open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nemausus

**Nemausus** (Francogallice *Nîmes*) est urbs Francica 148'104 incolarum anno 2021 praefecturae Vardonis in regione australi Occitania et Ruscinone quae ab anno 2016 in maiorem regionem Occitaniam mersa est.

## Alia nomina 
Alia nomina sunt: *Colonia Augusta Nemausus*, *Colonia Nemausus*, *Nemansus*, *Nemantia*, *Nemausa Civitas*, *Nemausesium Urbs*, *Nemausum*, *Nemensis Civitas*, *Nemis*, *Nemossos*, *Nemosus*, *Nenniso* et *Volcarum Arecomicorum Nemessus*.

## Historia 
[thumb|[Dupondius exeunte Augusti imperio signatus. Crocodilus catenatus ad Aegyptum alludit quia Augustus veteranos qui in Aegypto pugnaverant Nemausi (COL NEM) collocavit.]]
Nemausus est urbs antiqua, nam haec urbs iam sexto saeculo a.C.n. condita est. Oppidum Volcarum Arecomicorum fuit, gentis Gallicae quae circa 120 a.C.n. in provinciam Romanam Narbonensem dictam contributa est. Volcae deum Nemausum propre fontem venerabantur. Colonia Romana iuris Latini primo saeculo a.C.n. eo deducta est unde varios nummos Romanos COL NEM inscriptos invenias.

Asteroides ex observatorio astronomico huius urbis anno 1858 repertus, omnium usque eo tempore hominibus cognitorum quinquagesimus primus, nomine 51 Nemausa dignatus est.

## Incolae notabiles 
* Franciscus Guizot, (1787-1874), scriptor et rerum politicarum peritus
* Ernestus Daudet, (1837-1921), scriptor
* et frater eius Alphonsus Daudet, (1840-1897), scriptor
* Andreas Chamson, (1900-1983), scriptor
* Bernadetta Lafont (1938-2013), actrix

## Notae 
## Bibliographia 
* Ioannis Iacobi Grasseri *De antiquitatibus Nemausensibus dissertatio*, Parisiis 1607
* Robert Zaretsky, *Nîmes At War: religion, politics and public opinion in the Gard, 1938-1944*. University Park: Pennsylvania State University Press, 1995. ISBN 0-271-01326-5 

## Nexus interni
* Index communium praefecturae Vardonis

## Nexus externi 
* Pagina officialis 
* “Office de Tourisme” 
* Historia 

## Pinacotheca 

Imago:France-002364 - Square House (15867600545).jpg|*Maison Carrée*, id est domus quadrata
Imago:Nimes amphi.jpg|Amphitheatrum
Imago:Nîmes, Centre ville.jpg|Despectus in mediam urbem e caelo
Imago:281 Tour Magne NIM 1008.jpg|Turris magna
Imago:Blason ville fr Nîmes (Gard).svg|Insignia urbis (e nummo Romanorum)

Categoria:Sedes episcopales Franciae
Categoria:Urbes Galliae Romanae
Categoria:Communia praefecturae Gardi
Categoria:Loci habitati praefecturae Gardi
Alabama

**Alabama** est civitas Civitatum Foederatarum Americae.

* Cursualis abbreviatio: AL
* Sententia civitatis: "Audemus iura nostra defendere"

## Historia 
Exploratores hispani ad Sinum Mobiliensem anno 1519 advenerunt. Prima colonia Europaeana in Mobile anno 1702 constituta est. Britannia eam anno 1763 cepit per pactum Lutetiae, et postea eam Civitatibus Foederatis Americae cessit.

Anno 1819 Alabama libera civitas Civitatum foederatarum facta est, sed die 11 Ianuarii anno 1861 ab ista foederatione cum aliis civitatibus formans Confoederationem Statuum Americae Septentrionalis exiit. Bellum incitavit CFA contra illam confoederationem et vincens duxit Alabamam ad oboedientiam sub iugum redintegrationis.

## Urbes 
* Mons Gomerici caput civitatis
* Mobile

## Notae
Alasca

**Alasca** (Anglice *Alaska*) est civitas Civitatum Foederatarum, maxima quae ad superficiem terrestrem pertinet. 736 081 populus Alascalis est. Fecit civitatem in 1959 Ianuario 3.

Civitatis cursualis sigla sunt AK. Eius caput est Iunellum.

[thumb|[Denali, altissimus Americae Septentrionalis locus.]]
## Situs
In extremitate Americae boreoccidentali Alasca sita est.  Mare Beaufortii et mare Tschukotense litora Alascae borealia alluunt, mare Beringianum litora orientalia et sinus Alascensis Oceani Pacifici litus australe. Freto Beringiano Alasca ab Eurasia (paeninsula Tschucotensi) separata est. Orientem versus Alasca cum Canada (territorio Iuconensi et Columbia Britannica) contermina est.

## Res geographicae
Iugum Alascense sunt montes Alascae altissimi, quo in iugo et Denali, mons Americae totius altissimus, situs est. Montes igniferi multi arcus Aleutii in parte Australi Alascae inveniuntur.

Multae insulae Alascae adiacent: insulae Aleutiae, insulae Diomedis, insulae Alexandri, insula Chamissonis, insula Codiac, insula Sancti Laurentii etc.

Iuconus est flumen Alascae maximum; accolarum eius Tanana nominanda est.

## Historia
Alasca annis ab 1772 ad 1867 colonia Imperii Russici erat, quam anno 1867 Russia Civitatibus Foederatis vendidit.

## Loci habitati 
* *Colias canadensis*
* *Colias chippewa*
* *Hemaris thysbe*
* *The Gold Rush*

## Notae 
## Nexus externi
Arcansia

**Arcansia** (Anglice *Arkansas*) est civitas Civitatum Foederatarum Americae, incolarum fere 3 milies milium, cui finitimae sunt Missuria septentrioni, Tennesia et Mississippia orienti, Ludoviciana meridiei, Texia et Oclahoma occidenti versus. Die 15 Iunii 1836 inter Civitates Foederatas incorporata est. Urbs maxima et capitalis est Petricula.

Sententia Arcansiae est: *regnat populus*.

## Urbes 
* Little Rock

## Notae 
## Nexus externi
Arabia Petraea

[thumb|[Theatrum Petrae in urbe Iordaniana.]]

**Arabia Petraea** fuit regnum antiquum, cliens Romanorum, in regione hodiernae Iordaniae.  Urbem Petram comprehendit, quae  caput regionis erat cum in provinciam Romanam anno 106 redacta est, Traiano regnante.

Antiquitate Posteriore, Arabia Petraea fuit pars Regni Ghassanidarum.

## Administratio Provinciae Romanae 
Provincia ab imperatore per legatos Augusti pro praetore administrabatur. Inter quos et hi fuerunt:
* Quintus Coredius Gallus Gargilius Antiquus, circa 116-118.
* Quintus Aiacius Modestus Crescentianus 198–200 aut 202–204
* Hedius Lollianus Terentius Gentianus 209
* Egnatius Victor Marinianus inter annos 222 et 237
* Virius Lupus 256–259
## Notae 
~

## Bibliographia 
* Tenney Frank, *Roman Imperialism*. Novi Eboraci: Macmillan, 1914 Textus apud archive.org
* Tenney Frank, ed., *An Economic Survey of Ancient Rome*. 6 voll. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1933-1940
* A. H. M. Jones, *The Later Roman Empire 284-602; a social, economic and administrative survey*. 3 voll. Oxoniae: Blackwell, 1964

* Arabia Deserta
* Arabia Felix

## Nexus externi 
Categoria:Arabia
Categoria:Provinciae Romanae
Trisceles

thumb|left|75px|Trisceles.
[thumb|upright=0.6|[Signum Monapiae.]]

