open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Solanum coagulans

***Solanum coagulans*** (binomen a Petro Forskål anno 1775 statutum) est planta florens generis *Solani* subgenerisque Leptostemoni. Herba spinosa inter 0.7 m et 1 m alta, foliis simplicibus ovatis, fructibus rotundis diametro inter 0.7 cm et 1.3 cm, flores fructusque per omnem annum producit. In Africa boreo-orientali et Arabia, sed praesertim in Aethiopia Gibutoque et Iemenia sponte gignitur. In medicina adhibetur. "Acini lacti recenti immittuntur, ut subito coagulet," ait Petrus Forskål, qui primus, itinere botanico per Iemeniam facto, hanc speciem descripsit.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Alshaimaa Hassan-Abdallah et al., "Medicinal plants and their uses by the people in the Region of Randa, Djibouti" in *Journal of Ethnopharmacology* vol. 148 (2013) pp. 701–713
* Xu-Jie Qin et al., "Chemical constituents of Solanum coagulans and their antimicrobial activities" in *Chinese Journal of Natural Medicines* vol. 14 (2016) pp. 308-312
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Solanum subg. Leptostemonum
Categoria:Taxa Forsskål
Categoria:Taxa 1775
Categoria:Coagula
Categoria:Pabulata Asiae austro-occidentalis
Categoria:Pabulata Africae boreo-orientalis
Solanum dasyphyllum

***Solanum dasyphyllum*** (binomen ab Henrico Christiano Friderico Schumacher et Petro Thonning anno 1827 statutum) est planta florens generis *Solani* subgenerisque Leptostemoni. In Africa occidentali orientalique sponte gignitur, territorio orientali ab Erythraea et Aethiopia usque in Africam Australem extendente. Frutex inter 0.5 m et 1 m altus, spinosissimus, foliis ellipticis chartaceis spinosis, fructibus rotundis vel elongatis inter 1.5 cm et 3 cm longis. Fructus per omnem annum producti comeduntur et in medicinam praescribuntur. Haec species formam silvaticam *Solani macrocarpi* esse censetur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Z. R. Bukenya, J. F. Carasco, "Ethnobotanical aspects of Solanum L. (Solanaceae) in Uganda" in Michael Nee et al., edd., *Solanaceae IV: advances in botany and utilization* (Kew: Royal Botanical Gardens, 1999) pp. 345-360
* Henricus Christianus Fridericus Schumacher, Petrus Thonning, *Beskrivelse af Guineeiske Planter* (1827) p. 126
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Solanum subg. Leptostemonum
Categoria:Taxa Schumacher
Categoria:Pabulata Africae occidentalis
Categoria:Pabulata Africae orientalis
Categoria:Plantae medicinales
Solanum goetzei

***Solanum goetzei*** (binomen ab  anno 1901 statutum) Ille plantam in planitie Khutu Africae Orientalis Germanicae collegit usumque dentalem rettulit.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Solanum subg. Leptostemonum
Goetze
Categoria:Taxa Dammer
Categoria:Taxa 1901
Categoria:Pabulata Africae orientalis
Categoria:Plantae medicinales
Solanum torvum

***Solanum torvum*** (binomen ab  anno 1788 statutum) est planta florens generis *Solani* subgenerisque Leptostemoni. Arbustum ad 3 m altum, a pede ramosum, interdum spinosum, baccas multas producit diametro inter 1 cm et 1.3 cm quae etiam maturae colorem viridem cinereum habent.

*S. torvum* sub clado *Torva* ordinatur, cuius pars maior in America, pars minor in vetere mundo crescit. Haec species "provenit" secundum  "in sepibus Jamaicae, Hispaniolae, Insulis Bermudensibus", etiam in aliis insulis Caribicis terraque continenti Mediae Americae. In Africa (praesertim occidentali) et per Asiam usque in Novam Guineam sub climate tropico iam diu introducta sponte gignitur. In Serica et paeninsula Indosinensi in arte coquinaria recipitur. In Indochina, Bhutania, India in medicinam sumitur.

## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|Fructus floresque *S. torvi* ex imagine
; Fontes antiquiores
* 1788 : 
* 1843 : 

; Eruditio recentior
* 
* 
* 
* 
* Sovanmoly Hul, Pauline Dy Phon, *Flore du Cambodge, du Laos et du Viêtnam: Solanaceae* (Lutetiae, 2014)
* 
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Solanum subg. Leptostemonum
Categoria:Taxa Swartz
Categoria:Taxa 1788
Categoria:Pabulata Americae mediae
Categoria:Pabulata Asiae australis
Categoria:Alimenta Vietnamensia
Categoria:Alimenta Thailandensia
Categoria:Alimenta Laotiana
Categoria:Pabulata Africae occidentalis
Franciscus Huber

**Franciscus** vulgo *François* **Huber** (natus die 12 Iulii 1750 Genavae, mortuus die 22 Decembris 1831 Lausonii) zoologus Helveticus fuit. Istum virum vulgus *Huber des abeilles* nominare solebat namque apiculturam et operas mellificibus datas promovebat. 
## Vita 
Filius politici, militis, iuristae atque artificis Ioannis Huber in urbe natali apud Carolum Bonnet studia fecit. Anno 1776 autem Mariam Amatam Lullin in matrimonium duxit qui Priniaci (Pregny) in Pago Genavensi habitarent. 

Franciscus vitae apiariae studiis vacabat, qui adulescens morbo confectus aetate XXIII annorum omnino aspectum amiserat. Luminibus captus cum famulo Francisco Burnens et uxore experimenta facere pergebat. Illorum erat apium observatio in alvo quadam vitrea, quae explicari potuit. 

Gloria Francisci Huber crevit postquam opus *Nouvelles observations sur les abeilles* (1792; editio altera, Lutetiae/Genavae 1814) edidit. Una cum Ioanne Senebier de seminibus pullulantibus res exaravit.

Huber cum aliis sodalitatem "Société de Physique et d'Histoire Naturelle" condidit. Ex anno 1813 frater extraordinarius Academiae Scientiarum Francicae declaratus est. Augustinus Pyramus de Candolle in eius honorem speciem arborum quandam vocavit, *Huberia burma*. 

Filius Ioannes Petrus Huber autem studia valde similia peregit in observandis bombis, tenthredinidis, scarabaeis, formicis.  Insuper eum libros patrios imagunculis explanatoriis ornare atque augere iuvabat.

## Opera 
* *Nouvelles observations sur les abeilles.* Barde Manget, Genava 1792; .
* *Manuel pratique sur la culture des abeilles.* Lutetiae 1796.
* cum Ioanne Senebier: *Mémoires sur l’influence de l’air et de diverses substances gazeuses dans la germination de différentes graines.* J.J. Paschoud, Genavae 1801.

