open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Compensatio sumptuum belli

**Compensatio sumptuum belli** est pecunia et copiae, quas victor a victis requirit, ut detrimenta et damna sibi in bello data repensentur. Hoc vocabulum designat plerumque translationem rerum vel pecuniarum, non annexationem regionum.

## Exempla 
Confectis primo et secundo bello Punico, , Roma ingentem pecuniam accepit a Carthaginiensibus ad belli sumtus.

Secundum "Pactiones iniquas", in quas saeculo undevicesimo descenderunt domus Qing Sinica, Iaponia, Corea, Thailandia, Persia, Imperium Ottomanicum, Afgania, necnon aliae civitates, eis pecunia solvenda erat potestatibus Occidentalibus victoribus, inter quas praecipue numerantur Britanniarum Regnum, Francia, Russia, ac postea Iaponia ipsa.

Bello Germano-Francico confecto, secundum conditiones Foederis Francofurtiani (die 10 Maii 1871), Franciae erat pendenda Germaniae ad sumptuus belli auri francos 5000 decies centena milia intra quinque annos. Milites Germani multis in partibus Franciae manserunt, donec ad summam praedictam pecunia solveretur (mense Septembri anno 1873).

## Notae 
*Reparatio damni
*Scelus bellicum

## Bibliographia 
* Bottigliero, Ilaria. 2004. "Compensaciones a víctimas de crímenes bajo las leyes internacionales." In *Redress for Victims of Crimes under International Law.* Hagae: Martinus Nijhoff.
* Morrison, R. J. 1992. "Gulf war reparations: Iraq, OPEC, and the transfer problem." *American Journal of Economics and Sociology* 51: 385–99.
* Occhino, F., K. Oosterlinck, et E. White. 2008. "How much can a victor force the vanquished to pay?" *Journal of Economic History* 68: 1–45.
* Ohlin, B. 1929. "The reparation problem: a discussion." *Economic Journal* 39: 172–82.

Categoria:Res militares
Synth metallum

[thumb|[Amaranthe]]
**Synth metallum** (Anglice: *synth-metal*) est subgenus gravis metalli.

## Greges musicae 
* Amaranthe
* Arcadea
* Coal Chamber
* Coriolis
* Element a440
* Fear, and Loathing in Las Vegas
* Fudge
* Genghis Tron
* Running Bot

## Notae 
Categoria:Grave metallum
Bellum Civile (49-45 a.C.n.)

[thumb|[Gaius Iulius Caesar|Gaii Iulii Caesaris expeditiones in bello civili (49-45 a.c.n)]]
Alterum **Bellum Civile** rei publicae Romanae fuit bellum civile ab anno 49 a.C.n usque ad annum 45 a.C.n. gestum, inter Gaium Iulium Caesarem, qui vincens in Bello Gallico, victaque Gallia in dicionem Romanam redacta, Rubiconem fluvium transgressus, dein a Senatu Romano hostis publicus declaratus est ex una parte, Gnaeo Pompeio Magno, victore Belli Sertoriani tertiique Belli Mithridatici ex altera parte. Caesar Pompeium Proelio Pharsalico vicit, cum Pompeius ad Pelusium fugeret, neque longe progressus a Pothino (consultore Ptolemaei XIII) occisus est. Tandem anno 44 a.C.n. Caesar victor Romam rediit, sed die 15 Martii a senatoribus, quorum ductores Marcus Iunius Brutus et Gaius Cassius Longinus fuerunt, trucidatus est.

## Notae
## Fontes 
*  Appianus Alexandrinus, quinque libri *Bellorum civilium*
* Gaius Asinius Pollio, *Historiae* hodie deperditae sed quibus historici posteriores utebantur. Testis ocularis rerum enim fuit.
* Caesar, De bello civili
*  Bellum Alexandrinum
**Bellum Africum*
*  De Bello Hispaniensi
* Cicero, Epistulae ad Atticum
* Cassius Dio, Historia Romana
* Lucanus, *Pharsalia sive de Bello civili*
* Plutarchus, *Vitae Parallelae*ː *Caesar* et *Pompeius*
* Titus Livius, Ab urbe condita libri maxima ex parte perditi

Categoria:Historia Romae
Categoria:Gaius Iulius Caesar
Categoria:Bella civilia Romana
Categoria:Cleopatra VII
Categoria:Bella Rei Publicae Romanae
!
Pinus sibirica

***Pinus sibirica*** est *Pinus* generis species, a botanista Francogallico du Tour de Salvert anno 1803 descripta.

## Area
In taiga Siberica gignitur (in Europa tantum ab Uralibus ad iugum Timanicum), in Kazachstania, Mongolia, in Sinis (Heilongjiang, Mongolia Citeriore, Xinjiang provinciis).

## Taxinomia
*Pnius sibirica* *Cedro* generi similis est et prius in hoc genus includebatur.

## Descriptio
Strobili *Pinus sibiricae* maturi usque ad centena et quinquagena semina edulia oleosa habent, qui nuclei saepe nuces cedri nominabantur et cum ipsi eduntur, tum et ad oleum aliaque alimenta producenda usurpantur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Species plantarum 
Sibirica
Categoria:Taxa Du Tour
Categoria:Taxa 1803
Keiko Fujimori

**Keiko Fujimori**, plene *Keiko Sofía Fujimori Higuchi* (natus in urbe Lima die 25 Maii 1975) est politicus Peruviani.

* Alberto Fujimori (pater)

## Nexus externi 
* 
* Historia-biografia.com

Categoria:Nati 1975
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Peruviae
Categoria:Politici internationales
Unda micrometrica

[thumb|Turris telecommunicationis in [California quae undas micrometricas variis longitudinibus recipit]]
**Undae micrometricae** sunt genus radiationis electromagneticae cuius longitudo undae est brevior quam ea undarum radioelectricarum, sed longior quam ea radiationum infrarubrarum. Undarum harum longitudo inter 1 mm et 1 m est.

*Cosmica radiatio micrometrica primordialis
*Furnulus undarum brevium
*Tubus undarum progredientium 

## Nexus externi 
* *EM Talk*

Categoria:Radiatio electromagnetica
Categoria:Technologia radiophonica
Scorpio (discretiva)

**Scorpio** haec significare potest:
# Scorpioː machina bellica antiqua in obsidionibus usitata quae saxa et ferreos globos mittebat. Onagrum quoque appellata.
# Scorpioː constellatio
# Scorpioː signum zodiaci
# Scorpionesː ordo arachnidarum veneno armatorum
Iugum Timanicum

thumb|Iugum Timanicum colore atriore in tabula Europae significatum
**Iugum Timanicum** (Russice Тиманский кряж) est iugum montium haud altiorum in parte septentrionali Russiae Europaeae (in districtu autonomo Nenetico et in re publica Komiensi). Longitudo iugi circa 950 chm est; systematum fluviorum Petschorae et Duinae Borealis divortium est. Mons altissimus est ''Četlasskij Kamen' *(*Lapis Tschetlassicus'') altitudinis 471 m. Pars iugi septentrionalis tundra et silvitundra occupata est, pars meridionalis planities elata est, taiga obsita. Wytschegda et Ishma et Czilma et Mesen flumina in iugo Timanico (Mesen in Lapide ipso Tschetlassico) et Indiga in paludibus sub iugo sitis oriuntur.

