open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cotys

**Cotys** est nomen masculinum originis Thracicae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Bulgarice*: Котис (*Kotis*)
* *Graece*: Κότυς (*Kòtys*)
* *Hispanice*: Cotis
* *Lusitanice*: Cótis

## Qui hoc nomen habuerint 
* Cotys IX, princeps

### Reges Odrisarum 
* Cotys I
* Cotys II
* Cotys III
* Cotys IV
* Cotys V
* Cotys VI
* Cotys VII
* Cotys VIII

### Reges Sapeorum 
* Cotys I
* Cotys II
* Cotys III

## Qui hoc cognomen habuerint 
### Reges Bosphori 
*Tiberius Iulius Cotys I
*Tiberius Iulius Cotys II
*Tiberius Iulius Cotys III

Categoria:Nomina
Rhamses

**Rhamses** vel **Ramses** (Graece Ῥαμέσσης, Aegyptiace *Rꜥ-ms-sw*) est nomen masculinum originis Aegyptiae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Ramesses
* *Francogallice*: Ramsès
* *Hebraice*: רעמסס (*Raˁamses*)
* *Hispanice*: Ramsés
* *Hungarice*: Ramzes
* *Italiane*: Ramesse, Ramsete
* *Latviane*: Ramzess
* *Lusitanice*: Ramessés
* *Polonice*: Ramzes
* *Russice*: Рамсес (Ramses)

## Homines 
[thumb|[Rhamses II]]
* Rhamses I
* Rhamses II
* Rhamses III
* Rhamses IV
* Rhamses V
* Rhamses VI
* Rhamses VII
* Rhamses VIII
* Rhamses IX
* Rhamses X
* Rhamses XI

Categoria:Nomina
Pictaviensis

**Pictaviensis** seu **Pictavia**, Francogallice *Poitou*, est provincia Franciae, olim comitatus, deinde ducatus, eisdem fere limitibus atque civitas antiqua Pictavorum dioecesisque mediaevalis Pictaviensis. Quibus regionibus omnibus Pictavium fuit urbs capitalis. Provinciae maxima pars in praefecturas hodiernas Vendeae, utraeque Separis, Vigennae, e fluminibus respectivis nominatas, anno 1790 conversa est.

## Bibliographia 
* Jean Besly, *Histoire des comtes de Poictou et ducs de Guyenne*. Lutetiae: Robert Bertault, 1647 

## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Franciae –1789
Categoria:Pictavium
Cenomanensis

**Cenomanensis**, Francogallice *Maine*, est regio historica Franciae olimque comitatus, eisdem fere limitibus atque civitas antiqua Cenomanorum dioecesisque mediaevalis Cenomanensis. Quibus regionibus omnibus Cenomanum fuit urbs capitalis. Una cum pago comitatuque Pertico provinciam unam militarem Franciae saeculo XVIII constituit, nomine *Maine et Perche* scil. **Cenomanensis et Perticensis**. Regionis Cenomanensis maxima pars in praefecturas hodiernas Sarthae et Meduanae anno 1790 conversa est.

Satis constat civitatem Americanam Cenomannicam (Anglice et Francogallice *Maine*) nomen suum ex hac regione Francica deprehendisse: eo enim coloni magna parte Francici saeculis XVI et XVII migrati sunt.

## Bibliographia 
* Annie Renoux, "Hiérarchie nobiliaire et hiérarchie castrale dans la Maine à la fin du Moyen Âge" in Jean-Michel Matz, Noël Coulet, edd., ''La noblesse dans les territoires angevins à la fin du Moyen Âge : actes du Colloque international organisé par l'Université d'Angers : Angers-Saumur, 3-6 juin 1998'' (Romae, 2000)

## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Franciae –1789
Categoria:Cenomanum
Ducatus Aquitaniae

**Ducatus Aquitaniae** vel **Guiennae**, Francogallice *duché de Guyenne*, est antiqua provincia Franciae, olim ducatus, cui Burdigala fuit urbs capitalis. Eius duces, a matrimonio Henrici II et Alienorae Aquitaniae ad Belli Centum Annorum terminum, Angliae fuerunt quoque reges.

Gubernium Aquitaniae vel Guiennae, limitibus suis saeculo XVIII coactum, pagos Burdigalensem, Petrocoriensem, Agennensem, Cadurcensem, Rutenensem comprehendit. Cum gubernio Vasconiae in una provincia militari, nomine *Guyenne et Gascogne* scilicet **Guienna et Vasconia**, comprehensum est. Guiennae maxima pars in praefecturas hodiernas Girumnae, Dordoniae, Oldi, Oldi et Garumnae, Tarnis et Garumnae, Aveyronis, e fluminibus nominatas, anno 1790 conversa est.

## Bibliographia 
* Jean Besly, *Histoire des comtes de Poictou et ducs de Guyenne*. Lutetiae: Robert Bertault, 1647 

## Vide etiam 
*Guilelmus I

## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Franciae –1789
Categoria:Burdigala
Categoria:Aquitania
Categoria:Ducatus
Tripudium

[thumb|Tripudium pullorum, in imagine nomismatis argentei [Marcus Aemilius Lepidus (triumvir)|M. Lepidi]]
**Tripudium**, apud antiquos Romanos, erat saltatio ritualis, fortasse ex tribus passibus constans, ut vocabuli compositio indicare videtur. Livius refert Salios, sacerdotes Martis, tripudium saltavisse:

Salios item duodecim Marti Gradivo legit, tunicaeque pictae insigne dedit et super tunicam aeneum pectori tegumen; caelestiaque arma, quae ancilia appellantur, ferre ac per urbem ire canentes carmina cum tripudiis sollemnique saltatu iussit.

In augurio tripudium, ut dicit Forcellini, fuit "auspicium ex pullorum pastu, quum pullis vescentibus aliqua offae particula illis ex ore in terram excidebat". Cicero haec de tripudio scripsit:
Haec sunt igitur aves internuntiae Iovis! quae pascantur necne, quid refert? Nihil ad auspicia; sed quia, cum pascuntur, necesse est aliquid ex ore cadere et terram pavire (terripavium primo, post terripudium dictum est; hoc quidem iam tripudium dicitur)—cum igitur offa cecidit ex ore pulli, tum auspicanti tripudium solistimum nuntiatur. Ergo hoc auspicium divini quicquam habere potest, quod tam sit coactum et expressum? Quo antiquissumos augures non esse usos argumento est, quod decretum collegii vetus habemus omnem avem tripudium facere posse. Tum igitur esset auspicium (si modo esset ei liberum) se ostendisse; tum avis illa videri posset interpres et satelles Iovis; nunc vero inclusa in cavea et fame enecta si in offam pultis invadit, et si aliquid ex eius ore cecidit, hoc tu auspicium aut hoc modo Romulum auspicari solitum putas? Iam de caelo servare non ipsos censes solitos, qui auspicabantur? Nunc imperant pullario; ille renuntiat.

## Notae 
## Bibliographia 
* La Rue, Donna. "Tripudium". In *The International Encyclopedia of Dance*. Oxoniae: Oxford University Press, 1998.

Categoria:Religio Romana
Categoria:Saltatio
Umbro (discretiva)

**Umbro** est:

## Geographia
# **Umbro**: flumen Italiae in Tuscia regione.
# **Umbro Pistoriensis**: flumen Italiae in Tuscia regione.
Piscia (discretiva)

**Piscia** potest:

## Geographia
# **Piscia (flumen)**: flumen Italiae in regione Tuscia.
# **Piscia**: urbs Italiae in Regione Tuscia.
Andecavensis

**Andecavensis**, Francogallice *Anjou*, est provincia Franciae, olim comitatus, deinde ducatus, eisdem fere limitibus atque civitas antiqua Andecavorum dioecesisque mediaevalis Andegavensis. Quibus regionibus omnibus Andecavis fuit urbs capitalis. Provinciae maxima pars in praefecturam hodiernam Meduanae et Ligeris, e fluminibus principalibus nominatam, anno 1790 conversa est.

## Bibliographia 
* Jean-Luc Marais, ''Historiens de l'Anjou*. Redonis: Presses universitaires de Rennes, 2019 
* T. Pelloquet et al., *Entre ville et campagne. Demeures du roi René en Anjou''. Portu Namnetum: Ed. 303, 2009

## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Franciae –1789
Categoria:Andecavis
!
Naphthali

**Naphthali** est praenomen masculinum originis biblicae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Naphtali
* *Catalane*: Neftalí
* *Graece*: Νεφθαλείμ (*Nephtaleim*)
* *Hebraice*: נַפְתָלִי (*Naftali*)
* *Hispanice*: Neftalí
* *Italiane*: Neftali
* *Lusitane*: Naftali
* *Russice*: Неффалим (*Neffalim*)

## Homines 
* Naphthali Ben Yaakov Elchanan
* Naphthali Bennet
* Naphthali Blumenthal
* Naphtali Daggett
* Naphthali Herz Imber

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Castellum Tarasconense

thumb|Castellum Tarasconense
**Castellum Tarasconense**, domus principalis comitum Provinciae, in urbe Tarascone eminet.

## Bibliographia 
thumb|Castellum Tarasconense a septentrione visum
* Françoise Robin, "La cour de René d'Anjou en Provence. Demeures, itinéraires et séjours" in Jean-Michel Matz, Noël Coulet, edd., ''La noblesse dans les territoires angevins à la fin du Moyen Âge : actes du Colloque international organisé par l'Université d'Angers : Angers-Saumur, 3-6 juin 1998'' (Romae, 2000)

## Nexus externi 
Categoria:Tarasco
Categoria:Arces
Categoria:Monumenta Franciae
Categoria:Renatus Andegavensis
Domus Reginae Siciliae (Salmurium)

thumb|Domus "Reginae Siciliae" appellata, a Seraphino Mederico Mieusement saeculo XIX lucis ope picta
**Domus Reginae Siciliae** seu *maison de la Reine de Sicile*, sic vulgo appellata, est domus saeculo XV aedificata (sed saepe restructa) quae Salmurii in urbe stat in insula Offard medio flumine Ligeri.

thumb|Insula Censier urbis Salmurii: domus Reginae Siciliae appellata media imagine videtur ad dextrum latus viae Censier. Pars formae urbis annis 1748/1752 delineatae (Archiva urbis Salmurii)
Ratio nominis popularis incerta est. Yolanda enim, ducis Ludovici II uxor Renatique mater Salmurium inter dominia sua possedit, titulumque reginae Siciliae inter alios habuit. Illa quando Salmurii moravit in castello Salmuriensi habitavisse censetur, sed ultimis suis annis, tutelam neptis Margarita Andegavensis gerens, futurae reginae Angliae, apud **hospitium toparchae de Tussiaco** morabat (videlicet Ioannae de Tussiaco maritique Balduini de Campania). Ibi testamentum suum die 12 Novembris 1442 scribi iussit ibique post biduum mortua est.

## Notae 
## Nexus externi 
* "Maison de la Reine de Sicile, histoire et légendes"
* "Yolande d'Aragon et Saumur"

Categoria:Aedificia Franciae
Categoria:Salmurium
Euripides (nomen)

**Euripides** est nomen atque praenomen masculinum originis Graecae.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Euripides

## Qui hoc praenomen habuerint 
*Euripides Bacirtzes
*Euripides Eurybiades
*Euripides Stylianides

## Nexus interni 
* 2930 Euripides

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Vestalia

[thumb|Vestalis cum serta [hederae]]
**Vestalia** apud Romanos antiquos erant dies festi quibus virgines Vestales Vestae sacrificabant, et quae die 9 Iunii (V Id. Iun.) celebrabantur. Ovidius haec de Vestalibus refert:

Venit in hos annos aliquid de more vetusto:	
:fert missos Vestae pura patella cibos.
Ecce coronatis panis dependet asellis,
:et velant scabras florida serta molas.

## Notae 
[thumb|350px|left|[Fasti Antiates maiores|Fasti Antiates Maiores: Vestalia mense Iunio notantur (VESTAL ac minoribus litteris VESTAE).]]

Categoria:Feriae Romanae
Categoria:Ritus Iunii
Ludovicus III (dux Andegavensis)

**Ludovicus III** (natus die 25 Septembris 1403 in castello Andegavensi; Consentiae die 12 Novembris 1434 mortuus) fuit dux Andecavensis et comes Provinciae. Filius fuit Ludovici II ducis Andegavensis et Yolandae Aragonensis frater natu maximus Renati Andegavensis.

In ecclesia cathedrali Andegavensi sepultus est.

## Bibliographia 
* Marcelle-Renée Reynaud, ''Le Temps des Princes: Louis II & Louis III d'Anjou-Provence 1384-1434''. Lugduni: Presses universitaires de Lyon, 2000. ISBN 978-2-7297-0657-9
* Marcelle-Renée Reynaud, "Noblesse et pouvoir dans la principauté d'Anjou-Provence sous Louis II et Louis III (1384-1434)" in Jean-Michel Matz, Noël Coulet, edd., ''La noblesse dans les territoires angevins à la fin du Moyen Âge : actes du Colloque international organisé par l'Université d'Angers : Angers-Saumur, 3-6 juin 1998'' (Romae, 2000)

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1403
Categoria:Mortui 1434
Categoria:Nobiles Franciae
Selectio exemplorum

thumb|300x300px| Diagramma selectionis exemplorum
**Selectio exemplorum** in statistica est selectio exemplorum vel speciminum ex quodam populo, ut totius populi proprietates aestimentur. Exempla repraesentativa seligere oportet. Selectio exemplorum est censu totius populi saepe insumptuosior et citior.

## Notae 
## Bibliographia 
* Thompson, Steven K. *Sampling*, 3a editio. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons, 2012. ISBN 978-0470402313.
* Lohr, Sharon L. *Sampling: Design and Analysis*, 2a editio. Boca Raton, FL: CRC Press, 2019. ISBN 978-0367273415.

