open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aedui

thumb|upright=1.5|Territoria Haeduorum sociorumque eorum tempore adventu Caesaris

**Haedui** sive **Aedui** fuerunt populus Galliae saeculi I a.C.n., cuius oppidum maximum erat Bibracte. C. Iulius Caesar in Galliam profectus invenit duas factiones, quarum altera ab Haeduis ducebatur, altera ab Arvernis Sequanisque. Diviciacus, Haeduorum vergobretus sive gubernator, anno 58 a.C.n. pactum cum Romanis pugnandum contra Germanos fecit.

Tempore Imperii Romani caput civitatis Haeduorum fuit nova urbs Augustodunum ab Augusto condita.

Eporedorix Viridomarusque erant duo Haeduani e quattor Gallicis ducibus extra vallo in Alesiae pugna contra Iulium Caesarem. 

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Theatrum Romanum Augustoduni 
* John Creighton, Colin Haselgrove, Pamela Lowther, Tom Moore, "Becoming Roman in southern Burgundy: A field survey between Autun and Bibracte in the Arroux Valley (Saône-et-Loire), 2000-2003* in *Internet Archaeology'' no. 25 (2008?)
* M. Dondin-Peyre, "L'Onomastique dans les cités de Gaule centrale (Bituriges Cubes, Éduens, Sénons, Carnutes, Turons, Parisii)" in M. Dondin-Peyre, M. T. Raepsaet-Charlier, edd., *Noms, identités culturelles et romanisation sous le Haut-Empire* (Bruxellis, 2001) pp. 193-341
* "Aedui" in 

Categoria:Aedui
Categoria:Civitates Imperii Romani
Agatho (papa)

**Agatho** (Graece ̓Αγάθων, natus secunda saeculi sexti parte aut prima saeculi septemi parte; mortuus die 10 Ianuarii 681) fuit episcopus Romanus a 27 Iunii 678 usque ad 10 Ianuarii 681. In eius pontificatu Concilium Lateranense annis 679 et 680 habitum est, quod monothelitismum in Latino occidente condemnavit. Concilium Constantinopolitanum Tertium anno 681 hanc doctrinam haereticam declaravit. Item in eius pontificatu tempore Scissura Romano-Ravennatense (666–680 annorum) superatum est, et Wilfridus Eboracensis in sua dignitate episcopi restitutus est, quem Egfrithus rex Northumbriae et Theodorus archiepiscopus Cantuariae de sede sua privaverant.

## Vita 
Agatho, papa Romanus a die 27 mensis Iunii anni 678 usque ad diem 10 mensis Ianuarii anni 681, fuit. Certum non est quando Agatho nasciturus esset. Una opinione fert, ut in secundo dimidio saeculi sexti natus sit; post parentum aut coniugis mortem in monasterium Sancti Hermiae Panormitanum secessisse dicitur, quod testimonium epistulis Papae Gregorii Primi et effigie sculpta Agathonis ascripta comprobatur. Quodsi verum est, tum ad pontificatus fastigium ascendente Agathone, annos circiter centum nactus erat, quae res incredibilis videtur. Altera opinione, magis probabiliori, traditur Agathonem primo dimidio septimi saeculi in Sicilia ortum esse, ac Romae sub papa Domno Primo (annis 676–678) venisse, ubi munere arcariae Ecclesiae Romanae fungebatur.

## Pontificatus 
Post mortem papae Donni I electus est in cathedram Romanam et ad imperatorem Constantinum IV scripsit petens ut tributa minuerentur. Mense Augusto anni 678 Constantinus IV misit litteras rogans ut legatos Romani in concilio Constantinopolitano mitteret, quod causam praebuit concilio Lateranensi anno 679 convocando. Per suum pontificatum Agatho ordinavit decem presbyteros, tres diaconos et participavit in consecrationibus duodeviginti episcoporum, atque coepit opera restaurandi templa et monasteria. Concilium Lateranense annum 679–680 confirmavit vanitatem doctrinae monothelitarum, et decreta concilii probata sunt a centum viginti quinque episcopis Latinis mense Martio anni 680. Agatho suos legatos ad Sextum Concilium Oecumenicum misit, ubi lectiones suas recitatas sunt, repudiantes monothelitismum. Mense Octobri anni 679 monachus Cenwaldus Romam venit cum litteris accusatoriis contra episcopum Wilfridum Eboracensem, et in concilio Lateranensi statutum est ut ipse in dignitate episcopal restitueretur. Agathoni etiam successit ut scissura Romano-Ravennaticum finiret, ortum ex donatione autocephaliae Ecclesiae Ravennatis anno 666, pactum de statu canonico Ravennae faciendo, quae iterum subiecta est Romae. Per tempora sui pontificatus ordinavit decem presbyteros, tres diaconos et interfuit in consecrationibus duodeviginti episcoporum, necnon coepit opera restaurandi templa et monasteria. Agatho obiit die 10 mensis Ianuarii anni 681, fortasse propter senectutem vel pestilentiam quae tunc urbem Romam vexabat.

## Nexus externus 
Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Pagorum Germanicorum index notarum autocinetorum

[thumb|upright=1.5|[Tabula geographica Germaniae.]]
Hic index omnia **notacula** continet quae hoc tempore in Germania in usu sunt. 

Primum litterae notaculi dicuntur. Deinde Circulus vel municipium quae hoc notaculum habent. Si nomen differt a nomine capitis pagi, nomen capitis extra nominatur. In columna dextera explicatur a quo nomine litterae notaculi derivantur. 

Numerus litterarum, quae in notaculo sunt, numerum incolarum pagi sequitur. Maximae urbes unam litteram habent. Stuttgartum exempli gratia solum litteram S habet, quod maxima urbs est cuius nomen littera S incipit.  

Notacula quae et ad municipium et ad pagum pertinent amplius explicantur. Numeri et litterae differunt prout ad municipium aut ad pagum pertinent. (X unam litteram indicat, XX duas etc., 9 unam numerum indicat, 99 duos etc. 

## Index notaculorum Germaniae 
### 0-9 
### A 
### B 
### C 
### D 
### E 
### F 
### G 
### H 
### I 
### J 
### K 
### L 
### M 
### N 
### O 
### P 
### Q 
### R 
### S 
### T 
### U 
### V 
### W 
### X 
### Y 
### Z 
*Index fluviorum (Germaniae) 
*Index lacuum (Germaniae) 
*Index regionum (Germaniae)
*Index urbium (Germaniae) 
*Index vicorum (Germaniae)

## Notae 
Categoria:Autocineta
Categoria:Indices
!
Lycia et Pamphylia

**Lycia et Pamphylia** est provincia Romana anno 74 instituta, postquam provinciae Lyciae anno 43 constitutae  Pamphylia, quae hucusque pars provinciae Galatiae fuerat, adiuncta est. Caput provinciae Patara fuit. Hadriano vel Antonino Pio imperatore etiam Pisidia addita est. Primis annis Lycia et Pamphylia provincia Caesaris fuit, sed Marcus Aurelius eam provinciam populi Romani fecit. Inter annos 311 et 325 divisa est et ad Dioecesem Asianam tributa est.

## Administratores provinciae
Inter alios et hi fuerunt:

### Legati Augusti pro praetore Lyciae
*Quintus Veranius 43-48
*Marcus Hirrius Fronto Neratius Pansa annis 70-72

### Legati Augusti pro praetore Lyciae et Pamphyliae 
*Gaius Caristanius Fronto anno 74/75 vel 75/76
*Marcus Petronius Umbrinus annis 76 ad usque 78
*Titus Aurelius Quietus anno 80
*Publius Baebius Italicus annis 84/85 ad usque 86/87 
*Gaius Antius Aulus Iulius Quadratus 90 vel 91 ad usque 92/93
*Lucius Domitius Apollinaris annis 93-96
*Gaius Trebonius Proculus Mettius Modestus annis 99 ad usque 103
*Quintus Pompeius Falco inter annos 103 - 107
*Marcus Flavius Aper anno 125

### Proconsules Lyciae et Pamphyliae
*Quintus Servilius Pudens anno 152
*Tiberius Pollenius Armenius Peregrinus ante annum 244

## Pamphylia
thumb|350px|Pamphylia provincia
Duo deinde promunturia sunt Sarpedon, finis aliquando regni Sarpedonis, et quod Ciliciam a Pamphylia distinguit Anemurium, interque ea Celenderis et Nagidos Samiorum coloniae; sed Celenderis Sarpedoni propior. In Pamphylia est Melas navigabilis fluvius, oppidum Sida et alter fluvius Eurymedon. Magna apud eum Cimonis Atheniensium ducis adversus Phoenices et Persas navalis pugna atque victoria fuit. Mare quo pugnatum est ex edito admodum colle prospectat Aspendos, quam Argivi condiderant, possedere finitimi. Deinde alii duo validissimi Cestros et Cataractes: Cestros navigari facilis, hic quia se praecipitat ita dictus. Inter eos Perga est oppidum, et Dianae quam ab oppido Pergaeam vocant templum. Trans eosdem mons Sardemisos et Phaselis a Mopso condita finis Pamphyliae.

## Bibliographia 
* Harduinus Brandt et Franciscus Kolb, *Lycia et Pamphylia : eine römische Provinz im Südwesten Kleinasiens*. Moguntiaci : Von Zabern, 2005. 
* Tenney Frank, *Roman Imperialism*. Novi Eboraci: Macmillan, 1914 Textus apud archive.org
* Tenney Frank, ed., *An Economic Survey of Ancient Rome*. 6 voll. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1933-1940
* A. H. M. Jones, *The Later Roman Empire 284-602; a social, economic and administrative survey*. 3 voll. Oxoniae: Blackwell, 1964

Categoria:Provinciae Romanae
Categoria:Regiones Turciae
Cornelius (papa)

**Cornelius**  (natus die ignoto; obiit Centumcellae mense Iunio 253) fuit episcopus Romae et Papa Sanctae Romanae Ecclesiae a die 6 Martii aut 13 Martii 251. Nihilum de Cornelio ante pontificatum certe scitur. Propter persecutiones, Cornelius exsul Centumcellae (hodie Italiane: *Civitavecchia*) obiit. Secundum Indicem Liberianum, "ibi cum gloria dormicionem accepit."

## Nexus externi 
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV)
** Liber pontificalis
* Opera Omnia
* 
* De Cornelio in Lexicon sanctus sanctorum
* 

Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Categoria:Mortui 253
Categoria:Gens Cornelia
Categoria:Nati saeculo 2 aut 3
Telesphorus

thumb|Papa Telesphorus
**Telesphorus** (natus in Terra Nova de familia ex Graecia die ignoto; mortuus Romae circiter anno 136) fuit episcopus Romae et Papa Ecclesiae Catholicae Romanae circiter ab anno 126.

## Vita 
Secundum librum pontificalem Telesphorus de patre Graeco. Dicitur etiam Telesphorus eremita fuisset.

## Pontificatus 
Secundum Eusebium Telesphorus, imperatoris Hadrianus ac Antoninus Pius regnantis, papa fuit.

Dies feriae pape Telesphori est 5 Ianuarii.

## Nexus externi 
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV)
** Liber pontificalis
* Opera Omnia

## Notae 
Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Categoria:Nati saeculo 1 aut 2
Categoria:Mortui saeculo 2
1050

**1050** = ML

## Eventa 
## Nati 
*ignoto die - Bernoldus Constantiensis, monachus et rerum gestarum scriptor Germanicus; mortuus est anno 1100.

## Mortui
1350

## Eventa 
## Nati 
* 27 Iunii - Manuel II Palaeologus, imperator Byzantinus; mortuus est anno 1425.

## Mortui
Lingua Francogallica antiqua

**Lingua Francogallica antiqua** continuum dialectorum romanarum erat, usurpatum in territoriis quae nunc sunt in Francia et partibus Belgii Helvetiaeque a saeculo IX usque ad saeculum XIV, cum lingua Francogallica media facta est. 

Inter philologos de eo idiomate operam dantes excelluit e.g. Vendelinus Förster Austriacus.

*Sacramenta Argentariae

!
Dialectos

() vel  () (Graece ) est peculiaris loquendi ratio apud homines una eademque lingua utentes. Proprietates dialecti interdum idiomata appellantur, ut his ex verbis Baconianis apparet: 

## De definienda dialecto 
Constat dialecton non solum geographicam sed etiam socialem rem esse. Dialectŏs socialis etiam "registrum" (ut verbo mediaevali utamur) appellari potest. 

Dialectos etiam res politica est. Quae cum ita sint, desunt vera indicia linguistica, quibus dialectos a lingua distingui possit. Sunt enim dialecti, quae inter se aegre aut minime intellegibiles sunt; et e contra, sunt linguae (sicut Suecica et Norvegica), quarum locutores facile inter se verba faciunt. Multae dialecti nostra aetate perire videntur, lingua publica praescripta victae. At periclitantur etiam multae linguae gravitate linguarum mundanarum depressae. 

Adagium ”Lingua est dialectus cum exercitu et classi” significat dialecton rem politicam esse.

