open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Quarcum imum

, vel , etiam  appellatum, cum quarco summo, est quarcum grave et pars tertiae materiei aetatis, cuius onus electricum est −&nbsp;*e*.

## Hadrona quae quarca ima continent 
Nonnulla hadrona quarca ima continent.
* Mesona B quarcum imum (aut eius antiparticulam) et quarcum superum aut inferum continent.
* Mesona B miratum et B mirum quarcum imum cum quarco lepido aut quarco miro proprie continent.
* Sunt multi status bottomonia dicti, exempli gratia particulae meson upsilon et χb(3P), prima particula in Large Hadron Collider inventa; quae particula in quarco imo et eius antiparticula consistunt.
* Baryona ima observata sunt, et nomina per analogiam cum baryonis miris ferunt, exempli gratia particula lambda0 imum.

* Boso Higgsianus
* Ricardus Feynman
* Gluon
* Mechanica quantica
* Neutrinum
* Particula elementaria
* Physica particularum minimarum
* Prion

## Notae 
## Bibliographia 
* Ali, A., et G. Kramer. 2011. "JETS and QCD: A historical review of the discovery of the quark and gluon jets and its impact on QCD." *European Physical Journal H* 36 (2): 245. . Bibcode 2011EPJH...36..245A. Arxiv 1012.2288. s2cid 54062126.
* Elert, Glenn. *Quantum Chromodynamics.* The Physics Hypertextbook.
* Gell-Mann, Murray. (1964) 2000. "The Eightfold Way: A theory of strong interaction symmetry." In *The Eightfold Way, * ed. Murray Gell-Mann et Yuval Ne'eman. Westview Press. ISBN 978-0-7382-0299-0. Primum impressus 1961: "The Eightfold Way: A theory of strong interaction symmetry". Synchrotron Laboratory Report CTSL-20. California Institute of Technology.
* Johnson, G. 2000. *Strange Beauty: Murray Gell-Mann and the Revolution in Twentieth-Century Physics.* Novi Eboraci: Random House. ISBN 978-0-679-43764-2. Google Books.
* Lederman, L. 1978. "The Upsilon Particle." *Scientific American* 239 (4): 72–81. . Bibcode 1978SciAm.239d..72L.
* Nave, R. "Quarks." In *HyperPhysics.* Department of Physics and stronomy, Georgia State University. Editio interretialis.
* Nishijima, Kazuhiko. 1955. "Charge Independence Theory of V Particles." *Progress of Theoretical Physics* 13 (3): 285. . Bibcode 1955PThPh..13..285N.
* Pickering, A. 1984. *Constructing Quarks.* Sicagi: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-66799-7.
* Tanabashi, M., et al. (Particle Data Group). 2018. "Review of Particle Physics." *Physical Review D* 98 (3): 1–708. . Bibcode 2018PhRvD..98c0001T. PMID 10020536. Editio interretialis.
* Yoh, J. 1997. "The Discovery of the b Quark at Fermilab in 1977: The Experiment Coordinator's Story." *Proceedings of Twenty Beautiful Years of Bottom Physics* 424: 29–42. PDF. Bibcode 1998AIPC..424...29Y. . AIP Conference Proceedings.

Categoria:Particulae elementares
Categoria:Quarca
Onium

**Onium**” est ligatus particulae suaeque antiparticulae status. Onia suffixo *-onio* ad nomen unius e particulis constituentibus addendo plerumque nominantur, muonio autem excepto, quia ligatum muoni antimuonique par muonium verum appellatur, ne cum nomine obsoleto confundendum sit.

Inter exempla oniorum sunt positronium, pionium, protonium, et quarconium (praesertim charmonium et bottomonium).

*Atomus exoticus
* Chromodynamica quantica
*Hadron
*Hadron exotica
*Pentaquarcum

## Notae
## Nexus externi

Categoria:Physica particularum
Kaonium

**Kaonium** est atomus exoticus, qui in statu ligato kaonis onus positivum et kaonis onus negativum ferentis consistit. Kaonium in experimentis non observatum est, et theoria canonica physicae nuclearis kaonia vitam brevem, circa 10−18 secunda, habere existimat.

*Atomus
*Hydrogenium kaonicum
*Onium

## Notae
## Bibliographia
*Deloff, A. 2003. *Fundamentals in Hadronic Atom Theory.* World Scientific. ISBN 978-981-238-371-6. Bibcode=2003fhat.book.....D.
*Krewald, S., R. H. Lemmer, et F. P. Sassen. 2004. "Lifetime of kaonium." *Physical Review D* 69 (1). Arxiv hep-ph/0307288. Bibcode=2004PhRvD..69a6003K. .

Categoria:Atomi exotici
Categoria:Physica nuclearis
Planities sagittalis

thumb|Quaelibet planities sagittalis (flave) corpus in partes et dextram et sinistram dividit.
**Planities sagittalis** sive **planities longitudinalis** sive **planum sagittale** est in anatomia quaelibet planities ad perpendiculum, quae corpus in pars sinistra et dextra separat, quod est vectores planitiei et inferiore superius et posteriore anterius currere. *Planities mediana* corpus in corporis *linea mediana*, quaeque planities vicina *planities parasagittalis* vocatur.

## Nexus externi 
* Definitio sagittalis 
* Definitio parasagittalis 

Categoria:Anatomia
Palatium Regium (Lutetia)

**Palatium Regium** (Francogallice: *Palais royal*) Lutetiae ab Iacobo Lemercier annis inter 1629 et 1936 Richelaeo cardinali erectum est. Ex anno 1643 Anna, vidua Ludovici XIII, cum filiis Ludovico et Philippo ibi habitavit. Denique Philippus Aurelianensis solus cum Elisabeth Carlotta uxore inerat.

Inde semper in manibus Aurelianensium fuisse videtur. Ludovicus Philippus II Iosephus annis inter 1781 et 1786 viridaria aedificiis circumdari iussit, quae ad hortos patefierent. Pergolae ipsae negotiatoribus atque cauponiariis (velut Fratribus Véry) mutuae datae sunt. Rebus novis ineuntibus ibi conventus seditiosorum multi facti sunt. Anno 1848 autem interiorum prorsus nihil restabat et mense Maio 1871 ala meridiana igni consumpta est. Quae pars autem reconstructa est. 

In palatio eo multa officia temporibus recentioribus erant atque sunt, e.g. sedes Consilii publici, Officium calculorum recognoscendorum, Praesidium artium, Ministerium culturae, Theatrum Francicum.
## Nexus externi
* insecula: Palais Royal
* The Paris Pages: Palais Royal 
* Communicatio constructoria Regiminis veteris
* "Palais Royal und die Galerie d’Orleans zu Paris", Pfennig-Magazin nr. 2, diei 11 Maii 1833
* Photographemata tribus istius nunc et circa annum 1900
## Notae
Aegidius Tschudi

**Aegidius** vulgo *Gilg* **Tschudi** (natus die 5 Februarii 1505 Glaronae, mortuus in Burgo Gräpplang apud Fluminum die 28 Februarii 1572 , historiographus Helveticus fuit. Primus omnium rerum gestarum scriptorum habetur.

## Vita
Huldericus Zvinglius, qui tunc parohus Glaronensis fuit, Aegidium res utiles docebat. Studia fecit Basileae et Lutetiae et anno 1528 Raetiae descriptionem confecit cum mappa geographica quae Sebastianus Münster typis mendavit atque edidit. Anno 1536 expeditione in Gallia meridiana participatus est; anno 1540 Romam venit et in legatione ante imperatorem Ferdinandum I missus a principe ipso vir nobilis declaratus est. Variis in officiis tam confoederalibus quam paganis Reformationem impugnabat; cum 1558 superior administrationis electus esset ingressionem contra novae fidei asseclas in pectore volvebat. Hinc anno 1560, quando nova plebiscita venerunt, non iam candidatus esse potuit. Inde statuit melius esse, ut se somnino rebus historicis dedicaret. Opera duo magna »Gallia Comata«, de antiquitatis et Helvetiae protohistoria, et - nobis magis pretiosum - »Chronicon Helveticum«, de rebus usque annum 1470 gestis, continuo in usu fuit usque tempus Ioannis de Müller. Tamen impressio libri prima non ante annum 1736 facta est.

Eius narrationes, quae documenta, fabellas, ficticia extemporanea miscebant saecula multa fons opinionis publicae manserunt. Fridericus Schillerus historiam de Thellio dramatice litteris mandavit et mundo donavit. Iosephus Kopp illuminator multa falsa detexit atque valorem historiographiae Aegidianae novum definiebat tamquam fontem documentorum iam dudum perditorum.

## Bibliographia
*  
* Peter Ochsenbein, Karl Schmuki: *Bibliophiles Sammeln und historisches Forschen: der Schweizer Polyhistor Aegidius Tschudi (1505–1572) und sein Nachlass in der Stiftsbibliothek St. Gallen: Führer durch die Ausstellung in der Stiftsbibliothek St. Gallen (1. Dezember 1990 bis 2. November 1991).* Verlag am Klosterhof, ad Sanctum Gallum 1991. ISBN 3-906616-26-6
* Katharina Koller-Weiss et al. (Hrsg.): *Aegidius Tschudi und seine Zeit.* Krebs, Basileae 2002, ISBN 3-85513-127-9
* Katharina Koller-Weiss: *Aegidius Tschudis grosse Manuskriptkarte des schweizerischen Raums und der angrenzenden Gebiete, um 1565.* In: *Cartographica Helvetica*, fasciculus 32 (2005),  p. 3–16. Volltext auf e-periodica.ch
* Christian Sieber: *Tschudi, Aegidius*. In: *Frühe Neuzeit in Deutschland 1520–1620. Literaturwissenschaftliches Verfasserlexikon [VL 16]*. Tomus 6. De Gruyter, Berolini 2017, col. 326–34.

## Nexus externi
*Chronici Helvetici textus, in interreti

Categoria:Incolae Helvetiae
Categoria:Historici Helvetiae
Categoria:Historiographia
Categoria:Scriptores Helvetiae
Glaucus Cambon

**Glaucus Cambon**, vulgo *Glauco Cambon* (Tergeste natus die 13 Augusti 1875; Bugellae mortuus die 7 Martii 1930), fuit pictor Italicus.

## Vita 
Glaucus Cambon natus est Tergeste anno 1875. Pater Ludovicus Cambon, populi legatus atque causidicus, et mater Elisa Tagliapietra erat. 

Cambon studia doctrinarum classicarum in urbe sua coepit, sed anno 1892 Monacum migravit, ubi academiam urbanam frequentavit: anno post, ille mentionem honoris certaminis academiae habuit cum tabula *Musica*. Monaci mansit usque ad 1895, cum Romam migraret. Anno 1897, Biennale Venetiae cum xerographia *Effigie mulieris* partecipavit, et anno 1907 denuo Biennale Venetiae cum effigie Benussi partecipavit.

Post 1905, Tergeste reditus, ibi usque ad primum bellum mundanum commotum vixit. Condiciones autem futuristicas Philippi Thomae Marinetti repudiavit, quia ille Futurismum non amabat.

Post 1915, Mediolani pictricem Gildam Pansiotti uxorem duxit, et in municipium Langobardiae mansit. Anno 1930, ex improvise mortuus est Bugellae, ubi effigies commissa erat.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Glauco Cambon - Salammbô.jpg|*Salammbô* (1906)
Fasciculus:Cambon Trieste di notte 1909.jpg|*Tergeste noctu* (1909)
Fasciculus:Glauco Cambon.jpg|*Velum caeruleum* (1907)
Fasciculus:Cambon Trieste di notte 1929.jpg|*Tergeste noctu* (1929)

## Notae 
## Nexus externi 
* De [Glauco Cambon](http://www.treccani.it/enciclopedia/glauco-cambon_(Dizionario_Biografico)/) apud situm interretialem Italicum Treccani 

Categoria:Pictores Italiae
Categoria:Viri
Palus turfacea

[thumb|Palus turfacea in [Hibernia: solum turfa pura compositum videtur.]]
**Palus turfacea**, seu **turfaceum**, est quasi palus, ubi solum turfa plena componitur. Paludes ombrotrophae turfaceae esse solent, sed non omnes paludes turfaceae ombrotrophae sunt. Saepe et paludes silvestres turfam in solo habent. Turfaceum sensu stricto est ipsa turfae moles; saepe sic paludes naturaliter vel opere hominum exsiccatae appellantur. 

## Notae 
## Nexus externi
* De turfaceis in *Encyclopaedia Britannica.*

Categoria:Circumiectus
Categoria:Genera soli
Categoria:Oecosystemata
Categoria:Pedologia
Categoria:Paludes
Petrus Grünberg

thumb|upright=0.8|Petrus Grünberg.
**Petrus Grünberg** (natus die 18 Maii 1939 et mortuus 7 Aprilis 2018) fuit physicus Germanicus. Eius alma mater est Universitas litterarum et technicarum Darmstadiensis. 

Praemium Nobelianum physicae cum Alberto Fert propter studia resistentiae electricae in campo magnetico anno 2007 accepit.

## Notae
Categoria:Physici Germaniae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Chadidia Muazzez Sultan

**Chadidia Muazzez Sultan** vel **Muazzez Sultan** (Turcice aetatis Ottomanicae معزز سلطان, *Hatice Muazzez Sultan*) (nata Abchasiae anno 1629; mortua Constantinopoli anno 1687) fuit secunda uxor Ibraimi sultani Ottomanici et mater Ahmedi II sultani.

## Vita 
Eius nomen ante nuptias cum sultano non scimus. Chadidia fuit filia fratris Halime Sultan, quae mater Mustaphae I sultani erat. Quae cum aliis septem mulieribus *Ḫāṣekī Sulṭān* (Turcice "gratiosae apud sultanum") numerabatur. Anno 1643, in Palatium Topkapı, Ahmedum filium peperit. Anno 1648, post mortem Ibraimi, ipsa et aliae mulieres in harem sultani in palatio antiquo Constantinopolitano habitabant.

Magnum incendium in palatio antiquo anno 1687 ortum est, atque Muazzez servata est, sed paulo post obiit quia flammae eum exterruerant. Eius corpus apud Scutarium sepultum est. Eius gemmae fortunae aerarii Imperii Ottomanici factae sunt, deinde Behzad Kadın, Süğlün Kadın, et Sehsuvar Kadın, coniuges Suleimani II novi sultani, donatae sunt. Anno 1691, quattuor annos post Chadidiam mortuam, Ahmedus II sultanus factus est, qui gemmas matris ademit.

## Cultura hodierna populo grata
Chadidia Muazzez Sultan est persona, ab actrice Firuze Gamze Aksu interpretata, in *Muhteşem Yüzyıl: Kösem,* serie televisifica Turcica.

## Notae 
## Bibliographia 
* Uluçay, M. Çağatay, *Padişahların kadınları ve kızları,* Ötüken, 2011.
* Sakaoğlu, Necdet, *Bu Mülkün Kadın Sultanları: Vâlide Sultanlar, Hâtunlar, Hasekiler, Kandınefendiler, Sultanefendiler,* Oğlak Yayıncılık, 2008.

* Ottomanidae

## Nexus externi 
Categoria:Mulieres
Categoria:Nati 1629
Categoria:Mortui 1687
Categoria:Nobiles Imperii Ottomanici
Meson J/psi

[thumb|upright=0.8|[Burtonus Richter.]]
[thumb|upright=0.8|[Samuel Ting post acroasim apud Kennedy Space Center anno 2010 habitam.]]
**Meson J/psi**, vel **psion** tantum, est particula subatomica, meson neutrius saporis, quod in quarco leporis antiquarcoque leporis consistit. Mesona statu ligato e quarco leporis antiquarcoque leporis nata plerumque charmonia appellantur. Meson J/psi est frequentissimum charmonii genus, propter eius versationem 1 et massam requiescentem minimum. Meson J/psi massam requiescentem 3.0969 GeV/c2, aliquantulum supra massam requiescentem ηc, quae 2.9836 GeV/c2 est, atque vitam mediam 7.2×10−21 secundorum habet. Cuius vita quidem est vita theoretica millies longior.

Meson J/psi a duobus gregibus investigatorum separatim inventum est, quorum alius in Centro Acceleratoris Linearis Stanfordiensi, Burtono Richter duce, alius in Laboratorio Nationali Brookhavenensi laborabat, Samuele Ting professore apud MIT duce. Mox autem certiorem facti sunt sese eandem particulam re vera invenisse; itaque ambo greges eorum inventum die 11 Novembris 1974 nuntiaverunt. Momentum huius exitus insequentem in physica energiae amplae eo tempore progressum tam monstravit quam hae res gestae una Res Novae Novembres appellari coeperunt. Richter et Ting Praemium Nobelianum Physicae anno 1976 acceperunt.

## Notae
## Bibliographia
*Aubert, J., et al. 1974. "Experimental Observation of a Heavy Particle J." *Physical Review Letters* 33 (23): 1404–06. Bibcode:1974PhRvL..33.1404A. doi:10.1103/PhysRevLett.33.1404.
*Augustin, J., et al. 1974. "Discovery of a Narrow Resonance in e+e− Annihilation." *Physical Review Letters* 33 (23): 1406–08. Bibcode:1974PhRvL..33.1406A. doi:10.1103/PhysRevLett.33.1406.
*Bobra, M. 2005. "Logbook: J/ψ particl.e" *Symmetry Magazine* 2 (7): 34. Editio interretialis.
*Glashow, Sheldon. L., J. Iliopoulos, et L. Maiani. 1970. "Weak Interactions with Lepton-Hadron Symmetry." *Physical Review D* 2 (7): 1285–92. Bibcode:1970PhRvD...2.1285G. doi:10.1103/PhysRevD.2.1285.
*Kapusta, Joseph I., Berndt Müller, et Johann Rafelski. 2003. *Quark-Gluon Plasma: Theoretical Foundations: An Annotated Reprint Collection.* ISBN 9780444511102. Google Books.
*Yao, W.-M., et al. (Particle Data Group). 2006. "Review of Particle Physics: Naming Scheme for Hadrons." *Journal of Physics G* 33 (1): 108. arXiv:astro-ph/0601168. Bibcode:2006JPhG...33....1Y. doi:10.1088/0954-3899/33/1/001. PDF.

Categoria:Historia physicae
Categoria:Onia
Palus silvestris

[thumb|Palus silvestris ad [Holmiam]]
**Palus silvestris** vel **silva paludosa** (secundum PCNE, *silvae temperatae et boreales paludum aquae dulcis*) est palus aquae dulcis arboribus crescentibus plena (non herbis, ut loca aquatica). Saepe turfam, ut paludes turfaceae, in solo habent, sed non semper. Silvae in palude aquae salsae crescentes silvae manglares nuncupantur.

## Notae
## Nexus externi
* De paludibus silvestribus in *The New International Encyclopædia* 
* De paludibus silvestribus in *Encyclopaedia Russica magna* 

Categoria:Oecologia aquatica
Categoria:Paludes
Bobruisca

**Bobruisca** (Albaruthenice *Бабруйск/Babrujsk*)  est urbs regionis Mohiloviensis Rutheniae Albae. Incolarum 212 milia habuit anno 2020. Ad Beresinam flumen situm est.

## Historia
Anno 1347 in epistola Iagaelonis ad Skirgelonem primo commemoratur. Castellum Bobruiscense tunc existebat. Anno 1584 Sigismundus III Bobruiscam oppidulum (miasteczko) fecit. Post divisionem Poloniae secundam anno 1793 Russica facta est. Arx Bobruiscae anno 1810 constructa est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Mohiloviensis
Categoria:Condita 1347
Maranonius

**Maranonius** (Hispanice *Marañón*) est magnum flumen Peruvianum, quod per regiones Ancashensem, Huanucensem, Caiamarcensem et Amazonum fluit. E fluminibus Nupe et Lauricocha confluentibus exoritur, et per Andes in plurimis angustiis (Hispanice *pongo*) fluit. Longitudinem circa 1600 chiliometrorum habet, et, cum flumine Ucayali in regione Lauretana confluens, Amazonum fluvio initium dat. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Peruviae
Categoria:Systema Amazonum fluminis
Positronium

[thumb|upright=1|[Electron et positron circum suum centrum massae moventur. (Quia status s nullum momentum angulare habet, movere inter se significat ad se recte ire donec dispergantur aut exstinguantur utrumcumque primum sit.) Ergo demonstrant statum quanticum positronium appellatum.]]
[thumb|Positronium Beam apud [Collegium Universitarium Londieniense, laboratorium ubi investigatores proprietates positronii investigant.]]

**Positronium**, usitate **Ps** imminutum, est systema quod in positrono consistit, electrono suaque antiparticula quae in atomo exotico, diserte onio, colligantur. Quod systema instabile est: duae particulae inter se exstinguuntur plerumque ad duos aut tris radios gamma efficiendos, secundum status versationis. Gradus energiae particularum graduum energiae atomi hydrogenii similes sunt, qui est status ligatus protonis et electronis; quia autem massa sic imminuitur, frequentiae linearum spectralium minus quam dimidium frequentiarum linearum hydrogeni congruentium sunt.

Stephanus Mohorovičić exsistentiam positronii in commentario in *Astronomische Nachrichten* anno 1934 edito praedixit, ubi positronium electrum nominavit.

