open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Naumburgum (Hassia)

thumb|Vetera Naumburgi interiora.
**Naumburgum** (Theodisce *Naumburg*) est urbs quae ad flumen Elbe (Eder) in Circulo Cassellensi in Hassia situm est. Die 31 Decembris 2020 incolas 5003 habuit.

## Historia
Naumburgi prima mentio facta est anno 1170 in documento archiepiscopi Moguntini Christiani de Buch, ubi gravius Poppo Naumburgensis tamquam testis citatur. Anno 1207 homines sub praesidium burgi fugientes ibi habitationes sibi invenerunt. Anno 1260 privilegia urbana concessa sunt. Anno 1266 Popponis familiaris quidam, Widukind Naumburgensis oppidum et arcem cum Castello Weidelsburg Varnerio de Eppstein, archiepiscopo Moguntino, vendidit. Anno 1384 equites de Hertinghausen urbem tamquam pignus nacti sunt. Anno 1402 habemus oppidum muris fortibus circumdatum quo copiae Russorum atque Brunsvicorum facile repelli potuerunt. Anno 1544 gravii de Waldeck oppidum acceperunt ex manibus Moguntinis, quo facto breve Reformatio introducta est. Anno 1588, postquam urbs Moguntinis reddita est. doctrinae catholicae revigescebant. Anno 1626 autem dux Christianus Brunsvicensis regionem expugnavit unde arx ruinosa iacet. Anno 1684 incendium maximum saeviebat, quod vel ecclesiam detruxit. Anno 1692 reconstructiones feliciter continuabantur et terminabantur quibus burgi restantes lapides prostant. Anno 1802 saecularizatio urbem Hassiae subiecit. Anno 1904 linea ferriviaria *Naumburger Kleinbahn* viam ferratam rectam cum Cassella patefecit. Anno 1971 reformatio administrationis unionem communitatum Naumburg, Elbenberg, Altenstädt, Heimarshausen et Altendorf proposuit atque perfecit. 

Cum urbe Hungarica Comara anno 1992 fraternitas specialis declarata est. Anno 1995 Naumburgum officialiter locus salubris in vestigiis Kneipp obtinebat, quae res anno 2007 renovata et aucta est. Ibi enim secundum methodos Sebastiani Kneipp homines curentur. Anno 2001 communitas Italica  San Mauro di Pascoli Namburgensium proximitatem quaerebant.
## Notae
## Nexus externi
*Situs proprius

Categoria:Urbes Germaniae
Categoria:Hassia
Agathomerus

***Agathomerus*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod a Ioanne Theodoro Lacordaire anno 1845 constitutum est. Typus generis est *Agathomerus pulcher.*

## Subgenera et species
Inter *Agathomeros* digeruntur quinquaginta quattuor species in sex subgenera tributae.

## Bibliographia
*Löbl, I., et A.Smetana, eds. 2010. *Catalogue of Palearctic Coleoptera.* Vol. 6: Chrysomeloidea, p. 334. Stenstrup Daniae: Apollo Books. ISBN 978-87-88757-84-2. PDF.

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Lacordaire
Categoria:Taxa 1845
Fallingwater

thumb|Fallingwater.
[thumb|[Via ad Fallingwater quae a domo ad domum hospitum ducit.]]
[thumb|upright=1|Conspectus in Fallingwater ex [Bear Run.]]
thumb|upright=1|Via et aditus Fallingwater.
thumb|upright=1|Una e partibus interioribus Fallingwater..
**Fallingwater** ('Aqua Cadens') est domus a Francisco Lloyd Wright architecto Americano in Terra Alta Laurel Pennsylvaniae meridianae et occidentalis anno 1939 designata, circiter 110 chiliometra ad meridiem et orientem Pittsburgi versus patens. Pars aedificii super aquam cadentem in Bear Run ('Cursu Ursorum') in regione Mill Run in Stewart Township in Montibus Alleghenianis exstructa est. Domus usui Edgari J. Kaufmann, possessoris Kaufmann's Department Store, et Lilianae uxoris finibus hebdomadum proderat.
 
Aedificio nondum confecto, *Time* magazina Fallingwater "opus pulcherrimum" Wrightianum appellavit, ac domus inter "indicem vitalem viginti octo locorum antequam morieris visendorum" a *Smithsonian* periodico perscribitur. Domus inter tabulas publicas National Historic Landmarks anno 1966 relata est. Anno 1991, socii Instituti Architectorum Americani Fallingwater "optimum architecturae Americanae opus omnium temporum" censuit, annoque 2007, locum vicensimum nonum in indice Architectura Grata Americae secundum Institutum Architectorum Americanum tenebat.
 
Domus et septem aliae constructiones Wrightianae inter patrimonium totius mundi mense Iulio anni 2019 perscriptae sunt, titulo "Architectura Saeculi Vicensimi Francisci Lloyd Wright."
 
## Notae 
## Bibliographia
* Brand, Stewart. (1994) 1995. ''How Buildings Learn: What Happens after They're Built.* Penguin Books. ISBN 0-14-013996-6. Situs interretialis.
* Haberlik, Christina. 2001. *50 Klassiker. Architektur des 20. Jahrhunderts.* Hildesheim: Gerstenberg Verlag. ISBN 3-8067-2514-4.
* Hoffmann, Donald. (1978) 1993. *Frank Lloyd Wright's Fallingwater: The House and Its History.* Ed. secunda. Dover Publications. ISBN 0-486-27430-6.
* Kaufmann Jr., Edgar. 1986. *Fallingwater: A Frank Lloyd Wright Country House.* Abbeville Press.
* McCarter, Robert. 2002. *Fallingwater Aid (Architecture in Detail).* Phaidon Press. ISBN 0-7148-4213-3.
*Storrer, William Allin. 2006. *The Frank Lloyd Wright Companion.* Sicagi: University of Chicago Press ISBN 0-226-77621-2.
* Toker, Franklin. 2005. *Fallingwater Rising: Frank Lloyd Wright, E. J. Kaufmann, and America's Most Extraordinary House.* Novi Eboraci: Knopf.
* Trapp, Frank. 1987. *Peter Blume.* Novi Eboraci: Rizzoli.
* Waggoner, Lynda S., et Western Pennsylvania Conservancy. 1996. *Fallingwater: Frank Lloyd Wright's Romance with Nature.* Universe Publishing.
 
## Nexus externi 
*Situs interretialis domus proprius.
*Situs interretialis Western Pennsylvania Conservancy proprius.
*Commentarius in *Architectural Record.*
*Commentarius in *Pittsburgh Post-Gazette.''
*Exemplar realitatis virtualis partis exterioris et terrae. Sketchfab.
*Photographemata.
 
Categoria:Aedificia Civitatum Foederatarum
Categoria:Confecta 1939
Categoria:Historia architecturae
Categoria:Musea Pennsilvaniae
Categoria:Franciscus Lloyd Wright
Ligue 1

thumb|Logotypum Ligue 1 anni 2021
thumb|*Hexagoal*, praemium certaminis
**Ligue 1** est certamen pediludii virilis professionalis Franciae ad principatum huius ludi consequendum, summum certamen Foederationis Francici pediludii, quod omnes societates Franciae et Monoeci comprehendit. Anno 1932 sub nomine Divisionis nationalis (*Division nationale*) coeptum est.

## Nexus externi 
* Ligue 1 
* Ligue 1 
* Ligue de football professionnel, societas quae Ligue 1 gerit] 

Categoria:Pediludium
Categoria:Francia
Ioannes Murrell

thumb|*A New Booke of Cookerie* (1615): titulus
**Ioannes**,  vulgo *John* **Murrell**, qui Londinii anno circiter 1625 floruit, fuit scriptor Anglicus de re coquinaria. Anno 1615 *A New Booke of Cookerie* annis insequentibus saepe reimpressum, anno 1617 *A Daily Exercise for Ladies and Gentlewomen* (ubi de cibis condiendis disseritur), mox etiam *A New Book of Carving*. Auctor stylos coquendi Franciae et Bataviae bene cognovisse censetur. Opera sua feminis honestioribus (sed haud celebribus) dicavit: anno 1615 dominae Francis Herbert, anno 1617 librum de cibis condiendis Elizabethae Bingham, anno 1630 primum librum de arte coquinaria Marthae Hayes, librum alterum dominae Browne. 

thumb|*A Daily Exercise for Ladies and Gentlewomen* (1617): titulus
## Opera 
* 1615 : *A New Booke of Cookerie ... London Cookerie*. Londinii: John Browne Editio interretialis; alia; catalogus
** editio 1617 catalogus
* 1617 : *A Daily Exercise for Ladies and Gentlewomen, whereby they may learne and practice the whole art of making pastes, preserves, marmalades, conserves, tartstuffes, gellies, breads, sucket-candies, cordiall waters, conceits in sugar-workes of severall kindes: as also to dry lemonds, orenges, or other fruits*. Londinii: The widow Helm Textus; editio interretialis
** editio 1621, titulo *A delightfull daily exercise ...* Londinii: Thomas Dewe catalogus
* 1630 : *Murrels Two Books of Cookerie and Carving*  
** editio 1641, titulo *Murrels Two Bookes of Cookerie and Carving ... [A new book of carving and sewing]* editio interretialis  
** editio 1650. Londinii: Rich. Marriot catalogus  

## Bibliographia 
* Sidney Lee, "Murrell, John" in 
* Gilly Lehmann, "At The Dramatists’ Table: The Climax and Decline of a Mannerist Cuisine in England, 1580-1630" in Pierre Kapitaniak et al., edd., *Shakespeare et les arts de la table: Actes du congrès organisé par la Société Française Shakespeare les 17, 18 et 19 mars 2011* (OpenEdition Journals, 2012 ~)
* Peter Targett, "Murrell, John (fl. 1614–1630)" in 

* Libri de re culinaria aevo litterarum renatarum scripti

Categoria:Nati saeculo 16
Categoria:Mortui saeculo 17
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Scriptores de re cibaria
Categoria:Auctores Anglici
Corpus humanum

**Corpus humanum** est corpus hominis, quod continet caput, collum, truncum (pectus ventremque comprehendentem), et membra (brachia et manus, crura et pedes).

Studium corporis humani anatomiam, physiologiam, histologiam, et embryologiam implicat. Corpus notis modis variat anatomice. Physiologia ad systemata et organa corporis humani eorumque munera spectat. Multa corporis systemata homeostasim cum tutis sacchari, oxygenii in sanguine, aliarumque rerum gradibus conservant.

## Cellulae 
Corpus humanum a 30 ad 37 trilliones cellularum constuitur.

## Textus 
Cellulae similium structurae et functionis in textus continentur. Quattuor species textus in corpore humano sunt:
* Textus coniunctivus
* Textus epithelialis
* Textus muscularis
* Textus nervosus

## Organa 
Organa, collectiones cellularum, cuique munus singulum, intus in corpore sedent, cute excepta. Exempla sunt cor, pulmo, iecur. Multa viscera intus in corporis cavis fiunt, inter quae inveniuntur abdomen, in quo venter est, et pleura, in quo pulmones sunt.

### Cor 
thumb|upright=0.8|Viscera humana: pars antica.
Cor est organum quod sanguinem per vasa sanguinea systematis circulatorii contractionibus rhythmice impellit. Id inter pulmones in mediastino thoracis situm est, ab ossibus protectum, magnitudinis propemodum pugni clusi. Cor in quattuor cameras dividitur: atria laevum et dextrum superiora, et ventriculos laevum et dextrum inferiores. Vallum cordis in tribus stratis consistit, quae sunt epicardium, myocardium, endocardium.

### Iecur 
Iecur, sive hepar, cui variae functiones habet, conservatio glycogeni, decompositio cellularum sanguinis rubri, synthesis proteini plasmatici, generatio hormonum, et detoxificatio.

### Ren 
Ren, sive nephrus est altera binarum corporis partium, quae ureae aliisque excrementis in aqua solubilibus ex corpore amovendis serviunt. Renum est sanguinem expurgare: sanguine enim percolato renes urinam efferunt, quae excrementa a corpore reiecta continet. Urina tum in vesica urinaria servata denique per mictionem e corpore excernitur.

## Systemata 
Principalia corporis humani systemata sunt:
* Systema circulatorium
* Systema digestorium
* Systema musculosceletale
* Systema nervosum
* Systema reproductionis
* Systema respiratorium

### Systema respiratorium 
Systema respiratorium in naso, nasopharynge, trachea et pulmone consistit.

### Systema circulatorium 
Systema circulatorium ex corde et vasis sanguineis (arteriis, venis, et capillariis) constat.

### Systema musculosceletale 
Systema musculoskeletalis sceletus (ossa, ligamenta, tendines, cartilaginem) et musculos adnexos constat. Corpus humanum structuram principalem et facultatem motus dat. Ossa lunga in corpore continent medullam ossium ubi sanguis cellulae nascuntur.

## Notae 
## Nexus interni 
* Cerebrum
* Gens humana
* Evolutio
* *Homo sapiens*
* Mulier
* Musculus
* Os
* Pelvis
* *Terminologia Anatomica*
* Vir

Categoria:Anatomia
Categoria:Homo
Categoria:Physiologia
Symphonia nona (Dvořák)

[thumb|[Frontispicium manuscripti symphoniae nonae]]

 (Op. 95, B.178) “E novo mundo” est symphonia ab Antonino Dvořák composita et primum die 16 Decembris 1893 in Novo Eboraco sub directione Antonii Seidl concenta.

## Forma musicae 
Symhonia in quattuor motūs dividitur. Melodia prima quasi *notione perductoriā* utitur, atque in ultimo motu melodiae omnium motuum ita citantur ut summam musicae faciant.

# *Adagio*,  – *Allegro molto*,  (forma sonatarum, mi-minore)
# *Largo*,  (re-bis maiore, do-minore)
# *Scherzo: Molto vivace* – *Poco sostenuto*,  (mi-minore)
# *Allegro con fuoco*,  (mi-minore, mi-majore)

## Nexus externi 
Categoria:Symphoniae
Categoria:Scripta 1893
Elementa (Euclides)

thumb|*Elementorum* initium (editio , Venetiis, 1505)

 (Graece Στοιχεῖα) sunt principiorum geometriae enarratio, Euclidis Alexandrini opus magnum, quod per saecula scientiae geometricae fons primus et principalis fuit et nunc ad geometriam Euclideam dictam ediscendam is manet. Fine saeculo IV a.C.n. aut initio saeculo III *Elementa* composita sunt.

Opera huius generis, ante Euclidem composita, quorum notissimum Hippocratis Chii liber fuerat, perdita sunt; absunt et commentaria Graeca antiqua Pappi Alexandrini et Theonis Alexandrini; Procli Diadochi commentaria servantur.

In tredecim libros *Elementa* divisa sunt, sed saepe iis etiam duo libri de polyhedris regularibus adduntur (liber XIV ab Hypsicle Alexandrino et liber XV a discipulis Isidori Milesii compositus est).

Petrus Ramus, Federicus Commandinus, Christophorus Clavius,  commentaria Latina ad  *Elementa* composuerunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* *Elementorum* editio Latina, facta et annotata a , Parisiis 1566
* *Elementorum* versionis Latinae a Federico Commandino factae editio Londiniensis, 1747
* *Elementa* Graece, pars I, libri I-IX (ab , Berolini 1826)
* idem, pars II (1829)

Categoria:Libri mathematici
Categoria:Geometria Euclideana
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Scripta saeculo 3 a.C.n.
Altenburg (Vimaria)

**Altenburg** domus quaedam trium tabulatorum cum traditione magna Vimariae est in Via Ienensi 3 sita. Franciscus Liszt ibi habitabat ex anno 1848 antequam in aedificium novum ad viridaria exstructum iretur. Nostris diebus autem Academia musarum Vimariensium aedificio inest.

## Historia 
Nomen datum est e latifundiis ad *Die Alte Burg*. Praefectus militum Fredericus von Seebach anno 1811 domum erigi iussit. Qui vir anno 1792 ducem Carolum Augustum et Goethium in expeditione militari in Franciam comitatus erat. Aedes anno 1848  Franciscum Liszt eiusque amicam Carolinam Sayn-Wittgenstein sartos atque tectos conservaverunt. 

Numerus hominum magnorum ibi degentium neglegi non potest: namque in istis fuerunt  Goethius, Bettina de Arnim, Ricardus Wagner, Hector Berlioz, Fridericus Hebbel, Augustus Henricus Hoffmann de Fallersleben, Petrus Cornelius, Iosephus Joachim et  Ioannes de Bülow.

Insuper ibi habitaverunt viri, qui in haud procul distanti Archivo goethico-schilleriano operam dabant, Bernardus Suphan et (ex anno 1936) Maximilianus Hecker. Iutta Hecker scriptrix quoque natura ambienti ibi frui potuit. Diu in hortis cippus Henricae Sophiae de Seebach fuit, qui nun in sepulcreto Sancti Iacobi stat.

## Quis re nunc utatur 
Academia musarum Vimariensium nunc in domo invenitur cum his partibus atque specialibus rebus: 
* centrum pro Liszt nominatum *Franz-Liszt-Zentrum* (ducente Detlef Altenburg)
* cathedra de musica Iudaica
*sapientium unio *Deutsche Forschungsgemeinschaft* (DFG) ubi vacatur inceptis his: "Stimme und Gesang in der populären Musik der USA (1900-1960)" et "Melodisch-rhythmische Gestaltung von Jazzimprovisationen. Rechnerbasierte Musikanalyse einstimmiger Jazzsoli"
*diaetae *Liszt-Salon* 
*expositio documenataria "Liszt, die Altenburg und Europa".

## Bibliographia 
*  La Mara (ed.): *Aus der Glanzzeit der Weimarer Altenburg. Bilder und Briefe aus dem Leben der Fürstin Carolyne Sayn-Wittgenstein*, Lipsiae 1906
* Jutta Hecker: *Die Altenburg – Geschichte eines Hauses*. Berolini 1983. ISBN 3-373-00216-8
## Notae 
## Nexus externi 
* In academicis paginis plura explicantur
Evasio antigenica

**Evasio antigenica** oritur, quo hospitis biologici systemati immunitatis, praecipue hominis, responsis suis contra pathogenum agentem contagiosum, effectus sanantes continuare non licet: Facultas systematis immunitatis pathogenum, ut virus biologicum vel certum cancrum, inveniendi defendendique non amplius durat. Evasionis huius antigenicae itinera rationesque diversae descriptae sunt, non solum per mutationes geneticas sed etiam circumiectuum.

## Notae 
* Adversa drogae reactio
* Cancer (morbus)
* SARS-CoV-2

Categoria:Immunitatis systema
SARS-CoV-2 varietas omicron

[thumb|Geneticae viri [SARS-CoV-2 varietas. Imago *distantia genetica* adversus varietates alias indicat.]]
**SARS-CoV-2 varietas omicron** vel **omicron varietas** est genetica viri biologici SARS-CoV-2 varietas, mutationibus geneticis proteini S diversis; adhuc usque ad sexaginta mutationes notae sunt. Eruditi suspicant evasionem antigenicam effectus vaccinorum priorum esse. Tamen symptomata contagionis non aberrant, pariter nonnulli nulla symptomata contrahunt.

Varietas omicron die 22 Novembris 2021 in quodam laboratorio Botsuanensi inventa est. Patiens zero globalis (index patiens) die 11 Novembris in Hongcongum ab Africa Australi immigraverat. Alter casus die 19 Novembris in Nederlandia inventus est.

* Vaccinum

## Notae
## Nexus externi 
* *CDC* de varietate omicron 

Categoria:COVID-19
Barticaria cyaneus

***Barticaria cyaneus*** [sic] est species coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quae ab Amleto Clark anno 1866 nomine *Agathomerus cyaneus* constituta est, sola species generis *Barticariae.* Specimina in Brasilia et Guyana inventa sunt.

## Nexus externi
Categoria:Species animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Clark
Categoria:Taxa 1866
Federicus Commandinus

**Federicus Commandinus** (Italice *Federico Commandino*; natus Urbini anno 1509; mortuus ibidem 5 Septembris anno 1575) fuit mathematicus et humanista Italicus.

## Vita et opera
In universitatibus Patavina et Ferrariensi educatus, Urbini mathemathicam docuit. Permulta opera Graeca Latine vertit et edidit: Euclidem, Archimedem, Apollonium Pergaeum, Heronem, Pappum. Opera Commandini propria de horologio et de centro gravitatis solidorum nota sunt. Guidus Ubaldus e Marchionibus Montis et  Commandini discipuli fuerunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Patavinae
Categoria:Alumni Universitatis Ferrariensis
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Mathematici Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Interpretes Graeco-Latini
Ioannes Baptista Sanfourche

**Ioannes Baptista**, vulgo *Jean-Baptiste* **Sanfourche** (Cénac die 28 Maii 1831 natus; mortuus post annum 1860) fuit architectus Francicus.

Apud Scholam Bellarum Artium Parisiensem et in officina Simonis Claudii Constant-Dufeux artem architecturae didicit. Constant-Dufeux doctrina emblematica est partes definitivae historiae pro architectis undevicesimi saeculi. Copia notarum ex hac officina nuper prodiit ac documenta eius doctrinae. Anno 1860, Sanfourche praecipuus procurator factus est custodiae legatorum diurnorum praescriptorum ad rationem operationum elenchus aedificiorum religiosarum in Andegavensi. Hispaniam ad Novam Victoriam se contulit, ubi stationem ferriviariam aedificavit.

## Notae 
## Nexus externi 
* "Sanfourche Jean-Baptiste" apud *Elec.*

Categoria:Alumni Scholae Bellarum Artium (Lutetia)
Categoria:Architecti Franciae
Categoria:Architecti Hispaniae
Caput humanum

thumb|Anatomia capitis humani - pars antica
**Caput humanum** sicut centrum processus pro corpore functiones. Sensoria organa (duos oculos, duas aures, nasum et linguam intus oris) et cerebrum intra cranium continet. Iungitur corpori collum in quo 7 vertebrae cervicalis fulciuntur. 22 ossa in capite humano sunt et ea typice inter 2.3 et 5 chiliogrammata pendit. Caput accipit copiam sanguinis per arterias carotidas (internas et externas) et arterias vertebrales.

## Bibliographia 
* Henry Gray; Warren H. Lewis, ed., ''Gray's Anatomy'' (20a ed. Philadelphiae: Lea & Febiger, 1918) Textus

## Nexus interni 
* Caput
* Facies
* Capillus
* Collum
* Corpus humanum
* Cranium
* Cerebrum
* Oculus
* Aures
* Nasus
* Os (anatomia oris)
* Lingua (anatomia)
* Dens
* Homo sapiens
* Gens humana

Categoria:Anatomia
Categoria:Homo
Categoria:Physiologia
Homalopterus

***Homalopterus*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod a Maximiliano Perty 1932 constitutum est. Typus generis est *Homalopterus tristis.*

## Species
Inter genus digeruntur binae aut tres species.
* *Homalopterus heteroproctus* Lacordaire, 1845
* *Homalopterus tristis* Perty, 1832

## Notae

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Perty
Categoria:Taxa 1832
Plesioagathomerus

***Plesioagathomerus*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod a Monrós anno 1945 constitutum est. Typus generis est *Plesioagathomerus vittatus.*

## Species
Inter genus digeruntur quattuor species.

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Monrós
Categoria:Taxa 1945
Macrolopha

***Macrolopha*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod ab Iulio Weise anno 1902 constitutum est. 

## Species
Inter genus digeruntur triginta quinque species in dua subgenera digestae.

## Bibliographia
* Hallan, Joel Kenneth. 2010. *Synopsis of the described Coleoptera of the World.* Catalogus biologicus Universitatis Texiae, 6 Iunii 2010. Textus interretialis.

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Weise
Categoria:Taxa 1902
Macroantonaria robustipes

***Macroantonaria robustipes*** est species coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quae a Mauritio Pic anno 1951 constitutum est. Sola species generis *Macroantonariae* est. Specimina in Res publica democratica Congensi inveniuntur.

## Nexus externi
Categoria:Species animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Pic
Categoria:Taxa 1951
Megalopus elongatus

***Megalopus elongatus*** est species coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quae ab Iosepho Sugar Baly anno 1876 constitutum est. Specimina in Brasilia et Columbia

## Nexus externi
Categoria:Species animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Baly
Categoria:Taxa 1876
Alectryonella plicatula

***Crassostrea*** vel ***Alectryonella plicatula*** (binomen ab Ioanne Friderico Gmelin formá *Ostrea plicatula* anno 1791 statutum) est species bivalvium familiae Ostreidarum ad litora Sinarum habitantium. Ibi ad venditandum comedendumque colitur.

## Bibliographia 
* "China" in Alessandro Lovatelli, *Status of oyster culture in selected Asian countries* (Romae: FAO, 1988) cap. 5
* George C. Matthiessen, *Oyster Culture* (Oxoniae: Fishing News Books, 2001. ISBN 0-85238-279-0) pp. 20, 43
* Ramasamy Santhanam, *Biology and Ecology of Edible Marine Bivalve Molluscs* (Apple Academic Press, 2018) pp. 20-21 
* Qingzhi Wang et al., "Characterization of the complete mitochondrial genome of Alectryonella plicatula (Bivalvia: Ostreidae)" in *Mitochondrial DNA Part B* vol. 6 no. 5 (2021) pp. 1581-1582

## Nexus externi 
Categoria:Ostreidae
Categoria:Mollusca culta
Categoria:Taxa Gmelin
Categoria:Taxa 1791
Categoria:Alimenta Sinensia
Categoria:Species animalium
Magallana angulata

***Crassostrea*** vel ***Magallana angulata*** (binomen ab Ioanne Baptista Lamarck anno 1819 forma *Gryphaea angulata* statutum) est species bivalvium familiae Ostreidarum ad litora Sinarum habitantium. In insula Formosa ad venditandum comedendumque colitur. Olim etiam in Portugallia Hispania Francia culta, species ex his regionibus morbi causa anno 1969 magna parte eradicata est.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Caroline Fabioux et al., "Past and present geographical distribution of populations of Portuguese (Crassostrea angulata) and Pacific (C. gigas) oysters along the European and north African Atlantic coats" in *Haliotis* vol. 31 (2002) pp. 33-44
* Sylvie Lapègue et al., "Evidence for the presence of the Portuguese oyster, Crassostrea angulata, in northern China" in *Journal of Shellfish Research* vol. 23 (2004)
* George C. Matthiessen, *Oyster Culture* (Oxoniae: Fishing News Books, 2001. ISBN 0-85238-279-0) pp. 21, 88-89
* Sagrario R. Michinina, Laureana Rebordinos, "Genetic differentiation in marine and estuarine natural populations of Crassostrea angulata" in *Marine Ecology Progress Series* vol. 154 (1997) pp. 167-174
* Masashi Sekino, Hiroyoshi Yamashita, "Mitochondrial DNA barcoding for Okinawan oysters: A cryptic population of the Portuguese oyster Crassostrea angulata in Japanese waters" in *Fisheries Science* vol. 79 (2012)

## Nexus externi 
* "Ostra portuguesa" apud *Amar o mar*

Categoria:Alimenta Formosana
Categoria:Alimenta Portugallensia
Categoria:Mollusca culta
Categoria:Ostreidae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Lamarck
Categoria:Taxa 1819
Megalopus

***Megalopus*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod ab Ioanne Chriwstiano Fabricio anno 1801 constitutum est. Typus generis est *Megalopus ruficornis.*

## Species
Inter genus digeruntur quadraginta sex species in tris subgenera digestae.

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Fabricius
Categoria:Taxa 1801
Crassostrea rhizophorae

***Crassostrea rhizophorae*** (binomen a Lansdowne Guilding anno 1828 statutum) est species bivalvium familiae Ostreidarum ad litora Caribica habitantium in Columbia, Venetiola pluribusque insulis. Ibi ad venditandum comedendumque quaeritur interdumque colitur.

