Vita Timoleontis (Plutarchus)

***Vita Timoleontis*** est biographia Corinthii Timoleontis (c. 411–337 a.C.n.) a Plutarcho scriptore Graeco antiquo composita, quam in *Vitis parallelis* cum vita Romani viri Paulli Aemilii comparavit quia uterque externos populos tyrannide liberarunt (etiamsi Syracusae colonia Corinthiorum erat) et maxime quia uterque Fortunam in publicis rebus benignam, in familiaribus adversam sortiti sunt.

## De fontibus 
Res a Timoleonte gestas hodieque apud Cornelium Nepotem et Diodorum Siculum legere possumus, auctores primi saeculi a.C.n. quorum compilationes noverat quidem Plutarchus sed in hac vita uti non videtur. Timaeum Tauromenitanum maluisse existimatur qui eventis propior et chronologice et geographice erat.
***Timaeus Tauromenitanus**, historiae Siciliae scriptor, filius erat Andromachi Tauromenitanorum tyranni qui Timoleontem e Graecia venientem accepit cum ad Siciliam adpulit atque auxilio egebat. Qua de causa gesta Timoleontis per patrem optime cognosse iudicabatur et fons praecipuus a Plutarcho electus. Praeterea Timoleontis virtutes ad astra efferebat quod Plutarcho non displicebat. Nam Polybius qui Timaei vitia in *Historiarum* suarum  libro duodecimo acriter vituperabat (quod indicium Timaei favoris habendum est) exemplum vitii dabat quod Timoleontem supra summos deos posuisset. Ceterum Plutarchus, qui superstitione non omnino ipse vacabat, miras fabulas quibus deorum interventu Timoleontem semper victorem ostendebat ab eo sumpsisee videtur.
***Athanis** qui historiam Siciliae Philisti scriptis suis (Σικελικά) continuavit bis citatur (23.6 et 37.9).
*Duo discipuli Isocratis quoque nominantur (4.6), Ephorus et Theopompus, qui tamen ad primam partem expeditionis tantum usui esse potuerunt quoniam e testimonio Diodori Siculi narratio Theopompi usque ad annum 344, Ephori ad annum 340 pertinebat. Saltem coaevi erant.

## Quid sibi proposuerit Plutarchus 
In hac vita Timoleus velut instrumentum providentiae divinae depingitur. Sine dubio Plutarchus libenter verbis adsentiebatur quae a prioribus scriptoribus in ore herois sui ponebantur dicentis se gratiam deis agere quod Sicilianis rebus succurrere volentes se potissimum ad eam rem conficiendam elegissent. Itaque dubitat utrum Fortunae fausti eventus  an merito et consilio ducis magis tribuendi sint. Ipsum enim aram Casui (Αὐτοματία) domi struxisse meminit

Iam ab initio cum iam vicesimum annum a publicis muneribus afuisset Corinthiis strategum Syracusanis auxilio mittendum quaerentibus nec invenientibus unus e populo velut ex inspiratione divina Timoleontis nomen iecit atque omnes subito consenserunt. Multa alia exempla narranda erant ut cum Timoleon sex milibus suorum  septuaginta milia Carthaginiensium vicit et ante pugnam dei omen petroselini Graecis dederunt atque per pugnam grandinem excaecantem in hostium vultus miserunt. Fortasse ita Plutarchus rationem reddere volebat cur Platonicus philosophus Dio in hoc consilio paucos ante annos offenderit quod homo philosophiae expers contra omnium exspectationem tum peregit, hoc est nova instituta Siciliae incolis stabilire et eos tyrannis liberare. Optima humana consilia nihil agunt nisi adiuvante Fortuna.

In comparatione cum Aemilio Paullo Plutarchus Timoleontem non satis philosophice et constanter fratris iustam necem tulisse iudicabat atque in hoc ipso minus perfectum quam Romanum ducem fuisse

## Notae 
## Editiones 
*Collection des Universités de France:  Plutarque. *Vies, tome IV, Timoléon-Paul-Emile.* Texte établi et traduit par R. Flacelière et E. Chambry, Les Belles Lettres, 1966 Recensio critica

## Plura legere si cupis 
*Lukas de Blois, "Political concepts in Plutarch's Dion and Timoleon", *Ancient Society*, 1997: 209-224 
* Guilielmus Fredericus Hartmann,	*Observationes in Plutarchi vitam Timoleontis : Specimen literarium inaugurale*, Lugduni Batavorum, 1879 
*Iohannes Christophorus Held, *Prolegomenon in Plutarchi vitam Timoleontis*, Baruthi, 1832-1841 (quattuor volumina) Caput secundum, pars posterior Caput tertium
*Philippus Carolus Hess, *Observationes criticæ in Plutarchi vitam Timoleontis : Praefixa est epistola ad virum celeberrimum Fridericum Creuzerum*, Francofurti ad Moenum, 1818
*Claude Mossé, "Les mercenaires dans les luttes internes de Syracuse au ive siècle. Le témoignage des vies de Dion et de Timoléon de Plutarque" in *Esclavage, guerre, économie en Grèce ancienne. Hommages à Yvon Garlan,* P. Brulé - J. Ouhlen éd., 1997: 165-175
*Marion Theresa Schneider, "Success Against All Odds, Failure Against All Logic: Plutarch on Dion, Timoleon, and the Liberation of Sicily" in *Plato at Syracuse*, Parnasos Press, 1979: 105-126
*Simon C. R. Swain, "Plutarch's Aemilius and Timoleon", *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte*, 1989: 314-334
*H. D. Westlake, "The Sources of Plutarch's Timoleon", *The Classical Quarterly*, 1938: 65-74

## Nexus externi 
*Textus: Vicifons Remacle, bilinguisEditio Graecolatina apud Gallica
Categoria:Vitae parallelae