## Dialecti Germanicae
*Lingua Bavarica
*Dialecti Alemannicae inter quas Suebica

## Dialecti Italicae
*Dialectus Insubrica
*Dialecti Gallo-Italicae
*Lingua Neapolitana
*Lingua Sicula
*Lingua Veneta
*Mediae Italiae dialecti

*Continuum dialectorum
*Dialectologia
*Ethnolectos
*Linea Spirana
*Varietas (linguistica)

## Notae 

## Bibliographia
* Allen, Harold B.& Michael D. Linn (ed.) 1986. *Dialect and language variation.* Orlando: Academic Press.
* Ammon, Ulrich (ed.) 1979. *Dialect and standard in highly industrialized societies.* Hagae: Mouton.
* Auer, Peter & Frans Hinskens & Paul Kerswill (ed.) 2005. *Dialect change. Convergence and divergence in European languages*. Cantabrigiae et Novi Eboraci: Cambridge University Press
* Cheshire, Jenny & Dieter Stein 1997. *Taming the vernacular : from dialect to written standard language*. Londinii: Longman.
* Coseriu, Eugenio 1958. *Sincronía, diacronía e historia*. Matriti Gredos.
* Petyt, K.M. 1980. *The study of dialect. An introduction to dialectology*. Londinii: Deutsch. 
* Trudgill, Peter 1983. *On dialect : social and geographical perspectives *. Oxoniae: Blackwell.
* Wardhaugh, Ronald & Janet M. Fuller 2014. *An Introduction to Sociolinguistics*. ed. 7a. John Wiley & Sons. 
* Wright, Peter. 1981. *Cockney dialect and slang.* Londinii: Batsford.

!
Categoria:Lexicologia
Categoria:Lingua
Categoria:Verba Graeca mutuata
Intellegibilitas mutua

**Intellegibilitas mutua** est quaedam diversarum linguarum dialectorumve similitudo qua nixi homines suo quisque idiomate loquentes inter se possunt satis bene verba facere dictaque comprehendere, consilia communicare atque alioqui se invicem familiariter uti, etsi stricto sensu alterius linguam nesciant.

Id e.g. inter locutores linguarum Romanicarum, linguarum Slavicarum et linguarum Germanicarum septentrionalium (saltem partim, i.e. inter Danos, Norvegos, Suecos) fit.

*Dialectologia
*Dialectos
*Multilinguismus
*Lingua franca
*Linguistica comparativa
*Sociolinguistica

Categoria:Linguistica
Sebastianus Nery

**Sebastianus Nery** (Lusitane *Sebastião Nery*) fuit scriptor Brasiliensis, qui Bahiae die 8 Martii 1932 natus est et mortuus est 24 Septembris 2024.

## Nexus externi
* Biographia

Categoria:Auctores Lusitanici
Categoria:Scriptores Brasiliae
Categoria:Scriptores de re politica
Thuiscoburgum

thumb|Fodinaria
**Thuiscoburgum**  sive **Duisburgum** urbs operariorum fodinarum fabricarum ad Rhenum fluvium est. 

## Clari cives 
### Nati 
* Anna Brauksiepe (1912 - 1997), rerum politicorum perita et sodalis factionis CDU
* Barbara Buchholz (1959 - 2012), musica

### Mortui 
* Carolus Jarres (1874 - 1951), vir publicus et sodalis Factionis Theodiscae Popularis (DVP)
* Rochus Habitzky, editor operum Sancti Augustini.

## Coniunctio communium 
* 20px|Francia Calesium, Francia

## Notae 
## Bibliographia 
* Ioannes Hildebrandus Withofius, *Praemetium crucium criticarum praecipue ex Seneca tragico; praemittitur Oratio de origine et antiquitate urbis Duisburgensis ad Rhenum*. Lugduni Batavorum: Luchtmans, 1749 

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Categoria:Urbes hanseaticae
Schola Latina Universalis

**"Schola Latina Europæa & Universalis" (SELU)** est schola linguae Latinae quae Interreti invenitur et quae unam disciplinam offert, vivam perennem linguam Latinam, ac methodo docet Clementis Desessard "Lingua Latina sine molestia". Duae optiones praebentur, alia lentior, quae duobus annis scholasticis absolvitur, alia intensiva, uno anno scholastico. Institutio fit initio sive Anglice sive Hispanice, postea demum tantum Latine.

Cursus, titulo "Sermo Latinus", quo natura exprimitur eorum activa, prorsus gratis offeruntur, et sunt omnibus destinati qui Latine discere cupiant, maiorum nostrorum linguam, ideo ut possint non solum scripta legere intellegendo sed etiam scribere sine difficultate et loqui volubiliter in omnibus occasionibus ut in vitam activam atque usum cottidianum ea redigatur.

Scholae conditor est Albinus Flaccus et cursuum auctor A. Gratius Avitus. Magistri voluntarii sunt A. Tullia Scholastica et Gloria Andreas Suniaria (aliquando Maja Davidia, Canicus Buckus, Hadrianus Dermottius, aliique praeceptores quoque fuerunt).

## Nexus externus 
* Schola Latina Europæa & Universalis

Categoria:Latinitas viva
Linguae Latino-Faliscae

**Latino-Faliscae linguae** sunt quaedam linguae quae linguis Italicis linguarum Indoeuropearum. Inter eos, lingua Latina et lingua Falisca sunt; lingua Falisca nondum loquuntur.

Categoria:Linguae Italicae
Lingua Falerica

thumb|upright=1.5|Linguae media in Italia.
**Falerica** sive **Falisca lingua** est sermo antiquorum Faliscorum, triginta sex paucis inscriptionibus nobis notus, qui saeculo tertio aut secundo a.C.n. abecedario Etrusco a sinistra ad dexteram lectus, certum momentum Latinum habebat.

Ecce eius litterae phoneticae.
# Retentio *f* mediae, quod *b* Latinum factum est
# Repraesentatio *gh* Protoindoeuropaei *f* Falisco (*foied*, Latine *hodie*)
# Deletio *s* finalis (*cra* Latine *cras*) 
# Exemplum in lingua Falerica *foied vino pipafo, cra carefo,* Latine *hodie vinum bibam, cras carebo*

Litterae aliae sunt:
# Retentio velarum (Fal. *cuando* = Latine *quando* - nisi modo Umbrici *pan(n~u)*);
# Assimiliatio aliquarum consonantum finalium ad sonum initialem verbi proximi: "*pretod de zenatuo sententiad*" est "*praetor de senatus sententia*"

## Exemplum in lingua Falerica 
:

## Collatio vocabulorum 
## Notae 
## Bibliographia 
* Pisani, Victor. 1964. ''Le lingue dell'Italia antica oltre il Latino.* Italiane.
* Conway, R. S. *Italic Dialects,'' p. 312. Anglice.

## Nexus externi 
* Lingua Falisca apud Mnamon.

Categoria:Linguae Italicae
Lingua Protoindoeuropaea

**Lingua Protoindoeuropaea** est lingua methodo comparativa restituta, qua systematicae linguarum Indoeuropaearum similitudines harumque differentiae legibus phoneticis explicabiles exponuntur. Sensu igitur rationali, lingua PIE est nihil nisi fragmentum grammaticum et structura pura. Sensu autem protohistorico, PIE est etiam quasi proavia linguarum Indoeuropaearum. Testimonio huius linguae nec inscriptionibus nec libris manu scriptis servato, per comparationem linguarum recentiorum conicitur sive "reconstruitur." Sermonem ipsum deperditum, huic linguae artificio constructae adsimilem, usitabant fortasse qui planitiem hodiernam Ucrainae et Russiae meridianae millenniis vel IV vel V a.C.n. incolebant; sed de hac re eruditi disputant.

## Phonologia 
Lingua Protoindoeuropeaea dicitur haec habuisse phonemata. Vide etiam linguas Indoeuropaeas ut videas quo modo mutata sint in eis.

### Consonantes 
### Vocales 
* **vocales breves**  a, e, i, o, u
* **vocales longae** ā, ē, ō
* **diphthongi** ai, au, āi, āu, ei, eu, ēi, ēu, oi, ou,  ōi, ōu
* **allophona syllabica** consonantium: u, i, r̥, l̥, m̥, n̥.

## Morphologia 
Nonnullae res morphologicae PIE inventae sunt.

### Nomina 
Nomina declinabantur octo casibus (qui erant nominativus, accusativus, genetivus, dativus, instrumentalis, ablativus, locativus, vocativus). Genera fortasse tria erant: masculinum, femininum, neutrum. Sunt quidem qui censeant duo tantum genera primitus fuisse: animatum et non animatum; postea autem ex animato genere duo nata esse genera: masculinum et femininum.

Modi declinandi sunt duo maioris momenti: thematicus et athematicus. Thematicae declinationi radices nominales augebantur /o/ phonemate (cuius loco /e/ in vocativo adhibebatur). Formae autem athematicae declinationis vetustiores sunt, secundum modum apophoniae dignoscuntur radices *acrodynamicae*, *proterodynamicae*, *hysterodynamicae* et *holodynamicae*. 

Casuum exitus:

### Pronomina 
Pronomina difficilius reconstruuntur quia omnia in linguis Indoeuropaeis differunt. 

Lingua Protoindoeuropaea habebat pronomina personalia primae secundaeque personae, sed, ut lingua Latina, non habebat tertiae. Pronomina personalia habebant suas formas et exitus unicos; vide, exempli gratia, etiam latine *ego* et *me*.

## Notae 
## Bibliographia 
* Paul Friedrich, *Proto-Indo-European Trees: The arboreal system of a prehistoric people*. Sicagi: University of Chicago Press, 1970
* Julius Pokorny, *Indogermanisches etymologisches Wörterbuch*. 3 voll. Bernae: Francke, 1959-1969 Vol. 1 2 3 apud *Internet Archive*

*Ārya
*Protoindoeuropaei
*Protolingua
*Fabula Schleicherana
*Index radicum Indoeuropaearum
*Lex Pinaultiana
*Rex deusque

## Nexus externi 
* *Indo-European Lexicon* apud *University of Texas at Austin Linguistics Research Center*
* *Proto-Indo-European Etymological Dictionary: A Revised Edition of Julius Pokorny’s Indogermanisches Etymologisches Wörterbuch* apud *Dnghu Adsoqiation*

!
Eremita

vixit uti eremita in regione deserta Alti Aegypti in IV saeculo]]

**Eremita** (Graece '**) est homo, qui a mundo secessit, ut solitudinis silentio, assiduis precibus, paenitentia, vitam suam in laudem Dei et mundi salutem devoveat. Verbum Eremita a verbo Graeco **', quod regionem desertam sonat, ductum est. Eremitae et anachoretae (Graece * = secedo*) appellantur.

Initio (3./4. saeculo) etiam verbum monachus (graece μοναχος < μονος “*solus*”)  idem ac eremita valuit. Postquam Pachomius Tabennisiensis sub annum 320 primum monasterium fundaverat, plurimi monachi (et monachae) vitam communem receperunt, qua ratione posthac coenobitae vocanbantur viventes in coenobiis, quae saepe ad diversos ordines religiosos pertinebant.

Vitae ordo eremiticus tamen simul per saecula florebat et varia genera eremitarum peperit: Erant e.g. qui in columna stantes vitam degerent (qui ideo stylites appellabantur). Alii in cellis, quae plerumque ecclesiae adiacebant, inclusi, quod culmen perfectionis habebatur, per tempus vel etiam per totam reliquam vitam altiorem gradum sanctitatis consequi vel peccata paenitentia abluere studebant. Isti eremitae, quorum numerus Medio Aevo summo in fastigio stabat, inclusi vel reclusi vocabantur. 

Numerus eremitarum hodierni temporis ingnotus sed certe parvus est.

Ex canone 603 Codicis Iuris Canonici praeter vitae consecratae instituta Ecclesia agnoscit eremitam uti Deo deditum in vita consecrata:

*... si tria evangelica consilia, voto vel alio sacro ligamine firmata, publice profiteatur in manu Episcopi dioecesani et propriam vivendi rationem sub ductu eiusdem servet.*

Quamvis significatio, in qua natum est verbum, ad ascetas spectet, qui in solitudine secundum Evangelium vivere studeant, saepe latiore vi in omnes, quicumque quovis consilio a communitate hominum secedunt, usurpatur. 

## Praeclari Eremitae Christiani
* Antonius Eremita
* Domnina Syriaca
* Paulus Thebanus
* Pachomius Tabennisiensis, qui fundator vitae coenobiticae factus est 
* Simeon Stylites senior
* Benedictus de Nursia, antequam in monasterium ingressus est
* Wiborada (inclusa Sangallensis)
* Nicolaus de Flüe

## Alii Praeclari Eremitae
* Heraclitus, magnus Graecus philosphus.

Categoria:Religio Christiana
Categoria:Modi vitae
Categoria:Ascesis
Instrumentalis

**Instrumentalis** est casus declinationis, qui nomen instrumenti actionis indicat. Linguae Sanscrita, Slavicae, et Turcica hunc casum habent.

## Lingua Latina]
Nostra lingua casum instrumentalem non habet, sed quia mater sua, Lingua Protoindoeuropaea, eum habebat, eius reliquia in casu ablativo habet.

Categoria:Ars grammatica
Categoria:Grammatica Latina
Pronomen personale

**Pronomina personalia** sunt pronomina quae personas grammaticales repraesentant. Pro pronominibus reflexivis etiam stant, cum sententiae subiectum eadem persona atque in praedicato sint.

Tertiae personae pronomen est defectivum, quod forma nominativa caret. Sed tertiam personam reddit pronomen demonstrativum *is,ea,id*, quod adhibetur, ut forma nominativa pronominis non reflexivi tertiae personae detur. Praecipue autem genetivo huius pronominis (sc. eius, eorum/earum/eorum) possessor indicatur, cum pronomine possessivo (reflexivo) (sc. suus/sua/suum) utendum non est.

## Prospectus 

## Pronomen is, ea, id 
## Notae 

Categoria:Grammatica Latina
Categoria:Ars grammatica
Stultifera navis (Brant)

***Stultifera navis*** est liber a Sebastiano Brant nomine *Das Narrenschyff* (fere 'Navis stultorum') anno 1494 conscriptus Basileaeque divulgatus, quem in Latinum convertit edendumque curavit Iacobus Locher anno 1497. Hic liber praeclarus satirice mundum describit incolasque sicut navem cuius dementes vectores nesciunt destinationem et cursum neglegunt. Radices huius allegoriae in litteris Medii Aevi iacent. Fama enim est stultos et fatuos a civibus in nave collocatos esse, ut sine cursu per flumina mariaque navigarent. Opus habet 114 saturas breves cum imaginibus ab Alberto Durero pictis. In saturis multis, auctor deridet et reprehendit vitia sacerdotum Catholicorum. Hic Sanctum Grobianum creavit, quem dixit esse patronum vulgaris rudisque plebis.

Stultifera navis est res thematica, quae saepe in litteris artibusque occidentalibus apparet.

## Pinacotheca 

Imago:Narrenschiff.jpg|Imago in fronte editionis principis anno 1494 Germanice exaratae. Xylographia ab Alberto Durero facta. 
Imago:Narrenschiff.JPG|Imago in fronte Latinae editionis, Basiliae anno 1497 prolatae. Xylographia ab Alberto Durero facta. 
Imago:Narrenschiff Titelseite.jpg|Imago in fronte Latinae editionis, Argentorati anno 1497 prolatae. Xylographia ab Alberto Durero facta.
Imago:Narrenschiff Titelblatt.jpg|Imago in fronte Germanicae editionis, Argentorati anno 1549 prolatae. Xylographia ab auctore Germano facta.

*Libri Latine redditi
*Stultitia
*Stupiditas
*5896 Narrenschiff

## Nexus externus 
* Stultifera navis, versio Latina
* Albertus Durerus, Sebastianus Brant (1494) *Das Narrenschiff*, World Digital Library
* *Das Narrenschiff*, textus Theodiscus

Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Litterae Latine versae
Categoria:Litterae Theodiscae
Categoria:Mythologia mediaevalis
Categoria:Saturae
Categoria:Scripta 1494
Categoria:Scripta 1497
Categoria:Albertus Durerus
Lingua Hattica

**Linguam Hatticam** e tabellis signis cuneiformibus insculptis novimus quae in terra Hattica (hodie Turcia) inventa sunt. Imprimis cum in tabellis Hetthaeis di Hattici loquuntur, verba eorum lingua Hattica scripta sunt. Lingua Hattica sermo Hattorum erat quae gens ante Hetthaeos (in tertio millennio ante Christum natum) Asiam minorem incolebat.

Cum copia verborum ac rerum scriptarum parva sit, lingua adhuc haud bene intellegitur. Liquet eius verba formis agglutinari et in syntaxi esse subiecta in casu nominativo et obiecta in accusativo. Verisimile 4 sunt casus. Praedicatum ab initio sententiae esse solet.

Quibus linguis lingua Hattica cognata sit, nescimus. Sunt quidem qui putent linguas Caucasicas septentrio-occidentales esse cognatas.

## Bibliographia 
* Girbal, Christian. 1986. *Beiträge zur Grammatik des Hattischen* Frankfurt am Main: P. Lang,
* Rizza, Alfredo. 2007. *I pronomi enclitici nei testi etei di traduzione dal hattico*. Pavia: Italian University Press.
* Schuster, Hans-Siegfried. 2002. *Die ḫattisch-hethitischen Bilinguen*. Leiden: Brill.
* Soysal, Oğuz. 2004. *Hattischer Wortschatz in hethitischer Textüberlieferung*. Handbuch der Orientalistik, I.74. Leiden: Brill.

Categoria:Linguae Caucasicae Boreoccidentales
Categoria:Linguae exstinctae
Lingua Hurrica

**Lingua Ḫurrica** ante 3–4 milia annorum illis in regionibus dicebatur quae hodie ad Turciam, Syriam, Curdistaniam (Iraquiam septentrionalem) pertinent. Tunc ibi regna Hetthaeorum et Mitannorum erant. Multae tabellae Hattusae, Mari, Tutulli, Babylone, Ugariti alibique inventae sunt, quibus tabellis insculpta sunt litterae, divinationes, obsecrationes, poemata epica. Etiam Amarnae epistula est inventa quam Tusratta rex Mitannorum ad pharaonem Amenhotep III. scripserat.

Lingua Hurrica signis cuneiformibus Assyrico ductu scripta est. Nominibus duo numeri et tredecim casus sunt: absolutivus, ergativus, genetivus, dativus, locativus, allativus, ablativus, instrumentalis, causativus, comitativus, associativus, aequativus (II genera), “e-casus” (qui dicitur). Genera nominum non dinoscuntur, sed est articulus.

Verba formis agglutinantur. Quoniam lingua Hurrica lingua ergativa sit, verba transitiva atque intransitiva arte dinoscuntur. Verba transitiva etiam genus antipassivum formant.

Sunt praeterea infinitivum ac tria participia, postpositiones, coniunctiones, particula enclitica, pauca tantum adverbia.

Numeri ab uno ad decem sunt: šuki (1), šuri (2), kike (3), tumni (4), nariya (5), šeše (6), šinti (7), kiri (8), tamri (9), ēmani (10).

Lingua Hurrica linguae Urartaeae cognata esse constat. Sunt etiam docti qui putent eas linguas cum linguis caucasicis septentrio-orientalibus (Tsetsenicae, linguis Daghestaniae eqs.) esse cognatas.

## Notae
Categoria:Linguae exstinctae
Categoria:Linguae Caucasicae Boreorientales
Marcellus I

**Marcellus I** (natus die ignoto; obiit Romae die 16 Ianuarii 309), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae circiter ab Maio 307 aut 308.

## Vita 
Nihilum de Marcello notum est, ante quam papa creatus est.

## Pontificatus 
Secundum Indicem Liberianum Marcellus papa creatus est "temporibus Maxenti a cons. X et Maximiano usque post consulatum X et septimum" (*Liber Pontif.,* ed. Duchesne, I, 6–7). Etiam inscriptio inventa est: "A cons. Maximiano Herculio X et Maximiano Galerio VII" (id est 308) "usque post cons. Maxim. Herc. X et Maxim. Galer. VII" (id est 309)."

Papa Marcellus novum coemeterium apud viam Salariam adversus catacumbas  Sanctae Priscillae. Secundum librum pontificalem: "Hic fecit cymiterium Novellae via Salaria et XXV titulos in urbe Roma constituit quasi dioecesis propter baptismum et paenitentiam multorum qui convertebantur ex paganis et propter sepulturas Martyrum."

## Nexus externi 
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV)
** Liber pontificalis
* Opera Omnia

## Notae 
Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Categoria:Nati saeculo 3
Categoria:Mortui 309
Mauricius (imperator)

**Flavius Mauricius Tiberius Augustus** (539–602) fuit Imperator Romanus Orientalis ab anno 582 ad annum 602.

## De vita 
### De bello cum Persis et initio imperando 
Flavius Mauricius Tiberius natus est in Arabisso in Cappadocia. Ab imperatore Tiberio I adoptatus successor eius dicitur.

In bello cum Persis, quod sub Iustino II renovatum est, dux militaris fuit, annoque 581 Persis cladem gravem intulit. Anno 582, Constantiam, filiam Tiberii I, in matrimonium duxit et 13 Augusti 582 successor Tiberii factus est. Eo tempore multa tributa Avaris danda fuerunt, provinciae Imperii Romani Orientalis in Balcania non tutae fuerunt et bellum cum Persis gestum est.

Anno 586, exercitus Mauricii Persis apud Daram cladem fecit, et Persis duos annos restitit, donec Chosroes II, rex Persarum, in Byzantium fugit. Senatu autem non consenso, Mauricius Chosroem regnum iterum capere adiuvit. Itaque Chosroem cum exercitu in Ctesiphontem misit. Ita Chosroes rursus in regnum restitutus est et bellum anno 591 finitum est.

Chosroes II Imperio Romano Orientali septentrionales Mesopotamiae et partem Armeniae et Iberiae (usque ad Tbilisos, caput) dedit, ut Mauricio pro auxilio gratias egerit.

### De bello in Balcanio 
Anno 582, Avares Sirmium, deinde nonnulla oppida quae ad Danuvium sita fuerunt, occupaverunt. Ab anno 591, Mauricius exercitum contra Avares misit, annoqqe 592 copiae Imperii Romani Orientalis Singidunum expugnaverunt, dux militum, Priscus, Avaribus Gepidibusque clades complures attulit, dum Petrus, Mauricii frater, successor Prisci factus est. Primum anno 579, Petrus quoque victoriam reportavit. Demum anno 602 Slaves et Avares victi sunt.

## De morte 
Anno 602, exercitus seditionem fecit, Phoca I duce, et Mauricius, Byzantii expugnatus, die 27 Novembris Mauricius cum suis interfectus est. Phocas imperium cepit. Eorum eventuum causa, Chosroes II bellum cum Imperio Romano renovavit.

## Bibliographia 
* Whitby, Michael. 1988. *The Emperor Maurice and His Historian: Theophylact Simocatta on Persian and Balkan warfare.* Oxonii: Clarendon Press.

* Inscriptio Comencioli

Categoria:Nati 539
Categoria:Mortui 602
Categoria:Imperatores Constantinopolitani
Keane

thumb|Keane in concentu
**Keane** (Latine: ''O' Cahain'') est grex musicus Britannicus. Grex anno 1997 congregatus est.

## Constitutio 
Grex constitit in tribus viris:
* Timoteus Rice-Oxley (natus apud Battle anno 1976)
* Thomas Chaplin (natus in Cantio anno 1979)
* Ricardus Hughes (natus in Cantio anno 1975)

* The Beatles
* Musica rock

## Nexus externi 
* Keanemusic

Categoria:Greges musici Britanniae
Categoria:Greges musicae rock
Categoria:Constituta 1997
Ioannes V

**Ioannes** (natus die ignoto Antiochiae; Romae die 2 Augusti 686 mortuus), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 23 Iulii 685.

## Vita 
Familia Ioannis, filii cuiusdam Cyriaci, e Syria venibat.

Ioannes, unus ex tribus missis Papae Agathonis, Concilio Constantinopolitano Tertio intefuit.

Ioannes Romam canones concilii et assensum imperatoris de electione Papae Leonis II retulit.

## Pontificatus 
Cum Ioannes papa creatus est, archidiaconus erat.

Categoria:Papae
Categoria:Nati saeculo 6 aut 7
Categoria:Mortui 686
Hispania Tarraconensis

**Hispania Tarraconensis** vel  **Hispania Citerior** fuit una trium provinciarum Romanarum in Hispania. Maior Hispaniae pars fuit septentrionalis, tangitque ad septentrionem Galliam, ad meridiem Baeticam, et ex parte ad occidentalem Lusitaniam. Anas flumen discrimen inter Tarraconensem et Baeticam habetur.

Magnae urbes in Tarraconensi sunt Numantia et Palantia. Numantini socii Poenorum fuerunt et cum legionibus Scipionis Aemiliani pugnaverunt per annos 143 ad 133 a.C.n. Post longo crudelique obsidio mortem se dederunt incolae, potius quam a Romanis subigi. Postquam Cantabrica urbs omnino deleta fuit, Romana Caesaraugusta in eo situ structa est.

thumb|350px|Partes Hispaniae.

Haud procul a Cervaria, rupes invenitur quae in altos Pyrenaeos extrudit, unde Ticis flumen ad Rhodam, Clodianum ad Emporias fluunt. Eminentia cautium montis Iovis, quae inter angustias ut gradus subinde consurgunt, *Scalas Hannibalis* appellant. Inde ad Tarraconem parva oppida et flumina solum inveniuntur: Tarraco est urbs in his oris maritimarum opulentissima. Iberus flumen Dertosam adtingit. Inde pelagus in terras se insinuat, et mox finditur promunturio, quod *Ferrariam* vocant, in duos sinus. Prior *Sucronensis* dicitur, maiorque ac satis magno ore pelagus accipiens, et quo magis penetratur angustior. Non magna flumina excipit: Sorobis et Turia et Sucro. Reliquae notissimarum urbium sunt Valentia et Saguntum. Praeter ulteriorem sinum Carthago Nova iacet.
## De praeside Romano 
Ab Augusti temporibus praeses provinciae ab ipso principe designabatur inter viros consulares et *legatus Augusti pro praetore* dicebatur. A tribus legatis adiuvabatur qui legionibus praeerant (primo saeculo ineunte tribus legionibus instructa erat haec provincia). Procuratores Augusti quoque in provincia versabantur qui bona principis curabant et stipendium exercitui pendebant. Nam fisci reditibus praeerant. Ipse legatus aut Tarracone aut Cathagine Nova hiemabat et ius dicebat. Aestate provinciam suam circumibat.

## Notae 
## Bibliographia 
* Tenney Frank, *Roman Imperialism*. Novi Eboraci: Macmillan, 1914 Textus apud archive.org
* Tenney Frank, ed., *An Economic Survey of Ancient Rome*. 6 voll. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1933-1940
* A. H. M. Jones, *The Later Roman Empire 284-602; a social, economic and administrative survey*. 3 voll. Oxoniae: Blackwell, 1964

Categoria:Hispania Romana
Categoria:Provinciae Romanae
Innocentius I

**Innocentius ** (natus die ignoto; mortuus Romae die 12 Martii 417), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 21 Decembris 402.

## Vita 
Secundum Sanctum Hieronymum Stridonensis Innocentius filius papae Anastasii I erat.

## Pontificatus 
Epistolarum commercium, quod Innocentius cum Hieronymo et cum multis aliis episcopi (inter alios Victricius Rothomagi, Exuperius Tolosae) habuit, adhuc servatum est. Dies feriae papae Innocenti I est 28 Iulii.

## Nexus externi 
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV)
** Liber pontificalis

Categoria:Mortui 417
Categoria:Nati saeculo 4
Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Tetrapharmacum

**Tetrapharmacum** (Graece ) apothecariorum fuit medicamentum e cera, resina, pice necnon adipe compositum.

**Tetrafarmacum** sive **tetrapharmacum** coquorum, ab hoc medicamento appellatum, cibus fuit sumptuosus de fasiano, sumine, apro, perna e crustulo. Auctore Mario Maximo in *Vita Hadriani* deperdita, ut legere possimus in libro cuius titulus est *Historia Augusta*, tetrapharmacum invenit Aelius Verus Caesar, laudaverunt et divus Hadrianus et Alexander Severus.

