open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Exstinctio maior

**Exstinctio maior** specierum viventium, casus rarus in palaeontologia, e variis causis orta esse censetur, inter quas calefactione globali, vulcanismo, illisione meteoritae magnae. Animalium marinorum quinque exstinctiones maiores enumerantur:
* Ordovicia Siluria
* Devonia superior seu Frasnia-Famennia
* Permia Triassica
* Triassica Iurassica 
* Cretacea Palaeogenica

## Bibliographia 
* Borja Cascales-Miñana, Christopher J. Cleal, "The plant fossil record reflects just two great extinction events" in *Terra nova* vol. 26 (2014) pp. 195–200
* Patrick Greenfield, "UN draft plan sets 2030 target to avert Earth's sixth mass extinction" in *The Guardian* (13 Ianuarii 2020)
* Ch. Koeberl, "Massensterben und Impaktereignisse in der Erdgeschichte: Ein kurzer Überblick" in *Denisia* vol. 20 (2007) pp. 97–114
* Katja M. Meyer, Lee R. Kump, "Oceanic Euxinia in Earth History: Causes and Consequences" in *Annual Review of Earth and Planetary Sciences* vol. 36 (2008) pp. 251-288

*Arma nuclearia
*Exstinctio humana
## Nexus externi 
* ''Sepkoski's Online Genus Database''

!
Schola Siciliensis

[thumb|upright=0.8|Partus [Fridericus II (imperator)|Friderici II, imperatoris Sacri Romani imperium et regis Siciliae.]]
[thumb|upright=1|*[De arte venandi cum avibus* Friderici II.]]
[thumb|upright=0.7|[Cielo d'Alcamo. Villa Giulia (Panormus).]]

**Schola Siciliensis** fuit parvum poetarum Siciliensium et minore gradu continentalium commune, virorum qui circa Fridericum II imperatorem conveniebant, quorum plurimi ad eius Magnam Curiam pertinebant. Plus quam trecenta amoris curialis poemata exstantia inter annos 1230 et 1266 generaverunt, a Iacobo da Lentini ducti. Quod experimentum, Friderico mortuo, continuabatur a Manfredo filio, rege Siciliae. 

## Sodales
Poemata poetarum saltem septendecim exstant, quorum poetae maximi momenti sunt:
*Cielo d'Alcamo
*Iacobus da Lentini
*Fridericus II
*Manfredus Siciliensis

*Lingua Italiana
*Lingua Occitana
*Poesis lyrica

## Notae
## Bibliographia
*Bruni, Francesco. 1984. ''L'italiano: elementi di storia della lingua e della cultura: testi e documenti.* Augustae Taurinorum: UTET. ISBN 8802038082.
*Centro di studi filologici e linguistici siciliani, ed. 2008. *I poeti della scuola siciliana.* 3 voll. Mediolani: A. Mondadori.
**Antonelli, Roberto, ed. *Giacomo da Lentini.* ISBN 9788804573098 (v.1), ISBN 8804573090 (v.1).
**Girolamo, Costanzo Di, ed. *Poeti della corte di Federico II.* ISBN 9788804573104 (v.2), ISBN 8804573104 (v.2).
**Coluccia, Rosario, ed. *Poeti siculo-toscani.* ISBN 9788804573111 (v.3), ISBN 8804573112 (v.3).
*Giudice A., et G. Bruni. 1983. *Problemi e scrittori della letteratura italiana.* Augustae Taurinorum: Paravia.
*Jensen, Frede, ed. 1986. *The Poetry of the Sicilian school.* Novi Eboraci: Garland Publishing. ISBN 0824087224.
*Mendola, Louis. 2015. *Sicily's Rebellion against King Charles.* Novi Eboraci: Trinacria.
*Migliorini, B. 1987. *Storia della letteratura italiana.* Florentiae: Sansoni.
*Segre, C., et C. Orsola, eds. 1999. *Antologia della poesia italiana.* 3 vol. Augustae Taurinorum: Einaudi. ISBN 8844600080 (v. 1), ISBN 8844600676 (v. 2), ISBN 8844600765 (v. 3).
*Vitale, M., ed. 1989. *Rimatori del '200 e del '300.'' Augustae Taurinorum: UTET.

Categoria:Litterae Italiae
Categoria:Sicilia

Categoria:Panormus
Iacobus de Lentino

[thumb|upright=0.8|Singula pars imaginis mediaevalis. [Bibliotheca Media Nationalis (Florentia)|Bibliotheca Media Nationalis Florentiae.]]
**Iacobus de Lentino**, **notarius** nuncupatus (vulgo *Giacomo da Lentini* et *Jacopo* [*il*] *Notaro*) fuit notarius Italianus qui in Magna Curia Friderici II imperatoris Romani saeculo tertio decimo floruit, senior Scholae Siciliensis poeta. Inventor dicitur soneti.

Eius poemata primum Siculice in dialecto litterarum composita sunt, quamquam versiones solum Tuscanice conscriptae supersunt. Eius poesis, quae Occitanam virorum *troubadour* ex comitatu Provinciae poesin in Italianam accommodabat, amorem curialem et magnanimum plerumque tractat. Ut mos inter eruditos tum erat, epistularum commercium cum aliis poetis habebat, manuscripta poematum in vulgum spargens, commentarios addens; unus ex eius principalibus interlocutoribus fuit Petrus della Vigna. Nonnulla ex eius sonetis generabantur per tensionem, collaborativum poesis componendi modum, quo alius poeta sonetum scripserit, aliusque responderit, similiter sonetum componens; sic colloqui solebant Iacobus et quodam Abbate Tiburtino.

## Notae
## Bibliographia
*Brogan, T. V. F., Lawrence J. Zillman, et Clive Scott. 1993. "Sonnet." *The New Princeton Encyclopedia of Poetry and Poetics,* ed. Alex Preminger et T. V. F. Brogan, 1167–70. Princetoniae: Princeton University Press. ISBN 0-691-03271-8, ISBN 0-691-02123-6.
*Centro di studi filologici e linguistici siciliani, ed. 2008. *I poeti della scuola siciliana.* 3 voll. Mediolani: A. Mondadori.
**Antonelli, Roberto, ed. *Giacomo da Lentini.* ISBN 9788804573098 (v.1), ISBN 8804573090 (v.1).
**Girolamo, Costanzo Di, ed. *Poeti della corte di Federico II.* ISBN 9788804573104 (v.2), ISBN 8804573104 (v.2).
**Coluccia, Rosario, ed. *Poeti siculo-toscani.* ISBN 9788804573111 (v.3), ISBN 8804573112 (v.3).

Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Sodales Scholae Siciliensis
Exstinctio Permia Triassica

[thumb|*[Eurypterus remipes* fossilis. Familia Eurypteridarum aut termino Permio Triassico aut paulo antea omnino exstincta fit]]
**Exstinctio Permia Triassica** abhinc inter 251&nbsp;941 ± 37 et 251&nbsp;880 ± 31 milium annorum, ad terminum Permii et Triassici, saevivisse constat. Exstinctionum usque hodie recognitarum maxima fuisse censetur.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Tabula exstinctionum marinorum maiorum. Exstinctione Permia Triassica (P-Tr), media imagine visa, specierum fere 50 % breve temporis spatium exstinctae sunt
* Michael J. Benton, Andrew J. Newell, "Impacts of global warming on Permo-Triassic terrestrial ecosystems" in *Gondwana Research* vol. 25 (2014) pp. 1308–1337
* Michael J. Benton, Richard J. Twitchett, "How to kill (almost) all life: the end-Permian extinction event" in *TRENDS in Ecology and Evolution* vol. 18 no. 7 (Iulio 2003)
* David J. Bottjer, Matthew E. Clapham, Margaret L. Fraiser, Catherine M. Powers, "Understanding mechanisms for the end-Permian mass extinction and the protracted Early Triassic aftermath and recovery" in *GSA Today* vol. 18 no. 9 (2008)
* Seth D. Burgess, Samuel Bowring, and Shu-zhong Shen, "High-precision timeline for Earth’s most severe extinction" in *PNAS* vol. 111 (10 Februarii 2014) pp. 3316-3321
* Zhong-Qiang Chen, Michael J. Benton, "The timing and pattern of biotic recovery following the end-Permian mass extinction" in *Nature Geoscience* (27 Maii 2012)
* Matthew Oliver Clarkson et al., "Ocean acidification and the Permo-Triassic mass extinction" in *Science* vol. 348 (2015) pp. 229-232
* J. M. Dickins, Yang Zunyi, Yin Hongfu, edd., *Late Palaeozoic and Early Mesozoic Circum-Pacific Events and Their Global Correlations*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2007 
* S. E. Grasby et al., "Progressive environmental deterioration in northwestern Pangea leading to the latest Permian extinction" in *Geological Society of America Bulletin* vol. 127 pp. 1331-1347
* Stephen E. Grasby, Hamed Sanei, Benoit Beauchamp, "Catastrophic dispersion of coal fly ash into oceans during the latest Permian extinction" in *Nature Geoscience* vol. 4 no. 2 (Ianuario 2011)
* Michael M. Joachimski et al., "Climate warming in the latest Permian and the Permian-Triassic mass extinction" in *Geology* vol. 40 (2012) pp. 195-198
* D. J. Over, J. R. Morrow, P. B. Wignall, edd., *Understanding Late Devonian and Permian–Triassic Biotic and Climatic Events*. Amstelodami: Elsevier, 2005 
* Peter Roopnarine, Allen Weik, Kenneth Angielczyk, Ashley Dineen, "Stability, incumbency and ecological reorganization after the Permian-Triassic mass extinction" (1 Ianuarii 2018) apud *bioRxiv*
* Yadong Sun et al., "Lethally Hot Temperatures During the Early Triassic Greenhouse" in *Science* vol. 338 (2012) pp. 366-370
* Walter C. Sweet, Yang Zunyi, J. M. Dickins, Yin Hongfu, edd., *Permo–Triassic Events in the Eastern Tethys: Stratigraphy Classification and Relations with the Western Tethys*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1992

Categoria:Exstinctiones maiores
Categoria:Permium
Categoria:Triassicum
Categoria:Eventa geologica
Fibrosis

[thumb|Fibrillae fibroticae cellularum muscularum [cordis (ad sinistram), ibi fusce coloratae]]
**Fibrosis** est incrementum synthesis collageni, imprimis typi I. Hoc ob incrementum intra organum vel textum nimii fasciculi collageni fibrosi formantur. Causae possunt esse reactivae, restituentes, vel pathologicae. Effectus visibilis est formatio cicatricis.

Si formatio fibrosis a cellula singulari demissa sit, sic de fibromate dicitur.

Exemplum fibrosis est fibrosis pulmonum.

### Fibrosis pulmonum 
Fibrosis pulmonum signifcat formationem cicatricum disseminatarum pulmonum cum effectibus flexibilitatis textus diminutae; itaque imprimis inspiratio impedita ("restrictio") evolvit. Adhuc medicamenta fibrosem curantia incognita sunt. Tractatio ad depravationem impediendam spectat.

* Cirrhosis hepatis
* Cutis
* Matrix extracellularis

Categoria:Pathologia
Guilielmus Du-Gard

**Guilielmus Du-Gard**, vulgo *William Du Gard* (natus Bremesgrave die 9 Ianuarii 1606; mortuus anno 1662) fuit magister et typographus Anglicus.

Filius Henrici Du-Gard, didicit humanitates sub Henrico Bright, Magistro Vigorniensis Ludi Regis. Coepit in Collegio Sydneia Cantabrigiae studere, anno 1622. Anno 1626 acquisivit Gradum BA, et Gradum MA anno 1630. Paulo post, factus est Magister Ludi Stamfordiae, Lincolniensis Comitatus, et anno 1637, electus est Magister in Ludo Libero Camuloduni. Reliquit mense Januario anni 1643 nam is abusus est ab aliquo in illo oppido.

Mense Maio anni 1644 electus est Magister Primus Ludi Mercatorum Scissorum Londinii. Postea coepit libros imprimere. Multos libros ad docendum Linguam Latinam Graecamque Typis Du-Gardianis imprimuit.

Post Bella civilia Anglica, primum secundumque, Du-Gard factioni Regis favit. Impressus a Typis Dugardiensis est *Defensio Regia pro Carolo primo*, liber clarus atque infamis. Missus est in carcarem propter hunc librum. Scripsit:Februar 20, 1649, a concilio novi status ab archididascalatus officio summotus, et in carcerem Novae Portae conjectus sum; ab hanc praecipue causam, quod Claudii Salmasii librum, qui inscribitur. 'Defensio regia pro Carolo primo ad serenissimum regem Carolum secundum legitimum haeredem et successorem,' typis mandandum curaveram: typographeo insuper integro spoliatus, ad valorem mille librarum minimum; nihil iam reliquum habens, unde victum quaeram uxori et sex liberis.Typis Du-Gardianis impressi sunt:
* 1649 : Ambrosius Paraeus, *The workes of that famous chirurgion Ambrose Parey* Textus
* 1650 : *A Declaration of the Parlament of England, upon the marching of the armie into Scotland. Die Mercurii Iunii 26, 1650* Textus
* 1650 : Claudius Salmasius, *Defensio Regia pro Carolo primo*
* 1651 : Ioannes Miltonus, ''* Textus 2a ed.
* 1651 : *A true relation of the progress of the Parlaments forces in Scotland* Textus
* 1651 : Gulielmus Harveus, *Exercitationes de generatione animalium*
* 1652 : *Catechesis Ecclesiarum Poloniae et Lithuaniae* (exemplaria istius combusta sunt a Parlamento) 
* 1652 : Ioannes Selden, *Of the Dominion, or Ownership of the Sea* (versio Anglica operis *Mare clausum*) Textus
* 1656 : Iohannes Amos Comenius, *Latinae linguae Janua reserata*

