open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Associatio Esperantica Vasconica

**Associatio Esperantica Vasconica** (lingua Esperantica: *Eŭska Esperanto-Asocio*) est sodalitas regionalis - secundum administratoriam visionem - aut sodalitas nationalis - secundum ethnicam visionem - Esperantici fautorum in Vasconia degentium.
## Actiones 
Graphium centrale in urbe Bilbai in Hispania situm est. Annis 1993 et 1994 associatio periodicum praetitulatum *Eŭska Kverko* edidit cuius moderator in initio mathematicus Joxemari Sarasua fuerat. In periodico de Vasconica lingua, de moribus, de historia, de politicis tractatur. Post annum 1994 editio evanuit, cum responsales laboribus aliis obruti essent. Associatio Esperantica Hispanica turbam Vasconicorum Esperantistarum sui partem regionalem esse putat, ut videtur. 
Annis proximis duo opera maximi momenti in lucem prolata sunt: 
* glossarium Esperanticum-Vasconicum/Vasconicum-Esperanticum, anno 2015
* liber definitivus Esperanticae linguae Vasconibus aptus, cui titulus: *Esperantoa ikasgai* (1990; editio altera anni 2016 est).

## Notae 
## Nexus externi 
* Mentio de Vasconica associatione intra Hispaniae res 
* De historia motionis operariorum in Vasconia
* Imago peridiodici cum titulo *Quercus Vasconicae*

Categoria:Societates linguisticae
Categoria:Lingua Esperantica
Categoria:Vasconia
Anophthalmus hitleri

***Anophthalmus hitleri*** est scarabaeus praedatorius, qui anophthalmus est, ut nomen Graecum dicit, sine oculis" vel caecus. In toto in quinque speciebus in Slovenia, anno 1937 pars Iugoslaviae, inventus est. 

Oscar Scheibel ingeniarius Germanicus et scarabaeorum collector illum anophthalmum scarabaeum descripsit et illi suum nomen *Anophthalmus hitleri* in honorem Adolfi Hitleri anno 1937 dedit.

## Nota 
Categoria:Anophthalmi
Hitler
Categoria:Taxa Scheibel
Categoria:Taxa 1937
Daniel Tammet

[thumb|250px|Tammet anno [2011.]]
**Daniel Tammet** (natus 31 Ianuarii 1979 Londinii, Anglia) est Anglicus scriptor, translator, et qui multis linguis hodiernis *savant* nominatur. Est synaesthetes, quod sibi vult eum "sentire" numeros etiam ut colores, formas, tactus. Veri similiter eo fit, ut summa facultate vel magnos numeros computare valeat. Morbo, qui nomen ex Iohanne Asperger accepit, vexatus est; quod etiam argumentum fuit *Born on a Blue Day* libri eius, pro quo praemio ab *American Library Association* affectus est. Eodem libro se decem linguas: Anglicam, Finnicam, Francogallicam, Germanicam, Lithuanicam, Esperanticam, Hispanicam, Dacoromanicam, Islandicam, Cambricam callere confitetur. Praeterea linguam commenticiam, cui *Mänti* nomen dedit, excogitavit. Huius linguae vocabula partim in linguis Finnico et Estonico posita sunt.

## Opera selecta 
* *Born on a Blue Day* (2006)
* *Embracing the Wide Sky* (2009)
* *Thinking in Numbers* (2012)

## Vide etiam 
* Kim Peek

## Nexus externi 
* Situs interretialis Danielis Tammet
* *Thinking in Numbers* – Blog Danielis Tammet

Categoria:Scriptores Angliae
Sumiyoshi-taisha

thumb|Aedificia Honden Sumiyoshi-taisha.
thumb|Tertium et quartum Honden.
thumb|Goshogozen, locus sanctus ubi primum divinitatem ferunt.
[thumb|Pons Surihashi dedicatus Yodokimi, uxori [Toyotomi Hideyoshi.]]

**Sumiyoshi-taisha** (Iaponice 住吉大社) est templum Sintoense in regione Sumiyoshi Osacae in Iaponia, quod constitutum est ex oraculo caelesti Jingū imperatrici (Iaponice 神功皇后), uxori Chūai imperatoris XIV, anno 211 dato. Divinitates Sumiyoshi-taisha sunt Sokotsutsuonokami (底筒男命), Nakatsuonokami (中筒男命), Uwatsuonokami (表筒男命), qui dei maris sunt, et Okimagashihimenomikoto (息長足姫命).

## Historia originis 
Aevo antiquo mythologia Iaponiae Ookotsuonokami, Nakatsuonokami et Uwatsuonokami filii Izanami et fratres Amaterasu erant.

Anno 200, cum Imperator XIV Chūai mortuus esset ratione poenae divinae in palatio Fukuokae, quod oraculum divinitatum de terra Corea adeunda non credebat et solum mare esse dicebat contra voluntatem divinitatum, Imperatrix Jingū, uxor eius, ritum purificationis terrae nationis post ritum funeris fecit.

Deinde mulier shamana facta est et voluntatem divinitatis quaesivit. Hoc responsum oraculi illi datum est: "Essentia divinitatum sunt Amaterasu, Sokotsuonokami, Nakatsuonokami et Uwatsuonokami et fetus in Imperatrice novus Imperator Iaponiae fas est." Et secundum oraculum Imperatrix Jingū, etiam in statu graviditatis, cum armis et defensione ipsa ad Tria Coreae Regna profecta est, cum auxilio supernaturali, postquam spiritus fortes divinitatum in Nagato celebrati sunt.

Et cum rex Trium Coreae Regnorum Imperatricem Jingū vidisset, dimissus est sine bello et dixit: "Civitas deorum est in oriente, ea est Iaponia. Et sanctus rex est, ille est Imperator." Et Tria Coreae Regna subiecta sunt Iaponiae via pacis. Postquam rediit in Iaponiam puer natus est, qui Imperator Ōjin erat. Et secundum oraculum, spiritus quietatis apud locum Osaka celebratus est.

Celebre est quattuor *honden*, aedificiis sanctuarii modo Sumiyoshi-zukuri, et ponte.

## Historia posterior
*Surihashi* quem Yodogimi (淀君), uxor Toyotomi Hideyoshi dedicavit et theatrum lapideum quod Toyotomi Hideyori, filius Toyotomi Hideyoshi dedicavit. Et scriptor Yasunari Kawabata de ponte Surihashi scripsit.

## Cultura templi
Festum maximum die 31 Iulii celebratur. Et legatus divinitatum templi est cuniculus.
Etiam divinitates custodes wakae crediti sunt et in ''Man'yōshū'', carmen de divinitatibus Sumiyoshi qui navibus auxilium dare possunt quasi homines  exstat.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Osaka
Categoria:Shinto
Categoria:Templa
Tridens

[thumb|upright=0.3|left|Tridens [Poseidonis.]]
[thumb|upright=1.2|[Opus tessellatum saeculi quarti retiarium tridente et rete ferentem et secutorem pugnantem pingit.]]
**Tridens** est hasta tribus dentibus praedita, quae in piscatu hastarum et olim ut longurius adhibetur. Tridens in mythologia classica est arma Poseidonis (Neptuni), dei marini; in mythologia Hinduistica, arma Shivae, *trishula* (Sanscrite, 'hasta triplice') appellata. Tridens in astronomia et astrologia est insigne Neptuni planetae. Praeterea, insigne nationale Barbatae est, in medio vexillo nationali ostentum; multiplice figuratus in insigne nationali Ucrainae simile videtur.

Fasciculus:Diafáni – Fountain of Neptune - 1.jpg|*Fons Neptuni* Diaphanis in loco Carpathi in insula Graeca. Tridens in mythologia Graeca, Romana, et Hinduistica potestatem maris temperandi habere dicitur.
Fasciculus:statueofshiva.JPG|Statua Shivae dei Hinduistici, qui *trishulam* tenet. Prope Indira Gandhi International Airport Dellii.
Fasciculus:Trident fishing gallaeus.jpg|Piscatores Nederlandici tridentibus saeculo septimo decimo utuntur.
Fasciculus:Britannia-Statue.jpg|Statua Britanniae in Plimmuta
Fasciculus:Trident, Burmese, 18th century.JPG|Tridens Birmaniensis saeculi duodevicensimi.
Fasciculus:Tridents (Trishul) brought as offerings to Guna Devi., near Dharamsala, Himachal Pradesh.jpg|Tridentes (trishulae) dona Guna Devi deo data, prope Dharamsalam Himachal Pradesh Indiae.
Fasciculus:Flag of Barbados.svg|Vexillum Barbatae

* Bidens
* Dangpa (arma Coreana)
* Furca
* Furca militaris
* Ganon
* Homo aquaticus (Anglice *Aquaman*)
* *The Legend of Zelda*
* Neptunus (deus)
* Retiarius
* Sai (arma)
* Secutor
* Tridens in cultura populari

## Notae 
## Bibliographia 
* Auguet, Roland. 1970, 1994. *Cruelty and Civilization: The Roman Games.* Londinii: Routledge. ISBN 0415104521.

## Nexus externi 
Categoria:Instrumenta piscatus
Categoria:Hastae
Categoria:Res mythologicae
Analysis

anno 1666 picta]]
[thumb|[Machina, quae analysin chemicam efficit; cuius magnitudinem manus monstrat]]
**Analysis** (Graece ἀνάλυσις, verbatim *dissolutio*) est ratio singularum substantiarum vel rerum multiplicum in earum varia elementa constituentia deducendarum, ut melius intellegantur. Haec ars technica in mathematica et logica ex aevo iam ante Aristotelem adhibetur, quamquam formalis notio analytica est res comparate recentior. Ab Alhazen, Cartesio, Galilaeo, Newtono, aliisque philosophiis adhibita est haec ratio practica ad phaenomena physica invenienda.

*Algebra abstracta
*Analysis mathematica
*Analysis musica
*Analysis numerica
*Analysis urinae
*Chemia analytica
*Cryptanalysis
*Cryptographia
**Explication de texte*
*Geometria analytica
*Hermeneutica
*Methodologia
*Philosophia analytica
*Psychanalysis

## Notae


Categoria:Cogitatio
Gymnobiblismus

[thumb|upright=0.7|[Martinus Lutherus. Imago a Luca Cranach maiore picta (1529).]]
**Gymnobiblismus** est opinio nudum Bibliorum Sacrorum textum, sine commentario, indoctis pro satis veritatis religiosae duce tuto dari posse. Qui fuit principium per quod Martinus Lutherus Novum Testamentum in Theodiscam patrium sermonem convertit, sed haec propositio ab Ecclesia Catholica in Concilio Tridentino damnata est, censens Biblia Sacra nec a traditione sacra doctrinaque usitati magisterii episcoporum, nec a doctrinis papae conciliorumque oecumenicorum secerni posse.

*Claritas scripturae
*Exegesis
*Hermeneutica
*Scholium
*Sola scriptura
 
## Bibliographia
*Froude, James Anthony. 1893. *Lectures on the Council of Trent.*

Categoria:Eruditio biblica
Categoria:Theologia
The Methods of Ethics

[thumb|[Henricus Sidgwick.]]
***The Methods of Ethics*** ('Rationes ethicae') est liber qui ethicam tractat, primum anno 1874 ab Henrico Sidgwick philosopho Anglico editus.  *Stanford Encyclopedia of Philosophy* dicit *The Methods of Ethics* "multis modis fastigium classicae traditionis utilitarianae repraesentavisse."  Ioannes Rawls, praeclarus philosophus moralis et civilis, in praefatione editionis Hackettianae editionis septimae iterum impressae scribens, dixit *Methods* "esse lucidissimam et patentissimam . . . 'classicae doctrinae utilitarianae' formulationem." Petrus Singer, recentior philosophus utilitarianus, dixit *Methods* "tantummodo esse optimum librum de ethica umquam conscriptum."

*Ethica practica
*Egoismus rationalis
*Intuitionismus ethicus
*Utilitarismus

## Notae

## Bibliographia
*Sidgwick, Henry. 1874, 1981. *Methods of Ethics.* Ed. 7a. Hackett Publishing Company. ISBN 0915145286.

## Nexus externi
*Google Books.
*Textus interretialis.
*Textus interretialis. Internet Archive.

Categoria:Libri philosophici
Categoria:Scripta 1874
Categoria:Utilitarianismus
Hermeneutica ontologica

[thumb|upright=0.65|[Gulielmus Dilthey, philosophus hermeneuticae.]]
**Hermeneutica ontologica** in psychotherapia est phaenomenologica humanitatis theoria, quam psychologi, psychiatri, et consiliatores earum disciplinae et negotio adhibere solent. Unde psychotherapia hermeneutica est adhibitio omnis philosophiae phaenomenologicae hermeneuticae. Cognata est aliis hermeneuticae philosophicae generibus, inter quae hermeneutica biblica (solum interpretatio textuum sacrorum) et hermeneutica radicalis (ratio deconstructionis radicalis significationis exsistentialis). Psychotherapia autem hermeneutica, quamquam aliis latiusque notis psychotherapiae theoriis cognata, sicut therapia in persona fundata et exsistentialis, bene constitutum studiorum empiricorum corpus non habet, sed nihilominus indolem humanam describere atque occupare vere conatur. Psychotherapia hermeneutica, analytica et philosophica Anglo-Americana aliarum psychologiae et psychotherapiae theoriarum fundamenta iudicans, unicam praebet sententiam de quod esse humanum significat.

*Anagogia
*Anthropologia symbolica
*Michael Bakhtin
*Critica litterarum
*Deconstructio
*Gulielmus Dilthey
*Epistemologia
*Exegesis
*Gymnobiblismus
*Martinus Heidegger
*Hermeneutica biblica
*Historia psychotherapiae
*Methodologia
*Ontologia
*Philologia
*Semiotica
*Syncretismus
*Theosophia
*Teleologia

 
## Notae

## Bibliographia
*Chessick, R. D. 1990. Hermeneutics for psychotherapists. *American Journal of Psychotherapy* 64(2):256-273.
*Martin, J., et J. Sugarman. 2005. Toward an interpretive psychology. In *Critical thinking about psychology: Hidden assumptions and plausible alternatives,* 251-266. Vasingtoniae: American Psychological Association.
*Richardson, F. C., B. J. Fowers, et C. B. Guignon. 1999. *Re-envisioning psychology: Moral dimensions of theory and practice.* Franciscopoli: Josey-Bass Publishers.
*Slife, B. D., et B. Wiggins, B. 2009. Taking relationship seriously in psychotherapy: Radical  relationality.  *Journal of Contemporary Psychotherapy* 39(1):17-24.

## Nexus externi
*Robert T. Fancher.
**Journal of Theoretical and Philosophical Criminology.*
*Brent D. Slife.

Categoria:Phaenomenologia
Hippocampus (mythologia)

[thumb|Hippocampus in [opus tessellatum|opere tessellato in thermis Aquis Sulibus Angliae.]]
[thumb|Hippocampus [alatus in fonte Art Deco, in Urbe Kansiensi Missuriae (1937).]]
**Hippocampus**  (a Graeco ἱππόκαμπος 

## Bibliographia
*Homerus. *Ilias* xlii. 24, 29.
*Euripides. *Andromache* 1012,.
*Vergilius. *Georgica* iv. 389.
*Philostratus. *Imagines* i. 8.
*Statius. *Thebais* ii. 45 et *Achilleis* 1.25.

## Nexus externi
*Fibula aurea, pars thesauri Lydii in regione regni Lydii, dimidio altero saeculi sexti a.C.n. facta.
*Theoi Project - Hippokampoi.

Categoria:Animalia figurata
Categoria:Bestiae heraldicae
Categoria:Equi
Categoria:Res mythologicae
Faustulus

[thumb|upright=1.1|[Romulus et Remus a Faustulo excipiuntur. Pictura olearia a Petro de Cortona picta.]]
thumb|left|Denarius (137 a.C.n.) cum litteris SEX PO FOSTLVS. Faustulus perticae innixus ficos legit dum lupa geminos lactat.
[thumb|upright=0.6|Faustulus in [opus tessellatum|opere tessellato Fontis Mussae in Museo Praehistoriae Valentiano videtur.]]
**Faustulus** in mythologia Romana fuit pastor qui Romulum et Remum invenit, infantulos qui in monte Palatino a lupa alebantur. Secundum fabulam, Faustulus et Acca Larentia uxor eius liberos educaverunt. Larentia in nonnullis huius mythi translationibus fuit meretrix (quod Latine lupa dici potest). Nomen *Faustulus* deinde a quadam familia Romana vindicatum est, e qua Sextus Pompeius Fostlus, cum IIIvir monetalis esset, denarium argenteum anno 137 a.C.n. cudi fecit, qui Faustulum, geminos, et lupam depingit.

*Lupercalia
*Rhea Silvia
*Roma condita

## Notae
## Bibliographia
*Carroll, Michael P. 1984. "The Folkloric Origins of Modern "animal-Parented Children" Stories." *Journal of Folklore Research* 21(1):63-85.
*Peter, Rudolf. 1909. "Faustulus". In *Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie,* ed. Wilhelm Heinrich Roscher, 1(2):1461–1469. Lipsiae.
*Walt, Siri. 1997. *Der Historiker C. Licinius Macer: Einleitung, Fragmente, Kommentar.* Stutgartiae: Teubner. ISBN 3519076527. Recensio critica Guglum librorum
*Wissowa, Georg. 1909. Faustulus. In *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft* 6(2):2090f. Stutgartiae.

## Nexus externi 
*Vicimedia communia plura habent quae ad Faustulum spectant.
Categoria:Mythologia Romana
Categoria:Pastores
Aetas egotistica

[thumb|[Tolutim currere et aliae inclinationes salutariae et cibariae inter iuvenes aetatis egotisticae solitae factae sunt.]]
[thumb|[Discothecae iuvenibus aetatis egotisticae annis 1970 gratae sunt.]]
**Aetas egotistica,** praecipue in Civitatibus Foederatis, est nomen per ludibrium datum aetati *baby boomer* et proprietatibus sui exprimentibus quas spectatores cum ea adiungebant. Thomas Wolfe, scriptor Americanus, iuvenes aetatis *baby boom,* ab anno 1946 ad 1964 natos, aetatem egotisticam annis 1970 appellabat; Christophorus Lasch quoque, historicus Americanus, oriundam narcissismi culturam inter iuvenes eiusdem temporis commemorabat. Locutio populo grata est cum "realizatio sui" et "exsecutio sui" fierent desiderata culturalia quibus iuvenes maius momentum ascripsisse quam curis socialibus traduntur.

*Aetas Nova
*Aetas Prostrata
*Egotismus
*Motus iurum civilium
*Spiritualitas

## Notae

## Bibliographia
*Hill, Laban Carrick. 2007. *America dreaming: how youth changed America in the sixties.* Novi Eboraci: Little, Brown & Company. ISBN 0316009040, ISBN 9780316009041.
*Land, Gary. 1991. *The Essentials of United States History: America Since 1941, Emergence as a World Power.* Research & Education Association. ISBN 9780878917174.
*Twenge, Jean M. 2014. ''Generation me: why today's young Americans are more confident, assertive, entitled--and more miserable than ever before.'' Ed. 2a. Novi Eboraci: Atria Paperback. ISBN 9781476755564, ISBN 9780743288859 (ebook), ISBN 1476755566.

Categoria:Cultura
Categoria:Demographia
Litterae Angliae

[thumb|[Isaacus Newtonus|Isaaci Newtoni *Principia*, 1687.]]
**Litterae Angliae** sunt litterae in regione quae nunc est Anglia scriptae, una cum litteris a scriptoribus Anglicis alibi scriptis. Plerumque consistit in litteris Anglicis (in litteris Anglice scriptis), sed sunt exempla litterarum magni momenti in Anglia in aliis linguis conscripta.

## Litterae Anglo-Latinae
Inter litteras Anglo-Latinas plerumque sunt opera ecclesiastica et historica, annos mille tractantia. Bedae *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* est exemplum notabile. Inter recentioria exempla operum primum Latine scriptorum sunt  *Utopia* (1516) Thomae Mori Equitis, et *Nova Atlantis,*  utopiana narratio a Francisco Bacone Equite scripta, Latine anno 1624 et Anglice (titulo *New Atlantis*) anno 1627 edita. Isaacus Newtonus Eques librum *Principia* et alia opera Latine scripta edidit.

## Litterae Anglo-Normannicae
Hae litterae in litteris mediaevales in lingua lingua Anglo-Normannica, et in lingua Francica Vetere consistit. Poesis epica Francica in Anglia mature apparuit. Traditur *La chanson de Roland* in Pugna Hastingensi cantata esse, et nonnulla Anglo-Normannica chansons de geste manuscripta iam exstant. *Pèlerinage de Charlemagne* solum in manuscripto Anglo-Normannico in Museo Britannico conservatum est (nunc perditum), auctore fortasse homine Lutetiensi. Veterrimum manuscriptum exstans operis *La chanson de Roland* est manuscriptum in Anglia exscriptum. Facsimile manuscripti *La Chançun de Willame* Chiswick in districtu Londoniensi Iunio 1903 editum est.

## Litterae Hebraicae
Litterae Anglo-Iudaicae mediis aevis scribebantur, et cum Edictum Expulsionis efficax faceretur, finem cepit. Momentum repetierunt, pars traditionis omnino novae, cum Iudaismus ad Angliam rediret. Saeculo autem tredecimo, solum pauci auctores, inter quos erant Moyses Londindiensis, Berechiah de Nicole, Aaron Cantuariensis, et Elias Londiniensis, nobis noti sunt, una cum Iacobo ben Iudah Londiniensi, auctore operis de ritu *Etz Chaim*, et Meïr Nordovicensi, poeta liturgico.

*Beaumont et Fletcher
*Galfridus Chaucer
*''Gulliver's Travels*
**King Lear''
*Ioannes Miltonus
*Gulielmus Shakesperius

## Notae
!
Messia (Pope)

**Messia** (Anglice *Messiah*) est ecloga Christiana anno 1712 ab Alexandro Pope scripta, qui prophetias Isaiae et quartam eclogam Vergilii de eadem radice ortas esse credens ad versus Anglicos accomodavit.

Samuel Johnson Universitatis Oxoniensis discipulus anno 1731  poëma in hexametros Latinos convertit, qui primum opus editum illius philologi fuerunt.

## Primi versus 
## Nexus externi 
* Messiah, poëma Anglicum Pope
* Messia, interpretatio Johnson

Categoria:Carmina
Categoria:Eclogae
Categoria:Samuel Johnson
Categoria:Litterae Latine versae
Salem

**Salem** potest esse:
* Salem (Biblia), patria Melchisedech, saepe cum Hierosolymis coniuncta
* Salem (Massachusetta)
** Iudicia de magia apud Salem acta
* Salem (Oregonia)
* Salem (Coromandela), urbs Tamulica
Ecloga

**Ecloga** (Graece ἐκλογή 'electio') generatim pastoralis est electio, delectus; item ipsa res delecta et selecta. Speciatim hoc nomine scriptores nonnulli appellarunt singula poematia breviora, quae edebant in vulgus, quasi essent electa e multis, quae in eo genere scripssissent, et non edidissent.

Haec poëmata eclogae appellata sunt:
* Silvae Statii
* Idyllia Ausonii
* Carmina Horatii
* Bucolica Vergilii

## Notae 

**Vedi*

Categoria:Carmina
Fundamentum metaphysicae moralitatis

**Fundamentum mataphysicae moralitatis** (Theodisce: *Grundlegnung zur Metaphysik der Sitten*) est liber de philosophia morali ab Immanuel Kantio anno 1785 publicatus. Hoc opus de ethica deontologica fons *Criticae rationis practicae* factus est.

## Forma operae 
* Praefacio
*I. Mutatio ex scienia rationis communi moralis ad scientiam philosophicam.
(ubi lex universalis postulatur.) 
*II. Mutatio ex philosophia morali ad metaphysicam moralis
(uni libertas ex autonomia ut summa bonorum postulatur.)
*III. Mutatio ex metaphysica morali ad criticam rationis purae praticae.
(ubi categorium imperativum a priori more deontologia postulatur.)

## Notae 
## Nexus externi 
*Texus originalis

Categoria:Libri philosophici
Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Litterae Theodiscae
Categoria:Scripta 1785
Categoria:Kantius
Duško Marković

**Duško Marković** seu litteris Cyrillicis Душко Марковић (die 6 Iulii 1958 natus in urbe Mojkovac) est politicus Montis Nigri. Alumnus est universitatis Kraguievacensis ubi iuribus studuit. Causidicus et consiliarius municipalis meruit in urbe natali, sed anno 1991 secretarius generalis iuxta regimen Montenegrinum nationale factus est. Illis annis iam sodalis factionis socialistarum democraticae et ab anno 1997 legatus apud parlamentum Montenegrinum erat. Minister assistens a securitate nationali ab anno 1998, rector procurationis securitatis nationalis ab 2005, minister ab iustitia et politica ab 2010 meruit. Primus minister factus est die 28 Novembris 2016. 

## Bibliographia 
* Новица Ђурић, "Марковић: Поносни на достигнућа Црне Горе" in *Политика* (28 Novembris 2016)

## Nexus externi 
* Vita apud situm regiminis Montenegrini
* "41st Government of Montenegro elected" apud situm regiminis Montenegrini
* "Montenegro's Parliament Approves New Pro-NATO Government" (28 Novembris 2016) apud *Radio Free Europe/Radio Liberty*

Categoria:Nati 1958
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Montis Nigri
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Kraguievacensis
Plato Majboroda

**Plato Hilarionis filius Majboroda** (Ucrainice Платон Іларіонович Майборода, tr. *Platon Ilarionovyč Majboroda*; natus die 1 Decembris 1918 in vico Pelechivščina nunc regionis Poltavensis Ucrainae, mortuus die 8 Iulii 1989 Kioviae) fuit musicae compositor Ucrainicus Sovieticus, Praemio Publico Ševčenkiano RSS Ucrainicae (anno 1962) et titulis Artificis Popularis RSS Ucrainicae (anno 1968) atque Artificis Popularis URSS (anno 1979) nonnullisque aliis signis laudis ornatus. Musicam pro plus quam 100 carmina (quorum sunt "Пісня про рушник" - "Carmen de mantele", "Моя стежина" - "Mea callis", etc.) creavit.

## Nexus externi
* Pagina de Platone Majboroda *Encyclopaediae Musicae Ucrainicae*

Categoria:Compositores Ucrainae
Categoria:Incolae Kioviae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Participes secundi belli mundani
Saitama

[thumb|upright=1.5|[Stadium aliaque monumenta Saitamae]]
**Saitama** est urbs Iaponica 1,266,656 incolarum, caput et urbs maxima praefecturae Saitamaensis, 25 chiliometra ad septentrionem a Tokio distans. Multi incolae Saitamenses cotidie Tokium laboris causa eunt. Saitamae sunt Templum Hikawa, museum ferriviae, duo magna stadia ludorum (NACK5 Stadium Omiya et Saitama Super Arena), ac multae aedificationes commerciales.

## Notae
## Nexus externi 
* Situs urbis 

Categoria:Urbes Iaponiae
Henricus Hollandus

**Henricus Hollandus** seu vulgo *Henry Holland* (Coventriae natus die 29 Septembris 1583; mortuus post annum 1649) fuit auctor et editor Londiniensis sive ut ipse Latine scribere solebat "Londonopolitanus". Filius fuit Philemonis Holland operum Latinorum interpretis. Libros illustratos nonnullos confecit et divulgavit inter quos *Herωologiam Anglicam*, vitarum brevium Latine scriptarum seriem, chalcographiis a Magdalena et Gulielmo Passaeis factis, anno 1620 duobus voluminibus editam.

## Opera 
thumb|upright=1|Titulus *Monumenta Sepulchraria Sancti Pauli* (1614)
* 1614 : *Monumenta Sepulchraria Sancti Pauli. The Monuments, Inscriptions and Epitaphs of Kings, Nobles, Bishops and others buried in the Cathedrall Church of St Paul, London*  
* 1618 : *Baziliωlogia. A Booke of Kings* Editio 1913
* 1620 : *Herωologia Anglica*

## Bibliographia 
thumb|upright=1|Titulus *Baziliωlogia* (1618, divulgatio 1630)
* Sidney Lee, "Holland, Henry (1583-1650?)" in 

Categoria:Nati 1583
Categoria:Mortui saeculo 17
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Biographi
Categoria:Editores
CYP2D6

thumb|Cytochroma P450 CYP2D6.
**Cytochroma P450 CYP2D6**  (Numerus EC: 1.14.14.1) est haemoproteinum et pars gregis Cytochroma P450 ideo in metabolismo medicamentorum inter centesimae vicenas et quinas vicenas interest. 
Huic cytochromati polymorphismus exstat, ideo plures phaenotypi cum variis activitatibus noti sunt.

## Natura structuraque biochemica 
Cytochroma P450 CYP2D6 est et polypeptidum et haemoproteinum, quod ex 497 acidis aminicis constitutum est. 

## Genetica 
### Phaenotypicae variantia 
Pluribus variantiis geni CYP2D6 (chromosoma 22q13.1) varietates phaenotypicae sequuntur. 
Activitates igitur enzymaticae discriptae sunt

* tarda ("*poor metabolizer*") — functio nulla seu laesa 
* intermedia ("*intermediate metabolizer*") 
* extensiva ("*extensive metabolizer*") sive efficiens ("*efficient metabolizer*") — functionis normalis apte dicens 
* rapida ("*ultrarapid metabolizer*") — pluria CYP2D6 genorum expressa sunt ex quibus functio aucta nascitur (polymorphismus geneticus)

### Allelonorum variantia 
Allelonorum quoque variantia CYP2D6 allelo chromosomatis 22 explicabilis est quae plures quam centum allela continet.

## Pharmaca ad CYP2D6 relata 
Exempli gratia aegrotus quidam Paroxetinum (inhibitorem reabsorptionis Serotonini selectivum, inhibitorem CYP2D6) simul cum Metoprololo (Substantia beta-receptoria inhibendi, substrato CYP2D6) consumens a causa de Paroxetini inhibitione demonstrare effectus secundarios potest. Istud potissimum φάρμακον vigilantiae est.

### Cancer mammae 
Ad cancri therapiam mammae substratum CYP2D6 tamoxifenum uti potest. Posse aegrotas in depressionem quoque incidere et simul se cum inhibitoribus CYP2D6 antidepressivis, per exemplum paroxetino, tractari notum est. Haec combinatio substrati cum inhibitore ad debilitationem tamoxifeni effectuum ducere potest.

## Notae
## Nexus externi
* PharmGKB: explanatae PGx genorum informationes ad CYP2D6  

2
Effectus adversus

**Effectus adversus** sive **reactio adversa** est effectus vel non gratus vel noxius. 

In medicina reactio aliquo medicamento effecta sic adversa drogae reactio quoque nominatur. 
Alius effectus medicamenti non solum adversus sed utilis omnino *effectum secundarium* huius medicamenti appellari potest. 
Discretio quidem inter secundarios et adversos effectus saepe non contingit. 
Effectus adversi medicamentorum anno 2013 in mundo plus quam 142 mila mortuum effecerunt. 

In scientia sociali periculum cuiusque moderatio vitatioque et vitarum hominum et negotiorum et aliorum spectatur. 

* Allergia
* Periculum morale 
* Pharmacologia 

## Notae

Categoria:Medicina
Attritus

thumb|Colores signi vialis paene inversi attritu pruinae et crystallorum glacialium.

 () est degradatio corporum solidorum, quum materia de superficie alterius superficiei motu paulatim solvitur. De mechanica terendi vi frictionis agitur. Sin autem superficies aëre aliove gaso, aqua aliove liquore, terrae aliaeve rei contactu addito tempore depravatur, de corrosione agitur. Genera attritus haec sunt:
* attritus adhaesivus, cum particulae superficierum inter se contingentium conglutinantur vel condensantur
* attritus abrasivus, cum particulae frictrices superficiebus inter se contingentibus interiacent
* attritus maculosus, cum superficies oxidatione corrumpitur
* attritus erosivus
* fractura superficiei. 

Attritus pro duritia superficierum differunt. Particulae durae superficiem mollem arant aut secant. Sin autem altera quoque superficies dura est, transformatio lenis superficierum fit. Asperitate autem efficitur, ut superficies mollis vulnuscula accipiat penetrato instrato. Particulae superficiebus interiacentes in superficie molli considunt; in dura autem superficie particulae in farinam resolutae in asperitatis puncta se abdere possunt. 

Tribologia est doctrina quae attritum pertractat. 

## Notae 

## Bibliographia 
* Chattopadhyay, R., 2001. *Surface Wear- Analysis, Treatment, and Prevention.* ASM-International. 
* Rabinowicz, E., 1995. *Friction and Wear of Materials*. John Wiley and Sons.

´

Categoria:Mechanica classica
Heroologia Anglica

thumb|upright=1.25|Titulus operis
***Herωologia Anglica*** est vitarum brevium Latine scriptarum series, chalcographiis a Magdalena et Gulielmo Passaeis factis, textu ab Henrico Hollando Londiniensi scripto et edito. Liber anno 1620 duobus voluminibus Arnhemii divulgatus est impensis Crispini Passaei (pictorum pater) et Iansonii bibliopolae.

## Notae 

## Nexus externi 
* Textus et imagines apud *Internet Archive*
* Textus et imagines apud *Hathi Trust*
* Imagines apud *Biblioteca Digital Hispánica*

Categoria:Scripta 1620
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Litterae Latinae Renascentes
Categoria:Libri biographici
Categoria:Libri picti
Categoria:Nederlandiae scripta
Anina

[thumb|left|Aninae fabrica [ferrum|ferri.]]
thumb|upright=0.7|left|Aninae collocatio in circulo Caraş-Severin

**Anina** (Hungarice *Stájerlakanina*, Germanice *Steierdorf*) est Romaniae oppidum circiter 7500 incolarum in regione Banatu sita et ad circulum Caraş-Severin pertinens.

## Historia 
thumb|left|Turris metallae Aninae
*Steierdorf* (Latine *vicus Styriorum*) a fabris e Styria venientibus conditum est. Tum haec regio ad Austriam pertinuit. Anno 1792 in Steierdorf carbo, ex anno 1854 ferrum producitur. Anno 1860 in vicinitate vicus Anina conditus est, quod nomen ab *Anin* verbo derivatum est, quo lingua Dacoromanica Alnus sigificatur. Hic incolae Dacoromani incolunt. Ab anno 1918 pars Romaniae est. Anno 1945 multi homines Germani in Unionem Sovieticam deportati sunt. Anno 1952 Steierdorf pars Aninae factum est et oppidum declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 7485 homines habitabant, inter eos 6030 Dacoromani, 99 Hungari, 204 Zingari, 16 Ucraini atque 423 Germani.

## Cives clari 
* Ioannes Timofte (*1967), pedilusor

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Aninae

## Notae 
Categoria:Banatus
Categoria:Condita 1773
Categoria:Urbes Romaniae
Boscus Longus Cutilianum

thumb|**Bosci Longi** prospectus
**Boscus Longus Cutilianum** (Italiane *Abetone Cutigliano*) est municipium Italiae, circiter 2080 incolarum, in regione Tuscia, in provincia Pistoriensi et in Apennino Tusco-Aemiliano situm. Incolae *Abietienses* et *Cutilianenses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Geographia 
* Transitus Abietis Magnae vel Transitus Serrae Bassae.

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 Municipium Boscus Longus coniunxit se cum Municipio Cutiliani, ut constituirent municipium novum **Bosci Longi Cutiliani**.

## Clari cives 
### Nati 
* Zeno Colò (1920-1993)
* Celina Seghi (1920),
* Victorius Chierroni (1917-2006),
* Paris Milianti (1934),

### Hic vixerunt 
* Iacobus Puccini (1858-1924)

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Pistoriensis

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Boscus Longus
* Cutilianum

### Fractiones 
* Boscus Longus,
* Cutilianum (*Sedes municipalis*),

*Casotti-Ponte Sestaione, Doganaccia, Melo, Pian dei Sisi, Pianosinatico, Rivoreta, Pian degli Ontani, Pian di Novello, Bicchiere, Cecchetto, Faidello, Fontana Vaccaia, Le Regine, Secchia, Val di Luce*

### Loci 
* Transitus Abietis Magnae
*Alpe Tre Potenze, Bichiere Di Sopra, Boscolungo, Serretto*.

## Municipia finitima 
* Balnea Corsenae et Villae (LU),
* Corelia (LU),
* Fananum (MO),
* Flumen Album (MO),
* Fanum Sancti Marcelli Pitellium.

* Tuscia (*regio*),
* Provincia Pistoriensis,
* Pistorium (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externus 
* Situs Publicus 

## Pinacotheca 

Imago: Map of comune of Abetone Cutigliano (province of Pistoia, region Tuscany, Italy).svg|Collocatio finium municipii in provincia Pistoriensi.
Imago:Abetone - Piramidi1.JPG|Pyramides Bosci Longi

## Notae
Ad aquas Herculi sacras

thumb|left|250 px|Aquae Herculis
thumb|250 px|left|Caransebeș collocatio in circulo Caraş-Severin

**Thermae Herculanae** sive **ad aquas Herculi sacras** (Dacoromanice *Băile Herculane*, Hungarice *Herkulesfürdő*, Theodisce *Herkulesbad*) est Romaniae oppidum circiter 5.000 incolarum in regione Banatu situm et ad circuli Caraş-Severin circulum pertinet. Ad oppidum etiam *Pecinișca* vicus pertinet.

## Historia 
thumb|left|250px|Recreatio inscriptionis Latinae in oppido repertae
Oppidum ad aquas Herculi sacras a Romanis saeculo 2 conditum esse constat, nam hic inscriptio anni 153 repertum est. Et tum viatores fontibus salubribus, sacro Herculis dei, utebantur. Romanis fugatis tamen homines in hanc regionem veniebant, ut morbi eius curarentur. Anno 1736 Aqua Herculis pars Austriae facta est et balneae iterum apertae sunt. Hic imperatores ut Franciscus I Stephanus, Iosephus II, Franciscus Iosephus I atque uxor Elisabetha imperatrix salutem petebant. Ab anno 1919 Aqua Herculis ad Romaniam pertinet. Postquam regimen Communistarum anno 1989 sublatum est, multa aedificia saeculi 19 - olim magnifica - nunc quasi diruta sunt, quod de possessionibus litigatur.

## Communium coniunctiones 
* 20px|Mexicum Tlascala Xicohtencatlensis, Mexicum (2001)
* 20px|Italia Mons Aegrotorum, Italia (2004)
* 20px|Res publica Moldavica Vadu lui Voda, Res publica Moldavica (2005)
* 20px|Serbia Veliko Gradište, Serbia (2007)

## Incolae 
Anno 2011 hic 5.008 homines habitabant, inter eos 4.342 Dacoromani, 23 Hungari atque 111 Zingari.

## Notae 
## Bibliograqphia 
* Paschalis Caryophilus, *De thermis Herculanis nuper in Dacia detectis*. Vindobonae, 1737 Textus apud Monacenses

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Ad aquas Herculi sacras
* Imagines Aquae Herculis hodiernae in situ interretiali ORF (lingua Germanica)

Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Banatus
Categoria:Condita 1773
Categoria:Thermae Romaniae
Terrae Rheni

thumb|Terrae Rheni
**Terrae Rheni** seu **Terrae Rhenanae** (Italiane: *Terre del Reno*) est municipium Italiae, circiter 10&thinsp;030 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Ferrariensi situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Geographia 
* Rhenus flumen,

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Mirabelli coniunxit se cum municipiis Fani Sancti Augustini ut constituiret municipium novum Terrae Rheni.

## Ecclesia Catholica Romana 
* Archidioecesis Bononiensis

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Fanum Sancti Augustini
* Mirabellum
 
### Fractiones 
* Fanum Sancti Augustini
* Mirabellum
*Dosso, Roversetto, San Carlo*.

## Municipia finitima 
* *Bondeno, Cento, Galliera (BO), Pieve di Cento (BO), Poggio Renatico, Vigarano Mainarda*

* Aemilia-Romania (*regio*),
* Aemilia (*terra*)
* Provincia Ferrariensis,
* Ferraria (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus

## Pinacotheca 

Imago:Map_of_comune_of_Terre_del_Reno_(province_of_Ferrara,_region_Emilia-Romagna,_Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Ferrariensi.

## Notae
Sanctus Marcellus Pitellium

thumb|Centrum oppidi Sancti Marcelli Pitellii
**Sanctus Marcellus Pitellium** (Italiane: *San Marcello Piteglio*) est municipium Italiae, circiter 7&thinsp;951 incolarum, in Regione Tuscia, in Provincia Pistoriensi ac in Apennino Pistoriensi situm. Incolae *Marcellenses* vel *Marcellopolitani* et *Pitellienses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 *municipium* Fani Sancti Marcelli coniunxit se cum *municipiis* Pitellii ut constitueret municipium novum **Fanum Sancti Marcelli Pitellium**.

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Pistoriensis

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Fanum Sancti Marcelli,
* Pitellium,
 
### Fractiones 
* Fanum Sancti Marcelli (*sedes municipalis*),
* Pitellium,
* Cavinana vel Gabiniana (Italiane: Gavinana),
* Licianus Pistoriensis,
* Pons Presbyterj  (Italiane: Pontepetri),
* Popilium (Italiane: *Popiglio*),
* *Bardalone*,
* *Calamecca*,
* *Campo Tizzoro*,
* *Casa di Monte*,
* *Crespole*,
* *La Lima* (*Pitellium*),
* *Lancisa*,
* *Lanciole*,
* *Limestre*,
* *Lolle,
* *Macchia Antonini*,
* *Mammiano*,
* *Mammiano Basso*,
* *Maresca*,
* *Prataccio*,
* *Prunetta,
* *Spignana*.

## Municipia finitima 
* Balnea Corsenae et Villae (LU),
* Boscus Longus Cutilianum,
* Fananum (MO),
* Lizzanum (BO),
* Marliana,
* Piscia,
* *Pistorium*.

* Tuscia (*regio*),
* Provincia Pistoriensis,
* Pistorium seu Pistoria (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of San Marcello Piteglio (province of Pistoia, region Tuscany, Italy).svg|Fines municipii in Provincia Pistoriensi.
Imago:SanMarcelloPistoiesePanorama.JPG|Despectus in fanum Sancti Marcelli.

## Notae 
!
Šaṭṭ al-ʿArab

[thumb|Šaṭṭ al-ʿArab prope [Basram]] 
[thumb|[Portitor Arabs in flumine anno 1958]]
**Šaṭṭ al-ʿArab** (Arabice شط العرب 'flumen Arabium'), sive **Arvandrud** (اروندرود 'flumen celere') est flumen Asiae occidentalis fere 200 chiliometra longum, ab Euphrate et Tigride ad oppidum al-Qurnah confluentibus formatum, in provincia Basrensi Iracae meridianae situm. Meridiana fluminis extremitas, usque ad ostium in sinu Persico, finem inter Iracam et Iraniam constituit. Territorium fluminis disputatum una causa fuit Primi belli sinus Persici.

## Nexus externi 
* TED Conflict Studies: Iran-Iraq War and Waterway Claims 

Categoria:Sinus Persicus
Categoria:Flumina Iracae
Categoria:Systema Tigridis et Euphratis fluminum
Purus

**Purus** (Lusitanice *Rio Purus*; Hispanice *Río Purús*) est magnum flumen in Peruvia et Brasilia situm, 3380 chiliometra longum. Quod in montibus Peruviae oriens, aquâ celeri albaque per abundantes silvas sinuat, postea per Brasiliae civitates Acrensem et Amazonensem inter silvas pluviales Amazoniae fluit et non procul a Manaus in flumen Amazonum defluit. Piscatus, venatus, lignationis, atque agriculturae prope flumen fit.

## Notae
thumb|left|Tabula fluminis et terrae quam siccat.
## Bibliographia
*Ziesler, R., et G. D. Ardizzone. 1979. *The Inland waters of Latin America.* Novi Eboraci: Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 9250007809. Capitulum: "Amazon River System." Archive URL.

## Nexus externi 
* The Pride of the Purus River: An Iridescent Income from Ornamental Fish, *National Geographic* (2012), 

Categoria:Flumina Brasiliae
Categoria:Flumina Peruviae
Categoria:Systema Amazonum fluminis
Categoria:Civitas Amazonensis
Categoria:Civitas Acrensis
Gennadius Nevel'skoj

'''Gennadius Ioannis filius Nevel'skoj'* (Russice Геннадий Иванович Невельской, tr. *Gennadij Ivanovič Nevel'skoj''; natus die 23 Novembris 1813 in villa Drakino, mortuus die 17 Aprilis 1876 Petropoli) fuit praefectus navalis Russicus, explorator Orientis Extremi. Expeditionum suarum (annis ab 1849 ad 1855 perfectarum) gratia, ostium Amuris fluvii pro navibus marinis accessibilem et Sachalinam insulam vero esse probavit. Nicolaopolis ad Amurem ab expeditione Nevel'skoj condita est. Fretum Nevelskii nomine eius nuncupatur.

## Notae
## Nexus externi 
* Pagina de Gennadio Nevel'skoj *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Exploratores Russici
Categoria:Exploratores Siberiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Nautae
Piscatus

[thumb|upright=0.8|Piscator in [lacus Merced pisces filo hamoque venatur.]]
thumb|upright=0.8|Ioannes Georgius Brown: *Waiting for a Bite, Central Park.*
[thumb|upright=0.8|Piscator [squillarum in litore Mexicano rete piscatur.]]
[thumb|upright=0.8|[Navicula piscatoria in Girundia anguillas retibus captat.]]
**Piscatus**, seu **piscatio** est venatio piscium. Pisces manibus, hasta, reti, laqueo, ac filo hamoque captantur. Piscatus etiam dicitur de venatione aliorum animalium aquaticorum quae proprie non pisces sunt, inter quae mollusca, cephalopoda, crustacea, echinodermata.

**Halieutica* poema antiquum de piscatu notum est.

## Notae 
## Bibliographia 
; Opera antiquiora
* 1687 : Nicolaus Parthenius, *Halieutica*. Neapoli 

*Campus oeconomicus primarius
*Hyperalieusis
*Piscicultura
*Rete aquaticum
**The Old Man and the Sea''

## Nexus externi 
*
Squilla mantis

***Squilla mantis*** est species Stomatopodum quae ad litora marium Mediterranei et Hadriatici necnon sinus Gaditani habitat. Sola inter Stomatopoda huius regionis a piscatoribus ad comedendum quaeritur. Praesertim in Italia et prope Gades Hispaniae inferuntur.

## Bibliographia 
[thumb|[Ars coquinaria Italica: *Sugo a base di canocchie*. *Squillae mantes* ex iure lycopersicorum coquuntur]]
; Scripta antiquiora
* 1554 : Gulielmus Rondeletius, *De piscibus marinis libri XVIII, in quibus verae piscium effigies expressae sunt*. Lugduni: apud Matthiam Bonhomme pp. 551-552 ("De squilla quae μάντις dicitur") 

; Eruditio recentior
* 
* Alan Davidson, *Mediterranean Seafood* (2a ed. Londinii: Penguin, 1981) p. 187 
* C. Froglia, R. James, A. Atkinson, "Association between Athanas amazone (Decapoda: Alpheidae) and Squilla mantis (Stomatopoda: Squillidae)" in *Journal of Crustacean Biology* vol. 18 (1998) pp. 529–532 JSTOR
* F. Maynou, P. Abelló, P. Sartor, "A review of the fisheries biology of the mantis shrimp, Squilla mantis (L., 1758) (Stomatopoda, Squillidae) in the Mediterranean" in *Crustaceana* vol. 77 (2004) pp. 1081–1099 Epitome JSTOR
* D'Arcy Wentworth Thompson, *Glossary of Greek Fishes* (Londinii: Oxford University Press, 1947) p. 132 s.v. "κραγγών"
* Yolanda Vila, Ignacio Sobrini, Maria Paz Jiménez Gómez, "Fishery and life history of spot-tail mantis shrimp, Squilla mantis (Crustacea: Stomatopoda), in the Gulf of Cadiz (eastern central Atlantic)" in *Scientia Marina* vol. 77 (2013) pp. 137-148

## Nexus externi 
Categoria:Species animalium
Categoria:Stomatopoda
Categoria:Crustacea commercii
Categoria:Alimenta Italica
Categoria:Alimenta Hispanica
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Oliverius Hart

**Oliverius Hart** (natus 9 Octobris anno 1948) est oeconomus Americanus qui professor est Universitatis Harvardianae iuris oeconomiaeque peritus.

Anno 2016 Praemium Nobelianum Oeconomiae cum Bengt Holmström accepit studii theoriae contractus causa.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs de Oliverio Hart (Universitas Harvardiana)

Categoria:Oeconomi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemia Nobeliana
Gaius Norbanus Flaccus (consul 38 a.C.n.)

**Gaius Norbanus Flaccus**, natus mortuusque primo saeculo a.C.n., fuit senator Romanus qui consulatum anno 38 a.C.n. gessit, anno 34 a.C.n. triumphavit. Bello civili fautor Octaviani Caesaris fuit.
## De gente
Gaius Norbanus nepos consulis anni 83 a.C.n. vulgo habetur qui homo novus et  Marianarum partium dux a Sylla victus et proscriptus tandem se in insula Rhodo ipse necavit. Tunc pater eius triumvir monetalis fuisse videtur qui denarios quosdam circa eundem annum 83 a.C.n. cudendos curavit. Alii vero nomen in denariis ipsius consulis fuisse putant. Quorum opinioni si adsenseris tunc hic Gaius Norbanus filius consulis anni 83 a.C.n. esse potest. Nec antea cursum honorum ingressus est, quia lege Syllana filii proscriptorum magistratus petere vetabantur. Quae lex anno 49 a.C.n. demum a Gaio Iulio Caesare abrogata est. Nomen ipsum hanc gentem Norba oriundam esse indicare videtur.

## De cursu honorum
thumb|300px|Iter utriusque exercitus ad Philippos venientium.
Praetor anno 43 a.C.n. Norbanus partes triumvirorum secutus est. 42 a.C.n. cum Lucio Decidio Saxa octo legiones per Macedoniam in Thraciam ducebat, quae velut primum agmen triumvirorum exercitus dici possunt. Nam Octavianus et Marcus Antonius in Italia adhuc morabantur, a Sexto Pompeio, Staio Murco, Gnaeo Domitio, qui navibus pollebant, impediti. Ne tyrannicidae  Brutus Cassiusque ex Asia venientes ultra procedere possent, Saxa et Norbanus angustias in Via Egnatia prope Philippos  occupaverunt. Ita hostes ad longum incommodumque circuitum coegerunt : deinde antequam a tergo circumvenirentur Amphipolim sese receperunt ubi, urbe firmiter munita, reliquum exercitum expectabant. Ob quae merita ad consulatum ordinarium anno 38 a.C.n. cum Gaio Appio Pulchro gerendum a triumviris designatus, proconsul Hispaniae postea circa 36 a.C.n. fuit, de qua  triumphum die 12 octobris 34 a.C.n. egit. Nec tam magna illa victoria fuisse videtur : etenim  rerum gestarum scriptores antiqui de ea silent. Ab anno 31 a.C.n. proconsul Asiae erat.

## Notae 

## Fontes
* Appianus, libro quarto *Bellorum civilium* 429-430, 437, 444, 447, 548.
*Dio Cassius libro XLVII *Historiae Romanae* 35-36.
*Philo Alexandrinus, *Legatio ad Gaium* 314-315.
*Plutarchus, *Brutus* 38.

## Plura legere si cupis
*Marie-Claire Ferriès, ''Les partisans d'Antoine  : des orphelins de César aux complices de Cléopâtre''. Burdigalae : Ausonius, 2007 : 515-517.

Categoria:Consules
Categoria:Proconsules Asiae
Categoria:Participes Belli Civilis (44-30 a.C.n.)
Dhani Nivat

**Dhani Nivat Kromamun Bidyalabh Bridhyakon** (Bancoci natus anno 1885; anno 1974 mortuus) fuit princeps familiae regiae Siamensis, bis interrex, regibus Siamensibus quinque consiliarius, rerum gestarum scriptor.

Filius fuit principis Bidyalabh qui apud legationem Siamensem Londinii operam dedit eodem tempore quo Naresr ibi legatus erat iuxta regnum Britanniarum.

Dhani Nivat intra domum regiam Bancoci educatus est quia avia ibi a vestimentis merebat. Alumnus fuit scholae Rugbeiensis et universitatis Oxoniensis. In patriam reditus ad Aiuthiam missus est (iussu principis Damrong Rajanubhab ministri a rebus internis), urbem capitalem antiquam, ubi iuxta archaeologum Boran Rachathanin laboravit. Deinde a secretis reginae Saowabha regique Vajiravudh, postea minister ab eruditione regi Prajadhipok meruit usque ad annum 1932. Interrex ab anno 1946 ad 1950, postea praeses regii consilii privati fuit.

Anno 1904 inter conditores fuit societatis Siamensis cui multo tardius praeses electus est.

## Notae 

## Scripta 
* 1954 : "The Date and Authorship of the Romance of Phra Lo" in *Journal of the Siam Society* vol. 41 no. 2
* 1955 : "The Reconstruction of Rama I of the Chakri Dynasty" in *Journal of the Siam Society* vol. 43 no. 1
* 1958 : "The Age of King Rama I of the Chakri Dynasty" in *Journal of the Siam Society* vol. 46 no. 1

## Bibliographia 
* "Dhani Nivas Bidyalabh Bridhyakorn, H.R.H. Prince" in Gerald W. Fry, Gayla S. Nieminen, Harold E. Smith, *Historical Dictionary of Thailand*, 3a ed. (Lanham Terrae Mariae: Scarecrow Press, 2013) p. 136 
* S. Sivaraksa, "'The Last of the Princes': a centennial reflection on the life and work of Prince Dhani-Nivat Kromamun Bidyalabh" in *Journal of the Siam Society* vol. 74 (1986)

Categoria:Familia regia Siamensis
Categoria:Nati 1885
Categoria:Mortui 1974
Categoria:Nobiles Thailandiae
Categoria:Politici Thailandiae
Categoria:Historici Thailandiae
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Alumni Scholae Rugbeiensis
Bengt Holmström

thumb|Bengt Holmström anno 2013
**Bengt Holmström** (natus die 18 Decembris 1949) est oeconomiae peritus Finnicus. Lingua matris sua est lingua Suecica et alma mater sua est Universitas Helsingiensis deinde Institutum Technologiae Massachusettense.

Anno 2016 Bengt Holmström Praemium Nobelianum Oeconomiae cum Oliverio Hart accepit.

## Notae 
Categoria:Incolae Finniae
Categoria:Praemia Nobeliana