open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mecca

**Mecca**, sive **Makkah** (Arabice مكة المكرمة *Makka al-Mukarrama*), est urbs in Arabia Saudiana, caput provinciae Meccae. Sanctissimum religionis Islamicae caput et urbs est, et omnibus Musulmanis, si possint, Meccam peregrinandum est. Vocabulum *Mecca* aliquando Anglice sonat locum ubi multitudo congregat, vel etiam aleatorium. Idcirco rectio Arabiae Saudianae mutavit nomen urbis anno 1986. *Mukarrama* dicit Arabice 'honorata', 'venerabilis'.
[thumb|upright=0.8|left|Finis peregrinationis *[hajj*: fideles Caabam circumambulant.]]
[thumb|upright=0.8|Mecca anno [1910.]]

Peregrinatio Meccam, a Musulmanis videtur unam ex columnis ut dicuntur quinque Islamicis esse. Nuper, fortasse vicies, tricies centena milia se in Medaba congregaverunt, mense Islamico Dhu'l Hijjah. Pauci eorum, qui non Musulmani sunt, viderunt ritus peregrinationis, quod non possunt urbem Meccam ingredi.

Necesse est omnibus Musulmanis quinquies per diem orare, et eis Meccam adversis precandum est. Pars precum Arabice appellatur *qiblah.* Musulmanis, Templum Divinum (Arabice *al-Masjid al-Haram*) est sanctissimus orbis terrarum locus.

* Caaba
* Hagga
* Historia Arabiae Saudianae
* Mawlid
* Miqat
* Puteus Zamzam

## Bibliographia 
* Burton, Richard Francis. 1855. *Personal Narrative of a Pilgrimage to Al-Madinah & Meccah.* Vol. 1. Tylston and Edwards.
* Burton, Richard Francis. 1855. *Personal Narrative of a Pilgrimage to Al-Madinah & Meccah.* Vol. 2. Tylston and Edwards.
* Crone, Patricia. 1987. *Meccan Trade and the Rise of Islam.* Princeton University Press.
* Hawting, G. R. 1980. [The Disappearance and Rediscovery of Zamzam and the "Well of the Ka'ba."](http://links.jstor.org/sici?sici=0041-977X(1980)43%3A1%3C44%3ATDAROZ%3E2.0.CO%3B2-3.) *Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London* 43 (1): 44–54.
* Lapidus, Ira M. 1988. *A History of Islamic Societies.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-22552-3.
* "Quraysh." 2007. *Encyclopædia Britannica.* Britannica Concise Encyclopedia.
* Rosenthal, Franz, et Ibn Khaldun. 1967. *The Muqaddimah: An Introduction to History.* Princeton University Press. ISBN 0-691-09797-6.
* Time-Life Books. 1999. *What Life Was Like in the Lands of the Prophet: Islamic World, AD 570–1405.* Time-Life Books. ISBN 0-7835-5465-6.
* Watt, W. Montgomery. 2008. "Makka: The Pre-Islamic and Early Islamic Periods." *Encyclopaedia of Islam.* Ed. P. Bearman, Th. Bianquis , C. E. Bosworth, E. van Donzel, et W. P. Heinrichs. Brill Online.
* Winder, R. B. 2008. "Makka: The Modern City." *Encyclopaedia of Islam.* Ed. P. Bearman, Th. Bianquis, C. E. Bosworth, E. van Donzel, et W. P. Heinrichs. Brill Online.

## Nexus externi 
* "Mecca" apud www.qibla.com.br.

Categoria:Loci peregrinationis

Categoria:Peregrinatio Islamica
Categoria:Urbes sanctae
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Dorado (constellatio)

() est constellatio quae in caelo australi vidi potest ac maiorem partem galaxiae Nubecula Maior et nebulam Tarantulam (NGC 2070) continet.

## Stellae 
## Notae 

**Xiphias*

## Nexus externi 
* "Dorado" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

Categoria:Constellationes
!
Nazareth

[thumb|Antiquus [saeculum 1|saeculi primi fons, fons Mariae appellatus, est imago urbis.]]

**Nazareth**, sive **Nazara**, (Hebraice נָצְרַת ''Na'tzeret/Naṣ'rath*, Arabice النَّاصِرَة‎ *an-Nāṣira''; Graece Ναζαρά) est parva urbs circiter 60 000 incolarum in Israel sita. Biblia Sacra enarrant Iesum Christum, filium Mariae et filium putativum Iosephi, in Nazareth ante vitam publicam suam vixisse.

## Ecclesia Catholica Romana 
Nazara cum Tureno, Barolo, et Vigilis sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et sedes Archiepiscopalis sunt. Nomen sedis est Archidioecesis Tranensis-Barolensis-Vigiliensis (-Nazarensis).

## Notae 
## Bibliographia 
* 

!
Animalculum

**Animalculum** bestia parva est.  Antonius van Leeuwenhoek saeculo 17. nomen 'animalculum' ad microrganismos unicellulares adhibuit.Animaculi notioribus comprehendunt: 

* *Actinophris*, et alii heliozoa, appellantur solium animalculi
* *Amoeba*, appellatur *Proteum animalculum*
* *Noctiluca scintillans*, vulgo appellatur 'Sea Sparkles'
* *Paramecium*, appellatur crepidum animalculum
* *Rotifera*, appellatur rotae animalculum
* *Stentor*, appellatur trumpetum animalculum
* *Vorticella*, et alii peritrichia, appellantur tintinabulum animalculum

## Bibliographia

Categoria:Microbiologia
Categoria:Zoologia
Milvauchia

**Milvauchia** est urbs in Visconsinia maxima, quae iuxta litus occidentale Michigani lacus iacet. Secundum censum anno 2000 factam 600&thinsp;974 hominum Milvauchiae incolunt, quae igitur magnitudine vicesima secunda urbs Americana est. Urbs faciendo cervisiam clara est.

Milvauchia anno 1846 condita est. Primus auctor fuit Solomon Juneau. Multae officinae et multa braxatoria Milvauchiae crescebant, quorum multi post annum 1980 corruerunt. Milvauchia anno 2014 est urbs multi incrementi sed . Praefectus Milvauchiae est Thomas M. Barrett, qui inservivit anno 2004.

## Universitates 
* Universitas Marquettae (Anglice)
* Universitas Visconsiniae apud Milvauchiam (Anglice)

## Notae 
* Archidioecesis Milvauchiensis
Evangelium secundum Matthaeum

thumb|Pagina e libro manuscripto evangelii secundum Matthaeum.

**Evangelium secundum Matthaeum** (Graece Κατὰ Ματθαῖον/Μαθθαῖον Εὐαγγέλιον), vel **Matthaus** tantum, usitatissime **Matt.** imminutum, est primus Novi Testamenti Bibliorum Sacrorum liber canonicus et unum e tribus evangeliis synopticis. Viginti octo capitula habet. Secundum traditionem antiquam, scriptum est primum inter quattuor. Dicitur scriptum esse ab apostolo Sancto Matthaeo,qui narrat genealogiam Iesu, eius iuventutem, vitam publicam, beatitudines, crucifixionem, necnon resurrectionem et Regnum Dei atque apostolorum missionem. Dicitur esse scriptum prius Hebraice, postea Graece redditum.

