open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iosephus König

**Iosephus KÖNIG** (1887 - 1978) Germanicus magister fuit in vico Stockum urbis Terrae Separatae (Theodisce *Sundern*) in Circulo Hochsauerland, Rhenania Septentrionalis-Vestfalia. Operam dabat ut de Lingua Esperantica testimonia essent in patria sua. 

## Labores Zamenhofiani 
Monumentum militum, qui in Secundo bello mundano ceciderant, et campana pacis signa clarissima de ideis pacificis Zamenhofianis sunt. Cum Hertzberga inter Esperantistas orbis terrarum notissima officialiter *Urbs Esperanticorum* nuncupetur, vicus Stockum inter intimos fautores tantummodo neque officialiter *Vicus Esperanticorum* titulatur.

## Via memorialis 
Post mortem Iosephi König via memorialis de Esperanticis creata est. En stationes octo: 
#### Casa natalis Iosephi König
König natus est apud Dörnholthausen Iosephi König senioris Mariaeque König (nata Aufermann) filius: in Domo ad Duas abietes, quam hodie familia Tillmann incolit. 
#### Schola
In ludis elementaribus König annis inter 1942 et 1948 instruebat.
#### Campana pacis
Haec campana a Iosepho König donata est, cui est inscriptio haec: "Sankta Familio, protektu nin. Gloro al Dio sur la tero paco. Ho Dio, donu pacon kaj reunuiĝon. F.W. Schilling fandis min 1959 por Stockum."
#### Monumentum admonens
Etiam in monumento cenotaphico militum, qui in proeliis ceciderant, inscriptio Esperantica invenitur: "Ne vane nin aŭdu admoni, ho mondo. Avertu nun estu por vi nia mort(o)."
#### Insignia vialia
In vico tabulae duae sunt viales: altera stratam Esperantostraße indicat, altera stationem quampiam autoraedarum longarum publicarum. Strata ubi habitaculum Iosephi König erat, nostris temporibus revera Via Esperanticorum appellatur!

#### Via Zamenhofiana
Semita apud Coemeterium anticum vocatur "Zamenhofweg" in honorem inventoris linguae Esperanticae inclutissimi.
#### Habitatio König
In via Esperantostraße 4 vixit Iosephus König usque ad mortem; domum tenet hodie familia Spork.
#### Sepulchrum König
Cippi Iosephi et Milly König in Coemeterio antico sunt. Epitaphia haud mirum lingua Esperantica scripta sunt quoque, ecce: "Vi havis bonan koron kaj zorgis tre por ni, laboris ĉiun horon. Dio danku ĝin al vi." Et alterum: "Morti devi estas nia grava sorto. Do revidi iam restas nia kredo."

## Notae 
## Bibliographia
Nelken, Otto: "Das unbekannte Esperanto-Dorf Stockum". In: *Esperanto aktuell*, 5/2015, p. 29
## Nexus externi 
Domestica pagina Esperantistarum Stockumensium multis imaginibus aucta

Categoria:Esperantistae
Categoria:Magistri
Categoria:Incolae Germaniae
Cantaria (discretiva)

**Cantaria** potest esse:

* **Cantaria (Francia)** (alia nomina: **Scientarium**): oppidum et municipium Franciae.
* **Cantaria (Italia)** seu **Cantoria**, **Cantuaria (Italia)**: oppidum et municipium Italiae.
Cantuaria (discretiva)

**Cantuaria** potest esse:

* **Cantuaria** (alia nomina: **Durovernum Cantiacorum**): urbs Angliae, 
* **Cantuaria (Italia)** seu **Cantoria**, **Cantaria (Italia)**: oppidum et municipium Italiae.
Martinus Gray

**Martinus Gray** (Varsoviae familia Iudaica natus die 27 Aprilis 1922; mortuus in urbe Belgica *Ciney* die 25 Aprilis 2016) fuit scriptor Francogallicus. Opus de vita sua aut scripsit aut subsignavit *Au nom de tous les miens* ("In nomine omnium meorum"), anno 1971 editum, res secundi belli mundani narrans: familia sua in castra carceralia Treblinka missa, se furtim ibi intravisse, deinde exiisse; mox repugnatorem Varsoviae militavisse, ab exercitu rubro laureatum. De harum rerum veritate disputatur.

## Bibliographia 
* David Douglas Duncan, *The Fragile Miracle of Martin Gray: Photographs and Text*. Novi Eboraci: Abbeville Press, 1979

## Nexus externi 
* Scriptoris pagina officialis
* Colloquium percontativum cum Martino Gray a Stephano Proulx ductum
* Recensio operis *Menteurs et affabulateurs de la Shoah* (auctore Anne Kling) de Martino Gray aliisque quaerentis

Categoria:Iudaei
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Belgicae
Categoria:Incolae Poloniae
Categoria:Incolae Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores Belgicae
Saxellum (discretiva)

**Saxellum** potest esse:

* **Saxellum (Fanum Sancti Iuliani)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Saxellum (Indis)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Saxellum (Thononum)**: oppidum et municipium Franciae.
Terrae motus Aequatoriae anni 2016

[thumb|[Tabula geographica terraemotus.]]
**Terrae motus Aequatoria anni 2016** est terrae motus magnitudinis 7.8 qui die 16 Aprilis 2016 tulit in urbe Muisne Aequatoria, a quo plus 654 homines mortui, 54 data vitae carentes, et 16&thinsp;000 hominum vulnus physicum subiecti sunt.

Et Guaiaquili, in capite oeconomico, et Quiti, in capite legitimi mitili, aedificia et infrastructurae destructae sunt, quod multi homines aqua, electricitate, gasio, et interrete uti non possunt. Ergo Raphael Correa, praeses Aequatoriae, statum discrimen nationale proclamavit. Etiam periculum epidemiae est.

Organizationes internationales, sicut Motus internationalis Crucis Rubrae et Lunae Rubrae et UNICEF auxilium humanitarium dant. Et Organizatio Americae Australis, Programma promotorium Nationum Unitarum auxilium dare conati sunt. Et Civitas Vaticana pro victimis orabat.

*Circulus Ignis Pacificus
*Terrae moti mundi

## Notae 

Categoria:Aequatoria
Categoria:Terrae motus
Categoria:2016
Terrae motus Kumamoto anni 2016

[thumb|Conditio terrae motu Kumamoto die [14 Aprilis 2016]]
[thumb|Conditio terrae motu die [16 Aprilis (tempore Iaponiae) 2016]]
**Terrae motus Kumamoto anni 2016** est terrae motus quae regionem Kumamoto, Aso et Ōitka Ximi primum die 14 Aprilis anno 2016 cuius magnitudo fuit 6.5, deinde die 16 Aprilis 2016 cuius magnitudo fuit 7.5 quod calamitatem pessimam in historia Ximi dedit et vice-moti terrae plus magnitudine 2 sunt puls quam 800 adhuc hodie sunt.

Terrae motu hic, 48 homines mortui et plus 3,00 homines vulnerati sunt et circa 48000 homines in refugio sine domo vivere cogentur. Et castellum mediaevale Kumamoto, symbolum urbis Kumamoto et multi aedificia et infrastructurae (de aqua, electoritatis, et gaso) destructae sunt. 

*Circulus Ignis Pacificus

## Nota 

Categoria:Historia Iaponiae
Categoria:Terrae motus
Categoria:2016
Custos lactis

thumb|Custos lactis porcellaneus.
**Custos lactis** est instrumentum coquinarium fundo caccabi superpositum, ne lac aliusve liquor, dum coquitur, superfluat vel torreat. Custos lactis est discus ex fictili, vitro borosilicato (Pyrex), aut chalybe inoxydabili factus, muroque erecto instructus, cuius altera pars incisura fissa est. A Vincentio Hartley anno 1938 inventus est.

## Notae 

Categoria:Lacticinia
Categoria:Instrumenta culinaria
Villata (discretiva)

**Villata** potest esse:

* **Villata (Francia)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Villata (Italia)**: oppidum et municipium Italiae.
Villarium (discretiva)

**Villarium** potest esse:

* **Villarium Bassianum** seu **Villare Bassianum**: oppidum et municipium Italiae.
* **Villarium Belli Fortis**: oppidum et municipium Franciae.
* **Villarium-Hericum**: oppidum et municipium Franciae.
* **Villarium Oppidum** seu **Villare ad Varum**: oppidum et municipium Franciae.
* **Villarium Petrosium** seu **Villare Petrosium**: oppidum et municipium Italiae.
* **Villarium Sancti Georgii**: oppidum et municipium Franciae.
* **Villarium Salletum**: oppidum et municipium Franciae.
Alexander Chalmers

**Alexander Chalmers** (Aberdoniae 29 Martii anno 1759 natus; Londinii 29 Decembris 1834 mortuus) fuit scriptor et diurnariorum artifex Scoticus.

## Biographia 
Gradibus academiae medicinae ascendit, sed hanc artem reliquit ac diurnariorum arti se tradidit: fuit enim diarii *Nuntii matutini* (*Morning Herald*) moderator. Non solum Gulielmi Shakesperii, Iacomi Beattie, Henrici Fielding, Samuelis Johnson, Iosephi Warton, Alexandri Pope, Eduardi Gibbon et Henrici Saint-John Bolingbroke opera edidit, sed etiam unum *Lexicum vitae virorum illustrium* in novem libros distributum (1812-1817); unum *Glossarium Shakesperii* (1807); Georgii Steevens opus *Shakesperium* (1809); et *British Essayists*, quae omnia volumina *The Tatler*, *The Spectator*, et aliorum diariorum, prooemia biographica et historica, atque indicem universum continet.

Sunt, qui eum dixisse suspicentur: "Ut felix sis, oportet aliquid facere, aliquem amare et aliquid sperare" (The three grand essentials of happiness are: Something to do, someone to love, and something to hope for),

Eius opera apud Bibliothecam Nationalem Scoticam conservantur.

## Notae 

## Bibliographia 
* 
* 

## Nexus externi 
* Alexander Chalmers in WorldCat 

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Diurnarii Britanniae
Categoria:Editores
Categoria:Scriptores Scotiae
Franciscus Xaverius Zach

thumb|Zach, astronomus clarissimus.
**Ioannes Franciscus Xaverius Vitus Fridericus Baro de** (ab 1801) **Zach** (natus die 13 Iunii 1754 Pest in Regno Hungarico; mortuus die 2 Septembris 1832 Lutetiae) fuit astronomus Hungario-Germanicus praefectusque militaris.

## Vita 
thumb|''L'attraction des montagnes*, 1814.

In exercitu Austriaco (tunc Archiducatus Sacri Romani Imperii) finitor decempedatorque fuit. Postea instructor privatus Londinii creatus  est, antequam  anno 1786 in servitio ducis Ernesti (Sachsen-Gotha) fungeretur, qui Francisco Zach observatorium modernissimum in monte Seeberg apud Gotam exstrui iussit. Zach instituto isto annis inter 1787 et 1806 praefuit.
Ducissam viduam in intineribus comitatus longum tempus Massaliae, Genuae et Lutetiae vixit. 

Curavit anno 1796 opus *Allgemeine geographische Ephemeriden* et inde ab anno 1800 periodicum *Monatliche Korrespondenz zur Beförderung der Erd- und Himmelskunde* (Gotha 1800–13, 28 vol, sub titulo *Correspondance astronomique*, Genavae 1818–25, 13 vol.).

## Opera 
* *Tabulae motuum solis novae et correctae* (Gotha 1792; supplementis auctum anno 1804)
* *Tabulae speciales aberrationis et nutationis* (1806–07, voluminibus duobus).

## Fontes 
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 20. Lipsiae 1909, p. 830, quae legi possunt hic in interreti.
* Peter Brosche: *Der Astronom der Herzogin – Leben und Werk von Franz Xaver von Zach 1754–1832.'' Verlag Harri Deutsch, Frankfurt am Main 2001, 2009.

*999 Zachia

## Nexus externi 
Biographia apud ADB

Categoria:Astronomi Hungariae
Enumeratio climatum Köppen–Geiger

thumb|upright=2|Tabula climatum Köppen–Geiger recensa.
**Enumeratio climatum**, hodie saepissime recepta a Vladimiro Köppen, est classificatio climatum primum anno 1884 elaborata, annis 1918 et 1936 ab eodem recensa, recentius adiuvante Rudolpho Geiger emendata est. Qua ratione haec enumeratio interdum **Köppen**, saepe nominibus coniunctis **Köppen–Geiger** nuncupatur.

## Notae 
* Biotopus
* Calefactio globalis
* Clima alpinum
* Clima mediterraneum
* Deserta
* Silva pluvialis
* Tundra
* Zona tropica

## Nexus externi 
* *World maps of Köppen-Geiger climate classification* apud Institutum Salutis Publicae Veterinariae Universitatis Vindobonensis

Categoria:Clima
Viridarium (discretiva)

**Viridarium** potest esse:

* **Viridarium**

## Toponyma
* **Viridarium (Francia)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Viridarium (Italia)**: oppidum et municipium Italiae in regione Langobardia.
* **Viridarium (Sicilia)**: oppidum et municipium Italiae in regione Sicilia.
Villiacum (discretiva)

**Villiacum** potest esse:

## Toponyma
* **Villiacum Boveretium**: oppidum et municipium Franciae.
* **Villiacum Pellusium**: oppidum et municipium Franciae.
Associatio non nationalis omnium gentium

anni 1926 de conventu Leningradensi.]]
 (Esperantice *Sennacieca Asocio Tutmonda*, compendiarie *SAT*) est sodalitas Esperantistarum sinistrorum, qui in notione nationalitatis contemnendae consentiunt. Notionibus Civitatis Esperanticae tamen annuunt membra SAT. Inter huius sodalitatis fautores maxime indefessos numerabatur Kep Enderby, iurisconsultus et politicus Australianus.

