open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hercules (nomen)

**Hercules**, vel **Heracles** (Graece ‘Ηρακλης), est praenomen masculinum, ex lingua Graeca ortum, quod derivatur e nomine deae Herae (Iuno apud Romanos) atque vocabulum *kléos* (κλέος, 'gloria').

In mythologia Romana, Hercules est filius Iovis et Alcmenae atque magnus heros.

## Homines 
* Hercules Consalvi
* Hercules Gomez
* 

### Duces Ferrariae 
* Hercules I Estensis
* Hercules II Estensis

## Papiliones 
* *Acronicta hercules*
* *Morpho hercules*

## In operibus artificiosis 
Hercules Poirot, vulgo *Hercule Poirot*, est persona ficta a scriptrice Britannica Agatha Christie inventa.

## Notae 
* 5143 Heracles, asteroides

Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina masculina
Physica nuclearis

**Physica nuclearis** est illa physices provincia quae nucleos atomicos eorumque constituentia et interactiones perscrutatur, ad hoc aliarum materiae nuclearis formarum studium.

Physica nuclearis non est confundenda cum physica atomica, quae atomo ut integro studet, electronibus non exclusis.

Inventiones in physica nucleari ad adhibitionem in aliis scientiarum provinciis adducebantur. Potestatem nuclearem, armamenta nuclearia, medicinam nuclearem, iconismum resonantia magnetica nuclearis factum, isotopos industriales et agriculturales, implantationem ionicam in arte ingeniaria materiali, computatione radiocarbonica quoad geologiam et archaeologiam comprehendit. In provinciis artis ingeniariae nuclearis adhibentur.

Physica particularum ex physica nucleari profecta est, ac duo provinciae ei annexae rite praecipiuntur. Astrophysica nuclearis, adhibitio scilicet physices nuclearis ad astrophysicam, maximi momenti est in siderum operationibus et elementorum chemicalium origine dilucidandis.

## Historia 
[thumb|upright=0.8|[Antonius Henricus Becquerel|Henricus Becquerel.]]
Historia physicae nuclearis ut disciplina a physica atomica distincta initium sumit a radioactivitatis inventione Henrici Becquerel anno 1896, salis uranii phosphorescentiam investigans. Inventio electronum a J. J. Thomson anno post facta indicavit, atomos structuram internam habere. Ineunte saeculo vigesimo modulus J. J. Thomson acceptus est.

Subsequentibus annis, radioactivitas exquisite scrutabatur, praesertim a Maria Curie, Petro Curie, Ernesto Rutherford, ceterique. Exeunte saeculo, physici tria radiationis genera ex atomis emanantia invenerunt, quae radiationem alpha, beta, et gamma appellaverunt. Experimenta Ottonis Hahn anno 1911 atque Iacobi Chadwick anno 1914 facta invenerunt, spectrum decadentiae beta continuum potius quam discretum esse.

*Fissio nuclearis
*Fusio nuclearis

## Bibliographia 
*Bertulani, Carlos A. 2007. *Nuclear Physics in a Nutshell.* Princeton University Press. ISBN 978-0-691-12505-3.
*Krane, Kenneth S. 1987. *Introductory Nuclear Physics,* ed. tertia. ISBN 978-0471805533. 
*Pauling, Linus. 1970. *General Chemistry.* Dover. ISBN 0-486-65622-5.
*Walecka, John D. 2004. *Theoretical Nuclear and Subnuclear Physics,* ed. secunda. ISBN 9812388982.

Categoria:Physica nuclearis
Basilius Besler

**Basilius Besler** (Norimbergae die 13 Februarii 1561 natus; ibidem mortuus die 13 Martii 1629) fuit apothecarius et botanista.

Apothecam Norimbergae "ad Mariae effigiem" anno 1589 condidit hortumque botanicum suum satis celebrem constituit. Eodem tempore hortum Eystettensem celeberrimum principis episcopi Ioannis Conradi a Gemmingen direxit, semper auxit, libro pulcherrime illustrato descripsit.

## Scripta 
[thumb|*[Ribes* spp. in *Horto Eystettensi* pictae (exemplar manu tinctum apud Regium Collegium Medicorum Anglicum)]]
* 1613 : *Hortus Eystettensis, sive Diligens et accurata omnium plantarum, florum, stirpium . . . quae in celeberrimis viridariis arcem episcopalem ibidem cingentibus, hoc tempore conspiciuntur, delineatio et ad vivum repraesentatio* vol. 1 vol. 2 voll. 1-2 alio itinere vol. 1 alibi.
* 1640 : *Hortus Eystettensis* ... (imagines reimpressae) Exemplar apud *Biodiversity Library*

## Nexus externi 
Categoria:Botanistae Germaniae
Categoria:Pharmacopolae
Formula 1

[thumb|upright=0.8|[Logotypus ex anno 2018 adhibitus.]]
**Formula 1** (Francogallice *Formule 1*; Theodisce *Formel 1*), verbis **Formula Una**, saepe in multis linguis **F1** tantum appellatum (*efe unum* enuntiatum), est maxima certaminum internationalium autocinetorum currilium generis "formulati" classis a Foederatione Internationali Autocineti curata. The World Drivers' Championship, quod FIA Formula One World Championship anno 1981 iterum nominatum est, unum e maximis certaminum generibus per orbem terrarum ex suo primo anno factum est. Vocabulum *formula* hic significat copiam regularum ad quas omnia autocineta quae participes sunt se accommodare debent. Tempus Formula One in aliquot certaminibus *Grands Prix* appellatis consistit, quae per orbem terrarum in currlculis privatis et clausis viis publicis habentur.

## Victores 
## Tempus ages 
### 2025 
## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|[Ioannes Emanuel Fangio victoriam anno 1951 in hoc Alfa Romeo reportavit.]]
* Arron, Simon, et Mark Hughes. 2003. *The Complete Book of Formula One.* Motorbooks International. ISBN 0-7603-1688-0.
* Gross, Nigel, et al. 1999. "Grand Prix Motor Racing." In *100 Years of Change: Speed and Power,* 55–84. Parragon.
* Hayhoe, David, et David Holland. 2006. *Grand Prix Data Book.* Ed. quarta.* Sparkford in Anglia: Haynes. ISBN 1-84425-223-X.*
* Higham, Peter. 2003. *The international motor racing guide: a complete reference from Formula One to NASCAR.* Ed. secunda. Phoenix Arizonae: David Bull. ISBN 1-893618-20-X.
* Jones, Bruce. 1997. *The Ultimate Encyclopedia of Formula One.* Londinii: Hodder & Stoughton.
* Jones, Bruce. 1998. *Formula One: The Complete Stats and Records of Grand Prix Racing.* Parragon.
* Jones, Bruce. 2003. *The Official ITV Sport Guide: Formula One Grand Prix 2003.* Carlton. Praefatio Martin Brundle. ISBN 1-84222-813-7.
* Jones, Bruce. 2005. ''The Guide to 2005 FIA Formula One World Championship: The World's Bestselling Grand Prix Guide.* Carlton. ISBN 1-84442-508-8.
* Lang, Mike. 1981–1992. *Grand Prix! volumes 1–4.* Sparkford Angliae: Haynes,
* Menard, Pierre. 2006. *The Great Encyclopedia of Formula 1.* Ed.quinta. Chronosport. ISBN 2-84707-051-6.
* Miltner, Harry. 2007. *Race Travel Guide 2007.* Vindobonae: Egoth. ISBN 978-3-902480-34-7.
* Nye, Doug. 1973. *International motor racing.* Novi Eboraci: Crowell. ISBN 0690004281.
* Small, Steve. 2000. *Grand Prix Who's Who.* Ed. tertia. Travel Publishing. ISBN 1-902007-46-8.
* Tremayne, David, et Mark Hughes. 1999. *The Concise Encyclopedia of Formula One.* Parragon.
* Twite, Mike. 1978. "Formula Regulations: Categories for International Racing." In *The World Of Automobiles'', ed. Tom Northey, 6: 701–3. Londinii: Phoebus.

## Nexus externi 
* Formula1.com. 2011. "Inside F1." Textus interretialis apud Formula1.com.

Categoria:Autocineta
Categoria:Constituta 1950
Categoria:Exercitatio corporis
Torquatus

**Torquatus** est praenomen masculinum atque olim nomen cognomenque Romanum antiquum erat.

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Aulus Manlius Torquatus
* Decimus Iunius Silanus Torquatus
* Gaius Bellicius Torquatus
* Marcus Iunius Silanus Torquatus
* Titus Manlius Torquatus
* Titus Manlius Torquatus (consul 235 a.C.n.)
* Titus Manlius Torquatus (consul 165 a.C.n.)

## Qui hoc nomen habuerint 
* Anicius Manlius Torquatus Severinus Boëthius
* , vir politicus

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Torquatus Accetto
* 
* 
* Torquatus Tassus

## Notae 
Categoria:Cognomina Romana antiqua
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Sempronius

**Sempronius** est nomen masculinum romanum antiquum, hodie rarior praenomen.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Aulus Sempronius Atratinus
* Aulus Sempronius Atratinus (tribunus 425 a.C.n.)
* Aulus Sempronius A.f. Atratinus
* Gaius Sempronius Atratinus
* Gaius Sempronius Ti.f. Blaesus
* Gaius Sempronius Gracchus
* Lucius Sempronius A.f. Atratinus
* Marcus Sempronius C.f. Tuditanus
* Publius Sempronius P.f. Sophus
* Publius Sempronius C.f. Tuditanus
* Tiberius Sempronius Ti.f. Gracchus

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Sempronius Hamilton Boyd
* Sempronius Stretton

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Oleum (generale)

[thumb|upright=0.5|[Lagoena olei cibo adhibendi.]]
**Oleum** (Graece ἔλαιον) est nonpolaris substantia chemica quae plerumque ex hydrocarboneis constat, atque ambo est hydrophobica (cum aqua non miscetur) et lipophilica (cum aliis oleis miscetur). Olea plerumque flagrare possunt et superficie agunt. Plurima olea sunt lipida non saturata quae circa temperaturam usitatam liquida sunt.
 
Generalis olei definitio classes amplectitur compositorum chemicorum quae alioquin structura chemica, proprietatibus, usibusque non cognata esse possunt. Olea ex animalibus, vegetabilibus, et petrochemicis exoriri possunt, num volatilia aut non volatilia. Adhibentur cibo (exempli gratia, oleum proprium), fomiti (e.g., oleum calefactionis), medicinae (e.g., oleum minerale), lubricationi (e.g., oleum motoricum), et multis pigmentorum, plasticorum, aliarumque materierum generibus fabricandis. Olea praecipue parata in aliquot caerimoniis ritibusque religiosis agentibus purgationis prosunt.
 

* Cera
* Linoleum
* Lucerna (lampas)
* Margarinum
* Oleum coquendi
* Oleum essentiale
* Oleum olivarum
* Oleum palmarum
* Oleum schisti
* Omega-3
* Petroleum
* Pictura olearia
* Pollutio
* Unctio
* Unguentum

 
## Notae 
## Bibliographia 
* Fingas, Merv. 2022. *The chemistry of oil and petroleum products.* Bostoniae: De Gruyter. ISBN 9783110694369.
* Firestone, David, ed. 2013. *Physical and chemical characteristics of oils, fats, and waxes.* Ed. tertia. Urbanae Illinoesiae: AOCS Press. ISBN 9780983079194.
* Holt, Brittany, ed. 2016. *Vegetable oil: properties, uses, and benefits.* Novi Eboraci: Nova Science Publishers. ISBN 9781634852197.
* Kostianoy, Andrey G., et Olga Yu Lavrova. 2014. *Oil Pollution in the Baltic Sea.* Springer. ISBN 9783642384769. Google Books.
* Rhind, Jennifer. 2020. *Essential oils: a handbook for aromatic therapy.* Ed. tertia. Londiniiet Philadelphiae: Jessica Kingsley Publishers.
 
## Nexus externi 
* E-Learning resource from IHRDC" apud petroleumonline.com.
 

Categoria:Chemica
Ioannes Stadius

**Ioannes Stadius**, vulgo *Hans Staden*, qui medio saeculo XVI floruit, fuit miles et explorator Germanus.  circa 1525 natum, prope Cassellam (fortasse Wolfhagen in oppido) anno circiter 1579 mortuum esse censetur. In Brasiliam anno 1547 iter fecit, anno insequenti rediit, deinde ab Hispali in expeditione ad flumen Argenteum tendente profectus est, sed, navibus tribus perditis, non ante 1552 ad continentem Americanam pervenit, ubi statim ab Amerindis Tupinambis captus est. E quibus a captivitate post duos annos effugiens nave Francica ad Honnefluctum die 22 Februarii 1555. Homburgi mox reveniens commentarium de peregrinatione sua scripsit, titulo *Warhaftige Historia und Beschreibung eyner Landtschafft der wilden, nacketen, grimmigen menschfresser Leuthen in der Newenwelt America gelegen* anno 1557 divulgatum. De alimentatione Tupinambarum, de conviviorum, de anthropophagia ab eis facta, pellucide disserit.

Qui liber mox variis linguis versus est: Latine in tertio volumine operis *America* anno 1592 prodit. 

## Editiones commentarii 
* 1557 : *Warhaftige Historia und Beschreibung eyner Landtschafft der wilden, nacketen, grimmigen menschfresser Leuthen in der Newenwelt America gelegen* Textus apud *Internet Archive*
* 1592 (Ioannes Adamus Lonicerus, interpr.) : *Americae tertia pars memorabilem provinciae Brasiliae historiam continens, Germanico primùm sermone scriptam à Ioanne Stadio, nunc autem Latinitate donatam à Teucrio Annaeo Privato Colchanthe*. Francofurti ad Moenum: de Bry Textus apud *Internet Archive*

## Notae 
## Bibliographia 
* Eve M. Duffy, Alida C. Metcalf, *The Return of Hans Staden: A Go-between in the Atlantic World*. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 2011. ISBN 978-1-4214-0421-9
* 

* Franz Obermeier, Wolfgang Schiffner, edd., *Die Warhaftige Historia – Das erste Brasilienbuch. Akten des Wolfhager Kongresses zu 450 Jahren Stadenrezeption*. Chiliae: Westensee-Verlag, 2008

Categoria:Nati saeculo 16
Categoria:Mortui saeculo 16
Categoria:Exploratores Germanici
Categoria:Exploratores Americae Australis
Categoria:Anthropophagia
Categoria:Tupinambae
Sali Berisha

**Sali Ram Berisha**, (Tyranae die 15 Octobris 1944 natus) est politicus Albaniae conservativus et cardiologus pristinus qui fuit secundus praesidens Albaniae ab 1992 ad 1997 et primus minister ab 2005 ad 2013. Fuit etiam praeses Factionis Democraticae Albaniae bis ab 1991 ad 1992 et postea iterum ab 1997 ad 2013.

