open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vita Fabii Maximi (Plutarchus)

***Vita Fabii Maximi*** est biographia Quinti Fabii Maximi, Romani viri quinquies consulis et bis dictatoris tempore secundi belli Punici, a Plutarcho composita, qui eam in *Vitis Parallelis* cum magno viro Atheniensi Pericle contulit, videlicet quia uterque magistratibus ordinariis  (strategia et consulatu) instructi primas partes in republica sua per multos annos egerunt atque proelium cum validioribus adversariis (Peloponnesiis et Hannibale) recusantes agros suos et sociorum vastari passi sunt. Modernorum vero aestimatione Pericles persona historica Fabio Maximo maior videtur;  homines alioqui inter se plurimum differebant.  Haec vita quinto decimo saeculo a Guarino Veronensi, sexto decimo a Guilielmo Xylandro Latine versa est.

## De fontibus 
Unum tantum fontem in hac vita nominat Plutarchus; Posidonium (19.4). Non dubium tamen habetur quominus eosdem fontes hic adhibuerit quos in *Vita Marcelli* accuratius citabat quia utraque vita ad eandem aetatem et bellum Hannibalicum pertinet. In primis Polybium et Titum Livium plerumque sequebatur quem nonnumquam verbatim interpretabatur. Sunt etiam (raro) quae nec apud Livium nec apud Polybium invenias ut iocum Hannibalis ante proelium Cannense (15.2-3) aut duas narratiunculas clementiam Fabii ostendentes erga fortes milites (cap.20). Fortasse illa a Posidonio aut aliquo annalista Romano hodie deperdito mutuatus est.

## De morali descriptione 
Moraliter homines depingere cupiebat Plutarchus magis quam magna facta enarrare. In Fabio 'veterem Romanum' pingit ab hellenismo quidem alienum sed avitas religionis caerimonias scrupulose observantem (IV.4-7: dictator factus a cultu deorum orditur) et fidem plurimi facientem (VII.5-8 de suo captivos redimit postquam senatus quod cum Hannibale pepigerat recusavit). Merita militum ut decet honorare scit (cap. 20) et dignitatem magistratuum familiaribus necessitudinibus anteponit (24.1-4 filium consulem laudat quod se equo descendere iusserit). Fortunae ictus philosophiter ferentem eum ostendit (24.6 de morte filii) nec minus philosophiter ut Diogenes stultitiam aequalium sese irridentium aequo animo tolerabat (10.2-3).

Minus laudabilia quoque notabat: nam in victos Tarentinos crudeliter saeviit (22.6-8) et fortasse ob zelotypiam crescenti gloriae Scipionis Africani in senatu sese vehementer opposuit (25-26). In comparatione Pericle Fabium inferiorem iudicat in rebus quae ad cultum animi et artes adtinent.

## Notae 
## Editiones 
*Collection des Universités de Franceː Robertus Flacelière et Aemilius Chambry (curatores),	*Vies. Tome III, Périclès-Fabius Maximus, Alcibiade-Coriolan*, Parisiis, 1964. Textus Graecus, apparatus criticus, versio Francogallica, adnotationes. Recensio critica

## Plura legere si cupis 
*Philip A. Stadter,	 "Plutarch's Comparison of Pericles and Fabius Maximus", 1974
*Sophia A. Xenophontos, "Περὶ ἀγαθοῦ στρατηγοῦ: Plutarch's Fabius Maximus and the ethics of generalship", Hermes, 2012: 160-183

## Nexus externi 
*Textus Graecus cum versione Latina apud Gallica
*Textus apud Vicifontem Ibidem comparatio Periclis et Fabii Maximi

Categoria:Vitae parallelae
Stella gigantea rubra

[thumb|[Adumbratio Solis hodie et quum tandem fiet gigantea rubra]]

 sunt genus stellarum antiquarum magnarumque. Hae sunt stellae quae olim minores erant et magnitudines Soli similes habebant. Sed nuclei earum, postquam hydrogenium, quo ad fusionem nuclearem utabantur, exhauserunt, coeperunt collabi et helium fundere. Hoc fecit ut stellae expanderentur et strata exteriora refrigerarentur, dum in colorem aurantium vel rubrum mutabantur.

Pollux et Arcturus sunt duae stellae giganteae rubrae celeberrimae et Soli proximae. Giganteae rubrae plerumque magnae stellae sunt. Exempli gratia, Pollux noviens latior est quam Sol, et Arcturus circiter viciens et quinquiens. Aldebaran est aliud exemplum giganteae rubrae. Plus quam quadringenties clarior est quam Sol atque quadringenties et quinquies latior.

Sol post septem miliarda annorum circiter fiet gigantea rubra, quibus temporibus satis magnus fiet ut Mercurium obtegat.

## Notae 
* Stella supergigantea caerulea
* Stella supergigantea rubra
* Stella degener
* Pumilio alba
* Pumilio flava
* Pumilio fusca
* Pumilio rubra
* Foramen nigrum
* Stella neutronica
* Fusio nuclearis
* Ventus stellaris

Categoria:Stellarum genera
Categoria:Astronomia
Categoria:Stellae
Paulus Auvray

[thumb|[Liber definitivus linguae Hebraicae (in versione Theodisca).]] 
**Paulus Auvray** (natus Périers in Manica die 17 Iulii 1904; mortuus Lutetiae die 12 Februarii 1977) fuit sacerdos Catholicus, Sacrarum Scripturarum peritus, et linguae Hebraicae professor. 

Anno 1923 Congregationem oratorii Sancti Philippi Nerii intravit, ordinationem sacerdotalem Romae post septuennium nacturus. Studia plura in urbe aeterna perfecit. Annis autem inter 1933 et 1939 biblica oratorianos Montsoult convenientes docebat, nisi interim Hierosolymis inveniretur. Ab anno 1940 in aedibus Massillon in circumdario IV Parisiensi operam dabat, et in universitatis Instituto Catholico Parisiensi primus bibliothecarius factus est. Annis 1948 et 1949 Bononiae muneribus suis fungebatur. Annis inter 1949 et 1954 rursus Montsoult in oppido erat; inde iter Parisiense facere denuo licuit, ubi anno 1969 rude donatus est. 

Praeter exegetica et philologica in administranda oratorii congregatione auxiliavit: quoniam anno 1946 inspector generalis annoque 1949 secretarius primus creatus est. Historiam congregationis suae haud neglexit, res varias de saeculis ulterioribus in lucem proferens. Etiam ista versio Francogallica recentior Scripturarum notissima *Bible de Jérusalem* symbolis eius gaudebat. Quod Iosephus Ricciotti in Terra Sancta indagaverat, Anno 1939 Francogallice vulgavit. De propheta Isaia disseruit et linguam Hebraicam in plebe magis notam fecit, cum libros definitivos ad sanctum idioma ediscendum (''Une initiation à l'hébreu biblique,* Lutetiae 1955; *L'hébreu biblique,* Lutetiae 1962) edidisset. Anno 1964 editia altera commentariis glossarioque ornata apparuit (*Initiation à l'hébreu biblique - précis de grammaire - textes expliqués - vocabulaire,* Desclée, Lutetiae 1964) quam iesuita Petrus Knauer feliciter in Theodiscum convertit (editio secunda, Paderbronnae 1999).

Ipse autem etiam psychologicis, religionibus non Christianis, numismaticae, impressionismo, et physiologiae intentus erat. Patriae Manicensis cultum atque humanitatem usque ad mortem in altum tollebat. Cum ad finem vitae proximus esse coepit, peregrinationem Hiersolymitanam fecit.

## Bibliographia
*Jean-François Hamel: *Dictionnaire des personnages remarquables de la Manche,'' tomus 2 (=Inédits & Introuvables), 2002
*Communauté de l'Oratoire de France (eld.): ''Paul Auvray, prêtre de l'Oratoire,'' Lutetiae 1978 
*Commentatio apud wikimanche.fr.

## Notae
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Interpretes
Categoria:Iudaeologi
Categoria:Philologi Franciae
Categoria:Presbyteri catholici
Categoria:Professores Universitatis Catholicae Parisiensis
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Theologi Franciae
Le Médecin volant

***Le Médecin volant*** (Latine "Medicus Volans") est comoedia Molierii anno 1645 composita.

Personae : 

*Valerius : Amator Lucilae
*Sganarelle : famulus Valerii
*Lucile : filia Gorgibi
*Sabina : consobrina Lucilae
*Gorgibus : pater Lucilae, senex
*Advocatus
*Gros-Rene : minister cubiculi Gorgibus (munus ministerii originale a Parcum creatum)\

Sabina, consobrina Lucilae, Valero explicat avunculum suum Gorgibus decrevisse filiam suam Lucilam Vilebrequino uxorem dare. 

Categoria:Molière
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Ludi scenici
Categoria:Scripta 1645
Categoria:Litterae Francogallicae
R. Martin Klein

**Robert Mark Klein** (Anglice *Robert* sed nomine nativo *Robert Mark Klein*; natus Stamford die 1 Octobris 1947) est comicus et histrio Americanus.

## Nexus externi
* 

Categoria:Nati 1947
Categoria:Homines vivi
Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Actores televisifici Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Connecticutae
Stella supergigantea caerulea

[thumb|Comparatio magnitudinis [Beta Orionis|Betae Orionis (in summo sinistro), stellae supergiganteae caeruleae, et Aldebarani (in summo dextra), stellae giganteae rubrae. Sol est minimus punctus flavus in imo medio. Supergigantea caerulea etiam maior (non depicta) est Mu Sagittarii.]]

 est stella magna, clara, calida. Hae sunt stellae moderate antiquae quae iamdudum copiam hydrogenii ad fusionem nuclearem exhauserunt et quae nunc helium in nucleis suis conferunt. Ob altas temperaturas colore caeruleo factae, plus quam deciens milliens clariores Sole et inter deciens et septuagiens latiores esse possunt. Eis est massa plus quam deciens massa Solis. Copiā elementorum fusionis nuclearis defectae, stellae supergigantes caeruleae fato deflagraturae sunt supernovae. Nonnullae refrigescunt et ulterius expandunt in stellas supergiganteas rubras, quae non necessarie clariores sunt sed quae magnitudine sunt maximae stellae in universo.

Beta Orionis est exemplum celeberrimum; septuagiens et octiens latior est quam Sol et plus quam centiens viciens milliens clarior. Deneb, stella clarissima in constellatione Cygni, aliud exemplum est. Omnes stellae in Cingulo Orionis (Alnitak, Alnilam, Mintaka) sunt supergiganteae caeruleae.

## Notae 
* Foramen nigrum
* Fusio nuclearis
* Pumilio alba
* Pumilio flava
* Pumilio fusca
* Pumilio rubra
* Stella degener
* Stella gigantea rubra
* Stella neutronica
* Stella supergigantea flava
* Stella supergigantea rubra
* Ventus stellaris

Categoria:Stellarum genera
Categoria:Astronomia
Categoria:Stellae
Johannes Romberch

thumb|*Congestorium artificiose memoriae*, 1533
thumb|*Congestorium artificiose memoriae*, a Ioanne Romberch
**Ioannes Host von Romberch** (natus in villa apud Romberg vel Romberch in Westphalia circa 1480, mortuus exeunte anno 1532 vel ineunte 1533) fuit Germanus Dominicanus et scriptor.
Unus erat ex septem Dominicanis qui se distinxerunt in certamine contra Martinum Lutherum Coloniae. Sedecim annos natus Ordinem Dominicanum ingressus est; Universitatem Bononiensem frequentavit ab anno 1516 ad 1519. Anno 1520 ad facultatem theologicam Universitatis Coloniensis designatus est, et quamvis multis controversiis religiosis implicatus esset, tempus ad litterariam operam invenit. Ipsum ad facultatem Universitatis Coloniensis designatum esse testimonium est opinionis de eius orthodoxia theologica habitae: illa universitas quandam censuram super omnes facultates theologicas Germaniae exercebat.

Collegae eius in facultate universitatis, Hoogstraten et Collin, praeter quod ecclesiastici insignes erant, inter posteriores Humanistas Germanos eminebant.
## Opera 
Inter opera quae edidit sunt
* Burchard von Barby, *Descriptio Terrae Sanctae*
* Johannes Faber, *Antilogiarum Martini Lutheri Babylonia*
* Dionysius Carthusianus, *Commentarium in Psalmos*.
Multa opera controversialia scripsit. Notus quoque est propter librum anni 1520 de arte memoriae, *Congestorium artificiose memoriae*. Ultimum opus Host fuit *Enchiridion Sacerdotum* quod Coloniae anno 1532 editum est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Congestorium Artificiose Memoriae

Categoria:German Dominicans
Stella supergigantea rubra

[thumb|Comparatio [magnitudo|magnitudinis multarum stellarum; in medio Sol cum giganteis rubris comparatur; in imo giganteae rubrae cum Beta Orionis (supergigantea caerulea), Betelgeuse atque Antare (supergiganteis rubris) comparantur. In angulo inferiore dextro, Betelgeuse cum stellis supergiganteis rubris etiam maioribus comparatur, Stella Granati (Mu Cephei) et VV Cephei inclusa, et VY Canis Majoris, quae olim erat stella maximo diametro noto – titulus qui nunc ad NML Cygni pertinet|404x404px]]

 est stella permagna, frigidior Sole etiamsi centiens vel etiam milliens maior et clarior. Hae sunt stellae moderate antiquae, quae iamdudum copiam hydrogenii ad fusionem nuclearem exhauserunt et quae nunc helium in nucleis suis conferunt. Massam inter deciens et quadragiens Sole maiorem habere solent. Betelgeuse et Antares sunt exempla clarissima, quae a Tellure observari possunt et inter celeberrima numerantur. Progenies sunt seniorum stellarum caerulearum immanium et clararum, necnon supergigantearum caerulearum.

Quamquam Betelgeuse et Antares sint permagnae, latitudine plus quam sescentiens Sole maiores, maxima supergigantea rubra nota, NML Cygni, fere ter milliens eis latior est. Diametros eius distantiam a Sole ad planetam Uranum superat.

## Notae 
* Stella gigantea rubra
* Stella supergigantea caerulea
* Stella supergigantea flava
* Stella degener
* Pumilio alba
* Pumilio flava
* Pumilio fusca
* Pumilio rubra
* Foramen nigrum
* Stella neutronica
* Fusio nuclearis
* Ventus stellaris

Categoria:Stellarum genera
Categoria:Astronomia
Categoria:Stellae
NML Cygni

[thumb|Imago [realitas|realis NML Cygni, stellae maximae quae nunc nota est.]]

 est stella supergigantea rubra in constellatione Cygni sita. Creditur esse maxima stella quae nunc nota est, diametro fere ter milliens latiore quam Sol, sive fere quattuor miliardis chiliometrorum. Hoc maius est quam distantia inter Solem et Uranum. Haec duplo maior est quam VY Canis Majoris, quae priorem recordum tenuit, quae inter 1400 et 1500 vicibus latior est quam Sol.

Fere trecentiens milliens clarior est quam Sol, sed valde obscura est quia pulvere obscuratur. Etiam multo frigidior est quam multae aliae stellae notae. Stella plus quam quinque milia annos luce mensos distat, et eius massa est dumtaxat viciens quinquiens maior quam Sol.

## Notae 
Categoria:Cygnus (constellatio)
Montrichard Val de Cher

thumb|left|Communis tabula.
[thumb|Castellum et [ecclesia (aedificium)|Ecclesia partis delegatae principalis Sancta Cruci dicata.]]
**Montrichard Val de Cher** est novum commune Francicum 3641 incolarum (anno 2022) praefecturae Liderici et Cari in regione Centri et Vallis Ligeris situm. Hoc novum commune ex fusione administrativa duo communium antiquorum, quae nunc partes delegatae sunt—Montrichard ut pars delegata principalis, et Bourré—a 1a Ianuarii 2016 creatum est.

* Index communium praefecturae Liderici et Cari

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Liderici et Cari
Categoria:Loci habitati praefecturae Liderici et Cari
Bernoy-le-Château

thumb|upright=0.8|left|Communis tabula.
thumb|upright=0.7|Castellum cui referitur in nomine novi communis.
**Bernoy-le-Château** est novum commune Francicum 840 incolarum (aestimatio a numeris anni 2022) praefecturae Axonae in regione boreali Altorum Franciae. E fusione duo communium antiquorum, Berzy-le-Sec et Noyant-et-Aconin, istud ultimum ut pars principalis, a 1a ianuarii 2023 creatum est.

* Indicem communium praefecturae Axonae
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Axonae
Categoria:Loci habitati praefecturae Axonae
Proix

thumb|left|250px|Proix: communis tabula
[thumb|200 px|Proix : [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Lupo dicata.]]
**Proix** est commune Francicum 144 incolarum (anno 2022) praefecturae Axonae in regione boreali Altorum Franciae.

* Indicem communium praefecturae Axonae
## Nexus externi 
* 
* De hoc communi apud cassini.ehess.fr

Categoria:Communia praefecturae Axonae
Categoria:Loci habitati praefecturae Axonae
Sanctus Quintinus

**Quintinus** (Francogallice/Anglice **Quentin**, Nederlandice **Quinten**, etiam **Kwinten**) martyr saeculi tertii fuit (ca. 287), cuius martyrium circumstantiae exactae ignotae sunt. Locus mortis eius habetur Sanctus Quintinus in Picardia, ubi cultus eius diffusus est. Dies festus eius est 31 Octobris.

## Fontes 
* Benjamin Bossue, "De S. Quintino martyre Augustae Viromanduorum in Gallia", *Acta Sanctorum*, oct. t. XIII, 1883, p. 725-820.

 
Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Ioannes Christianus Roos

**Ioannes Christianus** (Theodisce *Johannes Christian*) **Roos** (natus in Kamp-Bornhofen die 28 Aprilis 1826; Friburgi Brisgoviae die 22 Octobris 1896 mortuus) fuit episcopus Limburgi ab anno 1885 usque ad 1886 et postea archiepiscopus Friburgi ab anno 1886 usque ad mortem.

## Vita 
thumb|upright=0.7|left|Insigne archiepiscopi Roos.
Ioannes Christianus Roos unus ex tredecim liberis in familia Catholica vinicultorum natus est. Theologiam Monaci et Bonnae studuit. Seminarium Limburgense frequentavit et sacramentum ordinationis sacerdotalis Limburgi die 22 Augusti 1853 accepit. Deinde ut capellanus Francofurti ad Moenum, Ransel, et Oberlahnstein laboravit. Anno 1856, pastor paroeciae Hochheim factus est. Anno 1860, Episcopus Limburgensis Petrus Iosephus Blum eum secretarium ipsius designavit. Deinde munera vicarii cathedralis et capellani urbani, necnon subregens et postea rector seminarii implevit. Anno 1868 pastor cuiusdam paroeciae Limburgi factus est, atque ita membrum capituli cathedralis. 

Die 19 Februarii 1885, Episcopus Limburgensis electus est, Petro Iosepho Blum succedens, et a Papa Leone XIII die 27 Martii eiusdem anni confirmatus est. A Georgio von Kopp, Episcopo Fuldensi, die 17 Maii 1885 episcopus consecratus est; co-consecratores eius fuerunt Daniel Wilhelm Sommerwerck, Episcopus Hildesheimensis, et Michael Felix Korum, Episcopus Trevirensis. Die 2 Iunii 1886, quintus Archiepiscopus Friburgi Brisgoviae electus est et a Papa Leone XIII die 27 Iulii eiusdem anni confirmatus est. Inthronizatio eius die 21 Septembris 1886 celebrata est.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Archiepiscopi Friburgenses
Categoria:Episcopi Limburgenses
VY Canis Majoris

[thumb|Comparatio magnitudinis VY Canis Majoris ad [Sol|Solem. Haec graphia utitur aestimatione magnitudinis antiqua, nunc late reiecta ( latior quam Sol in diametro). Plerique astronomi nunc VY Canis Majoris paulo minorem esse accipiunt - 1420 vicibus latiorem quam Sol]]
 est stella supergigantea rubra. Olim erat stella maximo diametro noto—initio aestimata  latior quam Sol, nunc autem tantummodo inter  et  latior. Titulus nunc ad similem supergigantem rubram, NML Cygni, pertinet.

## Notae 
[thumb|Comparatio [Magnitudo|magnitudinis multarum stellarum; in medio Sol cum gigantibus rubris comparatur; in imo gigantes rubrae cum Beta Orionis (supergigante caerulea) et Betelgeuse atque Antares (supergigante rubris) comparantur. In angulo inferiore dextra, Betelgeuse cum stellis supergigante rubris etiam maioribus comparatur, inter quas VY Canis Majoris, quae olim erat stella cum maximo diametro noto - titulus qui nunc ad NML Cygni pertinet]].

Categoria:Canis Maior (constellatio)
Stella Granati

thumb|Stella Granati cum Sole comparata. Una ex maximis stellis diametro nota est, diametro circiter duorum miliardorum chiliometrorum.

, quae etiam  appellatur, est stella supergigantea rubra. Stella Mu Cephei ab astronomo Gulielmo Herschel coloris rutili causa *Stella Granati* appellata est. Quae est  lucidior Sole nostro. Diametrus eius circiter  diametro Solis existimatur. Id est, si locum Solis teneret, stellae superficies in orbita Iuppiteri planetae sita esset.

Ergo, Stella Granati fortasse est maxima stella oculo nudo conspicua, sed observatoribus tantum in hemisphaerio boreali patescit.

## Notae 
Categoria:Cepheus (constellatio)
VV Cephei

[thumb|Comparatio [Magnitudo|magnitudinis multarum stellarum; in medio Sol cum gigantibus rubris comparatur; in imo gigantes rubrae cum Beta Orionis (supergigante caerulea) et Betelgeuse atque Antares (supergigante rubris) comparantur. In angulo inferiore dextra, Betelgeuse cum stellis supergiganteis rubris etiam maioribus comparatur, VV Cephei A inclusa. Stella caerulea parva VV Cephei B non includitur, sed paulo maior est quam gigantea rubra Pollux (in lamina media dextra numerata “4”).]]

 est stella supergigantea rubra in constellatione Cephei, oculo nudo conspicua (sed tantum ex hemisphaerio boreali). Diametrus eius est plus quam milliens latior Sole.

Circum stellam caeruleam minorem, , orbitatur, quae, sicut VV Cephei A, duodeviciens maior est Sole, sed multo minor, deciens tantum latitudine Solis.

## Notae 
Categoria:Cepheus (constellatio)
Georgius Ignatius Komp

**Georgius Ignatius** (Theodisce *Georg Ignaz*) **Komp** (natus in Hammelburg die 5 Iunii 1828; Moguntiaci die 11 Maii 1898 mortuus) fuit episcopus Fuldae ab anno 1894 usque ad 1898 et postea archiepiscopus Friburgi anno 1898, sed paulo post nominationem mortuus est.

## Vita 
thumb|upright=0.7|left|Insigne episcopi Komp in Fulda.
thumb|upright=0.7|left|Insigne episcopi Komp in Freiburg.
Georgius Ignatius Komp nepos theologi Henrici Komp erat. Theologiam Catholicam Bonnae, Fuldae, et Romae in Germanico studuit, et Romae die 12 Iunii 1853 sacerdos ordinatus est. Redditus Fuldam cum doctoratu in theologia et philosophia, varia munera gessit, et rector seminarii ab anno 1861 munere functus est. Anno 1882, canonicus cathedralis factus est.

Anno 1894, a Leone XIII Papa Episcopus Fuldensis creatus est. A Ioanne Christiano Roos, Archiepiscopo Friburgensi, die 25 Iulii 1894 episcopus ordinatus est. Ut episcopus, contributionem ad seminarium Fuldensem contulit.

Post mortem Archiepiscopi Roos die 22 Octobris 1896, secundum legem ecclesiasticam civitatis vigentem, regimen civitatis Badensis vocem in designatione archiepiscopi habebat et Episcopum Auxiliarem Fridericum Iustum Knecht, a capitulo cathedrali electum, reiecit. Die 21 Martii 1898, Georgius Ignatius Komp, fere septuagenarius, unanimiter candidatus compromissum electus est. Monacum iter fecit ut Symbolum Apostolicum coram Nuntio Apostolico recitaret, quod testimonium ad confirmationem papalem necessarium erat. Designatio a Papa Leone XIII die 24 Martii nuntiata est. Inthronizatio pro die 12 Maii constituta erat. A Paulo Leopoldo Haffner, Episcopo Moguntino, peragenda erat. Komp igitur Moguntiaci substitit ut pallium acciperet, noctem ibi transigeret, deinde Friburgum iter faceret. Sed paulo post adventum suum ad Palatium Episcopale Moguntinum, ictu apoplectico affectus, statim sensum amisit, extrema sacra accepit, et die 11 Maii 1898 mortuus est, numquam suam archidioecesim ingressus. In Cathedrali Fuldensi sepulta sunt eius ossa.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Archiepiscopi Friburgenses
Categoria:Episcopi Fuldenses
Alnilam

thumb|Alnilam
**Alnilam** (Epsilon Orionis) est stella supergigantea caerulea in Cingulo Orionis sita. Stella est centralis huius cingulorum. Stella est luminosissima, fere quinquiens miliens luminosior Sole et triciens latior diametro. Massam quadragiens maiorem quam Sol habet.

## Notae 
Categoria:Orion (constellatio)
Mintaka

[thumb|[Magnitudo Mintakae comparata cum magnitudine Solis et aliarum stellarum in Cingulu Orionis (Alnitak et Alnilam).]]

 (Delta Orionis) est stella supergigantea caerulea in Cingulo Orionis sita. Ex prospectu hemisphaerii borealis, stella dextra est. Plures stellas caeruleas minores habet, sed stella principalis systematis Mintakae est stella valde luminosa, fere  luminosior Sole et circiter terdeciens latior diametro. Massam duodeviciens maiorem quam Sol habet.

## Notae 
Categoria:Orion (constellatio)
Categoria:Stellae trinariae
Kappa Orionis

[thumb|In hac imagine constellationis [Orion (constellatio)|Orionis, Saiph est stella in angulo sinistro inferiore. Ad dextram eius est Rigel (Beta Orionis); Cingulum Orionis in medio est.]]

, sive , est stella supergigantea caerulea in constellatione Orionis, ad sinistram stellae suae clarissimae, Rigel. Plus quam quindeciens maior est quam Sol, plus quam sexagiens milliens clarior, et inter terdeciens et quaterdeciens latior.

## Notae 
Categoria:Orion (constellatio)
La Ferté-en-Ouche

[thumb|left|upright|Partis principalis ecclesia [Virgo Maria|Nostrae Dominae sub titulum Nativitatis dicata.]]
thumb|left|Communis tabula.
**La Ferté-en-Ouche** est novum commune praefecturae Olinae 2960 incolarum (anno 2022) in provincia Normanniae. E coniunctione decem antiquorum communium, quae partes delegatae factae sunt—Anceins, Bocquencé, Couvains, Firmitas Fraxinellli ut pars delegata principalis, Gauville, Glos-la-Ferrière, Heugon, Monnai, Sanctus Nicolaus et Villers-en-Ouche—, creatum est.

* Index communium praefecturae Olinae

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Olinae
Categoria:Loci habitati praefecturae Olinae
Thomas Nörber

**Thomas Nörber** (natus Waldstetten (Höpfingen) in oppido die 19 Decembris 1846; Friburgi Brisgoviae die 27 Iulii 1920 mortuus) fuit archiepiscopus Friburgi ab anno 1898 usque ad mortem.

## Vita 
thumb|upright=0.7|left|Memoriale archiepiscopi Nörber.
Thomas Nörber filius sartoris Gottfridi Nörber et uxoris eius Magdalenae, natae Heroldae, erat. Ordinationem sacerdotalem die 24 Iulii 1870 accepit. Deinde ad varia munera ut vicarius missus est : Manhemii, Seckach, Hardheim, Lichtental et Tiergarten (apud Oberkirch). Valetudo eius iam fragilis a labore strenuo in Hardheim graviter afflicta erat. Die 3 Aprilis 1896, fervida petitione monialium Sancti Sepulchri Baden-Baden, pastor monasterii earum factus est. Ibi, die 2 Augusti 1898, nuntium accepit se a capitulo cathedrali archiepiscopum Friburgi elegisse et Leonem XIII Papam nominationem confirmasse.

Die 29 Septembris 1898 intronizatus est : consecrator eius Paulus Leopoldus Haffner Episcopus Moguntinus, adiutus a Justo Knecht Episcopo Auxiliari et Dominico Willi Episcopo Limburgensi, fuit. Ab ipso primo die officii sui novus archiepiscopus qui, videbatur debilis valutidine, firmiter imperium in gubernatione occupavit.

Mortuus est, fere exacte viginta et duo annis post electionem suam, et ante altare sacramentale in ala dextra Ecclesiae Cathedralis Friburgi sepultus est.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Archiepiscopi Friburgenses
La Ferté Macé

thumb|upright=0.8|left|Communis tabula.
[thumb|upright=0.7|Ecclesia partis principalis [Virgo Maria|Nostrae Dominae sub titulum Assumptionis dicata.]]
**La Ferté Macé** est novum commune Francicum 5095 incolarum (anno 2022) praefecturae Olinae in regione Normanniae. E fusione duorum communium antiquorum, Antoigny et La Ferté-Macé, istud ultimum ut pars principalis, a 1a ianuarii 2016 creatum est.

* Index communium praefecturae Olinae
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Olinae
Categoria:Loci habitati praefecturae Olinae
Athis-Val de Rouvre

thumb|left|Communis tabula.
**Athis-Val de Rouvre**  est novum commune Francicum 4208 incolarum (anno 2022) praefecturae Olinae in regione Normanniae. E fusione octo pristinorum communium, Athis-de-l'Orne ut pars principalis, Bréel, La Carneille, Notre-Dame-du-Rocher, Ronfeugerai, Ségrie-Fontaine, Taillebois et Les Tourailles, a 1a Ianuarii 2016 creatum est.
[thumb|left|In parte delegata [Les Tourailles, basilica Nostrae Dominae sub titulum Recuperationis dicata.]]

* Index communium praefecturae Olinae
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Olinae
Categoria:Loci habitati praefecturae Olinae
Quintus Nasidius

[thumb|[Denarius a Quinto Nasidio inter 44 et 42 a.C.n. signatus. Ex una parte caput Pompei Magni cum tridente et delphino. Titulus: NEPTVNI. Ex altera parte navis velis elata, stella supra, infra Q. NASIDIVS.]]
**Quintus Nasidius** (vivebat adhuc 31 a.C.n.) est navarchus Romanus antiquus primi saeculi a.C.n. qui iam ab initio belli civilis Pompeianas partes secutus est et postea a Sexto Pompeio ad Marcum Antonium transiit et paulo ante Actiacam pugnam ad Patras ab Octavianis victus est.

## De militia 
Anno 49 a.C.n. a Pompeio missus Lucius Nasidius (quem nonnulli eruditi praenomine corrupto eundem esse atque noster Quintus Nasidius volunt, alii vero patrem eius faciunt) classem XVII navium Lucio Domitio Massiliae a  Decimo Iunio Bruto obsesso auxilio ducit. Proelio navali iterato illae naves, si quidem Caesari credimus, non fortiter pugnaverunt sed omnes integrae ad Hispaniam profectae sunt. In *Bello Africo* quoque Caesar Nasidium sine praenomine memorat classi Pompeianae praefectum. Medio anno 47 scimus eum in Africa cum Pompeianis fuisse

Occiso Caesare Sextum Pompeium ex Hispania in Italiam redeuntem comitatus est. Nam denarios Pompeianos signavit Q. NASIDIVS inscriptos quorum datatio difficultates praebet: alii enim numismatistae eos ad annum 44/43 referunt antequam Sextus "praefectus classis et orae maritimae" a senatu renuntiaretur (Aprilis 43 ?) et cum adhuc Massiliae morabatur; alii in Sicilia post claram navalem victoriam contra triumvirum navarchum Salvidienum percussos volunt, quam celebrarent. Certe per thesauros scimus hos denarios anteriores esse iis qui titulum praefecti Sexto Pompeio tribuunt.
 
Sextum Pompeium anno 36 a.C.n. victum et fugientem in Asiam Minorem secutus est. Postquam vero de re desperavit ad Marcum Antonium transfugere maluit. Parti classis Antonianae praeerat cum a Marco Agrippa ad insulam Leucadem victus est (31 a.C.n.). Nec quidquam ultra de sorte eius traditum est

## Notae 
## Plura legere si cupis 
*Marie-Claire Ferriès, ''Les partisans d'Antoine  : des orphelins de César aux complices de Cléopâtre*. Burdigalae : Ausonius, 2007 : 102.
*Guillaume de Méritens de Villeneuve, *Les fils de Pompée et l’opposition à César et au triumvirat (46-35 av. J.-C.)*, *Publications de l’École française de Rome*, 2023, Chapitre 5 (pp.153-198): Réhabilitation, proscriptions et constitution d’un camp d’opposition au triumvirat (hiver 44/43-été 42 av. J.-C.)
* Luis Amela Valverde, "De nuevo sobre la serie de Q. Nasidius (RRC 483)", *Revue Numismatique'', 2005: 79-92

Categoria:Participes Belli Civilis (44-30 a.C.n.)
Alpha Leporis

[thumb|330x330px|Comparatio magnitudinis [Sol|Solis et quarundam gigantum rubrarum, una cum Alpha Leporis (Arneb) et Polaris, duarum supergiganteum flavarum famosarum.]]

 (, formā compendiariā  vel ), olim  appellata, est stella supergigantea flava in constellatione Leporis sita. Stella est luminosissima in constellatione sua, plus quam centiens latior atque fere triciens milliens clarior Sole.

## Notae 
Categoria:Lepus (constellatio)
Vincentius Petrocelli

(natus die 6 Iulii 1823; mortuus die 2 Februarii 1896) fuit pictor Italicus ex Regno Utriusque Siciliae, notus ob picturas historicas, effigies, et scenas generis humani.

## Vita 
Petrocelli natus edt Cerbarii in oppido die 6 Iulii 1823, tempore quo regio pars erat Regni Utriusque Siciliae. Studium artis pingendi Neapoli suscepit sub ductu magistri Dominici Morelli.

Ab anno circiter 1850 Petrocelli exstitit pictor activus. Ob opera historica celebritatem adeptus est, sed etiam effigies virorum feminarumque necnon scenas cotidianae vitae pinxit ( Angelo de Gubernatis, Dizionario degli artisti italiani viventi, Florentiae, 1889, p. 371).

Eum Academia Artium Bellarum Neapolitana professorem honorarium renuntiavit, simulque aliae academiae eum honoraverunt. Rex Ferdinandus II fuit protector eius et anno 1855 patrocinium officiale ei praebuit ( Archivum Regni Neapolis, Fondo Real Casa, Registrum n. 48).

## Familia 
Achilles Petrocelli et Arturus Petrocelli, eius filii, viam patris sequentes, etiam pictores fuerunt.

## Stilus 
Vincentius Petrocelli inter elegantissimos saeculi undevicesimi artifices realismi academici Italici numeratur, qui maiestatem picturae historicae cum valida facultate narrandi et subtili sensu luminis, propria traditioni meridionali Italicae, coniungere valuit. Opera eius, in Schola Neapolitana alte radicata sed simul ad influxus Europaeos aperta, artem summam ostendit tam in compositione quam in elegantia singularum partium. Petrocelli excellit in repraesentatione materiarum—serici, armaturarum, marmorearum superificierum—et in usu luminis, quod non tantum elementum descriptivum, sed etiam instrumentum dramaticum adhibet. Affectus evocare sine nimia emphasi potest, scaenas multiplici structura componens dum semper aequilibrium artis servat. Huiusmodi ingenium eius picturam inter eruditum academicismum et vividam narrationem collocat. Picturae praeclarae Petrocellii soliditate plastica figurarum, temperata scaenarum theatralitate et psychologica personarum subtilitate praestant, quas aliquatenus quaesitiones veristicas posteriores anticipare possunt. In hodierna revaluatione Scholae Neapolitanae, Petrocelli ut figura centralis iterum emergit, dignus qui recludatur, eiusque sensus figurativus altus collectiones museorum necnon privatorum percutere valet.

## Nexus externi
* Opera Vincentii Petrocelli apud Artnet

Categoria:Academia Artium Neapolitana
Categoria:Effigiatores
Categoria:Pictura historica
Categoria:Pictores Italiae
Categoria:Regnum Utriusque Siciliae
Mu Sagittarii

(, formā compendiariā  vel ), est  multiplex in constellatione Sagittarii situm. Stella principalis systematis, Mu Sagittarii Aa, vel  (urbem significans), est stella supergigantea caerulea. Pluribus stellis caeruleis minoribus eam orbitantibus, Polis est plus quam centiens latior et fere ducentiens miliens clarior Sole. Multo quoque calida est, unde eius caeruleus color. Ei est massa viciens et ter maior quam Sol.

* Sagittarius (constellatio)
* Stella supergigantea caerulea

## Notae 
Categoria:Sagittarius (constellatio)
Polis (discretiva)

significare postest:

# **Polis**: nomen commune urbium Graeciae antiquae
# **Polis (stella)**: Altera appellatio stellae **Mu Sagittarii Aa**
Stella supergigantea flava

[thumb|Comparatio magnitudinis [Sol|Solis et quorundam gigantum rubrorum, necnon Alpha Leporis (Arneb) et Polaris, duarum supergiganteum flavarum famosarum. Aestimatio autem magnitudinis Polaris obsoleta est.]]

 sunt parvum genus stellarum multo maiorum (plus quam deciens et diametro et massa) et clariorum quam Solis. Tales stellae sunt rarissimae. Eandem temperaturam habent ac Sol, qui est pumilio flava.

Maximae et clarissimae supergiganteae flavae, quae sunt physice instabiles (pleraeque  diametrum Solis habent et sunt deciens centiens milliens luminosiores),  appellantur.

Supergiganteae flavae sunt in phase transitionis inter calidiores clarioresque supergiganteas caeruleas et frigidiores supergiganteas rubras. Quum stella nascitur ingens, stella caerulea magna est, quae hydrogenium intra nucleum suum contentum in helium fundit; dehinc, quum hydrogenium deficit, nucleus collabitur donec helium intra se comburere possit. Hoc cogit stellam primum in supergigantem caeruleam, deinde in supergigantem rubram se expandere. Inter haec, est phasis supergiganteae flavae, quae  annorum tantum durare potest, at phases supergiganteae caeruleae et rubrae milliones annorum durare possunt. Exempli gratia, Hyginus, suo tempore, annorum scilicet abhinc circiter duo milia, dixit Betelgeuse, hodie stellam supergigantem rubram, planetae Saturno, qui flavus est, similem esse. Ergo, Betelgeuse fortasse supergigantea flava ante annos 2000 fuit, quod cum theoriis hodiernis de evolutione stellarum congruit.

Supergiganteae flavae speciales sunt variabiles Cepheides. Hae sunt supergiganteae flavae quae regulariter claritate et magnitudine pulsant. Periodus pulsationis est proportionalis earum intrinsecae claritati (magnitudini absolutae), ita astronomi, qui et periodum pulsationis et magnitudinem apparentem Cepheidum in caelo noscunt, computare possunt quam sint remotae, et Cepheides sic adhibent, ut distantias galaxiarum extra Viam Lacteam invenirent. Haec classis stellarum variabilium a Delta Cephei nomen trahit, quae primum exemplum fuit.

Quum saepe instabiles sint, supergiganteae flavae, quamvis magni momenti sint cosmologiae, relative rarae sunt.

Polaris est variabilis Cepheides atque inter exempla celeberrima supergigantearum flavarum connumeratur. Quadragiens quinquiens latior est quam Sol et circiter quadringentos quinquaginta annos luce mensos distat.

## Notae 
* Stella gigantea rubra
* Stella supergigantea caerulea
* Stella supergigantea rubra
* Stella degener
* Pumilio alba
* Pumilio flava
* Pumilio fusca
* Pumilio rubra
* Foramen nigrum
* Stella neutronica
* Fusio nuclearis
* Ventus stellaris

Categoria:Stellarum genera
Categoria:Stellae
Angelus Sabinus

**Angelus Sabinus**, natus fortasse **Angelo Sani di Cure**, qui annis sexagesimis et septuagesimis saeculi XV floruit, fuit humanista Italianus, philologus et poeta laureatus. 

Lactantium, Terentium et Ammianum Marcellinum edidit; *Paradoxa in Juvenalem* composuit et anno 1474 Romae edidit. *Ars metrica* Sabini bis edebatur, primo sine loco et anno, secundo Romae anno 1483. *Carmen epicum de excidio civitalis Leodiensis* composuit de Leodii casu (ab  in *Amplissimam collectionem veterum scriptorum* inclusum). 

Tres epistolas ad Heroides Ovidii responsorias composuit, quas Sabino Ovidii amico adscripsit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Humanistae
Categoria:Philologi Italiae
Vivisectio

[thumb|[Mus|Mures sunt mammalia ad animalium vivisectionem usitatissima.]]

 vel  est investigandi ratio, de qua praesertim undevicesimo saeculo vergente acriter disputatum est non solum inter homines doctos sed etiam varios homines erga animalia benignos. Appellatio 'vivisectionis' per se varias permittit interpretationes, nam magni ponderis est, utrum de sectione sine anaesthesia an de operatione anaesthetica agatur.

Hodie fere omnes operationes cum anaesthesia fieri solent, sed antequam medicamenta anaesthetica inventa erant (circiter medio saeculo undevicesimo), operatio hominis et animalis sectionem dolorosam cruciatui similem requirebat. Cum operationes hominum ad sanandum morbum aut laesionem peragi consuerint, vivisectiones animalium maxima ex parte ad investigationes scientificas pertinent, quae scientiam medicinalem augeant.

Vivisectiones animalium vivorum et consciorum, sicut mammalium, avium, reptilium aut piscium, dubitationem ethicam adferunt: num rectum est, animalia dissectionibus subicere solius investigationis causa? Hac de causa *vivisectio* in malam partem accipi solet, quippe cum connotationes doloris, cruciatus et sanguinis habeat. Fere idem significat experimentum animale excepto quod etiam de physiologia agit, sicut experimenta canina Pavloviana.

Impetus animi naturalis paene cuiusvis hominis hoc est: Cruciatum animalium magnum malum esse, quod illis inanem cruciatum adferat. Quin isto usu crudeli vivisectonis absistatur? Responsum philosophicum: Hoc argumentum ethicum, ut valeat, requirit, ut natura ipsa, cuius partes animalia sunt, principio morali condita sit. At non(dum) est. Itaque non est, cur nos, quippe qui partes eiusdem naturae et mundi simus, contra "leges naturales" nos geramus. Etsi igitur unus quisque nostrum privatim vivisectionem abhorreat, principia moralia debilia sunt argumenta ad resistendam vivisectionem.

Usus vivisectionis prius multas res utiles adtulit. Exemplum aptum est Claudius Bernard, physiologus Francicus, cuius inventiones scientificae per vivisectionem factae magnopere artem medicinam (sicut physiologiam circulationis sanguinis; functiones pancreatis et iecoris) auxerunt. Compluria praemia meruit, sed etiam obiurgationibus castigatus est, quod sine medicamento soporifero animalibus nocuisset. 

Hodie autem multae res sine vivisecctione fiunt, nam multae factae sunt inventiones, quae usum vivisectionis non necessarium reddit. Usus vivisectionis hodie libentius argumento utilitatis quam argumento ethico circumscribitur.

## Bibliographia 
* Preece, Rod (2002) *Awe for the Tiger, Love for the Lamb: A Chronicle of Sensibility to Animals.* UBC Press.

Categoria:Medicina
Categoria:Rationes investigationis
Categoria:Theoriae ethicae
Universitas Rurana

**Universitas Rurana Bauci** (Theodisce *Ruhr-Universität Bochum*), anno 1962 condita, est una e decem maximis universitatibus studiorum Germaniae, viginti ordines professorum et fere triginta novem milia discipulorum habens.

## Nexus externi 
* Situs interretialis universitatis proprius.

!
Universitas Nationalis Mongolica

[thumb|[Aedificium Universitatis Nationalis Mongolicae.]]
**Universitas Nationalis Mongolia** (Mongolice Монгол Улсын их Сургууль) est universitas publica Ulanbatoriae Mongoliae sita, quae die 5 Octobris anno 1941 constituta est. Ergo veterrima universitas in Mongolia est.

Inter alumnos numerantur politici Jargaltulgyn Erdenebat et Ukhnaagiin Khürelsükh.

## Ordines professorum
*Ars ingeniaria adhibita
*Iurisprudentia
*Oeconomia administrativa
*Relationes internationales
*Scientiae humanae
*Scientiae naturae
*Scientiae sociales

## Nexus externi 
*Situs interretialis universitatis proprius. (Mongolice)

Categoria:Constituta 1942
Categoria:Mongolia
Categoria:Ulanbatoria
Categoria:Universitates
Sandshrew

Sandshrew (Iaponice サンド, Sando) est species Pokémon primum visus in *Pokémon Red and Blue*. Simile est pholidotis et appelatus est Anglice ab arena et sorice. habet corpus rotundum, ungues, et cutem durissimam. Numerum ordinis 27 habet et est typi terreni. Gradus ante Sandslash est in quem se vertit.

* Nintendo

* Pokémon

## Notae
Foedus Romae de Tribunali criminali internationali

[thumb|[Logotypus Tribunalis criminalis internationalis]]
thumb|Status civitatium de Foedu Romae de Tribunali criminali internationali
**Foedus Romae de Tribunali criminali internationali** est pactio internationalis ad Tribunal criminale internationale creandum et confirmandum, quod genocidium, scelus bellicum et crimen contra humanitatem iudicat, decerata in Roma die 17 Iulii 1998 et in potestatem iit die 1 Iulii 2002.

Hodie 125 civitates hoc ratam habent. At civitates sicut Civitates Foederatae Americae, Israël et Russia sunt qui eius subscriptiones ad Foedum Romae abgogaverunt.

## Notae 
*Dies internationali pro iustitia criminali

## Nexus externi 
*Texus integralis  (Anglice)
*[Texus integralis](https://legal.un.org/icc/statute/french/rome_statute(f).pdf) (Francogallice)

Categoria:Tribunal criminale internationale
Categoria:Ius internationale
Categoria:Scripta 1998
Dies internationali pro iustitia criminali

[thumb|[logotypus Tribunalis criminalis internationalis.]]
**Dies internationali pro iustitia criminali** est dies ad iustitiam contra scelus bellicum et crimen contra humanitatem promovendum inter gentes anno 2010 decreta, apud diem ubi Foedus Romae de Tribunali criminali internationali decreta est.

Sententia anno 2022 "iustitia socialis gratia occationis laboris et oeconomia formalia" et anno 2021 "iustitia socialis et oeconomia digitalis" fuit.

*Dies mundialis iustitiae socialis

## Notae
## Nexus externi 
*De hac die apud asp.icc-cpi.int.

Categoria:Iura humana
Categoria:Ritus Iulii
Categoria:Tribunal criminale internationale
Basilius Livanov

**Basilius Boris filius Livanov** (Russice Василий Борисович Ливанов, tr. *Vasilij Borisovič Livanov*; Moscuae natus die 19 Iulii 1935) est histrio, moderator, et scriptor cinematographicus Sovieticus et Russicus, titulo Artificis Popularis RSFS Russicae (anno 1988) certisque aliis signis laudis ornatus.

## Nexus externi
* Situs interretialis, Basilio Livanov dedicatus 

Categoria:Actores Russiae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Moderatores cinematographici Russiae
Categoria:Scriptores cinematographici
Vaica Inferior

**Vaica Inferior** (Hispanice, *Vega Baja del Segura*; Valentine, *Baix Segura*), est commarca Communitatis Valentinae, Hispaniae. In extremitate meridionali provinciae Lucentinae sita est, ad finem cum Regione Myrtiensi.

Caput eius et urbs historice maxima est Auraiola, civitas in planitie sita intra municipium amplissimum commarcae et secundae in numero incolarum, cum 77,414 habitantibus (INE 2019). Urbs Turris Vetula, in ora maritima sita, maxima est in numero incolarum, 83,337 habens (INE 2019). Commarca constat ex XXVII municipiis, qui in duos circulos iudiciales divisi sunt: Auraiolae et Turris Vetulae.

Topographia commarcarum planus est in vega cursus inferioris fluminis Taderis, cuius usus est agricultura irrigua, praecipue horti, quod ariditatem regionis montanae ubi culturae solanaceae praevalent contrahit. Utraque parte ostii commarcarum mare aperitur, litorali Costae Albae.

Lingua praedominans et historica in maxima parte comarcae est Hispanica varietate Myrtiana. Attamen memorandum est municipium Longuntica, ut in Lege IV/1983, die XXIII Novembris, de usu et doctrina linguae Valentinae scriptum est, linguam historicam habere Valentinam. Item est in vicario Auriolanus Barbarroja, sola Valentinae linguae loquens in municipio.

Ex Vaica Inferiore oriundus est millenarius ferculum “oryza et crusta” et gastronomia hortensis. In hac comarca excellunt qualitates fructuum agricolarum, industria alimentaria inter maximas est. Etiam praecellit hospitium exterarum personarum in ora maritima.

## Municipia 
## Geographia 
Commarca Vaica Inferior correspondet Regionis Geographicae Hortorum Auraiolanum, regioni irriguae maximi momenti provinciae Lucentina, quae plusquam 275,000 incolas habet et divitias suas debet aquis fluminis Taderis, quae hortos Auraiolanos fertilitant.

Parvo pluviis (Auraiola 291 mm, Turris Vetula 243 mm), comarca per multos annos graves inundationes huius fluminis passa est (annos 1651, 1879, 1946, 1973, 1987, 2019), itaque flumen canalibus munitum est nec postea exundavit, donec maximae inundationes decembri 2016 et septembri 2019 evenerunt.

Anno 1987 inundatae sunt 20,000 ha, quod opera defensionis fluminis Taderis adaugendi eius evacuationis capacitatem movit, quae ex 120 m³/s in quibusdam locis ad minimum 250 m³/s aucta est. Nihilominus, capacitas eius controversa est, nam maximae inundationes saeculi praeteriti 1000 m³/s transierunt.

Vaica Inferior septentrione finitur cum commarcis Alabus Medius et Alabus Inferior, oriente cum mari Mediterraneo, occidente et meridie cum Regione Myrtiensi (scilicet commarcis Belichensis, Horti Murciae et Campus Carthaginis Novae). Continet cursum inferiorem Taderis et territoria adiacentia.

Tres regiones clare in Vaica Inferiore distinguuntur:

* Regio centralis, quae est ipsa hortus Taderis: plana et fertilis, agriculturae irriguae destinata cum densa sed dispersa incolarum multitudine.
* Regio interior, montuosa magis, cum magnis praediis agriculturis et parva incolarum multitudine.
* Litus, turismo destinatum.

Clima est Mediterraneum subdeserticum / subtropicale siccum.
Categoria:Commarcae Lucenti
Tourouvre au Perche

thumb|left|Communis tabula.
thumb|left|upright=0.6|Oppidum Bellegarde hieme, in austro-orientali communis parte.
**Tourouvre au Perche** est novum commune Francicum 2989 incolarum (anno 2022) praefecturae Olinae in regione Normanniae. E fusione decem pristinorum communium, Autheuil, Bivilliers, Bresolettes, Bubertré, Champs, Lignerolles, La Poterie-au-Perche, Prépotin, Randonnai et Tourouvre, a 1 Ianuarii 2016 creatum est.

* Index communium praefecturae Olinae

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Olinae
Categoria:Loci habitati praefecturae Olinae
Daemon Laplaceanus

thumb|Petrus Simon Laplace

 est res omniscia ficta, qua Petrus Simon de Laplace, mathematicus et astronomus Francicus (1849-1927), anno 1814 in libro suo *Essai philosophique sur les probabilités*, determinismum universi inlustrat.

Secundum  a Laplace propositum, quidam daemon qui non solum omnis generis materiae locum in Universo, dato temporis momento, ac omnes leges eam materiam regentes cognoverit, sed etiam hoc indicium satis capaciter scrutari possit, ideoque omnes alias veritates scire possit. Homines docti de  acriter disputant. Daemon enim Laplaceanus veritatem theoriae omnium poscere videtur, sed theoria omnium, si esse potest, ad scientiam futuram pertinet, quam nondum habemus.

Hodie vero illi, qui daemonem Laplaceanum respuunt, ex physica quantica fortasse maximum argumentum capiunt, nam sententia Laplaceana eo argumento
facile reprehendi potest, quod ostendere conatur, mundum quodam significatu comprehensibilem esse. Primis enim cognitis veritatibus reliquae veritates determinari poterunt. Numerus veritatum fundamentalium daemoni scrutabilium nimis parvus esse videtur. Quam manifestissimum est, , qui in physica quantica inhaerere videtur, daemoni possibilitatem negare, alio momento statum mundi determinandi, cum status non se expediat stricte secundum certas regulas, quae semper unam tantum possibilitatem relinquant.

## Notae 
## Bibliographia 
* Chalmers, David J. (2012) *Constructing the World*. Oxford University Press.

* Petrus Simon de Laplace
* Daemon Maxwellianus

Categoria:Daemones
Categoria:Epistemologia
Categoria:Philosophia scientiae
Categoria:Physica
Gouffern en Auge

thumb|left|upright=0.8|Communis tabula.
[thumb|left|Oppidum in [Le Bourg-Saint-Léonard.]]
**Gouffern en Auge** est novum commune Francicum 3644 incolarum (anno 2022 ) praefecturae Olinae in regione Normanniae. E fusione quattuordecim pristinorum communium, Aubry-en-Exmes, Avernes-sous-Exmes, Le Bourg-Saint-Léonard, Chambois, La Cochère, Courménil, Exmes, Fel, Omméel, Saint-Pierre-la-Rivière, Silly-en-Gouffern ut pars principalis, Survie, Urou-et-Crennes et Villebadin, a 1a Ianuarii 2017 creatum est.

* Index communium praefecturae Olinae

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Olinae
Categoria:Loci habitati praefecturae Olinae