## Bibliographia
*Adkins, G. S., R. N. Fell, et J. Sapirstein. 2000. "Order α2 Corrections to the Decay Rate of Orthopositronium." *Physical Review Letters* 84, no. 22 (29 Maii): 5086–89. . PMID 10990873. Arxiv hep-ph/0003028. Bibcode 2000PhRvL..84.5086A. S2cid=1165868.
*Badertscher, A., P. Crivelli, W. Fetscher,  U. Gendotti, S. N. Gninenko, V. Postoev, A. Rubbia, V. Samoylenko, et D. Sillou. 2007. "An Improved Limit on Invisible Decays of Positronium." *Physical Review D* 75 (3): 032004. . Arxiv hep-ex/0609059. Bibcode 2007PhRvD..75c2004B. S2cid=9001914.
*Cooke, D. A., P. Crivelli, J. Alnis, A. Antognini, B. Brown, S. Friedreich, A. Gabard, T. W. Haensch, K. Kirch, A. Rubbia, et B. Vrankovic. 2015. "Observation of positronium annihilation in the 2S state: towards a new measurement of the 1S-2S transition frequency." *Hyperfine Interact* 233 (1–3): 67–73. . Arxiv 1503.05755. Bibcode 2015HyInt.233...67C. S2cid=89605682.
*Czarnecki, Andrzej, et Savely G. Karshenboim.l 2000. "Decays of Positronium." *Proceedings of the International Workshop on High Energy Physics and Quantum Field Theory,* ed. B. B. Levchenko et V. I. Savrin, 14: 538–44. Arxiv hep-ph/9911410. Bibcode 1999hep.ph...11410C.
*Karshenboim, Savely G. 2003. "Precision Study of Positronium: Testing Bound State QED Theory." *International Journal of Modern Physics A* 19 (23): 3879–96. . Arxiv hep-ph/0310099. Bibcode 2004IJMPA..19.3879K. S2cid=14848837.
*Mohorovičić, Stjepan. 1934. "Möglichkeit neuer Elemente und ihre Bedeutung für die Astrophysik." *Astronomische Nachrichten* 253 (4): 93–108.. Bibcode 1934AN....253...93M.

*Atomus
*Electrodynamica quantica
*Protonium

## Notae
## Nexus externi
*"The Search for Positronium."
*Laudatio Martini Deutsch, inventoris positronii.
*De positroniis, positronio, et antihydrogeno. Positron Laboratory, Como Italiae.

Categoria:Antimateria
Categoria:Atomi exotici
Categoria:Electrodynamica quantica
Categoria:Onia
Categoria:Particulae subatomicae
Categoria:Physica molecularis
Iapura

**Iapura** (Lusitanice *Japurá*; Hispanice *Yapurá*) est magnum flumen in Columbia (ubi *Caquetá* nuncupatur) et Brasilia (in civitate Amazonensi) situm, 1930 chiliometra longum. In parte meridiana Iugi Medii oriens, per silvas pluviales Amazoniae sinuat, et in flumen Amazonum a laeva defluit. Eluvio verna a mense Martio ad Iulium fluvium sic implet, ut lacus faciat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Brasiliae
Categoria:Flumina Columbiae
Categoria:Systema Amazonum fluminis
Categoria:Civitas Amazonensis
Iuruensis fluvius

**Iuruensis fluvius** (Lusitanice *Juruá*; Hispanice *Yuruá*) est magnum flumen in Peruvia et Brasilia situm, 3280 chiliometra longum. Sub montibus Peruviae oriens, per silvas pluviales Amazoniae  in civitatibus Brasiliae Acrensi et Amazonensi sinuat, et in flumen Amazonum defluit. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Brasiliae
Categoria:Flumina Peruviae
Categoria:Systema Amazonum fluminis
Categoria:Civitas Amazonensis
Categoria:Civitas Acrensis
Atacama (desertum)

[thumb|Atacamae tabula: colore flavo desertum ipsum indicatur, [aurantius|aurantio regiones siccae circumiacentes, quae saepe item *Atacama* nuncupantur]]
**Atacama** est desertum Chiliae (ante Bellum Oceani Pacifici secundum Boliviana erat). Area deserti 105 milia chm2 est. In litore Oceani Pacifici sita est; magna pars deserti montana Andes occupat.
[thumb|800px|Atacama desertum prope [observatorium Paranal|observatorio Paranal]]
Atacama interdum locus Terrae siccissimus nuncupatur; humiditas aeris 0% hic observabatur, stationes meteorologicae nonnulae nunquam imbrem videbant. Montes usque ad 6885 m altitudinis glaciaria non habent, quamvis congelatio aeterna in humo a 5600 m ad 4400 m descendit. 

Telescopium Cosmologicum Atacamense hic situm est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Deserta Americae
Categoria:Geographia Chiliae
Llanos

[thumb|*Llanos* regio [colore purpureo indicatur.]]
***Llanos*** sunt vastissimae planities stepparum vel savannarum similes, sed humiditate maiore, quae secundum tempora anni mutatur; nam tempore pluvioso pars planitierum *llanos* tota demergitur (quae *llanos humiles* appellatur), pars autem (*llanos altae*) non. 
[thumb|upright=0.8|*Llanos* planities [Venetiolae.]]

In America Australi *llanos* planities sitae sunt; partem Columbiae et partem Venetiolae, praesertim vallem Orinoci fluminis, operiunt. Ad bovinas colendas *llanos* valde idoneae sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Geographia Venetiolae
Categoria:Geographia Columbiae
Categoria:Oecosystemata
Categoria:Planities
Categoria:Umida
Categoria:Verba Hispanica
Ioannes Sycutres

**Ioannes Sycutres** (vere *Ιωάννης Συκουτρής*; natus die 1 Decembris 1901 Smyrnae, mortuus die 21 Septembris 1937 Corinthi) philologus Graecus fuit. 

## Vita 
Sycutres in Smyrna adhuc Graeca natus est, ubi illustrem Scholam evangelicam frequentavit. A magistris maxime laudatus stipendium archiepiscopo iuvante nactus est, ut Athenis ex anno 1919 studeret. Smyrna a Turcis capta studia interrupit et tamquam magister auxiliaris in Cyprum iit. Bello Graeco-Turcico peracto annis 1924 et 1925 Athenis studia universitaria terminavit antequam plures in annos iter Germanicum facturus esset. Lipsiam primo vidit sed Berolini triennium peregit. Anno ibi novissimo Operis fundati Humboldtiani adiutorio fructus est. In Alma matre Berolinensi eum maxime moverunt domini Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff, Gulielmus Schubart et Paulus Maas.

In Graeciam reversus unum annum Athenis in Arsaceo docebat et bibliothecarii munere in Academia fungebatur. Denique docens universitarius proclamatus est. Anno 1933 vocationi in Universitatem Carolinam Pragensem oboedire non potuit. Annis insequentibus saepe criticatus est ob explorationes de mollitiis corporis et intercutibus stupris et de *Symposio Platonico* factas. Anno 1937 semestri hiemali ineunte sibi mortem conscivit. 

In Graecia ipsa Sycutres notus factus est cum Aristotelicam *Poeticam* et Platonicum *Symposium* convertisset. In Germania autem sibi gloriam peperit multis symbolis scientificis annis 1920 et 1930 exaratis. Praesertim ei fuerunt instinctus et afflamen commentariorum atque emendationum in epistulas antiquas faciendorum. Indagationes eius de vetustate et auctoritate epistularum Socraticarum, quae dicuntur, multas novas vias in philologia patefecerunt atque aperuerunt.

Ea omnia honorans Academia Atheniensis bibliothecam quandam pro isto philologo nominavit.

## Bibliographia 
* Διονύσιος Αλικανιώτης: *Ιωάννης Συκουτρής. Η ζωή του: 1901–1937.* Κάκτος, Athenis 2007.  
* Ioannis Kakridis: *Johannes Sykutris*, apud: *Biographisches Jahrbuch für Altertumskunde* 275 (1941), p. 37–48.
* Alfred Körte: *Johannes Sykutris †*, apud: *Gnomon* 14 (1938), p. 62–64.
* Costas P. Kyrris: *Ὁ Ἰωάννης Συκουτρῆς καὶ ἡ Κύπρος*, apud: Κυπριακὰ Χρονικά 1963, p. 368–379. 
* Παναγιώτης Μαστροδημήτρης: *Ιωάννης Συκουτρής – Λίνος Πολίτης: το χρονικό μιας φιλολογικής αντιδικίας.* Apud: *Η Νεοελληνική σύνθεση. Θέματα και κατευθύνσεις της νεοελληνικής λογοτεχνίας.* Νεφέλη, Athenis 1999, p. 315–333.

## Nexus externi
* 
* Opera eius quae in bibliothecis Francicis sint
Statio Media Rheginensis

[thumb|Crepidines prima et secunda anno [2011.]]
**Statio Media Rheginensis** (Italiane *Stazione di Reggio Calabria Centrale*, *Reggio Calabria Centrale*, *Reggio di Calabria Centrale*; IATA: *RCC*) est principalis Rhegii Bruttii statio ferriviaria, statio maximi momenti in Calabria, sua regione. A Ferrivia Civica (*Ferrovie dello Stato*), nationale societate Italica, possidetur. Die 3 Iunii 1866 inaugurata est.

Pro aedificio patet Forum Garibaldiense.

## Notae
## Nexus externi 
* De Statione Media Rheginensi in *Trainline.*
* Horarium Stationis Mediae Rheginensis.

Categoria:Regium (Bruttium)
Categoria:Stationes ferriviariae
Silvae pluviales Amazoniae

[thumb|Silvarum pluvialium regio linea alba indicatur; terrae, quae ab Amazonum fluvio tributariisque eius siccantur, linea [Callainus|callaina]]
**Silvae pluviales Amazoniae**, sive **iungala Amazonica** et **Amazonia** tantum, sunt maxima Terrae regio silva pluviali operta. Quae regio 7&thinsp;000&thinsp;000 chiliometrorum quadratorum comprehendit, quorum circa 5&thinsp;500&thinsp;000 km2 in ripis Amazonum fluvii omniumque eius affluentium silva pluvialis tropica semperviridis occupat. Amazonia novem civitatum partes attingit: Brasiliae, Peruviae, Columbiae, Venetiolae, Aequatoriae, Boliviae, Guianae, Surinamiae, Guianae Francicae.

Diversitas biologica silvarum Amazoniae maxima est: omnium specierum descriptarum animalium et plantarum, decima pars hic invenitur. *Panthera onca,* *Caimanes,* *Eunectes murinus,* *Botropes,* *Loxosceles,* Batoidea, *Serrasalmi,* Dendrobatidae species silvarum Amazoniae notiores sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Amazonum flumen
Categoria:Geographia Americae Australis
Categoria:Oecosystemata
Categoria:Umida
Ursula

() est praenomen femininum, Latinae originis, quod "parvam Ursam" significat.

## Mulieres 
* Ursula Andress
* Ursula Coloniensis
* Ursula de Leyen
* Ursula Grattapaglia
* Ursula Karven
* Ursula Lehr
* 
* Ursula Meisterernst
* Ursula Plassnik
* Ursula Schmidt
* Ursula Wyss

## In operibus artificiosis 
Ursula est persona in comoedia *Much Ado About Nothing* a dramaturgo Anglico Gulielmo Shakesperio annis 1598 et 1599 scripta.

## Notae 
* 375 Ursula, asteroides

Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Batava
Categoria:Praenomina Finnica
Categoria:Praenomina Norvegica
Categoria:Praenomina Suecica
Categoria:Praenomina Theodisca
Pampa

[thumb|Pampae regio [colore viridi indicatur.]]
thumb|upright=1|Pampa Brasiliensis.
**Pampa** (Hispanice *pampa*, pl. *pampas*) est vastissima planities stepposa et subtropica Americae Australis, quae partem Argentinae, omnem Uraquariam, et partem australem Brasiliae (Rivum Magnum Australem) operit. Agriculturae valde idonea est.

Stipa, andropogon, festuca sunt herbae pampae; *Ozotoceros bezoarticus* et *Leopardus colocolo* species animalium pampae endemicae sunt; *rheae* et cingulata plurima pampae habitant.

Maxima civium Argentinae pars pampam incolit; urbes Rosariensis, Platensis, et Sanctae Fidei Verae Crucis in pampa sitae sunt.

## Notae
## Bibliographia
* Giagante de Vercesi V. 1978. "Pampa Surera." In *El país de los argentinos: las Pampas,* pp. 217–40. Bonaeropoli: Editorial Centro Editor de América Latina.
* León, R. J. C. 1991. "Geographic limits of the region, Geomorphology and geology, Regional subdivisions, Floristic aspects, Description of the vegetation." In *Natural Grasslands: Introduction and Western Hemisphere,* ed. R. T. Coupland, 369–87. Amstelodami: Elsevier.
* Padilla, Enrique. 1921. *Notas sobre superstición y culto en parajes dispersos de la civilización pampeana.* Bonaeropoli: Estrada.
* Parodi L. R. 1947. "La Estepa Pampeana. La vegetación de la República Argentina." *Geografía de la República Argentina: An. Soc. Angent. Est. Geograf.* 8: 143–207.
* Paruelo, J. M., J. P. Guerschman, et S. R. Verón. 2005. "Expansión agrícola y cambios en el uso del suelo." *Ciencia Hoy* 15: 14–23.
* Portela, Juan B. 1909. *Compendio de las tradiciones pampeanas.* Bonaeropoli: Editorial Argentina.

## Nexus externi
Categoria:Geographia Argentinae
Categoria:Geographia Brasiliae
Categoria:Geographia Uruguaiae
Categoria:Oecosystemata
Categoria:Planities
Categoria:Steppa
Isaacus (nomen)

**Isaacus** (*-i, m.*) seu **Isaacius** (*-i, m.*) seu **Isaac** (*m., indeclinabile*) est nomen et praenomen masculinum Hebraicum, "ille ridet" significans.

## Qui hoc nomen habuerunt 
* Isaac, persona biblica
* Isaacius confessor

## Qui hoc praenomen habuerunt 
* Isaac Albéniz
* Isaac Asimov
* Isaac Bayley Balfour
* Isaacus Barrow
* Isaacus Casaubonus
* Isaac Iudaeus
* Isaac Johnson
* Isaacus Levitan
* Isaacus Neutonus
* Isaacus Oliver
* Isaacus Peral
* Isaacus Rabin
* Isaac Shelby

## Nexus interni 
* Isaacius Comnenus

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Nomina
Regula (scacci)

**Regula** sive **thema** sive **situs lusuum**) ad prima tracta ludi scaccorum pertinet. Ludus enim dividitur in partes tres, quarum de prima iam diximus, secunda "gradus medius ludi" appellari potest et tertia "exitus" sive "gradus extremus". 

