open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nervus suprascapularis

**Nervus suprascapularis** est nervus ex plexu brachiali oriens. Innervat duos musculos, de scapulae orienties, musculum supraspinatum enim et musculum infraspinatum. Fibrae nervi ex radicibus C5 et C6 derivantur.

Damnum nervi suprascapularis tractionis, compressionism inflammationis causa notum est.

## Notae 
Categoria:Membrum superius
Petrus Lotichius Secundus

**Petrus Lotichius Secundus** (natus Salutariae -Theodisce *Schlüchtern*- in Hassia die 2 Novembris 1528, mortuus Heidelbergae die 7 Novembris 1560; Theodisce *Peter Lotich der Jüngere* seu *Peter Lotz*) fuit poëta et medicus Germanicus qui multas elegias aliaque carmina Latina scripsit.
## Vita
Lotichius, cuius avunculus reformator gravis fuit, Marburgi medicinae studuit, in Universitate Leucorea autem Wittenbergae apud Camerarium et Philippum Melanchthona humanioribus. In Bello Smalcaldico stipendia merens postea adulescentes divites trans Franciam Italiamque comitatus est. Anno 1557 autem professor universitarius Heidelbergae factus est in medicinalibus. 

Poemata eius Latina, totius saeculi pulcherrima, collecta sunt a dominis Burman (Amstelodami 1754), Kretzschmar (Dresdae 1775) et Friedemann (Lipsiae 1842).

## Opera 
* *Elegiarum liber; Carminum libellus*. Lutetiae 1551
* *Elegiarum liber secundus; Venator*. Lugduni 1553
* *Carminum libellus*. Bononiae 1556
* *Poemata*. Lipsiae 1563
* *Opera omnia*. Lipsiae 1586
* *Poemata omnia*, 1754

## Nexus externi 
* Carmen Lotichii "De puella infelici" apud *The Latin Library*

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Poetae Latini Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Clemens Maydestone

**Clemens Maydestone** (Anglice *Clement Maidstone*; natus circa annum 1389, mortuus die 9 Septembris 1456) fuit monachus Brigittinus et scriptor liturgicus lingua Latina mediaevalis, natione Anglicus. Unus fuit ex diaconis monasterii Syonensis, ad meridiem Londinii siti.

## Opera 
* *Directorium sacerdotum*
* *Defensorium directorii*
* *Crede mihi*, commentarius de rubricis usûs Sarum (unus ex collatoribus)
* *Martyrium Ricardi archiepiscopi*

## Notae 
## Bibliographia 
* Walker, Simon. ["Maidstone Maydestone, Clement (c. 1389–1456), Bridgettine monk and liturgical writer"]. In *Oxford Dictionary of National Biography*. 23 Septembris 2004.

## Nexus externi 
* Clementis Maydestone *Martyrium Ricardi archiepiscopi* apud *The Latin Library*

Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1456
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Theologi Angliae
Palma Aurea

[thumb|[Logotypus Palmae Aureae.]]
[thumb|upright=0.6|[Insigne|Arma heraldica Canuae, communis Francici.]]
**Palma Aurea** (Francice ''Palme d'Or*) est maximum praemium apud Festum Pellicularum Canuense addictum. Anno 1955 ab ordinante festi consilio introductum est. Antea, ab anno 1939 ad annum 1954, maxima festi praemium fuerat **Magnum Praemium Internationalis Pellicularum Festi** (Francice *Grand Prix du Festival International du Film*).

## Historia
Nomen festi proprium quandam palmam celebrat, quae folium plantae in arma heraldica Canuae oppidi Francici depingitur, ambo legendum Sancti Honorati et palmas secundum Promenade de la Croisette positas commemorans. Aspectus autem logotypi interdum mutatur.

Ferium Pellicularum Canuense anni 2020 propter pandemiam COVID-19 deletum est. Annuntiatum erat quinquaginta sex pelliculas fuisse res a ferio selectas, sed praemia hoc anno addicta non erant.

## Notae
## Nexus externi
**Palme d'Or'' Winners, ab 1976 ad praesens, per quaestum generis "gross"
*Festival-cannes.com
*De Festo Pellicularum Canuensi. IMDb

Categoria:Incepta 1955

Categoria:Pelliculae
Categoria:Praemia
Timotheus (episcopus)

**Timotheus** (natus Lystrae in Lycaonia, mortuus Ephesi fortasse die 22 Ianuarii 97) fuit missionarius Christianus, discipulus sociusque Pauli apostoli, deinde, ut traditur, episcopus Ephesinus. Duae epistulae Novi Testamenti ei inscribitur, *Epistula I* et *Epistula II ad Timotheum* appellatae, quae etsi in primis verbis Paulo ascriptae fortasse pseudepigraphicae sunt. In pluribus ecclesiis Christianis Timotheus sanctus habetur; Christiani orientales festum eius diem 22 Ianuarii, occidentales autem 24 vel 26 Ianuarii, celebrant.

## In Bibliis 
Timotheus Actibus Apostolorum commemoratur:

Pervenit autem in Derben et Lystram. Et ecce discipulus quidam erat ibi nomine Timotheus, filius mulieris Iudaeae fidelis, patre autem Graeco; huic testimonium reddebant, qui in Lystris erant et Iconii fratres. Hunc voluit Paulus secum proficisci et assumens circumcidit eum propter Iudaeos, qui erant in illis locis; sciebant enim omnes quod pater eius Graecus esset.

## Notae 
## Bibligraphia 
* Cross, F. L., et Livingstone, E. A., editores. "Timothy, St". In *The Oxford Dictionary of the Christian Church*. Oxoniae: Oxford University Press, 2005.
* Farmer, David. "Timothy". In *The Oxford Dictionary of Saints*. Oxoniae: Oxford University Press, 2011.

## Nexus externi 
Categoria:Sancti
Categoria:Episcopi Ephesini
Categoria:Missionarii
Categoria:Nati saeculo 1
Categoria:Mortui 97
Categoria:Septuaginta Apostoli
Olivaceus

**Olivaceus** est color in binominibus biologicis usurpatum, color fructuum *Oleae europaeae*, prasino vel chloro propinquus.. 

## Exempla

Fasciculus:Vireo olivaceus Sam Smith Park Toronto.jpg|Vireo olivaceus
Fasciculus:Yellow-faced grassquit (Tiaris olivaceus pucillus) immature male.jpg|Tiaris olivaceus
Fasciculus:Phylloscopus olivaceus Keulemans.jpg|Phylloscopus olivaceus
Fasciculus:Picumnus olivaceus hembra (16567469923).jpg|Picumnus olivaceus

## Notae
## Nexus interni
* Prasinus
* Chlorus
* Gilvus

Categoria:Colores biologiae
Nervus terminalis

**Nervus terminalis** sive **nervus cranialis 0** vel **nervus cranialis N** ("nullus") vel, rarius attamen falsiter *nervus XIII*, est primus ex decimis tertiis nervorum cranialium. Fibrae suae nervales plexus non procul ab nervo olfactorio formant, hac de causa fibrae *plexiformes* vocatae sunt. Munus fibrarum nervi terminalis est Gonadotropinum Resolvens Hormon (GnRH) liberandi.

