open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rock Dog

***Rock Dog*** est animata rerum futurarum pellicula computatralis tribus amplitudinibus ab Ash Brannon moderatore cinematographico ducta annoque 2016 edita.

## Voces 
* Luke Wilson ut Bodi (Canis)
* Eddie Izzard ut Angus Scattergood (Feles)
* J. K. Simmons ut Khampa (Canis)
* Lewis Black ut Linnux (Lupus)
* Kenan Thompson ut Riff (Lupus)
* Mae Whitman ut Darma (Vulpes vulpes)
* Jorge Garcia ut Germur (Capra aegagrus hircus)
* Matt Dillon ut Trey (Uncia uncia)
* Sam Elliott ut Fleetwood Yak (Bos grunniens)

## Notae 
## Nexus externi 
* 
* Pelliculae pagina interretialis

Categoria:Canes ficti
Categoria:Catti ficti
Categoria:Pelliculae 2016
Categoria:Pelliculae animatae
Categoria:Pelliculae comoedicae
Categoria:Pelliculae musicae
Categoria:Pelliculae Sinenses
Categoria:Pelliculae animatae Civitatum Foederatarum
Franciscus Ruano

**Franciscus Ruano Carriedo** (Matriti, 1864- ibidem 1946) advocatus, diariorum scriptor, publicus administrator Matriti Consistorii.

## Vita 
Dum adulescens erat, discens in advocatorum consociatione Francisci Pi I Margall laboravit itemque ut diariorum scriptor in scripta compositione periodici “*Liberalis*” (*El Liberal*) (1879-1939) dum in Matriti Consistorio publicus administrator factus esset.

Anno 1892 municipalis notarius designatus est et per triginta septem annos hoc officio functus est, cum urbis praefecti breves erant, quod ei continuitatem res administrandi permisit et loco ex quo municipali culturae favere vehementius potuerit. Haec memorabilia fecit: Bibliothecam Musicae creavit, et Scholam Figlinae, Itinerantes ac viridariorum Bibliothecas, Officina Praehistoricae Investigationis, Commentarium periodici imaginei de Bibliotheca, Archivo et Musaeo. Praeterea, Institutum Bibliographicum creandum esse censebat  et  Municipalis Officinae Typographicae novum aedificium  meditatus est. Quorum  omnium valde notorium factum est apertio Municipalis Ephemerothecae quam cotidie libenter frequentabat.

Cura de patrimonio architectonico protegendo inflammatus Franciscus operam navabat, ut Theatrum Hispanicum reformatetur. Aedificium Antiqui Hospitii et Domus de Cisneros, post utrimque servationem, ad municipales usos assignata sunt.

## Honores
Magna Isabellae Cruce anno 1915 et laboris argenteo nomismate anno 1930 et bis Villae Matriti aureo nomismate anno 1936 et 1945 condecoratus est.

Hodie urbis Matritensis platea quaedam et schola eius nomen habent. In Ephemerotheca Municipali Matriti Francisci Ruano imago et commemorativa tabula de historia loci fundationem narrant atque laudant.

## Notae 
## Bibliographia 
* Ephemerotheca Municipalis Matriti; Zaragoza García, Inmaculada; Martínez Martín, Iesus A. (2018). Cuatro siglos de noticias en cien años: Hemeroteca Municipal, 1918-2018 ISBN 978-84-7812-796-2.
* Consistorium Matriti. (1933). Catálogo de las publicaciones madrileñas existentes en la Hemeroteca Municipal de Madrid 1661-1930.
* Dorado Fernández, Carolus (1995). Hemeroteca Municipal de Madrid: 75 aniversario. ISBN 84-7812-280-X.
Quintinus (discimpositor)

**Quintinus van den Berg** (natus in *Den Helder* die 21 Septembris 1985), usitate **Quintinus** (vulgo *Quintino*) nomine scaenico notus, est discimpositor et productor musicae domesticae Nederlandicus.

Categoria:Musica popularis
Categoria:Musici Nederlandiae
David Gentilcore

**David Gentilcore** (ad Hamilton Ontarionis natus anno 1961) est rerum gestarum scriptor. Praecipue de historia medicinae et rei cibariae in Italia inquirit. Professor olim apud universitatem Leicestriensem, recentius apud universitatem Venetiarum in domo Foscari meruit.

## Libri 
* 1992 : ''From Bishop to Witch: The System of the Sacred in Early Modern Terra d'Otranto* (Mancunii: Manchester University Press, 1992). Versio Italica: *Il vescovo e la strega* (Nardò: Besa Editrice, 2003).
* 1998 : *Healers and Healing in Early Modern Italy* (Mancunii: Manchester University Press, 1998).
* 2006 : *Medical Charlatanism in Early Modern Italy* (Oxonii: Oxford University Press, 2006).
* 2008 : *Malattia e guarigione. Ciarlatani, guaritori e seri professionisti* (Nardò: Edizioni ControLuce, 2008).
* 2010 : *Pomodoro! A History of the Tomato in Italy* (Novi Eboraci: Columbia University Press, 2010). Versio Italica: *La purpurea meraviglia. Storia del pomodoro in Italia* (Mediolani: Garzanti, 2010).
* 2012 : *Italy and the Potato: a History, 1550-2000* (Londinii: Continuum, 2012). Versio Italica: *Italiani mangiapatate. Fortuna e sfortuna della patata nel Belpaese* (Bononiae: il Mulino, 2013).
* 2016 : *Food and Health in Early Modern Europe* (Londinii: Bloomsbury, 2016).
* 2018 (editor cum Matthew Smith) : *Proteins, Pathologies and Politics: Dietary Innovation and Disease from the Nineteenth Century'' (Londinii: Bloomsbury, 2018)

## Nexus externi 
* Curriculum vitae

Categoria:Professores Scholae et Universitatis Venetiarum in domo Foscari
Categoria:Nati 1961
Categoria:Homines vivi
Categoria:Professores Universitatis Leicestriensis
Categoria:Historici Italiae
Categoria:Incolae Canadae
Categoria:Solanologi
Antonius Albanese

**Antonius Normannus Albanese** (Anglice *Anthony Norman Albanese* Sydnei natus die 2 Martii 1963) est politicus Australianus, qui die 21 Maii 2022 primus minister Caroli III regis in Australia electus est, antecessore Scott Morrison.

Patre Italo mox abeunte, a matre origine Hiberna eruditus est. Scholam cathedralem Sanctae Mariae Catholicorum in urbe nativa frequentavit. Alumnus est universitatis Sidneiensis, ubi sodalis Factionis Laboris factus est. Legatus est parlamento Australiano pro circulo Grayndler ab anno 1996. Dux vicarius Factionis Laboris primusque minister vicarius (duce et primo ministro Coemgeno Rudd) breve temporis spatium anno 2013 meruit. Die 30 Maii 2019, dux factionis suae electus est; factione ergo in comitiis nationalibus anno 2022 victrice, munus primi ministri die 23 Maii 2022 suscepit.

