open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pontificium Institutum Biblicum

**Pontificium Institutum Biblicum**(Italice: *Pontificio Istituto Biblico*, compendiarie: *PIB*) academia quaedam Vaticana est. In unione firma stat cum Pontificia Universitate Gregoriana cum licentia magistrorum doctorumque creandorum. Anno 2019 ibi studiosi 324 studiis vacabant. Sententia eius est *Verbum Dei manet in aeternum*.

## Historia 
Cum diu apud catholicos eruditio et doctrina quoad Sacras Scripturas in desidiis fuissent, summus pontifex Leo XIII anno 1902 locum curarum erigere in animo habuit. Quod revera Pio X contigit. Iste vir documento apostolico praetitulato *Vinea electa* die 7 Maii 1909 societati Iesu mandatum dedit ut scientia Biblica in gremio academico internatali catholico effloreret. Rector magnificus primus, qui in condendo collegio multum navabat, Leopoldi Fonck nomen habuit. 

Anno 1927 Hierosolymae sedes altera portas patefecit. Anno 1934 instituta secundum constitutionem apostolicam *Deus scientiarum Dominus* (anni 1931) de rebus, quae ad universitates facultatesque catholicas spectarent, statuta sua sunt nacta. 

Res magni momenti coluntur atque aguntur duabus in facultatibus, i.e. de exegesi et de linguis orientalibus.

## Rectores
* Leopoldus Fonck (1865–1930): annis inter 1909 et 1918
* Andreas Fernández: usque 1924
* Ioannes O’Rourke (1875–1958): usque 1930
* Augustinus Bea cardinalis (1881–1968): usque 1949 
* Ernestus Vogt (1903–1984): usque 1963
* Rodericus Andrew Francis MacKenzie (1911–1994): usque 1969
* Carolus Maria Martini (1927–2012): usque 1978
* Albertus Vanhoye cardinalis (1923–2021): annis inter 1984 et 1990 
* Clemens Stock (* 1934), usque 1996
* Robertus F. O’Toole (* 1936): usque 2002 
* Stephanus Pisano (1946–2019): usque 2008
* Iosephus Maria Abrego de Lacy (* 1945): usque 2014 
* Michael Francisccus Kolarcik (* 1950), ex anno 2014 
## Periodica
* Ex anno 1920: *Biblica* facultatis biblicae cura
* Ex anno 1932: *Orientalia* facultatis orientalium linguarum cura

## Bibliographia
* Klemens Stock: "Augustin Bea als Rektor des Päpstlichen Bibelinstituts und Konsultor der Päpstlichen Bibelkommission". Apud: Clemens Brodkorb, Dominik Burkard (ed.): *Der Kardinal der Einheit. Zum 50. Todestag des Jesuiten, Exegeten und Ökumenikers Augustin Bea (1881–1968)*. Schnell und Steiner, Castris Batavis 2018, p. 131–148, ISBN 978-3-7954-3350-5.

## Nexus externi
* situs proprius 
* symbolae in anniversarium centesimum confectae

## Notae
PSR B1257+12

thumb|Situs pulsaris PSR B1257+12.

[thumb|Pulsationes [ars animandi|arte animatae sicut visae a planetis systematis PSR B1257+12. Visibiles sunt planetae c (Poltergeist) et d (Phobetor).]]

 vel  est pulsar , 2300 annos luce mensos a Terra per constellationem Virginis distans. Rotatio stellae circiter centiens sexagiens semel in tempore unius secundi iterat (161 Hz – celerius quam laminae mixtri). Nomen *Lich* e  oritur.

## Systema planetarium 
Pulsari est systema trium planetarum: Draugr (PSR B1257+12 b), Poltergeist (PSR B1257+12 c) et Phobetor (PSR B1257+12 d). Hi sunt primi planetae extrasolares et primi planetae pulsaris inventi – porro Draugr etiam est adhuc minimus planeta extrasolaris notus ().

* PSR B1257+12 b (Draugr)
* PSR B1257+12 c (Poltergeist)
* PSR B1257+12 d (Phobetor)
* Planeta extrasolaris
* Planeta pulsaris
* Pulsar
* Stella neutronica

## Notae 
Categoria:Astrophysica
Categoria:Pulsaria
Categoria:Stellae neutronicae
Categoria:Systemata planetaria
Mixtrum

thumb|Mixtrum electricum
thumb|upright=0.6|left|Mixtrum electricum gestabile

 sive **machina mixtoria** est instrumentum coquinarium ad cibum vel aliam materiem solidam frangendam, contundendam, emulgendam, et miscendam adhibitum.

Mixtra stativa ex vase circum axem rotantem () consistunt, a quo, prope fundum vasis, palae metallicae surgunt et quem motrum electricum, quod in fundo vasis haeret, movet.

Motrum autem super rotrum et nullum vas sunt , quae motro facto etiam manubrio in quodcumque vas immergi possunt.

Nonnulla fortia exemplaria etiam glaciem et cibos glaciatos frangere possunt.  mixtrorum inter 300 et 1000 W esse solet.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Ars coquinaria
Categoria:Instrumenta culinaria
Categoria:Instrumenta domestica
Stella degener

[thumb|upright=1.2|Comparatio [magnitudo|magnitudinum (a latere sinistro ad dextrum) pumilionis albae, pulsaris et Telluris. In observationibus, stellae neutronicae (inde pulsaria, magnetaria, etc.), ob suas altissimas temperaturas et ideo luminositates, patescunt maiores suis realibus dimensionibus.]]

 in astronomia est corpus caeleste in  consistens, i.e. pumilio alba, stella neutronica, et alia corpora caelestia quae e materie degeneri composita praedicuntur, omnia fere parva licet magna mole. Locutio *stellae compactae* est paene synonymum, attamen talis classis corpora includit quorum materies est ignota vel putatur massa pura (quamquam per observationem haec quoque sciamus esse parvarum dimensionum et magnae massae, e.g. foramina nigra).

Omnia genera stellarum degenerium nota conceptaque ex ultimo gradu  emergunt, idcirco tales stellae etiam *reliquiae stellares* appellantur.

Genus corporis compacti e massa relicta a qua id oritur magnopere dependet. Namque si talis massa limitem  non excedit stella degener erit pumilio alba; sin secus, si massa relicta intra limitem  manet, fiet stella neutronica. Stellae massarum maiorium fieri foramina nigra putantur.

Mense Iunii 2020, astronomi  inspexerunt (Anglice *Fast Radio Bursts*, vel *FRB*), et nonnullas aestimaverunt a stellis degeneribus vel earum collisionibus oriri.

## Notae 
* Pumilio alba
* Stella neutronica
* Magnetar
* Pulsar
* Foramen nigrum
* Reliquiae supernovae
* Stella variabilis cataclysmica

Categoria:Stellarum genera
Categoria:Astrophysica
Categoria:Pulsaria
Categoria:Stellae neutronicae
Tabula cenatoria

[thumb|Tabula [ientacuum|ientaculorum feminis propositum apud *Astor House* Novi Eboraci mense Augusto 1843 (Collectus tabularum cenatoriarum Buttolph)]]
**Tabula** vel **charta cenatoria** est enumeratio alimentorum quae aut in popina quadam aut in triclinio privato offeruntur. Tales tabulae iam a Romanis antiquis scriptae sive in parietibus tabernarum exaratae sunt; a saeculo XVIII exeunte (et fortasse antea) imprimebantur. Collectus chartarum cenatoriarum servantur Divione in bibliotheca municipali, Lutetiae in Bibliotheca historica urbis Parisiensis, Novi Eboraci in Bibliotheca publica et apud Institutum Culinarium Americanum, Seattli in bibliotheca universitatis Vasingtoniensis.

## Bibliographia 
* Reynaldo G. Alejandro, *Classic Menu Design from the Collection of the New York Public Library*. Glen Cove Novi Eboraci: PBC International, 1988
* Janet Clarkson, *Menus from History: Historic Meals and Recipes for Every Day of the Year*. Greenwood, 2009
* Alaina Demopoulos, "Oyster stew, sturgeon soup: historic menus from Lincoln’s inaugural to San Quentin prison" in *The Guardian* (27 Aprilis 2023)
* Jim Heimann, *May I Take Your Order?: American Menu Design, 1920-1960*. Chronicle Books, 1998
* Steven Heller, John Mariani, *Menu Design in America, 1850-1985*. Francofurti: Taschen, 2011 recensio huius libri
* Alex Johnson, Vincent Franklin, *Menus that Made History*. Kyle Books, 2019
* Kim Willsher, "‘History is written at the dining table’: what 4,000 menus tell us about royals, politicians and society" in *The Guardian* (25 Maii 2024)

* Collectus tabularum cenatoriarum Divionense
* Collectus tabularum cenatoriarum Buttolph

## Nexus externi 
; De collectionibus
* Martha Carlin, "Some Historic Menus"
* Historic Menus online
* Collectus Parisiensis
* Collectus Universitatis Vasingtoniensis
* Collectus Instituti Culinarii Americani
** de eodem
** "A blast from the past" (de eodem)
* Collectus Anscharii Tschirky apud universitatem Cornellianam
* Collectus librarii Edgari Soete

; De expositionibus
* De expositione apud societatem Grolier
* De expositione apud *Garum* (museum artis coquinariae Romae in urbe); De eadem re

; Scripta miscellanea
* G. M. Thomas, "The restaurants of Fleming and Bond"
* "140 Years of Menu Design"
* "Historic Menus / A Giveaway"
* *Flashbak*

!
Categoria:Documenta
Carolus Richet

**Carolus Robertus Richet** (natus die 25 Augusti 1850 et mortuus die 4 Decembris 1935) est physiologiae et immmunologiae peritus Francicus qui professor Collegii Franciae et anno 1913 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit ratione studii ictus anaphylaxis. Etiam parapsychologiam et eugenicam fovebat.

Alma mater eius Universitas Parisiensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Eruditi Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Parisiensis
Categoria:Nati 1850
Categoria:Mortui 1935
Alustum

**Alustum** (Graece τὸ Ἀλούστου [φρούριον]) est arx vetius et nunc urbs Crimaeae incolas plures quam 31 milia habens. In litore austroorientali paeninsulae inter Ialtam et Sudacum situm est. 

## Historia
Iussu Iustiniani arx Alusti aedificata est; Ostrogothorum foederatorum praesidium hic itinera marina custodiebant. Saeculo VII exeunte Graeci Alustum reliquerunt; Chazari hos locos possidebant usque ad saeculum X. Incolae Alusti temporis Chazarici Christiani manebant. Saeculo XI destructum est, sed a saeculo XII in Tartaria Minore iterum floret et crescit. Ab anno 1382 colonia Genuae; anno 1475 ab Ottomanis captum et incensum est.

## Nota
## Nexus externi
Categoria:Urbes Crimaeae
Categoria:Portus Ponti Euxini
Iulius Wagner-Jauregg

**Iulius Wagner-Jauregg** (natus die 7 Martii 1857; mortuus die 27 Septembris 1940) fuit medicus Austricus qui anno 1927 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione therapiae malariae innocrationis pro paralysi.

Eius alma mater fuit Universitas Vindobonensis, deinde professor eadem Universitatis et Universitatis Graecensis factus fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Medici Austriae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Paeninsula Venedica

[thumb|[Canalis trans paeninsulam Venedicam aedificatur, annus 2020.]]
**Paeninsula Venedica** (Theodisce *Frische Nehrung*), quae in Polonia nunc **lingua terrae Vistulensis**, in Russia **lingua terrae Baltica** nominatur, est lingua terrae harenosa longissima, quae lacunam Recentem a sinu Venedico maris Baltici separat. In Borussia Orientali regione historica sita erat, nunc in palatinatu Warmiae et Masuriae Polonico et regione Calininopolitana Russica sita est. *Krynica Morska* et *Piaski* (*Harenae*) vici Polonici in lingua sitae sunt.

Longitudo linguae 65 chm est, quorum 35 chm in Russia et 30 in Polonia sunt. Latitudo minima 800 m, maxima 1,8 chm. Silvis et thiniis operta est. 

Ab oriente fretum Pillaviense, anno 1510 a tempestate marina creatus, a Pillavia urbe paeninsulam Venedicam separat. In parte paeninsulae occidentali anno 2022 canalis navigabilis aedificatus est (ideo nunc pars paeninsulae maior insula nec paeninsula est).

## Notae
## Nexus externi
* De paeninsula Venedica  

Categoria:Paeninsulae Russiae Europaeae
Categoria:Res geographicae Poloniae
Categoria:Regio Kaliningradensis
Categoria:Mare Balticum
Categoria:Linguae terrae
Bibliotheca Kopavogensis

**Bibliotheca Copavocensis** (Islandice *Bókasafn Kópavogs*) est bibliotheca Islandica, quae Kópavogur urbe sita est. Pars est Domuum Culturae Copavocensium, quorum aliae partes sunt Museum Artium Copavocense (Gerðarsafn), Museum Naturale Copavocense (Náttúrufræðistofa Kópavogs), et Aula (Salurinn). Prius erat Archivum Copavocense (Héraðsskjalasafn Kópavogs) pars earum, sed mense Aprili anno 2023 a Concilio Municipali Copavoci dissolutum est. Non solum bibliotheca, sed etiam quoque locus musicae, horarum litterariarum, acroasium, coronarum legendi, et artium est. Casa bibliothecae in Via Hamraburgense 6A patet, ramo Lindascholense in Nupalinde 7. In collegio cum Bibliotheca Gardabaeënsi et Bibliotheca Hafnarfiordia est, ut quaeque omni loco commoda capere et reddere possit.

## Directores
*Jonas Varius 1953-1977
*Hravnus Andres Hoerdi filius 1977-2015 (sed librarius anno 1976 fuerat)
*Lisa Zachrison Valdimari filia 2015-nunc.

## Nexus externi
* Situs proprius

Categoria:Bibliothecae publicae
Categoria:Islandia
Andreas Rüdiger

**Andreas Rüdiger** (natus die 1 Novembris 1673 Rochlitz in Saxonia, mortuus die 6 Iunii 1731 Lipsiae) philosophus et medicus Germanicus fuit.

## Vita
Studiosus factus est Salinis Saxonicis ubi Christianus Thomasius eius professor erat. Ienae et Lipsiae philosophiae, medicinae et iurisprudentiae studebat.

Halae medicus erat morbis medendis et philosophus praelectionibus habendis. Ex anno 1697 incola Lipsiensis factus est; reversus Halam annis inter 1707 et 1712 iterum a Lipsia sartus atque tectus servatus est.

Rüdiger philosophus contra nonnullas doctrinas Leibnitii et Wolffii repugnavit, ut de ideis innatis, de harmonia praestabili. Influxum physicum autem et Dei imaginem philosophicam coluit.

Inter scripta eius sint mentionis digna haec: »Philosophia synthetica« (Salinis Saxonicis 1707; sub titulo posteriore »Institutiones eruditionis«, »Physica divina«, Francofurti 1716), »Philosophia pragmatica« (Lipsiae 1723).

## Nexus externi
* 
*Carl von Prantl: „Rüdiger, Joh. Andreas“. Apud: *Allgemeine Deutsche Biographie* (hic in interreti)
Ioannopolis (discretiva)

* Ioannopolis, vulgo *Ivangorod*, urbs Russiae
* Ioannopolis, vel *Ioannesburgum*, urba Africae Australis
Muhafazae Iemeniae

Iemenia divisa est in muhafăzas seu praefecturas unam et viginti et amānam seu caput unum. In tabulā ostenduntur muhafăzae Iemeniticae post mappam.
[700px|center|[Muhafazae Iemeniae.]]

## Notae
Categoria: Iemenia
Nicolaus Ryberg Finsen

thumb|Nicolaus Ryberg Finsen.
**Nicolaus Ryberg Finsen** (natus Thori Portus die 15 Decembris 1860; mortuus Hafniae die 24 Septembris 1904) fuit medicus Danicus origine Faeroarum, qui anno 1903 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit ratione therapiae lucis radiationis. Primus homo est qui Praemium Nobelianum laureatus est.

Eius alma mater fuit Universitas Hafniensis. Institutum Finsen apud Universitatem Hafniensis in eius honorem nominatur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Hafniensis
Categoria:Medici Daniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Lingua Laotica

**Lingua Laotica**, vulgo **Lao**, Laotiae lingua officialis est quia gens Laorum, ethnos ibi praedominans et vallem Meconis incolens, ea loquitur. Ad linguarum Tai-Kadai familiam pertinet, linguae Thailandicae proxima. Plus quam 3,5 millionum hominum Laotice loquuntur. Lingua Isan, qua in Thailandia plus quam 20 millionum utuntur, interdum dialectus linguae Laoticae putatur, sed saepius linguae Thaicae. 

Laotica lingua tonalis est, verba nec declinans nec coniugans. Scriptura Laotica sui generis est; textus sacri alia scriptura, Tham, scribuntur.

## Notae 
## Bibliographia
* Enfield, N. J. (2007). *A Grammar of Lao*. Berolini et Novi Eboraci: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-018588-1. (*ars grammatica*) 
* Kerr, Allen. (1994). *Lao–English Dictionary*. White Lotus. ISBN 974-8495-69-8. (*lexicon Laotico-Anglicum*)

!
Foederalizatio Iemeniae

**Foederalizatio Iemeniae** est proposita Reipublicae Iemeniticae transformatio e civitate foederalem in civitatem coniunctam. Significativis oeconomicis, religiosis, politicis, historicis dissimilitudinibus inter septentrionales et meridianas huius nationis partes impulsa, foederalizatio commune controversumque postulatum fuit, ad solvendos regionales conflictus, ex unificata natione anno 1990.

Novissimum foederalizationis propositum e Colloquio de deliberatione nationali (Arabice الحوار الوطني اليمني) ortum est, cuius finis Iemeniam in regiones sex administrative dividere est, ubi singulae regiones singula gubernia parlamentaque habeant in vicem centralis systematis gubernativi; quia regiones nova constitutione exeunte anno 2014 probari exspectabantur. Singulae regiones singula gubernia parlamentaque ad gerendas singulas res habiturae esse praesupponebantur ut gubernium foederale res externas et nationis defensionem gereret. Haec regionalis divisio Iemeniae a Colloquio de deliberatione nationali probata est, quod participaverunt omnes Iemeniticae politicae et haud politicae factiones et, postquam huius Colloquii resultationes obsignatae sunt, Factio Congressus Generalis Populi et Huthi hanc divisionem recusaverunt, praxicopema fecerunt et haec natio in bellum civile inducta est.
center|800px|Regiones Iemeniae.

In tabulā inferiori ostenduntur propositae regiones foederales:

## Notae
Categoria:Iemenia
Carolus Nicolle

[thumb|Carolus Nicolle apud [microscopium.]]
**Carolus Iules Henricus Nicolle** (natus die 21 Septembris 1866; mortuus die 28 Februarii 1936) fuit medicus et microbiologiae peritus Francicus, qui anno 1928 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii contagionis typhi.

Alumnus Universitatis Parisiensis deinde socius Instituti Pasteur et anno 1929 socius Academiae Scientiarum Francicae factus, anno 1931 Legionem Honoris accepit et anno 1932 professor Collegii Franciae electus fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Medici Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Parisiensis
Caupona

[thumb|upright=1.25|"[Cauponula apud Folies Bergère" (aulam mimariam Parisiensem) ab Eduardo Manet anno fere 1882 picta]]
[thumb|upright=1.25|Caupona [Raceland (Ludoviciana)|Raceland Ludovicianae ("eo die, quo cancri coquuntur") anno 1938 a Russell Lee lucis ope picta]] 
**Caupona** est taberna ubi potiones (crebrius temeta vel potiones fortes) venditantur et sumuntur, quibus cibi leviores saepe apponuntur. Caupona Anglica (Anglice *public house* vel *pub*) est domus cuius possessoribus licentia potionum inferendorum conceditur.

**Cauponula** vel "tabula potoria" (linguis vernacularibus *bar*) appellari licet cella aut tabula intra deversorium seu popinam posita ubi potiones frequentatoribus venundantur.

## Bibliographia 
* Moehringer, J.R. (2005). *The Tender Bar: A Memoir*. Novi Eboraci: Hyperion. ISBN 978-1-4013-0064-7

!
Gaia Zucchi

**Gaia Zucchi** (nata Romae die 27 Martii 1970) est actrix theatralis et televisifica Italica.

## Biographia 
Romae anno 1970 nata est, originis nobilis ex parte matris. Ei sunt frater et soror, nomine Marcus et Simona.

Diplomata a *Centro Sperimentale di Cinematografia* et in psychologia simul accepit.