## Nexus externi
*René Sigrist: "Huber, François", apud: *Dictionnaire historique de la Suisse*, (hic in interreti) 
* versio Anglica palmarii de apicultura scripti

## Notae
Solanum macrocarpon

***Solanum macrocarpon*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1771 statutum) est planta florens generis *Solani* subgenerisque Leptostemoni. Ab Linnaeo huic speciei attributus est "caulis rigens, pedalis, crassitie digiti, perennans, laevis, ramis annuis, erectis; folia oleracea, magna, cuneata, repanda, obtusa ... flores caerulei ... baccae magnitudine pomi, globosae, flavae, subsessiles." Per Africam sub climate tropicali colitur, etiam in Brasilia, media America, insulis Caribaeis, Asia austro-orientali. Plantae silvaticae haud reperiuntur: haec species formam cultam speciei *S. dasyphylli* esse censetur. Fructus et folia sicut holera comeduntur; in Uganda in medicinam adhibetur.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|*Solanum macrocarpon* prope [Hanoi in Vietnamia cultum]]
* Muhammad A. Alsherbiny et al., "Comparative Molluscicidal and Schistosomicidal Potentiality of Two Solanum Species and Its Isolated Glycoalkaloids" in *Pharmacognosy Research* vol. 10 (2018) pp. 113-117
* 
* Shalom Nwodo Chinedu et al., "Proximate and Phytochemical Analyses of Solanum aethiopicum L. and Solanum macrocarpon L. Fruits" in *Research Journal of Chemical Sciences* vol. 1 (Iunio 2011)
* Z. O. Gbile, S. K. Adesina, "Nigerian Solanum Species of Economic Importance" in *Annals of the Missouri Botanical Garden* vol. 75 (1988) pp. 862-865 JSTOR
* 
* Opeyemi B. Ogunsuyi et al., "Green leafy vegetables from two Solanum spp. (Solanum nigrum L and Solanum macrocarpon L) ameliorate scopolamine‐induced cognitive and neurochemical impairments in rats" in *Food science & nutrition* vol. 6 (2018) pp. 860-870
* María-Cortes Sánchez-Mata et al., "α-Solasonine and α-Solamargine Contents of Gboma (Solanum macrocarpon L.) and Scarlet (Solanum aethiopicum L.) Eggplants" in *Journal of Agricultural and Food Chemistry* vol. 58 (2010) pp. 5502–5508
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Solanum subg. Leptostemonum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1771
Categoria:Fruges Africae occidentalis
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Folia esculenta
Roberta Metsola

**Roberta Metsola** (nata *Roberta Tedesco Triccas* ad  in insula Melita die 18 Ianuarii 1979) est politica  Melitae et Unionis Europaeae.

Metsola iuribus in Universitate Melitensi ac rebus Europaeis Brugis in Collegio Europaeo studuit. Ab anno 2004 in legatione Melitensi apud Unionem Europaeam laboravit. Anno 2013 legata Parlamenti Europaei, die 18 Ianuarii 2022 praeses parlamenti electa est.

Anno 2005 Finnico nupsit, ac coniugibus sunt quattuor filii.

## Bibliographia 
* Matthew Xuereb, "Roberta Metsola: From student EU campaigner to its parliament’s president" in *Times of Malta* (18 Ianuarii 2022)

## Nexus externi 
*Situs proprius

Categoria:Legati Parlamenti Europaei
Categoria:Politici Melitae
Categoria:Alumni Universitatis Melitensis
Categoria:Alumni Collegii Europaei
Tōdai-ji

thumb|Aedificium principale, in quo est signum Buddhae sedentis, et quidem maximum totius Iaponiae
thumb|Signum *Magni Buddhae (Daibutsu)* ex aere, saeculo 13 refectum
**Tōdai-ji** (Iaponice 東大寺, *Magnum Templum Orientis* significans) est templum Buddhisticum Narae in oppido Iaponiae situm, quod iussu Imperatoris Shōmu pro fine pestilentiae et salute civium orantis anno 743 conditum est. Aedificium principale, quod Iaponice dicitur *Daibutsu-den (aedes Magni Buddhae)* vel *Kon-dō (domus aurea)*, putatur esse maximum aedificium mundi ex ligno factum. 

Crebris commutationibus per saecula effectis fani aedificia, quae nunc sunt, anno 1709 in pristinam dignitatem restituta sunt.

Templum Tōdai-ji anno 1998 in Patrimonium totius mundi regestum est.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus 
*Situs publicus 

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Templa
Categoria:Constituta saeculo 8
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Iaponia
Machiavellismus

**Machiavellismus** late definitur ut philosophia politica Italicus diplomatis Nicolaus Machiavelli, plerumque cum realismo in rebus externis ac domesticis coniuncta, atque cum opinione coniuncta esse solet quod ii qui rem publicam ducunt stabilitatem regiminis ante rationes ethicas praeferre debeant. Consensio inter peritos de natura ipsa philosophiae Machiavellianae aut de consiliis eius operum nondum exstat. Vocabulum *Machiavellismus* primum in lingua Anglica apparuit anno 1607, ob Machiavelli famam, saepe tamquam synonymum imperii pravarum artium politicarum.

## Notae 
Categoria:Philosophia politica
Categoria:Philosophia Renascentiae
Regiomontium (discretiva)

**Regiomontium**, Theodisce *Κönigsberg*, est nomen urbium et castellorum:
* Borussiae Orientalis, quod et Calininopolis;
* Regiomontium Bavariae (Bavaria)
* Regiomontium Slovaciae (Slovacia)

## Nexus interni
* Mons Regalis (discretiva)

## Notae
Desertum Victoria

thumb|Desertum Victoria in tabula Australiae
**Desertum Victoria** (vel *Desertum Victoria maius*, Anglice *Great Victoria Desert*) est desertum Australiae (in civitatibus Australia Occidentali et Australia Australi nec in Victoria civitate situm). Area deserti 424 milia chm2 est. Inter desertum Gibsoni (septentrionem versus) et Nullarborem planitiem (meridiem versus) patet.

Inter colles humiles harenosos deserti Victoriae planities ad pascendum idoneae et loca vasta glareis operta (quae in Australia *gibber* nuncupantur) et lacus salsi iacent.

Ernestus Giles, qui anno 1875 primus Europaeorum desertum transierat, nomen Victoriae reginae Britanniarum ei dedit. Aborigines Australiani et tunc desertum incolebant et nunc incolunt.
thumb|Signum memoriae probationum nuclearium in deserto Victoria
Probationes armorum nuclearium a Britannia Maiore annis quinquagesimis et sexagesimis saeculi vicesimi in deserto Victoria perficiebantur, unde loca 239plutonio aliisque elementis radioactivis infecta manent. 

