open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ioannes Michael Maitzen

**Ioannes Michael Maitzen** (natus die 28 Martii 1943 Graecii) Austriacus astronomus et praeses Foederationis Esperanticae Austriacae est.

## Vita
Absolutorio in gymnasio humanistico anno 1961 recepto astronomiae, mathematicae, physicae in universitate Graecensi studuit. Anno 1967 doctoratu laureatus est. Tempore studiorum iam assistebat in instituto astronomicorum universitario. Postea in Bauco annis ab 1969 ad 1976 laborabat. Annis autem ab 1976 ad 1985 assistens scientificus in instituto astronomicorum universitario Vindobonae fuit. Anno 1986 instituti dicti Austriaci consultorem principem proclamaverunt; in Europa apud observatorium merdianum Europaeum astronomos Austriacos repraesentat inde ab anno 1986. 

Veniam docendi universitariam mense Martio 1980 erat nactus. Mense martio 1989 professor universitarius extraordinarius nominatus est a Curtio Waldheim, reipublicae praeside.

## Scientifica et linguistica
Maitzen excogitavit rationem luminum colandorum quae stellas magneticas chemice separatas invenire iuvit. Itaque apud istas stellas in undarum longitudine 520 nanometrorum  detectae sunt lacunae typicae. 

Maitzen professor est apud Scientiarum Academiam Internationalem (AIS) Civitatis Sancti Marini ubi saepe in sessionibus studiosis symbolas afferebat. Academia ista ab Universali Societate Esperantica instituta erat. Annos plures in eius praesidio fuit, denique anno 2012 eam ducere coepit. 

Annis ab 1968 ad 1969 Associationi iuventutis Esperanticae internationali praefuit. In congressibus esperantistarum universalibus parandis pluries participavit. Res Esperanticas Vindobonae optime disponebat et disponet; anno 1987, quando lingua Esperantica iubilaeum centum annorum celebravit, symposium scientificum moderatus est. Anno 2001 seminarium in Anno linguarum Europaeo initiavit. In editione altera glossarii PIV (Plena Ilustrita Vortaro) auxilium dabat pretiosum. Inde ab anno 2012 in officio Nationum Unitarum Vindobonensi argumenta Universalis Societatis Esperanticae (UEA) proponit explicatque. Anno 2013 UEA ei diploma de optimis rebus pro Esperantico gestis dedit.  Saepius cum Celso Wandel orationes scientificas in conventibus Esperanticis habuit.

## Notae 
## Nexus externi
*Opera de et a domno Maitzen in catalogo Vindobonensi de linguis constructis 
*Biographiuncula
Interpunctum

[thumb|Scriptio continua manuscripti [Vergilius Augusteus|Vergiliani (saec. IV)]]

**Interpunctum** vel **interpunctio** est signum non alphabeticum, quo verbum in textu positum a proximo separatur intellectus causa. Interpuncta varia sunt, sicut **punctum** (.) quo finis periodi vel sententiae indicatur, aut **virgula** sive **comma** (,) quo fines incisionum vel membrorum inserticiorum denotari possunt. Variis linguis variae sunt interpungendi rationes, quas etiam grammatici praescriptionibus moderantur. Latine scribentis est potius usum editionum philologarum quam suae vernaculae observare. Interdum tamen commate sagaciter posito legentem ab ambiguitate defendere possumus. Si enim "Qui exiit cum fratre redit" scribamus, ambiguum est, utrum "Qui exiit, cum fratre redit" an "Qui exiit cum fratre, redit" intellegi debeat.

## De origine interpunctionis 
Inscriptiones antiquissimae et manuscripta mediaevalia scriptione continua exarata sunt. Iam inter antiquos coeptum est **puncto** (·) singula verba a proximis separari, a quo *interpunctum* appellatum, nec non *interpunctio*, quo verbo etiam interpungendi actus significabatur. Praeter puncta alia quoque ornamenta, sicut hederae distinguentes, in usu erant. Postea quidem denuo scriptio continua in usum recepta est, quod usque in manuscriptis mediaevalibus haesit. Cui interpungendi usui postea substituta sunt **interspatia** vel spatia vacua inter verba posita. 

## De usu interpunctorum 
Interpunctio primum verbis separandis servivit. Nec non deerant signa elocutoria, quibus sententiarum verborumque ornamenta inlustrabantur, quo melius res ad declamandum dispositae intellegi possent. Quae signa cum elocutioni tum scriptioni proderant. Itaque vis et sensus *interpunctionis* extensa est ad alia quoque signa quae intellectui inservirent. In editionibus philologis haec interpungendi ratio originem trahit a manuscriptis mediaevalibus, quorum usus per saecula haesit. Attamen nonnulli exstiterunt loci, quos emendari oportet.

In hodiernis textuum Latinorum editionibus haec saltem interpunctorum genera in usu sunt:

## Notae 
## Bibliographia 
* Ashley J. B. & Clark R. J.  (1986) Sense and punctuation at Terence, Adelphoe 141-147. *Rheinisches Museum* 129: 260-266.
* Booth, Joan (2006) Amazing grace: reading between the lines in Propertius 1.13.29-32. *Classical Quarterly* N. S. 56: 528-537.
* Gutiérrez González, Ramón (2010) An exegetical and critical note on Cic. Inv. 1, 10. *Philologus* 154: 242-254.
* Müller, Rudolf W. (1964) *Rhetorische und syntaktische Interpunktion: Untersuchungen zur Pausenbezeichnung im antiken Latein.* Dissertatio inauguralis, Eberhard-Karl-Universität. 
* Parkes, M. B. (1993) *Pause and Effect: An Introduction to the History of Punctuation in the West.* University of California Press.
* Wingo E. O. (1972) *Latin punctuation in the classical age.* Mouton. 

Categoria:Scripturae
Categoria:Typographia
!
Paragraphus

[thumb|*[Summa theologiae*, folium ¶ paragraphis ornatum.]] 
**Paragraphus** (a verbo Graeco παράγραφος (sc.γραμμή) 'nota iuxta scripta') est scriptorum mensura de quadam re. Paragraphus ex una vel pluribus sententiis consistit. Paragraphi non postulati grammatica, tamen expectantur in scriptione formali, ad prosam longiorem ordinandam.

Vix aut nihil erat spatium inter verba in scriptione antiquissima linguarum classicarum Graecae et Latinae, et bustrophedon ('rursum prorsum in vices') forte scriptum est. Directio autem scriptionis, et divisiones verborum interpunctioque terminalis solita temperi facta sunt: primo *paragrapho*, quae fuit similis sublineae initio novae mensurae. Quae paragraphus mutata est in "pedem muscae" (¶), quae nota in manuscriptis Anglicis mediaevalibus inter sententias insertum videtur. Folium hederaceum (e.g. ☙) quoque eodem modo adhibitum est.

## Notae 
Categoria:Typographia
Categoria:Scripturae
Comum (Irania)

thumb|Sacrarium Fatimae bint Musa
**Comum** (Persice , *Qom*) est octava a maxima urbs Iraniae et caput provinciae Comensis, in ripis fluminis Comi, centum viginti chiliometra ad meridiem et occidentem Teherani situm. Censu anno 2016 habito,  incolas habebat.

Comum a Musulmanis Siiticis sanctum habetur, quia hic iacet sacrarium Fatimae bint Musa, sororis imamis ‘Alī ibn Mūsā ar-Riḍā (789–816).

## Pinacotheca 

Timche-ye-Qom4.JPG|Forum tapetum
Jamkaran_Mosque.jpg|Meschita Jamkaran
Maghabere Gonbade Sabz مقابر گنبد سبز از بناهای تاریخی شهر قم.jpg|Hortus tholi viridis (Gonbad-e Sabz)

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Comum (Irania)
Lucianus Pacomio

**Lucianus Pacomio** (natus Villae Novae Casalensii die 4 Novembris 1941) est presbyter Ecclesiae Catholicae et a die 29 Septembris 2017 episcopus Montis Vici..

Presbyter consecratus anno 1964. Consecratus episcopus die 6 Ianuarii 1997 a papa Ioanne Paulo II.

## Apostolica sententia qtque vexillum 
**Gaudium Domini fortitudo mea**

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina archidioeceseos Montis Vici

Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Incolae Italiae
Categoria:Episcopi Montis Regalis in Pedemonte
Archiereus

**Archiereus** (Graece ἀρχιερεύς) potest esse:
* Summus sacerdos, pontifex
* Episcopus Christianus
Nanzi

**Nanzi** seu litteris Sinicis 南子 (anno fere 480 a.C.n. mortua), e civitate Song oriunda, uxor fuit ducis Ling civitatis Wei.

Confucius in civitate Wei morans Nanzi visitavit (quamquam stupri cum fratre libidinumque aliarum iam accusata est). De qua re a sectatore Zilu interrogatus "Si ullam rem nefastam feci," ait, "me caelum exsecretur, me caelum exsecretur!"

## Notae 
## Fontes antiqui 
* *Analecta Confucii* 6.28
* Sima Qian, *Shiji*

## Bibliographia 
* "Nanzi" in Lily Xiao Hong Lee, A.D. Stefanowska, edd., *Biographical Dictionary of Chinese Women: Antiquity Through Sui* (Londinii: Routledge, 2007) pp. 53-54  

Categoria:Nobiles Sinarum
Categoria:Nati saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mortui 480 a.C.n.
Rituum et officiorum memoriale

thumb|upright=1.5|Textus *Memorialis rituum* cum scholiis ante annum 907 exscriptus
***Rituum et officiorum memoriale*** (litteris Sinicis **禮記**, *Li ji*) est unus e quattuor libris antiquis Confucianis.

*Rituum et officiorum memoriale* pars principalis constituit "classici rituum" (禮經 *Li jing*), in quo comprehenduntur alii libri duo, videlicet *Ritus Zhou* (周禮 *Zhōu lǐ*) et *Ordo ritusque* (儀禮 *Yili*). Classicum rituum unum est e serie quinque classicorum Sinensium.

## Notae 
## Editiones et versiones 
* James Legge, ed. et interpr., *The Sacred Books of China: the texts of Confucianism: part 3-4, The Li *K*i*. Oxonii: Clarendon Press, 1885  Pars 3 aliud exemplar Pars 4

Categoria:Sericae scripta
Categoria:Litterae Sinicae
Ordo ritusque

***Ordo ritusque*** (titulo Sinico 儀禮, pinyin *Yili*) est unus e tribus libris antiquis Sinarum e quibus constituitur "classicum rituum" (禮經 *Li jing*), in quo comprehenduntur ceteri libri duo, videlicet *Ritus Zhou* (周禮 *Zhōu lǐ*) et *Liber rituum* (禮記 *Li ji*).

## Editiones et versiones 
* John Steele, ed. et interpr., *The I-li, or Book of etiquette and ceremonial*. 2 voll. Londinii: Arthur Probsthain, 1917  Vol. 1 vol. 2

Categoria:Sericae scripta
Categoria:Litterae Sinicae
Ritus Zhou

***Ritus Zhou*** (titulo Sinico 周禮, pinyin *Zhōu lǐ*) est unus e tribus libris antiquis Sinarum e quibus constituitur "classicum rituum" (禮經 *Li jing*), in quo comprehenduntur alios libros duos, videlicet *Ordo ritusque* (儀禮 *Yili*) et *Liber rituum* (禮記 *Li ji*).

## Editiones et versiones 
* Édouard Biot, interpr., *Le Tcheou-li, ou Rites des Tcheou*. 2 voll. Lutetiae: Imprimerie Nationale, 1851 Vol. 1 vol. 2

Categoria:Sericae scripta
Categoria:Litterae Sinicae
Tetrabiblion

**Tetrabiblii**  Confuciani quattuor omnino sunt partes seu libri, nominibus a Philippo Couplet sic conversis:
* *Magna scientia* (大學 *Da xue* sive *Ta hio*), in libro *Rituum et officiorum memoriali* comprehensa;
* *Medium sempiternum* (中庸 *Zhong yong*), ibidem comprehensum;
* *Mencius* (孟子 *Mengzi*)
* *Ratiocinantium colloquia* sive *Analecta Confucii* (論語 *Lunyu*)

* Litterae Sinarum
* Quinque classica

## Notae 
## Bibliographia 
* Bleeker, C. J., et G. Widengren. 1971. *Historia Religionum.* Volumen 2: *Religions of the Present.* Brill. ISBN 90-04-02598-7.
* Gardner, Daniel K. 2007. *The Four Books: The Basic Teachings of the Later Confucian Tradition.* Indianapoli: Hackett. ISBN 978-0-87220-826-1.
* Hsin-Chung Yao. 2000. *An Introduction to Confucianism.* Novi Eboraci: Cambridge University Press.
* Michael Nylan, *The five "Confucian" classics*. Novo Portu: Yale University Press, 2001. ISBN 978-0-300-08185-5

4
Categoria:Confucianismus
Categoria:Sericae scripta
Alī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ

**Alī ʿAbd Allāh Ṣāliḥ** vel litteris Arabicis علي عبد الله صالح (in suburbiis Ṣanʾāʿ natus die 21 Martii 1942; in eadem urbe die 4 Decembris 2017 necatus) fuit politicus Iemeniae. Praeses meruit a die 18 Iulii 1978 usque ad 25 Februarii 2012. Sub hoc praesidatu die 22 Maii 1990 Iemenia aucta est e contributione civitatis breve temporis spatium liberae Iemeniae Australis, quae usque in annum 1967 partim colonia Britannica, partim territorium sub tutela Britannica fuerat.

Praesidatu renuntiato se inter bella civilia Iemenensia cum factione Ḥūṯiyyūn iunxit; a qua anno 2017 dissonans, domo sua ictu pyrobolico deleta ipse interfectus est. 

