open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Epimetheus

thumb|Pandora cum pyxide Epimetheo et Prometheo apparet. Hermannus Iulius Schlösser pinxit.
**Epimetheus** (Graece Ἐπιμηθεύς) in mythologia Graeca est filius Iapeti Titanis et Oceanidis cuiusdam, frater igitur Atlantis et Promethei. Ipse ex Pandora prima muliere mortali Pyrrham genuit, Deucalionis uxorem. Eius nomen "qui post rem actam intelligit" significat, ita fratri Prometheo opponitur cuius nomen Graecum "providus" valet (ἐπί versus πρό).

Etenim quamquam Prometheus fratrem monuerat Iovis dona caveret ille Pandoram, primam mulierem a deis ornatam et a Mercurio in terras ductam, miratus accepit quae ollam vel pyxidem mala omnis generis continentem secum portabat. Curiositate mota ollam aperuit et omnia mala quae nunc mortales vexant in terras evolarunt.

Mores Hesiodicarum personarum Plato servavit et alium mythum in ore sophistae Protagorae posuit qui ita narrabat: cum dei omnia animalia e terra ignique finxissent, Epimetheo et Prometheo ea variis virtutibus atque armis instruenda tradiderunt, quibus vitam suam tueri possent. Epimetheus a fratre precibus impetravit ut ipse dotes inter animalia divideret, ille opere peracto ad inspiciendum veniret. At Epimetheus hominis omnino oblitus est ita ut solus nudus intectusque remaneret. Quod aspiciens Prometheus ignem et artes Vulcani et Minervae furatus est et hominibus dedit salutis causa. Et postea huius furti poenas bene notas dedit.

## Notae 
## Fontes 
*Apollodori bibliotheca I.2.3.
*Hesiodus, *Theogonia* 507-14 ; *Opera et dies* 42-105
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 142, 155
*Plato, *Protagoras* 320d-322a

Categoria:Titanes
Pyrrha

[thumb|Deucalion et Pyrrha lapides post terga iacientes. Homines novi e lapidibus oriuntur. In posteriore parte deam Themin coniuges precantur, quae eis sortem tribuit. (Imago aeri incisa a scalptore Virgilio Solis ad editionem [Metamorphoses (Ovidius)|Metamorphoseon illustrandam. Circa 1560)]]
In mythologia Graeca **Pyrrha** erat filia Titanis Epimethei et Pandorae, mulieris a Iove mortalibus datae. Deucalioni nupsit atque una cum marito diluvio superfuit atque novos homines e lapidibus creavit.

Deucalion, filius Promethei, vir iustus ac pietatis erga deos plenus, in Thessalia regnabat eo tempore quo Zeus/Iupiter, iratus generi humano ob innumera scelera, omnes mortales diluvio mergere constituit. Tum, a Prometheo monitus, in parvam ratem cum uxore Pyrrha, filia Epimethei, conscendit ac, per novem dies fluctibus iactatus, tandem summo monte Parnasso haesit. Cum undae decrescerent, soli in orbe toto relicti, de solitudine sua apud deos queruntur. Tandem, sortes petituri, ad delubrum Themidis deae contenderunt,ubi oraculo iussi sunt "ossa magnae matris" post se iacere. Primo horruerunt nec parere voluerunt. Postea, responsum dei secum volventes, intellexerunt magnam matrem terram esse, ossa autem eius lapides. Tum, capite velato ac veste recincto, ut fas erat, lapides post se iecerunt. Et ex lapidibus a Deucalione missis viri geniti sunt, ex lapidibus vero quos Pyrrha misit, feminae. Ita novum genus hominum orbem occupavit.

## Fontes 
[thumb|Deucalion et Pyrrha novum genus humanum creant. [Petrus Paulus Rubens pinxit (1636).]]
*Apollodori bibliotheca I.7.2-3
*Ovidius, libro primo *Metamorphoseon*, 313-415.
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 153. (Sed de monte Aetna in Sicilia, non de monte Parnasso in Graecia mentionem facit).
* Lactantius, libro secundo *Divinarum institutionum* capite undecimo (10-11).
*Pindarus, *Olympica*
* IX.4.2 et IX.5.6 et IX.5.14.
*Vergilius libro primo *Georgicon* 60-63 et *Bucolica* VI.41.

## Plura legere si cupis 
*Marie Delcourt, *Pyrrhos et Pyrrha. Recherches sur les valeurs du feu dans les légendes helléniques*, Les Belles Lettres, 1965 Recensio critica Altera recensio critica
*Anne Main,	"Le déluge de Deucalion. Rêve d 'Immortalité ou nostalgie de la Mère" in Les grandes figures religieuses : fonctionnement pratique et symbolique dans l'Antiquité, 1986ː 277-282

## Nexus externus
* Imagines Deucalionis et Pyrrhas in *Musaeo Iconographico Warburgiano*

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Diluvia mythica
Eduardus Riedel

**Eduardus Riedel**, vulgo *Eduardo Riedel* (Urbe Fluminensi in Brasilia natus die 5 Iulii 1969), est vir politicus et hodiernus Matogrossensis Australis praepositus.

## De vita
Anno 2015, Riedel renuntiavit loco praesidentis rectoris Famasul (2012-2014), acceptis praefectis publicis secretariatus regiminis et strategicae Procurationis Matogrossensis Australis, in regimine Reinaldo Azambuja, in qua positus erat. Manserunt usque ad 2021.

Anno 2022 ad regimen Matogrossensis Australis comitiorum Brasiliae cucurrit, die 2 mensis Octobris anno 2022 ad secundum circumivit. Die 30 Octobris 2022, praeses creatus est cum 808&thinsp;210 suffragiis (56.90%), candidatus relicto Renan Contar cum suffragiis 612&thinsp;113 (43.10%).

Munus praesidis sustinebit e die 1 Ianuarii anno 2023.

Anno 1994 Monicam Morais duxit, quae duos filios ei peperit: Marcelam et Raphaelem.

## Notae
Categoria:Politici Brasiliae
Societas Indiae Orientalis Batava

[thumb|upright=0.8| societatis fortasse est primus  per omnem [orbis terrarum|orbem terrarum agnitus.]]
[thumb|Principalis societatis sedes, [Amstelodamum|Amstelodami sita.]]
**Societas Indiae Orientalis Batava** (Nederlandice *Vereenigde Oostindische Compagnie,* saepe *VOC* imminuta) fuit societas mercatoria et una ex primis  in orbe terrarum. Quae societas, a  die 20 Martii 1602 rite constituta,  commiscentes, monopolium annorum viginti et unius accepit ad negotia in Asia facienda, oceanis Indico et Pacifico non exceptis.

Theam, cuprum, argentum, textilia, xylinum, sericum, fictilia, aromata, opium ex Iaponia, Sinis. insulis archipelagi Malaici, India importabat. 

Principalis societatis sedes orientalis in Amboina insula sita est, donec Ioannes Petri filius Coen Bataviam urbem (nunc Jakartam) anno 1619 condisset, Insularum Sundanarum et Moluccarum magnam partem ipsa administrabat, et bella contra aborigines et contra Hispanos et Britannos ipsa, saepe sine auxilio gubernationis Nederlandicae, gerebat. Saeculo autem duodevicensimo, lucra perdebat, et, dissoluta, terras suas civitati Nederlandicae reddidit. 

Civitas Capitis et Novum Eboracum urbes etiam ut portus et munimenta Societatis Indiae Orientalis conditae sunt.

## Cultu vulgi 
Cantrix Marieke Lustenhouwer cantum "VOC" de societate cecinit anno 2008, qui anno 2024 ostenta est non loquentibus lingua Batava propter quod memum de animatione "Ongezellig" prolatum est in YouTube, quod hunc cantum comprehendit. 

## Notae
* *Batavia* navis

## Bibliographia 
* Els M. Jacobs, *In Pursuit of Pepper and Tea: the story of the Dutch East India Company*. Amstelodami: Netherlands Maritime Museum, 1991

## Nexus externi
* Societas Indiae Orientalis Batava in *Encyclopaedia Britannica* 
* Societates Indiae Orientalis  in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Constituta 1602
Categoria:Dissoluta 1798
Categoria:Historia Indonesiae
Categoria:Imperium Nederlandense
Categoria:Societates mercatoriae Nederlandiae
Categoria:Commercium speciarium
Imperium Francicum

**Imperium Francicum** vel **imperium Francorum** de variis rebus dicitur:
* Imperium Francorum vel Imperium Carolingorum mediaevale
* Primum Imperium Francicum, imperium Napoleonis I (Francogallice *Premier Empire*)
* Secundum Imperium Francicum, imperium Napoleonis III ( (Francogallice *Second Empire*)
* Imperium Franciae transmarinum, vulgo *imperium coloniale*, de regionibus transmarinis subiectis
Ialapa

(rite Hispanice *Xalapa-Enríquez*) est caput Verae Crucis civitatis Mexicanae. Circa 1417 metrorum super maris aequor alta est.

Toltecorum et aliarum gentium Indianarum urbs hic saeculo XIII condita est. Saeculo XV a Mutezuma I Aztecorum imperatore debellata est, anno 1519 ab Hispanis Cortesio duce. Monasterium Franciscanorum anno 1555 conditum est. A saeculo XVIII urbs crescebat.

## Notae
## Nexus externi
!
Shivelucz

thumb|upright=0.7|left|Shivelucz super Laevam (*Levaja*) flumen
**Shivelucz** (Russice *Шивелуч, Šiveluč*) est mons ignifer in iugo Orientali Camtschatkae situs. Montium igniferorum Camtschatkae maxime septentrionalis est. Pars circuli ignis Pacifici est. Altitudo montis 3283 metra est.

Radices montis diametrum 50 chm habent, nam duo cacumina in ea eminent: Shivelucz Senior exstinctus, cuius caldera diametrum 9 chm habet, et Shivelucz Iunior, saepe erumpens. Declivia usque ad altitudinem circa 750 m silva *Betulae ermanii* et *Pinus pumilae* operit; altius soli campi lavae et cineris patent.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Montes igniferi Camtschatcae
Collegium Smithianum

**Collegium Smithianum**, aut **Collegium Smithensis**, est privatum artium liberalium collegium pro feminis Northamptoniae in oppido Massachusettensi sita. Sophia Smith anno 1871 praescripsit, cum erudita et heres pecuniae fuerat, ut collegium pro bono feminarum conderetur. Apertum est collegium anno 1875. Nunc proprium museum artis et proprium hortum botanicum habet, qui a Friderico Law Olmsted architecto designatus est. Inter alias sunt alumnae Smithianae scriptrices, relatrices, agitatrices pro activismo feminismoque, politicae, donatrices philanthropicae, histriones, creatrices pellicularum, academicae, conductrices, negotiatrices, duae dominae primae Civitatum Foederatarum, et recipientes praemiorum multorum. collegium fuit primum generis sui offerendo praegradus studium ingeniariae.

Collegium habet 41 facultates et licet curriculum liberum, saepe sine praerequisitis cursibus academicis nec agenda examina finalia. Concilium discipulorum illuc est activum in rebus politicis etiam agit cum ideologia progressiva. Viros prohibetur studio praegradus, etiamsi collegium annuniavit anno 2015 legem implicatam ad transgeneros. Tamen est postgraedus studium dispositum ad sexus omnes. Ut ad collegium acceptus sit, est admissio exigua.

Collegium est pars de Quinque Collegiae Consortio cum aliis quattuor collegiis in regione (nomine Pioneer Valley), quae sunt: Collegium Montis Holyoke, Collegium Amherstensis, Collegium Hantoniae, et Universitas Massachusettensis ad Amherstiam. Est quoque pars de Seven Sisters (*Septem Sorores*) associatione cum aliis sex collegiis, quae pro feminis fuerunt Collegium Bernardinum et Collegium Vassarianum in Novo Eboraco, Collegium Bryn Mawr in Pennsilvania, Collegium Wellesleianum et Collegium Radcliffense (nunc defunctum) et Collegium Montis Holyoke in Massachusetta. Discipuli Smithiani possunt in quibusque cursus aliorum collegiorum de Seven Sisters participare, quod est privilegium associationis. Agnomen gregis athletici est *Praecursores*, quod significat colonos primos in veteribus Tredecim Coloniis.

## Notae 
Categoria:Collegium Smithianum
Quadrilaterale

thumb|upright=0.8|Sex genera quadrilateralium.
[thumb|upright=0.8|Taxinomia quadrilateralium per [diagramma Hasseanum descripta.]]
**Quadrilaterale** (e *quadri*- praefixo A, B, C, et D aliquando denotatur \square ABCD.

Quadrilateralia sunt aut simplicia (non intersecantia), aut multiplicia (intersecantia vel transversa). Quadrilateralia simplicia sunt aut convexa aut concava.

* Rectangulum
* Trapezium

## Notae
## Nexus externi 
* "Quadrilaterals Formed by Perpendicular Bisectors," "Projective Collinearity," et "Interactive Classification" quadrilateralium apud Cut-the-knot.
* Definitions and examples of quadrilaterals et "Definition and properties of tetragons" apud Mathopenref.
* "A (dynamic) Hierarchical Quadrilateral Tree" apud Dynamic Geometry Sketches.
* "An extended classification of quadrilaterals" (PDF).  at "Dynamic Math Learning Homepage." 
* Villiers, Michael de. "The role and function of a hierarchical classification of quadrilaterals." (PDF).

Categoria:4 (numerus)
Categoria:Integri
Pepo Americanus

thumb|upright=1|Pepones Americani.
[thumb|upright=1|[Ager peponum Americanorum.]]

***Pepo Americanus*** (Anglice *pumpkin*; Francice *citrouille*; Hispanice *calabaza gigante*; Italice *zucca*), vel **cucurbita Americana**, est cultivarietas nonnullarum specierum generis *Cucurbitae* quae rotundae sunt, cuti glabra, aliquantulum costatae, colore plerumque ab ochraceo saepissime ad aurantium. Cortex crassus semina edulia et pulpam continet. Hoc nomen ad cultivarietates *Cucurbitae peponis* plerumque adhibetur, sed aliquot cultivarietates *Cucurbitae maximae,* *Cucurbitae argyrospermae,* et *Cucurbitae moschatae* earum similes etiam aliquando pepones Americani appellantur.

