open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Parisinus Graecus 135

[thumb|upright=1.5|[Cenae liberorum Iob|Altera liberorum Iob cena. *Liber Iob* 1.1-19 (Bibliotheca Nationalis Francica MS Grec 135 f. 18v (1362).]]
**Parisinus Graecus 135** seu vulgo *BNF grec 135* est liber manu scriptus Graecus, anno 1362 a scriba Manuele Tzycandyla confectus, librum Iob Biblicum complectens cum commentariis imaginibusque.

## Bibliographia 
* C. Alcalay, "Le "Parisinus graecus" 135 : un hommage à Jean Cantacuzène? Etude historique d'un livre de Job du XIVe siècle" in *Byzantion* vol. 78, 2008, pp. 404-480		
* A. Boonen, A. Schmidt, "Étude iconographique des scènes bucoliques illustrant le Discours 44 (chap. 10-11) de Grégoire de Nazianze" in *Studia nazianzenica II* (Turnholti: Brepols, 2010) pp. 1-41, praecipue pp. 10, 34
* J. Devoge, "Quand Job tombe malade. Étude littéraire et iconographique d’une scène biblique d’après la Septante" in *Zograf* vol. 33, 2009, pp. 9-18
* S. Lazaris, *Art et science vétérinaire à Byzance*. Turnholti: Brepols, 2010
* Kallirroe Linardou, "Notes on a Milking Scene in Parisinus Graecus 135" in I. Anagnostakis et al., edd., *Animals and Environment in Byzantium 7th- 12th c., Proceedings of the International Symposium NHRF/IBR = Ζώα και Περιβάλλον στο Βυζάντιο (7ος-12ος αι.), Πρακτικά Διεθνούς Συμποσίου IBE/EIE* (Athenis, 2011) pp. 235-243		
* Kallirroe Linardou, "New Visions of Old Meanings: Paris. gr. 135 and Some Anti-Latin Visual Implications" in A. Lymberopoulou, ed., *Images of the Byzantine World. Visions, Messages and Meanings. Studies presented to Leslie Brubaker* (Farnham: Ashgate, 2011) pp. 169-184		
* B. Mondrain, A. Rigo, "L'ancien empereur Jean VI Cantacuzène et ses copistes" in *Gregorio Palamas e oltre. Studi e documenti sulle controversie teologiche del XIV secolo bizantino* (Florentiae: Leo S. Olschki, 2004) pp. 249-295, praecipue p. 251
* S. Papadaki-Oekland, *Byzantine Illuminated Manuscripts of the Book of Job: A Preliminary Study of the Miniature Illustrations. Its Origin and Development*. Turnholti: Brepols, 2009. ISBN 978-2-503-53232-5 Expositio huius libri
* Tania Velmans, "Le Parisinus Grecus 135 et quelques autres peintures de style gothique dans les manuscrits grecs à l'époque des Paléologues" in *Cahiers archéologiques* vol. 17 (1967) pp. 209-235

## Nexus externi 
* Catalogus *Pinakes*
* Imagines apud *Mandragore* (iuxta "cote" scribe "Grec 135")
* Jeanne Devoge, "Manifeste théologique ou glorification impériale? Enquête sur le commanditaire d'un Livre de Job byzantin du XIVe siècle à travers ses illustrations (le Parisinus graecus 135 de la Bibliothèque nationale de France)"

Categoria:Bibliotheca Nationalis Francica
Categoria:Scripta 1362
Categoria:Manuscripta
Categoria:Libri picti
Categoria:Liber Iob
Dionysius Thrax

**Dionysius Thrax** (Graece , natus 170 a.C.n., mortuus 90 a.C.n.) fuit grammaticus Hellenisticus. Terra autem patria non vero erat Thracia, ut epitheto subici possit (genus enim paternum Thracium erat), sed fortasse Alexandria, ubi vixit atque laboravit, etsi postea Rhodi docuit.

*Artem grammaticam* (quae est Graece Τέχνη γραμματική), antiquissimum qui superest librum grammaticum de lingua Graeca antiqua tractantem scripsisse dicitur, quamquam multi eruditi, differentiam inter prima loca et reliqua inventam proferentes dubitant eum solum composuisse totum opus, quod haec reliqua similia sint arti grammaticae Alexandrinae secundo saeculo usitatae. Quo libro plerumque de forma verborum agitur, de compositura autem non disseritur. Ceterum in linguas Armeniam Syriacamque conversus est primis saeculis aetatis Christianae.

## Nexus externi 
* Pagina apud Vicifontem Graecum
* Opus Dionysii Thracis

Categoria:Grammatici
Categoria:Nati 170 a.C.n.
Categoria:Mortui 90 a.C.n.
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Incolae Rhodi
Categoria:Scriptores Aegypti Graecoromani
Emphysema

**Emphysema**, de verbo Graeco *ἐμφύσημα* (Lat. inflatio vel tumescentia vel tumor), sive **pneumatosis**, est in medicina praesentia aeris in corpore, loco atypico, vel multitudine atypica.

Distinguuntur secundum locum inter: 
* Emphysema pulmonis (inflatio supranormalis alveolorum)
* Emphysema cutaneum (s. subcutaneum) (accumulatio aeris in tela subcutanea cutis, post vulnerationem organorum vel post contagiosem ope quorundam microorganismorum)
* Pneumomediastinum (s. emphysema mediastinale)
* Emphysema orbitale (vulnus orbitae)
* Pneumatosis cystoides intestinalis (s. emphysema intestinale) - morbus imprimis bestiarum cum formatione cystarum intra parietem intestini
* Pneumatosis cystoides coli

## Notae 
Categoria:Pathologia
Dioecesis Lilybaetana

thumb|Ecclesia cathedralis.
**Dioecesis Lilybaetana** fuit dioecesis cuius sedes Lilybaeum fuit. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Dioecesis Mazariensis
* Episcopus titularis
* Lilybaeum

## Notae 
Lilybaetana
Lilybaetana
Lilybaetana
Categoria:Lilybaeum
Dioecesis Cephaludensis

(Italiane: *Diocesi di Cefalù*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Panormitanae, cuius caput est Cephaludium.

Dioecesi 53 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2018 dioecesis a episcopo S.E. Iosepho Marciante regitur.

## Historia
Dioecesis Cephaludensis saeculo IX erecta est.

## Ecclesia cathedralis 
* Ecclesia cathedralis Transfigurationis D. n. Jesu Christi.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Vincenzo Manzella.svg|Insigne Vincentii episcopi emeriti.
Fasciculus:Provincia ecclesiastica Palermo.png|Provincia ecclesiastica Panormitana.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sicilia.png|Regio ecclesiastica Siciliae.

## Notae 
* Sicilia
* Cephaludium seu Cephalaedium
* Archidioecesis Panormitana
* Dioeceses Italicae Ecclesiae Catholicae
* Regio ecclesiastica Siciliae

## Nexus externi 
* Pagina dioeceseis

!
Ecclesia Franciscanorum (Erfordia)

**Ecclesia Franciscanorum** (Theodisce: *Barfüßerkirche*) ante Bellum mundanum secundum oratorium maximum protestanticum in urbe Erfordiae erat. Eius patronus est Sanctus Ioannes Baptista.

## Historia 
Die 26 Novembris 1944, nocte quae Dominicam mortuorum sequebatur, pyroboli stratam Franciscanorum attinxeruntt deleturi partem maximam navis longae huius fani. Chorus altus saeculi XIV autem quasi incolumis remansit. Postea saeptis divisus est a ruinis et longum tempus communitati protestanticae locus liturgicus dignus fuit. Anno 1977 autem intaminata est ecclesia et urbi data, quippe qui sumptus ecclesiae porro tenendi communitati nimis alti essent. Inde chorus Museo Anger annexus factus est; nunc artem mediaevalem sacralem exhibet et nonnulla artificia vere captantia conservat.

## Musei descriptio 
Ecce res mirandae in ecclesiae choro:
*Triptychon altare (in pinis factum) cum crucifixis in centro confectum est circa annum 1420 et vocatur etiam "Ara infectorum". Sodalitas infectorum pluries maecenatis partes egit in huius delubri historia. Inde facile intellectu est lapidem angularem in navis choro insignia istius hetaeriae portare: quattuor infectores vestitu operaria iucundi isatidos tinctorii liquidum in cupa magna commiscent.

*Vultus delicatissimus Cinnae de Vargula (+1370) laetitiam puram exprimit: in figura bella aspicienda mox obliviscaris te ante epitaphium stare. Sculptor localis opus magnificum creavit: inde omnia alia eius opera nominantur "opera artificis epitaphii Cinnae".

*In quattuor fenestris picturae vitreae anni 1225 videntur. Demonstrant passionem Iesu Christi et scaenas vitae Sancti Francisci, oridinis fundatoris. Illae sunt urbis totius anticissimae fenestrae sacrales! 

*Figura nigrata sancti lapide arenaceo in saeculo XIV confecta est. Posita erat olim in pariete extremo chori inter septentrionem et orientem, unde in viam Schlösserstraße spectaverat.

## Assisiensis discipulorum adventus in Erfordia 
Franciscani anno 1224 Erfordiam venerant. Incendium magnum anni 1291 eorum oratorium monasticum destruxerat. Nova ecclesia consecrata est anno 1316. Quia mendicantes monachi pedibus nudis ambulabant, lingua Theodisca etiam "Barfüßer" vocantur. Hinc est etiam ecclesiae nomen populare.

## Nexus externi 
* Informationes de ecclesia
* Amici Ecclesiae Franciscanorum Erfordiensis  
* De Mortis saltationis monumento ante ecclesiam hanc posito 

Categoria:Aedificia Erfordiae
Erfordia
Erfordia
Dioecesis Calatayeronensis

**Dioecesis Calatayeronensis** (Italiane: *Diocesi di Caltagirone*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Catanensis, cuius caput est Calata Hieronis.

Dioecesi 57 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2010 dioecesis a episcopo S.E. Calogero Peri O.F.M.Cap. regitur.

## Historia
Dioecesis Calatayeronensis die 12 Septembris 1816 erecta est.

## Ecclesia cathedralis 
* Ecclesia cathedralis S. Iuliani.

* Siciliam (*regionem*),
* Calatam Hieronis (*urbem*),
* Archidioecesem Catanensem,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Siciliae.

## Nexus externi 
* Pagina dioeceseis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Calogero Peri.svg|Insigne Episcopi Calogeri.
Fasciculus:Provincia ecclesiastica Catania.png|Provincia ecclesiastica Catanensis.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sicilia.png|Regio ecclesiastica Siciliae.

## Notae 

!
Mater Angelica

**Mater Angelica** (nata *Rita Antoinette Rizzo* in oppido Canton Ohii die 20 Aprilis 1923; mortua in Hanceville Alabamae die 27 Martii 2016) fuit ordinis Sanctae Clarae monacha Americanana quae anno 1976 televisionem catholicam EWTN (*Eternal Word Television Network* scilicet Latine *Retis televisionis Verbi Aeterni*) condidit.

## Bibliographia 
* Arroyo, Raymond (2005). *Mother Angelica: The Remarkable Story of a Nun, Her Nerve, and a Network of Miracles*. Random House. ISBN 9780385510929. 

## Nexus externi 
* De mortiis nuntio apud  www.ewtnnews.com
* Televisionis pagina interretialis 

Categoria:Religiosi
Categoria:Incolae Civitatum Foederatarum
Dioecesis Platiensis

**Dioecesis Platiensis** (Italiane: *Diocesi di Piazza Armerina*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Agrigentinae, cuius caput est Platia.

Dioecesi 75 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2014 dioecesis a episcopo S.E. Rosario Gisana regitur.

## Historia
Dioecesis Platiensis die 3 Iulii 1817 erecta est.

## Ecclesia cathedralis 
* Ecclesia cathedralis B.M.V. Victoriarum.

* Siciliam (*regionem*),
* Platiam (*urbem*),
* Archidioecesem Agrigentinam,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Siciliae.

## Nexus externi 
* Pagina dioeceseis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Rosario Gisana.svg|Insigne Episcopi Rosarii.
Fasciculus:Provincia ecclesiastica Agrigento.png|Provincia ecclesiastica Agrigentina.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sicilia.png|Regio ecclesiastica Siciliae.

## Notae 

Platiensis
Categoria:Platia
Dioecesis Pactensis

**Dioecesis Pactensis** (Italiane: *Diocesi di Patti*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Messanensis-Liparensis-Sanctae Luciae, cuius caput est Pactae.

Dioecesi 84 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 1989 dioecesis a  episcopo S.E. Ignatio Zambito regitur.

## Historia
Dioecesis anno 1157 erecta est.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Tyndaritana

## Ecclesia cathedralis 
* Ecclesia cathedralis S. Bartholomaei.

* Siciliam (*regionem*),
* Pactas (*urbem*),
* Archidioecesem Messanensem-Liparensem-Sanctae Luciae,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Siciliae.

## Nexus externi 
* Pagina dioeceseis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Ignazio Zambito.svg|Insigne Episcopi Ignatii.
Fasciculus:Provincia ecclesiastica Messina.png|Provincia ecclesiastica Messanensis-Liparensis-Sanctae Luciae.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sicilia.png|Regio ecclesiastica Siciliae.

