open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Philosophia mentis

[thumb|upright=1|Pictura [phrenologia|phrenologica cerebri. Phrenologia fuit unus ex primis propositis quae functionem mentis cum distinctis cerebri partibus conectere conata sunt.]]
[thumb|upright=0.8|[Ioannes Searle, unus ex philosophis mentis maximi momenti, qui naturalismo biologico favit. Berekeliae, 2002.]]
**Philosophia mentis** est pars philosophiae quae mentis conscientiaeque naturam tractat. Una quaestio fundamentalis est relatio inter mentem et corpus (praecipue cerebrum), sed sunt aliae quoque quaestiones, exempli gratia, de natura conscientiae et statuum mentis diversorum.

In conatu quaestionis mentis et corporis solvendae, duae emerserunt scholae: dualismus et monismus. Principia dualismi ad Platonem et scholas indicas Sankhya et Yoga persecuti sunt, sed philosophia saeculo septimodecimo a Renato Cartesio planior definita est. Fautores dualismi substantialis affirmant mentem substantiam libere exsistentem esse, quoniam fautores dualismi proprietatum contendunt mentem esse familiam proprietatum independentium, quae ex cerebri emergunt et non ad cerebrum redigi possunt, sed mentem substantiam distinctam esse non credunt.

Secundum monismo, mens et corpus sensu ontologico non sunt distincti. Haec positio in philosophia Occidentali primum a Parmenide saeculo quinto a.C.n. tenetur; postea saeculo septimodecimo a Benedicto de Spinoza defensa est. Physicalistae volunt solae res a theoria physica postulatae exsistere et credent mentem addito tempore quis rebus explanaturam esse. Idealistae affirmant mentem esse omnia quae sunt et mundum externum rem mentis aut illusionem a mente creatam esse. Monistae neutrales, tales quales sunt Ernestus Mach et Gulielmus James affirmant casus in mundo esse aut mentis aut corporis pro rete relationum in quod ineunt, et fautores monismi aspecti dualis, tales qualis est Spinoza, exsistentiam aliae substantiae neutralis asserunt et volunt materiam et mentem proprietates huius substantiae incognitae esse. Hodie monismi communissimi sunt variationes physicalismi, verbi causa: behaviorismus, physicalismus typorum, monismus anomalus, functionalismus.

* Anima
* Epistemologia
* Imaginatio
* Intellegentia
* Ioannes McDowell
* Meditatio
* Noologia
* Philosophia analytica
* Qualia
* Scientia cognitiva

## Notae
Categoria:Emergentia
Categoria:Mens
Sainte-Radegonde (Arar et Liger)

thumb|250px| Sainte-Radegonde: communis tabula

** Sainte-Radegonde ** est commune Francicum 176 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia. Portat nomen sanctae Radegundis Thuringiensis.

* Indicem communium praefecturae Araris et Ligeris
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Araris et Ligeris
Categoria:Loci habitati praefecturae Araris et Ligeris
Fanum Sanctae Fidei (Arar et Liger)

thumb|200 px|Fani Sanctae Fidei: ecclesia paroecialis

**Fanum Sanctae Fidei** (Francogallice: *Sainte-Foy*) est commune Francicum 128 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.

* Indicem communium praefecturae Araris et Ligeris

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Categoria:Communia praefecturae Araris et Ligeris
Categoria:Loci habitati praefecturae Araris et Ligeris
Germanus Mosconi

**Germanus Mosconi**, Italice *Germano Mosconi*, (Natus in Fano Sancti Bonifatii die 11 Novembris 1932, mortuus Veronae die 1 Martii 2012) fuit diurnarius Italicus. In Interrete notus est quia cum aliquid, sicut lapsus linguae aut intrusor, dum is in officio suo erat, intererat saepe blasphemabat aut maxime iratus erat.
## Nexus externi 
* De Mosconi
* De Mosconi

Categoria:Viri
Categoria:Diurnarii Italiae
Vulpecula turris

thumb|Vulpecula Turris.
thumb|upright=0.8|Vulpecula turris anno 1900 picta.
**Vulpecula Turris** (Theodisce *Fuchsturm*), in quodam monticulo Germanico sita, est unum e Septem Miraculis Ienensibus.

## De situ 
In monte ad urbem Ienam sito, cui Theodisce nomen *Hausberg* est, temporibus medii aevi arces tres erant, quae arces Theodisce *Greifberg*, *Kirchberg*, *Wintberg* nominantur. Sola turris arcis mediae ab iniquitate temporum defensa hodie reliqua est et Vulpecula turris appellatur.

## De fatis et rebus gestis 
Imperatores imperii Romani hoc loco olim palatio usos esse constat. Postea autem ibi comites quidam sedem ac domicilium habuerunt. Cum autem illi civitatibus Thuringicis vim inferre non destitissent, Adalbertus, Misnae comes, precibus civium Erfordensium commotus comites molestissimos arcibus expelli iussit. Posteaquam copiae civium arces expugnaverunt (anno 1304), loca vasta et deserta manserunt (ab anno 1348).

## De nomine 
Unde autem nomen huius turris deductum sit, viri docti affirmare non possunt. Sunt, qui putent tirones societatum Academicarum, qui olim vulpes appellabantur, nomen suum huic turri, ubi versari solerent, dedisse. Alii tradunt quondam Conradum quendam, cum frustra rerum potiri studuisset, postquam ab Friderico, consobrino suo, deprensus esset, in cavea ferrea, quae ex hac turri penderet, inclusum esse; illum in regno appetendo tamquam avaritiam vulpium imitatum hoc nomine notatum esse. Alii autem existimant sub hoc monte vulpes multas fuisse.

## Nexus externi 
* sodalitas *Fuchsturm-Gesellschaft Jena*
* quod Ludovicus Bechstein de turri sciverit 
* liber visitantium, annis inter 1838 et 1932 
* mystagogia virtualis

## Notae 
Categoria:Iena
Pons Ienensis

thumbnail|Pons Ienensis cum deversorio *Grüne Tanne.* 
[thumb|Pons anno [1925 aut 1932, tunc cum pavilione et statua archiangeli Michaelis.]]
**Pons Ienensis** (Theodisce *Camsdorfer Brücke*) est pons clarissimus in flumine Sala factum, qui Iena ducit ad vicum *Camsdorf* vel *Ienam minorem*, unde Theodisce *Camsdorfer Brücke* vocatur.

## De structura 
Pons lapidibus factus (fere annis 1460–1480) novem arcibus ita sustentatur, ut et propter artem et propter aspectus pulchritudinem ab omnibus laudetur et inter miracula urbis Ienae referatur. Temporibus antiquis in ponte sacellum fuisse traditur, medio in ponte signum crucis etiam hodie est.

