open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Observatorium Zimmerwald

**Observatorium Zimmerwald** est aedificium observatorii Universitatis Bernensis iuxta vicum Zimmerwald in communi Waldensi 10 kilometrorum ad meridiem urbis Bernae super montem situm.
thumb|Observatorium apud Zimmerwald

## Historia 
Institutum Astronomiae universitatis Bernensis stationem anno 1956 condidit. Telescopiis, machinis photographicis et instrumentis lasericis eruditi satelles artificiales, asteroides, cometes et alias res universi observant. Schola Superior Polytechnica Foederalis Turicensis et Offinica Federalis Topographiae Helvetiae in statione Zimmerwaldense studia astronomiae topographiaeque perficiunt. Die 2 Martii 1957 Professor Maximilianus Schürer observatorio primam supernovam inventavit. Asteroides 1775 Zimmerwald die 13 Maii 1969 ab astronomo Helvetico Paulus Wild ibi versato repertus est.

## Centrum detectionis orbitalis Europaeum 
Cum Methodus GPS Bernensis (modus GPS Universitatis Bernensis) toto orbe terrarum usitata est, apud institutum universitatis officina Europaea observationis satellorum (Centrum detectionis orbitalis Europaeum) condita est.

## Notae 
## Nexus externus 
* Observatorium Zimmerwald

Categoria:Universitas Bernensis
Categoria:Observatoria
Categoria:Confecta 1956
Categoria:Aedificia Helvetiae
Sepulcretum Yanghai

**Sepulcretum Yanghai**, Sinice 洋海墓群 *Yanghai muqun*, coemeterium nationis , est locus archaeologicus iuxta oppidum Yanghaixia municipii  in provincia autonoma Xinjiang Sericae, haud longe distans ab emporio Turpan. Ibi iuxta ossa viri cuiusdam qui samanaeum fuisse censetur, anno circiter 500 a.C.n. mortui, repertus est calathus in qua folia, caules, fructus contusi *Cannabis sativae* depositi erant; ibi etiam fructus *Capparis spinosae* reperti sunt. In sepultura alia sarmenta *Vitis viniferae* inventa sunt omnis huius regionis antiquissima.

## Bibliographia 
* "Excavation on the Yanghai cemetery in Shanshan (Pian) country, Xinjiang" in *Acta Archaeologica Sinica* (2011) no. 1 pp. 99–150
* Hong-En Jiang et al., "A new insight into Cannabis sativa (Cannabaceae) utilization from 2500-year-old Yanghai Tombs, Xinjiang, China" in *Journal of Ethnopharmacology* vol. 108 (2006) pp. 414–422
* Hong-En Jiang et al., "Evidence for early viticulture in China: proof of a grapevine (Vitis vinifera L., Vitaceae) in the Yanghai Tombs, Xinjiang" in *Journal of Archaeological Science* vol. 36 (2009) pp. 1458–1465
* Ethan B. Russo et al., "Phytochemical and genetic analyses of ancient cannabis from Central Asia" in *Journal of Experimental Botany* vol. 59 (2008) pp. 4171–4182
* M. Zhao, H. Jiang, C. J. Grassa, "Archaeobotanical studies of the Yanghai cemetery in Turpan, Xinjiang, China" in *Archaeological and Anthropological Sciences* vol. 11 (2018) pp. 1143–1153

* Mohuchahangoukou
* Sepulcretum Jirzankal 

## Nexus externi 
* "Oldest grapevine discovered in Turpan" (7 Aprilis 2004) apud people.cn
* "Blast blower some 2,500 years old discovered in Xinjiang" (6 Iunii 2004) apud *China View*
* "Cannabis Found In Ancient Shaman's Tomb" apud *Toke of the Town*
* K. Kris Hirst, "The Xinjiang Qanat System of the Turpan Oasis" apud *ThoughtCo*

Categoria:Loci archaeologici Sericae
Categoria:Xinjiang
Categoria:Coemeteria
Categoria:Archaeologia vini
Categoria:Archaeologia medicamentorum
Categoria:Doctrina samanaeorum
Categoria:Cannabis
Kumano Hongū Taisha

[thumb|[Sanctuarium primum secundumque in Kumano Hongu Taisha.]]
[thumb|Porta *Torii* Kumano Hongū Taisha cum vexillo [Yatagarasu.]]

**Kumano Hongū Taisha** (Iaponice 熊野本宮大社) est templum shintoicum in Tanabe Wakayamae et unum e tribus templis "Kumano-Sanzan" (Iaponice: 熊野三山, quorum cetera sunt Kumano Hayatama Taisha et Kumano Nachi Taisha) in regione Kumano. In urbe Tanabe Wakayamae stat et maximum templum inter Kumano-Sanzan fuit, quod constitutum est anno 65 Sujin, decimi Imperatoris, id est anno 33 a.C.n..

Templum pro duodecim deis Kumano-Gongen (Iaponice 熊野権現) aetate antiqua ad confluentem fluminum Kumano apud oraculum dei situm est et celebre ob Yatagarasu. Anno 1889 multa aedificia inundatione destructa sunt. Tres aedes magnae, ubi quattuor dei, et sacellum Amaterasu anno 1891 loco novo praesenti reconstituta sunt.

In historia fanum templi in confluenti fuit. Anno 2000 maxima *torii* mundi apud illum locum constituta est.

[thumb|Ōtorii, maxima *torii* apud Ōyunohara, [altitudo|altitudine 33.9 metrorum, longitudine 42 metrorum et massa 172 tonnarum, constituta anno 2000]]

Kumano Hongū Taisha cum via peregrinationis ad "Kumano-Sanzan" die 7 Iulii 2004 in UNESCO Mundi Hereditatem relata sunt.

## Notae 

## Nexus externi 
*Situs publicus (Iaponice)

Categoria:Shinto
Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Iaponia
Categoria:Templa
Armandus Zecchin

**Armandus** (*Armando*) **Zecchin** (natus die 4 Decembris 1924 Carturae iuxta Patavium, mortuus die 5 Ianuarii 2016 Augustae Taurinorum) Italicus Esperantista, philologus classicus et paedagogus fuit. 

## Vita 
Adultus magistri munere fungens denuo studiis incubuit, theologicis catholicis immo. Quae baccalaureatu finivit. Tunc collaboravit cum centris theologicis et intereat diversis symposiis congressibusve theologicis.

Annis 1970 cognovit ideam linguae Esperanticae, inde ab anno 1985 sese dedicavit omnino idiomati isto. Ei persuasum erat de partibus Esperanticae linguae maximi momenti quoad communicationem internationalem. Domnus Zecchin coepit etiam instruere Esperantica in scholis et praeconia faciebat ad istud exemplum sequendum. Sed etiam litteras Esperanticas auxit convertendo et exarando. Periodicis culturalibus Esperanticis,quae vocantur "Literatura Foiro", "Fonto" et "Monato", symbolas dedit. Imprimis Unio Internationalis Esperantistarum Catholicorum ei cordi fuit. Tractationibus permultis lingua Esperantica pactis amplificavit versionem Esperanticam Vicipaediae et glossarium principale Esperanticum, quod titulum *Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto* (NPVE) fert. In plurimis tractationibus de religione et Ecclesia Catholica Romana agitur.

## Opera 
### Exaravit ipse
**La homo kiu ne sukcesis trompi sin mem* (mythistoria) 
**Compendio Italiano-Esperanto di termini religiosi* 
**La Mortotuko de Torino kaj scienco. La okuloj de la scienco sur la Mortotuko: historio, mistero, esploro* 
**La roloj de Dio kaj religio en la Infana Raso de William Auld* 
### Convertit
**Letero al la Korintanoj* de Papo Klemento el Romo 
**Kontraŭ Majstro Ĉerizo* de Jakobo Biffi'
**Legendo Majora pri Sankta Francisko* de Sankta Bonaventura'
**Vivo de Sankta Antono (la granda)* de Sankta Atanazio
**Evangelio laŭ Tomaso* 
**Kratilo de Platono* 
**La Riĉulo kaj la Savo* de Klemento el Aleksandrio 
**Evangelio laŭ Judaso* 
**La fundamentoj de la Kristanismo* de Piero Ottaviano 
**Kompendio de la Katekismo de la Katolika Eklezio* 
**La Sindone di Torino. L’oggetto impossibile*

## Notae 

 
Categoria:Paedagogi
Categoria:Nati 1924
Categoria:Mortui 2016
Categoria:Interpretes
Categoria:Theologi Italiae
Categoria:Philologi Italiae
Categoria:Auctores Esperantici
Categoria:Grammatici
Lingua Calmuccica

**Lingua Calmuccica** seu **Calmucica**(Calmuccice: хальмг келн), ad linguas Mongolicas familiae Altaicae pertinens, est lingua gentis Calmuccorum.

## Notae

Categoria:Calmuccia
Categoria:Linguae Russiae
Categoria:Linguae Mongolicae
Baschkiri

**Baschkiri** (Baschkirice башҡорттар) sunt gens indigena Baschkiriae. In mundo sunt circa 1,6 decies centena milia Baschkirorum. In Russia (secundum censum anni 2010) 1 584 554 homines gentis Baschkiricae habitant, quarum 1 172 287 sunt incolae rei publicae Baschkiriae.  Lingua gentilis illorum est lingua Baschkirica, ad linguas Turcicas pertinens. Religio traditionalis Baschkirorum est religio Islamica sectae Sunniticae.

## Notae
## Bibliographia
* Кузеев Р. Г. Происхождение башкирского народа. Этнический состав, история расселения. — М.: Наука, 1974. — 571 с.
* Руденко С. И. Башкиры: историко-этнографические очерки. — Уфа: Китап, 2006. — 376 с. — ISBN 5-295-03899-8.
* Антропология башкир / М. А. Бермишева, В. А. Иванов, Г. А. Киньябаева и др.. — СПб.: Алетейя, 2011. — 496 с. — ISBN 978-5-91419-386-4.

## Nexus externi
* Pagina de Baschkiris *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Baschkiria
Categoria:Gentes Europae
Categoria:Gentes Russiae
Vallis Lacuum (discretiva)

**Vallis Lacuum** potest:

* **Vallis Lacuum**: municipium Italiae.
* **Vallis Lacuum (vallis)**: vallis Italiae.
* **Communitas Vallis Lacuum**: Vallis Communitas Italiae.
Bialogroda

**Bialogroda** (Ucrainice Білгород-Дністровський, tr. ''Bilhorod-Dnistrovs'kyj*) est urbs, in Bessarabia ad ostium Tyrae fluvii, ubi in limenem Tyraicum effunditur, sita; nunc ad regionem Odessanam Ucrainae pertinet et circa 50 milia incolarum (anno 2014) habens.
thumb|left|Castrum mediaevale Bialogrodae
Bialogroda, quae plus quam 2,5 milia annorum ut locus habitatus exsistit, olim in possessione variarum gentium et civitatum erat et nonnulla nomina alia habebat, e.g.:
* Ophiusa, dein Tyras, ut colonia Graecorum;
* Alba Iulia vel Album Castrum, ut oppidum Imperii Romani;
* Moncastro, ut colonia Genuensium saeculis quarto decimo et quinto decimo;
* Cetatea Albă, ut urbs ducatus Moldaviae saeculo quinto decimo et Romaniae annis 1918–1940;
* Akkerman, ut castrum et urbs Imperii Ottomanici ab anno 1484 ad annum 1812, postquam ut urbs Imperii Russici.
Anno 1944, paulo post urbs *Akkerman'' ad Ucrainam, tunc rem publicam Unionis Sovieticae, adiuncta est, Bialogrodae nomen, quo Slavi iam a saeculo nono eam vocaverunt, factum est appellatio officialis huius urbis (tamen cum additione, positionem ad Tyram fluvium denotanti).

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Regio Odessana
Bielogroda (discretiva)

**Bielogroda** est nomen, quo appellantur:
* Bielogroda, urbs Russiae;
* Bielogroda vel Bialogroda, urbs Ucrainae.
Calmucci

**Calmucci** vel **Calmuci** (Calmuccice хальмг, хальмгуд, Mongolice халимаг) est gens Mongolica gregis Oiraticae, ut plurimum in re publica Calmuccia Foederationis Russicae et in regione autonomo Xinjiang Rei Publicae Popularis Sinarum habitans. Descendantes sunt Oiratorum illorum, qui fine saeculi sedecimi initioque saeculis septindecimi ex Asia Media in terras ad fluxum inferiorem Rhae fluvii et septentrionem maris Caspii migraverunt. Lingua illorum est lingua Calmuccica, quum in Russia (ubi census populationis anni 2010 183 372 Calmuccos numeravit) etiam Russice loquuntur. Calmucci religiosi ut plurimum Buddhistae sunt.

## Notae

## Nexus externus
* Pagina de Calmuccos *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Calmuccia
Categoria:Gentes Asiae
Categoria:Gentes Europae
Categoria:Gentes Russiae
Categoria:Mongoli
Franciscus Citti

**Franciscus Citti** (Romae die 23 Aprilis 1935 natus; mortuus die 14 Ianuarii 2016) fuit histrio Italianus qui praecipue cum moderatore cinematographico Petro Paulo Pasolini operam dedit. 

## Pelliculae selectae 
* 1967 - *Edipo Re*
* 1969 - *Il Porcile*
* 1971 - *Il Decameron*
* 1972 - *Il padrino* 
* 1972 - *I racconti di Canterbury* 
* 1972 - *Roma* 

## Nexus externi 
* De Francisco Citti apud www.cinetecadibologna.it 
* 

Categoria:Actores Italiae
Tsai Ing-wen

(litteris Sinicis 蔡英文, pinyin *Cài Yīngwén*), Taipeiae nata die 31 Augusti 1956, est politica rei publicae Sinarum in insula Formosa constitutae. A die 20 Maii 2016 usque ad diem 20 Maii 2024 fuit praeses illius civitatis.

Tsai Ing-wen alumna est Universitatis Nationalis Taiwanensis, Universitatis Cornellianae et Scholae Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis. Profestrix fuit apud scholam iuridicam universitatis Soochow et universitatem nationalem Chengchi.

A die 20 Maii 2000 ad 19 Maii 2004 fuit ministra a rebus continentalibus. Hoc anno sodalis facta est factionis democraticae progressivae; cuius factionis praeses fuit ab anno 2008 usque in 2012 rursusque a die 28 Maii 2014. Prima ministra vicaria facta est a die 25 Ianuarii 2006 usque ad 21 Maii 2007, primo ministro Su Tseng-chang. Praesidium omnis rei publicae bis comitiis petivit, annis 2012 et 2016. Die 16 Ianuarii 2016, comitiis victrix, praeses electa est atque die 15 Martii 2016 Lin Chuan ad munus primi ministri vocavit.

## Bibliographia 
*Taiwan president resigns as party head after local election losses" in *The Guardian* (26 Novembris 2022)
* Tom Phillips, "Tsai Ing-wen: former professor on course to be most powerful woman in Chinese-speaking world" in *The Guardian* (15 Ianuarii 2016)

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nati 1956
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Sinarum
Categoria:Incolae Taivaniae
Categoria:Alumni Universitatis Nationalis Taiwanensis
Categoria:Alumni Universitatis Cornellianae
Categoria:Alumni Scholae Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis
Categoria:Professores Scholae Iuridicae Universitatis Soochow
Categoria:Professores Universitatis Nationalis Chengchi
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Ministri rerum limitanearum
Eduardus Davis

[thumb|250px|Medicus Mountebank et Andreas laetus ([1685 fere)]]
**Eduardus Davis** (vulgo *Edward Davis* aut *Edward Le Davis*; anno 1640 fere natus; anno 1684) ne mortis locus quidem pro certo habetur. 

Notus etiam ut "Le Davis", propemodum de 1661 usque ad 1691 aut 1692 operosus fuit. Davidis Loggan discipulus fuit, sed, improbe tractatus, pactum solvit. Primum, Lutetiae laboravit, ubi chalcographias *Ecce Hominem* (a Hannibalis Carracci pictura) et Sanctam Caeciliam (ab Antonii de Dyck pictura) quoque perfecit. Post domum reditum, Londinii consedit et artis operum mercatoris negotium suscepit.

Praecipue religiosa argumenta effigiavit et effigies perfecit, e quibus familiae regalis britannicae chalcographiarum seriem (*Catharinae de Braganza* ab Ioannis Baptistae Jaspers pictura (1682 c.), *Caroli II, rex Angliae* a Roberti White pictura, *Ducis Eboraci* a Davidis Loggan opere et *Ducis Eboraci uxoris* a Petri Vandebranc opere).

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Artifices Britanniae
Categoria:Chalcographi
Categoria:Scalptores
Urbes Bernenses

**Urbes Bernenses** sunt loci habitati scilicet municipii vicique pagi Bernae in Helvetia.

## Caput 
* Berna

## Urbes selectae 
* Aarberg
* Adelboden
* Bienna (Biel/Bienne)
* Belp
* Briens (Brienz)
* Burgdorf
* Buron ad Aruram (Büren an der Aare)
* Chunicis (Köniz)
* Curtis Alerici (Courtelary)
* Erilachus (Erlach)
* Fanum Sancti Himerii (St. Imier)
* Fons Beatae Mariae (Fraubrunnen)
* Frutigen
* Grindelwald
* Grosshöchstetten
* Herzogenbuchsee
* Huttwil
* Iegenstorf (Jegenstorf)
* Interlacus (Interlaken)
* Ittigen
* Kirchberg
* Konolfingen
* Laupen
* La Neuveville
* Langenthal
* Langnau (Vallis Emmae) (Langnau im Emmental)
* Lissa (urbs) (Lyss)
* Meiringen
* Monasterium (Moutier)
* Mons Sancti Beati (Beatenberg)
* Münchenbuchsee
* Münsingen
* Muri (Berna)
* Nidau
* Ostermundigen
* Pons Kanderae (Kandersteg)
* Schwarzenburg
* Seftigen
* Spiets (Spiez)
* Steffisburg
* Tavannes
* Thuna (Thun)
* Unterseen
* Wangas ad Aruram (Wangen an der Aare)
* Wiedlisbach
* Worb
* Zollikofen
* Zweisimmen

## Vici selecti 
* Aarwangen
* Affolterra (Affoltern im Emmental)
* Allmendingen (Berna)
* Amsoldingen
* Anet (Ins)
* Arca (Berna) (Arch)
* Bargen
* Bellus Mons (Bellmund)
* Bipp inferior (Niederbipp)
* Bipp superior (Oberbipp)
* Brienswilare (Brienzwiler)
* Capela (Berna) (Frauenkappelen)
* Capella (Berna) (Kappelen)
* Clarus Fons (Berna) (Lauterbrunnen)
* Corcelles
* Corgémont
* Curticella (Berna) (Gurzelen)
* Curtis (Berna) (Court)
* Ebza (Epsach)
* Grandisvallis (Grandval)
* Gsteig (Berna) (Gsteig bei Gstaad)
* Gulada (Golaten)
* Guttannen
* Hagneck
* Hasela (Hasle bei Burgdorf)
* Innertkirchen
* Lindenachum (Kirchlindach)
* Mons Guchani (Guggisberg)
* Mühleberg
* Pigiluna (Biglen)
* Portus (Berna) (Port)
* Riggisberg
* Rüeggisberg
* Rota (Dürrenroth)
* Saanen
* Signau
* Strättligen
* Studen
* Trachselwald
* Villa de Balmis (Ferenbalm)
* Wimmis
* Zimmerwald

## Notae 

Categoria:Berna (pagus)
-
Berna
Paulus Kaba Thieba

**Paulus**, vulgo *Paul* **Kaba Thieba** (in urbe Bobo-Dioulasso natus die 28 Iulii 1960) est politicus civitatis Burkina Faso. Educatus est in urbe Uagadugu apud collegium Salesianum ubi contubernalem habuit Rochum Marcum Christianum Kaboré. Alumnus est universitatum Uagaduguensis, Gratianopolitanae II et Parisiensis V. Argentarius meruit Dakar in urbe apud centralem civitatum Africanarum occidentalium argentariam. A mense Februario 2014 administrator delegatus fuit unionis monetariae Africae occidentalis cuius sedes Uagadugu in urbe constituta est. A die 13 Ianuarii 2016 primus minister patriae meruit e selectione amici Rochi Kaboré.

## Bibliographia 
* Benjamin Roger, "Ce qu’il faut savoir de Paul Kaba Thieba, le nouveau Premier ministre burkinabè" in *Jeune Afrique* (7 Ianuarii 2016) (fons principalis huius commentationis)

## Nexus externi 
* "Burkina Faso: Paul Kaba Thieba nommé au poste de Premier ministre" (7 Ianuarii 2016) apud *RFI*

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1960
Categoria:Politici Burkina Faso
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Argentarii
Categoria:Incolae Senegaliae
Categoria:Alumni Universitatis Uagaduguensis
Categoria:Alumni Universitatis Gratianopolitanae
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Simon Proxenus

**Simon Proxenus a Sudetis** (natus Budvicii circa annum 1532; mortuus Pragae die 7 Decembris 1575) fuit scriptor ac poeta Bohemicus et magister Universitatis Pragensis, qui Latine scribebat.