## Notae 
* Cyclus menstrualis

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nervi craniales
Nervus sensorius

thumb|Genera nervorum sensoriorum
**Nervus sensorius** est nervus periphericus. Continet fibras *afferentes*, quae informationem in systema nervosum centrale transferunt. Inveniuntur  (nervorum sensoriorum) perikarya in nervorum spinalium ganglionibus spinalibus.

## Notae 
* Cutis
* Nervus motorius
* Substantia P

## Nexus externi 
* *webmd.com*: Quae sunt symptomata damni nervorum sensoriorum? 

Categoria:Systema nervosum
Nicolaus Leonardus Sadi Carnot

[thumb|Nicolaus Leonardus Sadi Carnot anno [1813, anno aetatis suae septimo decimo, traditionalem Scholae Polytechnicae ornatum gerit.]]
**Nicolaus Leonardus Sadi Carnot** (Francice *Nicolas Léonard Sadi Carnot,* natus 1 Iunii 1796; mortuus 24 Augusti 1832) fuit ingeniarius mechanicus in Exercitu Francico, scientista militaris, et physicus Francicus, saepe pater thermodynamicae appellatus. Filius Lazari Carnot fuit. Sicut Copernicus, solum unum librum protulit, *Réflexions sur la puissance motrice du feu et sur les machines propres à développer cette puissance* (Lutetia, 1824), ubi primam maximae machinarum caloris efficientiae theoriam felicem divulgavit, anno aetatis suae viginti septimo. In qua commentatione, fundamenta thermodynamicae, disciplinae omnino novae, iecit. Liber autem minime legebatur auctore vivo, sed eo Rudolphus Clausius et Domino Kelvin deinde usi sunt ad alteram legem thermodynamicam constituendam et notionem entropiae definiendam. Pater ei nomen *Sadi* dedit, quia vita et opera Saadi, clari poetae Iraniani, eum maxime tenebant.

## Bibliographia
*Amson, Daniel. 1992. *Carnot.* Lutetiae: Perrin. ISBN 2262009074.
*Asimov, Isaac 1982. ''Asimov's Biographical Encyclopedia of Science and Technology.* Ed. secunda. Novi Eboraci: Doubleday.
*Birkinbine, John, et W. M. Wahl. 1901. "The Diesel motor." *Journal of the Franklin Institute* 152, no. 5 (November): 371–82. doi:10.1016/s0016-0032(01)90202-9.
*Carnot, Sadi. 1890. *Reflections on the Motive Power of Heat.* Anglice conversus ab R. H. Thurston. Textus apud Internet Archive. PDF.
*Carnot, Sadi. 1890. *Reflections on the Motive Power of Heat,* ed. et conv. Robert Henry Thurston. Novi Eboraci: J. Wiley & Sons. Editio interretialis.
**Textus editionis anni 1897. Google Books.
*Carnot, Sadi. 1960. *Reflection on the Motive Power of Fire.* Dover.
*Carnot, Sadi. 1977. *Reflection on the Motive Power of Fire and other papers translated into English,* ed. E. Mendoza. Gloucester Massachusettae: Peter Smith.
*Chisholm, Hugh, ed. 1911. "Carnot, Sadi Nicolas Léonhard." *Encyclopædia Britannica,* ed. undecima, vol. 5. Cambridge University Press.
*Locqueneux, Robert. 2009. *Histoire de la thermodynamique classique.* Lutetiae: Belin. ISBN 9782701136257.
*Srinivasan, J. 2001. "Sadi Carnot and the Second Law of Thermodynamics." *Resonance* 42 (November). 
*Wilson, S. S. 1981. "Sadi Carnot." *Scientific American* 245, no. 2 (Augustus): 102–14. Editio interretialis.

## Nexus externi
*Explicatio tractus *Reflections on the Motive Power of Heat'' (1824). Apud situm BibNum.

Categoria:Alumni Scholae Polytechnicae Parisiensis
Categoria:Alumni Conservatorii Nationalis Artium et Munerum
Categoria:Deistae
Categoria:Incolae Lutetiae
Categoria:Ingeniarii
Categoria:Mathematici Franciae
Categoria:Milites
Categoria:Thermodynamica
Andreas Naugerius

**Andreas Naugerius** (Italiane *Andrea Navagero*; natus Venetiae anno 1483, mortuus Blesis anno 1529) fuit humanista, poëta, ac diplomata Venetius. Marco Antonio Sabellico in officio historiographi rei publicae Venetae succedit. Deinde fuit legatus Venetorum in Hispania et Francia. Carmina Latina in modum Catulli et Vergilii, carmina Italiana in modum Petrarcae scripsit.

## Nexus externi 
* *Lusus* Andreae Naugerii apud *The Latin Library*

Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Legati rei publicae Venetae
Categoria:Historici Italiae
Silvisteppa

thumb|Silvisteppa Europae Orientalis
**Silvisteppa** est oecoregio zonae temperatae hemisphaerii septentrionalis, inter silvam borealem et steppam iacens, cuius flora et fauna mixtae sunt. In Eurasia silvisteppae continuae a Carpatibus ad montes Altaicos patent (sed et in aliis regionibus inveniuntur), in America Septentrionali in Planitiebus Magnis ad septentrionem a 38° latitudinis septentrionalis iacent.

[thumb|left|Silvisteppa in [regio Volgogradensis|regione Volgogradensi]]
Pharangiis silvisteppae humus saepe secatur.

## Notae
## Nexus externi
* Blinnikov, Mikhail (2011). *A geography of Russia and its neighbors*. Guilford Press
* Silvisteppa Siberiae meridionalis in *World Wildlife Fund*

Categoria:Clima
Categoria:Oecosystemata
Categoria:Planities
Categoria:Silvae
Silvitundra

[thumb|Silvitundra in Russia (de [Helicopterum|helicoptero despectus)]]
**Silvitundra** est oecoregio zonae temperatae hemisphaerii septentrionalis, inter silvam borealem et tundram iacens, a 30 usque ad 300 chm latitudinis, cuius flora et fauna mixtae sunt. In Eurasia silvitundrae continuae a paeninsula Kolaensi ad Indigircam flumen patent (sed et in aliis regionibus inveniuntur), in America Septentrionali per totam Canadam producuntur. Reservatum Taimyricum silvitundrae naturam conservat. Curvisilva est silvae genus in silvitundra vulgatum.

[thumb|left|Silvitundra in Canada ([saeptum nationale *Tuktut Nogait*)]]
## Notae
## Bibliographia
* Jürgen Schultz: *Handbuch der Ökozonen*.Stuttgardiae 2000, pp. 201–204. 
* А.П. Тыртиков. *Лес на северном пределе в Азии*. Moscuae 1996. 

Categoria:Clima
Categoria:Oecosystemata
Categoria:Planities
Categoria:Silvae
Chibinenses montes

thumb|Montes Chibinenses autumno
**Chibinenses montes** (Russice *Хибины*, in lingua Lapponica Kildinensi *Умптек*) sunt iugum montium in paeninsula Kolaensi. In regione Murmanica Russiae siti sunt. Mons altissimus *Judyčvumčorr* 1200,6 m altitudinis est. Partem mediam montium Chibinensium planities elatae *Kukisvumčorr* et *Časnačorr* occupant.

