open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iter per Alpes Rhaeticas

**Iter per Alpes Rhaeticas**, quod ab Augusta Vindelicorum seu Lauriacum iuxta ripas Danubii fluminis, per Veldidena usque ad Veronam sive et Aquileiam tendebat, in *Itinerario Antonini* describitur sub titulis "A Lauriaco Veldidena" (256,4-258,1), "a Ponte Aeni Veldidena" (259,7-10), "ab Augusta Vindelicum Verona" (274,8-275,9), "Ab Aquileia per conpendium Veldidena" (279,2-280,4). Singulum iter ab Augusta Vindelicorum ad Veronam in *Tabula Peutingeriana* repetitur. Transitus Alpium Rhaeticarum adhibitus est, quem recentiores Brennerum vel Brennum montem nuncupant. Quo transitu a saeculo II p.C.n. patefacto, via veterior Claudia Augusta, iussu Drusi maioris incepta, iussu Claudii imperatoris perfecta, obsolescebat.  

## Bibliographia 
*  "Mediolanum Aventicum Brigantium". Roma, 1966; "Tergeste". Romae, 1961
* Cuntz, Otto, ed. *Itineraria Romana. Vol. 1: itineraria Antonini Augusti et Burdigalense*. Stuttgarti: B. G. Teubner, 1929; anno 1990 reimpressum. ISBN 3-519-04273-8 Paginae selectae Itinera Hispanica
* Miller, Konrad, ed. *Die Peutingersche Tafel*. Ravensburg: Otto Maier, 1887-1888; anno 1962 reimpressum. Tabula Peutingeriana in Bibliotheca Augustana
* G. Parthey, M. Pinder, edd., *Itinerarium Antonini Augusti et Hierosolymitanum*. Berolini: Nicolaus, 1848 Textus

Categoria:Viae Romanae
Categoria:Transitus Alpium
Antenna (radiophonia)

[thumb|upright=1|Animatio antennae [dipolus dimidii undae|dipoli dimidii undae undas radiophonicas transmittentis lineas campi electrici monstrat.]]
[thumb|upright=0.3|left|Electronicum anntennae [signum.]]
[thumb|upright=0.6|Mobilis cellularis [turris antennarum UHF cum multis antennis.]]
[thumb|[Antenna Yagi-Uda|Antennae Yagi-Uda televisionis tectoriae frequentiis VHF et UHF late adhibentur.]]
[thumb|Antenna super [Acus Spatialis|Acum Spatialis in Seattli.]]
**Antenna** in radiophonia est interfacies inter undas radioelectricas sese per spatium et tempus propagantes et fluxus oneris electrici in conductris metallicis moventes, cum transmittore aut radiophono adhibita. Transmittor radiophonicus per transmissionem fluxum electricum terminalibus antennae suppeditat, et antenna energiam e fluxu radiat ut undae electromagneticae (undae radiophonicae). Antenna in receptione aliquid energiae undae radiophonicae intercipit ut fluxum electicum in suis terminalibus faciat, qui vicissim receptori adhibetur ut amplificetur. Antennae, necessaria omnium instrumentorum radiophonicorum elementa, adhibentur in emissione radiophonica, televisione emissa, radiophonia bivia, receptoribus, radar, telephonis gestabilibus, communicationibus satellitum, aliisque apparatibus.

Primae antennae anno 1888 ab Henrico Hertz, physico Germanico, excogitatae et factae sunt.

Origo vocabuli Gulielmo Marconi tribuitur, qui aestate anni 1895 *antenna* verbo Italianum 'longurium tentorii' significante uti coepit. Eius gratiae causa, investigatores radiophoniae et tunc vulgus verbum mox receperunt.

* Antenna intellegens
* Antenna Yagi–Uda
* Directivitas
* Electromagnetismus
* Radarium
* Radialis (radiophonia)
* Rectenna optica
* Resolutio angularis
* Turris

## Notae 
## Bibliographia 
* Graf, Rudolf F. 1999. *Modern Dictionary of Electronics.* Mewmes. ISBN 0750698667.
* Silver, Samuel, ed. 1984. *Microwave antenna theory and design.* Londinii: P. Peregrinus pro Institution of Electrical Engineers. ISBN 0863410170.
* Slyusar, Vadym. 2011. The history of radio engineering’s term "antenna." *VIII International Conference on Antenna Theory and Techniques.* Kioviae, 20–23 Septembris, pp. 83–85. PDF. https://web.archive.org/web/20140224220545/http://www.slyusar.kiev.ua/ICATT_2011_Slyusar1.pdfArchivum.
* Slyusar, Vadym. 2012. An Italian period on the history of radio engineering’s term "antenna." *11th International Conference Modern Problems of Radio Engineering, Telecommunications and Computer Science.* Leopoli-Slavske Ucrainae, 21–24 Februarii, p. 174. PDF. https://web.archive.org/web/20140224221525/http://www.slyusar.kiev.ua/TCSET2012_1.pdfArchivum.
* Stutzman, Warren L., et Gary A. Thiele. 2013. *Antenna theory and design.* Ed. 3a. Hoboken Novae Caesareae: Wiley. ISBN 9780470576649.

## Nexus externi 

Categoria:Electronica radiophonica
Directivitas

thumb|Diagramma directivitatis.
**Directivitas** in electromagnetica est parameter antennae vel systematis optici quod gradum metitur ad quem radiatio in unam partem emissa contrahitur. Ergo densitatem potentiae quam antenna radiat in partem eius emissionis fortissimae metitur, contra densitatem potentiae a perfecto radiatore isotropico radiatam (quae aequabiliter in omnes partes emittit), qui eandem potentiam radiat.

Directivitas antennae est elementum sui lucri; aliud elementum est efficientia electrica. Directivitas est mensura magni momenti quia multae antennae et systemata optica designantur ut undas electromagneticas in unam partem vel per angulum angustum radient. Directivitas etiam pro antenna undas electromagneticas accipiente definitur, cuius directivitas accipiendo eius directivitatem transmittendo aequat.

Directivitas verae antennae a 1.76 dBi in dipolo brevi ad 50 dBi in magna antenna patinaria variare potest.

## Notae
## Bibliographia
*Coleman, Christopher. 2004. *An Introduction to Radio Frequency Engineering.* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-83481-3.

Categoria:Antennae (radiophonia)
Categoria:Electronica radiophonica
Thomas Vallaurius

**Thomas Vallaurius** (natus die 23. Ianuarii 1805 Clusae Cuneensium, in Provincia Cuneensis; mortuus die 1° Septembris 1897 Romae) fuit italicus philologus.

## Vita 
Fuit discipulus ab anno 1820 ad annum 1823 Augustae Taurinorum, tunc factus est magister rhetoricae, anno 1838, magister subsidiarius linguis latinae et italicae docendis, tum anno 1843 magister huius disciplinae apud Universitatem Taurinensem. 