## Bibliographia 
* Patrick Wintour, "Former Yemen president Saleh 'killed in fresh fighting'" in *The Guardian* (4 Decembris 2017)

Categoria:Nati 1942
Categoria:Mortui 2017
Categoria:Necati
Categoria:Politici Iemeniae
Categoria:Duces civitatum
Abantes

**Abantes** fuerunt antiquae Euboeae incolae, qui traduntur ex Thraciae oriundi, primum Phocide consedisse, ubi Abas condiderent, deinde in Euboaem traiecisse. Etiam creduntur Abantes Euboeae Ionios ad deduciendas colonias in Asiam Minorem adiuvisse. In Homeri catalogo navium Abantes dicuntur quadraginta naves ad Troiam habuisse. Nauarchus eorum erat Elephenor et oppida eorum erant Chalcis, Eretria, Histiaea, Cerinthus, Dium, Carystus, Styra.

## Notae 
Categoria:Gentes antiquae
Categoria:Euboea
Mahometus ʿAbd al-Raḥmān filius gentis Ṯānī

**Mahometus ʿAbd al-Raḥmān filius gentis Ṯānī** seu Arabice محمد بن عبدالرحمن آل ثاني (Doha in urbe die 1 Novembris 1980 natus) est politicus Quatariae e familia regia ortus. Alumnus est universitatis Qatarensis ubi scientiae oeconomicae studuit. A die 27 Ianuarii 2016 minister a rebus externis, a die 17 Martii 2023 primus minister meret..

## Bibliographia 
* Patrick Wintour, "Autocracies breed terror in Middle East, says Qatari foreign minister" in *The Guardian* (23 Novembris 2017)

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1980
Categoria:Incolae Quatariae
Categoria:Alumni Universitatis Qatarensis
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Gubernatores civitatum
Quinque libri classici

**Quinque libri classici** Sinenses sive **quinque volumina** sic enumerantur:
* *Liber mutationum* (*Yi-Kim* sive *Yijing*, Sinice 易經)
* *Liber carminum* (*Chi-king* sive *Shijing*, Sinice 詩經), aliter *Libri odarum*;
* *Libri historiales* (*Xu-Kim* sive *Shujing*, Sinice 書經)
* *Urbanitatis ac morum liber* (*Li jing*, Sinice 禮經) tria capita comprehendens, videlicet:
** *Rituum et officiorum memoriale* (*Li-Ki* sive *Liji*, Sinice 禮記)
** 周禮 (*Zhōu lǐ* i.e. "Ritus Zhou")
** 儀禮 (*Yili* i.e. "Ordo ritusque")
* *Ver et autumnus* (*Chun-Cieu* sive *Chunqiu*, Sinice 春秋)
His saepe additur textus non iam servatus "classicum musicum" appellatus (樂經 *Yuè jīng*), qui, si re vera olim exstiterit, post librorum cremationem deperditus est. Chronographus Sima Qian "classicum sextum" nuncupavit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Philippus Couplet et al., *Confucius Sinarum philosophus* (1687).
* 
* Michael Nylan, *The five "Confucian" classics*. Novo Portu: Yale University Press, 2001. ISBN 978-0-300-08185-5

* Quattuor libri

5
Categoria:Confucianismus
Categoria:Sericae scripta
Categoria:Litterae Sinicae
Kaifala Marah

**Kaifala Marah** (in oppido Koidu natus) est politicus Montis Leonini. E populo Kuranko ortus, parentibus a pago Koinadugu emigratis, religioni Islamica haeret. Alumnus est collegii Fourah Bay, universitatis Civicae Neo-Eboracensis, universitatis Hullensis. Minister vectigalium Montis Leonini ab anno 2012 usque in 2016 meruit. Die 4 Decembris 2017 minister a rebus externis factus est.

## Nexus externi 
* Idrissa Konteh, "As predicted at AYV on Sunday… Kaifala Marah abandons government" (7 Martii 2017) apud *AYV News*

Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Montis Leonini
Categoria:Nati saeculo 20
Categoria:Alumni Collegii Fourah Bay
Categoria:Alumni Universitatis Civicae Neo-Eboracensis
Categoria:Alumni Universitatis Hullensis
Nellus Musumeci

**Nellus Musumeci** (natus *Sebastiano Musumeci* Militelli iuxta Catanam die 21 Ianuarii 1955 natus) est politicus Siciliae. Professor artis diurnariae meruit. Ab iuventute consiliarius communalis, anno 1994 praeses provinciae Catanensis electus est, quo officio a die 19 Februarii 1994 usque ad 25 Maii 2003 functus est. Eisdem annis et usque in 2009 legatus est parlamento Europaeo. Die 18 Novembris 2017 praeses regionis Siciliae factus est, antecessore Rosario Crocetta. Prima ministra Georgia Meloni minister meridiei et politiae maritimae a die 22 Octobris 2022. 

Anno 2016 laureas in communicatione multimedia meruit universitatis studiorum Hennae in insula nativa.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Sicilia, Musumeci eletto presidente di Regione. Sconfitto il M5S, crollo del Pd" in *Il Messaggero* (6/8 Novembris 2017)

## Nexus externi 
* "Sebastiano (Nello) Musumeci" apud Parlamentum Europaeum

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1955
Categoria:Politici Italiae
Categoria:Incolae Siciliae
Categoria:Alumni Universitatis Hennae
Unio internationalis chemiae purae applicatae

[thumb|[Pittacium cursuale congressus IUPAC internationalis anno 1965 in Moscua.]]
**Unio internationalis chemiae purae applicatae** cum abbreviatura internationali **IUPAC** est foederatio internationalis societatum nationalium chemicarum constituta anno 1919 quae in Turico sedet. IUPAC normas techicas nominum chemiae organicae et compositorum chemicorum divulgat.

## Codices acidorum aminicorum 
IUPAC acidorum aminicorum quoque caudices excogitaverunt:

## Notae 
* Nomenclatura chemica compositorum inorganicorum

## Nexus externi 
* IUPAC situs interretialis

Categoria:Chemia
Categoria:Turicum
Categoria:Constituta 1919
Liangzhu (urbs antiqua)

***Liangzhu*** sive litteris Sinicis 良渚 est locus archaeologicus iuxta vicum hodiernum Liangzhu in pagis suburbanis urbis Hanchei provinciae Zhejiang in Serica. Ibi vestigia habitationum, urbis moeniorum, domus principalis, horrei ad oryzam conservandam annis reperta sunt, quae res omnes inter 5&nbsp;400 et 4&nbsp;250 a.p. confectae essent.

Urbs antiqua sub collibus Fengshan et Zhishan posita formam rectangularem habuit, angulis curvatis, longitudine (a borea ad austrum) fere 1&nbsp;850 metris, latitudine fere 1&nbsp;600 metris, superficie 290 hectaris.

## Bibliographia 
* Bin Liu et al., "Earliest hydraulic enterprise in China, 5,100 years ago" in *PNAS* (4 Decembris 2017) Epitome

## Nexus externi 
* Situs musei Liangzhu
* Pagina apud UNESCO
* Bob Yirka, "Earliest example of large hydraulic enterprise excavated in China" (5 Decembris 2017) apud *Phys.org*

Categoria:Loci archaeologici Sericae
Categoria:Loci habitati neolithici
Categoria:Hancheum
Epei

**Epei** (Graece ) fuerunt antiqua Graeciae gens, incolae Elidis, quos Pausanias et alii tradunt ex Aetoliae oriundos esse. In Homeri catalogo navium Epei Elidis dicuntur quadraginta naves ad Troiam habuisse. Nauarchi eorum erant Amphimachus, Thalpius, Diores, Polyxenus, et terrae eorum erant Buprasium et terrae Hyrmine, Myrsino, Olene, Alesio inclusae. Incolae Elidis deinde Elii appellati sunt.

