open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Franciscus Pigliaru

**Franciscus**, vulgo *Francesco* **Pigliaru** (Sassari natus die 13 Maii 1954) est politicus Sardiniae.

Alumnus est universitatum Sassaritanae et Cantabrigiensis. Recentius professor fuit apud universitatem Caralitanam. Praeses Sardiniae a die 12 Martii 2014 meruit.

## Scripta 
* 1999 : John Adams, Francesco Pigliaru, *Economic Growth and Change. National and Regional Patterns of Convergence and Divergence*. Cheltenham: Edward Elgar Publishing, 1999, ISBN 1858986834.
* 2004 : Adriana Di Liberto, Roberto Mura, Francesco Pigliaru, *How to Measure the Unobservable. A Panel Technique for the Analysis of TFP Convergence*. Carali: CUEC, 2004, ISBN 88-8467-182-5.
* 2005 : Alessandro Lanza, Anil Markandya, Francesco Pigliaru, *The Economics of Tourism and Sustainable Development*. Cheltenham: Edward Elgar Publishing, 2005, ISBN 1845424018.
* 2006 : Fabio Cerina, Francesco Pigliaru, *Agglomeration and Growth in the NEG. A Critical Assessment*. Carali: CUEC, 2005, ISBN 88-8467-291-0.
* 2006 : Emanuela Marrocu, Raffaele Paci, Francesco Pigliaru, *Gli effetti del capitale pubblico sulla produttività delle regioni italiane*. Carali: CUEC, 2006, ISBN 88-8467-311-9

## Nexus externi 
* Situs olim privatus

Categoria:Incolae Sardiniae
Categoria:Politici Italiae
Categoria:Oeconomi Italiae
Categoria:Alumni Universitatis Sassaritanae
Categoria:Professores Universitatis Caralitanae
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Christianus Solinas

**Christianus**, vulgo *Christian* **Solinas** (Carali natus die 2 Decembris 1976) est politicus Sardiniae.

Alumnus est universitatis Sassaritanae, sed an doctor magisterve ibi vel alibi rite laureatus est haud certe scitur. Praeses Sardiniae die 24 Februarii 2019 electus est.

## Bibliographia 
* Andrea Gagliardi, Andrea Marini, "Chi è Solinas, l’indipendentista sardo scelto da Salvini" in *Il sole 24 ore* (22 Februarii 2019)
* Victoria Leonardi, "Sardaigne: le centre-droite remporte les élections. L'indépendantiste Solinas est le nouveau gouverneur de l'île" (25 Februarii 2019) apud *Corse net infos*
* Regolare la laurea conseguita da Christian Solinas all'Università degli Studi di Sassari, apud Uniss.it

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud factionem PSdAz
* Curriculum vitae apud consilium regionale

Categoria:Politici Italiae
Categoria:Incolae Sardiniae
Categoria:Alumni Universitatis Sassaritanae
Proteina tau

**Proteina tau** est proteina, quae forma cytosceleti neuronorum in parte determinatur. Noti sunt sex subtypi proteinarum tau.

In quibusdam morbis neurodegenerativis degeneratio proteinarum tau phosphorylatione observatur, quo fit, ut in dignoscendis morbis neurodegenerativis aestimatio valoris proteinea tau in liquore spinali momentum habeat.

## Natura proteinae Tau 
Forma cellularum, ut systematis nervosi centralis, imprimis matricibus intracellularibus, *cytosceleto* determinatur. Videtur hoc quoque in neuronibus, quo microtubuli principalia membra illius cytosceleti sunt. Ad structuram eius stabiliendam proteinae tau stabilitores pernecesse sunt.

### Genetica 
Nomen geni proteinae Tau est *MAPT* locus cuius geneticus in chromosomate 17 humano invenitur (17q21.31). Numerus aminoacidorum ab 352 ad 441 est.

## Anatomia pathologica 
In morbo cerebrorum Alzheimeriano aegrotis microscopiae ope aggregatae proteinarum tau fibrillae, *neurofibrillae* dictae, inveniuntur.

## Physiologia pathologica 
[thumb|Experimentum SCHALERi et al.: Stimulatio receptorii PAC1 reductionem proteinae tau postsynapticae in mure perficit. *AC* [adenylati cyclasis, *cAMP* adenosinum triphosphatum cyclicum, *PK A* proteini kinasis A]]
In tauopathiis proteinam tau ex microtubulis dissolutis et in synapsum terminalium vicinate et in postsynapsem accumulat. Videtur, ut impromis accumulatio proteinae tau postsynaptica detrimentum systemati nervoso imponat. Nuper in laboratorio destructio proteinarum tau postsynapticorum ope *peptida adenylati cyclasem activans pituitaria* (PACAP) et receptorium eius (receptorium PAC 1) contigit.

## Res continentes morbis 
Consocatio valores aucti proteinae tau in liquore cerebrospinali initium vel praesentiam morbi neurodegenerativi proponere queat, ut morbum Alzheimerianum.

### Insomnia 
Nuper divulgatum est valores auctos secundum insomniam observari posse; Conclusio quidem, ut insomia periculum dementiae augere possit, non valida esset.

## Notae 
* Dementia frontotemporalis
* Morbus Alzheimerianus
* Morbus Parkinson
* Neurodegeneratio

Categoria:Proteinae
Palaestra Latina

***Palaestra Latina*** est titulus commentariorum periodicorum in Hispania editorum, qui omnino Latine conscripti sunt. Hi commentarii ab Emmanuele Jove Claretino, qui antea periodicum Candidatum Latinum ediderat, conditi sunt. Emmanule Jove anno 1936 occiso tres annos *Palaestra Latina* non edebatur, postea autem Iosephus Maria Mir, *Novorum verborum Latinorum* auctor, et alii *Palaestram Latinam* edebant. Ab anno 1930 usque ad annum 1975 commentarii edebantur.

## Notae
## Nexus externi 
* Arca numerorum *Palaestrae Latinae*
* Indices omnium commentariorum in *Palaestra Latina*

Categoria:Hispaniae scripta
Categoria:Incepta 1930
Categoria:Periodica Latina
Categoria:Litterae Latinae recentioris aevi
Ladislaus Starewicz

**Ladislaus Starewicz** (Polonice *Władysław Starewicz*; Russice Владислав Александрович Старевич, tr. *Vladislav Aleksandrovič Starevič*; Francogallice *Ladislas Starewitch* seu *Starevitch*; Moscuae natus die [27 Iulii 8 Augusti] 1882, Fontenay-sous-Bois in urbe mortuus die 26 Februarii 1965) fuit dispositor cinematographicus atque artis animandi Polonus Russicus et, ab anno 1920, Francicus.

## Nexus externi
* Situs interretialis de Ladislao Starewicz (Ladislas Starewitch) 

Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Moderatores cinematographici Franciae
Theodorus Ciresola

, ad dexteram partem sedet Ciresola, quando anno 1972 Romae factum est Certamen Capitolinum]] 
**Theodorus Ciresola** (natus Villae Francae, in provincia Veronensi, die 7 Maii 1899; mortuus Mediolani die 20 Ianuarii 1978) fuit auctor Latinus et magister Latinitatis. 

