open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gubernium Costromense

**Gubernium Costromense** vel **Kostromense** (Russice Костромская губерния) fuit prisca administrativa Russiae pars, in parte boreorientali Russiae Europaeae sita, anno 1796 in Imperio Russico et annoque 1929 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica abolita. Multoties reformabatur. Gubernii caput erat Costroma. 

Cologrivum, Galicia, Iorgovicia, Kineschma, Macariopolis, Salinae Galicienses, Tchuhloma, Vetluga capita circulorum gubernii Novogardiensis fuerunt; Plessa et Unža urbes *extra statum* (*zaštatnyj*).

[thumb|left|Genius gubernii Costromensis in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
## Incolae noti
Nicolaus Kondrat'ev, Basilius Rozanov, Alexander Zinov'ev, Gennadius Nevel'skoj, Alexander Vasilevskij, Paulus Katenin in vicis gubernii Costromensis nati sunt. 

## Notae
## Nexus externi
Costromense
Categoria:Costroma
Gubernium Novogardiense Inferius

**Gubernium Novogardiense Inferius** (Russice Нижегородская губерния) fuit prisca administrativa Russiae pars, in parte boreorientali Russiae Europaeae sita, anno 1714 in Imperio Russico et annoque 1929 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica abolita. Multoties reformabatur. Gubernii caput erat Novogardia Inferior. 

Arsamassium et Basiliopolis ad Suram capita circulorum gubernii Novogardiensis fuerunt.

[thumb|left|Genius gubernii Novogardiensis Inferioris in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
## Incolae noti
Nicolaus Urvancev in vico gubernii Novogardiensis Inferiorioris natus est. 

## Notae
## Nexus externi
Novogardiense Inferius
Categoria:Novogardia Inferior
Vulcacius

***Vulcacius***, seu **Vulcatius**, fuit gens Romana.

## Qui hoc nomen gentilicium habuerint 
* Vulcacius Rufinus, senator saeculi 4
* Vulcacius Gallicanus, unus e sex scriptoribus ficticiis quibus *Historia Augusta* tribuitur.

Categoria:Nomina gentilicia
Gubernium Grodnense

**Gubernium Grodnense** (Russice Гродненская губерния) fuit prisca administrativa Russiae pars, in parte septentrio-occidentali Russiae Europaeae sita, anno 1801 in Imperio Russico annoque 1918 abolita. Multoties reformabatur. Gubernii caput erat Grodna. 

[thumb|left|Genius gubernii Grodnense\is in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
Bressicia et Slonimum capita circulorum gubernii Grodnensis fuerunt.

## Notae
## Nexus externi
Grodnense
Categoria:Grodna
Litterae Interlinguae

sunt collectio scriptorum in illa lingua artificiosa scriptorum.

Alexander Gode notionem valde constrictam habuit de campis usus possibilibus aut optabilibus pro Interlingua. Legatum eius tantum ex paucis centenis summariorum Interlingua scriptorum ex articulis scientificis annorum 1950 et 1960 constat, necnon duobus parvis collectionibus fabularum breviarum sine magno valore litterario. Prima opera Interlingua scripta fuerunt libri ad linguam discendam, ut  et , ambo anno 1954 edita. His adiungebantur  eodem anno, et post annum , hoc tempore a Gode et Blair conscripta.

Iam anno 1960, Ericus Ahlström coeperat fabellas litterarias fictionis in serie sua  transferre et edere:  (Harald Herdal, 1960);  (Bo Bergman, 1961); et  (H.C. Andersen, 1961).

Unus ex fecundissimis auctoribus in Interlingua fuit Sven Collberg (1919–2003), natione Suecus. Primum eius opus in Interlingua, , libellus fuit cum 18 carminibus originalibus. Eodem anno edidit , librum centum carminum e linguis orbis terrarum translatorum, antiquis recentioribusque. Alia opera eius sunt:  (1975),  (1977),  (1979),  (1980),  (1987).

Annis 1970, Carolus Salicto edidit  (1970), collectionem carminum originalium et duarum versionum.  et  edita sunt anno 1971. Septem fabulae a H.C. Andersen anno 1975 translatae sunt. Eo decennio etiam Alexander Gode edidit  (1975), et Sven Collberg edidit versionem , opus Casemiri Wishlace.

Alexander Gode edidit  anno 1983.

Annis 1990, multa opera translata reperiuntur, ut  a Carolo Goldoni, translata anno 1993, et , ab eodem auctore, anno 1995. Alia opera hac in aetate versa sunt  a H.C. Andersen (versae anno 1995) et  a Ioanne Bunyan (1994).

Vincentius Costalago edidit novellam originalem  anno 2022, quam secuta est  eodem anno. , eiusdem auctoris, edita est anno 2023.

In numero 46 Posta Mundi, mense Martio 2025, Eduardus Ortega, etiam notus ut Canarius Interlinguista, edidit  ("Sonetus de Tristitia"), in quo etiam apparuit  ("Ad su prude dama") a Andrea Marvell, versum a Martino Lavallée ===

## Notae 
## Nexus externi 
* Bibliotheca electronica interlingue perscripta.

Categoria:Interlingua
Porphyrius (nomen)

***Porphyrius*** (Graece Πορφύριος) nomen virile Graecum antiquum fuit, e verbo *porphýra* (πορφύρα, 'purpura') ductum.

## Qui hoc nomen habuerint 
* 
* Porphyrius Tyrius

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Porphyrius Díaz
* Porphyrius Lobo Sosa

## Tamquam cognomen 
* Antonius Gilson Porfírio

## Notae 
Categoria:Cognomina
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Turcestania

**Turcestania** vel **Turkestania** (a Persico ترکستان‎, *Torkestân*, 'terra Turcorum') est nomen regionis historicae in Asiae orientalis parte media. Primo Persae sic terram nominabant, quae ad boreorientem a Persia sita erat quamque gentes Turcicae incolebant. Ut fines latiores indicemus, Turcestania regio a mari Caspio et Uralibus australibus ad montes Altaicas et Sinas et a Siberia ad Persiam et Afganiam. Pars huius maior est haec, quae nunc Asia Media sensu strictiore nuncupatur, cum Kazachstania australi, Chirgisia, Uzbecia et Turcomannia; sed et Uiguristania haud raro 'Turcestania Sinensis' et 'Turcestania Orientalis' appellabatur, et nomen *Turcestaniae Afganicae* invenitur, id est Afganiae partis septentrionalis a Paropamiso ad Margum fluvium.

In Imperio Russico Asiae Mediae magna pars in territorium Turcestanicum coniuncta erat. In id tres regiones inclusae sunt, Iaxartensis, Maracandensis et Ferganensis; sed Turcestania sensu latiore et regionem Caspiam, et Septenpalatiensem, atque chanatus Chivensem et Bocharensem continebat. Post res novas Octobres "Res publica Sovietica Socialistica Turcestaniae" usque ad annum 1924 exsistebat.

## Notae
## Nexus externi
*Turcestania in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Regiones antiquae Asiae
Categoria:Xinjiang
Categoria:Media Asia
Categoria:Historia Kazachstaniae
Categoria:Historia Uzbeciae
Categoria:Kyrgyzstania
Categoria:Turcomannia
Categoria:Historia Afganiae
Gubernium Vitebscense

**Gubernium Vitebscense** (Russice Витебская губерния) fuit prisca administrativa Russiae pars, in parte septentrio-occidentali Russiae Europaeae sita, anno 1802 in Imperio Russico et annoque 1927 in Ruthenia Alba abolita. Multoties reformabatur. Gubernii caput erat Vitebscum. 

Drissa, Duneburgum, Lepelium, Nevelia, Polotia, Sebesium, Velisia capita circulorum gubernii Vitebscensis fuerunt; Suraszum urbs *extra statum* (*zaštatnyj*) mansit.

[thumb|left|Genius gubernii Vitebscensis in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
## Incolae noti
Leo Dovator in vico gubernii Vitebscensis natus est. 

## Notae
## Nexus externi
Vitebscense
Categoria:Vitebscum
Ecclesia cathedralis Transfigurationis Salvatoris

thumb|Ecclesia cathedralis Transfigurationis Salvatoris.
**Ecclesia cathedralis Transfigurationis Salvatoris omnis praetorii** est ecclesia Petropoli sita a Basilio Stasov anno 1829 aedificata.

thumb|Porticus principalis
Prima ecclesia in loco curiae cohortis praetoriae Transfigurationis, cuius auxilio Elizabetha imperatrix facta est, iussu eius ab anno 1743 ad 1754 aedificabatur. Haec, a Michaele Zemtsov et Petro Trezzini architectis constructa, anno 1825 incendio maxime laesa est; ecclesiam novam Basilius Stasov anno 1825 aedificare incepit et 1829 illa aperta est. 

Quinque capita habet et duas porticus Ionicas habet et tria altaria: principale Transfigurationis, meridionale Sergius Rhadoneziani, septenrionale Clementis Romani et Petri Alexandrini.

## Notae
## Bibliographia
* Невдачин И. И. *Спасо-Преображенский всей гвардии собор: Краткий исторический очерк.* Petropoli, 1904.
* Антонов В. В., Кобак А. В. *Святыни Санкт-Петербурга: Христианская историко-церковная энциклопедия*. Petropoli, 2003.
* Тыжненко Т. Е. *Василий Стасов*. Leninopoli, 1990.

## Nexus externi
*Situs proprius

Categoria:Aedificia Petropolis
Petropolis
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Neoclassicismus
Ecclesia cathedralis Resurrectionis Picea

thumb|Ecclesia cathedralis Picea.
[thumb|upright=0.8|Monasterii omnis [photographema de helicoptero factum.]]

, vulgo  est ecclesia Petropoli sita, cuius aedificatio a Bartholomaeo Rastrelli anno 1748 incepta a Basilio Stasov anno 1835 finita est. Monasterii Resurrectionis Picei ecclesia principalis est.

Hoc loco saeculo XVIII ineunte *domus Picea* (''Smol'nyj dom*, quod nomen de apothecis picis vicinis accepit) hic stabat, in qua Elizabetha aetatem primam degerat; imperatrix facta monasterium hic aedificatum iri voluit, quo annos senectutis in tranquillitate viveret. Sed aedificatio a Bartholomaeo Rastrelli incepta Bello Septem Annorum impedita est, Elizabetha autem mortua ecclesia vix non oblita est, et post annum 1768 prorsus relicta. Anno 1828 iussu Nicolai I. labores renovantur et ecclesia cathedralis renovata et finita est secundum delineationem primam, sed campanarium altissimum a Rastrellio fictum abest. 

Baroci monumentum est mirabile, capita quinque modo insolito concrescentia habet et ornamenta luxuriosa. Aedificia monasterii ecclesiam circumcingunt. Prope ad monasterium Institutum Piceum virginum nobilium a Iacobo Quarenghi constructum est.

## Notae
## Bibliographia
*Михайлов А. *Творчество Растрелли и традиции русской архитектуры (из истории создания Смольного монастыря)*, in: Архитектурное наследство : журнал. 1951, № 1, pp. 62—66.
* Антонов В. В., Кобак А. В. *Воскресения Словущего всех учебных заведении (Смольный)'' in: Святыни Санкт-Петербурга. Христианская историко-церковная энциклопедия. Petropoli, 2003, pp. 50—52

## Nexus externi
*Situs proprius

Categoria:Aedificia Petropolis
Categoria:Barocus
Petropolis
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Clinton

***Clinton*** (-nis, *m.*) vel Latine etiam ***Clintonius***, est cognomen, nomen ac praenomen masculinum Anglicum quod e toponymo Anglico *Glinton* originem ducit (fortasse e nomine fluminis Anglici  atque vocabulo *town*, 'oppidum').

## Qui vel quae hoc cognomen habuerint 
* DeWitt Clintonius
* Georgius Clinton
* Gulielmus Clinton
* 
* Hilaria Clinton

## Qui hoc nomen habuerint 
* 

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Clinton Clauson
* Clinton Davisson
* Clinton Eastwood Jr.

## Notae 
Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Marshall

, vel Latine ,  seu **Marishallus**, est cognomen, nomen, et praenomen masculinum Anglicum quod e vocabulo Anglico *marshal* ('marescalcus') originem ducit.

## Qui vel quae hoc cognomen habuerint 
* Agnes Marshall
* Barry Marshall
* Garry Marshall
* Georgius Catlett Marshall

* Ioannes Marshallus
* Thomas Riley Marshall

## Qui hoc nomen habuerint 
* Ioannes Marshall Hamilton
* Elisha Marshall Pease
* Ioseph Marshall Walker

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Marshall Jefferson
* Marshall Brussius Mathers III, vel Eminem
* Marshall McLuhan
* Marshall W. Nirenberg
* Marshall B. Rosenberg
* Marshall David Sahlins

## Notae 
Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Kazuo

***Kazuo*** (in abecedario *hiragana* かずお scriptum

## Homines 
* Kazuo Echigo
* 
* Kazuo Imanishi
* Kazuo Ishiguro
* Kazuo Ozaki
* Kazuo Saito
* 

## Notae 
Categoria:Praenomina Iaponica
Categoria:Praenomina masculina
Ichirō

***Ichirō*** (in abecedario *hiragana*  いちろう scriptum) est praenomen masculinum Iaponicum. Inter varias uniones, praenomen e *kanji* 一 (*ichi*, 'unus') atque 郎 (*rō*, 'filius') originem ducit. Saepe parentes cum filium primogenitum habuissent, hoc praenomine nominabant.

## Homines 
* Ichirō Hatoyama
* Ichiro Hosotani
* Ichirō Mizuki
* 
* Ichiro Suzuki

## Notae 
Categoria:Praenomina Iaponica
Categoria:Praenomina masculina
Ecclesia cathedralis sancti Nicolai marina

thumb|Ecclesia cathedralis sancti Nicolai marina.
[thumb|upright=0.8|[Campanarium ecclesiae sancti Nicolai marinae.]]
**Ecclesia cathedralis sancti Nicolai et Epihaniae Domini marina** est ecclesia Petropoli sita, sancto Nicolao et Epiphaniae Domini dicata, a Sabba Čevakinskij ab anno 1753 ad 1762 aedificata.