## Pelliculae 
* *Il Vangelo secondo Matteo*, pellicula cinematographica, cuius confectio anno 1964 a Petro Paulo Pasolini, moderatore cinematographico Italico, ducta est.

## Bibliographia 
* Raymond E. Brown, *The Birth of the Messiah: a commentary on the infancy narratives in the Gospels of Matthew and Luke*. 2a ed. Londinii: Geoffrey Chapman, 1993

*Genealogia Iesu
*Inviolentia
*Magi (Biblia)
**Pater noster*

## Nexus externi 
* Nova Vulgata Versio Evangelii secundum Matthaeum

!
Asturica Augusta

**Asturica Augusta** aut sere **Austurga** (Hispanice *Astorga* atque Asturice: *Estorga*) est urbs in Hispania, in Legionense provincia sita. Locus est clarus in itinere ad Compostellam.

## Nexus externi 
* Municipium Asturicae Augustae

## Notae 
Categoria:Urbes Hispaniae
Evangelium secundum Ioannem

[thumb|upright=1|[Sanctus Ioannes, opus saeculi noni.]]
**Evangelium secundum Ioannem** (Graece ) est quartum ex canonicis Novi Testamenti Bibliorum Christianorum evangeliis, qui sunt viginti unum capitula. Praeclarus est primus eius versus: "In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum."

Auctor, quamquam in ipso evangelio non nominatur, traditur fuisse Ioannes, filius Zebedaei et unus ex duodecim Iesu apostolis. Hoc evangelium et argumento et scribendi modo adeo simile est epistulis Ioannis, ut cum his unum corpus litterarum Ioanninarum habetur, sed fortasse non ab eodem auctore scriptum. Differt valde differt a primis tribus evangeliis, saepe *synopticis* dictis.

C. K. Barrett et deinde Raimundus E. Brown censuerunt hoc evangelium ortum est in "communitate Ioannina," quae thematibus praecipuis studebat. In hoc evangelio ostenditur disceptatio inter ecclesiam et synagogam primo saeculo aerae vulgaris exeunte habita. Communitas Ioannina magis contra Iudaeos, potius quam inter Christianos, definiri videtur. Christianismus, quamquam in religione Iudaica ortus, gradatim a Iudaismo separatus est, quia inter se adversati sunt.

Historia brevis, "pericope adulterae" nuncupata, ad initium capitis VIII huius evangelii in aliquibus libris tam manuscriptis quam impressis legitur, sed in manuscriptis pluribus antiquioribus aut contextu alio reperitur aut omnino omittitur. Constat hanc historiam minime partem evangelii Ioannis ab origine constituisse.

* Agnus Dei
* Antisemitismus
* Bartholomaeus
* Ecce homo
* Lacrimatus est Iesus
* Nathanaël
* Noli me tangere
* Prandium ad Mare Tiberiadis
* Studium Bibliorum

## Nexus externi 
* Evangelium secundum Ioannem in versione Vulgata Stuttgartensi
* Evangelium secundum Ioannem in Vulgata Clementina
* Evangelium secundum Ioannem in Nova Vulgata

!
Brema

thumb|left|150px|Brema anno 1600.

**Brema** (Theodisce: *Bremen*, Saxonice: *Breem*; adiectivum *Bremensis*) est magna urbs in  Germania sita.

Brema est caput terrae foederalis quae est Urbs Hanseatica Brema, quae terra in urbibus Brema et Bremae Portu consistit. Senatus urbem regit. Visurgis fluvius per urbem perfluit. Anno 2005 Brema 545 983 incolarum habuit .

## Pinacotheca 

Image:Bremen-rathaus.jpg|Curia
Image:Bremen_Roland.jpg|Statua Rolandi e lapidibus erecta

Image:Bremen-dom.jpg|Ecclesia cathedralis
Image:Schnoor.JPG|

## Historia 
Incolae regionis Bremensis in octavo saeculo Christiani facti sunt, et Brema episcopatus facta est. Medio aevo, Brema fuit urbs Hansica. Die 1 Iunii 1646 Brema, quae fortiter contra Sueciam se defendisset, a Ferdinando III imperatore "Urbs imperialis" nominata est.

A saeculo XVII usque ad saeculum XIX iniens in domo mercatorum automaton nomine Complimentarius fuit .

## Homines 
* Adamus Bremensis
* Anscharius (archiepiscopus Hamburgensis-Bremensis)

### Nati 
* Georgius Ioachimus Göschen, bibliopola
* Georgius Trittin (*1954), rerum politicarum peritus factionis Viridum
* Ioannes Koschnick (1929 - 2016), annis 1967 - 1985 magister civium superior Urbis Hanseaticae Bremae
* Torsten Albig (*1963), vir publicus factionis SPD

### Mortui 
* Ioannes Koschnick (1929 - 2016), annis 1967 - 1985 magister civium superior Urbis Hanseaticae Bremae

## Nota 
* Hansa
* Hamburgum
* Institutiones Latinae
* Lubeca

## Nexus externi 
* brema
* Radio Brema: Nuntii Latini mensis
* *Deutscher Altphilologenverband* (Confoederatio philologorum linguarum antiquarum) 

Categoria:Urbes hanseaticae
!
Categoria:Sedes archiepiscopales Germaniae
Baptismus

[thumb|"Baptismus multitudinis" e serie de [vita Ioannis Baptistae (Sartius)|vita Ioannis Baptistae ab Andrea Sartio picta.]]
[thumb|"Baptismus [Aurelius Augustinus|Augustini ab Ambrosio" e serie de vita Sancti Augustini a Benotio picta]]

**Baptismus** aut **Baptisma (-tis)** (a Tertulliano etiam *tinctio*) est ostium ad omnia sacramenta et a quasi omnibus Christianis notus. Sacramentum Baptismatis explicite a Christo commendatur discipulis, in ultimis verbis Evangelii Matthaei:

:Et accedens Iesus locutus est eis dicens: “Data est mihi omnis potestas in caelo et in terra. Euntes ergo docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docentes eos servare omnia, quaecumque mandavi vobis. Et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi”. Matthaeus 28:18-20

Momentum maximum a Iesu ipso proclamatur in evangelio secundum Ioannem:
:Respondit Iesus: “Amen, amen dico tibi: Nisi quis natus fuerit ex aqua et Spiritu, non potest introire in regnum Dei”. Ioannes 3:5

Iesus ipse a Ioanne Baptista est tinctus in flumine Iordane, non tamen in sacramentum sed in symbolum et ad aquas sanctificandas ad baptisma credentium, descendente Spiritu Sancto super eum in forma columbae. Catholici Romani festum baptismatis Iesu in dominica post sollemnitatem Epiphaniae Domini agunt.
## Traditiones
In multis ecclesiis sacramentum baptismatis hoc modo efficitur haec verba dicendo et aquam ter super caput infantis infundo: *"N., ego te baptizo in nomine Patris (fundit primo), et Filii (fundit secundo), et Spíritus Sancti (fundit tertio). Amen."*
In aliis ecclesiis, notissime in Ecclesia Baptistica, dictis eisdem verbis, baptizandus per totum corpus in aquam summergitur

## Nexus interni 
* Baptisterium
* Compater
* Conversio religiosa

## Nexus externi
*baptimus apud protestantes Lutheranos
*Tertulliani De Baptismo Liber
*de baptismi sacramento in catechismo Ecclesiae catholicae, 1997
*quid sit festum Baptismatis Iesu
*baptisma Domini - primum mysteriorum luminosorum Rosarii
!
Categoria:Termini Christiani
Categoria:Religio Christiana
188 a.C.n.

## Eventa 
***Pax Apamensis** : Romani victores Antiocho III condiciones suas imposuerunt: regem ultra montem Taurum recedere iusserunt et magni fines sociis Romanorum attributi sunt ; Rhodi Lyciam et Cariam acceperunt, Pergameni reges autem Phrygiam, Lydiam et Pisidiam.
* Gaius Livius M.f. Salinator et Marcus Valerius M.f. Messalla consules creati sunt
* Forum Livii nomen est urbis quam anno 188 a.C.n. a Gaio Livio Salinatore, filio consulis Marci Livii qui Asdrubalem profligaverat, in Italia conditam esse ferunt.

## Nati 
## Mortui
Mare Hadriaticum

[thumb|Mare Hadriaticum ex spatio cosmico visum. Fons: [NASA.]]
[thumb|upright=0.8|[Tabula geographica|Tabula Maris Hadriatici.]]

**Mare Hadriaticum**, vel **Hadriaticum mare**, aut **Hadrianum mare**, est septentrionalis maris Mediterranei pars, inter Italiam et Illyricum sita.

Nomen ductum est a nomine Hadriae, urbis ab Etruscis conditae, quae Venetiis urbi et Pado flumini proxima est. Olim septentrionali tantum parti Hadriatici maris hoc nomen datum erat.

Prisci navigatores Graeci hoc mare etiam  ('Saturnium mare') appellabant.

## Geographia 
* Fretum Hydruntinum seu Fretum Iapygium
* Sinus Liburnicus
* Sinus Risonicus
* Sinus Sipontinus
* Sinus Tergestinus
* Sinus Venetus

** Mare Tyrrhenum
** Mare Hespericum
** Mare Ionium
** Mare Ligusticum
*143 Adria

## Notae 
## Bibliographia 
* Phillips, E. D. 1969. "Κρόνιον πέλαγος," *Euphrosyne* 3: 193-197.

## Nexus externi 
!
Pons Milvius

[thumb|Pons Milvius, a [Ioannes Baptista Piranesius|Piranesio.]]

**Pons Milvius** vel **Pons Mulvius** est erectus saeculo III a.C.n. super flumen Tiberim, super qua ducit vias Flaminiam et Cassiam. Notus est figurare in secundo bello Punico. Anno 109 a.C. est refectus a censore Marco Emilio Scauro. Pons tamen est notus certamine pontis milvii, anno 312, ubi Constantinus contra Maxentium certavit. Ante proelium, notus erat Maxentium habere plus quam quattuor milites pro uno milite Constantini. Constantinus visus est in sole signum Chirhographi (XP); nomen Christi, et audivit vocem dicentem: ", id est: "In hoc signo vinces." Symbolo inscripto in scuta militum eius, et proelio coepto, vincit fortiter contra Maxentium, qui fugire nequit propter strictum pontem. Maxentii vitam amisit in proelio. Romam ingresso, Constantinus Christianos liberavit.

Pons est restauratus a Papa Martino V anno 1429, Pio VII anno 1805, et a Pio IX anno 1850, postquam a Iosepho Garibaldi erat destructus.

## Nexus externi 
Milvius pons
Categoria:Monumenta Romae Antiquae
Categoria:Aedificia Romana antiqua
Aventinus mons

thumb|Septem montes Romani Anglice et Latine delineati
**Aventinus mons** est unus e septem montibus Romanis. Usque ad imperatorem Claudium extra pomerium situs eratː qua de causa ibi habitabat plebes et stabant plebeia templa (exempli gratia templum triadis Cereris, Liberi et Liberae). Notus est iam a temporibus antiquis. Ibi habitavit Sanctus Hieronymus, Pius V cum adhuc Dominicanus fuit, et ipse Sanctus Dominicus. Hodie ornatus est ecclesia antiqua Sanctae Sabinae, monasterio Sancti Anselmi, Basilica Sanctae Sabinae in Monte Aventino et aliis locis.

## Bibliographia 
* "Roma" in 

## Nexus externi
Categoria:Septem montes (Roma)
Cassiopeia (constellatio)

**Cassiopeia ** constellatio spectabilis in caelo septentrionali sita est. 
Lucidissimae quinque stellae huius constellationis litteram *W* in caelo fingunt. Qua de causa etiam *W caeli* appellari potest. Apex media illius litterae W ad Polarem monstrat, ut illa facile reperienda sit.

Iuxta Chaph stellam (β Cas), quae maxime ad orientem spectat, Colur, id est meridianus princeps (0° ascensionis rectae) situs est.

Regio Cassiopeiae constellationis stellis abundat, cum Via lactis per illam ducitur. Etiam nonnulli cumuli stellarum aperti hic spectandi sunt.

In Cassiopeia constellatione etiam illa nota fons radiorum longiorum situs est, cui nomen Cassiopeia A datum est.

## De historia 
Cassiopeia inter illas 48 constellationes temporum antiquorum numeratur et iam a Ptolemaeo descriptum est. 

## De nomine 
Secundum mythologiam Graecam Cassiopeia uxor regis Aethiopi Cepheus erat eademque mater Andromedae. 

## Stellae 
**Schedir** lucidissima stella in Cassiopeia sita est. Quae stella 120 sla a Sole remota e classe spectrali K0 V est.
Sequitur stella **Chaph** nominata, circa 46 spatia lucis annuae remota et classis spectralis F2 V.

**Ruchbah**, 80 sla remota, e classe spectrali A5 V est.
 
**η Cassiopeiae** ex duabus stellis constat, tantum 19,41 sla remota. **Achird A** est stella lutea classis spectralis G0 V quae comitatur a stella rubra **η Cassiopeiae B** classis spectralis M0 V.

Systema **ι Cas**, 150 sla remota exstat e duabus stellis caeruleis classium A4 V et F5 V.

Annis 1181 et 1572 (et fortasse etiam 1680) in Cassiopeia stellae supernovae illucuere. Illa stella supernova anni 1572 ab astronomo clarissimo Tychone Brahe descripta est.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Cassiopeia" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Mississippius

**Mississippius** seu **flumen Mississippiense,** Anglice etiam agnominibus *Old Man River* ('Fluvius Senex') et *Big Muddy* ('Magnum Turbidum') notum, est amnis qui per decem civitates foederatas Americanas fluit, reipublicae longissimus, aquamque e maximis superficiebus siccans flumen. Longitudine systema Mississippii et Missurii in orbe terrarum tertium est, area pelvis hydrographicae sexta. 

A Ferdinando de Soto, exploratore Hispanico, anno 1541 Mississipius repertum est. Saeculo XVIII finis erat, qui Ludovicianam, partem Novae Franciae et Novae Hispaniae a terris Imperii Britannici et Civitatum Foederatarum separaret. Usque adhuc interdum finis putatur, qui partem occidentalem Civitatum Foederatarum ab orientali separat. 

thumb|Pons primus trans Mississippium (prope ad Itascam lacum)
[thumb|Mississippius in Minneapoli et [aqua cadens Sancti Antonii]]
## Fluxus
E lacu Itasca (vel a rivis in eum fluentibus) in Minnesota oritur. Minneapolim et Urbem Sancti Pauli Minnesotae urbes maximae in ripis eius stant. POstea per confinium Minnesotae et Visconsiniae fluit, Visconsiniae et Iowae, Iowae et Illinoesiae, Illinoesiae et Missuriae; fluxus Mississippii superior usque ad Urbem Sancti Ludovici in Missuria habetur, ubi Missurius accola longissimus cum Mississippio coniungitur. 

thumb|Pons trans Mississippium in Memphi
Fluxus medius brevis est, nam ab ostio Missurii usque ad ostium Ohii accolae aquosissimi habetur; decursus aquae Ohii in ostio maior, quam Mississipii est. 

Fluxus inferior ab ostio Ohii usque ad deltam continuatur. Tennesiam ab Arcansia hic Mississippius separat; Memphis Tennesiae urbs hic ad ripam eius laevam aedificata est, a ripa autem dextra Arkansa accola fluxus inferioris maximus effundutur. Postea Arcansiam a Mississippia flumen separat et Missisisippiam a Ludoviciana; in Ludoviciana Rubribaculum civitatis caput et Novum Aurelianum urbs maxima et famosissima ad Mississippium patent.

## Delta
Mississippius delta maximum areae 28,6 milia chm² habet in Ludoviciana civitate, ubi in sinum Mexicanum influit; regio autem, quae saepius ''* nominatur, sensu geographico nec delta nec delta interius est.

[thumb|Mississippius in [Novum Aurelianum|Novο Aurelianο]]
Flumen Rubrum, quod antea tributarius Mississipii erat, nunc per Atchafalayam (in quam et pars Mississippii aquarum abit) in sinum Mexicanum se effundit. 

Notum est Mississipii alveum principalem in delta mutari, nam priscum arenis obfusum fluvius relinquit ut bracchium; his locis talia bracchia *bayou'' nominantur. Millennio secundo a.C.n. Bayou Teche alveus principalis fuit; a saeculo secundo vel tertio usque ad decimum Bayou Lafourche fuit alveus maximus. Nunc ad Atchafalayam moveri videtur.

## Notae 
## Bibliographia 
* .
* .
* .
* .
* .

## Nexus externi 

Categoria:Flumina Arcansiae
Categoria:Flumina Illinoesiae
Categoria:Flumina Iovae
Categoria:Flumina Ludovicianae
Categoria:Flumina Kentukiae
Categoria:Flumina Minnesotae
Categoria:Flumina Mississippiae
Categoria:Flumina Missuriae
Categoria:Flumina Tennesiae
Categoria:Res geographicae Visconsiniae
Chamaeleon (constellatio)

**Chamaeleon**, -*ntis* constellatio non spectabilis caeli nocturni australis est.
Nulla stellarum Chamaeleontis constellationis lucidior est magnitudine quarta.

Regioni illius sideris paucae tantum stellae insunt nec nebulae spectabiles. Via lactea a sidere remota est.

## De historia 
Chamaeleon tanto ad meridiem spectat ut non inter 48 constellationes antiquorum temporum sit.

In saeculo XVI ei constellationi nautae Bataves nomen dederunt, qui maria tropicalia pernavigabant. Iohannes Bayer astronomus eam in libro suo de Uranometria descripsit. 

## Stellae 
δ Chamaeleontis stella caerulea classis spectralis B3 V a stella lutea classis spectralis K0 V comitatur. Distantia stellarum a Terra 265 secundos arcus metitur, ut iam oculis nudis altera ab altera disiungere possit.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Chamaeleon" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Dido

[thumb|Cena Didonis et Aeneae ([Vergilius Romanus, saec. 5./6.)]]
[thumb|Mors Didonis ([Vergilius Vaticanus, circa annum 400).]]
[thumb|*Dido,* opus Henrici Frederici Füger (anno [1792).]]
**Dido** (etiam **Elissa** et **Theiossô** appellata), secundum traditionem Graeco-Romanam fuit conditrix et prima Carthaginis regina.

Traditur ea filia Beli Tyriorum regis fuisse, primis nuptiis cuidam Sichaeo iunctam. Quem cum Pygmalione, frater Didonis, thesauros eius cupiens, interfecisset, illam somniis monitam thesauris clam effossis navem conscendisse et in Africam delatam esse. Ibi tantum sibi soli emisse, quantum taurino corio posset circumdari. Quo in loco cum corium in tenuissimas partes desecuisset spatiumque satis amplum complexa esset, urbem condidisse, quam Carthaginem appellavisset. Deinde cum Iarba rex nuptias eius ambiret recusantemque vi et armis cogeret, sibi ipsi manus intulisse.

Dido imprimis ex Vergilii poetae Aeneide nota est, quo in libro sors Didonis cum Aeneae fato coniuncta est. Ut Vergilius narrat, Aeneas, Troia capta, profugus vi tempestatis Carthaginem delatus a Didone hospitio receptus est. In amorem mutuum inciderunt; quod autem Aeneas, ab Iove sive a fato iussus, Didonem demum deseruit; ea mucrone ab Aenea dono dato in pyra, quam soror Anna inflammavit, mortem sibi conscivit.

## Tria nomina: Elissa, Dido, Theiossô 
Varie tria nomina reginae a radicibus semiticis deducuntur:
*Barton opinatur *Didonem* epitheton esse eiusdem radicis Semiticae ac *David*, 'amatam' sive 'amatum' significantem. Alii Didonem 'migrantem' sonare putant.
*Secundum Marie-Pierre Noël, *Elishat/Elisha* est nomen saepius in votivis Punicis attestatum. Compositum est ex radice Semitica *ʾil- ("deus") et syllaba *‐issa,* quae aut 'ignis' aut 'mulier' significare posset. Alii nomen formam femininam nominis dei "El" esse putant.
*Graece Dido *Theiossô* appellatur, quo nomine Élissa versa esse videtur: *el* fit *theos*.

Vergilius forma *Dido* in nominativo utitur, aliis in casibus *Elissa.*

## Didactica 
Ad pueros discendos in formam libri nubeculati hanc fabulam Magda van Tilburg delineatrix Batava redegit (*Vergilius Dido et Aeneas* (Bambergae: sumptibus C. C. Büchner), ISBN: 978-3-7661-5607-5, 56). .