## Notae 

!
Curia Moguntina (Erfordia)

**Cancellaria Moguntina** (Theodisce: *Thüringer Staatskanzlei*) sedes est nunc praesidis ministrorum publicorum Thuringiae media in urbe Erfordiae sita. Olim erant hic gubernatores Maguntini.

## Historia 
Architectus notus Maximilianus de Welsch ichnographias finxerat isti cancellariae tam bene, ut ala generis Renati super alam Barocam harmonice unionem iniret. Hoc aedificium annis inter 1713 et 1722 erectum est. In tympano videntur bene insignia gubernatoris Monguntini isto tempore regentis, Lothari Francisci de Schönborn. Statuas ingressus fecit Gerardus Gröninger. Domibus oppositis emptis atque demolitis gubernator de Warsberg therotrophium parvum institui iussit, quod Hortus cervorum vocatur. Cui duae casae excubiatoriae additae sunt annis inter 1732 et 1740. 

Gubernator Carolus Theodorus de Dalberg cultum humanum civilemque Erfordiae maxime provehebat. Convivae eius fuerunt Goethe, Schiller, Wieland, Herder, Wilhelm von Humboldt et multi alii illustres homines. Secundum praecepta Recessus principalis deputationis imperii Erfordia anno 1803 sub dominationem Borussiae venit; cancellaria gubernio Borussico regionali serviebat.

## Franci veniunt 
Proelio Ienensi saeviente (autumno anni 1806) praefectorium Borussicum hinc omnia strategica disponebat. Victoria parta Napoleo Bonaparte Erfordiae occupatae statum privilegiatum "territorii regii" (domaine royal) dedit. Itaque cancellaria Monguntina usque annum 1813 palatium imperiale factum est. Anno 1818 principes Erfordiae congredi iussit Francorum imperator, cum ipse homines electos hic in palatio recepit. Etiam Ioannes Volfgangus Goethe invitatus est et gigantes ambo  reverentia magna reciproca colloquebantur. Napoleonem Goethio dixisse "Vous êtes un homme/Homo es magnus" fertur. 

Post cladem in Pugna Lipsiensi Erfordia anno 1814 rursus Borussica facta est. Usque annum 1945 gubernium Borussicum aedem rursus usurpabat; mense Aprili 1945 Americani urbem cancellariamque occupaverunt, quae mense Iulio Unioni Sovieticae proh dolor cesserunt. Legati ambarum nationum in ipsa cancellaria sedem administrorum habuerunt. Inde ab anno 1952 consilium Districtus Erfordiensis ruralis hic conveniebat, antequam anno 1995 sedes praesidi ministrorum publicorum civitatis foederalis Thuringiae  crearetur.

## Externi nexus 
* Situs proprius
 

Categoria:Aedificia Erfordiae
Categoria:Confecta 1722
Dioecesis Tyndaritana

thumb|250px|Basilica Tyndaritana
**Dioecesis Tyndaritana** fuit dioecesis cuius sedes Tyndaris erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Tyndaridem
* Dioecesem Pactensem

## Notae 

Tyndaritana
Tyndaritana
Categoria:Tyndaris
Tyndaritana
Francisca Elßler

**Francisca**, vulgo *Franziska* sed saepissime *Fanny* **Elßler** (nata die 23 Iunii 1810 in Gumpendorf, hodie vico urbano Vindobonae; in eadem urbe mortua die 27 Novembris 1884) fuit saltatrix Austriaca.

Pater eius, Iohannes Elßler, minister meruit Iosepho Haydn. Francisca ipsa ab anno aetatis octavo cum sorore natu duobus annis maiore apud theatrum imperialem (*Theater am Kärntnertor*) saltitabat.

## Bibliographia 
* Ivor Guest, *Fanny Elssler: the Pagan Ballerina*. Londinii: A & C Black, 1970. ISBN 0-7136-1061-1

## Nexus externi 
* Louisa Young, "The Ladies of the Rose, no 2: Fanny Elssler" apud *The History Girls*

Categoria:Saltatores Austriae
Patty Duke

** Patty Duke** (nata *Anna Marie Duke* Novi Eboraci in urbe die 14 Decembris 1946; mortua sepse in *Coeur d’Alene* Idahi die 29 Martii 2016)  fuit actrix Americana, quae sedecim annos nata Praemium Academiae ut actrix non prima pelliculae *The Miracle Worker* gratia vicit.

## Pelliculae selectae 
* 1962 - *The Miracle Worker* 
* 1978 - *The Swarm*

## Nexus externi 
* Patty Duke pagina interretialis
* 

Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Cinematographia
Categoria:Mulieres
Categoria:Incolae Novi Eboraci
Christina Rossetti

thumb|Christina Georgina Rossetti
**Christina Georgina Rossetti** (nata die 5 Decembris 1830; mortua die 29 Decembris 1894) fuit poetrix et scriptrix litterarum puerilium more romantismo pietismoque Anglica. Soror Dantis Gabrielis Rossetti fuit. Etiam pacifista contra servitutem et usurpationem prostitutionis pro puellis et iura animalium defendit.

[thumb|right|Effigie *Christina Rossetti*, ictus ab frater eius, [Dante Gabriel Rossetti]]

## Nexus externi 
*De Christiana Rosetti, poets.org.

Categoria:Mulieres
Categoria:Nati 1830
Categoria:Mortui 1894
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Scriptores Angliae
Ioannes Petrus Coffe

**Ioannes Petrus Coffe** (vulgo *Jean-Pierre Coffe* Lunae Villae die 24 Martii 1938 natus; mortuus in *Lanneray* die 29 Martii 2016) fuit comoedus, scriptor et coquinae peritus Francicus qui etiam in televisione et radiophonia operam dedit.

## Nexus externi 
* Ioannis Petri Coffe pagina interretialis
* 

Categoria:Coqui
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Comoedi
Irene Bokova

thumb|Irene Bokova
**Irene Georgii filia Bokova** (Bulgarice Ирина Георгиева Бокова nata die 12 Iulii 1952) est politica et legata Bulgarica. Pater eius fuit socius Factionis Communisticae Bulgaricae, quod nomine Factio Socialista Bulgarica post bellum frigidum mutatur, quam et Irene attributet.

Almae matres sunt Institutum Civitatis Relationis Internationalis Moscuae et Universitas Marylandensis. Ab anno 2005 ad 2009 legata Bulgariae Francophoniae et ex die 15 Octobris, praeses UNESCO electa est, prima mulier est qui statum praesidis UNESCO acquisit. Periodus officii sui finitur die 13 Octobris 2017 dum Audrey Azoulay electa est.

Anno 2014 destructionem hereditates culturae a grece ISIL condemnavit et anno 2015 Legiones Honoris e Francia accepit.

## Bibliographia 
* Charlie English, "Irina Bokova: the woman standing between Isis and world heritage," *The Guardian,* 3 Iunii 2016.

## Nexus externi 
*De Irena Bokova 

Categoria:Mulieres
Categoria:Legati Bulgariae
Categoria:UNESCO
Categoria:Nati 1952
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici internationales
Categoria:Alumni Universitatis Marylandensis
Categoria:Alumni Instituti Coniunctionum Internationalium Moscuensis
Ecclesia Sancti Aegidii (Erfordia)

**Ecclesia Sancti Aegidii** (Theodisce: *Ägidienkirche*) Methodistarum invenitur in centro urbis Erfordiae,  in ipso initio Pontis propolarum.

## Historia 
Mentio cappellae cuiusdam fit anno 1110. Patrocinium Sancti Aegidii habet, qui est Bohemicus sanctus et mercatorum protector. Haud mirum, nam Via Regia trans turris arcum sub turri dilabitur. Cum pons anno 1325 lapideus reconstrueretur, ecclesia ad pontis caput erecta est. In eius pedeplanis tabernae inerant. 

Oratorium in primo tabulato est. Reformatione hominibus imposita fanum anno 1525 protestanticum factum est. Communitas nimis eximia mox Ecclesiae mercatorum inserta est, unde aedificium nulli rei bonum magis magisque collabebatur. Tectum et fastigium occidentale anno 1582 corruerunt. Aedes provisorie resuta repositorium et tironum operariorum migrantium hospitium creata est. Demolitioni aegre evasit; contra Ecclesia Sancti Benedicti in altero pontis capite destructa est. Navis ecclesiastica institori Hermann vendita est anno 1827, qui cameras inferiores in tabernas mutavit, ecclesiam in habitacula tabulato addito. Turris 48 metros alta incolumis remansit.

## Profanatio infecta redditur 
Restaurationibus perfectis anno 1960 aedes in usum liturgicum rursus dispositae sunt. Scalas 128 in altitudinem 30 metrorum turris speculatoriae ascendere maxime commendandum est. De sursum prospectus captantissimi praebentur.  

## Externi nexus 
*Situs proprius parochialis 
 
Categoria:Aedificia Erfordiae
Categoria:Ecclesiae Germaniae
Dioecesis Troyniensis

thumb|250px|Troynae: ecclesia cathedralis
**Dioecesis Troyniensis** fuit dioecesis cuius sedes Troyna erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Troynam
* Dioecesem Nicosiensem

## Notae 

Troyniensis
Troyniensis
Categoria:Troyna
Troyniensis
Nicosia (discretiva)

**Nicosia** potest:

* **Nicosia** seu **Leucosia**: urbs caput Cypri.
* **Nicosia (Italia)** seu **Herbita**: urbs et municipium Italiae.
Dioecesis Iaciensis

**Dioecesis Iaciensis** (Italiane: *Diocesi di Acireale*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Catanensis, cuius caput est Iacium (Acis).

Dioecesi 112 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2011 dioecesis a episcopo S.E. Antonino Raspanti regitur.

## Historia
Dioecesis Iaciensis die 27 Iunii 1844 erecta est.

## Ecclesia cathedralis 
* Ecclesia cathedralis Annuntiationis B.M.V.

* Siciliam (*regionem*),
* Acim seu Iacium (*urbem*),
* Archidioecesem Catanensem,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Siciliae.

## Nexus externi 
* Pagina dioeceseis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Antonino Raspanti.svg|Insigne Episcopi Antonini.
Fasciculus:Provincia ecclesiastica Catania.png|Provincia ecclesiastica Catanensis.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sicilia.png|Regio ecclesiastica Siciliae.

## Notae 

Iaciensis
Categoria:Acis Aquilia
Dioecesis Calatanisiadensis

**Dioecesis Calatanisiadensis** (Italiane: *Diocesi di Caltanissetta*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Siciliae sita, suffraganaea Archidioecesis Agrigentinae, cuius caput est Calatanissa (Nissa).

Dioecesi 57 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2003 dioecesis a episcopo S.E. Mario Russotto regitur.

## Historia
Dioecesis Calatanisiadensis die 25 Maii 1844 erecta est.

## Ecclesia cathedralis 
* Ecclesia cathedralis S. Mariae Novae.

* Siciliam (*regionem*),
* Nissam seu Calatanissam (*urbem*),
* Archidioecesem Agrigentinam,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Siciliae.

## Nexus externi 
* Pagina dioeceseis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Mario Russotto.svg|Insigne Episcopi Marii.
Fasciculus:Provincia ecclesiastica Agrigento.png|Provincia ecclesiastica Agrigentina.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sicilia.png|Regio ecclesiastica Siciliae.

## Notae 

Calatanisiadensis
Categoria:Nissa (Italia)
Liber horarum

thumb|'**: initium horae matines ex Horis Virginis. Horae Bedfordienses, circa 1415-1430.
**Liber horarum'* est liber liturgicus ad catholicos laïcos fideles destinatus — contra breviarium, ad cleros destinatum — et quo liturgiam horarum sequi poterat. Praeter recollectas preces quae ad diei horas congruunt, liber horarum calendarium generaliter continet ad viam liturgicam per totum annum sequendam, sed etiam interdum psalmos, evangelia necnon specialia officia. Libri horarum sunt frequentissimum mediaevalium ornatorum operum genus, quamquam non omnes ornati sint. Hac de causa magni momenti fons esse constant de vita in desinente Medio Aevo, et copiosam iconographiam de mediaevali Christianitate inspiraverunt.

## Bibliographia 
* Roger Chartier, *Lectures et lecteurs dans la France d'Ancien Régime*, Lutetiae: Seuil, 1987.
* Christopher De Hamel, *A History of Illuminated Manuscripts*, Londinii: Phaidon, 1994 (1re éd. 1986) (ISBN 9780714834528), pp. 168-198
* John Harthan, *L'âge d'or des livres d'heures*, Lutetiae: Elsevier Séquoia, 1977.
* Arnaud Join-Lambert, « Du Livre d’Heures médiéval au Paroissien du XXe siècle », *Revue d’Histoire ecclésiastique*, 101/2, 2006, pp. 618-655.
* Albert Labarre, « Heures (Livres d’Heures) », *Dictionnaire de Spiritualité*, tome 7, 1969, pp. 410-431.
* J. de Mahuet, « Livre d’Heures », *Catholicisme'', 7, 1975, col. 907-909.
* Anne Korteweg, « The Form and Content of Jean de Berry's Books of Hours » in Rob Dückers et Pieter Roelofs, *The Limbourg Brothers: Nijmegen Masters at the French Court 1400-1416*, Antverpiae: Ludion, 2005 (ISBN 90-5544-596-7), pp. 135-139

## Notae 
* Divinum Officium
* Breviarium
* Horae Annae Britanniae
* *Les très riches heures du duc de Berry*

## Nexus externi 
* Situs *Heures manuscrites identifiées* qui libros horarum recenset secundum quis iussit ut quisque scriberetur.

Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Ars Christiana
Categoria:Libri picti
!
Dioecesis Octeriensis

**Dioecesis Octeriensis** seu **Dioecesis Othierensis** (Italiane: *Diocesi di Ozieri*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Sardiniae sita, suffraganaea Archidioecesis Turritanae, cuius caput est Othigeri.

Dioecesi 30 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2015 dioecesis a S.E. episcopo Conrado Melis regitur.

## Historia
Dioecesis XI saeculus erecta est; die 9 Martii 1803 restituta.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Bisarchiensis
* Dioecesis Castrensis in Sardinia

## Ecclesia cathedralis 
* Ecclesia cathedralis Immaculatae Conceptionis B.M.V.

* Sardiniam (*regionem*),
* Othigeros (*urbem*),
* Archidioecesem Turritanam,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Sardiniae.

## Nexus externus
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Corrado Melis.svg|Insigne Episcopi Conradi.
Fasciculus:Roman_Catholic_Diocese_of_Ozieri_in_Sardinia.jpg|Dioecesis Octeriensis seu Othierensis.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sardinia.jpg|Regio ecclesiastica Sardiniae.

## Notae 

!
Dioecesis Bisarchiensis

thumb|250px|Ecclesisa S. Antiochi Bisarchiensis
**Dioecesis Bisarchiensis** fuit dioecesis cuius sedes Bisarchium (seu Guisarchum) erat, quae hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Othigeros (*municipium*),
* Bisarchium seu Guisarchum
* Dioecesem Octeriensem
* Dioecesem Algarensem-Bosanensem

## Notae 

Bisarchiensis
Bisarchiensis
Categoria:Othigeri
Bisarchiensis
Bisarchiensis
Cena iuxta Metabolam a Manuele Comneno oblata

**Cena iuxta Metabolam** in Melangiis ab imperatore Byzantino Manuele Comneno cognatis suis oblata est, anno ut videtur 1146 dum in Asia Minore militabat. Adfuerunt, si fons recte interpretatur, Ioannes Axuchus, qui imperatorem nuper mortuum Ioannem II laudavit, Andronicus Comnenus imperator futurus, Ioannes Ducas Nicephori Bryennii filius, Isaacius Comnenus qui fratrem Manuelem vituperavit. Cena ab Ioanne Cinnamo descripta est:
:Cum princeps in Melangiis moraretur, ad locum cui Metabole nomen, varii super coenam habebantur sermones; ubi omnibus res a principe gestas uno ore praedicantibus, Ioannes praeclara a Manuelis parente peracta facinora longe extulit praetulitque. Haud aegre quae dicebantur accepit imperator, nec sibi patrem praeferri moleste tulit. Etsi vero aliis Ioannes iam videretur importunus, noluit tamen loquentem interpellare ... sed cum in Manuelem acerbius ille [fortasse Isaacius?] et ingrate satis magis ac magis commoveretur, orta inde contentione, Andronicus iste in sebastocratorem infesto animo invectus, gladio caput illius fere obtruncasset, nisi imperator imposuisset manum: et Ioannes Ducas, qui et ipse partruelis erat principis, flagellum, quo concitari solent equi, imminenti supponens gladio ictum debilem fractumque avertisset in maxillam Andronici. Ita quidem periculum vitavit ille: at imperator, qui manum supra Andronicum protenderat, vulnus accepit, non letale quidem, sed quo paululum dissecta fuerit caro, cuius quamdiu vixit cicatricem in carpo tulit. Ita acrior ista contentio conquievit. Princeps vero aliquamdiu Isaacium a conspectu removit: Ioannem vero eo ipso incusatum supra dicta multavit poena, sed longe quam decernunt leges mitiore.

## Notae 

## Bibliographia 
* Charles M. Brand, interpr., *Deeds of John and Manuel Comnenus by John Kinnamos* (Novi Eboraci: Columbia University Press, 1976. ISBN 0-231-04080-6) p. 101, p. 246 n. 43
* Ferdinand Chalandon, *Jean II Comnène, 1118-1143, et Manuel I Comnène, 1143-1180* (Lutetiae: Picard, 1912) p. 215

## Nexus externi 
* "Violent quarrel among Komnenian family members at Metabole" in *Prosopography of the Byzantine World* (selige annum 1146)

Categoria:Cenae
Categoria:1146
Categoria:Manuel I Comnenus
Categoria:Andronicus I Comnenus
Dioecesis Castrensis in Sardinia

thumb|250px|Ecclesia Dominae Nostrae Castrensis
**Dioecesis Castrensis in Sardinia** fuit dioecesis cuius sedes Castrum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Oscaros (*municipium*),
* Castrum
* Dioecesem Octeriensem
* Archidioecesem Turritanam

## Notae 

Castrensis in Sardinia
Castrensis in Sardinia
Categoria:Oscari
Castrensis in Sardinia
Castrensis in Sardinia
Alphabetum Morsianum

[thumb|Tabula litterarum et numerorum alphabeti Morsiani. est ratio [codex (semiotica)|codicis informationis scriptae transmittendae per seriem binorum tonorum, luminum, vel crepituum qui ab auditore vel spectatore perito sine apparatu praecipuo recte intellegi possunt. Alphabetum Morsianum Internationale (vulgo in usu radiophonico privato *dit* et *dah*). Quia multae linguae naturales praeter Anglicam plus quam viginti sex litteris Romanis utuntur, sunt amplificationes abecedarii Morsiani in illis linguis.
[thumb|left|125px|[SOS, solitum signum angustiarum, est prosignum codice Morsiano scriptum.]]
[thumb|Solitum clave rectum. Ingentes numeri huius exemplaris [Civitates Foederatae|Americani, J-38 appellati, per Bellum Orbis Terrarum II fiebantur, et exemplar iam in usu manet.]]

Quodque codicis Morsiani signum repraesentat aut unitatem textualem (litteram aut numerum) aut prosignum et per unicum punctorum aut linearum ordinem repraesentatur. Diurnitas lineae est triplus diurnitas puncti. Silentium breve quodque punctum aut linea sequitur, par spatii puncti. Litterae verbi spatio trium punctorum pari (una linea), et verba spatio septem punctorum pari separantur. Spatium puncti est prima unitas temporis. Ad celeritatem communicationis augendam, spatium cuiusque litterae propemodum inverso ordine frequentiae in lingua Anglica variat. Ergo littera *E,* frequentissima littera Anglica, signum brevissimum habet, unum punctum. 

## Notae
## Bibliographia
*Burns, R. W. 2004. *Communications: an international history of the formative years.* Institution of Electrical Engineers. ISBN 0863413277.
*Grötsch, Rudolf. 1964. *Richtig morsen: Ein Leitfaden für den Morseunterricht.* Ed. 11a. Berolini-Tempelhof: Jakob Schneider Verlag.

*Abbreviatio
*Gulielmus Marconi
*Radiophonia
*Telegraphia

## Nexus externi
**Codes of the World.*
*
*Fontes Alphabeti Morsiani 
*"Morse Code Translator."
*"Morse code MP3 practice files."
**International Morse Code, Hand Sending.* Pellicula educativa Exercitus Civitatum Foederatarum, 1966.
**Morse Code Radio Operator Training "Technique of Hand Sending."* Classis Civitatum Foederatarum, 1944.

Categoria:Abecedarium Latinum
!
Categoria:Inventiones Civitatum Foederatarum
Categoria:Typographia
Dioecesis Algarensis-Bosanensis

**Dioecesis Algarensis-Bosanensis** (Italiane: *Diocesi di Alghero-Bosa*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Sardiniae sita, suffraganaea Archidioecesis Turritanae, cuius caput est Algarium, cum Bosa.

Dioecesi 61 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2011 dioecesis a S.E. episcopo Mauro Maria Morfino S.D.B. regitur.

## Historia
Dioecesis Bosanensis saeculo V erecta est; Dioecesis Algarensis die 26 Decembris 1503; in plena unione 30 Septembris 1986.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Bisarchiensis
* Dioecesis Othanensis

## Ecclesia cathedralis 
* Algarii: Ecclesia cathedralis S. Mariae.

### Ecclesia cumcathedralis 
* Bosa: Ecclesia cumcathedralis Immaculatae Conceptionis B.M.V.

* Sardiniam (*regionem*),
* Algarium (*urbem*),
* Bosam (*urbem*),
* Archidioecesem Turritanam,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Sardiniae.

## Nexus externus
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Mauro Maria Morfino.svg|Insigne Episcopi Mauri Mariae.
Fasciculus:Roman Catholic Diocese of Alghero-Bosa.jpg|Dioecesis Octeriensis seu Othierensis.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sardinia.jpg|Regio ecclesiastica Sardiniae.

## Notae 

!
SOS

[thumb|150px|[SOS, solitum signum angustiarum, est prosignum codice Morsiano sic scriptum.]]
**SOS,** in Codice Morsiano transscriptum, est internationale signum angustiarum. Quod a re publica Germanica in praeceptis radiophonicis die 1 Aprilis 1905 effectivis primum promulgatum, ac norma per orbem terrarum factum est sub secundo Conventu Radiotelegraphico Internationali, die 3 Novembris 1906 signato et die 1 Iulii 1908 efficax facto. SOS mansit signum angustiarum maritimarum usque ad 1999, cum a Ratione Angustiarum et Salutis Maritima Globali substitueretur. SOS iam agnoscitur signum angustiarum oculorum. Usus signi SOS in Germania primum introductus est, pars copiarum praeceptorum civicorum die 1 Aprilis 1905 proficientium.

**Lusitania*
*Prosignum
**Titanic*

## Notae

## Bibliographia
*Collins, Francis A. 1912. Some Stirring Wireless Rescues. *The Wireless Man,* 104–141.
*Dilks, John H. III. 2007. "Why SOS?" *OSS* Iunio: 88–89.
*The International Radio-Telegraphic Convention. 1907. *Electrical World,* 12 Ianuarii, 83–84.
*Robison, Samuel. 1906. *Manual of Wireless Telegraphy for the Use of Naval Electricians.*
*Turnball, G. E. 1913. Distress Signalling. *The Yearbook of Wireless Telegraphy and Telephony,* 318–322.
*The Wireless Telegraph Conference. 1903. *The Electrician,* 27 Novembris, 157–160, 214.

Categoria:Communicatio

Categoria:Alphabetum Morsianum
Endoxa

**Endoxa** (Graece ἔνδοξα < δόξα 'fides', 'opiniones') est notio ab Aristotele sensu 'vulgari', 'quotidiano', 'secundo populo' adhibita ad fides gregis vel gentis agnoscendas quae olim disputationi argumentoque resisterant et ergo erant notione doxa stabiliores. Nam Plato doxa ut initium investigationis veritatis condemnaverat. Exempla Aristotelis inveniri possunt in *Rebus* libri *Organi* et in eius *Rhetorice.*

*Adoxa
*Doxa
*Genius saeculi
*Idolum tribus
*Paradoxa
*Sensus communis

## Notae
## Bibliographia
*Höffe, Otfried. 2003. *Aristoteles.* Liber conv. a Christine Salazar.

Categoria:Aristoteles
Categoria:Fides
Categoria:Notiones epistemologicae
Categoria:Verba Graeca
Samaya

**Samaya** (verbum Sanscriticum, scriptura Devanagari समय) est copia votorum vel  praeceptorum fidelibus initiatis Vajrayanae ordinis Buddhistici concessa, pars rituum *abhiṣeka* (potestatis factae vel initiatio) qui copulam inter guru et discipulum constituunt. Vocabulum *samaya* definiri potest:
*Certa ratio docendi vel dogmata.
*Mores exercitatoris tantrici necessarii, saepe copia votorum vel pignorum.
*Effectus (*abhisamaya*) Buddhisticus.
*In Buddhismo tantrico, unio cum Tribus Vajris: corpore, oratione, mente Buddhae.

## Notae

## Bibliographia
*Fischer, Norman, Patrick Henry, et Patrick Barry. 2005. ''Benedict's Dharma: Buddhists Reflect on the Rule of Saint Benedict.* ISBN 082648607X.
*Karthar, Khenpo. 2005. *Karma Chakme's Mountain Dharma.* ISBN 0974109207.
*Keown, Damien, ed., cum Stephen Hodge, Charles Jones, et Paola Tinti. 2003. *A Dictionary of Buddhism.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0198605609.
*Padmasambhava et Jamgon Kongtrul. 1998. *Light of Wisdom Vol II: A Collection of Padmasambhava's Advice to the Dakini Yeshe.* ISBN 9627341339.
*Rinpoche, Kunzig Shamar. 2007. [*On the meaning of samaya.* http://web.archive.org/web/20070927222215/http://www.dhagpo-kagyu.org/anglais/science-esprit/fondements/general/samaya.htm Archivum, 27 Septembris 2007.
*Urgyen, Tulku, cum Marcia Binder Schmidt et Erik Pema Kunsang. 2006. *Repeating the Words of the Buddha.'' ISBN 9627341592.