## Nexus interni 
* Factionis Democraticae Albaniae

## Nexus externi 
Categoria:Politici Albaniae
Categoria:Artifices Albaniae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Tyranensis
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1944
Lex universalis gravitationis Newtoniana

rite statuit, omnes particulas omnes alios particulas in universo vi attrahere, quae directe proportionalis est producto earum massarum, inverseque proportionalis quadrato distantiae inter earum centra. Theoriae divulgatio percrebruit tamquam "prima magna unificatio", quippe cum phaenomena gravitatis terrestris cum aliis habitibus astronomicis vulgatis unificasset.

Haec est lex physica universalis, quae ex observationibus empiricis, ratiocinationem inductivam nuncupatis, originem suam ducit. Pars est mechanicae classicae, et describitur in Newtoni opere *Philosophiae Naturalis Prinicipia Mathematica* inscripto, quod die 5 Iulii 1687 in lucem prolatum est. Cum Newtonus librum primum textus nondum divulgati mense Aprili 1686, Regali Societati praesentasset, Robertus Hooke Newton statuit Newtonium ab ipso legem quadrati inversi obtinuisse.

## De lege 
Hodiernis verbis elatis, lex asserit omne punctum attrahere omnia alia puncta massae vi quadam cum linea dua puncto intersecandi. Vis est proportionalis producto duabus massis, et inverse proportionalis quadrato distantiae inter ea.

Aequatio gravitatis universalis sic accipit formam.

: F=G\frac{m_1m_2}{r^2},

ubi F est vis gravitationalis inter duo obiecta agens, *m1* et *m2* sunt massae obiectorum, *r* est distantia inter centra eorum massarum, et *G* est constans gravitationis.

### Apud superficiem sphaerae uniformi densitate 
Si densitas cuiusdam sphaerae () est uniformis, acceleratio gravitatis apud superficiem erit  radio eius:

: A=\frac{4}{3}\pi G\rho r

Exempli gratia, si sphaera est Tellus, aequatio efficit  ().

Duae aequales sphaerae uniformi densitate in contactu se in vicem sic opprimunt:

: F=\frac{4}{9}\pi^{2}G\rho^{2}r^{4}

Exempli gratia, duae aequales sphaerae iridii, quibus sit radius 1.61 m, vi 1 N in vicem se opprimunt.

## Notae 
Categoria:Isaacus Newtonus
Categoria:Physica
Categoria:Theoria gravitationis
Bernardus Díaz del Castillo

**Bernardus**, vulgo *Bernal* **Díaz del Castillo** (anno fere 1492 Medinae Campi natus; die 3 Februarii 1584 mortuus Antiquae Guatimaliae in urbe) fuit conquisitator Hispanus, Ferdinandi Cortesii sectator. Commentarium quod de expeditione Cortesii scripsit, titulo *La historia verdadera de la conquista de la Nueva España* inter principales fontes habetur destructionis imperii Aztecorum.

## Bibliographia 
* David A. Boruchoff, "Beyond Utopia and Paradise: Cortés, Bernal Díaz and the Rhetoric of Consecration" in *Modern Language Notes* vol. 106 (1991) pp. 330–369
* Herbert Cerwin, *Bernal Diaz: Historian of the Conquest*. University of Oklahoma Press, 1963
* Hugh Thomas, *Conquest: Montezuma, Cortes, and the Fall of Old Mexico*. Novi Eboraci: Simon & Schuster, 1993

## Nexus externi 
* Guillermo Serés, Editio variatim commentariorum interretialis
* Editio manuscripti Guatimaliensis vol. 1 vol. 2

Categoria:Nati saeculo 15
Categoria:Mortui 1584
Categoria:Incolae Hispaniae
Categoria:Conquisitatores Hispani
Categoria:Incolae Guatimaliae
Categoria:Autobiographi
Categoria:Historici Hispaniae
Categoria:Auctores Hispanici
Iacobus Bontius

**Iacobus Bontius**, vulgo *Jacob de Bondt* (Lugduni Batavorum anno 1592 natus; Bataviae [Jakartae] mortuus die 30 Novembris 1631), alumnus universitatis Lugduno-Batavae, fuit medicus scriptorque historiae naturalis. In Asiam austro-orientalem a Societate Batava Indiarum Orientalium anno 1627 missus est. Ibi post quattuor annos mortuus est. Iacobus Bontius inter conditores medicinae tropicalis fuisse censetur. Liber eius de hac re anno 1642 prodit. Scripta de rebus naturalibus, una cum inquisitionibus Gulielmi Pisonis de historia naturali Americae, non ante annum 1658 divulgata erunt.

## Editiones operum 
thumb|*De medicina Indorum* (1642): frontispicium
* 1642 : *De medicina Indorum libri IV* (Lugduni Batavorum: apud Franciscum Hackium) 
* 1658 (cum Gulielmo Pisone) : *De Indiae utriusque re naturali et medica libri* (Amstelaedami: apud Elzevirios) textus 
* 1693 (cum Gulielmo Pisone et Georgio Marcgravio) : *Oost- en West-Indische warande: vervattende aldaar de leef- en genees-konst*. Amstelodami: Ian ten Hoorn 

## Bibliographia 
* H. J. Cook, "Global economies and local knowledge in the East Indies: Jacobus Bontius learns the facts of nature" in C. Swan, L. Schiebinger, edd., *Colonial botany: science, commerce, and politics in the early modern world* (University of Pennsylvania Press, 2004) pp. 100-118 

Categoria:Nati 1592
Categoria:Mortui 1631
Categoria:Medici Nederlandiae
Categoria:Biologi Nederlandiae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Incolae Indonesiae
Barnabas Cobo

**Barnabas**, vulgo *Bernabé* **Cobo** (ad Lopera Hispaniae anno 1582 natus; mortuus Limae in Peruvia die 9 Octobris 1657), missionarius Iesuita, scriptor fuit de historia rebusque naturalibus Americae. Inter primos de planta *Cinchona pubescente*, origine quininae, scripsit.

## Editio operis 
* *Historia de la fundación de Lima* (1882) 
* *Historia del Nuevo Mundo* (1890-1893) (vol. 1  vol. 3 vol. 4)

## Notae 
## Nexus externi 
* Liber manu scriptus

Categoria:Nati 1582
Categoria:Mortui 1657
Categoria:Incolae Hispaniae
Categoria:Scriptores Peruviae
Categoria:Missionarii
Categoria:Iesuitae
Ioannes de Cárdenas (medicus)

**Ioannes**, vulgo *Juan* **de Cárdenas** ( in Hispania natus anno 1563) annum agens quattuordecimum Mexicum se petivisse; artibus philosophiaeque et medicinae apud Universitatem Mexicanam se studuisse ait, professoribus , Ferdinando Ortiz de Hinojosa, Ioanne de Contreras, Ioanne de la Fuente. Ipse postea in eadem universitate professor fuerit; Guadalaxarae et  insuper docuit. In Mexico saeculo XVII ineunte mortem obiisse dicitur.

