open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ioannes Baptista Lullius

thumb|Ioannes Baptista Lullius.
**Ioannes Baptista Lullius**, vulgo *Jean-Baptiste Lully* sed natus *Giovanni Battista Lulli*, (natus Florentiae die 28 Novembris 1632; mortuus Lutetiae die 22 Martii 1687) fuit compositor Italicus more baroco, qui in Franciam migravit et praeclarissimus apud aulam Ludovici XIV factus est. Anno 1661, civis Francicus factus est. 

## Notae 
## Bibliographia
* Eppelsheim, Jürgen. 1961. *Das Orchester in den Werken Jean-Baptiste Lullys.* Tutzing.
* de la Gorce, Hieronymus, ed 1999. *Quellenstudien zu Jean-Baptiste Lully: l’oeuvre de Lully: Etudes des sources: Hommage a Lionel Sawkins.* Hildesiae.
* Schneider, Herbertus. 1982. *Die Rezeption der Opern Lullys im Frankreich des Ancien Régime.* Tutzing.

*8676 Lully

## Nexus externi
Lullius, Ioannes Baptista
Lullius, Ioannes Baptista
Matthaeus Riccius

thumb|Matthaeus Riccius, imago aevo recentiore picta
[thumb|left|*Mattheus Riccius Maceratensis,* ab Yu Wenhui anno [1610 (Riccio nuper mortuo) pictus]]

**Matthaeus Riccius,** vel ** Matthaeus Ricci** (natus Maceratae, in regione Italiae Marchiis, die 6 Octobris 1552; obiit Pechini die 11 Maii 1610), fuit praeclarus presbyter Iesuiticus, qui evangelii praeconium primus in Sinas invexit, ubi Li Madou appellatus est, et Sinenses Confucii aliorumque auctorum libros in linguam Latinam vertit.

Multis quoque cum clarissimis sua aetate Sinicis amiticia erat Matthaeo, quorum unus Paulus Siu eo iubente ad Catholicam fidem conversus librorum complurium Graece vel Latine scriptorum Sinice interpres fiebat adiutorque causae ecclesiae Catholicae apud Seres vicinosque populos.

## Notae 
* *De Christiana expeditione apud Sinas*

## Nexus externi
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Iesuitae
Categoria:Interpretes Sino-Latini
Categoria:Mathematici Italiae
Categoria:Presbyteri catholici
Andreas Palladius

thumb|250px|**Palladius**

, cognomine  usitate appellatus (Italiane *Palladio* Patavii natum die 30 Novembris 1508; mortuus Maser in vico apud Tarvisium die 19 Augusti 1580), fuit architectus Italicus.

Modus architecturae suus influentia ad Ignatium Jones davit.

## Pinacotheca eius operum 

Imago: Redentore01.jpg|Ecclesia Redemptoris Venetiae
Imago: VillaCapra 2007 07 18 1.jpg| Villa Capra Vicetiae, quae Villa Rotunda appellatur.

Basilica Palladiana (Vicenza) - facade on Piazza dei signori.jpg| Basilica Palladiana Vicetiae
Palazzo Chiericati (Vicenza).jpg|Palatium Chiericati

## Nexus externi 
* www.andrea-palladio.de
* www.cisapalladio.org

Categoria:Nati 1508
Categoria:Mortui 1580
Categoria:Architecti Italiae
Categoria:Incolae Italiae
Categoria:Renascentia
Laurentius Petri filius Medices

[thumb|"Laurentius Medices Dux" e [Series Ioviana|serie Ioviana iussu Cosimi Medicis a Christophoro de Altissimis depicta (Porticus Officiorum Florentiae)]]

**Laurentius Petri filius Medices** (natus Florentiae die 12 Septembris 1492 - obiit in villa Careggi apud Florentiam die 4 Maii 1519) fuit dux Urbinas ab anno 1516 usque ad annum 1519.

Laurentius II era filius Petri II. Ergo avus eius Laurentius Magnificus erat et fuit pater futurae reginae Franciae Catharina Medices .

## Notae 

Categoria:Nati 1492
Categoria:Mortui 1519
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Medices
Categoria:Nobiles Italiae
Cosimus Medices

**Cosimus Medices,** dictus **Senex** (Italiane ''''; natus Florentiae die 27 Septembris 1389 ; ibi obiit die 1 Augusti 1464), fuit argentarius et vir publicus et postea de facto Dominus urbis Florentiae ; ergo, Cosimus conditor praeclarae domus regnatricis Medices putatur.

Nam, quamquam Cosimus de iure nullum magistratum Rei Publicae Florentiae gessit, de facto fuit dominus urbis ab anno 1434. Post mortem, decretum Rei Publicae Florentiae eum patrem patriae declaravit.

## Familia 
Anno 1414 Cosimus Comitissam de Bardi in uxorem duxit. Comitissa et Cosimus duo filios genuerunt:

* Petrus Cosimi Medices (1416 - 1469)
* Ioannes Cosimi Medices (1421 - 1463)

Categoria:Nati 1389
Categoria:Mortui 1464
Medices, Cosimus
Categoria:Medices
Laurentius Medices

[thumb|Laurentius Medices iuvenis a ([Benotius Gozzoli|Benotio Gozzoli pictus, Florentiae Aedicula Magorum]]
**Laurentius Medices** etiam **Laurentius Medicaeus** qui *Laurentius Magnificus* appellatur, fuit Dominus Florentiae secunda parte saeculi XV. Laurentius Medices fuit etiam scriptor ac patronus artium. Laurentius nepos erat conditoris domus regnatricis Medicium Cosimi, qui "Senex" appellatur et filius Petri Cosmi Medicis et Lucretiae Tornabuoni. Laurentius Magnificus est imago ipsa principis Renascimenti.

## Vita 
**Laurentius Medices**, ob sapientiam "Magnificus" cognominatus, post fata patris Petri, una cum fratre **Iuliano**, gentis argentariae opes ac Florentinae reipublicae gubernacula de facto suscepit. Non solum maiorum divitias servavit, sed urbem Floris ad tantum splendorem evexit, ut omnium artium et litterarum domicilium evaderet.

Atrox fortuna domum Medicem anno MCCCCLXXVIII tentavit. Die **XXVI Aprilis**, dum in cathedrali fano Sanctae Mariae Floris sacra mysteria celebrantur, coniurati ex familia **Pazzi**, fovente pontifice **Sixto IV**, in fratres impetum fecerunt. Iulianus, multis confossus vulneribus, ante aram sacram animam efflavit; Laurentius vero, licet saucius, amicorum praesidio in sacrarium receptus, mortem effugit. Quae caedes, invidia et odio conflata, civium furorem excitavit, qui in auctores sceleris acriter vindicaverunt.

Post cruentam coniurationem, Laurentius mira solertia non modo statum firmavit, sed etiam Italiam servavit. Neapolis regem, **Ferdinandum Aragonensem**, audaci itinere adivit ut pacem conciliaret, fitque exinde totius Italiae "lingua et statera", dissensiones inter principes sapienter componens.

Sub eius tutela:

* **Academia Platonica** effloruit, Marsilio Ficino duce.
* **Politianus** et **Picvs Mirandvla** arcana philosophiae ac poesis retexuerunt.
* **Michael Angelus Buonarrotius**, adhuc puer, in hortis Mediceis artem sculpendi didicit.

Obiit Laurentius anno MCDXCII, quo anno novi orbis aditus patuit, relicta fama viri qui, licet princeps non coronatus, regio animo Floréntiam ac Latias litteras immortali gloria exornavit.