## Opera
Scripsit libros definitivos, e.g. 
* *Rhetorices elementa, quæstionibus, et responsionibus explicata* (1648) 
* *The English Rudiments of the Latine Tongue'' (1656)

## Notae 
## Bibliographia 
* 
*
* 
* 
* 

Categoria:Nati 1606
Categoria:Mortui 1662
Categoria:Eruditi Angliae
Categoria:Typographi
Categoria:Praeceptores
Categoria:Magistri Scholae Mercatorum Scissorum
Categoria:Alumni Scholae Regiae Vigorniensis
Iacobus Pettifer

**Iacobus**, vulgo *James* **Pettifer** (Herefordiae natus anno 1949) est Balcanologus et diurnarius Anglus. Alumnus est scholae regiae urbis Vigorniae et collegii de Hertford apud Oxonienses. 

E periegesibus suis in Graecia, Turcia et paeninsula Balcanica commentationes apud *The Times* et *Wall Street Journal*, libros de recentibus rebus gestis, libros etiam iter facientibus directos composuit, inter quos volumina seriei *Blue Guides* Bulgariam et Albaniam Kosoviamque describentia (1996, 1998, 2001). De historia illius regionis olim iuxta institutum studiorum bellicorum (*Conflict Studies Research Centre*) Britannicum, recentius apud universitatem Oxoniensem docuit.

## Opera 
; Libri
* 1996 : *Blue Guide: Albania*
* 1997 (cum Miranda Vickers) : *Albania: From Anarchy to a Balkan Identity*
* 1998 : *Blue Guide Bulgaria*
* 2000 : *The Turkish Labyrinth: Ataturk and the new Islam*
* 2000 : *The Greeks: the land and people since the War*
* 2001 : *Blue Guide: Albania & Kosovo*
* 2001 : *The New Macedonian Question*
* 2005 : *Kosova Express: A Journey in Wartime*
* 2006 (editor, cum Sherry Marker) : *Blue Guide: Greece: the mainland*
* 2006 (cum Julia Pettifer) : *Butrint: Environs and the Southern Albanian Coast, a visitors guide* De hoc libro
* 2006 (cum Miranda Vickers) : *The Albanian Question: reshaping the Balkans*
* 2007 (editor, cum M. Nazarko) : *Strengthening Religious Tolerance for a Secure Civil Society in Albania and the Southern Balkans* pars huius libri
* 2012 : *The Making of the Greek Crisis*
* 2012 : *The Kosova Liberation Army  Underground War to Balkan Insurgency, 1948–2001*
* 2013 (editor) : *Albania and the Balkans: essays in honour of Sir Reginald Hibbert*
* 2015 (cum Tom Buchanan) : *War in the Balkans: Conflict and Diplomacy Before World War I*
* 2018 : ''Meet You In Atlantic City: Travels in Springsteen's New Jersey*

; Commentationes selectae
* 1994 : "Albania, Greece And The Vorio Epirus Question" in *The World Today'' (Augusti 1994)
* 2001 : "The Greek Minority in Albania in the Aftermath of Communism"
* 2008 : "Macedonia; Names, Nomenclaturas And NATO"
* 2009 : "The Gligorov Regime in Former Yugoslav Macedonia and the Development of Religion"

## Nexus externi 
* Situs privatus

Categoria:Diurnarii Britanniae
Categoria:Eruditi Angliae
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Alumni Scholae Regiae Vigorniensis
Categoria:Praeceptores collegiorum et Academiae Munitionis Regni Britanniarum
Absalom

[thumb|Mors Absalom, pictura Germanica [saeculum 14|saeculi XIV]]
**Absalom**, sive **Absalon** (Hebraice , Graece ), in Bibliis Hebraicis fuit filius Davidis, natus in oppido Hebron ex Maacha, filia Tholmai, regis Gessur. Pulcritudine omnibus excelluit, caesarie praeditus speciosissima, quam quotannis tondebat, pondere vel pretio ducentorum siclorum Fratrem Amnon, stupri ulciscendi causa in sororem Thamar et fortasse etiam cavendi, ne frater regnum sibi arrogaret, interfecit. Conatus est modis omnibus sibi favorem populi captare, ut regno potiretur, quod et obtinuit perduellis, Absalom regem in Hebron cuncto populo salutante. Absalom post quattuor annos, fortasse ab unctione David in regem per Samuelem, seditionem fecit. Suadente perfido Achitophel, cum universis maioribus natu Israel, paravit statim insequi ac perimere fugientem David, quem amicus Chusai, simulans se eius hostem et moram Absalomo suggerens, ex praesenti periculo liberat. Inito tamen proelio cum profugi patris copiis, impius Absalom a duce Ioab devictus est ac ramis quercus vel terebinthi adhaerens capite ab eo ejusque armigeris confossus sepultusque in saltu Ephraim sub saxorum acervo.

David graviter a morte filii motus est:
Contremuit itaque rex et ascendit cenaculum portae et flevit. Et sic loquebatur vadens: "Fili mi Absalom, fili mi, fili mi Absalom! Quis mihi tribuat, ut ego moriar pro te? Absalom fili mi, fili mi!"

Absalom, filiis amissis vel nondum habitis, sibi lapidem in valle regis, "manum Absalom" appellatum, erexerat. Iosephus scripsit hunc duobus stadiis ab Hierosolymis stare,  sed monumentum quod hodie "sepuclrum Absalom" dicitur fortasse primo saeculo aerae vulgaris constructum est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Personae Biblicae
Categoria:Liber II Samuelis
Belka et Strelka

thumb|Quinquaginta anni post Belkae et Strelkae volatum (pittacium cursuale Russicum)
**Belka et Strelka** (Russice *Белка и Стрелка*, scilicet Latine *Albula et Sagittula*) fuerunt canes ac astronautae Sovieticae, quae primae omnium astronautarum non solum in spatium extra fines gravitatis terrestris situm processerant, sed et in Tellurem vivi sanique reverterunt.

Post Laikam canem, quae anno 1957 spatium extraterrestre in *Satellite secundo* (vel *Sputnik 2*) navigavisset,  (scilicet Latine *Vulpecula* et *Larus*) canes duae die 28 Iunii anni 1960 perierunt; nam astronavis earum secundo volatus trigesimo octavo explosa est. Hac de causa astronavis Belkae est Strelkae sellam, quae modo catapultae eici posset, habuit. Die 19 Augusti eiusdem anni *Satelles quintus* (vel *Sputnik 5*) cum Belka et Strelka e Baikonur cosmodromio ascendit et post 25 horas, cum decies et octies Tellurem circumvolavisset, apparatus cum canibus descendit.

