open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Khao Sam Kaeo

**Khao Sam Kaeo** seu litteris Thai เขาสามแก้ว est locus archaeologicus Thailandiae australis. Ibi homines inter saecula quartum et primum a.C.n. habitabant commerciumque longinquum inter Indiam et Sericam necnon Formosam conducebant.

## Bibliographia 
* Phaedra Bouvet, "Preliminary study of Indian and Indian style wares from Khao Sam Kaeo (Chumphon, peninsular Thailand)" in Pierre-Yves Manguin, A. Mani, Geoff Wade, edd., *Early Interactions between South and Southeast Asia: Reflections on Cross-Cultural Exchange* (Singapore: ISEAS, 2011) pp. 47-82 Epitome
* Cristina Castillo, Bérénice Bellina, Dorian Q. Fuller, "Rice, beans and trade crops on the early maritime Silk Route in Southeast Asia" in *Antiquity* vol. 90 (2016) pp. 1255-1269
* Cristina Castillo, Dorian Q. Fuller, "Still too fragmentary and dependent upon chance? Advances in the study of early Southeast Asian archaeobotany" in B. Bellina, E. A. Bacus, O. Pryce, J. Weissman Christie, edd., *50 Years of Archaeology in Southeast Asia: Essays in Honour of Ian Glover* (Bancoci: River Books, 2010) pp. 91-111
* Dorian Q. Fuller et al., "Across the Indian Ocean: The Prehistoric Movement of Plants and Animals" in *Antiquity* no. 85 (2011) pp. 544-558
* Ian C. Glover, Bérénice Bellina, "Ban Don Ta Phet and Khao Sam Kaeo: the earliest Indian contacts re-assessed" in Pierre-Yves Manguin, A. Mani, Geoff Wade, edd., *Early Interactions between South and Southeast Asia: Reflections on Cross-Cultural Exchange* (Singapore: ISEAS, 2011) pp. 17-45
* James W. Lankton, Laure Dussubieux, Bernard Gratuze, "Glass from Khao Sam Kaeo: Transferred technology for an early Southeast Asian exchange network" in ''Bulletin de l'Ecole française d'Extrême-Orient* vol. 93 (2006) pp. 317-351
* Mercedes Murillo-Barroso, Thomas Oliver Pryce, Bérénice Bellina, Marcos Martinón-Torres, "Khao Sam Kaeo – an archaeometallurgical crossroads for trans-Asiatic technological traditions" in *Journal of Archaeological Science* vol. 37 (2010) pp. 1761–1772

## Nexus externi 
* Cristina Cobo Castillo, *The Archaeobotany of Khao Sam Kaeo and Phu Khao Thong: The Agriculture of Late Prehistoric Southern Thailand* (Dissertatiom 2013) Epitome
* "แหล่งโบราณคดี ชุมชนโบราณเขาสามแก้ว" (2012) apud *Chumphon Unity'' 

Categoria:Loci archaeologici Thailandiae
Categoria:Loci habitati aetatis ferreae
Hey Jude

"**Hey Jude**" ('Ohe, Iudas') est carmen gregis rock The Beatles, a Paulo McCartney scriptum et Lennon–McCartney ascriptum. McCartney hoc carmen sentimentale scripsit ad Iulianum Lennon, Ioannis filium, consolandum, inter divortium eius parentium. "Hey Jude" versibus et interludio ("ponte") incipit, McCartney canente et in clavile ludente; deinde alia instrumenta adduntur. Post quartum versum, carmen mutatur in conclusionem deminuentem, quae plus quam quattuor minutas durat.

"Hey Jude", primum carmen singulare ex societate Beatles Apple Records, mense Augusto 1968 in lucem editum est. Plus quam septem minutas longa, longissimum carmen singulare fuit quod primum locum in indicibus Britannicis attingeret. In Civitatibus Foederatis quoque in primo loco mansit novem hebdomades, tempus longissimum omnium carminum Beatles. Itaque suo tempore aequavit tempus longissimum omnium carminum in tabulis Americanis inscriptis. Fere octo milliones copiae carminis venditae sunt. "Hey Jude" saepe in indicibus optimis et maximis carminibus comprehenditur.

## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Categoria:Carmina popularia
Categoria:The Beatles
Colles ad Metaurum

**Colles ad Metaurum** (Italiane: *Colli al Metauro*) est municipium Italiae, circiter 12.356 incolarum, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Geographia 
* Metaurus flumen

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 **Municipium** Montis Maioris coniunxit se cum **Municipiis** Saltariae et Serlongarinae ut constituiret municipium novum **Collibus ad Metaurum**.

## Clari cives 
### Hic vixerunt 
* Winston Churchill

### Mortui 
* Carisius Ciavarini

### Oriundi 
* Marius Luzi

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Fanensis-Forosemproniensis-Calliensis-Pergulana

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Mons Maior,
* Saltaria,
* Serlongarina,

### Fractiones 
* Calcinelli (*sedes municipalis*),
* Mons Maior,
* Saltaria,
* Serlongarina,
*Bargni, Beato Sante (insieme a Mombaroccio), Borgaccio, Fiordipiano, Pozzuolo, San Liberio, Tavernelle, Villanova*.

## Municipia finitima 
''Cartoceto, Mombaroccio, Mondavio, Monteciccardo, Montefelcino, Sant'Ippolito, Terre Roveresche*.

* Marchia Anconitana (*regio*),
* Provincia Pisaurensis et Urbinas,
* Pisaurum et Urbinum (*urbes''),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Map_of_comune_of_Colli_al_Metauro_(province_of_Pesaro_and_Urbino,_region_Marche,_Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Pisaurensi et Urbinati.

## Notae
Templum Kashima

[thumb|[Aedificium *haiden.*]]
**Templum Kashima** (Iaponice:鹿島神宮, *Kashima jungū*) est templum Shintonis pro Takamikazuchi-ō-kami,(Iaponice:武甕槌大神) deitas artis martialis dedicatur in urbe Kashima (鹿嶋市) quae regione antiqua Hitachi-no-kuni. Legendum origo templi anno primumo Jimmu (anno 660 a.C.n.) dixit.

thumb|Porta *Ō-torii*
[thumb|Aedificium [sanctuarium '''honden']]
[thumb|Petrus *Kaname-ishi*, qui [seismus|seismi origo]]
[thumb|[Lacus purificationis *Mitarai*]]
## Loci sancti 
In Kashima Templo, multi loci miraculi sunt, inter eos, petrus *Kanameishi*, origo seismi et a pressione deitatis Takamikazuchi, liber e calamite credetur, et lacus sanctus *mitarai* semper purus est et ad purificationem reveratur. 

## Historia 
Cum Katori Templum in Chibaënsi, ut deitatem artis martialis reverantur et ab aetate Heian (saeculo X) ad aetatem Meiji, titrus specialis imperialis *Jungū*, quasi Ise Magnum Templum permisi sunt. At contrarie ante aetate Heian solum Isonokami Templum et Ise Magnum Templum titrus Jingū permisi sunt apud *Kojiki* et *Nihon Shoki*.

## Notae

## Nexus externi
*Situs publicus

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Shinto
Categoria:Templa
Amalthea

[thumb|right|300px|*Iuppiter infans*, [Iacobus Jordaens|Iacobi Jordaens;1640)]]
**Amalthea** in mythologia Graeca fuit nympha Cretensis quae Iovem puerum nutrivit. Melissus enim rex Cretae duas habuit filias Amaltheam e Melissam quae Iovem caprino lacte melle nutriverunt. Alii dicunt nutricem eam fuisse capram Amaltheam dictam; Melissi autem filias Adrasteam et Idam faciunt. Hae nutriverunt illum lacte cuiusdam caprae, cui nomen erat Amalthea, quam Iuppiter, jam adultus, ob acceptum beneficium in sidera cum duabus capellis eius  stellis Aurigae dictis, retulit. Huius alterum cornu nymphis nutricibus dedit, videlicet officii praemium, hanc adiciens façultatem, ut quid optassent id illis ex eo cornu largiter suppullularet. Ovidius paulo diversius fabulam narrat hoc pacto:  
Rem aliter narrat Diodorus Siculus lib 4 cap 35 qui cornu Acheloi fuisse adfirmat. Strabo capram Oleniam vocat, ex urbe Oleno . Hinc proverbium, *Amaltheae cornu*, quo utimur, quoties adfatim omnia superesse significamus. Sic Horatius 

Idem  

Ovidius tamen hoc ad Acheloum refert, 

* Iuppiter
* Cornu copiae
* 113 Amalthea
## Notae 

Categoria:Mythologia Graeca
Amata

[thumb|*Desperatio*, mulier laqueo pendens a [Giottus Bondonis|Giotto Bondonis picta]]
**Amata** persona Aeneidis est, Latini regis Aboriginum uxor, Laviniae mater, quae Latino Laviniam Aeneae daturo adversata favit in vicem Turno, filio Veniliae sororis suae regique Rutulorum, cui filiam suam nuptum dare voluit. Itaque hortabatur Turnum, ut Aeneae aliisque Troianis bellum inferret. Cum Turnum in proelio occisum esse falso crederet, laqueo vitam sibi finivit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Schweitzer, Hans J. (1967) *Vergil und Italien.* Sauerländer.
* Zarker, J. W. (1969) Amata: Vergil's other tragic queen. *Vergilius* 15: 2–24

*1035 Amata

Categoria:Aeneas
Categoria:Mythologia Romana
Fons

[thumb|Fons [Vallisclusae]]
[thumb|Fons thermalis grandis prismaticus in [Saeptum nationale Yellowstone|Saepto nationali Yellowstone Civitatum Foederatarum]]
**Fons**, ut scribit Forcellini, est "locus, unde perennis aqua erumpit et ipsa aqua iugis erumpens." Linguâ Latinâ mediaevali etiam dicitur **fontana** (scilicet aqua). Aliis verbis, fons est locus ubi aqua ex aquifero subterraneo ad superficiem terrae fluit; ergo, pars est hydrosphaerae. Fons modo geothermico a magmate vel mantello telluris calefactus appellatur fons thermalis. Fons etiam **scaturex** et **scaturigo** appellari potest. Fons saepe e carsto fit.

* Aqua terrestris
* Fons fluminis
* Puteus
* Fons sacer
* Naiades
* Oasis

## Notae 
Categoria:Aqua
*
Amymone

[thumb|Amymone et satyri (Aesonis [oenochoe, 440-430 a.C. n.)]]
**Amymone**, Danai regis filia, una ex 50 sororibus, quae dum se in silvis jaculando exerceret, Satyrum percussit imprudens, qui , impetu in eam facto, vim ei voluit inferre. Quapropter implorato Neptuni auxilio, ab eo passa est, quod a Satyro formidaverat. Itaque praegnans facta Nauplium peperit. Hanc in smaragdo Alexander sculpi voluit 

**Amymone** est etiam fons et ﬂuvius Peloponnesi per Argiam regionem ﬂuens in Lernam paludem, ab Amymone Danai ilia nomen habens. 

Aeschyli fabula satyrica Amymonae dedicata est. 

* Danaides
## Notae 

Categoria:Mythologia Graeca
Coniunx

.]]
**Coniunx**, sive **coniux**, est appellatio cuiusque partis matrimonii. Mulier uxor vel marita est, vir maritus. 

## Nexus externi 
* De vocabulo *coniuge* in lexico Lewis et Short

Categoria:Familia
Întorsura Buzăului

thumb|left|250px|Întorsura Buzăului
thumb|left|250px|Întorsura Buzăului in circulo Covasna

**Întorsura Buzăului** (Theodisce: *Bodsau*; Hungarice: *Bodzaforduló*) est oppidum Transsilvaniae (in Romania) circa 7.500 incolarum (anno 2011). Ad Terram Siculorum atque circulum Covasnam pertinet. Etiam vici Brădet, Floroaia et Scrădoasa partes oppidi Întorsura Buzăului est.

## Historia 
Regio ad viam principalem a Valachia in Transsilvaniam sita est. Circa annum 1750 primi coloni Dacoromanici hic domos exstruxerunt. Regio tota ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Anno 1931 linea ferroviaria Coronam inaugurata est et cuniculus longissimus feroviariae Dacoromanicae. Hic etiam in insigni oppidi depictus est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 7.528 homines habitabant, inter eos 7.219 Dacoromanorum, 33 Hungarorum atque 11 Zingarorum.

## Communium coniunctiones 
* 20px|Res publica Moldavica Biești, Res publica Moldavica

## Nexus externi 
* Situs oppidi interretialis (Dacoromanice)

## Notae 
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Categoria:Urbes Romaniae
Ephedra intermedia

***Ephedra intermedia*** (binomen a Carolo Antonio de Meyer ex opere Alexandri Gustavi de Schrenk anno 1846 statutum) est frutex generis *Ephedrae* in aridioribus Asiae mediae regionibus florens. Sucus huius speciei cognatarumque *E. gerardianae* et *E. procerae* ad soma vel haoma conficiendum olim receptum esse eruditi multi censent, aliis abnuentibus.

## Bibliographia 
* Harry Falk, "Soma I and II" in *Bulletin of the School of Oriental and African Studies* vol. 52 (1989) pp. 77-90
* Daphne E. González-Juárez et al., "A review of the Ephedra genus: distribution, ecology, ethnobotany, phytochemistry and pharmacological properties" in *Molecules* vol. 25 (2020) 
* Rajesh Kochhar, "The Rgvedic Soma Plant" in *‘Medicine and Life Sciences in India* (Novi Dillii, Centre for Studies in Civilization, 2001) pp. 724-739
* S. Mahdihasan, *The History and Natural History of Ephedra as Soma*. Islamabad, 1987
* C. A. von Meyer in ''Mémoires de l'Académie Imperiale des Sciences de St.-Pétersbourg*, 6a ser., *Sciences Mathématiques, Physiques et Naturelles* vol. 5 (1846) p. 278
* Dieter Taillieu, "Haoma. I, Botany" in *Encyclopaedia Iranica* vol. 11 fasc. 6 (2003) pp. 659-662
* Qingge Zheng et al., "Ephedrae herba: a comprehensive review of its traditional uses, phytochemistry, pharmacology, and toxicology" in *Journal of Ethnopharmacology* vol. 307 (2023)

## Nexus externi 
* "Ephedra intermedia" apud *PFAF''

Categoria:Species plantarum
Categoria:Gnetophyta
Categoria:Pabulata Asiae mediae
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Stimulantia
Categoria:Taxa C. A. Meyer
Categoria:Soma
Categoria:Taxa 1846
Sarcostemma acidum

***Sarcostemma acidum*** (nomen anno 1845 ab Ioachimo Ottone Voigt statutum) est species plantarum familiae Apocynacearum, in vallibus subtropicis sub montibus Himalayis sponte crescens. Nonnulli religioni Hinduicae haerentes sucum huius speciei ad soma conficiendum recipiunt, olim ex alia planta expressum.

## Bibliographia 
; De botanica
* J. O. Voigt, ''Hortus suburbanus Calcuttensis; A catalogue of the plants which have been cultivated in the Hon. East India Company's botanical garden, Calcutta, and in the Serampore botanical garden'' (Calcuttae: Bishop's College Press, 1845) p. 542

; De pharmacologia
* B.K. Dave, R. Dhirawat, M. Kumawat, "Pharmacognostical study of a medicinal plant of india: Sarcostemma acidum" in *International Journal of Pharmacognosy and Phytochemical Research* vol. 6 (2014) pp. 690-697
* Sandeep Pandey, "Ethnomedicinal potential of Sarcostemma acidum in different regions in India" in *Asian Journal of Pharmaceutical and Clinical Research* vol. 11 (2018)
* Mahender S. Rathore, Narpat S. Shekhawat, "In vitro regeneration in Sarcostemma acidum (Roxb.) –an important medicinal plant of semi-arid ecosystem of Rajasthan, India" in *Physiological and Molecular Biology of Plants* vol. 19 (2013) pp. 269–275
* Pravanjan Kumar Tripathy, Manas Ranjan Mishra, "Pharmacognosy, Phytochemical and Pharmacological Potential of Sacostemma acidum Voigt" in *International Journal of Research in Pharmaceutical Sciences* vol. 14 (2023) pp. 195-199

; De usu religioso
* Rajesh Kochhar, "The Rgvedic Soma Plant" in *‘Medicine and Life Sciences in India* (Novi Dellii, Centre for Studies in Civilization, 2001) pp. 724-739
* Wendy Donovan O'Flaherty, "The Post-Vedic History of the Soma Plant" in Robert Gordon Wasson, ed., *Soma: Divine Mushroom of Immortality* (Novi Eboraci, 1968) pp. 95-147

## Nexus externi 
* "Folklore uses of an endangered ethnomedicinal herb of India: Sarcostemma acidum" (2011) apud *Farmavita.net*

Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Voigt
Categoria:Taxa 1845
Categoria:Apocynaceae
Categoria:Pabulata Asiae australis
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Stimulantia
Categoria:Soma
Atenco

thumb|Atenco urbs
**Atenco** (Navatlace 'Lucus Aquae') est municipium Mexici civitatis in Mexico, quae in limite  sentrali cum Ecatepec de Morelos iacet et ad meridionali Texcoco. 56&thinsp;243 incolarum circiter urbem habitant anno 2010. Praefectus urbis est Andrés Ruiz Mendez, qui ad factionem PRI pertinet.

## Weblinks 
* De Atenco apud Encyclopaedia Municipium Mexicanorum

Categoria:Municipia Civitatis Mexici
Categoria:Verba Navatlaca
Telum

thumb|Bellator Graecus hastam gerens et sagittis percussus

 ut scribit Forcellini, est “quidquid jacitur feriendi causa, scilicet de iis dicitur, quae missilia sunt et ad feriendum eminus comparata, sive manu sive tormento emittantur.” Tela primitiva, manibus iacta, sunt lapis, pilum, hasta, lancea, iaculum, ac spiculum. Tela etiam arcibus, fundis, catapultis, ballistis, missile, proiectili, ac trebuchetis mitti possunt. Tela distinguuntur ab armis, quibus comminus pugnatur.

## Notae 

Categoria:Arma
Eros Riccio

**Eros Riccio** (natus Lucae in Tuscia die 1 Decembris 1977) est lusor scaccorum Italicus. 
Magnus magister correspondentiae scaccorum, fortissimus centaurus (homo + computatrum) est in scaccorum provectorum certaminibus. 

Infinity Chess anno 2014 evolvit Elo rating centaurorum, qui aestimat eum primum in ordine. In FICGS lusor princeps ab anno 2011 usque ad annum 2020 fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
* Scacchi avanzati 
* FICGS 
* Infinity Chess 

Categoria:Incolae Italiae
Categoria:Lusores scaccorum
Gnaeus Cornelius Lentulus Marcellinus

**Gnaeus Cornelius Lentulus Marcellinus** (vixit primo saeculo a.C.n.) erat senator Romanus qui consulatum anno 56 a.C.n. cum Lucio Marcio Philippo gessit. Optimatium factionis erat et in consulatu triumviris (Caesari, Pompeio Crassoque) summa contentione adversabatur.
## De gente
In patriciam gentem Corneliorum Lentulorum adoptatus, nobillissima familia Claudiorum Marcellorum ortus, ut secundum cognomen indicat, maiorum splendore Gnaeus Marcellinus nemini cedebat. Scriboniam uxorem duxit quae postea vidua Octaviano Caesari nupsit et Iuliam peperit.

## De cursu honorum
*67 a.C.n. Legatus Pompei in bello piratico. Cyrenaeorum patronus tum factus est.
* 61 a.C.n. Inter accusatores Publii Clodii Pulchri erat qui sacra Bonae Deae violaverat.
*60 a.C.n. Praetor
*59/58 a.C.n. Propraetor in Syria
*56 a.C.n. Consul Ciceronem exilio redeuntem in bonis reciperandis adiuvit. Pompeio Crassoque consulatum petere volentibus quamdiu potuit restitit. Marcellino enim duce multi senatores, vim sibi adhibitam esse testificantes, vestem mutaverunt atque in curiam venire desierunt ne quicquam de comitiis consularibus consuli posset, usque adeo ut comitia mense ianuario vel februario tantum anno 55 a.C.n. per interregem haberi potuerint.

Nihil de eo post consulatum accepimus. Cicero Marcellini consulis eloquentiam  laudavit in *Bruto* suo.

## Fontes
* Appianus, *Syriaca*, 255
* Cassius Dio, libro XXXIX *Historiae Romanae*, cap. 27-30.
*Cicero, *Brutus* 247
*Plutarchus, *Pompeius* 51
***Crassus* 15
*Suetonius, *De Vita Caesarum*, in *Vita Divi Augusti* 62.
*Valerius Maximus, libro sexto  *Factorum dictorumque memorabilium*, 2.6.

## Notae 

 

Categoria:Consules
Categoria:Gens Cornelia
Ziziphus spina-christi

***Ziziphus spina-christi*** (binomen post Linnaeum a Renato Louiche Desfontaines anno fere 1798 statutum) est arbor spinosa fructifera cuius bacae comeduntur. Ab Africa Septentrionali ad Pakistaniam et Indiam boreo-occidentalem sponte gignitur. Lingua Latina communi haec arbor **lotus** interdum appellatur, sed idem nomen pluribus speciebus applicatur.

Fructus huius speciei in sepulcro Hemaka aulico Aegyptio, qui anno circiter 2&nbsp;950 a.C.n. vivebat, et in sepultura Saqqāra 3477 feminae nobilis fere eodem tempore mortuae reperti sunt.

Haec arbor, nomine Graeco παλίουρος "paliurus", a Theophrasto describitur, qui his verbis arbores in Libya et Aegypto crescentes refert: "Paliurus fruticis formam magis habet quam lotus; folium simile folio nostratis, fructus autem diversus: non enim latus, sed rotundus ac ruber,magnitudine fructum cedri aequansaut paullo superans: nucleum continet qui non una comediturmodo acinorum punicae: ceterum dulcis est atque vino infuso et vinum dulcius reddere et ipsum dulciorem fieri aiunt." Arborem bis Alcoranus refert. Sura LIII versibus 14-16 propheta deum vidisse dicitur "iuxta ", scilicet ad limites caeli et telluris. Sura LVI versibus 15-41 describuntur epulae benedictorum inter lotos sine spinis et musas (*ṭalḥ*) bene dispositas celebrantium.

E ramis eiusdem speciei , quam milites capiti Iesus imposuerunt, plectam esse coniicitur, unde nomen speciale "spina-christi" a Linnaeo impositum. Ibn Sīda, qui medio saeculo XI floruit, auctor est mulieres Aegypti et Syriae sensu lato comas ope surculorum huius arboris pectere.

## Notae 
[thumb|upright=1.5|Arbor *Ziziphus spina-christi* iuxta [Petza'el in valle Iordanis crescens]]

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1597 : 
* 1629 : 

; Eruditio
* "Ziziphus spina-christi (L.) Willd." in *Flora of Pakistan*
* 
* René Louiche Desfontaines, *Flora Atlantica* (1798-1799) vol. 1 p. 201
* Mehdi Rajabi, Shokufeh Garusi, Hamid-Reza Moezzi, Zahra Nasir-Baghban, "Zizyphus spina-christi for the management of adult asthma" in *European Respiratory Journal* vol. 42 suppl. 57 (2013) Epitome
* Abdelaaty A. Shahat, Luc Pieters, Sandra Apers, Naglaa M. Nazeif, Nahla S. Abdel-Azim, Dirk Vanden Berghe, Arnold J. Vlietinck, "Chemical and biological investigations on Zizyphus spina-christi L." in *Phytotherapy Research* vol. 15 (2001) pp. 593–597 Epitome
* Amina Sirag Saied, Jens Gebauer, Karl Hammer, Andreas Buerkert, "Ziziphus spina-christi (L.) Willd.: a multipurpose fruit tree" in *Genetic Resources and Crop Evolution* vol. 55 (2008) pp 929–937 Epitome

* Enumeratio frugum per locos diversitatis digestorum
* *Ziziphus lotus*

## Nexus externi 
* "Nutritional study on Ziziphus spina-christi" (1992) apud *Eden Foundation*
* "Zizyphus spina-christi" (2009) apud *Agroforestree Database*

Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Pabulata Asiae occidentalis
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Rhamnaceae
Categoria:Taxa Desfontaines
Categoria:Taxa 1798
Antilochus

[thumb|**Antilochus** pictus in [Amphora|amphora in museo Lupariensi conservata]]

**Antilochus** (Graece *Ἀντίλοχος*) persona Iliadis Homeri est, Nestoris ex Anaxibia filius maximus natu qui, cum ad Troiam fortiter pugnavisset,  a Memnone Aurorae filio interfectus est. Incolae Sigei promontorii eodem in tumulo ossa Achillis, Patrocli Antilochique collegerunt, quamvis separatis in urnis.

Antilochus asteroidi nomen dedit.

## In *Iliade* 
Bello Troiano multos hostes vicit et interfecitː Echepolum, Mydonem, Ablerum, Asii aurigam, Thoantem, Phalcen, Mermerum, Melanippum, Atymnium. Hypsenoris corpus iacens ab hostibus defendit. Patroclo mortuo atrocem nuntium Achilli iussus tulit. Ludis funebribus in Patrocli honorem celebratis bigarum certamini interfuit atque astu secundum locum ante Menelaum obtinuit qui tamen de probitate litigavit. Cursu pedestri quoque frustra certavit. De morte eius in *Odyssea* per ipsum Nestorem patrem certiores fimus.

## Notae 
## Fontes antiqui 
*  *Ilias* IV.457-762, V.565-589, VI.32-33, XIII.394-401 et 417-423 et 540-580, XIV.513, XV.588-591, XVI.317-329, XVII.656-699, XVIII.1-21; XXIII.262-652 et 740-797.
* *Odyssea* III.112, IV187-202, XI.468, XXIV.16-78

## Fontes recentiores 
* Onomasticon poëticum, Gerhardi Dorn Seiffen, 1808 https://books.google.fr/books?id=NntEAAAAcAAJ&lpg=PA42&ots=Vs58Euvkx0&dq=antilochus%20onomasticon&hl=fr&pg=PR3#v=onepage&q=antilochus%20onomasticon&f=false
* Onomasticon propriorum nominum, Conradi Gesner, https://books.google.fr/books?id=gZitbnsvZ5kC&lpg=PA32&ots=JgUwuveQ_J&dq=antilochus%20onomasticon&hl=fr&pg=PP1#v=onepage&q=antilochus%20onomasticon&f=false
## Plura legere si cupis 
*Marie-Paule Duminil, "Technique et éthique sportives au Chant XXIII de l'Iliade", ''Pallas. Revue d'études antiques*, 1988ː 19-32
*Françoise Frontisi-Ducroux, "La mort en face", *Mètis. Anthropologie des mondes grecs anciens'', 1986ː 197-217
*Jean-Pierre Vernant et Marcel Détienne, "La mètis d'Antiloque", *Revue des Études Grecques*, 1967ː 68-83

* Ilias

Categoria:Heroes Belli Troiani
Categoria:Personae Iliadis
Antiopa (Amphionis mater)

[350px|right|thumb|[Ioannes Antonius Watteau|Antonii Watteau *Iuppiter et **Antiopa***, ca. annum 1715, in museo Lupariensi]]
**Antiopa** vel **Antiope** (Graece *Ἀντιόπη*) Nyctei filia et uxor Lyci regis Thebarum et Aegyptorum. Hanc Iuppiter in satyrum mutatus compressit, quod cum Lycus comperivisset, ea repudiata, Dircen superinduxit, a qua in carcerem coniecta est. Verum cum partus advenisset, ruptis vinculis, aufugit in Cithaeronem montem, ibique Zethum et Amphionem peperit et exposuit. Illi autem a pastoribus reperti et educati sunt, qui postea adulti, matris iniuriam ulciscentes, Lycum cum uxore Dirce interfecerunt.

## Notae 

* Amphion

Categoria:Mythologia Graeca
Quintus Caecilius Metellus Nepos (consul 57 a.C.n.)

**Quintus Caecilius Metellus Nepos** erat senator Romanus qui anno 57 a.C.n. consulatum cum Lentulo Spinthere gessit. In tribunatu adiuvante Iulio Caesare Pompei fautor, Ciceronis inimicus fuit.
## De gente 
Plebeio sed nobilissimo Caeciliorum genere ortus Quintus consulis anni 98 a.C.n. filius erat. Frater ei fuit Quintus Metellus Celer, anno 60 a.C.n. consul, soror autem uterina Mucia quam Pompeius uxorem duxerat et exeunte anno 62 a.C.n. post reditum adulterii insimulatam repudiavit. Ita tempore tribunatus Quintus Metellus Nepos Pompei adfinis erat.

## De cursu honorum 
* 67-63 a.C.n. Legatus Pompei in bello piratico et in bello Mithridatico.
* 62 a.C.n. Tribunus plebis turbulentus fuit. Iam mense decembri anni 63 a.C.n. plebem in Ciceronem excitabat et eum consulatum deponentem reum citare volebat quod cives Romanos omissa provocatione ad populum ex senatusconsulto necari iusserat. Incepto tamen destitit postquam senatores sese inimicum publicum appellaturos minabantur, si quis quae in coniuratione Catilinae opprimenda gesta erant accusaret. Cum autem rempublicam turbare, adiuvante Caesare qui tum praetor erat, non desineret, atque legem Pompeium accientem, omnium rerum disceptator ut fieret, ad populum ferret, e qua rogatione rixae inter tribunos, in primis Metellum Nepotem et Catonem Minorem, et fautores eorum ortae erant, senatores ad senatusconsultum ultimum decurrunt, e quo consules priore anno Catilinarios necaverant. Tum perterritus Metellus Nepos ad Pompeium confugit, quamquam tribuno plebis ne unam quidem noctem extra pomerium manere fas erat.
* 60 a.C.n. Praetor legem Caeciliam *de vectigalibus* tulit quae portoria in Italia sustulit (quod tum fieri potuit ob ingentem praedam et vectigalia Asiatica a Pompeio parta). Senatores Nepoti adeo irati erant ut de nomine eius in capite legis mutando cogitarint.
* 57 a.C.n. Consul redeunti Ciceroni non adversabatur. Iam enim Kalendis Ianuariis (instigante Pompeio ?) sese inimicitias cum praeclaro Arpinate rei publicae causa depositurum esse pollicebatur.
* 56 a.C.n. Proconsul in Hispania citeriore, unus e senatoribus fuit qui Lucam Caesarem salutatum venerint. Cum Vaccaeis bellum gessit ; nec gloriosa militia eius fuisse videtur.

## Fontes 
* Cassius Dio, libro XXXVII *Historiae Romanae*, cap. 38 et 42-44 necnon libro XXXIX 6-8 et 54.
* Cicero, *Brutus* 247
** libro quinto *Epistularum ad Atticum* II.6-9
** libro quinto *Epistularum ad Familiares* I-IV
** *Post reditum ad senatum* 25
** *Pro Murena* 81
** *Pro Sestio* 11 et 72
* Plutarchus, *Cato Minor* 20 et 26-29.
**Caesar* 21
**Cicero* 23 et 26.
* Suetonius, *De Vita Caesarum*, *Divus Iulius* 16.

## Notae 
Categoria:Tribuni plebis
Categoria:Consules
Categoria:Gens Caecilia
Butea monosperma

***Butea monosperma*** (binomen a Paulo Taubert post Ioannem Baptistam Lamarck anno 1894 statutum) est species plantarum florentium familiae Fabacearum quae in Asia australi sponte gignitur ibique sicut arbor ornamentalis colitur. Folia ad cibum inferendum adhibentur.

## Bibliographia 
* "Butea monosperma" in *Flora of Pakistan*

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Taubert
Categoria:Taxa 1894
Categoria:Phaseoleae
Categoria:Fruges Asiae australis
Categoria:Plantae ornamentales
Categoria:Plantae utiles
Chimborazo

**Chimborazo** est  mons ignifer Andium in Aequatoria, de quo Alexander de Humboldt olim multas pretiosas notas fecit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Montes igniferi
Categoria:Montes Aequatoriae
Categoria:Andes
Psidium guajava

***Psidium guajava*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum), Latinitate communi **guayava**, est arbor fructifera familiae Myrtacearum in partibus septentrionalibus et occidentalibus Americae australis ab origine crescens, ibi et alibi sub climate tropico vel subtropico culta. Recentius ergo in variis locis e cultivatione fugiens sponte gignitur.

Semina huius speciei in locis archaeologicis Peruviae reperiuntur, pauciora apud Paloma ante annum 3&nbsp;000 a.C.n. frequentatum, pauciora apud Los Gavilanes et La Galgada inter 2&nbsp;700 et 2&nbsp;000 a.C.n., sed apud El Paraíso ante annum 1&nbsp;500 a.C.n. frequentatum abundantia, fructibus ergo collectis fortasse ab arboribus curatis seu cultis.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1526/1557 : 
* 1572 : Henry Hawks in Richard Hakluyt, *The Principall Navigations, Voiages and Discoveries of the English Nation* (1a ed. Londinii: George Bishop, 1589) p. 547 (*guiaves*)
* 1574 : Nicolaus Monardes, *Primera, segunda y tercera partes de la historia medicinal de las cosas que se traen de nuestras Indias Occidentales*  f. 83r-v editionis 1580
* 1590 : 
* 1601 : 
* 1605 : Carolus Clusius, *Exoticorum libri decem* (Antverpiae) pars 1 p. 346
* 1753 : 

; Eruditio recentior
* *Fruit-bearing Forest Trees: technical notes*. (*FAO Forestry Paper*, 34.) Romae: Food and Agriculture Organization, 1982. Textus
* "Guava" in Julia F. Morton, *Fruits of warm climates* (Miamiae, 1987) pp. 356–363
* Rosa Martha Pérez Gutiérrez, Sylvia Mitchell, Rosario Vargas Solis, "Psidium guajava: A review of its traditional uses, phytochemistry and pharmacology" in *Journal of Ethnopharmacology* vol. 117 (2008) pp. 1–27 Epitome
* K. A. Sanda, H. A. Grema, Y. A. Geidam, Y. M. Bukar-Kolo, "Pharmacological Aspects of Psidium guajava: An Update" in *International Journal of Pharmacology* vol. 7 (2011) pp. 316-324

* *Psidium firmum*

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Psidium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Fructus
Categoria:Fruges Americae australis
Categoria:Taxa 1753
Categoria:Plantae medicinales
Antiphanes

**Antiphanes** Smyrnaeus vel Rhodius (Graece: Ἀντιφάνης; ca. 408 – ca. 334 a.C.n.) fuit poeta comicus mediae Comoediae, cuius opera hodie deperdita sunt. Tantum servantur tituli nonnullarum fabularum et fragmenta aliqua, apud Athenaeum aliosque scriptores posteros.

* Comoedia Media

## Notae 
## Nexus externi 
* Fragmenta comicorum graecorum

Categoria:Auctores Graeci
Categoria:Poetae Graeci
Categoria:Scriptores Graeciae
Categoria:Comici
Speluncae Ocampo

**Speluncae Ocampo** sunt loci archaeologici tres iuxta oppidum  siti civitatis Tamaulipas in Mexico, ubi vestigia habitationis hominum praesertim aevi archaici servata sunt. Speluncae singulae *cueva de Romero*, *de Valenzuela*, *del Ojo de Agua* nuncupantur. Ibi semina reperta sunt plantarum edulium seu utilium *Capsici annui*, *Cucurbitae peponis*, *C. argyrospermae*, *C. moschatae*, *Lagenariae sicerariae*, *Zeae mays*, *Phaseoli vulgaris*, *P. lunati*, *Nicotianae rusticae*, *Gossypii hirsuti*.

## Notae 
## Bibliographia 
* Kent V. Flannery, Richard S. MacNeish, "In defense of the Tehuacan project" in *Current Anthropology* vol. 38 (1997) pp. 660-672
* 
* 
* C. Earle Smith, "Archeological evidence for selection in avocado" in *Economic Botany* vol. 20 (1966) pp. 169–175 situs venalis
* Thomas W. Whitaker, Hugh C. Cutler, Richard S. MacNeish, "Cucurbit Materials from Three Caves near Ocampo, Tamaulipas" in *American Antiquity* vol. 22 (1957) pp. 352-358

## Nexus externi 
* "Ocampo Caves" apud *About Archaeology*
* "Romero and Valenzuela Caves" apud *Ancient Maize*

Categoria:Loci archaeologici Mexici
Categoria:Archaeologia alimentorum
Moreni

thumb|left|250px|Petroleum producitur (1920)

**Moreni** est oppidum Transsilvaniae (in Romania) 8.672 incolarum (anno 2011). Ad circulum Dâmboviţa pertinet.

## Historia 
Vicus anno 1584 primo in actis nominatus est. Diversis nominibus notum erat: *Moarile*, *Moara Rateșului*, *Moara Nouă* vel *Moara Sasului*. Anno 1691 hic petroleum inventum est - primo loco in Romania, tertio in toto orbe terrarum. Saeculo 20 petroleum terebrationibus producitur. Anno 2003 Moreni municipium declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 18.687 homines habitabant, inter eos 17.453 Dacoromanorum, 10 Hungarorum, 304 Zingarorum atque 3 Germani.

## Communium coniunctiones 
* 20px|Lusitania Turres Novae, Lusitania

## Nexus externi 
* Situs oppidi interretialis (Dacoromanice)

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Araucaria bidwillii

***Araucaria bidwillii*** (binomen a Gulielmo Jackson Hooker anno 1843 statutum) est arbor ordinis Pinalium in Terra Reginae olim late crescens, hodie etiam in partibus austro-orientalibus huius provinciae admiranda, in hortis aliarum regionum Australiensium culta. Nuces huius speciei, Anglice *bunya nut* appellatae, non quotannis sed vario intervallo usque ad septimum quemque annum maturescunt. Indigenae Australiani olim a pagis longinquis congregabant, pace observata, ad nuces colligendas interque ferias comedendas.

## Bibliographia 
* Genaro R. Hernandez-Castillo, R. A Stockey, "Palaeobotany of the Bunya Pine" in *Queensland Review* vol. 9 fasc. 2 (2002) pp. 25-30
* [ William Jackson Hooker ], "Figure and Description of a new species of Araucaria, from Moreton Bay, New Holland, detected by J. T. Bidwill, Esq." in *London Journal of Botany* vol. 2 (1843) pp. 498–506, tab. 18-19
* I. Smith, D. W. Butler, "The bunya in Queensland's forests" in *Queensland Review* vol. 9 fasc. 2 (2002) pp. 31-38

## Nexus externi 
* "Araucaria bidwillii" apud *Plants For A Future*
* Jan Sked, Chris Macdonald, "Bunya Feast" (1997) apud *Australian Plants Online*
* "Araucaria" apud *Aggie Horticulture*

Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Hooker
Categoria:Araucariaceae
Categoria:Pabulata Australiae
Categoria:Plantae ornamentales
Categoria:Taxa 1843
L'histoire de la sexualité

'''L'histoire de la sexualité'* (Historia sexualitatis) est series librorum a Michaele Foucault de philosophia politica et sexualitate scriptorum ab anno 1976. Cui sunt tria volumina: I, *Voluntas sciendi* (Francogallice *La volonté de savoir*); II, *Usus voluptatis* (*L'usage des plaisirs*); III, *Cura de ipso* (Le souci de soi).

## Epitome Voluminis I 
*I. Nos, alter, victorini
*II. Hypothesis repressiva
#incrinati ad orationes
#implementum perversum
*III. Scientia sexualis
*IV. Dispositio de sexualitate
#Ludus
#Methodus
#Dominus
#Periodizatio
*V. Ius mortis et potentia de vita

Liber de historia moderna potestatis politicae quae hominem individualem subicit oppressione et plusvalore societatis capitalismi, in qua homophylophilia opprimitur et  floret potestas rei publicae super corpora civium, quam biopotestatem (Francogallice: *Biopouvoir*) Foucault nominavit.

## Notae 

## Biographia 
*Michael Foucault, *Histoire de la sexualité I, La volonté de savoir'' ISBN 978-2-07-074070-3

Categoria:Libri philosophici
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Litterae Francogallicae
Categoria:Sexualitas
Categoria:Philosophia politica
Selah

***Selah*** (Hebraice סֶלֶה) est verbum quod quater et septuagies in Bibliis Hebraicis apparet, semel et septuagies in libro Psalmorum et ter in prophetia Habacuc, cuius significationem non certe scimus. Ut dicit Forcellini, "est certa ratio canendi, nimirum vel pausa vel elevatio vocis aut mutatio meli, aut simile aliquid: alii tamen putant significare *amen, ita est*, aut *in sempiternum.*"

In versione Graeca septuaginta interpretum, διάψαλμα redditur. In psalteriis Latinis saepe omittitur, sed in psalmis ab Hieronymo iuxta Hebraicum translatis, verbo *semper* convertitur. In aliis bibliis non conversum manet.

## Notae 

Categoria:Liber Psalmorum
Categoria:Verba Hebraica
Anytus

**Anytus** (graece Ἄνυτος) rhetor et dives civis Atheniensis qui cum Melito et Lycone Socratem accusavit et occidi curavit. Ipse dein cum sociis quoque morte ab Atheniensibus mulctatus est vel, quod Laertius affirmat, tantum ad exilium damnatus est.

## Fontes 
* Plato, *Apologia Socratis* et *Meno* 90b-95a

## Notae 
## Nexus externi 
* De lapsu Anyti et de Socrate vindicato 

## Fontes 
M. C. Howatson (ed.), The Oxford Companion to Classical Literature, Londini, sumptibus Oxford University Press, 1989, 2a ed., 640 pp. (ISBN 978-0-19-866121-4)

Categoria:Oratores
Categoria:Scriptores Graeciae
Absyrtus

**Absyrtus** (vel **Apsyrtus**, graece Ἄψυρτος vel Ἄξυρτος) persona ficiticia, regis Colchorum Aeëtis filius, alias Aegialeus dictus, quem soror Medea cum Iasone fugiens discerpsit ut membra disjecta colligens pater impediretur quo minus eam a fuga retrahere posset, unde locus *tomos* (i. e. incisio) dictus est. Fabula antiquior Medeam fratrem antequam Colchidem cum  Iasone relinqueret  occidisse narrabat. Corpus discerptum et in variis locis disseminatum   a poetis postea additum est.

## Notae 
## Fontes 
* M. C. Howatson (ed.), The Oxford Companion to Classical Literature, Londini, sumptibus Oxford University Press, 1989, 2a ed., 640 pp. (ISBN 978-0198661214)

* Medea
## Nexus externi 
* De etymologia Tomorum apud Ovidium 

Categoria:Mythologia Graeca
Onus

**Onus**, ut scribit Forcellini, est "res quae pondus habet, moles, sarcina, et ipsum pondus"; speciatim onera dicuntur "merces, commeatus, impedimenta et similia, quae iumentis, plaustris, navibus etc. importantur vel exportantur." Translate onus dicitur "quidquid molestiam ac laborem affert." Onus etiam potest esse:

* Onus electricum
* Onus probandi

## Notae
Bixa orellana

thumb|*Bixa orellana*
***Bixa orellana*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum), Latinitate communi **aceote**, est frutex ordinis Malvalium cuius semina ad pigmentum et condimentum adhibentur. Species e regionibus tropicis Americae australis orta iamdudum in media America insulisque Caribicis colitur. Americani indigenae pigmento rubro ad faciem corpusque pingendum utebantur.

Species culta tantum *Bixa orellana* e silvestri *B. urucurana* Willd., in Amazonia endemica, domesticatam esse censetur. Semina *Bixae orellanae* in locis archaeologicis reperiuntur Plum Piece insulae Sabae annis circiter 3&nbsp;650 a.p. frequentato, Caral in Peruvia inter annos 3&nbsp;000 et 1&nbsp;800 a.p., apud Calima in Columbia inter annos 1&nbsp;310 et 700 a.p., in valle fluminis Peruaçu in Brasilia inter 1&nbsp;010 et 570 a.p. Verbum sensu "pigmentum Bixae orellanae" in protolingua Maya, anno circiter 2&nbsp;400 a.p. usitata, reconstructum est.

## Notae 
## Bibliographia 
; Antiquiora
* 1631 : 
* 1658 : Iacobus Bontius; Gulielmus Piso, ed., *De Indiae utriusque re naturali et medica libri* (Amstelaedami: apud Elzevirios) textus  ("Achiote arbor")
* 1742 :  vol. 2 p. 79 et tab. 19; cf.  p. 376
* 1753 : 
* 1925 : 

; Recentiora
* Priscila Ambrósio Moreira, Juliana Lins, Gabriel Dequigiovanni, Charles R. Clement, "The Domestication of Annatto (Bixa orellana) from Bixa urucurana in Amazonia" in *Economic Botany* vol. 69 fasc. 2 (2015)
* 

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Malvales
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Pigmenta
Categoria:Condimenta
Categoria:Fruges Americae australis
Categoria:Taxa 1753
Sargia

thumb|Tabula Sargiae
thumb|Sargia de caelo visa
**Sargia** (Anglice *Sark*, Francogallice *Sercq*, lingua Sargiensi *Sèr* vel *Cerq*) est insula circiter sescentorum incolarum, una ex insulis Normannicis, in parte austro-occidentali maris Britannici prope litus Normanniae sita. Est foedus regium et pars baiuliae Lisiensis, sed leges et parlamentum propria habet. Superficies insulae est 5.44 km2. Hic autocineta prohibita sunt; etiam arcera a tractorio trahitur.

## Notae 

## Nexus externi 
* Situs periegeticus Sargiae
* Sark Chief Pleas (parlamentum Sargiense)

Categoria:Insulae insularum Normannicarum
Acastus

**Acastus** (Graece Ἄκαστος) Peliae regis Thessaliae (hinc Haemonius dictus ) filius ex Anaxibia (sive ut alii tradunt  Philomache) Biantis filia, nepos Neptuni ex formosa Tyro, frater Alcestidis, uxoris Admeti Inter Argonautas fuit teste Valerio Flacco  et Hygino  qui haec tradit :"Acastus Peliae at Anaxibia Biantis filiae filius, ex Iolco, duplici pallio coopertus. Hic voluntarius Argonautis accessit, sponte sua comes Iasonis." Valerius Flaccus  refert eum a Iasone persuasum, inscio patre Pelia, addidisse se Argonautis, cum iam solverent navem, et fuisse primae aetatis iuvenem qui duce Iasone "primos virtutis honores carpere" ardebat. Ovidius  Acastum (quem "iaculo insignem" fuisse refert) ascribit venatoribus Apri Calydonii simul cum Meleagro quae expeditio posterior illa fuit. Redux ab hac expeditione, dicitur duxisse Hyppolyten quae ab aliis *Cretheis* aut Astydamia dicta est ex qua suscepit Laodamiam  ubi ab ea *grandaevus* dicitur. Dubium est utrum hic Acastus idem sit de quo hucusque an diversus; vix enim illi videtur ad Troiana usque tempora vitam perducere potuisse. Hic Acastus in honorem patris Peliae ludos funebres instituit et agonem, quos saepe a pictoribus et artificibus expressos memorat Pausanias . Hos ludos *Argivos* vocat Hyginus , qui etiam enumerat illos qui in iis vicerunt. Memorat et Plinius  "[Ludos] funebres Acastus Iolco". Acastus enim Iolci et Magnesiae rex traditur. Inter eos qui alios criminibus obnoxios lustratione purgabat recensetur Ovidius . De Acasto alia potes colligere ab Hygino , Seneca  et Dictye Cretensi .
## De morte
In fine a Peleo quamquam amici erant occisus est : nam Acastus primum amicum profugum benigne acceperat et caede inquinatum purificaverat. Sed uxor regis, Astydamia, amore pulchri hospitis capta, Veneris commercium Peleum rogavit, qui eam repulit. Itaque spreta Astydamia eum apud maritum Acastum incusavit quod se vitiare voluisset. Qui hospitii iura violare noluit : itaque Peleum secum venatum seduxit et in silvis dormientem, ense prius subrepto, reliquit. Sperabat Aeacidam vel feras vel centauros inermem necaturos, sed centaurus Chiro ensem rettulit et eum servavit. Peleus urbe Iolco postea vi capta,  Astydamiam et Acastum trucidavit .

* Medea

## Notae 

## Nexus externi 
* Fons huius stipulae, in libro qui Onomasticon nuncupatur

## Fontes 
* M. C. Howatson (ed.), The Oxford Companion to Classical Literature, Londini, sumptibus Oxford University Press, 1989, 2a ed., 640 pp. (ISBN 978-0198661214)
* Vincentius De-Vit, Totius latinitatis lexicon: Onomasticon ; 1 (A - B) https://books.google.fr/books?id=0_NJAAAAcAAJ&pg=PA72&dq=aietes+medea+onomasticon&hl=fr&sa=X&ved=0ahUKEwjc6YHh5pzSAhUG5xoKHfyOAjUQ6AEIKTAC#v=onepage&q=absyrtus&f=false

Haec pagina textum incorporat ex Onomastico Vincentii De-Vit.

Categoria:Mythologia Graeca
Fieni

thumb|left|250px|Regio oppidi Fieni
thumb|left|Fieni in circulo Dâmboviţa

**Fieni** est oppidum Valachiae (in Romania) 8.672 incolarum (anno 2011). Ad circulum Dâmboviţa pertinet. Etiam vici Costești et Berivoiești partes Fieni sunt.

## Historia 
Vicus anno 1532 primo in actis nominatus est. Annis 1865 - 1923 ad commune finitimum Moțăieni pertinuit. Anno 1912 linea ferroviaria Fieni cum aliis regionibus coniunxit. Anno 1914 fabrica lithocollae hic exstructum est, quae ad hunc diem producit. Anno 1968 Fieni oppidum declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 7.587 homines habitabant, inter eos 7.339 Dacoromanorum, 4 Hungarorum, 24 Zingarorum atque 3 Turci.

## Nexus externi 
* Situs oppidi Fieni interretialis (Dacoromanice)
* De fabrica lithocollae HeidelbergCement Romania in Fieni (Dacoromanice)

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Maxamed Cabdulaahi Maxamed

**Mahometus**, vulgo *Maxamed*, **Cabdulaahi Maxamed**, **Farmaajo** nuncupatus (apud Mogadiscio natus die 5 Maii 1962) est politicus Somaliae. 

E tribu  gentis Darod ortus, alumnus est universitatis Buffalonensis. A die 1 Novembris 2010 usque ad 19 Iunii 2011 primus minister meruit. Die 16 Februarii 2017 praeses patriae factus est.

## Bibliographia 
* Jason Burke, "Somalis greet 'new dawn' as US dual national wins presidency" in *The Guardian* (8 Februarii 2017)

## Nexus externi 
Categoria:Politici Somaliae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Buffalonensis
Categoria:Incolae Novi Eboraci
Categoria:Darod
Iynx

**Iynx** (Graece ) est avicula quaedam, paulo maior quam fringilla quae priscis temporbus amorem inferre magico quodam more putabatur . Etiam *vertilla*, vel *torquilla* appellabatur , vel *frutilla * , vel motacila vel etiam *turbo* . In mythologia, Iynx filia Panis et Suadae  (vel Echus) habetur, qua Io usa esset ut Iovem in amorem illiceret. Qua re cognita, Iuno irata Iyngem in avem transformavisse fertur. Sed Antoninus Liberalis refert Iyngem unam e novem Pieridibus, Musarum aemulis, fuisse, quas Musae, quia "certamen  iniverant mortales cum deabus", in aves transformaverunt. 

* Iynx torquilla

## Notae 

## Nexus externi 
* De Iynge http://www.theoi.com/Nymphe/NympheIynx.html 

## Fontes 
* Carolus Segal, De Simaetha et Iynge apud Theocritum (Simaetha and the Iynx (Theocritus, Idyll II) Quaderni Urbinati di Cultura Classica No. 15 (1973), pp. 32-43 https://www.jstor.org/stable/20537678?seq=1#page_scan_tab_contents 

Categoria:Mythologia Graeca
Pierides

**Pierides** vocatae sunt, in mythologia graeca, novem filiae Pieri Macedonis (vel Thessali) ex Evippe quae Musas ad carminum et cantus certamen provocare ausae, ab iis victae sunt, iudicio Nympharum cumque convicia facerent, ab illis in picas mutatae sunt. Vulgo hoc Musae ipsae appellantur, dictaeque creduntur a Pieria regione Macedoniae, vel a Pierio monte Thessaliae in Macedoniae confinio, ubi ex Iove et Mnemosyne natae sint; vel a Pierio Apollinis filio cuius meminit Servius  vel ab Iove tertio Pierio, quem Cicero  eas ex Antiopa suscepisse tradit

* Iynx

## Notae 

## Nexus externi 
* De Pieridibus 

## Fontes 
* M. C. Howatson (ed.), The Oxford Companion to Classical Literature, Londini, sumptibus Oxford University Press, 1989, 2a ed., 640 pp. (ISBN 978-0198661214) 
* Antoninus Liberalis, Transformationum Congeries, IX ("*Emathides*") https://archive.org/details/antoninouliberal00anto

Categoria:Mythologia Graeca
Vasetum

**Vasetum**, vulgo **Ahvaz** (Persice اهواز), est urbs in parte austro-orientali Iraniae et caput provinciae Susianae, petroleo et gasio naturali divitis. Censu anno 2011 habito, 1&nbsp;112&nbsp;021 incolas habet. Per mediam urbem fluit Pasitigris (Karun), Iraniae solum flumen navigabile. Hic oppidum iam tempore Achaemenidarum fuit; ipsa urbs fortasse anno 230 condita est.

## Pinacotheca 

Fasciculus:3Goosh Ahvaz.JPG|Universitas Shahid Chamran
Fasciculus:Pol Sefid 27.JPG|Pons in flumine Pasitigride

## Notae
## Nexus externi
* Situs municipii

Categoria:Urbes Iraniae
Vitalis Čurkin

**Vitalis Ioannis filius Čurkin** (Russice Виталий Иванович Чуркин, tr. *Vitalij Ivanovič Čurkin*; 21 Februarii 1952 – 20 Februarii 2017) fuit legatus Sovieticus et Russicus.

Vitalis Čurkin in pueritia sua in tribus pelliculis cinematographicis Sovieticis ut actor participavit. Anno 1974 studia in Instituto Publico Coniunctionum Internationalium Moscuensi complevit et munus diplomaticum cepit. Legatus fuit Russiae in Belgia (annis 1994–1998) et in Canada (annis 1998–2003). Ab anno 2006 ad mortem suam Foederationis Russicae repraesens permanens in Nationibus Unitis (etiam in Consilio securitatis) fuit. 

## Nexus externi
* Michael Kozyrev, *Vitalis Čurkin: facies politicae externae Russicae* apud *Forbes* 

Categoria:Alumni Instituti Coniunctionum Internationalium Moscuensis
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Legati Russiae
Nicolaus Rastorguev

**Nicolaus Venceslai filius Rastorguev** (Russice Николай Вячеславович Расторгуев, tr. *Nikolaj Vjačeslavovič Rastorguev*; natus die 21 Februarii 1957 in oppido Bykovo regionis Moscuensis) est cantor, actor et activista Sovieticus et Russicus, titulo Artificis Popularis Foederationis Russicae (anno 2002) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.

## Nexus externi
* Pagina de Nicolao Rastorguev *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Actores Russiae
Categoria:Cantores Russiae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Machaczkala

**Machaczkala** (Russice Махачкала) est urbs in meridie partis Europaeae Russiae, prope Caucasum Maiorem ad litus Maris Caspii sita, caput et urbs maxima Daghestaniae, plus quam 593 milia incolarum (anno 2017) habens.

Anno 1844 ut fortalitium condita et anno 1857 urbs facta, in honorem imperatoris Petri I *Petrovsk* vel *Petrovsk-Port (Port-Petrovsk)* nominabatur, sed anno 1921 nomen hodiernum in honorem clari revolutionarii bolsevici Daghestanici obtinuit.

Nunc Machaczkala est valens sedes gubernationis, commercii, industriae et culturae. Nonnulla instituta educationis (e.g. Universitas Publica Daghestanica), musea et theatra habet. Urbi sunt portus, aeroportus et statio ferriviaria.

## Nota 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Daghestaniae
Categoria:Condita 1844
Categoria:Portus maris Caspii