Pepones Americani, in America Septentrionali (Mexico septentrionali orientalique et Civitatibus Foederatis meridianis) endemici, sunt una ex primis plantis ab hominibus domatis, ab anno 7000 ad annum 5500 a.C.n. fere primum culta. Quae plantae late pro victu atque aestheticae et oblectationis causa coluntur. Crustum peponum Americanorum, exempli gratia, est traditionalis epularum Diei Gratulationis in Canada et in Civitatibus Foederatis pars, et tales pepones saepe ornamentalibus generis ''jack-o'-lantern* lanternis circa Pervigilium Omnium Sanctorum prosunt, quamquam *purée* peponis in vasculis stanneis a societatibus mercatoribus conduntur, et scobis crusti peponis usitate ex aliis varietatibus *Cucurbitae peponis* usitate conficiuntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Hazelton, Jack W. 1999. *Winter squash & pumpkins: for good growing, good eating, and good health.* Petropoli in Florida: Seed to Supper. ISBN 1928907024.
* Ott, Cindy. 2012. *Pumpkin: The Curious History of an American Icon.* Seattli: University of Washington Press. ISBN 978-0-295-99195-5.
* Paris, Harry S. 1989. "Historical Records, Origins, and Development of the Edible Cultivar Groups of *Cucurbita pepo* (Cucurbitaceae)." *Economic Botany'' 43, no. 4 (1989): 423–43.  New York Botanical Garden Press. . JSTOR 4255187. S2CID 29052282.

## Nexus externi 
!
Categoria:Dies Gratulationis
Categoria:Flores esculenti
Categoria:Fructus
Categoria:Fruges Americae mediae
Categoria:Nuces et semina edulia
Categoria:Ritus Octobris
Categoria:Victualia
Kimberella quadrata

***Kimberella quadrata*** (ita anno 1972 scripsit Maria Wade, genus iam ab Martino Glaessner definitum accipiens) est species animalium marinorum cladi Bilaterium quae aevo Ediacario vivebat. Fossilia huius speciei tam in montibus Ediacariis Australiae Australis quam ad litora maris Albi Russica effodiuntur. Algas virides et bacteria comedebantur.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* M. F. Glaessner, M. Wade, "The late Precambrian fossils from Ediacara, South Australia" in *Palaeontology* vol. 9 (1966) pp. 599-628
* Mikhail A. Fedonkin, Alberto Simonetta, Andrei Yu. Ivantsova, "New data on Kimberella, the Vendian mollusc-like organism (White Sea region, Russia): palaeoecological and evolutionary implications" in P. Vickers-Rich, P. Komarower, edd., *The Rise and Fall of the Ediacaran Biota* (Geological Society, London, Special Publications, 286. Londinii, 2007) pp. 157–179 prima recensio
* Mary Wade, "Hydrozoa and Scyphozoa and other medusoids from the Precambrian Ediacara Fauna, South Australia" in *Palaeontology* vol. 15 (1972) pp. 197-225

## Nexus externi 
Categoria:Bilateria
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Wade
Categoria:Taxa 1966
Categoria:Praecambrio nata
Categoria:Praecambrio exstincta
Cycnos (heros)

[thumb|[Amphora Attica sexti saeculi a.C.n. Zeus inter Herculem et Cycnum stat. A lateribus Ares et Athena.]]
In mythologia Graeca **Cycnus** (Graece Κύκνος) erat filius dei Areos, vir ferox qui sibi occurrentes homines ad pugnam provocabat et necabat antequam Hercules ab Athena adiutus eum in monomachia profligaret. Haec pugna poemati epico sub nomine Hesiodi tradito argumentum praebuit (*Scutum Herculis*). Fabula non minus per sculptores et vasorum pictores quam per litteras divulgabatur.

## Fabula varie narrata 
In carmine Hesiodeo postquam Cycnum stravit Herakles impetum Areos sustinuit atque deum hortante Athena in femore vulneravit quem comites in Olympum reportarunt. Et Apollinis iussu, cuius iram Cycnos moverat, flumen Thessalicum Anaurus monumentum a socero Ceyce erectum destruit ita ut nullum vestigium relinquatur. Apud Hyginum (et iam ut videtur in Apollodori bibliotheca) fulmen Iovis pugnam interrumpit antequam Ares et Athena interveniant.

## Notae 
## Fontes 
[thumb|Zeus Aren et Athenam pugnantes dividit dum Cycnus in curru fugit. [Crater (vas antiquum)|Crater sexti saeculi a.C.n.]]
* Apollodori bibliotheca II.5.11
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* IV,37.
* Euripides, Hercules 389-92
* Hesiodus, *Scutum Herculis* Textus Graecus apud Vicifontem
* Hyginus, *Fabulae* 31.3
* Pausanias, *Descriptio Graeciae* I.27.6 et III.18.10
* Pindarus, *Olympia* X.15-6
* Seneca, *Hercules furens* 486

## Plura legere si cupis 
*Henri Shapiro, « Herakles and Kyknos », *American Journal of Archæology*, 1984ː 523-529.
* F. Vian, "Le combat d'Héraklès et de Kyknos d'après les documents figurés du VIe et du Ve siècle", *Revue des Études Anciennes*, 1945ː 5-32

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Hercules
Urbs Sancti Ludovici (discretiva)

* Urbs Sancti Ludovici Missuriae in Civitatibus Foederatis Americae, vulgo *St. Louis* 
* Urbs Sancti Ludovici in provincia Maragnanensi Brasiliae, vulgo *São Luís*
* Urbs Sancti Ludovici Senegaliae, vulgo *Saint-Louis*

## Nexus interni
* Ludovicopolis
Urbs Sancti Ludovici (Brasilia)

**Urbs Sancti Ludovici** (Lusitane *São Luís*) est urbs Brasiliae, provinciae Maragnanensis caput. Ad litus sinus Margananensis maris Caribaei sita est. Incolas habet 1&thinsp;014&thinsp;837 anno 2010. A Francogallis condita est anno 1612 et in honorem Ludovici XIII regis nominata; a Lusitanis anno 1615 capta est.

## Incolae notabiles
* Augustus Tasso Fragoso, Brasiliae praeses
* Udalricus Mendes, Homeri interpres

## Notae
## Nexus externi
!
Categoria:Condita 1612
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Anser Sancti Martini

thumb|Titulus opusculi *Ganß König* (Argentorati, 1607) de ansere S. Martini
**Anser Sancti Martini** ad epulum diei Sancti Martini, videlicet Martini Turonensis, in Germania, Austria, Cechia parari solet. Cechice *Svatomartinská husa*, Theodisce in Austria *Martinigansl*, in Germania *Martinsgans* appellatur.

Origo huius consuetudinis est fabula mediaevalis de ansere S. Martini: Martinum nuper episcopum Turonum electum, officium propter modestiam recusantem, in anserario refugium petentem, statim anseribus strepentibus revelatum esse. Cantilena Theodisca de hac re ad  attribuitur, qui anno circiter 1540 floruit; carmina plura de eadem re aevo insequenti composita sunt.

