open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ioannes Hartwigus Ernestus Bernstorff

e ubi vidua eius habitavit]]
**Ioannes Hartwigus Ernestus** vulgo *Johann Hartwig Ernst* de **Bernstorff** (natus die 13 Maii 1712 Hannoverae, mortuus die 18 Februarii 1772 Hammoniae) politicus Germanicus et Danicus fuit.
## Vita
Optime educatus anno 1733 Daniae publice servire coepit et legatus factus est anno 1737 Ratisbonae et anno 1744 Lutetiae.

Ex anno 1751 minister in rebus externis et primus cancellarius Germanicus neutralitatem strictissime observabat Bello Septem Annorum saeviente, quamvis ipse Fridericum Magnum in odio haberet. Anno 1767 una cum Russia feliciter egit, ut res ad Holsatiam pertinentes Daniae optime conveniret. In Dania autem mercatus, quaestus, agrestia fovebat et emolumentum plagarum rusticarum maturabat. Consuetudines contraxerat cum Friderico Klopstock, artes autem et scientias magni aestimabat

Anno 1770 dimissus est, quoniam interim Fridericus Amadeus Klopstock ad cursum honorum maiorem nisus erat. Quo ex officiis publicis extruso invitatio redeundi venit; quod autem mors impedivit.

## Nexus externi
*Kellenbenz, Hermann, "Bernstorff, Johann Hartwig Graf von" apud: *Neue Deutsche Biographie* 2 (1955), p. 140-141 (hic in interreti)
*commercium epistulare cum Carolo Linnaeo
Tiumyssus

**Tiumyssus** vel **Tschumyschus** (Russice Чумыш, *Čumyš’*) est flumen in Russia, in Siberia occidentali. Per regionem Kemerovensem et territorium Altaicum fluit. In iugo Salairico a confluentia fluminum Tiumyssi Nigri (*Kara Čumyš*) et Tiumyssi Tomensis (''Tom' Čumyš*) oritur,  644 chiliometra patet et in Obium duobus ramis effunditur. Multi vici ad ripas Tiumyssi siti sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* Tiumyssus in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Kemerovensis
Categoria:Territorium Altaicum
Categoria:Systema Obii fluminis
Iugum Salairicum

thumb|Colles iugi Salairici super flumen *Tolmovaia*
**Iugum Salairicum** est elevatio vel catena collium et montium humiliorum, in Sibiria occidentali sita. Longitudo iugi circa 300 chm est, latitudo a 15 ad 40 chm, altitudinem maximam mons  Kivda habet, 621 m alta. Varia sunt iugi latera, a declivibus ad arduissima.

A montibus Altaicis in territorio Altaico et a flumine Tiumysso Flavo (*Sary Čumyš*) iugum Salairicum per regionem Kemerovensem iuxta vallium Tiumyssi et Tiumyssi Nigri (*Kara Čumyš*) fluminum ad regionem Neosibirianam tenditur. Ab Alatau Cusneziano iugum Salairicum depressione clausa Cusneziana separatur, a Schoria Montana valle Condomae fluminis.

Procopiopolis (''Prokop'evsk'') urbs in iugo Salairico sita est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Montes Russiae
Categoria:Siberia
Categoria:Territorium Altaicum
Categoria:Regio Novosibirscensis
Categoria:Regio Kemerovensis
Condoma

**Condoma** (Russice *Кондома*, Schorice *Қондум*) est flumen in regione Kemerovensi Russia, in Siberia occidentali situm. In iugo *Bijskaja griva* ("Dorsum Bianum") oritur, 392 chiliometra ad septentrionem fluit et in depressione clausa Cusneziana in Tomum effunditur. Cusnezia urbs in ostio Condomae sita est. Nomen, ut videtur, a radicibus Samoiedicis australibus *longus* et *fluvius* originem ducit,

## Notae 
## Nexus externi 
* Condoma in *Encyclopaedia Russica magna*
* Condoma in *Registro mationali aquarum* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Kemerovensis
Categoria:Systema Obii fluminis
Alatau Cusnezianus

thumb|Reservatum Alatau Cusneziani
**Alatau Cusnezianus** est planities montana in Sibiriae occidentalis parte australi; in Chakassia et regione Kemerovensi Russiae situs est. Divortium aquarum Tomi et Tschulymi fluminum est. A depressione clausa Cusneziana in occidente ad depressionem clausam Minussinensem in oriente extentus est. Depressione Cusneziana a iugo Salairico separatus est. Longitudo Alatau Cusneziani circa 300 chm est, latitudo ad 150 chm. Montes alti sunt *Puch Taskyl* (1820 m), Taskyl Maior  (1447). Kanym Maior  (1872),  Mons Crucis (*Krestovaia, 1549). 

*Pinus sibirica* et *Abies sibirica'' taigae Alatau Cusneziani partem maiorem componunt. Glaciaria in locis humilioribus, quam solent, inveniuntur.

Fluvii Tomus, Ijussus Albus et Ijussus Niger in Alatau Cusneziano oriuntur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Siberia
Categoria:Altae planities Russiae
Categoria:Chakassia
Categoria:Regio Kemerovensis
Planities montana Aldanica

[thumb|Lacus Tokko Maior in planitie montana Aldanica, haud longe a [Neriungri urbe]]
**Planities montana Aldanica** est planities montana Siberiae boreorientalis in Iacutia re publica Russiae sita. Divortium aquarum Olecmae et Utschuri fluminum est. Aldanus est finis planitiei montanae borealis, Olecma occidentalis, Utschurus orientalis, iugum Palmarium australis. Punctum planitiei Aldanicae montanae altissimum 2306 metra habet. Altitudo media 1000 m est. 

Lapide fissili et gneisso montes planitiei Aldanicae compositae sunt. Taiga laricina planitiem operit, quae locis altioribus (supra 1300 m) in tundram montanam mutatur. Terra inter urbes Aldanum, Neriungri, et Tschulmanem paene inhabitabilis est; ferrivia ab Amure ad Iacutiam planitiem transit. 

Timpton flumen per planitiem montanam Aldanicam fluit; Amga et Talba hic oriuntur.

## Notae
## Nexus externi
Aldanica
Categoria:Iacutia
Utschurus

**Utschurus** (Russice *Учур*) est flumen in territorio Fortuniano rei publicae Iacutiae in Foederatione Russica. In orientalibus iugi Palmarii decliviis (haud longe a Dzhugdzhure iugo) oritur, circa 812  chiliometra sub planitiem montanam Aldanicam fluit, et in Aldanum a dextra parte effunditur. Vallis Utschuri paene tota montuosa est.

Nomen de radice Evenkico, 'turbinem' significante, originem ducit.

## Notae 
## Nexus externi
* De Utschuro in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Iacutia
Categoria:Systema Lenae fluminis
Categoria:Territorium Fortunianum
Henricus Carey (poeta)

thumb|Henricus Carey.
**Henricus** vulgo *Henry* **Carey** (natus Londinii die 26 Augusti 1687; ibidem mortuus die 4 Octobris 1743) fuit poeta et musicographus Anglicus.

