Psalmus 78

[thumb|Versus 24 humus psalmi—"Et pluit illis [manna ad manducandum"—in libro Anglico anni 1896 pictus.]]
**Psalmus 78**, enumeratione Graeca **psalmus 77** dictus, libri Psalmorum verbis "**Attendite, popule**" incipit; etiam superscriptionem "Maskil. Asaph" (sic in Nova Vulgata) habet. In hoc psalmo psalmista bonitatem Dei laudat, ingratumque animum Israëlis reprehendit.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 78 (77) ex versione vulgata Clementina:

1 Intellectus Asaph.
Attendite, popule meus, legem meam;
inclinate aurem vestram in verba oris mei.
2 Aperiam in parabolis os meum;
loquar propositiones ab initio.
3 Quanta audivimus, et cognovimus ea,
et patres nostri narraverunt nobis.
4 Non sunt occultata a filiis eorum in generatione altera,
narrantes laudes Domini et virtutes eius,
et mirabilia eius quae fecit.
5 Et suscitavit testimonium in Iacob,
et legem posuit in Israël,
quanta mandavit patribus nostris
nota facere ea filiis suis:
6 ut cognoscat generatio altera:
filii qui nascentur et exsurgent,
et narrabunt filiis suis,
7 ut ponant in Deo spem suam,
et non obliviscantur operum Dei,
et mandata eius exquirant:
8 ne fiant, sicut patres eorum,
generatio prava et exasperans;
generatio quae non direxit cor suum,
et non est creditus cum Deo spiritus eius.
9 Filii Ephrem, intendentes et mittentes arcum,
conversi sunt in die belli.
10 Non custodierunt testamentum Dei,
et in lege eius noluerunt ambulare.
11 Et obliti sunt benefactorum eius,
et mirabilium eius quae ostendit eis.
12 Coram patribus eorum fecit mirabilia
in terra Aegypti, in campo Taneos.
13 Interrupit mare, et perduxit eos,
et statuit aquas quasi in utre:
14 et deduxit eos in nube diei,
et tota nocte in illuminatione ignis.
15 Interrupit petram in eremo,
et adaquavit eos velut in abysso multa.
16 Et eduxit aquam de petra,
et deduxit tamquam flumina aquas.
17 Et apposuerunt adhuc peccare ei;
in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso.
18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis,
ut peterent escas animabus suis.
19 Et male locuti sunt de Deo;
dixerunt: Numquid poterit Deus parare mensam in deserto?
20 quoniam percussit petram, et fluxerunt aquae,
et torrentes inundaverunt.
Numquid et panem poterit dare,
aut parare mensam populo suo?
21 Ideo audivit Dominus et distulit;
et ignis accensus est in Iacob,
et ira ascendit in Israël:
22 quia non crediderunt in Deo,
nec speraverunt in salutari eius.
23 Et mandavit nubibus desuper,
et ianuas caeli aperuit.
24 Et pluit illis manna ad manducandum,
et panem caeli dedit eis.
25 Panem angelorum manducavit homo;
cibaria misit eis in abundantia.
26 Transtulit austrum de caelo,
et induxit in virtute sua africum.
27 Et pluit super eos sicut pulverem carnes,
et sicut arenam maris volatilia pennata.
28 Et ceciderunt in medio castrorum eorum,
circa tabernacula eorum.
29 Et manducaverunt, et saturati sunt nimis,
et desiderium eorum attulit eis:
30 non sunt fraudati a desiderio suo.
Adhuc escae eorum erant in ore ipsorum,
31 et ira Dei ascendit super eos:
et occidit pingues eorum,
et electos Israël impedivit.
32 In omnibus his peccaverunt adhuc,
et non crediderunt in mirabilibus eius.
33 Et defecerunt in vanitate dies eorum,
et anni eorum cum festinatione.
34 Cum occideret eos, quaerebant eum et revertebantur,
et diluculo veniebant ad eum.
35 Et rememorati sunt quia Deus adiutor est eorum,
et Deus excelsus redemptor eorum est.
36 Et dilexerunt eum in ore suo,
et lingua sua mentiti sunt ei;
37 cor autem eorum non erat rectum cum eo,
nec fideles habiti sunt in testamento eius.
38 Ipse autem est misericors,
et propitius fiet peccatis eorum,
et non disperdet eos.
Et abundavit ut averteret iram suam,
et non accendit omnem iram suam.
39 Et recordatus est quia caro sunt,
spiritus vadens et non rediens.
40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto;
in iram concitaverunt eum in inaquoso?
41 Et conversi sunt, et tentaverunt Deum,
et sanctum Israël exacerbaverunt.
42 Non sunt recordati manus eius,
