open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cultus Entis Supremi

thumb|Festum Entis Supremi celebratum die 8 Iunii 1794.

 erat cultus publicus tempore Rerum Novarum Francicarum Decreto diei 18 mensis florealis anni II  institutus. Decreto Conventum nationale declaravit populum Francicum exsistentiam Entis Supremi agnoscere atque immortalitatem animae. Etiam complures celebrationes in orbe anni decrevit. Cultus Entis Supremi similis est cultui antecedenti Rationis.

E Cultu Enti Supremi religio  orta est.

*Ens Supremum* in prooemio Declarationis iurum hominis anni  1789 memoratum est (*Inde Conventum Nationale agnoscit et declarat, Enti Supremo praesenti ac auspicando, iura hominis et civis quae sequuntur*). Haec declaratio hodie iterum pars constitutionis Francicae est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Alphonsus Aulard, Le culte de la raison et le culte de l'être suprême (1793-1794), Lutetiae, anno 1892, 
* Ricardus Clay, Violating the Sacred - Theft and "Iconoclasm" in Late Eighteenth-Century Paris, in: Oxford Art Journal, vol. 26, num. 2, anno 2003, pag. 3

## Nexus externi 
Categoria:Rerum Francicarum eversio
Agapetus

**Agapētus** (Graece , "dilectus, carus") est nomen Graecum. Inter Agapetos memorantur:

* Agapitus Praenestinus (mortuus circa annum 274), martyr Christianus
*  (floruit inter saecula III et VI), medicus Graecus
* Agapetus (diaconus) (floruit inter annos 500 et 527), diaconus ecclesiae Sanctae Sophiae
* Agapetus I (mortuus anno 536), papa
* Agapetus II (mortuus anno 955), papa
*  (mortuus anno 1095), sanctus Ecclesiae Orthodoxae
*  (mortuus anno 1134), patriarcha Constantinopolitanus
* Agapetus, nomen commenticium Georgii Soini (1896–1975), scriptoris Finnici

## Notae 
* , genus Trichopterorum
* Sanctus Agapitus (Italia)

Categoria:Nomina
Go, Dog. Go! (series televisifica)

***Go, Dog. Go!*** est series animata a Adam Peltzman creata pro canale televisifica Netflix, quae anno 2021 in lucem prolata est. Interest cuiusdam canis quae canis mundi habitat cum familiaribus, Scooch Pooch, Cheddar Biscuit, et Gilber Barker.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Programmata televisifica Civitatum Foederatarum
Categoria:Series animata
Elgersburg

**Elgersburg** oppidum quoddam in Circulo Ilm in Thuringia (Germaniae) est. Ad Kalendas Ianuarias 2020 incolas 1249 habuit. Ex anno 2019 cum vico Martinroda et urbe Plaue pars unionis administratoriae nomine *Verwaltungsgemeinschaft Geratal/Plaue* est. Ad viam ferratam inter Ilmenaviam et Arnstadium situm est.

## Historia
Mentio prima burgi in monticulo et prope flumen Gera siti anno 1139 fuit. Possessores enim deorsum facile transitum pacificum commercialem trans Silvam Thuringiensem firmare atque munire potuerunt, inter quos Kevernburgenses et lantgravii Thuringienses noti sunt. Anno 1802 autem aula ducalis Gothensis castellum ex manibus dominorum de Witzleben emit. Incolae ex anno 1837 philotheoriae atque recreationi indulserunt cum aquae frigidae salubres morbis medendis oblatae sunt. Infirmi salutem petituri vel in burgo ipso sarti et tecti conservabantur qui hospitium meritorium quasi factus est. 

Inde ab anno 1861 etiam metallis exercendis cura data est. In cursu temporis autem sanatoria officia magis magisque in pura periegetica mutata esse videntur. Hiemibus niveis etiam cursus campester magno studio colitur: hinc in nartis e.g. usque Ilmenaviam labi potueris. 
## Locus traditionum veterum et recentium
Castellum ex anno 1899 sodalitas quaedam cui nomen *Elgersburger Ritterschaft* curat. Ingens murorum mediaevalium momentum cum poesi et equitum vitae traditionibus feliciter iunguntur et artifices alliciuntur. Anno 1911 caupona montana *Hohe Warte* creata est cum Turri Caroli Eduardi contigua in honorem ducis Gothensis in altitudine 811 metrorum erecta. Dux (Victoriae reginae nepos) animo motus res laudabiles omnes ipse inauguravit. Saepe homines vestibus historicis induti spectacula celebrant. Dantur convivia et festa publica. Natura ambiens ad multas excursiones invitat neque procul absunt deversoria illustria *Mönchhof* et *Scöoffenhaus* et *Schmücke*. 
## Nexus externi
*Situs proprius
Eurystheus (mythologia)

[thumb|Eurystheus in dolio conditus dum Hercules Erymanthium aprum adfert. Calyx figuris rubeis circa 510 a.C.n. [Museum Luparense.]]
In mythologia Graeca Eurystheus, filius Stheneli et Nikippae, Persei nepos, in Argolide regnavit quamquam Herculem regnaturum speraverat Zeus. Qui enim omnibus deis praenuntiaverat hodie nasci e sua stirpe qui  potentissimus rex in Peloponneso foret. At Iuno qui Alcmenae filium oderat malam fraudem excogitavit. Nam Sthenelus, ut qui Perseo et matre Danae ortus erat, ad Iovis progeniem pertinebat. Itaque Ilithyas quam celerrime misit quae uxoris Stheneli partum maturarent (post septem menses a conceptu natus est Eurystheus) et partum Alcmenae tardarent. Itaque illo die quem praedixerat Iupiter natus est Eurystheus nec verba sua revocare potuit deum hominumque pater. Postea rex Eurystheus duodecim labores Herculi imposuit.

Hercule mortuo Eurystheus Herculis liberos odio persecutus est. Postremo a Demophonte Atheniensium rege victus periit, quod argumentum Heraclidarum Euripidi praebuit.
## Notae 
## Fontes 
**Apollodori bibliotheca* II,4,5 ; II,5,9 ; II,8,1 ; III,9,2.
*Epictetus, *Dissertationes* III.26.31-32
*Euripides, *Heraclidae*
*Isocrates, *Panegyricus* 56-60 et *Panathenaïcus* 194
*Lysias, *Oratio funebris* 11-16
* I.32.6 et 44,9.

## Plura legere si cupis 
* Pierre Amandry, "Héraklès, Eurysthée et le sanglier d'Erymanthe sur deux appliques de bronze trouvées à Delphes", *Bulletin de Correspondance Hellénique*, 1942ː 150-156
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Progenies Iovis
Categoria:Hercules
Agapetus (diaconus)

**Agapetus** (floruit saeculo VI) fuit scriptor Graecus et diaconus ecclesiae Sanctae Sophiae Constantinopolis, qui *capita admonitoria* septuaginta duo, Iustiniano I imperatore inscripta, scripsit, quae morum praecepta continent et acrostichidem formant. Scriptor Isocraten et Gregorium Nazianzenum imitatus est. Postea hoc opus, exemplum generis speculorum regum (vel principum) magna auctoritate in litteris Graecis et Slavonicis valuit.