## Notae
## Nexus externi
*quae deserta in Australia inveniantur

Categoria:Deserta Australiae
Categoria:Australia Occidentalis
Categoria:Australia Australis
Iugum Atlanticum medium

thumb|Iugum Atlanticum medium.
[thumb|upright=1.2|[Bathymetria|Bathymetrica iugi Atlantici medii tabula, colore caeruleo pallido in media Oceani Atlantici picta.]]
**Iugum Atlanticum medium** est iugum oceanicum (finis digrediens vel laminarum finis construens), quod pars longissimi orbis terrarum montium continuorum fundum totius Oceani Atlantici in duas partes dividit. Iugum in Oceano Atlantico Septentrionali laminam Americae Septentrionalis a Lamina Eurasiana et Lamina Africana ad septentrionem meridiemque Iunctionis Triplicis Azorum versus proprie separat. In Oceano Atlantico Australi, Laminam Africanam et Laminam Americae Australis separat. Iugum a iunctione cum iugo Hackelii (iugo Arctico Medio) ad septentrionem orientemque Groenlandiae ad australem versus ad Iunctionem Triplicem Bouvetianam in Atlantico Australi extenditur, ubi cum iugo Indico austroccidentali coniungitur. Montes marini aliaeque Iugi Atlantici Medii partes tam altae sunt ut super aequor maris eminant, insigniter in Islandia; praeterea, insulae Bermuda, Ascensionis, Sanctae Helenae, Tristanenses, Bouvet, aliaeque sunt eius partes. Iugum circa 2.5 centimetra in anno peraeque extenditur.

## Inventio 
Iugum sub Oceano Atlantico a Matthaeo Fontaine Maury anno 1853 primum positum est, secundum temptationes submarinas a *Dolphin* navi Americana factas. Iugum reapse inventum annis ab 1872 ad 1876 explorabatur ab eruditis a Carolo Wyville Thomson ductis in *Challenger,* navi Britannica, qui iter idoneum super fundum oceani ad funem telegraphicum transatlanticum ducendum petebant. Eius geographia anno 1925, echometria explorata est.

## Notae
## Bibliographia
* Evans, Rachel. 2002. "Plumbing Depths to Reach New Heights: Marie Tharp Explains Marine Geological Maps." *The Library of Congress Information Bulletin,* November 2002.
* Hsü, Kenneth J. 1992. *Challenger at Sea: A Ship that Revolutionized Earth Science.* Princeton University Press. ISBN 978-0-691-08735-1. Textus interretialis, p. 57.
* Redfern, R. 2001. *Origins: The Evolution of Continents, Oceans and Life.* Normanniae: University of Oklahoma Press. ISBN 1-84188-192-9.

## Nexus externi
* *MAR-ECO, a Census of Marine Life project on life along the Mid-Atlantic Ridge.*

Categoria:Iuga oceanica
Categoria:Oceanus Arcticus
Categoria:Oceanus Atlanticus
Bessastadae

thumb|Villa Bessastadensis
**Bessastadae**  (seu rarius **Bessastadi**  et rarissime **Bessastadium**, quamvis nomen Islandicum sit masculini generis *Bessastaðir*), sunt villa in communi Islandico Garðabær sita (usque ad annum 2012 communi Álftanes addicta), parvo intervallo a Reykiavica capite distans. 

Effossionibus archaeologicis planum factum est eum locum saeculo nono inhabitari coepisse. Saeculo tertio decimo, Snorrus Sturlaeus ibi fundum habebat, qui anno 1241, Snorro occiso, in possessionem Haconis IV, Norvegiae regis, transiit. Ex eo tempore usque ad iniens saeculum 19 villa Bessastadensis fuit sedes praefectorum insulae, qui quotannis administrationis causa in Islandiam mittebantur: primum praefectorum Norvegicorum aetate media, deinde Danicorum a saeculo 16 mediante. Villa cum exornata esset munimento tormentis bellicis instructo (Islandice *Bessastaðaskans*), feliciter restitit repentino impetui anno 1627 a piratis in Bessastadas temptato.

Villa Bessastadensis *(Bessastaðastofa)*, quae nunc est, inde ab anno 1761 usque ad annum 1766 aedificata est. In hoc aedificio inter annos 1805 et 1846 fuit Schola Bessastadensis *(Bessastaðaskóla)*, ubi nonnulli hominum amplissimorum Islandiae studiorum causa versabantur. Bessastadae anno 1867 emptae sunt a Grimo Thomsen, viro rerum civilium perito et poeta Islandico, qui ibidem usque ad mortem vixit. Inter eos, qui postea Bessastadas possederunt, fuerunt editor et senator Skulius Thoroddsen eiusque uxor Theodora, poetria Islandica, et Sigurdus Ionae filius, qui villam Bessastadensem cum omnibus aedificiis adiacentibus anno 1941 civitati donavit.

Postquam libera res publica Islandiae anno 1944 condita est, praeses Islandiae in villa Bessastadensi residere solet.

## Homines clari
*Sveinbiörn Egilssonius, 
*Benedictus Gröndal, auctor
*Grímur Thomsen, poeta

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs publicus: Forsetasetrið á Bessastöðum (Sedes praesidis Bessastadis) 
* *Bessastaðir, the Presidential Residence*

Categoria:Islandia
Phasis (urbs)

**Phasis** (Graece Φᾶσις, -δος), nunc **Poti** (Georgiane ფოთი), est urbs Georgiae magna et portus in ostio Phasidis fluminis, in Pontum Euxinum effluentis, sita. Incolas 41&thinsp;498 anno 2020 habuit.

## Historia
Milesiorum colonia in ostio Phasidis saeculo VI a.C.n. condita est. Tempore Hellenistico Regni Pontici pars erat. Saeculo IV Academia Phasiana Graeco-Georgiana nota erat, ubi Petrus Iberus studuit. A saeculo VII sub nomine Georgiano *Poti* memoratur. Statum urbis anno 1858 iussu Alexandri II recepit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Georgiae
Categoria:Colchis
Categoria:Portus Ponti Euxini
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Glossarium antiquae religionis Romanae

**Glossarium religionis veteris Romae** est index vocabulorum religionis Romanorum antiquorum.
## A
abominari 

aedes 

ager 

ara, arbor felix 

attrectare 

augur, auguraculum, augurium, auspex, auspicia, auspicia impetrativa, auspicia maiora, auspicia oblativa, auspicia privata

averruncare

## B
bellum iustum

## C
caerimonia, calator, capite velato, carmen, castus castitas 

cinctus gabinus 

clavum figere 

collegium, comitia calata, commentarii augurales, commentarii pontificum, coniectura, consecratio 

cultus

## D
decretum, delubrum, detestatio sacrorum, deus dea di dii, devotio 

dies imperii, dies lustricus, dies natalis, dies religiosus, dies vitiosus 

dirae, disciplina Etrusca, divus 

do ut des

## E
effatio 

evocatio 

exauguratio, eximius, exta

## F
fanaticus, fanum, fata deorum, fas, fasti, 

felix, feria, festus, fetial

finis

flamen 

Fratres Arvales

## G
Gabinus
## H
hostia
## I
inauguratio, indigitamenta, invocatio 

ius, ius divinum

## L
lectisternium, lex

libatio, liberatio, libri augurales, libri pontificales, litatio, lituus 

lucus, ludi, Luperci, lustratio

## M
manubia 

miraculum 

mola salsa, monstrum

mundus

## N
nefandum, nefas, nefastus, nemus 

nuntiatio

## O
obnuntiatio, observatio

omen 

ostentarium, ostentum

ordo sacerdotum

## P
paludatus, pax deorum 

piaculum, pius, pietas

pollucere, pontifex, popa, porricere, portentum 

precatio, prex, prodigium, profanum, propitius; praepetes (aves) 

