open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
5-hydroxytryptophanum

[thumb|5-hydroxytryptophanum est [serotoninum|serotonini antecessor chemicus.]]
**5-hydroxytryptophanum** sive **oxitriptanum** (INN) est acidum aminicum naturale atque antecessor chemicus apud neurotransmissoris synthesin serotonini. 

## Natura chemica 
Massa molaris est 220.23 g/mol. 

## Natura biochemica 
Sub vim enzymi L-Aminoacidorum aromaticorum decarboxylasis (*AADC*) 5-hydroxytryptophanum decarboxylationem passo in 5-hydroxytryptaminum (serotoninum) mutatur. Pro hae reactione vitaminum B6 necesse est .

## Usus 
In variis civitatibus 5-hydroxytryptophanum remedium depressionis et insomnia et inappetentia offertur (supplementum alimentarium). 

## Notae 
Categoria:Acida aminica
Categoria:Antidepressiva
H
The Princess Bride

thumb|Gladii adhibiti in pellicula et digitabulum viri sex digitos habentis.
 (‘Principissa Nova Nupta’) est pellicula a Gulielmo Goldman scripta annoque 1987 edita. In qua multi praeclari histriones egerunt, inter quos Petrus Falk, Andreas Gigas, Gulielmus Crystal, Fridericus Savage. Pellicula clara est multis versibus saepe dictatis, quorum populo gratissimus est "Salve! Nomen mihi est Ignatius Montoya. Necavisti patrem meum. Para mori."

## Nexus externi 
* Situs interretialis pelliculae. 

Categoria:Pelliculae 1987
Receptorium adrenergicum alpha 1

**Receptorium adrenergicum α1** est grex trium receptoriorum neurotransmissoris adrenergicorum et receptoriorum proteino G copulatorum. Neurotransmissores stimulantes sunt praecipue noradrenalinum et adrenalinum, sed nonnulli alii agonistae noti sunt. 

## Natura physiologica 
Receptorium adrenergicum α1 est superfamiliae receptoriorum proteino G copulatorum membrum. Neurotransmissores, qui in receptorium α1 incidunt, sunt noradrenalinum (cum affinitate maiore α receptoriorum) et adrenalinum (cum affinitate maiore β receptoriorum). In textu musculari levi stimulatio receptoriorum adrenergicorum α1 tandem fibrarum muscularium et contractionum incrementum et hypertrophia efficit. Receptoriis adrenergicis α1 tres subtypi sunt: α1A enim et α1B et α1D. Brevi tempore scientia putabat, ut subtypus α1C esset, sed investigationes quendam subtypum α1C verum α1A subtypo respondisse intellexerunt.

### Receptorii adrenergici alpha-1 affinitates ligandorum 
Exempli sunt: 

## Agonistae 
* Phenylephrinum

## Notae 
* Arteria renalis
* Bronchioli
* Melperonum
* Prostata
* Systema nervosum autonomicum
* Ureter
* Uterus

A
Angelo Barrile

**Angelus Barrile** (Vituduri nata die 22 Augusti 1976) est rerum politicarum peritus Helvetica factionis factionis Socialistica Helvetiae (SP/PS) qui a die 8 Decembris 2015 cantonis Turici populi munere in Consilio Nationale fungitur.

## Nexus externus 
* Brevis biographia apud Helvetiae Parlamenti paginas interretiales
* Angelo Barrile pagina interretialis

Categoria:Nati 1976
Categoria:Legati Consilio Nationali Helvetiae
Cassius Chaerea

**Cassius Chaerea**, anno 41 mortuus, fuit dux adversus Caligulam coniuratorum  et die 24 ianuarii anni 41 primum ictum imperatori intulit. Tribunus cohortium praetorianarum tum erat et Gaius contumelias ei imponere solebat tamquam effeminato etsi apud Dionem legimus Chaeream virum magnae fortitudinis fuisse. Iam anno 14, adhuc centurio in exercitu Germaniae Superioris, a Tacito libro primo *Annalium* ostenditur una cum imperatore Germanico seditioni commilitum suorum strenue resistens. Ita Chaereas hanc privatam odii causam publicis rationibus addiderat : omnes enim tunc dementiam illius imperatoris aspernabantur.

Quamquam interfecto Gaio gavisus, imperator Claudius Chaeream morte damnavit quia exemplum  quod et ipsi periculum in posterum adferre posset comprobare timebat.
## Fontes 
* Cassius Dio, libro LIX *Historiae Romanae*, cap. 29 necnon LX cap. 3
* Flavius Iosephus, libro undevicesimo *Antiquitatum Iudaicarum* 18-114, 153, 190-272.
* Suetonius, *De vita Caesarum* "Gaius" 56-57
* Tacitus, libro primo *Annalium* cap. 32,2

Categoria:Magnicidae
Categoria:Milites Romani antiqui
Cordiliera

[thumb|[Andes in Peruvia.]]
**Cordillerae** vel **Cordiliera** est catena montium perpetuorum (cordillerarum) quae in paene continuo iugorum montium ordine consistit, occidentalem Americae Septentrionalis, Americae Mediae, Americae Australis, Antarcticaeque "spinam" efficiens. Qui etiam spinam efficit arcus vulcanici qui orientale Circuli Ignis Pacifici dimidium est. 

Andes pars Cordilierae in America Australi sita nuncupatur; Cordillera Americae Septentrionalis tribus catenis iugorum constat, quarum orientalis et altissima, ab Oceano Pacifico longissime distans, Montes Saxosi nominatur; divortium aquarum continentale est. Catenae occidentalis secundum litus oceanicum sitae multa iuga sunt, e.g. Serra Nivata et montes Alascani (ubi Denali mons Americae septentrionalis altissimus situs est). Catena media multas planities elatas habet.

## Notae
[thumb|[Montes Saxosi Canadienses.]]
## Bibliographia
*Silberling, N. J., et al. 1992. *Lithotectonic terrane map of the North American Cordillera.* Miscellaneous Investigations Series I-2176. Restoniae Virginiae: U.S. Department of the Interior, U.S. Geological Survey.

## Nexus externi
Categoria:Montes Americae
Ecclesia Christi (Helsingia)

thumb|Ecclesia Christi Helsingensis.

**Ecclesia Christi** (*Kristuskyrkan*) est ecclesia Christiana Helsinkiis sita, in urbe principali et capite Finnica, in loco Etu-töölö. Saeculo vicensimo aedificari coepit, et usque ad annum 1928 perficiebatur. Architectura ecclesiae sequitur simplex, austera linea verticali et bonum exemplum est stilo neo-gothico Finnico. Inter 1926 et 1928 aedificata est sub directione et consilio artificis Atte V. Willberg. Ecclesia publice consecrata est missa solemni inaugurali die XXIII mensis Septembris anno Domini MCMXXVIII (23.09.1928).

## Turris campanilis 
Turris campanaria ecclesiae Christi cum suis aculam 59 metra alta est.
Est elementum prominente panorama architecturae urbis Helsinkii.

