open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bella Diadochorum

[thumb|[Alexander Magnus|Alexandri imago: nummus regis Ptolemaei I circa annum 300 incusus]] 
**Bella Diadochorum** vel **Successorum** sunt quae secutores Alexandri inter annos 323 et 281 a.C.n. pugnaverunt de imperio, ab illo conquisito, in regna plura dividendo.

Fontes, quos de hoc aevo legere possumus, pauca et incerta de rerum chronologia referunt. Sunt igitur eruditi qui ad chronologiam "superiorem" haereant, ab  elaboratam, inter quos Brianus Bosworth et Patricius Wheatley; alii chronologiam "inferiorem" post Eugenium Manni suadent, inter quos R. M. Errington, Eduardus Anson. Est etiam chronologia "mixta" a P. J. Stylianou et Thoma Boiy suasa. De his rebus, et praesertim de tertio bello Diadochorum recenter scripserunt Alexander Meeus et Shane Wallace.

## Annalia 
Hae sunt annalia potiora:

## Notae 
## Bibliographia 
; Generalia
* 
* 
* R. A. Billows, *Antigonos the One-Eyed and the Creation of the Hellenistic State*. Berkeleiae: Univeersity of California Press, 1990
* Pierre Briant, ''Antigone le Borgne: Les débuts de sa carrière et les problèmes de l'assemblée macédonienne* (*Annales littéraires de l'Université de Besançon*, 152). Lutetiae, 1973 Textus
* Víctor Alonso Troncoso, Edward M. Anson, edd., *After Alexander: The Time of the Diadochi (323-281 BC)*. Oxoniae: Oxbow Books, 2013

; De chronologia
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* A. B. Bosworth, *The legacy of Alexander*. Oxonii: Oxford University Press, 2002
* 
* 
* 
* Hans Hauben, "On the Chronology of the Years 313–311 B.C." in *American Journal of Philology* vol. 94 (1973) pp. 256–267
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Pat Wheatley, "Diadoch chronology after Philip Arrhidaeus: old and new evidence" in Pat Wheatley, Elizabeth Baynham, edd., *East and west in the world empire of Alexander'' (Oxonii, 2015) pp. 241-268

!
Categoria:Chronologia
Manfredus (praenomen)

**Manfredus** est nomen et praenomen masculinum, Germanica origine, quod e vocabulis *man* ("vir") et *frid* ("pax") ducitur. Saeculo XIX, Georgius Gordon Byron poëta Anglicus Manfredum (Anglice *Manfred*) personam principalem operis dramatici eius nominis nominavit.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Manfredus (rex Siciliae)

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Manfredus Behrens
* Manfredus Bleskin
* Manfredus Carstens
* Manfredus Eigen
* Manfredus Gerlach
* Manfredus Kanther
* Manfredus de Killinger
* Manfredus Kolbe
* Manfredus Lahnstein
* Manfredus Stolpe
* Manfredus Uhlman
* Manfredus Wörner

## Notae 
* , poëma dramaticum a Georgio Byron scripto

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Victoria (praenomen)

**Victoria** est nomen atque praenomen femininum Latinum, cuius significatio "victoriam" est. Hodie etiam cognomen Hispanicum est. Formae viriles nominis **Victor** atque **Victorius** sunt.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Victoria (imperatrix Germaniae)
* Victoria (principissa Sueciae)
* Victoria (regina Britanniarum)
* Sophia Victoria Dyring
* Michaela Victoria Brambilla

## Quae hoc praenomen habuerint 
* , scriptrix Ucrainica
* Victoria Beckham
* Victoria Black
* Victoria Brielle
* Victoria Columna
* Victoria Francés
* Victoria Principal
* Victoria Puccini
* Victoria Tomegah Dogbé

## Cognomen 
* Guadalupe Victoria
* Thomas Ludovicus de Victoria

* 12 Victoria, asteroides
* Victoria (dea)

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Categoria:Cognomina Hispanica
Leosthenes

**Leosthenes**, Leosthenis filius, mortuus hieme 323/2 a.C.n., fuit orator et strategus Atheniensis, Macedonum pertinax adversarius. Anno 324 strategus ad fines tuendos et proximo anno strategus hoplitis praepositus fuit. Ultimas victorias liberae civitatis Atheniensis rettulit.

Iam ante Alexandri mortem nuntiatam mercennarios contra Macedones conducebat, in primis Graecos ex Asia ab Alexandro dimissos. Alexandro mortuo Phocionis prudentiorem sententiam impugnavit, cives sociosque ad bellum vocans. Bello Lamiaco dicto et militibus Atheniensibus et sociorum (Aetolis, Thessalis, Locris, Phocidibus...) exercitui praefuit. Primum Boeotios, Macedonum socios, debellavit ac deinde ipsum Antipatrem vicit quem intra oppidum Lamiam repulsum obsedit. In qua obsidione hieme 323/2 a.C.n. lapide ictus fatum obiit. Graeci in eius honorem multa monumenta erexerunt quae nobis descripsit Pausanias et Hyperides militibus qui cum eo illo bello perierunt funebrem orationem composuit quam hodieque legere possumus.

## Notae 
## Fontes 
*Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* libro duodevicesimo 9-13 necnon libro septimo decimo 111.2.
*Hyperides, *Oratio funebris*
*Pausanias, *Descriptio Graeciae* I.1.3 et 25.5, III.6.1, VIII.52.5
*Plutarchus, *Vita Phocionis* 23 et *Vita Demosthenis* 27 et *Vita Pyrrhi* I.6
*Strabo, libro nono Geographicorum 5.10

## Plura legere si cupis 
*J. Engels, *Studien zur politischen Biographie des Hypereides: Athen in der Epoche der lykurgischen Reformen und des makedonischen Universalreiches*. (Quellen und Forschungen zur antiken Welt, 2.) Monaci, 1989
*Ian Worthington, "The Earlier Career of Leosthenes and I.G. II2 1631", *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte*, 1987ː 489-491 

Categoria:Milites Graeci antiqui
Categoria:Ductores exercitus
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui 322 a.C.n.
Categoria:Historia Athenarum
Dorothea

**Dorothea** (Graece Δωροθέα) est nomen atque praenomen femininum, cuius etymologia Graeca est: e verba *dṓron* (δώρον, 'donum') atque *theós* (θεός, 'deus'). Haec significatio ('donum dei') ipsa alii praenominis Graeci, Theodora, est.

## Mulieres 
* Dorothea, sancta
* Dorothea Bär
* Dorothea Day
* Dorothea Dandridge
* Dorothea Dörrie
* Dorothea Fiala
* Dorothea Ficquelmont
* Dorothea Gish
* Dorothea Height
* Dorothea Hodgkin
* Dorothea Lange
* Dorothea Madison
* Dorothea Neff
* Dorothea Schlegel
* Dorothea Anna Richards

## In operibus artificiosis 
Dorothea Gale (vulgo *Dorothy Gale*) est persona magna in mythistoria *The Wonderful Wizard of Oz* ("Magus Mirabilis in Oz"), a L. Francisco Baum scripta atque anno 1900 primum edita.

## Notae 
* 339 Dorothea, asteroides
* Dorothea (ovis), vulgo *Dolly*
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Batava
Categoria:Praenomina Danica
Categoria:Praenomina Norvegica
Categoria:Praenomina Theodisca
Severus Ochoa

thumb|Sererus Ochoa anno 1958
**Sererus Ochoa** (natus die 24 Septembris 1905 et mortuus die 1 Novembris 1993) est medicus et biochemiae peritus Hispanicus qui nationalitatem Civitatium Foederatarum acquisit ab anno 1956 et anno 1959 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Arthro Kornberg acquisit, ratione studii synthesis biologicae per acidum desoxyribonucleicum et RNA.  

Alma mater eius Universitas Complutensis Matritensis deinde professor Universitatis Noe-Eboracensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Eruditi Hispaniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Complutensis
Categoria:Nati 1905
Categoria:Mortui 1993
Arthurus Kornberg

thumb|Arthurus Kornberg
**Arthrus Kornberg** (natus die 3 Martii 1918 et mortuus est die 26 Octobris 2007) est biochemiae peritus Americanus qui acidum nucleicum de genetica studuit et anno 1959 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Severo Ochoa accepit, ratione studii synthesis biologicae per acidum desoxyribonucleicum et RNA. Filius eius Roger David Kornberg, chemicus qui anno 2006 Praemium Nobelianum chemiae accepit.

Alma mater eius Collegium Urbanum Neo-Eboracense deinde professor Universitatis Stanfordiensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Collegii Urbani Neo-Eboracensis
Categoria:Nati 1918
Categoria:Mortui 2007
Hector (nomen)

**Hector** (Graece Ἕκτωρ) est praenomen masculinum, Graeca origine, "qui stabilis est" significans. In mythologia Graeca Hector maximus heros Troianus erat, qui contra Achillem pugnavit atque ab illo interfectus est, ut in *Iliade* narratur.

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Hector Berlioz
* Hector Bianciotti
* Hector Boethius
* Hector Boschini
* Hector Bugatti
* Hector Hodler
* Hector Majorana
* Hector Hugo Munro
* Hector Aron Schmitz, magis notus ut Italus Svevo
* Hector Scola
* Hector Irenaeus Sévin
* Hector Tosar

## Notae 
* 624 Hektor, asteroides

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Francogallica
Partitio Babylone facta

**Partitio Babylone facta** a Perdicca anno 323 a.C.n. decreta est, Alexandro Magno nuper mortuo.

## Bibliographia 
; Fontes antiqui
* Arrianus, *Historia post Alexandrum* (fragmenta)
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* lib. 18
* Quintus Curtius Rufus, *Historiae* lib. 10
* Iustinus, *Epitoma Historiarum Philippicarum Pompei Trogi*

; Eruditio
* Alexander Meeus, "The power struggle of the Diadochoi in Babylon, 323 BC" in *Ancient Society* vol. 38 (2008) pp. 39-82 JSTOR

Categoria:Bella Diadochorum
Categoria:Babylon
Categoria:323 a.C.n.
Categoria:Foedera
Bona et operae

**Bona** sunt opes quae solent esse tractabiles, exempli gratia calami, atramenta, libri chartacei, sal, mala, pillei, et cetera. **Opera** sunt beneficia humani laboris, exempli gratia architecturae, medicinae, artis ingeniariae, et cetera. Simul, sunt productio, distributio, et consumptio bonorum et operarum quae omnem actionem oeconomicam vel mercatoriam sustinent.

## Notae 
* Bonum (ethica)
* Commercium
* Merx

Categoria:Oeconomia
Caspar (nomen)

(), vel  vel  (), est praenomen masculinum, quod fortasse e verbo Hebraico *gizbar* (גִּזְבָּר, "custos thesauri") originem ducit. Sic scriptores Aetatis mediaevalis nominaverunt unum ex Magis, qui Iesu puero dona obtulerunt (quia in Bibliis magi non nominantur).

## Homines 
* Caspar, magus
* Gaspar Aquino de Belen
* Caspar Baader
* Casparus Barlaeus
* Casparus Bauhinus
* Gaspar del Bufalo
* Caspar Capparoni
* Casparus Commelinus
* Caspar Gustavus Coriolis
* Casparus Correia
* Caspar David Friedrich
* Caspar Decurtins
* Caspar Gozzi
* Caspar Melchior de Jovellanos
* Caspar Mermillod
* Casparus Monge
* Caspar Schwenckfeldius
* Gaspar Taliacotius
* Caspar Villiger

## Notae 
* 3956 Caspar, asteroides

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Batava
Vergilius (nomen)

**Vergilius**, seu **Virgilius**, est nomen masculinum Romanum antiquum, hodie etiam praenomen cognomenque.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Publius Vergilius Maro
* Virgilius Salisburgensis, sanctus
* Marcellus Virgilius Adrianus
* Dan Virgilius Voiculescu

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Vergilius Barco Vargas
* Vergilius Ferreira
* Vergilius Giotti
* Vergilius Noè
* Virgilius Petrescu
* Virgilius Popescu
* Virgilius Daniel Popescu
* Vergilius Thomson

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Polydorus Vergilius

* 2798 Vergilius, asteroides

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Cognomina
Edvinus

**Edvinus** est praenomen masculinum, Anglosaxonica origine, quod e vocabulis *ead* ("opulentia") et *wine* ("amicus") ducitur.

## Homines 
* Edwinus Aldrin
* Eduinus Arlington Robinson
* Edwinus Atherstone
* Edvinus Burleigh
* Edwinus Edwards
* Edvinus Grobe
* Edwinus Hubble
* Edwinus Landseer
* Edwinus Lee
* Eduinus Mattison McMillan
* Edvinus Fridericus O'Brien
* Edvinus O'Connor
* Edvinus Perlmutter
* Edvinus Rama
* Edvinus Stuart
* Edvinus Warfield
* Edvinus Baruch Winans

## Notae 
* 1046 Edwin, asteroides

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Eudocia

**Eudocia** (Graece Εὐδοκία) est nomen atque praenomen femininum Graecum, quod "[illa] quae bene pensat" significat.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Aelia Eudocia
* , sancta

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Eudocia Angelina
* Eudocia Comnena
* Eudocia Comnena (Andronici filia)
* 
* Eudocia Lopuchina
* Eudocia Macrembolitissa
* Eudocia Strešneva

## Notae 
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Gryphes

thumb|Tapetum Concordiae (ca. 1554). In medio Lutherus concionans, familia ducalis Saxoniae a sinistris, Pomeraniae (Gryphes) a dextris.
**Gryphes** dynastia in ducatu Pomeraniae a saeculo XII usque ad annum 1637 regnans erant.

## Nomen 
Cum regnarent, saepius simpliciter “duces Pomeraniae” appellabantur. In libris mortem ultimi ducis Bogislai XIV commemorantibus “Gryphes” nominantur; ducissa Anna (1590–1660) autem tamquam “Gryphicae gentis (…) ultima” in epitaphio suo Stolpiae describitur. Theodisce stirps haec *die Greifen* dicitur, polonice autem *Gryfici*, unde et Latine “Gryphitarum” nomen invenitur.

Nomen hoc a gryphe, insigni heraldico ducum Pomeraniae, desumptum est.

## Duces 
Origo dynastiae, utrum e nobilitate Pomerana aut Polona, incerta est. Primus dux Pomeraniae, de quo constat, Wartislaus I (†1135) erat, ultimus autem Bogislaus XIV (1580–1637). E hac stirpe etiam Ericus (1382–1459), rex Daniae, Sueciae et Norvegiae originem suam duxit.

## Post finem dynastiae 
Ernestus Bogislaus de Croy (1620–1684), episcopus Caminensis et ducissae Annae filius, thesauros quosdam Gryphum quos possidebat testamento Universitati Gryphiswaldensi obtulit. Inter quos sic dictum Tapetum Concordiae, anno 1537 factum, nominandum est, in quo duodecim duces ducissaeque Pomeraniae repraesentantur. Hoc tapetum decimo quoque anno publice profertur inter festa quibus Gryphum dynastia celebratur; quod festum, theodisce *Croy-Fest* dictum, a saeculo septemdecimo usque ad tempora nostra (exceptis annis 1940–1992) colitur.

In honorem eorum *Ranunculus gryphum*, microspecies *Ranunculi auricomi* in Pomerania crescens appellata est.

## Notae 
Categoria:Historia Europae
Categoria:Pomerania
De arbore iunipero (fabella Grimmiana)

thumb|Marlenula ossa fratris supponit arbori iunipero.

"**De arbore iunipero**" est fabella Grimmiana "Von dem Machandelboom" inscripta, quae Saxonice exarata anno 1812 divulgata est in collectione fabellarum puerilium *Kinder- und Hausmärchen* (*KHM* 47).

## Argumentum 
Pia uxor viri divitis malum sub iunipero deglubens digitum insecat. Sanguinem adspectans sperat fore, ut infantem habeat, qui rubore sanguineo et candore niveo sit. Deinde nono mense filiolum parit, sed parturiens moritur et, ut voluerat, sub arbore iunipero sepelitur.

Post luctum vir novam ducit uxorem, quae quidem filiolum indignatur, sed filiolam Marlenulam quam parit peramat. Aliquando, cum filia matrem rogat, ut sibi et fratri suo malum det, mater ei dicit, ut fratrem suum opperiatur. Cum filius e schola reversus malum ex arca adprehendere conatur, caputque in arcam porrigit, noverca privigno caput operculo arcae decidit.

Tum capite pueri in collum reposito taeniam collo ita circumligat, ut vulnus obtegatur, puerumque in sella ad ianuam locat, malumque in manum indat. Mater filiam fraude adducit, ut puero alapam ducat. Statim caput pueri decidit. Marlenula plorante mater cadaver privigni discidit in partes, quas in ollam indat et cum aceto coquit. Pater tristi animo  filium suum subito ad salutandum propinquos se contulisse audit, sed totum pulmentum avide comedit.

Filia lacrimans ossa fratris colligit et in panno serico supponit arbori iunipero. Rami iuniperi ut manus moventur, et ex igne in nebula ex arbore emissa evolat avis pulchra, evanescuntque ossa. Avis magnifice cantat in domo aurificis et in tecto sutoris, et in tilia, quae ante molam stat. Ut denuo cantet, ab aurifice catenam auream, a sutore calceos rubros, a molitore lapidem molarem accipit. Deinde domi in arbore iunipero cantans patrem beatum facit sed matrem perterret. Avis catenam in collum patris demittit et calceos sorori deicit, et ambo gaudent. Exit etiam mater, et avis mola in caput iacta eam interficit. Tum filius ex vapore et flamma apparet, et pater laetus cum liberis cenat.

## Bibliographia 
* Belgrader, Michael (1980) *Das Märchen von dem Machandelboom*. Peter Lang.
* Burkert, Walter (1984) Vom Nachtigallenmythos zum Machandelboom. *Antiker Mythos in unseren Märchen*, 113–125, ed. W. Siegmund. Röth, Kassel.
* Schmidt, Leopold (1963) *Die Volkserzählung. Märchen, Sage, Legende, Schwank.* Berlin.
* Uhsadel-Gülke, Christina (2008) *Knochen und Kessel*. (Beiträge zur klassischen Philologie, 43). Hain. 
## Nexus externi
*Vicifons
*Danielae Tax interpretatio
*conspectus in fabellarum lexico
## Notae 
Categoria:Fabulae populares
Categoria:Libri pueriles
De vetulo Hildebrando (fabella Grimmiana)

thumb|Summa hilaritas parochi et Hildebrandi uxoris interrumpitur, cum Hildebrandus, maritus deruncinatus, ex corbe speculatorio surgit, sontes puniturus.

"**De vetulo Hildebrando**" est fabella iocosa primum ex relatore quodam Austriaco elicita, quam fratres Grimm anno 1819 in secunda editione collectionis fabellarum puerilium *Kinder- und Hausmärchen* (*KHM* 95) titulo "Der alte Hildebrand" divulgaverunt.

## Argumentum 
Quaedam uxor agricolae et parochus se invicem libenter adspectantes exoptant, ut aliquando totum diem una privatim iucunde degere possint. Parochus hoc invenit consilium: rusticam admonet, ut aegrotare se simulet, marito autem rusticae ceterisque audientibus dominica die ita praedicat: quicumque aegram vel aegrum domi habeat familiarem, si sacco foliorum lauri comparato piam ad Montem Cuculi (*Göckerliberg*) in Italia situm peregrinationem fecerit, aegrotantem sine mora sanare poterit. Dolus parochi bene succedere videtur, nam Hildebrandus rusticus laeto animo ad Montem Cuculi proficiscitur. Vix abiit, cum rustica e lecto surgit et parochus iam advenit.

In itinere, Hildebrandus in socium quendam e mercatu venientem incidit, qui eum, ne fraudem parochi credat, admonet. Hildebrandum in corbe abditum plaustro domum vehit. Domi parochus et uxor cantiunculis Hildebrandum opprobrant. Hic autem ex corbe desilit et clericulum mulcat domoque fugat.

## Bibliographia 
* Schmidt, Leopold (1963) *Die Volkserzählung: Märchen, Sage, Legende, Schwank.* Berolini.

## Nexus externi
*Vicifons
*fabella quid nobis dicat

## Notae 
Categoria:Fabulae populares
Categoria:Libri pueriles
Tempus adest floridum

thumb|Hymnus in *Piis cantionibus*
**Tempus adest floridum** est mediaevale carmen vernale, anno 1582 in '** editum.

Carmen est notabile quia melodia eius a clarissimo cantu natalicio Anglico **' (de Venceslao Bohemico) mutuata est.

## Versus 
## Nexus externi 
* *Tempus adest floridum* in *Hymnary,org*
* *Tempus adest floridum* in *Lieder,net*
* Melodia (*Youtube*)

Categoria:Hymni Christiani
Theodorus Kocher

thumb|Aemilius Theodorus Kocher.
**Aemilius Theodorus Kocher** (natus *Emil Theodor Kocher* 25 Augusti 1841; mortuus die 27 Iulii 1917) fuit medicus Helveticus qui Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii physiologiae et chirurgiae glandulae thyreoideae.

Eius alma mater fuit Universitas Bernensis. Asteroides 2087 Kochera ex eo nominatur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Bernensis
Categoria:Medici Helvetiae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Lingua Navajo

**Lingua Navajo**, ipsa lingua *Diné bizaad* (i.e. *lingua hominum*) est linguarum Athabascanarum e familia Na-Dene una, qua loquuntur Navajo, civitates Americanas Arizonam, Novum Mexicum, Coloratum, Utam incolentes. Circa 170 vel 180 milia hominum lingua Navajo loquuntur. Scriptura annis tricesimis saeculi XX elaborata est.

## Notae
## Bibliographia
* Goossen, Irvy W. (1995). *Diné bizaad: Speak, read, write Navajo.* ISBN 0-9644189-1-6 
* Goossen, Irvy W. (1997). Diné bizaad: Sprechen, Lesen und Schreiben Sie Navajo. (versio Theodisca, a  P. B. Loder facta).

## Nexus externi 
* Academia linguae Navajo

Categoria:Linguae Civitatum Foederatarum
Categoria:Linguae Na-Dene
Lingua Venedica (discretiva)

* **Lingua Venedica** est Venedorum lingua, i.e. variae linguae Slavorum occidentalium, a Germanis sic nominatae, e.g,
** Lingua Polabica
** Lingua Vandalica Slavica etc.
* Lingua Venedica est *Wenedyk*, lingua ficta anno 2002
MetaVici

, vel , vel  tantum, est situs interretialis, formā vici, ad acta institutaque Vicimediorum coordinanda adhibitus (ipsa Vicipaedia Latina inclusa).

Primos annos a Vicipaedia condita disputationes de instituto et animo encyclopaediae (praesertim de ratione sequenda) saepe apud ipsam Vicipaediam eveniebant, tametsi tales “metadisputationes” natura encyclopaedica careret. Insuper, nonnulli usores forum cupiebant ubi non necesse esset indoli neutrali Vicipaediae se accommodare et ubi possent suas sententias de rebus in encyclopaedia tractandis libere profiteri. Ad hoc, mense Novembris 2001, auctores Vicipaediae situm interretiale MetaVici creaverunt.

Hodie MetaVici est unum e tribus maioribus foris discussionis quibus scriptores Vicipaediae utuntur, una cum epistulis electronicis et paginis disputationis encyclopaediae (quae tamen ad dissertandum de commentationibus reservantur).

MetaVici, primum tantummodo intra versionem Anglicam Vicipaediae circumscriptum, animo Vicipaediae ad “phasem III” ingresso, ad forum disputationis pluribus linguis, ubi omnes communitates Vicimediorum de se ipsis disceptare possunt, transmutatum est.

* Vicipaedia et Vicipaedia Latina
* Victionarium
* Vicifons
* Vicicitatio
* Vicilibri
* Vicinuntii
* Vicimania
* Vicimedia
* Vicimedia Communia
* Incubatrix Vicimediorum
* MediaVici

## Nexus externi 
* Pagina Prima MetaVici

Categoria:Vicimedia
Categoria:Vicipaedia
Suleimania

**Suleimania** (Curdice *Silêmanî*; Arabice ) est urbs Iracae septentrionalis, caput provinciae eiusdem nominis. Nunc in Curdistania regione sita est. Aestimatione anno 2018 facta, plus quam 878 milia incolarum habet. Condita est anno 1784.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Condita 1784
!
Curdistania (discretiva)

*Curdistania, regio tota, quam Curdi incolunt
* Curdistania, provincia Iraniae
* Regio Curdistania vel Curdistania Iracensis, Iracae pars autonoma vel de facto civitas sui iuris
* Curdistania Syriaca vel Occidentalis, Curdice Rojava, pars autonoma Syriae
* Curdistania Turcica vel Septentrionalis, Curdice Bakur, pars Turciae
Regio Curdistania

**Regio Curdistania** (Curdice  ھەرێمی کوردستان; Arabice إقليم كردستان), saepe et **Curdistania Iracensis** appellata, de iure regio autonoma Iracae, de facto est civitas sui iuris, anno 1991 condita. Septentrionem et orientem Iracae partem occupat, quam Curdi incolunt. Incolarum plus quam  habet. Caput regionis secundum ius Curdicum est Kirkuk urbs, quam gubernatio Iracae possidet; de facto urbs capitalis est Arbela. Altera urbs magna est Suleimania.

## Nexus externi
* *Kurdistan Region Statistics Office*

Categoria:Carduchia
Categoria:Civitates non rite agnitae
Categoria:Geographia Iracae
Curdistania Syriaca

**Curdistania Syriaca**, saepe **Rojava** appellata, plenius ex anno 2018 **Administratio autonoma Syriae boreorientalis** (Curdice *Rêveberiya Xweser a Bakur û Rojhilatê Sûriyeyê*; Arabice فدرالية الديمقراطية لشمال سوريا‎کوردستان), de iure est pars Syriae, de facto natio democratica vel confoederatio sui iuris, anno 2012 post concertationem in Rojava condita. Septentrionalem et orientalem Syriae partem occupat, quam Curdi incolunt. Incolarum anno 2023 circa  habuit. Praeside Asado a rebellibus fugato, cum Ahmedus al-Sharaa praeses novus factus esset, mense Ianuario et Februario anni 2026 exercitu Curdico debellato Curdistania ad Syriam adiuncta est. 

Anno 2014, tres pagi autonomi Curdici constituti sunt:
* Ufrenus (vulgo *Afrin*)
* Kobani
* Jazira

Anno 2016, pagi in regiones transformati sunt. Ex anno 2018 regiones confoederationis Curdicae et Arabicae septem sunt:
*Ufrenus
* Euphrates (Kobani prisca)
* Jazira
* Bambyce (vulgo *Manbij*)
* Tabqa (vel *Al-Thawrah*)
* Callinicum (vulgo *al-Raqqa*)
* Deir ez-Zor

## Notae
## Nexus interni
*Kobane

## Nexus externi
* Constitutio Rojavae anni 2014

Categoria:Carduchia
Categoria:Civitates non rite agnitae
Categoria:Geographia Syriae
De aqua vitae (fabella Grimmiana)

[thumb|[Adumbrationem anno 1876 pinxit Georgius Cruikshank.]] 

 est fabella Grimmiana anno 1819 in secunda editione collectionis fabellarum puerilium *Kinder- und Hausmärchen* (*KHM* 97) titulo "Das Wasser des Lebens" divulgata. Quae est typus 551 in .

## Argumentum 
Rex morbo exitiali adfectus est. Quidam senex filiis tribus maerentibus narrat de aqua vitae, quae regem sanare possit. Quam aquam filius natu maximus invenire vult, ut possit regnum hereditate obtinere. In itinere insolenter et inpolite habet pumilionem se salutantem, qui tum ira incensus eum in angustias saltus montium ducit, ubi nullum iam gradum facere neque equum vertere nequeat. Eodem modo filius alter pumilionem habet et in fauces angustissimas montium incidit. At minimus filius pumilionem polite habet et ab eodem certior fit aquam vitae scaturire ex puteo cuiusdam arcis incantatae. Accipit etiam virgam ferream, qua portam arcis aperiat, duosque paniculos, quibus duos leones custodientes sedare possit. Dicit pumilio, ut aliquantum aquae vitae auferat, antequam hora duodecima sit. 

In arce incantatos invenit principes, quorum ex digitis anulos detrahit, deinde gladium et panem invenit, quae secum aufert, nec non principissam, virginem pulcherrimam, quae eum osculata "si uno transacto anno redieris" inquit "me uxorem duces et totum regnum accipies." Principem etiam hortatur, ut aquam haurire properet. Princeps autem, cum iam satis fatigatus sit, paulisper quiescere vult et obdormiscit. Ad extremum experrectus iamiam ex porta elabitur. Pumilio, cui iterum incidit, gladius et panis quid significent, explicat. 

Princeps fratres secum domum ire vult. Quod pumilio concedit admonens, ut a fratribus caveat, quippe qui animum malignum habeant. Et profecto fratres, dum dormit, aquam vitae cum aqua marina permutant. Domi frater minimus patri aegro aquam (vitae, ut credit) bibendam dat. Sed valetudo regis peior quam fuerat fit. Fratres maiores natu minimum accusant, quod patrem suum necare velit, et regi veram aquam vivam dant. Rex iratus filium suum in expeditione venatoria interficiendum curare vult, sed venator eum occidere non audet.

## Nexus externi
*versionum Theodiscarum variarum conspectus
* "Das Wasser des Lebens." Apud: *maerchenatlas.de*
* Daniela Tax rem hanc interpretans
* imagines ad fabulam convenustandam

## Notae 
Categoria:Fabulae populares
Categoria:Libri pueriles
Lingua Gilanica

**Lingua Gilanica**, vel saepe **Gilaki**, est lingua Iranica boreo-occidentalis, qua utuntur in Gilania provincia Iraniae boreali ad mare Caspium sita. Linguae Mazandaranicae propinqua est. Circa 2&thinsp;400&thinsp;000 ad 4&thinsp;500&thinsp;000 hominum lingua Gilanica utuntur, sed omnes linguam Persicam secundam sciunt. Persi autem partim orationem Gilanicam intellegunt. Lingua variatione Persica litterarum Arabicarum utitur. 

## Notae
## Nexus externi
* Rastorgueva, V., Kerimova, A., Mamedzade, A., Pireiko, L., Edel’man, D. & Lockwood, R. M. 2012. The Gilaki Language. Upsaliae: Acta Universitatis Upsaliensis. (ars grammatica) 

Categoria:Linguae Iraniae
Gilanica
Terrae motus Marrochii-Safi anno 2023

thumb|Visio aedificii detructi a terrae motu Moulay Brahim Marrochii
[thumb|[Carta geographica seismologiae, Maroci die 8 Septembris 2023]]
**Terrae motus Marrochii-Safi anno 2023** fuit terrae motus magnitudine 6.8 qui in provincia Maroci Marrochii-Safi die 8 Septembris 2023 evenit. In eo plus quam 2000 homines () necati sunt. Hic terrae motus, qui plura aedificia Patrimonii totius mundi destruxit, et in Hispania, Portugallia, et Algeria perceptus est.

Multae civitates, una cum Unione Europaea et Nationibus Unitis, pecuniam et auxilium humanitarium ad homines Maroci succurrendos dederunt.

## Notae 
*Historia Maroci
*Terrae motus Turciae et Syriae anno 2023

Categoria:Historia Maroci
Categoria:Terrae motus
Categoria:2023
Curdistania Turcica

thumb|Curdorum regiones in tabula geographica Turciae
thumb|Vexillum Curdorum Turciae
**Curdistania Turcica**, a Curdis interdum **Bakur** appellata, est pars Turciae austroorientalis, quam Curdi incolunt. Certae fines regioni absunt, sed, si provincias Turciae enumeres, ubi Curdi plus quam dimidiam partem incolarum constituunt, hae sunt:

* Amida
* Araratus
* Aroteria
* Balales
* Batman
* Chalcis Anatolica
* Charpete
* Edessa
* Marida
* Mus
* Noepolis
* Romanupolis
* Sirte
* Vanus

Praetera Curdi sunt magna pars incolarum provinciarum:

* Acilisene
* Ardahan
* Chorzene
* Igdiria
* Melitene
* Pordonnium
* Theodosiopolis

Сirca  Curdorum hic habitant, lingua Curdica et Zazaca loquentium; hi sunt 86% populationis totius. Caput  Curdorum Turciae diu Amida urbs, quae nunc ut *Diyarbakır* nota est, putabatur, sed nunc Arabi et Turci in Amida maxime frequentant.

## Notae
## Nexus externi
* De Curdistania in *Encyclopaedia Russica magna* 
* De populatione Curdica in situs *Instituti Curdici Lutetiensis* 

Categoria:Carduchia
Categoria:Regiones Turciae
Alphonsus Laveran

thumb|Carolus Ludovicus Alphonsus Lavern.
**Carolus Ludovicus Alphonsus Laveran** (natus die 18 Iunii 1845; mortuus die 18 Maii 1922) fuit medicus Francicus qui parasitologiae peritus malariae et morbo somuni studuit. Anno 1907 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii protozoae de genesi morborum. Eius alma mater est Universitas Argentinensis et socius Instituti Pasteuranum fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Medici Franciae
Categoria:Alumni Universitatis Argentoratensis
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Nati 1845
Categoria:Mortui 1922
Albertus Kossel

thumb|Albertus Kossel.
**Albertus Kossel** (natus *Albrecht Kossel* die 16 Septembris 1853; mortuus die 5 Iulii 1927), fuit medicus et biochemiae peritus Germanicus, qui anno 1910 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii cytologiae de proteinis et acido nucleico. 
Eius almae matres sunt Universitas Argentinensis et Universitas Rostock, et professor Universitatis Ruperto-Carola-Heidelbergensis fuit. Pater Gualteri Kossel physici fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Argentoratensis
Categoria:Medici Germaniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Airat Ichmouratov

**Airat Raphaelis filius Išmuratov** (Russice Айрат Рафаилович Ишмуратов, natus die 28 Iunii 1973 Casani) est Russicus et Canadensis compositor, syntonarius (dux orchestrae) et clarinetista. Clarinetista est gregis musicae klezmer  a Monte Regio et professor Universitatis Lavaliensis in Quebecο.

## Discographia 
* Klezmer music, Kleztory (2002)
* Barber, Copland, Cantilena, Bruch, Kazan Chamber Orchestra La Primavera, Ak Bars (2002)
* Klezmer, Kleztory, Yuli Turovsky & I Musici de Montreal Chamber Orchestra, Chandos Records (2004)
* Nomade, Kleztory, 2007-es Opus-díjas, Amerix (2007)
* Shostakovich, Weinberg, Ichmouratov, I Musici de Montreal Chamber Orchestra, Analekta (2008)
* Symphonique, Le Vent du Nord et Quebec Symphony Orchestra, CBC (2010)
* Carte Postale, Alcan Quartet, ATMA Classique (2011)
* Beethoven, Violin Concerto (cadenzas by Ichmouratov), Symphony No. VII, Alexandre Da Costa, Taipei Symphonia Orchestra, Warner Classics (2013)
* Arrival, Kleztory, Amerix (2014)
* Tales from the Dinarides, Michael Bridge, Guillaume Tardif, Kornel Wolak, Wirth Institute (2017)
* Klezmer Dreams, Andre Moisan, Jean Saulnier és Molinari Quartet, ATMA Classique (2017)
* Nigun, Kleztory, Amerix (2017)
* Melodies of Nations, Romic – Moynihan Duo, Hedone Records (2017)
* Letter from an unknown woman, three Romances for Viola, Concerto Grosso No. 1 - Belarusian State Chamber Orchestra, Evgeny Bushkov – Chandos (2019)
* Youth' Overture, Maslenitsa Overture, Symphony, Op.55 'On the Ruins of an Ancient Fort' – Orchestre de la Francophonie, Jean-Philippe Tremblay – Chandos
* Momentum, Kleztory - Chandos (2020)
* Julia MacLaine, Preludes – Analekta (2022)
* Ichmouratov: Viola Concerto No.1 / Piano Concerto - London Symphony Orchestra, Airat Ichmouratov conductor - Chandos (2023)

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius
* Grex *Kleztory*
* Canadian Music Center

Categoria:Compositores Canadae
Categoria:Compositores
Categoria:Compositores classici saeculi 21
Categoria:Duces orchestrae
Categoria:Professores Universitatis Laval
Hildus Kruize

thumb|Hildus Kruize.
**Ioannes Hildus Kruize** (Nederlandice *Jan Hidde Kruize*; natus Hagae in  die 30 Septembris 1961) est emeritus  lusor in hominum Manu Regni Nederlandiae, quae duobus Olympiis aestivis interfuit: Angelopoli (1984) et Seuli (1988). Quae manus locum sextum in California et numisma aeneum in Corea Meridiana abstulit, Australia victa (2-1).

## Nexus externi 
* De Kruize in *Olympedia.*

Categoria:Pedilusores Nederlandiae
Severus Rhetor

**Severus Rhetor** vel **Severus Sanctus Endelechius**, qui circa annum 394 / 395 floruisse censetur, poeta Latinus Christianus fuit.

## Testimonia
Paulini Nolani amicus fuit, qui ei panegyricum Theodosii suum dedicavit. Fortasse idem est, quem Ausonius ut familiarem memorat et Sidonius Apollinaris ut episcopum Burdigalensem. 

## *Carmen de mortibus boum*
Severi carmen unicum notum est, quod *Carmen de mortibus boum* vel *Carmen bucolicum* nominatur. Quamvis bucolicum est, systemate asclepiadeo secundo compositum est. Pastores duo de peste boum queruntur; Tityrus Christum eis praedicit et baptisma pastorum bovibus salutem fert.

## Bibliographia
*  Inés Warburg (ed.), Severus Sanctus Endelechius. De mortibus boum. Edición crítica, estudio introductorio, traducción y notas, Universidad de Buenos Aires, 2015 (editio critica)
*  Inés Warburg, *Proposals for the textual tradition of the poem "De Mortibus boum" by Severus Sanctus Endelechius*, Rheinisches Museum für Philologie, no 158,‎ 2015, p. 185-198.
* A. D. Lee, *Pagans and Christians in Late Antiquity: A Sourcebook*, 2000, p. 130–131.
* Monika Barton, *Spätantike Bukolik zwischen paganer Tradition und christlicher Verkündigung : das Carmen "De mortibus boum" des Endelechius (mémoire universitaire)*, Augustae Treverorum, WVT Wissenschaftlicher Verlag, coll. « Bochumer Altertumswissenschaftliches Colloquium » (no 48), 2000, 243 p.

## Nexus externi
* De Severo in *Encyclopaedia Catholica* 
* *Carmen bucolicum* in *Vicifonte*

Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Scriptores Galliae
Wilhelmus Schickard

**Wilhelmus Schickard** vel **Wilhelmus Schickart** fuit astronomus, geodaetus, mathematicus Germanicus. Docebat linguam Hebraeicam et astronomiam ad universitatem Tubingensem. Putatur forse omnium primam machinam calculatoriam creavisse. 

Alia eius nomina sunt *Schickhart, Schickartus, Schickhard, Schickart, Schickardt,* et alia.

### De morte
Post pugnam Nordlingensem milites partium catholicarum anno 1634 Tubingam occupaverunt et secum pestem apportaverunt. Primum Schickarti mater mortua est postquam milites eam aspere tractaverunt. Deinde pestis uxorem et tres filias tulit. Primum Schickartus ipse et filius novem annorum supervivebant sed proximo anno 1635 ambo aegresceverunt et eius anni mense Octobris mortui sunt.    

### Epistolae 
* *Epistolæ W. Schickarti & M. Berneggeri mutuæ*, Argentorati sumptibus Iosiae Staedelii 1673 (; locis obscaenis deletis; Google Books, MDZ)

## Nexus externi 
Categoria:Astronomi Germaniae
Categoria:Lingua Hebraica
Categoria:Mathematici Germaniae
Bilbonis Ultimum Carmen

'''*Bilbonis Ultimum Carmen* (in Incanis Portibus)'* est poema Anglicum ab Iohanne R. R. Tolkien scriptum, cuius titulus Anglicus est *Bilbo's Last Song (at the Grey Havens).* Poema a Bilbone persona ficta dictum esse habetur cum ille e Terra Media profectus esset.

Gratiarum causa, ius auctoris a Tolkien traditum erat scribae eius Joy Hill. Anno 1974 editum est. In musicale carmen pluries redditum est, insigniter a Donaldo Swann et Stephano Oliver.

## Notae
## Bibliographia
*Scull, Christina, et Wayne G. Hammond. 2017. *The J. R. R. Tolkien Companion and Guide.* Ed. secunda. Novi Eboraci: Harper Collins.
*Swann, Donald. *J. R. R. Tolkien Encyclopedia.*

## Nexus externi 
* *Bilbonis Ultimum Carmen'' apud Vicifontem

Categoria:Opera I. R. R. Tolkien
Categoria:Litterae Latine versae
Marcus Augé

**Marcus Augé** (vulgo *Marc Augé*, natus Pictavii die 2 Septembris 1935; mortuus Lutetiae Parisiorum 24 Iulii 2023) fuit anthropologus Francicus qui hac praecipue de causa innotuit, quod invenit atque anno millesimo nongentesimo nonagesimo secundo per opus cui titulus primigenius Francogallicus est *Non-Lieux. Introduction à une anthropologie de la surmodernité* vulgavit vocabulum “nonlocorum” (*non-lieux*), qui ei sunt loci "anonymi" (sicut aeriportus, popinae viariae, pantopolia, sed etiam profugorum castra) qui simillimi ubique terrarum sunt neque ullam identitatem exprimunt geographicam aut historicam necnon nota sunt illius “supermodernitatis” (*surmodernité*), de qua, cum notionem nonlocorum explicaret, ipse scripsit.

## Nexus externi 
Categoria:Anthropologi
Categoria:Eruditi Franciae
Causa Harpalica

**Causa Harpalica** est flagitium anno 324 a.C.n. Athenis ortum cum Demosthenes et alii praeclari oratores accusati sunt quod dona a Babyloniae satrapa Harpalo accepissent (γραφὴ δωροδοκίας). Demosthenes anno 323 ad iudices (1500 heliastas) venit et quinquaginta talentorum multa damnatus est. Accusatorias orationes Dinarchi et Hyperidis (partem saltem) legere possumusː econtra ne verbum quidem e Demosthenis apologia ad nos pervenit qui cum multam solvere non posset in exsilium profectus est. Tum Hyperides qui saepe eadem consilia politica atque Demosthenes defenderat ab amico divortium fecit. In eadem causa Demades orator quoque multa damnatus est, Aristogiton vero sycophanta quem Demosthenes in oratione *In Aristogitonem* vituperaverat absolutus est.

## Fontes 
*Dinarchus, *Contra Demosthenem*,  *Contra Aristogitonem* , *Contra Philoclem* 
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* 17.108.4-8
*Hyperides, *Contra Demosthenem*
*Plutarchus,  *Vita Phocionis* 21-22 et *Vita Demosthenis* 25-6.

## Plura legere si cupis 
*Patrice Brun, "Démade et la corruption" in ''L'Orateur Démadeː Essai d’histoire et d’historiographie*, Ausonius, 2000ː 151-170 
* A. Cartault, *De causa Harpalica'', Lutetiae, 1881
*Gaston Colin, "Démosthène et l'affaire d'Harpale", *Revue des Études Grecques*, 1925ː 306-349 Secunda pars ibidem, 1926
**	"Les discours d'Hypéride contre Démosthène", ''Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1933ː 396-408
*A. Gottesman, "Reading the Arrivals of Harpalus", *Greek Roman and Byzantine Studies*, 2015ː 176-195
*S. Jaschinski, *Alexander und Griechenland unter dem Eindruck der Flucht des Harpalos*, Bonnae, 1981 Recensio critica
*Claude Mossé, "Les procès politiques et la crise de la démocratie athénienne", *Dialogues d'histoire ancienne'', 1974ː 207-236
*Piero Treves,	"Note sur la chronologie de l'affaire d'Harpale", *Revue des Études Anciennes*, 1934ː 513-520
*Woldemar Troebst,	*Quaestiones Hyperideae et Dinarcheae*, Ienae, 1882
* Ian Worthington, *A Historical Commentary on Dinarchus: Rhetoric and Conspiracy in Later Fourth-Century Athens*, Ann Arbour, 1992 Recensio critica

Categoria:Demosthenes
Categoria:Historia Athenarum
Vladimirus Basov

**Vladimirus Pauli filius Basov** (Russice Владимир Павлович Басов, tr. *Vladimir Pavlovič Basov*; natus in vico Urazovo tunc gubernii Voronegienis et nunc regionis Bielogrodensis  28 Iulii 1923; mortuus Moscuae 17 Septembris 1987) fuit histrio, moderator, et scriptor cinematographicus Sovieticus, anno 1983 titulo  ornatus. Fuit particeps Belli Magni Patrii (annis ab 1941 ad 1945 et alumnus Instituti Publici Cinematographiae Omnius Unionis (annis ab 1947 ad 1952).

## Nexus externi
* Pagina de Vladimiro Basov in situ interretiali Ruskino.ru

Categoria:Actores Russiae
Categoria:Alumni Instituti et Universitatis Cinematographiae Omnirussicae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Moderatores cinematographici Russiae
Categoria:Participes secundi belli mundani
Categoria:Scriptores cinematographici
Nicolaus Kondrat'ev

'''Nicolaus Demetrii filius Kondrat'ev** seu **Kondratiev'* (Russice Николай Дмитриевич Кондратьев, tr. *Nikolaj Dmitrievič Kondrat'ev''; natus die [[16 Martii|4 [16] Martii]] 1892 in Galuevskaja gubernii Costromensis, mortuus supplicio pyroboli affectus die 17 Septembris 1938 in Kommunarka regionis Moscuensis) fuit oeconomus Russicus et Sovieticus, alumnus Universitatis Petropolitanae, conditor theoriae de cyclis vel undis oeconomicis 45–60 annos longas (secundum eum nominatis).

## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Oeconomi Russiae
Categoria:Victimae Stalinismi
Allvar Gullstrand

thumb|Allvar Gullstrand
**Allvar Gullstrand** (natus die 5 Iunii 1862 et mortuus die 28 Iulii 1930) est medicus et ophthalmologiae peritus Suecicus qui anno 1912 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii refractionis oculi. Etiam de astigmatismo ac cataracta studuit.

Alma mater eius Universitas Upsaliensis et professor eadem universitatis ophthalmologiae et opticae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Medici Sueciae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Upsaliensis
Categoria:Nati 1862
Categoria:Mortui 1930
Alexis Carrel

thumb|Alexis Carrel
**Alexis Carrel** (natus 28 Iunii 1873 et mortuus die 5 Novembris 1944) est chirurgus et biologus Franciscus qui anno 1912 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii transplantationis organorum et vasi sanguinei. At cogitatione eugenicae vir sub regimine Viciacense fuit.

Alma mater eius Universitas Lugdunensis deinde professor Universitatis Chicaginiensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Medici Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Lugdunensis
Categoria:Nati 1873
Categoria:Mortui 1944
Ludovicus Alphonsus Schökel

thumb|Ludovicus Alphonsus Schökel, rerum biblicarum peritus.
**Ludovicus Alphonsus** vulgo *Luis Alonso* **Schökel** (natus die 15 Februarii 1920 Matriti, mortuus die 10 Iulii 1998 Salamancae) fuit expertus in biblicis et professor Veteris Testamenti.

## Vita 
Iam a pueritia Schökel linguarum varietate inflammatus est quarum in initio maxime idiomata Latinum et Graecum placuisse videntur. Postea sermonem patrium Hispanicum et Hebraicam linguam adamavit. Anno autem 1957 thesim doctoralem in Pontificio Instituto Biblico exaravit atque defendit quae in versione aucta anno 1963 Barcinone sub titulo *Estudios de poética hebrea* edita est. 

Ex anno 1967 usque ad mortem Romae docebat in supra dicto instituto. Rude donatus est anno 1995, professor theologiae Veteris Testamenti et hermeneuticae. Sacrarum Scripturarum exegesis et versiones non paucis Christianis maximi momenti fuerunt. In canone permulta de libris Sapientiae sciebat; neque ea omnia tradere abhorruit.

## Nexus externi 
*Nexus apud DDB
* Schökel in paginis Romanis 

 

Schokel
Schokel
Schokel 
Schokel
Schokel
Labeo rohita

***Labeo rohita*** est species familiae carpis piscium, quae in fluminibus in Asia Australi invenitur . Magna omnivore et late in aquacultura usus est.

Rohu est piscis magnus, argenteus coloratus figurae cyprinidis typicae, capite arcuato conspicuo. Puberes ad maximum pondus 45 kg (99 lb) et maximam longitudinem 2 m (6.6 ft) sed mediocris circa.

## Oecologia 
thumb| Captus rohu venales apud Kurriro, Danbiro Machi
[right|thumb| Rui catino fricta, [Bangladesa|Bangladesh .]]
Rohu in fluviis per multam Indiae septentrionalis et centralis et orientalis occurrit,  Pakistan, Vietnam, Bangladesh, Nepal et Myanmar, et in nonnullos flumina Peninsular Indiae et Sri Lanka introducta est. 

Rohu pubertatem inter duos et quinque annos aetatis attingit. Plerumque tempore etesio pariunt, observantes ad media flumina inundata super Thadal. Spatium temporis rohu fere convenit cum monsoon Africum. Ex rivis colligi potest et in lacus et lacubus educari. 

## Praeparatio ad cibum 
Rohu in Bangladesia, Nepal, Pakistania et civitates Indianae Tripurae, Nagaland, Bihar, Odisha, Assam, West Bengal, Andhra Pradesh, Tamilnadu et Uttar Pradesh eduntur . Recipe pro piscibus frixis Rohu in *Manasollasa* memoratur, a 12th-century Sanscritica encyclopedia a Someshvara III compilata, qui ab hodierna Karnataka regnavit . In hac recipe, pisces marinated in asafoetida et sale, postquam detraxerunt. Dein demittitur in aqua turmeric mixta, antequam fricetur. 

Rohu in Mithila deprehensus notae sunt Mithilae Rohu Machh (Maithili: ) et subtiliores aestimatae quam Rohu varietates in locis maritimis inventis. Regimen Civitatis Bihar hodie molitur ut indices locorum in India (GI) pro piscibus constituant.  

## De cibo 
Rohu in Omega 3 acida pinguia est, Vitaminum A, Vitaminum B, Vitaminum C . Est etiam dives in Vitaminum D, Vitaminum quae in paucis tantum cibis et ex piscibus sumptione osteoporosis praeveniet, a Vitaminum D defectus morbi.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Pisces Bangladesiae
Categoria:Labeo
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa 1822
Categoria:Taxa Hamilton
Petrus de Ribadeneira

**Petrus** vulgo *Pedro* **Ribadeneira** (natus die 1 Novembris  1527 Toleti, mortuus die 22 Septembris 1611 Matriti) iesuita et historicus Hispanicus fuit.

## Vita
Annos tredecim natus cardinalis Alexandri Farnese cubicularius factus Romam iter fecit. Paulo post (anno 1540 Romae) iesuitarum ordinem intravit Ignatio de Loyola ipso suadente. Lutetiae, Lovanii et Paduae studia fecit. Ex anno 1549 artem rhetoricam Panormi docuit et triennio post primus ad Pontificium Collegium Germanicum praepositus nominatus est Romae ubi anno 1553 et sacerdotis ordinationem accepit. 

Exinde Ribadeneira, ut Societas Iesu porro floreret, operam dabat. Tuscus provincialis fuit, commissarius in Sicilia et consiliarius supremi iesuitarum moderatoris in rebus ad Hispaniam et Lusitaniam pertinentibus. Anno 1560 Matriti Collegium Imperiale Sanctorum Petri et Pauli condidit.

In patriam anno 1574 reversus se litteris involvit ad traditionem iesuiticam posterioribus servandam. Itaque Ignatius de Loyola, Didacus Laínez et Franciscus Borgia biographias scriptas viro isti strenuo debent. Opera Augustini et Alberti Magni in Hispanicum vertit. Insuper historiam Anglicam saeculi XVI descripsit. Auctores et opera ordinis *Catalogus Scriptorum religionis Societatis Jesu* congerit, quod opus post Petri mortem Philippus Alegambe continuavit.

## Bibliographia 
*Van Ortroy, F. (1912), "Pedro de Ribadeneira". Apud: *The Catholic Encyclopedia*, Neoeboraci,  Robert Appleton Company (hic in interreti)

## Nexus externi
* 
* nexus apud DDB
## Notae