Anser fartus furno lente assatur; cum brassica , malo assato,   infertur. Variis regionibus praecepta varia adhibentur.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|[Anser S. Martini in Germania paratus]]
[thumb|Anser S. Martini in [Cechia inlatus, brassica rubra oryzaque appositis]]
; Fontes antiquiores
* 1595 : Melchior de Fabris, *Von der Martins Gans: ein schöne nutzliche Predig*. Thierhaupten 
* 1607 : Lycosthenes Psellionoros Andropediacus [Wolfhart Spangenberg], *Ganß König: ein kurtzweylig Gedicht von der Martins Ganß*. Argentorati 
* 1618 : *Ein Präsent unn Verehrung einer elsassischen Martinsganß für Pater Peter Roesten*. Argentorati: Marx von der Heyden 
* 1756 : Johann Christoph Ludwig, *Die Martins-Gans, historisch und physikalisch betrachtet*. Nordhausen: Johann August Cöhler 
* 1857 : 
* 1864 : H. Dippel, "Martinslied" in *Münchener Jugendfreund* vol. 24 
* 1865 : Jocosus, *Das Lied von der Martinsgans*. Nordhausen: Förstemann'sche Buchhandlung 
* 1868 : "Die Martinsgans" in *Die Gartenlaube* no. 44 (1868) pp. 693-696

; Recentiora
* Kate Connolly, "Soaring goose prices threaten German St Martin’s Day celebrations" in *The Guardian* (6 Novembris 2022)
* "Gänsegedicht" in Jacob Grimm, Wilhelm Grimm et al., *Deutsches Wörterbuch* vol. 4 fasc. 1 (Lipsiae: Hirzel, 1878) col. 1270
* Urs Herzog, "Ein Barocker Geistlicher Ganspfeffer. Die Martini-Predigten des Johann Laurenz Helbig (1662-1721)" in *MLN* vol. 106 (1991) pp. 675-684 JSTOR

## Nexus externi 
* "Martinigansl | Gänsebraten mit Maroni-Zwetschken-Füllung" apud *Vienna Sunday Kitchen*
* "Martinstag", "Gänsegedicht" apud Vicipaediam Theodiscam
* "Klassische Martinsgans" apud *Fränkische Rezepte*
* "Martinsgans mit Füllung" apud *Brigitte*
* "Gebratene Gans – Martinigansl knusprig aus dem Ofen" apud *Steirische Spezialitäten*
* "Svatomartinská husa s chlupatými knedlíky a zelím" apud *iDNES.cz*

Categoria:Fercula anserina
Categoria:Ars coquinaria Austriaca
Categoria:Ars coquinaria Germanica
Categoria:Ars coquinaria Cechica
Categoria:Ritus Novembris
Gambia (flumen)

**Gambia** est magnum flumen in Africa Occidentali. In Guinea e planitie elevata *Futa Jallon* oritur et circiter 1130 chiliometra patet, trans savanas fluens; per Senegaliam in Gambiam influit, quae civitas omnis in valle fluminis sita est. Prope Baniulum urbem per aestuarium amplissimum in Oceanum Atlanticum flumen effunditur. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Senegaliae
Categoria:Flumina Guineae
Categoria:Gambia
Categoria:Systema fluviorum Oceani Atlantici Africae
Bella Napoleonica

**Bella Napoleonica** (1803–1815) fuerunt series maiorum orbis terrarum certaminum quae Imperium Francicum et eius socios, Napoleone I ductos, contra fluctuantes variarum civitatum Europaearum coniunctiones posuerunt. Quo tempore Francia in plurimum Europae continentalis dominabatur. Quae bella ex controversiis persistentibus ad res novas Francicas et bella revolutionaria Francica orta sunt, plerumque ex Bello Primae Coniunctionis (1792–1797) et Bello Secundae Coniunctionis (1798–1802). Bella Napoleonica in quinque certaminbus fuisse usitate dicuntur, quorum quodque ex distincta coniunctione Napoleoni adversante appellatur: bella Tertiae (1803–1806), Quartae (1806–1807), Quintae (1809), Sextae (1813–1814), et Septimae Coniunctionis (Bellum Centum Dierum saepe appellatum, 1815), cum Bello Paeninsulare (1807–1814) atque incursione Francica in Russiam (1812).

## Notae 
## Bibliographia 
* .
* .
* .
*.
* v
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* . Qui situs interretialis sequentes fontes citat.*
*.
** .
** .
**.
** .
**.
* .
 

* Alexander I (imperator Russiae)
* Bella libertatis Hispano-Americana
* Bella revolutionaria Francica et Napoleonica
* Bellum anni 1812
* Bellum mundanum
* Carolus Philippus Amadeus de Clausewitz
* Commissio Scientiarum et Artium (1798-1801)
* Historia Franciae
* Michael Kutuzov
* Litterae Franciae
* Popularis rebellio secundo die Maii 1808
* Proelium Vorotunense
* Res novae Haitianae
* Res novae Serbicae
* Tabula Rosettana
* Arthurus Wellesley (dux de Wellington)

 
## Nexus externi
Daniel Trifonov

[thumb|Daniel Trifonov anno [2017.]]
 (Russice Дании́л Оле́гович Три́фонов, tr. *Daniil Olegovich Trifonov*; natus Novogardiae Inferiori die 5 Martii 1991), est clavilista Russicus. Una praemia Grammophonica anno 2018 vicit.

## Nexus externi 
* Pagina interretialis propria

Categoria:Musici Russiae
Categoria:Clavilistae
Categoria:Praemium Grammy
Iphiclus

[thumb|Hercules infans serpentes opprimit dum Iphicles ad feminas refugit. Stamnos rubris figuris ornatus sexti saeculi a.C.n. in [Museum Luparense|museo Luparensi servatus.]]
In mythologia Graeca **Iphiclus** (Graece Ἰφικλῆς) est filius Amphitryonis et Alcmenae, frater vero geminus Herculis quem Iuppiter eadem nocte ex Alcmena genuit. Virtute fratre multo inferior fuit quod statim ab incunabulis liquit cum expavefacto Iphiclo Hercules adhuc infans serpentes ab Hera missos validis manibus suffocavit. Postea, si Hesiodo credere volumus, Iphiclus domum et propinquos relinquens Eurystheo, Mycenarum tyranno inservire maluit. Auctores posteriores vero Diodorus Siculus et Pausanias econtra Herculis comitem fuisse dicunt, pro quo pugnans fatum obiit. Quin etiam in Apollodori bibliotheca Calydonio venatui interfuisse dicitur. Duos filios habuitː Iolaum ex Automedusa et Protesilaum. Filiam minorem Creontis uxorem duxit dum frater Hercules filiam maiorem Megaram accipit. Pheneates secundo saeculo adhuc Iphicli monumentum Pausaniae ostenderunt.

## Notae
## Fontes 
* Apollodori bibliotheca I, 8, 2 ; II, 4, 8 et 11 ; II, 7, 3.
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* IV,33.
* Hesiodus, *Scutum Herculis* 37-56 et 80-93
* Ovidius, *Heroides* XIII.25.
* Pausanias, *Descriptio Graeciae* VIII, 14, 9-10.
* Plato, *Euthydemus* 297e
* Pherecydes fragmentum 3F13b.

Categoria:Mythologia Thebana
Categoria:Hercules
Cervical

[thumb|Cervical e [fictilia elegantia|fictilibus elegantiibus factum quinque personas traditionales et principales mythistoriae *Iter inOccidentem* Wu Cheng'en scriptoris Domus Ming monstrat, quia sunt Simia, Sus, Equus Draco, Sanzang, et Frater Arena. Domus Yuan, 1271–1368. Museum Guangdongense Guangzhou in urbe Sinica.]]
[thumb|upright=0.6|left|Cervicalia super [lectus|lectum in deversorio hodierno.]]
[thumb|upright=0.7|[Lectus et cervical inter funeream Hetepheris supellectilem. Exemplar supellectilis Cairi refectae; hoc autem exemplar in Museo Bellarum Artium Bostoniae exhibetur.]]
thumb|upright=0.7|Cervical quotidianum.
[thumb|upright=0.7|*[Pan troglodytes* bracchio pro cervicali utitur.]]
**Cervical** (a *cervice*), vel **pulvinus**, est firmamentum corporis quiescentis commodorum, therapiae, aut ornamenti causa adhibitum. Cervicalia a multis speciebus animalium adhibentur, hominibus sapientibus non exclusis. Inter genera cervicalium sunt cervicalia deiciendi, cervicalia corporis, cervicalia decora.

Cervicalia in hodierna mundi occidentalis cultura in involucro ornato aut inornato consistunt (cervicalis tegmine appellato), quod tomentum molle continet, saepissime syntheticum et plerumque magnitudine formaque solitum. Cervicalia e variis materiebus naturalibus per historiam fiebantur, et incolae multarum culturarum hodiernarum cervicalibus e materiebus naturalibus factis iam utuntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Blakemore, Robbie G. 2006. *History of interior design & furniture: from ancient Egypt to nineteenth-century Europe.* J. Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-46433-4. Google Books.
* Fehrman, Cherie. 2010. "Fine Pillows For Collectors: A Brief History." Fehrman Books.
* Gadalla, Moustafa. 2007. *The Ancient Egyptian Culture Revealed.* Tehuti Research Foundation. ISBN 978-1-931446-27-3. Google Books.
* Levy, Joel. 2002. *Really Useful: The Origins of Everyday Things.* Buffalo Novi Eboraci: Firefly.
* Litchfield, Frederick. 2011. *Illustrated History of Furniture.* Arcturus Publishing. ISBN 978-1-84837-803-2. Google Books.
* Lucie-Smith, Edward. 1979. *Furniture: A Concise History.* Londinii: Thames and Hudson. ISBN 978-0-500-18173-7. Google Books.
* Richter, G. M. A. 1966. *The Furniture of the Greeks, Etruscans, and Romans.* Phaidon. Google Books.
* Seath, J., A. P. Gize, A. R. David, K. Hall, P. Lythgoe, R. Speak, et S. Caldwell. 2006. "An atypical Ancient Egyptian pillow from Sedment el-Gebel: evidence for migrant worker trading and technology." *Journal of Archaeological Science* 33, no. 4 (Aprilis): 546–50. .
* Smardzewski, Jerzy. 2015. *Furniture Design.* Springer. ISBN 978-3-319-19533-9. Google Books.
* Smith, William. 1875. *A Dictionary of Greek and Roman Antiquities.* Londinii: John Murray.
* Soane, Ely Banister. 2007. *To Mesopotamia and Kurdistan in Disguise.* Cosmino, Inc.

* Cubiculum
* Sella
* Somnus
* Stragulum
* Supellex

## Nexus externi 
Categoria:Supellex domestica
Acetaria e pullina Sinensis

[thumb|upright=1|[Ars coquinaria Sino-Americana: Acetaria e pullina Sinensis in Texia inlata]]
**Acetaria e pullina Sinensis**, Anglice *Chinese chicken salad*, est ferculum Sanctae Monicae in urbe Californiae a popinaria Sylvia Wu inventum, suadente histrione cinematographico Cary Grant (quem iam virgo in Sinis habitans admiraverat). Grant enim anno fere 1966 apud ''Wu's Garden* cenaturo, de acetaria e pullina iactante quam in ganea iuxta *La Cienega Boulevard* recenter gustaverat, domina Wu ferculi non dissimilis olim ad epulas Sciamhaevenses inlati meminit e pullina contrita, collyris frictis, cepis viridibus, amygdalis tostis. Statim acetariam huius generis e novo composuit, a Cary Grant moxque ab Antonio Hopkins laudatam. Talis acetaria recentius ubique per Civitates Foederatas ad prandia infertur. Tempore nostro *Oriental chicken salad*, *Asian chicken salad* ("Acetaria e pullina Orientalis" vel "Asiatica") nonnumquam nuncupatur.

[thumb|[Ars coquinaria Mexicana: *Ensalada de pollo oriental* ("acetaria e pullina Orientalis") in Mexico parata, bacillis modo Sinensi oblatis]]
Componuntur femora pullina bullita deinde oleo fricta et in offulas secta vel contrita, collyrae oleo cito fricta, wonton secta et oleo fricta, sinapi, pulvis quinque specierum, oleum sesaminum, soia, amygdala tosta, cepae virides concisae, lactucae folia, sal.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|[Ars coquinaria Thailandensis: Acetaria e pullina anacardiisque in insula Ko Chang Thailandiae inlata]]
; De historia
* 
* 
* 

; Praecepta culinaria
* 1973 : Sylvia Wu, *Madame Wu's Art of Chinese Cooking* (Monicopoli: Charles, 1973) p. 90 editionis 1976; Exemplar mutuabile editionis 1976 (sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)
* 1979 : Judith A. Gaulke, Linda Brandt, edd., *Sunset Favorite Recipes for Salads* (Menlo Park: Lane Publishing) pp. 35-36 Exemplar mutuabile
* 2006 : Akasha Richmond, *Hollywood Dish: More Than 150 Delicious, Healthy Recipes from Hollywood's Chef to the Stars* (Novi Eboraci: Avery) pp. 150-151 Exemplar mutuabile

## Nexus externi 
* "Asian Chicken Salad ou Salade Asiatique au Poulet Vinaigrette au Gingembre et Sésame" (19 Aprilis 2015) apud *La Fabrique Gourmande*
* "Toasted Shredded Chicken Salad *Sao See Gai*" in "Happy Thanksgiving - Recipes From Madame Wu" (25 Novembris 2005) apud *USC US-China Institute*
* Perry Santanachote, "Stop Calling It Asian Salad" (20 Maii 2022) apud *Consumer Reports*
* Lindsay William-Ross, "The Best Chinese Chicken Salad in Los Angeles" (12 Martii 2013) apud *LAist''

Categoria:Gastronomia Californiensis
Categoria:Ars coquinaria Sinensis peregrina
Categoria:Acetaria
Categoria:Fercula pullina
Bubula Wu

**Bubula Wu**, Anglice ''Wu's beef* est ferculum Sanctae Monicae in urbe Californiae a popinaria Sylvia Wu inventum ut histrionem cinematographicam Franciscum Sinatra persuaderet rem novam gastronomiae Sino-Americanae loco chow mein (quod semper postulare solebat). Domina Wu ergo mandatum tacite commutavit inventionemque suam substituit, videlicet offam lateralem bovinam e cepis liquaminibusque quattuor. Ab hoc tempore Sinatra et Mia Farrow, chow mein oblito, semper bubulam Wu postulabant.

Offa bubula in taenias minutas secatur breviterque in oleo, amylo maizii, soia pingui, soia levi, liquamine Hoisin, liquamine ostreario, vino Sinico, saccharo, sale, pipere marinatur. Collyrae oleo friguntur. Cepae concisae bubulaque iam marinata in sartagine Sinensi (*wok*) friguntur. Quibus additur conditura ex aqua, amylo maizii, soia pingui, soia levi, saccharo. Bubula cum conditura breviter commixta super collyras infertur.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Sylvia Wu, *Madame Wu's Art of Chinese Cooking* (Monicopoli: Charles, 1973) p. 118 editionis 1976: Exemplar mutuabile editionis 1976 (Sunt qui primam editionem anno 1973 divulgatam aiunt; sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)

## Nexus externi 
* "Wu’s Beef *Ng See Ngau Yoke*" in "Happy Thanksgiving - Recipes From Madame Wu" (25 Novembris 2005) apud *USC US-China Institute''
* "Wu's Beef (Chinese)" apud *Recipe Circus*

Categoria:Gastronomia Californiensis
Categoria:Ars coquinaria Sinensis peregrina
Categoria:Fercula bubula
Iuscellum benincasae

thumb|Iuscellum benincasae
de fructu *Benincasa hispida* factum. Mae West die Solis apud dominam Wu cenare solebat: sunt qui iuscellum benincasae, sunt qui iuscellum e nidis aerodramorum postulavisse aiunt.

* Yuan Mei iuscellum cum nidis aerodramorum (Aerodramus fuciphagus et Aerodramus maximus) commendat

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Iuscellum benincasae convivis e cortice benincasae dispertitum
; Fontes antiquiores
* ante 1117 : *Sheng ji zong lu* fide en:wiki de hac fonte
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* (Sean J. S. Chen, ed. et interpr., 燕窩, 冬瓜 = Winter melon)

; Recentiora
* 
* 
* Sylvia Wu, ''Madame Wu's Art of Chinese Cooking'' (Monicopoli: Charles, 1973) pp. 42, 51 editionis 1976; Exemplar mutuabile editionis 1976 (sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)

## Nexus externi 
* "Melon soup" apud Vicipaediam Anglicam

Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Sorbitiones
Categoria:Fercula e fructibus
Anas modo Pechinensi

[thumb|Anas fumo paratur in popina [Pechinum|Pechinensi  anno circiter 1933]]
**Anas modo Pechinensi** (Sinice 北京烤鸭, Pinyin *Běijīng kǎoyā*) est ferculum in gastronomia Sinica a saeculo fere XV sive iam antea paratum. Creditur Nanchini in urbe, eo aevo capite Sinarum, iam saeculo XIII ortum esse et sub nomine 金陵烤鸭, Pinyin *Jīnlíng kǎoyā* (ex appellatione mediaevali Nanchini) saeculo XV ineunte Pechinum ad caput boreale translatum esse. In popinis Pechinensibus pluribus offertur, inter quas  (ab anno 1552 ita nuncupata) et  (anno 1864 condita). Anates ad hoc ferculum saginatae post 65 fere dies mactantur; in furnis fumo arborum fructiferarum parantur, assantur, frustis ad mensam convivarum secantur.  

Laurentio Welk anatem sine adipe ex holeribus postulante, Sylvia Wu anatem modo Pechinensi ab hoc tempore parare coepit adipe subcutaneo (cenatoribus Sinensibus caro) dissoluto remotoque et "anatem Pechinensem adipe expolitam" (*Low fat Peking duck*) nominavit: hoc ferculum Gratiae Kelly semper placuit.

In Britannia crispula anas aromatica (*Crispy aromatic duck*) ibnventa est, modis Pechinensi et Sichuanensi commixtis.

In Sinis archimagirus Dong Zhenxiang in popina sua  (北京大董烤鸭店: Pinyin *Běijīng dà dǒng kǎoyā diàn*) nova fercula ex anate assa Pechinensi elaborat.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=1|[Ars coquinaria Sino-Americana: Anas modo Pechinensi adipe deminuta, sicut Sylvia Wu prima invenit, in Monterey Park Californiae parata]]
; Eruditio
* "Slicing through the secrets of Peking duck" in *Adelaide review* (2005)
* 
* 

; Praecepta culinaria
* 1973 : Sylvia Wu, ''Madame Wu's Art of Chinese Cooking* (Monicopoli: Charles, 1973) p. 104 editionis 1976; Exemplar mutuabile editionis 1976 (sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)

## Nexus externi 
* "Beijing Duck" apud *Silk Road*
* Ken Hom, "Peking duck" apud *BBC Good Food''

Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Fercula anatina
Circumdaria Franciae

Anno 2019 erant in Francia 332 circumdaria, e quibus duodecim transmarina. 
__TOC__

## Index circumdariorum 
## Notae 
!
Francia
Chow mein

[thumb|[Cibus promptus Hongcongensis: Collyrae frictae apud AsiaWorld Expo propositae]]
[thumb|[Ars coquinaria Sino-Americana: Chow mein sicut Franciscus Sinatra vano apud Sylviam Wu postulavit (sed hac imagine Austinopoli in Texia parata)]]
... litteris Sinicis 炒麵 *chǎomiàn* scil. "collyrae frictae" ... Ita Francisco Sinatra chow mein postulante, domina Wu mandatum tacite commutavit inventionemque suam substituit "bubulam Wu", videlicet offam lateralem bovinam e cepis et liquamine ostreario. Ab hoc tempore Sinatra et Mia Farrow, chow mein oblito, semper bubulam Wu postulabant.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 1904 : Oriental Restaurant, Mann Fang Lowe Co., Novi Eboraci
* 1973 : Sylvia Wu, ''Madame Wu's Art of Chinese Cooking'' (Monicopoli: Charles, 1973) pp. 84-85 editionis 1976; Exemplar mutuabile editionis 1976 (sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)

Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Ars coquinaria Sinensis peregrina
Categoria:Fercula e pastis collyrisque
Anatina compressa (ferculum Sinense)

... litteris Sinicis 窩燒鴨 *wōshāoyā* "anatina assata compressa" ... De ferculis Sino-Americanis sicut foo young, chop suey, anatina ex amygdalis, se antea omnino nescivisse confessa est Sylvia Wu, "sed nihil aliud in ganeis Sinicis Californiensibus offerebatur. Haec hodie nunquam paramur." Nihilominus a principio, pauca de arte coquinaria sciens, coquos ex istas ganeas irretitos adhibebat, talia fercula inferebat.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Irene Kuo, *The Key to Chinese Cooking*. 1977
* Wallace Yee Hong, *The Chinese Cook Book*. Novi Eboraci: Crown Publishers, 1952
* 
* Sylvia Wu, ''Madame Wu's Art of Chinese Cooking* (Monicopoli: Charles, 1973) p. 109 editionis 1976; Exemplar mutuabile editionis 1976 (Sunt qui primam editionem anno 1973 divulgatam aiunt; sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)

## Nexus externi 
* "cantonese-pressed-duck" apid *Epicurious''

Categoria:Gastronomia Cantonensis
Categoria:Ars coquinaria Sinensis peregrina
Categoria:Fercula anatina
Anatina compressa (ferculum Francicum)

thumb|upright=1.5|Anatina compressa modo Rothomagensi

## Notae 
## Bibliographia 
## Nexus externi 
* "Canard à la Presse (Pressed Duck)" apud ''Chef's Pencil''

Categoria:Gastronomia Normannica
Categoria:Fercula anatina
Ronaldus DeSantis

**Ronaldus DeSantis**, praenominibus plenis *Ronald Dion* sed saepissime *Ron DeSantis* (Jacksonville in urbe Floridae natus die 14 Septembris 1978) est politicus Civitatum Foederatarum.