Belka alba fuit, Strelka alba cum atris maculis. Strelka, cum aliquot menses post expeditionem praeteriissent, catulos quinque generaverat, quorum unus, *Pušok* (scilicet Latine *Lanugo*) nomine, Ioanni Kennedy donatus est. 

## Nexus externi 
* Pellicula documentaria de Belka et Strelka 

Categoria:Itinera caelestia
Categoria:Animalia celebria
Categoria:Exploratio caelestis
Categoria:Unio Sovietica
Categoria:Canis
Turma Pediludica Nationalis Tunesia

** Turma Pediludica Nationalis Tunesia** est pediludica turma virilis civitatis Tunesia. Praesens pedilusorum palaestricus magister  est Mondher Kebaier.

## Nexus externus 
* Societatis Nationalis Tunesia pediludii pagina interretialis 

## Nota 
Tunesia
Categoria:Tunesia
Curdi

**Curdi**, sive **Carduchi**, sunt populus fere trecentorum vel quadrigentorum centenorum milium hominum qui in Turcia,  Iraca, Irania, Syria, Armenia et Libano versant.. Numerus Curdorum diligentius dici non potest, quia civitates, in quibus maxima Curdorum pars vivit, origines gentiles non recensent.

Culturam et linguam Curdicam (Indoeuropaeam) propriam habent.  Multi censent Curdos a Medis ortos esse. Terra Curdorum Curdistania appellatur, quamquam numquam civitas sui iuris huius nominis, quae omnes vel maximam Curdorum partem amplecteretur, orta est. Pactis Savarae anno 1920 ictis, quibus Bello Orbis Terrarum Primo confecto inter alia territoria Imperii Ottomanici delapsi in ordinem adducerentur, Curdis propria civitas promissa est. Pacta ab Mustapha Cemal Ataturco et „Neoturcis“ non agnita anno 1923 Pacto Lausannensi pro Turcia mutata sunt, ut fere dimida Curdorum pars in dicionem civitatis Turcicae venit, aliis Curdis in aliis civitatibus dispersis. 

Plurimi inter Curdos Musulmani sunnitici sunt, sed etiam inveniunt Curdi siitici, , , , zoroastriani et christiani.

## Notae 
## Bibliographia 
*David McDowall: A Modern History of the Kurds. 3. ed. Tauris Books, Londinii 2004, ISBN 1-85043-416-6.

## Nexus externi 
*Vox „Kurd“ in Encyclopædia Britannica
*Vox „Kurds“ in Columbia Encyclopedia
*Vox „Kurds“ in Encyclopedia of World Cultures und anderen Online-Lexika

Categoria:Gentes Asiae
Categoria:Carduchia
!
Iulius Caesar Arantius

**Iulius Caesar Arantius** sive **Iulius Caesar Aranzi** vel simpliciter **Arantius** (circiter 1529/1530, Bononiae natus - 7 Aprilis 1589 mortuus) fuit anatomus Italicus. In anatomia descriptione ductus venosi ARANTII fetalis in iecore celeber fuit. Praeterea, inter alias, structuras cerebri, ut ventriculos cerebri et hippocampum, investigabit nominavitque.

## Opera 
* De humano foetu opusculum (1564)
* De formato foetu (1564)
* De tumoribus secundum locus affectum (1571)
* In Hippocrates librum de vulneribus capitis (1580)
* Observationes anatomicae (1587)

* Alma Mater Studiorum

## Nexus externi 
* *Who named it?*: De Iulio Caesar Arantio. 
* *Who named it?*: De ductu venoso ARANTII. 

Categoria:Anatomici
Categoria:Incolae Italiae
Percam sisymbriumque requirens

[thumb|Pisciculus *[Trachidermus fasciatus*]]
**莼鲈之思**, translitteratione pinyin *chún lú zhī sī*, ut qui Latine diceret **percam sisymbriumque requirens**, est locutio Sinica qua exprimitur desiderium regionis dilectae nativae. Ad provinciam historicam Jiangnan alludit, ripas inferiores fluminis Caerulei adiacentem, cui provinciae hodiernae Zhejiang et Jiangsu magna parte correspondent. Deliciosi huius regionis cibi aquatici, inter quos piscis *Trachidermus fasciatus* et folia *Braseniae schreberi*, in aliis Sericae partibus non videntur.

## Bibliographia 
[thumb|Folia *[Brasenia schreberi|Braseniae schreberi*]]
* Fuchsia Dunlop, *Land of Fish and Rice: Recipes from the Culinary Heart of China*. Londinii: Bloomsbury, 2016. ISBN 978-1408802519

## Nexus externi 
* "Histoire: Quand la gourmandise devient un motif de démission" (29 Februarii 2016) apud *Sinogastronomie*
* "Ingrédients : Brasénie de Schreber" (8 Decembris 2012) apud *Sinogastronomie*
* "莼鲈之思" apud *DigChinese*
* "莼鲈之思" apud *Baidu*

Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Gastronomia Zhejiangensis
Monumentum Lincolnianum

thumb|Despectus in Monumentum Lincolnianum.
[thumb|upright=0.8|Conspectus in Monumentum Lincolnianum [nox|nocte.]]
[thumb|upright=0.8|[Statua Lincolnia intra monumentuu.]]
[thumb|upright=0.8|Conspectus die [28 Augusti 1963 dum Martinus Lutherus King Jr. orationem illo fecit.]]
[thumb|upright=0.8|Despectus in monumentum ex [Monumentum Vasingtonianum|Monumento Vasingtoniano.]]
**Monumentum Lincolnianum** (Anglice *Lincoln Memorial*) est monumentum Civitatum Foderatarum apud gloriam Abrahami Lincoln constitutum, quod ab anno 1914 ad annum 1922 ab Henrico Bacon aedificabatur, statuam a Daniele Chester French factam insigniter continens.

Iter in Vasingtoniam Occupationis Libertatisque Causa pro monumento factum est, et Martinus Lutherus King Jr. orationem *I Have a Dream* ibi dedit. Hodie a Ministerio Nationali Vivariorum curatur.

## Nexus externi
*Situs interretialis monumenti proprius. (Anglice)

Categoria:Aedificia Vasingtoniae (D.C.)
Categoria:Constituta 1924
Categoria:Abrahamus Lincoln
Categoria:Monumenta Civitatum Foederatarum
Trachidermus fasciatus

***Trachidermus fasciatus*** (binomen ab Ioanne Iacobo Heckel anno 1837 statutum) est piscis ordinis Scorpaeniformium et species sola generis ***Trachidermi***. In Serica et Iaponia in aestuariis fluminibusque magnis reperitur.

## Bibliographia 
* Yulong Li, Dongxiu Xue, Bai-Dong Zhang, Jin-Xian Liu, "Population Genomic Signatures of Genetic Structure and Environmental Selection in the Catadromous Roughskin Sculpin Trachidermus fasciatus" in *Genome Biology and Evolution* vol. 11 no. 7 (2019)

## Nexus externi 
* *Trachidermus fasciatus* apud *MitoFish*
* "Histoire: Quand la gourmandise devient un motif de démission" (29 Februarii 2016) apud *Sinogastronomie*

Categoria:Cottidae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Heckel
Categoria:Taxa 1837
Categoria:Pisces esculenti
Litterae Lusitanicae

[thumb|upright=1|[Pagina titularis *Lusiadarum* Ludovici Camonii anno 1572 editarum.]]
**Litterae Lusitanicae** sunt litterae Lusitanice conscriptae, plerumque a civibus Portugalliae, sed etiam ab hominibus in Portugallia, Brasilia, Angola, Mozambico, aliisque civitatibus Lusophonis habitantibus. Primum litterarum Portugallicarum exemplum est traditio poesis Gallaeciano-Lusitanica medii aevi, primum in Gallaecia et Portugallia septentrionali exculta. Litterae Portugalliae distinguuntur multiplicitate et varietate poesis lyricae, quae hanc traditionem ex lingua orta pingunt, post initium possessionis Romanae; multiplicitate scripturae historicae, quae rectores, victorias, auctum civitatis describunt; aetate aurea renascentiae, cuius pars est dramatum moralium et allegoricorum Gilberti Vicente, Bernardini Ribeiro, et Sá de Miranda; ac praecipue *Lusiadis* Ludovici Camonii, versibus qui universe inter lectores magnum opus et nationale poema epicum existimantur.
[thumb|upright=0.8|left|*Pergamena Sharrerana* fragmenta [carmen|carminum Dionysii I regis Portugalliae continet.]]
[thumb|[Musicus|Musici in miniatura *Cancioneiro da Ajuda.*]]
[thumb|[Iosephus Saramago Ianuario 2008.]]

Saeculum septimum decimum, quamquam aesthetica baroca novissime in Portulallia agnoscebatur, plerumque hodie habetur saeculum defectionis virium litterarum, contra quidem opera Antonii Vieira, Emanuelis Bernardes, Francisci Rodrigues Lobo, et aliorum. Cui defectioni scriptores saeculi duodevicensimi obsistere conabantur, exemplaria aetatis aureae redintegrantes et praecipue academias arcadiasque litterarum constituentes; quod fuit tempus neoclassicismi. Saeculo autem undevicensimo, auctores exemplaria neoclassica reliquere coeperunt, cum Almeida Garrett romanticismum introduceret, Alexandro Herculano et Camilo Castelo Branco sequentibus.

Altero saeculi undevicensimi dimidio, realismus proprietatum naturalium in mythistoriis ortus est, inter cuius suasores erant Eça de Queirós et Ramalius Ortigão. Inclinationes litterarum saeculo vicensimo plerumque repraesentantur a Fernando Pessoa, uno e maximis poetis nationalibus, atque adeo cum Camonio et, annis recentioribus, ab auctu fictionis oratione soluta conceptae propter opera auctorum sicut Antonius Lobo Antunes et Iosephus Saramago, Praemii Nobeliani Litterarum acceptor.

*Litterae Angoliae
*Litterae Brasiliae
*Poesis Lusitanica

## Notae
## Bibliographia
*Bell, Aubrey F. G. (1914) 1975. *Studies in Portuguese literature.* Novi Eboraci:Gordon Press. ISBN 0879682434.
*Gavilanes, José Luis, António Apolinário, Maria Fernanda de Abreu, et al., eds. 2000. *Historia de la literatura portuguesa.* Matriti: Cátedra. ISBN 8437617383.
*Mendes, Victor K., et Patricia Vieira, eds. 2019. *Portuguese literature and the environment.* Lanhamiae Terrae Mariae: Lexington Books. ISBN 9781498595384 (ebook).
*Tamen, Miguel, et Helena C. Buescu, eds. 1999. *A revisionary history of Portuguese literature.* Novi Eboraci: Garland Publishing. ISBN 0815332483.

## Nexus externi
*Propositum Vercial. Magnum litterarum Lusitanicarum repositorium datorum.
Brasenia schreberi

***Brasenia schreberi*** (binomen ab Ioanne Friderico Gmelin anno 1791 statutum) est planta aquatica ordinis Nymphaealium et sola species generis ***Brasenia*** quod ab Ioanne Christiano de Schreber anno 1789 definitum erat. 

## Bibliographia 
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* (Sean J. S. Chen, ed. et interpr., *Recipes from the Garden of Contentment* [Great Barrington Massachusettensium: Berkshire Publishing, 2018] )

## Nexus externi 
* "Ingrédients : Brasénie de Schreber" (8 Decembris 2012) apud *Sinogastronomie*
* "Pour le plaisir : Soupe épaisse à la brasénie et aux poissons d’argent (莼菜银鱼羹)" (22 Decembris 2012) apud *Sinogastronomie*

Categoria:Species plantarum
Categoria:Magnoliopsida
Categoria:Taxa Gmelin
Categoria:Taxa 1791
Categoria:Plantae aquaticae
Categoria:Folia esculenta
Categoria:Alimenta Sinensia
Dawda Jawara

**Dawda Kairaba Jawara** (in oppido Barajally Tenda natus die 16 Maii 1924; die 27 Augusti 2019 mortuus), politicus Gambiae, primus praeses huius civitatis electus est.

E familia Mussulmana ortus, apud Methodistas educatus, scholam Achimota Accrae in urbe unum annum frequentavit. Medicinae veterinariae studuit apud universitatem Glasguensem, ubi Cheddi Jagan primum ministrum Guyanae futurum cognovit. Ipse in Gambiam reditus primus minister huius coloniae die 12 Iunii 1962 electus est. Libertate nuper nacta, praeses Gambiae a die 24 Aprilis 1970 usque in 22 Iulii 1994 meruit, quo die depositus est motu militari duce Yahya Jammeh. Dawda Jawara conditor Gambiae liberae reputatus est.

## Bibliographia 
* Kaye Whiteman, "Sir Dawda Jawara obituary" in *The Guardian* (30 Augusti 2019)

Categoria:Politici Gambiae
Categoria:Nati 1924
Categoria:Mortui 2019
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Alumni Scholae Achimota
Categoria:Alumni Universitatis Glasguensis
Categoria:Veterinarii
4-Quinolonum

**4-Quinolonum** est compositum organicum et heterocyclicum de quinolono derivatum. Quaedam antibiotica cum anulo 4-quinolono in medicina momentum habent.