## Bibliographia 
* Harry Thurston Peck, ''Harper's Dictionary of Classical Antiquities'' (1898), s.v. "Elis".

Categoria:Gentes antiquae
Categoria:Elis
Thomas Hopkins Gallaudet

**Thomas Hopkins Gallaudet** (Edimburgi natus 1787; mortuus 1851) fuit magister hominibus surdis et praecursor eruditionis surdis. Condidit Connecticuta scholam *American School for the Deaf* ubi digessit lingua sermone gesticulartoria quae sufficit creare Linguam gesticulatoriam Americanam hodiernam.

## Nexus externus 
* Commentarius de Thomas Hopkins Gallaudet ex Encyclopaedia Britannica

Categoria:Incolae Connecticutae
Categoria:Inventores linguarum
Categoria:Linguistae Civitatum Foederatarum
Gallaudet, Thomas Hopkins
Categoria:Magistri
Dionysius Matveencov

**Dionysius Vladimiri filius Matveencov** (Russice Денис Владимирович Матвеенков, tr. Denis Vladimirovič Matveencov; natus die 24 Septembris 1970 Smolensci) est linguista Russicus, docent cathedrae linguae Francogallicae, candidatus scientiarum philologicarum, vicarius rectoris Universitatis Smolenscensisss. 

## Biographia 
Dionysius Matveencov natus est 24 Septembris Smolensci. Annis ab 1988 ad 1993 Matveencov discebat facultatis linguisticarum peregrinarum Universitatis Publicae Smolenscensis. Is erat discipulus excellentius. Ab 1994 ad 1995 docebat linguam Russicam Lugduno, urbe Franciae. Anno 2003 scripsit thesim doctoralem, quam defendit Universitate Publica Moscuense. Ab anno 1996 laborat in cathedra linguae Gallicae. Anno 2004 electus est decanus facultatis lingusticarum peregrinarum. Ab anno 2009 est vicarius rectoris Universitatis Smolenscensis.

Studia scientifica sunt characteres styli individualis, enormis orthographia, argo Gallica. Dionysius Vladimiri filius Matveencov scripsit plus quam 40 opera. Matveencov est auctor 37 scientificorum operum, 6 operum de methodica. Legit lectiones de cultura et historia Franciae, de interpretatione scriptum et de sociolinguistica.

## Notae
Categoria:Professores Universitatis Smolenscensis
Categoria:Alumni Universitatis Smolenscensis
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Incolae Russiae
Categoria:Linguistae
Categoria:Philologi Russiae
Matthaeus Morawiecki

**Matthaeus Morawiecki**, praenominibus vulgaribus *Mateusz Jakub* (Vratislaviae natus die 20 Iunii 1968) est politicus Poloniae.

Filius physici et repugnatoris Cornelii Morawiecki participavit iam annum tredecimum agens inter motus politicos. Alumnus est universitatis Vratislaviensis polytechnicumque et scholae oeconomicae eiusdem urbis, insuper universitatum Hamburgensis et Basileensis. Lector meruit ab anno fere 1996 usque in 2004 in urbe nativa apud scholam oeconomicam, quae inter hos annos titulum universitatis adsumpsit. Ab anno 1998 usque in 2002 legatus est conventui regionali Silesiae Inferioris. Minister ab evolutione a die 16 Novembris 2015, deinde eodem tempore minister a vectigalibus a die 28 Septembris 2016 factus est, primo ministro Beata Szydło. Cui succedens ipse primus minister confirmatus est die 11 Decembris 2017.

## Bibliographia 
* "Poland's finance minister to replace Beata Szydło as prime minister" in *The Guardian* (7 Decembris 2017)
* Jan Cienski, "Polish reshuffle puts sights on prime minister" (29 Septembris 2016) apud *Politico*
* Christian Davies, Jennifer Rankin, "Poland's prime minister sacks ministers in move to mend ties with EU" in *The Guardian* (9 Ianuarii 2018)

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1968
Categoria:Politici Poloniae
Categoria:Alumni Universitatis Vratislaviae
Categoria:Alumni Universitatis Hamburgensis
Categoria:Alumni Universitatis Basiliensis
Categoria:Alumni Scholae et Universitatis Oeconomicae Vratislaviensis
Categoria:Alumni Polytechnicae Vratislaviensis
Categoria:Professores Scholae et Universitatis Oeconomicae Vratislaviensis
Honos

[thumb|Inter [saeculum|saecula XVII et XIX duella, seu singularia certamina, saepe ad honorem defendendum denuntiabantur.]]
**Honos**, sive **honor**, est reverentia, observantia, veneratio, quam homo vel homines alicui in testimonium virtutis exhibeant. Vocabula similis significationis sunt *decus,* *ornamentum,* *amplitudo.* Etiam dicitur de magistratu et munere publico, et de dono vel praemio, quo alicui honorem significamus ac praestamus.

## Sententia 
"Honos alit artes, omnesque incendantur ad studia gloria."

## Deus 
[thumb|Honos deus in nummo [Marcus Aurelius|Marci Aurelii]]
Honos etiam a Romanis deus habitus est, pater Maiestatis. Templum ei dicatum fuit una cum Virtute, horum simulacro separatis cellis posito. Eidem Honori, ut et Saturno, Romani capite aperto, at ceteris diis velato, sacrificare solebant.

## Notae 
*Certamen singulare
*Cursus honorum
*Dignitas
*Emeritus
*Eponymus
*Homicidium honorabile
*Integritas
*Medalia
*Ordo
*Poëta laureatus
*Pudor
*Seppuku
*Titulus

Categoria:Virtutes
Supercumulus Virginis

thumb|upright=2|Tabula supercumuli Virginis
**Supercumulus Virginis** est grex galaxiarum qui galaxias nostram et Andromedae cum multis aliis includit. Grex propinquus et grex Maffei 1 partes constituunt huius supercumuli in quo galaxiarum circiter duo milia comprehenduntur. 

## Bibliographia 
* I. D. Karachentsev, V. E. Karachentseva, W. K. Hutchmeier, D. I. Makarov, "A Catalog of Neighboring Galaxies" in *Astronomical Journal* vol. 127 (2004) pp. 2031–2068 Textus
* Edward J. Shaya, R. Brent Tully, Yehuda Hoffman, Daniel Pomarède, "Action Dynamics of the Local Supercluster" apud *arXiv* pro *Journal of Astrophysics* (2017)

## Nexus externi 
* "Galaxy orbits in the local supercluster" (8 Decembris 2017) apud *Phys.org*

Categoria:Greges galaxiarum
Henricus Dundas

**Henricus Dundas**, primus **vicecomes Melville et baro Dunira** (Anglice: *Henry Dundas, 1st Viscount Melville*; Edinburgi natus die 28 Aprilis 1742; ibidem mortuus die 28 Maii 1811) fuit advocatus Scoticus et vir publicus Britannicus, legatus apud parlamentum regni Βritanniarum ab anno 1774 usque ad annum 1802, minister a rebus marinis Britanniarum regni. Dundas politicus conservativus fuit, cuius magnus adversarius fuit Gulielmus Wilberforce.

