open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Proteinum combustionis humanae spontaneae transformans 1

thumb|Proteinum SHC1.
**Proteinum Spontaneae Humanae Combustionis transformans 1** sive **SHC1** est proteinum cum apoptose velut resistentia advervus certa medicamenta nexum. Videtur quoque, ut polymorphismus compositionis geni proteini ad longevitatem humanam referat. Genum SHC1 chromosomate 1 locatum est. Notae sunt isoformae tres: p66SHC (isoforma longissima 66 kDa), p52SHC and p46SHC. Superexpressio geni carcinogenesem, mitogenesem cancri, metastasem augeat.

## Notae 
* Morbus cardiovascularis
* Senectus
* Significans iter MAPK/ERK

## Nexus externi 
* Fons apud *OMIM* 

Categoria:Proteinae
Sabina Romana

[thumb|Sancta Sabina ([rasio colorata)]]
**Sabina Romana**, anno 125 mortua, est sancta Christiana, martyr, cuius memoria die 29 Augusti colitur. Basilica sanctae Sabinae in Aventino monte notissima est.

## Vita
Herodis Metallarii filia et Valentini senatoris uxor, marito vita defuncto, cum Serapia ancilla eius Christiana supplicio affecta esset, reliquiae eius in monumento familiari abscondit. Ipsa capta a praefecto Elpidio ut Christiana damnata et occisa est.

## Nexus interni
* Sainte-Sabine-Born

## Nexus externi
* De Sabina in *Encyclopaedia Catholica*
* Sabinae Alexio epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi

Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Categoria:Romani antiqui
Rheda et Widinbrucca

thumb|Curia urbis (cum bibliotheca publica)
**Rheda** **et Widinbrucca** (Theodisce *Rheda-Wiedenbrück*, Saxonice *Raie-Wienbrügge*) sunt urbs Germaniae in Vestfalia sita et ad Amisiam iacens, paene 50&nbsp;000 incolarum, anno 1970 coniunctione urbis Rhedae et urbis Widinbruccae cum aliis communibus condata.

## Historia 
Prima ecclesia paroecialis Widinbruccae verisimiliter iam anno 735 exstabat, serissime circa annum 900. Prima mentio Rhedae in litteris erat inter annos 1085 et 1088.

Rheda et Widinbrucca erant partes Principatus episcopalis Osnabrugensis qui ab anno 1802 pars Electoratus Hannoverae fuit. Anno 1807 urbes partes Regni Vestfaliae et anno 1811 Imperii Franciae fuerunt, anno 1815 partes provinciae Borussicae Vestfaliae.

## Nexus externi 
* Situs urbis proprius

## Notae 
Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Polyphenolum

[thumb|[Quercetinum exemplum polyphenolum, cum gregibus duobus phenoli]]
**Polyphenolum** est magnus compositorum chemicorum grex in parte grege phenoli compositarum.

Nexa sunt polyphenola cum nutrimentis salubribus. Inveniuntur polyphenola in thea, imprimis in thea viridi.

## Natura chemica 
[thumb|[Phenolum est anulus chemicus cum grege hydroxyli -OH.]]
Sunt permulta polyphenola. Aestimatur, ut non minus quam octo milia polyphenolorum nota sunt. Elementum eorum principale est grex phenoli. Inter se inveniuntur flavonoida, catechina, amida polyphenolica ut capsaicinoida capsici fructus, acida phenolica ut stilbena frumenti, resveratrolum vini rubri, acidum ellagicum mali granati vel ruborum.

## Notae 
*Fisetinum
*Flavanum
*Sanitas

## Nexus externi 
* Nutrimenta salubria cum polyphenolis. 

Categoria:Polyphenola
Chrysogonus Aquileiensis

Sanctus **Chrysogonus** fuit martyr Christianus, episcopus Aquileiensis, cuius ecclesia titularis in regione Transtiberina Romae notissima est. Chrysogoni memoria 24 Novembris ab Ecclesia Catholica et 22 Decembris ab Ecclesia Orthodoxa colitur.

## Vita
Cum Diocletianus Christianos persequeretur, Chrysogonus in carcerem inclusus erat, postea ad imperatorem adductus et decapitatus est. Anastasiae Romanae Chrysogonus magister esse putatur.

## Notae
## Nexus externi
* De Chrysogono in *Encyclopaedia Catholica* 
* De Chrysogono in *Ökumenisches Heiligenlexikon* 
* Anastasiae Chrysogono epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi

Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Categoria:Episcopi, Archiepiscopi et Patriarchae Aquileienses
Refluxus gastrooesophageus

**Refluxus gastrooesophageus** non raro simplicius **refluxus** dictus est morbus chronicus, quo acida gastrica ab stomacho retrorsum in oesophagum fluunt. Symptoma principale est pyrosis, sed alia observantur, etiam asthma, laryngitis, tussis. Tractatio per inhibitorem antliae protonicae fit.

## Notae 
* Oesophagus

## Nexus externi 
* Definitio refluxus 
* *NIH* de refluxus acidi 

Categoria:Gastroenterologia
Pelagia Antiochensis

**Pelagia Antiochensis**, circa annum 457 mortua, est sancta Christiana, cuius memoria 8 Octobris colitur.

## Vita
Pelagia Antiochiae ad Orontem nata meretrix pulchritidinis egregiae erat, Margarita cognomine. Precationibus et sermonibus Nonni Heliopolis (vel Edessae) episcopi ad fidem animum advertens, ab eo baptizata est; argentum suum omne ei attulerat, quod Nonnus pauperibus distribuit. Pelagia monialis facta est et Hierosolymae in monte Olearum cellam suam posuit; omnes eam pro monachum generis masculini habuerant et solum post mortem Pelagiae veritas cognita est.

## Notae
## Nexus externi
* Vita Pelagiae e *Legenda aurea (cap. 150, p. 674)
* Pelagiae Nonno epistola e *Heroidibus'' Eobani Hessi

Categoria:Sancti
Categoria:Antiochia ad Orontem
Ioachimus (sanctus)

[thumb|Angelus sancto Ioachimo in deserto Annam conceptam esse nuntiat ([Giottus Bondonis|Giotti Bondonis opus tectorium circa annum 1304 factum)]]
Sanctus **Ioachimus** (Hebraice ‏יְהוֹיָקִים‏‎, Graece Ἰωακείμ) fuit sanctae Annae vir et Mariae pater. In *Protevangelio Iacobi, Evangelio pseudo-Matthaei* et *Legenda aurea* vita Ioachimi descripta est. Iam senescentes Ioachimus et Anna Mariam conceperunt. Secundum ecclesiam Orthodoxam Ioachimus aliquot annos post Praesentationem filiae annos 80 natus mortuus est et Anna duos annos post eum mortua est, quos apud templum vixit. Memoria sancti Ioachimi 26 Iulii ab Ecclesia Catholica et 9 Septembris ab Ecclesia Orthodoxa colitur.

