open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Panionium

thumb|Mons Mycale ex insula Samo spectatus.
**Panionium** fuit delubrum commune confoederationis civitatum Ionicarum in monte Mycale situm et Posidoni Helikonio dicatum. Ibi *Panionia* feriae in honorem dei celebrabantur atque simul legati civitatum de rebus communibus deliberabant. Ita anno 494 a.C.n. defectio a Persis decreta est. Ipsa confoederatio saepe eodem verbo designatur quae secundum Marmor Parium iam undecimo saeculo a.C.n. condita erat..

Initio duodecim civitates illius amphictyoniae fuere ː Miletus, Myus, Priene, Ephesus, Colophon, Lebedos, Teos, Clazomenae, Erythrae, Phocaea, Chios et Samos. Tertia decima accessit Smyrna postquam Colophonii exsules in moenia recepti priores incolas Aeoles expulerunt (VI saec. a.C.n. ?).
## Notae 
## Fontes 
*Herodotus, *Clio* 141-148 et 170; Erato 7
* VIII.7.2
* Vitruvius IV.1.4

## Plura legere si cupis 
*Alexander Herda, "Panionion-Melia, Mykalessos-Mykale, Perseus und Medusa. Überlegungen zur Besiedlungsgeschichte der Mykale in der frühen Eisenzeit", *Istambuler Mitteilungen* 2006 ː 43-102
*Gerhard Kleiner, Peter Hommel; Wolfgang Müller-Wiener, *Panionion und Melie*, Berolini, deGruyter, 1967
*Thomas Lenschau, "Die Gründung Ioniens und der Bund am Panionion", Klio, 1944 ː 201-237.
*Franciscus Sokolowski, "Règlement relatif à la célébration des Panionia", *Bulletin de Correspondance Hellénique* 1970 ː 109-112
*Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff: "Panionion". In: *Sitzungsberichte der Königlich Preussischen Akademie der Wissenschaften*, 1906 ː 38–57.
Categoria:Foedera
Categoria:Ionia
Categoria:Historia Graeciae
Aquae Acidae

**Aquae Acidae** (Russice *Кисловодск, Kislovodsk*) est urbs territorii Stauropolitani Russiae. Incolas 128 779 habet anno 2020. Locus thermalis Russiae secundus est a Sotzio.

## Historia
Locus cum aqua salubri Russice *Narzan* nominata a Petro Pallas primo desciptus est. Arx nomine *Aquae Acidae* anno 1803 aedificari incipit et ab Alexio Ermolov annis vicesimis saeculo XIX aucta. 

thumb|left|Arx Aquarum Acidarum initio saeculi XIX
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes territorii Stauropolitani
Categoria:Thermae Russiae
Categoria:Condita 1803
Iausa

**Iausa** (Russice *Яуза*) est flumen in regione Moscuensi Russiae et in Moscua. Flumen magnitudine secundum Moscuae est. Postquam Neglina flumen et alia flumina parva in alveos subterraneos inclusa sunt, Iausa et Setun' solae in superficie relinquuntur.

In paludibus saepti nationalis *Losinyi Ostrov* (scilicet Latine *Insula alcium*) Moscuae adiacentibus incipit, ad septentionem fluit, sed flectitur et in meridiem fluens in Moscuam revertitur et in Moscuam fluvium inter vicos *Taganka* et Kitaigorod influit. Cataractam et insulam artificialem habet in Moscua. Universitas Publica Technica Moscuensis Baumaniana in ripa Iausae stat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina et canales Moscuae
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Moscuensis
Categoria:Systema Occae fluminis
Lydia Komarova

**Lydia Constantinii filia Komarova** (Russice Лидия Константиновна Комарова, tr. *Lidia Konstantinovna Komarova,* nata die 6 Aprilis 1902 in *Ivanovo-Voznesensk* vico circuli Malmisensis gubernii Viatcensis, mortua 24 Iunii 2002 Moscuae) est architectrix et constructivistrix Sovietica et Russica. RSFSR architectrix emerita (1985).

## Vita 
Auctrix et procuratrix aedificii principalis Universitatis Publicae Technicae Moscuensis Baumanianae annis quinquagesimis saeculi XX constructi.

## Notae 
## Bibliographia 
* Иванова-Веэн Л. И. Комарова Лидия Константиновна // Энциклопедия русского авангарда: Изобразительное искусство. Архитектура / Авторы-составители В. И. Ракитин, А. Д. Сарабьянов; Научный редактор А. Д. Сарабьянов. — М.: RA, Global Expert & Service Team, 2013. — Т. I: Биографии. А—К. — С. 432. — 528 с. — 2500 экз. — .

## Nexus externi 
* Professorum et alumnorum Universitatis Baumanianae indices 

Categoria:Mortui 2002
Categoria:Nati 1902
Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Mulieres
Telonium (urbs)

**Telonium** (Russice *Мытищи*) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolas 235&thinsp;504 habet anno 2020.  Suburbium Moscuae est (nunc urbes contextim adiacent).

## Historia 
Loco Telonii urbis saeculo XV telonium erat, ubi vectigalia portoria colligebantur a mercatoribus, qui tractu navium eunt a Klazma flumine in Iausam cum Moscua flumine confluentem. Aquaeductus Teloniensis ad usum Moscuae anno 1804 constructus erat. Vicus eodem nomine ab anno 1460 notum est. Anno 1929 in numero urbium Telonium inclusum est.

[thumb|left|[Antlia (mechanica)|Antliarum aquaeductus Teloniensis aedificium saeculo XIX]]

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Moscuensis
Categoria:Condita 1460
Mare Scotianum

[thumb|[Mons glacialis tabularis in Mari Scotiano anno 1996.]]

**Mare Scotianum** est mare prope septentrionalem Oceani Australis marginem situm, in fines Oceani Atlantici Australis. Finitur ad occidentem versus a Transitu Drakeano, et ad septentriones, orientem, australemque ab Arcu Scotiano, iugo submarino et arcus insularum congerie quae varias insulas fulcit. Quod mare super Laminam Scotianam sedet. Ex *Scotia*, navi expeditionaria Scotica, appellatur. Multi montes glaciales ibi liquescunt. Area superficialis est 900&thinsp;000 chiliometrorum quadratorum. Maxima altitudo est 6022 metra.

## Flora et fauna
[thumb|[Barthymetria|Bathymetrica Maris Scotiani tabula geographica.. Intervallum isobathorum est 2000 metra.]]
Insulae quae ad Mare Scotianum adiacent sunt saxosae ac semper nive glacieque tectae, sed vegetationem sustinent et oecoregio tundrae insularum Maris Scotiani appellantur, cui oecoregioni sunt Georgia Australis, South Sandwich (insulae volcanicae), et Orcades Australes in Mari Scotiano, cum remotis Aemodis Insulis Australibus prope Paeninsulam Antarcticam et Insula Bouvet, parva et remote insula volcanica. Quarum insularum omnes in aquis frigidis sub convergentia Antarctica patent. Haec regio tundra sustinet, quae in bryophytis, lichenibus, algisque consistunt, atque aves marinae, spheniscidae, et pinnipedia in aquis circumdantibus vescuntur.

[thumb|Proxima Maris Scotiani [area (geometria)|area superficialis in hemisphaerio australi]] 
Inter aves marinas sunt quattuor species diomedeidarum: *Diomedea melanophris,* *Thalassarche chrysostoma,* *Phoebetria palpebrata,* *Diomedea exulans.* Solum quinque species avium in terra in insulis omnino manent, inter quas *Anas georgica* et *Anthus antarcticus,* ambae varietates endemicae. Aliae aves insignes sunt *Macronectes gigantei,* qui magnas colonias in Insula Avium in Georgia Australi tenent.

[thumb|[Tabula geographica Maris Scotiani.]]
Inter species spheniscidarum quae his circumiectis utuntur sunt permulti *Aptenodytes patagonicus,* praecipue in Georgia Australi, ac *Pygoscelis antarcticus,* *Eudyptes chrysolophus,* *Pygoscelis papua,* *Pygoscelis adeliae,* *Eudyptes chrysocome.*

Inter pinnipedia sunt otariidae *Arctocephalus gazella* et *Arctocephalus tropicalis* ac phocidae *Hydrurga leptonyx,* *Leptonychotes weddellii,* *Mirounga leonina,* et *Lobodon carcinophagus.*

## Notae
## Bibliographia
*Allen, Adrian. 1966. *Seismic refraction investigations in the Scotia Sea.* Londinii: British Antarctic Survey.
*Hambrey, M. J., P. F. Barker, P. J. Barrett, V. Bowman, B. Davies, J. L. Smellie, et M. Tranter, eds. 2013. *Antarctic palaeoenvironments and earth-surface processes.* Londinii: The Geological Society. ISBN 9781862393639, ISBN 186239363X.

## Nexus externi
Categoria:Maria Antarcticae
Scotianum
Scotianum
Categoria:Tundra
Celeus

**Celeus** (Graece: Κελεός) in mythologia Graeca fuit rex Eleusis et maritus Metanirae. Erat quoque pater quasdam filias. Nomina eis sunt Callidice, Demo, Cleisidice et Callithoe in Hymno in Cererem Homerico, sed Diogeneia, Pammerope et Saesara a Pausania.

In Hymno in Cererem Homerico, Celeus fuit unus ex primis sacerdotibus Cereris. Qua de causa, erat inter primos homines qui secreta sacra et mysterium Eleusinii cognoverunt. Alii sacerdotes erat Diocles, Eumolpos, Triptolemus et Polyxeinus.

Celeus necatus est a Erichthonio in bello contra Athenienses. Filiae maerentes a Cerere in formam columbarum mutatae sunt.

## Fontes
* Hymnus in Cererem Homericus 233-291
* Pausaniae *Graeciae descriptio* I 38, 3; VII 18, 2-3
* Pseudo-Apollodori *Bibliotheca* I 5, 1-2
* Hygini *Fabulae* 147
* Ovidii *Metamorphoses V 646; *Fasti'' IV 508-560

Categoria:Eleusis
Categoria:Mythologia Attica
Alexander Volkov

**Alexander Eugenii filius Volkov** ( Russice *Александр Евгеньевич Сычёв*, natus Moscuae die 26) est athleta et MMA gladiator Russicus.

Alumnus Universitatis Publicae Technicae Moscuensis Baumanianae (2011): cathedra "Dynamica et imperium fugae rochetarum et astronavium" (SM3).

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Categoria:Alumni Universitatis Publicae Technicae Moscuensis Baumanianae
Categoria:Athletae Russiae
Pontificia Universitas Sanctae Crucis

**Pontificia Universitas Sanctae Crucis** quoque nota per acronymum **PUSC**, est universitas studiorum Romae sita. Universitas condita est anno 1984 nomine *Centrum Academicum Romanum Sanctae Crucis*. Hoc instituto studiorum in *Athenaeum Romanum Sanctae Crucis* anno 1990 transformatus est. Congregatio de Institutione Catholica idem athenaeum anno 1998 erexit in *Pontificia Universitas Sanctae Crucis* atque tutandum ac guber­nandum Praelaturae Sanctae Crucis et Operis Dei committit.

Huic universitati quattuor sunt facultates, scilicet theologiae, philosophiae, iuris canonici et communicationis socialis institutionalis.

Rector universitatis nunc est Ferdinandus Puig, professor iuris canonici.https://www.omnesmag.com/foco/universidad-santa-cruz-nuevo-rector/

Magnus Cancellarius Pontificiae Universitatis Sanctae Crucis est Praelatus Operis Dei, hodie Ferdinandus Ocáriz.

## Nexus externi 
* Situs interretialis universitatis proprius.
Neglina

**Neglina** (Russice *Неглинная*) est flumen in Moscua. Nunc tota in alveum subterraneum inclusa est. In septentrione Moscuae mediae incipit, et ad meridiem fluens sub murum Cremlini orientalem in Moscum flumen influebat; nunc duo habet ostia artificiosa et subterranea. Etiam saeculo XIX obruta est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina et canales Moscuae
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina subterranea
Categoria:Systema Occae fluminis
Pasigraphia

**Pasigraphia** sive **polygraphia** est ars qua aut litteris aut signis universalibus, saepe in numeris, palam ante omnes populos communicatio generatim comprehensibilis fiat. Cuius institutio forsitan multo difficilor videatur quam unius linguae auxiliaris mundanae propositum.
## Historia
Prima vestigia indicavit Iohannes Trithemius in opere »Polygraphiae libri VI«, postea (Francisco Bacon et Cartesio neglectis) Godefridus Guilielmus Leibnitius in scriptis »De arte combinatoria« (Lipsiae 1666). Ante omnia autem citemus commentarios ab episcopo Cestriensi Ioanne Wilkins confectos »Essay towards a real character and philosophical language« (Londinii 1668). Neque taceamus opera quae confecerunt D. Solbrig (»Allgemeine Schrift«, Soltwideli 1726), Wolke (»Erklärung, wie die Pasigraphie möglich und ausüblich sei«, Dessaviae 1797), Roch-Ambrosius Cucurron Sicard (»Pasigraphie«, Lutetiae 1798), Fry (»Pantographia«, Londinii 1799), Georgius Fredericus Grotefend (»Commentatio de Pasigraphia«, Gottingae 1799), Zalkind Hourwitz (»Polygraphie«, Lutetiae), J. M. Schmidt (»Pasigraphie«, Dillingen 1815), A. Bachmaier (»Pasigraphisches Wörterbuch«, Monaci 1868).

## Finis
Causas contra propositum istud, i.e. litteras universales a pronuntiatu solutas, clare scripsit S. Vater (»Pasigraphie und Antipasigraphie«, Weißenfels/Lipsiae 1799) . Neque est dubium quin notio haec in casibus specialibus de rebus mathematicis grammaticisve stipulandis illecebras suas habeat. De tali usu ingenioso praeter Leibnitium periclitabatur etiam G. Frege (»Begriffsschrift«, Salinis Saxonicis 1879). Omino autem differat a phonologorum nonnullorum inceptis, qui pasigraphiam in scripturam sonorum diversorum codificandorum mutare velint.

*Lingua constructa
*Philosophia linguae
## Bibliographia
* Heinz Becker (ed.): *Das BLISS-System in Praxis und Forschung*. Heidelbergae 1994.
* Pierre Janton: *Einführung in die Esperantologie*. Hildesiae 1993, ISBN 3-487-06541-X.
* A. D. Lutomirski: *Pasistenographie oder Leitfaden zu einer kurzen Zeichenschrift, die für alle Lautsprachen geeignet und in einigen Stunden zu erlernen ist*. Roterodami 1887.
* Karl Obermair: *Kurze Anleitung zur praktischen Verwendung der Pasigraphie*. Iuvavi 1955.
* Moses Paic: *System einer Universalsprache sowohl durch die Schrift (Pasigraphie), als auch durch die Laute (Pasilogie)*. Vindobonae 1864.

## Notae
Trubczevscum

**Trubczevscum** (Russice *Трубчевск*) est urbs in regione Branscensi Russiae. In ripis Desnae fluvii stat. Circa 13 milia incolarum (anno 2020) habet. 

## Historia
Tempore antiquo Trubczevscum *Trubeč, Trubež, Trubetsk* nominabatur. Primo urbs in ripa Desnae alio loco, ubi nunc *Kvetun*' vicus, sita erat. Vsevolodus Sventoslai filius cognomine *Taurus Turbidus*, "Fabulae de expeditione Inguari" persona, Inguari frater, Trubczevsci dux erat. A saeculo XII Trubczevscum ducatus Trubczevscensis sui iuris caput erat. Anno 1240 a Mongolis ducatus captus est, anno 1356 ab Olgerdo magno duce Lituaniae, qui Demetrio filio suo Trubczevscum dedit. Ab hoc Demetrio gens principum Trubeckoj notissima originem cepit. Annis a 1503 ad 1609 Trubczevscum Moscuense erat, a 1609 usque ad 1644 Polonicum et a 1644 Russicum. 

thumb|left|Museum Trubczevscense

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Branscensis
Categoria:Condita saeculo 10
Mare Amundsenianum

[thumb|[Regio Maris Amundseniani Antarcticae.]]
[thumb|[Mons glacialis in Mari Amundseniano.]]
[thumb|Magnus mons glacialis B-22 se ex [moles conglaciata|mole conglaciata Thwaites eripit, cum reliquiis montis glacialis B-21 ex Mole Conglaciata Insulae Pinorum in Sinu Insulae Pinorum (parte dextra).]]

**Mare Amundsenianum,** bracchium Oceani Australi ante Terram Mariae Byrd in Antarctica occidentali situm, inter Caput Flying Fish (septentrionalem occidentalemque Insulae Thurstonianae apicem) ad orientem versus et Caput Dart Insulae Siple ad occidentem versus patet. Caput Flying Fish est fines Maris Amundseniani et Maris Bellingshauseniani. Hoc autem mare marginale Oceani Australis inter maria Amundsenianum et Rossianum ad occidentem Capitis Dart nomine scientifico iam caret. Expeditio Norvegica annorum 1928 et 1929, Nils Larsen navarcho, hoc corpus aquae ex Rodoaldo Amundsen, exploratore polari Norvegico, nominavit, cum hanc regionem mense Februario anno 1929 exploraret.

Mare Amundsenianum gelu plerumque tegitur, et Lingua Molis Conglaciatae Thwaites in id prominet. Lamina glaciei quae in mare hic defluit est 3 fere chiliometra crassum, prope magnitudinem Texiae, quae regio, **Sinuatio Maris Amundseniani** appellata, unam ex tribus maioribus glaciei exsiccatae pelvibus Laminae Glaciei Antarcticae Occidentalis constituit.

*Glaciarium Amundsenianum

## Notae
## Bibliographia
*Barley, Shanta. 2010. "Major Antarctic glacier is 'past its tipping point." *New Scientist,* 13 Ianuarii. Archivum.
*Katz, R. F., et M. G. Worster. 2010. "Stability of ice sheet grounding lines." *Proceedings of the Royal Society A* 466 (2118): 1597. Bibcode:2010RSPSA.466.1597K. doi:10.1098/rspa.2009.0434.
*Lubin, Dan, et Robert Massom. 2006. *Polar Remote Sensing.* Novi Eboraci: Springer Science+Business Media.
*Schnellnhuber, Hans Joachim, ed. 2006. *Avoiding Dangerous Climate Change.* Cantabrigiae: Cambridge University Press.
*Payne, A. J., A. Vieli, A. P. Shepherd, D. J. Wingham, et E. Rignot. 2004. "Recent dramatic thinning of largest West Antarctic ice stream triggered by oceans." *Geophysical Research Letters* 31 (23): L23401. Bibcode 2004GeoRL..3123401P. Citeseerx 10.1.1.1001.6901. doi:10.1029/2004GL021284.
*Shepherd, A. P., D. J. Wingham, et E. Rignot. 2004. "Warm ocean is eroding West Antarctic Ice Sheet." *Geophysical Research Letters* 31 (23): L23402. Bibcode:2004GeoRL..3123402S. doi:10.1029/2004GL021106. PDF.
*Thoma, M., A. Jenkins, D. Holland, et S. Jacobs. 2008. "Modelling Circumpolar Deep Water intrusions on the Amundsen Sea continental shelf, Antarctica." *Geophysical Research Letters* 35 (18): L18602. Bibcode:2008GeoRL..3518602T. doi:10.1029/2008GL034939. PDF.

## Nexus externi 
* "Airborne Geophysical Survey of the Amundsen Embayment."
* Topographia subglacialis.
* Glacies attenuata.

Categoria:Antarctica Occidentalis
Amundsenianum
Categoria:Maria Antarcticae
Trubeckoj (discretiva)

**Trubeckoj** (Russice *Трубецкие*) est gens Russica nobilis, quae a ducibus Lituanicis Trubczevsci urbis originem cepit. E qua fuerunt, e.g.:

* Nicolaus Trubeckoj linguista
* Paulus Trubeckoj sculptor
necnon
* Ioannes Beckoj illuminista
Nadymus

**Nadymus** (Russice *Надым*) est urbs in districtu autonomo Iamalo-Nenetico regionis Tumenensis Russiae ad Circulum Arcticum sita. In ripa laeva fluminis eiusdem nominis stat. Incolarum circa 45 milia anno 2020 habet.

## Historia
Colonia ad Nadymum flumen etiam saeculis XVI et XVII exsistebat. Nunc reliquiae eius locus archaeologicus *Castellum Nadymense* sunt, 60 chm ab urbe hodierno et 32 chm ab ostio Nadymi fluminis. In ripa dextra Nadymi fluminis initio saeculi XX mercatus, ubi nunc *Nadymus Priscus* colonia sita est.  anno 1952 trans Nadymum constructa erat, sed post annum 1953 deserta est. Anno 1957, cum cubile gasii naturalis ''Medvež'e'' elaborari incipiebat, Nadymus hodiernus aedificari incipit. In numerum urbium anno 1972 inclusus est. 

[thumb|left|[Pantopolium|Pantopolii aedificium in media parte Nadymi anno 2008]]
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes districtus autonomi Iamalo-Nenetici
Tasus

**Tasus** (Russice *Таз*, Nenetice *Тасу ям’*, Selcupice *Төс-ӄолты*) est flumen in districtu autonomo Iamalo-Nenetico Russiae. In Uvalibus Sibiricis oritur it et per tundram paludinosam multis flexibus et ramis fluit. In sinum Tasensem, qui ad sinum Obiensem maris Karensis adiunctus est, per deltam magnam influit. *Tazovskij* colonia in ripis Tasi sita est necnon ''Tol'ka* et *Krasnoselcup'' vici.  Mangasea urbs antiqua celebris ad Tasum sita erat. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Districtus autonomus Iamalo-Neneticus
Categoria:Systema fluviorum maris Karensis
Sinus Tasensis

[thumb|300px|A sinistra parte imaginis ad dextram: – [sinus Obiensis; – Pur et Tasus flumina tempore eluvionis vernae, in sinum Tasensem influentes; – Ienisea et sinus Ieniseensis (photographema spatiale anni 2002)]]
**Sinus Tasensis** (Russice Тазовская губа) est sinus longus maris Karensis, aestuarium fluminum Tasi et Puris. In districtu autonomo Iamalo-Nenetico Russiae inter paeninsulas Gydaënsem et Tasensem situs, longitudinem plus 330 chm, latitudinem in introitu 45 chm, et profunditatem ad 9 m habet. Non mari ipsi Karensi adiacet, sed sinu Obiensi.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Districtus autonomus Iamalo-Neneticus
Categoria:Sinus maris Karensis
Carthago (urbs)

thumb|Thermae Antoninianae, Carthago
thumb|Exemplum Carthaginis Punici. Portus rotundus navibus bellicis tuendis fuit.
**Carthago** sive **Karthago** fuit urbs et caput rei publicae Carthaginiensis in orientali Sinus Carthaginiensis parte (hodie Tunisia) sita. Carthago antiquitate mercandi locus maximi momenti Mari Mediterraneo adiacens atque urbs opulentissima fuit.

Urbs ex colonia Phoenicia in caput imperii Punici profecta est, quod primo millenio latis partibus Maris Mediterranei austro-occidentalis dominatum est. Regina nomine Dido sive Elissa urbem condidisse traditur, quae a regulo nomine Iarbas tantum sibi soli emississet, quantum taurino corio posset circumdari. Quo in loco cum corium in tenuissimas partes desecuisset spatiumque satis amplum complexa esset, urbem condidisse, quam Carthaginem appellavisset.

Urbs Punica anno 146 a.C.n. tertio bello Punico a Romanis eversa postea Carthago Romana resurrexit, quae maxima Africae proconsularis urbs facta est. Post pugnam Carthaginiensem anno 698 copiae Omayadarum urbem deleverunt, ne ab Imperio Romano Orientali recuperari possit. 

## Nomen urbis 
Nomen urbis, Latine plerumque Karthago, rarius Carthago dictum (Graece Καρχηδών) a verbo Punico 𐤒𐤓𐤕𐤇𐤃𐤔𐤕 (Qart-Ḥadašt) tractum est, quod „urbs nova“ valet. Nomen significat urbem "Tyrum novam" esse.

## Situs archaeologicus 
Situs archaeologicus, nunc pars urbis Tunetis, primum anno 1830 a consule Danico Christiano Tuxen Falbe visitatus est. Saeculo undevicesimo exeunte Carolus Ernestus Beulé et Alfredus Ludovicus Delattre effossiones perfecerunt. Museum Nationale Carthaginiense anno 1875 a Cardinale Carolo Lavigerie conditum est. 

## Sedes episcopalis 
Ab anno 1637 usque ad annum 1979 Carthago fuit sedes archiepiscopi titularis Ecclesiae Catholicae Romanae (ultium archiepiscus: Augustinus Casaroli). Curam fidelium regionis autem re vera Archidioecesis Tunetana procurat.

## Notae 
## Bibliographia 
*Hélène Bénichou-Safar: Le tophet de Salammbô à Carthage. Essai de reconstitution. École Française de Rome, Romae 2004 (Collection de l’École Française de Rome 342), ISBN 2-7283-0697-4.
*Ralf Bockmann: Capital continuous. A study of Vandal Carthage and Central North Africa from an archaeological perspective. Reichert, Aquis Mattiacis 2013, ISBN 978-3-89500-934-1.
*François Decret: Carthage ou l’empire de la mer. Ed. du Seuil, Parisiis 1977 (Points. Série histoire 30), ISBN 2-02-004712-8.
*Christoph Eger: Vandalische Grabfunde aus Karthago. Germania 79, 2001, p. 347–390 ISSN 0016-8874
*Winfried Elliger: Karthago. Stadt der Punier, Römer, Christen. Kohlhammer, Stuttgardiae 1990, ISBN 3-17-010185-4.

## Nexus externi 
Categoria:Karthago
Categoria:Historia Tunesiae
Categoria:Archaeologia
Nadymus (flumen)

**Nadymus** (Russice *Надым*, Nenetice *Няти-Ям*) est flumen in districtibus autonomis Chanty-Mansiensi et Iamalo-Nenetico Russiae. In Uvalibus Sibiricis montibus e *Numto* lacu incipit et per tundram paludinosam multis flexibus et ramis fluit. In sinum Obiensem maris Karensis per deltam magnam influit. Nadymus urbs ad Nadymum inferiorem et *Chorovaja* vicus ad Nadymum superiorem siti sunt. Pons unicus trans Nadymum anno 2015 constructus est. Nomen de vocabulo Nenetico *неидем, neidem*, scilicet *regiones paludinosae*, derivatum est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Districtus autonomus Iamalo-Neneticus
Categoria:Districtus autonomus Chanty-Mansiensis
Categoria:Systema fluviorum maris Karensis
Adiponectina

**Adiponectina** est adipocytorum hormon et peptidis. Una cum aliis adipokinorum, ut Leptini, velut Insulino effectus Insulini contra adipocytos regulat.

Raro malum circa adiponectini effectus altitudinem glucosi sanguinei mutat.

