open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Petrus O'Neill

'''Petrus O'Neill'*, vulgo plene *Peter Charles Paire O'Neill'' (natus die 13 Februarii 1965) est politicus Papuae Novae Guineae.

Petrus O'Neill in pago Ialibu-Pangia natus est, patre Australiano e stirpe Hibernico, matre Papuana. Alumnus est universitatis Papuae Novae Guineae ubi rebus commercialibus studuit. Ab initio negotiator, anno 2002 parlamento Papuae Novae Guineae legatus est. Thesaurarius ab anno 2007 meruit, primo ministro Michaele Somare. Quo aegrotante, Samuele Abal primo ministro ad interim facto, Petrus O'Neill anno 2011 ineunte minister ab operibus publicis merebat usque diem 2 Augusti 2011 quo ipse suffragio parlamenti primus minister ad interim fit. Somare bis anno 2011 se in officium restituere temptans, O'Neill nihilominus die 4 Augusti 2012 primus minister rite confirmatus est.

## Bibliographia 
* "Peter O'Neill sacks top PNG policeman and shuts down corruption watchdog" in *The Guardian* (18 Iunii 2014)
* Jo Chandler, "Manus, Maseratis and corruption: Peter O'Neill on eight years leading Papua New Guinea" in *The Guardian* (6 Novembris 2019)
* Kate Lyons, "Papua New Guinea's prime minister, Peter O’Neill, resigns" in *The Guardian* (26 Maii 2019)
* Jonathan Pearlman, "Papua New Guinea's 'father of independence' resigns" in *Daily Telegraph* (28 Iunii 2011)

## Nexus externi 
* "Rival prime ministers square off in PNG" (13 Decembris 2011) apud *ABC News*

Categoria:Nati 1965
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Papuae Novae Guineae
Categoria:Alumni Universitatis Papuae Novae Guineae
Categoria:Gubernatores civitatum
Synesius (Cyrenensis)

*Synesius* (vel **Synesius Cyrenensis**, Graece Συνέσιος, Cyrenis natus c. 370, mortuus Ptolemaide, 413 vel 414) neoplatonicus philosophus et ecclesiasticus graecus fuit. E nobili diviteque familia natus, philosophae alexandrinae Hypatiae discipulus et patriarchae alexandrini Theophili amicus fuit. Anno 409 (vel 410) episcopus Ptolemaidis electus est, quod munus aegre suscepit. Non tam philosophus fuit, quam poeta oratorque .

## Bibliographia
### Editiones
* *Synésios de Cyrène*. Les Belles Lettres, Lutetiae (Editio critica, cum francogallica versione et commento)
** Tomus 1: *Hymnes*, 2. Auflage, interpr. Christian Lacombrade, 2003, ISBN 978-2-251-00321-4
** Tomus 2: *Correspondance. Lettres I–LXIII*, interpr. Antonio Garzya, Denis Roques, 2000, 2. Auflage, 2003, ISBN 978-2-251-00479-2
** Tomus 3: *Correspondance. Lettres LXIV–CLVI*, interpr. Antonio Garzya, Denis Roques, 2000, 2. Auflage, 2003, ISBN 978-2-251-00479-2
** Tomus 4: *Opuscules I*, interpr. Jacques Lamoureux, Noël Aujoulat, 2004, ISBN 978-2-251-00517-1
** Tomus 5: *Opuscules II*, interpr. Jacques Lamoureux, Noël Aujoulat, 2008, ISBN 978-2-251-00547-8
** Tomus 6: *Opuscules III*, interpr. Jacques Lamoureux, Noël Aujoulat, 2008, ISBN 978-2-251-00549-2
* Antonio Garzya (Hrsg.): *Opere di Sinesio di Cirene. Epistole, Operette, Inni.* Unione Tipografico-Editrice Torinese, Turini 1989, ISBN 88-02-04205-5 (textus graecus sine apparatu critico et italiana versio)
* The Essays and Hymns of Synesius of Cyrene, Augustine FitzGerald interpr.,Londini, Oxford University Press, 1930

### Studia
*Marrou, Henri-Irénée, La « conversion » de Synésios. In: *Revue des Études Grecques*, tome 65, fasc. 306-308, juillet-décembre 1952. pp. 474-484. http://www.persee.fr/doc/reg_0035-2039_1952_num_65_306_3297
*Amand, David. Christian Lacombrade, Synésios de Cyrène hellène et chrétienne. In: ''L'antiquité classique*, Tome 21, fasc. 2, 1952. pp. 453-455. http://www.persee.fr/doc/antiq_0770-2817_1952_num_21_2_3459_t1_0453_0000_1
*Roques, Denis. La lettre 4 de Synésios de Cyrène. In: *Revue des Études Grecques*, tome 90, fascicule 430-431, juillet-décembre 1977. pp. 263-295. http://www.persee.fr/doc/reg_0035-2039_1977_num_90_430_4158
* Roques, Denis. Synésios, évêque et philosophe. In: *Revue des Études Grecques*, tome 95, fascicule 452-454, juillet-décembre 1982. pp. 461-467. http://www.persee.fr/doc/reg_0035-2039_1982_num_95_452_1338

### Fontes
*Howatson, M. C. (ed.), *The Oxford Companion to Classical Literature'', Londini, sumptibus Oxford University Press, coll. « Oxford Companions », 1989, 2a ed., 640 pp. (ISBN 978-0198661214)

*Hypatia
*Cyrene

## Nexus externi
*Sectio Encyclopediae Universalis
*Biographia anglice scripta
*/ Vita et Opera Synesii in Patrologia Graeca

## Notae
Categoria:Nati saeculo 4
Categoria:Mortui saeculo 5
Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Neoplatonistae
Categoria:Episcopi
Leonidas Tromaras

**Leonidas Tromaras** (Neograece *Λεωνίδας Τρομάρας*, natus Castoriae anno 1949 et mortuus Thessalonicae anno 2018) est professor litterarum Latinarum apud Studiorum Universitatem Thessalonicensem. Etsi cognomen suum 'terrificus' Neograece significat, homo mitissimi ingenii dicitur.

## Vita 
Natus in Castoria Macedoniae est, anno 1949. Se dedit litteris classicis in Universitate Thessalonicense (annis 1968–1973) et deinde in Germania, in Studiorum Universitate Iulii Maximiliani (1980–1983), ubi doctor litterarum classicarum anno 1984 declaratus est. Professor additus anno 1987, professor consociatus anno 1996, et deinde, anno 2003, professor litterarum Latinarum apud Studiorum Universitatem Thessalonicensem factus est. Socius Sodalitatis Ludis Latinis Faciundis, in Monaco, est. In anno 2018, morbo peritus est.

## Opera selecta 
* *Κάτουλλος, ένας ποιητής για όλες τις εποχές* (Catullus, poeta omnis aetatis), Thessalonica, anno 1980.	
* *P. Terenti Afri* Eunuchus, Thessalonica: University Studio Press, anno 1991.
* *Μαρτιάλης και Ιουλιοκλαυδιανοί Καίσαρες* (Martialis atque Caesares Iulii Claudiique), Thessalonica: University Studio Press), anno 1998.	
* *Κάτουλλος, Ο Νεωτερικός ποιητής της Ρώμης* (Catullus, poeta Romae novissimus), Thessalonica: University Studio Press, anno 2001.

## Nexus externi 
* Leonidas Tromaras apud Universitatem Thessalonicensem: Anglice, Neograece

Categoria:Alumni Universitatis Herbipolensis
Categoria:Philologi Graeciae
Categoria:Professores Universitatis Thessalonicensis
Ocna Sibiului

thumb|left|Salina Ocnae Sibiului anno 1871
thumb|left|Ocna Sibiului collocatio in circulo Cibinii.
**Miercurea Sibiului** Theodisce *Salburg* ; Hungarice *Vízakna*) est oppidum circiter 3600 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Ocnam Sibiului etiam vicus Topârcea pertinet.

## Historia 
Oppidum Ocna Sibiului anno 1290 primo in actis descriptum est. Iam medio aevo hic salinae fuerunt, quarum ultima anno 1931 clausa est. Sed ab anno 1845 hic fontibus ad salutem utuntur. Cum tempore dictaturae Communistarum balneae paulatim collapsae sunt, nunc iterum renovatae sunt. Anno 2004 Miercurea Sibiului oppidum declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 3.562 homines habitabant, inter eos 3.001 Dacoromani, 325 Hungari, 14 Zingari, atque 13 Germani.

## Nexus externi 
* Ocna Sibiului pagina officialis
* siebenbuerger.de de Ocna Sibiului vel Salzburg

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Pactio de tempore laboris (industria)

**Pacto de tempore laboris de industria** est prima pactio Ordine internationali a laboribus decreta anno 1919 quae tempus laboris opificibus limitare conatus est. 

Hodie 52 civitates hunc ius subscribunt.

## Notae 
## Nexus externi 
*Textus Pacionis

Categoria:Instrumenta Consociationis Nationum
Categoria:Ordo internationalis a laboribus
Categoria:Ius internationale
Categoria:Iura humana
Săliște

thumb|left|Centrum oppidi Săliște
thumb|left|Săliște collocatio in circulo Cibinii.
**Săliște** Theodisce *Selischte* vel *Großendorf* ; Hungarice *Szelistye*) est oppidum circiter 5.400 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Săliște etiam vici Aciliu, Amnaș, Crinț, Fântânele, Galeș, Mag, Săcel, Sibiel atque Vale pertinent.

## Historia 
Săliște nomine "Salgo" anno 1322 primo in actis descriptum est. Ab anno 1918 oppidum cum toto regione ad Romaniam pertinuit. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 31 Saxones hic vixerunt. Anno 2004 Săliște oppidum declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 5.421 homines habitabant, inter eos 4.784 Dacoromani, 7 Hungari, 165 Zingari, atque 31 Germani.

## Nexus externi 
* Săliște pagina officialis

## Notae 
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita saeculo 12
Pactio de tempore laboris (commercium et officina)

**Pactio de tempore laboris (commercium et officina)** (**C 030**) est pactio a Ordine internationalis a laboribus decreta anno 1930 uti limitationem temporis laboris  opificibus efficiat. Qui opifices generatim pro commercio vel officina laborant, 8 horas per diem et 48 horas per hebdomatem laborantes. 

Hodie 30 civitates hanc Pactionem ratem habent.

*Pactio de tempore laboris (industria)

## Nexus externi 
*Texus Pactionis

Categoria:Instrumenta Consociationis Nationum
Categoria:Ordo internationalis a laboribus
Categoria:Ius internationale
Categoria:Iura humana
Vibrissae

thumb|Vibrissae in naribus hominis
*.]]
**Vibrissae**, sive **vibracae**, sunt "pili in naribus hominum, dicti quod his evulsis caput vibratur," ut scribit Paulus Diaconus in epitome librorum Festi *De verborum significatu*.

[thumb|Vibrissae in rostro *[Phoca vitulina|Phocae vitulinae'']]
Vibrissae nunc etiam dicuntur de longis pilis in lateribus rostri multorum mammalium, qui sensum tactûs adiuvant.

## Notae 

Categoria:Anatomia
Cucurbita argyrosperma

***Cucurbita argyrosperma*** (binomen a Carolo Koch anno 1866 statutum) est species fructifera generis *Cucurbitae* iam aevo praehistorico in America media et septentrionali culta. Pars esse censetur complexus agrarii orientalis. Flores et folia coquuntur; fructus maturi coquuntur sive exsiccantur; grana moluntur aut e granis oleum exprimitur. Grana contrita vermifuga sunt.

## Bibliographia 
* *C. Huber Frères & Co.: Catalogue de graines*. Vol. 8 (1867)
* K. Koch in *Wochenscrift des Vereines zur Befördung des Gärtenbaues in den Königl. Preussischen Staaten für Gärtnerei und Pflanzenkunde* vol. 9 (1866) p. 96
* 

## Nexus externi 
* "Cucurbita argyrosperma" apud *Plants For A Future*
* "Cucurbita spp. and Lagenaria siceraria (Molina) Standley" apud *Laboratory Guide To Archaeological Plant Remains From Eastern North America*

Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa 1866
Categoria:Taxa K. Koch
Categoria:Fruges Americae mediae
Categoria:Fructus
Categoria:Cucurbita
Categoria:Holera
Categoria:Flores esculenti
Categoria:Plantae medicinales
Symphosius

**Symphosius** vel **Symposius** fuit auctor aenigmatum Latinorum centum hexametris compositorum. Verisimiliter saeculis quarto exeunte et quinto ineunte in Africa Septentrionali vixit. De vita eius nihil scitur nisi quod ex aenigmatibus ipsis colligi potest. Inter libros manuscriptos antiquissimum esse confitetur Parisinus Salmasianus saeculorum septimi vel octavi. Editio princeps aenigmatum ab Ioachimo Perionio Benedictino anno 1533 divulgata est.

## Specimen 
; LXXXII. Conditum
:Tres olim fuimus qui nomine iungimur uno; 
:ex tribus est unus, et tres miscentur in uno; 
:quisque bonus per se: melior qui continet omnes.

## Bibliographia 
* Ioachimus Perionius, ed., *Symposii veteris poetae aenigmata*. Parisiis: apud Ludov. Cyaneum, 1533 
* Ioachimus Perionius, ed., *Symphosii poetae veteris elegantissimi erudita iuxta ac arguta et festiva aenigmata*. Parisiis: apud Iacobum Keruer, 1537  
* Iosephus Castalio Anconitanus, ed., *Aenigmata Symposii poetae*. Romae: apud Franciscum Zannettum, 1581   Textus
* Antonius Golleti, ed., *Symposii poetae veteris aenigmata*. Lugduni: apud Antonium Thomas, 1675 
* Lucius M. Sargent, ed., *Cælii Symposii Ænigmata*. Bostoniae Nov.-Angl.: Belcher et Armstrong, 1807  Textus
* Abbé Duru, interpr., *Enigmes de Caelius Symphosius*. Lutetiae, 1857  
* Elizabeth Hickman Du Bois, ed., *The hundred riddles of Symphosius*. Woodstock Viridimontis, 1912 Textus
* Raymond Ohl, ed., *The Enigmas of Symphosius*. Philadelphiae, 1928 
* Christian Rösch, ed., *Symphosius. Rätsel.* Reclam, Ditzingen 2025, ISBN 978-31501465 (Latine,  Germanice)

## Nexus externi
* *The Aenigmata of Symphosius*, textu ex editionibus Elizabethae Hickman DuBois et Raimundi Ohl confecto 
* *Symphosii Scholastici Ænigmata* apud *Archimedes-Lab* 

Categoria:Nati saeculo 4
Categoria:Mortui saeculo 5
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Scriptores Africae antiquae
Tălmaciu

thumb|left|Schola Saxonum in Tălmaciu anno 2010
thumb|left|Tălmaciu collocatio in circulo Cibinii.
**Tălmaciu** Theodisce *Talmesch* ; Hungarice *Nagytalmács*) est oppidum circiter 6.900 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Tălmaciu etiam vici Colonia Tălmaciu atque Tălmăcel pertinent.

## Historia 
Tălmaciu anno 1265 primo in actis descriptum est. Ab anno 1918 oppidum cum toto regione ad Romaniam pertinuit. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 13 Saxones hic vixerunt. Anno 1989 Tălmaciu oppidum declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 6.905 homines habitabant, inter eos 6.199 Dacoromani, 50 Hungari, 214 Zingari, atque 13 Germani.

## Communium coniunctiones 
* 20px|Francia Vitreium, Francia (1999)

## Nexus externi 
* Tălmaciu pagina officialis
* "Telmescher Echo" - Pagina Germanica de Telmesch

## Notae 
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita saeculo 12
Nocrich

thumb|left|Ecclesia Evangelica
thumb|left|Nocrich collocatio in circulo Cibinii.
**Nokrich** Theodisce *Leschkirch* ; Hungarice *Újegyház*) est commune circiter 2.900 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Nocrich etiam vici Nocrich, Fofeldea, Ghijasa de Jos, Hosman atque Țichindeal pertinent.

## Historia 
Nokrich anno 1263 nomine *Nogrech* primo in actis descriptum est. Anno 1402 nomine Latino *Noua Ecclessia* et 1416 translatione Hungarica *Újegyház* vocatum est. Anno 1721 hic Samuel de Brukenthal natus est, qui postea Transilvaniae gubernator fuit. Ab anno 1918 commune cum toto regione ad Romaniam pertinuit. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 3 Saxones hic vixerunt.

## Incolae 
Anno 2011 hic 2.868 homines habitabant, inter eos 2.417 Dacoromani, 9 Hungari, 231 Zingari, atque 3 Germani.

## Cives noti 
* Samuel de Brukenthal (1721 - 1803), gubernator Transsilvaniae

## Nexus externi 
* Nokrich pagina officialis
* siebenbürger.de deNokrich vel Leschkirch

## Notae 
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita saeculo 12
Enele Sopoaga

**Enele Sopoaga** (natus die 10 Februarii 1956) est politicus Tuvalus.

Frater maior natu Saufatu Sopoanga primus minister ab anno 2002 ad 2004 meruit. Enele Sopoaga, in insula Nukufetau natus, alumnus est universitatis Oxoniensis, ubi rebus diplomaticis studuit, et universitatis Sussexiensis ubi gradum magistri anno 1994 ascendit. Ab anno 1980 usque in 1996 apud ministeria nonnulla regiminis Tuvaluensis operam dedit. Legatus patriae apud Nationes Unitas ab anno 2001 usque in 2010. A die 16 Septembris 2010 aud parlamentum Tuvaluense legatus, minister a rebus externis statim factus est, quod munus usque in diem 24 Decembris eiusdem anni tantum retinuit, primo ministro usque ad hunc diem Maatia Toafa. Cui successore Willy Telavi ex officio mox eiecto, Enele Sopoaga ipse primus minister ad interim die 1 Augusti 2013 creatus est. Comitiis victor die 10 Aprilis 2015 in hoc officio confirmatus est.

Apud concilia climatica Nationum Unitarum orator pro ipso Tuvalu et pro civitatibus insulanis provectibilibus Pacificis esse solebat iam anno 2009, concilio Hauniae habito, anno 2010 ad Cancún, anno 2015 Lutetiae.

## Bibliographia 
* Losalini Bolatagici, "Tuvalu PM's leadership at COP21 hailed as exceptional" in *Fiji Times Online* (14 Decembris 2015)

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1956
Categoria:Incolae Tuvalus
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Alumni Universitatis Sussexiensis
Categoria:Politici internationales
Voreqe Bainimarama

**Josaia Voreqe Bainimarama**, nomine communi *Frank Bainimarama* (ad Kiuva provinciae Tailevu in insula Viti Levu natus die 27 Aprilis 1954) est politicus et dux classium Vitiorum. Bis officium praesidis patriae per tyrannidem usurpavit, a die 29 Maii 2000 usque ad 13 Iulii 2000 et ab 5 Decembris 2006 ad 5 Ianuarii 2007. Hoc die, officio praesidis relicto, se primum ministrum proclamavit; insuper ab anno 2008 usque in 2009 minister a rebus externis fuit. A die 22 Septembris 2014, nova lege de re publica promota, comitiis habitis, primus minister de iure meret.

## Scripta 
* 2020 : "Australia, Fiji's prayers are with you but we know they aren't enough to fight the climate crisis" in *The Guardian* (6 Ianuarii 2020)

## Bibliographia 
* "Fiji coup leader Frank Bainimarama quits military post for poll run" in *The Australian* (5 Martii 2014)
* "Former Fiji PM Frank Bainimarama quits parliament following ‘unjustified’ suspension" in *The Guardian* (8 Martii 2023)

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1954
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Vitiorum
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Milites Vitiorum
Categoria:Incolae Viti Levu
Polygonum erectum

***Polygonum erectum*** (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum Polygonacearum olim in America septentrionali culta. Pars habetur complexus agrarii orientalis. 

## Nexus externi 
* "Polygonum erectum L." apud *Laboratory Guide To Archaeological Plant Remains From Eastern North America*

Categoria:Fruges Americae septentrionalis
Categoria:Polygonoideae
Categoria:Species plantarum 
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Phalaris caroliniana

***Phalaris caroliniana*** (binomen ab Walter anno 1788 statutum) est species Poacearum olim in America septentrionali culta propter semina edulia. Pars habetur complexus agrarii orientalis.

## Bibliographia 
* Thomas Walter, *Flora Caroliniana* (1788) p. 74

## Nexus externi 
* "Phalaris caroliniana Walter" apud *Laboratory Guide To Archaeological Plant Remains From Eastern North America*

Categoria:Taxa Walter
Categoria:Taxa 1788
Categoria:Fruges Americae septentrionalis
Categoria:Frumenta
Categoria:Species plantarum
Cangasala

thumb|275px|Ecclesia Cangasalae.
thumb|Situs oppidi.
**Cangasala** est oppidum Finnicum 30&thinsp;500 fere incolarum in Finnia Occidentali situm.

Guttae sanguinis in insigne oppidi eo fiunt, quod narratur in pariete ecclesiae oppidi olim lapis fuisse, ex quo sanguis manaret.

Vicina Cangasalae sunt Aquae Equinae, Flumen Album, Kuhmoinen, Lembois, Padasioki, Palkane atque Tammerforsia, numero incolarum 207&thinsp;000 urbs tertia maxima Finniae.

## Imagines 

Imago:Kangasala.vaakuna.svg|Insigne Cangasalae.
Imago:Vehoniemen automuseo - Marmon big eight limousine 1930, Flint Sport Touring 1926.jpg|*Vehoniemen automuseo* (museum autocinetorum).
Imago:Vesijärvi Kirkkoharjun näkötornista.JPG|Silvae et *Vesijärvi* lacus.

## Notae 

Categoria:Urbes Finniae
Akhirah

**ʾĀkhirah** (Arabice الآخرة) in eschatologia Islamica est vita post mortem. Identidem commemoratur in capitulis Alcorani quae ad ultimum iudicium attinent. Usitate habetur una ex sex principalibus fidibus Mussulmanorum, quarum aliae sunt tawhid (unitas divina), fides angelis, fides libris retectis (voluminibus Abrahae, torah, zabur, evangelio, Alcorano), fides prophetis nuntiisque deitatis, et fides praedestinationi. Sicut nonnulli alii religiones monotheisticae, Mussulmani credunt cosmo tris gradus esse: caelum et inferi, tellure hominibusque interpositis.

*Purgatorium

## Notae

## Bibliographia
*Maqsood, Ruqaiyyah. 1994. *Islam.* Lincolnwood Illinoesiae: NTC Publishing Group. ISBN 034060901X.

## Nexus externi
*Praemium mulierum in Akhirat.

Categoria:Eschatologia Islamica
Miercurea Sibiului

thumb|left|Centrum oppidi
thumb|left|Miercurea Sibiului collocatio in circulo Cibinii.
**Miercurea Sibiului** Theodisce *Reußmarkt* ; Hungarice *Szerdahely*) est oppidum circiter 3.900 incolarum (anno 2011) in Transsilvania situm, quae pars est circuli Cibinii. Ad Miercurea Sibiului etiam vici Apoldu de Sus et Dobârca pertinent.

## Historia 
Oppidum Miercurea Sibiului saeculo duodecimo a Saxonibus Transsilvaniae, colonis Germanicis, conditum est. Anno 1290 nomine *Ruhcmark* primo in actis descriptum est. Saxones et Hungari per saecula multa maiorem partem incolarum habebant. Saeculo 15 et anno 1658 Miercurea Sibiului incursionibus Turcorum valde afflicta est. Incolae Germani post secundum bellum mundiale et praecipue post finem dictaturae communistarum anno 1989 patriam reliquerunt atque anno 2011 septuaginta duo Saxones hic vixerunt. Anno 2004 Miercurea Sibiului oppidum declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 3.910 homines habitabant, inter eos 3.146 Dacoromani, 6 Hungari, 545 Zingari, atque 72 Germani.

## Nexus externi 
* Miercurea Sibiului pagina officialis
* siebenbuerger.de de Miercurea Sibiului vel Reußmarkt

## Notae 
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita saeculo 12
Categoria:Thermae Romaniae
Psychopompus

[thumb|[Hermes psychopompus Myrrhinen mortuam ad inferos ducit. Caelatura in lecytho funerario Athenis annis 420 a.C.n. facto. Museum Archaeologicum Nationale Atheniense.]]
[thumb|[Anubis et homo mortuus arte medicatus.]]

**Psychopompus** (a Graeco ψυχοπομπός 'dux animae') in multis religionibus est creatura, spiritus, angelus, deusve, cui curae est animas nuper mortuas comitari a terra ad vitam post mortem. Sed eorum non est mortuos iudicare, sed solum transitum tutum praebere. Psychopompi in diversorum temporum et diversorum populorum arte funeraria describuntur spiritus anthropomorphi, equi, cervi, canes, corvi, strigiformes, passeridae, cuculidae, antrostomi vociferi. Si speciem avium gerunt, gregatim saepe apparent, extra domum moribundi opperientes.

## Conspectus
Inter psychopompos classicos numerantur Anubis, deus Aegyptius; Charon portitor Graecus; Hermes et Hecate dei; Mercurius, deus Romanus; denique Vanth, dea Etrusca. 

Siva speciem Tarakesvarae gerens in Hinduismo psychopompi munere fungitur, quamquam animam ad moksam ducit, non ad vitam post mortem. 

Notissimum psychopompi hodierni exemplum in cultura populari est Messor Torvus, quam figuram in Anglia saeculo XV ortam multi populi acceperunt, sicut shinigami in hodierna cultura Iaponiensi.

In psychologia Jungiana psychopompus inter conscientiam et subconscientiam intercedit. Repraesentatur in somniis sub figurata persona viri feminaeve sapientis aut interdum animalis benigni. Multifariam samanus etiam partes psychopompi agit, non solum animam mortui comitans, sed etiam partum adiuvans, animam infantuli in mundum inducens. Quod etiam explanat nomen hodiernum *obstetrix moribundi* vel dula, aliud genus operis psychopompi.

Apud Philippinas spiritus aviti psychopomporum officio funguntur. Moribundis ad se evocantibus certos cognatos amicosve mortuos, spiritus horum feruntur illis adspectabiles esse. Qui spiritus, more maiorum ad lecti pedes manentes, mox post mortem animam (Tagalogice *sundô*) deferunt et ad vitam post mortem comitantur.

*Dux spiritualis
*Eschatologia
*Metempsychosis
*Michael (archangelus)
*Sancta Mors
*Sancta Mors (Paraquaria)
*Valkyria
 
## Notae
## Bibliographia
* Dennis, Geoffrey (2007) Abraham, Elijah, Lailah, Sandalphon. *Encyclopedia of Jewish Myth, Magic, and Mysticism.* Llewellyn.
* Eliade, Mircea (1964) ''Chamanisme et les techniques archaïques de l'extase.* Ed. retractata. Novi Eboraci: Bollingen Foundation. 
* Hoppál, Mihály. (2005) *Sámánok Eurázsiában'' ['Samani in Eurasia']. Akadémiai Kiadó. 
* Peters, Larry (2016) Shaman as psychopomp. *Tibetan Shamanism: ecstasy and healing.* North Atlantic Books.
* Scott, William Henry (1994) *Barangay: Sixteenth Century Philippine Culture and Society.* Ateneo de Manila University Press.

Categoria:Dei
Categoria:Mors
Anima Sola

**Anima sola** in traditionibus Catholicis est imago quae animam in purgatorio depingit, notio culturalis populo praecipue in America Latina grata, atque in Andalusia, Neapoli, et Panormo reperta. Colitur in Ecclesia Catholica, Santeria, Vodou Haitiano, Voodoo Ludoviciano, Vudu Dominicano, Catholicismo Vulgari.

Anima sola animam in purgatorio dolores patientem repraesentare traditur. Plurima chromolithogrammata in usu pro cartis sacris animam femineam pingunt, flammis in carcere purgatorii circumdatam, vinculaque rumpentem. In loco stat animarum in purgatorio qui auxilii hominum vivorum et divinitatis ad eorum dolores infernales meliores faciendos egent.
 
In Santería, religione Afro-Caribaea Cubana, anima sola et Esu per syncretismum confunduntur. Esu sunt nuntii divini, veteratores, magistri viarum et ostiorum, per quos preces ad eorum scopos destinatos pervenire possunt.

## Notae
## Bibliographia
*Lancaster, Jordan. 2005. *In the shadow of Vesuvius: a cultural history of Naples.* I. B.Tauris. ISBN 9781850437642. Google Books.

## Nexus externi
*Orsi, Robert. 2013. Essays & Exchanges, The Materiality of Prayer: Holy Cards. *Reverberations: New Directions in the Study of Prayer.* forums.ssrc.org.

Categoria:Magica
Categoria:Mythologia recentior
Categoria:Ecclesia Catholica
Iva annua

***Iva annua*** (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum) est species Asteracearum olim propter grana edulia in partibus orientalibus Americae septentrionalis culta. Pars esse censetur complexus agrarii orientalis. Zea mays in eandem regionem recentius introducta, *Iva annua* haud iam colitur.

## Bibliographia 
* "Iva annua" in *Flora of North America* vol. 21 pp. 25, 27
* Charles B. Heiser, *Of Plants and People* (Norman: University of Oklahoma Press, 1985) pp. 163-172 Exemplar mutuabile 

## Nexus externi 
* "Iva annua" apud *Missouri Plants*
* "Iva annua" apud *NRCS Plants Database*
* "Iva annua var. macrocarpa" apud *Laboratory Guide To Archaeological Plant Remains From Eastern North America*

Categoria:Species plantarum 
Categoria:Heliantheae
Categoria:Fruges Americae septentrionalis
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Categoria:Nuces et semina edulia
Historia purgatorii

[thumb|upright|[Pictura purgatorii ignei in Les très riches heures du duc de Berry.]]
[thumb|upright=0.8|Pictura purgatorii non ignei. [Gustavus Doré: adumbratio purgatorii Dantis, canto 24.]]
[thumb|upright=0.8|[Pompa in catacumbis Sancti Callisti, Romae. Catacumbae inscriptiones continent quae saepe sunt preces pro mortuis.]]
**Historia purgatorii** ex antiquitate oritur. Quoddam protopurgatorium, Hades caeleste appellatum, in scriptis Platonis et Heraclidis Pontici ac multorum aliorum scriptorum paganorum legi potest. Haec sententia distinguitur ab Hade mundi subterranei, quae in operibus Homeri et Hesiodi describitur. Contra, antiqui Hadem caelestem putabant medium locum, ubi animae tempus incertum post mortem degerent antequam ad superiorem exsistentiae gradum moverentur aut in orbe terrarum reincarnarentur. Eius locus exactus inter auctores variabat. 

Heraclides Ponticus putabat purgatorium in Via Lactea esse; Academici, Stoici, Cicero, Vergilius, Plutarchus, et scripta hermetica id inter lunam et tellurem aut circa lunam ponebant; cum autem Numenius Apamensis et Neoplatonistae Latini putabant id inter sphaerium stellarum inerrantium et tellurem inveniretur.

*Caelum (religio)
*Inferi
*Infernus
*Persephone
*Psychopompus

## Notae
## Bibliographia
*Le Goff, Jacques. 1981. *La naissance du purgatoire.* Bibliothèque des Histoires. Lutetiae: Gallimard. Anglice *The Birth of Purgatory.* Sicagi: University of Chicago Press, 1984.
*Mihai, Adrian. 2015. ''L'Hadès céleste: Histoire du purgatoire dans l'Antiquité. Garnier.
*Watkins, C, S. 2002. "Sin, penance and purgatory in the Anglo-Norman realm: the evidence of visions and ghost stories." *Past and Present* 175: 3-33.

## Nexus externi
*Purgatory. *Encyclopædia Britannica Online.* 2009.

Categoria:Eschatologia
Categoria:Theologia
Refrigerium

[thumb|[Toreuma marmoreum refrigerium monstrat. Ex regione Ancyrae Turciae, saeculo tertio a.C.n. Museum Artis Honoluluense.]]

 in Roma antiqua fuit cibus commemorativus in sepulcreto pro mortuis consumptus. Tales cenae die funeris, iterum die nono post sepulturam, et deinde quotannis habebantur. Primi Christiani ritum refrigerii tenebant, cibum ad sepulcra et catacumbas portantes, ad martyres coniunctisque familiaribus colendos.

Tertullianus, theologus Christianus, locutione *refrigerium interim* utebatur ad felicem statum describendum quo animae beatae redintegrarentur cum ultimum iudicium eorumque ingressionem in caelum exspectarent. Recentiores scriptores Christiani similem gratiae statum temporarium  dicebant, locutionem in evangelio secundum Lucam (16:22–23) repertam.  Tertulliani notiones refrigerii partes erant disputationis utrum animis mortuorum finem temporum et ultimum iudicium exspectare opus esset antequam ei in caelum aut infernum ingredi possent, an quaeque anima suum locum in aeterna vita post mortem sub morte haberet.

## Nexus interni
*Anima sola
*Eschatologia
*Expiatio
*Gehinnom
*Historia purgatorii
*Indulgentia
*Inferi
*Limbus
*Paradisus
*Peccatum
*Probatio futura
*Purgatorium
*Purgatorium Dantis
*Sheol
*Somnus animarum

## Bibliographia
*Angi, Maria. 2012. *Il Refrigerium tra paganesimo e cristianesimo: studio e analisi iconografica e iconologica.* Venetiis: Università Ca' Foscari.
*González, Eliezer. 2014. Refrigerium and the Roman cult of the dead in the Passion of Perpetua. In *The fate of the dead in early third century North African Christianity: the Passion of Perpetua and Felicitas and Tertullian.* Studien und Texte zu Antike und Christentum, 83. Tubingae: Mohr Siebeck. ISBN 9783161529443, ISBN 3161529448.
*La Piana, George. 1921. The Tombs of Peter and Paul Ad Catacumbas. *The Harvard Theological Review* 14(1):53.  
*Le Goff, Jacques. 1986. *The Birth of Purgatory.* Conv. Arthur Goldhammer. Sicagi: The University of Chicago Press. ISBN 0859678652.
*Lietzmann, Hans. 1923. The Tomb of the Apostles Ad Catacumbas. *The Harvard Theological Review* 16(2):147.   

Categoria:Cibus
Categoria:Exsequiae
Purgatorium

[thumb|[Caelum (religio)|Caelum et purgatorium igneum. Pictura Hannibalis Carracci.]]
[thumb|Dante purgatorium ([mons|montem pictum) intuitur.  Liber quem tenet est exemplar Divinae Comoediae, ad cantum XXV ex Paradiso apertum. Pictura saeculi sexti decimi.]]
**Purgatorium** in theologia Christiana est status intermedius post mortem corpoream, ubi nonnulli homines ad caelum destinati primum "post suam mortem patiuntur purificationem, ut sanctitatem acquirant necessariam ad caeli gaudium ingrediendum." Solum qui in statu gratiae moriantur sed poenam temporalem ob eorum peccata nondum expleverint in purgatorio esse possunt, et ergo nemo in purgatorio in illo statu semper manebit, nec ad inferos ibit.

*Anima Sola
*Araf
*Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum
*Eschatologia
*Expiatio
*Gehinnom
*Historia purgatorii
*Indulgentia
*Limbo
*Olam Haba
*Paradisus
*Peccatum
*Probatio futura
*Psychopompus
*Purgatorium Dantis
*Refrigerium
*Sheol
*Somnus animae
*Vita post mortem

## Notae

## Bibliographia
*Bredero, Adriaan H. 1983. Le Moyen Âge et le purgatoire. ''Revue d'histoire ecclésiastique* 78:429–452. 
*Koch, Ernst. 1983. Fegfeuer. In *Theologische Realenzyklopädie* 11:69–78.
*Le Goff, Jacques. 1982, 2006. *La nascita del purgatorio.* Turini: Einaudi. ISBN 9788806183875
*Le Goff, Jacques. 1984. *Die Geburt des Fegefeuers.* Stuttgardiae: Klett-Cotta. ISBN 3608930086.
*Le Goff, Jacques. 1986 *The Birth of Purgatory.'' Conv. Arthur Goldhammer. Sicagi: The University of Chicago Press. ISBN 0859678652.

## Nexus externi
*Is Purgatory in the Bible? Internet Archive.
*Patres ecclesiae de purgatorio.
*Pictura Anglica.
*Quran Inspector. "Chapter 7: 'The Purgatory (Al-A'araf)' (سورة الأعراف).'" submission.org
*Purgatory. *Encyclopædia Britannica Online.* 2009.

Categoria:Religio Christiana
Categoria:Eschatologia
Categoria:Mors
Categoria:Termini Christiani
Categoria:Theologia
Categoria:Vita post mortem
Creusa (filia Priami)

[thumb|upright=0.7|Creusa tempore [bellum Troianum|belli Troiani. Singuli ex pictura Friderici Barocci, 1598.]]
**Creusa** (Graece Κρέουσα), in mythologia Graeca filia Priami et Hecubae, est prima uxor Aeneae, herois Troiani, materque Ascanii, etiam Iuli appellati. Secundum Pausaniam, geographum Graecum saeculi secundi, Rhea et Aphrodite Creusam eripuerunt servam e Graecis quia uxor Aeneae, filii Aphroditae, erat. In libris Vergilii, urbe Troiae victa, Creusa oravit Aenean ut effugeret. Aeneade et Ascanio effugientibus, Creusa ab Venere vel Magna Matre erepta est. Cum Aeneas rediit Troiam, umbra Creusae apparuit dixitque Aenean ducturum esse in matrimonium aliam feminam in Italia.

*Aeneis
*Bellum Troianum

## Notae

## Bibliographia
*Geisau, Hans von. 1969. Kreusa 4. In *Der Kleine Pauly* 3:342. Stutgardiae.
*Höfer, Otto. 1894. Kreusa 4. In *Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie.* Ed. Wilhelm Heinrich Roscher, 2:1:1428. Lipsiae.

Categoria:Bellum Troianum
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Personae Aeneidos
Carolus Salwai

**Carolus** seu vulgo *Charlot* **Salwai** (natus die 24 Aprilis 1963) est politicus Vanuatus.

In insula Pentecostae natus, parentibus Francogallice loquentibus, Carolus Salwai Bourail et Noumeae in urbibus Novae Caledoniae educatus est. Legatus est ad parlamentum Vanuatuense ab anno 2002. Minister ab eruditione a die 30 Septembris 2008, minister a vectigalibus a die 19 Novembris 2012, minister a rebus internis a die 15 Maii 2014 meruit. Primus minister die 11 Februarii 2016 electus est, praeside Balduino Lonsdale.

## Nexus externi 
* Vita apud ephemeridem regiminis Vanuatuensis
* "Charlot Salwai elected Vanuatu PM" (11 Februarii 2016) apud *Radio New Zealand*

Categoria:Nati 1963
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Vanuatus
Categoria:Incolae Novae Caledoniae
Categoria:Incolae insulae Pentecostae
Categoria:Gubernatores civitatum
Risperidonum

**Risperidonum** est substantia antipsychotica et propterea medicamentum ad therapiam schizophreniarum praescriptum.

Risperidonum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est. 

## Natura Risperidoni 
### Natura chemica 
thumb|300px|Risperidonum.
Risperidonum est substantia benzisoxazoli derivata, Aripiprazolo igitur sive Ziprasidono simile. Structura sua est 3-{2-[4-(6-fluorum-1,2-benzisoxazol-3-yl)piperidino]aethylo}-2-methylo-6,7,8,9-tetrahydro-4H-pyrido[1,2-a]pyrimidino-4-onum. 

Massa molaris sua est 410.48 g/mol. Codex ATC est N05AX08.

### Pharmacodynamica 
Risperidonum dopamini- et serotonini- et histamini- et adrenergica receptoria obsidet.

### Pharmacocinetica 
Tempus semivitae biologicum t_{\frac{1}{2}}. est 20 h (applicatio intra muscularem: 2-3 d). 
Excretio est per urinas (70%) et per biles(14%). 
Risperidoni metabolitus activus (cum virtute antipsychotica) Paliperidonum est.

Risperidonum substratum Cytochromatis P450 CYP2D6 est.

## Effectus Risperidoni 
### Effectus non grati 
Cum usu Risperidoni, animum advertere ad effectus secundarios et interactiones necesse est.

## Notae 
Categoria:Antipsychotica atypica
Categoria:Ordinis mundi sanitarii medicamenta essentialia
Categoria:Piperidina
Categoria:Lactama
Ordines creationis

[thumb|upright=0.7|[Carolus Barth anno 1956.]]
**Ordines creationis** sunt doctrina theologica quae affirmat deum Christianum formavisse vel constituisse institutiones sociales sicut familia ecclesia, civitas, oeconomia. Haec notio usitate a primo Lutheranismo repetitur, sed etiam intra Christianitatem Reformatam et Iudaismum recentiorem disputatur. Annis a 1930 ad 1940, cum nova orthodoxia Europaea orta esset, significatio huius doctrinae erga fundamenta ecclesiae et civitatis disputabatur insigniter a Carolo Barth, Aemilio Brunner, aliisque theologis notissimis. Quamquam quaedam controversia anno 1934 inter Brunner et Barth de interpretationibus doctrinarum legis naturalis et ordinum creationis in se politica non erat, Barth arguit sententiam Brunneranam Christianis Germanis credere cui Nazistis favebant.

* Lex naturalis
* Theologia naturalis

## Notae 
## Bibliographia 
* Braaten, Carl E. Braaten. 2007. *Principles of Lutheran theology.* Fortress Press. ISBN 0-8006-3835-2.
* Hart, John W. 2001. *Karl Barth Vs. Emil Brunner: The Formation and Dissolution of a Theological Alliance, 1916–1936.* Peter Lang. ISBN 0-8204-4505-3.
* Hauerwas, Stanley. 2004. Bonhoeffer's Search for a Political Ethic. In *The Blackwell companion to political theology,* ed. Peter Scott, William T. Cavanaugh, 143–144. Wiley-Blackwell. ISBN 0-631-22342-8.
* Lamm, Norman. 2007. *Faith and doubt: studies in traditional Jewish thought.* KTAV Publishing House. ISBN 0-88125-952-7. 
* Leith, John H. 1993. *Basic Christian doctrine.* Westminster: John Knox Press. ISBN 0-664-25192-7.
* McGrath, Alister E., et Joanna Collicutt McGrath. 2008. *The Open Secret: A New Vision for Natural Theology.* Oxoniae: Blackwell Publishing. ISBN 1-4051-2691-4.
* Schaefer, J. H. F. 2006. *Createdness and ethics.* Walter de Gruyter. ISBN 3-11-019073-7.
* Tanner, Kathryn. 1992. *The politics of God: Christian theologies and social justice.* Fortress Press. ISBN 0-8006-2613-3.
* Webster, John Bainbridge, ed. 2000. *The Cambridge companion to Karl Barth.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-58560-0.

Categoria:Communitates Protestantes
Categoria:Theologia
Grankulla

thumb|Prospectus in medio municipio Kauniainen.
**Grankulla** (Finnice *Kauniainen*; Suecice *Grankulla*) est municipium Finnicum fere 8900 incolarum in regione capitis, Nylandiae situm. Areá sex chiliometrorum quadratorum est municipium minimum Finniae. Plane ab Espone urbe circumstatur. 58,6 centesimis incolarum Finnica, 36,9 centesimis autem Suecica est sermo patrius.

## Notae

Categoria:Urbes Finniae
Asterix Gladiator

***Asterix Gladiator*** est liber pictus quem Renatus Goscinny composuit, Albertus Uderzo pinxit, et Carolus Rubricastellanus in Latinum convertit. Fabula est de Romanis qui unum ex "invictis Gallis" capere volunt. Cantoricem Bardum ut ex omnibus debilissimum invasunt et eum Romam mittunt ut ad bestias detur. Asterix et Obelix Romam eunt et ibi gladiatores fiunt ut Bardum ex periculo eripiant.

## Nonnullae personae dramatis 
* Cantorix - Bardus
* Caligula Perplexus - Praefectus Galliae
* Gracchus Cuculus -Centurio
* Caius Obesus- lanista

## Liber 
*"Asterix Gladiator", 1978o, Stuttgardiae:Delta, 

* Asterix
* Libri Latine Redditi

Categoria:Asterix
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Libri picti
Categoria:Litterae Francogallicae
Categoria:Litterae Latine versae
Gerda Wegener

**Gerda Wegener**, nata Gerda Gottlieb, Hammelev in vico Daniae die 15 Martii 1886 nata; die 28 Iulii 1940 mortua, fuit artifex picturae et adumbrationis Danica moris ars deco, avant-garde, surrealismi, et erotismi.
[thumb|[Lilia Elbe a Gerda Wegener picta.]]
thumb|Opus *Conte La Fontaine I*

Hafniae, anno 1904, Einar Wegener nupsit. Illi auxilium bene dedit. Lutetiae vivebant. Post matrimonium suum abrogatur a rege Christiano X, Liliae auxilum dedit at post mortem Liliae Elbe, Casablancam in urbem Maroci iit, tamen ultimo tempore patria eius Dania fuit.

Vitam eius anno 2015 pellicula *The Danish Girl* tractavit, Alicia Vikander personam Gerdae egit. 

## Nexus externi 
*De Gerda Wegener

Categoria:Nati 1886
Categoria:Mortui 1940
Categoria:Mulieres
Categoria:Dania
Asterix apud Gothos

***Asterix apud Gothos*** est liber pictus quem Renatus Goscinny composuit, Albertus Uderzo pinxit, et Carolus Rubricastellanus in Latinum convertit. Fabula est de Gothis qui Panoramigem Druidam capiunt ut arte magica eius utantur ad Galliam Italiamque invadendas. Obelix et Asterix ut illum ex periculo liberent nituntur.
In hoc libro mores Germanici qui ante Secundum bellum mundanum fuerunt deridentur. Nam Gothi hic sunt viri bellicosissimi iracundissimique, disciplinam militarem severam exercent, horum galeae aciem ferunt et verba litteris gothicis scribuntur, quae omnia etiamnunc Francogalli Germanis saepe tribuunt. Gothi autem nominantur, non Germani, quod anachronismum constituit, quia Gothi vix ante quartum saeculum p.C.n ab ullo Romano scriptore commemorati sunt et Asterix, si re vera vixisset, contemporaneus Iulii Caesaris fuisset. Forsitan Goscinny verbum "Gothos" "Germanis" praetulerit ut minime Germanis hodiernis iniuriam inferret vel, sub nomine Gothorum, quippe qui populus Germaniae Septentrionalis fuerint, Borussicos tantum qui, post Bellum Franco-Borussicum bellicosissimi omnium Germanorum Francogallis videbantur , non alios Germanos, significaret.  

## Nonnullae personae dramatis 
* Panoramix - Druida
* Nonagintrix - Druida belgicus
* Psychiatric - Dux gentis gothicae cuiusdam
* Tricidic - Aemulus Psychiatricis

## Liber 
*"Asterix apud Gothos", 1978o, Stuttgardiae:Delta, 

* Asterix
* Libri Latine Redditi

## Notae 
Categoria:Asterix
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Libri picti
Categoria:Litterae Francogallicae
Categoria:Litterae Latine versae
Kunzea pomifera

***Kunzea pomifera*** (binomen a Ferdinando de Mueller anno 1855 statutum) est species plantarum fructiferarum iuxta litora meridiana Australiae crescentium. Fructibus olim ab indigenis collectis, planta recentius in Australia et alibi colitur. Mueller ita descripsit: "Pomum carnosum edule 'malum indigenarum' a colonis Australiae meridianae nuncupatur." Alibi: "Planta procumbens, foliis eucalyptoidibus, bacas (*muntries*) proferens e quibus conditurae optimae conficiuntur." Species iam anno 1889 in Angliam introducta est.

Nomen huius fructus Anglicum solitum, *muntries* formá plurali vel a principio *muntry*, a lingua Australiana Yaralde deductum est. Anno 1847 primum legitur in opere G. F. Angas *Savage Life and Scenes*: "Hae bacae malis parvis valde similes saporem aromaticum haud ingratum habent; quas cum maturescant indigenae se per thinia ad decerpendas dispargunt."

## Notae 
## Bibliographia 
* Beth Gott, "Indigenous use of plants in south-eastern Australia" in *Telopea* vol. 12 no. 2 (2008) pp. 215–226, praecipue 219-220
* Rodger W. Elliot, David L. Jones, Trevor Blake, *Encyclopaedia of Australian Plants Suitable for Cultivation* vol. 6 (Port Melbourne: Lothian Press, 1993. ISBN 0-85091-589-9) p. 15
* Anthony Hele, "Muntries production" (*Primary Industries and Resources SA Fact Sheet*, 3) (2003)
* Ferdinand von Mueller, "Definitions of rare or hitherto undescribed Australian plants, chiefly collected within the boundaries of the Colony of Victoria" in ''Hooker's Journal of Botany and Kew Garden Miscellany* vol. 8 (1856) p. 66

## Nexus externi 
* "Kunzea pomifera" apud *APNI*
* "Kunzea pomifera" apud *NatureShare''

Categoria:Myrtaceae
Categoria:Fruges Australiae
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa F. Mueller
Categoria:Taxa 1855
Categoria:Fructus
Achilles Pōhiva

**Samuel Achilles** seu vulgo ''Samiuela 'Akilisi'' **Pōhiva** (die 7 Aprilis 1941 natus; mortuus die 12 Septembris 2019) fuit politicus Tongae.

Olim magister ludorum, Achilles Pōhiva alumnus est universitatis Pacifici Australis apud quam postea lector fuit. Democratiam in Tonga multos annos suadebat, nonnunquam maiestatis seu tumultus accusatus, semper autem liberatus. Legatus est apud parlamentum Tonganum ab anno 1987. Primus minister a die 30 Decembris 2014 usque ad mortem meruit. Ab eodem die minister a rebus externis erat, sed hoc munus Siaosi Sovaleni die 6 Martii 2017 suscepit.

## Nexus externi 
* Vita apud parlamentum Tonganum
* Vita apud ministerium informationis Tonganum

Categoria:Alumni Universitatis Pacifici Australis
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Magistri
Categoria:Politici Tongae
Categoria:Professores Universitatis Pacifici Australis
Fossa alta

***Fossa alta*** est liber pictus quem Albertus Uderzo pinxit atque composuit, et Carolus Rubricastellanus in Latinum convertit. Fabula bellum civile in vico quodam tractat, quem fossa alta in binas partes dividit. Alludit hic liber non solum ad praeclaram tragoediam Shakesperii de Romeo et Iulietta (nam hic etiam Rosina et Comix, iuvenes pulcherrimi, mutuis amoribus se amant, quamquam inimici patres vetant et est etiam scaena in qua, nocte socia, in maeniano domus suae, quo convenerunt, puella amicum suum osculatur), sed etiam ad Murum Berolinensem qui usque ad annum 1990 Berolini partem sovieticam et partes occidentales seiungebat.  

## Nonnullae personae dramatis 
* Ventilatorix - Princeps sinistrae partis vici cuiusdam
* Comix - filius Ventilatorigis
* Segregationix - Princeps dextrae partis eiusdem vici
* Rosina - filia Segregationicis
* Acetosix - filia Segregationicis

## Liber 
*"Fossa alta", 1981o, Stuttgardiae:Ehapa, isbn 3-7704-0058-5 

* Asterix
* Libri Latine Redditi

Categoria:Asterix
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Libri picti
Categoria:Litterae Francogallicae
Categoria:Litterae Latine versae
Auckland Star

[thumb|[Aedificium diarii in Via Shortland anno 1910.]]
***Auckland Star*** ('Stellla Aucopolis') fuit diarium vespertinum quotidie Aucopoli Novae Zelandiae a 24 Martii 1870 ad 16 Augusti  1991 editum. Primum nomine *Evening Star* ('Stella vespertina') a 24 Martii 1870 ad 7 Martii 1879, tum nomine *Auckland Evening Star* ab 8 Martii 1879 ad 12 Aprilis 1887, et dehinc nomine *Auckland Star* editabatur.

*Hesperus

## Notae

Categoria:Diaria Anglice edita
Categoria:Diaria in Nova Zelandia edita
Categoria:Incepta 1852
Categoria:Periodica Anglica

## Nexus externi
*Situs proprius. sundaystarttimes.co.nz.
New Zealand Gazette

***New Zealand Gazette*** (Maoriane *Te Kāhiti o Aotearoa*), usitatissime tantum ***Gazette*** appellatum, est publicum rectionis Novae Zelandiae diarium. Diebus Iovis editur, cum "editione morum" diebus Martis. Sic ex anno 1841 singulis hebdomadibus divulgatur, praeter tempus inter diem Christi natalis et Kalendas Ianuarias. Editiones praecipuae bis in anno eduntur ad dignitates novi anni et natalis reginae nuntiandas. Prima editio nomine *Gazette Extraordinary* die 30 Decembris 1840 edita est. 

## Notae

## Nexus externi
*Situs proprius.

Categoria:Aucopolis
Categoria:Diaria Anglice edita
Categoria:Diaria in Nova Zelandia edita
Categoria:Incepta 1841
Museum Palaeontologicum Megatherium

**Museum Palaeontologicum Megatherium** (Hispanice *El Museo Paleontológico Megaterio*), pars Universitatis Civicae Paeninsulae Sanctae Helenae in Provincia Sanctae Helenae Aequatoriae situm, est primum museum Aequatorianum faunae palaeontologicae dicatum. Haec institutum, simul scientificum et educationale, reliquiarum exhibet megafaunae Pleistocaenae recentioris (abhinc annorum a 50&thinsp;000 ad 8000) quae in regione Tanque Loma canton La Libertad effodiuntur, ex uno ex copiosissimis fossilium locis maximi momenti in America Australi inventis.

Museum exhibet fossilia archaeologica et res culturales ex aevo Pleistocaeno recentiore, plerumque abhinc annorum 17&thinsp;000, in canton La Libertad reperta. Inter animalia quae in museo videntur sunt mammal *Megatherium,* Mammutidae (mammuta Americana), Priodontes, Macraucheniidae (animalia lamae trunco elephantili praeditae similia), equi Americani, et alia mammalia aevi praehistorici.

## Notae

## Nexus externi
*Museo paleontológico abrió sus puertas en Santa Elena. *El Universo,* 6 Februarii 2008.
**Recorrido por el Museo Paleontológico Megaterio.* Pellicula YouTube.
*Situs proprius.

Categoria:Musea Aequatoriae
Categoria:Incepta 2008
Taranaki Herald

[thumb|Conspectus Novae Plimmutae, [Mons Taranaki|Monte Taranaki in abscedentiis eminente, Iulio 2010.]]
***Taranaki Herald*** fuit diarium quotidianum postmeridianum, Novae Plimmutae in oppido Novae Zelandiae editum. Coepit tabloidum paginarum quattuor die 4 Augusti 1852. Donec edi desineret, anno 1989, fuerat veterrimum civitatis diarium. Opus conditum est a Gulielmo Collins et Garland Gulielmo Woon.

## Notae 

## Bibliographia 
* Tullett, James Stuart. 1981. *The Industrious Heart: A History of New Plymouth.* New Plymouth City Council.

## Nexus externi 
* National Library of New Zealand Online Newspaper Archive

Categoria:Diaria in Nova Zelandia edita
Categoria:Diaria Anglice edita
Categoria:Incepta 1852