open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vocativus

**Vocativus** est casus quo vocatur persona, animal, aut res, quae induitur humana specie. Dionysius Thrax saeculo secundo a.C.n. vocativum in numero casuum Latinorum reposuit.

## Usus vocativi in lingua Latina 
### Nomina generis neutrius 
Nominibus neutrius generis vocativus idem est atque nominativus et accusativus. Exempla:

# Bellum *(nom., accus., voc.)*;
# Vulgus *(nom., accus., voc.)*;
# Corpus *(nom., accus., voc.)*;
# Genu *(nom., accus., voc.)*.

### In secunda declinatione 
Quaedam hominum nomina generis masculini, quorum nominativi exitus sit **-ius**, utuntur uno **-i** pro vocativi exitu. Eandem legem observant haec tria nomina: *mei*, *filii* et *genii*. Exempla:

# Vergilius *(voc.: **Vergili**)*;
# Caius *(voc.: **Cai**)*;
# Meus *(voc.: **mi**)*;
# Filius *(voc.: **fili**)*;
# Genius *(voc.: **geni**)*.

Vocativus nominum, quorum nominativi singularis exitus sit **-er** aut **-ir**, idem est atque nominativus. Exempla:

# Magister *(nom. et voc.)*;
# Liber *(nom. et voc.)*;
# Aper *(nom. et voc.)*;
# Arbiter *(nom. et voc.)*;
# Coluber *(nom. et voc.)*;
# Puer *(nom. et voc.)*;
# Socer *(nom. et voc.)*;
# Gener *(nom. et voc.)*;
# Armiger *(nom. et voc.)*;
# Vir *(nom. et voc.)*;
# Triumvir *(nom. et voc.)*.

Vocativus nominis **Dei** idem est atque nominativus:

# Deus *(nom. et voc.)* [etiam: Deus *(voc.: **Dee**)*].

### Pronomina et numeri 
Exceptis pronominibus **tu** et **vos** et excepto numero **unus**, cuius rarissimus vocativus est **une**, neque pronomina neque numeri habent vocativum:

# Tu *(nom. et voc.)*;
# Vos *(nom. et voc.)*;
# Unus *(voc.: **une**)*.

### Nominativus pro vocativo 
Aliquando, etiam in oratione soluta, nominativus est pro vocativo. Exemplum:

# Audi tu, *populus Albanus*.
# *Deus, Deus meus*, quare me dereliquisti?

### Sedes vocativi in sententia 
Vocativus de more non se collocat in initio sententiarum. Exemplum:

# Habes, *Tubero*, confitentem reum.

## Aliae explicationes 
Latini utuntur vocativo casu cum *vocare* aliquem volunt.

Vocativus est ab origine in gradu extinctionis : solum utuntur homines in nominibus masculinis quae cadunt in "us "
exempla 
*dominus → domine
*nate dea ← natus dea
Aliquot nomina graeca casus graecos servant
Aeneas, voc : Aenea.

Categoria:Casus grammatici
Categoria:Grammatica Latina
Natio

() est terra aut regio aut populus. Nomen habet ab adiectivo *nati* (= *orti*) et verbo *nascendi.* Natio hodie est caterva hominum, qui in eadem patria habitant. Antiqui Romani vocabulum aliquando adhibebant synonymum “civitatis”.

Quamquam hodie sunt multae nationes quae in una civitate comprehenduntur, tamen olim hoc non fuit verum et adhuc nationes sine civitate, ut Carduchi, Palestinienses, nomas, et indigenae in Civitatibus Foederatis, Australia, Canada, et ceteribus terris manent; vice versa, sunt civitates ubi plures nationes convivunt, ut in Belgio et Hispania.

In usu communi, vocabula *natio* et *terra* sine discrimine adhibentur ut fines in dicione unius regiminis, aut incolae horum finium aut imperium ipsum, designent.

Sensu stricto, *natio* homines solos designat cum terra indicaret fines et civitatis institutiones. Ut omnes confundantur, substantiva adiectiva *nationalis* et *internationalis* civitatibus aliquando adhibentur.

## Bibliographia 
* Gellner, Ernest. 1983. *Nations and Nationalism.* Cantabrigiae: Blackwell.

* Civitas, Civitas sui iuris
* CN
* Commune
* Communitas
* Continens
* Foederatio
* Gens
* Hymnus nationalis
* Imperium
* Nationalismus
* Pagus
* Provincia
* Territorium
* Tribus

!
Magnitudo apparens (astronomia)

in astronomia solet significare dimensionem iubaris apparentis stellarum, siderum, planetarum et aliarum rerum caelestium.

Magnitudino apparens est intensitas ut a hominibus terrestribus videtur. Scala logarithmica magnitudinis venit e convenio astronomi Graeci in quo stellae caeli dividuntur in sex magnitudinibus. Magnitudo 1 intensitate luminosa e stellis visibilibus maxima conguabat et magnitudino 6 intensite minima quae homines dignoscere possunt.

Magnitudo absoluta deinde e apparente secundum distantiam lege quadrati inversi utendo computatur ita ut intensitatem congruet quam homines videant si stella 10 parsec a terra distet. Quam ob rem scala moderna plus quam sex magnitudines habet, inclusus magnitudines negativas quas sine telescopiis oculi humani videre non possunt.

*Magnitudo (astronomia)

Categoria:astronomia
Ascensio recta

**Ascensio recta** in astronomia altera coordinata in globo caelesti (imaginato) est, altera declinatio vocatur. Ascensio recta respondet ad circulos meridianos geographicos. Principium coordinatae ascensionis rectae punctum vernum *(quod dicitur)* est, quo in puncto linea ecliptica et linea aequinoctialis secantur. Astronomus ab septentrionalibus spectans ascensione recta positionem rei caelestis dextrorsum (id est secundum horologii motionem) metitur. Ita uniuscuiusque rei caelestis locus pari (&alpha;;&delta;) significatur.  
Astronomi ascensionem rectam non gradibus, sed horis metiuntur, sicut 24 horae 360 gradus aequent. Inde 1 hora 15° aequat, 1 minuta 15’, 1 secunda 15’’.
Inclinatione ecliptica ascensio recta in longitudinem ac latitudinem eclipticam ratiocinanda est ut vias revolutionis planetarum aliorumque corporum systematis solaris censere possis (→ transformatio coordinatarum).
Ascensione recta stellae cuiusdam nota facile censendum est, quo anni tempore stella illa optime sit spectanda, nempe censendo diem quo stella media nocte summum locum teneat (→ oppositio).
Declinatio

**Declinatio** haec dissimilia significet:

#Declinatio est casus nominum. 
#Declinatio est coordinata astronomica.
Declinatio (astronomia)

**Declinatio** in astronomia altera coordinata in globo caelesti (imaginato) est, altera ascensio recta vocatur. Declinatio respondet ad orbes latitudinis geographicos. Inde declinatio spatium angulare rei caelestis ab linea aequinoctiali caelesti significat. Valores positivi locum ad septentrionales spectantem indicant, valores negativi ad meridiem spectantem. Declinatio symbolo **δ** scribi solet et secundam partem in pari **(α;δ)** descriptionis loci caelesti tenet. Ita declinatio arte cum altitudine astronomico coniuncta est, sed contra non a spectandi loco nec tempore dependet. Si in polo septentrionali telluris stans rem caelestem spectas, declinatio atque altitudo illius rei eadem est.

