Systema periodicum ultra septimam periodum extensum

Hodie 8 periodi in **systema periodicum** sunt, in quibus elementa chemica cum numero atomico 120 finem habent. Si alia elementa maiore numero atomico invenientur, ponentur in livellis altioribus (sicut elementa exstantia), ut proprietates se repetentes elementorum illustrentur. Exspectatur ut ulteriores periodi maiorem numerum elementorum quam septima periodus habeant, quia calculatur ut utantur quodam ulteriore grege, appellato *grege g*, qui contineat 18 elementa quae partialiter in orbitalibus *g* contineantur. Quoddam systema periodicum octavam periodum habens propositum est anno 1969 a Theodoro Seaborg.

Huius regionis nondum inventum creatumve ullum elementum est. Elementum numero atomico 121 nomen temporaneum *unbiunium* habet. Haec elementa instabilissima radioactivitate brevissimam dimidiam vitam habere debent, cum elementum 126 in *insula stabilitatis* putetur inesse. Quod putatur resistens fissioni sed non decadimento *alpha* esse. Clarum non est si elementa post insulam stabilitatis exsistant, sive periodus 8 completa sit sive periodus 9 exsistat.

Approximatione orbitali in descriptione quanto-mechanica structurae atomicae grex *g* contineret elementa habentia emptionem partialem orbitalium *g*. Attamen, effectus copulationis spin-orbitalis valde validitatem approximationis orbitalis elementorum elevatum numerum atomicum habentium minuit.

## Systema periodicum extensum, cumque grege *g* 
Nescitur quantum systema periodicum se ultra elementa 118 iam nota extendere possit. Glenn T. Seaborg dixit elementum perexcelsissimum possibile sub Z=130 esse posse. Tamen, etiamsi elementa superiora exsistant, improbabile est haec supra Z=173 circa posita esse posse significanter. Quare haec tabula finem habet cum numero illo, sed hoc non implicat omnia haec elementa 173 vero possibilia esse, nec elementa altiora numero impossibilia esse.

Hypothetica ista omnia elementa nondum inventa nomen accipiunt denominatione systematica elementorum ab IUPAC, quae quoddam genericum nomen generat usus sui causa donec elementum inveniatur, confirmetur, nomenque officiale approbetur.

Aprile 2011, synthesis tentata est tantum cum ununennio, unbinilio, unbibio, unbiquadio et unbihexio (Z = 119, 120, 122, 124, 126).

Positio gregis *g* in tabula solum coniectura est. Quae indicatae in tabula sunt positiones sequuntur adsumptum principium de Madelung verum esse etiam numeris atomicis altioribus; hoc verum esse potest, aut non. In elemento 118, quod *oganesson* appellatur, putantur orbitales *1s*, *2s*, *2p*, *3s*, *3p*, *3d*, *4s*, *4p*, *4d*, *4f*, *5s*, *5p*, *5d*, *5f*, *6s*, *6p*, *6d*, *7s* et *7p* empti esse, cum aliis non emptis. Praedicitur orbitales periodi 8 emptos esse ordine *8s*, *5g*, *6f*, *7d*, *8p*. Attamen, circiter post elementum 120, proximitas tegminum electronicorum problemata creat in eis ponendis in tabula simplici.

## Theoria de Pekka Pyykkö 
Pekka Pyykkö usus est modellis informaticis ad calculandas positiones elementorum usque ad Z=172, et invenit multa inter ea non sequi principium ordinis energetici de Madelung. Is praedicit orbitalia se emptura esse hoc ordine:
*8s,
*5g,
*primae 2 positiones gregis 8p,
*6f,
*7d,
*9s,
*primae 2 positiones gregis 9p,
*alterae positiones gregis 8p.
Proponit et periodum 8 in 3 partes dividere:
*8a, cui inest 8s,
*8b, cui insunt prima 2 elementa gregis 8p,
*8c, cui inest grex 7d et altera pars gregis 8p.

## Finis systematis periodici
Numerus elementorum physice possibilium ignotus est. Limes theoricus atomis electrice neutris est circiter apud Z=173 , quae exspectatur se concentrare circa Z=126.

### Theoria Bohris: cur non procedit? 
Theoria Bohris difficultates habet cum elementis numerum atomicum maiorem quam 137 habentibus, quod velocitas electronis in orbitali *1s*, *v*, quae obtinetur formula:

:v = Z \alpha c \approx \frac{Z c}{137{,}036}

ubi Z numerus atomicus est, et *α* constans subtilis structurae, mensura roboris interactionum electromagneticarum est. In quolibet elemento numerum atomicum maiorem quam 137 habente, velocitas deberet esse maior quam *c*, velocitas lucis. Quamobrem theoria Bohris his calculis inepta est.

### Aequatio de Dirac 
Aequatio de Dirac etiam partialiter relativistica problemata habet cum Z > 137, quod energia in statu fundamentali est:

:E=m_0 c^2 \sqrt{1-Z^2 \alpha^2}

ubi *m0* est massa electronis quiescentis. Cum Z > 137, functio undae status fundamentalis de Dirac oscillatoria est, nec vinculata, nec est differentia inter spectra energiae negativae et positivae, ut in paradoxo de Klein. Richard Feynman hoc vidit, quare ultimum elementum theoria Feynmani exspectatum, id numero 137 (untriseptium), nonnunquam *feynmanium* (symbolum: Fy) appellatur.

Tamen, calculus realisticus finitae extensionis caricarum nuclearium memoria tenendus est. Hoc, consequenter, numerum criticum Z ≈ 173 (unsepttrium) obtinet, quo atomi neutri elementis numero atomico aequali aut inferiore limitantur. Elementa altiora tantum ut iones exsistere possent.

## Notae 
Categoria:Elementa chemica
Categoria:Systema periodicum
Categoria:Constituta 1969