open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Editha Stein

**Editha Stein**, nomine regulari **Teresia Benedicta a Cruce** (12 Octobris 1891–9 Augusti 1942), sancta Catholica Romana Carmelita monacha, philosopha, feminista, martyr apud Osvecimiam in castris carceralibus nomine Auschwitz.

Editha nata est Vratislaviae (Polonice: *Wroclaw*) in Silesia, ex familia Iudaica Orthodoxa. Anno 1904 abiurata fide facta est atheista. In Universitate Gottingensi studuit cum Edmundo Husserl, quem secuta est in Universitatem Friburgensem in Brisgovia, ut eum adiuvaret munere functa assistentis academicae. Anno 1916 facta est philosophiae doctor (summa cum laude) illic conscripta dissertatione cui titulus "De quaestione Empathiae." Facta est socia universitatis Friburgensis.

Quaerebat autem ardenter veritatem, nam postea dixit: "hoc erat quasi modus meus orandi."

Anno 1921: apud amicos Christianos vocata et feriarum diebus apud eos vivens, in eorum bibliotheca librum invenit, quem Sancta Teresia a Avila de vita sua scripserat, et cognoscendi studio arreptum per totam noctem legit. Etiam opus Thomas Aquinas ad Theodiscam interpretata est. Mane autem, librum deponens, dixit: "Haec est veritas!"

Ubi primum baptizata est, statim volebat Carmelita fieri. At presbyter ille, qui ei consulebat, eam ab eo consilio revocavit: existimabat enim, cum esset et doctissima et piissima, eam utiliorem fore in mundo, si in universitate doceret.

Anno tamen 1933, Adolphus Hitler cancellarius factus vetuit Iudaeos docere; quare Editham universitatem relinquere oportuit. Carmelita facta est, nomine Teresia Benedicta a Cruce. Illo tempore Editha papae  Pio XI frustra scripsit ut papa  Nazistarum persecutiones contra  Iudaeos damnaret.

Brevi tempore interiecto ei monasterium, quod in Germania situm esset, relinquendum fuit, ne sorores in periculum deduceret, ideoque monasterium petivit in Batavia situm. Soror eius Rosa Stein, quae et ipsa baptizata erat, cum ea venit, et in monasterio perfugium habuit.

Attamen Nazistae omnes Iudaeos interficere conati, etiam eos qui Christiani Catholici facti erant, monasterium intraverunt, ubi Editham cum sorore invenerunt abstuleruntque.

Cepit autem Editha manum sororis suae: "Veni, inquit, pro populo nostro imus."

Ad campum concentrationis apud Osvecimiam - a Germanis Auschwitz appellatum - cum venissent die 9 Augusti anno 1942, statim gase venenoso interfectae sunt.

Martyr admissa est anno 1997 ac canonizata est die 11 Octobris 1998 a Papa Iohanne Paulo II deinde patrona creata est Editha Europae a Papa Iohanne Paulo II, anno 2000.

## Nexus externi 
* Si vos manseritis, litterae apostolicae beatificationem nuntiantes.

## Notae 

Editha Stein
Categoria:Philosophi
Categoria:Philosophi religionis
Categoria:Carmelitae
Categoria:Martyres
Categoria:Victimae Nazistarum
Categoria:Nati 1891
Categoria:Mortui 1942
Categoria:Mulieres
Nova Victoria

**Nova Victoria**, saepe et male **Victoriacum** (Hispanice: *Vitoria* ; Vasconice: *Gasteiz*), urbs Hispanica, caput provinciae Alavae et, ab anno 1980, Communitatis Autonomae Vasconiae. In colle qui valli fluminis Zadorrae imminet sita est. Ibi invenitur aeroportus internationalis nomine Foronda.

## Summae Aedificationes 
Adumbratio urbanistica Novae Victoriae modo armonico ordinatur circa suum nucleum antiquum. Civitas vetula a coniuncto viarum parallelarum constituitur, inter Plateam Hispaniae et Cathedralem Sanctae Mariae, quae lineam leve elipsoidalem antiquorum moenium sequuntur. Ex centro proficiscuntur axes diversorum amplificationum: viae Beati Thomae Zumarragae, Portalis Arriagae, Portalis Villae Regalis, et Alluvies Sancti Iacobi. Ronda circunvalationis contribuit in dandam unitatem suae delinationi urbanisticae, a magno numero parcorum amoenitata (Florita (La Florida), Pratum (El Prado), Sanctus Martinus, Sanctus Iohannes Arriagae, Molinuevo, Aranbizkarra, et Judizmendi); ea est caput Hispanicum cui magis parcos per habitantem sunt. Maioris momenti aedificia stili Gothici religiosi conservat, quae sunt cathedralis vetula atque ecclesiae Sancti Petri ac Sancti Michaeli, et Gothici civilis, sicut Domus Funiculi (*Casa del Cordón*) et Porta Grandis (*El Portalón*). Saeculo duovicensimo elegantem Neoclassicamque Plateam Novam correspondit.

## Oeconomia 
Nova Victoria ut medium industriale increbesbuit, tametsi in actualitate campus diaconiarum maiorem pondus in urbis oeconomia reccipiendum est. Iam saeculo tertio decimo, urbs florescere importantem activitatem artesanalem visit simul coverteratur mercatum agrarium regionis. Extremo duodevicensimo saeculo expandere coepit ad planities. Industrializata initio saeculi vicensimi, incrementum notabile experimentavit inter 1900, 30 700 habitantes computante, et 1940, data in qua sua populatio ad 49 752 incolas ascendebat. Anno 1947, secundus fluctus initiatus est industralitationis qui numerosam populationem traxit et, sic, anno 1960 populatio erat urbis 73 701 civium. Industria praesens in campis autocinetico, chalybis, chemico, machinariae, et bonorum equipi centratur.

## Historia 
Etsi de antiquo oppido dicitur id a rege Visigothorum Liuvigildi conditum esse (581), nomine Victoriacum, origo urbis a Sanctio VI Sapienti ducenda est, qui anno 1181 creavit villam Novam Victoriam super antiquum vicum qui nomen *Gasteiz* tulerat. 

Numerius civium anno 2007 fuit 230 585.

## Notae 
## Nexus externi 
* Potestis visitare hanc paginam si vultis plus cognoscere: *Ayuntamiento de Vitoria-Gasteiz* apud www.vitoria-gasteiz.org

Categoria:Urbes Hispaniae
Categoria:Vasconia
1507

## Acta & Eventa 
*2 Maii - Martinus Luther consecrationem sacerdotis accepit.

## Nati 
* Ignoto die - Anna Bolina, Henrici VIII Angliae et Hiberniae regis uxor secunda
* Ignoto die - Iacobus Strada, eruditus, aurifex, pictor, architectus, scriptor et operum artis et nummorum collector Italicus; mortuus est anno 1588.

## Mortui 
### Mense Ianuario 
* 7 Ianuarii - Cosimus Rosselli, pictor Italianus; natusus est anno 1439.

### Mense Martio 
* 12 Martii - Caesar Borgia, dux militum mercennariorum; natus est anno 1475.

### Mense Aprili 
* 2 Aprilis - Franciscus de Paula, sanctus (natus 1416).

### Mense Novembri 
* 6 Novembris - Petrus Casola, sacerdos et peregrinus Italicus; natus est anno 1427.
Arcus Titi

thumb|250px|Arcus Titi.
[thumb|Imago [triumphus|triumphi Romae anno 71 habiti in Titi arcu interiore. Milites Romani, servi Iudaei necnon praeda e templo Hierosolymitano rapta, imprimis menora (candelabrum septem luminum) videtur.]]

**Arcus Titi** est arcus triumphalis, qui Romae prope Colosseum in summa Via Sacra Fori Romani situs est. Veterrimus arcuum Romanorum est, exeunte saeculi primi erectus ad triumphandam oppugnationem Hierosolymorum, quare urbs ea Titi imperatoris militia anno 70 p.C.n. confecta est.

Exquisitissimae caelaturae imperatorem Titum in curru triumphali stantem ostendunt. Etiam magis extollitur quam Victoria, quae eum coronat. Ultra arcum milites Romani praedam Iudaeorum una cum menora ex templo asportantes videntur. 

## Inscriptiones 
[thumb|250px|Arcus ante annum [1744 refectus. Pictura a Canaletto facta.]]
Haec inscriptio in medio cenaculo sculpta est:

:SENATVS
:POPVLVSQVE·ROMANVS
:DIVO·TITO·DIVI·VESPASIANI·F(ILIO)
:VESPASIANO·AVGVSTO

Inscriptio alterius lateris mentionem facit huius arcus anno 1821 refecti:

:INSIGNE·RELIGIONIS·ATQVE·ARTIS·MONVMENTVM
:VETVSTATE·FATISCENS
:PIVS·SEPTIMVS·PONTIFEX·MAX(IMVS)
:NOVIS·OPERIBVS·PRISCVM·EXEMPLAR·IMITANTIBVS
:FVLCIRI·SERVARIQVE·IVSSIT
:ANNO·SACRI·PRINCIPATVS·EIVS·XXIIII

## Bibliographia 
* "Arcus Titi" in  pp. 45-47

* Arcus Constantini
* Arcus triumphalis (Lutetia)

## Nexus externi 
Categoria:Aedificia Romana antiqua
Categoria:Confecta saeculo 1
Categoria:Arcus
Categoria:Campitelli
Toletum

**Toletum** (Hispanice *Toledo*) est urbs Hispaniae, in colle sita qui in vallem fluminis Tagi dominatur. Urbs est caput communitatis autonomae Castellae-Manicae et provinciae.

## Incolae noti 
### Nati 
* Alphonsus X, rex Castellae et Legionis
* Ioanna Insana, regina Castellae et Legionis
* Petrus de Ribadeneira, iesuita et historicus
* Garcias Lasus de la Vega, poeta et miles

## Archaeologia 
Sita Toleti est *Vega Baja,* pars urbis ubi Visigothi palatium condiderunt, quam ab archaeologis effossa est.

## Bibliographia 
* Paul Richardson, "Toledo city guide: what to see plus the best restaurants, tapas bars and hotels" in *The Guardian* (10 Maii 2015)

## Nexus externi
!
Categoria:Urbes Hispaniae
Nadia Comăneci

[thumb|Nadia Comăneci (dextra) cum [Condulcitia Rice.]]
**Nadia Helena Comăneci** (nata apud Onești in Romania die 12 Novembris 1961) est gymnastica Dacoromana, quinquies Olympionices, et prima quae decima nota perfecta in certamine gymnastico decorata est. Inter athletas maximi momenti saeculi 20 exstat, et inter optimas omnium aevorum gymnasticas. Per omnem certandi cursum suum, novem clipeos Olympicos et quattuor clipeos Artificis Campionatus Gymnastici Mundi cepit.

## De vita 
Nadia est filia Georgii et Stephaniae-Alexandrinae Comăneci, qui eam ex Надежда (*Nadežda,* 'spes'), heroina pelliculae Russicae, nominaverunt.

Primum in patria anno 1970 cum turma oppidi sui certavit. Mox gymnasiarchus Bela Karolyi factus est eius exercitator palaestricus, cum Marte uxore sua, qui denique Civitatibus Foederatis transfugerunt et multos athletas Americanos exercuerint. Adhuc annum quartum decimum agens, quater victrix in Ludis Totius Europae Skien in urbe Norvegica anno 1975 evasit. In ludis Olympicis Canadensibus (annum post) ter, in sequentibus autem ludis Olympicis Russicis bis victrix fuit. Ultimum certamen gymnasticum anno 1984 conseruit.

Bartholomaeo Conner, gymnastico Americano, anno 1996 nupsit; post hoc in Civitatibus Foederatis habitat.

*Letters to a Young Gymnast,* librum memoriarum, anno 2004 protulit. Editor periodici *International Gymnast Magazine* est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Comăneci, Nadia. 2004. *Letters to a Young Gymnast.* Novi Eboraci: Basic Books. ISBN 0-465-01276-0.

## Nexus externi 
Categoria:Athletae Romaniae
Categoria:Autobiographi
Categoria:Editores
Categoria:Gymnastici
Categoria:Olympionicae
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Manhata

[thumb|Despectus in Manhatam ex [aere anno 1942.]]

 est burgum vetustissimum densissimeque habitatum ex quinque burgis Urbis Novi Eboraci, praecipue in  situm, ad ore Fluminis Hudsonianum. Fines burgi sunt eidem finibus Comitatus Novi Eboraci, primi comitatus civitatis Novi Eboraci constituti. Consistunt burgum comitatusque in Insula Manhata et nonnullis parvis insulis adiacentibus: Insula Roosevelt, Insula Randall, Insula Ward, Insula Gubernatorum, Insula Libertatis, parte Insulae Ellisianae, , et Insula U Thant; etiam in , parva parte continentis ad Bronx adiacenti. Prima urbs Novum Eboracum in meridiano Manhatae fine coepit, se ad septentriones auxit, et tum inter 1874 et 1898, terram ex comitatibus cingentibus adquisivit.
thumb|East Harlem: via centesima decima sexta.

Anno 2000, Manhatae fuerunt 1 537 195 incolae, sed terra comitatus minima est in civitate Novo Eboraco.

## Vici selecti
thumb|Regio Parva Italia appellata.
* "Argentariorum vicus" ('Financial District') est vicus in inferiori insulae parte ubi stant maximae argentariae et clarissima bursa.
* Greenwich Village
* Harlemum
* "Harlem orientale" seu *East Harlem*, in parte superiori ad orientem versus insulae, etiam *Spanish Harlem*' ("Harlem Hispanica") et *El Barrio* ("vicus") nuncupatur quia ibi maxima incolarum pars ex America Latina oritur
* Insula Rooseveltiana
* Insula Libertatis
* *NoHo*, scilicet "a via Houston septentrioni versus"
* "Parva Italia" seu *Little Italy,* ubi multi migrantes ex Italia olim habitabant. Manent popinae Italicae.
* , scilicet "a via Houston meridiei versus"
* Quadratum Temporum, forum mercatorium media Manhata sed compitum viarum *Broadway* et *Seventh Avenue*, a *42nd Street* ad *47th Street* patens
* TriBeCa ('triangulum infra viam canalis'), ubi plerumque mense Aprili *Tribeca Film Festival*, festum cinematographicum, quotannis celebratur
* Latus Occidentale Superius

## Incolae notabiles 
* Alvin Ailey (1931–1989), Choreographus et saltator, hic mortuus

## Notae 
*Asser Levy

## Nexus externi
*De hoc comitatu in censu anno 2000

Categoria:Comitatus Novi Eboraci
Categoria:Condita 1624
!
Georgius Fox

[thumb|Georgius Fox. [Lithographia|Lithogramma, 1914.]]

**Georgius Fox** (mense Iulio anni 1624 natus, vitae defunctus 13 Ianuarii 1691) fuit unus ex "Dissensoribus Anglicis" et conditor Societatis Amicorum, cuius sodales Tremebundi (Anglice *Quakers*) vulgo dicuntur.

## Opera Latina
Georgius Fox nonnullos libros Latinos scripsit, quorum hi in interreti inveniri possunt:

*Vires Pontificiorum fractae (1659
*Responsio ad chartam quandam, quae veniebat a Papistis, nuperrime ex Hollandia (1660)
*Catechismus pro Parvulis (1660)
*Principia Quaedam illius Electi a Deo Populi, Ironice nominati *Quakers.* (1662)

Categoria:Auctores Neolatini
Categoria:Conditores religionum
Categoria:Incolae Angliae
Categoria:Scriptores Angliae
1624

## Acta & Eventa 
*Cardinalis de Richelieu Ludovici XIII minister supremus fit.
*Theodorus de Bry librum "*Novus Orbis*" in medium profert.

## Nati 
*Mense Iulio: Georgius Fox, Anglus, conditor sectae quae "Trementium" dicitur.
* 25 Decembris - (baptizatus) Angelus Silesius, poeta ac religiosus Germanicus (obiit 1677 Vratislaviae) .
* Leonhardus Schleicher, artifex cupri in urbe Stolberg

## Mortui 
*17 Novembris - Iacobus Böhme, mysticus, philosophus et theosophus Germanicus; natus est anno 1575.
*26 Decembris: Simon Marius Guntzenhusanus, astronomus Germanicus (1573 natus).
Albertus Altdorfer

[thumb|300px|Alexanderschlacht ([Alexander Magnus|Alexandri proelium)]]
**Albertus Altdorfer** (vulgo *Albrecht*; natus est circum annum 1480 Ratisbonae; mortuus est 12 Februario anni 1538 in Ratisbona) fuit pictor, faber aeris et magister constructionis Theodiscus aetatis repartus. Dicitur eum capitalem ministrum "scholae Danuvii". 

Albertus anno 1505 ius civile Ratisbonae urbis accepit et senator magisterque constructionis urbis factus est. Is primo pictore Europaeo regionem centrale propositum picturae fecit. Num in imaginibus religiosis et simulacris homo tantum appendix ad regionem sunt.

Asteroides 8121 Altdorfer in eius honorem nominatus est.

**Opera (selectio)**

* Circum 1510 *Otium inter fugam*, galeria imaginum Berolinum
* Circum 1510 *Silva cum Sancto Georgio*, Pinacotheca antiqua Monachii
* 1509 ad 1518 *Ara Sebastiani Sancti Floriani*
* Circum 1526 *Susanna in balneo*, Pinacotheca antiqua Monachii
* 1528 ad 1529 *Proelium Alexandri*, Pinacotheca antiqua Monachii

**Paginae in rete**

* ibiblio.org (http://www.ibiblio.org/wm/paint/auth/altdorfer/) 
* gallery.euroweb.hu (http://gallery.euroweb.hu/html/a/altdorfe/) 
* abcgallery.com (https://web.archive.org/web/20050403164937/http://abcgallery.com/A/altdorfer/altdorfer.html) 
* artchive.com (http://www.artchive.com/artchive/A/altdorfer.html) 
* artcyclopedia.com (http://www.artcyclopedia.com/artists/altdorfer_albrecht.html)

Categoria:Pictores
Categoria:Nati 1480
Categoria:Mortui 1538
Legio Romana

**Legio** * est maxima unitas copiarum terrestrium Romanarum. Verbum *legio* in verbo *legere* originem habet, nam **leg**io est numerus hominum **lec**torum.

[thumb|left|[Centurio]]
Legiones florem militum imperii Romani formabant, quia tantum e viris cum iure civili constabant et quia ii optimis armis armati erant. Legioni aetate Augusti erant circum 5000 pedites et numerus minor exploratorum equestrum.
Ordo Legionis hanc rationem sequebatur. Legatus legioni praeerat. Pedites, qui legionarii appellabantur, dividebantur in decem cohortes, quarum quaeque a singulo tribuno ducebatur. Ita cohorti erant circum 480 legionariorum (primae cohorti 960). Cohors ipsa in sex centurias cum singulibus octoginta militibus dividebatur. Centurio centuriae praeerat.
Augusto imperatori placuit numerum primae cohortis duplicare. Antea numerus minor fuerat, ita legioni fuerant solum circa 4,500 legionariorum. Ordo Augusti usque ad tempora Constantini imperatoris, sic manebat. 

Arma legionarii erant: duo pila, gladius, scutum (quadratum vel ovatum), lorica hamata vel squamata vel segmentata, et galea. Saepe legionarius etiam pugionem tenebat. Is quoque vestitu tunicam militarem habebat. Calcei *caligae* appellabantur. Aetates milites etiam braccas (*verbum solum in accusativo in usu est'') a Gallis vel Germanis acceptis induebant. Etiam pilae saeclo III p.C.n. a campo proelii discederunt.

Supremum signum legionis fuit aquila, sed altera signa legionis erant imago et vexillum.

* Signum militare
* Antesignani
* Index legionum Romanarum
* Ala (exercitus)
* Socii (foederati Romanorum)

## Nexus externus 
* De legionibus 

!
Categoria:Roma antiqua
Sala (Finnia Occidentalis)

thumb|Aedificium antiquum Salae

**Sala** seu **Sala Uscelensis** (Finnice: *Salo*; IPA: [ˈsɑlo], Suecice: *Salo*) est oppidum et municipium Finniae.

Sita est in provincia Finniae Occidentalis, quae pars est Finniae Propriae regionis. Municipium 24 794 incolas (anno 2003) et 143.82 km&sup2; subsumit, quorum 0.43 km&sup2; sunt aquatica. Densitas populationis est 173.2 incolae per chiliometrum quadratum. Urbes et oppida vicina sunt Forsia Finnorum, Kimito, Loio, Oppidum Sancti Martini, Pemar, Raseburgum, Sagu, Somero.

Municipes callent plerique Finnice tantum.

## Historia 
Sala inde a priscis temporibus sedes rustica commercialis erat et paullatim se extendit et incolarum numero crevit, donec anno 1960 oppidum nuncupatum est. Praecipuam famam Salae attulerunt fabricae telephonulorum gestabilium societatis, cui nomen est Nokia. Sunt qui eam existiment esse sedem priscam et patriam telephonulorum Nokiensium. 

## Nomen 
Nomen huius oppidi a voce Finnica *salo* provenit, cuius sensum et historiam Latine exposuit Ericus Palmén Finnicus apud Colloquia Latina Nuntiorum Latinorum YLE: 
:Petis, ut aliquis e nobis Finnis tibi enodet, quid valeat vocabulum Finnicum SALO. Equidem si id uno vocabulo coner Latine reddere, substantivum Latinum ’saltus’ (m.4) pro optimo suadeam. Revera in recentissimo Lexico Finnico-Latino-Finnico, a R.Pitkäranta exarato (WSOY 2001, ISBN 951-0-22506-1) unum e vocabulis, quibus ’saltus’ Finnice redditur, est SALO. Quo magis perspicua fiat significatio dicti vocabuli Finnici, addo definitionem paulo longiorem, e Lexico Fundamentali Linguae Finnicae desumptam, quam conor in Latinum convertere: SALO est ”ampla regio silvestris (inhabitata), desertum, solitudo” (cf. Vulg.Matth.3:3 ”vox clamantis in deserto”, Caesar, Gall.4,18,4 ”Sugambri...finibus suis excesserant...seque in solitudinem ac silvas abdiderant”). Antiquitus vocabulo SALO etiam insula silvestris designabatur, sed haec significatio iam pridem ex usu decidit. 
:Quare oppidum in Finnia meridionali situm hoc substantivo appellatum sit, exacte dicere nescio. In encyclopediis inde a priscis temporibus sedes rustica commercialis fuisse et paullatim se extendisse traditur necnon incolarum numero crevisse, donec anno 1960 oppidum nuncupatum est. Hodie varia activitate industriali utitur, et circiter viginti quinque milia hominum ibi habitant. 
:Pro exemplo analogae evolutionis semanticae mihi in mentem venit vocabulum Latinum ’villa’, quod initio domum ruri aedificatam et praedium rusticum significavit, sed in Francogallia videlicet crescente numero incolarum circa habitantium paullatim conglomerationis cuiusdam ac tandem urbis vim accepit (’la ville’). 
Nomen Latinum huius urbis invenitur in nonnullis chartis geographicis, in quas vide infra.

## Oppida Coniuncta 
## Pinacotheca 

Image:Good night Salo!.jpg|Sala noctu
Imago:Gateofsalojukola.jpg|Porta Curriculi Iukolae (erat in Sala in anno 2006)

## Nexus Externi 
* Situs sollemnis 
* Imago satellite facta mense Maio 2002

## Notae 

Categoria:Urbes et municipia Finniae Propriae
Categoria:Urbes Finniae
Raetia

**Raetia** sive **Rhaetia** fuit provincia Romana in regionibus aquiloniis, ab Alpibus usque ad Danuvium et ab Lacu Bodamico usque ad Aenum fluvium. Sed Danuvius defendit fines provinciae solum usque ad Abusinam (Germanice: *Eining*), ita Vespasianus iussit limitem, qui limes Raeticus appellatur, collocari.

## Expugnatio a Romanis
Drusus anno 15 a.C.n. Alpes transiit invasitque finis alienos. Eodem anno Tiberius invasit regiones occidentis et pervenit ad lacum Bodanicum et Vindelicos vicit.

## Provincia sub dominatione Romana
 delineata in inferiore parte tabulae.]]
Annis 16 ad 14 regiones in Raetiam provinciam conclusae sunt. A procuratore ex ordine equestri rectae sunt. Tempore Marci Aurelii circum annum 180 legio, scilicet legio III Italica, in Raetiam missa est. Cuius castra fuerunt Castra Regina. Quocirca provincia abhinc non iam praetoria erat sed  a legato Augusti pro praetore  administrabatur. 

Ab quarto saeclo Raetia, quae fuit dioecesi Italicae, in Raetiam Primam (Curiensis) et Raetiam Secundam (Vindelica) divisa est. Duae partes duci subiectae sunt, nunc a singulis praesidiis recta. Casu imperii Romani anno 476, fortunae partium secatae sunt. Raetia secunda, quae Aquilonia sita est, a Marcommanis et Baiuvaris expugnata est. Copulae in Italiam secatae sunt, et lingua cultusque Romanorum abierunt. Raetia prima invicem copulas in Italiam colere potuit, ac lingua Latina et Christianismus migrationem gentium restiterunt. Postea nomen Raetia solum pro Curiensi in usu fuit.

## Urbes in Raetia provincia
Urbes amplae Romanorum fuerunt: Augusta Vindelicorum, Castra Regina, Campodunum, Curia Raetorum, Foetes, Curia, Clunia, Apodiacum, Guntia.

## Bibliographia 
* Tenney Frank, *Roman Imperialism*. Novi Eboraci: Macmillan, 1914 Textus apud archive.org
* Tenney Frank, ed., *An Economic Survey of Ancient Rome*. 6 voll. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1933-1940
* A. H. M. Jones, *The Later Roman Empire 284-602; a social, economic and administrative survey*. 3 voll. Oxoniae: Blackwell, 1964

* Raeti
* Lingua Rhaetica antiqua
* Lingua Rhaetica (Romanica)

## Nexus externi
*Via Raetia cum nominibus Latinis 

Categoria:Provinciae Romanae
Categoria:Raetia
Alanus ab Insulis

Sanctus **Alanus ab Insulis** (Francogallice *Alain de Lille*), natus circum annum 1120 et anno 1202 mortuus, est philosophus Medii Aevi ac poeta Latinus et sodalis scholae Carnoti. 
## Opera philosophica
Pro operibus philosophicis saepe *doctor mirabilis* appellatur. Stetit sub auctoritate Aristotelis, Boethii, Gilberti Porretani, Theodorici Carnotensis. 

Liber *De arte fidei catholicae* disposite videtur quam *Ethica* Benedicti de Spinoza. Quo Alanus temptavit, ut rationem strictam deductam pro Aristotelismo Christiano elaboraret.

## Opera poetica
In carmine docto allegorico *Anti-Claudianus* agnitionem contemporalem summavit.

Prosimetro *De planctu Naturae* inest positio philosophica naturalis.

Carmen pulcherrimum est quae incipit *Omnis mundi creatura*. Carmini sunt strophae novem, quaeque sex versibus. Haec est ratio stropharum:
: – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑  *(a)*
: – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑  *(a)*
: – ⏑ – ⏑ – ⏑ ⏑  *(b)*
: – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑  *(c)*
: – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑  *(c)*
: – ⏑ – ⏑ – ⏑ ⏑  *(b)*

In eius "Libro parabolarum" sententia invenitur "Mille viae ducunt hominem per saecula Romam", quae abbreviata fit "Omnes viae Romam ducunt".

## Index operum 
* *De planctu Naturae* (scriptum inter 1168 et 1176)
* *Anticlaudianus*
* *Parabolae*, *Proverbia* vel *Liber parabolarum*
* *Distinctiones dictorum theologicarum sive summa Quot modis*
* *Omnis mundi creatura*
* Summa *Quoniam homines*
* *Liber poenitentialis*
* *Contra haereticos*
* *Theologicae regulae*
* *De arte praedicandi*

## Nexus externi 
* Opera Alani in *Patrologia Latina*
* *Anticlaudianus* in *Bibiotheca Augustana*
* *De planctu Naturae* in *The Latin Library*
*Textus *Prophetiarum Merlini* Galfridi Monemutensis cum commentario Alano ab Insulis falso attributo
* *Liber parabolarum* cum commentariis, 1513.

Categoria:Philosophi
Categoria:Poetae Latini Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Cistercienses
Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Mortui 1202
!
Categoria:Epici
Lingua Bavarica

**Lingua bavarica** est lingua cum multis varietatibus, quae in regione austro-orientali linguae Theodiscae in usu est, i.e. in Bavaria Superiore Inferioreque, in Palatinatu Superiore, in Austria (Cisarulana excepta), in provincia Bauzanensi, sparsis in vicis Italiae septentrionalis, ubi Cimbrice loquuntur.

Lingua bavarica in septentrionales, medias ac meridianas dialectos dividitur. Si est propria lingua aut tantum multitudo dialectorum linguae Theodiscae inter linguistas disputatur.

Sunt plus quam 12 decies centena milia locutorum in area 150&thinsp;000 km².

__TOC__
## Verba principalia 
Hic sunt nonnulla verba principalia (est potius is sermo, quo vernaculi in Palatinatu Superiore utuntur):

:ave, salve = servus, seavus, Griass Gôd
:ita, recte = guâd 
:gratias = dankschê, danke
:gratias multas = vüln dank (pro Non-Germanis ~ fylln dank, appella quam Latina)
:non, minime = nâ
:salutatio = gruass
:sis, quaeso = bitt'schê(n), bitte
:vale = pfiat'dî, servus, seavus
:valete = âf widaschau(g)n
:non intellego = i verstê ned (niad)
:quomodo Latine hoc dicis = wia sagst'n dês âf Ladeinisch
:loquerisne... = redst du
:Anglice = Englisch
:Francogallice = Franze(ä)sisch
:ego = i
:meus = mei
:me, mihi = mi, mia
:nos = mia
:tu = du
:vos = es, ia
:ei = sie (dê)
:quid nomen tibi est? = wia hoast du? wia hoast'n?
:quid agis? = was machst'n
:valesne = wia geht's da'n?
:bene = guad
:male = ned guad
:admodum bene = bast schô
:uxor = Frau, Wei, Oide (*pej.*)
:maritus/marita = vaheirat'
:filia = Dôchta
:filius/puer = Bua
:puella = Deandl (in palatinatu superiore: Moidl, in aliquot vicis Silvae Bavaricae: Mensch [generis neutrius!])
:mater = Muadda
:pater = Vâta
:amicus = Freind
:amica = Freindin
:ubi sunt loci secreti? = wo is'n as' Klô, wo is'n d'Toilettn

### Numeri 
:1 = oans
:2 = zwoa (neutrum usitate pro omnia genera, iam obsoletum zwêi, zwou, zwoa)
:3 = drei 
:4 = via, viere
:5 = fünf(e)
:6 = sechs(e)
:7 = siem(e)
:8 = acht(e)
:9 = nein(e)
:10 = zehn(e)

## Bibliographia 
* Bannert, Robert. *Mittelbairische Phonologie auf akustischer und perzeptorischer Grundlage*. Lundae: LiberLäromedel/Gleerup, 1976.
* Grewendorf, Günther, et Helmut Weiss, editores. *Bavarian syntax: contributions to the theory of syntax*. Amstelodami: John Benjamins, 2014.
* Merkle, Ludwig. *Bairische Grammatik*. Monaci: Heimeran, 1975.
* Steininger, Reinhold. *Beiträge zu einer Grammatik des Bairischen: auf der Grundlage von kommentierten Texten aus Oberneureutherwaid im unteren bayerischen Wald*. Stutgardiae: F. Steiner, 1994.
* Zehetner, Ludwig. *Die Mundart der Hallertau: systematische Darstellung der Phonologie (diachronisch) und Dialektgeographie eines Gebietes im nördlichen Randbereich des Mittelbairischen*. Marburgi: N. G. Elwert, 1978.

## Nexus externus 
Categoria:Linguae Germanicae
Categoria:Bavaria
Categoria:Austria
Constantinus

**Constantinus** fuit cognomen, nomen imperiale, nomen papale. Hodie est praenomen masculinum, usitatum in Graecia (Graece Κωνσταντίνος) Russiaque (Russice Константин, *Konstantin*).

## Homines 
### Imperatores 
# Constantinus I, Imperator Romanus (306-337) 
# Flavius Tiberius Constantinus, Imperator Romanus Orientalis (578–582)
# Constantinus III, Imperator Romanus Orientalis (641)
# Constantinus IV, Imperator Romanus Orientalis (668–685)
# Constantinus V Copronymus, Imperator Romanus Orientalis (741–775)
# Constantinus VI, Imperator Romanus Orientalis (780–797)
# Constantinus VII Porphyrogenitus, Imperator Romanus Orientalis (913–959)
# Constantinus VIII, Imperator Romanus Orientalis (1025-1028)
# Constantinus IX Monomachus, Imperator Romanus Orientalis (1042-1055)
# Constantinus X Ducas, Imperator Romanus Orientalis (1059–1067)
# Constantinus XI Palaeologus, Imperator Romanus Orientalis (1448–1453)

### Papae 
# Constantinus, papa

### Reges Graecorum 
# Constantinus I
# Constantinus II

### Ceteri 
# Constantinus Africanus, medicus, sexologus 
# Constantinus Brâncuși 
# Constantinus Cabaphes 
# Constantinus Canares 
# Constantinus Caratheodores 
# Constantinus Ciołkowski 
# Constantinus Flavickij 
# Constantinus Macroducas 
# Constantinus Palamas 
# Constantinus Paustovskij 
# Constantinus Simonov 
# Constantinus Stanislavskij 

Categoria:Cognomina
Categoria:Praenomina
Aulus Cornelius Celsus

**Aulus Cornelius Celsus**  (primum saeculum p.C.n.) medicus (incerte) et auctor Romanus fuit. Natus esse in Gallia Narbonensi creditur. Ex ampla eius "encyclopaedia", cui inscriptio fuit *Artes*, hodie octo libri De Medicina sive De Re Medica tantum supersunt. Hoc opus magni usui est historicis medicinae, qui arti medicae post Hippocratem et ante Galenum student.

## Opera 
* *De medicina* (8 volumina) Textus

## Bibliographia 
*  pp. 323-329
* Danielle Gourévitch, "Le menu de l'homme libre, recherches sur l'alimentation et la digestion dans les œuvres en prose de Sénèque le philosophe" in ''Publications de l'École Française de Rome* vol. 22 (1974) pp. 311-344 [multa de Celso Senecae fere coaevo]
* Philippe Mudry, "L’orientation doctrinale du De Medicina de Celse" in *Medicina, soror philosophiae : regards sur la littérature et les textes médicaux antiques'' (Lausannae, 1993) pp. 317-332

## Nexus externi 
*

Categoria:Medici Romani antiqui
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Scriptores Galliae
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 1
Mishima Yukio

**Mishima Yukio** (Iaponice 三島由紀夫), nomine nativo *Hiraoka Kimitake* 平岡公威 (natus die 14 Ianuarii 1925; die 25 Novembris 1970 mortuus), fuit auctor mythistoriarum Iaponiensis. In libris suis, praesertim de homophylophilia, de eroticismo, et de amore patriae ac reverentiae imperatorum Iaponiae sive Tennō instabat; Georgium Bataille Ioannemque Genet penitus admiratus est. Interceptionem regiminis militari frustra coepta, militibus irrisus incitatusque mortem more *seppuku* sibi conscivit die 25 Novembris 1970.

## Opera selecta 
* 花ざかりの森 *Hanazakari no mori* ("Silva floralis, 1943)
* 仮面の告白 - *Kamen no kokuhaku* ("Confessio personae", 1949)
* 禁色 - *Kinjiki* ("Colores prohibiti", significatione homophylophilia, 1951) 
* ラディゲの死 - *Radige no shi* (Mors Raymondi Radiguet, 1953)
* 潮騒 - *Chiosai* ("Vox a Turba", 1954) 
* 金閣寺 - *Kinkaku-ji* ("Kinkaku-ji", 1956)
* 近代能楽集 - *Kindai nōgaku shū* ("Ludi Nō quinque moderni", 1956) 
* 鏡子の家 - *Kyōko no ie* ("Domus Kyōko", 1959)
* 憂国 - *Yūkoku* ("Amor Patriae", 1961)
* サド伯爵夫人 - *Sado hakusyaku hujin* (Uxor Marchionis de Sade, 1965)
* 英霊の聲 - *Eirei no koe* ("Vox animarum nobilium", 1966)
* 暁の寺 - *Akatsuki no tera* ("Templum Aurorae", 1970)
* 豊饒の海 - *Hojyou no umi* ("Mare Fecunditatis", ab 1965 ad 1970)

## Notae
Categoria:Auctores Iaponici
Categoria:Homines qui sibi mortem consciverunt
Categoria:Periti artium martialium
Categoria:Scriptores Iaponiae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Iaponiae
Anulus piscatoris

[thumb|Aulus piscatois papae [Leo XIII|Leonis XIII]]
**Anulus piscatoris** est anulus quem Papa gerit.

De anulo piscatoris primum in 1265 in litteris Clementis IV ad Petrum Grossi nepotem scriptum est, in quibus papas litteras privatas cum anulo piscatoris neque cum bullis plumbatis documentorum publicorum obsignare dicitur, sed a saeculo XV anulus piscatoris in breves papales obsignando adhibetur. 

Camerarius (Camerlengo) cardinalis anulum piscatoris in digitum papae novi induit. Aureus est, cum depictione Sancti Petri piscantis in navi, et nomine papae circumscripto.

Cum papa obiit, anulus eius piscatoris deletur.

Categoria:Ecclesia Catholica
Villesinderothis

**Villesinderothis** (Theodisce: *Wilsenroth*) est vicus situs in Hassia in Germania. Silvae extra vicum sunt eximiae et pulchrae. His in silvis est castellum vicusque quod Celti locus in aetate matura erat et "*Dornburg*" appellatum est. Ceterum sunt aperti in silva, quas ambulatores explorare possunt et locus despectus, appellatur "*Hildergardisfelsen*" (Saxi Hildergardis).

Basilicae patronus est Sanctus Bartholomaeus.

Incolunt vicum fere 1200 hominum; pars civitatis "Dornburgis" est de 1971.

Categoria:Urbes Hassiae
Iordanus Brunus

, vulgo *Giordano Bruno* (Nolae, 1548—Romae, 17 Februarii 1600), in primo monachus Ordinis Praedicatorum; a sexto vitae lustro fuit philosophus more Neoplatonismi et poeta. Ad supplicium cremationis datus est quia in disputationibus theologicis haeresis et cogitationis liberae quinque res contra dogma Ecclesiae Catholicae Romanae defendit:
*negatio trinitatis Dei naturaeque divinae Iesus
*negatio ultimae diei et iudicii
*thesis existentiae innumerabilium mundum inhabitatum
*defensio theoriae heliocentriae Copernici 
*offensiones Iesu Christi, apostolorum, et Novi Testamenti
*magia.

Die 12 mensis Martii 2000 Ioannes Paulus II papa, consilio theologorum habito, supplicium in Brunum constitutum a nunc etiam sub aspectu ecclesiae iniuriam habendum esse declaravit.
 
## Opera
*De umbris idearum (1582) 
*Cantus Circaeus (1582) 
*De compendiosa architectura (1582) 
*Il Candelaio (1582) 
*Ars reminiscendi (1583) 
*Explicatio triginta sigillorum (1583) 
*Sigillus sigillorum (1583) 
*La cena delle ceneri (1584) 
*De la causa, principio, et Uno (1584) 
*De l' infinito universo et Mondi (1584) 
*Il Spaccio de la Bestia Trionfante (1584) 
*La cabala del Cavallo Pegaseo - Asino Cillenico (1585) 
*De gli eroici furori (1585) 
*Figuratio Aristotelici Physici auditus (1585) 
*Dialogi duo de Fabricii Mordentis Salernitani (1586) 
*Idiota triumphans (1586) 
*De somni interpretatione (1586) 
*Animadversiones circa lampadem lullianam (1586) 
*Lampas triginta statuarum (1586) 
*Centum et viginti articuli de natura et mundo adversus peripateticos (1586) 
*De lampade combinatoria Lulliana (1587) 
*De progressu et lampade venatoria logicorum (1587) 
*Oratio valedictoria (1588) 
*Camoeracensis Acrotismus (1588) 
*De specierum scrutinio (1588) 
*Articuli centum et sexaginta adversus huius tempestatis mathematicos atque Philosophos (1588) 
*Oratio consolatoria (1589) 
*De vinculis in genere (1591) 
*De triplici minimo et mensura (1591) 
*De monade numero et figura (1591) 
*De innumerabilibus, immenso, et infigurabili (1591) 
*De imaginum, signorum et idearum compositione (1591) 
*Summa terminorum metaphisicorum (1595)

## Bibliographia
*Figorilli, M. C. 2003. *Per una bibliografia di Giordano Bruno (1800–1999).* Lutetiae.
*Salvestrini, V. 1926, 1958. *Bibliografia delle opere di Giordano Bruno e degli scritti adesso attinenti.* Pisis. Altera editio Florentiae.
*Severini, M. E. 2002.*Bibliografia di Giordano Bruno 1951–2000.* Romae.
*Sturlese, R. 1987. *Bibliografia censimento e storia delle antiche stampe di Giordano Bruno.* Florentiae.

*5148 Giordano
## Nexus externus
*Brunus apud *filosofico.net* 

Categoria:Astronomi Italiae
Categoria:Dominicani
Categoria:Pantheistae
Categoria:Philosophi
Categoria:Victimae Inquisitionis
Categoria:Excommunicati
Limburgum ad Lahnam

thumb|Ecclesia Cathedralis *Limburgensis*
thumb|left|Limburgum et regiones suae
**Limburgum ad Lahnam** (Theodisce *Limburg an der Lahn*) est urbs antiqua 34&thinsp;000 fere incolarum ad Lahnam flumen sita, et caput proviniciae Limburgensis et Veilburgensis et Dioceseos Limburgensis. Celebre est ob magnam ecclesiam cathedralem.

## Esperantica Limburgensia
Anno 1969 primus congressus oecumenicus esperantistarum Christianorum celebratus est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Ernst Schirmacher, *Limburg an der Lahn. Entstehung und Entwicklung der mittelalterlichen Stadt*. Wiesbaden, 1963 (*Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Nassau* XVI)  
* Eugen Stille, *Limburg an der Lahn und seine Geschichte, Limburger Vereinsdruckerei* Limburg/Kassel: E. Stille, 1971
* Heinz Maibach, *Dokumente zur Limburger Stadt- und Kreisgeschichte 1870–1945*. Limburg, 1992 ISBN 3-9802789-2-1
* Heinz Maibach, *Limburg an der Lahn in alten Ansichten*. 7a ed. Zaltbommel, 1993
* Johann-Georg Fuchs, *Limburger Altstadtbauten. Bürger und Begebenheiten*. 2a ed. Limburg, 2006
* *Limburg im Fluss der Zeit. Schlaglichter aus 1100 Jahren Stadtgeschichte*. Limburg, 2010. ISBN 978-3-936162-08-0 (*Beiträge zur Geschichte der Kreisstadt Limburg a. d. Lahn*, 1)


Categoria:Sedes episcopales Germaniae
Categoria:Urbes Hassiae
Hassia

**Hassia** (sive **Chattia**, Theodisce *Hessen*) est regio in Germania, cuius caput Aquae Mattiacae (Theodisce *Wiesbaden*) est.
Praeses administrorum Hassiae est Boris Rhein.

## Historia 
Nomen Hassiae habet originem in pago Germanico, cuius incolae Chatti appellati erant. Habitabant ea loca, quae hodie in Hassia boreali sita sunt.
Mature iam a Francis sub iugum missi sunt, ut libertatem servare non potuerint. Nomen "Hassia" sero apparet inter nomina Duciarum Sacri Imperii Romani Germanicae Nationis. Imperio a Napoleone soluto secundum Consilium Vindobonense, Hassia divisa erat in quattuor partes:

* Urbs libera Porofrancum ad Moenum (a Borussia expugnata anno 1866)
* Electoria Hassia-Cassala (a Borussia expugnata anno 1866)
* Magnus Ducatus Hassia-Darmstadium
* Ducatus Nassavia (a Borussia expugnata anno 1866)
* Principatus Hassia-Homburgum (1864 resolutus)

A Borussia imperio Germanico secundo facto Hassia denuo est pars Germanicae Nationis. Anno 1945 omnis Hassia in unam civitatem coniuncta est.

## Geographia 
### Urbes in Hassia locatae 
* Aquae Mattiacae (Wiesbaden)
* Byvera (Bebra)
* Cassella (Kassel)
* Castellum Bornum (Schloßborn)
* Castellum Mattiacorum (Mainz-Kastell)
* Darmstadium (Darmstadt)
* Escuvega (Eschwege)
* Francofurtum ad Moenum (Frankfurt am Main)
* Fricdislaria (Fritzlar)
* Fulda (Fulda)
* Giessa Hassorum (Gießen)
* Laudenbachia (Laudenbach im Werra-Meißner-Kreis, vide pagus Verrae Visnerique)
* Limburgum ad Lahnam (Limburg an der Lahn)
* Magna Almeroda (Großalmerode)
* Marburgum (Marburg)
* Mursina (Morschen)
* Osinga
* Rodgovia (Rodgau)
* Villesinderothis (Wilsenroth)
* Wetzlaria (Wetzlar)
* Willinga
* Witzenhusa (Witzenhausen)

### Montes 
* Spessartus mons

### Flumina 
* Fuldaha (Fulda)
* Laugana (Lahn)
* Moenus (Main)
* Rhenus (Rhein)
* Nidaha (Nidda)
* Weraha (Werra))
* Weteraha (Wetter)

* Index praesidum ministrorum Hassiae
* Index Communium Hassiae
* Hassium (elementum naminatum in honorem regionis)

## Nexus externi 

Categoria:Condita 1945
Lingua Ainuana

**Lingua Ainuana** (Ainuane: アイヌ イタク *Ainu Itak*) populus Ainuensis insulae Esoniae usus est, olim etiam incolae insularum Curilensium, Honsuae septentrionalis et Sachalinae meridianae. Lingua segregata est sine cognationibus aliis.  Nonnumquam inter linguas Palaeosibericas sita est, quae autem collectio linguarum segregatarum et familiarum minorum improprie familia linguarum habetur. Vocabula communia inter linguam Ainuanam et linguam Nivchicam propter mutuationem nata esse putantur.

## Notae 
## Nexus interni
* Imekanu

!
Categoria:Ainu
Societas pro futuro Austriae

**Societas Pro Futuro Austriae** (*Bündnis Zukunft Österreich* in Lingua Theodisca) est factio in dieta Austriacae rei publicae.
Haec factio duce demagogo Georgio Haider secessa est a Factione Libera Austriae (*FPÖ*) die 4 Aprilis 2005.

Multi relinquerunt Factionem Liberam ut condiderent hanc factionem novam.

## Nexus externus 
* Pagina officialis 

Categoria:Factiones politicae Austriacae
Categoria:Constituta 2005
Pagus

**Pagus** (; a prima origine 'terminus in terram pactus', cf. *pango*) ex antiquitate vocatur quaequam regio geographica cuius fines lege aut foedere defixi sunt. Pagus hoc sensu dici potest tota civitatis terra aut singula provincia illius civitatis. Plerumque autem pagi appellantur regiones administrativae et iurisdictiones tertiae similiter ac comitatus, qui sunt medii inter urbes villasque et terras vel provincias.

## Roma 
Intra rempublicam Romanam et Imperium, pagus idem ac districtus, comitatus, vel regio administrativa dicitur.

Terra Italica iam in pagos divisa est ex temporibus Numae Pompilii. Prima oppida velut villa munita in collibus et montibus condita sunt. Ibi, cum hostes in populum impetum fecerunt, gentes pagi (illi pagani) fugere poterant. Qui oppida in montibus Romanis habitabant appellabantur montani, qui extra pagani. 

Tandem Servius Tullius, hoc exemplum sequens, novos pagos et pagorum fines definivit, circum montes novosque locos munitos ibi conditos, qui etiam pagi appellabantur. Magister pagi, qui nomina omnium hominum et inventarium omnium proprietatum in pago in commentarium scripsit, congerit vectigalia et populum vocavit ad bellum cum necessarium sit. Quique pagus ritus proprios habuit, et quoque feriam annualem appellatam Paganalia.

## Germania (hodierna) 
In Germania iurisdictiones inter terras foederales et communia regiones appellari possunt pagi, Germanice *Kreise* (circuli).

## Res Publica Bohemica 
Res publica Bohemica est divisa in pagos seu *kraje*.

## Notae 

Categoria:Divisiones administrativae
Lucia Fatimensis

**Lucia Fatimensis** (Lusitane:**Lúcia de Jesus dos Santos**, nata Fatimae die 22 Martii 1907 - mortua Conimbrigae die 13 Februarii 2005) erat monacha Carmelitana Catholica qui in Fatima die 13 Maii anno 1917 Beatam Virginem Mariam videsse putatur.

* Franciscus Fatimensis
* Hyacintha Fatimensis

## Nexus externi 
* Nuntius Fatimae Germanice

Categoria:Carmelitae
Categoria:Incolae Portugalliae
Categoria:Nati 1907
Categoria:Mortui 2005
Categoria:Mulieres
Categoria:Fatima
Byzantium

:*De urbe mediaevali vide *Constantinopolis mediaevalis
**Byzantium** (Graece ) est urbs ad meridianam et orientalem Europae extremitatem sita, et ad oram Bospori a Megariis saeculo septimo a.C.n. colonizata. Quae, a Constantino I imperatore Romano rursus condita, nominibus *Constantinopoli* et *İstanbul* temporibus recentioribus cognoscitur.

## Bibliographia 
* "Constantinopolis" in .

Categoria:Condita saeculo 7 a.C.n.
!
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Proserpina

[thumb|In hac tabula raptum Proserpinae pinxit [Lucas Giordano pictor Neapolitanus circa annum 1685]]
**Proserpina** in mythologia Romana est Romana veris dea et inferorum regina, filia Cereris Iovisque et coniunx Plutonis, qui eius desiderio commotus rapuit puellam in Sicilia non procul a monte Aetna in agello flores carpentem. Terram enim aperuit et puellam abduxit. Ceres filiam ubique terrarum quaesivit neque vero invenire potuit, quamobrem agri fruges non ferebant, dum Ceres dea agrorum delicias suas amissas lugebat. Ideo Proserpina Iovis iussu ad matrem tandem revertit, quae tamen, cum a Plutone retenta mali Punici semina quaedam consumpserit, altera anni parte utique in Orco manere debet. Proserpina redita, dea fontis facta est.

Quae fabula apud auctores varios tradita est, quorum praecipui sunt Ovidius in *Metamorphoseon* libro quinto, versibus 341 ad 571, et in Fastorum libro quarto, versibus 393 ad 620, et Claudiani carmine quod *De raptu Proserpinae* inscriptum est.

## Notae
Categoria:Ceres (dea)
Categoria:Mythologia Romana
Categoria:Deae Romanae
Categoria:Pluto (deus)
Calypso

[thumb|*Calypso et Ulixes* ab [Arnoldus Boecklin|Arnoldo Böcklin anno 1883 picti]]
**Calypso** (*-ūs* & -ōnis, f.; Graece ) in mythologia Graeca fuit nympha seu dea quae Ogygia in insula habitabat, ubi Ulixem septem annos retinuit. Etymologia nominis Calypsonis est ab *καλύπτω (*kalypto), quod significat “operire”, “abdere”, “celare”, aut “fallere".

Secundum Hesiodum in carmine *Theogonia,* Calypso fuit nympha Oceanina, filia Tethyis et Oceani. In versibus ultimis eiusdem carminis, fortasse ab alio poëta additis, traditur Calypso duos filios Ulixi peperisse, Nausithoüm et Nausinoüm.

Poëta *Odysseae* adseverat Ulixem, navi fracta, in insulam Ogygiam abiectum; Ut Ulixei immortali nuba, tibi deam Calypso, filiam Atlantis, sanavisse atque ut remaneret compulisse; eum cum Calypso cubitavisse sed domum redire dietim voluisse. Soluto Ulixe magna cum tristitia iraque, Calypso tandem iussu Hermis Ulixem abire permisit. Deinde, rate constructa, ab Ogygia profectus naufragium rursus fecit et ad insulam Phaeacum natavit, ubi Nausicaa paterque eius Alcinous eum receperunt.

Secundum carmen Hesiodeum deperditum cuius titulus est *Mulierum catalogus*, Calypso Hermesque progenitores fuerunt Cephallenorum. Lucius Apuleius in *Metamorphosibus* Calypso unam Nereidum fuisse dicit; eodem genere in *Apollodori bibliotheca* ordinatur. In litteris tardioribus Calypso est persona fabulae *Les aventures de Télémaque* quam Francogallice scripsit Fénelon anno 1699.

## Notae 
## Bibliographia 
* Graves, Robert. *The Greek Myths* cap. 170.
* West, M. L., ed. 1966. *Hesiod: Theogony.* Oxoniae: Clarendon Press. ISBN 0-19-814169-6) pp. 267, 436.

Categoria:Atlantides
Categoria:Oceanides
Categoria:Personae Odysseae
Categoria:Fenelo
Categoria:Nereides
Brassicales

[thumb|[Rapum, *Brassica rapa.*]]

**Brassicales** sunt ordo plantarum florentium, ad gregem eurosidarum II dicotyledonum apud systema APG II spectans.

## Notae 

* Stixaceae

## Nexus externi 
Categoria:Ordines plantarum
Categoria:Taxa Bromhead
!
Cancellarius foederalis

::*Haec res ad cancellarium foederalem **Germaniae** spectat. Etiam cancellarius foederalis Austriae est.*
**Cancellarius foederalis** est caput regiminis Germaniae. Nominat ministros foederales et sententias rerum civilium regiminis foederalis. In commentariis tertius summus vir Germaniae Rei Publicae Foederalis post praesidem foederalem praesidemque Dietae Foederalis Germaniae est. A Dieta Foederali Germaniae etiam creatur neque decreari potest, nisi vero Dieta Foederalis Germaniae maioritate quondam alterum cancellarium creat. Cancellarius foederalis vir potentissimus (aut femina potentissima) Germaniae appellatur. Hoc die Fridericus Merz officium tenet.

* Index cancellariorum Germaniae
* Index institutionum germanarum

Categoria:Res politicae Germanae
Bogota

**Bogota** (Hispanice *Bogotá,* IPA |boɣoˈta|), rite **Bogota, Districtus Capitalis,** nomine imminuto **Bogota, D.C.,** atque aetate colonica Hispanica et ab anno 1991 ad annum 2000 **Fanum Sanctae Fidei de Bogota,** est caput et maxima Columbiae urbs, a Districtu Capitali administrata, et caput departimenti Cundinamarcae. Urbs est territorialis primi ut dicitur ordinis entitas, cui est idem status administrativus atque alia departimenta Columbiana. Urbs est praecipuus civitatis et quidem septentrionalis Americae Australis locus civilis, oeconomicus, administrativus, industrialis, culturalis, vecturalis, technologicus, scientificus, medicus, educationalis.

In Andibus montibus sita est, plus 2650 metra supra maris aequor.

## Historia
[thumb|upright=0.8|[Pictura oleacea Gonzalo Jiménez de Quesada, ab  artifice ignoto facta, in Museo Nationali Columbiae Bogotensi curata.]]
[thumb|upright=0.8|[Tempestas grandinis Bogotae.]]
[thumb|upright=0.8|[Collis|Colles orientales Bogotae.]]
Condita est die 6 Augusti 1538 a , qui tum dux erat exercitus exploratorum Hispanorum (conquisitatores qui vocantur) quique, secundum imperia regis Hispaniae, cum exercitu suo usque ad ortum fluvii Magdalenae prevenire conabatur. Attamen, cum illo tempore rex Hispaniae esset et imperator Sacri Imperii Romani, nomine Carolus V, haud mirum est Gonzalum invenisse duos alios exercitus exploratorum, a Nicolao von Federman et a Sebastiano de Belalcázar ductos, in eadem valle ubi sita erat caput regni Muiscarum, quae a  vocabatur Bacatá. Itaque, ad pacem servandam, necesse fuit ducibus consilium capere sic ut Jimenez maneret in valle conderetque urbem, Federman ad orientem progredieretur, et tandem Belalcázar iter faceret ad occidentem, cursum fluvii sequens. Itaque, Gonzalo Jiménez de Quesada urbis conditor habetur, quam Santa Fé de Bogotá nuncupavit. Suo tempore, et Sebastianus de Belalcázar urbem condidit, ad occidentem Columbiae sitam, cui nomen dedit Santiago de Cali.

* America praecolumbiana
* Confoederatio Muiscana
* Historia Americarum
* Historia Columbiae
* Museum Auri
* Museum Quimbaya
* Museum Archaeologicum Pascense
* Viceregnum Peruvianum
* Zipa

## Notae 
## Bibliographia 
* Bhadra-Heintz, John I. B. 2022. *A Tyranny Against Itself: Intimate Partner Violence on the Margins of Bogota.* Philadelphiae: University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0-8122-9806-2.
* Ceaser, Mike. Bogota: an urbanist's guide to the city. *The Guardian,* 22 Aprilis 2014.

## Nexus externi 
!
Categoria:Capita
Categoria:Condita 1538
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Mons Ademari

**Acumum** seu **Mons Ademari** (Francogallice: *Montélimar*) est commune Francicum 36194 incolarum (anno 2009) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus. in collibus circumiacentibus nascitur .

## Notae 
* Index communium praefecturae Dronae

## Nexus externi 
thumb|Despectus in urbem

* 
* Montis Ademari pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Drumae
Categoria:Loci habitati praefecturae Drumae
Categoria:Emporia vinaria Franciae