*Ascensio recta
*Inclinatio orbitalis

Categoria:Systemata coordinatorum caelestium
Mons Niger

**Mons Niger** (Montenigrine: *Crna Gora*, Црна Гора), tempore antiquo **Dioclea,** Medio Aevo **Zeta,** est res publica ab Adriatico ad orientem spectans. Incolae "Montenigrini" () appellantur.

Socia Serbiae in re publica fuit, quae dicitur Serbia et Mons Niger quaeque successit Iugoslaviae rei publicae foederali. 

Ante diem 21 Maii 2006, maior civium Montis Nigri pars (55.5%) decrevit ut consociatio cum Serbia tollatur et Mons Niger hodie fiat res publica autonoma. 

Mons Niger in Alpibus Illyricis montes summi inveniuntur (2000–2700 m). Tempore antiquo, Diocleae flumina et montes maiores bene cogniti et a Romanis nominati erant.

## Historia
### Aevum antiquum
Montis Nigri terra hodierna Aevo Antiquo gentibus Illyricis plerumque incolonatum erat: Autariatae in parte septentrionali, Ceraunii in parte boreo-orientali, Siculotae et Docleatae in parte media, Pirustae in parte meridiana (ad Lacum Scardicum), Pleraei in parte occidentali ad Sinum Rhizonticum (*Boka Kotorska*), etc.

## Geographia politica
### Urbes et oppida (Nomina geographica classica et antiqua)
Nomina partim antiqua et hodierna (Antibarium et Castrum Novum sunt nomina Neo-Latina ex Italiano)
* **Birziminium**, deinde **Podgorica**, caput Montis Nigri
* Antibarium (Serbocroatice: *Bar / Бар*; Italiane: *Antivari / Antibari*)
* Butua (*Budva*)
* Castrum Novum (Serbocroatice: *Херцег Нови / Herceg Novi*)
* Catharum (Serbocroatice: *Котор / Kotor*; Italiane: *Cattaro*)
* Dioclea (iuxta *Podgorica*)
* Olcinium (*Ulcinj*)
* Onogoste (*Nikšić*)
* Risinum (*Risan*)
* Salluntum (deinde: Danilopolis) (*Danilovgrad*)
* Theudum (alia nomina: Teude, Theode) (*Tivat*),

## Geographia physica
#### Flumina maiora
* Autarias (*Tara*)
* Barbana (flumen) (*Bojana*)
* Drinus (*Drina*)
* Oriundus (*Morača*)
* Senta (*Zeta*)
* Simacus (*Lim*)

#### Montes maiores
300px|thumb|Tabula Montis Nigri.
* Alpes Illyricae (*Dinaridi*)
* Mons Bertisceus (*Prokletije*; 2694 m), cacumen summum in alpibus Illyricis
* Mons Candavius (*Bjelasica*; 2137 m)
* Mons Drenaeus (Ljubišnja*; 2286 m)
* Mons Hormus (*Orjen*; 1994 m)
* Mons Megyretus (*Maglić*; 2397 m) 
* Mons Nalata (*Žiovo-Bioč*; 2133 m)
* Mons Niger (*Lovćen*; 1749 m)
* Mons Scirtarus (*Durmitor*; 2522 m)
* Mons Scodrus (*Rumija*; 1593 m)

#### Lacus
* Lacus Labeatis in finibus Albaniae praecipuum est, hodie *Lacus Scudrae* nomen habet.

#### Loci geographici
* Sinus Risonicus vel Sinus Rhizonicus et Sinus Rhizonticus (Serbocroatice: *Бока которска / Boka kotorska*; Italiane: *Bocche di Cattaro'').

## Nexus externi 
* Crnogorska Enciklopedija ("Vici Montis Nigri")

!
Categoria:Condita 2006
Res publica Sancti Marini

**Sanctus Marinus**, plenius **res publica Sancti Marini** (Italiane *San Marino*) est tertia a minima civitate Europaea, post Vaticanum et Monoecum, et antiquissima mundi res publica, saeculo XIV condita; minima quoque civitas inter socios Consilii Europae est. Caput est Marinum, quod castellum ex omnibus in circuitu partibus rupes altissimas habet, die 3 Septembris anno 301 decretum. Unica est civitas adhuc exstans cuius pristina constitutio politica lingua Latina exarata est. Principes duo huic rei publicae quotannis electi sunt, qui officio  funguntur.

In Italia inter Aemiliam-Romaniam et Picenum eminens, res publica Sancti Marini comprehendit 29&nbsp;000 fere incolarum, inter quos mille peregrini in Sancto Marino habitant. Sunt fere 5000 Sanctimarinenses qui in aliis terris vivunt.

Res publica e novem "castellis" constituitur quorum enumeratio hic habes:
* Aqua Viva
* Burgus Maior
* Marinum
* Domenianus
* Ecclesia Nova
* Fagetanum
* Florentinum
* Mons Viridarium
* Olnanum

## Notae 
## Bibliographia 
* *Statuta, decreta ac ordinamenta illustris reipublicae ac perpetuae libertatis terrae Sancti Marini*. Arimini: Ioannis Simbeni typis, 1650 
* *Leges statutae reipublicae Sancti Marini*. Forolivii: ex Casaliano typographeo, 1834 Textus apud archive.org

* Inno Nazionale della Repubblica
* Mons Feretri

## Nexus externi 
* Rempublicam circumire: pagina domestica pro periegetis

Categoria:Civitates sui iuris
!
Categoria:Inclavaturae et exclavaturae in Italia
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Europa
Borussia Orientalis

thumb|Borussiae orientalis inter bella per totum orbem terrarum gesta fines
**Borussia Orientalis** (vocata etiam **Borussia ducalis** in vetere Regimine usque ad 1791um annum) fuit antiqua provincia Borussiae ad ripas maris Baltici sita. Cuius caput erat Regiomontium (antea *Königsberg*, nunc *Kaliningrad*), qua ab urbe tamquam e semine antiquissimo harum finium tota compago crevit. Regiomonti primus rex Borussiae coronatus est anno 1701.

Post bellum prius per totum orbem terrarum gestum Borussia orientalis divisa est, non magna parte et quidem septentrionali trans Memelium amnem sita abscisa. Quod territorium Memelicum ab anno 1923. Lituaniae pars est, annis quidem a 1923. ad 1939. foedere coniuncta, annis autem post 1945. integralis.

Reliqua et quidem maior pars Borussiae orientalis post bellum alterum per totum orbem terrarum gestum incolis paene omnibus commutatis divisa est in partes duas, quarum, quae ad meridiem spectat, Poloniae pars integralis, quae ad septentriones vergit, Russiae regio Calininopolitana est facta, immo nomine Borussiae deleto. Quae regio interposita Lituania cum agro Russico ita non cohaeret, ut aliquod Borussiae orientalis vestigium etiamnunc in finium eius regionis descriptione remanserit.

