open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
REO Speedwagon

[thumb|260px|REO Speedwagon agit in eius [Circumcursio Love on the Run|Circumcursione Love on the Run in Amphitheatro Red Rocks in Morrison die 21 Iulii 2010.]]
**REO Speedwagon** (scilicet "reo carrus celeritatis"; originaliter **R.E.O. Speedwagon** scriptum) est grex musicus rocianus Americanus, anno 1967 conditus.

## Discographia 
;Alba musica officinalia
* R.E.O. Speedwagon (1971)
* R.E.O./T.W.O. (1972)
* Ridin' the Storm Out (1973)
* Lost in a Dream (1974)
* This Time We Mean It (1975)
* R.E.O. (1976)
* You Can Tune a Piano but You Can't Tuna Fish (1978)
* Nine Lives (1979)
* Hi Infidelity (1980)
* Good Trouble (1982)
* Wheels Are Turnin' (1984)
* Life as We Know It (1987)
* The Earth, a Small Man, His Dog and a Chicken (1990)
* Building the Bridge (1996)
* Find Your Own Way Home (2007)
* Not So Silent Night ... Christmas with REO Speedwagon (2009)

## Nexus externi 
* Situs officialis 

Categoria:Greges musicae rock
Categoria:Greges musici Civitatum Foederatarum
Lingua Anglica media

**Lingua Anglica media** est varietas linguae Anglicae in usu post linguam Anglo-Saxonicam in Anglia a Normannis anno 1066 victam usque ad saeculum quintum decimum.

## Bibliographia 
*Brunner, Karl. 1963. *An Outline of Middle English Grammar.* Conv. Grahame Johnston. Oxoniae: Blackwell.

Categoria:Lingua Anglica
Crateuas

[[Fasciculus:Galenosgruppe (Wiener Dioskurides).jpg|thumb|upright=1.25|[ΚΡΑΤ]ΕΥΑΣ: Crateuas (superius ad sinistram partem) inter imagines medicorum Graecorum antiquorum pictus. Bibliotheca Nationalis Austriaca cod. med. gr. 1 (codex Anicia Iuliana) f. 3v]] 
**Crateuas** vel **Cratevas** (litteris Graecis Κρατεύας), qui saeculo I a.C.n. ineunte floruit, fuit medicus apud aulam regis Pontici Mithridatis Eupatoris atque auctor herbarii imaginibus illustrati antiquissimi, titulo *Ῥιζοτομικόν* seu "De eis quae eradicantur", in libros ad minimum tres divisi. Operum eius fragmenta tantum nobis servantur. Saepe a Dioscoride *De materia medica*, nonnunquam a Plinio in *Naturali historia* citatur. Fragmenta insuper aliqua in appendice reperiuntur codicis Aniciae Iulianae.

## Notae 

## Bibliographia 
* Hermann Köbert, *De Pseudo-Apulei herbarum medicaminibus* (Bayreuth: L. Ellwanger, 1888. *Kgl. bayerische Studienanstalt in Bayreuth: Programm am Schlusse des Jahres 1887/1888*) pp. 16-19
* Max Wellmann, "Das älteste Kräterbuch der Griechen" in *Festgabe für Franz Susemihl. Zur geschichte griechischer Wissenschaft und Dichtung* (Lipsiae: Teubner, 1898) pp. 1-21
* Max Wellmann, *Krateuas*. Berolini: Weidmann, 1897 (*Abhandlungen der königlichen Gesellschaft für Wissenschaften zu Göttingen, philologisch-historische Klasse*, n.s. vol. 2 fasc. 1). Textus

Categoria:Nati saeculo 2 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Pharmacologi
Categoria:Herbalistae
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Moclobemidum

**Moclobemidum** est substantia psychoanaleptica, antidepressiva et inhibitor monoaminorum oxidasium A reversiblis. 

## Natura Moclobemidi 
### Natura chemica 
Moclobemidum est benzamidum, morpholinum et chloroarena. Structura eius chemica est 4-chloro-N-(2-morpholin-4-ylethyl)benzamidum. 

Moclobemidum in aqua male solvitur. 
Massa molaris est 268.739 g/mol. 
In codice ATC in classe N06AG02 est.

### Natura pharmacologica 
### Pharmacodynamica 
Moclobemidum est inhibitor monoaminorum oxidasium A reversiblis. Ex eo enim in vesiculis synapticis neuronisque ipsis concentrationes substantiarum et noradrenalini et dopamini et praecipue serotonini auget. 

### Pharmacocinetica 
Tempus semivitae biologicum t_{\frac{1}{2}}. circa 1,5 h (in senectute 4 h) est. 
Moclobemidum substratum cytochromatis CYP2C19, inhibtor cytochromum CYP2C19 et CYP2D6 et CYP1A2 est. 
Excretio fit per urinas (>95%) et biles (<5%). 

## Effectus Moclobemidi 
### Reactiones adversae 
Saepe: 
* Nausea
* Insomnia
* Xerostomia (=Siccitas oris)
* Dysequilibrium

 
* Depressio
* Pharmacologia

## Notae 
Categoria:Monoaminorum oxidasis inhibitores
Categoria:Antidepressiva
Codex ATC C03CB

**Codex ATC C03CB** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu circulatorio 
cum diureticis tecti alti, 
id sunt sulphamidicorum et potassii combinationes, habent. 
Hic duo gradus perscribuntur: 

*Per exemplum*: C03CB**02** Bumetanidi et potassii combinatio

← ad gradum alteriorem

## Notae 

Categoria:Codex ATC
Bona Vallis (discretiva)

**Bona Vallis** potest esse:

* **Bona Vallis (abbatia)**: abbatia Franciae.

* **Bona Vallis Centronum**: oppidum et municipium Franciae.
* **Bona Vallis Maurianorum**: oppidum et municipium Franciae.

* *Vallis Bona (discretiva)*.
Binali Yıldırım

**Binali Yıldırım** (die 20 Decembris 1955 natus) fuit  Rei Publicae Turcicae et praeses . 

## Biographia 
Natus anno 1955 in oppido Refahiye provinciae Erzincan, Yıldırım apud Universitatem Technicam Istanbulensis et Universitatem Maritimam Malmogiensem in Suecia studuit. Machinator navium est. Minister commeatus a die 18 Novembris 2002 fere continuo meruit, muneribusque coniunctis minister rerum maritimarum a die 1 Novembris 2011, sub tribus primis ministris, videlicet Abdullah Gül, Recep Tayyip Erdoğan, Ahmet Davutoğlu. Die 22 Maii 2016 praeses factionis suae, die 24 Maii 2016 primus minister electus est, successor Ahmeti Davutoğlu in officiis ambobus, honore quo affectus est usque ad annum 2018. Se ad officium praefecti Constantinopolis eodem anno proponit. Comitiis die 31 Martii 2019 habitis aemulus Ekrem İmamoğlu maioritate exigua vicit. Regimen Turcicum, duce Recep Tayyip Erdoğan (qui et ipse, factionis *AK* sodalis, olim praefectus Constantinopolis meruerat), novas comitias decrevit: quibus die 23 Iunii 2019 habitis Binali Yıldırım se maioritate ampliore devictum concedit.

## Familia 
Binali Yıldırım uxorem Semihan duxit atque tres liberos habet, quibus nomina Erkan et Ahmet et Büşra Köylübay sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* De biographia: quis est Binali Yıldırım? 
* 

Categoria:Nati 1955
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Turciae
Categoria:Alumni Universitatis Maritimae Mundanae
Categoria:Alumni Universitatis Technicae Istanbulensis
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Ingeniarii
Thynnagrium

thumb|upright=1.25|Tunni, parte thynnagrii ultima iam capti, interficiuntur. Tabula ab Antonio Varni anno 1876 picta, titulo *La tonnara di Favignana*

**Thynnagrium**, Latinitate classica fortasse **cetarium** (Graece κητοθηρεῖον) est series retium iuxta oram maritimam positorum in quae thynni quotannis migrantes intrant et a piscatoribus necantur. Linguis vernacularibus cetarium *madraga*, *madrague*, *almadraba* appellatur. Partes thynnagrii a Nicolao Parthenio Latine enumerantur: aula, procoeton, cauda, eoum conclave, altera cauda, valva, dictya contorto gyro, conclave lethi. Ab eodem vigil "thynnuspex", piscatores "cetarii, thynnarii" appellantur. 

## Notae 
## Bibliographia 
; Opera antiquiora
* 1687 : Nicolaus Parthenius, *Halieutica* (Neapoli) 
* 1764 : Iacobus Philippus d'Orville, *Sicula* (Amstelaedami) 

Categoria:Piscatus
Categoria:Thunnus
Dioecesis Satrianensis

thumb|Collocatio dioecesis in Lucania.
thumb|upright=0.7|Situs Satriani hodie.
thumb|upright=0.7|Ruinae Satriani oppidi mediaevalis.
**Dioecesis Satrianensis** fuit dioecesis cuius sedes Satrianum erat. Hodie sedes titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 1985, dioecesis a Patricio Coveney episcopo titulare regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis est ecclesia Sancti Stephani Primi Martyris.

*Archidioecesem Salernitanam-Campaniensem-Acernensem
*Episcopum titulare

## Notae
!
Historia geographiae

[thumb|[Tabula geographica mundi Hecataei.]]

***Geographia*** (Graece γεωγραφία) est vocabulum quod ab Erasthostene primum adhibitum est.

## Europa et Mediterraneum 
### Antiquitas 
#### Graecia 
Homerus pater geographiae vocatur. Ilias et Odyssea, sua opera magna, artis litterae sunt, multas autem percontationes geographiae continent.

#### Roma 
*De Rerum Natura* partem de geographia habet. Ptolomaeus etiam de geographia scripsit. Hoc tempore, Imperium Romanum expandebatur per Europam et regiones antea ignotas sicut Insulas Britannicas explorabantur.

### Medium Aevum 
#### Imperium Byzantinum 
Postquam lapsus Imperii Romani Occidentalis, Imperium Byzantinum produxit varios geographos notabiles.Stephanus Byzantinus fuit grammaticus in Constantinopole et auctor dictionarii geographici *Ethnica*.

#### Mundus Islamicus 
Aliqui geographi islamici fuerunt:
* Geber (721– c. 815) scripsit de multis argumentis et expansit sapientia classicorum Graecorum. Non sapemus si erat Persicus aut Syrius.
* Algorismus (780–850) scripsit *Imago Terrae* (*Kitab surat al-ard*), ubi adhibuit *Geographiam* Ptolomei sed melioravit cognitionem Mediterranei, Asiae et Africae.
* Albirunius (973–1052).
* Avicenna (980–1037) scripsit de geographia in *Sanatio*.
* Aḥmad ibn Rusta Iṣfahānī (10th century) scripsit  *Book of Precious Records*.

## Asia 
### India 
Vedi et Puranae habet descriptionem fluviorum et montium.

## Bibliographia 
* Gómez Mendoza, J., Muñoz Jiménez, J. et Ortega Cantero, N. (1988) *El pensamiento geográfico. Estudio interpretativo y antología de textos (De Humboldt a las tendencias radicales)*, Matritum: Alianza Editorial.
* Martin, Geoffrey J. (2005) *All Possible Worlds: A History of Geographical Ideas.* Novum Eboracum: Oxford University Press.

## Notae 
* Historia scientiae

## Nexus externi 
* About.com Geography : Timeline of Geographic History

Categoria:Geographia
Burgus Novus (discretiva)

**Burgus Novus** potest esse:

* **Burgus Novus (Aemilia-Romania)** (alia nomina: **Burgus Novus Vallis Tidonis**): oppidum et municipium Italiae.
* **Burgus Novus (Sabaudia)**: oppidum et municipium Franciae.
Dioecesis Grumentina

thumb|300px|Despectus in Grumentum Novum
**Dioecesis Grumentina** fuit dioecesis cuius sedes Grumentum (Saponaria) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 1999 dioecesis a episcopo titulare S.E. Eduardo Kisonga Ndinga S.S.S. regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis deleta est.

## Fontes
*  SEdes titularis in *Giga Catholic*
* Liliana Giardino, ''Grumentum e Metaponto. Due esempi di passaggio dal tardoantico all'alto medioevo in Basilicata*, in *Mélanges de l'Ecole française de Rome. Moyen-Age*, tomo 103, 2 (1991), pp.&nbsp;827–858 
* Ada Campione, *Le diocesi paleocristiane lucane nelle fonti letterarie fino a Gregorio Magno*, in *Vetera Christianorum* 37 (2000), p.&nbsp;5-33 
* Franciscus Lanzoni, *Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII (an. 604)*, vol. I, Faventiae 1927, pp.&nbsp;324–325 
* Iosephus Cappelletti, *Le Chiese d'Italia della loro origine sino ai nostri giorni*, vol. XX, Venetiis 1866, pp.&nbsp;381–383 
* Catholic Hierarchy in pagina *Grumentum (Titular See)'' 

* Episcopum titulare
* Grumentum seu Saponariam
* Archidioecesem Potentinam-Muranam-Marsicensem

## Notae 

Grumentina
Grumentina
Categoria:Saponaria (Lucania)
Grumentina
Dioecesis Anglonensis

**Dioecesis Anglonensis** fuit dioecesis cuius sedes Anglona (Pandosia) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2001 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Iosepho Pinto regitur.

## Ecclesia cathedralis
Sanctuarium Sanctae Mariae Reginae Anglonensis fuit ecclesia cathedralis anglonensis.

## Fontes
* N. De Salvo, La diocesi di Anglona-Tursi, in Enciclopedia dell'Ecclesiastico, tomo VIII, Napoli, 1845. 
* F. Russo, La metropolia di S. Severina, in "Archivio storico per la Calabria e la Lucania" anno XVI, f. II, pp. 1-20. Rip. in Scritti storici calabresi, Napoli, 1957. 
* Salvatore Di Gregorio, Anglona e Tursi, 1999. 
* Gregorio, Lauria, Rabite, Sarubbi, Anglona, Spiritualità Arte Cultura, 2001. 
* Rocco Campese, Anglona, dal mistero del nome alla misteriosa presenza della sua Regina, 2001. 
* V. von Falkenhausen, La diocesi di Tursi-Anglona in epoca normanno-sveva terra d'incontro tra greci e latini. 

* Episcopum titulare
* Anglonam seu Pandosiam
* Dioecesem Tursiensem-Lacunerulonensem

## Notae 

Anglonensis
Anglonensis
Categoria:Tursium
Anglonensis
Alexander Van der Bellen

**Alexander Van der Bellen** (Vindobonae natus die 18 Ianuarii 1944), e familia Russica et Estoniensi ortus, est eruditus et politicus Austriae. Die 23 Maii 2016 praeses Austriae electus est, proximo accedente Norberto Hofer.

Alexander Van der Bellen alumnus est universitatis Oenipontanae, ubi breviter professor meruit. Professor deinde anno 1980 apud universitatem Vindobonensem creatus est. Olim sodalis factionis socialis democraticae, anno 1994 conciliarius nationalis factionis viridis electus est. Anno 2016 candidatus ad officium praesidis sine factione se proposuit, sed Viridibus adiuvantibus. Quod suffragium praesidis a summo iudicio irritum declaratum est, die 8 Iulii 2016. Ita neque Van der Bellen neque candidatus factionis contrariae Norbertus Hofer praesidium suscepit. Comitiis die 4 Decembris iterum habitis, Van der Bellen maioritate aucta electus, die 26 Ianuarii 2017 praeses inauguratus est.

## Bibliographia 
* "Van der Bellen: Ein nichtgrüner Grüner, der Präsident werden will" in *Der Standard* (8 Ianuarii 2016) 
* Jon Henley, "Who are the two men who competed to be Austria's next president?" in *The Guardian* (23 Maii 2016) 

## Notae 

## Nexus externi 
* 

Categoria:Politici Austriae
Categoria:Oeconomi Austriae
Categoria:Professores Universitatis Oenipontanae
Categoria:Professores Universitatis Vindobonensis
Categoria:Duces civitatum
Azali Assoumani

**Azali Assoumani** (die 1 Ianuarii 1959 natus in oppido Mitsoudjé insulae Grande Comore) est miles et politicus insularum Comorianarum qui ter praeses patriae meruit.

Azali Assoumani est alumnus Academiae Militaris in urbe Meknes Maroci atque scholarum militarium Parisiensium. Praeses insularum Comorianarum fuit a die 30 Aprilis 1999 (quo principatum vi usurpavit) ad 21 Ianuarii 2002, rursus vocibus popularibus a die 26 Maii 2002 ad eundem diem anni 2006, denuo a die 26 Maii 2016.

Mense Maio 2022, Azali Assoumani Africae Trophaei a Moroccan Legatio in Comoros continentem distinctionem accepit.

## Bibliographia 
* "Comores: l'ex-putschiste Assoumani vainqueur de la présidentielle" in ''L'Express'' (12 Maii 2016)

Categoria:Nati 1959
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici insularum Comorianarum
Categoria:Milites
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Alumni Regiae Academiae Militaris (Meknes)
Categoria:Alumni scholarum militarium Parisiensium
Cornelius de Dalen II

[thumb|250px|[Carolus II (rex Angliae)|Caroli II, rex Angliae, effigies inconsummata]]
**Cornelius de Dalen II** (*vulgo*: **Cornelis van Dalen II**; Amstelodami 28 Decembris anno 1638 natus; 9 Octobris 1664 mortuus) fuit saeculi aurei chalcographus, pictor et adumbrationis peritissimus artifex Nederlandicus

## Biographia 
Qui Cornelii de Dalen filius erat. Postea ab Abrahamo Bloteling. 

Praecipue effigies personarum perfecit et Petri Nason incidit quoque. Praeterea Cornelium de Visscher, Abrahamum Bloemaert et patrem suum ad effigies perficiendum adiuvit.
 
Eius caelandi et pingendi ratio tam similes quam pater sunt quin fieri non potest ut alterutri opera accommodentur.  

Opera sua obsignare solebat *C.v.D.*.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* Cornelius de Dalen II in Artnet 
* Cornelius de Dalen II in The National Portrait Gallery 

Categoria:Pictores Nederlandiae
Categoria:Artifices Nederlandiae
Categoria:Chalcographi
Categoria:Scalptores
Rodericus Duterte

**Rodericus Duterte**, vulgo plene *Rodrigo Roa Duterte* (in oppido Maasin insulae Leyte natus die 28 Martii 1945) est iuris consultus et politicus Philippinarum. Die 9 Maii 2016 praeses patriae electus est, quod officium die 30 Iunii eiusdem anni suscepit. Coniungitur extremo contra corruptionem et nundinationem psychotropici illiciti. Urbe Marawi incursu Maute copia islamico extremo, tota insula declarata a praeside Roderico Duterte est sub iure militari mense Maii 2017.

Rodericus Duterte alumnus est universitatis Lycei Philippinarum et collegii iuridici Sancti Bedae. Praefectus urbi Davaensi ab anno 1988 usque in 1998, rursus ab 2001 ad 2010, denuo a die 30 Iunii 2013 meruit.
[thumb|Rodericus Duterte et primus minister [Malaesia|Malaysiae Mahathir Mohamad (15 Iulius 2018) ]]

Mense Octobri 2021, Rodericus Duterte nuntiavit se ad vice-praesidentiam anno 2022 non currere et e vita politica recessurum esse.

Die 11 Martii 2025, Rodericus Duterte a Tribunali internationali criminali in custoria datur, ratione homicidorum magnorum extra leges. Et Hagam translatus est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Holmes, Oliver. 2016. "Philippines election: Duterte declares victory and promises change." *The Guardian,* 10 Maii 2016. Editio interretialis.
* Landler, Mark. 2017. "Trump’s ‘Very Friendly’ Talk With Duterte Stuns Aides and Critics Alike." *New York Times,* 30 Aprilis 2017. Editio interretialis.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Alumni Universitatis Lycei Philippinarum
Categoria:Alumni Collegii Sancti Bedae (Manila)
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Politici Philippinarum
Categoria:Praefecti urbibus
Archidioecesis Potentina-Murana-Marsicensis

**Archidioecesis Potentina-Murana-Marsicensis** (Italiane *Arcidiocesi di Potenza-Muro Lucano-Marsico Nuovo*) est sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Lucaniae in Italia sita, cuius caput est Potentia, cum Muro et Marsico Novo. Archidioecesis sexaginta quattuor paroeciae sunt.

## Archiepiscopus metropolita
Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita Salvatore Ligorio regitur.

## Historia
Dioecesis Potentina saeculo quinto erecta est; Dioecesis Murana saeculo undecimo; Dioecesis Marsicensis saeculo octavo; in plena unione die 30 Septembris 1986.

### Dioeceses abrogatae
* Dioecesis Grumentina

## Ecclesia cathedralis metropolitana
* Potentiae: Ecclesia cathedralis metropolitana Sancti Gerardi

### Ecclesiae cum cathedralibus
* Muri: Ecclesia cumcathedralis Sancti Nicolai
* Marsici Novi: Ecclesia cumcathedralis Assumptionis B.M.V. et Sancti Georgii

## Dioeceses suffraganeae
* Archidioecesis Acheruntina
* Archidioecesis Materanensis-Montis Pelusii
* Dioecesis Melphiensis-Rapollensis-Venusina
* Dioecesis Tricaricensis
* Dioecesis Tursiensis-Lacunerulonensis

* Dioeceses Italicae Ecclesiae Catholicae
* Lucania
* Marsicum Novum
* Murus (Lucania)
* Potentia (Italia)

## Nexus externi
* Situs interretialis dioecesis proprius.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Salvatore Ligorio.svg|Insigne Archiepiscopi Metropolitae Salvatoris.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Basilicata.jpg|Regio ecclesiastica Lucaniae.
Fasciculus:Catholic dioceses of Basilicata.png|Regio ecclesiastica Lucaniae.

## Notae 
!
Octagonum

thumb|Octagonum regulare
[thumb|left|*[Muricopsis octogonus*]]
**Octagonum** seu **octogonum**, sive **octagonon**, (Graece ὀκτάγωνον, ὀκτα- 'octo' et γωνία 'angulus') est polygonon octo angulorum vel laterum.

## Notae 
Categoria:Polygona
Symbolum

**Symbolum** (a Graeco σύμβολον 'tessera; signum; pactum'), vel **symbolus**, signum est, ex quo quid cognoscitur atque aliam rem repraesentare intellegitur. Symbolum res materialis sensu percipibilis est (sicut color figura gestus littera nota pictura sonus vel sim.), quae aliquam rem abstractam (sicut notionem consilium periculum identitatem) indicat.
[thumb|upright=0.6|IMAGO 1: Fere ubique [octogonum|octogono rubro subsistendi signum datur.]]
Studium symbolorum pars semioticae vel semiologiae est.

## De origine et usu 
Σύμβολον ductum est a verbo συμβάλλειν, cuius significatio compositionalis 'in unum iacere' est. Res in unum conferri possunt vel conveniendi causa, unde συμβολή 'congressus, commissura', vel comparandi causa, unde σὑμβολον 'res comparabilis', et quidem dimidiatae aut fractae rei pars, quae, si cum altera parte comparatur, rem integram ostendit. Quod fragmentum rem, ex qua fractum est, indicat. Itaque symbolum tamquam tessera est, ex qua quid cognosci potest.

Famosissimum est illud Platonis: unumquemque σύμβολον (symbolum) hominis esse alterum sui dimidium semper quaerentem. 

Vocabulum de quo hic agitur in duorum generum figuris consistit, nam apud antiquissimos scriptores masculine dicebatur, apud posteriores autem in neutri generis figuras cadebat. Apud Caesarem, Ciceronem, ceterosque scriptores aureae Latinitatis non invenitur, exceptis quidem Iustino, qui Pompeium Trogum referre videtur, et Plinio, cuius ex textu, utrum de masculino genere an neutro agatur, non patefit.

## De natura symboli 
thumb|left|IMAGO 2: Signum Saussureanum
Symbolum non quodlibet signum est. Carolus Sanders Peirce rationem significativam symboli ceterorumque signorum quam optime explicuit, cum inter **iconem** et **indicem** et **symbolum** discrimen fecit. Symbolum, contra iconem, nulla similitudine ad rem quam significat refertur; contra indicem autem symbolum ex re quam indicat nulla ratiocinatione intellegi potest, sed separatim discendum memoriaque tenendum est. 

Vocabula linguae naturalis praecipue symbola sunt. Itaque cum de signis linguisticis loquimur, maxime de symbolis agimus. Constat enim signo linguistico binas esse facies, quarum una, **significans** quod dicitur, materialis est (sicut vox articulata, scriptura, gestus), et altera (**significatum** quod dicitur) conceptualis est. Exemplo est signum Saussureanum in IMAGINE 2 descriptum, in quo significans vel imago acustica ad significatum vel notionem 'tree' refertur. Quae symbolizatio arbitraria est, quia ratio significativa significantis et significati in sola conventione posita est. Quo fit, ut etiam pacticia et mutabilis sit, nam notio 'tree' *treow* antea fuit.

* Anagogia
* Anthropologia symbolica
* Insigne
* Imago
* Logotypus
* Notio
* Symbolismus (artes)
* Symbolismus religiosus
* Symboli pacis
* Vexillum

## Notae 
## Bibliographia 
* Bruce-Mitford, Miranda (2004) *The Illustrated Book of Signs & Symbols.*  Barnes & Noble Books.
* Chafe, Wallace L. (1967) Language as Symbolization. *Languagw* 63: 57-91.

Categoria:Concepta
!
Symbolum (discretiva)

**Symbolum**, sive **symbolus**, est signum vel indicium quo res intellegitur. Aliae significationes sunt:

* Symbolum (religio Christiana), affirmatio fidei
** Symbolum Nicaenum
*** Symbolum Nicaenum Priscum
*** Symbolum Nicaenum Constantinopolitanum
** Symbolum Apostolorum
** Symbolum Quicumque
* Symboli pacis

## Alia 
* Symbulus
* Symbolismus religiosus
* Symbolismus (artes)
* Symbola
Archidioecesis Arborensis

**Archidioecesis Arborensis** Italiane: *Arcidiocesi di Oristano*) est sedes episcopalis metropolitana Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Sardiniae sita, cuius caput est Aristianis (Oristanum).

Archidioecesis 85 paroeciae sunt.

## Archiepiscopus metropolita 
Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita S.E. Roberto Carboni regitur.

## Historia
Dioecesis Arborensis saeculo XI erecta est.

### Dioeceses abrogatae
* Dioecesis Sanctae Iustae
** Dioecesis Foritraianensis
* Dioecesis Tharrensis

## Ecclesia cathedralis metropolitana
* Ecclesia cathedralis metropolitana Assumptionis B.M.V..

## Dioecesis suffraganea
* Dioecesis Uxellensis-Terralbensis.

* Sardiniam (*regionem*),
* Aristianim vel Oristanum (*urbem*),
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Sardiniae.

## Nexus externi 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat_of_arms_of_Ignazio_Sanna.svg|Insigne Archiepiscopi Metropolitae Ignatii.
Fasciculus:Roman_Catholic_Diocese_of_Oristano.jpg|Archidioecesis Arborensis.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sardinia.jpg|Regio ecclesiastica Sardiniae.

## Notae 

!
Șimleu Silvaniei

Șimleu Silvaniei (Germanice *Schomlenmarkt*, Hungarice *Szilágysomlyó*) oppidum Dacoromanicum in circulo Sălaj situm est.

## Historia 
Oppidum anno 1251 nomine *Vathasomlyowa* primo in actis descriptum est. Ad annum 1918 et annis 1940 - 1944 ad Regnum Hungariae pertinuit, annis 1918 - 1940 et ad hunc diem pars Romaniae est.

## Cives clari 
* Stephanus Báthory (1533 - 1586), rex Poloniae et magnus dux Lithuaniae

## Nexus externi 
* Pagina officialis

Categoria:Urbes Romaniae
Universitas Maritima Mundana

**Universitas Maritima Mundana** (Anglice *World Maritime University*, abbreviatio *WMU*) est universitas in qua curricula maritima postgraduatia et scientia maritima a Consociatione Nationum praebetur.

Universitas omnium gentium a die 14 Octobris 1983 in Malmogia Sueciae incepta est. Praeses universitatis est Cleopatra Doumbia-Henry.

## Notae 
## Nexus externus 
* Universitatis situs interretialis 

Categoria:Constituta 1983
Categoria:Nationes Unitae
Dioecesis Sanctae Iustae

thumb|250px|Ecclesia cathedralis Sanctae Iustae
**Dioecesis Sanctae Iustae** fuit dioecesis cuius sedes Fanum Sanctae Iustae (Othoca) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Historia
* Dioecesis Foritraianensis

## Episcopus titularis
Anno 1998 dioecesis a Episcopo titulare S.E. Aloisio Gatti regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Sanctae Iustae

* Episcopum titulare
* Fanum Sanctae Iustae seu Othocam
* Archidioecesem Arborensem

## Notae 

!
Dioecesis Tharrensis

thumb|250px|Situs archeologicus Tharrensis
**Dioecesis Tharrensis** (deinde *Dioecesis Sinis*) fuit dioecesis cuius sedes Tarrae erant. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopi titulares
* Josephus Uhač † (23 Iunii 1970 - 18 Ianuarii 1998)
* AntoniusSpányi (13 Februarii 1998 - 4 Aprilis 2003)
* Venceslaus Selga Padilla C.I.C.M. † (2 Augusti 2003 - 25 Septembris 2018)
* Ladislaus Kerekes, a 26 Maii 2020

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis deleta est.

## Fontes
* Barbara Sanna, v. *Tharros*, in *Enciclopedia della Sardegna*, vol. IX, Sassari 2007, pp.&nbsp;391–392 
* *Iohannes Tarrensis episcopus nella epistola Ferrandi diaconi ad Fulgentium episcopum de V questionibus? Contributo alla storia della diocesi di Tharros (Sardinia)*, in Sandalion, vol. 21-22 (2001), pp.&nbsp;113–127
* Iulia Berardi, *Tharros (Cabras, Penisola del Sinis)*, in Ph. Pergola (a cura di), *Le sedi episcopali della Sardegna paleocristiana. Riflessioni topografiche*, Rivista di archeologia cristiana 86 (2010), pp.&nbsp;365–372 

* Episcopum titulare
* Tarras
* Capram
* Archidioecesem Arborensem

## Notae 

Tharrensis
Tharrensis
Categoria:Capra (Italia)
Tharrensis
Archidioecesis Turritana

**Archidioecesis Turritana** (Italiane: *Arcidiocesi di Sassari*) est sedes episcopalis metropolitana Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Sardiniae sita, cuius caput est Sassaris (Sacerum).

Archidioecesis 60 paroeciae sunt.

## Archiepiscopus metropolita 
Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita S.E. Ioanne Francisco Saba regitur.

## Historia
Dioecesis Turritana saeculo V erecta est.

### Dioeceses abrogatae
* Dioecesis Castrensis in Sardinia
* Dioecesis Plovacensis
* Dioecesis Sorrensis

## Ecclesia cathedralis metropolitana
* Ecclesia cathedralis metropolitana S. Nicolai.

## Dioeceses suffraganeae
* Dioecesis Algarensis-Bosanensis,
* Dioecesis Octeriensis seu Othierensis,
* Dioecesis Templensis-Ampuriensis.

* Sardiniam (*regionem*),
* Sassarim vel Sacerum (*urbem*),
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Sardiniae.

## Nexus externi 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat_of_arms_of_Paolo_Mario_Virgilio_Atzei.svg|Insigne Archiepiscopi Metropolitae Paoli Marii Vergilii.
Fasciculus:Roman_Catholic_Diocese_of_Sassari.jpg|Archidioecesis Turritana.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sardinia.jpg|Regio ecclesiastica Sardiniae.

## Notae 

!
Vladislaus Chodasiewicz

**Vladislaus Feliciani filius Chodasiewicz** (Russice Владислав Фелицианович Ходасевич, tr. *Vladislav Felicianovič Chodasevič*; 28 Maii 1886 – 14 Iunii 1939) fuit poeta et criticus litterarius Russicus originis Polonicae. Ab anno 1905 opera sua litteraria publicabat, initio ad symbolismum, dein ad traditiones romanticas pertinens. Revolutionem Februariam Russicam laudavit, res novas Octobres tamen non accepit. Anno 1922 Russiam liquit, postquam initio Berolini, et ab anno 1925 Lutetiae habitabat.

## Nota
 

## Nexus externi
* Pagina de Vladislao Chodasiewicz *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Auctores Russici
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Poetae Russiae
Dioecesis Plovacensis

thumb|250px|Plovacae: Ecclesia S. Petri
[thumb|250px|[Codrongianum|Codrongiani: Basilica Saccargiae]]
**Dioecesis Plovacensis** fuit dioecesis cuius sedes Plovaca (Plovacum) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 1989 dioecesis a episcopo titulare S.E. Sebastiano Rocho Rabelo Mendes regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Plovacensis fuit Ecclesia S. Petri.

## Fontes
* Antonius Felix Mattei, *Sardinia sacra seu De episcopis sardis historia*, Romae 1761, pp.&nbsp;224–228
* Paulus Fridolin Kehr, *Italia Pontificia*, X, Berolini 1975, pp.&nbsp;440–443
* Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Lipsiae 1931, pp.&nbsp;841–842
* Conradus Eubel, *Hierarchia Catholica Medii Aevi*, vol. 1, p.&nbsp;403; vol. 2, pp.&nbsp;XXXV e 217
* Bulla *Aequum reputamus*, in Michael Antonius Gazano, *La storia della Sardegna*, Carale 1777, vol. II, pp.&nbsp;155–160
* Archidioecesis Turritana in *BeWeB - Beni ecclesiastici in web* (de Dioecese Plovacensi) 
*Iosephus Cappelletti, ''Le Chiese d'Italia della loro origine sino ai nostri giorni*, vol. XIII, Venetiis 1857, pp.&nbsp;138–139 
*Petrus Martini, *Storia ecclesiastica di Sardegna*, vol. III, Carale 1841, pp.&nbsp;375–377 
*v. *Dioecesis Plovacensis*, in *Enciclopedia della Sardegna*, vol. 7, Sassare 2007, pp.&nbsp;338–339 
* v. *Dioecesis Plovacensis*, in *Dizionario Geografico*, vol. XV, Augustae Taurinorum 1847, pp.&nbsp;451–455 
**Bollettino Archeologico Sardo*, vol. IV, 1857, p.&nbsp;44 
* www.catholic-hierarchy.org in paginis *Ploaghe (Titular See)* e *Dioecesis Plovacensis'' 
* Dioecesis Plovacensis in situ Gcatholic 

* Episcopum titulare
* Plovacam seu Plovacum
* Archidioecesem Turritanam

## Notae 

Plovacensis
Plovacensis
Categoria:Plovaca
Plovacensis
Universitas Technica Istanbulensis

left|thumb|Prospectus praetorii İTÜ.
**Universitas Technica Istanbulensis**, abbreviatione vernaculari *İTÜ*, est universitas technica internationalis, Constantinopoli Turciae sita, tertia a veterrima universitas arti ingeniariae et scientiis socialibus dicata. Universitas anno 1773 Constantinopoli constituta est. Praeses est Mehmet Karaca.

## Historia 
### Imperium Ottomanicum 
Anno 1773, tempore Imperii Ottomanici, Sultanus Mustapha III unam e veterrimis universitatibus technicis *Domum Ingeniariorum Maritimorum Imperialem* (Turcice: *Mühendishâne-i Bahrî-i Hümâyûn*) eruditionis constructorum navalium et cartographorum condidit. Ad exercitus Ottomanicos ad nova exempla accommodandos Schola Imperialis anno 1795 amplificata est cum nomine *Domi Ingeniariorum Exercitus Imperialis*. Ab anno 1845 architecti quoque eruditi sunt.

## Discriptio hodierna 
Universitati Technicae Istanbulensi tredecim facultates et sex instituta sunt.

## Alumni praeclari 
* Suleimanus Demirel (1924–2015), Turciae pristinus primus minister
* Orhan Pamuk, scriptor, Praemio Nobeliano Litteraturae laureatus (2006)
* Binali Yıldırım, Turciae primus minister
* İsmet Yılmaz, Turciae minister a munitione

## Notae 
## Nexus externus 
* Universitatis situs interretialis 


Categoria:Constituta 1773
Theatrum Ysenacense

**Theatrum Ysenacense** (Theodisce: *Landestheater Eisenach*) invenitur Ysenaci in area Theaterplatz.

## Historia castellana 
In situ eodem primo mediaevale burgum aquaticum erat, quod vocabatur *Klemme* et a marcgravio Henrico Misniensi (1215-1288). Propter imperium alienum aedes minoris aestimabantur et ab incolis anno 1306 demolitae sunt. Qui autem castellum duos annos post reconstruere debuerunt. In Bello rustico anni 1525 castellum carcer seditiosorum erat et inde castra mlitaria, antequam anno 1870 evanesceret.

## Historia theatralis 
Iulius de Eichel-Streiber maecenas praedia emens petivit ab architecto Lipsiensi Carolo Weichardt, ut theatrum generis historismi novi erigeret. Kalendis Ianuariis anni 1879 inauguratio facta est comoedia praetitulata Minna von Barnhelm, quam scripserat Gotthold Ephraim Lessing. Spectatores quinquies centum simul spectaculis adesse licet. Anno 2010 restaurationes amplae incohabantur.

Cum Secundo bello mundano pyroboli mirum in modum theatro parcerent, iam mense aestate anni 1945 vita theatralis initium habuit. Anno 1952 aedificium alia theatra antecedere coepit sectionibus tribus instructis de dramaticis, musicis, ballatione scaenica. Nomen eius illinc erat *Theatrum regionale Ysenacense*. Annis 1990 spectacula interdum intermissa erant et cooperatio artissima cum theatro Mainingiae ineunda erat. 

## Externi nexus 
Situs proprius

Ysenacum
Categoria:Ysenacum
Codex ATC C03CD

**Codex ATC C03CD** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu circulatorio 
cum diureticis tecti alti, 
id sunt pyrazoloni substantiae derivatae, habent. 
Hic unus gradus perscribitur: 

*Per exemplum*: C03CD**01** Muzoliminum

← ad gradum alteriorem

## Notae 

Categoria:Codex ATC
Jilava

**Jilava** oppidum Dacoromanicum in circulo Ilfov situm est.

## Historia 
thumb|left|Carcer in castello Jilava
Oppidum anno 1716 primo in actis descriptum est, sed multo vetustius esse creditur. Saeculo XIX Carolus I rex Romaniae hic castellum contra Imperium Ottomanicum exstrui curavit. Postea hic carcer et captivorum politicorum conditum est. Die 26/27 Novembris 1940 in carcere Jilava 60 captivi politici a Cohorte Ferrica necati sunt inter eos etiam Georgius Argeşanu dux militum et pristinus praeses ministrorum Romaniae. Praecipue inter dictaturam communisticam hic multi homines captivi erant. Anno 1990 carcer sublatum est.

## Incolae clari 
In carcere Jilava multi homines homines supplicio affecti sunt, inter eos erant:
* Georgius Argeşanu (1883 - 1940), primus minister Romaniae
* Ioannes Antonescu (1882 - 1946), dux militum et primus minister Romaniae

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Jilava

Categoria:Urbes Romaniae
Refahiye

**Refahiye** sive **Refah** est oppidum et commune, circiter 11 000 incolarum.

## Geographia 
Provinciae *Dumanlı* montes et multae silvae sunt.
### Situs oppidi 
Refahiye in provincia Erzincan Turciae sita. Altitudo est 1,589 m supra mare.

## Cives clari 
* Binali Yıldırım, Turciae primus minister

## Notae 
## Nexus externi 
* Refahiye situs interretialis 

Categoria:Loci habitati Turciae
Gaetuli

**Gaetuli** populus erant, qui antiquis temporibus septentrionalem Africam (hodie Algeriam) incolabant. Finitimi australes Mauritaniae Caesariensis provinciae Romanae erant. Nomades fuerunt, ut Gaius Sallustius Crispus scriptor tradidit.

## Bibliographia 
* 

## Notae 

Categoria:Gentes antiquae
Codex ATC A

**Codex ATC A** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique 
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu digestorio et metabolismo habent. Hic sedecim gradus perscribuntur: 

*Per exemplum*: A**03** Substantiae morborum gastrointestinalium et functionalium

← ad gradum alteriorem

## Notae 
A
Phaëthon (discretiva)

**Phaëthon** haec dissimilia significat:
* Phaëthon, persona mythologiae Graecae
* *Phaëthon*, fabula Euripidis
* 3200 Phaethon, asteroides
Dioecesis Foritraianensis

thumb|300px|Fori Traiani: Ecclesia S. Luxorii

**Dioecesis Foritraianensis** fuit dioecesis cuius sedes Forum Traiani erant. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2003 dioecesis a episcopo titulare S.E. Georgio Michaele Peters regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis foritraianensis fuit Ecclesia S. Luxorii.

## Fontes
* Antonius Felix Mattei, *Sardinia sacra seu De episcopis sardi shistoria*, Romae 1761, pp.&nbsp;115–117
* Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Lipsiae 1931, p.&nbsp;842
* Iosephus  Cappelletti, ''Le Chiese d'Italia della loro origine sino ai nostri giorni, vol. XIII, Venetis 1857, p.&nbsp;76 
* Franciscus Lanzoni, ''Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII (an. 604)*, vol. II, Faventiae 1927, pp.&nbsp;671–673 
* Raimundus Zucca, *Fordongianus*, Sardegna archeologica. Guide e itinerari 4, Sassare 1986 
*Raimundus Zucca, *Le iscrizioni latine del martyrium di Luxurius (Forum Traiani - Sardinia)*, Oristani 1988 
* Lucas Mazzocco, *Forum Traiani (Fordongianus)*, in Raffaela Bucolo (a cura di), *Le sedi episcopali della Sardegna paleocristiana. Riflessioni topografiche*, Rivista di archeologia cristiana 86 (2010), pp.&nbsp;373–378 
* Vincentius Fiocchi Nicolai, *Avamposto missionario in Sardegna'', in Osservatore Romano, 25 settembre 2014, p.&nbsp;4 

* Episcopum titulare
* Forum Traiani
* Dioecesem Sanctae Iustae
* Archidioecesem Arborensem

## Notae 

Foritraianensis
Foritraianensis
Categoria:Forum Traiani (Italia)
Foritraianensis
Foritraianensis
Dioecesis Sorrensis

thumb|300px|Ecclesia cathedralis S. Petri Sorrensis
**Dioecesis Sorrensis** fuit dioecesis cuius sedes Sorra (hodie in municipio Boruptae) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Sorram 
* Boruptam (*municipium*)
* Archidioecesem Turritanam

## Notae 

Sorrensis
Sorrensis
Categoria:Borupta
Sorrensis
Provincia Soriae

**Provincia Soriae** (Hispanice: *provincia de Soria*) est provincia Hispaniae, in Communitate autonoma Castellae et Legionis. Caput provinciae Soria est.

* Numantia

Categoria:Provinciae Hispaniae
Dioecesis Othanensis

thumb|250px|Othanae: Ecclesia S. Nicolai
**Dioecesis Othanensis** seu **Dioecesis Ottanensis** fuit dioecesis cuius sedes Othana (Ottana) erat, quae hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopus titularis
Anno 2013 dioecesis a episcopo titulare S.E. Petro Sawczuk regitur.

## Ecclesia cathedralis
Ecclesia cathedralis Othanensis fuit Ecclesia S. Petri.

## Fontes
* Antonius Felix Mattei, *Sardinia sacra seu De episcopis sardis historia*, Romae 1761, pp.&nbsp;219–223
* Paulus Fridolin Kehr, *Italia Pontificia*, X, Berolini 1975, pp. 447-448
* Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Lipsiae 1931, p.&nbsp;841
* Conradus Eubel, *Hierarchia Catholica Medii Aevi*, vol. 1, p.&nbsp;381; vol. 2, p.&nbsp;208
* Bulla *Aequum reputamus*, in Michael Antonius Gazano, *La storia della Sardegna*, Carale 1777, vol. II, pp.&nbsp;155–160
* Petrus Martini, *Storia ecclesiastica di Sardegna*, vol. III, Carale 1841, pp.&nbsp;369–371 
* Iosephus Cappelletti, ''Le Chiese d'Italia dalla loro origine sino ai nostri giorni*, Venetiis 1870, vol. XIII, pp.&nbsp;142–144 
* Nuntiae in *Bollettino Archeologico Sardo*, vol. IV, 1857, pp.&nbsp;41–42 
* Robertus Coroneo, *Architettura Romanica dalla metà del Mille al primo '300. Scheda 17*, Nugore, Ilisso, 1993. ISBN 88-85098-24-X 
* Robertus Lai, *La Diocesi Medievale di Ottana e la cronotassi dei suoi vescovi (1065-1503)'', Logus mondi interattivi 2013 

* Episcopum titulare
* Othanam seu Ottanam
* Dioecesem Algarensem-Bosanensem

## Notae 

Othanensis
Othanensis
Categoria:Othana
Othanensis
Călărași

**Călărași** oppidum Dacoromanicum et caput circuli eiusdem nominis est.

## Historia 
Oppidum anno 1700 primo in actis descriptum est, sed multo vetustius esse creditur.

## Coniunctiones oppidorum 
habet coniunctiones oppidorum inter alia cum his oppidis et urbibus:
* Durostorum (Bulgaria)
* Neapolis (Italia)
* Rivery (Francia)

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Călărași

Categoria:Urbes Romaniae
Archidioecesis Calaritana

**Archidioecesis Calaritana** (Italiane: *Arcidiocesi di Cagliari*) est sedes episcopalis metropolitana Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Sardiniae sita, cuius caput est Caralis (Calaris).

Archidioecesis 135 paroeciae sunt.

## Archiepiscopus metropolita 
Archidioecesis ab Archiepiscopo Metropolita S.E. Iosepho Baturi regitur.

## Historia
Dioecesis Calaritana iam saeculo I erecta est.

### Dioeceses abrogatae
* Dioecesis Doliensis

## Ecclesia cathedralis metropolitana
* Ecclesia cathedralis metropolitana S. Mariae et S. Caeciliae.

## Dioeceses suffraganeae
* Dioecesis Ecclesiensis,
* Dioecesis Oleastrensis,
* Dioecesis Nuorensis.

* Sardiniam (*regionem*),
* Caralim vel Calarim (*urbem*),
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Sardiniae.

## Nexus externi 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat_of_arms_of_Arrigo_Miglio.svg|Insigne Archiepiscopi Metropolitae Henrici.
Fasciculus:Roman_Catholic_Diocese_of_Cagliari.jpg|Archidioecesis Calaritana.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Sardinia.jpg|Regio ecclesiastica Sardiniae.

## Notae 

!
Summus congressus humanitarius mundi

**Summus congressus humanitarius mundi** fuit colloquium ad orbem terrarum pertinens nomine  Nationum Unitarum sed re vera opera officii coordinationis rerum humanitariarum instructum, quod a die 23 Maii 2016 ad 24 Maii 2016 coactum in Constantinopoli est, ut res humanitarias tractaret, difficultates immigrationis et asyli solveret, atque de auxilio humanitario conveniret. Sententia congressus est "Una humanitas, responsibilitatem copossedere".

At Medici sine finibus Summum deponuit, quod Summus iura humana exsilium violare potest, at pro est de re humanitario ad humanitarium belli ius et ins internationale de iuribus humanis observandum.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus

Categoria:Nationes Unitae
Categoria:Iura humana
Categoria:2016
Budești

**Budești** oppidum Dacoromanicum et pars circuli Călăraşi est. Ad etiam vici Aprozi, Gruiu atque Buciumeni pertinent.
thumb|left|Budești in circulo Călăraşi
## Historia 
Oppidum anno 1521 primo in actis descriptum est, sed sed circa annum 1450 conditum esse creditur. Anno 1977 oppidum terrae motu valde afflictum est.

## Cives clari 
* Marianus Sârbu (*1958), vir publicus

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Budești

Categoria:Urbes Romaniae
Circulus Landishutensis

**Circulus Landishutensis**, vel **Pagus Landishutensis**, in provincia Bavaria inferiore situs, Landishutam urbem circumdat, caput sed non partem eius. Anno 1972, formam hodiernam accepit. Hic circulus est secundus quoad aream post circulum Passaviensem et confinis ad pagos Bavariae Inferioris Kelheim (in occidente), Boiodurum-Bogen, Dingolfing-Landau et Rottal-Aenum (in oriente), praeterea ad Palatinatum Superiorem in septentrionibus, et ad Bavariam Superiorem in meridie et occidente.

## Insigne 
Insigne circuli monstrat in alto rhombos Bavariae et sub eis insigne comitum Prisonum (Theodisce *Preysing*) ut exempli tot nobilium sedum in rure dispersarum.

## Natura terrestris 
Ager huius circuli praeter valles fluminum (praecipue Isarae et Filsae), quae Danuvium petunt, permultis collibus conspersus est. Hi colles aevo glaciali orti sunt. Quorum altissimus (525 m supra mare) in meridie pagi invenitur. Ager circum Landishutam cretam lutumque figulare praebet, quo iam a temporibus antiquis ad fabricationem laterum posteaque etiam vasorum fictilium usi sunt. Fornax figularis e temporibus tardo-antiquitatis provinciae Romanae, prope Landishutam reperta, in museo artis tegulariae (theodisce *Ziegel- und Kalkmuseum*) in viculo Flintsbach (nunc pars Fori Winzer) ostentatur.

## Historia et cultura 
Iam aetatibus lapidea, aënea et ferrea in valle Isarae homines vivebant. Aetate Romana sub imperatore Claudio haec regio pars provinciae Raetiae facta est.. Cum in parte ad sinistram Isarae iacente colonisatio praecipue in vicis facta sit, in parte ad dextram fluvii confiniente villae singulae dispersae dominantur. Toti terrae arces nobilium et ecclesiae Gothicae latericiae propriae sunt.

## Communia circuli 
Circulo Landishutensi sunt 35 communia, inter quae duae urbes et septem fora.

**Societates administrativae**
# S. a. Altfraunhofen(formata e communibus Altfraunhofen et Baierbach)
# S. a. Ergoldsbach(formata e foro Ergoldsbach et communi Bayerbach prope Ergoldsbach)
# S. a. Furth(formata e communibus Furth, Obersüßbach, et Weihmichl)
# S. a. Gerzen(formata e communibus Aham, Gerzen, Kröning, et Schalkham)
# S. a. Felda(formata e foro Velda et communibus Neufraunhofen et Wurmsham)
# S. a. Wörth ad Isaram (formata e communibus Postau, Weng et Wörth ad Isaram)

## Pinacotheca 

Schlossstraße 4 (Kronwinkl).JPG|Arx Kronwinkl (comitum Prisonum)
Hohenthann-Brauhausstraße-1-Schloss.jpg|Palatium in Hohenthann
Pfarrkirche Vilsbiburg.JPG|Ecclesia parochialis assumptioni B.M.V. dicata in Vilsbiburg
Kirchberg (Hohenthann).jpg|Villa rustica

## Notae 
## Nexus externi 
Landishutensis circulus
Categoria:Constituta 1972
Fundulea

oppidum Dacoromanicum et pars circuli Călăraşi est. Ad etiam vici Gostilele atque Alexandru Ioan Cuza pertinent.
thumb|left|Situs Funduleae in circulo Călăraşi

## Historia 
Fundulea primum apparuit ut Fondele in , a Iacobo Friderico Schmidt anno 1774 scripta.

Prima mentio documentalis invenitur anno 1778 in  a Friderico Guillhelmo von Bauer in Leipzig editis. Tertio decennio saeculi XX Matthaeus Caragiale poeta hic fundum possidebat.

## Cives clari 
* Gabriel Oprea (*1961), vir publicus

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Fundulea

Categoria:Urbes Romaniae
Lehliu-Gară

**Lehliu-Gară** oppidum Dacoromanicum et pars circuli Călăraşi est. Ad etiam vici Buzoeni et Răzvani pertinent.
thumb|left|Lehliu-Gară in circulo Călăraşi
## Historia 
Oppidum fine saeculi XIX statio ferroviaria conditum est (*"Gară"* Dacoromanice stationem significat), cum linea a Bucaresta ad usque Constantiam aedificabatur. Anno 1989 Lehliu-Gară oppidum sublatum est. Hic fabricae Alimentorum sitae sunt.

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Lehliu-Gară

Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita saeculo 19