## Vita 
Magister in musicis Londiniensis et homo carminabundus anno 1713 primam et anno 1720 alteram collectionem poeseos *Poems* publicavit. Praeterea fabulae libellos pepigit et mimos hos *The contrivances* (1715), *Hanging and marriage* (1722), et alios. Qui postea in libro *Dramatic works* (1743) in lucem prolati sunt.

Valde notus factus est cum filius eius dixit patrem hymnum nationalem *God Save the King* creavisse. Eam opinionem ingressi sunt domini Chappell (*Popular music.* II, 691) et Cummings *Musical times* (1878), cum Fridericus Chrysander musicologus assentiretur.

Non tantum cantilenas, carmina epicolyrica, et cantatas (e.g. *Sally in our valley*) composuit, sed etiam interludia confecit, e.g. *Nancy, or the parting lovers,* quorum sonos milites et nautae in Bello de Successione Hispanica adamaverunt.

Privatim vitam iucundam neque semper decentem egit, quae morte voluntaria finita est, ut fertur. Opera omnium anthologia Londinii annis inter 1737 et 1740: *The musical centur.*

## Nexus externi 
* nexus apud DDB

Carey, Henricus
Carey, Henricus
Carey, Henricus
Carey, Henricus
Franciscus Tuđman

**Franciscus Tuđman** (Croatice: *Franjo Tuđman*; ad Veliko Trgovišće die 14 Maii 1922 natus, Zagrabiae die 10 Decembris 1999 mortuus) fuit historicus, academicus ASAC et primus Res Publica Croatiae praeses, quo officio a die 30 Maii 1990 usque ad mortem functus est. Fuit etiam dux exercituum Croaticorum.

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1922
Categoria:Mortui 1999
Categoria:Politici Croatiae
Categoria:Duces civitatum
Gulielmus Carey

thumb|Gulielmus Carey, philologus et missionarius.
**Gulielmus** vulgo *William* **Carey** (natus Paulerspury in Northamptoniensi comitatu die 12 Augusti 1761; mortuus Serampore in Bengalia Occidentali die 9 Iunii 1834) fuit philologus, botanista, et missionarius Britannicus.

## De vita
Artem sutoriam ediscens, theologica studia privata fecit. Denique praedicator creatus est in communitate quadam Christiana doctrinis ritis dissentanea. Anno 1793, baptistis iuvantibus Calcuttam petivit, ubi post studia assidua linguas Sanscriticam et Bengalicam calluit. Neque missionarium laborem neglexit, qui scripturas sanctas in Bengalicum convertit. Anno 1800, cum collegis itum est ad urbem Serampore, ubi officinam typographicam condiderunt. Ibi anno 1806 grammatica Sanscriti edita est.

Una cum Iosua Marshman annis inter 1806 et 1810, libros duos Ramayani cricite edidit et conversione ornavit. Insuper institutum Bibliae in linguas vernaculas varias transferendae moderabatur ac ducebat. Paucis annis triginta duae Bibliae versiones editae sunt, quarum viginti quattuor ipse fecerat.

Praeterea scripta minora agricolaria, geographica, et linguistica exaravit, grammaticam Bengalicam quandam *Bengali grammar* (1805) et glossarium Bengalicum (1825–27, tribus in tomis). Lexicon Tibeticum domini Schröder prelo mandandum curavit. Insuper prima omnino Birmanici grammatica anno 1814 in lucem prolata est. Calcuttae in collegio castrorum Gulielmicorum linguas docere pergebat, et in construendo collegio quodam Serampore sito operam dabat, quod filiis Europaeis in India viventibus pateret.

Memorias suas operi *Memoir* tradidit, quod anno 1836 Londinii vulgatum est.

## Nexus externi
*biographiae in interreti diversae

Carey, Gulielmus
Carey, Gulielmus
Categoria:Interpretes
Carey, Gulielmus
Carey, Gulielmus
Carey, Gulielmus
Vita Sancti Alexii

**Vita Sancti Alexii** (Francogallice: *Vie de Saint Alexis* sive *Chanson de saint Alexis*) est egregrium opus hagiographicum lingua Francogallica antiqua circa annum 1050 confectum. 

Agitur de legenda sancti viri olim Latine scripta; insuper est opus primum Francogallicum in quo praeter momentum religiosum alia ad artem spectantia quoque valent. 

## Genus
Ante oculos habemus epos heroicum *(chanson de gestes)*, cuius genus tunc floruisse videtur: responsoriis similem in modum recitabatur. Habemus strophas CXXV cum decem syllabis in versu assonantibus caesuris post syllabam quartam iniectis. Revera id in litteris Francogallicis antea inusitatum fuerat.  

Biographia Alexii Romani eremitae et sancti narratur, qui saeculo V ineunte vixit. 

Agitur de imitatione Christi sine condicionibus, quae historiuncula in Syria orta Constantinopolim venit. Inde e lingua Graeca in Latinum est conversa itaque via patefacta est, ut pluribus in idiomatibus vernaculis res pulchrae gigni possent. Harum omnium vetustissima autem ista Francogallica est, saeculo XII sive XIII in territorio Francico inter septentrionem et orientem vertenti scripta. Manuscriptum conservatum autem linguae Anglonormannicae colorem testatur. Auctoris nomen siletur, fortasse fuit canonicus quidam Rothomagensis nomine Tetbaldi Veronensis qui vitas sanctorum multorum e Latino in Francicum transferre solitus est.

## Bibliographia 
*  Gaston Paris: *La Vie de Saint Alexis. Poème du XIe siècle. Texte critique.* Lutetiae 1980 (Les Classiques Français du Moyen Âge 4)
*Paul Rémy, Louise Gnädinger: "Alexiuslied". Apud: *Lexikon des Mittelalters* (LexMA). Tomus 1. Artemis & Winkler, Monaci et Turici  1980, ISBN 3-7608-8901-8, col. 388.
* 

## Nexus externi 
* versus et fontes in commentatione de litteris Francogallicis optima quam Gert Pinkernell professor Wuppertalensis exaravit
Aloysia Sygaea

**Aloysia Sygaea Toletana**, nata **Luisa Sigea de Velasco** in *Tarancón* circa annum 1522 et mortua Burgis 13 Octobris anno 1560, fuit poetria et scriptrix Latina Hispanicae originis.

## Vita et opera
Didaci Sygaei nobilis filia fuit, qui, in Universitate Complutensi educatus, e Castella post bellum popularium in Lusitaniam fugit; ipse filiis praeceperat, unde Aloysia linguam Latinam bene cognovit. Maria Lusitanica, Emmanuelis I regis et Heleonorae filia, amica, discipula et patrona Aloysiae facta est. Ad nuptias eius cum Philippo principe Aloysia *Syntram* anno 1553 carmen suum bucolicum multo laudatum composuit. Mariae et *Duarum virginum colloquium de vita aulica et privata* dedicatum est, anno 1562 editus.

Anno 1552 Aloysia Francisco de Cuevas nupta est et anno 1558 ambo ad aulam Mariae Austriacae venerut, sed illa mox mortua est.  epitaphium tale Aloysiae composuit:
:Hic sita Sigaea est: satis hoc: qui cetera nescit 
::Rusticus est: artes nec colit ille bonas.

