open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Academia Slavo-Graeco-Latina

**Academia Slavo-Graeco-Latina** (Russice *Славяно-греко-латинская академия*) prima universitas Russica fuit, quae anno 1687 Moscuae instituta erat a  Polotiano et .  in Academia docuerunt. Usque ad annum 1814 existebat. Michael Lomonosov, Basilius Trediacovensis, Stephanus Krascheninnikow, Hermylus Kostrov, Augustinus (Vinogradskij) alumni Academiae fuerunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* *Сменцовский М. Н.* Братья Лихуды. Опыт исследования из истории церковного просвещения и церковной жизни конца XVII и начала XVIII веков. — СПб.: Типо-литография М. П. Фроловой, 1899 
* *Смирнов С. К.* «История Московской Славяно-Греко-Латинской Академии», Москва, в типографии В. Готье, 1855 
* *Флоровский А. Г.* Латинские школы в России в эпоху Петра I. // Восемнадцатый век. М.-Л., 1962. Вып. 5. 

Categoria:Universitates Russiae
Categoria:Scholae superiores Moscuenses
Categoria:Constituta 1687
Lucas Adolphus Tiao

**Lucas Adolphus Tiao**, praenominibus vulgaribus *Luc-Adolphe* (Tenkodogo in urbe natus die 4 Iunii 1954) est politicus atque olim diurnarius Burkina Faso.

Alumnus est universitatis Dakarensis, ubi arti diurnariae studuit. Anno 1992 Lutetiam missus est ubi orator iuxta legationem Burkinaensem meruit; eo iterum ab anno 2008 legatus functus est. Primus minister a die 18 Aprilis 2011 meruit usque ad 30 Octobris 2014 quo die a militibus deiectus est. Anno 2015 studia perfecit gradumque doctoris ascendit in universitatem Burdigalensem.

## Nexus externi 
* Vita apud situm regiminis Burkina Faso
* "Arrestation et inculpation de l'ex-Premier ministre burkinabè Luc-Adolphe Tiao" (16 Septembris 2016) apud *Radio France International*

Categoria:Nati 1954
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Burkina Faso
Categoria:Diurnarii Burkina Faso
Categoria:Legati Burkina Faso
Categoria:Alumni Universitatis Dakarensis
Categoria:Alumni Universitatis Burdigalensis
Christophorus Dabiré

**Christophorus Dabiré**, vulgo plene *Christophe Joseph-Marie Dabiré* (natus die 27 Augusti 1948) est oeconomus et politicus Burkina Faso.

Alumnus est universitatis Beninensis Lome in urbe, deinde universitatum Burdigalensis et Insulensis. Apud ministerium rerum oeconomicarum Burkinaënse ab anno 1984, ministerium valetudinis ab 1988, ministerium eruditionis superioris ab 1997 usque in 2000, postea iuxta conventum nationalem operam dedit. Die 21 Ianuarii 2019 primus minister factus est, praeside Christiano Kaboré. Die VIII mensis Decembris anno MMXXI, Praeses Roch Marc Marc Christian Kaboré munus Primi Ministri Christophe Marie Joseph Dabiré, auctor "litterae renuntiationis", terminavit, sponte provenit in totius imperii.

## Bibliographia 
* "Burkina Faso: Christophe Joseph Marie Dabiré is new PM" (21 Ianuarii 2019) apud *AfricaNews*
* Nadoun Coulibaly, "Burkina Faso: l’économiste Christophe Dabiré nommé Premier ministre" in *Jeune Afrique* (21 Ianuarii 2019)

## Nexus externi 
* Vita apud *LeFaso.net*

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1948
Categoria:Politici Burkina Faso
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Lomeensis
Categoria:Alumni Universitatis Burdigalensis
Categoria:Alumni Universitatis Insulensis
Factio piratica Bohemica

**Factio piratica Bohemica** (Bohemice *Česká pirátská strana*, breviter *piráti*, id est piratae) est factio politica Cechiae anno 2009 condita. Praeses piratarum Bohemicorum Ioannes Bartoš est. Anno 2017 primo piratae in domum legatorum parlamenti rei publicae Bohemicae a civibus electi sunt. Hodie etiam praefectus Pragae Zdeněk Hřib ad factionem piraticam pertinet.

## Vide etiam 
* Factio piratica Germaniae

Piratica
Bohemia
Categoria:Constituta 2009
Museum Nationale (Praga)

[thumb|Museum Nationale in [Forum sancti Venceslai (Praga)|foro sancti Venceslai Pragae]]
**Museum Nationale** (Bohemice *Národní muzeum*), olim **Museum Bohemicum** sive **Museum Regni Bohemiae**, est maximum museum Cechiae et vetustissimum museum Bohemiae in Praga situm. Conditum est anno 1818 a nobilibus regni Bohemiae, praecipue a notissimo botanista Casparo Maria comite de Sternberg. 

Aedificium vetustissimum principaleque huius musei in foro sancti Venceslai Pragae anno 1891 perfectum est ab architecto Iosepho Schultz. Antea collectiones musei in palatiis Pragnesibus nobilium fautorum servabantur, videlicet in palatio Sternberg prope arcem regiam Pragensem (1821–1846) et in palatio Nostitz (1846–1892) inter forum equorum (nunc sancti Venceslai) et forum sancti Iosephi (nunc Rei publicae) Neo-Pragae.

Museum Nationale multa aedificia habet, inter alia Novum aedificium, olim parlamentum foederale Bohemoslovaciae iuxta aedificium principale, Museum musicae Bohemicum Micro-Pragae cum Museo Fridericii Smetana Vetero-Pragae prope pontem Caroli et Museo Antonini Dvořák Neo-Pragae, Lapidarium Musei Nationalis et Museum culturarum Asiae, Africae Americaeque ab Adalberto Náprstek fundatum in foro Betleem Vetero-Pragae (prope capellam Bethleem).

In Bibliotheca Musei Nationalis multa manuscripta medii aevii servantur.

## Nexus externi 
* Situs officialis

Categoria:Musea Bohemica
Categoria:Musea nationalia
Categoria:Aedificia Pragae
Categoria:Constituta 1818
Camerarius (discretiva)

* Camerarius est cardinalis ecclesiae catholicae

* Ioachimus Camerarius senior (1500–1574), humanista Germanicus
* Ioachimus Camerarius iunior (1534–1598), medicus et botanista
* Philippus Camerarius (1537- 1624), filius Ioachimi Camerarii senioris, frater iunioris, humanista Germanicus
## Notae
Messa da Requiem

thumb|Messa da Requiem
***Messa da Requiem*** (Latine: *Missa de requiete*) est opus musicum Iosephi Verdi die 22 Maii  anno 1874 conscriptum pro memoria Alexsandri Manzoni. Quae compositio magna est Requiem pro defunctis, quamquam compositio in Ecclesia Catholica Romana non luditur.
 
