open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Domus cum chimaeris

thumb|Domus cum chimaeris
thumb|Aliquae "chimaerae"
**Domus cum chimaeris** (Ucrainice ) est aedificium generis floralis in regione Lypky urbis Kioviae, in numero 10 viae Bankova situm. Ab anno 2005 est habitatio praesidalis, ad caerimonias officiales et diplomaticas adhibita. Nunc via ante aedificium est area pedestris a vigile custodiata, ob propinquitatem sedis administrationis praesidis Ucrainae, in numero 11 eiusdem viae.

 architectus Polonicus Domum cum chimaeris annis 1901 et 1902 ad suum proprium usum aedificare voluit. Annis autem elapsis, Horodecki ob molestias pecuniarias aedificium vendere debuit, post quod, a pluribus aliis possessum, denique usque ad saeculum XXI factionis Communisticae polyclinica factum est. Cum vacuefactum sit, ornamenta interiora exterioraque omnino secundum consilia originalia Horodecki restituta sunt.

Aedificium nomen populare trahit ab ornamentis exotica animalia depingendis, quae ab Aemilio Sala architecto Italico sculptae sunt, quia Horodecki venator avidus erat. Nomen non ad Chimaeram mythologicam pertinet, sed ad genus architecturae in quo figurae animalia ornamentalia ad aedificium applicantur. Propter hoc aedificium singulare Horodecki nomen Antonii Gaudí Kioviensis meruit.

## Nexus externi 
* De Domu cum chimaeris in situ "7 чудес України" (Septem miracula Ucrainae) 
* De Domu cum chimaeris in situ "Sputnik" 
* House with Chimaeras: Facts and Legends About an Unusual Art Nouveau Building in Kyiv, *Daily Art Magazine* 

Categoria:Aedificia Ucrainae
Categoria:Confecta 1902
Categoria:Kiovia
Vulpes et uva

[thumb|upright=1.9|Vulpes ad uvam pedes porrigens. (Lineis pinxit [Franciscus Chauveau.)]]

***Vulpes et uva*** est fabella Aesopea de vulpe esuriente, quae vehementer laborat, ut  uvam e vite pendentem assequatur. Frustra tamen, sed se male gessisse rem non confessa dicit uvam esui aptam non esse. Quae fabella apud antiquos eo pertinere dicebatur, ut nonnulli homines pro sua inpotentia incommoda rerum temporumque vituperare malint. Nuper autem fabella quam tractabimus cum notione dissonantiae cognitivae conexa est.

Fabellam de vulpe et uva primum exposuisse videtur Aesopus saeculo VI a.Chr.n., sed meminisse debemus eius generis fabulas iam ante apud Hesiodum et Archilochum, nec non apud populos orientales, expositas esse. 

## De variis versionibus 
Fabella nostra inter tot saecula sine dubio crebro narrata et retexta est, quamquam nova editio eius saeculo demum primo apud Phaedrum, et paulo post apud Babrium, legi potest. Multis deinde interpositis saeculis fabellam nostram a Ioanne Fontana anno 1668 retextam legere possumus. In sequentibus versio cuiusque fabulatoris exponetur.

### Aesopus 4.33 
Doctrina moralis huius fabellae in idiomate "Ὄμφακές εἰσιν" 'inmaturae sunt' momentum habet, nam verbum perantiquum ὄμφαξ 'uva inmatura', cum per metonymiam ad rem acerbam referat, vim proverbii obtinuisse  videatur. Quae proverbialis notio amaritudinis in compluribus linguis est, sicut "sour grapes" in lingua Anglica. Similia idiomata in aliis quoque linguis sunt, quamquam de aliis interdum fructibus sermo est.  In versione Finnica fabellae vulpes suam de sorbis sententiam dicit: "Happamia, sanoi kettu (pihlajanmarjoista)" 'Acidae, dixit vulpes (de sorbis)'. Item apud Suecos: "Surt sa räven (om rönnbären)." Sorbum pro uva, quia uvae in Scandinavia non crescunt, et sorba acida sunt. 

### Phaedrus 4.3 
Fere quinque interpositis saeculis Phaedrus fabulas Aesopeas non modo Latine reddendas sed augendas poliendasque suscepit. 

In hac fabella magnam contentionem vulpis efferens acorem uvae inmaturae prae se fert. Fabulatorum, qui se Aesopum sequi dixerunt, plurimi re vera Phaedrum sequi videntur. 

### Babrius 19 
## Notae 
## Bibliographia 
* von Albrecht, Michael (1997) *A History of Roman Literature: From Livius Andronicus to Boethius, with Special Regard to Its Influence on World Literature.* Brill

Categoria:Fabulae
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Dies mundialis meteorologiae

[thumb|[Pittacium cursuale Afganiae anno 1963.]]
**Dies mundialis meteorologiae** est dies quae inter gentes die 23 Martii quotannis celebratur ad artes meteorologiae et hydrologiae promovendas. Ab Organizatione Meteorologica Mundi anno 1961 decreta est.

Sententia anno 2020 "Clima et aqua" fuit; anno 2021, "Oceanus, nostra clima et status caeli"; anno 2022 "Rapidum monetum, rapida actio"; anno 2023 "Futura meteorologiae, climatis, et aquae inter generationes"; anno 2024 "Ad lineam primam actionis climatis.", anno 2025 "Discrimen rapidum calefactionis terminare consone"; anno 2026 "Hodie observandum, crastinum protegendum" est.

## Notae 
## Nexus externi 
*Dies mundialis meteorologiae (Anglice)
*Situs publicus (Francogallice)

Categoria:Meteorologia
Categoria:Nationes Unitae
Categoria:Ritus Martii
Archidioecesis Leopolitana Latinorum

[thumb|Regio archidioecesis in [Ucraina]]
**Archidioecesis Leopolitana Latinorum** (Ucrainice *Львівська архідієцезія*) est archidioecesis ecclesiae catholicae Romanae, quae sedem Leopoli habet. Regiones Leopolitana, Ivano-Frankivskensis, Tarnopolitana et Czernovicensis terrae archidioecesis sunt. 

[thumb|Ecclesia cathedralis [Dormitionis Leopolitana]]
## Historia
Anno 1375 archidioecesis Galiciensis creata erat; ab anno 1412 caput eius Leopolis facta est. Annis ab 1945 ad 1991 in Lubachewia urbe Polonica sedes archiepiscopi Leooplitani erat.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis est Ecclesia cathedralis Dormitionis beatae virginis Mariae Leopolitana.

thumb|Miecisłaus Mokrzycki archiepiscopus Leopolitanus
## Episcopi
Primus archiepiscopus Leopolitanus Ioannes Rzeszowski fuit (ab anno 1412 ad 1436). Nunc, ab anno 2008, Miecisłaus Mokrzycki archiepiscopus est. 

## Dioeceseis suffraganeae
Dioeceseis ceterae Ucrianae, Leopoli suffraganeae, sunt:
*  Dioecesis Camenecensis Latinorum
* Dioecesis Kharkiviensis-Zaporizhiensis
* Dioecesis Kioviensis-Zytomeriensis
* Dioecesis Luceoriensis
* Dioecesis Munkacsiensis Latinorum
* Dioecesis Odesensis-Sympheropolitana

## Nexus externi
* 
* Situs proprius

Leopolitana Latinorum
Categoria:Leopolis
Gradus Scoville

[thumb|upright=1.75|Capsica varia venundantur, sapor per gradum Scoville aestimatur, effectus digestivi delineationibus depinguntur: *Central Market* ("mercatus centralis") [Hustoniae in Texia]]
**Gradus Scoville**, Anglice *Scoville scale*, est mensura saporis pungentis seu calfacientis quem efficiunt capsaicinum et cetera composita organica in capsicis maturis ingesta. Wilbur Lincoln Scoville pharmacologus hunc gradum anno 1912 definivit methodumque examinis praescripsit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Twilight Greenaway, "How Hot is That Pepper? How Scientists Measure Spiciness" in *Smithsonian Magazine* (10 Ianuarii 2013)
* Ivette Guzmán, Paul W. Bosland, "Sensory properties of chile pepper heat – and its importance to food quality and cultural preference" in *Appetite* vol. 117 (2017) pp. 186-190
* 

Categoria:Capsicum
Categoria:Mensura
Evangelicum centrum Pauli Schneider Vimariense

**Evangelicum centrum Pauli Schneider** (Theodisce: *Evangelisches Gemeindezentrum Paul Schneider*) aedificiorum unitas spiritalis quaedam est in Vimaria occidentali (in Germania) ad viam Moscoviensem sita.
## Historia
Vicus novus occidentalis ex anno 1978 ibi constitutus in principio sine ecclesia esset. Namque generatim tempore communismi saevientis spiritualia minoris aestimabatur. Sed programma quoddam, cui titulus *oratoriorum pro novis urbibus erigendorum* omnia radicitim mutavit. Die 21 Iunii 1986, postquam octo annos habitationes modernae tam multae sine ecclesia finitima essere debent, momentum sollemne lapidis primi ponendi venit. Area, ubi olim castra militaria fuerant - apud silvas *Rabenwäldchen* et transitum ferriviarium ad stationem praetitulatam *Weimar-West* - his digna habebatur. Iam biennio post incohatae sunt constructiones architecto Rainerio Pagel.. Consecratio die 22 Octobris 1988 fieri potuit. 

Res istae laudabiles in territorio novo Vimariensi vere maximo confectae sunt. Agitur de aedibus universalibus, quae et precibus et conventibus et labori paroeciali quotidiano paterent, quasi servitiorum (spiritalium/socialium) centrum cum cappella. Functiones eae duae in praxi citissime adaptari possunt, cum parietes facile moveri et removeri possint.

## Pauli Schneider partes
 anno 2018.]] 
Nomen pastoris protestantici Pauli Schneider (1897-1939) electum est, qui usque mortem evangelium annuntiabat in castris carceralibus Buchenwald. Quem nazistae die 18 Iulii 1939 Vimariae veneno necaverunt. Memoriam exprimant quattuor tapetia in muris secundum colores anni ecclesiastici. Crucifixuum et statuam fecit artifex Elly-Viola Nahmmacher, quibus sors Pauli  Schneider martyris ante oculos poneretur. In hortis stat monumentum et verba Pauli Schneider ad campanile scripta sunt. 
## Post 1989
Mense Aprili 1990 hic congressus factus est inter politicos et peritos ad Thuringiam postcommunisticam quam felicissime promovendam. Quos invitaverat episcopus evangelicus Varnerius Leich. 

Anno 1998 campanarium additum est; hactenus ichnographiae iam tempore communistico factae erant approbatione deficiente. Nostris temporibus habemus magnam varietatem eventuum ibi habitorum: sive de labore cum adulescentibus et infantibus (nonnulli iuvenes vel artem capoeirae colunt!) sive de labore sociali sive de momentis spiritalibus.
Structuris paroecialibus componendis anno 2006 communitas unionem iniit cum his vicis ad montem Ettersberg sitis: Gaberndorf, Tröbsdorf et Daasdorf.

## Nexus externi
*Situs proprius
*De historia scitu digna
## Notae
Categoria:Vimaria
Vimaria 
Categoria:Ecclesia Lutherana
Categoria:Condita 1986
Wilbur Lincoln Scoville

**Wilbur Lincoln Scoville** (Bridgeport in urbe Connecticutae die 22 Ianuarii 1865 natus; mortuus die 10 Martii 1942 ad Gainesville in Florida) fuit pharmacologus Americanus. Professor meruit Collegii Apothecariorum Massachusettensis; deinde Detroiti apud societatem pharmaceuticam Parke-Davis operam dedit. Celebratur praesertim propter gradum Scoville, ab eo anno 1912 inventum, quo vis pungens vel calfaciens capsicorum (ope capsaicini effectus) aestimatur. Liber manualis *The Art of Compounding*, quem anno 1895 divulgari iussit, saepe reimpressus est.

## Scripta 
* 1895 : *The Art of Compounding: a text book for students and a reference book for pharmacists at the dispensing counter*. Philadelphiae: Blakiston Textus; 3a ed. 1905
* 1912 : "Note on Capsicums" in *Journal of the American Pharmaceutical Association* (1912) pp. 453-454

Categoria:Nati 1865
Categoria:Mortui 1942
Categoria:Pharmacologi
Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Connecticutae
Categoria:Professores Collegii Apothecariorum Massachusettensis
Categoria:Scientiae cibariae eruditi
Strya

**Strya** (Ucrainice *Стрий*) est urbs in regione Leopolitana Ucrainae occidentalis, ad flumen eiusdem nominis Tyrais accolam sita. Circa 60 milia incolarum habet.

Anno 1385 primo memorata, Strya Polonica erat, ab anno 1772 Austriaca, ab anno 1921 iterum Polonica; anno 1939 ad Ucrainam Sovieticam adiuncta erat. Anno 1939 incolarum Stryae 35,6 % Iudaei erant, 34,5 % Poloni, 28,0 % Ucraini; anno 1959 68 % Ucraini et 30 % Russi, anno 2001 circa 90% Ucraini.

[thumb|left|Stryae forum ([chartula cursualis anni 1915)]]
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Regio Leopolitana
Sancta Sophia (Kiovia)

thumb|Sancta Sophia Kioviensis
[thumb|[Campanarium|Turris campanaria constituta aetate Ioannis Mazepae]]
**Ecclesia cathedralis Sanctae Sophiae** (Ukrainice:  Собор святоï Софïï) est ecclesia cathedralis constituta anno 1037 in Kiovia ab Iaroslao Sapiente aetate Russiae Kioviensis. Titulus ecclesiae – Divinae Sapientiae – ad Christum spectat.

Anno 1569, Sancts Sophia ecclesia Graeco-Catholica fuit;  anno 1633 ad Ecclesiam Orthodoxam revertit. Anno 1740 reconstructio ecclesiae ab Ioanne Mazepa incepta finit. Annis vicesimis saeculi XX, religione in Unione Sovietica persecuta, Sancta Sophia museum facta est; anno 1990 in tabulam Patrimonii totius mundi inclusa est.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus (Ukrainice)

Categoria:Kiovia
Categoria:Aedificia Ucrainae
Categoria:Ecclesiae cathedrales
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Ucraina
Seminium

**Seminium** (vel **varietas**, haud raro et **stirps**) est unitas taxinomica animalium domesticatorum vel dilectorum; grex est animalium qualitates similes habentium, selectione artificiali creata. 

Nec tamen sequendum in seminio legendo  Tanagricos, qui ad partus sunt steriliores, —
Varro dicit.

## Notae
*Ars canum alendorum
*Cultivarietas
*Phyle (taxinomia)
*Pecus

## Nexus externi
* De seminio in *Universali* 

Categoria:Classificatio biologica
Categoria:Animalia domesticata
Eugenia (praenomen)

**Eugenia** (Graece Εὐγένεια) est nomen ac praenomen muliebre, a vocabulo Graeco εὐγενής  deductum. Forma virilis nominis **Eugenius** est.

## Mulieres 
* Eugenia Blanchard
* Demetria Eugenia Guynes
* 
* 
* Eugenia Romana, sancta
* , beata
* Eugenia Ulcinaité
* Antonia Eugenia Vardalos

## Plantae 
* *Eugenia (genus)*
* *Eugenia cauliflora*
* *Eugenia jambos*
* *Eugenia koolauensis*
* *Eugenia malaccensis*

## Notae 
* 45 Eugenia, asteroides
* Eugenia (Italia)
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Polonica
Laetitia (praenomen)

**Laetitia** est praenomen femininum, Latina origine. E "laeta", synonimum vocabuli "felicis", oritur.

## Quae hoc nomen habuerint 
*Anna Laetitia Barbauld
*Mathilda Laetitia Gulielmina Bonaparte
* Zenaide Laetitia Iulia Bonaparte
* Catharina Laetitia Hoey

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Laetitia Benoot, bicirotarius
* Laetitia Moratti
* Laetitia Ortiz
* Laetitia Ramolino
* Laetitia Tyler

## Notae 
* 39 Laetitia, asteroides
* Laetitia (dea)
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Francogallica
Johannes Aurifaber (Vimariensis)

thumb|Epitaphus Iohannis in Ecclesia Dominicanorum, Erfordiae

**Johannes Aurifaber Vimariensis** (natus *Johann Goldschmied* anno 1519 Vimariae, mortuus die 18 Novembris 1575 Erfordiae) theologus atque reformator Germanicus fuit.
## Vita 
Aurifaber studiis annis inter 1547 et 1540 Wittenbergae vacabat antequam principum adulescentium Mansfeldensium educator fieret. Annis 1544 et 1545 et denuo tempore Belli Smalcaldici (1546/47) cappellani militaris munere fungebatur. Haud ante annos 1540 consuetudines cum Luthero contraxit, cuius famulus factus est. Id servitium usque ad mortem Lutheri duravit. Anno 1551 praedicator aulicus Vimariensis nominatus est, unde rursus fugiendum erat: Aurifaber enim sese immiscebat in querelis politicis ubi agebatur de sic dicta orthodoxia Lutherana conservanda necne. Aurifaber inter strictiores fidei Lutheranae fautores (quibus nomen *Gnesiolutheranorum* datum est) inveniebatur. Refugium autem Islebiae habuit; anno 1566 parochus Ecclesiae Dominicanorum Erfordiae installatus est. Erfordiae autem rixae cum Andrea Poach natae sunt, ubi adiaphora eorumque momentum pro societate et fide theologice pensabantur atque examinabantur.
## Aurifaber editor egregius 
Ienae editionem magnam operum omnium Luthero scriptorum in lucem protulit. Epistulas Theodisce scriptas hactenus nondum prelo mandatas edidit necnon *Tischreden*, i.e. colloquia familiaria Lutheri. Quae colloquia ipse arbitratu composuit atque mutavit: tamen ea usque saeculum XX magni momenti in ideis reformatoriis transportantis manebant.

## Nexus externi 
* Nexus apud DDB
* Julius August Wagenmann: "Aurifaber, Johann", apud: Allgemeine Deutsche Biographie. p. 690-691 ([hic in interreti](https://de.wikisource.org/w/index.php?title=ADB:Aurifaber,_Johann_(evangelischer_Theologe)&oldid=-))
## Notae 
Categoria:Theologi
Categoria:Incolae Germaniae
Categoria:Reformatio
Categoria:Nati 1519
Categoria:Mortui 1575
Categoria:Editores
Categoria:Incolae Vimariae
Mel meliponinorum

[thumb|Extractio mellis meliponinorum in [Malaesia conservatorum.]]
**Mel meliponinorum** est id quod a nonnullis speciebus  conficitur, aut silvaticis aut ab hominibus conservatis. Proprietatibus gustativis diaeteticisque valde a melle apium differt.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|Mel cum cera meliponinorum in [Carnatica collectum.]]
; Fontes antiquiores
* 1557 : Hans Staden, *Warhaftige Historia und Beschreibung eyner Landtschafft der wilden, nacketen, grimmigen menschfresser Leuthen in der Newenwelt America gelegen* lib. 2 cap 35; p. 131 versionis Latinae

; Eruditio
* Sophie D. Coe, ''America's First Cuisines* (Austinopoli: University of Texas Press, 1994) p. 126
* Eva Crane, *The World History of Beekeeping and Honey Hunting*. Londinii: Duckworth, 1999
* Claude Lévi-Strauss, *Du Miel aux cendres'' (Lutetiae: Plon, 1966) pp. 41-47 et alibi

Categoria:Apidae
Categoria:Mel
Gedeon

[thumb|Gedeon Sebach et Salmunna, reges [Madianitarum, interficit, Codex Vatopedinus, saec. 13.]]
[thumb|Gedeon Deo gratias agit pro miraculo roris, pictura [Martinus van Heemskerck|Martini van Heemskerck (Museum Artium, Argentorati).]]

**Gedeon** (cognomine **Ierobbaal**) est iudex in Thanach vel Vetere Testamento, de quo in Libro Iudicum 6,11–8,35 narratur.

## Etymologia 
Nomen Gedeon (Hebraice גִּדְעוֹן *gid’ōn*) a radice גדע *gd‘* „(aliquid) abscidere“ deductum est. Inde „lignator“ vel „eversor" verti possit. In Iud 6,32 Gedeon Ierobbaal (Hebraice: יְרֻבַּעַל) congnominatus est. Hoc nomen ex verbo *rbb* „frequentes esse“ et nomine divino Baal compositum est Baal magnum esse significans. Iud 6,32 autem nomen alio modo interpretatur: "Certet contra eum Baal, quia destruxit altare eius".

## Narratio biblica 
Gedeon a Deo JVWH per angelum vocatus est, ut Israëlitas a iugo Madianitarum vindicaret. Gedeon, postquam illum angelum Dei esse cognovit, altare Baal delevit, ut angelus iusserat, et viros ad pugnandum convocavit. Antequam autem Madianitas aggressus est, signum Dei postulavit (Iud 6,36-38):
*:36 Dixitque Gedeon ad Deum: Si salvum facis per manum meam Israel, sicut locutus es,*
*:37 ponam vellus lanae in area: si ros in solo vellere fuerit, et in omni terra siccitas, sciam quod per manum meam, sicut locutus es, liberabis Israel.*
*:38 Factumque est ita. Et de nocte consurgens, expresso vellere concham rore complevit.* 

Ne Israelitae opinarentur victoriam futuram ab ipsis victam esse (*ne glorietur contra me Israel et dicat: Meis viribus liberatus sum*, Iud 7,2) Deus omnes "formidulosos et timidos" domos mitti iussit. Iterum numerum militum, postquam ad flumen venerunt, minui iussit (Iud 7,5-6): *Qui lingua lambuerint aquas, sicut solent canes lambere, separabis eos seorsum; qui autem curvatis genibus biberint, in altera parte erunt. Fuit itaque numerus eorum, qui manu ad os proiciente aquas lambuerant, trecenti viri*. Cum his trecentis denique noctu castra Madianitarum aggressus et victoriam adeptus est.

Madianitis victis Gedeon munus regis reiecit, sed ex auro praedae Ephod, quod dicitur, confecit, quod idolon fuisse videtur, nam dicitur (Iud 8,27): *Fornicatus est omnis Israel in eo (i.e. ephod), et factum est Gedeoni et omni domui eius in ruinam.*

Gedeon septuagenarius in "civitate Ephra", urbe patria sua, mortuus est. Eo mortuo veneratio Baal dei firmior esse coepit (Iud 8,32–33). Filius eius Abimelech regnum vi obtinuit (Iud 9).

## Vide etiam 
*Debora
*Samson
*Samuel
* Ordo Aurei Velleris

## Bibliographia 
* Martin Mulzer (2006 s.). Gideon / Jerubbaal. In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (ed.): Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet (WiBiLex), Stuttgardiae.
* Sigrid Epp / Sibylle Appuhn-Radtke (2016). *Gideon*. In: Reallexikon zur Deutschen Kunstgeschichte (RDK Labor).

## Weblinks 
Categoria:Personae Biblicae
Categoria:Liber Iudicum
Canis pastoralis Theodiscus

thumb|Canis pastoralis Theodiscus
**Canis pastoralis Theodiscus** est varietas canis domestici, quae diu in Scandinavia meridionali et Russia septentrio-occidentai gignebatur, ad pecudes pascendum et custodiendum optima; saeculo XIX exeunte varietatis norma statuta est a ; anno 1899 primum publice exposita est. Facile edocetur et ad multos labores, praecipue ad custodiendum, ad quaeque investiganda, ad sceleratos persequendos, ad homines caecos comitandos canis pastoralis Theodiscus usurpatur. 

thumb|Canis pastoralis Theodisci catulus
## Notae
## Nexus externi
* Norma varietatis cynologica 

## Bibliographia
*Rice, Dan (1999). Training Your German Shepherd Dog. Hauppauge, Nobi Eboraci ISBN 0-7641-0852-2. 
* Stevens, Katrina (2002). The German Shepherd Dog. Willow Creek Press. 

Categoria:Varietates canum
Cataracta (angustiae)

[thumb|Cataracta [Mstae fluminis, *Scala* nomine]]
**Cataracta** est alvei fluminis locus saxosus et praeceps, angustus et praeruptus, ubi aqua illisa et refracta magno impetu a diversis partibus ruit; navigatio per cataractam difficilis et periculosa vel impossibilis est.

Saepe receptacula aquae ita construuntur, ut cataractae sub aqua alta demergantur; sic et cataractarum Nili fluminis antiquitate notissimarum nunc pars maior sub receptaculis Naser et Meroe latet. Aliae cataractae notiores cataractae Danapris erant (nunc etiam submersae) vel *Portae Ferreae* Danubii.

Cataracta altior iam aqua cadens est.

thumb|Nili cataracta tertia
## Notae
## Nexus externi
 sub verbo
* De cataractis  in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina
Categoria:Hydrologia
Canis leporarius

thumb|Canis leporarius a  anno 1880 pictus
**Canis leporarius** (vulgo *greyhound*) est varietas canum , quae a canibus Celtarum millennio primo a.C.n. in Britanniam adductis originem ducit. Sicut Agasaei ceteri, proportionum corporis gratia ad currendum canis leporarius optimus est et in venatu semper usurpabatur; nam etiam leporem capere potest. Velocitas canis leporarii currentis a 60 ad 70 chm/h est; in certaminibus usque ad 65 chm/h currit.

thumb|Canis leporarius in certamine currit
## Notae
## Nexus externi
* Varietatis descriptio 

## Bibliographia
* Edmund Russell, *Greyhound Nation: A Coevolutionary History of England, 1200–1900*. Cambridge University Press, 2018. ISBN 978-0521762090  
* Charles Blanning, *The Greyhound and the Hare: A History of the Breed and the Sport*. The National Coursing Club, 2018.  

Categoria:Varietates canum
Categoria:Venatio
Gerrhus

**Gerrhus** (Graece Γέῤῥος), vulgo **Sulak** (Avarice *Сулахъ*, Darginice *Кьас*) est flumen in Daghestania. In montibus Caucasi a confluentia fluminum *Koisu Andici* et *Koisu Avarici* oritur; per cannonem Sulakensem, cuius altitudo a 700 ad 1500 m est, postea per vallem Achetlinensem, per cannonem Sulakensem minorem fluit; in planitiem exit et per delta in mare Caspium prope *Sulak* coloniam urbanam effunditur.
 
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Daghestania
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Systema fluviorum maris Caspii
Rafael Orozco Maestre

**Rafael José Orozco Maestre** (natus dei 24 Martii 1954 in Becerril Columbia; mortuus die 11 Iunii 1992 in Barranquillae, Columbiae) fuit cantor et compositor. Is erat unus e praecipuis repraesentativis Colombian Vallenatum.

## Vita 
Natus est die 24 Martii 1954 in Beceril in domo Rafael Orozco Fernández et Cristina Maestre, ex 13 siblings, quinque viris et 8 mulieribus. Puer asinum equitavit et aquam quam ex Marakas Flumine collegit vendidit. Ac primum quidem quasi patri suo esse voluit. Scholam altam in Collegio Nacional de Loperena de Valledupar perfecit, et in certamine culturali primum locum vicit ut cantor contra Iuvenalem Daza, Octavio Daza, Adalberto Ariño et Diomedes Díaz, qui eventum "Cariñito de mi vida" gessit. Carmen quod Rafael Orozco Maestre et Diomede Díaz fecit celebre, qui primus ictus fuit, anno 1975 cum Emilio Oviedo commemoratus est.

Accordionista Israel Romero primus Rafael Orozco occurrit, ubi Orozco in convivio cecinit. Postea amicitiam in Poncho Zuleta natalis fecerunt. Duobus mensibus post, coetus musicos El Binomio de Oro, occasione Lenin Bueno Suárez, anno 1976 natalem fundaverunt.

Die Iovis, 11 Iunii, anno 1992, Rafael Orozco Maestre necatus est a pellentesque ante domum suam.

## Discographia 
* **Adelante** (1975)
* **Con Emoción** (1975)
* **Binomio de oro** (1977)
* **Por lo alto** (1977)
* **Enamorado como siempre** (1978)
* **Los Elegidos** (1978)
* **Súper vallenato** (1979)
* **Clase aparte** (1980)
* **De caché** (1980)
* **5 años de oro** (1981)
* **Festival vallenato** (1982)
* **Fuera de serie** (1982)
* **Mucha calidad** (1983)
* **Somos vallenato** (1984)
* **Superior** (1985)
* **Binomio de oro 1986** (1986)
* **En concierto** (1987)
* **Internacional** (1988)
* **De Exportación** (1989)
* **De fiesta con binomio de oro** (1990)
* **De américa** (1991)
* **Por siempre** (1992)

## Pinacotheca 

Fasciculus:ラファエル・オロスコ・マエストレ.jpg|Rafael Orozco Maestre

## Nexus externi 
* Rafael Orozco Maestre discongs 
* Rafael Orozco Maestre Biographia 

Categoria:Nati 1954
Categoria:Mortui 1992
Categoria:Cantores Columbiae
Categoria:Cantores musicae popularis
Iastus

**Iastus** (Graece Ἰάστος), vulgo **Emba, Ehmba** (Kazachice *Жем*) est flumen in Kazachstania. In montibus Norossi oritur; per steppam siccam circa 712 chm fluit et in paludibus salsis prope mare Caspium perditur (vel annis aqua abundantibus ad mare pervenit). Mensibus Aprili et Maio Iastus aqua plenus est, ceteris siccatur et saepe in bracchia disiuncta dividitur. Confinium Europae et Asiae interdum putatur.
 
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Kazachstaniae
Categoria:Systema fluviorum maris Caspii
Canno (angustiae)

[thumb|[Autarias|Autariatis fluminis Montis Nigri altissimus Europae canno.]]
**Canno** est vallis vel angustiarum genus; cum flumen montes secat et vallem profundam marginibus arduissimis saxosis format totumque huius vallis fundum fluminis alveus occupat, canno fit. 

Canno Groenlandiae maior, maximus orbis terrarum canno, est glaciario perpetuo opertus et solum anno 2013 inventus; secundus ab altissimo est Canno Vis fluminis Namibiae. Canno maior fluminis Colorati notissimus est. Europae canno altissimus est canno  fluminis Montis Nigri; in montibus Caucasicis canno Sulakensis, Gerrho flumine formatus, maximus est.

* Geomorphologia
* Pharangium

## Notae
## Nexus externi
* De cannone in *Britannica* 
* De cannone in *Encyclopaedia Russica magna* 
* De cannone in *Encyclopaedia Norvegica magna* 

Categoria:Conformationes terrestres
Categoria:Flumina
Categoria:Valles
Kivacz

thumb|Aquarum cadentium Kivacz bracchia ambo
**Aquae cadentes Kivacz** (Russice *Кивач*; Carelice *Kivačču*) sunt cataracta Careliae maxima. In Suna flumine Onegae accola sita sunt. Per quattuor gradus aqua in 10,4 m cadit; gradus infimus altissimus 8 m est. Suna ante cataractam saxo in duo amnes dividitur; amnis minor sinister in amnem maiorem directe incidit.
thumb|Aquarum cadentium Kivacz bracchium principale

Ex anno 1566 Kivacz notus est; in carmine Gabrielis Deržavin *Aqua cadens* describitur.

## Notae
## Nexus externi
* Kivacz in situ administrationis Carelicae 

Categoria:Aquae cadentes Russiae
Categoria:Carelia (res publica)
Lexicon eorum vocabulorum quae difficilius Latine redduntur

thumb|

 est lexicon ab Antonio cardinale Bacci anno 1949 scriptum. In praefatione *Lexicon Recentis Latinitatis* libri sui dicit Carolus Egger suum librum vocabulis illius Antonii Bacci lexici uti.

## Notae
## Nexus externi 
*  &#91;PDF&#93;

Categoria:Lexica Italiano-Latina
Categoria:Scripta 1949
Candgie

[thumb|[Ars coquinaria Sinensis: candgie apud Sinas inlatum]]
**Candgie** (Francogallice *canjé*; Anglice *congee*) est iuscellum de oryza sicut apud Sinas conficitur. Talis res aevo antiquo apud Indos sumpta [**p**]**tisana oryzae**, a medicis Romanis praescripta [**p**]**tisanarium oryzae** appellari potest. Talis res et Garcias ab Orta descripsit, his verbis de usu medicinali utens: *Dã lhe a beber agoa despresam darroz cõ pimēta e cominhos (a que chamã cãje)* ("in potum eis dant aquam ex oryza cum pipere et cumino expressam [quam *canje* nuncupant]").

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* c. 35 a.C.n. : 
* ante 79 : 
* 1563 : 
* 1578 : 
* 1631 : 
* 1903 : 

; Praecepta
* 1330 : 
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* (Sean J. S. Chen, ed. et interpr., 粥 = Congee, 雞粥 = Chicken "congee")

## Nexus externi 
* 

Categoria:Sorbitiones
Categoria:Fercula ex oryza
Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Ars coquinaria Indica
Novaya Gazeta

[thumb|[Logotypus *Diarii Novi.*]]
***Novaja Gazeta*** (Russice Новая газета) est diarium liberarista Russiae condita die 1 Aprilis 1993 a fonte Michaelis Gorbačëv .

[thumb|upright=0.6|Interretialis diarii [logotypus.]]
Septem diarii editores necati sunt, inter quos Anna Politkovskaja, Anastasia Baburova, et Georgius Ščekočichin sunt. Anno 2021 Demetrius Muratov, editor principalis, Praemium Nobelianum pacis pro libertate exprimendi protegenda accepit. Dum incursio Russica in Ucraina anno 2022 fit, editores versiones Russice et Ucrainice publicaverunt. Et die 28 Martii 2022, *Novaya Gazeta* publicationem intermittere coacta est post duo monita.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis diarii proprius. 

Categoria:Constituta 1993
Categoria:Periodica Russica
Duma (carmen)

thumb|Dumae de morte cosaci citharistae fragmentum, ab Ioanne Kučerenko cantatae
**Duma** est carmen epicum Ucrainicum vulgare, ubi de Cosacis saeculorum XVI, XVII, XVIII agitur. Rhapsodus qui dumam canit, *kobza* vel *bandura* (haec sunt chordophona Ucrainica popularia) se adiuvat. 

[thumb|[Eustaphius Veresai, dumarum rhapsodus nobilis, cum bandura]]
Nomen duma *cogitationem, meditationem* significat, et character dumarum saepe tristis et lugubris est (qua de re Sarnitius elegias has vocat). Fabulae dumarum saepe de cosacis a Turcis captivis et in carcerem missis vel de morte nobili cosacorum sunt; sed et fabulae de reditu felici in domum natalem vel de bellis Chmielnitii inveniuntur. Versus dumarum paene liber est, sed melodia stabilis, cuique rhapsodo sua.

## Notae
## Nexus externi
* De dumis in *Encyclopaedia musica Ucrainica* 

Categoria:Carmina epica
Categoria:Litterae Ucrainicae
Categoria:Traditio
Categoria:Genera litterarum
Divisio administrativa Ucrainae

[thumb|Divisio administrativa [Ucraina|Ucrainae.]]
**Divisiō administratīva Ucrainae** (Ucrainice: Адміністративний устрій України, translit.: *Administratyvnyi ustrii Ukrainy*) sub iurisdictione Constitutionis Ucrainae sunt. Ucraina 24 regiones comprehendit (область, *oblast*’ in singulari). Ucraina est civitas unitaria tribus gradibus divisionis administrativae constans: 27 regiones (24 oblasta, 2 urbes cum statu speciali et 1 autonomam respublicam), 136 districtus (*raiones*) et 1469 communitates territoriales (*hromada*).

Praeterea, secundum positionem officialem Ucrainae (quae a multis aliis civitatibus mundi sustinetur) partes eius de iure sunt res publica autonoma Crimaea et urbs dignitatis civitatis Sebastopolis (quum terrae illae de facto inclusae sunt in Foederationem Russicam, mense Martio anno 2014).

## Regiones
Trium generum primae divisionis administrativae sunt: 24 regiones (*oblasta*), 1 autonoma res publica, et 2 urbes privilegio speciali.

### Tabula 
Categoria:Subdivisiones Ucrainae
Gallina e paprica

[thumb|[Ars coquinaria Hungarica: *Tejfölös csirke hajdinával* ("gallina e cramo acido cum fagopyro") e paprica accommodata]]
**Gallina e paprica**, Theodisce *Paprikahuhn* vel *Paprikahendl*, Hungarice *paprikás csirke*, est ferculum saepe in Hungaria Transsylvaniaque inlatum. Gallinam e paprica (capsico sicut in illis regionibus provenit) continet.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1839 : John Paget, *Hungary & Transylvania* (Londinii), vol. 2 p. 227 ("First came on a *paprika hendel*, not a stewed fowl with red pepper, such as is often served up at more polished tables, but a large tureen or rich greasy soup, red with paprike, and flavoured by a couple of fowls cut up and swimming in it"); vol. 2 p. 521 ("Fix at once upon *paprika hendel*. Two minutes afterwards, you will hear signs off a revolution in the *basse cour*; the cocks and hens are in alarm; one or two of the largest, and probably oldest, members of their unfortunate little community, are seized, their necks wrung, and, while yet fluttering, immersed in boiling water. Their coats and skins come off at once; a few unmentionable preparatory operations are rapidly dispatched -- probably under the traveller's immediate observation -- the wretches are cut into pieces, thrown into a pot, with water, butter, flour, cream, and an inordinate quantity of red pepper, or paprika, and very shortly after, a number of bits of fowl are seen swimming in a dish of hot greasy gravy, quite delightful to think of")
* 1875 : Andrew F. Crosse, "Wild boar hunting in Hungary" in *The Argonaut* vol. 5 (1875) ("The national dishes, the *gulyás hus* and the *paprika handl* were handed to us. Paprika is a red pepper, grown in the country, and is mixed with every sort of fish, flesh, or fowl. It makes an improved kind of curry, and one gets very fond of it. If attacked by marsh fever, and you are without quinine, a spoonful of paprika mixed with a little red wine is not a bad substitute" 
* 1897 : Bram Stoker, *Dracula* (Londinii) p. 1
* 1911 : Nathaniel Newnham-Davis, ''The Gourmet's Guide to Europe* (3a ed. Londinii: Grant Richards) p. 340
* 1933 : Walter Starkie, *Raggle-Taggle: adventures with a fiddle in Hungary and Roumania* (Londinii) p. 289

; Eruditio
* Andrew Dalby, "It is in truth an island: impressions of food and hospitality in 19th century Transylvania" in Angela Jianu, Violeta Barbu, eds, *Earthly Delights: Economies and cultures of food in Ottoman and Danubian Europe, c. 1500-1900* (Leiden: Brill, 2018) pp. 405-425

; Praecepta culinaria
* 1934 : Karoly Gundel, *Kleines ungarisches Kochbuch* (Descriptio editionis posterioris) ("Hühner-, Lamm-, oder Kalbspaprikasch *Csirke-. Bárány-, Borjúpaprikás*")

## Nexus externi 
* "Paprikás csirke nokedlivel" apud *Erdelyi Receptek''

Categoria:Fercula pullina
Categoria:Fercula e capsicis
Categoria:Ars coquinaria Hungarica
Categoria:Ars coquinaria Dacoromanica
Fraga e cramo

[thumb|*Strawberries and cream* ("fraga e cramo") sicut [Wimbledoniae proponitur]]
**Fraga e cramo** sunt ferculum dulce satis simplex e fragis cultis, cramo, saccharo constitutum.

Tali ferculo Ludovicus de Cussy magister hospitii imperatori Napoleoni regique Ludovico XVIII, primus vinum Campanicum addidit, quae coniunctio "Triple alliance" (**Triplex alligantia**) nuncupavit ex appellatione civitatum sociarum qui Napoleonem debellaverant; *Fraises à la Cussy* (**Fraga modo Cussy**) interdum appellatur. *Strawberries and cream*, videlicet fraga saccharo sparsa e cramo, Wimbledoniae prope Londinium quotannis apud certamina teniludi proponuntur; cum quibus vinum Campanicum bibi solet. 

## Notae 
## Bibliographia 
; Praecepta culinaria
* 1837 : Joseph Roques, ''Nouveau traité des plantes usuelles, spécialement appliqué à la médecine domestique, et au régime alimentaire de l'homme sain ou malade''. Lutetiae: Dufart 
* 1859 : Maurice Germa, "La Gastronomie pendant l'été" in Charles Monselet et al., *La Cuisinière poétique* (Lutetiae: Lévy) pp. 118-119

## Nexus externi 
* "Strawberries and cream: a short history" apud *Love Food*
* "La Fraise" apud *La Marmite à malices*

Categoria:Fercula dulcia
Categoria:Fragaria
Categoria:Gastronomia Parisiensis
Categoria:Fercula e fructibus
Categoria:Gastronomia Londiniensis
Iusculum consummatum

thumb|Iusculum consummatum
**Iusculum consummatum**, Francogallice brevius *consommé*, est decoctio iurum pullinorum seu bubulorum quae in sorbitionem sumuntur. Eadem fere res saeculo XVIII Lutetiae ad salutem comedentium restaurandam venditabatur, appellatione Francogallica *restaurant*; e qua re popinae sellariolae *restaurants*, coqui *restaurateurs* nuncupari coeperunt. Prima popina restaurativa anno 1767 condita est.
 
## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|[Ars coquinaria Civitatum Foederatarum: *Ox tail consommé* ("consummatum de cauda bubula") tubere melanosporo conditum, sub crusto propositum]]
; Praecepta culinaria
* 1739 : François Marin, *Les Dons de Comus*. Lutetiae: Prault, 1739  ("Quintessence ou restaurant")

Categoria:Sorbitiones
Categoria:Ars coquinaria Francica
Categoria:Fercula bubula
Categoria:Fercula pullina
Iuscellum e nidis aerodramorum

[thumb|[Ars coquinaria Civitatum Foederatarum: Iuscellum e nido aerodramorum apud popinam *Li Wah* Clevelandiae inlatum]]
**Iuscellum e nidis aerodramorum** in arte coquinaria Sinensi celebratur. De nidis excoquitur quos aves *Aerodramus fuciphagus* et *Aerodramus maximus* e saliva sua conficiunt. Nidi maiori parte in Malaesia et Indonesia colliguntur. Yuan Mei auctor saeculi XVIII exeuntis hoc iuscellum ope *Benincasae hispidae* accommodatum sper alios commendavit; cum fungo *Coprino comato* confectum permisit.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1904 : Oriental Restaurant, Mann Fang Lowe Co., Novi Eboraci

; Praecepta culinaria
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* 3.3, 4.1  (Sean J. S. Chen, ed. et interpr., *Recipes from the Garden of Contentment* [Great Barrington Massachusettensium: Berkshire Publishing, 2018]  et 燕窩)
* 1973 : Sylvia Wu, ''Madame Wu's Art of Chinese Cooking'' (Monicopoli: Charles) p. 55 editionis 1976; Exemplar mutuabile editionis 1976 (sunt qui "Madam" loco "Madame" primam editionem intitulant)

Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Sorbitiones
Hochepot

thumb|*Hochepot* Flandrense
***Hochepot*** (vocabulum Francogallicum) vel ***hutsepot*** (Batavum) est potagium e carne bubula et vervecina cum bacone patatis holeribusque compositum. Hac forma in Belgica, Francia septentrionali, olim et in Anglia conficiebatur. Alia fercula nominibus cognatis sed aliter compositis reperiuntur, videlicet hutspot Nederlandiae, hotpot comitatus Lancastriensis in Anglia boreali.

## Hochepot 
* 1377/1400 : *Forme of cury* no. 33 (Constance B. Hieatt, Sharon Butler, edd., *Curye on Inglysch* [Londinii: Oxford University Press, 1985] pp. 93-145) ("gees in hoggepot") 
* 1381 : *Diversa servicia* no. 22 (Constance B. Hieatt, Sharon Butler, edd., *Curye on Inglysch* [Londinii: Oxford University Press, 1985] pp. 59-79) ("gees in hochepot")
* 1591 : A. W., *A Book of Cookrye* 2a ed. London: Edward Allde, 1591 (prima editio, 1584) Textus ("To make a hodgepodge")
* 1594 : *The Good Huswifes Handmaide for the Kitchin* (Londinii: Richard Jones, 1594) Textus ("How to make hodgepot; How to a make hodgepot in pots")
* 1604 : Lancelot de Casteau, *Ouverture de cuisine*. Leodici: Léonard Streel; Textus interretialis ("Heuspot de boeuf; Heuspot de veau; Heuspot de venaison")
* 1669 : Kenelm Digby; George Hartman, ed.? *The Closet of the Eminently Learned Sir Kenelme Digbie Kt. Opened*. Londinii: Henry Brome, 1669  ("To make an hotchpot; Another hotchpot; The Queens hotchpot from her escuyer de cuisine, Mr. La Montague", i.e. reginae Henriettae Mariae)
* 1803 : Grimod de la Reynière et al., *Almanach des gourmands* vol. 1 (2a ed. Lutetiae, 1803) pp. 13-14
* 2012 : Andrew Dalby, Maureen Dalby, *The Shakespeare Cookbook* (Londinii: British Museum Press. ISBN 9780714123356) p. 69

Categoria:Potagia
Categoria:Ars coquinaria Belgica
Categoria:Gastronomia Flandrensis
Galantina

[thumb|[Gastronomia Valentiana: Galantina anatina inter alias paropsides in certamine coquinario proposita]]
**Galantina** est modus ferculi parandi et proponendi in arte coquinaria Europaea tam mediaevali quam recentiore. Caro vel piscis praecoquitur, in gelatino dum refrigescunt includi sinitur, frigidus infertur. Interdum integer, saepe in frustis praesectus proponitur. Galfridus Chaucer saeculo XIV exeunte in carmine lyrico confessus est:
:*Was nevere pik walwed in galauntine*
:*As I in love am walwed and ywounde*
("Nunquam lucius in galantina tam involutus est quam ego in amore involvor includorque").

## Notae 
## Bibliographia 
; Eruditio
* 
* 

; Praecepta
* c. 1300 : *Enseignements* 141 (Grégoire Lozinski, ed., *La Bataille de Caresme et de Charnage* [Lutetiae: Honoré Champion, 1933] pp. 181-187) alibi
* saec. XIV : 
* saec. XIV : 
* 1300/1309 : 
* ante 1325 : *Doctrina faciendi diversa cibaria* no. 51 (Constance B. Hieatt, Sharon Butler, edd., *Curye on Inglysch* [Londinii: Oxford University Press, 1985] pp. 43-58) ("galantine")
* 1381 : *Diversa servicia* no. 68-69 (Constance B. Hieatt, Sharon Butler, edd., *Curye on Inglysch* [Londinii: Oxford University Press, 1985] pp. 59-79) (lampray in galentyne")

Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Europaea
Categoria:Fercula
Duma (discretiva)

* Duma, parlamenti Russici nomen solitum
* Duma, carmen epicum Cosacicum

## Nexus interni
* Mons Dumae Franciae
Nidus aerodramorum

[thumb|Nidi aerodramorum in [spelunca insulae Ko Rang Nok Thailandiae visa]]
**Nidus aerodramorum**, scilicet quos aves *Aerodrami fuciphagi* et *A. maximi* e saliva sua conficiunt, est alimentum luxuosum in arte coquinaria Sinensi celebratum. E nidis iuscellum aliaque fercula excoquuntur. Nidi maiori parte in Malaesia et Indonesia colliguntur.

## Bibliographia 
thumb|Nidi aerodramorum ad coquinam parati
; Praecepta culinaria
* 1596 : Tu Benjun, *Minzhong haicuo shu* (Ulrich Theobald, "Minzhong haicuo shu 閩中海錯疏" apud *ChinaKnowledge*)
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* 3.3, 4.1  (Sean J. S. Chen, ed. et interpr., *Recipes from the Garden of Contentment* [Great Barrington Massachusettensium: Berkshire Publishing, 2018]  et 燕窩)

; Eruditio
* M. F. Marcone, "Characterization of the edible bird’s nest, the “caviar of the east”" in *Food Research International* vol. 38 (2005) pp. 1125-1134
* Wan Mohamud, "Preliminary Study of the Nutritional Content of Malaysian Edible Bird's Nest" in *Malaysian Journal of Nutrition* vol 16 (2010) pp. 389-396

Categoria:Alimenta Sinensia
Categoria:Alimenta Malaesiana
Categoria:Res naturales hominibus utiles
Categoria:Alimenta Thailandensia
Lagoena caldaria

thumb|Lagoena calidaria
**Lagoena caldaria**, sive **thermolagoena**, sive **thermophorum**, est vas quod liquorem insulans eumque calidum vel frigidum conservat, propter murum duplicem, vacuum partiale includentem. Anno 1892 a Iacobo Dewar inventa est.

## Notae 
## Nexus externi 
* De lagoenis caldariis apud HowStuffWorks 

Categoria:Vasa potoria
Irena Karpa

thumb
**Irena Karpa** (Ucrainice Iрина Карпа, nata Cricassii 8 Decembris 1980) est scriptrix, diurnaria, et cantrix Ucrainica.

Anno 1999, "activitatem" vocalistae initiavit, et anno 2000, dum scholastica Universitatis Nationalis Linguisticae Kioviae, ubi Anglicae et Francogallicae studebat, primum opus litterarum publicavit. Opera scripsit quae corruptionem rectionis et bellum tractant.

Die 17 Maii 2008, scriptori Antonio Friedland nupta est, sed divortium anno 2009 fecit. Deinde Normanno Paulo Hausen nupta est, et duo impuberes illis sunt.

Anno 2014, dum annexatio Crimaeae fiebat, motum resistenndi per Facebook fecit.

## Opera 
*Знес Паленого (2000)
*50 хвилин трави (2004)
*Добло i зло (2008)
*З роси води i калабанi (2012)

## Notae 
## Nexus externi 
:De Irena Karpa

Categoria:Cantores
Categoria:Diurnarii
Categoria:Scriptores Ucrainae
Surculi bambusei

[thumb|[Surculi bambusei (speciei *Bambusae oldhamii*) cocti et praecisi]]
**Surculi bambusei** sunt alimentum in arte coquinaria Sinensi. E surculis novis bambusearum constituuntur, interdum coctis, interdum conditis. Species in hoc usum idoneae sunt inter alias:
* *Acidosasa* Sericae meridianae Vietnamiae
:* *Acidosasa edulis* Fujian Zhejiang Jiangxi
:* *Acidosasa chinensis* Guangdong
* *Bambusa* ab India in Sericam meridianam et per insulas
:* *Bambusa balcooa* Indiae Asiae austro-orientalis continentalis
:* *Bambusa bambos* Indiae
:* *Bambusa beecheyana* Sericae meridianae Asiae austro-orientalis continentalis Formosae
:* *Bambusa blumeana* Asiae austro-orientalis insularis
:* *Bambusa gibboides* Guangdong
:* *Bambusa merrilliana* Philippinarum
:* *Bambusa odashimae* Formosae
:* *Bambusa oldhamii* Formosae Sericae meridianae
:* *Bambusa polymorpha* Asiae austro-orientalis continentalis Bangladeshae Indiae boreo-orientalis
:* *Bambusa philippinensis* Philippinarum
:* *Bambusa tulda* Himalayae Asiae austro-orientalis continentalis Iunnaniae
:* *Bambusa tuldoides* Guangdong Guangxi Asiae austro-orientalis continentalis
:* *Bambusa vulgaris* Asiae austro-orientalis continentalis Iunnaniae
* *Chimonobambusa* Himalayae Asiae austro-orientalis continentalis Sericae Iaponiae
* *Dendrocalamus* Asiae austro-orientalis Indiae Sericae meridianae
:* *Dendrocalamus asper* Asiae austro-orientalis
:* *Dendrocalamus latiflorus* Sericae meridianae et Formosae
:* *Dendrocalamus membranaceus* Asiae austro-orientalis tropicalis
:* *Dendrocalamus strictus* Asiae austro-orientalis tropicalis et Indiae
* *Gigantochloa* Asiae tropicalis
:* *Gigantochloa atter* Asiae austro-orientalis insularis
:* *Gigantochloa levis* Asiae austro-orientalis insularis
* *Phyllostachys* ab Himalaya usque in Asiam orientalem
:* *Phyllostachys edulis* - native to Sericae meridianae Formosae
:* *Phyllostachys bambusoides* Sericae Formosae Iaponiae
:* *Phyllostachys rivalis* Sericae
:* *Phyllostachys tianmuensis*
:* *Phyllostachys vivax* Sericae
* *Sasa* Coreae Iaponiae Sachalinae
*: *Sasa kurilensis* Coreae Iaponiae Sachalinae

## Notae 
## Bibliographia 
; Praecepta culinaria
* c. 1250 : Lin Hong, *Simplicia montani victualia* (Françoise Sabban, "La diète parfaite d'un lettré retiré sous les Song du Sud" in *Études chinoises* vol. 16 (1997) pp. 7-57)
* ante 1374 : 
* 1796 : Yuan Mei, *Suiyuan shidan* (Sean J. S. Chen, ed. et interpr., *Recipes from the Garden of Contentment* [Great Barrington Massachusettensium: Berkshire Publishing, 2018]  et 煨三筍 = Braised Three Types of Bamboo Shoot, 問政筍絲 = Wenzheng Shredded Bamboo Shoots; Side Dishes 1-7)

Categoria:Bambuseae
Categoria:Alimenta Sinensia
Esox lucius

***Esox lucius***, Latinitate classica **lupus**, recentius **lucius**, est piscis fluvialis partium borealium Eurasiae Americaeque. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1758 institutum est. A piscatoribus gastronomisque requiritur: iam saeculo XIV exeunte Galfridus Chaucer in carmine lyrico confessus est:  
:*Was nevere pik walwed in galauntine*
:*As I in love am walwed and ywounde*
("Nunquam lucius in galantina tam involutus est quam ego in amore involvor includorque").

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* c. 371 : Ausonius, *Mosella* 120-124
* post 511 : Anthimus, *De observatione ciborum* 40

; Praecepta culinaria
* c. 1300 : *Enseignements* 141, 182 (Grégoire Lozinski, ed., *La Bataille de Caresme et de Charnage* [Lutetiae: Honoré Champion, 1933] pp. 181-187) alibi
* 1654 : Jos. Cooper, ''The Art of Cookery Refin'd and Augmented, containing an Abstract of Some Rare and Rich Unpublished Receipts of Cookery collected from the Practise of that Incomparable Master of These Arts, Mr. Jos. Cooper, Chiefe Cook to the Late King''. Londinii: R. Lowndes  ("How to boyle a pike")

## Nexus externi 
Categoria:Esocidae
Categoria:Pisces esculenti
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1756
Universitas Nationalis Linguistica Kioviensis

**Universitas Nationalis Linguistica Kioviensis** (Ucrainice: Київський національний лінгвістичий університет) est universitas publica in Kiovia pro linguistica et philosophia et scientiis socialibus decreta die 30 Martii 1948. Anno 1993, sedes UNESCO in Ucraina prima installata est ad hanc universitatem.

Inter alumni et Irena Karpa est.
## Facultates 
Hodie septem facultates universitatis sunt.
#Facultas philologiae Germanicae
#Facultas philologiae Romanicae
#Facultas studii interpretationis
#Facultas studii orientalis
#Facultas oeconomicae et iurisprudentiae
#Facultas philologiae Slavicae
#Programma praeparatoria facultatis philologiae Slavicae pro scholasticis internationalibus

## Nexus externi 
*Situs publicus (Ucrainice)

Categoria:Scholae superiores Kiovienses
Categoria:Kiovia
Categoria:Constituta 1948
Categoria:Academiae linguarum