## Structura 
Adiponectinum est proteina ex 244 aminoacidorum compositum, pondus suum 30 kD. Trimera format.

## Notae 
* Obesitas

Categoria:Adipokina
Onega (flumen)

**Onega** (Russice *Онега*) est flumen in regione Archangelopolitana Russiae. E *Lača* lacu maximo initium cepit, circiter 416 chiliometra patet et in sinum Onegensem maris Albi effunditur. Per silvam borealem in maxima parte longitudinis aquas fert. Cargapolis urbs ad Onegam sita est necnon Onega urbs haud longe ab ostio.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Archangelopolitana
Categoria:Systema fluviorum Albi maris
Iugus

**Iugus** (Russice *Юг*) est flumen in regionibus Archangelopolitana et Kirovensi Russiae. In *Uvalibus Borealibus*  initium cepit, circiter 574 chiliometra patet et cum Suchona flumine confluit, quae confluentia initium Duinae Boreali dat. Per silvam borealem in maxima parte longitudinis aquas fert. Nicolaopolis (''Nikol'sk'') urbs et vici plures ad Iugam stant. In ripa Suchonae contra ostium Iugae Ustiuga Magna urbs stat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Archangelopolitana
Categoria:Regio Kirovensis
Categoria:Systema Duinae Borealis fluminis
Olutora

**Olutora**, vulgo nunc **Vyvenka** (Russice *Вывенка*, Coraecice *Энмываям*), est flumen in territorio Camtschatico Russiae situm. In planitie montana Coraecica exoritur, circiter 395 chm patet, et in sinum Korfii maris Beringiani effunditur. 

A saeculo XVII nota est sub nominibus *Olutora, Alutora, Lutora*, quo nomine (*Lutori*) et Coraecorum gens indigena nominabatur. Saeculis XVII et XVIII duo castella in Olutora sita erant, Coraecicum et Russicum, sed hodie loca amborum incognita sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* De historia litore Camtschatico et Olutorae 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Systema fluviorum maris Beringiani
Categoria:Territorium Camtschaticum
Pečenga

**Pečenga** (Russice *Печенга*) est flumen in regione Murmanica Russiae. E ''Momet'iauri'' lacus incipit, 100 chm patet et per aestuarium in sinum eiusdem nominis maris Barentsiani effluit. Pečenga urbs et Monasterium Trinitatis Pečengense ad Pečengam stant.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Murmanica
Categoria:Systema fluviorum maris Barentsiani
Costroma (discretiva)

* Costroma, persona Slavica mythologica
* Costroma, urbs Russiae
* Costroma, flumen, ad quod Costroma urbs sita est
Costroma (flumen)

**Costroma** (Russice *Кострома*) est flumen in regionibus Costromensi et  Iaroslaviensi Russiae. In palude Costromensi haud longe a Tchuhloma urbe incipit, 354 chm patet et in Volgam, cuius aquae hoc loco receptaculo Gorkipolitano elevatae sunt, influit. Costromae fluxus inferior, qui pars receptaculi est, interdum receptaculum Costromense nominatur. Salinae Galicienses, *Buj* urbes et Costroma regionis caput ad Costromam flumen stant. Districtus Lubimogradensis regionis Iaroslaviensis partim ad Costromam adiacet. Monza flumen in Costromam influit. 
 
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Costromensis
Categoria:Regio Iaroslaviensis
Categoria:Systema Rha fluminis
Categoria:Costroma
Terekius

**Terekius** (Georgiane თერგი, Russice *Терек*, Ossetice et Tsetsenice *Терк*, Ingussice *Тийрк*, Cabardino-Circassice *Тэрч*, Karaczaevo-Balcarice *Терк суу*, Cumucice *Терек-сув*) est flumen in Georgia et in Russia. 

In Georgia in monte *Zilga Choch* Caucasi Maioris oritur, inter iugum Principale et iugum Laterale fluxu superiore fluit, per Caucasias portas iugum Laterale transit, 623 chm patet et in mare Caspium per deltam magnam influit. In Russia per res publicas Ossetiam Septentrionalem, Ingussetiam, Cabardino-Balcariam, per territorium Stauropolitanum et per res publicas Tsetseniam et Daghestaniam fluit. Pylae Caucasiae Ossetiae Septentrionalis caput et Mosdoc et Kislaria ad Terekium stant.
 
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Georgiae
Categoria:Ossetia Septentrionalis
Categoria:Ingussetia
Categoria:Cabardino-Balcaria
Categoria:Territorium Stauropolitanum
Categoria:Tsetsenia
Categoria:Daghestania
Categoria:Systema fluviorum maris Caspii
Mologa

**Mologa** (Russice *Молога*) est flumen in regionibus Tueriensi, Novogardiensi et Vologdensi Russiae. In Volgam influebat ante receptaculum Piscarianum constructum. Pars systematis aquarii Tichvinensis fuit. Bieschezia, *Maksaticha, Pestovo*, Ustusna, ''Ves'iegonsk'' ad Mologam stant. Mologa urbs, quae in ostio Mologae sita erat, a receptaculo Piscariano tota inundata est.
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Tueriensis
Categoria:Regio Novogardiensis
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Systema Rha fluminis
Mologa (urbs)

**Mologa** (Russice *Молога*) fuit urbs Russiae, quae ad Volgam in ostio Mologae fluminis stabat et anno 1941 destructum erat, ut locus anno 1946 aquis receptaculi Piscariani inundatum esset. Incolas circa 6100 anno 1941 ante inundationem et 7604 anno 1896 habuit.

## Historia 
A saeculo XII vel XIII notum est. Anno 1321 ducatus Mologensis a Iaroslaviensi separatus est. Ioannes Magnus Moscoviae ducatum Mologensem adiunxit. Monasterium Mologense sancti Athanasii a saeculo XV notum est. Copia antiqua imaginis Dei genetricis Tichvinensis in monasterio maxime colebatur. Anno 1682 Mologae 1281 domuum erat. Anno 1864 incendium magnam partem urbis destruxit. Systema aquarium Tichvinense in Mologa incipiebat. Anno 1937 incolae emitti incipiebant et anno 1941 urbs iam vacua erat. Locus Mologae et nunc in receptaculo Piscariano bene perspicitur.

thumb|left|Inundatio monasterii Mologensis sancti Athanasii anno 1941

## Notae 
## Nexus externi 
* De Mologa in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
*Mologae historia (Constantini Golovščikov liber anni 1889) 

Categoria:Urbes regionis Iaroslaviensis
Categoria:Loci olim habitati Russiae
Saba (insula)

[thumb|[Vexillum Sabae]]
**Saba** est insula Caribaea 13 km² et commune speciale Regni Batavi fere 1800 incolarum.

Maior pars incolarum cives Batavi sunt, sed sermo patrius 88% eorum lingua Anglica (cum modo 2% lingua Batava) est.

Insula anno 1632 a Batavia accepta est, sed serius etiam Franciae, Hispaniae et Britanniarum Regno erat, ab anno 1816 iterum Bataviae.

Vicus caput est .

## Pinacotheca 

Fasciculus:Saba Konum.png|Situs Sabae
Fasciculus:Saba.JPG|Tabula Sabae
Fasciculus:Fort Bay, Saba.jpg|Portus
Fasciculus:The mayor of Saba.jpg|Curia communis

## Nexus externi 
* Situs publicus

Categoria:Insulae Maris Caribaei
Valzer

est Italica pellicula a Salvatore Maira moderatore anno 2007 edita. Pellicula acta est, primo tempore, in 64a Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica. 

## Argumentum 
Pellicula ennarat gesta Assumptae, quae in deversorio laborat. Etiam Lucia, amica eius, in deversorio laborabat, sed nunc in mondo spectaculi laborare volet. Pater eius, in carcere in Argentina est.  Annorum enim Assunta, Lucia se esse fingentes, in tactus cum ea patri custodit. 

## Histriones 
Hac in pellicula hi actores partes agunt:

* Mauritius Micheli: Luciae pater
* Valeria Solarino: Assumpta
* Marina Rocco: Lucia
* Gratianus Piazza: Director
* Eugenio Allegri: Professor
* Zaira Berrazouga: Fatima
* Christina Serafini: Iuvenis director
* Franciscus Feletti: Copadiuvans directoris
* Franciscus Cordio: Iuvenis exercitator
* Benedicta Boccoli: Maria
* Rosaria Russo: Domina Hammam

## Notae 
## Nexus externus 
*  

Categoria:Pelliculae dramaticae
Categoria:Pelliculae Italicae
Categoria:Pelliculae 2007
Receptaculum aquae

[thumb|Moles et receptaculum aquae *Jung Hua* [Formosae]]
**Receptaculum aquae** est constructio hydrotechnica vel lacus structilis artificialis vel piscina maxima, quae flumine mole praecluso vel lacu naturali eodem modo aucto creatur. Duae sunt causae receptaculorum construendorum, electricitas acquirenda (nam hydroelectrificina in molem saepe instruitur) et aquae ad res oeconomicas usus.

Cum aqua per molem emitti vel in receptaculo includi possit, aequor receptaculi mutatur. Area ergo receptaculorum multorum, praecipue in planitiebus sitorum, minime constans est. Magnitudo receptaculi non solum secundum aream, sed saepius secundum volumen aestimatur.  

[thumb|*Angustiarum Ferry lacus* in [Missurius|Missurio flumine, CFA]]
thumb|Ripa *Nasser* lacus prope Abu Simbel
## Index receptaculorum maximorum secundum aream
thumb|Manicouagan receptaculum anulare, e duobus lacubus aequore sublato formatum, in photographemate spatiali

## Index receptaculorum maximorum secundum volumen
## Notae
## Bibliographia
* Index lacuum et receptaculorum orbis terrarum 
* Авакян А. Б. и др. *Водохранилища*. Moscuae 1987. 

!
Mauritius Micheli

**Mauritius Micheli** (natus die 3 Februarii 1947 in Labro) est theatralis et pellicularum histrio et moderator theatralis Italicus.

## Biographia 
Natus Liburno anno 1947, cum 11 annis in Bario cum famila eius ivit; 20 annis agens, in Mediolano ivit.

Anno 1996 biaographia eius *Sciambagne!* et anno 2002 mythistoria *Garibaldi amore mio!* scripsit.

Die 28 Augusti 2025 actriceem Benedictam Boccoli sponsuit.; 

## Pelliculae selectae 
* *Allegro Non Troppo* (1976)
* *La terrazza* (1980)
* *Café Express* (1980)
* *Mani di fata* (1982)
* *Testa o croce* (1982)
* *Sono un fenomeno paranormale* (1985) 
* *Il commissario Lo Gatto* (1987)
* *Roba da ricchi* (1987)
* *Rimini Rimini* (1987) 
* *Rimini Rimini - Un anno dopo* (1988) 
* *Cucciolo* (1998)
* *Commediasexi* (2006)
* *Valzer* (2007)
* *The Cézanne Affair* (2009) 
* *Pinocchio* (2012)
* *Women Drive Me Crazy* (2013)
* *Quo Vado?* (2016)

## Decorationes 
: "*Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana*" (Officialis) (Romae, 27 Decembris 1999.)

## Notae 
## Vide etiam 
* Benedicta Boccoli

## Nexus externus 
* Eius pagina officialis
* Caetera eius pagina officialis

Categoria:Actores Italiae
Categoria:Cinematographia
Adrien Manglard

[thumb|200 px|*[Prospectus maritimus*, Museum Historiae Artis (Vindobona)]]

** Adrianus Manglard ** (Adrien Manglard (mɑ̃ɡlaʁ) natus Lugduno die 10 Martii 1695; mortuus est Romae die 1 Augusti 1760) fuit pictor Francicus.

## Pinacotheca 

File:Adrien Manglard - Seehafen - GG 1779 - Kunsthistorisches Museum.jpg|*Seehafen*
File:Manglard-Adrien Marine vers 1700.jpg|*Marine*
File:Adrien Manglard 001.jpg|*Flußmündung mit Hafen*
File:Manglard Harvard 2.jpg|* Seaport Scene*

## Nexus externus 
Categoria:Nati 1695
Categoria:Mortui 1760
Categoria:Pictores Franciae
Adipokinum

**Adipokina** sunt cytokina et hormonta ab adipocytis secreta. Adhuc plus quam centum adipokinorum descripta sunt. Secretionis stimuli sunt mutationes triacylgyceroli spicariorum intra textus adiposos velut corporis inflammatio et localis et alibi. Vice versa adipokina cum effectibus et proinflammatoriis et antiinflammatoriis nota sunt, quod pericula iuxta hypertensionem arterialem vel augeat vel diminuat.

## Textus adiposus organum endocrineum 
Textus adiposus inter alias cellulas ex adipocytis compositus, simul et signa externa recipens et signa, **adipokina**, dans. Quo eo modo adiposi textus inter se et cum aliis textibus communicant. Voluminis et magnitudinis incrementum eius, ut obesitate, secretionem adipokinorum (*secretoma adiposi textus*) mutat.

Adipokinorum exempla sunt:
* Leptinum
* Adiponectinum
* Apolepinum
* Interleukinum 6

## Notae 
* Insulinum

## Nexus externi 
* Definitio notionis

Categoria:Cytokina
!
Cyaxares

**Cyaxares** (Graece : *Κυαξάρης* ; Persice *Uvaxštra* ; Accadice *Umakištar*) fuit paenultimus Medorum rex. Secundum Herodotum quadraginta annos regnavit inter 625 et 585 a.C.n.. Patri Phraorti successit et imperium filio Astyagi tradidit. Ille fuit qui anno 612 a.C.n. Ninivam delevit et Assyriorum regnum Medis subegit.
## De regno 
Rex bellicosus erat. Assyrios suo regno minantes adoriri constituit. Iam anno 614  urbes Tarbisu et Assur in Assyria cepit ; Ninivam tum expugnare non potuit. Circa idem tempus bellum cum Scythis regionem invadentibus  gessit e quibus socios sibi fortasse fecit adversus Assyrios. Certe societatem cum Babyloniorum rege Nabupolassar fecit et anno 612 a.C.n. socii Ninivam ceperunt, magnum et diuturnum imperium Assyriorum evertentes. Circa annos 609 a.C.n. ultimos hostes apud urben Carrharum cum Assur-uballit adhuc resistentes subegit. Postea per multos annos cum Lydiis in Cappadocia aequo Marte pugnavit donec anno 585 a.C.n. die 28 Maii pugnantes exercitus sol deficiens diremit. Tum de pace egerunt quae matrimonio firmata est ː rex Lydiorum Alyattes filiam Aryenem Cyaxaris filio Astyagi dedit.

## Notae 
## Fontes 
*Herodotus, *Clio* 73-74 et 103-106

## Plura legere si cupis 
*C. J. Gadd, *The Fall of Nineveh. The newly discovered babylonian chronicle, No. 21. 901 , in the British Museum*. Londini, 1923 Recensio critica
*P. R. Helm,"Hérodotus' Medikos Logos and Median History",  *Iran*  1981 ː 85-90
*Franciscus Thureau-Dangin, “La fin de l’empire assyrien,” Revue d'Assyriologie, 1925(22) ː 27-29.

## Nexus externi 
*Cyaxares apud Livius.org
*Cyaxares in Encyclopaedia Iranica
Categoria:Media
Categoria:Reges
Categoria:Nati saeculo 7 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 6 a.C.n.
Keystutus

**Keystutus** vel **Kinstutus** (Lituanice nunc *Kęstutis*), circa annum 1297 natus et die 15 Augusti anno 1382 mortuus, fuit magnus dux Lituaniae annis ab 1381 ad 1382. Gedimini filius fuit atque Olgerdi frater et de facto regni socius. Alexandri Vitoldi pater.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Magni duces Lituaniae
Categoria:Gediminidae
Olgerdus

**Olgerdus** (Lituanice nunc *Algirdas*, Ruthenice *Ольгѣрдъ*), circa annum 1296 natus et die 24 Maii  1377 mortuus, fuit magnus dux Lituaniae annis ab 1345 ad 1377. Gedimini filius fuit atque Keystuti et Iaunuti frater. Primam uxorem Mariam Iaroslai filiam e Vitebsco ducatus Vitebscensis heredem habuit, secundam Iulianiam Tueriensem. Iagaelonis et Swidrigelonis et Skergelonis (Iuliania matre) pater.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Magni duces Lituaniae
Categoria:Gediminidae
Iaunutus

**Iaunutus** (Lituanice nunc *Jaunutis*, Ruthenice *Jevnutij*), circa annum 1310 natus et post annum 1366 mortuus, fuit magnus dux Lituaniae annis ab 1341 ad 1345. Gedimini filius fuit atque Keystuti et Olgerdi frater.

## Notae 
## Nexus externi 
* De Iaunuto in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Magni duces Lituaniae
Categoria:Gediminidae
Thamar (regina Georgiae)

**Thamar** (Georgiane თამარი), anno 1166 nata et anno 1213 mortua, fuit regina Georgiae, sub imperio cuius aetatem meliorem regnum Georgianum antiquum agebat. Sancta est Ecclesiae Orthodoxae.

thumb|left|Thamar (pictura muralis saeculi XII)
## Vita et regnum
Georgii III filia, a patre ut regni socia coronata est anno 1178, nam heredes alii aberant. Patre anno 1184 mortuo concilium ecclesiasticum  convocavit et edicta multa edidit. Primus Thamaris maritus Georgius Andreae Bogolubensis filius ab anno 1185 erat, quem morum eius malorum causa qnno 1187 fugavit; Georgius postea (anno 1191) Graecos ducens et bellum Georgiae ingessit. David Soslan Alanus coniunx Thamaris secundus et a regina amatus fuit. 

Taurim et Erzerum aliasque terras Thamar debellavit regnumque a mari Caspio ad pontum Euxinum dilatavit; *regina regum* titulabatur. Multa opera litterarum Georgianarum in aula Thamaris conscripta sunt; et *Equitem in pelle pantherina* Siota Rustaveli Thamare regnante composuit; eodem tempore et ecclesiae cathedrales palatiaque Georgiae multa constructa sunt. Annus mortis Thamaris incertus est; anno 1209 regnum reliquit.

*326 Tamara
## Nexus externi
Categoria:Sancti
Categoria:Reges Georgiae
Gediminus

**Gediminus** vel **Gedeminus** (Lituanice nunc *Gediminas*), circa annum 1275 natus et mense Decembri 1341 mortuus, fuit magnus dux Lituaniae annis ab 1316 ad 1341. Vitenis filius aut frater fuisse dicitur, sed fama ambigua est. Olgerdi et Keystuti et Iaunuti pater. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Magni duces Lituaniae
Categoria:Gediminidae
Fretum Daniae

[thumb|Denmark Strait separates [Iceland from Greenland in the upper left.]]
[thumb|[Glacies collecta in Freto Daniae.]]

**Fretum Daniae** (Danice *Danmarksstrædet*), vel **Fretum Groenlandiae** (Islandice *Grænlandssund*), vel etiam '''*sund* Groenlandiae,'* est fretum oceanicum inter Groenlandiam ad septentriones occidentemque et Islandiam ad meridiem orientemque versus. Insula Ioannis Maii Norvegica, ad septentriones orientemque freti iacet.

## Geographia
Fretum, quod Mare Groenlandiae, productionem Oceani Arctici, cum Mari Irmingerano, parte Oceani Atlantici, coniungit, est 480 chiliometra longum et 290 chiliometra latum in loco angustissimo, inter Straumnes, septentrionalem occidentalemque paeninsulae Westfjords ex Hornstrandir terram capitalem, et Caput Tupinier, in ora Blossevilliana in Groenlandia Orientali situm. Propria Societatis Hydrographicae Internationalis linea inter oceanos Arcticum Atlanticumque Septentrionalem a Straumnes ad Caput Nansen, 132 chiliometra ad meridiem occidentemque Capitis Tunipier, extenditur. Spatium a Straumnes ad Caput Nansen est 336 chiliometra.

## Historia
Proelium Freti Daniae per secundum bellum mundanum die 24 Maii 1941 factum est, cum *Bismarck,* navis proelii Germanica, demergeret *Hood,* Britannicam generis *cruiser* navem, quae displodens 1415 ex suis 1418 nautis interfecit.

## Notae
## Bibliographia
*Davis, Graeme. 2009. *Vikings in America.* Birlinn. ISBN 978-1-84158-701-1. Google Books.
*Smith, Edgar Newbold. 1980. *Down Denmark Strait.* Bostoniae: Little, Brown. ISBN 0316799580.
*Våge, Kjetil, Robert S. Pickart, Michael A. Spall, et G. W. K. Moore. 2013. *Revised circulation scheme north of the Denmark Strait.* Deep Sea Research Part I: Oceanographic Research Papers, 79 (24 Maii): 20–39. doi:10.1016/j.dsr.2013.05.007.
*Winklareth, Robert J. 2012. *The Battle of the Denmark Strait: a critical analysis of the Bismarck's singular triumph.'' Philadelphiae: Casemate. ISBN 9781612001234.

## Nexus externi
Categoria:Freta internationalia
Categoria:Freta Oceani Arctici
Categoria:Res geographicae Groenlandiae
Categoria:Res geographicae Islandiae
Graphica

*Graphica, vel melius graphice, genus artis oculorum, quod colore non utitur
*Graphica computatralis, ratio qua computatra res aspectabiles creant vel captant
Receptaculum aquae Bratticum

thumb|Receptaculum aquae Bratticum anno 2007
**Receptaculum aquae Bratticum** (Russice *Братское водохранилище*) est receptaculum aquae in regione Ircutensi Russiae in flumine Angara constructum. Moles ergasterii hydroelectrici in Brattica urbe anno 1961 constructa est; receptaculum usque ad annum 1967 aqua implebatur. 

Area receptaculi a 5426 ad 5470 chm² mutatur, volumen receptaculi pleni 169 chm³ est, altitudo media 31 m, maxima autem 101 m. 

Praeter Angaram, Occa, Ija aliique fluvii in receptaculum influunt.

## Notae
## Nexus externi
Bratticum
Categoria:Regio Ircutensis
Categoria:Constituta 1967
Categoria:Systema Ieniseae fluminis
Secundum intercalarium

|}
**Secundum intercalarium** est secundum intercalationis quod additur ut universale tempus coordinatum (UTC) cum tempore solari (GMT) coordinetur.
[thumb|upright=0.8|left|[Horologium quod apud *time.gov* situm est secundum intercalarium, die 30 Iunii anno 2012 additum monstrat.]]

Secundum additur quando observationes astronomicae hoc exigunt. Additur in fine diei 30 Iunii vel 31 Decembris sic, ut UTC non magis quam ±0,9 secundi a GMT digrediatur.  secundum addendum declarat. 

## Notae
## Bibliographia
*Ahuja, Anjana. 2005. "Savouring the last leap second in history." *New Straits Times,* 30 Octobris 2005, F10.
*Grossman, Wendy M. 2005. "Wait a Second." *Scientific American,* November, 12–13.
*Finkleman, David, et al. 2011. "The Future of Time: UTC and the Leap Second." *American Scientist* 99 (4): 312–19. arXiv:1106.3141. .
*Kamp, Poul-Henning. 2011. "The One-Second War." *Communications of the ACM* 54 (5): 44–48. .
*McCarthy, Dennis D.,  et P. Kenneth Seidelmann. 2009. *Time: From Earth Rotation to Atomic Physics.* Weinheim: Wiley-VCH.

## Nexus externi
* De secundo intercalario 

Categoria:Calendarium
Categoria:Curatio temporis
Ochta

**Ochta** (Russice *Охта*) est flumen in regione Leninopolitana et Petropoli. In elevatione Lembolovensi Isthmi Carelici incipit. 90 chm longitudinis est. In Nevam a deхtra in Petropoli effunditur. Nomen de vocabulo Carelico *Uhtuo* (i.e. *flumen, cornu fluminis*) derivatum est. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina et canales Petropolis
Categoria:Regio Leninopolitana
Categoria:Systema Nevae fluminis
Biriussa

**Biriussa** (Russice *Бирюса*) est flumen in regione Ircutensi et territorio Crasnoiarensi Russiae. In Iugo Džuglymensi montium Saianorum incipit, 1012 chm patet et cum Tschona flumine confluit; ex earum confluentia flumen Tassei incipit, quae in Angaram effunditur. *Biriusinsk* urbs in Biriussa stat necnon in silvis prope Biriussam inferiorem coloniae aliquot fidelium ritus prisci latent.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Categoria:Regio Ircutensis
Categoria:Systema Ieniseae fluminis
Receptaculum aquae Piscarianum

thumb|Receptaculum aquae Piscarianum Aprili mense, glacie rupta
**Receptaculum aquae Piscarianum** (Russice *Рыбинское водохранилище*) est receptaculum aquae in regione Iaroslaviensi necnon in regionibus Tueriensi et Vologdensi Russiae in flumine Volga constructum. Moles ergasterii hydroelectrici in Piscaria urbe anno 1940 constructa est; receptaculum usque ad annum 1946 aqua implebatur. Mologa urbs et *Vesiegonsk* urbis pars maior et Poschechoniae regionis pars aquis receptaculi inundatae sunt.

Area receptaculi circa 4580 chm² est, volumen receptaculi pleni 16,7 chm³ est, altitudo media 5,6 m, maxima autem 30 m. 

Scheksna  et Mologa flumina in receptaculum Piscarianum effunduntur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Receptacula aquarum Russiae
Categoria:Regio Iaroslaviensis
Categoria:Regio Tueriensis
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Confecta 1946
Categoria:Systema Rha fluminis
Systema olfactorium

**Systema olfactorium** est systematis sensorii pars, quae ad olfactionem spectat. Pro eo munere systemati nasus organum specificum est. Hac de causa sensus olfactus est *sensus specialis*. Subdivisum est systema olfactorium in partes et periphericas et centrales:
* Partes *periphericae* extra systema nervosum centrale sunt: Nasus - cavitates nasales - epithelium olfactorium - fasciculi nervales ad bulbum olfacatorium ducentes. 
* Partes *centrales* (systematis nervosi centralis) sunt cerebri partes: Bulbus olfactorius - tractus olfactorius (nervus olfactorius fibras nervales ab neuronibus receptoriis olfactoriis ad cerebrum, trans bulbum et tractum, designat) - nucleus olfactorius anterior - uncus cerebri
Ita nulla cerebri pars tantum naturae externa vicina ut systema olfactorium cum bulbo olfactorio. Systemati limbico vicinitate partium centralium systematis olfactorii functiones olfactus non raro animi motibus adnexae sunt.

Praeterea *systema olfactorium accessorium* significationem communicationis per pheromona habet. Plane in pluribus animalibus effusum, in hominibus vero, fere inconstanter et exigue visibile, elapsum videtur. *Organum vomeronasale*, structura receptoria systematis accessorii modo in 25-50& hominum efformatum est.

Saepe mala et morbi systematis olfactorii negleguntur. Inopia vocitatur *anosmia*. Hodie etiam in morbi neurodegenerativi, ut in morbo Parkinsoniano, deminutionem sensus olfacti momentum habet.

Systematis olfactorii et anatomia (structurae) et physiologia (functiones) una cum gustu exponere solent. Comprehendantur ambi sensus in systema chemosensorium, quia utroque stimuli chemici signa cerebro dant.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Gray727 uncus of parahippocampal gyrus.png|Uncus (cerebrum)Uncus - cortex olfactorius
Fasciculus:Uncus animation small.gif|Situs unci
Fasciculus:Gray732.png|Rhinencephalon

## Notae 
* Odor
* Sensus (biologia)

## Nexus externi 
* *britannica.com*: Systematis olfactorii definitio 

Categoria:Systemata sensoria
!