open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Statio Radiophonica Vaticana

[thumb|Stationis Radiophonicae Vaticanae [antenna et sedes (anno 2005).]]
**Statio Radiophonica Vaticana** est Sanctae Sedis statio radiophonica, anno 1931 a Pio Papa XI condita, quae programmata Romae transmittit. Iuxta Sacram Paenitentiariam Benedictio Papalis ope radiophonica acceptatur.

Fridericus Lombardi fuit Stationis Radiophonicae Vaticanae praefectus ab 2005 ad 2016. Ex anno 2016, statio est pars Curiae Romanae Dicasterii pro Communicatione. Ex anno 2019, *Hebdomada Papae* programma Latinum trasmittit. Usque annum 2023, emissiones Esperanticas moderabatur Carolus Sarandrea.

## Nexus externi 
*Situs interretialis stationis proprius. 
**Hebdomada Papae,* programma Latinum.

## Fontes 
Categoria:Civitas Vaticana
Categoria:Constituta 1931
Categoria:Stationes Radiophonicae
Arbanitae

**Arbanitae** (Neograece: , Arbanitice: *Arbëreshë* vel *Αρbε̰ρεσ̈ε̰*) sunt incolae Graeciae, qui Arbanitice loqui soliti sunt, quae est dialectus linguae Albanicae. In Graeciam Medio Aevo ingressi usque ad saeculum undevicesimum maxima in pluribus Peloponnesi Atticaeque incolarum pars erant. Arbanitae se hodie Graecos esse affirmant, lingua eorum ob assimilationem ad linguam Graecam et demigrationem Arbanitarum e vicis in urbes ut exstinguatur periclitatur.

## Noti Arbanitae 
*Georgius Cunturiotes (1782 - 1858), rerum politicarum peritus.
*Antonius Criezes (1796 - 1865), rerum politicarum peritus.

## Notae 

Categoria:Arbanitae
Categoria:Graecia
Podestas

[thumb|200px|[Arelate|Arelatis palatium podestatum]]
**Podestas** seu **Potestas** (Italice Podestà) Medio Aevo praesertim in Italia centrale septentrionaleque intitulatus est vir qui omni anno civitatis pro magistratura suprema a civitatibus electus erat.

In Francia autem praecipue comitatu Provinciae haec dignitas adhibita erat, sic sunt noti podestates Arelatensis, Avenionensis Massiliensisque.

Podestas erat autem legati sive magistratus intitulatio qui pro Venetorum Republica Constantinopoli morabatur imperii Byzantini apud imperatorem. Sed is postmodum baiulus dictus est tametsi podestatis dignitas servabat.

* Demarchus
## Notae 

Categoria:Munera
Lingua Arbanitica

**Lingua Arbanitica** (Arbanitice αρbε̰ρίσ̈τ; Graece αρβανίτικα) est varietas linguae Albanicae, qua Arbanitae, pars incoloarum Graeciae, loqui soliti sunt. Lingua Arbanitica hodie ut exstinguatur periclitatur.

## Abecedarium Arbaniticum 
## Notae 
*Albanesisch-Griechisch

Categoria:Arbanitae
Categoria:Lingua Albanica
Categoria:Linguae Graeciae
Andros (urbs)

**Andros urbs** (Neograece: Άνδρος, etiam Χώρα appellata) est urbs et olim demus 4027 incolarum (status: 2010) in Andro insula Graeciae. Ab anno 2011 una cum Hydrusa et Corthio ad demum Andrum pertinet, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα)..

Urbi aedificia sunt partim genere neoclassico extructa partim speciem domuum Cycladum translaticiam sequentia. Areae urbis marmore stratae sunt. Duae insulae urbi obiectae sunt: In prima, quam pons cum Andro urbe coiungit, est castrum Venetum dirutum, in secunda pharus.
Sunt etiam quattuor musea: Museum Archaeologicum copiosum, Museum artis hodiernae, Museum Nautium, Museum artis gentiliciae.

## Notae 
Categoria:Andros
Categoria:Loci habitati Aegaei Australis
Categoria:Portus maris Aegaei
Theophilus Caires

**Theophilus Caires** (re vera: Thomas Caires, Neograece: Θεόφιλος Καΐρης; natus anno 1784 in insula Andro; mortuus die 13 Ianuarii anno 1853) fuit philosophus Graecus et rerum novarum molitor.

## Studia 
Theophilus Caires primo scholam elementariam in patria sua, insula Andro, frequentavit, deinde Smyrnae studiis theologicis studuit. Anno 1801 aut 1802 diaconus ecclesiae Orthodoxae ordinatus praenomen Thomas in Theophilum vertit. Tum se ad mathematicam aliasque scientias contulit, iter in Europam occidentalem fecit, ubi cum Ioanne Henrico Pestalozzi praesens locutus est, studia Pisis Lutetiaeque continuavit. Caires Graece antiquitatis, Latine, Italiane, Francice, Theodisce et Anglice colloqui potuit, in archaeologia et botanica insulae Andri occupatus erat.

## Pugna pro patria liberata 
Illuminismo ductus et desidero Graeciae ab Imperio Ottomanico liberatae 1819 excitatus Familiari Hetaeriae, quae dicitur, se adiunxit et in insulis Andro, Hydra et Psara orationibus suis populum ad seditionem contra Imperium Ottomanicum inflammavit. 1822 pugnando vulnere affectus est, a quo se usque ad mortem non plene refecit.

Anno 1833 Caires presbyter ordinatus est. Anno 1835 Andri scholam nomine "Orphanotrophio", quae omnium commodis prospiceret, aperuit; Theophilo Caire anno 1839 comprehenso schola in insulam Parum translata est.

## Discordia cum ecclesia Orthodoxa et damnatio 
Cum Theophilus Cairis doctrinam Theophilanthropiae Gallicae Revolutionis una cum novo calendario in Graecia introducere vellet, ab ecclesia Orthodoxa excommunicatus et demum exsul factus est. Anno 1843, quo amicus eius Ioannes Colettes praeses ministrorum nominatus est, revertit, sed iam anno 1847, Ioanne Colette mortuo, quasi novus Socrates (i.e. periculum iuventutis) infestatus, accusatus, carceris damnatus est. Decem diebus post morbis fatigatus mortem obiit.

Die 19 Ianuari 1853 ab Areopago, curia Graecia suprema, in integrum restitutus est. Saeculo undevicesimo exeunte Constantinus Palamas poeta in eius honorem versus composuit.

## Bibliographia 
* Πασχάλης, Δ.Π.: Θεόφιλος Καΐρης, Ιστορική και φιλοσοφική μελέτη. Athenis 1928. (Neograece)
* Savitri Devi: Essai-Critique sur Théophile Kaïris. Thèse de doctorat, Lugduni 1935. (Francice)
* Georgios Makris (1992). "Kairis, Theophilos (Taufname Thomas)". In Bautz, Friedrich Wilhelm (ed.). Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). 3. Herzberg: Bautz. col. 951–952. ISBN 3-88309-035-2. (Theodisce)
* Καζολέα-Ταβουλάρη, Παναγιώτα: Θεόφιλος Καΐρης. Από τη φιλοσοφική ψυχολογία στη θεοσεβική ηθική. "Τυπωθήτω - Γ. Δαρδανός", Athenis 2005. (Neograece)

Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Andros
Calymnos (regionalis unitas)

**Calymnos** est una ex unitatibus regionalibus Graeciae in regione Aegaeo Australi, quae reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) formata est. Antea ad Dodecanesum nomum pertinuerat. Regionalis Calymni unitas hos sequentes demos (numeri ut in tabula) continet:

## Notae 
Categoria:Dodecanesus
Categoria:Unitates regionales Graeciae
Categoria:Aegaeum Australe
Calymnos (discretiva)

**Calymnos** signficare potest:
*Calymnos, insula Dodecanesi
*Calymnos, unitas regionalis in administratione anni 2010 reformanda creata
Henricus I (dux Bavariae)

**Henricus I** (natus anno 919 vel 922 oppido Nordhausen (Thuringia, mortuus 1 Novembris 955 vico *Pöhlde*) dux Lotharingiae et postea Bavariae fuit.

## Familia
Henricus Henrici I regis filius et frater Ottonis I imperatoris erat. Uxorem duxit Iuditham, filius eius Henricus II ei successit dux Bavariae. Praeterea duas filias habuit.

## Vita 
Anno 938 una cum  Giselberto duce Lotharingiae contra Ottonem fratrem coniurationem fecit. Ab Ottone victus ad Ludovicum IV regem Franciae fugit et tum, cum is cum Otton pacem fecisset, fratri se dedit. Otto eum ducem Lotharingiae fecit, sed ex hoc ducatu mox expulsus est. Anno 941 frustra conatus est Ottonem Quedlinburgi necare. Sed tamen ei venia data et Henricus anno 948 dux Bavariae factus est. Anno 955 mortuus est.

## Fontes
*Vidukindus Corbeius, Res Gestae Saxonicae

Categoria:Duces Lotharingiae
Categoria:Duces Bavariae
Mollettae

thumb|200 px|Despectus in oppidum
**Mollettae**  (Francogallice: *Les Mollettes*) sunt communia 652 incolarum (anno 2006) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Munialdum

**Munialdum**  (Francogallice: *Mognard*) fuit commune 408 incolarum (anno 2008) usque ad diem 1 Ianuarii 2016 praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus; hodie est vicus communis Interlacus. Eo die commune Albenis coniunxit se cum communibus Cesani, Eparcii, Munialdi, Fani Sancti Germani ad Betulletum, Fani Sancti Gerardique, ut constituiret commune novum Interlacus.

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia abrogata Franciae
Categoria:Interlacus (Francia)
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Macotum

**Macotum**  (Francogallice: *Mâcot-la-Plagne*) fuit commune 1578 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus usque ad diem 1 Ianuarii 2016; hodie est vicus caput loci communis Plateae-Tarentasiae.

## Historia 
thumb|Despectus in Platiam
Die 1 Ianuarii 2016 commune Macotum coniunxit se cum communibus Bellantri, Costae Aximiensium et Montis Valesiani ad Bellantrum, ut constituiret commune novum Plateae-Tarentasiae.

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia abrogata Franciae
Categoria:Platea-Tarentasia
Lanceburgus

**Lanceburgus**  (Francogallice: *Lanslebourg-Mont-Cenis*) est commune 619 incolarum (anno 2006) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.

## Notae 
* Index communium praefecturae Sabaudiae
* Mons Cenisius (transitus)

## Nexus externi 
thumb|Despectus in oppidum

* 


Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Seppuku

thumb|Demonstratio ritus seppuku.
## Etymologia et significatio
**Seppuku** (Iaponice 切腹), cuius etymologia ex iaponicis symbolis est "abdomen sectum vel abdomen secare", est mors voluntaria ritualis more samurai. Quoque "harakiri" dicitur sed haec vulgaris formae verbi causa, est cum actione ad abdomen secandum honoris vel virtutis causa. In historia, seppuku enim a Samurai facta est, sed saeculo XX homines cum Samuraeo spiritu, Bushido (Iaponice 武士道), sicut miles post bellum mundanum secundum facti sunt.

## Usus
Eo tempore commune eis erat haec mors saeva, tam audacter putabatur honorem super omnibus rebus fuisse. Dedecus ab aliquo factum erat "katana" se interficiendi ratio. Cum amicus erat personae ad moriendum promptae, iste "Kaishakunin" appellabatur, opus ei totum caput suum secandi vel amputandi erat, ita amicitia usque ad mortem videbatur.

## Fontes Latini
* **1589**  *Historiae Indicae*
::In seditiosos etiam, qui quidem potentes ac principes viri sunt, ex antecondicto interdum, animadverti solet in hunc fere modum: aedes noxii Rex, ubi visum est, milite armato circumdat, eidemque facit liberum aut pugnae aut mortis arbitrium. Si pugnam optarit, commisso protinus certamine, cum familia plane tota deletur, ac perpetua in omnem posteritatem notatur infamia; sin voluntariam elegerit necem, ultro sibimet ventrem alta plaga in obliquum, nonnulli etiam animosiores duplici in decussim, incidunt. Ubi effluere intestina coepere, parato in idipsum famulo, cervices amputandas praebent; et ex amicis praecipui, illatis pariter sibi manibus, supra mortuum corruere sibi gloriosum putant. Atque idem facinus in aliis quoque periculis, praesertim ubi agitur existimatio et fama, valde usitatum est, et obductis densa caligine mentibus, honestissimum ducitur. Quin ipsi interdum pueri, vel a parentibus exacerbati vehementius, vel graviore aliqua indignatione concepta, genus id leti palam sibimet ipsi consciscunt.

## Personae
Celebri inter samuraeos et homines vel milites qui seppucum fecerunt sunt:

*Minamoto no Tametomo (1139-1170) 
*Minamoto no Yorimasa (1106–1180) 
*Minamoto no Yoshitsune (1159–1189) 
*Azai Nagamasa (1545–1573) 
*Nobunaga Oda (1534-1582) 
*Takeda Katsuyori (1546-1582) 
*Shibata Katsuie (1522–1583) 
*Hōjō Ujimasa (1538–1590) 
*Sen no Rikyū (1522–1591) 
*Asano Naganori (Takumi no kami,1667-1701) 
*Quadraginta sex ex 47 rōnin (1703)
*Watanabe Kazan (1793–1841) 
*Tanaka Shinbei (1832-1863) 
*Byakkotai (grex Samuraeorum adolescentium, 1868) 
*Saigō Takamori (1828–1877) 
*Yamanami Keisuke (1833–1865) 
*Emilio Salgari (1862-1911) 
*Nogi Maresuke (1849–1912) 
*Chujiro Hayashi (1879-1940) 
*Takijirō Ōnishi (1891–1945) 
*Anami Korechika (1887–1945) 
*Yukio Mishima (1925–1970) 
*Dédé Fortin (1962-2000) 
*Isao Inokuma (1938–2001).
*Tadamichi Kuribayashi (Putatur id esse mortis eius causa).