[thumb|Titulus operis *Primera parte de los problemas y secretos maravillosos de las Indias* [Mexicopolis|Mexicopoli anno 1591 divulgati]]
Propter librum cuius titulus est *Primera parte de los problemas y secretos maravillosos de las Indias*, anno 1591 Mexicopoli divulgatum, innotuit, ubi scientiam scholasticam applicatur (schemate *Problematum* Ariostotelianorum adhibito) ad novitates naturales et humanas Novae Hispaniae. Eadem methodo res Peruvianas explicare in "altera parte" operis promisit, quae autem nunquam prodit.

## Editiones operis 
* 1591 : *Primera parte de los problemas y secretos maravillosos de las Indias*. Mexicopoli: en casa de Pedro Ocharte Textus
* 1913 : 2a ed. Mexicopoli: Museo Nacional de Arqueología Textus

## Bibliographia 
* Antonio de León Pinelo, *Cuestión moral: si el chocolate quebranta el ayuno eclesiástico* (Matriti, 1636) 

Categoria:Nati 1563
Categoria:Mortui saeculo 17
Categoria:Incolae Hispaniae
Categoria:Medici Mexici
Categoria:Professores Universitatis Mexicanae
Categoria:Auctores Hispanici
Ioanna Andrews

**Ioanna**, vulgo *Jean* **Andrews** (Kingsville in urbe Texiae anno 1923 nata; mortua die 7 Ianuarii 2010) fuit conchologista et capsicologista. Alumna fuit trium studiorum Texanorum, videlicet universitatis Texanae Austinopoli, universitatis agronomicae et mechanicae in urbe nativa et universitatis Texiae Septentrionalis Denton in urbe. Collectum conchyliorum, per quinquaginta annos congessum, maxima parte ad museum memoriale Texanum anno 2003 dono dedit. Capsicorum iam amatrix, praesertim ab anno fere 1990 de origine et cultu horum fructuum inquirebat. De eis librum perutilem *Peppers: the domesticated capsicums* scripsit suoque penicillo illustravit.

## Scripta 
* 1972 : *Sea Shells of the Texas Coast*. Austinopoli: University of Texas Press
* 1977 : *Shells and Shores of Texas*. Austinopoli: University of Texas Press
* 1981 : *Texas Shells: A Field Guide*. Austinopoli: University of Texas Press
* 1984 : *Peppers: the domesticated capsicums*. Austinopoli: University of Texas Press. 2a ed., 1995
* 1986 : *The Texas Bluebonnet*. Austinopoli: University of Texas Press
* 1992 : *An American Wildflower Florilegium*. Denton: University of North Texas Press
* 1992 : *A Field Guide to Shells of the Texas Coast*. Hustoniae: Gulf Publishing Company
* 1992 : "The Peripatetic Chilli Pepper: diffusion of the domesticated capsicums since Columbus" in Nelson Foster, Linda S. Cordell, edd., *Chilies to Chocolate: Food the Americas Gave the World* (Tucson: University of Arizona Press, 1992) pp. 81-94 
* 1993 : *Red Hot Peppers: A Cookbook for the Not-So-Faint of Heart*. Novi Eboraci: Macmillan
* 1994 : *Field Guide to the Shells of the Florida Coast*. Hustoniae: Gulf Publishing Company
* 1998 : *The Pepper Lady’s Pocket Pepper Primer*. Austinopoli: University of Texas Press
* 1999 : *The Pepper Trail: History & Recipes From Around The World*. Denton: University of North Texas Press

## Notae 
## Bibliographia 
* Kelly E. Lindner, "Jean Andrews" in *HerbalGram* no. 86 (2010?) pp. 77-78

## Nexus externi 
* 
* *The Jean Andrews Shell Collection* (catalogus manu ipsius scriptus)
* Michael Barnes, "'The Pepper Lady' Jean Andrews dies" apud *Austin360*

Categoria:Nati 1923
Categoria:Mortui 2010
Categoria:Botanistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Universitatis Texanae
Categoria:Alumni Universitatis Texiae Septentrionalis
Categoria:Alumni Universitatis Agronomicae et Mechanicae Texanae
Categoria:Solanologi
Gulielmus Piso

, Batave *Willem Pies* (Lugduni Batavorum anno 1611 natus; die 28 Novembris 1678 Amstelodami mortuus) fuit medicus scriptorque de rebus naturalibus. Universitates Lugduno-Batavam et Cadomensem frequentavit. In expeditione Brasiliensi Batava ab anno 1637 participavit sub patronatu principis Ioannis Mauritii Nassaviensis: ibi usque in 1644 remansit.

Genera *Pisonia* et *Pisoniella* ad eius honorem nominata sunt, illud primo motu Caroli Plumier, quod nomen Carolus Linnaeus postea accepit. Asteroides 11240 Piso nomen eius gerit.

## Opera 
[thumb|*[Historia naturalis Brasiliae* (1648): titulus manu tinctus]]
* 1648 : (cum Georgio Marcgravio) : *Historia naturalis Brasiliae*. Lugduni Batavorum: apud Franciscum Hackium Textus Exemplar manu tinctum
* 1658 (cum Iacobo Bontio) : *De Indiae utriusque re naturali et medica*. Amstelaedami: apud Elzevirios textus 
* 1693 (cum Iacobo Bontio et Georgio Marcgravio) : *Oost- en West-Indische warande: vervattende aldaar de leef- en genees-konst*. Amstelodami: Ian ten Hoorn 

## Notae 
## Bibliographia 
* M. A. Van Andel, "Willem Piso, éen baanbreker der tropische geneeskunde" in *Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde* vol. 68 (1924) pp. 1731–1746
* Dante Martins Teixeira, "Die Naturgeschichte Brasiliens in der Regierungszeit Johan Maurits of Nassau-Siegen (1637–1644): Die Bücher von Georg Markgraf und Willem Piso" in *Johan Maurits of Nassau-Siegen (1604–1679) der Brasilianer: Aufbruch in neue Welten (Siegen: Johann-Moritz-Gesellschaft, 2004) pp. -79–80-
* Eike Pies, *Willem Piso (1611–1678). Begründer der Tropenmedizin und Leibarzt des Grafen und späteren Fürsten Johann Moritz von Nassau-Siegen in Brasilien und den Niederlanden*. Dommershausen-Sprockhövel, 2004. ISBN 978-3-928441-55-1
* Norbert J. Pies, "Pisonie, Paradiesnuß, Mangrovenbaumkrabbe e o legado taxonômico de Willem Piso" in Norbert J. Pies, Dorothea Elisabeth Benda, Eike Pies, *Gulielmus Piso (Willem Pies 1611-1678): Pisonia: Weitere Beiträge zur Faksimileausgabe 2008 von Willem Pisos Buch ...'' (Dommershausen-Sprockhövel: Eike Pies, 2010. ISBN 978-3-928441-71-1) pp. 119-255
* Neil Safier, "Beyond Brazilian Nature: The Editorial Itineraries of Marcgraf and Piso's Historia Naturalis Brasiliae" in Michiel Van Grosen, ed., *The Legacy of Dutch Brazil* (Novi Eboraci: Cambridge University Press, 2014) pp. 168-186 

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1611
Categoria:Mortui 1678
Categoria:Medici Nederlandiae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Exploratores Americae Australis
Categoria:Alumni Academiae Lugduno-Batavae
Categoria:Alumni Universitatis Cadomensis
Historia naturalis Brasiliae

[thumb|*[Historia naturalis Brasiliae* (1648): titulus manu tinctus]]
***Historia naturalis Brasiliae*** est liber de re naturali Brasiliae anno 1648 divulgatus, auctoribus Gulielmo Pisone et Georgio Marcgravio, qui in expeditione Brasiliensi Batava participaverunt sub patronatu principis Ioannis Mauritii Nassaviensis.

## Editiones 
* 1648 : *Historia naturalis Brasiliae*. Lugduni Batavorum: apud Franciscum Hackium Textus Exemplar manu tinctum
* 1942 : *Georg Marggraf: História Natural do Brasil* [i.e. pars Georgio Marcgravio attribuenda, Lusitane versa]. Rio de Janeiro 1942
* 1948 (Alexandre Correia, ed.) : *História Natural do Brasil: edição brasileira*. Paulopoli: Companhia Editora Nacional

## Bibliographia 
* Elly Albertin, "Fauna und Flora der „Neuen Welt“. Die Irrfahrt von Zeichnungen Eckhouts, Pisos und Markgrafs" in *Brasilien: Entdeckung und Selbstentdeckung* (1992) pp. 82–88
* Junia Ferreira Furtado, "Tropical Empiricism: making medical knowledge in colonial Brazil" in James Delbourgo, Nicholas Dew, edd., *Science and Empire in the Atlantic World* (Novi Eboraci: Routledge, 2008) pp. -133-
* Mariana Françozo, "Alguns comentários à Historia Naturalis Brasiliae" in *Cadernos de Etnolingüística* vol. 2 (2010)
* Julie Berger Hochstrasser, "Human nature : observing Dutch Brazil" in Barbars Hanawalt, Lisa J. Kiser, edd., *Engaging with nature: essays on the natural world in medieval and early modern Europe* (University of Notre Dame Press, 2008)
* L. B. Holthuis, "Marcgraf's (1648) Brazilian Crustacea" in *Zoologische Verhandelingen* vol. 268 (1991) pp. 1-123
* Bruce MacBryde, "Rediscovery of G. Marcgrave's Brazilian Collections (1638-1644)" in *Taxon* vol. 19 (1970) pp. 349–350 JSTOR
* Dante Martins Teixeira, "Die Naturgeschichte Brasiliens in der Regierungszeit Johan Maurits of Nassau-Siegen (1637–1644): Die Bücher von Georg Markgraf und Willem Piso" in *Johan Maurits of Nassau-Siegen (1604–1679) der Brasilianer: Aufbruch in neue Welten (Siegen: Johann-Moritz-Gesellschaft, 2004) pp. -79–80-
* D. Bento José Pickel; Argus Vasconcelos de Alemida, ed., *Flora do Nordeste do Brasil segundo Piso e Marggrave no Século XVII''. Recife, 2008
* Neil Safier, "Beyond Brazilian Nature: The Editorial Itineraries of Marcgraf and Piso's Historia Naturalis Brasiliae" in Michiel Van Grosen, ed., *The Legacy of Dutch Brazil* (Novi Eboraci: Cambridge University Press, 2014) pp. 168-186 
* Virginie Spenlé, "“Savagery” and “Civilization”: Dutch Brazil in the Kunst- and Wunderkammer" in *Journal of Historians of Netherlandish Art* vol. 3 no. 2 (2011)  
* P. J. P. Whitehead, "The original drawings for the Historia naturalis Brasiliae of Piso and Marcgrave (1648)" in *Journal of the Society for the Bibliography of Natural History* vol. 7 (1976) pp. 409–422

## Nexus externi
Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Libri biologici
Categoria:Libri picti
Categoria:Litterae Latinae Renascentes
Categoria:Nederlandiae scripta
Categoria:Scripta 1648
De Indiae utriusque re naturali et medica

thumb|*De Indiae utriusque re naturali et medica* (1658): titulus
***De Indiae utriusque re naturali et medica libri quatuordecim*** est opus de re naturali Indiarum orientalium occidentaliumque, id est Asiae Americaeque climatum praesertim tropicalium, anno 1658 divulgatum, editore Gulielmo Pisone, qui magnam partem operis e laboribus collegarum mortuorum Iacobi Bontii et Georgii Marcgravii deduxit.

## Editiones 
* 1658 : *De Indiae utriusque re naturali et medica*. Amstelaedami: apud Elzevirios textus 
* 2008 (Michael Herkenhoff, Eike Pies, Hans Schadewaldt, edd.) : *De Indiae utriusque re naturali et medica: Faksimile-Edition entsprechend der Erstausgabe Amsterdam 1658*. Dommershausen-Sprockhövel: Eike Pies, 2008. ISBN 978-3-928441-63-6

## Bibliographia 
* Norbert J. Pies, Dorothea Elisabeth Benda, Eike Pies, *Gulielmus Piso (Willem Pies 1611-1678): Pisonia: Weitere Beiträge zur Faksimileausgabe 2008 von Willem Pisos Buch ...*. Dommershausen-Sprockhövel: Eike Pies, 2010. ISBN 978-3-928441-71-1

Categoria:Scripta 1658
Categoria:Nederlandiae scripta
Categoria:Litterae Latinae recentioris aevi
Categoria:Libri biologici
Categoria:Libri picti
Factio Socialistica Albaniae

**Factio Socialistica Albaniae** (Albanice: *Partia Socialiste e Shqipërisë*, *PS* vel *PSSH*) est centrum-sinistra,    ad cornu sinistrum,  factio politica socialis-democratica in Albania.  Condita est die 13 Iunii 1991.  PS socius Factionis Socialistae Europaei est  et membrum Socialisticae Internationalis,  ac opiniones pro-Europaeas tenet. 

## Nexus interni 
* Fatos Nano
* Edi Rama
* Factio socialistica Europaeorum
* Internationalis Socialistica
* Socialismus

## Nexus externi 
## Notae 
Categoria:Res politicae Albanicae
Categoria:Factiones Socialisticae
Polymestor

thumb|Hecuba Polymestorem excaecans quem ceterae Troades fustibus verberant in tapeto septimi decimi saeculi.
**Polymestor** vel **Polymnestor** in mythologia Graeca est Thracum rex, cui Priamus ut hospiti et amico minimum natu e filiis Polydorum educandum cum multo auro tradidit. Cum ille iunior esset quam ut arma ferre posset et ipse exitum belli metueret, ita ne Priamidarum stirps omnino periret se prohibiturum sperabat. At, Troiae captae nuntio adlato, Polymestor Polydorum statim occidit ut auro potiretur et corpus in mare praecipitavit. In Euripidea *Hecuba* Priami uxor de nefando scelere supplicium sumpsit dum Polymestorem excaecat et eius liberos necat. Agamemnon iudex eam absolvit iuste factum arguens. Ob Hecubam in canem mutatam, quae metamorphosis  apud Euripidem a Polymestore ex quibusdam vaticinationibus praedicebatur, eandem fabulam narrat Ovidius. Ad eadem facta tertio libro *Aeneidis* alludit Vergilius. Quae fabula tamen *Iliadis* auctori ignota erat qui Polydorum, quamvis a patre pugnae interesse vetatum tamen Achillem provocantem, bello obisse voluit.

