open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Palatium urbanum (Ysenacum)

**Museum Thuringiense** (Theodisce: *Thüringer Museum*) anno 1899 Ysenaci conditum erat museum in ecclesia Praedicatorum collocatum. Ibi et nunc artificia multa visitatores captant et movent. Sed collectio artis manualis anno 1931 in palatium fori magni translatum est. 

## Thesauri qui prostent
Praecipuae collectionis partes sunt hae: porcellana Thuringiensia, vasa Faventina, vitrea, graphica, ferrum fabrile, picturae partis alterae saeculi XIX, copia rerum culturalium popularium, opera sic dicti realismi expressivi. 

Mense Decembri 2021 selectio ex pinacotheca operis fundati *Curt Elschner* et ex propriis depositoriis advenit. Itaque vere thesaurus magni momenti in situ colitur. 

Opera pictorum saeculorum XIX et XX iuxta scholas Dusseldorpiensem, Monacensem et Vimarianam necnon adeptorum primae Monacensis secessionis, professorum academiarum artium et quorundam peregrinantium extra patriam in uno loco congregantur.

Etiam ostenditur expositio perpetua de genere conchato in Thuringia *(Reise durch das Thüringer Rokoko - Porzellane seit 1760)*; alii magis gaudeant studio Frederici W. Rüttinger in conclavibus praetitulatis *Leidenschaft gesammelt*. Ibi enim porcellanum, graphica et imagines et Ysenaci et Castelli Wartburgensis et plagarum circumiectarum monstrantur. Rüttinger maecenas summus sua municipio dono donaverat. 

In stabulo equorum pristino refecto, quod a foro nundinarum ante Ecclesiam Sancti Georgii adire possumus, et in aliis aedificii locis iam restauratis expositiones ambulantes insunt. Circulus amicorum *Freunde des Thüringer Museums Eisenach* libenter novos in gremio suo recipit.

## Palatii historia
Homo bellam frontem Palatii civitatis ad latus septentrionale Plateae nundinarum siti spectans vix credit sex antiquas domos civium ibi affabre insertas et iunctas esse. Anno 1755 princeps Ducatus Saxoniae-Vimarii-Eisenach in novas aedes commigravit, ubi grex illustrium magnus sartus et tectus servabatur. Inviserunt duces Ioannes Volfgangus Goethius, Carlotta de Stein, Georgius Philippus Telemannus, Ricardus Wagner et multi alii. 

Hodie in pedeplanis de omnibus rebus periegesim spectantibus illuminatur atque instruitur. In palatio officiales in Archivo urbano et administratores variis in grapheis quoque operam dant.

## Nexus externi
*scitu digna in pagina quadam orbibatis Ysenacum visitaturis dedicata

## Notae
Paulus Dumerichius

**Paulus Dumerichius** (natus *Paul Dummrich* die 28 Ianuarii 1527 Salinis Saxonicis, mortuus die 19 Iulii 1583 Erfordiae) magister philologiae et mathematicae Germanicus fuit.
## Vita
Dumerichius die 23 Aprilis 1543 in Universitate Leucorea immatriculatus est ubi inter magistros eius et Philippus Melanchthon ipse. Die 14 Augusti 1550 gradum academicum magistri adeptus in senatum facultatis philosophicae die 15 Iunii 1552 cooptatus est. In semestre hiemali annorum 1558/59 decanus creatus est, postquam scriptum unicum (et nunc exstans) divulgatum est. 

Anno 1561 Erfordiam profectus a magistratu civitatis anno insequenti primus rector Gymnasii Senatorii modo conditi proclamatus est. Cui non solum primum curriculum instruxit sed etiam disciplinarum magistros disposuit. Hoc munus, exceptis annis inter 1571 et 1575, usque mortem explevit.

Inde ab anno 1564 studiosos dialecticam, ethicam et mathematicam in Universitate Hierana docuit, postea etiam Graecam linguam.

Ultimis annis autemvires eius gradatim minuebantur, ut in qualibet parte munerum suorum abstinere debuerit. Nuptias numquam contraxit; sepultus est in Fano Sancti Michaelis ubi postea epitaphium ei factum est.

## Opera
* *De congressu Bononiensi Caroli Imperatoris et Clementis Pontificis oratio.* Wittenbergae 1559 (hic in interreti)

## Bibliographia
* Johann Samuel Ersch, Johann Gottfried Gruber: *Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste.* Friedrich August Brockhaus, Lipsiae 1836, 1. Sektion, Teil 28, p. 275.
* Hermann Johann Christian Weissenborn: *Hierana: I. II. – Beiträge zur Geschichte des Erfurtischen Gelehrtenschulwesens.* Verlag Carl Villaret, Erfurt, 1862, p. 39 in interreti hic.
* Heinz Scheible, Corinna Schneider: *Melanchthons Briefwechsel Band 11 Personen A-E.* (MBW), frommann-holzboog Verlag, Stuttgart-Bad Cannstatt, 2003, ISBN 3-7728-2257-6, S. 372.
* Helmar Junghans: "Verzeichnis der Rektoren, Prorektoren, Dekane, Professoren und Schloßkirchenprediger der Leucorea vom Sommersemester 1536 bis zum Wintersemester 1574/75." Apud: Irene Dingel, Günther Wartenberg: *Georg Major (1502–1574) – Ein Theologe der Wittenberger Reformation.* Evangelische Verlagsanstalt, Lipsiae 2005, ISBN 3-374-02332-0.

## Notae
As Aventuras de Gui & Estopa

***As Aventuras de Gui & Estopa*** series animata Brasiliensis est quam Mariana Caltabiano pro Cartoon Network creavit et anno 2009 in publicum edidit. Narratur de cane quodam qui una cum sodalibus suis Estopa, Cróquete Spaniel, Pitiburro, et Róquete Spaniel mundum explorat.

## Voces 
* Mariana Caltabiano partes agit Gui "Iguinho" / Cróquete Spaniel / Dona Iguilda / Fifivelinha / Róquete Spaniel
* Eduardus Jardim partes agit Estopa / Pitiburro
* Arly Cardoso partem agit Ribaldi "Riba"

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Categoria:Programmata televisifica
Categoria:Series animata
Daniel Bovet

thumb|Daniel Bovet
**Daniel Bovet** (natus die 23 Martii 1907 et mortuus est die 7 Aprilis 1992) est pharmacologus Italicus qui allergiam et histaminum studuit et anno 1957 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii medicamenti quod neurotransmissorem praevenit. Quod Petrus Bovet, eius pater Esperantista fuit, sermo patrius Daniel Bovet lingua Esperantica erat.