Regula Dominae Peditis sic describitur:

"Ante Reginam debes producere primam"

Regula autem Anglica hoc modo definita est: "Ludus magnae defensionis".

Regularum genera multa sunt et saepe mutantur. Hic ostendimus aliqua:

* impetus: lusor lacessere adversarium solet (e.g. Impetus Torre).
* gambetta: lusor calculum, plerumque peditem, capturae tradet ut citius calculos educat (e.g. Gambetta Regis).
* controgambetta: gambetta a Nigro luditur.
* defensio: regula a Nigro luditur (e.g. Defensio Francogallica).
* ludus: sic appellantur regulae vetustae (e.g. Ludus Scoticus).
* systema: lusor calculos movet in sedes iam statutas (e.g. Systema Londinensis). 

## Bibliographia 
* Yasser Seirawan, *Winning Chess Openings*. Everyman Chess, 2003. ISBN 1-85744-349-7

* Defensio Francogallica
* Impetus Torre
* Gambetta Regis

Categoria:Vocabula scaccorum
Categoria:Initia scaccorum
Herbertus Kroemer

thumb|Herbertus Kroemer.
**Herbertus Kroemer** (natus Vimariae die 25 Augusti 1928; mortuus die 8 Martii 2024) fuit physicus Americanus origine Germaniae, qui artis electricae et transistrorum peritus Praemium Nobelianum physicae cum Jaurès Alfërov et Iacobo Kilby anno 2000 accepit, ratione semiconductrorum investigandorum.

Eius almae matres sunt universitates Ienensis et Goettingensis.

## Notae 
## Nexus externi 
*De Herbero Kroemer

Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Schnaitseia

[thumb|upright=0.8|Ecclesia parochialis [Assumptio Beatae Mariae Virginis|Assumptionis Beatae Mariae Virginis.]]
**Schnaitseia** sive **Sneideseo** (Theodisce *Schnaitsee* vel *Snaitsee*) est vicus et commune in Circulo Trunensi Bavarico. 

## Geographia 
Commune Schnaitseia, in terra Bavarica ad radices Alpium situm, circiter 35 km a circuli capite |Trune, 15 km a Aquaeburgo ad Aenum et 18 km a Trostberga (Theodisce *Trostberg*) longinquum est. Obernhofa (Theodisce *Obernhof*) vicus colle 653 m supra maris aequore situs est, locus altissimus in Bavaria Superiori meridiana et orientali.

Schnaitseia commune constat ex 118 vicis et solitudinibus. Ante reformationem regionis Sneideseonensis hodierna dividebat in communes Kirchstätt et Schnaitseiam

Vicina communia sunt septentrionalia Unterreit et Taufkirchen (ambo in circulo Mühldorf), orientalis Tahardinga, meridiana et orientalis Kienberga (Theodisce *Kienberg*, meridianae Opinga (Theodisce *Obing*) et Ameranga  (Theodisce *Amerang*), occidentale est Babenshamum (postrema ambo in circulo Rosenheimiense).

## Res publica 
Distributio sedium in consilio communali ab electione anno 2020:
* CSU: 8 sedes
* ÜWG: 6 sedes
* UI: 2 sedes

Magister civium ex anno 2014 est Thomas Schmidinger (CSU).

## Res visendae 
[thumb|upright=1.2|Ecclesia [Maria Magdalena|Sanctae Magdalenae in Kirchstätt.]]

### Aedificia 
* Ecclesia parochialis Assumptionis Beatae Mariae Virginis
* Ecclesia Sanctae Magdalenae in vico Kirchstätt
* Ecclesia Sancti Martini in Waldhusa
* Turris televisionis

### Natura 
* Lacus Latus (Theodisce *Weitsee*)

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis communis proprius.

Categoria:Communia Bavariae
Tahardinga

thumb|Insigne communis Tahardingae
**Tahardinga** vel **Tacherting** est vicus et commune in circulo Bavarico Trunensi. 

## Geographia 
Tahardinga in terra ante Alpes Bavarica in valle fluminis Alzae sita est atque circiter 28 km a circuli capite Trune, orientale Feichten ad Alzam (in Ottinga circulo), meridianum orientale Trostberg, meridianum Kienberg, occidentale est Schnaitsee.

## Res publica 
[thumb|Vicus Peterskirchen cum ecclesia parochiali Sancti [Petrus|Petri et Pauli]]
Distributio sedum in consilio communali ab electione anni 2020:

* Suffragatores Liberi: 10 sedes
* CSU/liberi: 6 sedes
* SPD: 4 sedes

Civium magister est ex anno 2020 Werner Disterer (Suffragatores Liberi).

## Bibliographia 
* https://de.wikipedia.org/wiki/Tacherting
* https://www.tacherting.de/startseite

## Notae 
Categoria:Communia Bavariae
Rastrum

[thumb|Agricolae cum rastris in [Insulae Materiae|Materiae insula (anni 1819 imago)]]
 (, nom. pl. sive -i sive -a) vel  () est instrumentum rusticum dentatum, plerumque ferreum, raro ligneum, quo terra eraditur vel eruitur, ut Varro dicit; rastris saepe et agri arabantur, ut Vergilius:
...rastris glaebas qui frangit inertes
vel potius renovantur.

[thumb|Mulier [Berna (pagus)|Bernensis bidentem tenens (anni 1811 imago)]]
## Rastrorum genera
Rastrum simplex capulam longam et unum dentem habet; dens eius saepe rutro similis est vel aliam formam habet, sed semper rursum a capula spectat, ut agricola humum superiorem abscindat et ad se vertat. Saepe rastrum duobus dentibus usurpabatur, quod sic et nominabatur bidens. Cato et rastrum quadridentem memorat. Rastrum minus sarculum nominabatur, quo et nunc saepe in hortis humus sarcitur.

## Historia
Ab aevo mesolithico rastrum notum est; Babylone Enlil deus id invenisse putabatur. 
[thumb|Rastri dens ([Petrus Breugelius senior|Petri Breugelii senioris imaginis fragmentum, a. 1559)]]

## Notae
## Nexus externi
* De rastro in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Instrumenta rustica
Flumen Daedong

[thumb|Despectus in Flumen Daedong capitis [Pyeongyang anno 2010.]]

**Flumen Daedong** (Coreane 대동강 sive 大同江, *Daedong-gang*) est flumen grande in Corea Septentrionali situm. Circa 439 km extenditur, et plerumque est profundum. Ex Montibus Rangnim in septentrione terrae oritur, et deinde in Sinum Coreanum apud Nampo urbem influit. Sub cessu, per nationis caput Pyeongyang quoque ducitur.

In causa profunditatis fluminis, transportationi navali maximum adhibetur, quo plurimae naves in Songrim urbem resistunt. Naves maximae 65 km ut altissimum versus terram navigentur.

## Nexus externi 
Categoria:Flumina Coreae Septentrionalis
David Coverdale

[thumb|David Coverdale anno [2015 canit.]]
**David Coverdale** (natus Saltburn-by-the-Sea in Anglia die 22 Septembris 1951) est Anglicus musicae rocicae cantor, qui opere cum Whitesnake notus est, grege generis rocici duri quem ipse anno 1978 condidit. Ante autem Whitesnake conditum, annos ab 1973 ad 1976 (cum cursum proprium instituit), Coverdale fuit ducens gregis Deep Purple cantor.

Coverdale civis Civitatum Foederatarum Reno in urbe Nivatae die 1 Martii 2007 rite factus est.

## Discographia 
### Solus 
* 1977 *White Snake*
* 1978 *Northwinds*
* 1990 "The Last Note of Freedom", carmen in *Days of Thunder* ostentum
* 1993 *Coverdale and Page* (cum Iacobulo Page)
* 2000 *Into the Light*

### Exhibitiones invitatae 
* 1974 Roger Glover – ''The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast* ("Behind the Smile")
* 1974 Jon Lord – *Windows* – motus secundus, Gemini
* 1976 Eddie Hardin – *Wizard's Convention* ("Money To Burn")
* 1978 Barbi Benton – *Ain't That Just The Way* (co-compositor of "Up in the Air")
* 1990 Steve Vai – *Passion and Warfare* ("For the Love of God")
* 1992 Bernie Marsden – *The Friday Rock Show Sessions'' (quattuor res vivae in discis anno 1981 relatae: "Who's Fooling Who?", "Shakey Ground", "Look At Me Now", "Byblos Shack")
* 1995 Young & Moody – *The Nearest Hits Album* (co-compositor "Sunrise To Sunset")
* 2000 Bernie Marsden – *And About Time Too* ("Who's Fooling Who", res viva anno 1981 in disco relata, solum cum album iterum editum sit)
* 2003 Tony Franklin – *Wonderland* ("Sunshine Lady")
* 2014 Adrian Vandenberg – *Moonkings* ("Sailing Ships")
* 2014 Bernie Marsden – *Shine* ("Trouble")
* 2015 Phil Collen, Delta Deep – *Delta Deep* ("Private Number")

### In pelliculis et televisione 
* 1977 *The Butterfly Ball*
* 1990 *Days of Thunder*
* 2011 *Metal Evolution*
* 2012 *A Passion for the Vine*
* 2013 *Behind The Music Remastered*, *Deep Purple*
* 2016 *Here I Go Again: David Coverdale*

* Metallum
* Metallum glam
* Metallum grave (musica)
* Iacobulus Page

## Notae 
## Nexus externi 
* 
* Situs interretialis Coverdale proprius.

Categoria:Cantores Angliae
Categoria:Cantores mares
Categoria:Cantores musicae rock
Categoria:Citharistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Citharistae musicae rock
Categoria:Incolae Nivatae
Categoria:Musici Civitatum Foederatarum
Orientalismus

**Orientalismus** (ab adiectivo *orientali*) est ratio studiorum artium, litteraturae, culturarumque Asiae, cuius propositum imitari et depingere aspectus artis Asiae est. Inter notissimos historiae orientalismi sculptores Francogallicos sunt Alfredus Barye et Aemilius Guillemin, qui simul anno 1848 opus *Equus Arabus* creaverunt.

Per saecula, studium culturarum peregrinarum floruit. Graeci antiqui de Persicis, Aegyptiis, aliisque gentibus externis historias dramataque scribebant, inter quae *Anabasim* Xenophontis Aeschylique *Persas*. Romani autem de aliis gentibus suisque rebus, praecipue Carthaginiensibus, scripserunt opera praeclara *Ab urbe condita* atque *Aeneis*. Huiusmodi scripta saepe mores gentium peregrinarum exprimunt. Herodotus, exempli gratia, opes Persarum ingentes, notans tantum auri argentique acervum exercitum Persicum una cum concubinis servisque in itinere portare, in *Historiis* descripsit.

Docti Europaei per saecula permulta textus Indicos, Persicos, Sericos, aliarumque gentium per interpretationes Europaeas legebant atque tractabant. Indologista Abraham Hyacinthus Anquetil Duperron saeculo 18 textus (praesertim Upanishades) in linguam Latinam vertit, quos lectores Europaei magni aestimaverunt.

Eduardus Said, libro cui titulus *Orientalism*, contendit Orientalismum esse amplificationem vel deformationem differentiarum quae inter culturam occidentalem et Asiaticam exstant. Praecipue de imaginibus Europaeis Asiae occidentalis disserit.

## Notae
*Aegyptologus
*Historia Asiae
*Indologia
*Odalisca
*Sinologia
**Ukiyo-e*

## Bibliographia
* Edward W. Said. 1978. *Orientalism.* Novi Eboraci: Pantheon Books.

Categoria:Cultura
Schola Evangelica Smyrnensis

thumb|Schola, saeculo vicensimo ineunte. 

 (Ἡ ἐν Σμύρνῃ Εὐαγγελική Σχολή), vulgo  tantum (Graece Ευαγγελική Σχολή), fuit paedagogicum institutum Orthodoxum, quae anno 1733 Smyrnae in Imperio Ottomanico fundata est. Quod institutum, primum ab Ecclesia Orthodoxa approbatum, magnos  homines attraxit. Saeculis undevicensimo exeunte et vicensimo ineunte, schola Graeca maximi momenti in urbe factus est, museum archaeologicum, collectionem naturalium rerum, et bibliothecam habens, cui erant quinquagies milia fere librorum et centum et octoginta manuscripta. Usque res novas Graecas annis inter 1821 et 1830 volventes multi maecenates aedificio alumnisque succurrebant.

Anno 1747 Pantoleo Sevastopoulos negotiator machinabatur, ut institutum sub consulis Anglici praesidium veniret et confiscationes Turcarum vitaret. Postea sultanus ipse statum protectorium consulatus Anglici agnovit.

Primo exemplo instructorio doctrinae ecclesiasticae esset. Sed in cursu historiae bis res modernae erupuerunt, fortasse proper certamen intellectuale cum Gymnasio philologico positum, altero gymnasio Graeco in urbe. Gymnasium philologicum autem anno 1819 portas claudere debuit animis tempori novo nimis renitentibus. Annis insequentibus nominati sunt rectores plures emolumenti cupidi. Anno 1811 Theophilus Caëres director proclamatus est, anno 1820 autem Beniaminus Lesbicus, novatorum advocatus et artis mathematicae reformator egregius. Caëres ipse mathematicam et physicam docens mox a gymnasio abiit ob querelas cum superioribus administratoriis habitas.

## Periodus annorum inter 1830 et 1922 
Methodi eruditionis magis magisque emendatae atque novatae sunt et res naturales modo occidentali instruebatur. Quo minus gaudebant viri nonnulli decrepiti atque suspicaces Patriarchatus Oecumenici Constantinopolitani. 

Smyrnam ad crepusculum saeculi XX centrum tam negotiationum quam spiritus quin fuisse nemo dubitet. Ibi scholae Graecae LXVII pueris et IV puellis reservatae erant. Isto tempore Gymnasium evangelicum in tota urbe maxime graecitatem granditer ante se tulit cum museo, collectionibus naturalium rerum, bibliotheca amplissima. Anno 1922 postquam Graeci Smyrna fugerunt schola clausa est et in eodem loco schola Turcica aperta. In eius memoriam Novae Smyrnae (quae nunc proastium Athenarum meridianum) schola eiusdem nominis aperta est.

