open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vorscla

[thumb|Vorscla flumen [Poltavae in urbe]]
**Vorscla** seu **Vorskla** (Russice et Ucrainice Ворскла) est flumen in Europa Orientali, accola Danapris sinistra, per regionem Bialogrodensem Russiae et regiones Sumensi Poltavensique Ucrainae fluens. 464 chiliometra patet.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Vorscla *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Ucrainae
Categoria:Regio Bielogrodensis
Categoria:Regio Sumensis
Categoria:Regio Poltavensis
Categoria:Systema Borysthenis fluvii
Baudoinia compniacensis

***Baudoinia compniacensis*** est species fungorum phyli Ascomycotorum quae viret super fenestras et in culminibus cellarum, ubi cupae spiritus vinosi iacent, caliditate meridiana frigoribusque nocturnis necnon emanationibus huius spiritus nutrita. Primum recognita est Condate in oppido Franciae ubi spiritus vini Cognacensis paratur: nomen igitur speciale "compniacensis" ex orthographia vetusta derivatur appellationis huius oppidi (hodie Francogallice *Cognac*). 

Species primum a pharmacologo Antonino Baudoin observata, a C. Roumeguère anno 1881 relata, ab M. M. Richon et P. Petit eodem anno rite descripta est.

## Bibliographia 
thumb|Muri in castello Condatensi a *Baudoinia compniacensi* tincti
* Ed Pilkington, "Jack Daniel’s facility blocked as whiskey vapour blamed for spread of fungus" in *The Guardian* (2 Martii 2023)
* M. M. Richon, P. Petit, "Note sur la plante cryptogame des murs de Cognac (*Torula compniacensis* sp. n.)" in *Brebissonia* vol. 3 (1881) pp. 113-116
* C. Roumeguère, "La plante cryptogame des murs de Cognac" in *Revue de mycologie* vol. 3 (1881) pp. 16-17
* James A. Scott et al., "Baudoinia, a new genus to accommodate Torula compniacensis" in *Mycologia* vol. 99 (2007) 592-601

## Nexus externi 
Categoria:Potiones fortes
Categoria:Condate (Carantonus)
Categoria:Ascomycota
Categoria:Species fungorum
Categoria:Taxa J. A. Scott
Exon

[thumb|Ad [proteinum productum geneticum formandum solum partes activa, **exona**, e acido ribonucleinico nuntiante generationis adhibentur (1 = ADN, 4 = ribosoma).]]
**Exon** (*n.*) est pars geni alicuius post transcriptionem non resecta quae in acidum ribonucleinicum nuntians includitur, hoc est sola exona informationem ad proteina producenda necessariam continent quae postea in ribosomatibus e nucleotidis in aminoacida traducitur. E contrario introna amoventur.

Summa exonorum *exomum*, summa genorum (una cum et exonis et intronis) *genomum* vocantur.

## Notae 
* ARN
* Chromosoma
* Genum
* Proteinum

Categoria:Genetica
Sula (flumen)

thumb|Sula flumen prope pagum *Stara Musijivka* regionis Poltavensis Ucrainae
**Sula** (Ucrainice Сула) est flumen in Ucraina, per eius regiones Sumensi et Poltavensi fluens, accola sinistra Danapris. 363 chiliometra patet.

Sunt et alia flumina huiusdem nominis (in Russia, Ruthenia Alba et Polonia).

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Vorscla *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Flumina Ucrainae
Categoria:Regio Sumensis
Categoria:Regio Poltavensis
Categoria:Systema Borysthenis fluvii
Psola

**Psola** seu **Psiola** (Russice Псёл, tr. *Psёl*; Ucrainice Псел, tr. *Psel*, seu Псьол, tr. ''Ps'ol*) est flumen in Europa Orientali, accola sinistra Danapris, per regiones Leucopolitanam et Curensem Russiae et regiones Sumensem et Poltavensem Ucrainae fluens. 717 chiliometra patet. Sumae ad Psolam sitae sunt.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Psola *Encyclopaediae Russicae Magnae'' 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Ucrainae
Categoria:Regio Bielogrodensis
Categoria:Regio Kurschensis
Categoria:Regio Sumensis
Categoria:Regio Poltavensis
Categoria:Systema Borysthenis fluvii
Menestor

**Menestor** Sybarita, litteris Graecis Μενέστωρ Συβαρίτης, inter Pythagoreos ordinatus, saeculo V a.C.n. ut videtur florens, primum fuisse censetur omnium qui de re botanica Graece scripserint. Singulum testimonium de eo apud Iamblichum, fragmenta operis eius pauca nobis servantur apud Theophrastum.

## Enumeratio testimoniorum et fragmentorum 
# Iamblichus, *De vita Pythagorea* 267: Menestor inter Sybaritas Pythagoreos ordinatur
# Theophrastus, *Historia plantarum* 1.2.3: fluida in plantis convecta ab aliis variatim, a Menestore semper "ὀπός" appellata
# — — 5.9.6: hederam maxime respirare, celerrime ignem excitare 
# Theophrastus, *De causis plantarum* 1.17.3: morum tardius propter clima germinare, cito propter plantae infirmitatem fructificare
# — — 1.21.5-7 plantas calidissimas esse quae in aqua habitant schoenum calamum cyperum, quare hieme non enecari; inter cetera ea quae in frigidis locis durare possint ut piceam pinum cedrum iuniperum hederam; super hac nec nivem permanere propter calorem; eandem flexuosam esse quia calore medullae contorqueatur etc. 
# — — 2.4.3: agrum pinguissimum nulli stirpi commodum quia magis exsiccat
# — — 6.3.5: sapores infinitos esse

## Bibliographia 
; Editiones testimoniorum et fragmentorum
* 1906 : "22. Menestor" in  2a ed. vol. 1 pp. 219-220
* 1988 : Jean-Paul Dumont, ed., *Les Présocratiques* pp. 443-445, 1331-1332 
* 1989 : "32. Менестор" in А. В. Лебедев, interpr., *Фрагменты ранних греческих философов*

; Eruditio
* Suzanne Amigues, interpr., *Théophraste: Recherches sur les plantes: À l’origine de la botanique* (Lutetiae: Belin, 2010. ISBN 978-2-7011-4996-7) p. 7 n. 10, p. 200 n. 35, p. 215
* Wilhelm Capelle, "Menestor redivivus" in *Rheinisches Museum* vol. 104 (1961) pp. 47-69
* , *Isagoges in rem herbariam libri duo* (Lugduni Batavorum: Elzevir, 1633) pp. 24-25
* Leonid Zhmud, "Aristoxenus and the Pythagoreans" in Carl A. Huffman, ed., *Aristoxenus of Tarentum: Discussion* (New Brunswick: Transaction Publishers, 2012) p. 223 ff. 

