Stifter

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Experiment in Terror (pellicula 1962)

thumb|

***Experiment in Terror*** ('Experimentum terroris') est pellicula formidulosa Americana generis neo-noir, anno 1962 divulgata, cui conficiendae Blake Edwards moderatus est. Scriptum scaenarium factum est a Gordon Gordon et Mildred Gordon secundum *Operation Terror*, fabulam anno 1961 divulgatam. Musica pelliculae ab Henrico Mancini composita est. 

## Argumentum 
Kelly Sherwood, iuvenis officialis argentariae Franciscopolitana, dum ex opere domum redit, in virum quendam incidit, qui in tenebris ei imminet: nisi petenti ex argentaria dollaria 100&thinsp;000 intercipere concesserit, ipsam sororemve Toby interfectum iri. Haud cunctanter Kelly Ioannem Ripley praefectum biocolytarum de his minis certiorem facit. Ripley eam, ut minatori morigeretur, monet, et mox comperit minatorem esse Red Lynch, homicidam a biocolytis quaeritatum. 

Ripley adire conatur Lynchii amicam Lisam Soong, cuius filio sex annos nato modo coxa reposita est, et cum Lynch pretium pro curatione pueri solveret, Lisa credere nequit Lynchium scelestum esse. Itaque inquisitioni adesse recusat. Interea Toby Sherwood in potestatem Lynchii incidit, et die statuto Kelly pecuniam Lynchio subripit seque confert ad locum conveniendi in Candlestick Park, ubi San Francisco Giants cum Los Angeles Dodgers basipila certat. Ubi primum Lynch pecuniam accipit, Ripley subito interventu inopinantem opprimit. Lynchium initio in turba hominum effugere conatum Ripley sclopeto occidit.

## Distributio partium 
* Glenn Ford: Ioannes Ripley
* Lee Remick: Kelly Sherwood
* Ross Martin: Red Lynch
* Stephania Powers: Toby Sherwood

Categoria:Pelliculae 1962
Flora (praenomen)

**Flora**, vel **Floria**, est praenomen femininum Latinum, quod e vocabulo "flore" oritur. Forma masculina praenominis **Florus** est. 

## Mulieres 
* Flora (dea)
* , sancta
* Flora Jaeggy
* Flora Kádár
* Flora MacDonald
* Flora Pellerin
* 

## In operibus artificiosis 
Flora Bervoix est amica Violettae Valéry in opere lyrico *La traviata* a compositore Italico Iosepho Verdi creato, atque Floria Tosca est persona magna in opere lyrico *Tosca* ab Iacobo Puccini compositore Italico creato. 

## Notae 
* 8 Flora, asteroides
* Flora (Norvegia)
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Norvegica
Categoria:Praenomina Slovena
Categoria:Praenomina Suecica
Categoria:Praenomina Theodisca
Nymphae et satyri (Rubens)

thumb|453x453px|Petrus Paulus Rubens, "Nymphae et satyri", 1615, pictura in textili
 est tabula a Rubenio saeculo decimo septimo picta, hodie in Museo Pratensi servata.

## De fabula eiusque interpretatione (Esteban Bérchez Castaño) 
Est silva ubi nymphae, satyri – Romani eos "faunos" dictitabant – et Silenus otium degunt. Vestes per terras iacent, omnes nudi et nudae sunt, neque curis videntur affici. Si diligenter perpendimus, alii humi sedent, quiescunt; alii inter ramos arborum fructus et uvas carpunt; alii poma e terra accipiunt. Nymphae sunt numina silvarum et fluminum, aliquando per metonymiam, quae dicitur, “nympha” aquam significat et repraesentat. Duo sunt genera nympharum in antiquitate: aliae Dianam, venationis et lunae deam, comitabantur, aliae Bacchum, deum vini. Illae virgines erant et tantum cum aliis feminis et deabus tempus agebant, hae vero, bacchantes dico, vinum bibebant, saltabant, instrumentis canebant et commercium venereum cum deis et satyris habebant. Ex eis nymphis ducitur origo vocabuli Hispanici "*ninfómana*". Satyri sunt bipedes, superiore parte homines, inferiore ferae, caprinis pedibus et in capite cornua. Praeterea satyri lascivi sunt, qua de causa hodie viri qui in morbum lascivum incidunt, ‘satyri’ appellantur. Inter nymphas excellit Daphne, quae quidem Apollinem sprevit,et Callisto, quae in stellas mutata est. Inter satyros numerantur Pan, deus pastorum, et Marsyas, qui in certamine musico ab Apolline profligatus est. Hac in scaena omnes laetantur, neque verba faciunt. Duae nymphae manibus tenent cornu copiae, ut dicebat Ovidius, “pomis et odoro flore repletum”. Prope eas Silenus, praeceptor dei Bacchi, ex antro ubi fortasse habitat exit et ebrius videtur. Hic satyrus parvus cum tigride ludit eique uvas praebet. Scaena locum amoenum depingit: deest vinum, deest ars musica, deest lascivia, nihil otium perturbat. Fortasse omnes ad cenam lautissimam et nocturnam se parant.

## Notae 
## Nexus esterni 
* Lustratio XVII: Nymphae et Satyri (Latine)

Categoria:Petrus Paulus Rubens
Categoria:Museum Pratense
Categoria:Tabulae pictae
Categoria:Res mythologicae figuratae
Murray McCully

**Murray Stuart McCully** (Whangārei in urbe natus die 19 Februarii 1953) est politicus Novae Zelandiae.

Alumnus est universitatum Aucopolitanae et Victorianae Vellingtonensis. Iuris consultus operam dedit; deinde triginta annos a die 15 Augusti 1987 legatus est parlamento Novozelandensi. Minister a rebus externis a die 19 Novembris 2008 usque in 2 Maii 2017 meruit.

