open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vinum Belloiocense

thumb|Forma vinearum Belloiocensium
**Vinum Belloiocense**, Francogallice *vin de Beaujolais*, e pago Belloiocensi in Burgundia provenit; ibi praesertim Villae Francae in urbe venditatur. Talia vina ab anno 1937 appellatione protecta *Beaujolais* recognita sunt.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1787 : Thomas Jefferson, *Memorandums Taken on a Journey from Paris into the Southern Parts of France and Northern of Italy* (Julian P. Boyd, ed., *The Papers of Thomas Jefferson vol. 11, 1 January–6 August 1787* [Princetoniae: Princeton University Press, 1955] pp. 415–464) textus; manuscriptum

; Eruditio
* Michel Aulas, Xavier Chaumarat, *Le Beaujolais à voir et à boire*. Edisud, 1992. ISBN 2-85744604-7
* Florian Humbert, "Contribution à la réflexion sur les processus contemporains de délimitation des vignobles français. La définition de l’AOC Bourgogne dans le Beaujolais (1930-1950)" in *Territoires du vin* no. 2 (2010)

Categoria:Vina Gallica
Categoria:Villa Franca (Belloiocensis)
Categoria:Vinum Burgundicum
Categoria:Gastronomia Lugdunensis
Dascillus davidsoni

***Dascillus davidsoni*** est species coleopterorum familiae Dascillidarum corpore molli plantisque vescentium. In America Septentrionali endemica est. 

## Notae
## Bibliographia
*Capinera, John L., ed. 2008. *Encyclopedia of Entomology.* Springer. ISBN 978-1402062421.
*Guérin-Méneville, F. E. 1843. "Note sur un groupe naturel ou une petite tribu de Coléoptères de la famille des Malacodermes." *Revue Zoologique* 6 (Iulius): 193–94.
*Hallan, Joel. 2010. "Synopsis of the described Coleoptera of the World." *Biology Catalog.* Texas A&M, 6 Iunii 2010.
*Jin, Zhenyu, Adam Slipinski, et Hong Pang. 2013. "Genera of Dascillinae (Coleoptera: Dascillidae) with a Review of the Asian Species of Dascillus Latreille, Petalon Schonherr and Sinocaulus Fairmaire." *Annales Zoologici* 63, no. 4 (November): 551–652.  .PDF.
*Johnston, M. Andrew, et Matthew L. Gimmel. 2020. "Review of North American Dascillidae (Coleoptera: Dascilloidea), with Descriptions of Dramatic Female Wing Reduction." ''The Coleopterists' Bulletin* 74 (4): 731–57. ISSN 0010-065X. 
*Lawrence, J. F., et A. F. Newton, Jr. 1995. "Families and subfamilies of Coleoptera (with selectes genera, notes, references and data on family-group names)." In *Biology, phylogeny and classification of Coleoptera: Papers celebrating the 80th birthday of Roy A. Crowson,* ed. Pakaluk et Adam Slipinski, 779–1006. Varsoviae: Muzeum i Instytut Zoologii PAN. SBN 83-85192-34-4.
*Lobl, I., et A. Smetana. 2006. *Catalogue of Palaearctic Coleoptera, Volume 3: Scarabaeoidea - Scirtoidea - Dascilloidea - Buprestoidea - Byrrhoidea.'' Apollo Books. ISBN 978-90-04-30914-2.

## Nexus externi
Categoria:Dascillidae
Categoria:Species animalium
Davidson
Categoria:Taxa LeConte
Categoria:Taxa 1859
Sinus Schelechovii

thumb|Insulae Iamenses (*Iamskije*), ad introitum in sinum Schelechovii sitae
**Sinus Schelechovii** (Russice залив Шелихова, tr. *zaliv Šelichova*) est sinus maris Ochotensis, inter paeninsulam Camtschatcam et litus continentis Asiae situs. Longituditem 650 chm, latitudinem in introitu circa 130 chm, latitudinem maximam 300 chm, profunditatem maximam 350 m habet. Septentrionalis sinus pars a paeninsula Taigonos ('Taigae Naso') in duo sinus separatur, sinum Gizhigensem, in quem Gizhiga flumen influit, et sinum Penzhinensem, in quem Penzhina flumen aquas fert. Insulae Iamenses ad litus occidentale in meridiana sinus parte sitae sunt.

Aestus marinos usque ad 13 m altitudinis habet. *Clupea pallasii*, *Hypomesus transpacificus*, *Eleginus gracilis*, Pleuronectidae in sinu gignuntur.

Sinus e Gregorio Schelechov appellatur.

## Notae
## Nexus externus
Categoria:Oriens Extremus Russiae
Categoria:Regio Magadanensis
Categoria:Sinus maris Ochotensis
Categoria:Territorium Camtschaticum
Lingua Andica

**Lingua Andica** est lingua Caucasica Boreorientalis est, qua loquuntur Andi. In Daghestaniae aliquot vicis pervulgata est, ubi circa 5800 hominum ea loquuntur. 

Annis nonagesimis saeculi XX primo scriptura Andica apparebat. Litteris Cyrillicis utitur.

## Notae
## Bibliographia
* Ибрагимов Р. М. Алип Рошо. Мoscuae 2014 (Lexicon Andico Russicum)

## Nexus externi 
* Алексеев М. Е. *Андийский язык* // Языки мира. Кавказские языки. Мoscuae 1999 (ars grammatica Andica brevis) 

Categoria:Daghestania
Categoria:Linguae Russiae
Categoria:Linguae Caucasicae Boreorientales
Ioannes Geylerus Caesarisbergius

**Ioannes Geylerus Caesarisbergius** (natus *Johannes Geiler* die 16 Septembris 1445 Scafusae, mortuus die 10 Martii Argentorati) theologus Alsatianus fuit.
## Vita
Filius publici secretarii adlati ex anno 1446 Ammerschwihr in oppido vixit. Ioanniculus, cum pater anno 1446 naturae concessisset, apud avum Caesaris Monte refugium habuit. Annis inter 1460 et 1471 Friburgi studia fecit et annis inter 1471 et 1475 Basileae. Factus est anno 1462 bakkalaureus, anno 1464 magister artium, anno 1469 decanus in artium facultate, anno 1470 sacerdos catholicus,  anno 1475 doctor in theologicis et anno 1476 professor theologiae Friburgensis. Anno 1476 universitarii Friburgenses eum rectorem elegerunt. Tamen iam anno 1477 cursum honorum academicorum deposuit, ut praedicationi vacaret. Itaque annis inter 1478 et 1510 fauste Argentorati evangelica nuntiabat atque explicabat. Anno 1484 Franciam meridianam petivit et anno 1488 menses plures Augustae Vindelicum apud Fredericum de Zollern episcopum praeclarum mansit.