## Historia 
 peractus: *Alia mondo eblas!* in affixo scriptum est - mundum alternativum creari posse]]
Societas Pragae anno 1922 condita est, cum in multis Europae terris rerum novarum desiderium vigeret. Fundationem acceleravit democratiae socialis conversio ad amorem patriae Primo bello mundano incohante. Inter conditores excellebat Eugenius Lanti. Membra SAT intellexerunt haud sufficere laudes internationalismi sine praxi. Etiam internationalismus Sovieticus multis abominandus habebatur, quippe qui hegemoniam factionis communisticae absolutam corroboraret. Nationalismum religionem surrogativam esse agnoverunt, religionem bellicosam mortiferamque. 
Sunt varii rami in consociatione hac:
*Ĉielarka Frakcio (arcus pluvii)
*Frakcio por Distribua Ekonomio (sociali oeconomiae)
* Ekologiisma Frakcio / Verduloj (oecologiae)
* Komunista Frakcio (communistarum)
*Liberecana Frakcio (libertatis amantium)
*Liberpensula Frakcio (libere cogitantium)
* Sennaciisma Frakcio (nationes unientium)
* Vegetara Sekcio (vegetarianismo)

## Associatio editrix 
Periodicum SAT vocatur *Sennaciulo* ('Homo nationis egens'). Natio hic minime ethnice intellegatur, sed sensu statuum hodiernarum civitatum. Multae aliae editiones sunt variarum factionum inter Associationem anationalem (e.g. hominum viridum, communistarum, vegetariorum). Insuper associationes regionales quoque res suas linguis vernaculis publicant. Maximi autem momenti est editio glossarii monolinguis qui vocatur *Plena Ilustrita Vortaro*. 

Annis 1929-30 membra 6524 habuit. Post persecutiones in Germania, Unione Sovietica, Iaponia etc. annis 1930 atque post post victoriam linguae Anglicae tempore postbellico numerus valde minutus est. Anno 2006 homines 724 sodalitati SAT adhaeserunt. Plurima membra vivunt in Francia, Russia, Ucraina, Bulgaria, Nederlandia et Iaponia. Multos homines etiam aliis societatibus Esperanticis (nationalibus) inesse, quae varia commoda offerunt, patet. Sedes Lutetiae est, ubi etiam domus editoria et chronographici officialis et librorum invenitur. 

De programmate classium socialium rixarum sunt, qui nunc dubitent. Tamen notio de lingua neutrali progressum hominum omnis orbis terrarum provehenti et hodie non aberratur.

## Notae 
## Nexus externi 
Pagina domestica

Categoria:Constituta 1922
Categoria:Lingua Esperantica
Categoria:Politica linguistica
Categoria:Societates internationales
Categoria:Societates linguisticae
Ensis luminaris

thumb|Ensis luminaris.
**Ensis luminaris** (Anglice: *lightsaber*) est telum ficticium a Jedi et Sith aliisque bellatoribus in serie Star Wars adhibitum. Utrum ex materia plasmatica an laserica constet, incertum est. Qui enses variis coloribus coruscant, sicut caeruleo, viridi, violaceo, rubro, et ceteris.

Lucas Skywalker discipulis suis dicit: "Haec arma non ad ludendum sunt," inquit, "ensis luminaris instrumentum periculosum est et exitiale: mucro infestus quo pereat adversarius — aut amicus, nisi cauti fueritis."

## Notae 
## Nexus externi 
* Ensis luminaris in encyclopaedia *Star Wars*

Categoria:Gladii
Categoria:Arma ficta
Categoria:Star Wars
Carolus Herrmann

**Carolus Herrmann** (natus die 24 Septembris 1797 Erfordiae, mortuus die 24 Octobris 1874 ibidem) Germanicus politicus et mercator et historicus fuit. Pugnavit ut via ferrata inter Berolinum et Francofurtum trans Erfordiam conduceretur.

## Vita 
Praetorium viarum ferratarum Thuringiensium sedem Erfordiae elegit, inter cuius antistites etiam Carolus Herrmann negotiator annis ab 1844 ad 1872 fuit. 

Historicus seipsum docens revivificandis de historia urbana explorationibus operam navabat. Societas indagationum de historia antiquitateque Erfordiae *(Verein für die Geschichte und Altertumsforschung von Erfurt)* [1863] et aliae hetaeria ab illo fundatae sunt. Eius elenchus fontium omnium scriptorum de Erfordiae historia etiam nunc valoris optimi est. Quae collectio praetitulatur nomine Latino *Bibliotheca Erfurtina*.
Anno 1864 calcaria dedit ad **Archivum urbanum** instituendum, cui  permulta testamento donaturus erat. 

Herrmann tempore Rebus novis annorum 1848/49 sese implicavit necnon Parlamento Erfordiensi favebat.

## Honores 
Domno Hermann mortuo Area equorum pro isto historico nominatus est *(Hans-Herrmann-Platz*). Ibi puteus in eius honorem erectus est.

## Bibliographia 
Alfred Overmann: *Karl Herrmann*, en: Mitteldeutsche Lebensbilder, vol. 1 (Lebensbilder des 19. Jahrhunderts), Magdeburg 1926, p.&nbsp;163-173

## Nexus externi 
*De Platea Herrmann apud erfurt-web.de
*Archivi situs proprius

Categoria:Incolae Erfordiae
Categoria:Historici Germaniae
Categoria:Politici Germaniae
Camerinum (discretiva)

**Camerinum** potest esse:

## Toponyma
* **Camerinum**: urbs et municipium Italiae.
* **Camerinum (Francia)** seu **Camerinum Lemincorum**, vide **Camberiacum**, urbs et municipium Franciae.
Christianus Ghinea

**Christianus** (Dacoromanice *Cristian*) **Ghinea** (natus anno 1977) scriptor, diurnarius atque rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Institutio et munus 
Postquam scholam absolvit, apud Scholam Nationalem Studiorum Politicorum et Administrativorum Bucarestae et deinde apud Scholam Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensem rebus politicis et oeconomicis studebat. Deinde diurnarius operam dedit.

## Cursus honorum 
Die 27 Aprilis 2016 novus minister rerum Europaearum in consilio ministrorum Daciani Cioloş nominatus est.

## Nexus externi 
* Blog personale

## Notae 

Categoria:Alumni Scholae Nationalis Studiorum Politicorum et Administrativorum (Bucaresta)
Categoria:Alumni Scholae Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis
Categoria:Scriptores Romaniae
Categoria:Diurnarii Romaniae
Categoria:Politologi Romaniae
Categoria:Ministri rerum Europaearum Romaniae
Ioannes Gulielmus Ludovicus Gleim

thumb|Ioannes Gulielmus Ludovicus Gleim, 1789
**Ioannes Gulielmus Ludovicus Gleim** (natus Ermsleben in vico Saxoniae-Anhaltii die 2 Aprilis 1719; mortuus Halberstadii die 18 Februarii 1803) fuit poeta et scriptor Germanicus.

## Vita 
Gleim scholam ad Wernigerode frequentavit et Salinis Saxonicis iurisprudentiae studebat. Ibi consuetudinem contraxit cum Ioanne Petro Uz. Postea factus est secretarius praetorianus principis Gulielmus de Schwedt. Cum ille mortem in pugna Pragae die 6 Maii 1757 mortem occubuisset, scriba privatus principis Leopoldis Dessaviae creatus est.

Postea Magdeburgi et Berolini vixit. Secretarius capitulanus cathedralis Halberstadii factus est, quo munere plus quam decennia quinque fungebatur.

## Natura gravitudoque eius 
Studium bonorum atque laetitia eum destinaverunt. Inspiratus a Alexandro Gottlieb Baumgarten, Lyra canere mos ei erat semper et ubique, quod eum Tyrtaeum Anacreontaque appellari posse fas fecit. Inter carmina etiam nonnulla militaria sunt ad laudem Friderici Magni scripta. Fabulae breves teneraeque quoque commendentur. Inter narratores fabularum Milesiarum lingua Germanica inter primos numeratur.

## Opera 
* *Versuch in scherzhaften Liedern* (1745)  
* *Der blöde Schäfer*
* *Fabeln*
* *Romanzen*
* *Preußische Kriegslieder in den Feldzügen 1756 und 1757 von einem Grenadier*
* *Petrarchische Gedichte*
* *Lieder nach dem Anakreon* (1766)
* *Briefe von den Herren Gleim und Jacobi*
* *Gedichte nach den Minnesingern*
* *Halladat oder Das rothe Buch*
* *Preußische Kriegslieder, im März und April 1778*
* *Gedichte nach Walther von der Vogelweide*
* *Episteln*
* *Preußische Kriegslieder im May 1790*
* *Zeitgedichte vom alten Gleim*
* *Kriegslieder im Jahr 1793*
* *An den Mond* (1794) 
* *Ausgewählte Werke*; Göttingen: Wallstein, 2003

## Nexus externi 
* Opera in interreti

Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Compositores Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Tarentasia

thumb|250px|Despectus in Tarentasiam
thumb|250px|Tarentasiae insigne
**Tarentasia** (alia nomina: *Tarentum*) (Francogallice: *Tarentaise*; Arpitanice: *Tarentèsa*)  est historica ac geographica terra Franciae, in Sabaudia atque hodie in Praefectura Sabaudiae sita. Incolae *Tarantasienses* appellantur.

## Geographia
* Isara

* Sabaudiam,
* Praefecturam Sabaudiae,
* Archidioecesem Camberiensem, Maurianensem et Tarantasiensem
* Munsterium vel Darantasiam.

## Bibliographia 
* Jean-Luc Penna, *La Tarentaise autrefois*, La Fontaine de Siloé, édition, Montmélian, 2005
* Marius Hudry, *En Tarentaise sur les chemins du baroque*, la Fondation pour l'action culturelle internationale en montagne - La Fontaine de Siloé, 1994
* Pierre Bozon, *Maurienne et Tarentaise : Les Destinées des Hautes Vallées De Savoie*, Grenoble, 1986

## Notae 

!
Ecclesia Cathedralis Lincopensis

thumb|Ecclesia cathedralis Lincopensis.
**Ecclesia cathedralis Lincopensis** (Suecice *Linköpings domkyrka*) est ecclesia cathedralis vetus Lincopiae Sueciae sita, saeculo duodecimo condita, magnitudine secunda aedificiorum ecclesiasticorum Sueciae post Ecclesiam Cathedralem Upsaliensem. Etiam apud Castellum Lincopense sita est.

## Notae 
## Bibliographia 
*Cnattingius, Bengt (1963). *Linköpings domkyrka*. Linköpings stifts kyrkor. Lincopiae: Domprosteriet, 99-0142747-9.
*Cnattingius, Bengt (1967). *Linköpings domkyrka*. Linköpings stifts kyrkor. Ed. 2a. Lincopiae: Domprosteriet, 99-0142747-9
*Cnattingius, Bengt (1987). *Linköpings domkyrka I Kyrkobyggnaden*. Riksantikvarieämbetet och Kungliga vitterhets historie och Antikvitesakademien. ISBN 91-7192-668-2.
*Erixon, Sigurd; Liljeroth, Erik; Arbman, Holger, edd. (1958). *Östergötland*. Malmogiae: Allhems bildböcker, 99-1379483-8
*Göransson, Nils (1983). *Sancta Cecilias tjänare i Linköping*. Stålgården förlag. ISBN 91-85694-23-1.
*Lindqvist, Gunnar; Eckerdal, Anders, edd. (2001). *Katedralen i Linköping*. Holmiae: Carlsson. ISBN 91-7203-384-3.
*Petersson, Nils Erik (1992). *Domkyrkan berättar: vägledning vid studiebesök i Linköpings domkyrka*. Lincopiae: Akad. för kyrka och kultur i Linköpings stift.
*Schück, Herman (1960). *Ecclesia Lincopensis: studier om Linköpingskyrkan under Medeltiden och Gustav Vasa*. Holmiae: Almquist & Wiksell.
*Tigerström, Harald (1999). *Linköpings domkyrkoklockor*. Lincopiae: Linköpings domkyrkas bokbord.

## Nexus externi 
* Pagina interretialis Ecclesiae Cathedralis Lincopensis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Linkoping Domkyrka Main entrance portal.jpg|Tympanum aditus capitalis nomine "Christus Omnidominus", a Bengt Olavo Kälde creatum.
Fasciculus:Linköpings domkyrka.Interiör.jpg|Conspectus partis interioris.
Fasciculus:Linkoping Altarpiece.jpg|Primum altare cum picturis.
Fasciculus:Linköpings domkyrka, den 23 juni 2008, bild 18.jpg|Baculum episcopale.
Fasciculus:Torsten Rudeen minnestavla 2.jpg|Epitaphium Torsten Rudeen episcopi et poetae.
Fasciculus:Blindarkad2.jpg|Arcada caeca cum sedibus.
Fasciculus:Linköpings domkyrka glasfönster Brian Clarke 2010 north portal stained glass.jpg
Fasciculus:Suecia 3-005 ; Linköping Templum Chathedrale.jpg|Ecclesia Cathedralis Lincopensis circa annum 1700 in Suecia antiqua et hodierna.

Categoria:Confecta saeculo 12
Lincopia
Categoria:Lincopia
Asper Mons (discretiva)

**Asper Mons** potest esse:

## Toponyma
* **Asper Mons (Italia)**: mons Italiae.
* **Asper Mons**: oppidum et municipium Franciae.
* **Asper Mons Nicaeensium**: oppidum et municipium Franciae.
Albiae (discretiva)

**Albiae** potest esse:

* **Albiae-Mons Rotundus**: oppidum et municipium Franciae.
* **Albiae Novae**: oppidum et municipium Franciae.
* **Albiae Veteres**: vicus Franciae.
Bellum Fortium (discretiva)

**Bellum Fortium** potest esse:

## Toponyma
* **Bellum Fortium (Francia)** :oppidum et municipium Franciae.
* **Bellum Fortium (Italia)** (alia nomina: **Belfortis (Pedemontium)**, **Belforte (Pedemontium)**): oppidum et municipium Italiae.

* *Belfortis (discretiva)*.
Dioecesis Anneciensis

**Dioecesis Anneciensis** (Francogallice: ''Diocèse d'Annecy'') est sedes episcopalis Franciae Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Archidioecesis Lugdunensis, cuius caput est Annecium. 

Dioecesi 38 paroeciae sunt. Anno 2022 dioecesis ab episcopo Ivone Le Saux regitur.

## Historia 
Dioecesis Anneciensis die 15 Februarii 1822 erecta est.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Gebennensis seu Genevensis

## Ecclesia cathedralis 
[thumb|left|upright=0.7|[Ecclesia cathedralis Sancto Petro dicata.]]
* Ecclesia cathedralis S. Petri.

## Notae 
## Nexus externus
* Pagina dioecesis

* 

Anneciensis
Categoria:Annecium
Categoria:Sabaudia superior
Ecclesia Magna (Holmia)

thumb|Ecclesia Cathedralis Holmiensis.
**Ecclesia Magna** (Suecice *Storkyrkan*), vel **Ecclesia Cathedralis Holmiensis** (*Stockholms domkyrka*) et **Ecclesia Sancti Nicolai** (*Sankt Nicolai kyrka*), est ecclesia cathedralis Holmiae sita, in capite Sueciae, saeculo tertio decimo condita. Annus accuratus perfectionis incerte est, sed anno 1264 sit.

Coronationes regum Sueciae adhuc ab Anschario II die 12 Maii anno 1873 datae sunt.

## Notae
## Bibliographia
* Henrikson, Alf; Erikson, Hasse (1979). *Storkyrkan: en svensk krönika*. Holmia: Bonnier. Libris 7145675. ISBN 91-0-042947-3.

## Nexus externi
Categoria:Confecta saeculo 13
Categoria:Holmia
Magna
Aḥmad ibn Rusta Iṣfahānī

**Aḥmad ibn Rusta Iṣfahānī** (mortuus post annum 903), Ispahani incola, fuit scriptor Arabicus. Auctor fuit operis *Kitāb al-aʿlāq al-nafīsa* cuius pars illa, quae nobis servata est, de itineribus et rebus geographicis disserit. Inde "explorator" dictus est, sed de itineribus ipsius Ibn Rusta nihil scitur nisi quod ad Medinam anno 903 profectus est. De regionibus aliis ex operibus variorum peregrinatorum librum suum confecit. Inter fontes eius fuerunt scripta Hārūn ibn Yaḥyā de Constantinopoli,   

## Notae 

## Bibliographia 
; Editiones et versiones relationis
* M. J. De Goeje, ed., ''Bibliotheca geographorum Arabicorum, vol. 7. Kitâb Al-A'Lâk An-Nafîsa, auctore Abû Alî Ahmed ibn Omar Ibn Rosteh ...* (Lugduni Batavorum, 1892) pp. 119–131  Textus apud archive.org
* G. Wiet, interpr., *Ibn Rusteh: Les atours précieux* (Cairi, 1955), pp. 134–146 

; Eruditio
* C. Edmund Bosworth, "Ebn Rosta, Abū ʿAlī Aḥmad" in *Encyclopaedia Iranica'' vol. 8 (1997) pp. 49-50

Categoria:Nati saeculo 9
Categoria:Mortui saeculo 10
Categoria:Scriptores Iraniae
Categoria:Scriptores itinerum
Categoria:Auctores Arabici
Categoria:Geographi Iraniae
Ioannes Sperl

[thumb|[Imago|Effigies quam amicus Leibl fecit.]]
**Ioannes Sperl** (natus Norimbergae-Buch die 3 Novembris 1840; mortuus Epiningae die 29 Iulii 1914) fuit pictor Germanicus. 

## Vita 
In oppido natali, quandam scholam artisticam frequentavit, Augusto Kreling rectore. Arnstadium migravit, ubi lithographus fiebat. Inde ab anno 1865 in Academia Artium Monacensi arti studuit, magistris Anschütz et Arthuro Ramberg. Hic amicitiam contraxit cum Gulielmo Leibl, quocum usque ad mortem habitavit in oppidulis Schondorf am Ammersee, Berbling, Aibling, Kutterling. Nonnullas imagines ambo una fecerunt, in quibus Leibl figuras ac Sperl topia pinxerunt, inter quas venatio reversa.

Coepit opera typica conficere de matrimoniis rusticis, de itineribus facientibus in reditu, de tetraonum venationibus, et ceteris. Postea topia amoena fecit, etiam prospectus procul cum Alpibus in fundo, conclavibus, areis, hortis rusticis. Tres imagines possidet Pinacotheca Nationalis Berolinensis.

## Bibliographia 
*Diem, Eugen. 1955. *Johann Sperl: Ein Meister aus dem Leiblkreis,* Monaci: Bruckmann.

## Nexus externi
*Prange, Peter. 2010. "Sperl, Johann" apud: *Neue Deutsche Biographie* 24: 669-670.
*Nexus apud DDB

Categoria:Arnstadium
Categoria:Pictores Germaniae
Dioecesis Nicensis

**Dioecesis Nicensis** seu **Niciensis** (Francogallice: *Diocèse de Nice*) est sedes episcopalis Franciae Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Archidioecesis Massiliensis, cuius caput est Nicaea. 

Dioecesi 47 paroeciae sunt.

## Episcopus 
Anno 2014 dioecesis ab Episcopo S.E. Andrea Marceau regitur.

## Historia 
Dioecesis Nicensis saeculo III erecta est.

### Dioeceses abrogatae 
* Dioecesis Grassensis
* Dioecesis Venciensis

## Ecclesia cathedralis
* Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V. et S. Reparatae.

## Notae 
## Nexus externus 
* Pagina dioecesis

!
Padre padrone

** Padre padrone** est pellicula anno 1977 edita et a moderatoribus cinematographicis et fratribus Italianis Paulo et Victorio Taviani.
* Omero Antonutti: Efisio Ledda
* Saverio Marconi: Gavino Ledda
* Marcella Michelangeli: 
* Fabrizio Forte: 
* Stanko Molnar: Sebastiano
* Marino Cenna: 
* Nanni Moretti: Cesare
* Gavino Ledda: 

## Nexus externus 
* 

Categoria:Pelliculae 1977
Categoria:Pelliculae dramaticae
Categoria:Pelliculae Italicae
De origine actibusque Getarum

***De origine actibusque Getarum*** vel ***Getica*** est opus de rebus gestis Gothorum, Latine scriptum anno 551 a clero Iordane.

## Historia 
Summarium est Cassiodori perditi operis *Libri XII De Rebus Gestis Gothorum* titulo, rege Theodorico iubente compositi. Iordanis documentum magni momenti est ad clarandam historiam populorum « barbaricorum » dictorum et ad sciendam antiquitatem Romanam posteriorem. Inter illustria proelia quae ibi descripta sunt, inveniuntur direptio Romae ab Alarico Io atque Pugna Catalaunica quae, anno 451, opposuit Attilae Hunnos gregibus ad Aetii Romanos iunctis. Ad illam *Geticam*, *Historia Romana* eiusdem historici annexa est. 

## Nexus externi 
* Textus Iordanis in www.theLatinLibrary.com 
* *The Origin and Deeds of the Goths* a Carolo C. Mierow conversum 

## Notae 

* Iordanes, auctor operis
* Theodoricus rex Ostrogothorum, qui opus iussit
* Historiographia

Categoria:551
Categoria:Antiquitas Posterior
Categoria:Litterae Latinae
Categoria:Libri historici
Archidioecesis Camberiensis, Maurianensis et Tarantasiensis

**Archidioecesis Camberiensis (-Maruianensis-Tarantasiensis)** (Francogallice: *Archidiocèse de Chambéry, Maurienne et Tarentaise*) est sedes episcopalis Franciae Ecclesiae Catholicae Romanae, suffraganaea Archidioecesis Lugdunensis, cuius caput est Camberiacum, cum Fano Sancti Ioannis Maurianorum et Munsterio. Sedes episcopalis archidioecesis non metropolitana est.

Dioecesi 136 paroeciae sunt.

## Archiepiscopus 
Anno 2023 dioecesis ab Archiepiscopo S.E. Theolbaldo Verny regitur.

## Historia 
Dioecesis Camberiensis die 18 Augusti 1779 erecta est; Dioecesis Maurianensis saeculo VI, Dioecesis Tarantasiensis saeculo V ; in plena unione die 26 Aprilis 1966, cum bulla *Animorum bonum* Papae Pauli VI.

## Ecclesia cathedralis
* Ecclesia cathedralis S. Francisci Salesii.

### Ecclesiae cumcathedrales 
* Fani Sancti Ioannis Maurianorum: Ecclesia cum cathedralis S. Ioannis Baptistae.
* Munsterii: Ecclesia cumcathedralis S. Petri.

* Franciam (*civitatem*),
* Sabaudiam (*praefecturam*),
* Tarentasiam (*terram*),
* Camberiacum (*urbem*),
* Fanum Sancti Ioannis Maurianorum (*urbem*),
* Munsterium (*urbem*),
* Archidioecesem Lugdunensem,
* Dioeceses Ecclesiae Catholicae.

## Nexus externus 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Thibault Verny.svg|Insigne Archiepiscopi Theobaldi.
Fasciculus:Province ecclésiastique de Lyon.svg|Provincia ecclesiastica Lugdunensis.
Fasciculus:Provinces ecclésiastiques 2002 (France).svg|Provinciae ecclesiasticae Francicae.

## Notae 

!
Getica (discretiva)

***Getica*** potest esse:
* ***Getica***, opus ab aliquo Critone scriptum, in *Suda* citatum sed hodie perditum
* ***De origine actibusque Getarum***, opus ab Iordane anno 551 scriptum
Iosephus Ducrot

**Iosephus Ducrot** (natus *Giuseppe Ducrot* Romae die 4 Septembris 1966) est sculptor qui inter 'Virtuosos' Pontificiae Academiae Scientiarum numeratur.

## Vita 
Primo exploratus et expertus pingendi artem et adumbrandi tandem totus se sculpturae arti dedicavit Ducrot. Ea in disciplina artifices sequitur Romani Imperii et aetatis, quae hodie 'Hellenismus' vocatur, aemulatque sculpendi artem Barocam. Argilla utitur Iosephus, opere fictili uitreato, marmore aereque. Consultus non solum in rebus monumentorum restaurandorum sed etiam privatis ab viris et a Sancta Ecclesia opera ei adsignantur. Anno 2013 a Summo Pontefice Benedicto XVI in Academiam eius Pantheonis vocatus est Ducrot. Romae domi ibique opera creat sua.

## Opera selecta 
Maiora operum Ducrotis sunt:
* 1995 Caput Marci Aurelii in fronte Pinacothecae Borgesiae, Romae
* 1996 Herma Nymphae in 'Piazza Capo di Ferro', Romae
* 1999 Reliquiare capitis (aeneum) Sancti Philippi Neri in Bascilia Sancti Ioannis Baptistae Florentinorum, Romae
* 2000 Cornu copiae et urna Bacchi apud Pinacothecam Borgesiam, Romae
* 2000 Altar, ambo et statua Sancti Benedicti in cathedrale Nursiae
* 2009 Monumentum Sancti Benedicti Casino, (Regio Latium)
* 2010 Monumentum Sancti Hannibalis Mariae de Gallia, in concha exterioris lateris Basilicae Vaticanae, Romae
* 2011 Altar, ambo et crucifixus in cathedrale Dioecesis Netensis, Sicilia
* 2012 Statua Ioannis Baptistae in Basilica Beatissimae Virgini et omnium Angelorum et Martyrum, Romae
* 2015 Fontana, *Le Sirenuse*, Pausitano Amalphitano
* 2017 Statua Matthaei Evangelistae in ecclesia Sancti Caetani, Monachio

## Nexus externi 
* Pagina Iosephi Ducrotis

## Notae 
Categoria:Sculptores Italiae
Gulielmus Leibl

thumb|Notissima imago Gulielmi Leibl de agrestribus orantibus in fano, anno 1882
**Gulielmus Leibl** (natus die 23 Octobris 1844 Coloniae Agrippinae, mortuus die 4 Decembris 1900 Herbipoli) Germanicus pictor fuit. Amicitiam longam inierat cum Ioanne Sperl.

## Vita 
Leibl in fabri disciplina fuit, ut mechanicus fieret. Sed anno 1863, postquam se pictorem fieri consilium cepit, Monacum petivit, ubi Carolus Piloty et Arthurus Ramberg eum docebant. Mox in effigiebus picturisque rerum quotidianarum operam dedit, Antonium van Dyck imitans. 

Mora Lutetiae annis inter 1869 et 1870 (quando Bellum Germano-Francicum saevire coepit) artificem realistam effecit. In Franciae capite Gustavus Courbet artem Leibl maxime moverat. Tum rasiones quoque facere expertus est. Reversus in Bavariam quotidiana et studia accurata pingere secundum morem Nederlandicum iteravit, ubi naturam paulum taetram transportare volebatur (e.g. *Dachauer Bauern und Bäuerinnen*, de agricolis Dachani). 

## Rationis pingendi propriae inventio 
Ex illis studiis depictis, *Die Dorfpolitiker*, creatio de hominibus politicis regionis, eius prima maturissima annis inter 1876 et 1877 nata est. In opere isto veritas naturalis Holpenii rebus omnibus accuratissime narratis aequatur. Ingenium hoc postea augebatur in operibus *In der Kirche* (1878-81) et *Drei Bäuerinnen bei der Andacht*. Istae tres rusticae in fano orantes singula omnia in capitibus manibusque ante spectatores revelant. Istius generis adhuc alia venerunt.

Annis 1880 ineuntibus, cum domicilium sibi Epiningam elegisset, Eibl reinvenit technicam adumbrationis *(Bauern mit zwei Dirndln, Bauernjägers Einkehr, In der Bauernstube, Kleinstädter, Zeitungsleser, Bauernmädchen bei der Arbeit, In der Küche)*.

## Fontes 
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 12. Lipsia 1908, p. 354, quod legi potest hic in interreti.

## Nexus externi
*Opera Leibl apud *zeno.org*
* Museum Städel 

Categoria:Pictores Germaniae
Associatio Esperanticum docentium internationalis

[thumb|*Internacia Pedagogia Revuo,* [periodicum associationis proprium.]] **Associatio Esperanticum docentium internationalis** (Esperantice *Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj*, compendiarie: *ILEI*) est principalis linguae Esperanticae magistrorum societas. Praeses anno 2021 electus est Ahmad Reza Mamduhi architectus Persicus. Antea id officium subierat Mirella Grosjean Helvetica, Stephanum MacGill sequens. 

Fundata est ista sodalitas utilissima anno 1949; praeses emminens habebatur Eduardus Symoens Belga. Annis inter 1993 et 1998 regebat Duncan Charters Britannicus.

## Descriptio 
ILEI sectio officialis Universalis Societatis Esperanticae Roterodami est. Membra eius e terris plus quam 45 oriuntur. 
 
Disciplinas dat praesertim magistris in omni orbi terrarum dispersis, qui quotannis in congressu conveniunt. Eduntur periodica *Internacia Pedagogia Revuo* (IPR) quater in anno et *Juna Amiko* textus didascalicos facetissimos qualitatis supremae habens.

## Cooperantes 
 perturbante]]
Artae cooperationes fiunt cum hominibus operam dabantibus in retibus *edukado.net,* qui et examina linguistica internationaliter approbata parant et modernitatem didacticam praestant. Responsalibus in totius mundi institutis educatoriis  libentissime commoda linguae Esperanticae exhibentur et auxilium in Esperanticis instituendis, ut communicatio interculturalis et internationalis facilior fiat, praebetur.

In studiorum Universitate Adam Mickiewicz Posnaniensi magistri Esperantici et diplomata acquirere possunt. Multis ex annis Domus culturalis Esperantica quae dicitur in Castello Grésillon cooperationes cum magistris Esperantici totius mundi init. Annis 1990 paedagogiam computatris adiutam in mundum Esperanticum introduxerat Maurus La Torre Italus, associationis huiusce praeses.

## Notae
## Nexus externi 
*Pagina domestica associationis
*Paginae auxiliares *edukado.net*
*De studiis Posnaniae
*Omnes fasciculi annis inter 1974 et 2014 editi legibiles hic
Categoria:Constituta 1949
Categoria:Eruditio
Categoria:Lingua Esperantica
Categoria:Politica linguistica
Categoria:Societates linguisticae
Categoria:Societates internationales
Tutti a casa

***Tutti a casa*** est pellicula anno 1960 a moderatore cinematographico Italico Luigi Comencinii ducta.

## Histriones 
* Albertus Sordi: Alberto Innocenzi
* Eduardus De Filippo: Signor Innocenzi
* Serge Reggiani: Assunto Ceccarelli
* Martin Balsam: Quintino Fornaciari
* Nino Castelnuovo: Codegato
* Carla Gravina: Silvia Modena
* Ugo D'Alessio:

## Nexus externus 
* 

Categoria:Pelliculae comoedicae
Categoria:Pelliculae 1960
Categoria:Pelliculae Francicae
Categoria:Pelliculae Italicae
Aedes parlamentariae Holmienses

thumb|250px|Frons Aedium Parlamentariarum Holmiensium anno 2011 visa.
**Aedes parlamentariae Holmienses** (Suecice *Riksdagshuset i Stockholm* vel *Riksdagshuset*) sunt aedificia et sedes parlamenti Sueciae in Holmia sita, urbe capitali nationis, ad dextram Castelli Holmiensis iacentes. Aedificium ab anno 1897 ad 1905 constructum est stylo neoclassico et Neobarocico. Architectus fuit Aron Johansson. Aedes ab anno 1980 ad 1983 auctae sunt, architectis AOS Arkitekter.

## Bibliographia 
* "Riksdagshuset i Stockholm" in *Nordisk familjebok* (1916)

## Nexus externi 
Categoria:Holmia
Categoria:Confecta 1905
Categoria:Aedificia Sueciae
Aquila (signum)

**Aquila** fuit ad summum eminentissimum signum qualis vetus roma praecipue ut signum legionis romanae fuit. Legionarius quidam, aquilifer dictus, istud signum ferebat. Omnes legiones quaeque, signum habebant. Aquila gravissima nimia fuit militibus romanis, plus quam mero sit symbolus legionis. Perdire signum habebatur gravissimium nimium eventum. Enim, in proelio silvae Teutoburgiensi unde romani decades adsumebant reperiendis signis trium legionium. Nulla aquilarum supervixerunt in memoria. Tamen autem nonnulla aliarum aquilarum imperium ostentes et alii ut indicia funerea repperti sunt.

## Bibliographia 
* "Roman eagle found by archaeologists in City of London" in *The Guardian* (29 Octobris 2013)

## Nexus externi 
*De signis militaribus ex Universitate Pennsylvania

Categoria:Signa militaria
Bauca (discretiva)

**Bauca** potest esse:

* **Bauca (Francia)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Bauca (Italia)**: oppidum et municipium Italiae.
Tres Coronae (castellum)

[thumb|250px|Pictura Trium Coronarum a [Govert Dircksz Camphuysen anno 1661 picta.]]
**Tres Coronae** (Suecice *Tre Kronor*), sive primigenie **Castellum Holmiense** (*Stockholm* vel *Stockholms slott*), fuerunt castellum Holmiae Sueciae olim in locatione praesentis Castelli Holmiensis situm. In principio arx erat quae ad castellum fortasse saeculo tertio decimo fortasse a Birger jarl, socio familiae regiae Suecicae et milite, progressa est. Castellum ad praesens nomen *Tre Kronor* in certo tempore post anno 1588 nominatum est. Tres Coronae in incendio anno 1697 perditae sunt et Castellum Holmiense in eodem anno in loco construeri coeptum est.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Suecia 1-016 ; Tre kronor.jpg|Tres Coronae anno 1667 in Suecia Antiqua et Hodierna.
Fasciculus:Slottskyrkan tre kronor.jpg|Imago Ecclesiae Castelli in Tribus Coronis a Ioanne Aveelen anno 1690 picta.
Fasciculus:Modell Schloss Tre Kronor.jpg|Specimen Trium Coronarum in Museo Trium Coronarum ut ante incendium visae est.

## Bibliographia 
* Wilhelm Dahlgren, Ericus, red (1897). "Stockholms slott under Vasatiden". *Stockholm: Sveriges hufvudstad : skildrad med anledning af Allmänna konst- och industriutställningen 1897 enligt beslut af Stockholms stadsfullmäktige.* Holmia: J. Beckman. Libris 20803.
* Kjellberg, Sveno T.; Arturius Svensson; Boo Malmborg (1966-1971). "De kungliga slotten I". *Slott och herresäten i Sverige: ett konst- och kulturhistoriskt samlingsverk*. Malmogia: Allhems Förlag AB. Libris 8207997.
* Olsson, Martinus; Ioannes Böttiger; Tord O:son Nordberg, red (1940-1941). *Stockholms slotts historia*. Holmia: Norstedt. Libris 41784.
* Söderlund, Kerstin (1995). *Stockholms slott: arkeologisk utredning*. Holmia: Arkeologiska enheten, Stockholms stadsmuseum. Libris 2093410. ISBN 91-85238-86-4.
* Ödman, Andreas (1987). *Stockholms tre borgar: från vikingatida spärrfäste till medeltida kastellborg*. Holmia: Kommittén för Stockholmsforskning. Libris 7263060. ISBN 91-38-09949-7.

## Nexus externi 
Categoria:Holmia
Categoria:Castella
I cento passi

** I cento passi** est pellicula anno 2000 edita et a moderatore cinematographico Italiano Marco Tullio Giordana creata et ducta.

