open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gorgo (Sparta)

**Gorgo** (Graece Γοργώ), paulo post 510 a.C.n. Spartae e stirpe Agiadum  nata, fuit filia unica regis Cleomenis I, uxor regis Leonidae I et mater regis Pleistarchi.
## Fabulae 
Duas fabulas de illa regina tradidit Herodotusː cum novem annos tantum nata esset ita patrem Cleomenem monuisse dicitur tum cum Aristagoras, tyrannus Milesius, multa pecunia oblata ei persuadere conabatur ut exercitum in Asiam duceret ad civitates Ionicas liberandas et imperium Persicum subigendum ; "Pater, corrumpes te advena nisi procul ab eo abieris." Circiter viginti post annos, cum Leonidae uxor iam esset et Xerxes Graeciam subigere decrevisset, sola intellexit strategema quo Demaratus, apud Persas exsul, populares suos de futuro bello monebat. Nam ille pugillares adhibuit e quibus ceram primo detrivit ut in ipso ligno quae vellet scriberet ac deinde novam ceram superne fudit. Ita, nescientibus regis speculatoribus qui viatores observabant, nuntius usque ad Spartam pervenit, ubi ceteris haerentibus uxor regis Leonidae, Gorgo, quid sibi vellet illa tabula sine litteris tandem intellexit. Ita Lacedaemonii primi Graecorum de consiliis Persarum certiores facti sunt.

## Notae 
## Fontes 
* Herodotus,  Terpsichore 51; *Polyhymnia* 205 et 239

## Plura legere si cupis 
*Bernhard Kytzler, *Frauen der Antike. Von Aspasia bis Zenobia.*, München & Zürich, Artemis, 2000ː 74sqq. Recensio critica
* Annalisa Paradiso, « Gorgo, la Spartana », in *Grecia al femminile*, cur. Nicole Loraux, Bari, 1993ː 107–122 
** "Gorgô et les manipulations de la fonction", in *Des femmes en action*, 2013ː 39-51
* Sarah B. Pomeroy, *Spartan Women*, Oxford University Press, 2002 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
## Nexus externi 
*The bride of Leonidasː queen Gorgo
Categoria:Nati saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mulieres
Categoria:Reges Spartae
Beethoveniana

[thumb|Ludovicus van Beethoven (1770–1827). [Iosephus Carolus Stieler anno 1820 pinxit.]]
***Beethoveniana*** est compositio musica pro orchestra symphonica et vocibus humanis ab Ioanne Farrington, musico Anglico, compositus, ad ducentesimum quinquagesimum festum diem anniversarium compositoris Ludovici van Beethoven nati honore augendum. Quod opus novum, a  corporatione radiodiffusionis Britannica pro "First Night of the BBC Proms 2020" mandatum et ab omnibus quinque orchestris BBC et cantoribus BBC separatim in quadragena peractum, cum omnes musicae actiones publicae propter pandemiam coronaviri prohiberentur, per machinam phonographicam impressum est atque in pellicula cum binis saltatoribus pro scaena photographica agentibus divulgatum est.
 
De origine novi operis ait compositor:
Musicam Beethovenianam in musica machina lavatoria penitus collocavi ut quales colores inter sese commiscerentur viderim. Exitus est congeries fragmentorum alligatorum, quae eius musicam summatim describunt: heroica, faceta, insolentia, turbulenta, tragica, cogitabunda. Momentum praeterea quod eius ars in variis generibus musicis habuit monstrat, cum stylistica ipsius Proms diversitate. Necessario rerum perturbatio et tristitia etiam in rem ipsam intrare potuerunt, aliquid inevitabile. Opus finem capit cum novus "Ode an die Freude" textus a Sara Gabriel fictus canitur, de traumate operis ortus cogitans, resque futuras sperans."

Plus quam trecenti musici suas partes singulariter domu egerunt, atque Farrington cum ingeniariis electronicis diversos sonos consquentis in variis computatris accommodate commiscuerunt, ut tota permixtio honorifica in lucem grato animo proferretur.

## Notae
## Nexus externi
*"*Beethoveniana*: Watch Beethoven's nine symphonies stunningly reimagined to launch the Proms 2020." BBC.
*Clements, Andrew. 2020. "Proms 2020: Opening night of the virtual Proms --archive trrasures and a trite mash-up." *The Guardian,* 17 Iulii 2020.
*Farrington, Iain. Iain "Farrington: Pianist, organist, composer, arranger." Interretialis Ioannis Farrington situs proprius.
*"How do you edit together a 'Grand Virtual Orchestra' of 300 musicians, for a Proms premiere?" *Gramophone,* 17 Iulii 2020.

Categoria:Ludovicus van Beethoven
Categoria:Musica 2020
Vates (florilegium)

***The Vates Anthology of New Latin Poetry*** (scilicet Latine *Vatis poeseos Neolatinae florilegium*) est collectio versuum Latinorum saeculi XXI ineuntis, a Marco Walker, qui et periodicum eiusdem nominis edebat, collecta et anno 2015 typis mandata. Non solum metra (quorum interdum systhemata nova componuntut) et rhythmos continet, sed etiam haikua et pentedisticha et alii versus liberi. 

## Auctores collectionis
* Lucius Alter
* Lydia Ariminensis
* Barry Baldwin
* Petrus Bibby
* Stephanus Coombs
* Marcus Cristini
* Kemar Cummings
* Christianus De Lisle, Anna Mason, Samuel Howell
* Kyle Gervais
* Patricius Paulus Hogan
* Iacobus Houlihan
* Christianus Kelk
* Catharina B. Krause
* Ioannes Křesadlo
* Radulphus Lavalle
* Ioannes Lee
* Franciscus Lelièvre
* Thomas Lindner
* Andreas Lovaniensis
* Michael Angelus Macchiarella
* Ionathan Meyer
* David Money
* Marcus Moskowitz
* Paulus Murgatroyd
* Herimannus Novocomensis
* Stephanus Perkins
* Michael Sauter
* Maximus Scorsone
* Nicolaus Stone
* Ricardus Sturch
* Iosephus Tusiani
* Laurentius Viscido
* Marcus Walker
* Beniaminus Wallach
* Bradlius Walton

## Nexus externi
* *Vates* in situ domus editoriae
* *Vates* in *GoogeBooks*

Categoria:Litterae Latinae recentioris aevi
Categoria:Scripta 2015
Vates (discretiva)

* **Vates**, prophetes vel poeta
* *Vates (periodicum)*, periodicum Latinum
* *Vates (florilegium)*, florilegium Latinum
Artabanus

**Artabanus** (Graece  Ἀρτάβανος, Elamitice Irdabanuš; floruit 515-480 a.C.n.), ex Achaemenidarum stirpe natus, fuit filius Hystaspis, frater regis Darii I, patruus Xerxis I. Anno 480 a.C.n. Xerxes cum in Graeciam magnum exercitum ipse duxit imperium suum Artabano regendum tradidit qui Susis mansit.