Edidit Plauti *Aululariam* (Turin, 1853) et *Militem gloriosum* (1854), *Trinummum* (1855, 2. Ed. 1865) et *Menaechmos* (1859), Horatii opera(1854), Ciceronis *Orationes selectas* (1878), recensionem Sallusti iam a Burnouf editam (1878), Curtii opera (2. Ed. 1882);  scripsit *Historiam criticam litterarum latinarum* (1849, 13. Ed. 1888), librum italice nuncupatum *Collezione economica degli scrittori classici latini* (1850), *Epitomen historiae graecae* (1856, 10. Ed. 1887), *Epitomen historiae romanae* (5. Ed. 1876); recognovit et emendavit Ausonii Popmae librum *De differentiis verborum* (1852), dictionarium latinum et italicum Bazzarini (1850-1854), et dictionarium latinum et italicum ad usum discipulorum (1852-54). Editae collectaeque sunt orationes eius Augustae Taurinorum anno 1852, iterum anno 1865, et *Opuscula Varia* anno  1876. Vide etiam quid de vita sua scipserit in libris nuncupatis *vita scritta da esso* (Augustae Taurinorum, anno 1879), et *Lettere di illustri scrittori a Tommaso Vallauri* (*latine* Epistolae clarorum scriptorum Thomae Vallaurio scriptae, ed. in eodem urbe, 1880).

In ultimis annis Regni Sardiniae, fuit membrum camerae deputatorum. Anno 1869 factus est membrum Academiae Furfuris. Ab anno 1882 usque ad obitum fuit membrum Senatus regni Italiae.

## Opera 
* *Storia della poesia in Piemonte* (1841, 2 volumina)
* *Della societa letteraria del Piemonte* (1844)
* *Storia della universita degli studii del Piemonte* (1846, 3 vol.; 2a. Ed. 1875)
* *Il cavaliere marino in Piemonte* (1847, 3a. Ed. 1884)
* *Emendatione* (6a. Ed. 1883).

## Nexus externi 
* Eintrag in der Datenbank ''Senatori dell'Italia liberale* beim Historischen Archiv des Italienischen Senats
* 
* *Vallauri, Tommaso'' in: Enciclopedia Italiana, Rom 1937
* Meyers Großes Konversations-Lexikon 1888.

## Notae 
Categoria:Viri
Categoria:Mortui 1897
Categoria:Nati 1805
Categoria:Incolae Italiae
Ductus thoracicus

thumb|**Ductus thoracicus** linea alba. Infra: cysterna chyli. Supra: Ductus in angulum venosum sinistrum ducit.
**Ductus thoracicus** (TA: 12.4.01.007) est maior - una cum, minore, ductu lymphatico dextro - duorum ductuum lymphaticorum, qui prope *hiatum aorticum* diaphragmatis (transitum trans diaphragmam) ex cisternam chyli infra locatam chylum (lympham una cum pingui) sursum ad angulum venosum sinistrum transportat.

Ruptura ductus thoracici malum chylothoracis generat.

## Notae 
* Lympha
* Spatium retroperitoneale
* Systema lymphaceum

## Nexus externi 
* Radiopaedia de ductu thoracico. 
* Thomas Bartholinus (1652). De lacteis thoracicis in homine brutisque, nuperrime observatis, Hafniae 

Categoria:Systema lymphaticum
Categoria:Spatium retroperitoneale
Friedrichroda

**Friedrichroda** oppidum est rebus periegeticis dedicatum in Circulo Gothensi in Thuringia, Germania. Pridie Kal. Ian. 2016 habuit 7549 incolarum.
## Historia
Burgum Schauerburg anno 1045 erectum habeatur nucleus gravionum Thuringiensium. Ludovico Barbato regnante saltus et silvae rasae et habitationes creatae sunt. Friedrichroda revera inter vicos maximi momenti ea in regione numerabatur. Anno 1085 monasterium Reinhardsbrunn a Ludovico Saltatore fundatum est, quorum monachi reformationes Hirsaugiensis abbatiae promoverunt in Germania media. Agebatur de monachio principali Ludovicidum et sepulturis familiarium serviebat. Anno autem 1525 spoliatum est bello rustico: aedificia decadebant quae in possessionem principis electoris Ioannis Firmi venerant. Saeculo XVII pro monasterio officium erectum est, postea casa venatoria. Annis inter 1827 et 1835 castellum venatorium ducum Gothensium confectum est, quod circumdederunt viridaria pulcra et adhuc a monachis facti lacus piscatorii. Visu digna sunt in castello diaetae maiorum quae dicuntur et oratorium. 

Privilegia urbana incolis data sunt anno 1597 ab imperatore Rudolpho II - mentio prima loci iam fuerat anno 1209. Fundamento oeconomico fuerunt metalla exercenda, ars textoria, fila duplicata, filorum duplicatorum albificatio. Inde Friedrichroda hilare cognomen lavatorii Thuringiensis recepit. Post annum 1850 ars metallica minui coepit.

## Periegesis, filii, visu digna
Revivificationem oeconomicam res periegeticae praesertim fecerunt ex saeculo XIX. Bibliopola Fridericus Perthes infirmus anno 1837 facultates repositorias optimas ad Friedrichroda inveniens praeconia pro loco agebat. Medicus Ferdinandus Keil, qui anno 1844 ad Friedrichroda commigraverat, thermas sanatorias instituebat atque promovebat. 

Christianus Buschmann instrumentorum musicalium inventor (e.g. harmonicae flatilis) quoque filius oppidi egregius fuit, cuius domum visitare possumus. Ecclesia Sancti Blasii ex anno 1770 est, cum turri anteriori anni 1511, pelve baptismali vetere anni 1589  et opere udo illito antiquo.

## Excursionum proposita
Attractio maximi momenti est Antrum seleniticum (Marienglashöhle) quod facile Via ferrata Silvae Thuringiensis attingi potest. Haud procul a Friedrichroda distat oppidum curationis Tabarz in cuius proximitate et Mons insularis est. Ruina Winterstein a multis migratoribus libenter petitur; Fischbach centrum musicae popularis esse constat. Ad Friedrichroda multa festa quotannis dantur, e.g. Festum venatorum aut Festum lavatorium Spenglersborn.
## Filii oppidi
*Catharina Göring-Eckardt
## Externi nexus
*Situs proprius
Demetrius Prjanišnikov

**Demetrius Nicolai filius Prjanišnikov** (Russice Дмитрий Николаевич Прянишников, tr. *Dmitrij Nikolaevič Prjanišnikov*; Kiachtae in urbe tunc regionis Transbaicalensis et nunc Buriatiae natus die [25 Octobris 6 Novembris] 1865; Moscuae mortuus pneumoniae causa die 30 Aprilis 1948) fuit chemiae agronomicae, et biologicae ac physiologiae plantarum peritus Russicus et Sovieticus, conditor scholae scientificae Sovieticae in chemia agronomica.

## Biographia
Demetrius Prjanišnikov anno 1883 in gymnasio Ircutiae, anno 1887 in divisione naturali facultatis physico-mathematicae Universitatis Moscuensis complevit, et anno 1889 in Academia Agriculturali et Silvana Petrovensi studia sua complevit. Ab anno 1892 in Universitate Moscuensi docebat (ad annum 1929 lectiones de chemia agronomica ibi legit), et ab anno 1895 ad finem vitae suae in Instituto Agriculturali Moscuensi cathedram agrochemiae praefuit.

Anno 1910 gradum doctoris obtinuit. Anno 1913 socius correspondens Academiae Scientiarum Petropolitanae, anno 1929 enim socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS et anno 1936 etiam socius Academiae Scientiarum Agronomicarum Omnius Unionis Leninianae electus est. Praeterea, socius Academiae Leopoldinae (ab anno 1925), socius honoratus Academiae Agriculturalis Regalis Sueciae (ab anno 1925) et Academiae Scientiarum Agriculturalium Cechoslovakiae (ab anno 1931) atque socius correspondens Academiae Scientiarum Francicae (ab anno 1946) fuit.

Praemiis Leniniano (anno 1926) et Staliniano (anno 1941), titulo Herois Laboris Socialisticae (anno 1941) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

## Nexus externi
* Pagina de Demetrius Prjanišnikov in situ interretiali *Heroes terrae* 

Categoria:Agronomi
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Biologi Russiae
Categoria:Chemici Russiae
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Physiologi
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Categoria:Socii Academiae Leopoldinae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Francicae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Acidum γ-aminobutyricum

**Acidum γ-aminobutyricum** (abbreviatura internationalis: **GABA**) est α-aminoacidum formulae chemicae NH2-(CH2)3-COOH. In mammalium systemate nervoso centrali, ubi moleculae GABA ad receptoria propria, receptoria GABA enim, alligant, hic neurotransmissor inhibitor principalis est. 

## Natura chemica 
Acidum γ-aminobutyricum est, ut nomen indicat, gregibus amini () et carboxyli (-COO-) causa, aminoacidum. Nimirum statum electricum utriusque gregis inter non oneratum et oneratum mutare constat:
: ⇌ 
Igitur acidum γ-aminobutyricum generaliter amphoterion (Theodisce *Zwitterion*) invenitur. Itaque conformatio eius circumiecto chemico pendet.

## Receptoria propria 
* Neurotransmissor

## Nexus externi 
* *Pubchem* de acido γ-aminobutyrico 

## Notae 
Categoria:Acida aminica
Categoria:Neurotransmissores
Ioannes Commelinus

**Ioannes Commelinus** (*vulgo*: **Jan Commelin**; Lugduni Batavorum 23 Aprilis anno 1623 natus; Amstelodami 19 Ianuarii anno 1690 fere mortuus) fuit mercator et herbarius Nederlandicus,

## Biographia 
thumb|250px|Flos clytorivs Breynii

Qui filius erat libri editoris Leidensis, nec non historici Amstelodami, Isaaci Commelini. Amstelodami de 1655 usque ad 1692 pharmacopolis et hortis medicis plantas medicinales vendebat. Postquam medicinam et herbariam didicit, factus est herbariae magister apud Universitatem atque anno 1672 particeps senatus Amstelodamensis a procuratore Gulielmo III. Anno 1682 fuit unus ex auctoribus Horti medici Amstelodamensis, cuius plantas depinxit. Edidit *Hesperides Nederlandicae , sive culturam citrorum et malorum assyriarum* (Amstelodami, 1676), *Catalogum plantarum Indigenarum Hollandiae* (Amstelodami, 1683) et *Catalogum plantarum Horti medici Amstelodamensis, partem priorem* (Amstelodami, 1689). Anno 1697 permissus postumum ad sculpendum imagines secundum delineationes adeptus est et nepos Casparus catalogum plantarum Horti medici Amstelodamensis duobus libris complevit: *Horti Medici Amstelodamensis rariorum historia plantarum* (1697-1701). Catalogus iste continet plantarum medicarum imagines sculptas secundum picturas a Maria atque Ioanne Moninckx pictas. Praeterea, Ioannes Commelinus culturae plantarum tropicarum studuit apud praedium suum Zuyderhout iuxta Haarlemum.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Herbalistae
Categoria:Mercatores
Alcestis (Phrynichus)

***Alcestis*** (Graece Ἄλκηστις, *Álkēstis*) est tragoedia Graeca deperdita quam Phrynichus, sexto saeculo a.C.n composuit. Post pauca decennia, tragicus Euripides opus suum eiusdem nominis composuit, et auctores posteriores indicant utrumque opus nonnulla, in primis dramatis personas et partes argumenti, in commune habuisse.  Sunt etiam qui credant hanc fabulam non tragicam sed  satyricam . fuisse.

## Notae 
## Nexus externi 
De Phrynicho Tragico

Categoria:Tragoediae
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Graeciae scripta
Categoria:Scripta saeculo 6 a.C.n.
Dominium Mediolanense

**Dominium Mediolanense** fuit antiqua civitas in Italia septemtrionali sita, urbe capitali Mediolano, antecessor ducatús Mediolanensis.

Dominium Mediolanense anno fere 1259 constitutum est, conditore Martino de Turri, altero autem conditore Othone (qui et archiepiscopus Mediolanensis fuit) e familia Vicecomitum. In ducatum erectum est die 11 Maii 1395, cum imperator Venceslaus a Luxemburgio titulum ducis Ioanni Galeacio Vicecomiti dedit, qui iam dominus fuerat ab anno 1378.

## Index dominorum 
; Domini familiae de Turri
* Martinus de Turri 1259–1263
* Philippus de Turri 1263–1265
* Napoleo de Turri 1265–1277
* Otho Vicecomes archiepiscopus 1277–1294
* Matthaeus I Vicecomes 1294–1302; 1311–1322
* Guido de Turri 1302–1311
* Galeacius I Vicecomes 1322–1327
* Actius Vicecomes 1329–1339
* Luchinus Vicecomes 1339–1349
* Ioannes Vicecomes cardinalis, archiepiscopus 1342–1354
* Barnabas Vicecomes 1349–1385
* Galeacius II Vicecomes 1349–1378
* Matthaeus II Vicecomes 1349–1355
* Ioannes Galeacius Vicecomes 1378–1395