Nicolai Chorerii *Satyra sotadica de arcanis Amoris et Veneris* diu falso Aloysiae attribuebatur.

Epistolas quoque reliquit, inter quas et Paulo III pontifici epistola exstat.

## Notae
## Nexus externi
* De Sygaea in *Lexico biographico Hispanico* 
* De Sygaea in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* *Duarum virginum colloquium...,* manuscriptum
* *Syntra* cum versione Hispanica

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Poetae Latini Hispaniae
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Humanistae
Categoria:Scriptores Portugalliae
Amgun

**Amgun** (Russice *Бурея*, Evenkice *Амӈун*) est flumen in territorio Fortuniano Russiae. E confluentia fluminum *Suluk* et *Aiakit* in iugo Bureiensi oritur. Circiter 723 chiliometr per taigam paludinosam fluit et in Amurem effunditur. Vicus Paulinae Osipenko, vicus Betulinus (*Berezovyj*) aliique ad Amgunem siti sunt.

*Oncorhynchus gorbuscha, Oncorhynchus keta, Hucho taimen, Brachymystax lenok* in Amgune abundanter gignuntur. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Territorium Fortunianum
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Systema Amuris fluminis
Pontanus (discretiva)

*Iovianus Pontanus, 1429—1503, poeta Latinus Italicae originis
*Iacobus Pontanus, 1542—1626, grammaticus 
*Ioannes Isaacus Pontanus, 1571—1639, rerum scriptor Daniae
Armandus de Caulaincourt

**Armandus Augustinus Ludovicus de Caulaincourt** (natus die 9 Decembris 1772 Caulaincourt, mortuus die 19 Februarii 1827 Lutetiae) miles atque politicus Francicus fuit.
## Vita
Cum anno 1787 militiam sumpsisset in expeditione anni 1800 facta se centurionem optimum praebuit. Postquam in Russia Alexander I imperator coronatus est ei Petropolim eundum erat. In patriam reversus Napoleonis  adiunctus vicarius alter creatus est. Anno 1805, Napoleone non iam primo consule sed imperatore, ipse generalis legionis nominatus est et nobilis Vicetiae dux.

Unde semper in Napoleonis propinquitate fuisse videtur. Anno 1807 legatus Petropolitanus procalmatus est; quadrennio post sponte sua exercitum repetivit et Belli Patrii socius fuit. Identidem autem Napoleonis iussa criticans se officiis publicis retenebat. Anno 1813 ei mandatum est, ut solemni more Paszowice in Silesia Inferiore indutias iniret. Conventui Pragensi et - tamquam minister rerum externarum - congressui Castilloni anno 1814 habito adfuit. Tum numquam Napoleonis opinionis voluntatisve perfidus factus est et patravit ut illi Ilvae potestas maneret.

Caulaincourt, postquam Ludovicus XIII imperator factus est, Lutetiam relinquere debuit. Quoniam monarchiae fautores fanatici eum persequebantur in rus se conferre decuit.

Annis inter 1837 et 1840 memoriae eius editae sunt *Souvenirs du duc de Vicence*. 

Filius primus senator factus est, frater Augustinus Ioannes Gabriel anno 1812 Vorotuni mortem occubuit.

## Nexus externi
Iacobus Bidermannus

**Iacobus Bidermannus** (natus *Jakob Bidermann* anno 1578 in *Ehingen* et mortuus die 20 Augusti 1639 Romae) fuit  Iesuita Theodiscus, theologus et poeta et scriptor Latinus, qui fabulis suis scaenicis maxime innotuit.

## Vita 
Ab anno 1586 Bidermannus in gymnasio Iesuitico Augustae Vindelicorum educabatur, ubi  et Iacobus Pontanus magistri eius fuerunt; anno 1594 novitiatum Landsbergii complevit et in Societatem Iesu hic anno 1596 intravit. Ingolstadii theologiam et philosophiam studuit et theatrium scholasticum ibi dirigebat. Ab anno 1600 iterum Augustae Raderio duce laborabat; hic *Cenodoxum* in scaenam primo induxit. Ingiolstadii ab anno 1603 theologiae operam dabat et Monachii ab anno 1607 theatro praeerat et in collegio Iesuitico docebat. Ab anno 1615 theologiae et philosopiae Dilingae professor, ab anno 1626 Romae theologus Societatis et censor librorum. 

thumb|Utopiae e fabula Bidermanniana tabula
## Opera
Tragicomoediae Bidermanni notissimae sunt, quorum primus *Cenodoxus* de casu, qui Brunonem Cartusiensiem ad vitam mutandam impulit; *Philemon Martyr* etiam notus est de sancto Philemone mimo antiquo Christum confitente. *Utopia *Bidermanni fabula romanica satyrica est. *Herodiadem* carmen epicum composuit et *Heroides*, quorum materiem e Bibliis sacris mutuavit. Opera theologica composuit multa er sancti Ignatii vitam (anno 1602).

## Index operum
### Dramata prima
* *Cenodoxus* (1602)
* *De Belisario Duce Christiano* (1607)
* *Philemon Martyr*

### Opera theologica
**Theses Theologicae* (1620)
**Sponsalia* (1621)
**Poenitentiae Sacramentum* (1621)
**Matrimonia Impedimenta* (1621)
**Censurae* (1622)
**Irregularitas* (1622)
**Suffragia* (1623)
**Jesu Christi Status Triplex, Mortalis, Immortalis, Sacramentalis* (1623)
**Conscientia* (1624)
**Prolusiones Theologicae quibus Pontificis Rom. dignitatis adversus haeresim propugnata est* (1624)
**Eleemosyna* (1625)
**Gratia* (1625)
**Agnosticon libri tres pro miraculis* (1626)

### Alia
* *Cosmarchia oder Welt-Herrschaft*, 1617
* *Epigrammatvm libri tres*, Dillingae 1620 (CAMENA)
* *Himmel-Glöcklein*, Augsustae Vindelicorum 1621
* *Herodiados libri tres*, Dillingae 1622 (CAMENA)
* *Heroum Epistolae*, Antverpiae 1630 (CAMENA)
* *Heroidum Epistolae*, Romae 1638 (CAMENA)
* *Utopia*, Dillingae 1640 (editio 1649)
* *Silvulae hendecasyllaborum. Libri tres*, Luzern 1647 (CAMENA)
* *Ludi theatrales sacri*, Monachii 1666 (CAMENA)

## Nexus externi 
* *Ludi theatrales sacri* in *GoogleBooks*

Categoria:Iesuitae
Categoria:Scriptores scaenici
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Poetae Latini Germaniae
Categoria:Contrareformatio
Philemon (discretiva)

**Philemon** (Graece Φιλήμων) est nomen Graece originis.

* Philemon, poeta comicus Graecus
* Philemon, apostolus, cui Paulus epistulam misit
* Philemon, martyr Christianus
* Philemon, Baucidis maritus, Ovidii persona

## Nexus interni
* *Philemon albitorques*, avis
Philemon (sanctus)

**Philemon Antinoopolitanus** (Graece Φιλήμων), circa annum 303 Alexandriae mortuus, est sanctus Christianus. Eius memoria ab Ecclesia Romana die 8 Martii colitur et ab ecclesia Orthodoxa 14 Decembris.