Hyginus fabulam a cetera traditione longe aberrantem tradidit, quod fortasse argumentum hodie deperditae (Latinae ?) tragoediae fuitː nam Ilione, Priami et Hecubae filia eademque Polymestoris uxor, fratrem Polydorum a parentibus alendum suscepit et eum cum proprio filio Deipylo e Polymestore genito permutavit. Ita filium pro fratre et fratrem pro filio habuit. Qua de causa cum victores Achaei regem hortarentur ut Polydorum necaret Polymestor non illum sed per errorem filium suum sustulit. Postremo Ilionae monitu filius et filia Priami periurum Polymestorem excaecant.

## Notae 
## Fontes 
*Euripides, *Hecuba*
*Hyginus, *Fabulae* 109
*Ovidius libro tertio decimo *Metamorphoseon* 430-568
*Vergilius, *Aeneis* III.39-68

## Nexus externi 
Categoria:Bellum Troianum
Categoria:Mythologia Graeca
Scientista

[thumb|upright=0.8|[Aristoteles.]]
**Scientista** est qui pervestigationem scientificam peragat ad notitias in quadam curiositatis provincia augendas.

Antiquis temporibus, notio scientistae reapse analoga nondum exstitit. Attamen, philosophi in philosophico naturae studio, scientiae naturalis prodromo, quod naturalem philosophiam vocarunt, versari coeperunt. Etiamsi Thales, qui inter annos 624 et 545 a.C.n. ferme florebat, inter primas scientistas referebatur qui quo pacto eventa cosmica naturalia haud necessario a dis effecta esse rerentur, describeret, usque ad saeculum undevicensimum terminus scientistae pervulgari coepit, postquam a Gulielmo Whewell, theologo, philosopho, scientiaeque historico anno 1833 in usu populari induxit.

Recentioribus temporibus, scientistae complures gradum academicum obtinent in provincia scientiae, cursumque honorum in variis oeconomiae sectoribus, utputa academia, industria, regimine, circumiecto non lucrativo assequntur.

## Historia 
[thumb|upright=0.5|left|[Alexander Volta,]]
[thumb|upright=0.7|[Albertus Einstein.]]
[thumb|upright=0.7|[Henricus Fermi|Henricus Fermi physicus.]]
[thumb|upright=0.7|[Nicolaus Bohr.]]
Scientistarum munus eorumque decessores, antequam hodiernae disciplinae scientificae apparuerunt, impendio temporis decursu se evolvebant. Diversarum aetatum scientistae (antea philosophi naturales, mathematici, historici naturales, theologi naturales, ingeniarii, aliique qui quodpiam scientiae incremento contulerunt) diversos in societate locos habuere, normas sociales, valores ethicos, virtutes epistemicas cum scientistarum nomine coniunxerunt, quod progrediente tempore mutabatur. Quo facto, personae historicae diversae idem ac scientistae dicuntur, ab eo quae scientiae proprietates essentialiores sumantur dependens.

Nonnulli ex historicis indicant revolutioni scientificae ex saeculo sexto decimo ut temporis intervallum, cum scientia in forma qua agnosci potest moderniori increverit. Ad saeculum undevicensimum condiciones, ut professio maioris momenti evadat, nondum sufficiebant.

## Nexus externi 
*Gopnik, Alison. 2004. "Finding Our Inner Scientist." *Daedalus,* winter.
*Herbermann, Charles George. 1913. "Science and the Church." *The Catholic Encyclopedia,* 13: 598. The Encyclopedia Press.
*Kuhn, Thomas. 1962. *The Structure of Scientific Revolutions.*
*Meadows, Arthur Jack. *The Victorian Scientist: The Growth of a Profession*, 2004. ISBN&nbsp;0-7123-0894-6.
*Science, *The Relation of Pure Science to Industrial Research*. American Association for the Advancement of Science. P. 511+.

## Notae 
Categoria:Munera
Categoria:Eruditio
Categoria:Scientia
Oceanus Deucaledonius

[thumb|Oceanus Deucalidonius in tabula [Abraham Ortelius|Ortelii indicatus]]
**Oceanus Deucaledonius** (necnon **Deucalidonius**) est nomen vetus partis Oceani Atlantici, quae Hiberniam septentrionalem et Scottiam occidentalem insulasque Ebudes Orcades Aemodas alluit. Nomen e Ptolemaei *Geographia* sumptum est et saepe in tabulis Latinis indicatur.

## Notae
## Fontes
* Philippi Brietii SI *Parallela geographicae veteris et novae*, Parisiis 1648, p. 104
* Philippi Cluverii *Introductio in universam geographiam*, Amstelaedami 1697, p, 30

Categoria:Oceanus Atlanticus
Categoria:Geographia Scotiae
Categoria:Geographia Hiberniae
Categoria:Geographia antiqua
Lisa Paus

thumb|Elisabetha Paus anno 2019 in Dieta Foederali.
**Elisabetha** (vulgo *Lisa*) **Paus** (nata Hreni Villae in oppido Vestphaliensi die 19 Septembris 1968) est rerum politicarum perita Germanica factionis Viridum. A die 25 Aprilis 2022 Administra Foederali Familiarum, Senum, Feminarum et Iuventutis patriae est, post abdicationem Annae Spiegel.

## Vita 
Paus rebus politicis ac oeconomiae studuit. Alumna est Universitatis Liberae Berolinensis.

Anno 2009 legata Dietae Foederalis electa est, iterum electa annis 2013, 2017, ac 2021.

Unum filium anno 2009 natum habet, cuius pater anno 2013 cancro mortuus est.

## Nexus externi 
*Situs proprius

Categoria:Administri Foederales Germaniae
Categoria:Alumni Universitatis Liberae Berolinensis
Thomas Gage (peregrinator)

**Thomas Gage** (saeculo XVII ineunte natus; mortuus anno 1656), Dominicanus qui postea ad ecclesiam Anglicanam se convertit, de religione et de peregrinationibus suis scripsit. Ex omnibus eius libris utilissimus fuit ''The English-American his Travail by Sea and Land, or A new survey of the West India's*, anno 1648 divulgatus.

Filius secretorum catholicorum Anglorum, Thomas Gage in urbe Sancti Audomari et Valdoleti educatus est. Iesuitis mox reiectis, ad Dominicanos se iunxit missionemque in Philippinas anno 1625 suscepit. Eo nunquam pervenit, sed in Guatimalia missionarius usque in annum 1637 laboravit. In Europam hoc anno rediit.

## Scripta 
* 1648 : *The English-American his Travail by Sea and Land, or A new survey of the West India's''. Londinii: Thomas Sweeting Textus

## Bibliographia 
* Thompson Cooper, "Gage, Thomas (d. 1656)" in 

Categoria:Nati saeculo 17
Categoria:Mortui 1656
Categoria:Incolae Angliae
Categoria:Dominicani
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Scriptores itinerum
Moskva (navis bellica)

thumb|Navis bellica *Moskva.*

***Moskva*** (Russice *Москва*, Latine *Moscua*), ab anno 1979 usque ad annum 1996 ***Slava*** (Russice *Слава*, Latine *Gloria*) nominata, fuit navis bellica et navis quidem praetoria Classis Russicae Maris Nigri. Numerus propugnatorum fuit 510. 

Navis, anno 1979 aedificata, in Ponto Euxino 100 chiliometra ante litus Odessense die 14 Aprilis 2022 mersa est. Causa calamitatis adhuc disputatur: alii navem rochetis Neptunis Ucrainicis ictam esse, alii eam igne inexplicabili affectam esse dicunt.

Navis maioris momenti fuerat classi Russicae.

* Navis longa Russica, abi in malam rem!
* Incursio Russica in Ucrainam (2022)

## Notae 
Categoria:Naves bellicae
Sirolimus

**Sirolimus** sive **rapamycinum** est macrolidum, immunosuppressivum, et medicamentum pharmaceuticum quod renes transplantatos protegit, et lymphangioleiomyomatosem, rarum pulmonum morbum, tractat. Sirolimus kinasim mTOR inhibit, ut cellulae B ipsae et cellulae T systematis immunitatis, diminutione effectuum interleukini 2, inhibentur.

### Natura pharmacologica 
Sirolimus est medicamentum cum virtutibus immunosuppressivis. Caudices ATC sunt  et .

### Pharmacodynamica 
### Pharmacocinetica 
Sirolimus est substratum cytochromatis CYP3A4. Tempus semivitae biologicum t_{\frac{1}{2}}. circa 57-67 h est. Excretio est imprimis per faeces.

## Notae 
Categoria:Immunosuppressiva
Aloysius Schmaus

**Aloysius** vulgo *Alois* **Schmaus** (natus Neualbenreuth-Maiersreuth in Palatinatu Superiore die 28 Octobris 1901; mortuus Monaci die 27 Iulii 1970) fuit philologus Germanicus. Ei cordi erant linguae Slavicae meridianae et Balcanica. 

## Vita 
Absolutorio scholastico Metten in Bavaria Inferiore recepto philologiae generali et Indoeuropaeis studebat. Pragae et Monaci rebus Slavicis, Romanicis, Anglicis inflammatus est ut anno 1923 Monaci Henrico Berneker dissertationem ante oculos poneret cui titulus *Die Entwicklung der konjunktionalen Hypotaxe im Čechischen*. Postea Schmaus usque annum 1928 anni Albae Graecae rebus Balcanicis orientalibusque vacabat. Annis inter 1928 et 1940 in Alma Matre Singidunensi studiosos linguam Theodiscam docebat. Annis inter 1939 et 1944 Albae Graecae in instituto Germanico culturali operam dabat, cuius rectionem mense Augusto 1941 suscepit. Tunc Iugoslavia iam ab exercitu Germanico occupata erat. Singiduni professoris munus deserendum erat anno 1944, quo schola superior clausa est. 

Anno autem 1948 habilitatio Monacensis secuta est, qua in urbe Schmaus docens privatus creatus est. Anno 1951 in universitate Monacensi professor extraordinarius, sex annis post autem ordinarius de philologiis Slavica et Balcanica declaratus est. In Academiam scientiarum Boicam anno 1963 cooptatus est.

## Gravetudo
Schmaus in plebe notus erat libris definitivis idiomatum Theodisci et Serbici discendorum. Disciplinas universitarias implens  folia "Welt der Slaven", "Zeitschrift für Balkanologie" et "Slavistischen Beiträge"  una cum collegarum turba edidit. Lucubrationes sat multas pepigit de Slavorum meridionalium linguis, habitu, cultu, consuetudinibus, spiritu. Praesertim paedagogus Dositheus Obradović et episcopus et princeps Petrus II Petrović Njegoš Aloysio Schmaus cordi erant. Insuper scripta vetustiora Serbica et carmina popularia antiqua edebantur vulgabanturque et verba Turcica a Slavis adhibita bene explicabantur. Schmaus plures symbolas Serbocroatice exaravit. Annis inter 1971 et 1979 anthologia quattuor in tomis in lucem proferri potuit praetitulata *Gesammelte slavistische und balkanologische Abhandlungen*.

## Bibliographia 
* M. Mojašević: Schmaus, Alois. Apud: Miroslav Krleža (red.): *Enciklopedija Jugoslavije*. Tomus 7, R–Srbija. JLZ, Agrani 1968, p. 173.
* H. Birnbaum: Schmaus, Alois. Apud: Mathias Bernath, Karl Nehring (ed.): *Biographisches Lexikon zur Geschichte Südosteuropas*. Tomus IV, R–Z. (=Südosteuropäische Arbeiten, 75/4). Oldenbourg, Monaci  1981, p. 92–93.
* Frank-Rutger Hausmann: *"Auch im Krieg schweigen die Musen nicht": die Deutschen Wissenschaftlichen Institute im Zweiten Weltkrieg*, Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2001, ISBN 3-525-35357-X.
 
## Nexus externi 
* 
* Res a Schmaus editae  

## Notae
Categoria:Balcania 
Categoria:Eruditi Germaniae
Categoria:Lingua Serbica
Categoria:Slavistae
Categoria:Universitas Monacensis
Domus senibus destinata

[thumb|[Domus senibus destinata Třebíč in oppidulo Cechico.]]
**Domus senibus destinata**, sive **gerontocomium**, vel etiam **nosocomium**, est domicilium ubi in commune vivunt senes et saepe invalidos qui in domibus suis libere habitare non iam possunt.

*Valetudinarium

## Notae 
Categoria:Valetudinaria
Polydorus (Priami filius)

thumb|"Mors Polydori"ː tapetum septimi decimi saeculi. Ancillae corpus lavant et Hecuba plorat.
**Polydorus** in mythologia Graeca est minimus natu filiorum Priami et Hecubae. Cum iunior esset quam ut arma ferre posset Priamus eum cum multo auro apud hospitem, Thracum regem Polymestorem, misit ubi tute servaretur. Nam Priamus exitum belli timebat neve Troianorum regum stirps omnino periret cavebat. At Troiae captae nuntio adlato Polymestor Polydorum statim occidit ut auro potiretur et corpus in mare praecipitavit. In Euripidea *Hecuba* Priami uxor de nefando scelere supplicium sumpsit dum Polymestorem excaecat et eius liberos necat. Agamemnon iudex eam absolvit iuste factum arguens. Ob Hecubam in canem mutatam, quae metamorphosis  apud Euripidem a Polymestore ex quibusdam vaticinationibus praedicebatur, eandem fabulam narrat Ovidius. Ad eadem facta tertio libro *Aeneidis* alludit Vergilius cum Aeneas in locum ubi Polydorus insepultus iacet incidit. Quae fabula tamen *Iliadis* auctori ignota erat qui Polydorum, quamvis a patre Priamo pugnae interesse vetatum tamen Achillem stulte provocantem bello mori voluit. Nec apud Homerum Hecubae sed Laothoae filius erat.

Hyginus fabulam a cetera traditione longe aberrantem tradidit, quod fortasse argumentum hodie deperditae (Latinae ?) tragoediae fuitː nam Ilione, Priami et Hecubae filia eademque Polymestoris uxor, fratrem Polydorum a parentibus alendum suscepit et eum cum proprio filio Deipylo e Polymestore genito permutavit. Ita filium pro fratre et fratrem pro filio habuit. Qua de causa cum victores Achaei regem hortarentur ut Polydorum necaret Polymestor non illum sed per errorem filium suum sustulit. Postremo Ilionae monitu filius et filia Priami periurum Polymestorem excaecant.

## Notae 
## Fontes 
*Euripides, *Hecuba*
*Hyginus, *Fabulae* 109
**Ilias* XX.407-420, XXI.88-91, XXII.46-53
*Ovidius libro tertio decimo *Metamorphoseon* 430-568
*Vergilius, *Aeneis* III.39-68 Hi sunt versus 49-57ː 
 *Hunc Polydorum auri quondam cum pondere magno
 infelix Priamus furtim mandarat alendum       
 Threicio regi, cum iam diffideret armis
 Dardaniae cingique urbem obsidione uideret.
 Ille, ut opes fractae Teucrum et Fortuna recessit,
 res Agamemnonias uictriciaque arma secutus
 fas omne abrumpit: Polydorum obtruncat, et auro       
 ui potitur. Quid non mortalia pectora cogis,
 auri sacra fames!* 

Categoria:Bellum Troianum
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Personae Aeneidos
Categoria:Personae Iliadis
Ingenium (machina)

[thumb|upright=1.2|Quattuor animatae circuli combustionis internae ex fonte [candela accensiva|candelae accensivae stationes.]]
[thumb|upright=1.2|[Machina pyraulocinetica calorem combustionis adhibet ad emissarium maioris velocitatis generandum ut genus machinae reactionis. Energia mechanica quae electrica aeronavis systemata et hydraulica exercet ex hastile turbini capi potest, sed impetus gasio emissario expulso efficitur.]]
**Ingenium**, sive **motrum**, vel Latinitate antiqua **machina** tantum, est machina quae unum vel plura energiae genera in energiam mechanicam convertendam designatur.

Clava et remus sunt ingenia simplicia et praehistorica.

Frontinus, Plinius, et Vitruvius ingenia antiqua commemorant.

## Fons propulsionis
Per vim quae ingenium propellat numerantur sequentes.
* Machinae vi humana propulsae
* Machinae vi bestiarum propulsae
* Machinae vi aquae fluentis propulsae
* Machinae vi aeris propulsae
* Machinae vi vaporis propulsae
* Machinae vi electrica propulsae
* Machinae vi ignis propulsae

## Machinarum imagines 

Fasciculus:KranIBN.JPG|Tolleno, machina Romana ad molas levandas Bonnae exhibita
Fasciculus:GüterzuglokKiel.JPG|Machina vectrix dieseliani motorii Kieliae exhibita
Fasciculus:Deutz Bulldog.JPG|Tractorium Divitiae exhibitum
Fasciculus:Archimedes screw.JPG|Cochlea Archimedea
Fasciculus:Locomotora RM01 Battistino.jpg|Vetus tractor traminis Baretinam missus

[thumb|upright=0.7|[Motrum electricum est ingenium hodiernum.]]

* Automaton
* Centrifugium
* Currus tractorius
* Flagellum (biologia), machina biologica
* Industriae conversio
* Interfacies utentis
* Labor
* Machina bellica
* Machinatio caloris
* Machina vaporaria
* Motrum
* Motrum combustionis internae
* Machina vaporaria
* Perpetuum mobile
* Vehiculum

## Notae 
## Bibliographia 
* Chaline, Eric. 2012. *Fifty machines that changed the course of history.* Buffalo Novi Eboraci: Firefly Books. ISBN 9781770850903, ISBN 1770850902.
* Landels, J. G. *Engineering in the Ancient World.* ISBN 0-520-04127-5.
* Parker, Sybil P., ed. 1994. "Engine." *McGraw-Hill Concise Encyclopedia of Science and Technology.* Ed. tertia, p. 714. McGraw-Hill.
* Quinion, Michael. 1998. "World Wide Words: Engine and Motor." *Worldwide Words: Investigating the English Language across the Globe.* Textus interretialis.
* Smith, Herschel H. 1981. *Aircraft piston engines: from the Manly Baltzer to the Continental Tiara.* Novi Eboraci: McGraw-Hill. ISBN 0070584729.
* Uicker, J. J., G. R. Pennock, et J. E. Shigley. 2003. *Theory of Machines and Mechanisms.* Ed. tertia. Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 019515598X.

## Nexus externi 
* "Detailed Engine Animations."
* "Working 4-Stroke Engine – Animation."
* Animata variorum ingeniorum exemplaria.
* "5 Ways to Redesign the Internal Combustion Engine."
* De "Small SI Engines."
* De "Compact Diesel Engines."
* Ingenia in classes subtiliter discripta.


Ingenia
Saltatio Bohemica

thumb|Saltatio Bohemica sive Polka
**Saltatio Bohemica**, vulgo **polka**, est saltatio plerumque ex Bohemia dicta, sed et Slavicis terris propria (sive Cechiae, Poloniae, Slovaciae, Russiae occidentali, Ucrainae, Bielorussiae), Lettoniae et Lituaniae, atque Europae Mediae (Helvetiae, Austriae. Hungariae).

## Notae 
Categoria:Saltatio
Tetrax tetrax

***Tetrax tetrax*** est avis familiae Otididarum et sola species generis *Tetracis.* 

## Descriptio
Avis longitudinis a 40 ad 45 cm est; alarum exporrectarum latitudo usque ad 90 cm est. Pars corporis superior rava vel gilva cum ornamento atriore, inferior alba est. Maris *tetracis* vestis conubialis est collis atra duobus lineis albis ornata. 

thumb|left|*Tetracis tetracis* area

## Modus vivendi
*Tetrax* locos apertos incolit; in campis et steppis invenitur. Singuli vel pares tetraces vivunt, solum ante migrationem agmina faciunt. *Tetracis* volantis alae strepitum sui generis proferunt; de quo strepitu nomina eius in linguis diversis originem ducunt.

## Nexus externi 
Categoria:Aves Asiae
Categoria:Aves Europae
Categoria:Otididae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Dioecesis Camenecensis Latinorum

]]
**Dioecesis Camenecensis Latinorum** (Ucrainice ''Кам'янець-Подільська дієцезія'') est dioecesis ecclesiae catholicae Romanae, quae sedem Cameneciae habet. Regiones Vinniciensis et Chmielniciensis terrae dioecesis sunt. Archidioecesis Leopolitanae nunc pars est. Ecclesia cathedralis est Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Camenecensis. Anno 1378 instituta in Magno ducatu Lituaniae est.

thumb|left|Ecclesia cathedralis Petri et Pauli Camenecensis
## Nexus externi
* 
* Situs proprius

Camenecensis Latinorum
Categoria:Podolia