open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Petrus Merseburger

**Petrus** vulgo *Peter* **Merseburger** (natus die 9 Maii 1928 in urbe Zeitzensi in Saxonia et Anhaltio, mortuus die 15 Februarii 1522 Berolini) diurnarius et scriptor Germanicus fuit. Homines multos movit cum de cancellario Gulielmo Brandt biographiam longam pepigit. 

## Vita 
Filius pictoris et graphici Caroli Henrico Merseburger gymnasium Zeitzense frequentavit. Postea Salinis Saxonicis et Amasiae Cattorum linguae Theodiscae, historiae et sociologiae studuit. 

Diu moderator et relator apud periodicum illustre septimanale *Der Spiegel* fuit. Annis inter 1967 et 1975 politicas emissiones televisificas praetitulatas *Panorama* disposuit, quod antea Ioachimus Fest curaverat. Ex anno 1968 Hammoniae clavum imperii ARD feliciter tenebat et res ad historiam recentiorem spectantes procurabat. Inde ab anno 1977 variis in urbis graphea radiophoniae et televisionis publicarum Germanicarum administrabat, et id Vasingtoniae (D.C.) (1977–1982), in Sovietice occupato Berolino Orientali (1982–1987), Londinii (1987–1991).

Rebus televisificis terminatis scriptoris independentis munere functus est; tunc aut Berolini aut in Francia meridiana vixit. Sodalitatis PEN socius fuit. Tum biographiae eius multos homines captabant. Opusculo tali gaudebant Curtius Schumacher, Rudolphus Augstein, Gulielmus Brandt et Theodorus Heuss.

Cippus eius invenitur in coemeterio Berlinensi ad viam *Heerstraße* sito. Filius Stephanus Merseburger (* 1964) quoque diurnarius factus est.

## Honores 
)]]
* *Das politische Buch* pro opusculo biographico de Schumacher (1996)
* *Deutscher Bücherpreis* pro opusculo biographico de Brandt (2003)
* *Leuchtturm-Preis* pro opusculo biographico de Augstein et pro generatim omnibus operibus (2008)
* civis Zeitzensis honoris caussa (2008)
* *Bundesverdienstkreuz*, crux pro meritis rei publicae Germanicae (2018)

## Opera 
* *Die unberechenbare Vormacht. Wohin steuern die USA?* dtv, Monaci 1985, ISBN 978-3-423-10433-3.
* *Grenzgänger. Innenansichten der anderen deutschen Republik*. Bertelsmann, Monaci 1988, ISBN 3-570-04746-6.
* *Der schwierige Deutsche Kurt Schumacher. Eine Biographie*. DVA, Stutgardiae 1995, ISBN 3-421-05021-X.
* *Von der Bonner zur Berliner Republik: Öffentlichkeit und öffentlicher Raum zu Berlin*. 1998, ISBN 978-3-929273-18-2 (una cum Arminio Lübbe, Georgio Kocka et aliis).
* *Mythos Weimar. Zwischen Geist und Macht*. Monaci 2013, ISBN 978-3-423-30787-1.
* *Willy Brandt, 1913–1992. Visionär und Realist*. DVA, Stutgardiae 2002, ISBN 3-423-34097-5.
* *Rudolf Augstein*. DVA, Stuttgart 2007, ISBN 978-3-421-05852-2.
* *Theodor Heuss. Der Bürger als Präsident*. DVA, Monaci 2012, ISBN 978-3-421-04481-5.
* *Aufbruch ins Ungewisse. Erinnerungen eines politischen Zeitgenossen.* DVA, Monaci 2021, ISBN 978-3-421-04815-8.

## Nexus externi 
* 
* de eius pelliculis apud IMDb
* de eius pelliculis apud Filmportal
* quae reliquerit pro Archivo Foederali (BArch N 1787)
* biographia paucis verbis et recensiones apud Perlentaucher
* "Peter Merseburger erhält den „Leuchtturm für besondere publizistische Leistung 2008" 
* Helimutus Karasek: "Der Mantel der Geschichte". Apud: *Der Spiegel*, 16.9.2007.

## Notae
Eustathius (sanctus)

[thumb|Visio sancti Eustathii ([icon Cretica saeculo XVII picta)]]
Sanctus **Eustathius Placidas** (Graece Εὐστάθιος Πλακίδας), saepe et **Eustachius**, anno 118 mortuus, fuit martyr Christianus, unus quattuordecim auxiliatorum. Memoria sancti Eustathii die 20 Septembris colitur.

## Vita
Placidas ante baptizmum nomen eius fuerat; dux militum Tito et Traiano imperantibus fuit. Venator erat et, cum cervum persequeretur, inter cornua eius Christum crucifixum vidit, qui dixit: "Cur, Placida, me persequeris, qui salutem tibi volo?" Cum uxore sancta Theopista et filiis sancto Agapio et sancto Theopisto Eustathius baptizatus est. A Traiano contra inimicos missus erat, eos vicit et, cum iam Adriano imperante Romam in triumphum revertisset, deis paganis sacra facere negavit; ab Adriano Eustathius et familia eius bestiis feris expositi erant, quae eos non tetigerunt; tum in bovem aeneum candentem iniecti erant, ubi perierunt.

## Nexus interni
* Insula sancti Eustathii

## Nexus externi
Categoria:Sancti
Didymus

* Didymus Chalcenterus, grammaticus
* Didymus, scriptor de re rustica
* Didymus Caecus, theologus
* Theodora et Didymus, sancti
Societas florigera ad Pegnesum

**Societas florigera ad Pegnesum** (Theodisce: *Orden der Gesellschaft der Pegnitzschäfer* sive *Gekrönter Blumenorden an der Pegnitz* sive *Pegnesischer Blumenorden*) sodalitas litterarum quaedam illustris Germanica est quae nomen Pegnesi fluminis portat. 
## Historia 
Consociationem Norimbergae anno 1644 Georgius Philippus Harsdörffer et Ioannes Klaj condiderant. Anno 1648 socius novus Sigismundus Betulius poeta cooptatus est, qui rem istam maxime promovebat. Sodales sibi logotypum passiflorae et syringis elegerunt et tesseras  *Mit Nutzen erfreulich* (gaudium cum usu) et *Alle zu einem Ton einstimmig* (omnes ad tonum congrui sunto). In animo fuit ut poesis ludis coleretur atque gereretur ad instar academiarum Italicarum. 

Socii autem cognomine pastorum classicorum ornati carmina permulta pangebant. Ibi epitheta, modulationes, metra, figurae, tropi modum in varium apparebant atque superabundabant Unde multi poetas Norimbergenses Italorum Hispanorumque imitatores illepidos, insulsos, inargutos habuerunt. Quod cum ita sit: ita inviti emolumentum linguae Theodiscae nativum frenaverunt. 

In principio conventum erat in hortis privatorum. Anno 1681 autem itum est in lucum ad Kraftshof situm et in septentrionem Norimbergae spectantem. Labyrinthus ibi cum cippis et statuis et imaginibus fictis constitutus est, cum aedibus pro cenaculis et ambulationibus directo arborum ordine instructis. Hodie nomine *Irrhain* omnibus ad excursiones patet. 