## Nexus externi 
Categoria:Res statisticae
Phyllis

**Phyllis** vel **Phyllida** est praenomen femininum.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Phyllis, Phillis, Phyllida, Phillida
* *Graece*: Φυλλίς (*Phyllis*)
* *Hispanice*: Filis
* *Italiane*: Filide, Fillide
* *Lusitanice*: Fílis
* *Russice*: Филлида (*Fillida*)

## Mulieres 
* Phyllis, fabularum Graecarum persona
* Phyllis Allen
* Phyllis Danaher
* Phyllida Law
* Phyllida Lloyd
* Phyllis Smith
* Phyllis Thaxter
* Phyllis Wheatley

## Nexus interni 
* 556 Phyllis

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Cleombrotus II

thumb|Rex Leonidas Cleombrotum exsilio damnans, a Beniamino West circa 1768 secundum Plutarchum pictus.
**Cleombrotus II** (floruit medio tertio saeculo a.C.n.) fuit rex Spartae ex Agiadum stirpe annis 242 et 241 a.C.n. una cum Agide IV. Socero suo Leonidae II fugato successit cui regnum post annum reddere coactus est dum ipse in exsilium cum uxore et liberis proficiscitur. Ad eius vitam cognoscendam praecipuus fons vita Agidis a Plutarcho in *Vitis Parallelis* composita habetur
## De familia 
Regali stirpe Agiadum ortus Cleombrotus  Chilonim filiam regis Leonidae II uxorem duxit. Hanc Chilonim Leonidas ex muliere alienigena, satrapae cuiusdam Seleucidarum filia, genuerat, quod a moribus ac fortasse etiam a veteribus legibus Lacedaemoniorum abhorrebat. Certe inimici regis Leonidam hac de causa regno expulerunt. Chilonis duos filios Cleombroto peperit, Agesipolim et Cleomenem quorum neuter regnavit ; at filius Agesipolis et nepos Cleombroti II ultimus Spartanus rex e stirpe Agiadum fuit, sub nomine Agesipolis III.

## De brevi regno 
thumb|Leonidas genero suo exsilium in templo Posidonis indicens a Pelagio Palagi pictus.
Controversia de agris dividendis et aere alieno tollendo inter reges coorta Cleombrotus Agidis partes secutus novis rebus favebat. Agidis fautores -in primis ephorus Lysander, inveteratus Leonidae inimicus- Cleombroto persuadebant ut regnum sibi vindicaret ac simul Leonidam accusare coeperunt quod liberos ex uxore alienigena sustulisset -quod Heraclidis nefas habebatur- et diu peregre apud Seleucidas moratus esset. Nec dubitavit Cleombrotus testimonium suum contra socerum eis praestare . Tum Leonidas exterritus Tegeam confugit et Cleombrotus in eius locum rex creatur.

Paulo post tamen multi Lacedaemonii sese deceptos existimantes quia agrorum divisio semper differebatur sententiam de regibus mutaverunt. Ita in patriam restitutus et ultionis cupidus Leonidas in generum saevire constituerat qui in Posidonis templum supplex confugit. At Chilonis quae ante annum cum patre indignum factum mariti vituperaverat atque abhinc ei irata fuerat tum e contrario patrem pro marito oravit nec quicquam praeter meram incolumitatem adepta cum marito et liberis exsul civitatem reliquit.

## Notae 
## Fontes 
*Plutarchus, "Agis et Cleomenes" in *Vitis Parallelis* cap. 11-13 et 16-18
*Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 6.7̈-8

## Plura legere si cupis 
*̈ Paul Cartledge et Anthony Spawforth  *Hellenistic and Roman Sparta  : a tale of two cities*, Routledge 2002
*̈Benjamin Shimron, *Late Sparta : the Spartan revolution, 243-146 B.C.*, Arethusa, 1972
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Reges Spartae
Pinguinus impennis

***Pinguinus impennis*** est species avium sine volatu familiae Alcidarum, quae exstincta est saeculo undevicensimo medio. Sola erat hodierna generis ***Pinguini*** species. Haud arte cognata est cum avibus in permultis multarum familiarum linguis hodiernis ex vocabulo *pinguino* appellatis, quam nautae postea invenierunt et nominaverunt, quia *Pinguino impenni* similes corporeae eis videbantur.

Pariebat in remotis insulis saxosis prope oceanum largamque cibi copiam, quae res in natura est rara, ut pauci loci tales exsistunt. Cum non parerent, pabulabantur in aquis Atlantici Septentrionali, ad meridiem usque ad Hispaniam septentrionalem et litora Canadae, Groenlandiae, Islandiae, Faeroarum, Norvegiae, Hiberniae, Magnae Britanniae.

*Pinguis impennis* erat a 75 ad 85 centimetra altus, 5 chiliogrammata ponderis, maxima alcida quae ad tempora hodierna supervixit, et secunda a maxima omnis familiae specie (*Miomancalla,* species praehistorica, maior erat).

## Notae
## Bibliographia
*Bourne, W. R. P. 1993. "The story of the Great Auk Pinguinis impennis." *Archives of Natural History* 20 (2): 257–78. doi:10.3366/anh.1993.20.2.257.
*Smith, N. 2015. "Evolution of body mass in the Pan-Alcidae (Aves, Charadriiformes): the effects of combining neontological and paleontological data." *Paleobiology* 42: 8–26. doi:10.1017/pab.2015.24.

## Nexus externi
*"Auk egg auction." *Time,* 26 Novembris 1934.
*"Great Auk: Audubon fact sheet." Audubon.org, 14 Iunii 2010. Archivum.
*"The Greak Auk." *Natural histories,* BBC Radio.

Categoria:Alcinae
Categoria:Aves Americae Septentrionalis
Categoria:Fauna Britanniae
Categoria:Aves Canadae
Categoria:Aves Civitatum Foederatarum
Categoria:Aves Europae
Categoria:Aves exstinctae
Categoria:Fauna Franciae
Categoria:Fauna Hispaniae
Categoria:Biota Groenlandiae
Categoria:Biota Islandiae
Categoria:Biota Norvegiae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Categoria:1844
Bella Romana

Hanc tabulam bella Romanorum maxima a re publica instituta usque ad discrimen saeculi III memorat:

!
Categoria:Indices rerum gestarum
Proelium ad Cremeram

**Proelium ad Cremeram** fuit proelium grave inter rem publicam Romanam et Veientes Etruscos, in quo gens Fabia periit. Titus Livius in historia sua de proelio narrat.

## Contextus 
Post pacem inter has duas urbes bellum incipit et anno 481 a.C.n.  Kaesone Fabio Vibulano consule proelium fuit. Post proelium Veientes in finibus Romanis manebant, sed semper removebantur cum legiones Romanae ad pugnam proficiscerentur.

Romani duo bella gerebant, contra Volscos et  ad meridiem Etruscosque ad septentrionem. Gens Fabia contra Veientes se pugnare obtulerunt et 306 Fabii maturi ad limitem profecti castellum aedificarunt et Veientes vicerunt.

## Proelium 
Veientibus victis, Fabii pro gregis fuerunt, proculque castelli sint, et laqueum Veientum ceciderunt, permulti Veientes agressi Fabios occiderunt.

## Fons 
* Titus Livius, *Ab Urbe condita*, liber II

Categoria:Proelia Romanorum
Categoria:Res Etruscae
Categoria:477 a.C.n.
Pax Apamena

thumb| Quibus partibus regnum Seleucidarum pace deminutum sit monstratur
**Pax** **Apamena** in civitate Apamea Cyboto anno 188 a.C.n. inter rem publicam Romanam et regnum Seleucidarum icta est.  