die qua redemit eos de manu tribulantis:
43 sicut posuit in Aegypto signa sua,
et prodigia sua in campo Taneos;
44 et convertit in sanguinem flumina eorum,
et imbres eorum, ne biberent.
45 Misit in eos coenomyiam, et comedit eos,
et ranam, et disperdidit eos;
46 et dedit aerugini fructus eorum,
et labores eorum locustae;
47 et occidit in grandine vineas eorum,
et moros eorum in pruina;
48 et tradidit grandini iumenta eorum,
et possessionem eorum igni;
49 misit in eos iram indignationis suae,
indignationem, et iram, et tribulationem,
immissiones per angelos malos.
50 Viam fecit semitae irae suae:
non pepercit a morte animabus eorum,
et iumenta eorum in morte conclusit:
51 et percussit omne primogenitum in terra Aegypti;
primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham:
52 et abstulit sicut oves populum suum,
et perduxit eos tamquam gregem in deserto:
53 et deduxit eos in spe, et non timuerunt,
et inimicos eorum operuit mare.
54 Et induxit eos in montem sanctificationis suae,
montem quem acquisivit dextera eius;
et eiecit a facie eorum gentes,
et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis;
55 et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israël.
56 Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum,
et testimonia eius non custodierunt.
57 Et averterunt se, et non servaverunt pactum:
quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum.
58 In iram concitaverunt eum in collibus suis,
et in sculptilibus suis ad aemulationem eum provocaverunt.
59 Audivit Deus, et sprevit,
et ad nihilum redegit valde Israël.
60 Et repulit tabernaculum Silo,
tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus.
61 Et tradidit in captivitatem virtutem eorum,
et pulchritudinem eorum in manus inimici.
62 Et conclusit in gladio populum suum,
et haereditatem suam sprevit.
63 Iuvenes eorum comedit ignis,
et virgines eorum non sunt lamentatae.
64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt,
et viduae eorum non plorabantur.
65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus,
tamquam potens crapulatus a vino.
66 Et percussit inimicos suos in posteriora;
opprobrium sempiternum dedit illis.
67 Et repulit tabernaculum Ioseph,
et tribum Ephraim non elegit:
68 sed elegit tribum Iuda,
montem Sion, quem dilexit.
69 Et aedificavit sicut unicornium sanctificium suum,
in terra quam fundavit in saecula.
70 Et elegit David, servum suum,
et sustulit eum de gregibus ovium;
de post foetantes accepit eum:
71 pascere Iacob servum suum,
et Israël haereditatem suam.
72 Et pavit eos in innocentia cordis sui,
et in intellectibus manuum suarum deduxit eos.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### In Psalterio Liturgiæ Horarum 
"Reservantur temporibus Adventus, Nativitatis, Quadragesimæ et Paschæ tres psalmi, scilicet 77 (78), 104 (105) et 105 (106), qui historiam salutis Veteris Testamenti clarius patefaciunt ut prænuntiam illius, quæ in Novo completur."

### Descriptio Psalmi 
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:

Ut brevi compendio multas res complectatur, notandum est duo praecipua esse Psalmi huius capita. Nam ab una parte narrat Propheta quomodo sibi Ecclesiam Deus adoptaverit ex semine Abrahae, quam suaviter ac benigne eam foverit, quam mirifice ex Aegypto collegerit, quam variis beneficiis eam fuerit prosecutus: ab altera parte exprobat quam perverse subinde et scelerate a Patre tam liberali desciverint Iudaei, quos sibi tantopere obstrinxerat: ut appareat inaestimabilis Dei bonitas, non solum in fonte ipso gratuitae adoptionis, sed quia continuo tenore certare non destitit cum tam perfidae et indomitae gentis contumacia. Caeterum gratiae renovationem, et quasi electionem secundariam commemorat, ubi Deus ex tribu Iuda Davidem elegit qui regno praeesset.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 77 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 77 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 78 in Nova Vulgata
* Psalmus 78 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum