open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mișu Negrițoiu

**Mișu Negrițoiu** (natus die 26 Maii 1950 in Dăbuleni in Dolj circulo) argentarius et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Munus 
Ad annum 1973 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae et deinde ad annum 1980 apud Universitatem Bucarestensem oeconomiae et iurisprudentiae studebat. Ab anno 1973 pro societate commerciali operam dedit. Post finem regiminis communisticae anno 1989 brevi tempore in legatione Romaniae in CFA operam dedit, deinde in magistratu Dacoromanico, qui societates alienas in Romaniam regeret. Ab anno 1997 in argentaria ING argentarius fuit. Ab anno 2012 praeses Auctoritatis Romanicae Supervisionis rerum familiarum (ASE) est.

## Cursus honorum 
A die 19 Novembris 1992 ad usque diem 27 Augusti 1993 minister statalis pro reforma oeconomica in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit et anno 1996 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et ad annum 1997 mansit.

## Nexus externi 
* Autobiographia in pagina personali
* Data in pagina interretiali Camerae Legatorum Romaniae

## Notae 
Categoria:Alumni Academiae Studiorum Oeconomicorum Bucarestensis
Categoria:Alumni Universitatis Bucarestensis
Categoria:Ministri Romaniae
Categoria:Argentarii Romaniae
Fanum Sancti Boni (discretiva)

**Fanum Sancti Boni** potest esse:

* **Fanum Sancti Boni (Francia)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Fanum Sancti Boni (Italia)**: oppidum et municipium Italiae.
Ioannes de Somer

thumb|Famulus epistulam dat.
**Ioannes de Somer** (*vulgo*: *Jan van Somer* seu *Jan van Sommer* seu *Jan van Sommeren*; Amstelodami anno 1645 fere natus; Amstelodami anno 1699 fere mortuus) fuit saeculi aurei Batavici chalcographus, pictor, et adumbrationis peritissimus artifex Nederlandicus.

## Biographia 
Qui Pauli de Somer II frater erat, sed haud cognatus Pauli de Somer, Iacobi I pictoris aulici. Enim anno 1649 Lutetiae Ioannes Sommer Caroli Dujardin conubii testis fuit. Ibique fortasse rationis atrae artem didicit.
 
De 1668 usque ad 1670 Heidelbergae laboravit, picturae infrequentes sunt autem. Enim Amstelodam cum Abrahamo Bloteling et Ioanne Verkolje clarissimus chalcographus fuit.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* Ioannes de Somer in Amstelodami Rijksmuseum 
* Ioannes de Somer in Artnet 

Categoria:Artifices Nederlandiae
Categoria:Chalcographi
Categoria:Pictores Nederlandiae
Categoria:Scalptores
Germana de Staël

thumb|Madame de Stael, 1812.
**Anna Ludovica Germana de Staël-Holstein** (nata Lutetiae die 22 Aprilis 1766, mortua ibidem die 14 Iulii 1817) fuit scriptrix Francica.

## Vita 
Filia Iacobi Necker, ministri de re pecuniaria, cuidam Staël, legato Suecico (+1802), anno 1786 nupsit. Res Novas Francicas participavit. Napoleo Bonaparte ipse statuit ei patriam relinquendam esse.

Mythistorias *Delphine* (1802) et *Corinne* (1807), opus ''De l'Allemagne* (1810, in quo spiritum Germanicum Francis explicare conabatur), libros *Dix années d'exil* (1821) et *Considérations sur la révolution,'' aliasque res scripsit.

## Fons 
Brockhaus' Kleines Konversations-Lexikon, fünfte Auflage, Band 2. Leipzig 1911, p. 750, quae omnia legi possint hic in interreti.

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Autobiographi Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Franciae
Petrus Ninosu

**Petrus** (Dacoromanice *Petre*) **Ninosu** (natus die 9 Novembris 1944 Bucarestae, mortuus die 26 Iulii 2008 eodem loco) iudex et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae fuit.

## Institutio et munus 
Ad annum 1968 apud Universitatem Bucarestensem iurisprudentiae studebat, deinde militavit et anno 1969 in ministerio commercii externi operam dedit. Annis 1970 - 1976 causidicus Bucarestae fuit atque deinde in ministerio iustitiae operam dedit. Etiam post finem regiminis Communisticae in ministerio mansit. Anno 2001 Ioannes Iliescu praeses rei publicae eum iudicem summi iudicii Romaniae nominavit. Die 26 Iulii 2008 hoc officio fungens mortuus est.

## Cursus honoris 
Cum aliis post rerum eversionem anni 1989 "Frontem Salutis Nationalis" condidit et eius legatus anno 1990 ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et ad annum 1992 mansit. A die 19 Novembris 1992 ad usque 6 Martii 1994 minister iustitiae Romaniae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Annis 1992 - 2000 - nunc sodalis factionis Socialis Democraticae - senator Romaniae fuit.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Bucarestensis
Categoria:Iudices Romaniae
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Categoria:Senatores Romaniae
Categoria:Ministri iustitiae Romaniae
Categoria:Ministri relationum cum parlamento Romaniae
Aurelius Novac

**Aurelius** (Dacromanice *Aurel*) **Novac** (natus die 5 Novembris 1939; mortuus Bucarestae die 10 Ianuarii 2009) fuit vir publicus Dacoromanicus.

## Educatio et munus 
Novac apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem et Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae vecturae studebat.

## Cursus honorum 
A die 6 Martii 1994 ad usque 11 Decembris 1996 minister vecturae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Postea corruptionis causa in iudicio accusatus est. Infarctu cordis die 10 Ianuarii 2009 mortuus est.

## Notae 

Categoria:Alumni Scholae et Universitatis Polytechnicae Bucarestensis
Categoria:Alumni Academiae Studiorum Oeconomicorum Bucarestensis
Categoria:Ministri vecturae Romaniae
Ioannes Oancea

**Ioannes** (Dacoromanice *Ioan*) **Oancea** (natus die 14 Augusti 1939 in vico *Hârja* in Bacău circulo) machinator agronomus et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Munus 
Oancea apud Universitatem Agriculturae et Veterinariae Bucarestensem agriculturae docet.

## Cursus honorum 
Oancea a die 19 Novembris 1992 ad usque 18 Augusti 1994 minister agriculturae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud rgic.ro

Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Professores Universitatis Agriculturae et Veterinariae Bucarestensis
Categoria:Ministri agriculturae Romaniae
Archidioecesis Crotonensis-Sanctae Severinae

**Archidioecesis Crotonensis-Sanctae Severinae** (Italiane: *Arcidiocesi di Crotone-Santa Severina*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Bruttii sita, suffraganaea Archidioecesis Catacensis-Squillacensis, cuius caput est Croto, cum Fano Sanctae Severinae. Sedes episcopalis archidioecesis non metropolitana est.

Archidioecesis 79 paroeciae sunt.

## Archiepiscopus
Anno 2019 sedes a archiepiscopo S.E. Angelo Raphaele Panzetta regitur.

## Terra 
Municipia archidioecesis sunt omnia communia Provinciae Crotonensis et sex in Provincia Catacensi:

# Andalum,
# Bellicastrum,
# Botricellum,
# Cerva,
# Marcedusia,
# Petrona.

## Historia
Dioecesis Crotonensis saeculo V erecta est; Dioecesis Sanctae Severinae saeculo IX; in plena unione die 30 Septembris 1986.

### Dioeceses abrogatae
* Dioecesis Geruntina
* Dioecesis Umbriaticensis
* Dioecesis Strongulensis
* Dioecesis Insulensis (Dioecesis Insulana)
* Dioecesis Sancti Leonis
* Dioecesis Bellicastrensis

## Ecclesia cathedralis 
* Crotone: Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V..

### Ecclesia cumcathedralis 
* Fani Sanctae Severinae: Ecclesia cumcathedralis S. Anastasiae.

* Bruttium (*regio*),
* Croton (*urbs*),
* Fanum Sanctae Severinae (*urbs*),
* Archidioecesis Catacensis-Squillacensis,
* Dioeceses Italicae Ecclesiae Catholicae,
* Regio ecclesiastica Bruttii.

## Nexus externi 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Angelo Raffaele Panzetta.svg|Insigne Archiepiscopi Angeli Raphaelis.
Fasciculus:Coat of arms of Domenico Graziani.svg|Insigne Archiepiscopi emeriti Dominici.
Fasciculus:Roman Catholic Archdiocese of Crotone-Santa Severina in Italy.svg|Collocatio dioecesis in Italia.
Fasciculus:Ecclesiastical_province_of_Catanzaro-Squillace_in_Italy.svg|Provincia ecclesiastica Cosentina-Bisinianensis in Italia.

## Notae 

!
Navigatio aërea

[thumb|left|Anemoplanum [Otto Lilienthal|Ottonis Lilienthal anno 1895.]]
**Navigatio aërea** vel **aërinavigatio** est pars practica aëronauticae, quae est descriptio, amplificatio, productio, effectio et usus vehiculi aërii, praecipue vehiculi ponderosioris aëre. Prima instrumenta volandi fuerunt globi aërostatici, quorum primus in Franciam a fratribus Montgolfier inlatus est. Fratres Wright anemoplanum biplanum (id est: binis alis instructum) anno 1902 creaverunt.

## Notae 

## Bibliographia
*Pagina Encyclopaediae Britannicae 

Categoria:aerinavigatio
Doru Demetrius Palade

**Doru Demetrius** (Dacoromanice *Doru Dumitru*) **Palade** (natus die 1 Novembris 1937 Bucarestae - 6 Novembris 2021) machinator ac vir publicus Dacoromanicus Factionis Romaniae magnae est.

## Munus 
Palade apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem mechanicae studebat atque etiam in aliis civitatibus studia pergebat. Annis 1965 - 1989 pro Consilium Auxilii Oeconomici Mutui operam dedit. Est professor Scholae et Universitatis Polytechnicae Bucarestensis.

## Cursus honorum 
Palade a die minister indagationis et technologiae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Annis 2000 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.

## Nexus externi 
* Biographia apud "Enciclopedia Identitatii Romanesti", inventa apus archive.org
* Data apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Categoria:Alumni Scholae et Universitatis Polytechnicae Bucarestensis
Categoria:Professores Scholae et Universitatis Polytechnicae Bucarestensis
Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Ministri Romaniae
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Demetrius Popescu

**Demetrius** (Dacoromanice *Dumitru*) **Popescu** (natus die 9 Septembris 1935) machinator atque rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.

## Munus 
Ad annum 1957 apud Universitatem Polytechnicam Timisvariensem technicae energiae studebat. Tum in diversis societatibus energiae operam dedit. 

## Cursus honorum 
Annis 1976 - 1984 secretarius statalis in ministerio energiae electricae fuit. A die 19 Novembris 1992 ad usque 20 Ianuarii 1996 minister industriae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Annis 2000 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.

## Nexus externi 
* Data apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Categoria:Alumni Universitatis Polytechnicae Timisvariensis
Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Ministri Romaniae
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Virgilius Popescu

**Virgilius** (Dacoromanice *Virgil*) **Popescu** (natus die 20 Iunii 1947) machinator et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.

## Munus 
Postquam telecommunicationis studebat diversis in magistratibus Cursus publici Romaniae operam dedit. Annis 1990 - 1996 in ministerio communicationis Romaniae operam dedit, postremo secretarius statalis fuit.

## Cursus honorum 
Popescu, sodalis factionis Socialis Democraticae, a die 3 Septembris ad usque 11 Decembris 1996 minister communicationis in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Annis 1996 - 2000 senator Romaniae erst. Annis 2000 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.

## Nexus externi 
* Data apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Ministri communicationis et societatis informaticae Romaniae
Categoria:Senatores Romaniae
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Zdravko Zupan

thumb|Zdravko Zupan (2014)
**Zdravko Zupan** (in abecedario Cyrillico *Здравко Зупан*; natus in Zagrabia 7 Februarii 1950 — mortuus Belogradie, 9 Octobris 2015) fuit auctor librorum nubeculatorum Iugoslavicus et Serbicus.

## Oberenn 
### Fabulae nubeculatae 
* "Zuzuko", scriptor scaenarius Z. Zupan, *Yu strip*, *Munja* et *Bijela pčela*, Serbia et Croatia, 1973-2015. 
* "Tom & Jerry", scriptor scaenarius Lazar Odanović, VPA, Croatia, 1983-1988.
* "Mickey Mouse", scriptor scaenarius François Corteggiani, *Le Journal de Mickey*, Francia, 1990-1994. 
* "Goofy", scriptor scaenarius F. Corteggiani, *Le Journal de Mickey*, Francia, 1990-1994.
* "Ellsworth", scriptor scaenarius F. Corteggiani, *Le Journal de Mickey*, Francia, 1990-1994.
* "Miki i Baš-Čelik", scriptor scaenarius Nikola Maslovara, *Mikijev zabavnik*, Serbia, 1999.
* "Munja", scriptor scaenarius Z. Zupan, Vasa Pavković et Zoran Stefanović, *Munja*, *Munja Strip* et *Bijela pčela*, Serbia et Croatia, 2001-2015. 

### Historia fabulae nubeculatae 
* *Istorija jugoslovenskog stripa* I, Slavko Draginčić et Zdravko Zupan, Serbia, 1986.
* *Vek stripa u Srbiji*, Zdravko Zupan, Serbia, 2007.
* *Veljko Kockar - strip, život, smrt*, Zdravko Zupan (ed.), Serbia, 2010.
* *The Comics We Loved: Selection of 20th Century Comics and Creators from the Region of Former Yugoslavia* (*Stripovi koje smo voleli: izbor stripova i stvaralaca sa prostora bivše Jugoslavije u XX veku*), Živojin Tamburić, Zdravko Zupan et Zoran Stefanović, Serbia, 2011.
* *Zigomar - maskirani pravednik*, Zdravko Zupan (ed.), Serbia, 2011.

## Notae 

## Fontae 
* Zdravko Zupan, I.N.D.U.C.K.S. World-wide database about Disney comics 
* Slobodan Ivkov. 60 godina stripa u Srbiji: Zdravko Zupan, leksikon, Subotica, 1995. E-izdanje: "Projekat Rastko" 

## Nexus externus 
* Paul Gravett. "Comics Culture in Yugoslavia: World-Class Innovators & Remarkable Visionaries" foreword for Tamburić-Zupan-Stefanović lexicon *The Comics We Loved: Selection of 20th Century Comics and Creators from the Region of Former Yugoslavia*, 2011.  
* Zdravko Zupan. The Golden Age of Serbian Comics (Belgrade Comic Art 1935-1941), "Projekat Rastko". 
* Magazin "Munja" 
* Zdravko Zupan i Slavko Draginčić. Istorija jugoslovenskog stripa 1, Novi Sad 1986, kompletno elektronsko izdanje, "Projekat Rastko". 
* Zdravko Zupan. Strip u Srbiji 1955-1972, "Projekat Rastko" 

Categoria:Nati 1950
Categoria:Mortui 2015
Categoria:Pictores librorum
Categoria:Incolae Serbiae
Dioecesis Insulensis

thumb|300px|Insulae: *Le Castella*
**Dioecesis Insulensis** (sive *Dioecesis Insulana*) fuit dioecesis cuius sedes Insula erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2016 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Henrico Iosepho Parravano Marino SDB regitur.

## Ecclesia cathedralis
Cathedralis insulensis fuit Ecclesia Assumptionis B.M.V..

## Fontes
* Catholic Hierarchy in pagina Insula (Titular See) 
* Bulla *De utiliori*, in *Bullarii romani continuatio*, Tomo XV, Romae 1853, pp. 56-61
* Ferdinandus Ughelli, *Italia sacra*, vol. IX, secunda editio, Venetiis 1721, coll. 505-512
* Paulus Fridolin Kehr, *Italia Pontificia*, X, Berolini 1975, pp. 132-134
* Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Lipsiae 1931, pp. 886-887
* Conradus Eubel, *Hierarchia Catholica Medii Aevi*, vol. 1, p. 285; vol. 2, p. 168; vol. 3, p. 213; vol. 4, pp. 209-210; 
* Vincentius d'Avino, *Cenni storici sulle chiese arcivescovili, vescovili e prelatizie (nullius) del Regno delle Due Sicilie*, Neapole 1848, pp. 236-237 
* Iosephus Cappelletti, ''Le Chiese d'Italia dalla loro origine sino ai giorni nostri*, vol. XXI, Venetiis 1870, pp. 194-199 
* Dominicus Taccone-Gallucci, *Regesti dei Romani Pontefici per le chiese della Calabria*, Romae 1902, pp. 444-445 
* Andreas Pesavento, *La chiesa di Santa Maria dell'Isola. Da cattedrale a arcipretale*, *La Provincia KR* nr. 2-5/1998 
* Norbertus Kamp, *Kirche und Monarchie im staufischen Königreich Sizilien*, vol 2, *Prosopographische Grundlegung: Bistümer und Bischöfe des Königreichs 1194 - 1266; Apulien und Kalabrien'', Monaci 1975, pp. 905-906vol. 5, p. 228; vol. 6, p. 244 

* Episcopus titularis
* Insula
* Archidioecesis Crotonensis-Sanctae Severinae

## Notae 

Insulensis
Insulensis
Categoria:Insula (Bruttium)
Insulensis
Morena

right|thumb|Morēna sive moraena.
[thumb|Morenae in [Canada|Canadā.]]
[thumb|[Benacus lacus|Benaci lacūs moraena.]]
**Morēna** seu **moles glacialis** materies et sedimenta cum nive eversa sunt, quae glaciarii linguā pelluntur. In fragmentis lapidum, ruderum, et argillae plerumque consistunt. Dissimilia morēnarum genera sunt, secundum earum coniunctionem cum glaciario:

* morena fundi, ubi materies sub glaciem, superficiem tangentes, sunt;
* morena lateralis, ubi sedimenta in glaciarii margines collocantur;
* morena mediana, morenarum lateralium unione formata, confluentibus duobus glaciariis eādem in valli;
* morena frontalis seu terminālis, quae deposita sedimenta in zonā glaciarii ubi glacies exsolvitur sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Glaciaria
Categoria:Oreobatia
Cuddie Springs

**Cuddie Springs** est locus archaeologicus iam anno 1885 repertus in aridioribus Novae Cambriae Australis partibus Australiae orientalis haud longe ab oppido Brewarrina distans. Fuit olim lacus sub pluviis plenus, tempore calidiori siccus. Stratis inferioribus reperiuntur ossa fossilia megafaunorum hodie exstinctorum, generum *Genyornis*, *Diprotodon*, *Sthenurus* aliorumque, qui ibi mortui sint inter annos fere 60&nbsp;000 et 50&nbsp;000 a.p. Stratis superioribus ossa animalium cum instrumentis ab hominibus e silice confectis annis a fere 34&nbsp;000 ad 28&nbsp;000 a.p. misci censentur. Vestigia relata sunt contritionis seminum ad cibum fortasse parandum. 

## Notae 
## Bibliographia 
* John Dodson, Richard Fullagar, Judith Furby, Robert Jones, Ian Prosser, "Humans and Megafauna in a Late Pleistocene Environment from Cuddie Springs, North Western New South Wales" in *Archaeology in Oceania* vol. 28 (1993) pp. 94-99
* Judith H. Field, "Trampling through the Pleistocene: Does Taphonomy Matter at Cuddie Springs?" in *Australian Archaeology* no. 63 (2006) pp. 9-20
* Judith Field, Richard Fullagar, Garry Lord, "A large area archaeological excavation at Cuddie Springs" in *Antiquity* vol. 75 no. 290 (2001) pp. 696-702 Epitome
* Richard Gillespie, Barry W. Brook, "Is There a Pleistocene Archaeological Site at Cuddie Springs?" in *Archaeology in Oceania* vol. 41 (2006) pp. 1-11
* C. S. Wilkinson, "President’s Address, Annual General Meeting" in *Proceedings of the Linnean Society of New South Wales* vol. 9 (1885) pp. 1207-1241

* Bilancino

## Nexus externi 
* "Cuddie Springs archaeological site" apud Museum Australianum

Categoria:Loci archaeologici Australiae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Archaeologia cibi pistorii
Dioecesis Bellicastrensis

[thumb|upright=0.8|[Ioannes Caesar Pagazzi, archiepiscopus titularis.]]
**Dioecesis Bellicastrensis** fuit dioecesis cuius sedes Bellicastrum erat. Hodie sedes titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
A 30 Novembris 2023, dioecesis ab Ioanne Caesare Pagazzi archiepiscopo titulare regitur.

## Ecclesia cathedralis
Cathedralis Bellicastrensis fuit Ecclesia Sancti Michaelis Archangeli.

## Fontes
* Catholic Hierarchy in pagina Bellicastrum (Titular See) 
* Ferdinandus Ughelli, *Italia sacra*, vol. IX, secunda editio, Venetiis 1721, coll. 494-498
* Paulus Fridolin Kehr, *Italia Pontificia*, X, Berolini 1975, pp.&nbsp;130–131
* Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Lipsiae 1931, p.&nbsp;857
* Konrad Eubel, *Hierarchia Catholica Medii Aevi*, vol. 1, p.&nbsp;131; vol. 2, p.&nbsp;103; vol. 3, p.&nbsp;130; vol. 4, pp.&nbsp;111–112; vol. 5, pp.&nbsp;115–116; vol. 6, p.&nbsp;118
* Bulla *De utiliori*, in *Bullarii romani continuatio*, Tomo XV, Romae 1853, pp.&nbsp;56–61
* Paulus Fridolin Kehr, *Italia Pontificia*, X, Berolini 1975, pp.&nbsp;130–131

* Vincentius d'Avino, *Cenni storici sulle chiese arcivescovili, vescovili e prelatizie (nullius) del Regno delle Due Sicilie*, Neapole 1848, p.&nbsp;620 
* Iosephus Cappelletti, ''Le Chiese d'Italia dalla loro origine sino ai giorni nostri*, vol. XXI, Venetiis 1870, pp.&nbsp;251–254 
* Dominicus Taccone-Gallucci, *Regesti dei Romani Pontefici per le chiese della Calabria*, Romae 1902, p.&nbsp;443 
* Andreas Pesavento, *La cattedrale di Belcastro*, in *La Provincia KR* nr. 20-22/2000 
* F. Bonnard, v. *Belcastro*, in *Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques*, vol. VII, Lutetiae 1934, coll. 505-506 
* Norbertus Kamp, *Kirche und Monarchie im staufischen Königreich Sizilien*, vol 2, *Prosopographische Grundlegung: Bistümer und Bischöfe des Königreichs 1194 - 1266; Apulien und Kalabrien'',  Monaci  1975, pp.&nbsp;893–896 

* Archidioecesis Crotonensis-Sanctae Severinae
* Bellicastrum
* Episcopus titularis

## Notae 
!
Ioannes Predescu

**Ioannes** (Dacoromanice *Ion*) **Predescu** (natus die 2 Octobris 1927 in vico *Optași* in Olt circulo, mortuus die 12 Octobris 2020) iuris prudens, iudex et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.

## Munus 
Predescu iurisprudentiae et philosophiae apud Universitatem Bucarestensem studebat, tum Craiovae causidicus operam dedit. Anno 2004 iudex in summo iudicio Romaniae electus est. Anno 2013 hic magistratus exiit.

## Cursus honorum 
Predescu anno 1990, post finem regiminis Communistarum, primo senator Romaniae electus est et ad annum 2004 mansit. A die 3 Septembris ad usque 11 Decembris 1996 minister iustitiae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit.

## Nexus externi 
* Data Predescu apud situm interretialem Camerae legatorum Romaniae
* Data Predescu apus situm interretialem senatus Romaniae

## Notae 

Categoria:Alumni Universitatis Bucarestensis
Categoria:Causidici
Categoria:Iudices Romaniae
Categoria:Senatores Romaniae
Categoria:Ministri iustitiae Romaniae
Dorsum montis

[thumb|Descriptio dorsi montis. Inde a [Medium aevum|medio aevo in septentrionalibus partibus Europae viis praedita sunt.]]
[thumb|Nonnumquam via dorso montis superstrata est. Via dorsalis in [Punkaharju (Finnia) ]]

**Dorsum montis**, vel **crista glacialis**, est stratum geologicum quod fit in imo fluminis intra liquens glaciarium fluentis, cum solum flumine provectum in canali et ostio subsedit. Flumine in mare influente fieri potest, ut in ostio sub aqua ex solo accumuletur delta aut in siccis sandur. In tabulis geographicis dorsum montis simile est fluminum corpori formam ligulae glacialis referenti.

In morenis fundi apparere solet et ex luto, harena ac rudere constat. Dimensiones variae sunt, quae centena metra amplitudinis et centena chiliometra longitudinis attingere possunt.

[thumb|Cristae glaciales relate ad alios congestūs glaciales et fluvioglaciales. 1) Basis, 2) [Tillitum|Stratum tillitĭcum, 3) Pagostrōma recedens, 4) Crista glacialis, 5) Collis drumlinus, 6) Morēna terminālis, 7) Planities exposita post lacum aquae e liquefactione, 8) Kame, 9) Cortīna.]]

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Glaciaria
Beyond Baroque Literary Arts Center

[thumb|upright=0.8|Simone Forti [acroasis|acroasin in Beyond Baroque Literary Arts Center habet.]]
**Beyond Baroque Literary Arts Center** ('Sedes Artium Litteraria Praeter Barocum') est sedes artium litterarium in 681 Venice Boulevard Venetiolae Californiae sita, anno 1968 condita. Quae praeterea Beyond Baroque Books ('Libros Praeter Barocum'), suam impressionem typographicam, ex anno 1998 habet, scripturae emergenti, praetermissae, non iam venditae, et experimentali dicatam, cum historia et heredia scripturae, poesis, et artium experimentalium alternarumque, Angelopoli sitam.

## Notae

## Nexus externi
*Situs proprius. beyondbaroque.org.
*Beyond Baroque: A Refuge for Free Speech and Poetry. *Departures.* KCET, statio televisifica.

Categoria:Aedificia
Categoria:Ars
Categoria:Litterae
Categoria:Societates
Tubismus

[thumb|upright|*[Homo et mulier.* Oleum in carbaso, 92.1 × 64.8 cm, 1921 Museum Artis Indianapolis.]]
**Tubismus** (conglutinatio verborum: *tubus* + *Cubismus*) est pingendi genus Fernandi Léger, artificis Francici, ut a Ludovico Vauxcelles, iudice artis, anno 1911 descriptum est. Hic terminus, quamquam per inrisionem datum, proprium Cubismi modum Légeranum accuratius attingit, in quo artifex formas cylindricales vehementius monstrat. Genus a Léger in tabulis annorum ab 1909 ad 1919 fingebatur, sicut *Nudae in Silva* (1909–10) et *Lusores Cartarum* (1917). 

## Notae

## Bibliographia
*Buck, Robert T., Edward F. Fry, et Charlotta Kotik. 1982. *Fernand Léger.* Novi Eboraci: Abbeville Press. ISBN 0896592545.
*Néret, Gilles. 1993. *F. Léger.* Novi Eboraci: BDD Illustrated Books. ISBN 0792458486.
Conradus Ferdinandus Meyer

thumb|Domus Conradi Ferdinandi Meyer Kilchberg in vico Helvetico.
**Conradus Ferdinandus Meyer** (natus Turici die 11 Octobris 1825; mortuus Kilchberg in Horgensi districtu Helvetiae die 28 Novembris 1898) fuit poeta et scriptor Helveticus. Clarum nepotem habuit, Gulielmum Meyer-Lübke philologum. Sodalis fuit Societatis Florigerae ad Pegnesum.

## Vita
thumb|Conradus Ferdinandus Meyer, 1887.
Conradus Ferdinandus Meyre fuit filius Fredinandi Meyer, historici politicique. Pueritiam partim in Helvetia francophona (Genavae, Lausannae) egit, ubi linguam Francogallicam callere necnon litteris Francogallicis studere coepit. Studens factus est Turici in ordine iuridico, cum numquam materia ista incenderetur.

Multos annos historicis studiis sese dedit: itaque scientiae historicae quae in scriptis eius abundant explicari possunt. Insuper plura itinera longa fecit, anno 1857 Lutetiam, anno 1858 Romam. Attamen itineribus his absolutis usque mortem in patria Helvetica restabat.

## Opera
Maturus homo scribere coepit. Prima opera »Zwanzig Balladen« (Stuttg. 1864) et »Romanzen und Bilder« (Leipz. 1871) publice negliguntur. Quo citius gloria crevit, cum edidisset poema »Huttens letzte Tage« (Leipz. 1871), coronam lyricam. Poemati idyllico-epico »Engelberg« (1872) secutae sunt novellae fabulae vigentes multicoloresque praetitulatae »Das Amulett« (1873); »Jürg Jenatsch, eine Bündnergeschichte« (1876); »Der Heilige« (1880: agitur de perfecta historia generis novi); mentio facienda est de his quoque: »Der Schuß von der Kanzel« (1878), »Gustav Adolfs Page« (1882), »Plautus im Nonnenkloster« (1882), »Die Leiden eines Knaben« (1883), »Die Hochzeit des Mönchs« (1884), »Die Richterin« (1885), »Die Versuchung des Pescara« (1887), »Angela Borgia« (1890). Quae historiae minores editae sunt in duobus tomis collectae sub titulo »Novellen«  (Leipz. 1885).

## Gravitudo litteraria
Quoad formam Meyer obiectivae artis optimus scriptor est. Numquam sese immiscet in personis literariis suis, nihil ipse confitetur, res autem per se efficere sinit. Optime non solum tempora narrat sed etiam homines in temporibus suis. Notissimi sunt protagonistae eius Thomas Becket  (»Der Heilige«) sive Dante (»Hochzeit des Mönchs«). Inter recentiores auctores linguae Theodiscae energia plenissimus habebatur; quam energiam tradunt etiam opera poetica »Gedichte« (Leipz. 1882). In carminibus epicolyricis quoque multos scriptores superavit.

## Nexus externi
*Nexus apud DDB
*Vicifontis scaturrigines
*Opera apud Zeno
*Hans Zeller: "Meyer, Conrad Ferdinand", apud: Historisches Lexikon der Schweiz (hic in interreti); vita eius

Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Poetae Helvetiae
Categoria:Scriptores Helvetiae
Ioannes M. Bennett

**Ioannes** (Anglice *John*) **M. Bennett** (natus Sicagi 1942) est experimentalis textus, soni, oculorumque poeta Americanus. Luna Bisonte Prods, eius parvum prelum, anno 1974 conditum, milia editionum finitarum protulit scriptorum qui poesin oculorum, artem verborum, atque alia experimentalia fictionis, artis, poesisque genera componunt. Bennett ipse est curator collectionum Scripturae Avant, Gulielmi S. Burroughs, et Michaelis de Cervantes Saavedra in bibliothecis Universitatis Civicae Ohii. Plus de eius cursu vitae, editionibus, conatibusque artificibus in eius situ interretiali legi potest. 

## Res recentius editae
**The Peel* (Anabasis, 2004)
**rOlling COMBers* (Potes & Poets Press)
**Chac Prostibulario* (cum Ivan Arguelles) (Pavement Saw Press, 2001)
**Mailer Leaves Ham (Pantograph Press, 1999)
**Loose Watch* (Invisible Books, 1998)
**Glue* (xPress(ed), 2005)
**Instruction Book* (Luna Bisonte Prods, 2006)
**Cantar del Huff* (Luna Bisonte Prods, 2006)
**La M Al* (Blue Lion Books, 2006)
**Sound Dirt* (cum Jim Leftwich) (Luna Bisonte Prods, 2006)

*Ars actionis
*Avant-garde
*Verbum dictum

## Nexus externi
*Cartae Ioannis Bennett. Universitas Vasingtoniae apud Ludovicopolim.
*Colloquium interrogatorium. Programma *3:AM.''
*Situs proprius. johnmbennett.net.

Categoria:Nati 1942
Categoria:Homines vivi

Categoria:Alumni Universitatis Vasingtoniensis

Categoria:Bibliothecarii Civitatum Foederatarum

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Incolae Illinoesiae

Categoria:Poetae Civitatum Foederatarum
Carmen epico-lyricum

[thumb|[Adumbratio Arthuri Rackham, in qua fabulam *The Twa Corbies* (*Bini corvi*) pingit]]
[thumb|upright|"[A Gest of Robyn Hode" ('Res gesta Robini Hode'), ballata saeculo sexto decimo impressa]]
**Carmen epico-lyricum** vel **ballata** (Italice *ballata*: 'carmen ad saltationem designatum') est forma versuum, saepe narratio in musica posita. Quae ex quadam *chanson balladée* Francica vel *ballade* aevo mediaevali orta est, quae primum fuit carmen ad saltationem dicatum. Carmina epicolyrica propria sunt poesis et cantus vulgaris Insularum Britannicarum ab aevo medio exeunte usque ad saeculum undevicensimum, latissime per Europam et deinde Americas, Australiam, Africamque Septentrionalem adhibita.

Multa carmina epico-lyrica composita et vendita formam lateris lati unius folii habuerunt, quae a poetis et compositoribus ex saeculo duodevicensimo ad ballatas lyricas communicandas typis editi sunt. Vocabulum saeculo undevicesimo exeunte significationem tardi carminis amatorii vulgaris habuit, et nunc saepe ullum carmen amatorium significat, praecipue in musica populari et rockica ballatam sensu affectam appellatam.

## Historia
Agitur de carmine quodam minore, plerumque erotici argumenti, quo utebantur ad saltationes ornandas. Saeculo quarto decimo in Anglia et Scotia carmen populare fiebat, a cantoribus vulgo *ministrels* dictis cultum. Talia primo collegerunt Thomas Percy anno 1765 et Franciscus J. Child anno 1883. In terras Germanas inferebantur a Godofredo Augusto Bürger et postea colebantur a Goethio, Schiller (e.g. *Die Bürgschaft*), Ludovico Uhland, et Heine. Ballatae litterariae lingua theodisca conscriptae praecipue de rebus agunt ex historia depromptis .

*Carmen vulgaris
*Litterae Anglicae
*Litterae Civitatum Foederatarum
*Litterae Franciae
**Ballade des dames du temps jadis*

## Notae
## Bibliographia
*Helfer, Christianus. 1991. *Lexicon auxiliare.* Saraviponte.
*Keller, Marcello Sorce. 1986. Sul castel di mirabel: Life of a Ballad in Oral Tradition and Choral Practice. *Ethnomusicology* 30(3):449-469.
*Winton, Calhoun. 1993. *John Gay and the London Theatre.* Lexingtoniae: University Press of Kentucky.

## Nexus externi
*''Brockhaus' Kleines Konversations-Lexikon,'' ed. 5a. (Lipsiae, 1911), p. 144, quae legi potest hic in interreti

Categoria:Genera litterarum
Categoria:Genera musica
Anna Stanford

**Anna** (Anglice *Ann*) **Stanford** (25 Novembris 1916—12 Iulii 1987) fuit poetria Americana. Gradum Artium Baccalaureatum in Universitate Stanfordiensi anno 1938 sodalis Societatis Phi Beta Kappa, et in Universitate Californiensi apud Angelopolim A.M. in diurnariorum arte anno 1958, A.M. in Anglica anno 1961, et Ph.D. in Anglica litterisque Civitatum Foederatarum anno 1962 obtinuit. Per quadraginta annos, octo volumina poesis, duos ludos in versu, et monographum de Anna Bradstreet, poeta Puritana edidit. *Bhagavad Gita,* textum Sanscriticum classicum, in Anglicum convertit, ac *The Women Poets in English* edidit, anthologiam quae poemata mulierum per nonnulla saecula collegit. Professor fuit in Universitate Civica Californiensi apud Northridge. Rolando Arthuro White architecto anno 1942 nupsit, et ei tres filias et unum filium genuerunt.

## Libri poematum
**Twelve Poets of the Pacific* (ed. Yvor Winters; New Directions, 1937)
**In Narrow Bound* (Alan Swallow, 1943)
**The White Bird* (Alan Swallow, 1949)
**The Weathercock* (The Viking Press, 1966)
**The Descent* (The Viking Press, 1970)
**Climbing Up to Light* (The Magpie Press, 1973)
**In Mediterranean Air* (The Viking Press, 1977)
**Dreaming the Garden* (Cahuenga Press, 2000)
**Holding Our Own: The Selected Poems of Ann Stanford* (ed. Maxine Scates et David Trinidad; Copper Canyon Press, 2001)

## Ludi scaenici
**Magellan: A Poem to Be Read by Several Voices* (Talisman Press, 1958)
**The Countess of Forlì* (Orirana Press, 1985)

## Liber conversus
**The Bhagavad Gita: A New Verse Translation* (Herder and Herder, 1970)

## Editor
**The Women Poets in English* (McGraw-Hill, 1972)
**Critical Essays on Anne Bradstreet* (cum Pattie Cowell; G. K. Hall, 1983)

## Iudicium
**Anne Bradstreet, the Worldly Puritan: An Introduction to Her Poetry* (Burt Franklin, 1974)

## Notae
Categoria:Alumni Universitatis Minnesotensis
Categoria:Alumni Universitatis Stanfordiensis
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Angelopolitanae
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Incolae Californiae
Categoria:Interpretes textuum Sanscriticorum
Categoria:Poetae Civitatum Foederatarum
Categoria:Professores Universitatis Civicae Californiensis apud Northridge
Categoria:Scriptores de litteris
Categoria:Scriptores scaenici Civitatum Foederatarum
Universitas Civica Ohiensis

thumb|Atrium Orientale in Bibliotheca Memoriali Gulielmi Oxley Thompson.
thumb|Singula Centri Wexnerani.
**Universitas Civica Ohiensis** est publica investigationis universitas Columbopoli Ohii sita, anno 1870 condita. Quae universitas terrae concessae et nona universitas in Ohio sub Actu Morrilliani anni 1862 constituta, primum **Collegium Agriculturale et Mechanicum Ohiense** appellata est. Collegium discipulos primum disciplinas agriculturales et mechanicas vehementius dixit, sed ampla universitas mox facta est, Gubernatore Rutherford B. Hayes duce, annoque 1878 Coetus Generalis Ohiensis legem sanxit quae nomen proprium Anglice ad *The Ohio State University* mutavit. Ex quo tempore fit tertia a maxima universitas in Civitatibus Foederatis sita, numerum discipulorum attingens. Sententia universitatis est *Disciplina in civitatem.*

## Notae

## Bibliographia
*Baroway, Malcolm S. 2003. *The Gee Years, 1990–1997.* Columbopoli: Ohio State University Press. ISBN 0814209181.
*Herrick, John H. 1982. *The Ohio State University Oval.* Campus Planning.
*Herrick, John H. 1984. *The Ohio State University Mirror Lake Hollow.* Campus Planning.
*Kinnison, William A. 1970. ''Building Sullivant's Pyramid: An Administrative History of The Ohio State University, 1870–1907.* Columbi Ohii: Ohio State University Press. ISBN 0814201415.
*Perry, Chris. 2005. *The Kirwan Years: 1998–2002.'' Columbopoli: Ohio State University Press. ISBN 0814210279.

## Nexus externi 
*Situs proprius. osu.edu.
*Archivum John H. Herrick. Knowlton School of Architecture, herrick.knowlton.ohio-state.edu.
* Historia Universitatis Civicae Ohiensis. Archiva Universitatis Civicae Ohiensis, web.archive.org.
*"Interactive Historical Map of The Ohio State University Campus." knowlton.osu.edu.
*Propositum Historiae Oralis Universitatis Civicae Ohiensis. kb.osu.edu.

Universitas
Petrus Sălcudeanu

**Petrus** (Dacoromanice *Petre*) **Sălcudeanu** (natus die 8 Septembris 1930 in *Gligorești* in Claudiopolis circulo, mortuus die 6 Novembris 2005) scriptor, scaenarius atque rerum politicarum peritus Dacoromanicus erat.

## Munus 
Postquam Corona in urbe scholam frequentavit, Moscoviae litteris et Bucarestae philosophiae studebat. Deinde ab anno 1965 multa scripta cinematographica composuit. Praeterea et mythistorias scripsit, quorum notissima est "Bibliotheca Alexandrina" (1980) est.

## Cursus honorum 
A die 28 Augusti ad usque 5 Novembris 1996 minister iustitiae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit.

## Nexus externi 
* Biographia apud cinemarx.ro

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Alumni Universitatis Bucarestensis
Categoria:Scriptores Romaniae
Categoria:Scriptores cinematographici
Categoria:Ministri culturae Romaniae
Lucius Calpurnius Bibulus

**Lucius Calpurnius Bibulus** fuit vir nobilis Romanus, circa 32 a.C.n. mortuus, qui pro republica libera cum Bruto Cassioque pugnavit atque, quamvis victus et proscriptus, in gratiam cum Marco Antonio rediit. Homo litteratus quoque fuit ab Horatio in *Sermonibus* 'doctus amicus' appellatus.

## De gente 
Nobili genere Calpurniorum ortus, Lucius filius erat Porciae, Catonis Minoris filiae, et Marci Calpurnii Bibuli illius qui, optimatium partium dux, in summa discordia cum collega Gaio Iulio Caesare consulatum anno 59 a.C.n. gesserat atque postea bello civili usque ad mortem eundem Caesarem ab Epirotico litore arcere frustra conatus erat. Patre mortuo, Porcia Marco Iunio Bruto nupsit et Lucius privignus tyrannicidae factus est in cuius honorem *Commentarios* conscripsit quos Plutarchus secundo saeculo adhuc legebat, cum vitam Bruti componebat. Duo fratres maiores in Aegypto anno 50 a.C.n. periere : ita Lucius solus e filiis Marci Bibuli relictus est.

## De cursu honorum 
Ut pater optimatium partes, sic Lucius Pompeianas et senatorias partes bellis civilibus secutus est. Post pugnam ad Philippos a tyrannicidis male gestam in insulam Thasum effugere potuit, ubi, pactus ut reliquas copias victoribus traderet, cum Marco Antonio triumviro in gratiam rediit qui eum primo classi (36 a.C.n.) ac deinde provinciae Syriae (34-32 a.C.n.) praefecit. Tum plus quam semel operam dedit ut Octaviano Marcum Antonium in gratiam revocaret. Ante pugnam Actiacam mortuus est.

## Notae 
## Fontes 
* Appianus, libro quarto *Bellorum civilium* 162, 434-436, 575-576.
* Plutarchus, *Brutus* cap. XIII et XXIII.

## Plura legere si cupis 
* Marie-Claire Ferriès, ''Les partisans d'Antoine : des orphelins de César aux complices de Cléopâtre*. Burdigalae : Ausonius, 2007 : 29.
* François Hinard, *Les proscriptions de la Rome républicaine*. Romae: École française de Rome, 1985, ISBN 2-7283-0094-1 (*Collection de l'École française de Rome'', 83) : 441-442 Hic legere potes

Bibulus, Marcus
Categoria:Historici Romani antiqui
Categoria:Proconsules Syriae
Categoria:Scriptores Italiae antiquae
Categoria:Participes Belli Civilis (44-30 a.C.n.)
Fanum Sanctae Fidei (discretiva)

**Fanum Sanctae Fidei** potest esse:

* **Fanum Sanctae Fidei (Arar et Liger)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Fanum Sanctae Fidei (Argentina)**: urbs Argentinae.
* **Fanum Sanctae Fidei (CFA)**: urbs Civitatum Foederatarum Americae.
* **Fanum Sanctae Fidei (Sabaudia)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Fanum Sanctae Fidei (Sequana Maritima)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Fanum Sanctae Fidei de Acrifolia**: oppidum et municipium Franciae.
* **Fanum Sanctae Fidei de Bogota** seu **Bogota**: urbs Columbiae.
* **Fanum Sanctae Fidei Penetensis**: oppidum et municipium Hispaniae.
Motus voluntariae exstinctionis generis humani

[thumb|[Insigne motus]]
[thumb|"Animo concipe voluntariam generis humani exstinctionem." [Adumbratio a Nina Paley facta.]]
**Motus voluntariae exstinctionis generis humani** sive **VHEMT**, acronymum ex nomine Anglica *Voluntary Human Extinction Movement* compositum, est voluntariarum copiarum agitatio misanthropica et oecologica ad genus humanum gradatim exstinguendum dicata. Quae anno 1991 mota est a Les U. Knight, praeceptore in schola secundaria militarique sociali Americano qui Portlandiae Oregoniae habitat. Exstinctio generis humani ab asseclis huius motus in primis ideo suadetur, quod hac sola ratione vis pollutionis et mutationis climaticae aliaeque destructiones locorum naturalium minui possint. Etiam putant ita mundum a calamitatibus hominum opera illatis defensum iri. Praesertim exstinctiones ceterorum animalium et inopia victus ingravescens sunt damna superincolatione conflata. 

## Notae 

*Antinatalismus
*Iura animalium
*Natura
*Oecologia profunda

## Nexus externi 
*Situs publicus

Categoria:Oecologia
Categoria:Constituta 1991
Paulus de Somer II

[thumb|250px|[Petrus hominem claudum sanat extra fanum]]
__NOTOC__
**Paulus de Somer** (*vulgo*: **Paul van Somer** seu **Paulus van Somer** seu **Paul van Someren**; Amstelodami 1649 fere natus; Amstelodami  1696 fere mortuus) fuit saeculi aurei chalcographus et adumbrationis peritissimus artifex Nederlandicus

## Biographia 
thumb|right|250px|Topia cum venatoribus

Qui Ioannis de Somer frater erat, sed haud cognatus Pauli de Somer, Iacobi I pictoris aulici. Lutetiae laboravit. Eodem anno Londinium migravit.

Praesertim topia, praecipue italica. Chalcographias incidit secundum adumbrationes suas vel aliorum artificum opera, artem rationis atrae utens quoque.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* Paulus de Somer in Amstelodami Rijksmuseum 
* Paulus de Somer II in Artnet 
* Paulus de Somer II - Base Joconde 

Categoria:Artifices Nederlandiae
Categoria:Chalcographi
Categoria:Scalptores
Athanasius Nicetae filius

**Athanasius Nicetae filius** (Russice Афанасий Никитин; natus Tueriae anno incerto, mortuus prope Smolenscum circa annum 1475), fuit mercator, viator, scriptorque Russicus, qui librum de itineribus suis scripsit, Хожение за три моря (Iter trans tria maria). Primus fuit homo Europaeus, qui Indiam saeculo XV attingit, plus quam viginti quinque annis ante navigationem Vasci Gama viatoris Lusitani.

## Nexus externi 
* Хождение за три моря Афанасия Никитина. Editio M. D. Kagan-Tarkovskij, Ja. S. Lurje, L. S. Semenova. Textus Russicus antiquus et versio hodierna.

Categoria:Auctores Russici
Categoria:Exploratores Asiae
Categoria:Exploratores Russici
Rhadamistus

[thumb|Rhadamistus ab [Aloisius Sabatelli|Aloisio Sabatelli anno 1803 pictus.]]
 (Georgiane რადამისტი; Armenice Հռադամիզդ) fuit princeps Hiberiae rex Armeniae domus Pharnabazidarum. Annis fere ab 51 ad 55 regnaverit. 

## Biographia 
[thumb|"Rhadamistus Zenobiam in flumen Araxem impellit." [Pictura a Francisco Alberi (1812).]]
Rhadamistus filius regis Hiberiae Pharasmanis I atque filiae regis Tigranis IV Armeniae erat. Rhadamistus regnum Armenorum invasit, Mithridatem Armeniae sororum suum interfecit atque suam familiam delevit: omnes familiae Mithridatis occidione caesi praeter Zenobiam, quae paulo post uxor Rhadamisti facta est. Anno 51 Rhadamistus rex Armeniae factus est sed Armenii seditionem contra eum moverunt, Tiridate I duce, et Rhadamistus cum uxore Zenobia in Hiberia fugit.  Zenobia, quae gravida erat, oravit ut morte honesta contumeliis captivitatis eximeretur, ut scripsit historicus Tacitus. Rhadamistus vulneravit eam cum acinace atque, tradito corpore Zenobiae flumini Araxi, fugit in Hiberiam. Sed Zenobia viva erat quia illa a pastoribus servata erat. Anno 58 rex Pharasmanes capite damnavit filium suum Rhadamistum.

## Fortuna 
Anno 1720 compositor Georgius Fridericus Handelius operam musicam *Radamisto* creavit. Sopranista anglica Margarita Durastanti Rhadamisti personam tractavit cum primum opera musica acta est et postea castratus Senesinus personam tractavit.

## Fontes antiqui 
* Tacitus, *Annales*, XII

## Bibliographia 
* Javakhishvili, Ioannes, *Historia Nationis Georgianae*, vol. 1, 1908. 
* Rawinson, George, *The Seven Great Monarchies Of The Ancient Eastern World*, 2012. 
* Suny, Grigor Ronald, *The Making of the Georgian Nation: 2nd edition*,  Indiana University Press, 1994. 
* Tomlins, Frederick, *A Universal History of the Nations of Antiquity*, 1844.
* Tourmanoff, Cyrill, *Chronology of the early Kings of Iberia*, 1969.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Viri
Categoria:Nati saeculo 1
Categoria:Mortui 58
Categoria:Reges Armeniae
Categoria:Incolae Georgiae
Categoria:Historia Georgiae
Categoria:Pharnabazidae
Villa Krüger

[thumb|Villa Krügerana, in [vicus|vico Neudietendorf.]] 
**Villa Krügerana** est domus Arminii Andreae Krüger, scriptoris scientiae politicae, qui artificia cogere quoque diligebat, annis 1914 et 1915 erecta. Invenitur in vico Neudietendorf Circuli Gothensis, in via Bergstraße numero 9.

## Historia 
Krüger primum theologiae studebat, antequam Lipsiae historiam, linguae Theodiscae grammaticam litterasque, oeconomiam nationalem coleret. Maxima quidem eius fama in historia litterarum fuit. Mythistoriae et dramata saepius in editionibus vel anastaticis in lucem prolata sunt. Annis 1920 inter patres conscriptos Senatus Thuringiensis adscriptus est. 

Annis inter 1921 et 1925 bibliothecae terrae Thuringiensis in Castello Friedenstein servatae rector fuit. Annis inter 1928 et 1934 bibliothecae publicae Altenburgi in Misnia praefuit. Anno autem 1934, cum Factio operaria socialistarum nationalium Germanica regere coepisset, Krüger munere amotus est. 

Praedium Neudietendorfense magis magisque cor vitae spiritalis politicaeque factum est. Ibi convenerunt homines politici et artifices, inter quos Martinus Andersen Nexø et Ernestus Liebermann. Bibliotheca vasta necnon collectio artificiorum domum ornaverunt.

## Descriptio 
Aedificii locus declivis xystorum e calce instituendorum consilium dedit. Symmetrici pulvini buxis circumveniuntur. Xystus quidam arborum frondearum ad gramina, ubi circumcirca arbores fructiferae sunt, ducit. Uniuntur semitae, quae in species arborum diversissimas (e.g. aceres, fagi, tiliae) radiantur. Subsellia variis in locis posita aspectum in axes geometricas pulchrum visitanti permittunt. 

Refectio viridarii e photographematibus necnon descriptionibus historicis possibilis fuit. Cura eius haud ante annum 1995 inita est a circulo quodam amicorum Villae Krügeranae (Krügerverein).

## Nexus externi 
* Calendarium spectaculorum quae in villa fiunt 
* Pagina domestica sodalitatis Krügerverein

Categoria:Horti
Categoria:Thuringia
Kruger
Ioannes Hieronymus Schroeter

**Ioannes Hieronymus Schroeter** (natus die 30 Augusti 1745 Erfordiae, mortuus ibidem die 29 Augusti 1816) Germanicus iuris consultus astronomusque fuit.

## Vita
Gottingae iuribus studebat et in vico Liliarum Valle (theodisce: *Lilienthal*) (Principatus Electori Imperii Brunsvigo-Luneburgensis) laborare coepit. Ibique speculam astronomicam modernissimam exstrui iussit adiuvantibus dominis Bessel atque Harding. Observabatur de planetarum materia physica necnon de luna. Anno 1813 eum dimiserunt, concremaverunt speculam astronomicam Franci. Tum Erfordiam rursus petivit.

## Opera
* *Selenotopographische Fragmente zur genauern Kenntnis der Mondfläch.* (Lilienth. 1791 et Götting. 1802, 2 vol.)
* *Aphroditographische Fragmente zur genauern Kenntnis des Planeten Venus.* (Helmstedt 1796) 
* *Kronographische Fragmente zur genauern Kenntnis des Planeten Saturn.* (Götting. 1808) 
* *Hermographische Fragmente zur genauern Kenntnis des Planeten Merkur.* (1816) 
* *Areographische Fragmente* a Terby (Brüss. 1873) et a Sande Bakhuyzen (Leiden 1881) editum.

## Fontes
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon.* Band 18. Leipzig 1909, p. 48, quae omnia legi possunt hic in interreti.
* Günther Oestmann: *Schroeter, Johann Hieronymus.* In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 23, Duncker & Humblot, Berolini 2007.

Categoria:Incolae Erfordiae
Categoria:Astronomi Germaniae
Marinus Sorescu

**Marinus** (Dacoromanice *Marin*) **Sorescu** (natus die 19 Februarii 1936 in Bulzești in Dolj circulo), mortuus die 8 Decembris 1996 Bucarestae) fuit scriptor et rerum politicarum peritus Dacoromanicus.

## Eruditio et munus 
Postquam scholam finivit, ad annum 1960 apud Universitatem Iassiensem linguis recentibus studebat. Anno 1964 prima eius liber editus est, titulo *Singur printre poeţi* ('Solus inter Poetas'), collectio cavillationum. Multis libris carminum sequentibus, Sorescu in Romania celeberrimus erat, atque multa praemia abstulit. 

## Cursus honorum 
Sorescu a die 25 Novembris 1993 ad usque 5 Maii 1995 minister culturae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit.

*Litterae Romaniae

## Nexus externi 
* De Marino Sorescu apud poetryfoundation.org

Categoria:Alumni Universitatis Iassiensis
Categoria:Auctores Dacoromanici
Categoria:Ministri culturae Romaniae
Categoria:Scriptores Romaniae
Categoria:Socii Academiae Dacoromanae
Nicolaus Spiroiu

**Nicolaus** (Dacoromanice *Niculae*) **Spiroiu** (natus Bucarestae die 6 Iulii 1936; mortuus die 31 Martii 2022) fuit machinator, dux militum, et politicus Dacoromanicus.

## Eruditio et opus 
Postquam scholam finivit, Spiroiu, munus militum sustinens, apud academiam militarem studebat et praesertim expers autocurruum armatorum factus est. Anno 1990, Ioanne Iliescu praeside, rei publicae generalis promotus est. Postquam minister muntionis se recessit, iterum promotus cursum militarem sequebatur,

## Cursus honorum 
Spiroiu a die 19 Novembris 1992 ad usque 5 Martii 1994 minister munitionis in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit.

## Familia 
Uxor Spiroiu duos liberos peperit

## Nexus externi 
* Vita apud cnap.unap.ro (PDF).

Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Milites Romaniae
Categoria:Ministri munitionis Romaniae