## Nexus externi 
* Quidam situs interretialis
* Quidam situs interretialis

## Pinacotheca 

Image:Stained glass azure.png
Image:Kristuskyrkan dörr.png
Image:Street_leading_to_Kristuskyrkan_in_September_2015.jpg
Image:Organo e rosone.jpg
Image:Lato.png

Categoria:Helsingia
Categoria:Ecclesiae
Categoria:Aedificia Finniae
Categoria:Confecta 1928
Montes Adirondack

[thumb|Montes Adirondack a summo [Mons Whiteface|Monte Whiteface videntur.]]
[thumb|[Mons Whiteface.]]
**Montes Adirondack** quoddam massif in  boreorientali Upstate New York regione in Civitatibus Foederatis componunt. Eius fines cum finibus Viridarii Adirondack congruunt. Qui montes tholum fere rotundum efficiunt, diametro circa 160 milia passuum et altitudine circa 1 mille passum. Terra hodierna glaciationes pristinas magnopere ostendunt.

## Notae
*Lacus Camplenii

## Bibliographia
*DiNunzio, Michael G. 1984. *Adirondack wildguide: a natural history of the Adirondack Park.* Illus. Anne E. Lacy. Elizabethtown Novi Eboraci: Adirondack Conservancy Committee, Adirondack Council. ISBN 0961340304, ISBN 0961340312.
*Ludlum, Stuart D., ed. 1972. *Exploring the Adirondack Mountains 100 years ago: Compiled, edited, and annotated by Stuart D. Ludlum.* Illus. T. R. Davis et alii. Uticae Novi Eboraci: Brodock & Ludlum Publications.
*Storey, Mike. 2006. *Why the Adirondacks look the way they do: a natural history.* Ed. 2a. ISBN 0977717208.

## Nexus externi
Categoria:Montes Novi Eboraci
Parana (flumen)

**Parana** (Hispanice *Río Paraná*; Portugallice *Rio Paraná*; Guaranice *Ysyry Parana*) est flumen in regione australi Americae Australis mediae situm, quod per Brasiliam, Paraquariam, et Argentinam 4880 chiliometra fluit. Inter flumina Americae Australis, longitudine secundum est, post Flumen Amazonum. 

thumb|Parana flumen in Parana urbe
## Fluxus
E confluentia Paranahybae et Fluvii Magni in confinio trium provinciarum Brasiliae, Paulopolitanae, Minarum Generalium et Matogrossensis Australis oritur, postea per confinium Paulopolitanae et Matogrossensis Australis et per confinium Matogrossensis Australis et Paranae provinciae fluit. Postea per confinium Brasiliae et Paraguaiae it, ibi Iguassu flumen in Paranam se effundit. Inferius Parana cum flumine Paraquaria confunditur; ab hoc loco Paranae fluxus Paraguaiam et Argentinam dividit. Porroque per Argentinam fluit; hic in Urbe Sanctae Fidei flumen Salsum Boreale in Paranam se effundut. Denique cum flumine Uraquaria confluit ad flumen Argenteum efficiendum, quod in Oceanum Atlanticum defluit. 

[thumb|[Electrificina|Hydroelectrificina *Yacyretá* in Parana]]

## Urbes
Urbes Parana et Sanctae Fidei Verae Crucis ad Paranam sitae sunt.

[thumb|Paranae et [Iguassu confluentia]]
## Exploratio
Primus Europaeus qui amnem exploravit fuit Sebastianus Cabot Anglicus, cum anno 1526 pro Hispania navigaret.

## Notae
## Bibliographia
*Cushing, Colbert E., Kenneth W. Cummins, et G. Wayne Minshall. 2006. *River and Stream Ecosystems of the World: With a New Introduction.* Berkeleiae: University of California Press. ISBN 0520245679.
*Gianello, Leoncio. 1951. *Historia de Entre Ríos (1520–1910).* Biblioteca Entrerriana "General Perón," 3. Paraná: Ministerio de Educación.

## Nexus externi
*Information and a map of the Paraná's watershed

Categoria:Flumina Argentinae
Categoria:Flumina Brasiliae
Categoria:Flumina Paraguaiae
Categoria:Systema Argentei fluminis
Categoria:Parana
Categoria:Civitas Paulopolitana
Categoria:Minae Generales
Categoria:Civitas Matogrossensis Australis
Uraquaria (flumen)

sive **Uruguaia** (Hispanice *Río Uruguay*; Lusitane *Rio Uruguai*) est flumen in America Australi. In Brasilia a confluentia fluminum Pelotas et Canoas oritur et ad occidentem per confinium civitatis Catharinianae et Fluvii Magni Australis fluit, post ad austroorientem et ad meridiem per confinium Brasiliae et Argentinae, denique per confinium Argentinae et Uraquariae. Cum Parana in flumen Argenteum se effundit. Amnis est circa 1838 chiliometra longus (cum Pelota 2200 chm). Flumen Nigrum est Uraquariae accola maximus. 

## Notae
[thumb|left|[Deiectus aquae Moconá (etiam Deiectus aquae Yucumã appellata), ubi flumen inter Argentinam et Brasiliam transit, est ad tria chiliometra lata.]]
## Nexus externi
*

Categoria:Flumina Argentinae
Categoria:Flumina Brasiliae

Categoria:Flumina Uruguaiae
Categoria:Systema Argentei fluminis
Categoria:Civitas Cathariniana
Categoria:Civitas Fluvii Magni Australis
Flumen Tocantins

**Flumen Tocantins** vel **Tocantinum** est flumen maximum in Brasilia situm. Circa 2450 chiliometra a meridie ad septentriones fluit. 
[thumb|upright=0.8|Tocantini et [Araguaiae pelvis siccationis.]]

## Etymologia
Vocabulum *tocantinum,* ab vocabulis Tupiensibus *tukã* 'ramphastida' + *ti* 'rostrum', efficienter significat 'rostrum ramphastidae'.

## Fluxus
Amnis in Flumen Amazonum influere usitate habetur, sed revera eius aquae in Oceanum Atlanticum una cum aquis Amazonum defluunt, nam Para bracchium in delta Amazonus latissimum aquis Tocantini pluribus et Amazonum minimis alitur. 

Amnis per quattuor civitates Brasilienses (Goiasensem, Tocantinensem, Maragnanensem, Paraensem) fluit, et ex ea appellatur Tocantinensis, una e novissimis Brasiliae civitatibus, anno 1988 e septentrionali Goiasensis parte constituta. 

Araguaia est maximus Tocantini accola, et longitudo fluminis a fonte Araguaiae ad ostium Tocantini maior est, quam a fonte Tocantini.

## Urbes
Urbes Imperatricis, Tocantinopolis, Palmas ad ripas Tocantini sitae sunt.

## Notae
## Bibliographia
*Provete, D. B. 2013. *Tocantins River.* PDF, pp. 1237–1239.
*Ziesler, R., et G. D. Ardizzone. 1979. Amazon River System. In *The Inland waters of Latin America.* Food and Agriculture Organization, Consociatio Nationum. ISBN 9250007809 

## Nexus externi
**Basin map.*
*''Tocantins Basin.

Categoria:Civitas Tocantinensis
Categoria:Flumina Brasiliae
Categoria:Goias (civitas)
Categoria:Maragnanum
Categoria:Para
Categoria:Systema Amazonum fluminis
Flumen Nigrum (Amazonia)

[thumb|upright=0.8|Ostium Fluminis Nigri ad "[Congressus Aquarum|Congressum Aquarum, ubi Flumen Nigrum Flumen Amazonum subit.]]
**Flumen Nigrum** (Portugallice *Rio Negro*; Hispanice *Río Negro*) est maximus fluminis Amazonum tributarius laevus, maxima aquae nigrae flumen in orbe terrarum, et per defluxionem modicam unum e decem telluris fluminibus maximis. Amnis in Departimento Guainía Columbiae oritur, ubi Flumen Guainía appellatur, postea per confinium Columbiae et Venetiolae (civitatis eius Amazonensis) haud longe fluit et maximam itineris sui partem per Brasiliam (in civitate Amazonensi) facit. In Manao in flumen Amazonum se effundit; aquam habet atriorem, quae et post confluentiam in flumine Amazonum bene distinguitur, unde et nomen habet.

Bifurcatio fluminis Casiquiare cum Orinoco flumen Nigrum coniungit.

## Notae
## Bibliographia
*Goulding, M., M. L. Carvalho, et E. J. G. Ferreira. 1988. *Rio Negro, Rich Life in Poor Water: Amazonian Diversity and Foodchain Ecology as seen through Fish Communities.* Hagae: SPB Academic Publishing. ISBN 9051030169.
*Penn, James R. 2001. *Rivers of the World: A Social, Geographical and Environmental Sourcebook.* Sanctae Barbarae Californiae: ABC Clio.
*Saint-Paul, U., U. Berger, J. Zuanon, M. A. Villacorta Correa, M. García, N. N. Fabré, et alii. 2000. Fish communities in central Amazonian white- and blackwater floodplains. *Environmental Biology of Fishes* 57 (3): 235-250.
*Sioli, H. 1955. Beiträge zur regionalen Limnologie des Amazonasgebietes: III: Über einige Gewässer des oberen Rio Negro-Gebietes. *Arch. Hydrobiol.* 50 (1): 1-32.
*Wallace, A. R. 1853. *A narrative of travels on the Amazon and Rio Negro, with an account of the native tribes, and observations on the climate, geology, and natural history of the Amazon Valley.* Londinii: Reeve.
*Wright, R. 2005. *História indígena e do indigenismo no Alto Rio Negro.* Paulopoli Brasiliae: UNICAMP & Instituto Socioambiental. ISBN 8575910426.

## Nexus externi
Categoria:Amazones (civitas Venetiolae)
Categoria:Amazonia
Categoria:Civitas Amazonensis
Categoria:Flumina Brasiliae
Categoria:Flumina Columbiae
Categoria:Flumina Venetiolae
Categoria:Systema Amazonum fluminis
Flumen Magdalenae

**Flumen** sive aliquando **flumen magnum Magdalenae** (Hispanice *Rio Magdalena*, *Rio Grande de la Magdalena*) est praecipuum Columbiae in America Australi flumen, quod per occidentale civitatis dimidium fluit. Ex Maria Magdalena, persona biblica, appellatur. Superficiem terrestrem 273&thinsp;000 chiliometrorum quadratorum exhaurit, quae est 24 centesimae areae reipublicae, ubi 66 centesimae eius hominum habitant.

In iugo *Nudo de Almaguer* Andium oritur et ad septentrionem circa 1550 chm fluit. Vallis fluminis Magdalenae Cordilleram Centralem Andium a Cordillera Orientali  separat. Postea in demissionem Caribaeam paludinosam exit; in duos ramos ibi dividitir, Lobam laevum et Mompos dextrum. In mare Caribaeum iuxta urbem Barranquillam se effundit, delta magnum formans. Cauca est fluminis Magdalenae accola maximus laevus (in Lobam effunditur).

[thumb|left|[Tabula regionis fluminis Magdalenae]]
## Notae
## Bibliographia
*Guardianes del Agua. 2003. *Nuestro Río Magdalena.* Sociedad de Acueducto, Alcantarillado y Aseo de Barranquilla S.A. E.S.P.
*Jacobs, Michael. 2013. *The Robber of Memories: A River Journey Through Colombia.* Berkeleiae: Counterpoint Press.
*Petry, Paulo, et Jennifer Hales. 2015. 302: Magdalena - Sinu. Freshwater Ecoregions of the World.

## Nexus externi
Categoria:Flumina Columbiae
!
Flumen Madeira

**Flumen Madeira** vel **Materia** est magna via aquatilis in America Australi sita, 3380 fere chiliometra longa, quae per Boliviam et Brasiliam fluit. Amnis est maximus Fluminis Amazonum tributarius, 15 fere centesimas aquae in regione continens.

De confluxu fluminum Beni et Mamore in Bolivia orta, 1000 chm per confinium Boliviae et Brasiliae fluit, postea per civitates Brasiliae Rondoniensem et Amazonensem et in flumen Amazonum duobus bracchiis se effundit. Portus Vetus (Lusitane *Porto Velho*) civitatis Rondoniensis caput ad Madeiram situs est. 

[thumb|[Tabula geographica septentrionalis Americae Australis, Flumine Materia colore roseo picto.]]
## Notae
*Amazonia

## Bibliographia
*Ziesler, R. et G. D. Ardizzone. 1979. *The Inland Waters of Latin America.* COPESCAL Technical Paper 1. Romae: FAO, Fishery Information, Data and Statistics Service.

## Nexus externi
*The Amazon and Madeira Rivers: Sketches and Descriptions from the Note-Book of an Explorer (1875).

Categoria:Flumina Boliviae
Categoria:Flumina Brasiliae
Categoria:Systema Amazonum fluminis
Categoria:Civitas Amazonensis
Categoria:Civitas Rondoniensis
Flumen Sancti Francisci

[thumb|upright=0.8|[Pons metallicus 84 metra altus.]]
[thumb|upright=0.8|[Ostium fluminis.]]
**Flumen Sancti Francisci** (Portugallice *Rio São Francisco*) est flumen in Brasilia, 2914 metra longum, longissimum flumen quod omnino in terra Brasiliana fluit, et quartum a maximo in America Australi atque in Brasilia, post flumina Amazonum, Paranam, et Materiam. 

## Fluxus
Oritur amnis in Canastra, iugo montium in media occidentalique civitatis Minarum Generalium parte et ad boreorientem fluit. Civitatem Bahiensem transit, in civitate Pernambucensi iuxta *Cabrobó* urbem ad austrorientem vertit et per confinium civitatum Alagoasensis et Seregippensis in Oceanum Atlanticum se effundit.

## Etymologia
A Sancto Francisco Assisiensi appellatur.

## Notae
## Nexus externi
**Main Brazilian Hydrographic Basins.* Tabula geographica et brevis descriptio.
*Descriptio fluminis. Ordo Civitatum Americanarum.
**Course of the São Francisco River and the Navigation Along It from São Paulo to the Pitangui Mines.* Tabula geographica (1700).

Categoria:Alagoas
Categoria:Bahia
Categoria:Civitas Seregippensis
Categoria:Flumina Brasiliae
Categoria:Minae Generales
Categoria:Pernambucus
Categoria:Systema fluviorum Oceani Atlantici Americae
'Abd al-Maǧīd Tabūn

**ʿAbd al-Maǧīd Tabūn** seu litteris Arabicis عبد المجيد تبون (Mecheria in urbe die 17 Novembris 1945 natus) est politicus Algerii.

Alumnus est scholae nationalis administrationis urbis Algeriae. Sub-praefectus meruit provinciis Djelfa, Adrar, Batna, M'Sila, mox praefectus provinciis Adrar, Tiaret, Tizi-Ouzou. Minister delegatus a regimine fuit annis 1991 et 1992. Deinde sub praeside Abdelazizo Būtaflīqa minister a communicatione annis 1999 et 2000 et minister delegatus a regimine pagorum usque in insequentem annum, mox minister ab habitatione usque in 2002. Anno 2012 idem officium rursus suscepit, primo ministro ʿAbd al-Malik Sallal. Cui die 25 Maii 2017 ipse in officio primi ministri succedit.

## Bibliographia 
* "Algérie : Abdelmadjid Tebboune, la surprise du chef" in *Le Monde* (25 Maii 2017)
* "Algérie : le premier ministre déjà limogé au bout de trois mois" in *Le Figaro* (15 Augusti 2017)
* Amir Akef, "Qui est Abdelmadjid Tebboune, le vainqueur de l’élection présidentielle en Algérie ?" in *Le Monde* (13 Decembris 2019)
* Nadia Lamlili, "Algérie : qui est Abdelmadjid Tebboune, le nouveau Premier ministre d’Abdelaziz Bouteflika ?" in *Jeune Afrique* (25 Maii 2017)

## Nexus externi 
* 

Categoria:Politici Algerii
Categoria:Nati 1945
Categoria:Homines vivi
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Gubernatores provinciarum
Categoria:Praesides Algerii
Categoria:Primi ministri Algerii
Categoria:Alumni Scholae Nationalis Administrationis (Algeria)
Categoria:Duces civitatum
Gray's Anatomy

[thumb|[Adumbratio in editione 1918.]]
'''''Gray's Anatomy*** est liber didacticus Anglice scriptus de anatomia hominis. Cuius prima inscriptio fuit ***Gray's Anatomy: Descriptive and Surgical'''* in Britanniarum Regno anno 1858, et in Civitatibus Foederatis anno 1859. Ad medicos discipulos ab Henrico Grey scriptus et Henrico Vandyke Carter illustratus est, primum anno 1855 vulgatusque anno 1858.

## Nexus externi
* *Gray's Anatomy: The Anatomical Basis of Medicine and Surgery*, 39th edition (2004), 1600 pages, Churchill-Livingstone, ISBN 0-443-07168-3 – versio Britannica.
* *Gray's Anatomy: The Anatomical Basis of Clinical Practice*, 39th edition (2004), 1627 pages, C.V. Mosby, ISBN 0-443-07168-3 – versio Americana.
* Versio interretialis de *Gray's Anatomy'' ex Yahoo

Categoria:Libri medici
Categoria:Anatomia
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Incepta 1855
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Scripta 1856
Functio gamma

thumb|Functio gamma:  \Gamma (x), x \in \mathbb{R}

**Functio gamma,** a **Γ** capitali in abecedario Graeco repraesentata, in mathematica est functio transcendentalis functioni factoriali similis. Definitio haec est:

:\forall z \in \mathbb{C}, \real(z) > 0: \Gamma(z) = \int_0^\infty x^{z-1} e^{-x}\,dx

Si *n* est numerus realis integer positivus, *Γ(n) = (n-1)!* Si pars realis *z* ≤ 0 (et si *z* non est numerus realis integer negativus, vel zero), functio gamma est continuatio analytica integralis quem supra vides.

Functio gamma magni momenti est in statistica et theoria numerorum.

## Bibliographia 
* Caraffa, Andreas. *Principia calculi differentialis et integralis itemque calculi differentiarum finitarum* p. 200 Romae: typis Ioannis Baptistae Marini et Socii, 1845
*Artin, Emil. *The Gamma Function.* Novi Eboraci: Holt, Rinehart and Winston, 1964.
* Higham, Nicholas J., et alii. *The Princeton Companion to Applied Mathematics.* Princetoniae:  Princeton University Press, 2015, praecipue capitulum III.13.

Categoria:Res statisticae
Categoria:Theoria numerorum
'Abd al-Qādir Masāhil

**ʿAbd al-Qādir Masāhil** seu litteris Arabicis عبد القادر مساهل (Pomariae in urbe natus die 11 Iulii 1949) est politicus Algerii.

Diurnarius breve temporis spatium fuit. Ab anno 1971 apud ministerium rerum externarum de motibus liberationis operam dedit. Ibidem ab anno 1986 rebus Africanis praefuit. Legatus patriae iuxta Burkina Faso et Nederlandiam, legatus a rebus Africanis iuxta Nationes Unitas, legatus specialis de pace promovenda in regione magnorum lacuum meruit. Deinde in patriam reditus ab anno 2000 usque in 2015 minister delegatus a rebus Africanis et Maghrebinis fuit, inde duos annos minister principalis ab eisdem rebus. Die 25 Maii 2017 minister a rebus externis promotus est, primo ministro ʿAbd al-Maǧīd Tabūn.

## Bibliographia 
[thumb|upright=1.5|ʿAbd al-Qādir Masāhil [Algerium|Algeriensis (ad sinistram) et Redouane Nouicer Tunesiensis anno 2011 picti]]
* "Mais où est donc passé Abdelkader Messahel ?" in ''Le Matin d'Algérie'' (19 Augusti 2013)
* "Messahel et Le Drian s'entretiennent sur les relations algéro-françaises et la prochaine visite de Macron" in *HuffPost Maghreb* (13 Iunii 2017)

## Nexus externi 
* Vita apud situm primi ministri
* Vita olim apud situm ministerii rerum externarum edita

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1949
Categoria:Politici Algerii
Categoria:Legati Algerii
Categoria:Ministri rerum externarum Algeriae
Lacus Nicaragua

[thumb|Lacus Nicaragua Iunio [2005.]]
**Lacus Nicaragua** seu **Nicaraguensis** seu **Granatensis** est lacus aquae dulcis in Nicaragua situs, maximus Americae Mediae. Quod corpus aquae, origine tectonicum, aream 8264 chiliometrorum quadratorum habet. In aquis lacus, quamquam dulces sunt, vigent *Carcharhinus leucas,* *Megalops atlanticus,* *Pristis pristis.* Flumen Sancti Ioannis e lacu oritur et in mare Caribaeum fluit, quamquam Oceanus Pacificus lacui multo propius situs est.

## Pinacotheca

Fasciculus:LagoCocibolca.jpg|Lacus.
Fasciculus:Volcanic_Island.jpg|Parva insula vulcanica et tropica in lacu.
Fasciculus:Lake Nicaragua.JPG|Despectus in lacum ex Ometepe. 
Fasciculus:Lake Nicaragua Isla de Ometepe.jpg|Litus ad Playa Santo Domingo, Isla de Ometepe.
Fasciculus:1870 Nicaragua Canal Map Restoration.png|Canalis anno 1870 propositum.

## Notae
## Nexus externi
*JPL NASA: Perspective View with Landsat Overlay, Lakes Managua and Nicaragua

Categoria:Nicaragua
Lacus Maracaibo

[thumb|upright=0.8|Despectus in Lacum Maracaibo e [spatium|spatio (STS-51-I) mense Augusto 1985. Septentriones ad laevum imum photographema videntur.]]
[thumb|upright=0.8|[Tabula bathymetrica.]]
[thumb|upright=0.8|[Pons Generalis Raphaeli Urdaneta.]]
[thumb|upright=0.8|[Circulus|Circuli virides in superficie lacus sunt plantae subfamiliae Lemnoidearum familiae Aracearum, plerumque generis *Lemnae.*]]
[thumb|Scruta [solidum|solida in litus vento impulsa.]]
**Lacus Maracaibo** (Hispanice *Lago de Maracaibo*) est magnus sinus amarus (vel aestuarium) qui ad aestum pertinet in Venetiola et quidem "transitus Maris Caribici" est. Plerumque habetur lacus, pro sinu vel lacuna. Ad Sinum Venetiolanum coniungitur per Fretum Tablazo, quod in parte septentrionali est 5.5 chiliometra latum, sed non plus 4 metra altum. Impletur a multis fluminibus, quorum maximum est Catatumbo. Area est 13&thinsp;210 chiliometra quadrata. Hoc corpus aquae olim erat maximus Americae Australis lacus, secundum praeterea data geologica verus lacus, abhinc annorum a 20 ad 36 milliones unus ex veterrimis telluris lacubus.

Fulgur Catatumbense in Lacu Maracaibo plus fulgura quam alius orbis terrarum locus constanter efficit.

## Notae
## Bibliographia
*Albrecht, R. I., S. J. Goodman, D. E. Buechler, R. J. Blakeslee, et H. J. Christian. 2016 Where are the lightning hotspots on Earth? *Bulletin of the American Meteorological Society.* doi:10.1175/BAMS-D-14-00193.1.
*Bürgesser, Rodrigo E., Maria G. Nicora, et Eldo E. Ávila. 2012. Characterization of the lightning activity of "Relámpago del Catatumbo." *Journal of Atmospheric and Solar-Terrestrial Physics* 77: 241-247. doi:10.1016/j.jastp.2012.01.013.
*Fischetti, Mark. 2016. The World's Top Lightning Hotspot Is Lake Maracaibo in Venezuela: Central Africa is the epicenter, but a South American lake ranks number one. *Scientific American,* Maius 1.
*Instituto Nacional de Canalizaciones (Venezuela), Biblioteca. 1982. *Bibliografía sobre el Lago de Maracaibo.* Caracis: Ministerio de Transporte y Comunicaciones, Instituto Nacional de Canalizaciones, Secretaría de la Presidencia, Biblioteca.
*Leng, R. A., T. R. Preston, et Lylian Rodríguez. 2004. *The Duckweed Invasion of Lake Maracaibo: An evaluation of the causes and proposals for future action.* Caracis: University of Tropical Agriculture Foundation – UTA.
*Simons, Hanns, Heinz Wind, et W. Hans Moser. 1963. *Die Brücke über den Maracaibo-See in Venezuela: General Rafael Urdaneta Brücke.* Berolini et Wiesbaden: Bauverlag.

## Nexus externi
*"Lake Maracaibo, Venezuela." NASA Earth Observatory.

Categoria:Res geographicae Venetiolae
Categoria:Lacunae
Categoria:Systema fluviorum Oceani Atlantici Americae
Categoria:Sinus Americae
Lacus Eyre

[thumb|Composita satellitis [Landsat 7 imago longitudinibus undarum brevium infrarubrarum, paene infrarubrarum, et caerulearum facta.]]
[thumb|upright=0.8|[Tabula bathymetrica pelvis Lacus Eyre, lacu imo laevo.]]
[thumb|upright=0.8|Crustum [salsum in sicco lacus alveo.]]
[thumb|Despectus in lacum ex [aeroplanum|aeroplano colores roseos ab algis effectos monstrat.]]
**Lacus Eyre** sive **Eyrei** humilissimum continet locum naturalem in Australia repertum, ad quindecim metra sub maris aequore situm. Qui lacus raro, solum cum compleatur, est maximum corpus aquae in Australia, 9500 chiliometra quadrata habens. Lacus est tenuis et endorheicus, vasti enim pelvis Lacus Eyriani depocentrum, quod in septentrionali Australia Australi patet, fere 700 chiliometra ad septentriones Adelaidis.

Salinitas lacus pleni est eadem quae salinitas maris, sed cum lacus siccetur, eius salinitas augetur.

Lacus ex Eduardo Ioanne Eyre, primo Europaeo qui lacum vidit (anno 1840), appellatur.

Inter phytoplankton in lacu vigentia sunt *Nodularia spumigena* nonnullaeque species generis *Dunaliellae.*

## Notae
## Bibliographia
*O'Sullivan, Patrick, et C. S. Reynolds. 2008. *The Lakes Handbook: Lake Restoration and Rehabilitation.* Vol. 2. John Wiley & Sons. ISBN 1405141107.

## Nexus externi
*Fredericks, Murray. *Salt.* Pellicula documentaria de lacu.
*Harris, Samela. "Lake Eyre pelican mystery."
*Kotwicki, Vincent. "Floods of Lake Eyre."
*NASA Earth Observatory. Paginae de lacu: 
**"Fluctuations of Lake Eyre, South Australia - 5 December 2002."
**"Lake Eyre, South Australia - 24 March 2003."
**"Lake Eyre Filling Peaks - 21 June 2009."
*Situs proprius. Lake Eyre Yacht Club.

Eyre
Categoria:Lacus salsi
Lilium japonicum

***Lilium japonicum*** (Iaponice ササユリ vel 笹百合, *Sasayuri*) est species lilii, in Iaponia endemica, quam Carolus Petrus Thunberg anno 1784 primum descripsit. Haec eadem planta etiam *yamayuri* appellatur, atque aetate antiqua, sub Jimmu imperator, *sai* appellabatur. Hodie quoque in ritu apud Isagawa-jinjya adhibetur, nam in mythologia Iaponiae flos divinus putatur.

## Notae 
## Nexus externi 
* De *lilio japonico*

Categoria:Flores
Categoria:Lilium
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Thunberg
Lacus Vinnipega

[thumb|[Tabula geographica|Tabula bathymetrica regionis Lacus Winnipeg.]]
**Lacus Vinnipega** seu **Lacus Winnipeg** (Anglice *Lake Winnipeg*&thinsp;; Francogallice *Lac Winnipeg*), est magnus sed tenuis lacus aquae dulcis, fere 24&thinsp;514 chiliometrorum quadratorum, in Manitoba provincia Canadae in media America Septentrionali situs, cuius litus meridianus circa 55 chiliometra ad septentriones Vinnipegae urbis patet. Qui est maximus lacus intra fines Canadae meridianae.

[thumb|upright=0.8|Imago [NASA regionis Lacus Vinnipegae.]]
Flumina Saskatchewan, Rubrum et Vinnipega in lacum se effundunt; Nelson flumen e lacu oriens in sinum Hudsonium aquas Vinnipegae fert.

## Notae
## Bibliographia
*Canadian Action Party. 2006. Canadian action party release Devils Lake ruling.
*Casey, A. 2006. Forgotten Lake. *Canadian Geographic* 126 (6): 62–78.
*Chliboyko, J. 2003. Trouble flows north. *Canadian Geographic* 123 (6): 23.
*Daily Commercial News and Construction Record. 2003. Ottawa asked to help block water diversion project: Devils Lake outlet recommended by U.S. Army Corps of Engineers. 76 (198): 3.
*Economist. 2005. Devil down south. *Economist* 376(8435): 34.
*GreenPeace. 2008. Algae bloom on Lake Winnipeg. 26 Maii.
*Sexton, B. 2006. Wastes control: Manitoba demands more scrutiny of North Dakota’s water diversion scheme. *Outdoor Canada* 34 (1): 32.
*Warrington, P. 2001. Aquatic pathogens: cyanophytes.
*Welch, M. A. 2008. Winnipeg’s algae invasion was forewarned more than 30 years ago. *The Canadian Press.*
*Macleans. 2004. What ails Lake Winnipeg. *Mcleans* 117 (24): 38.
*Wilderness Committee. 2008 Turning the tide on Lake Winnipeg and our health.

## Nexus externi
**The Canadian Encyclopedia.*
**Lake Winnipeg Research Consortium.*
*Manitoba Water Stewardship - Lake Winnipeg.
*Imagines ex satellite.
*Sail Lake Winnipeg.

Categoria:Lacus Canadae
Categoria:Systema Nelsonis fluminis
Categoria:Manitoba
Lamina cuprina Lagunensis

thumb|Lamina cuprea Lagunensis.
**Lamina cuprina Lagunensis** (Tagala *Kasulatang tansong natagpuan sa Laguna*) est instrumentum legitimum in lamina aenum anno 900 inscriptum et in Laguna provincia Philippinensi inventum. Textus lingua Malaica antiqua litteris Kawi antiquis inscriptus est. In Anglicum a Batavo Antonio Postma anno 1992 conversus est. Documentum est tabula regnorum antiquorum Tondensium (Tondo), Srivijyaensium, et aliorum.

## Notae
Categoria:Inscriptiones
Categoria:Philippinae
Categoria:Scripta 900
Inhibitor reabsorptionis serotonini noradrenalinique

[thumb|[Synapsis chemica: post liberationem neurotransmissoris reabsorptio per transportatorem (*"neurotransmitter transporter"*) perficitur.]]
**Inhibitores reabsorptionis serotonini noradrenalinique** (IRSN, abbreviatura anglica: **SNRI**) sunt grex medicamentorum cum effectibus praecipue antidepressivis. Nonnulli IRSN ad alios morbos (per exemplum neuropathiam diabeticam, obesitatem) tractandos illati sunt. IRSN transportatores serotonini (*SERT*) atque noradrenalini (*NET*) in functionibus reabsorptionis transmissorum suorum obtundunt. 

Inhibitores reabsorptionis serotonini noradrenalinique sunt 
* Atomoxetinum (conturbationis hypercineticae cum attentionis defecto curatio),
* antidepressiva Duloxetinum, Milnacipranum, Laevomilnacipranum, Venlafaxinum et Desvenlafaxinum, 
* anorecticum Sibutraminum.

## Notae 
* Antidepressivum
* Depressio (psychiatria)

Categoria:Antidepressiva
Platynereis dumerilii

***Platynereis dumerilii*** ad Annelida attinet. Primum in genere Nereis posita *Platynereis dumerilii* in maritimis aquis a zona temperata ad tropicam habitat. Potest inveniri ad Azores, in Mediterraneum, Mare Germanicum, Mare Britannicum, et Atlanticum; ac ad Promunturium Bonae Spei, in Mare Nigrum, Mare Rubrum, Sinum persicum, Mare Iaponicum, Pacifici, ad Kerguelen Insulas. acque quam vivum fossile consideratur, et in multis studiis phylogeneticae quam Instar animans investigatur. *Platynereis dumerilii* 3 ad 18 mensis vetus fit.

## Reproductio et desveloppamentum 
*Platynereis dumerilii* est dioeciosus, id est duas sexus habeat: Inter coniugium, mas circa feminam natat, et femina in circis parvis natat. Utrique ova et sperma in aquam dimittunt. Hoc a pheromona sexualia inducitur. Ova ergo in aqua extra corpus fertilizatur. *Platynereis dumerilii*, sicut aliae Nereididae, segmentariam gonades non habet, ova libere natantes in cavitate corporis (coelom) maturat. Ergo haec tempora desveloppamenti ad temperaturam 18&#x20;°C referuntur:

Ad 24 horas post fertilizationem, ovum fit larva trochophora. Ad 48 horas, trochophora fit metatrochophora. Una die postea, ad 72 horas post fertilizationem, metatrochophora fit larva nectochaeta. Ea iam tria segmenta habet, quidque cum pare parapodiorum qua ferrunt chaetas, quae pro motui serviunt. Post quinque ad septem dies, larvae pascere initiant et sua celeritate desveloppant, prout copia cibi permittet. Post tres ad quatuor septimanas, sex segmentis formatis caput formatur.

Cellula photoreceptorum rhabdomerica cum cellula pigmentorum format oculum simplicem. Par horum oculorum phototaxim in larva trochophora matura *Platynereidis dumerilii* mediant. Illa tria opsina omnia ibi phototaxim eodem modo depolarizatione mediant,

## Nexus externi 
* The Platynereis dumerilii Homepage

## Notae 
Categoria:Annelida
Symptoma

[thumb|[Mater maesta infantem aegrum fovet.]]
**Symptoma**  (Graece σύμπτωμα, verbatim *coincidentia*) in medicina est testimonium morbi seu vulneris quod aegrotus cognoscit et ideo ad consilium auxiliumve urgetur. Signum est testimonium morbi seu vulneris a medico recognitum.

Symptomata aliquanto pluribus modis cognoscuntur; aliud ergo perturbationem aliud morbum aliud valetudinis declinationem modo indicare possunt. Symptomata recognoscere et interpretari saepissime difficillimum est,

## De signis et symptomatibus 
Imprimis olim a symptomate 'signum' discernitur: sensu stricto, *symptoma cum significatione morbi* signum dici licet. Hodiernis autem temporibus, saepe usus verborum *signi* et *symptomatis* se immiscet. Memento quoque symptoma vel signum singulare raro diagnosis certae respondere atque valorem illius aestimandum esse. Combinationes symptomatum et signorum notae syndromae dicuntur.

## Classificatio 
Symptomata aspectibus diversis considerari possunt: 
* Loco apparitionis—exempli gratia: cutis, caput, articulatio, dorsum, oculi
* Cursu—exempli gratia: perpetua sive redeuntia 
* Velocitate generandi—onnulla symptomata celerius fiunt
* Potestate—symptoma plus minusve grave 
* Varietate—symptomatis qualitates perpetuo mutantur 
* Qualitate—exempli gratia: doloris: febris, acri, hebeti
* Dependentia—exempli gratia: a tempore, temperiebus, cibis, cogitationibus, motibus corporis vel animi 
* Effectu—cum primum symptoma alia symptomata aggregat
* Directione—psychopathologia in schizophrenia symptomata augmentantia et deminuentia discernit 
* Specie—fieri potest, ut consensus in signis consistant
* Tussis symptoma asthma bronchiale et pneumonia

## Notae 
* Anamnesis (Medicina)
* Diagnosis medica
* Pathologia
* Phaenomenologia
* Sensus
* Syndroma 
* Therapia

Categoria:Indicia morbi
Venlafaxinum

**Venlafaxinum** est substantia psychoanaleptica et antidepressiva et propterea medicamentum, quod cogitari potest, ad therapiam depressionum.

Intellegitur, effectus suos imprimis transportatoribus et serotonini (SERT) et noradrenalini causari: Minoribus in dosibus primo multitudo neurotransmissoris serotoni aucta videatur, cum autem incremento dosis consumptae demum noradrenalini effectus accedant.

Quoque metabolitus suus, *Desmethyl-Venlafaxinum*, efficax sit.

## Natura Venlafaxini 
### Natura chemica 
[thumb|[Enantiomeres venlafaxini, (S)-forma (sub sinistra) et (R)-forma (sub dextra).]]
Venlafaxinum est phenylaethylaminum cuius structura chemica (RS)-1-[2-dimethylamino-1-(4-methoxyphenyl)aethyl]cyclohexan-1-olum et massa molaris 277.40 g/mol est.

Venlafaxino duo enatiomera sunt: R-Venlafaxinum et S-Venlafaxinum.

### Natura pharmacologica 
### Pharmacodynamica 
Venlafaxinum imprimis inhibitor reabsorptionis serotonini affinitate sui notate cum transportatore serotonini (*SERT*) deinde inhibitor noradrenalini reabsorptionis (per transportatorem noradrenalini (NET) ) est. Affinitate aliquanto maius transportatoris serotonini (SERT) quam noradrenalini (NET) venlafaxinum in dosibus parvis naturam inhibitoris serotonini imprimis sed cum augente dosis noradrenalini quoque ostendit. In summa venlafaxinum inhibitor reabsorptionis serotonini noradrenalinique est. 

Adhuc venlafaxinum sub codicibus ATC N06AX, qui *alia antidepressiva* continent. Substantia vero est inhibitor reabsorptionis et serotonini et noradrenalini, categoria cuius nondum exstructa est.

### Pharmacocinetica 
Tempus semivitae biologicum t_{\frac{1}{2}} est circa 5 horae. Venlafaxinum substratum cytochromatum CYP2D6 et CYP3A4 est. Metabolitus activus inter alios est O-Desmethyl-venlafaxinum, sive medicamentum Desvenlafaxinum. Excretio Venlafaxini est per urinas (87%).

Fasciculus:Desvenlafaxine.svg|Desvenlafaxinum

## Effectus Venlafaxini 
### Effectus secundarii 
**Saepissmime** (>10%) 

* Capitis dolor
* Nausea
* Insomnia
* Asthenia (infirmitas)
* Caligo
* Perturbationes eiaculationis
* Somnolentia
* Siccitas oris
* Sudare

**Rarius**

* Hyponatraemia

 
* Depressio
* Milnacipranum
* Pharmacologia

## Notae 
Categoria:Antidepressiva
Categoria:Inhibitores reabsorptionis serotoni noradrenalinique
Boris Reitschuster

thumb|Reitschuster anno 2015.
**Boris Reitschuster** (natus Augustae Vindelicorum die 12 Maii 1971) est diurnarius et scriptor librorum praecipuorum Germanicus. Famam tulit scribens opera indagatoria de Russia hodierna. Annis inter 1999 et 2015 Moscuae officium periodici politici Germanici praetitulati *Focus* regebat.

## Vita
Postquam maturitatis examen in Gymnasio humanistico Sancti Stephani Augustae Vindelicorum anno 1990 complevit, interpres linguae Russicae officialis creatus est a Scientifico centro universitatis oeconomicae-statisticae Moscuensis. Annis inter 1992 et 1994 relator continuus actorum diurnorum *Deutsches Allgemeines Sonntagsblatt* fuit. Annis inter 1995 et 1997 agenturis novorum *Deutsche Presse-Agentur* (dpa, Germanica) et *Agence France-Presse* (AFP, Francogallica) operam dabat tam Augustae Vindelicorum quam Monaci. Inter mensem Novembrem 1999 et mensem Februarium 2015 officio Moscuensi commentariorum Bavaricorum *Focus* praefuit.

In libris suis domnus Reitschuster Russiae politicam saepe critice describit parvi aestimans Vladimiri Putin gubernationem. Affirmavit pluries homines sibi interfectionem minatos esse; se itaque anno 2011 in Germaniam reverti debuisse.  Tamen usque ad annum 2015 laborem in citato officio diurnario Moscuensi pergebat. Inde a mense Februario anni 2015 auctor diurnariusque independens est.

## Opera 
* *Briefe aus einem untergehenden Imperium.* Dietz, Berolini 1994, ISBN 3-320-01842-6
* *Wladimir Putin. Wohin steuert er Russland?* Rowohlt Berlin, Berolini 2004, ISBN 3-87134-487-7
* *Putins Demokratur. Wie der Kreml den Westen das Fürchten lehrt.* Econ, Berolini 2006, ISBN 978-3-430-20006-6; editio altera apud: Ullstein, Berolini 2007, ISBN 978-3-548-36971-6; editio tertia refecta sub titulo: *Putins Demokratur. Ein Machtmensch und sein System.* Econ, Berolini 2014, ISBN 978-3-430-20183-4
* *Der neue Herr im Kreml? Dimitrij Medwedew.* Econ, Berlin 2008, ISBN 978-3-430-20049-3
* *Russki Extrem. Wie ich lernte, Moskau zu lieben.* Ullstein, Berolini 2009, ISBN 978-3-550-08766-0; ibidem 2010, ISBN 978-3-548-37338-6 
* *Putins verdeckter Krieg. Wie Moskau den Westen destabilisiert*, Econ Verlag, Berlin 2016, ISBN 9783430202077

## Honores praemiaque 
* Journalistenpreis des Bundes der Vertriebenen, Bayern (1998)
* Andere-Zeiten-Journalistenpreis (2004)
* Theodor-Heuss-Medaille (2008)
*praemium *Freiheitspreis* societatis quae dicitur Atlas-Initiative (mense Octobri 2023)

## Nexus externi
* Pagina domestica domno Reitschuster propria
* Colloqium percontativum apud *back view* diei 31.1.2009 
* Colloquium percontativum legibile apud paginas instituti politici foederalis *Bundeszentrale für politische Bildung*
* Robert Baag: *Mischung aus Kommunismus und Zarismus* 
* *Der virtuelle Arm des Kreml*, tractatio quaedam die 15.1.2007 apud ephemerida Berolinensem *die tageszeitung* exarata
* Boris Reitschuster — Der Super-Journalist

## Notae
Categoria:Diurnarii Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Transportator serotonini

**Transportator serotonini** (abbreviatura internationalis: **SERT**) est proteinum, quod serotoninum neurotransmissorem de fissura synaptica in bulbulus terminalis (praesynapsis) reportet. Nonnulla medicamenta ut inhibitores reabsortionis serotonini (IRS) vel inhibitores reabsorptionis serotonini noradrenalinique (IRSN) transportatorem serotonini obsidant. Non solum in depressione SERT momentum habere videtur, sed etiam syndromae Tourettensis.

## Natura genetica 
Transportatoris serotoni *SLC6A4* genum in chromosomate 17 humano in loco *17q11.2* situm est. Magnitudo geni 31 kilobasium (kb) cum 14 exonis extitit. Geni mutationes transportatoris inflexus quidem functionis efficiant. Proteino SERT 603 aminoacidorum cum duodecim regionibus transmembranaceis. 

## Notae 
* Depressio
* Synapsis chemica
* Transportator noradrenalini

Serotonini transportator
Caesarius Diaconus

thumb|Sanctus Caesarius, Diaconus et Martyr Terracinae in Campaniae
**Caesarius** vel **Caesareus** (natus circiter annum 85; mortuus circiter anno 107) fuit diaconus ex Africa, martyr Terracinae in Campania.

## Vita
1. Novembris: Terracinae in Campania natalicii S. Caesarii diaconi, qui diebus multis in custodia maceratus est, postea a S. Iuliano presbytero in saccum missus in mare praecipitatus est.

## Passio Sancti Caesarii diaconi et martyrium

Fasciculus:San Cesario diacono ed i suoi compagni naufragano a Terracina (Monte Sant'Angelo).jpg|Caesarius diaconus veniens ex Africa in Campaniam ad civitatem quæ vocatur  Terracina.
Fasciculus:Predicazione dei SS. Cesario diacono e Giuliano Presbitero (Terracina, Arco Onorario).jpg|SS. Caesarius, Diac., et Julianus, Presb. 
Fasciculus:San Cesario diacono assiste al sacrificio del giovane Luciano (Pisco Montano).jpg|Caesarius vidit iuvenem transeuntem speciosum nomine Lucianum.. dirum juvenis sacrificium improbat; mittitur in carcerem. 
Fasciculus:San Cesario diacono fa crollare il tempio di Apollo ( Tempio Maggiore di Terracina).jpg|Caesarius a Leontio consulari Campaniae ad sacrificandum frustra sollicitatur. Ejus precibus templum Apollinis corruit et ruina Firminum pontificem opprimit.
Fasciculus:San Cesario diacono converte il console Leonzio (Basilica Forense di Terracina)..jpg|Leontii conversio et beata mors.
Fasciculus:Martirio dei SS. Cesario diacono e Giuliano presbitero in Terracina.jpg|Caesarius et Julianus a Luxurio primo civitatis damnati et sacco inclusi demerguntur in mare (1. Novembris). 
Fasciculus:Ritrovamento del corpo di San Cesario diacono e martire in Terracina.jpg|Caesarii et Juliani corpora ab Eusebio monacho sepeliuntur.

## Notae
Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Romulus Neagu

**Romulus Neagu** (natus die 23 Iunii 1930 Bucarestae, mortuus die 25 Decembris 2004 eadem in urbe) legatus ateuq rerum politicarum peritus Dacoromanicus fuit.

## Munus 
Neagu relationibus internationalibus studebat et pro ministerio rerum exterarum operam dedit. Fuit legatus patriae ad Nationes Unitas Genavae.

## Cursus honorum 
Postquam regimen Communistarum mense Decembri 1989 cecidit, Neagu a die 28 Iunii 1990 ad usque mensem Maii 1991 secretarius statalis in administerio rerum exterarum Romaniae fuit, sub praeside ministrorum Perto Roman. Deinde sodalis PDSR factionis annis 1996 - 2000 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.

## Familia 
Neagu uxorem Luciam in matrimonium duxit et filiam atque filium habuit.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud situm interretialem Camerae legatorum Romaniae
* Data Romuli Neagu apud Geni.com
* Curriculum vitae apud romania-on-line.net

Categoria:Legati Romaniae
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Mihnea Marmeliuc

**Mihnea Marmeliuc** (natus anno 1923, mortuus anno 2003 Tergeste) rerum politicarum peritus Dacoromanicus fuit.

## Cursus honorum 
Mihnea Marmeliuc a die 5 Ianuarii 1990 ad usque diem 28 Iunii eiusdem anni et a die 30 Aprilis ad usque 16 Octobris 1991 minister laboris Romaniae in consilio ministrorum Petri Roman fuit.

## Nexus externi 
* Imago Marmeliuc apud agerpres.ro

## Notae 
Categoria:Ministri laboris Romaniae
Mare Laboratorium

[thumb|[Tabula geographica|Tabula bathymetrica regionis maris.]]
**Mare Laboratorium** (Francice *mer du Labrador*) est bracchium Oceani Atlantici Septentrionali inter Paeninsulam Laboratoriam et Groenlandiam situm. Quod describi solet mare marginale Oceani Atlantici.

## Fauna
*Camptorhynchus labradorius,* species Anatidarum, litus Canadiense usque ad saeculum undevicensimum frequentabat, sed nunc est exstinctus. Alia animalia litoralia sunt *Canis lupus labradorius,* *Rangifer* spp., *Alces alces,* *Ursus americanus,* *Vulpes vulpes,* *Alopex lagopus,* *Gulo gulo,* *Lepus americanus,* *Dendragapus* spp., *Pandion haliaetus,* *Corvus corax,* Anatidae, Anserini, Perdicinae, et Phasianidae.

## Flora
[thumb|[Solis occasus super Mari Laboratorio ante litus Paamiut Groenlandiae.]]
[thumb|upright=0.6|left|[Flos theae Laboratoriae.]]
[thumb|upright=0.6|[Culturae Arcticae in historia.]]
thumb|upright=0.8|Magnae vires fluminis in Oceano Atlantico Septentrionali.Inter plantas regionis litoralis sunt *Picea mariana,* *Larix laricina,* *Picea glauca,* *Betula* spp., *Populus,* *Salix* spp., *Ericaceae,* *Eriophorum* spp., *Carex* spp., lichenes, et bryophyta.

## Notae
## Bibliographia
*Andersen, Henry S., et Martin J. Moynihan. 1971. *Oceanography of the Grand Banks region and the Labrador Sea: April-June and October 1968.* Vasingtoniae: U.S. Coast Guard Oceanographic Unit.
*Bell, J. S., coordinator. 1989. *East coast basin atlas series: Labrador Sea.* Série des atlas des bassins de la côte est: Mer du Labrador. Dartmutae Novae Scotiae: Atlantic Geoscience Centre. ISBN 0660547856.
*Parker, G. R., et S. Luttich. 1986. Characteristics of the Wolf (Canis lupus lubrudorius Goldman) in Northern Quebec and Labrador. *Arctic* 39(2): 145–149. doi:10.14430/arctic2062.
*Spall, Michael A. 2004. Boundary Currents and Watermass Transformation in Marginal Seas. *Journal of Physical Oceanography* 34(5): 1197–1213. doi:10.1175/1520-0485(2004)0342.0.CO;2.

## Nexus interni
*Nunavut
*Sinus Baffini
*Sinus Hudsonius
*Societas Hydrographica Internationalis
*Terra Nova et Terra Laboratoria

## Nexus externi
Categoria:Groenlandia
Categoria:Historia Canadae
Categoria:Maria Canadae
Categoria:Nunavut
Categoria:Oceanographia
Categoria:Res geographicae Canadae
Categoria:Terra Nova et Estotilandia