*Luigi Lo Cascio: Peppino Impastato
*Luigi Maria Burruano: Luigi Impastato
*Lucia Sardo: Felicia Bartolotta
*Paolo Briguglia: Giovanni Impastato
*Tony Sperandeo: Gaetano Badalamenti
*Andrea Tidona: Stefano Venuti
*Claudio Gioè: Salvo Vitale
*Domenico Centamore: Vito
*Ninni Bruschetta: Anthony
*Paola Pace: Cosima

## Nexus externus 
* 

Categoria:Pelliculae 2000
Categoria:Pelliculae dramaticae
Categoria:Pelliculae Italicae
Naturalismus humanisticus

**Naturalismus humanisticus** est pars naturalismi philosophici quae investigat quomodo homines mundum intellegere et continere optime possunt per rationem scientificam cum socialibus ethicisque humanismi aestimationibus adhibitam. Notiones spiritualitatis, intuitus, et metaphysicae solum per subiectivitatem valere habentur, imprimis quia non vitiari possunt, et ergo praeter ambitum opinionis personalis numquam progredi possunt. Limes inter natura et quodcumque praeter naturam patet non statuitur; omnia eventum habentur rationum intra naturam quae explanari possunt, nihil extra naturam patente. 

## Notae 

*Humanismus transcendentalis
*Realismus moralis

## Bibliographia 
* Putnam, Hilary. 2016. *Naturalism, realism, and normativity.* Ed. Mario De Caro. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-65969-8.
* Titus, Harold H., Marilyn S. Smith, et Richard T. Nolan. 1995. *Living issues in philosophy.* Ed. 9a. Belmont Californiae: Wadsworth. ISBN 0-534-24708-3.

## Nexus externi 
* American Humanist Association. *What is Humanism?*

Categoria:Atheismus
Categoria:Humanismus
Categoria:Philosophia scientiae
Categoria:Naturalismus (philosophia)
Categoria:Theoriae metaphysicae
Motus Cogitationis Novae

[thumb|[Phineas Quimby.]]
**Motus Cogitationis Novae,** simpliciter **Cogitatio Nova,** est motus philosophicus qui in Civitatibus Foederatis saeculo undevicensimo ortus est, secundum dogmata Phineatis Quimby. Sunt multi greges minores, quorum plurimi in Societate Cogitationis Novae Internationali cooptantur. Cogitatio Nova, aliquando Cogitatio Altior appellata, notiones promovet Intellegentiam Infinitam (Deum) esse ubique praesens, spiritum esse totalitatem rerum realium, verum se humanum esse divinum, cogitationem divinam esse vim boni, morbum in mente gigni, et "cogitationem rectam" sanationem efficere.

*Apotheosis
*Gratia Mann Brown
*Divinizatio 
*Domus Veritatis
*Radulphus Waldo Emerson
*Emmet Fox
*Carolus F. Haanel
*Napoleo Hill
*Idealismus
*Motus religiosus novus
*Iosephus Murphy (auctor)
*Panentheismus
*Sanatio per fidem
*Scientia Christiana
*Scientia religiosa
*Theismus
*Theologia prosperitatis
*Theosophia
*Transcendentalismus
*Universalismus
*Wallace Wattles
*Iyanla Vanzant

## Notae

## Bibliographia
*Albanese, Catherine. 2007. *A Republic of Mind and Spirit.* Portu Novo: Yale University Press.
*Anderson, Alan, et Deb Whitehouse. 2003. *New Thought: A Practical American Spirituality.*
*Braden, Charles S. 1963. *Spirits in Rebellion: The Rise and Development of New Thought.* Southern Methodist University Press.
*Conkin, Paul K. 1997. *American Originals: "Homemade Varieties of Christianity."* Chapel Hill Carolinae Septentrionalis: University of North Carolina Press.
*Dresser, Horatio Willis. 1919. *A History of the New Thought Movement.* T. Y. Crowell Co. 
*Stillson, Judah J. 1967. *The History and Philosophy of the Metaphysical Movements in America.* Philadelphiae: The Westminster Press. Recognitio Neil Duddy.
*McFaul, Thomas R. 2006. Religion in the Future Global Civilization. *The Futurist,* September–October. 
*Melton, J. Gordon, Jerome Clark, et Aidan A. Kelly. 1991. *New Age Almanac.* Novi Eboraci: Visible Ink Press.
*Mosley, Glenn R. 2006. *The History and Future New Thought: Ancient Wisdom of the New Thought Movement.* Templeton Foundation Press. ISBN 1599470896. 
*White, Ronald M. 1980. *New Thought Influences on Father Divine.* Thesis magistralis. Oxoniae Ohii: Universitas Miamiensis. Abstractum.

## Nexus externi
*Association For Global New Thought. agnt.org.
*"Global Outreach." newthought.info.
*Historia Cogitationis Novae. newthoughthistory.org
*"INTA New Thought History Chart." websyte.com/
*"New Thought Library." newthoughtlibrary.com.
*"New Thought Unity and Divine Science Writings." Piscean-Aquarian Ministry, library.lessonsintruth.info.
*


Categoria:Panentheismus
Olaudah Equiano

thumb|Olaudah Equiano.
[thumb|[Lamina caerulea ad Riding House Street Londinii locum ubi Equiano vixit et narrationem protulit monstrat.]]
**Olaudah Equiano** (c. 1745—31 Martii 1797), vivus **Gustavus Vassa** appellatus, fuit prominens Africanus Londiniensis, qui explorator, scriptor, mercator, libertus, et abolitionista motui Britannico servitutis abolendae in Britanniarum Regno favit. Eius autobiographia, *The Interesting Narrative,* anno 1789 edita, quae animos hominum ad se late convertit, magni momenti aestimabatur ob Actum Commercii Servorum 1807 perlatum, qui commercium servorum Africanorum in Britannia et eius coloniis prohibuit.

*Phillis Wheatley

## Notae

## Bibliographia
*Green, James. 1995. The Publishing History of Olaudah Equiano's Interesting Narrative. *Slavery and Abolition* 16(3):362–375.
*Lovejoy, Paul E. 2006. Autobiography and Memory: Gustavus Vassa, alias Olaudah Equiano, the African. *Slavery and Abolition* 27(3):317–347.
*Ogude, S. E. 1982. Facts into fiction: Equiano's narrative reconsidered. *Research into African Literatures* 13(1).
*Ogude, S. E. 1984. Olaudah Equiano and the tradition of Defoe. *African Literature Today* 14.
*Walvin, James. 1998. ''An African's Life: The Life and Times of Olaudah Equiano, 1745–1797.* Londinii et Novi Eboraci: Cassell. ISBN 0304702145.

## Nexus externi
*Carey, Brycchan. 2003–2005. Olaudah Equiano, or Gustavus Vassa, the African. 
*The Equiano Project. The Equiano Society et Birmingham Museum & Art Gallery.
*Historic figures: Olaudah Equiano. BBC.
*Olaudah Equiano. *Africans in America,* 1. Public Broadcasting Service.
*
*Quinn, Frederick. 2002. Olaudah Equiano. *Dictionary of African Christian Biography,* ex *African Saints: Saints, Martyrs, and Holy People from the Continent of Africa.'' Novi Eboraci: Crossroads Publishing Company.

Categoria:Nati 1745
Categoria:Mortui 1797
Categoria:Abolitionistae
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Autobiographi
Categoria:Exploratores Britannici
Categoria:Incolae Angliae
Categoria:Liberti
Categoria:Mercatores
Categoria:Scriptores Angliae