Blanconis fanum

**Blanconis fanum** (Theodisce: *Blankenhain*) oppidum antiquum apud ripas fluminis Schwarza est in Circulo Terrae Vimarianae in Thuringia situm. Eius altitudo 370 metrorum supra maria est; Kalendis 2017 habuit incolas 6406. Media in via inter Vimariam et Rudolphopolim id oppidulum aemoenum inveneris.
## Historia
Mentio eius prima fuit anno 1252 in qua porro multitudo tiliarum ibi crescentium indicata est. Olim mercatores e sic dicta Via cupri, quae conducebat inter Norimbergam et Salinas Saxonicas, in statione ad Blanconis fanum vectigalia pendere debebant. In centro urbis reperitur castellum muris crassis, quod iam anno 1256 sedes certi Ludovici de Blankenhain fuerat. In cuius tympano proiectum ornatissimum est anno 1480 confectum cum insignibus gravionum de Gleichen, qui ex anno 1416 usque ad extinctionem gentis suae ad Blanconis fanum residebant. Illis regentibus anno 1424 incolis omnia urbis privilegia concessa sunt. Saeculo XVIII mutationes novae venerunt. Moenibus destructis forum et burgimagistri domum (1739) omnino reficiebant. Gentibus variis regentibus anno 1815 Blanconis fanum sub dominationem Vimariae venit. Usque ad annum 1949 nonnulla administratoria instituta ibi insita manserunt.

## Aspectabiliores res
Intra muros erecta est non solum curia bella se etiam ecclesia parochialis secundum genus Gothicum posterius facta, quam anno 1481 ex integro reconstruebant. Castellum autem ante annum 1700 incendio vastatum postea formam hodiernam adoptavit. In castello administrationes fiebant usque ad annum 1815, antequam mentis non compotes et profugi sarti et tecti ibidem conservarentur. Nostris diebus rebus culturalibus servit, inter multa alia et museum historiae regionalis inest.

In museo citato agitur etiam de opere porcellanico, quod inde ab anno 1790 ad Blanconis fanum in fabrica maxima conficiebatur. Attamen iam graviones de Hatzfeld, qui ex anno 1639 in oppido fuerant, porcellanis faventes incolis paganis novos quaestos maxime lucrios suppeditaverunt. Porcellanica opera omnia sub nomine Porcellanicorum Vimarianorum nota facta sunt.

Praeter castellum oculis blandiunt domus burgenses multae, quibus nomina *Zur Krone*, *Zum Bären*, *Güldener Zopf* et alia. Athleticae fautoribus in piscina aperta natare patet, migratores semita quadam pro Goethio nominata gaudebunt.
## Urbis partes
Blanconis fanum omne divisum est in partes 23 quae nuncupantur sic: 
*Altdörnfeld
*Drößnitz
*Großlohma
*Hochdorf
*Keßlar
*Kleinlohma
*Krakendorf
*Lengefeld
*Loßnitz
*Lotschen
*Meckfeld
*Neckeroda
*Neudörnfeld
*Niedersynderstedt
*Obersynderstedt
*Rettwitz

## Homines illustres ibi nati aut vitam degentes
* Amandus Gustavus Gutheil (1863–1914), musicographus 
* Augustus Ludwig (1867–1951), parochus et mellifex 
* Carolus Montag (1817–1864), musicus ecclesiasticus et chori regens 
* Christina Grosse (natus 1970), actrix
* Conradus Fuß (1893–1945), burgimagister 
* Fredericus Lattmann (1873–1946), pharmacopola 
* Fridericus Leßner (1825–1910), sutor et homo politicus 
* Fridericus Teuscher (1791–1865), parochus  et auctor 
* Georgius Schneider (natus 1948), palaeontologus
* Gerardus Branstner (1927–2008), auctor
* Gulielmus Hegeler (1870-1943), auctor 
* Herbertus Molwitz (1901–1970), artifex 
* Ioannes Christophorus Bach (1689-1740), organista, Ioannis Sebastiani consobrinus 
* Ioannes Gottlob Bernstein (1747–1835), medicus et professor 
* Carolus Fridericus Wirth (1786–1856), Jurist und Regierungsbeamter
* Maximilianus Burchartz (1887-1961), pictor 
* Maximilianus Oehler (1881-1943), pictor
* Otho Hammann (1852-1928), iuris peritus
* Petrus Leibfried (1947–2014), commissarius statalis
* Uwe Aschmann (natus  1955), pedifolliarius lusor

## Notae
## Nexus externi
*Situs proprius officialis
*Pagina domestica privata