## Scholastici illustres
* Adamantius Coraes, scriptor	
* Aristoteles Onases, navis exercitor
* Ioannes Sycutres, philologus
* Manoles Calomoeres, compositor musicus
* Paisij Philippopolensis, theologus

## Bibliographia 
* {Gerasimos Augustinos: *The Greeks of Asia Minor: confession, community, and ethnicity in the nineteenth century*, (in interreti hic), Kent State University Press, 1992, ISBN 978-0-87338-459-9

## Notae 
Categoria:Condita 1733
Categoria:Gymnasia
Categoria:Scholae Turciae
Categoria:Smyrna
Falx fenatoria

thumb|Falx fenatoria cum capula ferrea
**Falx**, vel **falx fenatoria** (vel **stramentaria**) est falx, qua herbae feni producendi causa secantur. Ferramentum incurvum vel aduncum capulae ligneae vel ferreae longiori infixum est.

thumb|left|Mors cum falce fenatoria (ab  figurata, *Q. Horatii Flacci emblemata*, 99)
Marcus Terentius Varro haec de faeno secando scripsit: 

Falcarius est artifex qui falces facit. Cote falces acuuntur.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Falces
Falx vinitoria

**Falx**, vel **falx vinitoria** (vel **vineatica, putatoria**) est falx, qua vitium oculi (id est caules novelli) abscindebantur; accurate Columella huius falcis figuram et partes et usum describit. Ferramentum incurvum vel aduncum capulae ligneae vel ferreae longiori infixum est. De hac falce et Plinius, et Vergilius:
...mala vites incidere falce novellas..

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Falces
Regula (instrumentum)

thumb|Mechanicus (a dextra) regulam manu tenet
**Regula** est instrumentum, quo lineae rectae diriguntur et delineantur; multae delineationes geometricae regula et circino perfici possunt. 

Vitruvius dicit:

Longitudines ad regulam et lineam, altitudines ad perpendiculum, anguli ad normam respondentes exigantur.

Cum mensurae aliquot in regula designatae sunt, non solum ad recte delineandum, sed etiam ad longitudinem metiendam regula servit. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Pictura technica
Categoria:Geometria
Categoria:Instrumenta
Categoria:Instrumenta mensuralia
Norma (instrumentum)

[thumb|Norma [aes|aenea Serica aevi Han]]
**Norma** est instrumentum, quo anguli recti diriguntur et delineantur, duabus regulis constans, inter se ab uno capite coagmentatis; litterae L Latinae vel Γ Graecae similis est. 

Vitruvius dicit:

Longitudines ad regulam et lineam, altitudines ad perpendiculum, anguli ad normam respondentes exigantur.

Cum mensurae aliquot in norma designatae sunt, non solum ad recte delineandum, sed etiam ad longitudinem metiendam instrumentum servit. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Pictura technica
Categoria:Geometria
Categoria:Instrumenta
Perpendiculum

thumb|Perpendiculi plumbum Aegyptium (millenio primo a.C.n. factum)
**Perpendiculum** est instrumentum, quo perpenditur et examinatur, utrum opus verticale rectum an obliquum sit. Plumbo a filo pendente constat. Fabro materiario et caementario usui est.

Vitruvius dicit:

Longitudines ad regulam et lineam, altitudines ad perpendiculum, anguli ad normam respondentes exigantur.

*Ad perpendiculum* pro *ut angulus rectus fiat* dicitur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Architectura
Categoria:Instrumenta mensuralia
Categoria:Orientatio
Pecten (discretiva)

* Pecten, instrumentum capillis derigendis
* Pecten, instrumentum rusticum
* Pecten, molluscorum genus
Parvulum sigillum

[thumb|[iacobus Augustin|Iacobi Augustin *Baccha*,  1799.]]
**Parvulum sigillum** sive **imaguncula** et **minuta tabula** est pictura minuta. Termino technico linguarum variarum (e.g. Francogallici *miniature*) nostra lingua radicem minii dederat. Itaque artifices huiusmodi minutarum imaginum pictores nuncupemus.

## Historia
Manuscriptorum mediaevalium litterae initiales saepe colore rubro miniatae erant imaginibus additis.

Parvula sigilla non solum in libris illustrandis adhibita sunt. In Europa tempora Baroci atque Biedermeier effigies atque emblemata sive orbiculos producebant, nonnumquam cum floribus et plagis amoenis. Tempore Biedermeier peracto ista ars magis magisque in oblivionem cecidit. 

Extra Europam similia in artibus Byzantina, Islamica, Indica novimus.

## Bibliographia 
* Claude-Henri Watelet: *Der Isabey für Dilettanten. Oder elementarer Unterricht in der Aquarell- und Miniaturmalerei.* Gropius, Berolini 1840 (Digitalisat).
* Leo R. Schidlof: *The miniature in Europe in the 16th, 17th, 18th, and 19th centuries.* Volumina quattuor. Bände. Akademische Druck- und Verlagsanstalt, Graecii 1964 = *La miniature en Europe aux 16e, 17e, 18e et 19e siècles.* Volumina quattuor. Akademische Druck- und Verlagsanstalt, Graecii 1964
* Stefanie Kristina Werner: *Miniaturen. Große Malerei auf kleiner Fläche, Ausstellungs- und Bestandskatalog Herzog Anton Ulrich-Museum*. Brunsvici 2010, ISBN 978-3-922279-64-8.

Paretymologica de termino *miniature*

## Notae
## Nexus externi
*[Collectio Tansey Cellae(https://la.wikipedia.org/wiki/cella_%28Germania%29) in Germania]
*[Collectio Woermann Dresdensis, 1887](https://de.wikisource.org/wiki/Die_Miniaturen._(Woermann_1887))

Categoria:Genera picturarum
Regula (discretiva)

*Regula est instrumentum, quo lineae diriguntur
*Regula est vitae monasticae lex
*Regula est artis grammaticae principium
*Regula ferrivialis, longurius chalybeus, ferriviae pars necessaria

## Nomen
*Regula (sancta), sancti Felicis soror
Egnatia

thumb|300px|Aedificia Viae Traianae Egnatiae
**Egnatia** (Graece *Ἐγνατία*) est urbs antiqua Apuliae, cuius manent tantum ruinae. Correspondet urbi hodiernae Italiae Fasano pressius fractione *Savelletri.*

## Nexus externi
Categoria:Urbes antiquae Apuliae
Categoria:Loci olim habitati Italiae
Categoria:Loci archaeologici Italiae
Pecten (instrumentum)

thumb|Pecten ligneum
**Pecten** est instrumentum rusticum cum multis dentibus ferreis vel ligneis, quo fenum colligitur vel humus aequatur et leviter perstringitur. Ovidius dicit:
Temporibus certis desectas alligat herbas, 
&nbsp; &nbsp; &nbsp; Et tonsam raro pectine verrit humum.
Pectine interdum a Romanis et seges metebatur, cum culmi rariores essent, ut Columella narrat.

Pecten magnum de cratibus dentatis distungui non potest.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Instrumenta rustica