## Vita 
Simon circa annum 1592 in vitam ingressus, cum adolevisset, eruditorum hominum disputationibus interfuit, praecipue Philippi Melanchtonis. Dato eruditionis suae specimine in album professorum Pragensium anno 1554 inscriptus laboribus suis atque lucubrationis, quas in litteris et artibus consumpsit, nobilitatis ornamenta et cognomen *a Sudetis* anno 1557 assecutus est. Dum Iulium Schlik apud Belgas et Francogallos litteris studentem comitatur, ipse etiam in iuris studiis non mediocriter processit, cui doctrinae postea usum adiunxit anno 1567 consiliarius ad appellationes a rege constitutus. Nec vero leve imperatori ac regi Rudolpho II operam praestitit, sed in electione regis Polonorum anno 1573 contionatus ostendit, quales laboris et diligentiae fructus mox percepturus fuisset, si modo longiorem vitam sortitus esset. Obiit Pragae anno 1575.

Praeter carmina typis impressa binos commentarios propria manu scriptos reliquit, quibus fontibus vitae ipsius cognito nititur.

## Opera 
* *Ducum et Regum Bohemiae series ad Carolum quartum descripta carmine.* (1556)
* *Elegia de excubiis angelicis.* (1555)
* *Allegoria petrae deserti percussae a Moise, et fundentis largissimos fontes aquarum, tradita ab Apostolo Paulo 1. Corinth: 10.* (1554)
* *Eidyllion de natali Domini nostri Iesi Christi, ad integerrimum et clarissimum virum, Dominum Conradum Aff, inclytae reipublicae Francfordensis ad Viadrum Senatorem.* (1554)

## Notae 

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Lutherani
Categoria:Poetae Europae
Categoria:Professores Universitatis Pragensis
Categoria:Scriptores Cechiae
Documenta trium regnorum

[thumb|Vita [Bu Zhi ex opere *Sanguo zhi* in libro manuscripto in Dunhuang reperto servata]]
***Sānguó zhì*** sive litteris Sinicis 三國志 (scilicet "**Documenta trium regnorum**") est opus historicum Sinarum de rebus gestis regnorum Cao Wei, Shu Han et Sun Wu quae inter annos 220 et 280 floruerunt. Saeculo III exeunte ex historiis singulorum regnorum a Chen Shou confectum esse dicitur. Fons fuerit operis mythistorici *Sānguó yǎnyì* saeculis XIII-XIV confecti.

*Sanguo zhi*, litteris 360&nbsp;000 compositum, in tres libros divisum est qui ad regna singula pertinent. Liber primus (魏書 "liber Wei") triginta volumina comprehendit (quorum undevicesimum vitas Guan Lu aliorumque samanaeorum continet). Liber secundus (蜀書 "liber Shu") volumina quindecim, liber tertius (吳書 "liber Wu") volumina viginti.

Eruditus Pei Songzhi anno 429 libros *Sanguo zhi* commentario suo, e variis textibus hodie magna parte perditis extracto, magnopere auxit, additis autem interdum rebus dubiis vel incertis. Haec recensio aucta, titulo ''* "Documenta trium regnorum annotata", hodie in serie historiarum viginti quattuor dynasticarum recepta est.

## Bibliographia 
* Robert Joe Cutter, William Gordon Crowell, interprr., *Empresses and Consorts: Selections from Chen Shou's Records of the Three States With Pei Songzhi's Commentary*. Honolulu: University of Hawaii Press, 1999
* Kenneth J. DeWoskin, interpr., *Doctors, Diviners and Magicians of Ancient China: biographies of fang-shih*. Novi Eboraci: Columbia University Press, 1983
* Kenneth H. J. Gardiner, "Chinese Accounts of Koguryŏ and its Neighbours" in *Review of Korean Studies* vol. 15 (2015) pp. 99-113

*Himiko

## Nexus externi 
* Textus apud Vicifontem Sinicum 
* Textus apud *Chinese Notes'' 

Categoria:Scripta saeculo 3
Categoria:Historiae Sinarum dynasticae
Categoria:Sericae scripta
Kessai Note

**Kessai Note** (in insula Ailinglaplap natus die 7 Augusti 1950), parentibus Marsaliensibus sed avo Iaponensi e praefectura Niigata, est politicus qui anno 2000 ineunte primus plebum ad praesidium insularum Marsaliensium electus sit.

Alumnus est Universitas Papuae Novae Guineae; unde reditus oeconomus agrarius meruit apud Majuro. Anno autem 1977 a populo insulae nativae ad conventum constitutionalem insularum Marsaliensium electus est. Orator Parlamenti Marsaliensi electus est anno 1988. Praeses meruit a die 10 Ianuarii 2000 usque ad 14 Ianuarii 2008. A die 11 Ianuarii 2016 est minister rerum externarum patriae, praeside Casten Nemra.

## Notae 

## Bibliographia 
* Giff Johnson, "How Kessai Note Defied Tradition to Become President: The new face of leadership in the Marshalls" in *Pacofic Magazine* (November 2001)

## Nexus externi 
* Marshall Islands apud Rulers.org

Categoria:Nati 1950
Categoria:Politici insularum Marsaliensium
Categoria:Homines vivi
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Papuae Novae Guineae
Iris Eberl

**Iris Eberl** (nata die 21 Iulii 1958 in Schrobenhausen Bavariae) magistra atque rerum politicarum perita Germanica factionis CSU est.

## Munus 
Eberl annis 1978 - 1985 apud Universitatem Ludovico-Maximilianeam Monacensem mathematicae et oeconomia studebat atque magistra scholarum facta est. Ab anno 1989 in Aichach apud gymnasium discipulos instituit.

## Cursus honorum 
Anno 1977 sodalis Unionis Iuvenilis facta est atque 1979 etiam ad CSU factionem accessit. Anno 2013 candidata factionis CSU ad Dietam Foederalem Germaniae erat neque autem electa est. Sed cum Petrus Gauweiler collega die 31 Martii 2015 se a Dieta Foederali recessit, Eberl die 10 Aprilis suffecta est.

## Familia 
Eberl marito nupsit atque duos liberos habet.

## Nexus externi 
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae

## Notae 

Categoria:Alumni Universitatis Monacensis
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Editha Frank

**Editha Frank** (nata die 16 Ianuarii 1900 et mortua 6 Ianuarii 1945) est mulier Iudaea qui mater Margot et Annae Frank fuit. Anno 1945 mortua est a fame in castra Auschwitz post in custodiam dare a regimo Nazsimi.

## Nexus externi 
*de Edith Frank

Categoria:Mulieres
Categoria:Iudaei
Categoria:Victimae Nazistarum
Categoria:Nati 1900
Categoria:Mortui 1945
Categoria:Incolae Germaniae
Sigmundus Ehrmann

**Sigmundus** (Theod. *Siegmund*) **Ehrmann** (natus die 24 Ianuarii 1952 Meursiae) vir publicus Germanicus factionis SPD est.

## Munus 
Postquam scholam finivit, Ehrmann ab anno 1968 tirocinium administrationis Meursiae absolvit. Ad usque annum 2002 magister publicus apud urbem Meursiam operam dedit.