## Vita
Philemon tibicen, mimus et histrio fuit; Apollonius diaconus ad Christum eum vertit. Cum Diocletianus Christianos persequebatur, Philemon diaconi vestes indutus eum imitabatur, ut Iovi hostias pro amico immolaret, quod Christianis nefas esset; si autem negasset Apollonius, damnatus esset. Sed et ipse Philemon simulacra colere negavit Christum confessus et ambo in Alexandriam deportati manibus et pedibus vinctis in mare deiecti sunt.

Histrionum et saltatorum patronus sanctus Philemon est. Iacobus Bidermannus drama de eo composuit.

## Notae
## Nexus externi
* De sancto Philemone in *Encyclopaedia Catholica* 
* Vita sancti Philemonis 

Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Categoria:Actores Graeci antiqui
Universitas Panthei et Sorbona

thumb|Principalis universitatis situs, in platea Panthei.
**Universitas Panthei et Sorbona** seu **Parisiensis I** (Francogallice *Université Panthéon-Sorbonne*, brevius *Paris 1*) est universitas publica anno 1971 Lutetiae in urbe condita, heres priscae scholae iuris Parisiensis. Ex duobus sitibus principalibus appellatur, altero in Platea Panthei, altero in Sorbona in Vico Latino.

## Notae
## Nexus externi
*Situs interretialis universitatis proprius.

Categoria:Constituta 1971
Categoria:Scholae superiores Parisienses
Pantheon
Heroides (Bidermannus)

***Heroides*** est collectio elegiarum Iacobi Bidermanni, quas annis tricesimis saeculi XVII componebat, *Heroides* Ovidii et Helii Eobani Hessi imitans et cum eo certans. Epistolae sunt in primo et secundo libro personarum Veteris Testamenti, in libro tertio Ecclesiae, ubi Bidermannus ecclesiologiam suam poetice enarravit.  

## Index
### Liber I
(*html* editionis anni 1642 in *CAMENA*)

# Eva — Abeli. De voluptatis horto (*paginae editionis 1642*)
# Eva — Caini. De Abelis caede (*idem*)
# Eva — generi humano. De primi parentis exsilio (*idem*)
# Noemi vel Tyraea — nepotibus. De mundi diluvio (*idem*)
# Sibylla Erythraea — mortalibus. De turri Babylonia (*idem*)
# Maria (Moysis soror) — gentibus. De Pharaonis naufragio (*idem*)

### Liber II
(*html* editionis anni 1642 in *CAMENA*)

# Filia Iephthae — nutrici suae, De patris voto et sacrificio (*idem*)
# Candace — populo Sabaeo. De opibus Salomonis  (*idem*)
# Eadem — optimatibus Sabaeis.De sapientia Salomonis (*idem*)
# Iuditha — Ioachimo, summo sacerdoti. De caeso Holopherno (*idem*)
# Hesthera — Mardochaeo patruo. De Amani supplicio (*idem*)
# Machabaea mater — filio natu minimo. De fratrum maiorum supplicio (*idem*)

### Liber III
(*html* editionis anni 1642 in *CAMENA*)

# Ecclesia militans — Ecclesiae triumphanti. De tyrannis saevientibus.(*idem*)
# Eadem — eidem. De haereticis grassantibus (*idem*)
# Ecclesia triumphans — Ecclesiae militanti. De Caeli Caelitumque felicitate. (https://mateo.uni-mannheim.de/camena/bider5/jpg/s123.html*idem*)
# Ecclesia purgans — Ecclesiae militanti. De cruciatu ignis purgatorii (*idem*)

## Bibliographia
* Jost Eickmeyer, *Der jesuitische Heroidenbrief: Zur Christianisierung und Kontextualisierung einer antiken Gattung in der Frühen Neuzeit*, Walter de Gruyter, 2012
*

Categoria:Litterae Latinae recentioris aevi
Categoria:Carminum collectanea
Categoria:Epistulae
Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Scripta saeculo 17
Societas Christi

**Societas Christi pro Emigrantibus Polonis** sive **Societas Christi** (sigla **SChr**) est congregatio religiosa clericalis iuris pontificii.

Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Migratio hominum
Categoria:Polonia
Iephthae

thumb|Filia Iephthai obviam ei venit (Hieronymi Francken III pictura, saeculo XVII medio facta)
**Iephthae** (Graece Ἰεφθάε; Hebraice יִפְתָּח *Jiftach*) in mythologia Hebraica secundum Librum Iudicum est iudex Israelis post Iair, fortasse saeculo duodecimo a.C.n.

Cuiusdam meretricis e Galaad filius, Iephthae a fratribus uterinis expulsus in desertum Tob abiit, ubi latronum dux factus est, sed cum Ammonitae Israelem oppressissent, Iephthae rogaverunt, ut dux eorum fieret et contra Ammonitas bellum gereret. Exiens ad bellum Iephthae sic Deo vovit:
:Si tradideris filios Ammon in manus meas, quicumque primus fuerit egressus de foribus domus meae mihique occurrerit revertenti cum pace a filiis Ammon, eum holocaustum offeram Domino (Iud 11:30-31).
Ammonitas vicerat et cum reverteretur filia eius unica virgo ei obviam exiit. Iephtae scidit vestimenta sua, filia autem ei vitum solvere persuasit, sed rogavit, ut dimitteret eam duos menses in montibus virginitatem suam cum sodalibus plangere; quod et factum est. Post aduos menses reverterat et immolata est. Ab eo tempore virgines Hebraeorum quotannis filiam Iepthae quattuor dies plangebant.

Georgii Buchanani tragoedia *Iephthes sive votum* et Iacobi Bidermanni Ioannisque Vincartii epistolae e *Heroidibus* eorum multaque alia opera fabulam Iephthae narrant, multaeque picturae opinabiles eum depingunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Liber Iudicum
Categoria:Personae Biblicae
Argumentum ontologicum

**Argumentum ontologicum** est una argumentatio philosophica pro existentia Dei, quae primum a sancto Anselmo Cantuariensi in *Proslogion* scripto suo explicatur. Argumentum ontologicum sic procedit:

# Deus, per definitionem, est entitas perfectissima, quam nulla alia entitas superare potest.
# Si Deus non esset realis, tunc non esset entitas perfectissima.
# Ergo, Deus est realis.
# Si Deus est realis, tunc Deus existit.
# Ergo, Deus existit.

Argumentum ontologicum est argumentum a priori, id est, ab experientia vel observatione non dependet. Propterea, si credis in definitionem Dei ut entitatem perfectissimam, tunc argumentum ontologicum te probabit Dei existentiam. Sed multae objectiones et responsiones contra argumentum ontologicum a philosophis et theologis factae sunt; ideo argumentum ontologicum non est consensus in re theologica vel philosophica.