Tundra et silvitundra declivia montium Chibinensium occupant. *Apatity* et *Kirovsk* urbes sub montibus stant. Imandra lacus sub montibus Chibinensibus iacet.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Montes Europae
Categoria:Montes Russiae
Categoria:Regio Murmanica
Categoria:Verba Sami mutuata
Mojito

[thumb|upright=1.5|[Ars convivalis Cubana: Potiones *mojito* parantur in "cauponula mediae urbis" (*Bodeguita del Medio*) Havanae. Inscriptio Ernesto Hemingway attributa media imagine monstratur]]
[thumb|"*Mojito* mea apud *La Bodeguita*, *[daiquiri* mea apud *La Floridita.*" An Hemingway id scripsit? Minime!]]
**Mojito** (nomen Hispanicum) est potio mixta generis *cocktail* quae Havanae in Cuba saeculo XX ineunte primum inventum esse videtur. E rhomio (aut spiritu iuniperato), saccharo, suco lumiarum, aqua Seltzerana vel carbonata conficitur, foliis menthae glacieque immixtis.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|[Gastronomia Novae Aureliae: *Mojito* in popina *El Gato Negro* regionis urbanae Lakeview parata]]
; Historica et etymologica
* 
* 
* 
* 

; Praecepta
* 1932 : 
* 1939 : ''Sloppy Joe's Cocktail Manual'' (Havanae, 1939) pp. 10, 14 ("Sloppy Joe's ron drinks: mojito; jin mojito")
* 1939 : *Floridita cock-tails* (Havanae, 1939) pp. 47-48 ("mojito criollo no. 1, no. 2, no.3")
* 1948 : Hilario Alonso Sánchez, *El Arte del Cantinero* (Havanae, 1948) p. 436 ("mojito")
* 1948 : *Ron Daiquiri coctelera cocktail book* (Havanae, 1948) p. 22 ("Cuban drinks: mojito")
* 2006 : Beverly Cox, Martin Jacobs, *Eating Cuban*. Novi Eboraci: Abrams Extractum

## Nexus externi 
* "Mojito History" olim apud *Mojito Company* divulgata
* "Mojito's on my Mind"; "The Mojito: A Cuban Classic"; "La Bodeguita de Medio, Just Down the Alley to the Fun" apud ''Bahama Bob's Rumstyles*
* "The History of the Mojito" apud *Taste Cocktails''
* Kelsey Butler, "The (Hotly Debated) History Behind the Mojito" (11 Iulii 2019)
* Marta Rivera, "Mojitos: cocktails done Puerto Rican style"

Categoria:Potiones mixtae
Categoria:Ars coquinaria Cubana
Lingua Lapponica Kildinensis

**Lingua Lapponica** (sive **Samica**) **Kildinensis** est lingua Lapponica, qua hodie 353 homines in regione Murmanica Russiae, praesertim in *Lovozero* vico habitantes, utuntur. 

Annis octingentesimis saeculi ΧΙΧ aliquot libri  Cyrillici in lingua Kildinensi editi sunt. Αnnο 1933 abecedarium novum Latinum acceptum est, sed latinizatione finita ab anno 1937 libri Cyrillice iterum impimebantur. Nunc lingua Lapponica Kildinensis scriptura Cyrillica cum signis diacriticis utitur. In ludo litterarum Lovozerensi lingua edocetur; aliquot versiones Kildinenses editae sunt, praecipue ab  factae.

## Notae 
## Bibliographia 
*Керт Г. М. *Саамский язык (кильдинский диалект): фонетика, морфология, синтаксис*. Leninopoli (ars grammatica) 
* Scheller, Elisabeth. *Samisk språkrevitalisering i Ryssland — möjligheter och utmaningar*. I: NOA: Norsk som andrespråk 2011; Volum 27.(1). 86-119.

## Nexus externi
* Lexicon Kildino-Russicum
* Vicipaedia Lapponica Kildinensis apud *Incubatricem*

Categoria:Linguae Samicae
Categoria:Linguae Russiae
Hypha

[thumb|Hyphae [Penicillium|Penicilli sub microscopio]]
**Hypha** est fungorum organum filiforme. Hypharum crassitudo a 1,5 ad 10 µm est. Hypharum summa mycelium nominatur. Interdum et Actinomycetalium fila tenuia *hyphae* nominantur.

## Functio
Hyphae aquam et substantias nutritivas absorbent. Nonnullorum fungorum hyphae in haustoria transformantur vel etiam, si de fungis carnivoris agitur, in laqueos captantes.

## Structura
Hyphae e cellulis aut ex cellula una cum multis nucleis compositae sunt. Hyphae multarum cellularum septatae nominantur, unius cellulae eseptatae. Tantum apicaliter hyphae crescunt et in ramos multos ire possunt. Saepe in greges longitudinaliter consociantur, ut rhizomorphas component, Hypharum plexus duriores sclerotia nominantur. 

Fungorum carposomata non e parenchymate constant, sed e hyphis perplexis composita sunt, quae plectenchyma (vel *textum falsum*, vel *pseudoparenchyma*) formant.

thumb|Hyphae

## Notae
## Bibliographia
* Kirk P. M., Cannon P. F., Minter D. W., Stalpers J. A. Ainsworth and Bisby's Dictionary of the Fungi. 

Categoria:Morphologia fungorum
Universitas Nihonensis

[thumb|upright=0.8|Principalis [universitas|universitatis officina.]]
**Universitas Nihonensis** (Iaponice 日本大学 *Nihon Daigaku*), nomine **Nichidai** (日大) imminuto, est universitas privata indagationis academicae Tokii in urbe Iaponica sita, anno 1889 condita. Schola Iurisprudentiae Nihonensis (hodie Ordo Iurisprudentia), eius antecessor, ab Yamada Akiyoshi, Ministro Iustitiae, anno 1889 condita est. Quae est una ex universitatibus Iaponicis maximi momenti. Nomen ex vocabulo *Nihon* deducitur, Iaponiam significante. Universitati omnino sunt "sedecim collegia et octoginta septem ordines, viginti scholae postgraduatae, unum collegium iunius cui sunt quinque ordines, una divisio correspondens, triginta duo instituta indagationis, et tria valetudinaria." Numerus discipulorum plus 70&thinsp;000 est, maximus in Iaponia.

## Notae
## Nexus externi
*Situs interretialis universitatis proprius.

Categoria:Constituta 1889
Daiquiri

[thumb|[Ars coquinaria Cubana: *Daiquiri* in caupona *La Floridita* Havanae oblata]]
[thumb|Inscriptio in *Bodeguita del Medio* ("cauponula mediae urbis") [Havanae monstrata: "*Mojito* mea apud *La Bodeguita*, *daiquiri* mea apud *La Floridita*". An Hemingway id scripsit? Minime!]]
**Daiquiri** (nomen origine Taino) est potio mixta generis acerbarum, recentius in familia gallicaudarum recepta, quae Havanae in Cuba anno circiter 1900 primum inventa est. E rhomio, suco limonum, modico saccharo conficitur et e glacie offertur. A potione antiquiore  evolvisse censetur.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=1.25|*Hemingway daiquiri* (recenter ad honorem [Ernestus Hemingway|scriptoris inventa) cum ingredientibus typicis monstrata: sirupo sacchari, rhomio *Havana Club*, elixire cerasorum *maraschino Luxardo*, lumia, malum paradisi]]
; Historica et etymologica
* 
* Jeff Berry, *Potions of the Caribbean*. Novi Eboraci: Cocktail Kingdom, 2014
* 
* Jack Cuddy, "Cuba’s Cocktail King Tells Cuddy Daiquiri Recipe" in *Rome [NY] Sentinel* (3 Maii 1937)
* "Historia del daiquiri" in Hilario Alonso Sánchez, *El Arte del Cantinero* (Havanae, 1948) pp. 274-276