, seu  (Graece *τρισκελής* < *τρία σκέλη* 'tria crura'), est figura vel symbolum tribus cruribus flexis e puncto axiali eminentibus praeditum, insigne variarum culturarum, inter quas Armorica, Sicilia, et Monapia sunt. Triscelae Siculus et Monapiensis consistunt ex tribus cruribus currientibus, flexis genibus, in medio iunctis. Exstat quoque versio ex spiralibus abstractis, quae saepe symbolus solis esse habetur, sed genus Siculum (et crurale) personam vel faciem gorgonis a medio nonnumquam praebet, quod significationem chthonicam fortasse indicat.
 
## Historia et Origines 
Trisceles ex summa antiquitate multis in cultibus civilibus invenitur, e.g. in vasīs Mycenaeis, nummis Lyciis, stateribus Pamphyliis (Aspendi 370–333 a.C.n.) et Pisidicis. Item symbolus quattuor crurum, *tetrascelion,* in Anatiolia notum est. Nonnulli, originem Celticum esse triscelio oppinati, notant Celtas, praesertim Gallos qui Galatiam invaderant et incolaverant, nonnulla vestigia in cultibus civilibus Anatolicis reliquisse.

## Trisceles Siculus
[thumb|200px|Trisceles: insignia [Siciliae.]]
[thumb|200px|Triscles: vexllium [Monapiae.]]
Saeculo octavo a.C.n., Graeci Siciliam primum navigantes insulam animadverterunt esse quasi triangulus in figura sua, unde eam trinacriam nominaverunt. Haec ita narrat Plinius Maior:
:Verum ante omnes claritate Sicilia, Sicania Thucydidi dicta, Trinacria pluribus aut Trinacia a triangula specie, circuitu patens, ut auctor est Agrippa, DCXVIII p., quondam Bruttio agro cohaerens, mox interfuso mari avulsa, XV in longitudinem freto, in latitudinem autem M·D p. iuxta Columnam Regiam. ab hoc dehiscendi argumento Rhegium Graeci nomen dedere oppido in margine Italiae sito. 
:In eo freto est scopulus Scylla, item Charybdis mare verticosum, ambae clarae saevitia. ipsius triquetrae, ut diximus, promunturium Pelorum vocatur adversus Scyllam vergens in Italiam, Pachynum in Graeciam, CCCCXL ab eo distante Peloponneso, Lilybaeum in Africam CLXXX intervallo a Mercuri promunturio et a Caralitano Sardiniae CXC. inter se autem promunturia ac latera distant his spatiis: terreno itinere a Peloro Pachymum CLXXVI, inde Lilybaeum CC, unde Pelorum CCXLII. *(N.H. 3.8.86-7)*
Unde nonnulli ferunt graecos triscelem symbolum Siciliae adoptavisse, quae est aetiologia sat rationalis, sed usus triscelae sine dubio notionem cartographicam speciei insulae longe praecedit.
Anno 1808, Ioachim Murat  Neapolis et Siciliae rex triscelium de novo in vexillo suo posuit, insignia neoclassica neque Borboniis propria.

*Spiralis
*Yatagarasu

## Nexus externus
*Situ *Il Sicilianu* - Dunni veni tantu dâ nfurmazzioni storica
*Prisintazzioni di John Newton supra la storia dû simbulu di l'isula di Man
*Peter Symes, "The Isle of Man and the Triskelion"

Categoria:Iconographia
Categoria:Mythologia
Categoria:Sicilia
Kansia

**Kansia** seu **Kansas** est civitas Civitatum Foederarum Americae, urbe capitali Topeca, urbe maxima Wichita.

## Oppida 
* Topeca, caput
* Kansanopolis
* Wichita

## Notae 
## Nexus externi
Tempora anni

**Tempora anni** vel (**anni**) **tempus** in clima temperatum sunt, sicut plurimi enumerant, ver, aestas, autumnus, hiems. Aestas tempus calidissimum, hiems frigidissimum est. In climatibus tropicis, alia tempora recognoscuntur, exempli gratia siccum, umidum, calidum. Labores agricolarum in agris in temporibus singulis inter se variantur. Varro sic tempora anni ordinat:
:Dies primus est veris in aquario, aestatis in tauro, autumni in leone, hiemis in scorpione. Cum unius cuiusque horum IIII signorum dies tertius et vicesimus IIII temporum sit primus et efficiat ut ver dies habeat XCI, aestas XCIV, autumnus XCI, hiems XXCIX, quae redacta ad dies civiles nostros, qui nunc sunt, primi verni temporis ex a. d. VII id. Febr., aestivi ex a. d. VII id. Mai., autumnalis ex a. d. III id. Sextil., hiberni ex a. d. IV id. Nov., suptilius descriptis temporibus observanda quaedam sunt, eaque in partes VIII dividuntur: primum a favonio ad aequinoctium vernum dies XLV, hinc ad vergiliarum exortum dies XLIV, ab hoc ad solstitium dies XLIIX, inde ad caniculae signum dies XXVII, dein ad aequinoctium autumnale dies LXVII, exin ad vergiliarum occasum dies XXXII, ab hoc ad brumam dies LVII, inde ad favonium dies XLV (Varro, *De re rustica* 1.28).

[thumb|1000px|center|Quattuor tempora anni [Tellus (planeta)|Tellure.]]

* Circulus Anni
* Hippalus
* Horae

## Nexus externi 
## Notae 

!
Autumnus

[thumb|upright=1.5|Collocatio [solis et terrae initio temporum anni.]]
[thumb|upright=0.8|[Arbores autumno aurantii coloris.]]
**Autumnus** in tellure est unus ex quattuor temporibus anni, tempus praeter tropicos inter aestatem et hiemem. Autumno saepe flat ventus fortis, cum multae arbores folia amittant.

## Astronomia 
In astronomia, incipit ver die aequinoctii veris, id est:
* in hemisphaerio septemtrionali die 22 aut 23 Septembris
* in hemisphaerio australi die 20 aut 21 Martii

## Sententia 
* Divāḷī

## Nexus externi 
!
Categoria:Calendarium
Categoria:Tempora anni
Hiems

[thumb|[Silva hieme visa.]]
**Hiems**  est unum e quattuor temporibus anni, spatium temporis inter autumnum et ver, i. e. illorum trium mensium inter solstitium et aequinoctium.

## De hieme naturali 
Hiems tempus frigidissimum anni est, quamobrem hieme saepe ningit. Dies solstitii hiemalis a brevitate *bruma* (< *brevima* 'brevissima') vocatur.

Nonnulla animalia, velut ursi et talpae, hieme dormire solent.