## De fatis 
Bis iniquitate belli pons afflictus est. Bello tricennali (anno 1637), copiae Suecorum arcum extremum pontis deleverunt ea mente, ut impetum hostium retardarent. Tum casu accidit, ut plurimi eorum, qui in ponte delendo laborabant, alii lapidibus obruti, alii in flumen inmersi interficerentur. Bello orbis terrarum altero (anno 1945) manus Germanorum summo furore et odio incensae pontem iterum everterunt, quamvis facultatem belli ducendi hac re nullam consequi possent.

Iuxta pontem est caupona praeclarissima, cui nomen est *Grüne Tanne* (i.e. *Abies viridis*). Ibi studiosi plurimi amore patriae commoti societatem libertatis defendendae inierunt (anno 1815).

## Nexus externi
*Amicorum circulus.
*De ponte in paginis aedificiorum comparandorum.

## Notae 
Categoria:Iena
Iena
Lingua Tsalagi

(1924-2018) de meta Anglica loqui et loqui Tsalagi incipias]]

 (1924-2018) Cherokee loquens in memoratur in Orientali Band]]
.]]
'*Lingua *Tsalagi*** vel **Cherokeensis*' (in Tsalagi ᏣᎳᎩ ᎦᏬᏂᎯᏍᏗ, Tsalagi Gawonihisdi; Anglice *Cherokee language*; Latinitate dare fortasse "lingua Zalagica") est sermo populi *Tsalagi* locutus, et inest prima turma linguae Iroquesiae. Lingua *Tsalagi* est sola lingua Iroquesia meridionalis quae etiamnunc locuta est. De scriptione lingua *Tsalagi* systema scripturae syllabarum adhibet, a Sequoyah (natus circa 1770; mortuus mense Augusto 1843) inventum, sive Anglice appellatus Georgius Gist sive Georgius Guess.

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Linguae Iroquesiae
Categoria:Linguae Civitatum Foederatarum
Brionum (discretiva)

**Brionum** potest:

* **Brionum (Langobardia)** seu **Briolum**, **Brionis**: municipium Italiae.
* **Brionum (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis)**: municipium Italiae.
Briga (discretiva)

**Briga** potest esse:

* **Briga** (districtus)
* **Briga Nicaeensium**
* **Briga Nicaeensium Summa**
* **Briga Novarensium**
* **Briga-Glisa**
* **Briga** (Gallia Belgica)
* **Briga** (Britannia)

et cetera.
Assus

**Assus** (*-i*, f.) (Graece Άσσος; Turcice *Behramkale*) antiqua est urbs in ora paeninsulae Troadis.

thumb|Assus
## Historia 
thumb|Aspectus in Acropolim

Collis iuxta mare iacens iam aetate aënea habitatus fuit. Saeculo VII a.C.n. Assus ab incolis Methymnae in Lesbo insula sitae condita est. Socius fuit Athenarum in foedere Delium iuncta neque in bella Graeca-Persica saeculorum V et IV ullius momenti fuit. Anno 366 a.C.n. Satrapes Persicus seditiosus Ariobarzanes se in arcem urbis recepit, ut vi Persarum sustineret. Ex fere anno 360 urbs sub dicione Eubuli successorisque Hermeae fuit. Eodem tempore etiam Aristoteles cum Theophrasto discipulo Assi vitam aliquamdiu degit. Inter annos 334–241 dominium urbis Alexandro Magno successoribusque eius Seleucidis cecidit. Deinde inter annos 241–133 a.C.n. ad regnum Pergamenum Attalidarum pervenit, usque in potestatem imperii Romani redactum est. Temporibus Byzantinis Assus sedes episcopalis facta est atque ad thema Aegaeum pertinebat. Etiam anno 1306 Graecis arcem urbis contra Turcos defendere contigit, paulo post autem in dominium eorum delapsum est, quo ex tempore ad Ottomanicum imperium pertinebat.

## Ruinae 
thumb|Templum Athenae Assi

Moenia urbis diversibus temporibus varioque more inter saeculum III a.C.n. usque ad tempus Byzantinum exstructa sunt. Circuitus 3 fere chilometres efficit. Praeterea etiam reliqua qui habentur muri archaici exstant.

Templum Athenae dicatum inter annos 530–520 a.C.n. Dorico more constructum est, quare singulum templum Doricum temporis Archaici totius Asiae Minore putatum est. Nonnullae columnae indigeni lapide confectae post effusionem ruinarum partim reerectae sunt. 

thumb|left|Mezquita Ottomanica post expugnationem oppidi exstructa.

Hodie quoque antiqua Agora, Buleuterium, Gymnasium, theatrum atque thermae Romanae visitari possunt. Extra urbem antiqua necropolis sita est.

In extremo oppido hodierno mezquita regente Murado I (1326–1389) constructa est, una enim antiquissimarum mezquitarum, in huius exstructione Turci multis spoliis antiquis atque Byzantinis usi sunt.

thumb|Theatrum ad mare spectat. Procul Lesbum insulam vidimus.

## Effossiones 
Inter annos 1881–83 indagatores Americani oppidum effoderunt. Plurimae inventiones in Louvre museum atque in museos Constantinopolitanos atque Bostonianos detractae sunt. Ex anno 1981 Turci etiam effossioni oppidi operam dederunt duce Ümit Serdaroğlu.

## Nexus externi
Categoria:Urbes Turciae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Troas
Categoria:Urbes Imperii Romani
Fons principalis Ienensis

## De situ et statu 
framed|right|*Fons principalis Ienensis*
Fons praeclarissimus haud procul ab urbe Iena situs sub radicibus collis, qui ab Velnica vico circiter milia passum duo abest. Quo ex fonte rivulus, qui Theodisce *Pennickenbach* nominatur, oritur.

## De rebus hoc loco gestis 
Posteaquam foedus Smalcaldicum, quod dicitur, ictum est (anno 1530/31), Ioannes Fridericus elector Saxonicus partes ducum protestanticorum sequi constituit et opes copiis adiuvit. Cum autem ad urbem Molibergam ii, qui huic foederi se dedissent, cladem gravissimam accepissent (anno 1547), Ioannes Fridericus comprehensus et in vincula coniectus est. Annos autem quinque cum imperio tum libertate caruit. Cum catenis liberatus Ienam veniret, cives Ieneses et professores Academiae ei obviam ierunt, ut in pompa quadam celeberrima eum prosequerentur et amorem profiterentur. Qui ad fontem illum principem convenisse traduntur. Ioannes Stigelius, qui primus Academiae Ienensi praeerat, hoc epigramma elegantissimum composuit:

*Fontis ad huius aquam frigus captabat in aestu*
:*Saxoniae Elector Mystaque, Christe, tuus.*
*Tu fons iustitiae, verae fons vive salutis,*
:*Saxoniae salvos, Christe, tuere Duces!*

::MDLIV

Etiam hodie hoc loco illi versus saxo incisi leguntur. Sunt autem, qui negent Ioannem Fridericum e carcere redeuntem hoc loco moratum esse; sed paulo post in venando occupatum illo venisse.

## De fontis refectione 
Ducentis et octoginta annis post Antonius de Ziegesar, vir clarissimus Ienensis, fontem principalem iniquitate temporum afflictum refici iussit et hoc epigramma addidit:
*Principis hic fons est, fidei tutoris et artis,*
:*Caesaris e vinclis quum rediisset, amor.*
*Auspicem enim reducem celebrans academia votis*
:*Laeta salutavit fontis ad huius aquas.*
*Antiquum vallis nunc instauravit honorem,*
:*Muneris et fundi quem meminisse decet.*
::MDCCCXXXII

## Notae 
Categoria:Iena
Victorius Sgarbi

[right|thumb|200px|Victorius Sgarbi die [9 Iulii 2007]]
**Victorius Sgarbi**, vulgo plene *Vittorio Umberto Antonio Maria Sgarbi* (natus Ferrariae die 8 Maii 1952) est historicus artis, scriptor, et politicorum peritus Italicus.

Fautor aut socius multarum et variarum factionum fuit: Factionis Liberalis Italicae, Forza Italia, UDC, PSI, PCI et aliarum. Se atheistam appellat.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis
* De vita.

Categoria:Atheistae
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Historici Italiae
Categoria:Politici Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Viri
Orontes

thumb|Orontes in Turcia.
**Orontes** (Graece Ὀρόντης) sive **Axius** (Arabice العاصي *‘Āṣī*) est flumen quod Libanum, Syriam, et Turciam perfluit. Temporibus antiquis, praecipuus fuit fluvius Levantis, etiam "Draco" et "Typhon" et "Axius" nominatus, ex qua nuncupatione nomen hodiernum Arabicum derivatum est.

## Etymologia 
Orontes est nomen Hellenizatum verbi Persici *Haeravanta* 'id plenum maiestate'.

## Cursus 
[thumb|left|Orontes flumen prope [Hamam in Syria, 1914.]]
Oritur amnis in magnis fontibus nomine Labweh ad orientem partem Beqaa vallis prope fontes Litani flumen ad meridiem vertens, inde in septentrionem vertit vallem lapidosum perfluens. Relicto valle flumen in lacum apud Homs influit ubi vallis expandit perveniens ad fertilem provinciam Hamaih-Epiphaneia. Iuxta eam tractus pascuarii circa Amyces siti sunt porrigentes ruinas Apameae et Larissae urbis. Haec vallis a impedimento Jisr al-Hadid concluditur ubi flumen se ad occidentem convertit et ad Antiochenam planitiem pervenit.

Influctis Afrin et Karasu amnibus flumen Antiochiam ad septentrionem praeterit demumque omnino perfecto spatio 240 chilometrum apud Seleuciam Pieriam in Mare Mediterraneum influit.

## Historia 
[thumb|Orontes [Hamae in Syria.]]
Cum passim innavigabile sit neque aptum ad irrigandum flumen levis momenti fuit nisi in itineribus faciendis. Viae enim ab Antiochiam urbem flumine tenus usque ad Homs duxerunt, inde ad Damascum Syriamque vertunt. Ad ripas Orontis Cadense proelium Aegyptio rege Ramesses II (1279–1213 a.C.). Apud flumen etiam Proelium Carcarense anno 853 a.C.n. pugnatum est. Anno 637 ibi copiae Islamicae  imperium Romanum orientale prope pontem ferratum devicerunt.

Orontes saepe fines nonnullorum imperiorum designabat.
## Fontes 
*  XVI.2.7-10

## Notae 

Categoria:Flumina Libani
Categoria:Flumina Syriae
Categoria:Flumina Turciae
Categoria:Tributarii Mediterranei maris
Saint-Laurent-en-Brionnais

[thumb|250px|Saint-Laurent-en-Brionnais: [ecclesiae turris campanaria]]
left|thumb|250px|Saint-Laurent-en-Brionnais: communis tabula

** Saint-Laurent-en-Brionnais** est commune Francicum 369 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.

* Indicem communium praefecturae Araris et Ligeris
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Araris et Ligeris
Categoria:Loci habitati praefecturae Araris et Ligeris
Ioannes Gilligan

** Ioannes Joyce Gilligan** qui dicitur *Jack* (natus in Cincinnatopoli Ohii die 22 Martii 1921; mortuus  die 26 Augusti 2013) fuit politicorum peritus Americanus factionis Democraticae, qui inter alia ab anno 1971 usque ad annum 1975 Ohii  gubernator fuit.
Antea ab anno 1965 usque ad insequentem annum munere populi Ohii etiam Camerae Repraesentantium Civitatum Foederatarum legatus fuerat. Etiam filia eius Kathleen Sebelius rerum politicarum perita est et Kansiae gubernatrix (2003–2009)fuit. 
## Nexus externi
* 
* Brevis biographia apud Societatem Nationalem Gubernatorum (*National Governors Association*)

Categoria:Camerae Repraesentantium Civitatum Foederatarum legati Ohii
Categoria:Gubernatores Ohii
Categoria:Nati 1921
Categoria:Mortui 2013
Colossae

[thumb|200px|*Miraculum [Sanctus Michael Archangelus|Sancti Michaelis*, iconographia Russica.]]

**Colossae** vel **Colosse** (tempore medievale etiam **Chonae** vel ** Kona**; Graece: Κολοσσαί, Χωναί/Χῶναι) antiqua fuit urbs Phrygiae ad ripa Lyci fluminis sita, quae amnis in Maeandrum influit. A meridio-oriente 16 fere chilometros afuit a  Laodicea prope magnam viam m ad regiones Euphratenses iungentem. Ruinae urbis iuxta oppidum hodiernum Honaz Turcicum collacatae sunt neque adhuc effossae sunt.

## Historia 
Anno 396 a.C. satrapes Tissaphernes Colossam illictus a clientibus Cyri regni Persici necatus est. Plinius tradidit lanam Colossae fabricatam (*colossina*) nomen colori cyclaminis dedit. Aetate Hellenistica urbs cuiusdam momenti fuit in mercaturis faciendis, usque primum vere saeculum amplitudo eius valde minuta fuit.

Non videtur Sanctum Paulum urbem visitavisse quod ex dictum eius in epistulo ad Colossenses liquet cum se sperare urbem visitaturum esse ubi primum ex carcere liberatus sit exprimeret. Epaphras ecclesiae Colossensis initiavisse videtur. 

Postquam urbs quodam terrae motu delapsa est tempore Byzantino prope ruinas novum oppidum nomine Chonae conditum est. In libris Byzantinis et imprimis ecclesiasticis nomen antiquum oppidum ergo etiam in Chonam nomen mutatum est. Huic oppido etiam scriptores noti Byzantini Nicetas et Michael Choneatae nati sunt. Inter annos 1206–1230 oppidum sub domininone Manuelis Maurozomes erat.

Chonae circa annos 858-60 sedes episcopalis facta insequentibusque annis metropolis nominata est.

Categoria:Loci archaeologici Turciae
Categoria:Phrygia
Demetrias

**Demetrias** (Graece: Δημητριάς) antiqua fuit urbs Graeca maritima in Magnesia; 1.5 ferme chilometres abest ab urbe hodierna Bolus. Una cum quadam arce in obverso litore summo in colle nomine Goritsa exstructa anno 294 a.C. a Demetrio I Poliorcetes, unus Diadochorum Alexandri Magni, condita est.

Aetate Hellenistica urbs maxime florebat numerans circa 25.000 incolarum et abhinc Macedoniae reges Graeciam septentrionalem moderabantur. Una cum Chalce et Corintho una trium vinculorum Graeciae existimabatur.

Everso Macedonico regno anno 168 a.C. urbs constanter deminuta est, aetate Romanae dominationis autem iterum valescere coepit, quod ex urbem sedem episcopalem fuisse vidimus. Etiam Byzantinis temporibus urbs cuiusdam momenti fuit, at circa annum 1600 ab ultimis incolis relicta est.
## Fontes 
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Demetrius Poliorcetes
Categoria:Condita 294 a.C.n.
Septem miracula Ienae

**Ienae** in urbe praeclarissima **septem miracula** (Theodisce: *Sieben Wunder von Jena*) laudantur, et hoc epigrammate enumerantur.
:Ara, caput, draco, mons, pons, vulpecula turris,
::Weigeliana domus: septem miracula Ienae.
Pars erant vitae studiosorum in Universitate Litterarum Ienensi degentium.

## Miraculum primum: ara 
thumb|Sub ara transire licet.
Inter Ienae urbis miracula refertur ea pars templi Sancti Michaelis, quae sub ara sita est et transitum praebet. Qua tempore medii aevi monachi ordinis Cisterciensis ad monasterium post templum situm transire solebant. Qui transitus camera est rationis Gothicae 12 pedes altus et 10 pedes latus perducta et usque adhuc exstans. Cum aedificia eius modi rarissime inveniantur, haec quoque pars templi Sancti Michaelis admiratione digna putatur.

## Miraculum alterum: caput 
thumb|Ioannes hians.
In pariete curiae Ienae urbis horologium summa arte est, quod tribus figuris circumdatum et ornatum est. Figura media est caput, cui nomen Ioannis hiantis (Theodisce *Schnapphans*) impositum est. Ille globum aureum baculo affixum captare conatur, cum hunc singulis horis viator (cuius figura parte sinistra invenitur) ei praebere coepit. Urbem Ienam perituram esse tradunt, si Ioannes ille hunc globum ore arripere potuerit. Tempore nostro in curia exemplar recens huius horologii affixum est, illud vetustissimum in museo ab iniquitate tempestatum defenditur.

## Miraculum tertium: draco 
thumb|Draco horribilis.
Draco figura quaedam taetra et pestifera est, cui septem capita, quattuor pedes, duae manus sunt. Ex ossibus, ferro, charta sculptus esse videtur. Sunt, qui suspicentur draconem tempore belli tricennalis vel ioci causa vel ad horrorem iniciendum factum esse. Alii putant studiosos theologiae olim ad ludos scaenicos faciendos draconem finxisse, ut partes diaboli ageret. Nam in libro Sanctae Apocalysis diabolus *draco magnus rufus habens capita septem* (Apc XII) describitur. Hodie asservatur in museo urbis Ienae.

## Miraculum quartum: mons 
Iste mons *Jenzig* appellatur, Ienae altissimus quidem (385 metrorum). Cui in vertice est area calva atque rasa naso simillima ut ab Ienensibus *Nase* nuncupetur.

## Miraculum quintum: pons 
:Vide sub voce pontis Ienensis

## Miraculum sextum: vulpecula turris 
:Vide sub voce Vulpeculae turris

## Miraculum septimum: Weigeliana domus 
:Vide sub voce Weigelianae domus

## Nexus externi
*Situs interretialis miraculis tantummodo dicatus.
*Mystagogiae periegeticae: etiam ad locos studiosis (olim) dilectos.

## Notae 
Categoria:Iena
Categoria:Miracula
Laodicea (Mesopotamia)

**Laodicea** (Graece: ) fuit antiqua urbs Hellenistica in Mesopotamia. Plinius urbem iuxta Seleuciam et Artemitam fuisse commemoravit. Etsi situs urbis nondum inventus est civitatem in Iraco hodierno esse certe scimus.

Categoria:Loci olim habitati Iracae
Laodicea ad Libanum

**Laodicea ad Libanum** (Graece: Λαοδίκεια ἡ πρὸς Λίβανου) fuit antiqua urbs Hellenistica ad ripam Orontis fluminis in Coele-Syria sita, huius ruinae 25 fere chilometros absunt ab urbe hodierna Homs in Syria. Strabo urbem initium Marsyas Campus, quem tenus Orontem ad ripam occidentalem prope fontes fluminis se extendisse commemoravit, fuisse tradit. A Ptolemaeo urbem Cabiosa Laodiceia nominatam eique duo oppida nomine Paradisus (Paradeisos) et Jabruda (Iabmouda) subdita fuisse traditur. Plinius quorundam *Laodicen[orum], qui ad Libanum cognominantur* mentionem fecit.

## Bibliographia 
* "Laodiceia ad Libanum" in 

## Nexus externi 
Categoria:Loci archaeologici Syriae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Urbes Imperii Romani
Artemita

**Artemita** (Graece: Ἀρτεμίτα) seu **Artemita in Apolloniatis** Hellenistica fuit urbs in hodierna Iracia sita quae regnantibus Parthicis maxime florebat.

Etsi situs nobis adhuc incognitus est constat urbem ad viam commercialem Seleuciam et Chorasmiam iungentem prope aditum Zagri montis iacuisse. Secundum Isidorum Characensem, qui urbem 82 ferme chilometra a Seleucia abesse destinavit, flumen Sillas urbem perfluit alterumque nomen eius **Chalasar** fuit. Initio a Graecis Macedoniis conditam esse Plinius nobis tradit postea autem pro urbe Parthica habebatur. Anno 31 p.C.n. Tiridates II in urbe comiter receptus est. Urbi etiam Apollodorus Artemitanus natus est.

## Nexus externi
Categoria:Loci olim habitati Iracae
Nehavendum

**Nehavendum** (Persice: نهاوند, **Nahāvand**) urbs est in provincia Hamadanensi in  Irania. Populationem urbis 72,218 esse existimatur. A meridie Hamadanae urbis sita est. Una antiquissimarum urbium Iraniae putabatur. 
 
## Nomen 
Urbi volventibus annis diversa nomina tributa sunt: Nahavand, Nahavend, Nahawand, Nahaavand, Nehavand, Nihavand or Nehavend (prius Mah-Nahavand),  antiquitate autem **Laodicea** (Graece: Λαοδίκεια; Arabice: Ladhiqiyya), Antiochia in Persis, Antiochia Chosrois (Graece: Αντιόχεια του Χοσρόη) et  **Niphaunda**. 

## Historia 
Condita est a Dario I Magno in Media una cum duobus aliis urbibus Achaemenidicis nomine Apamea et Xerxes. A Plinio urbs in extrema limite Mediae posita est.

Prope urbem proelium apud Nehavendum anno 642 gestum est quo regni Sassanidarum finis paratus est coepitque expugnatio Iraniae per Arabes. Inter annos 1589 et 1603 et iterum 1734 et 1730 a Ottomanidis regnabatur.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Urbes Iraniae
Saint-Gengoux-le-National

[thumb|250px|Saint-Gengoux-le-National: [ecclesia Sancto Gangulpho dicata]]
left|thumb|250px| Saint-Gengoux-le-National: communis tabula

** Saint-Gengoux-le-National ** est commune Francicum 1'057 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.

* Indicem communium praefecturae Araris et Ligeris
## Nexus externi 
* Saint-Gengoux-le-National pagina interretialis
* 

Categoria:Communia praefecturae Araris et Ligeris
Categoria:Loci habitati praefecturae Araris et Ligeris
Mesembria

**Mesembria** (Bulgarice: Несебър *Nesebǎr*; Graece: ) urbs est antiqua in Bulgaria sita in provincia Burgas. Saepe "*Margarita Ponti Euxini*" et "*Dubrovnik Bulgariae*" nuncupata est. A saeculo VI a.C.n. fuit colonia Graeca.

 ad Mesembriam]]
## Bibliographia 
* "Mesembria (1)" in 

Categoria:Urbes Bulgariae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Urbes Imperii Romani
Categoria:Portus Ponti Euxini
Cius

**Cius** (Graece: Kίος), postea **Prusias ad mare** in honore Prusias I nominata, antiqua fuit urbs Graeca ad oram Propontidis in Bithynia sita. Variis occasionibus Aristoteles, Strabo et Apollonius Rhodius huius urbis mentionem fecerunt. Initio Miletini ibi coloniam condiderunt portumque cuiusdam momenti instituerunt. Postea socius in foedere Aetolicum facta a Philippo V rege Macedoniae eversa est. Paulo post a Prusias I rege Bythiniae reconstructa in honore eius transnominata est. Quod pars Viae Sericae fuit mox prospera civitas existimatur. Graecia in bello Turco-Graeco anni 1923 victa constitutum est populationes ian lingua vel religione alterius utentes mutualiter esse permuntandos. Quo facto profugi urbis oppidum Nova Cius in Argolis sita condiderunt. Paucae solum spoliae ad hodiernum tempus adhuc exstant.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci archaeologici Turciae
Categoria:Bithynia
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Phaselis

**Phaselis** (*-idis*, f.) (Graece Φασηλίς) antiqua fuit urbs Graeca in ora Lyciae, huius ruinae prope vicum Tekirova collocatae sunt. Inter Bey mons et silvas Olympias, sedecim chilometra ad occidentem oppidi Kemer sita est.

[thumb|[Aquaeductus.]]
## Historia 
Oppidum circa 700 a.C.n. a Rhodicis conditum est. Cum ad isthmum duos portus separantem situm sit mox maximus portus Lyciae facta est et cuiusdam momenti in mercaturis inter Graeciam, Asiam Minorem, Aegyptum et Phoeniciam commutandis quamquam non ad foedus Lycum pertinebat. Fuit templum Athenae dicatum Phaselis, ubi lancea Achilles ostentata esse dicitur. Ibi etiam Theodectes poeta natus est. Persae Achaemenidae cum Asiam Minorem ceperunt urbem expugnantes in dicionem eorum redegerunt, demum a Alexandro Magno in expeditione sua capta est.

Alexandro defuncto Aegypti Ptolemaeici urbem inter annos 209 et 197 a.C.n. habebant. Composito autem pacto Apameense regni Rhodici una cum aliis urbibus Lyciae tradita est. Inter annos 190 et 160 a.C.n. sub dominatu Rhodico erat postquam in foedere Lycicum inclusa est. Saeculo primo a.C. piratae urbem constanter minabantur; brevique tempore immo a duce eorum Zekenites obsidebatur dum copiae Romanae illum expulserunt. 

Aetate Byzantina urbs sedes episcopalis facta est quamvis iterum in periculum expugnationis per piratas venerit. Gradatim status urbis, quae saeculo septimo a navibus Arabicis aggressa sit, deminuebatur usque saeculum undecimum ad paupertatem redacta est. Cum Selgiukidae Alanyam et Attaliam portus praeferrent Phaselis ullius momenti esse cessit.

## Phaselis hodierna 
Phaseli tres portus sunt: Portus Septentrionalis, Portus proelii, et Portus Munitus' ('Portus Solis'), quorum superior maximi momenti eorum erat. Via 24 metrorum urbem percurrit, quae in Porta portatoria Hadriani finem habuit. Relicta tabernarum tenus viam inventa sunt. Haud procul sunt thermae Romanae, forum et theatra, quae omnes inter monumenta saeculo secundo nominandi sunt. Exstant praeterea multi sarcophagi per locum dispersi.

## Nexus externi 
* De Phaselide in *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites* (1976)

Categoria:Urbes Turciae
Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori

[thumb|[Pagina titularis editionis anni 1568.]]
'''''Le vite de' più eccellenti pittori, scultori, e architettori''''' ('De excellentissimorum pictorum, sculptorum, et architectorum vitis'), simpliciter ***Le Vite*** ('De vitis'), est opus memoriale de artificum vitis atque arte, a Georgio Vasario Italice anno 1550 editum.

## De rebus scriptis
[thumb|Imago in pagina [liber|libri]]
Opus de artificum, maxime Florentinorum, vitis et artibus est; liber de factis veris narrat sed etiam dubiis aut mirabilibus.

### Pars prima
Dedicationes Cosimo I Medices, prooemia et 35 capita de artibus.

### Pars secunda
De Cimabue, Arnulpho de Cambio, Nicolao et Ioanne Pisano, Giotto, Ambrosio et Petro Lorenzetti, Simone Martini, Duccio Senense, Philippo Memmi, et aliis.

### Pars tertia
De Iacobo della Quercia, Luca della Robbia, Paulo Augello, Laurentio Ghiberti, Thoma Masacio, Philippo Brunelleschi, Donatello Florentino, Petro de Burgo, Ioanne Faesulano, Leone Baptista Alberto, Antonello Messanense, Andrea del Verrocchio, Antonio et Petro Pullario, Dominico Girlandaeo, Iacobo, Ioanne et Gentile Bellini, Antonio et Bernardo Rossellino, Benotio Gozzoli, Benotio Foroliviense, Gentile Fabrianense, Andrea Mantegna, Philippino Lippi, Petro Perusino, Victore Carpathio, Luca Signorelli, Cosimo Tura, Francisco Squarcione, Pisanello, Alexandro Botticelli, et aliis.

### Pars quarta
De Leonardo Vincio, Antonio de Allegris Corigiense, Donato Bramante, Raphaële Sanctio Urbinate, Andrea Sansovino, Laurentio Lotto, Rubeo Florentino, Parmigianino, et aliis.

### Pars quinta
De Iulio Romano, Iacobo da Pontormo, Ioanne Nannio Utinense, Daniele Ricciarelli, Francisco Salviati et aliis.

### Pars sexta
De Michael Angelo Bonarotio, Titiano, Iacobo Sansovino, Angelo Bronzino, Georgio Vasario ipso, et aliis.

## Editiones 
* 1550 : *Le vite de piv eccellenti architetti, pittori, et scvltori italiani*. Florentiae Partes 1-2 Pars 3
* 1568 : ''Le vite de' piv eccellenti pittori, scvltori, et architettori*. Florentiae: I Giunti (editio aucta) Partes 1-2 pars 3 vol. 1  pars 3 vol. 2
* 1648 : *Delle vite de' più eccellenti pittori, scultori, et architetti''. Bononiae Partes 1-2 Pars 3 vol. 1 aliud Pars 3 vol. 2

## Nexus externi
*Liber Italice in Interrete
Categoria:Italiae scripta
Categoria:Litterae Italianae
Categoria:Scripta 1550
Categoria:Scripta 1568
Categoria:Libri biographici
Categoria:Libri de arte
Caliphatus Abbasidarum

thumb|Post anno 945, caliphatus Abbasidarum in plures partes se separavit.
thumb|Illustratio e versione Arabica illius *Materiae Medicae,* sub dynastia Abbasidarum facta
**Caliphatus Abbasidarum** vel **Caliphatus Bagdatensis** fuit civitas qui magnam partem musulmanorum regnaverunt ab anno 750, cum caliphatum Omayadarum everterunt, usque ad 1258, cum Mongoles Bagdatum ceperunt.  Abbasidae nomen traxerunt a progenitore Abbas ibn Abd al-Muttalib, Machometi patruo. Caliphatūs Abbasidarum conditor fuit As-Saffah, qui seditione facta anno 750 ad Lycum flumen Marwanum II Ommiadam bello superavit et occidit.

## Bibliographia 
* Balbale, Abigail Krasner.  *Between Kings and Caliphs: Religion and Authority in Sharq al-Andalus (1145-1244 CE).* Dissertatio in universitate Harvardense, anno 2012.
* Halm, Heinz. *Die Araber: von der vorislamischen Zeit bis zur Gegenwart.* Monaci:  C. H. Beck, 2004.  ISBN 340650843X
* Kennedy, Hugh N.  *The Early Abbasid Caliphate: A Political History.* Totowa:  Barnes and Noble, 1981.  ISBN 0389200182
* Le Strange, Guy. *Baghdad during the Abbasid Caliphate: from contemporary arabic and Persian sources.*  Oxonii:  Typographeum Clarendonum, 1900.  Re-editio anno 1983, ISBN 0313231982 

## Nexus Externi 
* Historia Caliphati Abbasidarum e *Jewish Virtual Library*
* Caliphatus Abbasidarum ex *Encyclopedia Iranica*

Categoria:Abbasidae
Categoria:Caliphatus
Theodorus Živkov

thumb|Theodorus Živkov anno 1979
**Theodorus Christi f. Živkov** (Bulgarice *Тодор Христов Живков* (natus 7 Septembris 1911 in oppido Prawez in Serdica provincia, mortuus die 5 Augusti 1998 Serdica in urbe) rerum politicarum Bulgaricus fuit.

## Iuventus et munus 
Živkov iuvenis patriam vicum reliquit atque Serdicam venit, ut operam inveniret. Ibi iam anno 1932 sodalis societatis iuvenum Communisticarum factus est. Inter Bellumm Orbis Terrarum II bellator tectus contra Germanicos certavit. Bello finito Živkov dux vigilum Communisticarum Serdicae factus acerrime contra inimicos Factionis suae egit. 

## Cursus honorum 
Anno 1954 dux Factionis Communisticae creatus est. Anno 1962 Primus minister nominatus est. Semper fidelissimus socius Unionis Sovieticae fuit. Die 7 Iulii 1971 nova constitutione promulgata Praeses Consilii Rei Publicae electus est. Die 17 Novembris 1989 a sodalibus factionis suae depositus est. Communismo abolito Živkov in ius vocatus et ad sex annos carceris damnatus est. Sed propter valetudinem in domu sua retentus est.

## Familia 
Živkov uxorem duxit, quae anno 1971 mortua est. Habuit duos liberos, filiam et filium.

## Nexus externi 
* Elogium apud spiegel.de
* Elogium apud welt.de

Categoria:Primi ministri Bulgariae
Categoria:Praesides Bulgariae
Sozopolis Pisidiae

**Sozopolis Pisidiae**, aetate Hellenistica etiam **Apollonia** nuncupata, urbs antiqua fuit in Pisidia, hodie in parte Asiatica Turciae sita. 

Sozopolis nota est ut locus natalis Severi Antiocheni (natus anno fere 465). Sedes episcopalis titularis ecclesiae Catholicae est. Iconographia Theotoci ibi orta est, cuius festum Christiani Orthodoxi 3. Septembris agunt. Fragmenta Rerum Gestarum Divi Augusti Graece sermone scripta eodem in loco inventa sunt.

## Notae 

Categoria:Loci archaeologici Turciae
Categoria:Pisidia
Tionum (discretiva)

**Tionum** potest:

* **Tionum (Aprutium)** (alia nomina: **Tionum Aprutinum**)
* **Tionum (Tridentinum-Athesia Superior/Tirolis Meridionalis)** seu **Thionum** (alia nomina: **Thionum Tridentinum**):
Georgius Filipov

**Georgius Stanshev Filipov** (Bulgarice * Георги (*vel* Гриша) Станчев Филипов*, natus die 13 Iulii 1919 in Kadiewka/Ucraina, mortuus die 2 Novembris 1994 Serdicae) rerum politicarum peritus Bulgaricus fuit.

## Iuventus et munus 
Filipov in Universitate Serdicensi mathematicae er physicae studebat. Anno 1956 doctor promotus est.

## Cursus honorum 
Iam anno 1940 ad Factionem Communisticam Bulgariae accessit et contra regnum Boridem III certavit. Itaque ad 15 annos carceris damnatus est. Postquam Communistae anno 1944 rerum potiti sunt, Filipov liberatus est. Deinde cursus honorum in Factione Communisticae coepit. Annis 1948 - 1951 Moscoviae oeconomiae et commercio studebat et deinde in commissione Consilii Oeconomici Bulgariae operam dedit. Annis 1957 - 1958 atque 1962 - 1966 eius praeses fuit. Annis 1966 - 1990 legatus ad parlamentum Bulgariae fuit. Etiam 1966 praeses commissionis oeconomiae et sodalis consilii ministrorum nminatus est. Anno 1971 sodalis Consilii Rei Publicae et inter regentes Factionis Communisticae creatus est. Die 16 Iunii 1981 Theodorus Živkov praeses Consilii Rei Publicae eum novum Primum Ministrum promovit. Die 21 Martii 1986 Georgius Atanasov eius successor praeses ministorum factus est. Anno 1990, cum Communismi dicio abolita esset, omnes honores amisit. 

## Nexus externi 
* Biographia apud Munzinger.de

Categoria:Alumni Universitatis Serdicensis
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Primi ministri Bulgariae
Nolinoideae

**Nolinoideae** sunt subfamilia monocotyledonum familiae Asparagacearum in APG III classificationis systemate anni 2009 enumerata, quae olim **Ruscaceae,** familia distincta, sensu lato tractabatur (Chase, Reveal, et Fay 2009). Nomen familiae ex *Nolina,* nomine typi generis, deducitur.

Subfamilia genera prius in varias familias digesta amplectitur, inter quae Ruscaceae sensu stricto, Nolinaceae, Dracaenaceae, Convallariaceae, Eriospermaceae. Sicut multi greges monocotyledonum lilioideorum, genera hic perscripta olim in familiam Liliacearum sensu lato digesta sunt.

## Genera
Fortasse imperfectus generum in Nolinoideis comprehensorum index infra perscribitur. Ascriptio est fontis qui genus in hanc subfamiliam digerit. Genera hic perscripta quod ad eorum fines et classificationem in familiis et subfamiliis spectat late variata sunt; nonnullae classificationes in familiis non Nolinoideis quae in litteris inveniuntur subscripta sunt.

## Notae

## Bibliographia
*Chase, M. W., J. L. Reveal, et M. F. Fay. 2009. A subfamilial classification for the expanded asparagalean families Amaryllidaceae, Asparagaceae and Xanthorrhoeaceae. *Botanical Journal of the Linnean Society* 161(2):132–136. doi=10.1111/j.1095-8339.2009.00999.x.

## Nexus externi
* Stevens, P. F. 2001+ Angiosperm Phylogeny Website. Situs interretialis.
* Vascular Plant Families and Genera. Royal Botanic Gardens, Kew.
* Convallariaceae, Dracaenaceae, Eriospermaceae, Nolinaceae, Ruscaceae in L. Watson et M. J. Dallwitz (1992+),. *The families of flowering plants: descriptions, illustrations, identification, information retrieval.* Editio 3 Maii 2006. https://web.archive.org/web/20070103200438/http://delta-intkey.com/
* Liliaceae in *Flora of North America*
* NCBI Taxonomy Browser
* Ruscaceae, Convallariaceae, nexus, EriospermaceaeNolinaceae apud CSDL Texiae

!
Categoria:Subfamiliae plantarum
Categoria:Taxa Sprengel
Antagonista

**Antagonista**  (a Graeco ἀνταγωνιστής 'adversarius, competitor, inimicus, aemulus' 
 

 

Categoria:Personae scaenicae
Calibanus (planta)

***Calibanus*** est genus plantarum, cui sunt binae angiospermarum species, ambae sempervirentes succulentae atque in aridis Mexici regionibus endemicae. Genus per classificationis systema  APG III in subfamiliam Nolinoidearum (olim Ruscacearum) familiae Asparagacearum digeritur. Olim autem inter Agavaceas (nunc Agavoideas) perscriptum, nunc ab eis separatur, quia polycarpicum et dioecium est. Nomen generis Calibanum dicit, antagonistam monstruosum in *The Tempest,* ludo scaenico Shakesperiano.

[thumb|upright=0.8|[Folium|Folia *Calibani hookeri.*]]
[thumb|upright=0.8|[Cortex *Calibani hookeri.*]]

Planta siccitatem optime tolerat, habitu cunctanter crescens. Cui sunt radices tuberosae, caudices appellatae. Caudex ad 1 metrum latum crescere potest, fasciculis foliorum venetorum, grossorum, graminiformium, filamenti metallici similium, 50 centimetra longorum, ex medio orientium et vetustate nutantium praeditus. Fascicula florum perparvorum et cremeorum, aliquando roseorum vel purpureorum tincta, sunt rigida, circa 10–20 centimetra longa. Plantae femineae baccas ferunt globosas, ovoideas, terangulatas, semina rotunda continentes.

## Species
**Calibanus glassianus*
**Calibanus hookeri*

## Notae
## Nexus externi
**Calibanus hookeri* apud Bihrmann's Caudiciforms,
**Calibanus hookeri* apud Cactus Art Nursery,

Categoria:Genera plantarum
Categoria:Nolinoideae
Categoria:Plantae dioeciae
Caliban
Ars commercialis

[thumb|[Mulier Coca-Cola circa 1900 bibit. Praeconium est exemplum artis commercialis.]]
[thumb|Exemplar [textile a Christophoro Dresser descriptum et Augusto 1887 in tabulas relatum.]]

**Ars commercialis,** vel **ars commercii,** est ars officiorum creantium, quod ad artem pro propositis commercii factam spectat, praecipue praeconio. Nomen magis atque magis anachronisticum habetur, pro nominibus recentioribus, sicut *descriptio graphica* et *ars praeconia.* Ars commercii usitate amplectitur descriptionem librorum, praeconiorum variorum operum, insignium, *posters,* aliorumque praeconiorum ad venditionem vel acceptionem operum, officiorum, vel notionum adiuvandam. Inter praecursores artis commercii fuerunt Iulius Chéret, Christophorus Dresser, Gulielmus Morris, Alphonsus Maria Mucha, Henricus de Toulouse-Lautrec.

## Sollertiae artis commercialis
Plurimi artifices commercii data ordinare possunt, compertumque habent artium bellarum, cogitationis, et mediorum artisticorum. Communicatio in arte commercii saepe est magni momenti. In societatibus lucrativis, pars artis plerumque est parva, in directore artis, fortasse vice directore, et paucis artificibus consistens.

## Genera
Ars commercii multa artis genera artisque rationum categorias amplecti potest, inter quas:

*Compositio (artes oculorum)
*Insigne
*Motus artium et artificiorum

Categoria:Genera artis
Motus Antagonistarum

**Motus Antagonistarum** est motus culturalis Novi Eboraci anno 2000 rite constitutus, a desperatione in urbano artis mercatu florendi impulsus, ex *Psycho Moto* magazina fanaticorum anno 1988 pelliculaque *Anything Boys Can Do* anno 1996 ortus. Motus praecipue artes oculorum, litteras, pelliculam, edicta artis, et descriptionem graphicam amplectitur. Statum politicum contra commercium per vulgatas in mercatu artis normas reiciendas confirmat, et ad creanda non lucrativa culturae opera locosque laborat. Sua ratio est significationis inopiam, superficialitatem, artificialitatem artis commercialis deridere. Sodales, antagonistae haud sollemni more appellati, ingenium novum nutriunt, opera artis exhibenda curantes, secum alios artifices coniungentes, consilium dantes, auxilium profitentes. Motus plus quam 3000 artifices per totum orbem terrarum duodecim annos adiuvit.
 
## Nota

 
## Facebook fanaticorum paginae
*Anything Boys Can Do
*Barstool Prophets
*The Dolls of Lisbon
*Rich Boy Cries for Momma
*The Soft Hustle
*This is Berlin, Not New York
 
## Nexus externi
*Antagonist Art Movement, situs publicus
*Antagonist Art Movement, youtube.com
*The Antagonist Blog, blogspot.com
*Antagonist Movement, twitter.com
*Interviews, OMBG Podcast
*De motu, *Twelv* [sic] *Magazine*
*Arturo Vega, Creator of Ramones’ Logo, Dies at 65, *The Lo-Down: News from the Lower East Side*
 

 
Categoria:Ars
Categoria:Urbs Novum Eboracum
Categoria:Constituta 2000
Henricus van Minderhout

thumb|Henricus van Minderhout, *Proelium Lowestoftianum,* circa 1665.

**Henricus van Minderhout** (1632–22 Iulii 1696 fuit Nederlandicus prospectuum maritimorum pictor, qui praecipue Brugis et Antverpiae in urbibus Nederlandiae Meridianae operam dedit. 

Minderhout, Roterodami natus, Brugas anno 1652 advenit, ubi se anno 1663 cum Conlegio Sancti Lucae coniunxit. Postea, a 1672 usque ad mortem anno 1696 Antverpiis habitavit. Suae tabulae, quae plerumque magni despectus in maria et portus sunt, saepe locos adventicios phantasticosque quibus autem sunt ornamenta classica depingunt, quarum una est pictura ut in Conlegium Sancti Lucae admitteretur relata. Suae posteriores tabulae tabularum Gulielmi van de Velde Iunioris, Nederlandici marium pictoris, similes sunt. Antverpiae obiit.

## Bibliographia
*Vlieghe, Hans. 1998. *Flemish Art and Architecture, 1585-1700.* Pelican History of Art. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-07038-1.
*Zadelhoff, Trudy van. "Minderhout, Hendrik van." *Grove Art Online.* Oxford University Press. Situs accessus 11 Novembris 2007.

Categoria:Nati 1632
Categoria:Mortui 1696
Categoria:Artifices maritimi
Categoria:Pictores Nederlandiae
Prospectus maritimus

[thumb|[Iosephus Mallord Gulielmus Turner|I. M. G. Turner, *Naves Nederlandicae in procella* (Anglice *Dutch Boats in a Gale*) (1801), ex pictura de *Navibus in mari procelloso* Gulielmi van de Velde Minoris (circa 1672).]]
**Prospectus maritimus,** vel **mare in tabula pictum,** simpliciter **mare pictum,** est pictura, photographema, vel aliud opus artis quod mare vel aliquando portum vel lacum depingit, exemplum artis maritimae. Vocabulum temporibus recentioribus retro evolutum est ut tantum **mare visum** significet, locis geographicis bonum maris prospectum praebentibus a ministris qui consilium capiunt saepe adhibitum.

Inter artifices maribus in tabulis pictis notissimos sunt Ioannes Aivazovskij, Winslow Homer, Henricus van Minderhout, Bonaventura Peeters, Iosephus Mallord Gulielmus Turner, Gulielmus van de Velde Minor.

## Usus in consiliis captis
[thumb|upright=0.8|left|[Mare ad Clifton Beach (Litus Cliftonianum) in South Arm (Bracchio Meridiano) Tasmaniae Australiae photographatum.]]

Mare in Britanniarum Regno pictum a ministris qui consilia de usu terrae capiunt ad summum definitur mixtura terrae, litoris, marisque intra regionem singulam adiacentium. Ficta est haec inclinatio in litorali consilio terrestre capto ab administrativis circumiectorum corporibus in Cambria et Hibernia anno 2000 ad adiuvanda consilia spatii de agris venti ante litus, eo tempore novis. Iudicia in *Guide to Best Practice in Seascape Assessment* relata, libro qui ex eorum investigationibus consequitur, iam in Scotia, Anglia, et Cumbria ut eos ducant qui agros venti evolvent atque ad adiuvandas aestimationes consiliorum spatii accommodata et adhibita sunt.
[thumb|[Winslow Homer, *Procella Aestiva* (Anglice *Summer Squall*) (1904).]]

Vocabulum interea in Anglia plerumque accommodatum est ut ad historicas archaeologicasque maris proprietates spectet, distinctus sed complementarius rationis aditus, omnes circumplectens res quae sub superficie maris iaceant. Hi vocabuli usus vim in scaena et perceptione oculorum relinquit, potius in cognitivae confidens perceptioni, quia res quae sub superficie maris iaceant a plurimis videri non possunt.

Lingua Cambrica iam distinguit *morluniau* (mare sensu antiquo pictum, pictura, aspectus, vel tabula picta) et *morweddau* (mare pictum ut distincta regio geographica, cui sunt certae proprietates et indoles).

*Ars maritima
**Magna unda ante Kanagawa* (Katsushika Hokusai)
**Tempestas in Mari Galilaeae* (Rembrandi) 

## Notae 
+
Categoria:Genera artis
Categoria:Pictura
Danae (genus)

***Danae*** est monotypicum plantarum florentium genus cuius species est ***Danae racemosa.*** Planta est frutex sempervirens qui lente crescit, circa 60 centimetra latus. Genus per APG III classificationis systema in subfamiliam Nolinoidearum (olim Ruscacearum) familiae Asparagacearum digeritur.

## Notae 
## Nexus externi 
* Danae racemosa, Laurier d'Alexandrie, 
* Laurier d'Alexandrie,  

Categoria:Genera plantarum
Danae
Danae
Categoria:Nolinoideae
Categoria:Taxa Medikus
Categoria:Taxa 1753