open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Florianus

**Florianus** erat cognomen Romanum et hodie est praenomen masculinum, a *florens* ductum. Variationes vulgo sunt: *Florian, Florin, Flori, Flo, Florim.* Formae femininae vulgo sunt: *Flora, Floriana, Floriane.*

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Jean-Pierre Claris de Florian, poeta Francogallicus.
* Marcus Annius Florianus

## Qui hoc nomen habuerint 
* Florianus, imperator Romanus.
* Florianus Lauriacensis, martyr Christianus.
* Marianus-Florianus Săniuță

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Florianus Bercea
* Florianus Bodog
* Florianus Iulius Felix Desprez
* Florianus Gallenberger
* Florianus Martens
* Florianus Peixoto
* Florianus Philippot
* Florianus Pittiş

Categoria:Praenomina
Categoria:Nomina
Categoria:Cognomina
Brassica oleracea Grex Capitata

thumb|right|Brassica
'''*Brassica oleracea* Grex Capitata'* est virens herba, quae ab hominibus editur, usitate cocta. Ab aliis fermentantur; ab alteris decoquuntur; sed a quasi omnibus manducantur. Grex familiae Brassicacearum, colitur in toto ferme orbe terrarum. Varietas magna est huius speciei, sed ferme omnes ad edendum sunt idoneae.

Grex Capitata inter greges speciei *Brassicae oleraceae* in taxinomia Linnaeana digeritur. Aliae notissimae eiusdem speciei greges sunt Acephala, Alboglabra. Botrytis, Gemmifera, Gongylodes, Italica, et Sabauda, qui una vulgo appellantur vegetabilia crucifera.

## Cultura 
Plinius maior in sua *Naturali historia* de brassica scripsit:

## Quomodo coquitur 
De praeparatione brassicarum, Cato maior in libro *de agri cultura'' nobis dicit:

## Usus medicinalis 
Pro infirmitatibus, Cato in supradicto opere refert:

## Notae
## Nexus externus 
Categoria:Brassica oleracea
Categoria:Fruges Europae
Categoria:Holera
Categoria:Plantae edules
Categoria:Varietates plantarum
Metempsychosis

**Metempsychosis** (Graece μετεμψύχωσις), sive **animarum migratio,** Curtio Gödel, et aliis philosophis recentioribus tractatur.

## Excerpta scriptorum Romanorum de reincarnatione 
**Gaius Iulius Caesar** (De bello Gallico VI 14,5) de druidis Gallicis scripsit:
::In primis hoc volunt persuadere non interire animas, sed ab aliis post mortem transire ad alios, atque hoc maxime ad virtutem excitari putant metu mortis neglecto.

**Marcus Annaeus Lucanus** (Bellum Civile = Pharsalia I 458-462):
::populi, quos despicit arctos, Felices errore suo [. . .] et ignavum rediturae parcere vitae.

**Titus Lucretius Carus** (III 776-783): 
::Denique conubia ad Veneris partusque ferarum
::esse animas praesto deridiculum esse videtur,
::expectare inmortalis mortalia membra
::innumero numero certareque praeproperanter
::inter se quae prima potissimaque insinuetur;
::si non forte ita sunt animarum foedera pacta,
::ut quae prima volans advenerit insinuetur
::prima neque inter se contendant viribus hilum.

**Publius Ovidius Naso** (Metamorphoses XV 158ff): 
::morte carent animae semperque priore relicta,
::sede novis domibus vivunt habitantque receptae

**L. Annaeus Seneca minor** (Epistulae morales ad Lucilium. 108,19):
::At Pythagoras [. . .] esse dicebat et animorum commercium in alias atque alias formas transeuntium. Nulla, si illi credas, anima interit, ne cessat quidem nisi tempore exiguo, dum in aliud corpus transfunditur. [. . .] interim sceleris hominibus ac parricidii metum fecit, cum possent in parentis animam inscii incurrere et ferro morsuve violare, si in quo cognatus aliqui spiritus hospitaretur.

**Publius Vergilius Maro** (Aeneis VI 713-715): 
::tum pater Anchises: "animae, quibus altera fato
::corpora debentur, Lethaei ad fluminis undam
::securos latices et longa oblivia potant."

## Notae
## Fontes 
*Plato, *Politia* 617-621, *Phaedo* 81d-84b

*Incarnatio
*Karma
*Orphismus
*Vita aeterna
*Vita post mortem

## Nexus externi 
Categoria:Reincarnatio
Categoria:Religio
Categoria:Vita post mortem
Dioecesis

**Dioecesis** (-eos, -is, *f.*) est:
# Administrativa Imperii Romani regio post Diocletianum (vide etiam Tabula successionis provinciarum Romanarum)
# Episcopatus sive administrativa Ecclesiae Catholicae Romanae regio (vide etiam Dioeceses Ecclesiae Catholicae)
# Episcopatus sive administrativa Ecclesiae Anglicanae vel Ecclesiae Episcopalianae regio

Categoria:Geographia
Monoceros (constellatio)

**Monoceros** constellatio ad lineam aequinoctialem caeli sita toto a mundo habitato videri potest, sed stellas vix lucidas tantum continet.

## Stellae 
* Lucida, α Monocerotis

Nonnullae stellae Monocerotis planetam *externum* habent: HD&nbsp;46375, HD&nbsp;52265 HD&nbsp;72659que.

## Index stellarum 
N. b.: Numeri excerpti sunt e mensionibus satellitis Hipparcos nominatae *Hipparchos catalogue: query form* apud archive.ast.cam.ac.uk.

## De historia 
Monoceros constellatio primum  nominata est ab astronomo Batavo Petrus Plancius anno 1613 et descripta a Iacobo Bartschio anno 1624.

## Nebulae 
Insunt sideri cumuli stellarum aperti  M50, NGC 2232, NGC 2236, NGC 2251, NGC 2250, NGC 2254, NGC 2264, NGC 2269, NGC 2286, NGC 2335 NGC 2343, NGC 2353.
Etiam Nebula Rosettae huic constellationi inest.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Monoceros" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Pegasus (constellatio)

**Pegasus** ampla quaedam constellatio circum lineam caeli aequinoctialem sita est. Formam figurae magnae quattuor angulos habentis praebet. Pegasus iam inter illas 48 constellationes antiquas numeratur et a Claudio Ptolemaeo commemoratus est. 

51 Pegasi prima stella (scilicet extra Solem) erat, ubi planeta inventus est. Qui planeta magnitudine Iovi similis esse videtur. 

## De mythologia 
Pegasus equus pennifer e collo Medusae mortiferae a Perseo decapitatae exortus fuisse dicitur. Plura vide apud: Pegasum.

## Stellae 
N. b. : Numeri excerpti sunt a mensionibus satellitis Hipparcos nominatae *Hipparchos catalogue: query form* apud archive.ast.cam.ac.uk.

## Nebulae 
**M 15** cumulus stellarum globosus est qui circiter 50.000 spatia lucis annuae a Sole remota est. 
**NGC 7331** galaxias classis **Sb** est quae circiter 400 centena milia spatiorum lucis annuae remota est.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Pegasus" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Energia

[thumb|[Vectura energiae forma electrica per fila conductralia suspensa alta tensione.]]
[thumb|Curriculum Scenicum in Agro Luna [Melburna|Melbrunae in Australia, vetussimum curriculum retroflexum mundi anno 1912 erectum. Velocitas variabilis carrorum in curriculo moventum monstrat legem conservationis energiae.]]
**Energia**, in physica, est captus vel potestas laborem agendi, quae aequalis est vi in corpore adhibita a motionis distantia multiplicata. Sunt duae energiae formae: potentialis et cinetica. 

## Energia cinetica 
Energia cinetica  dicitur energia ob corporum motum. In physica classica relativistica Newtoniana, energia cinetica ob centri massae motum *Kcen* est
:::K_{cen} = \frac{1}{2} mv^2

ubi *m* est massa et *v* celeritas corporis. Energia cinetica circuitionalis est ob motum massae circum centrum suum. Pro circuitione simplice energia circuitionalis est

:::K_{circ} = \frac{1}{2} I \omega^2

ubi *I* est momentum inertiae et *ω* celeritas angularis corporis.

## Energia potentialis 
Energia potentialis dicitur energia ob vires et corporis positionem. 

In theoria gravitatis Newtoniana, energia potentialis *U* est

:::U=-G\frac{m_1 m_2}{r}

ubi  G = \left(6.67428 \plusmn 0.00067 \right) \times 10^{-11} \ \mbox{m}^3 \ \mbox{kg}^{-1} \ \mbox{s}^{-2} \,  est constans gravitationalis, *r* distantia inter particulas, m_1 massa particulae 1, et m_2 massa particulae 2.

## Lex conservationis energiae 
Lex conservationis energiae dicitur constans esse summa omnium energiarum potentialium et cineticarum E = T + U. Haec lex derivatur per ratiocinationes de legibus motus Newtonianis.

## Energia interna et externa 
Energiae possunt esse aut internae aut externae, quod maxime pendet in analysi perspectiva.  Energiae internae proveniunt e rebus corporis internis, dum energiae extenae proveniunt e factoribus extra corpora.

### Energiae externae exempla 
Si corporis singuli motus in campo gravitationali consideramus, energiae cineticae externae exemplum est energia ob centri massae motum. Energiae potentialis externae exemplum est energia potentialis gravitationalis Newtoniana, cuius formula est supra.

### Energiae internae exempla 
Energiae cineticae internae exempla sunt energia ob temperaturam et corporis cicuitationem. Exemplum energiae potentialis internae est energia ob vincula chemica. 

Si ambae massae 1 et 2 consideramus sicut singulum systema physicum, altera exempla energiae internae sunt potentialis gravitationis energia inter duo corpora et tota energia cinetica ambarum particularum.

## Energia in theoria relativitatis 
Albertus Einstein formulam invenit quae monstrat quomodo massa in energiam transformari potest:

:::E = mc^2\,
 
ubi *m* est massa et c celeritas luminis. Si *E* est completa energia interna corporis, haec lex quoque totam massam dat quam particula cohibet, 

*Convectrum solare
*E=mc²
*Energia nuclearis
*Energia renovabilis
*Energia ventosa
*Procuratio energiae internationalis
*Tensio electrica
*Vis

## Nexus externi 
*De energia Anglice
*De energia Frangogallice

Categoria:Technologia
!
Dioecesis Groningensis-Leovardiensis

**Dioecesis Groningensis-Leovardiensis** (Batavice *Bisdom Groningen-Leeuwarden*) est dioecesis Ecclesiae Catholicae in Nederlandia.

## Data 
Anno 2005 catholici in hac dioecese 110.000 erant, id est 6.2% incolarum. Circa 12.435 homines praeceptum missae dominicalis observant, id est 11.7% catholicorum. 

## Historia 
**Dioecesis Groningensis** Prima 1559 pars novae classis ecclesiasticae Nederlandiae erat. Classis illa a Paulo PP IV in bulla Super Universas edicebatur. Novam classem Philippus II, Hispaniae rex, qui dominus Nederlandiae erat, institit, quia Reformationem demorari voluerit.
Dioecesis  hodie  provincias Groningensis et Drentiae coercuit et brevam existavit. Episcopus primus, Ioannes Knijf, ordinabatur 1561, officium exercere non potuit. Tantum auxilio Albae ducis Groningensem intravit.
Post mortem anno 1576 duo episcopi ordinabantur. Illi episcopi in Groningae non ordinabantur et urbem numquam intraverunt. Groningen in auctoritate “Staten-Generaal” mansit. Ecclesia Romanae prohibitus erat.
Hierarchia restaurante anno 1853 dioecesem Groningensis non conditus est. Fines dioecesis pars archidioecesis Ultraiectensis hodie erat. Iuliana regina et Pio PP XII papa dioecesis Groningensis 16 Iulii 1955 condita est.

## Episcopi Groningenses 
## Episcopi Groningenses-Leovardienses 
## Nexus externi 
* 

Groningensis
Indus (constellatio)

**Indus** constellatio in caelo australi sita est. 

## Stellae 
ε Indi inter Soli proximas stellas est; nam solum 11,8 spatia lucis annuae remota est.

N. b. : Numeri excerpti sunt a mensionibus satellitis Hipparcos nominatae *Hipparchos catalogue: query form* apud archive.ast.cam.ac.uk.

## De historia 
Indus constellatio verisimiliter inventa est a nautis claris Batavis
Petro Dirkszoon Keyser et Friderico de Houtman in fine XVI saeculi. Introducta est ab Iohanne Bayer in libro *Uranometria* anno 1603 scripto.

Revera non Indum, sed Indianum, id est incolam Americae continentis significat.

## Nebulae 
* Galaxias NGC7049
* Galaxias NGC7090
* Galaxias NGC7205
## Notae 

## Nexus externi 
* "Indus" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Universitas Graecensis

**Alma Mater Carolo-Franciscea Graecensis** est maxima et antiquissima universitas publica Styriae.

## Historia 
Anno 1573 a Carolo II archiduce Austriae Interioris schola collegii Societatis Iesu instituta est. Anno 1585 papa Gregorius XIII statum universitatis approbavit, qui anno 1782 Iosepho II imperatore abrogatus est. 45 annos post, anno 1827 Franciscus II imperator iura universitatis restituit. Ex eo tempore Universitas Graecensis "Universitas Carolo-Franciscea" vocatur. Anno 2004 facultas medica universitas separata facta est.

## Notae 
* Bibliotheca Universitatis Graecensis
* Universitas Vindobonensis

## Nexus externi 
* Pagina prima Universitatis Graecensis
* QUODLIBET

!
Bibliotheca Universitatis Graecensis

thumb|250px|Atrium tectum bibliothecae.

**Bibliotheca Universitatis Graecensis** est pars Universitatis Graecensis, maxima et scientifica et publica Styriae bibliotheca et tertia magnitudine Austriae.

## Historia 
thumb|250px|left|Pars frontis constructae 1994-1996.
Origo Bibliothecae Universitatis Graecensis bibliotheca scholae est, quae anno 1573 impulsu Caroli II archiducis Austriae Interioris sodalibus Societatis Iesu instituta est. Papa Gregorius XIII huic scholae iura universitatis decernavit. Eo ipso bibliotheca statum bibliothecae universitatis accepit. Anno 1782, hic status ab Iosepho II imperatore abrogatus est, sed 45 annos post Franciscus I imperator Austriae omnia iura restituit. Anno 2004, partes medicae bibliotheca separata novae Universitatis Medicae factae sunt.

## Bibliothecarii 
Tempore conversionis in publicam administationem duo bibliothecarii in universitate laboraverunt: moderator et adiutor. Initio saeculi XX bibliotheca 17 operarios habuit, quorum octo oficiales scientiales fuerunt. Usque ad annum 2000 numerus in Bibliotheca Universitatis Graecensis laborantium ad 120 auctus est.

## Possessiones 
thumb|250px|Tabula commemorationis.
Principio millennii tertii, Bibliothecae Universitarios Graecensis prope trecies centena milia librorum imprimorum, plus 200 manuscripta, fere 1200 incunabula, 1400 scripta periodica currentia, multas reliquias hominum litteratorum fuerunt.

## Fontes 
Fontes in lingua Germanica vel Anglica scriptae in pagina propriae linguae datae sunt. Nexus in columna sinistra sita est.

## Nexus externi 
* Pagina prima
* Catalogus bibliothecae

Graecia
Categoria:Universitas Graecensis
Serpens (constellatio)

**Serpens** (Graece Ὄφις) est constellatio hemisphaerii septentrionalis, una ex quadragensima octo constellationibus a Ptolemaeo, astronomo saeculi secundi, perscriptis. Manet una ex octoginta octo constellationibus hodiernis ab Unione Astronomica Internationali definitis. Serpens est una ac sola constellatio quae e duabus partibus non conexis constat, quae partes *Serpens Caput* et *Serpens Cauda* appellantur. Constellatio ab Ophiucho partita circum lineam caeli aequinoctialem sita est. Hac in constellatione anno 1970, nova stella FH Serpentis inventa est.

## Stellae 
Stella splendidissima Unuc al Hai (α Ser) Arabice *Cor Serpentis* significat.

N. B.: Numeri excerpti sunt a mensionibus satellitis Hipparcos nominatae *Hipparchos catalogue: query form* apud archive.ast.cam.ac.uk.

## Nebulae 
* Cumulus stellarum M 5
* Nebula gasorum M 16
* cumuli stellarum aperti NGC 6604, NGC 6605, IC 4756

## Notae 

## Bibliographia
* Eggleton, P. P., et A. A. Tokovinin. 2008. A catalogue of multiplicity among bright stellar systems. *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* 389(2):869. doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13596.x.
* Russell, H. N. 1922. The New International Symbols for the Constellations. *Popular Astronomy* 30:469–471.
* White, Gavin. 2007. *Babylonian Star-Lore: An Illustrated Guide to the Star-lore and Constellations of Ancient Babylonia.* Solaria Publications. ISBN 9780955903700.

## Nexus externi 
* "Serpens" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars* (anglice)
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae (anglice)

!
Categoria:Constellationes
Antonius

***Antonius*** (-ii, *m.*) fuit nomen gentilicium aetate Romana; nunc est praenomen masculinum. Forma muliebris ***Antonia*** est. Nomen Antoninus ex hoc nomine derivatur.

## Qui hoc nomen habuerunt 
*Antonius abbas, sanctus
*Marcus Antonius
*Sanctus Antonius Patavinus

## Qui hoc praenomen habuerunt 
*Antonius Arenskij
*Antonius Augerellus
*Antonius Banderas
*Antonius Canova
*Antonius Čechov
*Antonius Cornazzanus
*Antonius de Curtis
*Antonius de Dyck
*Antonius Heeres Sioertsma
*Antonius Ghislierius, vel P.P. Pius V
*Antonius Gramscius
*Antonius Hopkins
*Antonius Lavoisierius
*Antonius López de Santa Anna
*Antonius Makarenko
*Antonius Panormita
*Antonius Pullarius
*Antonius Praetorius
*Antonius Olubunmi Okogie
*Antonius Salieri
*Antonius Tajani
*Antonius Vainens
*Antonius Vivaldi
*Antonius Vrančić

## Loci sive urbes huius nominis 
*Sanctus Antonius (Caput Viride)
*Sanctus Antonius (Texia)
*Sant Antoni de Vilamajor

## Alia 
*"Antonius" erat nomen triviale *Tethyshadri insularis*

*Antonius Maria
*Iosephus Antonius

Categoria:Nomina gentilicia
Categoria:Praenomina masculina
Cremona

thumb|Media urbs et templum maximum
**Cremona**  (alia nomina: *Crimona*) (Italiane: *Cremona*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 71&thinsp;360 incolarum, in Regione Langobardia sita et caput Provinciae Cremonensis. Urbani *Cremonenses* (etiam: *Cremoxiani*, *Cremosiani*) appellantur. 

## Insigne 

Fasciculus:Corona di città.svg|*Urbs Italiae*

## Geographia 
Cremona est parva urbs Langobardiae in Italia septentrionali ad flumen Padum.

## Historia 
Cremona anno 218 a.C.n. a Romanis cum Placentia apud aliam ripam Padi ut castrum condita est.

## Praeclari cives 
* Publius Quinctilius Varus
* Liutprandus Cremonensis, episcopus Cremonae 962-972
* Gerardus Cremonensis, interpres Arabo-Latinus (1114-1187)
* Sophonisba Anguissola
* Iulius Campi
* Archangelus Ghisleri
* Guido Grandi
* Gregorius XIV Papa
* Sanctus Homobonus Cremonensis
* Ieremias Bonomelli, episcopus Cremonae 
* Anna Mina Mazzini
* Claudius Monteverdi
* Hamilcar Ponchielli
* Aldus Protti
* Antonius Stradivarius
* Hugo Tognazzi
* Ludovicus Voghera
* Primus Mazzolari

## Urbis administratio 
Praesentis magister urbis est a die 11 Iunii 2014 Ioannes Lucas Galimberti.

## Ecclesia Catholica Romana 
Cremona est sedes episcopalis nomine Dioecesi Cremonensi.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
## Municipia finitima 
''Bonemerse, Castelverde, Castelvetro Piacentino (PC), Gadesco-Pieve Delmona, Gerre de' Caprioli, Malagnino, Monticelli d'Ongina (PC), Persico Dosimo, Sesto ed Uniti, Spinadesco, Stagno Lombardo*.

* Langobardiam (*regionem*),
* Provinciam Cremonensem,
* Urbes Italiae,
* 486 Cremona.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Cremona (province of Cremona, region Lombardy, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Cremonensi.
Imago:View from torrazzo4.jpg|Despectus in urbem e *Tottazzo''.
Imago:Crémone 2010 26 (8344743113).jpg|Ecclesia Cathedralis.

## Notae
Epidius

**Marcus Epidius**, dicendi doctor Romanus. Vixit primo saeculo a.C.n. Inter alios Vergilium erudivit. Vir tam malignus videtur fuisse, ut Suetonius eum calumniatorem appellaret.
Ecce Suetonii verba: "M. Epidius, calumnia notatus, ludum dicendi aperuit docuitque inter ceteros M. Antonium el Augustum; quibusquondam C. Cannutius, obiicientibus sibi quod in re p[ublica]. administranda potissimum consularis Isaurici sectam sequeretur, malle respondit Isaurici esse discipulum quam Epidi calumniatoris. Hic Epidius ortum se ab Epidio Nucerino praedicabat, quem ferunt olim praecipitatum in fontem fluminis Sarni, paulo post cum cornibus extitisse, ac statim non comparuisse in numeroque deorum habitum" (*De Rhetoribus,* 4).

Categoria:Oratores
Categoria:Romani antiqui
Categoria:Nati saeculo 2 aut 1 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 1 a.C.n. aut 1
Serena

**Serena** (nata circa 365; mortua anno 408) fuit filia Honorii, fratris Theodosii I, imperatoris Romani.

Erudita Serena fuit Theodosii neptis dilectissima. Anno 384, Stilichoni magistro militum nupsit, ex quo tris liberos peperit: Mariam et Eucherium et Thermantiam. Honorium Iuvenem imperatorem fideliter secuta est. Una tamen cum Stichilone anno 408 civibus Romanis displicuit, et eodem anno supplicium sumptum est de ea.

## Lege etiam 
*Claudiano. 1992. *Elogio di Serena,* a Franca Ela Consolino editum. Venetia.

Categoria:Morte damnati
Albania (discretiva)

**Albania** haec dissimilia significat:

# Albania, civitas paeninsulae Balcanicae
# Albania, natio antiqua montis Caucasi
# Albania seu Scotia, regio Europae borealis
# Albania, flumen in Ontario septentrionali
# Albania, caput civitatis Novi Eboraci
# Albania, urbs in Australia Occidentali
# Albania, urbs in Victoria
Procopius

**Procopius Caesariensis**, Graece  (natus Caesareae Palaestinae anno 500 vel paulo antea; mortuus 560/565 p.C.n.) fuit rerum gestarum scriptor tardae Graecitatis: dignum est maioris famae opus eius in octo libros divisum, in quo bella imperatoris Iustiniani narrat. Scripsit etiam *De aedificiis* et *Anecdota* sive *Historiam arcanam*.

Procopius fuit a principio advocatus et orator, sed ab anno 527 adsessor Belisarii ducis exercituum Romanorum; iuxta eum igitur in bellis Persico, Vandalico et Gothico meruit in Iberia, Africa et Italia usque ad annum fere 542, quo anno Constantinopolim reversus plagam inguinalem saevire observavit et in opere suo historico descripsit. Anno 560 ad dignitatis gradum "viri illustris" ab imperatore elatus est; anno 562 praefectus urbi meruit (aut ille ipse aut alius quis eiusdem nominis). 

## Opera 
* *Bella*
* *De aedificiis*
* *Anecdota*

## Notae 
## Bibliographia 
* Börm, Henning: *Prokop und die Perser*. Stutgartdiae: Steiner, 2007
* Cameron, Averil: *Procopius and the Sixth Century*. Berkeley: University of California Press, 1985
* Evans, James A. S.: *Procopius*. New York: Twayne, 1972
* Greatrex, Geoffrey: "The dates of Procopius' works" in *Byzantine and Modern Greek Studies* vol. 18 (1994) pp. 101-114
* Greatrex, Geoffrey: "Recent work on Procopius and the composition of Wars VIII" in *Byzantine and Modern Greek Studies* vol. 27 (2003) pp. 45-67
* Kaldellis, Anthony: *Procopius of Caesarea: Tyranny, History and Philosophy at the End of Antiquity*. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 2004

## Nexus exterrni 
Categoria:Historici Byzantini
Categoria:Scriptores de architectura
Categoria:Scriptores Constantinopoleos
Categoria:Auctores Graeci mediaevales
Categoria:Praefecti urbi Constantinopoli
Categoria:Participes bellorum Romano-Persicorum
Categoria:Nati saeculo 5
Categoria:Mortui saeculo 6
Hermannus Weller

**Hermannus Weller** (natus Gamundiae die 4 Februarii 1878; mortuus Tubingae die 9 Decembris 1956) fuit poeta Theodiscus Lingua Latina nova scribens et Indologus.

## Vita 
Universitate Tubingae philologiae classicis studebat et annis 1913 ad usque 1931 in oppido Ellwangen magister gymnasii docuit. Anno 1930 habilitatus est et ab anno 1931 etiam professor Indologiae Universiatis Tubingae et socius Academiae Regiae Disciplinarum Nedelandicae factus est. Litterarum Latinae peritus et duodeciens nummum aureum Certamen poëticum Hoeufftianum ceperet.

## Elegia *Y*
Anno 1936 Latinam scripsit elegiam *Y*, quacum in certamini Hoeufftiano Universitatis Amstelodamiensis interfuit. Nummum aureum anno 1937 addictum est. Quod factum stupendum est, quia id, de quo agitur, in ea elegia contra ideologiam rassismi et violentiam antisemitismi, sicut "Nox crystallorum" se direxit. 

### Versus 125–156 
   Tum sic incipit A: "Animos attendite, cives:
      Grammaticus (—tremui!—), credite, noster amat.
   
   Noster amat Latio—pudor est—non nomine dignam
      Quaeque peregrinos praeferat ipsa sonos.
   
   Sic ergo malus iste potest corrumpere mores!
      Perdidit iste viros et muliebre genus.
   
   Fecit, ut ille bibo vapidum proflaret Iacchum
      In nostros, media carmina nocte legens.
   
   Sed tamen hoc levius (—tulimus graviora, Quirites—);
      Est aliud, quod nos dira timere iubet.
   
   Sermonem studet hic sensim vitiare Latinum:
      Publica res agitur vitaque nostra, viri!
   
   Nec, quia sacra lues nondum pervenit ad ima
      Viscera, securi spernite tale malum:
   
   Saepe levis raptim creverunt semina morbi
      Corporaque horrendae tota dedere neci;
   
   Saepe latens scintilla feros surrexit in ignes
      Inque suos cineres procubuere domus.
   
   Ne morer exemplis, memoro pro pluribus unum:
      Te quoque turbari tu, Tiberine, doles.
   
   Qui Tiberis Latio celebrari nomine gaudes,
      Thybridis impura voce notatus oles.
   
   Haec si pernicies vel sancta vocabula tangit,
      Verborum plebem qualia fata manent?
   
   Nec parat insidias tantum: nos despicit omnes;
      Iactat enim patriam conspicuumque genus.
   
   Graeculus est sane: φιλός, calvusque levisque,
      Vox vero querulum vixque virile sonat.
   
   Nec iam plura noto: gravis est manifestaque culpa;
      Est vestrum poenae constituisse genus.
   
   Cedimus hoc vobis nostro de iure, Quirites:
      Hic sensum populi iudiciumque sequar."

## Opera 
* Weller, Hermann. 1946. *Carmina Latina.* Altera editio. Tubingae.

## Nexus externi
* Hermanni Weller carmina Latina in *Bibliotheca Augustana*

Categoria:Auctores Neolatini
Categoria:Certamen Hoeufftianum
Categoria:Alumni Universitatis Tubingensis
Categoria:Professores Universitatis Tubingensis
Categoria:Poetae Latini Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Viva Camena
Immaculata Conceptio

[alt=Imago Maria Immaculata pulcherrima dans colorem candidum in sua puritate|thumb|Maria Immaculata [colorem candidum in sua puritate dat. *Conceptio immaculata,* imago a Ioanne Baptista Salvi facta.]]
**Immaculata Conceptio Beatae Virginis Mariae** est doctrina Ecclesiae Catholicae quae Virginem Mariam esse illibatam declarat, a peccato originali a momento suae conceptionis liberam. Quae doctrina, saepe cum eius partu virginali vel annuntiatione Christi confusa, de conceptione Mariae in utero Sanctae Annae matris tractat.
[thumb|upright=0.6|left|*Virgo Immaculata.* Pictura a [Petrus Paulus Rubens|Petro Paulo Rubens facta (Museum Prado).]]
[thumb|upright=0.9|[Pompa Mariana in America.]]

Maria ergo concepta modo humano, tamen praeservata celebratur a labe originali, id quod expressum est in graduali missae secundum ritum ut dicunt Tridentinum verbis depromptis e Cantico Canticorum paucis mutatis: "Tota pulchra es, Maria: et macula originalis non est in te." Iam ab Origene vocatur immaculata, et festa eius Immaculatae Conceptionis diutissime in Christianismo celebrata, dogma a Pio Papa IX die 8 Decembris 1854 in "Ineffabilis Deus" constitutione apostolica declarata est. Inde quotannis die 8 Decembris sollemnitas Conceptionis Immaculatae Beatae Mariae Virginis celebratur.

## Bibliographia 
*de Luna y Arellano, Michael.1652. *Theoremata sacra, theologica et Juridica, tropica et anaglyphica, pro immaculata deiparae virginis conceptione.* Bruxellis.
*Plazza, Benedictus. 1747. *Caussa immaculatae conceptionis Mariae . . . agitata et conclusa.* Panormi.
*Quirinus de Salazar, Ferdinandus. 1625. *Defensio pro immaculata deiparae Virginis conceptione.* Lutetiae.

*Calendarium Romanae Ecclesiae
*Potuit, decuit, ergo fecit

## Nexus externi
* De festo in Lexico sanctorum oecumenico quod dicitur. 
* Benedictus Papa XVI praedicans, 2008. 
* Systematica studia hodierna.   
* "150 Jahre Dogma von der unbefleckten Empfängnis." Apud *Lazaristen.at* (PDF).

## Notae
Categoria:Maria (mater Iesu)
Categoria:Religio Christiana
Categoria:Ritus Decembris
Triangulum (constellatio)

thumb|upright=1.5|Charta constellationis Trianguli
**Triangulum** est constellatio non ita spectabilis caeli septentrionalis. Tribus e stellis constat, quarum una tertiae magnitudinis est. Sed etiam aliae stellae non tam lucidae huic constellationi insunt, e quibus Iohannes Hevelius *Triangulum Minus* constellationem fecit, quae res autem posteris non placuit ut Triangulum Minus non sit inter constellationes ubique acceptas.

Triangulum iam inter 48 constellationes temporum antiquorum a Claudio Ptolemaeo commemoratas erat. Apud Graecos Trigonon vel Deltoton nominabatur. Nomen stellae Ras al Muthallath (quae secundum splendore locum tenet) Arabicae originis est, 'Caput Trianguli' significans.

In caelo Hemisphaerii Australis invenitur alterum triangulum, nempe Triangulum Australe appellatum.

Numeri excerpti sunt e mensionibus satellitis Hipparcos nominatae *Hipparchos catalogue: query form* apud archive.ast.cam.ac.uk.

## Nebulae 
In Triangulo Nebula Trianguli (M33) est, 23 centena milia spatiorum lucis annuae remota. Praeter Nebulam Andromedae proximus galaxias maior est. Una cum Nebula Andromedae atque Via lactea nostra necnon multis parvis galaxiis Turmam localem fingunt. Nebula Trianguli anno 1764 a Carolo Messier inventa est.

## Stellae 
*In maximo splendore

## Notae 
## Bibliographia 
* Ridpath, Ian. "Triangulum". ''Ian Ridpath's Star Tales*.
* Barentine, John C. "Triangulum Minus". In *The Lost Constellations: A History of Obsolete, Extinct, or Forgotten Star Lore*. Chamae: Springer, 2016.

## Nexus externi 
* "Triangulum" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars''
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Thomas Hyde

**Thomas Hyde** (1636–1703) fuit rerum orientalium doctus Anglicus, cui primus verbi "dualismi" usus, anno 1700, attribuitur.

Natus est Billingsiae prope Pridgenortham in Agro Salopiensi die 29 Iunii 1636, patre Clerico Parochiali Ecclesiae ibidem aliquandiu pastore. Vir ille in primis doctus, et orientalium linguarum peritissimus, filii docilis ingenium hac in parte mire excoluit, et litteris probe instructum ad Regale Collegium Cantabrigiense dimisit annum aetatis suae 16 agentem. 

Ibi adolescens in studiis profectum adeo laudabilem fecit ut magna apud literatos gratia valeret, praecipue apud Abrahamum Wheelocum, linguae Arabicae professorem. Vir ille humanissimus iuxta ac doctissimus adolescentem hunc nostrum omni benignitatis officio prosequebatur, imo in discipulorum et amicorum numerum ascivit; et, cum esset linguae Persicae prae ceteris peritissimus, hac praesertim in parte curas impendit, quae discenti adiumento essent subsidia comparavit, et exemplo simul et consilio studia promovit, auxitque. Hoc adeo a fonte originem duxit singularis illa, qua deinceps Hyde inclaruit, linguae Persicae peritia: quod ipsum postmodo memorabili documento commonstravit. Enimvero iam tum illam Bibliorum πολυγλώττων editionem celeberrimam moliebatur Brianus Waltonus: ad hanc rem undiquaque literarum et literatorum subsidia conquirebantur: aderat Wheelocus operis fautor atque adiutor: laborum porro participem et socium hunc discipulum suum adiunxit, quippe quem idoneum cognoverat qui in codicibus collationibus, et versionibus conficiendis operam navaret utilissimam. Wheelocus interim morbo extinctus discessit: verum etiam mortuus discipuli ope vicaria Waltono eximie profuit.

Fuit Protobibliothecarius Bodleianus ab anno 1665 1701 usque.

## Notae 

## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Professores Universitatis Oxoniensis
Categoria:Bibliothecarii Universitatis Oxoniensis
Categoria:Philologi Britanniae
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Orientalistae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Nati 1636
Categoria:Mortui 1703
Comites Hollandiae

Hic habes indicem **comitum Hollandiae** a saeculo nono exeunte usque ad annum 1648.

Ab anno 1581 ad 1648, Philippus III (mortuus 1598), Philippus IV (mortuus 1621), Philippus V titulum comitis reclamaverunt, sed comitatum non regerunt.

Hollandia
Categoria:Nederlandia
Dioecesis Roterodamensis

**Dioecesis Roterodamensis** (Batave: *Bisdom Rotterdam*) est dioecesis in Nederlandia, cuius praesens episcopus est Hadrianus Hermanus van Luyn.
 
## Data 
Anno 2005 catholici in hac dioecese 537&thinsp;000 erant, id est 15.1 centesimae incolarum. Circa 40&thinsp;610 homines praeceptum missae dominicalis observant, id est 7.7 centesimae Catholicorum.

## Historia 
Ab Iuliana regina Pioque PP XII papa dioecesis Roterodamensis ex dioecese Harlemensis 16 Iulii 1955 condita.

## Episcopi Roterodamensis 
## Notae 
## Nexus externi
* Pagina officialis Dioecesis Roterodamensis 

Roterodamensis
Cellae praefectura

**Cellae praefectura** (Germanice: *Kelleramt, Alemannice: Chälleramt*) est regio Bremogarti disctrictus.

Kelleramtis vici sunt:

*Arni
*(Rottenschwil)
*Werd/Verdae
*Oberlunkhofen
*Unterlunkhofen
*Islisberg
*Jonen
*(Oberwil)

## De geographia 
Cellae praefectura in Rusae vallis orientale parte, praeter Werd ac Rottenschwil vicos, qui in occenntale parte siti sunt, sita est.

Altissimus vicus Islisberg in circa 700m altitudine s. mare est. Quod in colle nomine *coelum*, vel, facilior, *islisberg* situm est.

Cellae praefecturam fluminula Arnibach, quod parvum est, ac Ionenbach, quod major est, ac flumen magna Rusa transfluunt.

## De historia 
Anno 694, primum scriptum est in charta quadam nomen locis *Kelnhof* 'fundus cellerarii'. Anno 1291, Rudolphus I *Kelnhof* empsit. Primo erat pars praefecturae liberae Affoltrensis, postea ipsa praefectura facta est: CELLAE PRAEFECTURA. Ab XV saec. ab urbe Bremogarto Habsupurgiense regnata postea Turicenses in praefectura summum ius habebeat, tamen autem in Bremogarti civitatis imperio manebat. In anno 1797 a Bremogarto imperium atque iura omnia vicis ipsis Cellae praefecturae vendita est. Breve tempore post, Francogalli terram occupaverunt; Cellae Praefectura non iam constabat, facti sunt municipia: Arni, Jonen, Oberlunkhofen, Unterlunkhofen et erat vicus Islisberg, de quo nemo vero sciebat quo municipio appartinebat, in capite Aravia dicitur tantum esse pars municipii Arni (1981 tandem de jure separata sunt municipia Arni ac Islisberg). 

### De aliis vicis in Kelleramt 
Et vici Oberwil,quod nunc pars municipii Oberwil-Lieliest, et Werd/Verdae, quod nunc pars municipii Rottenschwil-Werd est, et una ex duobus partibus vici Zufikon suo tempore Cellae praefecturae partes erant.

### De nomine Kelleramt temporibus hodiernis 
Quamquam de iure non ijam praefectura est, nomen regionis CELLAE PRAEFECTURA, germanice: KELLERAMT,in sermone hominum manebat.

* Helvetia

## Notae 
Categoria:Argovia
!
Phoenix (constellatio)

**Phoenix** constellatio in caelo australi sita est. Quae constellatio primum a nautis Batavis Petro Dirkszoon Keyser ac Friderico de Houtman nominata et ab Iohanne Bayer astronomo in libro suo *de Uranometria* descripta est.

## Stellae 
N. b. : Numeri excerpti sunt e mensionibus satellitis Hipparcos nominatae *Hipparchos catalogue: query form* apud archive.ast.cam.ac.uk.

Stella lucidissima α Phoenicis non solum *Lucida Cymbae*, sed etiam *Alcaa* nominatur.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Phoenix" apud Chris Dolan, *The Constellations and their Stars*
* "The Constellations" apud situm Internationalis Unionis Astronomicae

!
Categoria:Constellationes
Triumphus

[thumbnail|300px|Imago aeri incisa dissertationem [Onuphrius Panvinius|O. Panvinii de triumphis illustrans.]]
**Triumphus** est ritus quo victoriam imperator Romanus iussu Senatús celebravit.

Cum imperatoris insignis victoria nuntiata erat, ille, senatus iussu, castra movebat atque triumphans in Urbem inibat. Tum ingens multitudo et forum et viam Sacram et alias propinquas vias invadebat. Nam omnes triumphum spectare volebant. Imperator, laurea in capite posita, in quodam curru aureo stabat, quem quattuor equi albi trahebant. A campo Martio per Palatium, denique via Sacra ad Capitolium, Iovis templi sedem, vehebatur. Attamen infaustae superbiae vitandae causa imperatori triumphanti in curru adstabat qui memorare non desineret hominem esse non deum. Si dux hostilis captus esset, ante currum ductus esset. Tristissima mente procedebat, quod existimabat fortunam suam longe aliam esse ac speraverat. Post currum ibant victores milites : alii imperatorem maximis laudibus efferebant, alii eum ludibrio habebant. Ita pompa ad Capitolium contendebat, ubi imperator Iovi bovem album immolabat et deo aliquam praedae partem praebebat. Tunc imperator, erga milites suos gratus, eis praemia dabat et opulentum convivium offerebat.

Non omnis victoria triumphum merebat ; in parvis victoriis senatus ovationem duci victori decernebat.

## Notae 
* Fasti triumphales Romanorum
* Thriambus
* Carmina triumphalia

## Bibliographia 
* Jean-Luc Bastien, *Le triomphe romain et son utilisation politique à Rome aux trois derniers siècles de la République*, École française de Rome, 2007.   ISBN 978-2-7283-0783-8 Recensio critica
* Mary Beard, *The Roman Triumph*. 2007 Paginae selectae
* Ernestus Künzl, *Der römische Triumph : Siegesfeiern im antiken Rom*, Monaci, H Beck, 1988. ISBN  3-406-32899-7
* Franciscus Modius, *Pandectae triumphales* (Francofurti ad Moenum, 1586) tom. 1 lib. 1 
*Onuphrius Panvinius, *De triumpho commentarius*, Venetiis, apud Michaelem Tramezinum, 1571. Hic legere potest
* William Ramsay, "Triumphus" in  pp. 1163-1167
* H. S. Versnel, *Triumphus: An Inquiry into the Origin, Development and Meaning of the Roman Triumph*. Lugduni Batavorum: Brill, 1970

!
Sibylla

[thumb|Sibylla Delphica, a [Michelangelus|Michelangelo in Cappella Sixtina picta.]]

**Sĭbylla** seu **Sibulla** (Graece: ) fuit mulier quaelibet multarum aevi antiqui oraculum seu vatum. Auctores de multis sibyllis scripserunt.
## Fontes
*Dionysius Halicarnassensis, libro quarto *Antiquitatum Romanarum* cap. 62.
*Lactantius libro primo *Divinarum Institutionum*, capitulo sexto (6-17).
* XIV.1.34

## Plura legere si cupis 
*Onuphrius Panvinius,  *de sibyllis et carminibus sibyllinis*, Venetiis in officina Erasmiana, apud Vincentium Valgrisium, 1558.Hic legere potes p.36(sic! revera 26) sqq. post ludos saeculares.

*Libri Sibyllini
*Oracula Sibyllina
*Sibylla Cumana

Categoria:Religio Romana
!
Categoria:Vates ideales
Ichigo Kurosaki

[thumb|[Cosplay Ichigo Kurosaki.]]

**Ichigo Kurosaki** (Iaponice 黒崎 一護, Hepbjurn *Kurosaki Ichigo*) est persona ficta in *Bleach,* serie anime et mangae, et in eius adaptationibus a Tite Kubo designatis. Quae persona potestatem *shinigamiis* (dei mortis) de Rukia Kuchiki acceptat, unam ex multis deis mortis qui in *Soul Society* (Congregatione Animorum) habitat.

## Nexus externi
*"Deathberry."

Categoria:Anime
Categoria:Mangae
Categoria:Personae ficticiae
Moralium in Iob

Gregorii Magni **Moralium in Iob** vel *Magna Moralia* initiatum est quo tempore Gregorius Constantinopoli vixit; terminatum est Romae.

## Nexus externus
* Moralium in Iob

Categoria:Textus Christiani
Categoria:Liber Iob
Categoria:Gregorius I
Categoria:Scripta saeculo 6
Categoria:Constantinopoleos scripta
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Sanctogallum

**Sanctogallum** est:

* Sanctogallum (urbs): Urbs helvetica
* Sanctogallum (pagus): Pagus Helvetiae, cuius caput urbs Sanctogallum est.
Dies

[thumb|[Horologium quattuor et viginti diei horarum numeris Romanis indicatarum Grenovici institutum.]]
[thumb|Quamquam [dies solaris 24 horis accurate correspondet, dies sideralis correspondet 23 horis, 56 minutis, 4.1 secundis.]]

 () est tempus quo planeta quidam (praecipue Tellus) se vertit. Quum planetae ipsi circum stellam moveantur, diei species duae sunt: diei species sideralis, in qua tota revolutio, sideribus remotis visa, fit; et solaris illa, quae sic apparet stellā propriā (quae gratia exempli Sol est Telluri) visa.

Hominibus dies solaris terrae divisa est in 24 horas, hora omnis in 60 minuta, minutum omne in 60 secunda. Hoc usu, dies sideralis terrae extendit tres et viginti horas et 56 minuta et 4.1 secunda. Diebus 365 et vix sex horis terra revolutionem totam circum solem facit, quod tempus annus nominatur.

Series dierum sequentium in calendariis, sive dies numerati, fere semper in hebdomades, menses atque annos digestitur. Calendarium solare dies ex cyclo annuo Solis ordinat, ut initia quattuor temporum anni per annos constanter manent. Calendarium lunare dies ex phasibus Lunae ordinat.

## Dies et nox 
Saepe vulgo *dies* significat pars diei totius in qua sol lucet; pars in qua videri non potest nomine nox vocatur.

Vocabulum *diei* aetate antiqua etiam spatium inter binos solis occasus significabat. Quamobrem Vesper Sanctus est nostro temporis stylo 24 Decembris, quia dies nativitatis domini vel 25 Decembris vespere pridie olim coepit. Etiam nox Valpurgis incipit pridie Kalendas Maias, quo die ea sancta declarata est.

## De diei duratione 
Astronomia inter diem solarem et diem sideralem distinguit, qui dies inter se differunt duratione temporale.

## Notae
## Bibliographia 
* Bureau International des Poids et Mesures, *The International System of Units (SI)*. 8a ed. Organisation Intergouvernementale de la Convention du Mètre, 2006

* Annus
* Dies sideralis
* Dies solaris
* 
* Hebdomas
* Index dierum
* Mensis
* Tempora anni

Categoria:Calendarium
!
Categoria:Physica
Categoria:Tempora diei
Categoria:Unitates temporis
Categoria:Unitates physicae
Universitas Floridensis

**Universitas Floridensis** est magna universitas publica Gainesopoli in Florida sita. Anno 1853 condita est. Hodie maxima in civitate Floridae universitas est, plus quam 50&thinsp;000 discipulorum habens. Campus per 3000 iugera extenditur, et duos lacus, stadium Benjaminis Hilli Griffinis, quod domicilium turmae pedifollis est, campum Americarum, institutumque Mchnightianum ad animi studium continet. In ludis Universitas Floridensis in Colloquio Euronoto participat, quod saepe inter difficillima certamina pedifollis universitatum habetur. Universitas Floridensis discipulos ex omnibus civitatibus multisque terris alienis ad se attrahit.

## Notae 
Categoria:Constituta 1853
!
Dioecesis Bredana

**Dioecesis Bredana** ( Batavice *Bisdom Breda*) est dioecesis Ecclesiae Catholicae in Nederlandia.

## Data 
Anno 2005 catholici in hac dioecese 458.000 erant, id est 41.3% incolarum. Circa 24.920 homines praeceptum missae dominicalis observant, id est 5.4% catholicorum. 

## Historia 
Guilielmo III rege et Pio IX papa dioecesis Bredana die 14 Martii 1853 condita est.

## Episcopi Bredani 
* Dioeceses Ecclesiae Catholica

Bredana
Dioecesis Harlemensis-Amstelodamensis

**Dioecesis Harlemensis-Amstelodamensis** (Nederlandice *Bisdom Haarlem-Amsterdam*) est dioecesis Ecclesiae Catholicae in Nederlandia.

## Data 
Anno 2005 Catholici in hac dioecese 478&thinsp;000 erant, id est 17,1 centesimae incolarum. Circa 37&thinsp;160 homines praeceptum missae dominicalis observant, id est 7.8 centesimae Catholicorum dioecesis. 

## Historia 
Guilielmo III rege et Pio IX papa, dioecesis Harlemensis die 4 Martii 1853 condita est.

## Episcopi Harlemenses
Harlemensis
Comites et duces Geldriae

Hic est index comitum et ducum Geldriae.

## Comites Gelriae 
## Duces Gelriae 
Categoria:Nederlandia
Gelria
Regula pastoralis

thumb|Sic incipit *Regula pastoralis* in libro anno c. 600 manu scripto
***Regula pastoralis*** est opus Latine saeculo VI exeunte a Gregorio Magno scriptum; quod opus ab Alfredo rege Occidentalium Saxonum Anglosaxonice saeculo IX exeunte versum est.

## Nexus externi
* Regula Pastoralis

Categoria:Textus Christiani
Categoria:Italiae scripta
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Litterae Anglosaxonice versae
Categoria:Scripta saeculo 6
Categoria:Gregorius I
Genetica

[thumb|[Molecula ADN se transcribit.]]
**Genetica** est scientia quae hereditatem indagat omnium viventium, vel bacteriorum vel animalium. Fundamenta hereditatis iacent intra cellulam, sive partem viventem minimam omnium viventium. Moleculae quae transducunt qualitates, sunt acida nucleica, ADN et ARN, hic acidum desoxyribonucleicum et hac acidum ribonucleicum. Hae moleculae ita nominantur quia primum in nucleo cellularum inventae sunt. Genetica, ut intellegat leges hereditatis, varias vias tenet. Quamobrem, velut ceteris scientiis, et geneticae sunt variae divisiones:
* Cytogenetica (de chromosomatibus)
* Genetica molecularis (de acidis nucleicis)
* Genetica popularis (de crebritate qualitatum per populum)
* Genetica clinica aut medicalis (de morbis familiaribus)
* Immunogenetica (de anosologica)
* mRNA (de informatione genetica)
* Genetica Microbialis (de bacteriis) 
* Phytogenetica (de qualitatibus herbarum)
* Clonizatio
* Genetica medicinalis
* Optogenetica (de simul geneticae et opticae methodis)
* Epigenetica
* et caeterae

## Historia 
Undeviginti saeculo Austriacus Gregorius Mendel monachus Ordinis sancti Augustini ex obversavtionibus apud *Pisum sativum* suis leges geneticos tres (lex *uniformitatis*, lex *dysiunctionis*, ac lex *novae mixturae materiae geneticae*) deduxit.

Anno 1941 Eduardus Lawrie Tatum et Georgius Wells Beadle mARN informationem proteina generandi portare demonstraverunt. Paulo post Iacobus Dewey Watson et Franciscus Crick structuram ADN helicem enucleaverunt. 

*Algorithmus geneticus
*Archaeogenetica
*Biologia  molecularis
*Biotechnologia
*Codex geneticus
*Clastogenum
*Dachshund (genum)
*Embryologia
*Eugenica
*Genealogia
*Genetica clinica
*Genum
*Leges Mendeli
*Technologia genetica

## Nexus externus 
*De genetica, www.journals.uchicago.edu

!
Cataracta

[thumb|Cataracta in [Illinoesia]]
*Pro aliis significationibus cataractae vide cataracta (discretiva)*

**Cataracta** (-ae, *fem.*) est aedificium in canalibus vel fluminibus quod flumen navigabile sive magis navigabile faciat. Flumina sunt quae satis aquae habent sed ita procliva sunt ut naves vehi non possint. Ea flumina eo in partes dividuntur quod locis idoneis cataractae ita aedificantur ut fluminis aqua inter cataractas paululum modo proclivitatis habet. Ita naves inter cataractas vehi possunt. In cataracta eo naves sublevantur vel demittuntur quod aqua in cataractae camera influere vel ex camera exfluere permittitur. 

Cataracta curatur a magistro cataractarum.

## Pinacotheca 

Image:Top.of.caen.hill.locks.in.devizes.arp.jpg|In Anglia inter Niuburam et Aquas Solis
Image:Bingley Five Rise Locks 1.JPG|Cataracta in canali Ledesiae et Liverpoli
Image:Schleuse.JPG|Cataracta cum navi
Image:Rudziniec kanal gliwicki.JPG|Inferior pars cataractae
Image:Lake Washington ship canal, Hiram M. Chittenden Locks, 1995.jpg|Cataracta Ballardensis Seattli anno 1995

## Nexus externus 
Categoria:Fossae
Categoria:Vectura
Fuga (musica)

[thumb|upright=1.2|Fuga in primo libro *[Das Wohltemperirte Clavier* Ioannis Sebastiani Bachii.]]
**Fuga** usu communi celerem significat motionem hominis aut animalis de periculo imminenti ad locum securum. Illius autem motionis figura in forma musica quadam ut sequitur recognita est.

Nomine *fugae* enim appellatur maximae auctoritatis forma musicae polyphonicae et canonis, quae gradatim a saeculo septimodecimo ex ricercare confirmata, summam in Ioannis Sebastiani Bachii compositionibus adepta est.

## Constructio fugae 

Dux, melodia generalis, apparens in una voce, quintae intervallo in alia repetitur, addito comite modo contrapuncti, deinceps in ceteris. Apparitio prima ducis in omnibus vocibus expositio vel prima fugae traductio nominatur. Haec forma plerumque contenta est non minus quam ex tribus traductionibus (ab ipsis differentibus; e.g., ducis comitisve vice in particularibus vocibus, quorum numerus variatur a duabus usque ad sex in fuga ordinaria; etiam cantus fundamento seu imitationis modo). Sunt quoque fugae multiplices (duplices vel triplices), cum duabus vel tribus melodiis, quas omnes simul conficere ad effectum quasi aliquot fugarum uno tempore consonantium perducit. Plurimae fugae ita factitatae sunt, ut ad finem, in parte dicta *restrictio*, quasi in culmine operis melodia dux in omnibus vocibus simul audiatur, incipiens scilicet non uno atque eodem tempore, sed in alia voce post aliam artissime insequens.

Nemo est, quem fugiat artis fugandi
 sollertissimum et artificem et magistrum fuisse Ioannem Sebastianum Bachium. Qui suum opus magnum, quattuordecim fugas continens, ipse *Die Kunst der Fuge* (id est *Ars Fugae*) inscripsit. In honorem Bachii nonnulli compositores, quorum celeberrimi sunt Franciscus Liszt et Maximilianus Reger, fugas fecerunt melodiam ducem explicantes ex litteris nominis B-A-C-H.

Fuga cum aliis formis praecedentibus (praeludium, toccata) sive maioris pars operis esse potest.

***Fughetta** (italiane) est fuga brevis, constructione liberior; apparet integra sive ut pars formae maioris.

***Fugato** (italiane) “ut fuga” est fragmentum operis musici, quod frequentissime est traductio unius melodiae quasi in fuga.

## Notae 
* Praeludium et fuga