*Regio Baltica

Categoria:Borussia
Categoria:Balticum
Categoria:Regiones Russiae
Categoria:Regiones Poloniae
Categoria:Regiones Lituaniae
Ioannes Baptista

[thumb|Ioannes Baptista a [Geertgen tot Sint Jans pictus.]]
[thumb|upright=0.8|Ioannes Baptista a [Michael Angelus Caravagius|Caravagio pictus.]][thumb|upright=0.8|Ioannes Baptista a [Leonardus Vincius|Leonardo Vincio pictus.]]
**Ioannes Baptista** vel Graece Ἰωάννης ὁ βαπτιστής, a multis "sanctus" appellatus, Zachariae et Elisabethae filius, Iesum secundum Biblia Sacra antecessit, vaticinationem Isaiae implens: "vox clamantis in deserto: 'parate viam Domini; rectas facite semitas eius'". Figura magni momenti est in religionibus Christiana Islamicaque. Ioannes consuetudinem unicam habebat baptizandi, ut dimitterentur peccata. Et Iesus ab eo in flumine Iordane baptizatus est. Ferunt evangelia caput Ioannis decollatum esse anno fere 35 iussu Herodis Antipatri. Die 24 Iunii in ecclesia catholica Romana eius natalitiae celebrantur. Inter multa alia etiam patronus urbis Florentiae est.
In Ecclesia Orthodoxa 'πρόδρομος' (praecursor, sc. Christi) nominatur, qui in loco excellente iconostasii depictus est.

Persona Ioannis eorumque, qui in hac historia conexi suni sunt, in artibus magni momenti sunt. Vita Ioannis celebratur in Daniel Bollii opere ‘‘Repraesentatio harmonica conceptionis et nativitatis S. Joannis Baptistae‘‘, item in offertorio ‘‘Inter natos mulierum‘‘ a Mozart composito et abbatiae Seeon (in alta Bavaria sitae) dedicato.
Famosa est opera ‘‘Salome‘‘ a Ricardo Strauss secundum narrationem Anscharii Wilde composita. Clara etiam  Iulii Massenet ‘‘Herodiade‘‘ secundum libellum de narratione eiusdem nominis a Gustavo Flobert scripta. Res operae ‘‘Die Meistersinger‘‘ a Ricardo Wagner confectae in die et nocte festi Ioannis aguntur.

## Fontes antiqui 
* Evangelium secundum Matthaeum 3.1-17 versio Vulgata
* Evangelium secundum Marcum 1.2-11 versio Vulgata
* Evangelium secundum Lucam 3.1-20 versio Vulgata
* Evangelium secundum Ioannem 1.15-37 versio Vulgata
## Notae 

*Nativitas Ioannis Baptistae
*Decollatio Ioannis Baptistae
*Salome

## Nexus externi 
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Mortui 35
!
Categoria:Interfecti
Categoria:Sancti
Beatificatio

[thumb|210px|Beatificatio [Ioannes Paulus II|Ioannis Pauli II papae.]]
In Ecclesia Catholica, **beatus** est defunctus cuius virtutes probatae sunt a Papa quemque invocare licet cum cultu in regione definita. Vocabulum beatus idem ac felix significat, vel et benedictus sensu lato, fidem alludens istum hominem iam in paradiso apud Deum esse. Beatitudinis status tertium gradum constituit in via canonizationis. Primus gradus est Servus Dei, secundus est venerabilis, tertius beatus et quartus gradus sanctus.

## Nexus externus
* Papa Benedictus XVI *Ad causas beatificationis canonizationisque* in *Kath net* 

Categoria:Ecclesia Catholica
Supernova

[thumb|Supernova [SN 1604, cognominata supernova Kepleri.]]
[thumb|[Nebula Cancri, in Tauro constellatione, est nebula venti pulsar quae cum SN 1054 supernova consociatur.]]

 est lucidissima stella, nova ingens, id est stella cuius magnitudo sic crescit inter paucos dies ut nova stella apparere videatur. Praefixo *super* hoc vocabulum differt ab alio nova, quae designat stellam cuius intensitas luminosa crescit, sed modo minore et secundum viam alteram. Vocabulum *supernova* a Gualterio Baade et Fritz Zwicky anno 1931 excogitatum est.

Supernova collapsu magnae stellae gigni putatur, cum gravitati stellae nucleus cedit et in se ruit et externae flammae maxima vi proiciuntur in spatia.

A supernova foramen nigrum vel stella neutronica nasci potest. Foramen nigrum autem non nascitur, nisi astralis materiei tantum superest ut astri nucleus ob ipsius gravitatem collabi possit sic ut singularitas dimensionum spatii et temporis gignatur.

## Notae
## Bibliographia
*.
*.
*.
* .
*.
*Osterbrock, Donald E. 2001. Who Really Coined the Word Supernova? Who First Predicted Neutron Stars? *Bulletin of the American Astronomical Society* 33:1330.
* .
* Thomas, Brian C. 2017. "Photobiological Effects at Earth's Surface Following a 50 pc Supernova." *Astrobiology*, 28 December 2017. 
* .

* Pumilio alba
* Reliqua supernovae
* Nova
* Stella variabilis cataclysmica
* Via lactea

Categoria:Stellarum genera
Categoria:Astronomia
Virginia

**Virginia,** rite **res publica Virginiae,** ex Regina Elizabetha Prima (cognomine *Virgine Regina*) nuncupata, est civitas in Civitatibus Foederatis Americae, una ex tredecim coloniis Americanis quae in imperium Britannicum per Res Novas Americanas surrexerunt. Plerumque habetur pars civitatum Meridianarum, sed aliquando in Mediis Atlanticis comprehenditur. Ea est una ex quattuor civitatibus Civitatum Foederatarum quae se nomine *republica* (Anglice *commonwealth*) appellantur.

Per Bellum Civile Americanum, Ricmondia, caput civitatis, fuit caput Civitatum Confoderatarum Americae.

Virginia mater praesidium aliquando appellatur quia octo praesides Civitatum Foederatarum ibi nati sunt.

Sententia civitatis est *Sic semper tyrannis.* Arbor civica et flos civicus sunt *Cornus florida.*

## Notae 
* *Claytonia virginica*
* Collegium Gulielmi et Mariae
* Patricius Henry
* Universitas Virginiae
Falklandia

thumb|Vexillum.
thumb|Domus in insula.
**Falklandia,** sive **Insulae Falcolandiae,** sive **Insulae Falklandiae,** sive **Insulae Falkland,** sive **Insulae Malvinae,** est archipelagus in Oceano Atlantico australi situs. Olim ab Imperio Britannico, Francia, et Hispania rectus, et hodie territorium Britannicum est. 

Quamquam omnes insulani sunt cives Britannici et culturam identitatemque Britannicam habent, Argentina diu insulas appetivit. Anno 1982, Argentini Bellum Falklandense contra Britanniam propter has insulas commiserunt. Britannici autem Argentinos mox vincerunt, sed Argentina insulas tamen postulat. Et quamquam Britiannici eas *Falkland Islands,* Hispanophoni eas *Islas Malvinas* appellant.. Incolae qui ibi habitant solum insulas dicunt Falkland et postulata Argentiniana depellent.

Archipelagus in duabus insulis magnis (Malvina Occidentalis et Orientalis) et 776 ceteris minoribus insulis consistit. Hae insulae ad orientem ante Argentinam in Oceano Atlantico Australi patent, 483 chiliometra a litore Argentinae, 1080 chiliometra ad occidentem Aurorae Insularum (Georgiae Australis), et 940 chiliometra ad septentrionem Antarcticae (Elephans Insula).

* De habitantibus insularum saeculo undevicensimo [Anglice]
* Insulae Malvinae (nomen geographicum insularum)

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Argentina
Categoria:Coloniae Regni Britanniarum
!
Categoria:Territoria obnoxia Oceani Atlantici
Borussia

thumb|Borussia 1866-1918.
**Borussia**, sive **Prussia** (Theodisce: *Preußen*), est nomen historicum terrarum Europae Orientalis Mediaeque, significans:

1. Regionem in ora maris Baltici sitam, ex nomine Borussorum, gentis localis, nuncupatam, quae saeculo XIII ab Ordine Teutonico occupata fuit (vide Civitas Ordinis Teutonici). Serius regio illa nominata est "Borussia orientalis" (nunc pars Russiae, Poloniae et Lituaniae).

2. Regnum (ab anno 1701), quod Borussiam orientalem et Brandenburgum inclusit. Caput regni Berolinum erat. Cum anno 1871 Imperium Germanicum unitum concrevisset, Borussia regnum dominans Germaniae fuit (Borussiae rex per constitutionem imperator Germanicus fuit, donec anno 1918 terra illa facta est res publica). 

Post primum bellum mundanum Borussia orientalis divisa est, non magna parte septentrionali separata. Quod territorium ab anno 1923 Lithuaniae pars est. Reliqua quidem pars maior etiam, sed post secundum bellum mundanum demum, divisa in partes duas, quarum una Poloniae pars integralis facta est, sed altera Russiae regio Calininopolitana nomine Borussiae prorsus deleto. 

Die 25 Februarii 1947 civitates secundo bello mundano victrices (Civitates Foederatae, Francia, Regnum Unitum ac Unio Sovietica), Borussiam aboleverunt.

## Curiositas 
Borussia (id est vocabulum Latinum, non Theodiscum) etiam nomen corporis studentium est. Nonnullae athleticae societates hoc nomen habent, exempli gratia: Borussia Mönchengladbach, Borussia Dortmund. Etiam hodie, colores turmarum pedilusoriarum nationalium Germanicarum ei Borussiae remanent.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Flag of Prussia (1892-1918).svg|Vexillum Borussiae,1894-1918.
Fasciculus:Flag of Prussia (1918–1933).svg|Vexillum Borussiae,1922-1933.
Fasciculus:Siegelmarke Der Pr. Ministerpräsident W0363078.jpg|Sigillum praesidis ministrorum rei publicae.
Fasciculus:Prussia 1925.png|Provinciae Borussiae anno 1925.
Fasciculus:Deutsche Nationalmannschaft.JPG|Turma pedilusoria nationalis Germanica cum coloribus Borussiae.

## Notae
## Bibliographia 
* Clark, Christophorus. *Iron Kingdom: The Rise and Downfall of Prussia: 1600-1947.*
 

Categoria:Antiquae civitates Germaniae
Categoria:Balticum
!
Categoria:Europa Media
Quercus

[thumb|*Le Gros Chêne.* [Pictura a Gustavo Courbet picta (1843).]]
***Quercus***  est genus plantarum ordinis Fagalium, quae glandes ferunt. *Quercus* est nomen complurium specierum (exstant prope 400 species) in familia Fagacearum, inter quas insignissimae sunt *quercus pedunculata*, *quercus ilex* et *quercus robur*. Quintus Ennius, auctor antiquus, fuit primus scriptor qui nomen Latinum huius arboris commemoravit. 

Cortex quercus *tannum* appellatus est.

"Glans" est fructus arborum generis *Quercus*. Fere unum continet granum (aliquando duo), quod in dura et corio simili crusta claudit.

## Usus 
Quercuum et ligno et glandibus et tanno (cortice) et gallis et utebantur et utuntur.

### Tannum 
Quercus cortices acida tannica continent, quae in tempore medii aevi ad corios fabricandos utiles erant.

### Gallae 
Iam diu gallis vespa effectis atramentum librarium fabricabatur.

## Index specierum selectarum 
**Quercus coccifera*
**Quercus falcata*
**Quercus ilex* (antiquis: *ilex*)
**Quercus liebmannii*
**Quercus mongolica*
**Quercus petraea* (antiquis: *aesculus*)
**Quercus robur*
**Quercus suber* (antiquis: *suber*)

* *Loranthus europaeus*

## Notae
## Bibliographia 
* 

## Nexus externi 
!
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Genera plantarum
Categoria:Taxa 1753
Ti

**Ti** haec dissimilia significat:

# Ti est symbolum chemicum Titanii
# Ti. aut Tib. est abbreviatio praenominis Tiberii (vide etiam Tiberius (imperator))
Plumbum

|}

**Plumbum**  est elementum chemicum metallicum post-transitionale cui sunt signum **Pb** et numerus atomicus **82**. Quod est metallum grave, toxicum, plerisque materiis communibus densius. Plumbum est molle et ductile, puncto liquefactionis humili.

## De purificatione 
Hodie plumbum e galena per combustionem (oxidationem) et reductionem chemicam carbonii monoxido (CO) addito extrahitur secundum duas reactiones infrascriptas:
: 2PbS(s) + 3O2(g)   → 2PbO(s) + 2SO2(g)
: PbO(s) + CO(g)   → Pb(s) + CO2(g)

## De usu humano 
thumb|upright=0.8|left|Fistulae plumbeae Romanae
Romani antiqui qui veneniferam vim plumbi ignorabant fistulas aquam adducentes e plumbo faciebant quod sine dubio saturnismum apud aquae potatores disseminare potuit. Sed vino quoque dulcedinis cuiusdam causa addere plumbum solebant et in plumbeis utensilibus coquebant ut testatur liber Apicii et feminae cerussa () vultum fucabant: quin etiam quantitas plumbi in aëre illius aetatis multo maior inventa est quam in hodierno, quod cum metallurgia Romana fortasse coniungendum est. Qua de causa nonnulli historici investigatores vergens imperium Romanum cum plumbi veneno coniungere conabantur. Usque ad vicesimum saeculum fistulae vulgo ex plumbo fiebant. Plumbum nuper adhuc benzino addebatur sub specie compositi tetraethyli Pb(CH2CH3)4 quod tamen hodie rarius fit ob toxicam emanationem.

Iam ab antiquitate glandes ex plumbo fiunt: nuper tamen legibus variis modis cautum est ne nimis circiumiecta polluerent.
Nunc in electrodis adhibetur. Notum quoque est quod plumbum a radiationibus et radioactivitate tueri potest ob multitudinem et spissitudinem electronum.

## Notae 
## Bibliographia
*Astrid, S., S. Helmut, & R. K. O. Sigel, eds. 2017. *Lead: Its Effects on Environment and Health.* Metal Ions in Life Sciences, 17. De Gruyter. ISBN 9783110441079. Nonnullae paginae apud Guglum librorum
*Casas, J. S., & J. Sordo, eds. 2006. *Lead Chemistry, Analytical Aspects: Environmental Impacts and Health Effects.* Elsevier. ISBN 9780444529459. Nonnullae paginae apud Guglum librorum

## Nexus externi 
* Plumbum. *Patreon: periodic videos.*

Categoria:Elementa chemica
Categoria:Metalla mediocria
Categoria:Metalla toxica
Categoria:Plumbum
Flumen

[thumb|[Flumen Murrayanum.]]
[thumb|*[Sequana.* Pictura olearia Claudii Monet, 1897.]]
**Flumen** , sive **fluvius** sive **amnis**, est aqua, plerumque dulcis, in superficie terrae inter binas ripas aut in speluncis subterraneis ad aliud corpus aquae in loco inferiori affluens, sicut in oceanum, mare, sinum, lacum, paludem, locum uliginosum, vel aliud flumen.

Nomen fluminis a *fluendo* deducitur. Flumen fontem saepe habet in montibus et descendit clivos. Duo flumina, cum iungantur, confluere dicuntur. Parva flumina rivi appellantur.

## Flumen aut fluvius? 
Sic dixit Isidorus: "DE FLUMINIBUS. Fluvius est perennis aquarum decursus, a fluendo perpetim dictus. Proprie autem *flumen ipsa aqua, fluvius cursus aquae*. Prius autem flumen quam fluvius, id est prior aqua quam decursus."

Artifices antiqui fluvium per personam dei fluvialis fingere solebant, notabilis plerumque addita urna fontali.

## Fluxus 
Fluxus fluminis est summa aquae fluentis. Fluxus pendet ex altitudine fluminis, clivo, spatio inter ripas, velocitate aquae, imbribus, statu riparum, et elementis quae obstant.

## Fons 
Omnes conveniunt fontem fluminis situm esse in maximo aquae transitu. In confluentia loco, flumen minus dicitur influere in maius.

* Amnis influens
* Arena vaga
* Bracchium caecum
* Bracchium fluminis
* Canalis
* Canno
* Cataracta, locus angustus, et aqua cadens
* Cataracta, aedificium
* Confluens
* Conus deiectionis
* Corpus aquae
* Delta fluminis
* Eluvio verna
* Flumen influens
* Fluminis ostium
* Fons fluminis
* Fossa
* Index fluminum
* Index longissimorum fluviorum
* Lignorum demissio
* Limnologia
* Maeander (versura)
* Moles (agger)
* Pelvis hydrographica
* Pons
* Receptaculum aquae
* Terrassa
* Traiectus
* Vallis vere inundata

## Notae 
## Bibliographia
*Jacobs, Jeffrey W. "Rivers, Major World." *Water Encyclopaedia.*
*Leopold, Luna B. 1994. *A View of the River.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 0674937325. OCLC 28889034. De geomorphologia et hydraulica aquae.
*Middleton, Nick. 2012. *Rivers: a very short introduction.* Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 9780199588671.

## Nexus externi 
Categoria:Aqua
!
Categoria:Geomorphologia
Categoria:Sedimentologia
Ovis aries

***Ovis aries*** est species mammalium quadrupedum subfamiliae Caprinarum familiae Bovidarum, usitate ut animal domesticum conservatum. Ovis, sicut omnia ruminantia, est in ordine Artiodactylorum, ungulatorum aequis digitis. Nomen *ovis,* etsi ad multas species pertinet, in usu quotidiano ad *Ovem arietem* paene semper spectat. Quoniam plusquam quinquies centum milia millionum ovium domesticarum vivunt, eorum est numerosissimae sui generis species.

Mares atque feminae cornua habent, sed cornua feminarum minuta, marum longa atque spiralia sunt. Feminae omnino pullum unum habent, quamquam parire possunt usque ad tres, postquam esse in gestatione in qua plus minusve 146 dies manet.

## Oves in orbe 
Exstant in orbe terrarum plusquam 800 species ovium, locis tam diversis quam montibus desertisque.

In Australia saeculo vicensimo, pecus ovinum pervenit in gradibus haud antea adsecutis; hoc pernotandi est quia ovis non ingenua huius terrae, continentis Oceaniae sed praevioribus saeculis, sua sub occupatione, introducta est, cumque aliis animalibus.

## Bibliographia 
[thumb|*Ovies aries* supra [herbas Aedium Albarum circa annum 1918 pascuntur.]]
* Budiansky, Stephen. 1999. *The Covenant of the Wild: Why animals chose domestication.* Yale University Press. ISBN 0-300-07993-1.
* Ensminger, M. E., et R. O. Parker. 1986. *Sheep and Goat Science.* Ed. 5a. Danville, Illinoesiae: The Interstate Printers and Publishers Inc. ISBN 0-8134-2464-X.
* Simmons, Paula, et Carol Ekarius. 2001. ''Storey's Guide to Raising Sheep.* North Adams, Massachusettae: Storey Publishing LLC. ISBN 978-1-58017-262-2.
* Smith M. S. Barbara, Mark Aseltine, et Gerald Kennedy. 1997. *Beginning Shepherd's Manual.* Ed. 2a. Ames Iovae: Iowa State University Press. ISBN 0-8138-2799-X.
* Weaver, Sue. 2005. *Sheep: small-scale sheep keeping for pleasure and profit.* Irvine, Californiae: Hobby Farm Press, impressio BowTie Press, divisionis BowTie Inc. ISBN 1-931993-49-1.
* Wooster, Chuck, et Geoff Hansen (photographus). 2005. *Living with Sheep: Everything You Need to Know to Raise Your Own Flock.'' Guilford Connecticutae: The Lyons Press. ISBN 1-59228-531-7.

## Nexus externi 
Categoria:Animalia domesticata
Categoria:Mammalia herbivora
Categoria:Megafauna
!
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Locativus

**Locativus** est casus grammaticus qui locum ubi actio verbi perficitur monstrat.

## Usus locativi in Lingua Latina 
Exitus locativi idem est et genitivi numeri singularis primae aut secundae declinationis.

### Urbes et insulae parvae 
Urbes et insulae parvae, quarum nomina sint primae aut secundae declinationis et numeri singularis tantum, de more uti possunt locativo casu. Memento Romanos antiquos (praeter Britanniam Corsicam Hiberniam Sardiniam Siciliam Euboeamque) omnes alias insulas arbitrari parvas. Exempla:
# Caesar versabatur *Romae*;
# Conon vixit *Cypri*;
# Sum *Lugduni, Corinthi, Hadrumeti*.

### Domi, humi, ruri 
Nomina domi, humi et ruris locativo utuntur. Exempla:
# *Domi* remanent;
# Iaceo *humi*;
# *Ruri* habitant.

### Alii usus 
Nonnumquam locativus casus sic adhibetur, ut tempus significet. Exempla:
# *Domi bellique*;
# *Domi militiaeque*.

Categoria:Casus grammatici
Categoria:Grammatica Latina
Cucumis

***Cucumis*** est genus familiae Cucurbitacearum, complexum, cum duobus subgeneribus, *Cucumis* et *Melo*. Comprehendit triginta species, quarum duae praecipue coluntur et multum intersunt oeconomice.

* *Cucumis melo*, melo cultus et multae species ferae, 
* *Cucumis sativus*, cucumis (et concumis conditus). 

In terris calidis, coluntur duae aliae:

* *Cucumis anguria*, ex Antillis, 
* *Cucumis metuliferus*, cucumis cum spinis. 

Aliquando inveniuntur :
* *Cucumis dipsaceus*, cucumis cardo.

## Nexus externi 
Categoria:Genera plantarum 
!
Categoria:Taxa Linnaei
Institutum Scientiarum Politicarum Argentoratense

**Institutum Scientiarum Politicarum Argentoratense** vel Francogallice ''Institut d'études politiques de Strasbourg* est institutum scholae doctrinae superioris publica francogallica, Argentorati posita. Saepe *IEP de Strasbourg* vel *Sciences-po Strasbourg* vocatur.

Universitati *Strasbourg III Robert Schuman* obnoxia est. Una ex novem scholis studiorum publicorum Franciae est. Itaque pro *grande école''  (summa schola) videtur. Anno 1945 condita est. Ius publicum, oeconomiam, politicam, scientiam publicam, sociologiam, historiam modernam linguasque vivas illic docentur. Cursus quinque annis manet.

*Universitas Argentinensis

## Nexus externi
* publicum scholae situs
* societas studientum scholae

Argentoratum
Categoria:Argentoratum
Categoria:Constituta 1945
Stephanus Mallarmé

[thumb|upright=1.5|[Stephani Mallarmé effigies (Manet)|Stephani Mallarmé effigies ab Eduardo Manet anno 1876 facta (Museum Orsay Lutetiae)]]
[thumb|Mallarmé anno circiter 1896 a [Nadar lucis ope pictus]]
**Stephanus Mallarmé** (Francice *Stéphane Mallarmé*, natus Lutetiae die 18 Martii 1842; obiit 9 Septembris 1898) fuit poeta et scriptor Francicus more symbolismo et hermetismo inspiratus est a theoria artis gratia artis. 

Dixit "Caelum mortuum est" et poësin liberam "*Numquam alea casum abolebit*" (Francogallice: ''Un coup de dés jamais n'abolira le hasard*) scripsit.

Opera eius musicam Claudii Debussy et Petri Boulez moverunt.

## Opera selecta 
* *L'Après-midi d'un faune*, Parisiis 1876
* *La Musique et les Lettres (Oxford, Cambridge)*, Parisiis 1895
* *Divagations*, Parisiis 1897

Carmia collecta et edita posthuma anno 1899.

## Bibliographia 
* Maurice Imbert, *Une bibliographie des écrits de Stéphane Mallarmé (1842 - 1898)*, Tusson 2011, ISBN 978-2-35548-054-6
* Graham Robb, *Unlocking Mallarmé*. Novo Portu: Yale University Press, 1996. ISBN 0-300-06486-1
* Pierre-Olivier Walzer, *Essai sur Mallarmé: bibliographie, portraits, fac-similés'', Parisiis 1963

## Nexus externi
* Stephanus Mallarmé scriptor et opera sua 

Categoria:Nati 1842
Categoria:Mortui 1898
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Poetae Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Mellinga

thumb|250 px|Municipii collocatio
**Mellinga** (Theodisce *Mellingen*) est urbs apud Rusam flumen in Helvetia sita, inter Bremogartum et Aquas Helveticas.

## Scripsit dominus Hofmann de Mellinga urbe
*MELLINGA
oppid. elegans Helvetiae in Argovia, ad Rusam fluv. qui hic ponte insigni iungitur, 1. milliar. German. infra Bremogart.
Olim sub Habespurgiis Comitibus, quibus fidelem operam in proelio Tattvillano A. C. 1351. et Sempacensi A. C. 1386. praestitit. Suburbium eius ab Helvetiis incensum A. C. 1388. ipsumque opp idum cum Bremogarto A. C. 1415. a Tigurinis, quibus et alii Helvetii accessêre, occupatum nomine Imperii, et utrumque postea a Sigismundo Imperatore itidem oppigneratum est, salvis tamen veteribus civium iuribus et privilegiis: a quo tempore octo Helvetiorum pagis subest. Horribili incendio arsit, A. C. 1504. malitia exulis cuiusdam: Missa cum imaginibus A. C. 1529. ibidem abolita, sed A. C. 1531. restituta est. Vide Stumpf. de Argovia l. 7. c. 10. Stettlerum, Simlerum, etc.*

thumb|left|Veteris urbis pars apud Rusam flumen

## Nexus externus 
Categoria:Rusae vallis
Categoria:Municipia Helvetiae
Epininga

[thumb|*Aybling,* chalcogramma castelli a [Matthaeus Merian Senior|Matthaeo Meriano anno 1644 factum.]]

, sive  (Theodisce ) est urbs Bavarica  17&nbsp;316 incolarum (anno 2012), locus ad corpora recreanda idoneus, ad flumen Manachfialtam situs. Nam, ut nomen significat, ibi sunt thermae, quae in tota Germania clarae sunt. Prima mentio oppidi ex anno 804 exstat.

## Imagines 

Fasciculus:Bad_aibling_sebastianik.png|Ecclesia Sancti Sebastiani
Fasciculus:Bad_aibling_klein_venedig.png|Parvae Venetiae
Fasciculus:Bad_aibling_glonn.png|Flumen Glonn 
Fasciculus:Therme Bad Aibling.jpg|Thermae
Fasciculus:Bad_aibling_rosenheimer_str.png|"Innere Rosenheimer Straße"
Fasciculus:Bad_aibling_moorabbau.png|Palus "Schuhbräu-Filze"

## Clari cives
* Gulielmus Leibl, pictor (cives Epiningae saeculo 19)
* Ioannes Sperl, pictor (mortuus Epiningae anno 1914)
* Christianus Gall, clavilista et compositor (natus 1975)  

## Notae
* Indicem Communium Bavariae

## Nexus externi 
* Situs interretialis Epinungae proprius

Categoria:Urbes Bavariae
Carolus Baudelaire

[thumb|upright=0.7|Baudelarius anno [1855, a Nadar photographice depictus.]]
[thumb|upright=0.7|Baudelarius a [Gustavus Courbet|Gustavo Courbet pictus.]]
**Carolus Petrus Baudelarius** (Francogallice *Charles Pierre Baudelaire*; Lutetiae natus die 9 Aprilis 1821; ibidem mortuus 31 Augusti 1867) fuit poëta et criticus Francogallicus saeculi unidevicensimi, qui multa de melancholia et taedio vitae scripsit, exempli gratia in *Les fleurs du mal* ('Flores mali'), libro praeclarissimo, ubi unum carmen Latinum versibus rhythmicis fictum, titulo *Franciscae meae laudes,* inter poemata Francogallica addidit.

Baudelarius fuit auctor symbolismi ac modernismi e motu romantico, qui Stephanum Mallarmé et Arthurum Rimbaud magnopere movit.

## Notae
## Nexus externi
*Pagina interretialis VIAF

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Poetae Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Dialectos Graeco-Calabra

**Graeco-Calabra** est altera versio dialecti linguae Neograecae quae adhibetur in sex vicis Calabriae, qua altera homines utuntur in novem communibus Sallentinis. Utraeque saepe in gregem unum ponuntur, nomine lingua Catoitalica (i. e. *lingua sub-italica*) sive Graeco-Italica, at historia, grammatica, et lexicis differunt.

## Dialectus aut lingua? 
Mentio Graecae linguae Calabrensis in libro viridi Societatis Educativae, Scientificae, et Culturalis Consocietatis Nationum invenitur. Quae lingua est in periculo extinctionis simul ac graeca lingua Salentina cum Euromosaic proclamat eam inter minores linguas in periculo in Unione Europaea esse. 

"Ethnologue" liber eius mentionem facit dicens eam esse dialectum linguae Neograecae. Quod in dubium venit quia multum distat a vena praecipua temporibus byzantinis advenienti, aut etiam antiquioribus temporibus, et quia inter se utraeque linguae raro intelliguntur. 

Nam magis quam dialectus linguae neograecae putatur forma esse dialecti linguae Graecae medii aevii aut linguae Graecae Byzantinae. Nam continet etiam vocabula dialecti doricae, qua illi Graeci, qui primi colonias in Magnam Graeciam duxerunt, locuti sunt.

Haec tamen forma linguae Graecae non variavit graviter in dies et semper mansit lingua quotidiana, nec potuit imponi in aliis usibus imperii, ecclesiae, aut litterarum. Itaque, quamquam ingenium proprium ei est, habetur dialectus potius quam lingua.

## Notae 

* Bruttium,
* Provincia Rhegina,
* Bova,
* Graecia Calabra (alia nomina Bovesia, Ager Bovensis).

Categoria:Lingua Neograeca
Categoria:Dialecti
Categoria:Bruttium
£
Categoria:Municipia Italica Linguae Graecae
Lucerna (discretiva)

**Lucerna** seu **Luserna** potest:

## Toponyma
Varia nominantur **Lucerna**, praesertim urbs Helvetiae cum sua regione:

* **Lucerna (Helvetia)** in Helvetia,
* **Lucerna (pagus)** in Helvetia,
* **Lucerna (provincia)** in Helvetia,
* **Lucerna (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis)** (alia nomina: **Luserna (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis)**),
* **Lucerna (Pedemontium)** (alia nomina: **Luserna (Pedemontium)**; **Luserna Fanum Sancti Ioannis**),

Aut fortasse lucerna instrumentum domesticum expectat; vide Lucerna (lampas)
Ultima Cena

a Leonardo Vincio picta.]]
In ipsa nocte in qua tradebatur, ad **Ultimam Cenam** congregavit Iesus discipulos suos, ut prophetiae implerentur, ecclesia fundaretur, atque sacerdotium promulgaretur. In hac novissima cena, congregavit discipulos in coenaculo ut coelebraretur Pascha Iudaica. Victima huius coenae sacrificalis, tamen, non fuit agnus qui sacrificatur in memoria exodi, sed Iesus Christus ipse, qui se obtulit die sequente super crucem. A catholicis consideratur tamquam prima Missa.

Ultima Cena in evangelio Matthaei sic narratur:
:Vespere autem facto, discumbebat cum Duodecim. Et edentibus illis, dixit: "Amen dico vobis: Unus vestrum me traditurus est." Et contristati valde, coeperunt singuli dicere ei: "Numquid ego sum, Domine?" At ipse respondens ait: "Qui intingit mecum manum in paropside, hic me tradet. Filius quidem hominis vadit, sicut scriptum est de illo; vae autem homini illi, per quem Filius hominis traditur! Bonum erat ei, si natus non fuisset homo ille." Respondens autem Iudas Iscariot, qui tradidit eum, dixit: "Numquid ego sum, Rabbi?" Ait illi: "Tu dixisti."
:Cenantibus autem eis, accepit Iesus panem et benedixit ac fregit deditque discipulis et ait: "Accipite, comedite: hoc est corpus meum." Et accipiens calicem, gratias egit et dedit illis dicens: "Bibite ex hoc omnes: hic est enim sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effunditur in remissionem peccatorum. Dico autem vobis: Non bibam amodo de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam vobiscum novum in regno Patris mei." Et hymno dicto, exierunt in montem Oliveti.

## Notae 
## Bibliographia 
* Gillian Feeley-Harnik, ''The Lord's Table: the meaning of food in early Judaism and Christianity* (Vasingtoniae: Smithsonian Institutuion Press, 1994) praecipue cap. 5

; De cena a posterioribus recensa
* Andrew Dalby, "The Last Supper menu" in Luciana Romeri, ed., *I gamberi alla tavola del Signore* (2000. *Civis'' suppl. 16)
* Joanita Vroom, "The Changing Dining Habits at Christ's Table" in Leslie Brubaker, Kalliroe Linardou, edd., *Eat drink and be merry (Luke 12:19): food and wine in Byzantium* (Aldershot: Ashgate, 2007) pp. 191-222 

*Eucharistia
*Interrogatio Iohannis
*Passio Domini
*Ultima Cena, Iacobi Bassano tabula picta
*Ultima Cena, Franciabigii tabula picta
*Ultima Cena, Gerardi de Lairesse tabula picta
*Ultima Cena, Andreae Sartii tabula picta

!
Categoria:Evangelium secundum Matthaeum
Categoria:Evangelium secundum Marcum
Categoria:Evangelium secundum Lucam
Categoria:Ars convivialis Hellenistica
Categoria:Ars convivialis Iudaica
Liturgia

**Liturgia** (a Graeco λειτουργία 'opus publicum') in religione Christiana est cultus publicus deo datus. Plene in ecclesiis Catholica Romana, Anglica, et orientalibus praestatur, quasi omnes Christiani liturgiam aliam habent, etiam qui se dicunt aliturgos esse.

Liturgia adhibetur ad Deum laudandum populumque sanctificandum. Accepta est traditio antiquorum sed saepe aptata necessitatibus hodiernis. Omnes liturgiae in duas partes dividi possunt: Liturgiae sacramentales ac liturgiae non sacramentales. Sacramentales liturgiae sunt modo in quibus officiuntur septem sacramenta. Praesertim inter haec est Missa sacra in oriente vocata *Divina Liturgia*, qua passio Domini repraesentatur, eiusque praesentia vera est facta. Inter liturgias non sacramentales praesertim numeraturt *liturgia horarum*, qua a primordiis temporibus Christianis tempus sanctificatur.

## Elementa liturgiarum 
Liturgiae officiuntur per ritus et preces, id est verba, actiones corporis, lecturas sacrae scripturae, et gesta sacra, cum elementis sacris in loco sacro. Semper sequuntur ritus qui formam dant liturgiae. Ita liturgia non est expressio volunatis singulorum, sed unitatis corporis Christi, per totam orbem diffusi.  

## Varietas liturgiarum 
Liturgiae distinguuntur non tantum functione, sed etiam moribus locorum. Generaliter denotantur ritibus, qui indicant unitatem variarum liturgiarum secundum consuetudinem loci vel ecclesiae, sicut ritus Romanus, ritus Byzantinus, ritus Mosarabicus.

*Amictus
*Candelabrum
*Ecphonesis
*Epigonatium
*Lingua sacra
*Pater noster
*Pluviale
*Preces
*Requiem
*Sollemnitas
*Vasa sacra

## Notae 
## Nexus externus 
*Constitutio Sacrosanctum Concilium de sacra liturgia  cui Concilium Vaticanum Secundum assensus est   

!
Anastasia Celesidu

**Anastasia Cĕlĕsidū** (Graece Αναστασία Κελεσίδου), 28 Novembris, 1972 Hamburgi in Germania nata, athletria Graeca, disci certatrix, nomismatibus argenteis Aestivis Olympiis anni 2000 et 2004 ornata. Inter Graecos ter praestitutum gradum superavit in certamine disci, primatu 67.70m.

Celesidu, Anastasia
Categoria:Nati 1972
Categoria:Mulieres
Categoria:Homines vivi
Modus (musica)

**Modus** est diagramma musicale vel ratio tonorum ordinatorum. Vulgo modus indicat ex tribus unum sequentibus: modus modernus, classis diagrammatum recens ex diagrammate C maiore fundata, diagramma theoriae musicae systematis Graeciae antiquae, aut diagramma musicae ecclesiasticae antiquae. Moribus musicorum recentibus modus in sensu definitionis primae solet adhibitari.

## Modi recentes apud Graecos antiquos
Quam dictum, modi fundantur a diagrammate C maiore. Hoc significat ut modus omnis tonis C, D, E, F, G, A, et B utuntur, et quisque modus a tono sequenti incipit. Ita spatia, vel intervalla aut ordinatio tonorum et semitonorum inter tonos tenentur, sed musicae effectus quorumque differet per ordines.

Modi recentes sunt:
* Ionicus I - C, D, E, F, G, A, B, C
* Dorius II - D, E, F, G, A, B, C, D
* Phrygius III - E, F, G, A, B, C, D, E
* Lydius IV - F, G, A, B, C, D, E, F
* Mixolydius V - G, A, B, C, D, E, F, G
* Aeolicus VI - A, B, C, D, E, F, G, A
* Locrianus VII - B, C, D, E, F, G, A, B

Maiora diagrammata sunt Ionicus, Mixolydius, et Lydius;  modus Ionicus est diagramma maius sensu strictissimo. Minora digrammata sunt Dorius, Phrygius, et Aeolicus, inter quos Aeolicus est diagramma minus naturalis. Locrianus est diminutus.

In Platonica *Politia* Socrates moralem modorum effectum in hominum animas investigabat atque in civitate ideali tantum duos (quas nominabat harmonias) retinebatː Dorium et Phrygium. Simili modo Aristoteli modus Dorius ad pueros instituendos  maxime idoneus  videbatur.

## Fontes 
* Aristoteles, *Politica* VIII.7.
*Plato, *Politia* III.10.

## Notae 
* Claves (musicae)
* Intervallum (musica)
* Notatio musica
* Piano
* Toni albi

Categoria:Musica
Categoria:Theoria musicae
Porcus

**Porcus** , vel **sus**  (trinomen *Sus scrofa domestica*), est animal domesticum (pro specie fera, vide *Sus scrofa*). Suilibus ab hominibus tenentur cibusque edantur, sed multae religiones, inter quas Iudaica et Islamica, porcum edere vetant, fortasse propter pericula quae olim terris fervidis cum carne suilla coniuncta erant. Sues omnivora sunt.

Porcus iuvenis **porcellus** nuncupatur.

## Nonnulla de suibus in aetate antiquitatis 

Fasciculus:Zwijntje.JPG|Antiquitate sues domestici speciei ferae similes erant.
Fasciculus:Head Odysseus MAR Sperlonga.jpg|Odysseus multos sues habebat.

Ab Aureliani ducatu incolae urbis carne suilla adiuvabantur.

Marcus Terentius Varro multa de cultura suum scripsit; eius de re rustica, tres libri integri supersunt.

## Notae 
## Pinacotheca 

Fasciculus:Porcs en llibertat.JPG|*Porci*
Fasciculus:EC Black Piglets.JPG|*Porcelli*

*Animalium soni
*Suilla

## Nexus externi 
Categoria:Sus
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Samoa Americana

[thumb|[Litus insulae Ofu in Samoa Americana situm.]]
**Samoa Americana** (Anglice *American Samoa*&thinsp;; Samoane *Amerika Sāmoa*) est territorium Civitatum Foederatarum in australi Oceano Pacifico situm. Quod in Tutuila (insula maxima), insulis Manua, Atollo Rosa, et Swains Insula consistit. Hae insulae, una cum insulis Samoae Occidentalis, ad occasum Insularum Cook, ad septentriones Tongae, et longae 500 chiliometra in meridiem Tokelau patent. Ad occidentem Samoae Americanae iacent insulae Uvea et Futuna et Viti.

## Geographia
### Montes
*Lata mons (963 m)

**Bulbophyllum samoanum* (orchis)
**Eua zebrina* (gastropus)
**Gymnomyza samoensis* (avis)
*Litterae Samoanae
*Margarita Mead
*Pagopago
**Pteropus samoensis* (vespertilio)
**Samoana abbreviata* (gastropus)
**Samoana conica* (gastropus)
**Samoana thurstoni* (gastropus)

## Bibliographia 
*"American Samoa" in *The World Factbook* (*CIA*)

Categoria:Imperium Civitatum Foederatarum
!
Categoria:Territoria obnoxia Oceaniae
Custos

thumb|200px|Custos privatus Americanus, qui paratus est ad populum servandum.
**Custos** (-odis, m.) dicitur quisque homo qui res vel homines protegit:

*Protector personalis
*Custos privatus vel privatus securitatis custos
*Vigil vel publicae securitatis custos
*Siphonarius qui ignes extinguit 
*Praetoriani qui olim imperatorem Romanum protegebant
*Pontificia Cohors Helvetica quae pontificem Romanum ab anno 1506 protegit.
*Vicecomes (ius) qui comati securitatem custodit 
*FBI
*CIA

Categoria:Res militares
Categoria:Munera
1984 (liber)

[thumb|upright=2|Civitates orbis terrarum sicut in libro descriptae sunt nomine [Oceania (1984)|Oceania colore Puniceo, Eurasia colore Maxentio, Eastasia colore chloro et regio inter civitates magnas bello perpetuo disputata colore aureolo.]]
**Nineteen Eighty-Four** (MCMLXXXIV vel "Anno millesimo nongentesimo octogesimo quarto") est liber  a Georgio Orwell scriptus et die 8 Iunii anno 1949 editus. Nomen 1984 Orwell eo invenit quod numeros 4 et 8 in anni numero 1948 mutavit. 

Res aguntur anno 1984 in Oceania praeter quam magnam civitatem a Civitatibus Foederatis Americae derivatam duae aliae et persimiles sunt nomine Eurasia ab Unione Sovietica derivata et Eastasia (scilicet "Asia Orientalis") a Sina derivata. Britannia Magna hoc in mundo "Castrum Terrestre I" appellatur et ad Oceaniam pertinet. 

Dictator omnipotens Oceaniam subiecit, cuius nomen est "Frater Maior". Frater Maior est vir qui inspicit omnia. Sententia eius est : "Frater Maior te custodit/inspicit (watching, anglice)". Frater Maior et incolae Oceaniae Nova Lingua sive "Novloc" vel Anglice Newspeak loquuntur, quae lingua est arte facta et ab Anglica lingua derivata. Lingua *Newspeak* efficit ut homines non bene cogitare possint nisi res quae Fratri Maiori placeant.

## Bibliographia 
* Dorian Lynskey, "‘He typed in bed in his dressing gown’: how Orwell wrote Nineteen Eighty-Four" in *The Guardian* (19 Maii 2019)
* Vanessa Thorpe, "George Orwell: how romantic walks with girlfriends inspired Nineteen Eighty-Four" in *The Guardian* (27 Novembris 2021)

## Nexus externi 
* Textus (in Canada liberatus) apud *Project Gutenberg*

Categoria:Litterae utopicae
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Scripta 1949