## De hieme apud poetas 
Interdum tempestates vehementiores apud poetas hiemes appellantur. Confer enim Claudianum, qui in praefatione libri de raptu Proserpinae primi de Iasone, Aesonis filio, duce Argonautarum, "iam vagus" scripsit "irrumpit pelagus caelumque secutus / Aegaeas hiemes Ioniumque domat."

Saepius autem hiems a poetis metaphorice ad senectutem vel ad finem vitae refertur. Horatius enim in libri primi carmine vicesimo quinto Lydiam meretricem querentem fecit "laeta quod pubes hedera virenti / gaudeat pulla magis atque myrto, / aridas frondes hiemis sodali / dedicet Euro."

## Astronomia 
[thumb|Collocatio [solis et telluris initio temporum anni.]]
In astronomia incipit hiems die solstitii hiemis:
*in Hemisphaerio Septentrionali die 21 aut 22 Decembris 
*in Hemisphaerio Australi die 21 Iunii

## Sententia 
## Bibliographia
*Rosenthal, Norman E. 1998. *Winter Blues.* Novi Eboraci: The Guilford Press. ISBN 1-57230-395-6.

Categoria:Calendarium
Categoria:Tempora anni
Institutum Technologiae Nagoyanum

**Institutum Technologiae Nagoyanum** (Iaponice 名古屋工業大学 *Nagoya Kōgyō Daigaku*) est schola suprema publica Nagoyae in urbe Iaponica sita, quae technologiae studentibus docendae anno 1905 condita est.

## Cursus baccalaurei 
* Divisio Prima (diurna) – annos quattuor
** Partes Septem
*** Gradus Disciplinae (annis duobus)
*** Gradus Specialitatis (annis duobus)
* Divisio Secunda (nocturna) – annos quinque
** Partes Quattuor
*** Gradus Disciplinae (annis duobus)
*** Gradus Specialitatis (annis tribus)

## Cursus postgraduati 
* Gradus ante Magistratum – annos duos
** Partes Sex
* Gradus ante Doctoratum – annos tres
** Partes Sex

## Greges speciales investigationis 
* Greges Tres

## Fontes 
Categoria:Nagoya
Nagoya
Morning Musume

**Morning Musume** (モーニング娘。: latine, puellae matutinae. vel filiae matutinales.) est 
famosum collegium iaponicarum cantatricum musicae popularis. cognoscitur et in nomine "Momusu" (モー娘。).

## Historia 
fundatum est anno millesimo nongentesimo nonagesimo septimo (vendidit discum publice apud musicalem societatem maiorem nonagesimo octavo) in emissione televisuali "ASAYAN". In principio erat concursus cantatricis popularis
ductus a collegio "Siaranciu". ubi vicit Mitiio Heice, sed non futurae personae puellarum matuninarum.

compositum est plurium generationum.
ducitur hodie a Maria Iagutiensi (矢口真里).

## Generationes 
### Generatio prima 
* Iuko Nacazava / Yuko Nakazawa (iam licentiata)
* Aia Isiguro / Aya Ishiguro (iam licentiata)
* Natumi Abe / Natsumi Abe (iam licentiata)
* Caori Iida / Kaori Iida (iam licentiata)
* Asuca Fucuda / Asuka Fukuda (iam licentiata)

### Generatio secunda 
* Mari Iaguti / Mari Yaguchi (Maria Iagutiensis) (iam licentiata)
* Cei Iasuda / Kei Yasuda (iam licentiata)
* Saiaca Itii / Sayaka Ichii (iam licentiata)

### Generatio tertia 
* Maci Goto / Maki Goto (iam licentiata)

### Generatio quarta 
* Rica Isicava / Rika Ishikawa (iam licentiata)
* Hitomi Iosizava / Hitomi Yoshizawa
* Nozomi Tuzi / Nozomi Tsuji (iam licentiata)
* Ai Cago / Ai Kago (iam licentiata)

### Generatio quinta 
* Ai Tacahasi / Ai Takahashi
* Asami Conno / Asami Konno (iam licentiata)
* Macoto Ogava / Makoto Ogawa (iam licentiata)
* Risa Niigaci / Risa Niigaki

### Generatio sexta 
* Mici Fuzimoto / Miki Fujimoto
* Eri Camei / Eri Kamei
* Reina Tanaca / Reina Tanaka
* Saiumi Mitisige / Sayumi Michishige

### Generatio septenta 
* Coharu Cusumi / Koharu Kusumi

## Ductrices 
* prima - Iuco Nacazava
* secunda - Caori Iida
* tertia - Mari Iaguti

### Viceductrices 
* prima - Cei Iasuda
* secunda - Mari Iaguti
* tertia - Hitomi Iosizava

* J-pop

## Nexus externus 
Categoria:Greges musici Iaponiae
Volsiniensis lacus

**Volsiniensis lacus** (*Vulsiniensis lacus*  (alia nomina: *Vulsinus lacus*, *Sanctae Christinae lacus*, *Tarquiniensis lacus*, *Bulsinus lacus*; (alia nomina: Sanctae Christinae insula) (Italiane: *Isola Martana*)

## Flumina
* Martha,

## Municipia 
* Volsinii et Volsinium.
* Mons Faliscorum,
* Martha,
* Castrum Capitis Montis,
* Valentanum,
* Castrum Gradolarum,
* Castrum Criptarum,
* Fanum Sancti Laurentii Novi.

* Latium (*regio*),
* Provincia Viterbiensis,
* Colles Volsinienses vel Montes Volsinienses,
* Sancta Christina Volsiniensis,
* Visentum.

## Nexus externus 
* de Lacu Volsiniensi in situ: *www.infobolsena.it*

## Alia coepta Vici 
## Pinacotheca

Image:Bolsena_bw.jpg|Despectus ad Volsiniensem lacum

## Notae 

Volsiniensis
Categoria:Provincia Viterbiensis
Paris

* Paris est nomen Francogallicum Lutetiae
* Paris, urbs Canadae
* 23 loci et urbiculae in CFA
* Paris, figura mythologiae Graecae
* Paris, nomen
Lithium

|}
[thumb|[Atomus lithii: nucleus cum electronibus tribus]]
thumb|Lithium Battery
**Lĭthium** est elementum chemicum metallicum alcalicum cuius symbolus **Li** et numerus atomicus **3** sunt. In turma 1 systematis periodici situm est. In forma pura, metallum argenteum est, quod celerrime in aëre aquaque oxidatione decoloratur. Levissimum elementum solidum est et praecipue adhibetur in mixturis, quae calorem transferunt, in pilis, accumulatris in medicaminibus quae animum confirmant.

## Notae 

## Nexus externi 
* Hoc elementum apud *Patreon: periodic videos*

Categoria:Elementa chemica
Categoria:Metalla alkalica
Biscum

**Biscum** (Russice Бийск, tr. *Bijsk*) vel **Bicatunium** est urbs in Russia et secunda maxima urbs territorii Altaici, circa 184 milia incolarum (anno 2021) habens.

## Situs urbis 
Biscum in australi parte Siberiae occidentalis, iuxta flumen Biam (ex qua nomen urbis genuit) prope confluentem huius fluminis et fluvii Catunae iacet.