## Vita 
Ortus humili loco, post prius bellum mundiale, in quo adulescens pugnaverat, lauream in litteris classicis adipisci potuit apud athenaeum Papiense et docere humanitatis cultum Latinum Graecumque in regionibus Tridentina, Apula (Foveae) et Lombarda (Comi, Brixiae, Mediolani).

Confecit multos libros scholasticos: anthologias, narrationes, commentarios. Praeterea concinnavit plurima poematia Latina, paresertim de vita sanctorum; et horum poematiorum gratia ornatus est nonnullis aureis nomismatibus in certaminibus Latinis: tredecim solum in Hoeufftiano (Amstelodami), sed etiam aliis in Capitolino (Romae) et in Vaticano.

Aestimavit Antonium Rosmini, cum hic philosophus damnatus esset ad Indicem Librorum Prohibitorum. Constituit Consociationem Studiosorum Latinitatis et fuit socius cuiusdam Academiae ad Litteras et Artes.

De vita Theodori Ciresolae scripsit Renatus Borsotti, eius alumnus iam apud lyceum Mediolanense “Carducci”.

## Praecipui libri 
* *Romani scriptores: antologia latina*, Istituto editoriale cisalpino, Mediolani, 1941.
* *Hellas: letture greche scelte e ordinate*, La prora, Mediolani, 1947.
* *La formazione del linguaggio poetico di Persio*, Longo, Roboreti, 1953.
* *Lyra: antologia della lirica greca*, Garzanti, Mediolani, 1955.
* *Sunti di storia della letteratura latina*, Poseidonia, Bononiae, 1955.
* *Le baccanti di Euripide: saggio critico e versione poetica*, S. T. O., Solomni, 1957.
* *Prophylea, avviamento alla versione dal greco*, Garzanti, Mediolani, 1967.
* *Sintassi latina*, Garzanti, Mediolani, 1960.
* *Spicea corona: antologia latina*, La Scuola, Brixiae, 1962.
* *Floreus Hortus: antologia latina*, La Scuola, Brixiae, 1969.
* *In limine primo: antologia di autori latini*, La Scuola, Brixiae, 1969.
* *Nova temporis aetas: antologia di autori latini*, La scuola, Brixiae, 1970.
* *Victricia Caesaris arma: antologia cesariana*, La scuola, Brixiae, 1972.
* *Vivida iuvenum virtus: antologia di autori latini*, La scuola, Brixiae, 1972.
* *Antologia Virgiliana e Oraziana* (cum Rita Calderini), La scuola, Brixiae, 1973.
* *Aurea Seges: antologia di autori latini*, La scuola, Brixiae, 1973.
* *Orazio, Cicerone, Quintiliano: Romana civitas: antologia latina* (cum Rita Calderini et Aldo Ragazzoni), La Scuola, Brixiae, 1980.
* *Carminum volumen prius*, Calliani: in aedibus Manfrini, 1988.
* *Carminum volumen alterum*, Calliani: in aedibus Manfrini, 1991.
* *Narrationes*, Elettrongraf, Romae, 2000 (cur. Cletus Pavanetto).

## Bibliographia 
* Renato Borsotti, *Tracce di storia patria: letteratura 3: Teodoro Mario G. Ciresòla: profilo biografico*, Consulta delle Associazioni Combattentistiche e d'Arma, Suseganae, 2018. 

Categoria:Viri
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Auctores Latini hodierni
Categoria:Certamen Hoeufftianum
Categoria:Nati 1899
Categoria:Mortui 1978
Categoria:Poetae Latini Italiae
Donaldus Keene

thumb|Donaldus Keene anno 2002
**Donaldus Lawrence Keene** (natus die 18 Iunii 1922 in Novo Eboraco et mortuus die 24 Februarii 2019 in Tokio) est scriptor, interpres, professor et litterarum Iaponiae peritus Iaponicus origine Civitatis Foederatarum.

## Vita 
Alma mater sua fuit Universitas Columbiae ubi baccalaureus acquisit anno 1942. Inspiratus a *Genji monogatari*, litteras Iaponiae initiavit. Post secundum bellum mundanum, magistri gradum acquisit anno 1947 et Universitatem Harvardianam et Universitatem Cantabrigiensem iit ad studendum. Anno 1953 Universitatem Kiotoenses Et ab anno 1955 professor Universitatis Columbiae factus est et anno 1992 professor emeritus factus est. Anno 2008 Ordinem Culturae a rectione Iaponiae accepit et anno 2011, post Terrae motum Tohoku Iaponiam immigrare decevit et nationalitatem Iaponiae acquisit. et cum nonime Iaponiae Die 24 Februarii 2019 Donaldus Keene mortuus est causa insufficientiae cordis.

## Operae 
Donaldus Keene circa 30 libros Anglicos et 25 libros de studio litterarum culturaeque Iaponiae scripsit. Et multi libros a scrptoribus Iaponiae sicut, Basho, Dazai Osamu, Yasunari Kawabata et Mishima Yukio et relationem amicam cum Mishima Yukio, Yasunari Kawabata et Kenzaburo Oe fuit. Et de 47 Ronin scripsit et Ise Magnum Templum maxime aestimavit.

## Notae 
## Nexus externi 
*Donald Keene Center of Japanese Culture

Categoria:Scriptores Iaponiae
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Nati 1922
Categoria:Mortui 2019
Categoria:Interpretes textuum Iaponicorum
Categoria:Professores Universitatis Columbiae
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Formatio Pebasensis

Formatio **Pebasensis** geologica in Amazonia occidentali deposita est, epocha Miocaena, stadiis Aquitanio, Burdigalio, Langhio, Serravallio, Tortonio, ab anno circiter 21&nbsp;000&nbsp;000 usque in circiter 8&nbsp;000&nbsp;000 a.p. Vestigia conservat aut lacus singuli (qui "lacus Pebasensis" appellari licet) aut lacuum plurum olim patentium ubi hodie planities Amazoniae occidentalis per Peruviam, Brasiliam, Aequatoriam extenduntur. Fossilia ibi reperiuntur animalium litoralium et aquaticorum, inter quae:
* Mammalia: Dinomyidae indet., ?Octodontoidea indet.
* Reptilia: *Caiman wannlangstoni*, *Gnatusuchus pebasensis*, *Gryposuchus pachakamue*, *Purussaurus neivensis*, *Kuttanacaiman iquitosensis*, *Mourasuchus atopus*, *Paleosuchus sp.*, *Podocnemis sp.*, Gavialoidea indet.
* Pisces: *cf. Hydrolycus sp.*, *Leporinus sp.*, *Potamotrygon sp.*, *Pristis sp.*, Anostomidae indet.

## Notae 
## Bibliographia 
* Marcos C. Bissaro-Júnior et al., "Detrital zircon U–Pb geochronology constrains the age of Brazilian Neogene deposits from Western Amazonia" in *Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology* vol. 516 (2019) pp. 64–70
* Rodolfo Salas-Gismondi et al., "A Miocene hyperdiverse crocodylian community reveals peculiar trophic dynamics in proto-Amazonian mega-wetlands" in *Proceedings of the Royal Society B* vol. 282 no. 1804 (7 Aprilis 2015)
* F. P. Wesselingh, "Miocene long-lived lake Pebas as a stage of mollusc radiations, with implications for landscape evolution in western Amazonia" in * Scripta Geologica* vol. 133 (2006) pp. 1-17
* F. P. Wesselingh et al., "The stratigraphy and regional structure of Miocene deposits in western Amazonia (Peru, Colombia and Brazil), with implications for late Neogene landscape evolution" in *Scripta Geologica* vol. 133 (2006) pp. 291-322
* F. P. Wesselingh et al., "Landscape evolution and depositional processes in the Miocene Amazonian Pebas lake/wetland system: evidence from exploratory boreholes in northeastern Peru" in * Scripta Geologica* vol. 133 (2006) pp. 323-363
* F. P. Wesselingh, L. C. Anderson, D. Kadolsky, "Molluscs from the Miocene Pebas Formation of Peruvian and Colombian Amazonia" in *Scripta Geologica* vol. 133 (2006) pp. 19-290
* F. P. Wesselingh, J. A. Salo, "A Miocene perspective on the evolution of the Amazonian biota" in * Scripta Geologica* vol. 133 (2006) pp. 439-458

## Nexus externi 
* Peter Moon, "Giant animals lived in Amazonian mega-wetland" (26 Februarii 2019) apud *Phys.org*

Categoria:Amazonia
Pebasensis
Categoria:Loci palaeontologici Miocaeni
Categoria:Loci geologici Brasiliae
Categoria:Loci geologici Aequatoriae
Categoria:Loci geologici Peruviae
Peruvia Superior

thumb|Terrae Peruviae Superioris, 1821–1825.
[thumb|upright=0.6|[Vexillum Boliviae (1825–1826).]]
thumb|upright=0.6|Vexillum Hispaniae (1785–1873 et 1875–1931).
**Peruvia Superior** (Hispanice *Alto Perú*) est terra in colonia Hispanica Americae Australis quae a Regali Audientia Charcas administrabatur. Haec appellatio e Bono Aere saeculo duodevicensimo exeunte orta est, cum Regalis Audientia Charcas a Viceregno Peruviano ad Viceregnum Fluvii Argentei anno 1776 transferretur. Praefecturas Potosium, Pacem, Cochabambam, Chiquitaniam, Moxos Provinciam, et Charcas (postea Sucre appellatam) comprehendebat. Post Bellum Libertatis Boliviae, regio civitas sui iuris facta est, e Simone Bolívar liberatore **Bolivia** appellata.

*Historia Boliviae
*Historia Peruviae

## Notae
## Bibliographia
*Barnadas, Josep María. 1973. *Charcas (1535–1565): orígenes históricos de una sociedad colonial.* Pax.
*Barnadas, Josep María. 1989. *Es muy sencillo: Llámenle Charcas: Sobre el problema de los antecedentes coloniales de Bolivia y de su histórica denominación.* Pax: Juventud.
*Crespo Rodas, Alberto. 1981. *El ejército de San Martín y las guerrillas del Alto Perú.* Pax.
*Dalence, José María. 1851. *Bosquejo estadístico de Bolivia.* Sucre.
*O'Phelan Gody, Scarlett, author. 2012. *Un siglo de rebeliones anticoloniales: Perú y Bolivia, 1700–1783.* Ed. 2a. Limae: Instituto Francés de Estudios Andinos: Instituto de Estudios Peruanos. ISBN 9789972623738. ISBN 9972623734.
*Otero, Gustavo Adolfe. 1955. *Life in the Spanish colonies, with particular reference to upper Peru, now Bolivia.* Novi Eboraci.
*Serulnikov, Sergio. 2013. *Revolution in the Andes: the age of Túpac Amaru.* Ex Hispanico in Anglicum conversus a David Frye. Praefatio a Charles F. Walker. Dunelhamiae: Duke University Press. ISBN 9780822354833, ISBN 9780822354987.

Categoria:Bolivia
Categoria:Historia Boliviae
Categoria:Historia Peruviae
Civitas (ius civium)

thumb|Usus principii iuris soli:

**Civitas** est ius hominis membro communitatis sui iuris quae quoque dicitur *civitas*, id est *res publica* sensu lato. Ille homo *civis* appellatur.

Civitas definit in qua patria homo numeratur, dat ius manendi, laborandi et aliter agendi in terra civitatis sicut indigenae ex consuetudine possunt. In rebus publicis democraticis, cives etiam ius habent comitias participandi.

Civitas variis modis acquiritur. Cum partu infans tum civitatem suorum parentium acquirit (quod *ius sanguinis* dicitur) tum civitatem patriae ubi natus est (quod *ius soli* dicitur).

Magistratus etiam peregrino civitatem dare potest. Condiciones valde variant inter res publicas.

## Nexus internus 
* Civis Romanus sum
* Polis

Categoria:Ius
Categoria:Res politicae
Boris Mokrousov

**Boris Andreae filius Mokrousov** (Russice Борис Андреевич Мокроусов, tr. *Boris Andreevič Mokrousov*; in oppido Kanavino, nunc Novogardiae Inferioris parte, natus die [[27 Februarii|14 [27] Februarii]] 1909, Moscuae mortuus die 27 Martii 1968) fuit compositor Sovieticus, alumnus Conservatorii Moscuensis, auctor musicae nonnullorum carminum Sovieticorum notorum (e.g. "Вологда", "Заветный камень", "Когда весна придёт, не знаю", "Одинокая гармонь", "Марш защитников Москвы", "Сормовская лирическая"), Praemio Staliniano anno 1948 ornatus.

## Nexus externi
* Situs interretialis de vita et operibus Boris Mokrousov 

Categoria:Compositores Russiae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Dionysius Keefe

**Dionysius**, vulgo *Dennis* **Keefe** (natus die 17 Iunii 1951 Bloomington in urbe Illinoesiae) entheus idiomatis Zamenhofiani fautor et paedagogus Americanus est.

## Actiones in rebus Esperanticis
Keefe *Festivalia linguistica* (Lingva Festivalo) instituit. Insuper cursus "BEK" (compendiaria versio significat aut *Baza EKzercaro* aut *Baza Esperanto-Kursaro* de quo certant periti) creavit necnon Methodum Valentianam (Valencia Metodo de lingva instruado) quando Valentiae in Hispania vixerat.

Anno 2011 autem esperantista anni honorarius sollemniter declaratus est a periodici *Unda Esperantici* moderatoribus. Causa fuit eius labor indefessus in Esperanticis provehendis in Sinis; praeterea inceptum de Insulis Esperanticis (Esperanto-Insulo) in Hainaniam introduxit.

## Notae 
## Nexus externi
* Cursus BEK pro sermone Esperantico
* De Keefe apud *La Balta Ondo*
*Keefe apud youtube de cursibus internationalibus bene faciendis
France Albertus René

**France Albertus René**, praenominibus vulgaribus *France-Albert* (Victoriae in insula Mahé natus die 16 Novembris 1935; in eadem insula die 27 Februarii 2019 mortuus) fuit politicus insularum Seisellensium.

In Anglia educatus, alumnus fuit Collegii Regii Londiniensis et sodalis factionis laboris. In patriam reditus factionem populi unitam anno 1964 condidit. Primus minister a die 29 Iunii 1976 meret, praeside Iacobo Mancham, sed die 5 Iunii 1977, novas res movens, se praeses proclamavit. Quo officio viginti septem annos functus est dieque 14 Iulii 2004 renuntiavit, successore Iacobo Michel. Illis annis incursiones duas oppugnavit quarum primam anno 1979 legati Civitatum Foederatarum, alteram anno 1981 mercennarii Africae Australis promoverant. Amicitiis unionis Sovieticae et Tanzaniae excultis, evolutionem insularum Seisellensium prospere favebat. Factiones politicas contrarias a principio interdixit sed ab anno fere 1993 permisit.

## Bibliographia 
* Kevin Shillington, *Albert René: The Father of Modern Seychelles, a biography*. Crawley Australiae: UWA Publishing, 2014. ISBN 9781742586120
## Nexus externi 
Categoria:Nati 1935
Categoria:Mortui 2019
Categoria:Politici insularum Seisellensium
Categoria:Alumni Collegii Regii Londiniensis
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Incolae Mahé
Christianus Kariņš

**Arthurus Christianus Kariņš**, praenominibus vulgaribus *Arturs Krišjānis* (Wilmington in urbe natus die 13 Decembris 1964) est politicus Lettoniae.

Filius est emigrantium Lettonum. Alumnus est universitatis Pennsylvaniensis ubi philologiae studuit. Unde anno 1996 absolutus mox in Lettoniam migratus societatem mercatoriam condidit. Inter conditores anno 2002 factionis novae aerae, ab eodem anno parlamento Lettonico legatus, a die 2 Decembris 2004 ad 7 Aprilis 2006 minister ab oeconomiae fuit. A die 14 Iulii 2009 usque ad 23 Ianuarii 2019 parlamento Europaeo legatus est. Primus minister Lettoniae ab eodem die meret.

## Nexus externi 
* 
* Vita apud parlamentum Europaeum

Categoria:Nati 1964
Categoria:Homines vivi
Categoria:Incolae Delavariae
Categoria:Politici Lettoniae
Categoria:Ministri oeconomiae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Pennsylvaniensis
Categoria:Legati Parlamenti Europaei
Prée-d'Anjou

'''Prée-d'Anjou''' est commune 1345 incolarum (anno 2018) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris. Conditum est die 1 Ianuarii 2018 per coniunctionem communium Amponiaci et Lainiaci.

## Notae 
[thumb|Ecclesia S. Martini de Vertou [Lainiacum|Lainiaci in oppido]]
* Index communium praefecturae Meduanae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Meduanae
Categoria:Loci habitati praefecturae Meduanae
Emmanuel Jove

**Emmanuel Jove** (interdum **Jovaeus**, Hispanice *Manuel Jové Bonet*), die 14 Septembris anno 1895 in ''* natus et die 26 Iulii anno 1936 Ilerdae mortuus, clericus Catholicus Claretianus et Latinista Hispanicus fuit necnon periodicorum Latinorum editor.

## Vita
Vota monastica in Congregatione Claretiana die 15 Auguti anno 1912 nuncupavit, sacerdotio initiatus est Caesaraugustae die 29 Maii anno 1920. Omnes sacerdotii annos in pueris et adulescentibus lingua latina erudiendis, prius Vici (Vie), deinde  consumpsit. In *Alma Roma*, periodicum Latinum Romanum, multa scripsit et anno 1930 suum primum periodicum condidit, *internum ad linguae latinae studium apud scholasticos nostrates colendum commentarium* ut ipse scripsit, cui *Candidatus Latinus* nomen erat. Semper rebus novis technicis et aliis nomina Latina proponebantur. Pronuntiatum restitutum *Candidatus* strenue defendit.

Aestate anni 1930 pro *Candidato* *Palaestram Latinam* edere incepit, non solum studentibus Latinitati ad legendum. *Stimulum episcoporum*, sancti  librum, anno 1934 edidit et lexicon Latino-Hispanicum parabat, cum Bellum civile Hispanicum ortum est. Anno 1936 Emmanuel Jove et studiosi eius 14 Claretini iuvenes a coenonistis supplicio pyroboli affecti sunt.

## Notae
## Bibliographia
* *Avenarius A*. De amico nostro R.P. Emmanuele Jové C.M.F. // Societas Latina. № 4. 1936. P. 49-50. 
* *Jiménez J.M.* Quantam Claretiani litteris Latinis dederint operam. Palaestra Latina. № 33/34. 1934. P. 123-127. 
* *Porredon A.L.* L’ensenyament secundari a Cervera durant el període Claretià // Palestra Universitària. № 19. 2008. P. 249-316.

## Nexus externi
* Jacobus Sidera de vita et morte Emmanuelis Jove (*Sidera J*. Servus Dei Pater Emmanuel Jové, C.M.F. // Palaestra Latina. № 175/176. 1961. P. 135-142)
* De Emmanule Jove in situ Claretinorum 
* Commentarii Emmanuelis Jove in *Palaestra Latina'' quaeras
* Photographema Emmanuelis Jove

Categoria:Nati 1895
Categoria:Mortui 1936
Categoria:Clerici Hispaniae
Categoria:Martyres
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Scriptores Palaestrae Latinae
Planeta IX

**Planeta IX** ("planeta nonus"; linguis vernacularibus similiter) est corpus planetarium hypotheticum systematis solaris quod nonnulli physici planetarii circuire censent ultra orbitas aliorum planetarum omnium.

## Notae 
## Bibliographia 
* Konstantin Batygin, Fred C. Adams, Michael E. Brown, Juliette C. Becker, "The Planet Nine Hypothesis" (26 Februarii 2019) apud *arXiv.org* pro *Physics Reports*
* Konstantin Batygin, Alessandro Morbidelli, "Dynamical Evolution Induced by Planet Nine" (4 Octobris 2017) apud *arXiv.org* pro *Astronomical Journal*
* Stuart Clark, "Beyond Pluto: the hunt for our solar system's new ninth planet" in *The Observer* (28 Iunii 2020)

## Nexus externi 
Categoria:Systema Solare
Categoria:Astrophysica
Categoria:Planetae ficticii
Categoria:Res opinabiles
Proelium Ayacuchense

[thumb|*Proelium Ayacuchense,* [pictura Antonii Herrera Toro ex studiis Martini Tovar y Tovar.]]
[thumb|[Iosephus de la Serna e Hinojosa, Comes Andium ultimusque subregulus viceregni.]]
**Proelium Ayacuchense** (vel , Hispanice *Batalla de Ayacucho*) Bello Libertatis Peruviae saeviente, fuit maior pugna militaris, proelium quod libertatem Peruviae comparavit ac libertatem ceterarum civitatum Americae Australis expedivit. Proelium plerumque finis habetur bellorum libertatis Hispano-Americanorum, quamquam expeditio Antonii Iosephi de Sucre victoris usque ad 1825 in Peruvia Superiori continuabat, et obsidio arcum Chiloensis Callaique anno 1826 demum confecta est. Exercitus Peruvianus anniversarium huius proelii diem quotannis celebrat.

## Notae
## Bibliographia
*Hughes, Ben. 2010. ''Conquer or Die!: British Volunteers in Bolivar's War of Extermination 1817–21.* Osprey Publishing. ISBN 1849081832.
*Mangin, Charles. 1982: La independencia de la América del Sur y la batalla de Ayacucho. *Revista Bolivar* 1(1): 29–45.
*Martínez Delgado, Luis, ed. 1964–1986. *Historia extensa de Colombia.* 24 voll. Academia Colombiana de Historia. Bogotae: Ediciones Lerner. ISBN 9589501338.
*Pereyra Plasencia, Hugo. 1975. *La campaña libertadora de Junín y Ayacucho.* Limae: [Comisión Nacional del Sesquicentenario de la Independencia del Perú].

## Nexus externi
*Higgins, James, ed. 2014. https://sites.google.com/site/jhemanperu *The Emancipation of Peru: British Eyewitness Accounts.''
*Pinacotheca photographematum. Ayacucho República Aristocrática.

Categoria:Historia Peruviae
Categoria:1824
Hesychasmus

[thumb|[Gregorius Palamas hesychastes.]]
**Hesychasmus** (Graece , ab  'quies') est mystica precationis contemplativae traditio Christiana, in Ecclesia Orthodoxa circa saeculum IV orta, saeculoque XIV a monachis Athonis montis exculta. Maximus hesychasmi theologus fuit Gregorius Palamas. Nilus Sorensis ἡσυχίαν in Russia maxime laudabat. Hesychastae orationem Iesu, peculiari corporis habitu perpetuo repetitam, magni aestimant. 

## Nexus externi 
* De hesychasmo in *Encyclopaedia Orthodoxa* 
* De hesychasmo in *The Oxford Dictionary of the Christian Church* 
* De hesychasmo in *The Catholic Encyclopedia* 

Categoria:Mysticismus Christianus
Foedus Fontis Bleaudi (1762)

[thumb|upright=1.25|[Palatium Fontis Bleaudi.]]
**Foedus Fontis Bleaudi** fuit pactio secreta anno 1762 facta, per quam Francia Ludovicianam Hispaniae concessit. Foedus Proelium Collis Signorum secutum est, ultimum Belli Franco-Indiani proelium in America Septentrionali, mense Septembri 1762 factum, atque imperium Britannicum in Canada confirmavit. Bello Septem Annorum praecipue in Europa tum saeviente, Ludovicus XV, rex Francicus, Canada iam de facto amissa, Carolo III, regi Hispaniae, proposuit "fines Ludovicianos appellatos, cum Nova Aurelia et insula ubi urbs sita est," Hispaniae tradi. Quam condicionem Carolus die 13 Novembris 1762 accepit.

Haec pactio totam Ludovicianam Francicam amplectebatur, quae in omni valle Fluminis Mississippiensis a Montibus Appalachianis ad Montes Saxosos consistebat. Foedus secretum manebat, etiam per colloquia de Foedere Lutetiensi anni 1763 faciendo, quod bellum cum Britannia composuit. Cessio ad ultimum anno 1764 publice nuntiata est.

## Notae
Categoria:Bellum Francorum et Indorum
Categoria:Emptio Ludoviciana
Categoria:Foedera
Categoria:Historia Civitatum Foederatarum
Categoria:Historia Franciae
Categoria:Historia Hispaniae
Categoria:Mississippius
Categoria:Missurius
Categoria:Fons Bleaudi
Categoria:Ludoviciana
Categoria:Magnae Planities
Categoria:Nova Francia
Categoria:Urbs Sancti Ludovici
Categoria:1762
Gymnanthes

***Gymnanthes*** est genus plantarum florentium  familiae Euphorbiacearum, quod primum anno 1788 descriptum est. Endemicum est plerumque in calidioribus hemisphaerii occidentalis regionibus, a Florida Mexicoque ad Argentinam versus, sed nonnullae species in Africa media et meridioccidentalibus Asiae Meridiorientalibus regionibus inveniuntur.

Generi, cui est distributio geographica pantropica sunt quadraginta quinque species.

## Species
# *Gymnanthes actinostemoides* - Mexicum medium et australe
# *Gymnanthes albicans* - Cuba
# *Gymnanthes belizensis* - Belize
# *Gymnanthes borneensis* - Bornum, Malaesia, Sumatra
# *Gymnanthes boticario* - Brasilia septentriorientalis
# *Gymnanthes discolor* - Brasilia Australis, Argentina septentriorientalis, Paraguaium
# *Gymnanthes dressleri* - Panama
# *Gymnanthes elliptica* - Iamaica
# *Gymnanthes farinosa* - Guadalupa, Insula Sanctae Luciae, Dominica
# *Gymnanthes gaudichaudii* - Bahia, Civitas Fluminensis
# *Gymnanthes glabrata* - Bahia, Civitas Fluminensis
# *Gymnanthes glandulosa* - Cuba, Iamaica
# *Gymnanthes guyanensis* - Rupununi
# *Gymnanthes hypoleuca* - Antilles Minores, Venetiola australis, Brasilia septentrionalis
# *Gymnanthes inopinata* - Cameronia, Gabon, Res publica Congensis, Res publica democratica Congensis
# *Gymnanthes insolita* - Nayarit
# *Gymnanthes integra* - Iamaica
# *Gymnanthes leonardii-crispi* - Res publica democratica Congensis, Uganda
# *Gymnanthes longipes* - Mexicum
# *Gymnanthes lucida* - Florida meridiana, Bahamae, regio Caribica, Mexicum, America Media
# *Gymnanthes nervosa* - Bolivia, Paraguaia, Civitas Fluminensis
# *Gymnanthes pallens* - Cuba, Hispaniola
# *Gymnanthes recurva* - Cuba
# *Gymnanthes remota* - Sumatra septentrinalis
# *Gymnanthes riparia* - Mexicum, America Media
# *Gymnanthes widgrenii* - Civitas Minarum Generalium

## Species ad alia genera motae
*Actinostemon Ditrysinia Microstachys Sebastiania Stillingia* 
# *G. angustifolia - Sebastiania schottiana* 
# *G. bahiensis - Sebastiania bahiensis*  
# *G. brachyclada - Sebastiania klotzschiana*  
# *G. brachypoda - Actinostemon brachypodus* 
# *G. brasiliensis - Sebastiania brasiliensis*  
# *G. brevifolia - Sebastiania brevifolia*  
# *G. concolor - Actinostemon concolor*  
# *G. granatensis - Sebastiania granatensis*  
# *G. jacobinensis - Sebastiania jacobinensis*  
# *G. klotzschiana - Sebastiania klotzschiana*  
# *G. ligustrina - Ditrysinia fruticosa* 
# *G. macrocarpa - Sebastiania macrocarpa*  
# *G. marginata - Sebastiania klotzschiana*  
# *G. pavoniana - Sebastiania pavoniana*  
# *G. pringlei - Sebastiania pavoniana*  
# *G. pteroclada - Sebastiania pteroclada*  
# *G. rigida - Sebastiania rigida*  
# *G. schomburgkii - Actinostemon schomburgkii*  
# *G. schottiana - Sebastiania schottiana*  
# *G. serrata - Sebastiania serrata*  
# *G. stipulacea - Microstachys stipulacea* 
# *G. treculiana - Stillingia treculiana* 
# *G. trinervia - Sebastiania trinervia*  
# *G. ypanemensis - Sebastiania ypanemensis*

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Euphorbiaceae
Categoria:Flora pantropica
Categoria:Taxa Swartz
Categoria:Taxa 1788
Drupadia

***Drupadia*** est genus papilionum familiae Lycaenidarum. Species huius generis in oecozona Indomalayana endemicae sunt.

## Species
[thumb|upright=0.6|left|[Habitatio *Drupadiae hayashii* Sibutu in insula Philippinarum.]]
**Drupadia cinderella* (Cowan, 1974)
**Drupadia cindi*  (Cowan, 1974)
**Drupadia cineas*  (Grose-Smith, 1889)
**Drupadia cinesia*  (Hewitson, 1863)
**Drupadia cinesoides*  (de Nicéville, 1889)
**Drupadia estella*  (Hewitson, 1863)
**Drupadia hayashii* Schroeder & Treadaway, 1989
**Drupadia johorensis*  (Cowan, 1958)
**Drupadia niasica*  (Röber, 1886)
**Drupadia ravindra*  (Horsfield, [1829])
**Drupadia rufotaenia*  (Fruhstorfer, 1912)
**Drupadia scaeva*  (Hewitson, 1863)
**Drupadia theda*  (C. & R. Felder, 1862)

## Bibliographia
*Abang, F., C. G. Treadaway, et H. G. Schroeder. 2004. A contribution to the butterfly fauna of the Island of Balambangan (Malaysia, Sabah) (Insecta: Lepidoptera). *Futao* 47: 6–13.
*Cowan, C. F. 1974. The Indo-Oriental genus *Drupadia* Moore (Lepidoptera: Lycaenidae). *Bull. Br. Mus. Nat. Hist. (Ent)* 29(6): 281–356, 6 pl., 15 fig.
*Distant, W. L. 1882–1886. *Rhopalocera Malayana* 16 + 481 pp., 41 pl. Londinii.
*Hübner, J. 1816–1826. *Verz. bekannt. Schmett.* Augustae Vindelicorum. https://archive.org/stream/verzeichnissbeka00hb#page/n8/mode/1up.
*Moore, F. 1884. Descriptions of some new Asiatic diurnal lepidoptera; chiefly from Specimens contained in the Indian Museum, Calcutta. *Journal of the Asiatic Society of Bengal* pars II, 53(1):16–52.
*de Nicéville, L. 1890. *The butterflies of India, Burmah & Ceylon.* Calcutta. Textus, plates.
*Piepers, M. C., et P. C. T. Snellen. 1918. *The Rhopalocera of Java*] Part 4. (Erycinidae: Lycaenidae) 112 pp., 9 pls. Hagae.
*Treadaway, Colin G., et Heinz G. Schrőder. 2012. Revised checklist of the butterflies of the Philippine Islands (Lepidoptera: Rhopalocera). *Nachr. entomol. Ver. Apollo* Suppl. 20: 1–64.

## Nexus externi
*Imagines distributionis taxinomicae Funet.

Categoria:Taxa Moore
Categoria:Taxa 1884
Categoria:Theclinae
VeggieTales

***VeggieTales*** (Latine "VegeFabulae") est series animata facta natione Civitates Foederatae Americae, a Phil Vischer et Mike Nawrocki creata, ab anno 1993.

## Personae 
### Principales 
* Bob (Solanum lycopersicum)
* Larry (Cucumis sativus)
* Junior (Asparagus officinalis)
* Archibald (Asparagus officinalis)
* Jimmy & Jerry (Lagenaria siceraria)
* Pa (Uva)
* Laura (Daucus carota)
* Mr. Nezzer (Cucurbita pepo)
* Mr. Lunt (Lagenaria siceraria)
* Jean-Claude & Philippe (Pisum sativum)
* Petunia (Rheum rhabarbarum)

### Secundariorum 
* Scooter (Daucus carota)
* Khalil (Eruca)
* Phil Winklestein (Apium graveolens)
* Annie (Allium cepa)
* Percy (Pisum sativum)

## Nexus externus 
* 

Categoria:Programmata televisifica 1993
Categoria:Programmata televisifica Civitatum Foederatarum
Categoria:Series animata
Montsûrs (2019)

**Montsûrs** est commune 2138 incolarum (anno 2019) praefecturae Meduanae in Franciae regione Pagis Ligeris. Conditum est die 1 Ianuarii 2019 per coniunctionem communium Deux-Évailles, Montourtier, Saint-Ouën-des-Vallons et Montsûrs.

## Notae 
thumb|Ecclesia S. Martini in oppido
* Index communium praefecturae Meduanae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Meduanae
Categoria:Loci habitati praefecturae Meduanae
Abasci (antiqui)

**Abasci**, seu **Abasgi** (Graece Ἀβασγοί, Ἀβασκοί) est populus Scythiae  antiquus.  
## Notae
Categoria:Gentes
Categoria:Abascia
Andreas Previn

**Andreas Previn**, nomine pleno nativo *Andreas Ludwig Priwin* (Berolini natus die 6 Aprilis 1929; mortuus die 28 Februarii 2019 Novi Eboraci) fuit pianista, dux orchestrarum, compositor, musicus Iaz.

Filius iuris consulti qui etiam musicam docebat, e stirpe Iudaico ortus, annum fere nonum agens cum parentibus in Angelopolim migravit, ubi deinde educatus est. Ibi iam germanus patris Carolus Previn musicam dirigebat apud *Universal Studios*. Andreas iuxta *Metro-Goldwyn-Mayer* iam iuvenis operam dedit et usque in annos 1960 compositor conductorque meruit. Quater praemiis Academiae musicis laureatus est, anno 1958 *Gigi*, 1959 *Porgy & Bess*, 1963 *Irma la Douce*, 1964 *My Fair Lady*. Dux orchestrae factus est orchestrae symphonicae Hustoniensis anno 1967, Londiniensis ab anno insequenti, Pittsburgensis ab 1976, Angelopolitanae ab 1985 usque in 1989, eisdem annis orchestrae symphonicae Regiae Londinii usque in 1988.

Quinquies uxores duxit, Betty Bennett anno 1952, Dory Langan anno 1959, Miam Farrow anno 1970, Heather Sneddon anno 1982, Annam Sophiam Mutter anno 2002.

## Scripta 
[thumb|Andreas Previn uxorque [Mia Farrow anno 1971 picti]]
* 1971 (cum Antony Hopkins) : *Music Face to Face*
* 1979 (editor) : *Orchestra*
* 1991 : *No Minor Chords. My Days in Hollywood*

## Bibliographia 
* Michael Freedland, *André Previn*. Londinii, 1991
* David Patrick Stearns, "André Previn obituary" in *The Guardian* (28 Februarii 2019)

## Nexus externi 
* Situs privatus

Categoria:Nati 1929
Categoria:Mortui 2019
Categoria:Incolae Germaniae
Categoria:Duces orchestrae Germaniae
Categoria:Musici Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Angelopolis
Categoria:Compositores Civitatum Foederatarum
Categoria:Autobiographi
Categoria:Musici Iaz
Sabbas Storozensis

**Sabbas Storozensis** (Russice *Савва Сторожевский*), die 3 (Calendario Iuliano; 16 Gregoriano) Decembris anno 1407 mortuus, sanctus Ecclesiae Orthodoxae Russicae est, monasterii Nativitatis Sanctae Dei Genetricis Zvenigorodensis conditor. Memoria eius die mortis colitur et die 19 Januarii (Calendario Iuliano; 1 Februarii Gregoriano), quo die reliquiae eius sacrae inventi sunt.

## Vita
Inter plurimos Sergii Rhadoneziani alumnos non ultimum locum obtinebat. Initio vitam solitariam duxit non procul 
a monasterio SS.Trinitatis, quod fundaverat Sergius. Postea rogante Georgio duce Zvenigorodiae, Demetrii Tanatiici filio, cui a  confessionibus erat, in eius ditionem migravit, et in monte Storoza (*Сторожа*) dicto prope Zvenigorodiam  cellam posuit, quam dein templo Nativitatis Sanctae Dei Genetricis auxit; sociis undique ad se venientibus  monasterium excitavit. Quibus postquam triginta annos praefuisset aliumque hegumenum in sui locum suffecisset,  supremum diem obiit. Anno 1547 canonizatus est.

## Notae
## Nexus externi
* Vitae sancti Sabbae et aliae de eo paginae

Categoria:Sancti
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Vincentius Seretse

**Vincentius Seretse**, vulgo *Vincent T. Seretse* est mercator et politicus Botsuanae.

Alumnus est universitatum Botsuanensis et Swaziensis, Bostoniensis, Neo-Eboracensis. Olim mercator domorum fundorumque, legatus est parlamento Botsuanensi ab anno 2009. Minister adiutorius commercii ab anno 2011, minister adiutorius a vectigalibus a mense Octobri 2012, minister principalis a vectigalibus a mense Novembri 2014, minister a coniunctionibus internationalibus a die 4 Aprilis 2018 usque in diem 20 Iunii eiusdem anni meruit, successore Unity Dow.

## Notae 
## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud *Facebook*
* Curriculum vitae apud Nationes Unitas

Categoria:Nati saeculo 20
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Botsuanae
Categoria:Mercatores
Categoria:Alumni Universitatis Botsuanensis
Categoria:Alumni Universitatis Bostoniensis
Categoria:Alumni Universitatis Neo-Eboracensis
Praesentatio Dei Genetricis

[thumb|**Praesentationis Dei Genetricis** in templo [icon Graeca ex urbe Hungarica *Haidudorog* saeculo XVIII picta]]
**Praesentatio Sanctae Dei Genetricis in Templo** (Graece Εἴσοδος τῆς ῾Υπεραγίας Θεοτόκου ἐν τῷ Ναῷ) festum est Christianum, quod ab ecclesiis Orthodoxis 21 Novembris Calendario Iuliano (scilicet 4 Decembris Gregoriano), ab ecclesia Catholica die 21 Novembris Gregoriano et ab ecclesia Coptorum die 29 Novembris celebratur. Unum e duodecim festorum principalium Orthodoxorum est. In ecclesiis orientalibus iam octavo saeculo celebratum est, ecclesiae Romanae anno 1585 a papa Sixto V papa celebrandum mandatum est.

## Historia
*Protevangelium Iacobi* et *Historia de nativitate Mariae et de infantia Salvatoris* narrant  et  Mariam tres annos natam in Templum Hierosolymitanum induxerunt, ut cum virginibus in Templo servientibus educaretur. Ibi  sacerdos princeps obviam ei venit. Maria nec timens nec parentes vocans, ut alii liberi solebant, ipsa celeriter per quindecim gradus scalae ascendit, Zacharias autem a Spiritu instructus in Sancta sanctorum puellam induxit. Usque ad duodecim annos Maria in Templo manebat.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae Orthodoxae
Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Feriae Christianae
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Graeciae
Categoria:Duodecim festa principalia Orthodoxa
Nativitas Ioannis Baptistae

[thumb|**Nativitas Ioannis Baptistae** ab [Iacobus Tentoretus|Iacobo Tentoreto picta, e Museo Solitario]]
**Nativitas Sancti Ioannis Baptistae** est festum sollemnitatis Christianum, quod ab ecclesiis Orthodoxis 24 Iunii Calendario Iuliano (scilicet 7 Iulii Gregoriano), ab Ecclesia Catholica die 24 Iunii Gregoriano  celebratur. 

## Historia
*Evangelii secundum Lucam* caput primum de nativitate Ioannis narrat. Zacharias sacerdos et Elisabeth eius uxor liberos non habent, sed angelus Gabriel a Zacharia visus filium ei praedixit. Sex menses inter Nativitatem Domini et nativitatem sancti Ioannis sunt.

## Nexus externi 
Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Graeciae
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Ecclesiae Orthodoxae
Categoria:Feriae Christianae
Geum rivale

thumb|Flos
***Geum rivale*** est species plantarum florentium familiae Rosacearum. In Eurasia et America Septentrionali gignitur.

## Descriptio 
Gramen est cum rhizomate crasso, fusco, repente, rudimentis foliorum vestito; caulim erectum, simplicem vel in apice parum ramosum, folia appresse villosa habet.

## Usus 
Radix (nomine officinali **Gei rivalis radix**) saeculo XIX inter res commerciales enumerata est. Inter sudorifica, tonica, antipodagrica, stomachica, febrifugas enumerata, in medicina adhibebatur. Propter odorem caryophyllatum facultatesque conservativas olim ad cervesiam condiendam utilis erat.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Aleksandra Owczarek, Jan Gudej, Monika Olszewska, "Antioxidant activity of Geum Rivale L. and Geum Urbanum L." in *Acta Poloniae pharmaceutica* vol. 72 (2015) pp. 1239-1244

## Nexus externi 
* *Gei rivalis* photographemata bona

Categoria:Flora Europae
Categoria:Flora Asiae
Categoria:Flora Americae Septentrionalis
Categoria:Rosoideae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Herbae condimentariae
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa 1753
Nilus Sorensis

**Nilus Sorensis** (Russice *Нил Сорский*), anno 1433 natus et die 7 Maii (Calendario Iuliano; 20 Maii Gregoriano) anno 1508 mortuus, sanctus Ecclesiae Orthodoxae Russicae est et scetarum Russicarum novi ordinis conditor. Memoria eius die mortis colitur.

Genere nobili ut *Nicolaus Maikov* ortus, Monasterii Belozerensis  alumnus fuit. Lustratis coenobiis et asceteriis, quae in Oriente et in Monte Atho prae caeteris celebrabantur, Nilus ad lacum Album redux in solitudinem secessit cellamque suam ad Soram fluvium fixit. Paulo post, ecclesiam Dei Genetricis cum monasterio Sorensi erexit. In quo non coenobitarum, sed ascetarum regulam, quod ei peculiare fuit, invexit. In testamento suo, adhuc exstanti, fuse explicuit et asceticae vitae restaurator saepe nominatur. Nec facile ad convivendum sibi admittebat candidatos, sed turba amota selectioribus contentus fuit. Quare universa, quam congregaverat Nilus, communitas quattuordecim tantum seniores numerabat. Humilitatis studiosissimus, fratres suos enixe rogavit, ut morituri corpus aut in campos escam feris proicerent, aut in fossam communem sine ullo honore demitterent. Paupertatem vel post mortem colere visus est; cum enim Ioannes Severus Sorense asceterium invisens lapideam ecclesiam loco ligneae construi iussisset, regis iussionem implere vetuisse traditur Nilus, monasterii hegumeno in somnis apparens. Ἡσυχίαν laudabat et *hesychasmi* Russici pater habetur.