*Misima Iucius
*Samurai
*Suicidium

Categoria:Historia Iaponiae
Categoria:Cultura Iaponiae
Categoria:Mors voluntaria
Categoria:Verba Iaponica
Jacobus-Bella Combeta

[thumb|upright=0.8|left|Jacobi-Bellae Combetae: [ecclesia (aedificum)|ecclesia Sancto Mauritio dicata.]]
 (Francogallice: *Jacob-Bellecombette*) est commune  incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Arvernia Rhodano Alpibus.

## Vici et loci in municipio 
### Vici 
* Bella Combeta *Bellecombette*
* Jacobus *Bellecombette*

### Loci 
* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Interludium et fabula Berini

thumb|Peregrini Cantuarienses in editione secunda Caxtoniana picti
**Interludium et fabula Berini** sunt additamenta, ab anonymo quodam saeculo XV ineunte composita carminis *The Tales of Canterbury* (scil. "Fabulae Cantuarienses") Galfridi Chaucer. Haec additamenta (sicut historiae a Chaucer ipso scriptae) comprehendunt et fabulam et prologum vel interludium. Hoc amorem perdonatoris cum tabernaria Cantuariensi narrat; fabula autem, a mercatore recitata, historiam praebet de Berino quae auctor e textu Francogallico verterit.

Textus in uno libro manu scripto *Fabularum Cantuariensium* inseritur; qui liber in castello Alnvicensi Northumbriae iacet in bibliotheca ducum Northumbriensium, siglo MS 455 agnitus. 

## Editiones 
* F. J. Furnivall, W. G. Stone, edd., *The tale of Beryn, with a prologue of the merry adventure of the pardoner with a tapster at Canterbury* (Londinii: Early English Text Society, 1909) Textus apud archive.org
* Mary E. Mulqueen Tamanini, ed. *The Tale of Beryn* (New York: New York University Press, 1969).  
* John M. Bowers, "The Canterbury Interlude and Merchant's Tale of Beryn" in John M. Bowers, ed., *The Canterbury Tales: Fifteenth-Century Continuations and Additions* (Kalamazoo: Medieval Institute Publications, 1992) Textus

## Notae 

## Bibliographia 
* Ladd, Roger A. (2010). *Antimercantilism in Late Medieval English Literature* (New York: Palgrave Macmillan) pp. 101–132. ISBN 0230620434.
* Bolens, Guillemette (2008). "Narrative Use and the Practice of Fiction in The Book of Sindibad and The Tale of Beryn". *Poetics Today* 29 (2): 304–51.
* Jost, Jean E. (1994). "From Southwark's Tabard Inn to Canterbury's Cheker-of-the-Hope: The Un-Chaucerian Tale of Beryn". *Fifteenth-Century Studies* 21: 133–48.
* Harper, Stephen (2004). "'Pleyng with a Ʒerd': Folly and Madness in the Prologue and Tale of Beryn". *Studies in Philology* 101 (3): 299–314.
* Jonnassen, Frederick B. (1991). "Cathedral, Inn, and Pardoner in the Prologue to the Tale of Beryn". *Fifteenth-Century Studies* 18: 109–32.

Categoria:Scripta saeculo 15
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Carmina
Categoria:Cantuaria
Categoria:Galfridus Chaucer
The Book of Husbandry

[thumb|[Antonius Fitzherbert cum uxore (ad sinistram partem) et filiabus tribus (ad dextram) in ecclesia iuxta Norbury commemoratus]]
***The Book of Husbandry*** est opus a iuris consulto Antonio Fitzherbert anno 1523 divulgatum titulo *A newe tracte or tretyse moost profytable for all husbandemen, and very frutefull for all other persons to rede*; anno 1534 sub titulo *The Boke of Husbandry* reimpressum est et saepius inter annos circiter 1525 et 1600. 

## Editiones 
* W. W. Skeat, ed., *The Book of Husbandry by Master Fitzherbert* (Londinii: English Dialect Society, 1882) Textus apud archive.org

* Libri de re rustica aevo litterarum renatarum scripti

Categoria:Scripta 1523
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Libri de re rustica
Categoria:Litterae Anglicae
The Tales of Canterbury

thumb|Peregrini Cantuarienses in editione secunda Caxtoniana picti.
[thumb|upright=0.8|[Galfridus Chaucer peregrinus in libro manu scripto de Ellesmere circa annum 1410 pictus.]]
***The Tales of Canterbury*** (Fabulae Cantuarienses) sunt celeberrimum Galfridi Chaucer opus poëticum, inter annos fere 1386 et 1390 compositum et ab illo in aula regia Anglica lectum, sed nunquam confectum. Quod opus consistit in fabulis a peregrinatoribus inter se narratis, una cum interludiis de peregrinis ipsis et de rebus ab eis gestis in itinere quod a Londinio Cantuariam ad sepulcrum Thomae Becket in ecclesia cathedrali Cantuariensi intendunt. Annis 1476 et 1483, Gulielmus Caxton duas harum fabularum editiones in luce prodidit; saeculo sexto decimo ineunte, Ricardus Pynson Caxtono secutus est.

Historias edidit Thomas Wright.

## Series fabularum 
* "Fabula coqui"

## Bibliographia 
*Collette, Carolyn. *Species, Phantasms and Images: Vision and Medieval Psychology in the Canterbury Tales.* Ann Arbor: University of Michigan Press, 2001.
*Kolve, V.A. and Glending Olson (Eds.) (2005). *The Canterbury Tales: Fifteen Tales and The General Prologue; Authoritative Text, Sources and Backgrounds, Criticism. A Norton Critical Edition* (2a ed.). Novi Eboraci, Londinii: W. W. Norton and Company. ISBN 0393925870.
*Thompson, N.S. *Chaucer, Boccaccio, and the Debate of Love: A Comparative Study of the Decameron and the Canterbury Tales*. Oxoniae: Oxford University Press, 1996. ISBN 0198123787.

* Interludium et fabula Berini

## Nexus externi 
* Recensiones interretiales editionum Caxtoni apud Bibliothecam Britannicam
* Editiones apud *eChaucer*
* Textus cum glossis interlinearibus
* Bibliographia Chauceriana
* The Canterbury Tales Project
* Lecturae duae

Categoria:Angliae scripta
Categoria:Cantuaria
Categoria:Cultura Cantuariae
Categoria:Galfridus Chaucer
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Poemata narrativa
Categoria:Scripta saeculo 14
Ma (dea)

[thumb|Dedicatio deae Ma, litteris Graecis inscripta. [Museum Nationale (Varsovia)|Museum Nationale Varsoviense]]
**Ma** fuit una ex magnis matribus quae in Anatolia antiquis temporibus venerabantur. Nomen ipsum *matrem* significabat. Praecipuum templum Comanis in Ponto situm erat (quod et ipsum templum Comanorum in Cappadocia imitabatur). Maxima dea fuit et in Cappadocia et in Ponto. Sacerdos mas et sacerdos femina cultum ministrabant et omnes incolae urbis suilla carne abstinere oportebat. Cultus eius a militibus Sullanis et eorum captivis Romam introductus est, ubi deae Latinae Bellonae plerumque adsimulata est. Victoriam enim bello  dabat et imperatori anno 88 a.C.n. Sullae in somnio apparuerat fulmen in manibus ponens quo hostes profligare posset. Tum hoc somnio confisus Sulla exercitum Romam adversus inimicos duxit et Urbem expugnavit. Plutarchus, qui hoc somnium litteris mandavit, scribebat hanc deam sive Lunam sive Minervam sive Bellonam esse.

[thumb|Comana iuxta [Zela|Zelam inter Amasiam et Sebasteiam in Ponto sita.]]
Fanatici huius deae, ut Corybantes Cybelae, armati saltabant atque, musica sensus hebetante,  membra lacerantes proprio sanguine aram et signum divinum aspergebant. Tum etiam futura confusis vocibus vaticinabantur. Quae orgia Romani diu aspernati sunt : quapropter novus cultus Cappadocis deae sub ritibus similibus et iam notis a Gallis Magnae Matris perfectis latuit. Pompam Cybelae fanatici Ma aut Bellonae sequebantur.

Graeci, qui omnia ubique a suis instituta volebant, illam deam matrem Anatolicam eandem fuisse narrabant atque Artemidem Tauropolam in Tauride veneratam atque eius cultum inde Comana ab Oreste et sorore Iphigenia invectum esse (paene eadem de Diana Aricina dicebant). Revera cultus ad Hetthaeorum tempora referendus videtur etiamsi nonnulli ritus a cultu Persico deae Anahitae fortasse sumpta sunt.

## Fontes
*Plutarchus, *Vita Sullae* cap. 9.
*Strabo libro duodecimo *Geographicon* capite secundo 3 necnon capite octavo 9.
*Tertullianus, *Apologeticum*, capitulo IX(10).
*Tibullus libro primo *Elegiarum* VI,43-54.

## Notae 
Categoria:Deae
Categoria:Religio Romana
Categoria:Religio Anatolica
Liber de Ellesmere

[thumb|[Galfridus Chaucer ut peregrinus in libro manu scripto de Ellesmere pictus]]
**Liber de Ellesmere** est codex manu scriptus, anno circiter 1410 confectus, quae textum *Fabularum Cantuariensium* offert, recentissime inter annos fere 1386 et 1390 a Galfrido Chaucer compositarum. Imagines adduntur et auctoris ipsius et narratorum singulorum qui fabulas cantitant.

## Bibliographia 
* Paul G. Ruggiers, ed., *The Canterbury Tales: A Facsimile and Transcription of the Hengwrt Manuscript, with Variants from the Ellesmere Manuscript*. Norman Oclahomae: University of Oklahoma Press, 1979
* Martin M. Stevens, Daniel Woodward, edd., *The Ellesmere Chaucer: essays in interpretation*. San Marino Californiae: Huntington Library, 1995? ISBN 0-87328-135-7 
* Daniel Woodward, Martin Stevens, edd., *The Canterbury Tales by Geoffrey Chaucer: the new Ellesmere Chaucer facsimile (Huntington Library MS EL 26 C 9)*. San Marino Californiae: Huntington Library, 1995? ISBN 0-87328-151-9
* Daniel Woodward, Martin Stevens, edd., *The New Ellesmere Chaucer Monochromatic Facsimile*. San Marino Californiae: Huntington Library, 1996. ISBN 0-87328-162-1

## Nexus externi 
*Collectus Ellesmere apud Bibliothecam Huntington
*Digital Scriptorium

Categoria:Bibliotheca Huntington
Categoria:Galfridus Chaucer
Categoria:Codices
Categoria:Scripta saeculo 15
Universitas Adelaidensis

**Universitas Adelaidensis** (Anglice *University of Adelaide*) est universitas publica Australiae anno 1874 condita.

## Alumni notissimi 
* Iulia Gillard
* Ioannes Robertinus Warren

## Professores clari
* Gulielmus Henricus Bragg
* Iohannes Maxwell Coetzee
* Galaad Zuckermann

## Notae 
Categoria:Constituta 1874
!
Antonius Fitzherbert

[thumb|upright=1.5|Antonius Fitzherbert cum uxore (ad sinistram partem) et filiabus tribus (ad dextram) in ecclesia iuxta [Norbury (Derbiensis)|Norbury commemoratus]]
[thumb|*[La graunde abridgement* (editio 1577)]]
**Antonius Fitzherbert**, vulgo *Sir Anthony Fitzherbert* (natus in oppido Norbury comitatus Derbiensis anno 1470; die 27 Maii 1538 mortuus) fuit iudex et iuris Anglici consultus, cuius opera tam Anglice quam in sermone iuris prudentium Anglonormannica expressa etiam hodie citantur.

## Opera 
* 1514 : *La graunde abridgement*
* 1519 (editor) : *Magna charta cum diversis aliis statutis*
* 1523 : *Diversité de courtz et leur jurisdictions*
* 1523 : *The Boke of Husbandry* (anno 1534 reimpressum)
* 1523 : *The Boke of Surveyinge and Improvements*
* 1534 : *La novel Natura brevium*
* 1538 : ''L'office et auctoryté des justices de peas*
* *L'office de viconts bailiffes, escheators, constables, coroners''

## Nexus externi 
* Testamentum Antonii Fitzherbert

Categoria:Nati 1470
Categoria:Mortui 1538
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Scriptores de re rustica
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Auctores Anglonormannici
Universitas Papuae Novae Guineae

** Universitas Papuae Novae Guineae ** ( Lingua Anglica: *** University of Papua New Guinea ***) est universitas publica in Papua Nova Guinea.

## Notae 

!
Categoria:Constituta 1965
Nostra Domina ad Pratum

thumb|200 px|Despectus in oppidum
**Nostra Domina ad Pratum** (Francogallice: *Notre-Dame-du-Pré*) est commune 278 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Nanciae

thumb|left|upright=0.7|Despectus in oppidum
  (Francogallice: ) sunt communia 554 incolarum (anno 2022) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Arvernia Rhodano Alpibus.

## Geographia 
Lacus Aquarum Bellarum

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Myans

[thumb|200 px|Myans: sanctuarium [Virgo Maria|Virgini Mariae dicatum]]

**Myans** est commune 1048 incolarum (anno 2006) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Muxium

[thumb|upright=0.8|left|Muxii: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Iacobo Maiori dicata.]]
  (Francogallice: *Mouxy*) est commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Arvernia Rhodano Alpibus.

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Fabula coqui (Chaucer)

[thumb|Coquus [The Tales of Canterbury|Fabularum Cantuariensium in libro manu scripto de Ellesmere circa annum 1410 pictus]]
"**Fabula coqui**", Anglice ''The Cook's Tale''", una est e serie Fabularum Cantuariensium quas composuit inter annos fere 1386 et 1390 Galfridus Chaucer. Textus imperfectus huius fabulae post versus 58 abrupitur. 

## Bibliographia
* Neil Cartlidge, "Wayward Sons and Failing Fathers: Chaucer's Moralistic Paternalism—And a Possible Source for the Cook's Tale" in *Chaucer Review* vol. 47 (2012) pp. 134-160 JSTOR
* Jim Casey, "Unfinished Business: The Termination of Chaucer's Cook's Tale" in *Chaucer Review* vol. 41 (2006) pp. 185-196 JSTOR
* M. C. Seymour, "Of This Cokes Tale" *Chaucer Review* vol. 24 (1990) pp. 259-262 JSTOR
* Joseph Taylor, "Quiet Riot: A Politics of Noise in the Cook's Tale" in *Chaucer Review* vol. 53 (2018) pp. 178-193 JSTOR
* V. J. Scattergood, "Perkyn Revelour and the "Cook's Tale"" in *Chaucer Review* vol. 19 (1984) pp. 14-23 JSTOR
* Daniel J. Pinti, "Governing the "Cook's Tale" in Bodley 686" in *Chaucer Review* vol. 30 (1996) pp. 379-388 JSTOR

## Nexus externi
*Textus apud Vicifontem
*Recensiones interretiales editionum Caxtoni apud Bibliothecam Britannicam
*Editiones apud *eChaucer*
*Textus cum glossis

Categoria:Artificia imperfecta
Categoria:Galfridus Chaucer
Categoria:Libri de re coquinaria
Mons Valesianus

**Mons Valesianus**  (Francice: *Montvalezan*) est commune 661 incolarum (anno 2006) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.

## Municipia finitima 
* Tuillia Salassorum (seu Thuilia) (hodie vulgo *La Thuile*) (IT-AO),

et cetera.

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Agathonesium

Insula Graeca **Agathonesium** (Graece: Ἀγαθονήσιον) est Dodecanesi insularum, quibus sunt incolae, maxime septentrionalis. Una cum quibusdam insulis parvis non habitatis numero incolarum demorum Graeciae proximus a postremo est in regione Aegei Australis situs.

## Situs 
Agathonesium, insula 13.417 km², in Aegaeo mari orientali a litore Asiae Minoris 18 km distans. Insulae proximae sunt Samos (fere 20 km a septentrionibus), Arci (19 km ab occidente) et Lipsi (22 km ab austro-occidente).

Maxima ab occidene in orientem distantia est 7.5 km, a septentrionibus in meridiem 3.4 km, minima 1.6 km. Litorum ambitus litore septentrionali excepto multis sinibus partitus est. Sinus maximi in litore meridiano siti sunt, in occidente *Sinus Chochlia* (Όρμος Χοχλιά), in medio *Sinus Sancti Georgii* (Όρμος Αγίου Γεοργίου), in oriente *Sinus Poros* (Όρμος Πόρος).

In litore boreo-occidentali scopuli praerupti sunt, aliis locis autem facies lenis. In insula interna colles, super quibus in oriente Castrum (Κάστρο) situm est, per *Clephtum* (Κλεφτός) usque ad summum montem 209 metrorum nomine *Dendra* (Δένδρα) in occidente iugiter surgunt. Mons *Styphe* (Στυφή) in insula austro-occidentali 208 metra assequitur.

Plures insulae non habitatae Agathonesio adiacent.

## Natura 
Vegetatio insulae maxima ex parte ex phrygana constat. Praeterea sunt rarae ceratoniae et paucae oleae ficique. Frutices propter nimium caprarum numerum incremento impediuntur.

Agathonesii quinque genera reptiliorum inveniuntur: Praeter Gekkonidas Hemidactylus turcicus et Mediodactylus kotschyi etiam Laudakia stellio, Ophisops elegans et Coluber caspius.

## Historia 
Effossiones archaeologicae annorum 2006-2010 prope *Castracium* insulam iam millenio tertio a.C.n. inhabitatam fuisse demonstrant. Medio Aevo Agathonesium portus piratarum fuit. A saeculo undevicesimo ex Patmo advenientes magis magisque in insula sedes collocaverunt.

Aliter ac multi alii demi Graeci, qui administratione anno 2010 reformata creati sunt, demus Agathonesii iam ab anno 1954 exstabat. Tum Agathonesium una cum insulis adiacentibus a Patmo segregata est.

## Res oeconomicae 
Incolae agricultura, quae quidem deminuitur, piscatu (iam sunt duo piscium culturae) et periegesi individuali, cuius momentum crescit, vivunt.

Commercium navium, quae Agathonesium cum aliis insulis connectunt, ordine caret. Proximus aeroportus est in insula Samo. A *Megalo Chorio* in boreo-orientalem versus est Heliportus propter necessitudines, quae fieri possint, constitutus.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs publicus

Categoria:Insulae Maris Aegaei
Categoria:Insulae Graeciae
Categoria:Dodecanesus
Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Aegaeum Australe
Mons Girodius

**Mons Girodius** (Francogallice: *Montgirod*) fuit commune 432 incolarum (anno 2006) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus usque ad diem 1 Ianuarii 2016; hodie est vicus communis Aximae-Plateae.

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2016 commune Axima coniunxit se cum communibus Granarii et Montis Girodii ut constituiret commune novum Aximae-Plateae.

## Notae 
## Nexus externi 
thumb|Despectus in vicum

* 

Categoria:Communia abrogata Franciae
Categoria:Axima-Platea
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Ancon (discretiva)

**Ancon** est:
# **ancon**, pars anatomica;
# **ancon**, pars architecturae;
# **Ancon (Italia)** seu **Ancona** et **Anchona**, urbs Italiae in Marchia Anconitana regione et caput provinciae Anconitanae.
Olbia (discretiva)

**Olbia** potest:

* **Olbia (Francia)**:
* **Olbia (Italia)**, urbs Italiae in regione Sardinia et caput Provinciae Olbiensis et Templensis; incolae Olbiae haec *Olbienses* nuncupantur;
* **Olbia (Libya)**:
* **Olbia (Turcia)** postea **Nicomedia**, urbs Bithyniae; incolae Olbiae haec *Olbiani* nuncupantur.
* **Olbia Pontica**:
Giselbertus Lotharingiae

**Giselbertus** (natus circa annum 890, mortuus 2 Octobris 939) dux Lotharingiae ab anno 928 fuit.

## Origo
Pater eius Reginarius marchio Henogoviae fuit, qui anno 911 a Carolo III rege Franciae marchio Lotharingiae nominatus est - contra voluntatem Conradi I regis Francorum orientalium. Reginarius anno 915 mortuus est.

## Vita
Giselbertus anno 915 titulum patris heriditatem accepit et auctoritatem in Lotharingia extendere conatus est. Anno 928 Henricus I rex Francorum orientalium eum ducem Lotharingiae fecit et ei Gerbergam filiam in matrimonium dedit. Cum anno 936 Henricus I mortuus est, Giselbertus successorem eius Ottonem I deseruit et ad Ludovicum IV regem Franciae transiit. Cum eo et Henricus filius Henrici regis orientalis rebellavit. Anno 939 pugnam et paulo post vitam contra regem amisit. Giselberto mortuo Henricus filius ei dux Lotharingiae successit, Gerberga vidua Ludovico IV regi Franciae nupsit.

## Nexus externi
*Giselbertus in pagina familiypedia.org

Categoria:Duces Lotharingiae
Homicidium honorabile

**Homicidium honorabile** est homicidium saepissime a patre familias aut ab alio familiae membro factum. Causae homicidii "honorabilis" dicti sunt adulterium, id est coitus extra matrimonium, victimam stupri esse, etiam homophylophilia vel LGBT. Saepe huius generis homicidium non condemnatur praeiudicii vel religionis causa sine ratione (=?), specialiter in civitatibus pauperrimis.

Amnestia Internationalis et Human Rights Watch sollemniter quales violationes condamnent, etiam Consociationis Nationum Iurum Humanorum Consilium de qualibus rebus investigant.

## Notae 
*Homicidium
*Crimen
*Scelus odio commissum
*Amnestia Internationalis
*Human Rights Watch
*Yogyakartae Principia

Categoria:Crimina
Categoria:Interfectio
Lepsia

Insula Graeca **Lepsia**, hodie **Lipsos** (Neograece  f.) est insula Dodecanesi a Samo in meridiem et a Lero in septentrionem versus sita. Una cum quibusdam insulis minoribus demus est nomine **Lipsorum** () regionalis Calymni unitatis in regione Aegei Australis iacens.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs publicus

Categoria:Insulae Maris Aegaei
Categoria:Insulae Graeciae
Categoria:Dodecanesus
Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Aegaeum Australe
Agnes Krumwiede

thumb|Agnes Krumwede clavilista anno 2009
**Agnes Krumwiede** (nata 17 Ianuarii 1977 oppido Neuburg ad Danuvium) clavilista et rerum politarum perita Theodisca factionis Foederis 90/Viridum est.

## Vita 
Anno 1997 testimonium maturitatis accepit et deinde ab anno 1998 Herbipolis musicae studebat. Anno 2003 diploma magistrae musicae adepta est et adusque annum 2009 scholae clavilistarum praefuit.

## Cursus honorum 
Krumwiede, quae ab anno 2001 sodalis Virodum factionis est, candidata erat Ingolstadii consilii urbis et Bavariae senatus terrae neque autem electa est. Anno 2009 legata ad Dietam Foederalem Germaniae creata est. In fractione sua rebus culturalibus studuit. Anno 2013 noniam legata creata est.

## Nexus externi 
* Pagina personalis (lingua Theodisca)
* Curriculum vitae in pagina Fractionis Viridum Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)
* Biographia brevis in pagina Dietae Foederalis Germaniae (lingua Theodisca)

## Notae 

Categoria:Clavilistae
Categoria:Alumni Universitatis Herbipolensis
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Categoria:Musici Germaniae
Historia Anastasii de Honestis (Botticelli)

[thumb|upright=1.5|[Historia Anastasii de Honestis|Historiae Anastasii de Honestis actus primus ab Alexandro Botticelli anno 1483 pictus (Museum Prado Matritense)]]
**Historia Anastasii de Honestis** (cuius nomen Italiane sonat *Nastagio degli Onesti*), ea historia scilicet quam Ioannes Boccacius anno fere 1350 in serie fabularum cuius titulus est *Decamerone* narravit, anno 1483 in quattuor tabulis ab Alexandro Botticelli confectis depingitur.

[thumb|upright=1.5|Historiae Anastasii de Honestis actus secundus ab Alexandro Botticelli pictus ([Museum Prado Matritense)]]
Fabula historiam iuvenis cuiusdam praebet qui, Ravennae incola, filiae Pauli Traversarii amoratus et ab ea reiectus in pineta haud longe ab urbe distantia recedit. Ibi spatians vidit equitem qui cum canibus puellam nudam insectatur et gladio interficit. Eques se puellamque mortuos confitetur et damnatos ut cotidie eandem rem facerent; puellam enim sine ratione per vitam totam matrimonium eius recusavisse. Anastasius enim statuit ad prandium in pinetis Traversarios convitare ut sub oculis amatae venatio cotidiana ageretur. Quas res observatas amata statim Anastasio nubere consentit. Tabulae a Botticelli confectae ostentant equitem qui cotidie per pineta puellam insectatur; puellam ab eo cotidie eodem loco necatam, corde exsecto canibusque iactato; prandium ab Anastasio hoc loco paratum quo convitat familiam Traversariorum, eandemque puellam rursus ab equite captam, id quod iam sub oculis amatae agitur; nuptias Anastasii denuo ab amata accepti. Tres picturae hodie Matriti in Museo Prado ostentantur; ultima autem ex hac serie, ab aliis separata, Florentiae reperitur in collectu privato.

## Bibliographia 
[thumb|upright=1.5|Historiae Anastasii de Honestis actus tertius ab Alexandro Botticelli pictus ([Museum Prado Matritense)]]
* Georges Didi-Huberman, *Ouvrir Vénus: nudité, rêve, cruauté*, Parisiis 1999, ISBN 2-07-075720-X
* Véronique Dalmasso et Valérie Petit, *L’ histoire de Nastagio degli Onesti de Sandro Botticelli, la représentation d’une chasse virtuelle*, in: «Figures de l’art», 6, 2001/2002, p.&nbsp;261-276.
* David Cast, *Boccaccio, Botticelli y la historia de Nastagio degli Onesti*, in: *Historias inmortales*, Fundación Amigos del Museo del Prado, Matriti 2002, p.&nbsp;71-85.

## Notae 
## Nexus externi 
[thumb|upright=1.5|Historiae Anastasii de Honestis actus ultimus ab Alexandro Botticelli pictus ([Palatium Pucci Florentiae)]]

* Actus primus in catalogo Musei Prado
* Actus secundus in catalogo Musei Prado
* Actus tertius in catalogo Musei Prado

Categoria:Decameron
Categoria:Alexander Botticelli
Categoria:Museum Pratense
Categoria:Florentia
Categoria:Confecta 1483
Categoria:Res litterariae figuratae
Categoria:Prandia figurata
Categoria:Nuptiae figuratae
Categoria:Venatio
Categoria:Tabulae pictae
Saturnia pavoniella

thumb|left|150px|Range in Europe
***Saturnia pavoniella*** est papilio familiae Saturniidarum, in alpinis Austriae, Italiae (inter quam Sicilia), et Tsechiae regionibus et trans Europam meridio-orientaliem ad Turciam septentrionalem et in Caucaso endemicus. Aliquando  in Francia meridio-orientali etiam invenitur.

Latitudo alarum est 45–70mm in maribus et 50–95 mm in feminis. Adulti a Februarii ad Iunium volare solent. In Graecia septentrionali, praecipue Maio volant.

Larvae variissimis plantis vescuntur. Inter plantas rite perscriptas sunt *Rubus*, *Prunus spinosa*, *Crataegus*, *Quercus*, *Carpinus*, *Betula*, *Salix*, *Erica*, *Vaccinium*, *Spiraea*, *Filipendula*, *Lythrum*, *Potentilla*, *Rosa*, *Calluna,* et *Hippophae.* In Graecia septentrionali, hostes antepositi sunt *Pyrus amygdaliformis* et *Rubus ulmifolius.*

## Nexus externus
* Saturniidae Europaeae, apud situm tpittaway.tripod.com

Categoria:Saturnia
Categoria:Taxa Scopoli
Categoria:Taxa 1763
Historia Anastasii de Honestis

[thumb|Historia Anastasii de Honestis in libro manu scripto saec. XV picta ([Bibliotheca Nationalis Francica|BNF Italien 63 f. 186v)]]
[thumb|Historia Anastasii de Honestis in libro manu scripto saec. XV picta ([Bibliotheca Nationalis Francica|BNF Français 239 f. 159v)]]
**Historia Anastasii de Honestis** (cuius nomen Italiane sonat *Nastagio degli Onesti*) a Ioanne Boccacio anno fere 1350 in serie fabularum cuius titulus est *Decamerone* narrata est. Historia anno 1483 in quattuor tabulis ab Alexandro Botticelli confectis depingitur.

## Fabula Decameronis 
Fabula octava diei quinti, a Philomena narrata, historiam Anastasii de Honestis praebet qui, Ravennae incola, filiae Pauli Traversarii amoratus et ab ea reiectus in pineta haud longe ab urbe distantia recedit. Ibi spatians vidit equitem qui cum canibus puellam nudam insectatur et gladio interficit. Eques se puellamque mortuos confitetur et damnatos ut cotidie eandem rem facerent; puellam enim sine ratione per vitam totam matrimonium eius recusavisse. Statuit enim ad prandium in pinetis familiam Traversariorum convitare ut sub oculis amatae venatio cotidiana ageretur. Quas res observatas amata statim Anastasio nubere consentit, puellaeque Ravennates aliae (addit Boccacius) promptius abhinc amatoribus suis conveniebant.

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Fabulae
Categoria:Decameron
Categoria:Ravenna
Petrus Betancur

**Petrus Betancur**, qui nomen religiosum adsumpsit *Petrus de S. Iosepho* hodieque a credentibus *Sanctus Frater Petrus* nuncupatur (natus die 21 Martii 1626 in Vilaflor insulae Nivariae Canariarum; mortuus 1667 in Antigua Guatimaliae) fuit missionarius Christianus in Guatimalia, factum in 1980 et beatus Ioannes Paulus II in divos 2002. Ideo consideratum est quod prior Sancti Canariae Insulae. Dies festus est 24 Aprilis.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Sancti
Categoria:Incolae Insularum Canariarum
Categoria:Nati 1626
Categoria:Mortui 1667
Categoria:Franciscani
Categoria:Dioecesis Sancti Christophori de Laguna
Saturnia spini

[thumb|left|150px|[Distributio geographica.]]

***Saturnia spini*** est papilio familiae Saturniidarum, ab Austria orientali et Polonia trans Europam orientalem et meridio-orientalem ad Graeciam, Turciam, Armeniam, Ucrainam, Crimeam, et Casachiam endemicus. Absunt subspecies, quamquam exempla in Ucraina et Russia meridiana aliquando ut subspecies *Saturnia spini haversoni* Watson, 1911 habentur.

Latitudo alarum est 55–110 mm. Adulti ab Aprili ad Iunium in uno fetu tantum volare solent.

Larvae plantis *Pruno spinosa,* *Rosa,* *Crataego,* *Ulmo,* *Alno,* *Salice,* *Populo,* et *Malo* in Europa vescuntur; in Turcia autem et Crimea, spinosa familiae rosarum genera anteponunt.

## Nexus externus
* Saturniidae Europaeae, apud situm tpittaway.tripod.com

Categoria:Saturnia
Categoria:Taxa Denis
Categoria:Taxa Schiffermüller
Categoria:Taxa 1775
Saturnia pyri

[thumb|[Distributio geographica]]

***Saturnia pyri*** (Anglice *giant peacock moth*&thinsp;; Francice *grand paon de nuit*), est papilio familiae Saturniidarum, in Europa endemicus. Ea est maximum *moth* Europaeum.

## Distributio geographica
Distributio geographica Paeninsulam Ibericam, Franciam meridianam, et Italiam comprehendit, et in Siberiam et Africam Septentrionalem extendit. In Britanniarum Regno abest.

## Pinacotheca

Saturnia pyri Hatching.JPG|Iuvenis, ovo iam adficto, in folio *Pruni dulci sedet.
Saturnia_pyri_01.jpg|Larva
Saturnia pyri caterpillar.jpg|Singula larva
Saturnia pyri 3.jpg|Singula larva
Saturnia_pyri_02.jpg|*Cocoon''
Saturnia pyri MHNT.jpg|Masculum
10 grand paon de nuit.jpg|Femina nocte visa
Saturnia pyri on hand.jpg|Papilio super manum hominis suam magnitudinem monstrat.

## Notae

Categoria:Saturnia
Categoria:Taxa Denis
Categoria:Taxa Schiffermüller
Categoria:Taxa 1775
Gaslighting

***Gaslighting*** est dictio Anglica quae certam significat violentiam psychicam, qua quis in eam suspicionem adducitur, ut sese insania laborare credat. Quae locutio ex fabula *Gas Light* a Patricio Hamilton anno 1938 confecta pelliculisque in eadem positis originem trahit. In qua enim fabula de quodam viro agitur, qui parvas in vita cotidiana res furtim variando uxorem suam, ut desipire se credat, inducere conatur. Nomen fabulae ad obscurationem luminum gasalium in domo adpositorum refertur. Dum enim maritus in summo tabulato lumine gasali usus clam thesaurum celatum quaerit, lumina in cubiculo uxoris aliquantum demissa micant. Quam autem obscurationem luminum gasalium uxor perterrita hebetationem suorum oculorum insania effectam esse credit.

Dehinc igitur *gaslighting* praesertim apud Anglophonos ad talem refertur violentiam psychicam, qua uti solent verbi gratia sociopathes et narcissistae, quibus saepe contingit culpam in victimas suas transferre. 

## Notae 
*Morbus mentis
*Sociophysiologia

Categoria:Psychologia
Categoria:Verba Anglica
Contractus socialis

**Contractus socialis**, sive **pactum sociale**, est pactum inter hominem singularem et rectionem sub ius naturale. Constitutio enim est forma contractus socialis. Finis contractus socialis est iustitia contra egoismum et tyrannem.

Crito Platonis origo contractus socialis putatur, pro respectu legis civitatis ut pactum. Deinde Medio Aevo, Hugo Grotius contractum socialem adfirmat ad ius gentium. Thomas Hobbes at ad bellum omnium contra omnes terminandum a suo opus *Leviathan*. Tamen Iohannes Lockius cotra arbitriam potentiam tyrannem, quod Declarationem Iurum Virginiae et Declarationem Libertatis Civitatum Americae Foederatarum movit. Etiam Ioannes-Iacobus Rousseau *De Contractu sociali* librum scripsit ad "voluntatem generalem" res publicae, quod Rem Novae Franciae movit.

Saeculo vicensimo, Ioannis Rawls *Theory of Justice* ('Ratio iustitiae') scripsit ad contractum socialem et iustitiam socialem confirmandas.

## Notae 
* Constitutio
* Ius commune
* Ius naturale
* Iustitia socialis
* Trias politica

Categoria:Iura humana
Categoria:Ius
Categoria:Ioannes Lockius
Categoria:Ioannes Iacobus Russavius
Rufiacum

thumb|200 px|Rufiaci: castrum de Mecorat
**Rufiacum**  (alia nomina: *Ruffiacum*) (Francogallice: *Ruffieux*) est commune 794 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Rhodano et Alpibus.

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Violentia psychica

**Violentia psychica** talis est contumelia alteri facta, qua quis ita tractetur, ut morbo mentis exponatur vel saltem vulneribus mentis, sicut anxietati, depressioni, dysthymiae et perturbationi traumate effectae. His occurrunt aliae contumeliae, sicut gaslighting quod dicitur atque operariorum inter se vexationes, quae fiunt, cum opes conlaborantium vel in convictu versantium iniquae sunt.

Internationalis iurum humanorum lex sicut pactio de iuribus hominum invalidorum, Conventio Consilii Europae de inhibenda vi mulieribus adlata et de oppugnanda violentia domestica et Yogyakartae Principia quae violentiam prohibent .

## Notae 
*Abusus sexualis
*Dolor psychologicus
*Violentia

## Bibliographia 
* Dutton, D. G. (1994) Patriarchy and wife assault: The ecological fallacy, *Violence and Victims* 9: 125–140.
* Maiuro, Roland D. & O'Leary, K. Daniel (2000) *Psychological Abuse in Violent Domestic Relations*. Springer Publishing Company. ISBN 0-8261-1374-5

## Nexus externus 
* Psychological Harassment Information Association, apud situm psychologicalharassment.com

Categoria:Psychologia
Categoria:Psychopathologia
Fabula e Decamerone (Waterhouse)

[thumb|upright=1.5|"Fabula e Decamerone" a [Ioannes Gulielmus Waterhouse|Ioanne Gulielmo Waterhouse anno 1916 picta (Pinacotheca Dominae Lever Liverpolii)]]
[thumb|upright=1.5|"Hortus incantatus" a [Ioannes Gulielmus Waterhouse|Ioanne Gulielmo Waterhouse anno 1917 picta (Pinacotheca Dominae Lever Liverpolii)]]
"**Fabula e Decamerone**" et "**Hortus incantatus**" (titulis Anglicis *A Tale from the Decameron* et *The Enchanted Garden*) sunt tabulae a Ioanne Gulielmo Waterhouse anno 1916 et 1917 pictae quae hodie Liverpolii in Pinacotheca Dominae Lever ostentantur. Iuvenes figurant qui sicut in *Decamerone* Ioannis Boccacii inter se fabulas narrant.

## Nexus externi 
* "Fabula e Decamerone" apud Pinacothecam Dominae Lever
* "Hortus incantatus" apud Pinacothecam Dominae Lever

Categoria:Horti figurati
Categoria:Litterae figuratae
Categoria:Res litterariae figuratae
Categoria:Confecta 1916
Categoria:Iohannes Gulielmus Waterhouse
Categoria:Decameron
Categoria:Pinacotheca Lever (Liverpolium)
Pratum Longinquum

thumb|200 px|Despectus in oppidum
**Pratum Longinquum**, deinde **Pratum Longinquum-Vallis Noxia** (Francogallice: *Pralognan-la-Vanoise*) est commune 732 incolarum (anno 2008) praefecturae Sabaudiae in Franciae orientalis regione Arvernia Rhodano Alpibus.

## Geographia 
* Vallis Noxia (Francogallice *Vanoise*)

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Puniacum-Castanea

thumb|200 px|Despectus in oppidum
**Puniacum-Castanea** (alia nomina: *Pugniacum-Castanea* (Francogallice: *Chatenod *),
* Puniacum seu Pugniacum (Francogallice: *Pugny*).

* Index communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Victoria Principal

thumb|Victoria Principal 1987
**Victoria Principal** (nata *Concettina Ree Principale* die 3 Ianuarii 1950 apud Fucuocam/Iaponia) actrix Americana est.

## Vita 
Principal filia militis Americani est, itaque diversis in locis infans et puella vixit. Quinque annos nata in pellicula divulgationis egit. Tum photogenica puella exemplaris et actrix operam dedit. Anno 1970 in periodico Playboy nuda se praebuit. Tum in pelliculis ut *The Life and Times of Judge Roy Bean* (1972), *The naked Ape* et *Earthquake* (1974), ab anno 1978 autem ad usque 1987 in Serie televisifica *Dallas* egit.

## Nexus externi 
* Pagina personalis (lingua Anglica)
* Victoria Principal in Imdb (lingua Anglica)

Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Photogenicae puellae Playboy
Attacus

***Attacus*** est genus Heterocerorum familiae Saturniidarum.

Inter genus est *Attacus atlas,* maximum orbis terrarum Heterocerum.

## Species
**Attacus atlas* (Linnaeus, 1758)
**Attacus aurantiacus* Rothschild, 1895 (Kai Insulae)
**Attacus dohertyi* Rothschild, 1895
**Attacus inopinatus* Jurriaanse & Lindemans, 1920 (Lombok, Sumbava, Sumba, Flores)
**Attacus intermedius* Jurriaanse & Lindemans, 1920 (Tanimbar Insulae)
**Attacus suparmani* Paukstadt & Paukstadt, 2002 (Alor)
**Attacus wardi* Rothschild, 1910

## Nexus externus
*De genere apud situm funet.fi

Categoria:Saturniinae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1767
Argema

***Argema*** est genus papilionum familiae Saturniidarum.

## Species
**Argema mimosae*
**Argema mittrei*

## Nexus externi
* De genere apud situm eol.org (Encyclopedia of Life)

Categoria:Saturniinae
Categoria:Taxa Wallengren
Categoria:Taxa 1858