## Pinacotheca 

Imago:Ghirlandaio a-pucci-lorenzo-de-medici-f-sassetti 1.jpg|Laurentius Medices (in medio), a Domenico Ghirlandaio Florentiae, Aedicula Sassetti in Ecclesia Sanctae Trinitatis
Imago:Lorenzo de' Medici-ritratto.jpg|Laurentius Medices
Imago:Vasari-Lorenzo.jpg|Laurentius Medices pictus a Georgio Vasari

* Villa Medicea (Carianum)

## Nota 
Categoria:Nati 1449
Categoria:Mortui 1492
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Medices
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Petrus Cosimi Medices

thumb|200 px|Petrus Cosimi Medices
**Petrus Cosimi Medices,** dictus **Il Gottoso** quia fuit podager (natus Florentiae 1416; ibi obiit die 2 Decembris 1469), filius Cosimi Medicis et Comitissae de Bardi, pater Laurentius Medicis et Iuliani Medicis, fuit de facto princeps Florentiae ab anno 1464 usque ad annum 1469.

## Nexus externus 
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Medices
Categoria:Nati 1416
Categoria:Mortui 1469
Ludovicus Pastor

thumb|200 px|Ludovicus Pastor

** Ludovicus Pastor** (natus Aquisgrani die 31 Ianuarii 1854; obiit in Ponte Aeni die 29 Septembris 1928) fuit praeclarus historicus, praecipue de historiae paparum scripsit et diplomaticus. Maxima opera eius fuit *Geschichte der Päpste seit dem Ausgang des Mittelalters* (id est Latine Historia papae a fine Medii Aevii), quae constitit ex sedecim voluminibus inter annum 1886 et1933 divulgatis. 

## Vita 
Pastor studuit apud gymnasium Francofurti ad Moenum , ubi discipulus Ioannis Janssen fuit et postea Lovanii (1875), Bonnae (1875/76) et Vindobonae (1877/78) . 

Ab anno 1881 Pastor docuit apud universitatem Pontis Aeni, ubi professor Historiae Recentis anno 1887 factus est. Propter famam eius cum primum in Italiam venit anno 1881, papa Leo XIII concessit ei introitum in tabularis Bibliothecae Vaticanae. 

Ab anno 1901 dux Instituti Austriaci Historiae Romae et ab anno 1921 legatus Austriae apud Sanctam Sedem creatus est. Anno 1908 ordinem equestrem a imperatore Austriae Francisco Iosepho accepit et 1916 dominus (*Baron*) factus est.

## Opera 
* Historia paparum (quadraginta volumina). Pastor incepit eius historiam paparum ab anno 1305, cum Clemens V papa creatus est, usque ad annum 1799, cum Francia Civitatem Ecclesiae invasit. 
* Historia populi Germanici (1893–1926)

## Nexus externus 
*

Categoria:Historici Germaniae
Categoria:Historici Austriae
Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Legati Austriae
Categoria:Nati 1854
Categoria:Mortui 1928
Georgius Vasarius

**Georgius Vasarius** (natus Arreti die 30 Iulii 1511; mortuus Florentiae die 27 Iunii 1574) fuit praeclarus pictor modo fucaro, sculptor, architectus ac historicus artis Italicus.

[thumb|Domus natalis Georgii Vasari [Arretium|Arretina]]
Vasari fuit discipulus Michelangeli et Andreae Sartii. Notus est ob scriptum suum biographicum titulo ''Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori'' immeditate atque volubiliter exaratum.
## Vita
Erudiri solebatur Romae delineans res secundum exempla operum Michaelis Angeli Bonarotii et Raphael Sanctii. Facultates multas se docuit in tabulis et operibus tectoriis conficiendis quamquam a sobra technica academica numquam deviabat. In servitiis gentis Medicaeae Florentiae et paparum Romae exaravit tectoria opera sat multa in Palatio Vetere Florentino sive in Diaeta Regia Vaticana. Bona effecit in effigierum arte (e.g. picti sunt Laurentius Magnificus, magnus dux Cosimus I Medices), meliora autem in architectura, e.g. anno 1560 apud Officiiorum palatium Florentinum sive Arretii abbatiam et res varias Pisis.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Nati 1511
Categoria:Mortui 1574
Categoria:Historici Italiae
Categoria:Architecti Italiae
Categoria:Pictores Italiae
Categoria:Sculptores Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Andreas Sartius
Categoria:Michael Angelus Bonarotius
Sailor Moon

**Sailor Moon** (Iaponice: 美少女戦士セーラームーン, *Bishōjo Senshi Sērā Mūn*, 'Pulchra Miles Nauta Luna') est manga a Naoko Takeuchi delineata et animatio Iaponica ab anno 1992 emissa. 

*Sailor Moon* gloriam maximam consecuta est: tertia ab animationibus efficacissimis mundi et animatio vulgatissima Iaponica; in quinque gradibus distributa 200 "epesodia" effecta sunt.

## De argumento 
Usagi Tsukino discipula quattuordecim annos nata felem atram loquentem Lunam appellatam invenit, quae Usaginem Sailor Moon (Latine: *Nauta Luna*) militem cum magia esse dicit, et munus Terram, ac totam galaxiam, salvare est. Pincipissa Lunaris inveniunda, et Terra custodienda a nonnullis gregibus malis sunt Usagini. Regnum Obscurum prima ex his gregibus, quod temporibus praeteritis Regnum Lunare ruit.

Paulatim Sailor Moon caeteras Sailor Senshi (Latine: *Nautae Milites*) invenit, ac de vita praeterita sua discat: ipsa Pincipissa Lunaris quae in Regno Lunari cum Regina Serenitas (Iaponice: クィーン・セレニティ *Kuīn Sereniti*; Anglice: Queen Serenity) et Sailor Senshi habitabat, et Principem Endymion in Terra habitantem amabat. In bello contra Regnum Obscurum, Regina Principissam, Sailor Senshi, Endymion et omnes gentes lunares ad vitas novas tempore futuro vivendum misit.

Historia evolutionante, Sailor Senshi de inimicis ac vitis praeteritis plus discant, et vim novam adquirunt. Socii quoque inveniunt, v.g. Tuxedo Mask et Outer Senshi (Latine: *Exterae Nautae*). Regno Obscuro caso, inimici novi adsunt, cuius fines Terram gubernare vel ruere sunt, omnes e spatio cosmico adventi.

Historia quinque partibus *arcibus* appellatis facta, omnes et in anime et in manga, cum nominibus dissimilibus, monstrata:
#*Regni Obscuri arcus*: Usagi Lunam invenit, et cum caeteris Sailor Senshi Principissam Lunarem Crystallum Argenteumque ad Regnum Obscurum vincendum quaerit.
#*Lunae Nigrae arcus*: Chibiusa, filia Usaginis futura, adest in tempore praeterito et Crystallum Argenteum quaerit ad Tokium e Crystallo, quae futura sedes Usaginis, salvandum.
#*Infinitatis arcus*: Usagi Outer Senshi invenit, cum quibus et Sailor Senshi contra Victores Mortis, qui mundum ruere volunt, pugnat.
#*Lunae Mortuae Circi arcus*: Regina Neherenia, imperatrix Lunae Mortuae Circi, Crystallum Aureum quaerit, et Helios (Sailor Moon) imagine pegasi utens Chibiusae auxilium rogat.
#*Stellarum arcus*: Sailor Moon contra Sailor Galaxia (Latine: *Nauta Galaxia*) a Chao gubernatam pugnat, quae in omnibus planetis irrumpit ad semina stellaria trahenda.