## Nexus externi 
* "Menestor Sybarita" apud *Répertoire des sources philosophiques antiques*
* "22. Menestor" (versio Francogallica operis Diels-Kranz) 

Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Botanistae
Categoria:Scriptores Italiae antiquae
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 6 aut 5 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 5 aut 4 a.C.n.
Lingua Udegeica

**Lingua Udegeica** est una e linguis Tungusicis. Udegei in Territorio Maritimo et Territorio Fortuniano Russiae habitant. Circa 227 homines anno 2002 lingua Udegeica utebantur, et solum 103 anno 2010.
Abecedarium Udegeicum litteris Latinis creatum est circa annum 1932, sed post aliquot annos latinizatione finita lingua Udegeica sine scriptura manebat ab anno 1937 usque annum 1989, cum duo abecedaria Udegeica litteris Cyrillicis creata sunt, "Moscuense" et "Fortunianum"; nam "Fortunianum'" saepius utitur.

## Notae 
## Bibliographia
* Nikolaeva I., Tolskaya M. *A Grammar of Udihe*. Berolini et Novi Eboraci 2001. 

## Nexus externi
* Linguae Udegeicae enchiridion acusticum 

Categoria:Linguae Tungusicae
Categoria:Linguae Russiae
Zvuki mu

[thumb|*Zvuki mu* [Vilnae anno 1988]]
***Zvuki mu*** (Russice *Звуки му*, scilicet Latine *Soni mu*) grex est Russicus musicae rockianae, Moscuae anno 1983 conditus. Petrus Mamonov gregis conditor fuit. Discus notissimus anno 1991 editus fuit *Простые вещи* (*Haec simplicia* vel *Res viles*) cum compositionibus *Серый голубь* (*Columba livia* vel *Columba urbana*), *Шуба-дуба блюз* (*Šuba-duba blues*), *Бутылка водки* (*Aquae vitae lagoena*), *Пятьдесят второй понедельник* (*Dies Lunae quinquagesima secunda*), *Зима* (*Hiems*) etc. Grege dissoluta Petrus Mamonov cum fratre suo Alexio et multis aliis musicis laborabat; die 15 Iulii anno 2021 a COVID-19 mortuus est.

## Socii gregis 
thumb|Petrus Mamonov anno 2011
(tempore *Rerum vilium*)

* Petrus Mamonov (Петр Мамонов) — vox, cithara acustica, compositiones omnes
* Alexius Bortničuk (Алексей Бортничук) — cithara
* Alexander Lipnickij (Александр Липницкий) — cithara gravis
* Paulus Chotin (Павел Хотин) — clavile
* Alexius Pavlov (Алексей Павлов) — tympana

## Discographia selecta 
* *Простые вещи* (*Haec simplicia* vel *Res viles*) anno 1988
* *Крым* (*Crimea*) anno 1988
* *Zvuki Mu* (litteris Latinis) anno 1991
* *Транснадёжность* (*Transfidelitas* seu *Transstabilitas*) anno 1991

## Notae 
## Nexus externi 
* *Zvuki mu* in *zvuki.ru* 
* Petri Mamonov situs officialis 

Categoria:Greges musici Russiae
Categoria:Greges musicae rock
Categoria:Constituta 1982
Ducatus Severiensis

**Ducatus Severiensis** (Russice Северское княжество, tr. *Severskoe knjažestvo*; Ucrainice Сіверське князівство, tr. ''Sivers'ke knjazivstvo*) fuit ducatus Ruthenicus, in regione historica Severia ad fluxum medium Desnae fluvii situs, metropolim habens Novogardiam Severiae, unde etiam **ducatus Novogardiae Severiae**(Russice Новгород-Северское княжество, tr. *Novgorod-Severskoe knjažestvo*; Ucrainice Новгород-Сіверське князівство, tr. *Novhorod-Sivers'ke knjazivstvo*) nominatur. 

## Historia
Anno 1097 ut dicio ducatus Czernihoviensis formatus, ducatus Severiensis sicut et alii ducatus Russiae Kioviensis a ducibus variis gentis Rurici (quorum Inguarus Sventoslai filius narrationis de expeditione militari eius gratia notissimus est) administrabatur. Postquam Mongolo-Tatari ducatum invaserunt, anno 1239, is sub potestate Ordae Aureae manebat circiter ad annum 1360, cum Magnus Ducatus Lituaniae ducatum Severiensem inter alias terras adiunxit. Anno 1454 Casimirus IV, rex Poloniae et magnus dux Lituaniae, ducatum Novogardiae Severiae duci Ioanni (filio Demetrii, adversarii Basilii II in pugna pro thronum Moscoviae, e terra sua profugo) in administrationem dedit. Anno 1500 autem dux Basilius Ioannis filius, ducatum Severiensem ut dicionem hereditariam tenens, cum terra sua in potestatem magni ducis Basilii III Moscovitici venit. Post bellum sequente inter magnos ducatus Lituaniae et Moscoviae, anno 1503 indutiis finitum, ducatus Severiensis in Magno Ducatu Moscoviae mansit, ubi post annum 1523 (duce Basilio illo Severiensi tunc Moscuae arrestato et anno 1529 mortuo) rite abolitus est, quum iam saeculis sequentibus ut provincia vel regio historica commemorabatur.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de ducatu Severiensi (Novogardiae Severiae) *Encyclopaediae historiae Ucrainae* 
* Pagina de ducatu Severiensi (Novogardiae Severiae) *Encyclopaediae Russicae Magnae'' 

Severiensis
Categoria:Historia Russiae
Categoria:Historia Ucrainae
Negarnaviricota

[thumb|[phylum (taxinomia)|Phylo negarnaviricotorum magnus numerus virorum biologicorum est.]]
**Negarnaviricota** est inter viros biologica magnum phylum. Nomen ab anno 2018 in taxinomia ICTV nominatum est. Notum est species Influenza A virus, quod morbum influentiae perficere potest.

### Materia genetica 
Materia omnium negarnaviricotum genetica se componit ex
* catena simplex (Anglice: *single-stranded*, *ss*; non duplex),
* sensu **nega**tivo *(-)*, (3'-ad-5'), quod est ARN viri intra cellulam alienam directe transferri *non* potest,
* acido ribonucleico (ARN, Anglice **RNA**),
Abbreviatura internationalis est (-)ssRNA. Negarnaviricota scilicet sunt viri ARN monocatenarium sensu negativo.

## Notae 
* Influentia
* Virus biologicum

Categoria:Riboviria
!
Isetus

**Isetus** (Russice Исеть, tr. ''Iset' '') est flumen in terra Uralica et Siberia Occidentali, accola sinistra Tobolis fluvii (accolae Irtis). E lacu (nunc receptaculo aquae) eiusdem Isetensi oritur et per regiones Sverdloviensem, Tumenensem et Kurganensem Russiae fluens, 606 chiliometra patet. Catharinopolis urbs et nonnulli alii loci habitati ad Isetum sunt. Sisertus, Sinara, Tetscha et Miassus Iseti confluvii maiores sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Tumenensis
Categoria:Regio Sverdloviensis
Categoria:Catharinopolis
Categoria:Regio Kurganensis
Categoria:Systema Irtis fluminis
The Archers

***The Archers*** (fortasse Latine *Familia Sagittaria*) est fabula radiophonica Britannica in Anglico sermone a BBC continenter ab anno 1951 emissa. Hodierne, fabulas BBC Radio 4 emittet. Drama narrat gestas de incolis in viculis parvulis comitatus fictitii ad limitem Cambricum Angliae - praecipue de familia agricolarum.