## Bibliographia 
* Tracy Watkins, "Coming out of the shadows: National's fix-it man has donned the foreign affairs mantle" in *Dominion Post* (1 Decembris 2008)

## Nexus externi 
* Vernon Small, "McCully - the private but international face of the John Key Government" (27 Aprilis 2017) apud *Stuff*

Categoria:Nati 1953
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Novae Zelandiae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Aucopolitanae
Categoria:Alumni Universitatis Victorianae Vellingtonensis
Saltatio rusticorum (Rubens)

[thumb|upright=1.5|Petrus Paulus Rubens, *Saltatio rusticorum,* [pictura olearia in textili (1630–1635).]]
 est tabula a pictore Belgico Rubenio saeculo septimo decimo picta.

## De fabula eiusque interpretatione (Xavier Mata Oroval) 
In tabula depingitur rus: sunt arbores, est silva, est villa rustica pulcherrima. Sed quietem et tranquillitatem loci amoeni turbat hoc spectaculum: chorus rusticorum saltat sive pedibus nudis sive calceatis. Feminae cum viris, corpora versant in orbem, manibus nexis, ad numeros musicae, nam in arbore sedet vir quidam qui tibia cantat, et quoque tintinnabula tinniunt in pedibus aliquot saltatorum. Omnia in choro fluunt: et corpora, et vestes, et canes latrantes qui gyros ducunt una cum saltatoribus. Tota scaena continet in se celeritatem et festinationem, necnon quandam violentiam. Omnes in choro enixe enituntur ut manibus nexis saltent, sed en videmus saltatorem qui porrigit bracchium et frustra certat prendere manum feminae. Omnes, et praesertim viri, videntur ebrii, vino madidi. Attamen, non sunt vultu hilari atque laeto, sed vultu acerbo, attonito, turbato. Est vero turba furens attonita tanto turbine rerum. Hic vir qui respicit, hedera coronatus, pelle ferina vestitus, est procul dubio deus Bacchus sive Liber: deus liberator, deus comoediae et tragoediae, consitor uvae, deus vini et ebrietatis et Bacchanalium. Agitur igitur de scaena Bacchica. Sed operae pretium est nunc animum intendere his tribus hominibus, qui sunt duae feminae similes inter se et vir, in medio, magnus et altus et barbatus, hereda coronatus, similis satyro. Satyri erant comites Bacchi, nymphis infesti, villosi, caprinis pedibus. Ergo hic satyrus, ut ita dicamus, conicit oculos in feminam nudo pectore, vere impendet feminae et impetum facit in eam. Illa timet, se avertit attonito vultu, effugere vult. Altera femina, alia ex parte, eos aspicit torvis oculis. Aliud est quod videmus iuxta eos: illic sunt duo rustici qui saltant et bracchia contorquent ita ut inter se osculentur et amplexentur: est pulchra figura, est re vera chorus in choro. Praeterea, vir fert in cingulo cucurbitam, procul dubio plenam vino, et Venus in vinis, ignis in igne fuit.

## Nexus externi 
* Saltatio rusticorum: Lustratio XIII in Museo El Prado (Latine)

Categoria:Museum Pratense
Categoria:Res mythologicae figuratae
Categoria:Petrus Paulus Rubens
Categoria:Tabulae pictae
Venus et Adonis (Veronensis)

est tabula a pictore Italico Paulo Veronensi saeculo sexto decimo picta, hodie in Museo Pratensi servata.
thumb|385x385px|Paulus Veronensis, "Venus et Adonis", 1580, pictura in textili

## De fabula eiusque interpretatione (Maria Luisa Aguilar Garcia) 
Hic sunt Venus et Adonis. Inter eos omnia videntur amabilia esse. Amor est placidus, est tranquillus, et uterque amans videtur pari iugo coniungi et teneri et mutuus inter eos adesse amor, et mutuus ignis. Sin vero de origine Adonis cogitamus, tunc amor est malus ardor, est adfectus nefandus atque infaustus ex quo hic puer natus est. Et tamen hic iuvenis male conceptus erat facie laudandus, formosissimus omnium, qui etiam deae Veneri placeret. Ea enim olim dum oscula dat filio suo, laesa est sagittis eius atque forma iuvenis, statim capta est, adeo ut ne quidem litora sua curaret, a caelo se abstineret, atque ea quae adsueta erat sibi indulgere, nunc per agros atque per silvas vagabatur atque canes amantis exhortabatur ut praedam raperent. Adonem tenebat, Adoni semper comes erat atque Adonis omnibus rebus praeferebatur. Haec scaena narratur in decimo Metamorphoseon Ovidii et in ea amantes, labore venandi lassati, ad populum veniunt quae sua umbra opportuna iis indulget et torum iis praebet. Et mirum est quod apud Ovidium est Venus quae posita cervice in sinu iuvenis, quieti se dat atque oscula mediis verbis interserit. Apud Veronensem vero, qui est artifex huius tabulae pictae, Venus superior stat quasi fieri non posset ut Adonis non esset ei subiectus atque ei obnoxius cui tanta est vis. In hac scaena Venus conatur Adonem monere, si quid possit monendo, ne temerarius sit, ut feras caveat, ne pergat venari. Ea quodam modo iam praesentit, iam praesagit quid mali futurum sit, et qualis mors exspectet amanti suo. Et nobis praebet unam ex iis sententis quas nos aureas vocamus, et dicit dea "non esse audaciam tutam in audaces". Sed tamen virtus iuvenis stat contraria monitis deae, atque is pergit venari, pergit feras insequi atque tandem fuit olim trux aper qui totos dentes suos in inguine iuvenis abdidit atque eum mortuum in harena stravit.

## Nexus esterni 
* Lustratio XV: Venus et Adonis (Latine)

Categoria:Paulus Veronensis
Categoria:Museum Pratense
Categoria:Tabulae pictae
Categoria:Res mythologicae figuratae
Rainerius

**Rainerius**, **Rainerus**, sive **Rainer**, est praenomen masculinum, Germanica origine. Antiquum nomen *Raginheri* e vocabulis *ragin* ("consilium") et *hari* ("exercitus") componitur. Forma Nordica praenominis Ragnarus est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* , sanctus

### Principes Monoecenses 
* 
* 
* Rainerius III

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Rainerius Arnold
* Rainer Barzel
* Rainer Brüderle
* Rainerus Cantalamessa
* Rainerius Montisferrati (Caesar)
* Rainerus Offergeld
* Rainerus Ortleb
* Rainerius Maria Rilke
* Rainerius Schubert
* Rainerius de Trith
* Rainerius Maria Woelki

## Notae 
* , asteroides

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Dingo

[thumb|Dingo prope Aquam Flavam in  [Territorium Septentrionale (Australia)|Territorii Septentrionalis Australiae.]]
thumb|upright=0.8|Regio ubi habitat.
**Dingo** (gen. *dingonis*), recte ***Canis familiaris dingo*** vel ***Canis dingo*** et ***Canis lupus dingo***, est canis qui in Australia habitat. Hic canis est mediae magnitudinis. Corpus habet longum et angustum; aptus celeritati, agilitati, patientiae est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Mammalia Australiae
Categoria:Varietates canum
Categoria:Verba Anglica
Hyogoensis

**Hyōgoensis** Iaponice: 兵庫県 Hyōgo-ken, est praefectura in Iaponia. Caput eius est urbus Kobe. Inter praefectura Hyogoensem et Kagawaënsem (Sanuquium) Insula Awaji est, ubi antiquissma insula in mythologia Iaponiae et terrae motus magnus cum urbe Kobe die 17 Ianuarii 1995 fuit. 

## Notae 
*6879 Hyogo
## Nexus externi 
*Situs publicus (Iaponice)

Categoria:Praefecturae Iaponiae
Sylvania Burton

**Sylvania Burton** (Salybiae in oppido anno fere 1965 nata) est politica Dominicae. Prima mulierum praeses Dominicae meret; prima Caraibum (qui populus *Kalinago* in insula Dominica appellari solet) in supremum officium politicum promota est.

Alumna est Universitatis Sancti Francisci Xaverii Antigonish in urbe Canadae, ubi evolutione rurali studebat, insuper universitatis Mancuniensis in Anglia. Recentius apud universitatem Cooperationis Internationalis in urbe S. Iosephi Costaricae erudiebatur.

A secretis meruit communitati Kalinago ab anno 1985 usque in 1992. Ab hoc anno sub regimine Dominicano variis muneribus operam dabat. Secretaria fuit primo apud ministerium rerum socialium, secundo apud ministerium negotiorum externorum. Secretaria denuo permansit iuxta illud ministerium quod de circumiectu, evolutione rurali, rebus populi *Kalinago* agebat.

Sylvania Burton praeses civitatis a parlamento Dominicano die 27 Septembris 2023 electa est. 

## Notae 
## Nexus externi 
* 
* 
* 

Categoria:Politici Dominicae
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Caraibes
Categoria:Alumni Universitatis Sancti Francisci Xaverii Antigonisensis
Categoria:Alumni Universitatis Mancuniensis
Categoria:Alumni Universitatis Cooperationis Internationalis (Costarica)
Nanaia Mahuta

**Nanaia Mahuta** (Aucopoli in urbe nata die 21 Augusti 1970) est politica Novae Zelandiae.

E populo Māori orta, regis Tūheitia Paki germana, partim Aucopoli, partim Oxoniae in Anglia educata est, ubi pater in universitate studebat. Ipsa in universitate Waikatoensi immatriculata sine lauris exiit, sed recentius anthropologia sociali apud universitatem Aucopolitanam studuit gradumque magistrae ascendit. Legata est parlamento Novozelandensi a die 12 Octobris 1996. Ministra ab evolutione Maoriensium et administrationis provincialis a die 26 Octobris 2017 meruit. Die 6 Novembris 2020 ad officium ministrae a rebus externis convocata est, prima ministra Hyacintha Ardern, et usque in 11 Novembris 2023 functa est.

## Nexus externi 
* Thomas Manch, "National portrait: Nanaia Mahuta, the foreign minister no-one saw coming" (27 Novembris 2020) apud *Stuff*

Categoria:Nati 1970
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Novae Zelandiae
Categoria:Alumni Universitatis Aucopolitanae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Maoriani
Ishikawaensis

**Ishikawaensis**  Iaponice: 石川県, Ishikawa-ken, est praefectura in Iaponiae. Caput eius est urbs Kanazawa. In historia ex provinciis Kaga et Noto fuit. In Ishikawaensi, Noto Paeninsulae magna paeninsula in Iaponiae est.

Die 1 Ianuarii 2024, terrae motus magnitudine 7.6 in Noto Paeninsula fuit, a quo plus quam 161 homines necati sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus (Iaponice)

Categoria:Praefecturae Iaponiae
Eliud Williams

**Eliud Thaddeus Williams** (die 21 Augusti 1948 natus) est politicus Dominicae. Artem rationariam Lucteburgi in Anglia studuit; recentius universitatem Indiarum Occidentalium frequentavit. In insula nativa reditus iuxta ministeria valetudinis, agriculturae Praeside Nicolao Liverpool aegrotante et mox morituro, Eliud Williams praeses Dominicae electus est et a die 17 Septembris 2012 usque in 2 Octobris 2013 functus est.

## Bibliographia 
## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud reimen Dominicanum

Categoria:Politici Dominicae
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Indiarum Occidentalium
Raptus Ganymedis (Rubens)

[thumb|upright=1|Petrus Paulus Rubens, "Raptus Ganymedis" (1636-1638), [pictura olearia in textili.]]
 est tabula a Rubenio saeculo decimo septimo picta, hodie in Museo Pratensi servata.

## De fabula eiusque interpretatione (Esteban Bérchez Castaño) 
Ganymedes, nudus puer, pulcherrimus hominum, a Iove raptus est, quia, ut Ovidius dicebat, "Ganymedis amore arsit". Iuppiter est pater deorum, rex superum, et in varias formas mutabatur cum aliquem rapere sive strupare vellet. Corpus mutavit in bovem ut puellam Europam raperet; in cycnum ut puellam Ledam violaret; in aureum imbrem ut in lectum Danaes clam intraret. Iovi, cum sit deus, licet cupiditatibus suis perversis obsequi. Dei Graeci dei Romanique aliquando probi et iusti sunt, sed aliquando improbis desideriis inflammantur. Ganymedes erat Phrygius, princeps Troiae, etiam pastor et patris pecus pascebat in montibus Troianis, in monte Ida. Sed quoque venator, ut plerique iuvenes in antiquitate; qua de causa pharetram sagittis plenam gerit. Transeamus ad fabulam. Quodam die Iuppiter ipse erat in Olympo, in quo deo et deae habitabant, et inde vidit pulchrum Ganymedem e flumine aquam educentem. Tum vertitur in aquilam, rapacem et ferocem avem regiam, et Ganymedem sustinet, magnis unguis crura pueri tenet et rostro balteum pharetrae mordet. Vestes eius rubrae volitant in aere. Non potest effugere miser puer! Postquam Iuppiter Ganymedem rapuit, eum ministrum creavit et iam non dea Hebe pocula miscebat et nectar Iovi ministrabat, sed Ganymedes, ut dicebat Ovidius "invita Iunone". Denique Ganymedes ad astra tollitur et hodie est signum Aquarii. Hodierni siderum studiosi et periti satellitem planetae Iovis Ganymedem nuncupaverunt. Ganymedes re vera est maximus satelles non solum planetae Iovis sed etiam totius ordinis stellarum solaris. Miram vitam Ganymedes egit: natus est princeps Troianus, fuit pastor et venator, factus est servus Iovis et ad finem mutatus est in stellas et in satellitem maximum.

## Notae 
## Nexus esterni 
* Raptus Ganymedis: Lustratio XIV in Museo El Prado (Latine)

Categoria:Museum Pratense
Categoria:Res mythologicae figuratae
Categoria:Petrus Paulus Rubens
Categoria:Tabulae pictae
Ludovicus Ódor

**Ludovicus Ódor**, Hungarice *Ódor Lajos*, Slovacice ''L'udovít Ódor'' (Veľké Kosihy in oppido prope Comaram natus die 2 Iulii 1976) est oeconomus Slovaciae. 

E populo Hungaro ortus, apud gymnasium Ioannis Selye Comarense educatus est. Alumnus est universitatis Comenianae Bratislavensis ubi mathematicae mercaturaeque studuit. Apud  breviter laboravit, postea apud , cui director vicarius quinque annos ab anno 2018 operam dedit. Suadente praeside Susanna Čaputová die 15 Maii 2023 usque in 25 Octobris 2023 primus minister regiminis sine factionibus Slovaciae meruit, insuper tres menses a die 19 Iulii 2023 minister a rebus internis.

## Scripta 
* Miroslav Beblavý, David Cobham, L'udovít Ódor, edd., *The Euro Area and the Financial Crisis*. Novi Eboraci: Cambridge University Press, 2011. ISBN 978-1-107-01474-9

## Bibliographia 
* Radovan Stoklasa, Jason Hovet, "Slovakian president picks technocrat government after prime minister quits" (7 Maii 2023) apud *Reuters*

## Nexus externi 
* Jozef Tvardzík, "Who is Ľudovít Ódor, the new Slovak Prime Minister?" (10 Maii 2023) apud *Slovak Spectator*

Categoria:Oeconomi Slovaciae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Comenianae Bratislavensis
Danaë imbrem aureum accipit (Titianus)

est collectio saltem quinque tabularum pictarum de eadem re quas Titianus delineavit. Haec tabula est summa et novissima omnium quinque tabularum a Titiano depictarum. Pro certo habemus Didacum Velazquium eam emisse in Italia magno pretio anno 1634. 
thumb|442x442px|Titianus, "Danae imbrem aureum accipit", 1560-1565, pictura in textili

## De fabula eiusque interpretatione (Ludovica Blecua) 
Danaë erat filia Acrisii, regis Argorum, et cum Acrisius liberos habere vellet, petivit Delphos, ubi erat oraculum Apollinis. Et oraculo interrogato, sic fuit responsum dei: «Sane, Acrisi, tu filiam habebis. Sed cave! Nam filia tua filium habebit, qui te necabit, te occidet». Acrisius, animo commotus, omnino turbatus, redivit Argos. Et post aliquot annos habuit filiam, nomine Danaen, et eam in turri aenea eam inclusit, ut sortem eluderet. Nemo tamen, ne deus quidem, tam potens est ut fata eludere possit, nam talia sunt fata! Iuppiter ipse, amore captus, flagrans, urens erga Danaen, in imbrem aureum mutatus, in turrim intravit et eam vi compressit. Ex eo compressu natus est post aliquot menses Perseus qui, tempore labente Gorgonam iugulavit. Et sane invitus, forte, casu, Perseo nolente, avum Acrisium necavit, sed ea est alia fabula.

Titianus omnia disposuit ita ut Danaë lucem et visum attraheret. Et ea enitet, eminet luce quae de caelo descendit, et quae est ipse Iuppiter, ipse deus. Cutis eius, quae candida est, elucet et etiam lucem tabulae, toti tabulae praebet. Est sane ludus oppositionis inter Danaen et nutricem: altera iuvenis, formosissima, pulcherrima, nuda, etiam adversa depicta, altera est vetusta, est foeda, est turpis, est veste induta et nobis tergum ostendit. Etiam cutis anus obscura est. Est etiam ludus quidam oppositionis inter habitus, inter dispositiones corporum earum: altera tranquilla, quieta recumbit, altera vero prona est, inclinata est, corpus flectit, quo melius imbrem aureum, nummos aureos accipiat. Sunt qui dicant — interpretatione Euhemerista quae dicitur — sunt qui dicant nutricem esse ipsam Avaritiam, Iovem vero ipsam Pecuniam. Danae tranquilla et quieta recumbit. Et omnino nihil in habitu eius, nihil omnino pudicum est, non solum quia nuda est, sed ea os leviter aperit. Capilli non sunt compositi, sed sunt passi et effundunt super pectus. Manus eius in sexu iacet, crura, nisi aperta, non sunt clausa, ergo patet eam aperte et palam Iovem exspectare; ea aperte opperitur deum Iovem. Ea oculos attollit in caelum, in nummos aureos, prorsus in Iovem, omnino dedita deo. Et patet hanc tabulam depictam esse ut privatim lustraretur, ut viri, arte excusati, feminam nudam, habitu audacem, adversam in tabula depictam intueri possent.

## Nexus externi 
* Danaë: Lustratio V in Museo el Prado (Latine)

Categoria:Titianus
Categoria:Museum Pratense
Categoria:Tabulae pictae
Categoria:Res mythologicae figuratae
Georgius Blanár

**Georgius**, vulgo *Juraj* **Blanár** (Solnae in urbe natus die 16 Maii 1966) est politicus Slovaciae. Alumnus est universitatis Solnensis. Legatus est consilio nationali a die 15 Octobris 2002 usque in 4 Iulii 2006, iterum tredecim annos a die 8 Iulii 2010. Minister a rebus externis a die 25 Octobris 2023 meret, primo ministro Roberto Fico.

## Nexus externi 
* Lukáš Kekelák, "Nový minister zahraničia Juraj Blanár „Mierotvorca“, ktorý sa v boji s progresívcami zastal aj arcibiskupa Oroscha" (20 Octobris 2023) apud *Konzervatîvny dennîk postoj*

Categoria:Politici Slovaciae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Solnensis
Gilbertus

**Gilbertus**, sive **Gislebertus**, seu etiam **Giselbertus**, est nomen et praenomen masculinum (rarior cognomen), Germanica origine, quod e vocabulis *gisil* ("obses") et *beraht* ("praeclarus") componitur.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Gilbertus Baderonis filius
* Giselbertus Lotharingiae
* Gislebertus Porretanus
* Ioannes Gilbertus Baker
* Georgius Gilbertus Scott

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Gilbertus Agustoni
* Gilbertus Baker
* Gilbertus Thomas Burnett
* Gilbertus Carlton Walker
* Gilbertus Keith Chesterton
* Gilbertus Diendéré
* Gilbertus Foliot
* Gilbertus Govi
* Gilbertus Groud
* Gilbertus Marescallus (comes IV Penbrochiae)
* Gilbertus Pontecorvo
* Gilbertus Ryle
* Gilbertus Sheldon
* Gilbertus Silva
* Gilbertus White

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Gulielmus Gilbertus

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Cognomina
Flavia

**Flavia** fuit nomen gentilicium femininum tempore Romanorum antiquorum, atque nunc praenomen est, e verbo "flavus" deductum. Forma masculina nominis **Flavius** est. 

## Mulieres 
* Flavia Domitilla
* 
* Flavia Eusebia
* Flavia Iulia Constantia
* Flavia Iulia Helena Augusta
* Flavia Maxima Fausta
* Flavia Maxima Faustina Constantia
* Flavia Maximiana Theodora
* 

## Nomina Geographica 
* Fanum Sanctae Flaviae
* Flavia Neapolis
* Flavia Plumbia
* Flavia Solva

## Notae 
* 2588 Flavia, asteroides
* Gens Flavia

Categoria:Nomina gentilicia
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Italica
Musalia Mudavadi

**Wycliffe Musalia Mudavadi** (Sabatia in pago natus die 21 Septembris 1960) est politicus Keniae.

E Maragoli loquentibus populi Luhya ortus, familia religioni Tremebundorum haerente, patre Moyse tamquam regulus agnito, Musalia Mudavadi Nairobiae educatus est ibidemque universitatem frequentavit. Legatus est parlamento Keniano pro circulo Sabatia, sicut antea pater, anno 1989. Minister commeatuum eodem anno, minister a vectigalibus anno 1993, minister communicationis anno 1999, praeses vicarius anno 2002 factus est. Primus minister vicarius ab anno 2008 usque in 2013 meruit. Denuo secretarius principalis consilii ministrorum die 27 Octobris 2022, secretarius a rebus externis die 4 Octobris 2023 creatus est.

## Bibliographia 
* Nancy Agutu, "Ruto appoints Mudavadi Prime Cabinet Secretary" in *Star* (27 Septembris 2022)
* Julius Sigei, "Mudavadi: Why I supported Uhuru despite assured loss" in *Nation* (5 Decembris 2019) 

## Nexus externi 
* Moses Kinyanjui, "Mudavadi Didn't Hold The Bible While Taking Oath Because Of His Quaker Faith; Here’s Why" (27 Octobris 2022) apud *Citizen Digital*

Categoria:Politici Keniae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Ministri vectigalium
Categoria:Ministri commeatus
Categoria:Ministri commercii
Categoria:Alumni Universitatis Nairobiensis
Categoria:Luhya
Tres Gratiae (Rubens)

thumb|386x386px|Petrus Paulus Rubens, "Tres Gratiae", 1630-1635, pictura in textili
 sunt nomen tabulae a Rubenio saeculo decimo septimo pictae, hodie in Museo Pratensi servatae.

## De fabula eiusque interpretatione (Esteban Bérchez Castaño) 
Tres Gratiae sunt filiae Iovis et Eurynomes. Iuppiter multos amores habuit non solum inter deas, sed etiam inter homines, et multos liberos per totum orbem terrarum sparsit. Tres Gratiae significant formositatem sive pulchritudinem, amicitiam, laetitiam et quoque amorem, qua de causa deam Venerem, deam amoris, comitari solent. Sunt nudae fere semper quia in vera amicitia, in vero amore nihil occultandum est. Sunt tres et inter se tangunt quia in vera amicitia, in proba amicitia, in vero amore, aliquando dare oportet, aliquando accipere oportet, et aliquando et dare et accipere oportet. Si videtis pedes dearum, alter in terra, humi, est et alter paratus ad saltandum, quia illae deae saltabant una cum Musis, verbi gratia, et cum Horis. Illa dea quae capillos flavos habet est Helena Fourment; Altera est secunda uxor Rubenii et exemplo Rubenio fuit non solum in hac tabula picta sed in multis tabulis pictis. Sunt qui dicant quoque illam deam esse primam uxorem Rubenii, Isabella Brant. Nomina Gratiis sunt Aglaia, Euphrosyne et Thalia et largiuntur inter homines et inter deos Olympicos laetitiam et amorem. Rex Carolus III, cum hanc tabulam pictam vidisset, stupuit et voluit delere eam quia censebat impudicam esse.

## Notae 
## Nexus externi 
* Tres Gratiae: Lustratio II in Museo El Prado (Latine)

Categoria:Petrus Paulus Rubens
Categoria:Museum Pratense
Categoria:Tabulae pictae
Categoria:Res mythologicae figuratae
Nelson

**Nelson** est cognomen nomenque Anglicum (Latine **Nelsonus** seu **Nelsonius** seu **Nelso**), patronymicum quod "Niali (*Neil*) filium (*son*)" significat. Saeculo 19, praenomen factum est in honorem navarchi Anglici Horatii Nelson, qui in Trafalgaris pugnam mortuus erat anno 1805.

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Andreas Nelson
* Clarence Gulielmus Nelson
* Craig T. Nelson
* Earl Beniaminus Nelson
* Gaylord Nelson
* Horatius Nelson
* Thomas Nelson

## Qui hoc nomen habuerint 
* Iacobus Nelson Barker
* Parris Nelson Glendening

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Nelson Dingley
* Nelson Glueck
* Nelson Rolihlahla Mandela
* Nelson Ned
* Nelson Rockefeller
* Nelson Valdez

## Notae 
* 3538 Nelsonia, asteroides
* Nelson (flumen)

Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Aloisia

**Aloisia** sive **Aloysia**, vel etiam **Luisa**, est nomen ac praenomen muliebre, alia forma praenominis Ludovicae. Ex antiquo nomine masculino Germanico *Hludwig*, probabiliter "gloriosus in pugnam" significans (e vocabulis *hlut*, 'praeclarus', atque *wig*, 'pugna'), originem ducit. Formae viriles praenominis **Aloisius** atque **Aloysius** sunt.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Amy Aloysia Acker
* Caecilia Aloysia Stephania Chaminade
* Monica Luisa Macovei
* Elisabetha Aloysia Vigée Le Brun

## Quae hoc praenomen habuerint 
* 
* Aloisia Capps
* 
* Aloisia Maria Damien, vel Damia
* Aloysia Gerbing
* Aloisia Lollobrigida
* Aloysia Piccarreta
* 
* Aloysia Sygaea

## In operibus artificiosis 
Luisa Miller est persona in opere lyrico eius nominis a compositore Italico Iosepho Verdi creato.

## Notae 
* 599 Luisa, asteroides
* 2556 Louise, asteroides
* Maria Luisa
* Marisa

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Dapes Terei (Rubens)

est tabula a Rubenio picta. Huius tabulae Rubenius materiem ex Ovidii libris Metamorphoseon deprompsit.
thumb|527x527px|Petrus Paulus Rubens, "Dapes Terei", 1636-1638, pictura in textili

## De fabula eiusque interpretatione (Esteban Bérchez Castaño) 
Thraciae, regionis saevissimae et crudelissimae, rex est Tereus, filius dei Martis. Rex Tereus Procnen in matrimonium duxit, et Procne et Tereus habuerunt filium, nomine Itys. Et Procnae soror est Philomela. Tereus amore flagrat Philomelae, et eam violat, eam vexat, eam vitiat. Et postea secat linguam eius, ut Ovidius dixit «lingua per terram ruit ut culebra», illa iam non potest dicere, narrare nemini quid acciderit. Tereus iam laetus est, sed denique Philomela et Procne conveniunt et contumeliam ulcisci constituerunt. Primum acceperunt filium Itym, postea eum interfecerunt! Procne proprium filium necat et postea membra filii coquit, et denique dat in cena Tereo. Tereus cenat et ad finem interrogat uxorem suam ubi sit Itys: «Itys! Itys! Ubi es?». Et illa ridens dicit: «intus habes». Ille non intellegit bene: «Quid?» «Intus habes». Ille attonitus est. Philomela intrat in cubiculum et monstrat caput filii. Tereus stupuit, sed postea, valde iratus est. Temptat necare Philomelam et Procnen. Illae celeriter fugiunt et rogant deos, quaeso, auxilium eas ferre. Et Dei semper audiunt homines et auxilium ferunt. Mutant omnes in volucres. Tereus in upupam mutatur, quae enim habet cristam ut coronam Terei, et habet longum rostrum ut gladium, qui est in solio ubi sedet Tereus. Procne mutata est in hirundinem, quae habet in collo maculam rubram, ut sanguinem Itys! Philomela mutata est in lusciniam et iam potest canere, dicere id quod antea non poterat. Ante Ovidium, Sophocles, auctor Graecus, composuit tragoediam "Dapes Terei" nuncupatam, sed – proh dolor – hodie perdita est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Dapes Terei: Lustratio IV in Museo El Prado (Latine)

Categoria:Petrus Paulus Rubens
Categoria:Museum Pratense
Categoria:Tabulae pictae
Categoria:Res mythologicae figuratae
Achilles repertus (Rubens)

[thumb|upright=1.5|Antonius van Dyck et Petrus Paulus Rubens, *Achilles repertus,* 1617–1618, [pictura olearia in textili.]]
***Achilles repertus*** est tabula a Petro Paulo Rubenio annis 1618 et 1619 picta. Re vera non ipse Rubenius depinxit, sed etiam Antonius van Dyck, eius discipulus. Hoc saepe fiebat, multos discipulos una operam dare cum Rubenio. Rubenius, praeter nomen quod dedit, emendavit parvula, res quasdam parvulas. Utut est, ad aetatem Barocam pertinet.

## De fabula eiusque interpretatione Georgii Tárrega Garrido 
Est motus, sunt multi colores micantes omnino, est varietas maxima colorum, prospectus optimus, et caelum caeruleum, album, quoque nubes sunt. Videntur se omnes tanquam movere, videtur potius tanquam ludus scaenicus, videntur omnes in theatro quodam versari. Nam illa femina, quae in media imagine est, se tanquam vertit et sumit gladium quendam. Illa tamen figura non femina, sed vir est. Et illae sunt feminae inter quas excellit quaedam mulier illustrissima, nam erat filia regis Lycomedis. Sunt in insula Scyro, quae dicitur, apud Graeciam et illic illa femina una cum aliis feminis ludit quodammodo. Sunt circumdati columnis ergo sunt in regia domo. Cernuntur columnae, etiam cernitur prospectus rursus, cernitur mare, cernuntur maeniana. Hic sunt duo viri, sed non videntur illi viri esse milites, videntur potius esse mercatores, nam merces offerunt. Illi mercatores sunt Ulixes et Diomedes, heroes Graeci. Illic sunt quia quaerebant Achillem. Nam Achilles occultabatur in illa insula, sed Achilles erat vestitus specie feminea. Erat occultatus, quia mater eius, Thetis, maxime timebat et maxime sollicitabatur, quia bene sciebat Achillem moriturum esse Troiae; ergo volebat, iam inde ab initio voluit eum occultare in illa insula. Venit illa Thetis multo antea et occultavit Achillem in illa insula et Achilles erat ornatus muliebribus vestibus et nemo poterat agnoscere. Ulixes tamen et Diomedes, qui audiverant a Calchante se non posse vincere Troiae sine Achille, debebant arcessere Achillem. Venerunt et dixerunt: "Quis est Achilles? Nam omnes videntur feminae." Ergo dixerunt: "Quid faciamus?" Praebuerunt cistam, in qua multa erant; erant merces muliebres, erat lana, erant acus et multa alia, sed etiam erat scutum, etiam erat gladius. Dixerunt: «hic habetis, eligite, sumite». Ergo feminae (tunc temporis) omnes elegerunt merces femineas, sed Achilles audivit tubicinem et ille subito sumpsit gladium et dixit: "gloria! gloria mihi!" et illi dixerunt: "Ecce, ille est Achilles. Veni nobiscum». Achilles dixit: «sum Achilles, veniam Troiam." Ille venit Troiam et illic Troiae mortuus est.

## Nexus externi 
* Achilles repertus: Lustratio III in Museo El Prado (Latine)

Categoria:Museum Pratense
Categoria:Petrus Paulus Rubens
Categoria:Res mythologicae figuratae
Categoria:Tabulae pictae
Ladon (flumen)

thumb|Ladon flumen.
[thumb|Ladon Daphnen filiam Apollinem fugientem in laurum mutat. ([Martinus Opitz & Daniel Triller: *Teutsche Gedichte*, 1746.)]]

**Ladon** (Graece Λάδων, Demotice Λάδωνας) est flumen Peloponnesiacum, fere 70 km in longitudinem. Ladon, qui ex clivo occidentali Aroaniae montis emanat, in Alpheum flumen influit. Alpheus autem in Cyparissium sinum in Ionium mari situm inlabitur.  

Ladon in Achaicis et Arcadiis finibus fluit. In altitudine 420 metrorum supra maris aequor, flumen aggere 104 metra in longitudinem patenti obstructum est. Quod opus anno 1954 perfectum lacum artificialem Ladonis (Τεχνητή Λίμνη Λάδωνα) format. Ladon et Alpheus in Gortynia demo confluunt. 

In mythologia Graeca, Ladon unus fuit ex multis fluminibus, quae Tethys Oceano genuit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Αλεξοπούλου, Γεωργία Ζ. (2009) *Συμβολή στην αρχαιολογία και τοπογραφία της Αζανίας (Βόρειας Αρκαδίας).* ('Ad archaelologiam et topographiam Azaniae (Arcadiae septentrionalis) conlecta'). Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

## Nexus externi 
* De Ladone flumine (Anglice)
* Τεχνητή Λίμνη Λάδωνα.

Categoria:Arcadia
Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Systema Alphei fluminis
Barba non facit philosophum

, seu  (Graece Ἐκ πώγονος σοφοί, καὶ ἀπὸ πώγονος σοφισταί, καὶ ἀπὸ πώγονος φιλόσοφοι), appellabantur qui praeter barbam et pallium nihil haberent philosophi. Usurpatur aliquoties apud Plutarchum in Symposiacis. Huc allusit Horatius, cum ait: "Iussit sapientem pascere barbam." Lucianus item subinde iocatur in philosophorum τὸν βαθὺν πώγωνα 'profundam barbam'. In Eunucho, Bagoas ait: "Si philosophum oporteat ex barba metiri, hircos primam laudem ablaturos." Similiter Martialis: "Propendet mento nec tibi barba minor." Recte torquebitur in hos, qui universam vitae sanctimoniam non in animo neque in moribus, sed in cultu constituunt.