## Notae 
## Bibliographia 
* Paulus Iovius, *Vitae duodecim Vicecomitum Mediolani principum*. Lutetiae: Robertus Stephanus, 1549 
** Paolo Giovio; Ludovico Domenichi, interpr., *Le vite de i dodeci visconti che signoreggiarono Milano*. Mediolani: Gio. Battista Bedelli, 1645 Textus apud '*Internet Archive*
* , *Histoire des républiques italiennes du moyen âge*. 16 voll. Turici: Gessner, 1807-1818; nova ed. 10 voll. Lutetiae, 1840 Vol. 1 et continuatio apud *Gallica*
* Pietro Verri, *Storia di Milano*. Vol. 1. Mediolani, 1783 Textus apud '*Internet Archive*

; Aliae encyclopaediae
* 


Mediolanum
Categoria:Condita 1259
Categoria:Historia Langobardiae
Dysplasia coxae

right|thumb|Schema **coxae** sanae (A), **coxae dysplasiae** (B), subluxationis (C), luxationis (D)

**Dysplasia coxae** (a Graece δυσ- 'male' et πλάσσειν 'formare') est deformatio articulationis coxae, ex qua instabilitas eius fit. Cum e.g. acetabulum (id est cavitas ossis coxae) non est satis profundum, mala copulatio inter coxam et caput femoris efficitur. Caput, ita, exire potest partim vel plene ex acetabulo. Dysplasia coxae plerumque congenita et saepe hereditaria est.

## Notae 
* Os femoris

## Nexus externi 

Commentarius de contingente in Lapplandia ex situ onlinelibrary.wiley

Categoria:Anatomia
Categoria:Medicina
Categoria:Systema musculosceletale
Basilius Dokučaev

**Basilius Basilii filius Dokučaev** (Russice Василий Васильевич Докучаев, tr. ''Vasilij Vasil'evič Dokučaev*; in pago *Miljukovo* tunc gubernii et nunc regionis Smolenscensis in familia sacerdotis orthodoxi natus die 17 Februarii 1846, Petropoli obiit die 26 Octobris 1903) fuit geologus et scientiae solorum peritus ("pater pedologiae" vocatus) Russicus, alumnus divisionis naturalis facultatis physico-mathematicae et annis ab 1884 ad 1897 mineralogiae et crystallographiae professor Universitatis Petropolitanae. Scholam pedologiae ac geographiae solorum Russicam condidit.  

## Notae
## Nexus externi
* Biographia Basilii Dokučaev 
* Jean Boulaine, *V. V. Dokouchaev et les débuts de la pédologie''. Revue d'histoire des sciences, 1983, 36-3-4, pp. 285-306 
* Opera scientifica nonnulla Basilii Dokučaev 

Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Geographi Russiae
Categoria:Geologi Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Mineralogi Russiae
Categoria:Professores Universitatis Petropolitanae
Ioannes de Indagine

**Ioannes de Indagine** (natus *Bremer von Hagen* in vico Haddendorf apud Indaginem in Circulo Theorosburgensi anno 1415; mortuus Erfordiae die 19 Aprilis 1475) fuit theologus, Cartusianus, et reformator Germanus. Henricus frater fuit abbas monasterii Benedictinorum Ilsenburgensis apud Wernigerode.
  
## Vita
Ioannes Universitatem Hieranam ex semestre hiberno 1436 frequentavit ut studeret utrique iuri. Tempore autem pestis in omnia mundana renuntians ad portas Cartusiae Erfordiensis pulsavit et vitam monasterialem iniit. Studia theologiae et iurisprudentiae e claustris pergebat. Magister et pater spiritalis factus est Iacobo de Paradiso; in Ysenacensi cartusia *Domus vallis Sanctae Elisabeth* prioris munere fungebatur annis inter 1454 et 1456, postea usque annum 1460 monasterio Erfordiensi praefuit. Tunc Francofortum ad Oderam et Stettinum (ubi *Domus Gratiae Dei* erat) petivit ad praesidia implenda. Inde ab anno 1465 denuo monachus simplex factus est Erfordiae.

## Gravitudo
Scriptor operum theologicorum indefessus atque laboriosus erat et consilia eius alti aestimabant principes, episcopi, laici, theologi atque professores quoque. Cum archiepiscopus Moguntinus rem quandam mutandam esse declaravit, Ioannes incepto isti vehementer scriptis vetuit.. Abusus privilegiorum et scandala ecclesiastica audacter oppugnabat. Scripta eius a multis et in terris latioribus legebantur: genus scribendi placebat, argumenta reformatoria autem vix ullum effecerunt. Ipse dixit se scripsisse voluminum quinque milia. Sacras Scripturas omnes explicavit et multas quaestiones ad theologiam sive ad legem pertinentes explicavit.

## Bibliographia
*F. Stegmüller, ÄÄRep. Biblicum III*, 1951. Nr. 4591-4741 (W)
*Joseph Klapper: *Der Erfurter Kartäuser J. Hagen. Ein Reformtheologe des 15. Jh.'' (duo volumina cum elenco operum et anthologia), Lipsiae 1960/61 

## Externi nexus 
* De auctore apud Bibliothecam Germanicam Nationalem
* Rolf Schönberger (ed.): Iohannes de Indagine OCart apud "Alcuin", servitium exploratorium Ratisbonense de scholastica 
* Imago eius  
*Vita eius apud NDB

## Notae
Categoria:Abbates
Categoria:Erfordia
Categoria:Monachi
Puteus Anger novus

thumb|Puteus anno 1987 cum esset adhuc gigans; ad dextram partem Officium cursuale 
thumb|300px|Idem anno 2011: inter puteum et plateam harmonia facta est. Ecclesia in parte antica Ursulinarum est, ad laevam partem stant tabernae maximae quae vocantur *Iani Anger 1* 
**Puteus Anger novus** (Theodisce *Neuer Angerbrunnen*) in platea Anger media in urbe Erfordiae patet.

## De artifice
Magnum opus Waldonis Dörsch (1928-2012) inauguratum est anno 1982 pro pantopolio *Ianorum Anger 1*. Erectum est ex industria in linea una ad Puteum monumentale ad orientem situm. Quod factum est in reficienda platea Anger ut fieret regio peditum. Opera multa domni Dörsch putei fuerunt, velut puteus Sulahae pro Centrali supervenalicio confectus. Pater eius sculptor ligneus esse dicitur.

Ichnographiam primam exarabat annis inter 1975 et 1980, magistratu urbano instigante. Scopus fuit ut crearetur locus repositorius sine impedimento peditibus festinantibus obiecto. Artificium esto omnibus anni temporibus admirandum a procul et a ex propinquo, artificium esto areae totius signum eminens et recentissimum. Quoniam haud facile fuit ut forma et magnitudo inveniretur quae in id certamen descenderent sicut aedificia vetustissima in platea multos annos ante erecta. 

In fine est creatum opus aliquo modo abstractum neque omnibus alti aestimatum. Tribus pueris saltantibus artificium transportaverit gaudium vivendi socialisticum, fortitudinem vitae dynamiciae, pathos et motionum vitalium et naturae identidem renascentis, secundum creatorem.

