Sagittarius A*

[thumb|upright=1|Sagittarius A*, anno [2017 telescopio ''* observatus.]]
[thumb|upright=0.8|Tempus hac pellicula ostentum est 20 annorum. In parte media latet Sagittarius A*, cuius debiles deflagrationes, disperse, videri possunt. Notabiles sunt [orbitae stellarum, quae circa vacuum moveri videntur.]]
[thumb|upright=0.8|Centrum galacticum [Via lactea|Viae lactae (immobilis, in media parte, Sagittarius A* iacet).]]
[thumb|upright=0.8|[Orbitae stellarum quae circum Sagittarius A* moventur (clicca si imago patescat stativa).]]
[thumb|upright=0.8|Comparatio magnitudinis Sagittarii A* et [systema solare|systematis solaris.]]

 (*sagittarius-a-stella* articulandus) vel, forma compendiaria, **Sgr A***, est  (~&nbsp;, ~&nbsp;) in centro Viae lacteae situm. Invenitur apud fines inter constellationes Sagittarii et Scorpii, circa 5.6° australius quam linea ecliptica, prope cumulum  (M6) et . A Tellure fere  annos luce mensos distat.

Corpus est densissimus et luminosissimus , cuius ipsa luminositas fuit causa nominis. Anno quidem 1954, quum astronomi , Hsien-Ching Ko, et Ioannes Matt,  Universitatis Civicae Ohiensis utentes, aliquos fontes radioelectricos ab eis inventos frequentiā 250 MHz auscultavissent et in  notavissent, litteram capitaneam ordine luminositatis decrescente cuique fonti apposuerunt, ubi littera `A` fons luminosissimus indicabat.

Asteriscus (`*`) – hodie “stella” articulatus, quasi stellam pingens – fuit appendicula posterior, anno 1982 a Roberto L. Brown addita, quum is tales validissimas emissiones intellexisset ex corpore compacto non thermico oriri. Ratio asterisci fuit imitatio nomenclaturae chemicae, ubi excitatio atomica eodem signo notatur (exempli gratia, status excitatus helii notatur “”), quoniam haec quidem inventio etiam putabatur “excitans”. Hodie nomen sine asterisco, Sagittarius A, fontem radioelectricum compositum indicat, in quo **Sagittarius A Orientalis**, **Sagittarius A Occidentalis** et **Sagittarius A*** numerantur.

Observatio plurium stellarum circum Sagittarium A* moventium, praecipue stellae , massam limitemque superiorem radii corporis compacti determinare sivit. Massā radioque magis magisque definitis, astronomi statuere potuerunt Sagittarium A* putandum esse Viae lacteae foramen nigrum supermassivum centrale. Haec massa hodie aestimatur 4.297&nbsp;±&nbsp;0.012 millionibus massarum solarium. Tali massae radius Schwarzschildianus fere  km, vel , vel 0.08 UA (i.e. paulum plus quam quinta pars semiaxis maioris orbitae Mercurii), congruit.

Sagittario A* demonstrato corpore supermassivo et compacto, Reinhardus Genzel et Andrea M. Ghez Praemium Nobelianum physicae anno 2020 acciperunt. Illā massā illoque radio sola facies tunc nota erat foraminis nigri.

Mense Maii 2022, astronomi, telescopio *'' utentes (quod est rete mundiale observatoriorum radioelectricorum), primam imaginem  circum horizontem eventuum Sagittarii A* ediderunt. Talis imago naturam foramini nigri confirmavit et fuit secunda imago certa unius ex his corporibus post illam foramini nigri supermassivi galaxiae  anni 2019. Haud ipsum foramen nigrum in photographemate videri poterat, sed materies tantum quae id circumdabat. Talis materies ex pulvere et gase consistit, qui dum in foramen nigrum incidunt millionibus gradibus calefiunt.

## Notae 
* Foramen nigrum
* Punctulum rubrum (galaxiarum genus)
* Radius Schwarzschildianus
* Sagittarius A
* Stella degener
* Theoria relativitatis generalis

## Nexus externi 
Categoria:Foramina nigra
Categoria:Sagittarius (constellatio)