open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Scrantonia (Pennsilvania)

thumb|upright=1|Despectus in Scrantoniam ex culmine Montis Campani.
**Scrantonia** est urbs sexta a maxima in Pennsilvania et maxima urbs in Lackawanna Comitatu. Numerus incolarum in Scrantonia est 77&thinsp;291. Scrantonia vulgo Oppidum Electricitatis appellatur, quia habuit primos curros electricos. 

## Nomen et Conditus 
Incolae indigeni in Vyomina Valle appertinuerunt genti Leni Lenapenis.  Tum novi incolae albi ab Connecticuta advenerunt post Bellum Rerum Novarum Americanum, et parvum oppidum, Sloci Vallem, condiderunt.

Oppidum nunc appellatur in cognito Georgii W. Scrantoni. Georgius et familia negotium ferri carbonnisque administraverunt. Scrantonia denuntiavit se esse urbem ante diem ix Kalendas Maias MDCCCLXVI A.D.

## Regiones 
Urbs dividitur in septem regiones: Scrantonia septentrionis, Pars Austri, Pars Ortus, Pars Vesperis, Urbs Centrica, Minoocola, et Columen Viridis. 

## Incolae Noti 
Scrantonia scitur multis. Urbs inspiravit seriem televisificam, “Officina”. Scrantonia quoque habet multos notos incolas: Josephus Biden, candidatus praesidentialis, et Mike Munchak, rector Broncoris.

[thumb|upright=1|[Bibliotheca publica Scrantoniae.]]

## Notae
Categoria:Urbes Pennsilvaniae
Sponsalia

[thumb|upright=0.8|Sponsalia [medium aevum|medio aevo.]]
[thumb|upright=0.8|*Sponsalia.* [Pictura a Gulielmo Adolpho Bouquereau facta.]]
**Sponsalia,** etiam **desponsatio,** sunt sollemne binorum hominum matrimonii future contrahendi promissum. Femina sponsa, vir sponsus appellatur.

Ita, exempli gratia, Codex Iuris Canonici Ecclesiae Catholicae Romanae de sponsaliis dicit:

:Can. 1062 - § 1. Matrimonii promissio sive unilateralis sive bilateralis, quam sponsalia vocant, regitur iure particulari, quod ab Episcoporum conferentia, habita ratione consuetudinum et legum civilium, si quae sint, statutum fuit.
:§ 2. Ex matrimonii promissione non datur actio ad petendam matrimonii celebrationem; datur tamen ad reparationem damnorum, si qua debeatur.

Multae variaeque sunt traditiones sponsaliciae. Traditio frequentissima est anulus sponsalicius, sed consuetudines valde variant. Ita hodierna anuli traditio, cum adamante solum feminae in praeconio mercatorio societatis  annorum decennii 1930 orta est. Mos autem in Germania potius erat ut et sponsa et sponsus anulum sponsalicium in digito anulario sinistro gererent (postea anulum nuptialem in digito anulario dextro), sed hodie minus.

## Bibliographia
*Ariès, Philippe, et Paul Veyne. 1992. *A History of Private Life: From pagan Rome to Byzantium.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.
*Epstein, David W., et Sheila G. Epstein. 1996. *The art of engagement: how to build a strong foundation of communication for marriage.* Ed. retractata. Angelopoli Californiae: Isaac Nathan Publishing. ISBN 0914615165.
*Gallo, Nancy R. 2004. *Left at the Altar: Introduction to Family Law.* Cengage Learning. ISBN 1401814530.
*Matlins, Antoinette Leonard, et Antonio C. Bonanno. 1999. *Engagement & wedding rings: the definitive buying guide for people in love.* Ed. secunda. Woodstock Montis Viridis: GemStone Press. ISBN 0943763207.
*Piso Soacius, Thadaeus. 1598. *De sponsalibus et matrimonio: in interpretationem tit. decimi libri primi Institutionum singularis & elegans tractatus: in quo omnia quae ad matrimonialem materiam pertinent & hactenus ab alijs diffusè explicata fuerunt admirabi [sic] ordine breuitate & facilitate explicantur: auctore Thadeo Pisone Soaccio I.V.D., olim in Pisano, nunc in Patauino Gymnasio sacrorum canonum professore ordinario.* Venetiis: Apud Robertum Meiettum.
*Prichard, Robert W. 2009. *Cohabiting Couples and Cold Feet: A Practical Marriage-Preparation Guide for Clergy.* Church Publishing, Inc. ISBN 9780898696035. 

## Notae 
*Dos

## Nexus externi 
* Liber V Codicis Iustiniani

Categoria:Coniugium
Hyperhidrosis

**Hyperhidrosis** est formatio sudoris supra normalem. Distingiuntur duo genera: hyperhidrosis *focalis primaria* et *generalisata secundaria*.

## Physiologia et pathophysiologia 
In hominibus glandulae sudoriferae tota in superficie corporis humani locatae sunt. Illarum gubernatio per *hypothalamum* et *partem sympathicam* systematis autonomici, et *neurona sudomotorica* fit. Thermoreceptoria in cute, in visceris, velut aliis corporis partibus locata sunt.

## Divisio hyperhydrosum clinica 
Distinguuntur duo genera: 
### Hyperhidrosis focalis primaria 
Hyperhidrosis focalis primaria formationem sudoris excessivam neque causa condicionis medicae aliae neque effectu medicamenti adversario oriri significat. Saepe regiones ad *focales* atque *symmetrice* (utroque latere) affectae sunt. Non raro initiet in pueritia.

Exempla:
* Hyperhidrosis manuum
* Hyperhidrosis pedis

### Hyperhidrosis generalisata secundaria 
Causatur hyperhidrosis generalisata secundaria ope aliorum malorum. De consuetudine non restricta singularis regionis est; at glandulae totius corporis agunt.

Mala vel morbi hyperhidrosem secundariam perficientes (exempla):
* Perturbationes sytematis endocrinei, ut:
** Climacterium
** Hyperthyreosis
** Hypopituitarismus
** Phaeochromocytoma
* Effectus medicamentorum secundarios et adversarios: 
** Hormonta 
** Psychopharmaca
** Inhibitores reabsorptionis serotonini selectivi
** Parasympathomimetica
** Glucocorticoida
** Inhibitores beta receptoriorum
** Acidum salicylicum
* Diabetes mellitus
** Hypoglycaemia 
* Malignomata
* Morbi contagiosi
* Hypotonia orthostatica
* Vulnus partis sympathicae systematis nervosi autonomici
* Morbus mentis

#### Hyperhidrosis nocturna 
Hyperhidrosis nocturna malum rarum non est. Usque ad 40% hominum iam olim passi sunt. Nocte sane formatio sudoris excessiva *interdum* morbum indicare potest (exempla): 
* Morbum rheumatologicum, ut collagenosem, polymyalgiam rheumaticam, fibromyalgiam
* Morbum haematologicam, ut lymphoma
* Morbum gastrointestinalem, ut oesophagitidem propter refluctionem
* Morbum contagiosam, ut influenzam, phthisem
* Morbum mentis, imprimis "neurastheniam", anxietatem, fatigationem

## Notae 
* Thermometrum

## Nexus externi 
* Situs interretialis Societatis Hyperhidrosis Internationalis 

Categoria:Cutis
Categoria:Dermatologia
Immunitas (medicina)

thumb|350px|Genera immunitatis diagrammate processionis depicta.

**Immunitas morborum** est corporis contra germina morbifera sui defendendi potentia. Fere duorum generum sunt: immunitas congenita et immunitas adquisita.
Immunitas adquisita (vel "adaptiva") in naturalem et artificiosam dividi solet. Immunitate nativa efficitur, ut germina morbifera, ne in corpus ingressa procrescant, inpediantur. Atqui cum fefellit immunitas congenita, succurret immunitas adquisita.

## De immunitate congenita 
Cum germina morbifera (sive "pathogena") inciderunt corpori, immunitas congenita microbia delere tendit. Certis agit receptoribus cellulariis, quae structuris microbiorum perceptis cellulas, quae microbia contingunt, agitant. Saepe quidem fit, ut cellulae immunitatis congenitae, sicut macrophagi, omnia non agnoscant microbia.

## De immunitate adquisita 
Immunitas adquisita in T et B lymphocytis posita est, quibus certi cuique contra microbia receptores sunt. Receptores B et T lymphocytorum in superficie cellulae sunt, et cellulis solum unum cuique genus receptoris est. Virtus immunitatis adquisitae haec est, quod, dum adolescunt T et B, in singulis cellulis genum, quod receptorem describit, obicitur mutationi geneticae. Qua facta multa miliarda receptorum variorum esse possunt. Quae cum ita sint, multa in corpore continuo nascuntur miliarda cellularum B et T, quibus suus cuique receptor proprius est. Itaque cellulae suum quaeque microbium aliudve antigenum agnoscunt.

Cellula B aut T, cum contigit microbium, contra quod receptorem proprium habet, cito se dividit. Sequitur reactio immunifica, in qua B cellulae anticorpora solubilia sive immunoglobulina producunt, et cellulae microbiis infectae a T cellulis interfectricibus delentur. Quo facto supersunt cellulae memoriales, quarum ope eadem microbia, si forte in corpus invaserint, immunitate adquisita arceri poterit, nam propter cellulas memoriales eiusdem microbii contagione bis vexari non solemus.

*Immunitas gregalis
*Systema immunitatis

## Bibliographia 
* Janeway Jr, Charles A.; Travers, Paul; Walport, Mark, & Shlomchik, Mark J. (2001) *Immunobiology, 5th edition: The Immune System in Health and Disease.* Garland Science. 
* Parish, Henry J. (1965) *A history of immunization.* Livingstone.

Categoria:Epidemiologia
Categoria:Immunitatis systema
Ludovicus Iosephus Lasagna

**Ludovicus Iosephus Lasagna** (natus Montis Magni die 4 Martii 1850 - mortuus Juis de Fora 6 Novembris 1895) fuit presbyter salesianus et episcopus titularis Oëensis (Dioecesis Oëensis) usque ad mortem suum.

Ipse auctor operis Salesianae Uruguaia et Brasilia; fuit.

## Bibliografia 
* Paolus Albera, *Mons. Luigi Lasagna: Memorie Biografiche*, 1900.
* D. Barberis, *Mons. Luigi Lasagna “Vale mecum”*, Fanum Sancti Benigni, 1901.
* Lorentius Gentile, Missionsbischof Alois Lasagna, Salesianer 1850–1895, übersetzt durch Leo Schlegel, München, 1933
* Ioannes E. Belza, *Luis Lasagna, el obispo misionero*, 1969

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Categoria:Episcopi titulares Ecclesiae Catholicae
Categoria:Salesiani
Historia Serbiae

**Historia Serbiae** de historico Serbiae civitatumque antecessorum progressu tractat, a prima aetate ferrea ad praesens, historia gentis Serbicae et regionum quas regebant non exceptis. Ambitus rectionis habitationisque Serbicae multum variavit, qua pro causa notio historiae Serbiae similiter variat.

Slavi se inter Balcanias saeculis sexto septimoque collocabant, ex qua ratione Primus Principatus Serbicus ortus est, domu Vlastimirović regnante; qui deinde Grandis Principatus Serbicus ante saeculum undecimum factus est, annoque 1217 ambo regnum et ecclesia nationalis (Ecclesia Orthodoxa Serbiae) constitutae sunt, domu Nemanjići regnante. Anno 1345 Imperium Serbicum constitutum est, quod in magna Balcaniarum parte dominabatur. Anno 1540, Imperium Ottomanicum Serbiam in suam dicionem redegit.
[thumb|Propinqui [Imperium Serbicum|Imperii Serbici fines.]]

Terrae Serbicae ante medium saeculum sextum decimum evanuerant, a simulatibus domesticis vastatae, et ab Imperio Ottomanico superatae. Rebellio contra rectionem Ottomanicam anno 1817 Principatum Serbiae produxit, qui libertatem nationalem anno 1867 de facto adeptus est, a Potestatibus Magnis in Congressu Berolinensi anno 1878 agnitam. Serbia, in bellis Balcanicis annis 1912 et 1913 victor, Vardar Macedoniam, Kosoviam, et Raška regionem (Veterem Serbiam) recuperavit. Anno 1918 exeunte, Voivodina regio secessionem ex Austria-Hungaria nuntiavit, ut se cum Civitate Slovenorum, Croatorum, et Serborum coniungeret; regnum Serbicum se cum confoederatione die 1 Decembris 1918 coniunxit, et regnum Regnum Serborum, Croatorum, et Clovenorum appellari coepit.

Serbia suos fines hodiernos adepta est bello mundano secundo confecto, cum facta esset unitas foederalis intra Rem Publicam Socialisticam Foederativam Iugoslaviae (mense Novembri 1945 pronuntiatam). Serbia post dissolutionem Iugoslaviae in serie bellorum annis 1990 civitas sui iuris iterum die 5 Iunii 2006 facta est, post referendum anno 2006 habitum et dissolutionem coniunctionis cum Monte Negro.

Inter locos archaeologicos in Serbia sunt Aria Babi, Hajdučka Vodenica, Lepenski Vir, Velesnica, Vlasac.

*Ager Merulensis
*Bellum Balcanicum Primum
*Bellum Balcanicum Secundum
*Bellum Russicum Ottomanicum (1877 - 1878)
*Dominicus Čabrinović
*Daniel Ilić
*Index regum praesidumque Serbiae
*Pax Bucarestae (1913)
*Pax Londinii (1913)
*Pax Sancti Stephani
*Gabriel Princip

## Bibliographia
;Fontes primarii
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
;Fontes secundarii
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Zametica, John. 2017. *Folly and malice: the Habsburg empire, the Balkans and the start of World War One.* Londinii: Shepheard–Walwyn.
;Historiographia
*Nielsen, Christian Axboe. "Serbian Historiography after 1991." *Contemporary European History* 29.1 (2020): 90-103. online

## Nexus externi
*
*Historicae Serbiae tabulae.
*Historia Serbiae: Documenta Primaria.
Ecclesia cathedralis Wintoniensis

thumb|upright=1.5|Ecclesia cathedralis Wintoniensis
**Ecclesia cathedralis Wintoniensis** in urbe Wintoniae visitatur, capitali olim Wessexiae omnisque Angliae. Cathedrali anteriori loco propinquo iam anno 642 condita, haec ecclesia nova cura Walchelini episcopi anno 1079 incepta, anno 1093 inaugurata est, reliquiis sancti Swithuni episcopi Wintoniensis (qui anno 863 obierat) rite translatis. Materies praesertim e lapicidinis prope Binstead insulae Vectae advecta est. Navis ecclesiae stilo perpendiculari saeculo XIV exeunte refecta est, episcopo Willelmo de Wykeham.

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott anno 1875 curavit.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Ecclesia cathedralis Wintoniensis intus visa
; De historia et architectura
* John Britton, *The history and antiquities of the see and cathedral church of Winchester*. Londinii: Longman, 1817 Textus apud *Internet Archive*
* T. A. Heslop, V. Sekules, edd., *Medieval art and architecture at Winchester Cathedral*. 1983
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Southern division: part I. Winchester, Salisbury, Exeter, Wells*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1876 Textus apud *Internet Archive*
* John Milner, ''Milner's historical account of Winchester cathedral, with a supplement, describing the alterations and repairs*. 9a ed. Wintoniae: Robbins and Wheeler, 1830 Textus apud *Internet Archive*
* Philip W. Sergeant, *The cathedral church of Winchester : a description of its fabric and a brief history of the episcopal see*. Londinii: Bell, 1898 Textus apud *Internet Archive* 2a ed.
* R. Willis, "The architectural history of Winchester cathedral" in *Proceedings at the Annual Meeting of the Archaeological Institute of Great Britain and Ireland at Winchester, September 1845* (Londinii: Longman, 1846) pp. 1-80
* *Winchester Cathedral : a short history for visitors*. Wintoniae 35a ed.

; Specialia
* Walter Howard Frere, *The Winchester troper, from mss. of the Xth and XIth centuries*. Londinii, 1894 Textus apud *Internet Archive*
* G. W. Kitchin, F. T. Madge, edd., *Documents relating to the foundation of the Chapter of Winchester, A.D. 1541-1547*. Londinii: Simpkin & Marshall, 1889 Textus apud *Internet Archive*
* W. R. W. Stephens, F. T. Madge, edd., *Documents relating to the history of the Cathedral Church of Winchester in the seventeenth century*. Londinii: Simpkin, 1897 Textus apud *Internet Archive*
* John Vaughan, *Winchester Cathedral Close: its historical and literary associations*. Londinii: Pitman, 1914 Textus apud *Internet Archive*
* John Vaughan, *Winchester cathedral, its monuments and memorials*. Londinii: Selwyn & Blount, 1919? Textus apud *Internet Archive*

## Nexus externi 
* "Winchester Cathedral" apud *Victorian Web''

Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Wintonia
Ecclesia cathedralis Roffensis

[thumb|upright=1.5|Ecclesia cathedralis Roffensis a [castellum Roffense|castello visa]]
**Ecclesia cathedralis Roffensis** in Cantia visitatur. Dioecese Roffensi anno 604 constituta, prima ecclesia iam ruinosa, episcopus Gundulphus anno fere 1080 cathedralem novam Roffae in urbe construere coepit quam a successoribus Ernulpho et Ioanne perfectam anno 1133 rite consecravit Willelmus de Corbolio archiepiscopus Cantuariensis. Turrem autem episcopus Hamo Hethe anno 1343 erigendam curavit.

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott inter annos 1871 et 1874 curavit.

## Fontes antiquiores 
* ''* Series imaginum apud bibliothecam Rylandensem

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Ecclesia cathedralis Roffensis intus visa
; De historia et architectura
* T. Ayers, T. Tatton-Brown, edd., *Medieval art, architecture and archaeology at Rochester*. 2006
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Southern division: part II. Canterbury, Rochester, Chichester, St. Alban's*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1876 Textus apud *Internet Archive*
* G. H. Palmer, *The cathedral church of Rochester, a description of its fabric and a brief history of the episcopal see*. Londinii: Bell, 1897 Textus apud *Internet Archive*

; Specialia
* C. H. Fielding, *The records of Rochester*. Dartford, 1910 Textus apud *Internet Archive*
* Mary P. Richards, "Texts and their traditions in the medieval library of Rochester Cathedral Priory" in *Transactions of the American Philosophical Society* vol. 78 (1988)
* John Thorpe, *Registrum Roffense, or, A collection of antient records, charters, and instruments of divers kinds : necessary for illustrating the ecclesiastical history and antiquities of the diocese and cathedral church of Rochester*. Londinii, 1769 Textus apud *Internet Archive*

## Nexus externi 
* "Rochester Cathedral (Restoration by Sir George Gilbert Scott)" apud *Victorian Web''

Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Durobrivae
Categoria:Dioecesis Roffensis
Ecclesia cathedralis Wigorniensis

thumb|upright=1.5|Ecclesia cathedralis Wigorniensis
**Ecclesia cathedralis Wigorniensis** in urbe Vigorniae Angliae occidentalis visitatur. Dioecese Hwicciorum vel Wigorniensi anno fere 679 constituta, vestigia neque de ecclesia eo aevo confecta neque de illa ab Oswaldo episcopo anno 983 aedificata tempore nostro distinguuntur. Ecclesiam hodiernam Wulstanus episcopus anno 1084 construere coepit, cuius finis occidentalis anno circiter 1160 perfecta est.