Apud rerum gestarum scriptorem Graecum Herodotum Artabanus sapienter satis quidem sed frustra primo Dario ne Scythis deinde Xerxi ne Graecis bellum inferrent dissuadebat. Ita cum Xerxes de expeditione in Graecos proceres Persarum consuleret an suscipiendam esse censerent, Artabanus Mardonio ad bellum hortanti  sese opposuit. Primo Xerxes iratus ei fuit, quia iniurias ab Atheniensibus sibi factas ulcisci maxime cupiebat. Paulo post tamen et ipse sententiam mutasse dicitur. At nocte proxima vir magnus et formosus somnio ei visus est consilium mutatum vituperans. Cum die facta  rex somnii oblitus esset, nocte sequenti phasma rediit etiam minacius. Tum Xerxes Artabanum convocavit atque eum eo adduxit ut vice sua nocte proxima fungeretur regali veste et lecto dormiens. Tertium phasma venisse dicitur atque Artabano minatus esse nisi Persae bellum Graecis inferrent saevitum iri. Haec fabula ab Herodoto tradita apud Persas a posteriori efficta esse videtur, qua culpam regis in re male deliberata et male gesta oblitterarent. Ita enim deorum voluntate, non Xerxis hoc bellum gestum esse apparebat. 
## Fontes 
*Herodotus, *Melpomene* 83 et 143. *Polyhymnia* 10-18 et 45-53; *Urania* 54 .

## Plura legere si cupis 
* J. A. S. Evans: *The Dream of Xerxes and the „nomoi“ of the Persians.*, *The Classical Journal*, 1961ː 109–111
* B.C. Knowlton, "Xerxes’ Deliberate Expedition", *Journal of Classics Teaching*, 2016(34).
*C. B. R. Pelling, 'Thucydides'Archidamus and Herodotus' Artabanus', *Bulletin of the Institute of Classical Studies*,  1991(37) supp. 58ː 120–142.

## Nexus externi 
*Artabanus apud Livium.org
*Encyclopaedia Iranicaː Artabanus
Categoria:Persae antiqui
Categoria:Achaemenidae
Categoria:Nati saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 5 a.C.n.
Scopinum

**Scopinum** (Russice *Скопин*) est urbs in regione Resaniensi Russiae, sedes administrativa districtus Scopinensis. In ripis Vërdae fluminis (Ranovae accolae, quae in Proniam accolam Occae influit), situm est. Incolas 25&thinsp;748 habet anno 2020. *Scopa* est nomen Russicum *Pandionis haliaeti,* avis quae in insigni urbis picta est, sed etymologia nominis urbis incerta est.

[thumb|left|Scopini medii de [campanarium|campanario monasterii Patrocinii despectus (chartula cursualis saeculi XX ineuntis)]]
## Historia
Saeculo XVI arx lignea et sloboda Scopini erant; Domus Romanoviae feudum erat. Anno 1601 monasteruium Ascensionis aedificari incipit. Lignum et carbonem e fodinis Scopinenses vendebant. Anno 1870 statio ferriviaria aperta est. Tempore Belli orbis terrarum secundi Scopinum 25 Novembris anni 1941 a Germanis occupatum erat, sed postero die, 16 Novembris, iam liberatum est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Resaniensis
Categoria:Condita 1597
Franciscus Lelièvre

**Franciscus Iacobus** (vulgo *Frank James*) **Lelièvre** (anno 2012 mortuus) fuit magister et poeta Latinus. In collegio Magee Derriae linguas Latinam et Graecam docebat, post in Universitate Ulsterana Colrani. Tres collectiones, quam versionum e lingua Anglica, tam et carminum novorum, edidit:
* *Across Bin Brook: Latin Poems in Various Metres* (cum H. H. Huxley, 1992)
* *Serus Vindemitor: New Latin Poems in Various Metres* (1995)
* *Rarae Uvae:  Latin Poems in Various Metres* (2009) 

## Bibliographia
* De Lelièvre: *The Vates Anthology of New Latin Poetry*, 2015, p. 82.
* J.B. Hall de *Across Bin Brook*

Categoria:Auctores Latini hodierni
Categoria:Poetae Latini Hiberniae
Ulianum (discretiva)

**Ulianum** significare potest:

## Toponyma
* Ulianum (insula) (alia nomina: Uglianum): insula Croatiae (Iadrensis).
* Ulianum seu Zuglanum: oppidum et municipium Italiae.
Tupolev

thumb|Logotypus societatis
**Tupolev** est fabricator aeronauticus Russicus et armorum cum situ principali Moscuae, anno 1922 fundatus. Fundator Andrea Tupolev erat ac director usque ad annum 1972.

Ab anno fabricator Tupolev est pars Corporatio Aeroplanorum Unita (Russice: *Объединённая Авиастроительная Корпорация*).

## Historia 
Anno 1918 Nicolaus Žukovski praecursator navigationis aereae Russicae (→transformatio Žukovskiensis) Institutum Aerohydrodynamicum Centrale fundavit. Fere ab instituti initio Andrea Tupolev socius erat. Die 22 Octobris 1922 Andreae Tupolev Officium Constructionis Experimentale (OCD) proprium erat, "OCE Tupolev", sive Russice *OKB 156*.

Anno 1923 Tupolev aeroplanum Tupolev ANT 1 excogitavit, volatus eius primus die 20 Octobris 1923 erat.

## Pinacotheca 

Fasciculus:А.Н. Туполев 1944.jpg|Andrea Tupolev (1888-1972)
Fasciculus:Ant-1.jpg|Tupolev ANT 1, aeroplanum Andrea Tupolev primum (1923)

* Tupolev Tu-254

## Nexus externi 
* Pagina interretialis fabricatoris Tupolev 
* *tvdata.ru* de fabricatore OKB 

Categoria:Fabricatores aeronautici
Pentedistichon

**Pentedistichon** est stropha carminis monostrophici vel genus poesis, a Catharina B. Krause inventum anno 2010. Duobus versibus constat; versus primus duo verba habet et secundus tria. Titulus unius verbi, quod non est initium sententiae in primo versu continuatae, non necessarius est. Ad linguam Anglicam nomine *quincouplet* primo inventum est; postea et ad linguam Latinam accomodatus est nomine ab ipso inventore ut *pentedistichon* reddito. Praeter Krause, pentedisticha Andreae Lovaniensis et Beniamini Wallach in collectione *Vate* nominato inveniuntur. Exemplum:

:**Marmor**
:Statua saxi
:praetereuntes aspicit vivide
:::(*Beniaminus Wallach*)

## Notae
## Fontes
* *The Vates Anthology of New Latin Poetry*, 2015, pp. 72, 85, 166-167.

## Nexus interni
* Haicu

Categoria:Strophae
Categoria:Genera litterarum
Achtuba

**Achtuba** (Russice *Ахтуба*) est flumen vel sensu stricto cornu Rha fluminis in regionibus Volgogradensi et Astrachanensi Russiae. Prope Volgogradum, in ripa Volgae dextra situm, a laeva de Volga separatur, ubi et urbs magna *Volžskij* (antea *Achtuba Superior*, *Urbs Achtubae Superioris*) ad Achtubam stat. Initium Achtubae mole hydroergasterii Volgani constructa translatum est. Circa 537 chm per steppam fluit et in Volgam fluvium iam in delta, in cornu *Buzan* nomine, revertitur. *Znamensk* et *Achtubinsk* urbes ad Achtubam stant et *Saraj* Ordae Aureae caput in ripa eius situm erat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Astrachanensis
Categoria:Regio Volgogradensis
Categoria:Systema Rha fluminis
Capitalis (scriptura)

**Capitalis** (ex adiectivo capitalis, -e deductum) est nomen nonnularum scripturarum Romanarum, quae maiusculis scribuntur. Ad has pertinent:

*Capitalis monumentalis, scriptura inscriptionum in lapidibus incisarum
*Capitalis quadrata, varietas capitalis monumentalis, quae in libris in usu erat
*Capitalis rustica, varietas capitalis quadratae elegantius
*Capitalis cursiva, varietas capitalis quadratae cursiva ad usum cottidianum adhibita

Familia scripturarum capitalium Romanarum maiusculis scripturae Antiquae exemplo erat.

