open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rana Ahmad

**Rana Ahmad** vel **Rana Ahmad Hamd** (Arabice رنا أحمد حمد *Ranā Aḥmad Ḥamd*), nata Riadi anno 1985 est activista atheistica Syriana quae ab anno 2015 in Colonia Agrippina habitat.

Rana Ahmad nata est in familia Syriana musulmana valde religiosa quae in Arabia Saudita vivebat. Viginti quinque annos nata in interrete philosophiam invenit et hominem qui ei commendavit libros in sermonem Arabicum versos Ricardi Dawkins, Friderici Nietzsche, Voltarii ac Caroli Darwinii. Dubia religiosa filiae suae reperta mater Ranae Ahmad eam coegit orare ac anno 2014 peregrinationem ad Meccam facere. Meccae, in  scidam photographavit cum inscriptione "Atheist Republic" (i.e. Res Publica Atheistica) cum in recesso Caba; paulo post organizatio "Atheist Republic" imaginem in Libro facierum divulgavit et mox multi homines imaginem communicaverunt. Anno 2015 aëroplano ad Turciam fugavit et brevi tempore Smyrnae habitabat. Smyrna illegaliter Graeciam fugavit et deinde trans regionem Balcanicam Germaniam.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Rana_Ahmad_interviewed_by_Maryam_Namazie_2017.webm|Rana Ahmad interrogata
Fasciculus:Atheist Republic in Mecca.png|Manus Ranae Ahmad scidam tenens in Meschita Magna Meccae cum inscriptione "Atheist Republic" (Res Publica Atheistica)
Fasciculus:Atheist Refugee Relief.png|Logotypum Organizationis Ranae Ahmad profugis atheisticis fovendis qui prius Musulmani fuerant

## Notae 
## Bibliographia 
* Rana Ahmad, Sarah Borufka, Frauen dürfen hier nicht träumen: Mein Ausbruch aus Saudi-Arabien, mein Weg in die Freiheit, Monaci, anno 2018 (ISBN 978-3442757480 - versio Francogallica ISBN 978-2211237710).
* Carlotta Sophia Meyn, Flucht vor der Religion, in Frankfurter Allgemeine Zeitung diei 16 Iunii 2016 (versiones Francogallica Arabicaque partis: La Troisième République Tunisienne: L'athéisme qu'on nous cache en terre d'islam).
* Vice News, Rescuing Ex-Muslims: Leaving Islam (YouTube - *narratio fugae Ranae Ahmad*).

Categoria:Atheistae
Categoria:Humanistae saeculares
Unio Esperantica Saraviensis

(Esperantice: *Sarlanda Esperanto-Ligo*,  compendiarie: *SEL*; Theodisce: *Saarländischer Esperanto-Bund*) consociatio quaedam Esperantici foventium est in Saravia (in Germania).

## Historia
Cum iam anno 1910 ab Ioanne May fundata esset societas Esperantica Saraviponti et iterum anno 1923 (Esperanto-Ligo Saarteritoria/ Esperanto-Bund Saargebiet), sodalitas SEL post Secundum bellum mundanum nascebatur. 

Praesides unionis: 
* Augustus Omlor (1951-1956)
* Gunterus Becker (1957-1973)
* Henricus Theodoricus Maas (1973-1975)
* Carolus Burger (1975-1979)
* Iosephus Dörr (1979-1994)
* Oliverus Walz (1994-2023)
* Martinus Thorenz (ab anno 2023)

Anno 1958 iuvenes esperantistae orbis terrarum Homburgi convenerunt, quod Associatio iuventutis Esperanticae internationalis moderabatur. Anno 1974, post eventus magnos in Congressu universali Hamburgensi et schisma inter Universalem Societatem Esperanticam (UEA) et Neutralem Motionem Esperanticam (NEM), Saravienses apud SEL congregati Associationem Esperanticam Germanicam (GEA) deseruerunt. Omnia munera officialia sodalitati provinciali digna, quae sibi olim assumpserant, statim deposita sunt. Diu reconciliatio fuit in votis; Kalendis 2018 reditum est in gremium Berolinense ad GEA. Sodales extra Saraviam habitantes quoque salvi semper erant et erunt.

## Actiones
thumb|Domus cardinalis Wendel in oppido Blieskastel, ubi anno 1987 de Esperanticis feste actum est.
Anno 1987 iubilaeum centum annorum ipsius linguae maxime sollemniter celebratum est Blieskastel in oppido, in domo pro cardinali Wendel nominata. Decennio 200 emissiones radiophonicae de linguis peregrinis docendis et Esperanticis factae sunt et cursum idiomatis Zamenhofiani in televisione capulari spectare licuit. Inde ab anno 1998 cooperationes cum Francis et Luxemburgensibus initae sunt, ut unio *Sar-Lor-Luks-Unio* creari posset. Anno 2005 Associatio Esperanticum docentium internationalis magistros omnes in Saraviam convocavit.

Saepe iam sic dictae *Fines septimanales culturales* (Kultura Semajnfino) datae sunt, ubi instructio atque bonus Esperantici usus partes maiores agunt. Decennio 200 spectacula haec efflorebant et a multis frequentabantur. Ex anno 1999 illi dies tantummodo semel in anno fiunt, mense Octobri aut Novembri aut Decembri; participum numerus decrescit. In principio ad studia interlinguistica promovenda circuli *Becker-Meisberger* congregati erant, qui postea magis magisque se culturalibus aperuerunt. Linguistica studia maximi momenti in gremio Saraviensi multos annos fecit Reinardus Haupenthal. Anno 2018 sodales Saravienses Biponti disposuerunt congressum trium terrarum, cui incepto valde plausum est.

## Nexus externi 
* situs proprius

## Notae
Categoria:Lingua Esperantica
Categoria:Saravia
Categoria:Societates linguisticae
Provinciae Belgicae

**Provinciae Belgicae** sunt decem administrativae Belgicae partes. Quae civitas est divisa in tris regiones administrativas: Flandriam et Walloniam, quae continent quinas provincias, ac Bruxellas, quae in provincias non dividitur.

## Index provinciarum 
## Notae 
## Nexus externi 
* Situs publicus de provinciis 

Belgica
!
Nucleus paraventricularis

**Nucleus paraventricularis** est nucleus hypothalamicus ex partibus et *magnocellulari* et *parvocellulari* compositus. Nucleus paraventricularis est apparator in parte "reactionis strictae" physiologicae detrimentosi stomachi vel postulationis causa.

## Anatomia microscopica 
[thumb|300px|Nucleus paraventricularis cum partibus et laterali magnocellulari (PaML) et mediali parvocellulari (PaMP). 3V = [Ventriculus tertius]]
### Pars magnocellularis 
Synapses partis nuclei magnocellularis hormonta vasopressinum et oxytocinum secernunt.

### Pars parvocellularis 
Currunt ab extensione rostrali loci caerulei fibrae nervales nordrenergicae ad partem parvocellularem nuclei paraventricularem liberationis hormonis corticotrophinum liberantis (*CRH*) )

## Circuitus 
Fibrae nervales *tractus paraventriculo-hypophysealis* in neurohypophysem (partem posteriorem glandulae pituitariae) eunt, quo neurohormonta vasopressinum et oxytocinum liberata sunt. Videtur quoque, ut alii nexus in regiones extrahypophyseales exstent.