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott inter annos 1863 et 1874 curavit.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|upright=1.5|Ecclesia cathedralis Wigorniensis intus visa
; De historia et architectura
* Thomas Abingdon, *The antiquities of the cathedral church of Worcester ... to which are added the antiquities of the cathedral churches of Chichester and Lichfeld*. Londinii: Curll, 1717 Textus apud *Internet Archive*
* John Britton, *The history and antiquities of the cathedral church of Worcester*. Londinii: Nattali, 1835 Textus apud *Internet Archive*
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Western division: Gloucester, Hereford, Worcester, Bristol, Lichfield*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1874 Textus apud *Internet Archive*
* John Noakes, *The monastery and cathedral of Worcester*. Londinii: Longman, 1866 Textus apud *Internet Archive*
* Nikolaus Pevsner, Alan Brookes, *The Buildings of England: Worcestershire* (Nova ed. Novo Portu: Yale University Press, 2007) pp. 672–702
* G. Popper, ed., *Medieval art and architecture at Worcester Cathedral*. 1978
* Edward F. Strange, *The cathedral church of Worcester, a description of the fabric and a brief history of the episcopal see*. Londinii: Bell, 1900 Textus apud *Internet Archive*

; Specialia
* Elijah Aldis, *Carvings and sculptures of Worcester Cathedral*. Londinii: Bemrose, 1873 Textus apud *Internet Archive*
* Ivor Atkins, *The early occupants of the office of organist and master of the choristers of the Cathedral Church of Christ and the Blessed Virgin Mary, Worcester*. Worcestershire Historical Society, 1913 Textus apud *Internet Archive*
* E. Ophelia Browne, ed., *The register of Worcester Cathedral, 1693-1811*. Worcestershire Historical Society, 1913 Textus apud *Internet Archive*

; De bibliotheca
* J. Harvey Bloom, ed., *Original charters relating to the city of Worcester : in possession of the dean and chapter and by them preserved in the Cathedral Library*. Oxoniae: Parker, 1909 Textus apud *Internet Archive*
* John Kestell Floyer; Sidney Graves Hamilton, ed., *Catalogue of manuscripts preserved in the chapter library of Worcester Cathedral*. Oxoniae: Parker, 1906 Textus apud *Internet Archive*
* R. M. Thomson, *A Descriptive Catalogue of the Medieval Manuscripts in Worcester Cathedral Library*. Woodbridge: D. S. Brewer, 2001. ISBN 978-0-8599-1618-9

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Vigornia
Ecclesia cathedralis Lincolniensis

thumb|upright=1.5|Ecclesia cathedralis Lincolniensis supra urbem eminet
**Ecclesia cathedralis Lincolniensis** in urbe Lincolniae visitatur. Dioecesibus anterioribus Lindeseiensi et Dorcestriensi in unam congessis, sede Lincolniam translatura, episcopus Remigius Fiscamnensis cathedralem anno 1072 construere incepit quae incendio anno 1124 et terrae motu die 15 Aprilis 1185 fere omnino deleta est. Ecclesia quae hodie videtur e restitutione anno 1192 ab Hugone episcopo incepta, a successore Willelmo Blesensi magna parte confecta evenit, fenestris autem rosiformibus annis 1235 et 1330 additis. 

## Bibliographia 
thumb|Navis ecclesiae cathedralis Lincolniensis
; De historia et architectura
* John Chessell Buckler, *A description and defence of the restorations of the exterior of Lincoln Cathedral*. Oxoniae: Rivingtons, 1866 Textus apud *Internet Archive*
* T. A. Heslop, V. Sekules, edd., *Medieval art and architecture at Lincoln Cathedral*. 1986
* A. F. Kendrick, *The cathedral church of Lincoln: a history and desciption of its fabric and a list of the bishops*. Londinii: Bell, 1898 Editio 1917 apud *Internet Archive* 
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Eastern division: Oxford, Peterborough, Norwich, Ely, Lincoln*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1881 Textus apud *Internet Archive*

; Specialia
* George Frederick Apthorp, *A catalogue of the books and manuscripts in the library of Lincoln cathedral*. Lincolniae, 1859 Textus apud *Internet Archive*
* Henry Bradshaw, Chr. Wordsworth, edd., *Statutes of Lincoln Cathedral*. 3 voll. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1892-1897 Pars 1 Pars 2 i Pars 2 ii

## Nexus externi 
* "Lincoln Cathedral" apud *Victorian Web*

Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Lindum
Ecclesia cathedralis Petroburgensis

thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Petroburgensis
**Ecclesia cathedralis Petroburgensis** Petroburgi in urbe Angliae orientalis visitatur. Abbatia Benedictina anno 966 ibi condita erat, cuius ecclesia anno 1116 incendio deleta est. Nova ecclesia abbatialis eodem anno ab abbate Ioanne de Sais incepta est, lapidibus a Barnack advectis, atque anno 1238 a Roberto Grosseteste episcopo Lincolniensi consecrata est. Dioecese Petroburgensi anno 1541 constituta, ecclesia olim abbatialis in cathedralem conversa est.

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott inter annos 1855 et 1860, inter annos 1870 et 1897 Ioannes Loughborough Pearson curaverunt.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Petroburgensis intus visa
* John Britton, *The history and antiquities of the abbey and cathedral church of Peterborough*. Londinii: Longman, 1828 Textus apud *Internet Archive*
* Thomas Craddock, *Peterborough Cathedral: a general, architectural, and monastic history*. Petroburgi, 1864 Textus apud *Internet Archive*
* William Clavell Ingram, *Peterborough cathedral*. Londinii: Isbister, 1898 Textus apud *Internet Archive*
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Eastern division: Oxford, Peterborough, Norwich, Ely, Lincoln*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1881 Textus apud *Internet Archive*
* W. D. Sweeting, *The cathedral church of Peterborough : a description of its fabric and a brief history of the episcopal see*. 2a ed. Londinii: Bell, 1899 Textus apud *Internet Archive*

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Petroburgum
Ecclesia cathedralis Norvicensis

thumb|upright=1.5|Despectus in ecclesiam cathedralem Norvicensem
**Ecclesia cathedralis Norvicensis** Nordovici in urbe Angliae orientalis visitatur. Sedes dioecesis regni Anglorum Orientalium saeculo VII , anno 1075 Thetfordiae positae, mox anno 1094 Nordovicum translata est, episcopo illo tempore Herberto de Losinga. Qui novam cathedralem super vestigia duarum ecclesiarum antiquiorum anno 1096 construere coepit. Successor eius Everardus de Calna aedificium anno 1145 perficere curavit. Culmen autem lapideum super turrem quadratam non ante annum 1480 impositum erit, episcopo Iacobo Goldwell. 