Ecce caput primum, a Iacobo Paulo Migne conversum:
Honore quolibet sublimiorem cum habeas dignitatem, o imperator, honora supra omnes qui hoc te dignatus est Deum; quoniam ad similitudinem coelestis regni, tradidit tibi sceptrum terrenae potestatis, ut homines edoceres iusti custodiam, et eorum qui adversum ipsum insaniunt, latratum cohiberes: ipsius obtemperando legibus, ac subditos tibi regendo legitime.

## Notae 
## Bibliographia 
* Makris, Georgios, et Lippold, A. "Agapetus". In *Brill’s New Pauly*, editione interretali (2006).
* Migne, Jacques-Paul. *Patrologiae cursus completus*, series Graeca prior, tomus 86 (Lutetiae: J.-P. Migne, 1865).

Categoria:Auctores Graeci mediaevales
Categoria:Clerici Graeciae
Categoria:Scriptores Graeciae mediaevalis
Raptus

**Raptus** est actio rapiendi et per vim trahendi, e.g.

* Raptus (crimen), furtum, latrocinium
* Raptus redemptionis causa, criminis genus frequentius
* Raptus amoris causa, ad matrimonium vel ad stuprum faciendum

## Nexus interni
*Raptus Europae (Rembrandus)
*Raptus Helenae (tabula c. 1450)
*De raptu Proserpinae, Claudiani carmen
*Sabinae raptae
*Ganymedes

s.v. *raptus*
Henricus Ritter

**Henricus** vulgo *Heinrich* **Ritter** (natus die 21 Novembris 1791 Servestae, mortuus die 3 Februarii 1869 Gottingae) philosophus atque historicus Germanicus fuit.

## Vita
Studiis theologiae philosophiaeque Salinis Saxonicis, Gottingae, Berolini perfectis anno 1817 docens privatus fiebat. Anno 1824 autem professor philosophiae extraordinarius Berolini, inde ab anno 1833 ordinarius Kieliae proclamatus est. Ex anno 1837 usque mortem Gottingae docebat.

## Gravitudo
Ritter, qui numquam Friderici Schleiermacher auctoritatem sibi deposuit, praesertim in historia philosophica scribenda merita mirifica peperit. Modum in sobrium sine ira et studio scientias clarissimas spargere solitus est. Opus magnum eius titulatur »Geschichte der Philosophie« (Hamburgi 1829–53), quod usque Kantium extenditur. Sequebantur »Versuch zur Verständigung über die neueste deutsche Philosophie seit Kant« (Brunsvici 1853) necnon »Die christliche Philosophie bis auf die neuesten Zeiten« (Gottingae 1858–59; epitome usque in tempora moderna amplificata). Mentionis dignae sint etiam haec: »Abriß der philosophischen Logik« (Berolini 1824), »Historia philosophiae graecoromanae« (rem edens una cum Ludovico Preller; Berolini 1838), »Kleine philosophische Schriften« (Kieliae 1839–40: tomus I - Prinzipien der Rechtsphilosophie; tomus II - Prinzipien der Ästhetik), »Unsterblichkeit« (Lipsiae 1851), »System der Logik und Metaphysik« (Gottingae 1856), »Enzyklopädie der philosophischen Wissenschaften« (Gottingae 1862–64), »Ernst Renan, über die Naturwissenschaften und die Geschichte« (Gotae 1865), »Philosophische Paradoxen« (Lipsiae 1867), »Über das Böse und seine Folgen« (Gotae 1869).

## Nexus externi
*"Ritter, Heinrich" in: *Philosophen-Lexikon* Rudolfi Eisler, Berolini 1912, p. 606 (hic in interreti) 
*Scholtz, Gunter, "Ritter, Heinrich" in: Neue Deutsche Biographie 21 (2003), p. 656-657 (hic in interreti)
Augustus Godofredus Ritter

**Augustus Godofredus** vulgo *August Gottfried* **Ritter** (natus die 25 Augusti 1811 Erfordiae, mortuus die 26 Augusti 1885 Magdeburgi) musicographus atque organoedus praeclarus Germanicus fuit.
## Vita
In urbe natali Gymnasium senatorium frequentavit. Tunc Berolini organo canebat ubi musicam eum docebant viri optimi Ludovicus Berger, Augustus Gulielmus Bach et Carolus Fredericus Rungenhagen antequam ipse magister atque cantor Erfordiae fieret. Anno 1844 Merseburgae ad ecclesiam cathedralem munere musici functus est, denique anno 1847 Magdeburgum petivit. 
## Gravitudo
Notissimus factus est propter librum definitivum »Kunst des Orgelspiels« (Lipsiae 1877, octava in editione). Praeterea edidit quattuor sonatas, multa praeludia et postludia, libros choralium, variationes, fugas - quod ad organum tubulatum attinet. Sed etiam Clavicinibus concentum unum et sonatas plures composuit. Cantus choris virorum donavit; quadricinia fidium quoque tradidit. Quattuor annos (i.e. inter 1844 et 1847) periodicum organistarum praetitulatum »Urania« moderabatur et generose symbolas pro collectionibus/florilegiis velut »Orgelfreund«  et »Orgelarchiv« dabat. Opus eius historicum »Zur Geschichte des Orgelspiels im 14. bis 18. Jahrhundert« Lipsiae anno 1884 editum est.

## Nexus externi
*Pretiosa apud DDB
Perunus

**Perunus**, vulgo **Perun** fuit deus fulminis et tonitrus Slavicus paganus. A Vladimiro Magno nondum baptizato templum Peruni Kioviae aedificatus et postea deletus est. In Lituania Perunus (nomine Baltico *Perkunas*) usque ad annum 1386 sollemniter colebatur.

## Notae
## Nexus interni
* 4250 Perun

## Nexus externi
* *Britannica* 
* *Encyclopaedia Russica magna* 

Categoria:Dei caeli
Categoria:Mythologia Slavonica
Semus

**Semus** vel **Sem** (Russice et Ucrainice *Сейм, Seim*) est flumen in Russia et Ucraina. In regione Bielogrodensi incipit, per regionem Kurschensem fluit, ubi Kurscha et Rylscia urbes ad Semum stant. Fluxus Semi inferior per regiones Sumensem et Czernihoviensem it, ubi Putivlum et Baturinum ad Semum sita sunt. Circiter 472 chiliometra patet et in Desnam influit, cuius accola longissimus est. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Ucrainae
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Bielogrodensis
Categoria:Regio Kurschensis
Categoria:Regio Sumensis
Categoria:Regio Czernihoviensis
Categoria:Systema Borysthenis fluvii
Schola Centralis Parisiensis

**CentraleSupélec** universitatem Gif-sur-Yvette, Insula Franciae.

Schola anno 2015 ab merger de *Supélec* creata est (officialiter ''École supérieure d'électricité*) et *École Centrale Paris* (officie *École centrale des arts et manufactures''). Sub una cura Ministri Industriae et Ministri Superioris Educationis, Investigationis et Innovationis est. Hodie unus ex delectis technicis Gallicis est.