Concilio pacis faciundae apud Apameam congresso impositae sunt Antiocho a victoribus condiciones satis acerbae: Antiocho esse cedendas omnes partes ultra Taurus montes sitas praeter Ciliciam provinciam Syriae maxime adfinitam usque ad Calycadnum flumen Praeterea a Romanis severiter interdictus est, Graeciam ne mechanematis neve beneficiis confunderet eiusque statum dirueret. Etiamsi Romani maximum omnium opus Antiocho devicto dederunt tamen cum suam imponere aperte dicionem liberis Graeciae Asiaeque Minoris civitatibus praeter Cephalleniam Zacynthumque insulas nollent partes conquisitas regnis atque foederatis maxime sibi gratis gubernandas commendaverunt.  Quare Eumenes Pergamorum, qui pugna maximo suo periculo haud abstinuisset, oppido Lysimachea, paeninsula Chersones, regionibus Mysia, Lydia, Phrygia, Pisidia nec non Caria quoad septentrionem vergit remuneratus est. Rhodiis autem Lycia inferiorque Cariae pars est a Romanis tributa. Classem etiam Antiocho tradendam vel absolvendam constitutum est praeter decem naves, quibus vetitum est, ne ultra promonturium Sarpedonis iuxta Calycadni oris siti navigarent. Decretum illi est insuper, ne diutius gentes Galatorum merce conduceret neve elephantibus in acie uteretur. Praeterea Romani Antiocho etiam quindecim milia talenta solvenda imposuit, quorum iam ante quam pax erat composita quingenta coactus est Romanis tramandare, reliquorum autem quotannis solvens milia debuit. His ex condicionibus Antiocho per quartam spatii Carthaginiensibus secundo Punico bello devictis concessi partem duplicem copiam, quare suo imperio etsi divitiis uberanti ruina paratum est. Denique Antiocho non solum coactus est Romanis peregrinos, qui Romanam causam in Graecia opposuissent, tradere, quorum clarissimus autem Hannibal suae antea vitae finem fecit, sed etiam nobiles quosdam et ipsum suum filium obsides eis dare; quare evenit, ut Antiochus IV pueritiam Romae degeret.     

## Nexus externae 
* 
Categoria:188 a.C.n.
Categoria:Paces
Birgitta Nilsson

thumb|Birgitta Nilsson (1948)
thumb|Birgitta Nilsson dominam Macbeth (Lady Macbeth) repraesentat, Holmiae, 1947
**Birgitta Nilsson** (Märta Birgit Nilsson, nata die 17 Maii anno 1918 in Västra Karup, commune Båstad; mortua die 25 Decembris anno 2005 in Bjärlöv, commune Kristianstad) fuit cantrix theatri lyrici Suecica. Discantu valde commovente praedita ab anno 1953 usque ad annum 1984, quo scaenae renuntiavit, inter optimas melodramatum Ricardi Wagner et Ricardi Strauss actrices habebatur.

## Scripta
*Mein Leben für die Oper. Ex lingua Suecica in Theodiscum versum a Susanna Dahmann. 3. ed. Fischer-Taschenbuch-Verlag, Francofurti 2006, ISBN 3-596-14430-2.

## Bibliographia
*Uwe Harten: Nilsson, Birgit. In: Oesterreichisches Musiklexikon (in interrete), Vindobonae 2002 ss., ISBN 3-7001-3077-5; editio typographica: Vol. 3, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Vindobonae 2004, ISBN 3-7001-3045-7.
*Gabriel Bacquier, Plácido Domingo, Mirella Freni, Marilyn Horne, Christa Ludwig, Riccardo Muti, Nina Stemme et al.: Birgit Nilsson.100. An Homage. Ed..: Mary Lou Falcone, Rutbert Reisch et al. Verlag für moderne Kunst, Vindobonae 2018, ISBN 978-3-903153-92-9.

## Nexus externi
* Birgitta Nilsson in: Find a Grave (Anglice)
* Birgit Nilsson, colloquium cum Bruce Duffie, die 20 Aprilis, anno 1988 (Anglice).
* swrmediathek.de (enuntiato radiophonica in centesimo die natali cantatricis, die 20 Maii 2018)
* Media auditoria cum Birgitta Nilsson, in:  Österreichische Mediathek (colloquia, enuntiationes radiophonicae)

Categoria:Theatri lyrici cantores
Categoria:Cantores Sueciae
Petrus Vittorelli

thumb|200px|right|stemma archiabbatis em. abbatiae territorialis Montis Casini, Petrus Vittorelli O.S.B
**Petrus Vitorelli** (natus Romae, die 30 Iunii 1962; mortuus die 13 Octobris 2023) fuit olim monachus et abbas resignatus.  Ab anno 2007 usque ad annum 2013 fuit abbas ordinarius Abbatiae Territorialis Montis Cassini.

## Vita
* 19 Iulii 1989: lauream doctoratus in scientia arteque medicinae necnon chirurgiae Romae obtinuit.
* 24 Septembris 1989: Postulatum in coenobio Montis Casini inchoavit.
* 13 Ianuarii 1991: Vota professus est.
* 26 Iunii 1994: Sacerdos ordinatus est.
* 25 Octobris 2007: A capitulo Montis Casini 191. abbas electus est.
* Papa Franciscus die 12 Iunii 2013 demissionem ob causas valetudinis offertam accepit.

Magistratus aerarii ex Petro Vittorelli exquirunt, num furti sive peculatus et lavationis pecuniae teneretur. Ut archiabbas plus quam 500.000 Eurones avertisse dicitur. Actor publicus eandem summam ex computo eius pignori accepit. Inquisitiones etiam perseverant.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae in pagina Ecclesiae Catholicae Italiae - italice

## Notae
Categoria:Incolae Italiae
Categoria:Nati 1962
Categoria:Mortui 2023
Categoria:Benedictini
Cursus campester

]] 
**(Longus) cursus campester** (Norvegice: *langrenn*) est nartationis genus maxime acceptum.
## Generalia
]] 
In hac nartandi ratione chionopedilis baculisque facta non tantum deorsum in vallem laberis sed pulsu retro et horizontaliter et sursum moveris. Plerumque id in curriculo athletis praeparato, quod vestigia in plagis niveis bene visibilia efficit, fit. Agitur de athletica arte quae sanitati maxime prodest et hominibus omnium aetatum recommandari potest, quoniam omnes musculi, nervi, artus regulariter contenduntur atque detenduntur. 

Genera finitima sunt biathlon, combinatio septentrionalis, directoriorum nartatio *(Ski orienteering)*, nartatio rotalis *(Roller skiing)*, pedirotis prolapsus *(Nordic inlineskating)* et ambulatio nartatoria *(Nordic walking)*.

Longus cursus campester a spectatoribus magni aestimatur et certamina saepe a Foederatione internationali nartatoria (FIS) eduntur. Praeterea privatim haec ars athletica variis methodis colitur, quae aut certationi acerbae aut ambulationi lentae ad animas refocilandas similis esse potest.

## Historia
Anno 1892 in monte Holemkollen prope Osloam primum magnum certamen celebratum est; studentes quidam e Norvegia oriundi post annum 1870 mores suos in Germania notos fecit et ibi praeconia fecerunt e.g. Raimundus Pilet legatus (anno 1889), Fredericus Breuer in Nigra silva et saltuarius Förster in Harticis montibus. Denique Olympia hiemalia 1924 cursum campestrum officialter approbarunt. Mulieribus autem ea ars in ludis Olympicis hibernis ex anno 1952 patet. 
## Notae
## Nexus externi 
* De arte athletica ista in paginis Foederationis internationalis nartatoriae] 
* Informationes variae a Ministerio Bavarico sanitatis
Hugo

**Hugo** (-nis, *m.*) est praenomen masculinum, quod e vocabulum Germanicum *hug* ("cor" vel "mens") ducitur. Hodie etiam cognomen est.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Hugh
* *Batavice*: Hugo
* *Francogallice*: Hugues
* *Hispanice*: Hugo
* *Hungarice*: Hugó
* *Italiane*: Ugo
* *Lusitanice*: Hugo
* *Theodisce*: Hugo

## Qui hoc nomen habuerint 
* , maior domus Austrasiae
* Hugo (comes Campaniae)
* Hugo Lobbiensis

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Hugo Almeida
* Hugo Ball
* Hugo Beikircher
* Hugo Boncompagnius, vel pontifex maximus Gregorius XIII
* Hugo Capetius
* Hugo Chávez
* Hugo Dalton
* Hugo Falcandus
* Hugo Foscolo
* Hugo de Goes
* Hugo Grant
* Hugo Grotius
* Hugo Jackman
* 
* Hugo La Malfa
* Hugo Lloris
* Hugo Loetscher
* Hugo Martínez
* Hugo de Paganis
* Hugo Preuss
* Hugo Silva
* Hugo Simberg
* Hugo Tognazzi
* Hugo Laurentius Augustus Hofmann von Hofmannsthal
* Hugo Walpole
* Hugo Williamson

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Victor Hugo
Categoria:Cognomina Francogallica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Batava
Categoria:Praenomina Francogallica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Lusitana
Categoria:Praenomina Polonica
Categoria:Praenomina Theodisca
Thomas Jones

**Thomas Woodward Jones**, saepissime *Tom Jones*, die septimo Iunii 1940 natus,  est cantor gallicus qui florebat de medio saeculo  vicensimo usque ad tempus hodiernum. Thomas Jones numerum unum in Anglia ter habuit, numerum decem undeviciens.

## Vita 
thumb|Tom Jones in 2009
Tom Jones die septimo mensis iunii  in Cambria,  in urbe natus est, gente humili.  Duxit  mense martii 1957, amicam scholasticam suam Lindam Trenchard, eo tempore gravatam. Anno 1963 cantabat cum grege cambrica *Tommy Scott and the Senators*. Antequam annus 1964 finem fecit, Thomas Jones factus est Tom Jones, ,  administratore suo , monente, propterea quod pellicula nomine *Tom Jones*, cum persona ipsius nominis, rem bene gesserat.  

Anno 1964 carmen eius 'It's not unusual' (latine 'insolitum non est') factum est perceleber, disseminatum a statione radiophonica *Radio Caroline*.  Annus 1965 summum  erat curriculi Tom Jones quod infuit invasioni musicae Britannicae in civitates foederatas. Anno 1965 cecinit  carmen pelliculae de Iacobo Bond titulo *Thunderball*.

Anno 1966 Praemium Gramophonicum accepit, novus optimus.  

Per nonullos annos Jones cantabat Campis Nivatae ubi noverat Elvis Presley, item ibi cantor. 

Anno 1999 Regina Elisabeth II Thomam Jones in ordinem equestrem imperii Britannici recepit. Nuper fama Thomae Jones auxit apud iuvenes ob programmam televisificam The Voice UK.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Cantores Cambriae
Iungala (musica)

**Musica iungala** est genus musicae quod ortum est Londinii circiter anno 1990. Haec musica componitur ictu intervalli (Anglice: breakbeat), basso profundo, et sonis computatorio adhibito additis. Nata est de alia musica saltus, nomine rave, anglice dicto.

## Musica ipsa 
Aliquae phonographae quae erant similes iungulae,  sed non  vero ipsae iungulae erant: de Lennie De -ice We are ie, de Origin Unknown Valley of the Shadows,   de The Prodigy,  Experience(1992)de Top Buzz, Jungle Techno! (1991), de A Guy Called Anything (1991),   de the Ragga Twins Spliffhead , de Nightmares on Wax Aftermath  (1990),de Genaside  Sirens of Acre Lane(1990), et de DJ Dextrous Ruffneck Biznizz (1992). Aliter quam musica rave, hae phonographae habebant sonum plus gravem,  ferocem et insolitam. Aliae erant Terminator (1992) de Goldie, et Living in Darkness (1992) de Top Buzz. 

Perinde ac musica rave, et musica hip hop, musica iungula utebatur sono  tympani phonographarum antiquarum Jazz, Funk, Soul etc. Gratiossima erat Amen, de Winston Brothers. Sonus tympani huius phonograhae in compluribus phonographis recentioribus audiri possunt.

Post 1995, musica iungula mutati sunt  in musica Drum and Bass, in quo sonus tympani et bassus faciebantur graviores. Postea Drum and Bass  mergit cum musica garage ut fieret Uk garage aut Speed garage. 

. Capsulae  notae  erant AWOL necnon ROAST. Discimpositores, Celebres duae erant DJ Hype et Micky Finn.

Ut antea dictum est, musica iungula orta est de musica rave, autem multum excepit de musica reggae, musica hip hop et aliis generibus musicae. Sicut musica rave, caeremoniarii concantabant iuxta musica, rappatione adhaebito, quorum nonulli facti sunt tam celebres quam discimpositores. MCGQ caeremoniarius  fuit in capsula Ministry of Sound Londinii, quacum multa phonographa fecit. Alter erat caeromaniarius Stevie Hyper D.

Sicut discimpositores reggae, saepe discimpositores iungulii redibant et ludebant initium phonographae denuo, quo discimpositores  et saltatores eodem modo clamabant 'Rewind'. Alia adclamatio erat 'booyaka', quod dictum  Ali G notum fecit.

Categoria:Musica popularis
Categoria:Musica electronica
Dies mundialis oceanorum

**Dies mundialis oceanorum** est dies quae die 8 Iunii inter gentes quotannis celebratur. Anno 2009 ad naturalia oceanorum circumiecta protegenda decreta est. Origo diei est propositio Canadae ad "conferentiam mundi de circumiectis Telluris." Missio proposita progressus durabilis promovenda comprehendit.

Sententia anno 2019 "Generus et oceanus" fuit; anno 2020 "Innovatio pro oceano durabili"; anno 2021 "Oceanus: vita et medium vitae"; anno 2022 "Revitalizatio: Actio collectiva pro oceano"; anno 2023 "Planeta oceanorum: Aestus marini mutant"; anno 2024 "Abyssum novum scere." et anno 2025 "Admiratio: quod nos sustinet sustentum" est.