Alexander Fomin anno 1797 primus iugum Timanicum descripsit, Alexander Keyserling et Paulus Krusenstern anno 1847 tabulam primam composuerunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Montes Russiae
Categoria:Districtus autonomus Neneticus
Categoria:Komi (res publica)
Petschora (urbs)

**Petschora** (Russice *Печора, Pečora*, Komi *Печӧра*) est urbs in re publica Komi Russiae sita. In ripa dextra Petschorae fluvii patet, ubi ferrivia eam transgreditur. Incolas 38&thinsp;229 habuit anno 2020. 

## Historia 
Anno 1940, cum ferrivia construeretur, colonia operariorum aedificata est. Eodem anno portus ad Petschoram haud longe aedifcari incepit, nomine Kanin Nos. Anno 1949 colonaie ambae coniunctae sunt in urbem Petschora nomine.

## Notae 
## Nexus externi 
* Petschora in *Vicicommuniis*
* http://www.pechoraonline.ru/ Situs proprius 

Categoria:Urbes Komi
Categoria:Condita 1940
Internet Explorer

**Internet Explorer** (Anglice, scilicet "explorator interretialis"), prius **Microsoft Internet Explorer** et **Windows Internet Explorer**, ut **IE** et **MSIE** communiter abbreviatum, est series navigatrorum a Microsoft divulgata. Anno 1995 inceptum est et corporationis systemata interna instant vel deoneratuibus sunt.

## Nexus externi
*Situs officialis

Categoria:Incepta 1995
Categoria:Navigatra
Categoria:Verba Anglica
Nuntii fallaces

**Nuntii fallaces**, vel **nuntii adulterini** vel **nuntii falsi**  vel **facta facticia** (e *fake news,* locutione Anglica) sunt sive libelli sive nuntii qui vehunt ficta, fallacia, vel corrupta, quae in lucem consulto eduntur ut, qui per instrumenta divulgationis et media socialia ea pro certo habent, eis vel mendo vel scandalo sint.

## Notae 
*Propensio animi mediorum

Categoria:Interrete
Categoria:Media socialia
Pylae Karicae

**Pylae Karicae** est fretum inter Idolorum caput Vaigatiae insulae promunturium et Novam Zemblam. Ad Districtum autonomum Neneticum pertinet. Latitudinem minimam 50 chm habet et altitudinem media parte circa 100 m. Mare Petschoricum (pars maris Barentsiani) et mare Karense coniungit. Aqua freti nunquam 13,5 °C calidior est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Freta Russiae Asiaticae
Categoria:Freta Oceani Arctici
Categoria:Mare Barentsianum
Categoria:Districtus autonomus Neneticus
Categoria:Mare Karense
Categoria:Freta Russiae Europaeae
Decimatio

**Decimatio** (vel **decumatio**) est supplicium militare, cum decimus quisque miles supplicio afficitur ab imperatore, sorte ducta, cui contingat. Alia supplicia eiusdem generis traduntur in vita Opilii Macrini a scriptore Historiae Augustae scripta: "(...) cum seditiones militares pateretur, milites saepius decumavit, aliquando etiam centesimavit, quod verbum proprium ipsius est, cum se clementem diceret, quando eos centesimaret, qui digni essent decimatione atque vicesimatione." . Sed haec supplicia non pro certo habere possumus. Sunt enim viri sapientes qui scriptorem unicum vel scriptores Historiae Augustae mythistoriam quandam iocosam de Caesaribus, non opus ullius ponderis scripsisse aestiment. De decimatione autem non est dubitandum, cuius usus multis in locis describitur, sed accuratius apud 
Polybium : 

 

Apud Romanos primus eo supplicio usus videtur consul Appius Claudius, anno 471 a.C.n. 

Praeterea, decimatio est "solutio decimae, vel ipsa decima".
## Notae 
## Bibliographia 
*  Henaut Julien. *La décimation : une réponse légitime des généraux romains à la couardise et l’insubordination ?*. In: Revue belge de philologie et d'histoire, tome 94, fasc. 1, 2016. Antiquité – Ouheid. pp. 165-182. https://www.persee.fr/doc/rbph_0035-0818_2016_num_94_1_8878

Categoria:Res militares
Matthaeus Kazakov

**Matthaeus Theodori filius Kazakov** (Russice Матвей Федорович Казаков), 9 Octobris anno 1738 Moscuae natus est 26 Octobris anno 1812 Resaniae mortuus, fuit architectus Russicus neoclassicus; interdum et moris gothici. 

Moscuae multa aedificia construxit, quorum plura incendio anni 1812 periit. Cum Basilio Bazhenov Cremlinum Moscuensem reconstruebat et partem murorum destruxit, sed postea rursus destructa sine mutationes restituit. Senatum in Cremlino aedificavit necnon Universitatis Moscuensis aedificium in *Mochovaia* via (sed post incendium mutata est a Domenico Gilardi, nosocomia, ecclesias et villas plures.

thumb|left|Dmitrovka Maior, 1 (Matthaei Kazakov aedificium)
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Neoclassicismus
Fretum Iugricum

thumb|Fretum Iugricum in photographemate spatiali
**Fretum Iugricum** est fretum strictum inter terram continentem districtus autonomi Nenetici (paeninsulam Iugricam) et Vaigatiam insulam. Latitudinem minimam 12 chm habet, longitudinem circa 40 chm et altitudinem maximam 36 m. Mare Petschoricum (pars maris Barentsiani) et mare Karense coniungit. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Freta Russiae Europaeae
Categoria:Freta Oceani Arctici
Categoria:Mare Barentsianum
Categoria:Districtus autonomus Neneticus
Categoria:Mare Karense
Categoria:Freta Russiae Asiaticae
Nicolaus L'vov

'''Nicolaus Alexandri filius L'vov'* (Russice Николай Александрович Львов), natus 4 Maii anno 1753 in villa *Nikol'skoie-Čerenčitsy* prope Torsociam et 22 Decembris anno 1803 Moscuae mortuus, fuit architectus Russicus moris Palladiani necnon poeta, interpres, historicus, botanista Russicus. 

Ecclesiam cathedralem Borisi et Glebi Torsociae construxit necnon Prioratum aliaque in horto regali Gatschinae, Ecclesiam Trinitatis in vico *Alexandrovskoie* (nunc in Petropoli), *Kulitsch et Pascha* dictam, villam Gabrielis Derzhavin ad *Fontankam* flumen Petropolitanum, villam *Vvedenskoie'' ad Zvenigorodiam multaque alia.