## Historia urbis 
[thumb|left|Aedes [Cursus publicus|cursus publici (a sinistra) et theatrum dramaticum (a dextra) Bisci in urbe]]
Anno 1709, secundum imperatum Petri I arx lignea inter flumina Bia et Catuna loco confluentis fluviorum illorum condita est, e nominibus fluminum *Bicatunensis* appellatur. Arx illa anno 1710 destructa est a Dzungaris, gente nomadica, sed anno 1718 restaurata loco novo, circiter 20 chiliometra ab loco prisco, in ripa dextra Biae. Anno 1732, propter mutationem dispositionis, arx Bicatunensis renominata est *Biensis* vel *Biscensis* (quum nomine prisco et postea nonnumquam utebantur), et anno 1782 facta est urbs Biscum.

Anno 1804, urbi est datum insigne: pictura urbis "in area azurea in monte aureo puteus montanus." In parte superiore insignis illius enim insigne Tomii (equus albus vel argenteus in viride) positum est, quia illo tempore (et ad annum 1917) Biscum ad gubernium Tomense pertinebat.

Saeculo undevicesimo, arx Bisci demolita est (anno 1848), urbs illa facta est sedes commercii industriaeque.

Tempore Belli Magni Patrii cum evacuatione in Biscum nonnullarum sedium industrialium ex Europaea parte Unionis Sovieticae industria urbis illius incrementum magnum habuit, et imprimis pro defensione nationis favebat operi.

## Biscum hodie 
Nunc Biscum sedes industriae et commercii manet. Portum, stationem ferriviariam, et aeroportum habet. Urbs etiam est sedes scientiae culturaeque: urbi sunt filia Biscensis Šukšiniana Universitatis Publicae Paedagogicae Altaicae, institutum technologicum (filia Universitatis Publicae Technicae Altaicae Polzunovianae), scholae multae, bibliothecae nonnullae, theatra, et museum regionale Bianchianum. Anno 2005 Biscum factum est , i.e. 'scientiae urbs', Foederationis Russicae.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de urbe Bisco *Encyclopaediae Russicae Magnae* 


Categoria:Condita 1709
Ioannes Kerry

**Ioannes Kerry** (natus Aurorae Colorati die 11 Decembris 1943), politicus Americanus.

Puer ministrans fuit. Alumnus est universitatis Yalensis et collegii Bostoniensis ubi iurum doctor promotus est. Fuit Senator pro Massachusetta. In comitiis anno 2004, Georgio W. Bush opposuit. A Senatu die 29 Ianuarii 2013 Minister Rerum Externarum Civitatum Foederatarum confirmatus, a die 1 Februarii 2013 munere fungi coepit.

## Nexus externi 
[thumb|upright=1.5|[Sartaj Aziz consiliarius rerum externarum Pakistanensis (ad sinistram) et Ioannes Kerry mense Octobri 2016 colloquentes]]
* Pagina apud historiographi officinam

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1943
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Participes Bellorum Indosinensium
Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
Categoria:Secretarii Civitatis Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Collegii Bostoniensis
Categoria:Alumni Universitatis Yalensis
Islebia

**Islebia** (Germanice: *Eisleben*) est urbs in Saxonia-Anhaltino meridiana. Circa 22,000 incolae in Islebia vivunt. Martinus Luther, reformator ecclesiae Christianae, Islebiae natus est anno 1483.

## Nati 
* Carolus Lenze, mathematicus et linguae Volapük magister primus
* Martinus Luther (1483 - 1546), reformator
* Hermannus Lindrath (1896 - 1960), vir publicus factionis CDU

## Mortui 
* sancta Mechtildis de Hackeborn (1241–1298), vixit et mortua est in monasterio Helftensi (hodie Helfta suburbium Islebiae est)
* Martinus Luther (1483 - 1546), reformator

Categoria:Urbes Saxoniae-Anhaltini
Comitatus

**Comitatus** (-us, m), in origine, iam ad finem Imperiii Romani, iurisdictio comitis fuit. Temporibus modernis significat iurisdictiones tertias medias inter urbes villasque et provincias seu ducatus. Confer etiam Francogallice *comté*, Italice *contea*, Hispanice *condado*, Anglice *county*, Germanice *Komitat*. Etiam vox **grafiae** exstat.

## Hibernia 
Hibernia divisa est in 32 comitatus (nomine Anglica county, Pl. counties, nomine Hibernica contae, Pl.  contaetha, nomine Scotica Ultoniae coontie, Pl. coonties).

## Hungaria 
Comitatus fuerunt divisiones administrativae Regni Hungariae (nomine Hungarico *vármegye*) et sunt etiam in Hungaria huius temporis (nomine Hungarico *megye*).

## Croatia 
Croatia divisa est in 20 comitatus (nomine Croatico županija, Pl. županije). 

## Anglia
*Comitatus Angliae

## Estonia
*Comitatus Estoniae

*Comitatus Molisinus (Italia)
*Comitatus Brenensis (Francogallia)
## Notae
!
Comes

:*Haec pagina de titulo dignitatis tractat. De usu musicali huius vocis vide fuga musica.

**Comes** sensu stricto est amicus, socius, qui comitatur. Vox *comes* generis communis est, vox feminina, ignota linguae Latinae classicae, est **comitissa**. Aevo postclassico novum sensum accepit, comes nempe regis, et factus est titulus nobilitatis. Comes habebat ius comitatus et potestatem comitatus, interdum Latinitate medio-aevali posse comitatus dicta. Etiam vox **grafionis** exstat.

## Nexus externi
* "Earl and Countess" apud *Debrett's'' 

## Notae
Categoria:Tituli dignitatis
Posse comitatus

thumb|Posse comitatus Americanum anno 1922
**Posse comitatus** in iure communi est exercitus omnium incolarum comitatûs plus quam quindecim annos natorum, quos vicecomes vocare potest ad pacem custodiandam et felones (hoc est, sceleratos) persequendos. Haec potestas in Britanniarum Regno obsoleta est, sed in Civitatibus Foederatis etiamnunc, quamquam raro, adhibetur.

## Notae 
## Nexus externi 
* De posse comitatus in ''Black's Law Dictionary'' (1910)

Categoria:Ius
South Bend (Indiana)

**South Bend** ('Flexus Meridianus', scil. Fluvii Sancti Iosephi) est urbs in Indiana sita, nota inter urbes propter Universitatem Dominae Nostrae a Lacu, quae iuxta urbem patet. 

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Indianae
Paulopolis

**Paulopolis** (Lusitanice *São Paulo*) est maxima et opulentissima Brasiliae urbs et caput civitatis foederalis eiusdem nominis. In hac civitate sunt plus 10 miliones habitantium. Maxima extra Asiam urbs est. Altitudo media est circa 760 metra. 

Paulopolis die 25 Ianuarii anno 1554 condita est, quando quidam pater Nobrega primam missam Catholicam Romanam celebravit regione Paulista. Initio saeculi vicensimi, urbs crevit adventu industriarum et populorum ex aliis civitatibus, praesertim ex Italia, migrantium.

Hodie Paulopolis numquam dormire dicitur, ne noctu quidem, sed semper vivit ex magno autocinetorum et hominum commeatu. Habet etiam multos motus artium, ut musicae et theatri. Nox Paulopolitana innumeros possidet locos, ubi viri mulieresque gaudent; etiam multa scelera committuntur. Urbs saepe periculosa dicitur.

Urbs divisa est in quinque partes: septentrionalis, centralis, meridionalis, occidentalis, et orientalis, quam incolunt qui lingua ipsorum manos appellantur. Pars centralis antiquissima est, et ibi etiamnum stat Collegium conditum saeculo XVI, quod est primum aedificium urbis.

Urbs ferriviam subterraneam possidet ex novem lineis compositam, quae plus quattuor miliones hominum quottidie transportare potest.

## Loci et viae notabiles 
thumb|upright=0.8|Laophorum electricum.
* Observatorius Vallis
* Via Paulistana

## Commeatus 
* Ferrivia Subterranea Paulipolitana

## Incolae noti 
* Toquinus (1946) musicus et clarus citharista
* Fortuna (1958) cantrix sephardim

## Communium coniunctiones 
* 20px|Romania Claudiopolis, Romania (2000)

## Societates pedilusoriae 
* Corinthians
* São Paulo

## Notae 
## Bibliographia 
* Douglas Nascimento, "The urbanist’s guide to São Paulo: ‘I’m not optimistic about the future’" in *The Guardian* (11 Iunii 2014)
* Claire Rigby, "São Paulo's water crisis: in the Favela do Moinho, 2,500 residents rely on one impossibly thin blue pipe" in *The Guardian* (15 Aprilis 2015)

## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Sancti Pauli civitatis
!
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Tanais

**Tanais** (Graece antiqua: Τάναϊς), vulgo ***Don*** (Russice Дон), est flumen in parte Europaea Russiae. 

## Geographia
thumb|Tanais cum accolis suis principalibus in tabula geographica picta
Tanais, e loco prope urbem *Novomoskovsk* regionis Tulensis per regiones Tulensem, Lipetzkensem, Voronegiensem, Volgogradensem et Rostoviensem Foederationis Russicae fluens, circiter 1870 chiliometra patet et in sinum Taganrogensem paludis Maeotidis prope Asoviam urbem se effundit. 
thumb|Pons trans Tanaim in *Lebedian* urbe
Circa 5200 accolas habet, quarum maximae Tanais Minor a dextra parte et Choper Medvedinaque a laeva sunt; ceteri Voronegia, Sosna, Pantzina, Manycz Occidentalis etc. Canale Volgo-Tanaitico receptaculum aquae Tzimlianicum, solum, quod aquis Tanaitis impletur, cum Volga coniunctum est.

Urbium ad Tanaim sitarum maximae sunt Voronegia et Rostovia ad Tanaim; ceteri Asovia, Rhatanais, Kalitva (nunc vicus) etc.

## Historia
Plutarchus dicit nomen fluminis e Scytho verbo *dan* originem ducere. Cum antiqui opinarentur Tanain e Riphaeis Montibus surgísse, revera fons prope Tulam, quae urbs 550 milia passuum, vel 800 km in septentrione a ponto Euxino iacet. Tanais fluit in paludem Maeotidem, apud Sarmatas, gentes quorum arx (prope hodiernam Asoviam regionis Rostoviensis sita) *Tanais* vocabatur.

Hoc flumen, quod tantum impetum exhibit, ut antiqui crederent hoc numquam gelare, finis Europae habetur.

Mythistoria "Тихий Дои" (*Tanais tranquillus*) a Michael Šolochov de vita hominum terrarum Tanaicitarum scribatur.
## Notae 
## Nexus interni
* Cosaci Tanaitici
* Rhombites

## Nexus externi 
* Pagina de Tanai *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Tulensis
Categoria:Regio Aquitilietana
Categoria:Regio Voronegiensis
Categoria:Regio Volgogradensis
Categoria:Regio Rostoviensis
Categoria:Russia Europaea
!
Catharinopolis

**Catharinopolis**, vulgo *Ekaterinburg* (Russice Екатеринбург), et ab anno 1924 usque ad annum 1991 *Sverdlovsk*, urbs est in Russia, metropolis regionis Sverdloviensis atque sedes administrativa districtus foederalis Uralensis, in clivo orientali montium Uralensium ad Isetum fluvium sita. Circa 1 469 milia incolarum (anno 2018) habet. Valens focus vectorium atque industriae, scientiae et culturae sedes est.

## Historia 
Urbs, die 18 Novembris anno 1723 ut officina Basilio Tatiščev ductu condita, in honorem Catharinae, uxoris imperatoris Petri Magni, nomen suum accepit. Statum urbis ab anno 1781 habet. Ab anno 1797 fuit sedes administrativa districtus gubernii Permiensis Imperii Russici. Demidio secundo saeculi undevicesimi intersectio valens ferriviarum facta est. Fine saeculi undevicesimi initioque saeculi vicesimi Catharinopolis sedes valens motus revolutionarii fuit. Regimine Sovietico (Bolsevicorum) ibi die 8 Novembris 1917 (die rebus novis Octobribus sequente) inducto, imperator Russicus priscus Nicolaus II cum familia sua Catharinopoli in custodio colebat et mense Iulii anno 1918 poena capitali (supplicio pyroboli) affectus est. Nonnullas dies post supplicione familiae caesareae copiae "Alborum" (contra Bolsevicos pugnantes) urbem ceperunt, sed mense Iulii anno 1919 haec denuo in potestatem Bolsevicorum ("Rubrorum") venit. Ab anno 1919 Catharinopolis gubernii Catharinopolitani et annis ab 1923 ad 1934 regionis Uralensis metropolis fuit, anno 1924 *Sverdlovsk* (in honorem Iacobi Sverdlov) renominata. Ab anno 1934 est sedes administrativa regionis Sverdloviensis (Sverdlovskiensis), et anno 1991 denuo nomen suum priscum obtiniut. Anno 1991 etiam ferrivia subterranea aperta est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Catharinopoli *Encyclopaediae Russicae Magnae* 


Categoria:Condita 1723
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Bellum Lapponiae

**Bellum Lapponiae** est nomen, quod generaliter datum est hostilitatibus inter Finniam et Germaniam in Lapponia a Septembri 1944 usque ad Aprilem 1945.

Ab initio aestatis 1943 summa imperia Germanica consilium ceperunt de possibilitate Finniae in pacem pactam cum Unione Sovietica inire; ii copias suas ad septentrionem removere voluerunt niccoli fodinas Petsamonis protectum. In hieme 1943–1944, Germani melioraverunt stratas a Norvegia septentrionali usque ad Finniam septentrionalem a labore captivorum (plerique in Europa meridionali capti sunt, et adhuc in veste aestivali; multi perduntur) et in hanc regionem repositoria condiderunt. Propterea Germani in Septembri 1944 praeparati sunt quando Finnia pacem fecit cum Unione Sovietica.

Dum Germaniae milites removebant ad septentrionalem, eius militia navalis pyrobolos subaquaneos in maribus prope Finniam posuit, et cum Operatione *Tanne Ost* temptavit Suursaarem Insulam in Sinu Finnico capere. Quamquam nonnulli *Wehrmacht* et officiarii Finnici pacate removere conati sunt, proelia inter copias Germanicas et Finnicas fuerunt antequam foedus praeliminare facta erat. Dimicationes intensificaverunt cum Finni postulatum Sovieticum expulsionis Germanorum sequi temptaverant. Situs Finnorum tunc erat similis ei Italicorum et Dacoromanorum, quibus post ad Socios liquentes necesse erat Germanos expellere. Difficultas erat in postulato Sovietico demobilizationis militium Finnicorum eodem tempore quod contra Germanos opus erat pugnare.

Generalis praefectus Finnicus Hialmar Siilasvuo, Suomussalmis victor, operationes contra Germanos duxit, et Octobri Novembrique 1944 e pleraque Finniae septentrionalis exegit, sed copiae Germanae, sub Generali Praefecto Lotharo Rendulic regiones magnas Finniae septentrionalis cum tactica terrae adustae vastaverunt. Plus quam tertia pars eorum aedium vexatae sunt, et caput provincialis Rovaniemi ad solum exustum est.

Categoria:Secundum bellum mundanum
Categoria:Historia Finniae
Lingua Aramaica

**Lingua Aramaica** seu **Aramaea** (sed et **Chaldaea** vel **Chaldaica** sive **Syrochaldaica** dicta) est lingua Semitica cum historia annorum trium milium. Aramaica lingua aliquarum partium Bibliorum est, item lingua procurationis regnorum et lingua divina adorationis fuit. Praeterea lingua vernacula Iesu fuisse videtur (vide Marcum 5:41) ac lingua Talmud. Etiam hodie multae parvae communitates Aramaica utuntur lingua prima.

Lingua Aramaica ad familiam Afro-Asiaticam pertinet.

* lingua Samaritana
* lingua Syriaca

## Notae 

## Bibliographia 
* Gernot Windfuhr, "Iran, vii. Non-Iranian languages (10). Aramaic" (2006) in *Encyclopaedia Iranica Online*

!
Robertus Marley

[thumb|300px|Marley in [Hallenstadion|stadio urbis Turici in Helvetia die 30 Maii 1980 canit.]]
[thumb|Domus Robert Marley in Nine Mile est [aedificium in quo Marley iuvenis et mater habitabant.]]

**Robertus Nesta Marley,** dictus **Bob Marley** (natus in *Nine Miles* Iamaicae die 6 Februarii 1945; Miamiae Floridae mortuus die 11 Maii 1981), fuit musicus Iamaicanus, qui reggas potissimum interpretatus est.

## Opera 
* *Catch a Fire* (1973)
* *African Herbsman* (1973)
* *Burnin* (1973)
* *Natty Dread* (1974)
* *Live!* (1975)
* *Rastaman Vibration* (1976)
* *Exodus* (1977)
* *Kaya* (1978)
* *Babylon by Bus* (1978)
* *Survival* (1979)
* *Uprising* (1980)
* *Chances Are* (1981)
* *Confrontation* (1983)

**Gnathia marleyi*

## Nexus externus 
* Pagina publica, www.bobmarley.com

Categoria:Nati 1945
Categoria:Mortui 1981
Categoria:Musici Iamaicae
Categoria:Pan-Africanismus
Categoria:Rastafarianismus
Bia

**Bia** seu **Bi** (Russice Бия, tr. *Bija*; Altaice Meridionali Бий-суу, tr. *Bij-suu*) est flumen in parte meridionali Siberiae occidentalis, in re publica Altai et territorio Altaico Foederationis Russicae.

Bia flumen e lacu Altino, seu Telescensi, effluit, circiter 301 chiliometra patet. Urbs Biscum apud Biam sita est. Prope urbem illam Bia cum Catuna confluit et Obium format.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Bia flumine *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 
* Pagina de Bia flumine *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Altai
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Territorium Altaicum
Categoria:Altai (res publica)
Categoria:Systema Obii fluminis
Volodimiria

**Volodimiria**, saepe **Volodimiria ad Klazmam** (Russice *Владимир[-на-Клязьме]*) est urbs Russiae, ad Klazmam fluvium sita, metropolis regionis Volodimiriensis (Vladimirensis). Circa 356 milia incolarum urbi sunt (anno 2017). Urbs aliquas officinas, stationem ferriviarum, nonnulla instituta educationis, theatra, et musea habet. Notabilis est pro monumentis architecturae Russicae antiquae.

## Historia 
[thumb|Templum Assumptionis [Maria (mater Iesu)|Dei Genetricis, Volodimiriae saeculo duodecimo constructum]]
Volodimiria in honorem conditoris sui, ducis nomine Vladimirus (Volodimirus, Volodimerus), nominatur. Opinione multorum, dux ille est Vladimirus I Magnus, et urbs circiter anno 990 condita est. Alii tamen putant Volodimiriam anno 1108 fundatam, eius conditorem ducem Vladimirum II Monomachum esse.

Anno 1157, a duce Andrea Bogolubensi, Volodimiria facta est caput ducatus; saeculis duodecimo et quarto decimo urbs erat maximi valoris in Ruthenia Euroboreali. Sed saeculo quarto decimo, Moscovia, quae olim fuerat pars ducatus Volodimiriensis, ascendit, et saeculo quinto decimo Volodimiriam adiunxit.

Annis 1796—1929 Volodimiria erat metropolis gubernii, anno 1944 facta est metropolis regionis.

## Notae 
## Nexus interni
* Magni duces Volodimiriae

## Nexus externi 

Categoria:Urbes olim capitales
Categoria:Condita 1108
Smolenscum

**Smolenscum,** vulgo ***Smolensk*** (Russice Смоленск), ad flumen Danaprim situm, est urbs Russiae, metropolis regionis Smolenscensis. Quasdam officinas, musea, theatra, et multa instituta eruditionis (e.g. Universitatem Publicam Smolenscensem) habet. Ibi sunt circiter 330 milia incolarum (anno 2017).

## Historia urbis 
thumb|left|Cremlinus (arx) Smolenscensis.
Smolenscum est una ex antiquissimis urbibus Russicis, primum in annalibus anno 863 commemorata. Anno 882, Helgus dux Smolenscum occupavit, et in dicionem regni Ruthenici redegit, ubi haec urbs erat sedes industriae et commercii. Ab saeculo XII Smolenscum metropolis ducatus liberi fuit, sed anno 1404 Magno Ducatui Lituaniae adiunctum est, anno 1508 caput palatinatus Smolenscensis ducatus illius factum. Anno 1514 ad Magnum Ducatum Moscoviae adiunctum, fuit castrum maximi valoris in fine occidentali terrae Russicae Moscoviticae. Anno 1611 a Polonia occupatum, Smolenscum anno 1667 a Russia ("Moscovia") recuperatum est. Olim metropolis gubernii Smolenscensis (quod annis 1708–1713, 1726–1775 et 1796–1929 exsistebat), Smolenscum ab anno 1937 sedes administratica regionis hodiernae factum est. Temporibus Bellorum Patrii (contra Franciam) et Magni Patrii (contra Germaniam) pugnae notabiles prope hanc urbem acciderunt. Anno 1985, Smolenscum titulum "Urbis-Herois" (Russice Город-герой) rite accepit.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Smolensco *Encyclopaediae Russicae Magnae* 


Categoria:Urbes olim capitales
Pscovia

thumb|Velica flumen et Cremlinus Pscoviensis
**Pscovia,** vulgo ***Pskov*** (Russice Псков), olim **Plescovia** (Russice Плесков), urbs est Russica, ad Velicam fluvium sita, metropolis regionis Pscoviensis. Circa 210 milia incolarum (anno 2017) habet. Sedes industriae, commeatus et culturae est. Urbi sunt multa monumenta historica architecturae.

## Historia urbis 
thumb|left|Cremlinum (arx) Pscoviae
Annus primae mentionis Pscoviae in chronica est 903, quo anno ex loco illo uxor Helga (Olga) adducta est Inguaro (vulgo *Igor*), filio Rurici, ducis Novogardiensis. 

Saeculis X–XII, urbs ad regnum Russicum antiquum pertinebat. Saeculis XIII–XIV, post regni dissolutionem, urbs erat rei publicae Novogardiensis pars, et ab anno 1348 fuit metropolis rei publicae sui iuris, quae a Moscovia anno 1510 iniuncta est.

Saeculis XIII–XVI, Pscovia erat magni valoris sedes commercii, industriae, et culturae. Ad finem saeculi XVIII, erat valens arx contermina Russiae.

Die 2 Martii 1917, Nicolaus II, ultimus imperator Russiae, Pscoviae throno abdicavit.

Tempore Belli Magni Patrii, copiae Germanae urbem diripuerunt.

Anno 2009 Pscovia dignata est titulo Urbis gloriae militaris (Russice Город воинской славы).

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Pscovia *Encyclopaediae Russicae Magnae* 


Categoria:Urbes olim capitales
Danapris

**Danapris** (Albaruthenice: Дняпро, tr. *Dnjapro*;  Russice: Днепр, tr. *Dnepr*; Ucrainice: Дніпро, tr. *Dnipro*) sive **Borysthenes** (Graece antiqua: Βορυσθένης) est flumen in Europa Orientali. In  elevationis Valdaicae incipit, Russiam (nempe regionem eius Smolenscensem), regiones Mohiloviensem et Homelensem Rutheniae Albae necnon regiones Czernihoviensem, Kioviensem, Circassiensem, Kirovogradensem, Poltavensem, Dnepropetrovskensem, Zaporizhiensem, Chersonensem et Nicolaopolitanam Ucrainae percurrit et per limenem Borysthenium in Pontum Euxinum se effluit. 

thumb|Tabula geographica pelvis siccantis Danapris
## Descriptio
Flumen, magnitudine sua tertium (post Rha et Danubium) in Europa est; nunc circiter 2200 chiliometra patet, quorum maximam partem naves vehere possunt. 

Accolae Danapris maximi sunt:
* Beresina et Pripetius (in Ruthenia Alba), 
* Desna (in regione Kioviensi Ucrainae), 
* Sula, Vorscla et Psola (in regione Poltavensi).
* Panticapes (in regione Chersonensi)

Cum Danapris pars itineris a Varegis ad Graeciam fuit, ut in *Chronica Nestoris* dicitur, tractus navium a Danapri in Lovotim fluvium, ut per Ilmenum et Ladogam in Nevam naves irent, agebat, et per Casplam in Duinam Occidentalem.

thumb|Danapris Kioviae
Ad Danaprim sitae sunt urbes:
* Dorohobusum et Smolenscum Russiae, 
* Orsa et Mohilovia et Rogacia et Bychovia Rutheniae Albae, 
* Ucrainae Kiovia, Pereaslavia, Circassium, Kaniovia, Danapris, Zaporizhia et Chersonium (prope ostium fluminis), etc.

thumb|Danapris Mohiloviae

## Notae 
thumb|Danapris Smolensci
## Bibliographia 
* Бугачевский С. И., Буряков И. Е. Туристские маршруты по Днепру: Справочник / Сведения по приведённым в справочнике маршрутам даны на январь 1974 г. — Киев: Реклама, 1974. — 88 с. — 100 000 экз.
* Днепр: Путеводитель / Составитель путеводителя А. Б. Мирошниченко; Науч. редактор канд. географ. наук И. О. Речмедин. — Киев: Киевское областное книжно-газетное изд-во, 1962. — 352 с.+4 вклейки+карта. — 25 000 экз.
* Максимович Н. И. Днепр и его бассейн: История и гидрография реки. Современные материалы по гидрологии Днепра и его главнейших притоков. — Киев: Типография С. В. Кульженко, 1901. — (VIII+370+30) с.
* Маштаков П. Л. Список рек Днепровского бассейна. С картой и алфавитным указателем. — СПб.: Б.и., 1913. — 292 с.

## Nexus interni
* Boris Thenes

## Nexus externi 
* Situs interretialis de Danapri flumine
* Pagina de Danapri flumine *Encyclopaediae Russicae Magnae* 
* Pagina de Danapri flumine *Encyclopaediae Ucrainae hodiernae* 
* *Laudatio Borysthenis* Theophanis Procopowicz

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Flumina Ucrainae
Categoria:Regio Smolenscensis
Categoria:Regio Homelensis
Categoria:Regio Mohiloviensis
Categoria:Regio Czernihoviensis
Categoria:Regio Kioviensis
Categoria:Regio Circassiensis
Categoria:Regio Kirovogradensis
Categoria:Regio Poltavensis
Categoria:Regio Dnepropetrovskensis
Categoria:Regio Zaporizhiensis
Categoria:Regio Chersonensis
Categoria:Regio Nicolaopolitana
Categoria:Kiovia
!
Categoria:Regio Vitebscensis
Novogardia Magna

**Novogardia Magna** (alia nomina: *Novogradum*) (Russice Великий Новгород, tr. *Velikij Novgorod*), ad annum 1999 officiale et adhoc breviter **Novogardia** (Russice Новгород, tr. *Novgorod*), urbs est in Russia, metropolis regionis Novogardiensis. Sita est in ambis litoribus Volchovae fluvii haud procul ab Ilmeno lacu. Circa 223 milia incolarum habet (anno 2017). Sedes est industriae et culturae.

[thumb|[Ecclesia cathedralis Sanctae Sophiae Novogardiensis|Ecclesia cathedralis Sanctae Sophiae, annis 1045–1050 Novogardiae Magnae constructum]]
## Historia urbis 
Novogardia Magna est una ex antiquissimis urbibus Russicis, cuius annus conditionis coniectatus et nunc officialiter declaratus est 859. Secundum chronicam Nestoris, Ruricus Varegus, qui anno 862 factus est dux in Ruthenia septentrionali, sedem suam in ea urbe habuit. Eius successor Helgus *(Oleg)*, dux Novogardiae ab anno 879, anno 882 Kioviam cepit, regnum Ruthenicum (Russicum) unitum formans. Novogardia fuit secunda post Kioviam maxima urbs regni illius, valens sedes fabricarum, mercaturae et culturae. Cum Vladimirus, dux Novogardiensis ab anno 970 et magnus dux Kioviensis ab anno 980, religionem Christianam ut officialem in Ruthenia introduxisset, Novogardia facta est sedes episcopi (archiepiscopi ab anno 1165)

Ab anno 1136 Novogardia Magna erat metropolis rei publicae sui iuris (ibi duces – quorum fuit, e.g., Alexander Nevensis – lectabantur), quam Moscovia anno 1478 adiunxit. In regno Russico (Moscoviensi) haec urbs fuit una e valentibus sedibus oeconomicis.

Anno 1570 Ioannes IV Severus, tzar Russiae, cum copiis suis Novogardiam explicavit.

Ab anno 1611 ad annum 1617 copiae Sueciae urbem eam occupabant et destructionibus affecerunt.

Saeculo XVIII, incrementi Petropolis causa, Novogardia magnitudinem suam priscam oeconomicam gradatim perdidit, ab anno 1727 tamen fuit metropolis gubernii Imperii Russici.

Tempore Belli Magni Patrii Germania die 15 Augusti anno 1941 Novogardiam occupavit et fere omnino destruxit. Die 20 Ianuarii anno 1944 urbs ea liberata et dein restaurata est, die 5 Iulii anno 1944 metropolis regionis facta.

A die 11 Iunii anni 1999 Novogardia officiale 'Novogardia Magna' (Russice Великий Новгород) nominatur, et mense Octobri anno 2008 titulo Urbis gloriae militaris (Russice Город воинской славы) dignata est.

## Notae 
## Nexus interni
* Ducatus Novogardiensis

## Nexus externi 
* Pagina de Novogardia Magna *Encyclopaediae Russicae Magnae* 


Categoria:Condita 859
Categoria:Urbes hanseaticae
Categoria:Urbes olim capitales
Archangelopolis

**Archangelopolis,** vulgo ***Archangelsk*** (Russice: *Архангельск*), urbs est in Russia, ad Duinam Borealem prope influxum eius in mare Album sita, metropolis regionis Archangelopolitanae. Circa 351 milia incolarum (anno 2017) habet.

Archangelopolis est valens industriae, scientiae, et culturae Russiae septentrio-occidentalis sedes. Ibi sunt officinae arbores perfabricantes, chartam producentes, pisces retractantes, machinas construentes, etc. Archangelopolis nonnullas universitates studiorum aliaque instituta educationis, theatra, musaea et bibliothecas habet. In territorio huius urbis sunt portus, duo aeroportus et una statio ferriviaria.

## Historia urbis 
thumb|left|Antiqua domus lignea media Archangelopoli sita
Constructio Archangelopolis incepta est decreto tzaris Ioannis IV anno 1584. Ad annum 1613 haec urbs vocabatur *Novocholmogory* (Russice *Новохолмогоры*), i.e. "Colmogora Nova"; nomen hodiernum urbi datum est in honorem monasterii, eo loco saeculo duodecimo conditi et archangelo Michaeli dedicati. Archangelopolis fuit primus portus maritimus Russiae, sedes praecipuus mercaturae cum aliis terris (Anglia, etc.).

Anno 1693, tzar Petrus I Archangelopoli navalia initiavit et summum rei navalis senatum Archangelopolitanum condidit. Anno 1708 haec urbs facta est metropolis unius ex octo primis guberniis Russiae. Saeculo duodevicensimo ineunti, progressus mercaturae trans illo tempore fundatam Petropolim causa, Archangelopolis positionem suam ut principalis portus Russiae et valorem suum oeconomicum deperdidit.

In Imperio Russico, Archangelopolis fuit locus exsilii politici. Fine saeculi undevicensimi initioque vicensimi facta est valens sedes industriae silvaticae. Etiam fuit sedes explorationis Arcticae: plus 200 expeditiones ad regiones boreales e hac urbe enavegaverunt.

Ab anno 1929, Archangelopolis erat administrativa territorii Septentrionalis (Borealis) Russicae SFSR Unionis Sovieticae sedes, anno 1936 autem metropolis regionis Septentrionalis (Borealis), et anno 1937 metropolis regionis Archangelopolitanae facta est.

Anno 2009 Archangelopolis titulo Urbis Gloriae Militaris ornata est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Archangelopoli *Encyclopaediae Russicae Magnae* 


Categoria:Condita 1584
Categoria:Portus maris Albi
Antonius Augerellus

**Antonius Augerellus,** vulgo **Antoine Augereau** (1485–1534) fuit typographus in temporibus dum omnes qui contra Ecclesiam Catholicam Lutetiae egerunt fuerunt in periculo. Fontenaci in Francia natus est anno 1475. Anno 1510, magister primus Claudii Garamondi factus est.  Augerellus aevum novum venturum, credidit litteras novas indigere. Ubi auctor celeriter suspectus apparuit ad sacerdotem universitatis Lutetiae, "Sorbonne" nomine. {?}

Necatus est in Foro Maubert Lutetiae die 24 Decembris anno 1534.

Categoria:Nati 1485
Categoria:Mortui 1534
Categoria:Typographi
Vitzliputzli

[thumb|Imago Vitzliputzli in [Codex Telleriano-Remensis|Codice Telleriano-Remense.]]
**Vitzliputzli** seu **Vitzlipuzli** seu **Hoitzili Pochtli** () fuit Aztecus solis bellique deus, Temistitlanae patronus. Nomen ei idem valet 'Bombavis Australis' vel 'Bombavis Sinister'. Repraesentabatur in forma aut bombavis aut hominis capite et crure sinistro plumatis, facie atro, serpentem et speculum tenens.

## Loci 
***1624** de Bry *Novus Orbis*
:"Idoli sui Vitzliputzli" (IX, imago XII).
***1624** de Bry *Novus Orbis.*
:"Hoitzili pochtli summus Mexicanorum Deus" (XII, "frontispicio").
***1628** I. L. Gotofredi *Archontologia Cosmica*
:"Si tamen verum fateri volumus, Mexicani multis modis in templorum magnificentia Pervanos superaverunt, et in multitudine ceremoniarum. Habebant ii praecipuum Idolum, quod absurdo et barbaro nomine Vitzlipuzli vocabant" (6.33, p. 333).
***1671** Montani *Novus Orbis* (Ogilby, *America*)
:"Viztlipuztli Idolum Mexicanorum."

*Mexicopolis
*Quetzalcoatl
*Tezcatlipoca

## Nexus externus 
Categoria:Mythologia Aztecorum
Categoria:Sol (deus)
Tueria

**Tueria** (Russice Тверь, tr. *Tver’*) est urbs in Russia, metropolis regionis Tueriensis. Iuxta flumen Rha in ostio Tuertzae fluminis sita est. Tueriae sunt plus quam 419 milia incolarum (anno 2017).

Tueria est sedes industriae, scientiae et culturae. Multas officinas, portum ad flumen Rha, stationem ferriviariam, duas universitates studiorum, quattuor musea, pinacothecam, tria theatra et circum habet.
[thumb|left|Palatium, Tueriae annis [1764–1766 pro familia imperatoria Russica constructum]]
## Historia 
Tueria saeculo duodecimo condita est. Anno 1238 destructa fuit a copiis Mongolo-Tatarorum, sed mox restaurata est. Anno 1247 facta est caput ducatus, qui longo tempore erat adversarius principalis ducatus Moscoviensis in certatione pro dominatione in Ruthenia, sed anno 1485 a Moscovia adiunctus est. Ab anno 1796 ad annum 1929 Tueria metropolis gubernii Tueriensis erat, anno 1935 sedes administrativa regionis facta. Annis 1931 – 1990 haec urbs *Kalinin* (Калинин), in honorem rerum politicarum periti Sovietici Michaelis Kalinin (qui natus est in vico gubernii Tueriensis Imperii Russici), nominabatur.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Tueria *Encyclopaediae Russicae Magnae* 


Categoria:Urbes olim capitales