## Notae
## Bibliographia 
* Desiderius Erasmus, *Adagia*, I.2, 195.

Categoria:Adagia
Categoria:Erasmus
Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Proverbia
Fortes fortuna adiuvat

“” (seu “”) est sententia Latina, quae longo ex tempore in proverbium venit.

Terentius *Phormii* acto I scripsit «Ergo istaec quom ita sunt, Antipho, tanto mage te advigilare aequomst: fortis fortuna adiuvat».

Cicero Tusculanarum quaestionum libro II: «Fortes enim non modo fortuna adjuvat, ut est in vetere proverbio, sed multo magis ratio». Citatur alibi ex Ennio. Usurpatur in Aeneide Maronis atque adeo passim ab omnibus. Ovidius Fastorum libro secundo: «Audentes forsque deusque juvat». Idem allusit: «Audaces adjuvat ipsa Venus». Rursum T. Livius belli Macedonici libro IV: «Fortes fortunam adjuvare aiebant». Admonet adagium fortiter periclitandam esse fortunam; nam his plerumque res prospere cedere. Propterea quod id genus hominibus fortuna quasi faveat, infensa iis, qui nihil audent experiri, sed veluti cochleae perpetuo latent intra testas.

## Bibliographia 
* Desiderius Erasmus, *Adagia*, I.2, 145

## Nexus interni
*Audaces fortuna iuvat

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Proverbia
Amicus certus in re incerta cernitur

est adagium Latinum. Cicero in *Laelio* senarium hunc ex Ennio memoravit proverbii specie:

Amicus certus in re incerta cernitur.

Quo significatum est amici fidem in rebus adversis explorari. Nam quod cum periculo conjunctum sit, id dubium appellant, pro quo Ennius posuit incertum, affectans ἐναντίωσιν et προσονομασίαν, quibus schematis impendio delectatus est, atque adeo non ipse solum, sed et omnis illa aetas usque ad M. Tullium. Plautus item eum amicum pronuntiat, qui in re dubia juvat. Habent eandem sententiam Hebraeorum proverbia: "Omni tempore diligit qui amicus est, et frater in angustiis comprobatur."

## Bibliographia 
* Desiderius Erasmus, *Adagia*, IV.5, 3405.

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Marcus Tullius Cicero
Boni pastoris est tondere pecus, non deglubere

“” est adagium Latinum.

Hodieque vulgo celebratum durat, ubi quis est exactor durior atque instantior: «Quid? Num et pellem vis?» Quasi conveniat lana contentum esse. Id adagii Tiberius Caesar auctore Suetonio aut reperit aut certe usurpavit. Nam is admonitus ab amicis, ut provincialibus augeret vectigalia, rescripsit "Boni pastoris esse tondere pecus, non deglubere". Est autem deglubere detrahere pellem. Tractum a rusticis, qui deglubere vocant siliquam aut folliculum excutere et granum sua nudare tunica; unde et Catullus in obscenum sensum detorsit, ut dicat virum a muliere deglubi. Et Apuleiana Fotis ait se vivos homines solere deglubere. Tondent igitur, qui ita spoliant, ut sortem relinquant, unde res possit crescere. Deglubunt, qui nihil reliqui faciunt. Nam lana detonsa renascitur, cute detracta nihil est, quod deinde possis auferre. Alexander Macedonum rex cognomento Magnus sententiam eandem diversa extulit metaphora. Cum enim quidam admoneret longe plus vectigalium a civitatibus auferri posse, respondit ad hunc modum: «Καὶ κηπωρὸν μισῶ τὸν ἐκ ῥιζῶν ἐκτέμνοντα τὰ λάχανα», id est «Et olitorem odi, qui radicitus herbas excidat». Denique hoc ipsum ἀπὸ ῥιζῶν καὶ ἀπορρίζειν et item apud Latinos radicitus, stirpium tenus, a stirpe, ab ima stirpe, atque id genus aliae metaphorae proverbii naturam resipiunt.

## Bibliographia 
* Desiderius Erasmus, *Adagia*, III.7, 2612

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Proverbia
Categoria:Adagia
Categoria:Erasmus
Tres Parcae (Salviati)

[thumb|upright=1|Francisci Salviati "Tres Parcae," [pictura olearia (1550).]]
 sunt tabula a Francisco Salviati picta. Sunt autem qui dicant auctorem fuisse Michaelem Angelum Bonarotium.

Demogorgonis filiae, aut, secundum Ciceronem, Erebi et Noctis, sorores inexorabiles esse eae tradebantur, nullisque precibus moveri, ut quam imposuissent rebus seriem commutarent, sive exitum vitae prorogarent, quem nascenti cuique constituissent. Ita enim eorum officia distinguebantur: una quae vitam homini ordiretur, alia quae contexeret, tertia quae filum rumperet. Primae nomen, uti notum est, apud Graecos Clotho, apud Romanos Nona: eam Statius *ferream* vocat, *grandaevam* Seneca, atque, inter recentiores, *improbam et sedulam* Pontanus. Secunda, Lachesis a Graecis, Decima a Romanis dicta, *duram* Ovidius appellavit, *invidam* Martialis, *ferream,* contra, Claudianus. Tertia denique Atropos, hoc est 'immutabilis', aut Morta, quasi 'partem notans' nuncupabatur

Parcae in colu fata ferebant, fusis et staminibus nentes ac deducentes; iuxtaque hanc imaginem Salviati eas reddidit, annorum graves atque ita squalidas, ut qui eas intueatur facere non possit quin consideret quam vilis caducaque nostra vita sit, huiusmodi custodibus commendata, quantique intersit eam, praeter hunc mundum, ad sempiternam illam et vere gloriosam dirigere.

## Nexus externi 
* "«Parcae» a Bonarotio effictae", *Alma Roma*, 3, 1914, pp. 50-51.

Categoria:Res mythologicae figuratae
Categoria:Franciscus Salviati
Categoria:Tabulae pictae