open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Liquamen ostrearum

[thumb|upright=0.5|Lagena liquaminis ostrearum in [Thailandia confecti]]
[thumb|Capsa embammatis sapore ostreario compositi, [Hongcongum|Hongcongi facti]]
**Liquamen ostrearum** (Anglice *oyster sauce* vel *oyster ketchup*) modo liquaminis piscium confici potest. Praecepta, quibus liquamen ex ostreis domi confici potest, ab anno 1814 interdum divulgantur. Liquamina huius generis, aut re vera ex ostreis facta, aut sapore ostreario arte composito, sub variis nominibus ab anno 1787 vel antea venditata sunt. Liquamen ostrearum ab iusculo ostrearum differt: hoc enim a coquis ad tempus paratur.

## Notae 
## Bibliographia 
; Praecepta culinaria
* 1814 : [Richard Alsop], *The Universal Receipt Book*. Novi Eboraci: I. Riley ("Capital oyster catsup") (Andrew F. Smith, *Pure Ketchup* [University of South Carolina Press, 1996] p. 175)
* 1817 : William Kitchiner, ''Apicius Redivivus, or The Cook's Oracle*. Londinii: Bagster, 1817 no. 278, 279, 280, 441 ("Oyster sauce; Pickled oyster sauce; Bottled oyster sauce; Oyster catsup")
* 1824 : Mary Randolph, *The Virginia House-wife, or, methodical cook* (Washingtoniae) p. 114 ("Oyster catsup") (Andrew F. Smith, *Pure Ketchup* [University of South Carolina Press, 1996] p. 176) 
* 1827 : William Kitchiner, *The Cook's Oracle*. Londinii pp. 277-279, 336-337 ("Oyster sauce; Preserved oysters; Oyster catsup") 
* 1832 : N. K. M. Lee, *The cook's own book, being a complete culinary encyclopedia* (Bostoniae: Munroe and Francis) p. 129 ("Oyster ketchup")
* 1861 : Isabella Beeton, *Beeton's Book of Household Management* (Londinii, 1861) p. 235 ("Oyster ketchup")
* 1941 : M. F. K. Fisher, *Consider the Oyster''. Duell, Sloan and Pierce ("Oyster catsup")

Categoria:Alimenta ex ostreis
Categoria:Embammata
Hangtown fry

[thumb|*Hangtown burger*: ostreae frictae, [baco, ova molita (i.e. *Hangtown fry*) quibus adduntur frustum bubulum, eruca, pastillo paniceo circumposito et liquamine capsicorum *Sriracha* adsperso]]
***Hangtown fry*** est ferculum Placerville in oppido Californiae inventum: quod oppidum eo aevo "Hangtown" nuncupabatur. Ibi anno 1849, prospectoribus multis fodinas excavantibus, quidam rem prospere gerens oppidum petivisse ferculumque quam luxuosissimum parari imperavit:
:*A well-heeled miner who has been panning a rich sand bar for several weeks and eating his own sorry cooking came into the Cary House and demanded: "What is the most expensive meal you serve to a hungry man for breakfast?" He was told that fresh eggs, then selling for about a dollar apiece and hard to get, was considered the No. 1 breakfast, or that a breakfast of fried oysters might be considered a first line delicacy. "Well, give me three or four eggs and put in some oysters," the miner said, "And throw in a couple slabs of bacon, too"* ("Dives prospector, syrtem fluvialem plures hebdomadas cribro perscrutatus ciboque a se pessime parato nutritus, in deversorium *Cary House* receptus "Quo ferculo divitissimo" clamavit "hominem fame percussum ientaculum praebes?" Cui responsum est ova recentia, eo tempore difficilia repertu, dollario fere quaeque venditata, ientaculorum optimum reputari, nisi patella ostrearum frictarum ientaculum primae aciei aestimatum esset. "Infer mihi ergo" ait prospector "ova tria vel quattuor: adde eis ostreas plures; iniice insuper iugum frustorum baconis.")
Ferculum etiam hodie in Placerville celebratur; Franciscopoli apud *Tadich Grill* iam centum et sexaginta annos proposita est. His diebus frustula duo vel tria baconis friguntur, quibus denuo ostreae adduntur; ova ad ultimum super omnia confringuntur. 

## Notae 
## Bibliographia 
* 1941 : M. F. K. Fisher, *Consider the Oyster*. Duell, Sloan and Pierce ("Hang Town fry")

## Nexus externi 
* "History of the Hangtown Fry and Recipes" apud *City of Placerville*

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Fercula porcina
Categoria:Fercula ex ovis
Categoria:Gastronomia Californiensis
Once Upon a Time in America

***Once Upon a Time in America*** (*Olim in America*) est pellicula anno 1984 a Sergio Leone moderatore cinematographico Italico creata et ducta. In pellicula, quae res gestas Novi Eboraci ab annis vicensimis ad annos sexagesimos gestam enarrat, histriones sunt:

* Robertus De Niro: sicut David *Noodles* Aaronson 
* Iacobus Woods: sicut Maximilian *Max* Bercovicz
* Elizabeth McGovern: sicut Deborah Gelly
* Treat Williams: sicut James Conway O'Donnell
* William Forsythe: sicut Philip *Cockeye* Stein
* James Hayden: sicut Patrick *Patsy* Goldberg
* Laurentius Rapp: sicut *Fat* Moe Gelly
* Iosephus Pesci: sicut Frankie
* Guenevera Connelly: sicut Deborah Gelly de jove
* Tuesday Weld: sicut Carol 
* Burt Young: sicut Joe
* Daniel Aiello: sicut Vincent Aiello 
* Iacobus Russo: sicut Bugsy 

## Nexus externus 
* 

Categoria:Pelliculae Civitatum Foederatarum
Categoria:Pelliculae 1984
Angeli equitantes

[thumb|Angeli equitantes (*Bacon-wrapped oysters*) [Shelton (Vasingtonia)|Shelton in oppido Vasingtoniae civitatis tosti]]
**Angeli equitantes** sunt paropsis quae fortasse in Anglia annis fere 1860 inventa est. Primum a coquo Francico Anglice scribente Urbano Dubois descripta est (sed haud sub tali nomine ab eo inventa); primum in litteris generalibus ab anonymo in hebdomadario *Once a Week* evocata est, verbis *I like cold game and angels on horseback for breakfast* ("E frigidis venationum relictis et angelis equitantibus ientare malo"). Idem ferculum mox et in Civitatibus Foederatis requisitum est.

Ibi ostreae modo creoli, videlicet stylo Acadiano, paropsis constituunt quae haud multo ab angelis equitantibus differt.