## Gradus 
Plurima adversariorum nomina a gemmis lapidibusque vel asteriodibus deducta sunt.

* Codename wa Sailor V
* Naoko Takeuchi

## Nexus externi 
* "Sailor Moon" apud *Toonopedia*

Categoria:Mangae
Categoria:Programmata televisifica 1992
Categoria:Programmata televisifica Iaponiae
Categoria:Anime
Rabies

[thumb|[Canis rabie infectus.]]

**Rabies**  (ICD-10: A82) est morbus letalis, qui canes, feles, chiroptera, vulpesque afficiens, etiam homines inficere potest.

Anno 1885 Ludovicus Pasteur vaccinum contra rabiem excogitavit.

* Dies mundialis contra rabiem
* Inflammatio
* Zoonosis

## Nexus externi 
* De rabie in pagina Ordinis mundi sanitarii 

Categoria:Zoonoses
Philippus Cancellarius

**Philippus cancellarius** (Francogallice *Philippe le chancelier*) fuit poëta, musicus, clericus Lutetiae, natus circa 1165, mortuus anno 1236.

Philippus, filius illegitimus Philippi archidiaconi Parisiensis, factus est archidiaconus Novioduni anno 1211; ad Romam iter fecit anno 1216. Anno 1217 factus est cancellarius ecclesiae Dominae Nostrae in insula Civitatis Lutetiae; de eo ipso gubernator fuit Universitatis Parisiensis. Pugnavit interdum contra Honorium III papam, contra studentes Universitatis et contra sanctum Dominicum, qui ipse Lutetiae medio anno 1219 adfuit: illis annis conditus est studium Dominicanum Parisiense quod mox nomine "Conventus Iacobinorum celeber fit.

Doctissimus erat litteraturis Latine, Graece, Arabice. Scripsit sermones, vitas sanctorum, libros de theologia; etiam scripsit carmina et religiosa et satyrica, quorum nonnulla reperiuntur in manuscripto Carminum Buranorum. Poëta contemporaneus Henricus de Andeliaco dixit eum cantavisse *et en romans et en latin* (et Francogallice et Latine) sed carmina Francogallice composita perierunt.   

## Carmina 
*Hymni tres ad sanctam Mariam Magdalenam
**Bulla fulminante*
**Christus assistens pontifex* (de Petro de Nemosio episcopo Lutetiae anno 1208)
**Disputacio membrorum*
**Mundus a mundicia*
**Nitimur in vetitum*
**Quid ultra tibi facere*, sive Planctus Christi de malis praesulibus
**Quo me vertam nescio*
**Veritas, aequitas, largitas corruit*
**Veterem moerorem pellite*

## Bibliographia 
*Olga Dobiache-Rojdestvensky, *Les poésies des Goliards* (Paris: Rieder, 1931) pp. 51-53, 102-104.
*F. J. E. Raby, *A History of Secular Latin Poetry in the Middle Ages* (Oxford: Clarendon Press, 1934. ISBN 0-19-814325-7) vol. 2 pp. 227-235.

* Index cancellariorum Parisiensium

Categoria:Nati 1165
Categoria:Mortui 1236
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Universitas Parisiensis
Categoria:Satyrici
Categoria:Auctores Francogallici
Iulianus Medices

** Iulianus Medices** (natus Florentiae 1453 - necatus est die 26 Aprilis 1478) fuit vir publicus florentinus.

## Vita 
thumb|right|**Iulianus Medices**
Filius Pieri Cosimi Medices et Lucretiae Tornabuoni post mortem pater cum fratre eius Laurentio industriam familiae ac Florentiae rectionem de facto assumpsit.

## Mors 
Die 26 Aprilis 1478 in coniuratione a familia adversa Pazzi et papa Sixto IV facta in ecclesia Sancta Maria Floris, haec dum Laurentius vulneratus, Iulianus necatus est.

Filius naturalis eius et cuiusdam Fioretta, scilicet filia Antonii Gorini, papa Clemens VII fit.

Iulianus est in aedicula Medici in basilica Sancti Laurentii Florentiae apud fratrem eius Laurentium sepultus. Eius sepulchrus a monumento Michelangeli "Madonna cum Puero" ornatus est.

[right|150px|thumb|Iulianus Medices a [Alexander Botticelli| Alexandro Botticelli pictus]]

Categoria:Nati 1453
Categoria:Mortui 1478
Categoria:Necati
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Medices
Alexandreis

***Alexandreis, sive Gesta Alexandri Magni*** est carmen epicum Latine scriptum a Gualtero de Castellione saeculo 12 p. C. n., in decem libros divisum, Guillelmo archiepiscopo Remensi dicatum. Auctor usus est scriptoribus Latinis classicis et mediaevalibus de Alexandro Magno, quorum praecipui sunt Quintus Curtius Rufus, Iustinus, Iulius Valerius, Iosephus, Isidorus Hispalensis. Id carmen legerunt imitaveruntque poetae Matthaeus Vindocinensis, Aegidius Parisiensis, Guillelmus Brito, Alanus ab Insulis, Henricus Septimellensis et oratione soluta scriptor Rigordus. Etiam hodie versus unus interdum citatur:
::*Incidis in Scyllam cupiens vitare Charybdim* (*Alexandreis* 5.301).

## Continentur 
# Monita Aristotelis Alexandro discipulo suo; destructio Thebarum; descriptio Asiae; Alexandri iter ad Ilium; narratio somnii Alexandri
# Alexander solvit nodum Gordianum; morbus Alexandri; exercitus Persarum; scutum regis Darii
# Pugna ad Issum; Tyrus Aegyptusque capti; Alexandri iter ad oracula Ammonis; mors reginae Persarum Alexandri captiva; ecphrasis sarcophagi reginae
# Alexandri somnium de dea Victoria
# Pugna apud Arbelam; Alexander victor Babylonem intrat
# Susa et Persepolis captae; Darii dubia
# Darius fugit et a Besso interfectus est; ecphrasis sepulchri Darii
# Bella contra Hyrcanos et Scythas; conventus Thalestris Amazonum reginae cum Alexandro; causa Philotae
# Iter exercitus ad Indiam; rex Porus ab Alexandro devictus; descriptio Indiae; lassitudo militum
# Iter in Infernum; Coniuratio; deditio mundi; mors Alexandri

## Notae 

## Bibliographia 
* M. L. Colker, ed., *Galteri de Castellione Alexandreis*. Patavii, 1978
*F. J. E. Raby, *A History of Secular Latin Poetry in the Middle Ages* (Oxford: Clarendon Press, 1934. ISBN 0-19-814325-7) vol. 2 pp. 72-80
* David Townsend, interpr., *The Alexandreis of Walter of Châtillon: a twelfth-century epic*. Philadelphiae: University of Pennsylvania Press, 1996. ISBN 0-8122-3347-6

## Nexus externi
*Textus apud Bibliothecam Augustanam
*J. Blänsdorf, *Einführung in Walther von Châtillon, Alexandreis* 

Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Libri de Alexandro Magno
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Scripta saeculo 12
Selene

[thumb|Selene, [Hesperus, Phosphorus. Museum Lupariense Lutetiae.]]
[thumb|Selene. [Pergamonmuseum Berolini.]]
[thumb|*Selene et [Enydimion.* Pictura Sebastiani Ricci. Chiswick House Londinii.]]
**Selene** (Graece Σελήνη) in mythologia Graeca est dea quae personificatio lunae. In mythologia Romana Lunae respondet. Selene filia Titanum Hyperionis et Theiae est.

*Luna (dea), dea Romana lunae
**Selenicereus wittii*
*580 Selene

Categoria:Deae Graecae
Categoria:Luna
Laus Pompeia

[thumb|[Basilica XII Apostolorum Laude Pompeia sita]]
**Laus Pompeia** (Italiane: *Lodi Vecchio*) est urbs Italiae et municipium, circiter 7&thinsp;500 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Laudensi situm. 

Sententia urbis est: *LAUS POMPEIA FUI*.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di città.svg|*Urbs Italiae*

## Historia 
A Gallis condita, municipium Romanorum fuit, sedes episcopalis, deinde medio aevo *Comune* Langobardorum.

Mense Aprili anno 1158 ab exercitu Mediolanensi deleta est. Mense Sextili eodem anno rursum aedificata nomen Laudis Novae accepit. Antiquam sedem episcopalem ad administrationem pertinentem accepit. Nunc in Laudensi Agro iacet, non procul a Laude Nova.

## Municipia finitima 
* Laus Nova
* Cozemanum
* Cornelianum Laudense 
* Fuxiraga
* Salarianum 
* San Zenone al Lambro (MI) 
* Octavicianus cum Villa Episcopi.

## Notae 
## Bibliographia 
*Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760.

## Nexus externi 
* Pagina officialis

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Lodi Vecchio (province of Lodi, region Lombardy, Italy).svg|Fines municipii in Provincia Laudensi.
Fasciculus:Lodi Vecchio municipio.jpg|Palatium Municipale.

Categoria:Urbes Italiae in Langobardia
Categoria:Municipia in provincia Laudis Novae
Categoria:Urbes antiquae Langobardiae
Iulius mons

**Iulius mons** est transitus altitudinis 2284 metrorum in pago Grisonia in Helvetia.

Via inter vicos Fanum Sancti Mauritii et Castellum Impitinis apud Romanos in usu erat et carpentis patefactus, sed nomen vetus non iam scimus. Ad transitum stant duo lapides Romani, qui ad hoc locum excavati sunt. 

## Notae 
## Bibliographia 
* Adolf Wäber, "Bündner Berg- und Passnamen vor dem XIX. Jahrhundert" in *Jahrbuch der Schweizer Alpenclub* (1911/1912) pp. 148-182

## Nexus externi 
Categoria:Res geographicae Grisoniae
Categoria:Transitus Alpium
Categoria:Viae Helvetiae
Tiranum

thumb|Tiranum
**Tiranum**  (alia nomina: *Turianum*) (Italiane: *Tirano*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 9&thinsp;250 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Sundriensi situm. Urbani *Tiranenses* appellantur.
  
## Insigne 

Fasciculus:Corona di città.svg|*Urbs Italiae*

## Geographia 
Iiranum est urbs in Italia septentrionali perfecte in Valli Telina sita. Tirano via ad transitum Berninam fert.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
## Municipia finitima 
* Langobardia (*regio*),
* Provincia Sundriensis,
* Vallis Telina (*terra*),
* Sundrium (*urbs*),
* Urbes Italiae.

## Coepta alia Vici 
## Nexus externus 
* 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Map of comune of Tirano (province of Sondrio, region Lombardy, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Sundriensi.
Fasciculus:TiranoBerninabahn04.jpg|Ferrivia Raetica
Fasciculus:CaféTirano04.jpg|Coffea ad aream publicam
Fasciculus:MadonnaDiTirano04.jpg|Ecclesia ad aream publicam

## Notae 
Categoria:Municipia in provincia Sundrii
Categoria:Urbes Italiae in Langobardia
Sanctus Martinus (discretiva)

# Martinus de Porres, sanctus Peruvianus.
# Martinus Turonensis, sanctus Romanus.
# Martinus Vertaviensis, sanctus Francicus.
# Insula Sancti Martini, insula Antillae Nederlandiae.

* *Fanum Sancti Martini (discretiva)*.
397

## Eventa 
* 1 Ianuarii - Flavius Caesarius et Nonius Atticus consules fasces susceperunt.

## Nati 
## Mortui 
* 8 Novembris: Sanctus Martinus Turonensis
Franciscus Iosephus

***Franciscus Iosephus*** est praenomen masculinum, quod e Francisco nomine Germanico ac Iosepho nomine Hebraico componitur. Hodie usitatissimum apud Germanos (Theodisce *Franz-Josef* et *Franz Joseph*), Hispanos (Hispanice *Francisco José*) Francosque (Francogallice *François-Joseph*) est.

Nomen gratiosum admodum factum est a Francisco Iosepho Austriae imperatoris; postea in alias linguas disseminatum est. Nomen "Franzi" imperatoribus Franciscus II et Ioseph II tributum erat.

## Homines 
* Franciscus Iosephus imperator
* Franciscus Iosephus Jung
* Franciscus Iosephus Ruprecht
* Franciscus Iosephus Gossec
* Franciscus Iosephus Wittemann
* Franciscus-Iosephus Wuermeling
* Franciscus-Iosephus Röder
* Franciscus Iosephus de Stein
* Franciscus Iosephus Strauß
* Franciscus Iosephus Rudigier

## Notae 
Categoria:Nomina composita
Categoria:Praenomina masculina
Alexander Botticellus

[thumb|Alexander Botticellus fortasse a se pictus in opere *[Adoratio Magorum (Botticelli)|Adoratione Magorum* (1475), in Officiis (*Uffizi*) Florentiae conservato.]]
**Alexander Botticellus**, sive **Alexander Botticellius**, se Italiane appellans *Sandro Botticelli* (natus *Alexander Mariani Vanni Filipepi* Florentiae die 1 Martii 1445; ibi mortuus die 17 Maii 1510), fuit Italicus Renascentiae ineuntis pictor. Ad scholam Florentinam, Laurentio Medice patrono, pertinuit, motum quem Georgius Vasari aetatem auream minus quam centum annos post appellaret—opinio quam in capite suae *Vitae* Botticelli superscripsit. Inter illius clarissimas tabulas sunt *Ortus Veneris* et *Primavera.*

## Opera selecta
* *Historia Anastasii de Honestis* (series tabularum)
* *Ortus Veneris*
* *Venus et Mars*
* *Ver*

## Pinacotheca operum

Fasciculus:Botticelli - Adoration of the Magi (Zanobi Altar) - Uffizi.jpg|Adoratio Magorum (1475)
Fasciculus:Botticelli-primavera.jpg|*Ver* (1478)
Fasciculus:Sandro Botticelli La calumnia de Apeles.jpg|Infamia Apellis
Fasciculus:Sandro Botticelli 066.jpg|Effigies Symonettae Vespuciae (1476–1480/1481)
Fasciculus:Sandro_Botticelli_-_Portrait_of_a_Man_with_a_Medal_of_Cosimo_the_Elder.jpg|Cosimus Medices Florentinus sigillum monstrat. 
Fasciculus:Botticelli, madonna bardi 01.jpg|*Madonna Bardi* (1484)

## Notae
## Bibliographia
* Lightbown, Ronald. 1989. *Sandro Botticelli: Life and Work.* Londonii.
* Zöllner, Frank. 2009. ''Botticelli.', Monachii & Novi Eboraci. ISBN 978-3-7913-4358-7.''