Categoria:Buddhismus Tibetanus
Categoria:Verba Sanscritica
Prostratio (Buddhismus)

[thumb|300px|[Peregrinatio|Peregrinatores Buddhistici Jokhang Lhasae sese sternunt.]]
**Prostratio** (Pali *panipāta*; Sanscrite *namas-kara*; Mandarinice *li-pai*; Iaponice *raihai*) est gestus preces in exercitatione Buddhistico adhibitus ad  reverentiam Gemmae Triplicis (Buddham, eius doctrinas, et commune spirituali continentis) et aliarum rerum venerabilium monstrandam.

## Bibliographia
*Aitken, Robert. 1982. *Taking the Path of Zen.* Novi Eboraci: North Point Press. ISBN 0865470804.
*Aitken, Robert. 2002. Formal Practice: Buddhist or Christian. *Buddhist-Christian Studies* 22:63–76. Textus.
*Indaratana Maha Thera, Elgiriye. 2002. *Vandana: The Album of Pali Devotional Chanting and Hymns.* Penang, Malaesiae: Mahindarama Dhamma Publication. PDF.
*Kapleau, Phillip. 1989a. *The Three Pillars of Zen: Teaching, Practice and Enlightenment.* Novi Eboraci: Anchor Books. ISBN 0385260938.
*Kapleau, Philip. 1989b. *Zen: Merging of East and West.* Novi Eboraci: Anchor Book. ISBN 0385261047.
*Khantipalo, Bhikkhu. 1982. Lay Buddhist Practice: The Shrine Room, Uposatha Day, Rains Residence.  *The Wheel*206/207. Kandy Sri Lanka: Buddhist Publication Society.
*Tromge, Jane. 1995. *Ngondro Commentary: Instructions for the Concise Preliminary Practices of the New Treasure of Dudjom Compiled from the Teachings of His Eminence Chagdud Tulku.* Junction City Californiae: Padma Publishing. ISBN 1881847063.

## Nexus externi
*"A Holy Quest in Tibet: Prostrate, and Miles to Go."
*"Buddhist Bowing as Comtemplation."
**Buddhism: Prostrations* (pellicula).
*Thubten Chodron, *Buddhism: Prostrations Part II* (pellicula).
*"Prostrating from Tibet to India."
*"Tibetan Prostration" (animatio).

Categoria:Religio Buddhistica
Paulus Escobar

thumb|right|Paulus Escobar (1976)
[thumb|300px|Socii [Bloc Investigationis Hugonis Martínez tribuni ad corpus Pauli Escobar die 2 Decembris 1993 gaudio exsultant.]]
[thumb|[Hacienda Nápoles, domus Pauli Escobar.]]
**Paulus Aemilius Escobar Gaviria** (natus *Pablo Emilio Escobar Gaviria* Antiochiae Columbiae die 1 Decembris 1949; mortuus Medellii Columbiae die 2 Decembris 1993) fuit infamis dominus medicamentorum Columbianus, cuius consociatio commercii fastigio curriculi 80 centesimas cocaini aestimatas in Civitates Foederatas furtim sine portorio importatas suppeditabat. Escobar, saepe Rex Cocaini appellatus, fuit divitissimus orbis terrarum proscriptus, qui pro $30 billionibus ante decennium 200 iniens valere aestimabatur. Etiam fuit unus ex decem divitissimis orbis terrarum hominibus aetate florens. Escobar, a vigilibus Vigilium Nationalium Columbianorum sclopetis petitus, necatus est.

## Notae

## Bibliographia
*Bowden, Mark. 2001. ''Killing Pablo: the hunt for the world's greatest outlaw.* Novi Eboraci: Atlantic Monthly Press. ISBN 0871137836.
*Escobar Gaviria, Roberto. 2000. *Mi hermano Pablo.* Columbia: Quintero Editores.
*Marquez, Gabriel García. 1998. *News of a Kidnapping.* Penguin. ISBN 9780140269444. Google Books.
*McAleese, Peter. 1993. *No Mean Soldier.* Cassell Pub.
*Mollison, James. 2009. *The Memory of Pablo Escobar.* Chris Boot. ISBN 9781905712069.
*Salazar J., Alonso. 2001. *Pablo Escobar: auge y caída de un narcotraficante.'' Barcinonae: Editorial Planeta, 2001. ISBN 8408040421.

## Nexus externi
*"The Abandoned House of Pablo Escobar." noaccess.eu.
*"A Pablo Escobar Timeline." wikitimelines.org

Categoria:Nati 1949
Categoria:Mortui 1993
Categoria:Alumni Collegii et Universitatis Antiochianae
Categoria:Catholici
Categoria:De crimine quaesiti
Categoria:Incolae Columbiae
Categoria:Medellium
Categoria:Necati
Erotemata

[thumb|200px|[Emmanuel Chrysoloras.]]
***Erotemata*** (Ἐρωτήματα) sunt prima linguae Graecae grammatica impressa in usu in Europa Occcidentali, ab Emmanuele Chrysoloras scripta, uno e primis qui litteras Graecas in Europa edidit. Cuius *Erotemata* Venetiis primum paene profecto anno 1471 ab Adamo de Ambergau edita sunt. Haberi potest primus liber Graecus umquam impressus, quia pagina titularis Graece legitur textusque magna ex parte Graecus est. Bene res gesta erat, maioremque praesentem in Italia habebat, sed etiam apud posteriores humanistas primarios in regionibus septentrionalibus, praecipue ab eruditis Thoma Linacrio Oxoniae Desiderioque Erasmo Cantabrigiae commendabatur.

## Bibliographia
*Thorn-Wickert, Lydia. 2006. *Manuel Chrysoloras (ca. 1350-1415): eine Biographie des byzantinischen Intellektuellen vor dem Hintergrund der hellenistischen Studien in der italienischen Renaissance.* Francofurti: P. Lang. ISBN 9783631554609. ISBN 3631554605.

## Nexus externi 
* Editio 1484 apud archive.org
* Editio 1498 apud archive.org
* Editio 1542 sub titulo novo edita

Categoria:Historia linguisticae
Categoria:Libri de linguistica
Categoria:Libri philologici
Categoria:Libri scholastici
Categoria:Lingua Graeca antiqua
Categoria:Litterae Graecae
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Scripta 1471
Categoria:Verba Graeca
Sensus communis

[thumb|upright=0.8|[Aristoteles, primus scriptor qui notionem sensus communis descripsit.]]
[thumb|upright=0.8|[Marcus Aurelius, imperator et philosophus Stoicus, qui humanisticam sensus communis notionem movit.]]
[thumb|upright=0.8|[Adumbratio perceptionis a Renato Cartesio facta. Sensus ad sensum communem eunt, qui in glandula pineali intra cerebrum sedet, ex quo ad spiritum immaterialem eunt.]]
[thumb|upright=0.7|[Antonius Ashley Cooper, tertius Comes Shaftesbury, qui notionem sensus communis a Romanis motam proposuit.]]
[thumb|upright=0.7|[Ioannes Baptista a Vico, fautor educationis classicae in rhetorica, qui indicia sapientiae antiquae in sensu communi explicavit.]]
[thumb|upright=0.7|[Thomas Reid, conditor Scholae Scoticae Sensus Communis.]]
**Sensus communis** (Graece κοινὴ αἲσθησις), vel **intellectus communis**, vel **iudicium commune**, vel simpliciter **cor**, est ingenium rerum percipiendarum, intellegendarum, et iudicandarum, cuius paene omnes participes sunt, et quod a paene omnibus sine ulla disputatione rationaliter exspectari potest.

* *Common Sense*
* Dogma
* Doxa
* Endoxa
* Eruditio vulgaris
* Fides
* Intuitio
* Norma (sociologia)
* Phronesis
* Rationalitas
* Realismus
* Sapientia vulgaris
* Scientia (declarativa)
* Scientia (ratio)
* Scientia a priori
* Stereotypia
* Traditio

## Notae
## Bibliographia
*Aristoteles. 1986. *De Anima,* textus a W. S Hett, ex textu Graeco Augusti Immanuelis Bekker conversus. Loeb Classical Library. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.
* Brann, Eva. 1991. *The World of the Imagination: Sum and Substance.* Rowman & Littlefield.
* 
* 
*  Conv. Anthony Kenny.
* . Translated by Stephen H. Voss.
* .
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Oettinger, M. Friedrich Christoph. 1861. Citatus in Gadamer (1989).
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Vico, Giambattista. 1990. *On the Study Methods of our Time.* Conv. Elio Gianturco. Ithacae Novi Eboraci: Cornell University Press.
* Vico, Giambattista. 1968. *The New Science of Giambattista Vico.* Ed. tertia. Ithacae Novi Eboraci: Cornell University Press. Conv. Bergin et Fisch.
* Voltarius. 1901. *The Works of Voltaire: A Contemporary Version: A Critique and Biography.* Ed. John Morley; notae Tobias Smollett, conv. William F. Fleming. Novi Eboraci: E. R. DuMont. Textus.
* Wierzbicka, Anna. 2010. *Experience, Evidence, and Sense: The Hidden Cultural Legacy of English.* Oxoniae: Oxford University Press.

## Bibliographia addita
* 
* 
*McCarthy, John, et Vladimir Lifschitz. 1990. *Formalizing Common Sense.* Intellect Books. ISBN 9780893915353.
 

Categoria:Aristoteles
Categoria:Fides
Categoria:Notiones epistemologicae
Categoria:Philosophia Germanica
Categoria:Realitas
Categoria:Rhetorica
Aratio

[thumb|[Cultura|Cultio post pluviam praematuram.]]
**Aratio** vel **cultio** est agriculturalis soli praeparatio per varia agitationis mechanicae genera, sicut fodere, excitare, et evertere. Inter exempla arationis a labore humano effectae quae modis instrumentorum manualium utuntur sunt usus aratri, rastri, rutri, dolabrae, , sarculi, et rastelli.

* Ara
* Bustrophedon
* Pedologia
* Tractorium

## Bibliographia
* Brady, Nyle C., et R. R. Weil. 2002. *The nature and property of soils.* Ed. tredecima. Prentice-Hall. ISBN 0130167630.
* Cook, R. L., H. F. McColly, L. S. Robertson, et C. M. Hansen. 1958. *Save Money - Water - Soil with Minimum Tillage.* Extension Bulletin 352. East Lansing Michiganiae: Cooperative Extension Service, Michigan State University.
* Roose, Eric. 1996. *Land husbandry: components and strategy.* Romae: Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 9251034516.
* Soil Science of America. 2009. *Glossary of Soil Science Terms.* Madisoniae Visconsiniae: Soil Science of America.
* Sprague, Milton A., et Glover B. Triplett. 1986. *No-tillage and surface-tillage agriculture: the tillage revolution.* Novi Eboraci: Wiley. ISBN 9780471884101.
* Stoll, Steven. 2002. *Larding the Lean Earth: Soil and Society in Nineteenth-Century America.* Novi Eboraci: Hill and Wang.
* Troeh, Frederick R., J. Arthur Hobbs, Roy L. Donahue. 1991. *Soil and water conservation for productivity and environmental protection.* Ed. secunda. Englewood Cliffs Novae Caesareae: Prentice-Hall. ISBN 9780130968074.

## Nexus externi
*"No-Plow Farmers Save Our Soil."
*"I will teach the world farming without oil."
*"Manufacturer of Agricultural Zone Till Subsoiler with Photos." (Unverferth Equipment).
*"Illustrated Guide of Tilling and Weaving: Rural Life in China" (1696).
*"Sustainable farming."

Categoria:Agricultura
Categoria:Pedologia
Maria Tallchief

[thumb|Maria Tallchief anno [1961.]]
thumb|Maria Tallchief ut Sugar Plum Fairy et Nicholas Magallanes ut eius procus. *The Nutcracker* (1954).
[thumb|Maria Tallchief in praeconio pro [Ballet Russe de Monte Carlo (1955).]]
[thumb|Maria Tallchief in tegmine *[Dance Magazine* (1954).]]
**Maria Tallchief** (nata Fairfax Oclahomae 24 Ianuarii 1925; mortua Sicagi 11 Aprilis 2013) fuit prima maior prima ballerina Civitatum Foederatarum et prima Americana Nativa quae hunc gradum tenuit. Insigne Artium Nationale anno 1999 accepit.

*Opera Lyrica Chicaginiensis
*Saltatio

## Notae

## Bibliographia
*Chua-Eoan, Howard. 2013. The Silent Song of Maria Tallchief: America’s Prima Ballerina (1925–2013). *Time,* 12 Aprilis.
**Dance Magazine.* 1961. Dance Magazine 1960 Award Winners: Maria Tallchief. *Dance Magazine,* Aprili.
*Gridley, Marion E. 1973. *Maria Tallchief.* Minneapoli: Dillon Press. ISBN 0875180604.
*Tallchief, Maria, cum Larry Kaplan. 1997. ''Maria Tallchief: America's Prima Ballerina.* Novi Eboraci: Henry Holt. ISBN 0805033025.
*Weiss, Hedy. 2013. American prima ballerina Maria Tallchief dies at 88. *Chicago Sun Times,* 12 Aprilis.

## Nexus externi
*Biographia. Internet Movie Database.
*Duffie, Bruce. Conloquium interrogativa. www.bruceduffie.com.
**Maria Tallchief.* Upstream Video Productions.
*Pellicula Mariae Tallchief et Michaelis Maule in *Firebird'' (1951). Jacob's Pillow.

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Autobiographi
Categoria:Incolae Illinoesiae
Categoria:Incolae Oclahomae
Categoria:Americani indigenae
Categoria:Saltatores
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum