open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Celtae

thumb| Terrae ubi celtae incolebant (800 - 400 a.C.n.)
[thumb|Secundum [Strabonem, Celtarum terra sita fuit circum Franciam]]
**Celtae** (-arum *m.*) nomen Gallorum erat lingua Gallica.

## Fontes 
In comentariis suis Gaius Iulius Caesar scripsit:
:"Gallia est omnis divisa in partes tres, quarum 
:::unam incolunt Belgae
:::aliam Aquitani
:::et tertiam qui ipsorum lingua** Celtae**, nostra Galli appellantur."

## Gentes 
Hodie non modo Gallos Celtas nominamus, sed etiam incolas Sex Nationum Celticarum:
* incolas Scotiae
* incolas Hiberniae
* incolas Britanniae Minoris
* incolas Cambriae
* incolas Cornubiae
* incolas insulae Monapiae

Olim etiam Celtae habitabant in
* Rhaetia (Germaniae superioris parte) (Raeti)
* Helvetia (Helveti, Seduni etc.)
* Hispania
* Asia Minore (Hi Galati vocati sunt; habitabant circa Ancyram, quae erat urbs eorum praecipua, et nunc est caput Turciae).

* Index civitatum Galliarum
* Boii
* Scotti
* Silures
* Tropaeum Augusti

*Nemeton

## Bibliographia 
* Dorothee Ade, Andreas Willmy: *Die Kelten.* Theiss, Stuttgart 2007. ISBN 978-3-8062-2115-2.
* Jörg Biel, Sabine Rieckhoff (ed.): *Die Kelten in Deutschland.* Theiss, Stuttgart 2001. ISBN 3-8062-1367-4.
* Helmut Birkhan: *Kelten. Versuch einer Gesamtdarstellung ihrer Kultur.* Böhlau, Wien 1997. ISBN 3-7001-2609-3.
* Jean-Louis Brunaux: *Les religions gauloises.* Errance, Paris 2000.
* Stephan Fichtl, "Les agglomérations gauloises de la fin de l’âge du Fer en Europe celtique (IIIe-Ier siècle av. J.-C.)" in D. Garcia, ed., ''L'Habitat en Europe celtique et en Méditerranée préclassique'' (Lutetiae: Errance, 2013)

## Nexus externus 
!
Categoria:Historia Franciae
Categoria:Historia Helvetiae
Pyxis nautica

[thumb|Hodierna acus magnetica, cuius pars interior est laticis [liquidum|liquidi plena vires frictionales in acu efficiens ad longas acus oscillationes vitandas.]]
**Acus magnetica**, vel **pyxis nautica**, vel **pyxis magnetica**, vel **acus nautica**, est parva capsula (pyxis) quae acum magneticam, partem septentrionalem indicantem, intus continet. Gradus angulum in septentriones monstrat.

Seres antiqui circum 400 a.C.n. de magnetismo in opere *Libro magistris vallis diaboli* (鬼谷子) appellato aiunt: "Magnes facit ferrum venire vel ferrum attrahit." Et circum anno 1200 notatur Seres pyxibus magneticis ad navigandum uti. 

Antiquitas autem connexionem inter magnetismum et pyxis actionem ignorabat: vel stella Polaris vel insula magnetica in septentrionibus sita putabantur acus attrahere, sine explicatione scientifica data. Solus fuit Gulielmus Gilbert, qui rectam dedit explicationem anno 1600 in suo opere magno *De Magnete, Magneticisque Corporibus, et de Magno Magnete Tellure* inscripto. Gilbertus proposuit tellurem ipsam esse magnetem ingentem. Secundum leges electromagneticas vires magneticae acum vertunt ut acus versus campum magneticum intendant. Ergo, quod Telluris campus magneticus fluit a polo meridionali ad polum septentrionalem, acus in Telluris superficie ad septentrionalem indicant. 

Accuratius hodie scimus polos magneticos non exacte congruere telluris gyrationis polis, ut acus non exacte ad partem septentrionalem intendant. Directio vera a magnetica discrepat multum in Antartica et in oceanis meridionalibus Atlanticis Pacificisque. Ut in tabula geographica infra posita videtur, locus poli australis inter Antarcticam et Australiam in Oceano Indico iacet. 

## Polorum magneticorum loci 
* Ars navigandi
* Cursus exploratorius
* GPS (Systema localizationis globale)
* Magnetismus
* Portolani
* Rosa ventorum

## Notae 
Categoria:Instrumenta navigationis
Categoria:Inventiones Sinarum
Categoria:Technologia
Chemia organometallica

**Chemia Organometallica**, disciplina quae partes chemiae organicae inorganicaeque complectitur; moleculas noscit quae vincula covalentes inter carbonium et metallum aut semimetallum continent.

## Exempla 
Vitaminum B12 in corpore humano est chemica organometallica, sed non omnes moleculae metallum habentes sunt organometallicae, solum eae in quo vinculum inter carbonium et metallum est covalentum. Ergo, quamquam natriumacetatum (H3C-COONa, sal natrii acoris aceti) partem metallicum et partem organicam CH3 habet, molecula ipsa non est  metallorganica, quia vinculum natrii est ionicum et non est inter natrium et carbonium. Similiter chlorophyll et haemoglobinum non sunt chemicae metallorganicae.

Etiam hodie, chemica Grignardi qui magnesium continent sunt potior pro synthesis moleculae organicae. Pro harum chemicarum inventa Victori Grignard Donatium Nobel anno 1912 datum est.

Valde utiles sunt catalysatores organometallici, ut per examplum catalysatores Ziegler-Natta pro quo Carolo Ziegler, Iulio Nattae et Paulus Sabatier Praemium Nobelianum chemiae datum est.

Chemica organometallica ferrocen (C5H5-Fe-C5H5) anno 1951 inventus hodie nonnumquam in benzolum additur. In saeculo vicesimo traethylum plumbi (PbEt4) saepissimum in benzolum additur, sed ab anno 1980 iam non additur postquam id venenatum esse inveniunt.

## Proprietas chemicarum organometallicarum
Saepe chemiae organometallicae ardere possunt. Nonnulla statim in aere ardent (*pyrophora*). Multae chemiae organometallicae, in primis illa metallicae alkalae, valde forta basa sunt. Haec saepe cum aqua explosive reagent.

## Ramae chemiae organometallicae
## Fons
Translatio de :de:Organometallchemie, I Febris 2006. Aliquae partes non traductae sunt.
Divisio

**Divisio** (-onis, f.) est

# divisio (Francorum regnum). Vide Ludovicus Pius 
# divisio partitio aut herctum.
# divisio partitio aut militariae.
# divisio taxon in taxonomia botanica. In Zoologia phylum nominatur.
# Divisio (mathematica) in arte mathematica operatio, quae numerum in partes aequales dividit, quas quotum nominamus: Dividendum / divisor = quotus. Quotus indicat quotiens divisor in dividendum est.
Lexicon

[thumb|upright=1.2|Dictionarium Latinum [Aegidius Forcellini|Aegidii Forcellini, in Bibliotheca Universitatis Graecensis servatum.]]
[thumb|upright=1.2|[Paginae in quodam lexicono.]]
**Lexicon** (-i, *n*), seu **dictionarium** seu **vocabularium**, appellatur glossarium, liber vocabulorum, ac explanationum aut translationum aliarum linguarum.

## Bibliographia completa annotataque lexicorum latinorum 
* Lateinische Wörterbücher: Eine illustrierte Bibliographie von Richard Wolf (Theodisce)

## Alia dictionaria 
Alia dictionaria explanationes eadem lingua, alia illas altera lingua continent. Etiam dictionaria exsistunt, quae verba picturis explicant.

## Victionarium 
Vocabularium liberum iuxta Vicipaediam Latinam exstat, nomine Victionarium.

* Castiglioni-Mariotti
* Cognatum
* Definitio
* Encyclopaedia
* Etymologia
* Georgius Aenotheus Koch
* Glossarium
* Lexica Neolatina
* Lexicon universale
* Lexipedia
* Phonologia
* Praefixum
* Radix
* Semantica
* Significatio
* Suda
* Suffixum
* Thesaurus (liber)
* Thesaurus Linguae Latinae
* Vicipaedia:Lexica Latina interretialia

## Notae 
## Bibliographia
*Atkins, B. T. S., et Michael Rundell. 2008. *The Oxford Guide to Practical Lexicography.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 9780199277711.
*Bergenholtz, Henning, et Sven Tarp, eds. 1995. *Manual of Specialised Lexicography: The Preparation of Specialised Dictionaries.* Amstelodami: John Benjamins Publishing. ISBN 9027216126.
*Erdmann, Peter, et See-Young Cho. 2008. *A Brief History of English Lexicography.* Berolini: Technische Universität.
*Forgue, Guy Jean. 1983. The Norm in American English. ''Revue Française d'Etudes Americaines* 8, no. 18 (November)): 451–61.
*Landau, Sidney I. 1984, 2001. *Dictionaries: The Art and Craft of Lexicography.* Ed. secunda. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0521780403.
*Nielsen, Sandro. 1994. *The Bilingual LSP Dictionary: Principles and Practice for Legal Language.* Tubingae: Gunter Narr. ISBN 3823345338.
*Nielsen, Sandro. 2008. The Effect of Lexicographical Information Costs on Dictionary Making and Use. *Lexikos* 18: 170–89. ISSN 1684-4904.
*Sterkenburg, P. G. J. van, ed. 2003. *A practical guide to lexicography.* John Benjamins Publishing Company. ISBN 9781588113818.
*Winchester, Simon. 1998. *The Professor and the Madman: A Tale of Murder, Insanity, and the Making of the Oxford English Dictionary.'' Novi Eboraci: HarperPerennial. ISBN 006099486X.

!
!
753 a.C.n.

## Eventa 
*21 Aprilis – Romulus et Remus Romam condiderunt secundum Varronem Reatinum (vide etiam Roma condita) 

## Nati 
## Mortui 
* Remus

*Calendarium
D

**D** ([] subs. indecl.) est quarta littera abecedarii sive alphabeti Latini.

## Abbreviationes 
# D = 500
# D. (abbrev.) = Decimus, Divus, deus, dominus, decurio, dies, dabam, dicit.
# Digraphum Germaniae.

* alphabetum
* Daleth (littera Hebraica)
* Delta (littera Graeca)
* littera

## Nexus externi 
* Michael Everson, *The Alphabets of Europe*

Categoria:Litterae abecedarii Latini
Categoria:Abbreviationes
Duodecim

**12** vel **duodecim** est numerus, cuius factorizatio est 22 × 3.

Propter suas proprietates mathematicas, numerus 12 perutile est ad designandas quantitates divisibiles (per 2, 3, 4). Usus est ad dividendum horas diei, menses anni, sectores zodiaci, etc.

Duodecim est numerus symbolicus in variis traditionibus humanis. Adhibitus est in Sacris Scripturis (duodecim tribus Israel, duodecim apostoli), scriptis Pythagoricis, mythologia Graeco-Romana (duodecim labores Herculis), necnon in variis litterarum formis: Lex XII Tabularum, duodecim libris Aeneidos, Caesar Augustus Diocletianus imperium Romanum in duodecim dioeceses divisit, etc. 

Propter haec varias traditiones ususque duodecim numeri, duodecim est numerus stellarum in Europaeae stemmati. Casu revera usque ab anno 1986, quo stemma adoptum est, usque ad annum 1995, quo alii populi unioni iuncti sunt, numerus populorum Unionis Europaeae fuit duodecim.

1 2
Categoria:Numeri naturales
Duo

[thumb|Duo [cuniculus|cuniculi.]]
**Duo**, vel **2,** est numerus primus, et par numerus.

## Declinatio 
In litteris antiquis, numeri unus et duo et tres declinantur soli, duo hoc modo:

*Dualismus
*Numerus grammaticus
*Dualis (grammatica)

## Notae

Categoria:Numeri naturales
2
Decem

[thumb|Decem editores [Vicipaediae in Chilia]]
**10** est numerus triangularis quartus, numerus tetrahedralis tertius.
Factorizatio 10 est 2 × 5.

## Nexus externus 
1 0
Categoria:Numeri naturales
Categoria:Numeri triangulares
Donaldus Anas

[thumb|Donaldi [stella in Via Gloriae (*Walk of Fame*).]]

**Donaldus Fauntleroy Anas** (Anglice *Donald Fauntleroy Duck*) est persona in Americanorum librorum nubeculatorum serie a Societate Walt Disney facta, quorum nonnulli etiam in lingua Latina editi sunt. Donaldus est anas candida et anthropomorphica, rostro, cruribus, pedibus flavis praedita. Tunicam nauticam, pileum, et focalinum rubrum usitate gerit, sed nullas bracas, nisi natat. Semper mala sors et res adversae contra illum sunt.

## Familia 
Donaldus, a Gualterio Disney excogitatus, est nepos Scruguli Anatis.

## Alii familiares 
*Titus, Totus, Tutus nepotes
*Fethry Anas (Fethry Duck), consobrinus
*Gladstone Anas (Gladstone Duck), consobrinus
*Margarita Anas (Daisy Duck), amans
*Humfredus Bogarto

## Necessarii 
* Anacletus Sclopetum Polybolicum, qui in domo proximo vivit.

## Vita publica 
Die 9 Iunii 1934, Donaldus in pellicula *Gallina parva prudens* primum videri potuit. Prima historia in latina traducta "Donaldus Anas atque Nox Saraceni" est, edita ab European Language Institute.

*Asterix
*Gualterius Elias Disney
*Carolus Barks
*Liber nubeculatus
*Libri latine redditi
*Ultor Anas
*Michael Mus
*Venatici Canes Latrones
*Avus Venaticus Canis
*Octoperoctus
*Clara Glociens

## Nexus externi
* Situs de Donaldo Anate, www.donaldduckcomics.com
* "Dies natalis dies anatis," www.radiobremen.de (Radio Bremen, mense Iunio 2004)

## Notae 

Categoria:Disney mundi personae 
Categoria:Aves fictae
Categoria:Libri picti
Categoria:Walt Disney Societas
Duodeviginti

[thumb|Charta *[tarot* ab Hinko Smrekar picta]]
[thumb|Duodeviginti astronomi [Telescopium Poli Australi|Telescopii Poli Australi]]
**Duodeviginti**, rarius **octodecim** (numeris Arabicis **18**, Romanis **XVIII**, Graecis **ΙΗʹ**), est numerus naturalis et par inter 17 et 19, qui in factores primos 2&nbsp;×&nbsp;32 resolvitur. Forma binaria est 10010.

18 est summa duarum numerorum quadratorum: 32 + 32. Etiam est numerus minimus qui duobus modis summa trium numerorum primorum distinctorum repraesentari potest: 18 = 2 + 3 + 13 = 2 + 5 + 11.

## Nexus externi 
* De numero 18 apud Wolfram Alpha

Categoria:Numeri naturales
Decies centena milia

est numerus , hoc est milliens mille, sive 106.

Numerus hodierna aetate etiam  (-nis, *m.* et *f.*) appellatus. In instrumentis Pacis Westphalicae exempli gratia vocabula millionis et myriadis iuxta decies centena milia inveniuntur dicentia decies centena milia. 

* Milliardum
* Nomina permagnorum numerorum
* Instrumentum Pacis Monasteriensis et Instrumentum Pacis Osnabrugensis quibus in scriptis verba millionis et myriadis inveniuntur.

## Notae 
Categoria:Numeri naturales
DOM

**DOM** significare potest:

1: Abbreviatio: 

* D.O.M.: *Deo optimo maximo*.
* DOM.: Dominus, domus.
** Verbo *Dom*, Lusitanice Episcopi atque Archiepiscopi appellati sunt.
* DOM: codex abbreviationis Respulicae Dominicanae.

2: Geographia:

* Dom: mons Helvetiae
* Dom-le-Mesnil: civitas Franciae

3: Populus

* Dom: populus Orientis medi, ab origine Indica

Categoria:Abbreviationes
Carbonii dioxidum

**Carbonii dioxidum** est oxidum carbonii cum duobus atomis oxygenii per unum carbonii atomum. Plantae dioxido carbonii, luce, et aqua per photosynthesin utuntur ut oxygenium glucosiumque efficiant. Locutio *dioxidum carbonii* rectum est quia oxidum est elementum carbonii. Periti putant emissiones dioxidi carbonis primam causam praesentis mutationis climatis esse. Formula carbonii dioxidi est CO2.

*Calefactio globalis
*Gas thermocepicum

Categoria:Carbonii dioxidum
Categoria:Inorganica carbonii composita
Categoria:Oxida
Categoria:Oxocarbonia
Destillatio sicca

**Destillatio sicca** (-onis, *f.*) vel **pyrolysis** (Graece πῦρ, "ignis," et λύσις, "solutio") est ratio chemica destillationis in qua substantia organica per calorem et pressionem dissolvitur.  Nec aqua nec enzyma ad rationem admiscetur.  Saepius substantia destillanda in vitro ponitur et aer aufertur.  Pyrolysis non est combustio, quae est reactio inter substantiam et oxygenium, igne praesente.

Per pyrolysin carbo ligni producitur.  Haec ratio in arte coquinaria maximi momenti est:  cum alimentum torremus, pyrolysis id fuscum facit.

*Chemia analytica

Categoria:Rationes industriales
Categoria:Chemia organica
De civitate Dei

[thumb|right|*De civitate Dei*, frons libri manu scripti circiter annum [1470]]

**De civitate Dei et contra Paganos** est opus quod constat ex viginti duobus libris, in quibus Sanctus Augustinus civitatem Dei antecellere civitati terrenae demonstrare conatus est. Sic historia Salutis exprimitur. Civitas terrena apparet temporalis; civitas autem Dei in Ecclesia Christiana elucet. 

Libri viginti duo sunt maximum quod exstat opus philosophicum antiquitatis. Dividuntur in duas partes: Primam, quae libris decem complectitur, et secundam ab undecimo usque ad finem. Prima pars sumat exordium disserendi ab conviciis, quae Christianismo illata sunt, cum Roma a Visighotis devastata esset. Nonnulli enim paganae fidei putaverunt hoc accidisse propter deos antiquos desertos. Hinc Augustinus ingressus est magnam refutationem quasi omnium doctrinarum paganarum, praecipue et earum, quibus Romani se digniores imperio putare sueverunt, et earum, quae in antiquis philosophis doctrinae christianae contradicerent. Hac parte se magis ad scriptores philosophicos (Varro, Porphyrios) et historicos applicat. Parte secunda Augustinus historiam generis humani ab Adae et Hevae exoriri fecit, unde eam sequitur usque ad consummationem saeculi. Ea pars multo magis quam prima utitur Sanctis Scripturis. Augustinus primus praebet hoc opere historiam sub specie christiana. 

Medio Aevo hic liber fuit magnae auctoritatis.

* Agenoria (dea)

## Nexus externi 
* Textus apud Vicifontem
* Versio electronica
* 

Categoria:Litterae Latinae aetatis Imperii
Categoria:Africae antiquae scripta
Categoria:Scripta saeculo 5
Categoria:Libri theologici
Categoria:Textus Christiani
Categoria:Augustinus
Declinatio pronominum

## Is, ea, id (m., f., n.)
**singularis
***nominativus: is, ea, id
***genitivus: eius
***dativus: ei
***accusativus: eum, eam, id
***ablativus: eo, ea, eo
**pluralis
***nominativus: ii, eae, ea
***genitivus: eorum, earum, eorum
***dativus: eis
***accusativus: eos, eas, ea
***ablativus: eis

## Idem, eadem, idem (m., f., n.)
**singularis
***nominativus: idem, eadem, idem
***genitivus: eiusdem
***dativus: eidem
***accusativus: eundem, eandem, idem
***ablativus: eodem, eadem, eodem
**pluralis
***nominativus: iidem, eaedem, eadem
***genitivus: eorundem, earundem, eorundem
***dativus: iisdem
***accusativus: eosdem, easdem, eadem
***ablativus: iisdem

## Qui, quae, quod (m., f., n.)
**singularis
***nominativus: qui, quae, quod
***genitivus: cuius
***dativus: cui
***accusativus: quem, quam, quod
***ablativus: quo, qua, quo
**pluralis
***nominativus: qui, quae, quae
***genitivus: quorum, quarum, quorum
***dativus: quibus
***accusativus: quos, quas, quae
***ablativus: quibus

*grammatica Latina 
*declinatio
*Declinationes adiectivorum
Eukaryota

**Eukaryota** (nomen a Whittaker & Margulis anno 1978 a verbis Graecis creatum: εὐ- 'bonus, bene' + κάρυον 'nucleus') sunt omnia vitalia quae nucleum, mitochondria, et organella in suis cellulis possident. Regna animalium, plantarum, fungorum, chromistorum et protistorum sunt eukaryota.

Lichenes sunt praecipuus casus, quia ex fungis et algis constant.

Praecipuus casus et Myxomycetes sunt, quia maximas cellulas cum multis nucleis formant. Cellulae non solent vallum habere, sed si fructuant, myxomycetes cellulas cum vallo formant.

## Systema taxinomicum biotorum 
* Imperium: **Eukaryota** 
** Regnum: Animalia
** Regnum: Fungi
** Regnum: Plantae
** Regnum: Protista

## Notae 
## Bibliographia 
* C. Woese, O. Kandler, et M. Wheelis. 1990. "Towards a natural system of organisms: proposal for the domains Archaea, Bacteria, and Eucarya." *Proceedings of the National Academy of Sciences* 87 (12): 4576-9. PMID 2112744.
* Ruppert, E. E., R. S. Fox, et R. D. Barnes. 2004. *Invertebrate Zoology,* ed. septima. Thomson, Brooks/Cole.: vii-xvii, 1-963, I1-I26.

* Fauna Europaea
* Organellum
* Organismus
* Prokaryota
* Ribosoma

## Nexus externi 
* Eukaryota apud Systema Naturae.
* UCMP: Introductio ad Eucaryota.
* Eukaryota apud Arbor Vitae.


Categoria:Taxa Whittaker
Categoria:Taxa Margulis
Categoria:Taxa 1978
Ecclesia

[thumb|Iuvenes Christiani ante [ecclesia cathedralis|ecclesiam cathedralem Coloniae.]]
[thumb|Aedes ecclesiae cum [turris|turri campanili sive campanario et sepulcreto in Tirole Meridiano.]]

**Ecclesia Christiana** (, a Graeco  'evocatio') est communio fidelium vel et domus eius in cuius nomine conveniunt fideles. Vocabulo, quod ad Christianos attinet, haec implicant: 

* mysticum Christi corpus; id est communio fidelium (quae saepe aequatur cum forma visibili, e.g. in Ecclesia Catholica vel in variis aliis partis (sectis) eaedem ecclesiae, ut in secta Protestantium)
* contio (vel concio) Christianorum, qui uno loco se congregant, e.g. Ecclesia Christi Regis Atlantae, quasi partem formant ipsius Corporis Christi.
* aedes sacrae (domus Dei), ubi congregantur Christiani, praesertim die Dominica. Ex Can. 1214: Ecclesiae nomine intellegitur aedes sacra divino cultui destinata, ad quam fidelibus ius est adeundi ad divinum cultum praesertim publice exercendum. Vide commentationem 'Ecclesia (aedificium)'.
etiam sensu latiore:
* unus ex diversis ritibus Ecclesiae Catholicae apud Catholicos Romanos, e.g. ecclesia Armenica, Chaldaeica, Coptica, Syrica etc.
* una ex diversis confessionibus ipsius ecclesiae, quae sunt Ecclesia Orthodoxa Russica vel Ecclesia Anglicana inter alia.

*Ambulatorium
*Cathedra
*Dioecesis
*Episcopium
*Matroneum
*Munera ecclesiastica
**Aedituus
**Archiepiscopus
**Cardinalis
**Diaconus
**Episcopus
**Laicus
**Monacha
**Monachus
**Papa
**Pastor
**Patriarchatus
**Presbyter 
**Sacerdos
*Patrologia
*Politia ecclesiastica
*Synodus

## Nexus externi 
*
*

Categoria:Ecclesiologia
Categoria:Religio Christiana
Electronica

[thumb|upright=1.2|[Quadrum electronicum de horologio digitali binario intricato, multos circuitus et elementa electronica monstrans.]]
thumb|upright=0.8|Partes electronicae.
**Electronica**  est disciplina physica quae onera fluentia in circuitibus electricis et novos modos onerum utendorum curat. Principalis electronicae lex est principium onerum conservandorum, quo onera neque creare neque perdere possumus, quam ob rem omnes electricae fluxiones in limitibus clausis fluendae sunt.  

Limites clausi in quibus onera fluunt circuitus electrici appellantur. In circuitu quodam multa elementa electronica exstare possunt. Quae exempli gratia elementa electronica communia sunt:

* Condensatrum
* Diodus
* Filum (conductrum)
* Fons electricus
* Inductorium
* LED (Lucem Emittens Diodus)
* Pila electrica
* Restitorium
* Thyristor
* Transformatrum
* Transistrum
* Triodus

Computatra, radiophona, televisoria, telephona gestabilia, et machinae photographicae hodiernae sunt plena talis elementis electronicis, quae in forma deminutissa integrati circuitus appellantur.

* Ars electrica
* Circuitus electricus
* Circuitus integratus
* Civionica
* Conductrum
* Electronica digitalis
* Faber electricus
* Insulatrum
* Quadrum electronicum
* Semiconductrum
* Superconductrum
* Tubus undarum progredientium

## Fontes 
* Young, H. D., R. A. Freedman, et A. L. Ford. 2004. *University Physics with Modern Physics,* editio 11. Franciscopoli: Pearson Education.
* Fontes utiles pro vocabulario huc pertinente sunt Words et Morgan.

## Nexus externi 
!
Elementum (discretiva)

**Elementa** sunt alicuius rei fundimenta vel essentia, exempli gratia:

# Elementa nonnumquam idem vult ac abecedarium
# Elementa alchemica sunt, ex quibus in temporibus antiquis materies constare cogitabatur, id est ignis, terra, aer et aqua.
# Elementum chemicum materies est, quae solum ex atomis similibus constat neque dividere potest instrumentis chemicis. Vide Systema Periodicum
# Elementum mechanicum pars machinae discreta est.
Electron

() vel  () vel **electronium** in physica particularum elementariarum est particula subatomica signi  
e− sive β−, cuius onus electricum est onus unius negativi. Electrones ad primam generationem familiae leptonis pertinent, et plerumque habentur particulae elementariae quia eis non sunt elementa aut substructura nota.
[thumb|upright=0.6|left|alt=Four bolts of lightning strike the ground|Quattuor [fulgura, fluxu electronum praesertim constantia, terram tangunt.]]

Electroni est massa constans quae 1/1836 fere protonis est.  Quanticae electronis proprietates intrinsecum momentum angulare (vertiginem) valoris dimidii numeri integri comprehendunt, unitatibus constantis Planckiani imminuti (*ħ*) expressas.

Electron est fermion ab  sive mare Diraciano descripta. 

Electron est minimae massae particula quae onus electricum habere potest. Ei onus electricum est *–e.* Massa electronis est massa protonis divisa in partes circiter 1852.

Plurimi electrones in spatio circum nucleum atomi inveniuntur. Electronum fluxus inter atomos in filis conductoribus est quod fluxum electricum efficit.

Sicut cum aliis particulis elementariis accidit, electronis massa quam minima est, ita ut electrones simul coniuncti particularum et undarum compartiantur. Quemadmodum mechanica quantica docet.

[thumb|upright=0.7|[J. J. Thomson, physicus Britannicus, qui electron invenit.]]
[thumb|upright=0.7|[Robertus A. Millikan|Robertus Andreas Millikan, physicus Americanus qui  invenit .]]

* 
* Anyon
* 
* Celeritas lucis
* Paulus Dirac
* Effectus Zeemanianus
* Electrum
* 
* Factor g
* Fermion
* Beniaminus Franklinius
* Lepton
* Magnetismus
* Mechanica quantica
* Microscopium electronicum
* Neutron
* Volfgangus Pauli
* Physica particularum minimarum
* Positron
* Radiatio beta
* Relativitas specialis
* Spintronica
* Tubus undarum progredientium
* Vinculum chemicum

## Notae
## Bibliographia
*Arabatzis, T. 2006. *Representing Electrons: A Biographical Approach to Theoretical Entities.* Sicagi: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-02421-9.
*Buchwald, J. Z., et A. Warwick. 2001. *Histories of the Electron: The Birth of Microphysics.* Cantabrigiae Massachusettae: MIT Press. ISBN 978-0-262-52424-7.
*Coff, Jerry. 2010. "What Is An Electron?" *Universe Today,* 10 Septembris. Textus interretialis.
*Curtis, L. J. 2003. *Atomic Structure and Lifetimes: A Conceptual Approach.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-53635-6.
*Eichten, E. J., M. E. Peskin, et M. Peskin, M. 1983. "New Tests for Quark and Lepton Substructure." *Physical Review Letters* 50 (11): 811–14. Bibcode:1983PhRvL..50..811E. .
*Rakov, V. A., et M. A. Uman. 2007. *Lightning: Physics and Effects.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-03541-5. Textus apud Google.com.
*Thomson, J. J. 1897. "Cathode Rays." *Philosophical Magazine* 44 (269): 293–316. .

## Nexus externi
Categoria:Leptones
Categoria:Physica atomica
Egdor

**Egdor** (-is, m.) sive **Eidora** flumen septentrionalis Tedmarsgoorum terrae est, qui in Oceanum Fresonicum fluet. Hodie **Eider** nominatur.

In medio aevo Egdor Danos dirimit a Saxonibus. Hodie limes inter Sliasvigem et Holsatiam est.

Adamus Bremensis primus geographus erat, qui de Egdore narrabat. Palmis (hodie Pahlen) iuxta Egdorem sedes episcopi Adami tempore erat.

Egdor Vikingorum temporibus via navalis erat et Vikingi ab Dannewerk apud Heidibam in Oceanum Fresonicum navigabant usque ad Britanniam et alia partes mundi.

## Notae 

Categoria:Flumina Germaniae
Categoria:Systema fluviorum Oceani Atlantici Europae
Quintus Ennius

**Quintus Ennius** (natus anno 239 a.C.n., mortuus anno 169 a.C.n.) fuit poeta Romanus.

Ennius poeta aequalis Plauti, sed minor natu, aliter atque ille in omni poesis genere versatus est. Rudiis Calabra in civitate natus et ex ea Italiae parte ortus, cui cum Magna Graecia erat commercium, Graece, Osce, Latine locutus est, ut tria se corda habere diceret. Is Romam advectus a Catone maiore alterum post Naevium carmen epicum de rebus gestis populi Romani composuit, quod *Annales* inscriptum est. Narravit autem omnia ab initiis, quae fabulis antiquissimis memoriae tradita sunt, usque ad tempora sua Graecorum exemplo versu usus heroico, quo semel instituto in genere epico Saturnium numerum penitus obliteravit. In fabulis faciendis comoedias quidem non neglexit, sed propter tragoedias et praetextatas, quarum multa fragmenta exstant, maxima laude affectus est. Neque vero nugae eius ipsae admiratione indignae. Saturae quidem inventor fuit, quam totam Romanam fuisse quis est qui nesciat?

* *Hedyphagetica*

## Nexus externi 
Categoria:Nati 239 a.C.n.
Categoria:Mortui 169 a.C.n.
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Romani antiqui
Categoria:Scriptores Italiae antiquae
Categoria:Epici
E

**E** ([] subs. indecl.) est quinta littera abecedarii sive alphabeti Latini.

## Abbreviationes 
# E (rarum scriptum) = 250, (CCL, ducenti quinquaginta).
# Codicum digraphum - Hispania
# E. (abbrev.) = Emeritus, evocatus.
# In mathematicae scientia littera e denotat numerum Euleri.

* littera
* alphabetum

## Nexus externi 
* Michael Everson, *The Alphabets of Europe*

Categoria:Litterae abecedarii Latini
Categoria:Abbreviationes
EP

**EP**, sive **E.P.**, significare potest:

* E.P., Equo publico (ornatus, exornatus, honoratus, etc.)
* ep., Episcopus
* *Extended play*, phonodiscus durationis extentae
* Educatio physica
* Eiaculatio praecox
* Embolismus pulmonarius, sive embolus pulmonarius
* Energia potentialis

Categoria:Abbreviationes
Ecdysozoa

**Ecdysozoa**  (nomen a Cavalier-Smith anno 1998 inventum) est Animalium supraphylum, quod Arthropoda (insecta, chelicerata, crustacea, myriapoda), Nematoda, atque aliquot phyla minora comprehendit. Secundum hypothesin priorem, Arthropoda superphylo Articulatis pertinebant, sed haec a maiore parte biologorum est reiecta.
****** Infraregnum: Eucoelomata
******* Ramus: Protostomia
******** Supraphylum: **Ecdysozoa** (Cavalier-Smith, 1998)
********* Phylum: Chaetognatha
********* Infraphylum: Aschelminthes
********* Infraphylum: Panarthropoda

## Notae 
* Cavalier-Smith. 1998. A revised six-kingdom system of life. Biol. Rev. 73: 203-266.

## Nexus externi 
* Ecdysozoa at Systema Natura
* Ecdysozoa at Univ Berkeley

Categoria:Animalia
Categoria:Taxa Cavalier-Smith
Categoria:Taxa 1998
Categoria:Taxa intercalaria
Epistula encyclica

**Epistulae encyclicae** papae portantur sensu stricto ad episcopum aut ad generalem Ecclesiae Catholicae Romanae populum. Quae epistulae possunt, quamquam non ex cathedra sunt, disputationes theologicas finire. Genera litterarum Vaticanarum (ordine descendentis gravitatis):

*1. Litterae Encyclicae
**Litterae dogmaticae
**Litterae exhortartoriae
**Litterae commemoriales
*2. Epistula Encyclica
*3. Epistula Apostolica
* Adhortatio Apostolica seu Exhortatio apostolica
*4. Litterae Decretales
* 5. Constitutio apostolica
**Bullae seu Litterae Apostolicae sub plumbo datae
*6. Litterae Apostolicae sub anulo Piscatoris datae seu Breuia Apostolica
*7. Litterae Apostolicae motu proprio datae
*8. Breuia ad Principes
*9. Epistulae Latinae
*10. Chirographus seu Autographus
*11. Nuntius gratulatorius
*12. Nuntius telegraphicus
*13. Allocutiones
*14. Sacrae sermocinationes
*15. Decreta
*16. Instructiones
*17. Rescriptum
*18. Acta Tribunalium et Commissionum
*19. Responsiones

## Bibliographia
* Pavanetto, Cletus. Elementa linguae et grammaticae latinae. Libreria Ateneo Salesiano. Romae, 1991
* Springhetti, Aemilius. Latinitas fontium iuris canonici. Pontificium Institutum Altioris Latinitatis. Romae, 1068

## Nexus externi
*Encyclicae Benedicti PP. XVI *Deus Caritas est* A.D. MMV
*Encyclicae Johannis Pauli PP. II *Fides et Ratio* A.D. MCMXCVIII
*Encyclicae Johannis Pauli PP. II *Ecclesia de Eucharistia* A.D. MCMIII
*Epistulae encyclicae Pauli PP. VI
*Epistulae encyclicae Ioanni PP. XXIII

!
Felidae

**Felidae** sunt familia mammalium ordinis Carnivororum.

## Taxinomia 
**Subfamilia Felinae**
* Genus *Felis*
*: Feles silvestris, *F. silvestris*
*:: Feles, sive catus, *F. silvestris catus*
*: Margarita, *F. margarita*
*: Chaus, *F. chaus*
*: Feles nigripes, *F. nigripes*
*: Feles Bieti, *F. bieti*
* Genus *Otocolobus*
*: Manul, *O. manul*
* Genus *Catopuma*
*: Catopuma Temminckii, *C. temminckii*
*: Catopuma badia, *C. badia*
* Genus *Profelis*
*: Profeles, *P. aurata*
* Genus *Prionailurus*
*: Prionaelurus Bengalensis, *P. bengalensis*
*: Prionaelurus viverrinus, *P. viverrinus*
*: Prionaelurus planiceps, *P. planiceps*
*: Prionaelurus rubiginosus, *P. rubiginosus*
* Genus *Lynx*
*: Lynx, *L. lynx*
*: Lynx pardinus, *L. pardinus*
*: Lynx Canadensis, *L. canadensis*
*: Lynx rufus, *L. rufus*
* Genus *Caracal*
*: Caracal, *C. caracal*
* Genus *Leptailurus*
*: Serval, *L. serval*
* Genus *Herpailurus*
*: Yaguarondi, *H. yaguarondi*
* Genus *Oncifelis*
*: Colocolo, *O. colocolo*
*: Oncifelis Geoffroyi, *O. geoffroyi*
*: Guigna, *O. guigna*
* Genus *Oreailurus*
*: Iacobita, *O. jacobita*
* Genus *Leopardus*
*: Pardalis, *L. pardalis*
*: Leopardus Wiedii, *L. wiedii*
*: Leopardus tigrinus, *L. tigrinus*
* Genus *Puma*
*: Puma, *P. concolor*
**Subfamilia Pantherinae**
* Genus *Pardofelis*
*: Pardofeles, *P. marmorata*
* Genus *Neofelis*
*: Neofeles, *N. nebulosa*
* Genus *Uncia*
*: Uncia, *U. uncia*
* Genus *Panthera*
*: Leo, *P. leo*
*: Tigris, *P. tigris*
*: Pardus, *P. pardus*
*: Onça, *P. onca*
**Subfamilia Acinonychinae**
* Genus *Acinonyx*
*: Acinonyx seu gattus pardus, *A. jubatus*

## Nexus externi
Categoria:Familiae animalium
!
Fretum

**Fretum**  significare potest:

**Fretum** maris sunt angustiae: e.g., fretum Gaditanum, inter nostrum mare et Oceanum. Speciatim absolute dicitur de freto Siculo, inter Siciliam Italiamque sito, quod primum omnium Romanis cognitum et maxime frequentatum fuit.

## Index fretorum 
* Bosporus
* Fretum Beringianum
* Fretum Cookianum
* Fretum Daniae
* Fretum Davisianum
* Fretum Gaditanum
* Fretum Gallicum
* Fretum Magellanicum
* Fretum Malaccense
* Fretum Menai
* Fretum Ormusense
* Oresundae fretum
* Siculum fretum

* Mare
* Oceanus 

## Nexus externus 
* :en:Legio X Fretensis
* :en:Hellespont (Fretum Hellesponticum)
* :en:Gibraltar Fretum Herculeum

!
Fascis (discretiva)

**Fascis** (-is, m.) 
#cantio est. Dantes Alagherius scripsit: *1. praeparatis fustibus torquibusque ad fascem, nunc fasciandi tempus incumbit. sed quia cuiuslibet operis cognitio praecedere debet operationem, velut signum ante admissionem sagittae vel iaculi, primo et principaliter qui sit iste fascis, quem fasciare intendimus videamus. 2. fascis iste igitur, si bene comminiscimur omnia praelibata, cantio est. quapropter quid sit cantio videamus, et quid intelligimus cum dicimus cantionem. 3. est enim cantio, secundum verum nominis significatum, ipse canendi actus vel passio, sicut lectio passio vel actus legendi. sed divaricemus, quod dictum est, utrum videlicet haec sit cantio, prout est actus, vel prout est passio.*
# Nomen plurale **fasces** est insigne imperii Romanum antiquum  factum ex virgis cum securi vinctis.  Fasces, qui apud Romanos a lictoribus portabantur, iam apud Etruscos quoque in usu erant.  Fasces nonnumquam a legionibus portabantur in bello contra servos, e.g. contra Spartacum. Benito Mussolini, dictator Italiae XX. saeculo, fascibus insigni fractionis politicae suae utebatur.
# Toponymum **Fascis** (Francice; *Feyzin*) est commune Franciae.
* Fascis in agricultura.
Flora (discretiva)

**Flora** significet:
# Flora, dea Romana florum et veris
# Flora, praenomen femininum
# Flora, omnes plantae in area vel tempore
# Flora, liber de plantis
# Flora, vel recte Armenta, flumen Tusciae
# 8 Flora, asteroides

## Nexus interni 
* Floralia (discretiva)
Gallia

thumb|"Gallia est omnis divisa in partes tres" (Caesar).
**Gallia**  est pars Europae Occidentalis, quae in terras Gallorum, Aquitanorum, et Belgarum antiquitus dividi solebat.

Sic initium *De Bello Gallico,* libri a Gaio Iulio Caesare: "Gallia est omnis divisa in partes tris, quarum unam incolunt Belgae, aliam Aquitani, tertiam qui ipsorum lingua Celtae, nostra Galli appellantur."

## Historia 
Galli, qui Germaniam superiorem incolerunt, circa 50 a.C.n. in Galliam inveniebant. Incolae Italiae quoque Galli fuerunt; unde nomen huius partis Italiae est Gallia Cisalpina.

Iulius Caesar Bellum Gallicum anno 50 a.C.n. gessit.

Anno 453 Romana potestas in Gallia desivit, cui tunc Franconi praefuerunt. Ob eosdem Franconos nunc Galliam Franciam nominamus. De regno Francorum Gregorius Turonensis in Historia Francorum narrat. De Normannis autem vide Vikingos.

## Geographia 
Gallia Oceano Atlantico in occidente, Canale Britannico in septemtrione, montes et Rheno fluvio et Iura Helvetica et Alpibus in oriente et Mari Mediterraneo et Pyrenaeis montibus in meridie limitatur.

Fluvii magni sunt: Garumna, Rhodanus, Liger, Matrona, Sequana. 

Lutetia urbs maxima et caput Franciae est. Massilia urbs antiqua et portus magnus in Mari Mediterraneo est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Ernest Desjardins, Auguste Longnon, *Géographie historique et administrative de la Gaule romaine*. 4 voll. Lutetiae: Hachette, 1876-1893 Vol. 1 vol. 2 vol. 3 vol. 4
* Stephan Fichtl, "Rome en Gaule : organisation territoriale de la Gaule de l’époque de l’indépendance au début de la période romaine" in Svend Hansen, Michael Meyer, edd., *Prallele Raumkonzepte* (2013) pp. 291-302
* Auguste Longnon, *Géographie de la Gaule au VIe siècle*. 2 voll. Lutetiae: Hachette, 1878 Textus Atlas

*Gretz-Armainvilliers
*Index civitatum Galliarum
*Lugdunum
*Vercingetorix
*148 Gallia

!
Genus (grammatica Latina)

**Genus** in grammatica Latina, generi in aliis linguis Indoeuropaeis similis, est classis nominum substantivorum et pronominum. Sunt tria genera: masculinum (m.), femininum (f.), ac neutrum (n.). Nomina adiectiva et participia genere cum nomine substantivo sibi adiuncto concordare debent. Ergo vill**a** antiqu**a** (f.), domin**us** antiqu**us** (m.), templ**um** antiqu**um** (n.).

Genus nominis rei animatae correspondet sexui; itaque haec: *Davus, puer, equus* sunt masculina; et *Cassandra, mater, agna* sunt feminina.

Genus nominis rei inanimatae ex terminatione dependet. Pleraque nomina, quae ad primam pertinent declinationem, littera *a* in casu nominativo sese terminantia, feminina sunt. Nomina secundae declinationis plerumque sunt vel masculina (si litteris *-us* aut *-er* in nominativo terminantur), vel neutra (si litteris *-um* in nominativo terminant).

Certae categoriae nominum genus proprium habere solent.

* Masculina sunt omnia nomina mensium et ventorum, pleraque nomina fluviorum et montium: *Aprilis*, *Aquilo*, *Albis*, *Athos*
* Feminina sunt pleraque nomina terrarum, insularum, urbium, ac plantarum: Aegyptus, Rhodos, pirus, abies

Talia genera cum *genere verbi*, quod est aut activum aut passivum, non sunt confundenda.

## Notae 
Categoria:Ars grammatica
Categoria:Grammatica Latina
Genus (discretiva)

**Genus**  est:

# Genus in grammatica
# Genus in grammatica Latina
# Genus verbi in grammatica
# Genus, gradus taxinomicus
# Genus in litteribus, musica etc.
# Genus, h.e. familia
# Genus, h.e. sexus socialis
Gemma

**Gemma** (-ae, *f*) haec dissimilia significat:

1. **Gemma** oculus uitis vel alterius arboris est, qui primo emittitur.
::Columella, 4, 20, 5: *"Vitis infirma ad duas gemmas recidenda est."*
2. **Gemma** dicitur etiam lapillus pretiosus materiae perlucidae velut smaragdi, chrysolithi, amethysti. Interdum gemmae ab artifice insculptae erant.
::Suetonius, Nero 46, 4: ''"anulus...'cuius gemmae sculptura erat Proserpinae ruptus" gemma differt a margaritâ, quae in conchis invenitur."*
::Plinius, Plinii, H. N. 33. 70.: *"E profundo maris petere margaritas"''
3. **Gemma (botanica)**, aut **alabastrum**, flos nondum apertus

## Nexus interni
*Botanica
*Geologia
Gregorius Turonensis

thumb|200px|Liber manu scriptus operis Gregorii in bibliotheca nationali Franciae
**Gregorius Turonensis** (natus "Georgius Florentius" Augustonemeti Galliae die 30 Novembris 538; mortuus Turoni in urbe verisimile 17 Novembris 594) fuit episcopus et rerum gestarum scriptor Galliae aetatis Merovingicae. Ab anno 573, munere episcopi Turonensis fungebatur. Saeculo quodam posteriori ab Ecclesia Catholica in numerum sanctorum relatus est. 

Gregorius Turonensis praeclarus Christianae Latinitatis scriptor est, cuius in celeberrimorum operum numero *Decem libri historiarum* et *Vita Sancti Martini Turonensis* ducuntur. 

## Opera 
* *Decem libri historiarum* quorum quattuor primi narrationem de mundi historia, i.e. a creatione peccatoque Adami Hevaeque usque ad Gregorii vitae dies, continent. Sequentibus autem in libris res gestae tempore Sancti Gregorii vitae relatae sunt. Aevum quo Gregorius vitam suam egit, turbidissimum fuisse videtur, regno Francorum inter fratres Guntram, Charibertum I, Chilpericum I et Sigebertum I diviso; Fredegarius opus Gregorii continuavit
* *Vita patrum*
* *De miraculis beati Andreae apostoli*
* *De miraculis sancti Martini episcopi*
* *De passione sancti Iuliani martyris*
* *De gloria confessorum*
* *Commentarii in psalmos*
* *De cursu stellarum ratio*
### Opera incerta 
* *Vita sancti Aridii abbatis*
* *Vita sancti Maurilii Andegavorum episcopi*
* *Historia septem dormientium*
* *Antiphona de sanctis Medardo et Gildardo episcopis*
* *Prosa de sancto Martino*

## Fontes de vita Gregorii Turonensis 
* Odonis, abbatis ut videtur Cluniacensis, *Vita sancti Gregorii episcopi Turonensis*

## Notae 
## Bibliographia 
; Collectiones operum
* 1522 : *B. Gregorii, Turonensis episcopi, historiarum precipue gallicarum lib. X. In vitas patrum fere sui tempori lib. I. De Gloria confessorum praecipue gallorum lib. I ...* Parisiis: ab impressore Jodoco Badio et Joanne Parvo 

; Eruditio
* Louis Halphen, *Grégoire de Tours*, 1920 

## Nexus externi 
* Gregorii Turonensis *Historiae Francorum* libri X
* Gregorii Turonensis opuscula quaedam editore Henrico Leonardo Bordier

Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Biographi
Categoria:Episcopi Turonenses
Categoria:Historici Franciae
Categoria:Sancti
Categoria:Scriptores Franciae
!
G

**G** ([] subs. indecl.) est septima littera abecedarii sive alphabeti Latini.

## Abbreviationes 
#G (raro adhibitum) = 400 (CCCC, quadringenti).
#G. (abbrev.) = Gallica, Gemina.

#g Symbolum grammi

*littera
*alphabetum

## Nexus externi 
* Michael Everson, *The Alphabets of Europe*

Categoria:Litterae abecedarii Latini
Categoria:Abbreviationes
Gypsum

thumb|Gypsum.
**Gypsum** est nomen triviale pro calcii sulphate. Eius formula chemica est 4. 

Gypsum in aqua insolubilis est. Pulveratum in aqua aqua crystallica capet, sic suspensio gypsi post minutas non liquidus sed solidus est, et calorem minum exhaurit. Usus gypsi est multiformis, pro arte, aedificiis, in medicina.

Sic Isidorus Hispalensis docet: "Gypsum cognatum calci est; et est Graecum nomen. Plura eius genera; omnium autem optimum lapidi speculari. Est enim signis aedificiorum et coronis gratissimus."

Categoria:Mineralia calcii
Categoria:Saxa sedimentaria
Galli

[thumb|300px|Terrae ubi Galli vivebant [saeculum 3 a.C.n.|III saeculo a.C.n.]]

**Galli**  fuerunt "incolae Galliae . . . qui ipsorum lingua Celtae, Latine Galli appellantur". C. Iulius Caesar in libris de bello Gallico de Gallis et de vita Gallorum nos certiores fecit.

Hodierna die in multis linguis eae civitates Celtae Galli appellantur, qui Galliam incolebant, cum *Celtae* omnes civitates appellentur, qui originis Celtae seu Gallicae erant.

## Tribus Galliae 
* Boii
* Haedui
* Helvetii
* Senones

## Notae 

!
Categoria:Celtae
Gedanum

[thumb|Puteus [Neptunus|Neptuni]]
**Gedanum** vel **Dantiscum** (Polonice *Gdańsk*, Cassubice *Gduńsk*, Germanice *Danzig*), est urbs Polonica, palatinatus Pomeraniae caput. Olim dicionis Germanicae et civitas Hanseatica. Ad litus sinus Venedici maris Baltici situm est.

Una antiquarum civitatum Polonicarum est, cuius nomen primum in Thietmari Merseburgiensis episcopi chronico apparuit, ubi sanctus Adalbertus anno 997 "ad urbem Gyddanzc venisse" legitur.

Urbs sita est ad ostium Motlaviae fluminis in Vistulam sic dictam "Mortuam", ad extremitatem scilicet occidentalem deltae Vistulae.

## Pinacotheca 

Image:Gdańsk, Długie Pobrzeże (HB2).jpg|
Image:Monumento Neptuno, Gdansk, Polonia, 2013-05-20, DD 06.jpg|
Image:Bazylika mariacka gdansk ubt.jpeg|Basilica Minor sub titulo Assumptionis Beatae Mariae Virginis 
Image:Ayuntamiento Principal, Gdansk, Polonia, 2013-05-20, DD 03.jpg|Curia
Image:Oliwa kathedraal.jpg|Ecclesia cathedralis Olivae olim abbatialis ordinis Cisterciensum

## Cives Gedanenses fama noti 
* Świętopełk (1191-1266), dux Pomeraniae
* Ioannes Dantyszek (1485-1548)
* Abrahamus de Blocke (1572-1628)
* Isaacus de Blocke (1572-1626)
* Ieremias Falck (1610-1667)  
* Georgius Strakowski (1614-1675)
* Iohannes Hevelius (1611-1687)
* Abraham Göllnitz (saeculo XVII)
* Gabriel Daniel Fahrenheit (1686-1736) 
* Daniel Gralath (1708-1767)
* Daniel Chodowiecki (1726-1801)
* Adamus Kazimierz Czartoryski, (1734-1823)
* Ioannes Uphagen (1731-1802)
* Christophorus Caelestinus Mrongovius (1764-1855)
* Constantinus Dominik (1870-1942)
* Lechus Bądkowski (1920-1984)
* Lechus Wałęsa (1943)
* Christophorus Kolberger (1950)
* Ioannes de Weryha-Wysoczański (1950)
* Georgius Owsiak (1953)
* Paulus Huelle (1957)
* Darius Michalczewski (1968)

### Nati 
* Arthurus Schopenhauer (1788-1860)
* Daniel Gabriel Fahrenheit (1686-1736 )
* Donaldus Tusk (1957), vir publicus
* Gunterius Grass (1927-2015)
* Ioannes Daniel Falk, theologus
* Nicolaus Kinski (1926-1991), histrio

## Nota 
*Urbs Libera Gedania
*764 Gedania
## Nexus externi 

Categoria:Urbes hanseaticae
Categoria:Portus maris Baltici
Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum

***Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum***, ab Adamo Bremensi in tribus libris circa annum 1076 confecta, historiam ecclesiae Hamburgensis et Saxoniae Latine describunt. Sunt fons morum et rerum gestarum Saxonum, Sclavorum, Vicingorum necnon geographiae aetatis mediae. Adamus opus scripsit ab anno fere 1070 usque ad 1076; annotationes inserebat usque ad annum 1081/1085. Continuationem huius operis Helmoldus Bozoviensis titulo *Chronica Slavorum* composuit.

Opus Adami Bremensis per aetatem mediam amissum saeculo 16 exeunte detectum est in monasterio Sorø Daniae. Primae editiones criticae saeculo 19 factae sunt.
 
## Divisiones operis 
Opus in partibus quinque consistit:
* Liber I (Historia Hammaburgensis ecclesiae pontificum) 
* Liber II (Historia Hammaburgensis ecclesiae pontificum) 
* Liber III (de vita archiepiscopi Adalberti Bremensi)
* Descriptio insularum aquilonis (Geographia Europae septentrionalis)
* M. Adami epilogus ad Liemarum episcopum

## Nexus externi 
*  Textus in *Intratext*; 
* in *Patrologia Latina*

Categoria:Historia Germaniae
Categoria:Libri de Germania
Categoria:Libri historici
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Scripta 1076
Gloria in excelsis

[thumb|Initium Gloriae in [liber Gradualis|libro Graduali saeculi decimi sexti.]]
[thumb|upright=0.8|*[Resurrectio Iesu Christi.* Opus Ioannis Henrici Tischbein Senioris]]

 est psalmus idioticus sive doxologia saeculi quarti. Plurimum in ecclesiis occidentalibus in usu est, rarius in liturgia Orthodoxa. In Ritu Latino est pars ordinarii missae. Interdum 'doxologia magna' appellatur, ut a Gloria Patri, doxologia minore, distinguatur. Origo doxologiae in Christianitate Orientali invenitur.

## Notio gloriae 
Verbum Latinum 'glōria' in religione Christiana Hebraico כָּבוֹד kāḇōd ('gloria', 'magnificentia') Graecoque δόξα aequatur. In Vetere Testamento gloria imprimis Deum convenit. Gloria eius in rerum natura factisque eius videri potest. In Novo Testamento gloria in Iesum Christum translata splendorem Christi iterum venturi ac homines iudicaturi demonstrat.

## Verba 
Verba cantus liturgici Gloriae in excelsis ex evangelio secundum Lucam sumptae sunt (Lc 2,14), qua re etiam 'hymnus angelicus' appellatur.

Ad verba biblica laus Dei patris,  invocatio Iesu Christi et conclusio trinitaria additae sunt. Textus Graecus iam Codice Alexandrino (saeculo quinto invenitur. Antiquissima versio Latina est in  (circa annum 690). Saeculo nono textus formam hodiernam accepit.. Gloria in excelsis antiquissimus est hymnus linguae Latinae.

### Textus liturgicus 
## Notae 
## Si plus legere vis 
* Ewald Jammers, *Gloria*, in: Religion in Geschichte und Gegenwart (RGG). ed. 3., vol. 2, Tubingae: Mohr-Siebeck 1958, col. 1627.
* Karl Ferdinand Müller, Artikel *Das Gloria in excelsis*, in: *Leiturgia. Handbuch des evangelischen Gottesdienstes*, vol. 2; Kassel: Stauda, 1955; 23–29.

Categoria:Hymni Christiani
Categoria:Musica ecclesiastica
Categoria:Preces Christianae
Categoria:Psalmi idiotici
Gaudeamus igitur

[thumb|[Chartula cursualis quae signa vitae traditionalis discipulorum in Germania exhibent, anno 1898 impressa.]]
thumb|upright=1.5|Academici equitantes
thumb|upright=2.5|( (
"**De Brevitate Vitae**" est carmen quod plerumque a iuvenibus canitur, praecipue a scholasticis academicis, et ex primis verbis "**Gaudeamus igitur**" saepissime appellatur.

Textus anno 1781 impressus (Kindleben, 1781).

Gaudeamus igitur,
Iuvenes dum sumus,
Post molestam senectutem :,:
Nos habebit humus.

Ubi sunt, qui ante nos
In mundo fuere,
Vadite ad superos,
Transite ad inferos,
Ubi jam fuere.

Vita nostra brevis est,
Brevi finietur,
Venit mors velociter,
Rapit nos atrociter,
Nemini parcetur.

Vivat Academia,
Vivant Professores,
Vivat membrum quodlibet,
Vivant membra quaelibet,
Semper sint in flore!

Vivant omnes virgines
Faciles, formosae
Vivant et mulieres :,:
Bonae, laboriosae.

Vivat et respublica,
Et qui illam regit,
Vivat nostra civitas,
Mecaenatum caritas,
Quae nos hic protegit.

Pereat tristitia,
Pereant osores,
Pereat diabolus,
Quivis Antiburschius,
Atque irrisores.

* Ars longa, vita brevis
* Carpe diem
* Hymnus
* Io vivat

## Notae
## Nexus externi 
* (Latine)
* Carminis verba in linguis aliis

Categoria:Cantus
Categoria:Litterae Latinae mediaevales