Vicecomes Melville, maximus politicus Scoticus Angliae, cognominibus "Magnus Tyrannus" et "Rex Henricus Nonus" ac "Magnus magister Scotiae" appellatus est.

## Origo 
Dundas fuit quartus filius iudicis Roberti Dundas de Arniston, qui in Scotia magnum imperium habuit. Mater Henrici fuit Anna Gordon, filia Gulielmi Gordon et secunda uxor Roberti Dundas.
left|thumb|Iuvenis Dundas

## Vita 
Henricus Dundas Edinburgi natus est die 28 Aprilis 1742. Discipulus fuit Scholae Regiae Edinensis. Ab anno 1763 ad 1765 in facultate iuridica studia exercuit. Dum Dundus studebat, is erat item membrum Societatis Universitatis Edinensis Bonarum Litterarum (*Edinburgh University Belles Lettres Society*) et participabat in disputationibus. Ab 1766 ad 1775 erat vicarius Domini Advocati Scotiae (*Solicitor General for Scotland*), et ab anno 1775 ad 1783 Dominus Advocatus (*Lord Advocate*). Anno 1774 electus est legatus apud parlamentum Britannicum. In parlamento Dundas honorem magni oratoris adeptus est, praecipue cum Gulielmus Pitt primus minister erat. Ab anno 1794 ad 1801 Dundas ministri militaris officio functus est. Ab 1802 fuit vicecomes Melville et baro Dunira.

Abolitioni mercatus servorum Africanorum strenue obstitit, quam ob rem multos adversarios habebat. Anno 1806 inter impedimentum Dandas in ius vocatus est, sed iam absolutus est. Anno 1807 nominatus est membrum Privati Concilii.

Vicecomes Melville mortuus est 28 Maii anni 1811 Edinburgi. Sepultus est in ecclesia Lotianis.

## Memoria 
Edinburgi est columna Dundas dicata. Nominatus est districtus Novae Ausralis Cambriae Dundas. Henricus Dundas est persona libri Patricii O'Brainis de Iacovi Aubrey, qui adest personae pricipali.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Legati Parlamento Britannico
Categoria:Alumni Scholae Regiae Edinensis
Torus

**Torus** potest esse:
* Funiculus tortus, qui duplicatus aut triplicatus funem facit
** Vitium vinculus
* Torus (architectura), membrum turgens, rotundum et oblongum instar funis, ut videre est in basi Tuscanica, in qua unus, et in Dorica ac reliquis, in quibus duo tori sunt
* In animalibus, pars carnosa exstans sive pulpa carnis musculosae
** Pars crassa arboris
* Culcita, quae lecto imponitur sive discubitorio sive funebri sive cenatorio
** Coniugium, thalamus
* Tori riparum, elatiores riparum partes herbis vestitae, quae lecti vicem sedenti praebere possunt
* Torus (mathematica), superficies geometrica 

* Torris
Hieronymus Powell

**Hieronymus Powell**, vulgo plene *Jerome Hayden Powell* (Vasingtoniae in urbe natus die 4 Februarii 1953) est iuris consultus et argentarius Civitatum Foederatarum.

In urbe nativa eruditus, Gradus A.B. in Universitate Princetoniensi et Iuris Doctoris in  Universitatis Georgiopolitanae adeptus est.

Mense Decembri 2011 inter gubernatores systematis aerarii foederalis a Baraco Obama Praeside nominatus est, quamquam Powell se cum Factione Republicana consociabat. Mense Novembri 2017, praeses huius systematis a Donaldo Trump propositus est, Ioannae Yellen successor.

## Bibliographia 
* Heather Long, "Who is Jerome Powell, Trump’s pick for the nation’s most powerful economic position?" in *Washington Post: Wonkblog,* 31 Octobris 2017.
* Howard Schneider, "Powell faces early test of policy view as tax cuts near approval," *Reuters,* 11 Decembris 2017.

## Nexus externi
Categoria:Alumni Universitatis Georgiopolitanae
Categoria:Alumni Universitatis Princetoniensis
Categoria:Argentarii Civitatum Foederatarum
Categoria:Iuris consulti
Natasha Henstridge

**Natasha Tonya Henstridge** (nata Springdale in oppido Terrae novae die 15 Augusti 1974) est actrix Canadensis. 

## Pelliculae selectae 
* 1995: *Species*
* 1996: *Maximum Risk*
* 1998: *Species II*
* 1998: *Dog Park*
* 2000: *Second Skin*
* 2001: *Ghosts to Mars*
* 2008: *Deception*

## Nexus externi
* 

Categoria:Actores Canadae
Categoria:Cinematographia
Categoria:Mulieres
Cohors

**Cohors**, seu **cors**, seu **chors**, potest esse:
* Cohors (locus), locus in villa, maceriis aut saepe circumdatus, in quo gallinae et pecus custodiuntur, et alia ad usum villae servantur
* Hominum multitudo, quae personam aliquam circumdat, hominum manus, comitatus, et praecipue militum manus
** Cohors (pars legionis), decima pars legionis Romanae, in tres manipulos vel sex centurias divisa

## Notae
Metronidazolum

thumb|Metronidazolum.
**Metronidazolum** est antibioticum et antiprotozoicum, quod singillatim vel comes cum usu aliorum antibioticorum in tractandis morbi inflammatorii pelvici, endocarditis et vaginosis bacterialis utitur; etiamnunc dracunculiasis, giardiasis, trichomoniasis, amoebiasis velut colitis pseudomembranosae (clostridio difficili) Magnum momentum habet. Effectum non gratos nauseam, gustatum metallicum, anorexiam, cephalalgias ferunt.

Metronidazolum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est.

## Natura Metronidazoli 
### Natura chemica 
Metronidazolum est nitroimidazolum. Nomen IUPAC suum est 2-(2-methyl-5-nitro-imidazol-1-yl)aethanol.

Massa molaris est 171.15 g/mol. 
Codex ATC est .

### Natura pharmacologica 
Metronidazolum est medicamentum cum effectibus contra bacteria atque protozoa.

## Notae 
Categoria:Antibiotica
Categoria:Ordinis mundi sanitarii medicamenta essentialia
Ultimate Fighting Championship

thumb|Insignia societatis
**Ultimate Fighting Championship** (abbreviatur **UFC**) est societas pancratium, sedem Campis in urbe Nivatae habens,
quam societas WME–IMG praeest. Cui optima promotio pancratium in orbe et proceres pugnatores ludinis sunt. Propositum certiminis priscis Ultimate Fighting Championship fuit agnitum optimam artem martialem cum reguliis minimis inter pugnatores ex differentibus disciplinis pugnatoribus sicut pugilatio, jujutsu brazilianus, sambo, palaestrica, muay Thai, karate, zudo.

## Notae 
Categoria:Ludi athletici
Categoria:Artes martiales
Categoria:Luctatio
Apocarteresis

[thumb|upright|Concitatrix [Suffragium|suffragii farcinatur coactu in carcere HM Holloway, regno unitense tempore apocarteresis suffragi 
 mulieris.]]
**Apocarteresis** est operistitium vel pactum resistentiae absque violentiae vel pressura ubi participes ieiunant ut gestus obtestationis politicae ut provocat sensus culpabilis in aliis saepe cum propositione quaedam sicut mutatio politica. Plerumque activistas umorem imbiberunt send non cibum solidum. Ubi corpus (saepe dicio civitis) participium apocarteresis custodiam adipisci potest (sicut captivus), apocarteresis saepe per vim terminatur farciendo ab copore custodiae.

## Bibiliographia 
* "Hunger Strikes, Force-feeding, and Physicians' Responsibilities"

* [How Long Can You Go Without Food? Hunger strikes 101  *Slate(https://la.wikipedia.org/wiki/Slate_%28magazine%29)* magazine, June 10, 2004]
* Fasting as a Method To Demand International Protection For the People of Darfur, Sudan
* Bibliography on hunger strikes and force-feeding in the IFHHRO Right to Health Wiki

Categoria:Activismus
Categoria:Operistitia
Categoria:Ieiunium
Categoria:Protestationes
Edwinus Lee

**Edwinus Lee**, vulgo plene *Edwin Mah Lee* (natus die 5 Maii 1952; Franciscopoli die 12 Decembris 2017 mortuus) fuit politicus Civitatum Foederatarum.

Parentibus iam iuvenibus ab urbe Taishan Sinarum migrati, Edwinus Lee Seattlei natus et educatus est. Alumnus fuit Collegii Bowdoin scholaeque iuridicae universitatis Californiensis Berkeleiensis. Ab anno 2005 administrator urbanus Franciscopolitanus merebat iuxta praefectum Gavinum Newsom, quo officium gubernatoris locum tenentis civitatis Californiensis nacto Lee praefectus urbis ad interim anno 2011 factus est. Hoc munere, quod primus omnium e Sinis oriundorum tenebat, comitiis popularibus annis 2011 et 2015 confirmatus est. Anno 2017 propter cordis institionem subito mortuus est.

## Bibliographia 
* John Coté, "Ed Lee becomes the city’s first Chinese American mayor" in *SFGate: City Insider* (11 Ianuarii 2011)
* John Coté, "SF Mayor Ed Lee changes mind, will seek full term" in *SFGate* (7 Augusti 2011)
* J. Freedom du Lac, Cleve R. Wootson, "Ed Lee, San Francisco's first Asian American mayor, dies at 65" in *Washington Post* (12 Decembris 2017)
* Lee Romney, "San Francisco Mayor Ed Lee's easy reelection comes with complications" in *Los Angeles Times* (4 Novembris 2015)

Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Collegii Bowdoin
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Categoria:Praefecti Urbis Franciscopolis
Kumimanu

***Kumimanu*** (nomen a Geraldo Mayr et al. anno 2017 statutum) est genus  avium exstinctarum ordinis Sphenisciformium, quae aevo Palaeocaeno tardiori vivebant. Species typica ***Kumimanu biceae*** ab auctoribus eisdem descripta est ex ossibus fossilibus in ora maritima vici Hampden prope oppidum Oamaru insulae Australis Novozelandensis.

## Bibliographia 
* Gerald Mayr, R. Paul Scofield, Vanesa L. De Pietri, Alan J. D. Tennyson, "A Paleocene penguin from New Zealand substantiates multiple origins of gigantism in fossil Sphenisciformes" in *Nature: Communications* 8 (2017): 1927.

Categoria:Aves exstinctae Oceaniae
Categoria:Genera animalium
Categoria:Sphenisciformes
Categoria:Taxa 2017
Categoria:Taxa Mayr
Categoria:Palaeocaeno nata
Categoria:Palaeocaeno exstincta
Cento Vergilianus de laudibus Christi

alt=See caption|thumb|Primi quinque versûs *Centonis de laudibus Christi* et imago auctoris
***Cento Vergilianus de laudibus Christi*** est carmen Latinum a Faltonia Betitia Proba circa annum 352 compositum, postquam auctor ad Christianismum conversa est. *Cento* hic significat "genus carminis ex variis alieni operis hinc inde decerptis versibus, et ad alia significanda traductis consarcinatum". In hoc centone versibus ex operibus Vergilii extractis fabulae Veteris et Novi Testamenti Bibliorum Christianorum narrantur. Maior pars operis vitam Iesu Christi tractat.

Cur Proba hoc poëma scripsit non definite scitur, sed variae coniecturae factae sunt. Utique *Cento* late pervulgatus, denique in scholis, saepe cum Augustini libro *De doctrina Christiana*, ad instituta Christiana docenda adhibitum est. Eruditi autem non omnes magno eum aestimabant. Creditur Hieronymum Probam ac *Centonem* reprehendisse, et in decreto Gelasio I papae ascripto, poëma contemptum et "conpaginatum apocryphum" appellatum est. Nihilominus, Isidorus, Petrarca, Boccacius Probam approbaverunt et multi ingenium eius laudaverunt. Saeculis XIX et XX *Cento* deterior habitum est, sed philiologi recentes eum maioris aestimant.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Categoria:Textus Christiani
Categoria:Publius Vergilius Maro
Sinaia

**Sinaia** est urbs circuli Prahovae in Romania. In valle profunda fluminis Prahovae sub montibus Bucegi iacet iuxta viam ferriviamque quae a Bucaresto Coronam tendent. Ibi anno 2011 homines 10&nbsp;410 habitabant.

Oppidum nomine Sinaia circum monasterium Sinaia crescebat, quod anno 1695 conditum et ad honorem paeninsulae Sinai nominatum est. Hoc loco castella Peleș et Pelișor iussu regis Caroli I saeculo XIX exeunte constructa sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
thumb|upright=1.25|Sinaia anno circiter 1900 lucis ope picta

Categoria:Urbes Romaniae
Iosephus Pacheco

**Iosephus Pacheco**, vulgo plene *José Condungua Pacheco* (die 10 Septembris 1958 natus in pago Búzi provinciae Sofalae natus) est agronomus et politicus Mozambici.

Beirae in urbe educatus est. Erudiri in agronomia Manicae coepit, quae studia apud collegium iuxta Wye universitatesque Minnesotensem et Wisconsinensem persecutus est. Eisdem annis director agriculturae meruit in provincia Zambezia ab anno 1980 usque in 1990, deinde director nationalis ab evolutione agronomica. Ab anno 1995 usque in 1998 minister vicarius ab agricultura fuit, praeside Alberto Chissano, deinde gubernator provinciae Capitis Delicati, deinde ab 2005 minister a rebus internis, praeside Armando Guebuza. Anno 2010 sub eodem praeside minister ab agricultura factus est, quod officium sub praeside Philippo Nyusi retinuit. Die 12 Decembris 2017 minister a rebus externis promotus est.

## Nexus externi 
* "Down on the Farm" (2016) apud *The Business Year*
* Adrian Frey, "Four ministers dismissed – Hanlon" (13 Decembris 2017) apud *Club of Mozambique*

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1958
Categoria:Politici Mozambici
Categoria:Agronomi
Categoria:Alumni Collegii iuxta Wye
Categoria:Alumni Universitatis Minnesotensis
Categoria:Alumni Universitatis Wisconsinensis
Oldemirus Balói

**Oldemirus Balói**, vulgo plene *Oldemiro Júlio Marques Balói* (die 9 Aprilis 1955 natus in urbe Laurentii Marques; mortuus die 13 Aprilis 2021) fuit politicus Mozambici.

In urbe nativa educatus, ibidem universitatem Eduardi Mondlane atque in Anglia breve temporis spatium universitatem Londiniensem frequentavit. Minister vicarius a collaboratione internationali anno 1990 et minister ab industria anno 1994 (praeside Ioachimo Chissano), deinde director *Banco Internacional de Moçambique* anno 1999 factus est. A praeside Armando Guebuza die 10 Martii 2008 minister a rebus externis promotus est, quod officium usque in diem 12 Decembris 2017 retinuit.

## Nexus externi 
* Adrian Frey, "Four ministers dismissed – Hanlon" (13 Decembris 2017) apud *Club of Mozambique*

Categoria:Mortui 2021
Categoria:Nati 1955
Categoria:Politici Mozambici
Categoria:Alumni Universitatis Maputensis
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Londiniensium
Categoria:Ministri rerum externarum
Paschalis Mocumbi

**Paschalis Mocumbi**, vulgo plene *Pascoal Manuel Mocumbi* (die 10 Aprilis 1941 natus in pago Inharrime provinciae Inhambane; mortuus die 25 Martii 2023) fuit medicus et politicus Mozambici.

Ad missionem Mocumbi et in urbe Laurentii Marques educatus est. Studia medicinae persecutus est, propter sodalitates politicas interrupta, ab anno 1960 usque in 1973 in universitatibus Ulisiponensi in Portugallia, Pictaviensi in Francia, Lausannensi in Helvetia. Interdum anno 1962 in Tanzania inter conditores adfuit aciei liberationis Mozambici (*FRELIMO*). In hac civitate medicus laboravit, deinde in urbe Beira Mozambici.

Minister a valetudine meruit ab anno 1980, deinde minister a rebus externis ab 1987. Primus minister patriae fuit ab anno 1994 usque in 2004.

## Nexus externi 
* "Pascoal Mocumbi" (vita) apud Ordinem sanitatis mundialis

Categoria:Medici Mozambici
Categoria:Politici Mozambici
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Olisiponensis
Categoria:Alumni Universitatis Pictaviensis
Categoria:Alumni Universitatis Lausoniensis
Universitas Andegavensis

**Universitas Andegavensis** fundata anno 1337 fuit. Erat quinta universitas publica condita in Andecavi, Cauleto et Salmurio Galliae post Lutetiae, Tolosae, Montipessulanae.

Facultates Medicinae, Artium, Theologiaeque anno 1432 additae fuit. Anno 1793 deleta fuit a Conventus. Anno 1971, Universitas Andegavensis a Quinta Reipublica recondita est.     

## Alumni illustres 
*Dionysius Mukwege
*Dionysius Papin

## Nexus externi 
* Pagina Domestica 
* Jean François Marie Lequeux, *Manuale compendium juris canonici ad usum seminariorum* volumen 4, p. 500 (1844)

!
Categoria:Constituta 1337
Categoria:Constituta 1971
Alcinda Abreu

**Alcinda Abreu**, vulgo plene *Alcinda António de Abreu* (die 13 Octobris 1953 nata in vico Nova Sofala pagi Búzi in provincia Sofala) est politica Mozambici.

In urbe Beira educata est. Universitatem Maputensem in Mozambico, collegium Universitatis Londiniensis in Anglia, universitatem Witwatersrand in Africa Australi frequentavit. Vidua est politici Maradali Mamadhusen, qui iuxta praesidem Samora Machel malo casu aeroplani die 19 Octobris 1986 mortuus est.

Alcinda Abreu ministra a rebus socialibus meruit ab anno 1994 usque in 1997, praeside Ioachimo Chissano. A praeside Armando Guebuza die 3 Februarii 2005 ministra a rebus externis, deinde die 27 Martii 2008 ministra a circumiectu facta est, quo officio usque in annum 2015 functa est.

## Nexus externi 
* "Detalhes do novo governo" in *Boletim sobre o processo político em Moçambique* no. 45 (1 Februarii 2010)

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1955
Categoria:Politici Mozambici
Categoria:Alumni Universitatis Maputensis
Categoria:Alumni Collegii Universitatis Londiniensis
Categoria:Alumni Universitatis Witwatersrand
Universitas Bituricensis

**Universitas Bituricensis** anno 1463 fundata est a Ludovico XI rege Francorum (qui Avarici in urbe natus erat) suadente fratre Carolo (qui eo tempore dux Biturigum fuit). Universitas anno 1793, sicut aliae universitates Francicae, a Conventu clausa est. 

## Nexus externi 
* *Manuale compendium juris canonici: ad usum seminariorum* p. 500 (1844)

!
Categoria:Constituta 1463
Categoria:Ludovicus XI
Acidum nitricum

thumb|Resonantia acidi nitrici.
thumb|upright=0.8|Acidum nitricum.
**Acidum nitricum**, sive **azoticum**, est acidum forte. Formulam summam HNO3habet. Acidum nitricum concentratum liquor flavus est cum solutio saturata est (fumans tunc dicitur cum de acido nitrico agitur in quo nitrogenium dioxydatum versatur), alioqui sine colore sed acri odore cum purum est. Sal acidi nitrici **nitras** vocatur (exempli gratia: nitras ammonii, formula NO3NH4).        

Acidum nitricum cum acido hydrochlorico aqua regia vocatur. Haec dissolvere aurum potest.

## De fabricatione industriali 
Acidum nitricum in laetaminibus et materiis displosivis elaborandis vulgo adhibetur. Ex methodo *Ostwald* dicta per tres gradus ex ammonia  producitur secundum tres reactiones infrascriptas:
: 4 NH3(g) + 5 O2(g)  → 4 NO(g) + 6 H2O(g) Temperatura: 350 gradus Celsiani, pressio: 5 atmosphaerae, catalyzante platino.
: 2 NO(g) + O2(g)   → 2 NO2(g)
: 3 NO2(g) + H2O(l)   → 2 HNO3(aq) + NO(g)
Duae oxidationes igitur et una hydratio. Naturaliter ex oxido nitrogenii nascitur (reactiones secunda et tertia).

## Notae 
## Nexus externi 
* Vicimedia communia plura habent quae ad acidum nitricum spectant.
*Acidum nitricum in *Sciencedirect*.
Categoria:Acida mineralia
Categoria:Chemia
Categoria:Composita nitrogenii
Palaeologi

thumb|Aquila biceps Palaeologorum
**Palaeologi** (Graece ) fuerunt domus Graeca et Romaea, quae ad nobilitatem emerserunt et deinde ultima domus regnatrix Imperii Romani Orientalis fuerunt.

Domus a duce exercitus Nicephoro Palaeologo et filio eius Georgio condita, summam dignitatem attinuit propter matrimonia cum domibus Duca et Comneno facta. Post quartam expeditionem sacram aliqui Palaeologi in vicinum imperium Nicaeanum fugerunt, ubi Michael VIII Palaeologus consors imperii anno 1259 factus, Constantinopolin recepit, et anno 1261 solus imperii orientalis imperator coronatus est.

Proles eius imperium rexerunt usque ad expugnationem Constantinopolis die 29 Maii 1452 a Turcis Ottomanicis factam. Diuturnissima fuit imperii Romani orientalis domus regnatrix. Et multo postea aliqui Palaeologi praeclari in societate Ottomanica manserunt. Pars Palaeologorum marchiones Montis Ferrati in Italia facta est et deinde matrimonio cum Gonzagis, ducibus Mantunais, coniuncta est.

### Imperatores Palaeologi 
# Michael VIII Palaeologus
# Andronicus II Palaeologus, Michaëlis VIII filius
# Michael IX Palaeologus, consors imperii, Andronici II filius
# Andronicus III Palaeologus, Michaëlis IX filius
# Ioannes V Palaeologus, Andronici III filius (disputatus a Ioanne VI Cantacuzeno, cognato materno Palaeologorum)
# Andronicus IV Palaeologus, Ioannis V filius maximus natu
# Ioannes VII Palaeologus, Andronici IV filius
# Andronicus V Palaeologus, particeps imperii, Ioannis VII filius
# Manuel II Palaeologus, Ioannis V filius minor natu
# Ioannes VIII Palaeologus, Manuelis II filius maximus natu
# Constantinus XI Palaeologus, Manuelis II filius minor natu

## Notae 
## Bibliographia 
* 

## Nexus externi 
* 

!
Categoria:Domus regnatrices
Christophorus Patten

**Christophorus Patten**, vulgo denuo *Christopher Francis Patten, Baron Patten of Barnes* (in oppido Cleveleys Lancastriensis comitatus die 12 Maii 1944) est politicus Angliae.

Familia catholica, proavis e comitatu Roscomensi Hiberniae migratis, Christophorus Patten Londinii educatus est. Alumnus est Collegii de Balliolo apud Oxonienses. Consiliarius politicus operam dedit iuxta Ioannem Lindsay qui anno 1965 praefecturam urbis Novi Eboraci petebat, deinde Londinii in tabulario factionis conservativae. Legatus est parlamento Britannico pro circulo Bathoniensi ab anno 1979 usque in 1992. Minister ab evolutione transmarina ab 1986, secretarius civicus a circumiectu ab anno 1989 meruit, prima ministra Margarita Thatcher. Sub Ioanne Major praeses factionis conservativae factus est, quo munere successum huius factionis in comitiis anni 1992 promovit. Ipse autem ab electoribus Bathoniensibus reiectus officium gubernatoris colonialis Hongcongi accepit. Quo officio usque in diem 30 Iunii 1997 functus est, Britannorum ultimus. Ab anno 1999 usque in 2004 commissus Europaeus a rebus externis fuit.

## Bibliographia 
* Jonathan Dimbleby, *The Last Governor*. 1997. ISBN 0-316-18583-3.
* Chris Patten, *Not Quite the Diplomat: Home Truths About World Affairs*. Londinii: Allen Lane, 2005. ISBN 0-7139-9855-5.

Categoria:Nati 1944
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Angliae
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Commissarii Unionis Europaeae
Categoria:Magistratus imperii Britannici
Categoria:Gubernatores coloniarum
Georgius Sviridov

**Georgius Basilii filius Sviridov** (Russice Георгий Васильевич Свиридов, tr. ''Georgij Vasil'evič Sviridov''; [[16 Decembris|3 [16] Decembris]] 1915 – 6 Ianuarii 1998) fuit musicae compositor ac clavicen Sovieticus et Russicus, Praemiis Staliniano (anno 1946), Leniniano (anno 1960) duabusque Publicis URSS (annis 1968 et 1980) ac titulis Artificis Popularis URSS (anno 1970) et Herois Laboris Socialistici (anno 1975) ornatus. Discipulus fuit Demetrii Šostakovič. Asteroides 4075 Sviridov in eius honorem vocatur.

## Nexus externi
* Situs interretialis Georgio Sviridov dedicatus. 

Categoria:Compositores Russiae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Capitulum

**Capitulum** potest esse:
* Parvum caput
* Capitulum (architectura), pars superior cuiusque rei, praecipue columnae vel pilae
* Haemorrhois
* Capitium, cappa
* Capitulum (pars libris), vel capitulum, divisio libris
* Capitulum Hernicum, oppidum Hernicorum in Italia, prope Pileum
Miraculous, les aventures de Ladybug et Chat Noir

***Miraculous, les aventures de Ladybug et Chat Noir*** ('Miraculosae: fabulae de Coccinellida et Fele Nigra') est series televisifica Francogallica computatro animata. Heroina seriei est Marinette Dupain-Cheng, puella quattuordecim annorum, quae in summo periculo quandam induit Coccinellam; heros autem fabulae Hadrianus Agrestis (Adrien Athanase Agreste), puer speciosus eiusdem aetatis, qui in periculis apparatu Felis Nigrae utitur. Qua fabula de actis narratur Coccinellae et Felis Nigrae contra Papilionem adversarium Miraculum (*Miraculous*), gemmas magnis potestatibus praeditas, petentem. Qui heroes semper periculum adeunt capitis, et uterque, quis alter sit, ignarus sibi invicem opitulatur, nam Marinette (sub persona Coccinellae) Cattum Nigrum adamavit, et Hadrianus (sub persona Catti Nigri) Coccinellam, non quidem Marinette, quam unam tantum ex amicis esse putat.

## Argumentum 
Res fabulae in Francogallia praesenti narratae geruntur. Marinette et Hadrianus condiscipuli Parisiaci sunt, sed nemo eos scit clandestino Cattum Nigrum et Coccinellam esse. Eliguntur suis virtutibus et animis bonis. Non solum mundum servare, sed etiam agere partes discipulorum debent. 

Praeterea Coccinellae est suis uti magicis auxiliis, quae potestatem creandi habeant et alias potestates ut ordinem reparent et illud emendent, quod corruptum est. Carmine felici facto Coccinella arte magica omnia detrimenta aedificiis et rebus facta reficit pacemque reddit. Detrimentum fectum est a Papilione, qui dare magnificas potestates hominibus innocentibus potest, ut mente laborent. Papilio enim Acumam arcanam mittit, quae obscurus videbatur, ad homines, qui passiones extremas sentiunt. Cattus Niger cum Coccinella simul curam agit. Cattus etiam potestates in suo baculo magico habet. Propter potestatem delendi nulla structura diu ei obstat. Ita sociati potentias malas vincere Papilionemque restringere debent, qui consequi ultimam potestatem obtiniendis miraculis Cocinellae et Catti Nigri vult. Si Papilio miracula ceperit, invictus erit.

## Index episodiorum 
## Nexus externi 
* Situs interretialis seriei proprius.

Categoria:Series animata