## Gravitudo
Geilerus valde notus est velut orator popularis (cf. praedicatorium cyclum de Sebastiani Brant opus cui titulus *Stultifera navis* annis 1498 et 1499 habitum) necnon interpres Ioannis Gerson scriptorum. Opera eius, quae papa Paulus IV anno 1559 in indicem librorum prohibitorum posuerat, saepissime composita sunt ex manuscriptis auscultantium, notis Latine redditis, rebus post mortem congestis. Geileriana scholasticam et (interdum) nominalismum olent. Iste vir doctus omnes quasi theologiae campos tractabat nulli rei parcens. Quoad politiciam ecclesiasticam autem minime Reformationi attribuendus est: agitur de novis motibus spiritalibus saeculo XV florentibus. Immo, cum reformatio terras ingressa esset, operum Geilerianorum receptio stitit. Inter discipulos notionis dignus est Matthias Zellius reformator et animarum curator entheus.
## Opera 
* *Peregrinus / Der bilger mit seinen eygenschaften (Der Pilger)*, 1494
* *Baum des Seelenheils*, 1502
* *Predigten teutsch*, 1509
* *Das irrig Schaf*, 1510
* *Das Buch Granatapfel*, 1510
* *Der Seelen Paradies*, 1510
* *Navicula sive speculum fatuorum*, 1510 
* *Navicula poenitentiae*, 1511 
* *Christliche Pilgerschaft*, 1512
* *Die Passion*, 1514
* *Evangelibuch*, 1515 (edidit Pauli)
* *Emeis. Dies ist das Buch von der Omeißen*, 1517 ((edidit Pauli)
* *Die Brösamli Doct. Kaiserbergs*, 1517 ((edidit Pauli)
* *Das Buch von den Sünden das Munds*, 1518
* *Sermones & vari varii Tractatus Keiserspergii iam recens excussi ...*, 1518  
* *Das buoch Arbore humana … Von dem menschlichē baum …*, (edidit Ioannes Grüninger), 1521
* *Postill*, 1522

## Nexus externi
*Scaturigo Vicifontis
*Nexus apud DDB

## Notae
Vinum Chambertinum

[thumb|"Hic incipit Chambertinum": vineae [vinum Nuxiacum|Nuxiacae in Burgundia]]
**Vinum Chambertinum**, in agris oppidi Gevrei natum, inter vina Burgundica et Nuxiaca super omnia celebratur. Napoleo imperator vinum Chambertinum cottidie bibere solebat. A quo aevo scriptores ganeones Chambertinum tantum, vel Chambertinum melioris anni, nominare coeperunt ut vinum omnium optimum lectoribus suggerant. Ita anno 1825 Brillat-Savarin, Napoleone nuper mortuo, degustationem vinorum his verbis descripsit:
:''Pareillement, quand on boit, tant que le vin est dans la bouche, on est agréablement mais non parfaitement impressionné; ce n'est qu'au moment où l'on cesse d'avaler qu'on peut véritablement goûter, apprécier, et découvrir le parfum particulier à chaque espèce; et il faut un petit intervalle de temps pour que le gourmet puisse dire: «Il est bon, passable ou mauvais. Peste! c'est du Chambertin! oh mon dieu, c'est du Surène!»'' ("Ita etiam bibentes, dum vinum in ore est, suaviter sed leviter pungimur, sed non ante eum momentum, quo haustus peractus sit, re vera gustare et aestimare odoremque singularem cuiusque speciei reperire possumus. Post parvum temporis intervallum gastronomus "Mehercle! Chambertinum'st" dixerit seu "Medius fidius! Suresnense!").
Ita anno 1937 M. F. K. Fisher verbis insequentibus selectionem convivarum praecepit:
:*Dining partners, regardless of gender, social standing, or the years they’ve lived, should be chosen for their ability to eat—and drink!—with the right mixture of abandon and restraint. They should enjoy food, and look upon its preparation and its degustation as one of the human arts. They should relish the accompanying drinks, whether they be ale from a bottle on a hillside or the ripe bouquet of a Chambertin 1919 in a great crystal globe on finest damask* ("Convivae cuiusque sexus ordinisve aetatisve seligi oportet ingenuitate et rubore idonee commixtis. Victu fruantur; coquinam gustationemque inter artes humanas aestiment; potiones simul oblatas appetant, aut cervesiam e lagena in saltu herboso haustam, aut maturum odorem vini Chambertini, anno 1919 nati, magno orbe crystallino propositi, mappa Damascena substrata".

## Notae 
## Bibliographia 
* Fabrizio Bucella, "Napoléon buvait-il vraiment du chambertin ?" in *Le Point* (5 Maii 2021)
* Isabelle Spaak, "Le chambertin de l’Empereur Napoléon" in *Le Figaro* (24 Aprilis 2021)
* 

Categoria:Vina Gallica
Categoria:Vinum Burgundicum
Vinum Cabliacense

thumb|Vineae pagi Cabliacensis
**Vinum Cabliacense**, Francogallice *vin de Chablis*, e pago urbi Cabliaco circumiacente in Burgundia provenit. Talia vina ab anno 1938 appellatione protecta *Chablis* recognita sunt.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|Forma appellationum Cabliacensium
; Fontes antiquiores
* 1223/1224 : Henricus de Andeliaco, *La Bataille des vins* v. 39 (Alexandre Héron, ''Oeuvres de Henri d'Andeli, trouvère normand du 13e siècle* [Rotomagi, 1880] pp. 23-30, 87-129)
* 1767 : 
* 1807 : Grimod de la Reynière et al., *Almanach des gourmands'' vol. 5 (1807) pp. 20-27

Categoria:Vina Gallica
Categoria:Cabliacum
Categoria:Vinum vallis Ligeris
Mauritius Pic

[thumb|upright=0.8|Mauritius Pic anno [1890.]]
[thumb|upright=0.6|[Subscriptio.]]
[thumb|upright=0.8|Mauritius Pic anno [1895, iter inter colonias faciens.]]
**Mauritius Pic** (natus *Maurice Pic* Marrigny prope Digoin 23 Martii 1866; mortuus Les Guerreaux 29 Decembris 1957) fuit entomologus Francicus, qui coleopteris studebat. Commentarios in Mariae Ludovici Fauconnet *Catalogue raisonné des coléoptères de Saône-et-Loire* (Le Creusot, Martet, 1887) contulit, multosque commentarios breves conscripsit, quorum multi, coleoptera orbis terrarum describentes, in ''L'Échange, Revue Linnéenne* editi sunt. Eius magnum opus in *Coleopterorum Catalogo'' Sigismundi Schenkling divulgatum est. Eius collectio speciminum in Museo Nationali Historiae Naturalis Lutetiae servatur.
 
## Opera
Commentariis brevibus exclusis.
*1898–1934. Matériaux pour servir a l'étude des Longicornes. Cahiers 1–11.
*1902. Coleoptera Heteromera Fam. Hylophilidae. Philogène Auguste Galilée Wytsman (ed.), *Genera Insectorum*. Fascicule 8. P. Wytsman, Bruxellis.
*Partes 14. Hylophilidae (1911); 26. Scraptiidae, Pedilidae (1911); 36. Anthicidae (1911); 41. Ptinidae (1912); 48. Anobiidae (1912); 55. Bruchidae (1913); 58. Dascillidae, Helodidae, Eucinetidae (1914); 81. Rhipiceridae (1925); 87. Phloeophilidae, Rhadalidae, Prionoceridae (1926); 94. Phengodidae, Karumiidae (1927); 103. Dasytidae: Melyrinae (1929); 155. Dasytidae: Dasytinae (1937) in Sigismundi Schenkling (ed.), *Coleopterorum Catalogus* (Berolini: W. Junk).
 
## Periodica
Tria periodica edidit.
* ''L'Échange,* 1885–1956, 543 fasciculi.
* *Mélanges Exotico-Entomologiques,* 1911–1939, 71 fasciculi
* *Opuscula Martialis,* 1940–1944, 13 fasciculi
 
## Bibliographia
*Constantin, R. 1992. "Memorial des Coléopteristes Français." *Bull. liaison Assoc. Col. reg. parisienne.* Lutetiae. Supplementum 14, cum imagine.
*Gouillard, J. 2004. *Histoire des entomologistes français (1750-1950).* Éditions Boubée,
*Lhoste, J. 1987. *Les entomologistes français. 1750–1950.* Lutetiae: Institut National de la Recherche Agronomique.
*Pic, Maurice. 1942. *Mon jubilé entomologique.''
 

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Autobiographi Franciae
Categoria:Coleopteristae
Categoria:Entomologi Franciae
Categoria:Eruditi Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Universitas Erzincan

**Universitas Erzincan** (Turcice *Erzincan Üniversitesi*) est universitas publica Turcica, Erzincan sita.

## Notae 
Categoria:Constituta 2006
Categoria:Universitates Turciae
Sancteuremondus

**Sancteuremondus**, Francogallice *Charles de Saint-Évremond* (apud Saint-Denis-le-Gast natus mense Ianuario 1616; Londinii anno 1703 mortuus) fuit philosophus et gastronomus. Ab anno 1661, a Francia exsul, breve spatium in Batavia sed multos annos Londinii habitabat.

## Notae 
## Bibliographia 
; Editiones et versiones operum
* 1705 : *Oeuvres meslées* (Londinii: Tonson)   
* 1725 : Pierre Des Maizeaux, ed., '' Oeuvres de Monsieur de Saint-Évremond, publiées sur les manuscrits de l'auteur. Nouvelle édition revue, corrigée et augmentée de la vie de l'auteur*. 7 voll. (Londinii: Tonson) vol. 1 2 3 4 5 6 7
** Editio 1753. 5 voll. vol. 1 2 3 4 5
* 1930 : John Hayward, interpr., *The letters of Saint Evremond*. Londinii: Routledge Exemplar mutuabile
* 1933 : René Ternois, ed., "Lettres inédites de Saint-Évremond" in *Revue d'Histoire littéraire de la France* vol. 40 (1933) pp. 239-258 JSTOR 
* 1957 : Quentin Manning Hope, ed., "A Letter from Saint-Evremond to the Abbé de Hautefeuille" in *Princeton University Library Chronicle* vol. 18 (1957) pp. 183-188 JSTOR
* 2017 : Denys Potts, ed., *Saint-Évremond: A Voice from Exile. Unpublished Letters to Madame De Gouville and the Abbe De Hautefeuille 1697-1701*. Londinii: Routledge 

; Fontes fere coaevi
* 1669 : Kenelm Digby; George Hartman, ed.? *The Closet of the Eminently Learned Sir Kenelme Digbie Kt. Opened*. Londinii: Henry Brome 

; Eruditio
* Enzo Caramaschi, "Essai sur Saint-Évremond critique" in *Aevum* vol. 38 (1964) pp. 301-322 JSTOR
* Quentin Manning Hope, *Saint-Évremond: The Honnête Homme as Critic*. Indiana University Press, 1962
* Quentin Manning Hope, *Saint-Évremond and His Friends''. Genavae: Droz, 1999 
* Victor de Langsdorff, "Un Sceptique sous Louis XIV: Saint-Évremond et sa vie d'exil" in *Revue des Deux Mondes* 2a ser. vol. 56 (Martii 1865) pp. 209-235
* Frank Puaux, "Saint-Évremond et les réfugiés de la Révocation à Londres" in ''Bulletin de la Société de l'Histoire du Protestantisme Français'' vol. 67 (1918) pp. 184-208 JSTOR
* Sainte-Beuve, "Madame de Krüdner et ce qu'en aurait dit Saint-Évremond" in *Revue des Deux Mondes* 2a ser. vol. 3 (1849) pp. 1011-1027 
* René Ternois, "En écoutant Saint-Évremond" in ''Revue d'Histoire littéraire de la France'' vol. 60 (1960) pp. 165-176 JSTOR

Categoria:Nati 1616
Categoria:Mortui 1703
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Philosophi Franciae
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Ganeones
MMORPG

[thumb|Despectus in eventum in opere MMORPG *[Ryzom*.]]
**MMORPG** (abbreviatus Anglicus 'massively multiplayer online role-playing game'), Latine **Ludus personarum multitudinis adjunctus massive**, est genus ludorum elecronicorum quo multi lusores alio alium interagunt. Ut nomen indicat, actionem parsonariam includitur quo communicationem inter lusores etiam conducat. Cetera genera quae opus in stilu efficit phantasia, futurum, etc. sit.

Inter multa opera MMORPG quae fecuntur, *World of Warcraft* et *Star Wars: The Old Republic* aliqui popularissimorum sunt. Dictum primum, Novembro 2004 circummissum, plus quam 10 milliones subscriptores decennio uno post habuit. *The Old Republic* citissime crescens MMO fiebat, post super 1 milliones subscriptores intus dies tres primi ab inceptu suo anno 2011 accepit.

## Bibliographia 
*
*
*
*

* Realitas virtualis

## Notae 
Categoria:Interrete
Categoria:Ludi electronici
Insulae Vulpinae

thumb|Unimak insula
**Insulae Vulpinae** (Anglice *Fox Islands*) sunt pars archipelagi Aleutii occidentalis. Insularum Vulpinarum notissima est insula Unalaschka cum urbe eiusdem nominis, maxima insula Unimak. 

Ab expeditione Beringii anno 1741 inventae sunt. Anno 1763 indigenae seditionem magnam contra Russos fecerunt; ab anno 1867 post emptionem Alascanam pars Civitatum Foederatarum sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Res geographicae Alascae
Categoria:Mare Beringianum
Categoria:Insulae Oceani Pacifici
Categoria:Insulae Civitatum Foederatarum
Categoria:Divisiones physiographicae
Iosephus Biner

**Iosephus** (Theodisce *Joseph*) **Biner**, die 16 Iulii 1697 in *Gluringen* natus et 24 Martii 1766 Sumelocennae mortuus, fuit Iesuita, theologus et iuris canonici peritus Helveticus.

## Vita et opera
Iesuita ab anno 1715, sacerdos ab anno 1729. In Universitate Lucernensi aliisque academiis docebat; rector Universitatis Albertinae Friburgensis Brisgaudiae ab anno 1760 ad 1765 erat et ab anno 1765 rector Sumelocennae scholae superioris. Permulta contra protestantes scripsit necnon *Apparatum eruditionis* encyclopaedicum.

## Opera Latina
* *Casus iuridicus in titulum de testamentis et ultimis voluntatibus*, Aeniponti 1747. (hic)
* *Dissertationes iuridicae de pactis et contractibus*, Augustae Vindelicorum 1750. (hic)
* *Dissertationes juridicae de jure beneficiali et patronatus*, Augustae Vindelicorum 1750. (hic)
* *Apparatus Eruditionis Ad Jurisprudentiam, Praesertim Ecclesiasticam*, Augustae Vindelicorum [s.&nbsp;a.] 1754–1766:
::1. *De Iure in genere*. (1754) (hic)
::2. *De Iure Naturae et Gentium, de Iure Positivo Divino et Apostolico)*. (1754) (hic)
::3. *De iure synodali universali*. (1754) (hic)
::4. *De Iure Synodali Universali*. (1754) (hic)
::5. *De Iure Synodali Provinciali, ac Provinciarum Statu*. (1754) (hic)
::6. *De Iure Synodali Provinciali, ac Provinciarum Statu*. (1754) (hic)
::7. *De Jure Sinodali, Publico S. R. J. & Provinciarum Statu, Saeculo XVI*. (1754) (hic)
::8. *Complectens Statum Ecclesiasticum Et Politicum Germaniae Et Galliae Saeculo XVII*. (1762) (hic)
::9. *Complectens Statum Regnorum Et Rerumpublicarum Saeculi XVII*. (1764) (hic)
::10. *Complectens Statum Ecclesiasticum Et Politicum Saeculi XVIII*. (1765) (hic)
::11. *Complectens Synopsin Bullarii Romani, Et Vitae Pontificum Cum Variis Observationibus*. (1766) (hic)
::12. *Complectens Historiam Ecclesiasticam Et Politicam Asiae, Africae, Et Americae*. (1766) (hic)
::13. *Complectens Indicem Materiarum, Quae In Omnibus Huius Operis Partibus Continentur*. (1766) (hic)
* *De iure primarum precum*, Venetiis 1762.
* *De usuris*, Venetiis 1762.
* *De rigore poenitentiae saeculo III*, Venetiis 1762.
* *An protestantes iustam excusationem habeant cur in concilio Tridentino non comparuerint eique obedire detrectaverint?*, Venetiis 1762.
* *Tractatus Theologico-Juridicus De Summa Trinitate, Fide Catholica, Et Hierarchia Ecclesiastica*, Augustae Vindelicorum [s.&nbsp;a.] 1765. (hic)

## Nexus externi
Categoria:Iesuitae
Categoria:Theologi Helvetiae
Categoria:Professores Universitatis Friburgensis Brisgaudiae
Categoria:Iuris canonici eruditi
Magna scientia

[thumb|[Sermo in incipiente libro calligraphice inscriptus.]]
***Magna scientia*** (Sinice 大學, *Da xue* seu *Ta hio* apud antiquiores) est caput e Confuciano classico *Rituum et officiorum memoriali* in ordine Tetrabiblii inscriptum.

## Epitome libri 
Sermonem hunc in incipiente libro a Gottlieb Bayero translatum ut epitomen dabimus:

::Omnis eruditionis et philosophiae vis in his tribus vertitur : primum ut virtute mentem nostram ipsi illustremus, tum vero, ut recte administremus rem publicam, ac denique ut in summa persistamus integritate. Qui hoc cognoverit, is satis ab omni parte instructus, quietem rebus suis imperturbatam, animo tranquillitatem comparare potest, is vero demum de omni re sapienter rationem inibit et finem, quem sibi proposuit, consequetur. Iam amplius omnes res et principium et finem habent suum : similiter et negotia officiaque nostra et incipiunt et desinunt : scire igitur, quae prius quae posterius tractes et instituas, naturae rationique convenientissimum est.

::Igitur maiores nostri, cum vellent orbem terrarum virtutum decore illustrate, primum omnium suum quisque regnum sapienter constituebant : id autem ut consequerentur, suam quisque domum prius ad virtutem formabant, id denique ut efficerent, pro se quisque ad virtutem contendebant. Huius consequendae virtutis causa, interiorem animi vim perficiebant, hocque iterum quo adipiscerentur, intentionem suam veritatis studio implebant, itaque fieri non poterant, quin ante haec omnia intellectum suum illuminarent. Intellectu enim ut aequum est et verum, informato, in omnia facile penetraveris, quibus exploratis, intellectus perficitur. Ubi intellectum informaveris, intentionem quoque animi ad veritatem exiges, ubi intentionem animi composueris, animum ipsum quoque emendabis, animo emendato totus perfectus et bene compositus eris. Qui ipsemet bene compositus est, is et familiam recte instituit, qui autem hoc didicit, is deinde regnum sciet sapienter administrare, et denique quo nihil est maius, orbi terrarum pacem praestare. Ab infimae plebis homine ad imperatorem usque in universum omnes ab animo suomet componendo exordiri oportet. Nam si ipse perturbationibus agiteris aliosve regere velis imperio, operam luseris. Nec convenit, quae sint maioris momenti, minoris facere, aut e contrario levia et vilia summo loco ducere.

## Notae
Achilleus Pang

**Achilleus Pang** (Sinice 龐天壽 *Pang Tianshou*, natus 1588, decessit 1657), Pechinensis, eunuchus Mim familiae imperialis et penetralium custos, Catholicae ecclesiae cultor qui imperatorum Yongli et Shaowu uxores baptizavit, nominibus Anna et Helena.

## Notae 
Categoria:Sinae
Ecaussinnes

**Ecaussines** (Francogallice *Écaussinnes*, Vallonice *Les Scåssenes*) est urbs Belgica inter Nivigella, Braine-le-Comte, Luparia, et Montes in provincia Hannoniensi sita. Die 1 Ianuarii 2006, 9924 incolas habuit. Condita est ab iunctione Ecaussinnes-d'Enghien, Écaussinnes-Lalaing, et Marche-lez-Écaussinnes.

## Incolae
*Iulius Beaucarne (1936–2021), poeta, cantor, histrio

## Nexus externi 
* Situs interretialis Ecaussinnes proprius.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ecaussinnes-Lalaing CH1aJPG.jpg|Turris castelli
Fasciculus:Saint gery.jpg|Ecclesia Sancti Gerii
Fasciculus:Gout matrim.JPG|Festa nuptialis popularis

Categoria:Urbes Valloniae
Iulius Beaucarne

thumb|Beaucarne anno 2012

**Iulius Beaucarne**, notior vero cognomine **Julos Beaucarne**, (natus Ecaussines anno 1936 et mortuus anno 2021) fuit illustris poeta, cantor et actor Belgicus, qui in Lingua Francogallica et etiam in Lingua Vallonica cecinit.

De se anarchista "*... usque ad ossa ...*" dixit esse.

## Discographia 
### Album in studio 
* 1967: *Julos chante Julos*
* 1968: ''L'enfant qui veut vider la mer*
* 1969: *Julos chante pour vous*
* 1971: *Premières chansons*
* 1972: *Arrêt facultatif*
* 1974: *Front de libération des arbres fruitiers*
* 1975: *Chandeleur septante cinq*
* 1976: *Les Communiqués colombophiles*
* 1976: *Julos chante pour les petits et les grands* (pentru copii)
* 1978: *Mon terroir c'est les galaxies*
* 1979: *Le Vélo volant*
* 1980: *Le Chanteur du silence*
* 1981: *La P'tite Gayole*
* 1981: *L'Univers musical 1 * (album instrumental)
* 1982: *L'Hélioplane*
* 1984: *L'avenir a changé de berceau*
* 1986: *L'Ère vidéo-chrétienne*
* 1986: *Contes, comptines et ballades* (pentru copii)
* 1989: *L'univers musical 2 * (album instrumental)
* 1990: *9/9/99, monde neuf*
* 1993: *Tours, temples et pagodes post-industriels*
* 1997: *Vingt ans depuis quarante ans*
* 2000: **
* 2006: *Le Jaseur Boréal*
* 2012: *Le Balbuzard fluviatile*

### Album live 
* 1977: *Julos Beaucarne au théâtre de la Ville janvier septante sept*
* 1987: *J'ai vingt ans de chansons*
* 1991: *Julos au Casino de Paris*
* 1998: *Le Navigateur solitaire sur la mer des mots*
* 2002: *Chansons d'amour* (2 CD)

## Filmographia 
Beaucarne musicus pelliculae *La Terre n'est pas une poubelle* fuit (1996)

### Actor 
Sicut pater Jacobus egit:

* *Le Mystère de la chambre jaune* (2003)
* *Le Parfum de la dame en noir* (2005)

Sicut homo sine casa egit:

* *Madame Édouard* (2004)
* *Associés contre le crime'' de Pascal Thomas (2012)

## Notae 
## Nexus externus 
* Eius pagina officialis

Categoria:Scriptores Belgicae
Categoria:Cantores Belgicae
Categoria:Poetae Belgicae
Categoria:Anarchistae
Ingus

**Ingus** (Sinice 子嬰 *Ziying*, decessit 206 a.C.n.), tertius familiae Cin imperator, imperio iam sub Ulxio deperdito, necato hoc a ministro Chaocao in solium est impulsus; statimque armis traditis Lieupango in regiam domum irruente, se in eius fidem credens, Hiangyi manu vita excessit.

## Notae 
Categoria:Imperatores Sinarum
Dascillinae

**Dascillinae** sunt subfamilia coleopterorum familiae Dascillidarum corpore molli plantisque vescentium, cuius plurimae species in Asia Orientali endemicae sunt. Quae species in Cinnabariinos et Dascillinos tribus usitate digestae sunt.

## Genera
Inter Dascillinas sunt sex genera descripta.
* *Coptocera* Murray
* *Dascillus* Latreille
* *Metallidascillus* Pic
* *Notodascillus* Carter
* *Petalon* Schoenherr
* *Sinocaulus* Farimaire

## Notae
## Bibliographia
*Capinera, John L., ed. 2008. *Encyclopedia of Entomology.* Springer. ISBN 978-1402062421.
*Guérin-Méneville, F. E. 1843. "Note sur un groupe naturel ou une petite tribu de Coléoptères de la famille des Malacodermes." *Revue Zoologique* 6 (Iulius): 193–94.
*Hallan, Joel. 2010. "Synopsis of the described Coleoptera of the World." *Biology Catalog.* Texas A&M, 6 Iunii 2010.
*Jin, Zhenyu, Adam Slipinski, et Hong Pang. 2013. "Genera of Dascillinae (Coleoptera: Dascillidae) with a Review of the Asian Species of Dascillus Latreille, Petalon Schonherr and Sinocaulus Fairmaire." *Annales Zoologici* 63, no. 4 (November): 551–652.  .PDF.
*Lawrence, J. F., et A. F. Newton, Jr. 1995. "Families and subfamilies of Coleoptera (with selected genera, notes, references and data on family-group names)." In *Biology, phylogeny and classification of Coleoptera: Papers celebrating the 80th birthday of Roy A. Crowson,* ed. Pakaluk et Adam Slipinski, 779–1006. Varsoviae: Muzeum i Instytut Zoologii PAN. SBN 83-85192-34-4.
*Löbl, I., et A. Smetana. 2006. *Catalogue of Palaearctic Coleoptera, Volume 3: Scarabaeoidea - Scirtoidea - Dascilloidea - Buprestoidea - Byrrhoidea.* Apollo Books. ISBN 978-90-04-30914-2.

## Nexus externi
Categoria:Dascillidae
Categoria:Subfamiliae animalium
Ulxius

thumb|Ulxii sepulcrum.
**Ulxius** (Sinice 秦二世 *Qin Er Shi* sive 胡亥 *Hu Hai*, natus 230 a.C.n., decessit 207 a.C.n.), secundus familiae Cin imperator, dolo coniurationeque cum Chaocao et Lisuo ministris, fratre Fusuo necato, paternum solium cepit. Quam superbissime secundum rerum gestarum scriptores regnavit, donec seditionibus commotis Chaocai manu vita excessit annos XXIII natus.

*Lieupangus

## Notae 
Categoria:Imperatores Sinarum
Lieupangus

[thumb|Lieupangus [imperator. Imago opinabilis tempore domus Mim (1368–1644) facta.]]
**Lieupangus** sive **Caozuus** (Sinice 劉邦 *Liu Bang*, imperiali nomine 漢高祖 *Han Gaozu*, natus 256 a.C.n., decessit 195 a.C.n.) fuit imperator Sinarum conditorque Han familiae, qui primus eius gentis ex humili rerum potitus est.

Annos septem et quadraginta natus, concita causa Ulxii evertendae tyrannidis seditione, in Pei pago prope a Siucheo arma sumpsit praefectus exercitui; tum ad Hiangyum praevalentem se adiungens primus in Cin regiam domum irruit. His et aliis factis in Hiangyi ducis suspicionem veniens, ne quid maioris imperii appeteret, in provinciam Suchuensem tum in extremis mundi numeratam missus bellum cum illo iniit, eo praetexto, quod adhibitum epulis ipsum mala fide interficere molitus, auxilioque Hansinii et Changuli ducum militum tandem Hiangyum sua manu perire coegit; tum condita familia Han regnatrici annos sex regnavit, dum mortem suam post imperium in filium Hoeium tradidit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Imperatores Sinarum
Synagoga Hobartensis

thumb|Pinacotheca feminarum intra synagogam.
**Synagoga Hobartensis** est synagoga hereditati Australiensi adnumerata, Hobarti Tasmaniae sita. Quae vetustissima est synagoga in Australia unquam exstructa, rarum stili architectorum Aegyptiaci ranascentis exemplum. Stil Aegyptiaco redivivo aedes anno 1845 constructa est. Forma fenestrarum columnarumque trapezoidica huic stilo Aegyptiaco renascenti propria est. Nuperrime synagoga haec servitium praebent quotidianum coetus tam orthodoxi quam progressivi.

Terra qua synagoga stat pars erat horti Iudae Solomon, quondam damnati. Habet sellarum 150 capacitatem et proprietates in tergo aedificii iis Iudaeis qui damnati prima aetate. Synagoga est pars hereditatis Tasmaniensis.

## Historia 
Aedes exstructa est quum communitas Iudaica emergi coepisset decennio anni 1830i. Synagoga Congregationis Hebraicae die 4 Iulii 1845 consecrata est. Aedem designavit architectus Iacobus Thomson, damnatus natione Scotus, cui anno 1829o venia data est.

Ab anno 1840, numerus eorum sufficiebat qui aedi suppeditare potuerunt . Minister primus Iudaicus anno 1846 nominatus est, quum praxis religiosa constituta est. Census 1848 in Tasmania 453 Iudaeos numeravit, numerus maximus a Iudaeis in Tasmania unquam numeratus. Numerus eorum decrescebat quum coloni in Angliam essent reversi, aliique Tasmaniam reliquerunt et in continentalem Australiam Novamve Zelandiam migrarunt. Synagoga clausa est anno 1871. Congregatio Hebraica Hobartensis vitam communem pergebat. Quamvis ministrum ab anno 1873 ad annum 1911, absque anno 1922 usque ad 1942 non habuissent, servitia sabbatica a sodalibus communitatis compleverunt. Profugi Europaei adveniebant qui tunc communitatem Iudaicam redivivam intravere. Ministri creati sunt ab anno 1943; ab anno autem 1956 sodales iis interesse cogebantur.

Etiamsi synagogae aedesque complures aedificati essent, vita tamen nonnullos eorum in stylo Aegyptiaco renascenti superavisse creduntur ineunte saeculo undevigesimo. Huc ascribuntur Downtown Presbyterian Church Nasburgi, First Presbytarian Church Neoeboracensis, et Synagoga Canterburiensis in Anglia.

## Usus recentissimus 
Synagoga est focus culturae Iudaicae Hobartii, et sola structura est quam communitas obtinebat.

Communitas omnibus Iudaeis aperitur, nuperrime servitiis ab orthodoxis progressivisque completis.

Census anni 2016 248 Iudaeos in Tasmania numeravit.

## Bibliographia 
*Elias, P., et A. Elias, eds. 2003. *A few from afar.* Hobarti.

Categoria:Synagogae
Categoria:Synagogae Oceaniae
Categoria:Tasmania
Regina vini Alsatici

]] 
**Regina vini Alsatici** (Theodisce: *Elsässische Weinkönigin*, Francogallice: ''Reine des vins d'Alsace*) regionem  Alsaticam vineis uberem repraesentat pro plagis istis praeconia factura atque comissationes promotura. Itaque ex anno 1954 quotannis Colmariae in Nundinis vini *(Foire aux vins)'' femina princeps eligitur atque coronatur. Quae omnia moderatur Consilium interprofessionale rerum vinum spectantium una cum Commissione monopoliorum generali.

Oportet dominas coronandas cives Francicas aetate inter XVII et XXV annorum esse. Insuper in quaestu vineario laborent, rem periegeticam localem magni aestiment et mores, habitus, consuetudines ad mundum vini pertinentes comperuerint.

Mulier ista in Francia nostris temporibus statum unicum obtinuit, quoniam ex annis 1930 alicubi tales reginae non iam creantur. Econtra, traditiones similes aliis in terris (e.g. in Germania, Austria) multis locis coluntur.

## Reginae vini (I-LXV) 
* 1954 et 1955: Marguerite Binner, Ammerschwihr
* 1956: Mimi Feck 
* 1957: Alice Siegler 
* 1958: Béatrice Hebinger 
* 1959: Élisabeth Jamm 
* 1960: Suzanne Lehmann 
* 1961: Maria Moritz 
* 1962: Jeanne Ebersold 
* 1963: Christiane Werner 
* 1964: Monique Schoepfer 
* 1965: Odile Ruhlmann 
* 1966: Angèle Bohn 
* 1967: Renée Marthe Ebelmann 
* 1968: Chantal Bugalski 
* 1969: Marie-Odile Schoepfer 
* 1970: Nicole Baumann 
* 1971: Marie-Paule Urban 
* 1972: Chantal Reecht 
* 1973: Annie Armbruster 
* 1974: Monique Klinger 
* 1975: Marie-Blanche Zusslin 
* 1976: Marie-Line Baur 
* 1977: Anne-Élisabeth Schaefle 
* 1978: Édith Hurst 
* 1979: Francine Steber 
* 1980: Isabelle Vorburger 
* 1981: Véronique Meyer 
* 1982: Catherine Frey 
* 1983: Éliane Haegelin 
* 1984: Béatrice Meyer 
* 1985: Martine Guth 
* 1986: Danielle Bléger 
* 1987: Florence Immele 
* 1988: Marie-Joséphe Riefle 
* 1989: Sabdra Winter 
* 1990: Valérie Fugler 
* 1991: Patricia Gsell 
* 1992: Claudia Weinmann 
* 1993: Béatrice Binner, Ammerschwihr 
* 1994: Denise Martin 
* 1995: Anne-Catherine Schmitt 
* 1996: Anne-Caroline Grosdemange 
* 1997: Agathe Binnert 
* 1998: Laurence Bettinger 
* 1999: Agnès Humbrecht 
* 2000: Sophie Jung Hesse, Steinbourg
* 2001: Séverine Laval 
* 2002: Sophie Mahon 
* 2003: Sylvie Hurlimann
* 2004: Marie-Odile Goefft, Traenheim
* 2005: Mélanie Hobel, Kientzheim
* 2006: Sophie Schutz, Scherwiller
* 2007: Florence Schneider, Mussig
* 2008: Frédérique Baltzinger, Gertwiller
* 2009: Christelle Risser, Turckheim
* 2010: Catherine Hirsinger, Ingersheim
* 2011: Géraldine Trésoret, Barr
* 2012: Amélie Baril, Rorschwihr
* 2013: Aurélie Schneider, Eguisheim
* 2014: Marine Sohler, Nothalten
* 2015: Laëtitia Pantzer, Dorlisheim
* 2016: Mathilde Fleith
* 2017: Justine Schmitt
* 2018: Margaux Jung
* 2019: Virginie André

## Notae
## Nexus externi 
* Nundinarum Colmariae celebratarum pagina 
*"Aurelie Schneider ist neue elsässische Weinkönigin", baden-online, 13.7.2013
*"Jung, frisch, dynamisch: Drei 23-Jährige vertreten ein Jahr lang den elsässischen Wein", Lahrer Zeitung, 1.7.2015

Categoria:Vinum
Categoria:Alsatia
Categoria:Cultura Franciae
Londrina

**Londrina** (IPA pronunciation: [lõˈdɾinɐ]) est municipium Brasilianum in civitate Paranensi situm, in regione meridionali Rei Publicae Brasilianae, distans 381 chm ab urbe Paranensi Curityba. . Urbs in Paranensi civitate ut clarissima CGU consideratur. Incolarum eius, secundum IBGE aestimata 2020, 575 377 377 incolae, secundum civitatem celeberrimam in civitate et quarta in regione australi, post urbem capitalem Curitybam, Portum Alacrem et Joinville. Medium magni momenti pro statu et progressu regionali, Londrina est axis maximus, qui Meridiem ad Meridiem coniungit regionis, cum maximus sit urbanus, oeconomicus, industrialis, oeconomus, administrativus et culturalis in civitate Paranensi septentrionali.

Fundata die 10 Decembris 1934 per Decretum Civitatis N. 2519 cum urbanis propositis consiliis Jorge Macedo Vieira, secundum Ebenezer Howard principium urbis horti. Urbs floruit et experta est magna pars hominum et incrementum oeconomicum toto saeculo XX, initio plantationis et mercaturae capulus suffultae, quod Londrina cognomen "capulus terra" illo tempore meruit. Ab annis 1970 deinceps, profile oeconomicus Londinensis gradatim mutabatur, evolvit in centrum industriae et oeconomicae magni momenti et variae, donec una ex praecipuis urbibus in mediterraneo Brasiliae fieret. Praetorium Metropolitanae Regionis Londrinae (RML), secunda maxima agglomeratio urbana in re publica, cuius est praetorium, quod incolarum 2013 660 incolarum 1 057 aestimavit.

## Nexus externi
alt=...|thumb|vexillum Londrinae

!
Yaus

thumb|Imago picta Yai inscriptione ea quae dicit: "Imperator Yaus, nomine Fang Xun, virtute par caelo, intellectu deo. Qui eum accedat veluti soli adproprinquat; qui autem eum intueatur veluti nubes vidit."
**Yaus** (Sinice 堯 *Yáo*) fuit magnus rex mythicus Sinarum ante familiam Hia regnatricem conditam, in ordine trium augustorum et quinque imperatorum numeratus.

## Vita 
Secundum Cieni *Opus chronographicum* filius erat Coi (嚳) regis magni; quo decedente, delato imperio primum Cheo (摯) fratri maximo natu, brevi postea annos viginti natus regnum adipiscebatur, cum maiorem in gratiam principibus tribuum iniisset; fama est omnium eius gentis primum leges constituisse, ne quis inpune malefaceret, calendariumque iussisse per longam caeli observationem conficere.

Diluvio postea omnibus in Sinarum terris crebrescente, quod nec novem per annos potuerat coercere, inveniri iussit qui ad tale rerum discrimen dignus; relatum filium quendam caeci, nomine Xunum (舜), heredem fecit, collocatis ipsius filiabus in matrimonium, cui rerum summam tertio anno detulit. Alii verum scriptores iam antiquiores de narratione hac dubitant: nam Yai regnum hunc non per voluntariam abdicationem, sed dolo et violentia sibi arrogavisse, postquam ille in exsilium expulsus esset; quod autem in aetate Confuciana mendacium de translatione imperii fictum esse, ut tamquam veritas rerum usque adhuc praevaleret.

## Sententiae posterorum 
In *Libris historicis* regnum Yai sic fertur:
::曰若稽古帝堯，曰放勳，欽、明、文、思、安安，允恭克讓，光被四表，格于上下。
::Dicunt: vita imperatoris Yao antiquioris indagata, nomen eius *Fang Xun*; pietate, intellectu, successu, cura ingens, neque id magna contentione; nam illuminatio harum virtutium in quattuor mundi finibus increbescens usque ad caelum et inferos attigit.
Martinus Martinius autem Iesuita in *Sinicis historiis* iudicium hoc tulit:
::Illud non praetermittendum, quod *Confutius* (h.e. Confucius) & reliqui Philosophi hunc & sequentem Imperatorem pro exemplo ac normi proponunt, in quam ceteri reges intueantur. Certe ab horum gubernatione Sinicam philosophiam & illius axiomata principium habuisse indubitatum est. Nam & hac aetate sapientes ad fidem suis opinionibus aut praeceptis faciendam, eorum acta & modum gubernandi pro argumento indubitato identidem citant.

## Notae 
Categoria:Mythologia Sinica
Caristia

**Caristia** (vel **Charistia, Cara Cognatio**) erant festum Romanum, quod die 22 Februarii post Parentalia celebrabatur. 

Caristia feriae privatae fuerunt; familiae ad cenam coibant, Lares et Concordiam colebant donaque mutua familiares dabant (quae Martialis memorat). 

Etiam saeculis V et VI Caristia a Christianis celebrabantur, Polemio Silvio et Caesario Arelatensi testificantibus. 

## Fontes
* Ovidius, *Fasti*, II, 623–626, 631–632

## Notae
## Nexus externi
* Le Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines de Daremberg et Saglio
* De Caristiis in  *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Feriae Romanae
Categoria:Ritus Februarii
Categoria:Familia
Myonium chloratum

**Myonium chloratum** sive **Myonii chloridum** est compositio inorganica, uno atomo exoticomuone composita, chloridum, formula chemica **MuCl**. Cuius atomus componens, Myonium (symbolice Mu), est status et antimuonis, leptonis gravioris cum onere electrico, et electronis, levioris, per interatione electromagnetica tentus, nominatur igitur similiter ac Hydrogenium et protone et electrone compositum, atque A.D. 2001 bene factum est. Tempus Myonii dimidiatum chlorati 2 microsecundum est.

## Proprietas chemica 
Myonium chloratum et anioni chlorido et antimyoni dissolvitur. Coniunctione ionica enim componitur chloridum antimyonque.

## Notae 
Categoria:Chlorida
Categoria:Atomi exotici
Cerealia

[thumb|Sic [Laurentius Alma-Tadema Cerealia anno 1894 fingebat]]
**Cerealia** (vel **Cerialia**) erant festum Romanum, Cereri et Libero Patri et Liberae dedicatum, quod Aprili mense medio celebrabatur. 

Anno 493 a.C.n. libris Sibyllinis suadentibus, cum et aedes Cereris Romana aedificata esset, Cerealia instituta sunt. Ritus et sacerdotes Graeci erant. Mel in favis et fructus deae sacrificatur, animal solum permissum erat sus. Sacerdotes et matronae vestibus albis induebantur

Ludos publicos Cereales aediles plebis diebus 12 — 19 Aprilis instruebant ab anno 202 a.C.n. , qui antea interdum instructae erant; die ultima Cerealia ipsa celebrabantur.

## Notae
## Plura legere si cupis 
*Bayet, Jean.	"La détérioration des Cerialia par le mythe grec", ''Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres'', 1950: 297-303
**	"Les « Cerialia » altération d'un culte latin par le mythe grec", ''Revue belge de Philologie et d'Histoire*, 1951: 5-32

## Nexus externi
[thumb|left|[Denarius circa 56 a.C.n. percussus Cerealia creata celebrans. In aversa parte videmus deam Cererem sedentem et spicas frumenti manu tenentem cum dracone ante pedes. Titulus circumscriptusː MEMMIVS AED(ilis) CERIALIA PREIMVS FECIT.]]
[thumb|upright=1.6|[Fasti Antiates maiores|Fasti Antiates Maiores: Cerialia mense Aprili notantur (CERIA). Adduntur parvis litteris: CERERI LIB LIB.]]

* De Cerealibus  in *Dictionary of Greek and Roman Antiquities*, 1875 
* De Cerealibus  in *Dictionary of Greek and Roman Antiquities*,1890 
*Cerealia apud *Le Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines de Daremberg et Saglio''

Categoria:Feriae Romanae
Categoria:Ritus Aprilis
Categoria:Ceres (dea)
Vertumnalia

[thumb|350px|[Fasti Antiates maiores|Fasti Antiates Maiores: Vertumnalia Idibus Sextilibus notantur (VORTV)]]
**Vertumnalia** erant festum Romanum, Vertumno deo dedicatum, quod die 13 Augusti vel reipublicae liberae tempore 13 Sextilis celebrabatur, Iduum die. 

Parum certi de Vertumnalibus notum est. In aede Vertumni, in Aventino sita, fortasse celebrabantur. Varro dicit T. Tatium Vertumnum colendum Romae fecit; Propertius (IV 2, 59) Numam simulacrum Vertumni primam statuisse affirmat. Etymologia nominis, quam Ovidius et Propertius citant (quasi qui *vertit amnem*), vulgaris sed minime credibilis est.

## Notae
## Nexus externi
* Gregorius Galli de Vertumno 

Categoria:Feriae Romanae
Categoria:Ritus Augusti
Feralia

**Feralia** erant festum Romanum, Manibus dedicatum, quod die 21 Februarii celebrabatur. 
Dies erat nefastus et a negotiis officiisque omnibus Romani abstinebant. Manibus in sepulchris sacra faciebantur. Ab Aenea, qui Anchisem honorabat, primo celebrata putabantur.

Parentalium dies ultimus erat (et saepe cum Parentalibus confunditur).

Varro Feralium nomen a donis ferendis vel ab inferis derivat. 

## Notae
## Nexus externi
* De Feralibus in  *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Manes
Categoria:Feriae Romanae
Drilo

[thumb|upright=1.2|Despectus in Drilonem e [caelum|caelo.]]
**Drilo** (Albanice *Drini*, Macedonice *Дрим*) est fluvius Albaniae, Macedoniae Septentrionalis, еt Kosoviae, 335 chiliometra longus, qui 285 chiliometra per Albaniam transit et fluvius eius longissimus est. 

Kukës in urbe Drilone Nigro et Drilone Albo confluentibus oritur et prope Scodram urbem in duos ramos dividitur, quorum unus in Mare Hadriaticum prope Lissum et alter in Bunam flumen defluit (sed ante inundationem anni 1858 et ille in mare defluebat).

Aquae lacus Lychnidi, unde Drilo Niger fluit, et lacuum Prespae amborum Drilo fert.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Flumina Albaniae
Categoria:Flumina Macedoniae Septentrionalis
Categoria:Kosovia
!
Meditrinalia

thumb|Meditrinae imago a quibusdam putatur,  reperta.
**Meditrinalia** fuerunt festum Romanum, quod die 11 Octobris (a.d. V Id. Oct.) celebrabatur. Premendae uvae fuit festum; Meditrinalibus primo mustum novum probabatur et musto vetere miscebatur. Varro haec a sacrificantibus tum dici refert: "Vetus novum vinum bibo, novo veteri morbo medeor."

Meditrinae Aesculapii filiae festum dedicatum esse dicitur, sed non sine dubio. Fasti Amiterni et Fasti fratrum Arvalium die 11 Octobris festum Iovis indicant; fortasse, sicut alterae feriae vindemiatorum, Vinalia Priora et Rustica, Iovi Meditrinalia dedicata sunt.

## De Georgii Dumézil opinione 
Georgius Dumézil fastorum Amiterni testimonio fretus festum diem Iovi sine dubio adsignabat et aestimabat vinum novum hic appellari primum sucum ex uvis expressum quem ne acerbus fieret ac melius servaretur fervefacere atque cum anni prioris vino cocto (defruto) miscere Romani solebant: nam Columella et alii auctores de re rustica hoc defruto velut medicamine uti ad novum mustum sanandum praecipiebant. Itaque Dumézil nomen Meditrinalia e verbo medendo ducebat triplici suffixatione addita: -tro (nomina instrumentorum), -ina (nomina loci ubi opera quaedam dabatur), -alia (nomina festorum). Comparabat cum pistrina, tonstrina, ustrina  e pinsendo, tondendo, urendo. E quo colligebat Meditrinalia ferias esse defruti aliorumque condimentorum in "meditrinis" novo musto additorum et deam Meditrinam ex eo postea inventam esse. An vini medicamina hominis quoque medicamina fuerint alia quaestio: tum quidem credidisse videntur vel credere simulasse.

## Notae
## Plura legere si cupis 
[thumb|350px|[Fasti Antiates maiores|Fasti Antiates Maiores: Meditrinalia mense octobri notantur (MEDI)]]

*Franz Bömer, "Iuppiter und die Römischen Weinfeste", *Rheinisches Museum für Philologie*, 1941: 30-58 
*Olivier de Cazanove, "Jupiter, Liber et le vin latin", ''Revue de l'histoire des religions*, 1988: 245-265
* Georges Dumézil, "Médication du vin et santé des hommes. Meditrinalia" in	*Fêtes romaines d'été et d'automne ; suivi de Dix questions romaines*, Gallimard, 1975: 98-107. Recensio critica Altera recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum

## Nexus externi
* [De Meditrinalibus](https://www.treccani.it/enciclopedia/meditrinalia_(Enciclopedia-Italiana)/)  in *Treccani* 
* De Meditrinalibus  in *Dictionary of Greek and Roman Antiquities'', 1875 
*Nunc est bibendum 

Categoria:Feriae Romanae
Categoria:Ritus Octobris
Categoria:Vinum
Rhipiceridae

[thumb|upright=1|*[Sandalus niger.*]]
**Rhipiceridae** sunt parva coleopterorum superfamiliae Dascilloideorum familia, insectorum corpore molli plantisque vescentium. Inter Rhipiceridas inveniuntur septem genera in viginti species digesta.

## Genera
Inter Rhipiceridas sunt septem genera descripta.
* *Arrhaphipterus* Schaum, 1862
* *Callirhipis* Latreille, 1829
* *Chamoerhipis* Latreille, 1834
* *Oligorhipis* Guérin-Ménéville, 1843
* *Polymerius* Philippi, 1871
* *Rhipicera* Latreille, 1817
* *Sandalus* Knoch, 1801

## Notae
## Bibliographia
*Arnett, R. H. Jr., M. C. Thomas, P. E. Skelley, et al., eds. 2002. *American Beetles, Volume II: Polyphaga: Scarabaeoidea through Curculionoidea.* CRC Press. ISBN 978-0849309540.
*Bouchard, Patrice, Yves Bousquet, Anthony E. Davies, Miguel A. Alonso-Zarazaga, John F. Lawrence, Chris H. C. Lyal, Alfred F. Newton, Chris A. M. Reid, Michael Schmitt, S. Adam Ślipiński, et Andrew B. T. Smith. 2011. "Family-group names in Coleoptera (Insecta)." *ZooKeys* 88. ISSN 1313-2989.  Editio interretialis.
*Capinera, John L., ed. 2008. *Encyclopedia of Entomology.* Springer. ISBN 978-1402062421.
*Hallan, Joel. 2010. "Synopsis of the described Coleoptera of the World." *Biology Catalog.* Texas A&M, 6 Iunii 2010.
*Ivie, M. A., et M. V. L. Barclay. 2011. "The familial placement and specific membership of *Escalerina* Bolívar y Pieltain and *Paulusiella* Mandl, with new synonymies (Coleoptera: Elateridae, Dascillidae, Drilidae)." *Coleopts. Bull.* 65: 167–72.
*Jin, Z. Y., Hermes Escalona, Adam Ślipiński, et Hong Pang. 2013. "Phylogeny and Classification of Rhipicerinae (Coleoptera: Rhipiceridae) with A Review of the Australian Taxa." *Annales Zoologici* 63 (2). .
*Lawrence, J. F., et A. F. Newton, Jr. 1995. "Families and subfamilies of Coleoptera (with selected genera, notes, references and data on family-group names)." In *Biology, phylogeny and classification of Coleoptera: Papers celebrating the 80th birthday of Roy A. Crowson,* ed. Pakaluk et Adam Slipinski, 779–1006. Varsoviae: Muzeum i Instytut Zoologii PAN. SBN 83-85192-34-4.
*LeConte, J. L. 1861. *Classification of the Coleoptera of North America.* Vasintoniae: Smithsonian Miscellaneous Collections 3. ISBN 0665100558. .
*Löbl, I., et A. Smetana. 2006. *Catalogue of Palaearctic Coleoptera, Volume 3: Scarabaeoidea - Scirtoidea - Dascilloidea - Buprestoidea - Byrrhoidea.* Apollo Books. ISBN 978-90-04-30914-2.

## Nexus externi
Categoria:Dascilloidea
Categoria:Familiae animalium
Categoria:Taxa Latreille
Categoria:Taxa 1834