Ab Octobre 2023, schola particeps IPSA pro duplici gradu in aerospace fuit.

## Celebre graduati 
* Aemilius Picard, mathematicus Francicus

## Nexus externi 
* Situs proprius

!
Categoria:Constituta 2015
Putivlum

**Putivlum** (Ucrainice Путивль) est urbs regionis Sumensis Ucrainae. In ripa dextra Semi fluminis situm est. Incolas 15 260 habuit anno 2020.

## Historia
Anno 1146 primo memoratum est. Urbs ducatus Severiensis erat et in *Historia expeditionis Inguari* memoratur; nam Iaroslai filia super Putivli murum stans flet. Saeculo XIV Lituana, ab anno 1500 iterum Russica est. Annis a 1727 ad 1779 caput circuli gubernii Leucopolitani, ab anno 1779 af 1924 gubernii Kurschensis.

thumb|left|Putivlum in ripa Semi circa annum 1910 (Sergii Prokudin-Gorskij photographema)

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Regio Sumensis
Categoria:Condita 1146
Illtal

thumb|Curia municipalis pristini communis Oberdorf.
**Illtal** est novum commune Francicum in Communitate Europaea Alsatiae (circumscriptio Rhenus Superior) et regione Magno Oriente die 1 Ianuarii 2016 creatum ex  tribus communibus coalitisː Grentzingen, Henfligen, Oberdorf. 1 370 incolas anno 2018 recensebat. In Sundgovia situm est et 21 km distat tam a Mulhusia quam a Basilea. Nomen Germanicum "Helleli vallem" Latine valet.
## Notae 
* Index communium praefecturae Rheni Superioris
## Nexus externi 
*Situs interretialis communis Illtal
*S'Elltaler Blättla (periodicum Alsatice scriptum)
* 

Categoria:Communia Praefecturae Rheni Superioris
Categoria:Loci habitati praefecturae Rheni superioris
Hetmanatus

**Hetmanatus** (Ucrainice *Гетьма́нщина*; in documentis propriis *Exercitus Zaporoviensis* nominari solebat) fuit pars terrarum cosacicarum Ucrainae, Russiae (Starodubi regionis) et Polessiae Albaruthenicae, imperio hetmanni exercitus Zaporoviensis subdita. 

A rebellione Bogdani Chmielnicii anni 1648 hetmanatus civitas sui iuris erat. Ab anno 1654 sub protectione Imperii Russici. Post Chmielnicium Ioannes Mazepa, Ioannes Skoropadskij, Daniel Apostol, Cyrillus Rasumowski hetmanni erant. Hetmanatu iterum instituto Paulus Skoropadskyi anno 1918 aliquot menses hetmannus fuit.

Variae urbes, inter quae Gluchovia et Baturinum, vario tempore caput hetmanatus fuerunt; ceterae urbes Charcovia, Conotopum etc.

## Notae
## Nexus externi
* De hetmanatu cosacorum in *Britannica* 
* De hetmanatu in *Encyclopaedia Sovietica magna* 

Categoria:Historia Ucrainae
Categoria:Historia Russiae
Diploma gubernationis

[thumb|left|Categoriae vehiculorum in diplomatibus [Spatium oeconomicum Europaeum|Spatii oeconomici Europaei.]]
[thumb|Primum diploma gubernationis mundi, id [Carolus Benz|Caroli Benz.]]
[thumb|Diploma gubernationis hodiernum in [Helvetia.]]

**Diploma gubernationis** vel **raedarii diploma** est diploma a civitate concessum, quo homini terrestria vehicula se moventia, sicut autocineta, autoplaustra, et autobirotas, gubernare licet.

Quod diploma accipi desideratur plerumque certos annos natus esse et probationem sustinere debet.

Diplomata certis categoriis vehiculorum produntur (autocinetis, autoplaustris, autobirotis; cum vel sine curribus annexis; vecturae hominum).

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Documenta
Kranichfeld

**Kranichfeld** oppidum quoddam Thuringiense in Circulo Weimarer Land in Germania in altitudine 301 metrorum situm est. Pridie Kalendas Ianuarias 2021 incolas 3340 habuit. Una cum communitatibus contiguis Hohenfelden, Klettbach, Nauendorf. Rittersdorf et Tonndorf unionem administratoriam *Verwaltungsgemeinschaft Kranichfeld* constituit.
## Historia
Castellis duobis oppidum circumvallatur, quibus nomina *Castelli superioris* et *Castelli inferioris*. Primum autem *(Oberschloß)* anno 1530 ad modum renatorum ingredientis constructum est cum usu rerum magis veterum: turris cuiusdam *(Dicker Turm)*, oratorii et proiecti angularis. Anno 1934 multa flammis tagacibus consumpta est. Alterum castellum infra situm *(Niederburg)* aspectum suum anno 1906 nactum est, cuius primam mentionem anni 1233 habemus. Muri pauci de vetustissima Arce Schleußenburg testimonium perhibent.

Oppidum ipsum mentione prima anni 1143 facta gaudet, ubi diutissime domini de Kranichfeld Kevernburgensium familiares dominabantur. Castellana dualitas saecula multa separationem magisteriam evocavit, quae res usque annum 1912 continuata est. Termini multi divisionem pristinam (ducatuum Sachsen-Meiningen et Sachsen-Weimar) etiam nostris diebus annuntiant.
## Locus rebus multiiugis agendis
Anno 1499 ecclesia parochialis sub patrocinio sancti Michaelis erecta est. Privilegia urbana anno 1651 incolis felicibus concessa sunt a principibus Schwartzburgensibus et comitum de Mörsberg. Multi domestici in cratibus faciendis et canistris vimineis plectendis pecuniam fecerunt. Via ferrata Vimariam prater Bad Berka petitura anno 1888 constructa est: itaque et nunc multi philotheoriae cupidi hamaxostice adveniunt.  Quotannis festum rosarum celebratur, cum saltatores huc biennio quodam conveniunt. Rudolphus Baumbach poeta, illustris oppidi filius, in casa natali cum museo honoratur. Regio finitima semitis migratoriis multis praedita et lacus constructilis *Stausee Hohenfelden* cum sudatorio, qui in proximo situs, insuper migratores athletasque excitat et fatigatos reclinat. 

In monticulo Eichenberg sub divo museum rusticum historiae regionalis invenitur *(Freilichtmuseum Hohenfelden)* quo multa aedificia congesta atque reconstructa sunt. Semen in anno pastores et petasorum factores coram publico artis cognoscendae percurioso congressum habent. In valle autem pars altera musei scholam veteren habet apud Ecclesiam Sancti Burchardi et grangia, stabula, latifundia historica visu valde digna.

Tannroda cum burgo pulchro anno 1248 constructo traditionem corbium conficiendorum quoque multum tempus in altum tollebat. In castello nostris temporibus habitatores rusticantes physin et modos secundum naturam vivendi magni aestimant.

## Res aspectabiliores
*Domus Baumbachiana in honorem scriptoris Rudolphi Baumbach parata

## Nexus externi
*Situs proprius
*Recreationis loci propositi
Schola Fodinarum (Lutetia)

thumb|Schola Fodinarum Parisiensis
**Schola Fodinarum** Parisiensis (hodie nomine macaronico *Mines ParisTech* nuncupata, olim Francogallice *École (nationale supérieure) des mines de Paris*) est schola superior Francica. Condita est a rege Ludovico XVI anno 1783.

Schola Fodinarum nota est ob egregiam centra investigationis exercendam et qualitatem internationalium societatum cum aliis universitatibus prestigiosis circa mundum.

Cum Schola Pontium Viarumque et Schola Polytechnica Francica, membrum consociationis ParisTech est.

## Alunmi 
* Georgius Charpak
* Henricus Le Chatelier
* Aemilius Clapeyron
* Albertus Lebrun
* Henricus Poincaré

## Professores 
* Ludovicus Nicolaus Vauquelin, chemicus et medicamentarius Francicus

## Nexus externi 
* Situs proprius

Categoria:Constituta 1783
!
Monasterium Optina

thumb|Res.
[thumb|upright=0.8|Eremiterium Optae super Žizdrae [eluvio verna|eluvionem vernam (chartula cursualis anni 1909)]]
'*Monasterium *Optina*** vel pleniter **Monasterium Praesentationis *Eremiterium Optae'''* (Russice *Введенский монастырь "Оптина пустынь"*) est monasterium Ecclesiae Orthodoxae Russicae, prope Coselskum urbem (in Žizdrae fluminis ripa altera) situm. Praesentationi Dei Genetricis consecratum est.

## Historia
Saeculo XIV exeunte secundum legendum ab Opta latrone poenitentiam agente condita est (unde nomen monasterii solitum). Senibus praeceptoribus (Russice *startsy'') saeculo XIX notior erat, quorum sanctus Ambrosius Optinensis maxime colitur.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Calugensis
Odalisca

[thumb|*Odalisca* a [Franciscus Ballesio|Francisco Ballesio picta.]]
**Odalisca** (Hispanice Italiceque *odalisca* < Turcice *odalık*) in Imperio Ottomanico fuit serva, aut rarius concubina, quae in  sultani vivebat.

## Etymologia 
[thumb|upright=0.8|*Odalisca* a [Petrus Augustus Renoir|Petro Augusto Renoir anno 1870 picta.]]
Vocabulum odalisca ab verbo Turcico *odalık* 'cubicularia' oritur. Vocabulum *oda* Latine 'cubiculum' significat.

## Status 
Odaliscae fuerunt cubiculariae in gynaeceis, sed aliquando aliquae concubinae factae sunt. Illae non domino serraculi, sed suis concubinis et uxoribus serviebant, saepe servae quae homines ditissimi Ottomanici sultano donabant. Universe, uxor sultani odalisca in sua potestate habebat.

Tamen, si odalisca pulchra aut optima saltatrix vel cantrix erat, illa edocebatur ad concubinatum. Si seligebatur, sultano serviebat et post coitum coniunx sultani faciebatur.

## Fortuna 
[thumb|upright=0.8|*Odalsca* a [Franciscus Hayez|Francisco Hayez anno 1839 picta.]]
Pictores Europaei, exempli gratia  et  et , saepe odaliscas nudas pingebant, sed hae mulieres vere vestitae erant. Multae tabulae Europaeae quae odalisca effigunt eroticae sunt.

Anno 1814, Ioannes Augustus Dominicus Ingres pictor Francicus tabulam *La Grande Odalisque* ('Magnam Odaliscam') pinxit: cuius corpus deformatum videtur, quia Ingres tres novas vertebras mulieri addidit. Postea Ingres ''L'Odalisque à l'esclave'' 'Odaliscam cum Serva', aliam tabulam, pinxit.  

Saeculo undevincesimo Franciscus Hayez pictor Italicus aliquot tabulas de odaliscis, saeculoque vicensimo  pictor Francicus picturas orientalistas de eis pinxerunt. 

## Notae
## Bibliographia 
* DelPlato, Joan. 2002. *Multiple Wives, Multiple Pleasures: Representing the Harem, 1800–1875.* Fairleigh Dickinson University Press.
* Hanum, Melek. 1872. *Thirty years in the harem.* Chapman and Hall.

* *Ḥammām*
* *Köçek*
* Servitus

## Nexus externi 
Categoria:Imperium Ottomanicum
Categoria:Servitus
Brunstatt-Didenheim

thumb|Curia municipalis.
**Brunstatt-Didenheim** est novum commune Francicum in Communitate Europaea Alsatiae (circumscriptio Rhenus Superior) et regione Magno Oriente, die 1 Ianuarii 2016 creatum ex  duobus communibus coalitisː Brunstatt et Didenheim. Hoc suburbium Milhusinum flumine Hellelo  canalique Rhodanum cum Rheno coniungente adluitur. Anno 2018 8 107 incolas recensebat.

* Index communium praefecturae Rheni Superioris
## Nexus externi 
* Brunstatt pagina interretialis
* Documenta INSEE
* Figura topographica

Categoria:Communia Praefecturae Rheni Superioris
Categoria:Loci habitati praefecturae Rheni superioris
Avicii

left|thumb|Avicii
**Timotheus Bergling** (nomen nativum: *Tim Bergling*; natus die 8 Septembris 1989 Holmiae; die 20 Aprilis 2018 Mascati Omanae sua manu mortuus), nomine scaenico **Avicii**, fuit discimpositor et productor musicae electronicae Suecus.

## Discographia
* 2013: *True*
* 2015: *Stories*
* 2019: *Tim*

## Pelliculographia 
* 2017: *True Stories* (pellicula documentaria)

Categoria:Nati 1989
Categoria:Mortui 2018
Categoria:Musici Sueciae
Categoria:Homines qui sibi mortem consciverunt
Acrostichis

**Acrostichis** (Graece '**, ab **' "summus", et ''*, "versus") est "genus carminis in quo primae singulorum versuum litterae aut nomen aliquod, aut sententiam exprimunt, si a prima ad ultimam simul compositae legantur". Carmen in quo ultimae versuum littere nomen efficiunt *telestichis* appellatur, et acrostichis cum telestichide in uno carmine *acrostichis duplex* dicitur.