## Bibliographia 
* J. C. Alvarez, "Oyster culture in Cuba" in *World Aquaculture* vol. 22 (1991) pp. 14–18
* R. J. Buesa, "The mangrove oyster, Crassostrea rhizophorae, and queen conch, Strombus gigas, fisheries of Cuba" in C. L. MacKenzie et al., edd., *The History, Present Condition, and Future of the Molluscan Fisheries of North and Central America and Europe* (*NOAA Technical Report NMFS* no.  127, 1997) vol. 3 pp. 211–222 textus
* T. J. Littlewood, "Subtidal versus intertidal cultivation of Crassostrea rhizophorae" in *Aquaculture* vol. 72 (1988) pp. 59–71
* Cristiano Lazoski et al., "Phylogeny and phylogeography of Atlantic oyster species: Evolutionary history, limited genetic connectivity and isolation by distance" in *Marine Ecology Progress Series* vol. 426 (2011) pp. 197-212
* E. F. Mandelli, A. Acuna, "The culture of the mussel, Perna perna, and the mangrove oyster, Crassostrea rhizophorae, in Venezuela" in *Marine Fisheries Revue* vol. 37 (1975) pp. 15–18
* George C. Matthiessen, *Oyster Culture* (Oxoniae: Fishing News Books, 2001. ISBN 0-85238-279-0) pp. 21, 135-139
* N. T. Mattox, "Studies on the biology of the edible oyster, Ostrea rhizophorae Guilding" in *Puerto Rico Ecological Monographs* no. 19 (1940) pp. 339–356
* Aline Grasielle Costa de Melo et al., "Molecular identification, phylogeny and geographic distributionof Brazilian mangrove oysters (Crassostrea)" in *Genetics and Molecular Biology* vol. 33 (2010) pp. 564-572
* M. Nikolic, A. Bosch, S. Alfonso, "A system for farming the mangrove oyster (Crassostrea rhizophorae Guilding, 1928)" in *Aquaculture* vol. 9 (1976) pp. 1–18
* Ramasamy Santhanam, *Biology and Ecology of Edible Marine Bivalve Molluscs* (Apple Academic Press, 2018) p. 31 

## Nexus externi 
Categoria:Ostreidae
Categoria:Species animalium
Categoria:Mollusca culta
Categoria:Taxa Guilding
Categoria:Taxa 1828
Categoria:Alimenta Caribica
Magallana sikamea

***Crassostrea*** vel ***Magallana sikamea*** est species conchyliorum familiae Ostreidarum Iaponiae et apud Sinas habitantium. In Iaponia ad usum cibarium celebratur; ibi et in civitate Vasingtonia colitur.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Mark D. Camara et al., "The Kumamoto Oyster Crassostrea sikamea is Neither Rare nor Threatened by Hybridization in the Northern Ariake Sea, Japan" in *Journal of Shellfish Research* vol. 27 (2008) pp. 313-322
* Ramasamy Santhanam, *Biology and Ecology of Edible Marine Bivalve Molluscs* (Apple Academic Press, 2018) pp. 33-34 

## Nexus externi 
* "Oyster Varieties" (in civitate Vasingtoniensi cultae) apud universitatem Vasingtoniensem

Categoria:Ostreidae
Categoria:Taxa Amemiya
Categoria:Taxa 1928
Categoria:Mollusca culta
Categoria:Ars coquinaria Iaponica
Categoria:Species animalium
Ioannes Franciscus I Picus

**Ioannes Franciscus I Picus**, vulgo *Gianfrancesco I Pico*, 1415-1467, fuit homo nobilis et dux (*condottiero*) Italianus, Mirandulae dominus et Concordiae comes, cui pater fuit Ioannes I Picus, et mater Caterina Bevilacqua. Sex liberos habuit legitimos, quorum clarissimus est Ioannes Picus Mirandula, theologus et philosophus. 

Circiter anno 1440 in matrimonium duxit Iuliam Boiardam comitissam, filiam Feltrini Boiardi comitis Scandiani. Patre mortuo anno 1451 inscriptus est comes Concordiae. 

Anno 1460 castellum Mirandulae muris latericiis fundamentisque in aquas insitis munivit. Eodem anno Pius II papa instituit erigere monasterium Clarissarum (perfectum anno 1479).

Mortuus est mense Februari anno 1467. Deinde in Picorum familia orta est dimicatio dominationis, quae circiter saeculum duravit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Litta, Pompeo (1994) Pico della Mirandola. *Famiglie celebri di Italia.* Aedes Muratoriana.
* Marek, Miroslav (2002) Genealogia Picorum.

Categoria:Nati 1415
Categoria:Mortui 1467
Categoria:Ductores exercitus
Categoria:Mirandula
Parsi

[thumb|upright=0.8|*[Domina Persica.* Pictura a Mahadev V. Dhurandhar circa annum 1928 facta.]]
**Parsi** (Persice پارسیان *Pārsiān* 'Persici') sunt ethnoreligiosus subcontinentis Indicae grex hominum, quorum religio est Zoroastrismus. Eorum maiores e terris Iranicis ad hanc regionem migraverunt post saeculum septimum, cum Musulmani Iraniam vincerent. Primi enim sunt e duobus gregibus magnis qui sic excesserunt, quorum alius fuit Irani, qui ad subcontinentem migrabant aliquot saecula postquam domus Qajar potestatem in Persia arripuerat. Secundum *Qissa-i Sanjan,* epicum Zoroastrium, Parsi e regno Sassanidarum lapso ad Guzaratam inter saecula octavum et decimum iam profiscebantur, asylum petentes, e periculis persecutionis aevo primarum victoriarum Musulmanicarum evadentes.
[thumb|upright=0.5|left|Commune [Zoroastrianismus|Zoroastrianismi signum.]]
[thumb|Parsi in [India circa 1870.]]
[thumb|[Fridericus Mercury, cantor Queen gregis rockici Portu Novo in Connecticuta mense Novembri anni 1977 canit.]]
[thumb|[Jamsetji Tata, Tata Group societatis mercatoriae conditor.]]
[thumb|[Pictura hominum diem nuptialem celebrandorum, 1948.]]
[thumb|*[Navjote,* caerimonia Parsorum per quam iuvenis in cultum Zoroastrium rite cooptatur.]]
[thumb|[Distributio geographica Parsorum antiquorum et hodiernorum in India et Pakistania.]]

Tempore Persiae a Musulmanis nuper devictae, pervulgata regionis religio erat Zoroastrismus, cultus Iraniae proprius, qui religioni publicae regni Sassanidarum proderat. Aliquot personae magni momenti, sicut Babak Khorramdin, contra exercitus caliphatus Rasidun posteriorumque caliphatuum Musulmanicorum paene ducentos annos rebellabant, cum alii eorum identitates religiosas conservare volebant, ex Irania ad Indiam eodem tempore effugientes.

Secundum censum Indiae anni 2011, erant in India 57&thinsp;264 Parsi.

## Notae 
## Bibliographia 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* Hinnells, John R. 2005. *The Zoroastrian Diaspora: Religion and Migration|publisher.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-826759-1.
* Hinnells, John R., et Alan Williams, eds. 2007. *Parsis in India and the diaspora.* Londinii et Novi Eboraci: Routledge. ISBN 9780415443661, ISBN 0415443660, ISBN 9780203934500 (ebook), ISBN 0203934504 (ebook).
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
 
## Bibliographia addita 
* .
*Haug, Martin. 1878. *Essays on the Sacred Language, Writings, and Religion of the Parsis.*
* Karaka, Dosabhai Framjee. 1884. *History of the Parsis: Including their manners, customs, religion and present position.* Vol. 1. Londinii: Macmillan. archive.
* 
* .
* Marashi, Afshin. 2020. "Exile and the Nation: The Parsi Community of India and the Making of Modern Iran." Austinopoli: University of Texas Press.
 
## Nexus externi 
* .
* *Parsis – a photographic journey.* Liber interretialis.
* "Falling Indian minority hopes romance can stop decline." BBC
* "The Story of Parsi Enterprise." YouTube.
 
Categoria:Guzarata

Categoria:Regnum Sassanidarum
Categoria:Zoroastrismus
Institutum Nationale Linguarum Orientalium (Lutetia)

**Institutum Nationale Linguarum Orientalium**, vulgo *Institut national des langues et civilisations orientales* vel *INALCO*, est universitas Francica, praecipue linguis culturisque mundi docendis dicata. Linguis Europae Mediae, Africae, Asiae, Americae, et Oceaniae studet.

*Langues O* nomen generationibus datum est ab alumnis Scholae Praecipuae, tum Regiae, tum Imperialis, tum Nationalis, in linguis orientalibus Parisiensi, quae nomen hodiernum assumpsit anno 1971. Inter quos multi magistri sunt, inquisitores, linguistae, legati.

## Nexus externi
*Situs proprius

Categoria:Constituta 1795
!
Vallis Tobalinae

**Vallis Tobalinae** (Hispanice *Valle de Tobalina*) est regio in Provincia Burgorum Castellae sita, ubi Petrosa Tobalinae, Pratum Tobalinae, aliique vici inveniuntur. Vallis est una ex vetustis Castellae regionibus, ubi lingua Castellana nata esse dicitur.

## Historia 
Vallis Tobalinae antiquissimis temporibus inhabitata fuit, ut vestigia archaeologica demonstrant. Temporibus Romanis, via quaedam per hanc regionem transibat, coniungens Briviescam cum Frigiis per Herranum, quod momentum strategicum eius testatur. Medio Aevo, vallis fuit pars Comitatus Castellae et sub ditione comitis Roderici saeculo IX.

Inter Bellum Civile Hispanicum, Vallis Tobalinae inter duas factiones posita fuit, et certamina in Sierra Arcena habita sunt.

## Patrimonium et Loca Insignia 
Necrópolis Peña del Mazo: In Pajaribus sita, fere centum sepulcra et structurae lapideae ex aetate tardoromana et alto medio aevo ibi reperiuntur.

Faux Puronis: Prope Herranum, locus mirabilis ubi iter per rupes arduas et silvas densas ducit.

Cataracta Peñonis: In Petrosa Tobalinae sita, magnifica cataracta fluminis Jerea est.

Lacus Retinaculi Sobronensis: Locus aptus ad navigationem et aquatilium avium observationem.

Monasterium Sancti Martini de Don: Saeculo IX conditum, exemplum magni momenti architecturae religiosa vallis.

Turris Bonifaz: In Lomana sita, munimentum medioevale quod defensionis systema vallis illustrat.

## Oeconomia et Demographia 
Vallis olim agricultura, pecuaria et viticultura florebat, praesertim in productione Chacolínis, vini aciduli. Hodie, conatus diversificandi oeconomiam fiunt, dum industria, turismus et energiae renovabiles promoventur.

Populatio vallis decursu saeculi XX diminuta est, cum ab 3.523 incolis anno 1940 ad circiter 948 incolas anno 2018 redacta sit.

## Cultura et Traditiones 
Traditiones locales et festa antiqua adhuc in Valle Tobalinae celebrantur. Gastronomia vallem notam facit ob cibos typicos ex locorum fructibus paratos, et ars manualis in opere ligneo et textili perstat.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Castella et Legio
Petrosa Tobalinae

**Pedrosa Tobalinae** (Hispanice *Pedrosa de Tobalina*) est vicus in Valle Tobalinae in Castella et Legione situs, propter Pratum Tobalinae aliosque vicos, inter quos Extramiana (*Extramiāna*), La Orden (*Ordo*) et Quintana entre Montes (*Quintana inter Montes*). Hic vicus magna cataracta notus est, quam peregrinatores Vascones aestate visere solent, cum spatium cataractae aestate minimum esset; vici autem incolae in aliis fluminis partibus manent.

### Historia 
Pedrosa Tobalinae antiquitate gaudet, eius nomen iam in documentis mediaevalibus apparens. Regnum Castellae in hac regione saeculo XI auctoritatem suam firmavit, cum multi montani et agricolae regionem incolerent. Documenta ex saeculo XIV referunt Pedrosam fuisse locum transitūs inter varias vias commerciales Castellae et Vasconiae.

### Geographia et Oeconomia 
Pedrosa in Merindadibus Burgensibus sita est, ubi fluminis Iberi influentia flumen Hierae formatur. Territorium eius pratis, silvis quercuum et campis frumentariis abundat. Oeconomia eius historice agriculturae et allevamento animalium innitebatur, hodie tamen periegesis maius pondus obtinet propter cataractam mirabilem et loca naturalia spectabilia.

### Cultura et Monumenta 
Vicus possidet varias ecclesias saeculi XII et XIII, inter quas Ecclesia Sancti Martini notissima est. Saeculo XVIII renovata, haec ecclesia elementa romana et gothica coniungit.

Pedrosae etiam est Popina Velexi, quam iuvenes ex vicis propinquis frequentant ut comedere et bibere possint. Vicum etiam ad ludos pediludii cum amicis aspiciendos visitant.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Castella et Legio
Categoria:Loci habitati Hispaniae
Nickimerus setosus

***Nickimerus setosus*** est species coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quae a Guérin anno 1948 constituta est, sola species generis *Nickimeri.* Specimina in Brasilia inventa sunt.

## Nexus externi
Categoria:Species animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Guerin
Categoria:Taxa 1948
Homo Deus: A Brief History of Tomorrow

***Homo Deus: A Brief History of Tomorrow*** (Hebraice ההיסטוריה של המחר ; Anglice *The History of the Tomorrow* ; nostra lingua 'Historia Brevis Diei Crastini') est liber quem scripsit Yuval Noah Harari, professor Universitatis Hebraicae Hierosolymis. Hunc librum in lucem anno 2015 protulit Dvr publishing; Anglicam autem versionem Septembris anni 2016 in Britannia, anno 2017 in Civitatibus Foederatis in lucem ediderunt.

Sicut liber anterior, *Sapiens: A brief History of Humankind*, cursum rerum gestarum enarravit, eventuum seriem individuamque hominum experientiam describens, una cum quaestionibus ethicis ad conspectum historicum relatis. Verumtamen, opus quod inscribitur *Homo Deus* (quam expressionem addito hominis deique nomine effinxit), potius in facultatibus a hominibus iis versatur quas humanitas ipsa existens seque tamquam species mundi dominans evolvens acquisivit. Describit liber facultates praesentes eaque omnia quae adhuc usque homo peperit, necnon conatus ad imaginem posteritatis depingendam. Congeries philosophicarum quaestionum disputantur, utputa humanismum, individualismum, transhumanismum et mortalitatem.

## Summa 
Liber investigat excursus humanae posteritatis qui fieri sunt. Adumbratur, vertente saeculo vicensimo uno, homines verisimilius beatitudinem, immortalitatem, divinasque facultates impetrare periclitaturos esse. Per librum Harari ratiociniatur de variis viis, quibus pactis in posteritate ad effectum perducatur, secundum experientiam praeteriti praesentisque temporis.

### Homo sapiens mundum dicioni suae subicit
Prima libri pars nexum investigat inter hominem ceteraque animalia, undenam hominis dominantia orta sit scrutaturus.

### Homo sapiens mundo rationem dat
Propter res novas, quae linguam efficiebant quibusdam abhinc annorum 70&thinsp;000, homines in "realitate", ut dicitur, "intersubiectiva" vivebant, utputa civitates, fines, religionem, nummum, oeconomicamque societatem, quorum omnia ad promovendam cooperationem flexibilem inter homines creabantur. Humanitas ab aliis animalibus disiungebatur ob facultatem quandam humanam, credendi nempe his figmentis constructis, quae nonnisi in mente humana exstiterunt vimque per communem fidem dederunt.

Immensa humanitatis facultas rationem suis actionibus necnon cogitationibus praebendi est qua parta sua fieri potuerunt. Harari argumentatur humanismum esse religionis formam quae humanitatem colit in dei locum. Anteponit humanitatem illiusque desideria in mundo, ubi homines ipsi sese dominantes esse arbirantur. Humanistae enim arbitrantur ethica valoresque intrinsecus potius quam extrinsecus adesse in homine singulari.

## Notae 
Categoria:Ethica
Categoria:Futurismus
Categoria:Libri historici
Ioannes Latinus

**Ioannes Latinus** (Hispanice *Juan Latino*) vel **Ioannes de Sessa**, circa annum 1518 natus et post annum 1594 Granatae mortuus, fuit professor et humanista Hispanicus Aethiopicae originis et poeta Latinus.

## Vita et opera
Puer Aethiopicus Ludovici Ferdinandi de Córdoba y Zúñiga, comitis Cabra servus fuit; cum autem Gundisalvo filio eius educatus est et doctrinas varias necnon linguam Latinam didicit; Gundisalvum et in Universitatem Granatensem sequebatur, ubi ei primum in auditoria intrare prohibebatur, et lectores in limine stans Ioannes audiebat. Anno 1538, manumissus est, et universitatis cursum studiorum anno 1546 finivit. Ab anno 1556 usque ad annum 1586, eiusdem universitatis professor docuit.

Tres libri Ioannis Latini noti sunt:

* *Ad catholicum pariter . . . Philippum, Deque Sanctissimi Pii Quinti . . . et Austrias Carmen* (1573)
* *De translatione corporum regalium* (1576)
* *Ad Excellentissimum et Invictissimum D. D. Gonzalum Ferdinandez a Corduba*, (1585)

*Austrias* carmen epicum proelium Lepanthinum describit.

## Nexus externi
* *Austriadis* editio.

## De Ioanne Latino
* González Vázquez, José (1983). «Juan Latino, imitador de Virgilio». Ejemplar dedicado a: Bimilenario de Virgilio). Estudios de filología latina (3): 129-138.
* Marín Ocete, A. (1923 y 1924). «El negro Juan Latino. Ensayo de un estudio biográfico y crítico». Revista del Centro de Estudios Históricos de Granada y su Reino: 97 102 y 25 82.
* Sánchez Marín, José Antonio; Muñoz Martin, María Nieves (1980). «La Austriada de Juan Latino: teoría y creación literaria épicas». Estudios de Filología Latina: 211-216.
* Muñoz Martín, María Nieves (2009). «El Maestro Juan Latino en la Granada renacentista. Su ciudad, su vida, sus protectores». Florentia Iliberritana (20): 231-264.

Categoria:Alumni Universitatis Granatensis
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Poetae Latini Hispaniae
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Servi
Poecilomorpha

***Poecilomorpha*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod a Friderico Gulielmo Hope anno 1840 constitutum est. Typus generis est *Poecilomorpha passerini.*

## Species
Inter *Poecilomorphas* digeruntur quadraginta septem species.

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Hope
Categoria:Taxa 1840
Fauna Madagascariensis

thumb|300x300px| *Lemur catta, species Madagascariae notissima*
***Faunae Madagascariensis*** compositio separationem insulae 88 millionum annorum repercutit. Discidium praehistoricum continentis Gondwanensis Madagascariam-Antarcticam-Indiam ab Africa et America meridiana 135 millionibus annis abhinc disiunxit. Madascaria serius ab India abhinc 88 annos separata est, unde plantarum et animalium evolutio comparate seorsum orta est.

Propter insulae ab adiacentibus continentibus separationem, Madagascaria est habitaculum plantarum et animalium quae nusquam alibi in Tellure reperiuntur. 90 centesimae omnium specierum tam plantarum quam animalium in Madagscaria endemicae sunt, lemuribus inclusis, fossorum carnivororum multarumque avium. Ex illa oecologia discretiva illae sententiae sequuntur, quae Madagascariam octavam quidem continentem appellant insulam zonis vitalis diversitatis adnumerantes. Nuperrime hic reptilis terrestris minimus repertus est, qui nomine nano-chamaeleontis innotescebat.

## Fauna 
alt=A silky sifaka on the trunk of a tree|thumb| Sifaka quaedam ex 100 lemurum speciebus et subspeciebus quae nusquam nonnisi in Madagascaria invenitur.
Madagascariensis separatio ab aliis continentibus per aeram cenzoicam efficiebat, ut larga specierum animalium endemicorum proportio evolverentur, quae in adiacentibus continentibus absunt. Anno 2012 habuit 200 species mammales, plus quam 260 species lemurium, 300 fere species avium, saltem 266 species amphibianorum.

## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
** Large database of local names of fauna of Madagascar with English and scientific names
** Madagascar Wildlife Conservation
** WildMadagascar.org
Categoria:Biota Madagascariae
Diagramma octatonicum

[thumb|Diagramma [C maius exemplum diagrammatum octatonicorum]]
**Diagramma octatonicum** est quodque diagramma musicum ex tonis octo formatum.

## Diagrammata octatonica 
Intra diagrammata octatonica et quinque diagrammatum maiorum et quinque diagrammatum minorum inveniuntur. De consuetudine indicante diagrammatum maiorum tonalitates litteris maioribus, minorum minoribus:
### Diagrammata maiora 
* Do bemolle maius sive *Ces maius* cum bemollibus septem (7♭)
* Sol bemolle maius sive *Ges maius* cum bemollibus sex (6♭)
* Re bemolle maius sive *Des maius* cum bemollibus quinque (5♭)
* La bemolle maius sive *As maius* cum bemollibus quattuor (4♭)
* Mi bemolle maius sive *Es maius* cum bemollibus tribus (3♭)
* Si bemolle maius sive *B bemolle maius* sive *B maius* cum bemollibus duobus (2♭)
* Fa bemolle maius sive *F maius* cum bemolli uno (1♭)
* Do maius sive *C maius* sine bemollibus, sine diesibus (0)
* Sol maius sive *Gis maius* cum diese una (1#)
* Re maius sive *D maius* cum diesibus duobus (2#)
* La maius sive *A maius* cum diesibus tribus (3#)
* Mi maius sive *E maius* cum diesibus quattuor (4#)
* Si maius sive *B maius* sive *H maius* cum diesibus quinque (5#)
* Fa maius sive *Fis maius* cum diesibus sex (6#)
* Do maius sive *Cis maius* cum diesibus septem (7#)
### Diagrammata minora 
* la bemolle minus sive *as minus* cum bemollibus septem (7♭)
* mi bemolle minus sive *es minus* cum bemollibus sex (6♭)
* si bemolle minus sive *b minus* cum bemollibus quinque (5♭)
* fa minus sive *f minus* cum bemollibus quattuor (4♭)
* do minus sive *c minus* cum bemollibus tribus (3♭)
* sol minus sive *g minus* cum bemollibus duobus (2♭)
* re minus sive *d minus* cum bemolli uno (1♭)
* la minus sive *a minus* sine bemollibus, sine diesibus (0)
* mi minus sive *e minus* cum diese una (1#)
* si minus sive *b minus* sive *h minus* cum diesibus duobus (2#)
* fa diesis minus sive *fis minus* cum diesibus tribus (3#)
* do diesis minus sive *cis minus* cum diesibus quattuor (4#)
* sol diesis minus sive *gis minus* cum diesibus quinque (5#)
* re diesis minus sive *dis minus* cum diesibus sex (6#)
* la diesis minus sive *as minus* cum diesibus septem (7#)

Octatonicum diagramma
!
Re minus

thumb|upright=0.5|Notatio diagrammatis re minoris.
**Re minus** sive **d minus** est diagramma octatonicum et diagramma minus cum tono basali re (D). 

Diagrammatis toni sunt: re (D), mi (E), fa (F), sol (G), la (A), si bemolle (B♭), do (C), re (D).

Inter exempla musicae quae re minus adhibent numerantur:
* Ars Fugae Ioannis Sebastiani Bachii
* Requiem Wolfgangi Amadei Mozart
* *Der Tod und das Mädchen* Francisco Schubert
* Symphonia nona Ludovici van Beethoven
* Symphonia nona Antonii Bruckner
* Symphonia duodecima Demetrii Šostakovič

Non raro diagramma re minus cum rebus miseriae, mortis, transcendentiae, aeternitate coniungitur.

## Tonus re (D) 
*Positio toni re (D):
800px|center|Positio toni re

## Pinacotheca 

Fasciculus:Dminor open.jpg|Cithara Hispanica

* Diagramma (musica)

## Notae
Categoria:Diagrammata octatonica
Seuthes I

thumb|Regnum Odrysarum rege Sitalce, qui decessor Seuthis I fuit.
**Seuthes I** (Graece Σεύθης) fuit rex Odrysarum qui inter annos 424 a.C.n. et 411 a.C.n. fere regnavit.

## Biographia 
Seuthes I filius Sparadoci et nepos Teris I erat. Anno 429 a.C.n. ille Stratonicem, soror regis Perdiccae II Macedoniae, uxorem duxit quia sic bellum contra regnum Macedonum interrupit. Anno 424 a.C.n., mortuo decessore Sitalce in bello contra Triballos, ille rex Odrysarum factus est atque vectigal quod urbes maritimae Graecae regno Thracico pendebant duplicavit. Tributa aurea argenteaque et talenta paganda quotannis quadrigenta erant. Anno 411 a.C.n. rex Thrax bellum in Athenas suscepit sed exitus expeditionis malus fuit. Eodem anno Seuthes morbo mortuus est et successor Amadocus I, frater aut cosinus eius, rex factus est. Probabiliter ille pater regum Hebryzelmidis atque Cotyis I fuit.

## Fontes antiqui 
* Thucydides, *Historiae*, II. 97; 101, 5-6 et IV, 101.5.

## Notae 
## Bibliographia 
* Stronk, Jan P., *The Ten Thousand in Thrace*, Amstelodami, 1995. Recensio critica
* Tačeva, Margarita, *The Kings of Ancient Thrace. Book One,* Serdicae, 2006.
* Topalov, S., *The Odrysian Kingdom from the Late 5th to the Mid-4th C. B.C.,* Serdicae, 1994.
* Vulpe, Radu, *Studia Thracologica*, Bucarestae, 1976.
* Zahrnt, Michael, *Early History of Thrace to the Murder of Kotys I (360 BCE)*, in: J. Valeva et al. (eds.), *A Companion to Ancient Thrace*, Wiley, 2015: 35-47.

* Seuthes

Categoria:Viri
Categoria:Reges Thraciae
Categoria:Nati saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mortui 411 a.C.n.