Postquam anno 1794 ordo reformatus est, etiam nostris temporibus asseclae operam dare possunt. Anno 2007 Cothenae Societatem fructiferam in vivum calorem revocaverunt et sub nomine *Neue Fruchtbringende Gesellschaft* rursus instituerunt. Inter membra honoris caussa fuit Ioannes Georgius Meusel, historicus et lexicographus inclutus.

## Bibliographia 
* Amarantes (Herdegen), Historische Nachricht von des löblichen Hirten- und Blumenordens an der Pegnitz Anfang und Fortgang (Norimbergae 1744)
* Tittmann, Die Nürnberger Dichterschule. Harsdörffer, Klaj, Birken (Gottingae 1847)
* *Festschrift zur 250jährigen Jubelfeier des Pegnesischen Blumenordens* (Norimbergae 1894; ubi invenitur commentationes quas fecerunt Th. Bischoff, Georg Philipp Harsdörffer; Aug. Schmidt, Siegmund von Birken)

## Nexus externi 
* situs proprius
* ALG - societates linguisticae in Germania omnes

## Notae
Theodora et Didymus

thumb|Theodora et Didymus vestes commutant ( chalcographia, 1712)
Sancti **Theodora et Didymus**, circa annum 304 mortui, fuerunt martyres Christiani, Alexandriae Diocletiano imperante passi. Memoria eorum ab Ecclesia Catholica die 28 Aprilis, ab Orthodoxa 5 Aprilis et 27 Maii colitur.

## Vita
Theodora Alexandrina virgo nobilis Christiana nuptum ire nolebat et pro eo a rectore urbis damnata et in lupanar missa est; Didymus miles Theodoram amans primus ad eam intraverat et vestem armaque sua virgini dedit, ut evaderet; ipse in veste Theodorae mansit. Eo inventus capite damnatus est, corpusque eius incensum est.

Haec est narratio passionis Theodorae et Didymi Graecae. Ambrosius Mediolanensis in *de virginibus* sic narrat:
:*Antiochena virgo, cum sacrificare idolis recusaret, ad lupanar damnata, inde militis christiani opera, mutatis inter se vestibus, sine ullo pudoris damno evadit; at cum ille propterea duceretur ad supplicium, haec e vestigio rediens, constanter de palma cum eodem contendit, qua tandem uterque donati sunt.*
Nomina martyrum non refert et Antiochenam virginem appellat, sed traditio hanc fabulam pro narratione de Theodora et Didymo habet; Theodora ergo Didymum non reliquit et ipsa cum eo occisa est. Sine nominibus et in *Legenda aurea* narratur.

## Memoria
Petri Cornellii tragoedia *Τhéodore *(1646) nota est, Handelii oratorium multaque alia opera.

## Nexus externi 
* De Theodora et Didymo 
* De Theodora et Didymo 

Categoria:Greges hominum
Categoria:Canonizatio
Categoria:Alexandria antiqua
Factio politica Brasiliensis

**Factiones politicae Brasilienses** sunt factiones politicae Brasiliae. A medio saeculo undevicensimo in civitatem se fundabantur. Historiae earum in phases tres dividuuntur: phasem Brasiliae coloniae (ante annum 1822), Imperii Brasiliensis (1822–1889), et rerumpublicarum Brasiliae ab anno 1889. Intra phasem reipublicae historia factionum historiam Brasiliensem sequuntur: tempora reipublicae vetae (1889-1930), Gaetulii Dornelles Vargas (1930-1945), reipublicae democratizadae (1945-1964), gubernationis militaris (1964-1985), reipublicae novae (1985-hodie).

Hodie factiones politicae Brasilienses maiores sunt (2023): 
* Factio democratica socialis (*Partido Social Democrático*, ***PSD***): senatorum 16, legatorum 42, 
* Factio liber (*Partido Liberal*, ***PL***): senatorum 12, legatorum 99, 
* Motus democraticus Brasiliensis (*Movimento Democrático Brasileiro*, ***MDB***): senatorum 10, legatorum 42,
* Unio Brasiliensis (*União Brasil*, ***União***): senatorum 9, legatorum 59,
* Factio operariorum (*Partido dos Trabalhadores*, ***PT***): senatorum 8, legatorum 68.

## Ceterae
* Factio Municipalista (*Partido Municipalista Brasileiro*), dissoluta anno 1989.
 

* Congressus Nationalis Brasiliae

## Nexus externi 
* Historia factionum politicarum Brasiliensium 

!
Zacharias (sacerdos)

[thumb|Angelus Zachariae Ioannem naturum esse nuntiat  [opus tectorium in ecclesia cathedrali sancti Stephani Tolosae)]]
**Zacharias ** (Hebraice ‏זְכַרְיָה, Graece Ζαχαρίας) fuit pontifex Iudaeae, Elisabethae vir et Ioannis Baptistae pater. Memoria Zachariae 23 Septembris ab Ecclesia Catholica et 5 Septembris ab Ecclesia Orthodoxa colitur.

E prole Abiae fuit, filius Barachiae (si Zacharias a Matthaeo memoratus idem est). Secundum  *Protevangelium Iacobi* Mariam tres annos natam in templum induxit. Ut Lucas evangelista narrat, Zacharias et Elisabeth iam senescebant liberis carentes, sed  Gabriel archangelus filium naturum Zachariae nuntiavit; cum verbis angeli Zacharias non credidisset, fecit Gabriel illum mutum, et nihil loquebatur, donec Ioannes natus est. Cum nomen infanti eligeretur, in tabula scripsit Ioannem nomen (sicut et uxor dicebat), post quod loqui facultatem recepit et canticum, quod *benedictus* nuncupari solet, pronuntiavit. Occisus est, secundum *Protevangelium Iacobi*, in templo eo die, quo Herodes pueros occidebat; nam interrogatus, ubi Ioannes est, respondere negavit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Viri
Categoria:Sancti
Categoria:Personae Novi Testamenti
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 1
Societas Christiana Iuvenum

**Societas Christiana Iuvenum** (Anglice: ''Young Men's Christian Association*, compendiarie *YMCA*) in plus quam centum terris hominum quadraginta et quinque milliones adunat in spiritu oecumenismi.

## Historia
Grex autem primus die 6 Iunii 1844 Londinii conditus est Georgio Williams instigatore. Qui voluit, ut adulescentes in urbe magna degentes ad fidem ardentiorem et vitam meliorem instituerentur. Revera paucis annis post motus iste in orbe terrarum sparsus est. Itaque anno 1855 Lutetiae unio internationalis inita est. Anno 1878 Genavae sedes electa est, quod Henricus Dunant promoverat. 

Appellatio lingua Anglica et aliis in idiomatibus separationem pristinam strictissimam inter sexus tradit atque colit. Versio Theodisca nostris diebus et in nomine ipso divisionem istam non iam portat. Namque ecclesiastici in terris germanophonis ex anno 1985 litteram tituli compendiarii *CVJM* ultimam non iam *Männer* (i.e. viri) sed *Menschen* (i.e. homines) interpretantur. Constat mulieres iam ex annis 1960 in laboribus de propaganda fide succurrere solitas esse.  

Protestantes, quibus consociatio in principio fundata erat, iam dudum in gremio suo omnium confessionum Christianos accipiunt. Tessera ubique valida ex evangelio decerpta est ubi Ioannes in capitulo XVII optat *ut omnes unum sint''.

## Nexus externi 
* situs proprius
## Notae
Categoria:Oecumenismus
Categoria:Societates Christianae
Communitas Siloae (Neufrankenroda)

**Communitas familiaris Siloae** (Theodisce: *Familienkommunität Siloah e.V.*) Neufrankenroda (Hörsel) in Circulo Gothensi invenitur, quam protestantica ecclesia Germaniae Centralis (EKDM) curat atque protegit. Cooperationes fiunt cum Societate Christiana Iuvenum. Unio auxiliatrix praetitulata *Jugendhilfe* quoque in omnibus bene disponendis succurrit.
## Historia
Anno 1798 vicus novus conditus erat, ut saltuarii operarii non iam nomades essent. Quorum animae a parocho vici finitimi Metebach curabantur; scholam autem propriam in Neufrankenroda habebant.
Latifundia in altitudine multis pomariis et campis praedita tempore sic dictae Rei publicae democraticae Germanicae in manibus publicis erant. Thuringia mense septembri 2010 res has aliis rebus commutavit cum opere fundato Guntheri Powalla Hamburgensis maecenatis cuiusdam.

## Gesta et gerenda
Homines ibi congregati agros colere et bestias (e.g. equos, oves, boves indicos) educare solent. Locus amoenus campis, nemoribus, semniariis circumdatus est, qui iugera 960 comprehendit. Magnitudo planitiei libere spirandi et pacis in corde habendae licentiam dat quoniam Dei verba in serendo et demetendo revivunt. Invitaris experimenta nova facere secundum technicam pristinam, non solum in artificiis discendis sed etiam in fide vera corroboranda. Paedagogia ecclesiastica in situ ex anno 1991 in omnibus elucet. 

## Crypta
Conclave cum camera, quod circa annum 1800 constructum est, cor communitatis haberi potest, locus refrigerii et pacis ubi silentium et tranquillitatem a quotidiano concitatu segregatam reperis. Ibi homines in prece toti sunt: dies ad matutinam horam ex muneribus implendis, ad vesperas autem ex operibus confectis pensatur. Homo quivis ad talia spiritalia exercitia ex animo invitatus est. Nonnumquam imagines artificiorum ipsorum in deservitionibus partes suas agunt, e.g. cum evangelica dicta cum corollis viendis unionem ineunt. 

Oratorium quotidie decem horas apertum est. Bibliae sacrae leguntur in capella sive in ambitu propinquo.

## Alia
Praeter religiosa offeruntur varia alia: excursiones, equitatio, sagittarum coniectus, gladiaturae, ars supervivendi in natura, ars figularis. Mense Aprili exeunte festum Florae mediaevale datur. Pupi et pupae delineationem doceantur nisi in arena ludunt. 

Anno 2015 puerorum exploratorum quindecim milia in finitimis sarta et tecta conservata sunt.

Ad introitum autoraedae longae publicae statio est. Interdum obsonatum eatur in tabernam, ubi res cibariae biologicum in modum confectae venales prostant.

## Nexus externi
*situs proprius

## Notae
Principium non respuendi

**Principium non respuendi** (Francogallice *non-refoulement*) est principium iuris internationalis quod exclusionem vel respuendum homines exsuli ad civitatem prohibet, ubi libertatem vel vitam priveri potest.

Et Conventio de statu profugorum et Conventio contra Torturam, alteram Atrocem, Inhumanam seu Humiliantem Tractationem seu Poenam hoc principium confirmant. Etiam hoc pars iuris cogentis putatur humanitarii iuris rationis.

Etiam Conventio Europaea ad iura hominis defendenda (Articluo 3), Charta iurum fundamentalium Unionis Europaeae (Articulo 19) et Conventio Americana de Iuribus Humanis (Articulo 33) principium non respunendi admisit relatione interdioctionis torturae et iuris asyli.

* Ius asyli

## Notae 
Categoria:Iura humana
Categoria:Ius
Categoria:Ius internationale
Cerro Azul (locus archaeologicus)

[thumb|upright=1.5|Picturae murales loci archaeologici Cerro Azul in [Columbia]]
**Cerro Azul** est mons Columbiae regionisque Amazoniae superioris, pars , ubi in loco archaeologico lege definito servantur picturae murales anno circiter 10 500 a.C.n. vel iam antea factae.

## Bibliographia 
* José Iriarte et al., "Ice Age megafauna rock art in the Colombian Amazon?" in *Philosophical transactions of the Royal Society B* vol. 377 no. 1849 (2022)

## Nexus externi 
* Site préhistorique de la serranía de La Lindosa apud Vicipaediam Francogallicam

Categoria:Loci archaeologici Columbiae
Potentilla indica

***Potentilla indica*** (binomen a Francisco Theodoro Wolf anno 1904 statutum) est species plantarum florentium, Asiae meridianae et orientalis nativa, alibi tamquam planta medicinalis et ornamentalis introducta. Fructus edules sed insipidos producit a fragis haud multo differentes. Recenter synonymum *Duchesnea indica* adhibebatur.

## Bibliographia 
* David J. Mabberley, "Potentilla and Fragaria (Rosaceae) reunited" in *Telopea* vol. 9 (2002) pp. 793–801

## Nexus externi 
Categoria:Rosaceae
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Wolf
Categoria:Taxa 1904
Categoria:Fructus
Categoria:Plantae medicinales
Europa plurium velocitatum

**Europa plurium seu duarum velocitatum** (etiam "Europa geometriae variabilis" seu "Europa nuclearis" vocata) est conceptio ut diversae Unionis Europaeae partes diversimode, diversis gradibus secundum statum politicum ipsius nationis integrentur. Enimvero, Europa multarum velocitatum est nuper ipsa rerum condicio, cum solum civitatum sociarum quaedam pars eurozonam et zonam Schengenianam constituant. Sicut alia integrationis distinctae genera, conceptio ipsa latiorem et profundiorem Unionis integrationem praeter repugnantiam politicam conservare studet.

## Conceptio eiusque actualitas 
Conceptio ipsa tum in discursum politicam ingressa est, cum Unio Europaea, bello frigido exacto, Orientem versus augeri coepisset, quaestioque orta est, quomodo Unionis extensio cum eius immersione congrueret. hoc est, quemadmodum impediatur, ne imminens augendi processus "unionem inter homines indies propinquiorem" temperet, velut foedus anno 1957 ictum describit. Anno 1994, etiamnum tempore EU12, Wolfgang Schäuble et Karl Lamers documentum in lucem protulit, in quo de Europa continentali tractarunt. Quae idea praesagiebat hanc continentalem Europam effectum quendam centripetam habiturum esse, quae magnetis more reliquam Europam attrahet. Huius ideae prodromus fuit consilium excogitatum a duobus consiliariis Helimuti Kohl, quod Iulii anno 1989 in lucem ediderunt. Mertes et Prill Europam circulorum concentricorum appellavit, circa nucleum quendam foederalem constituta, quae ex sex civitatibus vetustissimis, inter se simillimis constat. Anno 1994, hanc pristinam conceptionem revocabant.