## Personae
* Familia Archer Danielis: Agricolae et pastores. Pater familias erat primus Daniel, cum uxore Gratia filio Philippo, ipse tandem cum uxore Jilliana et filiis Davide (uxor Ruth), Shula (maritus Alistair), Kenton gemellus Shulae (qui est ipse tabernarius necnon agricola cum uxore Jolena), et Elisabetha vidua. Davidi sint filii tres: Philippa, Iosua et Beniamin.
* Familia Archer Antonii: Agricolae et cauponarii. Pater Antonius cum uxore Patricia, et proles Helena et Thomas cum filiis Iohanne, Henrico et Iacobo. Iohannes nepos est filius Iohannis senioris, ipse filius defunctus Antonii.
* Familia Aldridge: Brianus cum uxore Jennifer. Proles sunt Adam (agricola ipse, qui virum nupsit Iohannem), Deborah (quae nunc Hungariae adest), Catherina (quae familiam propriam relinquit in Africa Meridionale), Alicia (uxor ferrarii nominis Christophori) et Ruairi (puer qui est filius Briani cum concubina). In familia sunt membra etiam Phoebe (filia Catherinae) et Liliana (soror Jennifer est).
* Familia Pargetter: potentes terraetenentes, cum villa dominicale. Pater Nigellus obiit, sed sunt autem Elisabetha viuda Nigelli (illa nata fuit Archer), filius Fredericus et filia Liliana.
* Familia Grundy: coloni; Iosephus et filius Eduardus et uxor Clarria et Gulielmus filius Eduardi.

*''Old Harry's Game*
**The Navy Lark*
**My First Planet''
*BBC Radio 4

## Nexus externi
*Locus proprius 

Categoria:Series radiophonicae
Categoria:BBC
Categoria:Incepta 1951
Tura

**Tura** (Russice Тура) est flumen in regionibus Sverdloviensi ac Tumenensi Russiae, accola sinistra Tobolis. 1030 chiliometra patet. Tagil et Niza fluvii Turae tributarii sunt. Tura Superior, Tura Inferior, Verchoturia, Turinium ac Tumenum urbes ad Turam sunt. 

thumb|left|Tura flumen cum accolis suis
## Nota
## Nexus externi
* Pagina de Tura flumine *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Sverdloviensis
Categoria:Regio Tumenensis
Categoria:Systema Irtis fluminis
Gladbacum

thumb|Curia urbis et abbatia Sancti Viti

**Gladbacum** (Theodisce *Gladbach*) vel Theodisce hodie plene *Mönchengladbach*, id est **Gladbacum Monachorum**, est urbs in Germania et Rhenania Septentrionali-Vestfalia, circiter 262&thinsp;200 incolarum.

Industria textilium maximissime interest.

## Historia 
In loco hodie Mülfort dicto de circiter anno 50 ad annum 352 erat vicus Romanus, cuius nomen Latinum traditum non est. Vicus ad viam inter Novaesium ac  iacebat.

Archiepiscopus Coloniensis Gero anno 974 in colle Gladbacensi abbatiam Sancto Vito dedicatam condidit. Monachi homines ad frequentationem loci incitabant. 

Inter 1364 et 1366 Gladbacum iura urbis accepit.

Nomen *München-Gladbach* (serius *Mönchengladbach* scriptum) anno 1888 impositum est ut haec urbs a *Bergisch Gladbach* prope Coloniam Agrippinam iacente distingueretur.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs urbis proprius

## Pinacotheca 

 Fasciculus:Mönchengladbach Hbf.jpg|Statio ferriviaria principalis
 Fasciculus:Mönchengladbach museum detail.jpg|Museum in colle abbatiae
 Fasciculus:Terminal-of-moenchengladbach-airport.JPG|Aëroportus

Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Tobol

**Tobol** (Russice Тобол, Kazachice Тобыл) est flumen in Asia, accola sinistra Irtis. Per regionem Kostanaiensem Kazachstaniae et regiones Kurganensem ac Tumenensem Russiae fluens, 1591 chiliometra patet. Accolae maximae Tobolis sunt Uius, Isetus, Tura ac Tauda (sinistrae) atque Ubagan (dextra). Tumulus urbs ad Tobolem stat et Tobolium ad ostium eius situm est.  

## Nota
## Nexus externi
* Pagina de Tobole *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Flumina Kazachstaniae
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Tumenensis
Categoria:Tobolium
Categoria:Regio Kurganensis
Categoria:Systema Irtis fluminis
Creswell Crags

**Creswell Crags** sunt rupes media Anglia sitae in fines comitatuum Nottinghamiensis et Derbiensis. Ibi in speluncis nonnullis, ab anno 1875 exploratis, effossa sunt ossa animalium hominumque necnon instrumenta ex ossibus lapidibusque facta, aevo Palaeolithico deposita.

Picturae murales ab hominibus eodem aevo exaratae primum anno 2003 repertae sunt.

## Bibliographia 
thumb|upright=0.8|Rupes Creswell Crags sub quibus aditus speluncarum videntur.
* Mark Brown, "The gateway to hell? Hundreds of anti-witch marks found in Midlands cave" in *The Guardian* (15 Februarii 2019)
* William Boyd Dawkins, "On the Mammalia and Traces of Man Found in the Robin-Hood Cave" in *Quarterly Journal of the Geological Society of London* vol. 32 (1876) pp. 245-258
* William Boyd Dawkins, "On the Mammal-fauna of the Caves of Creswell Crags" in *Quarterly Journal of the Geological Society of London* vol. 33 (1877) pp. 589-612 alibi
* John Magens Mello, "On some Bone-Caves in Creswell Crags" in *Quarterly Journal of the Geological Society* vol. 31 (1875) pp. 679-683 Epitome
* John Magens Mello, "The Bone-caves of Creswell Crags: Second Paper" in *Quarterly Journal of the Geological Society of London* vol. 32 (1876) pp. 240-244
* John Magens Mello, "The Bone-caves of Creswell Crags: Third Paper" in *Quarterly Journal of the Geological Society of London* vol. 33 (1877) pp. 579-588 alibi
* P. B. Pettitt, M. J. White, *The British Palaeolithic: Human Societies at the Edge of the Pleistocene World*. Londinii: Routledge, 2012

; De picturis muralibus
[thumb|upright=0.8|[Caput equi cum aliis signis in fragmentum osteum anno fere 12&nbsp;500 a.p. exaratum, die 29 Iunii 1876 in ''Robin Hood's Cave* sub Creswell Crags repertum.]]
* Paul G. Bahn, Paul B. Pettitt, *Britain's Oldest Art: the Ice Age Cave Art of Creswell Crags*. English Heritage, 2009
* Paul G. Bahn, Paul B. Pettitt, Sergio Ripoll, "Discovery of Palaeolithic cave art in Britain" in *Antiquity* vol. 77 (2003) pp. 227-231
* Paul B. Pettitt, Paul G. Bahn, Sergio Ripoll, edd., *Palaeolithic Cave Art at Creswell Crags in European Context''. Oxonii: Oxford University Press, 2007 

## Nexus externi 
* Paul B. Pettitt, "Discovery, nature and preliminary thoughts about Britain's first cave art" apud *Capra Group*
* "Palaeolithic art and archaeology of Creswell Crags, UK" apud universitatem Dunelmensem
* "Creswell Crags" apud *Stone-Circles*
* "Creswell Crags" apud *Subterranea Britannica*

Categoria:Ars praehistorica
Categoria:Loci archaeologici comitatus Derbiensis
Categoria:Loci archaeologici comitatus Nottinghamiensis
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Index actuum legiferorum Unionis Europaeae

Id est **index actuum legiferorum Unionis Europaeae** qui in Vicipaedia Latina memorati sunt:

''(Si ius "primarium" dictum cognoscere vis, vide categoriam "Foedera Unionis Europaeae".)