## Nexus externi 
!
Categoria:Pictores Italiae
Gualterus de Castellione

**Gualterus de Castellione**  (Francogallice *Gautier de Châtillon*, circa annum 1135 Insulis natus et circa 1201 Ambiani mortuus, fuit poëta Latinus Francogallicae originis, epicus et goliardus famosus. 

## Vita
 discipulus Parisiis et Remis fuit. Anno 1166 Angliam ad Henricum II regem migravit, ubi Thomae a Becket et Ioannis Saresberiensis familiaris fuit. Thoma occuso anno 1170 in Castellionem venit, ubi docebat. Bononiae iuri canonico studebat, postea Guillelmo Campaniensi archiepiscopo Remensi patrono canonicus Ambiani factus est. A peste bubonica mortuus est.

[thumb|left|[Fortunae rota in codice Burano picta carmenque Gualteri de Castellione "Fas et nefas ambulant passu fere pari" (19) exscriptum]]

## Opera
Composuit carmina satyrica quorum nonnulla reperta sunt in manuscripto *Carminum Buranorum*. Conscripsit et poëma epicum celeberrimum cui titulus est *Alexandreis, sive Gesta Alexandri Magni*. Gualteri patronus, quo suadente *Alexandreidem* composuit, fuit Guillelmus Campaniensis.

## Notae
## Bibliographia 
* F. J. E. Raby, *A History of Secular Latin Poetry in the Middle Ages* (Oxoniae: Clarendon Press, 1934. ISBN 0-19-814325-7) vol. 2 pp. 72-80, 190-204
* David A. Traill, ed., *Walter of Châtillon, The shorter poems*. Oxonii: Oxford University Press, 2013
* John R. Williams, "William of the White Hands and Men of Letters" in *Anniversary Essays in Medieval History by Students of Charles Homer Haskins* (Bostoniae, 1929) pp. 365-388 

## Nexus externi
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Poetae Latini Franciae
Categoria:Alumni scholarum mediaevalium Parisiensium
Categoria:Alumni scholarum Remensium
Categoria:Alumni Universitatis Bononiensis
Categoria:Satyrici
Categoria:Epici
Categoria:Carmina Burana
Ver

[thumb|300px|[cerasus (pomum)|Cerasus vere floret.]]
thumb|300px|Consuetudo Argentina flavis floribus ineunte vernali die praebens ut symbolum laetitiae, industriae et spei in multas regiones diffusa est.

**Ver** (-is, *n.*) est unum ex quattuor temporibus anni, spatium temporis inter hiemem et aestatem.

## Historia 
Hodie in hemisphaerio septentrionali ver aequinoctio verno (20/21 Martii) et solstitio aestivo (20/21 Iunii) finitur. Non semper ita fuit, nam in imperio Romano et apud Graecos et Aegyptos antiquos aequinoctium non ineunte sed medio vere situm erat. Cum primis flatibus Favonii (apud Graecos Zephyri) incipiebat, quod paulo post nonas Februarias fieri solebat. Et ortu Vergiliarum sive Pleiadum finiebatur, quae secunda parte mensis Maii oriebantur. Haec divisio anni ab astrologis Aegyptiis inventa videtur: nec Romae enim nec Athenis caelum mense Februario mollius fit. Unde versus poetae Ovidii:
:. . . *a Zephyris mollior aura venit*
:. . . *et primi tempora veris erunt.*
:*ne fallare tamen, restant tibi frigora, restant,*
:*magnaque discedens signa reliquit hiems.* (**Fasti**, libro secundo)

## Astronomia 
[thumb|300px|Conlocatio [solis et terrae initio temporum anni]]

In astronomia incipit ver die aequinoctii vernalis, id est:
* in Hemisphaerio Septentrionali die 20 aut 21, haud saepe iam die 19 Martii
* in Hemisphaerio Meridionali die 22 aut 23 Septembris

## Sententia 
## Notae 

*Kalendae Maiae

Categoria:Calendarium
Categoria:Tempora anni
Iosephus Arcimboldus

**Iosephus Arcimboldus** (natus Mediolani circiter annum 1527; mortuus ibidem die 11 Iulii 1593) fuit pictor more modo fucato.

## Opera selecta 
* "Iuris consultus"
* (cum aliis) *ÖNB Cod. Min. 42*

## Notae
## Bibliographia 
* Thomas DaCosta Kaufmann, *Arcimboldo. Visual jokes, natural history, and still-life painting*. Chicagine, 2009

## Pinacotheca operum 

Fasciculus:Arcimboldo - Les saisons - Le printemps - Sans cadre.jpg|*Ver*, Museum Lupariense, Lutetiae
Fasciculus:Arcimboldo - Les saisons - L'été.jpg|*Aestas*, Museum Lupariense, Lutetiae
Fasciculus:Arcimboldo - Les saisons - L'automne.jpg|*Autumnus*, Museum Lupariense, Lutetiae
Fasciculus:Arcimboldo - Les saisons - L'hiver.jpg

Fasciculus:Arcimboldo Librarian Stokholm.jpg|*Bibliothecarius*, Skoklosters Slott, Holmiae
Fasciculus:Vertumnus årstidernas gud målad av Giuseppe Arcimboldo 1591 - Skoklosters slott - 91503.tiff|* Rudolphus II ut Vertumnus*, Skoklosters Slott, Holmiae
Fasciculus:Giuseppe Arcimboldo.jpg|Iosephus Arcimboldo a se pictus, Pinacotheca nationalis, Pragae

Categoria:Pictores Italiae
Categoria:Aulici Imperatoris Rudolphi II
Categoria:Mortui 1593
Categoria:Nati saeculo 16
!
Benotius Gozzoli

**Benotius**, vulgo *Benozzo di Lese di Sandro* et communiter *Benozzo Gozzoli* (natus Scandiccis, circiter 1421 - obiit propter pestem Pistoriae die 4 Octobris 1497) fuit pictor Italicus.

## Opera selecta 
* "Iter Magorum" et "Adoratio angelorum" (series picturarum in Sacello Magorum Florentiae visitanda)
* "Saltatio Salomae"
* "Triumphus Thomae Aquinatis"
* Vita Sancti Augustini (series picturarum in Ecclesia Sancti Augustini ad Fanum Sancti Geminiani visitanda)
* Vita Sancti Francisci (series picturarum in Ecclesia Sancti Francisci Cocoronis visitanda)

## Bibliographia 
* Diane Cole Ahl, *Benozzo Gozzoli: Tradition and Innovation in Renaissance Painting*. Novo Portu: Yale University Press, 1996. ISBN 0-300-06699-6 
* Urbanus Mengin, *De idea felicitatis terrestris apud Benotium pictorem Florentinum*. Corbolii, 1902 Textus apud archive.org

## Pinacotheca 

Image:Benozzo Gozzoli San Francesco.jpg| Dormitio Innocentii III
Image:Benozzo Gozzoli 001.jpg|Angelus orans
Image:Benozzo Gozzoli 002.jpg|Miraculum Sancti Dominici 

Categoria:Nati saeculo 15
Categoria:Mortui 1497
Categoria:Pictores Italiae
!
Neptunus (deus)

[thumb|[Fons Neptuno dicatus Florentiae.]]

**Neptunus** in religione Romana est deus praecipue magnorum corporum aquae, quem Graeci Posidonem nominabant. Tridens est eius notissimum signum. Ipse arbitratur maximus natu, donec sententiae de hereditate et principatu convenerunt, et Iupiter rescriptus est rex. Neptunus regit oceanos, maria, lacus, fontes, sed non flumina. Neptunus putabatur maximus ultor iratissimusque. Frater Iovis et Plutonis erat, quia quoque filius primevi deorum Opis et Saturni. Uxor eius Salacia, aliquando nomine Venilia, erat, et pater multorum liberorum velut, exempli gratia Pegasi et Polyphemi. 

Neptunus devoratus est a patro deorum  Saturno. Vomitus autem est Iove adiuvante, cuius dolo pater eius Saturnus satureiam, herbam venenosam, sumpsisset. Sortiti sunt fratres, filii Saturni, ubi quisque regnaturus mundi esset, et Neptunus accepit regnum maris.

Neptunus quadrigas magnas egit, quod equos amabat: itaque ille equester nonnumquam appellabatur atque tum idem esse atque Consus, vetus deus Latinus, credebatur.

Dies festi Neptuni, Neptunalia, aestate (a.d. X Kal. Aug.) celebrati sunt. Delubrum Neptuni inter Palatium et Aventinum in valle Circi Maximi situm est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Imagines Neptuni in *Musaeo Iconographico Warburgiano*

!
Rhadamanthys

**Rhadamanthys** (Graece , apud Ovidium in *metam.* l. IX., v. 436. *Rhadamanthus*, v. 440. accusativo casu *Rhadamanthon* quasi nominativo Graece *Rhadamanthos* esset) filius Iovis et Europae in mythologia Graeca erat iudex mortuorum. Alter iudex erat Minos, tertius Aeacus. Cui apud inferos Alcumena nupsit, postquam mortua est. Et Elysium regere scribebatur ab Homero.

In vita quoque homines iudicasse dicebatur atque partibus in lite iusiurandum per deos tradidisse ut sciret quis verum diceret quia tum homines adhuc deos verebantur.

## Notae 
*Gorgias - dialogus Platonis

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Progenies Iovis
Dominicus Girlandaeus

[thumb|Dominicus Girlandaeus fortasse a se pictus  in [Adoratio magorum (Girlandaeus)|Adoratione Magorum anno 1488]]

**Dominicus Girlandaeus**, Italiane *Domenico Bigordi* cognomine *Ghirlandaio* (natus Florentiae 1449; ibidem peste die 11 Ianuarii 1494 mortuus) fuit pictor aetatis Alexandri Botticelli et Philippini Lippi.

Ghirlandaio studuit cum Alexio Baldovinetti et inter discipulos eius fuit Michael Angelus.

Etiam filius eius Ridolphus Ghirlandaio (1483-1561) pictor fuit.

## Pinacotheca operum eius 

Imago:Domenico Ghirlandaio 002.jpg|Adoratio magorum (1488)
Imago:Domenico Ghirlandaio 003.jpg|Senex et nepos
Imago:Cappella tornabuoni, 05, annunciazione.jpg|Annuntiatio Beatae Mariae Virginis

## Notae 
## Bibliographia 
* *Domenico Ghirlandaio 1449 - 1494. Atti del convegno internazionale, Firenze, 16-18 ottobre 1994*, cura W. Prinz et al., Florentiae 1996, ISBN 88-7038-276-1
* Jean K. Cadogan, *Domenico Ghirlandaio. Artist and Artisan*, Yale University Press, Portu Novo 2000, ISBN 0-300-08720-9
* Ronald G. Kecks, *Ghirlandaio, catalogo completo*, Florentiae 1995 (Biblioteca d’arte 3), ISBN 88-8030-050-4
* Ronald G. Kecks, *Domenico Ghirlandaio und die Malerei der Florentiner Renaissance*, Monachii 2000 (Italienische Forschungen 4) ISBN 3-422-06282-3
* Lisa Venturini (ed.), *Ghirlandaria. Un manoscritto di ricordi della famiglia Ghirlandaio*, Florentiae 2017 (Biblioteca Storica Toscana 76)

## Nexus externus 
Categoria:Nati 1449
Categoria:Mortui 1494
Categoria:Pictores Italiae
Constantia (Romania)

thumb|upright=0.75|Statua poetae Ovidii Constantiae posita.
**Constantia** (Dacoromanice *Constanța*), vel nomine classico **Tomis**, est urbs Romaniae circiter 310&nbsp;471 incolarum (anno 2002) et caput districtus eiusdem nominis.

## Historia. 
Tomis (Graece Τόμοι), colonia a Milesiis deducta, saeculo septimo vel sexto a.C.n. condita est in laevo Ponti Euxini litore prope ostium Istri, quae regio a Getis tunc incolebatur. Ita urbs Geto-Graeca fuit, antequam, primo saeculo a.C.n., in Romanam dicionem redigeretur. In provinciam Moesiam tum inclusa est.

Nobilis in primis erat ob exsilium poetae Ovidii qui extremam vitam ibi egit ab anno 9 (mortuus est anno 17 vel 18). Miserrimus poeta multum de frigore ac de incursibus barbarorum trans Istrum in elegiis questus est. Popularem etymologiam de nomine huius urbis nobis tradidit, a verbo Graeco τεμειν (id est secando) ductam, tamquam Medea cum Iasone patrem Aeetam fugiens, huc appulisset atque fratrem Absyrtum necavisset et membra eius hoc animo secuisset ac dispersisset, ut persequentes tardaret, dum membra miseri pueri lugens pater colligit atque sepelit. Haec etymologia verisimilis quidem non est, sed cum maesto animo exulis poetae optime congruit.

Postea urbs eadem **Constantia** vocata est in honorem Constantiae, sororis Constantini imperatoris, qui Constantinopoli nomen suum dedit. Anno 441 Hunni urbem expugnaverunt. Parva urbs sine vi medio aevo fuit.

## Coniunctiones communium 
* 20px|Aegyptus Alexandria, Aegyptus
* 20px|Fraqncia Gesoriacum, Francia
* 20px|Francia Brestia, Francia
* 20px|Bulgaria Dobrich, Bulgaria
* 20px|Cuba Havana, Cuba
* 20px|Graecia Heracleum, Graecia
* 20px|Turcia Constantinopolis, Turcia
* 20px|Turcia Smyrna, Turcia
* 20px|Syria Laodicea, Syria
* 20px|CFA Mobile, CFA
* 20px|Russia Noworossijsk, Russia
* 20px|Ucraina Odessa, Ukraina
* 20px|Italia Perusia, Italia
* 20px|Nederlandia Roterodamum, Nederlandia
* 20px|Libanus Sidon, Libanus
* 20px|Brasilia Urbs Sanctorum, Brasilia
* 20px|Res publica popularis Sinarum Sciamhaevum, Res publica popularis Sinarum
* 20px|Italia Sulmo, Italia
* 20px|Graecia Thessalonica, Graecia
* 20px|Italia Drepanum, Italia
* 20px|Finnia Aboa, Finnia
* 20px|Iaponia Yokohama, Iaponia

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina officialis urbis Constantiae(Dacoromanice)

## Fontes. 
* Ovidius, *Tristia*
** *Epistulae ex Ponto*

## Pinacotheca 

Fasciculus:Constanta april.jpg|Litus apud Constantiam
Fasciculus:Constanta shipyard.jpg|Fabrica navium


Categoria:Publius Ovidius Naso
Categoria:Portus Ponti Euxini
Categoria:Urbes Imperii Romani
Magnum opus

**Magnum opus** in litteris et artibus est optimum et gravissimum opus cuiusvis auctoris. Magni operis vox non modo ad litteras spectat, sed ad omne artificium maiore quadam ingenii concitatione perfectum.

## Exempla operum magnorum 
### In litteris 
* Aeschylus: *Orestia*
* Alexander Puskin: *Eugenius Onegin*
* Arminius Melville: *Moby-Dick*
* Augustinus: *Confessiones*
* Dantes Alagherius: *Divina Comoedia*
* Iohannes Boccacius: *Decameron*
* Gulielmus Shakespeare: *Amletus, Princeps Daniae*
* Homerus: *Ilias* et *Odyssea*
* Ioachim Maria Machado de Assis: *Memoria Postuma Blasii Cubas* et *Dominus Taciturnus*
* Iacobus Joyce: *Ulixes*
* Ioannes Wolfgang Goethe: *Faustus*
* Iulius Verne: *Circuitus orbis octoginta diebus*
* Ludovicus Camonius: *Lusiadae*
* Michael de Cervantes: *Dominus Quixotus a Manica*
* Michael Lermontov: *Temporum nostrorum heros*
* Marcellus Proust: *À la recherche du temps perdu*
* Murasaki Shikibu: *Genji monogatari*
* Nicolaus Gogol: *Animae mortuae*
* Theodorus Dostoevskij: *Fratres Karamazov*
* Vergilius: *Aeneis*
* Victor Hugo: *Les misérables* 

### In philosophia 
* Plato: *De re publica*
* Aristoteles: *Postnaturalia*
* Augustinus: *De civitate Dei*
* Thomas Aquinas: *Summa Theologiae* 
* Immanuel Kant: *Rationis purae castigationes*
* Georgius Wilhelmus Fridericus Hegel: *Phaenomenologia animi*
* Carolus Marx: *De capitali*
* Fridericus Nietzsche: *Also sprach Zarathustra*
* Sigismundus Freud: *De interpretatione somniorum*
* Martinus Heidegger: *De ente et tempore*

### In musica 
*Claudius Monteverdi: *Orpheus*
* Iohannes Sebastianus Bach: * Passio secundum Matthaeum, Missa solemnis toni Si minoris* 
* Wolfgangus Amadeus Mozart: *Dominus Iohannes*
* Ludovicus van Beethoven: *Symphonia nona*
* Georgius Bizet: *Carmen*
* Petrus Čajkovskij: *Symphonia sexta*
* Wilhelminus Richardus Wagner: *Anulus Nibelungi*

### In arte pingendi 
* Leonardus Vincius: *Iucunda*
* Michael Angelus Bonarotius: *Cappella Sixtina*
* Alexander Botticelli: *Nativitas Veneris*
* Adalbertus Altdorfer: *Pugna Alexandri*
* Michael Angelus Merisi Caravaggius: *Amor vincit omnia*
* Vincens van Gogh: *Flores solares*
* Eduardus Munch: *Clamor*
* Paulus Picasso: *Vernica*

### In arte sculpendi 
* Phidias: *Iupiter Olympicus*
* Polyclitus: *Doryphorus*
* Michael Angelus Bonarotius: *David*
* Iohannes Laurentius Bernini: *Apollo et Daphne*
* Augustus Rodin: *Cogitans*

### In arte aedificandi 
* Anthemius Trallensis: *Hagia Sophia* Constantinopolitana
* Andreas Palladius: *Theatrum Olympicum* Vicentianum
* Philippus Brunelleschi: tholus ecclesiae cathedralis urbis Florentiae
* Franciscus Borrominius: *Sanctus Ivus ad Sapientiam*
* Carolus Fridericus Schinkel: *Academia aedificandi*  Berolinensis
* Gualterius Gropius: *Bauhaus*  Dessovianum

Categoria:Indices litteraturae
Terra incognita

***Terra incognita*** est locutio geographica terris non iam inventis adhibita, qua, saepe in tabulis antiquis visa, cartographi Europaei recentiores uti solebant. Locutio in tabulis geographicis locutionis *Hic sunt leones* vel *Hic sunt dracones* similis est.

*Terra Australis

Categoria:Cartographia
Categoria:Geographia
Arbor natalicia

[thumb|Arbor natalicia modo [traditio|a maioribus tradito.]]
[thumb|upright=0.8|Arbor natalicia in forma moderna in *Piazza Portanova*, [Salernum|Salerni. In Christi nativitate, anno 2008.]]

**Arbor natalicia** est arbor, saepe abies, quae domi mense Decembri ornatur ad festum Christi natalis celebrandum nonnumquam gemmis, parvis candelis, rebusque ornamentis aliis.

## Historia 
Origines arboris nataliciae sunt in paganis Europae culturis priusquam religio Christiana advenit. Arbores nataliciae nunc videntur per totum orbem, in multis culturis, etiam in nonnullis quae non sunt Christianae.

Arborem nataliciam saepe dicunt fuisse morem paganum quo arbores semper virentes immortalitatem vitae significarent, qui mos deinde in Christianam religionem translatus est.

In Nova Zelandia, plantae *pohutukawa* describuntur "naturales Christi Natalis arbores" quia tempore Christi Natalis florere solent; praeterea, habent flores rubros et folia viridia, sicut multae arbores nataliciae.

## Conlocatio et Abitus 
Arbor natalicia saepe conlocatur tempore Adventus in nocte 24 Decembris, et manet in templis vel domibus catholicorum usque ad 2 Februarii itidem diem Missae Lucis, quia ille dies significat finem temporis nativitatis Christi. Multis domibus iam die 6 Ianuarii itidem die Epiphaniae Domini arbor natalicia destruitur in illis terris saltem foederalibus Germaniae, ubi hic dies sollemnis habetur.

## Ornamenta 
thumb|upright=0.6|left|Globulus natalicius.
Arbor natalicia naturaliter ornatur ornamentis levibus, sicut globis, figuris ligneis, stiriis manufactis, stellis de festuca. Summa in arbore solent stellae (in commemoratione stellae Bethleem) vel angeli, saepius feminino aspectu (quasi essent *angelae*) poni. Saepe sub ramis infimis sunt praesepe natalicium et dona.

## Arbores 
In Germania quotannis 160 centena milia abietum nordmannicarum emuntur et arboribus nataliciis utuntur. Hae arbores etiam nascuntur in Sauerland, in Slesvico Holsatiaque, in Dania. Dania est prima exportatrix exportans arbores pretio 100 centenis milibus Euronum.

## Oeconomia 
In Germania anno 2006, expenduntur 6160 centena milia euronum; qua pecunia 280 centena milia arborum nataliciarum emptum iri aestimantur.

* Carolus Follenius, qui hancce traditionem in America fundavit
* Christi Natalis
* O abies
* Pater Natalis
* Praesepe

## Nexus externi 
## Notae 
Categoria:Plantae Christi Natalis
Categoria:Sollemnia natalicia Iesu Christi
Pontormo

**Pontormo** vel **Iacobus Carrucci**, natus in vico Pontorme apud Empolum die 24 Maii 1494, obiit Florentiae die 2 Ianuarii 1557, fuit pictor  Italicus, qui etiam Jacopo da Pontormo appellatus est. 

## Notae 
## Pinacotheca operum 

Image:Jacopo Pontormo 037.jpg|*Visitatio*, Carmignano (1514-15
Image:Jacopo Pontormo 050.jpg|*Pomona*, Villa  Poggii in Caiano
Image:SMN Cappella dei Papi, Pontormo, Veronica4.JPG|*Veronica*, Aedicula Paparum, Sancta Maria Novella, Florentiae
Image:SMN Cappella dei Papi, volta 03.JPG|*Angeli*, Cappella Aedicula Paparum
Image:SMN Cappella dei Papi, volta 05.JPG|*Angeli*, Aedicula Paparum
Image:SMN Cappella dei Papi, volta 06.JPG|*Angeli*, Aedicula Paparum
Image:SMN Cappella dei Papi, volta 09.JPG|*Angeli*, Aedicula Paparum
Image:Santa felicita, deposizione di pontormo.JPG|*Depositio* 
File:Pontormo (Jacopo Carucci) (Italian, Florentine) - Portrait of a Halberdier (Francesco Guardi?) - Google Art Project.jpg|''L'alabardiere''
Image:Jacopo Pontormo 058.jpg|' Domina cum cane*, Städelsches Kunstinstitut

## Bibliographia 
* Johann Jacob Volkmann, *Historisch-kritische Nachrichten von Italien.'' Fritsch (1770). 

## Nexus externi 
*Pontormo
*[Biographia Pontormo a  Georgio Vasari(https://la.wikipedia.org/wiki/Georgius_Vasari) scripta] 

Categoria:Viri
Categoria:Nati 1494
Categoria:Mortui 1557
Categoria:Pictores Italiae
!
Humanae vitae

***Humanae vitae*** est septima et postrema encyclicarum epistularum a Papa Paulo VI scriptarum, promulgata die 25 Iulii 1968 subtitulo "De ordinatione natus." Ea a Catholicis habetur fidelis in vetula Ecclesiae Catholicae Romanae omniumque Christifidelium doctrina, declarans cunctas contraceptionis formulas artificiosas, exempli gratia pilulam conceptum praecaventem esse immorales et contra legem naturalem.

## Summa 
### De Matrimonio Christiano 
In opinione Ecclesiae Catholicae Romanae, matrimonium est institutio pia; haec opinio denuo confirmata est a Papa Paulo VI his in verbis:
:Tantum igitur abest, ut matrimonium e casu quodam vel e caeco naturalium virium cursu nascatur, ut reapse illud sapienter providenterque Creator Deus ea mente instituerit, ut in hominibus suum amoris consilium efficeret. Quocirca per mutuam sui donationem, quae ipsorum propria est et exclusoria, coniuges illam persequuntur personarum communionem, qua se invicem perficiant, ut ad novorum viventium procreationem et educationem cum Deo operam socient. (HV 8).

## Nexus externi  
* Textus Intergum Encyclicae apud www.vatican.va
* 'Humanae vitae' nunc maioris ponderis apud Kath net
* Summus Pontifex "Humanae vitae" iterum laudavit apud Kath net

Categoria:Encyclicae Pauli VI
Categoria:Scripta 1968
Petrus Laurentii filius Medices

**Petrus Laurentii filius Medices**, cognomine "Fatuus" vel "Infelix", anno 1471 a.d. XV.Kal.Mart. Florentiae natus in flumine Gariliano apud Salernum a.d.V.Kal.Ian. anno 1503 mersus obiit. 

Petrus fuit filius Laurentii Medices et Clariciae de Ursinis, frater futuri papae Leonis X; paedagogus eius fuit Angelus Politianus. Petrus erat princeps urbis Florentiae ab morte patris sui (qui anno 1492. obiit) usque ad annum 1494.

[thumb|200px|Petrus Medices cum praeceptore suo [Angelus Politianus|Angelo Politiano, *Confirmatio regulae Sanctus Franciscus Sancti Franciscus *, scena Aedicula Sassetti, Dominicus Ghirlandaio, Florentiae]]

## Nexus externi 
Categoria:Nobiles Italiae
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Nati 1471
Categoria:Mortui 1503
Categoria:Medices
Petrus Paulus Pasolini

**Petrus Paulus Pasolini** (Bononiae die 5 Martii 1922 natus; necatus est Ostiae die 2 Novembris 1975) fuit praeclarus scriptor, poeta moderatorque cinematographicus Italicus. Pasolini homophylophilus erat.

Etsi fuit discipulus Caroli Marx nec ulli credidit deo, notus est quia pelliculam fecit de vita Iesu nomine *Il Vangelo secondo Matteo* (Latine "Evangelium secundum Matthaeum") a multis artis cinematographicae peritis laudatam.

## Pelliculae selectae 
* *Accattone* (1961)
* *Mamma Roma* (1962)
* *La ricotta*, pars pelliculae *Ro.Go.Pa.G.* (1963)
* *La rabbia* (1963), pars prior, pars altera autem a Ioanne Guareschi ducta est
* ''Comizi d'amore* (1964)
* *Sopralluoghi in Palestina per il Vangelo secondo Matteo* (1964)
* *Il Vangelo secondo Matteo* (1964)
* *Uccellacci e uccellini* (1966)
* *La Terra vista dalla Luna*, pars pelliculae *Le streghe* (1967)
* *Che cosa sono le nuvole?*, pars pelliculae *Capriccio all'italiana* (1967)
* *Edipo re* (1967)
* *Appunti per un film sull'India* (1967-1968)
* *Teorema* (1968)
* *La sequenza del fiore di carta*, pars pelliculae *Amore e rabbia* (1968)
* *Porcile* (1968-1969)
* *Appunti per un'Orestiade africana* (1968-1969)
* *Medea* (1969)
* *Decameron* (1970)
* *Le mura di Sana'a* (1971)
* *I racconti di Canterbury* (1972)
* *Il fiore delle Mille e una notte* (1974)
* *Salò o le 120 giornate di Sodoma* (1975)
* *Porno-Teo-Kolossal* (1976) (numquam perfecta propter Pasolini mortem)

## Scripta alia 
* *Petrolio'' (mythistoria ob mortem auctoris imperfecta)

## Pelliculae eo dicatae 
* Pasolini (2014)

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nati 1922
Categoria:Mortui 1975
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Scriptores cinematographici
Categoria:Homosexualitas
Categoria:Moderatores cinematographici Italiae
Categoria:Necati
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
!
Thomas Cranmer

**Thomas Cranmer** (1489–1556) fuit Archiepiscopus Cantuariae inter regna regum Henrici VIII ac Eduardi VI. Putatur duos libros orationis communis, qui liturgiam Ecclesiae Anglicae creaverunt, a Cranmer scriptos esse.

## Vita 
Natus est 2 Iulii 1489, Maria Tudor regnante, Oxoniae propter haeresim die 21 Martii 1556 supplicium sumpsit.

## Bibliographia 
* Diarmaid MacCulloch. 1996. *Thomas Cranmer: A Life.* Novo Portu: Yale University Press. ISBN 0-300-07448-4
* David G. Selwyn, "'Books with manuscript': the case of Thomas Cranmer's library" in *Electronic British Library Journal* (1997)
* David G. Selwyn. 1996. *The Library of Thomas Cranmer*. Oxoniae: Oxford Bibliographical Society. ISBN 0-901420-52-2.

## Nexus externi 
* [Thomasus Cranmer et liber oratio(https://la.wikipedia.org/wiki/oratio)nis communis]
* Liber orationis communis (Ecclesia Angliae)
* 
* Thomas Cranmer in pagina haeresibus dicata 

Categoria:Socii collegiorum Cantabrigiensium
Categoria:Legati Angliae
Categoria:Episcopi Ecclesiae Anglicae
Categoria:Archiepiscopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Martyres
Categoria:Combusti
Categoria:Reformatores
Categoria:Theologi
Categoria:Archiepiscopi Cantuarienses
Categoria:Henricus VIII