Alma mater eius Universitas Genavensis ubi gradum doctralis acquisit anno 1927, deinde ab anno 1969 ad annum 1971 professor Studii Urbis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Medici Italiae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Genavensis
Categoria:Nati 1907
Categoria:Mortui 1957
Edvinus Grobe

**Edvinus Paulus** vulgo *Edwin Paul* **Grobe** (natus die 19 Aprilis 1927 Canton in Missuria, mortuus die 22 Ianuarii 2015) interpres, scriptor, musicus et magister  Americanus fuit. Esperantici fautor summus Tucson in universitate studiosos litteras Francicas docuit. Domicilium sibi elegit urbem Tempe in Arizona sitam. 

Idiomatis Zamenhofiani fautoribus periodicum *Arizona Suno* moderabatur.

## Vita
Annis inter 1945 et 1947 stipendia merens in Corea Meridiana fuit; inde baccalaureus in lingua Francica apud Collegium pro Gulielmo Jewel nominatum fieri decuit. Magister autem ex anno 1954 in Universitate Indianensi fuit, qui biennio ante in matrimonum duxerat Mariam Ludovicam. Anno 1957 itum est in Arizonam. In Arizona usque annum 1989 professoris universitarii munere functus est.

Neque in oblivionem cadat Edvinum Paulum clavicinem maximi momenti et compositorem ecclesiasticum fuisse: auxilium ab eo petiverunt ecclesia *First Unitarian Universalist Church* et *Arizona Masterworks Chorale*. Post annum 1989 voluntarie operam navabat in museo archaeologico *Pueblo Grande Museum*. Amicis licuit eum *Papoo* vocare.

Una cum Paulo Gubbin anno 2002 cursum visificum linguae Esperanticae confecit praetitulatum *Pasporto al la tuta mondo* ubi a histrionibus sermonem doceris. Disponens cinematographica fuit Iudith Montell; pellicula autem praeter linguam ipsam etiam culturam Esperanticam spectantibus offert.

## Opera Esperantice pacta 
* Dia kolero (historiuncula 1994)
* Hohokamaj fantomoj verkita (historiuncula 1994)
* La f-vorta nepo (historiuncula 1994)
* La korea saketaso (historiuncula 1994)
* Malvizito al Tulumo (historiuncula 1994)
* Necesejaj historiunculaj (novellae bilingues 1994)
* Oklahomaj kontrabandistoj (historiuncula 1994)
*Spertante la mondon pere de Esperanto (propostia 1994)
* Murdo en la preĝejo (historiuncula 1995)
* Matenmanĝo ĉe la cirko (historiuncula 1996)
* Helpa mano (historiuncula 1997)
* La ŝtonadoranto (historiuncula 1997)
* Antaŭparolo de "Kromnovelo" (praefatio)
* Gerŝvino en preĝejo
* Perua venĝo

## Interpretationes selectae (in Esperanticum)
*Aliaj Tempoj (Editha Wharton)
*Falo de Uŝero-Domo (Edgarius Allanus Poe)
* La neĝoj de Kilimanĝaro (Ernestus Hemingway)
*Legendo de Dorm-Valeto (Vasingtonius Irving)
*Mia Kontrabandulo (Ludovica May Alcott)
*Murdoj de Kadavrejo-Strato (Edgar Allan Poe)
*Tri Ceteraj Noveloj (Marcus Twain)
*Tri Noveloj (Mark Twain)
*Tri Noveloj (Washington Irving)
*Tri Noveloj (Nathaniel Hawthorne)
*Tri Noveloj de Usona Verkisto Bret Harte (Bret Harte)

## Nexus externi 
*Vicifons
* opera apud gutenberg.org 
* necrologus cum photographia
*catalogus librorum qui venales prostant - UEA, Roterodami
## Notae
Rieda (Austria Superior)

thumb|Forum Riedae antiquum.
thumb|Insigne urbis.
**Rieda** est urbs 12&nbsp;432 incolarum (status die 1 Ianuarii 2022) provinciae Austriae Superioris in regione Innviertel sita. Fere 80 chiliometra a Lentia et 60 chiliometra a Salisburgo distat.

## Nomen 
Nomen urbis a verbo *Riet* (vel etiam: *Rieth*, *Reet*, *Rohr*) repetit, quod lingua Theodisca medioaevali (Lingua Theodisca alta media, quae dicitur) cannetum vel arundinetum valet. Talis locus, ubi duo rivuli nominibus *Oberach* et *Breitsach* se coniungunt et solum umidum olim arundinem iuncumque tulit, urbi nomen dedit. Rivus ex rivulis coniunctis ortus in urbe antiqua per 2&nbsp;6 chiliometra *Rieder Bach*, postea *Antiesen* appellatur.

## Historia 
Vicina Riedae regio primo a Celtis habitata, anno 15 a.C.n. a Romanis occupata et pars provinciae Norici facta est. Regio ex Medio aevo usque ad saec. 19 ad regnum Bavariae pertinuit, anno 1816 Imperio Austro-Hungarico adiuncta est.
Villa Riedensis circa annum 1140 primo memorata et per saecula in forum nundinarum maioris momenti accreta anno 1857 in urbem evecta et insigne dotata est.

## Oeconomia 
Rieda imprimis est locus scholarum et forum nundinarum.

## Coniunctiones communium 
* Landishuta in Germania

## Incolae noti 
*Franciscus Hönig (1867-1937), faber aerarius, susceptor, poeta et per decennia demarchus communis Cremifanensis in Austria Superiore.
*Ernestus Kaltenbrunner (1903-1946), clarus vir publicus Nazista.
*Franciscus Stelzhamer  (1802-1874), poeta Austriacus. 
*Thomas Schwanthaler (1634-1707), sculptor temporis Baroci.
*Antonius Zeilinger (natus 1945), physicus Austriacus, qui mechanicae quanticae studet.
  
## Notae 
## Bibliographia 
*Conradus Meindl: Geschichte der Stadt Ried in Oberösterreich. Nationale Verlagsanstalt, Buch- und Kunstdruckerei, Monaci 1899 (landesbibliothek.at); iterum editum Riedae 1997.
*Chronik der Stadt Ried im Innkreis (ab 1857), Riedae 2007, ISBN 978-3-902121-88-2.
*Sieglinde Baumgartner / Helmar Auer: Die Schwanthaler-Stadt Ried. Geschichte und Gegenwart, Riedae 1999, ISBN 3-900847-57-6.
   
## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Austriae
Categoria:Austria Superior
Categoria:Urbes Imperii Romani
Camilla (regina Britanniarum)

**Camilla** (nata *Camilla Rosemary Shand* die 17 Iulii 1947) est regina Britanniarum tamquam Caroli III consors. Coniugati sunt die 9 Aprilis 2005 in cappella palatina.

Camilla die 6 Maii 2023 in Abbatia Westmonasteriensi coronata est.

## Bibliographia 
* Graham, Caroline. 2005. *Camilla and Charles: The Love Story*. John Blake. ISBN 978-1-84454-195-9
* Kelley, Kitty. 1997. *The Royals*. Hachette Digital, Inc. ISBN 978-0-446-51712-6

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1947
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nobiles Angliae
Categoria:Carolus III (rex Britanniarum)
Categoria:Mariti ducum civitatum
Arthurus Henderson

thumb|Arthurus Henderson.
[thumb|[Monumentum Arthuri Henderson et uxoris apud crematorium Golders Green.]]
**Arthurus Henderson** (natus die 13 Septembris 1863; mortuus die 20 Octobris 1935) fuit politicus Britannicus, qui anno 1934 Praemium Nobelianum pacis accepit, conatus exarmationis apud Conferentiam Civitatium ratione.

Contra rem militarem sed etiam magnum collegium opificum erat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Politici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Semper aliquid novi affert Africa

[thumb|Aliquid novi: *[Giraffa camelopardalis*]]
"**Semper aliquid novi affert Africa**" est versio Latina adagii quod Graece saeculo IV a.C.n. relatum est.

## Adagium Graecum 
Scriptores Graeci duo hanc locutionem tanquam proverbium saeculo IV nobis transmittunt: originem anteriorem nescimus. Anaxilas enim comicus in fabula *Hyacintho*,  citato, haec: ἡ μουσικὴ δ´ ὥσπερ Λιβύη, πρὸς τῶν θεῶν, αἰεί τι καινὸν κατ´ ἐνιαυτὸν τίκτει θηρίον ("Musica, ita me dii ament, ut Libya est, Novam semper feram quotannis parit"). Eodem aevo Aristoteles in *Historia animalium* haec: καὶ λέγεται δέ τις παροιμία, ὅτι ἀεὶ Λιβύη φέρει τι καινόν ("Et proverbium circumfertur semper aliquid novi afferre Africam"). Aristoteles eandem fere rem in libro *De generatione animalium* aliis verbis repetivit.

## Versio Latina 
Latine primus Plinius maior rettulit his verbis: "... unde etiam vulgare Graeciae dictum **semper aliquid novi Africam adferre**."

Recentius Polydorus Vergilius in *libello Proverbiorum* anno 1498 "Semper aliquid novi affert Affrica" (sic) e Plinio repetivit, oratione obliqua in directam conversa.

Versio recens **Ex Africa semper aliquid novi** primum fortasse a K. F. W. Wander in opere cuius titulus est *Deutsches Sprichwörter-Lexikon* anno 1863 divulgata est.

## Versio Francogallica 
Rabelaesus idem proverbium Francogallice convertit in fabula *Gargantua*. In editione prima anno 1534 divulgata sic legitur: *... comme assez sçavez que Africque aporte tousjours quelque chose de nouveau*.

## Usus recentior 
Karen Blixen scriptrix Danica anno 1915, ex Africa Orientali Germanica nuper reversa, poëma titulo *Ex Africa* composuit, adagio Latino iam bene cognito alludens. Qua re inspiratus editor Anglicus operis eius celebrioris (quod Danice *Den afrikanske farm* appellaverat) *Out of Africa* anno 1937 intitulavit. Pellicula recentius ex hoc opere accommodata eundem titulum habet.

## Notae 
## Bibliographia 
* Harvey M. Feinberg, Joseph B. Solodow, "Out of Africa" in *Journal of African History* vol. 43 (2002) pp. 255-261 JSTOR
* Italo Ronca, "Ex Africa semper aliquid noui: The ever surprising vicissitudes of a pre-Aristotelian proverb" in *Latomus* vol. 53 (1994) pp. 570-593 JSTOR
* A. V. van Stekelenburg, "Ex Africa semper aliquid novi: a proverb's pedigree" in *Akroterion* vol. 33 (1988) pp. 114-120; eadem res alibi

Categoria:Adagia
Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Africa
Angel

thumb|Aquae cadentes Angel
**Aquae cadentes Angel** (Hispanice *Salto Ángel*; Pemonice *Kerepakupai vena*) sunt cataracta orbis terrarum altissima. In civitate Bolivarensi Venetiolae sita est, in saepto nationali *Kanaima* (quod in indicem patrimonii totius mundi inclusum est). Flumen *Kerep* de monte *Auyán-tepuí* (Pemonice *Mons Diaboli*) cadit; altitudo inter cacumen montis planum et planitiem infimam est 979 m, altitudo gradus principalis 807 m. Aqua liquida ad imum non pervenit, sed post circiter 600 m in nebulam pluviosam sui generis dispergitur; sic sparsa fundum attingit. Tempore anni pluvioso *Angel* aquis abundat et duobus vel tribus amnibus ruit, tempore sicco uno rivo exiguo cadit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Aquae cadentes Venetiolae
Categoria:Civitas Bolivarensis
Angel (discretiva)

***Angel*** est angelus Anglice, quo nomine nuncupantur:
* *Angel*, aquae cadentes orbis terrarum altissimae
* *Angel*, series televisiva
* *Angel*, pellicula
Anseres Capitolini

[thumb|[Henricus Paulus Motte anno 1889 anseres Capitolinos pinxit.]]
**Anseres Capitolini**, qui in Capitolino monte degebant,  in historia Romanorum et mythologia celebrantur.

## Argumentum
Historia anserum Capitolinorum ad primos annos quarti saeculi a.C.n. refertur, ad prima rei publicae tempora. Regibus Etruscis expulsis libera res publica Romana instituta erat, sed urbs Roma adhuc vulnerabilis fuit. Legenda bene nota narrant Romam anno 753 a.C.n. a fratribus geminis Romulo et Remo conditam esse, qui a lupa nutriti essent. Locus erat periculis expositus, cum exercitus confoederatorum populorum Latinorum et aliorum insidias parabant.

Dicuntur septem anseres Iunoni, tutelari deae, sacros vitas Romanorum servavisse. Namque nocte incepti Gallorum insidiosi, hostium irruptionem clandestinam audiverunt et clamore ingressuros hostes annuntiaverunt.

Qui clamor excitavit consularem Marcum Manlium, qui statim ad arma convocavit et defensionem moderabatur. Per audaciam defensorum Romanorum, impetus repulsus est, et Roma ab oppugnatione servata est.

Bestiae autem in heroes conversae symbolum vigilantiae ac promptitudinis factae sunt. Magnam venerationem adeptae sunt et saeculorum decursu in operibus artis et in depictionibus historicis saepe repraesentabantur. Legenda eorum per saecula protracta pars Romani patrimonii culturalis fiebant; festum agitur die 3 Augusti. Hodie in colle adhuc anseres invenire possis, quasi posteritatem illorum. Ita nexus cum historia Romana vivus colitur.

Fortasse historiuncula docet quod parvae creaturae quoque historiam mundanam mutare possunt. Quarum spiritus nos hortatur ut ipsi pericula prohibere et communitatem defendere velimus.

## Versio compendiaria scholastica
Ecce Caroli Francisci Lhomond, magistri linguae Latinae saeculi XVIII, narratio:
In summum saxum evaserunt tanto silentio ut non solum custodes fallerent, sed ne canes quidem, sollicitum animal, excitarent. Anseres non fefellere, quibus in summa inopia Romani abstinuerant, quia aves erant Iunoni sacrae; quae res Romanis saluti fuit. Namque clangore anserum alarumque crepitu excitus, Manlius, vir bello egregius, ceteros ad arma vocans, Gallos ascendentes deiecit. Unde mos iste incessit ut solemni pompa canis in furca suffixus feratur; anser vero velut triumphans in lectica gestetur.

## Notae
## Bibliographia
*Nicholas M. Horsfall: *From History to Legend: M. Manlius and the Geese*, 1987.

## Nexus externi
**Die Gallierkatastrophe in 100 Sekunden* - pellicula brevis
*"Rubbel die Gans! Mythen & Märchen"  - de anseribus in cursu temporum, apud: WAZ, 7.12.2020
*quid in monte Capitolino inveniatur - e pagina orbibatis Romanis dedicata
*narratio pro infantibus

Categoria:Anser
Categoria:Historia Romae
Ecclesia Seraphim Saroviensis in Raevo

[thumb|[ecclesia (aedificium)|Ecclesia Seraphim Saroviensis in Raevo.]]
**Ecclesia sancti Seraphim Saroviensis in Raëvo** (Russice *церковь Серафима Саровского в Раеве*) est ecclesia orthodoxa in circulo septentrionali Moscuae sita, haud longe a statione ferriviae subterraneae *Medvedkovo*. Templum fictile-domedatum tribus milibus parochianorum destinatur. Altitudo aedificii 43 m est. Tota ecclesiae area est 1100 m2. . Ibi est bibliotheca, schola diei Dominicae pueris adultisque aperta, circulis choralibus, ars studiorum, et theatrum studii ordinantur.

## Constructio
Constructio anno 2005 coepit. Ecclesiae in optimis traditionibus architecturae ecclesiasticae Russiae saeculi XVI erecta est. Altare superius consecratum est in honorem sancti Seraphim Saroviae, inferius altare in honorem Sancti Nicolai, Archiepiscopi Myrensis Lyciae, et miraculorum opificis.

Festo Sancti Nicolai, die 19 Decembris, anno 2014, crux solemniter consecrata atque in firmamento templi erecta est. Parva consecratio facta est die 30 Iulii anno 2016. Magnae consecrationis ritum die 15 Februarii anno 2017, Cyrillus patriarcha Moscuensis perfecit.

## Notae 
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Aedificia Moscuae
Categoria:Ecclesiae Russiae
Ramatgan

**Ramat-Gan** est urbs in regione Telaviviana in Israël, praecise ad orientem urbem Tel Aviv sita. Urbem primus anno 1926 instituit Telaviviana communitas urbanistica, sed anno 1950 est evecta in statum urbem distinctam.

Urbis ambitus plures parcos et spatia verdi habet.

Ramat-Gan, cum esset urbs Telavivianae propinqua, multis attractionibus turisticis abundat. Inter has attractiones comprehenduntur Safariparkus, Museum Ramat-Gan, et Luna-Parkus.

Hodiernis temporibus, Ramat-Gan crescit et sese meliorat ut urbs praestans in regione Telaviviana existeret. 

Universitas Bar-Ilan in Ramat Gan sita.

## Nexus externi
Categoria:Urbes Israelis
Glandieu Cataracta

thumb|250px|Aquae cadentes Glandieu
**Glandieu Cataracta** (Francogallice *Cascade de Glandieu*)) est Aqua cadens Franciae,  in praefectura Idani, in Rhodano et Alpis regione, quibus Gland flumen influit.

## Notae
## Nexus externi 
*De cataracta in situ patrimonii Idanensis

Categoria:Geographia Franciae
Categoria:Aquae cadentes Franciae
Norman Angell

thumb|Ralphus Norman Angell.
**Ralphus Normannus Angell** (natus die 26 Decembris 1872; mortuus Cornubiae die 7 Octobris 1967) fuit scriptor, diurnarius, et politicus Anglicus, qui socius Factionis laboris Britanniae fuit.

Anno 1914 Unionem Democratiae Regendi creavit, et anno 1933, Praemium Nobelianum pacis accepit, ratione conatus de Conferentia Civitatum et pace mundi. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Diurnarii Britanniae
Categoria:Incolae Britanniae
Categoria:Politici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Categoria:Scriptores Angliae
Tal'nikovyj

'''''Tal'nikovyj'''* (Russice *Тальниковый*, i.e. *Salictaria*) est aqua altissime Russiae cadens. In Putorana planitie elata (territorium Crasnoiarense) sita est. Rivus eiusdem nominis (*Tal'nikovaja, Salictarius'') de cacumine plano montis Trapezii ad lacum Diupkunem ruit; per quindecim gradus aqua in 500 vel 600 m cadit (nam variae expeditiones de varia altitudine referunt). Temporalis est deiectus, nam solum tempore eluvionis vernae videri potest. Eluvio verna his locis mense Iunio fit, cum lacus iam glacie fracta opertae sunt et ad navigandum inaccesibiles, et aliae viae his locis absunt, nisi helicopterorum volatus. Anno 1975 a Michaele Basilii filio Afanas'ev aqua cadens ''Tal'nikovyj'' primo inventa est. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Aquae cadentes Russiae
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Aqua cadens Cureiensis Maior

thumb|Aqua cadens Cureiensis Maior
**Aqua cadens Cureiensis Maior** (Russice *Большой Курейский водопад*) est aqua cadens Russiae decussu aquae amplissima. In Putorana planitie elata (territorium Crasnoiarense) sita est. Cureika flumen Ieniseae accola nonnullis ramis in 15 m cadit. Aquae a 300 m3 per secundum tempore anni sicco et ad 1000 m3 per secundum tempore eluvionis vernae cadunt. 

## Notae
## Nexus externi
* De aqua cadente Cureiensi Maiore in situ *Societatis geographicae Russiae* 

Cureiensis Maior
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Sextus Nonius Sufenas

[thumb|Denarius M. Nonii Sufenatis circa 59 a.C.n. signatus. Ex una parte caput dei [Saturnus (deus)|Saturni et litterae SVFENAS S.C. Ex altera Victoria Syllam in armorum acervo sedentem coronans et litterae SEX NONI PR(aetor) L(udos) V(ictoriae) P(rimus) F(ecit).]]
**Sextus Nonius Sufenas** e gente Nonia fuit Syllae dictatoris sororis filius et anno 81 a.C.n. praetor factus primus ludos Victoriae Sullanae celebravit qui ludi circenses fuerunt. Quem eventum filius denario anno 59 a.C.n. percusso commemoravit.

## Fontes 
* Velleius Paterculus, *Historiae* 2.27.6

## Plura legere si cupis 
* H. B. Mattingly, "The denarius of Sufenas and the Ludi Victoriae" in *Numismatic Chronicle* vol. 16 (1956) pp. 189-203

Sufenas, Sextus
Categoria:Senatores
Categoria:Praetores
Categoria:Optimates (Roma antiqua)
Owen Willans Richardson

thumb|Owen Willans Richardson.
[thumb|upright=0.8|[Monumentum Owen Willans Richardson]]
**Owen Willans Richardson** (natus die 26 Aprilis 1879; mortuus die 15 Februarii 1959) fuit physicus Britannicus, qui anno 1928 Praemium Nobelianum physicae accepit, ratione studii legis Richardsonianae de electronvoltio. Etiam effectus photoelectronicus . 

Eius alma mater fuit Collegium Trinitatis Universitatis Cantabrigiensis.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Cantabrigiensium
Categoria:Physici Britanniarum Regni
Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Conferentia

[thumb|upright=1|''*. [Tabula picta|Tabula ab  picta.]]

 (a *conferendo'') est conventus duorum vel plurium peritorum ad novas percontationes vel opiniones de quodam argumento disceptandas. Conferentiae etiam adhiberi possunt coetūs deliberantes, etsi raro decisiones, sed disceptatio est conferentiarum principale propositum.

Conferentiae varias formas, argumenta, et animos vel fines habent. Decennio 197 ineunte, conferentiae factae sunt lucrosa pars industriae periegesis, et usque ad mercatum mundialem centum miliardorum librarum sterlingicarum quotannis creverunt. Incrementum mundiale, Magna Britannia, Germania, Philippinis, Australia et Civitatibus Foederatis Americae inclusis, adduxit conferentias fieri industriam, cum emptoribus, praebitoribus, praeconiis,  atque suis aulis dicatis.

*  
* Conferentia Episcopalis Italiae
* Conferentia mundi contra rassismum
* Conferentiae Pugwash
* Wannsee Conventus
* Recensio inter pares

## Notae 
Categoria:Societas hominum
Ecclesia Sancti Spiritus (Aeni Pons)

**Ecclesia Spiritus Sancti** (Theodisce: *Spitalskirche zum Heiligen Geist*) medio in Aeniponto in Austria invenitur. Christifidelibus catholicis inservit, cum olim praesertim ab aegrotatis frequentata sit.

## Historia 
Anno 1326 mentionem primam de valetudinario centrali habemus, quod contaminibus prohibendis extra muros constructum est. Anno 1888 autem nosocomium translatum est in viam haud procul ab universitate distantem. 
  
Constat oratorium Marianum quoddam ab initio exstitisse: en mentionem anni 1389, ubi chronica iam de magis sumptuosa ecclesia loquitur. Christophorus Geiger architectus urbanus et Adam Rausch faber tignarius anno 1596 fani erectionem iusserunt cum tribus navibus et usu oratorii Sanctae Elisabethae. Delubrum autem terraemotu anno 1689 ita demolitum est, ut undecim annis post res omnes muris nonnullis salvis abderentur. Ecclesiam, quam nunc ante oculos habemus, Ioannes Martinus Gumpp architectus summus aulicus confecit. Die 8 Iunii 1705 princeps et episcopus Brixinensis novas aedes consecravit. 

Tegmentum autem iterum anno 1945 pyrobolis destructum est.

## Architectura et supellectiles 
Porta utraque affabre sculpta est, interiora ubique operibus albariis lucent. Sed opera udo illita post Secundum bellum mundanum reficienda erat: quod Ioanni Andre pictori contigit. 

Altare privilegiatum barocum Christophorus Benedetti anno 1705 confecit, cui inest imago Caspari Jele de missione Spiritus Sancti secundum Nazarenorum modum anno 1848 picta. Arae deuteriae autem a Michaele Stippler creatae sunt: ara secundaria a latere dextro simulacrum Udalrici Glantschnigg de Ioachimo et Anna et Maria habet (ca. 1709), cum ara secundaria a latere sinistro sita crucifixum saeculo XVI exaratum portet. 

Suggestum sacrum anno 1706 Benedictus Fries, Michael Norz autem statuas aeneas apud portas, cancellos ad cibum angelicum sumendum, ambonem creavit. Tabernaculum opus est Ioannis Kölblinger (1962): artificium ex toto Dei scenoma significet, gemmae affixae autem duodecim apostolos.

Iesuitae anno 1901, cum eorum ecclesia novas turres recepit, campanas tres dono dederunt: nomina eorum sunt *Löffler*, *Sancti Pirminii* et *Sancti Ignatii*. Organum tubulatum anno 1846 Ioannes Georgius Gröber plassavit.
## Oratorium megalopolis omnes invitaturum
Ab anno 2018 vicarius episcopalis Iacobus Bürgler ecclesiam Sancti Spiritus titulo *Citykirche* ornavit, i.e. oratorii media in urbe cum ianuis semper patentibus. Delubrum ad viam Mariae Theresiae et areas peditibus reservatas sitam homines accit; parochia Sancti Spiritus libenter se novis formis precum, culturae, artium inclinavit.

## Nexus externi 
* Spitalskirche – Altspitalkaplanei Hl. Geist
* interiorum visus
* de organo Gröber

## Notae
Deima

**Deima** (Russice Дейма; Theodisce *Deime*) olim fuit flumen in Borussia Orientali (nunc in regione Calininopolitana Russiae) situm, sed iamdudum ramus Pregellae fluvii est, vel, si exactius dicamus, canalis artificiosus; nam alveus Deimae multo latior et rectior factus est. Hi labores iam ab Ordine Teutonico anno 1395 coepti sunt.

Tapiaviae in urbe a Pregella abit, 37 chm fluit, et in lacunam Curonicam Labiaviae in urbe effunditur. Multis canalibus cum Memela coniuncta est.

## Nexus externi
*Deima in *Registro nationali aquarum* 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Kaliningradensis
Categoria:Systema Pregellae fluminis
Paulus González

**Paulus González** (natus die 28 Aprilis 1982, Moscua, Unio Sovietica), vulgo **Pablo González Yagüe** sive **Pavel Rubtsov**, est homo diurnarius Russicus et Hispanicus.

## Biographia 
Paulus González est nepos filiorum Hispanicorum, qui ierunt in Russiam causa belli civilis Hispanici. Is natus est in Moscua anno 1982, sub nomine pleno Pavel Rubtsov (Russice: Павел Рубцов).

Paulus González habet diploma in filologia Slavica et MA in Studiis Strategicis et Securitate Internationali. Ut diurnarius, laboravit in La Sexta, Público et Gara.

## Notae 
* Diarium
* Captivus conscientiae

Categoria:Diurnarii Hispaniae
Tapiavia

**Tapiavia** (Prussice *Tapiow*, Theodisce *Tapiau*, Russice Гвардейск) est urbs  Borussiae Orientalis. Ad regionem Calininopolitanam Russiae pertinet. Ad Pregellam fluvium, ubi ea in ramos dividitur et Deima oritur, sita est.

## Historia 
Vicus Prussicus hoc loco anno 1255 primo memoratur. Arx lignea Ordinis Teutonici in altera ripa Deimae anno 1262 aedificari coepit. Anno 1265 a Prussis destructa, post annum 1280 renovabatur. Castellum lapideum anno 1351 aedificatur, anno 1395 Deima cum Pregella fossis coniuncta est. Anno 1502 ecclesia Tapiaviae constructa est, anno 1520 ludus litterarum primus. Urbs ab anno 1722.

## Nexus 
## Notae 
Categoria:Urbes regionis Kaliningradensis
Categoria:Condita 1255
Bernhardus Albinus

thumb|Bernhardus Albinus anno 1710.

**Bernhardus Albinus** sive plenius **Bernhardus Fridericus Albinus** (natus Dessaviae die 7 Ianuarii 1653; mortuus Lugduni Batavorum die 7 Septembris 1721) fuit medicus Germanicus.

Bremae et Lugduni Batavorum studebat. Ab anno 1680 in universitate Viadrina in urbe Francofurti ad Viadrum docebat. Anno 1702 professor medicinae in illustrissima Academia Lugduno-Batava factus est. 

## Opera selecta 
* *De catalepsi*, Elsevir, Lugduni Batavorum 1676
* *Oratio De Ortu & Progressu Medicinæ*, Luchtmans, Lugduni Batavorum 1702

## Bibliographia 
* Franz Josef Schmidt, *Bernhard Albinus (1653-1721), Prof. der Medizin in Frankfurt/Oder und Leiden. Leben und Werk*, Hammonae 1973-1976 (3 Volumina)

## Nexus externi
Categoria:Nati 1653
Categoria:Mortui 1721
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Medici Germaniae
Categoria:Medici Nederlandiae
Categoria:Professores Academiae Lugduno-Batavae
Arthurus H. Compton

thumb|Arthurus H. Compton.
**Arthurus Holly Compton** (natus die 10 Septembris 1892; mortuus die 15 Martii 1962) fuit physicus Americanus, qui anno 1927 Praemium Nobelianum physicae accepit, ratione effectus Comptoniani de Roentgenianis radiis, photonis, et radiatione electromagnetica.

Eius alma mater fuit Universitas Princetoniensis, ubi gradum doctoralem accepit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Princetoniensis
Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Epistularum commercium Alexandri Magni

[thumb|Alexandri Magni imago ab eruditis [Pyrgoteles|Pyrgoteli, regis ipsius sculptori, adscripta, et fortasse circa annum 325 facta]]
**Epistularum commercium Alexandri Magni**, textibus maxima parte deperditis, e citationibus scriptorum Graecorum antiquorum restituere possit si fidem in his fragmentis reponere liceat. Plures epistulas Alexandri ipsius cognatorumque et sociorum Plutarchus in *Vita Alexandri* citavit. Exstant etiam epistulae publicae ab Alexandro ad urbibus Graecis missae ibique lapidibus inscriptae.

## Notae 
## Bibliographia 
; Epistulae inscriptionibus servatae
* William G. Forrest, "Alexander's Second Letter to the Chians" in *Klio* vol. 51 (1969) pp. 201–206. 
* A. J. Heisserer, "Alexander's Letter to the Chians: A Redating of *SIG*3 283" in *Historia* vol. 22 (1973) pp. 191–204 JSTOR
* A. J. Heisserer, *Alexander the Great and the Greeks: The Epigraphic Evidence*. University of Oklahoma Press, 1980
* Francis Piejko, "The 'Second Letter' of Alexander the Great to Chios" in *Phoenix* vol. 39 (1985) pp. 238–249 JSTOR
* F. W. Walbank, "Surety in Alexander's Letter to the Chians" in *Phoenix* vol. 16 (1962) pp. 178–180 JSTOR

; Epistulae in fontibus historicis citatae
* J. R. Hamilton, "'Alexander's letter to Craterus, Attalus and Alcetas" in *Classical quarterly* n.s. vol. 5 (1955) pp. 219-221
* J. R. Hamilton, "The letters in Plutarch's Alexander" in *Proceedings of the African classical associations* vol. 4 (1961) pp. 9-20
* "The letters of Alexander" in J. R. Hamilton, *Plutarch: Alexander. A commentary* (Oxonii: Clarendon Press, 1969) pp. lix-lx
* J. Kaerst, "Der Briefwechsel Alexanders des Großen" in *Philologus* vol. 51 (1892) pp. 602-622
* Giustina Monti, "Le lettere di Alessandro: storia degli studi" in *Histos* vol. 10 (2016) pp. 17–33
* Lionel Pearson, "The diary and the letters of Alexander the Great" in *Historia* vol. 3 (1955) pp. 429-455 JSTOR
* 
* W. W. Tarn, *Alexander the Great*. Vol. 2: *Sources and studies* (Cantabrigiae, 1948) pp. 301-302
* Alexander Zumetikos, *De Alexandri Olympiadisque epistularum fontibus et reliquiis. Dissertatio inauguralis*. Berolini, 1894 Textus 

Categoria:Documenta Graeca
Categoria:Libri de Alexandro Magno
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Plutarchus
Categoria:Epistulae
Cyprianus Norwid

thumb
**Cyprianus Norwid**, id est Cyprianus Xaverius Gerardus Valentinus Norwid insignis Topór (natus in Głuchy die 24 Septembris, mortuus in Lutetia Parisorum die 23 Maii) erat poeta, auctor, pictor, sculptor philosophusque Polonus.

Saepe consideratur ultimus quattuor maximorum poetarum Polonorum romanticorum, qui erant is, Adam Mickiewicz, Iulius Słowacki et Sigismundus Krasiński, tamen aliqui historici litterarum affirmat Cyprianum Norwid scripsisse in spiritu Parnassianismi aut Clasicismi.

## Nexus externi
Categoria:Poetae Poloniae
Festum Visitationis Beatae Virginis Mariae

thumb|Beata Virgo Maria consobrinam Sanctam Elizabeth visitat.
**Festum Visitationis Beatae Virginis Mariae** est festum in quo Christiani Catholici et Anglicani memores sunt itineris Beatae Virginis Mariae ad consobrinam suam Elizabeth. Sicut docet Evangelium secundum Lucam, Maria visitavit Elizabeth postquam didicit se parituram Messiam esse. Visitatio celebratur die 31 Maii.

## Nexus externi 
*Visitatio apud ewtn.com.

Categoria:Feriae Christianae
Sodalitas Esperantica Hispalensis

**Sodalitas Esperantica Hispalensis** (Esperantice: *Sevila Esperanto-Asocio*, Hispanice: *Asociación Sevillana de Esperanto*) res ad Esperanticum pertinentes diligenter curat Hispale in Hispania.
## Historia
Quamvis iam anno 1911 eiusdem nominis unio exstitisset, annis 1970 exeuntibus Thomas Leo Caspe Cereijo asseclas Zamenhofianos rursus ad unitatem convocavit. Disseminationem notionum facilius sic effici posse censuit. Praeses olim illustris fuerat Hieronymus Córdoba Roldán, presbyter et scriptor.

Tunc sodalitas citata una cum SEJO, unio iuvenum esperantistarum patrioticorum *(Sevilja Esperantista Junulara Organizo)*, in tota Hispania in Esperanticis promovendis libenter se praebuit. Insuper periodica ediderunt, cursus linguae ediscendae dederunt, praeconia in foris fecerunt. Confamuli cenacula et conventicula multa instituerunt atque disposuerunt. Grex alter adulescentibus dedicatus multis tironibus de Esperantico adhibendo persuadere potuit, quando novi in eius castris praesidiisque versabantur. Ibi moderatores feliciter laborem otio et otio laborem variabant.

Annis 1990 autem esperantistae zelum perdidisse videntur. Itaque anno 2004 ad congressum Andalusianum *(Andaluza Kongreso de Esperanto)* digne celebrandum fundatio nova fieri debuit.

## Officia novissima
Nunc centrum culturale *Casa de las Sirenas* conventibus et cursibus faciendis patet et anno 2023 Congressus Esperanticus Hispanicus LXXXI auxiliantibus Hispalensibus fieri poterit. Cuius argumentum erit *Komprenemo inter la popoloj*, i.e. indagatio de populis qui alias gentes noscere diligunt et quemadmodum id quam optime perpetretur.

## Notae
Categoria:Constituta 2004
Karwia

thumb|Ecclesia Antonii Patavini in Karwia
thumb|Maris visus Baltici a litore Karwiensis
**Karwia** (Cassubice Karwiô, Theodisce Karwen) est rus, quod in palatinatu Pomeraniae ad mare Balticum situm est. Id 1009 incolas habet.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Vici Poloniae
C. T. R. Wilson

thumb|Carolus Thomson Rees Wilson
**Carolus Thomson Rees Wilson**, nomine saepissime stilizato **C. T. R. Wilson** (natus Edinburgi in capite Scotico die 14 Februarii 1869; ibidem mortuus die 15 Novembris 1959), fuit physicus et meteorologus Britannicus qui nubibus studuit et cameram nebulae excogtavit. Quod studium radiationis cosmicae contribuit. Anno 1927 Praemium Nobelianum physicae accepit.

Eius alma mater fuit Universitas Mancuniensis, sed tum Collegium Sidney Sussex Cantabrigiae frequentavit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Alumni Universitatis Mancuniensis
Categoria:Meteorologi
Categoria:Physici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Maximilianus (sanctus)

**Maximilianus Thevestensis** (anno 274 natus; die 12 Martii 295 mortuus) fuit sanctus martyr Christianus, Thevestae in urbe Numidiae provinciae, cum persecutio Christianorum Diocletiano imperante flagrasset passus. Iuvenis annos viginti et unum natus in militiam Romanam ire abnegavit, se militem Christi solum esse dicens, et a Cassio Dione proconsule capite damnatus est.

## Notae
## Nexus externi
*Passio sancti Maximiliani in *Vicifonte*
*De Maximiliano Thevestensi in *Santi Beati* 

Categoria:Martyres
Categoria:Necati
Categoria:Numidia
Categoria:Sancti
Lyceum Hannibalis Calini

**Lyceum Hannibalis Calini** est schola superior Brixiae, lyceum doctum scientiarum, nomine herois patriae Hannibalis Calini titulata.

## Historia 
Decretum regis hoc, inter prima lycea scientiarum italica, instituit. 

Lyceum cuna optimorum discipulorum fuit: inter eos fuit , fidelis amicus Primi Levi. 

Lyceum anno 1923 ortum et ad honorem herois patriae Hannibalis Calini titulatum est. 

Anno 1940 in via Monte Suello, loco hodierno, stabilitur.

Annis quinquagesimis XX saeculi, propter crescentem numerum membrorum, septem partes distinctae in provincia Brixiae creatae sunt, quae postea liberae factae sunt.

Temporibus recentibus schola dividitur. Hoc facto dua nova lycea Brixiae creata sunt: lyceum Nicolai Copernici et lyceum Leonardi Vincii.

## Nexus externi 
* Situs interretialis scholae proprius.

Categoria:Brixia
Categoria:Scholae Italiae
Categoria:Constituta 1923
Lia (praenomen)

**Lia** aut **Lea** (Hebraice ‏לֵאָה, *Lēʼa*; Graece Λεία) est praenomen femininum hebraicum. Probabiliter e verbo accadico *littu* (𒀖), quod "vacca" significat, originem ducit. "Lia" etiam deminutivum aliorum nominum femininorum (exempli causa Amalia, Aurelia, Caecilia, Natalia, Rosalia...) est.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Lia, uxor Iacobi
* Lea Ackermann
* 
* 
* Lia Olguța Vasilescu
* Lea Papin
* Lia Quartapelle
* Lea Salonga
* Lea Seydoux

## Notae 
* , asteroides
Categoria:Nomina hypocoristica
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Lusitana
Rebecca (nomen)

**Rebecca** (Hebraice ‏רִבְקָה, *Riḇqāh*; Graece Ῥεβέκκα) est praenomen femininum hebraicum quod probabiliter "connectio" significat.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Rebecca, uxor Isaaci

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Rebecca De Mornay
* Rebecca Goldstein
* Rebecca Hammond Lard
* Rebecca Rolfe, nomen christianum Indae Americane Pocahontas
* Rebecca West
* Sara Rebecca Abeles
* Harriet Rebecca Lane
* Reeva Rebecca Steenkamp

## Notae 
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Italica
Livius (nomen)

**Livius** (-ii, *m.*) fuit nomen gentilicium Romanum, et nunc est praenomen masculinum plerumque apud Dacoromanicos usitatum, Dacoromanice *Liviu* scriptum. Forma muliebris **Livia** est. 

## Etymologia 
Hoc nomen Romanum probabiliter e nomine adiectivo "lividus" ("qui liveat" significans) originem ducit, seu fortasse etiam e verbo ignoto linguae Etruscae descendit.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Gaius Livius Drusus
* Gaius Livius M.f. Salinator
* Lucius Livius Andronicus
* Marcus Livius Denter
* Marcus Livius Drusus
* Marcus Livius Drusus (consul 112 a.C.n.)
* Marcus Livius Drusus Libo
* Marcus Livius M.f. Salinator
* Titus Livius
* Titus Livius Maiorescu

## Qui hoc praenomen habuerint 
* 
* Livius Dragnea
* Livius Garzanti
* Livius Maior
* Livius Maritano
* Livius Pop
* Livius Rebreanu

## Notae 
* , asteroides

Categoria:Nomina
Categoria:Nomina gentilicia
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Marianna

**Marianna**, vel **Maria Anna** (vulgo *Marianne*, *Marianna* vel *Mariann*), est praenomen femininum.

## Etymologia 
Hoc praenomen ex unione praenominum Hebraicorum "Maria" atque "Anna" originem ducit. Significationes duorum praenominum "amata" atque "gratia" sunt. Tamen, aetate antiqua haec etiam latinizatio nominis Graeci "Mariamne" (Μαριάμνη), quod probabiliter ex lingua Aegyptia ducitur, erat.

"Marianna" etiam nomen  Francogalliae (vulgo *Marianne*), anno 1792 a scriptore Gulielmo Lavabre creata, est.

## Mulieres 
* Marianna Austriaca
* 
* 
* Maria Anna Chazel
* Maria Anna Cupis de Camargo
* Marianna de Leyva
* 
* Maria Anna Golz
* 
* Marianna Madia
* Marianna Molocaiensis
* Marianna Moore
* Maria Anna Mozart
* Marianna Sägebrecht
* Maria Marianna Sandén
* Italia Marianna Vitaliani
* Marianna Agatha Wolowska, vel Maria Szymanowska

## Notae 
* 602 Marianna, asteroides
* Anna Maria
Categoria:Nomina composita
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Finnica
Categoria:Praenomina Hungarica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Polonica
Categoria:Praenomina Slovaca
Monasterium Garsense

thumb|Monasterium Garsense
[thumb|left|Interiior [ecclesiae monasterii Garsense]]
 est monasterium Garsae ad Aenum in Bavaria Superiore in Archidioecese Monacensi et Frisingensi situm.

## Historia 
thumb|Monasterium Garsense initio XVIII saeculi.
Monasterium conditum est anno 768 a Tassilone III. duce Bavarico. Habitatum est primum ab ordine Benedicti, deinde ab 1122 usque ad 1803 Canonicis Regularibus Augustini. Hodie sedes Congregationis Sanctissimi Redemptoris est.

## Bibliographia 
* Petrus Schmalzl (1962) *Au am Inn – einst und jetzt*.

## Nexus externi 
* Situs interretialis 

Categoria:Archidioecesis Monacensis et Frisingensis
Categoria:Bavaria
Categoria:Congregatio Sanctissimi Redemptoris
Categoria:Monasteria Germaniae
Categoria:Ordo Sancti Benedicti
Aquaeburgum ad Aenum

thumb|Insigne Aquaeburgi urbis
**Aquaeburgum** **ad Aenum** vel **Aquaburgum** (Theodisce *Wasserburg am Inn*) est commune et urbs in circulo Bavarico Rosenheim. 

## Geographia 
Aquaeburgum habet singularis situs. Ager urbanus vetus est situs in paeninsula paene plene a flumine Aeno circumfluente, quae lingula angusta tantum perveniri potest. A ripa praerupta opposita usque ad 70 metrorum alta omnem urbem veterem, earum aedificia ad aetatem mediam repertinent, conspici potest. In flumine apud urbem parva insula est, cuius nomen Theodiscum *Kapuzinerinsel* de monasterium Capucinorum pristinum admonet.

Quidem paeninsulam pristina saecula constanter ad orientem et septentriones crevisse, sed ripam oppositam simul minutam esse urbis veteris forma ac aetate aedificiorum cognoscibile est. Quae progressio demum munimento ripae construendo officinam energeticam ad Aenum prima parte saeculi 20 finita est. In photographiis veteribus ergo videri potest ripam oppositam ante paucos decennios contra hodie non silvestris fuisse.

Vicina communia sunt septentrionalia Soyen et Babensham, orientale Isolvinga, meridiana Griesstätt et Ramerberg, occidentale est Edling.

## Notae 
## Nexus externi 
* https://la.wikipedia.org/wiki/Waldkraiburg
* https://www.wasserburg.de/de/startseite

Categoria:  Communia Bavariae
Thecla

[thumb|Sancta Thecla in [Ecclesia Cathedralis Sanctae Crucis et Sanctae Eulaliae|Ecclesia cathedrali Barcinonensi]]
**Thecla** (Graece Θέκλα) est sancta Christiana, aequalis apostolis, apostoli Pauli discipula, cuius vita solum in *Actis Pauli et Theclae* apocryphis descripta est.

## Vita
Iconii in familia nobili nata, Thamyridi iuveni sponsa erat, sed praedictis apostoli Pauli confisa nuptias abnegavit; Thamyris rectori urbis rettulerat, qui Paulum vinculis dedit, Theclam matre eius admonente in rogo incendi iussit. Sed imber flammam extinxit, bestiae ferae Theclae non solum pepercerunt, sed etiam eam defendebant, et dimissa a rectore mirato est. Mater Theclae etiam Chrisriana facta est. Thecla diu Seleuciae vixit, ubi annos nonaginta nata a sacerdotibus paganis persecuta in monte modo mirabili absconsdita est

## Nexus externi
* *Acta Pauli et Theclae* in *Actis apostolorum apocryphis* 

Categoria:Mulieres
Categoria:Sancti
Categoria:Paulus
Categoria:Nati saeculo 1
Categoria:Mortui saeculo 2
Factio Municipalista Brasiliensis

thumb
**Factio Municipalista Brasiliensis** (Portugallice *Partido Municipalista Brasileiro*, vel *PMB*) fuit factio politica Brasiliensis ab anno 1985 condita ab evangelico pastore et advocato Armando Corrêa sub adnotatione provisionis, utens numero 26. Praecipua propositio municipiorum fuit, id est, maior autonomia pro municipiis Brasiliensium.

Dissoluta est factio politica anno 1989.

## Notae 
Categoria:Factiones politicae Brasilienses
Austraberta

Sancta **Austraberta** (Francogallice *Austreberthe*), nata anno 630 Tarvennae, mortua die 10 Februarii 704 Paviliaci, fuit abbatissa Francica.

## Vita
Dagoberto I regnante in familia nobili nata, filia Badefridi et Frameildis, virgo in monasterium Portus Icii intravit, postea monasterium alterum Marconnae condidit, denique monasterii Paviliacensis a sancto Philiberto conditi abbatissa facta est, ubi laudem multam accepit. 

## Miraculum de lupo
Vestes, in quibus sacra faciebant, sorores Austrabertae in abbatia Gemeticensi lavare solebant, et asinum sic edocuerant, ut ipse solus vestes in Gemeticum et rursus portaret. Sed aliquando lupus obviam asino venit et eum devoravit. Austraberta autem lupum invenit et iudicavit; iussit, ut pro facinore suo ipse asini laborem efficeret et vestes inter monasteria portaret, quod lupus usque mortem ad humiliter faciebat.

## Memoria
Duo communia Franciae nomine Austrabertae appellabantur: in praefectura freti Calisii et in praefectura Sequanae Maritimae.

Ioannes Vincartius epistolam Austrabertae matri missam in *Heroidibus* suis edidit.

## Nexus externi