pulvinar

## R
regina sacrorum, religio, religiosus, res divinae, responsum, rex sacrorum 

ritus, ritus graecus

## S
sacellum, sacer, sacerdos, sacra, sacra gentilicia, sacra municipalia, sacramentum, sacrarium, sacrificium, sacrosanctus, Salii, sancio, sanctus 

servare de caelo 

signum, silentium, sinister 

sodalitas 

spectio, sponsio 

superstitio, supplicatio

## T
tabernaculum 

templum

## V
verba certa, verba concepta, ver sacrum 

victima, victimarius, vitium, vitulari 

votum

Categoria:Religio Romana
Categoria:Glossaria
Ioannes Carolus Loth

[thumb|[Imago Caroli Loth (lithographia, 1818).]]
**Ioannes Carolus Loth**, vulgo **Carlotto**, (baptizatus die 8 Augusti 1632 Monaci; mortuus die 6 Octobris 1698 Venetiis) fuit pictor Germanus Baroci.

## Vita 
Ioannes Carolus Loth anno 1632 Monaci filius pictoris aulici Udalrici Loth natus est. Postquam primo a patre in arte pingendi eruditus est, studia Romae continuavit. Circa annum 1650 Venetiis consedit, ubi pictores Baroci Italici, qui "tenebrosi" vocabantur (ut puta Franciscum Ruschi, Ioannem Baptistam Langetti et Antonium Zanchi) cognitos habebat. Praeter picturas minores res mythologicas et biblicas demonstrantes post annum 1670 etiam plures tabulas altarium maiores confecit, quae in ecclesiis Venetiarum, territorii tum Venetiis subiecti (Terra firma dicti), Austriae et Bavariae inveniuntur.

Loth Venetiis officinam habuit; operis socii Loth mortuo stilum magistri sequentes imprimis in Bavaria, Austria et Bohemia laboraverunt. Inter discipulos maximos Ioannes Adam Weissenkircher et Ioannes Michael Rottmayr numerantur.

## Opera 
* *Imago sui ipsius*. 1693, Florentiae, Porticus Officiorum
* *Mercurius et Argus*, Londinii, Pinacotheca Nationalis (Britannia)
* *Martyrium Sancti Eugenii*, circa annum 1684–97, Sancta Maria Zobenigo, Venetiis
* *Iuppiter et Mercurius apud Philemonem et Baucidem*, ante annum 1659, Vindobonae, Museum Historiae Artis
* *Selene et Endymion*, Amstelodami, Rijksmuseum
* *Samson et Delilah*, Brixiae

Accademia - Carl Johann Loth - San Romualdo.jpg| *Romualdus*, Accademia (Venetiae)
Johann Carl Loth 001.jpg|Iuppiter und Mercurius apud Philemonem et Baucidem, Museum Historiae Artis (Vindobona)

## Bibliographia 
* Gerhard Ewald: *Loth. Johann Carl, genannt Carlotto.* In: Kindlers Malerei Lexikon. Vol. 8. Turici 1982, p. 254.
* Gerhard Ewald: Loth, Johann Carl. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 15, Duncker & Humblot, Berolini 1987, ISBN 3-428-00196-6, p. 206–208.
* Thomas Fusening: *Carl Loths Kain erschlägt Abel – Ein neugefundenes Gemälde.* In: Weltkunst 8/1996.

## Nexus externi 
Categoria:Barocus
Categoria:Pictores Germaniae
Categoria:Pictores Italiae
Categoria:Nati 1632
Categoria:Mortui 1698
Categoria:Viri
Dionysius Weening

**Dionysius Weening** (Hagae die 21 Februarii 1977 natus) est Batavus emissionis televisificae radiophonicaeque animator.

## Ludi 
* Ita altus est ut Testes Iehovae sit, sed communitatem Christianam post divortium reliquit.
* Procurator est gregis De Kraaien.
* Sodalis est Gregis Commendationis Regentenkamer Hagae.

## Nexus externi 
* Situs proprius

Categoria:Nederlandia
Categoria:Radiophonia
Categoria:Televisio
Vaush

***Vaush*** (natus die 14 Februarii 1994) est pseudonymum Ioannis Kochinski disputatoris, qui socialista libertarianus de rebus civilibus in YouTube et Twitch sermocinatur.

Vaush pro libertate omnium orat, id est contra capitalismum, dictaturam, imperialismum, catervas Unionis Sovieticae, postremo fascismum.

## Biographia 
Iohannes Kochinski natus est die 14 Februarii anno 1994 a sanguine Hiberniensi et Polonico Angelopoli. Qui prius in Humboldt Civica Universitate sociologiam discebat quam ibi Baccalaureus in Artibus factus est anno 2018.

Ceterum autem qui se dicit pansexualem.

## Nexus externi 
* The Vaush Pit
* Twitter eius

Categoria:LGBT
Categoria:Socialistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Nati 1994
Categoria:Homines vivi
Alexander MacDonald

**Alexander MacDonald** (anno 1755 natus et anno 1837 in Crieff mortuus), fuit clericus Catholicus Scoticus, philologus, poeta Latinus et interpres.

Seminarii in *Bourblach* et collegii Scotici Romae alumnus, ab anno 1778 sacerdos, in *Balloch*, Edinburgo, *Crieff* et *Leith* munere fungebatur. Iacobi Macpherson carmen de Phingalo Latine hexametris vertit et notis variis suppeditavit. Lexici Scoto-Anglico-Latini partem composuit.

## Opera
* Phingalēis, sive Hibernia liberata, conversum, 3 praemissis disputationibus et subsequentibus notis ab A. Macdonald, Edinburgi 1820
* Dictionarium scoto-celticum

## Nexus externi
* De Alexandro MacDonald in *Dictionary of National Biography, 1885-1900* 
* Alexander MacDonald in *WorldCat*

Categoria:Clerici Scotiae
Categoria:Lexicographi
Categoria:Eruditi Scotiae
Categoria:Interpretes Anglo-Latini
Categoria:Poetae Latini Scotiae
Disputatio

thumb|Disputatio inter Petrum (Christianum) et Moysem (Iudaeum)
**Disputatio** est sermo vel certamen inter duas aut plures partes de re quadam.

Notae disputationes sunt de poena capitali, de mutatione climatica, pro declaratione virtutis indulgentiarum et apud Carcassonem.

