open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sara Toscano

(nata *Sarah Toscano* Viglebani die 9 Ianuarii 2006) est cantrix Italica. Anno 2024 vicensimam tertiam editionem talenti spectaculi vicit *Amici di Maria De Filippi*.

## Biographia 
Sara Toscano Viglebani in oppido Papiensi anno 2006 nata est, tertia filia Petrae Polomsky profestricis linguae Theodiscae (e Stutgardia oriunda) et Marci Toscano conductoris coriorum. Duo fratres maiores habet, Iuliam Laurentiumque. Apud lyceum linguarum  dicatum, Abiati situm, studuit.

Anno 2024 Toscano editionem spectaculi televisifici *Amici di Maria De Filippi* ('Amici Mariae De Filippi') vicit. Anno 2025, illa in feriis musicis Villae Matutiae (Italice *Festival di Sanremo*) cantione *Amarcord* (quod titulus e praeclara pellicula Friderici Fellini repetit) perfuncta est. 

## Discographia 
### Alba musica 
* 2025 – *Met Gala*

### EP 
* 2022 – *Riflesso*
* 2024 – *Sarah*

## Circumcursiones 
* 2024 – *Sarah Live Summer 2024*
* 2025 – *Sarah Toscano Summer tour 2025*
* 2025 – *Sarah Toscano Live 2025*
* 2026 – *Met Gala tour 2026*

## Notae 
## Bibliographia 
* "Sarah Toscano, l'étoile montante d'Amici 23", in *Il Messaggero* (18 Maii 2024). 
* "Chi è Sarah Toscano, la più giovane in gara a Sanremo: la mamma tedesca, Lorella Cuccarini, le critiche per il look e la difesa di Irama" in *Corriere della Sera* (15 Februarii 2025). 

## Nexus externus
Categoria:Cantores Italiae
Categoria:Incolae Italiae
Hipparinus (tyrannus)

**Hipparinus** (Graece  Ἱππαρῖνος, mortuus 351 a.C.n.), filius tyranni Dionysii I et Arostomachae, Dionis sororis, fuit per paucos menses inter 353 et 351 a.C.n. Syracusanorum tyrannus tempore quo imperatores ad arbitrium mercennariorum et populi  frequenter caedebantur atque successorem accipiebant.

## De familia 
Hipparinum Dionysio pepererat Aristomache, Dionis soror et Hipparini filia. Ei frater fuit Nysaeus qui ei breviter successit. Duae sorores quoque ei fuerunt, Arete quae Dioni avunculo nupsit, et Sophrosune quae semifratri Dionysio Minori nuptum data est. Nam Dionysius II maximus natu Dionysii filiorum ex altera uxore Doride natus erat atque Hipparino semifrater tantum erat. Cum Dionysius I iam vitae fini adpropinquaret Dio causam sororis filiorum apud eum suscipere voluit sed tempus (ob medicorum fraudem si Cornelio Nepoti et Plutarcho credimus) ei defuit. Quocirca Dionysius Minor patri successit et paulo post Dio in exsilium missus est. Anno 357 cum parvo exercitu rediit atque Dionysium expulit. Ipse tamen iam anno 354 a.C.n. insidiis comitis Atheniensis Callippi nomine succubuit.

## De gestis 
Tyrannis igitur iam penes Callipum erat qui exercitum Catanam duxit et urbem obsedit. Occasionem arripiens atque multitudinem ad sese convertens Hipparinus Leontinis proficiscens Syracusas occupavit atque moenibus Callipum exclusit qui paulisper cum militibus erravit antequam deficiente ad stipendia militum pecunia  a suis legatis occideretur. Ipse Hipparinus verisimiliter necatus est: certe anno 351 a.C.n.  frater minor Nysaeus ei successit. Plato (siquidem verus auctor est) in epistula octava eius auxilium et sanctos mores laudabat atque suadebat ut unus e tribus regibus Syracusis fieret. Liberatorem urbis potius quam tyrannum maluisse eum esse aestimabat.

## Notae 
## Fontes 
*Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* liber XVI.36
*Platonis Epistula VIII 356a
*Plutarchus, *Vita Dionis*
*Polyaenus *Strategemata* V.4

## Plura legere si cupis 
*Claude Mossé, "Les mercenaires dans les luttes internes de Syracuse au ive siècle. Le témoignage des vies de Dion et de Timoléon de Plutarque" in *Esclavage, guerre, économie en Grèce ancienne. Hommages à Yvon Garlan,* P. Brulé - J. Ouhlen éd., 1997: 165-175
*H. D. Westlake, "Friends and Successors of Dion", *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte*, 1983: 161-172

Categoria:Historia Syracusarum
Categoria:Tyranni Graeci
Categoria:Milites Graeci antiqui
Romanus Dmowski

thumb|Romanus Dmowski, c. 1919.
**Romanus Stanislaus Dmowski** (Polonice *Roman Stanisław Dmowski* [ˈrɔman staˈɲiswaf ˈdmɔfski]; natus 9 Augusti 1864; mortuus 2 Ianuarii 1939) fuit politicus Polonicus et co-conditor Endencjae, motus politici. In Polonia partita, libertatem patriae per pacifica media recuperare voluit. Post primum bellum mundanum et Poloniae libertatem recuperatam, principalis Iosephi Piłsudski adversarius politicus fuit. Ob quaestiones sanitatis, a re publica circa 1930 secessit.

## Nexus interni 
* Historia Poloniae

## Nexus externi
Categoria:Politici Poloniae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Varsoviensis
Carolus Nisard

**Maria Leonardus Carolus Nisard** (natus die 10 Ianuarii 1808 Castilloni ad Sequanam, mortuus anno 1890) fuit Francicus historicus et criticus in litteris.

Usque annum 1848, Nisard laboravit in aedibus Ludovici Philippi ubi per litterarum studia affectionem atque impulsionem bonam posuit. Frater eius fuit Desideratus Nisard, summus litterarum indagator. Anno 1876, Carolum adsciebat Academia Inscriptionum et Litterarum Humaniorum.

## Opera selecta 
* *Le triumvirat littéraire au XVIe siècle. Juste Lipse. Joseph Scaliger. Isaac Casaubon.* Amyot, Lutetiae 1852 (textus) 
* *Histoire des livres populaires ou de la littérature du colportage depuis le XVe siècle jusqu’à l’établissment de la Comission d’examen des livres du colportage (30 novembre 1852).* Volumina duo. Amyot, Lutetiae 1854 (tomus I. tomus II; editio altera aucta, Dentu, Lutetiae 1864)
**Les gladiateurs de la république des lettres aux XVe, XVIe et XVIIe siècles.* Duo volumina. Lévy Frères, Lutetiae 1860 (tomus I. tomus II)
* *Des chansons populaires chez les anciens et chez les Français. Essai historique suivi d’une étude sur la chanson des rues contemporaine.* Duo volumina. Dentu, Lutetiae 1867  (tomus I. tomus II)
* *Étude sur le langage populaire ou patois de Paris et de sa banlieue.* Franck, Lutetiae 1872, (textus)
*tamquam editor: *Correspondance inédite du comte de Caylus avec le P. Paciaudi, théatin (1757–1765) suivie de celles de l’abbé Barthélemy et de P. Mariette avec le même.* Duo volumina. Imprimerie Nationale, Lutetiae 1877 (tomus I. tomus II)
* *Considérations sur la Revolution française et sur Napoleon Ier.* Lévy, Lutetiae 1887 (textus).

## Nexus externi 
*Vicifons

## Notae 
Categoria:Philologi Franciae 
Categoria:Nati 1808
Categoria:Mortui 1890
Portorium

[thumb|Pictura muralis ex annis [1900 disputationem de rationibus rei publicae gerendae de vectigalibus externis depingit. |alt=The poster caption reads "British Workman: It's no use trying to hide it, guv'ner. We are going to vote for Tariff Reform"]]
, sive , sive fortasse , est  a rectione civitatis vel  vel  in mercimonia  (vel raro ) impositum. Quae portoria, praeter fontem , genus esse possunt ordinationis  ac ratio politica quae ad opera externa ad industriam domesticam excitandam vel confirmandam adhibentur.  inter instrumenta protectionismi latissime adhibita numerantur, cum   et aliis .

* Commercium
* *De vectigalibus* (Xenophon)
* Globalizatio
* Tributum
* Donaldus Trump
* Vectigal consumptorum

## Notae
## Bibliographia
* .
* .

## Nexus externi
Categoria:Oeconomia
Categoria:Portaria
Categoria:Vectigalia
Ludovicus Henricus Bojanus

thumb|Ludovicus Henricus Bojanus
**Ludovicus Henricus Bojanus** (Bouxwiller in urbe Alsatiae die 16 Iulii 1776 natus; Darmstadii die 2 Aprilis 1827 mortuus) fuit medicus et naturalista Germanicus, qui hodie praesertim ob opera zoologica memoratur.

## Vita 
Anno 1797 lauream doctoralem medicinae et chirurgiae in Universitate Ienensi adeptus est. Postea etiam Vindobonae studiorum causa per aliquot tempus mansit. Anno 1804 in professorem medicinae veterinariae in Universitate Vilnensi electus est. Vilnam anno 1806 advenit, ubi praelectiones anatomes comparatae habere coepit. Bojanus lectioni auctorum Romanorum (praesertim Taciti et Suetonii) deditus est ad perfectionem in lingua Latina acquirendam, unde ad audiendas praelectiones eius non solum qui studiis incumbebant, sed etiam permulti homines e civitate Vilnensi propter elegantem sermonem atque optimas imagines ad illustrandas expositiones pictas veniebant. 

Anno 1812 copias Napoleonis effugavit, sed post biennium Vilnam reversus est, ibique remansit, reiecta invitatione Berolinensium ad munus professoris implendum. Anno tamen 1824 ob morbum Darmstadium petiit, unde et Vilnam haud amplius rediit.  

## Investigationes 
Inter opera eius praenitent praesertim duo volumina, quae *Anatome testudinis Europaeae* atque *De uro nostrate eiusque sceleto commentatio* inscribuntur.
thumb|Una e tabulis *Anatomes testudinis Europaeae* ab ipso Bojano delineatis
In libro *Anatome testudinis Europaeae* descriptionem minutissimam testudinis, hodie *Emys orbicularis* nuncupatae, dedit. Ad anatomen huius speciei investigandam Bojanus dissectionem circiter quingentorum testudinum perfecit. Qui liber etiam hodie usitatissimus remanet, inter alia ob tabulas ab ipso Bojano, in arte pictoria exercitato, delineatis.
thumb|Elementa carapacis *Emydis orbicularis* separatim pictae (tabula e libro Bojani, ab ipso etiam delineata)
Opera eius ad septuaginta numerantur, ubi de diversis scripsit, ut puta de calceatu equino, de constitutione scholarum veterinariarum, de Bivalvibus et de Platyhelminthibus. In eius honorem *Lisowicia bojani*, reptile fossile (Triadicum) nomen accepit.

## Bibliographia 
* Eichwald, Carolus Eduardus von (1835) *Memoria clarissimi quondam apud Vilnenses professoris Ludovici Henrici Bojani.* Vilnae: Typis Th. Glücksbergi, Academiae Medico-Chirurgicae Typographi.
* Fedorowicz, Sigismundus (1958) *Ludwik Henryk Bojanus.* (Memorabilia Zoologica, vol. 1) 46 pp. Wratislaviae–Varsoviae: Ossolineum [Polonice, cum summario Russico et Theodisco].

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Ienensis
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Malacologi
Categoria:Professores Universitatis Vilnensis
Categoria:Socii Academiae Leopoldinae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Categoria:Sodales Academiae Regiae Scientiarum Suecicae
Categoria:Zoologi Russiae
The Courier (pellicula 2020)

('Mediator') est pellicula speculatoria Britanno-Americana a Dominico Cooke anno 2020 disposita. Partes primae a Benedicto Cumberbatch et Merab Ninidze aguntur. Eventus pelliculae bello frigido facti in veritate positi sunt.

## Argumentum 
Anno 1960, Helgus Penkovski, nobilis Unionis Sovieticae magistratus et explorator, cui accessus est ad secretissimas cognitiones nucleares, non contentus est Niceta Chruščëv, qua enim ratione imminens curet bellum nucleare cum Civitatibus Foederatis gerendum. Itaque sedem CIA adit et informationes praebet, quae in placandis condicionibus adiuvare possint. Ergo statuunt CIA et MI6 praestare communi negotiatore uti mediatore, qui indicia secretissima ab Helgo Penkrovski provisa Londinium transferat.

Itaque adit Greville Wynne quidam venditor, qui Moscuae cum Penkovski rationes negotii similes ineat. Hic autem praeparationes adhibet, ut informationes cum occidentalibus organis exploratoriis communicet. Rogat igitur, ut Wynne etiam in posterum mediatoris munere fungatur. Wynne primum reluctatur, sed postremo concedit. Wynne Moscuam itineribus suis commercialibus utitur ad transferendos nuntios a Penkovski ad CIA conlectos. Qua quidem molestia adeo agitari incipit, ut animum uxoris suspicio adulterii subeat.

Penkovski cognoscit Sovieticos velle Cubam fieri periculum nucleare Civitatibus Foederatis, et hanc informationem photographis et consiliis militaribus additam ad CIA disponere, quae hanc postremo sua cognitione exploratoria comprobat. Americani hac prima antecessione ad suam utilitatem uti possunt in missilium discrimine Cubano. Nihilominus, Sovietici suis duplicibus usi procuratoribus, se vulnerabilitate cognitionis laborare animadvertunt.