## Notae 
## Nexus externi 
[thumb|Antonius Albanese et [Saulus Niinistö Matriti die 29 Iunii 2022 colloquentes]]
* 
*Situs publicus 

Categoria:Alumni Universitatis Sidneiensis
Categoria:Politici Australiae
Categoria:Primi ministri Australiae
Gulielmus Hardy Eshbaugh

**Gulielmus**, vulgo *William* **Hardy Eshbaugh**, tertius huius nominis (die 1 Maii 1936 natus Montclair in urbe Novae Caesareae) est botanista Americanus. Alumnus est universitatum Cornellianae et Indianensis, ubi discipulus erat Caroli Heiser. Professor emeritus meret apud Universitatem Miamiensem in Ohio. Praesertim de genere *Capsico* familiae Solanacearum inquirit: ad eius honorem Gloria Barboza speciem quandam novam *Capsicum eshbaughii* nominavit.

## Scripta selecta 
[thumb|upright=0.5|[Flos speciei *Capsici eshbaughii.*]]
* 1982 (cum M. J. McLeod et Sheldon I. Guttman) : "Early Evolution of Chili Peppers (Capsicum)" in *Economic Botany* vol. 36 (1982) pp. 361-368 JSTOR
* 1983 (cum Paul G. Smith et Daniel L. Nickrent) : "Capsicum tovarii (Solanaceae), A New Species of Pepper from Peru" in *Brittonia* vol. 35 (1983) pp. 55–60 JSTOR 
* 1993 : "Peppers: history and exploitation of a serendipitous new crop discovery" in Jules Janick, J. E. Simon, edd., *New crops* (Novi Eboraci: Wiley) pp. 132–139
* 1998 (cum Daniel M. Nickrent et Thomas K. Wilson) : *The vascular flora of Andros Island, Bahamas*

## Notae 
## Bibliographia 
* Amal Naj, *Peppers: a story of hot pursuits* (Novi Eboraci: Knopf, 1992) pp. 67-101 Exemplar mutuabile

* :Categoria:Taxa Eshbaugh

## Nexus externi 
* 
* Vita apud universitatem Illinoesiae Meridianae

Categoria:Alumni Universitatis Cornellianae
Categoria:Alumni Universitatis Indianensis
Categoria:Botanistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Professores Universitatis Miamiensis Ohiensis
Categoria:Solanologi
Carolus Clement

**Carolus Clement**, vulgo plenius *Charles Roland Clement* (die 4 Augusti 1950 Providentiae in insula Rhodensi natus) est biologus et oecologus. Manai in Brasilia versatur apud Institutum Nationale Inquisitionum Amazonensium.

Alumnus est universitatum Connecticutensis, Costaricensis, Havaiiensis: apud hanc, dissertationis gratia de specie *Bactris gasipaes*, gradum doctoris ascendit. 

## Scripta selecta 
* 1988 : "Domestication of the pejibaye palm (Bactris gasipaes): past and present" in M. J. Balick, ed., *The palm: tree of life* (*Advances in Economic Botany*, vol. 6, 1988) pp. 155-174
* 1999 : "1492 and the loss of Amazonian crop genetic resources. I. The relation between domestication and human population decline"; "II. Crop biogeography at contact" in *Economic Botany* vol. 53 (1999) pp. 188-216   
* 2010 (cum Michelly de Cristo-Araújo aliisque) : "Origin and Domestication of Native Amazonian Crops" in *Diversity* vol. 2 (2010) pp. 72-106
* 2012 (cum Carolina Levis aliisque) : "Historical Human Footprint on Modern Tree Species Composition in the Purus-Madeira Interfluve, Central Amazonia" in *PLoS One* (20 Novembris 2012)
* 2014 (cum Ian K. Dawson aliisque) : "The management of tree genetic resources and the livelihoods of rural communities in the tropics: non-timber forest products, smallholder agroforestry practices and tree commodity crops" in *Forest Ecology and Management* vol. 333 (2014) pp. 9-21
* 2015 (cum William M. Denevan aliisque) : "The domestication of Amazonia before European conquest" in *Proceedings of the Royal Society B* (7 Augusti 2015)
* 2016 (cum aliis) : "Crop domestication in the upper Madeira River basin" in *Boletim do Museu Paraense Emílio Goeldi. Ciencias Humanas* (vol. 11) pp. 193-205

## Nexus externi 
* "Curriculum Vitae"
* Index operum apud *Google Scholar*

Categoria:Nati 1950
Categoria:Homines vivi
Categoria:Biologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Biologi Brasiliae
Categoria:Oecologi
Categoria:Archaeobotanistae
Categoria:Alumni Universitatis Connecticutensis
Categoria:Alumni Universitatis Costaricensis
Categoria:Alumni Universitatis Havaiorum
Rudolphus Grewe

**Rudolphus**, vulgo *Rudolf* **Grewe** (mense Iulio 1994 mortuus) fuit mathematicus qui, a munere universitario retractus, de mediaevali rei cibariae historia inquisivit. Gradum doctoris anno 1965 apud universitatem Californiensem Angelopolitanam ascenderat, dissertationis gratia titulo ''On Ackermann's Set Theory* de logica mathematica Gulielmi Ackermann. De manuscriptis culinariis, quorum tituli sunt *Llibre de sent soví*, *Libellus de arte coquinaria*, *Cuoco Napoletano'', operam dedit.

## Scripta 
* 1969 : "Natural Models of Ackermann's Set Theory" in *Journal of Symbolic Logic* vol. 34 (1969) pp. 481-488
* 1979 : editio textus *Llibre de sent soví*
* 1981 : "Catalan Cuisine, in an Historical Perspective" in Alan Davidson, ed., *National and Regional Styles of Cookery: Proceedings: Oxford Symposium 1981* (Londinii: Prospect Books, 1981) 
* 1986 : "An early XIII century northern-European cookbook" in *Current research in culinary history: sources, topics and methods* (Cambridge, Mass.: Culinary Historians of Boston, 1986) pp. 27-45
* 1987 : "The Arrival of the Tomato in Spain and Italy: Early Recipes" in *Journal of Gastronomy* vol. 3 no. 2 (1987) pp. 67–81
* 2000 (editor, successore Terence Scully) : *The Neapolitan Recipe Collection: Cuoco Napoletano*. Ann Arbor: University of Michigan Press, 2000) p. 41 
* 2001 (editor cum Constance B. Hieatt) : *Libellus de arte coquinaria: an early northern cookery book*. Tempe: Arizona Center for Medieval and Renaissance Studies, 2001. 

## Notae 
## Bibliographia 
* Nancy Jenkins, "The History of Food Gains a Scholarly Pedigree" in *New York Times* (30 Maii 1984)

## Nexus externi 
* "Rudolf Grewe" apud *Mathematics Genealogy Project*
* "Visit from Rudolf Grewe's descendants in the Rare Book and Manuscript CRAI Library" (2020) apud universitatem Barcinonensem

Categoria:Nati saeculo 20
Categoria:Mortui saeculo 20 aut 21
Categoria:Mathematici Civitatum Foederatarum
Categoria:Historici Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores de re cibaria
Gulielmus D'Arcy

'''Gulielmus D'Arcy'* (Calgariae in Canada natus die 29 Augusti 1931; anno 1999 mortuus) fuit botanista. Alumnus ‎Universitatis Albertensis‎, ab initio Tortolae in Virgineis insulis Britannicis in officina potionum conficiendorum laboravit. Studia botanica mox suscepit, praesertim de genere *Solano*, apud universitates Floridensem Vasingtoniensemque. Ab anno fere 1973 inquisitiones de his rebus apud hortum botanicum Missouriensem persecutus est.