## Bibliographia 
* Zeta Brown, "The use of in-class debates as a teaching strategy in increasing students’ critical thinking and collaborative learning skills in higher education" in *Educational Futures* vol. 7 no. 1 (2015)
 

*Apologetica
*Dialogus
*Oratio

Categoria:Ars rhetorica
Categoria:Educatio
Tabula picta

**Tabula picta** vel simpliciter **tabula** est imago in chartam, linteum vel aliam materiam applicatam quae ut genus artis ad artem oculorum, accuratius ad picturam pertinet. 

Secundum definitionem hodiernam tabula picta a delineatione differt, quod colores, antequam applicantur, miscentur. Excipitur ab hac definitione xerographia, ubi pigmenta in ipso linteo albo vel aliqua alia materia componuntur. 

Ad tabulas pingendas tribus rebus opus esse solet:
* Materia in qua tabula pingitur (lignum diu reconditum, linteum, charta, rarius vitrum aut metallum); materia plerumque creta sublinitur.
* Pigmentum, quod usque ad saeculum 19 ex rebus naturalibus ut puta plantis aut gemmis profectum est.
* Ligamentum (oleum linteum, gluten), quod colores colligat.

## Imagines 

 Fayum Portrait of a Boy (detail).jpg|Tabula sepulcralis Crocodilopolitana, Aegyptus, colores cerei in ligno applicati, saec. 2 exeunte
 Willem Clasz. Heda - Breakfast Table with Blackberry Pie - Google Art Project.jpg|Guilielmus Claeszoon Heda: Natura mortua cum placenta moris rubi facta, 1631
 Andrea Pozzo - Apoteose de Santo Inacio cropped.jpg|Andreas Puteus: *Triumphus Sancti Ignatii*, 1685
 1735 Canaletto Bacino di San Marco in Venedig anagoria.JPG|Ioannes Antonius Canal: Aspectus canalis Venetiarum prope cathedralem Sancti Marci, 1735
 Caspar David Friedrich - Die Lebensstufen (ca. 1834).jpg|Caspar David Friedrich: Gradus aetatis, um 1834

## Notae
## Bibliographia 
* Knut Nicolaus: *DuMonts Handbuch der Gemäldekunde*, DuMont Literatur und Kunstverlag, Coloniae Aggripinae 2003, ISBN 3-8321-7288-2
* *1000 Gemälde – digitale Gemäldesammlung*, Directmedia Publishing GmbH, Berolini 2002, Digitale Bibliothek, ISBN 3-932544-95-1.

* Effigies
* Effigies sui ipsius
* Imago
* Minuta tabula
* Natura mortua
* Opus tectorium
* Pictura in pariete facta
* Pictura olearia
* Pictura topiaria
* Tabulae Artis Americanae
* Tabulae sepulcrales Crocodilopolitanae

## Nexus externi 
Categoria:Ars visualis
Categoria:Pictura
Carmen solutum

**Carmen solutum** (Nordice *lausavísa* [ˈlɒus̺aˌwiːs̺a], Islandice *lausavísa* [ˈløyːs̺aˌviːs̺a], plurali numero *lausavísur*) est carminis genus poeseos Scaldicae. Carmina soluta constare possunt aut ex unica stropha aut e serie stropharum, quibus necesse non est continuata narratione inter se conexae esse. 

Pleraque huius generis carmina videntur esse ex tempore facta, quae primum memoriá tradita et deinde saeculis tertio decimo quarto decimoque in Islandorum narrationes (Islandice *sögur* dictas) inserta sunt, ubi per formulam *þá kvað* (‘tum dixit’ vel ‘tum cecinit’) introducuntur.

## Exemplum 
thumb|Egillus Skallagrimi filius.
Ut alia poematum genera litterarum Nordicarum antiquarum, ita et carmina soluta hoc habent, ut litteras initiales plane similes et syllabas internas inter se consonantes contineant. Ecce igitur carmen solutum saeculo 10 ab Egillo Skallagrimi filio compositum, quod omnium, quae exstant, fortasse est clarissimum:

# mælti = *dixit*

## Notae 
## Nexus interni 
*Litterae Nordicae antiquae

## Bibliographia 
* Margaret Clunies Ross: *A History of Old Norse Poetry and Poetics*. DS Brewer 2011, ISBN 1843842793.
* Rudolf Simek, Hermann Pálsson (edd.): *Lexikon der altnordischen Literatur*. Stutgardiae 1987, ISBN 3-520-49001-3.

## Nexus externi 
*Carmina Scaldica apud *heimskringla.no*
*Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages
*Rauðir Fiskar (Poisson Rouge): *Það mælti mín móðir* apud YouTube 

Categoria:Islandia
Categoria:Litterae Islandicae
Categoria:Poesis
Eduardus Mills Purcell

thumb|Eduardus Mills Purcell anno 1952.
**Eduardus Mills Purcell** (natus die 30 Augusti 1912; mortuus die 7 Martii 1997) fuit physicus Americanus qui, resonantiae magneticae nuclearis structuraeque molecularum materiae studuosus, anno 1952 Praemium Nobelianum physicae cum Felice Bloch accepit. Anno 1989 socius Societatis Regalis electus est.

Universitatem Purduensem frequentavit, et Universitas Harvardiana eum doctorem philosophiae creavit. 

## Notae 
## Nexus externi 
*De Eduardo Mills Purcell.

Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Franciscus de Neve

thumb|*Assumptio Mariae in caelum.* Altare maius basilicae Maria Plain (Salisburgi).
thumb|*Narcissus et Echo.*
thumb|*Sanctus Georgius draconem necans.*
thumb|*Opilio ruri tympanum pulsans*. Five Colleges and Historic Deerfield Museum Consortium (Massachusetta occidentalis).
**Franciscus de Neve** (natus Antverpiae anno 1632; mortuus post annum 1704) fuit pictor Flandricus.

## De vita 
Franciscus de Neve (II) fuit filius pictoris Francisci de Neve (I). Franciscus de Neve senior, 1606 Antverpiae natus, imprimis ibidem operatus in patria anno 1681 mortuus erat. Cum et nomen et modus pingendi utriusque similia sint, multae tabulae eorum falso attributae sunt.

Franciscus de Neve (II) die 23 Februarii 1632 Antverpiae baptizatus est. Notus est ob imagines argumenta religiosa aut mythologica demonstrantes, quae in modum Baroci exeuntis pictae sunt. Modus picturas olearias colorandi necnon ars vultus effingendi, quae imprimis in incisionibus in aes conservata est, a coaevis magni aestimata sunt. Postquam in Italia, Germania australi et Austria laboraverat, ubi ab homininibus nobilibus et ecclesiasticis iussus multa opera confecit, circa annum 1690 in patriam reversus post annum 1704 probabiliter Antverpiae mortuus est.

De Neve annis inter 1660 et 1670 Romae laborans artificum consociationis Batavicae nomine „Bentveughels“ (alites) particeps fuit. Ab anno 1661 una cum Petro Berretino Palatium Doria-Pamphilium exornavit; picturae topiariae eius in incisionibus in aes traditae maxime pervulgatae sunt. 