Anno 2023, *La vicina di Zeffirelli* ('Zeffirelli proxima'), librum autobiographicum, edidit, in quo amicitiam quam habuerat cum directore Franco Zeffirelli enarrat.

## Personae in televisione actae 
* *Papà prende moglie* (1993)
* *La signora della città* (1996), dir. B. Cino
* *Tutti gli uomini sono uguali* (1998), dir. A. Capone
* *Turbo* (1999), dir. A. Bonifacio
* *La Squadra* (2003)
* *Carabinieri* (2004-2005), dir. R. Mertes
* *Distretto di Polizia* (2005), dir. Monica Vullo
* *Camera Cafè* (2005)

## Personae in theatro actae 
[thumb|Gaia Zucchi, [Pisae|Pisis, September 2023.]]
* *La crisi del teatro* (1994), dir. A. Corsini
* *Marasade* (1996), dir. M. Garroni
* *Voglia matta - anni 60* (1995 - 1997), dir. A. Corsini
* *Gente soprattutto matta* (1997), dir. D. Formica
* *Voglia matta - anni 50* (1998), dir. A. Corsini
* *Voglia matta di Roma* (1999), dir. A. Corsini
* *La bottega del caffè* (2000), dir. M. Belli
* ''La giornata d'uno scrutatore* (2003), dir. Luca Ronconi

## Cinematographia 
* *Plagio* (1989), dir. Cinzia TH Torrini
* *Nessuno mi crede* (1992), dir. Anna Carlucci
* *Peggio di così si muore* (1995), dir. Marcello Cesena
* *Fermo posta Tinto Brass* (1995), dir. Tinto Brass
* *Il Cielo È Sempre Più Blu* (1996), dir. Antonello Grimaldi
* *Il tocco: la sfida* (1997), dir. Enrico Coletti
* *I Volontari* (1998), dir. D. Costanzo
* *Forever* (2003), dir. Alessandro Di Robilant
* *Rabbia in pugno* (2012), dir. Stefano Calvagna
* *Jerry e Tom* (2023), dir. Gianluca Ansanelli

## Pellicula brevis 
* *Est* (1993), dir. F. Brizzi
* *Caso Wanderbit* (1994), dir. N. Nimica
* *Muccino Muccina* (1994), dir. G. Petitti
* *Carrozzelle felici* (2003), dir. Walter Garibaldi
* *Come un fiore'' (2023), dir. Benedicta Boccoli

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis Gaiae Zucchi proprius.

Categoria:Actores Italiae
Categoria:Autobiographi Italiae
Categoria:Cinematographia
Ioannes Spemann

thumb|Ioannes Spemann.
**Ioannes Spemann** (natus Stutgardiae 27 Iunii 1869; mortuus Friburgi Brisgoviae die 9 Septembris 1941) fuit medicus Germanicus, qui anno 1935 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii introductionis embryonis progressus.

Eius alma mater fuit Universitas Ruperto-Carola Heidelbergensis.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Heidelbergensis
Categoria:Medici Germaniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Alexander's Feast (Dryden)

[thumb|*Alessandro e Taide* a [Ludovicus Carraccius|Ludovico Carraccio anno 1611 picti.]]
'''''Alexander's Feast, or the Power of Musick: an Ode wrote in Honour of St. Cecilia'''* est carmen Ioannis Dryden, anno 1697 scriptum, ubi narratur historia comissationis Alexandri Magni Persepoli celebratae: eodem tempore evocari censetur unio Gulielmi et Mariae, qui ab anno 1685 Britanniae imperabant. Huic carmini sub eodem titulo musicam anno 1736 composuit Georgius Fridericus Handel. Versus *None but the brave deserves the fair* e carmine saepe citatur.

Fontes principales, quibus Dryden usus est, fuerunt Plutarchi "Vita Alexandri" (quam cognovit ipse) et anecdoton e Basilii Caesareensis *Ad adolescentes'' (quod per scriptorem recentiorem Ieremiam Collier habuit) de Timotheo, cantore qui, variis modis musicis utens, Alexandrum ad pugnam et ad somnum vicissim coegerit. Secundum Plutarchum aliosque auctores antiquos, Timotheus a Persepoli aberat.

## Notae 
## Bibliographia 
* John Dawson Carl Buck, "The Ascetic's Banquet: The Morality of Alexander's Feast" in *Texas Studies in Literature and Language* vol. 17 (1975) pp. 573-589 JSTOR
* 
* 
* Bessie Proffitt, "Political Satire in Dryden's Alexander's Feast" in *Texas Studies in Literature and Language* 11 (1970): 1307-1316 apud JSTOR.
* 

Categoria:Alexander Magnus
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Carmina
Categoria:Ioannes Dryden
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Saturae
Categoria:Scripta 1697
Warmia

alt=Carta Warmiae|thumb|*Tabula geographica episcopatum Warmiensem in Prussia exhibens* (J. F. Endersch, 1755).
**Warmia** est provincia historica ad meridianum Maris Baltici litus sita, nunc ad Poloniam pertinens.

## Nomen et situs 
### Warmia provincia Prussiae antiquae 
**Warmia** seu **Varmia** seu **Erm(e)landia** nomen suum a tribu Prussica antiqua accepit. Polonice etiam *Warmia* dicitur, Theodisce autem *Ermland*. Varmia non est cum Varmelandia regione Sueciae confundenda.

Inter antiquas Borussiae (sic dictae orientalis) regiones Warmia Pogesaniam ab occidente (scilicet trans Narussam Passariamque), Bartiam ab austro, et Natangiam ab oriente habebat.

### Geographia 
Warmia a litore Lacus Recentis austro-orientem versus extenditur; sunt in hac regione multi lacus. Flumen Warmiae maximum Alla seu Alna (Polonice *Łyna*, Theodisce *Alle*) est.

Urbes principales Warmiae sunt Frauenburgum seu Drusiana urbs (Polonice *Frombork*) et Allenstenium (Polonice *Olsztyn*). Frauenburgum ad medium fere spatium inter Gedanum et Regiomontum situm est.

### Warmia hodie 
Hodie nomen huius provinciae servatur in divisione administrativa Poloniae palatinatus Warmiae et Masuriae (Polonice *województwo warmińsko-mazurskie*) servatur, necnon in nomine archidioeceseos Varmiensis Ecclesiae Romanae. Allenstenii Universitas Warmiae et Masuriae (Polonice *Uniwesytet Warmińsko-Mazurski*) sita est, a qua et periodicum *Acta Botanica Warmiae et Masuriae* nuncupatum editur.

## Sedes epicopalis Warmiensis 
Distinctio Warmiae a finitimis provinciis usque ad medium saeculum vicesimum in hoc pendebat, quod regio haec episcopo Warmiensi (qui usque ad annum 1772 etiam princeps Sacri Imperii Romani erat) subiecta esset; propter quod, reliquis Prussiae regionibus confessionem Lutheranam saeculo sexto decimo amplectentibus, Warmia sola in confessione Romana permansit. Confessione ergo Lutherana in Sambia vicina ab universis fere accepta, episcopi Warmienses saeculis XVI–XVIII titulo episcoporum etiam Sambiensium utebantur.  Ecclesia cathedralis Warmiensis antiqua, Frauenburgi sita, anno 1342 consecrata est; hoc aedificium usque ad tempora nostra pervenit, sed anno 1945 sedes episcopi Allenstenium translata est. 

Notandum est Warmiam aliquos libros liturgicos proprios possedisse, exempli gratia non erat *Rituale Romanum* in usu, sed *Rituale Warmiense*.

## Warmienses celebres 
[thumb|upright=0.8|[Epitaphium Nicolai Copernici in ecclesia cathedrali Frauenburgensi.]]
Sine dubio inter incolas Warmiae celeberrimus fuit Nicolaus Copernicus, astronomus qui anno 1495 canonici Warmiensis dignitate potitus est. Stanislaus Hosius episcopus Warmiensis et poeta neo-latinus saeculo sexto decimo hic floruit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Regiones antiquae Europae
!
Delta Vistulae

thumb|Forma agri deltae Vistulae ad pagum Osice.

 est planities in Polonia septentrionali sita, circa locum ubi Vistula, maximum Poloniae flumen, multis ostiis sese in Sinum Gedanensem Maris Baltici exonerat.

## Nomen et situs 
Planities haec, Polonice *Żuławy*, Theodisce *Werder* nuncupata, delta e limo a Vistula flumine allato constituta, a collibus haud altis ab occidente, meridie et oriente circumdatur. A septentrione autem planities iugo thiniorum abrupte locum cedit, post quod litus maris invenitur; thinia haec boreo-orientem versus continuantur, Paeninsulam Venedicam efformantes.
[thumb|Tabula geographica statum deltae Vistulae circa annum [1300, depingens (H. Bertram, 1922); litus Lacus Recentis incipiente saeculo vicensimo linea interrupta monstratur.]]

Ob multitudinem fluminum (ostiorum Vistulae, de quibus infra, necnon multorum aliorum) erat olim haec regio paludosa, sed a colonis Batavis (sic dictis Mennonitis) saeculis sexto decimo et septimo decimo huc venientibus, permagno labore eodem modo quo in patria eorum peracto, canalibus scilicet effossis polrisque creatis, habitabilis et fecunda exstitit.

## Vistula eiusque ostia 
Ad Mariaeburgum Vistula primo in duos alveos dividitur, quorum maior nomen idem retinet, alius vero, ad orientem situs, Nogatus appellatur. Non longe a mari Vistula iterum dividitur in tria ostia, quorum occidentale (Polonice *Martwa Wisła*; Theodisce *Tote Weichsel*; ergo “Vistula Mortua”; olim *Leniwka*) ad Gedanum dirigitur; medium, a hominibus anno 1895 effossum, recto tramite in mare influit; orientale autem item dividitur in Vistulam Elbingensem (*Szkarpawa*, *Elbinger Weichsel*) et Regiomontanam (*Wisła Królewiecka*, *Königsberger Weichsel*). E quibus Vistula Elbingensis, Regiomontana et Nogatus in Habum nempe seu Nova Piscina atque oppidum Tiegenhofense.

In haud paucis locis, exempli gratia Neotychi et in pago Cyganek, sunt ecclesiae stilo Gothico aedificatae. In nonnullis pagis, domus  veteres ligneae permanent. Notanda sunt etiam monumenta technologica, exempli gratia pons ferriviarius rotatorius anno 1905 in pago Rybina constructus.

## Bibliographia 
*Augustowski, Boleslaus, ed. 1976. *Żuławy Wiślane.* Gedani: Societas Scientiarum Gedanensis.
*Bertram, Hugo, Wolfgang La Baume, et Otto Kloeppel. 1924. *Das Weichsel-Nogat-Delta: Beiträge zur Geschichte seiner landschaftlichen Entwickelung, vorgeschichtlichen Besiedelung und bäuerlichen Haus- und Hofanlage.* Gedani: Danziger Verlag. Textus.

## Notae 
Categoria:Res geographicae Poloniae
Categoria:Systema Vistulae fluminis
Ieremias Thomas

**Ieremias  Thomas**, vulgo *Jerry* vel *Jeremiah P. Thomas* (natus die 30 Octobris 1830 ad  civitatis Novi Eboraci; die 15 Decembris 1885 mortuus) fuit pincernarum primus, qui de arte potionum miscendarum scripserit. In oppido nativo, deinde Novo Portu Connecticutae educatus est. Ibidem annum septemdecimum agens pincerna laboravit; inde anno 1849 nauta usque ad Californiam profectus est. Franciscopoli fortasse apud cauponam *El Dorado*, certe apud deversorium *Illinois House* operam dedit; mox ad partes orientales redit, ubi Novo Portu in urbe *City Hotel* direxit; deinde in aliis urbibus pluribus brevissime morabatur.

Ab anno 1858 Novi Eboraci in urbe apud *Metropolitan Hotel* pincerna principalis meruit, sed anno 1860 cum fratre Georgio cauponam suam condidit in aedificio n° 622 *Broadway*. Ibi (si anecdotis posterioribus credimus) Albertus Eduardus Walliae princeps mox visitavit potionemque julep gustavit "At nihil est" confitens "nisi limonata ..." profundiusque mox bibens "valde, valde suavis!" aestimavit. Anno 1862 Thomas librum ''The bon vivant's companion* divulgavit, sed ab 1863 usque in 1866 Franciscopoli versatus est alterumque librum hodie deperditum, titulo *Portrait gallery of distinguished bar-keepers*, illa in urbe edidit. Deinde usque in 1885 Novi Eboraci tabernas potorias tenuit sive in deversoriis laboravit. Hoc anno subito mortuus est.

Potionem mixtam scintillantem, quam *Blue blazer* ("flammatrix azulea") nuncupavit, primus invenit. 

## Scripta 
* 1862 : 
** editio 1864
** editio 1876; altera; tertia; quarta; quinta
** editio 1883
* 1887 : 

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes fere coaevi
* 1863 : 
* 1867 : *The American barkeeper*. Franciscopoli Textus (Exstant exemplaria Carolo B. Campbell attributa, praefatione munita; textus e libro deperdito Ieremiae Thomas, titulo *Portrait gallery of distinguished bar-keepers* [Franciscopoli, c. 1863] demptum esse censetur)
* 1885 : necrologia in *New York World*
* 1885 : 

; Eruditio
* Herbert Asbury, ed., *Jerry Thomas: The bon vivant's companion* (Novi Eboraci: Knopf, 1927)
* 
* William Grimes, "The bartender who started it all" in *New York Times* (31 Octobris 2007)
*   (editio 1a: 2007)

## Nexus externi 
* "Jeremiah P. Thomas" apud *Cocktail Kingdom''

Categoria:Artifices Civitatum Foederatarum
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Incolae Novi Eboraci
Categoria:Pincernae
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores de re potoria
Eugenia Romana

[thumb|Eugeniae simulacrum in [ecclesia sancti Petri Varciacensis|ecclesia sancti Petri  Varciacensi]]
**Eugenia Romana**, circa annum 258 mortua, est sancta Christiana. Eius memoria ab Ecclesia Romana die 25 Decembris colitur et ab ecclesia Orthodoxa 24 Decembris.

## Vita
A Commodo  imperatore Philippus vir nobilis Romanus Alexandriae praefectus factus est. Uxorem habuit Claudiam, Avitum et Sergium filios et Eugeniam filiam. Eugenia, cum Pauli epistulas legisset, nuptias abnegavit clam in monasterium vestibus masculinis induta cum servis suis Proto et Hyacintho abiit; ibi a Aelio episcopo baptizati sunt. Cum morbos oratione curare posset, multi ad eam conveniebant, inter quos et Melanthia vidua, quae amore conflagravit, Eugeniam puerum putans. Amore decepto dixit, ut iuvenis se violare temptavisset. Eugeniam ad iudicium praefceti patris sui adducta aperuit, quaenam esset, et ita a parentibus inventa est. 

Philippus et Claudia filia inventa ipsi sanctum baptisma acceperunt; Philippus, episcopus Alexandrinus electus, ab interfectoribus gentilibus occisus est. Claudia et Eugenia Romam reverterunt et in praedio suo aetatem degebant, ubi Claudia xenodochium peregrinantibus instituit, Eugenia multas virgines ad Christum adduxit. Cum Gallienus persecutionem Christianorum incepisset, Basilla virgo Romana, quae parentes perdiderat, epistulam Eugeniae scripsit, Eugenia Protum et Hyacinthum ad Basillam misit; cum iis collocuta, Basilla baptisma accepit. Quo cognito Pompeius sponsus eius imperatori detulit sponsam suam Christianam factam nuptias abnegavisse. Basilla gladio occisa est, Protus et Hyacinthus in templum idolorum adducti sunt, ut idolis sacra facerent, sed, cum in templum ingressi essent, idolum nullo pellente cecidit et fractus est; capita Proti et Hyacinthi milites absciderunt.

Eugeniam in templum Dianae milites adduxerant, quod ea ingressa cecidit et destructum est. Nihil in Tiberi nec in igne nec in aliis periculis sancta laedebatur, donec Christus visus ei promiserat, ut die Nativitatis eius in Regnum Caelorum iniret; quo die gladio occisa est. Postea et Claudia interfecta est, cui Eugeniae diem mortis aperuerat.

## In litteris Latinis
Eugeniae vita Latina a Rufino Aquileiensi scripta esse putabatur. Venantius Fortunatus, Adelmannus Leodiensis, Flodoardus hymnos sanctae composuerunt. Andreas Alenus epistulam eius ad Protum et Hyacinthum in *Heroides* suas inclusit. 

## Notae
## Nexus externi
* Vita Eugeniae in *Vicifonte*
* Eugeniae vita in *Catholic online* 
* Eugeniae vita in *Encyclopaedia Orthodoxa* 

Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Categoria:Incolae Romae
Nogatus

thumb|Nogatus amnis.
**Nogatus** (Polonice et Theodisce *Nogat*) est unus ex amnibus Deltae Vistulae, ab ipsa Vistula, maximo Poloniae flumine, se ad Mariaeburgum separans, atque in Habum seu Lacum Recentem, lacunam Maris Baltici, sese exonerans.

Medio Aevo, Nogatus limes inter Slavos et Prussos, sed ab anno 1920 ad annum 1939 inter Urbem Liberam Gedanum et Germaniam erat. Hodie Nogatus, totus in Polonia situs, limes inter palatinatus Pomeraniae (*województwo pomorskie*, etiamsi territorium hoc Latine potius Pomerellia nuncupandum est) et Warmiae et Masuriae (*województwo warmińsko-mazurskie*) est.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Flumina Poloniae
Categoria:Systema Vistulae fluminis
Geophysica

thumb|Interna Telluris structura. Inter tabulata principalia habentur crusta (1), mantellum (2) et nucleus (3). Crusta una cum mantelli parte superiore lithosphaera (4) appellatur.
**Geophysica** est scientia quae proprietates physicas totius Telluris necnon processus physicos geologiae in lithosphaera, hydrosphaera, et atmosphaera investigat. 

Inter res a geophysicis investigatas enumerandae sunt: forma Telluris, interiora Terrae, terrae motus (seismologia), atque campus Telluris magneticus.

Prima omnium cathedra geophysicae creata est anno 1895 in Universitate Iagellonica, cum Mauritius Pius Rudzki, geophysicus Polonus, professor geophysicae mathematicae et meteorologiae nominatus est. Inter alios geophysicos celebres notari possunt Andreas Mohorovičić, Benno Gutenberg, Victor Conrad et Inge Lehmann, in quorum honorem discontinuitates in structura interna Telluris appellatae sunt, ut puta discontinuitas Mohoroviciciana.

## Nexus externi
* varia  geophysicae studentibus utilia
* Societas geophysica Germanica (DGG)
* Unio geophysica Americana (AGU) 
* Societas exploratorum in geophysicis (SEG)

## Notae 
Categoria:Geologia
Categoria:Geophysica
Categoria:Terra
Drew Weissman

**Drew Wiesmann** (natus anno 1959) est biochemicus et immunologiae Americanus, qui vaccinum contra SARS-CoV-2 inventus apud collegios Pfizer ac Moderna et anno 2023 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Catharina Karikó accepit, ratione studii vaccini ARN contra COVID-19 pandemiam. Etiam a corporatione cum Universitatis Chulalongkorn vaccium contra COVID-19 pro civitatibus provectibilibus promovendum conatus est.

Eius almae matres sunt Universitas Brandeisiana et Universitas Bostoniensis.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Bostoniensis
Categoria:Alumni Universitatis Brandeis
Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Anna L'Huiller

thumb|Anna L'Huiller.
'''Anna L'Huiller''' (nata anno 1958) est physicus Francicus qui professor Universitatis Lundensis physicae atomicae electronum studuit et anno 2023 Praemium Nobelianum physicae cum Francisco Krausz et Petro Agostini accepit, ratione methodi experimentali quod pulsi attosecundi lucis pro studio dynamicae electronis. 

Eius alma mater est Universitas Parisiensis, et anno 2011 Praemium L'Oréal-UNESCO pro mulieribus et scientia accepit.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus (Universitas Lundensis)

Categoria:Physici Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Categoria:Professores Universitatis Lundensis
Franciscus Krausz

thumb|Franciscus Krausz.
**Franciscus Krausz** (natus *Ferenc Krausz* 17 Maii 1962) est physicus Hungaricus qui physicae attsecundi peritus et professor Universitas Ludovico-Maximilianea Monacensis physicae experimentalis et anno 2023 Praemium Nobelianum physicae cum Anna L'Huiller et Petro Agostini accepit, ratione methodi experimentali quod pulsi attosecundi pro studio dynamicae electronis.

Eius almae matres sunt Universitas Scientiarum Budapestinensis et Universitas Vindobonensis.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Budapestinensis
Categoria:Physici Hungariae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Coemeterium Montis Parnassi

thumb|250px|Conspectus coemeterii Montis Parnassi.
**Coemeterium Montis Parnassi** (Francice *Cimetière du Montparnasse*) est sepulcretum nobile in quarto decimo circumdario (*arrondissement*) Lutetiae situm, quod die 25 Iulii anno 1824 constitutum est. In hoc coemeterio plus 300&thinsp;000 defunctorum sepulta sunt.

## Bibliographia
* Marie-Laure Pierard, *Le Cimetière Montparnasse : Son histoire, ses promenades, ses secrets*, Lutetiae, Michel Dansel, 1983, 286 p

## Nexus externi
* De Coemeterio Montis Parnassi 

Categoria:Lutetia
Categoria:Coemeteria
Petrus Agostini

**Petrus Agostini** (natus Turis die 23 Iulii 1941) est physicus Franciscus origine Tunisiae qui physicae experimentalis peritus et anno 2023 Praemium Nobelianum physicae cum Anna L'Huiller et Ferenc Krausz accepit, ratione methodi experimentali quod pulsi attosecundi pro studio dynamicae electronnis.

Alma mater eius Universitatis Aquae-Massiliensis deinde professor Universitas Civica Ohiensis ab anno 2005 est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Physici Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Categoria:Professores Universitatis Civicae Ohiensis
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1941
Catharina Karikó

**Catharina Karikó** (nata *Katalin Karikó* die 17 Ianuarii 1955), est biochemica Hungarica studiorum mRNA perita, quae civitatem Americanam adquisivit. Anno 2023 praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Drew Weissman accepit, quod vaccinum ARN contra COVID-19 pandemiam invenit.

Eius alma mater est Universitas Szegedinensis. Professor Universitatis Pennsylvaniensis docet.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Eruditi Hungariae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Professores Universitatis Pennsylvaniensis
Hobocen

[thumb|Despectus in Hobocen ex aere super [Flumen Hudsonianum.]]
**Hobocen** (Anglice *Hoboken,* a nomine Unamico *Hupokàn*) est urbs in Comitatu Hudsoniano in Nova Caesarea civitate Americana, pars areae metropolitanae Novi Eboraci et situs , magni . Secundum Censum Civitatum Foederatarum anni 2020. urbi erant 60&thinsp;419 cives, 10&thinsp;414 (+20.8%) plus quam anno 2010.

## Bibliographia
*Brooks, Steve B. 2019. "Built to Serve: Damaged by Superstorm Sandy, New Jersey post opens new facility with six apartments for homeless veterans." *The American Legion Magazine* 187, no. 3 (September): 46–48. ISSN 0886-1234.
*Ziegler-McPherson, Christina A. 2011. *Immigrants in Hoboken, One-Way Ticket, 1845–1985.* Charleston: History Press. ISBN 978-1-60949-163-5.

## Nexus externi
Categoria:Urbes Novae Caesareae
Moungi Gabriel Bawendi

**Moungi Gabriel Bawendi** (Arabice , natus Lutetiae anno 1961) est chemicus Francicus origine Tunisiae, qui civitatem Americanam acquisit. Anno 2023, Praemium Nobelianum chemiae cum Ludovico E. Brus et Alexio Ekimov accepit, ratione inventus et synthesis punctorum quanticorum. Etiam nanotechnologiae et convectro solari studuit.

Eius almae matres sunt Universitas Harvardiana et Universitas Chicaginiensis, ubi philosophiae doctorem acquisit; professor apud Massachusettense Institutum Technologiae docet.

, eius pater, fuit mathematicus. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Chicagoensis
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Chemici Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Ludovicus E. Brus

**Ludovicus Eugenius Brus** (natus 10 Augusti 1943, mortuus 11 Ianuarii 2026) est chemicus Americanus qui anno 2023 Praemium Nobelianum chemiae cum Moungi Gabriel Bawendi et Alexio Ekimov accepit, ratione inventus et synthesis punctorum quanticorum. Socius Academiae Nationalis Scientiarum Civitatum Foederatarum est.

Eius almae matres sunt universitates Ricensis et Columbiae ubi philosophiae doctorem acquisit, et professor est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Columbiae
Categoria:Alumni Universitatis Ricensis
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Alexius Ekimov

**Alexius Ioannis filius Ekimov** (Russice Алексей Иванович Екимов, natus die 28 Februarii 1945) est physicus Americanus origine Unionis Sovieticae, qui semiconductris et nanotechnologiae studuit. Anno 2023, Praemium Nobelianum Chemiae cum Ludovico E. Brus et Moungi Gabriele Bawendi accepit, ratione inventus et synthesis punctorum quanticorum.

Eius alma mater est Universitas Publica Petropolitana.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Chemici Russiae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Ioannes Fosse

thumb|Ioannes Fosse (2007).
**Ioannes Fosse** (natus die 29 Septembris 1959) est scriptor mythistoriarum et ludorum scaenicorum Norvegicus, qui anno 2023 Praemium Nobelianum litterarum accepit. Novus Ibsen aliquando in Norvegia appellatur.

## Vita
Natus anno 1959 Haugesund in oppido Norvegiae, alumnus Universitatis Bergensis est. *Raudt, Swart* ('Rubus, Niger'), eius mythistoria prima, anno 1983, et *Og aldri skal vi skiljast,* eius primus ludus scaenicus, anno 1994 prolatus est. Et poemata et litteras pueriles scripsit, atque anno 2010 Praemium Internationale Ibsenianum accepit. Anno 2013, se ad Ecclesiam Catholicam Romanam convertit.

## Opera
### Mythistoriae
**Raudt, swart* (anno 1983)
**Naustet* (anno 1989)
**Bly og vatn* (anno 1992)
**Melanchola I* (anno 1995)
**Melanchola II* (anno 1996)
**Olavs draumar* (anno 2012)

### Ludi scaenici
**Og aldri skal vi skiljast* (anno 1994)
**Mamnet* (anno 1995)
**Sonen* (anno 1997)
**Ntata syng sine songar* (anno 1997)
**Draum om hausten* (annno 1999)
**Vinter* (anno 2000)
**Lilla* (anno 2003)
**Varmt* (anno 2005)
**Svevn* (anno 2005)
**Eg er vinden* (anno 2007)

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Bergensis
Categoria:Praemium Nobelianum Litteraturae
Categoria:Scriptores Norvegiae
Pomerellia

thumb|Regio ad meridianum Maris Baltici litus usque ad annum 1772. Pomerellia colore caeruleo notatur.
**Pomerellia** est provincia historica in inferiore parte regionis ad occidentalem ripam Vistulae; urbes principales Pomerelliae sunt Gedanum, Conecum et civitas Starogardensis.

Nomen Pomerelliae est diminutivum Pomeraniae seu regionis ad meridianum Maris Baltici litus sitae. Sensu praesertim Polonico Pomerellia est pars Pomeraniae, Pomerania Gedanensis (*Pomorze Gdańskie*) vel Pomerania ad Vistulam (*Pomorze Nadwiślańskie*) nuncupata, olim etiam palatinatus Pomerellicus vel Pomerania Polonica appellata. Hodie autem territorium hoc, in Polonia situm, pars palatinatus Pomeraniae (*województwo pomorskie*) est.

Sensu autem praesertim Germanico Pomerellia (*Pommerellen*) a Pomerania (*Pommern*) distinguitur. 

Cassubia vero cum septentrionali parte Pomerelliae partim concordat, sed iuxta nonnullos occidentem versus ulterius extenditur; e converso, Pomerellia meridiem versus ulterius quam Cassubia extenditur. 

## Notae 
Categoria:Res geographicae Poloniae
Categoria:Pomerania
Categoria:Cassubia
Opus exgraphiatum

[thumb|upright=1|Opus exgraphiatum [Gabriel Divutius|Gabrielis Divutii anno 1899 factum, frontispicium *Domus aureae* Caroloregii in urbe exornans.]]

**Opus exgraphiatum** (Italice *sgraffito* vel aliquando *sgraffiato*) est modus parietes vel fictilia decorandi, qui ex appositione aliquorum stratorum  coloribus discrepantibus ad superficiem parietis (dummodo haec maneat humida), vel in appositione duorum insequentium stratorum tegumenti diversorum colorum ad fictilem materiem crudam consistit. In utroque casu, opus perficitur velamen externum sic scalpendo, ut velamen inferius in conspectum afferatur et lineamenta imaginis gignat.

*Graphitum
*Opus tectorium

## Notae 
Categoria:Architectura
Categoria:Ars visualis
!
Narcissa Mohammadi

(natus Zenganae die 21 Aprilis 1972) est scientista et defensorix iurum humanorum Iranica, quae preces Centri Iurum Humanorum Defensium, institutio nationalis iurum humanorum Iraniae a Shirin Ebadi constituta est. Ad iura feminarum protegendum et ad poenam capitalem abrogandum conata est. Anno 2023, Praemium Olavi Palme et Praemium Nobelianum pacis accepit, ratione conatus contra persecutionem mulierium in Irania et promotionis iurum humanorum ac libertate pro omnibus. Narcissa Mohammadi in carcero Evin Teherani data est ratione "perturbationis systematis sociali a propaganda." Amnestia Internationalis Narcissam Mohammandi unam captivam conscientiae admissit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Eruditi Iraniae
Categoria:Pacis fautores
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Meet the Press

[thumb|[Logotypus *Meet the Press* anno 2023.]]
***Meet the Press*** ('Incidite in Diurnarios') est emissio televisifica Americana, quae ex 1947 emittitur.

Veterrima amissio televisifica est. *Meet the Press* repetit ab emissione radiophonica *American Mercury Presents: Meet the Press*, quae anno 1945 primum emittebatur.

## Moderatores 
Moderatores *Meet the Press* infra perscribuntur.

## Nuntii praeterea 
Timotheus Russert finivit emissionem cum verbis "That’s all for today. We’ll be back next week, because if it’s Sunday, it’s Meet the Press" ('Id erat ab *Meet the Press*. Redibimus hebdomada proxima, nam dies solis quisque *Meet the Press* dicunt.')

## Notae 
Categoria:Incepta 1947
Categoria:Programmata televisifica
Ceto (mythologia)

[thumb|upright=1.5|Ceto (a dextra) et Phorcus (medio). ([Museum nationale Bardo)]]

**Ceto** (Graece Κητώ) in mythologia Graeca est primaria dea marina, Ponti et Gaeae filia, quae beluis alienis et periculis maris et timoribus ignotis personam tribuit. Itaque iucundum est *Ceto* (Κητώ) cum substantivo q.e. *cetus* (κῆτος) 'monstrum marinum' coniungere.
 
Ceto Phorco fratri suo magnam copiam prolum monstruosarum genuisse dicitur, sed nonnulla monstra posterius addita esse videntur. Itaque convenit ab Hesiodo proficisci, quippe qui magna et quidem antiquissima auctoritate naturae elementorum, deorum, monstrorum necessitates explicuerit. In *Theogonia* de Cetus progenie haec discimus:

Hesiodus paulo post hanc addit indicinam: 

Ut dixit Hesiodus, Ceto duas peperit Graeas (Pemphredo et Enyo) ac tres Gorgones (Sthenno, Euryalen, Medusam). Insuper genuit Ladonem serpentem, cuius descriptionem definitam versu 334 exponit. 

Alii partus dubii sunt. An Echidnam pepererit, ambiguum est. Incertum est enim, ad quam ἡ δ´ 'illa autem' in 295 referatur. "Illa", si Ceto est, etiam Echidnam genuisse constat, sed Echidnae aliae quoque matres finguntur. Aliae ex optione sumptae alias quoque matres habere possunt, sicut Hesperides, quas Hesiodus ex Nocte (Νῦξ) editas esse dicit (v. 215). Sophocles Sirenes dicit Phorci filias esse, silens de matre, quae Ceto esse aut non esse potest. Saepissime tamen Sirenes ex Acheloo et musa quadam ortae esse dicuntur. Interdum etiam Scylla et Thoosa ex Ceto natae esse dicuntur, sed Scyllam ex Hecate et Phorco natam esse constat, Apud Homerum Crataeis Scyllae mater nuncupatur. Quae incongruentia nominis soluta est fatendo Crataeidem Hecatae (non Cetus) cognomen esse. Homerus Thoosam nympham, Polyphemi matrem, semel memorat Phorci filiam esse, sed de matre silet.

## Notae 
## Bibliographia 
* Aguirre Castro, Mercedes (1995) Carácter contrapuesto de la descendencia femenina de Forcis y Ceto en la Teogonía. *Cuadernos de Filología Clásica* 5: 167-180.
* Fowler, Robert L. (2000) *Early Greek Mythography*, 2: Commentary. Oxford University Press.
* Grimal, Pierre (1996) *The Dictionary of Classical Mythology.* Wiley-Blackwell. 
* Hard, Robin (2004) *The Routledge Handbook of Greek Mythology*. Psychology Press.
* Kerényi, Carl (1951) *The Gods of the Greeks*. Thames and Hudson.
* Lemke, D. (1968) Sprachliche und strukturelle Beobachtungen zum Ungeheuerkatalog in der Theogonie Hesiods. *Glotta* 96: 47-53-
* Ogden, Daniel (2013) *Drakon: Dragon Myth and Serpent Cult in the Greek and Roman Worlds*. Oxford University Press.
* Schwabl, Hans (1969) Aufbau und Genealogie des hesiodischen Ungeheuerkatalogs, *Glotta* 67: 174-184. 
* Siegmann, Ernst (1969) Χίμαιρα. Hesiod, Theog. 319. *Hermes* 96: 755-757.

## Nexus interni 
* 65489 Ceto, asteroides

Categoria:Animalia fabulosa Graeca