## Scripta selecta 
* 1986 (editor) : *Solanaceae, Biology and Systematics*. Novi Eboraci: Columbia University Press

## Bibliographia 
* R. C. Keating, V. C. Hollowell, T. B. Croat, edd., *A Festschrift for William G. D'Arcy: the legacy of a taxonomist*. (*Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden'' vol. 104). Ludovicopoli: Missouri Botanical Garden Press, 2005 Textus

## Nexus externi 
* "William G. D'Arcy" apud *eFloras*
* "D'Arcy, William Gerald (1931-1999)" apud *JSTOR Global Plants*

Categoria:Nati 1931
Categoria:Mortui 1999
Categoria:Solanologi
Categoria:Alumni Universitatis Albertensis‎
Categoria:Botanistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Universitatis Floridensis
Categoria:Alumni Universitatis Vasingtoniensis
Categoria:Incolae Canadae
Categoria:Incolae Insularum Virginis
Redcliffe Salaman

**Redcliffe Nathan Salaman** (Kensingtoniae in Londinio die 12 Septembris 1874 natus; mortuus apud Barley Hertfordiensis comitatus die 12 Iunii 1955) fuit pathologus et botanista. Propter opus de historia patatarum celebratur.

## Scripta 
* 1949 : *The History and Social Influence of the Potato.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. Nova ed., editore J. G. Hawkes: 1989

## Bibliographia 
* Paolo Palladino, "Salaman, Redcliffe Nathan (1874–1955)" in 
* Charles Singer, "Obituary: R. N. Salaman, M.D., F.R.S." in *British Medical Journal* (18 Iunii 1955) pp. 1479-1480
* Kenneth Manley Smith, "Redcliffe Nathan Salaman, 1874-1955" in *Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society* vol. 1 (1955) pp. 238–245

Categoria:Nati 1874
Categoria:Mortui 1955
Categoria:Botanistae Britanniae
Categoria:Solanologi
Iulius Janick

**Iulius**, vulgo *Jules* **Janick** (Novi Eboraci in urbe anno 1931 natus) est horticultor et historicus plantarum domesticatarum. Alumnus est universitatum Cornellianae et Purdue: hic ab anno 1952 usque adhuc professor meret. Ab anno 1963 usque in 1965 apud universitatem Fodinarum Generalium docuit. 

## Bibliographia 
* "Jules Janick" in *Chronica horticulturae* vol. 57 (2017) pp. 4-5

## Nexus externi 
* "Jules Janick Horticulture Garden" apud *Purdue University*
* "Prof. Dr. Jules Janick" apud Societatem horticulturae silviculturaeque Transsilvaniensem

Categoria:Nati 1931
Categoria:Homines vivi
Categoria:Botanistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Horticultores
Categoria:Alumni Universitatis Cornellianae
Categoria:Professores Universitatis Purduensis
Categoria:Professores Facultatum et Universitatis Foederalis Fodinarum Generalium
Categoria:Historici Civitatum Foederatarum
Aethra (mater Thesei)

thumb|Theseus calceos et gladium paternum reciperavit. Aethra iter ad patrem ei digito ostendit. Antonius Balestra octavo decimo saeculo pinxit.
In mythologia Graeca **Aethra** (Graece Αἴθρα, 'lucida', 'clara') fuit Pitthei, Troezenis regis, filia. Iussu patris Aegeo regi Atheniensium Delphis redeunti filium peperit, Theseum. Persona fuit *Supplicum* Euripidearum, ubi filio persuadet ut Adrasto, qui  virorum in bello adversus Thebanos mortuorum corpora reciperare volebat, opem ferat.
## Fabula 
Aegeus Delphos contenderat ad oraculum consulendum cur liberos non gigneret. Responsum, ut mos erat, obscure eum monuisse videtur ne antequam Athenas pervenisset cum femina concubaret. Cum vero apud hospitem Pittheum in itinere moraretur ille dolo Aegeum ebrium cum filia sua reliquit. Eadem nocte cum Posidone quoque concubuisse dicebatur ita ut Theseus utrum dei an regis filius esset dubitaretur. Filio nato Aegeus calceos et gladium sub ingenti rupe occultavit, quod uni Aethrae indicavit addens si Theseus vir factus rupem sublevare valuisset, ut cum illis pignoribus quibus a patre cognosceretur  ad se eum mitteret. Quod ita evenit. Postquam vero Theseus Helenam virginem rapuit Castor Polluxque Athenas venerunt unde Aethram ultionis causa rapuerunt atque ancillam sorori dederunt. Filii morte cognita Aethra se ipsam interfecisse narrabatur

## Notae 
## Fontes 
* Apollodori bibliotheca III.15.7
* Euripides, *Supplices*
*Hyginus, *Fabulae* 27, 79, 243
* Plutarchus, *Vita Thesei* 3-4

## Nexus externi 
*[Aithra apud Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft(https://la.wikipedia.org/wiki/Paulys_Real-Enzyklop%C3%A4die_der_classischen_Altertumswissenschaft) (Germanice)]

Categoria:Mythologia Attica
Categoria:Theseus
Curculionoidea

**Curculionoidea** sunt superfamilia coleopterorum herbivorarum cuius species, naso praelongo praeditae, plerumque minus quam 6 millimetra longae sunt. Circiter 97&thinsp;000 species inter nonnullas familias digestae describuntur, quarum non minus 83&thinsp;000 inter Curculionidas inveniuntur. Species adhuc descriptae veri numeri exigua pars esse intelleguntur, multis saltem Curculionidis scientia nondum inventis, praecipue in silvis pluvialibus tropicis. Numerus finesque familiarum Curculionoideorum in scientia nondum constant.

Superfamilia per orbem terrarum dilata est, continetque praeter Curculionidas notissimos seriem familiarum, quae partes huius haberi solebant. Sermone vulgari "curculiones" appellantur et Curculionoidea (in Roma antiqua praecipue genus *Sitophilus*) et larvae papilionis *Nemapogonis*, cum haec insecta non sint cognata sed frumento condito vesci ambo soleant; in sermone scientifico Neolatino *Curculio* est nomen unius generis.

*Austroplatypus incompertus,* una ex superfamiliae speciebus, eusocialitatem exhibet, unum e paucis insectis praeter Hymenoptera et Isoptera quae sic se gerunt.

## Conspectus
In Curculionoideis est prodigiosa copia specierum corporibus omni ratione mutatis ac variis, aliae modo millimetrum longae et aliae fere 10 centimetra. Communes tamen omnibus sunt larvae herbivorae; adulti etiam sunt insignes rostro, id est vasculo capitali in anteriorem seu inferiorem partem producto, in cuius apice sita sunt membra oralia.