## Artificium post reunificationem Germanicam
Decennia duo post aspectus plateae Anger denuo mutandus censebatur. Quando architecti angulum modernum inter Viam ferriviariam et Viam castellorum  reconstruxerunt (ibi tum taberna libraria paulo nimis magna constructa est), sors putei in periculo fuit. Alii eum omino removendum esse, alii partes nimis giganteas tantummodo abdendas esse censebant. Opinioni alteri urbani annuerunt. Artifice consentiente subsellia nimis grandia abolita sunt et pelves in septentrionem ad Officium cursuale prius mutatae sunt. Verisimiliter tunc primo puteus optime ad plateae totius imaginem adaptatus est.

## Vide etiam
*Puteus monumentalis (Erfordia)

## Nexus externi
*De puteo apud erfurt-web 
*De puteo apud viaregia.org

Categoria:Aedificia Erfordiae
Categoria:Putei
Polymyalgia rheumatica

**Polymyalgia rheumatica** (**PMR**, ICD-10:M35.3) est morbus autoimmunitatis cum syndromatibus dolorum rigorumque bilateralium in hominibus plus quam 50 annos natis, praecipue ad utrumque umerum et pelvem spectans. Feminae viribus binae ternae numerosiores affectae sunt.

Efficax lenimen adhuc tantum glucocorticoidum prednisonum notum est.

Saepe symptomata polymyalgiae rheumaticae cum iis arteritidis temporalis (arteritidis gigantocellularis) coniuncta observantur (arteritis gigantocellularis cum polymyalgia rheumatica, ICD-10: M31.5).

## Indoles polymyalgiae rheumaticae 
### Natura pathologica 
Signum praematurum est formatio bursitidum et tendosynovitis musculi bicipitis brachii.

### Epidemiologia 
Polymyalgia rheumatica in hominibus plus quam 50 annos natis observatur. Feminae viribus binae ternae numerosiores affectae sunt.

## Symptomata et signa 
Symptomata corporea sunt dolores rigoresque bilaterales, praecipue utriusmque umeri et pelvis. In sanguine valores inflammationem indicantes conspicue mutati sunt.

## Diagnosis 
Diversa criteria diagnosis polymyalgiae rheumaticae divulgata sunt. Communiter sunt criteria 
* aetatis plus quam 50 annorum, 
* velocitas sedimentationis globulorum accelerata est, 
* rigor mane et plus quam unam horam pelvis et/vel umerorum.

## Therapia 
Efficassimum lenimen adhuc tantum glucocorticoidum prednisonum notum est, quamquam alia glucocorticoida quoque effectus beneficiarios ostendunt.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Prednisone.svg|Prednisonum

* Arteria temporalis superficialis
* Depressio (psychiatria)
* Febris
* Inflammatio
* Systema immunitatis
* Vasculitis

## Nexus externi 
* *NIH* (Institutum nationale arthritidis atque morborum musculosceletalium cutisque) de polymyalgia rheumatica

## Notae 
Categoria:Rheumatologia
Categoria:Morbi autoimmunitatis
Petrus Kreeft

**Peter John Kreeft** (natus anno 1937) philosophus Americanus est.

Professor in Boston College et The King's College. Auctor multorum librorum de christianitate. Cum Ronaldo K. Tacelli formulavit *Viginti argumenta pro existentia Dei*. Ut catholicus a sancto Thoma inspiratus est.

## Bibliographia 
* Pagina officialis

Categoria:Philosophi
Categoria:Theologi
Iacobus de Paradiso

[thumb|Monasterium in Paradiso in hodierna Polonia apud [Świebodzin, ubi Iacobus restabat ante studia Cracovienscia.]]
**Iacobus de Paradiso** (natus *Benedictus Stolzenhagen* non ante annum 1381 apud Iutrebocum in Brandenburgo; mortuus die 30 Aprilis 1465 Erfordiae) notus homo ecclesiasticus Germanus fuit et scriptor entheus. Nominis versiones alias en: *Iacobus ab Iutreboco* et *Iacobus Cisterciensis / Carthusianus* (dependebat versio ab ordine religioso cui ad tempus adhaerebat).

## Vita
De origine paupere e familia agresti ipse in homelia quadam locutus est, de qua fragmentum conservatum est. Sed doctrinas scientificas omnes et cursum honorem vita monachica nactus est. Quemadmodum in Polonicum monasterium Cistercianorum apud Świebodzin venerit, incertum est. Ab abbate Cracoviam missus est ad universitatem ut magis doceretur. Ibi laureatus est magister philosophiae atque doctor theologiae quod raro in Cistercianis Germanis Polonisque fuisse constat. In patriam reversus mox abbas factus est. Anno autem 1441, legato papali approbante, ordinem Cistercianorum reliquit, quippe qui - secundum Iacobi opinionem - regulas disciplinares minus observaret. Familiam fratrum novam invenit in Cartusia Erfordiensi ad Montem Sancti Salvatoris. Ibidem et prior est creatus et saepe in Universitate Hierana praelectiones habuit. Anno 1455 vel rector universitarius electus est. Magistrum Erfordiae habuit Ioannem de Indagine confratrem.

## Gravitudo
Iacobus monachus fervidus fuit qui maxime cogitabat de vita monasteriali reformanda. Ei fini pepigit *Petitiones religiosorum pro reformatione sui status*; criticam acriorem fecit et superiores criticare ausus est apud *De negligentia praelatorum*. Vel pontifici maximo Nicolao V persuadere conatus est, ut reformator ecclesiasticus fieret. Id in opere *Avisamentum pro reformatione ecclesiae* bene cernitur. Paucis in ideas assentientibus opus denique ardentissimum exaravit praetitulatum *De septem ecclesiae statibus* ubi de variis conciliis sic dictis reformatoriis scripsit ecclesiam esse in ancipiti, vitam religiosam esse adductam in discrimen. Captant utique argumenta eius de concretis methodis adhibendis ut vita religiosa emendaretur.

## Bibliographia
*Walch: *Monumenta medii aevi*, vol I+II, 1757/1771
*Engelbert Klüpfel: *Vetus bibliotheca ecclesiastica*, Friburgi 1780
*Ludger Meier, Ludger: *Die Werke des Erfurter Kartäusers Jakob von Jüterbog in ihrer handschriftlichen Überlieferung*, (=Beiträge zur Geschichte der Philosophie und Theologie des Mittelalters, 37/5), domus editoria Aschendorff, Monasterii 1955

## Nexus externi
*Vita eius apud NDB

## Fons
Godedhardus Lechler: "Jakob von Jüterbog", apud: *Allgemeine Deutsche Biographie* 13/1881, p. 554-555, quod relegi potest hic in interreti.
Secretariatus brevium ad Principes et litterarum latinarum

**Secretariatus brevium ad Principes et litterarum latinarum** fuit antiquum dicasterium Curiae romanae. Id componebant cum Secretariatus brevium ad Principes, tum Secretarius litterarum latinarum, cui utrique documenta pontificalia scribere munus erat. Res quas gerebant differunt, sed ambo voluntatem Papae implebant. Tandem a motu proprio *Pontificali domus* nuncupato Pauli VI anno 1968 deletum est.

## Secretariatus brevium ad Principes 
Secretariatus brevium ad Principes constabat e secretario et duobus adiutoribus. Secretario opus erat scribere brevia apostolicia ad imperatores, reges, principes, vel alios homines nobiles. Sui erat etiam officii parare orationes habitas in , necnon litteras encyclicas et apostolicas litteras ad episcopos et fideles. Secretarius erat praelatus qui, consentientibus omnibus, latina lingua callebat, quia opus erat haec documenta pontificalia latine scribi. 

## Secretarius litterarum latinarum 
Et Secretarius litterarum latinarum praelatus erat, necnon "camerierus secretus" papae (i. e. *cubicularius*), cui opus erat scribere quas litteras variis hominibus Papa mittebat. Ad hoc adiutore utebatur.

Inter homines quos hoc munus consecutum est notabilis est Vincentius Tarozzi. Litteratus Guido Gualtieri papae Sixti V, studiosus Michael Ferrucci, pontificis Leonis XII, secretarius litterarum fuit.
Et in aulis regiis hoc munus extabat: e.g., magni momenti fuit Ricardus Pacem Henrico VIII, qui ei varia munera dedit.

## Fontes 
* Catholic Encyclopedia: *The Secretariate of Briefs to Princes and of Latin Letters* nella voce «Roman Curia»

## Vide etiam 
* Abbreviatorius apostolicus

## Notae 
Categoria:Curia Romana
Stephanus Biko

[thumb|Stephanus Biko. [Vitrum tinctum a Daan Wildschut circa 1976 factum, in fenestra Ecclesiae Sanctae Annae, Heerlen in oppido Nederlandico.]]
**Stephanus Biko** (natus die 18 Decembris 1946; mortuus die 12 Septembris 1977) fuit activista adversus segregationem nigritarum in Africa Australi. Qui anno 1977 occisus est a vigilibus cum dissensionis politicae causa custodiretur. Nelson Mandela postea asseruit Stephanum Biko "primum clavum in sarcophago Segregationis fuisse" .

## Notae 
## Nexus externi 
*Obitus Stephani Biko, primus clavus in sarcophago Segregationis*, e periodico francico ''L'humanité''

Categoria:Politici Africae Australis
Categoria:Incolae Africae Australis
Bloomingtonia (Indiana)

**Bloomingtonia** est caput comitatus Monroe in regione inferiore Indianae. Urbs a maxima septima est. Bloomingtonia anno 1818 a colonis Kentukianis, Tennesianis, Carolinensibus, Virginiensibus fundatus est. 

## Civitas 
Praefectus urbi est John Hamilton democraticae factionis.

## Notae 
!
Iani Anger 1

]]
Supervenalicium venerabile **Ianorum Anger 1** (Theodisce: *Galerie Anger 1*) media in Erfordia situm est, quod tempore communismi diu in manibus institorum *Centrum Warenhaus* erat.

## Historia 
Albertus et Ernestus Giese genere historismi pantopolium, cui nomen datum est "Ad imperatorem Romanum", erexerunt. Id architecti adopti sunt a deversorio destructo pristino in situ. Fratres Georgius et Martinus Tietz una cum sodalibus commercialibus Arthuro Arndtheim et Sigurtho Pinthus supervenalicium aperuerunt anno 1908 ad locum maxime orientalem in platea Anger. Agebatur diu de taberna venalicia maxima totius Thuringiae. Frons generis floralis coronata est globo vitreo et figuris ornantibus. Anno 1937 nazismo saeviente possessoribus Iudaeis non solum furtum factum est sed eiectio de patria quoque ordinata est. Ad res mutatas demonstrandas globus terrestris anno 1939 quoque a tegmento remotus est. 
## Hodie
Restaurationibus et reconstructionibus multis perfectis die 27 Septembris 2000 novi *Iani Anger 1* inaugurati sunt. Portae autem secundum ichnographias anticas refectae sunt. Ad latus, ubi olim sic dicta *Domus magistrorum* (Haus der Lehrer) stabat, quoque aedes venaliciae plantatae sunt. Tabernae innumerabiles et macella et cauponae quattuor in tabulatis distributae clientes identidem alliciant, quorum plus quam triginta milium cotidie laeti locum frequentant et sub fornices intrant.

## Bibliographia 
* Ruth Menzel, Eberhard Menzel, Heinz Stade: *Das Erfurter Kaufhaus und sein Jahrhundert.* Karstadt Warenhaus AG Erfurt, Erfordiae 2000
* Georg Dehio / Stephanie Eißing / Franz Jäger: * Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler: Thüringen*,  casa editoria Deutscher Kunstverlag, 2003, ISBN 3422030506
 
## Nexus externi
* Superinstitorii pagina domestica
Michael Rua

thumb|Beatus Michael Rua

**Beatus Michael Rua**, vulgo *Michele Rua* (natus Augustae Taurinorum die 9 Iunii 1837 - ibidem mortuus 6 Aprilis 1910), fuit sacerdos Italicus.

Discipulus et postea amicus sancti Ioannis Bosco erat. Superior generalis societatis eius factus est ab anno 1888. Sub eo Salesiani expandunt in toto mundo. Nominatus est *regula viva*. Beatificatus est anno 1972.

## Bibliographia 
* Auffray, Augustin Fernand, *Beato Michele Rua: primo successore di san Giovanni Bosco*, Augustae Taurinorum, Società editrice internazionale, 1972.
* Bosco, Teresio, *Don Rua*, Augustae Taurinorum, Leumann, Elle Di Ci, 1972.
* Gentilucci, Aspreno, *Il beato Michele Rua*, Senae Iuliae, Cantagalli, 1972.
* Pilla, Eugenio, *Il venerabile d. Michele Rua*, Barii, Ed. Paoline, 1960.

## Nexus externi 
Catholic Ireland 

Categoria:Religiosi
Categoria:Italia
Categoria:Nati 1837
Categoria:Mortui 1910
Categoria:Beati
Haemoglobinum

**Haemoglobinum**, vel **Hb** et **Hgb** iminutum, est ferrum Fe2+ continens metalloproteinum gasa sanguinis, imprimis oxygenium, sed etiam acidum carbonicum, intra erythrocytos ligans. Paene omnia vertebrata haemoglobinum continent, Channichthyidis, familia piscium, et textibus nonnullorum animalium invertebratorum exceptis. Eius structura myoglobini, proteinae quae oxygenum in musculis ligat, satis similis est nisi quod in plerisque animalibus non monomerum est sed polymerum e quattuor catenis polypeptidicis myoglobino similibus consistens. Nihilominus hodieque haemoglobinum unam solam catenam habens in lampetra invenitur. Revera abhinc milliardum circiter annorum myoglobinum et haemoglobinum una et eadem proteina fuerunt cuius genum duplicatum est et post duplicationem varie evolutum est.

Haemoglobini munus est transportatio oxygenii ad haemoglobinum ligati de pulmonibus ad omnes organismi textus vivos. 

Cum mutationes geneticae aut transcriptionis errores haemoglobinum adulterent, ea haemoglobinopathiae dicuntur.

At haemiglobinum (saepius: Met-Haemoglobinum, Met-Hb) Fe*3+* continet, cum colore cutis cano lapidis sectilis.

## Plura legere si cupis 
thumb|Haemoglobini structura quaternaria (ad laevam). Haemi descriptio atomica (ad dextram).
* Schechter, Alan N. 2008. "Hemoglobin research and the origins of molecular medicine." *Blood.*
* Thom, Christopher S. Claire F. Dickson, David A. Gell, et Mitchell J. Weis. 2013. "Hemoglobin Variants: Biochemical Properties and Clinical Correlates", *Cold Spring Harb Perspect. Medicine.*
* Wilson, Michael T., et Brandon J. Reeder. 2007. "Oxygen-binding haem proteins", *Experimental physiology.*

* Apparatus circulatorius
* Branchiae
* Metabolismus

## Notae 
## Nexus externi 
* Dohmen, W. 1865. De vi, quam gasa sanguinis in motus respiratorios habent. Dissertatio inauguralis. .
* Engelhart, J. F. 1825. Commentatio de vera materia sanguini purpureum colorem impertientis natura. Dissertatio inauguralis. .
* Uthmann, E. D. De haemoglobinopathiis. .

Categoria:Haematologia
Categoria:Sanguis
Categoria:Proteinae
Categoria:Biochemia
Alvarus de Cordoba (Dominicanus)

Beatus **Álvaro de Córdoba** (1360-1430) sacerdos hispanicus fuit.

Zamorae natus est. Ordo Praedicatorum introit. Cum sancto Vincentio Ferrerio antipapae Benedicto XIII contradixit. Viam Crucis propagavit. A papa Benedicto XIV beatificatus est.

## Nexus externi
*Santi-Beati

Categoria:Religiosi
Categoria:Hispania
Astronomica

***Astronomica*** appellantur duo opera primi saeculi aerae vulgaris:
* *Astronomica* (Manilius)
* *Astronomica* (Hyginus)

* Astronomicon
* Astronomia
* Astrologia
Demetrius Ivanovskij

**Demetrius Iosephi filius Ivanovskij** (Russice Дмитрий Иосифович Ивановский, tr. *Dmitrij Iosifovič Ivanovskij*; 9 Novembris 1864 — 20 Aprilis 1920) fuit physiologus plantarum et microbiologus Russicus, conditor virologiae. Circa 180 opera scientifica sua (e.g. de microbiologia soli, physiologia et anatomia plantarum) in lucem edidit.

## Biographia
Demetrius Ivanovskij natus est die 28 Octobris Calendarii Iuliani (9 Novembris Calendarii Gregoriani) anno 1864 in vico Nizy tunc ad gubernium Petropolitanum et nunc ad regionem Novogardiensem pertinenti. Anno 1883 studium in ordine physico-mathematico Universitatis Petropolitanae coepit, quo anno 1888 completo in cathedra botanicae huius universitatis opera sua scientifica coepit, et ab anno 1890 fuit adiutor in laboratorio botanico Academiae Scientiarum Petropolitanae. Physiologiae plantarum et microbiologiae studens, anno 1892, morbum *Nicotianae* explorans, virus biologicum primo in mundo detegit. Anno 1895 dissertationem pro gradu magistri defensit et, privatim docens Universitatis Petropolitanae factus, de physiologia et anatomia plantarum praelegit. Ab anno 1901 extraordinarius et ab anno 1903 (quo anno gradum doctoris botanicae ab Universitate Kioviensi adeptus est) ordinarius Universitatis Varsoviensis professor fuit. Universitate Varsoviensi anno 1915 in Rostoviam ad Tanaim evacuata, Ivanovskij in Universitate Tanaica (e Varsoviensi creata) favebat operi usque ad mortem suam, quam Rostoviae ad Tanaim obiit die 20 Aprilis anno 1920.

## Nexus externi
* Biographia Demetrii Ivanovskij 
* Pagina de Demetrio Ivanoskij Lexici encyclopaedici *Brockhaus et Efron*  

Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Biologi Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Microbiologi
Categoria:Physiologi
Categoria:Professores Universitatis Varsoviensis
Categoria:Scriptores Russiae
Categoria:Virologi
Caspar David Friedrich

**Casparus David Friedrich** (natus die 5 Septembris 1774 Gryphiswaldiae, mortuus die 7 Maii 1840 Dresdae) fuit topiorum pictor Germanicus aetate romantica, qui iure artifex maximi momenti inter contemporaneos habetur. Praecipue naturam contemplandam depinxit et in operibus suis - quae omnino non classica - exprimere conatus est quid sentiret homo intimus ante oculos habens spectaculum naturae.

## Vita
Hafniae in Artium academia eruditione fructus anno 1795 Dresdam venit. Inde itinera fecit Rugiam in insulam, in Austriam, in Montem giganteum et ad Harthicos montes. Anno 1817 academiae Dresdensis membrum atque professor creatus est. 

Inter primos erat, qui in modum Romanticismi varios animos pingere solebat. Plagae depictae saepe genere severo, melancholico sunt secundum naturam, quae hominibus passivis momenta animi omnia exprimat. Maxime artifici placebat noctis designatio cum lunis, tempestatibus, silvis mysticis. 

Berolini Dresdaeque habemus imagines valde typicas has: *Abtei im Eichenwald an einem Winterabend* (abbatiam in silva quercuum hieme ad noctem), *Wanderer am Meeresgestade* (migratorem in nemore maritimo), *Harzlandschaft* (Harthicas plagas), *Mondaufgang am Meer* (lunam orientem ad mare), *Hünengrab* (tumulum) et *Rast bei der Heuernte* (moram in faenis desecandis).

## Notae
## Bibliographia 
* Ioann Revol, *Caspar David Friedrich (Centre culturel du Marais)*, La Nouvelle Revue française, n°377, 1984

## Pinacotheca 

Fasciculus:Landschaft mit Brücke.jpg| Topia cum ponte

## Nexus externi
*Pretiosa apud DDB
*Societas Gryphiswaldiae
	
*Opera apud europeana.eu
*De pictore in Vicipaedia municipali Dresdensi
 

Categoria:Pictores Germaniae
Andreas Tupolev

**Andreas Nicolai filius Tupolev** (Russice Андрей Николаевич Туполев, tr. *Andrej Nikolaevič Tupolev*, []; natus die 29 Octobris 1888 in vico Pustomazovo gubernii Tueriensis, Moscuae mortuus die 23 Decembris 1972) fuit constructor aeroplanorum Sovieticus, socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS ab anno 1953. Plus quam centum typi aeroplanorum ductu eius designati sunt. Titulis Herois Laboris (anno 1926) et Herois Laboris Socialistici (annis 1945, 1957, 1972) atque Praemiis Stalinianis (annis 1943, 1948, 1949, 1952), Leniniano (anno 1957) ac Publico URSS (anno 1972) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

## Notae
* Tupolev Tu-154

## Nexus externi
* Pagina de Andrea Tupolev in situ interretiali *Heroes terrae* 

Categoria:Alumni Universitatis Publicae Technicae Moscuensis Baumanianae
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Inventores Russiae
Categoria:Machinatores Russiae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Franciscus Villa (activista)

right|thumb|Franciscus Villa
**Franciscus Villa**, qui notior est sub nomine *Pancho Villa* (natus **Dorotheus**, hispanice *Doroteo Arango Arámbula* die 5 Iunii 1878 Durangi , mortuus die 20 Iulii 1923 in oppido Parral nuncupato), fuit unux ex clarissimis hominibus qui res novarunt in Mexico.

Cum esset 16 annos natus, filius domini eius sororem tantum 12 annos natam stupravit. Stupratorem occiso, Arambulae fugere opus fuit. Qui nomen Francisci Villa, id est praedonis mexicani cuiusdam, accepit.

In temporibus rerum novarum, pugnaverunt cum in septentrionali Mexico Villa, tum in parte meridionali Aemilianus Zapata .

Vir exemplaris nationis suae in Mexico habetur, tertius inter clarissimos Mexicanos, id est post Moctezumam et Benedictum Juárez. Multae sunt pelliculae et dramata quae de eius vita tractant. Inter histrionibus qui personam eius egerunt numerantur Iulius Brynner et Aristoteles Savalas.

## Nexus externi 
* Historia Francisci Villa *francogallice*

Categoria:Nati 1878
Categoria:Mortui 1923
Categoria:Incolae Civitatis Durangi
Categoria:Rerum novarum cupidi
Astronomica (Manilius)

[alt=Manuscriptum illuminatum|thumb|Prima pagina *Astronomicon* ex manuscripto anni [1461]] ***Astronomica*** sunt poëma Latinum didacticum (aliquando epicum appellatum) res caelestes tractans, hexametris scriptum, in quinque libros divisum. *Astronomica* circa annos 10–20 scripta sunt a poëta Romano, nomine fortasse Marco Manilio, de quo parum notum est. Quamquam ab aliis scriptoribus Romanis lecta esse videntur, explicite in nullo alio opere quod exstat proferuntur.

*Astronomica* sunt primum opus de astrologia et zodiaco magnum, intelligibilis, ac plerumque integrum. Ad hoc Lucretii poëma Epicureum *De rerum natura* multum auctoritate valuit, sed in *Astronomicis* placita Stoicorum deterministica approbantur, quibus mundus a deo curatus et a ratione rectus sit. Quintus liber *Astronomicon* lacunam habet, propter quod principalis libris magnitudo dubia est; alii putant totos libros perditos esse, alii credunt parvam tantum partem abesse.

## Commentarii 
## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* *Astronomica* apud PHI Texts 
* *Astronomica* apud The Latin Library 
* *Astonromica* apud Loeb Classical Library 
* Ricardi Bentley anni 1739 apud Internet Archive
* Commentarii A. E. Housman annorum 1903–30 apud Hellensitic Astrology

Categoria:Astrologia
Categoria:Stoicismus
Categoria:Litterae Latinae aevi Augustani
Categoria:Italiae scripta
Categoria:Carmina didactica
Categoria:Scripta saeculo 1
Stephanus Krascheninnikow

**Stephanus Petri filius Krascheninnikow** seu **Krascheninnikovius** (Russice Степан Петрович Крашенинников, tr. *Stepan Petrovič Krašeninnikov*; Moscuae natus die 31 Octobris anno 1711, Petropoli mortuus die 25 Februarii anno 1755) fuit botanista, geographus, ethnographus, et explorator Siberiae et Camtschatcae Russicus. 

In Academia Slavo-Graeco-Latina educatus est, postea Petropoli studens et annis ab 1733 ad 1736 comes itineris Ioannis Georgii Gmelini in Siberia, Krascheninnikow initio anni 1737 missus est ad Camtschatcam, quam paeninsulam usque ad annum 1741 explorabat, anno 1743 enim Petropolim revenit. Ab anno 1745 adiunctus et ab anno 1750 professor historiae naturalis et botanicae Academiae Scientiarum Petropolitanae, etiam ab anno 1750 rector universitatis et inspector gymnasii huius academiae fuit. Observationes suas protulit in operibus suis scientificis, quorum notissimum est *Descriptio terrae Camtschatcae* («Описание земли Камчатки»), liber anno 1756 in lucem editus. 

Fere triginta plantarum species, promunturium, et mons Camtschatcae in eius honorem appellantur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Botanistae Russiae
Categoria:Ethnographi
Categoria:Exploratores Russici
Categoria:Exploratores Siberiae
Categoria:Geographi Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Absalom Berg

**Absalom,** vulgo ***Axelius,*** **Ioannis filius Berg** (Russice Аксель Иванович Берг, tr. ''Aksel' Ivanovič Berg*; Orenburgi natus die [29 Octobris 10 Novembris] 1893, Moscuae mortuus die 9 Iulii 1979) fuit initio nauta militaris (gubernator et praefectus navis) Russicus, particeps bellorum primi mundani et civilis Russici, dein eruditus radiotechnicae et cyberneticae peritus Sovieticus, conditor scholae Sovieticae cyberneticae biologicae et systematum ac technologiarum biotechnicarum, ab anno 1943 correspondens et ab anno 1946 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius, annis ab 1953 ad 1957 vicarius ministri defensionis Unionis Sovieticae. Titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1963) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

## Nexus externi
* Pagina de Absalom Berg in situ interretiali *Heroes terrae'' 
* Liber de Absalom Berg 

Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Machinatores Russiae
Categoria:Milites Russiae
Categoria:Milites Unionis Sovieticae
Categoria:Nautae
Categoria:Participes Belli Civilis Russici
Categoria:Participes primi belli mundani
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Rumes

**Rumes** (*francice:*[RYm']) est municipium in Belgia. Anno 2016 ineunte, hic erant 5174 incolae. Quod municipium pars est arrotundimenti Turnaci.

Ab anno 1977 oppida La Glanerie et Taintignies nuncupata partes sunt municipii Rumes, cuius oppidum Rumes ispum est caput.

## Nexus externi 
* Situs interretialis municipii (francice)

Categoria:Vallonia