*Dies mundi circumiectus

## Nexus externi
*Situs proprius (Anglice)
*Situs proprius (Francice)
*Situs proprius (Hispanice)

Categoria:Nationes Unitae
Categoria:Oceani
Categoria:Ritus Iunii
Chalifa (nomen)

**Chalifa** est praenomen masculinum originis Arabicae: e vocabulo *ḫalīfa* (خليفة,  'successor', deinde 'calipha' ut 'successor Prophetae') ducitur.

## In linguis frequentibus formae 
* *Arabice*: خليفة (*Ḫalīfa*)
* *Atropatenice*: Xəlifə
* *Hispanice*: Jalifa
* *Persice*: خلیفه (*Xalife*)
* *Theodisce*: Chalifa
* *Turcice*: Halife

## Homines 
* 
* Chalifa Hamidi filius gentis Ṯānī
* 
* Chalifa Salmani filius gentis Chalifae
* Chalifa Zayid filius Al Nahyan

### Sultani Zanzibarenses 
* 
* 

## Notae 

* Turris Khalifa

Categoria:Praenomina masculina
Chadidia

**Chadidia** sive **Chadigia** est nomen atque praenomen femininum originis Arabicae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Arabice*: خديجة (*Ḫadīǧah*)
* *Atropatenice*: Xədicə
* *Persice*: خدیجه (*Ḫadīǧah*)
* *Russice*: Хадиджа (*Hadidža*)
* *Theodisce*: Chadīdscha
* *Turcice*: Hatice

## Quae hoc nomen habuerint 
* Chadidia Chowailidi filia

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Chadidia Abbouda, athleta
* Chadidia Ahrari, politica
* Chadidia al-Salami
* Chadidia Arib
* Chadidia Gayibova, clavilista
* Chadidia Qalanjo
* Chadidia Ismayilova
* Chadidia Muazzez Sultan

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina Arabica
Zenobia (nomen)

**Zenobia** est nomen atque praenomen femininum originis Graecae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Catalanice*: Zenòbia
* *Francogallice*: Zénobie
* *Graece*: Ζηνοβία (*Zenobia*)
* *Hungarice*: Zénobia
* *Lusitanice*: Zenóbia
* *Russice*: Зиновия (*Zinovija*)

## Quae hoc nomen habuerint 
* Zenobia
* Zenobia Armeniae

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Zenobia Camprubí, scriptrix
* Zenobia Del Carretto Auria
* Zenobia Powell Perry

## Nexus interni 
* 840 Zenobia

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Pericles (nomen)

**Pericles** est nomen atque praenomen masculinum.

## In linguis frequentibus formae 
* *Dacoromanice*: Pericle
* *Francogallice*: Périclès
* *Graece*: Περικλῆς (*Periklès*)
* *Hungarice*: Periklész
* *Italiane*: Pericle
* *Lusitane*: Péricles
* *Polonice*: Perykles
* *Theodisce*: Perikles

## Qui hoc nomen habuerint 
* Pericles
* Pericles Iunior, filius Periclis et Aspasiae

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Pericles Cacuses
* Pericles Ducati, archaeologus
* Pericles Giannopulus
* Pericles Pierracus Mauromichales

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Walterus Burley Griffin

[thumb|Walterus Burley Griffin cum muliere Marion Mahony Griffin ([Sydneium 1930)]]
[thumb|Forma [Canberrae urbis a Griffin delineata]]
**Walterus Burley Griffin** (natus die 24 Novembris 1876 in Maywood, Illinoesia; mortuus die 11 Februarii 1937 in Lakhnau, India) fuit architectus ex Civitatibus Foederatis Americanis oriundus. Opus latissime notum est forma urbi Canberrae, capiti Australiae, aedificandae. Praetera descriptionem forma L explicavit, "Carport" (i.e. tectum autocineto protegendo domui adiunctum) invenit, lithocolla ferro durata primus uti coepit. Sic dicta "Prairie School" (Prateriae schola) magnam in eum vim habuit, ex qua ipsius rationem aedificandi excoluit. Per omnes fere annos, quibus munere architecti functus est, cum muliere Marion Mahony Griffin collaboravit; una cum muliere intra 28 annos plus quam 350 aedificia et alia opera designavit, novas materias aedificis utiles, apparatus domorum, supellectiles et alia excogitavit.

## Nexus externi 
* Situs *Walter Burley Griffin Society*
* Urbs optima? Certamen urbi Canberrae describendae, 1912
* Aedificia Walteri Burley Griffin in interrete
* Photographemata aedificiorum a Griffin in Civitatibus Foederatis Americae confectorum

Categoria:Architecti Civitatum Foederatarum
Universitas Atropatenica-Francica

**Universitas Atropatenica-Francica** (Atropatenice *Azərbaycan-Fransız Universiteti*, Francogallice *Université franco-azerbaïdjanaise*) est universitas publica Atropatenae anno 2016 condita. Sita est Bacuae in urbe. .

Linguae publicae universitatis lingua Atropatenica, lingua Francogallica, et lingua Anglica sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis universitatis proprius. 

Atropatenica-Francica
Categoria:Constituta 2016
Atropatenica-Francica
Gonadotropinum resolvens hormon

**Gonadotropinum resolvens hormon** (**GnRH**) est hormon resolvens, quod et folliculos stimulans hormon (FSH) et luteinisans hormon (LH) ab endocrinocytis gonadotropicis lobi anterioris hypophysis secerni iubet. GnRH ex peptido (aminoacidis) constitutum est. Expeditur GnRH de hypothalami neuronis GnRH. Hormon est axis hypothalamici-pituitarii-gonadalis (axis HPG) pars.

Anno 1977 Rogerius Guillemin et Andreas Victor Schally Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae inventionis GnRH acceperunt.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Hypothalamic–pituitary–ovarial axis-La.svg|Axis hypothalamicus-pituitarius-ovaricus (axis HPO)

## Notae 
* Cyclus menstrualis
* Nervus terminalis
* Oestrogenum

## Nexus externi 
* Fons GnRH 

Categoria: Hormonta
Bulgares (populus Turcicus)

[thumb|Bulgares, chane [Crumus|Crumo duce, Byzantinos in proelio Bersiniciensi persequuntur.]]
**Bulgares** seu **Bulgari** fuerunt populus Turcicus quae in tesquis Pontico-Caspia habitaverunt. Ex gentibus Oghuricis orti, ex Mongolia et Siberia propter tumultum in hac regione exacti sunt. Duas civitates constituerunt: primum imperium Bulgaricum (681–1018) ad meridiem Danubii et in paeninsula Balcanica ac Bulgariam Volgensem (c. 900–1241) circa flumen Volgam (Rham).

Bulgari Balcanici cum incolis Slavicis coniuncti sunt et linguam Turcicam reliquerunt. Eorum progenies aliarumque gentium Bulgari, incolae Slavicae Bulgariae hodiernae, facti sunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* Golden, Peter. "Bulgars". In *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*, ed. Oliver Nicholson. Oxoniae: Oxford University Press, 2018.
* Kramer, Johannes. "Bulgari". In *Brill’s New Pauly*, editione interretiali. 2006.

## Nexus externi 
*  s.v. Bulgari

Categoria:Bulgaria Rhaensis
!
Categoria:Bulgaria
Codex ATC N05AE

thumb|Structura indoli
**Codex ATC N05AE** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso 
cum substantiis antipsychoticis, id sunt ex indolo substantiae derivatae, habent. Hic quinque substantiarum perscribuntur: 

*Per exemplum*: N05AE**03** Sertindolum

← ad gradum alteriorem

## Notae 
N
Esdras

thumb|Esdras scribens (*Codex Amiatinus*).

**Esdras** (Hebraice: עזרא ‘Ezrā) secundum narrationem Veteris Testamenti fuit sacerdos et unus e posteris primi pontificis Iudaeorum Aaron. Nomen eius „JHVH adiuvat“ sive „Deus auxilium est“ valet. Post captivitatem Babylonicam exsul in imperio Persarum vivens particeps fuit ecclesiae Iudaeorum, quorum pars adhuc Babyloniae habitavit, alii autem post edictum Cyri II regis Persarum iam in Palaestinam, provinciam Persicam nomine "Jehud", reverterant. Esdras potestate Artaxerxis I regis munitus sub annum 458 a.C.n. Hierosolyma profectus est, ut ibi apud Iudaeos vitam secundum praecepta Dei, ut sibi visum est, restitueret. De eo narrat Liber Esdrae a capitulo septem incipiens. Epistula regis ei potestatem fecit, ut in omnibus communibus iudices constitueret, etiam apud Samaritanos, qui circum Hierosolyma habitabant. Cum audisset multos Iudaeorum uxores alienigenas in matrimonium duxisse, consternatus primo veniam Dei imploravit, deinde uxores cum filiis eici iussit. Magnam vim in compositionem Sanctae Scripturae et iuris Mosaici habuisse putatur.

## Bibliographia 
* Wolfgang J. Müller, Else Förster (1968): *Esra.* In: *Reallexikon zur Deutschen Kunstgeschichte.* Vol. 6, col. 25–40
* Bossman, D. (1979): "Ezra's Marriage Reform: Israel Redefined". Biblical Theology Bulletin. 9: 32–38.
* Bright, John (1981): A history of Israel (3rd ed.). Philadelphia: Westminster Press. ISBN 978-0-664-21381-7.
* Fensham, F. Charles (1983): The books of Ezra and Nehemiah. Grand Rapids, MI: W.B. Eerdmans Publishing Company. ISBN 978-0-8028-2362-5.

## Nexus externi 
* Jewish Encyclopedia: Ezra the Scribe
* Catholic Encyclopedia: Esdras

## Notae 
Categoria:Vetus Testamentum
Categoria:Personae Biblicae
Lurasidonum

**Lurasidonum** est medicamentum pharmaceuticum et antipsychoticum *atypicum* ad schizophreniam et ad conturbationem bipolarem tractandam.

Lurasidonum imprimis receptoria D2 et 5HT-2A obsidet. Excretio Lurasidoni maiore in parte per biles et faecibus fit.

## Natura Lurasidoni 
### Natura chemica 
Lurasidonum est piperazinum. Nomen chemicum (IUPAC) est (3aR,4S,7R,7aS)-2-{(1R,2R)-2-[4-(1,2-benz-iso-thiazolo-3-yl)-piperazino-1-ylmethyl]-cyclohexylmethylo}-hexahydro-1H-4,7-methan-iso-indol-1,3-dionum. Massa molaris est 492.68 g/mol.

Fasciculus:Thiazole 2D numbered.svg|Thiazolum
Fasciculus:Piperazine Structural Formula V1.svg|Piperazinum
Fasciculus:Indole 2D numbered.svg|Indolum

### Natura pharmacologica 
Lurasidonum est medicamentum cum virtutibus antipsychoticis et effectus therapeuticos in conturbationem bipolarem tractando affert. 
Codex ATC est .

### Pharmacodynamica 
Substantia effectus receptoriorum imprimis et dopaminergici D2 et serotonergici2A ostendit.

### Pharmacocinetica 
Tempus semivitae biologicum t_{\frac{1}{2}}. inter 18 et 40 horas variat. Excretio imprimis per biles et faecibus (67-80%), minore in parte per renibus (9-19%) fit.

## Usus Lurasidoni 
Dosis diurna definita (DDD) est 60 mg per die p.o. (hydrochloridum); dosis initialis 20-40 mg, die semel consumatum, commendatur.

* Receptorium dopamini D2
* Receptorium dopamini D3

## Notae 
## Nexus externi 
* Lurasidoni monographia 

Categoria:Piperazina
Categoria:Antipsychotica atypica
Sterninae

[thumb|upright=0.8|*[Sterna hirundo* volatu.]]
[thumb|upright=0.8|*[Sterna hirundo* volatu.]]

**Sterninae** sunt aves maritimae familae Laridarum, quibus est distributio per omnem orbem terrarum, ubi prope mare, flumina, locos uliginosos plerumque inveniuntur. Aves huius familiae inter undecima genera sterninarum, larorum (sensu stricto), et rynchopum digeruntur. Sterninae sunt tenues et leves, longis caudis furcatis, alis gracilibus, longis rostris, brevibus cruribus. Animalia plurimarum specierum sunt cana pallida supra et alba infra, cum pilleo nigro in capite, sed *Chlidoniati,* *Larosternis incis,* nonnullisque anois saltem partim in anno sunt plumae obscurae. Sexus idem videntur, sed aves iuvenes facile ab adultis distinguuntur. Sterninis sunt plumae non parientes, cum frons albus et pilleus minor plerumque fit.

### Species 
Cladogramma coniunctiones inter genera sterninarum exhibet, et species secundum studia DNA mitochondrialia hodie agnitae infra perscribuntur.
** *Sternula antillarum*(olim subspecies *Sternulae albifrontis* habita)

[thumb|*[Sterna aurantia|Sternae aurantiae* adulti et iuvenes.]]
* Genus *Sterna*
** *Sterna forsteri*
** *Sterna trudeaui*
** *Sterna hirundo*
** *Sterna dougallii*
** *Sterna striata*
** *Sterna sumatrana*
** *Sterna hirundinacea*
** *Sterna vittata*
** *Sterna virgata*
** *Sterna paradisaea*
** *Sterna aurantia*
** *Sterna acuticauda* (fortasse *Chlidonias*)
** *Sterna repressa* (fortasse *Chlidonias*)

[thumb|upright=0.8|Plumae *[Larosterna inca|Larosternae incae* non est usitata familiae proprietas.]]
[thumb|upright=0.8|*[Chlidonias niger* ova in paludinibus terrestribus parit.]]
[thumb|upright=0.8|[Nidus *Anoi stolidi in caudice *Casuarinae equisetifoliae.*]]
[thumb|upright=0.8|*[Sterna hirundo* adulta vermem arenosum iuveni profert.]]
[thumb|upright=0.8|*[Larus occidentalis* kleptoparasiticus *Thalasseum elegantem abigit.]]
[thumb|upright=0.6|*[Sterna dougallii.]]
[thumb|upright=0.6|*[Sterna acuticauda* ab hominibus in discrimen adducitur.]]

## Notae
## Bibliographia
* 
* 
* 
* 
* 
*Gochfeld, M., et J. Burger. 1996. "Family Sternidae (Terns)." In *Handbook of Birds of the World,'' vol. 3: Hoatzin to Auks, ed. Josep del Hoyo, Andrew Elliott, et Jordi Sargatal, Jordi, 624–67. Barcinonae: Lynx Edicions. ISBN 978-84-87334-20-7. Archivum.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi
*Pelliculae sterninarum. Internet Bird Collection.

*

Categoria:Subfamiliae animalium
Turnicidae

[thumb|[Distributio geographica.]]
**Turnicidae** sunt parva familia avium, quae coturnicibus Phasianidarum similes sed non cognatae sunt. Calidas terras gramineas in Asia, Africa, Europa, Australiaque habitant. Sunt sedecim species in duobus generibus, quarum plurimae in genus *Turnicem* digeruntur, solum una in genus *Ortyxelum* digesta.

Turnicidae sunt parvae cinereaeque aves currentes, quae volatum evitare malunt. Femina est copiosiore colorata. Quamquam *Ortyxelos meiffrenii* monogamus putatur, *Turnices* vicissim polyandri sunt; ambo sexus nidum in solo una aedificant, sed solum mas ova plerumque incubat pullosque curat, cum femina cum aliis maribus coire possit. Pulli sese ex ovis post duodecim vel tredecim dies excludunt, et iuvenes binis post hebdomadibus volare possunt.

## Species
**Familia: Turnicidae**
* Genus: *Ortyxelos*
** *Ortyxelos meiffrenii*
* Genus: *Turnix*
** *Turnix sylvaticus*
*** *Turnix sylvaticus suluensis* (exstinctus: saeculo vicensimo medio)
*** *Turnix sylvaticus sylvaticus* (fortasse exstinctus: saeculo vicensimo exeunte?)
** *Turnix maculosus*
** *Turnix hottentottus*
** *Turnix nanus*
** *Turnix tanki*
** *Turnix ocellatus*
** *Turnix suscitator*
** *Turnix nigricollis*
** *Turnix melanogaster*
** *Turnix castanotus*
** *Turnix olivii*
** *Turnix varius*
*** *Turnix (varius) novaecaledoniae* (exstinctus: saeculo vicensimo ineunte)
** *Turnix worcesteri*
** *Turnix everetti*
** *Turnix pyrrhothorax*
** *Turnix velox*

Fasciculus:Barred buttonquail Nandihills 18July2006bngbirds.jpg|*Turnix suscitator*
Fasciculus:Turnix sylvatica.jpg|*Turnix sylvatica*
Fasciculus:Paainted Buttonquail kobble08.JPG|*Turnix varia*
Fasciculus:Turnix pyrrhothorax.jpg|*Turnix pyrrhothorax*

## Notae
## Bibliographia
*Archibald, George W. 1991. "Buttonquail." *Encyclopaedia of Animals: Birds,* ed. Joseph Forshaw, 101. Londinii: Merehurst Press. ISBN 1-85391-186-0.
*Fain, M. G., et P. Houde. 2004. "Parallel radiations in the primary clades of birds." *Evolution* 58: 2558–73.
*Mayr, Gerald, et Charles W. Knopf. 2007. "A stem lineage representative of buttonquails from the Lower Oligocene of Germany – fossil evidence for a charadriiform origin of the Turnicidae." *Ibis* 149 (4): 774–82.
*Paton, T. A., A. J. Baker, J. G. Groth, et G. F. Barrowclough. 2003. "RAG-1 sequences resolve phylogenetic relationships within charadriiform birds." *Molecular Phylogenetics Evolution* 29: 268–78.
*Sibley, Charles Gald, et Jon Edward Ahlquist. 1990. *Phylogeny and classification of birds.* Portu Novo Connecticutae: Yale University Press.

## Nexus externi
*Pelliculae Turnicidarum. Internet Bird Collection.

Categoria:Familiae animalium
Categoria:Taxa Gray
Categoria:Taxa 1840
Teres

**Teres** est nomen masculinum Thracicum (Graece Τήρης; Bulgarice Терес). Tres reges Odrysarum hoc nomen habebant:
* Teres I, rex inter annos 460 a.C.n. et 450 a.C.n. aut 445 a.C.n. circa
* Teres II, rex inter 351 a.C.n. et 342 a.C.n.
* Teres III, rex anno 149 a.C.n. circa

Categoria:Nomina
Conturbatio hypercinetica cum attentionis defecto

**Conturbatio hypercinetica cum attentionis defecto** (CHAD) est morbus mentis incremento systematis nervosi centralis coniunctum cum malis extra normam munera finiendi et animos attendendi. Non solum impubes afficiens, sed etiam adultos contrahens, putatur CHAD impetum societatis non exiguum, at non raro parum dignotum esse. Dividitur CHAD in subtypos tres:
* praecipue inattentiva (CHAD-PI) seu inattentiva (CHAD-I),
* praecipue hyperactiva (CHAD-PH) seu hyperactiva (CHAD-H),
* coniuncta (CHAD-C).

Diagnosis per criteria diagnostica fit.

Tractationis CHAD psychotherapia commendatur, vel pharmacologica (psychostimulantia, atomoxetinum).

## Notae 
*Neurodiversitas

## Nexus externi 
* *NIH* de conturbatione hypercinetica cum attentionis defecto 

Categoria:Amphetaminum
!
Categoria:Mala et morbi mentis
Atomoxetinum

**Atomoxetinum** est medicamentum pharmaceuticum tractationis conturbationis hypercineticae cum attentionis defecto. Est inhibitor reabsorptionis noradrenalini.

## Natura Atomoxetini 
### Natura chemica 
Atomoxetinum est aminum. Nomen chemicum (IUPAC) est (R)-N-methylo-3-phenylo-3-(o-tolyl-oxy)-propano-1-aminum. Massa molaris est 255.36 g/mol.

Fasciculus:Phenyl-group-2D-skeletal.svg|Phenyli grex chemicus

### Natura pharmacologica 
Atomoxetinum effectus therapeuticos in conturbationem hypercineticam cum attentionis defecto tractando affert. 
Codex ATC est .

### Pharmacodynamica 
Substantia est inhibitor reabsorptionis noradrenalini et effectus receptoriorum NMDA ostendit.

### Pharmacocinetica 
Tempus semivitae biologicum t_{\frac{1}{2}}. inter 4.5 et 19 horas variat. Excretio imprimis per renibus (80%), minore in parte per biles et faecibus (17%) fit.

## Usus Atomoxetinum 
Dosis diurna definita (DDD) est 80 mg per die p.o.

* Noradrenalinum
* Receptorium AMPA

## Notae 
## Nexus externi 
* Lurasidoni monographia 

Categoria:Conturbatio hypercinetica cum attentionis defecto
Codex ATC N06B

**Codex ATC N06B** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso 
cum substantiis psychostimulantibus et substantiis ad usum ADHD et nootropicis habent. 
Hic gradus tres perscribuntur: 

*Per exemplum*: N06B**C** Xanthini derivata

← ad gradum alteriorem

## Notae 
* Conturbatio hypercinetica cum attentionis defecto
* Systema nervosum autonomicum

N