Ab anno 1667 usque ad annum 1668 Neapoli fuisse videtur. Post annum 1670 in Germania (Augustae Vindelicorum et Monaci) laboravit. Ab anno 1669 usque ad annum 1689 iussu Maximiliani Gandolphi ex comitibus Kuenburg, tum principis et archiepiscopi Salisburgensis, tabulas altarium pinxit, praeterea mandata monasteriorum (inter quae Cremifanense) accepit. In Bavaria annis 1669 et 1689 tabulas altarium pro episcopis Passaviensibus perfecit. Annis inter 1679 et 1681 etiam in Moravia et pro Carolo Eusebio Principi de Liechtenstein operatus est.

## Opera selecta 
* Salisburgi, ecclesia Sancti Georgii in arce: tabula altaris „Sanctus Georgius draconem necans“, 1672.
* Salisburgi, ecclesia cathedralis, cappella baptismalis: tabula altaris „Baptisma Christi“, 1674.
* Maria Plain, ecclesia peregrinationis prope Salisburgum: tabula altaris „Assumptio Mariae in caelum" et „Sancta Trinitas", 1674.
* Abbatia Cremifanensis: tabula altaris SS. Annae et Iosephi

## Notae
## Bibliographia 
* Gertraude Aurenhammer: Die Handzeichnung des 17. Jh. in Österreich (= Studien zur österreichischen Kunstgeschichte. Vol. 1). Schroll, Vindobonae 1958.
* Günther Heinz: Studien über die Ölmalerei des 16. und 17. Jahrhunderts in Salzburg. In: Mitteilungen der Gesellschaft für Salzburger Landeskunde. Vol. 94 (1954), p. 86–121

## Nexus externi 
Categoria:Barocus
Categoria:Pictores Belgicae
Contra spem spero!

thumb|Pagina prima textus originalis carminis
**Contra spem spero!** est carmen poetriae Ucrainicae Lesjae Ukrajinkae, die 2 Maii 1890 scriptum. Carmini titulus Latinus, textus autem Ucrainice conceptus est. Aestimatur, ut eo modo Lesja Ukrajinka expresserit cosmotheoriam suam, quae ad difficultates superandas in cursu vitae et certaminum eius spectabat.

## Nexus externi 
Fons Ucrainica

Categoria:Lesja Ukrajinka
Zürn (familia)

[thumb|[Altare maius ecclesiae Sancti Nicolai Iburingae a Georgio Zürn perfectum.]]
thumb|upright=0.8|Sanctus Martinus a Martino Zürn sculptus.
**Zürn** fuit familia sculptorum saeculorum 16 et 17 Suebia superiore oriunda, quarum familiares in oppidis Aulendorf, Waldsee, et Iburinga laboraverunt, sed etiam multis aliis locis Germaniae meridianae et Austriae.

## Familiares Zürn 
* Ioannes Zürn senior (natus inter annos 1555 et 1560; mortuus anno 1631)
** Georgius Zürn (natus circa annum 1583; mortuus inter annos 1635 et 1638)
** Ioannes Zürn iunior (natus circa annum 1585; mortuus post annum 1624)
** Martinus Zürn (natus circa annum 1590; mortuus post annum 1665)
** Michael Zürn senior (natus circa annum 1590; mortuus post annum  1651)
** Ioannes Iacobus Zürn (natus circa annum 1590; mortuus post annum 1640)
** David Zürn I (natus forsitan anno 1598; mortuus anno 1666)
*** Francicus Zürn senior (natus anno 1630; mortuus anno 1707)
**** Franciscus Zürn iunior (natus ante annum 1661; mortuus post annum 1714)
**** Antonius Zürn (natus anno 1661; mortuus anno ignoto)
**** Udalricus Zürn (natus anno 1663, mortuus anno ignoto)
**** David Zürn III (natus anno 1665; mortuus post annum 1724)
*** Abraham Zürn (natus anno 1637; mortuus post annum 1677)
*** Sebastianus Zürn (natus anno 1642; mortuus anno 1668)
*** David Zürn II (natus anno 1646; mortuus post annum 1681)
*** Georgius Zürn (natus anno 1652; mortuus anno ignoto)
*** Michael Zürn iunior (natus anno 1654; mortuus anno 1698)

## Bibliographia 
* Claus Zoege von Manteuffel: *Die Bildhauerfamilie Zürn 1606 - 1666*, 2 vol., Weißenhorn 1969, (thesis doctoralis TU Berlin [1969]).
* Claus Zoege von Manteuffel: *Die Waldseer Bildhauer Zürn. Zur Ausstellung im Kornhausmuseum Bad Waldsee vom 18. April bis 1. Juni 1998*. Süddeutsche Verlags-Gesellschaft, Ulmae 1998, ISBN 3-88294-252-5.
* Amt der Oö. Landesregierung, Abteilung Kultur (1979). Die Bildhauerfamilie Zürn (1585-1724). Schwaben, Bayern, Mähren, Österreich. Ausstellung des Landes Oberösterreich, Braunau am Inn, ehemalige Kapuzinerkirche (später Stadttheater), 27. April bis 28. Oktober 1979. Linz.

## Nexus externi 
Categoria:Familiae
Categoria:Sculptura
Categoria:Germania
Fridericus Bonelli

**Fridericus Bonelli** (Italice *Federico Bonelli*, natus Genuae anno 1978) est saltator Italicus. Casali Montisferratensi educatus, annum quindecimum agens in Academiam saltationis Theatri Novi Taurinensis intravit. Anno 1996 scholarius receptus est Praemii Lausannensis atque statim Turici apud  saltitare incepit. Post duos annos Amstelodamum iuxta Ballationem nationalem Nederlandicam, atque anno 2003 Londinium iuxta Ballationem Regiam mutavit. Anno 2022 director promotus est Ballationis septentrionalis Ledesiae in urbe.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=1.25|Fridericus Bonelli et [Fumi Kaneko ballationis *The Sleeping Beauty* anno 2021 protagonistae]]
* 
* Joan Seaman et al., "Federico Bonelli: Royal Ballet Principal in *Dance Magazine* (Maio 2006)

## Nexus externi 
* "Royal Ballet Principal Dancer Federico Bonelli awarded a place on prestigious Clore Leadership programme" (31 Octobris 2018) apud *The wonderful world of dance*
* "Federico Bonelli: intervista" "20 Oanuarii 2018) apud *Balletto.net*
* 
* Pagina officialis 

Categoria:Saltatores Italiae
Categoria:Saltatores Britanniae
Categoria:Alumni Academiae Saltationis Theatri Novi Taurinensis
Calaroga

thumb|Monasterium Dominicanarum et statua Sancti Dominici
thumb|Ecclesia Sancti Sebastiani
**Caleroga** est municipium 423 incolarum (status 1 Ianuarii 2019) in Burgi provincia austro-orientali in regione autonoma hispana Castella et Legione sita. Ad regionem vitium culturae nomine Ribera Durii pertinet.