Annales Ruthenos edebat.

thumb|left|Ecclesia sanctae Catharinae Valdaiensis, a Nicolao L'vov constructa
Maria Alexii filia D'iakova, uxor Nicolai L'vov, soror uxorum Gabrielis Derzhavin et Basilii Kapnist fuit.
## Notae
## Nexus externi
* de Nicolao L'vov in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Poetae Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Neoclassicismus
L'vov

'''L'vov'* nomen Russicum est, de praenomine *Leo * (*Лев'') derivatum

* Nicolaus L'vov, architectus
* Alexius L'vov, compositor
Andreas Stackenschneider

**Andreas Ioannis filius Stackenschneider**  (Russice Андрей Иванович Штакеншнейдер), natus 22 Februarii anno 1802 prope Gatschinam et 8 Augusti anno 1865 mortuus, fuit architectus Russicus moris baroci (vel *neobaroci*, sit venia verbo). Avus Andreae e Germania Russiam venit.

Palatium Marianum  et palatium Nicolai Nicolai filii magni ducis et palatium familiae Belosel'ski-Belozerski multaque alia Petropoli construxit necnon in Petri aula *Bellumvederium* papilionem *Villamque propriam* palatiaque Znamenkae, Sergievkae, Michailovkae.

thumb|left|Palatium Belosel'ski-Belozerski in ripa Fontankae fluminis Petropoli
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Barocus
Ioannes Fomin

**Ioannes Alexandri filius Fomin** (Russice Иван Александрович Фомин), natus 22 Ianuarii anno 1872 Orelae et 12 Iunii anno 1936 mortuus, fuit architectus Russicus neoclassicus. 

Theodori Schechtel primo socius erat, sed genus florale relinquit et architectus neoclassicus Russiae initii saeculi XX notissimus factus est. Opus Ioannis Fomin celeberrimum, sed imperfectum et destructum, *Petropolis Nova* est, delineatio vicorum Petropolis novorum in insula *Golodai* (nunc insula Decembristarum) construendorum (prope insulam Basilii). Post res novae Octobres permulta et more constructivistico aedificavit; *Dorica rubra* stilum suum novum interdum nominabat.

thumb|left|"Petropolis Nova", delineatio
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Neoclassicismus
Categoria:Constructivismus
Carolus Rossi

**Carolus Ioannis filius Rossi** (Russice Карл Иванович Росси), natus **Carolus Domenicus Rossi** (Italice *Carlo Domenico Rossi*) 18 Octobris anno 1775 Neapoli et 6 Aprilis anno 1849 mortuus, fuit architectus Italicae originis, qui in Russia operi favebat. More neoclassico opera Rossi facta sunt. 

Praetorium principale in platea Palatii (*Dvortsovaia*) Petropolitana construxit necnon Senatus Synodique aedificium theatrumque Alexandrinum cum aedificiis, quae nunc *via Rossi* nuncupantur, aliaque aedificavit. 
thumb|left|Aedificium Praetorii principalis Petropolitanum, a Carolo Rossi in Platea Palatii constructum
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Architecti Italiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Neoclassicismus
Rossi

**Rossi** nomen est Italicum

*Agnellus Rossi, 1913–1995, cardinalis
*Aldus Rossi, 1931–1997, architectus
*Carolus Rossi, 1775–1849, architectus
*Constantinus Rossi, 1907–1983, cantor et histrio
*Henricus Rossi, 1958– , rerum politicarum peritus,
*Ioannes Carolus Rossi, scriptor Latinus
*Iosephus Rossi, 1987– , pedilusor
*Michael Angelus Rossi, 1601–1656, compositor
*Paulus Rossi, 1923–2012, philosophus
*Paulus Rossi, 1956–2020, pedilusor
*Peregrinus Rossi, 1787–1848, Status Pontificiae minister
*Petrus Rossi, 1738–1804, entomologicus
*Valascus Rossi, 1952– , cantor
*Valentinus Rossi, 1979– , autobirotarius

## Nexus interni
*Ioannes Baptista de Rossi, 1822–1894, archaeologus ac epigraphiae peritus
*3969 Rossi, asteroides
Andreas Voronichin

**Andreas Nicephori filius Voronichin** (Russice Андрей Никифорович Воронихин), natus 17 Octobris anno 1759 in Usol'e vico gubernii Permiensis et 21 Februarii anno 1814 mortuus, fuit architectus Russicus neoclassicus. 

Opus magnum Andreae Voronichin est ecclesia cathedralis Dei genetricis Casanensis Petropolitana; etiam Institutum Metalleutices in insula Basilii delineavit necnon papiliones in Petri aula sub cataracta principali, palatiorum interiora in Gatschina, Paulopoli, Strelna reconstruxit.

[thumb|left|Institutum Metalleutices Petropolitanum ([chartula cursualis saeculi XX ineuntis)]]
## Notae
## Nexus interni
* 3971 Voronikhin

## Nexus externi
Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Neoclassicismus
Tuber ischiadicum

Par **tuber ischiadicum**, rarius **tuberositas ischiadica**, est par ossium sedendi. tumescentiae osseae ossis ischii, ramo superiore eius sitae, apparent. In anatomia tuber *aperturam pelvis inferiorem* indicat. Pondus hominis sedendo ineunte in tubera ischiadica efficit.

In *nonnullis* coxa saltante externa aegrotis, quo sonitus concrepans motu articuli coxae audi potest, tendo musculorum ischiocruralium super tuber ischiadicum labiunt. Etiam fracturae tuberis ischiadicae vi repentina ex musculis ischiocruralibus oriente, imprimis in adulescentibus, occurrere queant (alsulegia glaciali, harpasto), velut inflammatio tendinum musculorum horum (apophysitis).

Connectuntur cum tubere ischiadico
* parte superiore musculi ischiocrurales
** musculus biceps femoris,
** musculus semimembranosus,
** musculus semitendinosus;
* parte inferiore
** ligamentum sacrotuberale,
** musculus adductor magnus.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Wide padded saddle.JPG|Sella birotae. Pondus hominis hic sedendo ineunte *in tubera* ischiadica efficit.
Fasciculus:Fahrradsattel.jpg|Sella birotae. Hic pondus inter tubera, *in structuras cavitatis pelvis*, ponitur.

## Notae 
* Birotatio
* Sella

Categoria:Ossa pelvis
Iacobus Buchvostov

**Iacobus Gregorii filius Buchvostov** (Russice Яков Григорьевич Бухвостов), in vico Nikols'skoie-Sverčkovo prope Demetropolim saeculo XVII natus et initio saeculi XVIII mortuus, fuit architectus Russicus more *baroci Naryškiniani*. 

Ecclesiam sacri Mandylii in vico *Ubory* et ecclesiam Trinitatis in *Troitse-Lykovo* et ecclesiam cathedralem Dormitionis Resaniensem aliaque construxit. Fortasse et campanarium Monasterii Virginum Novi Iacovo Buchvostov participe aedificata est.

thumb|left|Ecclesia Sacri Mandylii in vico *Ubory* prope Moscuam, a Iacobo Buchvostov constructa
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Incolae Russiae
Lingua Sicula (antiqua)

**Lingua Sicula** fuit sermo Indoeuropaeus familiae linguarum Italicarum quo Siculi, gens antiquitus Siciliam colens, locuti sunt.

## Inscriptiones 
* Eqo paska.
* Onkia lutra duenas moetom.
* Salueto salues seite iofete qe manesei heie.
* Rexes amires be touto kemai poter emi.
* Idiomis raroi mares kala mi dohit im rukes haz vies.
* Tam ura abes aked qoi aves Eurumakes age pipo ked lutim be levo poma nates emat Darnakei burei tam omnia eti urela.
* Nunus tentim imarus, tainam iemitom esti durom na nepos durom iemitom esti veliom nedem poni tantom eredes vino brtome.

## Note 
Categoria:Linguae Italicae
Vicipaedia Esperantica

thumb|Vicipaedia Esperantica anno 2008 Roterodami ovanter accipitur.
**Vicipaedia Esperantica** (Esperantice *Esperanta Vikipedio*) editio est Vicipaediae lingua constructa Zamenhofiana. Quae versio die 15 Novembris 2001 fundata est, Carolo Smith auctore. In elencho omnium quoad nativitatem in loco undecimo stat. Mutationes technicae, quae propter signa diacritica Esperantica necessariae erant, fecerunt ut in cunctis versionibus Vicipaediae abecedarium Unicodex praevalidum futurum esset.

Inter omnes Vicipaediae species, Esperantica maxime inter gentes esse videtur. Quoad linguas constructas omnes alias magnitudine multum superat.

## Momentum maximum linguisticum 
thumb|Iubilaeum Augusto 2014 de commentationum numero.
Vicipaedia Esperantica esperantistis totius orbis terrarum fontes de quibuscumque quaestionibus offert atque aperit. Insuper neologismos excudit, et identitatem lectorum ubique terrarum dispersorum corroborat. Multitudo autem commentariorum conversa est aliis ex linguis. Sodalitates Esperanticae, e.g. Universalis Societas Esperantica, E@I, Associatio Esperanticum docentium internationalis kaj ELiSo (Esperanto kaj Libera Scio) faciem Vicipaediae Esperanticae in altum tollunt, et in conventiculis homines in Vicipaedianis colendis erudiunt. Anno 2008 in Congressu Universali Roterodami celebrato, prima congressusa magnus Vicipaedianus habita est.

Die 10 Octobris 2023 in Vicipaedia Esperantica, commentarii  inveniebantur; symbolas suas continuatas dabant usores 309, administratores quattuordecim ordinem servabant. In loco XXXVI stat quoad commentationum numerum.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs proprius
*Vicipaedia Esperantica in Libro facierum
**Wikitrans* ad interpretandas commentationes Vicipaediae Britannicae
*Carolus Smith versionis auctor in colloquio percontativo anno 2015 nugans
*Colloquium de decennio primo feliciter acto

Categoria:Incepta 2001
Categoria:Situs encyclopaedici
Categoria:Situs Esperantici
Categoria:Vicimedia
Esperantica
Čogori

thumb|Čogori aestate anni 2003.

**Čogori** (in lingua Balti چھوغوری), vel saepe **K2,** est mons in Asia, 8611 metra supra maris aequor, secundus ab altissimo in orbe terrarum, post Everestium (8848.86 metra).

## Situs
In iugo Baltoro montium Imai situs est. Baltoro iugum per confinium Jammu et Casmiriae civitatis Indiae (in regione, qua nunc Pakistania de facto possidet, in regione eius Gilgit et Baltistania) et Xinjiang provinciae Sinarum transit. Ascensus in Čogori e parte Sinica multo difficilior est, quam e parte Pakistanica, et oreobatae saepius a meridie per Pakistaniam ad montem appropinquant.

## De nomine
*Čogori,* montis nomen proprium, e lingua Balti indigena sumitur, 'montem magnum' significans. *K2* numerus est, quo  anno 1856 cacumen significavit, cum primam regionis tabulam geographicam componeret (*K* in numero est *Karakorum*, montium Imai nomen hodiernum).

## Ascensio
Expeditio Italica primum anno 1954 cacumen montis attigit. Mulier prima, quae in Čogori ascendit, est  Polona, anno 1986. Viginti tres partes centesimae numeri oreobatarum in cacumen montis profectorum perierunt.

## Notae
## Bibliographia
*Booth, Martin. (2000) 2001. *A Magick Life: A Biography of Aleister Crowley.* Coronet edition. Londinii: Hodder and Stoughton. ISBN 0-340-71806-4.
*Curran, Jim. 1995. *K2: The Story of the Savage Mountain.* Londinii: Hodder & Stoughton. ISBN 978-0-340-66007-2.
*McDonald, Bernadette. 2007. *Brotherhood of the Rope: The Biography of Charles Houston.* The Mountaineers Books. ISBN 978-0-89886-942-2.

## Nexus externi
Categoria:Montes Indiae
Categoria:Montes Sericae
Categoria:Xinjiang
Categoria:Jammu et Casmiria
Categoria:Montes Pakistaniae
Aconcagua

thumb|Aconcagua anno 2019.
[thumb|upright=0.8|Aconcagua et [mons|montes propinqui.]]
thumb|upright=0.8|Cacumen et australe montis iugum.
**Aconcagua** (Hispanice *Aconcagua*) est mons in principali Andium cordillera, montibus continuis in Mendoza, provincia Argentina, sita. Qui est altissimus mons in America, altissimus in America Australi, altissimus extra Asiam, altissimusque in hemisphaeriis australi et occidentali. Cacumen 6961 metra super aequor maris est. Mons iacet 112 chiliometra ad septentriones et occidentem versus Mendozae, urbis et capitis provincialis, circiter quinque chiliometra a provincia Sancti Ioannis et quindecim fere chiliometra a finibus Tsiliensibus. Mons est unus ex Septem Cacuminibus septem orbis terrarum continentium, ut vulgo appellantur.

Finitur Aconcagua a Valle Boum (Hispanice *Valle de las Vacas*) ad septentriones et orientem versus et a Valle Furcarum Inferiori (*Valle de los Horcones Inferior*) ad occidentem et australem versus. Mons et circumiecta naturalia sunt pars Saepti Provincialis Aconcaguae, ubi patent nonnulla glaciaria, quorum maximum est Glaciarium Montanum Furcarum Inferius (*Ventisquero Horcones Inferior*), circiter 10 chiliometra longum, quod ex facie australi usque ad 3600 fere metrorum altitudine descendit, prope castra Confluentiam (*Confluencia*). Duae aliae glaciariorum rationes propinquae sunt Glaciarium Montanum Boum Australe (*Ventisquero de las Vacas Sur*) et Glaciarium Oriens / Glaciarium Montanum Hinituum (*Glaciar Este / Ventisquero Relinchos*), circiter 5 chiliometra longum. Notissimum autem glaciarium est Glaciarum Polonicum, in septentrionali et orientali montis facie iacens, quia usitatae ascensus viae prodest.

## Historia
[thumb|upright=0.8|[Matthaeus Zurbriggen cacumen primum anno 1897 attigit.]]
Primus conatus ad cacumen ab Europaeis attingendum anno 1883 factus est, cum Paulus Güssfeldt, geologus et explorator Germanicus, expeditionem male gestam duceret. Matthaeus Zurbriggen, oreobates Helveticus et particeps expeditioni ab Eduardo Fitzgerald anno 1897 ductae, primus fuit qui summum montem attigit.

## Notae
1821 Aconcagua, asteroides

## Bibliographia
* Biggar, John. 2005. *The Andes: A Guide for Climbers.* Ed. tertia. Scotia: Andes Publishing. ISBN 978-0-9536087-2-0.
* Darack, Ed. 2001. *Wild Winds: Adventures in the Highest Andes.* Cordee / DPP. ISBN 978-1884980817.
* Forbes, William. 2014. "Aconcagua Mountain." *Encyclopedia of World Geography.* Ed. R. W. McColl, 1: 3. Facts on File Library of World Geography, 1. InfoBase Publishing.  ISBN 978-0816072293. Google Books.

## Nexus externi
* "Aconcagua." Andeshandbook.org.
* Centro de Investigación en Medicina de Altura (CIMA) de Aconcagua.
* Blog de ascensu prospero.
* "Live webcam from Aconcagua base camp." Decembi ad Martium.

Categoria:Andes
Categoria:Montes Argentinae
Copiae paramilitares

**Copiae paramilitares** sunt organizationes civili statu quorum structurae et regulae dignae sunt exercitu quodam; quae autem aperte ad copias iustas non pertinent. Paramilitares organizationes non semper rei publicae usui sunt plerumque extra legem agunt. Inter eorum sodales potest fieri ut sint biocolytae, mercennarii milites, divisiones oppugnatoriae, vel etiam cohortes privatae securitati dicatae. Hae cohortes saepius extra legem agunt, nam nullis conventibus vel nationalibus vel internationalibus  obligantur in bello gerendo.

## Notae 
Categoria:Res militares
Henricus Scherer

**Henricus Scherer** (Theodisce *Heinrich Scherer*), 24 Aprilis anno 1628 Dilingae natus et 21 Novembris 1704 Monaci mortuus, fuit geographus et cartographus Germanicus, Iesuita.

## Vita et opera
In universitate Iesuitica Dilingensi educatus est. Iesuita anno 1645 factus est. In eadem universitate mathematicam, ethicam, et linguam Hebraicam usque ad annum 1670 docebat. Mantuae praeceptor principis ab anno 1670 ad 1673 fuerat et postea apud duces Bavariae idem munus ferebat. 

[thumb|Henrici Scherer orbis terrarum tabula, in proiectione polari facta, ut [Ferdinandus Magellanus|Magellani iter monstret]]
Opus Henrici Scherer magnum est *Atlas Novus* (prima editio annis 1702—1710, secunda  1730—1737), cuius septem volumina sunt (volumen septimum postumum editum est):
* *Geographia Naturalis*
* *Geographia Hierarchica*
* *Geographia Politica*
* *Tabellae Geographicae*
* *Atlas Marianus*
* *Critica Quadripartita*
* *Geographia Artificialis*

[thumb|Henrici Scherer orbis terrarum tabula sic facta, ut ex ea [Globus (tabula)|globus produci potest]]

## Nexus externi
* De Henrico Scherer in *Deutsche Biographie* 
* De Henrico Scherer et tabulis eius in *myoldmaps.com* 
* Henricus Scherer in *Worldcat*
* Henrici Scherer opera in situ Bibliothecae Nationalis Francicae

Categoria:Geographi Germaniae
Categoria:Cartographi
Categoria:Iesuitae
Ligamentum sacrotuberale

**Ligamentum sacrotuberale** est ligamentum textus conectivus corporis humani, loco pelvis, extremo postico et inferius situm, trianguli instar invenitur. Ligamentum cursu suo foramen ischiadicum maius format.

## Anatomia macroscopica 
Ligamentum sacrotuberale ab osse sacro, eius *tuberculis transversis* et *margine inferiore*, ad tuber ischiadicum se extendit.

### Varietates 
Omnibus ligamentis sacrotuberalibus *pars ligamentosus* est. Insuper 87% ligamentorum *segmentum falciforme membranosum*, ad *fossam ischioanalem* extensum est. Extensiones hae in typos tres I-III dividuuntur.

Minoribus in hominibus (circiter 5%) *formationes ossium*, longitudinibus 1-7 cm, inventae sunt.

Fasciculus:Gray405.png|Situs perinei cum fossa ischioanali (inferius indicata)

## Anatomia topographica 
Relationes topographicae inter ligamentum sacrotuberale, ligamentum sacrospinosum, et nervum pudendum considerandae sunt.

## Notae 
* Tuber ischiadicum

Sacrotuberale ligamentum
Categoria:Pelvis
Archidioecesis Tegucigalpensis

300px|thumb|Ecclesia cathedralis Tegucigalpensis 

**Archidioecesis Tegucigalpensis**, est sedes archiepiscopalis Honduriana Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Honduriae sita, cuius caput est urbs Tegucigalpa.

Archidioecesis condita anno 1527 et hodie ei 55 paroeciae sunt.

## Suffraganeae dioeceses 
Archidioecesis unica metroploitana Honduriae est, et haec suffraganeae sunt: Cholutecensis, Comayaguensis, Danliensis, Gratiensis, Iuticalpensis, Ceibensis, De Sancto Petro Sula, Sanctae Rosae de Copán, Truxillensis in Honduria, Yorensis

## Archiepiscopi saeculi XX et XXI 
* Manuel Franciscus Vélez † (1887 - 1901)
* Iacobus-Maria Martínez y Cabanas † (30 gennaio 1902 - 11 agosto 1921)
* Agustinus Hombach, C.M. † (1923 - 1933)
** *Sedes vacans (1933-1947)*
* Iosephus a Cruce Turcios y Barahona, S.D.B. † (1947 - 1962)
* Hector Enricus Santos Hernández, S.D.B. † (1962 - 1993)
* Anscharius Andreas Rodríguez Maradiaga, S.D.B. ab 8 Ianuarii 1993

## Nexus externi 
* Pagina domestica

Tegucigalpensis
Categoria:Tegucigalpa
Dioecesis Gratiensis

300px|thumb|right|Ecclesia Mecedes apud Gratia 

**Dioecesis Gratiensis** est dioecesis Ecclesiae Catholicae in Honduria sita, cuius sedes est Gratias in civitate homonima. 

## Historia 
Dioecesis Gratiensis die 27 Aprilis 2021 a papa Franciscus erecta et Archidioecesis Tegucigalpensis suffraganea est. Primus episcopus Walterus Gulielmus Soto factus est.

## Episcopi 
* Walterus Gulielmus Soto S.D.B., postea 27 Aprilis 2021

* Dioeceses Ecclesiae Catholicae

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Gratiensis
Balut

[thumb|Balut partim exclusum et [venas anatis infantis ostendens.]]
[thumb|upright=0.8|*[Anas platyrhynchos,* species anatis ex cuius ovis pleraque balut fiunt.]]
**Balut** (vocabulum Philippinicum, etiam *balot* scriptum; Cambodice ពង ទា កូន; Vietnamice *trứng vịt lộn*) est cibus viarius qui in ovo anatino iam fecundato, in aqua fervida cocto consistit, ex ipso ovi putamine, saepe cum aceto, edendus. Balut passim in Insulis Philippinis, Sinis Meridianis, Cambosia, et Vietnamia venditur.

## Notae
Categoria:Ars coquinaria Philippinarum
Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Ars coquinaria Thailandensis
Categoria:Ars coquinaria Vietnamensis
Categoria:Fercula anatina
Chaeremon

**Chaeremon Alexandrinus** (Graece Χαιρήμων ὁ Ἀλεξανδρεύς), vel **Chaeremon Stoicus,** fuit philosophus stoicus et sacerdos Aegyptius, qui Romae saeculo primo vivebat.

## De vita 
Chaeremon fortasse natus est in Aegypto, ubi scholam grammaticorum Alexandriae duxit. Historiam Aegypti aliaque opera composuit. Sacerdos Serapei Alexandrini fuerat, donec Romam abiit, ubi Neronis praeceptor post annum 49 meruit.

## Bibliographia
* Pieter Willem van der Horst (1984), *Chaeremon, Egyptian Priest and Stoic Philosopher: The fragments collected and translated*. Brill.

## Nexus externi
Categoria:Incolae Alexandriae
Categoria:Nero
Categoria:Philosophi Stoici
Categoria:Sacerdotes Aegyptii
Gregorius Kolb

**Gregorius Kolb** (Theodisce *Gregor Kolb*), anno 1681 natus et 19 Augusti 1746 Mindelhemii mortuus, fuit theologus et geographus Germanicus, Iesuita.

thumb|left|Imago allegorica e libro Gregorii Kolb "Series Romanorum Imperatorum": reges mundi Agnum supplices colunt
## Vita et opera
Iesuita ab anno 1703, in universitate Friburgensi historiam, Rottovillae et Astaniae ius canonicum et theologiam moralem docebat. *Compendium totius orbis* cum notis geographicis, genealogicis, historicis composuit, compendia de imperatoribus pontficibusque Romanis aliaque eiusmodi. Theologiam moralem in *Dubiis Theologico-Moralibus* et ius canonicum in *Iure et obligatione parochorum* tractavit.

## Nexus externi
* De Gregorio Kolb in *Deutsche Biographie* 
* Gregorius Kolb in thesauro *CERL*
* Gregorius Kolb in *Worldcat*

Categoria:Geographi Germaniae
Categoria:Theologi Germaniae
Categoria:Professores Universitatis Friburgensis Brisgaudiae
Categoria:Iesuitae
Categoria:Iuris canonici eruditi
Kalahari

[thumb|Kalahari in [Namibia]]
**Kalahari** sunt magna deserta in Africa Austrina, in terris Namibiae, Botsuanae, et Africae Australis. Deserta crescunt, et nunc partes Angoliae, Zimbabuae, et Zambiae occupant. Area desertorum circa 600 milia chiliometrorum quadratorum est. 

Flumen Okavango magnum in arenis Kalahari delta magnum facit, cuius omnes rami exsiccantur. Arenae Kalahari rubrae sunt. Non omnis Kalahari arenis operta est, sed et savanna sicca cum acaciis et adansoniis invenitur; aquae fontes tamen absunt.
thumb|Kalahari desertorum locus.

## Notae
## Nexus interni
* 1702 Kalahari, asteroides

## Nexus externi
Categoria:Deserta Africae
Categoria:Geographia Namibiae
Categoria:Geographia Botsuanae
Categoria:Res geographicae Africae Australis
Aquae cadentes Iguassu

[thumb|Aquae cadentes Iguassu et [deversorium ad eas situm. Photographema ex helicoptero factum.]]
**Aquae cadentes Iguassu**, (Hispanice *Cataratas del Iguazú*; Lusitane *Cataratas do Iguaçu*), sunt 275 torrentes cadentes in flumine Iguassu, Paranae tributarii. Triginta chiliometra ab ostio Iguassu distant. In confinio Argentinae (Missionum provincia) et Brasiliae (Paranensis provincia) sitae sunt. Latitudo aquarum cadentium 2,7 chiliometra est, altitudo ad 82 metra. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Aquae cadentes Brasiliae
Categoria:Aquae cadentes Argentinae
Categoria:Patrimonium totius mundi
Categoria:Systema Argentei fluminis
Categoria:Parana
Antonius Rosich

**Antonius Rosich** (Croatice *Antun Rožić*), anno 1787 Varasdini natus et 3 Iunii anno 1848 ibidem mortuus, fuit grammaticus et paedagoga Croaticus. 

## Vita et opera
Ab anno 1811 ad 1817 Zagrabiae, a 1817 ad 1845 in gymnasio Varasdinensi linguas classicas, historiam et geographiam docebat. Anno 1845 Zagrabiae gymnasii rector factus est. Artem grammaticam Latinam ab Iosepho Grigely Hungaro compositam Croatice reficit; lexicon Latino-Croatico-Theodisco-Hungaricum composuit; Latine *Compendium totius orbis geographicum edidit.

## Bibliographia
* V. Dukat, *Hrvatske preradbe Grigelyevih „Institutiones Grammaticae“*, in: Rad JAZU 172, 1908, p. 48 
*F. Heffler, *Slava prof. A. R*., in: Kršćanska škola, 1935, n. 6, p. 62 
* Š. Ljubić, *Ogledalo književne poviesti jugoslavjanske *. . . 2, 1869, p. 533; 
* Z. Vince, *Putovima hrvatskoga književnoga jezika*, 1978, p. 542.

## Nexus externi
* De Antonio Rosich in *Österreichisches Biographisches Lexikon''
* Ode gratulatoria Antonio Rosich dedicata aliaque (1, 2)

Categoria:Philologi Croatiae  
Categoria:Lexicographi
Ioannes Ewald

**Ioannes** vulgo *Johannes* **Ewald** (natus die 18 Novembris 1743 Hafniae, mortuus ibidem die 17 Martii 1781) poeta Danicus fuit. Litteris Danicis periodum illuminismi atque sensuum propriam aperuit. 
## Vita
 in monumento Hafniensi, quod Otto Evens fecit]]
Filius praedicatoris pietistae parentibus mox orbatus in scholam cathedralem Sliasvigensem missus est. Libertatem sitiens id institutum praecipiter fugit et Hafniae anno 1758 theologiae studere incohatus est. Paulo post Magdeburgi se peditibus aggregavit. Exercitum deserens ad Austriacos venit et ibi cursum honorem ingressus est. Annis 1759 et 1760 in Bello Septem Annorum variis in proeliis bellavit. Denuo acies linquens contritus Hafniam revenit ad studia perficienda.

Amor infelix autem vitam interiorem subcrevit atque quassavit: id effecit eius poemata languorem atque melancholiam sapere. Historia allegorica *Lykkens Tempel* (Felicitatis templum), quam Societas scientiarum pulcrarum atque utilium anno 1764 edidit, permultis placuit. Quo magis epicedium anno 1766 pro rege Frederici V compositum, ubi vis lyrica affabre splendet. In operibus quae legebat maxime motus est illis Molière et Friderici Amadei Klopstock. Iste Germanus ante omnes ei emolumento fuit, quod evidenter in dramate biblica *Adam og Eva* (1769) sentiri potest.

In poesi praetitulata *Fiskerne* (Piscatores), imago quaedam vitae hominum maritimorum, cantus *Kong Kristian stod ved højen mast* (Rex Christianus summo in malo stabat) invenitur qui hymnus nationalis alter sive *hymnus regius* factus est. Cantilena eius ultima fuit *Udrust dig, helt fra Golgatha*“ (Auxiliare, heros Golgatha). Insania gravi laborans aetate annorum IIXL mortuus est. Quod Ewald poesim Danicam lingua maxime pura novaverat Adam Oehlenschläger poeta clarissimus semper gratus agnovit. Oehlenschläger ad illius honorem varia pepigit, e.g. *Ewalds Grab*.

Sepultus est Ioannes Ewald in Sepulcreto Trinitatis Hafniensi.

## Opera selecta 
* *Rolf Krage. Drama*. (1770).
* *Balders Död*. (1774).
* *Fiskerne* (1780). 
* *J. Ewalds Levnet og Meninger*. Liedenberg, Hafniae 1850–55 (octo in tomis, autobiographica)
* *Leben und Ansichten*. Norderstedt, BoD 2011, ISBN 978-3844801361 (autobiographiam interpretatus est Martin Abraham)

## Bibliographia 
* Martin J. Hammerich: *Ewalds Levnet*. 2. Ausg. Gyldendal, Hafniae 1861. 
* Christian Molbech: *Johannes Evalds levnet*. Reitzel, Hafniae1831. 
* Adam Oehlenschläger: *Vorlesungen über Ewald und Schiller*. Hafniae 1810–12.
* Erik Oksbjerg: *Johannes Ewalds omverden fra Ewald-tiden litterære Nordeuropa*. Herred, Viborg 2002, ISBN 87-989062-1-6.
* Frederik C. Olsen: *Digteren J. Ewalds liv og forholde i aarene 1774-77*. Hafniae 1835.
* Elisabeth Welhaven: *Ewald und die norwegischen Dichter* (Sämtliche Schriften; Bd. 8). Hafniae 1868.

## Nexus externi
* *Balders Död* in versione Anglica
* Martin Abraham: "Poesie und Ausschweifung – Der dänische Dichter Johannes Ewald"  
*Vita et opera apud kalliope.org
Lycopersica farta

[thumb|[Ars coquinaria Francica: *Tomates farcies au riz*: lycopersica farta ex oryza, farcimine isiciorum, allio, ascalonio, herbis siccis, Gratianopoli parata]]
**Lycopersica farta** inter paropsides, interdum inter obsonia in Europa meridiana Asiaque occidentali inferuntur. Grimod de la Reynière (lycopersicorum Lutetiam adventum tempore rerum novarum Franciae narrans, primus fortasse praeceptum lycopersicorum fartorum divulgari iussit.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|[Ars coquinaria Atropatenica: *Pomidor dolması*, scilicet "lycopersica farta"]]
; Praecepta
* 1803 : 

## Nexus externi 
* Sasha Marx, "Stuff Your Face With Roman Rice-Stuffed Tomatoes" (2019) apud *Serious Eats*

Categoria:Fercula ex oryza
Categoria:Fercula e lycopersicis
Tegimen electronicum

[thumb|Tegimina electronica secundum theoriam [Nicolaus Bohr|Nicolai Bohr]]
**Tegimen electronicum**sive **testa electronica** in chemia et physica atomica est una ex regionibus circa nucleum atomi in quibus orbitae electronum fere eiusdem energiae sitae sunt. Nominantur secundum numeros quanticos principales vel notationem Roentgenianam: tegimen nucleo proximum est tegimen 1 vel K, posterum est 2 vel L, deinde 3 vel M, et cetera.

Quidque tegimen certum electronum numerum continere potest. Primum usque ad duo electrona continere potest, secundum usque ad octo (2 + 6), tertium usque ad 18 (2 + 6 + 10), et cetera. Formula generalis est haec: tegimen *n*-um usque ad 2*n*2 electrona continere potest.

Quidque tegimen ex uno aut pluribus subtegiminibus constat, et quidque subtegimen ex uno aut pluribus orbitalibus atomicis constat.

## Notae 
## Nexus externi 
* [De tegiminibus electronicis](https://chem.libretexts.org/Courses/Sacramento_City_College/SCC%3A_Chem_309_-_General_Organic_and_Biochemistry_(Bennett)/Text/02._Atomic_Structure/2.5%3A_Arrangement_of_Electron_(Shell_Model)) apud LibreTexts.

Categoria:Appellationes conversae
Categoria:Mechanica quantica
Categoria:Vincula chemica
Potagium Camerani

**Potagium Camerani**, Francogallice *Potage Camérani* vel *à la Camerani*, est ferculum e maccaronibus cum holeribus ficatisque pullinis concisis, ab Andrea Bartholomaeo Camerani, Italo Lutetiae versato, anno 1802 inventum, ab amico Grimod de la Reynière anno 1804 descriptum. Pristina methodo, quam Camerani amicusque Beyer medicus apud *Café Anglais* Parisiense elaboraverunt, ficata gallinarum electrocutarum praecepta sunt. Simplicior confectionis modus a Leone Brisse anno circiter 1870 praescriptus est.

## Notae 
## Bibliographia 
; Eruditio
* Janet Clarkson, *Soup: A Global History*. Londinii: Reaktion Books, 2010
* Grimod de la Reynière, *Almanach des gourmands* vol. 2 (1804) pp. 30-33 editionis 2ae, cf. pp. iii-viii
* Georges de Wissant, ''Le Paris d'autrefois: cafés et cabarets'' (Lutetiae, 1928) capitulum octavum  Paginae selectae apud Gallica

; Praecepta
* 1803-1804 : 
* 1873 : 
* 1938 : 

Categoria:Fercula pullina
Categoria:Fercula e pastis collyrisque
Categoria:Gastronomia Parisiensis
Categoria:Potagia
Gaston Bachelard

thumb|Gaston Bachelard.
**Gaston Bachelard** (natus Barii ad Albam die 27 Iunii 1884; mortuus Lutetiae die 16 Octobris 1962) fuit eruditus et philosophus Francicus qui epistemologiae, historiae scientiae, et imaginationis poësis peritus fuit.

Anno 1955, sodalis Academiae Scientiarum Moralium et Politicarum electus est. Anno 1960, commendator ordinis Legionis Honoris creatus est.

## Opera selecta 
* *Essai sur la connaissance approchée*, Parisiis 1927
* *Le Nouvel Esprit scientifique*, Parisiis 1934
* ''La Formation de l'esprit scientifique. Contribution à une psychanalyse de la connaissance objective*, Parisiis 1938 
* *La Philosophie du Non. Essai d'une philosophie du nouvel esprit scientifique*, Parisiis 1940
* *L'Eau et les Rêves. Essai sur l'imagination de la matière*, Parisiis 1941
* *L'Air et les Songes. Essai sur l'imagination du mouvement*, Parisiis 1943
* *La Terre et les Rêveries de la volonté*, Parisiis 1948
* *La Poétique de l'espace*, Parisiis 1957
* *La Poétique de la rêverie'', Parisiis 1960

## Nexus externi 
* Societas Internationalis Gaston Bachelard .

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Eruditi Franciae
Categoria:Philosophi
Categoria:Philosophi Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Moralium et Politicarum
Addrup

**Addrup** est oppidulum Saxoniae Inferioris in circulo Cloppenburgensi (communis Essen (Oldenburgum)).

## Historia
Anno 950 primum memoratur. Ducatus Oldenburgensis pars fuit.

## Cives praeclari
* (MDCCCXXIV–MDCCCXC), 
* (* MCMLIX), antiquus legatus .

## Nexus externi
*Situs interretialis

Categoria:Loci habitati Germaniae
Categoria:Saxonia Inferior
Bartholomaeus Andreas Camerani

**Bartholomaeus Andreas**, vulgo *Barthélemy-André* **Camerani** (Ferrariae anno circiter 1735 natus; Lutetiae mortuus anno 1816) fuit comoedus. Partes  comoediarum Italicarum ille praeter alios agebat in grege *Comédie Italienne*, cui postea seminarius perpetuus nominatus est.

Fuit etiam ganeo qui Francogallos saeculo XVIII exeunte parare docuit maccarones, etiam linguam bubulam modo Venetorum, etiam cochleas quae, "eius methodo coctae, plus quam emberizae valebant". Potagium Camerani apud *Café Anglais* anno 1802 primus invenit: "ipse saepe amicis apud se inlatus est hunc victum deliciosum, principium plurimarum indigestionum", etiamsi ipse medias mensas secundas dormitare soleret ut profundius tertiis frueretur. Unus fuit iuratorum gastronomorum quos Grimod de la Reynière ad *Almanach des gourmands* elaborandum convocabat.

## Notae 
## Bibliographia 
* "André-Barthélemy Camerani" in Bruno Fuligni, *Folle histoire - Les gourmands mémorables*. Prisma, 2015 
* 
* "Camerani, Barthélemy-André" in *Larousse gastronomique* (1996) p. 194

Categoria:Nati saeculo 18
Categoria:Mortui 1816
Categoria:Actores Italiae
Categoria:Actores Franciae
Categoria:Ganeones
Categoria:Grimod de la Reynière
Ioannes Amman

**Ioannes Amman** (Theodisce *Iohann Amman*), 22 Decembris 1707 Scafusae natus et 4 Decembris 1741 Petropoli mortuus, fuit botanista Helveticus et Russicus.

## Vita et opera
In Academia Lugduno-Batava educatus, anno 1730 in Londinium migravit, ubi Regalis societatis socius factus est, et anno 1733 Petropolim a Gerhardo Friderico Müller invitatus venit, ubi botanicam et historiam naturalem in Academia Scientiarum Petropolitana praecipiebat. Hortum botanicum Academiae, qui tunc in insula Basilii situs erat, condidit. Ioannis Buxbaum *Plantarum minus cognitarum* centuriam quintam edidit. Herbarium Ioannis Amman, 4676 species continens, in Academia servatur. Liber, ab Ioanne Amman editum, est *Stirpium rariorum in Imperio Rutheno sponte provenientium icones et descriptiones* (Petropoli 1739).

[thumb|left|[Mespilus, illustratio e libro Ioannis Amman]]

## Nexus externi
Categoria:Alumni Academiae Lugduno-Batavae
Categoria:Socii Regalis Societatis Londiniensis
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Categoria:Botanistae Helvetiae
Categoria:Botanistae Russiae
Mitavia

**Mitavia** (Lettonice *Jelgava*, Theodisce antea *Mitau*) est urbs Lettoniae, Semigalliae caput antiquum. Incolas 56&thinsp;062 anno 2020 habuit.

## Historia
Ab anno 1226 nota est. Castellum Ordinis Livonici anno 1265 aedificatum est. Ab anno 1578 usque ad annum 1795 caput ducatus Curlandiae et Semigalliae Mitavia fuit. Collegium Societatis Iesu saeculis XVII et XVIII Mitaviae situm erat.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Lettoniae
Categoria:Semigallia
Ioannes Arminius Wessel

thumb|Ioannes Arminius Wessel.
**Ioannes Arminius** vulgo *Johan Herman* **Wessel** (natus Vestby in oppido die 6 Octobris 1742; mortuus Hafniae die 29 Decembris 1785), fuit scriptor et poeta Norvegicus.

## Vita 
Filius parochi et nepos Caspari Wessel mathematici necnon familiaris Petri Wessel Tordenskiold herois maritimi aetate undeviginti annorum Hafniam studiorum causa commigravit. Ibi Wessel etiam opera scribebat, quippe cui aegritudo et immodicus potionum alcoholicarum usus nocerent. Hafniae sodalis Societatis Norvegicae *(Norske Selskab)* fuit, ubi patriotae convenire et Norvegiae mores, pietatem, litteras colebant. Versibus classicis uti fas erat. Hafniae monumentum commune pro Wessel et Ioanne Ewald positum est, quod Otto Evens fecit.

## Opera 
[thumb|upright=0.8|*Smeden og Bageren,* quod opus imaginibus auxit [Theodorus Kittelsen.]] 
Omnibus notus est Wessel historiunculis satiricis cum sale annis inter 1784 et 1785 scriptis, ubi humanitatis stultitia atque iniustitia perennes monstrantur. Qua in collectione excellit narratio *Smeden og Bageren* (Faber et pistor), ubi altero fabro ferrario absente collorum sector non punitur. Itaque pro fabro necatore pistor innocens ad supplicium datur, quoniam in vico duo pistores supersunt. In opere *Herrenmanden* (Agrorum possessor) vir, qui modo in gehennam provenerit, rem ingratam molestamque de origine filii discit. *Hundemordet* (Canes necandi) querelas hominum futiles plangit. 

Genus eius scribendi ad cogitandum invitat, varium est, enodatum, devagans necnon elegans et valde facetum. Praeterea epigrammata multa exaravit, quae etiam hodie citari solent. 

In comoedia anni 1774, quae praetitulatur *Kierlighed uden Strømper* (Eros sine tibialibus), ludibrio habet imitationes dramatis Francogallici pessimas. Drama id nugis maxime quotidianis et perquam ignavis onoratum est, cum lingua elegantissima classica heroica omnibus regulis formalibus respectis adhibeatur. Id opusculum in scaenis et nostris diebus producitur.

## Pastillum fartum - num quid manducandum? 
Exemplo de facetis Wesselianis esto poema breve de pastillis fartis Danicis, quod sine dubio classicum vocari potest: *At Smørrebrød er ikke Mad, / Og Kierlighed er ikke Had, / Det er for Tiden hvad jeg veed / Om Smørrebrød og Kierlighed.* (Scio pastillum fartum non esse epulas, scio amorem non esse odium. Tantum mihi adhuc de istis rebus notum est.)

## Nexus externi 
*Opera, vita, voces apud kalliope.org 

## Notae 
Categoria:Scriptores Norvegiae