## Mores 
Curculionoidea sunt omnibus locis illata, ubi plantae atque insecta omnino esse possint, et paene omnes plantarum species quadantenus ab iis eduntur. Permultae tamen species curculionoideae unam aut paucas species plantarum proprias ac peculiares in esum habent. Nonnullae familiae et subfamiliae, praecipue Cossoninae, Scolytinae et Platypodinae, lignum terebrant.

## Phylogenia
Phylogenia Curculionoideorum secundum comparationem DNA ribosomalis 18S et data morphologica (Marvaldi et al. 2002) infra videtur.

## Familiae
* Anthribidae, curculionoidea fungorum
* Attelabidae, cuculionoidea quae folia subvolvunt
* Belidae, curculionoidea primitiva
* Brentidae, curculionoidea naso recto
* Caridae
* Curculionidae, curculionoidea vera
* †Mesophyletidae
* Nemonychidae, curculionoidea florum pinorum
* †?Obrieniidae

## Notae
## Bibliographia
*Bright, Donald E., et Patrice Bouchard. 2008. *Coleoptera, Curculionidae, Entiminae: Weevils of Canada and Alaska,* vol. 2, Insects and Arachnids of Canada Series, Pars 25. Ottavae: NRC Research Press. ISBN 978-0-660-19400-4.
*Marvaldi, A. E., A. S. Sequeira, C. W. O'Brien, et B. D. Farrell. 2002. "Molecular and morphological phylogenetics of weevils (Coleoptera, Curculionidae): do niche shifts accompany diversification?" *Systematic Biology* 51 (5): 761–85. . PMID 12396590. Textus interretialis.

## Nexus externi

Categoria:Superfamiliae animalium
Adrastus

In mythologia Graeca **Adrastus** (Graece Ἄδραστος), Talai filius, fuit Argivorum rex qui septem ducum contra Thebas expeditionem imperavit. Nam oraculo obtemperans duas filias Argiam et Deipylam exsulibus Polynici et Tydeo dedit. Generum Polynicem igitur neglectis  signis divinis in Thebanum thronum  restituere voluit sed repulsus unus e ductoribus equi beneficio cladi superfuit. Secundam expeditionem quoque 'epigonorum' dictam cum filiis eorum qui primo bello perierant duxit. Tunc Thebas quidem cepit sed filium Aegialeum in pugna amisit et paulo post ipse in patriam rediens Megaris mortuus est. Persona *Supplicum* Euripidearum est et Nemeorum certaminum conditor fuisse dicitur.
## De cultu heroico 
Sicyone Adrastus cultu honorabatur qui sacrificiis et tragicis choris constabat qui eius tribulationes canere solebant
## Notae 
## Fontes 
*Aeschylus, *Septem contra Thebas*
*Euripides, *Supplices* et *Phoenissae*
*Hyginus, *Fabulae* 68-71
*Isocrates, *Panegyricus* 54-5 et *Panathenaicus* 169-172
* Statius, *Thebais*

## Plura legere si cupis 
*Sylvie Franchet-D'Espèrey, "Œdipe et Adraste dans le chant I de la Thébaïde de Stace", *Vita Latina*, 2001ː 29-37

## Nexus externi 
*[Adrastus apud Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft(https://la.wikipedia.org/wiki/Paulys_Real-Enzyklop%C3%A4die_der_classischen_Altertumswissenschaft) (Germanice)]
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Argos
Categoria:Mythologia Thebana
Paulus Bosland

**Paulus Bosland**, vulgo plenius *Paul William Bosland* (die 6 Ianuarii 1953 natus in urbe Paterson Novae Caesareae), horticultor, de plantis generis *Capsici* et de fructibus huius generis operam dat. Professor meret apud Universitatem Civicam Novi Mexici.

## Scripta selecta 
* 1998 : "Capsicums: Innovative uses of an ancient crop" in Jules Janick, ed., *Progress in new crops* (Arlington Virginiae: ASHS Press) pp. 479–487
* 1998 (cum Alton L. Bailey et Jaime Iglesias-Olivas) : *Capsicum pepper varieties and classification*. NMSU Cooperative Extension Service and Agricultural Experiment Station, 1998
* 2005 (cum Eric J. Votava [primo auctore] et Jit B. Baral : "Genetic Diversity of Chile (Capsicum Annuum var. Annuum L.) Landraces from Northern New Mexico, Colorado, and Mexico" in *Economic Botany* vol. 59 (2005) pp. 8–17 JSTOR
* 2012 (cum Eric J. Votava) : *Peppers: Vegetable and Spice Capsicums*. Oxoniae: CABI, 2012. ISBN 978-1-84593-825-3
* 2014 (primo auctore David DeWitt) : *The Complete Chile Pepper Book: A Gardener’s Guide to Choosing, Growing, Preserving, and Cooking*. Novi Eboraci, 2014

## Bibliographia 
* "Presidential Biography: Paul W. Bosland" in *HortScience* vol. 48 (2013) p. 1217
* Amal Naj, *Peppers: a story of hot pursuits* (Novi Eboraci: Knopf, 1992) pp. 61-66 Exemplar mutuabile
* Victor M. Valle, *The Poetics of Fire: metaphors of chile eating in the borderlands* (Tucson: University of New Mexico Press, 2023) cap. 6

## Nexus externi 
* Curriculum vitae
* Vita apud universitatem civicam Novi Mexici
* "Paul William Bosland" apud *Prabook*

Categoria:Nati 1953
Categoria:Homines vivi
Categoria:Incolae Novae Caesareae
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Davisensis
Categoria:Professores Universitatis Civicae Novi Mexici
Categoria:Solanologi
Categoria:Horticultores
Categoria:Alumni Universitatis Wisconsinensis
Gloria Barboza

**Gloria E. Barboza** (anno 1958 nata) est botanista Argentinensis. Discipula olim Armandi Theodori Hunziker, professor meret apud Universitatem Cordubensem Tucumanae. Ibi et in  de familia Solanacearum inquirit, praecipue autem de generibus *Solano* et *Capsico*.