## Natura chemica 
4-Quinolonum, etiam 1*H*-quinolonum-4-onum dictum, est compositum heterocyclicum, derivatum ex quinolino cum duobus anulis (benzeno et pyridino) compositum. Ut in quinolono loco atomi nitrogeni positione 1 numeratur. Extrema nominis, "4-" et "-onum" positionem ketoni (=O) indicant.

Fasciculus:Benzol.svg|Benzenum
Fasciculus:Pyridine numbers.svg|Pyridinum
Fasciculus:Ketogruppe.svg|Ketonum
Fasciculus:Chinolin.svg|Quinolinum
Fasciculus:Quinolinium.svg|Quinolinium

* Ciprofloxacinum

Categoria:Composita heterocyclica
Fuchsia Dunlop

**Fuchsia Dunlop** (Oxoniae nata) est Anglica librorum de re coquinaria auctor. Alumna est collegii Magdalenae apud Cantabrigienses, deinde instituti superioris coquinarii Chengdu in urbe. De  Suchuensi anno 2001 novaque editione anno 2019 (*The Food of Sichuan*), taliter de Hunanensi anno 2007 (*Revolutionary Chinese Cookbook*) scripsit, rursus anno 2016 de gastronomia antiquae provinciae Jiangnan quae recentius inter Jiangsu et Zhejiang divisa est (*Land of Fish and Rice*). 

## Opera 
; Libri 
*2001: *Sichuan Cookery* ISBN 978-0-14-029541-2
** editio Americana, 2003, titulo *Land of Plenty: a treasury of authentic Sichuan cooking* ISBN 0-393-05177-3
** editio 2a, 2019, titulo *The Food of Sichuan* ISBN 978-1-4088-6755-6
*2007: *Revolutionary Chinese Cookbook: recipes from Hunan province*. Londinii: Ebury Press. ISBN 0-393-06222-8
*2008: ''Shark's Fin and Sichuan Pepper: a sweet-sour memoir of eating in China* ISBN 0-393-33288-8 
*2012: *Every Grain of Rice: Simple Chinese Home Cooking* ISBN 978-1408802526
*2016: *Land of Fish and Rice: Recipes from the Culinary Heart of China'' ISBN 978-1408802519

; Symbolae selectae
*2001 : "'On the first day they gave me a chef's hat and my own cleaver...'" in *The Observer* (10 June 2001)
*2006 : "The strange tale of General Tso's chicken" in Richard Hosking, ed., Authenticity in the Kitchen: Proceedings of the Oxford Symposium on Food and Cookery 2005 (Prospect Books, 2006) 
*2008 : "Unsavoury characters" in *Financial Times* (16 August 2008)
*2008 : "Letter from China: Garden of Contentment" in *New Yorker* vol. 84 no. 38 (24 November 2008) pp. 54–61
*2013 : "London Town" in *Lucky Peach* (30 April 2013)
*2018 : "Fuchsia Dunlop on the fiery charms of Sichuan hotpot" in *Financial Times* (9 November 2018)
*2021 : 

## Bibliographia 
* Leo Carey, "The Exchange: Fuchsia Dunlop" in *New Yorker* vol. 84 no. 38 (20 November 2008)
* Anne Mendelson, "Eat Drink Make Revolution: The Cuisine of Hunan Province" in *New York Times* (14 March 2007)
* Yang Yang, "Matter of Taste" in China Daily (30 November 2018)

Categoria:Alumni Instituti Superioris Coquinarii Sichuanensis
Categoria:Alumni Scholae Studiorum Orientalium et Africanorum
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Alumni Universitatis Sichuanensis
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Autobiographi
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Scriptores de re cibaria
Centrifugium

[thumb|Centrifugium supra mensa in [laboratorium|laboratorio. Parti rotanti, *rotor* appellata, sunt foramina ad angulum contra verticalem fixa, quae intra canthum argenteum videntur.]]
[thumb|Parvum centrifugium ad [proteinum|proteina et alias res praecipitandas adhibitum.]]
[thumb|upright=0.8|[Praeconium mercatorium separatoris lactis saeculo vicensimo ineunte adhibitum.]]
**Centrifugium** est apparatus qui rem in orbem circa axem fixum agit (ut in circulo circumagatur), vim perpendicularem ad axem versandi (extra) adhibens, quae vis potentissima esse potest. Centrifugium principio sedimentationis operatur, ubi acceleratio centrifugalis efficit ut particula substantiaeque densiores vel graviores extra per cursum radialem moveantur. Eodem tempore, res minus densae vel graves summoventur et ad centrum moventur. In laboratorii centrifugium quod tubis exemplariis utitur, acceleratio radialis efficit ut particula graviora ad imum tubum considunt, cum particula leviora ad summam partem consurgant.

Sunt tria centrifugiorum genera, quoque ad varias adhibitiones proprias designato. Centrifugia industrialia plerumque in fabricando et quisquiliis tractandis ad solida suspensa praecipitanda et ad liquida immiscibilia separanda adhibentur. Exemplum est separator cremi in lactariis aliquando visus. Centrifugia celeritatis amplae et ultracentrifugia, quae accelerationem valde magnam suppeditare possunt, etiam nanoparticula separant, moleculis massarum variarum non exclusis.

Magna centrifugia adhibentur ad circumiecta gravitatis vel accelerationis magnae simulanda; exempli gratia, pro exercitatione gravitatis altae gubernatoribus exploratoriis designata. Centrifugia magnitudinis mediocris in machinis lavatoriis et in nonnullis piscinis adhibentur.

Centrifugia gasii ad isotopos separandos adhibentur, ut ad fomes nucleares pro isotopis fissilibus ditandos.

*Centrifugatio
*Coefficiens sedimentationis
*Extractor mellis
*Sedimentatio
*Vis centrifugalis

## Notae
## Bibliographia
*Leung, Wallace Woon-Fong. 1998. *Industrial centrifugation technology.* Novi Eboraci: McGraw-Hill. ISBN 0070371911.
*Mikkelsen, Susan R., et Eduardo Cortón. 2016. Centrifugation Methods." In *Bioanalytical Chemistry,* capitulum 13, pp. 247–267. Ed. 2a. Hoboken Novae Caesareae: John Wiley & Sons. ISBN 9781119057703, ISBN 9781119057635.
*Taylor, R. N., ed. 1995. *Geotechnical centrifuge technology.* Londinii et Novi Eboraci: Blackie Academic & Professional. ISBN 0751400327.
*White, William Joseph. 1964. *A history of the centrifuge in aerospace medicine.* Sanctae Monicae Californiae: Biotechnology Branch, Advance Space Technology, Missile & Space Systems Division, Douglas Aircraft Company.

## Nexus externi
*Naesgaard, et al. *Modeling flow liquefaction, its mitigation, and comparison with centrifuge tests.* PDF.
*Calculator RCF.
*Calculator RCF et nomographema.
*Centrifugationis rotoris calculator
*Varia centrifugia historica. Laboratorium virtuale Instituti Historiae Scientiae Maximiliani Planckii.

Categoria:Machinae
Monasterium Sabbae Storozensis

**Monasterium Sabbae Storozensis** monasterium Ecclesiae Orthodoxae Russicae est. Prope Zvenigorodiam urbem situm est.

## Historia 
Anno 1398 hic, in Monte Storoza, sanctus Sabbas, qui Georgio duci Zvenigorodiae a confessionibus erat, cellam posuit, quam anno 1405 templo Nativitatis Sanctae Dei Genetricis auxit; sociis undique ad se venientibus monasterium excitavit. Alexius tsar monasterium amabat et Alexio regnante, annis 1650—1654, multa aedificia hic construuntur: muri et turres magnae, Trinitatis ecclesia super portas, refectorium cum turribus campanariis, palatia Alexii et Mariae Miloslavskaia uxoris eius. Sophia Alexii filia ecclesiam Transfigurationis anno 1695 aedificavit. 

## Notae
## Nexus externi
* Monasterii situs proprius

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Moscuensis
Fratres Strugatskij

thumb|Boris  Strugatskij anno 2006 pictus
**Fratres Strugatskij**, Arcadius (Bathy die 28 Augusti 1925 natus; Moscuae die 12 Octobris 1991 mortuus) et Boris (Petropoli die 15 Aprilis 1933 natus; ibidem die 19 Octobris 2012 mortuus), Nathanis filii, fuerunt scriptores rerum futurarum Russici. Quorum opera in linguam Esperanticam convertit Michael Bronshtein.

## Opera selecta
thumb|Area fratrum Strugatskij in Petropoli.
* *Полдень, XXII век* (*Meridie, saeculo vicesimo secundo*, 1962)
* *Далекая радуга* (*Arcus caelestis longinquus*, 1963)
* *Трудно быть богом* (*Difficile est deum esse*, 1964)
* *Понедельник начинается в субботу* (*Dies Lunae Sabbatho incipit*, 1964)
* *Улитка на склоне* (*Cochlea in devexo*, 1965)
* *Пикник на обочине* (*Cena in margine viae*, 1972)
* *Жук в муравейнике* (*Lucanus in formicario*, 1980)
* *Волны гасят ветер* (*Undae ventum extinguunt*, 1985)

*3054 Strugatskia

## Nexus externi
* Fratrum Strugatskij photographemata: 1, 2, 3, 4,  5, 6
* Situs proprius 

Categoria:Fictio scientifica
2
Categoria:Litterae Russicae
Categoria:Pares scriptores
Categoria:Litterae rerum futurarum
Ecclesia Sancti Benedicti (Sieber)

**Ecclesia Sancti Benedicti** (Theodisce: *Benedictuskirche*) est templum protestanticum modestum in vico Sieber Hertzbergae ad Harthicos montes in Germania. 

## Historia
Ista gemma structoria medio in vico erecta erat in genere septentrionali anno 1887 ut opus craticium. Turri altitudo metrorum XXV est, cui horologium anno 1887 incolae libenter addiderunt. Anno 1968 reparatum est ab homine quodam politico ipso. 

Ambo, ara, pulpitum, subsellia, matronea a lignario conterraneo Carolo Reuper confecta sunt. Vitrea bella atque multicoloria supra altare Carolus Bruns compatriota fecit. Exteriora tecta sunt lapide sectili regionali. Nostris diebus multi rerum constructoriarum periti obstupefiunt simplicitate splendida. Insuper delubro campanae tres emmeleis datae sunt. 

Cum Associatio Esperanticum docentium internationalis mense Iulio 2013 in situ congressionem etesiam haberet, liturgia protestantica idiomate Zamenhofiano in ecclesia hac est celebrata. 
## Organum tubulatum
Organum anno 2008 restauratum multas musicae amicos inde allicere potuit. Tunc affabre historico involucro instrumentum musicum modernum cum fistulis multis additum est. Quod concentuum omnium generi utique sufficit. 
## Fontes
Informatio in paginis interretialibus officialibus

Sieber
Alexius Hončaruk

**Alexius Valerii f. Hončaruk**, Ucrainice litteris Cyrillicis Олексій Валерійович Гончарук (die 7 Iulii 1984 Horodnja in urbe regionis Czernihoviensis Ucrainae tunc in URSS natus), est politicus Ucrainae.

Alumnus est Academiae nationalis administrationis publicae Kioviensis et scholae commercialis Mohileanae in eadem urbe. Iuris consultus ab anno 2005, deinde consiliarius politicus operam dedit iuxta ministros Inguarum Ševčenko, Stephanum Kubiv, Ajvaras Abromavičus, recentissime autem iuxta praesidem Vladimirum Zelens'kyj, qui eum ad officium primi ministri die 29 Augusti 2019 promovit.

## Bibliographia 
* Sonja Lukašova, "Зе!прем'єр. Що розповідають про Гончарука люди, які його знають" in ''Ukrajins'ka pravda* (29 Augusti 2019) 

## Nexus externi 
* "Ukrainian Lawmakers Approve Political Novice Honcharuk As Prime Minister" (29 Augusti 2019) apud *Radio Free Europe''

Categoria:Politici Ucrainae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Alumni Academiae Kioviensis Mohileanae
Categoria:Alumni Academiae Nationalis Administrationis Publicae (Kiovia)
Bademus Prystaiko

**Bademus Vladimiri f. Prystaiko**, litteris Cyrillicis Вадим Володимирович Пристайко (die 20 Februarii 1970 natus Odessae in urbe) est legatus et politicus Ucrainae.

In urbe nativa, deinde Kioviae et Zaporizhiae educatus, alumnus est instituti polytechnici Kioviensis et universitatis commercialis et oeconomicae Kioviensis. Ab anno 1994 apud ministerium rerum externarum operam dedit, interdum Sydnei, Ottaviae, Vasingtoniae excubans. Legatus Ucrainae iuxta Canadam duos annos ab 2012, legatus iuxta NATO duos annos ab 2017 meruit. Die 29 Augusti 2019 minister a rebus externis factus est, praeside Vladimiro Zelens'kyj.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud ministerium rerum externarum

Categoria:Alumni Instituti Polytechnici Kioviensis
Categoria:Alumni Universitatis Commercialis et Oeconomicae Kioviensis
Categoria:Legati Ucrainae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Politici Ucrainae~
Leo Pontrjagin

**Leo Simeonis filius Pontrjagin** (Russice Лев Семёнович Понтрягин, tr. *Lev Semënovič Pontrjagin*; Moscuae natus die [21 Augusti 3 Septembris] 1908, ibidem mortuus die 3 Maii 1988) fuit mathematicus Sovieticus, alumnus et dein professor Universitatis Publicae Moscuensis, ab anno 1939 correspondens et ab anno 1958 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius. Ad topologiam algebraicam certasque alias areas scientiae contribuit. Praemiis Staliniano gradus secundi (anno 1941), Leniniano (anno 1962) et Publico URSS (anno 1975), titulo Herois Laboris Socialisticae (anno 1969) atque nonnullis aliis lauris ornatus est. Asteroides 4166 Pontryagin in eius honorem vocatur.