In parte Petropolis occidentali portui propinqua ecclesia sita est, prope ad locum, ubi canalis Kriukovii canalem Catharinianum transgreditur. Ut ecclesia classis marini aedificabatur. Quinque capita columnasque Corinthias multaque ornamenta modo baroci facta habet. Tempore Sovietico nunquam liturgiam intermisit et ab anno 1941 ad 1999 cathdralis Petrpoliis fuit.

## Notae
## Bibliographia
* Топильский С. С., прот. *Морской Богоявленский Николаевский собор в С.-Петербурге*. Petropoli, 1871.
* Исакова Е. В., Сойко Б. И., Шкаровский М. В. *Николо-Богоявленский кафедральный Морской собор. Исторический очерк*. Petropoli, 1998. 
* Исакова Е. В., Шкаровский М. В. *Никольский Морской Собор и другие морские храмы Санкт-Петербурга*. Petropoli, 2003.

## Nexus externi
*Situs proprius

Categoria:Aedificia Petropolis
Categoria:Barocus
Petropolis
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Expo 2025

[thumb|[Logotypus Expo 2025, Ozacam Iaponiae]]
thumb|Myaku-Myaku, icon Expo 2025
**Expo 2025** (Iaponice:2025年日本国際博覧会 *2025-nen Nihon Kokusai hakurankai* vel 大阪・関西万博 *Ōsaka-Kansai Banpaku*) est expositio mundana quae celebatur in insula Yumeshima Ozacae in Iaponiae a die 13 Aprilis 2025 usque ad diem 13 Octobris 2025. Die 12 Aprilis 2025, Naruhito, imperator Iaponiae et Imperatrix Masako, cum Fumihito, Princeps Akishino et Principissa Kiko ritum initii hae expositionis participaverunt. Prima expositio quae super mare locu datur. Aedificium centrale curculus magnus arborris longuitudine 2 chilometri est.

Sententia Expo 2025 "Societatem futura pro vita confabricare" cum sensu unitatis in diversitate et cum respectu progressus durabilis est. Etiam Civitas Vaticana, Ucraina et Civitas Palaestinae hanc Expo participant.

Die 8 Maii 2025, Aiko, Principissa Toshi locum Expo 2025 visitavit.

## Notae 
*Historia Iaponiae

## Nexus externi 
*Situs publicus

Categoria:Osaka
Categoria:Expositiones internationales
Categoria:2025
Mundana Dies Quantica

**Mundana Dies Quantica** est res die 14 Aprilis quotannis inter gentes celebrata. Quae dies homines commovere conatur ut ubique in orbe terrarum scientiam quanticam et  sentiant et intellegant.

## Historia
Mundana Dies Quantica die 14 Aprilis 2021 coepit, propositum tum Anglice *World Quantum Day* appellatum et a quodam internationali scientistarum grege promulgatum. Dies 14 Aprilis electa est quia digiti "4.14" sunt primi constantis Planckianae digiti conclusi tres: .

Senatus Civitatum Foederatarum decretum die 2 Maii 2023 sanxit quod Mundanam Diem Quanticam commemorat et sustinet.

## Res gesta
Prima Mundana Dies Quantica, anno 2022 celebrata, plus quam ducentas res gestas in plus quam quadraginta civitatibus in quinque continentibus comprehendit, atque anno 2023 numerus rerum gestarum plus quam quadraginta fuit. Mundana Dies Quantica nonnullis diebus circa diem 14 Aprilis celebratur, quia hae res gestae non solum ipsa die 14 Aprilis celebrandae sunt.

## Organizatio
Hoc propositum a Manu Coordinationis Mundanae Diei Quanticae et legatis ex plus quam sexaginta quinque civitatibus efficitur. Cuique civitati est unus aut duo legati in sociali Mundanae Diei Quanticae interreti.

## Notae
## Nexus externi
*Situs interretialis diei proprius, apud worldquantumday.org.
* "Quantum Day: celebrating the invisible forces that shape our world," apud tempodeconhecer.blogs.sapo.pt.

Categoria:Ritus Aprilis
Categoria:Scientia
Categoria:Technologia
Insicia

[thumb|Insicia porcina [Ars coquinaria Germanica|Germanica incocta cum pane.]]
**Insicia** (-ae, f.), aut **insicium** vel **isicium**,  (ex verbo "insecare") est mixtura aequabilis e pulpa et adipe, quae tundendo, terendo, fricando, et cribro facitur. Insicia antiqua saepe crassa, hodie autem etiam, et potius, tenuis est. Insiciae vulgo in globulos sicut Anglicae *"meat balls"*, aut planae in modo hamburgensi formantur. Praeter farcimina, galantinae, *pates, roulades, terrines, et quenelles* quoque ex insicia faciuntur. Carnes plerumque porcinae, ferinae (cervinae, aprugnae, vel cuniculi), avium, aucupii, vitulinae adhibitae sunt et insiciae marinae fiunt de cammaris, astacis, lolligine, sepia, locusta, aut pisce (lupo, tructa, vel salmone). Omentum porcinum et laridum pro apide praeoptantur, quia saporem medium habent. Romani insiciam pipere, ligustico, cumino, laseris radice, et liquamen condiebant.

[thumb|[Ius (cibus)|Ius ex insiciis porcinis. ]]

* Minutal
* Isicium Hamburgense
* Farcimen

## Notae 
Categoria:Carnes
Categoria:Fercula ex isiciis
Canalis Admiraliatus Novi

thumb|Canalis Admiraliatus Novi
**Canalis Admiraliatus Novi** (Russice *Ново-Адмиралтейский канал*) est pars deltae Nevae fluminis. A Moika (paulum inferius loco, ubi canalis Admiraliatus cum ea coniungitur) ad Nevam Maiorem anno 1738 secundum delineationem Ioannis Korobov effossus est. Tunc *canalis Galerarum* (*Galernyj*) nominabatur, anno 1828 "canalis Admiraliatus primus" accept et post 1838 nomen hodiernum de aedificio Admiraliatus Novi. Palatium Bobrinskiorum in ripa eius haud longe a Moika situm est. 
 
## Notae
## Bibliographia
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П. *Почему так названы?: О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга.* Petropli, 1996, p. 14. 
* *Городские имена сегодня и вчера: Петербургская топонимика* / сост. С. В. Алексеева, А. Г. Владимирович, А. Д. Ерофеев и др. Petrpopoli, 1997, p. 85. 

## Nexus externi
Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Canalis Kriukovii

[thumb|Canalis Kriukovii canalem Griboedovii transgreditur prope ad [Ecclesia cathedralis sancti Nicolai marina|ecclesiam cathedralem sancti Nicolai marinam]]
**Canalis Kriukovii** (Russice *Крюков канал*) est pars deltae Nevae fluminis. Nunc a canali Admiraliatus iuxta angulum borealem Hollandiae Novae oritur, et, ad meridiem tendens, Moikam et canalem Griboiedovii transgreditur et in Fontankam se effundit.

Primum annis 1719—1720 a Neva Maiore ad Moikam effossus est. Ab anno 1738 nomen Symeonis Kriukovii labores dirigentis habet. Ab anno 1830 et pars a Moika ad Fontankam (quae et canalis sancti Nicolai appellabatur) nomen canalis Kriukovii accepit. Cum  anno 1843 aedificaretur, pars canalis inter canalem Admiraliatus et Nevam in arcam subterraneam inclusa est. 

[thumb|Canalis Kriukovii et [campanarium ecclesia St. Nicolae marinae]]
## Notae
## Bibliographia
*Горбачевич К. С., Хабло Е. П*. Почему так названы?: О происхождении названий улиц, площадей, островов, рек и мостов Санкт-Петербурга*. Petropoli 1996. — С. 313. 
*Зуев Г. И. *Там, где Крюков канал…* — Moscuae et Petropoli, 2007.

## Nexus externi
Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Hollandia Nova

thumb|upright=0.8|Porta Novae Hollandiae de ripa Moika altera visa.
**Hollandia Nova** (Russice *Новая Голландия*) est pars Petropolis triquetra inter Moikam, canalem Kriukovii et canalem Admiraliatus. Saepe insula nominatur, sed exactius duae insulae sunt, nam *Trulla* (*Kovš*), piscina in media Nova Hollandia sita, uno canali cum Moika conuncta est et altero cum canali Kriukovii. 
thumb|Hollandia Nova de aere visa
Primum in Petropoli *Hollandia* nominatur locus prope Admiraliatum Principalem, ubi ligna ad naves construendas modo Hollandico, id est verticaliter posita, ne putescerent neque spatium maiorem occuparent, servabantur; anno 1719 canalibus  supra dictis constructis haec apothecae ligneae huc translatae sunt et insula nomen *Hollandiae Novae* accepit. Ab anno 1762 aedificia Hollandiae  Novae secundum delineationem Sabbae Čevakinskij reconstruebantur, post annum 1788 secundum delineationes ; de la Motte et arcam Novae Hollandiae famosam laterariam super canalem sublatam construxit.

## Bibliographia
* Кириков Б. М., Лелина В., Штиглиц М. С. *Памятники промышленной архитектуры Санкт-Петербурга* , 2020. 
* Соловьева Т. А. *Новая Голландия и её окружение.* Petropoli, 2015.

## Nexus externi
Categoria:Insulae in delta Nevae
Categoria:Aedificia Petropolis
Canalis Admiraliatus

thumb|Canalis Admiraliatus
**Canalis Admiraliatus** (Russice *Адмиралтейский канал*) est pars deltae Nevae fluminis. Nunc a canali Kriukovii iuxta partem boreoccidentalem Hollandiae Novae ad Moikam tendit. Primum anno 1717 ab aedificio Admiraliatus Principalis ad portum Petropolitanum effossus est, ut ligna de apothecis Hollandiae Novae transportarentur. Pars canalis sub aedificio ipso Admiraliatus anno 1828 obruta est, pars a foro Isaacii ad canalem Kriukovii anno 1842.

thumb|Pons Crusteinii alter trans canalem Admiraliatus
Primo pars sub Admiraliatu sita sola nomen hoc habuit, pars a foro Isaacii ad Hollandiam Novam ''Priadil'nyj* nuncupabatur et pars sub Hollandia Nova (quae nunc sola manet) *canalis Magisterii*. Anno 1738 canalis totus unum nomen accepit. Ab anno 1922 ad 1991 illa *canalis Krusteinii* nominabatur (nomine  in ripa eius occisi).

## Notae
## Bibliographia
*Богданов Г. И. *Адмиралтейский канал*, in: Мосты и набережные Санкт-Петербурга. Petropoli, 2022, pp. 208—209. 
* Фролов А. И. *Адмиралтейский канал'', in: Санкт-Петербург от А до Я. Реки, каналы, набережные, острова, мосты.  Petropoli,  2009, p. 7. 

## Nexus externi
Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Ephorus

**Ephorus Cymaeus** (natus Cymae in Aeolide, floruit quarto saeculo a.C.n.) fuit discipulus Isocratis et rerum gestarum scriptor Graecus antiquus. Historiam universam tam Graecorum quam Barbarorum triginta libris digestam et hodie deperditam elucubravit tempora ab Heraclidis redeuntibus usque ad Perinthum a Philippo obsessam (340 a.C.n.) complectentem. E tanto opere fragmenta tantum exstant in aliorum auctorum scriptis servata. Nam unus e praecipuis fontibus Diodori Siculi in libris XI-XVI repertus est atque saepe a Strabone et a Plutarcho in *Vitis* memoratur. Timaeus Tauromenitanus eius scribendae historiae rationem acriter vituperavit quam adversus detrectatorem defendit Polybius duodecimo libro *Historiarum*. Magister Isocrates lenissimo ingenio Ephori calcaria adhibenda esse dicere solebat.

Filius Demophilus paulum opus patris continuavit.

## Notae 
## Editiones fragmentorum 
* 	*Die Fragmente der Historiker : Ephoros von Kyme (FGrHist 70) und Timaios von Tauromenion (FGrHist 566)*, übersetzt und kommentiert von Barbara Gauger und Jörg-Dieter Gauger. Anton Hiersemann, 2015 Recensio critica
* Felix Jacoby,  *Die Fragmente der griechischen Historiker.* Teil 2, Band 2a, Nr. 70, Berolini, 1926

## Plura legere si cupis 
*J. M. Alonso-Nuñez, "Notices d"Éphore de Kymê sur la Péninsule Ibérique", ''L'Antiquité Classique*, 1995: 197-198
* Godfrey L. Barber, *The Historian Ephorus*. Cambridge 1935
* Robert Drews, *Ephorus and History Written κατὰ γένος*, *The American Journal of Philology*, 1963: 244-255
**Eforo di Cuma : nella storia della storiografia Greca : Atti dell'Incontro Internazionale*..., Macchiaroli Editore, 2013-2014 (duo volumina) Recensio critica
* Christine Maisonneuve, "Éphore  de Kymè" in *Les Perses vus par les Grecs*, Armand Colin, 2011: 184-190 https://shs.cairn.info/les-perses-vus-par-les-grecs--9782200270353-page-184?lang=fr
*Arnaldo Momigliano, "La Storia di Eforo e le Elleniche di Teopompo", *Rivista di filologia e di istruzione classica*, 1935:  180-204
*Giovanni Parmeggiani, *Ephorus of Cyme and Greek historiography*, Cambridge University Press, 2024 Recensio critica Guglum librorum
** *Eforo di Cuma. Studi di storiografia greca*, Bononiae,  Pàtron Editore, 2011 Recensio critica Altera recensio critica
*Ephoros1 in Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft
*Guido Schepens, "Ephoros, Niebuhr und die Geschichte der historischen Kritik", *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte'', 1977: 503-506
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Oratores
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 5 aut 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Historici Graeci antiqui

Categoria:Scriptores operum deperditorum
Patina

[thumb|Patina [Holus|Holerum.]]
**Patina** (-ae, f.) est vas patens brevibus lateribus ac fundo plano et lato; est etiam genus ferculorum in vasis talibus coctorum. Culina romana patina praecipue ad torrendum in fornace, raro fervefaciendum, atque cibum componendum, ferrendum, ministrandumque adhibita est, tamen etiam ad conservandos cibos, uvas in sole arefaciendas et ut mortarium. Patina, fortasse post ollam et caccabum, vas coquinarium vulgarissimum inter Romanos erat. Patella est vas inter caccabum et patinam atque cibus patinae similis. 

Vulgo cibaria primum assa vel in olla aut alio elixa sunt, tunc in patina ponuntur ut novissime coquantur et in eadem patina in mensam apponantur.

## Vas coquinarium 
thumb|Patina fictilis cum operculo.
Forma patinae et quomodo a sartagine, patella, vel caccabo differt haud nota sunt, cum vasa antiqua infrequenter nomine suo signata sint, nec scriptores eos diligenter distinxerint. In uso differt patina a caccabo eo quod pro cibis solidis, praesertim "patinis" et frictatis, ad quos tunc ius addatur et non pro praeparatione iuris ipsius adhibita est. Patina etiam in fornace cum caccabus super lento igne ponitur.  

## Notae 
Categoria:Vasa coquinaria
!
Categoria:Ars coquinaria Romana

Categoria:Figlina
Via Insulae Lapideae

thumb|Via Insulae Lapideae anno 1977 renovatur
**Via Insulae Lapideae** (Russice *Каменноостровский проспект*) est via Petropolitana magna, partis Petropolitanae maxima. Iuxta insulam Leporinam a Neva oritur et ad septentrionem ducit; per insulam Petropolitanam (*Petrogradskij*) omnem producta, Karpovkam transgreditur et insulam Apothecariam dissecat; Nevula Minore transgressa per extremitatem orientalem insulae Lapideae it et ante Nevulam Maiorem finem habet.

## Bibliographia
*Привалов В. Д. *Каменноостровский проспект.* Moscuae, 2005. 
* Калюжная А. Д. *Петербургская сторона*. Petropoli, 2007. 

## Nexus externi
Categoria:Viae Petropolis
Categoria:Insula Petropolitana
Nevula Media

thumb|Nevula Media et Krestovkae ostium.
**Nevula Media** (Russice *Средняя Невка*) est bracchium in delta Nevae in Petropoli, quae insulam Elaginis a Lapidea et insula Crucis separat. A Nevula Maiore in partem sinistram abit inter insulas Elaginis et Lapideam, ad austroccidentem tendens; Krestovka accola accepta iuxta insulam Crucis ad boreoccidentem vertit et aestuarium latum cum Nevula Maiore commune inter insulam Crucis et partem Viburgiensem habent. 

Longitudo Nevulae Mediae 2,6 chm est, latitudo a 100 ad 230 m, altitudo maxima 8,4 m. Duo pontes in Nevula Media constructi sunt.

## Notae
## Nexus externi
* Nevula Media in *Encyclopaedia Petropolitana* 
 
Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
De arboribus (Columella)

**De arboribus** opus est L. Iunii Moderati Columellae, qui de arborum cultu disserit.

## Nexus externi 
Categoria:Libri de re rustica
Categoria:Scripta saeculo 1
Via Nevensis

[thumb|Via Nevensis et [Admiraliatus (Petropolis)|aedificium Admiraliatus (pictura )]]
**Via Nevensis** (Russice *Невский проспект*) est Petropolis urbis via principalis, quae ab aedificio Admiraliatus ad Lauram Alexandronevensem ducit. Moikam transgreditur per pontem Viridem, ubi et palatium Stroganovii situm est, postea canalem Griboiedovii per pontem Casanensem iuxta Ecclesiam cathedralem Casanensem et Fontankam per pontem Anitschkovii famosum iuxta palatium Anitschkovii. Theatrum Alexandrinum, Bibliotheca Nationalis Russica et statio ferriviaria principalis Moscuensis etiam ad viam Nevensem sitae sunt.

## Bibliographia
*Б. М. Кириков, Л. А. Кирикова, О. В. Петрова. *Невский проспект. Дом за домом*. Мoscuae, 2013. 
* Медерский Л., Пилявский В. *Невский проспект*, Leninopoli et Moscuae, 1959.
* Р. А. Сомина. *Невский проспект*. Leninopoli, 1959. 
* А. Н. Чеснокова. *Невский проспект*. Leninopoli, 1985.

## Nexus externi
Categoria:Viae Petropolis
Iactus

**Iactus** significare postest:

# **Iactus (astrophysica)**: Phaenomenon astrophysicum quo materies ionizata in duas immensas trabes secundum axem rotationis cuiusdam corporis centralis ordinatas effunditur
# **Iactus (fluidum)**: Rivus fluidi, saepe ex aliquo orificio oriens, per aliud fluidum proiectus
# **Iactus (Francia)**: Commune Francogallicum
Admiraliatus (Petropolis)

thumb|Admiraliatus principalis.
**Admiraliatus principalis** (Russice *Главное адмиралтейство*), vulgo saepius **Admiraliatus** (*Адмиралтейство*) est aedificium media Petropoli in ripa Nevae Maioris inter Aulam Hiemalem et Equitem aeneum situm, ubi a tempora Petri Magni Admiraliatus Russiae principalis collocabatur. Petropolis urbis delineatio ab aedificio Admiraliatus haeret, nam tres viae principales (via Nevensis, via Cicerina, via Ascensionis) ad id conveniunt. Architectus aedificii primus Ioannes Korobov fuit; aedificium, quod adhuc manet, ab Adriano Zacharov ad annum 1823 finivit. Turris alta aedificii simulacro navis coronatur, quae navicula quasi insigne Petropolitanum est.

thumb|Navicula Admiraliatus
## Bibliographia
* Лансере Н. Е. *Главное Адмиралтейство и краткий очерк его создания*. Leninopoli, 1926. 
* Сашонко В. Н. *Адмиралтейство.* Leninopoli, 1982.

## Nexus externi
Categoria:Neoclassicismus
Categoria:Aedificia Petropolis
Fraser (flumen)

**Fraser** est flumen magnum Canadae, quod per provinciam Columbiam Britannicam fluit. Nomen  exploratoris a Societate Boreoccidentali (*North West Company*) missi, qui id invenerat, accepit. E declivibus montis Robsonii in Montibus Saxosis oritur et ad boreoccidentem per vallem fluit, sed prope ad Urbem Principis Georgii (*Prince George*) ad meridiem vertit; postea in cannonem Fraserii intrat, cuius pars strictissima "Inferni Porta" ("Hell's Gate") nominatur. Prope ad Urbem Spei ("Hope") ad occidentem vertit et iuxta Vancuverium urbem delta magnum format, in fretum Georgiae Oceani Pacifici se effundens, Longitudinem circa 1370 chm habet.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Columbiae Britannicae
Categoria:Systema fluviorum Oceani Pacifici Americae
Ottavia (flumen)

**Ottavia** est flumen Canadae per provincias Quebecum et Ontarionem fluit. Nomen gentis Indorum, quae saeculo XVII ripas incoluerat, accepit. E lacu in planitie elevata Laurentii oritur et circa 1271 chm fluit. Ottavia Canadae caput in ripa fluminis dextra in Ontatione provincia sita est et contra eam in ripa laeva Gatineau urbs Quebeci; nam his locis per confinium provinciarum Ottavia fluit. Hic inter urbes et aquae cadentes *Chaudière* sitae sunt; inferius flumen navigabile est. In flumen Sancti Laurentii Ottavia se effundit, multas insulas formans; his in insulis Mons Regius Canadae urbs maxima sita est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Canadae
Categoria:Quebecum
Categoria:Ontario
Categoria:Systema Sancti Laurentii fluminis
Lingua Hispanica Chiliana

thumb|Linguae Hispanicae Chilianae area
**Lingua Hispanica Chiliana** varietas est indigena linguae Hispanicae in illa regione, quae saepe censetur . Nonnullas differentias exhibet per totam suam aream geographicam ac inter diversas classes sociales et generationes.

Categoria:Dialecti
Categoria:Linguae Chiliae
Categoria:Lingua Hispanica
Agger (via)

[thumb|*Agger [Mons Martyrum|Montis Martyrum vere* (Camilli Pissarro pictura anni 1897)]]
**Agger** (Francogallice *boulevard*, a Theodisco *Bollwerk* derivatum) fuit genus propugnaculi saeculi XV. His destructis in loco vacuo Lutetiae et Moscuae aliisque urbibus viae arboribus obsitae factae sunt, quae nomen *boulevard* servant.

## Notae
## Nexus externi
* *Britannica*
* *Danmarks Nationalleksikon*

Categoria:Aedificia bellica
Categoria:Viae urbanae
Zurab Cereteli

**Zurab Constantini filius Cereteli** (Georgiane ზურაბ კონსტანტინეს ძე წერეთელი; Russice Зураб Константинович Церетели; Tiphli natus die 4 Ianuarii 1934; Moscuae mortuus die 22 Aprilis 2025) fuit pictor et sculptor Georgianus Sovieticus et Russicus, praeses Academiae Artium Russicae ab anno 1997 ad mortem suam. Titulis Artificis Popularis URSS (anno 1980) et Foederationis Russicae (anno 1994) atque Herois Laboris Socialisticae (anno 1990), nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

## Nexus externi
Categoria:Artifices Georgiae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Pictores Russiae
Categoria:Sculptores Russiae
Vis centrifuga

in mechanica Newtoniana est  quae, e motu circulari vel e systemate relationum  inspecta, radialiter a centro rotationis discedens, omnia corpora videtur afficere. Magnitudo roburis centrifugae  sic computatur,

: F = m\omega^2 r

ubi

*  est massa corporis
*  est velocitas angularis
*  est distantia a centro rotationis

## Notae 
## Nexus externi 
* Peter Signell, "Acceleration and Force in Circular Motion" (PDF).

Categoria:Mechanica classica
Categoria:Vis
Eques rhombulorum

thumb|Titulus catalogi expositionis *Equitis rhombulorum* primae (annorum 1910 et 1911).
***Eques rhombulorum*** (Russice *Бубновый валет / Bubnovyj valet*) fuit societas pictorum Russica Moscuensis et series expositionum.eiusdem nominis, primitivismo et Paulo Cézanne et futurismo propinqua.

Expositio *Eques rhombulorum* prima mense Decembri anni 1910 et Ianuario 1911 gerebatur; post eam societas formata est. Expositiones quotannis agebantur usque ad annum 1917. 

Petrus Končalovskij (praeses), Elias Maškov (a secretis), Alexander Kuprin (tabularius), Michael Larionov, Aristarchus Lentulov, Natalia Gončarova aliique conditores *Equitis rghombulorum* fuerunt; sed paene omnes pictores artis novae Russicae et multi pictores Francogallici expositionum variis annis participes fuerunrt. Anno 1912 pictores futurismo propinqui (fratres Burliuk, Michael Larionov et Natalia Gončarova, Casimirus Malevič societatem reliquerunt et expositionem *Caudam asini* (*Oslinyj chvost*) fecerunt. Anno 1916 Končalovskij et Maškov conditores ex *Equite rhombulorum* exierunt et *Mundum artis* intraverunt; in *Equitis* autem *rhombulorum* praesidium Malevič intravit. Anno 1917 Kuprin et Robertus Falk societatem reliquerunt hicque annus eois ultimus fuit. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Ars moderna
Categoria:Constituta 1911
Categoria:Cultura Russiae
Categoria:Greges hominum
Categoria:Pictura
Natalia Gončarova

**Natalia Sergii filia Gončarova** (Russice *Наталья Сергеевна Гончарова*, die 21 Iunii anno 1881 in *Ladyžino* gubernii Tulensis nata et 17 Octobris 1962 Lutetiae mortua) erat pictrix artis protoporiacae Russicae. 

## Vita et opera
In familia nobili nata et Nataliae Gončarovae-Puškinae cognata, in villis familiaribus annos pueritiae degit. Ab anno 1891 in Moscua, arti studuit ab anno 1901 magistris Paulo Trubeckoj, Sergio Volnuchin, Constantino Korovin. Anno 1900 vel 1901 Michaelem Larionov cognoverat, cuius socia et coniunx per totam vitam mansit. Ab anno 1910 socia Equitis rhombulorum, ab anno 1912 libros communes cum futuristis (Alexio Kručënych, Velimiro Chlebnikov aliisque) fecit et theatris multis operam dedit. Tum et lučismum (i.e. *radiismum*, de Russico *luch*, *radius lucis*) Gončarova et Larionov excogitaverunt. Anno 1912 a Sergio Djagilev invitata Lutetiam venit, sed bello orbis terrarum priore ineunte Moscuam revertit, ubi anno 1915 expositio eius in Russia ultima facta est; eodem anno in Franciam abiit nec revertit.

## Pinacotheca

Fasciculus:N.Goncharova - self-portrait (c.1907, Mead art museum).jpg|*Effigies sui ipsius*, 1907
Fasciculus:Nogi-mnushchie-vinograd-N.Goncharova (1911).jpg|*Pedes uvas calcantes*, 1911
Fasciculus:Cats (rayist percep. in rose, black, and yellow) (Goncharova, 1913).jpg|*Feles (perceptio lučistica in roseo, nigro et flavo)*, 1913
Fasciculus:Mystical Images of War - 2.jpg|*Sanctus Georgius* (e serie *Belli imagines mysticae*), 1914

## Notae
## Nexus externi 
* De Natalia Gončarova in *artonline.ru* 

Categoria:Pictores Russiae
Categoria:Pictores Franciae
Categoria:Futurismus
Ioannes Kljun

**Ioannes Basilii filius Kljun** (Russice *Иван Васильевич Клюн*, natus *Kljunkov, Клюнков* die 20 Augusti 1873 in Monticulis Maioribus (''Bol'šie Gorki*)  gubernii Volodimiriensis et 13 Decembris 1943 Moscuae mortua) erat pictor artis protoporiacae Russicae, futurismi et suprematismi actor famosus.. 

## Vita et opera
In familia tignarii natus, in Ucraina et Polonia laborabat, annis nonagesimis saeculi XIX exeuntibus Moscuam venit. Anno 1902 Catharinam Constantini filiam Slepnjovam nupsit; tres liberos habuerunt. Arti studuit magistris Elia Maškov, Theodoro Rerberg aliisque; Casimiri Malewicz amicus per totam vitam fuit. In operibus circa annum 1910 pictis Nicolaum Čiurlionis imitatur; ab anno 1913 cum futuristis versatur et cum Alexio Kručënych librum edit; ab anno 1915 cum suprematistis, societatis Supremae socius. Annis vicesimis modo  puristico appropinquatur, multis in institutis artem docet et articula theoretica componit.

## Pinacotheca

Fasciculus:«Портрет жены художника».jpg|*Effigies uxoris artificis*, 1910
Fasciculus:Landscape Racing By.png|*Topia praetercurrens*, ante 1915
Fasciculus:Иван Клюнков (Клюн) «Беспредельное по принципу свет-цвет».jpg|*Infinitum secundum principium lucicoloris*, 1921
Fasciculus:Ivan Kliun, Suprematist Composition, 1922.jpg|*Compositio suprematistica*, 1922

## Notae
## Nexus externi 
*Ioannes Kljun in *Encyclopaedis Russica magna*

* De Ioanne Kljun in *artonline.ru'' 

Categoria:Pictores Russiae
Categoria:Futurismus
Categoria:Suprematismus
Helga Rozanova

**Helga Vladimiri filia Rozanova** (Russice *Ольга Влвдимировна Розанова*, die 21 Iunii anno 1886 in Molendiniculis (*Melenki*) gubernii Volodimiriensis nata et 7 Novembris 1918 Moscuae mortua) erat pictrix Russica artis protoporiacae futuristicae et suprematisticae. 

## Vita et opera
Ab anno 1896 ad 1904 Volodimiriae in gymnasio virginum educabatur, ab anno 1906 Moscuae arti studuit. Caritatis Popovae ab anno 1907 amica, Nicolai Kul'bin et Michaelis Matjušin ab anno 1910, Velimiri Chlebnikov et Alexii Kručënych ab anno 1912. Multos libros famosos (*Te li le*, *Nidiculum anatinum malorum verborum* aliosque) cum Kručënych edidit. Ab anno 1916 in numero suprematistarum cum Casimiro Malewicz; societatis Supremae a secretis fuit. Post res novas urbium decorationi operam dabat, cum Alexandro Rodčenko laboravit. A diphtheria mortua est et in sepulcreto Novodevicensi sepulta.

## Pinacotheca

Fasciculus:Selfportrait (Rozanova, 1912).jpg|*Effigies sui ipsius*, 1912
Fasciculus:Port (Rozanova, 1913).jpg|*Portus*, 1913
Fasciculus:Suprematizm (Rozanova, 1916 (KZ)).jpg|*Suprematismus*, 1916
Fasciculus:Suprematism (Rozanova, 1916 (RM, a)).jpg|*Suprematismus*, 1916
Fasciculus:Green stripe (Rozanova) after rest. 2020.jpg|*Laticlavium viride*, 1917

## Notae
## Nexus externi 
* De Helga Rozanova in *Encyclopaedia Russica magna* 

Categoria:Pictores Russiae
Categoria:Futurismus
Categoria:Suprematismus
Fabian oder Der Gang vor die Hunde (pellicula 2021)

(‘Fabianus, sive Ad canes itio’) est pellicula dramatica a Dominico Graf anno 2021 disposita, in qua Thomas Schilling et Saskia Rosendahl primas partes agunt. Quae pellicula, cuius primum tirocinium mense Martio 2021 fuit, in *Fabian. Die Geschichte eines Moralisten* mythistoria ab Erico Kästner anno 1931 edita, posita est.

## De argumento 
Anno 1931 Berolini, sub fine rei publicae Vimarianae, Iacobus Fabianus, Germanista triginta duo annorum, in scriptoris professionem prospicit. Amicum habet voluptarium, Stephanum Labude, qui ex familia locupleti natus in universitate studere cupit. Fabianus et Stephanus Labude saepe vitam iuvenum agentes lupanaria popinasque Berolinenses frequentant, nec non in officinas artificum visendi causa accedunt.

Nocte quadam in deversorio nocturno, Fabianus in Corneliam Battenberg incidit, virginem viginti quinque annos natam, quae ibi in parte potatoria laborat et de munere scaenica somniat. Amare inter se incipiunt. Cornelia a consuetudine amatoria non abhorret, sed etsi Fabianum carum habeat, tamen pro progressione professionali maiorem curam gerit.
 
Fabianus, Cornelia, et Labude una tempus terere incipiunt. Aliquando, quamquam Fabianus aegre natare posset, in lacu natant. Etiam in praedio rustico patris Labude manent, ubi Cornelia Fabiano persuadet, ut se suo modo professionem suam provehere sinat. Itaque Fabianus Corneliam cuidam productori cinematographico, nec non Stephano Labude, quamquam Πλατωνικῶς, perdit. Labude autem, cum dissertationis suae habilitandi causa propositae aestimationem pessimam acciperet, sibi vitam adimit.

Fabianus Corneliam, cui ex sua parte omnia prospere eveniunt, iterum videre vult. Constituunt, ut inter se conveniant. Corneliam conventurus in itinere, puerulum quendam natabundum de ponte celso in aquas desilientem videt, et memor suae natandi inertiae quodam impetu animi in aquas se deicit, ut puerum e periculo eripiat. Sed ipse undis submergitur Fabianus, quem Cornelia in cafeo consenso exspectat ...

In fine pelliculae, crematio libri ostenditur, signum dictaturae nazistarum.

## Partium distributio 
; Partes primariae
* Thomas Schilling : Iacobus Fabianus
* Saskia Rosendahl : Cornelia Battenberg
* Albertus Schuch : Stephanus Labude
* Mereta Becker : Irene Moll
; Partes secundariae (partim)
* Michael Wittenborn : Labude consiliarius iustitiae
* Petra Kalkutschke : Fabiani mater
* Elmar Gutman : Fabiani pater
* Alexius Stadelmann : Makart
* Eva Medusa Gühne : Hohfeld vidua
* Lena Baader : Selow
* Ludviga Aschenbrenner : Kulp

## Nexus externi 
* 

Categoria:Pelliculae 2021
Categoria:Pelliculae dramaticae
Hicetas

thumb|Sicilia Graeca circa 400 a.C.n.
**Hicetas** (Graece  Ἱκέτας), mortuus in Sicilia inter 340 et 338 a.C.n., fuit tyrannus Leontinorum et amicus Platonici discipuli Dionis. Postquam eius inimicus Dionysius Minor anno 346 a.C.n. Syracusas rediit Hicetas societate cum Carthaginiensibus facta  et cetera urbe vi potitus eum in arcem Ortygiam redegit ubi obsidebatur. Tyrannidem Syracusanam quidem adfectabat sed a stratego Timoleonte quem Corinthii Syracusanis subsidio miserant victus et captus una cum tota familia morte damnatus est.

## Fontes 
*Cornelius Nepos, *Liber de excellentibus ducibus exterarum gentium*: XX: *Timoleon*
*Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* liber XVI 67-82
*Plutarchus, *Vita Timoleontis* 67-82 et *Vita Dionis* 58.8-10.