## Scripta selecta 
* 2005 (cum Luciano De Bem Bianchetti) : "Three New Species of Capsicum (Solanaceae) and a Key to the Wild Species from Brazil" in *Systematic Botany* vol. 30 (2005) pp. 863-871 JSTOR
* 2005 (cum J. M. Toledo) : 
* 2006 (cum Juan José Cantero et César O. Nuñez) : *Flora medicinal de la provincia de Córdoba (Argentina): pteridófitas y antófitas silvestres o naturalizadas*. Cordubae in Argentina: Museo Botánico Córdoba
* 2011 : "Lectotypifications, synonymy, and a new name in Capsicum (Solanoideae, Solanaceae)" in *PhytoKeys* vol. 2 (2011) pp. 23–38
* 2011 (cum aliis) : "New Endemic Species of Capsicum (Solanaceae) from the Brazilian Caatinga: Comparison with the Re-circumscribed C. parvifolium" in *Systematic Botany* vol. 36 (2011) pp. 768-781 JSTOR
* 2019 (cum Sandra Knapp [prima auctrice], Lynn Bohs, Tiina Särkinen : "A revision of the Morelloid Clade of Solanum L. (Solanaceae) in North and Central America and the Caribbean" in *PhytoKeys* vol. 123 (2019) pp. 1–144
* 2019 (cum aliis) : "Four new species of Capsicum (Solanaceae) from the tropical Andes and an update on the phylogeny of the genus" in *PLoS One* vol. 14 (2019) e0209792
* 2020 (cum Luciano De Bem Bianchetti, J. E. Stehmann) : "Capsicum carassense (Solanaceae), a new species from the Brazilian Atlantic Forest" in *PhytoKeys* vol. 140 (2020a) pp. 125–138
* 2020 (cum Lynn Bohs et aliis) : "An amazing new Capsicum (Solanaceae) species from the Andean-Amazonian Piedmont" in *PhytoKeys* vol. 167 (2020) pp. 13–29
* 2022 (cum aliis) : "Monograph of wild and cultivated chili peppers (Capsicum L., Solanaceae)" in *PhytoKeys* vol. 200 (2022) pp. 1-423

## Nexus externi 
* 

Categoria:Professores Universitatis Cordubensis Tucumanae
Categoria:Nati 1958
Categoria:Homines vivi
Categoria:Botanistae Argentinae
Categoria:Solanologi
Tubulus renalis colligens

thumb|Nephronis anatomia.
**Tubulus renalis colligens** vel brevius **tubulus collector** in anatomia renum est pars tubularis quae urinam e plurium nephronum tubulis contortis distalibus colligit atque per partem medullae sale maxime saturatam usque ad calycem renalem ducit. Tubi collectores apud mammalia maximi momenti sunt ad aquam sive in organismo retinendam sive ex organismo emittendam, ita ut volumen aquae in toto organismo sibi constans maneat. Nam illi tubi qui urinam dilutam (100 mOsm apud homines) recipiunt sine vasopressino impermeabiles sunt. Econtra si cellulae tubuli lumen cingentes vasopressinum (antidiureticum hormon) ligant aquaporinas (hoc est canales aquae permeabiles) membranae suae inserunt. Tum aqua sponte sua per osmosim, ut a liquore dilutiore ad liquorem saturatum (nam medulla renalis infima sale et urea saturata est), e tubulo collectore exit et in sanguinem remeat. Osmolaritas urinae humanae usque ad 1200 mOsm condensari potestː tum aquà quam plurimà servatà substantiae inutiles  per urinam parum dilutam excerni possunt. Ita per vasopressinum mammalia homoeostasem aquae moderantur. Rodentia quaedam in desertis aridis viventia (exempli gratia *Dipodomys ordii*) urinam usque ad 5500 mOsm saturare valent; ne bibere quidem eis necessarium estː aqua metabolica aut in victu reperto utuntur.

Non tantum vasopressino respondent cellulae tubuli colligentis sed etiam aliis hormontibus ut aldosteroni qui iontum Na+ ex urina recuperationem stimulat aut auriculari natriuretico factori qui contrarium efficit et iontum Na+ ex urina recuperationem inhibet (natriureticus = natrium in urina, auricularis quia ille factor e cellulis auriculi sive atrii cordis emittitur cum pressio sanguinis crescit). Aliae substantiae e sanguine in urinam per easdem cellulas tubuli collectoris excernuntur ut ionta K+ (aldosterone instigante) vel H+ (ad sanguinis ceterorumque humorum corporalium aciditatem moderandam).

## Notae 
## Fontes 
*Sherwood, Klandorf, Yancey, *Animal physiologyː from Genes to Organisms*, 2013ː cap. 12 et 13.
*Elaine N. Marieb et Katja Koehn, *Anatomie et physiologie humaines* (undecima editio), Pearson, 2019 cap. 25 et 26.

## Nexus externi 
*Osmoregulation apud Aquaportail (Francogallice)

Categoria:Renes
Curia vetus (Gota)

thumb|Curia Gothana medio in foro cardinali ante instaurationem illius fori
**Curia vetus**, Theodisce *Altes Rathaus*, medio in foro urbis Gothanae patet. 

## Historia
Quod aedificium per duos annos constructum et anno Domini millesimo quingentesimo septuagesimo septimo confectum est. In initio emporium non curia erat postea duci novo qui Ernestus Pius dicitur domicilio. Postquam curia vetus incendio destructa anno Domini millesimo sescentesimo sexagesimo quinto emporium in curiam versum est. In saeculo undevicesimo curia renovata ac colore rubro picta est. Usque ad annum millesimum octogentesimum septuagesimum quintum summa in turri vigil vixit et urbem Gothanam a periculo incendiorum protegebat.

## Notae 
## Nexus externi
*De demarchii historia

Categoria:Gota
Gota
Casus irreducibilis

**Casus irreducibilis** in algebra  unus est casus qui in solvendo polynomia gradus 3 vel superiora cum integris coefficientibus algebraice (ut numeris oppositis) unus est, obtinendo radices expressas. Ostendit multos numeros algebraicos reales aestimatos esse, radicalibus exprimi non posse quin numeros implicatos introducat. *Casus irreducibilis* notissimus eventus est in polynomiis cubicis habentibus tres radices reales, quod probatum est a Petro Wantzel anno 1843.  Videri potest an data polynomia cubica *casus irreducibilis* sic dicto inspiciendo discrimen, per formulam Hieronymi Cardani.

## Nexus externi
* de casu irreducibili 

Categoria:Algebra abstracta
Capaneus

[thumb|Capaneus moenia Thebana scalis ascendens in [amphora antiqua pictus.]]
**Capaneus** (Graece *Καπανεύς*) in mythologia Graeca, Hipponoi filius, est unus e septem ducibus qui Thebas oppugnarunt, Adrasto instigante. Evadnae sive Iphiadis maritus Sthenelum genuit, Diomedis in *Iliade* comitem. Impietate erga deos insignis habebatur ut qui cum Thebanos muros ascenderet exclamarit ne Iovem quidem fulmine suo ab urbe capienda se prohibere posse. Tum pater deum hominumque eum fulminavit atque e Thebanis moenibus combustum devolvit. In Euripideis *Supplicibus*, postquam corpora occisorum heroum Thesei iussu in Atticam reportata sunt, Capanei uxor Evadne maerore confecta sese in pyram mariti deicit.

Fortasse fatum e nomine duxit quoniam apud Euripidem legiturː *Καπανέως . . . δέμας καπνοῦται*, hoc est 'corpus Capanei in fumum (καπνός) mutatur'. Dantes Capaneum in septimo Inferorum circulo collocavit.

## Notae 
## Fontes 
* Apollodori bibliotheca III.6.6-7.
* Aeschylus, *Septem contra Thebas* 421-455
* Euripides, *Supplices* 496-9, 639-640, 860-871 et *Phoenissae* 1128-1133 et 1178-1186
* Hyginus, *Fabulae* 168 et 170
* Statius, *Thebais*

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Personae Divinae Comoediae (Inferna)
Italia et Germania (Overbeck)

[thumb|upright=1.5|"Italia et Germania" ab [Fridericus Overbeck|Friderico Overbeck anno 1828 pictum]]
**Italia et Germania** est tabula anno 1828 ab Friderico Overbeck picta. Haec tabula Monaci in Pinacotheca Nova adservatur.

## Bibliographia 
* [Catalogus] *Johann Friedrich Overbeck - Italia und Germania*, Staatliche Graphische Sammlung Muenchen, Kulturstiftung der Laender, [et al.], Berolini 2002 (Patrimonia 224)
* Lionel Gossman, ''The making of a romantic icon. The religious context of Friedrich Overbeck's Italia und Germania'', American Philosophical Society, Philadelphiae 2007 (Transactions of the American Philosophical Society 97,5), ISBN 978-0-87169-975-6

## Nexus externi 
* Catalogus Pinacothecae Novae (Germanice)

Categoria:Tabulae pictae
Categoria:Res allegoricae figuratae
Categoria:Confecta 1828
Categoria:Pinacotheca Nova (Monacum)
Ludovicus Fredericus de Froriep

**Ludovicus Fredericus** vulgo *Ludwig Friedrich* **de Froriep** (natus die 15 Iunii 1779 Erfordiae, mortuus die 28 Iulii 1847 Vimariae) medicus atque editor Germanicus fuit. 

## Vita 
Froriep studiosus ex anno 1796 Ienae et Vindobonae erat. Privatim autem docere coepit anno 1801 Ienae, ubi dux vicarius instituti de obstetricandi scientiis creatus est. Anno 1802 professor extraordinarius proclamatus est. Anno 1804 tamen Salinas Saxonicas petivit ubi historiam naturalem et anatomiam comparatam et chirurgiam amplexus est.  

Tubingae anno 1808 dignitate professoris ordinarii de chirurgia et arte obstetrica coronatus valetudinarium mulierum parturarum patefecit. Consiliarius aulicus ex anno 1814 Stutgardiae fuit antequam anno 1816 Vimariam contenderett in officio consiliarii medicinalis superioris. Ibidem socero Frederici Iustini Bertuch in negotiando auxilium tulit, cuius fabricam post mortem nactus est. Ipse in coemeterio historico sepultus est.  

In detegenda Schilleri calva operam dabat vane. Quoniam sinciput, quod authenticum esse putavit, proh dolor alterius fuit.

## Opera 
Froriep pepigit manuale »Handbuch der Geburtshilfe« (editio nona, Vimariae 1832); anno 1822 periodicum speciale edendum instituit cui titulus »Notizen aus dem Gebiete der Natur- und Heilkunde« (Vimariae annis inter 1822 et 1836, quinquaginta tomorum). Quae folia autem ex anno 1837 una cum filio continuabat sub titulo hoc  »Neue Notizen aus dem Gebiete der Natur- und Heilkunde«.

Insuper una cum domino Meckel convertit opus »Vorlesungen über vergleichende Anatomie« (Lipsiae annis 1809 et 1810, quattuor tomorum; cui auctor originalis Cuvier fuerat) et emendavit opus »Handbuch der Chirurgie« (editio altera, Vimariae 1831, duorum tomorum; auctor originalis Cooper fuerat). Imagines partuum autem hic vulgavit: »Geburtshilfliche Demonstrationen« (annis inter 1821 et 1832, undecim fasciculorum).
## Nexus externi
*Scaturigo scientiae apud DDB
*in paginis universitariis Berolinensibus
*in paginis universitariis Halensibus

## Notae
Morbus Whippleianus

**Morbus Whippleianus** (ICD-10: K90.8) est morbus infectiosus rarus contagione bacterio tropherymate whippelii causa. Primum anno 1907 ab Americano Georgio Whipple descriptus, morbus gastrointestinalis consideratus, morbus Whippleianus praecipue malabsorptionem efficit, quamquam pariter quaeque corporis pars item affecta potest ut cor, cerebrum, articuli, cutis, pulmones, oculi. Symptomata generalia sunt deminutio ponderis, diarrhoea, dolores articulorum, et arthritis, tamen cursus morbi inter homines late variabiles queant, at non minus quam centesimae quinquaginta hominum affectorum nulla symptomata et signa contrahunt.

Invenitur morbus Whippleianus imprimis in viribus (agricolis), frequentia feminis circiter octies. Tantum mature cognitus, therapia cum antibioticis de consuetudine lenimen proferat. Nisi longe incognitus sit, saepe cursus detrimentosus etiam fatalis putandus est.

Diagnosis medica per endoscopia facta est.

## Symptomata et signa 
Symptomata cardinalia sunt: 
* arthralgia (dolor articulorum),
* diarrhoea,
* dolor abdominalis,
* deminutio ponderis.
Prima autem symptomata sunt arthritis et febris, et symptomata intestinalia differant.

## Differentia 
* Arthritis rheumatoidea — Si in morbi Whippleiani cursu dolor articulorum praedominent, diagnosem morbi Whippleiani instituendi praetermittere potest. Imprimis si arthritis seronegativa appareat, differentia morbi Whippleiani consideranda commendatur, ne therapia inutilis continuetur; fieri etiam potest, ut cursus cum excessu e vita observatur.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Duodenal biopsy, high mag.jpg|Duodenum normale cum villis et plicis, epithelio simplice columnari, lamina propria mucosae cum cellulis B (plasmocytis), sine macrophagocytis
Fasciculus:Whipple disease - high mag.jpg|Intra laminam propriam numerosi inveniuntur macrophagocyti, structurae spumosae (imprimis in medio visibiles)
Fasciculus:Whipple disease -a- high mag.jpg|In imaginis medio, magnificationis maioris, structura spumosa et pallida, quam numerosi macrophagocyti formant.

## Notae 
## Nexus externi 
* *msdmanuals* de morbo Whippleiano
Iacobus Adlung

**Iacobus Adlung** (etiam: *Adelung, Aldung*; natus die 14 Ianuarii 1699 Bindersleben apud Erfordiam, mortuus die 5 Iulii 1762 Erfordiae) musicographus, magister et cantor ecclesiasticus Germanicus fuit. Anno 1732 in matrimonium duxit Beatam Elisabeth Ritter, burgimagistri cuiusdam (Groß-Wanzleben apud Magdeburgum) filiam.

## Vita
Filius organistae et ludimagistri domi musicae studebat antequam Ienae philologiam et theologiam amplecteretur. Magistratu accepto Erfordiam revenit ubi anno 1727 in Ecclesia Dominicanorum domino Ioanni Henrico Buttstett successit.

Ipse clavichordia conficere sciebat. Anno 1736 autem flammis omnia eius consumpta est. Neque organi cantum deposuit, cum anno 1741 professor in Gymnasio Senatorio Erfordiensi factus est. Insuper cursibus dandis in Universitatem Hieranam vocatus est. Inter discipulos sedulos fuit Georgius Petrus Weimar.