Categoria:Ius Unionis Europaeae
Unionis Europaeae actuum
Simeon Hulak-Artemovs'kyj

'''Simeon Stephani filius Hulak-Artemovs'kyj'* (Ucrainice Семен Степанович Гулак-Артемовський, tr. *Semen Stepanovyč Hulak-Artemovs'kyj*; Russice Семён Степанович Гулак-Артемовский, tr. *Semёn Stepanovič Gulak-Artemovskij*; natus die [[16 Februarii|4 [16] Februarii]] 1813 in *Horodyšče* tunc gubernii Kioviensis Imperii Russici et nunc regionis Circassiensis Ucrainae, mortuus die [[17 Aprilis|5 [17] Aprilis]] 1873 Moscuae) fuit musicae compositor, cantor, actor et poeta scaenicus Ucrainicus Russicus, annis ab 1842 ad 1864 monodiarius theatri melodramatis imperialis Russici Petropolitani, auctor unius e primis melodramatibus cum libello Ucrainico, *Zaporoviensis trans Danubium'' ("Запорожець за Дунаєм").

## Nexus externi
Categoria:Auctores Ucrainici
Categoria:Actores Russiae
Categoria:Actores Ucrainae
Categoria:Cantores Russiae
Categoria:Cantores Ucrainae
Categoria:Compositores Russiae
Categoria:Compositores Ucrainae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Poetae Russiae
Categoria:Poetae Ucrainae
Alexander Veselovskij

**Alexander Nicolai filius Veselovskij** (Russice Александр Николаевич Веселовский, tr. *Aleksandr Nikolaevič Veselovskij*; Moscuae natus die [[16 Februarii|4 [16] Februarii]] 1838, Petropoli mortuus die [[23 Octobris|10 [23] Octobris]] 1906) fuit historicus litterarum Russicus, alumnus facultatis historico-philologicae Universitatis Moscuensis, ab anno 1872 professor et ab anno 1895 professor emeritus Universitatis Petropolitanae, ab anno 1881 socius ordinarius Academiae Scientiarum Petropolitanae.

## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Historici Russiae
Categoria:Philologi Russiae
Categoria:Professores Universitatis Petropolitanae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Carlotta de Stein

thumb|Charlotte von Stein, amica Goethii et scriptrix
**Carlotta de Stein** (vulgo *Charlotte von Stein*; nata die 25 Decembris 1742 Vimariae, mortua ibidem die 6 Ianuarii 1827) scriptrix Germana fuit. Consuetudine cum Goethio contracta illustris facta est.

## Vita 
Filia administratoris aulici de Schardt et ancilla ducissae Annae Amaliae anno 1764 Frederico de Stein sponsa fuit. Goethium valde admirans mense Novembri 1775 primo allocuta est. Mater septem liberorum et aetate iunior a Goethio paulo post amata est. Rumpebant relationem istam specialem, quae in operibus Goethianis vestigia utique reliquit, postulationes sensuales Carlottae nimis animosae. Post reditum Goethii ex Italia anno 1788 et propter amicitiam cum Christiana Vulpius dilectio reciproca magis magisque minuta est. Quod anno 1794 in tragoedia praetitulata »Dido« (edita est Lipsiae anno 1867 ab Othone Volger) ridiculosum in modum a Carlotta ipsa revelatum est. Multis annis post amicitia renovata fuisse videtur; Carlotta iam anno 1793 maritum amiserat. Filio Frederico Constantino (1772-1844) Goethius semper amicus patrius fuit.

Memoriae perenni serviunt opera »Goethes Briefe an Frau von Stein aus den Jahren 1776–1820« (editio ab A. Schöll, Vimariae annis inter 1848 et 1851 tribus in voluminibus) necnon opus de litteris redditis post inter Italicum: litteras olim ex Italia datas et adhibitas a Goethio ad opus »Italienische Reise« anno 1886 Societas Goethiana Vimariensis edidit. Epistulas autem proprias Carlotta indignata, cum comperisset Christianam Vulpium amasiam poetae esse, ante mortem proh dolor flammis mandavit. Nostris diebus Sigrid Damm de Carlotta librum bellum exaravit.

## Bibliographia 
* Sigrid Damm: *Sommerregen der Liebe. Goethe und Frau von Stein*. Insel Verlag, Berlin 2015, ISBN 978-3-458-17644-2
* Richard Friedenthal: *Goethe. Sein Leben und seine Zeit*. Piper-TB 2850, München / Zürich 2005, ISBN 3-492-22850-X.
* Jochen Klauß: *Charlotte von Stein. Die Frau in Goethes Nähe*. Artemis und Winkler, Zürich 1995, ISBN 3-7608-1121-3.
* Doris Maurer: *Charlotte von Stein*. Eine Biographie. Editio quinta. Insel-TB 2120, Francfurti et Lipsiae 2009, ISBN 978-3-458-33820-8.
* *Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 18. Lipsiae 1909, p. 890, quod relegi potest hic in interreti.

## Nexus interni 
* Petrus Hacks, *Ein Gespräch im Hause Stein über den abwesenden Herrn von Goethe* ('Conloquium in aedibus Stein de domino de Goethio absente')

## Nexus externi 
* Opera eius in interreti
* Charlotte, Goethe and Freiherr von Stein
* Epistulae omnes Goethii Carlottae datae
* De Carlotta narrationes in paginis Operis fundati Klassik Stiftung Weimar

Categoria:Scriptores Germaniae

Categoria:Ioannes Volfgangus Goethius
Categoria:Mulieres
Syndroma

**Syndroma**  est coniunctio symptomatum et signorum medicorum.

## Etymologia 
Syndroma de verbo Graeco *συνδρομή* (*f.*) derivatur.

## Exempla usus verbi syndromae 
* "Tetraparesis cum syndroma extrapyramidali probabiliter post encephalitidem gripposam"
* "In statu mortis clinicae immissa causa fibrillationis ventriculorum in corde cum syndroma *Wolff-Parkinson-White*"
* "Data insuper conglomeratione symptomatum diversarum syndromarum in uno dato casu, et observata translatione ab una ad alian syndromam, cursu durante, practice nullius valoris est singulae syndromae singulum cursum et prognosim tribuere."