## Bibliographia 
[thumb|[Claustra ecclesiae cathedralis Norvicensis]]
* John Britton, *The history and antiquities of the see and cathedral church of Norwich*. Londinii: Longman, 1816 Textus apud *Internet Archive*
* Thomas Browne, *Repertorium, or Some account of the tombs and monuments in the Cathedral Church of Norwich*. Londinii, 1712 Textus apud *Internet Archive*
* T. A. Heslop, H. E. Lunnon, edd., *Norwich: medieval and early modern art, architecture and archaeology*. 2015
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Eastern division: Oxford, Peterborough, Norwich, Ely, Lincoln*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1881 Textus apud *Internet Archive*
* William Lefroy, *Norwich Cathedral*. Londinii: Isbister, 1897 Textus apud *Internet Archive*
* C. H. B. Quennell, *The cathedral church of Norwich, a description of its fabric and a brief history of the episcopal see*. Londinii: Bell, 1898 Textus apud *Internet Archive*

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Nordovicum
Ecclesia cathedralis Lichfeldensis

thumb|upright=1.25|Frons occidentalis ecclesiae cathedralis Lichfeldensis
**Ecclesia cathedralis Lichfeldensis** Lichfildiae in urbe visitatur. Dioecesi Merciorum saeculo VII exeunte constituta, prima ecclesia lignea anno circiter 700 constructa est. Huic ab anno 1085 aedificium lapideum succedit. Cathedralis autem quae hodie videtur, anno 1195 incepta, non ante medium saeculum XIV perfecta erit. 

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Iacobus Wyatt inter annos 1788 et 1795 curavit, inter annos 1855 et 1861 iterumque inter 1877 et 1881 Georgius Gilbertus Scott, qui praesertim de refectione frontis occidentalis, graviter delapidatae, laboravit ut faciem mediaevalem recrearet.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|Navis ecclesiae cathedralis Lichfeldensis
* Thomas Abingdon, *The antiquities of the cathedral church of Worcester ... to which are added the antiquities of the cathedral churches of Chichester and Lichfeld*. Londinii: Curll, 1717 Textus apud *Internet Archive*
* John Britton, *The history and antiquities of the see and cathedral church of Lichfield*. Londinii: Nattali, 1836 Textus apud *Internet Archive*
* A. B. Clifton, *The cathedral church of Lichfield; a description of its fabric and a brief history of the episcopal see*. 2a ed. Londinii: Bell, 1900 Textus apud *Internet Archive*
* John Jackson, *History of the city and cathedral of Lichfield, chiefly compiled from ancient authors*. Londinii: Nichols, 1805 Textus apud *Internet Archive*
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Western division: Gloucester, Hereford, Worcester, Bristol, Lichfield*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1874 Textus apud *Internet Archive*
* L. Maddison, ed., *Medieval art and architecture at Lichfield*. 1993
* H. Snowden Ward, *Lichfield and its cathedral : a brief history and guide*. Bradfordiae: Percy Lund, 1892 Textus apud *Internet Archive*

; Specialia
* *A catalogue of the printed books and manuscripts in the library of the Cathedral Church of Lichfield*. Londinii: H. Sotheran, 1888 Textus apud *Internet Archive*

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Lichfildia
Ecclesia cathedralis Exoniensis

thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Exoniensis
**Ecclesia cathedralis Exoniensis** in Devonia Angliae occidentalis visitatur. Dioecese Devoniae et Cornubiae a Cridia Exoniam in urbem anno 1050 translata, aedificatio ecclesiae cathedralis a Willelmo Warelwast episcopo anno 1112 incepta est. Aedificium magna parte confectum saeculo XIII exeunte ab episcopo Gualtero de Bronescombe successoribusque reconstructum non ante annum 1400 perfectum est.

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott annis 1869 et 1870 curavit.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Ecclesia cathedralis Exoniensis intus visa
; De historia et architectura
* Percy Addleshaw, *The cathedral church of Exeter : a description of its fabric and a brief history of the Episcopal See*. Londinii: Bell, 1898 Textus apud *Internet Archive* 
* John Britton, *The history and antiquities of the cathedral church of Exeter*. Londinii: Longman, 1826 Textus apud *Internet Archive*
* W. J. Edmonds, *Exeter Cathedral*. Londinii: Isbister, 1898 Textus apud *Internet Archive* 
* Philip Freeman; Edward Vere Freeman, ed., *The Architectural History of Exeter Cathedral*. 2a ed. Exoniae: Eland, 1888 Textus apud *Internet Archive*
* F. Kelly, edd., *Medieval art and architecture at Exeter Cathedral*. 1991
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Southern division: part I. Winchester, Salisbury, Exeter, Wells*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1876 Textus apud *Internet Archive*
* C. Lyttelton et al., *Some account of the cathedral church of Exeter : illustrative of the plans, elevations, and sections, of that building*. 1797 Textus apud *Internet Archive*
* George Oliver, *Lives of the Bishops of Exeter and a history of the cathedral*. Exoniae: Roberts, 1861 Textus apud *Internet Archive*
* Thomas B. Worth, *Exeter cathedral and its restoration*. Exoniae, 1878 Textus apud *Internet Archive*

; Specialia
* William Cotton, Henry Woollcombe, *Gleanings from the Municipal and Cathedral Records Relative to the History of the Cty of Exeter*. Exoniae: Townsend, 1877 Textus apud *Internet Archive*
* Ioannes de Grandisson; Herbert Edward Reynolds, ed., ''Legenda Sanctorum: the proper lessons for Saints' days according to the use of Exeter; with the Common of Saints; the lessons for the commemorations of the apostles Peter and Paul; and certain lessons read only in the Church of Exeter*. Londinii: Elliot Stock, 1880 Textus apud *Internet Archive*
* Oswald J. Reichel, interpr., *An old Exeter manuscript*. Exoniae: Commin, 1907 Textus apud *Internet Archive*
* Herbert Edward Reynolds, *A Short History of the Ancient Diocese of Exeter from the Conquest to the Church Congress of 1894*. Exoniae: Besley, 1895 Textus apud *Internet Archive*
* F. E. Warren, *The Leofric missal, as used in the Cathedral of Exeter during the episcopate of its first bishop, A.D. 1050-1072*. Oxonii: Clarendon Press, 1883 Textus apud *Internet Archive''