## Fontes
* Galeni *De simplicium medicamentorum temperamentis ac facultatibus* vol. 12 p. 328 editione Kühniana.
* *Historiae Augustae* vita Hadriani 21, vita Aelii Veri 5, vita Alexandri Severi 30.

## Libri
* Dalby, Andrew (2003), *Food in the ancient world from A to Z*, London: Routledge, ISBN 0-415-23259-7, pp. 324-325

Categoria:Crusta
Categoria:Ars coquinaria Romana
Categoria:Medicamenta
Baetica

**Baetica**, vel **Hispania Baetica** fuit provincia romana Hispaniae, ab Augusto anno 27 a.C.n. creata cum Hispaniam Ulteriorem in Baeticam et Lusitaniam divisit. In dicione senatus erat qui virum praetorium ad eam administrandam designabat et  quaestorem et legatum secum habentem.  Divisa est in quatuor conventus iuridicos apud Hispalim, Cordubam, Gades et Astigim. Corduba caput totius provincae fuit. 
## Historia 
Longo tempore ex Punicis emporiis, sicut Gadibus pendebat, et opulentissima regio fuit. Naves enim quae iter ad Britanniam et aeriferas Insulas faciebant, per Herculis Columnas et per portus Baeticae transibant. Secundo bello punico Baeticam invaserunt Romani et occupaverunt. Rebellantes Turdetani anno 195 a.C.n. postremo subacti sunt, Marco Catone consule  in Hispaniam misso. Primo Baetica pars Hispaniae ulterioris usque ad annum 19 a.C.n. fuit.

Fuit tandem provincia dioecesis Hispaniarum et provincia Visigothorum regni.

## Notae 
## Si vis plura legere 
*Gonzalo Cruz Andreotti (ed.), *Roman Turdetania: Romanization, Identity and Socio-Cultural Interaction in the south of the Iberian peninsula between the 4th and 1st centuries B.C.E.*, Brill, 2019 Apud Guglum librorum
* Francisco José García Fernández, 'Tartesios, túrdulos, turdetanos. Realidad y ficción de la homogeneidad étnica de la Bética romana' in  *Romanización, fronteras y etnias en la Roma antigua: el caso hispano*, 2013 ː 691-734
* Tenney Frank, *Roman Imperialism*. Novi Eboraci: Macmillan, 1914 Textus apud archive.org
* Tenney Frank, ed., *An Economic Survey of Ancient Rome*. 6 voll. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1933-1940
* A. H. M. Jones, *The Later Roman Empire 284-602; a social, economic and administrative survey*. 3 voll. Oxoniae: Blackwell, 1964

Categoria:Provinciae Romanae
Categoria:Hispania Romana
Eleuther

**Eleuther** sive **Eleutherus** seu **Eleutherius** (natus die ignoto Nicopoli Epiri; mortuus Romae anno 189) fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae circiter ab anno 175.

## Vita 
Secundum Hegesippum aequalis illorum temporum Eleuther, papis Aniceto et Sotere regnantibus, diaconus erat.

## Fortuna 
Dies feriae papae Eleutheris est 26 Maii.

## Notae 

## Nexus externi 
* Liber pontificalis etiam hic
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530
* Opera Omnia

Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Categoria:Mortui 189
Categoria:Nati saeculo 2
Illyricum

[thumb|"Insignia viri illustris Praefecti Praetorio per Illyricum" e libro manu scripto *[Notitia dignitatum*.]]

**Illyria Provincia,** seu **Illyricum,** patet praeter orientale litus Hadriae, in septentrione Epiri.

Hadria magno recessu litorum accepta et vastis quidem in latitudinem patens, qua penetrat tamen vastius, Illyricis usque Tergestum, cetera Gallicis Italicisque gentibus cingitur. Inter urbes quas antiqui proprie Illyricas appellabant, prima est Oricum, secunda Dyrrachium, quae primum Epidamnos appellabatur. Romani nomen mutaverunt, quia velut in damnum ituris omen id visum est. Ultra sunt Apollonia, Salona, Iader, Narona, Tragurium, Sinus Polaticus et Pola, quondam a Colchis (ut dicunt) habitata. Primo saeculo, erant Romana colonia. 

Amnes autem Aeas et Nar et Danuvius, qui iam dictus est Hister: sed Aeas secundum Apolloniam, Nar inter Piraeos et Liburnos, per Histros Hister emittitur. Tergeste intumo in Sinu Hadriae situm finit Illyricum.

## Nexus interni
* Index regum Illyricorum
* Dalmatia

Categoria:Provinciae Romanae
Agapetus I

**Agapetus** (natus die ignoto Romae nobilis familia; mortuus Constantinopoli die 22 Aprilis 536), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae circiter ex die 13 Maii 535.

## Vita 
Agapetus filius Gordiani, presbyteris romani e nobili familia qui inter tumultus temporis papae Symmachi necatus est. 

## Pontificatus 
Missus regis Ostrogothi Theodati Agapetus mense Februario 536 in Costantinopolim iit, ut pacem inter Imperium Romanum Orientale et Ostrogothos conciliaret, sed imperator Iustinianus I condicionem pacis denegavit. Ibi Agapetus die 22 Aprilis 536 obiit.

Dies feriae papae Agapeti est 28 Aprilis.

## Nexus externus 
Categoria:Mortui 536
Categoria:Nati saeculo 5
Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Bonifacius II

** Bonifacius ** (natus die ignoto - obiit Romae die 17 Octobris 532), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 22 Septembris 530.

## Vita 
Bonifacius erat Ostrogothus et primus papa italianus natus ex gente Germanica. Iam papa Felix IV Bonifacium uti successorem eius elegerat cum Symmachi decreto.

## Pontificatus 
Mortuo Felice IV minor numerus presbyterorum romanorum die 22 Septembris 530 electionem Bonifacii confirmavit. A contrario magna pars presbyterorum, qui a Graecis constituta erat, Dioscurum papam creavit, sed Dioscurus iam die die 12 Octobris eiusdem anni obiit. Bonifacium II toda Ecclesia papam confirmavit et Papa decretum Symmachi usus est sicut Felice ut eligat Vigilium successorem suum sed clerici non receperunt et Bonifacius Vigilii electionem retulit.

## Nexus externi 
* 
* 

Categoria:Papae
Categoria:Mortui 532
Categoria:Nati saeculo 5
Zoroastres

thumb|Zoroastres ab ortu usque ad illuminationem.
**Zoroastres** (-is, *m.*) sive **Zoroaster** (Avestane *Zarathuštra*; Lingua Graeca antiqua Ζωροάστηρ aut Ζωροάστρης) fuit vates Perses et conditor religionis Zoroastreae.

## Bibliographia 
* Mary Boyce, *A History of Zoroastrianism*, Brill, Lugduni Batavorum 1975–1991, 3 volumina
* Jacques Duchesne-Guillemin, *Zoroastre. Étude critique avec une traduction commentée des Gâthâ*,Maisonneuve, Parisiis 1948, altera editio 1975

## Notae
*Mithras
*Zoroaster (scriptor pseudonymus)
**Also sprach Zarathustra*

!
Categoria:Nati millennio 2 aut 1 a.C.n.
Categoria:Mortui millennio 2 aut 1 a.C.n.
Categoria:Conditores religionum
Categoria:Incolae Iraniae
Damasus I

**Damasus** (natus Romae circiter 305; obiit die 11 Decembris 383), fuit Episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae circiter a die 1 Octobris 366. Qui est etiam Sanctus Patronus archaeologorum cum Sancta Helena.

## Vita 
De vita Damasi antequam papa factus est, pauca nota sunt. Cuius pater quidam Antonius, presbyter ecclesiae Sancti Laurentii, scilicet e Hispania veniebat. 

## Pontificatus 
Post mortem papae Liberii die 24 Septembris 366, pars presbyterorum Romanorum, qui Liberium sustentaverat, Ursinum papam creavit, invicem socii antipapae Felicis II Damasum elegerunt. Proelia acerrima fuerunt et 137 mortui e basilica Sicinini uno die extulerunt. Tum praefectus Urbi Viventius violentia Christianorum perterritus quos cohibere non poterat in suburbium quoddam prudenter sese recepit.

Praefectus urbis Vettius Agorius Praetextatus, qui paganus erat, Damaso auxilium dedit et Ursinum Roma expulit. Imperator Valentinianus I electionem Damasi confirmavit et Ursinum exsul Coloniam Agrippinam ire debuit.

Dies feriae papae Damasi est 11 Decembris.

Sanctum Hieronymum emonuit ut Biblia Vulgata scripta fuerint.

## Notae 
## Nexus externi 
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV)
** Liber pontificalis
* Opera Omnia

Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Scriptor

[thumb|200px|[Gaspar Melchor de Jovellanos, scriptor Hispanicus, cum instrumentis scribendi pictus.]]
**Scriptor** est homo qui vel libros vel mythistorias vel epistulas vel alia scripta litterae scriberet. Inter scriptores Latinos praeclarissimos fuit Cicero, cuius exemplum demonstrat non solum rempublicam ad vitam opusque scriptoris pertinere, sed etiam vitam opusque scriptoris ad rempublicam. PEN, internationalis scriptorum societas, anno 1921 constituta est.

*Chirographum
*Index poëtarum et poëtriarum
*Ius auctoris
## Bibliographia
*Habib, M. A. R. 2005. *A History of Literary Criticism and Theory.* Oxoniae: Blackwell Publishing. ISBN 9780631232001.

Categoria:Munera
Felix I

** Felix ** (natus die ignoto Romae - obiit  die  30 Decembris 274), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae circiter a die  5 Ianuarii   269. Nihil de Felice notum est, ante quam papa creatus est. Secundum  librum pontificalem Felix "fecit basilicam in Via Aurelia, ubi et sepultus est"; sed re vera Felix in catacumbis  Sancti Callisti sepultus est.

Pauca ex epistula Felicis de Trinitate Maximo,  episcopo Alexandriae, servatur. Dies feriae papae Felicis sunt 30 Maii.

## Notae 

## Nexus externi 
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV)
** Liber pontificalis
* Opera Omnia

Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Categoria:Mortui 274
Categoria:Nati saeculo 2 aut 3
Adeodatus II

** Adeodatus ** (natus die ignoto Romae - obiit die 17 Iunii 676), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die 11 Aprilis 672.

## Vita 
De vita et pontificatu papa Adeodati II pauca nota sunt. Cum Adeodatus papa factus est, monachus in monasterio Sancti Erasmi super collem Coelium Romae erat.

## Pontificatus 
Cum Adeodatus papa creatus est, iam senex erat.
Duo documenta papae Adeodati servati sunt, id est beneficii ecclesiis Sancto Petro Cantuariae (hodie Anglice *Canterbury*) et Sancto Martino Augustae-Turoni (hodie Francice *Tours*)

## Nexus externi 
* Biographia In Encyclopaedia Treccani papum 
## Notae 

Categoria:Papae
Categoria:Mortui 676
Categoria:Nati saeculo 7
Zacharias

**Zacharias** (natus die ignoto in Fano Sanctae Severinae in Bruttio; mortuus die 14 Martii aut 22 Martii 752), fuit episcopus Romanus ac papa Ecclesiae Catholicae Romanae a mense Novembri 741.

## Vita
Antequam papa factus est, pauca de vita Zachariae, filius cuiusdam Policromii familiae  Graecae, nota sunt.  

Dicitur *Dialogum,* opus sancti Gregorii, in linguam Graecam vertisse.

## Pontificatus
Zacharias sanctus est, cuius dies festus die 15 Martii celebratur.

## Notae
Categoria:Nati saeculo 7
Categoria:Mortui 752
Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Bonifacius V

**Bonifacius** (natus die ignoto in  Neapoli - obiit  die  25 Octobris   625), fuit episcopus Romae ac Papa Ecclesiae Catholicae Romanae a die  23 Decembris  619  .

## Vita 
De vita Papae Bonifacii V ante pontificatum pauca narranda sunt.

## Pontificatus 
Pro christianizatione Anglorum Bonifacius V pugnavit et Ius asyli instituit.
Papa Adeodato successit post sedem vacantem longam plus quam uno anno.
Secundum Librum Pontificalem Bonifacius V tabularios ecclesiasticos oboedire legibus Imperii circiter testamenta ordinavit. In Libro Pontificale Bonifacius descriptus est sicut "mitissimus hominum" qui excelluit pro amore cleri.
Beda scripsit de Bonifacii epitulis ad Edwinum regem Northanhymbrorum exortando eum ad conversionem et ad principissam Æthelburgam de Cantio Edwini uxorem exortando eam ad diligentiam pro conversione mariti.

## Notae 
## Nexus externi 
*  

Categoria:Papae
Categoria:Mortui 625
Categoria:Nati saeculo 6
Stephanus II

**Stephanus II** (natus die ignoto Romae – obiit circiter 26 Martii 752) fuit ad pontificatem electus per quattuor dies. Electus fuit nocte 22 Martii, ipse die mortis praedecessoris Zachariae.

## Vita 
Nihil de vita Stephani notum est, tantum ille cardinal presbyter cum Sancti Chrysogoni Ecclesiae titulo fuit, a Zacharia nominatus anno 745.

## Pontificatus 
Post mortem papae Zachariae presbyter Romanus Stephanus papa creatus est, sed numquam ordinatus est, quia tres dies post electionem Stephanus obiit.

Liber pontificalis ergo Stephanum inter papas non enumerat.

Categoria:Papae
Categoria:Nati saeculo 7
Categoria:Mortui 752