open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Coturnix coturnix

***Coturnix coturnix*** est species avium familiae Phasianidarum. Aliarum specierum generis *Coturnicis* similis, saepius auditur quam videtur. Late distribuitur in Europa et Africa Septentrionali, unde species minimae curae ab IUCN aestimatur. Non confundenda est cum *Coturnice japonica,* in Asia endemica, quae, quamquam visu similis est, sonum distinctum habet. *Coturnices coturnices,* sicut *Coturnices japonicae,* aliquando inter aves cohortales ab hominibus alitur.

Caro coturnina ab hominibus ad comedendum variis modis coquitur

## Descriptio
Haec avis est parva et rotunda. Eius proprietates insignes apud Linnaeum: "pedibus nudis, corpore griseo-maculato, superciliís albis, rectricibus margine lunulaque ferruginea." Maris praeterea mentum est album. Quia migratoria est, eius alae sunt longae, avium venationis plerumque dissimilis. Solum 18.0–21.9 centimetra longa est, 91–131 grammata ponderis. 

Haec species est omnino terrestris. Nidum in solo facit, et seminibus insectisque in humo vescitur. Insigniter difficilis est ad videndum, inter fruges occulta, volare nolens clanculumque abiens.

## Pinacotheca

Fasciculus:Weibliche Wachtel (Coturnix coturnix).jpg|Femina
Fasciculus:Quail from the Crossley ID Guide Britain and Ireland.jpg|Compositum identitatis
Fasciculus:Caille des blés MHNT.jpg|Ova.
Fasciculus:Coturnix coturnix MWNH 2037.JPG|Ova. Museum Wiesbaden
Fasciculus:Head of Coturnix coturnix - Herbert Goodchild.jpg|Caput subspeciei nominatae
Fasciculus:Head of Coturnix capensis - Herbert Goodchild.jpg|Caput *Coturnicis coturnicis africanae*

## Notae
## Bibliographia
; Fontes antiquiores
* 1544 :  ("Demiror quis malus genius Britannis meis in mentem immisit, ut eas tantopere in delicias habeant, quum tot malis, veneno scilicet et comitiali morbo, illarum caro fit obnoxia")

; Eruditio
*Hume, A. O., et C. H. T. Marshall. 1880. *Game Birds of India, Burmah and Ceylon.* 2 vol. Calcuttae: A.O. Hume et C.H.T. Marshall.
*Jobling, James A. 2010. *The Helm Dictionary of Scientific Bird Names.* Londinii: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4. Archivum.
*Linnaeus, Carolus. 1758. *Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio decima, reformata.* Holmiae: Laurentii Salvii

## Nexus externi
*Blasco-Zumeta, Javier, et Gerd-Michael Heinze. Dux identitatis (PDF).
*De *Coturnice coturnice.* *The Atlas of Southern African Birds.*
*Photographemata. Oiseaux.

Categoria:Aves Europae
Categoria:Aves Africae
Categoria:Aves Asiae

Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Categoria:Aves domesticatae
Categoria:Aves venaticiae
Sceptrum

[thumb|[Elizabetha I (regina Angliae)|Elizabetha I, regina Angliae, sceptrum globum tenens]]
**Sceptrum** (Graece ''*, a *σκήπτομαι'', "innitor"), est scipio, sive baculum, quod reges in ritibus sollennibus tenent et quod imperium ac potestatem eorum significat.

## Notae 
## Nexus externi 
*  s.v. "sceptrum".

Categoria:Symboli
Hippodamia

[thumb|Hippodamia, Pelops, Oenomaus, Myrtilus circa aram pactum facientes (vas in [Apulia pictum). Adsunt etiam Aphrodite et Eros.]]
In mythologia Graeca **Hippodamia** fuit filia Pisanorum regis in Elide, Oenomai, qui oraculo monitus mortem a genero caveret procis formosae filiae legem imposuerat ut secum quadrigarum velocitate certarent atque praemium victoriae Hippodamiam coniugem referrent, si vero inferiores fuissent, mortem. Atque rex Aquilone velocioribus equis semper vincebat donec Pelops, Tantali filius,  ex Asia venit atque per fraudem corrupto auriga Hippodamia potiri potuit. Quae multos liberos ei peperit quorum notissimi sunt Atreus et Thyestes, fratres invicem inimici qui semifratrem Chrysippum necarunt.

Certamen Pelopis et Oenomai in Iovis Olympici templi fastigio frontali sculptum erat, quia velut praeludium bigarum certaminum ludis Olympicis habitorum putabatur. Praeterea Olympiae mulieres heroico cultu Hippodamiam honorabant cui quotannis certo die sacrificabant. Ossa eius ex Argolide, ubi fatum obierat iram Pelopis ob Chrysippi caedem fugiens, illuc reportasse ex oraculo dicebant.

Nomen Hippodamia idem Graece valebat atque Latine "equorum domitrix", quia multi Elidis incolae  equos alere solebant.
## Notae 
## Fontes
*Hyginus mythographus *Fabulae* 84 et 85.
*Nicolaus Damascenus, *Historiarum* fragmentum 10
*Pausanias libro octavo *Descriptionis Graeciae*, 14.10-12 necnon cap. 20 et libro quinto 1.6-8 et 10.6-7 et 14.6 et 17.7 necnon libro sexto 21.9–11.

## Plura legere si cupis 
* Pierre Cuvelier, ''Le mythe de Pélops et d'Hippodamie en Grèce ancienne : cultes, images, discours*, 2012 (dissertatio academica).
*William Hansen, "The Winning of Hippodameia", *Transactions of the American Philological Association'', 2000ː 19-40 

Categoria:Mythologia Graeca
Pactio Iaponiae-CFA de mutuo auxilio et de praesidio

**Pactio Iaponiae-CFA de mutuo auxilio et de praesidio** (Anglice: ; Iaponice:  sive ) eas inter gentes confecta est Franciscopoli anno 1951 atque novem annos post in Vasingtonia urbe recensa, qua decretum est omni in Iaponiam impetui, cum iam ius exercitus conficiendi lege deposuisset, ambas debere repugnare civitates, quibus sit parandum ad praesidium Americanum ea in regione habendum.

## Notae 
* Exercitus Civitatum Foederatarum

Categoria:Iaponia
Categoria:Civitates Foederatae Americae
Categoria:Foedera
Categoria:Decreta 1951
Os lunatum

**Os lunatum** sive *os semilunatum* est os carpi ordinis proximalis. Connectitur os lunatum cum antebrachii imprimis ulna, minore in parte cum radio et carpi ossium, cum osse scaphoideo, osse triquetro, osse capitato, osse hamato.

Dislocatio ossis lunati est vulnus necesse cognoscendi, quia damnum nervi mediani, carpi instabilitatem, arthritidem posttraumaticam, sequi possint.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ospoignet - Lunate bone.png|Situs ossis lunati iuxta alia ossa carpi
Fasciculus:Lunate bone (left hand) 07 ulnar view.png|Forma ossis facile semilunaris visibilis

## Notae 
* Ossa carpi

## Nexus externi 
Categoria:Membrum superius
lunatum os
Archidamus V

**Archidamos V** (mortuus 227 a.C.n.), e stirpe Eurypontidarum, fuit rex Spartae circa 228-227 a.C.n.. Collega ei fuit Cleomenes III, e stirpe Agiadum.

Filius regis Eudamidae II et Agesistratae, frater Agidis IV qui regnavit inter 244 et 241 a.C.n., Archidamus Messenen anno 241 a.C.n. fugere potuit antequam a rege inimico Leonida caperetur cuius iussu Agis morte damnatus est. Vitam exsulis ibi egit donec mortuo fratris filio adhuc puero a Cleomene III in eius successionem et consortium regni benigne accitus Spartam venit ubi statim occisus est. Incertum est utrum iussu Cleomenis ut volebat Polybius an invito Cleomene per Agidis inimicos ultionem reformidantes perierit, ut adfirmabat alius rerum gestarum scriptor Phylarchus. Vix regnasse igitur dici potest.

Duos liberos e filia Hippomedontis genuerat qui non regnaverunt quia anno 219 a.C.n. ephori pecunia corrupti in throno Eurypontidarum Lycurgum collocarunt, etsi stirpe regia non erat.
## Notae 
## Fontes 
*Plutarchus, "Cleomenes" in *Vitis Parallelis* 1.1 et 5.2-3.
* Polybius, libro quinto *Historiarum* 37 necnon libro quarto 35.13 et libro octavo 35.3-5.

## Plura legere si cupis 
*̈Thomas W. Africa, *Phylarchus and the Spartan revolution*, University of California press, 1961 Recensio critica Altera recensio critica Alia recensio critica
*̈U. Bernini, "Archidamo e Cleomene III. Politica interna ed estera a Sparta (241-227 a.C.)," *Athenaeum* 1982(60) ː 205-223.
*̈ Paul Cartledge et Anthony Spawforth,  *Hellenistic and Roman Sparta  : a tale of two cities*, Routledge 1989 et 2002 Apud Guglum librorum Recensio critica
*̈Paulus Cloché, "Remarques sur les règnes d'Agis IV et de Cléomène III", *Revue des Études Grecques*   1943 ː 53-71 
* Edmundus Levy, ''Sparte histoire politique et sociale jusqu'à la conquête romaine*, Parisiis, 2003
*̈Benjamin Shimron, *Late Sparta : the Spartan revolution, 243-146 B.C.'', Arethusa, 1972
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui 227 a.C.n.
Categoria:Reges Spartae
Categoria:Necati
Os triquetrum

**Os triquetrum** sive **os triangulare** est os carpi ordinis proximalis. Connectitur os scaphoideum minor in parte cum metacarpi osse metacarpali V at maiore in parte carpi ossium, cum osse pisiformi, osse hamato, osse lunato.

Post fracturam ossis scaphoidei fractura ossis triquetri frequentia secunda omnium fracturarum ossium carpi observatur.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ospoignet - Triquetral bone.png|Situs ossis triquetri iuxta alia ossa carpi

## Notae 
* Ossa carpi

## Nexus externi 
Categoria:Membrum superius
triquetrum os
Os pisiforme

**Os pisiforme** est simul os carpi ordinis proximalis et os sesamoideum. Connectitur os pisiforme solum cum osse triquetro. Format os marginem ulnarem canalis carpi.

Dislocationes ossis pisiformis rarissime sunt.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ospoignet.gif|Situs ossis pisiformis iuxta alia ossa carpi
Fasciculus:Pisiform bone (left hand) 04 palmar view.png|Aspectus ossis pisiformis
Fasciculus:NCI peas in pod.jpg|Pisa

## Notae 
* Ossa carpi
* Pisum sativum

## Nexus externi 
Categoria:Membrum superius
Pisiforme os
Os scaphoideum

**Os scaphoideum** sive **os naviculare** (manus) est os carpi ordinis proximalis. Connectitur os scaphoideum cum antebrachii radio et carpi ossium, cum osse trapezoideo, osse trapezio, osse lunato, osse capitato.

Inter omnes ossium carpi fractura ossis scaphoidei saepissime observatur, cum periculo pseudarthrosis.

## Etymologia 
Verbum *scaphoideum* de verbo Graeco *σκάφη*, scapha sive navicula sive navis parva, emanavit. *σκαφοειδής* ex verbis *σκάφη* et *εἶδος*, forma, ideo os scaphoideum "os naviculae instar" significat.

## Anatomia macroscopica 
Connectitur os scaphoideum cum
* osse lunato per *ligamentum scapholunatum dorsale* et *ligamentum scapholunatum palmare*,
* ossibus trapezio et trapezoideo per *ligamentum scaphotrapeziotrapezoidum dorsale* et *ligamentum scaphotrapeziotrapezoidum palmare*, 
* osse capitato per *ligamentum radioscaphocapitatum*.
### Providentia vascularis 
Irrigatur os scaphoideum sanguine arteriali ab ramis arteriae radialis. Rami iuxta insertiones ligamentorum et scaphocapitati et radioscaphocapitati, dorso manus, in os intrant, quo fit, ut irrigatio partis proximalis ossis scaphoidei minor sit.

## Physiologia 
Os scaphoideum pars ordinis proximalis ossium carpi una cum ossibus *lunato* et *triquetro* et *ligamenta interossea* unitas mobilis inter ossa antebrachii et ossa carpi ordinis distalis format.

## Mala et morbi cum osse scaphoideo coniuncti 
### Instabilitas carpalis 
Functio laesa ossis scaphoidei *instabilitatem carpalem* contrahere potest, si quaeque functio absit, alii *collapsus carpalis* dicuntur.
### Fractura ossis scaphoidei 
Symptoma sunt dolores foveolae radialis ac dolores pollicis onere axiali.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ospoignet - Scaphoid bone.png|Situs ossis scaphoidei iuxta alia ossa carpi

## Notae 
* Ossa carpi

## Nexus externi 
Categoria:Membrum superius
Scaphoideum os
Pandarus

**Pandarus** in fabulis Graecis fuit sagittarius Troianus, filius Lycaonis et dux eorum qui Zeleam sub monte Ida incolebant. Cui ipse Apollo argenteum arcum dederat. Ut Servius scribit, Pandarus "secundum Homerum Minervae persuasione certamen singulare Menelai et Paridis, cum in eo esset ut Paris vinceretur, iacto telo diremit, quo Menelaum vulneravit". Postea Tydeidem Diomedem una cum Aenea adgressus sagitta leviter sauciavit, qui ab Athena dea excitatus et ob vulnus furiosior factus Pandarum  proeliantem occidit.

## Notae 
Categoria:Heroes Belli Troiani
Categoria:Personae Iliadis
Contra vim mortis non est medicamen in hortis.

***Contra vim mortis non est medicamen in hortis.*** est locutio Latina et proverbium pervulgatum. Legitur in regimine sanitatis Salernitano (carmine 58) quaestioni "Cur moriatur homo (...)?" respondente.

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Mors
Categoria:Medicina
Tetraoninae

**Tetraoninae** sunt subfamilia phasianidarum ordinis Galliformium. Quae classificatio ab investigationibus DNA mitochondrialis sustinetur, et ab American Ornithologists' Union, ITIS, aliisque eruditis adhibetur. Tetraoninae temperatas et subarcticas hemisphaerii septentrionalis regiones habitant, a silvis pinorum ad tesquas et montes, a parallelo 83 septentrionali (*Lagopus muta* in Groenlandia septentrionali) ad parallelum 28 septentrionalem (*Tympanuchus cupido attwateri* in Texia).

## Species
## Notae
## Bibliographia
*De Juana, E. 1994. "Family Tetraonidae (Grouse)." In *Handbook of the Birds of the World, Vol. 2. New World Vultures to Guineafowl,* ed. J. del Hoyo, A. Elliott, et J. Sargatal, 376–411. Barcinonae: Lynx Edicions. ISBN 978-84-87334-15-3.
*Gutiérrez, R. J., G. F. Barrowclough, et J. G. Groth. 2000. "A classification of the grouse (Aves: Tetroninae) based on mitochondrial DNA sequences." *Wildlife Biology* 6 (4): 205–12. doi:10.2981/wlb.2000.017. PDF.
*Storch, Ilse, et J. F. Bendell. 2003. "Grouse." In *The Firefly Encyclopedia of Birds,* ed. Christopher Perrins, 184–187. Firefly Books. ISBN 978-1-55297-777-4.

## Nexus externi
*Pelliculae. Internet Bird Collection.
*Johnsgard, P. 1982. "Etho-Ecological Apects of Hybridization in the Tetraonidae." *World Pheasant Association Journal* 7: 42–57. Editio interretialis.
*"What Do Grouse Eat?" *The Upland Hunter,* 1 Septembris 2017.

Categoria:Subfamiliae animalium
*
Categoria:Taxa Vigors
Categoria:Taxa 1825
Os trapezium

**Os trapezium** vel **os multangulum maius** est os carpi ordinis distalis. Connectitur os trapezium cum ossibus metatarsalibus et pollicis (digiti manus I) et indicis (digiti manus II), velut cum osse trapezoideo, osse scaphoideo.

Fractura ossis trapezii symtomatibus fracturae ossis scaphoidei similis est. Causatur vulneris carpi.

## Fractura ossis trapezii 
Fracturae ossis trapezii symtomatibus Os scaphoideum#fractura ossis scaphoideifracturais ossis scaphoidei similis sunt, sed rarius (20% omnium fracturarum carpi) observantur. Causatur vulneris carpi.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ospoignet - Trapezium.png|Situs ossis trapezii iuxta alia ossa carpi

## Notae 
* Ossa carpi

## Nexus externi 
Categoria:Membrum superius
Trapezium os
Os trapezoideum

**Os trapezoideum** sive **os multangulum minus** est os carpi ordinis distalis. Connectitur os trapezoideum cum metacarpi osse metacarpali II et carpi ossium, cum osse scaphoideo, osse trapezio, osse capitato.

Fracturae ossis trapezoidei rarissime observantur.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ospoignet - Trapezoid bone.png|Situs ossis trapezoidei iuxta alia ossa carpi

## Notae 
* Ossa carpi

## Nexus externi 
Categoria:Membrum superius
Trapezoideum os
Numididae

[thumb|[Pinna numididae.]]
[thumb|[Grex numididarum in praedio in Texia vagantur.]]
**Numididae** sunt familia avium ordinis Galliformium. In Africa endemicae sunt, atqqe inter veterrimas aves gallinaceas ordinantur. A Galliformibus nuclearibus post Cracidas et ante Odontophoridas secundum phylogeneticam declinaverunt. *Telecrex,* stirps fossilium ex Eocaeno cum Numididis consociatur. Quod animal Mongoliam habitabant, et veterrimas ex veris Phasianidis fortasse genuit, sicut *Ithagines cruenti* et *Crossoptilontes,* quae se in species altitudinum altarum montanarumque cum Planities Tibetana oriretur vicissim evolverunt. Cum exstantes Numididarum species in Africa endemicae sint, *Numida meleagris* avis domesticata late alibi introducta est.

## Taxinomia et systematica
Hic habes indicem specierum numididarum, ordine taxinomico perscriptarum.

### Phylogenia
Hic ext cladogramma galliformium secundum opera Ioannis Boyd.

## Pinacotheca

Fasciculus:Crested guineafowl mkuze.jpg|*Guttera pucherani* in Africa Australi
Fasciculus:Acryllium vulturinum Schönbrunn2008c.jpg|Caput *Acryllii vulturini*
Fasciculus:Numida meleagris.jpg|*Numida meleagrisl* in Namibia

*Educatio animalium

## Notae
## Bibliographia
*Lever, Christopher. 2005. *Naturalised Birds of the World.* Londinii: T. & A. D. Poyser. ISBN 978-0-7136-7006-6. Google Books, p. 24.
*Madge, Steve, et Phil McGowan, cum Guy M. Kirwan. 2002. *Pheasants, partridges, and grouse : a guide to the pheasants, partridges, quails, grouse, guineafowl, buttonquails, and sandgrouse of the world.* Illust. Norman Arlott et al. Princeton Novae Caesareae: Princeton University Press. ISBN 0691089086.
*Martínez, I. 1994. "Family Numididae (Guineafowl)." In *Handbook of the Birds of the World, Vol. 2. New World Vultures to Guineafowl,* ed. J. Elliott A. del Hoyo et J. Sargatal, 554–570. Barcinonae: Lynx Edicions. ISBN 84-87334-15-6.

## Nexus externi
*Pelliculae. Internet Bird Collection.
*Headley, Dennis. "Early Birds: Guinea Fowl." SPPA.

Categoria:Aves Africae
Categoria:Familiae animalium
*
Categoria:Taxa Longchamps
Categoria:Taxa 1842
Familiae imperiales Sinarum

**Familiae imperiales Sinarum** sive **domus regnatrices** (Sinice: 朝 *cháo* "familia"; 朝代 *cháodài* "aera") domus sunt imperatorum quicumque Sinas secundum historiam commenticiam memoria proditam ab Yui Magni aetate usque ad interitum Cim regnarunt.

## Nomina familiarum
Mos non erat apud priscos Sinas familias imperiales nomine gentilicio imperatorum nominare, ut apud Romanos, neque conditoris nomine ut apud Graecos; sed alia nomina inveniebant secundum domus conditoris voluntatem. Nomen gentilicium familiae Mim (*Ming*, Sinice: ), ut exemplo est, revera  ''*; familiae autem Cim (*Qing*, Sinice: ) Aisin Gioro fuit.

## Index familiarum
Hic est index familiarum sive domuum regnatricium Sinarum cum numeris imperatorum et annorum quos imperium tenuere, secundum Philippi Couplet librum.

**Nota**: Cum nonnullo tempore Sinae omnes erant plura in regna divisae, ut exemplo triorum regnorum ac australis et borealis imperii aetatem, datae hic non sunt eae quascumque imperatores posteriores edicto damnationis memoriae, ut verbo dictum, adplicuerint sicuti regnatrices domus Guei ac U post Han perditam, sed modo Heu Han (quae praeclarius *Shǔ Hàn'' appellatur), et itidem aliis.

## Notae
!
Categoria:Historia Sinarum
Os capitatum

**Os capitatum** est os carpi ordinis distalis et maximum ossium carpi. Connectitur os capitatum cum metacarpi osse metacarpali III et carpi ossium, cum osse scaphoideo, osse trapezoideo, osse lunato, osse hamato.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ospoignet - Capitate bone.png|Situs ossis capitati iuxta alia ossa carpi

* Ossa carpi

## Nexus externi 
Categoria:Membrum superius
Capitatum os
Os hamatum

**Os hamatum** vel, olim, **os unciforme** est os carpi ordinis distalis. Connectitur os hamatum cum metacarpi osse metacarpali IV et osse metacarpali V, velut carpi ossium, cum osse triquetro, osse lunato, osse capitato. Pars conspicua est *hamulus* (vel *uncus*), protuberantia extrema ulnare canalis carpi et radiale canalis ulnaris (Guyoni) formans.

Fracturae ossis hamati rarae sunt, at si adest, tunc saepe artibus arthleticis fractura per fatigationem agnota.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Ospoignet - Hamate bone.png|Situs ossis hamati iuxta alia ossa carpi
Fasciculus:Hamulus of hamate (left hand) - animation02.gif|Os hamatum cum hamulo (rubre)

## Notae 
* Ossa carpi

## Nexus externi 
Categoria:Membrum superius
Hamatum os
Creon

**Creon** (Graece: Κρέων) est nomen Graecum, Latine fere *dominator* significans:

## Mythologia Graeca et historia
* Creon, rex Thebarum, frater Iocastae et avunculus Antigonae.
* Creon, rex Corinthi, pater Creusae sive Glaucae, quam Iason Medea missa in matrimonium ducere voluit.
* Creon, unus e filiis Herculis
* Creon, archon eponymus Athenarum

## Alia
* Créon, commune Francicum
* Creon, genus papilionum
* Creon, nomen mercatorium pro pancrelipase
Supplicium capitis novem generibus cognationis

**Supplicium capitis novem generibus cognationis** dicitur (Sinice:  *zhū lián jiǔ zú*) id quo apud Seres priscos nonnullo tempore iussu imperatoris adfici qui tantae huic irae esset, ut non ipsum tantum coniuratoresque eius ad mortem duci, sed etiam unum quemque qui ad novem genera cognationis attineret oportere est iudicatum, quae sunt:

* Is ipsum, qui reus facinoris est condemnatus;
* Pater materque rei hominis, si iam viverent;
* Avi aviaeque rei hominis, si iam viverent;
* Liberi rei hominis, nisi nondum pubescuissent, ac coniuges eorum omnium;
* Liberi liberorum rei hominis, nisi nondum pubescuissent, ac coniuges eorum omnium;
* Fratres sororesque rei hominis, ac coniugis eius nisi caelebs erat;
* Patrui, avunculi, materterae, amitae rei hominis, ac coniuges eorum omnium;
* Patrueles, consobrini, matrueles, amitini rei hominis;
* Coniunx rei hominis;
* Denique pater materque coniugis rei hominis.

Supplicium huius generis usque ab antiquitate atavisque Sinarum est constitutum, nec prius abrogatum erat quam simul atque imperatorum imperium abolitum; praeterea et apud Coreanos ac Iaponos Vietnamosque ad tempus sumebatur.

*Supplicium capitis

Categoria:Historia Sinarum antiquarum
Categoria:Poenae
Categoria:Mors
Systema skeletale hominis

**Systema skeletale hominis** sive **sceletus humanus** sive **skeleton humanum** ad tota ossa humana valet. Constitutum est de ossibus et cartilaginibus et ligamentis. *Deminuit nummerus* ossium 270 sub partu ad 206 in adultis, imprimis ossium *fusionibus* causa. Ossium densitas est maxima circum aetatem 21 annorum. 

In anatomia skeleton *appendiculare* ab skeletono *axiali* separatur:
* Skeleton appendiculare est: Columna vertebralis et cavea thoracis  et calvaria
* Skeleton axiale est: Cingulum pectorale et ossa pelvis velut ossa membrorum et superiori et inferiori.

## Notae 
* Osteoporosis
* Sceletus

## Nexus externi 
* *visiblebody.com* cum conspectu skeletoni humani 

Categoria:Ossa
Paulus Siu

thumb|upright|Imago Pauli Siu
**Paulus Siu** (Sinice:  '** sive **', natus , mortuus ), Sinicus scriptor, politicus, mathematicus, astronomus, interpres sub imperio domus Mim regnatricis. Nonnullorum a Christianis gentibus in Sinis missorum causa Evangelii propagandi virorum, sicut Matthaei Ricci ac Sabatini de Ursis, in amicitiam sese contulit, quibuscum multos qui ab occidentalibus scriptoribus proditi libros sermonem in Sinicum vertit, quorum praeclarissimus Euclidis Alexandrini *Elementa*. Ad fidem Catholicum conversus annos unum et quinquaginta natus haud parvam postea opem auxiliumque ecclesiae ea in terrarum orbis regione attulit, cuius rei gratia et vivans ab amicis societatis Iesu laudatus, qui eum “doctorem” vel ad tempus “nostrum Paulum” vocare solebant.

Pauli neptis Candida Siu discipula fuit Philippi Couplet ac praeclarissima Catholicae fidei patrona, quae et Apostola Sinica apud ecclesiam vocari solebat.

## Notae 
* Sciamhaevum

Categoria:Scriptores Sinarum
Categoria:Interpretes
Neviri villa

**Neviri villa**, vulgo *Nebra*, est urbicula terrae Saxoniae Anhaltini in Germania. Incolarum 3&nbsp;127 anno 2018 habuit. Ad ripas fluminis  iacet. Ibi anno 1962 reperti sunt simulacra quattuor humana vel divina aevo Magdalenio ex ebure et cornu sculpta; ibi anno 1999 discus caelestis Neviri villae anno circiter 1600 a.C.n. factus.

## Notae 
## Nexus externi 
thumb|Neviri villa ab aere visa

* "Tagungsband und Exkursionsführer" geologorum in hunc pagum

Categoria:Urbes Saxoniae-Anhaltini
Devoran

**Devoran** est oppidum Cornubiae in Anglia occidentali, fere 6 chiliometris a Trurone distans, ad caput aestuarii *Restronguet Creek* iacens. Ad paroeciam Feock pertinet. 

thumb|Macellum oppidi Devoran, hodie in habitationem conversum
Devoran saeculo XIX ineunte magna parte exstructum est. Annis insequentibus portus commercialis fuit, inter portus urbis Truronis gubernatus, unde stannum exportabatur. Nundinae ibi ab anno circiter 1856 usque in 1901 celebrabantur. Aurum aevo antiquo prope Devoran effossum est.

[thumb|[Ecclesia Sanctorum Ioannis et Petroci (Devoran)|Ecclesia Sanctorum Ioannis et Petroci]]
Ecclesia Anglicana, sanctis Ioanni et Petroco dicata, ab Ioanne Loughborough Pearson annis 1855-1856 designata est qui postea cathedralem Truronensem aedificare curaverit.

## Incolae notabiles 
* Thomas Lobb, botanista, hic anno 1894 mortuus

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Horrea stannaria iuxta portum Devoran
* *Devoran*. Trurone: Cornwall Industrial Settlements Initiative, 2002
* "Truro (St Mary)" in  

## Nexus externi 
[thumb|upright=1.75|Iter [ferrivia Redruth & Chacewater|ferriviae Redruth & Chacewater fodinariae, anno 1825 inceptae, anno 1915 relictae, qua stannum ad Devoran advehebatur]]

* "Devoran" apud *Cornwall Guide*

Categoria:Loci habitati comitatus Cornubiae
Categoria:Portus maris Britannici
Categoria:Commercium stanni
Categoria:Commercium auri
Receptorium acetylcholini muscarinicum

[thumb|[Neurotransmissor acetylcholinum (ACh) est agonista naturalis receptoriorum muscarinicorum.]]
[thumb|upright=0.8|[Muscarinum agonista ad receptoria muscarinica ab nicotinicis separanda adhibitum]]

 () sunt receptoria acetylcholini, complexus cum proteino G copulata formantes et sub haec canales ionticos vel nuntios secundarios excitant. Locata sunt mAChR in membranis neuronorum.

Adhuc subtypi quinque, M1 - M5, noti sunt.

Receptoriis muscarinicis munera sunt in cerebro at, per systema nervosum autonomicum in organis diversis ut in oculo, in apparatu circulatorio, in apparatu digestorio, in vesica urinaria.

In medicina morbi cum structuris muscarinicis coniuncti ope agonistarum vel antagonistarum tractari possunt.

## Acetylcholinum et receptoria acetylcholini in genere 
Acetylcholinum (ACh) est substantia chemica minor, ex atomis carbonii septem constituta; massa molaris eius tantum 146.21 g/mol est. In organismis ACh virtutes neurotransmissor ostendit. Ex synapsibus *cholinergicis* ("praesynapticis") in fissuram synapticam emissum, ACh receptoria propria, cholinergica, nervi proximi ("postsynaptici") obsidet. Omnia receptoria in membrana cellulae invenitur, ea sunt *proteina transmembranacea*. Distinguitur greges duo receptoriorum acetylcholini, *receptoria nicotinica* et *receptoria muscarinica*. Effectus acetylcholini nominantur cholinergici. Substantiae, insuper receptoria acetylcholini stimulantes, *cholinergicae* vocantur, tales, receptoria acetylcholini inhibentes, *anticholinergicae*. 

## Natura receptoriorum muscarinicorum 
Inveniuntur receptoria muscarinica in systemate nervoso centrali et in systemate nervoso autonomico. Separantur quinque receptoria M1 - M5 nominata, quibus omnibus septem segmenta transmembranacea, quae in parte structura *helicis* ostendunt, sunt. Recipiunt neurotransmissor acetylcholinum (ACh) extra cellulam; deinde intra cellulam *proteinum G* incitant. Receptoria M1, M3, M5 cum proteino Gαq/11 (olim: Gq) coniuncta, at M2 et M4 cum Gαi/o (olim: Gi/Go).

## Subtypi receptoriorum muscarinicorum 
Adhuc subtypi quinque descripti sunt: M1 - M5. 

### Receptorium M1 
Non raro receptorium M1 (M1R) *neuronale* vocatur. Inveniuntur M1R in gangliis autonomicis.

### Receptorium M2 
Invenitur receptorium M2 in corde et in systemate nervoso centrali.

### Receptorium M3 
Invenitur receptorium M3 in multis organiis internis, ut in vasīs sanguineis, oculis, glandulis salivariis, pulmonibus, apparatu digestorio, vesica urinaria
### Receptorium M4 
Invenitur receptorium M4 in systemate nervoso centrali.
### Receptorium M5 
Invenitur receptorium M5 in systemate nervoso centrali.

## Notae 
## Nexus externi 
* Taylor P. et Brown J. H. (1999): Basic Neurochemistry: Molecular, Cellular and Medical Aspects. 6th edition

Muscarinicum
Pachyta lamed

{{Taxobox
| image = Pachyta lamed.png
| image_caption = *{achyta lamed*
| regnum = Animalia
| phylum = Arthropoda
| classis = Insecta
| subclassis = Pterygota
| infraclassis = Neoptera
| superordo = Endopterygota
| ordo = Coleoptera
| subordo = Polyphaga
| superfamilia = Chrysomeloidea
| familia = Cerambycidae
| subfamilia = Lepturinae
| tribus = Rhagiini
| genus = *Pachyta*
| species = ***Pachyta lamed***
| binomial_authority = (Linnaeus, 1758)
| synonyms =
**Cerambyx lamed* Linnaeus, 1758
**Leptura pedella* De Geer, 1775
**Leptura spadicea* Paykull, 1800
}}
***Pachyta lamed*** est species coleopterorum subfamiliae Lepturinarum familiae Cerambycidarum. Cui insecto est lata distributio geographica in Asia in Iaponia et Mongolia; in Europa in Austria, Bulgaria, Cechia, Dania, Estonia, Finlandia, Francia, Germania, Helvetia, Hungaria, Italia, Lettonia, Lituania, Moldova, Norvegia, Polonia, Romania, Russia, Ruthenia Alba, Slovacia, Slovenia, Suecia, Ucraina; in America Septentrionali in Civitatibus Foederatis et Canada. *Pachyta lamed* adulta *Picea abiete* vescitur.

## Subspecies
Speciei sunt duae subspecies:
* *Pachyta lamed lamed* (Linnaeus, 1758) (in Eurasia)
* *Pachyta lamed liturata* Kirby, 1837 (in America Septentrionali)

## Notae
Categoria:Lepturinae
Categoria:Species animalium
lamed
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Meleagris (genus)

[thumb|[Ovum *Meleagris gallopavonis.* MHNT.]]
[thumb|*[Meleagris ocellata* mas, cui caput caeruleum esse solet.]]
***Meleagris*** est genus magnarum avium familiae Phasianidarum, quae in America endemica est. Generi sunt duae species exstantes: *Meleagris gallopavo* Americae Septentrionalis et *Meleagris ocellata* Mexici, Belizae, et Guatemalae. Maribus ambarum specierum est distincta palea corporea, tuber rubrum vel roseum quod ex summo rostro dependet. Inter maximas suarum terrarum aves numerantur. Mas, ut in multis galliformibus aliis, femina est maior et clariores colores exhibet.

Primae meleagres in America Septentrionali abhinc annorum 20 milliones exortae sunt, et communes maiores recentes cum tetraoninis, phasianinis, aliisque avibus gallinaceis partiunt.

## Taxinomia
*Meleagrides* in familiam Phasianidarum (phasianinarum, perdicinarum,  gallorum, tetraoninarum, et cognatorum) in taxinomico Galliformium ordine digeruntur. Genus *Meleagris* est solum genus in subfamilia Meleagridinarum exstans, olim familia Meleagrididarum appellata, sed nunc intra familiam Phasianidarum subsumpta.

*Meleagris californica,* inter fossilia in California meridiana inventa, exstincta est.

## Notae
## Bibliographia
*Crowe, Timothy M., Paulette Bloomer, Ettore Randi, Vittorio Lucchini, Rebecca T. Kimball, Edward L. Braun, et Jeffrey G. Groth. 2006. "Supra-generic cladistics of landfowl (Order Galliformes)." *Acta Zoologica Sinica* 52 (Supplement): 358–61. PDF.
*Dickson, James G., ed. 1992. *The wild turkey: biology and management.* Harrisburgi Pennsylvaniae: Stackpole Books. ISBN 081171859X.
*Schorger, A. W. 1966. *The wild turkey: its history and domestication.* Normanniae: University of Oklahoma Press.
*Schrider, Don. 2013. ''Storey's guide to raising turkeys: breeds, care, marketing.* Ed. tertia. North Adams Massachusettae: Storey Pubishing. ISBN 9781612121505 (hbk.: alk. paper), ISBN 1612121500 (hbk.: alk. paper), ISBN 9781612121499 (pbk.: alk. paper), ISBN 1612121497 (pbk.: alk. paper).

## Nexus externi
## Pinacotheca

Fasciculus:Indian Turkey Bird (domestic).JPG|
Fasciculus:Living turkey.jpg|
Fasciculus:Meleagris gallopavo displaying at Deer Island Open Space Preserve.jpg|Mas.
Fasciculus: Male north american turkey supersaturated.jpg|Mas.
Fasciculus: Ocellated_Turkey.jpg|*Meleagris ocellata.''

Categoria:Genera animalium
!
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Categoria:Miocaeno nata
Discus caelestis Neviri villae

thumb|upright=1.25|Pellicula (Latine subscripta) de disco caelesti Neviri villae 
**Discus caelestis Neviri villae**, Theodisce *Himmelsscheibe von Nebra*, ex aere stannoque et auro factus annoque circiter 1600 a.C.n. a populo culturae Únětice depositus, prope urbiculam Neviri villam anno 1999 repertus est. Tabularum caelestium omnium antiquissima esse censetur. Aurum et stannum e fodinis prope Devoran Cornubiae, cuprum autem e fodinis Mitterberg in Pongau Austriae extractum est.

In eo agnosci possunt imagines lunae crescentis, solis vel lunae plenae, cymbae solis, Pleiadum, stellarum sparsarum, arci horizontis qui solstitiis definitur.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Discus caelestis Neviri villae repertus
* Gregor Borg, "In search of the golden sky – Cornish gold as the source of the gold of the Bronze Age Sky Disc of Nebra" in *Journal of the Royal Institution of Cornwall* (2019) pp. 38-57
* Gregor Borg, Ernst Pernicka, "Goldene Zeiten? – Europäische Goldvorkommen und ihr Bezug zur Himmelsscheibe von Nebra" in *Jahresschrift für mitteldeutsche Vorgeschichte* vol. 96 (2017) pp. 111-138
* Anja Ehser, Gregor Borg, Ernst Pernicka, "Provenance of the gold of the Early Bronze Age Nebra Sky Disk, central Germany: geochemical characterization of natural gold from Cornwall" in *European Journal of Mineralogy* vol. 23 (2011) pp. 895–910
* Paul Gleirscher, "Zum Bildprogramm der Himmelsscheibe von Nebra: Schiff oder Sichel?" in *Germania* vol. 85 (2007)
* Friedel­ Herten, ­Georg ­Waldmann, "Functional principles of early time measurement at Stonehenge and Nebra" in *Archäologische Informationen* vol. 41 (2018) pp. 275–288
* Harald Meller, Ernst Pernicka, "Zur Echtheit der Himmelsscheibe von Nebra – eine kurze Zusammenfassung der durchgeführten Untersuchungen" in *Archâologischer Korrespondenzblatt* vol. 38 (2008)
* Emilia Pasztor, Curt Roslund, "An interpretation of the Nebra Disc" in *Antiquity* vol. 81 (2007) pp. 267-278
* Ernst Pernicka, Joachim Lutz, Thomas Stoellner, "Bronze Age Copper Produced at Mitterberg, Austria, and its Distribution" in *Archaeologia Austriaca* vol. 100 (2016) pp. 19-55
* Christoph Sommerfeld, "… Sterne mal Sterne durch Sonne ist Mond–Bemerkungen über die Nebra-Scheibe" in *Praehistorische Zeitschrift* vol. 87 (2012) pp. 110–131

## Nexus externi 
* Manuela Frotzscher, *Geochemische Charakterisierung von mitteleuropäischen Kupfervorkommen zur Herkunftsbestimmung des Kupfers der Himmelsscheibe von Nebra* (dissertatio: Salinis, 2009)

Categoria:Confecta saeculo 16 a.C.n.
Categoria:Tabulae caelestes
Categoria:Saxonia-Anhaltinum
Xerographia

, *Selbstkontrolle* 1928]]
**Xerographia** (Francogallice: *pastel*) technica pictoria quaedam est, ubi pigmenta in materia aliqua (e.g. in charta, charta densata, linteo albo) componuntur.

Ita facultates omnes delinandi cum facultatibus pingendi miscentur. Adhibentur aut pigmenta pura aut creta e stilis rotundis angularibusve aut stylographa specialia. Etymologia e verbo Italico *pasta* venit, quo conspersiones describuntur.

## Technica 
Adhaerent pigmenta in charta modum in tenerum itaque generatim prudentissime agendum est. Colores in tabulis pulvereis ponuntur et digitis penicillisve confunduntur. Ut res haereat fundamentum durum esse oportet: eo papyri multicolores specialiter adaptati sunt. Xerographici colores in chartis optime commiscentur et transitus varii atque minimi inter colores produci possint. Necesse est ne ulla tabula nimium spissa sit aequitatis inter colores conservandae caussa.  Cum instrumento speciali pigmentorum mora in loco servetur, imagines saepe vitro teguntur. Cretae xerographicae digitorum subactionem postulant quae ad libitum etiam saetis perficiatur. Praeter mollitiem tabularem fieri potest crusta densior quoque spatulis adhibitis. Persaepe id genus una cum aliis picturarum rationibus uteris (e.g. tempera, gouache, coloribus acrylicis).

Si autem de olearia xerographia agitur pigmenta ceris mineralibus, ceris apium sive oleo papaveris necnon coniunctiva substantia tinguntur, ut etiam in charta erasa poni possint. Incommodo autem sunt mixtiones difficiliores et solutio in aqua impedita.

## Historia
Cretarum xerographicarum usus usque ad saeculum XV redit. In initio nigrum, album, rubrum tantummodo ad dispositionem erant. Michael Angelus Bonarotius et Raphael Sanctius Urbinas cretas xerographicas adhibebant res adumbratum. Xerographiae tempus aureum saeculis XVII et XVIII erat, quo technica citata praesertim in effigie conficienda florebat: namque faciae velluto atque languore affabre reddi potuerunt - et possunt. Inter pictrices mentionis dignissimae sint Rosalba Carriera Venetiis oriunda et Elisabetha Vigée-Lebrun Francogalla quae mulier tota in Europa nota. Rationem istam vere fascinantem adhibebant insuper Iosephus Vivien, Mauritius Quentin de La Tour, Ioannes Stephanus Liotard, Ioannes Simeon Chardin, Edgarus Degas, Eduardus Manet, Odilon Redon, Paulus Picasso et Alfredus Hrdlicka.

## Bibliographia 
* Ludorf, Heinz: *Pastelle – Landschaften und Blumen*. EULEN Verlag, Friburgi Brisgoviae  1991, ISBN 3-89102-195-X
* Gabriele Balitzki: *Pastellmalerei*. Englisch Verlag, Aquis Mattiacis 2002, ISBN 978-3-8241-1102-2

## Notae
## Nexus externi 
*Societas xerographorum Francogallicorum
*Museum xerographicum Tolosanum
*Neil Jeffares: Pastels & pastellists
*Canson Papier
Pachyta

***Pachyta*** est genus coleopterorum subfamiliae Lepturinarum familiae Cerambycidarum.

## Subgenera et species
Generi sunt duo subgenera et undecim species descriptae.
* *Fairmairia* Podaný, 1964
** *Pachyta oxyoma*  Fairmaire, 1889
* *Pachyta* Dejean, 1821
** *Pachyta armata* LeConte, 1873
** *Pachyta bicuneata* Motschulsky, 1860
** *Pachyta degener*  Semenov & Plavilstshikov, 1936 
** *Pachyta erebia*  Bates, 1884 
** *Pachyta felix*  Holzschuh, 2007 
** *Pachyta gorodinskii*  Rapuzzi, 2013 
** *Pachyta lamed* (Linnaeus, 1758)
** *Pachyta mediofasciata*  Pic, 1936 
** *Pachyta perlata*  Holzschuh, 1991 
** *Pachyta quadrimaculata*  (Linnaeus, 1758) 

## Bibliographia
*Tavakilian, G. (auctor), et H. Chevillotte (programmatura). 2012. "Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes." Institut de Recherche pour le Développement France.

## Notae
Categoria:Genera animalium
Categoria:Genera insectorum
Categoria:Lepturinae
Categoria:Taxa Dejean
Categoria:Taxa 1821
Semanotus

***Semanotus*** est genus coleopterorum familiae Cerambycidarum, cui sunt sex species descriptae:

* *Semanotus amethystinus* (LeConte, 1853)
* *Semanotus australis* Giesbert, 1993
* *Semanotus japonicus* Lacordaire, 1869
* *Semanotus juniperi* (Fisher, 1915)
* *Semanotus ligneus* (Fabricius, 1787)
* *Semanotus litigiosus* (Casey, 1891)

## Notae
Categoria:Genera animalium
Categoria:Callidiini
Cocytus

**Cocytus** (Graece '**, a verbo **', "fleo") in fabulis Graecis est fluvius inferorum, qui ex Styge profluens cum Pyriphlegethonte in Acherontem fluit. Fluvius fabulosus appellatus est ex Cocyto fluvio qui in Thesprotia regione Epiri prope Necyomanteum in Acherontem fluit.

Vergilius variis locis in *Aeneide* mentionem Cocyti facit:

tenent media omnia silvae,
Cocytusque sinu labens circumvenit atro.
…
Hinc via Tartarei quae fert Acherontis ad undas.
turbidus hic caeno vastaque voragine gurges
aestuat atque omnem Cocyto eructat harenam.
…
Anchisa generate, deum certissima proles,
Cocyti stagna alta vides Stygiamque paludem,
di cuius iurare timent et fallere numen.
…
illa autem attollit stridentis anguibus alas
Cocytique petit sedem supera ardua linquens.

## Notae 
## Bibliographia 
* Schlapbach, Karin et Strauch, Daniel. "Cocytus". In ''Brill's New Pauly'', editione interretiali. 2006.

## Nexus externi 
Categoria:Flumina mythologica
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Vita post mortem
Nuntius secundarius

thumb|Conspectus itineris a stimulo ad **nuntium secundarium** ducentis
**Nuntii secundarii** sunt moleculae intracellulares a cellula responsum *nuntiorum primariorum* generatae. Ideo nuntii secundarii sunt pars transmissionis informationis intra cellulam.

Exempla nuntiorum secundariorum sunt cAMP (cyclicum adenosinotriphosphatum) et NO/cGMP (nitrogenii monoxidum/(cyclicum guanosinotriphosphatum) et IP3 (inositolum triphosphatum) et DAG (diacylglycerolum) et etiam calcium.

## Exempla 
### cAMP 
Stimulus vel externus vel internus est nuntius primarius, qui receptorio ATP in cAMP (= nuntium secundarium) transformat. Sub haec proteinum kinasis A (PKA) enzymum agere potest.

### Nitrogenii monoxidum / cGMP 
Nitrogenii monoxidum quoque munus signorum transductuum una cum cGMP (cyclico guanosinotriphosphato) habet.

### Pinacotheca 

Fasciculus:CAMP2.svg|cAMP
Fasciculus:Nitric oxide.svg|NO
Fasciculus:CGMP2.svg|cGMP
Fasciculus:Inositol 1,4,5-trisphosphate.svg|IP3
Fasciculus:1,2-diacylglycerol.svg|DAG (1,2-DAG)

## Notae 
* Signum transductus

## Bibliographia 
*   

## Nexus externi 
* *Merriam-Webster*: Definitio nuntii secundarii 
* Pellicula brevis de nuntio secundario. 

Categoria:Signum transductus
!
Cerambyx

[thumb|*[Cerambyx scopolii.*]]
***Cerambyx*** est genus coleopterorum familiae Cerambycidarum. Quibus sunt antennae validae, plenae, curvae, quarum quodque segmentum ad apicem expanditur, sicut cornua *Caprae ibicis.*

## Species
Huic generi sunt septem species Europaeae.
* *Cerambyx carinatus* Küster, 1846
* *Cerambyx cerdo* Linnaeus, 1758
* *Cerambyx dux* (Faldermann, 1837)
* *Cerambyx miles* Bonelli, 1812
* *Cerambyx nodulosus* Germar, 1817
* *Cerambyx scopolii* Fuessly, 1775 
* *Cerambyx welensii* (Küster, 1846)

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Cerambycini
Categoria:Genera animalium
Categoria:Genera insectorum
Controversiae duarum civitatum Sinicarum

thumb|right|Regiones quibus revera imperat utraque Sinarum civitas (ROC = Res publica Sinarum; PRC = Res publica popularis Sinarum)
**Controversiae duarum civitatum Sinicarum** dicuntur dissensiones quae a civitatibus nostra aetate Rei publicae Sinarum ac Rei publicae popularis de imperio dicioneque omnium Sinarum aguntur. Quas enim primum interitum post anno 1912 imperatorum potestatis sub imperio Rei publicae veniendas potita est 1949 Res publica popularis, rebus novis actis, cum principes Rei publicae Chiang Kai-Shek praeside in Taivaniam sive Formosam insulam refugerunt. Utraque postea civitate Sinarum regionem vindicante, haec sunt eae quibus revera imperant:

* **Res publicae popularis Sinarum** Sinicae terrae continenti, Hongcongo (post 1997), Macao (post 1999);

* **Res** autem **publica Sinarum**, communiter **Taivania** vocata, nunc insulae tantum Taivaniae atque aliis aliquot minoribus.

Etsi plurimam Sinarum partem non iam sub imperium habebat Res publica, apud Nationes Unitas personam Sinarum gessit donec expulsa est anno 1971, Re publica populari admissa. Hi unam esse Sinarum civitatem ceteris omnibus profitendam, si legationem mittere velint; sunt tamen nonnullae quae officium legationis simul apud Taivanenses proficiant. Annum 1990 post pars multa Taivanensis populi fiebant, quae suis legibus vivere flagitant; quibus vehementem cum re publica populari rixam transigentibus haud sane omni liquet, quomodo de rebus publicis cunctae civitates in concordiam sint venturae.

* Divisio Coreae

Categoria:Historia Sinarum
Eucleidas

**Eucleidas** (natus circa 250 a.C.n., mortuus apud Sellasiam 222 aut 221 a.C.n.) fuit rex Spartae e stirpe Agiadum sed in throno Eurypontidarum positus inter 227 et mortem. Collega in regno fuit Cleomenes III.

Filius erat regis Leonidae II et Cratesiclae, frater Cleomenis III et Chilonidis, Cleombroti II uxoris. Postquam occisis ephoris anno 227 a.C.n. rerum potitus est Cleomenes III fratrem consortem regni fecit. Ita enim speciem dyarchiae et bicipitis regni a Lycurgo olim instituti servabat. Re vera tamen numquam antea ambo reges ex eadem gente fuerant ː aperte contemnebatur igitur antiquus Lacedaemoniorum mos et tyrannis instituebatur. Archidamus V e gente Eurypontidarum qui regnare debuit simul atque Spartam rediit paulo ante occisus erat, incertum utrum iussu Cleomenis an invito Cleomene.

Pugna inter Macedones et Achaeos ex una parte et Lacedaemonios ex altera ad Sellasiam commissa cornu cui praeerat Euclidas ab hostibus fusum est et ipse interfectus. Rerum gestarum scriptor Polybius culpam huius cladis, quae regno duorum fratrum finem imposuit et Spartam inermem Macedonibus tradidit, in Euclidan reiciebat qui rei militaris parum peritus fuisse videtur.
## Notae 
## Fontes 
*Pausanias libro secundo *Descriptionis Graeciae* 9.1 et 9.3
*Plutarchus, "Cleomenes" in *Vitis Parallelis* 11.5 et 28
* Polybius, libro secundo *Historiarum* 65.8 et 68.3-10.

## Plura legere si cupis 
*̈Thomas W. Africa, *Phylarchus and the Spartan revolution*, University of California press, 1961 Recensio critica Altera recensio critica Alia recensio critica
*̈U. Bernini, "Archidamo e Cleomene III. Politica interna ed estera a Sparta (241-227 a.C.)," *Athenaeum* 1982'60) ː 205-223.
*̈ Paul Cartledge et Anthony Spawforth,  *Hellenistic and Roman Sparta  : a tale of two cities*, Routledge 2002
*̈Paulus Cloché, "Remarques sur les règnes d'Agis IV et de Cléomène III", *Revue des Études Grecques*   1943 ː 53-71 
* Edmundus Levy, ''Sparte histoire politique et sociale jusqu'à la conquête romaine'', Parisiis, 2003
*̈Franciscus Ollier, "Le philosophe stoïcien Sphairos et l'œuvre réformatrice des rois de Sparte Agis IV et Cleomène III ", *Revue des Études Grecques* 1936 ː 536-570
*̈ Francesco Pozzi, "Le riforme economico-sociali e le mire tiranniche di Agide IV e Cleomene III, re di Sparta",  *Aevum*,  1968(42,5/6) ː 383-402.
*̈Benjamin Shimron, *Late Sparta : the Spartan revolution, 243-146 B.C.*, Arethusa, 1972
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui 221 a.C.n.
Categoria:Reges Spartae
Categoria:Necati
Australe et boreale imperium

]]
]]
**Australe et Boreale Imperium** (Sinice  '**) dicuntur regna in quae omnes Sinae inter Cin (Sima) et Suy familias imperium tenentes sunt divisae, quae annos 420 ad 589 manebant.

## Index Regnorum
**Nota:** Nomina regnorum australium familiae seu domuum regnatricium primum dantur secundum Couplet librum; unde litteris Sinicis et Latinis secundum nostra aetate translitterationem adscribuntur. Borealium autem regnorum, quia haud sane multum apud Couplet de iis scriptum est, hac tantum neque illa dantur.

### Regna Australia
* Familia **Sum**, Sinice  **' (sed communiter  '**, id est secundum nomen gentilicium imperatoris vocata, cum praeclarior fuit familia Sum post quinque familias imperiales); regnavit 420 ad 479;
* Familia **Ci**, Sinice  **'; regnavit 479 ad 502;
* Familia **Leam**,  '**; regnavit 502 ad 557;
* Familia **Chin**,  **'; regnavit 557 ad 589.

### Regna Borealia
* Familia **Beiwei**, Sinice , id est Wei (seu Guei) septentrionalis;
* Familia **Dongwei**, Sinice , id est Wei orientalis;
* Familia **Xiwei**, Sinice , id est Wei occidentalis;
* Familia **Beiqi**, Sinice , id est Qi (seu Ci) septentrionale;
* Familia **Beizhou**, Sinice , id est Zhou (seu Cheu) septentrionalis;

## Notae
## Bibliographia
*Philippi Couplet, *Tabula Chronologica Sinicae Monarchiae*.

* Familiae imperiales Sinarum

Categoria:Historia Sinarum antiquarum
Butherium erythropus

***Butherium erythropus*** est species coleopterorum familiae Cerambycidarum, sola generis ***Butherii*** species. In tribum Cerambycinorum digeritur.

## Notae
## Bibliographia
*Bezark, Larry G. 2013. *A Photographic Catalog of the Cerambycidae of the World.* Editio interretialis, 27 Augusti 2013. Archivum.

Categoria:Cerambycini
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Lucas
Categoria:Taxa 1857
A solis ortus cardine

[thumb|*A solis ortus cardine* in [Antiphonarium officii|antiphonario Dominicano fine saeculi XV conscripto e monasterio Sanctae Catharinae Sanctogallensi]]
**A solis ortus cardine** est hymnus a Caelio Sedulio strophis Ambrosianis compositus. Hymnus abecedarius est (nam stropha unaquaque a littera sequente abecedarii incipit, nempe strophae primae littera prima est *a*, secundae *b* etc.). A Martino Luthero versio Theodisca facta est. Praeter cantum Gregorianum veterem Gulielmus Dufay, Orlandus Lassus, Michael Praetorius, Ioannes Praenestinus, Ioannes Sebastianus Bachius aliique musicam ad carmen Sedulii composuerunt.

## Nexus externi
* Textus in *The Latin Library*
* *A solis ortus cardine in *gregorien.info''

Categoria:Hymni Christiani
Categoria:Italiae scripta
Categoria:Litterae Latinae aetatis Imperii
Categoria:Scripta saeculo 5
Vomer (anatomia)

In anatomia **vomer**  est unum os ex quattuordecim ossium faciei. Situs est in linea mediosagittali cranii. Connectitur vomer cum osse sphenoidali, ethmoidali, ossibus palatinis, et utroque os maxillare. Format superficiem medialem septi nasi.

Variantes anatomicae vomeris rhonchopathiam (stertentis sonitum) perficere queant.

Rarius myxomata tumores vomeris observantur.

## Notae 
* Nasus

Categoria:Ossa faciei
Mitterberg in Pongau

**Mitterberg in Pongau**, vulgo recentius *Mitterberghütte*, est vicus pagi Pongau provinciae Salisburgensis in Austria. Ibi iam aevo praehistorico cuprum effossum est.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|[Pongau ex aere visus. Vicus Mitterberghütte prima acie ad sinistram videtur]]
* Ernst Pernicka, Joachim Lutz, Thomas Stoellner, "Bronze Age Copper Produced at Mitterberg, Austria, and its Distribution" in *Archaeologia Austriaca* vol. 100 (2016) pp. 19-55 

## Nexus externi 
* "Die Mitterberg-Region: Grossproduktion von Kupfer in den Ostalpen in der Bronzezeit" apud *Deutsches Bergbau-Museum Bochum*

Categoria:Loci habitati Austriae
Categoria:Commercium cupri
Categoria:Salisburgum (provincia)