## Structura operis 
Compositio motus continet sequentes:

* **1. Introit et Kyrie**
* **2. Dies irae**
** Dies irae
** Tuba mirum
** Mors stupebit
** Liber scriptus
** Quid sum miser
** Rex tremendae
** Recordare
** Ingemisco
** Confutatis Maledictis
** Lacrymosa
* **3. Offertory**
** Domine Jesu Christe
** Hostias
* **4. Sanctus**
* **5. Agnus Dei**
* **6. Lux aeterna**
* **7. Libera me**
** Libera me
** Dies irae
** Requiem aeternam
** Libera me

## Nexus externi 
* 

Categoria:Iosephus Verdi
Categoria:Musica classica
Categoria:Musica 1874
Categoria:Romanticismus
Categoria:Compositiones chorales
Categoria:Compositiones classicae
Agomelatinum

**Agomelatinum** est compositum chemicum psychoanaleptica et antidepressiva et propterea medicamentum, quod ad therapiam depressionum sicut insomniae aptum cogitari potest. Haec chamica imprimis receptoria melatonini obsidet.

## Natura Agomelatini 
### Natura chemica 
Agomelatini structura chemica N-[2-(7-methoxy-1-naphthylo)-aethylo]-acetamidum est. Massa molaris est 243.301 g/mol. 

### Natura pharmacologica 
Agomelatinum est substantia antidepressiva. Codex ATC est N06AX22.

### Pharmacodynamica 
Agomelatinum imprimis receptoria MT1 (sive Mel1A) et MT2 (sive Mel1B) obsidet, at minus 5HT2C.

#### Melatoninum 
thumb|Melatoninum agomelatino simile invenitur.

Structura agomelatini melatonino non aliena videtur. Melatonino indolum (N-[2-(5-methoxyindolo-3-yl)-aethylo]-acetamidum) inest, Agomelatino invicem naphthylum (N-[2-(7-methoxy-1-naphthylo)-aethylo]-acetamidum). Grege indoli causa melatonino color flavoideus est, at agomelatino color non est. In corpore humano Melatoninum momentum gubernationis numeri circadiani habet.

### Pharmacocinetica 
Tempus semivitae biologicum t_{\frac{1}{2}}. 1-2 horae est. 
Excretio est imprimis per urinas (80%).

## Usus Agomelatini 
### Usus medicus 
Dosis diurna definita (DDD) est 25 mg per diem et p.o.

 
*Depressio
*Pharmacologia

## Notae 
Categoria:Antidepressiva
Ergastulum militare in platea Sancti Ioannis

e septentrione cum caelifriciis habitabilibus nuperis]] **Ergastulum militare in Platea Sancti Ioannis** (Theodisce: *Kriegsgefangenenlager Johannesplatz*) in tribu Ilversgehofen ad septentrionem Erfordiensem vergenti reperiebatur annis inter 1914 et 1916. Numerandum fuisse dicitur in castellis militum peregrinorum poenalibus maximis totius Germaniae tempore Primi belli pancosmici. 
 
## Historia 
Quamquam Erfordia procul ab aciebus distabat, cui urbi detrimenta bomboplanis adhuc absentibus vix erant, partes maioris momenti praefectis in consiliis capiendis fuit. Hac in urbe autem officinae armorum fabriles ingentissimae Imperii Germanici inveniebantur. Aedificia publica in valetudinaria militaria redacta sunt et inauguratio novi sepulcreti ad Bindersleben anticipata est condicionibus vitae quotidianae acerbatis.

Platea Sancti Ioannis historiam bellicosam utique antea habuerat, cui addita est constructio primi caeliscalpii habitabilis Erfordiensis annis 1960. Namque phylaca militaris magna in zona inter vias Ammertalweg, Friedrich-Engels-Straße, Eislebener Straße, Magdeburger Allee tempore belli Germano-Francici regioni imposita erat. Annis inter 1914 et 1916 captivorum quindecim milia in castris laborabant e Russia, Francia, Anglia oriundi. Fortasse Erfordienses nonnulli victoriam belli Germano-Francici nolentes volentes cum victoria in bello recentiore parienda comparaverunt, propterea quod castra poenalia in eodem loco erant.

## Vestigia hodierna
De historia militari circa plateam Sancti Ioannis tugurium unum solummodo testimonium directo perhibet quod in platea Postsportplatz situm est. Indici minus clariori nomen *Lagerstraße* (viae castrensis) sit, quo inde ab anno 1904 viam inter aulam Ilversgehofener Platz et angiportum Ammertalweg sitam nominarunt. Annis inter 1912 et 1950 via Ammertalweg ipsa nuncupabatur "Am Franzosenlager/Ad castra Francogallorum". Idem nomen nunc caupona quaedam portat cum muris vexillo Franciae ornatis. Intus in voratrina autem culina Thuringiensis offertur neque usquam usus antiquus verbis instructoriis clarificatur. 

## Nexus externi 
*Pagina domestica cauponae *Am Franzosenlager* 
*[Stephanus Raßloff(https://la.wikipedia.org/wiki/Stephanus_Ra%C3%9Floff) de loco revera historico narrans]
Epistula Nicolai Maclavelli ad Franciscum Victorium (10 Decembris 1513)

**Epistula** quam Nicolaus Maclavellus ad Franciscum Victorium die 10 Decembris 1513 misit ex omnibus quas inter se dabant celeberrima est. His enim litteris Maclavellus, de studiis otiisque suis cottidianis disserens, se librum "De principatibus" (i.e. *Il principe*) illis diebus conficientem dicit. Quae epistula non inter primas, sed separatim anno 1810 ab Angelo Ridolfi divulgata est. Epistula manu scripta, a Ridolfi visa, hodie deperdita est.

## Bibliographia 
; Editio prima
* "Lettera inedita scritta da Niccolò Machiavelli al suo amico Francesco Vettori rittrovata in Roma nella Biblioteca di Casa Barberini" in Angelo Ridolfi, *Pensieri intorno allo scopo di Nicolò Machiavelli nel libro Il Principe* (Mediolani: Destefanis, 1810) 

; Eruditio
* G. Bardazzi, ed., *Niccolò Machiavelli: Dieci lettere private*. Romae, 1992
* C. H. Clough, "Machiavelli’s «Epistolario» and Again What Did Machiavelli Wear in the Country" in *Bulletin of the Society for Renaissance Studies* vol. 1 no. 3 (1983) pp. 7-18
* William J. Connell, "New light on Machiavelli’s letter to Vettori, 10 December 1513" in *Europa e Italia. Studi in onore di Giorgio Chittolini = Europe and Italy. Studies in honour of Giorgio Chittolini* (Florentiae: Firenze University Press 2011) pp. 93-127
* G. Inglese, ed., *Niccolò Machiavelli: Lettere a Francesco Vettori e a Francesco Guicciardini*. Mediolani, 1989
* J. E. Law, M. Davies, "What Did Machiavelli Wear in the Country?" in *Bullettin of the Society for Renaissance Studies* vol. 1 fasc. 2 (1983) pp. 12-18
* J. M. Najemy, *Between Friends: Discourses of Power and Desire in the Machiavelli-Vettori Letters of 1513-1515* (Princetoniae, 1993) pp. 103-110

## Nexus externi 
* Haec epistula in editione M. Martelli anno 2018 divulgata
* Haec epistula apud Vicifontem Italianam

Categoria:Epistulae
Categoria:Nicolaus Maclavellus
Categoria:Scripta 1513
Categoria:Scripta 1810
Categoria:Italiae scripta
Naphthylum

thumb|Grex chemicus naphthyli.
**Naphthylum** est grex chemicus - de naphthalino derivatus. Compositione solum ex atomis carbonii hydrogeniique naphthylum simul est hydrocarboneum.

### Naphthalinum 
[thumb|[Naphthalinum.]]
Naphthalinum est hydrogenium aromaticum polycyclicum gregis azenorum cum duobus anulis. Formula chemica est . Naphathalinum odore suo causa, pici simili, contra *tineolam bisselliellam* adhiberi potest. In corpore humano napthalinum in iecore CYP1A2 ope in metabolitos convertitur.

## Notae 
* Agomelatinum
* Benzenum

Categoria:Chemia organica
Decem oratores Attici

**Decem oratores Attici** optimi sunt oratores, a grammaticis antiquis selecti, e quibus Atticismus edoceri possit. Ordine quo vitae eorum in libello *Vitae decem oratorum*, Plutarcho falso attributo, enumerari solent, hi sunt:

* Antiphon
* Andocides
* Lysias
* Isocrates
* Isaeus
* Aeschines
* Lycurgus
* Demosthenes
* Hyperides
* Dinarchus

Sed catalogus ipse Plutarcho antiquior est, a Dionysio Halicarnasseo vel prius tempore Alexandrino elaboratus.

## Bibliographia 
* Richard C.  Jebb, *The Attic Orators from Antiphon to Isaeus.* Londini:  Macmillan, 1876
*Casper de Jonge, ‘Challenging the Canon of the Ten Attic Orators. From kanôn to canon’, in D. Agut-Labordère and M.J. Versluys (eds.), *Canonisation as innovation. Anchoring cultural formation in the first millennium BC*, Lugduni Batavorum, Brill 2022, 218-242.
*Joseph Roisman, Ian Worthington & Robin Waterfield, *Lives of the Attic Orators. Texts from Pseudo-Plutarch, Photius, and the Suda*, (Introduction and Commentary by J. R. and I. W., Translation by R. W.), Oxonii, Clarendon, 2015 Recensio critica
* R. M. Smith, *A New Look at the Canon of the Ten Attic Orators*, *Mnemosyne* 48.1 (1995), p. 66—79.
* Ian Worthington, *The Canon of the Ten Attic Orators*, in *Persuasion: Greek rhetoric in action,* Londinii et Novi Eboraci, 1994, p. 244—263. Recensio critica

## Nexus externi
* [*Vitae decem oratorum*](http://www.poesialatina.it/_ns/greek/testi/Plutarchus/Vitae_decem_oratorum_&#91;Sp.&#93;_(832b-852e).html)
* Harpocrationis *Lexicon in decem oratores Atticos*

Categoria:Graeciae scripta
X
Categoria:Indices litteraturae
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Dinarchus

**Dinarchus**, circa annum 360 a.C.n. natus et circa 290 mortuus, Sostrati filius, Corinthius, logographus, unus e decem oratoribus Atticis fuit. 

## Vita
Athenas iuvenis migravit et ibi Demetrii Phalerei amicus et Theophrasti discipulus factus est.  Cum Demetrius Athenis  annis a.C.n. 319—307 gubernaret, maxime Dinarchus floruit, Demetrio fugato et ipse in Chalcidem fugit. Cum Demetrio Poliorcete Athenis regnante anno 291 Athenas revertisset et apud Proxenum amicum suum viveret, aurum Dinarchi iam senis semicaeci raptum est, et contra Proxenum, qui fures quaerere non iuvaret, Dinarchus orationem composuit et ipse in iudicio eam pronuntiavit, quod adhuc numquam fecisset.

## Opera
In antiquitate sexaginta vel etiam sexaginta et centum orationes Dinarchi notae sunt, nos autem unam tantum habemus integram, quam contra Demosthenem scripsit anno 324, cum auri Harpali causa Demosthenes damnatus et fugatus est. Orationum *contra Aristogitonem* et *contra Philoclem* fragmenta magna servata suntː omnes tres illae orationes ad causam Harpalicam spectant et pro ignoto oratore scripta sunt.

## Plura legere si cupis 
* A. Cartault, *De causa Harpalica*, Lutetiae, 1881
*Gaston Colin, "Démosthène et l'affaire d'Harpale", *Revue des Études Grecques*, 1925ː 306-349 Secunda pars ibidem, 1926
*Dionysius Halicarnasseus, *Dinarchus*
*E. G. Sihler, "A Study of Dinarchus", *Transactions of the American Philological Association*, 1885ː 120-132
*Woldemar Troebst,	*Quaestiones Hyperideae et Dinarcheae*, Ienae, 1882
* Ian Worthington, *A Historical Commentary on Dinarchus: Rhetoric and Conspiracy in Later Fourth-Century Athens*, Ann Arbour, 1992 Recensio critica

## Nexus externi
*Vita Plutarchi inscripta
*Dinarchus apud Vicifontem
* Dinarchi *Contra Demosthenem* apud *Perseum* cum versione Anglica
* Dinarchi orationes tres cum commentario Latino a Carolo Schmidt Lipsiis anno 1826 edita

Categoria:Auctores Graeci
Categoria:Scriptores Graeciae
Categoria:Oratores
The Works of Virgil (Dryden)

[thumb|Frontispicium editionis perfectae, 1697 ([Bibliotheca Britannica)]]
***The Works of Virgil***, poëtica operum Vergilii versio Anglica, ab Ioanne Dryden anno 1694 incepta, anno 1697 confecta est. Londinii ab Iacobo Tonson divulgata est. Imagines singulae singulis subscriptoribus vel patronis dedicatae sunt.

## Editio 
* *The Works of Virgil: containing his Pastorals, Georgics, and Æneis. Translated into English verse; by Mr Dryden*. Londinii: 

## Nexus externi 
[thumb|Titulus editionis perfectae, 1697 ([Bibliotheca Britannica)]]
* De hac versione apud Bibliothecam Britannicam
* Textus *Aeneidos*, *Eclogarum*, *Georgicorum* huius versionis
* Textus *Aeneidos* apud Vicifontem

Categoria:Publius Vergilius Maro
Categoria:Litterae Anglice versae
Categoria:Scripta 1697
Categoria:Incepta 1694
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Ioannes Dryden
Memoriale Germanorum profugorum (Erfordia)

**Monumentum admonitorium de Germanis fugatis** (Theodisce *Vertriebenendenkmal*) in sepulcreto novo Erfordiae anno 1994 erectum est ad testimonium de Germanophonis e variis regionibus Europae Mediae et Orientali fugatis perhibendum, secundo bello mundano finito. 

## Historia 
Quamvis Erfordia ipsa nemo propulsus esset, urbs sortem defugarum multorum utique ferebat profugis multis advenientibus. Quando die 12 Aprilis 1945 collineationes hostiles omnes sistebant, peregrinorum quadraginta milia Erfordiae fuerunt. Autumno anni 1945 eorum numerus et auctus est. Euphemistico nomine Germanorum commigrantium homines multi vix sumptuose sarti et tecti annos plures conservabantur, qui paucis rebus salvatis domo sua fugati erant. Hospitia maxima inveniebantur in Monte Sancti Petri ubi usque mensem Augustum 1949 manserunt. Summatim animae 670&thinsp;000 Erfordiae ad tempus in castris specialibus hospitio excepti sunt. Quorum alii Erfordiae vitam degere coeperunt, alii aliorsum porro commigraverunt.

## Monumenti descriptio
Tempore communismi de fuga germanophonorum coacta e territoriis terrarum communisticarum fraternitate aeterna coniunctarum (e.g. e Polonia, Bohemoslovacia, Hungaria loquelae vetitae sunt. Anno 1994 tantummodo Associatio Germanorum fugatorum (Bund der Vertriebenen/BdV), quae dicitur, admonitionem perennem Erfordiae faciendam esse censuerunt. Reperitur monumentum in sepulcreto Erfordiae centrali haud procul ab introitu principali distans. Medio in caespite columna videtur cui inscripta sunt verba haec *Die Heimat bleibt unvergessen - Patriae numquam obliviscimur*. Toreuma matrem et consortes in fugela depingit. Circumcirca habes insignia quattuordecim regionum Germanophonarum Europaearum a Mari Baltico usque ad Balcaniam pertinentium. Saepenumero de monumento hoc disputationes fervidae ortae sunt. Anno 2000 monumentum partim destructum est et erectores politice pervicaces fuisse dicuntur. Quod cum ita sit: in memoria defugarum deplorabilium ipsa abruptam contumaciam et radicalismos renuntiare semper decet sine dubio.

## Bibliographia
Stephanus Raßloff: *100 Denkmale in Erfurt. Geschichte und Geschichten. Mit Fotografien von Sascha Fromm*, (Thüringen Bibliothek. Vol. 11), p. 204-205, Assindiae 2013

## Nexus externi
*Raßloff de monumento isto
*Symbola in actis diurnis anni 2000 
*BdV accusatur radicalismi politici

Categoria:Migratio hominum
Dionysius Periegetes

thumb|Tabula mundi a Dionysio descripti, secundum Konradum Miller, 1898.
**Dionysius Periegetes** (Graece Διονύσιος ὁ Περιηγητής) vel **Dionysius Alexandrinus** vel **Africanus** poeta et geographus Graecus fuit. *Descriptionem orbis terrarum* hexametricam versibus 1187 composuit sub Hadriano imperatore. Eustathius Thessalonicensis magnos commentarios in Dionysium composuit. Priscianus, Avienus et Simon Lemnius Latine versibus verterunt.

## Nexus externi
* Edtitio anni 1705 cum versione Latina Georgii Ursini
* Editio in *Geographis Graecis minoribus* a Carolo Mullero facta
*Versio Latina a Prisciano facta
*Versio Latina ab Avieno facta
*Versio Russica a Catharina Iljušečkina facta

## Notae
Categoria:Auctores Graeci
Categoria:Scriptores Graeciae
Categoria:Poetae Graeci
Categoria:Geographi Graeci antiqui
Categoria:Poetae didactici
Velesnica

**Velesnica** seu litteris Cyrillicis Велесница, iuxta vicum hodiernum eiusdem nominis iacens ad ripam dextram Danubii fluminis ad ostia faucum quae "porta ferrea" appellantur, est locus archaeologicus Serbiae ubi reperta sunt vestigia habitationis hominum mesolithicae.

## Bibliographia 
* Clive Bonsall et al., "Mesolithic and Neolithic in the Iron Gates: a palaeodietary perspective" in *Journal of European Archaeology* vol. 5 (1997) pp. 50–92
* Lucy J. E. Cramp et al., "Regional diversity in subsistence among early farmers in Southeast Europe revealed by archaeological organic residues" in *Proceedings of the Royal Society B: biological sciences* (16 Ianuarii 2019)
* Mirjana Roksandic, "The human osteological material from Velesnica" in Clive Bonsall, Vasile Boroneanţ, Ivana Radovanović, edd., *The Iron Gates in Prehistory: New perspectives* (Oxoniae: Archaeopress, 2008) pp. 243-250
* Rastko Vasić, "Velesnica and the Lepenski Vir culture" in Clive Bonsall, Vasile Boroneanţ, Ivana Radovanović, edd., *The Iron Gates in Prehistory: New perspectives* (Oxoniae: Archaeopress, 2008) pp. 227-242

* Lepenski Vir
* Schela Cladovei

## Nexus externi 
Categoria:Loci archaeologici Serbiae
Categoria:Loci habitati mesolithici
Categoria:Porta ferrea
Colluthus

**Colluthus** vel **Coluthus** (Graece Κόλλουθος, Κόλουθος) poeta Graecus fuit, qui sub Anastasio imperatore floruisse in *Suda* dicitur. In Lycopoli natus est. Poemata eius, quae *Suda* memorat, i.e. «Calydoniaca» in sex libris (ubi sine dubio de venatu Calydonio agebatur) et «Persica», nobis ignota sunt, sed unum poema, *Raptus Helenae* (Ἁρπαγὴ Ἑλένης) in 392 versibus, a Bessarione inventum est et ab Aldo editum.

Helius Eobanus Hessus et Carolus Antonius Wetstenius Colluthi carmen versibus Latinis verterunt.

## Editiones
* *Tryphiodori et Colluthi carmina.* Hrsg. von Wilhelm Weinberger. Teubner, Leipzig 1896.
* *Oppian, Colluthus, Tryphiodorus.* Übersetzung von Alexander W. Mair. Loeb classical library Bd. 219. Heinemann, London 1928.
* Kolluthos: *Raub der Helena.* Griechisch-deutsch. Einleitung, Text, Übersetzung und Anmerkungen von Otto Schönberger. Königshausen & Neumann, Würzburg 1993, ISBN 3-88479-819-7
* *Il Ratto di Elena*, Edizione con traduzione e commento di E. Livrea, Bologna 1968.

## Nexus externi 
**Raptus Helenae* cum versione Anglica A.W. Mair
*Versio Latina Helii Eobani Hessi in *Vicifonte*
*Textus in *Lacu Curtio*
*Colluthi versio Latina hexametrica a Carolo Wetstenio facta

Categoria:Auctores Graeci
Categoria:Scriptores Graeciae
Categoria:Poetae Graeci
Hajdučka Vodenica

**Hajdučka Vodenica** seu litteris Cyrillicis Хајдучка воденица, ad ripam dextram Danubii fluminis iacens intra fauces quae "porta ferrea" appellantur, est locus archaeologicus Serbiae ubi reperta sunt vestigia habitationis hominum mesolithicae castrorumque Romanorum.

## Bibliographia 
* Slavenka Ercegović Pavlović, ''Les sites d'habitation et les nécropoles médiévaux de Boljetin et de Hajdučka Vodenica*. Belgradi, 1986 (*Đerdapske sveske = Cahiers des Portes de Fer*, vol. 3) Recensio huius operis
* Haskel Joseph Greenfield, "The vertebrate fauna from Hajdučka Vodenica in the Danubian Iron Gates: subsistence and taphonomy from the Early Neolithic and Mesolithic" in Clive Bonsall, Vasile Boroneanţ, Ivana Radovanović, edd., *The Iron Gates in Prehistory: New Perspectives* (Oxoniae: Archaeopress, 2008) pp. 205-226 Idem

* Lepenski Vir

## Nexus externi 
* "Hajducka Vodenica" apud *Don's Maps*
* "Hajducka Vodenica" apud *Virtuelni Muzej Dunava* 
* Hajducka Vodenica" apud *Don's Maps''

Categoria:Loci archaeologici Serbiae
Categoria:Loci habitati mesolithici
Categoria:Porta ferrea
Categoria:Castra Romana
Aria Babi

**Aria Babi** seu litteris Cyrillicis Ариа Баби est locus archaeologicus Serbiae, in collibus super situm celebriorem Lepenski Vir situs ad ripam dextram Danubii fluminis intra fauces quae "porta ferrea" appellantur, ubi vestigia habitationis hominum mesolithicae effossa sunt. 

## Bibliographia 
* Dragana Antonović et al., "Ground Stone Artefacts from Aria Babi" in Monica Mărgărit, Adina Boroneanţ, edd., *From Hunter-Gatherers to Farmers: Human adaptations at the end of the Pleistocene and the first part of the Holocene: Papers in honour of Clive Bonsall* (Târgovişte: Cetatea de Scaun, 2017) pp. 135-147
* Lucy J. E. Cramp et al., "Regional diversity in subsistence among early farmers in Southeast Europe revealed by archaeological organic residues" in *Proceedings of the Royal Society B: biological sciences* (16 Ianuarii 2019)

## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati mesolithici
Categoria:Loci archaeologici Serbiae
Categoria:Porta ferrea
Circus Maxentii

thumb|Carceres circi Maxentiani
**Circus Maxentii** est circus apud Viam Appiam, inter mílliaria secundum et tertium, a mausoleo Caeciliae Metellae 200 metra ad septentrionem situs, a Maxentio imperatore anno 309 aedificatus. Circus hic, conservatissimum atque evolutissimum a doctís aedificium generis sui, est pars complexionis aedificiorum ab imperatore in hoc situ conditae, in qua villa imperialis et mausoleum etiam erant. Semel tantum ludis hic celebratum est, inaugurantibus ac funebribus pro morte Romulí filii imperatoris, qui sepultus in mausoleo propinquo fuerat. Circus 520 m longus et 92 m amplus est. Cavea, quamquam stricta, ad milia 20 spectatorum idonea erat. equilia ultra carceres duodecim collocata sunt in area ipsa mausolei Romulí. Spinae, ut apud circos saeculi quarti, erant alvei ad aquam, quam sparsores in bestias aurigasque per cursum iaciebant. Usus circí Maxentiani brevis fuit, ob fínem imminentem imperatoris et terrae motum termino saeculi accidentem.

## Bibliographia 
* a nibby. del circo volgarmente detto di caracalla. stamperia di filippo e nicola de romanis. roma. 1825 http://arachne.uni-koeln.de/books/Nibby1825
* john h humphrey. roman circuses arenas for chariot racing. university of california press. berkeley, los angeles. 1986. isbn 0-520-04921-7 https://books.google.pl/books?id=couetXBQO9AC p582–602
* giuseppina sartorio, giovanni ioppolo. la villa di massenzio sulla via appia, il circo, vol2. istituto nazionale di studi romani. roma. 1999. isbn 88-86359-32-2
* lorraine kerr. a topography of death the buildings of the emperor maxentius on the via appia rome. proceedings of the eleventh annual theoretical roman archaeology conference, p24–33. glasgow. 2001 http://doi.org/10.16995/TRAC2001_24_33pdf
* fabricia fauquet. le cirque romain essai de théorisation de sa forme et de ses fonctions. archéologie et préhistoire. université de bordeaux montaigne. 2002 https://hal.archives-ouvertes.fr/tel-01264141pdf

## Nexus externi 
* https://web.archive.org/web/20170531203432/http://www.sovraintendenzaroma.it/i_luoghi/roma_antica/aree_archeologiche/villa_di_massenziohttp://www.villadimassenzio.it situs proprii
* https://www.romanoimpero.com/2014/07/villa-di-massenzio.html

Categoria:Loci archaeologici Italiae
Categoria:Stadia
Categoria:Aedificia Romana antiqua
Beta-secretasis 1

**Beta-secretasis 1** (Numerus EC: 3.4.23.46 - *aspartylproteasum*) sive  **memapsinum-2** est unum e duobus enzymis generationis amyloidi beta. Munus vero partialis in organismo regeneratio nervorum laesorum putatur. In morbo Alzheimeriano ea ß-amyloida in cerebro aggregunt, maculas seniles ("*senile plaques*") formantes.

Hodie inhibitores beta-secretasis 1 sunt aspirantes medicamentorum contra morbum Alzheimerianum.

In Suecia beta-secretasis-2, alia beta-secretasis, investigata est.

## Natura beta-secetasis 1 
### Genetica 
Nomen geni ß-secretasis 1 est *BACE1* locus cuius geneticus in chromosomate 11 humano invenitur (11q23.3). Numerus aminoacidorum 501 est.

### Natura physiologia 
[thumb|Effectus beta-secretasis formationis [amyloidum beta|amyloidi beta. Infra membranam spatium intracellulare, supra foris. Beta-secretasis *extra cellulem* de APP fragmentum dissecat. Dehinc gamma-secretasis intra membranam cellulare altrum fragmentum, amyloid enim beta, dissecat.]]
Formatio amyloidi beta per duos gradus oritur: Primo beta-secretasis 1 amyloidum praecursor proteinum (APP), typo 1 proteinorum membranaceorum attributum, dissecat. Postea gamma-secretasis amyloidum beta format.APP est proteinum *transmembranaceum*: pars proteini est intra cellulam, pars intra membranam, pars extra cellularem. Introrsum C-terminus locatum, extrorsum N-terminus. Loco sectionis beta-secretasis *extra cellulam* duo fragmenta generat: C99 (membranae affixum, unde *pars transmembranacea*) et sAPPß (liberum, extra cellulam).

### Contextus in organismo 
Momentum corporis iam incertum restat, at distributio enzymi intra nervos laesos conspicue est, inde munus regenerationis illorum nervorum putatur.

## Historia 
Anno 1999 plures greges scientifici clonizatione enzymum proteasem conspexerunt, tum saepe *ASP 2* dictum. Quia enzymum (cum beta-secretasis 2) amyloidum beta ex amyloidum praecursor proteinum cernit, enzymum hoc nomen BACE-1 (beta [situs] amyloidum [praecursor proteinum] cernens enzymum) vocatur. Paulo post non solum enzymum cum 501 aminoacidorum ("BACE1-501"), sed etiam cum deletionibus: BACE1-476 (minus 25 aminoacidorum), BACE1-457 (-44) atque BACE1-32 (-69).

Iam ante annum 2002 disputationes usus inhibitorum beta-secretasis 1 in morbo Alzheimeriano tractando emergebant. Anno 2005 effectus inhibitionis in rattis divulgatus est. Tamen applicatio medicamentorum novorum (post inhibitores cholinesterasis ut Donepezili, Rivastigmini) in hominibus eventus adhuc parum validi eliciebant, ut exemplum Tramiprosati ostendavit.

## Notae 
* Morbus Alzheimerianus
* Neurodegeneratio

Categoria:Enzyma
Felix Tshisekedi

**Felix Tshisekedi**, vulgo plene *Félix Antoine Tshilombo Tshisekedi* (Leopoldopoli in urbe natus die 13 Iunii 1963) est politicus rei publicae democraticae Congensis.

Filius est Stephani Tshisekedi qui ter brevia temporis spatia primus minister meruit sub praeside Mobutu Sese Seko. Stephano in exsilium Kanangam ad urbem nativam a praeside Mobutu Sese Seko misso, Felix ibidem morabat et mox anno 1985 in Belgicam cum matre Marthe Kasalu Jibikila fugit. Anno 2017, Stephano nuper mortuo, a factione eius (scilicet ) Felix candidatus selectus est ad comitiis praesidatus anno 2018 acturis. Quibus inopinate victor proclamatus, a die 25 Ianuarii 2019 praeses meret.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nati 1963
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici rei publicae democraticae Congensis
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Incolae Belgicae
Reservatum Teberdense

thumb|upright=0.8|Introitus ad Reservatum Teberdense.
thumb|upright=0.8|Belalakaya Mons in Reservato Teberdensi.
**Reservatum Teberdense** (Russice Тебердинский заповедник, tr. *Teberdinskij zapovednik*), sive nunc plenior **Reservatum publicum** **naturae biosphaerae Teberdense** (Russice Тебердинский государственный природный биосферный заповедник, tr. *Teberdinskij gosudarstvennyj prirodnyj biosfernyj zapovednik*), est reservatum naturale in occidentalibus regionis Caucasi clivis, praesertim in Karaczaevo districtu Caucasi Septentrionalis rei publicae Karaczaevo-Circassiae in Foederatione Russica situm. Anno 1935 reservatum loci, annoque 1936 reservatum naturale publicum conditum est, cui anno 1997 status reservati biosphaerici UNESCOani concessus est. Aream 112&thinsp;606 hectaria nunc habens, divisum est in partes tres: maiorem (66&thinsp;059 ha) ad fluxum superiorem Teberdae fluvii (accolae Hypanis) prope Teberdam urbem (ubi sedes administrativa reservati sita est), minorem (19&thinsp;270 ha) prope Archyz oppidum, atque aream exploratoriam biosphaerae (27&thinsp;277 ha).

*Periegesis oecologica

## Notae
## Nexus externi
* Situs interretialis officialis Reservati Teberdensis 
* Pagina de Reservato Teberdensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* 
* Reservatum publicum naturae biosphaerae Teberdense 
* Russia: Reservatum Teberdense (Karaczaevo-Circassia) 
* Reservatum Teberdense 
* Reservatum naturae Teberdense 

Categoria:Caucasus Septentrionalis
Categoria:Constituta 1936
Categoria:Karaczaevo-Circassia
Categoria:Oblectamenta periegetica
Teberdense
Tamara Beručašvili

**Tamara Beručašvili** seu litteris Georgianis თამარ ბერუჩაშვილი (Tiphlis in urbe nata die 9 Aprilis 1961) est politica et legata Georgiae.

Alumna est universitatis Amicitiae Nationum Moscuae in urbe universitatumque Indianensis et Tiphlisensis, apud quam anno 2006 gradum doctoris scientiae oeconomicae ascendit. Ministra a commercio ab anno 1998 usque in 2000, ministra vicaria a rebus externis usque ad 17 Februarii 2004 meruit. Inde operam dedit in novo ministerio ab integratione Europaea et Atlantica. In alma matre Tiphlisensi et apud universitatem Heliae in eadem urbe professor fuit. Rursus in rebus politicis agens ministra vicaria a rebus externis iterum ab anno 2013, ministra rerum externarum a die 11 Novembris 2014 ad 1 Septembris 2015 fuit. Anno insequenti legata Georgiae iuxta regnum Britanniarum Londinium missa est.

## Nexus externi 
* Vita olim apud situm regiminis Georgianae edita

Categoria:Politici Georgiae
Categoria:Nati 1961
Categoria:Homines vivi
Categoria:Legati Georgiae
Categoria:Alumni Universitatis Amicitiae Nationum Russicae
Categoria:Alumni Universitatis Indianensis
Categoria:Professores Universitatis Tiphlisensis
Categoria:Professores Universitatis Heliae
Categoria:Ministri commercii
Categoria:Ministri rerum externarum
Muradus Madalsī

**Muradus Madalsī** seu litteris Arabicis مراد مدلسي (Pomariae natus die 30 Aprilis 1943; Algeriae die 28 Ianuarii 2019 mortuus) fuit politicus Algerii.

Alumnus est universitatis Algeriensis ubi scientiae oeconomicae studuit. Apud societates mercatorias, postea ab anno 1980 in ministerio commercii operam dedit. Ipse minister a commercio ab anno 1988 in 1989 et ab 1999 usque in 2001, deinde minister a vectigalibus usque in 2002 fuit, inde usque in mensem Maium 2005 consiliarius iuxta praesidem Abdelazizum Būtaflīqa. Quo mense officium ministerii a vectigalibus iterum suscepit, sed minister a rebus externis fuit a die 4 Iunii 2007 usque ad 11 Septembris 2013. A quo tempore usque ad mortem praeses consilii constitutionalis meruit.

## Bibliographia 
* "Algérie: décès du président du Conseil constitutionnel" in *La Libre* (28 Ianuarii 2019)
* "Conseil constitutionnel: Mourad Medelci en état d'incapacité pour raison de santé?" in *HuffPost Algérie* (27 Ianuarii 2019)

## Nexus externi 
[thumb|upright=1.5|[Alfredus Pérez Rubalcaba minister a rebus internis Hispanus (ad sinistram) cum Murado Madalsī die 18 Februarii 2011 pictus (ministerium praesidatus Hipanicum)]]

Categoria:Nati 1943
Categoria:Mortui 2019
Categoria:Politici Algerii
Categoria:Ministri rerum externarum Algeriae
Categoria:Ministri vectigalium
Categoria:Alumni Universitatis Algeriensis
Principium Hugenianum

thumb|Refractio undarum secundum Hugenium
**Principium Hugenianum** propositum est a Christiano Hugenio anno 1678. Denide ab Augustinus Ioannes Fresnel amplificatum est. Lex potest scribi ut: "Omne punctum in fronte undae fons est undularum sphaericarum cuius involucrum constituit frontem undae proximam."

## Notae 
## Nexus externi
* Principium Hugenianum in *encyclopaedia physica* 

Categoria:Physica
Ioannes Martynov

**Ioannes Ioannis f. Martynov** (Russice *Иван Иванович Мартынов*, anno 1771 in  gubernii Poltavensis natus et die 20 Octobris Calendario Iuliano, i.e. 1 Novembris Gregoriano anni 1833 Petropoli mortuus) fuit philologus, interpres, et botanista Russicus. In familia sacerdotis Orthodoxi natus seminariis Poltavae et Petropoli educatus litteras docebat, postea periodica litteraria edebat, ubi non solum opera sua, sed etiam versiones auctorum Francogallicum (Russavii, Castribrientii, Fontanae, necnon opera Russica (Gabrielis Deržavin, Nicolai Lvov, Alexandri Radiščev) edebat.

## Opera 
*Lexicon Technobotanicum Latinum et Rossicum* composuit, ubi taxonum sex nomina primus dedit. Primam in Russia seriem editoriam auctorum Graecorum fecit, cum ipse 26 volumina cum versione Russica ederet. Aesopum Callimachum Sophoclem Homerum Herodotum Longinum Pindarum Anacreontem hoc modo vertit et edidit. Poetarum versio oratione soluta facta est.

## Notae 
## Nexus externi 
* 
* *Lexicon Technobotanicum* in *GoogleBooks*
* Lexicon botanicum alterum, anni 1826
* *Trachiniae* Sophoclis a Martynov editae
* Callimachi hymni a Martynov editae (fasciculus *djvu*)
* Martynovi memorabilia 

Categoria:Botanistae Russiae
Categoria:Editores
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Interpretes Homerici
Categoria:Interpretes Graeco-Russici
Categoria:Interpretes Franco-Russici
Categoria:Lexicographi
Categoria:Scriptores Russiae
Naina Andriantsitohaina

**Naina Andriantsitohaina** (natus anno 1963) est mercator et politicus Madagascariae.

Proavo consiliario regio, Naina filius est mercatoris Ioannis Caroli Andriantsitohaina, cui patronus commerciorum familiarium succedit. Alumnus est scholae commercialis universitatis Aurelianensis. Ipse consiliarius primo ministro Iacobo Sylla ab anno 2002 usque in 2004 meruit. Recentius a rebus politicis abstinuerat, sed die 24 Ianuarii 2019 minister a rebus externis factus est, primo ministro Christiano Ntsay.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Naina Andriantsitohaina, The politically wary descendent of a business dynasty" in *Africa Intelligence* (19 Martii 2013: situs venalis)
* Naina Andriantsitohaina, "Lettre ouverte" (5 Maii 2018/25 Ianuarii 2019) apud *Taniko Madagascar*
* François-Xavier Freland, "Madagascar : qui sont les capitaines d’industrie de l’île ?" in *Jeune Afrique* (24 Novembris 2016)

Categoria:Nati 1963
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Madagascariae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Mercatores
Categoria:Alumni Universitatis Aurelianensis
Templum Simogamo

thumb|Porta templi Shimogamo
**Templum Shimogamo** (Iaponice 下鴨神社), rite **Kamomioya-jinha** (Iaponice 賀茂御祖神社), est templum Sintoense Kyoti situm, quod, aevo antiquo (circa anno 92 a.C.n.) divinitatibus Tamakushi-hime (Iaponice 玉櫛姫) et *Kamotaketsunumino-mikoto* (Iaponice 賀茂建角身命) constitutum, incarnationi Yatagarasu dedicatur. Eius locus ad flumen Camonium iacet.

Carissmum templum cum Templo Kamigamo putatur, quod Palatium Imperatorium Kyoto protegit et verenationes Imperatorium Iaponiae sunt. Feria maixma est *Aoi-matsuri* (Iaponice 葵祭), die 15 Maii quotannis celebrata, cuius grex ritus a Palatio Kyotoensi ad Templum Kamigamo per Templum Simogamo iit. Et hae feris a *Genji monogatari* scribitur.
[thumb|upright=0.8|[Aedificium templi.]]
[thumb|upright=0.8|[Silva naturae "Tadasu-no-mori" in aero Templi.]]
[thumb|upright=0.8|[Lapis "Sazareishi" in "Kimi ga yo," hymno nationali Iaponiae.]]
thumb|upright=0.8|Kawai-jinja pres Templum Shimogamo.

Anno 1994, patrimonium totius mundi cum Templo Kamigamo regestum est.

## Nexus externi
*Situs interretialis templi proprius. (Iaponice)

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Kyotum
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Iaponia
Categoria:Shinto
Categoria:Templa
Cicero Moraes

**Cicero Moraes** (die 13 Novembris 1982 natus) obiectorum trimensivorum auctor Brasiliensis, qui iudicialcriminalis refectionis faciei nec non delineandarum atque formandarum prothesium pro hominibus et animalibus speciali studio excultus est.

Qui multarum piarum et ad historiam attinentium personarum facierum reficiendarum rationem dedit, ut Sanctus Antonius de Padua, Sanctus Valentinus, vampyrus de čelákovice, dominus de Sipán et femina de Naharon.

In disciplina veterinaria varias animalium imagines, in his canis, anseris, ramphasti, psittaci, et testudinis, notarum arithmeticarum ratione delineavit et formavit.

## Notae 
Categoria:Incolae Brasiliae
Nicolaus Urvancev

**Nicolaus Nicolai filius Urvancev** (Russice Николай Николаевич Урванцев, tr. *Nikolaj Nikolaevič Urvancev*; natus die 17 Ianuarii 1893 in urbe *Lukojanov* tunc gubernii et nunc regionis Novogardiae Inferioris, mortuus die 20 Februarii 1985 Leninopoli) fuit geologus et explorator Arcticae Russicus Sovieticus. Ad explorationem geologicam Siberiae ad septentriones Circuli Arctici, praesertim paeninsulae Taimyricae et Terrae Borealis, multo contribuit. Annis 1920 et 1921, expeditio ab eo ducta depositus carbonis fossilis, cupri et niccoli loco futuri Norilii invenit, quam ob rem urbs ipsa orta est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Exploratores Arcticae
Categoria:Exploratores Russici
Categoria:Exploratores Siberiae
Categoria:Geologi Russiae
Categoria:Incolae Petropolis
Boris Thenes

**Boris Thenes** (Ucrainice *Бори́с Тен*,  natus '''Nicolaus Basilii f. Chomyčevs'kij'*, Ucrainice *Микола Васильович Хомичевський''), die 9 Decembris anni 1897 in Derman' gubernii Volhyniensis natus et die 13 Martis anni 1983 Zitomiriae  mortuus, fuit poeta, scriptor et interpres Ucrainicus Sovieticus.

## Vita
In familia sacerdotis orthodoxi natus et in seminario Zitomiriae educatus anno 1921 sacerdos Kioviae factus est. Annis 1929—1936 in castris carceraliis Sovieticis fuit, annis 1941—1945 in Germanicis. Post bellum Zitomiriae linguam Latinam docebat litterisque studebat.

## Opera
Homeri *Iliadem* et *Odysseam* hexametris, *Prometheum* Aeschyli, *Antigonam* Sophoclis Ucrainice vertit necnon Shakesperii Goethii Friderici Schiller Alexandri Puškin Adami Mickiewicz opera.

## Notae 
## Nexus externi
* Thenis versiones (fasciculi *fb2*)

Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Interpretes Homerici
Categoria:Interpretes Graeco-Ucrainici
Categoria:Interpretes Theodisco-Ucrainici
Categoria:Scriptores Ucrainae
Categoria:Poetae Ucrainae
Templum Kamigamo

thumb|Porta Templi Kamigamo.
[thumb|Sacer templi [hortus, duo montes cum duobus et tribus foliis sub spacie yin et yang, symbolum "Kamiyama."]]
**Templum Kamigamo** (Iaponice 上賀茂神社), rite **Kamo-wakeikazuchi Junja** (賀茂別雷神社), est templum Shintoense Kyoti ad flumen Camovium situm, pro deitate Kamo-wakeikazuchi-no-ōkami (賀茂別雷大神) filio Kamo-taketsununo-mokoto, deitate Templi Simogamo anno 678 decreta. Origo templi est Kamiyama, (神山) mons divinus signas, quod mons animismi loco septentrionali est.
thumb|Porta prima "torii" Templi.
[thumb|Aedificium pro [saltatione Templi.]]

In historia carissimum templum cum Templo Simogamo putatur quod Palatium Imperatorium Kyoto protegit et vererationes Imperatorum Iaponiae sunt. Feria maxima est Aoi-Matsuri (葵祭), die 15 Maii quotannis celebrata, cuius grex ritus a Palatio Kyotoensi per Templum Simogamo ad Templum Kamigamo iit. Haec feria et in Genji monogatari scibitur.

Anno 1994, Templum Kamigamo ad Patrimonium Totius Mundi regestum est.

*Animismus
*Yin et yang

## Nexus externi 
*Situs interretialis templi proprius. (Iaponice)

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Kyotum
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Iaponia
Categoria:Shinto
Categoria:Templa
Christianus Wilster

**Christianus Fredericus Aemilius Wilster** (die 27 Septembris anni 1797 Hafniae natus et die 11 Januarii anni 1840 ibidem mortuus), poeta et interpres Danicus fuit. Juris prudentiam et theologiam studuit et anno 1827 magister factus est. Linguam Graecam Sorae in Academia docebat. Carmina sua scripsit et Homeri *Iliadem* et *Odysseam* Danice hexametris vertit, quae versiones ante labores  notissimae in Dania fuerunt. Post mortem Christiani Wilster etiam versiones eius octo tragoediarum Euripidis editae sunt.

## Nexus externi
* Opera Christiani Wilster in *Calliope.org*

Categoria:Interpretes Homerici
Categoria:Interpretes Graeco-Danici
Categoria:Poetae Daniae
Ioannes Papanin

**Ioannes Demetrii filius Papanin** (Russice Иван Дмитриевич Папанин, tr. *Ivan Dmitrievič Papanin*; Sebastopoli natus die [[26 Novembris|14 [26] Novembris]] 1894, Moscuae mortuus die 30 Ianuarii 1986) fuit explorator regionis Arcticae Sovieticus. Praefectus fuit expeditionis in statione glaciali fluitanti (prima in mundo) nomine *Severnyj poljus-1* ("Северный полюс-1", i.e. 'Polus arcticus-1'), quae die 21 Maii 1937 loco prope polum arcticum viam suam incepit, die 19 Februarii 1938 prope litus orientale Groenlandiae finitam. Bis (annis 1937 et 1940) titulo Herois Unionis Sovieticae atque nonnullis aliis signis laudis ornatus est.

## Nexus externi
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Exploratores Arcticae
Categoria:Exploratores Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Participes Belli Civilis Russici
Victor Gluškov

**Victor Michaelis filius Gluškov** (Russice Виктор Михайлович Глушков, tr. *Viktor Michajlovič Gluškov*; Ucrainice Віктор Михайлович Глушков, tr. *Viktor Mychajlovyč Hluškov*; Rostoviae ad Tanaim natus die 24 Augusti 1923, Moscuae mortuus die 30 Ianuarii 1982) fuit mathematicae et cyberneticae peritus Sovieticus, auctor multorum operum scientificorum de algebra, cybernetica et computatione. 

Alumnus facultatis mathematicae Universitatis Rostoviensis, Victor Gluškov anno 1955 dissertationem pro gradu doctoris (Alexandro Kuroš praefecto scientifico) in Universitate Moscuensi defensit, et ab anno 1956 Kioviae in Academia Scientiarum RSS Ucrainicae atque in Universitate Kioviensi favebat operi, ab anno 1961 socius ordinarius et ab anno 1962 etiam director Instituti cyberneticae atque vicarius praesidis Academiae illius fuit, anno 1964 etiam socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS electus. Ductu Victoris Gluškov primum computatrum personale Unionis Sovieticae (nomine МИР) anno 1965 in Instituto cyberneticae Academiae Scientiarum RSS Ucrainicae creatum est. 

Gluškov titulo Herois Laboris Socialisticae (anno 1969), Praemio Leniniano (anno 1964), Praemiis Publicis URSS (annis 1968 et 1977) atque nonnullis aliis signis laudis ornatus est.

## Nexus externi
Categoria:Academici Ucrainae
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Mathematici Russiae
Categoria:Mathematici Ucrainae
Categoria:Professores Universitatis Kioviensis
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae