open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Teh

***Teh*** est neologismus dialecti interretialis saepissime articulo linguae Anglicae adhibitus, ex mendo typographico usitato vocis *the* ortus, qui inceps usum grammaticum declinantem ab illo vocabuli *the* acquisivit. Anglice haec vox generaliter neque dicitur neque scribitur extra greges technicos vel lingua leet loquentes, sed cum adhibetur, dicitur aut // aut //.

Cum T et E manus laevae digitis adiacentibus dactylographentur in claviatura genere Qwerty, H autem manu dextra, T et E saepe dactylographantur citius quam ut manus dextra inter duas litteras litteram H ponere possit. Cum labore superfluo manus dextrae mendum *hte* ergo fieret.

## De usu
Cum *pwn*, *teh* est adiunctum dialecti leet. E mendo typographico usitato oriundi, convenientia vocabuli ad contextorum varietatem facta est. Saepe dicitur ironice, et adhiberi ad illudendam alicuius inopiam scientiae vel facultatis technologicae potest, ad insultandum, vel etiam ad elitismum gregis cuiusdam roborandum.

Usus grammaticus vocis *teh* in sermone remisso aliquanto commutabilis est. Plure quam alternatione orthographica vocabuli *the*, *teh* quoque grammaticas qualitates habet quibus vox *the* eget; generaliter *teh* contentio vocabuli *the* est. Nova orthographia orta a mendo typographico est, qui symptoma esse commotionis videtur, velut videtur exempli gratia adiectio numeralis unius inter puncta exclamationis. Cum nominibus propriis dici potest (ergo "teh John"); compone usui Graece articuli definiti: ο Ιωαννης (o Ioannes), verbatim Anglice "the John" et fortasse Latine "ille Ioannes." Usus similis est linguae Germanicae vulgari, qua articulus definitus ad nomen definiendum adhibetur: "der Johann," verbatim iterum "the John" et "ille Ioannes," dici possit ut Ioannes, et non Marcus, identificetur. Latine, vox similis *ille* et declinationes eius, quae primo erat pronomen cuius aequivalens Anglicus sit "that," fons est derivativorum linguarum Romanicarum. Usus vocabuli *ille* admodum comparabilis usui vocabuli *teh*, cum *ille* sententiam habere vocum "homo nobilis" potest; "teh John" et "ille Ioannes" ambo enim "Ioannes homo nobilis" significant, etsi scilicet Anglica sententia vocem ironicam habeat.

Demagis, *teh* ante verbum dici potest, ita ut novum genus gerundii fingatur, et facultatem habet vocabuli in nomen adauctum mutandi, quod gradum surrogare superlativum possit. Exemplum notissimum huius concepti grammatici est verbum *suck* (*sugere*, *fellitare*). Ergo locutio "this sucks" (verbatim "hoc sugit" sive "hoc fellitat," vice enuntiationis "mihi displicet") converti potest in "this is teh suck"

## *Teh* nomen substantivum
Ob usum vocis *teh* in circulis quibusdam populo gratum, praesertim apud amplificatores programmaturae, in nomina programmaturarum ascita est. Exempli gratia, apud applicationes interretiales (Anglice *web-based applications*), TEH est machina ad blog scribendum, quae in Google App Engine adhibendo scribitur. TEH Engine praefiguratio machinae ludi 3D—*TEH* hic acronymum pro "TEH Extremely Hardcore" est.

## Notae

Categoria:Mema interretialia
Categoria:Neologismi
Categoria:Verba Anglica
Petronius Annianus

**Petronius Annianus** (quando natus, quando mortuus sit, nescimus), senator Romanus saeculi tertii et quarti fuit.

## Cursus honorum
Petronius anno 314 consul ordinarius et annis 315 - 317 praefectus praetorio erat.

## Familia
Filius eius Petronius Probianus anno 322 consul erat.

## Notae

Categoria:Nati saeculo 3
Categoria:Senatores
Categoria:Praefecti Praetorio
Categoria:Gens Petronia
Categoria:Mortui saeculo 4
Mendum typographicum

[thumb|Mendum typographicum in [Biblia]]
**Mendum typographicum** est error compositionis in typographia, litterae vel detrectione, vel adiectione, vel substitutione vel commutatione ordinis factus, primo in operis imprimitis, deinde in rebus dactylographatis.

## Menda typographica intentionalia
Menda typographica aliquae, vel genera mendorum, infamiam acquisiverunt et interdum nunc consulto adhibentur iocose. Exempli gratia, Britannicum diarium *The Guardian* interdum dicitur *The Grauniad* ob eius famam mendorum typographicorum faciendorum ante aetatem computatro scribendi. Hic usus ut iocus incepit in periodico satirico *Private Eye*; hoc periodicum hoc nomine usque hodie The Guardian appellare permanet.

Menda typographica frequentia sunt in interreti in Usenet et Tela totius terrae; ex nonnulla, velut "teh," "pwn" et "pron" (verba *the*, *own* et *porn* surrogantes), iocos et etiam mema ab interretiariis quibusdam facta sunt.

## Notae

Categoria:Typographia
Antonius Caecinius Sabinus

**Antonius Caecinius Sabinus** (nescimus, quando natus aut quando mortuus sit) senator Romanus saeculi tertii et quarti saeculi erat.

## Officia Publica
Anno 316 Antonius consul ordinarius Imperii Romani erat.

## Notae

Categoria:Nati saeculo 3
Categoria:Senatores
Categoria:Mortui saeculo 4
Albetum

thumb|Albetum
**Albetum**  seu **Olivitum**

## Alia nomina 
Alia nomina sunt: *Olvitum*, *Civitas Sancti Urbani* et *Civitas Sancti Urbani in Cominio*; olim fortasse: *Cominium.*

## Geographia 
* Ciociaria (*terra*),

## Clari cives 
### Nati 
* Antonius Fazio

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Sorana-Cassinensis-Aquinatensis-Pontiscurvi,

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
''Castello, Peschio, Santa Maria del Campo, Sant'Onofrio, Val di Rio*.

## Municipia finitima 
* Atina,
* Campulum,
* Casalverium,
* Castrum Sancti Donati,
* Gallinarium,
* Pesculus Asserulus (AQ),
* Posta Fibrenica,
* Vicus Albus.

* Latium (*regio*),
* Provinciam Frusinatem,
* Ciociariam (*terra*),
* Frusinonem (*urbs''),
* Urbes Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Alvito (province of Frosinone, region Lazio, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Frusinati.
Imago:Alvito centro.jpg|Despectus in urbem.

## Notae 
Categoria:Urbes Italiae in Latio
Categoria:Municipia in provincia Frusinonis
Interretiarius

**Interretiarius** est usor interretis.

## Numerus locique interretiariorum 
Cito numerus interretiariorum augescet.
* Anno 2003; 800 miliones, Asia (256 miliones) paulum anteiens Europam (224 miliones) et Americam Septentrionalem (223 miliones). 
* Exeunte anno 2007, usores interretis 1.319 miliardum sint (in Africa 44 miliones, Asia 510, Europa 348, Oriente Medio 33, America Septentrionali 238, America Latina 126, Oceania 19). 
* Exeunte anno 2008, numerus interretiariorum aestimatur, secundum fontes, inter 1 et 1.5 miliardum. Asia (416–650 miliones) anteit Europam (282–390 miliones) et Americam Septentrionalem (185–246 millions). Nationes maximum numerum interretiariorum habentes sunt Res Publica Popularis Sinarum (180 miliones), Civitates Foederatae Americae (163 miliones), Iaponia (60 miliones), Germania (37 miliones), Regnum Britanniarum (36.7 miliones) et Francia (inter 31.5 et 34 miliones) 
* Anno 2009, planeta aestimatur circa 1.6 miliardum interretiariorum habere (cum circa 422 miliones domuum interreti coniunctarum, id est una domus e quinque exeunte anno 2009).

## Notae 
Categoria:Interrete
Flores (Bonaëropolis)

thumb|Situs regionis *Flores* in territorio Bonaëropolitano
[thumb|left|Flores: [Statio ferriviaria]]

** Flores** est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 150000 (anno 2001) incolarum sunt. Flores pars regionis administrativae C7 est.

## Nexus externi 
*Flores in Bonaëropolis pagina officiali
* Descriptio, historia, statistica huius regionis

Categoria:Regiones Bonaëropolis
Gaius Vettius Cossinius Rufinus

**Gaius Vettius Cossinius Rufinus** (quando natus sit, quando mortuus, nescimus) senator Romanus saeculi tertii et quarti erat.

## Cursus honorum 
Anno 306 proconsul Achaeae electus est, sed propter Maxentii usurpationem magistratum adire non potuit. Itaque annis proximis annis *curator Viae Flaminiae*, *curator alvei Tiberis* et *corrector Venetiae et Histriae*, *Tusciae et Umbriae* atque *Campaniae* erat. Maxentio victo Vettius Rufinus *amicus Augustorum* factus est, quod Constantinus in gratiam senatorum venire voluit: 20 Augusti 315 - 4 Augusti 316 praefectus urbi Romae erat. Anno 316 Rufinus et consul ordinarius erat. Verisimile est eum propinquum consulis anni 323 Vetii Rufini fuisse.

## Notae 
Categoria:Nati saeculo 3
Categoria:Senatores
Categoria:Praefecti urbi Romae antiqui
Categoria:Gens Vettia
Categoria:Mortui saeculo 4
Liniers (Bonaëropolis)

thumb|Situs regionis *Liniers* in territorio Bonaëropolitano
thumb|left|Liniers: stadium

**Liniers** est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 44000 (anno 2001) incolarum sunt. Liniers pars regionis administrativae C9 est.

## Nexus externi 
*De Liniers  apud www.buenosaires.gov.ar
* Descriptio, historia, statistica huius regionis

Categoria:Regiones Bonaëropolis
Montserrat (Bonaëropolis)

thumb|Situs regionis Montis Serrati in territorio Bonaëropolitano
thumb|left|Mons Serratus: *Avenida de Mayo Café Tortoni*

**Mons Serratus** est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 39175 (anno 2001) incolarum sunt. Mons Serratus pars regionis administrativae C1 est.

## Nexus externi 
* De Monte Serrato  apud www.buenosaires.gov.ar
* Descriptio, historia, statistica huius regionis

Categoria:Regiones Bonaëropolis
Vita Alexandri Macedonis (Pseudo-Callisthenes)

***Vita Alexandri Macedonis*** (Graece ) est narratio fabulosa (sed partim e fontibus historicis sumpta) de origine et rebus gestis Alexandri Magni. Huius operis recensio antiquissima nobis cognita, interdum nuncupatione "**Pseudo-Callisthenes**", interdum "**α**" indicata, saeculo fere III p.C.n. Graece conscripta est. Nomen auctoris ignoscitur, nam attributio Callistheni, quam in libris manu scriptis recensionis β et in libro *Historiarum* Ioannis Tzetzae reperitur, pro certo falsa est; taliter et attributiones **Aesopo** in versione Latina Iuli Valerii reperta, Aristoteli in versione Armenica. Narratio convivii ultimi et mortis Alexandri, cum textu testamenti quod fertur, e fonte ut videtur historico seu semi-historico sumpta, separatim etiam Latine servatur (nomine "Liber de morte Alexandri Magni") in collectaneo "*Epitome Mettensis*" nuncupato. 

Ex hac recensione antiquissima versio versione Armenica versioque Latina prima, Iulio Valerio tributa, confectae sunt. Recensiones Graecae posteriores ("β", "γ", "δ", "ε", "λ") in pluribus libris manu scriptis exstant; e quibus versiones in aliis linguis mox factae sunt, Syriace (e qua Arabice et Aethiopice), Hebraice, Russice necnon Latina altera, a Leone archipresbytero titulo *Nativitas et victoria Alexandri Magni* scripta, et tertia, titulo *Historia de preliis*.

## Notae 

## Bibliographia 
; Editiones versionis α
* Carolus Mullerus, ed., *Pseudo-Callisthenes* in  fasc. 3 pp. 1-152 
* Guilelmus Kroll, ed., *Historia Alexandri Magni (Pseudo-Callisthenes). Vol. 1. Recensio vetusta*. Berolini: Weidmann, 1926

; Eruditio
* Adolf Ausfeld; Wilhelm Kroll, ed. *Der griechische Alexanderroman*. Lipsiae: Teubner, 1907. Textus
* George Cary; D. J. A. Ross, ed., *The medieval Alexander*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1956
* P. Goukowsky, ''Essai sur les origines du mythe d'Alexandre*. Nancei, 1978-81.
* R. Merkelbach, *Die Quellen des griechischen Alexander-Romans*. 2a ed. Monaci, 1977
* Richard Stoneman, *Alexander the Great: a life in legend*. New Haven: Yale University Press, 2008. ISBN 978-0-300-11203-0
* J. Zacher, *Pseudocallisthenes''. Halae Saxonum, 1867

* Historia fabulosa Alexandri Magni

Categoria:Fabulae de rege Alexandro
Categoria:Libri biographici
Categoria:Aegypti scripta
Categoria:Scripta saeculo 3
Oirschot

**Oirschot** est vicus situs in Nederlandiae parte cui nomen Campania cuius est locus praecipuus.

Inter pulcherrimos et pictu dignissimos locos Campaniae merito numeratur. Non desunt etiam monumenta visu digna.

Manet haec regio ruralis et agriculturae dedita, fruiturque ambitu haud indecoro.

Diu fuit Oirschot caput Campaniae sedesque nobilium dominorum qui in castro Ten Bergh ad Spoordonk habitabant.

## Homines noti 
*Michael Pratensis Oirschotanus (1964), poeta latinus.
*Petrus Vladeraccus ('s-Hertogenbosch, 1571 - Oirschot ,1618) fuit sacerdos et humanista catholicus.

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Nederlandiae
Ludus scenicus

thumb|Homines fabulam in parva scena exsequuntur.
, vel , est genus litterarum a fabularum scriptore confectum, quod usitate consistit in diverbio inter personas praescripto, ad exsecutionem theatralem, non ad solam lectionem destinatum.  Apud Graecos et Romanos, ludi scenici semper versibus utuntur.

### Indices
* Index ludorum in pelliculas conversorum
* Index pellicularum ex ludis vel musicalibus factarum
* Index rerum theatri

### Res cognatae
* Ars scenica
* Comoedia
* Drama
* Historia theatri
* Intermissio
* Kabuki
* Noh
* Tragoedia
* Theatrum
* Theatrum musicum
* Theatrum operaticum
* Perfunctio
* Rota ardens
* Scenarium
* Scenographia

## Notae 
## Bibliographia 
* Fontaine, Michael & Adele Scafuro. *The Oxford Handbook of Greek and Roman Comedy.* Oxford University Press, 2014. 
* Moore, Timothy. *The Theater of Plautus: Playing to the Audience.* University of Texas Press, 1998. 
* Rabinowitz, Nancy Sorkin. *Greek Tragedy.* Malden:  Blackwell, 2008.  ISBN 9781405121613
* Storey, Ian C. & Arlene Allan. *A Guide to Ancient Greek Drama,* editio altera.  Oxonii:  Wiley Blackwell, 2014.  ISBN 978-1-118-45512-8

## Nexus externi 
* Didaskalia
* Bibliographia de fabulis scenicis, tempore liberae rei publicae

Categoria:Ars acroamatica
Categoria:Litterae
Ludi
Categoria:Theatrum
Gabriel Garko

[thumb|upright|Gabriel Garko et [Laura Torrisi Venetiis feriis cinematographicis sexagesimis sextis]]

**Gabriel Garko** (Augustae Taurinorum **Dario Gabriel Oliviero** natus in Italia die 12 Iulii 1972) est histrio Italicus, etiam saepe televisioni italianae operam suam dat.

## Pelliculae selectae 
* 2001 - Le fate ignoranti

## Nexus externi 
* Gabrielis Garko pagina interretialis
* 

Categoria:Actores Italiae
Categoria:Nati 1972
Categoria:Homines vivi
Petrus Vladeraccus

**Petrus Vladeraccus** Oirschotanus, est sacerdos humanista natione Batavus. Nobili stirpe natus est in urbe 's-Hertogenbosch 1571 et functus est vita in vico Oirschot anno 1618.

Primum didicit apud Fratres Vitae communis apud quos bonas litteras invenit, postea factus est rector Domus Fratrum Vitae Communis, docuitque circa annos 1595-1596-1603 in Schola Latina. Se dedit arti poeticae, composuitque primum carmen de morte Christophori Plantini anno 1590. Eius comoedia *Tobias*, eius *Diarium de obsidione urbis Silvae Ducis* eum inter notos poetas posuerunt. Anno 1603 factus est sacerdos curio in Oirschot, quo in vico multum se dedit ad latinam scholam latinasque litteras promovendas.

Eius sepulchrum situm est coram altari Divae Mariae in ecclesia Divi Petri. Eius inscriptio haec est:
:Monumentum venerabilis
:dni Petri Vladeracci
:pastoris huius ecclisie
:qui obiit 6 ianna 1618

## Nexus externi
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Scriptores Nederlandiae
Categoria:Nati 1571
Categoria:Mortui 1618
Nueva Pompeya

thumb|Situs regionis *Nueva Pompeya* in territorio Bonaëropolitano

**Nova Pompeii** est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una duodequinquaginta urbis regionum. Huic regioni circiter 63276 (anno 2001) incolarum sunt. Nueva Pompeya pars regionis administrativae C4 est.

## Nexus externi 
* De Nueva Pompeya apud www.buenosaires.gov.ar
* Descriptio, historia, statistica huius regionis

Categoria:Regiones Bonaëropolis
Memoria B. Mariae Virginis a Rosario

[thumb|Visio [Sanctus Dominicus|S. Dominici rosarium a Maria accipientis. Tabula colore oleo a Guido Reni sub 1596-1598 picta]]
**Memoria B. Mariae Virginis a Rosario** est dies festus Ecclesiae Catholicae die 7 Octobris in honorem BMV a Rosario celebratus.

## Historia 
Hodierna memoria BMV a Rosario a Pio V (papa 1566–1572) sub titulo *Festum Sanctae Mariae de Victoria* condita est eo modo Deo gratias agens pro victoria classis Christianae in pugna Lepantina 1571. Prima Octobris die dominica celebratum est. Iam 1573 a Gregorio XIII *Festum BMV a Rosario* nominatum est.

1716 Imperio Ottomanico Eugenio principe Sabaudiensi duce apud Petro-Varadinum (hodie in Serbia / Neoplanta) victo festum in Calendarium Romanum receptum est. Anno 1913 in die 7 Octobris positum est.

## Tabula Alberti Dureri 
thumb|left|Dureri *Festum Rosarii*
Albertus Durerus anno 1506 Venetiis tabulam magnam cum titulo *Festum rosarii* pinxit, quae hodie in pinacotheca gentilicia Pragensi collocata est.

*Festum rosarii* est primum altare unius tabulae a Durero factum. Sancta Maria, mater Dei, in throno a putis sustento demonstratur. Duo puti coronam super caput eius pendens tenent, alius angelus ad pedes eius fidibus canit. 

Maria, Christus infans, Sanctus Dominicus, cui inventio rosarii attribuitur, et alii puti rosaria distribuunt hominibus, quibus imperator papaquae anteunt.

[thumb|Madonna rosarii, opus [Franciscus Tavella|Francisci Tavellae 1905, in ecclesia paroeciale in Ritten / Renon, Tirolis Meridionalis]]

* Maria (mater Iesu),
* Calendarium Romanae Ecclesiae,
* Sanctuarium Beatae Mariae Virginis Rosarii Pompeianum,
* Praelaturam Territorialem Pompeianam.

## Bibliographia 
* LThK, Vol. 7, p. 68, vox "Marienfeste", ibi "Fest der allerseligsten Jungfrau Maria vom Rosenkranz" (Theodisce)

## Nexus externi 
* Festum BMV a Rosario die 7 Octobris
* Alberti Dureri *Festum rosarii*

Categoria:Maria (mater Iesu)
Categoria:Calendarium
Primatus papae

**Primatus papae** est principatus universae Christianitatis a papis Ecclesiae Catholicae Romanae sibi vindicatus. Hae vindiciae a tertio saeculo a Romano Sancti Petri episcopatu, quem traditio ecclesiastica affirmat, atque a continua inde coepta Successione Apostolica deducuntur. In Ecclesia Catholica Romana haec sententia usque ad sextum saeculum paulatim evincebat, numquam autem in aliis ecclesiis.

Secundum doctrinam romano-catholicam Primatui papae contingit 
*Primatus iurisdictionis et
*Suprema magisterii potestas sive magisterium ex cathedra.
Ambo a Concilio Vaticano Primo dogmate infallibilitatis confirmata sunt.

*Cathedra Petri

## Bibliographia 
;Novum Testamentum
*Paul Hoffmann: *Der Petrus-Primat im Matthäusevangelium.* In: Joachim Gnilka (ed.): *Neues Testament und Kirche. Festschrift Rudolf Schnackenburg.* Herder, Friburgi Brisgoviae et al. 1974, ISBN 3-451-16628-3, p. 94–114.

;Ecclesiae Orthodoxae
*Boris Bobrinskoy (ed.): *Der Primat des Petrus in der orthodoxen Kirche.* Übersetzt aus dem Französischen von Matthis Thurneysen. EVZ-Verlag, Turici 1961 (*Bibliothek für orthodoxe Theologie und Kirche* 1).

;Editiontes historicae
*Johann Friedrich Ludwig Rothensee: *Der Primat des Papstes in allen christlichen Jahrhunderten.* Nach seinem Tode herausgegeben von Andreas Räß und Nikolaus von Weis. 3 volumina. Kupferberg, Moguntiaci 1836–1838.
*Jakob Frohschammer: *Der Primat Petri und des Papstes. Zur Beleuchtung des Fundamentes des römischen Papstherrschaft.* Verlag Eduard Loll, Elberfeld 1875.

;Papatus
*Reinhard Gahbauer: *Gegen den Primat des Papstes. Studien zu Niketas Seides. Edition, Einführung, Kommentar.* Verlag Uni-Druck, Monaci 1975, ISBN 3-87821-131-7 (simul: Monaci, Univ., Diss., 1975).
*Georg Schwaiger: *Päpstlicher Primat und Autorität der Allgemeinen Konzilien im Spiegel der Geschichte.* Schöningh, Monaci et al. 1977, ISBN 3-506-74786-X.
*Wolfgang Klausnitzer: *Der Primat des Bischofs von Rom. Entwicklung – Dogma – Ökumenische Zukunft.* Herder, Friburgi Brisgoviae et al. 2004, ISBN 3-451-28513-4.
*Marcus Schumacher: *Der Primat des Papstes. Die Krise des Primates im Zeitalter von Schisma und Konziliarismus.* Grin Verlag, Monaci 2007, ISBN 978-3-638-79540-1.

## Nexus externi 
* 
*Der Primat des Nachfolgers Petri im Geheimnis der Kirche (Congregatio pro doctrina fidei, lingua Theodisca)

Categoria:Ecclesia Catholica
Communio Anglicana

**Communio Anglicana** (Anglice *Anglican Communion*) est communio Christiana per totum orbem terrarum diffusa, quae mores suos atque elementa et catholica et reformata coniungit: traditio Catholica imprimis in liturgia ordinibusque sacris praevalet, Reformata in theologia. Ecclesiae Anglicanae se partes "unius Catholicae et Apostolicae ecclesiae" aestimant, traditione theologiaque reformationis Anglicae (et partim Scoticae) coniunctae. Tamen Communio Anglicana reformationem suam non rupturam ecclesiae praereformatae, sed redintegrationem ecclesiae necessariam interpretatur. Inde Communio Anglicana et Catholica et Reformata est, a reformatione quidem propriam traditionem theologiamque sequens. Toto orbe terrarum Communioni Anglicanae circiter 80&thinsp;000&thinsp;000 hominum in 385 dioecesibus adhaerent.

## Structura et divisio
thumb|Mappa mundi provinciarum Communitatis Anglicanae (colore caeruleo).
Communio Anglicana e 38 autonomis ecclesiis territorialibus sive provinciis constat. Praeter Ecclesiam Anglicam sunt e.g. Ecclesia Anglicana Canadiensis, Ecclesia Episcopalis in Civitatibus Foederatis Americae vel Ecclesia Indiae meridionalis. Provinciae sive ecclesiae territoriales, quibus unicuique Primas praeest, pluribus dioecesibus compositae sunt.

Communio Anglicana post Ecclesiam Catholicam Romanam et Ecclesias Orthodoxas numero fidelium tertia ecclesia est. Toto orbe terrarum circiter 80&thinsp;000&thinsp;000 Christianorum ad Communionem Anglicanam pertinent, ex iis ciricter 42&thinsp;000&thinsp;000 in Regno Britanniarum (maxima ex parte in Anglia, quod autonomae ecclesiae Scoticae Cambricaeque neque ecclesiae publicae sunt neque maioritatem incolarum comprehendunt). Communio Anglicana praecipue in regionibus linguae Anglicae versatur.

Sunt etiam homines, qui ecclesiam traditionis Anglicanae frequentent, quae autem ad Communionem Anglicanam pertinere nolit (ut puta *Anglican continuing churches*, quae dicuntur), quod communionem ruperunt. Tales ecclesiae ad communionem Anglicanam numerandae non sunt neque volunt.

*Anglicanismus
*Coetus Lambethani
*Liber Precum Publicarum
 
## Notae

## Nexus externi
*Repositorium datorum de clericis Ecclesiae Anglicanae, ccedb.cch.kcl.ac.uk

!
Categoria:Ecclesiologia
Retiro (Bonaëropolis)

thumb|Situs regionis *Retiro* in territorio Bonaëropolitano
thumb|left|Retiro: palatium Bencich in via *Esmeralda*

**Retiro**  est Bonaëropolis hodierna regio urbana, una ex duodequinquaginta urbis regionibus. Huic regioni circiter 45002 (anno 2001) incolarum sunt. Retiro pars regionis administrativae C1 est.

## Nexus externi 
*De Retiro apud www.buenosaires.gov.ar
* Descriptio, historia, statistica huius regionis

Categoria:Regiones Bonaëropolis
Saavedra (Bonaëropolis)

thumb|Fines Saavedrae in territorio Bonaëropolitano
thumb|left|Prospectus Saavedrae

**Saavedra** est hodierna regio Bonaëropolis, una ex duodequinquaginta regionum urbis. Cui regioni anno 2001 circiter 51&thinsp;723 incolarum erant. Saavedra pars regionis administrativae C7 est.

## Nexus externi 
*De Saavedra apud www.buenosaires.gov.ar
* Descriptio, historia, statistica huius regionis

Categoria:Regiones Bonaëropolis
Canellae

thumb|Canellae
**Canellae**  (alia nomina: *Cannetum*) (Italiane: *Canelli*) sunt Urbes Italiae et municipia, circiter 10&thinsp;750 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Astensi sita. Incolae *Canellenses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di città.svg|*Urbs Italiae*

### Sententia 
Sententia urbis est: *AD PRAECLARA*.

## Geographia 
Municipium ad Montem Ferratum Astensem, partem Montis Ferrati historicae ac geographicae terrae, pertinet.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
* *Aie*
* *Braglia*
* *Cantonice*
* *Castagnole*
* *Castellero*
* *Ceirole*
* *Fello*
* *Fontanazzo*
* *Marmo*
* *Merlini*
* ''Sant'Antonio*
* *Serra Masio*

## Municipia finitima 
*Bubbio, Calamandrana, Calosso, Cassinasco, Loazzolo, Moasca, San Marzano Oliveto, Santo Stefano Belbo (CN)*.

* Pedemontium (*regio*),
* Provincia Astensis,
* Mons Ferratus (*terra*),
* Hasta Pompeia seu Hasta ac Asta (*urbs''),
* Urbes Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus

## Pinacotheca 

Image:Map - IT - Asti - Municipality code 5017.svg|Municipium Canellense in Provincia Hastensi.

## Notae 
Categoria:Urbes Italiae in Pedemontio
Categoria:Municipia in provincia Hastae Pompeiae
Categoria:Municipia Montis Ferrati Astensis
Chanel

thumb|Domicilium Chanel (Place Vendôme, Lutetiae).

**Chanel** est domus modaria Francica a Gabriella "Coco" Chanel ineunte saeculo XX instituta. Chanel prima ex domibus modariis commodiores mulieribus vestitus designavit. Thoracibus omissis id egit, ut vestes feminarum simpliciores et vita cotidiana utiles fierent. Sunt qui Gabriellam Chanel putent modernorum feminarum vestimentorum inventricem. Chanel indusiolum nigrum (Fr. *petite robe noire*) annis 1920 designavit, ex quo magnam laudem tulit. Etiam iaccis et perulis nobilis est, nec non liquoribus odoratis, e quibus maxime innotuit N°5 Chanel. 

Prima taberna modaria a Coco Chanel anno 1910 aperta est Lutetiae in Rue Cambon (haud procul a Place Vendôme). Primum pileos fecit et vendidit. Deinde paucis annis post ampliorem in eadem via locum nacta (id est: 31, Rue Cambon) vestes feminarum designare, producere, vendere coepit. Annis 1920 Chanel indusiolum nigrum invenit et N°5 Chanel, primum ex suis liquoribus odoratis, in medium protulit.

Chanel in maxima gratia fuit annis 1930 ante secundum bellum mundanum, sed anno 1939 coacta est domum modariam claudere. Interpositis quindecim fere annis operam resumpsit anno 1954. Proximo deinde anno perulam protulit, quae nota classica 2.55 – sc. ex mense et anno quo prolata est – innotuit. Anno 1971, cum Coco Chanel mortua esset, Yvonne Dudel designatrix et Jean Cazaubon designator creati sunt. 

Hodie princeps designator domus Chanel est Carolus Lagerfeld, qui ab anno 1983 vestibus indui paratis prêt-à-porter et altae modae vel haute couture designandis praeest.    

## Nexus externi 
* Situs officialis

Categoria:Societates mercatoriae Franciae
Categoria:Constituta 1910
Categoria:Mos vestis
Lina Sotis

**Lina Sotis** (Romae die 27 Aprilis 1944) est diurnaria et scriptrix Italiana, quae pro claro diario *Il Corriere della Sera* operam dat.

## Nexus externi
Linae Sotis *forum* apud corriere.it
Linae Sotis pagina interretialis

Categoria:Nati 1944
Categoria:Homines vivi
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Diurnarii Italiae
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Mulieres
Oecumene (discretiva)

**Oecumene**, -is f. (Graece: *οἰκουμένη* "universa terra inhabitata") sive **oecumenicus** variis modis adhibetur:
* Oecumene,  totus orbis terrarum antiquitate inhabitatus (notio antiqua)
* Motus oecumenicus, dialogus inter denominationes Christianas, vide: Oecumenismus
* Oecumene Abrahamitica, dialogus inter tres religiones monotheisticas (Religio Iudaica, Religio Christiana, Religio Islamica)
* Oecumenicum concilium, aut unus e septem conciliis ecclesiae antiquae (325–787) ab plurimis ecclesiis approbatis aut concilium Ecclesiae Catholicae, quae etiam post annum 1054 (Schisma Orientis) concilia sua, quamvis ab aliis ecclesiis non approbentur, "oecumenica" vocare non desinit.
* Theologia Oecumenica, commentatio theologica quaestionum inter denominationes controversiarum
* **Patriarcha Oecumenicus**, titulus Patriarchae Constantinopolitani, vide etiam: Patriarchatus Oecumenicus Constantinopolitanus
* Conventus oecumenici, notio varios ecclesiarum conventus ad pacem, iustitiam conservationemque creationis fovendam complectens
Dioecesis Urbis seu Romana

**Dioecesis Urbis seu Romana** primo saeculo condita est. Episcopus Romanus simul est Primas Italiae et caput (Papa) Ecclesiae Catholicae. Praeterea munere Metropolitae Provinciae ecclesiasticae Romanae fungitur. 

## Episcopus 
Sedes ab Summo Pontifice S.S. Papa Leo XIV regitur.

## Historia 
Dioecesis Romana I saeculo erecta est.

## Ecclesia cathedralis 
Ecclesia cathedralis est Archibasilica Sanctissimi Salvatoris (sive *Basilica Lateranensis* sive *Basilica Sancti Ioannis in Laterano*).

## Sedes suburbicariae 
* Sedes Suburbicaria Albanensis,
* Sedes Suburbicaria Tusculana,
* Sedes Suburbicaria Ostiensis,
* Sedes Suburbicaria Portuensis-Sanctae Rufinae,
* Sedes Suburbicaria Praenestina,
* Sedes Suburbicaria Sabinensis-Mandelensis,
* Sedes Suburbicaria Veliterna-Signina.
[thumb|left|[Cathedra papae, episcopi Romani (Apsis Basilicae Lateranensis)]]

* Roma (*urbs*)
* Ecclesia Catholica Romana
* Index paparum
* Italia
* Latium (*regio*)
* Civitas Vaticana
* Regio ecclesiastica Latii
* Dioeceses suburbicariae
* Dioeceses Ecclesiae Catholicae
* Dioeceses Italicae Ecclesiae Catholicae

## Nexus externi 
* [Pagina domestica dioecesis (Italiane(https://la.wikipedia.org/wiki/Italiane))]
* [*GCatholic* (Anglice(https://la.wikipedia.org/wiki/Anglice))]
* 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Insigne Francisci.svg|Insigne Summi Pontificis Papae Francisci.
Fasciculus:Coat of arms of Agostino Vallini.svg|Insigne Cardinalis Vicarii Augustini.
Fasciculus:Coat of arms of Angelo Comastri.svg|Insigne Cardinalis Vicarii Angeli.

Fasciculus:Coat of arms of Filippo Iannone.svg|Insigne Archiepiscopi Vicegerentis Philippi.
Fasciculus:Coat of arms of Lorenzo Leuzzi.svg|Insigne Episcopi Auxiliarii Laurentii.
Fasciculus:Coat of arms of Paolo Selvadagi.svg|Insigne Episcopi Auxiliarii Pauli.
Fasciculus:Coat of arms of Giuseppe Marciante.svg|Insigne Episcopi Auxiliarii Iosephi.

Fasciculus:Coat of arms of Augusto Paolo Lojudice.svg|Insigne Episcopi Auxiliarii Augusti Pauli.
Fasciculus:Coat of arms of Angelo De Donatis (archbishop).svg|Insigne Episcopi Auxiliarii Angeli.
Fasciculus:Template-Bishop.svg|Insigne Episcopi Auxiliarii Guerini.

## Bibliographia 
*«Romana Ecclesia» e «Clerus Urbis». Considerazioni sul clero urbano nei secoli centrali del medioevo*, in *Archivio della Società romana di storia patria*, 122 (1999), pp.&nbsp;85–104

## Notae 

!
Oecumenismus

**Oecumenismus** plerumque est incepta ad unitatem (vel cooperationem) inter ecclesias doctrina, historia, praxique divisas fovendam. Hac significatione praevalente, unicam ecclesiam Christianam appetit. Vox non est commutanda cum dialogo inter religiones vel pluralismo religioso, unitatem vel cooperationem inter religiones diversas appetentes.

Verbum e Graeco οἰκουμένη 'inhabitata' (scil. terra) derivatum est; ne vis hodierna cum voce antiqua oecumene totum orbem terrarum inhabitatum vel Imperium Romanum valente confundatur, notio oecumenismi formata est. Nihilominus, interdum *oecumene* pro *oecumenismo* adhibetur.

## Historia motus oecumenici 
Anno 1930, Nathan Söderblom Praemium Nobelianum Pacis ratione motus oecumenici accepit; quod praemium anno 1946, Ioannes Raleigh Mott etiam accepit. Anno 1948, Consilium Oecumenicum Ecclesiarum Amstelodami conditum est.

*Syncretismus

Categoria:Divisiones Christianorum
Categoria:Oecumenismus
Categoria:Religiones
Oecumene Abrahamitica

**Oecumene Abrahamitica** est dialogus inter tres religiones monotheisticas (Religio Iudaica, Religio Christiana, Religio Islamica) ad consensum cooperationemque fovendam.

Notio a theologis Christianis Ioannes Küng et Carolus-Iosephus Kuschel introducta est, ut necessitas dialogi harum trium religionum affirmetur. A multis haec notio refutatur, quod "oecumene" sive "oecumenismus" dialogum inter Christianos et appetentiam ad unicam ecclesiam Christianam significare soleat.

*Oecumenismus
*Dialogus inter religiones

## Bibliographia 
* J. Gnilka: Bibel und Koran. Friburgi Brisgoviae 2004, ISBN 3-451-28316-6
* Deutsche Bischofskonferenz (Ed.): Leitlinien für multireligiöse Feiern von Christen, Juden und Muslimen (Arbeitshilfe 170), 2003
* D.C. Siedler / H. Nollmann (Ed.): Wahrhaftig sein in der Liebe! Christliche und islamische Perspektiven zum interreligiösen Dialog 2. ed., Berolini 2002, ISBN 9783884250730
* K.-J. Kuschel: Streit um Abraham. Was Juden, Christen und Muslime trennt und was sie eint, Dusseldorpii 2001, ISBN 3-491-69030-7
* H. Küng: Projekt Weltethos. Monaci 1990, ISBN 3-492-03426-8

Categoria:Religiones
Categoria:Oecumenismus
Beniaminus Affleck

**Beniaminus Affleck** (natus *Benjamin Geza Affleck* Berkeleiae in California die 15 Augusti 1972) est histrio et moderator cinematographicus Americanus. 

## Pelliculae selectae
[thumb|Beniaminus Affleck anno [2008]]
* 1998 - * Armageddon* 
* 1998 - * Shakespeare in Love * 
* 1998 - * Pearl Harbour * 
* 2003 - *Daredevil*
* 2004 - *Surviving Christmas*
* 2012 - *Argo*

## Nexus externi
* 

Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Californiae
Categoria:Incolae Cantabrigiae Massachusettae
Categoria:Moderatores cinematographici Civitatum Foederatarum
Callixenus Rhodius

**Callixenus Rhodius** (Graece ) fuit auctor Graecus antiquus qui fortasse saeculo III a.C.n. floruit et de artibus et architectura urbis Alexandriae scripsit. Opera eius, hodie deperdita, e fragmentis ab Athenaeo et Plinio citatis partim cognoscuntur. Callixenum ex insula Rhodo ortum e nomine eius apud Athenaeum reperto scimus; Alexandriae degisse et documenta publica ibi legisse de ludis quinquennalibus () e fragmento ipso discimus; documenta () de rebus navalibus Ptolemaicis perlegisse censetur quia res similes ex hoc fonte repetivit Appianus Alexandrinus.

## Opera 
* *De Alexandria* ()
* *De pictoribus et sculptoribus* ()

## Notae 
## Bibliographia 
* Iosephus Kamp, *De Ptolemaeo Philadelpho pompa bacchica*. Bonnae, 1864 
* E. E. Rice, *The Grand Procession of Ptolemy Philadelphus* (Oxonii: Oxford University Press, 1983) pp. 134-179
* Lucía Rodríguez-Noriega Guillén, "Una posible identificación del onélaphos (Ath. V 200 F = Calix. FGrH 627 fr. 2, p. 173,13)" in *Studia Philologica Valentina* vol. 6 (2002-2003) pp. 133-138

Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Incolae Rhodi
Categoria:Scriptores Aegypti Graecoromani
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 aut 2 a.C.n.
Oecumene

**Oecumene** (a lingua Graeca, "οἰκουμένη" oikuménē, "terra inhabitata") est pars orbis terrarum a civitate nota. Vulgo ea pars Terrae, quae perpetuo inhabitatur, oecumene appellatur, contra anoecumenem, id est regiones desertae vel temporarie habitatae. Tempore Hellenistico, oecumene significabat eam partem Terrae, quae inhabitabatur ab omnibus hominibus vel aliqua eorum parte. Saepe terras a Graecis habitatas significabat, sed barbaros excludebat. Sub imperio Romano, oecumene totum Imperium Romanum saepe designabat. 

In Novo Testamento, hoc vocabulum refertur tam ad mundum praesentem quam ad regnum Christi futurum. In litteris Imperii Romani Orientalis usus Graecus Romanus manebat, sed, christianismo crescente, etiam gentes extra Imperium comprehendebantur, ubi ecclesiae vel communitates christianae exstabant.

Notio oecumenae postea a christianis adhibita est, propter hoc, concilia universae ecclesiae oecumenica nominata sunt et patriarcha Constantinopolitanus titulum patriarchae oecumenici accepit. Haec allusio ad universalitatem est origo modernae notionis oecumenismi.

## Oecumene in religione Christiana 
Hac vi etiam in Novo Testamento adhiberi solet vel Imperium Romanum significat. In Hebr 2,5 vox "mundus futurus" valet.

In ecclesia antiqua notio praeter vim politicam (Imperium Romanum) etiam vim ecclesiasticam habebat universam Christianitatem significans. Tempore Constantini Magni hoc discrimen evanuit. Decreta conciliorum oecumenicorum simul pro ecclesia ac imperio valebant. 

Parte imperii occidentali delapso tantum vis ecclesiastica remanebat: Saeculo sexto Patriarcha Constantinopolitanus se "Oecumenicum" nominabat primatum inter varias ecclesias denotans. Quod a Gregorio Magno, papa Romano, vehementer refutatum est.

A saeculo vicesimo notio *oecumene* pro variis formis Oecumenismi (sc. "Motu oecumenico" inter ecclesias et "Oecumeni Abrahamitica" inter religiones monotheisticas) adhibetur.

* Oecumenismus
* Cartographia

## Bibliographia 
* F. Gisinger: *Oikumene*. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. 17, Stuttgardiae 17, Coll. 2123–2174.
* J. Kaerst: *Die antike Idee der "Oekumene" in ihrer politischen und kulturellen Bedeutung.* Lipsiae 1903
* E. Pitz: *Die griechisch-römische Ökumene und die drei Kulturen des Mittelalters. Geschichte des mediterranen Weltteils zwischen Atlantik und Indischem Ozean, 270 - 812.* Berolini 2001, ISBN 3-05-003564-1
* J.S. Romm: *The edges of the earth in ancient thought. Geography, exploration, and fiction.* Princeton, NJ 1992, ISBN 0-691-06933-6
* T. Schmitt: Vox *Oikumene*, in: Der Neue Pauly (DNP)
* W. Speyer: *Reale und ideale Oikumene in der griechischen und römischen Antike.* Wiener Studien. Zeitschrift für klassische Philologie und Patristik 114 (2001), p. 449-462
* W.M. Stevens: ''The Figure of the Earth in Isidore's "De natura rerum".'' In: Isis, Vol. 71, Nr. 2 (mense Iunio 1980), p. 268-277

## Notae 
Categoria:Geographia antiqua
Categoria:Imperium Romanum
Categoria:Religio Christiana
De Alexandria (Callixenus)

***De Alexandria*** (Graece ) fuit opus Callixeni Rhodii Graece saeculo III a.C.n. fortasse scriptum, hodie deperditum, de artibus et architectura urbis Alexandriae. 

Hoc opus e fragmentis ab Athenaeo et Plinio citatis partim cognoscitur. Quae fragmenta de tribus rebus explicant:
* Tabernaculum symposiacum regis Ptolemaei II ( 196a-197c)
* Pompa Dionysiaca regis Ptolemaei II ( 197d-203b)
* Tesseraconteris regis Ptolemaei IV ( 203e-204d)
* Navis fluviatilis regis Ptolemaei IV ( 204d-206c)
In fragmentis nobis cognitis Callixenus fontem publicum citat de ludis quinquennalibus (); documenta alia () de rebus navalibus Ptolemaicis adhibita censentur quia res similes ex eodem fonte repetivit Appianus Alexandrinus.

## Notae 

## Bibliographia 
; Editiones
*  no. 627 
* Iosephus Kamp, *De Ptolemaeo Philadelpho pompa bacchica*. Bonnae, 1864  
* E. E. Rice, *The Grand Procession of Ptolemy Philadelphus*. Oxonii: Oxford University Press, 1983. ISBN 0-19-814720-1 

; Eruditio

* F. Caspari, "Das Nilschiff Ptolemaios' IV." in *Jahrbuch des Deutschen Archäologischen Instituts* vol. 31 (1916) p. 1 ff.
* F. Caspari, "Studien zur dem Kallixeinosfragment Athenaios 5, 197c-203b" in *Hermes* vol. 68 (1933) p. 400 ff.
* F. Studniczka, "Das Symposion Ptolemaios' II." in *Abhandlungen der Sächsischen Akademie der Wissenschaften* vol. 30 no. 2 (1914)

## Nexus externi 
* Textus apud *Hodoi elektronikai* (per paginas quattuor sequitur) 

Categoria:Scripta saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Aegypti scripta
Categoria:Ptolemaeus II
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Libri de Aegypto
Categoria:Libri de architectura
Categoria:Alexandria antiqua
Categoria:Libri deperditi
De pictoribus et sculptoribus (Callixenus)

***De pictoribus et sculptoribus*** (Graece ) fuit opus Callixeni Rhodii Graece saeculo III a.C.n. fortasse scriptum, hodie deperditum, de arte et sculptura Aegypti. Cuius operis nullum fragmentum hodie superest; olim vidit Sopater sophista qui in libro duodecimo *Eclogarum variarum* suarum citavit. Haec discimus e *Bibliotheca* Photii, qui opus Sopatri perlegit.

## Notae 

## Bibliographia 
*  no. 627
* E. E. Rice, *The Grand Procession of Ptolemy Philadelphus* (Oxonii: Oxford University Press, 1983. ISBN 0-19-814720-1) pp. 156-157

Categoria:Scripta saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Aegypti scripta
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Libri de Aegypto
Categoria:Libri de arte
Categoria:Libri deperditi
Prima communitas Hierosolymitana

[thumb|Effusio [Spiritus Sanctus|Spiritus Sancti die Pentecostis pictus a Giotto Bondonis sub annum 1305]]
**Prima communitas Hierosolymitana** erat prima communitas Christiana. Post Christum crucifixum mox orta est, Iudaeis et omnibus hominibus Christi resurrectionem, absolutionem peccatorum et imminentem adventum Christi secundum (Graece Δευτέρα Παρουσία) annuntians.

## Fontes 
Fons praecipuus de origine, historia, fide, et cultu primae communitatis Hierosolymitanae sunt Actus Apostolorum, qui sub 100 conscripti sunt. Ad hoc veniunt traditiones, quas Paulus apostolus in litteris suis praebert. Etiam relatio de passione Iesu Christi Evangelii secundum Marcum (Mc 14ss) a multis conscripta esse Hieosolymis putatur.

Lucas primam communitatem Hierosolymitanam (circiter ab anno 30 usque ad annum 70) exemplum ecclesiarum posterarum describit, quae ab apostolis recta concorditer magna ex parte in bonorum communione vixerit. Epistulae Sancti Pauli et pervestigatio sive censura historicorum hanc speciem aliqua ex parte commutant, licet fundamenta fidei omnibus communia fuisse comprobentur.

Quod communitatis liturgiam et munera attinet forsitan e Doctrina Apostolorum (Graece: διδαχή), quasi Catechismo Christianorum, qui religione Iudaica orti communitati Hierosolymitanae theologia proximi fuisse videntur, aliqua colligi possunt. 

Praeterea sunt fontes non biblici ut puta Testimonium Flavianum (ad annum 90) a historico Iudaico Flavio Iosepho conscriptum atque noti e libro Hegesippi (ad annum 180) Hypomnemata intitulato  in Historia ecclesiastica Eusebii Caesariensis servati.

*Ecclesia antiqua
*Socialismus Christianus

Categoria:Biblia
Categoria:Ecclesia primitiva
Categoria:Hierosolyma
Categoria:Historia
Computus paschalis

**Computus paschalis** est ratio, qua dies paschalis et inde omnes dies festi mobiles statuuntur.

Concilium Nicaenum Primum (anno 325) omnibus Christianis Pascha eadem die celebrandum esse statuit. Itaque dies paschalis in dominicam primam post veris lunam plenam collocatus est.

Via computandi:
#Computus termini paschalis secundum Cyclum Metonis.
#Exploratio diei termini paschalis et eo dominicae sequentis secundum formulas Calendarii Iuliani et Calendarii Gregoriani.

Computus necessarios Carolus Fridericus Gauß in formulas mathematicas algorithmi scripsit. 

*Calendarium Romanae Ecclesiae
*Cyclus magnus paschalis
*Epacta

## Nexus externus 
*Fundamenta calendarii Iuliani Gregorianique (Theodisce)

Categoria:Calendarium
Categoria:Pascha
Categoria:Chronologia
Demochares

**Demochares** (Graece ), cuius avunculus erat Demosthenes, fuit rerum gestarum scriptor et vir politicus Atheniensis. Anno 303 a.C.n. decreta pro Demetrio Poliorcete a Stratocle proposita vituperavit et in exsilio missus est. Mortuus est post annum 280 a.C.n. Opera eius historica deperdita sunt.

## Opera 
* *Historiae*
* *Orationes*

## Notae 
## Bibliographia 
* "Demochares" in  vol. 1 p. 973
* J. Traill, ed., *Persons of Ancient Athens* (Toronto, 1994- ) no. 321970

Categoria:Politici Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Historici Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Demetrius Poliorcetes
Stratocles Diomeensis

**Stratocles Euthydemi f. Diomeensis** (Graece ) fuit vir politicus Atheniensis qui pro Demetrio Poliorcete operam dedit. Anno 303 a.C.n. Democharem in exsilio mittendum suasit qui decreta Stratoclea de rege Demetrio vituperaverat. Anno 302 legem proposuit mensem Munichionem in Anthesterionem rursusque in Boedromionem mutandam ut in mysteriis Eleusiniis omnibus eo uno mense Demetrius initiaretur. Meretricem Lemen apud se paelicem tenuit.

Honores varios sectatoribus regum Antigoni et Demetrii apud populum Atheniensem proposuit: Bianore (si nomen recte ex inscriptione fragmentaria reconstituitur), Dionysio, Eupoli, Lycisco, Soloni Stratonis filio, Sotimo.

## Fontes 
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* 20.45-46
* Matron Pitanaeus, *Cena Attica* ( 135b, 137c)
* Plutarchus, "Vita Demetrii" 10-12, 24, 26

## Notae 

## Bibliographia 
* "Stratocles (1)" in  vol. 3 p. 923
*  i.724 (vol. 2 p. 364)
*  no. 12938 (vol. 2 pp. 273-274)
* S. Koumanoudes, "Sotimos Dositheou Kyrenaios" in *Horos* vol. 4 (1986) pp. 11-18

Categoria:Politici Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Demetrii Poliorcetae sectatores
Proelium ad Gazam commissum (312 a.C.n.)

thumb|Demetrius I Poliorcetes
**Proelium ad Gazam** anno **312 a.C.n.** inter Demetrium Antigoni Monophthalmi filium et Ptolemaeum Lagi filium sub moeniis urbis Gazae in Palaestina commissum est. Victor fuit Ptolemaeus. In hoc proelio mortuus est ex parte Demetrii Boeotus Antigoni amicus; ex eadem parte pugnavit Andronicus Olynthius et (ut videtur) Nearchus. 

## Fontes 
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* 19.69.1
* Iustinus, *Epitoma Historiarum Philippicarum Pompei Trogi* 15.1.6-9
* Plutarchus, "Vita Demetrii" 5
* Stela Satrapae

## Bibliographia 
* Richard A. Billows, *Antigonos the One-Eyed and the Creation of the Hellenistic State* (Berkeley: University of California Press, 1990) pp. 126-129 et passim
* H. H. Scullard, *The Elephant in the Greek and Roman World* (Londinii, 1974) pp. 95-97

Categoria:Bella Diadochorum
Categoria:Gaza
Categoria:Palaestina
Categoria:Demetrius Poliorcetes
Categoria:Ptolemaeus I
Categoria:312 a.C.n.
Varallum

thumb|Varallum
**Varallum**  (Italiane: *Varallo*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 7&thinsp;174 incolarum, in regione Pedemontio et in Provincia Vercellensi situm. Urbani * Varallenses* appellantur.

## Insignia 

Fasciculus:Corona di città.svg|*Urbs Italiae*
Fasciculus:Valor militare gold medal BAR.svg|*Urbs nomismate aureo ob virtutem militarem decorata*
Fasciculus:Welterbe.svg|UNESCO

## Geographia 
* Vallis Sessitum

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2018 **municipium Sabiae** coniunxit se cum 'municipio Varalli ut constituiret municipium iunctum. Nomen municipii **Varallum** manet.

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Novariensis

## Aedificia egregia 
* Mons Sacer Varallenis

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Sabia

### Fractiones 
* Sabia
*Arboerio, Balangera, Camasco, Cervarolo, Cortaccio, Crevola, Dovesio, Erbareti, Grattera, Locarno, Massera, Molindelina, Morca, Morondo, Parone, Roccapietra, Salaro, Scopelle, Valmaggia*.

## Municipia finitima 
*Borgosesia, Cellio con Breia, Cesara (VB), Civiasco, Cravagliana, Madonna del Sasso (VB), Nonio (VB), Quarna Sotto (VB), Quarona, Valstrona (VB), Vocca*.

* Pedemontium (* regio *)
* Vercellae (*urbs*)
* Provincia Vercellensis,
* Municipia iuncta Italiae.
* Urbes Italiae.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs Publicus 

thumb|center|550px|*Despectus in Varallum*

## Pinacotheca 

Imago:Sacro Monte di Varallo Fig1.JPG|Mons Sacrus VarallenisAedicula XXXIII. Ioannes d’Enrico, Ecce Homo, 1608-9
Matron Pitanaeus

**Matron** seu **Matro Pitanaeus** (Graece ), ex urbe Pitana Aeolidis ortus, fuit poëta epicus parodicus Graecus qui annis circiter 307-301 a.C.n. Athenis scripsit; de eo nihil aliud scimus. Fuit auctor *Cenae Atticae* cuius textus fere totus  (libro quarto, 134d-137c) citatur. Ex aliis parodiis eius pauca fragmenta supersunt.

## Opera 
* *Cena Attica*
* *Parodiae*

## Bibliographia 
* Hugh Lloyd-Jones, Peter Parsons, *Supplementum Hellenisticum* (Berolini: De Gruyter, 1983) no. 534-540
* S. D. Olson, A. Sens, *Matro of Pitane and the Tradition of Epic Parody in the Fourth Century BCE: Text, Translation, and Commentary*. Atlantae: Scholars Press, 1999; Novi Eboraci: Oxford University Press, 2000. ISBN 0-7885-0615-3

Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Incolae Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Epici
Categoria:Satyrici
Categoria:Scriptores de re cibaria