## Visu digna 
*Medio in oppido est maximum Monasterii Dominicanarum opus. Anno 1266 rex Alphonsus X domum familiae *Guzmans*, unde Sanctus Dominicus oriundus erat, una cum torre in monasterium monialium mutari iussit. Anno 1835 suppressum monasterium iam anno 1868 Isabella II, regina Hispaniae, instante revixit et nomine *Real Monasterio* praesidio regali instructum est. Monasterium maximae ordinis collectioni litterarum necnon museo hospitium praebet. Duo monasterii ecclesiae a saec. 13 et 16 repetunt.
*Ecclesia Sancti Sebastiani maxima ex parte e caementis constructa opus romanum sequitur. Sanctus Dominicus ibi baptizatus est.

## Cives noti 
*Sanctus Dominicus (*Domingo de Guzman*), natus circa annum 1170, mortuus anno 1221, conditor ordinis Fratrum Praedicatorum.
*Santiago Manguán Pascual, natus die 25 Iulii anno 1941 Calarogae; mortuus die 30 Ianuarii anno 2022 Burgi, cursor Marathonius hispanus. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Hispaniae
Fiunt oratores: nascuntur poëtae

[thumb|[Carolus Stephanus Latinista saeculi XVI: num ille primus aphorismum adumbraverit?]] 
**Fiunt oratores: nascuntur poëtae**, aphorismus Latinus, inter saecula XVI et XIX saepe citatus est. Quis primus his verbis usus sit nescimus: saepe Ciceroni, nonnumquam Quintiliano attribuuntur: locutio autem in scriptis classicis nullibi reperitur. Testimonia antiquissima minime citationes, potius allusiones sunt.

Carolus Stephanus in editione operum Ciceronianorum a se composita, Lutetiae anno 1555 divulgata, volumine primo in indice librorum rhetoricorum alphabetico, lemma "oratores nascuntur, poetae fiunt" (sic) ad lib. 1 sect. 62 operis *De oratore* refert, non sicut fontem verborum sed locum argumenti: ibi enim (lib. 1 sect. 70 editionum recentiorum) Cicero finitimum oratori poëtam esse opinat, "numeris astrictior[em] paulo, verborum autem licentia liberior[em]". Mox Iosias Nolden, 
*De statu nobilium civili* synopticam tractationem Gissae anno 1623 edens, e catena citationum vernaculorum equites ''non nascono come li poeti, ma si fanno come gl'oratori* adducit remque Latine vertit: "non nascuntur sed creantur; non nascuntur ut poëtae, sed fiunt ut oratores". Interdum linguis vernaculis allusiones reperiuntur.  Francogallice anno 1610 opinionem indubitabilem esse animadvertit, ab omnibus doctis creditam, poëtas nasci, oratores fieri (*c'est une opinion indubitable en la creance des doctes que les poëtes naissent, et que les orateurs se font*). Michael de Cervantes anno 1615 ad poëtas, non oratores, alludit: "Secundum veram opinionem nascitur poëta" (*según es opinión verdadera, el poeta nace*).

Claudius Hadrianus Helvetius, sicut fortasse Cicero, de utilitate opinionis communis dubitat:
:*Je ne répéterai donc point, selon l'ancien proverbe, ''qu'on naît poëte et qu'on devient orateur'', mais j'assurerai au contraire* ("Minime repeto secundum proverbium antiquum *nasci poëtas fierique oratores* sed contrarium assevero").
Cui respondens Dionysius Diderotus Francogallicam Latinamque aphorismi formas iuxtim posuit: ***On naît poëte, on devient orateur**: Fiunt oratores, nascuntur poetæ*. Ex hac locutione Brillat-Savarin novam de re gastronomica anno fere 1825 proposuit: *On devient cuisinier, mais on naît rôtisseur''.

## Notae 
## Bibliographia 
* Anne-Pascale Pouey-Mounou, "Fiunt oratores: Les démêlés de l'éloquence avec la rime dans l'Académie de Deimier" in *Camenae* n° 21 (Aprili 2018)

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Aphorismi
Categoria:Ars rhetorica
Categoria:Poesis
Petrus Chantraine

**Petrus** (Francogallice *Pierre*) **Chantraine** (natus Insulis 15 Septembris anno 1899 et Lutetiae die 30 Iunii 1974 mortuus) fuit linguista, lexicographus, grammaticus Francogallicus. 

Antonii Meillet, Iosephi Vendryes et Pauli Mazon discipulus, in Universitate Lugdunensi annis a 1925 a 1928 docuerat, postea in Schola Practica Studiorum Superiorum Lutetiensi multos annos. Textus Graecos librorum a *Les Belles Lettres* editorum corrigebat. Ipse in hac serie *Oeconomicum* Xenophontis et *Indica* Arriani edidit. Intepretationem textuum Mycenaeorum a Michaele Ventris et Ioanni Chadwick factam unus e primis agnoverat et auctoritate sua eam sustinuit. Academiae inscriptionum et litterarum humaniorum socius erat. 

Petri Chantraine opera notissima sunt:

* *Grammaire homérique,* 2 vol., t. I: *Phonétique et morphologie*, Lutetiae, Klincksieck, 1942; t. II: *Syntaxe*, 1953 (ars grammatica Homerica)
* *Morphologie historique du grec *, Lutetiae, Klincksieck, 1945 (ars grammatica Graeca historica)
* *Dictionnaire étymologique de la langue grecque*, 4 vol., Lutetiae, Klincksieck, 1968—1980 (lexicon Graecum etymologicum, editio suprema ab Ioanne Taillardat, Olivero Masson et Ioanne Ludovico Perpillou emendata, Lutetiae, Klincksieck, 2009).

## Nexus externi
* Michel Lejeune, *Notice sur la vie et les travaux de M. Pierre Chantraine, membre de l’Académie*, in *Comptes-rendus des séances de l’Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1974. (pdf *persee.fr*)
* Pierre Marot, *Allocution à l’occasion de la mort de M. Pierre Chantraine, membre de l’Académie*, in  *Comptes-rendus des séances de l’Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1974. (pdf *persee.fr*)

Categoria:Linguistae Franciae
Categoria:Lexicographi
Categoria:Philologi Franciae
Categoria:Socii Academiae Inscriptionum et Litterarum Humaniorum
Categoria:Professores Scholae Practicae Studiorum Superiorum (Lutetia)
Categoria:Universitas Lugdunensis
Dies mundialis felis

thumb|Feles ludit
**Dies mundialis felis** quotannis die 8 Augusti celebratur.  Anno 2002 Fons Internationalis Animalium creavit ut feles adiuvent, faveant, custodiant.  Ab anno 2020 societas Britannica International Cat Care (h.e. "societas internationalis pro felium cura"), quae medicinam et iura felis curat, diem festum curat.