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Exonia
Categoria:Dioecesis Exoniensis
Ecclesia cathedralis Herefordiensis

thumb|Ecclesia cathedralis Herefordiensis
**Ecclesia cathedralis Herefordiensis** Herefordiae in urbe visitatur. Dioecese Herefordiensi iam saeculo VII constituta, ecclesia eius aevi anno 1056 irruptione Cambrorum deleta, Robertus Lotharingus episcopus novam cathedralem anno 1079 aedificare coepit quae medio saeculo XII perfecta est. Haec structura inter annos fere 1186 et 1535 variis partibus refecta et aucta est.  

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Iacobus Wyatt inter annos 1788 et 1797 curavit, deinde inter annos 1855 et 1863 Georgius Gilbertus Scott.  e metallo ab eodem anno 1862 designatum inter navem et absidem centum annos stetit; quod anno 1967 demolitum denuo Londinii in Museum Victoriae et Alberti receptum est. Frontem occidentalem ecclesiae restruxit Ioannes Oldrid Scott, Georgii Gilberti filius, inter anno 1902 et 1908.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Ecclesia cathedralis Herefordiensis intus visa
* John Britton, *The history and antiquities of the cathedral church of Hereford*. Londinii: Longman, 1831 Textus apud *Internet Archive*
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Western division: Gloucester, Hereford, Worcester, Bristol, Lichfield*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1874 Textus apud *Internet Archive*
* D. Whitehead, ed., *Medieval art and architecture at Hereford*. 1995

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Herefordia
Ecclesia cathedralis Glocestrensis

thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Glocestrensis
**Ecclesia cathedralis Glocestrensis** Glocestriae in urbe visitatur. Aedificium, quod hodie videmus, sub forma ecclesiae abbatialis Sancti Petri anno 1089 inceptum est, abbate Serlone, neque ante annum 1499 confectum. Dioecese Glocestrensi anno 1541 constituta, primo episcopo Ioanne Wakeman, ecclesia abbatialis in cathedralem conversa est. Structura partim delapidata ab architecto Georgio Gilberto Scott restituta est.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Glocestrensis intus visa
* John Britton, *The history and antiquities of the abbey and cathedral church of Gloucester*. Londinii: Longman, 1829  Textus apud *Internet Archive*
* T. A. Heslop, V. Sekules, edd., *Medieval art and architecture at Gloucester and Tewkesbury*. 1985
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Western division: Gloucester, Hereford, Worcester, Bristol, Lichfield*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1874 Textus apud *Internet Archive*
* H. J. L. J. Massé, *The cathedral church of Gloucester : a description of its fabric and a brief history of the episcopal see*. 4a ed. Londinii: Bell, 1921 Textus apud *Internet Archive* 
* H. D. M. Spence-Jones, ''The dean's handbook to Gloucester cathedral*. Londinii: Dent, 1913 Textus apud *Internet Archive*
* H. D. M. Spence[-Jones], *Gloucester Cathedral*. Londinii: Isbister, 1897 Textus apud *Internet Archive*
* H. D. M. Spence-Jones, *The secrets of a great cathedral*. Londinii: Dent, 1914 Textus apud *Internet Archive* 
* H. D. M. Spence[-Jones], *The white robe of churches of the XIth century: pages from the story of Gloucester Cathedral*. Novi Eboraci: Scribner, 1900 Textus apud *Internet Archive''

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Glevum
Ecclesia cathedralis Eliensis

[thumb|upright=1.5|Ecclesia cathedralis Eliensis siper urbiculam [Ely eminet]]
**Ecclesia cathedralis Eliensis** in Anglia Orientali visitatur. Abbatia Eliensi anno 672 condita, reliquiae sanctae Etheldredae abbatissae ibi anno 695 translatae sunt. Constructio novae ecclesiae abbatialis anno 1083 ab abbate Simeone coepta est. Qua non iam perfecta dioecesis Eliensis anno 1109 creata est, primo episcopo Herveo Britone. Ecclesia ergo iam incepta, quae ab hoc anno cathedralis fit, medio saeculo XIV perfecta est.

Aevo recentiori restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott inter annos 1847 et 1878 curavit.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Frons occidentalis ecclesiae cathedralis Eliensis
* James Bentham, *The history and antiquities of the Conventual & Cathedral Church of Ely, from the foundation of the monastery, A.D. 673, to the year 1771*. Cantabrigiae, 1771 Textus; 2a ed. (W. Stevenson, ed.) Norvici, 1812 Textus apud *Internet Archive*
** W. Stevenson, ''A supplement to the second edition of Mr. Bentham's History & antiquities of the cathedral & conventual church of Ely*. Norvici, 1817 Textus apud *Internet Archive*
*F. R. Chapman, ed., *Sacrist rolls of Ely*. 2 voll. 1907 vol. 1 vol. 2
* N. Coldstream, P. Draper, edd., *Medieval art and architecture at Ely Cathedral*. 1979
* E. Hermitage Day, *Ely : St. Etheldreda and Ely Cathedral*. 1910? Textus apud *Internet Archive*
* W. E. Dickson, *Ely Cathedral*. Londinii: Isbister, 1897 Textus apud *Internet Archive*
* *Hand-book to the cathedral church of Ely, with some account of the conventual buildings*. Ely: Hills, 1855 Textus apud *Internet Archive*
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Eastern division: Oxford, Peterborough, Norwich, Ely, Lincoln*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1881 Textus apud *Internet Archive*
* D. J. Stewart, *On the architectural history of Ely Cathedral*. Londinii: Van Voorst, 1868 Textus apud *Internet Archive*
* Charles William Stubbs, *Ely Cathedral Handbook*. 21a ed. Ely: Tyndall, 1904 Textus apud *Internet Archive*
* W. D. Sweeting, *The Cathedral Church of Ely : a history and description of the building, with a short account of the former monastery and of the see*. Londinii: Bell, 1901 Textus apud *Internet Archive''

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Ely
Ecclesia cathedralis Cicestrensis

[thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Cicestrensis ab [Iosephus Franciscus Gilbert|Iosepho Francisco Gilbert anno 1833 picta (Centrum Artium Britannicarum Yalense). Culmen, quod anno 1861 collapsum erit, media imagine depingitur]]
**Ecclesia cathedralis Cicestrensis** in Sussexia Angliae meridianae visitatur. Dioecesis Australium Saxonum, a saeculo VII Selsey in urbe positam, anno 1075 Cicestriam translata est, episcopo Stigando. Ecclesia cathedralis eo anno incepta anno 1108 consecrata est, episcopo Radulpho de Luffa. Post incendium magna parte refecta, curante episcopo Seffrido (secundo huius nominis), anno 1199 iterum consecrata est. Fanum sancti Ricardi, episcopi Cicestriensis anno 1253 mortui, a peregrinis frequentabatur.

Culmen quod media ecclesia in turrem superpositum erat anno 1861 collapsum est. Restitutionem ecclesiae Georgius Gilbertus Scott inter annos 1861 et 1867, iterum anno 1872 curavit.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Cicestrensis intus visa
* *The Chichester Cathedral prayer book*. Londinii: Chiswick Press, 1907 Textus apud *Internet Archive*
* Thomas Abingdon, *The antiquities of the cathedral church of Worcester ... to which are added the antiquities of the cathedral churches of Chichester and Lichfeld*. Londinii: Curll, 1717 Textus apud *Internet Archive*
* Hubert Christian Corlette, *The cathedral church of Chichester; a short history & description of its fabric with an account of the diocese and see*. Londinii: Bell, 1901 Textus apud *Internet Archive*
* Richard John King, ''Handbook to the Cathedrals of England: Southern division: part II. Canterbury, Rochester, Chichester, St. Alban's*. 2a ed. Londinii: John Murray, 1876 Textus apud *Internet Archive*
* W. R. W. Stephens, *Memorials of the South Saxon see and cathedral church of Chichester*. Londinii: Bentley, 1876 Textus apud *Internet Archive*
* R. Willis, J. L. Petit, Edmund Sharpe, *The architectural history of Chichester Cathedral, of Boxgrove Priory, and of Shoreham Collegiate Church*. Cicestriae: Mason, 1861 Textus apud *Internet Archive''

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Cicestria
Ecclesia cathedralis Cestrensis

thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Cestrensis ex oriente visa
**Ecclesia cathedralis Cestrensis** in urbe Cestriae visitatur. Aedificium, quod hodie videtur, ab Hugone Lupo comite Cestrensi, adiuvante Anselmo Cantuariensi, sub forma abbatiae Benedictinae anno 1093 inceptum, saeculis XIII et XIV partim restructum, saeculo XVI auctum erat. Dioecese Cestrensi anno 1541 constituta, ecclesia olim abbatialis in cathedralem conversa est.

Structura magna parte delapidata ab architecto Georgio Gilberto Scott, suadente decano Cestrensi Ioanne Howson, inter annos 1865 et 1875 restituta vel recreata est. Restitutiones minores Arthurus Blomfield anno 1882 et Aegidius Gilbertus Scott, Georgii Gilberti nepos, inter annos 1911 et 1913 curaverunt.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Ecclesia cathedralis Cestrensis intus visa
* John L. Darby, *Chester Cathedral*. Londinii: Isbister, 1898 Textus apud *Internet Archive* 
* Charles Hiatt, *The cathedral church of Chester : a description of the fabric and a brief history of the episcopal see*. Londinii: Bell, 1897 Textus apud *Internet Archive*
* J. S. Howson, Alfred Rimmer, *Chester as it was*. Londini: Longman, 1872 Textus apud *Internet Archive*
* J. S. Howson, Alfred Rimmer, "Chester Cathedral: Restored and Unrestored" in *Art Journal* (1878-1879) 1 i 1 ii 2 i 2 ii apud *JSTOR*
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Northern division: part II. Durham, Chester, Manchester*. Londinii: John Murray, 1869 Textus apud *Internet Archive*
* A. Thacker, ed., *Medieval art and architecture at Chester*. 2000

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Cestria
Ecclesia cathedralis Carleolensis

thumb|upright=1.25|Ecclesia cathedralis Carleolensis
**Ecclesia cathedralis Carleolensis** in Cumbria iuxta limites Angliae Scotiaeque visitatur. Aedificium sub forma abbatiae canonicorum Augustinorum  anno 1122 opere romano Normannico coeptum est. Mox anno 1133 in cathedralem conversum est, abbate et episcopo Athelwoldo qui iam antea confessor fuerat regi Henrico I. Structura partim saeculo XIII opere francigeno refecta non ante annum 1350 perfecta est. Rege Henrico VIII, monasteriis dissolutis ecclesiaque Anglicana separata a Romana, cathedralis antea abbatialis Carleolensis saecularis facta est hodieque manet.

Refectiones varias Ewan Christian ab anno 1853 suscepit, inter alias arcae cupiformis absidis (saeculo XIV creatae) cuius pictura anno 1856 ab Owen Jones renovata est. Restaurationem prioratus Georgius Edmundus Street anno 1880 curavit. Novum altare cum aulaeo Carolus Nicholson anno 1936 designavit.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Ecclesia cathedralis Carleolensis intus visa
* Robert William Billings, "Analysis of the east window of Carlisle Cathedral" in *Transactions of the Society, Instituted at London, for the Encouragement of Arts, Manufactures, and Commerce* vol. 52 (1838)
* Robert William Billings, *Architectural illustrations, history and description of Carlisle Cathedral*. Londinii: Boone, 1840 Textus apud *Internet Archive*
* C. King Eley, *The Cathedral Church of Carlisle : a description of its fabric and a brief history of the Episcopal see*. Londinii: Bell, 1900 Textus apud *Internet Archive*
* Richard Saul Ferguson, *Carlisle Cathedral*. Londinii: Isbister, 1898 Textus apud *Internet Archive*
* Richard John King, *Handbook to the Cathedrals of England: Northern division: part I. York, Ripon, Carlisle*. Londinii: John Murray, 1869 Textus apud *Internet Archive*
* M. McCarthy, D. Weston, edd., *Carlisle and Cumbria: Roman and medieval architecture, art and archaeology*. 2004
* A. C. Tait, Charles H. Purdy, *Two lectures on Carlisle Cathedral: Historical and Architectural*. Carlioli: Charles Thurnham, 1859 Textus apud bibliothecam civitatis Victoriae in Australia
* Hugh Todd; Richard Saul Ferguson, ed., *Notitia ecclesiae Cathedralis Carliolensis, et Notitia prioratus de Wedderhal*. Hendal, 1891 Textus apud *Internet Archive*

## Nexus externi 
* 
* "The cathedral organ" apud cathedralem Carleolensem
* "Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity: A Grade I Listed Building in Carlisle, Cumbria" apud *British Listed Buildings*

Categoria:Ecclesiae cathedrales Angliae
Categoria:Carliolum
Ducatus (discretiva)

**Ducatus** potest essse:
* Ducatus, officium et munus ducis, sensu lato
* Ducatus, officium vel dignitas ducis, principis vel nobilis Europaei
* Ducatus (pagus), territorium a duce rectum
* Ducatus (nummus), moneta aurea
Moarra (urbs Syriae)

**Moarra** (Arabice المعرة - *al-Maʿarrah* vel plene معرة النعمان - *Maʿarrat al-Nuʿmān*) est urbs Syriaca, 58&nbsp;008 incolarum anno 2004, sita 57 km ad septentrionem Epiphaniae.

Moarra tristiter praeclara est  in prima expeditione sacra de quibus Albertus Aquensis nobis narrat: *Nam christiani non solum Turcos vel Sarracenos occisos, verum etiam canes arreptos et igni coctos comedere non abhorruerunt prae inopia, quam audistis.*

## Civis praeclarus 
* Abulola Moarrensis

## Notae
Categoria:Urbes Syriae
Lumateperonum

**Lumateperonum** (antea: **ITI-007**) est antipsychotica atypicum et medicamentum ad therapiam schizophreniarum praescriptum. Virtutes suae ad systemata et serotonergicum et dopaminergicum et glutamatergicum spectant.

## Natura Lumateperoni 
### Natura chemica 
Structura chemica Lumateperoni est 
1-(4-Fluorophenylo)-4-(3-methyl-2,3,6b,9,10,10a-hexahydro-1H-pyridino[3',4':4,5]pyrrolo[1,2,3-de]quinoxalino-8(7H)-yl)-1-butanonum. Massa molaris est 393.506 g/mol.

Fasciculus:Butanone-skeletal-structure.svg|Butatonum
Fasciculus:Butyrophenone.svg|Butyrophenonum
Fasciculus:Pyridine numbers.svg|Pyridinum
Fasciculus:Pyrrole-2D-numbered.svg|Pyrrolum
Fasciculus:Quinoxaline numbering.png|Quinoxalinum

### Pharmacodynamica 
Lumateperonum receptoria D2 postsynaptica inhibet, at etiam agonista praesynapticarum receptoriorum D2 agit. Praeterea inhibitio receptoriorum serotonergicorum 5HT2A descripta est.

* Haloperidolum

## Notae 
Categoria:Butyrophenona
Categoria:Antagonistae dopamini
Categoria:Antipsychotica
Flumen Mackenzie

**Flumen Mackenzie** est flumen in Territoriis septentrio-occidentalibus Canadae. Νomen Alexandri Mackenzie exploratoris Scotici cepit, qui anno 1789 ripas fluminis a meridie ad septentrionem investigavit. E Lacu servorum maiore prope *Castellum Providentiae* (*Fort Providence*) initium cepit. Circiter 1738 chiliometra patet et in Mare Beaufortii Oceani Arctici effunditur. Per silvam borealem desertam et tundram aquas fert. Lacus Ursini magni aquas Flumen Ursinum maius in Mackenzie flumen affert; alii tributarii Liard, Flumen Rubrum Arcticum (*Arctic Red River*), Athabasca sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Canadae
Categoria:Territoria septentrio-occidentalia (Canada)
!
Mackenzie

* Alexander Mackenzie, explorator 
* Compton Mackenzie, scriptor
* David Mackenzie Wilson, archaeologus

—  —  —

* Flumen Mackenzie in Canada
* Montes Mackenzie in Canada

—  —  —

* 6204 MacKenzie, asteroides
Stephanus Jodelle

- Monumentum in honorem Stephani Jodelle]]
**Stephanus** *vulgo* Étienne **Jodelle** (natus 1523 Lutetiae, mortuus ibidem anno 1573) dramatum scriptor Francogallus et membrum gregis culturalis *Pleiados* fuit.
## Vita
Jodelle primo operam navabat ut denique mysteria, moralia et comoediunculae, quibus homines porro gaudebant, generibus classicis cederent. Exemplo ei fuerunt Senecae dramata. Anno 1552 eius tragoedia »Cléopâtre captive« et comoedia »Eugène, ou la rencontre« (secundum Maclavellense opus »Il Frate«) monstrata est rege Henrico II praesente. Successus ambarum felicissimus erat, cum tragoedia secunda praetitulata »Didon se sacrifiant« numquam in scaenis produceretur, ut creditur. Nodi autem dramatici in eis absunt, cum partes lyricae meliores esse videantur. Et in poematibus pusillioribus excellit Jodelle. Episodorum quinque tragoediae »Cléopâtre« omnium tres in decasyllabis pactae sunt. Opusculum »Didon« iam omnino classicas formas olet ratione rimarum Alexandrinarum volubili. Ambobus in operibus neque chori desunt. Opera eius omnia prima vice Parisiis annis 1574 et 1583 edita sunt.

## Bibliographia 
* Enea Balmas: *Un Poeta del rinascimento francese: Etienne Jodelle*, Florentiae 1962
* Florence Delay: ''L'Insuccès de la fête*, Gallimard, Lutetiae 1980
* Emmanuel Buron et Olivier Halévy (ed.): *Lectures d'Etienne Jodelle: Didon se sacrifiant,  Presses universitaires, Rennes 2013

## Nexus externi
**Vicifons* varia praebens ad Stephanum Jodelle pertintentia
Venae vesicales

**Vena ovarica** sunt venae sanguinem ab vesica urinaria et *plexu venoso vesicali* recipientes.

## Notae 
Vesicales venae
Iuconus

**Iuconus** vel **Yukon** vel **Quippacus** est flumen in Iucono territorio Canadae et in Alasca. E Marsh lacu prope *Equum album* initium cepit. Circiter 3190 chiliometra patet et in Mare Beringianum prope *Pilot Station* urbem effunditur. Per silvam borealem desertam et saxosam aquas fert. Tanana et Klondikense flumen auro famosum Iuconi accolae sunt

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Canadae
Categoria:Flumina Civitatum Foederatarum
Categoria:Alasca
Categoria:Iuconus (territorium)
!