E stirpe Italica ortus, in urbibus Orlando et Dunedin civitatis nativae educatus est. Alumnus est universitatum Yalensis et Harvardianae. In classe Civitatum Foederatarum ab anno 2004 usque in 2010 militavit et secundo bello Iracensi interfuit. Factionis republicanae sodalis, anno 2012 legatus est camerae repraesentantium pro districtu sexto Floridensi, sed anno 2018 candidatus est ad officium gubernatoris. Comitiis victor eo anno, iterum anno 2022, gubernator Floridae a die 8 Ianuarii 2019 meret.

## Bibliographia 
* Kevin Derby, "Despite Opposing 'CRomnibus,' Sophomore Ron DeSantis Ascends Congressional Ladder" in *Sunshine State News* (16 Decembris 2014)
* Peter Hutchison, "Ron DeSantis, Rising Star Of The Republican Hard-right" in ''Barron's* (9 Novembris 2022)
* David Smith, "Ron DeSantis put nearly all his eggs in the basket of a ‘war on woke’" in *The Guardian'' (22 Ianuarii 2024)

## Nexus externi 
*Situs interretialis gubernatoris Floridae.
*De Ronaldo DeSantis apud situm suum.

Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Alumni Universitatis Yalensis
Categoria:Gubernatores Floridae
Categoria:Milites Civitatum Foederatarum
Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
Otho (praenomen)

**Otho** est cognomen Romanum, quod interdum pro praenomine Theodisco Otto ponitur. 

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Otho Augustus

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Otho Brunfelsius
* Otho de Bismarck
* Otho Ludwig
* Otho Vicecomes
* Otho (episcopus Carcassonis)

## Nexus interni 
* Otto

Categoria:Praenomina
Xanthosinum

**Xanthosinum**, etiam **xanthinum ribosidum** et **9-β-D-ribofuranosylxanthinum** appellatum, est nucleosidum, compositum organicum a xanthino et riboso deductum et biosyntheticus 7-methylxanthosini praecursor per 7-methylxanthosini synthesin. Illud 7-methylxanthosinum vicissim est praecursor theobromini, alcaloidi activi in socolata, qui invicem est praecursor caffeini, alcaloidi in coffea et thea.

* Xanthosinum monophosphas
* Xanthosinum diphosphas
* Xanthosinum triphosphas

## Notae
Categoria:Nucleosida
Categoria:Xanthina
Ulf Kristersson

**Ulf Kristerssson** (natus 29 Decembris 1968) est politicus Sueciae, qui socius factionis Modernistae est. Die 18 Octobris 2022, primus minister Sueciae electus est post Magdalenam Andersson.

Ab anno 2010 ad annum 2014, minister securitatis socialis erat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Politici Sueciae
Categoria:Praesides ministrorum Sueciae
Categoria:Nati 1968
Categoria:Homines vivi
Druzi

[thumb|Druzorum *ukkal* (magistri vel sapientes) in [Gaulanitis|Gaulanitide anno 2011]]
**Druzi** vel **Drusi** (Arabice دروز‎ *duruz*) sunt gens Levantis Arabice loquens et religionem suam confitens. Circa 1500 milia Druzorum nunc in Syria, Libano et Israele habitant, quorum pars maior (circa 865 milia) Syriae regionem australem incolit. 

Druzorum religio solum hereditarie accipi nec ab alieno eligi potest. Multum de ea religione siletur, nam res plures et Druzis non omnibus, sed solum *ukkal* (magistris) apertae sunt. In Syria Druzi saepius confessionem suam Islami Siitici sectam fatentur, in Israele religionem separatam et sibi contentam.

## Notae
## Nexus externi
* De Druzis in *Encyclopaedia Britannica* 
* De Druzis in *Encyclopaedia Russica magna* 
* [De Druzis](https://www.treccani.it/enciclopedia/drusi_(Enciclopedia-Italiana)) in *Treccani* 
* De Druzis in *Encyclopaedia Catholica* 

Categoria:Syria
Categoria:Israel
Categoria:Libanus
Categoria:Levans
Categoria:Religiones
Vexillum albo-caeruleo-album

thumb|Vexillum.
**Vexillum album-caeruleum-album** (Russice *бело-сине-белый флаг*) est insigne contra incursionem Russicam in Ucrainam anni 2022 resistendi et repugnandi.

## Historia 
Plures  post initium incursionis Russicae in Ucrainam . In his eventibus  variis symbolis utabantur, et die 28 Februarii 2022 quiddam vexillum creatum est simile vexillo Russiae sed sine drappo rubro. Nam color ruber putabatur violentiam bellumque memorare, sed albus fore pacis.

## Usus 
Hoc vexillo creato, multi greges nonnullique ordines armati (exempli gratia Exercitus Nationalis Republicani Russiae et Legionis Libertatis Russiae.) colores similes ostenturi erant ad se incursioni opponendos.

Fasciculus:White-blue-white flag in Tbilisi.jpg| Tiphlis cum vexillo
Fasciculus:Flag of the Freedom of Russia Legion.svg|Vexillum Legionis Libertatis Russiae
Fasciculus:White-blue-white flag at a protest march in Sofia.jpg| Serdicae

## Notae 
Categoria:Russia
Categoria:Ucraina
Categoria:Res militares
Categoria:Vexillologia
Ova hibiscea

[thumb|[Cibus promptus Hongcongensis: Ova hibiscea (*egg foo young*)]]
**Ova hibiscea** (Sinice 芙蓉蛋 *fúróngdàn* "ova hibiscea"; Anglice *[egg] foo young*) est ferculum quod ex arte coquinaria Cantonensi ortum in repertorium popinarum Sino-Americanarum rapidius diffusum est. Ad sphungata vel ova spongia Europaea adaequari licet. 
Sylvia Wu popinaria Sinensis Californiensis de ferculis Sino-Americanis huius generis se antea omnino nescivisse confessa est, "sed nihil aliud in ganeis Sinicis Californiensibus offerebatur."

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|*Nasi fuyong* ("ova hibiscea cum oryza") [Jakartae in Indonesia inlata]]
[thumb|[Cibus promptus Thailandensis: Ova hibiscea in folio lactucae inlata, embammate lycopersici apposito]]
; Fontes antiquiores
* 1904 : Oriental Restaurant, Mann Fang Lowe Co., Novi Eboraci

; Recentiora
* Louisa Chu, "Celebrating egg foo young, the classic Chinese-American dish with a bad rap" in *Chicago Tribune* (26 Februarii 2018)
* 
* Michael Luo, "As All-American as Egg Foo Yong" in *New York Times* (22 Septembris 2004) Situs venalis
* 
* David Tang, "Spare ribs, egg foo-yung, chop-suey and plenty of fried rice: how to murder a Chinese" in *Daily Telegraph* (8 Ianuarii 2006)
* Sylvia Wu, ''Madame Wu's Art of Chinese Cooking'' (Monicopoli: Charles, 1973) pp. 63, 174 editionis 1976; Exemplar mutuabile editionis 1976 (sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)

## Nexus externi 
* Melissa Joulwan, "The Egg Foo Yong Story"

Categoria:Ars coquinaria Sinensis peregrina
Categoria:Sphungata
Jiang Zemin

**Jiang Zemin** vel litteris Sinicis 江泽民 (Yangzhou in urbe die 17 Augusti 1926 natus; mortuus Sciamhaevi die 30 Novembris 2022) fuit secretarius generalis factionis communisticae Sinarum ab anno 1989 usque in 2002. 

Filius operarii electricitatis sed mox a patruo, factionis communisticae sodale, adoptatus, Jiang Zemin alumnus fuit universitatis Nationalis Centralis, quo tempore hoc studium Nanchini sub obsidione Iaponica conducebatur. Universitatem Jiaotong Sciamhaevensen postea frequentavit.

Praefectus urbi Sciamhaevo anno 1985 creatus est, quo officio usque in 1988 functus est. Secretarius generalis factionis communisticae die 24 Iunii 1989 subito promotus est post  (quos antecessor Zhao Ziyang sublevavisse inculpatus erat) atque usque ad 15 Novembris 2002 meruit. Ex hoc officio erat rei publicae popularis Sinarum princeps, cui insuper praeses die 27 Martii 1993 nominatus est. Successor titulis ambobus fuerit Hu Jintao, qui die 15 Martii 2003 praeses acclamatus erit.

## Bibliographia 
* John Gittings, "Jiang Zemin obituary" in *The Guardian* (30 Novembris 2022)

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nati 1926
Categoria:Mortui 2022
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Politici Sinarum
Categoria:Alumni Universitatis Jiaotong Sciamhaevensis
Categoria:Alumni Universitatis Nationalis Centralis Nanchinensis
Categoria:Praefecti urbibus
Amphetaminum

**Amphetaminum** (vocabulum *alpha-methylphenethylaminum* imminutum) est forte systematis nervosi centralis stimulans, quod conturbationi hypercineticae cum attentionis defecto, narcolepsiae, et obesitati tractandis adhibetur. Medicamento recreationali saepe prodest.
 

*Dependentia (medicina)
*Libido
*Methamphetaminum
*Paranoia
*Psychosis
 
## Notae
## Bibliographia
*Greene, S. L., F. Kerr, et G. Braitberg. 2008. "Review article: amphetamines and related drugs of abuse." *Emergency Medicine Australasia* 20, no. 5 (October): 391–402. . PMID 18973636. S2CID 20755466.
*National Center for Biotechnology Information. 2015. "Compound Summary: Amphetamine." PubChem Compound Database. United States National Library of Medicine, 11 Aprilis 2015. Textus interretialis.
*Wishart, D. S., Y. Djombou Feunang, A. C. Guo, E. J. Lo, A. Marcu, J. R. Grant, T. Sajed, D. Johnson, C. Li, Z. Sayeeda, N. Assempour, I. Iynkkaran, Y. Liu, A. Maciejewski, N. Gale, A. Wilson, L. Chin, R. Cummings, D. Le, A. Pon, C. Knox, et M. Wilson. "Amphetamine | DrugBank Online." DrugBank. 5.0. Textus interretialis.
 
## Nexus externi
* .
* —Dextroamphetamine.
* —Levoamphetamine.
* Comparative Toxicogenomics Database entry: Amphetamine.
* Comparative Toxicogenomics Database entry: CARTPT.
 

Categoria:Anorectica
Categoria:Auxilia ergogenetica
Categoria:Conturbatio hypercinetica cum attentionis defecto
Categoria:Euphoriantia
Categoria:Inventiones Germaniae
Categoria:Medicamenta
Categoria:Narcolepsia
Categoria:Nootropica
Categoria:Obesitas
Categoria:Phenethylamina
Categoria:Saturea
Categoria:Stimulantia
Insulae Crozet

[thumb|[Aquae cadentes insulae Possesionis]]
**Insulae Crozet** sunt archipelagus Oceano Indico medio situs. Pars Terrarum australium antarcticarumque Francicarum est (ab anno 1955). 

[thumb|*[Aptenodytes patagonicus|Aptenodyti patagonici* in insulis Crozet]]
## Archipelagus
thumb|Lacus *des Skuas* in insula Orientali
Sex insulae maiores in archipelgo sunt, multis insulis minoribus er saxis circumcinctae. Quattuor insulae gregem occidentalem componunt:
* Insulae Apostolorum (Francogallice *Îlots des Apôtres*) duae, Maior et Minor, freto tenui separatae;
* Insula Porcorum (*Île aux Cochons*; porci a nautis saeculo XVIII in insulam emissi ita multiplicabantur, ut insulam laedent; saeculo XX exstincti sunt);
* Insula Eudyptorum (*Île des Pingouins*).
Ad orientem duae magnae insulae iacent: 
* Insula Possessionis (*Île de la Possession*), archipelagi maxima;
* Insula Orientalis (*Île de l’Est*).

Insulae sunt cacumina altissima planitiei elevatae submarinae eiusdem nominis, prope quam iugum Indicum occidentale cum iugo Africano-Antarctico coniungitur.
thumb|Saxa litoralia insulae Possessionis

## Natura et incolae
Insulae sunt saxosae et montanae; imber circa 300 dies per annum cadit et venti perpetui fortissimi flant. Glaciaria absunt, sed humus in saxis insularum Croset exiguus et minime fertilis est'; arbores et frutices absunt, solum herba et musci crescunt, vel saxa nuda totum annum manent. *Eudyptes chrysolophus*, *Aptenodytes patagonicus*, phocae, procellariae, diomedeae abundant. 

Incolae absunt; sola statio exploratoria *Alfredus Faure* (nomine primi directoris appelata) in insula Possessionis laborat. 

[thumb|*[Diomedea exulans* in insula Possessionis]]

## Historia
A Marco Iosepho Marion Dufresne nauta Francogallico insulae anno 1772 primum inventae sunt; Dufresne eis nomen administri sui Iulii Crozet dedit. Iacobus Cook in circumnavigatione sua tertia ad insulas visitavit. Piscatores, qui phocas et balaenas capiebant, saeculo XIX et XX naves appellabant.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Archipelagi Oceani Indici
Categoria:Insulae Franciae
Categoria:Territoria obnoxia Oceani Indici
Categoria:Oceanus Australis
Categoria:Subantarctica