; Praecepta
* 1932 : 
* 1939 : *Floridita cock-tails* (Havanae, 1939) pp. 27-28 ("daiquiri no. 1, 2, 3, 4, 5")
* 1939 : Stanley Clisby Arthur, ''Famous New Orleans Drinks and How to Mix 'Em* (Novae Aureliae: Harmanson, 1939) pp. 60-61 ("daiquiri cocktail, frozen daiquiri")
* 1948 : Hilario Alonso Sánchez, *El Arte del Cantinero* (Havanae, 1948) pp. 367, 381 ("daiquiri, daiquiri frappé")
* 1948 : *Ron Daiquiri coctelera cocktail book* (Havanae, 1948) p. 6 ("Daiquiri no. 1, 2, 3, 4")
* 2006 : Beverly Cox, Martin Jacobs, *Eating Cuban*. Novi Eboraci: Abrams Extractum

## Nexus externi 
* "Today is National Daiquiri Day" (19 Iulii 2012). "History of the Daiquiri by Cocktails 101" (14 Maii 2016), "Learning About the Daiquiri Floridita" (1 Martii 2014) apud *Bahama Bob's Rumstyles*
* Brian Petro, "Classic Cocktails in History: the Daiquiri" apud *Alcohol Professor*
* Tracy Morin, "The surprising origin story behind the daiquiri" (14 Martii 2020) apud *Mashed''

Categoria:Potiones mixtae amarae
Categoria:Ars coquinaria Cubana
Maga Melissa

[thumb|Melissa et Bradamantis in illustratione *Orlando furioso* a [Gustavus Doré|Gustavo Doré facta.]]
**Melissa** (Italiane *Maga Melissa*) est persona in carmine epico *Orlando furioso* a scriptore italico Ludovico Ariosto scripto. 

## Biographia 
Melissa est maga benigna quae dicitur discipula Merlini ipsius esse. In carmine epico *Orlando furioso* maga Melissa Bradamantidem ad nubendum Rogerium adiuvat. Primum illa Rogerium atque Astulphum ex saga Alcina servat, rupto fascino sagae, et memoria Bradamantidis ei redit (*Liber VII*). Deinde Melissa Rogerium in silvas vagantem adiuvat post pugnam eius (*Liber XLVI*). Postremo Melissa matrimonium inter Rogerium Bradamantidemque atque progeniem eorum, quae familia Estensium erit, praecidit.

## Fortuna 
thumb|Tabula a Dosso Dossi picta quae Melissam effingere dicitur.
Pictor Italicus Dosso Dossi, inspiratus a carmine epico Ludovici Ariosti, inter annos 1522 et 1524 tabula *Melissa* pinxit, sed saepe haec tabula magam Circem effingere dicitur. Hodie haec tabula picta in Pinacotheca Borgesia Romae sita est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Kisacky, Julia M., *Magic in Boiardo and Ariosto*, Peter Lang, Novi Eboraci, 2000.
* Rajna, Pio, ''Le fonti dell'Orlando furioso'', Sansoni, Florentiae, 1876.

## Nexus externi 
* De maga Melissa apud situm interretialem Academia.edu 

Categoria:Magica
Categoria:Personae Orlando Innamorato et Orlando Furioso
Symphonia septima (Szostakowicz)

**Symphonia septima** (op. 60) sive **Leninopolitana** est symphonia a Demetrio Sostakovic composita, quae anno 1941 et die 5 Martii 1942 primum publice praesentata est. Haec symphonia memoriae Obsidionis Leninopolis et victimis belli dedicata est.

## Forma musicae 
Symphonia e quattuor partibus composita est. Demetrius Sostakovic eas "Bellum", "Memoria", "Terra patriae" et "Victoria" nominare putabat, sed ipse abrogavit.
#Allegretto, forma sonatica utitur.
#Moderato (poco allegretto)
#Adagio
#Allegro non troppo

## Notae 
## Nexus externi 
*De Symphonia (plena notatio musica)

Categoria:Musica classica
Categoria:Symphoniae
Categoria:Demetrius Sostakovic
Oxycoccus

***Oxycoccus*** est nomen aliquot plantarum generis Vaccinii familiae Ericacearum. Asa Gray Oxycoccus ut subgenus anno 1848 descripsit. Gulielmus Daniel Iosephus Koch anno 1837 ut sectionem, Ioannes Hill anno 1756 ut genus. Oxycoccorum omnium baccae edules sunt.

## Species
[thumb|left|Oxycoccorum [distributio geographica. Purpurei fines areae *Vaccinii oxycocci* sunt, aurantii *Vaccinii microcarpi*, virides *Vaccinii macrocarpi*]]
Oxycoccorum typus est species *Vaccinium oxycoccos*. Aliae species sunt:
* *Vaccinium macrocarpon*, species Americae Septentrionalis, quae baccas maiores habet et saepius artificialiter colitur;
* *Vaccinium microcarpum*, species Eurasiae septentrionalis, altitudine et diametro baccarum minor;
* *Vaccinium erythrocarpum*, frutex usque ad 1,5 m altitudinis, quae in montibus Asiae Orientalis (e.g. in Iaponia) et Civitatum Foederatarum (Virginia, Carolina Septentrionalis, Tennesia) gignitur.

thumb|120px|right|*Vaccinium oxycoccos*florens

## Descriptio
Oxycocci omnes (praeter *Vaccinium erythrocarpum*) sunt fruticuli sempervirentes procumbentes. Caules oxycoccorum flexiles usque ad 30 cm longitidinis radicare possunt. Radices palares sunt. Fungus mycorrhizam formans in radicibus oxycocci semper habitat. Ex caule repente extremo unus vel duo vel tres petioli florigeri uno cum flore sursum crescunt.  Folia alterna, usque ad 6 mm longitudinis ovata vel oblonga partem superiorem viridem atriorem habent, inferiorem cineream vel canescentem usque ad album. Cera partes foliorum inferiores obtectae sunt. Flores rosei vel purpurescentes deorsum spectant et quattuor (interdum quinque) petala habent. Mensibus Maio et Iunio oxycocci florent. Circa 18 dies flos quisque vivit. Fructus oxycoccorum bacca est globosa vel ovata coloris rubidi, paene tota suco amaro plena.

## Habitatio
In paludibus elatis vel transitoriis et in silvis coniferis sphagnosis gignitur. Heliophiliores oxycocci sunt, sed medio nutritivo exiguo contenti.

