Silmarillion

thumb|*The Silmarillion*.

***The Silmarillion*** est collectio operum mythopoeicorum ab I. R. R. Tolkien conscriptorum, quae post mortem auctoris a Christophoro Tolkien filio edita et apud societatem Allen & Unwin anno 1977 divulgata sunt. *The Silmarillion*, una cum aliis operibus Tolkienianis, prolixam sed imperfectam fabulam narrativam efficit, quae universum Terrae Mediae, ubi *Hobbitus Ille* et *The Lord of the Rings* aguntur, describit.

Cum *Hobbitus Ille* a lectoribus bonam iniret gratiam, editor a Tolkien, ut fabulam novo libro continuaret, desiderabat. (Haec enim ante fabulam *The Lord of the Rings* divulgatam facta sunt.) Itaque Tolkien ad eum fundamenta prima libri *The Silmarillion* inscripti misit, quae quidem ab editore per errorem paene inlecta remissa sunt. Quam ob rem Tolkien operam libro *A Long Expected Party* dare coepit, id est primo capiti eius, quod eo tempore "novam de Hobbitis fabulam" dicebat, quae fabula *The Lord of the Rings* postmodo facta est.

*The Silmarillion* ex quinque partibus constat, quarum prima, *Ainulindalë*, de creatione Eäe narrat, "mundi, qui est." *Valaquenta*, pars secunda, Valas Maiasque describit, deos in Eä versantes. Pars consequa, *Quenta Silmarillion*, quae maxima est omnium, de historia rerum gestarum ante et intra Primam Aetatem enarrat, inter quas bellum ad Silmarilliones spectans quod libro titulum dedit. Pars quarta, *Akallabêth*, historiam tradit casús Númenoris atque eius populi, quae inter Aetatem Secundam agitur. *Of the Rings of Power and the Third Age* tandem brevis est commentatio de rebus quae ad libros *The Lord of the Rings* perduxerunt, nec non quae in libris iam relatae sunt.

Quinque partes in principio opera singula futurae erant, sed Tolkien senex eas cupiebat una pervulgandas. nec non e Bilbonis *Translationibus ex lingua Elbica*, quem librum ille apud Imladrim scripserat, conversum esse habendum erat.

Inter capita maximi momenti sunt:
* "The Music of the Ainur"
* "Of Beren and Lúthien"
* "Túrin Turambar" (arte cum "Narn i Chîn Húrin" in *Unfinished Tales* conexus) 
* "Of Tuor and The Fall of Gondolin"
* "Of the Voyage of Eärendil and the War of Wrath"

Pagina titularis interior inscriptionem symbolis Tengwar scriptam offert, quae sic legitur: "Fabulae Primae Aetatis cum Morgothus in Terra Media conversabatur et Dryades contra eum bellum gesserunt Silmarillionum redimendorum causa quibus illata sunt casus Númenoris atque historia Anulorum Potestatis Tertiaeque Aetatis in qua hae fabulae ad finem suum adveniunt."

## De fabula 
### *Ainulindalë* et *Valaquenta* 
Erat Eru, Unus, qui in Arda Iluvatar vocatur; ipse primum Ainur creavit, Sanctos, qui proles cogitationis eius erant, et ante quam quidquam factum sit cum eo erant.
thumb|Varda, una ex Valis.

*Ainulindalë* ("Musica Ainuum"), prima libri pars, speciem habet narrationis ad primam creationem attinentis. Eru ("Unus Ille"), Ilúvatar ("Pater Omnium") quoque nomine, Ainus primum creavit, gregem spirituum aeternorum seu demiurgorum, "fetus cogitationis eius" dictorum. Ilúvatar Ainus contulit eisque melum docuit, e quo eos volebat magnam musicam facere. Melkor, cui Ilúvatar "summam potestatem et scientiam" ex omnibus Ainibus dederat, musicae harmoniam fregit ut carmen proprium firmaret. Non nulli Ainus se sibi sociaverunt, alii autem Ilúvatarum sequi manserunt, quod discordiam in musica creavit. Ter haec acciderunt, Ilúvataro feliciter Melkorem novo melo semper exsuperante.

Tunc Ilúvatar musicae finem dedit eisque conspectum Ardae populorumque eius monstrat. Conspectus evanuit post quoddam punctum temporis, Ilúvatarque Ainibus tempus obtulit in Ardam eundi et novum mundum regendi. Multi descenderunt, formam physicam sumentes huic mundo coerciti facti. Maiores nomine *Valae*, minores *Maiae* nominati sunt. Valae mundum incolis futuris (Dryades et Hominibus) praeparare coeperunt, dum Melkor, qui Ardam sibi ipsi volebat, opus eorum iterum atque iterum delet; per milia annorum haec acciderunt, donec, per undas ruinae creationisque, mundus speciem suam accepit.

*Valaquenta* ("Fabula Valarum")

### *Of the Rings of Power and the Third Age* 
Extrema libri pars, circa 20 paginas longa et quae Latine *De Anulis Potestatis et Tertia Aetate* reddatur, haec, quae in Terra Media Secunda et Tertia Aetatibus acciderunt, enarrat. Aetate Secunda, Sauro ut Mediae Terrae potestas maxima ortus est, et Anuli Potestatis ab Dryadibus ficti sunt Celebrimbore ducente. Sauro autem clam anulum proprium fabricavit ut aliis imperare posset, quod bellum effecit inter populos Mediae Terrae Sauronemque, cuius culmen Bellum Foederis Finalis fuit, in quo Dryadis Númenóreanique se commiserunt ut Sauronem vincerent, quibus rebus Secunda Aetas finita est. Aetas Tertia transitione incepta est Anuli Unici Isilduri, cui mox postea in Gladden Fields insidiae factae sunt, quique igitur anulum Anduine in flumen perdidit.

Haec pars etiam facta, et quae ad *The Lord of the Rings* adduxerunt et quae in his libris acciderunt, breviter describit, quibus intersunt decrescentia Gondoris, ascensio secunda Sauronis, Concilium Album, Sarumani perfidia, Sauronis Unicique Anuli finalis eversio.

## De conceptione et creatione 
### Evolutio textus 
Tolkien laborare his fabulis, quae postmodo *The Silmarillion* factae erunt, anno 1914 incepit, ea mente ut mythologiam Anglicam crearet, quae origines Anglicae historiae et culturae interpretarentur. Multa e quibus hoc tempore scripsit scripta sunt cum Tolkien, legatus Britannicus, a Francia inter primum bellum mundanum redivisset et in valetudinario commoraretur. Primam fabulam, "The Fall of Gondolin," anno 1916 perfecit.

Hanc collectionem fabularum *The Book of Lost Tales*, scilicet *Librum Fabularum Perditarum*, appellavit. Tolkien nunquam tamen *The Book of Lost Tales* perfecit, nam id reliquit ut poëmata "The Lay of Leithian" et "The Lay of the Children of Húrin" scriberet. (postmodum in quarto volumine illius *The History of Middle-earth* divulgatum). *Sketch* illud, 28 paginas longum, erat synopsis, quod Tolkien scripserat ut fabulam Túrinis amico suo R. W. Reynolds, ad quem non nullas fabulas iam miserat, explicaret. (ea quoque in IV volumine inclusa). *Quenta Noldorinwa* ultima libri *The Silmarillion* versio erat, quam Tolkien perfecit. esset. Editor potius volebat Tolkienum sequelam *Hobbito Illi* scribere. His libris perfectis ad *The Silmarillion* regressus est, valdeque duo opera una divulgari cupiebat. Cum autem id impossibile esse liqueret, Tolkien plenam operam libris *The Lord of the Rings* divulgandis dedit.

Seris annibus 1950, Tolkien ad *The Silmarillion* iterum rediit, sed multa ex quibus hoc tempore scripsit ad operis theologiam et philosophiam sui pertinebant potius quam ipsam ad narrativam. De rebus fundamentalibus libri iam dubitabat, quae in antiquissimis fabularum versionibus scriptae erant, et enim visus est necessitatem sentire prius haec problemata emendandi quam finalem *The Silmarillion* versionem instrueret. licet universam constantiam fassus sit impossibilem esse. Eventus finalis, qui genealogias, mappas, indicem, primumque unquam expositum inventarium verborum Elbicorum, anno 1977 divulgatum est.

Ob Christophori expositiones extensas in *The History of Middle-earth* factas de modo, quo opus provulgatum composuit, multum in *The Silmarillion* praesentatum a lectoribus ardenter disputatum est. Pensum Christophoro assignatum accipi solet difficillimum esse propter patris textus eo tempore, quo mortuus est: non nulli textus maximi momenti iam non possidebat Tolkieni familia, et Christophoro per multa festinandum erat. Christophorus in voluminibus illius *The History of Middle-earth* multa praebet, quae a rebus in *The Silmarillion* dictis abhorrent. Plus temporis si habuerit ut omnes textus perlegere potuerit, neque pressione aliquanta a patris lectoribus editoribusque coactus, ut quam celerrime aliquid quod provulgari potuerit crearet, Christophorus se insusurravit opus finxisse substantialiter diversum. Aliqui habent partes libri *The Silmarillion* potius filii quam patris esse, quam ob rem eius locum in Terrae Mediae canone animose decertant.

Mense Octobri 1996, Christophorus Tolkien illustratori Theodoro Nasmith assignavit opera artis, omnibus coloribus facta et omnem paginam magna, creare, primae *The Silmarillion* editionis illustratae causa. Quae anno 1998 divulgata est; tunc, anno 2004, editio secunda, correctionibus pluribusque Theodori artis operibus retractata, divulgata est.

### Momentum 
*The Silmarillion* multorum fontium influentias ostendit. Una ex eis erat *Kalevala* poëma epicum Fennicum, in primis fabula de Kullervo. Influentia mythologiae Graecae quoque praebetur. Insula Númenoris, exempli gratia, Atlantidem ad memoriam revocat, non solum propter fabularum similitudinem, sed etiam Númenoris nomen Quenyanum, *Atalantë*; de hac re autem dixit Tolkien: "Fors curiosa est, radicem *talat* "labi, delabi" in Quenya adhibitam, e qua *atalantie* solita Quenyae est formatio nominalis, tam verbo Atlantis similem esse."

Mythologia Graeca quoque Valae tinguntur, qui multa a Duodecim Olympianis (:en:Twelve Olympians) mutuati sunt. Valae, ut Olympiani, in mundo vero vivebantur, sed in monte altissimo, a mortalibus secreti; aequabilitas autem modo approximatur, cum Valis sint etiam res Nordicae. Non nulli Valae species diversis Ansibus, deis Asgarthi, similes habent. Thorus, verbi gratia, physice valentissimus ex deis, videri cum in Oromë, qui Melkoris monstra pugnat, tum in Tulkas, Vala physice fortissimo, potest. Manwë, caput Valarum, similitudines Othino "patri omnium" praebet.

Pondus Bibliorum et traditionalium narrativarum Christianarum in *The Silmarillion* sentiuntur in concertatione inter Eru Ilúvatarem et melkorem, aequivalentes Dei et luciferi. De magis, *The Silmarillion* creationem casumque Dryadum tractat, sicut *Genesis* creationem et casum narrat Hominis. Velut in aliis Tolkieni operibus, *The Silmarillion* serotinae Christianae historiae spatium concedit, et enim una versio fabularum Finrodum, personam in *The Silmarillion*, de necessitate Ilúvataris (Dei) incarnationis, ut humanitatem servet, cogitare habet.

Mediaevalis Christianae cosmologiae quoque momentum observatur, praesertim in commentario de creatione universi, speciem carminis habente a Deo canti quocum angeli consonant quoad angelus malus discordium inducat. Sancti Augustini scripta de musica, nec non lata harmoniae divinae traditio—nobis notior hodie musicae universalis forma—fundamenta huius creationis fabulae constituerunt.

Mythologia Celtica exsilium Noldorinorum Dryadum, exempli gratia, tetigit, quod a fabula populi Tuatha Dé Danann non nulla mutuatum est. Cambrica quoque influentia in lingua Elbica Sindarinica videtur, cui Tolkien dedit "naturam linguisticam simillimam (sed non identicam) linguae Britannicae-Cambricae ... quod genus 'Celticum' legendorum fabularumque aptare videtur."

## Critica 
Critica libri *The Silmarillion* admodum fuerunt negativa. Propter enim gravitatem nimiam et carentiam momentorum felicium in *The Lord of the Rings* et praesertim *Hobbito Illo* inventorum reprehensus est. *TIME* "nullam unicam, unificam causam, et supra omnia nullum gregem fratrum, quibuscum lector se commiserit" huic libro inesse lamentatus est. et multa difficilia commemoratu nomina spectaverunt.

Nihilo minus, non nulli censores latam comprehensionem Tolkieni creationis laudaverunt. *The New York Times Book Review* scripsit, "hoc, quod animum maxime movet, est ... heroicitas conatus Tolkieni prodigiosa."

*The New York Review of Books* *The Silmarillion* scripsit esse "vacuum, pomposum, taedium afferens," "haudquaquam ullius magnitudinis eventum litterarium," et dixit quidem maiorem causam "venditionum ingentium" eius esse "cultum Tolkienianum" aura populari *Hobbiti Illius* et *The Lord of the Rings* creatum. esse operibus Tolkieni prioribus.

## Musica libro *The Silmarillion* afflata 
Blind Guardian, grex *power metal* Theodiscus, *Nightfall in Middle-Earth* divulgavit, *concept album* e rebus Tolkienianis constans. Hoc album non solum carmina, sed etiam verba dicta ex hac fabula et aliis Tolkieni operibus extracta comprehendit. The Middle East, grex indie Australianus, in carmine "Beleriand" multas res libri *The Silmarillion* concorporat. Marillion, grex progressive rock Britannicus, anno 1979 nomine "Silmarillion" creatus est, sed nomen amputaverunt anno 1981 ne iura Tolkieniana violarent.

## Notae 
### Citationes Latine conversae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* Legendarium Tolkien
* Porta:Tolkien
* The Tale of Beren and Lúthien

## Nexus externi 
* Chronologia *The Silmarillion*
* Guide editionibus Americanis librorum Tolkienianorum, inter quos *The Silmarillion*
* Commentatio de *The Silmarillion* colligendo apud Tolkien Library
* Ratio rerum et Historia libri *The Silmarillion* apud Tolkien Online

!
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Litterae phantasticae
Categoria:Scripta 1977