Categoria:Graphemata
Categoria:Palaeographia
Categoria:Typographia
Balachna

**Balachna** (Russice *Балахна*) est urbs in regione Novogardiensi Inferiore Russiae. In ripa Volgae  dextra sita est. 34 chm ad meridiem a Novogardia Inferiore distat. Circa 48 milia incolarum (anno 2020) habet.

## Historia
*Salinae Gorodecenses* (*Соль на Городце*) Balachna primum appellabatur et in ducatum Gorodecensem inclusa erat. Cosmas Minin hic natus esse putatur. Naves ad Volgam navigandum saeculis XVII et XVIII incolae Balachnae construebant. Ab anno 1714 Balachna circuli gubernii Novogardiensis Inferioris erat.

thumb|left|Trinitatis ecclesia Balachnensis

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Novogardiensis Inferioris
Categoria:Condita 1474
Factor neurotrophicus

**Factores neurotrophici** sunt familia biomolecularum—paene omnibus inter peptida et parva proteina ductis—quae incrementum, salutem, et differentationem neuronorum crescentium et  maturantium sustinent. Ita factores neurotrophici momentum non solum procreationis systematis nervosi habent, sed etiam eius maturitatis et plasticitatis.

Plerique factores uni ex tribus familiis attribuuntur:
* neurotrophinis
* ligandis factoris neurotrophici lineae cellularum glialium derivati
* cytokinis neuropoieticis

### Neurotrophina 
Neurotrophina sunt proteina incrementi neuronorum, procreationis, et functionum. Inter quae numerantur factor auctus nervorum, factor neurotrophicus cerebro derivatus, neurotrophinum 3 ("neurotrophinum tres"), neurotrophinum 4 ("neurotrophinum quattuor"), dehydroepiandrosteronum, dehydroepiandrosteronum sulfuricum. Inter eorum receptoria numerantur receptoria factoris auctus nervi affinitatis exiguae et receptoria Trk.

## Notae 
*Arteminum
*Ephrinum
*Insulinum
*Neurturinum
*Ontogenesis cerebri humani
*Persephinum

## Bibliographia
*Deister, C., et C. E. Schmidt. 2006. "Optimizing neurotrophic factor combinations for neurite outgrowth." *Journal of Neural Engineering* 3 (2): 172–79. . PMID 16705273. S2CID 21122249.
*Henderson, Christopher E. 1996. "Role of neurotrophic factors in neuronal development." *Current Opinion in Neurobiology* 6, no. 1 (1 Februarii): 64–70. . PMID 8794045. S2CID 29876053.
* Lewin, Gary R., et Bruce D. Carter, eds. 2014. *Neurotrophic Factors.* Heidelbergae et Novi Eboraci: Springer. ISBN 9783642451058 (alk. paper), ISBN 3642451055 (alk. paper).

## Nexus externi
*Definitio apud *Nature.* 

!
Categoria:Neurochemia
Categoria:Neuroscientia
Wytegra (flumen)

**Wytegra** (Russice *Вытегра*) est flumen in regione Vologdensi Russiae, systematis aquarii Mariani pars. E *Matkozero* lacu initium capiebat, sed anno 1886 lacus demissus est. Canale Mariano cum Kovža flumine coniuncta est, per quam in Mare Album iter navium ducit. Circa 64 chm per silvam fluit, et in Onegam lacum influit. Wytegra urbs ad Wytegram flumen sita est. Canalis Onegensis a Wytegra secundum litus Onegae in Svir flumen ducit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Systema Nevae fluminis
Categoria:Onega
Wytegra

**Wytegra** (Russice *Вытегра*) est urbs regionis Vologdensis Russiae et districtus Wytegrani caput. In ripis fluminis eiusdem nominis sita est; 15 chm ab ostio fluminis, in Onegam lacum influentis, distat. Incolarum circa 10 milia habet (anno 2020).

## Historia
Factoria quaedam Novogardiensium loco Wytegrae iam anno 1496 memoratur. Via e Novogardia in Scheksnam per Wytegram agebat, et postea e Petropoli in Archangelopolim. Anno 1776 Wytegra caput circuli gubernii Olonecensis facta est. Systemate aquario Mariano constructo mercatores Wytegram celebrabant.

[thumb|left|Wytegra media in ripa [Wytegra (flumen)|Wytegrae fluminis]]
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Vologdensis
Categoria:Condita 1496
Categoria:Onega
Cosmas Minin

**Cosmas Minae filius Minin** (Russice in translitteratione ''Kuz'ma Minič Minin*; die 21 Maii anno 1616 mortuus) fuit mercator e Novogardia Inferiore, qui Demetrio Požarskij vires laicas armatas anno 1611 colligere proposuit. Fine mensis Octobris anno 1612 Moscuam a copiis Polonicis et Minin et Požarskij liberaverunt.

## Notae 
## Vide etiam 
* Dies Unitatis Populi

## Nexus externi 
* De Cosma Minin in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 

Categoria:Ductores exercitus
Categoria:Milites Russiae
Categoria:Politici Russiae
Lacus Kubenensis

[thumb|200px|[Monasterium Spasokamenense|Monasterium Transfigurationis (Spasokamenense) in insula Lapidea lacu Kubenensi medio]]
**Kubenensis lacus** (Russice in translitteratione *Kubenskoje ozero*) est lacus in regione Vologdensi Russiae situs. 

Area lacus inter 370 et 417 milia chm2 eluvionum vernarum causa mutatur. Longitudo lacus est circa 60 chm et latitudo maxima est 15 chm. Altitudo mediocris est 2,5 m et maxima 13 m. Volumen aquae in lacu est circa 1,5 chm3.

30 flumina in lacum Cubenensem fluunt, quorum Cubena et Uftiuga maxima sunt, sed sola Suchona e lacu Kubenensi effluit (et Duinae Borealis initium dat). *Insula Lapidea* (*Kamennyj ostrov*) lacu medio situm est, in qua monasterium Spasokamenense aedificata est. 

## Notae 
## Nexus externι 
Categoria:Lacus Russiae Europaeae
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Systema Duinae Borealis fluminis
Niza

**Niza** (Russice *Низа*) est flumen in regione Sverdloviensi Russiae. Neiva et Rescho fluminibus confluentibus incipit, circa 262 chm per planitiem Sibiricam Occidentalem fluit et in Turam influit. Irbitum urbs ad Nizam in ostio Irbiti fluminis sita est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Sverdloviensis
Categoria:Systema Irtis fluminis
Nasiterna

thumb|Nasiterna .
**Nasiterna**  est vas collo ita instructum, ut usui sit ad plantas manu irrigandas. Multa atque varia sunt genera nasiternarum. Ut enim aliud dimidium litrum, ita aliud usque decem litra capit. Etiam species nasiternae inter se differunt, quippe quae diversis inter se coloribus pingi possint, ne quid de formarum varietate dicatur. Si nasiterna et impleta et proclinata est, liquor effunditur. Sin autem aliter fit, aut male re gesta tibi secus cessit, aut collo obturato munere non fungitur, aut omnino aliud est, et in numero nasiternarum non habendum.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Auguste Renoir - A Girl with a Watering Can - Google Art Project.jpg|*Puella nasiternam manu tenet.* Pictura olearia a Petro Augusto Renoir picta.

## Notae 
* Balneum pluvium
* Tunna

Categoria:Horticultura
Irbitus

**Irbitus** (Russice *Ирбит*) est flumen in regione Sverdloviensi Russiae. Prope *Sukhoj Log* urbem incipit, circa 171 chm fluit et in Nizam influit. Irbitum urbs ad Nizam in ostio Irbiti fluminis situm est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Irbitus in *registro nationali aquarum* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Sverdloviensis
Categoria:Systema Irtis fluminis
Tauda

**Tauda** (Russice *Тавда*) est flumen in regionibus Sverdloviensi et Tumenensi Russiae. Soswa et Loswa fluminibus confluentibus oritur, circa 262 chm per planitiem Sibiricam Occidentalem fluit et in Tobolem influit. Tauda urbs ad Taudam sita est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Tauda in *registro aquarum nationali* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Sverdloviensis
Categoria:Regio Tumenensis
Categoria:Systema Irtis fluminis
Choper

**Choper** (Russice Хопёр) est flumen in parte Europaea Russiae. In regione Pensensi prope *Ivanovka* vicum oritur, per regiones Saratoviensem et Voronegiensem fluit et in regione Volgogradensi in Tanaim influit, cuius confluvius laevus maximus est. Cosacorum Tanaiticorum regio erat. Longitudinis 979 chm est. *Balašov, Urjupinsk*, Urbs Choprensis Nova (*Novochopërsk*), Urbs Borisi et Glebi (*Borisoglebsk*) urbes as Choprem sitae sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Pensensis
Categoria:Regio Saratoviensis
Categoria:Regio Voronegiensis
Categoria:Regio Volgogradensis
Categoria:Systema Tanaitis fluminis
Burgavia

thumb|300px|Burgaviae: despectus in vicum

**Burgavia**  (Theodisce: *Burgau*) est urbs et commune Germaniae, in Terra foederali Bavaria, in provincia Suebia et in Circulo Guntiae sita. Incolunt municipium 9'361  incolarum (anno 2012).

## Historia
* Marchionatus Burgaviae

## Notae 
## Clari cives
* Sven Müller, pedilusor (1980)  

* Indicem Communium Bavariae

## Nexus externi 
* Burgau pagina interretialis

Categoria:Urbes Bavariae
Circulus Guntiae

**Circulus Guntiae** (alia nomina: *Circulus Gunzbergae*) (Theodisce: *Landkreis Günzburg*) est circulus Germaniae, in Terra foederali Bavaria et in provincia Suebia situs. Urbs princeps caput loci est Guntia.

## Notae 
## Nexus externi 
Traunstein circulus
Categoria:Constituta 1972
Ulianum (insula)

thumb|250 px|Collocatio insulae 
[thumb|250 px|Uliani: [mons|montes e monte Mihovila]] 

**Ulianum**  seu **Uglianum**  (dubius: *Lissa*) (Croatice *Ugljan*, Italiane: *Ugliano*) est insula Croatiae. 

## Geographia
Ulianum pertinet ad Dalmatiam regionem historicam et proprie ad Archipelagum Iadrensem Insularum Dalmaticaraum septentrionalium; ante Iaderam urbem sita.

In rebus administrativis pertinet ad Regionem Iadrensem et subdīvĭdĭtur infra municipia Ultram, *Kukljica - Cuclizza* et *Kali - Calle*. In Uliani 6.049 homines (anno 2011) vivunt.

## Notae 

* Dalmatia (*terra*),
* Iadrensis (*regio*),
* Insulae Croatiae,
* Mare Hadriaticum.

## Nexus externus 
!
Categoria:Insulae Croatiae
Categoria:Insulae Maris Hadriatici
Categoria:Insulae Dalmaticae septentrionales
Staritia

**Staritia** (Russice *Старица* ) est urbs regionis Tueriensis Russiae. In ripa Volgae, in ostio Starčonkae fluminis sita est. Incolarum 7367 habet anno 2020.

[thumb|[Monasterium Dormitionis Staritiense in ripa Volgae; photographema a Sergio Prokudin-Gorskij facta anno 1910]]
## Historia
A Michaele Iaroslai filio duce Tueriensi condita est anno 1297. Arx *Gorodok (Oppidulum)* nominabatur. Anno 1375 a Demetrio Tanaitico capta est; multoties domini Staritiae mutabatur. Annis a 1505 ad 1566 caput ducatus Staritiensis; Vladimirus Andreae filius dux Staritiensis ultimus erat. Ab anno 1708 caput circuli gubernii Smolenscensis, ab anno 1775 provinciae et post gubernii Tueriensis. Tempore Belli orbis errarum secundi 12 Octobris anni 1941 a Germanis capta est et 1 Ianuarii 1942 iam liberata.

## Incolae
Iob primus patriarcha Moscuensis Staritiae natus, educatus et sepultus est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Tueriensis
Categoria:Condita 1297
Ustusna

**Ustusna** (Russice *Устюжна, Ustjužna*) est urbs regionis Vologdensis Russiae. In ripis Mologae fluminis in ostio *Ižinae* fluvii (unde et nomen urbis) sita est. Incolarum 8443 habet (anno 2020).

## Historia
thumb|upright=0.7|left|Pons Caprarum (*Kozij mostik*) et Ecclesia Annuntiationis Ustusnensis
His locis ferrum paludinosum gignitur, et urbs a saeculo tredecimo usque ad sexto decimo *Ustjug Železnyj* nominabatur, scilicet *Ustiuga Ferrea* (cf. Ustiuga Magna) vel *Ostium Ižinae Ferreum*, nam ars ferraria hic floruit; etiam saeculo septimo decimo Ustusna soli Tulae cedebat in metallurgia et armorum fabricatione. Saeculo duodevicensimo ferrum in montibus Uralibus inventum est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Condita 1252
Categoria:Urbes regionis Vologdensis
Exedrium

**Exedrium** est domi camera, quo hospitum adventus admitti, librum legere, televisionem spectare oportet. Cicero primus auctorum nobis cognitorum hoc vocabulum Graecum Latine adhibuit: "Exedria quaedam mihi nova sunt instituta in porticula Tusculani: ea volebam tabellis ornare; etenim, si quid generis istiusmodi me delectat, pictura delectat. Sed tamen, si ista mihi sunt habenda, certiorem velim me facias, ubi sint, quando arcessantur, quo genere vecturae; si enim Damasippus in sententia non manebit, aliquem Pseudodamasippum vel cum iactura reperiemus.."

## Exedriorum exempla 

Fasciculus:Harewood House The Yellow Drawing Room.jpg|*Yellow Drawing Room* in Harewood House.
Fasciculus:Neat Living Room.jpg|"Neat Living Room."
Fasciculus:Sittingroom-edit1.jpg|*Sitting room.*

## Notae 
* Cubiculum
* Culina

Categoria:Camerae
Nicolaus Ciucă

**Nicolaus** (Dacoromanice: *Nicolae*) **Ciucă** (natus die 7 Februarii 1967 in Plenița) legatus militum et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Iuventus et munus 
Ciucă in communi Plenița in Dolj circulo natus est. Gymnasium militare *Tudor Vladimirescu* Craiovae frequentavit et deinde apud Academiam Exercitus *Nicolae Bălcescu* studebat. Annis  Deinde cursum honorem militarem coepit. Annis 2015 - 2019 praeses praetorii exercitus Romaniae fuit.

## Cursus honorum 
Die 4 Novembris 2019 minister munitionis Romaniae in consilio ministrorum Ludovici Orban nominatus est. Postquam Orban, qui electionem parlamenti perdidit, a magistratu praesidis ministrum se receesit, Ciucă die 7 Decembris 2020 pro tempore primus minister Romaniae nominatus est. Praeterea novus senator Romaniae electus est. Die 23 Decembris 2020 Florinus Cîțu praeses ministrorum ei successit.

## Familia 
Ciucă uxorem duxit atque filium habet.

## Notae 
## Nexus externi 
* Biographia apud situm interretialem senatus Romaniae
* Curriculum vitae apud libertatea.ro die 7 Decembris 2020
* Biographia apud situm ministerii munitionis Romaniae
 

Categoria:Primi ministri Romaniae
Categoria:Milites Romaniae
Categoria:ministri munitionis Romaniae
Categoria:Senatores Romaniae
Rylscia

**Rylscia** vel **Rilscum** (Russice *Рыльск, Ryl’sk*) est urbs regionis Kurschensis Russiae. Ad *Sejm* flumen, Desnae accolam, sita est. Ad Semum flumen Desnae accolam sita est. Anno 1172 primo memorata est. Incolarum 16&thinsp;005 habet anno 2020.

thumb|left|Rylsciae mediae despectus anno 2017
Gregorius Schelechov Rylsciae natus est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Kurschensis
Categoria:Condita 1172
Rapa (holus)

**Rapa** est radix holitoria subspeciei ***rapa*** speciei ***Brassicae rapa,*** quae saepe per omnem orbem terrarum in climatibus temperatis albae carnosaeque radicis palaris causa commercio colitur. Varietates parvae et teneres victui hominum, sed varietates maiores pabulum pecorum prosunt. *Turnip* et *neep,* vocabula Anglica, in Anglia septentrionali, Scotia, Hibernia, Cornubia, et Canada oriente (Quebeco, Nova Terra, Provinciis Maritimis), saepe rutabaga attingunt, maiorem et flavam radicem holitoriam eiusdem generis (*Brassicae*), saepe Sueciae vulgo tributum.

## Historia 
Ferae varietates raparum et plantarum sinapis (*Sinapis alba,* *Brassicae junceae,* *Brassicae nigrae*) et *Raphani sativi,* eius cognatorum, per Asiam occidentem et Europam inveniuntur. Ex anno 2000 a.C.n. aut ante, variae *Brassicae rapa* subspecies cognatae, sicut *oleifera,* a regione Mediterranea ad Indiam fortasse identidem domitae sunt, quamquam illae rapae non eaedem erant ac rapae pro radicibus cultae. Aestimata autem domituum tempora solum e nominibus plantarum linguistice derivantur.

Rapae edules fortasse primum in Europa septentrionali colebantur, sed cibus magni momenti in mundo Hellenistico et Romano fiebant. Sappho ipsa, Graeca saeculi septimi a.C.n. poetrix, unum ex suis adulteris Gongýlam appellabat, 'rapam' significans. Agricultura rapae deinde ad orientem ad Sinas extendebatur, atque insulas Iaponicas ante annum 700 attigit.

## Pinacotheca 
[thumb|[Adumbratio "rapae albae" (Theodisce Pflanzenbild der „Weißen Rübe“). Dioscorides Vindobonensis fol. 89r (circa 512).]]

Fasciculus:Brosen flower nn1.jpg|Flos rapae.
Fasciculus:CSA-Tokyo-Turnips.jpg|Fasciculus raparum Tocioensium.
Fasciculus:Remscheid Lüttringhausen - Bauernmarkt - Rübstiel 02 ies.jpg|Folia et radices.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|Rapae in [corbis|corbe collectae.]]
* Dioscorides, *Der Wiener Dioskurides: Codex medicus Graecus 1 der Österreichischen Nationalbibliothek.*Graz: Akademische Druck- und Verlagsanstalt (Glanzlichter der Buchkunst; Band 8/1). ISBN 3-201-01699-3 (vide Dioscorides Vindobonensis)
* Reiner, L., H. Amon, et A. Emmerling-Skala. 2001."Die Bayerische Rübe (Brassica rapa L. ssp. rapa) – eine fast ausgestorbene Speiserübe." *Samensurium* 12: 35–53.
* Sanderson, Helen. 2005. In *The Cultural History of Plants,* ed. Ghillean Prance et Mark Nesbitt. Routledge. ISBN 0415927463.
* Smillie, Susan. 2010. "Are 'neeps' swedes or turnips?" *The Guardian,* 25 Ianuarii 2010. Editio interretialis.
* Zohary, Daniel, Maria Hopf, et Ehud Weiss. 2012. *Domestication of plants in the Old World: the origin and spread of domesticated plants in Southwest Asia, Europe, and the Mediterranean Basin.* Ed. quarta. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 9780199549061.

* Daikon
* *Brassica oleracea* Grex Gongylodes

## Nexus externi 
* Data taxinomica. Universitas Melburnensis.
* "Turnip." *Alternative Field Crop Manual.*

Categoria:Brassica
Categoria:Holera
Categoria:Fruges Europae
Categoria:Radices esculentae
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Fruges Asiae occidentalis
Oskol

**Oskol** (Russice *Оскол*, Ucrainice *Оскiл*) est flumen in Russia et Ucraina, in regionibus Bielogrodensi, Kurschensi et Charcoviensi. Prope *Pogožee* vicum regionis Kurshensis incipit, circiter 472 chiliometra patet et in Tanaitem Minorem in regione Charcoviensi influit. Oskol Priscus et Oskol Novus urbes ad Oskolem sitae sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Ucrainae
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Bielogrodensis
Categoria:Regio Kurschensis
Categoria:Regio Charcoviensis
Categoria:Systema Tanaitis fluminis
Kurčatov

**Kurčatov** (Russice *Курчатов*) est urbs regionis Kurschensis Russiae. Prope *Sejm* flumen, Desnae accolam, in ripa receptaculi aquae Kurschensis, sita est. Incolarum 38&thinsp;125 habet anno 2020.

## Historia
Anno 1968 condita est, cum ergasterium atomicum Kurschense aedificabatur, et nomine Inguari Kurčatov appellata. 

[thumb|left|Kurčatov in ripa [receptaculum aquae|receptaculi aquae Kurschensis]]
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Kurschensis
Categoria:Condita 1968
Christianus Niebuhr

**Christianus** vulgo *Carsten* **Niebuhr** (natus die 17 Martii 1733 Cuxhaven-Lüdingworth in Saxonia Inferiore, mortuus die 26 Aprilis 1815 Meldorf in Dithmarsia) mathematicus et indagator Germanicus fuit.
## Vita
Cum Gottingae rebus mathematicis studuisset anno 1760 nauta ingeniarius Danicus creatus est. Annis inter 1761 et 1767 sub mandato rectionis Danicae iter fecit in Arabiam, Persiam et terras orientales contiguas; viam solus pergebat sociis mortuis. Ex anno 1778 tamquam consiliarius regius et ex anno 1808 tamquam consiliarius gubernatorius Meldorf in oppido vitam degebat. 

In lucem protulit opera magni momenti »Beschreibung von Arabien« (Hafniae 1772) et »Reisebeschreibung nach Arabien und andern umliegenden Ländern« (Hafniae 1774–78). Edidit res socii Forskal has: »Descriptiones animalium etc.« (Hafniae 1775); »Flora aegyptiaco-arabica« (Hafniae  1776) et »Icones rerum memorabilium etc.« (Hafniae 1776). Vitam eius scripsit filius et summus historicus Bartholdus Georgius Niebuhr (Kieliae 1817).

## Nexus externi
Ferrivia Transsibirica

thumb|Chiliometrum 0 ferriviae in Statione principali Iaroslaviensi Moscuae
**Ferrivia Transsibirica** est ferrivia per Siberia et Eurasiam, cuius iter nunc a Moscua ad Eocrateam calculatur, sed tempore constructionis a Petropoli ad Eocrateam ducere habebatur. Longitudo ferriviae a Moscua ad Eocrateam 9288 chm est, sed ad Inventum urbem longius). Cuniculos plurimos habet. Locus altissimus (1019 m) est transitus Iablonovyi in iugo eiusdem nominis.

thumb|*Ferrivia Transsibirica*, pictura Friderici de Haenen anni 1913
## Historia
Anno 1891 aedificari incepit a statione Miassi (nunc in regione Celiabinscensi). 21 Octobris 1901, cum  finita erat, prima tramina per ferriviam Transsibiricam ierunt. A Petropoli ad Eocrateam linea parata est anno 1903, quamvis per Baicalem tramina navibus traiectoriis transportabantur. Anno 1905  finita est et tramen ferriviarium primo a litore Oceani Atlantici usque ad litus Oceani Pacifici vehere poterat.

Anno 1913 a  et  descripta est in .

## Itinera
### Historica
[thumb|Tabula ferriviae a [Moscua ad Ultimam, 1903]]
#### Prius (trans Mandshuriam)
Moscua — *Paveleč* — *Riažsk* — Pensa — Syzranum — Samara — Ufa — Chrysostomia — Miassus — Celiabinsca — Tumulus — Petropaulopolis — Omium — Neosibiria — Taiga — Crasnoiarium — Ircutia — Tschita — ''Zabaikal'sk* — Harbinia — Nicolaopolis (Ussuriensis) — Eocratea; etiam a Harbinia ad Portum Arturi iter.

#### Posterius (trans Fortuniam)
[thumb|400px|Ferrivia Transsibirica: iter historicum per Pensam et Mandschuriam [ruber|rubro signatum;iter hodiernum septentrionale caeruleo;Ferrivia a Baicale ad Amurem viridi]]
Moscua — Resania — *Ryzaievka* — Samara — Ufa — Chrysostomia — Miassus — Celiabinsca — Tumulus — Petropaulopolis — Omium — Neosibiria — Taiga — Crasnoiarium — Ircutia — Tschita — Fortunia — Eocratea.

### Hodierna
#### Iter septentrionale
Moscua — Iaroslavia — Kirov — Permia — Tumenum — Crasnoiarium — *Taišet* (hic transitus in ) — *Severobaikal'sk* — *Tynda* — Permicum — Portus Augustus.
#### Iter novum (Novogardiense inferius)
Moscua — Novogardia Inferior — Kirov — Permia — Catharinopolis — Tumenum — Omium — Neosibiria — Taiga — Crasnoiarium —  *Taišet* — Ircutia — Udinium — Tschita — Fortunia — Eocratea.
#### Iter meridionale (Casanense)
Moscua — Muromum — Arsamassium — *Kanaš* — Casanum —  Catharinopolis — Tumenum — Omium — Barnaulia — Novocusnecum — Abacanus —  *Taišet'' — Ircutia — Udinium — Tschita — Fortunia — Eocratea.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Ferrivia
Categoria:Opera terrestria Russiae
Categoria:Siberia
Iugum Iablonovyi

thumb|*Arachlej* lacus de Monte Pallasii in iugo Iablonovyj despectus.
**Iugum Iablonovyi** vel **Pomorum  iugum** (Russice Яблоновый хребет, Buriatice Ябалан дабаан) est magnum iugum montium in Transbaicalia. Eius longitudo circa 650 chm, mons altissimus est *Kontalakskij Golec* altitudinis 1706 m. Larice et pinetis, interdum et abiete montes obsiti sunt. Iuga Czerskii et Palmarium ad iugum Iablonovyi adiacent. Čingikan montes iuga Czerskii et Iablonovyi coniungunt. Witimus flumen a planitie elevata Witimensi iugum separat.

## Hydrographia
Divortium aquarum Oceani Pacifici et Oceani Arctici iugum Iablonovyi est; mons eius, quae  nominatur, divortium est aquarum Lenae, Ieniseae et Amuris. Tschita flumen in iugo Iablonovyi et Nertscha in Čingikan oritur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Montes Russiae
Categoria:Siberia
Categoria:Territorium Transbaicalicum
Iugum Czerskii (discretiva)

* Iugum Czerskii est iugum montium septentrione et oriente Siberiae;
* Iugum Czerskii est iugum montium in Transbaicalia
Systema cloacarum

thumb|Systema cloacarum Lutetiae
**Systema cloacarum** vel **cloacae** vel **Cloacarum deductio** vel **apparatus canalium** est summa canalium, praecipue subterraneorum, quibus aquae sordidae in liquatorium magnum deducuntur. Cloacae sanitatis momentum magnum habent.

## Notae 
## Bibliographia 
* Christopher Piltz, "Deutschlands ungeklärtes Problem: Wo Abwässer in Flüsse geleitet werden" in *Der Spiegel – Panorama* (19 Octobris 2020)

[thumb|[Liquatorium magnum]]
* Cloaca Maxima
* Hygiene

Categoria:Salus publica
Iugum Czerskii (Transbaicalia)

**Iugum Czerskii** (Russice *Хребет Черского*) est iugum montium in Transbaicalia. Longitudo iugi circa 650 chm est. Inter Ingodam et Ušumunem confluvium eius incipit; Ingoda per vallem id transit et iugum secundum Nertscham flumen ad Delingdam Witimi confluvium it. Mons iugi altissimus est *Čingikan* altitudinis 1644 m; prope ad iugum Pomorum situm est. Pinetis, in vallibus et abiete montes obsiti sunt. Nomine Ioannis Czerskii appellatus est.

## Notae 
## Nexus externi 
* De iugo Czerskii in *Encyclopaedia Transbaicaliae* 

Categoria:Montes Russiae
Categoria:Siberia
Categoria:Territorium Transbaicalicum
Dimetrodon

[thumb|*[Dimetrodon giganhomogenes* refectus, apicibus spinarum neuralium expositis.]]
[thumb|[Calvaria *Dimetrodontis grandis.*]]
 
***Dimetrodon*** (Graece, 'duas dentium mensuras' significans) est exstinctum synapsidorum non mammalianorum genus, cuius species in vita per aevum Permianum iniens erant, abhinc annorum a 295 ad 272 fere milliones. Pars est familiae Sphenacodontidarum. Eius proprietas notissima est magnum spinarum neuralium velum in tergo positum, spinis praelongis ex vertebris extendentibus effectum. *Dimetrodonta* quattuor cruribus ambulabat, atque ei erat calvaria alta magnique variarum magnitudinum dentes secundum maxillas positi. Plurima eius fossilia in Civitatibus Foederatis meridianis occidentalibusque effossa sunt, maiore parte ex Stratis Rubris Texiae et Oclahomae, vetere deposito geologico; nuper autem, fossilia in Germania inventa sunt. Plus quam duodecim species rite describuntur ex anno 1878, cum genus primum erectum esset.

## Phylogenia
Hic est cladogramma cladi Synapsidorum, ex explicatione Benson 2012.

 
## Notae
## Bibliographia
* Baur, G., et E. C. Case. 1899. "The history of the Pelycosauria, with a description of the genus Dimetrodon, Cope." *Transactions of the American Philosophical Society* 20 (1): 5–62. doi:10.2307/1005488. hdl:2027/uc1.32106020416696. JSTOR 1005488.
* Nevo, Annapaola del. 2000. *Dimetrodon.* Novi Eboraci: Harry N. Abrams. ISBN 0810956624.
* Olson, E. C., et J. R. Beerbower. 1953. "The San Angelo Formation, Permian of Texas, and Its Vertebrates." *The Journal of Geology* 61 (5): 389–423. Bibcode:1953JG.....61..389O. doi:10.1086/626109. S2CID 128681671.
* Olson, E. C. 1955. "Parallelism in the evolution of the Permian reptilian faunas of the Old and New Worlds." *Fieldiana* 37 (13): 385–401.Editio interretialis.
* Sandell, Elizabeth J. 1989. *Dimetrodon: the sail-backed reptile.* Ed. Marjorie L. Oelerich et Harlan S. Hansen; illust. Vista III Design. Neapoli Floridae: Bancroft-Sage Pub., c1989. ISBN 0944280153.
* Sternberg, C. W. 1942. "The skeleton of an immature pelycosaur, Dimetrodon cf. grandis, from the Permian of Texas." *Journal of Paleontology* 16 (4): 485–86. JSTOR 1298848.
 
## Nexus externi
* *Dimetrodon.* Palaeos.
* "Introduction to the Pelycosaurs." University of California Museum of Paleontology.
* .
 
Categoria:Fossilia
Categoria:Genera animalium
Categoria:Synapsida
Categoria:Taxa Cope
Categoria:Taxa 1878
Vostok (programma)

[thumb|Apparatus descensibilis *Vostok 5* navis in museo astronavigationis [Constantinus Ciołkowski|Constantini Ciołkowski Calugae]]

'''*Vostok* programma'* fuit series volatuum ab Unione Sovietica anno 1957 coepta. Prima navis, *Vostok 1*, cum Georgio Gagarin, et secunda, *Vostok 2*, cum Germano Titov, anno 1961 volatum fecerunt; tertia et quarta (*Vostok 3* et *Vostok 4*) una anno 1962 (cum astronautis Andriano Nikolaev et Paulo Popovič); quinta et sexta, *Vostok 5* et *Vostok 6*, una anno 1963 cum Valerio Bykovskij et Valentina Tereškova, anno 1963. Anno 1964 programma finitum erat, quamvis etiam septem volatus parabantur; novum programma *Voschod* (*Ortus solis*) nominabatur.

## Notae
## Nexus interni 
* Volatus spatialis
* Programma Apollo

## Nexus externi 
*De *Vostok* programmate in *Encyclopaedia Astronautica'' 

Categoria:Incepta 1957
Categoria:Itinera caelestia
Categoria:Astronaves
Categoria:Unio Sovietica
Nicolaus Becker

**Nicolaus Becker** (natus Bonnae die 8 Octobris 1809, mortuus Hünshoven in Provincia Colonia Agrippina die 28 Augusti 1845) iuris peritus et poeta Germanicus fuit. Notus est auctor "Rheinlied," cantus de Rheno Germanico.

## Vita
Studiis perfectis anno 1838 auscultator creatus est, antequam scriba in tribunali primae instantiae fieret. Famam autem sibi genuit anno 1840 cantilena »Sie sollen ihn nicht haben, den freien, deutschen Rhein« de Rheno Francogallis eripiendo. Borussiae rex ei pecuniam sparsit, cum rex Bavaricus Ludovicus vas honorarium dono mitti iuberet. Textui de Rheno flumine germanizando plus quam centum musicographi notas addebant: nulla melodia autem vere popularis erat. 

Quoniam Franci nonnulli cantu isto offensi erant reactiones haud cessabantur, inter quas notissima replicatio Alfredi de Musset dictis ironicis »Nous l'avons en, votre Rhin allemand«; Alphonsus de Lamartine reconciliationem praetulit poesi sua »Carminis Massiliensis pacifici« (1841). Anthologia carminum eius »Gedichte« (Coloniae Agrippinae 1841) momenti mediocris solummodo habentur.

## Critica 
Henricus Heine propagandam contra Franciam cantilena propulsam minimi aestimavit ut Patris Rheni verba in opere *Deutschland. Ein Wintermärchen* ostendunt.

## Notae
## Nexus externi 
*  
*Nikolaus Becker (1809-1845), Dichter, apud: Portal Rheinische Geschichte
* Cantus de Rheno apud: deutsche-schutzgebiete.de
* Rheinlied apud: volksliederarchiv.de
*Pretiosa apud DDB

Categoria:Iuris consulti
Categoria:Poetae Germaniae
Maccabaei

[thumb|Seditio Maccabaeorum, imago in candelabro septem manibus "Menorah" dicto ante [Knesset (parlamentum civitatis Israël).]]
**Maccabaei** erant duces seditionis Iudaicae adversus regnum Seleucidarum et gentes cum eo coniunctas. Victoria parta domum Hasmonaeorum, cuius reges simul et munere pontificis fungebantur, creaverunt. Hasmonaei per fere centum annos (165 a.C.n. - 63 a.C.n.) partes Palaestinae imperio tenebant. Feriae Iudaicae nomine Encaeniarum res tum actas memorat.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Koeln_st_andreas_Machabaeerschrein.jpg|Reliquiae Maccabaeorum in basilica Sanctae Andreae Coloniae Agrippinae
Fasciculus:Bremer_Chorwange_8.JPG|Mors Mattathiae (1 Macc 2, 50); Eleazar, qui elephanto se supposuit, pondere eius suppressus est (1 Macc 6, 46). Toreuma, circa annum 1360, in stalla ecclesiae cathedralis Bremensis.
Fasciculus:Judea_Judas_Makk.PNG|Iudaea Iuda Maccabaeo regnante
Fasciculus:Judea_Jonathan_Makk.PNG|Iudaea Ionathan regnante
Fasciculus:Judea_Simon_Makk.PNG|Occupationes a Simon factae

* Hasmonaei
* Liber I Maccabaeorum
* Liber II Maccabaeorum

## Bibliographia 
* Friedrich Avemarie, Predrag Bukovec, Stefan Krauter, Michael Tilly (ed.): Die Makkabäer. Mohr Siebeck, Tubingae 2017, ISBN 978-3-16-153861-2.

## Nexus externi 
* Fairweather, William (1911). "Maccabees" . Encyclopædia Britannica. 17 (11. ed.). pp. 197–198.
* Doris Lambers-Petry: Makkabäer. In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (ed.): Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet (WiBiLex), Stuttgardiae 2006 ss.

Categoria:Domus regnatrices
Categoria:Israel
Categoria:Historia Iudaeorum
Index massae corporeae

[thumb|Index Massae Corporeae functio [massae corporeae et altitudinis corporeae scriptus. Lineae interruptae subdivisiones intra maiorem classem repraesentant.]]
[thumb|[Obesitas et Index Massae Corporeae.]]
**Index massae corporeae** est quantitas ex hominis massa (pondere) et altitudine derivata. Definitur pondus corporis hominis per quadratum altitudinis corporeae divisum, et omnino unitatibus kg/m2 exprimitur, ex massa chiliogrammatibus et altitudine metris enumerata oriens.
 
Index Massae Corporeae in tabulis graphicis invenitur; exempli gratia, "Body Mass Index Table" = Tabula, 10 Martii 2020.

* Apoplexia cerebri
* Hypertensio arterialis

## Notae
## Bibliographia
* Blackburn Henry, et David Jacobs Jr. 2014. "Commentary: Origins and evolution of body mass index (BMI): continuing saga." *International Journal of Epidemiology* 43, no. 3 (Iunius): 665–69. doi:10.1093/ije/dyu061. PMID 24691955. PDF.
* Di Angelantonio, Emanuele, Shilpa N. Bhupathiraju, et al. 2016. "Body-mass index and all-cause mortality: individual-participant-data meta-analysis of 239 prospective studies in four continents." *Lancet* 388 (20 Augusti): 776–86. doi:10.1016/S0140-6736(16)30175-1. PMC 4995441. PMID 27423262. 10046. Editio interretialis.
*  Eknoyan, Garabed. 2008. "Adolphe Quetelet (1796–1874)--the average man and indices of obesity." *Nephrology, Dialysis, Transplantation* 23, no. 1 (Ianuarius): 47–51. doi:10.1093/ndt/gfm517. PMID 17890752. Editio interretialis.
* Ferrera L. A., ed. 2006. *Focus on Body Mass Index and Health Research.* Novi Eboraci: Nova Science. ISBN 978-1-59454-963-2.
* Keys, A., F. Fidanza, M. J. Karvonen, N. Kimura, et H. L. Taylor. 1972. "Indices of relative weight and obesity." *Journal of Chronic Diseases* 25, no. 6 (Iulius): 329–43. doi:10.1016/0021-9681(72)90027-6. PMID 4650929.
* Ogunlade, O., O. A. Adalumo, et M. A. Asafa. 2015. "Challenges of body mass index classification: New criteria for young adult Nigerians." *Niger Journal of Health Sciences* 15: 71–74. doi:10.4103/1596-4078.182319. S2CID 132117809.
* Samaras, Thomas, ed., cum Andrzej Bartke et C. David Rollo. 2007. *Human body size and the laws of scaling: physiological, performance, growth, longevity and ecological ramifications.* Novi Eboraci: Nova Science Publishers. ISBN 1600214088, ISBN 9781600214080, ISBN 1600213189, ISBN 9781600213182.
* Singer-Vine, Jeremy, 2009. "Beyond BMI: Why doctors won't stop using an outdated measure for obesity." Slate.com, 20 Iulii 2009. Archivatus ex prima editione die 7 September 2011.
* Sothern, M. S., S. T. Gordon, et T. K. von Almen, eds. 2006. *Handbook of Pediatric Obesity: Clinical Management.* Ed. illustrata. CRC Press. ISBN 978-1-4200-1911-7.

## Nexus externi 
* U.S. National Center for Health Statistics:
** "BMI Growth Charts for children and young adults."
** "BMI calculator ages 20 and older."

Categoria:Alimenta
Categoria:Anatomia
Categoria:Corpus
Categoria:Homo
Categoria:Inventiones Belgicae
Lapis Solis

thumb|Visio Lapidis Solis
**Lapis Solis** est monumentum formae circuli Azteci ex monolitho inventus die 17 Decembris 1790 in Mexicopoli. Saeculo XXI, aetate regni a Mutezuma II creata putatur.

thumb|Lapis Solis publicata in Museo Nationali Anthropoligiae
Lapis Solis gravitudo circa 24 tonnae est et hodie in Museo Nationali Anthrologiae in Mexico preservatur.

## Nexus externi 
*De Lapis Solis (Anglice)

Categoria:Historia Mexici
Categoria:Azteci
Categoria:Mexicum
Ieloguius

**Ieloguius** (Russice *Елогуй*) est flumen in territorio Crasnoiarensi Russiae. Circiter 464 chiliometra patet et in Ieniseam flumen (cuius accola laevus est) per deltam effunditur. Per pinetis planitiei Sibiricae Occidentalis et post per paludes aquas fert. Per Wachum Obii accolam et per Ieloguium saeculi XVIII interdum iter aquaticum ex Obio in Ieniseam ducebatur.

## Notae 
## Nexus externi 
* De Ieloguio in *registro nationali aquarum* 
* De Ieloguio in  in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* minore 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Categoria:Systema Ieniseae fluminis
Tschulymus (discretiva)

* Tschulymus, Obii confluvius
* Tschulymus, flumen regionis Novosibirscensis
* Tschulymus, urbs regionis Novosibirscensis
Tschulymus (regio Novosibirscensis)

**Tschulymus** (Russice Чулым, tr. *Čulym*) est flumen in regione Novosibirscensi Russiae. In paludibus Vassiuganicis oritur, circa 392 chm patet et in lacum Tschanam Minorem effunditur; ad hoc flumen est urbs eiusdem nominis.

## Nota 
## Nexus externi
* De Tschulymo in *registro nationali aquarum* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Novosibirscensis
Categoria:Systema fluviorum lacus Tschanae
Tschulymus (urbs)

**Tschulymus** (Russice *Чулым*) est urbs regionis Novosibirscensis Russiae. In ripis Tschulymi fluminis sita est. Incolarum 11&thinsp;026 habet (anno 2020).

## Historia
Saeculo XVIII et XIX duo vici loco Tschulymi hodierni erant: *Tschulymskoje* annis sexagesimis saeculi XVIII constructus et *Romanovskoje* a saeculo XIX notus. Anno 1894 statio Ferriviae Transsibiricae hic aedificata est et vici ambo crescebant. Anno 1947 in numerum urbium Tschulymus inclusus est.

[thumb|left|[Ferrivia Transsibirica|Ferriviae Transsibiricae statio Tschulymi]]

## Notae
## Nexus externi
* De Tschulymo in ''Encyclopaedia urbium et regionum Russiae] 

Categoria:Urbes regionis Novosibirscensis
Categoria:Condita 1762