Locus thermalis

[thumb|Aedificium thermarum [Viciacum|Viciaci in Francia]]

**Locus thermalis**, brevius **thermae** appellatus, est urbs seu mansio ad fontem calidum situs, aquas medicatas vel minerales producentem, ubi balnea, gymnasia, deversoria, nosocomia aedificantur quae omnia sub eadem appellatione thermarum comprehendi possunt. Tales urbes tam oblectationis quam salutis causa visitantur.

[thumb|Aquam [Aquae Sulis|Aquis Sulis bibere dilectum otio fruendi genus factum est]] 
Urbes thermales in variis civitatibus florent. Anglice *spa* vocantur (quod verbum e nomine vernaculo *Spa* urbis Belgicae Aquarum Spadanarum) deductum est), Francogallice ''ville d'eau* ("urbs aquarum"), Theodisce *Bad*.

## Notae 
## Bibliographia 
; Opera generalia
* Andreas Baccius, *De thermis*. Romae, 1622 Textus apud *Gallica* Editio 1711 apud *Internet Archive*
* Ioannes Bauhinus, *De aquis medicatis nova methodus*. 1612 Textus apud Bibliothecam Wellcome
* "Liste des eaux minérales naturelles reconnues par les États membres" in *Journal officiel de l'Union européenne* 

; De Austria
* Franciscus Xavierius Dietl, *Dissertatio inauguralis medicochemica de Austriaci imperii aquis medicatis Brisgoniae, Carinthiae, Carnioliae, Styriae, Tyrolis et nonnullis aliis*. 1772 Textus apud *Internet Archive*

; De Britannia
* Thomas Guidottus, *De thermis Britannicis tractatus*. Londinii, 1691 Textus apud *Internet Archive*
* Martinus Lister, *Novae ac curiosae exercitationes et descriptiones thermarum ac fontium medicatorum Angliae*. Londini, 1686 Textus apud Monacenses
* Joshua Walker, *Dissertatio chemica inauguralis, de aqua sulphurea Harrowgatensi*. Edinburgi, 1770 

; De Francia
* Samuel Cottereau Du Clos, *Observationes super aquis mineralibus diversarum provinciarum Galliae*. Lugduni Batavorum: Petrus Vander Aa, 1685 Textus apud *Gallica*; apud *Internet Archive*
* Lise Grenier, ed., *Villes d’eaux en France*. Lutetiae: Institut français d’architecture, 1985
* Dominique Jarrassé, *Les Thermes romantiques. Bains et villégiature en France de 1800 à 1850*. Claro Monte: Presses universitaires Blaise-Pascal, 1992
* Marie-Reine Jazé-Charvolin, "Les stations thermales : de l’abandon à la renaissance. Une brève histoire du thermalisme en France depuis l’Antiquité" in *In situ* vol. 24 (2014)
* P. Patissier, F. Boutron-Charlard, *Manuel des eaux minérales naturelles*. Lutetiae, 1837 
* Jérôme Penez, *Histoire du thermalisme en France au XIXe siècle*. Lutetiae: Éditions Economica, 2005
* Jérôme Penez, "Les réseaux d’investissement dans le thermalisme au XIXe siècle en France" in *In situ* (2004) no. 4
* Bernard Toulier, *Villes d’eaux. Stations thermales et balnéaires*. Lutetiae: Imprimerie nationale, 2002

; De Hungaria et Transylvania
* Sigismundus Bélteki, *Conspectus systematico-practicus aquarum mineralium magni principatus Transylvaniae indigenarum*. Vindobonae: Wimmer, 1818 
* Adolphus Zsigmondy, *Synopsis fontium medicatorum Hungariae praecipuorum respectu physico-chemico*. Vindobonae: Ueberreuter, 1840 Textus apud Monacenses

; De Italia
* Gregorius Morellus, *De aquis medicatis agri Patavini, et de causis qualitatum quae eis in sunt, compendiolum*. Patavii, 1567 Textus apud *Internet Archive''

!