## Notae 
## Bibliographia 
* 1870 : Urbain-Dubois, *Cosmopolitan cookery: popular studies* (Londinii: Longmans) p. 115 ("Angels on horseback")
* 1872 : Urbain Dubois, *Cuisine de tous les pays: études cosmopolites*. 3a ed. (Lutetiae: Dentu, 1872) p. 139 ("Les anges à cheval")
* 1888 : 
* 1906 : 
* 1907 : 

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Fercula porcina
Categoria:Gastronomia Anglica
Laurentius Rapp

**Laurentius Rapp** (vulgo *Larry Rapp*), natus die 20 Februarii 1948, est histrio Americanus.

## Pelliculae selectae 
* 1982: *Dear Mr. Wonderful*
* 1984: *Once Upon a Time in America*
* 1985: *Half Nelson*

## Notae 
## Nexus externi 
* 
 

Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Sanctus Petrus (Insulae Sancti Petri et Miquelonensis)

**Sanctus Petrus** (Francogallice *Saint-Pierre*) est commune Francicum, caput atque oppidum maximum insularum Sancti Petri et Miquelonensis. Censu anno 2019 habito, 5394 incolas habet.

## Pinaceotheca 

Cathedral of St Pierre and Miquelon.jpg|Ecclesia cathedralis Sancti Petri
L'Eglise Notre Dame des Marins, monument classé.jpg|Ecclesia Nostrae Dominae Nautarum
Le phare de la pointe aux Canons, Saint Pierre (Saint-Pierre et Miquelon).jpg|Pharus promunturii tormentorum

## Nexus externi 
Categoria:Insulae Sancti Petri et Miquelonensis
Categoria:Communia Franciae
Anna Spiegel

thumb|Anna Spiegel anno 2016
**Anna** (vulgo *Anne*) **Spiegel** (nata die 15 Decembris 1980 Leimen in oppido Badeniae) rerum politicarum perita Germanica factionis Viridum est quae a mense Decembris 2021 usque ad mensem Aprilis 2022 patriae Administra Foederalis Familiarum, Senium, Feminarum et Iuventutis fuit.

## Vita 
Spiegel rebus politicis, philosophiae et psychologiae studuit. Alumna est Universitatis Moguntiacensis.

De mense Maii 2016 ad mensem Maii 2021 rectionis Rhenaniae et Palatinatus Administra Familiarum, Feminarum, Iuventutis, Integrationis et Tutelae Consumptorum  fuit, a mense Ianuarii 2021 etiam Administra Oecologiae, Energiae, Victuum et Silvarum. Deinde a mense Ianuarii 2021 eiusdem terrae rectionis Administra Tutelae Climatis, Oecologiae, Energiae et Commeatus. Denique mense Decembris 2021 administra foederalis in administratione Scholz facta est. Ob gestione sua discriminis inundationis anno 2021 reprehensa die 11 Aprilis 2022 se ab officio administrae abdixit.

Scotico nupsit, ac coniugibus sunt quattuor proles.

## Nexus externi 
*Situs proprius

Categoria:Administri Foederales Germaniae
Cellula Schwannia

thumb|Cellulae Schwannienses flavo colore distinctae et circa axonem circumvolutae.
thumb|Idem transverse visum.
**Cellulae Schwanniae** alias **neurolemmocyti** sunt genus cellularum glialium in systemate nervoso peripherico, a biologista Germanico Theodoro Schwann inventae.  Eadem vice in systemate nervoso peripherico funguntur atque oligodendrocyti in systemate nervoso centraliː vagina myelini axones circumdant. Non eodem modo tamenː nam non  pseudopedes protrudunt qui sese circa partem axonum volvunt  sed ipsae cellulae Schwanniae axonibus sese circumvolvunt. Ita superstratae membranae lipideae axonem a liquore extracellulari electrice dissociant et fluxum iontium trans membranam axonalem cohibent. Quo facto celerius signa electrica longitudinem axonum percurrunt. Non enim per omnem membranam axonis fit inversio polorum electricorum sed per intervalla ubi myelinum cessat (qui loci nodi Ranvierei appellantur). Ita conductio electrica non continuo sed saltatorie fit.

Si quis axon in systemate nervoso peripherico laesus est et pars decidit neurolemmocyti vagina effecta neuronibus opem ferunt ut axones regenerentur.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
*Ksénia Oguievetskaia, Carmen Cifuentes-Diaz, Jean-Antoine Girault et Laurence Goutebroze, "Contacts cellulaires des fibres myélinisées du système nerveux périphérique", *M/Sː médecine sciences*, 2005ː 161-9
*	*Schwann cells : methods and protocols*, curantibus Paula V. Monje et  Haesun A. Kim. Humana press, 2018.

## Nexus externi 
*Différence entre les oligodendrocytes et les cellules de Schwann = quid intersit inter oligodendrocytos et cellulas Schwannias.
*Variae imagines
Categoria:Cellulae gliales
Aureliacum (Vallis Matronae)

**Aureliacum** (Francogallice *Orly*) est commune Francicum in praefectura Vallis Matronae regionis Insulae Franciae.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Communia praefecturae Vallis Matronae
Ostreae craticula tostae

[thumb|Ostreae craticula tostae [Toba in urbe Iaponiae]]
[thumb|Ostreae tostae (*chargrilled oysters*) in popina *Creole House Restaurant* [Nova Aurelia|Novae Aureliae inlatae]]
**Ostreae craticula tostae** simplicissimo modo ab eis qui crudas comedere nolunt parantur. Ostreae aperiuntur, butyro et pipere inspersis furno accenso in craticulam ponuntur, brevissime coquuntur, calidae statim ad convivas distribuuntur. Hoc modo in Anglia Franciaque necnon alibi a saeculo XVII (nisi et antea) fieri solet, ab initio e specie *Ostrearum edulium* (ita haud falso nuncupata), recentius e *Magallanas* quae * gigantes* esse iactitantur. Hae etiam Tobae in Iaponia comedi solent, sed *Crassostreae virginicae*, sinu Mexicano educatae, Novae Aureliae consumuntur (vide imagines nostras).

## Bibliographia 
* 1656 : Pierre de Lune, *Le Cuisinier* (Lutetiae: David) p. 118 ("Huistres sur le gril")
* 1673 : William Rabisha, *The Whole Body of Cookery Dissected* (Londinii: E. Calvert) p. 144 ("How to broyl oysters")
* 1685 : Robert May, *The Accomplisht Cook* (5a ed. Londinii)  ("To broil Oysters")
* 1733 : 
* 1739 : [Menon], *Nouveau traité de la cuisine*. Lutetiae vol. 1 p. 345 ("huîtres grillées")
* 1861 : Herbert Byng Hall, *The Oyster: where, how, and when to find, breed, cook, and eat it* (Londinii: Trübner) p. 58 ("The oyster roasted in its own shell")
* 1941 : M. F. K. Fisher, *Consider the Oyster*. Duell, Sloan and Pierce ("grilled oysters")

## Nexus externi 
Categoria:Fercula ex ostreis
Pylades

[thumb|Orestes et Pylades ante Iphigeniam ut victimae producti secundum fabulam in tragoedia Euripidea *Iphigenia in Tauris* explicatam. [Beniaminus West pinxit.]]
**Pylades** in mythologia Graeca est filius Strophii, Phociorum regis, et Anaxibiae, Agamemnonis sororis. Praecipue notus est ob amicitiam Orestae quocum eruditus est, postquam ille Aegisthum, patris Agamemnonis interfectorem, in Phocidem fugiens apud Strophium, paternum hospitem, asylum invenit. In litteris Graecis, Orestes et Pylades praeclarum amicitiae virilis exemplum fuerunt, ut Achilles et Patroclus ac Theseus et Pirithous. Certe praecipuorum Orestae inceptorum particeps fuit Pylades, ut in Euripideis tragoediis *Orestes*, *Electra*, *Iphigenia in Tauris* necnon in Aeschyleis *Choephoris*. In moderna tragoedia Iohannis Racine *Andromaque* quoque Pylades Orestem comitatur. Nam ubi Orestes ibi Pylades.