## Notae
Categoria:Heroides (Ovidius)
Categoria:Mythologia Romana
Categoria:Personae Aeneidos
Categoria:Res Carthaginienses antiquae
Musca (constellatio)

**Musca** constellatio in caelo australi sita est, a Cruce in meridiem spectans.

## Stellae 
* Cumuli stellarum aperti: NGC4463, NGC4815
* Cumuli stellarum globosi: NGC4372, NGC4833
## Notae 

## Nexus externi 
* "Musca" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Alexandria

**Alexandria** vel **Alexandrea** (Arabice الإسكندرية *al-Iskandariyya*) est urbs Aegypti 4&thinsp;317&thinsp;398 civium (anno 2009), quae inter praecipuas orbis terrarum urbes numeratur.

## Aer 
[thumb|upright=0.7|left|[Tabula geographica]]
Alexandriae aer calidus est et paucus imber (190 mm pro anno) a mense Novembri usque ad mensem Aprilem effunditur.

## Historia 
[thumb|upright=1|Despectus in l[itus Alexandriae]]

Civitas nomine Alexandri Magni nuncupata, qui illam condidit, magis magisque crevit, cum portus esset Aegypti ad triticum in Italiam ferendum. Forma urbis antiquae a principio ab Alexandro ipso ordinata est. Nota ob turrem vel Pharum in insula ante Alexandriam sita cui nomen est Φάρος (et fuit unum e septem miraculis mundi) atque ob bibliothecam omnem sapientiam mundi continentem, urbs Alexandria floruit sub Graecis Ptolemaeis et postea sub Romanis. De pharo Gaius Iulius Caesar scripsit: "Pharus est in insula turris, magna altitudine, mirificis operibus exstructa, quae nomen ab insula accepit". Aevo Christiano Alexandria metropolis fuit theologiae et episcopatus magni Athanasii.

Anno 640 urbs capta est a Mahometanis ... Anno 2002 nova bibliotheca aedificata est.

## Coniunctiones communium 
* 20px|Romania Constantia, Romania

## Incolae noti 
:*Vide *indicem incolarum notorum Alexandriae

## Notae 

## Fontes 
*  XVII.1.6-10

## Bibliographia 
* Getzel M. Cohen, *The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa*. Berkeley: University of California Press, 2006. ISBN 978-0-520-24148-0 Paginae selectae
* N. Hinske, ed., *Alexandrien: Kulturbegegnungen dreier Jahrtausende im Schmelztiegel einer mediterranen Großstadt*. Moguntiaci, 1981
* Jack Shenker, "The story of cities, part 1: how Alexandria laid foundations for the modern world" in *The Guardian* (14 Martii 2016)

## Nexus externi 
* Bibliotheca Alexandrina Nova 

## Pinacotheca 

Imago:Egypt.Alexandria.Tram.01.jpg|Ferrivia strataria
Imago:Alexandria 2123097.jpg|Via in media urbe

!
Categoria:Condita 331 a.C.n.
Categoria:Emporia speciaria
Categoria:Portus maris Mediterranei
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Ioannes Faesulanus

[thumb|upright=1.5|[Lucas Signorelli (a sinistra parte) et Ioannes Faesulanus, confectores picturarum Capellae S. Britii in Urbe Veteri, ad marginem picturae "Praedicatio et supplicium Antichristi" a Luca ipso, post Ioannis mortem, picti]]
**Ioannes Faesulanus,** cognomine **Angelicus** appellatus, nomine natali **Guido Petri**, vulgo saepissime **Fra Angelico,** fuit pictor et ab anno 1418 frater Dominicanus. Natus est saeculo quarto decimo exeunte Ripae Caninae prope Viculum in Mucello parte Florentiae; anno 1455 mortem obiit. Beatificatus est anno 1982 a Papa Ioanne Paulo II.

Semper de re sacra laboravit, stylo figurativo qui viam mediam formavit inter representationem iconorum palaeo-Christianorum, et realismum pictorum postremorum. Ergo imagines eius claritatem habent quae illuminat tam carnalitatem quam spiritalitatem figurorum.

## Opera 
* 1419/1421 : Altaria Ecclesiae Sancti Dominici Faesularum
* 1420 : Thebais (Porticus Officiorum Florentiae)
* 1432/1434 : Coronatio Virginis (Museum Lupariense Lutetiae)
* 1438/1443 : Altaria Conventus Sancti Marci Florentiae

Fasciculus:Fra Angelico 023.jpg|Sanctus Dominicus Crucem adorans
Fasciculus:Fra Angelico - The Annunciation - WGA00555.jpg|Annuntiatio Mariae facta in Conventu S. Marci Florentiae picta

## Notae 

## Bibliographia 
; Opera antiquiora
* J. B. Supino, *Fra Angelico*. Florentiae: Alinari, s. d. Textus apud gutenberg.org
* Catherine Mary Phillimore, *Fra Angelico*. Londinii: Sampson Low, 1892 
; Opera recentiora
* Werner Cohn, "Il Beato Angelico e Battista di Biagio Sanguigni" in ''Revista d'Arte* vol. 5 (1955) pp. 207–221
* Georges Didi-Huberman, *Fra Angelico: Dissemblance and Figuration*. Chicago: University of Chicago Press, 1995. ISBN 0-226-14813-0
* Creighton Gilbert, *How Fra Angelico and Signorelli Saw the End of the World*. Penn State Press, 2002 ISBN 0-271-02140-3
* William Hood, *Fra Angelico at San Marco*. Hew Haven: Yale University Press, 1993
* Laurence Kanter, Pia Palladino, *Fra Angelico*. Novi Eboraci: Metropolitan Museum of Art, 2005. ISBN 1-58839-174-4
* Paolo Morachiello, *Fra Angelico: The San Marco Frescoes*. Londinii: Thames and Hudson, 1990. ISBN 0-500-23729-8
* Stefano Orlandi, *Beato Angelico: monographia storica della vita e delle opere con un'appendice di nuovi documenti inediti*.  Florentiae: Olschki, 1964
* John T. Spike, *Angelico*. Novi Eboraci, 1997
; Aliae encyclopaediae
* W. M. Rossetti, "Angelico, Fra" in 

## Nexus externi 
* "Fra Angelico – Painter of the Early Renaissance"
* Fra Angelico in the "History of Art"
* Expositio "Fra Angelico" apud Museum Artium Metropolitanum (2005–2006)
* Arthur C. Danto, "Soul Eyes" (recensio expositionis) in *The Nation'' (19 Ian. 2006)

Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1455
Categoria:Beati
Categoria:Dominicani
Categoria:Pictores Italiae
!
Adrana

**Adrana** (Theodisce: *Eder*) est flumen ca. 177 km longum in Germania. Nascitur in australi-occidentali Rhenania Septentrionali-Vestfalia et in Hassia in flumen Fuldaham influit. Fuldaha in Visurgim influit.

Moles Adranensis in annos 1908 usque ad 1914 constructa praecludit fluvium et retinet receptaculum aquae Adranense.

Categoria:Flumina Germaniae
Categoria:Systema Visurgis fluminis
Lepus (constellatio)

thumb|Tabula constellationis

**Lepus** (-*oris*, m) constellatio est quae ab Orione in meridiem patet. Lepus continet cumulum stellarum M79.

## Stellae 
## Notae 

## Nexus externi 
* "Lepus" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae
* "Lepus Constellation" apud *Constellation Guide*
* "Lepus" apud *The Deep Photographic Guide to the Constellations*

!
Categoria:Constellationes
Concilium Nicaenum Primum

[thumb|350px|Imago imperatoris [Constantinus I|Constantini, patribus sanctis Concilii Nicaeni anni 325 comitantibus, Symbolum Concilii Constantinopolitani I anni 381 tollentis]]

Anno 325, **Concilium Niceaenum Primum** est congregatum 318 adstantibus patribus ab oriente et occidente. Hunc primum oecumenicum concilium est volutum iam ab annis, cum momentum haeresis Arianae crescebatur. Convocatum Nicaeam, vicum in Asia Minore circa domicilium imperatoris Constantini Magni, concilium exposuit doctrinam christianam de natura Christi. Notissimus est pro Credo, quae cum modificationibus Concilii Constantinopolitani Primi exstat Credo Niceano-Constantinopolitano, et hodie adhibetur ab omnibus fere Christianis.

Addidit: "Eos autem qui dicunt: erat quando non erat [Filius], et: Priusquam nasceretur non erat, et quia ex nullis extantibus factus est, quod Graeci exuconton dicunt, vel alia sunstantia, dicentes mutabilem et convertibilem Filium Dei, hos anathematizat catholica et apostolica ecclesia." Varia alia decrevit concilium de reformatione cleri, de lapsis, et de disciplina ecclesiae.

*Computus paschalis

**Nexus externi**

Nexus ad Colloquium interretiale a Dre. Ferdinando Berenguer-Huguet Latine peractum de Boethio deque problematibus eius cum Arianismo et Concilio Nicaeno.

Categoria:Concilia Oecumenica
Categoria:325
Categoria:Arianismus
Circinus (constellatio)

**Circinus** est constellatio minus spectabilis caeli australis. Mediam per constellationem Via lactea videri potest.

## De historia 
Circinus tantum ad meridiem spectat ut non inter constellationes temporum antiquorum numeraretur. Inter eas 14 constellationes recentiores est, quas astronomus Francogallus Nicolaus Ludovicus de Lacaille saeculo XVIII primus descripsit. 

## Stellae 
δ Circini lucidissima stella duplex 2500 spatia lucis annuae remota est. In constellatione Circino etiam cumulus stellarum apertus NGC 5823 videri potest.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Circinus" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Triangulum Australe (constellatio)

**Triangulum Australe** parva quaedam constellatio in caelo australi sita est, quae anno 1603 ab Ioanne Bayero primo descripta est. Constellationi inest cumulus stellarum NGC 6025 cui circiter 60 stellae magnitudinis 7m vel maioris sunt et qui 12' latus 2700que spatia lucis annuae remotus est.

## Stellae et nebulae 
* NGC 5979

## Notae 

## Nexus externi 
* "Triangulum Australe" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Canis Maior (constellatio)

thumb|upright=1.5|Tabula constellationis Canis Maioris

**Canis Maior** constellatio in caelo nocturno sita est.

## Stellae 
* Sirius est stella oculis nostris praeter solem splendidissima.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Canis Major" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Canis Minor (constellatio)

**Canis Minor** est constellatio, in mythologia Romana alter Orionis canis reputata. Hoc sidus est una ex 88 sideribus hodiernis, parva constellatio septentrionalis hemisphaerii. Iam saeculo II aderat in indice 48 siderum creatorum a Ptolemaeo. Dicitur canem sequentem Orionem formare.

## Propria 
Canis minor est parva constellatio praecipue duarum stellarum: Procyonis (α&nbsp;Canis&nbsp;Minoris, magnitudinis apparentis 0.40) et Gomeisae (β&nbsp;Canis&nbsp;Minoris, 2.89). Duodecim aliae constellationis stellae, quae oculo nudo possunt videri, quartam magnitudinem non antecedunt.

## Stellae 
### Procyon (α&nbsp;Canis&nbsp;Minoris) 
Procyon (α&nbsp;Canis&nbsp;Minoris), splendidissima stella constellationis, est septima stella splendidissima caeli nocturni. Proximitate valet: distat 11.40 spatia lucis annuae ab nostro Sole; est etiam tertia decima stella proxima. Procyon est subgigas flava e classe spectrali F5 IV-V, prope 7iens lucidior quam Sol. Est etiam stella binaria.

## Aliae stellae 
Secunda constellationis stella est Gomeisa (β&nbsp;Canis&nbsp;Minoris), cuius  nomen venit ex expressione Arabica quae significat 'quod plangit'. Distat 170 spatia lucis annuae, et magnitudine apparenti 2.89 lucet; est stella caerula-candida quae in ipsa vertit.

γ&nbsp;Canis&nbsp;Minoris est binaria spectroscopica. 14&nbsp;Canis&nbsp;Minoris est stella triplex.

U&nbsp;Canis&nbsp;Minoris est variabilis generis Mirae. Magnitudo inter 7.3 et 11.0 intra spatium 338 dierum variat.

## Tabula principalis 
Numeri veniunt ex datis quae satelles Hipparcos metitur *Hipparchos catalogue: query form* apud archive.ast.cam.ac.uk.

## Nebulae 
Cum haec constellatio parva sit, habet nullam rem caeli profundi magnitudine 10 inferiori. Designari possunt galaxiae NGC 2350 et NGC 2538, magnitudine superiori quam 14.

## Historia 
Stella Procyon sic a antiquis Graecis appellata est nam oriebatur ante Sirium, lucidissimam maioris Canis stellam, sed constellatio tempore Romanorum antiquorum solum fuit imago minoris canis venationis Orionis.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Canis Minor" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Agedincum Senonum

**Agedincum Senonum**, deinde **civitas Senonum** seu simplicius **Senones** (Francogallice *Sens*) est urbs Francica praefecturae Icaunae in Burgundia regione hodie (anno 2010) 24 883 incolarum..

## Historia 
thumb|Agedincum Senonum: curia municipalis
Aetate Romana Agedincum fuit caput civitatis Senonum, qui urbi nomen hodiernum dederunt, et provinciae post-Diocletianae Senoniae.

## Ecclesia Catholica Romana 
Agedincum Senonum (cum Antissiodoro) est archiepiscopalis Ecclesiae Catholicae Romanae sedes, nomine Archidioecesis Senonensis-Antissiodorensis. Ecclesia Cathedralis, S. Stephano dicata, saeculis XII-XV exstructa est sed anno 1163 a papa Alexandro III consecrata, qui eo tempore Agedinci degebat.
[thumb|Interior [Ecclesia Cathedralis Senonensis|Ecclesiae Cathedralis ab I. B. C. Corot depictus circiter annum 1874]]

## Notae 
## Bibliographia 
* Gustave Julliot, *Musée gallo-romain de Sens*. Senonis, 1868
* Didier Perrugot, ''L'Aqueduc romain de Sens (Yonne)*. Senonis: Société Archéologique de Sens, 2008
* Théodore Tarbé, *Recherches historiques et anecdotiques sur la ville de Sens''. Senonis: imprimerie Tarbé, 1834

* Index communium praefecturae Icaunae

## Nexus externi 
* Agedinci Senonum pagina interretialis
* "D'Agendicum à Sens"

!
Categoria:Communia Praefecturae Icaunae
Categoria:Loci habitati praefecturae Icaunae
Categoria:Senones
Categoria:Capita civitatum Imperii Romani
Categoria:Urbes Galliae Romanae
Categoria:Sedes archiepiscopales Franciae
Resania

**Resania** (Russice Рязань, tr. ''Rjazan' *) est urbs Russiae, caput regionis Resaniensis, ad flumen Occam sita. Circa 538 milia incolarum habet.

Resania est valens sedes industriae, commercii, commeatus atque scientiae et culturae. Multas officinas, instituta educationis, musea, theatra, monumenta historica architecturae habet.

## Historia 
thumb|left|200px|Cremlinus Resaniae
Urbs, anno 1095 condita, initio "Pereaslavia Resaniensis" (Russice Переяславль-Рязанский, tr. *Perejaslavl'-Rjazanskij'') nominabatur. Ab anno 1129 ad ducatum Resaniensem pertinens, extremo saeculo tredecimo initioque saeculi quattuordecimi gradatim caput ducatus illius facta, metropolis eius prisca, Resania Vetus, anno 1237 enim a Mongolo-Tataris deleta. Anno 1521, ducatus Resaniensis a Moscovia adiunctus est. Pereaslavia Resaniensis, ab anno 1708 ad gubernium Moscuense Russiae pertinens, sedes administrativa districtus et ab anno 1719 etiam provinciae gubernii illius fuit. Anno 1778 urbs, quae anno illo nomen Resaniae officiale obtinuit (quum hoc nomine iam a saeculo sedecimo commune appellabatur), metropolis gubernii Resaniensis (praefecturae Resaniensis annis ab 1778 ad 1796) Imperii Russici facta est. Gubernio Resaniensi anno 1929 abolito, Resania nonnullos annos sedes administrativa districtus in regione Moscuensi erat, ab anno 1937 autem regionis Resaniensis metropolis est.

## Notae 
## Nexus externi 

Categoria:Urbes olim capitales
Unificatio Italiae

thumb|300px|Stationes unificationis Italicae
**Unificatio Italiae** saeculo XIX incepta et maxima parte perfecta est. Hoc aevum Italiane dicitur *Risorgimento* (Latine dicitur "vindicatio").
* Anno 1815 post Vindobonae conventum, Italia in novem fines dividebatur, sed patriae amantes coniunctam nationem exoptabant; Sardiniae regnum magnum erat, quia etiam Pedemontium, Liguriam, Augustae Praetoriae Vallem, Nicaeam et Sapaudiam comprehendebat: bella ad repetendam libertatem gessit.
* Multi tumultus facti sunt: annis 1820 et 1821 defectiones pro libertate in urbe Neapoli, Sicilia, Liguria ac Pedemontio, postea annis 1830 et 1831 defectiones pro libertate in Media Italia fuerunt.
* Anno 1848 Sardi primo bello pro libertate gesto Austria victi sunt.
* Anno 1859 Sardi cum Francogallis contra Austriam secundo bello pro libertate gesto Langobardiam ceperunt.
* Anno 1860 universi populi suffragiis, mense Martio Emilia et Tuscia Sardiniae adiunctae sunt, sed mense Aprili Nicaea et Sapaudia Francogalliae additae sunt. Sardi mense Octobri Siciliam et Neapolitanas provincias ac mense Novembri Picenum et Umbriam mille hominum expeditione et universi populi suffragiis includerunt.
* Anno 1861 Senatus mense Februario et Delegatorum Consilium mense Martio Sardiniae regem Italiae regem nuntiaverunt. Die 17 Martii 1861 regnum proclamatum est.
* Anno 1866 Italia cum Borussia tertio bello pro libertate gesto Austriam vicit, ergo Venetiae provinciae et Mantua universi populi suffragio Italiae se coniunxerunt.
* Anno 1870 Italia papam superavit: post fracturam Portae Piae, Roma et Romanae Provinciae universi populi suffragio Italica regio factae sunt.
* Post primum bellum mundanum, anno 1919 Tridentina regio et Alta Athesia (vel Raetia Australis) atque annis 1919 et 1920 Venetia Iulia Italiae addita sunt.
* Post secundum bellum mundanum Histria et Iadera postremo Meridiana Slava, regio eNapolitanas Provincias a momentum territoria factae sunt?.

* Res Edgardi Mortara

## Bibliographia 
* Beales, Derek; Biagini, Eugenio F. *The Risorgimento and the Unification of Italy*. Harlow: Longman, 2002.
* Gobetti, Piero. *Risorgimento senza eroi e altri scritti storici*. Augustae Taurinorum: Einaudi, 1976.
* Gooch, John. *The Unification of Italy*. Londinii: Routledge, 2001.
* Gramsci, Antonio. *Il Risorgimento*. 3a editio. Romae: Editori riuniti, 1996.
* Maturi W. *Interpretazioni del Risorgimento: lezioni di storia della storiografia*. Augustae Taurinorum: Einaudi, 1962.
* Riall, Lucy. *The Italian Risorgimento: State, Society, and National Unification*. Londinii: Routledge, 1994.
* Romeo, Rosario. *Risorgimento e capitalismo*. Barii: Laterza, 1974.

!
Parma

thumb|Templum maximum ac baptisterium Parmae
« *Hostis turbetur quia Parmam Virgo tuetur* »
  (Dictum in insignis urbis Parmensis scriptum)  

 (; alia nomina: *Chrisopolis, Civitas Aurea, Colonia Iulia Augusta, Iulia Augusta*; in Regione Aemilia-Romania (Aemilia) sita et caput Provinciae Parmensis. Urbani *Parmenses* appellantur.

## Oeconomia 
Ab anno 2002 Parma sedes auctoritatis Unionis Europaeae pro securitate alimentaria est.

## Historia 
Parma urbs antiqua est, iam circiter 1500 a.C.n. habitata fuit. Anno 183 a.C.n. Parma colonia Romana deducta est.

Ab anno 1545 Parma ad Ducatum Parmae et Placentiae pertinuit, cuius caput fuit.

Anno 1796, Napoleo Bonaparte Parmam Rei Publicae Cispadanae (postea Rei Publicae Cisalpina et ab anno 1802 Rei Publicae Italiae appellatae) coniunxit.

Post cladem Napolonis anno 1815 Ducatus Parmae et Placentiae restitutus est, sed anno 1860 Parma Regno Sardiniae (ab anno 1861 Regno Italiae) coniuncta est.

## Praeclari cives 
Parmae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:

### Nati 
* Taddaeus Ugolettus, humanista Renascentiae
*Aeneas Vicus, chalcographus et numismatista.

### Mortui 
* Ioannes Baptista Bodoni (1740 - 1813), typographus et editor.
* Veronica Fontana, coelatrix, hic anno 1651 nata

### Viventes 
* Benedictus Antelami (circa 1150 - 1230), sculptor

## Urbis administratio 
Praesens urbis magister a mense Maio 2012 est Fridericus Pizzarotti.

## Ecclesia Catholica Romana 
Parma Sedes Episcopalis, nomen sedis episcopalis Dioecesis Parmensis est.

## Ludi athletici 
Parma FC est turma pediludii urbis.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
''Alberi, Baccanelli, Baganzola, Baganzolino, Beneceto, Botteghino, Carignano, Carpaneto, Cartiera, Casagnola, Casalbaroncolo, Casarola di Ravadese, Case Capelli, Case Cocconi, Case Crostolo, Case Nuove, Case Rosse, Case Vecchie, Casino dalla Rosa, Castelletto, Castelnovo, Ca' Terzi, Cervara, Chiozzola, Coloreto,Coltaro, Corcagnano, Eia, Fognano, Fontana, Fontanini, Gaione, Ghiaiata Nuova, Il Moro, La Catena, La Palazzina, Malandriano, Marano, Mariano, Marore, Martorano, Molino di Malandriano, Osteria San Martino, Panocchia, Paradigna, Pedrignano, Pilastrello, Pizzolese, Ponte, Porporano, Pozzetto Piccolo, Quercioli, Ravadese, Ronco Pascolo, Rosa, San Donato, San Pancrazio, San Prospero Parmense, San Ruffino, Scarzara, Ugozzolo, Valera, Viarolo, Viazza, Vicofertile, Vicomero, Vicopò, Vigatto, Vigheffio, Vigolante''.

## Municipia finitima 
* Colliculum,
* Fanum Sancti Hilarii ad Inciam (RE).
* Filinum (seu Castrum Filini),
* Fontanellatum,
* Fons Vivus,
* Forum Novum,
* Langaranum,
* Lisignanum, 
* Mediani, 
* Mons Clariculus, 
* Nucetum, 
* Sala ad Bagantiam, 
* Sixa Tria Casalia,
* Sorbulum, 
* Torile, 
* Traversetolum.

## Notae 
* Ducatus Parmensis et Placentinus

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Battistero di Parma - Vista Ingresso.jpg|Baptisterium.
Imago:980ParmaSGiovanniEv.JPG|Ecclesia Sancti Ioannis Baptistae.
Benacus lacus

**Benacus lacus** (etiam *Gardae lacus*, *Gardensis lacus*, *Guardae lacus*, *Minciadis lacus* vocari potest) (Italiane *Lago di Garda*) est Italiae lacuum maximus: hic Italiae septemtrionalis lacus inter Veronae provinciam in Venetia, Brixiae provinciam in Langobardia et Tridentinam regionem dividitur; Mincius Benaci lacus emissarium est. Sirmio locus saluber est. Acria poma et olivae apud lacum coluntur.

## Insulae
* Insula Benacensis (Italiane: *Isola di Garda*)

## Imissaria	et emissaria
### Sarca-Mincius
Sarca-Mincius est systema fluvialis Italiae septentrionalis, quod includit flumen Sarcam (77 km]), lacum Benacum (51,5 km) et flumen Mincium (75 km). Sarca est flumen imissarium Benaci et Mincius emissarium. Systema fluvialis patet 203 km et  undecimum italicum flumen in longitudine est.

Sarca-Mincius in regioninus Tridentino-Athesia Superiori/Tirole Meridionali, Langobardia, Venetiaque fluit.

## Vici et loci ad oras Benaci 
Ad oras lacus Benaci sunt parvae urbes:

* Ripa, *Riva del Garda*,
* Salodium, *Salò*,
* Tremosinum *Tremosine*,
* Limo  seu Limonum (alia nomina: Limonis, Limes Sancti Ioannis) *Limone sul Garda*,
* Nacus-Turbulae *Nago-Torbole*,
* Sirmio, *Sirmione*,
* Lonatum (Lonadum) et Lonatum Benaci, *Lonato del Garda*
* Decentianum, *Desenzano del Garda*,
* Malesilica *Malcesine*,
* Turres Benaci *Torri del Benàco*,
* Guardia, *Garda*,
* Bardolinum, *Bardolino*,
* Arilica (alia nomina: Piscaria Benaci), *Peschiera del Garda*.

De Sirmione et Benaco laudationis verba inveniri possunt apud Catulli *Carmina*.

* Langobardia (*regio*),
* Venetia (*regio*),
* Tridentinum-Athesia Superior/Tirolis Meridionalis (*regio*),
* Libera Provincia Tridentina,
* Provincia Brixiana,
* Provincia Veronensis,
* Planities Padana,
* Riviera Benacensis Brixiana,
* Valtenesis.

## Nexus externi 
* Despectus in Benacum lacum ex "webcams"

## Pinacotheca 

Image:Riva2004Garda.jpg|Horti Rivae
File:Girolamo Dai Libri - Madonna della quercia - 1533 after - Museo Castelvecchio, Verona (ITALY), dettail.jpg|View of south lake near Peschiera del Garda (Verona, Italy) (probably with Lake Frassino or River Mincio), up the panting mountains of side Brescia (Italy), painted start to 1533 by Girolamo dai Libri.

## Notae 

Categoria:Benacus lacus
Sulpicia

[thumb|upright|Sulpicia a [Petrus Franciscus filius Orioli|Petro Orioli circa annum 1494 picta.]]
thumb|upright=0.8|Omnia carmina Sulpiciae.

 fuit una duarum poetriarum Romanarum quorum carmina nobis tradita sunt. Quae inveniri possunt in tertio libro *Corporis Tibulliani* (carmina 13–18): in ea collectione carmina eorum poetarum sunt, qui in circulo Messallae numerabantur. In quarto suo carmine (Tib. 3.16) Sulpicia se filiam Servi (id est, Servius Sulpicius Rufus) esse praedicat, et in secundo (3.14) Messallam propinquum suum vocat. In carminibus amorem suum in quendam Cerinthum iuvenem cantat.

## Editiones 
* *Sulpiciae elegidia* : *Text, Übersetzung, Einleitung und Anmerkungen* von Hans-Christian Günther. Nordhausen : Verlag Traugott Bautz, 2016.  Studia classica et mediaevalia ; 13 ISBN 978-3-95948-153-3 Recensio critica
* *Tibulli Aliorumque Carminum Libri Tres*. Recognovit brevique adnotatione critica instruxit I. P. Postgate. Editio altera. Oxoniae 1915.

## Plura legere si cupis 
*Judith P. Hallett, "Sulpicia and Her "Fama": An Intertextual Approach to Recovering Her Latin Literary Image", *The Classical World*, 2006: 37-42 
*Thomas K. Hubbard, "The Invention of Sulpicia", *The Classical Journal*, 2005: 177-194
*Alison Keith, "Critical Trends in Interpreting Sulpicia", *The Classical World*, 2006: 3-10
*Mary Maxwell, "H.D.: Pound's Sulpicia*", Arion: A Journal of Humanities and the Classics*, 2002: 15-48
*Carol U. Merriam, "Sulpicia: Just Another Roman Poet", *The Classical World*, 2006: 11-15

## Nexus externi 
* Liber III Corporis Tibulliani 

Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Gens Sulpicia
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Romani antiqui
Categoria:Scriptores Italiae antiquae