## Sequentia accuratior argumenti ontologici
Anselmus in capitulis II et III scripti sui *Proslogion* argumentum ontologicum cum reductione ad absurdum gradatim praesentat.:

(1) Deus est id quo nihil maius cogitari potest (definitio dei) (= deus existit in intellectu)

(1a) Nihil quod deo maius est cogitari potest

(2) Sumptio: Deus tantum in intellectu existit, sed non in re (realiter) existit

(3) Existere in re (realiter) et in intellectu maius est quam existere tantum in intellectu (axioma)

(4) Aliquid quod omnes proprietates dei habet et existit in re cogitari potest (axioma)

(5) Aliquid quod omnes proprietates dei habet et existit in re maius est quam deus sumptionis (syllogismus ex 2 et 3)

(6) Aliquid quod maius est quam deus cogitari potest (syllogismus ex 4 et 5)

(7) Sumptio (2) ad absurdum reducta est quoniam (6) contradixit (1a)

Ergo: Sumptione absurda existentia dei in re sequitur.

## Notae 
Categoria:Scholastica
Categoria:Philosophia religionis
Lencoranum

**Lencoranum** (Atropatenice *Lənkəran*, in lingua Talyschensi *Lankon*) est urbs Atropatenae. Circa 53 milia incolarum habet anno 2020.

## Historia
A saeculo XVII notus, Lencoranum ab anno 1747 caput chanatus Talyschensis erat. Ab annis tricesimis saeculi XIX pars Imperii Russici, saeculo XX Atropatenica.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Respublicae Atropatenae
Categoria:Urbes olim capitales
Abel

[thumb|Abel, [Theophanes Graecus|Theophanis Graeci opus tectorium]]

 (indecl. aut ; Hebraice  ‏הבל‏‎, Graece Ἄβελ) est filius secundus Adami et Evae hominum principum in Biblia et Alcorano. Cain ei frater natu maior fuit et Seth natu minor. Sic de fato Abelis liber Genesis narrat:

:*2 ... Fuit autem Abel pastor ovium, et Cain agricola. 
:*3 Factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terræ munera Domino.
:*4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui, et de adipibus eorum: et respexit Dominus ad Abel, et ad munera ejus. 
:*5 Ad Cain vero, et ad munera illius non respexit: iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus. 
:*6 Dixitque Dominus ad eum: Quare iratus es? et cur concidit facies tua?
:*7 nonne si bene egeris, recipies: sin autem male, statim in foribus peccatum aderit? sed sub te erit appetitus ejus, et tu dominaberis illius. 
:*8 Dixitque Cain ad Abel fratrem suum: Egrediamur foras. Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus fratrem suum Abel, et interfecit eum. 
:*9 Et ait Dominus ad Cain: Ubi est Abel frater tuus? Qui respondit: Nescio: num custos fratris mei sum ego?''

## Fontes
* Genesis, 4:2-15

Categoria:Religio Iudaica
Categoria:Religio Christiana
Categoria:Religio Islamica
Categoria:Interfectio
Bellum Dacotae anni 1862

**Bellum Dacotae anni 1862**, sive **Rebellium Sioucum** / **Rebellium Dacotae**, bellum erat inter Civitates Foederatae Americae et tribus Dacotae.

Bellum cum Americanum victoria finiebat.
Categoria:Bellum Civile Americanum
Maria (Moysis soror)

[thumb|Iochebed et Maria Moysem in Nilum mittunt ([Alexius Tyranov|Alexii Tyranov pictura, circa annum 1840 picta)]]
**Maria** vel **Mariam** (Graece Μαριάμ) vel **Miriam** (Hebraice ‏מִרְיָם) fuit prophetria Biblica. Amram et Iochebed filia, Aaronis et Moysis soror natu maior. Illa fecit, ut pharaonis filia Iochebed ut nutricem Moysis inventi adoptaret. Saltatio Mariae laeta mari Erythraeo feliciter transito saepe figuratur. Annos 40 nata in deserto (in Cades) mortua est.

## Notae
## Fontes
* *Exodus*, 2:1−9, 15:20
* *Numeri*, 12, 20:1

Categoria:Liber Exodus
Categoria:Personae Biblicae
Categoria:Prophetiae
Paulus Villard

thumb|Paulus Villard.
**Paulus Ulrich Villard** (natus die 28 Septembris 1860; mortuus die 13 Ianuarii 1934) fuit chemicus et physicus Francicus, qui anno 1900 radiationem gamma ex radio inventus est. Anno 1903, Ernestus Rutherford Pauli Villrad nomen "radiatio gamma" propositus est.

Alumnus Scholae normalis superioris Lutetiae fuit.

## Nexus externi 
*De Paulo Villard.

Categoria:Alumni Scholae Normalis Superioris (Lutetia)
Categoria:Chemici Franciae
Categoria:Physici Franciae
Andreas Alenus

(Nederlandice *Andries van Alen,* natus Herkae anno 1510; mortuus Hasseleti anno 1578) fuit humanista Belgicus et poeta Latinus.

## Vita 
In Universitati Lovaniensi educatus, Alenus in ludo litterarum Herkae, postea in collegio sancti Quintini Hasseleti docebat. Sacerdos Catholicus erat. Ab anno 1566 ad aulam Catharinae Brandenburgensis Bruxellis) vivebat, quae discipula et patrona eius facta est. *Sacrarum Heroidum libri ΙΙΙ*, opus eius, anno 1574 editum est. Anno 1575 in Hasseletum revertit, ubi rector collegii factus est.

## Nexus externi 
* Andreae Aleni vita in situ Hasseleti urbis 
* Andreae Aleni vita in *Biographisch Woordenboek* 
* *Sacrarum Heroidum libri III* in *archive.org*

## *Sacrarum Heroidum* Aleni index
## Notae
## Bibliographia
* Jost Eickmeyer, *Der jesuitische Heroidenbrief: Zur Christianisierung und Kontextualisierung einer antiken Gattung in der Frühen Neuzeit*, Walter de Gruyter, 2012

 
Categoria:Scriptores Belgicae
Categoria:Humanistae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Poetae Latini Belgiae
Categoria:Alumni Studii Generalis Lovaniensis
Res novae anni 1989

**Res novae anni 1989** erant series rērum novae ut in effectus finis plurimi civitatum commūnismōrum.

[400px|thumb|Occasus [Murus Berolinensis|Muri Berolinensis.]]

Categoria:Capitalismus
Categoria:Res novae
Petrus Aegidius de Gennes

thumb|Petrus Aegidius de Gennes.
**Petrus Aegidius de Gennes** (natus die 24 Octobris 1932; mortuus die 18 Maii 2007) fuit physicus Francicus qui superconductris et crystallis liquidis studuit. Anno 1991, Praemium Nobelianum physicae accepit, ratione studii rerum complicium et crystallorum liquidorum.

Alumnus Scholae Normalis Superioris Lutetiae fuit.

## Notae 
## Nexusexterni 
Categoria:Alumni Scholae Normalis Superioris (Lutetia)
Categoria:Physici Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Liga Nepartium

**Liga Nepartium** (Anglice *The Nonpartisan League* sive *NPL*) factio politica fuit institutus a Arthuro C. Townley (anterior sodalis Factionis Socialistarum Americae) in anno 1915 in Dacota Septentrionali.

Liga interemptus erat in anno 1956 quando coniungebat cum Factione Democraticae Dacotae Septentrionalis instituere Democratica-Nepartium Liga-Factio Dacotae Septentrionalis.

thumb|Acta ligae, "*The Nonpartisan Leader*"

## History 
Liga fuit institutus a Arthuro C. Townley in anno 1915 in Dacota Septentrionali. Sodalis ligae, Lynn Frazier, fuit electus in comitiis gubernatoris Dacotae Septentrionalis anni 1916. Inter suum tempus ut gubernator Dacotae Septentrionalis, Argentaria Dacotae Septentrionalis fuit institutus.

## Notae 
Categoria:Dacota Septentrionalis
Categoria:Factiones politicae Civitatum Foederatarum
Sidonia Hedwig Zäunemann

thumb|Effigies Sidoniae Hedwigis Zäunemann in eius libro *Poetische Rosen in Knospen* publici iuris facta.
[thumb|Cippus ante fanum Protestanticum ad [Plaue.]]
**Sidonia Hedwigis Zäunemann** (1711 aut 1714–1740), etiam **die Zäunemannin** dicta, fuit poetria Theodisca.

## Vita 
Nata est Erfordiae in Thuringia die 15 Ianuarii anni 1711 vel 1714. A teneris annis studere in deliciis habuit, et sola linguas Latinam et Francogallicam didicit. Prae omnibus opera poetica scribere maluit, incipiens ab epithalamiis et carminibus funeralibus, postea vero dominationem virorum in societate sui temporis scriptis impugnans. Non solum hoc, sed et mores sui temporis, virginibus innuptis peregrinari prohibentes, contemnens, in vestimentis virilibus equitare solebat, immo hoc institutum in poemate suo defendebat: *In solcher Tracht kann ich durch Blitz und Donner fröhlich reiten.* [*Sic vestita, laeta per tonitrua et fulgura equitabo.*].

In vestibus fossoris metalla Ilmenaviae bis visitavit.

Anno 1738 ab Universitate Regia Georgia Augusta titulo poetae laureatae insignita est, secunda post Christinam Marianam von Ziegler mulier hoc honore ornata.

Anno 1740 in itinere equestri mortua est, ponte in Gera flumine corruente, et die 16 decembris in coemeterio oppidi Plaue in circulo Ilm solemniter sepulta.

## Opera 
* *Das Ilmenauische Bergwerk* (1737)
* *Die von denen Faunen gepeitschten Laster* (1739)

## Nexus externi
*vita cum poematibus - apud: Zeno.org
*vita apud *erfurt.web*
*nexus apud DDB

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Equites (equitantes)

Categoria:Poesis
Categoria:Poetae laureati
STS-111

**STS-111** fuit missio spatialis NASA, quae duodeviginti diem duravit et ad Stationem Spatialem Internationalem iter fecit. In hac missione, tres astronautae Americani et unus astronauta Russicus in stationem spatialem navigaverunt. Equitatus spatialis *Columbia* fuit adhibitus in hac missione.

STS-111 fuit tertia missio ut *Mobile Base System* in stationem spatialem imponeretur et tandem unus *Solar Alpha Rotary Joint* renovaretur. Multa experimenta scientifica in hac missione peracta sunt, inter quae medicamentorum experimentum et experimentum materiae fluidae erant.

Missio STS-111 successum plenum habuit et idonea instrumenta scientiae Stationi Spatialis Internationali addidit.

## Nexus externi
* De missione in situ NASA

Categoria:Itinera caelestia
Categoria:NASA
Ioannes Vincartius

**Ioannes Vincartius** (Francogallice *Jean Vincart*), natus Insulis 2 Februarii anno 1593 et mortuus Turnaci 4 Februarii 1679, fuit Iesuita Francogallicus et Belgicus et poeta Latinus.

## Vita 
Philosophiae studuit et in Societatem Iesu anno 1612 intravit. Turnaci in collegio Iesuitico poeticam, rhetoricam, linguam Graecam et theologiam docebat. Sacerdos erat.

## Opera
* *Beata Virgo Cancellata, Insulis culta et miraculis celebris*. Insulis, 1636. (Ipse haec Francogallice vertit: *Histoire de Nostre-Dame de la Treille, auguste et miraculeuse, dans l’Eglise Cathedrale de S. Pierre, Patrone de la ville de Lille…*,Turnaci, 1671.)
* *Sacrarum Heroidum Epistolae*. Turnaci, 1639; Leodii, 1673; Moguntiae, 1737 (Cum argumentis, notis et emblemata symbolica cum explicationibus).
* *Vita et documenta S. Ioannis Chrysostomi*. Turnaci, 1639.
* *De cultu Deiparae libri tres*. Insulis, 1648. petit in-ix. pp. 240 (elegiae Latinae; ipse eas Francogallice versibus et oratione soluta vertit, sed versio inedita manere videtur)
* *Vita sanctorum Ioannis Eleemosynarii, Climaci et Damasceni, cum documentis moralibus*. Duaci, 1650.
* *Elogia Mariana, ordine alphabetico, sanctorum Patrum sententiis, ac moralibus documentis illustrata*. Tornaci, 1667.
* In *Vie de S. Aldegonde* auctore P. Triquet, 1665, duae elegiae Latinae et ode Francogallica Vincartii editae sunt.

Inedita:
* *Paraphrasis Latino-Gallica Poetica in Litanias Lauretanas*.
* *Expositio moralis in illa S. Jacobi verba: «Omne gaudium existimate, fratres mei, cum in varias tentationes incideritis»*.

## *Sacrarum Heroidum* Vincartii index
## Anagramma
Ovidium abundanter imitabatur et in nomine suo anagramma invenit: *Ioannes Vincartius* = *Nasoni arte vicinus*.

## Nexus externi 
* Vita Vincartii in: Jean Noe͏̈l Paquot, ''Mémoires pour servir à l'histoire littéraire des dix-sept provinces des Pays-Bas de la Principauté de Liège et de quelques contrées voisines*, vol. 2, 1768, pp. 630-631. 
* Vincartius in *WorldCat*
* *Sacrarum Heroidum epistolae* in *archive.org''

## Notae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Scriptores Belgicae
Categoria:Iesuitae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Poetae Latini Belgiae
Categoria:Poetae Latini Franciae
Archidioecesis Nidrosiensis

**Archidioecesis Nidrosiensis** erat archidioecesis Norvegiae, Nidrosiam sedem principalem habens. Unam dioecesim et unam ecclesiam cathedralem habuit, quae erat ecclesia sepulchri sancti Olavi II regis Norvegiae.

## Historia 
Anno 1068 a rege Olavo Quieto fundata est, anno 1152/1153 ad archidioecesem a papa Anastasio IV transformata est. Usque ad Reformationem consistit. Ante constructionem archidioecesis Nidrosia Bremae et postea Lundae subiecta erat.

## Episcopati suffraganeae 
* Dioecesis Bjørgvinensis
* Dioecesis Osloenis
* Dioecesis Hamarensis
* Dioecesis Stavangerensis
* Dioecesis Kirkjubøuris
* Dioecesis Kirkvallis
* Dioecesis Sodoris
* Dioecesis Skalholti
* Dioecesis Holaris
* Dioecesis Gadarensis

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nidrosia
Categoria:Historia Norvegiae
Categoria:Antiquae dioeceses
Michael Angelus (nomen)

**Michael Angelus** est nomen masculinum, quod e nomine Hebraico "Michael" atque nomine Graeco "Angelo" componitur. Praeclarus est nomen pictorum Italicorum Michaelis Angelis Bonarotii atque Michaelis Angelis Merisi, magis notus ut "Caravagius". Nomen Italice *Michelangelo* vel *Michelangiolo*, atque Hispanice *Miguel Ángel* est.

## Homines 
* 
* Michael Angelus Antonioni
* Michael Angelus Asturias
* Michael Angelus Ayuso Guixot
* Michael Angelus Bonarotius
* 
* Michael Angelus Caravagius
* Michael Angelus Conti
* Michael Angelus Moratinos
* 
* Michael Angelus Pittatore
* Michael Angelus Rossi
* Michael Angelus Tamburini

## Notae 
Categoria:Nomina composita
Categoria:Praenomina masculina
Magnetar

[thumb|upright=1|In hac rara imagine est magnetar [Swift J1818.0–1607 (violaceum), quod iuvenissimum astronomi putant (circa 500 annis in Telluris tempore). Est etiam velocissimum adhuc inventum (rotatio circa quaterdeciens in temporis decasecundo iterat, vel 1.4 Hz).]]
[thumb|upright=1|[SGR 1900+14 est mollis radiationis gamma iteratrum quo astronomi latēre magnetar putant.]]

 (, portmanteau ab Anglico *magnet* + *star,* stella magnetica), est stella neutronica extremo campo magnetico (ab ∼109 T usque ~1011 T). Ante mensem Iulium anni 2021, viginti quattuor magnetaria nota sunt.

## Historia 
Exsistentia magnetarium a Ruperto Duncan ac Christophoro Thomson anno 1992 proposita est ad mollis radiationis gamma iteratra claranda. Quae coniectura sequentibus annis recepta est, et extenta ad pulsaria enormium radiorum Roentgenianorum explicanda.

*Foramen nigrum
*Pulsar
*Radiatio gamma
*Roentgeniani radii

## Notae
Categoria:Stellarum genera
Categoria:Astrophysica
Categoria:Stellae variabiles
Ioannes Baptista (nomen)

**Ioannes Baptista** aut **Iohannes Baptista** est nomen masculinum, quod e *Ioanne* nomine Hebraico ac *Baptista* nomine Graeco componitur. Usitassimum apud Italicos (Italice *Giovanni Battista,* *Giovan Battista,* *Giambattista,* et aliae formae) ac Francogallicos (Francice *Jean-Baptiste*) aetatibus Baroca hodiernaque est.

## Homines 
* Sanctus Ioannes Baptista
* Ioannes Baptista Angioletti
* Ioannes Baptista Biot
* Ioannes Baptista Bodoni
* Ioannes Baptista Bononcini
* Ioannes Baptista Castagna, seu P.P. Urbanus VII
* Ioannes Baptista Dumas
* Ioannes Baptista Ferrarius
* Ioannes Baptista Fischart
* Ioannes Baptista Lamarckius
* Iohannes Baptista de La Salle
* Ioannes Baptista Lullius
* Ioannes Baptista Montini, seu P.P. Paulus VI
* Ioannes Baptista Morgagni
* Ioannes Baptista Pamphili, seu P.P. Innocentius X
* Ioannes Baptista Piranesius
* Ioannes Baptista Ramusius
* Ioannes Baptista Regnault
* Ioannes Baptista Sammartini
* Ioannes Baptista Tiepolo
* Ioannes Baptista a Vico

Categoria:Nomina composita
Categoria:Praenomina masculina
Corpus celeste mollem radiationem gamma iterans

[thumb|upright=1| est [corpus caeleste|corpus celeste mollem radiationem gamma iterans quo astronomi putant latēre magnetar.]]

 (Anglice *soft gamma repeater*) est corpus caeleste quod enormes et immanes radiationis gamma et roentgenianae deflagrationes periodice emittit. Talia corpora secundum communem interpretationem sunt magnetaria aut stellae neutronicae discis fossilibus cinctae.

## Historia 
Die 5 Martii 1979 enormis gamma radiorum eruptio notata est. Quum plura receptra in diversis systematis solaris locis, dissimilibus temporibus eam viderent, directio determinari potuit, et indicatur eam e supernovae reliquiis in Magna Magellani Nebula oriri.

Deinde haud ordinariam gamma radiorum deflagrationem hanc fuisse patuit. Photones in ambitu radiationis gamma mollis et Roentgenianae durae minus energetici erant, et variae eruptiones ex eadem regione caeli exoriebantur.

Astronoma , apud NASA in procuratione  operam dans, decrevit theoriam explorandam esse secundum quam apud corpora quae mollem radiationem gamma iterabant magnetaria latebant. Secundum talem doctrinam, eruptionum causa rotatio corporis caelestis retardatura erat. Anno 1998, accuratas comparationes periodorum corporis iterantis  fecit. Periodus creverat octo millisecundis ab anno 1993. Quam mulier perita computavit quōdam magnetaris campo magnetico 8×1010 teslarum explicandam fore. Hoc satis fuit ad communitatem astronomicam inter gentes persuadendam corpora mollem radiationem gamma iterantia magnetaria esse.

* Pulsar
* Pulsar enormium radiorum Roentgenianorum

## Notae 
Categoria:Astrophysica
Categoria:Stellae variabiles
Categoria:Stellarum genera
Romulus (nomen)

**Romulus** fuit cognomen et nomen Romanum antiquum atque hodie est praenomen masculinum, saepe apud Italicos usitatum (vulgo *Romolo*).

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Flavius Pisidius Romulus
* Marcus Valerius Romulus

## Qui hoc nomen habuerint 
* Romulus, primus rex Romae
* , sanctus
* , sanctus
* Flavius Romulus Augustulus
* Herbertus Romulus O'Conor
* Philippus Romulus Nerius, sanctus

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Romulus Amasaeus
* Romulus Díaz de la Vega
* 
* Romulus Murri
* Romulus Neagu
* 

* Civitas Sancti Romuli
* *Romulus Magnus*, comoedia

Categoria:Cognomina Romana antiqua
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Ismael (nomen)

**Ismaël** (Hebraice יִשְׁמָעֵאל‎, ''Yīšma'ēl*; Graece Ἰσμαήλ; Arabice إِسْمَٰعِيْل, *ʾIsmāʿīl*) est praenomen masculinum quod e vocabulis Hebraicis *yīšma* ("audebat") et *El* ("Deus") ducitur. Apud Arabes forma **Ismail** usatur.

## Homines 
* Ismael, persona Biblica
* 
* Ismael Bullialdus
* 
* Ismael Gasprinskij
* Ismail Kadare
* Ismail Ould Bedde Ould Cheikh Sidiya
* Ismail Ould Cheikh Ahmed
* Ismail Merchant
* Ismail Qemali
* Ismail Sabri Yaakob

## In operibus artificiosis 
In mythistoria *Moby-Dick* ab Hermanno Melville scripta, "Ismaël" (vulgo *Ishmael'') est nomen narratoris historiae.