## Notae
## Bibliographia
* Cole, S. & Gifford, L. (2009). *The Cranberry: Hard Work and Holiday Sauce*
* Trehane, J. (2009). *Blueberries, Cranberries and Other Vacciniums* 

## Nexus externi 
* De Oxycocco in Alberti Haller *Enumeratione methodica stirpium Helvetiae indigenarum*, vol. I. Gottingae 1742, p. 413

Categoria:Oxycoccus
Categoria:Baccae
Categoria:Taxa Gray
Categoria:Taxa 1848
Mycelium

thumb|Mycelii in ligno vestigia
**Mycelium** est fungorum corpus vegetativum, e hyphis compositum, quarum crassitudo a 1,5 ad 10 µm est. Interdum et Actinomycetalium fila tenuia *mycelium* nominatur. In substrato latens invisibiliter mycelium crescere solet, sed interdum et supra substratum crescit. Solum apicaliter mycelium crescit, sed in permultos ramos it. 
[thumb|upright=0.8|left|Mycelii 1 [millimetrum|mm2 in microscopio.]]

Mycelium e cellulis aut e cellula una cum multis nucleis componi possunt. Si multas cellulas habet, septa inter cellulas stant. Septa poros habent,vel simplices, ut in myceliis Ascomycotorum, vel complexos, ut in myceliis Ascomycotorum necnon Basidiomycotorum. Pori complexi saepe fibulis praediti sunt, et cellula myceliorum talium nucleos duos habet et dicaryotica nominatur.

Fungorum carposomata non e parenchymate constant, sed e mycelio composita sunt, quod plectenchyma (vel *textum falsum*, vel *pseudoparenchyma*) format.

## Bibliographia
*Read, D. J. 1992. "The mycorrhizal mycelium." In *Mycorrhizal functioning: An integrative plant fungal process,* ed. M. Allenm, 102–133. Londinii: Chapman & Hall. 
*Matyssek, Rainer, Hans Schnyder, Wolfgang Oßwald, Dieter Ernst, Jean Charles Munch, et Hans Pretzsch. 2012. *Growth and Defence in Plants: Resource Allocation at Multiple Scales,*  216–219. Springer Science & Business Media.

## Nexus externi
* *Quid sit mycelium* in: Ludovii Renati Tulasne et Caroli Tulasne *Selecta fungorum carpologia...*, Parisiis 1861, p. 136–142

Categoria:Morphologia fungorum
Alexander De Croo

**Alexander De Croo** (Vilvordiae natus die 3 Novembris 1975) est politicus Belgicae factionis  et primus minister patriae (2020–2025).

## Vita 
Alexander De Croo filius est politici   eiusdem factionis. Alumnus est Universitatis Liberae Bruxellensis (sermonis Batavi) et  Illinoesiae.

Praeses factionis suae factus est anno 2009, senator in Senatu Belgico electus anno sequenti. Senator usque ad annum 2012 remansit quo anno administer foederalis factus est. Anno 2014 legatus in Camera Legatorum Belgica electus, serius eodem anno iterum administer foederalis factus est.

Die  1 Octobris 2020 primus minister nominatus est.

De Croo uxorem duxit et duorum filiorum pater est.

## Nexus externi 
* Situs proprius

Categoria:Nati 1975
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Belgicae
Categoria:Alumni Universitatis Liberae Bruxellensis (VUB)
Turfa

[thumb|Turfa in [palus turfacea|palude turfacea sphagnosa.]]

, vel , est humus in paludibus abundans, quae paludes turfosae et turfosa tantum vocantur. Turfa est bryophytorum reliquiae quae oxygenio deficiente non pleniter putuerunt. Ut laetamen et ignis nutrimentum usurpari potest. Saepe materies turfosa siccitate et caliditate ipsa incenditur, quae incendia difficillima extinctu sunt. In Canada et Russia, plurimae orbis terrarum terrae turfosae inveniuntur.

* Cadavera turbarii
* Dies mundialis locus uliginosi
* Fomes fossilis
* Locus uliginosus
* Turbaria

## Notae
## Bibliografia
* Лиштван И. И., Король Н. Т., Основные свойства торфа и методы их определения, Minsci 1975. 
* A. F. Bowman, Soils and the Greenhouse Effect, 1990. 

Categoria:Fomes fossilis
Categoria:Genera soli
Categoria:Sedimentologia
Moserum

**Moserum** (Albaruthenice Мазы́р, Russice Мо́зырь) est urbs Polessiae in regione Homelensi Rei Publicae Rutheniae Albae, ad Pripetium flumen sita, 111 300 incolarum anno 2020 habens.

## Historia 
thumb|left|Arx Moseri anno 1906
Anno 1155 primo memoratum est, cum Georgius Longimanus id Sventoslao Helgi filio duci Novogardiae Severiae tradidit. In ducatibus Kioviensi, Czernihoviensi et Turoviensi erat. Ab anno 1569 in Magnum Ducatum Lituaniae inclusus pars palatinatus Kioviensis erat. Anno 1648 seditionis Chmielnicii incolae Moseri participes fuerunt.

## Nota 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Homelensis
Categoria:Condita 1155
Categoria:Polessia
Limen

[thumb|Limen ligneum contritum [saeculum 18|saeculi XVIII]]
**Limen** est lignum, lapis, metallum tranversum in ianua positum, tum superius, tum inferius, quod formam vel fores sustinet.

[thumb|Limen lapideum [Romani antiqui|Romanorum antiquorum]]
Metaphorice limen significat principium actionis vel marginem cuiusdam rei. In superstitionibus et ritibus popularibus limina varias signifcationes habent. In pluribus partibus Europae et Americae maritus novam nuptam trans limen in domum portat. In Russia aliisque partibus Europae orientalis hospitem in limine salutare infelix habetur.

## Notae 
## Nexus externi 
sub verbo *limen*

Categoria:Architectura
Angelica (Orlando furioso)

[thumb|Angelica et monstrum marinum in illustratione *Orlando furioso* a [Gustavus Doré|Gustavo Doré facta.]]
**Angelica** est persona magna in carmine epico ''* a scriptore italico Matthaeo Maria Boiardo scripto atque in carmine epico *Orlando furioso* a scriptore italico Ludovico Ariosto scripto. 

## Biographia 
thumb|Angelica et Medorus, miles Saracenorum, ab auctore ignoto picti.
Angelica est filia regis Sinarum Galafronis (Italiane *Galafrone*) atque principissa Sinarum. In *Orlando innamorato* Angelica cum fratre Argalia in Europa pervenit petitura auxilium militare ab rege Francorum Carolo Magno. Comes palatinus Rolandus brevi Angelicae amore capitur sed etiam alii  pulchram principissam amant, igitur pactum fit: victor Argaliae Angelicam capiet et victus in vincula conicietur. Sed nocte miles Astulphus arma magica ab Argalia furatur et postero die Argalia a milite Saraceno Ferracuto vicitur. Sed Angelica fugit quia ea Saracenum non amat et varii comites palatini eam sequuntur. Postea Angelica ex fonte amoris bibit et amore Rinaldi capitur sed Rinaldus Montalbanus eam repellit quia ille ex fonte odii biberat, interea frater suus Argalia moritur, a Ferracuto occisus.

Angelica ad orientem fugit et Malagygi et, servata Angelica e monstro marino, eam in continente fert sed Angelicam suo anulo magico utitur et e Rogerio fugit, quia anulum pro usore invisibilitatem spondet. Postea duo pastores Angelicam hospitio acceperunt.

