open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pagus Medalgicus

**Pagus Medalgicus** (vel Medalcensis) est regio naturalis, vel regio historica Andegaviae (in Gallia) in parte meridionali et occidentali praefecturae Meduanae et Ligeris, in Gallia occidentali (id est in regione Pagorum Ligeris). Cuius duae maximae urbes sunt Cauletum et Bellopratellum.

Primum fuerat pars Aquitaniae, sed octavo saeculo a Britonnis victa est et divisa inter Britanniam et Andegaviam; tandem undecimo saeculo, coniuncta est comitatui Andegaviae, quia victa erat a Fulco Nerra. Fuit postea pars senescaliae Andecavis, in parte occidentali Andegaviae. Exeunte decimo octavo saeculo, pagus omnis, sed praecipue Cauletum, fuit centrum defectionis Vendeae.

## Notae 
## Nexus externi 
* Les cahiers des Mauges
* Gesta Consulum Andegavorum

Categoria:Regiones Franciae
Universitas Uagaduguensis

thumb|200px|Campus
**Universitas Uagaduguensis** (Francice *Université de Ouagadougou*, et ab 2015 *Université Ouaga 1 Professeur Ki-Zerbo* in tributum Iosephi Ki-Zerbo) est universitas publica et maxima Burkinae.
## Notae 

Categoria:Constituta 1974
Universitas Lomeensis

**Universitas Lomeensis** (Francogallice *Université de Lomé*) est universitas publica et maxima Togi. Anno 1970 constituta, usque in annum 2001 *Université du Bénin* ('Universitas Beninensis') appellabatur.

Categoria:Constituta 1970
!
Castellum Gehren

**Castellum Gehren** (Theodisce: *Schloß Gehren*) patuit media in Gerena in Circulo Ilm Germaniae, cuius ruina solummodo nunc aspicitur.
## Historia
Historia incohata est saeculo XI sive XII. Fortasse equites Berlstedtenses iusserat turrim excubatoriam construi ad pedites praetereuntes observandos. Circumcirca paulatim oppidum ortum est. Aedificia quae prope turrim erant iussu  Schwartzburgensium amplificata erant ita ut castello venatorio servirent. Ibi mensibus aestivis nobilibus habitare licuit placuitque. Primo bello pancosmico finito status Thuringiensis omnia possidebat et castello habitatum et educatum utebantur.  
## Incendium furiosum
Die 11.9.1933 complexus omnis destructus est usque fundamentorum ossa. Constat protectionem technicam haud valuisse et homines ignibus abusos esse. Reconstructio fieri non potuit crumina publica aegrotante. Neque ullus studebat aedibus sibi ad inceptum bonum uti. Annis 1940 ineuntibus muros restantes abdendos esse politici censebant. Post reunificationem Germaniae restauratio coepta est, ut hodie ruina ante viridarium bellum bene adiri possit. 

Putei in ruinis manibus conficiebantur et servari potuerunt baseis una cum rebus ferro fuso necnon cum paucis elementis structoriis. Labores continuandos esse nonnulli opiniabantur ut castellum pristinum mutaretur in centrum cuturale maximum. Hortus cum ruinis locus utique bonus esset ad res culturales faciendas et spectacula danda: e.g. vere fiunt nundinae, celebrqntur festa in viridario castellano, offeruntur expositiones artificiorum atque fora natalicia.

## Externi nexus
* Informationes ampliores cum imaginibus historicis
Universitas Malaica

thumb|200px| Universiti Malaya
**Universitas Malaica** (Malaice *Universiti Malayana*) est universitas publica, maxima et veterrima Malaesiae. Haec universitas erat apud Universitatem Singapuranam.

## Notae 

Categoria:Constituta 1905
Gödel, Escher, Bach: an Eternal Golden Braid

[alt=|thumb|Duglassius R. Hofstadter, [mathematicus in Universitate Stanfordiensi, acroasim habet.]]
***Gödel, Escher, Bach: an Eternal Golden Braid*** (*Gödel, Escher, Bachius: serta aurea aeterna*), breviter ***GEB***, est opus Anglicum a Duglassio R. Hofstadter scriptum annoque 1979 in Civitatibus Foederatis vulgatum. Quod opus, structura fugali compositum, rationes cognitionis humanae exprimere conatur atque lemmata mathematicae Gödelianae picturis Escherianis, musica Bachiana, intellegentia artificiali, symmetria, computatris tractat. Praesertim *Donum Musicum,* Barocam compositionem Bachianam, explorat. Hofstadter huius operis causa Praemium Pulitzeranum anno 1980 accepit.

## Bibliographia 
*Hofstadter, Douglas R. 1979. *Gödel, Escher, Bach: an Eternal Golden Braid.* Novi Eboraci: Basic Books.

Categoria:Civitatum Foederatarum scripta
Categoria:Conscientia
Categoria:Intellegentia artificialis
Categoria:Libri mathematici
Categoria:Libri musici
Categoria:Libri philosophici
Categoria:Scripta 1979
Categoria:Praemium Pulitzer
Categoria:Scientia
Categoria:Scientia computatralis
Petrus Vjazemskij

**Petrus Andreae filius Vjazemskij** (Russice Пётр Андреевич Вяземский, tr. *Pëtr Andreevič Vjazemskij*; Moscuae natus die [[23 Iulii|12 [23] Iulii]] 1792, Aquis Aureliis mortuus die [[22 Novembris|10 [22] Novembris]] 1878), dux e gente nobili Ruricidarum, fuit poeta, criticus litterarum, historicus, interpres, scriptor memoriarum et rerum politicarum peritus Russicus, particeps Belli Patrii (inter alia, proelii Vorotunensis), ab anno 1831 camerarius Aulae Caesareae Imperii Russici, ab anno 1839 Academiae Russicae et ab anno 1841 Academiae Scientiarum Petropolitanae socius ordinarius, ab anno 1855 senator Imperii Russici, unus e conditoribus et primus praeses (ab anno 1866) Societatis Historicae Russicae. Etiam notus est ut amicus et correspondens permanens Alexandri Puškin.

## Nexus externi
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Historici Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Interpretes Franco-Russici
Categoria:Participes bellorum Napoleonicorum
Categoria:Poetae Russiae
Categoria:Politici Russiae
Categoria:Scriptores Russiae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Ludovicus Henricus Ferdinandus Olivier

**Ludovicus Henricus Ferdinandus Olivier** (natus die 19 Septembris 1759 La Sarraz in Pago Valdensi, mortuus die 31 Martii 1815 Vindobonae) paedagogus Helvetus fuit.
## Vita
Olivier anno 1781 factus est magister Dessaviae in Philantropino. Ibidem ipse ludos aperuit anno 1793 in quibus usque annum 1801 et moderatoris munere functus est. Praeconia pro methodis modernis suis de disciplinis efficacioribus Lipsiae, Berolini et alibi facere indefesse conabatur. Una cum Ernesto Tillich Lipsiae scholam alteram aperuit anno 1806: mox in manus eius responsabilibatem omnem commendavit. Ex anno 1811 Olivier denuo vitam in Helvetia degebat. 

Insuper magister creatus est posterioris imperatoris Germanici Gulielmi I. 

Mentionis digna in scripta eius sunto: »Orthoepographisches Elementarwerk« (Dessaviae 1804–06, 2 vol.); »Die Kunst, Lesen und Rechtschreiben zu lehren, auf ihr Grundprinzip zurückgeführt« (Dessaviae 1801); »Über den Wert guter, natürlicher Unterrichtsmethoden« (Dessaviae 1802).

## Familia
Filii Henricus (1783-1848), Ferdinandus (1785–1841) et Waldemarus Fridericus (1791–1859) pictores delineatoresve notissimi  facti sunt. Filius tertius discipulus fuit domnorum Friderici Overbeck et Petri de Cornelius. Etiam infantilem biblicam editionem quandam edidit cui titulus »Volksbilderbibel in 50 Darstellungen aus dem Neuen Testament« ubi insunt bellae delineationes cupreae artificum Iulii Thäter et Henrici Merz necnon textus a domno G.H. Schubert exaratus. Editum est istud opusculum Gotae anno 1838.
 
## Fons
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 15. Lipsiae 1908, p. 43, quod relegi potest hic in interrete.

## Externi nexus
*Vita apud NDB
Helena Ornella Paciotti

**Helena Ornella Paciotti** (Italiane: *Elena Ornella Paciotti*) (vulgo cognita sicut *Elena Paciotti*, Romae die 9 Ianuarii 1941 nata) est iuris consulta ac praeclara magistratus, quae ab anno 1999 *Fondazione Lelio e Lisli Basso per lo studio della società contemporanea* praeses est.

Ab anno 1999 usque ad 2004 deputata in Parlamenti Europaei legislatura V fuit, factionis PD.; 

## Notae 

## Nexus externus 
* Fondazione Italiani Europei
* Il Dubbio News

Categoria:Iuris consulti
Categoria:Incolae Italiae
Retina (anatomia)

**Retina** ( 15.2.04.002) est interna oculi tunica *multorum stratorum*, quae lucem recipit, in signa electrica transformat, in nervum opticum transmittit.

## Anatomia macroscopica 
Periti oculo structura retinae macroscopica directe haud sine instrumentis visibilis est. Solum ophthalmoscopiae ope, trans pupillam, lucis ope, retinae tantum partes conspectui suo *fundi oculi* porrigantur. Alia itinera ad retinam conspiciendam sane modo iconismo medico vel, post mortem, per sectionem anatomicam sint.
[thumb|[Fundus oculi. In medio, obscurius, macula lutea, sinistre *discus nervi optici*, ex quo vasa sanguinea retinae emergunt. Circum maculam luteam fere nulla vasa sunt.]]
### Fundus oculi 
Retina est pars *fundi oculi*. Fundus ipse continet retina, discus nervi optici, arteria et vena centralis retinae, ora serrata. Investigatur fundus per *ophthalmoscopiam* (vel *fundoscopiam*), instrumentum est ophthalmoscopium.
### Providentia vascularis 
Providentia sanguine arteriali per arteriam centralem retinae fit, ramulum arteriae opthalmicae.

## Anatomia microscopica 
[thumb|400px|Retinae strata [mammalia|mammaliorum. Mementote, ut lux ab inferiori *trans strata omnes* usque ad stratum pigmentosum transire debeat. Vasa sanguinea hic non indicantur.]]
*Strata retinae* sunt, quo *internum* ad cavum oculi spectat:
* Membrana limitans interna
* Stratum neurofibrarum
* Stratum ganglionare
* Stratum plexiforme internum
* Stratum nucleare internum
* Stratum plexiforme externum
* Stratum nucleare externum
* Membrana limitans externa
* Segmentum internum
* Segmentum externum
* Stratum pigmentosum

## Morbi retinae 
### Ablatio (amotio) retinae 
Si retina ab parte *nutritiva* epithialialia abiungatur, nominatur status hoc *ablatio* vel *amotio*. Symptomata sunt repentina sensationes visuales imprimis fulgurales vel maculas obscuras sentiendi. Si cognoscitur, sit necessitas medica, tractatio immediate pernecesse sit.
### Oedema maculae 
Accumulatio liquoris extracellularis circum maculam luteam vocatur oedema maculae. Distinguuntur gradus quattuor: focalis, significans, diffusa, et ischaemica. Praeterea observatur syndroma Irvinii et Gasseri *oedema maculae cystica* post cataractae operationem chirurgiae oculorum. Symptoma est oculorum acies diminuta.

## Retina et morbi aliorum corporis systematum 
Nonumquam morbi extra systema visuale etiam cum signis retinalibus cognoscuntur. Frequenter, sane, apparatus speciales in tales mutationes dignoscendis pernecesse sunt. 
### Morbi neurologici 
Quidam morborum neurologicorum mutationes retinae ostendunt:
* Morbus Alzheimerianus
* Morbus Parkinson
* Encephalomyelitis disseminata
* Sclerosis lateralis amyotrophica
* Retinopathia diabetica
* Retinopathia hypertensiva

## Notae 
* Degeneratio macularis
* Discus opticus
* Fovea (oculus)
* Opthalmologia
* Ophthalmoscopia
* Photon
* Retinoblastoma
* Retinitis pigmentosa
* Tapetum lucidum

## Nexus externi 
* Kolb H. De structura retinae. 
* Langenbeck B. C. R. 1835. De retinae structura penitiori. Dissertatio inauguralis. 

Categoria:Oculus
Categoria:Systema visuale
Insufficientia cordis

**Insufficientia cordis** (ICD-10: I50.-) est minuta cordis facultas sanguinem exhauriendi necnon in corpus distribuendi. Symptomata, quae cordis insufficientiam indicare possint, sunt: tussire, fatigare, oedemata pulmonum, vis exhauriendi tenuior, ascites, oedemata pedum. Adhuc insufficientia cordis in gradus quattuor dispertitur. 

## Classificatio NYHA 
Classificatio classica est illa secundum Associationem Cordis Neo-Eboracensem (*NYHA*), quae gradus I ad IV enumerat.

## Notae 
* Insufficientia renalis
* Oedema
* Valvulopathia

## Nexus externi 
* *MedicineNet*: Definitio medica insufficientiae cordis. 
* Europaea Societas Cardiologiae: ESC guidelines.
* Classificatio insufficientiae cordis. 

Categoria:Cor
Categoria:Morbi cardiologici
Categoria:Morbi cardiovasculares
Uintatherium

[thumb|*Uintatherium* solum plantas [victus|edebant.]]
***Uintatherium*** est exstinctum mammalium aevi Eocaeni genus familiae Uintatheriidarum, cuius fossilia in America Sinaque inveniuntur. Cui species sunt *U. anceps* et *U. insperatus* [sic]. Quod animal, magnum corpus habens, solum plantas edebat. Cornibus e cranio crescentibus se fortasse defendebat.

## Bibliographia 
* Tong, Yongsheng, et Wang Jingwen. 1981. "A SKULL OF *UINTATHERIUM* FROM HENAN" (PDF). *Vertebrata PalAsiatica* 19(3): 208–214.

## Notae 
Categoria:Mammalia
Categoria:Genera animalium
Categoria:Taxa Leidy
Categoria:Taxa 1872
Categoria:Eocaeno nata
Categoria:Eocaeno exstincta
Sonata ad clavile in b maiore, s. 178 (Liszt)

thumb|Initium compositionis.
***Sonata ad clavile in b maiore, s. 178***, (Theodisce *Klaviersonate h-moll*) est compositio musica motu uno ad clavile ab Francisco Liszt anno 1853 conscripta. Quod opus, omnium illius temporis sonatarum maxumum, Roberto Schumann anno 1854 dedicatum est. Primum die 27 Ianuarii 1857 ab Ioanne de Bülow canta est. Quamquam unus motus triginta minuta durat, motus in quattuor partes divisus est. Quaeque partes sine pausis canuntur. Opus, forma sonatarum compositum, multis formis simul utitur ac fugam difficillimam continet. Hoc opus antecessoribus difficilius fuit. 

## Notae 
## Bibliographia 
* Longyear, R.M. “Liszt's B minor Sonata: Precedents for a structural analysis.” *The music review*, 34, no. 3-4 (Aug-Nov 1973): 198-209.
* Longyear, R.M. “The Text of Liszt’s B Minor Piano Sonata.” *The Musical Quarterly*, Vol. 60, No. 3 (Jul., 1974), pp. 435–450.
* Ott, Bertrand. “An interpretation of Liszt's Sonata in B minor.” *JALS: The journal of the American Liszt Society*, 10 (Dec 1981): 30-38.
* Saffle, Michael. “Liszt's Sonata in B minor: another look at the 'double function' question.” *JALS: The journal of the American Liszt Society*, 11 (June 1982): 28-39.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Clavicymbalum
Categoria:Compositiones classicae
Categoria:Franciscus Liszt
Categoria:Musica
Categoria:Musica classica
Categoria:Musica 1853
Categoria:Romanticismus
Passer montanus

***Passer montanus*** est species avium passeriformium familiae Passeridarum. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1758 institutum est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Animalia urbana
Categoria:Aves Iaponiae
Categoria:Passeridae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Ioannes Retcliffe

[thumb|John Retcliffe Eques, auctor [fabula Milesia|fabularum Milesiarum historicarum laboriosissimus]]
**Ioannes Retcliffe** (vere *Arminius Goedsche*; natus die 12 Februarii 1815 Żmigród in oppido Silesiae Polonicae, mortuus die 8 Novembris 1878 Cieplice Śląskie-Zdrój apud Jelenia Góra in Silesia Inferiore) scriptor et diurnarius Germanus fuit.

## Vita 
Tamquam agens in rebus in servitio cursuali Berolini laborans propter implicationem in causa tribunalicia de domino Waldeck liberalismi fautore demissus est. Denique auctor et diurnarius factus est. Pseudonymo *Theodori Armin* iam fabellas multas confecerat. Fama autem eius crescebat alio sub pseudonymo, *Equitis Ioannis Retcliffe* et en seriem mythistoriarum maxime captantium: »Sebastopol«, »Nena Sahib«, »Villafranca«, »Puebla«, »Biarritz«. In opusculis illis diligenter et sollerter res gestas inde a tempore Belli Crimaeani verbis narrare et ornare conabatur. Multitudo autem rerum descriptarum genere scribendi sat vili debilitatur.

## Nexus externi 
* Opera in interreti legibilia

Categoria:Antisemitismus
Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Diurnarii Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Baptista Mantuanus

thumb|Baptista Mantuanus
**Baptista Mantuanus** (natus Mantuae 17 Aprilis 1447; ibidem mortuus 20 Martii 1516) fuit poeta et humanista Italicus.

## Vita 
Mantuanus natus est *Giovanni Battista Spagnoli*, a stirpe Hispanica. Mantuanus studiis se dedicavit sub Georgio Merula magistro Paduae.

Nato iurgio inter se et patrem, anno 1463, introiit in Carmeliticum ordinem cuius fuit postea Princeps (1513). Per annos 1470 studuit theologiam et fuit magister in monasterio Sancti Martini Bononiae. Anno 1493, rector studiorum factus erat in reformato monasterio Carmelitorum Mantuae constituto. 

Mantuanus religiosa poemata latine composuit ad imitationem Vergilii. Scripsit etiam decem bucolica, epos quoddam Alphonso V rege Aragonum dedicatum, et librum cui titulus *"De calamitatibus nostrum temporum"*, in quo nonnulla elementa culturae humanae vituperat. Mantuanus fuit auctor multorum aliorum operum. Praeclarusque autem fuit et extra Italiam.

## Opera 
thumb|*Historia ecclesiae Lauretanae*, 1489

* *De vita beata : Cum novem distichis In laude accepit auctoris et opusculi*s. Ricardus Paffraet, Daventriae, circa 1495. (Digitalis editio apud Universitatis et Regionis bibliothecam Dusseldorpianam)
* *De suorum temporum calamitatibus*. Ricardus Paffraet, Daventriae 22. XI, 1497
* *Baptistae Mantuani De patientia Aurei : libri 3*. - Daventrie : Richard Vetus Pafraet, 1501. editio digitalis apud Universitatis et Regionis bibliothecam Dusseldorpianam
* *F. Baptiste Mantuani Bucolica Seu adolescentia in decem aeglogas divisa* / ab Jodoco Badio Ascensio familiariter exposita cum indice dictionum. - Argentinae, sumptibus Ioannis Pruß, 1503. Digitalis Editio
* *Baptiste Mantuani carmen de fortunae*. de Genuisset, Daventriae, 1510 ()
* *F. Baptistae Mantuani ... fastorum libri duodecim : praemittitur: Carmen ad Julium II., pontif. max. Carmen ad Leonem X., pontif. max. Vita auhoris ... ; ita et alia quaepiam*. - Argentorati : Ex Aedibus Schurerianis, 1518. Digitalis Editio

## Nexus 
* 
*  4. &#x20;Ed. Cohors&nbsp;9, libellorum domus Bibliographic Instituti, Leipzig/Wien, 1885-1892, p.  89.
* Secundae Parthenices opus, typis in Coloniae, 1500, digital septem sapientum, project CAMENA
* Bucolics, apud Parisius in 1528, digital septem sapientum, project CAMENA

Categoria:Viri
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Humanistae
Categoria:Poetae Italiae
Ernestus Christianus Trapp

**Ernestus Christianus Trapp** (natus in latifundiis Friedrichsruhe apud Drage in Slesvico-Holsatia die 8 Novembris 1745, mortuus Guelpherbyti-Salzdahlum die 18 Aprilis 1818) fuit paedagogus reformatorius Germanus.
 
## Vita
Trapp rector scholasticus factus est anno 1768 ad Bad Segeberg, anno 1772 apud Itzehoe, anno 1776 rector vicarius et postea rector auxiliaris Altonae; denique Dessaviam anno 1777 petivit ut ludimagister fieret in schola reformatoria Philanthropini. 

Salinis Saxonicis professor universitarius creatus est anno 1779 et quattuor annos post Hammoniae institutum  educatorium proprium condidit. Ex anno 1788 Guelpherbyti collegio cuidam magistrorum superiori adhaerebat, qua in urbe tunc ab omnibus officiis se retraxit. Insuper periodica plura paedagogica edenda sollerter curavit.
## Opera selecta
**Unterredungen mit der Jugend*, Hammoniae et Kieliae 1775
**Versuch einer Pädagogik*, Berolini 1780
**Tägliches Handbuch für die Jugend*, Hammoniae 1784
**Über den Unterricht in Sprachen*, Hammoniae 1789

## Fons
''Pierer's Universal-Lexikon*, vol 17. Altenburgi 1863, p. 761, quod relegendum est hic in interreti.
## Nexus externi
* *Versuch einer Pädagogik, 1780.* 
* *Über den Unterricht in Sprachen.'' 1788apud goethezeitportal.de

Categoria:Incolae Germaniae
Categoria:Paedagogi
Megacerops

***Megacerops*** vel ***Titanotherium*** est exstinctum mammalium genus familiae Brontotheriidarum aevi Eocaeni, cuius fossilia in America septentrionali inveniuntur. Cui species sunt *M. coloradensis* et *M. kuwagatarhinus*. Quod animal, magnum corpus habens, rhinocerotis similis fuit ac solum plantas edebat.

## Bibliographia 
* Clark et J. R. Beerbower. 1967. Geology, paleoecology, and paleoclimatology of the Chadron Formation. Fieldiana. 

## Notae 
Categoria:Mammalia
Categoria:Taxa Leidy
Categoria:Taxa 1870
Categoria:Genera animalium
Categoria:Eocaeno nata
Categoria:Eocaeno exstincta
Sonata clavili 29 in B♭ maiore, op. 106 (Beethoven)

alt=|thumb|300x300px|Initium compositionis.
***Sonata clavili 29 in B♭ maiore, op. 106,*** (Theodisce: *Große Sonate für das Hammerklavier*) est compositio musica motuum quattuor clavili ab Ludovico Van Beethoven conscripta annoque 1818 peracta. Quod opus insigne difficultate, forma sonatae compositum, antecessoribus difficilius fuit. Primum operis spectaculum publicum Lutetiae ab Francisco Liszt anno 1836 editum est. 

## Structura 
# Allegro
# Scherzo: Assai vivace
# Adagio sostenuto
# Introduzione: Largo... Allegro – Fuga: Allegro risoluto

## Bibliographia 
* Hinson M (2000). ''Guide to the pianist's repertoire'' (3rd ed.). Bloomington, Indiana: Indiana University Press. p. 94.

Categoria:Musica classica
Categoria:Musica
Categoria:Ars
Categoria:Clavicymbalum
Categoria:Romanticismus
Iodocus Badius

thumb|Insigne officinae impressoriae Iodoci Badii, 1520
**Iodocus Badius** (natus Gandavi 1462; mortuus Lutetiae 1535) fuit typographus et humanista Flandrensis. Saepe cognomine **Ascensius**, a nomine loci hodie *Asse* nuncupati, designatur.

## Vita 
Badius studia iniit Ferrariae et fuit magister latinae et graecae linguarum Lugduni ubi, anno 1493, editionem Terentii edidit. Anno 1499 venit Badius Lutetiam, ubi anno 1503, officinam impressoriam aperuit, cuius insigne – id est imago locorum interiorum officinae impressoriae - praeclarum factum est. Badius fuit magni momenti in negotio typographico francico creando augendoque. Multa e primis operibus Erasmi et Gulielmi Budaei edidit. Robertus Estienne fuit Badii gener.

## Bibliographia 
; Opera
* 1492 (editor) : *Silvae morales cum interpraetatione Ascensii in XII libellos divisae ...* Lugduni, sumptibus Iohannis Trechsel, 14 Novembris 1492 Textus
* 1501 (editor, cum Ioanne Cincinnio) : Publius Ovidius Naso, *Quindecim metamorphoseos libri*. Lugduni apud Iacobum Huguetanum Textus
* 1503 (editor) : *F. Baptistae Mantuani Bucolica seu adolescentia in decem aeglogas divisa; ab Jodoco Badio Ascensio familiariter exposita cum indice dictionum*. Argentinae: Pruß, 1503 Textus

; Eruditio
* Paul White, *Jodocus Badius Ascensius. Commentary, Commerce and Print in the Renaissance*. Oxonii: Oxford University Press, 2013. ISBN 978-0-19-726554-3

## Nexus externi 
* De vita operibusque Badii apud Bibliothecam Nationalem Franciae>

Categoria:Viri
Categoria:Mortui 1535
Categoria:Nati 1462
Categoria:Humanistae
Categoria:Typographi
Categoria:Alumni Universitatis Ferrariensis
Categoria:Professores universitatum et scholarum Lugdunensium
Categoria:Editores
Categoria:Eruditi Belgicae
Fridericus Eberhardus de Rochow

thumb|Rochow, miles et paedagogus Germanus
**Frdericus Eberhardus de Rochow** (natus Berolini die 11 Octobris 1734, mortuus ad castellum Reckahn apud Kloster Lehnin in Brandenburgo die 16 Maii 1805) fuit paedagogus reformatorius et miles Germanus.
 
## Vita
Absolutorio examine ad academiam equitum Brandenburgi recepto, in bello septem annorum stipendia merebat, ubi locumtenens ad manum laevam laesus est. Laesionem alteram gravem e duello quodam tulit. Aciem relinquens, agricola factus est in latifundiis suis et insuper rebus scientificis multis studebat. Postea capitulanus cathedralis Hemipolitanus electus est, ubi operam in servitiis publicis erigendis dabat; seminarium magistrorum erudiendorum quoque anno 1778 ibi condidit. Ut educatio in ludis elementaribus augeretur, anno 1773 institutum proprium fundavit ad castellum Reckahn haud procul a Brandenburgo situm et alterum ad latifundia ad Gettin et ad Krahne. Tertium seminarium ad Brückermark exstructum mox exemplo fuit omnibus aliis similibus ubicumque condendis. Tum auxilium multum praebuit paedagogus summus Henricus Iulius Bruns, in cuius honorem inscriptio funeralis simplex sed admonens cippo addita est haec: "Er war ein Lehrer! / Iste vir vere magister fuit!!". Bruns enim aetate sat pusilla animam efflavit.

In opusculo praetitulato *Versuch eines Schulbuches für Kinder der Landleute* (Berolini 1772), Rochow iam antea rationem optimam de adulescentibus in regionibus agrestibus degentibus docendis commendaverat. Argumenta Philanthropinis valde annuebat multum scribens, qualis spiritus bene ante oculos ponitur in operibus anastatice saepius editis *Bauernfreund* et *Kinderfreund* (Berolini 176). Opera similia alia haud raro ex notionibus Rochow cerpebant. Consuetudines ministri Borussici Caroli Abraham de Zedlitz contrahens directo in legibus instructoriis Borussicis nova et bona introducere potuit. Semper maximi momenti esse censebat erectionem seminariorum pro magistris in regionibus agrestibus laboratntibus. 

Commercium epistulare *Literarische Korrespondenz des Pädagogen von Rochow mit seinen Freunden« in editione aucta et bene composita a domino Jonas* anno 1884 Berolini in lucem prolatum est. Florilegium cum excerptis Rochowianis praesentatum est a domno Gansen Paderbronnae anno Domini 1894.

## Bibliographia
*Jahnke: *Eberhard von Rochow, ein Wohltäter des Landvolks*, editio altera, Berolini 1905
*Reiniger: *Friedrich Eberhard von Rochow, der Reformator des preußischen Landschulwesens*, Longosalissae 1905
## Fons
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 17. Lipsiae 1909, p. 40-41, quae omnia relegenda sunt hic in interreti.
## Nexus externi
*Pagina domestica Museum pro Rochow nominatum in castello Reckahn institutum
*Vita maior apud NDB
 

Categoria:Clerici Germaniae
Categoria:Paedagogi
Categoria:Milites Germaniae
Brianus Drummond

**Brianus Drummond** (Anglice *Brian Drummond*, natus Salmon Arm die 10 Augusti 1969) fuit comicus et histrio Americanus.

## Nexus externi
* 

Categoria:Nati 1969
Categoria:Homines vivi
Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Actores televisifici Civitatum Foederatarum
Categoria:Actores Canadae
Paulus Fedotov

**Paulus Andreae filius Fedotov** (Russice Павел Андреевич Федотов, tr. *Pavel Andreevič Fedotov*; Moscuae natus die 22 Iunii 1815, Petropoli mortuus die 14 Novembris 1852) fuit pictor Russicus, conditor realismi critici in arte pingendi Russica.

thumb|left|*Encore, rursus Encore*, pictura ultima Pauli Fedotov (non finita)
## Vita et opera
Ab annis suis iuvenis munus militare fungens, praefectus militum minor factus, sua voluntate arte pingendi studere et tempore a munere sua principali non occupato picturas creare incepit. Postquam Nicolaus I, Russiae imperator, unam e picturis Pauli Fedotov visit, permissionem eo dedit ut munus militare linquat et se arte pingendi dedicet, stipendio utens. Quum stipendium illud satis parvum fuit, Fedotov inspiratus dimissionem obtinuit et se arte dedicavit, initio vitam militarem et dein plerumque vitam cotidianam pingens (etiam nonnumquam versus picturas eius explanantes fecit). Gradatim factus est pictor satis clarus, et anno 1848 titulum academici artis pingendi ab Academia Artium Petropolitana obtinuit. Problemata tamen habuit cum censura Imperii Russici. Tenero anno 1852 dementivit et nonnullos menses post in dementium valetudinario obiit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Academici Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Milites Russiae
Categoria:Pictores Russiae
Symphonia nona in D molli (Bruckner)

in D molli, WAB 109, est symphonia motuum quattuor ab Antonio Bruckner inter annos 1887 et 1896 conscripta. Quod compositio, forma sonatae compositum, tres motus integros continet; tamen motus postremus non peractus est. Symphoniae primum spectaculum publicum Vindobonae ab Ferdinando Löwe die 11 Februarii anno 1903 editum est. 

Per colloquium traditum est Bruckner, post septimam symphoniam Ludovico II "infelici regi Bavariae" fautori artium, item octavam "summo imperatori augusto" Francisco Iosepho I dedicatas, hanc symphoniam "deo amato" (Theodisce "dem lieben Gott") dedicavisse.

## Structura 
# Feierlich, misterioso (D molle)
# Scherzo: Bewegt, lebhaft (D molle); Trio. Schnell (F maius)
# Adagio: Langsam, feierlich (E maius)
# Finale: Misterioso, nicht schnell (D molle, imperfectum)

## Bibliographia 
* *Anton Bruckner, Sämtliche Werke, Kritische Gesamtausgabe – Band 9: IX. Symphonie d-Moll (Originalfassung)*, Musikwissenschaftlicher Verlag der internationalen Bruckner-Gesellschaft, Alfred Orel (Editor), Vindobonae, 1934
* *Anton Bruckner: Sämtliche Werke: Band IX: IX. Symphonie d-Moll*, Musikwissenschaftlicher Verlag der Internationalen Bruckner-Gesellschaft, Leopold Nowak (Editor), Vindobonae, 1951 – new edition by Benjamin-Gunnar Cohrs, 2000

Categoria:Compositiones classicae
Categoria:Musica classica
Categoria:Romanticismus
Categoria:Symphoniae
Pokémon Let's Go, Pikachu! et Let's Go, Eevee!

et  vel  (Iaponice: ポケットモンスター ''Let's Go!* ピカチュウ・*Let's Go!* イーブイ) est ludus electronicus personarum pro *Nintendo Switch* computatroque personali. Ut indicat titulus, seriei *Pokémon'', nomine quintum opus est, annoque 2018 a Squaresoft divulgatus est.

## Nexus interni 
* Pokémon
* Digimon Story: Cyber Sleuth – Hacker's Memory

## Nexus externi 
* Situs interretialis 
* Situs interretialis 
* Situs interretialis 
* Situs interretialis 
* Situs interretialis 

Categoria:Pokémon
Categoria:Ludi televisifici
Gesta Consulum Andegavorum

***Gesta consulum Andegavorum*** , aut *Chronicon comitum Andegaviae* est textus scriptus latine ab anno 1100 ad annum1140 a Ioanne monacho Monasterii maioris , rogante Fulco IV Andagaviae, dicto Rechino.

Commemorat primam dynastiam comitum Andegaviae , a temporibus regum successorum Caroli Magni.

## Historia 
Historiam incipit narratio de maioribus paene fabulosis, qui in temporibus Galliae Romanae vigebant, imprimis de Tertullo quodam. Filius eius Ingelgerius, natus regnante Carolo Calvo, accepit in possessionem terras patris. Nam Tertullus duxerat uxorem mulierem nobilem, propinquam ducis Burgundiae, nomine Petronilla, qui ei dederat hunc filium. Ingelgerio pugnare hostes regni, Normannos et Britannos opus fuit.

Mortuo Ingelgerio successit filius eius, Fulcus primus Andegaviae, dictus Fulcus Rufus. Impetravit a regno Franciae unitatem Comitatus Andegaviae, qui adhuc dividebatur.

Fulcus II Andegaviae successit patri suo. Cui, pace pacta inter regem Franciae et Normannos, pugnare opus non fuit. Duxit viduam Alani Barbaetortae et in dicionem accepit pagum namnetensem. 

Gosfridus Grisa Gonella successit patri suo. Pugnavit feliciter Danos qui a mari rapinas et impetus inferebant.

Chronicon desinit cum morte Fulci Nerrae anno 1040, in saeculo praecedente redactionem suam.

## Fontes et versiones 
Initiator huius epopeiae de pagis ligerianis, cuius nonnulla excerpta sunt quasi praecursoria carminum rerum gestarum, fuit princeps doctus et cultus. A quo factum est, ut scriberetur e narrationibus non conscriptis, sed sibi traditis a patruo Gosfrido II, Andegaviae. 

Versionem francicam composuerunt Ludovicus Halphen et Renatus Poupardin , sub titulo '''''Chroniques des Comtes d'Anjou et des Seigneurs d'Amboise'''* (Lutetiae - sumptibus Picard - 1913). Quam versionem anglice vertit Stephanus Lane, ut pars sit propositi digitalis "*Historia Internet Sourcebooks Project* " nuncupati apud universitatem Fordham, Novi Eboraci.

## Notae 
## Bibliographia 
* *Chronique des comtes d’Anjou'', Ludovicus Halphen et Renatus Poupardin (éd.). Gerardus Jacquin (introductio, versio francica et notae, textus latinus), Presses universitaires de Rennes, 2017,(ISBN: 978-2-7535-5197-8)

## Nexus externi 
* Gesta consulum Andecavorum, editio et versio Francica, curantibus Marchegay et Salmon, Lutetia,1871
* Versio anglica: Chronicle of the deeds of the consuls of Anjou
* Versio francica: Chronique des Comtes d'Anjou

Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Andecavis
Categoria:Scripta saeculo 12
Marullus (praefectus Iudaeae)

**Marullus** fuit praefectus Iudaeae inter 37 et 41 a Caligula designatus. Marcello successit quem legatus Syriae Lucius Vitellius eodem anno vel proximo anno exeunte designarat cum Pontium Pilatum a Samaritanis accusatum Romam dimisit. Usque ad annum 41 hanc praefecturam gessisse putatur quia historicus Flavius Iosephus qui mutationes praesidum Romanorum memorare solebat nullum aliud nomen scriptis mandavit. Tum Iudaea a Claudio regi Agrippae data est sive ob magna beneficia Romae accepta sive quia e Caligulae principatu, qui statuam suam in templo Hierosolymitano horrescentibus omnibus Iudaeis ponere volebat, seditiosior erat provincia quam ut tuto magistratui Romano mandari posse videretur. Quamvis turbata tum quam maxime Iudaea nihil praeter nomen de Marullo  accepimus ː omnia per legatum Syriae Publium Petronium fiebant, adeo ut fuerint qui coniicerent eundem hominem fuisse Marullum atque Marcellum, Caligula electionem Vitelli tantummodo confirmante, quamquam haec opinio cum textu manuscriptorum Flavii Iosephi non consentanea sit.
## Si vis plura legere
*  S. J. De Laet, 'Le successeur de Ponce Pilate',  ''L'antiquité classique*, 1939(8) :413-419 NB Haec vetus publicatio (1939) qui praesides Iudaeam ante Claudium imperatorem regebant procuratores adhuc nominabat non praefectos ut hodie ex inscriptione Caesareae reperta fieri solet. Praeterea coniecturam proponit, Marcellum eundem hominem esse atque Marullum a Caligula designatum ut ei succederet ː quae opinio etiamsi a Smallwood olim approbata est hodie a plerisque eruditis reicitur, in primis quia cum textu Flavii Iosephi non consentit.
* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009.
* E. Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian''. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4
## Notae 
Categoria:Praefecti Iudaeae
Godofredus Henselius

**Godofredus** (vulgo *Gottfried*) **Henselius** (1687–1765) fuit linguista, cartographus, et presbyter Germanicus, qui de linguistica comparativa, tum philologia appellata, scripsit. Munus rectoris Hirschbergi (Jelenia Góra) in oppido Silesiae Inferioris sustinebat. *Synopsi Universae Philologiae* innotuit, libro qui omnes orbis terrarum linguas tum notas offerre cogitabat, cum systematibus scribendi propriis.

## Notae
## Bibliographia
*Siegismund Justus Ehrhardt, P*resbyterologie des Evangelischen Schlesiens,* 1783, p. 205.
* Filippo M. Leonardi, *La Fonosemantica secondo Gottfried Hensel*, 2020.

Categoria:Linguistae Germaniae
10199 Chariklo

**10199 Chariklo**, a prima inventione **1997 CU26** signatus, est asteroides generis Centaurorum, die 15 Februarii 1997 a Spacewatch repertus. Duo anuli asteroidi circumientes die 26 Martii 2014 inventi sunt.

## Bibliographia 
* B. Sicardy et al., "Ring dynamics around non-axisymmetric bodies with application to Chariklo and Haumea" (23 Novembris 2018) apud *arXiv.org* pro *Nature Astronomy*
* B. Sicardy et al., "The dynamics of rings around Centaurs and Trans-Neptunian Objects" (9 Aprilis 2019) apud *arXiv.org* pro Dina Prialnik, Maria Antonietta Barucci, Leslie Young, edd., *The Transneptunian Solar System* (Elsevier)

## Nexus externi 
Categoria:Asteroides generis Centauri
Categoria:Res astronomicae anno 1997 repertae
Synopsis Universae Philologiae

[thumb|Quattuor "mappae geographico-polyglottae" exordium [prex|precis *Patris nostri* in variis linguis scriptisque ostendit.]]
***Synopsis Universae Philologiae*** est liber de linguistica comparativa a Godofredo Henselio (1687–1767) scriptus, linguista et sacerdote qui munus rectoris Hirschbergi (Jelenia Góra) in oppido Silesiae Inferioris sustinebat. Titulus plenus sic legitur: *Synopsis universae philologiae: in qua: miranda unitas et harmonia linguarum totius orbis terrarum occulta, e literarum, syllabarum, vocumque natura & recessibus eruitur. Cum Grammatica, LL. Orient. Harmonica, Synoptice tractata; nec non descriptione Orbis Terr. quoad Linguarum situm & propagationem, mappisque geographico-polyglottis*. Editus est Norimbergae anno 1741, a negotio heredum Homannianorum mandatus. Editio altera anno 1754 apparuit.

Liber omnes orbis terrarum linguas tum notas offerre cogitabat, cum eorum systematibus scribendi. Ut mos erat, perennis Turris Babel mythi causa, Henselius omnes linguas ex origine communi in lingua Hebraica Biblica derivare conabatur, notiones in *A philosophicall essay for the reunion of the languages, or, the art of knowing all by the mastery of one* (1675), commentario Petri Besnier (1648–1705), expositas sequens.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Historia linguisticae
Categoria:Libri de linguistica
Categoria:Scripta 1741
Categoria:Scripta 1754
Categoria:Linguistica comparativa
Categoria:Philologia
Polyglotta Africana

***Polyglotta Africana*** est liber anno 1854 editus a Sigismundo Gulielmo Koelle, missionario Germanico, qui in 188 paginis nonnullas 156 linguas Africanas comparabat (vel 120 fere, secundum classificationem hodiernam; nonnullae varietates distinctae a Koelle habitae postea ad eandam linguam pertinere monstratae sunt). Quod opus progressum linguisticae comparativae magnopere promovit.

Koelle data recta observatione collegit, plerumque libertos Urbis Liberae in Monte Leonino percontans. Quae data systemate phonetico a Carolo Ricardo Lepsio Aegyptologo excogitato in scripturam constanter redegit. Eius transcriptiones non semper verae erant; exempli gratia, IPA [s] cum [z] et [tʃ] cum [dʒ] pertinaciter confundit; eius autem data satis constantia erant ut greges linguarum vocabulariis propriis erigi possent.

Nonnulli greges quos instituit cum gregibus hodiernis insigniter congruunt; inter quos erant:
*"North-West Atlantic" (Atlantici Septentrionales et Occidentales): linguae Atlanticae
*"North-Western High Sudan / Mandenga" (Sudania Alta Septentrionalis et Occidentalis vel Mandenga): linguae Mande
*"North-Eastern High Sudan" (Sudania Alta Septentrionalis et Orientalis): linguae Gur

## Bibliographia
*Koelle, Sigismund Wilhelm. 1854. *Polyglotta Africana, or a comparative vocabulary of nearly three hundred words and phrases, in more than one hundred distinct African languages.* Londinii: Church Missionary House.
*Koelle, Sigismund Wilhelm. 1963. *Polyglotta Africana / Unveränderter Nachdruck der Ausgabe London 1854, vermehrt durch eine historische Einführung von P. E. H. Hair und einen Wortindex von David Dalby.* Graecii: Akademische Druck- u. Verlagsanstalt.

Categoria:Historia linguisticae
Categoria:Libri de Africa
Categoria:Libri de linguistica
Categoria:Linguae Nigro-Congenses
Categoria:Linguistica comparativa
Categoria:Scripta 1854
Categoria:Linguae Nilosaharanae
Categoria:Linguae Khoisanae
Categoria:Linguae Afrasiaticae
Sigismundus Gulielmus Koelle

**Sigismundus Gulielmus** (vulgo *Sigismund Wilhelm*) **Kölle** (Cleebronn in Badenia-Virtembergia 14 Iulii 1820; Londinii 18 Februarii 1902) fuit missionarius Germanicus et linguarum Africae peritus.

Anno 1845, quamquam in domo missionariorum Basiliae exercitatus, in Societatem Missionum Ecclesiae Londinii transcendit. Ab anno 1847 in Monte Leonino habitabat, ubi in Collegio Sinus Fourah docebat et data linguistica recta observatione collegit, plerumque libertos percontans. *Polyglotta Africana,* eius magnum opus (1854), progressum linguisticae comparativae ad linguas Africanas pertinentis magnopere promovit. Ipsorum libertorum verba systemate phonetico a Carolo Ricardo Lepsio Aegyptologo excogitato in scripturam constanter redegit. Eius transcriptiones non semper verae erant; exempli gratia, Koelle IPA [s] cum [z] et [tʃ] cum [dʒ] pertinaciter confundit; eius data autem satis constantia erant ut greges linguarum vocabulariis propriis erigi possent.

## Notae
## Bibliographia
*Koelle, Sigismund Wilhelm. 1854. *Polyglotta Africana, or a comparative vocabulary of nearly three hundred words and phrases, in more than one hundred distinct African languages.* Londinii: Church Missionary House.
*Koelle, Sigismund Wilhelm. 1963. *Polyglotta Africana / Unveränderter Nachdruck der Ausgabe London 1854, vermehrt durch eine historische Einführung von P. E. H. Hair und einen Wortindex von David Dalby.* Graecii: Akademische Druck- u. Verlagsanstalt.

## Nexus externi
*.

Categoria:Missionarii
Categoria:Linguistae
162173 Ryugu

**162173 Ryugu**, a prima inventione **1999 JU3** signatus, est asteroides generis Apollinis, die 10 Maii 1999 apud Laboratorium Lincoln repertus. Mense Iunio 2018 speculatrum spatiale Iaponicum nomine Hayabusa2 iuxta asteroidem advenit. Die 22 Februarii 2019 breve temporis spatium in superficiem asteroidis descendit ut pulvera assugeret.

## Bibliographia 
* K. Kitazato et al., "The surface composition of asteroid 162173 Ryugu from Hayabusa2 near-infrared spectroscopy" in *Science* (19 Martii 2019)
* T. G. Müller et al., "Hayabusa-2 mission target asteroid 162173 Ryugu (1999 JU3): Searching for the object's spin-axis orientation" (Martio 2017) apud *arXiv.org* pro *Astronomy and Astrophysics*
* S. Sugita et al., "The geomorphology, color, and thermal properties of Ryugu: Implications for parent-body processes" in *Science* (19 Martii 2019)
* S. Watanabe et al., "Hayabusa2 arrives at the carbonaceous asteroid 162173 Ryugu—A spinning top–shaped rubble pile" in *Science* (19 Martii 2019)

## Nexus externi 
* "Photos from Japanese space rovers show asteroid is ... rocky" (28 Septembris 2018) apud *Phys.org*
* Kyoko Hasegawa, "Touchdown: Japan probe Hayabusa2 lands on distant asteroid" (22 Februarii 2019) apud *Phys.org*

Categoria:Res astronomicae anno 1999 repertae
Categoria:Asteroides generis Apollinis
Categoria:Corpora astronomica speculatris visitata
Antonius Thylesius

**Antonius Thylesius** (Italice *Antonio Telesio*), anno 1482 Consentiae natus et anno 1534 mortuus, fuit humanista Italicus et poeta Latinus.

## Vita
Consentiae educatus, post annum 1517 Mediolani docebat et post annum 1521 Romae, ubi in circulo Clementis VII versabatur. Roma anno 1527 a Carolo V vexata in Venetias et post in Patavium fugit. Ultimos annos vitae Neapoli degebat.

## Opera
Anno 1524 *Poemata varia* Romae et anno 1528 Venetiis libellum nobilem de coloribus Latinis edidit. Etiam tragoediam *Imber aureus* de Acrisio et Danae et idyllia anno 1539 Norimbergae edita scripsit. Opera Thylesii  collegit et Neapoli anno 1762 edidit.

## De Thylesio 
* Vita 

## Nexus externi 
* Imber aureus, tragoedia, 1529
* Imber aureus, editio digitalis Ioannis Wilhelmi Beck, anno 2006
* Libellus de coloribus
*  Antonii Thylesii Consentini opera
* Antonii Thylesii Consentini qui saeculo XVI claruit Carmina et epistolae, editio Daniele

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Humanistae
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Tragici
Alix (persona ficticia)

**Alix** est persona ficticia quam Iacobus Martin delineator francicus anno 1948 excogitavit. Pericula eius non solum in multis libris pictis eiusdem nominis, sed etiam in pelliculis et mythohistoriis, narrantur. Duo e libris pictis adhuc latine versi sunt. Primus fuit Spartaci Filius, secundus Alix Senator.     

## Bibliographia 
* *Spartaci Filius.*, fecit Iacobus Martin, converterunt Claudius Aziza et Michael Dubrocard , sumpt. Casterman, 1983,  (ISBN 2-203-32101-6).
* *Alix senator, Tomus 1, Aquilae Cruoris*, fecerunt Theodoricus Démarez Valeriaque Mangin, convertit Annia Collognat, 48 p., sumptibus Casterman, 2018 (ISBN: 978-2203165625)

Categoria:Libri picti
Categoria:Personae ficticiae
Kamal Kamyabinia

**Kamal Kamyabinia** (Persice کمال کامیابی‌نیا, natus Teherani die 18 Iulii 1989) est pedilusor Persicus qui pro Persepoli in Foedere Professionali Sinus Persici ludit.

## Notae 
## Nexus externi 
thumb|upright=0.8|Kamal Kamyabinia

* "Kamal Kamyabinia" apud *Soccerway* 
* "Kamal Kamyabinia Profile"

Categoria:Athletae Iraniae
Categoria:Pedilusores
Universitas al-Azhar

**Universitas al-Azhar**, Arabice جامعة الأزهر, est studium generale Islamicum Cairi in urbe florens quod e madrasa meschitae al-Azhar ortum est. Quae meschita anno 972 condita madrasaque anno 975 incepta, nomine eorum commemorant filiam Mahometi Fatima, *al-Zahrāʾ* (scilicet "resplendentem") nuncupatam. Meschitam condidit , libertus Siculus, sectator familiae Fatimidarum, qui ab anno 969 usque in 972 Aegyptum dirigebat.

Anno 1961 sub regimine Aegyptio Ǧamāl ʿAbd al-Nāṣir madrasa al-Azhar in universitatem conversa est, collegio puellarum eodem anno incorporato.

## Nexus externi 
[thumb|Meschita [al-Azhar medio Cairo visa]]
* De universitate al-Azhar (pagina olim ab ipsa universitate divulgata)

!
Categoria:Constituta 975
Categoria:Constituta 1961
Ludovicus Renault

thumb|Ludovicus Renault
**Ludovicus Renault** (natus Augustoduni die 21 Maii 1843; Barbizonti mortuus die 8 Februarii 1918) fuit iurisprudentiae et iuris inter gentes peritus et paedagogus Francicus.

Sua alma mater fuit Alma Mater Studiorum, et professor Universitatis Divionis anno 1868 deinde ab anno 1873 professor Universitatis Parisiensis et socius Perennis Arbitrationis Curiae et Academiae Scientiarum Moralium et Politicarum fuit. Anno 1907, Praemium Nobelianum pacis cum Ernesto Theodoro Moneta accepit.

## Nexus externi
*De Ludovico Renault.

Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Moralium et Politicarum
Norilium

thumb|*Platea Octobris* (''Oktiabr'skaia ploščad**) Norilii
**Norilium'* (Russice *Noril'sk*) est urbs in Territorio Crasnoiarensi Russiae, prope Circulum Arcticum sita. 

## Historia 
A flumine Norilka et a montibus Norilensibus nomen habet. Flumen autem et montes sic appellabantur, cum saeculo XVII venatores et exploratores Russi e Mangasea, quae tum florebat, in regione Taimyrensi frequentabant, atque in his montibus cuprum effodiebant. Fine saeculi XVII Mangaseae regio a Russis relicta est. Anno 1921 expeditio Nicolai Urvantsev, quae carbonem fossilem et multa metalla invenit, loco Norilii casam ligneam construxit, quae adhuc servatur. Anno 1935 fabrica metalleutices aedificata est. Niccolum hodie est fodinarum et fabricarum Norilii productum gravissimum. Anno 1951 alio loco urbs est translata et renovata. Omnia illis annis a captivis Gulagiae aedificabantur, qui anno 1953 rebellionem in historia Gulagiae maximam faciunt. Eodem anno Norilium in numerum urbium inclusum est. Anno 1966 nova magna vena niccoli (*Oktiabr'skoe*) inventa est et nova fabrica constructa.

## Ferrivia Norilensis 
thumb|Norilii domus prima, ab expeditione Urvantsev constructa
Ferriviam habet suam cum reti ferriviarum Russiae non coniunctam, quae a fodinis Norilensibus ad portum Dudinkae agit. 333 chiliometra ferrivia habet. Anno 1935 aedificata est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius
* Monumenta Norilii in *Viciitinere''

Categoria:Urbes territorii Crasnoiarensis
Categoria:Condita 1935
Apollonius Pergaeus

**Apollonius Pergaeus** (Graece Ἀπολλώνιος ὁ Περγαῖος), anno 262 a.C.n. Pergae natus et anno 189 mortuus, mathematicus Graecus fuit, *Conicorum* illustrium auctor.

## Vita
 natus et educatus Alexandriam migravit, ubi in schola Euclidis geometriae studebat et post ipse docebat. Pergam revertit et ibi scholam Musaeo Alexandrino similem condit, sed mortuus est, ut putant, Alexandriae. Filium habuit, quem in libro suo memorat.

## *Conica*
Euclides Apollonii magister librum nobis ignotum de sectionibus coni composuit. Octo libros *Conica* Apollonii habebant, quorum quattuor textus Graecus servatus est. Liber primus definitiones sectionum conicarum continet, libri a secundo usque ad quartum de focibus et asymptotis et polis et aliis punctis sectionum conicarum 387 theoremata habent. Trium librorum solum versio Arabica, a  facta, nota est. De libro octavo Pappus Alexandrinus quaedam refert. Edmundus Halley *Conica* cum reconstructione libri octavi anno 1710 edidit. Iohannes Keplerus *Conicis* usus est, ut orbitas ellipticas planetarum demonstret.

## Opera alia
Multos alios libros a Pappo nominatos, sed perditos, Apollonius composuit, e.g.:
* Λόγου ἀποτομή in duobus libris, 180 theoremata continens, cuius versio Arabica nota est;
* Χωρίου ἀποτομή in duobus libris, 124 theoremata continens;
* Διωρισμένη τομή in duobus libris, 83 theoremata continens;
* Ἐπαφαί in duobus libris, 60 theoremata continens;
* Τόποι ἐπίπεδοι in duobus libris, 147 theoremata continens;
* Περὶ τοῦ κοχλίου, quem Proclus memorat, de lineis in superficie cylindri.

## De Apollonio
* Coolidge J.L. *A history of the conic sections and quadric surfaces*. Clarendon Press, Oxford, 1945. (Repr.: Dover, NY, 1968)
* Decorps-Foulquier M. *Recherches sur les Coniques d’Apollonios de Pergé et leurs commentateurs grecs*. Paris: Klincksieck, 2000.
* Neugebauer O. *Studien zur Geschichte der antiken Algebra*, II. *Apollonius-Studien. Quellen und Studien zur Geschichte der Mathematik, Astronomie und Physik*; B2, 1932, s. 215—254.
* Taisbak C. M. *Discovering Apollonius’ circles*. In: *Proceedings of the Third International Conference on Ancient Mathematics*, Delphi, 1996.
* Zeuthen H.G. *Die Lehre vor den Kegelschnitten im Altertum*. Copenhagen, 1886. (Repr.: Hildesheim, Georg Olms, 1966)

## Nexus externi
* *Conicorum* versio Latina, ab Isaaco Barrow facta

Categoria:Nati 262 a.C.n.
Categoria:Mortui 190 a.C.n.
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Mathematici Graeci antiqui
Categoria:Astronomi Graeci antiqui