## Notae 
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Hispanica
Gasto

**Gasto**, seu etiam **Vedastus**, est nomen virile Francogallicum (vulgo *Gaston*), quod "homo Gasconiae" significat.

## Homines 
* Vedastus (sanctus)
* Gasto (dux Aurelianensis)
* Gasto Bussière, pictor
* Gasto Boissier
* Gasto Bonnier
* Gasto Browne
* Vedastus Defferre
* Gasto Doumergue
* Gasto Eyskens
* Gasto Gallimard
* Gasto Leroux
* Gasto Palewski
* Gasto Paris
* Gasto Thorn
* Gasto Waringhien

## Notae 
Categoria:Praenomina masculina
Arminius (nomen)

**Arminius** est praenomen virile Germanicum, vulgo *Armin* aut *Hermann*, quod probabiliter "universalem" significat. Hoc nomen habebat rex Cheruscorum qui Romanos in pugnam Teutoburgiensem superavit. Sunt qui ad praenomen Theodiscum *Hermann* aequant.

## Homines 
* Arminius
* Arminius Broch
* Arminius Bürgi
* Arminius Corrodi
* Arminius Aemilius Fischer
* Arminius Laschet
* Arminius Libertus
* Arminius Minkowski
* Arminius Sauppe
* Arminius de Schmid
* Arminius Staudinger
* Arminius Theophilus Wegner

## Tamquam cognomen 
* Iacobus Arminius

## Notae 
* *Arminio*, opus lyricum a Georgio Friderico Handelio compositum
* Hermannus, praenomen

Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Cognomina
Pro invalido

***Pro Invalido*** (Graece Ὑπὲρ Ἀδυνάτου) est oratio quam logographus Lysias humillimo civi scripsit et inter optima eius opera numeratur. Fuit enim antiqua lex Atheniensium, fortasse iam a Solone promulgata, quae obolum cotidianum civibus pauperibus et ob corpus mutilum vitam sibi quaerere nequeuntibus e publico dari iubebat. Qui hunc obolum accipiebant quotannis coram quingentorum consilio probari debebant ut quaestores illam pecuniam sibi erogare pergerent. Tum cuivis contra dicere licebat. Quod clienti Lysiae evenit, qui iam senior et invalidus ab adulescente accusatus est quod non iure pecuniam ex aerario acciperet. Lysias ironia et  argumentis ab absurdo crimina refutat.

## De argumentatione 
In exordio orator accusatori ironice gratias agit quod rationem  de tota vita sua reddendi facultatem sibi obtuleritː semper enim bonas artes adfectavit ne si corpori suo similis fuisset animus ab accusatore nihil differret. Deinde crimina refutatː
*1) quod ne invalidus quidem fuerit quoniam equo saepe vehitur. Respondet eadem de causa in equos ab amicis mutuatos se ascendere qua duobus baculis fultus ingreditur. Cur illa duo bacula non roboris indicia esse existimat accusator? Nec siquidem corpore integer est quicquam obstare potest quin unus ex archontibus fiatǃ
*2)quod non egens sit quoniam artem didicit quo vitam quaerere potest et saepe eum cum divitibus hominibus versantem aspiciunt. Respondet orbum esse sine auxilio nec ob senectutem solum artem facile exercere posse. Si cum iunior erat pecunia publice dabatur, quomodo nunc cum aeger et senex fit ea summa iuste sibi adimi posset?
*3) quod insolens sit (ὑβριστής). Respondet insolentiam homini iuniori et valido (ut adversarius) magis quam seni et debili convenire. Vapulare enim pericilatus esset.
*4) quod in eius officinam multi homines et nequam coeunt. Respondet si qui in foro otiose vagantur atque apud artifices sermonibus diem terunt damnare deceat tunc omnes Athenienses damnandos fuisse.

Ita per iocosa verba iudices delectare cupit et simul sine improbo pathetico eorum misericordiam movet.

## Notae 
## Commentarii 
*	Lysias, *Discours I, XII, XXIV, XXXII, introduction, traduction et commentaire de Pierre Chiron*, Lutetiae, Les Belles Lettres «Commentario », 2015 Recensio critica

## Plura legere si cupis 
* Umberto Albini, "L'orazione lisiana per l'invalido", *Rheinisches Museum für Philologie*, 1952ː 328-338.
*Christopher Carey, "Structure and Strategy in Lysias XXIV", *Greece & Rome*, 1990ː 44-51
*Delli Noci Carlo, 2017, ''O'ADUNATOS ET L'INVALIDE: Une étude sur les représentations de l'invalidité dans le discours «L 'invalide» de Lysias et auprès de patients affectés par des troubles somatoformes d'aujourd'hui'', Lausanne, 2017 [Dissertatio academica]
*Tatyana Kudryavtseva, "Lysias’s Speech On the Refusal of a Pension and Athenian Citizens with Disabilities", *Вестник СПбГУ. История*. 2022ː 102-112
*Walter D. Penrose, "The Discourse of Disability in Ancient Greece", *The Classical World*, 2015ː 499-523

## Nexus externi 
*Textus Graecus apud Vicifontem
*Apud Hodoi Elektronikai cum versione Francogallica
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Pax (discretiva)

* Pax, quae Graece εἰρήνη, status tranquilitatis 
* Pax, dea Romana

### Urbes
* Pax, caput Boliviae
* Pax, urbs Mexici

### Nexus interni
Multae commentationes, de foederibus pacis tractantes, invenire potes
Nationale Admonitorium Concilium pro Aëronautica

[thumb|[Logotypus procurationis.]]

, vel  (Anglice ), fuit Civitatum Foederatarum Americae procuratio, die 3 Martii 1915 condita, ad explorationem aëronauticam suscipiendam, promovendam, et instituendam.

Die 1 Octobris 1958, procuratio dissoluta est, et eius dominia magistratusque ad recentiorem Nationalem Aëronauticae Spatiique Administrationem (NASA) traducti sunt. Bello Orbis Terrarum II labente, NACA describebatur “vis super nostram [i.e. Americanam] aëriam dominationem”.

## Notae
* Aeronautica
* NASA

## Nexus externi 
* de historia

Categoria:Aerinavigatio
Categoria:Civitates Foederatae Americae
Categoria:Societates
Pulsar enormium radiorum Roentgenianorum

vel  (Anglice *anomalous X-ray pulsar, AXP*) est patefactio magnetarium, quae iuvenes, solitariae, maxime magneticae stellae neutronicae sunt. Talia strenuorum radiorum Roentgenianorum pulsaria ex pigris periodis rotationis ~2–12 secundis et magnis campis magneticis 1–100 gigatesla notantur. Magnetaria ex similitudine mollis radiationis gamma iteratrorum reputantur. Ante annum 2017, duodecim confirmata et duo candidata AXP cognoscebantur.

Candidata enormium radiorum X pulsaria et eorum aestimatae rotationis periodi in secundis, , sunt:

Secundum, quartum, et ultimum nomen imminuta sunt.

*Radiatio gamma

## Notae 
Categoria:Stellarum genera
Categoria:Astrophysica
Categoria:Stellae variabiles