open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Saxum Lutheri

Ad vicum Stotternheim, qui hodie pars urbis Erfordiae est, invenitur sic dictum **Saxum Lutheri** (Theodisce: *Lutherstein*). Ibi Martinus Lutherus iuvenis se monachatum appetiturum vovit.
## Erfordia - Lutherana urbs 
Inter multas urbes Lutheranas, quae dicuntur, Erfordia de iuveni atque studioso Luthero testimonium perhibet. Quod oppidum alumnum iurisprudentiae rerum causas quaerentem in theologum inclutum mutavit. 

## Erectio monumenti 
Die 4 Novembris 1917, cum iubilaeum de quarto saeculo eventuum Wittenbergensium haberetur, cippus apud Stotternheim erectus est. Iste narraret rem quam passus esset Lutherus die 2 Iulii 1505; postea se inter monachos Coenobii Augustinianorum Erfordiensis adscribi fecit. 

Tempore Primi belli pancosmici quo  nationalismus fervidus erat Lutherus  a nonnullis spes populi Germanici putabatur. Rector Regii gymnasii et historicus Ioannes Biereye vel instigabat cives ne cessarent vivere secundum Lutherum ad difficultates superandas. Saxum insculptum porphyrita Suecica est, cui inscriptio est haec: "Geweihte Erde. Wendepunkt der Reformation. In einem Blitz vom Himmel wurde dem jungen Luther hier der Weg gewiesen." (conversio: *Terra consecrata, Reformationis catastropha - fulmen de caelis Luthero iuveni viam bonam monstravit*.

Constat locum historicum, ubi Lutherus decisionem de vitae saecularis abnegatione fecit, vere indicari non posse. Dicitur Lutherum in summo tempestatis periculo protulisse haec verba: "Sancta Anna, auxilium fer et monachus fiam!". Tamen certum est die 17 Iulii 1505 Lutherum studere de Deo valde misericordi coepisse. Quod plus minusve temere fortuitoque schisma christianitatis occidentalis genuit. 

## Nexus externi
De saxo in paginis urbis officialibus 

Categoria:Erfordia
Categoria:Martinus Lutherus
Zelda II: The Adventure of Link

thumb|Insigne ludi televisifici.

***Zelda II: The Adventure of Link*** (Latine "Zelda II: adventura Link"; Iaponice: リンクの冒険, *Rinku no Bōken*, "adventura Link") est ludus televisificus ludi personarii et vehementiae a Nintendo ambo divulgatus et editus. Secundus ludus electronicus in serie *The Legend of Zelda* et in sua multiserie est et primum Iaponiae ad Family Computer Disk System die 14 Ianuarii 1987 edebatur. Fabula conexa cum priori ludo televisifico *The Legend of Zelda* habet et solus eam habere est. Omnes alii ludi electronici Zeldiani sunt aut praequitiones aut in alia realitate fundati propter chronologiam Zeldianam. In fabula, Link, primus protagonista et persona ludibilis, principissam Hyrule Zelda, in hoc ludo televisifico non originalem sed aliam eiusdem nominis, expergisci tentat quam in incantamento somnifero valido caduit.

Ludus televisificus successus criticus et pecunarius fit, et Link metrum magicum et personam Link Obscurum (Anglice *Dark Link*) prima vice habebat, res usitatae in futuris ludis electronicis Zeldianis.

## Nexus externi
* De *Zelda II: The Adventure of Link* in situ officiali *The Legend of Zelda* 

T
Categoria:Ludi televisifici
Gulielmus Peduto

**Gulielmus Peduto**, vulgo plene *William Mark Peduto* (natus die 30 Octobris 1964) est praefectus praesens urbis Pittsburgi in Pennsilvania. Alumnus est universitatum Carnegie Mellon (e qua sine lauris exiit), Pennsilvaniensis Civicae, Pittsburgensis.

In Consilio Communali Pittsburgi electus est anno 2001, ab anno 2002 usque ad 2014 servans. Annis illis, praefecturam petivit tribus vicibus. Comitium primum factionis Democraticae participante anno 2005, victus est a Roberto O'Connor, qui ad praefecturam succedit anno 2006. Iterum praefecturam petivit anno 2007 in comitio speciali mortem Roberti O'Connor sequenti, sed ante comitium primum, se abdidit. Tertia vice ad praefecturam petendam, nominationem Democraticam percepit et ad praefecturam electus est.

## Notae 
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1964
Categoria:Incolae Pittsburgi
Categoria:Praefecti urbibus Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Universitatis Civicae Pennsilvaniensis
Categoria:Alumni Universitatis Pittsburgensis
The Legend of Zelda: Link's Awakening

thumb|Insigne ludi portabilis.

'''''The Legend of Zelda: Link's Awakening'''* (Latine "legenda Zeldae: Link expergiscens"; Iaponice: ゼルダの伝説 夢をみる島?, *Zelda no Densetsu: Yume o Miru Shima*, "legenda Zeldae: insula somniorum") est ludus portabilis adventurae et vehementiae anno 1993 a Nintendo divulgatus et editus. Ad Game Boy divulgatus, primus ludus electronicus ad cartibulum lusorium pugillare in serie *The Legend of Zelda'' et tota serie est.

## Nexus externi
* Situs officialis 

L
Categoria:Ludi televisifici
Quadrum computatrale

thumb|250px|Quadra computatralia 200 mm, 133 mm et 90 mm.
**Quadrum computatrale** (Anglice *floppy disk*; etiam vocatum *floppy*, *diskette*, vel solum *disk*) est res servationis datalis ad computatrum adhibita quae discus intus tegimen plasticum quadrale consistit. Diversae magnitudines inveniuntur, i.e. 90 mm, 133 mm et 200 mm. Genera servationis quadro computatrali sunt programma, documentum, et ludus computatralis. Quadra computatralia ab agitatro quadri computatralis agitantur et possunt programmantur.

Genus vetustius servationis datalis est et non iam utitur. Adhibitio magna sub annis 1970, 1980 et 1990 habebat. Apud annum 2007, disci fixi cum agitatro quadri computatralis instructi rare producebantur. Quadrum computatrale 90 mm per agitatrum quadri computatralis externum adhiberi potest, sed tamen agitatrum quadri computatralis externum ad 133 mm, 200 mm et quadra computatralia inusitata rara sunt.

## Nexus externi
Categoria:Instrumenta servandi
Categoria:Inventiones Civitatum Foederatarum
Delia Popescu

**Delia Popescu** (nata die 22 Novembris 1978 Bucarestae) rerum politicarum perita Dacoromanica est.

## Munus 
Popescu apud Universitatem Christianam Dimitrie Cantemir oeconomiae studebat et deinde in diversis magistratibus consilii ministrorum Romaniae operam dedit.

## Ministra communicationis 
Die 10 Augusti 2016 Dacianus Cioloş primus minister Romaniae eam ministram communicationis et societatis informaticae nominavit. Die 4 Ianuarii 2017 cum toto consilio ministrorum se a magistratu recessit atque Augustinus Jianu eius successor nominatus est.

## Nexus externi 
* biographia apud mediasinfo.ro

## Notae 

Categoria:Alumni Universitatis Christianae Dimitrie Cantemir
Categoria:Ministri communicationis et societatis informaticae Romaniae
Scapulare fuscum

thumb|upright|Scapulare Fuscum ostendens Beatam Virginem Mariam 
**Scapulare fuscum** 
est vestimentum gessum a fratribus et sororibus Carmelitis et laicis Catholicis. Scapulare constat ex duobus quadratis laneis fuscis junctis a duobus funiculis. Gessum est in humeris Christifidelis. Catholici credunt scapulare datum fuisse Simoni Stock a Beata Virgine Maria.

## Notae 
## Nexus externi 
* De scapulari fusco 
* "https://web.archive.org/web/20160322192359/http://www.discalcedcarmelitefriars.com/aboutus/scapular.php"

Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Spiritualitas Catholica
Dioecesis Marturanensis

thumb|300px|Abbatia Sanctae Mariae de Corazzo
thumbnail|Insigne Archiepiscopi titularis Petri
**Dioecesis Marturanensis** fuit dioecesis cuius sedes Martoranum (Marturanum) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 1998 dioecesis a Archiepiscopo titulare S.E. Petro Marini regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Assumptionis B.M.V. deleta est.

## Fontes
* Catholic Hierarchy in pagina Marturanum (Titular See) 
* Caietanus Moroni, v. *Martorano*, *Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica*, vol. XLIII, Venetiis 1847, pp. 206-207 
* Franciscus Adilardi, *Del vescovato soppresso di Martirano*, in Vincenzio d'Avino, *Cenni storici sulle chiese arcivescovili, vescovili, e prelatizie (nullius) del regno delle due Sicilie*, Neapole 1848, pp. 466-470 
* Iosephus Cappelletti, ''Le Chiese d'Italia dalla loro origine sino ai giorni nostri*, vol. XXI, Venezia 1870, pp. 207-212 
* Dominicus Taccone-Gallucci *Regesti dei Romani Pontefici per le chiese della Calabria*, Romae 1902, pp. 445-446 
* Norbertus Kamp, *Kirche und Monarchie im staufischen Königreich Sizilien*, vol 2, *Prosopographische Grundlegung: Bistümer und Bischöfe des Königreichs 1194 - 1266; Apulien und Kalabrien*, Monaci 1975, pp. 863-869 
* Ferdinandus Ughelli, *Italia sacra*, vol. IX, secunda editio, Venetiis 1721, coll. 270-285
* Paulus Fridolin Kehr, *Italia Pontificia*, X, Berolini 1975, pp. 118-123
* Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Lipsiae 1931, pp. 894-895
* Conradus Eubel, *Hierarchia Catholica Medii Aevi*, vol. 1, pp. 328-329; vol. 2, pp. XXX e 186-187; vol. 3, p. 237; vol. 4, p. 233; vol. 5, p. 259; vol. 6, p. 279
* Bulla *De utiliori*, in *Bullarii romani continuatio'', Tomo XV, Romae 1853, pp. 56-61

* Episcopum titulare
* Martoranum seu Marturanum
* Dioecesem Neocastrensem

## Notae 

!
Onești

thumb|left|250 px|Onești bibliotheca
thumb|left|Situs urbis Onești in circulo Bacău
**Onești** est Romaniae oppidum in circulo Bacău sita. Ad oppidum etiam vici Onești, Borzești et Slobozia pertinent.

## Historia 
Urbs die 14 Decembris 1458 condita est et nomen proprium a filia Stephani Magni principis Moldaviae cepit. Anno 1956 commune honorem oppidi adeptum est. Anno 1965, postquam Georgius Gheorghiu-Dej dux communistarum mortuus est, Onești eius nomen accepit, sed ab anno 1996 nomen pristinum fert.

## Incolae 
Anno 2011 hic 39.172 homines vixerunt, inter eos 35.368 Dacoromani, 55 Zingari atque 252 Hungari vixerunt. De 3.413 cives ignoti originis erant.

## Cives noti 
### Nati 
* Stephanus Magnus (1433 - 1504), princeps Moldaviae (in vico Borzești hodie ad Onești pertinente)
* Nadia Comăneci (*1961), gymnastica

## Coniunctio communium 
Onești cum his communibus coniunctiones habet:
* 20px|Francia Eysines (Francia)
* 20px|Norvegia Skien (Norvegia)
* 20px|Italia Pistorium (Italia)
* 20px|Res publica Moldavica Strășeni (Res publica Moldavica)

## Nexus externi 
* Comănești pagina officialis

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita 1458
Hieronymus Jerome

**Hieronymus Jerome**, nomine Anglico *Jerome K[lapka] Jerome* (natus apud Walsall die 2 Maii 1859, mortuus Northamptoniae die 14 Iunii 1927) fuit scriptor Anglicus.

## Vita 
Jerome primo ferriviarius fuit, denique magister et histrio et diurnarius. Anno 1886 eius primum drama praetitulatum *Barbara* in scaenis productum est, cum iam duos libros fabellis ironicis fartos publicavisset: *On the Stage and Off: the brief career of a would-be actor* (1885) et *The Idle Thoughts of an Idle Fellow: a book for an idle holiday* (1886). 

Fama valde crescebat fabula Milesia quae vocatur *Three Men in a Boat* (1889), ubi valde hilariter res trium amicorum in Tamesi navigantium gestas describit. Anno 1892, Jerome *The Idler,* periodicum litterarum, condidit, cui praefuit usque annum 1897; anno isto autem periodici hebdomadarii titulati *To-day* (prima editio anno 1893) finis fuit.

Anno 1900, auctor historiam de velificatione in Tamesi pergebat, cum scripsit opus *Three Men on the Bummel*. Ibi amici Germaniam quoque appetunt. Inter dramata mentionis dignum sit praesertim opus *The Passing of the Third Floor Back* (1910). Autobiographica inveniuntur apud *My Life and Times* (1926).

## Nexus externi 
thumb|Auctoris cippus in Ewelme.
* Societas Jerome Anglica
* Opera in interreti legibilia

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Autobiographi
Categoria:Diurnarii Britanniae
Categoria:Actores Angliae
Categoria:Paedagogi
Categoria:Scriptores Angliae
Enneas (discretiva)

**Enneas** potest esse:
* Enneas (Aegyptie *Pesedjet*): grex novem divinitatum mythologiae Aegyptiae
* *Enneades*: collectio quinque librorum a Plotino scriptorum.
Talthybius

[thumb|Agamemnon, Talthybius, Epeius in sculptura circa anno 560 a.C.n. [Samothracia facta hodie in Museo Lupariense.]]
**Talthybius** (Graece: ) est alter nuntiorum Agamemnonis in Iliade descriptorum. Et in tragoediis postea ad Agamemnonem pertinentibus nonnumquam memoratur aut ipse in scaena apparet

Carmine primo  una cum Eurybate, altero claro Atridae nuntio, Achillem ancillam Briseidem ademptum adit. Deinde, constituto certamine inter Menelaum et Parim quod de exitu belli et Helenae possessione decerneret, agnos duos apportare ab Agamemnone iubetur. Item vulnerato Menelao Machaonem medicum arcessitum mittitur. Postea pugnam inter Hectorem et Aiacem, nocte adveniente, una cum collega Troiano Idaeo diremit. Carmine nono decimo immolando capro operam dat, quae victima ad iusiurandum Agamemnonis maxime idonea est.

Lacedaemonii Talthybium cultu honorabant.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
*Kristine Gilmartin, "Talthybius in the Trojan Women", *The American Journal of Philology*, 1970ː 213-222 
*James Jan Sullivan, "The Agency of the Herald Talthybius in Euripides' "Trojan Women"", *Mnemosyne*, 2007ː 472-477
* "Talthybius" in ''Brill's New Pauly'' encyclopaedia

Categoria:Personae ficticiae
Categoria:Personae Iliadis
Enneades (Plotinus)

***Enneades,*** plenius ***Sex Enneades,*** sunt brevium tractatuum collectio, a Plotino Graece conscriptorum ab anno 254 usque ad eius mortem anno 270. Scriptorum grex totam Plotini philosophiam continet. Unicum eius auctoris opus est, et totum usque ad nos provenit. Iam auctore vivo praeclarum, philosophiae occidentali magne interfuit, praecipue propter famam quam habuit apud Patres Ecclesiae (quorum Gregorius Nyssenus et Augustino Hipponensis), per Marium Victorinum. Celeberrima Neoplatonismi expressio esse censetur.

## Historia et structura *Enneadum* 
Cum Neoplatonicum circulum anno 246 Romae condiderat, Plotinus oralem doctrinam ab 254 scripsit atque inquisitiones quas cum discipulis agebat, quorum clarissimi sunt Porphyrius Tyrius et Amelius Gentilianus. Ab 254 ad 263, Plotinus 21 primos tractatus conscripsit. Porphyro se adiungente, perrexit ab 263 ad 268, adscribens 24 tractatus. Post annum 268, Porphyroque depressione affecto ad Siciliam abeunte, Plotinus 9 tractatus scripsit etiam antequam anno 270 mortuus est. 

Chronologica ordinatio :
* 254-263 : primi 21 tractatus ;
* 263-268 : tractatus 22 ad 45 ;
* 269 : tractatus 46 ad 50 ;
* 270 : ultimi 4 tractatus (51-54).

## Bibliographia 
* René Arnou, *Praxis et theōria. Étude de détail sur le vocabulaire et la pensée des Ennéades de Plotin*, Parisiis 1921
* Paul Henry, *Les manuscrits des Ennéades *, Parisiis 1941, altera editio 1948 (Museum Lessianum).

## Nexus externi 
* Plotinus apud Bibliothecam Augustanam. 
* *Sex Enneades* Graece et Francogallice (convertente Marie-Nicolas Bouillet) 
* *Sex Enneades* (Stephen MacKenna et B. S. Page convertentibus) in versionibus PDF, HTML, Microsoft Word, Plain Text, Theological Markup Language (XML) et 'Palm Doc'. 

* Philosophia Graeca antiqua
* Porphyrius Tyrius

## Notae 
Categoria:Libri philosophici
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Philosophia antiqua
Silva Brutia

thumb|300px|Despectus in Silvam Brutiam nivosam
**Silva Brutia** seu **Sila** (Italiane: *Sila*; Dialectus loci: *Sièla*) est alta planities ac globus montaneus Italiae australis. 

## Geographia
Silva Brutia in Regione Bruttio sita, inter provincias Consentiae, Catacii et Crotonis; omnia divisa in partes tres: **Graeca Silva Brutia**, **Magna Silva Brutia**, **Parva Silva Brutia** (Italiane: *Sila Greca*, *Sila Grande*, *Sila Piccola*). Cacumen maximum est Mons Gariglionis (1,764 m), in Parva Silva Brutia. 

In Silva Brutia est Saeptum nationale Silvae Brutiae quod anno 2002 cum nomine *Saeptum nationale Bruttii* conditum est.

## Vide etiam 
* Bruttium (*regionem*),
* Apenninus,
* Saeptum nationale Silvae Brutiae.

## Nexus externi 
* Saeptum nationale Silvae Brutiae
* Situs interretialis officialis Silvae Brutiae
* Porta philotheorica et culturalis Silvae Brutiae
* Televisio interretialis Silvae Brutiae
* Photographiae Silvae Brutiae
* Itinera in Silva Brutia
* Silvae Brutiae periegesis activa

## Alia coepta vici 
## Imagines

File: Panorama dal Monte Curcio verso il Cozzo del Principe. Sila Grande.jpg|Magna Silva Brutia.
File: La Val di Tacina. Sila Piccola.jpg|Parvae Silvae Brutiae: Vallis Tacinae.
File:Lago Arvo ghiacciato al tramonto.jpg|Lacus Arvus
File:Selva di faggi sul M.Gariglione. Sila Piccola.jpg|Parvae Silvae Brutiae: nemus fagaceum Montis Gariglionis.
File: Sila Grande.jpg|Despectus in Magnam Silvam Brutiam.
File:Monte Volpintesta (2).jpg|Vallis Sancti Nicolai.
File: Macchia Fraga verso est. Sila Grande. Calabria.jpg|Magnae Silvae Brutiae: Despectus in *Macchia Fraga* ad orientem.
File:Tipica vegetazione silana.jpg|Virentia Silvae Brutiae.
File: Vista da Macchia Fraga verso Serra la Guardia. Sila Grande.jpg|Despectus in Magnam Silvam Brutiam ex *Macchia Fraga* in *Serra la Guardia*.
File: Faggeta. Sila Grande.jpg|Magnae Silvae Brutiae: nemus fagaceum.
File:Paesaggio nordico della Sila Grande. Calabria.jpg|Despectus in Magnam Silvam Brutiam. 
File: Panorama da Monte Curcio verso i Monti Reventino e Mancuso. Sila Grande.jpg|Magnae Silvae Brutiae: despectus in Montes Reventinum et Mancusum ex Monte Curcio.
File: FrancescoReventino.jpg|Despectus in Montem Reventinum nivosum et in urbem Lametiae.
File: Le fredde faggete di Monte Curcio a fine inverno. Sullo sfondo la Catena Costiera. Sila Grande.jpg|Magnae Silvae Brutiae, hiems, frigidi loci fagis consiti Montis Curcii.
File:Le immense foreste della Sila Grande. Sullo sfondo le cime innevate del Pollino. Calabria.jpg|Magnae Silvae Brutiae: silvae cum nivosis cacuminibus Montis Pullini.
File:Cosenza sila.jpg|Magnae Silvae Brutiae: Lacus Cecitae.

## Notae 

Categoria:Altae planities Italiae
Categoria:Montes Bruttii
Spelunca Šanīdar

**Spelunca Šanīdar** (Arabice كهف شاندر), apud archaeologos saepius *Shanidar* vel *Zawi Chemi Shanidar*, caverna ad ripam sinistram fluminis Lyci sub rupe abrupta latens, est locus habitationis et sepulturae hominum neanderthalensium cultus Mousterii atque tardius cultus Neolithici incipientis. In montibus Zagrii sita est.

Ossa hominum neanderthalensium decem ibi reperta sunt una cum vestigia animalium a venatoribus interfectorum. Cadaver senis qui "Shanidar IV" nuncupatur in lecto surculorum *Ephedra* iacebat. Iuxta eum reperta est pollen plantarum medicinalium *Achillea* fortasse *millefolium*, *Centaurea* sp., *Senecio* sp., *Muscari* sp., *Ephedra altissima*, *Althaea* seu *rosea* seu *kurdica*. 

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Speluncae Šanīdar aditus
* Chris O. Hunt et al., "Shanidar et ses fleurs? Reflections on the palynology of the Neanderthal ‘Flower Burial’ hypothesis" in *Journal of Archaeological Science* no. 105822 (28 Augusti 2023) situs venalis
* Ceren Kabukcu et al., "Cooking in caves: Palaeolithic carbonised plant food remains from Franchthi and Shanidar" in *Antiquity* (23 Novembris 2022) alibi
* Arlette Leroi-Gourhan, "Le Néanderthalien IV de Shanidar" in *Bulletin de la Société préhistorique française* vol. 65 (1968) pp. 79-83
* Arlette Leroi-Gourhan, "Rites et Langage à Shanidar?" in *Bulletin de la Société préhistorique française* vol. 97 (2000) pp. 291-293
* Arlette Leroi-Gourhan, "Shanidar et ses fleurs" in *Paléorient* vol. 24 (1998) pp. 79-88
* Arlette Leroi-Gourhan, "The Flowers Found with Shanidar IV, a Neanderthal Burial in Iraq" in *Science* vol. 190 (1975) pp. 562-564 Epitome
* J. Lietava, "Medicinal plants in a Middle Paleolithic grave Shanidar IV?" in *Journal of Ethnopharmacolology* vol. 35 (1992) pp. 263-266 Epitome
* Emma Pomeroy et al., "New Neanderthal remains associated with the ‘Flower Burial’ at Shanidar Cave" in *Antiquity* vol. 94 (2020)
* R. L. Solecki, "Zawi Chemi Shanidar, a post-Pleistocene village site in northern Iraq" in *Report of the VIth International Congress on the Quaternary* vol. 4 (1964) pp. 405-412
* Emily Tilby, Preston Miracle, Graeme Barker, "The Microvertebrates of Shanidar Cave: Preliminary Taphonomic Findings" in *Quaternary* vol. 5 (2022)
* E. Trinkaus, D. D. Arter, R. G. Franciscus, "A Reconstruction of the Shanidar 4 Facial Skeleton" in *Paléorient* vol. 22 (1996) pp. 51-66

## Nexus externi 
* "Shanidar 1" apud institutionem Smithsonianam
* "Il problema dell’efedra fra i Neanderthaliani di Shanidar (Iraq)"

Categoria:Cavernae
Categoria:Loci archaeologici Iracae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Mousterium
Categoria:Sepulturae
Categoria:Homo neanderthalensis
Pars

**Pars**, ut scribit Aegidius Forcellini, est "unum aliquid ex iis, in quae totum dividitur, portio, membrum, μέρος". Praeterea has res significat, quae sunt 

* pars orbis terrarum
* pars numeri
* pars corporis
* partes politicae 
* partes in scaena actae

## Notae
Ramṭān Laḥmāmra

seu litteris Arabicis رمطان لعمامرة (in oppido  natus die 15 Iunii 1952) est legatus et politicus Algerii. Alumnus Scholae Nationalis Administrationis Algeriae in urbe, Ramṭān Laḥmāmra legatus patriae meruit iuxta Gibutium, Aethiopiam, Austriam, Portugalliam, Civitates Foederatas sed etiam societatem internationalem pro Energia Atomica atque Nationes Unitas. Ab anno 2003 legatus specialis unionis Africanae ad Liberiam meruit, sed ab anno 2008 ad 2013 legatus liber commissionis de pace et securitate unionis Africanae. In patriam reditus minister a rebus externis die 11 Septembris 2013 creatus est. 

## Nexus externi 
[thumb|upright=1.5|Ramṭān Laḥmāmra et [Ricardus Patiño (cancellarius Aequatoriensis) anno 2013 colloquentes]]
* "Portrait: Ramtane Lamamra, la vitrine algérienne entre les mains d’un diplomate aguerri" (14 Septembris 2014) apud *Algérie-Focus*

Categoria:Politici Algerii
Categoria:Legati Algerii
Categoria:Alumni Scholae Nationalis Administrationis (Algeria)
Categoria:Ministri rerum externarum Algeriae
Moussa Faki

**Moussa Faki** (natus Biltine in urbe die 21 Iunii 1960), e populo Zagawa ortus, est politicus Tzadiae. Alumnus est universitatis Brazzapolitanae ubi iuribus studuit. Exsilium petivit anno 1982 quo tempore Hissène Habré praeses Tzadiae factus est. In patriam rediit die 7 Iunii 1991, Idriss Déby ad eandem dignitatem nuper elevato.

A die 12 Iunii 2002 minister operum publicorum atque a die 24 Iunii 2003 primus minister meruit. Quod officium usque in mensem Februarii 2005 retinuit. Die 23 Aprilis 2008 minister a rebus externis factus est, primo ministro Iosepho Saleh Abbas, idemque munus sub primis ministris Emmanuele Nadingar, Djimrangar Dadnadji, Kalzeubet Pahimi Deubet, Alberto Pahimi Padacké usque hodie implevit. Die 30 Ianuarii 2017 praeses commissionis iuxta Unionem Africanam electus, id officium die 14 Martii eiusdem anni rite suscepit.

## Nexus externi 
 secretario vicario a rebus externis Britannico Londinii anno 2013 picti]]
* "Prime Minister resigns after civil servant strikes" (4 Februarii 2005) apud *IRIN*

Categoria:Nati 1960
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Tzadiae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Brazzapolitanae
Categoria:Politici internationales
Hostis

[thumb|"Hic est hostis": hostis in [propaganda|propagandis repraesentatus.]]
[thumb|[Singulare certamen inimicorum, pictura ab Elia Repin facta ad Alexandri Puškin fabulam poeticam *Eugenius Onegin* illustrandam.]] 

**Hostis**, ut scribit Aegidius Forcellini, lexicographus Italus, est "is, cum quo publice bellum habemus. Qua significatione ab *inimico* differt, qui est is, quocum pictura ad Alexandri Puškin fabulam poeticam *Eugenius Onegin* illustrandam habemus privata odia. Distingui etiam sic possunt, ut *inimicus* sit qui nos odit; *hostis* qui oppugnat". Exempli gratia, apud Ciceronem legimus:
Omnis, qui libere de re publica sensimus, qui dignas nobis sententias diximus, qui populum Romanum liberum esse voluimus, statuit ille quidem non inimicos, sed hostis: maiora tamen in nos quam in hostem supplicia meditatur: mortem naturae poenam putat esse, iracundiae tormenta atque cruciatum.

Solis autem cum hostibus bellum geri licet; propterea status hostium iure quoque constitutus est: 'Hostes hi sunt, qui nobis aut quibus nos publice bellum decrevimus; ceteri latrones aut praedones sunt.'

*Antagonista
*Homo homini lupus
*Incursio
*Simultas

## Notae 
## Bibliographia
*Kaufmann Kohler, David Philipson. 1906. Treatment of an Enemy. *The Jewish Encyclopedia.*

Categoria:Bella
Cesanum (discretiva)

**Cesanum** potest esse:

* **Cesanum (Francia)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Cesanum (Italia)**: urbs et municipium Italiae.
Ali Hasanus Mwinyi

**Ali Hasanus** (vulgo *Hassan*) **Mwinyi** (natus Kivure in oppido die 8 Maii 1925, mortuus Dar es Salaam die 29 Februarii 2024) fuit legatus et politicus Tanzaniae.

In insula Zanzibara educatus, olim magister scholarum, Ali Hasanus Mwinyi rector factus est Collegii Praeceptorum Zanzibarensis. Minister meruit a valetudine ab anno 1970, minister a rebis internis ab anno 1972. Legatus est patriae iuxta Aegyptum ab anno 1975 ad 1977. Inde usque in annum 1981 minister fuit a peregrinatione. Praeses creatus est Zanzibarae et praeses vicarius Tanzaniae a die 30 Ianuarii 1984 ad 24 Octobris 1985, deinde praeses omnis civitatis Tanzaniae, Iulio Nyerere successor, a die 5 Novembris 1985 ad 23 Novembris 1995.

## Nexus externi 
* "Ali Hassan Mwinyi" apud *Global Security*
* "Ali Hassan Mwinyi Hakuzaliwa zanzibar" (13 Ianuarii 2011) apud *Jamii Forums*

Categoria:Incolae Zanzibarae
Categoria:Politici Tanzaniae
Categoria:Legati Tanzaniae
Categoria:Magistri
Categoria:Gubernatores provinciarum
Categoria:Duces civitatum
Monumentum Bachianum (Gerena)

[thumb|[Monumentum in honorem Michaelis Bach Gerenae positum.]]
**Monumentum in honorem Michaelis Bach** Gerenae in Circulo Ilm Germaniae ponitur. Militum pro patria mortuorum gloriam diu personabat.

## Historia 
Ioannis Michael Bach (1648–1694) annos viginti unum organista et scriba urbanus fuit. Praeterea instrumenta musica conficere et musicam componere solebat. Eius operum multitudo haud ante saeculum vicensimum exiens (re)inventa est.

Maria Barbara Bach (1684-1720), eius filia, ad musicam valde prona erat. Die 17 Octobris 1707 in Fano Sancti Bartholomaei in oppidulo Dornhemia apud Arnstadium, Ioanni Sebastiano Bach nupsit, qui et consobrinus fuit. Maria Barbara infantes Friedemann et Philippum Emmanuel maxime iuvit, ut plene musicae sese dedicarent.

Locus Michaelis Bach humationis ignotus est. Inde anno 1955 decretum est, cum iubilaeum de urbe condita immineret, monumentum compositori erigere. Situm est haud procul a templo Lutherano; animadvertendum est monumentum antea bellatoribus dicatum fuisse.

## Nexus externi 
*De omnibus his in pagina interretiali periegetica.

## Notae
Categoria:Circulus Ilm
Gerenium
Albertus Pahimi Padacké

**Albertus Pahimi Padacké** (natus die 15 Novembris 1966) est politicus Tzadiae. Olim minister vectigalium, deinde minister a commercio, a quo munere a praeside Idriss Déby subito mense Novembri 1997 demotus est propter incuriam. Secretarius civicus a vectigaliis mense Februario 2001, minister fodinarum a mense Aprili, minister sine cura a mense Augusto eiusdem anni meruit, quod munus usque in Iunium 2002 retinuit. Interdum mense Aprili 2002 legatus est apud conventum nationalem, atque a mense Iunio huius anni usque in annum 2005 sodalis fuit Communitatis Oeconomicae et Monetariae Africae Mediae. Candidatus ad dignitatem praesidis Tzadiae anno 2006 tertius accedit (victore Idriss Déby), sed eodem tempore minister ab agricultura merebat a die 7 Augusti 2005, deinde minister ab iustitia a die 4 Martii 2007, inde minister a cursu publico a die 23 Aprilis 2008. Die 13 Februarii 2016, iussu praesidis Idriss Déby, primus minister creatus est. Die 31 Martii 2024, a factione Nationali Soeiorum Democratiae in Chad designatus est candidatus ad electionem praesidentialem die 6 Maii 2024 habituram.

## Nexus externi 
* "Chad appoints new prime minister two months before election" apud *Yahoo News*

Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Politici internationales
Categoria:Politici Tzadiae
Camera (discretiva)

**Camera** potest esse:

* **Camera**,
* **Camera obscura**.

## Toponyma
* **Camera (Francia)**: oppidum et municipium Franciae.
Ali Mahometus Shein

**Ali Mahometus Shein** (natus die 13 Martii 1948 in oppido Chokocho insulae Pembae) est politicus Zanzibarae et Tanzaniae. Educatus apud Collegium Lumumba Zanzibarense et universitatem Voronegiensem in Russia, mox eruditionem medicam petivit apud universitates Odessanam in Ucraina et Novocastellensem in Anglia. Inde in patriam rediit atque praesertim in ministerio valetudinis operam dedit. A die 12 Novembris 1995 legatus est ad parlamentum Tanzaniense, sed a die 13 Iulii 2001 praeses vicarius Tanzaniae annos decem meruit. Die 3 Novembris 2010 praeses Zanzibarae electus est.

## Bibliographia 
* Deogratias Mushi, "Isles Picks Shein for President" in *Tanzania Daily News* (1 Novembris 2010)

## Nexus externi 
* "Dk. Shein akabidhiwa Digrii ya heshima ya Copecsa"  apud ministerium praesidis

Categoria:Nati 1948
Categoria:Homines vivi
Categoria:Gubernatores provinciarum
Categoria:Incolae Zanzibarae
Categoria:Politici Tanzaniae
Categoria:Medici Tanzaniae
Categoria:Alumni Universitatis Voronegiensis
Categoria:Alumni Universitatis Odessanae
Categoria:Alumni Universitatis Novocastellensis
Ain Hanech

**Ain Hanech** est locus archaeologicus Algerii, ab urbe  fere 7 chm ad boream et orientem versus distans, a loco archaeologico Ain Boucherit 200 metris tantum, ubi vestigia habitationis hominum palaeolithicorum cultus Oldowayi, annis fere 1&nbsp;800&nbsp;000 a.p. frequentatae, reperta sunt. Ossa ibi latebant specierum *Mammuthi meridionalis*, *Ceratotherii mauritanici*, *Equi tabeti* permulta, *Hippopotami amphibii*, *Kolpochoeri phacochoeroidis*, *Silvatherii maurusii*, *Giraffae pomeli*, *Bovis bubaloidis*, *Bovis praeafricani*, *Numidocaprae crassicornis*, *Gazellae pomeli*, *Taurotragi gaudri*, *Canis atrocis*, *Crocutae crocutae*, *Prygis el-eulmensis*, *Alcelaphi* sp., *Gorgonis mediterranei*.

## Bibliographia 
* Camille Arambourg, "Les Vertébrés du Pleistocène de l’Afrique du Nord" in *Archives du Museum National d’Histoire Naturelle* ser. 7 vol. 1 (1970) pp. 1–127.
* Camille Arambourg, *Vertébrés Villafranchiens d’Afrique du Nord*. Lutetiae: Singer-Polignac, 1979.
* Mohamed Sahnouni, "The North African Early Stone Age and the Sites at Ain Hanech, Algeria" in Nicholas Toth, Kathy Schick, edd., *The Oldowan: Case Studies into the Earliest Stone Age* (Gosport Indianae: Stone Age Institute Press, 2006) p. 77 ff.
* Mohamed Sahnouni et al., "Further research at the Oldowan site of Ain Hanech, North-eastern Algeria" in *Journal of Human Evolution* vol. 43 (2002) pp. 925-937 Epitome.
* Mohamed Sahnouni, Jean de Heinzelin, "The Site of Ain Hanech Revisited: New Investigations at this Lower Pleistocene Site in Northern Algeria" in *Journal of Archaeological Science* vol. 25 (1998) pp. 1083–1101.

## Nexus externi 
* "The hominids of Ain Hanech" apud *CORDIS*
* "Le gisement Oldowayen d'Ain El Hanech" apud urbem Sitifem
* "Paleoanthropological Research at Ain Hanech, Algeria" apud *Stone Age Institute*

Categoria:Loci archaeologici Algerii
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Oldowayum
Chariton

**Charito** (-onis, m.) esse potest:
* Charito Aphrodisiensis, Graecus scriptor initii Imperii Romani ;
* Charito Confessor, monachus, conditor laurarum in Palaestina.

**Chariton** esse potest:
* Chariton, urbs Civitatum Foederatarum Americae in Iova sita.
Charito Aphrodisiensis

**Charito Aphrodisiensis** (Graece *Χαρίτων Ἀφροδισεύς*) est Graecus scriptor initii Imperii Romani, cuius tempus non bene notum est (fortasse saeculum 2), natus in Aphrodisiade (Caria).

Mythistoriam titulo *Chaereas et Callirhoe* scripsit.

## Charitonis tempus 
Nihil certum est de Charitone nisi quod ipse in mythistoria sua declarat. Ubi se nominat "Charito Aphrodisiensis, scriba rhetoris Athenagorae". Nomen "Charito", significans "homo gratiae", a nonnullis censum est ut pseudonymum electum esse quod mythistoriae amatorio themati conveniret. Nihilominus ambo "Charito" et "Athenagoras" in Aphrodisiadis inscriptionibus inveniuntur.

Novissimum tempus quo Charito mythistoriam scribere potuit aliquot papyris indicatur, qui operis fragmenta continent et quorum tempus palaeographia statuit circa annum 200 p.C.n. esse. Charitonis linguae studentes varias periodos proposuerunt. Recens studium de Charitonis vocabulario monstrat mythistoriam desinente saeculo 1 vel initio saeculi 2 p.C.n probabiliter scriptam esse.

## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Ben Edwin Perry, "Chariton and his Romance from a Literary-Historical Point of View", *Illinois Classical Studies*, 2016: 443-475
*	Gareth L. Schmeling, *Chariton*, Twayne Publishers, 1974 Recensio critica

* Mythistoria Graeca
* *Chaereas et Callirhoe*
* *Daphnis et Chloe*

## Nexus externi 
* Chariton d'Aphrodisias in encyclopaedia Larousse 
* [Caritone di Afrodisia](http://www.treccani.it/enciclopedia/caritone_(Enciclopedia-Italiana)) in encyclopaedia Italica 

Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 1 aut 2
Categoria:Mortui saeculo 1 aut 2
Categoria:Scriptores mythistoriarum Anatoliae Graecoromanae
Swartkrans

Spelunca **Swartkrans** est locus archaeologicus Africae Australis prope oppidum Krugersdorp, fere 30 chm a Iohannesburgo ad boream et occidentem versus distans. Pars est loci patrimonii mundialis *Cradle of Humankind* (scilicet "humani generis incunabulum"). Ibi reperta sunt vestigia hominum animaliumque inter annos fere 2&nbsp;000&nbsp;000 et 1&nbsp;500&nbsp;000 a.p. viventium.

## Bibliographia 
* C. K. Brain, *The Hunters or the Hunted? An Introduction to African Cave Taphonomy*. Chicagi: University of Chicago Press, 1981. ISBN 978-0-226-07090-2
* C. K. Brain, A. Sillent, "Evidence from the Swartkrans cave for the earliest use of fire" in *Nature* vol. 336 (1988) pp. 464-466 situs venalis
* J. Lesnik, J. F. Thackeray, "The efficiency of stone and bone tools for opening termite mounds: implications for hominid tool use at Swartkrans" in *South African Journal of Science* vol. 103 (2007) pp. 354–356
* Travis Rayne Pickering et al., "New hominid fossils from Member 1 of the Swartkrans formation, South Africa" in *Journal of Human Evolution* vol. 62 (2012) pp. 618-628
* Travis Rayne Pickering, Manuel Dominquez-Rodrigo, Charles P. Egeland, C. K. Brain, "Carcass Foraging by Early Hominids at Swartkrans Cave (South Africa): A New Investigation of the Zooarchaeology and the Taphonomy of Member 3" in Kathy Schick and Nicholas Toth, edd., *Breathing Life into Fossils: Taphonomic Studies in Honor of C. K. (Bob) Brain* (Gosport Indianae: Stone Age Institute Press, 2007) p. 233 ff.

* Sterkfontein

## Nexus externi 
* "Fossil Hominid Sites of South Africa" apud UNESCO

Categoria:Loci archaeologici Africae Australis
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Africa
Categoria:Cavernae
Grotta dei Moscerini

**Grotta dei Moscerini** (scilicet "specus muscularum") est caverna inter urbes Speluncam et Caietam regionis Latii super oram maritimam inter rupes latens. Ibi vestigia habitationis seu venationis hominum palaeolithicorum cultus Mousterii reperta sunt.

## Bibliographia 
* Mary C. Stiner, "Small animal exploitation and its relation to hunting, scavenging, and gathering in the Italian Mousterian" in G. L. Peterkin, H. Bricker, P. Mellars, edd., *Hunting and Animal Exploitation in the Later Palaeolithic and Mesolithic of Eurasia* (*Archaeological Papers of the American Anthropological Association*, 4) pp. 101-119
* P. Villa, M. Lenoir, "Hunting and Hunting Weapons of the Lower and Midddle Paleolithic of Europe" in Jean-Jacques Hublin, Michael P. Richards, edd., *The Evolution of Hominin Diets* (Springer, 2009) pp. 59-85 
* S. Vitagliano, "Nota sul Pontiniano della Grotta dei Moscerini, Gaeta (Latina)" in ''Atti del XXIV Riunione Scientifica dell'Istituto Italiano di Preistoria e Protostoria nel Lazio, Firenze'' pp. 155-164

 

Categoria:Cavernae
Categoria:Loci archaeologici Italiae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Mousterium
Categoria:Spelunca (oppidum Italiae)
No Man's Sky

'''''No Man's Sky'''* (titulus Anglicus, scilicet *nēminis caelum*) est ludus televisificus vel computatralis scientiae fictitiae, apud Hello Games programmatus et editus, die 9 Augusti 2016 pro PlayStation 4 publicatus atque die 12 eiusdem mensis pro computatrum. Universus in quo lusor iter facit procedurali modo generatur: mundus secundum definitos algorithmos fere ad infinitum efficitur.

## Scopus 
Lusor partem agit astronavis gubernatoris qui per spatium iter facit ut galaxiae centri mysterium patefaciat. Esse potest mercator, explorator, pirata, fossor, etc. In universo, plurimi planetae visitandi sunt, quorum quisque proprium oecosystema continet. Cum praecipuus scopus in petendo galaxiae centro consistit, lusori opus est naturales copias legere ut progrediatur. Quoniam lusor mundum patefacit, ei licet locis speciebusque nomen vocare. Quam propinquus scopus est tam periculosum iter fit, quod spatialia proelia afferuntur.

## Notae 

* *Dune 2*
* *Spacewar!''

## Nexus externi 
* Situs proprius

Categoria:Ludi computatrales
Buhuși

thumb|left|250 px|Monumentum belli commemorans in Buhuși
thumb|left|Situs urbis Buhuși in circulo Bacău
**Buhuși** est Romaniae oppidum in circulo Bacău situm. Ad oppidum etiam vici Marginea et Runcu pertinent.

## Historia 
Urbs anno 1438 primo in actis descriptum est et tum pars Principatus Moldaviae erat. Die 14 Aprilis 1457 in vico Orbic nunc ad oppidum pertinentem Stephanus Magnus princeps Moldaviae usurpatorem Petrum Aaron vicit. Anno 1885 fabrica vestimentorum condita, anno 1930 Buhuși oppidum sublatum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 14.562 homines vixerunt, inter eos 11.837 Dacoromani, 1.264 Zingari atque 14 Germani vixerunt..

## Nexus externi 
* Buhuși pagina officialis

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Lepenski Vir

**Lepenski Vir** seu litteris Cyrillicis Лепенски Вир est locus archaeologicus Serbiae, intra fauces quae "porta ferrea" appellantur, ubi vestigia habitationis hominum mesolithicae annis 1965-1970 effossa sunt. Loco ad ripam dextram Danubii fluminis olim iacente denuo submerso, vestigia in novo sito elevatiore reposita etiam hodie visitantur.  

## Bibliographia 
thumb|Statua apud Lepenski Vir reperta
* S. Bokonyi, "Animal remains from Lepenski Vir" in *Science* vol 167 (1970) pp. 1702-1704
* Clive Bonsall et al., "Mesolithic and Neolithic in the Iron Gates: a palaeodietary perspective" in *Journal of European Archaeology vol. 5 (1997) pp. 50–92
* Clive Bonsall et al., "Dating burials and architecture at Lepenski Vir" in Clive Bonsall, Vasile Boroneanţ, Ivana Radovanović, edd., *The Iron Gates in Prehistory: New perspectives* (Oxoniae: Archaeopress, 2008) pp. 175-204
* Dušan Borić, Sofija Stefanović, "Birth and death: infant burials from Vlasac and Lepenski Vir" in *Antiquity* vol. 78 (2004) pp. 526-546
* Lucy J. E. Cramp et al., "Regional diversity in subsistence among early farmers in Southeast Europe revealed by archaeological organic residues" in *Proceedings of the Royal Society B: biological sciences* (16 Ianuarii 2019)
* Biljana Čuljković, Sofija Stefanović, Stanka Romac, "DNA-based sex identification of the infant remains from Lepenski Vir" in Clive Bonsall, Vasile Boroneanţ, Ivana Radovanović, edd., *The Iron Gates in Prehistory: New perspectives* (Oxoniae: Archaeopress, 2008) pp. 171-174
* Vesna Dimitrijević, "Lepenski Vir animal bones: what was left in the houses?" in Clive Bonsall, Vasile Boroneanţ, Ivana Radovanović, edd., *The Iron Gates in Prehistory: New perspectives* (Oxoniae: Archaeopress, 2008) pp. 117-130
* Sofija Stefanović, Dušan Borić, "New-born infant burials underneath house floors at Lepenski Vir: in pursuit of contextual meanings" in Clive Bonsall, Vasile Boroneanţ, Ivana Radovanović, edd., *The Iron Gates in Prehistory: New perspectives* (Oxoniae: Archaeopress, 2008) pp. 131-170
* D. Srejovic, *Lepenski Vir*. Belgradi, 1969
* D. Srejovic, Lj. Babovic, *The Art of Lepenski Vir*. Belgradi, 1983

* Aria Babi
* Vlasac

## Nexus externi 
* "Lepenski Vir" apud *Don's Maps''

Categoria:Loci habitati mesolithici
Categoria:Loci archaeologici Serbiae
Categoria:Porta ferrea
Schela Cladovei

**Schela Cladovei**, in agris urbis Drobetae iacens ad ripam sinistram Danubii fluminis intra fauces quae "porta ferrea" appellantur, est locus archaeologicus Romaniae ubi reperta sunt vestigia habitationis hominum mesolithicae atque castrorum Romanorum anno fere 101 constructorum.

## Bibliographia 
* Clive Bonsall et al., "Mesolithic and Neolithic in the Iron Gates: a palaeodietary perspective" in *Journal of European Archaeology* vol. 5 (1997) pp. 50–92
* Vasile Boroneant et al., "A Mesolithic burial area at Schela Cladovei, Romania" in A. Thévenin, ed., *L’Europe des Derniers Chasseurs: Épipaléolithique et Mésolithique. Actes du 5e colloque international UISPP, commission XII, Grenoble, 18–23 septembre 1995* (Lutetiae: Éditions du Comité des Travaux Historiques et Scientifiques, 1999) pp. 385–390
* Lucy J. E. Cramp et al., "Regional diversity in subsistence among early farmers in Southeast Europe revealed by archaeological organic residues" in *Proceedings of the Royal Society B: biological sciences* (16 Ianuarii 2019)

* Hajdučka Vodenica
* Velesnica

## Nexus externi 
* "Schela Cladovei" apud *Alexis*
* "Schela Cladovei" apud ''Don's Maps''

Categoria:Drobeta
Categoria:Loci archaeologici Romaniae
Categoria:Loci habitati mesolithici
Categoria:Castra Romana
Categoria:Porta ferrea
Peștera Hoților

**Peștera Hoților** (scilicet "spelunca furum") est caverna iuxta thermas Herculanas dictas in Romania sita, alta 160 metris super maris aequor, ubi reperta sunt vestigia habitationis hominum aevorum Mousterii, mesolithici, neolithici, antiqui, recentioris.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Aditus cavernae *Peștera Hoților*
* Elizabeth H. Dinan, "A preliminary report on the lithic assemblage from the early Holocene level at the Iron Gates site of Baile Herculane" in *Mesolithic Miscellany* vol. 17 (1996) pp. 15-24

* Peștera cu Oase
* Cuina Turcului

## Nexus externi 
* "Outlaw Cave - Peştera Haiducilor" apud *Alexis*

Categoria:Loci archaeologici Romaniae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Cavernae
Categoria:Loci habitati mesolithici
Categoria:Mousterium
Categoria:Banatus
Fontanetum (discretiva)

**Fontanetum** potest esse:

* **Fontanetum (abbatia)**: abbatia Franciae.
* **Fontanetum (Sabaudia)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Fontanetum ad Luvam**: oppidum et municipium Franciae.
* **Fontanetum Novariensium**: oppidum et municipium Italiae.
* **Fontanetum Vercellensium**: oppidum et municipium Italiae.
* **Fontanetum apud Moguntiacum**: suburbium Moguntiaci.
Vlasac

**Vlasac** seu litteris Cyrillicis Власац est locus archaeologicus Serbiae ubi vestigia habitationis hominum mesolithicae reperta sunt. Locus haud longe a Lepenski Vir distans ad ripam dextram Danubii fluminis iacet intra fauces quae "porta ferrea" appellantur. Ibi aristae plurimae carparum, piscatus et cibus incolarum, repertae sunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* Clive Bonsall et al., "Mesolithic and Neolithic in the Iron Gates: a palaeodietary perspective" in *Journal of European Archaeology* vol. 5 (1997) pp. 50–92
* Dušan Borić et al., "Late Mesolithic lifeways and deathways at Vlasac (Serbia)" in *Journal of Field Archaeology* vol. 39 (2014) pp. 4-31
* Dušan Borić, Sofija Stefanović, "Birth and death: infant burials from Vlasac and Lepenski Vir" in *Antiquity* vol. 78 (2004) pp. 526-546
* Lucy J. E. Cramp et al., "Regional diversity in subsistence among early farmers in Southeast Europe revealed by archaeological organic residues" in *Proceedings of the Royal Society B: biological sciences* (16 Ianuarii 2019)
* 
* D. Srejović, Z. Letica, edd., *Vlasac: A Mesolithic Settlement in the Iron Gates = Власац: мезолитско насеље у Ђердапу*. 2 voll. Belgradi: Serbian Academy of Sciences and Arts, 1978

* Lepenski Vir

## Nexus externi 
* "Vlasac" apud ''Don's Maps''

Categoria:Loci archaeologici Serbiae
Categoria:Loci habitati mesolithici
Categoria:Porta ferrea
Categoria:Archaeologia cibi fluviatilis
Erebus

[thumb|Tabula progenierum [Chaos|Chai]]
**Erebus** (Graece ) in mythologia Graeca fuit deus primordialis, secundum Hesiodum filius Chai, frater Noctis, pater Aetheris et Diei. Est tenebrarum infernarum prosopopoeia.

Genealogia Hygini mythographi paulo ab Hesiodi descriptione differt:
Ex Caligine Chaos: ex Chao et Caligine Nox Dies Erebus Aether. ex Nocte et Erebo Fatum Senectus Mors Letum †Continentia Somnus Somnia  id est Lysimeles, Epiphron †dumiles Porphyrion Epaphus Discordia Miseria Petulantia Nemesis Euphrosyne Amicitia Misericordia Styx; Parcae tres, id est Clotho Lachesis Atropos; Hesperides, Aegle Hesperie †aerica.

In Graecis litteris, Erebus locus subterraneus esse constat, quem mortui transeunt cum primum moriuntur. Auctores interdum Erebo et Tartaro indistincte utuntur. Nomen Ἔρεβος ortum est a Protoindoeuropaea radice **h1regʷ-es/os-* "tenebrae" (cf.Sanscrite *rájas*, Gothice *riqis*, Nordice vetere *røkkr*).

## Notae 

## Fontes 
* Evelyn-White, Hugh G. (1914). "Theogony". *The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White*. *Perseus Digital Library Project*. Cambridge: Harvard University Press.&nbsp;
* Smith, William; *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, London (1873). "E'rebos"

* Charon
* Nox
* Cosmogonia

## Nexus externi 
* The Theoi Project, "Erebos"

Categoria:Dei Graeci
Categoria:Mythologia Graeca
Praesumptio innocentiae

thumb|Gulielmus Garrow, advocatus qui ideam praesumptionis innocentiae primo in his verbis nominavit.
**Praesumptio innocentiae** est in iure praesumptio, ob quam necesse est advocatis culpam rei iudicio confirmare. In iure latino Romanorum, dictum "in dubio pro reo" ("Favorabiliores rei potius quam actores habentur" secundum *Digestum Iustiniani* D.50.17.125) simile ad praesumptionem innocentiae videtur. Ab saeculo XX, haec praesumptio est una ex principiis iuris criminalis; atque Conventio de Protectione Iurum Humanorum et Libertatum elementariorum et Pactio internationalis de iuribus civilibus et politicis hanc ideam protegere conantur ut iura humana efficiantur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Ferzan, K. 2014. "Preventive Justice and the Presumption of Innocence". *Criminal Law and Philosophy*, 8(2), 505-525.
* Gray, A. 2017. *Presumption of Innocence in Peril : A Comparative Critical Perspective.* 
* Hamilton, C. 2007. ''The presumption of innocence in Irish criminal law : 'whittling the golden thread' (Justice in controversy series)*. Eblanae. 
* Illuminati, I. 1979.* La presunzione d'innocenza dell'imputato*, Bononiae.
* Law, J., & Martin, E. 2009. "Presumption of innocence". *A Dictionary of Law*, Oxoniae. 
* Morton, J., & Hutchison, S. 1987. *The presumption of innocence*. Toronto. 
* Schwikkard, P.J. 1999.* Presumption of innocence''. Kenwyn. 

* Habeas corpus
* Onus probandi
* Iura civilia et politica
* In dubio pro reo
* Nemo tenetur edere contra se

## Nexus externi 
Categoria:Ius
Dulcium (discretiva)

**Dulcium** potest esse:

* **Dulcium**: oppidum et municipium Franciae.
* **Dulcium Centronum**: vicus Franciae.
Comănești

thumb|left|250 px|Palatium gentis Ghica
thumb|left|Situs urbis Comănești in circulo Bacău
**Comănești** (Hungarice *Kománfalva*) est Romaniae oppidum in circulo Bacău situm. Ad oppidum etiam vici Podei atque Vermești pertinent.

## Historia 
Urbs anno 1409 primo in actis descripta est et tum pars Principatus Moldaviae erat. Inter saecula 17 et 20 gens nobilis Ghica magni momenti historiae oppidi erat et hic palatium habebat. Ad Ghica gentem Demetrius Ghica (1816 - 1897) et Ioannes Ghica (1816 - 1897) praesides ministrorum Romaniae pertinuerunt. Saeculo 19 et 20 hic Carbo e montibus partus est. Cuniculus ultimus anno 2005 clausa est. Nunc in oppido fabricae lignariae sunt.

## Incolae 
Anno 2011 hic 19.568 homines vixerunt, inter eos 17550 Dacoromani, 662 Zingari atque 31 Hungari vixerunt..

## Cives clari 
### Nati 
* Elias Verdeţ (1925 - 2001), rerum politicarum peritus et sodalis factionis Communistae

## Nexus externi 
* Comănești pagina officialis

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Scalae

**Scalae** sunt pars aedificii, petreis vel ligneis gradibus facta, qua homines sursum deorsumque inter contignationes ambulare possunt.

Scalae portatiles, sive mobiles - sive singulariter scala - etiam supellectilem mobilem gradibus praeditam denotant, quam scandentes ad superiorem contignationem pervenire vel rem alte positam attingere possumus. 

## Nexus interni
* Scalae versatiles
* Scalae portatiles
* Scala cochleata

## Nexus externi 
* Scalae publicae 
* Dictionarium Anglicum circa scalas 

Categoria:Architectura