open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ecclesia cathedralis Erfordiensis

; ambae catholicae sunt]] **Cathedralis Mariana Erfordiensis** (Theodisce: *Mariendom Erfurt*) media in urbe Erfordiae invenitur. Sedes est episcopi Erfordiensis.

## Historia 
Erfordiae, quo aliae similes urbes egent, vestigia mediaevalia abundant. Centrum urbis Secundo bello mundano finito satis incolume restabat: id hodie rebus periegeticis maxime subvenit. Iam sic dictus reformator Martinus Lutherus ipse Erfordiam esse turritissimam proclamavit. Urbis coronae erant cum Cathedralis BMSV dicata atque Ecclesia Sancti Severi propinqua tum Ecclesia SS Petri et Pauli in Monte Petrino. Aedis haec post annum 1813 in ruinas redacta una cum monasterium quasi periit. Unde evenit quod mons cathedralis, qui dicitur, unica corona restat nostris diebus.

## Descriptio 
Manuale architectonicum vivum cathedralis ipsa esse videtur hominibus, qui eam visitant. Loco aedificii superioris ecclesiae primae Erfordiensis, quam anno 725 fortasse Sanctus Bonifatius Winfridus ipse aedificari iusserat, facta est annis ab 1154 ad 1182 basilica Romanica. De quo testimonium perhibent turres fenestris rotundorum arcuum praeditae. Cum construeretur, inventa sunt ossa sanctorum Adolaris et Eobani, Bonifatii consortium. Sepulti in crypta cathedrali mox patroni ecclesiae facti sunt. Medio aevo cadente, quo Erfordia nimis florebat, cathedrali forma hodierna data est. Anno 1329 collis cathedralis versus plateam cathedralem saxis aggeratis amplificata est. Arcus cavei plures aedi tenendae additi sunt. Quod chori alti constructionem (annis ab 1349 ad 1372 confectam) permisit. Iam anno 1330 portae triangulares constructae erant; annis ab 1455 ad 1465 navis longa artis Gothicae exeuntis exorta est. Inerant et insunt cathedrali artificia permulta. Campana quae vocatur Gloriosa anni 1497 totius orbis terrarum maxima est, quae libere oscillat.

Pompa magna debetur possidentibus priscis quoque. Conventum collegiale BMSV capitulanos maxime notos sartos et tectos protexit. Ei multa aedificia secunda quoque erant. Illi clerici saeculares capitulum conventuale habebant regula monachica ulla neglecta. Quod conventum usque ad initium saeculi XIX exstabat. Tempore sic dictae Reformationis et Bello triginta annorum saeviente cathedralis vel protestantica fuit, saltem brevissimum tempus. Attamen iure cathedralis catholica locus Lutheranus appellari potest: namque hic Lutherus ordinationem sacerdotalem recepit anno 1507 ab episcopo auxiliari Ioanne Bonemilch. Postea Lutherus theologiam catholicam ibidem docuit.

## Fons 
Stephani Raßloff mystagogiae Erfordienses.

## Nexus externi 
* Situs proprius
* Informationes de aedificatione
* Silvius von Kessel, cathedralis organista
* De campana, quae Gloriosa vocatur
* Spectacula quae quotannis in cathedralis scalis fiunt

Categoria:Aedificia Erfordiae
Erfordia
Schilca

**Schilca** (Russice Шилка, tr. *Šilka*) est flumen in territorio Transbaicalico Foederationis Russicae.

Schilca, quae "ex Ingodae et Ononis coniunctione oritur", 560 km patet et cum Arguno in Amurem confluit. Nertscha Schilcae tributarius est. Schilca urbs et Urbs Praesentationis (*Sretensk*) ad Schilcam sitae sunt.

## Notae
thumb|left|Tabula pelvis siccantis Schilcae
## Nexus externi
* Pagina de Schilca fluvio *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Siberia
Categoria:Territorium Transbaicalicum
Categoria:Systema Amuris fluminis
Edmunda Charles-Roux

**Edmunda Charles-Roux** (Noviliaci ad Sequanam die 17 Aprilis 1920 nata; Massiliae mortua die 20 Ianuarii 2016) fuit diurnaria et scriptrix Francica. Anno 1966 Praemium Goncourt accepit propter mythistoriam *Oublier Palerme*. Vitam Coco Chanel, hac ipsa nolente, titulo ''L'Irrégulière* anno 1974 divulgavit. Uxor fuit politici Gastonis Defferre, urbi Massiliae praefecti, ab anno 1973 usque ad huius mortem anno 1986 obitam. Academiae Goncourt ab anno 1983 usque ad mortem sodalis, ab anno 2002 usque ad 2014 praeses fuit.

## Bibliographia 
* Veronica Horwell, "Edmonde Charles-Roux obituary" in *The Guardian'' (25 Ianuarii 2016)

## Nexus externi 
*Biographia apud Academiam Goncourt

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Franciae
Categoria:Academici Goncourt
Categoria:Biographi
Lola Flores

**Lola Flores** seu plene *María Dolores Flores Luiz* (nata Xeresii die 21 Ianuarii 1923; Alcovendae mortua die 16 Maii 1995) fuit saltatrix, cantrix et actrix Hispanica atque praesertim perita flamenci. Antonio González "*el Pescaílla*" nupsit, musico Tzigano Barcinonensi, cui peperit liberos tres musicos et ipsos, videlicet Lolitam, Antonium, Rosarium.

## Nexus externi 
[thumb|[Monumentum Lola Flores Xeresii erectum, nocte visum]]
*De Lola Flores

Categoria:Musici Hispaniae
Categoria:Nati 1923
Categoria:Mortui 1995
Categoria:Saltatores Hispaniae
Categoria:Cantores Hispaniae
Germanus (abbas Grandisvallensis)

**Germanus** (natus circa annum 612 in urbe Augusta Treverorum; mortuus anno 675 apud urbem Monasterium Grandis Vallis in pago Bernae, Helvetia, fuit primus abbas monasterii Grandisvallensis. Ecclesiae catholicae Sanctus est.

## Vita 
Germanus Augusta Treverorum ex familia senatoria natus monachus in monasterio Vosegano Sancti Montis apud urbem Romarici Montem, postea abbatiae Luxoviensis fuit.

Monasterio Iurassense in dioecesi Basiliense circa annum 640 condito abbas Luxoviensis Waldebertus Germanum praepositum novo conventu mandavit.

Anno 675 post litem Germani cum duce Alsatiae Eticho abbas necatus fuisse dicit mythistoria.

## Sacra Supellex 
Hodie baculum abbatiale preciosissimum Sancti Germani in museo historiae et artium Iurassensium urbe Delemonte servatur.

* Sanctus Germanus (index sanctorum et oppidorum nomine sancti Germani)

## Bibliographia 
* Ekkehardus Sauser: *Germanus von Münster-Granfelden*, in: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon, tomus 14 (Herzberg 1998), p. 1030-1031.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Abbates
Categoria:Incolae pagi Bernensis
Categoria:Nati saeculo 7
Categoria:Mortui 675
Categoria:Sancti
Categoria:Viri
Categoria:Clerici Helvetiae
Bargusinus

**Bargusinus** (Russice Баргузин, Buriatice Баргажан) est flumen in re publica Buriatia Foederationis Russicae. In iugo Icatensi in loco 2050 m altitudinis incipit6 480 chm per iuga, taiga obsita, cum cataractis et  per lacus *Balan Tamur* fluit et in Baicalis *sinum Bargusinensem* iuxta Sanctum Nasum influit. Unus maximorum fluviorum, qui in Baicalem lacum effunduntur, est. Bargusinus et *Ostium Bargusini* vici ad Bargusinum fluvium siti sunt. Bargusinus ventus famosum per Baicalem a valle Bargusini spirat.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Bargusino fluvio *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Buriatia
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Baical
Categoria:Systema Ieniseae fluminis
U Thant

thumb|U Thant anno 1963
**U Thant** (Birmanice ) in oppido Pantanaw natus die 22 Ianuarii 1909; Novi Eboraci in urbe mortuus die 25 Novembris 1974), alumnus Universitatis Yangonensis, fuit legatus Birmanus. Ab die 30 Novembris anno 1961 ad diem 31 Decembris anno 1971 secretarius generalis Nationum Unitarum meruit.

Anno 1973 Praemium Consociationis Nationum Iurum Humanorum accepit.

* Insula U Thant

## Notae 
## Nexus externi 
* De U Thant

Categoria:Politici Birmaniae
Categoria:Legati Nationibus Unitis
Categoria:Nati 1909
Categoria:Mortui 1974
Categoria:Alumni universitatis et collegiorum Yangonensium
Aemilius Dimitriev

**Aemilius Dimitriev** sive Macedonice Емил Димитриев (in oppido Probištip natus die 19 Martii 1979), alumnus facultatis philosophiae Universitatis Scupiensis, est negotiator et politicus Macedoniae. Secretarius generalis electus est anno 2013 factionis *ВМРО-ДПМНЕ*. A die 18 Ianuarii 2016 primus minister ad interim meret, successor Nicolao Gruevski, praeside Georgio Ivanov.

## Bibliographia 
* "Димовски: Емил Димитриев кандидат за премиер на Владата" in *Nova Makedonija* (14 Ianuarii 2016)
* "Кој е Емил Димитриев?" in *24 Вести* (15 Ianuarii 2016)

## Nexus externi 
* Vita apud factionem *ВМРО-ДПМНЕ*

Categoria:Nati 1979
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Macedoniae Septentrionalis
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Scupiensis
Paulus Filip

**Paulus**, vulgo *Pavel* **Filip** (natus in oppido Pănășești pagi Strășeni die 10 Aprilis 1966), alumnus Instituti Polytechnici Chisinau et Instituti Gestionis Internationalis in eadem urbe, est negotiator et politicus Moldaviae. A die 14 Ianuarii 2011 minister communicationis meruit sub primis ministris successivis Georgio Leancă, Cyrillo Gaburici, Natalia Gherman, Valerio Streleț, Georgio Brega. Quo dimissionem suam proferente, Filip ipse primus minister iussu praesidis Nicolai Timofti promotus die 20 Ianuarii 2016 in hoc officium a parlamento Moldavico rite confirmatus est.

## Bibliographia 
* "Unrest for 2nd day: 7,000 hold anti-govt protest in Moldova in *Daily Mail* (21 Ianuarii 2016)
* Iurii Botnarenco, "Noii miniştri ai Guvernului Filip, numiţi în funcţii. Andrian Candu a semnat decretul în locul lui Igor Dodon" in *Adevărul* (9 Ianuarii 2018)

## Nexus externi 
[thumb|upright=1.5|Paulus Filip (media imagine) ad congressum [Unio Telecommunicationis Internationalis|Unionis Telecommunicationis Internationalis Genavae anno 2013 contionem habet. Ad dextram partem videtur secretarius generalis Hamadoun Touré]]

* OFICIAL! Jurământ la miez de noapte! Membrii cabinetului Filip au fost la Președinție" (20 Ianuarii 2016) apud *Unimedia*
* Vita apud regimen Moldavicum

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1966
Categoria:Politici Moldaviae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Technicae Moldavicae
Categoria:Alumni Instituti Gestionis Internationalis (Chisinovia)
Tullius Levi Civita

**Tullius Levi Civita** (Patavii familia Iudaica die 29 Martii 1873 natus; Romae die 29 Decembris 1941 mortuus) fuit physicus et mathematicus Italianus qui calculi differentialis tensorisque et mathematicae adhibitae peritus fuit. 

Alumni Universitatis Patavinae fuit. Atque Pontificia Academia Scientiarum sodales fuit.
## Nexus externi 
* Biographia apud Universitatem Sancti Andreae

Categoria:Mathematici Italiae
Categoria:Physici Italiae
Categoria:Alumni Universitatis Patavinae
Categoria:Iudaei
Temetum

thumb|Lagenae temetorum destillatorum
**Temetum** est potio quae alcoholem continet; qua proprietate a potione imbecilla sive aquosa distinguitur. Temeta mitiora e fermentatione gignuntur sucorum e fructibus, cerealibus, plantis seu melle paratorum; sunt etiam fortiores ad quas producendas per destillationem aqua e liquoribus iam fermentatis partim expellitur.

## Index potionum fortium 
[thumb|upright=1.25|Cervesiae per omnem fere mundum braxatae, [Hongcongum|Hongcongi in taberna venditatae]]
[thumb|upright=1.25|[Vinum Italicum|Vina Italica Abolae in Sicilia venditata]]
; Fermentatione sucorum e fructibus expressorum
* Vinum ex uvis
* Pomacium e malis
* Piracium seu vinum e piris
* Haec etiam in textibus Graecolatinis commemorantur: myrtites e bacis myrteis, rhoites e punicis, sycites e ficis

; Fermentatione sucorum e cerealibus plantisque extractorum aut conditorum
* Cervesia praecipue ex hordeo bracato
* Vinum Sinicum et Iaponicum ex oryza praecipue confectum
* Pulque in Mexico ex *Agave americana*
* Cicha in America media et australi praecipue e *Zea mays* sed etiam ex aliis multis speciebus facta; Cicha e molle
* Caouinum in Brasilia praecipue e *Manihot esculenta*

; Fermentatione mellis ex aqua
* Hydromeli seu medus
* Balché potio a populo Maya facta

; Destillatione
* Anisatum, Uzo
* Spiritus mastichinus
* Aqua vitae
* Vischium 
* Vodca
* Iuniperatum
* Mezcal
* Rhomium

; Destillatione et sucis, saccharo, aromatibus temperatione
*  seu liquor sive aqua cordialis, e.g. Elixir mastichinum
* Spiritus absinthii
* Mixtella
* Xtabentún in Yucatania paratum

; Potiones mixtae
* Gallicauda

## Notae 
## Bibliographia 
* Bruman, Henry J. 2000. *Alcohol in Ancient Mexico.* Salt Lake City: University of Utah Press, 2000. Exemplar mutuum Recensio
* Lichine, Alexis. 1984. *Encyclopédie des vins et des alcools de tous les pays.* Lutetiae: Éditions Robert Laffont-Bouquins. ISBN 2-221-50195-0
* McGovern, Patrick E. et al. 2004. "Fermented beverages of pre- and proto-historic China" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 101 pp. 17593–17598
* McGovern, Patrick E. 2009. *Uncorking the Past: The Quest for Wine, Beer, and Other Alcoholic Beverages.* Berkeleiae: University of California Press. cap. 1 
* McGovern, Patrick E. 2017. *Ancient Brews Rediscovered and Re-created.* Novi Eboraci: Norton 
* Robinson, Jancis. 2006. *The Oxford Companion to Wine.* Ed. 3a. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0-19-860990-6.
* Rogers, Adam. 2014. *Proof: The Science of Booze.* Bostoniae: Houghton Mifflin. 
* Stix, Gary. 2015. "Arqueólogos resucitan bebidas alcohólicas del pueblo azteca" in *Scientific American* (9 Iunii 2015)

## Nexus externi 
* Archaeo-wine timeline

!
Cerro Baúl

**Cerro Baúl** (nomen Hispanicum, scilicet "mons thesaurarius") est mons iuxta urbem Moqueguam eminens in praefectura eiusdem nominis Peruviae. Ibi arcem posuerunt saeculo fere VII p.C.n. populus Huari. Inter aedificia huius arcis braxatorium ab archaeologis repertum est ubi potio fortis, videlicet cicha e molle, e bacis arboris *Schini mollis* conficiebatur. Censetur arce anno circiter 1000 ab inimicis obsessa populus epulum ultimum paravisse et consumpsisse, cyathos in medio iactos confregisse, aedificia combussisse. Quo incendio vestigia multa tam alimentorum quam fictilium conservata sunt.

## Bibliographia 
* Mary Beckman, "Beer of Kings" in *Science* (30 Iulii 2004)
* David John Goldstein, Robin Christine Coleman [Goldstein], "Schinus molle L. (Anacardiaceae) Chicha production in the Central Andes" in *Economic Botany* vol. 58 (2004) pp. 523-529
* David J. Goldstein, Robin C. Coleman Goldstein, Patrick R. Williams, "You Are What You Drink: A Sociocultural Reconstruction of PreHispanic Fermented Beverage Use at Cerro Baúl, Moquegua, Peru" in Justin Jennings, Brenda J. Bowser, edd., *Drink, Power, and Society in the Andes* (Gainesville: University Press of Florida, 2008) Textus (recensio probanda)
* Michael E. Moseley, Donna J. Nash, Patrick R. Williams, Susan de France, Ana Miranda Q., Mario Morales, "Burning Down the Brewery: Establishing and Evacuating an Ancient Imperial Colony at Cerro Baúl, Peru" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 102 (2005) pp. 17264–17271
* Lidio M. Valdez, "Molle beer production in a Peruvian Central Highland valley" in *Journal of Anthropological Research* vol. 68 (2012) pp. 71-93, praecipue pp. 82-87 JSTOR
* Patrick R. Williams, "Cerro Baúl: A Wari Center on the Tiwanaku Frontier" in *Latin American Antiquity* vol. 12 (2001) pp. 67–83
* Patrick R. Williams, Donna J. Nash, "Clash of the Andean Titans: Wari and Tiwanaku at Cerro Baúl" in *In the Field* (Iunio 2003) pp. 16-17

## Nexus externi 
thumb|upright=1.25|*Cerro Baúl*

* "Proyecto Arqueológico Cerro Baúl" apud Museum Field
* "The secret to a stable society? A steady supply of beer doesn't hurt" apud *Phys.org* (18 Aprilis 2019)

Categoria:Montes Peruviae
Categoria:Loci archaeologici Peruviae
Categoria:Archaeologia potionum fortium
Anadyr

**Anadyr** (Russice Анадырь, Iucagirice ''Онандырь/Onandyr',* Tschuctschice *Йъаайваам/J'aajvaam*) est flumen in septentrio-oriente Orientis Extremi Russiae, in districtu Anadyrensi districtus autonomi Tschucotici. In planitie elevata Anadyrensi oritur, 1152 chm patet et in sinum Onemenensem, qui pars est sinus Anadyrensis maris Beringiani, effunditur.

Nunc Anadyr etiam est nomen urbis, prope ripam dextram huius fluminis et ad litus sinus Anadyrensis sitae, quae districtus autonomi Tschucotici caput est.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Anadyr fluvio *Encyclopaediae Sovieticae Magnae'' editionis tertiae 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Districtus autonomus Tschucoticus
Categoria:Oriens Extremus Russiae
Categoria:Systema fluviorum maris Beringiani
Petschora

**Petschora** (Russice *Печора, Pečora*, Komi *Печӧра*, Nenetice *Санэро’’ яха*) est flumen in parte septentrionali Russiae Europaeae, in re publica Komi et districtu (circulo) autonomo Nenetico Foederationis Russicae. 

In montibus Uralibus septentrionalibus oritur; tantum anno 1981 ab expeditione Ioannis Prosvirnin fons Petschorae inventus est. 1809 chm patet. Per montes primo fluit; partem itineris sui maximam per taigam et per silvas intactas Komienses transit et fluxum inferiorem per tundram facit. In cornua duo, Petschoram Maiorem et Minorem, 130 chm ab ostio dividitur, prope Ripam Albam urbem delta format et in sinum Petschoricum maris Barentsiani effunditur.  

Ad Petschoram sitae sunt urbs eiusdem nominis (ad rem publicam Komi pertinens) atque urbs Ripa Alba (sedes administrativa districtus autonomi Nenetici). Pustoosero ad Petschoram situm erat. 

Tributarii Petschorae maximi Ishma, Czilma, Ussa, Stzuchogora, Potzscheriema sunt.

## Notae
thumb|Tabula geographica pelvis siccantis Petschorae fluvii
## Nexus externi
* Pagina de Petschora fluvio *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Russia Europaea
Categoria:Komi (res publica)
Categoria:Districtus autonomus Neneticus
!
Via mala

thumb|Via mala in voragine
[thumb|Via mala saeculo 19 a [Ioannes Ludovicus Bleuler|Ioanne Ludovico Bleuler picta]]
**Via mala** (Romancice 'veia mala') est antiqua via octo chiliometrorum trans rupes altas in valle Rheni posterioris in Helvetico Grisoniae pago. 

## Geographia 
Rhenus fluit ab oppidis Speluca Lapidariaque sub rupibus ad urbem Tosanam (Raetoromanice 'Tusaun') in alta voragine. Obstaculum difficile fuit ad commeatum viae Alpium inter Mediolanum et Curiam Raetorum ad septentrionem transitus Cunus Aureus et Mons Avium (transitus).

## Historia 
Romani primam viam vel callem cum ponte trans voraginem Viae malae aperuerunt. Aliae calles supereunt altos montes in lateribus voraginis.

Anno 1473 communes Tosana, Masein et Cazis sub rupe 'Fyamala' nuncupata novam viam at magnum pontem prope oppidum Zillis construxerunt. Duo pontes annis 1738 et 1739 constructis ingeniarius Ricardus La Nicca annis 1818 ad 1821 novam viam cum cuniculis ad vecturam idoneam fecit. Nova autovia anno 1967 constructa prope voraginem Viae malae cuniculo longitudinis 742 metrorum iacet.

Antiqua via Romanorum et Medii Aevi ut via pedium superest.

## Notae 

## Bibliographia 
* Thomas Riedi: *Viamala. Texte und Bilder zur Natur und Geschichte der größten Schlucht im Kanton Graubünden* (Curia Raetorum 1992).

## Nexus externi 
* 

Categoria:Res geographicae Grisoniae
Categoria:Transitus Alpium
Categoria:Viae Helvetiae
Pagus Rheni

**Pagus Rheni** (Theodisce 'Rheingau') vel **pagus Rhenanus** vel **pagus Rhenensis** est pars Hassiae, regionis Germanicae.

## Geographia 
Pagus Rheni ad dexteram ripam fluminis Rheni inter urbes Aquas Mattiacas, Domum Rudonis, et Cubam iacet. Declivitate Montis Pagi Rheni super flumen magnae vineae inveniunter.

## Historia 
Archiepiscopus Rabanus Maurus domum in regione Pagi Rheni construxit. Apud urbem Kaub a Medio Aevo castellum Rupes Comitis Palatii super insulam medio in fluvio Rheni situm est, ubi theloneum navigationis exigatus est.

## Unesco Hereditas 
Vallis Rheni media Hassiae cum urbibus, castellis, montibusque indice UNESCO regesta est.

## Bibliographia 
* *Baedeker Wiesbaden Rheingau.* Ostfildern-Kemnat 2001.

## Notae

## Nexus externi 
* Situs proprius Regionis Pagi Rheni

Categoria:Hassia
Categoria:Regiones Germaniae
Categoria:Rhenus
Categoria:Patrimonium totius mundi
Cicha e molle

**Cicha e molle** (lingua Quechua *molle aqa*; Hispanice *chicha de molle*) est potio fortis e parvulis seminibus subrubris arboris *Schini molle* facta. Censetur iam aevo medio a populo Huari in monte *Cerro Baúl* confectam esse.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1553 : Pedro de Cieza de León, *Parte primera dela chronica del Peru* f. 125r-v
* 1568 : 
* 1605 : 
* 1609 : Garcias Lasus Inca, *Comentarios Reales de los Incas* f. 209v

; Eruditio recentior
* Mary Beckman, "Beer of Kings" in *Science* (30 Iulii 2004)
* David John Goldstein, Robin Christine Coleman [Goldstein], "Schinus molle L. (Anacardiaceae) Chicha production in the Central Andes" in *Economic Botany* vol. 58 (2004) pp. 523-529
* David J. Goldstein, Robin C. Coleman Goldstein, Patrick R. Williams, "You Are What You Drink: A Sociocultural Reconstruction of PreHispanic Fermented Beverage Use at Cerro Baúl, Moquegua, Peru" in Justin Jennings, Brenda J. Bowser, edd., *Drink, Power, and Society in the Andes* (Gainesville: University Press of Florida, 2008) Textus (recensio probanda)
* Michael E. Moseley, Donna J. Nash, Patrick R. Williams, Susan de France, Ana Miranda Q., Mario Morales, "Burning Down the Brewery: Establishing and Evacuating an Ancient Imperial Colony at Cerro Baúl, Peru" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 102 (2005) pp. 17264–17271
* Oriana Pardo B., "Las chichas en el Chile precolombino" in *Chloris Chilensis* vol. 7 pars 2 (2004) Textus
* Lidio M. Valdez, "Molle beer production in a Peruvian Central Highland valley" in *Journal of Anthropological Research* vol. 68 (2012) pp. 71-93 JSTOR

Categoria:Potiones fortes
Categoria:Potiones Latino-Americanae
Categoria:Schinus
Athenaeum (Bucaresta)

thumb|left|Athenaeum Bucarestae
**Athenaeum** (Dacoromanice: *Ateneul Român*) aedificium in Bucaresta in sectore 1 in Calea Victoriei sita est.

## Historia 
Anno 1865 Nicolaus Crețulescu cum aliis "*Societatem Litterarum Athenaeum Romaniae*" (Dacoromanice *Societatea Literară „Ateneul Român”*) condiderunt et aedificium proposuit. Sed inopia coacta societas hoc in loco etiam spectacula musicalia fiunt. Annis 1885 - 1888 Athenaeum consiliis architecti Francici Alberti Galleron exstructum est. Anno 1919/1920 parlamentum Romaniae hoc loco conveniebat. Inter Bellum Secundum Mundanum bombis afflictum est, annis 2000 - 2004 ultimo refectum est.

## Architectura 
Altitudo aedificii 41 m est. In Athenaeo stili diversi coniuncti sunt. Porticus magna Graeciae antiquae memorat.

## Nexus externi 
* Athenaeum in Encyclopaedia Dacoromanica
* Athenaeum in pagina Philharmonia "Georgius Enescu"

Categoria:Aedificia Bucarestae
Categoria:Confecta 1888
Rupes Istein

**Rupes Istein** (vel 'Ystein', Theodisce 'Isteiner Klotz') est promontorium montis Nigrae silvae in commune Istein regionis Badenia-Virtembergia civitatis Germaniae.

[thumb|Despectus ab Rupe Istein ad vallem fluminis Rheni, versus meridiem, depictus a [Petrus Birmann|Petro Birmann circa annum 1800]]
## Geographia 
Rupes magna aevo geologico Iurassici super fluminis Rheni planitiem eminet. Sub rupe in flumine cataracta apud Istein obstaculum periculumque ad navigationem fecit.

## Historia 
Super rupem locus epocha neolithica habitatus archaeologice inventus est.

Medio Aevo ibi castellum Istein (arx) et circa annum 1900 nova magna fortificatio plurium cannonum constructi fuerunt. Fortficatione post Primum bellum mundanum destructa rursus Secundo bello mundano bastiones super rupem Istein erectae sunt.

Anno 1845 ferrivia vallis Rheni cuniculum apud Istein nomine Cuniculus Rupis aperuit.

## Bibliographia 
* Felix Engel, Franciscus Siegmund: *Radiocarbon dating of the Neolithic flint mine at Kleinkems (near Efringen-Kirchen, District Lörrach, Baden-Württemberg, Germany)*. In: Antiquity, tomus 306, 2005.
* Fröhle-Kühn: *Die Befestigung des Isteiner Klotzen 1933–1945*, Istein 2008.
* Elisabetah Schmid: *Der jungsteinzeitliche Abbau auf Silex bei Kleinkems*. In: Gerd Weisgerber (ed.), 5000 Jahre Feuersteinbergbau, Bochum 1999, pag. 141–165.
* Fritz Schülin, Hermannus Schäfer, Pius Schwanz: *Istein und der Isteiner Klotz*, 1994.

## Notae 
Categoria:Montes Germaniae
Categoria:Badenia et Virtembergia
Categoria:Rhenus
Dolium

thumb|Dolia Ostiae reperta.
**Dolium** fuit vasorum fictilium maximum, quo Romani antiqui usi sunt ad condenda et interdum etiam transportanda alimenta, sicut oleum, frumentum et praesertim vinum. Vinum enim, dum fervet, in doliis picatis habebatur in cella vinaria (sive doliario) positis. Nonnumquam dolia capacia humi mersa erant, ex quibus vinum defaecatum in amphoras et cados diffundebatur. Saeculo XX exeunte in ora meridiana Franciae reperta sunt naufragia Romana, quorum spatia oneraria fere 14 doliorum capacia erant.

thumb|Duo dolia humi mersa.
Dolia vectoria aut rotunda et ventriosa erant aut cylindrata figura, saepeque operculata erant. Dolia a principio fictilia fuerunt, sed postea etiam lignea (aevo recentiori tunnae et cupae appellata) et plumbea. Saepe dolia rota figuli lente currenti manibus ampliabantur in capacitatem sesquicullei, quae instar 30 amphorarum (= c. 786 lt) erat. 

Doliarius est artifex qui dolia vel tunnas facit.

* Hartmanni Schopperi et Iodoci Ammanis]]
## Nexus interni
* Arca
* Tunna
* Cupa

## Notae 
## Bibliographia 
* Docter, Roald Fritjof. 2006. Dolium. *Brill’s New Pauly.'' Antiquity volumes edited by: Hubert Cancik & Helmuth Schneider. Brill Online, 2016.
* Funari, Pedro Paulo A. 1988-1989. L'anfora e la terminologia latina dei vasi. *Annali della Facoltà di Lettere e Filosofia* (Università di Perugia) 26: 37-46. 
* Parker, A. J. 1992. *Ancient Shipwrecks of the Mediterranean and the Roman Provinces.* Tempus Reparatum: Oxford. 
* Paterson, Jeremy. 2015. Dolium. *The Oxford Companion to Wine.* Quartum editum ab Jancis Robinson & Julia Harding. Oxford University Press.
Categoria:Vasa (supellex)
Categoria:Roma antiqua
Categoria:Figlina
Tihomir Orešković

**Tihomir Orešković** (Zagrabiae natus die 1 Ianuarii 1966) est politicus Croatiae qui brevi temporis spatio a die 22 Ianuarii 2016 primus minister huius civitatis meret.

Tihomir Orešković puer in urbe Canadensi Hamilton educatus est ibique alumnus fuit universitatis McMaster ubi chemiae et rebus commercialibus studuit. Negotiator deinde in eadem civitate apud societates mercatorias pharmaceuticas operam dedit *Eli Lilly and Company* et Novopharm, apud cuius gemellam societatem Croaticam *Pliva d.o.o.* anno 2009 laborare coepit. Qua ratione in civitatem natalem reditus est. Nullae factionis politicae sodalis, primus minister a factionibus coniunctis *HDM* et *MOST* mense Decembri 2015 propositus est. Consilium ministrorum ab eo congregatum a parlamento Croatico mense insequenti confirmatum est.

## Bibliographia 
* Igor Ilic, "Croatian parliament approves new centre-right cabinet, focus on economy" (22 Ianuarii 2016) apud *Reuters*

## Nexus externi 
* "Kanadski državljanin s prebivalištem u Nizozemskoj: Tko je Tihomir Tim Orešković?" (23 Decembris 2015) apud index.hr
* Vedran Pavlic, "Tihomir Orešković to Be Named as Croatian Prime Minister-Designate" (23 Decembris 2015) apud *Total Croatia News*

Categoria:Nati 1966
Categoria:Homines vivi
Categoria:Incolae Canadae
Categoria:Politici Croatiae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Macmastrensis
Andreas Mohorovičić

thumb|Andreas Mohorovičić
**Andreas Mohorovičić** (Voloscae, prope Abbatiam natus die 23 Ianuarii 1857; Zagrabiae mortuus die 18 Decembris 1936), alumnus Universitatis Pragensis, fuit meteorologiae et seismologiae peritus Croatus. Celeber est propter discontinuitatem Mohorovicicianam ab eo inventam.

*8422 Mohorovičıć

## Nexus externi 
* De Andrea Mohorovičić

Categoria:Eruditi Croatiae
Categoria:Sismologi
Categoria:Nati 1857
Categoria:Mortui 1936
Categoria:Geologi
Categoria:Alumni Universitatis Pragensis
Osseti

**Osseti** seu **Ossetes** (Ossetice ир, ирæттæ, tr. *ir, irættæ*; vel дигорæ, дигорæнттæ, tr. *digoræ, digorænttæ*) sunt gens, in Caucaso habitans, partem maiorem populationis Ossetiae Septentrionalis (rei publicae Foederationis Russicae) et Ossetiae Meridionalis (de facto rei publicae sui iuris, quam Georgia a plurimis civitatibus mundi sustineta adhoc partem suam esse censet) formans. Nunc in mundo sunt circa 650 milia Ossetorum, quorum 528,5 milia in Russia habitant (secundum censum anni 2010).

Gens Ossetorum origine sua connecta est cum populatione indigena antiqua Caucasi Septentrionalis atque cum gentibus adventiciis Scytharum, Sarmatarum et praesertim Alanorum. Lingua Ossetica est una linguarum Iranicarum. Osseti religiosi ut plurimum Christiani Orthodoxi sunt, quum Musulmani Sunniti inter eos etiam sunt numerosi, nonnulli autem ad sectatores religionis traditionalis polytheisticae pertinent. 

## Notae

* Ossetia

## Nexus externus
* Situs interretialis de Ossetis

Categoria:Gentes Asiae
Categoria:Gentes Europae
Categoria:Gentes Russiae
Categoria:Ossetia
Lingua Ossetica

**Lingua Ossetica** (Ossetice (Ирон æвзаг/Дигорон æвзаг) est lingua Ossetorum, ad linguas Iranicas pertinens. Ut progenies linguae Alanorum et linguae Scytharum videtur.

## Notae

## Nexus externi
* Situs interretialis de lingua Ossetica

!
Ossetica
Alania

**Alania** fuit terra Alanorum, iuxta montes Caucasi Septentrionalis sita. 

In opere Constantini Porphyrogeniti *De administrando imperio* "supra montem Caucasum Alania regio" sic commemoratur: 
"Chazaris bellum inferre Uzi possunt utpote contermini. sic etiam princeps Alaniae, quia novem Chazariae regiones Alaniae adiacent; possuntque Alani, si velint, illos depraedari magnumque inde Chazaris damnum importare, atque eos rerum penuria premere. ex illis quippe novem regionibus Chazaris omnia ad victum necessaria suppeditantur", et "Alaniae principe cum Chazaris pacem non habente, sed imperatoris Romani amicitiam potiorem ducente, si illi in amicitia et pace perseverare nolint, potest ille ingenti Chazaros damno afficere, in viis excubando et ex improviso illos aggrediendo dum ad Sarcel et ad regiones Chersonemque profiscuntur. quodsi princeps ille operam ponat ut illis aditum prohibeat, alta sane pax erit in Chersone et in regionibus. Chazari quippe Alanorum irruptionem reformidantes, neque facultate data Chersonem et regiones cum exercitu invadendi, quia simul utrisque bellum inferre nequeunt, in pace degere cogentur."

Haec civitas Alanorum sui iuris, saeculis nono decimoque formata, initio saeculi tredecimi invasionis Mongolo-Tataricae causa dissoluta est.

Nunc Ossetia Septentrionalis, res publica autonoma Russiae, in parte territorii Alaniae antiquae sita, plene "res publica Ossetia Septentrionalis – Alania" appellatur.

## Notae 
* Ossetia
* Ossetia Meridiana
* Ossetia Septentrionalis

## Nexus externus 
Categoria:Caucasus Septentrionalis
Categoria:Historia Georgiae
Categoria:Historia Russiae
Categoria:Ossetia
Nova Russia

thumb|Tabula Gubernii Novae Russiae anno 1800 edita
**Nova Russia** seu **Nova Rossia** (Russice Новороссия, tr. *Novorossija*) est terra vasta ad septentrionem Ponti Euxini, quae in dicionem Imperii Russici dimidio secundo saeculi duodevicesimi atque initio saeculi undevicesimi redacta est, bellis inter imperia Russicum Ottomanicumque confectis. Cum post res novas Russiae anni 1917 terrae Novae Russicae maiore parte sua in Ucrainam inclusae sint, nomine *Novae Russiae* in usu publico non iam erat (praeterquam in contextu historiae Imperii Russici). Anno autem 2014 in meridie-occidente Ucrainae confoederatio Novae Russiae declarata, anno sequente tamen conquieta est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Mappa generalis gubernii Novae Russiae, in circulos divisi auctore Johanne Islenieff (1779)
* Pagina de Nova Russia *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Gubernia Imperii Russici
Categoria:Historia Russiae
Categoria:Historia Ucrainae
Grand Ribaud F (naufragium)

**Grand Ribaud F** est naufragium prope insulam *Grand Ribaud* catenae Stoechadum praefecturae hodiernae Vari repertum. Navis anno circiter 490 a.C.n. submersa amphoras Etruscas circiter 500 continuit. Vestigia navis altitudine 59/61 metrorum sub maris aequore iacentia, iam anno 1999 suspecta, ab anno 2000 explorabatur. Ea vestigia quae recuperari potuerunt in Museo Historico Massiliensi servantur. Ex hoc naufragio multa de commercio vini Etruscorum, Ligurum, Graecorum intelleguntur.

## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|Insula *Grand Ribaud* e mari visa
* Sophie Laurant, "L'épave du Grand Ribaud" in *Le Monde de la Bible* no. 145 (2011)
* Luc Long, Pierre Drap, Lucien-François Gantes, "Premiers résultats sur l'épave profonde Grand Ribaud F (Giens, Var). Quelques éléments nouveaux sur le commerce Etrusque en Gaule, vers 500 av. J.C." in ''Cahiers d'Archéologie subaquatique'' no. 14 (2002), pp. 5-40
* Luc Long, Michel Rival, Lucien-François Gantes, "L'épave Grand Ribaud F : un chargement de produits étrusques du début du Ve siècle avant J.-C." in *Etruschi da Genova ad Ampurias : atti del XXIV Convegno di studi etruschi ed italici, Marseille-Lattes, 26 settembre-1 ottobre 2002* (Pisis, 2006) Pagina prima
* J. Sourisseau, "Les épaves de Méditerranée occidentale et le commerce maritime étrusque" in ''Dossiers de l'Archéologie* no. 322 (Iulio 2007) pp. 118-121

* Pointe-Lequin 1 (naufragia)

## Nexus externi 
[thumb|upright=1.25|Amphorae sex in [Museum Historicum Massiliense|Museo Historico Massiliensi servatae, quarum duae ad dextram partem visae e naufragio *Grand Ribaud F'' proveniunt]]
* "Les routes maritimes: L'archéologie sous-marine. L'épave étrusque du Grand Ribaud"
* Pierre Drap, Luc Long, "Photogrammétrie et archéologie sous-marine profonde: Le cas de l’épave étrusque Grand Ribaud F" et "Towards a digital excavation data management system: The "Grand Ribaud F" Estruscan deep-water wreck"

Categoria:Res Etruscae
Categoria:Naufragia
Categoria:Archaeologia vini
Categoria:Loci archaeologici Franciae
Categoria:Museum Historicum Massiliense
Categoria:Archaeologia maritima
Categoria:Stoechades
Resuscitatio cardiopulmonaria

[thumbnail|RCP perficitur ad [pupam exercitionis.]]

**Resuscitatio cardiopulmonaria**, breviter **RCP**, est ratio subitaria, perficiens in nixu ut conservet functionem cerebri dummodo plus rationes perficiatur ut restituat circulationem sanguinem et respirationem in homine qui in arrestione cordis sit.

Secundam modum resuscitationis ex auctoritate International Liaison Committee, CPR exigit compressionem ad pectus inter 5 cm (2 unciis) et 6 cm (2.4 unciis) profundo in crebritate 100 usque 120 vices per minutam. Salvator etiam adflatos praebere potest ab pacto per nasum vel os exspirando vel per artificium aerem aspirando in pulmonem.

## Notae 

## Nexus externus 
*Commentarius e Britannica de CPR

Categoria:Primum auxilium
Categoria:Cardiologia
Categoria:Vasa sanguinea
Andreas Galbur

**Andreas**, vulgo *Andrei* **Galbur** (natus Chisinau in urbe die 5 Iulii 1975), alumnus Universitatis Liberae Internationalis Moldavicae et Academiae Diplomaticae Vindobonensis, est legatus et politicus. Legatus patriae apud Russiam meruit a mense Ianuario 2013. Mense Martio 2015 minister vicarius a rebus externis creatus est sub regimine Valerii Streleț. A die 20 Ianuarii 2016 minister rerum externarum Moldaviae promotus est, primo ministro Paulo Filip.

## Nexus externi 
* "Vita" apud regimen Moldavicum

Categoria:Nati 1975
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Moldaviae
Categoria:Legati Moldaviae
Categoria:Alumni Universitatis Liberae Internationalis Moldavicae
Categoria:Alumni Academiae Orientalis et Diplomaticae Vindobonensis
Thunnus

***Thunnus*** (a Graeco θύννος) est genus magnorum piscium osseorum pennis radiatis (Actinopterygiorum) familiae Scombridarum qui oceanum habitant. Unum est ex quinque generibus quae tribum Thunninorum componunt. Thunni saepe ab hominibus eduntur. Nonnullae species in discrimen adducta sunt.

## Taxinomia 
[thumb|upright=1.25|*[Thunnus* sp.: fossile periodi Oligocaenae e cavea Frauenweiler-Unterfeld sedimenti Rauenbergensis in Germania (Museum Civicum Historiae Naturalis Carolsruhense)]]
Genus *Thunnus* octo species, in duo subgenera divisas, comprehendit:
* Subgenus *Thunnus*:
** *T. alalunga* (Bonnaterre, 1788).
** *T. maccoyii* (Castelnau, 1872).
** *T. obesus* (Lowe, 1839).
** *T. orientalis* (Temminck & Schlegel, 1844).
** *T. thynnus* (Linnaeus, 1758).
* Subgenus *Neothunnus*:
** *T. albacares* (Bonnaterre, 1788).
** *T. atlanticus* (Lesson, 1831).
** *T. tonggol* (Bleeker, 1851).

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1524 : Paulus Iovius, *De Romanis piscibus libellus*. Romae: F.M. Calvo cap. 6, cap. 41 apud *Internet Archive*; Carlo Zancaruolo, interpr., ''Libro ... de' pesci romani* (Venetiis, 1560) pp. 74-79, 192-197
* 1613 : Ulysses Aldrovandus; Ioannes Cornelius Uterverius, Hieronymus Tamburinus, edd., *De piscibus libri V, et De cetis lib. unus* (Bononiae) pp. 307-324

; Eruditio recentior
* Barbara A. Block, ed., *The Future of Bluefin Tunas: Ecology, Fisheries Management, and Conservation*. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 2019 
* Takashi Kitagawa, Shingo Kimura, edd., *Biology and Ecology of Bluefin Tuna*. Boca Raton: CRC Press, 2016  Textus omnis
* Ivane R. Pedrosa-Gerasmio, Ricardo P. Babaran, Mudjekeewis D. Santos, "Discrimination of Juvenile Yellowfin (Thunnus albacares) and Bigeye (T. obesus) Tunas using Mitochondrial DNA Control Region and Liver Morphology" in *PLOS One* (19 Aprilis 2012)
* Jordi Viñas, Sergi Tudela, "A Validated Methodology for Genetic Identification of Tuna Species (Genus Thunnus)" in *PLOS One* (27 Octobris 2009)

## Nexus externi 
* De *Thunno* apud *FishBase*
* *Planet Tuna''

!
Categoria:Taxa South
Categoria:Taxa 1845
Categoria:Genera animalium
Categoria:Pisces esculenti
Haraldus Ebner

**Haraldus** (Theodisce *Harald*) **Ebner** (natus die 8 Iulii 1964 in urbe Göppingen) rerum politicarum peritus Germanicus factionis Viridum est.

## Iuventus et munus 
E familia agricolarum natus Ebner, postquam scholam finivit, annis 1986 - 1992 Stutgardiae agriculturae studebat. Tum ad annum 2000 peritus oecologiae operam dedit et deinde ad annum 2011 minister publicus in administratione circumiectus terrae Badeniae-Virtembergiae operam dedit.

## Cursus honorum 
Ab anno 1999 sodalis factionis regionalis et ab anno 2002 Viridum est. Annis 1999 - 2004 consiliarius oppidi Kirchberg an der Jagst fuit. Praeterea inter regentes factionis in Badenia-Virtembergia annis 2009 - 2011 et ab anno 2013 est. Die 25 Maii 2011 legatus ad Dietam Foederalem Germaniae suffectus est, cum Winfried Hermann novus minister commeatus Badeniae Virtembergiae factus est. Etiam anno 2017 mandatum Dietae Foederalis electione adeptus est.

## Familia 
Ebner uxorem duxit atque duos filios et duos nepotes habet.

## Nexus externi 
* Biographia apud situm interretialem Dieate Foederalis Germaniae
* Pagina personalis

## Notae 

Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Categoria:Alumni Universitatis Stuttgardiensis
Categoria:Oecologi
Jutta Eckenbach

**Jutta Eckenbach** (nata die 22 Ianuarii Assindiae) rerum politicarum perita Germanica factionis CDU est.

## Iuventus et munus 
Postquam scholam reliquit, Eckenbach in rebus politicis, primo in consilio urbis patriae Assindiae versatur.

## Cursus honorum 
Eckenbach ab anno 1981 sodalis factionis CDU est et ab anno 1989 consiliaria urbis Assindiae est. Anno 2009 primo legata ad Dietam Foederalem Germaniae electa est.

## Familia 
Eckenbach anno 1970 marito nupsit atque duos filios et duos nepotes habet.

## Nexus externi 
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae
* Curriculum vitae in pagina personali

## Notae 

Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Michaela Engelmeier

thumb|Engelmeier anno 2014 pellicula brevi se introduxit|thumbtime=0:05
**Michaela Barbara Engelmeier** (olim *Engelmeier-Heite*, nata die 10 Octobris 1960 in urbe Hagen) Iudoca atque rerum politicarum perita factionis SPD est.

## Iuventus et munus 
Postquam scholam finivit, Engelmeier primo oeconomiae studebat neque autem diploma abstulit et deinde praeceptrix liberorum facta est. Hoc munere operam dedit et liberis arte Iudonis instruxit. Praeterea sodalis gregis nationalis Germaniae Iudonis fuit.

## Cursus honorum 
Engelmeier, quae ab anno 1992 sodalis Factionis Socialis Democraticae est, annis 2005 et 2009 frustra candidata suae factionis ad Dietam Foederalem Germaniae fuit, sed denique anno 2013 electa est.

## Familia 
Engelmeier duos liberos habet atque divortium fecit cum marito.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae in pagina personali
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae

## Notae 
Categoria:Athletae Germaniae
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Regio Pensensis

**Regio Pensensis** (Russice Пензенская область, tr. *Penzenskaja oblast’*) est  subiectum Foederationis Russicae, anno 1939 creatum, et ab anno 2000 in eius Districtum (Circulum) Foederalem Subvolgensem inclusum. 

## Area et situs
Regio, in media Russia Europaea sita, cum regionibus Ulianovskensi, Saratoviensi, Tamboviensi, et Resaniensi ac re publica Mordovia contermina est. Aream 43&thinsp;352 km2 et circa 1348 milia incolarum (anno 2016) habet. 

## Urbes
Caput regionis est Pensa, aliae urbes magnae Cusnezia, Belinskij, Lomov Inferior.

## Flumina
Flumen regionis maximum Sura est, Volgae accola; Choper Tanaitis tributarius in regione oritur.

## Incolae notabiles 
### Nati 
* Nicolaus Beketov
* Theodorus Buslaev
* Basilius Ključevskij
* Alexander Kuprin
* Alexander Radiščev
* Lydia Ruslanova

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis administrationis regionis Pensensis 

!
Categoria:Constituta 1939
Gernotus Erler

**Gernotus** (Theod. *Gernot*) **Erler** (natus die 3 Maii 1944 Misniae in Saxonia) rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD est.

## Iuventus et munus 
Erler, postquam anno 1963 scholam finivit, apud Universitatem Liberam Berolinensem et Universitatem studiorum Friburgensem Brisgaudiae historiae, rebus politicis atque litteris Slavicis studebat. Ab anno 1969 adiutor scientificus in Universitate Brisgaudiae, ab anno 1980 rector domus editoriae operam dedit.

## Cursus honorum 
Erler, qui ab anno 1970 sodalis factionis Socialis Democraticae est, anno 1987 primo legatus ad Dietam Foederalem Germaniae electus est et ad hodiernum diem est. Annis 2005 - 2009 minister statalis in administerio rerum exterarum Germaniae fuit. Est enim expers SPD in rebus exteris. Praeterea praeses commissionis historicae suae factionis in Badenia-Virtembergia.

## Familia 
Erler uxorem duxit atque filiam habet.

## Nexus externi 
* Pagina personalis
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae

## Notae 
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Berolinensium
Categoria:Alumni Universitatis Friburgensis Brisgaudiae
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Miro Kovač

[thumb|Miro Kovač anno 2012 de Croatia sodali futura [Unio Europaea|Unionis Europaeae contionem habens]]
**Miro Kovač** (Spalati natus die 20 Septembris 1968), alumnus universitatum Zagrabiensis et  Parisiensis III, est legatus et politicus Croatiae. A die 22 Ianuarii 2016 minister rerum externarum meret, praecessore Vesna Pusić, primo ministro Tihomir Orešković.

## Bibliographia 
* "Tko je Miro Kovač, novi ministar vanjskih poslova?" in *Dnevnik* (21 Ianuarii 2016)

## Nexus externi 
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1968
Categoria:Politici Croatiae
Categoria:Legati Croatiae
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Alumni Universitatis Zagrabiensis
Hänschen klein

**Hänschen klein** est carmen infantium Germanicum populare saeculi XIX quod Franciscus Wiedemann (1821–1882) composuit. Agit de parvo Ioanne sive *Hans* qui matrem tristem relinquit ut longinquas terras videret. Nonnullis annis post autem revertit ad matrem laetantem.

## Textus originalis Germanicus saeculi XIX 

\relative c''{ g4 e4 e2 | f4 d4 d2 | c4 d4 e4 f4 | g4 g4 g2 |
               g4 e4 e2 | f4 d4 d2 | c4 e4 g4 g4 | c,1 |
               d4 d4 d4 d4 | d4 e4 f2 | e4 e4 e4 e4 | e4 f4 g2 |
                g4 e4 e2| f4 d4 d2| c4 e4 g4 g4 | c,1 \bar "|."}
\addlyrics {
   Häns -- chen klein | ging al -- lein | in die wei -- te | Welt hin -- ein. |
   Stock und Hut | stehn ihm gut, | ist gar wohl -- ge -- mut. |
   A -- ber Mut -- ter | wei -- net sehr, | hat ja nun kein | Häns -- chen mehr! |
   Da be -- sinnt | sich das Kind, | läuft nach Haus ge -- schwind.
}

Hänschen klein
Ging allein
In die weite Welt hinein.
Stock und Hut
Steht ihm gut,
Ist gar wohlgemut.
Doch die Mutter weinet sehr,
Hat ja nun kein Hänschen mehr!
„Wünsch dir Glück!“
Sagt ihr Blick,
„Kehr’ nur bald zurück!“

Sieben Jahr
Trüb und klar
Hänschen in der Fremde war.
Da besinnt
Sich das Kind,
Eilt nach Haus geschwind.
Doch nun ist’s kein Hänschen mehr.
Nein, ein großer Hans ist er.
Braun gebrannt
Stirn und Hand.
Wird er wohl erkannt?

Eins, zwei, drei
Geh’n vorbei,
Wissen nicht, wer das wohl sei.
Schwester spricht:
„Welch Gesicht?“
Kennt den Bruder nicht.
Kommt daher sein Mütterlein,
Schaut ihm kaum ins Aug hinein,
Ruft sie schon:
„Hans, mein Sohn!
Grüß dich Gott, mein Sohn!“

## Textus novus saeculi XX 
Otto Frömmel putatur hunc novum textum anno 1899 fecisse:

Hänschen klein
ging allein
in die weite Welt hinein.
Stock und Hut
steht ihm gut,
er ist wohlgemut.
Doch die Mutter weinet sehr,
hat ja nun kein Hänschen mehr!
Da besinnt
sich das Kind,
kehrt nach Haus’ geschwind.

## Textus Latinus 
Walterus Zechmeister textum Latinum fecit de "publio parvulo".

Publius parvulus domo cessit persolus, 
baculum, pilleum decent puerum. 
Mater flet tristissima:
"Domum, Publi, propera!"
Aberat puer sat, domum remigrat.

Trallala, hopsassa, puer ex America, 
qui cessit, revenit, semper manebit. 
Mater gaudet, gaudio 
summo hoc est Publio.
Optima est vita matre cum cara.

## Nexus externi 
* "Publius parvulus" in YouTube.
* "Publius parvulus" apud "Sex nugae"

Categoria:Carmina popularia
Categoria:Litterae Theodiscae
Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Scripta saeculo 19
Saiani

thumb|Locatio montium Saianensium in tabula colore rubro nota
**Saiani** (Russice Саяны, tr. *Sajany*) seu **montes Saianenses**  est nomen regionis montanae, in parte media montium Siberiae Meridionalis sitae. Saiani divisi sunt in Saianes Occidentales (in Chakassia, parte meridionali territorii Crasnoiarensis et parte septentrionali Tuvae), et Saianes Orientales (in meridie territorii Crasnoiarensis, regione Ircutensi, parte occidentali Buriatiae et parte septentrio-orientаli Tuvae), 

[thumb|In montibus Saianensibus, prope [transitus|transitum Šumak]]
## Saianes Occidentales
Saianes Occidentales a montibus Altaicis incipiunt. Circa 650 chm longitudo systematis Saianum Occidemtalium est. Iugum eorum altissimum est Iugum divortii aquarum Saianense, ubi et mons Saianum Occidentalium altissimus Kyzyl-Taiga (*Saltus Ruber*, 3121 m altitudinis) situs est.

## Saianes Orientales
Saianes Orientales circa 1000 chm longitudinem a Ienisea ad Baicalem habent. Pars eorum borealis et occidentalis a iugis composita, quae saepe *Albimontia* (Russice ''Belogor'ia*) appellantur, composita est. Albimontium Canense et Albimontium Manense sunt ibi iuga maxima. Cacumen Grandiosum altitudinis 2982 m est mons Saianum Orientalium altissimus. 

thumb|Saianes Maiores
Pars Saianum Orientalium australis et orientalis altissima in systemate Saianorum omnium est. Ibi iuga altissima Saianes Maiores, Alpes Tunkinenses, Alpes Kitoienses, iugum Kropotkinii, iugum Munku-Sardyk, in quo et mons eiusdem nominis Saianorum omnium altissimus (3491 m) situs est.

## Flumina
Biriussa et Tschona et Occa et Ienisea Maior fluvii in Saianis incipiunt. Ircutus flumen per Saianes prope Munlu Sardyk transit. Can in Albimontio Canensi oritur et Mana per Alibontium Manense transit.

thumb|Mons Munku-Sardyk

## Notae
## Fontes
* Pagina de Saianis *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 
* Pagina de Saiano Occidentali *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 
* Pagina de Saiano Orientali *Encyclopaediae Sovieticae Magnae'' editionis tertiae 

## Nexus externi
Categoria:Montes Russiae
Categoria:Buriatia
Categoria:Chakassia
Categoria:Regio Ircutensis
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Sedes suburbicariae

**Sedes** vel **dioeceses suburbicariae** sunt dioeceses regionis ecclesiasticae Latii et provinciae Romanae, circum Urbem sitae, quarum tempore nostro septem enumerantur, scilicet Albanensis, Tusculana, Ostiensis, Portuensis et Sanctae Rufinae, Praenestina, Sabinensis et Mandelensis, Veliterna et Signina.

## Bibliographia 
* 

* Dioeceses Italicae Ecclesiae Catholicae

!