Moscuae, Wynne deversorii cubiculum suum perscrutatum esse animadvertit, et e vestigio, antequam ei Penkovski monere vacaret, urbem relinquit. Sed de sorte eius sollicitus contra consilium MI6 Moscuam revertit, ut auxilio sit in praeparando transfugio. Sovietici autem ambos homines comprehendunt. Wynne in carcerem coniectus ex rebus duris laborat, inminuta valetudine. Innocentiam suam vehementer infitiatur: se nosse Penkovski solum per clientelam nec scire, quid in oneribus sibi traditis contineatur. Paucos post menses, visitare eum licet uxori, quae narrat Sovieticos missilia sua ex Cuba removisse, quod animum ei recreat. In carcere etiam Penkovski convenit, narratque sacrificium eius tanti esse. Duo viri ex affectu manum prehendunt.

## Distributio partium 
; Partes primae
* Benedictus Cumberbatch : Greville Wynne
* Merab Ninidze : Helgus Penkovski
; Partes secundae
* Rachel Brosnahan : Aemilia Donovan / Helena Talbott
* Jessie Buckley : Sila
* Angus Wright : Dick Franks
* Željko Ivanek : Ioannes A. McCone
* Kirill Pirogov : Helgus Gribanov
* Antonius Lesser : Bertrand
* Maria Mironova : Vera Penkovskaya
* Vladimir Chuprikov : Nicetas Chruščëv

## Bibliographia 
* Liekso, Hannu (2021) Kuriiri. *Episodi*, 5 Augusti. /Finnice/.
* Valentin, Mel (2025) The Courier, A Modestly Engaging Spy Thriller. *ScreenAnarchy*. 28 Octobris.

Categoria:Pelliculae 2020
Iunius (nomen)

***Iunius*** nomen gentilicium Romanum antiquum fuit, quod, ut videtur, e nomine deae Iunonis originem ducebat. Temporibus recentioribus est rarum praenomen virile Italicum (vulgo *Giunio*). ***Iunia*** forma muliebris est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Lucius Iunius Brutus
* Marcus Iunius Brutus
* Gaius Iunius Donatus
* Marcus Iunius Homullus
* Decimus Iunius Iuvenalis
* Quintus Iunius Marullus
* Marcus Iunius Maximus
* Titus Iunius Montanus
* Marcus Iunius Pennus
* Aulus Iunius Rufinus
* Quintus Iunius Rusticus
* Marcus Iunius Silanus
* Marcus Iunius Silanus (consul 46)

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Iunius Annius Bassus
* Iunius Brutus Booth
* Iunius Cordus
* Iunius Veldumnianus

## Notae 
Categoria:Nomina gentilicia
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Romana antiqua
Calvinus

***Calvinus*** est cognomen, nomen atque praenomen virile quod e vocabulo Latino 'calvo' ductum est. E saeculo undevicesimo, praenomen in honorem theologi Francogallici Ioannis Calvini factum est. 

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Ioannes Calvinus

### Romani antiqui 
* Gaius Sextius Calvinus
* Gnaeus Domitius Calvinus
* Gnaeus Domitius Cn.f. Calvinus
* Tiberius Veturius Calvinus

## Qui hoc nomen habuerint 
* Gulielmus Calvinus Oates

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Calvinus Cordozar Broadus Jr., magis notus ut Snoop Dogg
* Calvinus Coolidge

## Notae 
* Calvinus et Hobbius, personae ficticiae

Categoria:Cognomina
Categoria:Cognomina Romana antiqua
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Radu

***Radu*** est nomen et praenomen virile Dacoromanicum, forma hypocoristica nominum quod e vocabulo Slavico *radŭ* ('felix') originem ducunt.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Traianus Raphaël Radu Demetrescu
* Stephanus Radu Oprea

### Vaivodae Valachiae 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Radu Berceanu
* Radu Boroianu
* Radu Mihăileanu
* Radu Stroe
* Radu Vasile

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Nomina hypocoristica
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Daniel McFadden

thumb|Daniel McFadden
**Daniel Little McFadden** (natus die 29 Iulii 1937) est oeconomus Americanus qui oeconometriae peritus et anno 2000, Praemium Nobelianum oeconomicarum scientiarum cum Iacobo Heckman accepit, ratione studii theoriae et methodi pro analysi electionis directivae.

Alumnus Universitatis Minnesotensis fuit deinde professor Universitatis Californiensis Berkeleiensis factus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Homines vivi
Categoria:Oeconomi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemia Nobeliana
Categoria:Alumni Universitatis Minnesotensis
Categoria:Professores Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Categoria:Nati 1937
Iacobus Heckman

thumb|Iacobus Heckman
**Iacobus Iosephus Heckman** (natus 19 Aprilis 1944) est oeconomus Americanus qui macrooeconomiae et oeconometriae peritus et anno 2000, Praemium Nobelianum oeconomicarum scientiarum cum Daniel McFadden accepit, ratione studii theoriae et methodi pro analysi exemplariorum selectivorum.

Alumnus Universitatis Princetoniensis fuit deinde professor Universitatis Chacaginiensis factus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Homines vivi
Categoria:Oeconomi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemia Nobeliana
Categoria:Alumni Universitatis Princetoniensis
Categoria:Professores Universitatis Chicagoensis
Categoria:nati 1944
Tatius

***Tatius*** nomen virile Romanum antiquum fuit, ut videtur e lingua Sabinorum ortum. Non scimus significationem suam.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Achilles Tatius
* Marcus Tatius
* Titus Tatius

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Tatius Andronicus
* Tatius Nuvolari
* 
* 

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Romana antiqua
Mircea

***Mircea*** est nomen et praenomen virile Dacoromanicum, forma Dacoromanica nominis Slavici *Mirče*. Nomen e vocabulo Slavico *mirŭ* ('pax') originem ducit.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Ioannes-Mircea Pașcu
* Daniel-Mircea Popescu

### Voivodae Valachiae 
* 
* 
* 
* 

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Mircea Beuran
* Mircea Cinteză
* Mircea Ciumara
* Mircea Coșea
* Mircea Diaconu
* Mircea Dumitru
* Mircea Dușa
* Mircea Eliade
* Mircea Fechet
* Mircea Geoană
* Mircea Ionescu-Quintus
* Mircea Lucescu
* Mircea Maiorescu
* Mircea Miclea

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Flumen Servorum

**Flumen Servorum** (Anglice *Slave River*) est flumen in Alberta et Territoriis septentrio-occidentalibus Canadae. A gente Indorum *Slavy* nomen cepit. E lacu Athabasca oritur, in regione delta communis fluminis Pacis (*Peace River*, cuius rami aliquot in lacum, aliquot in flumen ipsum Servorum defluunt) et fluminis Athabascae. In boreoccidentem per silvam borealem desertam circa 434 chm fluit, donec in Lacum servorum maiorem se effundit. Oppida "Castellum Smithii" ("Fort Smith"), "Castellum Fitzgeraldii" ("Fort Fitzgerald"), "Castellum Resolutionis" ("Fort Resolution") ad flumen Servorum sita sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alberta
Categoria:Flumina Canadae
Categoria:Systema Mackenzie fluminis
Categoria:Territoria septentrio-occidentalia (Canada)
Flumen Pacis

**Flumen Pacis** (Anglice *Peace River*) est flumen Canadae, quod per provincias Columbiam Britannicam et Albertam fluit. Nomen accepit a loco, ubi gentium Indorum consilia gerebantur (nunc "Peace Point", "Locus Pacis"). In Montibus Saxosis a confluentia fluminum Finlay et Parsnip oritur, quae confluentia nunc lacu artificiali , anno 1968 creato, operta est. Per silvam borealem desertam et saxosam circa 1923 chm ad boreorientem fluit et in flumen Servorum prope ad initium eius et lacum Athabascam se effundit, magnum delta commune cum Athabasca flumine faciens. Oppida Urbs Fluminis Pacis ("Peace River") et Castellum Sancti Ioannis ("Fort St. John") ad flumen Pacis sita sunt. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alberta
Categoria:Flumina Canadae
Categoria:Flumina Columbiae Britannicae
Categoria:Systema Mackenzie fluminis
Victoria (urbs)

**Victoria** est urbs Canadae, provinciae Columbiae Britannicae caput. In extremitate austrorientali insulae Vancuverii sita est. Plus quam 91 milia incolarum habet.

thumb|Media urbs
## Historia
Anno 1774 expeditio  ex Hispania Nova haec loca visitavit et anno 1778 expeditio Iacobi Cook. Anno 1849  a Societate Sinus Hudsonii missus arcem hic aedificavit nomine Castello Victoriae ("Fort Victory"). Febris aureae anni 1855 causa incolarum numerus citissime crevit et anno 1862 in numerum urbium Victoria inscripta est. Portus maritimus (per quem et opium e Sinis importabatur usque ad interdictionem anni 1908) urbi crescendae multo adiuvabat, sed  anno 1886 constructa, quae ad insulam non pervenit, Vancuverium in terra continente et in ferrivia situm Victoriam cito antecessit. Nunc ut locus recreationis Victoria famosa est.

## Nexus interni
* Pinacotheca Alcheringa

## Nexus externi
Categoria:Urbes Canadae
Categoria:Columbia Britannica
Categoria:Portus oceani Pacifici
Categoria:Condita 1849
Flumen Ursinum maius

**Flumen Ursinum maius** (Anglice *Great Bear River*, Francogallice ''Grande rivière de l'Ours*) est flumen in Territoriis septentrio-occidentalibus Canadae. E bracchio Keithii ("Keith Arm") Lacus Ursini maioris initium cepit, per paludes circa 113 chm fluit et in  flumen Mackenzii se effundit. Tres vel quattuor menses per annum glacie vacat, sed cataractae Sancti Caroli ("St. Charles") navigationem impediunt. Flumen Ursinum minus accola fluminis Ursini maioris est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Flumen Ursinum maius in *Canadian Geographical Names Database''

Categoria:Flumina Canadae
Categoria:Systema Mackenzie fluminis
Categoria:Territoria septentrio-occidentalia (Canada)
Licinius (nomen)

***Licinius*** fuit cognomen atque nomen masculinum Romanum antiquum, a vocabulo Latino *licino* deductum. ***Licinia*** forma feminina est.

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Valerius Licinianus Licinius

## Qui hoc nomen habuerint 
* Marcus Licinius Crassus
* Marcus Licinius Crassus (consul 30 a.C.n.)
* Publius Licinius Crassus
* Publius Licinius Crassus (consul 97 a.C.n.)
* Gaius Licinius Geta
* Gaius Licinius Macer
* Gaius Licinius Mucianus
* Lucius Licinius Murena
* Publius Licinius Valerianus, imperator
* Publius Licinius Valerianus (frater Gallieni)
* Gaius Licinius P.f. Varus
* Gaius Licinius Verres

## Notae 
Categoria:Cognomina Romana antiqua
Categoria:Nomina
Lacus Tarandorum

[thumb|Lacus Tarandorum. [Photographema spatiale cum inscriptionibus Anglicis.]]
**Lacus Tarandorum** (Anglice *Reindeer Lake*) est lacus Canadae, cuius maior pars in provincia Saskatchewano et minor in Manitoba sita est. Area lacustrina 6650 chm,² et altitudo media 17 m est. Litora habet sinuosissima et plus quam 5500 insulas. In parte lacus australi Sinus Profundus ("Deep Bay") situs est, figurae rotundae et altitudinis ad 220 m, qui meteoritis crater antiquus est.

Multa flumina in lacum influunt, quorum Cochrane e lacu Wollastonensi fluit; Flumen Tarandorum aquam lacus Tarandorum in Churchillum fluvium aufert. *Esox lucius*, *Sander*, *Thymallus*, *Salvelinus namaycush* in lacu gignuntur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Lacus Canadae
Categoria:Manitoba
Categoria:Saskatchewan
Categoria:Systema Churchilli fluminis
Primus

***Primus*** (-i, *m.*) cognomen nomenque Romanum antiquum fuit, atque temporibus recentioribus praenomen masculinum Italicum (vulgo *Primo*) atque Slovenicum (vulgo *Primož*) est.

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Marcus Nummius Umbrius Primus Senecio Albinus
* Marcus Umbrius Primus
* Quintus Caecina Primus

## Qui hoc nomen habuerint 
* , martyr

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Primus Levi
* Primus Mazzolari
* Primus Truberus

*Primas
*Primates

## Notae 
Categoria:Cognomina Romana antiqua
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Florinus

***Florinus*** est praenomen virile Latinum, e nomine Romano antiquo Floro ortum. Hodie saepe apud Dacoromanicos (vulgo *Florin*) adhibetur. ***Florina*** forma feminina est.

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Florinus Cîțu
* Florinus Georgescu
* Florinus Iordache
* Florinus Nicolaus Jianu
* 
* 

## Tamquam cognomen 
* Henricus Florinus

## Notae 
Categoria:Cognomina
Categoria:Praenomina masculina
Lacus Wollaston

thumb|Solis occasus in lacu Wollastonensi
**Lacus Wollaston** vel **Wollastonensis** (Anglice *Wollaston Lake*) est lacus Canadae in provincia Saskatchewano sita. Area lacustrina 2681 chm² est, altitudo media 20,6 m. maxima 97 m. Insulas habet innumeras. Litora silva borealis operit. 

Lacus in divortio aquarum situs est et in duo varia systemata fluviorum defluxum habet, ad duas pelves siccationis pertinens. Maximus est lacus tali genere in orbe terrarum. Nam circa 10 centesimas partes aquae defluentis per flumen  in boreoccidentem in lacum Athabascam et per systema fluminis Mackenzie in mare Beaufortii abit, ceterae aquae ex angulo lacus boreorientali per flumen Cochrane in lacum Tarandorum et inde per systema Churchilli fluvii in sinum Hudsonium fluit. 

Pisces *Esox lucius*, *Sander*, *Thymallus*, *Salvelinus namaycush* in lacu gignuntur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Lacus Canadae
Categoria:Saskatchewan
Categoria:Systema Churchilli fluminis
Categoria:Systema Mackenzie fluminis
Categoria:Bifurcationes
Saga (discretiva)

* Saga est maga vel prophetis
* Saga est genus litterarum Nordicarum
* Saga est dea Nordica
* Saga est urbs Iaponiae
* Saga est praefectura Iaponiae
* Saga fuit imperator Iaponiae
Hamilton

***Hamilton***, vel Latine ***Hamiltonia*** (forma muliebris) aut ***Hamiltonius*** (forma virilis), est cognomen, nomen, ac praenomen masculinum Anglicum quod e vocabulis *hamel* ('mutilus') et *dun* ('collis') originem ducit.

## Qui vel quae hoc cognomen habuerint 
* Andreas Jackson Hamilton
* Alexander Hamiltonius
* Gulielmus Rowan Hamilton
* Gulielmus Thomas Hamilton
* Linda Hamilton
* Margarita Hamilton

## Qui hoc nomen habuerint 
* Alexander Hamilton Bullock
* Georgius Hamilton Gordon
* Alexander Hamilton Rice
* Alexander Hamiltonius Stephens
* Georgius Henricus Hamilton Tate

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Hamilton Shirley Amerasinghe
* Hamilton Fish
* 

* Hamilton Smith

## Notae 
Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Jackson (cognomen)

***Jackson***, vel Latine ***Jacksonus***, ***Jacksonius*** aut ***Iacksonus***, est cognomen, nomen et praenomen masculinum Anglicum, patronymicum nominis *Jack*, Ioannis alia forma (igitur vulgo ''Jack's son'').

## Qui vel quae hoc cognomen habuerint 
* Andreas Jackson
* David Noyes Jackson
* Janet Jackson
* Michael Jackson
* Neil Jackson
* Rachel Jackson
* Samuel L. Jackson
* Thomas Jackson

## Qui hoc nomen habuerint 
* Edmundus Jackson Davis
* Andreas Jackson Hamilton
* Andreas Jackson Montague
* Fridericus Jackson Turner

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Jackson Lago
* Jackson Mac Low
* Jackson Pollock

## Notae 
* 2193 Jackson, asteroides

Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Vitalianus Vicecomes

**Vitalianus Vicecomes**, plene **Vitalianus Vicecomes Borromaeus**, vulgo *Vitaliano Visconti Borromeo* (natus Mediolani anno 1618; mortuus Monte Regale die 7 Septembris 1671), fuit archiepiscopus atque cardinalis Catholicus Italicus.

## Biographia 
thumb|upright=0.8|Effigies typographica cardinalis Vitaliani Vicecomitis
Vitalianus Vicecomes natus est Mediolani anno 1618 atque filius Fabii Vicecomitis atque nobilis mulieris Blancae Spinola erat. Ille legem apud Almam Matrem Bononiensem studuit, sed postea cursum honorum ecclesiasticorum incepit. Ex anno 1660 usque ad 1664, auditor tribunalis Rotae Romanae fuit.

Archiepiscopus titolaris Ephesinus ordinatus est die 11 Augusti 1664, eodem anno etiam nuntius apostolicus in regno Hispaniae creatus est, deinde anno 1666 cardinalis in pectore a pontifice Alexandro VII factus est. Die 18 Martii 1669 cardinalis basilicae Romanae Sanctae Agnetis extra moenia factus est. Anno 1670, novus pontifex Clemens X eum apud sedem episcopalem archidioecesis Montis Regalis, in Sicilia, misit. Vitalianus Vicecomes subsequente anno mortuus est, atque in sacristia ecclesiae cathedralis Montis Regalis sepultus est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Moroni, Gaetano, *Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica*, vol. CI, 1860, pp. 71-72 https://books.google.it/books?id=3WQAAAAAMAAJ&pg=PA71&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false. 

* Vicecomes (familia)

## Nexus externi
Categoria:Archiepiscopi Italiae
Categoria:Cardinales
Categoria:Vicecomes
Saga

[thumb|Folium "Libri Montis" ([Islandice *Bergsbók*) cum saga Olai Turgonis filii]]
**Saga** (Latine saepius "historia", interdum et "vita") est genus litterarum Nordicarum oratione soluta compositarum. In Islandia saeculo tredecimo et decimo quarto conscriptae sunt; saepius res ab anno 930 ad 1030 gestas narrant, quod tempus "aetas sagarum" interdum nominatur.

## Genera
Varia genera sagarum sunt:
* *Fornaldarsögur*, sagae de antiquitate, ut *Vǫlsunga saga* vel *Thidhrekssaga*;
* *Kongesagaer*, sagae regibus Norvegiae, ut *Historia regum Norvegicorum* vel saga Olai Turgonis filii;
* *Íslendingasögur*, sagae de Islandis, de rebus in Islandia gestis aetate sagarum, ut *Historia Niali*, *Historia Laxdölensium*, *Historia de Gislio Seri filio*, *Kormaki Oegmundi filii vita* etc., quod genus fortasse famosissimum est;
* *Samtíðarsögur*, sagae de rebus Islandiae recentioribus, ut *Sturlunga saga*;
* *Biskupa sögur*, sagae de episcopis Islandiae ab anno 1000 ad 1340; 
* sagae conversae e lingua Latina vel alia, ut "saga de Troianis", "saga de Romanis".

## Cetera
Interdum et litterae Hibernicae oratione soluta conscriptae de herois antiquis sagae nominantur, ut *Raptus bovis Cualgniae* vel *Liber expugnationum Hiberniae*.

## Notae
## Bibliographia
* Clover, Carol J. et al. *Old Norse-Icelandic Literature: A critical guide* , 2005
* Jakobsson, Ármann *Icelandic sagas* (The Oxford Dictionary of the Middle Ages 2nd Ed. Robert E. Bjork. 2010) 
* McTurk, Rory (ed) *A Companion to Old Norse-Icelandic Literature and Culture* (Wiley-Blackwell, 2005) 
* Ross, Margaret Clunies *The Cambridge Introduction to the Old Norse-Icelandic Saga* (Cambridge University Press, 2010) 

!
Categoria:Verba Nordica
Punctulum rubrum (galaxiarum genus)

[thumb|upright=1.5|Sex punctula rubra a [Telescopium spatiale Webbianum|Telescopio spatiali Webbiano (JWST) observantur.]]

 (Anglice , seu *LRD*) sunt genus parvorum galaxiarium rubro tinctorum, qui a Telescopio spatiali Webbiano (JWST) mense Martio anni 2024 detecti sunt. Ob exiguam indiciorum copiam, parum de natura eorum adhuc intellegitur.

Punctula rubra videntur inter 600 miliones et 1.6 milliarda annorum post Immanem diruptionem exstitisse (seu inter 13.2 et 12.2 miliarda annorum abhinc), etiamsi pleraque ad 600 miliones annorum circa post illud initium attineant.

, punctula rubra 341 tantum inventa sunt.

## De nucleorum galacticorum activorum hypothesi 
Punctula rubra per  primum conspecta sunt, quia in luce ultraviolacea patescunt caerulea, in spectro autem visibili rubra videntur.

Nuclei galactici activi definiuntur parvae regiones in mediis galaxiis quae ingentem energiae copiam formā iactuum galacticorum et venti emittunt. Rubrorum punctulorum physici lineamenta indagant ut originem structuramque foraminum nigrorum supermassivorum, atque quomodo ipsa punctula rubra afficiant, melius intellegant. Haec regio etiam  vocatur.

Gas in punctulis rubris celerrime circumagit. sine emissione Roentgeniana. Punctulis rubris etiam est debilissima variatio temporalis, quae autem in observationibus nucleorum galacticorum activorum solet inveniri.

## De lineamentis observatis 
[thumb|[Viridis galaxias pisiformis|Virides galaxiae pisiformes, qui fortasse sunt “punctula rubra localia”]]

Nonnullae theoriae propositae sunt ad lineamenta punctulorum rubrorum explicanda. Forma spectri ultraviolacei sive per dispersionem lucis nucleorum galacticorum activorum sive per legem extinctionis pulveris colore cinereo explicari potest.

Nonnulla investigatio ostendit punctula rubra minore motu ad rubrum raro observari. Verisimilis causa una esse potest quod astronomi Telescopii spatialis Webbiani “incrementum extraversum” appellant (Anglice ): quum quidem galaxias evolverit et ex suo centro, minorem motum ad rubrum ostendens, expanderit, minus gas iuxta foramen nigrum accrescentem deponitur. Hocmodo foramen nigrum, stratis exterioribus gasorum relictis, fit magis caeruleum nec iam in categoria punctulorum rubrorum includitur.

Exemplaria punctulis rubris aliquā similia, attamen propiora, in collectione  fortasse inventa sunt.

## Notae 
* Centrum galacticum
* Foramen nigrum supermassivum
* Galaxias
* Iactus (astrophysica)
* Immanis diruptio

## Nexus externi 
Categoria:Foramina nigra
Iugum Hackelii

**Iugum Hackelii** est iugum oceanicum per Oceanum Arcticum protentum longissimum iuxta iugum Lomonosovii, a mari Groenlandico ad mare Lapteviorum. Depressionem Amundsenii profundissimam a depressione Nansenii separat. Continuatio iugi Atlantici medii est. Longitudo iugi plus quam 1000 chm est, altitudo super fundum oceanicum usque ad 4000 m, altitudo minima oceani super iugi cacumina 400 m est. Basaltibus allisque saxis igneis compositum est. Anno 1999 primum mons ignifer activus in iugo Hackelii inventus est, nunc multi montes igniferi noti sunt.

A Iacobo Hackel oceanographo iugi his locis existentia praedicta erat, et, cum expedtiones Sovieticae annorum quinquagesimarum eam confirmaverunt, nomen eius iugum accepit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Iuga oceanica
Categoria:Oceanus Arcticus
Historia Laxdölensium

thumb|Vallis Salmonum hodie
***Historia de rebus gestis Laxdölensium***, vel ***Historia de incolis Vallis Salmonum*** (Islandice *Laxdæla saga*), est scriptum historicum Islandorum. Circa annum 1245 conscripta est; de Gudruna filia Osvifi agitur, amatoribus eius et fato eorum crudeli. Bollius Bollii filius, qui Constantinopoli ad aulam imperatoris militiam gerebat, Gudrunae filius fuit.

## Notae
## Nexus externi
* Textus Nordicus
* Versio Latina
* Versio Anglica
* Versio Russica

Categoria:Saga
Categoria:Litterae Latine versae
Iacobus Hackel (oceanographus)

**Iacobus Iacobi filius Hackel** (Russice *Яков Яковлевич Гаккель*, 18 Iulii 1901 Petropoli natus et 30 Decembris 1965 Leninopoli mortuus) fuit oceanographus et Arcticae explorator Russicus et Sovieticus. Multarum expeditionum particeps fuit, exempl causa in navibus glacifragis *Alexander Sibiriakov* et *Czeliuskin*. Primam tabulam bathymetricam Arcticae composuit. Iugum Hackelii submarinum in Oceano Arctico et mons Hackelii in terra reginae Mathildae Antarctidis nomine eius appellati sunt. Iacobi Hackel filius.

## Nexus externi
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Exploratores Arcticae
Categoria:Oceanographi
Cassianus

***Cassianus*** fuit nomen gentilicium Romanum antiquum, patronymicum nominis Cassii, sed temporibus recentioribus praenomen masculinum est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Cassianus Forocorneliensis
* Ioannes Cassianus
* Marcus Cassianus Latinius Postumus

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Cassianus Bassus
* Cassianus a Puteo

## Nomina geographica 
* Fanum Sancti Cassiani (Apulia)
* Fanum Sancti Cassiani (Tuscia)
* Mons Cassianus

## Notae 
Categoria:Nomina gentilicia
Categoria:Praenomina masculina
Domitius

***Domitius*** fuit nomen gentilicium vel praenomen masculinum Romanum antiquum, a vocabulo Latino *domito* deductum. ***Domitia*** forma feminina est, cuius deminutivum ***Domitilla*** est. Domitianus est patronymicum huius nominis.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Gnaeus Domitius Afer
* Gnaeus Domitius Ahenobarbus
* Gnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 32 a.C.n.)
* Gnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 32)
* Gnaeus Domitius Ahenobarbus (consul 96 a.C.n.)
* Lucius Domitius Ahenobarbus
* Lucius Domitius Ahenobarbus (consul 54 a.C.n.)
* Lucius Domitius Ahenobarbus, verum nomen imperatoris Neronis
* Lucius Domitius Aurelianus
* Gnaeus Domitius Cn.f. Calvinus
* Flavius Domitius Leontius
* Gnaeus Domitius Tullus

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Domitius Alexander
* Domitius Marsus
* Domitius Modestus
* Domitius Ulpianus
* Domitius Zenophilus

## Notae 
Categoria:Nomina gentilicia
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Romana antiqua
Dragoss

***Dragoss***, vel ***Dragosz***, vulgo *Dragoș* sive *Dragos*, est nomen et praenomen virile Dacoromanicum, forma hypocoristica nominum quod e vocabulo Slavico *dorgŭ* ('pretiosus') originem ducunt, exempli causa Dragomirus (Dacoromanice *Dragomir*).

## Qui hoc nomen habuerint 
* 

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Dragoş Christianus Dinu
* 
* Dragoş Pislaru
* Dragos Tudorache

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Nomina hypocoristica
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Prudentius (nomen)

***Prudentius***, vel ***Prudens***, fuit nomen gentilicium Romanum antiquum et temporibus recentioribus praenomen masculinum est. E vocabulo Latino *prudente* originem ducit. ***Prudentia*** forma feminina est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Prudentius a Cruce
* Bernardus Prudentius Berro
* Aurelius Prudentius Clemens
* Paulus Prudens Painlevé
* Prudentius Trecensis

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Prudentius Amaralius
* Prudens de Morais

## Notae 
Categoria:Nomina gentilicia
Categoria:Praenomina masculina
Serbanus

***Serbanus***, vulgo *Șerban*, est praenomen virile atque cognomen Dacoromanicum, quod e vocabulo Latino 'servo' seu e nomine incolarum Serbiae ductum est.

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Răzvan Mustea-Șerban

## Qui hoc praenomen habuerint 
* 
* Șerban Mihăilescu
* Şerban Ţiţeica
* Șerban Valeca

## Notae 
Categoria:Cognomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Sorin

***Sorin*** est nomen et praenomen virile Dacoromanicum, quod ut videtur e vocabulo *soare* ('sol') originem ducit. Forma muliebris ***Sorina*** est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Michael Sorin Stănescu

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Sorin Botez
* Sorin Bușe
* 
* Sorin Cîmpeanu
* Sorin Dimitriu
* Sorin Frunzăverde
* Sorin Grindeanu
* Sorin Pantiș

## Notae 
* 5989 Sorin, asteroides

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Nellus

est nomen atque praenomen masculinum Italicum, vulgo *Nello*, hypocoristicum praenominum quae in “-nello” seu “-ello” teminant (exempli gratia *Aniello*, *Donatello* seu *Lionello*). Forma muliebris  est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* 

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Nellus Celio
* Nellus Cristianini
* Nellus Musumeci
* Nellus Rosselli

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Nomina hypocoristica
Categoria:Praenomina masculina
Abigail (nomen)

***Abigail*** (-gailis, *f.*), vel ***Abigaea*** (Hebraice אֲבִיגַיִל, *ʾĂḇīḡayīl*; Graece Ἀβιγαία), est nomen atque praenomen femininum Hebraicum, quod e vocabulis *ʾav* (אָב, 'pater') et *gil* (גִּיל, 'exsultatio') ductum est. *Gail* forma hypocoristica Anglica est.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Abigail, uxor Davidis
* Orpah Gail Winfrey

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Abigail Adams
* Abigail Fillmore
* 

## In operibus artificiosis 
Abigail (vulgo *Abigaille*) est persona in opere lyrico *Nabucco* a compositore Italico Iosepho Verdi creato.

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Lusitana
Categoria:Praenomina Theodisca
Ecclesia cathedralis sancti Isaacii

thumb|Ecclesia cathedralis sancti Isaacii secunda, anno 1721
**Ecclesia cathedralis sancti Isaacii** (Russice *Исаакиевский собор*) est ecclesia magna Petropolitana media in urbe sita. Sancto Isaacio Dalmato dicata est, nam Petrus Magnus die memoriae eius natus est.

Prima ecclesia sancti Isaacii anno 1710 constructa est. Hic anno 1712 Petri et Catharinae I nuptiae celebratae sunt. Mox parva habita et deconstructa est. Ecclesia secunda anno 1717 construi incepit et usque ad tempus Elisabethae manebat. Tertia ab anno 1768 ad 1798 ab Antonio Rinaldi et Vincentio Brenna aedificabatur. Quartam, quae nunc manet, Augustus Monferrant ab anno 1818 ad 1858 aedificabat.

## Pinacotheca

СПб. Церковь святого Исаакия Далматского (в нач 18в), Лит. по рис.W.Schreiber 1845г 603776.jpg|Ecclesia prima saeculi XVIII ineuntis
Opolchenie.jpg|Ecclesia tertia anno 1816
Исаакиевский собор апрель 2013.JPG|Ecclesia hodierna
 

## Nexus externi
**Britannica*
**Encyclopaedia Russica magna*
**Structures*

Categoria:Aedificia Petropolis
Petropolis
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Neoclassicismus
Ecclesia cathedralis Trinitatis Ismaeliana

thumb|Ecclesia cathedralis Trinitatis Ismaeliana.
**Ecclesia cathedralis Sanctae et Vivificatricis Trinitatis cohortis praetoriae Ismaelianae**, vulgo **Ecclesia cathedralis Trinitatis Ismaeliana** est ecclesia Petropoli sita a Basilio Stasov ab anno 1828 ad 1835 aedificata.

thumb|upright=0.8|Interiores templi partes.
Prima cohortis praetoriae Ismaelianae ecclesia propius ad ostium Fontankae et vicum Kalinkinianum saeculo XVIII ineunte aedificata est. Multoties reconstructa est, sed lignea manebat. Cum inundatio anni 1824 eam laesisset, Stasov novam lapideam construere incepit, quae tum temporis maxima Russiae erat. Quinque capita habet, stellis aureius per caeruleum pictis, et porticus ordinis Corinthii. Columna Gloriae e cannonibus Turcicis facta ante ecclesiam stat.

## Notae
## Bibliographia
*Невдачин И. И. *Свято-Троицкий собор л.-гв. Измайловского полка*.  Petropoli, 1910.
*Антонов В. В., Кобак А. В. *Святыни Санкт-Петербурга: Ист.-церков. энцикл. в 3 т.*  Vol, I, Petropoli, 1994, pp. 136—138. 
* Исакова Е. В., Шкаровский М. В. *Собор Святой Живоначальной Троицы Лейб-гвардии Измайловского полка.* Petropoli, 2009.

## Nexus externi
*Situs proprius

Categoria:Aedificia Petropolis
Petropolis
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Neoclassicismus
Iactus (astrophysica)

[thumb|Galaxias  duos immensos iactūs [plasmaticos, utrumque unius millionis annorum luce mensorum longum, effundit.]]

 (; Anglice ) in astrophysica est phaenomenon quo materies ionizata in duas trabes immensas secundum axem rotationis cuiusdam corporis centralis ordinatas effunditur. Quum materies iactuum celeritati lucis appropinquat, ipsi appellantur , nam nonnullos effectūs theoriae relativitatis specialis exhibent.
[thumb|upright=0.7|left|  per [Telescopium spatiale Hubbleanum observatus, dum iactum relativisticum emittit.]]
[thumb|Iactūs stellā nascenti emissi per [Telescopium spatiale Hubbleanum observati]]

Generatio et sustentatio iactuum astrophysicorum descriptiones valde complexas requirunt, quae ad varia genera fontium astronomicorum altarum energiarum pertinent. Iactūs verisimiliter e , qui corpora compacta centralia – velut foramina nigra, stellas neutronicas, vel pulsaria – comitare solent, per varias interactiones dynamicas oriuntur. Campi magnetici, perturbati, putantur sic se ordinare ut materies in duas oppositas trabes, fontem centralem angulis angustissimis deserentes ( > 1%), dirigant. Iactūs affici quoque possunt effectu relativitatis generalis “spatii temporisque tractione” appellato.

Plerique e maximis strenuissimisque iactibus per foramina nigra supermassiva in —nempe in quasaribus, in , vel intra —creantur. Longitudo ambarum trabum usque ad milliones parsec pervagari potest. , nebulas planetarias, atque  comitare potest.

## Iactus relativistici 
Iactūs relativistici materiem ionizatam usque ad celeritatem luci proximam accelerant. In observationibus, plerique cum foraminibus nigris centralibus quasarum, galaxiarum activorum, vel galaxiarum radioelectricorum, atque item cum foraminibus nigris stellaribus, stellis neutronicis vel pulsaribus intra galaxias sociantur. Longitudines trabium variare possunt inter plura milia, centena milia, vel etiam milliones parsec.

Foramina nigra supermassiva in mediis galaxiis iactūs potentissimos emittunt, nihilominus eis sunt structura et habitus illis similes qui ad minores stellas neutronicas foraminaque nigra stellaria pertinent. Haec systemata minora saepe  appellantur et amplam varietatem celeritatum exhibent. Exempli gratia, iactui systematis  est celeritas media  illius lucis. Natūs iactuum relativisticorum etiam eruptiones radiorum gamma observatas explicare possunt, quibus sunt trabes relativisticissimae, saepe “” appellatae.

Rationes quae internam compositionem iactuum statuunt manent incertae. Aliae investigationes theoriis favent in quibus iactūs describuntur mixtura omnino neutra nucleorum, electronum, et positronum; aliae autem putant iactūs e plasmate positronum electronumque componi. Nuclei in iactibus positronicis–electronicis rapti exspectantur altissimas energias habere, quum eis, etiamsi gravioribus, velocitas positronibus electronibusque congruens attingenda sit.

## Notae 
* Foramen nigrum
* Galaxias
* Pulsar
* Punctulum rubrum (galaxiarum genus)
* Spatii temporisque tractio
* Stella neutronica

## Nexus externi 
Categoria:Astrophysica
Categoria:Foramina nigra
Basilius Stasov

[thumb|upright=0.8|Pars delineationis [Museum Solitarium|Eremitagii Minoris a Basilio Stasov compositae]]
**Basilius Petri filius Stasov** (Russice Василий Петрович Стасов, natus 24 Iunii 1769 Moscuae et 24 Augusti Petropoli 1848 mortuus) fuit architectus Russicus neoclassicus. Moscuae eruditus, hic primo laboravit; post annum 1808, Petropoli.

Inter notissima Basilii Stasov aedificia sunt:
* Academiae Scientiarum aedificium in insula Basilii
* Ecclesia cathedralis Trinitatis Ismaeliana Petropoli
* Ecclesia cathedralis Transfigurationis Salvatoris Petropoli
* Ecclesia cathedralis Alexandri Nevensis Saratoviae
* Porta Narvensis Petropoli
* Porta Mosquensis Petropoli
* Palatium gubernatoris generalis Vilnae (quod nunc palatium praesidis Lithuaniae est)

Vladimirus Stasov, scriptor de artibus, filius eius fuit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Neoclassicismus
Porta Mosquensis

thumb|Porta Mosquensis
**Porta Mosquensis triumphalis** est aedificium Petropolitanum a Basilio Stasov ab anno 1833 ad 1838 constructum. In via Moscuensi ad meridiem tendente sita est. 

Porticus est vel propylaea separatim posita columnarum Doricarum sex binarum. Super stylobatem humilem et vix visibilem columnae statutae sunt; inter media paria columnarum spatium 9 metrorum est, inter ceteras 6 m. Atticum tollunt magnum, multis simulcris ornatum, inter quas Abundantia et genii guberniorum Imperii Russici. Inscriptio in attico facta est, in parte australi Russica, in parte boreali Latina.

## Notae
## Bibliographia
* Пилявский В. И. *Русские триумфальные памятники* , Leninopoli 1960, pp. 31—39.
* Щедрин П. Г., Герасимов В. В. *Московские триумфальные ворота. Обзор иконографических источников*in: Триумф Победы в зеркале искусства: сборник научных статей XXVI Царскосельской научной конференции. Petropoli 2020, pp. 688—695.

## Nexus externi
*Porta Mosquensis in* Encyclopaedia Petropolitana*

thumb|center|1000px|Inscriptio Latina in parte boreali portae

Categoria:Aedificia Petropolis
Categoria:Neoclassicismus
Categoria:Portae urbanae
Delia

***Delia*** (Graece Δηλία) est nomen et praenomen femininum Graecum, quod e nomine insulae Deli derivatur. In mythologia Graeca epithetum fuit deae Artemidis, Deli nata, sed temporibus recentioribus 'Delia' etiam forma hypocoristica praenominis Adeliae potest esse.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Delia, a poëta Tibullo amata, cuius verum nomen fortasse "Plania" erat

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Delia Bacon
* 
* Delia Popescu
* 

## Notae 
*395 Delia, asteroides
*Delia (Italia)
*Delia Nova, oppidum Italicum

Categoria:Nomina
Categoria:Nomina hypocoristica
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Theodisca
Gubernium Novogardiense

**Gubernium Novogardiense** vel **Novogorodense** (Russice Новгородская губерния) fuit prisca administrativa Russiae pars, in parte septentrio-occidentali Russiae Europaeae sita, anno 1727 in Imperio Russico et annoque 1927 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica abolita. Multoties reformabatur. Gubernii caput erat Novogardia Magna. 

Prisca Russa, Tichvina, Ustusna, Calvaria, Cyrillopolis, *Valdai* capita circulorum gubernii Novogardiensis fuerunt.

[thumb|left|Genius gubernii Novogardiensis in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
## Incolae noti
Nicolaus Amosov, Alexius Arakčeev, Sergius Djagilev, Basilius Tropinin in vicis gubernii Novogardiensis nati sunt. *Zvanka* villa Gabrielis Deržavin famosa hic sita erat.

## Notae
## Nexus externi
* Tabula geographica partis meridionalis gubernii Novogorodensis in suas provincias et circulos divisi, auctore I. F. Schmidio (cf. hic)

Novogardiense
Categoria:Novogardia Magna