Conceptio Europae plurium velocitatum reviviscebant quidam, propter coepta quae sequentur:
* eurozona, cum viginti civitatibus sociis et duabus in ERM II Omnes civitates sociae, Dania excepta, pacti sunt, ut foederi adsciscerent, sed nuperrime nemo consilium habet ita faciendi.
*zona Schengeniana, cum 27 civitatibus, 23 membris Unionis Europaeae et quattuor mebris quae Unioni non consociabant.  Excludit autem quattuor Unionis membra, omnes, quibus obligatum est, ut adiungantur in posteritate, Hibernia excepta.
*alia incepta ad nonnullas civitates restricta (European Defence Initiative, Prüm Convention)

## Notae
Categoria: Unio Europaea
Dies sanguinis donandi

thumb|Celebratio diei sanguinis donandi anno 2014.
**Dies sanguinis donandi** est dies ab Ordine mundi sanitario anno 2004 institutus, qui quotannis die 14 Iunii inter gentes celebratur ad sanguinem altruismi causa donandum.

Sententia anno 2023 fuit: Quin sanguinem, quin plasma des; quin vitam, et quidem saepe, impertias. ("Give Blood, Give Plasma, Share Life, Share Often"), anno 2024 fuit: Viginti annos donationis celebrandi: vobis gratias ago, donatores sanguinis ("20 years of celebrating giving: thank you blood donors!") et anno 2025 est: Quin sanguinem, quin spem: coniunctum vitas salvamus. ("Give blood, give hope: togather we save lives)

Origo diei est natalis Caroli Landsteiner, qui genus sanguinis invenit.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis Ordinis Mundi Sanitarii proprius. (Anglice)

Categoria:Haematologia
Categoria:Ordo mundi sanitarius
Categoria:Ritus Iunii
Statio Kiotoensis

thumb|Statio Kiotoensis anno 2013.
**Statio Kiotoensis** (Iaponice 京都駅, *Kyōto-eki*) est statio ferriviaria in regione Shimogyo provinciae Kyoti in Iaponia. Qua commercia ferriviaria JR West, JR Central, et Kintetsu operantur. Cereos electricos in latere exteriori habet quae nocte illuminantur.

## Historia stationis 
Statio Kiotoensis, primum anno 1877 in populari sui temporis architectura aedificata, die 20 Decembris eiusdem anni aperta est. Anno autem 1997, novum stationis aedificium aedificatum est.

## Nexus externi 
* De Statione Kiotoensi in JR Central, situ interretiali 
* De Statione Kiotoensi in Kyoto Travel, situ interretiali 

Categoria:Confecta 1877
Categoria:Kyotum
Categoria:Stationes ferriviariae
Hymnus Respublicae Atropatenes

[thumb|upright=0.6|[Insigne Atropatenes.]]
**Azərbaycan Marşı** est hymnus nationalis Respublicae Atropatenes, qui ab Uzeyir Hajibeyov composita est. Ahmad Javad verba anno 1919 scripserat.

## Musica hymni
thumb|center
thumb|center

## Textus hymni
## Notae 
Categoria:Atropatene (res publica)
Categoria:Hymni nationales
Carolus Hegel

**Carolus** vulgo *Karl* **Hegel** (natus die 7 Iunii 1813 Norimbergae, mortuus Erlangae die 5 Decembris 1901) fuit historicus Germanicus.

## Vita
Filius Georgii Gulielmi Friderici Hegel Berolini et Heidelbergae studia fecit ante iter Italicum. Ex anno 1840 magister auxilians Berolini in gymnasii tribus Neu-Kölln fuit. Anno 1841, professor exterordinarius in historicis Rostochii nominatus est. Postquam opus eius magnum *Geschichte der Städteverfassung von Italien* (Lipsiae 1847) vulgatum est, Hegel professoris ordinarii honorem nactus est.

Annis 1844 et 1849 periodicum Suerinense *Mecklenburgische Zeitung* moderabatur, quae res prorsus politicissima fuit. Inde Parlamentum Erfordiense sedem ei senatoriam obtulit. Monaci commissionem historicam duxit et ex anno 1862 novam editionem operis *Chroniken der deutschen Städte* praeparavit, ubi ipse capitula de Norimberga, Argentorato, Colonia Agrippina et Mogontiaco pepigit.

En saeparatas istius operis impressiones: *Verfassungsgeschichte von Köln im Mittelalter* (Lipsiae 1877), *Verfassungsgeschichte von Mainz im Mittelalter* (Lipsiae 1882). Insuper in praesidio ad edenda *Monumenta Germaniae historica* sedebat et Nationale Museum Germanicum curabat.

Inter opera alia habemus haec: *Geschichte der mecklenburgischen Landstände bis 1555* (Rostochii 1856); *Die Ordnungen der Gerechtigkeit in der florentinischen Republik* (Erlangae 1867); *Dino Compagni, Versuch einer Rettung* (Lipsiae 1875); *Über den historischen Wert der ältern Dante-Kommentare* (Lipsiae 1878); *Städte und Gilden der germanischen Völker im Mittelalter* (Lipsiae 1891); *Die Entstehung des deutschen Städtewesens* (Lipsiae 1898); *Leben und Erinnerungen* (Lipsiae 1900 - autobiographica).

Frater eius Immanuel Hegel (1814-1891), ex anno 1836 pro aerario Borussia laborans, homo politicus conservativus fuit. Autobiographiam suam *Erinnerungen aus meinem Leben* Berolini anno 1891 edidit.

## Nexus externi
*Vicifons
*Neuhaus, Helmut, „Hegel, Karl“ apud: *NDB-online* (hic in interreti)

Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Autobiographi
Hegel, Carolus
Hegel, Carolus
Hegel, Carolus
Hegel, Carolus
Categoria:Scriptores Germaniae
Athenaeum Adolphi Max

thumb|Principalis porta scholae
**Athenaeum Adolphi Max** (Francogallice *Athénée Adolphe Max*) anno 1909 condita est. Est schola Bruxellana publica. 