## Nexus externi 
* International Cat Care
* De die mundiali felis apud International Cat Care

Categoria:Felinologia
Categoria:Ritus Augusti
Galeo

thumb|Galeo Portugallensis.
**Galeo** (vel **galio**) est genus navium veliferarum amplarum ac pluries tabulatorum, quae primum a Lusitanis ad merces vehendas confectae sunt, deinde inter saecula XVI et XVIII a variis civitatibus Europaeis adhibebantur. Eodem tempore fuere praecipuae naves ad usum navium longarum usque ad Bella Anglo-Batava post annum 1600.

**Galeones** plerumque tres vel plures malos habebant, quibus vela quadrata in malis anterioribus atque principalibus aptabantur, mentre malus posterior “rig” (i.e. armamentum) peculiare praebebat. Praeterea puppis duplici tabulato erecto exornabatur et saepius insigni decore ligneo sculpto ornabatur.

Huius generis naves etiam ineunte saeculo XIX in commercio navali usu tenebantur, saepeque pro subsidiis bellicis sumebantur, tum ad classes confirmandas tum ad bella maritima decernenda per nonaginta annos aetatis Explorationis, antequam classis Anglica rerum potita esset. Bella Anglo-Batava novas navium bellicarum rationes provexerunt, ita reliqua illius aetatis tempora in mari navibus melius instructis certabatur.

## Nexus externi
* Galeo in *World History Encyclopedia* 

Categoria:Naves bellicae
Numeri Cistercienses

thumb|400px|Numeri Cistercienses principales
**Numeri Cistercienses** sunt systema numerale, quod in monasteriis Cisterciensium usque ad saeculum XIII in usu fuit.

Linea verticalis est notae numeri Cisterciensis pars principalis. Circa eam quattuor loca distinguuntur, in quibus signa posita radices diversos significant:
* signum in parte dextra superiore numeros monadicos notat;
* signum idem in parte laeva superiore in 10 multiplicatur;
* in dextra inferiore in 100;
* in laeva inferiore in 1000.

## Exempla

1492-cistercian-w.png|1492
1776-cistercian-w.png|1776
1916-cistercian-w.png|1916
2001-cistercian-w.png|2001
2020-cistercian-w.png|2020

## Positio horizontalis
Numeri Cistercienses et circum linea horizontali signari possunt:
thumb|600px|left|Numeri Cistercienses horizontales

## Nexus externi
* Numerorum Cisterciensium et Arabicorum conversio automatica

## Bibliographia
* King, David A. *The Ciphers of the Monks : a forgotten number-notation of the Middle Ages*. Stuttgardiae 2001.

Categoria:Numeri
Categoria:Notatio mathematica
Numeri Aegaei

**Numeri Aegaei** sunt systema numerale, quod in scripturis linearibus A et B et in aliis scripturis Aegaeis in usu fuit. Linea verticalis unum significat, horizontalis decem, circulus centum, circulus cum lineis brevibus mille.

## Exempla

Aegean num 1986.svg|1986

## Bibliographia
* Verdan, Samuel. "Systèmes numéraux en Grèce ancienne: description et mise en perspective historique" (PDF), in: CultureMath. Institut d’archéologie et des sciences de l’Antiquité (ASA), 

Categoria:Numeri
Categoria:Lingua Graeca Mycenaea
Categoria:Notatio mathematica
Praemium Ioannis Nicod

**Praemium Ioannis Nicod** quotannis philosophum ducens animi aut philosophice orientatur cognitiva physicus annuatim in Lutetua consideratum est. De lectionibus a *Centre National de la Recherche Scientifique* constituto, ut investigationem interdisciplinarem in scientia cognitiva in Francia promoveat, et de lectionibus ab 1993 centenarium nativitatis philosophi Francogallici et Ioannis Nicod logici notaverunt (1893-1924).

Lector Ioannes Nicod expectat quattuor saltem lectiones de argumento suae electionis tradendas, et postea evulgandam praelectionum seriem vel monographum in Serie Lectionum Ioannes Nicod (MIT Press/Bradford Books, F. Recanati editor).

## Index 
Index **Praemium Ioannes Nicod laureatos ** ab 1993 in hodiernum diem:

(Source: Institut Jean Nicod)

## References 
## Exteriores nexus 
* Jean Nicod Prize & Lectures
* MIT Press: Jean Nicod Lectures Series

Categoria:Praemia
Categoria:Philosophia
Porcina in braza rubra

[thumb|[Gastronomia Pechinensis: Porcina in braza rubra modo Sciamhaevensi in olla fictili paratum et inlatum]]
**Porcina in braza rubra**, Sinice 紅燒肉 *hóngshāoròu*, est ferculum in Sinis saepe paratum. Versiones plures recognoscuntur, quarum celebra est 毛氏紅燒肉 *Máo shì hóngshāoròu* ("Porcina in braza rubra familiae Mao"), methodo provinciae Hunan confecta, quam Mao Zedong (ex hac provincia oriundus) praeter alia comedere  solebat.

Porcina Dongpo, ferculum haud dissimile, a poeta Su Dongpo saeculo XI descriptum iam diu innotuit.

## Bibliographia 
[thumb|Porcina in braza rubra modo familiae Mao (*Máo shì hóngshāoròu*), fructibus *[Illicium verum|Illicii veri* et opere classico Mao Zedong appositis]]
* Fuchsia Dunlop, *Revolutionary Chinese Cookbook: recipes from Hunan province* (Londinii: Ebury Press, 2006) pp. 76, 78-80
* Malcolm Moore, "China sets standard for Chairman Mao's favourite dish" in *Daily Telegraph* (29 Ianuarii 2010) situs venalis

## Nexus externi 
* "2nd Shanghai University Gourmet Carnival kicks off: A chef serves braised pork in soy sauce ..."
* "Red cooked pork - Restaurant: Jesse (Shanghai)" apud *Live to Nibble*
* "Red Braised Pork Belly (红烧肉)" apud *Asian Cooking Mom*
* Fuchsia Dunlop, "Red-Braised Pork (Hong Shao Rou)" apud *Epicurious*

Categoria:Fercula porcina
Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Gastronomia Hunanensis
Categoria:Mao Zedong
Basilica Martyrum XXVI Iaponicorum

thumb|Basilica Martyrum XXVI Iaponicorum
[thumb|[Chartula cursualis basilicae aetatis Meiji]]
**Basilica Martyrum XXVI Iaponicorum** (Iaponice:日本二十六殉教者聖堂) vel vulgo **Ecclesia cathedralis Ōura** (Iaponice:大浦天主堂, Ōura Tenshydō) est basilica minor Catholica pro martyribus Iaponicis XXVIdedicata et primum constituta Nagasaci anno 1864 a Societate Parisiensi missionum ad exteras gentes. 

Aedificium anno 1953 thesauri nationali inscriptum est. Anno 2018 autem in Patrimonium totius mundi regesta est.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus (Iaponice)

Categoria:Basilicae
Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Nagasacum
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Iaponia
Categoria:Constituta 1864