Nimngakan

[thumb|[Nicolaus Hermogenis filius Trofimov, praeclarus rhapsodus Evenkensis, ab Irene Eliae filia Kozitcheva anno 1920 pictus]]
**Nimngakan** (Evenk. *нимӈакан*) est carmen epicum populo Evenkensi gratum, quod de primo mundi aevo heroibusque illius temporis tractat. 

## Genera carminum epicorum Evenkensium
Nam Evenki tria saecula sciunt: hoc primum, secundum bellicosum et tertium aetati nostrae proximum, quo migrationes gentium ad locos, quos hodie occupant, eas perduxerunt. Fabulas et carmina de primo saeculo *nimngakan* nominant, de secundo et tertio *ulgur*, sicut populi Mongolici (cf. ). *Ulgur* sine cantatione recitantur, in *nimngakan* autem, sicut in *olonkho* Iacuticis, verba narratoris recitantur, orationes heroum et aliarum personarum cantantur. Cuiuscunque generis persona (ut heros, inimicus eius de mundo inferno, mater et sponsa herois, equi et tarandi herois, aves etc.) propriam melodiam habet. 

## Rhapsodi
Rhapsodi *nimngakan* *nimngakalan* appellantur; multis *nimngakalan* notis saeculo vicesimo Nicolaus Hermogenis filius Trofimov de gente Evenkensi *Buta* e regione Aldani fluminis notissimus erat; fratres eorum Georgius (vulgo *Iegor*, *Егор*) et Basilius, qui in Bello orbis terrarum secundo periit, etiam *nimngakan* cantabant. Nicolaus Trofimov, a quo ethnographi et litteris nonnulla *nimngakan* exsignaverant et postea machina magnetophonica usi, ipse scribere sciebat et alia carmina ante mortem sua manu perscripsit doctisque misit, ut servata et edita sint. Inter aliis *Irkismondja*, *nimngakan* longissimum, gesta quattuor generationum heroum narrans, a Nicolao Trofimov cognitum est. Illum Symeon Zabolotski *nimngakalan* e regione Amurensi cantare docuit. Fine saeculi vicesimi Anthusa Pauli filia Ovëlova e regione  lacu ut *nimngakalan* nota erat; de *Torgonaj* heroe carmen cantabat. Nυnc Valentinus Isakov *nimngakan* cantat.

## Fabulae
Fabulae *nimngakan* similiter compositae sunt. In prinicipio de antiquitate narrationis dicitur, postea locus, ubi heros habitabat, et heros ipse describitur. Actionis δέσις (ut Aristoteles in *Arte poëtica* hoc nominat) calamitas est improvisa; nam soror herois rapitur vel hostes aggrediuntur etc. Heros iter longum incipit. Saepe procatio herois sequitur.  Pugna eius cum inimico, saepe de mundo inferno, vel cum fratribus sponsae describitur. In fine de nuptiis et de reditu in patriam dicitur. Nunquam in *nimngakan* bella gentium vel populorum, ut in *ulgur*, enarrantur, sed semper de uno heroe agitur.

## Exemplum
Hoc est initium carminis *Со̄ бэе Со̄да̄нӣ ма̄та̄* (scilicet Latine *Sodani heros fortis*). Initium multis *nimngakan* commune, nam propinquis si non eisdem verbis repetitur.

## Notae
## Bibliographia
* Bemerkungen einer Reise iM Russischen Reich in Jahre 1772 von J. Georgi. Erster Band, SPb., 1775. P. 288—295 (de *nimngakan* *Dolodaj*)  
* Эвенкийские героические сказания / Изд. А.Н. Мыреева. Novosibirsci 1990.  
* Типы героических сказаний эвенков // Составители Г.И Варламова, А.Н. Мыреева. Novosibirsci 2008.  
* *Яковлева Маргарита Прокопьевна*. Специфика эвенкийских героических сказаний в творчестве сказителей рода Бута. Махачкала, 2016. 

## Nexus externi
* Pagina *Megapediae arcticae* de poesi vulgari Evenkensi (possis phonogrammata audire, ubi et textus narratoris recitatus et orationes cantatae inveniuntur) 
* Heroum aliarumque personarum orationes e nimngakan *Irkismondja* (a Nicolao Trophimov cantata)
* De fratribus Trofimov 
* *Evenkiteca*, biblioteca interretialis  

Categoria:Carmina epica
Categoria:Evenki
Categoria:Genera litterarum
Categoria:Litterae Evenkenses
Categoria:Traditio