## Nexus externi
* Pagina de Leone Pontrjagin e *Lexico encyclopaedico mathematico* 
* Pagina de Leone Pontrjagin in situ interretiali *Heroes terrae* 
* Biographia Leonis Pontrjagin (Pontryagin) 

Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Caeci
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Mathematici Russiae
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Ingeniaria militaris

[thumb|[Tabula toreumatica Arcis Insulae, anno 1668 designatae a Sebastiano Le Prestre de Vauban, praestante militari suae aetatis machinatore.]]
[thumb|Despectus in [Mulberry harbour "B" (27 Octobris 1944).]]
[thumb|Ingeniarii militares in [Soldier Artificer Company|Royal Military Artificers in Gibraltaria, 1795.]]
[thumb|Fabri Francici in [proelium Berezinae|proelio iuxta Berezinam flumen in Ruthenia Alba anno 1812.]]
**Ingeniaria militaris** est ars, scientia, ususque operum militarium designandorum et aedificandorum ac nexuum transportationis militaris communicationisque militaris tenendorum. Ingeniarii militares etiam logisticas belli gerendi rationis praestant. Hodierna ingeniaria militaris ab ingeniaria civili discrepat. Saeculis vicensimo vicensimoque uno, ingeniaria militaris alias ingeniariae disciplinas comprehendit, inter quas technicae rationes ingeniariae mechanicae et electricae.

Secundum NATO, "ingeniaria militaris est illa agitatio ingeniariorum ad corporea effectionis circumiecta formanda suscepta, elementum vel ministerium neglegens. Ingeniaria militaris subsidium decurrendi et subsidium omnibus viribus datum comprehendit, muneribus ingeniariae militaris non exceptis, sicut vires protegendae, apparatus displosivi exarmandi, circumiecta protegenda, intellegentia militaris colligenda, et investigationes militares efficiendae. Ingeniaria militaris agitationes ab ingeniariis effectas non amplectitur qui vehicula, naves, aeroplana, systemata armorum, et instrumenta tenent, reficiunt, agunt."

### Res cognatae
*Academia militaris 
*Historia belli
*Pons militaris
*Munimentum

### Fabri notabiles
*Petrus Carolus L'Enfant
*Hermannus Haupt
*Douglas MacArthur
*Micius
*Sebastianus Le Prestre de Vauban
*Carolus Georgius Gordon
*Eugenius dos Santos
*Thaddeus Kościuszko
*Leonardus Vincius
*Robertus E. Lee
*Vitruvius
*Georgius Washington

## Notae
## Nexus externi
*Ingeniarii Germani.
*NATO Military Engineering Centre of Excellence.
Sergius Dovlatov

**Sergius Donati filius Dovlatov** (Russice Сергей Донатович Довлатов, tr. *Sergej Donatovič Dovlatov*; Ufae natus patre Iudaeo matreque Armenia die 3 Septembris 1941, Novi Eboraci in urbe mortuus die 24 Augusti 1990) fuit scriptor prosae more realismo atque diurnarius Sovieticus et, postquam anno 1978 patriam liquit, Americanus.

## Nexus externi
* Situs interretialis de Sergio Dovlatov 
* Pagina de Sergio Dovlatov 

Categoria:Auctores Russici
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Diurnarii Russiae
Categoria:Diurnarii Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Estoniae
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae urbis Novi Eboraci
Categoria:Scriptores Russiae
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Colliculus axonis

[right|thumb|300px|Schema [neuroni - **Colliculus axonis** est pars dextra perikaryi, trianguli imaginarii forma, initio segmenti primi axonis (colore flammea) adiacens.]]

**Colliculus axonis** perikaryon neuronis cum initio axonis ligat. In colliculi loco neuron ex summatione potentiales actiones generat, quae per axon ad globulos terminales propagantur.

## Summatio 
Summatio intra cellulam nervalem designatur calculus analogus integralis ope ex informationibus per dendrita recepta ad potentialem actionem obtinendum.

## Potentialis actio electrica 
Distributio onerum electricorum inter spatium extracellulare et intracellulare diversitates ostendit, quia distributio numeralis iontum, imprimis natrii (Na+) et kalii (K+) impar est. In statu quiescente onera natrii extracellularia intracellularibus maiora, kalii quidem minora sunt. Quia autem copia onerum iontum natrii maior est, potentiale electricum interius versus illud exterius negativum invenitur. Brevi actione ineunte vero distributio potentialium alteratur: nun copia maior onerum positivorum intra cellulam invenitur.

* Nervus

Categoria:Anatomia
Categoria:Systema nervosum
Categoria:Neurohistologia
Alexander Višnevskij

**Alexander Basilii filius Višnevskij** seu **Wishnevsky** (Russice Александр Васильевич Вишневский, tr. ''Aleksandr Vasil'evič Višnevskij''; in pago Novoaleksandrovka regionis Daghestanicae Imperii Russici natus die [23 Augusti 4 Septembris] 1874, Moscuae mortuus die 13 Novembris 1948) fuit chirurgus Russicus et Sovieticus, alumnus facultatis medicae et dein professor Universitatis Casanensis, socius ordinarius Academiae Scientiarum Medicarum URSS ab anno 1946. Linimentum balsamicum Wishnevsky notum creavit. Praemio Staliniano gradus secundi (anno 1942) nonnullisque aliis lauris ornatus est.

## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Casanensis
Categoria:Chirurgi
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae Daghestaniae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Medici Russiae
Categoria:Professores Universitatis Casanensis
Coloratio haematoxylino eosinoque

[thumb|350px|[Retina (anatomia)|Retina coloratione H&E.]]
**Coloratio haematoxylino eosinoque**, saepe **H&E** vel **coloratio HE**, abbreviatum, est unus ex principalibus methodis colorationis investigationum microscopio et histologici et histopathologici. Haemotoxylinum ipsum sensu stricto coloratio non est, quia solum cum natrio iodato addito in haematinum colorem mutatur. Solubilitas eosini coloris in aqua magna est.

Fasciculus:Haematoxylum campechianum wood chips.jpg|Lignum arboris *haematoxyli campechiani*
Fasciculus:Hämatoxylin.svg|Haematoxylinum
Fasciculus:Hematin b.svg|Haematinum
Fasciculus:EosinY.png|Eosinum Y

## Notae 
* Haemoglobinum (coloratio sanguinis)

## Nexus externi 
* Quomodo coloratio HE adhibetur. 

Haematoxylino