A plerisque auctoribus Pylades post Clytemnestrae et Aegisthi necem Electram, Orestae sororem, uxorem duxisse dicebatur. Hellanicos Mytilenensis eis duos filios dabat, Strophium et Medonem.

## Notae 
## Fontes 
*Aeschylus, *Choephoroe*
*Euripides, *Electra*, *Orestes*, *Iphigenia in Tauris*
*Hyginus, *Fabulae* 119, 120, 122, 257, 261.
*Sophocles, *Electra*

## Plura legere si cupis 
*William Brooks, "Pylade, ami d'Oreste, and the Critics", *Seventeenth-Century French Studies*, 2012ː 90-101 
*H. J. Rose,  "The Part of Pylades in Aeschylus' Choephoroe", *The Annual of the British School at Athens*, 1937ː 201-206 
*Louis Roussel,	"Le rôle de Pylade, dans l'« Électre » de Sophocle, est-il muet ?", *Revue des Études Anciennes*, 1939ː 19

Categoria:Mythologia Graeca
Myelina

thumb|Cellulae Schwanniae flavo colore distinctae myelinae vaginam circa axones efficiunt.
thumb|Idem transverse visum.
In neuroanatomia **myelina** (; ab Gr. μυελός, medulla; etiam vide Gr. μυελίνη) est tegumentum lipideum quo nonnulli axones teguntur quibus candidum colorem confert ("substantia alba" in cerebro). Myelina e cumulatis membranis constat quarundam cellularum glialium sese circa axones circumvolventium (de oligodendrocytis in systemate nervoso centrali agitur, de cellulis Schwanniis in systemate nervoso periphericɒ). Nam membranae lipideae cumulatae axonem a liquore extracellulari electrice dissociant et fluxum iontium trans membranam axonalem cohibent. Quo facto celerius signa electrica longitudinem axonum percurrunt. Non enim continuum est tegumentum sed per certa intervalla intermittitur ubi membrana axonis nuda relinquitur et multos canales ionticos praebet quibus ionta Na+ in neuronem intrare possunt. Qui loci nudi 'nodi Ranvierei' dicuntur. In homine circiter 1 mm inter duos nodos Ranviereos interesse solet. Ita cum signum per axonem mittitur inversio polorum electricorum non continua fit per totam membranam sed a nodo Ranviereo ad proximum velut saltum facit. Quae conductio electrici fluxus "saltatoria" dicitur et celeritatem transmissionis multum auget.

Myelina laesum multiplicis sclerosis causa est, morbi gravissimi.
## Notae
## Plura legere si cupis 
*Lucas Baudouin, Noémie Adès, Lamia Bouslama-Oueghlani. "La myéline : Un nouvel acteur dans la plasticité cérébrale". *M/S médecine/sciences*, 2021ː 535-538.
*	*Myelin : basic and clinical advances*, curantibus Kazunori Sango, Junji Yamauchi, Toru Ogata. Springer, 2019. Nonnullae paginae apud Guglum librorum
**Myelin : methods and protocols*, curante Ashwin Woodhoo. Humana Press, 2018
* Bernard Zalc et  Florence Rosier,	*La myéline : le turbo du cerveau*, Odile Jacob, 2016. Translatio Anglica, Oxford University Press, 2018ː ''Myelin : the brain's supercharger''

## Nexus externi 
*Myelina apud brainfacts.org
Categoria:Systema nervosum
Categoria:Neurohistologia
Categoria:Cellulae gliales
Ostreae frictae

[thumb|[Gastronomia Novae Aureliae: Ostreae frictae ad sinistram, cancer mollis (*Callinectes sapidus*) frictus ad dextram partem, apud popinam ''Casamento's* inlati. Apponuntur liquamen *Lea & Perrins*, cervesia *Dixie'']]
[thumb|[Ars coquinaria Iaponica: Ostreae frictae cum ovis molitis modo '** inlatae]]
**Ostreae frictae'*, variatim accommodatae, convivis qui crudas comedere nolunt saepe inferuntur. Auctor omnium fortasse antiquissimus, qui "saporem" (id est salsam vel iusculum) ad ostreas frictas "convenientem" proposuierit est Maynus de Mayneriis Mediolanensis medio saeculo XIV scribens. Saeculis insequentibus plures scriptores de re cibaria Britanni, Francici, Americani, praecepta ediderunt.

## Bibliographia 
* c. 1335 : Maynus de Mayneriis, *Opusculum de saporibus* (Lynn Thorndike, "A Medieval Sauce-Book" in *Speculum* vol. 9 (1934) pp. 183-190 ad p. 189 JSTOR; cf. Terence Scully, "The Opusculum de saporibus of Magninus Mediolanensis" in *Medium aevum* vol. 54 (1985) pp. 178-207 JSTOR) ("pro ostreis frixatis sapor conveniens ...")
* 1615 : I. M., *A New Booke of Cookerie ... London Cookerie* (Londinii: John Browne, 1615) Editio interretialis ("To sowce oysters; To make an oyster pye; To frye mussels, perywinckels, or oysters, to serue with a ducke, or single by themselves")
* 1654 : Iosephus Cooper, *The Art of Cookery Refin'd and Augmented, containing an Abstract of Some Rare and Rich Unpublished Receipts of Cookery collected from the Practise of that Incomparable Master of These Arts, Mr. Jos. Cooper, Chiefe Cook to the Late King*. Londinii: R. Lowndes  ("How to fry oysters")
* 1656 : Pierre de Lune, *Le Cuisinier* (Lutetiae: David, 1656) p. 118 ("Huistres frites")
* 1685 : Robert May, *The Accomplisht Cook* (5a ed. Londinii)  ("To marinate great oysters to be eaten hot ... To fry oysters")
* 1733 : 
* 1739 : [Menon], *Nouveau traité de la cuisine*. Lutetiae vol. 1 p. 345 ("huîtres frites")
* 1742 : François Marin, *Suite des Dons de Comus*. Lutetiae: veuve Pissot  ("Huîtres en beignets")
* 1832 : N. K. M. Lee, *The cook's own book, being a complete culinary encyclopedia* (Bostoniae: Munroe and Francis) p. 129 ("Oysters, fried")
* 1870 : 
* 1872 : Urbain Dubois, *Cuisine de tous les pays: études cosmopolites*. 3a ed. (Lutetiae: Dentu, 1872) p. 136 ("Huîtres frites à la Provençale; à la mode de Hambourg")
* 1873 : 
* 1885 : *Prof. La Fayette's French family cookbook*. "London, New York and Chicago" (re vera Chicagine?): Paris Publishing Co., 1885  ("Family oyster fry ... Poitiers oyster fritters")
* 1885 : Lafcadio Hearn, *La Cuisine creole: a collection of culinary recipes from leading chefs and noted Creole housewives who have made New Orleans famous for its cuisine* (2a ed. Novae Aureliae) p. 29 ("Oysters fried")
* 1895 : Thomas J. Murrey, *The Murrey Collection of Cookery Books* (Novi Eboraci) "Oysters and Fish" pp. 22-23, 26 ("Philadelphia fried oysters; Plain fried oysters")
* 1941 : M. F. K. Fisher, *Consider the Oyster''. Duell, Sloan and Pierce

Categoria:Fercula ex ostreis
Intel

[thumb|[Logotypus societatis.]]thumb|Praesidium societatis.
**Intel** est collegium quod semiconductra, microprocessoria, et procrestra principia fabricatur et inter gentes vendit. Anno 1968 a Gordono E. Moore et Roberto Noyce conditum est. Sedem Sanctae Clarae in urbe Californiensi hodie habet. 

*Intel 4004
*8080 Intel

## Nexus externi 
*Situs interretialis Intel proprius.

Categoria:Constituta 1968
Categoria:Societates informationis technologiae
Ostreae pane involutae

[thumb|''Oyster po' boys* apud ganeam  [Nova Aurelia|Novae Aureliae inlatum. Apponuntur  *Barq's*, liquamina e capsicis *Tabasco* et *Crystal*]]
[thumb|*Oyster po' boy slider* (e [gastronomia Ludoviciana et Coreana confectum) Chicagi in urbe inlatum]]
**Ostreae pane involutae** (Anglice variatim *oyster loaf*, *oyster po' boys*) est ferculum sub categoriis cibi prompti (quia cito paratur) et cibi viarii (propter portabilitatem) comprehendendum. Talis res modis diversis in Anglia sub nomine *oyster loaf* ("ostrearius panis"), in Ludoviciana appellatione *oyster po' boys* ("ostrearia pauperculorum") proponitur.

Anglicus panis ostrearius iam saeculo fere IX in textu Anglosaxonico *Medicinali Anglico* (*Bald's Leechbook*) relatus est: ibi homines morbo iecoris affecti ab *osterhlafas* inter alias res plures abstinere iussi sunt, sed quomodo *osterhlafas* eo aevo parati essent nescimus. Recentius in Anglia micae panis excavantur, ostreae cito frictae inseruntur, panis sic fartus statim comeditur. Eadem res Francogallice *pain d'huîtres* nuncupari solet. Novae Aureliae autem et ad litora sinus Mexicani panicellus modo hillae calentis incisus ostreis frictis impletur

## Bibliographia 
* saec. IX/X : *Medicinale Anglicum* (T. O. Cockayne, ed., *Leechdoms, Wortcunning, and Starcraft of Early England* [Londinii, 1864] 2.23  vol. 2 pp. 210-211)
* 1733 : 
* 1747 : 
* 1941 : M. F. K. Fisher, *Consider the Oyster''. Duell, Sloan and Pierce ("pain d'huîtres, oyster loaf") Simon citato
* 1978 : Calvin Trillin, ''Alice, Let's Eat!* (1978); reimpressum in *The Tummy Trilogy* (1994) p. 158

## Nexus externi 
* Brett Anderson, "Was the oyster loaf invented in (gasp!) San Francisco?" in *NOLA'' (21 Aprilis 2012)

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Pastilla panicea
Categoria:Cibus promptus
Categoria:Ars coquinaria Britannica
Categoria:Gastronomia Novae Aureliae
Nodus Ranvier

[thumb|Inter cellulas Schwannias flavo [colore distinctas et myelini vaginam circa axones efficientes cernuntur nodi Ranvieri.]]
**Nodus Ranvieri** est brevis axonum myelini vagina tectorum pars ubi myelinum intermittiturː ibi sunt canales iontici quibus ionta Na+ in cellulam intrare possunt et potentia electrica per membranam lipideam iontibus impermeabilem creatur. Alibi enim myelinum axonem electrice a liquore extracellulari dissociat. Ita cum signum per axonem mittitur, inversio polorum electricorum non continua per totam membranam fit, sed a nodo Ranvieri ad proximum velut saltum facit. Quae conductio electrici fluxus saltatoria dicitur, et celeritatem transmissionis multum auget.

## Notae
## Plura legere si cupis 
* I. Lorena Arancibia-Carcamo, David Attwell. "The node of Ranvier in CNS pathology", *Acta Neuropathologica*, 2014ː 161–75.
*Thomas Roux, *Microglia-nodes of Ranvier interaction during repair*, Parisiis, 2020 (Dissertatio academica).
* Keiichiro Susuki, Matthew N Rasband, "Molecular mechanisms of node of Ranvier formation", *Current Opinion in Cell Biology* , 2008ː 616–23.
* Joy C. Zagoren et Sergey Fedoroff, curatores. *The node of Ranvier.* Academic Press, 1984. Nonnullae paginae apud Guglum librorum.

## Nexus externi 
*Institut du cerveau (Francogallice)
**Quid sint Ranvier nodi* apud Sciencebeta (Anglice)

Categoria:Systema nervosum
Categoria:Neurohistologia
Swift (lingua programmationis)

**Swift** est lingua programmationis diversis systematibus administrativis computatralibus designata atque ab *Apple* anonyma societate Americana mense Iunio 2014 divulgata. Haec lingua simul est lingua multiplicum paradigmatum, qui notioni diversarum linguarum adferuntur, ut programmaturae ad res directae, functionalis, imperativae, sectionum singularium.

## Codicis exemplum 
```swift
// variables
var implicitInteger = 70
var implicitDouble = 70.0
var explicitDouble: Double = 70.0

// constants
let mala = 3
let citra = 5
let appleSummary = "Mihi sunt \(mala) mala."
let fruitSummary = "Mihi sunt \(mala + citra) fructus."

print("Salve munde!")

// loops
let hominibus = ["Aemilia": 67: nata, "Iulia": 8: nata, "Brutus": 33: natus, "Petrus": 25: natus]
for (nomen, aetas, genus) in hominibus {
    print("\(nomen) \(aetas) anni \(genus) est.")
}
```

## Nexus externi 
* Situs officialis ab societate *Apple* 
* www.swift.org 

Categoria:Linguae programmationis
Pagus Retiatensis

thumb|Pagi retiatensis vexillum
**Pagus Retiatensis** (e Ratiati urbis nomine) est pagus britannicus Britanniae minoris in meridionali parte locatus et a Ligere flumine in septemtrione irrigatus. Ita tractus incolae sermone Gallonico superiore in parte olim loquebantur, ut Picavino-Santonica in inferiore. Ille priscis vineis vere conspicitur, quae a saeculo XV ad vinum navium in Europaeas vias efferandum multo cultae sint.

## Majores civitates 
Ratiatum (a 40 000 civibus incolatum), Bouaye, Machicolium (sive quondam Sancta-Crux) Porsnitusque sunt pagi majores oppida vicive.

## Historia et praeclari cives 
Pictones urbem novam juxta Ligerem post bellum Gallicum condidere, ut portus retiatensis mercatoribus gallis major factus sit. Carolo magno subolibusque suis regnantibus, aliis pagis ad hoc pagum Arbatilicum efficiendum cohaesus est, quod vicaria britannica per medio aevo visus est.

Pagus ille egregius Ægidii retiatensis (c.1405-1440) ducis causa praecipue est, qui facinoribus fabulisque multis metui studioque hodie maneat.

## Fontes
* Christophe Belser, ''Le pays de Retz : Histoire, patrimoine et vie d'un terroir'', Spézet, Coop Breizh, 2006, 160pp

Categoria:Armorica
Iusculum ostrearum

[thumb|*Kepiting saus tiram* ("[cancrearium genus|cancer ex iusculo ostrearum") Jakartae in popina inlatus]]
[[Fasciculus:Oyster Sauce in English Art of Cookery, Briggs 1788.jpg|thumb|Praeceptum iusculi ostrearum (Richard Briggs, *The English Art of Cookery* [1788] p. 126)]]
**Iusculum ostrearum** ex ostreis crudis, ad tempus cum iusculo condimentisque coctis, ad fercula varia accommodanda et aromatizanda paratur. Differt a liquamine ostrearum: hoc enim ad usum posteriorem conditur et sub variis nominibus venditatur.

## Bibliographia 
; Praecepta culinaria
* 1747 : 
* 1788 : Richard Briggs, *The English Art of Cookery*. Londinii: G. G. J. and J. Robinson, 1788  ("Oyster sauce for fish; Oyster sauce for boiled turkey, fowls, or any white meat")
* 1813 : Louis Eustache Ude, *The French Cook* (Londinii) pp. 103-104, 360-361 ("cabilleau, sauce aux huîtres; sauce aux huîtres pour le poisson; sauce aux huîtres pour entrées")
* 1861 : Herbert Byng Hall, *The Oyster: where, how, and when to find, breed, cook, and eat it* (Londinii: Trübner, 1861) pp. 59-62 ("Oyster sauce")

Categoria:Alimenta ex ostreis
Categoria:Iuscula
Taldy Kurgan

**Taldy Kurgan** (Kazachice *Талдықорған/Taldıqorğan*, i.e. *Collis salicum*) est urbs Kazachstaniae, Heptapotamiae mediae ad Karatal flumen sita; regionis Heptapotamiae caput (ab anno 2022; antea Taldykurganensis priscae et regionis Almatanae caput). Incolarum 145&thinsp;403 habuit anno 2019.

Anno 1868 *Gavrilovka* (*vicus Gabrielis*) vicus Russicus hic conditus est; ex anno 1920 *Taldy Kurgan* nomen habet, urbs ex anno 1944.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Condita 1868
Categoria:Urbes Kazachstaniae
Psalmus 75

**Psalmus 75** (enumeratione Graeca **psalmus 74** dictus) libri Psalmorum verbis "**Confitebimur tibi**" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Secundum "Ne destruxeris".
PSALMUS. Asaph. Canticum" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista gratias Deo propter mirabilia eius agit.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 75 (74) ex versione vulgata Clementina:

1 In finem, ne corrumpas. Psalmus cantici Asaph.
2 Confitebimur tibi, Deus, confitebimur,
et invocabimus nomen tuum;
narrabimus mirabilia tua.
3 Cum accepero tempus,
ego iustitias iudicabo.
4 Liquefacta est terra et omnes qui habitant in ea:
ego confirmavi columnas eius.
5 Dixi iniquis: Nolite inique agere:
et delinquentibus: Nolite exaltare cornu:
6 nolite extollere in altum cornu vestrum;
nolite loqui adversus Deum iniquitatem.
7 Quia neque ab oriente, neque ab occidente,
neque a desertis montibus:
8 quoniam Deus iudex est.
Hunc humiliat, et hunc exaltat:
9 quia calix in manu Domini vini meri, plenus misto.
Et inclinavit ex hoc in hoc;
verumtamen faex eius non est exinanita:
bibent omnes peccatores terrae.
10 Ego autem annuntiabo in saeculum;
cantabo Deo Iacob:
11 et omnia cornua peccatorum confringam,
et exaltabuntur cornua iusti.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". Titulus Psalmi 75 in Liturgia horarum est *Dominus summus iudex*.

### Descriptio Psalmi 
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:

Communis est Ecclesiae gratulatio, dum reputat solo Dei arbitrio gubernari mundum: se vero eius gratia et virtute sustineri. Qua fiducia superbis Dei contemptoribus insultat, quos vesana sua temeritas ad effraenem licentiam praecipites agit.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 74 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 74 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 75 in Nova Vulgata
* Psalmus 75 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Corpus callosum

thumb|Corpus callosum superne visum.
**Corpus callosum** est fascis axonum duo hemisphaeria cerebri, laevum et dextrum, inter se consocians ita ut nuclei neuronum sibi respondentes simul laborent. Pontem aliquo modo inter eos facit. Colore albo insigne est quia illi axones myelino teguntur. Circiter trecenties decies centena milia axonum continet. In neuroanatomia talis fascis axonum "commissura" quoque appellatur.
## Notae
## Plura legere si cupis 
*Caroline Alby-Averseng, *Etude clinique et génétique des anomalies du corps calleux chez le foetus*, Parisiis, 2015. (Dissertatio academica).
*Alain Bouchet, Maurice Boucher: «Histoire anatomique du corps calleux», in:*Histoire des sciences médicales*, 1975-76ː 231-244
*J.M.S. Pearce, "Corpus callosum", *European Neurology*, 2007ː 249-250.

## Nexus externi 
*l’agénésie isolée du corps calleux
*Corpus callosum apud Kenhub.com
Categoria:Cerebrum
Categoria:Systema nervosum
Gosos

***Goigs*** carmen sacrum quoddam ex Catalonia oriundis est. Carmina devotionis sunt, popularis characteris, Virgini, Christo et sanctis dicata. Hae sunt cantiones chorales, quae canuntur occasione actus religionis cuiusdam momenti, ut magna missa festiva, seu processio, etc.
Hoc genus carminum ex Hispania etiam in Sardiniam pervasit, ubi vocabantur: **gosos** vel gòccius . Gosos in Sardinia sunt carmina devota et paraliturgica.

## Notae 
Categoria:Musica religiosa
Cellula microglialis

thumb|Microglia quiescens cum multis ramis.
thumb|Cellulae microgliales traumate cerebrali accitae macrophagorum vice funguntur.
**Cellulae microgliales** alias **microglia** alias **cellulae Hortegae** sunt genus cellularum glialium quae eodem munere in systemate nervoso centrali funguntur atque macrophagocyti in cetero corpore hoc est corpora aliena adoriuntur et phagocytant, sorbent etiam detrimenta aliarum cellularum. Non ex ectodermate embryonis oriuntur ut ceterae cellulae nervosae sed ut monocyti e mesodermate et organo hematopoieticoː ita ad systema immunitatis potius quam ad systema nervosum pertinere videre possunt.

Non unum munus eis estː substantias chemicas quoque emittunt quae ceteras cellulas in cerebro crescentes moderantur. Sed substantiae toxicae quas contra corpora aliena immittunt damna cellulis circumiacentibus inicere possunt.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
*	Anne-Laure Hemonnot-Girard , ''Implication de nouvelles cibles microgliales, Cst7 et Clec7a/Dectin-1, dans le développement et la progression de la maladie d'Alzheimer*, Montepessulani, 2021 (Dissertatio academica).
*Ines Hristovska, *Dynamique microgliale en conditions physiologiques : un mécanisme contrôlé par les états de vigilance et l'activité neuronale*, Lugduni, 2019 (Dissertatio academica).  
**Microglia : methods and protocols* curantibus Olga Garaschuk etAlexei Verkhratsky. Humana Press, 2019.
*Thomas Roux, *Microglia-nodes of Ranvier interaction during repair*, Parisiis, 2020 (Dissertatio academica).

## Nexus externi 
**Microglie : définition, explications* apud Aquaportail
**Immune Cells in the Brain Play Key Role...'' apud Neurosciencenews.com
Categoria:Textus nervosi
Categoria:Cellulae gliales
!
David Sassoli

**David Sassoli**, die 30 Maii 1956 Florentiae natus, die 11 Ianuarii 2022 Aviani mortuus, fuit Italicus diurnarius, politicus Factionis Democraticae Italicae, ab anno 2009 europarlamentarius et, ab die 3 Iulii 2019 usque ad mortum suum, praeses Parlamenti Europaei.

## Vita diurnarius 
Primum diario Italico *Il Tempo* Romae laborabat. Anno 1989, diurnarius *Il Giorno* Mediolani, casum Muri Berolinensis lectoribus Italicis descripsit. Ab anno 1992 televisione laborabat.

## Vita politicus 
Die 3 Iulii 2019 D. Sassoli praeses Parlamenti Europaei electus est.

## Vita privata 
Sassoli uxorem duxit atque duos liberos habet.

Myeloma contraxit. Mense novembris 2021 contagione *Legionellis* et pneumonia passus est. Ab die 26 Decembris 2021, sui systematis immunitatis imbecillitate causa, in Centro Referentiae Oncologico Aviani admissus est, quo denique, die 11 Ianuarii 2022, mortuus est.

## Notae 
* Comitia Parlamenti Europaei anni 2019
* Dies Europae

## Nexus externi 
* Situs officialis

Categoria:Legati Parlamenti Europaei
Categoria:Politici Italiae
Categoria:Diurnarii Italiae
Ioannes Vsevoložskij

thumb|Ioannes Vsevoložskij, praefectus Theatri Mariae.

**Ioannes Alexandri filius Vsevoložskij** (1835–1909), Russice *Иван Александрович Всеволожский*, fuit legatus Russicus, praepositus theatri, musicorum dramatum compositor, et vestifex scaenicus. Praepositus theatris imperialibus Petropolis ab anno 1886 usque ad 1899 erat. Praepositus Theatro Mariae Petro Čajkovskij mandavit, ut modos *Rosaspinae* (1890) et *Nucifrangibuli* (1892) ballationum componeret, libellosque utriusque ballationis cum Mario Petipa scripsit. Vsevoložskij praeterea indumenta et scaenas dramatibus musicis et ballationibus viginti quinque designavit. Anno 1899 museo Solitario usque ad mortem suam praepositus erat.

Constat Ioannem Vsevoložskij theatro Mariae paepositum ad artem ballandi magnopere contulisse.

## Notae 
## Bibliographia 
* Craine, Debra & Mackrell, Judith (2010) *The Oxford Dictionary of Dance.* Oxford University Press.
* Wiley, Roland John (1985) ''Tchaikovsky's Ballets''. Oxford University Press.

Categoria:Artifices Russiae
Categoria:Museum Solitarium
Categoria:Theatrum
Suiko (imperatrix)

thumb|Imago imperatoricis Suiko
[thumb|[Sepulcretum imperatoricis Suiko]]
**Suiko**, (Iaponice:推古天皇, plene:豊御食炊屋姫天皇 *Toyomikekashikiyahime-no-Sumeramikoto*, nata die 21 Maii 554 et mortuus die 15 Aprilis 628 est XXXIII Imperatix Iaponae qui ab anno 593 ad annum 628 in statu monarchiae fuit et prima femina qui officium Imperatoris Iaponiae fecit in historia Iaponica. Anno 593, Shotoku Taishi princepem ordinavit et Templum Shitennō-ji constituere duxit. Anno 599, dum terrae motus magnus fit, deitates seismi orabat. Anno 607 templum Hōryū-ji constiture missit. Et anno 607 divinitates Shintonis ipse apud traditionem imperatoroum oravit.
 
Sepulcetum eius hodie in Taishichō districti Kayachi Australis in praefectura Osaka stat.
 
## Notae 
Categoria:Imperatores Iaponiae
Categoria:Mulieres
Categoria:Nati saeculo 6
Categoria:Mortui saeculo 7
Loca monticulosa Kazachstanica

[thumb|Vaccae in locis monticulosis [regio Karagandansis|regionis Karagandansis]]
**Loca monticulosa Kazachstanica** (Casachice *Солтүстік Қазақ жазығы/Soltüstik Qazaq jazığı*) vel interdum **Iugum Flavum** (Casachice *Сарыaрқа́/Sarıarqa*) est regio stepposa magna Kazachstaniae, collibus et montibus humilioribus operta. Inter planitiem elevatam Sibiriae Mediae in a septentrione, Irtis fluvii vallem a septentrione et oriente, demissionem Turanicam et lacus Balchasch a meridie et occidente, vallem Turgaicam ab occidente sita est. Longitudo regionis ab occidernte ad orientem 1200 chm est, latitudo in parte occidentali 900 chm et in parte orientali 400 chm est. Montes Carcalinicae usque ad 1403 m altitudinis regione media siti sunt et alia iuga et elevationes plurimae. Ischimus flumen in regione oritur.

thumb|Montes Syrymbet
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Steppa
Categoria:Res geographicae Kazachstaniae
Categoria:Altae planities
Pastillum bubulum ostrearumque

[thumb|Pastillum lumbi bubuli ostrearumque (*beef flank and oyster pie*) apud *[Marcus Hix|Hix Oyster and Chop House* inter suburbia Londiniensia inlatum]]
**Pastillum bubulum ostrearumque** est ferculum in Anglia medio saeculo XIX inventum. E traditione tam pastilli ostrearum quam  ortum est. Praeceptum ab Urbano Dubois, coquo Francico Londinii morantem, anno 1870 datur; eadem res cito in Ludovicianam transmissa est saeculoque XX ineunte in Nova Zelandia describitur; etiam in Hibernia cognoscitur. Cervesia nonnumquam immiscetur.

## Notae 
## Bibliographia 
* 1870 : 
* 1885 : 
* 1906 : 

## Nexus externi 
* 
* 

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Fercula bubula
Categoria:Crusta
Alexandria Gasnensis

**Alexandria Gasnensis**, vulgo **Gazna, Ġazni** (Afganice غزني, Dari غزنی) est urbs Afganiae, inter Caburam et Candahariam sita. Incolarum circa 146 milia anno 2006 habuit.

thumb|Arx Gasnensis urbe media sita
## Historia
A saeculo VII in fontibus Sericis nota est. Gaznevidarum caput erat saeculis XI et XII. Albirunius et Firdausius tunc Gaznae aetatem degebant; Albirunius hic et sepultus est. Saeculo XII a Guridis destructa est. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Afganiae
Certamen principum

***Certamen principum*** septimus liber a Rubricastellano conversus est seriei "Asterix", cuius titulus originalis *Le combat des chefs* est. Anno 1966 versio Francogallica scripta a Renato Goscinny et picta a Alberto Uderzo et anno 1981 versio Latina a Carolo Rubricastellano scripta divulgatur.

## Actio 
Romani de viculo gallico vincere volentes certamen traditionalem nomine "Certamen Principium" instituunt. Princeps robustus se paratum ad pugnam contra Maiestigem principem viculi esse dicit. Victor huius certaminis ambo vicos possidit. Romani Druidam capere volunt, ne potionem magicam faciat, Obelix autem hoc cum Asterige videns prohibere vult, ne Romani Druidam capiant et cippum suum ad Romanos iacit. Obelix autem cippo non Romanos fugientes, at Druidam percutet. Iste nunc memoriae perditae suae causa delirans potionem magicam non iam coquere potest. Galli Druidae aenum dant, ut potionem magicam coquat, iste autem tantum potiones dirumpentes facit, et cum alterus Druida eum curare debens venit et Obeligem quaerit, quomodo percussio Druidae acciderit, Obelix ei monstrans cippum alterum in hunc iacit. Nunc ambo Druidae delirantes potiones dirumpentes coquunt. Iam Maiestix pugnare debet, cum Druida subito a potione Druidae alii curatur. Obelix autem ad consilium venit iacendi alterum cippum, ut iste delirationem finit. Ita Druida primo curatur, tum autem cippus in hunc iterum volat. Feliciter Druida a cippo non destrimentum cepit et statim potionem magicam coquet. Maiestigi potio magica datur et ita vincit, remittit autem vicum alterum. Tum convivium celebratur de victoria Maiestigis et sanationem Druidae Panoramigis.

## Editio 
* René Goscinny, Albert Uderzo; Carolus Rubricastellanus, interpr., *Certamen principum*. Dargaud, 1981. ISBN 9783770400577

Categoria:Asterix
Categoria:Litterae Latine versae
Eduardus Valéry

**Eduardus**, vulgo *Édouard* **Valéry** (natus die 29 Februarii 1924 in La Coquille; Sarlati mortuus die 15 Septembris 2010) fuit repugnator Resistentiae interioris Francicae. Annis 1930 et 1940 familia eius Brivae habitabat. Henricus frater eius etiam repugnator fuit.

## Scripta 
* 2004 : *Quatre années dans la Résistance* Textus

## Bibliographia 
* "Edouard Valéry n'est plus" in *Sud Ouest* (8 Octobris 2010)

## Nexus externi 
* "Valéry Édouard" apud *Le Maitron: dictionnaire biographique mouvement ouvrier mouvement social*

Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Repugnatores
Gallia est omnis divisa in partes tres

***Gallia est omnis divisa in partes tres*** prima est sententia Belli Gallici scripti a Julio Caesare. Haec sententia notissima est — non solum sub discipulis aut studentibus linguae Latinae, etiam homines linguam non tam bene noscentes hanc sententiam noverunt. Caesar hic de loco geographico Galliae et de suis incolis narrat. Tres partes sunt prima pars inculta a Belgis, pars secunda inculta a Aquitanis et pars tertia inculta a Celtis sive Gallis.

Iuliani Tuwim poema *Nad Cezarem* (*Caesarem legens*) notum est, quod incipit:
::*Szkoło! Szkoło!*
::*Gdy cię wspominam,*
::*Tęsknota w serce się wgryza,*
::*Oczy mam pełne łez*!
::...*Gallia est omnis divisa*
::*In partes tres*...*

## Notae
## Nexus externi 
* Textus *Bibliotheca Augustana* 
* Iuliani Tuwim *Nad Cezarem'' 

Categoria:Gaius Iulius Caesar
Categoria:Locutiones Latinae
Arius lacus

[thumb|[Pastores oves in ripa Arii custodiunt.]]
**Arius lacus**, vulgo **Hāmūn** (Afganice هامون ډنډ, Persice دریاچه هامون), est lacuum salsorum et locorum uliginosorum systema, in Drangiana vel Segestania regione antiqua et nunc partim in Irania (in provincia Segestania et Baluchistania) et partim in Afghania situm. Multa flumina per delta in Arium lacum effunduntur et tempore eluvionis vernae unus lacus exstat, cuius area usque ad 50 milia chm2 est (sed altitudo circa 1–1,5 m); aliis autem temporibus anni in tria vel quattuor lacus et multas paludes Arius dissipatur. Etymander fluvius est accolarum Arii maximus.

## Notae
## Nexus externi
* Arius lacus (Encyclopaedia Sovietica magna) 

Categoria:Lacus Afganiae
Arius
Arius
!
Aedis silvarum nebulosarum regimentarium

[thumb|upright=2|[Ni Zan ab anonymo anno circiter 1340 pictus, inscriptione a Zhang Yu addita]]

 (litteris Sinicis 云林堂飲食制度集, pinyin *Yúnlíntáng yǐnshí zhìdù jí*) est libellus praeceptorum culinariorum a Ni Zan pictore calligraphoque scriptus. Qui regionis Jiangnan incola praedium paternum usque in annum fere 1350 inter libros picturasque reclusus nitide et fastidiose vivebat sed postea vitam eruditi vagantis suscepit; semper autem prope lacum Tai habitabat. Libellus praeceptorum culinariorum domesticorumque *Aedis silvarum nebulosarum* anno incerto composuit.

Vitam providissimam iuventutis suae forte commemoravit aut refinxit: nihilominus praecepta familiis satis modestis utilia dedit, a principio liquaminis e soia et thymiamatis cuiusdam. Sequuntur fercula varia sine ordine: sorbitionis illius huntun appellatae; confectionis vini Sinici; parationis theae e *Citro reticulata*, e *Nelumbone nucifera*; conditurae zingiberis, corticis *Citri medicae*, surculorum bambuseorum. Plura praecepta molluscorum crustaceorumque et piscium dantur necnon holerum (inter quae ) collyrorumque, pauca carnium (inter quas capitis porcini modo Sichuanensi). Fercula praebentur varia e cancribus (nonne *Eriocheir sinensis* lacus Tai?); tria e piscibus cyprinidis; duo ex ave *Emberiza* e.g. *sulphurata*, e cochleis inter quas *Bullacta exarata*; singula ex *Ansere cygnoidi*, e squillis, ex arcidis (nonne *Tegillarca granosa*?)

Yao Zi bibliophilus anno 1554 praefationem huic libello conscripsit.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Thomas Gwinner, *Essen und Trinken: die klassische Kochbuchliteratur Chinas*. Francofurti, 1988
* Yan-kit So, *Classic Food of China* (Londinii: Macmillan, 1992) pp. 29-34
* 

Categoria:Libri de re coquinaria
Categoria:Litterae Sinicae
Categoria:Scripta saeculo 14
Categoria:Sericae scripta
Etymander

**Etymander**, vulgo **Hilmend** (Afganice هلمند, Dari هيرمند), est flumen Afganiae, 1150 chm longitudinis. In *Baba* iugo Paropamisi oritur et in Arium lacum per delta effunditur. Arachotus fluvius accola Etymandri maximus est.

Rustamus, ut Navaï in *Muro Alexandri* (*Saddi Iskandariy*) dicit, in ripis Etymandri nutritus est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Flumina Afganiae
Categoria:Systema fluviorum lacus Arii
Categoria:Arachosia
Bicornis

thumb|Bicornis murum contra Gog et Magog aedificat (imago saeculo XVI exeunte facta)
**Bicornis**, vel Arabice **Du al-Qarnain** est Alcorani persona, de quo sura XVIII (*Al-Kahf*) narrat. Rex iustissimus et potentissimus et Deo fidelis, orbem terrarum ab occasi Solis ad ortum tenebat, iustos servans et peccatores multans; murum ferreum inter montes aedificat ut populos boreales Gog et Magog excluderet, quem murum ante diem Iudicii ultimi Gog et Magog destruerent. *Iskandar* (Alexander) Du al-Qarnain ab interpretibus interdum nominatur. 

E fabulis de Alexandro Magno, qui in nummis ut Ammonis filius cum cornubus duobus figuratur, fabulam Bicornis multa sumpsisse nemo dubitat; etiam murus in *vita Alexandri* Graeca memoratur. 

Saepe poetae orientales de Alexandro ut de Bicorne scripserunt, quorum Nizami (*Iskandar-nama*) et Nava'i (*Saddi Iskandariy*) nominari possunt.

## Notae
## Nexus externi
* De Bicorne in Encyclopaedia Musulmana 
* De Bicorne in ''Lexico encyclopaedico Musulmano 

Categoria:Alexander Magnus
Categoria:Personae Alcorani
Categoria:Litterae Persicae
Sirasium

**Sirasium** vel **Schirasium**  (Persice: شیراز, *Šîrâz*) est urbs Iraniae, Persidis provinciae caput, sub Zagrio monte sita. Incolas 1 460 665 anno 2011 habuit.

thumb|Hafizi sepulchrum Sirasii
Sassanidarum tempore arx et templum Sirasii fuerunt; saeculo VII urbs crescere incepit. A saeculo X una urbium Persiae celeberrimarum et famosissimarum.

## Incolae noti
*Hafizus
*Saadi

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Urbes Iraniae
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Gangia

, vel saeculis XIX et XX  (Atropatenice *Gəncə́*) est urbs Atropatenae. 344 108 incolarum habet anno 2020.

thumb|Tabulae  fragmentum
## Historia
A saeculo nono Gangia nota est. Saeculis X et XI Scheddadidarum caput fuit, postea Arranis regionis historicae caput. Chanatus Gangianus annis ab 1747 ad 1804 existebat; postea in Imperio Russico *Elisabethopolis* (nomine Elisabethae Alexii filiae, Alexandri I uxoris) nuncupabatur.

## Incolae noti
* Nizami

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Respublicae Atropatenae
Categoria:Urbes olim capitales
Petrus Basilius

**Petrus Basilius** (Francogallice *Pierre Basile*, die 6 Aprilis 1199 mortuus), fuit eques Lemovicensis, qui Ricardum Cor Leonis in obsidione castri Calucae letaliter vulneravit die 26 Martii anno 1199 cum balista quae regem Angliae ad basim colli feriebat. 

## Notae
## Bibliographia
*Paul Patier, *Histoire de Châlus et de sa région : De la capitale préhistorique aux temps modernes*, Imprimerie Nouvelle, 1968, 168 p.
* Jean Flori, *Richard Cœur de Lion, le roi-chevalier,* Parisiis, 1999, pp. 231-255 (ISBN 2-228-89272-6)

Categoria:Magnicidae
Categoria:Milites Franciae
Genshō (imperatrix)

thumb|Imperatorix Genshō.
[thumb|upright=0.8|[Sepulcrum Imperatricis Genshō.]]
thumb|upright=0.8|Insigne sepulcri Genshō.
**Genshō** (Iaponice 元正天皇, plene 日本根子高瑞浄足姫天皇 *Yamato-neko-takamizukiyotarashihime no Sumeramikoto*), nata anno 683 et mortua anno 22 Maii 748, fuit quadragesima quarta Imperatrix Iaponiae, quae ab anno 715 ad annum 724 monarchiam imperatoris in officio fuit. Mater sua fuit Imperatrix Gemmei, a qua statum monarchiae secuta anno 715 est.

Anno 720, librum *Nihon Shoki* componere missit et decata a principe Toreri (Iaponice 舎人親王) est. Anno 724, statum monarchiae pro imperatore Shōmu abdicavit. Anno 748, mortua est et sepulcrum eius Narae prope Heijō-kyō constitutum est, et *Nahoyama-no-nishi-no-misasaji* (Iaponice 奈保山西陵) nominatum est.

## Notae 
Categoria:Imperatores Iaponiae
Categoria:Mulieres