## Notae 
* Hormon
* Systema excitans reticulare ascendens

Categoria:Hypothalamus
Categoria:Systema noradrenergicum (noradrenalinum)
Betulaceae

**Betulaceae** (nomen botanicum ab Ioanne Eduardo Gray statutum) est familia arborum fruticumque monoecorum anemophilorum nuciferorum ordinis Fagalium quae sex genera et fere 234 species comprehendit, inter quas sunt alni, betulae, carpini, coryli, ostryae ac ostryopses.  

## Descriptio
Betulaceae deciduae sunt; habent folia alternata simplicia  venatione pinnata, flores amentaceos, ac fructus, qui sunt nuces vel achenia vel samarae vel nuculae.

## Systematica
Hodierna phylogenetica molecularis coniunctiones sequentis indicat.

## Notae 
## Bibliographia
* Z. D. Chen, S. R. Manchester & H. Y. Sun: *Phylogeny and evolution of the Betulaceae as inferred from DNA sequences, morphology, and palaeobotany*. In: *American Journal of Botany,* 86, 1999, p. 1168–1181. 

## Nexus externi 
Categoria:Familiae plantarum 
!
Categoria:Taxa Gray
Juglandaceae

[thumb|upright=0.8|[Nux *Juglandis regiae.*]]
[thumb|upright=0.8|[Folium|Folia et amentum *Platycaryae strobilaceae.*]]
**Juglandaceae** (nomen botanicum ab Augustino Pyramo de Candolle statutum) sunt familia arborum altarum et aliquando fruticum monoecorum anemophilorum nuciferorum ordinis Fagalium. Species huius familiae in America, Eurasia, et Asia Meridio-Orientali endemica sunt. 

Novem vel decem familiae generibus sunt plus quam sexaginta species, inter quas sunt alfaroae, caryae, cyclocaryae, engelhardiae, iuglandes, oreomunneae, platycaryae et pterocaryae. Juglans Persica, *Juglans regia,* est una ex messibus nuciferis maximi momenti. Praeterea, lignum juglandis, caryae, alfaroaeque est materia pretiosa.

## Descriptio
Juglandaceis sunt magna folia aromatica alterna, sed in *Alfaroa* et *Oreomunnea* opposita. Folia decidua vel perennia, pinnatim composita vel ternata, et plerumque 20–100 cm longa sunt. Flores, unisexuales ventoque pollinati, in amentis plerumque ordinantur. Fructus plerumque sunt drupae.

## Taxinomia
Genera exstantia et descripta in subfamilias, tribus. et subtribus sic digeruntur.
* **Subfamilia Rhoipteleoideae Reveal**
** *Rhoiptelea* Diels & Hand.-Mazz. 1932
* **Subfamilia Engelhardioideae Iljinskaya 1990**
** *Alfaroa* Standl. 1927
** *Engelhardia* Lesch. ex Blume 1825–1826
** *Oreomunnea* Oerst. 1856
* **Subfamilia Juglandoideae Eaton 1836**
** **Tribus Platycaryeae Nakai 1933**
*** *Platycarya* Siebold & Zucc. 1843
** **Tribus Juglandeae Rchb. 1832**
*** **Subtribus Caryinae D.E. Stone & P. S. Manos 2001**
**** *Carya* Nutt. 1818
**** *Annamocarya* A.Chev. 1941 (aliquando in *Carya* posita)
*** **Subtribus Juglandinae D.E. Stone & P. S. Manos 2001**
**** *Cyclocarya* Iljinsk 1953
**** *Juglans* L. 1753
**** *Pterocarya* Kunth 1824

## Systematica
Hodierna phylogenetica molecularis coniunctiones sequentis indicat.

## Notae 
## Bibliographia
*Angiosperm Phylogeny Group. 2009. "An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III." *Botanical Journal of the Linnean Society* 161 (2):105–121. PDF. doi:10.1111/j.1095-8339.2009.00996.x.
*Christenhusz, M. J. M., et J. W. Byng. 2016. "The number of known plants species in the world and its annual increase." *Phytotaxa* 261 (3): 201–217. Editto interretialis. doi:10.11646/phytotaxa.261.3.1.
*Manos, P. S., et D. E. Stone. 2001. "Evolution, phylogeny and systematics of the Juglandaceae." *Annals of the Missouri Botanical Garden* 88 (2): 231–69. doi:10.2307/2666226|jstor=2666226. PDF.
*Xiang, X. G., W. Wang, R. Q. Li, L. Lin, Y. Liu, Z. K. Zhou, Z. Y. Li, et Z. D. Chen. 2014. "Large-scale phylogenetic analyses reveal fagalean diversification promoted by the interplay of diaspores and environments in the Paleogene." *Perspectives in Plant Ecology, Evolution and Systematics* 16 (3): 101–110. doi:10.1016/j.ppees.2014.03.001.

## Nexus externi 
Categoria:Familiae plantarum 
!
Categoria:Taxa de Candolle
Carolus Schneider

(vulgo *Karl*; natus Nowa Sól in Terra Lebusana die 25 Aprilis 1826; mortuus Berolini die 2 Maii 1905) fuit theologus et paedagogus Germanus.

## De vita
Studiis theologicis philosophicisque Vratislaviae finitis factus est anno 1863 seminariarchus Bidgostiae, anno 1867 director instituti instructorii urbani necnon seminarii eadem in urbe. Anno autem 1870, Berolinum commigravit aditurus seminarium de scholis municipalibus moderandis.

In Germaniae capite Adalbertus Falk minister in rebus educatoriis Borussicus eum instituit anno 1872 tamquam famulum et unum annum post nominatus est consiliarius gubernii de secretis. Ministerio citato adhaesit ubi maximi momenti erat in elaborando opere generali *Allgemeine Bestimmungen* (15 Octobris 1872), inde Schneider responsalis fuit in rebus spectantibus seminaria, scholas elementares, ludos puellarum, instituta surdorum sive mutorum sive caecorum. Anno 1896 Alma Universitas Humboldtiana Berolinensis eum doctorem honoris causa proclamavit. Rude donatus est anno 1900.

## Opera 
* *Die Volksschule und die Lehrerbildung in Frankreich* (Biliveldae 1867)
* *Handreichung der Kirche an die Schule* (Biliveldae 1867)
* *Volksschule und Lehrerbildung in Preußen* (1875)
* *Rousseau und Pestalozzi* (editio quarta, Berolini 1889).
* Una cum domno E. von Bremen edidit collectionem *Das Volksschulwesen im preußischen Staat* (Berolini 1886-87)
* Cum Albino Petersilie varia statistica de similibus quaestionibus i.e. de scholis elementaribus Borussicis quae vulganda data sunt sub *Preußische Statistik* (vol. 101 anni 1886, vol. 120 anni 1891, vol. 151 anni 1896). 
* Autobiographiam quoque exaravit praetitulatam *Ein halbes Jahrhundert im Dienste von Kirche und Schule* (editio altera, Berolini 1902).

## Nexus externi 
Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Autobiographi
Categoria:Paedagogi
Categoria:Politici Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Theologi Germaniae
Dies mundialis iustitiae socialis

**Dies mundialis iustitiae socialis** est dies anno 2007 a Nationibus Unitis decreta et e die 20 Februarii 2009 cuiusque anni inter gentes celebrata. Propositum diei est iustitiam socialem, sicut securitatem socialem, occasionem  laboris et equalitatem socialem, promovere. Et Ordo internationalis a laboribus et Oxfam in actibus diei participant.

Sententia anno 2020 fuit "Inaequalitatem oeconomicam mitigare ad finem iustitiae socialis attingendae"; anno 2021 "Appellatio pro iustitia sociali in oeconomia digitali; anno 2022 "Iustitiam socialem arcessere per formam occasionem laboris"; anno 2023 "obstantias agrogare pro occasionibus iustiiae socialis"; anno 2024 "Iustitia socialis apud centrum agendorum politicae internationalis, nationalis et regionis"; anno 2025 "Transitio iusta pro futura durabilis confirmandum" est.

## Nexus externi 
*Situs publicus (Anglice)
*Situs publicus (Francogallice)
*Situs publicus (Hispanice)

Categoria:Iustitia
Categoria:Nationes Unitae
Categoria:Ritus Februarii
Polygonum

thumb|Varia polygona.
**Polygonum** (Graece  'multos angulos habens') in geometria Euclidea est figura plana numero finito coniunctorum linearum rectarum segmentorum descripta. Nomen *polygonum* ambiguuum est, nam aut circuitum terminalem aut regionem planam segmentis circumscriptam significare potest.

## Notae 
## Nexus externi 
* De polygono in *Wolfram MathWorld* 

!
Tilia

**Tilia** (nomen botanicum Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est genus arborum deciduarum in familia Malvacearum. A 30 ad 45 species habet. In Europa passim habitat et silvas saepe format et in hortis colitur.

## Genera 
* *Tilia americana*
* *Tilia amurensis*
* *Tilia begoniifolia*
* *Tilia caroliniana*
* *Tilia chinensis*
* *Tilia chingiana*
* *Tilia cordata*
* *Tilia dasystyla*
* *Tilia henryana*
* *Tilia heterophylla*
* *Tilia hupehensis*
* *Tilia insularis*
* *Tilia intonsa*
* *Tilia japonica*
* *Tilia mandshurica*
* *Tilia maximowicziana*
* *Tilia mexicana*
* *Tilia miqueliana*
* *Tilia mongolica*
* *Tilia nasczokinii*
* *Tilia nobilis*
* *Tilia occidentalis*
* *Tilia oliveri*
* *Tilia paucicostata*
* *Tilia platyphyllos*
* *Tilia rubra*
* *Tilia sibirica*
* *Tilia taquetii*
* *Tilia tomentosa*
* *Tilia tuan*

## Pinacotheca 

AmericanBasswood.JPG|*Tilia americana*
Tilia-cordata2.JPG|*Tilia cordata*
Tilia henryana.jpg|*Tilia henryana*
Tilia monticola JPG1FeA.jpg|*Tilia heterophylla* (seu *Tilia monticola*)
Tilia insularis 3.jpg|*Tilia insularis*
Tilia japonica.JPG|*Tilia japonica*
Tilia maximowicziana 1.JPG|*Tilia maximowicziana*
Tilia miqueliana3.jpg|*Tilia miqueliana*
Tilia mongolica0.jpg|*Tilia mongolica*
Tilia oliveri JPG1Fe.jpg|*Tilia oliveri*
20140508Tilia platyphyllos3.jpg|*Tilia platyphyllos*
Tilia-tomentosa.JPG|*Tilia tomentosa*

## Toponyma 
*Lipsia* et *Aquae Tilietanae* nomina de radice Slavico *tilia* signficante derivata sunt; nomina *Lindenhof* vel *Unter den Linden* nomen tiliae Theodiscum includunt.

*1229 Tilia
## Nexus externi 

Categoria:Flora Europae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Categoria:Genera plantarum
Ioannes Unitas

[thumb|upright|Unitas anno [1967.]]
[thumb|upright|[Subscriptio|Subscriptum Ioannis Unitatis senis photographema.]]
[thumb|upright|[Sepulcrum Ioannis Unitatis Timonii Terrae Mariae.]]
**Ioannes Constantinus Unitas** (natus *Jonas Konstantinas Jonaitis,* Pittsburgi 7 Maii 1933; mortuus Baltimorae 11 Septembris 2002), per ludibrium "**Johnny U**" et "**The Golden Arm**" ('Bracchium Aureum') appellatus, fuit professionalis pediludii lusor Americanus in Foedere Pediludii Nationali ludens. Plurimum sui cursus vitae degit lusor pro Baltimore Colts. Lusor quartus post qui monumenta orbis statuit, pretiosissimus foederis lusor annis 1959, 1964, et 1967 fuit.

Monumentum orbis pro plurimis ludis continuis transmissibus follis pro *touchdown* (inter annos 1956 et 1960 statutis) annos quinquaginta duos tenebat, usque ad 2012, cum a Drew Brees superatum est.

## De vita
Universitatem Ludovicianensem frequentavit. Autobiographiam iam ludens scripsit. Infarctu cordis in Kernan Physical Therapy Center (nunc The University of Maryland Rehabilitation & Orthopaedic Institute) Baltimorae exercens mortuus est. Corpus in Hortis Memorialibus Vallis Dulaneiensis Timonii Terrae Mariae sepultum est

## Notae
## Bibliographia
*Bolus, Jim, et Billy Reed. 1999. *Cardinal Football.* Champaign Illinoesiae: Sports Pub Inc.
*Callahan, Tom. 2006. *Johnny U: the life and times of John Unitas.* Novi Eboraci: Crown Publishers.
*Cavanaugh, Jack. 2008. *Giants Among Men.* Novi Eboraci: Random House. ISBN 978-1-58836-697-9.
*Lazenby, Roland. 2002. *Johnny Unitas: the best there ever was.* Sicagi: Triumph Books.
*MacCambridge, Michael. 2005. ''America's Game.'' Novi Eboraci: Anchor Books. ISBN 978-0-307-48143-6.
*Schaap, Dick. 1999. "Johnny Unitas: Sunday's Best." In *ESPN SportsCentury,* ed. Michael MacCambridge, 154–65. Novi Eboraci: ESPN-Hyperion Books.
*Unitas, Johnny, cum Ed Fitzgerald. 1968. *Pro quarterback; my own story.* Novi Eboraci: Grosset & Dunlap.

## Nexus externi
*Situs interretialis Ioannis Unitatis proprius.
*

Categoria:Alumni Universitatis Ludovicianensis

Categoria:Autobiographi
Categoria:Incolae Terrae Mariae
Categoria:Pedilusores
Sascia Esken

**Sascia** (Theodisce *Saskia*) **Esken** (nata die 28 Augusti 1961 Stutgardiae nomine *Saskia Hofer*) rerum politicarum perita Germanica factionis Socialis Democraticae est.

## Iuventus et munus 
Esken in Renningen crevit et Vuilae gymnasium frequentavit atque ibi testimonium maturitatis accepit. Deinde studium rerum germanisticarum et politicarum coepit neque finivit. Deinde programmatrix operam dedit. Anno 1993 Rolando Esken nupsit atque tres liberos habet.

## Vita publica 
Esken ab anno 1990 sodalis factionis SPD est. Esken anno 2013 primo legata ad Dietam Foederalem electa est et ad hunc diem manet. Die 6 Decembris 2019 una cum Norberto Walter Borjans nova praeses factionis SPD electa est.

## Nexus externi 
* Pagina personalis
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Stuttgardiensis
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Categoria:Praesides SPD
Tilia cordata

***Tilia cordata*** (nomen botanicum Philippo Miller anno 1768 statutum) est arbor deciduus generis Tiliae in familia Malvacearum. A 20 ad 38 metra altitudinis habet. In Europa passim habitat et silvas saepe format et in hortis colitur. 

## Nexus externi
Categoria:Flora Europae
Categoria:Tilia
Categoria:Taxa Miller
Categoria:Taxa 1768
Categoria:Arbores
Vitriacum (Vallis Matronae)

**Vitriacum** (Francogallice '''') est urbs Franciae fere nonaginta quattuor milium incolarum, in praefectura Valle Matronae et regione Insula Franciae, novem chiliometra ad meridiem Lutetiae, in ripa sinistra Sequanae sita.

## Pinacotheca 

Hôtel Ville Vitry Seine 3.jpg|Curia municipalis
Suspension bridge near Paris P1050243.JPG|Pons portûs Anglici super Sequanam
Vitry - Musee d'art contemporain 00.jpg|Museum artis contemporaneae Vallis Matronae

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs publicus communis 

Categoria:Communia praefecturae Vallis Matronae
Categoria:Loci habitati praefecturae Vallis Matronae
Petrus Wtewael

thumb|250px|Petri Wtewael effigies a patre picta (1628)

**Petrus Wtewael** (*vulgo*: **Peter Wtewael** seu **Peter Utenwael** seu **Peter Uytewael**; Traiecti ad Rhenum 15 Iunii anno 1596 natus; Traiecti ad Rhenum 16 Ianuarii anno 1660 mortuus) fuit saeculi aurei pictor Nederlandicus,

## Biographia 
thumb|right|250px|Factum in coquina
[thumb|right|250px|[Petrus Iesum abnegat]]

qui filius maximus natu pictoris Ioachimi Wtewael et frater Ioannis Wtewael erat.
Non solum picturae studuit sed etiam actionibus publicis. Nam mense Septembris anno 1635 ad Ecclesias Reformatas receptus est, idcirco adeptus est ut in Civitatis Consilio patris senis suppleret locum mense Octobris anno 1636. Primum patris eius operorum exempla tanta confecit, ut pingendi rationem ipsius patris imitatus sit
* *Mercurius, Argus et Ion*, pictura, 1620-1625, apud Centraal Museum, Traiecti ad Rhenum
* *Caprarius cum tibiis infixis utricolo*, pictura supra tela cum pigmento oleario, 86 x 78 cm, 1630 fere, apud Collectionem privatam
* *Petrus Iesum abnegat*, pictura supra tabula cum pigmento oleario, 28 x 46 cm, 1624-1628, apud Artium Museum, Cleveland
* *Adoratio Magorum*, pictura supra tabula cum pigmento oleario, apud Museum Massey, Tarbae

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 

## Nexus externi 
* Petrus Wtewael in Artnet 
* Petrus Wtewael in Artcyclopedia 
* Petrus Wtewael - Base Joconde 

Categoria:Pictores Nederlandiae
Categoria:Artifices Nederlandiae
Hidiazum

thumb|Regio hodierna in Arabia Saudita.
**Hidiazum** sive **Hegiazum** (Arabice ٱلْحِجَاز‎ - *al-Ḥijāz*) est regio hodierna Arabiae Sauditae et olim regnum sui iuris. Urbes maximae sunt Gedda, Mecca et Medina.

Olim pars Imperii Ottomanici, regnum Hidiazi anno 1916 libertatem ab eo accepit, sed iam anno 1927 in dominium dynastiae Saudianae translatum est quae anno 1932 terras suas in unum regnum coniunxit (nunc Arabia Saudita dictum).

## Pinacoteca 

Fasciculus:Jeddah Corniche 36.jpg|Medium urbis Geddae
Fasciculus:Eid alAdha 2103-1434 Jeddah (10326630374).jpg|Litus Geddae
Fasciculus:Hejazi architecture in the Hejaz Mountains.jpg|Architectura in montibus Hidiazi
Fasciculus:Hejaz.jpg|Nummus Hispanicus cum inscriptione Arabica "Hidiazum" ad finem usus in Hidiazo Ottomanico
Fasciculus:Map_of_Al_Hijaz_Train_Lines.png|Ferrivia historica praeclara 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Regiones Arabiae Sauditae
Atropinum

**Atropinum** est medicamentum pharmaceuticum contra virtutes gasorum irritantium atque intoxicatione pesticidiis. Interdum in anaesthesia contra bradycardiam (pulsum tardum) vel hypersalivationem adhibetur.

Locus effectuum principalium in systemate nervoso autonomico exerceat, quo receptoriis muscarinicis occurat. Ii atropini effectus *anticholinergici* vocatur. Notus est dilatatio pupillae.

## Natura Atropini 
### Natura chemica 
Nomen IUPAC est 8-methyl-8-azabicyclo[3.2.1]oct-3-ilo) 3-hydodroxy-2-phenylpropanoatum, massa molaris sua 289.369 g/mol.

Fasciculus:Tropane 2.svg|Tropanum
Fasciculus:Ester-general.svg|Ester
Fasciculus:Benzene circle.svg|Benzenum

### Natura pharmacologica 
Atropinum est medicamentum cum virtutibus anticholinergicis. Codices ATC sunt  atque .

### Doses 
Dosis diurna definita (DDD) est 1.5 mg per die p.o.

## Notae 
* Atropa belladonna
* Pupilla

Categoria:Entheogena
Categoria:Systema nervosum autonomicum
Mimus polyglottos

***Mimus polyglottos*** est species avium familiae Mimidarum, sola species huius familiae quae usitate in America Septentrionali reperitur. Nota est peritiâ suâ imitationis.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Mimidae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Hussitae

[thumb|[Monumentum in honorem Ioannis Zisca, hussitarum ducis, Tábor in Bohemia Meridiana positum.]]
[thumb|[Europa Media anno 1618: terrae Catholicae sunt caeruleae, protestanticae rubrae/fuscae, hussiticae violaceae]]
**Hussitae** sive **Hussiti** appellantur asseclae Ioannis Hus Bohemi, quorum ortus et reactiones, quaestionibus religiosis neglectis, diu multa proelia excitaverunt.

## Historia
Hussitae rege Venceslao mortuo imperium Sigismundi agnoscere noluerunt, quo Bella Hussitica exorta sunt. Hussitis autem erant duae factiones, illorum clementiorum *Calixtinorum*, qui calicis usum in sancta communione pro omnibus flagitabant (utraque sub specie: inde nuncupabantur etiam *Utraquistae*) et rigidiorum Taboritarum. Taboritae sive Taberienses, qui nominabantur secundum castra ad Tábor in Bohemia Meridiana sita, ab omnibus abhorruerunt, quae in Sacris Scripturis non ad litteras invenirentur. Ioannes Zisca eorum ductor anno 1422 exercitum imperialem ad Havlíčkův Brod vicit; cum anno 1424 vita defunctus esset, Procopius Rasus et presbyter Prokupek seditiosos duxerunt. Victoriis Ústí nad Labem et Tachoviae partis Bohemia omnis et Germaniae partes vastatae sunt. 

Post victoriam Domažlice anno 1431 Concilium Basilense anno 1433 Articulos quattuor Pragenses, qui dicuntur, confirmavit: de calice laicis porrigendo, de homiliis lingua vernacula habendis, de opibus ecclesiasticis prodendis, de virtute clericorum augenda). Tunc Compactata Pragensia definita sunt. Taboritae autem contumaciores die 30 Maii 1434 apud oppidum Český Brod victi sunt. In conventu Iglaviae die 5 Iulii 1436 habito Compactata Pragensia utique reconfirmata sunt, attamen et rex Sigismundus et Albertus II (rex Romanorum) et papa Pius II eorum abolitionem machinabantur. Itaque evenit, quin ante annum 1485 Kutná Hora pax religiosa fieret. 

Reformatione Germanica terminata hussitae quidam in Confessione Bohemica versantes anno 1575 protestantibus in Germania se associabant, cum nonnulli in gremium Sanctae Ecclesiae Catholicae Romanae reverterentur. Taboritae quidam in sic dictam Unitatem fratrum (Jednota bratrská) ingrediebantur et fidem quam optime tradebant. Saeculo XX autem Ecclesia Hussitica Cechoslovaca condita est.

## Bibliographia
* Franz Grundler, Dominik Dorfner: *Hussen, Hymnen, Helden, Mythen, auf den Spuren der Hussiten*, Buch & Kunstverlag Oberpfalz, Amberg 2005, ISBN 3-935719-28-0.
* František Šmahel: *Häresie und vorzeitige Reformation im Spätmittelalter* (= *Schriften des Historischen Kollegs. Kolloquien.* Bd. 39). Oldenbourg, Monaci 1998, ISBN 3-486-56259-2 (in interretii).
* František Šmahel: Die Hussitische Revolution (= Schriften der Monumenta Germaniae Historica, Bd. 43, 3 Teile). Hannoverae 2002, ISBN 978-3-7752-5443-4.

*Reformatio Bohemica

## Notae
Categoria:Historia Cechiae
Categoria:Religio Christiana
Basiliscus

thumb|Basiliscus in Ulyssis Aldrovandi *Serpentum et draconum historia* anni 1640
**Basiliscus** (Graece '**), sive **regulus'* est serpens fabulosa cuius afflatus et aspectus letales sunt.

Gaius Plinius Secundus in *Naturali historia'' basiliscum comparat cum catoblepa, "omnibus, qui oculos eius videre, confestim expirantibus":

Eadem et basilisci serpentis est vis. Cyrenaica hunc generat provincia, duodecim non amplius digitorum magnitudine, candida in capite macula ut quodam diademate insignem. sibilo omnes fugat serpentes nec flexu multiplici, ut reliquae, corpus inpellit, sed celsus et erectus in medio incedens. necat frutices, non contactos modo, verum et adflatos, exurit herbas, rumpit saxa: talis vis malo est. creditum quondam ex equo occisum hasta et per eam subeunte vi non equitem modo, sed equum quoque absumptum. atque huic tali monstro—saepe enim enectum concupivere reges videre—mustellarum virus exitio est: adeo naturae nihil placuit esse sine pare. inferciunt has cavernis facile cognitis soli tabe. necant illae simul odore moriunturque, et naturae pugna conficitur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Animalia ficticia
Categoria:Bestiae heraldicae
Categoria:Serpentes
Categoria:Mythologia mediaevalis
Lingua Darginensis

**Lingua Darginensis** vel certius *Linguae Darginenses* est linguarum Caucasicarum Boreorientalium familia, quae usque ad finem saeculi XX pro una lingua Darginensi habebatur, sed hodie  plus quam decem linguae, quorum loquentes unus alterum male vel minime intelligunt, notae sunt. Existit et *lingua Darginensis litteraria* unificata, lingua Darginensi septentrionali fundata, sed Dargines variis linguis Darginensibus loquentes inter se saepe lingua Russica nec Darginensi litteraria loquuntur.

Dargines linguis Darginensibus loquuntur. In Daghestania lingua Darginensis litteraria lingua officialis est, ubi plus quam 485 705 homines ea loquuntur. Praeterea diaspora Darginensis exsistit. Saeculo undevicesimo interdum litteris Arabicis Dargines scripserunt. Anno 1928 scriptura linguae Darginensis litterariae e litteris Latinis elaborata est,  et post 1938 litteris Cyrillicis. Aliae linguae Darginenses scripturam non habent.

## Notae
## Bibliographia
* *Ю. Б. Коряков*. Лексикостатистическая классификация даргинских языков (de differentia linguarum Darginensium) 
* Исаев М.-Ш. А. Русско-даргинский словарь. Machaczkalae 1988. (Lexicon Russo-Darginense, lingua Darginensis litteraria)

## Nexus externi 
* Lexicon Russo-Darginense (Исаев)
* Vicipaedia in lingua Darginensi litteraria apud *Incubatricem*

Categoria:Daghestania
Categoria:Linguae Russiae
Categoria:Linguae Caucasicae Boreorientales
Lingua Suanica

**Lingua Suanica** est lingua Kartveliana familiae Caucasicae, qua loquuntur Suani in Suania, regione Georgiae septentrio-occidentali. Circa 15 000 homines lingua Suanica loquuntur. Suani, si scribunt, lingua Georgiana utuntur. Abecedarium Suanicum litteris Cyrillicis  anno 1864 creatum est (cum ars grammatica Suanica primum edita esset), sed non divulgatum est. Hodie si lingua Suanica scribitur, litterae Georgianae cum signis diacriticis aliquot in usu sunt.

## Notae
## Bibliographia
* Топуриа В. Сванский язык // Ежегодник иберийско-кавказского языкознания. XII. 1985  
* Kevin Tuite, Svan. Monachiae 1997.  

## Nexus externi 
* De lingua Suanica in *Encyclopaedia Russica magna*
* Vicipaedia Suanica apud  *Incubatricem*

Categoria:Linguae Georgiae
Categoria:Linguae Kartvelianae
Categoria:Suania
Lingua Evenensis

**Lingua Evenensis** est una e linguis Tungusicis. Eveni in litoribus maris Ochotensis habitant, in Territorio Fortuniano, regione Magadanensi, territorio Camtschatico Russiae et in Iacutia habitant. Circa 5656 homines anno 2010 lingua Evenensi utebantur.

Abecedarium Evenense litteris Latinis creatum est anno 1932, sed anno 1937 latinizatione finita textus Evenenses iterum litteris Cyrillicis scribebantur. Andreas Krivošapkin, Plato Lamutskij, Basilius Lebedev, Nicolaus Tarabukin sunt scriptores et poetae Evenenses.

## Notae 
## Bibliographia
* *Цинциус В. И.* Очерк грамматики эвенского (ламутского) языка. Ч. 1. Фонетика и морфология. Leninopoli 1947. (ars grammatica) 
* *Цинциус В. И., Ришес Л. Д.* Русско-эвенский словарь. Moscuae 1952 (lexicon Russo-Evenense)
* *Цинциус В. И., Ришес Л. Д.* Эвенско-русский словарь. Leninopoli 1957 (lexicon Eveno-Russicum)
* *Benzig J.* Lamutische Grammatik mit Bibliographie, Sprachproben und Glossar. Aquis Mattiacis, 1955. 

## Nexus externi
* Versio Evenensis *Iurum humanorum declarationis universalis*
* Vicipaedia Evenensis in *Incubatrice*

Categoria:Linguae Tungusicae
Categoria:Linguae Russiae
Lingua Orotchensis

**Lingua Orotchensis** est una e linguis Tungusicis. Orotchi in Territorio Fortuniano Russiae habitabant. 8 homines anno 2002 lingua Orotchensi utebantur; anno 2008 videtur lingua Orotchensis iam extinctam esse.

Lexicon Russo-Orotchense primum anno 1896 Eocrateae editum est, sed scriptura non divulgabatur. Iterum post annum 2000 libri Orotchenses edebantur, sed ipsa lingua iam non in usu erat.

## Notae 
## Bibliographia
*Аврорин В. А., Болдырев Б. В. Грамматика орочского языка. Novosibirsci 2001;(ars grammatica) 
* Аврорин В. А., Лебедева Е. П. Орочские тексты и словарь. Leninopoli, 1978 (chrestomatia Orotchensis et lexicon Orotschense-Russicum)

## Nexus externi
* Леонтович, Сергей. Краткий русско-ороченский словарь с грамматической заметкой: Наречие бассейна р. Тумнин, впадающей в Татарский пролив, севернее Императорской гавани. Eocrateae 1896. (ars grammatica et lexicon Orotchense anni 1896) 

Categoria:Linguae Tungusicae
Categoria:Linguae Russiae
Categoria:Linguae exstinctae
Populus tremula

thumb|Truncus populi tremulae canus et subvirens
***Populus tremula*** (nomen botanicum a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum)  est arbor generis populi plantarum florentium familiae Salicacearum. 

## Descriptio
thumb|Populi tremulae amenta mascula
Truncum rectum columnarem usque ad 35 m altitudinis et interdum usquae ad 1 m latitudinis habet. Cortex arborum iuvenum laete canus vel virens, arbore crescente a basi fuscatur. Systhema radicale altum et abundanter soboliferum est. Lignum album et subvirens. 

Arbor decidua est. Phyllotaxis populi tremulae alterna est. Folia rotundata vel rhombea, acuta vel mutica, a 3 ad 7 cm longitudinis sunt. Foliorum margines crenatae sunt. Nervatio pinnata. Caules populi tremulae folia maiora, usque ad 15 cm longitudinis, et paene cordata habere possunt. Petioli foliorum superne compressi sunt, ideo folia vento facilius moventur et fortiter obstrepunt.

Populi tremulae unisexuales sunt. Flores minuti in amenta collati sunt. Amenta arborum mascularum usque ad 15 cm longitudinis sunt, coloris subrubidi, amenta feminea virentia. Populus tremula vere floret, antequam folia eius expanduntur. Fructus capsulae minutissimae sunt, semina pilorum fasciculum habent.

## Habitatio
In zona temperata Eurasiae late dispersa est, a finibus tundrae per zonam silvae borealis et interdum per steppam (ubi  *kolok*  format, i.e. unius speciei nemora, quae sobolibus e radicibus propagantur). In Europa, Russia, Kazachstania, Mongolia, Corea et in Sinis gignitur.

## Notae
## Bibliographia
* Смилга Я. Я. Осина. Rigae 1986. (Liber de populo tremula, *djvu* fasciculus) 

## Nexus externi
Categoria:Arbores
Categoria:Flora Europae
Categoria:Flora Russiae
Categoria:Flora Sinarum
Categoria:Populus
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Piceus

**Piceus** est nomen coloris in scientia biologica usurpatum. A pice vocabulum derivatum est. Color piceus ater vel nigrescens est. 

## In Latinitate classica
Caliginem et nubem atram Ovidius piceam nominat, turbinem obscuram Vergilius, caelum nocturnum Valerius Flaccus

## Notae
## In Latinitate biologica

Fasciculus:Birkenpech.JPG|Pix betulina
Fasciculus:Großer Kolbenwasserkäfer Hydrous piceus 1.jpg|Hydrophilus piceus
Fasciculus:Camponotus piceus casent0173136 dorsal 1.jpg|Camponotus piceus
Fasciculus:Terataner piceus casent0102228 profile 1.jpg|Terataner piceus

Categoria:Colores biologiae
Categoria:Colores atri
Brunneus

**Brunneus** est nomen coloris in scientia biologica usurpatum. Fusco colori brunneus propinquus est. 

Vocabulum *brunneus* Neo-Latinum est (de Francogallico *brun* derivatum). 

## Notae
## Pinacotheca

Fasciculus:Cotyinarius brunneus a1.JPG|Cotyinarius brunneus
Fasciculus:Chicoreus brunneus flavicunda 01.JPG|Chicoreus brunneus
Fasciculus:2016.08.27.-19-Viernheimer Heide Viernheim--Brauner Grashuepfer-Weibchen.jpg|Chorthippus brunneus
Fasciculus:Lyctus brunneus.JPG|Lyctus brunneus

## Nexus interni
* Aquilus
* Ferrugineus
* Fuscus
* Ravus

Categoria:Colores biologiae
Basiliscus (discretiva)

**Basiliscus** (''*, "regulus") potest esse:
* Basiliscus, serpens fabulosa
* *Basiliscus*, genus lacertarum
* *Crotalus basiliscus'', species serpentium familiae Viperidarum
* Flavius Basiliscus, imperator Romanus orientalis (475–476)
Ioannes Brinckman

'*Ioannes *John* Brinckman*' (natus die 3 Iulii 1814 Rostochii, mortuus die 20 Septembris 1870 Gustrovii) fuit poeta linguae Saxonicae.
## Vita
Iuribus, historiae et linguis recentioribus studuit antequam Novum Eboracum peteret ubi et opera exarabat et scriba in legatione Hispanica erat. In patriam reversus annos quinque magistri domestici munere functus est, postea creatus est rector in ludis privatis Aurimontii et denique magister in schola de rebus realibus Gustrovii.

## Opera
Pepigit historiunculam optimam »Kaspar Ohm un ik« (Gustrovii 1854; editio autem altera anni 1868 nimis volubilis et peior esse videtur), cuius persona principalis avunculum Bräsig Friderici Reuter animo valde aequat. Sequebantur opuscula »Peter Lurenz bi Abukir« (Rostochii 1868) et »Uns' Hergot up Reisen« (Rostochii 1869). Anthologia »Aus gewählten
plattdeutschen Erzählungen« tribus in voluminibus annis inter 1876-87 edita est (et denuo in editione recentiore anno 1895). Insuper scripsit poemata quaedam ad instar Nicolai Groth pro collectione »Vagel Grip« (1859). 

Argumenta omnia vitae quotidianae excipit et bene describit amplificatque; orthographia autem lecturam difficilorem reddit.

## Nexus externi
*Opera in interreti legibilia
*De auctore in lexico linguae Saxonicae dicato
* 
*Societas hereditatem Ioannis Brinckman colens

Categoria:Auctores qui dialectis vulgaribus usi sunt
Regulus (discretiva)

**Regulus** ad verbum est parvus rex. Etiam potest esse:
* Regulus, sive Alpha Leonis, stella constellationis Leonis 
* Regulus (Saint-Exupéry), fabula Antonii de Saint-Exupéry (*Le Petit Prince*)
* Basiliscus, sive regulus, serpens fabulosa
Luteus

**Luteus** nomen coloris est flavo propinqui, interdum et rubro. Vocabulum de *luto*, nomine antiquo *Resedae luteae*, derivatum est; de *Reseda lutea* pigmentum luteum efficiebatur.

## In Latinitate classica
Ovidius sulphur luteum vocat, Catullus papaver. Aulus Gellius luteum colorem rufum dilutiorem esse dicit.

## Notae
## In Latinitate biologica
In Latinitate biologica non solum sulphuris color clarus luteus vocatur, sed etiam paene fuscus vel brunneus.

Fasciculus:Odontites luteus sl18.jpg|Odontites luteus
Fasciculus:Lupinus spec b.JPG|Lupinus luteus
Fasciculus:Phallus luteus ウスキキヌガサタケ DG 1989 (s.n. indusiatus fo.) 2.jpg|Phallus luteus
Fasciculus:Calochortus luteus.jpg|Calochortus luteus
Fasciculus:Gymnopilus luteus 60143.jpg|Gymnopilus luteus
Fasciculus:Ophion luteus01.jpg|Ophion luteus
Fasciculus:Terataner luteus casent0102051 profile 1.jpg|Terataner luteus
Fasciculus:Suillus luteus 2010 G2.jpg|Suillus luteus

## Nexus interni
* Chlorus
* Croceus
* Gilvus
* Flavus
* Luridus

Categoria:Colores
Ravus

**Ravus** vel **ravidus**, nomen coloris est, laete fusco propinqui vel fulvo obscurato, interdum et cano. 

## In Latinitate classica
Oculos arietis Varro ravos nominat; saepius de oculis humanis dicitur, ut apud Ovidium. Paulus Diaconus explicat, ut *ravi coloris oculi appellentur, qui sunt inter flavos et caesios*. Cicero mare interdum ravum videri dicit, Horatius lupam et leonem sic describit.

## Notae
## In Latinitate biologica

Fasciculus:Lethrinus ravus JNC1761 - MNHN 2006-1637.JPG|Lethrinus ravus
Fasciculus:Acanthopleura ravus (Zoosphere 151 026).jpg|Acanthopleura ravus
Fasciculus:Platypelis ravus (10.3897-evolsyst.33417) Figure 2 (cropped).jpg|Platypelis ravus
Fasciculus:2018-03-31 Conferticium ravum (Burt) Ginns & G.W. Freeman 862027.jpg|Conferticium ravum
Fasciculus:Naturalis Biodiversity Center - RMNH.MOL.190436 - Polinices ravidus (Souleyet, 1852) - Naticidae - Mollusc shell.jpeg|Polinices ravidus

## Nexus interni
* Aquilus
* Brunneus
* Fuscus
* Fulvus

Categoria:Colores
Ferrugineus

**Ferrugineus** vel **ferruginosus** nomen coloris est fusco et brunneo et aquilo propinqui. De ferrugine nomen derivatum est.

## In Latinitate biologica

Fasciculus:HerpestesFerrugineusSmit.jpg|Herpestes ferrugineus
Fasciculus:Rhynchophorus ferrugineus MHNT.jpg|Rhynchophorus ferrugineus
Fasciculus:Hetaerius ferrugineus (Olivier, 1789) (5056688635).jpg|Hetaerius ferrugineus
Fasciculus:2012-06-23 Xerocomus ferrugineus f. variecolor (Berk. & Br.) Klofac 230302 crop.jpg|Xerocomus ferrugineus
Fasciculus:Styrax ferrugineus.jpg|Styrax ferrugineus
Fasciculus:Sicus.ferrugineus.jpg|Sicus ferrugineus
Fasciculus:Schoenus ferrugineus 310508a.jpg|Schoenus ferrugineus

## Notae
## Nexus interni
* Aeruginosus
* Aquilus
* Brunneus
* Fuscus

## Nexus externi
* De ferrugineo colore in *Libello de coloribus* Antonii Thylesii

Categoria:Colores biologiae
Diafarus Mahometi filius aṣ-Ṣādiq

[thumb|[Textus Arabicus nomen *Jaʿfar ibn Muḥammad* et *l-Sadiq,*unum ex eius agnominibus, ostendit.]]

**Diafarus Mahometi filius aṣ-Ṣādiq** (vulgo *Jaʿfar ibn Muḥammad aṣ-Ṣādiq*, litteris Arabicis جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ٱلصَّادِقُ), natus Medinae Hidiazi in Caliphatu Omayadarum anno 700 vel die 23 Aprilis 702; mortuus Medinae in Caliphatu Abbasidarum die 14 Decembris 765), late **Diafarus as-Ṣādiq** et brevius **as-Sadiq** ('Verus') appellatus, fuit eruditus et physicus Musulmanus saeculi octavi. Habetur imamus et conditor Diafarianae iurisprudentiae scholae a Siiticis duodecimiviris et Isma'ilis, ac persona magni momenti in Hanafi et Maliki iurisprudentiae Sunniticae scholis. Progenies erat Alis caliphae et Fatimae Mahometi filiae ex stirpe patris, Mahometus al-Becir, et Mahometi Abubecri filii ex stirpe matris, Umm Farwah bint al-Qasim. Mahometus Abubecri filius ab Ali altus est, sed filius non erat. Ali ipse dicere solebat "Mahometus Abubeciri filius est filius meus, sed ex genere Abubeciri." Al-Sadiq duodecimviris est sextus imamus, a plurimis Siiticis imamus quoque agnoscitur, atque in secta Sunnitica veneratur quia hadith transmisit, et ergo praestans custos traditionalis (ulema) est, atque inter Sufos. Contra multas attributiones in multis disciplinis religiosis, nulla opera a Diafaro ipso scripta exstantia sunt. Munus imami a patre hereditate excepit, annis mediis tricensimis natus.

*Muhammad ibn al-Hanafiyyah
*Musa al-Kadhim
*Isma'il ibn Jafar

## Notae
## Bibliographia
**A Brief History of The Fourteen Infallibles.* (1984) 2004. Qum: Ansariyan Publications. ISBN 964-438-127-0. Prima editio: Tehran, Iran: World Organization for Islamic Service.
*il Adeeb, Mohammad Hussein. *The Brief History of the Fourteen Infallibles.*
*Chambers, Simone, et Peter Nosco, eds. 2015. *Dissent on Core Beliefs: Religious and Secular Perspectives.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-10152-4. Google Books.
*
*Gleaves, Robert. (2008) 2012. "JAʿFAR AL-ṢĀDEQ." *Encyclopedia Iranica,* 14 (4): 349-51.
*Al-Husain Al-Mudaffar, Muhammad. ''Imam Ja'far al-Sadiq.*
*Mahdi as-Sadr, Sayyid. *The Ahlul-Bayt Ethical Role-Models.''

## Nexus externi
*"Ja'far al-Sadiq." *Encyclopædia Iranica.*
*"Ja'far ibn Muhammad." *Encyclopædia Britannica.*
*Shaykh Mohammed al-Husayn al-Muzaffar. "Imam al-Sadiq."
*"Tawheed al-Mufadhdhal – as dictated by Imam Ja'far as-Sadiq to Al-Mufadhdhal."

Categoria:Alchemistae
Categoria:Clerici
Categoria:Medici
Categoria:Secta Siitica
Psalmus 63

[thumb|Psalmus 63 (62) in [Psalterium Traiectense|psalterio Traiectensi, circa annum 800 facto]]
**Psalmus 63** (enumeratione Graeca **psalmus 62** dictus) libri Psalmorum verbis "**Deus, Deus meus**" incipit; etiam habet superscriptionem: "PSALMUS. David, cum in deserto Iudae commoraretur" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista de solatio et fiducia in Dei praesentia canit.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 63 (62) ex versione vulgata Clementina:

1 Psalmus David, cum esset in deserto Idumaeae.
2 Deus, Deus meus, ad te de luce vigilo.
Sitivit in te anima mea; quam multipliciter tibi caro mea!
3 In terra deserta, et invia, et inaquosa,
sic in sancto apparui tibi,
ut viderem virtutem tuam et gloriam tuam.
4 Quoniam melior est misericordia tua super vitas,
labia mea laudabunt te.
5 Sic benedicam te in vita mea,
et in nomine tuo levabo manus meas.
6 Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea,
et labiis exsultationis laudabit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum,
in matutinis meditabor in te.
8 Quia fuisti adiutor meus,
et in velamento alarum tuarum exsultabo.
9 Adhaesit anima mea post te;
me suscepit dextera tua.
10 Ipsi vero in vanum quaesierunt animam meam:
introibunt in inferiora terrae;
11 tradentur in manus gladii:
partes vulpium erunt.
12 Rex vero laetabitur in Deo;
laudabuntur omnes qui iurant in eo:
quia obstructum est os loquentium iniqua.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". 

Titulus Psalmi 63 est *Anima Dominum sitiens*.

### Descriptio Psalmi 
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:
Psalmus hic non tam preces continet, quam pias meditationes, quas sibi inter extremas molestias, anxietates, ac discrimina in solatium proposuit. Vota etiam admiscet, quae obiectis terroribus anxius Deo nuncupaverat.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 62 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 62 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 63 in Nova Vulgata
* Psalmus 63 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Diploma

[thumb|[Edictum Fontis Bleaudo, 1685.]]
[thumb|upright=0.8|left|Diploma [cutis ovinae ex Collegio Mexicopolis, 1948.|alt=Sheepskin diploma from Mexico City College, 1948 (in Latin)]]
**Diploma** est testimonium vel instrumentum ab auctoritate sui iuris vel institutione educationis (sicut collegio vel universitate) concessum, acceptorem certum studii cursum prospere absoluisse affirmans. Vocabulum *diploma* etiam praemium academicum attingit quod post studium in variis cursibus sicut educatione superiori, graduatione, et ceteris conceditur. Vocabulum etiam chartam historicam vel instrumentum civicum attingit. 
[thumb|[Bulla papalis in membrana scripta, 1505.]]
[thumb|[Graecia|Graecum exercitationis vocationalis diploma.]]
[thumb|Diploma [Arlington Training School, 1915.]]

Vocabulum *diploma* etiam in nonnullis contextibus historicis adhibetur ad documenta a rege vel imperatore subscripta attingenda, sicut terrae donum vel certum agrum suasque proprietates adfirmans. Instrumentum quo praemium Nobelianum conceditur etiam diploma appellatur.

*Gradus baccalaureatus
*Bologna process
*Codex Iuris Gentium Diplomaticus
*Diploma inventionis
*Diploma scholae superioris
*Diplomatia
*Diplomatica
*Palaeographia

## Notae
## Bibliographia
*Cárcel Ortí, Maria Milagros. 1997. *Vocabulaire international de la diplomatique.* Ed. secunda. Valentiae: Universitat de Valencia. ISBN 9788437015200. OCLC 32285525.
*Cortés Alonso, Vicenta. 1986. *La escritura y lo escrito: Paleografía y diplomática de España y América en los siglos xvi y xvii.* Matriti: Instituto de Cooperación Iberoamericana. ISBN 84-7232-393-5.
*Millares Carlo, Agustín. 1983. *Tratado de paleografía española.* Ed. tertia. Matriti: Espasa-Calpe. ISBN 84-239-4986-9.
*López Villalba, José Miguel. 1998. "Normas españolas para la transcripción y edición de colecciones diplomáticas." *Espacio, tiempo y forma* series 3, Historia mediaevalis. ISSN 0214-9745. 

## Nexus externi
Categoria:Documenta
Iuda

**Iuda** potest esse:
* Iuda (tribus), una ex duodecim tribubus Israel
* Regnum Iudae, antiquum Palaestinae regnum
* Iudas vel Iuda, patriarcha, filius Iacob et Liae

* Iudas (discretiva)
Pica pica

[thumb|upright=0.8|*Picae picae picae* [ovum|ova.]]
***Pica pica*** (binomen a Linnaeo anno 1758 statutum) est species avium generis *Picae* familiae Corvidarum. 

## Descriptio
Avis longitudinis usque ad 50 cm est, alarum extentarum latitudo usque ad 60 cm est. Agnitu est facilis ceterisque avibus (praeter *Cissopim leverianum*) dissimilis: nam caput, collum, pectus, et dorsum nigros et lividos vel subvirentes habet, umeros autem et ventrem et acumina alarum candidos. 

## Habitatio et taxinomia
[thumb|upright=1.2|*Picae picae* [subspecies.]]
In Europa et in Africa Septentrionali passim habitat. Subspecies haec notae sunt:

* *P. p. pica*
* *P. p. fennorum*
* *P. p. asirensis*
* *P. p. bactriana*
* *P. p. bottanensis*
* *P. p. hemileucoptera*
* *P. p. kamtschatica*
* *P. p. leucoptera*
* *P. p. mauritanica*
* *P. p. melanotos*
* *P. p. serica*

## Mores
upright=0.8|thumb|*Pica pica* fritinnit.
*Pica pica* avis unica videtur, quae se ipsam in speculo agnoscere possit.

Vocem saepe et putide emittit; interdum et voces aliarum avium imitatur. Persius in prologo saturarum de pica dicit:

&nbsp; &nbsp; &nbsp; quod si dolosi spes refulserit nummi,
&nbsp; &nbsp; &nbsp; corvos poetas et poetridas picas
&nbsp; &nbsp; &nbsp; cantare credas Pegaseium nectar. 

*Pica fur* (Francogallice *La Pie voleuse*) est fabula melodramatica Theodori Balduini d'Aubigny et Ludovici Caroli Caigniez, secundum quam drama melicum Ioachimi Rossini (Italice *La gazza ladra*) compositum est; diegema Alexandri Herzen eodem nomine (Russice *Сорока-воровка*) vitam actricis theatri servorum Russici, in quo fabula d'Aubigny narrat, magno cum successu agebatur.

## Notae
## Bibliographia
* Zhang R., Song G., Qu Y., Alström P., Ramos R., Xing X., Ericson P. G. P., Fjeldså J., Wang H., Yang X., Kristin A., Shestopalov A. M., Choe J. C., Lei F. *Comparative phylogeography of two widespread magpies: Importance of habitat preference and breeding behavior on genetic structure in China* // Molecular Phylogenetics and Evolution, 2012, vol. 65, pp. 562—572. — doi:10.1016/j.ympev.2012.07.011. 

## Nexus externi 
Categoria:Aves Africae
Categoria:Aves Europae
Categoria:Pica
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758