Post mortem regis Dardinelli 

## Notae 
## Bibliographia 
* Baillet, Roger, *Le Monde poétique de l'Arioste. Essai d'interprétation du Roland furieux,'' L'Hermès, Lutetiae, 1977.
* Cabani, Maria Cristina, ''Costanti ariostesche. Tecniche di ripresa e memoria interna nell'Orlando furioso*, Scuola Normale Superiore, Pisis, 1990.
* Cavallo, Jo Ann, *The World Beyond Europe in the Romance Epics of Boiardo and Ariosto*, University of Toronto Press, 2013.
* Croce, Benedetto , *Ariosto*, Adelphi Edizioni, Mediolani, 1991.
* Paratico, Angelo, *A Chinese Beauty in a Renaissance Poem at the time of Leonardo Da Vinci*, 2016.
* Ponte, Giovanni, *La personalità e l'opera del Boiardo*, Genuae, 1972.
* Rajna, Pio, *Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
* Zatti, Sergio, *Il Furioso fra epos e romanzo'', Pacini Fazzi, Luccae, 1990.

## Nexus externi 
Categoria:Rolandus
Categoria:Personae Orlando Innamorato et Orlando Furioso
Silvae intactae Komienses

[thumb|300px|right|In ripis [Stzuchogorae (*Ščugor*) fluminis, per silvas Komienses fluentis]]
**Silvae intactae** **Komienses** (Russice *Де́вственные леса́ Ко́ми*, in lingua Komiensi *Комилӧн вӧрзьӧдлытӧм вӧръяс*) sunt silvae maximae intactae Europae, in re publica Komiensi Russiae sitae. In ripis Petschorae fluminis et in declivibus Uralium Borealium et Cispolarium patent. Reservatum Peczoro-Ilyczense et saeptum nationale *Iugyd Va* (ubi et Telposiz et mons Popularis siti sunt) partes silvarum intactarum Komiensium sunt. Anno 1995 in UNESCO Mundi Hereditate regestae sunt. 

thumb|left|In saepto nationali *Iugyd Va*
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Patrimonium totius mundi
Categoria:Silvae
Categoria:Reservata Russiae
Categoria:Komi (res publica)
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Russia
Moles fluctifraga

thumb|Moles fluctifraga in *Shimizu*, portu Iaponiae
**Moles fluctifraga** est moles est constructio hydrotechnica, quae litus vel ripam vel portum ab undis et megacymatibus et glacie defendit. Lapidibus vel rudere concreto muniri solent. Trunci et sublicae pro mole fluctifraga temporali usurpari possunt. 

## Notae
## Nexus externi
* Molium fluctifragarum photographemata

Categoria:Ingeniaria litoralis
Categoria:Aedificia et structurae genere digestae
Silva intacta Bialoviesensis

thumb|Conspectus in Polonicam Silvae Bialoviesensis partem anno 2019.
**Silva intacta** **Bialoviesensis** (Albaruthenice *Белавежская пушча*, Polonice *Puszcza Białowieska*), in Polessia regione. Pars silvae Bialovisensus nunc Polonica et pars Albaruthenica est. Una e maximis ultimisque reliquiis immensae silvae pristinae est, quae olim trans Planitiem Europaeam extendebatur. In qua silva habitant octingenti *Bisontes bonasi,* gravissum Europae animal terrestre. Saeptum nationale Polonica silvae pars est, et reservatum publicum pars Albaruthenica. Anno 1979 pars Polonica in UNESCO Mundi Hereditatem digesta est, annoque 1992 pars Albaruthenica. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Patrimonium totius mundi
Categoria:Polessia
Categoria:Res geographicae Poloniae
Categoria:Res geographicae Rutheniae Albae
Categoria:Silvae
Martina Navratilova

[thumb|Navratilova anno [2006.]]
**Martina Navratilova** (Bohemice *Martina Navrátilová,* nata *Martina Šubertová* Pragae die 18 Octobris 1956) est quondam teniludia et exercitrix professionalis Americana, quam *Tennis* magazina anno 2005 maximam teniludiam feminam inter annos ab 1975 ad 2005 appellavit, atque una ex optimis teniludiis feminis iam consideratur. Autobiographiam, libros exercitandi, et mythistoriam scripsit.

## Notae
## Bibliographia
* Allen, Louise. 1997. *The lesbian idol: Martina, kd and the consumption of lesbian masculinity.* Londinii et Vsaingtonae: Cassell. ISBN 0304338184, ISBN 030433819.
* Blue, Adrianne. 1995. *Martina: The Lives and Times of Martina Navratilova.* Carol Publishing Corporation. ISBN 1-55972-300-9. Archivum.
* Bowden, Mary Ellen, et Martina Navratilova. 1983. *Tennis My Way.* Novi Eboraci: Scribner. ISBN 978-0-684-18003-8. OCLC 9682308. LCCN 83011673.
*Howard, Johnette. 2006. *The Rivals: Chris Evert vs. Martina Navratilova: Their Epic Duels and Extraordinary Friendship.* Novi Eboraci: Broadway. ISBN 0-7679-1885-1. Archivum.
* Navratilova, Martina.1995. *Killer Instinct.* Novi Eboraci: Ballantine Books. ISBN 978-0-345-47268-7. OCLC 715922266.
* Navratilova, Martina. 1997. *Breaking Point.* Novi Eboraci: Ballantine Books. ISBN 978-0-345-38868-1. OCLC 37248354.
* Navratilova, Martina. 2006. *Shape Your Self.* Londinii: Little, Brown Book Group. ISBN 978-0-316-73296-3.
* Navratilova, Martina, et George Vecsey. 1985. *Martina.* Novi Eboraci: Knopf. ISBN 978-0-394-53640-8. LCCN 84048894. Archivum.
* Nelson, Judy Hill. 1996. *Choices: my journey after leaving my husband for Martina and a lesbian life.* Secaucus Novae Caesareae: Carol Publishing Group. ISBN 1559723289.
* Nelson, Judy, et Sandra Faulkner. 1993. *Love match: Judy Nelson und Martina Navratilova.* Coloniae: Kiepenheuer und Witsch. ISBN 3-462-02385-3. Archivum.
* Nickles, Elizabeth, et Martina Navratilova. 1994. *The Total Zone.* Novi Eboraci: Villard Books. ISBN 978-0-345-38867-4. LCCN 94010182.

## Nexus externi
*Situs interretialis Martinae Navratilovae proprius.

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Autobiographi
Categoria:Homosexualitas
Categoria:Incolae Floridae
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores mythistoriarum Civitatum Foederatarum
Categoria:Teniludus
Medorus

[thumb|Medorus atque Angelica a [Sebastianus Ricci|Sebastiano Ricci anno 1716 circa picti.]]
**Medorus** (Italiane *Medoro*) est persona in *Orlando furioso,* carmine epico a Ludovico Ariosto scriptore Italico composito.

## Biographia 
[thumb|*Medorus et Angelica iuxta [arbores.* Pictura a Petro Liberi facta.]]
Medorus est iuvenis miles Saracenus, qui oculos nigros atque comam fulvam habet. Cloridanus commilito est, et ambo peditati in exercitu regis Dardinelli sunt. Mortuo autem Dardinello, Medorus et Cloridanus mittuntur ut eius cadaver insepeliendum recuperent, sed milites Christiani, rege Zerbino duce, perveniunt et pugnam committunt: milites Christiani vincitores proelio discendunt, et Cloridanum interficiunt. Medorus nunc vulneratus est, sed Angelica principissa Sericarum pervenit et eum invenit, domi quorundam pastorum curat, et amore Medori capitur. Deinde Angelica et Medorus, sepulta cadavera Dardinelli Cloridanique, in lignum arborum nomina eorum atque versus amoris Arabice incideunt: paulo post, Rolandus comes palatinus has incisuras invenit et insaniat quia ille Angelicam insane amat. Postea Medorus Angelicam uxorem ducit et cum ea in regno Sinarum redit.

## Fortuna 
[thumb|*Angelica et Medorus verba amorosa in ligno incideunt.* Tabula ab [Ioannes Baptista Bénard|Ioanne Baptista Bénard picta.]]
Anno 1720, Nicolaus Porpora compositor serenatam '** e libello Petri Metastasii composuit. Carolus Broschi (Farinelli) castratus curriculum suum ex hac serenatam coepit. Anno 1730, **', tragoedia ab  anno ignoto scripta, edita est. Anno 1733, Georgius Fridericus Handelius compositor *Orlando* operam seriam creavit, et  personam Medori *en travesti* tractavit cum primum opera acta esset. Medoro etiam persona *Angelica e Medoro* operae Caroli Henrici Graun est. Varii scriptores Hispanici, exempli gratia Ludovicus de Góngora et Lupus de Vega, libros de Angelica et Medoro scripserunt, et varii pictores aetate baroca tabulas de amoribus Angelicae Medorique pinxerunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* Cavallo, Jo Ann, *The World Beyond Europe in the Romance Epics of Boiardo and Ariosto*, University of Toronto Press, 2013.
* Croce, Benedetto, *Ariosto*, Adelphi Edizioni, Mediolani, 1991.
* Rajna, Pio, ''Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
* Zatti, Sergio, *Il Furioso fra epos e romanzo'', Pacini Fazzi, Luccae, 1990.

## Nexus externi 
Categoria:Personae Orlando Innamorato et Orlando Furioso
Homo Tepexpan

thumb|Exemplum eius calvariae
**Homo Tepexpan** est nomen datum mulieri alicui quae vixit ante adventum Christophori Columbi in Americam, abhinc plus quam decem milia annorum. Eius corpus, circa mammuthi ossa positum, reperit Helmutus de Terra ad ripam Lacus Texcoco mense Februario anno 1947. Illud, ubi repertum est, pronum iacebat brachiis pectore suppositis contractisque ad ventrem cruribus.

## Nexus externi 
* *The Prehistory of Mexico and Its Investigators: Helmut de Terra: His Life and Work* 

Categoria:Palaeontologia
Categoria:Homo sapiens
Categoria:Mesoamerica
Quadra fictilis

[thumb|Quadrae fictilis [Imperium Ottomanicum|Imperii Ottomanici exempla e collectione Musei Luparensis]]
**Quadra fictilis** sunt laminae ex argilla testa factae, quae ad firmandum et decorandum muros et areas quam foris tam et intus aedificiorum usurpantur. Saepius formam quadrati vel rectanguli habent, sed quadrae diversarum formarum produci possunt et producebantur. Poliri et ornamentis ad opus tessellatum componendum decorari possunt, sed saepe et impolita et sine ornamentis quadra producitur.

[thumb|left|Milites Persici, opus tessellatum e palatio [Darius I (rex Persarum)|Darii in Susis]]
## Historia
In Mesopotamia antiqua quadrae fictiles ad aedificia decoranda inventae sunt. Templum Elamiticum in *Choghā Zanbil* urbe saeculo XIII a.C.n. sic decoratum est. Porta Ištar famosa c. annum 575 a.C.n. constructa tota quadris fictilibus obtecta est. Multa ornamenta quadris collecta in Persepoli et in Susis Achaemenidarum capitibus servantur. In mundo Islamico, ubi animalia figurata prohibita erant, ornamenta e quadris fictilibus floruerunt. 

In Roma antiqua opera tessellata non laminis fictilibus, sed fragmentis marmoris coloris varii colligebantur, quae ars opus sectile appellabatur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Materies
Categoria:Ornamenta domestica
Categoria:Architectura
Categoria:Technologia
Lac amygdalinum

[thumb|[Ars coquinaria Australiana: Lac amygdalinum domi confectum, amygdalis circumiacentibus.]]
[thumb|"Lac acetuosum de amigdalis": praeceptum (*[Libellus de arte coquinaria* codex "K" vel *Hauniensis* f. 141r).]]
**Lac amygdalinum** est conditura et sorbitio de amygdalis factum quod simile lacti videtur. In arte coquinaria praesertim mediaevali adhibitum est. Nostris diebus, sicut iam saeculo XIX, sunt qui ad potum vel emunt vel sibi conficiant. 

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=1.75|*[Le Mesnagier de Paris* (Bibliotheca Nationalis Francica MS français 12477 f 166r: praeceptum ''lait d'amandes*]]
; Eruditio
* Charles Perry, "Isfīdhabāj, Blancmanger and No Almonds" in Maxime Rodinson, A. J. Arberry, Charles Perry, *Medieval Arab Cookery'' [Totnes: Prospect Books, 2001] pp. 263-266

; Praecepta
* saec. XIV : 
* c. 1393 : 
* 1938 : 

Categoria:Conditurae
Categoria:Potiones
Categoria:Prunus
Dies mundialis contra rabiem

[thumb|[Logotypum diei]]
**Dies mundialis contra rabiem** est ritus internationalis celebratus die 28 Septembris quoque anno decretus a Alliancia mundiali rabiei praeveniendi (Anglice: *Global Alliance for Rabies Control*) ad rabiei praeventionem deinde admissus ab Ordine mundi sanitario.

Origo diei est dies mortis Ludovici Pasteur qui vaccinum contra rabiem invenit.

## Notae
*Dies mundi contra cancrum
*Dies mundialis phthisis
*Dies Mundi SCDI

## Nexus externi
*Situs publicus (Anglice)

Categoria:Ritus Septembris
Categoria:Ordo mundi sanitarius
Categoria:Nationes Unitae
Romania (ferculum)

[thumb|"[Sumachia|Sumacheria et rumania": imagines ferculorum e *Tacuino sanitatis* (Argentorati, 1533) p. 77]]
[thumb|"De romania": praeceptum Latinum anno fere 1309 scriptum. *[Liber de coquina|Liber de coquina ubi diversitates ciborum docentur* (Bibliotheca Nationalis Francica MS Latin 7131 f. 97v]]
[thumb|"Romania": praeceptum Latine scriptum. [Iamboninus Cremonensis, *Liber de ferculis et condimentis* (BNF latin 9328 f. 157v)]]
**Romania** vel **Rumania** (conversio vocabuli Arabici رمانية *rummānīya* "ferculum e malis granatis") fuit ferculum artis coquinariae Arabicae et Europaeae mediaevalis. Originem Arabicum nominis Latini satis monstravit Maxima Rodinson contra eruditos priores, qui cum nomine vini Romaniae (i.e. imperii Byzantini) falso coniunxerant. Veram etymologiam iam diu explicavit Simon Ianuensis vel Genuensis saeculo XIII in glossario medico Arabico-Latino: "*Ruman* vel *roman* Arabice, 'malum granatum': inde 'romania' cibus qui inde fit."

Secundum praecepta *Libri de coquina* saeculo XIV ineunte scripti, caro pullina suffrigatur cum lardo et cepis. Amygdalae non mundatae conteruntur, suco malorum granatorum distemperantur, cum pullina conscissa elixantur. Ferculum dum coquitur cocleari agitatur; denuo aromata insperguntur.

## Notae 
## Bibliographia 
; Etymologica et historica
* Carole Lambert, "La cuisine française au bas Moyen Age: pays d'oïl vs pays d'oc" in Jean Peltre, Claude Thouvenot, edd., *Alimentation et regions: Actes du colloque Cuisine, regimes alimentaires, espaces regionaux* (Nancei: Presses universitaires de Nancy, 1989) praesertim pp. 375-376
* 
* 

; Praecepta
* saec. X : 
* 1226 : 
* saec. XIII exeunte : 
* saec. XIII/XIV : 
* saec. XIV : 
* 1300/1309 : 
* ante 1390 : *Modus viaticorum praeparandorum et salsarum* no. 37
* saec. XV : Ibn al-Mubarrad, *Kitāb al-Ṭibāḫa* (Charles Perry, "*Kitāb al-Ṭibāḫa*: a fifteenth-century cookbook" in Maxime Rodinson, A. J. Arberry, Charles Perry, *Medieval Arab Cookery* (Totnes: Prospect Books, 2001) p. 472

Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Europaea
Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Arabica
Categoria:Fercula pullina
Sumachia

[thumb|السماقية *al-sumāqīya*: ferculum hodiernum urbis [Gazae typicum]]
[thumb|*Sumacheria et [Romania (ferculum)|rumania*: imagines ferculorum e *Tacuino sanitatis* (Argentorati, 1533) p. 77]]
[thumb|*Sumachia*: praeceptum Latine scriptum. [Iamboninus Cremonensis, *Liber de ferculis et condimentis* (BNF latin 9328 f. 159r)]]
**Sumachia** (conversio vocabuli Arabici سماقية *sumāqīya* "ferculum e sumacho") est ferculum artis coquinariae Arabicae atque olim Europaeae. *Sumāqīya* iam saeculo XI inter alia fercula multa ab Abū al-Muṭahhar al-Azdī in fabula *Ḥikāyat Abū al-Qāsim* refertur.

Secundum praecepta ab Ibn al-Mubarrad in *Kitāb al-Ṭibāḫa* saeculo XV data, caro elixatur, additis petroselino, carotis, rapis, betae foliis, cicere. Separatim sumachum contritum in aqua bulliatur; quae aqua percolatur et in carnes iam fere coctas infunditur.

## Notae 
## Bibliographia 
; Etymologica et historica
* Maxime Rodinson, "Romanía and other Arabic words in Italian" in Maxime Rodinson, A. J. Arberry, Charles Perry, *Medieval Arab Cookery* (Totnes: Prospect Books, 2001) pp. 165-182

; Praecepta
* saec. X : 
* 1226 : 
* saec. XIII exeunte : 
* saec. XIII/XIV : 
* saec. XIV : 
* 1300/1309 : 
* saec. XV : Ibn al-Mubarrad, *Kitāb al-Ṭibāḫa* (Charles Perry, "*Kitāb al-Ṭibāḫa*: a fifteenth-century cookbook" in Maxime Rodinson, A. J. Arberry, Charles Perry, *Medieval Arab Cookery* (Totnes: Prospect Books, 2001) p. 473

Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Arabica
Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Europaea
Categoria:Fercula e carnibus
Augustus Gulielmus Iffland

**Augustus Gulielmus** vulgo *August Wilhelm* **Iffland** (natus die 19 Aprilis 1759 Hanoverae, mortuus die 22 Septembris 1814 Berolini) histrio, scaenarum moderator, poeta dramaticus Germanus fuit. Hodie histrionibus eminentibus germanophonis *Anulus Iffland*, qui dicitur, praemio datur (e.g. Brunoni Ganz).
## Vita
A parentibus ad studium theologiae coactus anno 1777 clam Gotam fugit ubi membrum in theatro aulico fiebat. Fredericus Gulielmus Gotter ei consiliario, Conradus Ekhof et Henricus Beck et Ioannes Davidus Beil autem exemplo fuerunt. Anno 1779 cum multis actoribus, quibus Gothenses dimissionem dederat, Manhemium iit ubi a principe electore Palatino Carolo Theodoro benigne acceptus est. Non solum in situ sed etiam in lustrationibus cum turba sua famam augere potuit. Querelae cum dramaturgo quodam et belli saevitia vocationem Berolinensem gratissimam reddebat, ubi Iffland Theatri nationalis rector institutus est. Anno 1811 pro plurimis meritis de scaenis Berolinensibus emendandis titulum Directoris dramatum regiorum nactus est. 

Iffland, quando se ipsum a scaenis produxit, potius technica perfecta quam ingenio  excellebat. Optime autem quoad momenta iucunda atque amabilia partes familiarium burgensium egit. Partes autem heroicas tragicasque figura eius vix permittebat. Wilhelmus Thellius (e.g.) tamen optime ab eo praesentatus est.

Velut dramaticus mores valde bene depinxit: dramata, quae fortasse moralibus nimis pullulant, hominum atque theatrorum naturam bene revelabant atque respiciebant. Commentarii eius de historia mimorum praesertim ibi inveniuntur: »Fragmenten über Menschendarstellung« (Gotae 1785), »Theorie der Schauspielkunst« (Berolini 1815), »Almanach fürs Theater« (Berolini, annis inter 1806 et 1811)

Inter dramata, quae Iffland pluries dederat (etiam in conversione Theodisca) mentionis digna sint haec: »Verbrechen aus Ehrsucht«, »Die Jäger«, »Die Hagestolzen«, »Dienstpflicht«, »Die Advokaten«, »Der Herbsttag«, »Die Mündel«, »Elise von Valberg«, »Die Aussteuer« et »Die Reise nach der Stadt«. 

Opera dramatica eius omnia Lipsiae annis inter 1798 et 1802 edita sunt (»Dramatische Werke«) sedecim in tomis cum autobiographia »Meine theatralische Laufbahn«.

## Nexus externi
*Winter, Hans-Gerhard, "Iffland, August Wilhelm" in: Neue Deutsche Biographie 10 (1974), p. 120-123, in interreti
*Opera apud Zeno

Categoria:Moderatores theatrici Germaniae
Denosumab

**Denosumab** est medicamentum pharmaceuticum et anticorpus monoclonale ad osteoporosem postmenopausalem et ossium destructionem arthritidis rheumatoideae causa tractandum. Anticorpus hoc est antireceptoriorum activator nuclearis factoris (NF) kappa B (RANK). Hac de causa, osteoclastorum, qui substantiam osseam destruunt, et formatio et functio et vita inhibentur, ita diminuitur periculum ossium fractorum.

## Notae 
## Nexus externi 
* *drugs.com* de Denosumab 

Categoria:Osteoporosis
Amata Coney Barrett

**Amata Coney Barrett** (nata *Amata Viviana Coney* Novae Aureliae die 28 Ianuarii 1972) est iudex Iudicii Maximi Civitatum Foeratarum, a Donaldo Trump praeside anno 2020 creata.

## Nexus externi 
* Biographia Amatae Coney Barrett apud Universitatem Dominae Nostrae a Lacu

Categoria:Iudices Civitatum Foederatarum
Categoria:Professores academiarum iurisprudentiae