Praecipuum acrostichidis genus est carmen *abecedarium'', in quo versuum vel stropharum initia "per totum alphabetum discurrunt",

## Notae 
Categoria:Poesis
Categoria:Verba Graeca mutuata
Syndroma Tourette

[thumb|[Georgius Gilles de la Tourette]]
**Syndroma Tourette** communis est perversitas neurodevelopmentalis quae in pueritia vel adolescentia incipit. Notatur multiplex motus (motor) et saltem una vocalis (phonica) tic. Communia sunt blinking, tussis, fauces purgatio, olfacio, motus vultus. Hae typice praecedunt ab invito stimulo vel sensu in musculis affectis, qui stimulum praemonitorium notant, interdum supprimi possunt ad tempus, et characterem mutationem loci, vires et frequentiam. Tourette's est in graviore fine spectri perturbationum ticorum. Multae conditiones fortuitis observatoribus latent.

Tourette scriptor syndrome rara et prodigiosa olim habitus est ac vulgo cum coprolalia (prolatione verborum obscoena vel socialiter inconvenientia et derogatoria dicta) associata est. Iam non est conside- rare; de 1% scholae aetatis pueri et adolescentes Tourette habere aestimantur, [1] et coprolalia tantum in paucioribus occurrunt. Nullae probationes specificae pro Tourette diagnoscendi sunt; non semper recte notum est, quia pleraque mitia sunt, et asperitas consuetudinum minuitur pro pueris plerisque per adolescentiam transeuntibus. Multi ergo immeritum vadunt, vel medicinae attentionem numquam quaerunt. Extremi Tourette in adulta aetate, quamquam sensatio in instrumentis communicationis socialis, rara est, sed ob parvam paucitatem, graviter debilitatem persistere potest in adultam aetatem. Tourette scriptor intelligentiam vel expectationem vitae non afficit.

Nulla est medicina Tourette, nullumque efficacissimum medicamentum. In pluribus, medicamen conditiones non est necessarium, et modus curationum therapies sunt primae lineae. Educatio est momenti pars cuiuslibet consilii tractandi, et explicatio sola saepe satis confirmationem praebet nullam aliam curationem necessariam esse. Inter eos, qui ad specialitas clinica referuntur, aliae condiciones sicut attentionis deficiunt inordinatio hyperactivity (ADHD) et inordinatio obsessiva-compulsiva (OCD) magis probabilius est quam in latiore hominum multitudine apud Tourette's. Hae co- diagnoses co- gnoscentes saepe plus detrimenti faciunt singulis quam conditiones; hinc interest ut condiciones convenientes recte distinguas et eas tractes.

Tourette syndrome a neurologist Gallico nominatus est Jean-Martin Charcot pro interno suo, Georges Gilles de la Tourette, qui anno 1885 rationem novem aegris cum "inordinatione convulsiva" evulgavit. Cum causa accurata ignoratur, concursus geneticorum et environmental factores involvere creditur. Mechanismus videtur involvere dysfunctionem in ambitu neurale inter gangliae basalis et structuras in cerebro affinis.

## Notae 
*Neurologia
*Neurodiversitas

Categoria:Morbi
Trescasas

thumb|Ecclesia Immaculatae Conceptionis

**Trescasas** (Hispanice: *Trescasas*) est villa Hispaniae incolarum circiter 1074.

## Historia 
Ante saeculum XI fundata est quasi praesidium defensivum in Sierra de Guadarrama in repopulatione percontationis. 1844 in oppido adjacente Sonsoto, viciniae hodiernae, annexa est.

## Pinacotheca 

Fasciculus:La Atalaya (pico).jpg|Aeria sententia
Fasciculus:Casa consistorial de Trescasas..jpg|Prytaneum
Fasciculus:La Atalaya Trescasas.jpg|La Atalaya Urbanizationis

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Segovia
Categoria:Castella
Laura Sanctae Trinitatis et Alexandri Nevensis

thumb|Laurae a Neva despectus (Ioannis Ivanov opus anni 1815)
**Laura Sanctae Trinitatis et Alexandri Nevensis** (Russice Свя́то-Тро́ицкая Алекса́ндро-Не́вская ла́вра), vel brevius **Laura Alexandronevensis** est monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae in Petropoli situm. Monasterium Petropolis primum et maximum est. Aedificatum est eo loco, ubi sanctus Alexander Nevensis anno 1240 in *proelio glaciali* dicto inimicos vincere putatur. Insulam Monasterii occupat, inter Nevam, canalem Circumductionis et flumen Monasterii (*Monastyrka*) sitam.

## Historia
Iussu Petri Magni anno 1710 condita est. Ecclesia Annuntiationis prima anno 1713 confecta est. Reliquiae Alexandri Nevensis iussu Petri Magni huc anno 1723 allatae sunt. Architectus monasterii Dominicus Trezzini erat, sed post moras multas prima ecclesia cathedralis imperfecta manebat et deconstructa est; nova ecclesia cathedralis Trinitatis Catharina II regnante Ioannes Starov aedificavit. Paulus I anno 1797 monasterio laurae statutum dedit. 

Sepulchreta laurae Alexandronevensis, in quibus permulti homines notiores conditi sunt, famosa sunt.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Aedificia Petropolis
Canalis Onegensis

thumb|Canalis Onegensis in ''Voznesen'e* anno 1942
**Canalis Onegensis** est canalis secundum litus Lacus Onegae ductus. E flumine Wytegra haud longe ab urbe eiusdem nominis incipit et in Svir flumen in colonia urbana *Voznesen'e* (scilicet *Ascensio Domini*) effluit. 117 chiliometra longitudinis habet. Pars systematis aquarii Mariani erat.

## Historia
In Onega lacu saepe tempestates navibus non magnis valde periculosae fiunt, et anno 1800 primum consilium canalis effodiendi captum erat, sed solum anno 1818 aedificatio incepit. Anno 1820 pars canalis ab ostio Wytegrae ad *Arenam Nigram* (Russice *Черный песок'') confecta est; annis ab 1845 ad 1852 reliqua pars (ad fontem Sviris) confecta est.

## Notae
## Bibliographia
* Мариинская водная система. Выдающиеся гидротехнические сооружения мира. Автор-сост. Чистиков А. Н. СПб.: «Лики России». 2011 г. 

## Nexus externi
Categoria:Canales Russiae
Categoria:Regio Leninopolitana
Categoria:Confecta 1852
Categoria:Systema Nevae fluminis
Categoria:Onega
Categoria:Regio Vologdensis
Skär

[thumb|*Skär* insulae prope [Vallis Gratiae|Vallem Gratiae Finniae]]
***Skär*** (vocabulum Suecicum) sunt insularum parvarum permultarum archipelagi, saepe quosdam fretorum labyrinthos formantes, qui in maribus Baltico, Germanico, Barentsiano, Karensi, in Ladoga lacu etc. secundum litora montuosa et saxosa et fiordis dissecata iacent. Alandia, e.g., *skär* insulis abundat.

## Notae
## Nexus externi
*De *skär* archipelagis in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Insulae
Categoria:Verba Suecica mutuata
Categoria:Geographia litoralis
Categoria:Conformationes litoris et maris
Monasterium Balaamicum

thumb|Monasterii Balaamici despectus (anno 2017)
**Monasterium Transfigurationis Balaamicum**  (Russice Валаа́мский Спа́со-Преображе́нский монастырь) est monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae in Balaam insula archipelagi Balaamici Ladoga lacu medio situm. Transfigurationi dicatum est.

## Historia
Andreae Primi Vocati vita Russica iam ab apostolo ipso in Balaam insula crucem lapideam instaurari dicit. Saeculo X sancti Sergius et Germanus Balaamici paganos hic baptizare et coenobium condere dicuntur. Sanctus Sabbatius Solovecensis e sede Balaamica ad mare Album profectus est. Saeculo XVI circa 600 fratres Balaam incoluerant, sed a Suecis expulsi sunt. Anno 1715 Petrus Magnus ab archimandrita Belozerensi rogatus monasterium renovari iussit. Saeculo XIX monasterium maxime florebat.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Carelia (res publica)
Balaam

[thumb|Balaam, asina et angelus ([Rembrandus|Rembrandi opus anni 1626)]]
**Balaam** (Hebraice , Graece ) est persona Biblica. propheta e Pethor urbe, a Balak rege Moabitarum invitatus, ut Hebraeos exsecraretur; sed Balaam ab angelo, quem prima asina eius viderat, praemonitus,  Hebraeos non exsecratus est, sed ter benedixit et de Messia prophetiam pronuntiavit:

Videbo eum, sed non modo: intuebor illum, sed non prope. Orietur stella ex Jacob, et consurget virga de Israel: et percutiet duces Moab, vastabitque omnes filios Seth.

Numerorum liber (22-31) de Balaam narrat.

## Nexus externi 
Categoria:Vetus Testamentum
Categoria:Personae Biblicae
Categoria:Prophetiae
Ioannes Couch Adams

**Ioannes** (Anglice *John*) **Couch Adams** (natus 5 Iunii 1819; mortuus die 21 Ianuarii 1892) fuit mathematicus et astronomus Britannicus qui primum exsistentiam Neptuni ex calculo mathematicae orbitae anno 1843 posuit.

Professor Universitatis Sancti Andreae et Universitatis Cantabrigiensis aequationem differentialem investigavit..

Asteroides 1996 Adams ex eo nominatus est.

## Nexus externi 
*Vita Ioannis Couch Adams

Categoria:Astronomi Britanniae
Categoria:Mathematici Britanniae
Categoria:Professores Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Nati 1819
Categoria:Mortui 1892
Monasterium Therapontis

thumb|Monasterii Therapontis photographema de tetrahelicoptero factum anno 2014
**Monasterium Therapontis Belozerense Nativitatis Dei genetricis** (Russice *Ферапо́нтов Белозе́рский Богоро́дице-Рожде́ственский монасты́рь*) est  monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae a sancto Theraponte Belozerensi conditum anno 1398 in ripa lacus Therapontis (*Ferapontovo*) haud longe a lacu Albo et Cyrillopoli (*Kirillov*) urbe.

Monasterium opere tectorio Dionysii isographi notissimum est.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Condita 1398
Dionysius (isographus)

[thumb|Sancta [Barbara (sancta)|Barbara Heliopolitana, a Dionysio picta]]
**Dionysius** (Russice Дионисий, natus circa annum 1440, mortuus anno 1503 vel/1508), fuit notissimus isographus (vel pictor iconum sacrarum et operum tectoriorum) Russicus. 

[thumb|left|Sanctus [Demetrius Prilucensis]]
## Vita et opera 
Fortasse e *Čirikov* familia Dionysius fuit. Dionysii iunioris opera est ecclesiae cathedralis monasterii Paphnutii Borovscensis et monasterii Simoniani Moscuensis picturae. Icones Dionysis ecclesiae cathedralis Dormitionis Cremlini Moscuensis deperdita est. Monasterio Spasokamenensi in lacu Kubenensi sito Dionysius aliquot icones fecit. Famossima opera eius in monasterio Therapontis Belozerensi servantur. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Pictores Russiae
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Ingeborg Bachmann

**Ingeborg Bachmann** (nata die 25 Iunii 1926 Claudifori, mortua die 17 Octobris 1973 Romae) philosopha atque scriptrix Austriaca fuit.

## Vita
Studiis de philosophia Oeniponte, Graecii et Vindobonae perfectis doctoratu de Martini Heidegger ideis perscrutandis laureatus est. Eventus felix primus tamquam auctrix Graecii fuit, quando cum scriptoribus in turba *Gruppe 47* congregatis praelectionem habere occasio data est. Annis inter 1953 et 1957 in Italia vitam degebt, ex anno 1965 Romae. Annis inter 1958 et 1963 consuetudines optimas cum Maximiliano Frisch contraxerat. Anno 1952 autem amicitiam cum musicographo Ioanne Guarnerio Wenze colebat, unde cooperationes valde frugiferae ortae sunt in fabulae libellis scribendis.

## Gravitudo
In poeseos initio rhythmi liberi lingua exactissima praevalebant ad exprimendum angorem de exsistentia ob res contemporaneas infesta et ad evocandos renisus (»Die gestundete Zeit«, 1953; »Anrufung des Großen Bären«, 1956). In poematibus quaestum est de libertate et amore - praesertim etiam e amoris visione feminea, e.g. in historia »Das dreißigste Jahr« (1961) et in mythistoria praetitulata »Malina« (1971): ibi mulier quaedam vane identitatem femineam in mundo masculo servare tentat atque retentat. Quae fabula Milesia opus unum finitum est in incepto mortis generibus describendis *(Todesartenprojekt)*. Hactenus citentur et fragmenta mythistorica post mortem anno 1979 edita quibus tituli »Der Fall Franza« et »Requiem für Fanny Goldmann«. Quibus ultimis textibus Ingeborg Bachmann ceryx et praeco feminismi facta est. 

Loci similes etiam in dramatibus radiophonicis inveniuntur inter quae mentionis dignissimum opusculum »Der gute Gott von Manhattan« (1958) cum technica audibili satis moderna. Insuper commentarios et criticas commentationes (scientificas) de litteris exaravit. Interpretata est opera Iosephi Ungaretti Itali et Thomae Wolfe Americani.

## Honores
Anno 1964 Praemium Georgio Büchner dicatum accepit. Ex anno 1977 Claudifori quotannis praemium pro ea ipsa nominatum adiudicatur. 
## Opera alia
**Ein Geschäft mit Träumen*, radiophonicum drama (1952)
**Zikaden* (1955)
**Ein Ort für Zufälle* (1965)
**Simultan* (1972)
* libelli pro dramatibus melicis Henzianis, e.g. *Der Idiot. Ballett-Pantomime* - secundum Theodorum Dostoevskij (1955)
**Der Prinz von Homburg* - secundum Henricum Kleist (1960)
**Der junge Lord* - secundum Gulielmum Hauff (1965)

## Nexus externi
* 
*Pretiosa apud DDB 
*Vita in biographiarum de mulieribus collectione  
* Ingeborg Bachmann apud *Austria-Forum*
* Ingeborg-Bachmann-Forum
* De vita et actibus apud xlibris.de
* Poemata nonnulla 
* Vox eius in archivo sonographico Austriaco servata 
* *Ingeborg Bachmann, Dichterin* in serie radiophonica Germanica *ZeitZeichen*, 25.6.2021 
* Res relictae secundum elenchum Bibliothecae Nationalis Austriacae
Therapon Belozerensis

**Therapon Belozerensis** (Russice *Ферапонт Белозерский*), natus Theodorus Poskočin Volokiae anno 1337, mortuus die 27 Maii anno 1426, est Ecclesiae Orthodoxae Russicae sanctus, monasteriorum monasterii Therapontis Belozerensis et Therapontis Lužecensis conditor et rector.