## Notae 
## Nexus externi 
* Nili Sorensis epistolae quattuor et testamentum 
* Regula eremiteriorum a sancto Nilo composita 

Categoria:Sancti
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Alexius Favorskij

**Alexius Eugraphii filius Favorskij** (Russice Алексей Евграфович Фаворский, tr. *Aleksej Evgrafovič Favorskij*; in pago Pavlovo, nunc urbe regionis Novogardiensis Inferioris, in familia sacerdotis orthodoxi natus die [20 Februarii 3 Martii] 1860, Leninopoli mortuus die 8 Augusti 1945) fuit chemicus organicus Russicus et Sovieticus, alumnus et professor Universitatis Petropolitanae, ab anno 1922 correspondens et ab anno 1929 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius, Praemio Staliniano (anno 1941, pro methodo suo synthesis cummis artificiosae) ac titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1945) atque nonnullis aliis signis laudis ornatus.

## Nexus externi
* Pagina de Alexio Favorskij in situ interretiali *Heroes terrae* 

Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Chemici Russiae
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Professores Universitatis Petropolitanae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Viridarium Gezi

thumb|Viridarium Gezi.

**Viridarium Gezi** (Turcice *Gezi parkı*, id est 'viridarium ambulatorium', vel *Taksim Gezisi*) est viridarium in vico Pera urbis Constantinopolis situm et Taksim foro confine. Praesertim in vico Pera multa viridaria non invenitur, viridarium Gezi inter minima omnis urbis enumeratur. Comprehendit in septentriones Taksim hortum (Taksim Bahcesi), qui anno 1869 primum viridarium urbis publicum apertus est. Forma nova ab Henrico Prost adumbrata et proposita est. Anno 2013, *Topçu* castra, qua eo loco usque ad annum 1940 manserunt, restituta esse profertum est. Magna pars populi consilia obstitit, tumultus sparsit per rempublicam.

## Nexus externi 
thumb| Gezi Viridium et Taksim forum anno 1943.
thumb|Homines viridarium occupantes Iuno 2013

* De tumulto in viridario Gezi 
* De foro Taksim: photographemata

Categoria:Constantinopolis
Categoria:Viridaria
Hypapante

[thumb|**Susceptio Domini** (e Menologio [Basilius II Bulgaroctonus|Basilii II, saeculi XI)]]
**Hypapante** (Graece Ἡ Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου, scilicet Latine *Susceptio* vel *Occursio Domini*) festum est Christianum.  Unum e duodecim festorum principalium Orthodoxorum est. In Ecclesia Catholica *Praesentatio Domini* nominari solet. Die 2 Februarii Calendario Iuliano (scilicet 15 Februarii Gregoriano) ab ecclesiis Orthodoxis celebratur. *Occursio* vel *Susceptio* dicitur, quod Simeon sacerdos Familiae Sacrae obviam venit et Christum suscepit, qua de causa *Symeon Dei susceptor* appellari solet.
## Notae
## Nexus interni
* Praesentatio Domini

## Nexus externi 
* Imagines Susceptionis Domini variae

Categoria:Feriae Christianae
Categoria:Ecclesiae Orthodoxae
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Graeciae
Categoria:Duodecim festa principalia Orthodoxa
Exaltatio Crucis

[thumb|Exaltationis Crucis, [icon in Musaeo Allensteniano curata.]]
**Exaltatio Crucis** (Graece ἡ ὕψωσις τοῦ Σταυροῦ) est festum Christianum, quod ab Ecclesia Catholica die 14 Septembris, ab ecclesiis Orthodoxis 14 Septembris Calendario Iuliano (scilicet 27 Septembris Gregoriano), et ab Ecclesia Armena die Domini, quae inter 11 et 17 Septembris incidit, celebratur. Unum e duodecim festorum principalium Orthodoxorum est.

## Historia
Crux Christi a Sancta Helena Hierosolymis anno 326 inventa esse dicitur. Exaltationis eius festum institutum est anno 335, quo initiata est ; dedicatio vero incidit in diem 13 Septembris.

In ecclesiis orientalibus, dies 13 Septembris profestum Exaltationis est, et per octo dies celebratur. In liturgico diei officio canitur canon a Sancto  hymnographo compositus. 

In Ecclesia autem Romana, ad vesperas hymnus *Vexilla Regis prodeunt* a Sancto Venantio Fortunato compositus canitur. Ad matutinum lectiones secundi nocturni narrant Crucem Domini a Chosroa Persarum rege in Persidem ablatam esse et post quattuordecim annos ab Heraclio imperatore recuperatam iterumque Hierosolymis collocatam esse. Inventio Crucis a Sancta Helena in festo Inventionis sanctae Crucis in diem 3 Maii incidente olim commemorabatur., sed hoc festum a 1960 e Kalendario Romano expulsum est.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Duodecim festa principalia Orthodoxa
Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Graeciae
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Ecclesiae Orthodoxae
Categoria:Feriae Christianae
Categoria:Ritus Septembris
Nervus ilioinguinalis

**Nervus ilioinguinalis** (TA: A14.2.07.006) est nervus periphericus ex plexu lumbali (Th12-L1) oriente in regione hypogastrica inter nervum iliohypogastricum, superius, et, inferius, nervum cutaneum femoris lateralem iacens. 

Nervi partes sensibilis cutes partes pubum et organorum sexualium et virum et feminarum innervat. Motoricae vero, partes musculorum abdominis innervant.

Nonnumquam incitatio nervi post operationes in spatio retroperitonealis (e. g. renium), herniae inguinalis, appendicitidis observatur.

## Cursus nervi ilioinguinalis 
Ex plexu lumbali (radicibus Th12-L1) oriente, communiter cum nervo iliohypogastrico, nervus ilioinguinalis post musculum psoas maiorem et supra lumborum musculum quadratum deorsum.

### Cutis innervata 
[thumb|In viris **n. ilioinguinalis** [cutis|cutes supra radicem penis atque scroti partis superioris innervat.]]
* In viris nervus ilioinguinalis, interdum *nervus scrotalis anterior* dictus, cutes supra radicem penis atque scroti partis superioris innervat.
[thumb|In feminis **n. ilioinguinalis** cutes eiusdem lateris [mons pubis|montis pubis atque labii maioris innervat.]]
* In feminis nervus ilioinguinalis, interdum *nervus labialis anterior* dictus, cutes eiusdem lateris montis pubis atque labii maioris innervat.

## Significatio medica 
Interdum post operationes in spatio retroperitonealis (e. g. renium), herniae inguinalis, appendicitidis incitatio nervi observatur.

## Notae 
* Hernia
* Plexus lumbalis

## Nexus externi 
* Dissertatio inauguralis de operatione herniae inguinalis. 

## Pinacotheca 

Fasciculus: Gray824.png | N. ilioinguinalis inter n. iliohypogastricum et n. cut. fem. lateralem locatus est.
Fasciculus: Gray826and831.svg

Categoria:Regio hypogastrica
Categoria:Pelvis
ilioinguinalis