Anno 1755 cooptatus est in Academiam Scientiarum Utilium.

## Gravitudo
Scripta eius maximi momenti sunt in historia musicae temporis Bachiani exploranda. Insuper ea encyclopaedia quam anno 1726 pepigerat cum titulo *Musica mechanica organoedi* multa scitu digna de instrumentis construendis tradit. Adlung compositiones plurimas pro organis paravit atque fecit.

## Opera 
* *Anleitung zu der musikalischen Gelahrtheit.* Erfordiae 1758; Lipsiae 1783 (reimpressio Cassellae 1953)
* *Musikalisches Siebengestirn, das ist, sieben zur edlen Tonkunst gehörige Fragen.* Berolini 1768
* *Musica Mechanica Organoedi. Das ist: Gründlicher Unterricht von der Struktur, Gebrauch und Erhaltung, etc. der Orgeln, Clavicymbel, Clavichordien und anderer Instrumente, in so fern einem Organisten von solchen Sachen etwas zu wissen nöthig ist.* Duabus in partibus, Berolini 1768 (anastatica reimpressio Cassellae 1931)
## Bibliographia 
* Johann Adam Hiller: *Lebensbeschreibungen berühmter Musikgelehrten.* Lipsiae 1784 (iterum Lipsiae 1979)
EA Guingamp (grex virilis)

{
"type": "FeatureCollection", "features": [
 { "type": "Feature", "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [-3.16445, 48.566116] }, 
"properties": { "title": "Stade de Roudourou", "marker-color": "CA0000", "marker-symbol": "soccer", "marker-size":"medium", "description": ""} },
]
}

**EA Guingamp**, plene **En avant de Guingamp** vel **En avant Guingamp** (latine "Procedens Guengampi"), est societas pediludica francica, anno 1912 Guengampi (Litora ad Mare), in Britannia Minore, a Petro Deschamps condita. Virilis grex hoc tempore in Ligue 2 agit et femininus in Division 1.

En Avant Guingamp longo tempore grex voluptarius et parvi momenti mansit, historiaque igitur eius connexa est cum historia scholae publicae rerumque oppidanarum Guengampensium. Per ordines pediludii francici praeside Natale Le Graët scandit, in Division 3 anno 1976 ascendens et in Division 2 anno 1977, ubi per sedecim annos perpetuos mansit.  En Avant Guingamp interdum in Ligue 1 lusit post annum 1995, quo ascensum primum adeptus est, maximum suum honorem, septimum locum civitatis, assecutus anno 2003. Recentissimus casus in Ligue 2 anno 2019 factus est.

In honorem EA Guingamp numerantur duo Calices Francici annis 2009 et 2014 accepti (ambo contra Stade Rennais), et Calix Intertoto anno 1996. Europaea autem certamina En Avant Guingamp tria adiit: Calicem UEFA anno 1996-1997, Foedus Europam annis 2009-2010 et 2014-2015. Hoc quidem conatu ad sedecimas finalis perventum est, quod est gregis optimus Europaeus actus..

Frédéric Le Grand ex 9 Septembris 2020 societati En Avant Guingamp praesidet.

## Notae
Categoria:Societates pediludii
A Moscua ad Galliculos

thumb|Statio ferriviae principalis Curensis Moscuae
***A Moscua ad Galliculos*** (Russice *Москва — Петушки*) est Benedicti Erofeev poema epicum oratione soluta scriptum more postmodernismi et quasi autobiographia. Anno 1969 vel 1970 compositum, diu ope dactylographiorum divulgabatur; anno 1973 primo in periodico Israëlico editum est, secunda est editio Lutetiensis anni 1977; in Russia solum annis 1988–1989 editum est.

thumb|Galliculorum statio ferriviaria, quam Benedictus NON adiit

## Fabula
Benedictus, Baccho nimium deditus, in procoeto publico sibi ignoto Moscuae post compotationem gravem expergefactus, Galliculos tramine vectorio ferriviali proficisci vult, ut puellam amatam ibi videat et loco alio Galliculis longinquiore etiam filio suo infanti dona det. Numquam se Cremlinum vidisse fatetur, sed quandocumque eum quaesivisset, semper stationem ferriviae principalem Curensem invenerit (de qua tramina ad Galliculos et Volodimiriam proficiscuntur). Multum vinum emit et in tramen ascendit; capitula poematis nominibus stationum ferriviarium a Moscua usque ad Galliculos sitarum nuncupantur. Benedictus bibit et de permultis materiebus secum et cum angelis et cum viatoribus aliis more Menippeano disserit. Itinere medio lector iam distinguere non potest, quae re vera gerantur, quae Benedictus ebrius somniet. Sine dubio in somnio Benedictus cum amicis res novas in districtu Galliculorum facit; post Sphingem videt, quae non aenigmata, sed problemata mathematica ludicra ei proponit; Benedicto ea solvere negante dixit ad Galliculos aditum ei prohibitum esse. In stationem principalem Curensem Benedictus revertitur et in urbem exit, diu credens se Galliculis esse, donec Cremlinum primum in vita sua videt; in procoeto publico ignoto interfectores incogniti quattuor Benedictum assequuntur et subulam magnam in guttur eius defigunt.

## Potus perennis et critica politica
Omnes personae in carmine potatores esse videntur. Ita agunt, ut realismus sovieticus facilius feratur. Quae personae non nisi in monologis apparent: illusionibus alcoholice natis et adventu Galliculorum ad irritum ducto sic dictus paradisus communismi imaginetur. Saepe versus Bibliae citantur et alluditur ad locos litterarum Europaearum et ad artificia.

## Notae
## Nexus externi
* *Britannica*
* De poemate situs Theodiscus
* De opere isto in pagina operibus magnis dedicata
*Publicus honor quemadmodum personis istius carminis in platea quadam Moscuensi detur
*Mappa geographica interactiva
Categoria:Litterae Russicae
Categoria:Carmina epica
Categoria:Saturae
Categoria:Scripta 1969
Categoria:Moscua
Putin-mentula!

e affixa]] 
 inventae]] 

Recitatio cantata ***Putin khuilo*** (Ucrainice: *Путін – хуйло*, Russice: *Путин – хуйло*) ad litteras Foederationis Russicae praesidem mentulae aequiperat. Quae paulo obscoenum in modum et paucissimis verbis odium tyranni exprimat et  politicam eius describat.. Anno 2014, cum Crimea occupata esset, ista cantilena ubique vulgata est et memum quoque factum est.. Melos depromptum est carmini *Speedy Gonzales* anno 1961 confecto.

## Historia 
Sic vulgus inde a mense Martio 2014 Vladimirum Putin dictatorem ludibrio habere solet. Mense Maio 2014 sententia in glossarium locutionum vulgarium *Urban Dictionary* posita est. Id a pluribus aliis artificibus comprehensum et porro tractatum est.

Die 14 Iunii 2014, cum aeroplanum militare haud procul a Pratalia telis excussis in terram cecidisset, Kioviae ante legationem Russicam homines vociferabantur. Andreas Deshtshitsja, tum Ucrainae minister rerum externarum, cantum permisit, lapidum iactum strictissime prohibiturus. Tunc nonnulli crimine laesae maiestatis commoti dimissionem istius ministri facetioris exegerunt. Mense Iulio 2014 astronomi Ucrainienses quidam stellam KIC 9696936 *Putin-Huilo* baptizaverunt. 

Die 10 Octobris 2014, quando pedilusores Belorussici contra athletas Ucrainenses pugnabant, Borisovii homines quadraginta ita cantantes a vigilibus publicis capti sunt.

Postea multi musici intra et extra Ucrainam eos modos interpretati sunt, e.g. greges *Haydamaky* et *Mad Heads*.

Alludebat ad verba etiam Alexander Ioannes Motyl professor (origine Leopolitana) in Alma Matre Rutgersensi laborans cum faretur: *Si quid de Russiae praeside dicere tibi in animo est dic solummodo *La-la la-la la-la* - et omnes intellegent!*

## Nexus externi
## Bibliographia
*  Christian Diemer: "Mutterlandpop. Lokale Markierung und Entgrenzung musikalischer Darbietungen auf ukrainischen Feiertagen". Apud: *Speaking in Tongues: Pop lokal global*, Bileveldiae 2015, ISBN978-3-8376-3224-8, p. 78–80 
* Frédéric Döhl, Klaus Nathaus: *Annäherungen an einen flüchtigen Gegenstand. Neue Literatur zur Geschichte der Musik aus Journalistik, Historiographie und Musikwissenschaft* (=Neue Politische Literatur, 62)
* Taras Kuzio: *Ukraine. Democratization, Corruption, and the New Russian Imperialism. Democratization, Corruption, and the New Russian Imperialism.* Santa Barbara 2015, ISBN978-1-4408-3502-5 
* Oksana Havryliv: *Verbale Aggression. Das Spektrum der Funktionen* (=Linguistik Online, 82), ISSN1615-3014, p. 27-47 (hic in interreti) 
## Notae
Categoria:Carmina popularia
Categoria:Ucraina
Crystallum (discretiva)

* Crystallum,  corpus solidum et regulare
* Crystallum montanum. minerale, quarzi genus
* Crystallum seu vitrum crystallinum, vitri genus pretiosum
Galliculi

**Galliculi** (Russice *Петушки, Petuški*) est urbs regionis Volodimiriensis Russiae. In ripa laeva Klazmae fluminis sita est. 12 milia incolarum anno 2021 habuit.

## Nomen
Nominis explicationes variae narrantur: de genere simulacrorum parvorum, quae ibi producebantur, nomen originem ducit, vel de genere fumariorum fornacum, vel aliter, sed nomen Russicum *gallos parvos, galliculos* significat, qui et in insigni urbis figurantur.

[thumb|left|[Turris aquaria Galliculorum a Vladimiro Šuchov constructa]]

## Historia
Statio ferriviaria hoc loco anno 1861 constructa est et nomen vici proximi cepit (qui vicus nunc *Galliculi Prisci* appellatur. Colonia ad stationem crescebat; vicus ab anno 1904; fabricae annis 1914 et 1915 hic constructae sunt. Colonia urbana ab anno 1926 (nomine *Galliculi Novi*), urbs ab anno 1965.

## Notae
## Nexus interni
* *A Moscua ad Galliculos*

## Nexus externi
*Situs proprius 

Categoria:Condita 1861
Categoria:Urbes regionis Volodimiriensis
Tabasco (liquamen)

thumb|upright=0.3|Lagena liquaminis Tabasco
thumb|upright=1.25|Charta nuntiativa liquaminis Tabasco anno fere 1900 edita
**Tabasco** est liquamen e capsicis ab Edmundo McIlhenny apud  vel Avery Ludovicianae inventum. Quod liquamen ibidem a societate *McIlhenny* usque hodie conficitur et per mundum fere omnem venditatur.

Varietas *Capsici frutescentis* nomine *Tabasco* (fortasse a civitate Tabasca oriunda) a Maunsel White in Ludovicianam ante annum 1850 introducta est. Ille primus ut videtur salsam vel decoctionem ex hoc fructu pungentissimo confecit. Ille senex Edmundum McIlhenny, amici Danielis Avery generum, cognovit, qui praeceptum liquaminis fermentati annis insequentibus invenerit. Anno 1870, White iam mortuo, litteras patentes de confectione liquaminis Edmundus McIlhenny divulgavit.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|*[Capsicum frutescens* var. *Tabasco*, materies principalis liquaminis *Tabasco*]]
; Fontes antiquiores
* 1850 : 
* 1870 : 
* 1898 : , "A revision of the genus Capsicum, with especial reference to garden varieties" in *Missouri Botanical Garden Annual Report* (1898) pp. 53-110, vide p. 59 "*Tabasco Pepper Sauce or liquid pepper*"

; Eruditio
* 
* Shane K. Bernard, *Tabasco: An Illustrated History*. Avery Island: McIlhenny Company, 2007
* Kurt Michael Friese et al., *Chasing Chiles: Hot Spots Along the Pepper Trail* (White River Junction Viridimontis: Chelsea Green, 2011) cap. 4
* 
* Amal Naj, *Peppers: a story of hot pursuits* (Novi Eboraci: Knopf, 1992) pp. 127-179 Exemplar mutuabile
* Denver Nicks, *Hot Sauce Nation* (Chicagi: Chicago Review Press, 2017) pp. 110, 142-147

## Nexus externi 
* 

Categoria:Liquamina
Categoria:Capsicum frutescens
Categoria:Alimenta e capsicis
Categoria:Gastronomia Novae Aureliae
Categoria:Signa mercatoria
Melanippus

In mythologia Graeca **Melanippus** (Graece Μελάνιππος), Astaci filius, fuit unus e ducibus Thebanis qui septem duces Argivos ab Adrasto rege missos reppulit. In tragoedia Aeschyli *Septem contra Thebas* ad portam Proetidam custodiendam contra Tydeum ab Eteocle mittitur. Ibi Adrasti et fratrem Mecisteum et generum Tydeum occidisse dicebatur. Ipse quoque tamen Tydei telo transfixus obiit qui antequam moreretur capite hostis flagitato et scissa calvaria Melanippi cerebrum sorbuit.
Melanippus originem suam ad "spartos"  referebat, hoc est  ad homines e draconis dentibus a Cadmo satis natos quibus pepercit Ares.

Libro quinto *Historiarum Herodotus* scribebat Clisthenem Sicyonis tyrannum in qua urbe Adrastus cultu heroico honorabatur, cum bellum adversus Argivos gereret, Melanippi reliquias Sicyonem advexisse atque omnes honores prius Adrasto tributos Melanippo contulisse. Etenim neminem Adrasto et Argivis  inimiciorem quam Melanippum fuisse existimabat. Nihilominus secundo saeculo Melanippi tumulus Thebis viatoribus monstrabatur et poetae Attici quinto saeculo a.C.n. exeunte septem duces prope Eleusinem Theseo iubente humatos esse canebant.
## Notae 
Categoria:Mythologia Thebana