## Notae
## Nexus externi
* *De nativitate beatae Mariae virginis* e *Legenda aurea (cap. 131, p. 585)
* Annae Ioachimo epistola e *Heroidibus'' Eobani Hessi
* Vita Ioachimi et Annae, a Demetrio Rostoviensi composita  

Categoria:Viri
Categoria:Sancti
Categoria:Personae Novi Testamenti
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 1 a.C.n.
Harrius Carney

thumb|Harrius Carney

**Harrius Carney** (*Harry Carney*, 1910-1974) fuit saxophonista et clarinulista Americanus, qui ab anno 1927 ad vitae finem inter symphoniacos Duke Ellington praecipue saxophono barytono cecinit. Sono robusto saxophoni barytoni singularem canendi notam toti gregi Ellingtoniano impressit. Ellington Harrio Carney usus est monodiario in aliquot melodiis columnaribus, sicut Caravan et Sophisticated Lady.

## De adulescentia 
thumb|left|300px|Harrius Carney (anno 1940), quartus a dextra parte
Harrius Howell Carney Bostoniae in urbe Massachusettensi die 1 Aprilis anno 1910 natus est. Quamquam familia Carney in arte musica vix excellebat, Harrius septuennis puer in clavili se exercere coepit. In vicinitate eius habitabat Johnny Hodges, futurus flator saxophoni alti in grege Ellingtoniano. Harrius, etsi religiose se exercuisse diceret, mediocriter tantum in clavili progressus est. Itaque spe excellendi frustratus ad clarinulum transiit tredecim annos natus, proximoque anno ad saxophonum altum.

## De vitae cursu 
Primum in circulis Bostoniensibus prodibat clarinulo et saxophono alto canens, but anno 1927 septemdecim annos natus gregi Ellingtoniano adnexus est, nam Ellington eloquentia sua matri Harrii persuasit, ut filium nondum adultum tutelae suae committeret. Cum Duke Ellington amicitiam iunxit per totam vitam perdurantem. Harrius primum in grege clarinulo et saxophono alto canebat, sed postquam Ellington primam cum Cotton Club sponsionem fecerat ac crescente favore populi gregem augere volebat, Harrius Carney praecipue in saxophono barytono haesit. Carney sono barytono saxophoni totam orchestram nota singulari instruxit. Praeterea in nonnulis monodiis, sicut in *Sophisticated Lady*, respiratione circulari animos auscultatorum cepit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Cottrell, Stephen (2012) *The saxophone*. Yale University Press.
* Feather, Leonard & Gitler, Ira (1999) *The Biographical Encyclopedia of Jazz*. Oxford University Press
* Lorre, Sean (2011) Carney, Harry (Howell). *Encycopedia of Jazz Musicians*.
* Wiiliams, Martin (1993) *The Jazz Tradition*. Second revised edition. Oxford University Press.

Categoria:Musici Civitatum Foederatarum
Categoria:Musici Iaz
Maximinus (sanctus)

Sanctus **Maximinus** dicitur fuisse apostolus (e septuaginta duobus), Aquarum Sextiarum episcopus primus. Maximini memoria ab Ecclesia 8 Iunii colitur.

## Vita 
Oeconumus familiae Lazari erat et post resurrectionem Christi cum Lazaro, Maria Magdalena et Martha in Galliam profectus est, ubi Evangelium praedicavit. Aquarum Sextiarum episcopus factus est et ecclesiam cathedralem ibi condidit.

## Nexus externi 
* [De Maximino](http://www.zeno.org/Heiligenlexikon-1858/A/Maximus,+S.+(55)) in *Vollständiges Heiligen-Lexikon*
* De Maximino in *Catholic online*
* Marthae Maximino epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi

Categoria:Septuaginta Apostoli
Categoria:Sancti
Categoria:Aquae Sextiae
Categoria:Archidioecesis Aquensis in Gallia
Maximinus (discretiva)

* Maximinus Thrax, imperator Romanus 235–238
* Maximinus Daia, *Caesar* Orientis annis 305–313
* Maximinus (sanctus), Aquarum Sextiarum episcopus
* Maximinus Trevirensis, sanctus

## Nexus interni
* Flavius Maximinus anno 376 mortuus, magistratus Romanus
Lingua Protoitalica

**Lingua Protoitalica** est opinabilis lingua prisca, unde linguae Italicae (inter quas Latina) profectae esse creduntur. Nulla testimonia sunt praeter systematicas inter linguas comparatas similitudines vocabulorum. Itaque lingua protoitalica non est lingua ad locutionem apta, sed potius fragmentum grammaticum praecipue ad vocabularium relatum.

Ex lingua Protoindoeuropaea paulatim nata esse videtur lingua Protoitalica apud gentes, quae ab anno circiter 1800 a.C.n. ad annum fere 1300 a.C.n. Europa Meridiana incoluerunt. Sed animadvertendum est nullam linguam naturalem sine dialectis esse. Itaque natura admodum uniformis linguae Protoitalicae mille fere annis paulatim in multitudinem crevit dialectorum, quarum pars obsolevit, pars in linguas Italicas mutata est.

## Exemplum in lingua Protoitalica 
:

### Pater noster in lingua Protoitalica 
:

## Notae 

Categoria:Linguae Italicae
Categoria:Protolinguae
Adenoma

[thumb|Micrographia **adenomatis** tubularis: Structura epithelii normalis (ad dextram visibilis) cum strato simplici cellularum epithelialium in stratum multiplex et densius (ad sinistram) transformata est. - [H&E]]
**Adenoma**  est benignus cellularum epithelialium originis virtutumve glandularum tumor, qui quodlibet organum temptat. Putantur oriri adenomata ex organis glandularibus, ut glandulis suprarenalibus, pituitaria, thyreoidea, prostata, et aliis. Aliquot autem adenomata ex arearum non glandularium textibus epithelialibus crescunt, ostenduntque tamen structuram textuum glandularium (e. g. polyposis familiaris coli, subtypus polyposis adenomatosae familiaris). Cum adenomata essent benigna, eis *natura praecancerosa* est: in tempestatibus enim transformatione adenocarcinomata exoriri queant; pleraque adenomata autem non transformantur. Tamen eis facultas structuras vicinas comprimendi, copiasque hormontum generandi (et syndromas paraneoplasticas suscitandi) restat.

Saepissime adenomata se in colo praestant (hic saepe in forma polypodum saepe etiam in glandula thyreoidea, glandulis suprarenalibus, ovariis inveniuntur. Non raro in feminis adhuc iuvenibus fibroadenomata intra structuram mollem mammarum tangi queant.

* Cancer (morbus)

## Nexus externi 
* Atlas pathologiae polypum adenomatosum coli ostendens 

## Notae 
!
Categoria:Oncologia
Categoria:Pathologia
Naphtali Daggett

**Naphtali Daggett** (natus die 8 Septembris 1727, mortuus Novo Portu die 25 Novembris 1780) fuit educator et professor Americanus.