## Plura legere si cupis 
*Claude Mossé, "Les mercenaires dans les luttes internes de Syracuse au ive siècle. Le témoignage des vies de Dion et de Timoléon de Plutarque" in *Esclavage, guerre, économie en Grèce ancienne. Hommages à Yvon Garlan,* P. Brulé - J. Ouhlen éd., 1997: 165-175
*H. D. Westlake, "Friends and Successors of Dion", *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte*, 1983: 161-172
***Timoleon and his relations with tyrants*, Manchester, 1951 Recensio critica

Categoria:Historia Syracusarum
Categoria:Milites Graeci antiqui
Categoria:Tyranni Graeci
Categoria:Morte damnati
Constantinus Juon

**Constantinus Theodori filius Juon** (Russice *Константин Фёдорович Юон*, die 12 Octobris anno 1875 Moscuae natus et die 11 Aprilis anno 1958 ibidem mortuus) fuit pictor Russicus et Sovieticus, impressionismo propinquus. 

## Vita
Pater Constantini Theodorus originis Theodiscae director societatis assecurationis fuit; annis 1892-1898 Constantinus  arti studuit magistris Nicolao Kasatkin, Abrahamo Archipov aliisque; cum Valentino Serov annis 1898-1900 labotavit. Anno 1903 Unionem pictorum Russiae cum Abrahamo Archipov, Inguaro Grabar', Philippo Maljavin, Constantino Korovin aliisque creavit. Multos annos picturam Mosciae et Petropoli docebat discipulosque multos habet. Ante res novas topias et praesertim topias urbanas pinxit; picturae Juonis temporis belli civilis expressionismo propinquae sunt. Usque ad mortem multum laboravit.

## Pinacotheca

Fasciculus:Yuon Rostov Winter-.jpg|*Vesper vernus. Rostovia*, 1906
Fasciculus:Spring sunny day.jpg|*Dies veris solis plenus*, 1910
Fasciculus:YUON-In the Outland. Town of Torzhok, Province of Tver.jpg|*In provincia. Torsocia, gubernium Tueriense*, 1914
Fasciculus:1975 CPA 4486.jpg|*Moscua, 7 Novembris 1941*, 1949 (pittacium cursuale, 1975)

## Notae
## Nexus externi
*De Constantino Juon in *Encyclopaedia Russica magna*

Categoria:Impressionismus
Categoria:Pictores Russiae
Philippus Maljavin

**Philippus Andreae filius Maljavin** (Russice *Филипп Андреевич Малявин*, die 11 Octobris anno 1869 in *Cazanca* circuli Busulukensis gubernii Samarensis natus et die 23 Decembris anno 1940 Nicaeae mortuus) fuit pictor Russicus impressionismo propinquus. 

## Vita
In familia cosacorum natus picturam a pueritia amaverat, annos 1885-1891 in monasterio Sancti Panteleemonis Montis Sacri habitabat, ut isographiae studeret, postea Petropolim migravit et Elia Repin magistro studebat, cum Anna Ostroumova, Inguaro Grabar', Constantino Somov aliisque. Anno 1900 pictura eius *Risus* in expositione mundana Lutetiae maxime laudata est. Anno 1903 Unionem pictorum Russiae cum Abrahamo Archipov, Inguaro Grabar', Constantinο Juon creavit; fuit et *Mundi artis* socius.  In villa sua prope ad Resaniam diu vivebat; post annum 1911 picturae rariorem operam dabat. Anno 1922 Lutetiam venit, annis vicesimis exeuntibus Nicaeaem.

## Pinacotheca

Fasciculus:Filipp Malyavin - Вихрь - Google Art Project.jpg|*Turbo*, 1906
Fasciculus:Filip Malyavin Portrait einer rotgekleideten Frau.jpg|*Effigies feminae in veste rubra*, 1910
Fasciculus:Junge frau auf einer schaukel.jpg|*Puella in oscillo*, circa 1910
Fasciculus:A girl (drawing) by F. Malyavin.jpg|*Puella*

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Impressionismus
Categoria:Pictores Russiae
Rebel Heart (Ive song)

"**Rebel Heart**" carmen memoratur a coetus puellae Coreanae Meridianae Ive pro tertia Coreanica producta fabula *Ive Empathy* . Dimissa est sicut prima EP una die 13 mensis Ianuarii anno 2025 ab Entertainment Starship .

## Background et remissionis 
Die 24 Decembris 2024, Entertainment Starship nuntiatum est Ive tertium Coreanum extensum fabulae inscriptam *Ive Empathy* exsolvere debere die 3 Februarii anni 2025 . Nunciabatur etiam "Rebel Heart" prae-dimissum iri die 13 mensis Ianuarii anno 2025.  Die 5 Ianuarii 2025, conceptus trailer dimissus est,  conceptus cinematographici post quadriduum sequitur.  Die 12. mensis Ianuarii musicae video teas dimissa est.  Canticum e regione musicae suae dimissum est die 13. 

## Compositio 
"Rebel Heart" a Nietzsche conscripta est, composita ab Emily Harbakk, Ryan S. Jhun, Thoma Gustafsson, Jimmy Jansson, Maia Wright, Jack Brady, et Iordane Romano, et a Ryan S. Jhun, Gucci Caliente et Wavys disposita.  Descriptum est carmen cum lyricis quod "sodalem iter rebellium depingit". 

## Commercial perficientur 
"Rebel Heart" denario numero denario in Circulo Digitali Coreae Meridianae in chartula constitutionis 12-18, 2025 , ascendendo ad quattuor sequentes hebdomade et postea ad numerum unum.  In Iaponia carmen descripto numero 44 in  Hot 100 in chartula constitutionis die 22 Ianuarii 2025.  On the Oricon Combined Singles Chart, the song debuted at number 50 in the chart issue dated 27 January 2025,  ascendendo ad numerum 44 in sequenti septimana. 

In Singapore "Rebel Heart" descriptum est numero XXII die RIAS Officialis Singapore Chartae in chartula constitutionis die 17-23, anno 2025.  Carmen etiam ad numerum 21 in RIAS Officiali Singapore Regionis Chartae in chartula constitutionis datae Ianuarii 10-16, 2025,  ad numerum octo sequentis hebdomadis ascendentem.  and number 67 on the UK Singles Sales Chart in the chart issue dated October 25–31, 2024.  Globally, carmen descripto numero 97 in *Billboard* Global 200, et numerum 51 in *Billboard* Global Excl. US in chartula constitutionis datas Februarii 1, 2025. Carmen cum omnibus chartis realibus in Corea Meridiana cumulatum est et eorum quintum carmen ad perfectam omnium interfectionem consequendam. 

## Promotio 
Ive cantum perfecit de quattuor programmatibus musicis in prima septimana promotionis: Mnet 's *M countdown* on January 16,  KBS 's *Music Bank* on January 17,  MBC 's *Show!* *Musica Core* die 18 Ianuarii  et SBS in *Inkigayo* die 19 Ianuarii  In secunda septimana promotionis perfecerunt quattuor programmata musica: *M Countdown* on January 23,  *Music Bank* on January 24,  *Ostende!* *Musica Core* die 25 ianuarii,  et *Inkigayo* die 26 ianuarii,  ubi in omnibus apparentiis primum locum obtinuerunt.

## Accolades 
De programmatibus musicis Coreanis Meridionalibus "Rebel Heart" undecim primo loco praemiorum vicit.

## Vide etiam 
* Index  Chart winners (2025)
* Index  Chart winners (2025)
* List of  Chart winners (2025)
* Indicem   Chart winners (2025)

## References