## Cursus honorum 
Ehrmann, qui ab anno 1970 sodalis factionis Socialis Democraticae est, anno 2002 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est atque ad hunc diem manet. Legatus praecipue rebus culturalibus operam dat. Annis 2004 - 2013 praeses suae factionis in urbe Meursia fuit. Tum valetudinis causa ab hoc magistratu se recessit.

## Familia 
Ehrmann uxorem duxit atque filiam habet.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae in pagina Dietae Foederalis
* Pagina personalis Siegmundi Ehrmann

## Notae 

Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Lyceum

thumb|Situs archaeologicus Lycei
[thumb|Aristoteles, a [Franciscus Hayez|Francisco Hayez depictus]]
**Lycēum**, sive **Lycīum** (Graece ),  Athenis templum fuit Apollinis Lycei ob peripateticos eo in loco versatos praeclarum, quorum auctor Aristoteles scholas ibi Sp. Caudino T. Calvino cos. (334 a.C.n.) usque ad C. Longo II Sp. Caudino II cos. (323 a.C.n.) annum habuit, neque postea relictum donec peremptum est a L. Sulla impetum in Athenas faciente L. Cinna II C. Mario VII cos. (86 a.C.n.).

Fama est ante Aristotelem et Prodicum Ceum ac Protagoram Isocratemque apud Lyceum habuisse scholas, deinde nonnumquam Socratem praeter forum usitatum, Platona Academiam eandem ad finem venisse. Ille autem iamdudum apud Asianos vivans Athenis captis rediit annos quinquaginta natus, qua disseruit cottidie ante templum cum discipulis obambulans, qui ab his , id est circumambulantes nomen adceperunt.

## Notae 
!
Categoria:Athenae antiquae
Categoria:Aristoteles
Sinulog

thumb|Mulier inter festum Sinulog saltans et Iesu infantis parvum simulacrum tenens

**Sinulog** est festum religiosum catholicum puero Iesu dicatum quod quotannis Caebuae, in urbe Insularum Philippinarum, tertio die dominico mensis Ianuarii culmen habet magna cum hominum frequentia ac celebritate. In sanctis missis consistit per multos dies continuos pluries in die celebrandis, in processionibus precatoriis per vias urbis necnon in mari per naviculas agendis, in pompa per horas diurnas in viis urbanis procedente curribusque multicoloribus atque gregibus saltatorum ornata, in certamine saltatorio quo saltatorum greges more ad festum Sinulog apto saltent; quae omnia faciem quoque mercatoriam ac periegeticam praebent. Accedunt spectacula pyrotechnica sumptuosa multitudinis congregatae oculos ad se noctu convertentia.

Festum Sinulog originem trahit ab adventu simulacri cuiusdam lignei Iesum infantem figurantis, quod a Ferdinando Magellano expeditionis Hispanicae duce in insulam Caebuam mense Aprili anni 1521 invectum est et reginae Amihan, regis loci uxori (quae postea ab Hispanis Ioanna vocata est), donatum. Cui simulacro, quod die 28 Aprilis anni 1565 a milite quodam ducis Michaelis López De Legazpi Caebuae in aedibus incendio -ut traditur- combustis intactum post Magellani mortem et eius nautarum profectionem iterum inventum est, facta miraculosa tribuuntur.

Vox *Sinulog* a vocabulo Caebuano *sulog* originem ducit (insertione litterarum "in" facta, ut in sermone Caebuano saepe fit), quod fluxum significat, cum saltationes inter festum Sinulog factae motum undifluum quasi aquae fluentis exhibeant.

## Nexus externi 
* Sedes interretialis officialis festi Sinulog

Categoria:Ritus Ianuarii
Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Philippinae
Categoria:Caebua
Michael Tournier

**Michael Tournier** (Lutetiae die 19 Decembris 1924 natus; mortuus in Choisel die 18 Ianuarii 2016), alumnus universitatum Parisiensis et Tubingensis, fuit scriptor Francicus qui e philosophia et mythologia narrationes suas recreavit. Anno 1970 Praemium Goncourt accepit propter mythistoriam cum neologismo *Le Roi des aulnes*. Opera eius Aegidium Deleuze et Petrum Boulez inspiraverunt.

## Bibliographia 
* David Coward, "Michel Tournier obituary" in *The Guardian* (21 Ianuarii 2016)

## Nexus externi 
* 

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Franciae
Categoria:Alumni Universitatis Tubingensis
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Glenn Frey

**Glenn Frey** (Detroiti die 6 Novembris 1948 natus; Novi Eboraci die 18 Ianuarii 2016 mortuus) fuit cantor, compositor carminum, choragus, et histrio Americanus, qui unus ex conditoribus Eagles gregis rockici notissimus est.

## Nexus externi 
* 
* 
* Glenn Frey interretialis

Categoria:Musici Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Michiganiae
Ioannes Natalis Rey

**Ioannes Natalis Rey** (natus die 23 Decembris 1949 in urbe Sidrio pagi Valesiae; mortuus Uagadugu die 16 Ianuarii 2016) fuit politicus Helveticus. Impetu tromocratico occisus est.

## Vita 
Ioannes Natalis Rey apud universitatem Genavae rebus oeconomicis et socialibus studuit usque ad promotionem anno 1978.

## Cursus honorum 
Anno 1990 rector administrationis Cursus Publici Helvetiae factus est. Annis 2003 ad 2007 in Consilio Nationale Helvetiae interfuit. 2013 Associationis Commercii inter Helvetiam et Franciam praeses electus est.

## Weblinks 
* Situs publicus Ioannis Natalis Rey
* [Doris Kleck de vita Ioannis Natalis Rey diurnario Tages-Anzeiger(https://la.wikipedia.org/wiki/Tages-Anzeiger); 17 Ianuarius 2016].

## Notae 
Categoria:Incolae Valesiae
Categoria:Necati
Categoria:Legati Consilio Nationali Helvetiae
Categoria:Alumni Scholae Genevensis
Iohannes Campanus Vodnianus

**Ioannes Campanus Vodnianus** (natus Vodnianae die 27 Decembris 1572 – obiit Pragae die 13 Decembris 1622) fuit magister rectorque universitatis Pragensis, compositor, scriptor ac poeta Bohemicus, qui Latine scribebat. Cum in omni genere poesis magna cum laude floreret, carminibus tamen sacris maximam apus aequales gloriam promeruit. 

Ineunte saeculo vicesimo Sigismundus Winter, scriptor Bohemicus, de eo fabulam *Magister Campanus* (Bohemice: *Mistr Kampanus*) scripsit.

## Vita 
Ioannes Campanus natus est anno 1572 in urbe Vodniana, in Bohemia Meridionali. E schola Iglavina in academiam Pragensem abiit, in qua utrumque liberalium artium gradum adeptus est. Potissimis Bohemiae scholis moderatus et anno 1603 coetum professorum academiae Pragensis receptus, summos honorum gradus ascendit, cum decani et rectoris officio fungeretur. Neque litterarum nomen et gloria his successibus impar erat. Cum anno 1620 ad Montem Album prope Pragam pugnatum esset et rebelles contra regem catholicum Ferdinandum II invicti essent, Campanus Romanam fidem invitus accepit, quod spe universitatis servandae fecisse traditur. Hoc postquam frustra fuisse vidit, omni spe deiectus et ad ultimum etiam correptus paucis tantum mensibus academiae oppressae superfuit.
* *Turcicorum tyrannorum, qui inde usque ab Otomanno rebus Turcicis praefuerunt, descriptio.* Pragae, Typis Otthmarianis, 1597. – hexametris scriptum (online)
* *Centuriae duae diaritum seu Epigrammatum.* (1600)
* *Psalmi poenitentiales.* (1604)
* *De coniugio odae metro et rhytmo inclusae.* Pragae: Typis Pauli Sessii, 1607. (online)
* *Piorum afflictio et libertatio in odas coniecta.* Pragae: Typis Pauli Sessii, 1608. (online)
* *Bretislaus – Comaedia Nova.* Pragae, Typis Samuelis Adami à Veleslavina, 1614. (online)
* *Sacrarum odarum libri duo.* Ambergae: Typis Johannis Schönfeldii, 1618. (online)
* *Elegia de optimo victoriae genere, quod est vincere se ipsum.* Pragae: Pauli Sessii, 1621. (online)
* *Cechias, sive Bohemia Heneta.* Gorlicii: Hermann, 1652. – carmina de ducibus et regibus Cechiae (online)

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1572
Categoria:Mortui 1622
Categoria:Scriptores Cechiae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Compositores Renascentiae
Categoria:Professores Universitatis Pragensis
Categoria:Alumni Universitatis Pragensis
Eagles

[thumb|upright=1.5|Eagles anno [2008 canit.]]

**Eagles** (Latine 'Aquilae') est grex musicus Americanus generis rock, qui anno 1971 a Donaldo Henley, Glenn Frey (mortuus anno 2016), Bernardo Leadon (sodale usque ad annum 1976), et Randy Meisner (sodale usque ad annum 1977) conditus est.

## Nexus externus 
* Eagles pagina interretialis 

Categoria:Constituta 1971
Categoria:Greges musicae rock
Kumano Nachi Taisha

thumb|Templum Kumano Nachi Taisha.
[thumb|[Aqua cadens Nachi, ubi Kumano Nachi taisha primum constituta est. Nunc *Hirō- jinjya* stat.]]
thumb|Despectus in templum Seiganto-Ji inter Kumano Nachi Taisha et Nachi no taki.
**Kumano Nachi Taicha** (Iaponice 熊野那智大社) est templum Shintoense more combinatione cum Buddismo in urbe Nachikatsuura (Iaponice 那智勝浦町) in Wakayama, parte Kumano Sanzan cum Kumano Hongū Taisha et Kumano Hayatama Taisha. Cuius aedificia post Hongū et Hayatama Taisha et de deitatibus tredecim instructa sunt. Origo Kumano Nachi Taisha ergo quasi animismus apud aquam cadentem, ubi hodie sanctuarium Hirō jinja (飛龍神社) appellatum manet. Die 14 Iulii quotannis, Ōgi-Matsuri maximum festum inter Kumano Nachi taisha et Hirō jinja celebratur.

Quod Kumano Sanzan in historia religionis Shugendō (Iaponice 修験道) amplificaturi sunt, inter Kumano Nachi taisia et Aqua Cadens Nachi, templum Buddhismi Seiganto-Ji'' (Iaponice 青岸渡寺) qui Avalokiteśvara celebratur stat. Summa Kumano Nachi Taisia (etiam Seiganto-ji et Aqua cadens Nachi) die 7 Iulii 2004 UNESCO Mundi Hereditate regesta sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis templi proprius. (Iaponice)

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Iaponia
Categoria:Shinto
Categoria:Templa
Kumano Hayatama Taisha

[thumb|*Susumon* apud [sanctuarium ubi Ketsumikonoōkami, Amaterasu et Takakuraji celebrantur]]
thumb|Nageia nagi in Kumano Hayatama-taisya
**Kumano Hayamata-Taisha** (Iaponice 熊野速玉大社) est templum Shinto in urbe Shingū (Iaponice:新宮) in Wakayama, quod *Kumano Sanzan* (Iaponice 熊野三山) cum Kumano Hongū taisha et Kumano Nachi taisha.

Kumano Hayatama-taisya aevo antiqua in monte Kamikura (神倉山) ubi omnes deitates Kumano-gongen primum esse putatur, at aetate circa Kamakura (Saeculo XII) locum praesentem novum, id est Shingū, templum transmissum est. 

Ac in Kumano Hayatama maximus arbor "nageiae nagi" stat qui circa mille annos vivet. Die 7 Iulii 2004, Kumano Hayataka taisya, cum Kumano Sanzan et viae peregrinationis in UNESCO Munji Hereditatem regestum est.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs pubulcus Kumano Hayatama-taisya (Iaponice)

Categoria:Shinto
Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Iaponia
Categoria:Templa
Lyceum (discretiva)

**Lyceum** potest esse:

* Lyceum, gymnasium Aristotelis prope Athenas situm
* Lyceum (schola), schola secundaria in nonnullis civitatibus
** Lyceum (Francia)
Die Schotte

thumb|Die Schotte, Erfordiense iuvenum theatrum.
**Die Schotte** est theatrum adulescentium iuvenumque Erfordiae situm, quod in via Schottenstraße no. 7 invenitur. In scaenam prodeunt laici tantummodo. Inest centrum paedagogicum theatrale quoque.

## Historia 
Scaenae post res novas Germanicas anni 1989 apertae sunt in aula gymnica quadam media in urbe Erfordiae. Inde oportebat transmigrare ad porro implenda pensa paedagogica et culturalia. Theatrum simile iam anno 1961 tempore Reipublicae Democraticae Germanicae exstiterat proprie ab anno 1987, "Jugendbühne Ti(c)K" vocatum . Ambo post annum 1990 perierunt. 

Fama interim maxima debetur varietati et fabularum classicarum et modernarum quae in scaenis producuntur. Nihilominus semper oportet persuadere musarum fautoribus qualitate optima. Sors theatri semper incerta restabit. Annis 1995 et 1997 loci lusorii maiores redditi sunt.

## Oblatae res 
Cooperatio scaenica fit inter 150 fere iuvenes. Anno 2006 fiebant quarta decima vice "Dies theatrales scholastici Thuringienses". Theatrum "Die Schotte" patet non solum ludis scaenicis, sed aliis rebus quoque in contextu sic dicti liberi laboris: quaestu egentes sive operarii iuvenes discere possunt quomodo colloquia percontativa cum mercedario futuro bene agantur, exempli gratia. Seminaria praecipua de arte theatrali fiunt, ut qualitas scaenica ubique in Thuringia augeatur. Contribuunt bibliotheca atque collectio vestium scaenicarum, ut homines, quibus interest discere de theatro, instruantur. Circa 60 ludi scaenici (anno omni tres novae) usque hodie Erfordienses laetificabant. Iuvenes histriones Erfordienses iam in multas alias terras iter fecerunt ad partes suas agendas: in Franciam, Civitates Foederatas, Luxemburgum, Hispaniam, Bohemiam, Venetiolam, Monoecum, Turciam.

## Praemia accepta 
Ministerium Thuringiense de rebus familiaribus, socialibus et sanitariis praemium theatrale adulescentium distribuit (Thüringer Jugendtheaterpreis). Semel habuerunt vel praemium Thuringiense culturale (Theodisce *Thüringer Kulturpreis*), quod appellatur.

## Nexus externi 
*Situs theatri proprius.

Categoria:Aedificia Germaniae
Categoria:Erfordia
Categoria:Paedagogia
Categoria:Theatra
Abegg Museum

**Abegg Museum** est fundatio ad studium historiae textilium condita iuxta oppidum Riggisberg in pago Bernae Helvetiae.
thumb|250px|Museum Abegg

## Historia 
Conductor societatis ad textilia fabricanda Wernerus Abegg condidit anno 1961 fundationem quae museum, institutum scientiarum bibliothecamque gerit. Ad aedificium 1967 ab architecto Gyula Széchényi constructum paulo post domus exhibitionum annexa fuit. Mechthilda Flury-Lemberg museum annis 1963 ad 1994 conducit.

## Scientia 
Fundatione Abegg magna collectio textilium ab antiquo aetate usque ad saeculum 18 geritur, textilia vetustate corrupta restaurantur, munus opera textilibus facta conservandi docitur.

## Collectio 
Museum textilia antiqua coptica, asiatica (Vestimenta serica dynastiae Liao Sinarum), islamica et europaeica nencnon opera fictilia servat.

## Bibliographia 
* Karel Otavsky: *Abegg-Stiftung Riggisberg. Geschichte und Führer der Sammlung* (Riggisberg 1989).
* Catharina Depierraz: *Kostbarkeiten der Abegg-Stiftung* (Riggisberg 2003).
* Herimannus Fillitz: *Die Anfänge der Sammlung Werner Abegg / Les débuts de la Collection Werner Abegg* (Riggisberg 2003).

## Nexus externus 
* Situs publicus fundationis Abegg

## Notae 
Categoria:Musea textilium
Categoria:Musea Helvetica
Categoria:Berna (pagus)
Categoria:Aedificia Helvetiae
Categoria:Archaeologia
Categoria:Constituta 1961
Categoria:Scholae Helvetiae
Sanona

**Sanona** (vel *Sarina*; Theodisce *Saane*, Francice *Sarine*) flumen in Helvetia tributarius Arurae est.

## Onomastica 
Medio Aevo in fontibus historiae etiam nomina *Sanona*, *Sanuna*, *Seroya*, *Senona*, *Sarona*, *Sarina*, lingua vulgari Francoprovincialica *Chareina* inveniuntur. Dum nomen Theodiscum vallis alpinae Sanonae *Saanenland* est incolae transitum inter pagos Berna et Valesia Theodisce *Sanetsch* vel *Senenz*, Francogallice *Senens* aut *Senin* appellant. Super alpem *Sanetsch* mons Cornu Sanetsch eminet. Sarine/Saane nomen districtus Friburgensis est.

## Decursus fluvii 
thumb|300px|Meandrum Sanonae urbe Friburgo cum pontibus
Flumen longitudinis 120 chiliometrorum in Alpibus oritur. Fons eius sub glaciario Campi florati (Francice: Tsanfleuron) altitudine 2358 metrorum in territorio communis Saviesae in pago Valesia iacet. Deinde rivus super cataractem cadit ad vicos Castelletum et Gissinacum in regione Sanonae pagi Bernae. Iuxta rudera castelli Vanel exit in pagum Valdensem ad urbes Castellum de Ogo et Rubeummontem. Per voraginem *Tinam* Sanona influit regionem Grueriae pagi Friburgi.

Sub urbe et castello Grueriae in Lacum Grueriae fluit mole artificialiter facta ad usum electrificinae Altae ripae. Castellum *Ogo* in insula lacus Grueriae antiqui Pagi Ausicensis locus magni momenti fuit. Sanona post aevum glaciale erosione gulam ex rupes harenarias excavavit unde nomen monasterii medioevali Altae Ripae venit.

In pagum Bernensem reversa Sanona apud vicum Villare Ostrangiae Aruram in altitudine 463 metrorum influit.

## Tributarii 
* Lauenenbach
* Hongrin
* Trême
* Fluvius Iogna ('Jaunbach; 'La Jogne')
* Singina ('Sense'; 'Singine')
* Glana
* Caldarione

## Lacus 
Senonae sex lacus artificiales sunt:
* Lacus Sanetsch ( 1963) (Valesia)
* Lacus Rossiniaci (etiam 'Lacus Vernex')
* Lacus Lessoc (1976)
* Lacus Grueriae (1948)
* Moles Maigreaugiae, apud monasterium Maigraugiam in urbe Friburgo (1870)
* Lacus Schiffenen (1964)

Super lacum Grueriae in valle Iaun:
* Moles Montsalvans (1920)

## Pontes 
### Friburgum 
Super gulam Sanonae apud urbem Friburgum nonnulli pontes constructi sunt, e.g.:
* Antiquus Pons Bernae Friburgi (1653), pons viae a Friburgo ad urbem Bernam
* Pons medius (Friburgum) (1720)
* Pons Sancti Ioannis (1746)
* Pons Zeringorum, Friburgo (1924)
* Pons Poiae, Pons pendulus Friburgi (2014)
* Viaeductus ferriviae Grandfey (1862 constructus, 1927 auctus)
* Pons Caldarionis (1960)
* Pons Sanctae Magdalenae (Friburgum), pons autoviae (1971)

### Berna 
* Pons ligneus iuxta vicum Gümmenen (1454)
* Pons ferriviae Berna-Novicastrum (1901)
* Pons autoviae apud Wilare Ostrangiae (1981)

## Nexus externi 
* 

## Notae 

## Bibliographia 
* Eric Thilo, Ernst B. Steffan: *La Sarine. Die Saane* (Salodurum, Friburgum 1979).
* Sabine Stäuble: *Le paysage alluvial de la Sarine hier et aujourd’hui* (Universitate Lausannense 2004).

Categoria:Flumina Helvetiae
Categoria:Res geographicae Bernae
Categoria:Res geographicae Friburgi
Categoria:Res geographicae Valesiae
Categoria:Res geographicae Valdenses
Categoria:Systema Rheni fluvii
Gottfriedus Honegger

**Gottfriedus Honegger** (Turici die 12 Iunii 1917; ibidem die 17 Ianuarii 2016) fuit artifex et pictor Helveticus.

## Vita 
Honegger puer vixit in Grisoniae vico Sent. Postea ut graphicus operam dedit. Tres annos Novi Eboraci fuit, ubi cursum honorum ut artifex coepit. Postea Lutetiae, Canuae, et Turici vixit. Graphicam Warja Lavater in matrimonium duxit.

## Nexus externi 
* 

## Bibliographia 
* *Cercle et Carré.* Textus Gottfriedi Honegger et aliorum. Mainz 1990, ISBN 3-926663-14-6.
* *Vom Bild zum Raum.* Mainz 1997, ISBN 3-926663-21-9.
* *Kunst ist eine Frucht vom Baume der Erkenntnis.* Mainz 2000, ISBN 3-931876-34-9.
* *Gottfried Honegger – Eine Werkschau. Bilder, Reliefs, Skulpturen*. Essen 2000.

Categoria:Artifices Helvetiae
Categoria:Incolae pagi Turicensis
Categoria:Pictores Helvetiae
Liber mutationum

[thumb|Pagina editionis *Yijing* saeculo fere XIII impressae. De hexagrammate primo [Fasciculus:Iching-hexagram-01.svg|12px|Hexagramma 1 disseritur]]
***Liber mutationum*** (litteris Sinicis 易經 *Yìjīng*) est antiquus divinationis textus veterrimusque ex classicis Sinicis, liber propheticus Sinarum praecipuus. Certe saeculo IV a.C.n., fortasse iam saeculo IX a.C.n., sub forma libri pristini *Zhouyi* exstetit.

[thumb|Hexagrammata *Libri mutationum* a [Philippus Couplet|Philippo Couplet depicta (*Confucius sinarum philosophus* (1687) p. xliv)]]
Angelus Zottoli, qui paginas selectas *Libri mutationum* in florilegio suo anno 1880 Sinice et Latine recitavit, haec de operis natura praefatus est:
:Quid igitur tandem famosus iste *Yî King*? Paucis accipe: ex linearum qualitate continua vel intercisa; earumque situ, imo, medio, vel supremo; mutuaque ipsarum relatione, occursu, dissidio, convenientia; ex ipso scilicet trigrammatum corpore seu forma, tum ex trigrammatum symbolo seu imagine, tum ex trigrammatum proprietate seu virtute, tum etiam aliquando ex unius ad alterum hexagramma varietate, eruitur aliqua imago, deducitur aliqua sententia, quoddam veluti oraculum continens, quod sorte etiam consulere possis ad documentum obtinendum, moderandae vitae solvendove dubio consentaneum ... Nil igitur sublime aut mysteriosum, nil foedum aut vile hic quaeras; argutulum potius lusum ibi video ad instructiones morales politicasque eliciendas ...

* Aetas civitatum bellantium
* Cleromantia
* Confucianismus
* Domus Zhou
* Taoismus
* Yin et yang

## Notae 
## Bibliographia 
; Bibliographica
* Edward L. Shaughnessy, "I Ching 易經 (Chou I 周易)" in Michael Loewe, ed., *Early Chinese Texts: A Bibliographical Guide* (Berkeleiae: Society for the Study of Early China, Institute for East Asian Studies, University of California, 1993. ISBN 1-55729-043-1) pp. 216–228.

; Editiones et versiones selectae
* 
* 
* 
* 

; Eruditio
* Claudia von Collani, "The First Encounter of the West with the Yijing: Introduction to and Edition of Letters and Latin Translations by French Jesuits from the 18th Century" in *Monumenta Serica* vol. 55 (2007) pp. 227-387 JSTOR
* Edward L. Shaughnessy, "A First Reading of the Mawangdui Yijing Manuscript" in *Early China* vol. 19 (1994) pp. 47–73.
* Edward L. Shaughnessy, *Before Confucius: Studies in the Creation of the Chinese Classics*. Albaniae Novi Eboraci: State University of New York Press, 1997. ISBN 0-791-43378-1
* Richard J. Smith, *Fathoming the Cosmos and Ordering the World: the Yijing (I Ching, or Classic of Changes) and its Evolution in China*. Charlottesville: University of Virginia Press, 2008. ISBN 0-8139-2705-6.
* Richard J. Smith, *The I Ching: A Biography*. Princetoniae: Princeton University Press, 2012. ISBN 978-0-691-14509-9

Categoria:Libri sacri
Categoria:Litterae Sinicae
Categoria:Prophetiae
Categoria:Sericae scripta
Primum auxilium

[thumbnail|Vulnus [pes|pedis emplastro tractatur.]]
**Primum auxilium** a quisque datur homini qui repentino morbum vel iniuriam patitur cum curatione praebito ad vitam conservandam et non ingravescendum et favendum recuperationem. Id interventum initialem comprehendit in conditione gravi priore auxilio medico professorio praesto suppeditetur sicut perficere CPR dum veniatur arcera, etiam conditio minoris adhibeatur sicut plaga cum emplastro tractatur.

* Auxilium humanitarium
* Medicina succursoria
* Necessitas medica
* Resuscitatio cardiopulmonaria
* Sedes succursoria
* Valetudinarium

## Bibliographia 
* "First Aid Treatment" in *Encyclopaedia Britannica Online*

Categoria:Primum auxilium
Dioecesis Sebanensis

**Dioecesis Sebanensis** (alia nomina: *Dioecesis Sabionensis*) fuit dioecesis cuius sedes Sebana erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare,
* Sebanam (Clusam),
* Dioecesem Bauzanensem-Brixinensem.

## Notae 

Sebanensis
Sebanensis
Sebanensis
Categoria:Clusa (Tridentinum-Athesia Superior/Tirolis Meridionalis)
Guan Lu

sive litteris Sinicis 管輅 (natus anno fere 209; mortuus fere 256) fuit philosophus, libri *Yijing* eruditus, et fortasse samanaeus Sinarum. Imperante Cao Fang in regno Cao Wei florebat. Vita eius in opere historico *Sanguo zhi* breviter, in recensione aucta ''* longius narratur. Res ut videtur fictae de eo in mythistoria *Sānguó yǎnyì* legendae sunt (cap. 69, 106, 107).

Guan Lu in pago  provinciae Xantoniae natus est. Praedixisse refertur res graves anno 249 ineunte gestas, scilicet rebellionem Sima Yi mortemque tam ducis exercituum Cao Shuang quam sectatorum huius Deng Yang et He Yan.

## Bibliographia 
* Kenneth J. DeWoskin, interpr., *Doctors, Diviners and Magicians of Ancient China: biographies of fang-shih'' (Novi Eboraci: Columbia University Press, 1983) pp. 91-134 [versio Anglica vitae Guan Lu e recensione aucta '** facta]

## Nexus externi 
* Vita Guan Lu e recensione aucta **' edita 
* "Guan Lu" apud *Romance of the Three Kingdoms Encyclopedia* 

Categoria:Nati 209
Categoria:Mortui 256
Categoria:Aulici
Categoria:Eruditi Sinarum
Categoria:Samanaei dicti
Tschana lacus

thumb|Tschana lacus e spatio cosmico visus
**Tschana** (Russice Чаны, tr. *Čany*) est lacus salsus, in demissione Barabensi (in parte meridionali Siberiae Occidentalis) situs, nunc ad regionem Novosibirscensem Foederationis Russicae pertinens.

Tschana lacus maximus Siberiae occidentalis est. Area lacus per annum mutatur, nunc circa ab 1400 ad 2000 km2 esse aestimatur. Longitudo Tschanae est 91 km, eius latitudo est 88 km. Profunditas mediocris 2 m, maxima 7 m est. 

## Nota

## Nexus externi
* Situs interretialis de lacu Tschana 
* Pagina de lacu Tschana *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Tschana lacus
Categoria:Regio Novosibirscensis
Categoria:Siberia
Categoria:Lacus salsi
!