## Vita 
Naphtali Daggett Attleburgi in oppido Massachusettensi anno 1727 natus est. Doctoris insigne apud Universitatem Yalensem anno 1748 consecutus est. Post tres annos pastor Ecclesiae Presbyterianae Smithtown in oppido Insulae Longae factus est. Anno 1755, in urbem Novum Portum rediit, locum Universitatis Yalensis, ubi educatori Thomae Clapp auxilio fuit. Die 4 Martii 1756 delecti viri Universitatis Yalensis eum "primum professorem" universitatis (Anglice *first professor*) fecerunt. Praeses universitatis pro tempore ab anno 1766 fuit, Thoma Clapp se a magistratu abdicato, usque ad annum 1777. Anno 1779, bello libertatis Americanae conflato, milites Angli Novum Portum obsiderunt, et Daggett impetus armatos temptavit, sed ab hostibus captus est. Die 25 Novembris 1780, occisus est ab militibus Angliae. Corpus in coemeterio Grove Street in oppido ubi necatus sepultum est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Kelley, Brooks Mather, *Yale: A History*, Yale University Press, Novi Porti, 1999.
* Steiner, Herbert Christian, *History of Education in Connecticut*, U.S. Government Printing Office, Vasingtoniae D.C., 1893.
* Welch, Lewis Sheldon; Camp, Walter, *Yale, Her Campus, Class-rooms, and Athletics*, L. C. Page and Co., Bostoniae, 1899.

Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Necati
Categoria:Professores Universitatis Yalensis
Categoria:Viri
Cotys I

**Cotys I** (Graece Κότυς) (mortuus 358 a.C.n.) fuit rex Odrysarum, qui inter annos 384 a.C.n. et 358 a.C.n. regnavit.

## Biographia 
Cotys I natus est rege Seuthe I et ille rex factus est post homicidium regis Hebryzelmidis. Rege Coty, Athenienses foedus cum regno Odrysarum fecerunt, deinde dux Athenarum Iphicrates filiam Cotyis uxorem duxit. Anno 375 a.C.n. Triballi, gens Moesiaca Thracum, Cotyis regnum detrectaverunt quia Triballi bona possidere non potuerunt. Seditio finem habuit cum rex urbem Graecam Pistyrum refecit. Postea, seditione Persica Ariobarzanis, Cotys I foedus cum Atheniensibus rupit et contra eos pugnavit propter Chersonesum Thracicam. Rex Thrax, praeter expectationem, bello vicit et anno 359 a.C.n. totam paeninsulam Chersonesum Thraciam dictam gubernabat. Eodem anno ille foedus cum Philippo II novo rege Macedoniae fecit. Anno 358 a.C.n. Cotys occisus est a  Pythone et Heraclida; igitur regnum Odrysarum divisus est in tribus partibus et liberi eius Cersobleptes, Berisades et Amadocus II propriam partem gubernabant.

## Cotys I in litteris 
Lexicon Graecum Suda, aetate Byzantina scriptum, suum uxoricidium describit. Theopompus Chius absurdas nuptias suas cum dea Athena descripsit.

## Fortuna 
Commissio onomastica Bulgarica, in Antarctica laborans, nomen *Kotis Point* imposuit loco in insula Livingston ad honorem regis Odrysarum.

## Fontes antiqui 
* Aristoteles libro quinto *Politicorum* 10.18
* Athenaeus Naucratites, *Deipnosophistae,* XII, 42
* Cornelius Nepos, *De viris illustribus*, *Iphicrates*
* Demosthenes, *Contra Aristocratem* 104, 114-9, 127-136, 150, 158
* Suda, K, 2173
* Theopompus, *Philippica*

## Plura legere si cupis 
*Edward M. Harris, "Iphicrates at the Court of Cotys", *The American Journal of Philology*, 1989ː 264-271

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Viri
Categoria:Reges Thraciae
Categoria:Nati saeculo 4 aut 3 a.C.n.
Categoria:Mortui 358 a.C.n.
Memmius Vitrasius Orfitus

thumb|Basis statuae Constantio Augusto ab Orfito dedicatae.
**Memmius Vitrasius Orfitus** (mortuus circa 369) fuit senator Romanus qui Constantio II imperante proconsulatum Africae gessit antequam bis praefectus Urbi  crearetur. Filiam Rusticianam scriptori Quinto Aurelio Symmacho collocavit.
## Cursus honorum 
* Anno incerto consularis Siciliae
* 350-353ː In bello adversus usurpatorem Magnentium partes Constantii II fidelissime secutus est.
* 352ː Proconsul Africae
* Iudex sacrarum cognitionum
* 8 decembris 353 - 13 iunii 356ː Praefectus Urbi
* 28 Aprilis 357 - 25 martii 359ː Praefectus Urbi iterum. Tum a Terentio quodam Pistoriensi peculatus delatus quod pecuniam ex arca vinaria sibi sumpsisset exsilio et bonorum confiscatione damanatus est. Circa 366/7 demum per gratiam Vulcaci Rufini, tunc praefecti praetorio per Italiam, patrimonio reddito, domum redire ei licuit.

Sacerdotia quoque cumulavitː XVviratum sacris faciundis, pontificatum Vestae, pontificatum dei Solis. Paganismi fautor manifestus erat. Certe Andreas Alföldy, vir eruditus, coniecturam elaboravit Orfitum fortasse primum auctorem fuisse numismatum contornatium dictorum quae themata pagana medio quarto saeculo divulgabant

## Notae 
## Fontes 
[thumb|[Obeliscus Constantii|Obeliscus Lateranensis ab Orfito iussu Constantii II anno 357 in Circo Maximo erectus.]]
*Ammianus Marcellinus XIV.6.1 et XVI.10.4 et XVII.4.1 et XXVII.3.2;7.3
* Quintus Aurelius Symmachus, *Epistulae* IX.150 et X.34.
* Inscriptionesː ,  ,  , , , .

## Plura legere si cupis 
*André Chastagnol, "Un scandale du vin à Rome sous le Bas-Empire: l'affaire du préfet Orfitus", *Annales*, 1950ː 166-183
** *Les fastes de la préfecture de Rome au Bas-Empire*. Parisiis : Nouvelles éditions latines, 1962ː 139-147. (Études prosopographiques ; 2) Recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum
** -*La préfecture urbaine à Rome sous le Bas-Empire*. Parisiis : Presses universitaires de France, 1960. (Publications de la Faculté des lettres et sciences humaines d'Alger ; 34) Recensio critica

## Nexus externi 
*Descriptio et traductio stelae ab Orfito in honorem Constantii II erectae (CIL VI.1161/2).
*Genealogia et biographia (Francogallice)

Categoria:Proconsules Africae
Categoria:Senatores
Categoria:Praefecti urbi Romae antiqui
Cotys III

thumb|Mappa quae regnum Odrysarum inter quinto et tertio saeculo a.C.n. effingit.
**Cotys III** (Graece Κότυς) (floruit 276/275 a.C.n.-270 a.C.n.) rex Odrysarum fuit, qui tertio saeculo a.C.n. regnavit. In inscriptione Graeca Delphis, anno 276/275 a.C.n. posita, ille Κότυς Ῥαίζδου Θραικῶν βασιλεὺς "Cotys Rhaezdi filius Thracum rex" se proclamat. Igitur successio regum Thracicorum "Seuthes III > Rhaezdus > Cotys III" accipitur.

## Biographia 
Cotys III filius regis Rhoegi vel Rhaezdi et nepos regis Seuthi III erat. Anno 270 a.C.n. Rhoego successit in regnum. Fortasse Cotys III nominantur in decreto urbis Apolloniae Ponticae (hodie Sozopolis in Bulgaria). Ille probabiliter pater regis Rhaescuporidis, qui inter annos 240 a.C.n. et 215 a.C.n regnavit, fuit. Non scimus annum mortis eius.

## Notae 
## Bibliographia 
* Dana, Dan, Inscriptions, in: J. Valeva et al. (eds.), *A Companion to Ancient Thrace*, Wiley, 2015.
* Delev, Peter, *From Koroupedion to the Beginning of the Third Mithridatic War* (281-73 BCE), in: J. Valeva et al. (eds.), *A Companion to Ancient Thrace*, Wiley, 2015.
* Jurukova, Jordanka, *Monetite na trakijskite plemena i vladeteli*, vol. 1., Serdicae, 1992.
* M. Manov, "Dekret na Apolonija s novo datirane," *Numizmatika, Sfragistika i Epigrafika* 11, 2015.
* Werner, Robert, in: W.-D. von Barloewen (ed.), *Abriss der Geschichte antiker Randkulturen*, Monaci, 1961.

## Nexus interni 
* Index regum Thraciae et Daciae

Categoria:Viri
Categoria:Reges Thraciae
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Hyperplasia prostatae benigna

**Hyperplasia prostatae benigna** est incrementum numeri cellularum prostatae normalium, *non* cancrosarum. Cum cellulae glandulares prostatae affectae sunt, etiam **adenoma prostatae** dicitur. Symptomata sunt pollakisuria (mictio frequens), initium mictionis retardum, fluxus tenuis usque ad retentionem urinae, incontinentia urinae. Si adsunt infectio viarum urinariarum, calculi vesicales, problemata renalia chronica, symptomata aggravescant. 

Affecti sunt viri seniores, mutationibus hormontum vel inflammationibus chronicis causa. Ad hyperplasiam benignam dignoscendam anamnesis et examinatio diligens, cum examinatione rectali et urinanalysi velut ope echographiae, necesse sunt. Tractatio primum per medicamenta, ut inhibitores adrenergicos alpha vel inhibitores reductasis 5α fit, si ineffectiva denique operatio resectio urologica commendatur.

Putatur nexum inter hyperplasiam prostatae benignam et cancrum prostatae non esse.

## Epidemiologia 
Versus senectutem magnitudo prostatae crescat.

## Procuratio 
In benignam prostatae hyperplasiam tractando, scopus ad symptomata levanda spectat, ut ope commutationum modorum vivendi, medicamentorum, operationis.

## Notae 
* Cancer prostatae

## Nexus externi 
* *NIH* de hyperplasia prostatae benigna 
* *Urology care foundation* de [hyperplasia prostatae benigna](https://www.urologyhealth.org/urology-a-z/b/benign-prostatic-hyperplasia-(bph)) 

Categoria:Prostata
Interrobang

thumb|upright=1|Interrobang.
***Interrobang,*** etiam ***interabang*** appellatum atque **‽** usitate impressum, saepe a **?!**, **!?**, **?!?**, et **!?!** typis repraesentatum, est interpunctum in variis linguis scriptis adhibitum, quod significationes signorum interrogationis et exclamationis coniungit. Quae glypha haec signa inter se imponit. Interrobang prumum anno 1962 a Martino K. Speckter positum est.

Hoc signum ad motum animi monstrandum usurpatur. Quaestione autem rhetorica ponente usus fieri potest.

## Exempla 
* Caesar Rubiconem transiit(ne)‽
* Tu(-ne/-te) stultus es‽
* Qua de causa‽

## In cultura vulgari 
* *Interrabang* est pellicula horroris Italica, die 31 Decembris 1969 divulgata.
* *Interrobang* est octavum album musicum in officinis factum a Bayside, grege rock Americano, divulgatum.

## Notae 
Categoria:Interpunctio
Categoria:Verba Anglica
Dies internationalis Zingarorum

thumb|Vexillum Romani
**Dies internationalis Zingarorum**  est dies internationalis ad iura humana et culturam Zingarorum contra discriminationes protegendum et promovendum. Die 8 Aprilis quoque anno celebratur. Decretus ab Unione Internationali Zingarorum anno 1990 est. Origo dies est apud primum congressum internationalem de Zingaris qui a die 7 ad diem 12 Aprilis anno 1971 fuit.

## Nexus interni
*Curator Consilii Europae iuribus humanis tuendis
*Dies internationalis sermonis patrii

## Nexus externi 
*Situs publicus (Anglice)

Categoria:Ritus Aprilis
Categoria:Iura humana
Categoria:Zingari
Interleukinum 4

**Interleukinum 4** (**IL 4**) vel **factor cellulas stimulans 1** est cytokinum. IL 4 ab cellulis T auxiliaribus typi 2, mastocytis, granulocytis basophilis formatur. Munera IL 4 cum tumoris formatione, asthma bronchiali, morbis rheumatologicis nexa sunt. 

Nomen geni est *IL4*.

## Natura 
Interleukinum 4 (IL 4) glycoproteinum ex 129 aminoacidorum constitutum est. Cellulae T activatae eum secernunt.

## Munera 
### Morbi rheumatologici 
*Rheumatismus* grex morborum rheumatologicorum est, et plurimi eius *morbi autoimmunitatis* sunt, qui articulis, ossibus, musculis, vasīs sanguineis, textibus mollibus vicinis detrimentum faciunt. Cytokina partes nonnullorum morborum rheumtologicorum, ut arthritidis rheumatoideae et spondyloarthritidum et lupi erythematodetis, agunt. Nimirum pariter IL 4 partem agit.

## Notae 
* Cancer (morbus)
* Interleukinum
* Macrophagocytus

Categoria:Glycoproteina
Categoria:Interleukina
Rosé

**Roseanne Park** (Coreane 박채영; nata Aucopoli die 11 Februarii 1997), usitate mononymo **Rosé** (Coreane 로제) appellata, est cantrix Coreana et Neozelandica. Quae in Nova Zelandia nata atque Melburniae in urbe Australiana erudita, in Re publica Coreana habitat. Ex anno 2016, sodalis Blackpink est.

## Discographia 
* "On the Ground"
* "Gone"

## Notae 
Categoria:Cantores Coreae
Categoria:Cultura Coreana
Categoria:Incolae Coreae
Carolus Smith

**Carolus** vulgo *Chuck* **Smith** (natus die 24 Iunii 1979 Hershey in Pennsilvania) Esperantici fautor entheus Americanus est in Germania vitam degens. Ibi e.g. in sophophono iPhone emendando operam dabat. 

## Viator Esperanticus 
Chuck Smith Linguam internationalem mense Februario 2001 edidicit et eodem anno mense Novembri versionem Esperanticam pro Vicipaedia edidit. Tum itinera Americana et Europaea fecit annis 2002 et 2003 ubi multis congressibus particeps erat. Istis occasionibus ab eo etiam Miroslaus Malovec, auctor versionis Vicipaedianae Bohemicae, pro ista laudanda et bona re inflammatus est.

## Creationes interretiales 
Mense Novembri 2006 Smith paginas *Eklaboru* instituit ad usum tam mercennariorum quam mercedariorum. Mense Ianuario 2007 paginae *Amikumu* inventae sunt ad amicos requirendos colendosque (quae autem post unum annum stiterunt). Anno 2015 cursum linguae Esperanticae interretialem pro anglophonis praesentavit apud Duolingo cui cito successus felicissimus erat.

## Actiones in Esperanticis 
Membrum in Iuventute Americana Esperantica (USEJ) et apud E@I erat. Insuper eum in Nationibus Unitis pro Universali Societate Esperantica officialiter vocem ferre fas erat. Unum annum inde a mense Ianuario 2003 Associatio iuventutis Esperanticae internationalis eum Roterodamum ad Grapheum centrale UEA misit. Tunc Calgariae in actionibus quae inscribebantur *Esperanto antaŭen* in Centro Esperantico Calgariensi operam dabat. Ex anno 2015 Berolini iuvenes esperantistas ducit. 

Anno 2015 sollemniter esperantista anni honorarius proclamatus est tamquam propugnator Esperanticus in rebus interretialibus.. Ab anno 2017 programmatura applicativa *Amikumu* (quam excogitavit Ricardo Delamore adiutore) valde facilius reddit, ut consuetudines cum esperantistis proximis systemate localizationis GPS fierent.

## Notae
## Nexus externi
* "Transparent Language"- commentationes bilingues Anglice/Esperantice  
*Carolus applicationem *Amikumu* nobis explicans

Categoria:Ingeniarii
Jouko Lindstedt

**Jouko Lindstedt** (natus die 15 Iulii 1955 Helsingforsiae) philologus Finnicus et professor universitarius linguarum Slavicarum et Balticarum in Alma Matre Helsingiensi necnon esperantista clarus est.
## Vita
Zamenhofianum idioma cotidie domi suae in familia utitur et tristitia afficitur de neglegentia linguarum constructarum apud multos philologos doctos. Linguam Esperanticam edidicit aetate annorum quattuordecim cursu radiophonico quodam. Structura Esperantici implicite etiam curiositatem ad alias linguas explorandas excitavit. Lindstedt anno 1981 magister et triennio post licenciatus factus est; de semanticis Bulgaricis anno 1985 dissertationem exaravit et semper in rebus Esperanticum spectantibus activus erat. Inde ne mirum quin membrum Academiae Esperanticae proclamatus sit. Numerum Esperanticae loquentium aestimabat, Esperanticum docebat, glossarium *Hejma vortaro* confecit. Etiam in Manifesto Raumoae faciendo, ubi de novis partibus ab esperantistis agendis dissertum est, auxiliabatur. 

Anno 2000 autem esperantista anni honorarius solemniter declaratus est una cum Ioanne Bakker et Mauro La Torre. Annis recentioribus occupabatur quaestionibus ad politicam linguisticam pertinentibus et linguis Bulgarica Macedonicaque. In rebus linguisticis numquam thematibus socialibus historicisque parcebat.

Mense Aprili 1996 de numero hominum Esperantice loquentium aestimationem facere conatus est.

## Opera selecta
* *Доклады финской делегации на XIV международном съезде славистов = Finnish contributions to the 14th International Congress of Slavists: Ohrid, September 10-16, 2008*. Helsingiae: Institute for Russia and Eastern Europe, 2008, 257 paginarum (Studia Slavica Finlandensia; 25)
* *Finnish Contributions to the 13th International Congress of Slavists, Ljubljana, August 15–21, 2003*. Venäjän ja Itä-Euroopan instituutti, 2003, 277 p. (Studia Slavica Finlandensia; 20)
* *Hejma vortaro: Vortareto de hejmaĵoj en Esperanto*. Roterodami: Universala Esperanto-Asocio, 1999, 62 paginarum
* *Studia Slavica Finlandensia in Congressu XII Slavistarum Internationali Cracoviae Anno MCMXCVIII Oblata. Tomus XV*. Venäjän ja Itä-Euroopan instituutti, 1998, 168 p. (Studia Slavica Finlandensia; 15)
* *On the semantics of tense and aspect in Bulgarian*. Helsingin Yliopisto, 1985, 320 paginarum (Slavica Helsingiensia; 4)

## Nexus externi 
* Colloqium percontativum anno 2001, in Unda Esperantici
* Lindstedt in catalogo Vindobonensi lingarum constructarum 
*Lindstedt in paginis universitariis Helsingiensibus cum photographia

## Notae
Microcircumiecta tumoris

[thumb|Factores multiplices gubernent, [tumorem an eliminetur (sinistre) an effugiatur, quin eliminetur (dextre).]]
**Microcircumiecta tumoris** est regio vicina circum tumorem: pH diminuta est, tumori vasa sanguinea, leucocyti cellulae immunitatis, fibroblasti, signa cellularia, matrix extracellularis circumcingunt. Tumor ipse una cum microcircumiectis suis constanter, intense, vicissim interagunt: Ab hac parte tumor microcircumiectis signa extracellulares liberat, ita tumoris angiogenesem et tolerantiam immunitatis periphericam impellens, ab illa parte microcircumiecta et incrementum et evolutionem cellularum cancerosarum sustinent.

## Microcircumiecta tumoris in genere 
Generaliter dictum circumiecta in sensu physiologico ad regiones viciniores referunt, notio *microcircumiectorum tumoris* tamen ad regionem immediate vicinam, non procul ab tumore, spectat. Eis diversae cellulae, proteina matrici extracellularis, factores crescenti, quae cellulis carcinomatosis approprinquent, attribuuntur. Praeterea angiogenesis momentum habet.

## Notae 
* Oncologia

## Nexus externi 
* *National Cancer Institute/Cancer.gov*: Definitio microcircumiectorum tumoris 

Categoria:Oncologia
Carcinosarcoma

**Carcinosarcoma** est eodem tempore praesentia et carcinomatis (epithelio derivati) et sarcomatis (mesenchymate derivati). Carcinosarcomata tumores rari sunt. In compluribus organibus ut cute, glandulis salivariis, pulmonibus, oesophago, pancreate, colo, utero, ovariis nonnumquam inveniri queant. 

## Pathologia 
Examinatio histopathologica eodem tempore  textus neoplasticos et cellulis epithelialibus (carcinoma) et mesenchymalibus (sarcoma) derivatos ostendit.

Carcinosarcomatum origo incerta restat, itaque adhuc hypotheses quattuor dari solent:
* Tumorum collisio — *Tumores duo* (carcinoma et sarcoma) in neoplasma singulare ''coalescent'.
* Tumorum compositio — Sarcoma *reactio* praesentiae carcinomatis est.
* Tumorum combinatio — A cellula neoplasmatica *progenitore singulari* cellulae et carcinomatosae et sarcomatosae oriuntur.
* Tumoris conversio — Intra carcinoma cellulae carcinomatosae *transformationem metaplasticam* passae sunt.

Mutationes geneticae ad carcinosarcomata formanda putatur, per exemplum in uteri carcinosarcomatibus mutationes proteini p53 nexus etiam ad proteinum FBXW7 et enzymum phosphoinositidi 3 kinasem indicaverunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* *Pathologyoutlines.com* de carcinosarcomatibus 

Categoria:Cancer
Olaus II (rex Norvegiae)

**Olaus II Sanctus** (Norvegice *Heilag Olav*) vel **Olaus Crassus** (Nordice antique *Óláfr Digre*), natus anno 995, mortuus die 29 Iulii (vel 31 Augusti) anno 1030, fuit rex Norvegiae ab anno 1015 usque ad annum 1028. E domo Harfagerorum, Haraldi Grenlandici filius, Haraldi Duri frater, Magni Boni pater.

## Vita
Anno 1012 Rothomagi baptizatus est. Rex ab anno 1015, anno 1018 Astridam filiam Olai Sueciae regis Ingigerdae sororem nupsit; ad eam Novogardiam venit regno expulsus anno 1028, cum Cnuto Norvegorum rex factus est. Anno 1030 imperium recepit, sed mox bello interfectus est.

## Nexus externi 
Categoria:Reges Norvegiae
Categoria:Harfageri
Ingigerda Olai filia

**Ingigerda Olai filia** (Suecice  *Ingegerd Olofsdotter*), baptizata ut *Irene*, quae ut **sancta Anna Novogardiensis** ab Ecclesia Orthodoxa Russica colitur, anno 1001 Sictonae nata et  10 Februarii anno 1050 Novogardiae mortua, fuit sancti Olai filia et Iaroslai Sapientis uxor.

## Vita
Anno 1017 a patre Olao Sancto Norvegiae regi desponsata est, sed anno 1018 Iaroslao Kioviensi dedita est (Olaus Norvegicus nam Astridam sororem eius nupsit). Secundum *fabulam de Olao* Snorronis Sturlaei, Aldeigaborgum urbem (nunc Vetus Ladoga) ut dotem Iaroslao attulit, et Ingria hodierna a nomine Ingigerdae nuncupatur. Primum monasterium femininum Kioviae condidit, sanctae Irenae Macedonicae dedicatum.

## Notae
## Nexus externi
* De Ingigerda in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* Vita sanctae Annae Novogardiensis 

Categoria:Sancti
Categoria:Magnae ducissae Kiovienses
Sictona

[thumb|upright=1|Sictona circa annum [1700. Caelatura in *Suecia antiqua et hodierna.*]]
**Sictona** vel **Sictuna** (Suecice *Sigtuna*)  est urbs et localitas Sueciae in ripa Melori lacus in Sictona Municipio Comitatus Holmiensis prope Holmiam sita. Quae a sancto Olavo condita est. Anno 2010, urbi erant 8444 incolae.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Sueciae
Rogneda

**Rogneda** vel **Rognida**, circa annum 960 nata et circa annum 1000 Zaslavii mortua, fuit Rogvolodi ducis Polotiae filia et Vladimiri Magni uxor prima, Iziaslai Polotiensis et Iaroslai Sapientis mater.

## Notae
## Nexus externi
* Rognedae vita 

Categoria:Magnae ducissae Kiovienses
Categoria:Duces Polotienses
Anacoluthon

**Anacoluthon** (Graece ἀνακόλουθον = inconsequens) est figura orationis qua constructio grammaticalis procedente sententia mutatur. Exempli gratia nominativus pendens initio sententiae ponitur nec subiectum verbi  in fine evadit esse. Quamquam enim anacoluthon peccatum erga bonam grammaticam et syntaxim iure videri potest tamen a quibusdam auctoribus volentibus in longis sententiis adfectatur, sive, ut apud Thucydidem, ad concinnitatem nimis aequaliter fluentem asperitate quadam interrumpendam ac lectoris velut expergefaciendi causa, sive ut in dialogis Platonis ad sermonem familiarem imitandum, sive ad vehementem adfectum animi in oratore patefaciendum.

Exempli gratia apud *Plautum*ː *ista virtus est ... qui malum fert fortiter*, et apud Ammianum Marcellinum de Valentiniano imperatoreː *Verum ardens ad redeundum eius impetus molliebatur consiliis proximorum, suadentium et orantium ne...* ubi Valentinianus primo cum 'ardens' nominativo casu subauditur ac deinde in eadem sententia a pronomine anaphorico 'eius' repetitur.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
*Adolfus Brinkmann, *De anacoluthis apud Aristophanem capita quinque*, Halis Saxonum, 1882
* Ludger Hoffmann, "Anakoluth und sprachliches Wissen."  *Deutsche Sprache. Zeitschrift für Theorie, Praxis, Dokumentation*,1991ː 97–119
*Henricus Uhle, *Bemerkungen Zur Anakoluthie bei Griechischen Schriftstellern Besonders bei Sophokles*, Nabu Press, 1912.

## Nexus externi 
*  *Anacoluto* apud Enciclopediam Italianam.
Categoria:Figurae orationis
Categoria:Syntaxis
Seuthes II

**Seuthes II** (Graece Σεύθης) (floruit 405 a.C.n.-387 a.C.n.) rex Odrysarum fuit, qui inter annos 405 a.C.n. (ut minister regis Amadoci I) et 387 a.C.n. regnavit.

## Biographia 
[thumb|[Stemma genealogicum regum regni Odrysarum.]]
Seuthes II filius Maesadis, qui a Tere I originem ducebat, erat. Maesades variis gentibus Thraciae meridionalis (Melanditae, Thyni, Tranipsi) regnaverat sed expulsus fuit ex regno. Seuthes deinde custos regis Amadoci I factus est et rex illo regionem oppida Raedesti tradidit. Deinde Seuthes anno 405 a.C.n. minister factus est et dux Atheniensis Alcibiades sua amicitia cum Amadoco rege Odrysarum gloriatus est.

Xenophon, miles et scriptor Athenarum, Seuthem II ut minister Amadoci I descripsit. Seuthes II auxilium Xenophontis et Decem milia, qui pugnaverant cum Cyro Minore apud Cunaxam, petivit quia in Thracia orientale oppositores regni errant. Post victoriam mercenarii in Asiam pervenerunt et Seuthes ducem Lacedaemonium Dercylidam misit in Bithynia cum 200 equitibus et 300 peltastis. Anno 394 a.C.n. Seuthes foedus cum Athenis Persiaque fecit.

Anno 391 a.C.n. Seuthes II, magna auctoritate habente, ab Amadoco deficit et dux Atheniensis Thrasybulus Seuthem Amadoco reconciliare debuit: anno 390 aut 389 a.C.n. novum foedus cum Athenis factus est. Seuthes probabiliter novam seditionem fecit contra Amadocum vel successorem suum Hebryzelmidem; ille servatus est ex hostibus ignotis ab Iphicrate, alius dux Athenarum. Anno 387 a.C.n. ille nominatus est inter foederatos Athenarum post pacem Antalcidae. Seuthes II fortasse pater regis Cotyis I, qui post mortem suam rex factus est, erat.

## Fontes antiqui 
* Xenophon, *Anabasis*, VII

## Notae 
## Bibliographia 
* Stronk, Jan P., *The Ten Thousand in Thrace*, Amstelodami, 1995.
* Tačeva, Margarita, *The Kings of Ancient Thrace. Book One,* Serdicae, 2006.
* Topalov, S., *The Odrysian Kingdom from the Late 5th to the Mid-4th C. B.C.,* Serdicae, 1994.
* Werner, Robert, in: W.-D. von Barloewen (ed.), *Abriss der Geschichte antiker Randkulturen*, Monaci, 1961.
* Vulpe, Radu, *Studia Thracologica*, Bucarestae, 1976.
* Zahrnt, Michael, *Early History of Thrace to the Murder of Kotys I (360 BCE)*, in: J. Valeva et al. (eds.), *A Companion to Ancient Thrace*, Wiley, 2015: 35-47.

* Seuthes

Categoria:Viri
Categoria:Reges Thraciae
Categoria:Nati saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 4 a.C.n.
Insula Scottica

[thumb|[Tabula geographica|Tabula insulae, septentrionibus infra.]]
**Insula Scottica,** vulgo **Scott,** est insula non habitata originis vulcanici in mari Rossiano Oceani Australis sita, 505 chiliometra ad septentriones et orientem capitis Adare versus, quod maxime septentrionalis et orientalis terrae Victorianae terra in Antarctica est. Quae insula 565 metra longa a septentrionibus ad australem et inter 130 metra et 340 metra lata patet, altitudinem 54 metrorum attingens et aream quattuor hectariorum habens. Columna Haggitsiana (Anglice *Haggits Pillar*), quidam *stakus* 62 metra altum et 50 metra diametro, cuius area minus quam 0.2 hectaria est, 250 fere metra ad occidentem insulae situm est. Insulae sunt duo sinus parvi, quibus sunt litora, alius in ora septentrionali et orientali, alius contra Columnam Haggittsianam in ora occidentali iacens. Quod restat ab altis rupibus circumdatur. Insula magna ex parte glacie perpetuo tegitur.

[thumb|upright=0.8|Conspectus insulae et vicini *[stakus|staki.*]]
Insula, ab exploratoribus anno 1902 reperta, ex Roberto Falcon Scott appellatur. Nautae ad insulam anno iterum appulerunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Insulae Antarcticae
Categoria:Insulae Novae Zelandiae
Categoria:Insulae vulcanicae
Categoria:Insulae Oceani Pacifici
Universitas Sancti Andreae

**Universitas Sancti Andreae apud Scotos** (Anglice *University of St Andrews*; Scotice *University o St Andras*; Gadelice *Oilthigh Chill Rìmhinn*), usitate **St And** imminuta, est universitas publica in urbe Sancti Andreae Scotiae sita. Quae universitas, a Benedicto Antipapa XIII anno 1413 condita, est universitas vetustissima in Scotia et tertia a veterrima universitate in civitatibus Anglice loquentibus.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Constituta 1413
!
Iziaslaus Vladimiri filius

**Iziaslaus**, anno 978/979 natus et anno 1001 mortuus, fuit Vladimiri Magni et Rognedae filius, dux Polotiensis ab anno 989 usque ad mortem. 

## Vita
Cum Vladimirus Rognedam occidere velit, Iziaslaus eam defendit, post quod Vladimirus ducatum Polotiae eis dedit et a Kiovia  emisit. Zaslavium urbs a Vladimiro condita nomine Izialsai nuncupata est (*Iziaslavium* primo nominata esset). Tridens cum cruce, sigillum Iziaslai, insigne urbis est. Erat dux clemens, pius et librorum amator. Filios Vseslaum et Brecislaum (patrem Vseslai magni ducis Kioviensis) habuit.

## Notae
## Nexus externi
* De ducibus Polotiensibus in *Lexico biographico Russico* ab Alexandro Polovtsov composito 

Categoria:Ruricidae
Categoria:Duces Polotienses
Vsevolodus (magnus dux Volodimiriae)

**Vsevolodus** cognomento **Nidus Magnus** (Russice *Большое Гнездо*), anno 1154 natus et 15 Aprilis 1212 mortuus, fuit magnus dux Volodimiriae ab anno 1176 usque ad mortem (et magnus dux Kioviae 35 dies vere anno 1173).

Georgii Longimani filius, Andreae Bogolubensis frater iunior fuit. Ducatus Volodimiriensis Vsevolodo duce maxime florebat. 12 liberis habuit, quorum 8 filios (unde et cognomen). Filiorum Vsevolodi sanctus Georgius magnus dux Volodimiriae et Iaroslaus Alexandri Nevensis et Michaelis Moscoviensis pater nominandi sunt. 

## Nexus externi
Categoria:Ruricidae
Categoria:Magni duces Volodimiriae
Iaroslaus Vsevolodi filius

**Iaroslaus** (8 Februarii anno 1190 vel 1191 natus et 30 Septembris anno 1246 mortuus, fuit Vsevolodi Nidi Magni filius,  fuit dux Pereaslaviae annis 1200—1206 et Pereslaviae Transsilvanae (1212—1238), magnus dux Volodimiriae ab anno 1191 usque ad mortem, dux Novogardiae annis 1215, 1221—1223, 1226—1229, 1231—1236 (et magnus dux Kioviae annis 1236—1238, 1243—1246). Alexandri Nevensis et Michaelis Moscoviensis et Iaroslai Tueriensis et Basilii Costromensis et Andreae Susdaliensis pater. 

## Nexus externi
Categoria:Ruricidae
Categoria:Magni duces Volodimiriae
Categoria:Duces Novogardienses
Vsevolodus Iaroslai filius

**Vsevolodus**, anno 1030 natus et 13 Aprilis 1093 Kioviae mortuus, fuit Iaroslai Sapientis et Ingigerdae filius quartus, quem pater, ut Chronica Nestoris dicit, plus quam fratres amavit. Cum patre Kioviae vixerat et Iaroslao anno 1054 mortuo Pereaslaviae et Rostoviae dux factus est, post annum 1073 Czernihoviae, annis 1076—1077 et ab anno 1078 usque ad mortem magnus dux Kioviae. Vladimiri Monomachi et Eupraxiae Henrici IV imperatoris uxoris pater.

## Nexus externi
* Vsevolodus Iaroslai filius in *Encyclopaedia Russica magna*
*Vsevolodus Iaroslai filius in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Magni duces Kiovienses
Categoria:Duces Rostovienses
Categoria:Ruricidae
Categoria:Duces Czernihovienses
Inguarus Sventoslai filius

**Inguarus Sventoslai filius** (Russice *Игорь Святославич*), 2 Aprilis anno 1151 natus et vere anno 1201 mortuus, fuit dux Severiensis et *Historiae expeditionis Inguari* persona prima.

Sventoslaus Helgi filius e ramo Helgidarum (nepos Helgi Gorislavae filii) fuit. Dux Novogardiae Severiensis annis 1180—1198 et Czernihoviae annis 1198—1201. Anno 1171 trans Vorsclam chanos Cumanorum Kobiak et Kontschak vicit. Anno 1185 captivus Cumanorum factus est, quam rem *Historia expeditionis Inguari* narrat. A Cumanis tum fugit, iterum expeditionem contra eso ad Oskol flumen duxit, sed revertit. Dux Czernihoviensis factus est. Ab Euphrosyne Iaroslai filia quinque filios habuit.

## Nexus externi
Categoria:Ruricidae
Categoria:Bello capti
Categoria:Duces Czernihovienses
Categoria:Personae Historiae expeditionis Inguari
Mstislaus Magnus

**Mstislaus Vladimiri filius** (Russice *Мстислав Владимирович*), a Basilio Tatiščev primo **Magnus** cognominatus, mense Februario anno 1076 natus est 15 Aprilis anno 1132 mortuus, fuit Vladimiri Monomachi filius et Georgii Longimani frater, magnus dux Kioviae ab anno 1125 usque ad mortem. Ut sanctus Theodorus (quo nomine baptizatus est) ab Ecclesia Orthodoxa colitur. Dux Novogradiensis annis 1088 — 1094, Rostoviensis annis 1094—1095.

Rostislaus Mstislai filius dux Smolenscensis anno 1135 Mscislaviam urbem condidit et nomen patris ei dedit. Malmfrida Mstsislai filis Sigurdi Hierosolymipetae uxor erat.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Magni duces Kiovienses
Categoria:Duces Rostovienses
Categoria:Duces Novogardienses
Categoria:Ruricidae
Zaslavium

**Zaslavium** vel interdum **Zaslavia** (Albaruthenice *Заслаўе*) est urbs regionis Minscensis Rutheniae Albae. Incolas 15&thinsp;661 habuit anno 2018. A Vladimiro Kioviensi saeculo X exeunte condita est et nomine Iziaslai filii Vladimiri et Rognedae *Iziaslavium* (''Iz'aslavl' '') nominata est. Tridens Iziaslai sigillum insigne urbis est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Minscensis
Categoria:Condita saeculo 10
Vseslaus Brecislai filius

**Vseslaus**,  circa annum 1029 natus et anno 1101 mortuus, fuit dux Polotiensis ab anno 1044 usque ad mortem et magnus dux Kioviensis annis 1068—1069. Brecislai filius et Iziaslai Vladimiri filii nepos.

57 annos Polotiae regebat. Multa bella gerebat. Lettigallos et Livos debellavit. Novogardiam anno 1067 expugnavit. Dux Kioviensis factus est,cum cives Kiovienses tumultu facto Iziaslaum Iaroslai filium expulerant et Vseslaum carcere liberatum ducem fieri voluerunt. Sed mox Vseslaus Polotiam revertit.  In *Historia expeditionis Inguari* ut magus et versipellis descriptus est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Magni duces Kiovienses
Categoria:Ruricidae
Categoria:Personae Historiae expeditionis Inguari
Categoria:Magi
Categoria:Duces Polotienses
Donkey Kong Country

**Donkey Kong Country** (scilicet "natio Asini Kong") est ludus electronicus molis ituariae a Rare divulgatus et Nintendo editus. Anno 1994 primum circummissum est et originale Super Nintendo Entertainment System formatum velut unum primorum titulorum in graphica virtuali 3D constructum. In fabula sequimur primatem Donkey Kong et suum nepotem Diddy Kong in sua adventura quorum collectum bananarum a Rege K. Rool et Kremling furatum recaptare et eos impugnare attemptant.

## Nexus externi 
*De ludo electronico apud Donkey Kong Wiki

Categoria:Ludi electronici in Donkey Kong
Euphrosyne Iaroslai filia

**Euphrosyne Iaroslai filia** vel simpliciter **Iaroslai filia** (Russice *Ярославна*) fuit Inguari Sventoslai filii uxor; persona *Historiae expeditionis Inguari* est, cuius pars tertia a lamentatione eius famosa, in muro Putivli oppidi pronuntiata, incipitur.

## Gens
Filia Iaroslai Vladimiri filii cognomento *Octomentis* (Russice *Осмомысл*) ducis Galiciensis (Vladimiri Iaroslai filii adneptis) et Helgae filiae Georgii Longimani  (Vsevolodi Iaroslai filii abneptis) fuit. Sex filios  ex Inguaro habuit.

## Notae
## Nexus externi
* Зотов Р. В. О черниговских князьях по Любецкому синодику. — Petropoli 1892. 
* Соловьев А. В. Восемь заметок к «Слову о полку Игореве» // ТОДРЛ. — Moscuae et Leninopoli 1964. — Vol. 20. — Pp. 378—382. 

Categoria:Ruricidae
Categoria:Mariti ducum civitatum
Categoria:Personae Historiae expeditionis Inguari
Vladimirus Iaroslai filius (dux Novogardiensis)

**Vladimirus Iaroslai filius**, anno 1020 natus et anno 1052 mortuus, fuit Iaroslai Sapientis et Ingigerdae filius senior, dux Novogardiensis ab anno 1034 (aut 1030). In ''jam' *(*ямь*) gentem Finno-Ugricam expeditionem facit et in Constantinopolim. Arcem lapideam et Ecclesiam cathedralem Sophiae Novogardiae aedificavit, die 14 Septembris anno 1052 ab Luca episcopo consecratam et post 20 dies die 4 Octobris mortuus est patre iam vivente. Rostislaum filium reliquit. Ab Ecclesia Orthodoxa Russica ut sanctus colitur.

## Nexus externi
* De Vladimiri Iaroslai filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 
* Sancti Vladimiri Novogardiensis vita 

Categoria:Sancti
Categoria:Duces Novogardienses
Lettigallia

**Lettigallia** est Lettoniae pars et  regio historica. Lettoniae pars orientalis est, regioni Pscoviensi Russiae ad orientem et regioni Vitebscensi Rutheniae Albae ad orientem et meridiem contermina. Occidentem versus Livonia (*Vidzeme*) regio Lettoniae historica sita est, occidentem et meridiem Selonia.

Duneburgum est Lettigalliae urbs maxima. Cruceburgum urbs in litore Dunae Lettigallico sita nunc pars Iacobopolis (*Jēkabpils*) urbis habetur. Mariana Domus ad fines Russiae sita est. Lingua Latgalica Lettigalliae in usu est.

## Notae
## Nexus externi
!
Categoria:Balticum
Iziaslaus Iaroslai filius

**Iziaslaus Iaroslai filius**, anno 1024 natus et die 3 Octobris anno 1078 mortuus, ut Demetrius baptizatus, fuit Iaroslai Sapientis et Ingigerdae filius secundus, dux Turoviae usque ad annum 1054, Iaroslao mortuo. Dux Novogardiensis ab anno 1052 (Vladimiro Iaroslai filio fratre eius mortuo) ad annum 1054. Magnus dux Kioviensis annis 1054–1068, 1069–1073, 1077–1078 erat. Anno 1068 a seditione civium expulsus est, qui Vseslaum Brecislai filium carcere liberaverant et magnum ducem fecerunt; sed Vseslaus Polotiam urbem suam mox revertit. Iterum a fratribus suis Vsevolodo Iaroslai filio et Sventoslao Iaroslai filio expulsus est; tunc Sventoslaus Kioviam sibi cepit. Sventopolci ducis pater fuit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Magni duces Kiovienses
Categoria:Ruricidae
Sventoslaus Iaroslai filius

**Sventoslaus Iaroslai filius** (anno 1027 natus; die 27 Decembris 1076 mortuus) nomine Nicolao baptizatus, fuit Iaroslai Sapientis et Ingigerdae filius tertius, dux Czernihoviae anno 1054 factus (Iaroslao mortuo). Contra Vseslaum Brecislai filium cum fratribus sociis bellum gerebat. Anno 1073, fratre Vsevolodo socio, fratrem alium Iziaslaum Kiovia expulit et magnus dux Kioviensis factus est. Glebus et Helgus Sventoslai filius (*Gorislavae filius* dictus) filii Sventoslai erant. Ab Helgo memorato Sventoslai proles saepe Helgidae (''Ol'goviči'') nuncupantur. Czernichovia, Muromum, Resania, Novogardia Severiae, Pronscum, Tmutaracanum Helgidarum regiones erant.

## Nexus externi
Categoria:Duces Czernihovienses
Categoria:Magni duces Kiovienses
Categoria:Ruricidae