## Notae 
* Symptoma 
* Syndroma Downii
* Syndromae Ehlers et Danlos
* Syndroma Holmiensis
* Syndroma Horner
* Syndroma MELAS
* Syndroma myelodysplastica
* Syndroma Sjögren
* Syndroma Tourette

Categoria:Indicia morbi
Ascra

**Ascra** (Graece Ἄσκρα) fuit urbs parva Boeotiae antiquae sub Helicone monte. Ab Aloadibus, ut Pausanias ait, condita est, cum Aloades Heliconem Camenis tribuerent primaque sacra hic eis facerent. Prope Ascram Camenarum antrum et Permessus et Aganippe et Hippocrene fontes sunt et alia. Zenodotus Ascram in *Catalogo navium* ut *Arnam uvis divitem* memoratam esse explicabat. Hesiodum puerum in Ascra natum et in Helicone oves pascentem Camenae visae canere docuerunt, ut ipse ait in *Theogonia* (22—34). In *Operibus* suis (639–640) queritur, ut pater eius

&nbsp; &nbsp; &nbsp; ...prope Tempe Heliconia sedem
Ascraem incoluit, coeli in regione molesta,
Frigore nunc nimio, nunc quae intolerabilis aestu est.

Saeculo septimo a.C.n. Ascra a Thespiensibus occupata et deleta est. Sed Ascrae natus est Ctesibius mechanicus Graeciae maximus. Tempore Pausaniae Ascrae iam turris unica manebat. Ascra moderna loco alio ad orientem a vetere stat.

Vocabulum *ascra*, ui Hesychius (s.v.) ait, *quercum sine fructibus* significat.

## Notae
## Nexus externi
* De Ascra antiqua 
* De antro Camenarum prope Ascram 

Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Loci habitati Boeotiae
Categoria:Boeotia
Bachmutum

, vulgo *Bachmut* (Ucrainice ), est urbs in regione Donetskensi Ucrainae, fere 76 milia incolarum habens. Anno 1571 ut castrum conditum, annis ab 1924 ad 2016 ''Artemivs'k'' (Ucrainice Артемівськ) nominabatur.

## Nota
## Nexus externi
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Condita 1571
Categoria:Regio Donetskensis
Chylomicronum

[thumb|Chylomicronum, secatum. Viride: [phospholipidum|phospholipida, globuli: apoproteina. Interius triglycerida (T) et cholesterolum (C).]]
**Chylomicrona** sunt particulae diametri 75-450 nm e lipoproteinis compositae, quae lipida alimentaria ab intestino ad alias telas ferunt. Et quantitas et qualitas *chylomicronaemiae* (chylomicronorum in sanguine) a nonnullis factoribus pendet.

Chylomicrona sunt una ex quinque lipoproteinorum.

## Etymologia 
Chylomicron de verbis Graecis *χυλός*, sucus, et *μικρόν*, particula, derivatur.

## Contextus 
[thumb|Exemplum unius [triglyceridum|triglyceridi. Sinistre grex glyceroli  est.]]
Post cibum lipida alimentaria per cadenam transvectionis de tractu gastrointestinali ad corporis cellulas transvehenda sunt. 

Initio lipida alimentaria, acida adipata enim et monoglycerida, in cellulas epithelii intestinalis (enterocytos) absorbentur, quo *chylomicrona nascentia* involucra lipidorum generantur, quia translatio triglyceridorum et cholesteroli in sanguine vehicula et involucra requirit, alio modo haec intra sanguinem coalescerent, at sic emboli se formarent. Igitur synthesis chylomicronorum vehiculorum iam intra intestino pernecesse est. Post liberationem exocytosi ex cellula intra lympham per ductum thoracicum denique in sanguinem perveniunt. Iam in itinere *chylomicron nascens* proteina de lipoproteinis altae densitatis (*HDL*) accipit; et postea *chylomicron maturum* dicitur. Proteina sic accepta superficiem chylomicroni se sternunt, quare haec *apo*-*lipo*-proteina nominantur.

## Natura chylomicronorum 
Diameter ab 75 ad 450 nm est et a multitudine absorptionis lipidorum atque illorum generibus dependent. Exterius stratum ex multis phospholipidis velut apolipoproteinis compositum chylomicronum cingit.

## Physiologia 
Generatio chylomicronorum in enterocytis intestini fit. Ex apparatu Golgiano *chylomicrona nascentia* derogata, ea post exocytosem per lympham et ductum thoracicum in sanguinem fluunt. 
### Gubernatio 
Peptidum glucagono simile typi 1 (*GLP-1*) synthesem chylomicronorum deminuit, ac peptidum glucagono simile typi 2 (*GLP-2*) auget.

## Notae 
* Beta oxidatio
* Lipidum
* Sanguis

Categoria:Lipida
Valla

* Georgius Valla  (1447–1500), humanista
* Laurentius Valla (1405/1407–1457), humanista
* Nicolaus Valla (1444–1473), humanista
Nemirovia

**Nemirovia** (Ucrainice Немирів, tr. *Nemyriv*) est urbs in regione Vinniciensi Ucrainae, anno 1506 primo in scriptura commemorata, circa 12 milia incolarum nunc habens.

Exstat etiam oppidum eiusdem nominis, circa duo milia incolarum habens, in regione Leopolitana Ucrainae situm.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Regio Vinniciensis
Nicolaus Valla

[thumb|Titulus *[Opera et dies|Operum et dierum* Hesiodi a Nicolao Valla Latine versae, Lutetiae anno 1509 divulgatae]]

**Nicolaus Valla** (Italice *Niccolò della Valle*), die 6 Decembris anno 1444 Romae natus et die 26 Septembris anno 1473 ibidem mortuus, Franciscanus, humanista Italicus et poeta Latinus fuit. Canonicus Cathedralis Sancti Petri ab anno 1473. *Opera et dies* Hesiodi Latinis hexametris vertit et Iliadem Homeri vertere incepit, sed mortuus est. Carmina III-V, XIII (vv. 1-600), XVIII, XIX (vv. 1-18), XX (vv. 1-503), XXII, XXIII (vv. 1-449), XXIV fecit quae Iacobus Faber Stapulensis manuscripta in Francogalliam transtulit et a typographo Iodoco Badio Parisiis primum, deinde Wittenbergae edita sunt. Carmina propria Latina pleraque adhuc inedita sunt.

## Opera 
[thumb|Titulus *[Ilias|Iliados* a Nicolao Valla Latine versae, ab Iodoco Bado Ascensio editae, fortasse Lutetiae anno fere 1510 divulgatae]]
* *Operum et dierum* versio
* Ilias Homeri quatenus ab Nicolao Valla tralata est … Wittenbergae 1511. (in *WorldCat*; in *Lexico bibliographico* Hoffmann de hoc libro) Textus, aliud exemplar apud Monacenses

## Nexus externi 
* [Nicolaus Valla in *Treccani*](http://www.treccani.it/enciclopedia/niccolo-della-valle_(Dizionario-Biografico)/)
* Nicolaus Valla in *Dictionnaire historique et critique* de Pierre Bayle, Volume 14
* Nicolaus Valla in *Thésaurus du CERL*
* Renata Fabbri, Nota biografica sull'umanista Romano Nicolò della Valle // Lettere Italiani, vol. 28, No. 1 (1976), pp. 48-66

Categoria:Nati 1444
Categoria:Mortui 1473
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Humanistae
Categoria:Franciscani
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Interpretes Homerici
Categoria:Interpretes Graeco-Latini
Corpusculum inclusionis

[thumb|In imaginis medio duo corpuscula Hiranoniensia iuxta cellulas [hippocampus (cerebrum)|hippocampi cerebri inveniuntur.]]
**Corpuscula inclusionis** sive **corpuscula elementaria** sunt substantiae stabiles, imprimis proteina, in cellularum nucleis cytoplasmatumve. Non raro praesentia corpusculorum inclusionis, ut sub microscopio visibilia, replicatio virorum intra bacteria vel cellulas eukaryoticas indicat. Praetera possunt esse signum morbi genetici uti formarum dementiae frontotemporalis vel morbi Parkinson.

## Exempla corpuscularum inclusionis 
Corpuscula inclusionis vel in cytoplasmate vel in nucleo, sed etiam pariter in utraque structura inveniuntur.
* Corpuscula Buninaniensia
* Corpuscula Hiranoniensia — morbi neurodegenerativi
* Corpuscula Laforaniensia 
* Corpuscula Leweyi — apud morbum Parkinson et dementiam cum corpusculis Leweyi
* Lipofuscinum
* Corpuscula Mallory-Denkiensia apud hepatitidem alcoholicam

## Corpuscula inclusionis in cellulis eukaryoticis 
Inclusionis corpuscula in variis cellulis organismorum eukaryotocorum inventa sunt; ut in erythrocytis, myocytibus, neuronibus.

### Corpuscula inclusionis in erythrocytis 
Adhuc tria genera nota sunt: organellis progressu ineunte, praecipitatione haemoglobino abnormalo, inclusione protozois (ut in malaria).

### Corpuscula inclusionis in myocytis 
* Myositis corpusculis inclusionibus 

### Corpuscula inclusionis in neuronibus 
* Morbus Huntington (chorea chronica progressiva hereditaria) cum aggregatis proteini Huntingtini

## Notae 
* Amyloidosis
* Amyloidum beta
* Bacterium
* Cellula
* Neurodegeneratio
* Pathologia
* Proteinum

## Pinacotheca 

Fasciculus:Lewy Koerperchen.JPG | Corpuscula Leweyi
Fasciculus:Ground glass hepatocytes high mag cropped.jpg | Lipofuscinum intra hepatocytos
Fasciculus:CDC mallory bodies.jpg | Corpuscula Mallory-Denkiensia apud hepatitidem alcoholicam

Categoria:Pathologia
Franciscus Alegrius

**Franciscus Xaverius Alegrius** (Hispanice *Francisco Javier Alegre*), die 12 Novembris anno 1729 in Vera Cruce natus et  die 16 Augusti anno 1788 Bononiae mortuus, Iesuita Mexicanus, necnon interpres et poeta Latinus fuit. *Alexandriadem* carmen epicum de Tyro ab Alexandro Magno obsessa et eclogam *Nysus* nomine composuit. *Iliadem* Homeri Latine hexametris vertit (quae versio videtur ultima huius generis fuisse) et *Batrachomyomachiam*. Horatii carmina nonnulla et *Artem poeticam* Nicolai Boileau Hispanice vertebat. Historiam Societatis Iesu in Nova Hispania composuit.

## Pseudonyma
Opera Latina ut *Pontianus Tugnonius* vel *Pontianus Tugnonius civis Mexicanus* edebat, opera Hispanica ut *Ponciane Tugnoni* vel *Juan Becerra Moreno*.

## Opera 
* *Alexandriados, sive De expugnatione Tyri ab Alexandro Macedone* libri quatuor, ex typographia Acchilis Marozzi, et Joseph Sale, 1773
* Francisci Xaverii Alegre Mexicani Veracrucensis Homeri *Ilias* Latino carmine expresa, 1788
* Homeri *Batrachomyomachia* Latinis carminibus expressa, nonnullis additis, Mexicopoli 1789
* *Opúsculos inéditos latinos y castellanos del P. Francisco Javier Alegre (Veracruzano) de la Compañia de Jesus*, Imprenta de Francisco Diaz de Leon, 1889

## Notae
## Nexus externi 
* *Historia de la Provincia de la Compañía de Jesús de Nueva España* in *Vicifonte* Hispanico

Categoria:Viri
Categoria:Nati 1729
Categoria:Mortui 1788
Categoria:Poetae Latini Mexici
Categoria:Poetae Mexici
Categoria:Scriptores Mexici
Categoria:Scriptores Mexici antiquae
Categoria:Iesuitae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Interpretes Homerici
Categoria:Interpretes Graeco-Latini
Categoria:Epici
Nicolaus Gamaleja

**Nicolaus Theodori filius Gamaleja** (Russice Николай Фёдорович Гамалея, tr. *Nikolaj Fёdorovič Gamaleja*; Ucrainice Микола Федорович Гамалія, tr. *Mykola Fedorovyč Hamalija*; Odessae natus die [[17 Februarii|5 [17] Februarii]] 1859, Moscuae mortuus die 29 Martii 1949) fuit medicus, microbiologus et epidemiologus Ucrainicus Russicus et Sovieticus.

## Vita et opera
Nicolaus Gamaleja, filius praefecti militum dimissi et nepos medici, anno 1880 in Universitate Novae Russiae et anno 1883 in Academia Militari Medica Petropolitana studia sua complevit, postquam Odessae in valetudinario laborare incepit. Anno 1885 Lutetiam venit, ubi in laboratorio Ludovici Pasteur rabie et methodis creandi vaccinorum studebat. Annum post Odessam rediit, in qua urbe cum Elia Mečnikov laboratorium condidit, ubi usum vaccinorum explorabat. Anno 1892 dissertationem de cholera pro gradu doctoris defensit. Annis ab 1899 ad 1908 instituto bacteriologiae Odessae praefuit, contra epidemias pugnans. Ab anno 1912 Petropoli colebat, ubi usque ad annum 1928 fuit praefectus instituti vaccinationis contra variolam (in honorem Ienneri nominati). Incepto methodoque eius, vaccinatio totalis contra variolam anno 1918 Petropoli perfecta est, anno sequenti in tota Russia Sovietica introducta. Ab anno 1930 ad annum 1938 Gamaleja fuit praefectus scientificus Instituti Epidemiologiae et Microbiologiae Centralis Moscuensis (quod nunc in eius honorem vocatur). Ab anno 1938 ad finem vitae suae fuit professor cathedrae microbiologiae Instituti Medici Moscuensis Secundi, et ab anno 1939 fuit praefectus laboratorii Instituti Epidemiologiae et Microbiologiae Academiae Scientiarum Medicarum URSS. Ab anno 1940 socius honoratus Academiae Scientiarum URSS, anno 1943 Praemio Staliniano ornatus, anno 1945 socius ordinarius Academiae Scientiarum Medicarum URSS electus est.

## Nexus externi
* Pagina de Nicolao Gamaleja (Hamalija) *Encyclopaediae Ucrainae hodiernae* 

Categoria:Alumni Universitatis Odessanae
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Petropolitanarum
Categoria:Biologi Russiae
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Medici Russiae
Categoria:Medici Ucrainae
Categoria:Professores universitatum et scholarum Moscuensium
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Hippocampus (discretiva)

**Hippocampus** potest significare:
* In biologia:
** Hippocampus — genus piscium
*** *Hippocampus breviceps*
*** *Hippocampus minotaur*
** Hippocampus — structura cerebri
* In  mythologia:
** Hippocampus — bestia opinabilis 
* In astronomia:
** Hippocampus — satelles Neptuni
Linguae Iucagiricae

**Linguae Iucagiricae** linguae sunt  isolatae e grege linguarum Palaeosibericarum. Interdum linguis Uralicis cognatae putantur. Saepe ut una lingua Iucagirica tractantur, sed re vera familia est linguarum, quarum duo, *lingua Iucagirica septentrionalis* vel *Iucagirica tundrensis* et *Lingua Iucagirica meridionalis* vel *Iucagirica Colymensis* etiam in usu sunt. Iucagires, lingua septentrionali loquentes, linguam Iucagiricam meridionalem non intelligunt et vice versa. Etiam duo linguae familiae Iucagiricae,  et , vix notae et iam exstinctae sunt. 

Gentes, linguis Iucagiricis loquentes, reliquiae populationis Siberiae ante invasionem gentium Turcicarum et Tungusicarum et iis a ceteris populis Uralicis separatae esse videntur. Nomen *Iucagiricus* non Iucagiricum est, sed e linguis Tungusicis in Russicam et alias linguas translatum. Ipsi se *Vadun* (Iucagirica septentrionalis) vel *Odun* (meridionalis) appellant. Scriptura pictographica Iucagires saeculo XIX usi sunt, ubi homines saepe figuris laricum Sibericarum significabantur. Epistolas pictogrammatibus scriptas mittebant. Post annum 1980 abecedarium Iucagiricum Cyrillicum creatum est, sed adhuc nondum stabilitum est.

## Notae
## Bibliographia
* Крейнович Е. А. Юкагирский язык. М.-Л., 1958. 
* Крейнович Е. А. Исследования и материалы по юкагирскому языку. Л., 1982 
* Курилов Г. Н. Юкагирско-русский словарь. Якутск, 1991. 
* Спиридонов В. Русско-юкагирский словарь. Зырянка, 1997. 

## Nexus externi
* Nexus varii de linguis Iucagiricis 
* De linguis Iucagiricis 

Categoria:Linguae Palaeosibericae
!
Categoria:Linguae Russiae
Georgius Catruncalus

**Georgius Stelii Panagiotae f. Catruncalus**, litteris Graecis Γιώργος vel Γεώργιος Στέλιου-Παναγιώτη Κατρούγκαλος (Athenis natus die 27 Martii 1963) est eruditus et politicus Graeciae. 

Alumnus est universitatum Athenarum, ubi postea docuit, et Parisiensis I. Recentius professor fuit universitatis Thraciae. Legatus est parlamento Europaeo a die 1 Iulii 2014 usque ad 21 Ianuarii 2015, deinde parlamento Graeco a die 3 Octobris 2015. Minister a labore ab 2015 usque in 2016, mox minister vicarius a rebus externis, denuo a die 18 Februarii 2019 minister principalis rerum externarum meret, primo ministro Alexio Tsipra. 

## Nexus externi 
* "Γεώργιος Στέλιου - Παναγιώτη Κατρούγκαλος" apud Parlamentum Graecum

Categoria:Nati 1963
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Graeciae
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Professores Universitatis Athenarum
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Legati Parlamenti Europaei
Categoria:Professores Democriteae Universitatis Thraciae
Lingua Iucagirica septentrionalis

**Lingua Iucagirica septentrionalis** vel **Iucagirica tundrensis** lingua est familiae Iucagiricae, quae in gregem Palaeosibericam ratione geographica coniunctam includuntur. In districtu Colymensi Inferiore Iacutiae in usu est. Circa 100 homines anno 2010 ea utuntur. Ante saeculum XX Iucagires pictogrammatibus usi sunt. Abecedarium Iucagiricum e litteris Cyrillicis solum circa annum 1980 creatum est, sed nondum stabilitum.

, qui *Uluro Ado* Iucagirice se appellat, fautor est linguae Iucagiricae notissimus, scriptor et poeta Iucagiricus.

## Notae
## Bibliographia
* *Maslova, Elena.* Tundra Yukaghir. — Monaci, 2003. — ISBN 3-89586-792-6.
* *Харитонов В. С.* Юкагирские языки сегодня: социолингвистическая ситуация // Малые языки. 2016. №3. С. 5–17.

## Nexus externi
* Versio Iucagirica *Iurum humanorum declarationis universalis
* Vocabula Iucagirica in *Vicilexico''

Categoria:Linguae Palaeosibericae
Categoria:Linguae Iucagiricae
Categoria:Linguae Russiae
Lingua Nanaica

**Lingua Nanaica** est una e linguis Tungusicis. Nanai in Territorio Fortuniano Russiae habitant, ubi et districtus nationalis Nanaicus situs est, et in Re publica populari Sinarum, ubi 赫哲族 (*Hezhen*) nominantur. Circa 1357 homines anno 2010 lingua Nanaica utebantur.

Libri Nanaici primi annis 1884, 1885, 1889 editi sunt. Litteris Cyrillicis tunc usus fuit. Abecedarium Nanaicum litteris Latinis creatum est anno 1932, sed post aliquot annos latinizatione finita textus Nanaici iterum litteris Cyrillicis scribebantur. Macrones super vocales solum in libris ad usum ludorum litterarum factis ponuntur. In ludis litterarum Sinarum textus Nanaicus *pinyin* systemate scribitur.

## Notae 
## Bibliographia
* Аврорин В. А. Грамматика нанайского языка, т. 1–2. Moscuae, Leninopoli 1959–1961. 
* Jun, An. Hezheyu Jianzhi [A Grammatical Sketch of the Hezhen Language]. Pechini 1986. 

## Nexus externi
* Primus liber Nanaicus, abecedarium anni 1884 
* Catechesis Nanaica anni 1885
* Vicipaedia Nanaica in *Incubatrice*

Categoria:Linguae Tungusicae
Categoria:Linguae Russiae
Lingua Iucagirica meridionalis

**Lingua Iucagirica meridionalis** vel **Iucagirica Colymensis** lingua est familiae Iucagiricae, quae in gregem Palaeosibericam ratione geographica coniunctam includuntur. In Iacutia et regione Magadanensi Russiae in ripis Colyma flumine in usu est. Circa 50 homines anno 2010 ea utuntur. Ante saeculum XX Iucagires pictogrammatibus usi sunt. Abecedarium Iucagiricum e litteris Cyrillicis solum circa annum 1980 creatum est, sed nondum stabilitum.

## Bibliographia
* Collinder, Björn (1940), *Jukagirisch und Uralisch*, Upsaliae
* Борис Долгих (1960), *Родовой и племенной состав народов Сибири в XVII веке*. Moscuae

## Nexus externi
* Lectiones linguae Iucagiricae meridionalis, cum phonogrammatibus 
* Vicipaedia Iucagirica meridionalis in *Incubatrice*

Categoria:Linguae Palaeosibericae
Categoria:Linguae Iucagiricae
Categoria:Linguae Russiae
Cratylus (philosophus)

**Cratylus Atheniensis** (Graece Κρατύλος), qui exeunte saeculo V a.C.n. floruit, philosophus fuit Graecus, Heracliti sectator. Affirmabat, in idem flumen non solum bis, sed etiam semel intrare  impossibile esse, quia iam effluxisset. Eadem causa vocabulis non loquebatur, sed digitis res monstrabat. Plato aliquamdiu discipulus Cratyli fuit, si Diogeni Laertio credimus, sed hoc dubitandum est. Persona est dialogi Platonis eiusdem nominis, ubi res a verbis vere designari et iam sonis describi demonstrare conabatur.

## Notae
## Bibliographia
* Dieter Bremer: *Kratylos und die Herakliteer*. In: Hellmut Flashar u. a. (ed.): *Frühgriechische Philosophie* (= *Grundriss der Geschichte der Philosophie. Die Philosophie der Antike*, Band 1), Halbband 2, Basileae 2013, ISBN 978-3-7965-2598-8, pp. 657–664
*J. van Ijzeren, "De Cratylo Heracliteo et de Platonis Cratylo. Disputatio critica qua viro clarissimo J. J. Hartman septuagesimum diem natalem gratulatur", *Mnemosyne*, 1921: 174-200
* Debra Nails: *The People of Plato. A Prosopography of Plato and Other Socratics*.Indianapoli 2002, ISBN 0-87220-564-9, p. 105 sqq.

Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Personae Platonis
Alcmaeon Crotoniates

**Alcmaeon** Crotoniates, qui eodem fere aevo floruit quo Pythagoras, huic fortasse iunior, fuit rerum naturalium et medicarum philosophus. Liber scripsit, e quo fragmenta pauca nobis servantur, aliis duobus dicatus Brotinoque qui aut pater aut maritus fuerit Theanus discipulae Pythagoreae. Inter has incertitudines satis constat Alcmaeonem de dualitate naturae humanae, de immortalitate atque motu perpetuo animi humani disseruisse.

## Bibliographia 
* "14. Alkmaion" in Hermannus Diels, ed., *Die Fragmente der Vorsokratiker*. 2a ed. vol. 1 (Berolini: Weidmann, 1906) pp. 100-104 
* Carl Huffman, "Alcmaeon" (2003/2017) apud *Stanford Encyclopedia of Philosophy*
* Carolus Gottlob Kühn, C. G. F. Webel, *De philosophis ante Hippocratem medicinae cultoribus ... specimen I*. Lipsiae: ex officina Sommeria, 1781 Textus apud *Internet Archive*
* "24. Алкмеон Кротонец" in А. В. Лебедев, interpr., *Фрагменты ранних греческих философов* (1989) 
* Julius Sander, *Alkmäon von Kroton*. Wittenbergae Textus apud *Internet Archive*
* Ioannes Wachtler, *De Alcmaeone Crotoniata*. Lipsiae: Teubner, 1896 Textus apud *Internet Archive*

## Nexus externi 
* "14. Alcméon" (versio Francogallica operis Diels)
* "Alcmaeon Crotoniensis" apud *Répertoire des sources philosophiques antiques*

Categoria:Nati saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Medici Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Italiae antiquae
Categoria:Croton
Alexius Leont'ev

'''Alexius Nicolai filius Leont'ev'* (Russice Алексей Николаевич Леонтьев, tr. *Aleksej Nikolaevič Leont'ev''; Moscuae natus die [[18 Februarii|5 [18] Februarii]] 1903, ibidem mortuus die 21 Ianuarii 1979) fuit psychologus, philosophus et paedagogus Sovieticus, discipulus Leonis Vygotskij (cuius ductu evolutionem memoriae culturalis explorabat, et dein, secundum psychologiam culturali-historica eius, theoriam actionum elaboravit), alumnus facultatis scientiarum socialium et ab anno 1941 professor Universitatis Publicae Moscuensis (ubi ab anno 1951 cathedrae psychologiae facultatis phylosophiae praefuit, et anno 1966 facultatem psychologiae condidit, eius decanus primus factus), ab anno 1950 socius ordinarius Academiae Scientiarum Paedagogicarum URSS. Praemio Leniniano (anno 1963) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est. Eius filius, etiam Alexius nomine, fuit linguista notus. 

## Nexus externi
Categoria:Academici Russiae
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Paedagogi Russiae
Categoria:Philosophi Russiae
Categoria:Psychologi Russiae
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Vera Crux (urbs)

**Vera Crux**  (Hispanice *Veracruz*) est urbs Mexici, Verae Crucis civitatis caput. In ripa Sinus Mexicani patet. A Ferdinando Cortesio condita est anno 1519. Maximus Hispaniae Novae portus fuit. Franciscus Alegrius hic natus est.

*"La Bamba" (carmen regionis urbanae)

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Condita 1519
Categoria:Urbes Mexici
Vallis Medoaci Maioris

thumb|Vallis Medoaci Maioris

**Vallis Medoaci Maioris** (alia nomina: *Vallis Medoaci*, *Vallis Meduaci*, *Vallis Brentesiae*, *Vallis Brenti*, *Vallis Brintae*, *Vallis Brentae*) (Italiane: *Valbrenta*) est municipium Italiae, circiter 5&thinsp;186 incolarum, in Regione Venetia et in Provincia Vicetina situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Geographia 
* Mons Grapa vel Mons Grappa (Italiane: *Monte Grappa*),
* Medoacus Maior
* Canalis Medoaci Maioris (*Vallis*)

## Historia 
Die 30 Ianuarii 2019 municipium Campi Longi se coniunxit cum municipiis Cismontis, Sancti Nazarii et Vallis Stagnae ut constituiret municipium novum Vallis Medoaci Maioris.

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Patavina

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Campus Longus (Venetia)
* Cismons,
* Fanum Sancti Nazarii (Venetia)
* Vallis Stagna.

### Fractiones 
* Carpanè (*Sedes Municipalis*),
* Campus Longus,
* Cismons,
* Fanum Sancti Nazarii, Sasso Stefani,
* Vallis Stagna
*Collicello, Corlo, Costa, Fastro Bassanese, Merlo, Oliero, Primolano, Rivalta, San Gaetano, San Marino*.

## Municipia finitima 
*Arsiè (BL), Asiago, Bassano del Grappa, Borso del Grappa (TV), Enego, Foza, Grigno (TN), Lusiana Conco, Pieve del Grappa (TV), Pove del Grappa, Seren del Grappa (BL), Solagna*

* Venetia (*regio*),
* Provincia Vicetina
* Vicetia (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Map of comune of Valbrenta (province of Vicenza, region Veneto, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Vicetina.

## Notae