## Vita
Nobili genere natus, in monasterio Simoniano Moscuensi primo educatus est; postea Sergius Radonezensis magister Therapontis fuit. Pluribus annis ibidem peractis, in solitudinem se contulit cum Cyrillo Belozerensi et speluncam sibi ad lacum Album effodit. Mox propius ad hunc lacum accedens, sedem suam posuit, dein ecclesiam et monasterium fundavit, invisens Cyrillum frequenter eiusque consuetudine mirum in modum proficiens. Monasterium absolutum praeidiis ditavit Andreas, Mosaisci dux, ditionis vero Belozerensis dominus. A quo cum Mosaiscum esset accersitus Therapon, aliud coenobium ibidem fundaturus, fratribus valedixit, Martiniano in sui locum suffecto, novumque monasterium Lužecense, a fluvio Lužka ita nuncupatum, eduxit anno 1408; ubi et supremum diem obiit provecta senectute. 

## Cultus
Anno 1547 canonizatus est. Memoria sancti Therapontis 27 Maii et 27 Decembris colitur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Sancti
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Balaamicae insulae

thumb|Saxa insulae Balaam
**Balaamicae insulae** (Russice *Валаамские острова*) sunt insulae in Ladoga lacu. In rem publicam Careliam Russiae inclusae sunt. Aream communem circa 36 chm² et circa 900 incolas habent.

Archipelagus est plus quam quinquaginta insularum, quarum maxima Balaam insula est (plus quam duas pertes tertias areae communis occupans). Ceterae insulae Sancta, Lembus, Sabbatii etc.

thumb|Insularum Balaamicarum tabula anno 1889 edita
Monasterium Balaamicum in insula Balaam situm est.

Nomen archipelagi a *valamo* voce Carelica originem ducit, *terram altam, montuosam* significante, sed iamdudum cum nomine Balaam prophetae mixtum est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Insulae Russiae Europaeae
Categoria:Carelia (res publica)
Categoria:Ladoga
Monasterium Spasokamenense

[thumb|[Campanarium monasterii Spasokamenenesis in litore lacus Kubenensis]]
**Monasterium Spasokamenense** (Russice Спасо-Каменный монастырь), plenius **monasterium Transfigurationis Salvatoris in insula Lapidea**, est monasterium Ecclesiae Russicae Orthodoxae in insula Lapidea lacus Kubenensis in regione Vologdensi situm. 

## Historia
Die 19 Augusti, die Transfigurationis anno 1260, Glebus Vasilko filius dux Bielozerensis tempestate dira huc allatus est et votum explens coenobium condidit, quamquam aliquot eremitas iam hic invenit. Saeculo XV monasterium florebat. Ecclesia cathedralis Transfigurationis annis a 1478 ad 1481 aedificata est (destructa anno 1937).

## Notae
## Nexus externi
* De monasterio Spascamenensi (*Templa Russiae*) 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Condita 1260
Lacus Melorus

thumb|Prospectus communis e rupe Lacus Melori: montes, aquae, silvae pinorum in insulis et terris parvulis visae. Haec imago capta est ad Montem Corvinum (Suecice Korpberget) prope Slagstam, ubi naves Insulam Querceam (Suecice Ekerö) petentes in freto concurrunt.
[thumb|upright=0.8|[Pharus in Meloro lacu.]]
**Lacus Melorus**, vel **Mellerus** (Suecice *Mälaren*), est lacus aquae dulcis in Suecia situs, et tertius a maximo civitatis post lacus Venerum et Veterum. Area eius 1073 chm² et volumen in 14,3 chm³ est. Per 120 chiliometra ab oriente ad occidentem patet, altitudine maxima 64 metrorum. In comitatibus Holmiae, Upsaliae, Sudermanniae et Vestmanniae patet. Fons aquae potabilis circiter 2 milionibus hominum est.

Lacus insulis permultis opertus est, quarum maximae sunt insula Sela (Suecice *Selaön*) et insula "Svartsjölandet". Birca insula notior est, in qua Birca urbs antiqua sita erat, cum vicina insula *Adelsö*, et *Drottningholm* in insula *Lovön* inter loca Patrimonii Mundialis UNESCO anno 1991 adnumerata sunt.

Melorus, lacus humilis et plerumque non profundus, cum mari Baltico variis viis coniungitur: per flumina naturalia Septentrionale (*Norrström*) et Meridionale (*Söderström*), quae insulam *Stadsholmen* cingunt, atque per Canalem Telgae (*Södertälje kanal*) et viam aquariam Hammarbyleden artificialem. Hi rami et canales cataractas habent, in quibus Holmia, civitatis caput, sita est.

Asteroides 3057 Mälaren in eius honorem nominatus est.

## Historia 
Usque ad saeculum XI, cum aequor Baltici altius esset, sinus marinus Melorus fuit. Propter elevationem terrae isostaticam, lacus paulatim a mari separatus est. Hoc factum magnam vim in evolutionem regionis habuit, praesertim in fundationem et incrementum urbis Holmiae.

## Urbes circumiacentes 
Multae urbes maiores circa lacum sitae sunt, inter quas: 
* Holmia, caput Sueciae, ad ostium orientale 
* Upsalia, ad septentriones lacus 
* Arosia, ad ripam septentrionalem 
* Encopia, ad ripam septentrionalem 
* Sictona ad ripam boreorientalen
* Eskilstuna, ad ripam meridionalem 
* Strengnesia, ad ripam meridionalem

## Pontes 
Propter angustias et superficialitatem, lacus pontes plures habet. Inter hos pontes notabiliores sunt:
* Duo pontes prope Kvicksundam, inter urbes Arosiam et Eskilstunam, in parte occidentali lacus siti sunt.
* Tres pontes inter Strengnesiam et Encopiam in parte media lacus posita sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Holmia
Categoria:Lacus Sueciae
Categoria:Systema fluviorum Baltici maris
Scamander

thumb|Achilles inter Scamandrum et Simoentem. Pictura Lupariensis palatii (1819).
**Scamander** (Graece *Σκάμανδρος*, hodie *Karamanderes*) est rivus antiquus Troadis in Asia Minore. Ita quidem ab hominibus appellabatur, dei vero secundum Homerum eum **Xanthum** vocabant. Ut pleraque flumina antiqua non tantum aqua fluente constabat sed etiam numine divino. Ita carmine vicesimo primo *Iliadis*, qui locus recentius additus esse videtur quia reverentiam erga deos non servabat, Scamander superbis Achillis verbis commotior ac simul indignans quod immitissimam caedem Troianorum faceret  Peleidam occidere voluit. Et iam ingenti fluctu eum submersurus erat cum Hera, heroi timens, filium Hephaestum in eum immisit qui aquam igni impugnaret. Mox cum effervesceret aqua fluminis deus ut sibi parceretur precari coepit. Troianis in posterum opem laturum mox iuratus negat.

Fuit et alia fabulaː si equi Thracum regis, Rhesi nomine, Xanthi aquam bibissent ex fatorum decretis Troiam captum non iri. Quomodo Diomedes illis equis potitus sit,  his verbis Vergilius indicabatː
  *Nec procul hinc Rhesi niveis tentoria velis*
 *adgnoscit lacrimans, primo quae prodita somno*       
 *Tydides multa vastabat caede cruentus,*
 *ardentisque avertit equos in castra, prius quam*
 *pabula gustassent Troiae Xanthumque bibissent.*
thumb|Troadis figura.
Secundum Hesiodum poetam flumina ut Oceanidae ad progeniem dei Oceani et eius uxoris Tethyis pertinent. Quibus Scamander ortus e nympha Idaea Teucrum, primum Troadis regem, genuit. At homerus Xanthum Iovis filium esse dicebatTroiani deo tauros immolabant et vivos equos in fluctus iaciebant et eorum filiae ante matrimonium virginitatem ei consecrabant. Scamander frater Simoentis, alterius Troadis fluminis, erat cuius auxilium adversus Achillem in *Iliade* flagitabat.

Rivus ipse, centum chilometra longus, e monte Ida in mare Aegaeum fluit. Homerus duos fontes norat, alterum tepidum, alterum frigidum.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
* P. W. Forchhammeri, prof. liter. antiq., *De Scamandro commentatio*, Kiliae, ex officina C. F. Mohr, 1840.
* Paul Girard, "Étude sur le gué du Scamandre dans l'Iliade", ''Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres'', 1913ː 406-407
* Virlet d'Aoust,	"Description topographique et archéologique de la Troade", ''Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres'', 1874ː 236-242
## Nexus externi 
*Skamandros, in Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft.
* Stemma genealogicum regum Troianorum
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Flumina Turciae
Categoria:Personae Iliadis
Categoria:Troas
Categoria:Tributarii Aegaei maris
Gulielmus Hauff

**Gulielmus** vulgo *Wilhelm* **Hauff** (natus die 29 Novembris 1802 Stutgardiae, mortuus ibidem die 18 Novembris 1827) scriptor Germanicus fuit.

## Vita stilo dicata
Theologiae studuit et tamquam magister privatus operam dabat. Ex anno 1827 folia »Morgenblatt für gebildete Stände« moderabatur, cuius rectionem postea frater Arminius Hauff susceptavit.

Auctor noster contemporaneis lectoribus eorumque moribus semper indulgebat. Iam mythistoria »Mitteilungen aus den Memoiren des Satans« (annis inter 1826 et 1827 partim edita), satura quaedam cum sale de habitu
ancipiti hominum culturalium famam genuit. Paulo post imitando scriptore atque scurra Henrico Clauren [in opere »Der Mann im Monde« (1826)] invisores scandalum atque dicam Gulielmo Hauff impingebant. Opusculo »Lichtenstein« (1826) res historicas Gualteri Scott restauravit. Insuper historiunculae et novellae in lucem prolatae sunt ubi romanticismus realismo quasi nupsit: »Die Bettlerin vom Pont des Arts«, 1826; »Jud Süß«, 1827. Opus maxime maturum a multis habetur »Phantasien im Bremer Rathskeller« (1827) ubi laeta, gaudiosa, iucunda cum critica sociali acri modum in felicem iunguntur. 
 
Attamen fama istius viri ante omnia alia ex fabellis puerilibus venit (sub titulo primo »Märchen-Almanach auf die Jahre ... für Söhne und Töchter gebildeter Stände«, 1826-28). Fabellae hae ideas carpiunt ex florilegiis *Mille et una noctes* et ex rebus quae fecerunt Ernestus Theodorus Amadeus Hoffmann et fadarum fabulatores Francogallici. Quae omnia Hauff prologis et epilogis captantibus magis cohaerentia reddidit. Ea in litteris Theodiscis et nostris diebus magni momenti sunt et libenter leguntur necnon in multa idiomata peregrina conversa sunt: »Die Karawane« ubi insunt e.g. »Kalif Storch«, »Die Geschichte vom kleinen Muck«; »Der Scheikh von Alessandria und seine Sklaven« ubi inest »Zwerg Nase«; »Das Wirtshaus im Spessart« cum historiuncula »Das kalte Herz«.
 
Hauff praeterea et poesim colebat, quae partim tantummodo popularis facta est: »Steh ich in finstrer Mitternacht«, »Morgenrot, Morgenrot, leuchtest mir zum frühen Tod«.

## Opera alia
**Novellen* (editio annis 1827-28)
**Phantasien und Skizzen* (editio anno 1828)
## Nexus externi
*Pretiosa apud DDB
*Opera in interreti
Vuoksi

**Vuoksi** (Russice Вуокса, Carelice *Vuokša*, Finnice *Vuoksi*) est flumen in regionibus Carelia Meridionali Finniae et Leninopolitana Russiae. Per Isthmum Carelicum fluit. E lacu Saima  oritur, per Imatram urbem et Imatrae torrentem fluit. In Russia *Svetogorsk* urbs ad Vuoksim stat. Trans Vuoksi lacum flumen transit. Ostium Vuoksis fluminis vetus in Corela urbe fuit; sed nunc paene exsiccatum est, nam in lacum ''Suchodol'skoje* per ramum artificialem aqua Vuoksis abit et inde per ramum, qui Russice *Burnaja* (*flumen Rapidum'') nuncupatur, in Ladogam effunditur.

Antiquitus loco Vuoksis fretum inter Ladogam et sinum Finnicum erat, et iam Aevo Medio naves e Saima ad Viburgum ire poterant.

## Nota
## Nexus externi
Categoria:Flumina Finniae
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Leninopolitana
Categoria:Systema Nevae fluminis
Categoria:Ladoga
Niva

**Niva** (Russice *Нива*) est flumen in regione Murmanica Russiae. E lacu Imandra incipit, per Pinosero et Plesosero lacus transit et in sinum Kandalaxiensem maris Albi effunditur. Longitudo Nivae 36 chm est. Aurorae Polares (*Poliarnye zori*) urbs ad Nivam et Kandalaxia prope ostium eius sitae sunt. 

## Notae 
[thumb|left|Nivae [pelvis siccationis annis octogesimis saeculi XX (manuscriptum Russicum)]]
## Nexus externi 
*Niva in  *Registro nationali aquarum* 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Murmanica
!