## Historia 
Schola anno 1909 condita est. Ab anno 1978 tam puellas quam pueros recipiebat. 
    
## Aedificia 
Aedificium anno 1904 conditum est, architecto Edmundo De Vigne. schola duas aulas habet.

## Alumni 
* Petrus Deligne : Mathematicus
* Plastic Bertrand : cantor
* Philippus Geluck : Actor, scriptor librorum nubeculatorum, sculptor 

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs officialis

Categoria:Scholae Belgicae
Categoria:Bruxellae
Categoria:Constituta 1909
Remigius Autissiodorensis

**Remigius Autissiodorensis** (vel **Antissiodorensis** etc.), anno 841 natus et anno 908 mortuus, fuit theologus et grammaticus doctus Benedictinus.

thumb|Titulus editionis commentariorum Remigii in Psalmos, Coloniae, 1536
## Vita
Burgundiae natus, Heirici Autissiodorensis et fortasse Lupi Servati discipulus, in abbatia sancti Germani Autissiodorensi ab anno 861 ad 883 aetatem degebat; scholae huius monasterii praefectus ab anno 876 erat. Anno 883 Remos ad litteras provehendas missus estm ubi Hucbaldo Elnonensi familiaris fuit. Circa annum 900 Lutetiae dialecticam et musicam docebat; Odo Cluniacensis ibi discipulus eius fuit.

## Opera
Commentaria ad librum Genesim et ad Psalmos composuit necnon ad artem grammatucam Donati et Prisciani et Iuvenalem et ad disticha Catonis; maximum Remigii opus est ad Martianum Capellam commentaria. 

## Nexus externi
* Opera Remigii in *Patrologia Latina*
* Remigii ad Donatum commentum, ed. 1902
* Remigii ad psalmos commentaria, ed. prima 1536

Categoria:Benedictini
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Scriptores Franciae
Pantaleon (sanctus)

Sanctus **Pantaleon** seu **Pantalaimon** martyr Christianus fuit, mortuus Nicomediae in Bithynia circa annum 305. In Ecclesia tum orientali quum occidentali colitur. 

## Vita et cultus 
Pantaleon medicus fuit, qui artem suam gratuito exercuit, quod in lingua Graeca antiqua communi ἀνάργυρος dicitur. Ab Hermolao presbytero et medico eruditus est. Pro fide Christiana in persecutione Diocletiani occubuit. 

Festum eius in Ecclesia Romana in diem 27 iulii incidit; in Occidente Pantaleon inter quattuordecim auxiliatores connumeratur. In Ecclesia byzantina, cum liturgia sancti Ioannis Chrystostomi celebratur, nomen Pantaleonis quotidie commemoratur in prima parte liturgiae proscomidia dicta. 

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Sancti
Categoria:Medici Graeci antiqui
Circulus Oettinga

**Circulus Oettinga** (Theodisce *Landkreis Altötting*) est circulus in terra foederali Bavaria, in oriente provinciae Bavariae Superioris situs.

## Geographia 
Caput circuli est Oettinga, urbs maximorum incolarum Burchusia.

Regio circuli constat ex tribus spatiis variis. A septentrionibus subiecti Aeni pertinet terra Aeni Isaraeque clivosa. Iuxta est Aeni subiectum medio latere 10 km. Septentrionali sequuntur colles mole glaciali facti et regio fluminis Alz in terra ante Alpes sita. Locus summus circuli est Tierlechingae (Theodisce *Tyrlaching*) (544 m supra mare), locus imus apud Haiming (346 m supra mare). 

Circulus Oettinga adiacet dextrorsum circulis Trunensis, Mühldorf, Rottal-Inn. Meridiano oriente est finitimus Austriae.

## Nexus externi 
* Res.

Categoria:Circuli terrae Bavariae
Ludovicus Cellotius

**Ludovicus Cellotius** (Francogallice *Louis Cellot*), anno 1588 Lutetiae natus et 10 Octobris 1658 ibidem mortuus, fuit Iesuita Francogallicus, scriptor et poeta Latinus.

## Vita
Iesuita ab anno 1605, linguam Latinam et Graecam et Hebraeam Rothomagi et Flexiae docebat, postea provincialis Iesuitarum Franciae factus est.

Composuit orationes, *Mauritiadem* carmen epicum, tragoedias quattuor (quarum una de sanctis Adriano et Natalia), de controversia Gotescalci historiam aliaque opera.

## Opera
* *Orationes panegyricae* *nunc post varias in Gallia & Belgio factas impressiones bono & commodo eloquentiae studiosorum in Germania recusae* 1607
* *Mauritiados Andegavensis libri III, ad reverendissimum in Christo patrem ac dominum dominum Claudium de Rueil, episcopum Andegavensem*...1628
* *Opera poetica*, 1630
* *Harangue funèbre sur le trépas de très-haute et puissante dame Anne de Bueil, duchesse de Bellegarde, prononcée en la cérémonie de ses obsèques le 27 novembre 1631,* 1632 
* *Propositiones aliquot excerptae ex libro qui inscribitur : de Hierarchia et Hierarchis libri IX*, 1641
* *Historia Gotteschalci praedestinatiani, et accurata controversiae per eum revocatae disputatio in libros quinque distincta, quibus accedit appendix miscellanea ex opusculis nondum editis, aliisque tractatibus historiae lucem allaturis collecta*, 1655

## Nexus externi
*Vita Cellotii Theodisce breviter enarrata et de *Chosroe* tragoedia eius disputatio

Categoria:Iesuitae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Poetae Latini Franciae
Categoria:Historici Franciae
Categoria:Oratores
Sancta Mechtildis

e]] 
**Mechtildis de Hackeborn** (1241–1298) fuit monialis in monasterio Helpithensi (seu Helftensi) apud Islebiam, quae praesertim tamquam auctrix *Libri specialis gratiae* (de mystica) commemoratur. In schola puellari studiorum exactrix fuit.

## Vita et spiritualitas 
### De vita
Mechtildis anno 1241 nobilibus parentibus e familia de Hackeborn nata est. Septennis a monialibus monasterii Rodarsdorfensi, ubi Gertrudis, soror eius maior natu vivebat, se inter illas admitti rogavit. Anno 1258 monasterium ad Helfta Sancta Mechtildis circa annum 1298, forsitan die 19 Novembris 1299 mortua est.

### Spiritualitas 
Mechtildis facultatem varia elementa liturgiae profunde experiendi habebat; prima pars *Libri specialis gratiae* iuxta ordinem anni liturgici ordinata est, saepissime ad textus qui in liturgia horum dierum canuntur alludens., S*oror Mechtildis* nuncupata, vulgo *Mechthild von Magdeburg*; quas Mechtildes nonnulli confuderunt. Gertrudis de Hackeborn, soror sanctae Mechtildis, abbatissa monasterii Hefltensis fuit, unde nonnumquam sancta Mechtildis cum baculo pastorali repraesentatur, etiamsi reapse abbatissa non fuit. *Donna Matelda* in Divina Comoedia forsitan sancta Mechtildis, sed alicubi Mechtildis die 26 vel 27 februarii colitur In Ordine Praedicatorum sancta Mechtildis in festo sancti Alberti Magni breviter commemoratur, cum cantatur responsorium: *Visi sunt beatae Mechthildi Albertus et Thomas.* Mechtildis etiam in Ecclesia Anglicana colitur.

## Editiones recentiores 
* *Revelationes Gertrudianae ac Mechtildianae II: Sanctae Mechtildis* Liber specialis gratiae*, accedit sororis Mechtildis* Lux divinitatis (1877)
* *Preces Gertudianae* (1919) [orationes selectae a s. Gertrude et s. Mechtilde compositae]

## Notae 
## Nexus externi 
* Benedictus Pp. XVI de sancta Mechtilde (anglice) (theodisce) (francogallice)
* Monasterii Helftensis pagina domestica
*Vicifons
*lexicon sanctorum oecumenicum
*vita in paginis magistro Eckharto dedicatis 
*nexus apud DDB 

Categoria:Magistri
Categoria:Sancti
Lectrum

thumb|upright=0.7|Lectrum.
[thumb|upright=0.7|[Ioannes F. Kennedy, dum ante lectrum orat.]]
[thumb|upright=0.7|[Quadricinium fidium cum lectris,]]

 est mensula obliqua ubi libri vel folia ponuntur ut ab oratoribus in lectione recitentur vel a musicis in  legentur. Ante lectra oratores stare solent; musici autem stare aut sedere possunt. Ad tripodem vel columen vel aliam fulturam lectra inhaerere solent, et nonnulla lectra sinunt altitudinem vel obliquitatem accommodari ut contactus cum oculis fiat facilior.

## Notae 
Categoria:Academia
Categoria:Ars acroamatica
Categoria:Musica
Categoria:Oratoria
Categoria:Studiorum universitas
Eduinus Mattison McMillan

thumb|Edwinus Mattison McMillan
**Eduinus Mattison McMillan** (natus 18 Septembris 1907; mortuus 7 Septembris 1991) fuit chemicus Americanus qui neptunium et elementa transuranica invenit et anno 1951 Praemium Nobelianum chemiae cum Glenn Theodoro Seaborg accepit, ratione elementorum transuranicorum inventorum.

Institutum Technologiae Californiense frequentavit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Instituti Technologiae Californiensis
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Glenn Theodorus Seaborg

[thumb|Glenn Thoedore Seaborg anno [1964.]]
**Glenn Theodorus Seaborg** (natus die 19 Aprilis 1912; mortuus die 25 Februarii 1999) fuit chemicus Americanus qui elementa transuranica et plutonium invenit et anno 1951 Praemium Nobelianum chemiae cum Eduinus Mattison McMillan accepit, ratione inventionis materiarum transuranicorum. Incepto Manhattensi interfuit.

Institutum Technologiae Californiense fequentavit, deinde professor Universitas Californiensis Berkeleiensis creatus est.

Asteroides 4856 Seaborg et elementum Seaborgium in eius honorem nominati sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Instituti Technologiae Californiensis
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Ennigaldi-nanna

**Ennigaldi-nanna** fuit principissa et sacerdos Chaldaea, quae saeculo VI a.C.n. vixit et praesertim tamquam custos antiquissimi musei in mundo commemoratur.

## Vita 
Ennigaldi-nanna filia Nabonidi regis Chaldaeorum (quod regnum etiam Imperium Neobabylonicum dicitur) fuit et soror illius Balthasaris qui in capite quinto (convivium Balthasaris) et octavo Libri Danielis nominatur. Nomen eius etiam Bel-shalti-Nannar legebatur.

Anno secundo Nabonidi, seu 554 a.C.n., tamquam summa sacerdos dei Sin in urbe Ur instituta est, quo tempore nomen Sumericum En-nigaldi-nannae accepit, nomen autem eius Accadicum, quo antea usa erat, ignoratur museum in Ur condidit, in quo antiquitates variae Mesopotamiae osservarentur, additis explicationibus bilinguibus (Sumericis et in dialecto quodam Semitico) in cylindris fictilibus scriptura cuneiformi exaratis. 

## Commemoratio 
*Spinatrypa ennigaldinannae* brachiopodum Devonicum in eius honorem nominatum est.

## Notae 
Categoria:Antiquus Oriens Medius
Categoria:Babylonii
Categoria:Incolae Mesopotamiae antiquae
Categoria:Mesopotamia
Colloquium

**Colloquium**, interdum etiam "dialogus" vocatum, est genus litterarum Latinarum ad discipulos Latine docendos scriptarum. Vocabulum *colloquium* Latine sermonem inter duos vel complures homines significat, in quo de rebus variis colloquuntur, qui sermo vult exemplo discipulis esse imitatione. Itaque colloquia sunt plerumque revera ficta, attamen ad res veras spectantia.

Hoc genus litterarum Latinarum a tempore antiquo ortum est; floruit autem tempore Renascentiae.

A tempore antiquissimo, immo a saeculo saltem tertio, exstant colloquia appellata "Hermeneumata," quae exemplis sunt discentibus linguam latinam vel graecam. Verba scribuntur in duabus columnis, quarum una colloquium latine continet, altera graece. Hoc modo qui intellegit, exempli gratia, Latine, legendo columnam Latine scriptam, deinde columnam Graece scriptam comparando gradatim in utraque lingua progredi potest. 

Tempore Renascentiae, praesertim in Europa occidentali ubi lingua graeca antiquiore utebantur paucissimi homines, nova colloquia prolata sunt quae e lingua graeca non pendebant, velut Erasmi, Vivi, Corderii, Corvinique colloquia, quae omnia per totam Europam celeberrima fuerunt. 

## Index talium colloquiorum 
Fons horum titulorum hic inveniri potest.
# *Colloquia* Erasmi
# *Colloquia* Vives
# Colloquia Latina (Benjamin Leonard D'Ooge · 1888)
# *Colloquia Scholastica* Maturini Corderii
# *Admodum utiles Dialogi scholastici et pueriles* Laurentii Corvini (1537)
# *Praetexta latine Loquendi Ratio, Per Colloquiorum formulas, nunc ioculariter, nunc serio, studiosis pueri non modo bene loquendi, sed etiam bene vivendi modum praescribens, et miscens utilia duclibus*  (Duncan, 1552)

## Notae 
Categoria:Genera litterarum
Categoria:Litterae Latinae
GMA Network

**GMA Network, Inc.**, vulgo **GMA**, est societas commercialis, cuius sedes Quezon in urbe Philippinica sita est. Anno 1950 condita est. Pluribus tramitibus radiophonicis et televisificis in Philippinis operatur.

## Canales televisificae 
### In Philippinis 
* **GMA**
** DZBB-TV (Manila)
** DZEA-TV (Dagupan)
** D-12-ZB-TV (Batangas)
** DWAI-TV (Naga)
** DYXX-TV (Iloilo)
** DYGM-TV (Bacolod)
** DYSS-TV (Cebu)
** DXMJ-TV (Davao)
* GTV
** DWDB-TV (Manila)
* Heart of Asia
* Hallypop
* I Heart Movies
* Pinoy Hits

### Pristina 
* Channel V Philippines
* DepEd TV
* Fox Filipino
* GMA News TV (Philippinica)
* QTV/Q (co-possessores  Zoe Broadcasting Network)

### Extra Philippinis 
* GMA Pinoy TV
* GMA Life TV
* GMA News TV

## Radiophonica 
* **Barangay FM**
** DZBB 594 (Manila)
** DZSD 1548 (Dagupan)
** DYSP 909 (Puerto Princesa)
** DYSI 1323 (Iloilo)
** DYSB 1179 (Bacolod)
** DYSS 999 (Cebu)
** DXRC 1287 (Zamboanga)
** DXGM 1125 (Davao)
* **Super Radyo**
** DWLS 97.1 (Manila)
** DWRA 92.7 (Baguio)
** DWTL 93.5 (Dagupan)
** DWWQ 89.3 (Tuguegarao)
** DWQL 91.1 (Lucena)
** DYHY 97.5 (Puerto Princesa)
** DWCW 96.3 (Naga)
** DYMK 93.5 (Iloilo)
** DYEN 107.1 (Bacolod)
** DYRT 99.5 (Cebu)
** DXLX 100.7 (Cagayan de Oro)
** DXRV 103.5 (Davao)
** DXCJ 102.3 (General Santos)

## Interrete 
* GMANetwork.com

## Subsidiarii et Divisiones 
* Alta Productions Group, Inc.
* Citynet Network Marketing and Productions, Inc.
* GMA Entertainment Group
* GMA Integrated News and Public Affairs
* GMA International
* GMA Kapuso Foundation
* GMA Network Films, Inc. (GMA Pictures)
* GMA New Media, Inc.
** Digify
** GMA Affordabox
** GMA Now
* GMA Regional TV
* GMA Sports
* GMA Worldwide, Inc.
* MediaMerge Corporation
* Radio GMA
* RGMA Marketing and Productions, Inc.
** GMA Music
** GMA Playlist
* Scenarios, Inc.
* Script2010, Inc.
* Sparkle GMA Artist Center

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis GMA Network proprius.

Categoria:Canales Televisifici
Categoria:Philippinae
Categoria:Radiophonia
Vitta Azurea

**Vitta Azurea**, Francogallice *Le Cordon Bleu*, est schola artis coquinariae Francicae, Lutetiae anno 1895 condita. Ab anno 1933 scholae eiusdem nominis in aliis civitatibus per mundum constitutae sunt.

[thumb|Scholae coquinariae Vittae Azureae (*Ecole de cuisine du cordon-bleu*) praeceptrices praeceptorque alumnaeque anno [1896 pictae]]
Nomen Francogallicum *Le Cordon Bleu* ad ordinem equestrem mediaevalem alludit cuius membra vittam azuream gerebant. Hoc nomen usurpavit Martha Distel diurnaria in titulum libellorum ''* ("coqua vittá azureá dignata") quos ab anno 1894 divulgare coepit. Ab anno insequenti lecturas artis coquinariae sub eodem titulo offerebat, quae in scholam mox convertuntur sub aegide Academiae Coquinariae (*Académie de cuisine''), adiuvante Henrico Paulo Pellaprat, docente Carolus Driessens qui pro eruditione puellarum coquinaria iam agitabat, Augusto Colombié, Roberto Poulain.

Martha Distel annis 1930 mortua, Elisabetha Brassart anno 1945 scholam emit et annos quadraginta duos conduxit. Eo aevo docuerunt Max Bugnard coquus, Claudius Thillmont pasticiarius, Petrus Mengelatte scriptor culinarius. Discipuli internationales plures ibi convenerunt, inter quos Iulia Child et Lee Barnes Americanae, Maria Berry Angla. Anno 1987 Andreas Cointreau scholam acquisivit.

Schola eiusdem nominis, eadem fere lege, Londinii anno 1933 condita est. His diebus scholae 35 per mundum sub aegide Vittae Azureae Parisiensis conducuntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
*  
* 

## Nexus externi 
* Nina Zagat, Tim Zagat, "The Unsung Heroine of Julie & Julia"

!
Categoria:Constituta 1895
Maria Berry

**Maria Berry** est:
* Maria Berry (1763–1852), scriptrix Anglica
* Maria Berry (* 1935), scriptrix Anglica
Pandora (series)

thumb|Pandora 7, Taciti *Germania* (1920)
**Pandora** est series librorum quae ab Insel Verlag Lipsiae annis 1920 et 1921 edita est. 
Pandora pertinebat ad consilium editoris qui vocatur Orbis literarum (Theodisce *Weltliteratur*). Constabat ex tribus libris seriebus diversis contentis et instrumentis. Stephani Zweig scriptor editionem libri seriei ab Insel Verlag suggessit. Ille editor Antonius Kippenberg persuadere potuit emptio litterarum originalium peregrinarum difficillimum esse diu ob inflationem in Germania post Primum bellum mundanum.

Series constat ex quinquaginta duobus voluminibus in forma octava minore. Apparatum seriei in Insel-Bücherei fundatum est, quod in libro foro ab anno 1912 valde felix fuit. Volumina in carta densata ligantur. Libri pittacia in fronte operculum habent et in spina, quae informationes de auctoris et contento continent necnon de numero seriei. Anno 1920, Walter Tiemann signum ovale pro Pandorae serie designavit. Navem navigantem in mari ostendit nomenque PANDORA.

Series duos titulos habuit in textu originali Latino; haec sunt Cornelius Tacitus: *Germania* (Pandora 7) et Iacobus a Voragine: *Legenda aurea* (Pandora 48).

Auctorum Graecorum quatuor volumina inedita ob praematura discontinuationem seriei. Hic, exempli gratia, libri sequentes instituuntur: *Ranae* ab Aristophane, *Historiarum pastoralium* Longus sive *Synoptica Evangeliorum* propositum.

## Proscriptiones libri seriei 

Editiones Insulae 1 WP.jpg|Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1920)
IV Pandora.JPG|Foliolum quinque titulorum in lingua Russica (1920)
LL Werbung Orbis literarum 1921 IV 439 WP.jpg|Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1921)
LL Werbung Insel Verlag Weihnachten 1924 WP.jpg|Foliolum cum pluribus titulis in diversis linguis (1924)

## Nota 
Categoria:Series librorum
Grex Wagner

[thumb|[Carta geographica ubi Grex Wagner bella agere potest.]]
**Grex Wagner** (Russice Группа Вагнера) est copiae paramilitares a Russia anno 2014 constitutus, cuius creator Eugenius Prigožin, negotiator qui relationem amicam cum Vladimiro Putin habuit est. Grex qualitate neo-Nazisticus et dexter extremus est.

Grex Wagneranus militia mercennaria in bella civila Syriae, Libyae, res publicae Africae Mediae, et Maliae intererat, deinde Incursionem Russicam in Ucrainam participavit, quod scelus bellicum et torturam parit.

Die 23 Iunii 2023, Grex Wagneranus ab Eugenio Prigožin interceptionem regiminis contra rectionem Russicam e Rostovia ad Tanaim egit sub nomine "iter iustitiae." At frustra, et Prigožin in Ruthenia Alba exsul factus est. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Constituta 2014
Categoria:Historia Russiae
Categoria:Munera militaria
Unda prorae (astronomia)

[thumb|[ventus stellaris|Ventus stellae LL Orionis, cum is et materies circumiecta collidant, undam prorae (quae ut arcus luminosus patescit) gignit.]]

In astrophysica, **unda prorae** (Anglice *bow shock*, Italiane *onda di prua*) est effectus interactionis inter  planetariam vel stellarem et quoddam plasma ambiens,  ventum solarem casu Telluris, similis undae prorae navium.

Unda prorae planetae cui sit nonnullus campus magneticus est limes ubi ob proximitatem  velocitas venti stellaris subito deest. Unda prorae stellae est limes eius , ubi ventus stellaris in  incurrit.

Unda prorae Terrae est circiter 17 km spissa et circiter 90 000 km a planeta distans.

## Notae 
* Ventus solaris
* Ventus stellaris
* Unda prorae

Categoria:Astronomia
Categoria:Physica
Ufa (flumen)

**Ufa** (Russice Уфа, Baschkirice Өфө vel Ҡариҙел) est flumen in regionibus Celiabinscensi et Sverdloviensi et in re publica Baschkiria Russiae, Albi fluminis accola maximus. Nomen Baschkiricum Ҡариҙел (*Karizel, Kara Idel*) *flumen Nigrum* vel *Rha Nigrum* significat (nam Album et Cama fonte Rha fluminis putabantur).

Circiter 1430 chiliometra longitudinis est. In montibus Uralensibus (Iurma mons iugi Uraltau) ut flumen montanum oritur, Aio accola maximo accepto in loca planiora exit. Receptaculum aquae Paulinum (*Pavlovskoie*) in Ufa constructum est. In Ufa urbe in Album flumen se effundit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Celiabinscensis
Categoria:Regio Sverdloviensis
Categoria:Baschkiria
Categoria:Systema Camae fluminis
Gulielmus Shockley

**Gulielmus Shockley** (Anglice *William Bradford Shockley Jr.*; natus Londinii die 13 Februarii 1910; mortuus Stanfordiae in oppido Californiano die 12 Augusti 1989) fuit inventor physicusque Americanus, cui anno 1956 praemium Nobelianum physicae tributum est pro transistris cum Ioanne Bardeen et Gualterio Brattain inventis.

Anno 1956, Shockley Laboratorium Semiconductrorum Shockleianum Prospectu Montano in oppido Californiano instituit, evolutionem Vallis Silicii incipiens.

Anno 1963, professor Universitatis Stanfordiensis creatus est.

## Controversiae 
Shockley infamis est cum rassismum et theoriae eugenicae defenderet. Credebat homines nigricolores inferiores intellectualiter esse alborum.

*Laboratorium Bellianum
*Universitas Stanfordiensis

## Notae 
Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Iudas Thaddaeus Okolo

**Iudas Thaddaeus Okolo**, nomine nativo *Jude Thaddeus Okolo* (natus Kano in urbe Nigeriana die 18 Decembris 1956), est praelatus Ecclesiae Catholicae, ex anno 1990 diplomaticus Sanctae Sedis. Episcopus a Francisco Arinze anno 2008 consecratus. Locum nuntii apostolici in pluribus regionibus tenuit titulo Archiepiscopi Novicensis. Ex anno 2022, sextus nuntius apostolicus in Re Publica Bohemica est.

## Nexus externi 
Categoria:Episcopi Nigeriae
Categoria:Legati pontificales
Norossus

thumb|*Duo fratres*, mons iugi Norossensis
**Norossus** (Graece Νοροσσὸν ὄρος), vel hodie **montes Mugodzharenses**, sunt montium Uralium continuatio humilior, catena monticulorum et collium in regione Aktobensi Kazachstaniae. Longitudo catenae ad 200 chm est, latitudo ad 30 chm. Mons altissimus est Boktybai Maior (657 m). Interdum pars confinii Europae et Asiae putatur.

Quartzitibus et schistis et gneissis et granitis et saxis arenaceis conglomeratisque Norossus compositus est. Cuprum et plumbum et zincum et niccolum in Norosso gignuntur.

Steppa sicca et semideserta Norossum operiunt. Iastus et Orus flumina in decliviis occidentalibus, accolae Irgisi in orientalibus oriuntur.

*Praeglyphioceras mugodjaricum* et *Acutimitoceras mugodzharense*, Cephalopoda Devonica, a his montibus nuncupata sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Montes Kazachstaniae
Donaldus Knuth

(Anglice *Donald Ervin Knuth*; natus Milvauchiae die 10 Ianuarii 1938) est mathematicus informaticus professorque emeritus Universitatis Stanfordiensis. Anno 1974 praemio Turing laureatus est. Knuth pater analysis algorithmorum appellatus est..

Knuth est auctor operis magni, quod dicitur “Ars Programmaturae Computatralis”. Praeter opera theoretica quae scripsit, Knuth systemata typographica  et  excogitavit.

## Notae 
* Algorithmus
* Scientia computatoria

## Nexus externi 
* Pagina domestica Donaldi Knuth apud Universitatem Stanfordiensem.
* Bibliographia

Categoria:Computatores
Categoria:Mathematici Civitatum Foederatarum
Carolus Follenius

vulgo *Karl Theodor Christian Friedrich*  (natus die 5 Septembris 1795 Novali Rumeri -Theodisce *Romrod*- in Hassia, mortuus die 13 Ianuarii 1840 naufragus in Civitatibus Foederatis Americae) iuris peritus et theologus Germanicus et Americanus fuit.

## Vita
Frater Adolphi Ludovici Giessae theologiae studuit. Post expeditionem in Francos iurisprudentiae se dedicavit. Anno 1818, postquam Giessae in iuribus habilitationem nactus est, indagationes auctoritatum publicarum de quibusdam actionibus politicis fugiebat. Inde Ienam eundum erat ubi ipse fanaticus studiosos ad popularem concitationem pellebat. Turbarum ambitusque accusatus Franciam petebat; anno 1820 autem a Francis  Helvetiam relegatus est. Denique Basileae in universitate laborare concessum est.

Quod munus quinquennale frugiferum rectio Borussiae interventione interrupit, ut anno 1829 America Septentrionalis nova patria ei facta est. Bostoniae litterarum Theodiscarum professor universitarius creatus est. Postea se unitarianismi motui aggregavit et praedicator religiosus factus est. Cum navis vaporaria Neoeboraco Bostoniam reditura offenderet, mortuus est.

Follenius multas cantilenas libertatem glorificantes exaravit (e.g. »Brause, du Freiheitssang«) et linguae Theodiscae librum definitivum   multis editionibus gavisurum edidit (»Practical grammar of the German language«, editio tertia decima, Bostoniae 1848). Cuius opera omnia Bostoniae anno 1842 quinque voluminibus edi vidua Elisabetha iussit. 

Iste vir mirandus cursu honorum incommodato abolitionismo favebat, Americanis arboris nataliciae traditionem insinuabat et artem gymnicam magni aestimabat.

## Nexus externi
*Markus Bürgi: "Follen, Karl", apud: *Historisches Lexikon der Schweiz* (HLS) (hic in interreti) 

## Notae