open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Museum historiae naturalis Erfordiense

**Museum historiae naturalis** (Theodisce: *Naturkundemuseum Erfurt*) media in urbe Erfordia invenitur in aedificio anno 1527 constructo. Quae aedes olim ad isatidem tinctoriam deponendam serviebant. Annos 27 museum alibi fuit, antequam mense Martio 1995 sollemniter reinauguraretur. Annis a 1922 ad 1968 in Domo ad salpam  fuerat, ubi nunc Museum municipale Erfordiae est. Annis 1970 intentio fuit musei collocandi in casa *Zum gekrönten Löwen und kleinen Wachsberg*, ubi sunt hodie scaenae satiricae *Das Lachgeschoß*. 

## Collectiones 
Museo est collectio perpetua historiam naturalem arborum, camporum, urbis monstrans et explicans necnon collectio de geologica historia Thuringiae omnis. Pater musei consideretur Otho Rapp (1878-1953). Praeterea sunt exhibitiones speciales, ad quas res e propriis depositoriis cerptae plerumque sufficiuntur. Museo sunt adhuc collectiones in rebus botanicis, zoologicis,  palaeontologicis, mineralogicis - quarum valde multa a Godehardo Schwethelm (1899-1992) conflata erant. Hugonis Jung Arnstadiensis collectiones quoque magni momenti esse constat.

## Quercus et arca Noë 
In vestibulo quercus robur 350 annorum est, cuius radices iam in pedeplanis cernuntur et vertex modo in tabulato summo. Arbor metra 14 alta est et truncus diametrum unuis metri habet. Anno 1991 arbor in silva Steigerwald Erfordiensi caesa est. Captantissima autem est sic dicta *Arca Noë* in cella, ubi in navigio vacillanti bestiae variae stant. Hoc etiam biodiversitas mundana monstretur.

## Munera publica
Scopi curatorum musealium ecce: exploratio scientifica, educatio, collectionum cura, dispositio conventuum doctorum. Bibliotheca specialis voluminum plus quam 15 milia habet et periodicorum plus quam mille. Commentariorum multi acquisti sunt mutatione propriorum commentariorum facta.

## Nexus externi
*Musei situs proprius
Petrus Baláž

e celebrato cum effigie Zamenhofiana in camisia]]
**Petrus Baláž** (natus die 8 Octobris 1979 ad Partizánske in regione Trenčín) editor Slovacus et linguae Esperanticae fautor studiosus. Coordinatur multa programma didactica in campo E@I, disposuit Congressum universalem anno 2016 Nitriae celebratum et electus est anno 2012 esperantista anni honorarius.
## Vita
Praeter res Esperanticas dedicat se ad graphicas artes, pelliculas, interretialia. Callet praeter sermonem patrium linguas Esperanticam, Bohemicam, Theodiscam, Anglicam, Polonicam et Russicam. 

Absolutorio ad Academiam periegeticam in Piešťany recepto annos duos in Germania et in Austria laboravit. Anno 2003 *Iuventutem Esperanticam Slovaciae* cum aliis condidit, cui annis a 2003 ad 2008 praeerat. Anno 2004 praeses vicarius *Foederationis Esperanticae Slovacae* creatus est. Membrum apud *E@I* (Educatio ad interrete) factus est anno 2003, anno 2005 in praesidio *Unionis Esperantici Europaeae* sedet. Apud Vicimediorum sectionem Slovacam quoque operam dabat. Domus eius editoria *Espero* vocatur, quae anno 2003 fundata praesertim Esperantica edit. Summus et valde bonus moderator fuit Congressus universalis ab Universali Societate Esperantica mense Iulio 2016 Nitriae celebrati.

## Honores
Pluries inde ab anno 2006 nominatus erat praemio de esperantista anni honorario, antequam 2012 revera laurearetur. Laudabant eius curas in rebus interretialibus et in cooperatione trans totam Europam. Eum scholam aestivam Esperanticam et conventum scientificum KAEST optime disposuisse necnon multos iuvenes ad aestimationem magnam Esperantici duxisse. 

Anno 2005 iam esperantista anni honorarius Slovacus fuerat; Slovaci eum saepius honorarunt titulo "Esperanta ago de la jaro" de maximi momenti actionibus pro Esperantico (e.g. anno 2007 propter seminarium "Slava Esperanta studado"/SES, anno 2008 propter seminarium "Ago-Semajno"/AS).

## Opera
Baláž, Peter: *Európsky preukaz pre deti*, Partizánske : Espero, 10 p.
Baláž, Peter: *Internaciaj vortoj en Esperanto / Medzinárodné slová v Esperante*, Partizánske : Espero, 2005, 46 p. ISBN 8096904256
## Nexus externi
*Domus editoriae situs
*Colloquium percontativum cum Petro Baláž a commentariis *Undae Balticae* factum
 

 

Categoria:Esperantistae anni honorarii
Caietana Aljovín

**Caietana Aljovín** , vulgo plenius *Lucía Cayetana Aljovín Gazzani* (Limae in urbe nata die 6 Septembris 1966) est politica Peruviae.

Neptis chirurgi Michaelis Aljovín, Vasingtoniae partim educata apud scholam Visitationis, Caietana Aljovín alumna est universitatis Catholicae Peruvianae ubi iuri studuit. Apud societates commerciales operam dedit, sed ab anno 2006 usque in 2008 fuit ministra vicaria a communicationibus, praeside Alano García Pérez. Recentius die 28 Iulii 2016 ministra ab evolutione, die 27 Iulii 2017 ministra ab energia, die 9 Ianuarii 2018 ministra a rebus externis facta est, praeside Petro Paulo Kuczynski.

## Nexus externi 
* "¿Quién es Cayetana Aljovín, la nueva ministra de Relaciones Exteriores?" (Ianuario 2018) apud *Altavoz*

Categoria:Nati 1966
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Peruviae
Categoria:Alumni Universitatis Catholicae Peruvianae
Categoria:Alumnae Scholae Visitationis Georgiopolitanae
Carolina Reaper

thumb|Fructus Carolinae Reaper.
**Carolina Reaper** (verba Anglica), primum **HP22B** nominatum, est fructus chili specie *Capsici chinensis.* Ruber et asper cauda cum parva acri est. Anno 2013, acerrimus sapore omnium capsicorum orbis terrarum a Guinness World Records denuntiatus est, cum capsicum superaret nomine Trinidad Scorpion, qui culmen acritatis prius attigerat.  

thumb|Planta matura *Carolina Reaper* cum fructibus
Sapor eius frugalis et paulo ad dulcitatem inclinans atque simul acerrimus igniferque, non dissimilis "lavae liquefactae", describitur. Fructus maturus fere amplitudine sestertii est, 35-40mm.  Planta frugifera locum apricum climate calido postulat, et, si hoc datur, admodum virens augere potest. Hac autem in re commoda lente floret, et si domi culta et fructus maturius opus est satori metere, theca minor utenda est. Praebita theca minore, planta magis ad fructus florentes quam ad altitudinem intendit.  

## Notae
Categoria:Aromata
Categoria:Capsicum chinense
Categoria:Fructus
Categoria:Cultivarietates
Ialta

**Ialta** (Russice, Tatarice Taurice et Ucrainice Ялта) est urbs in litore meridionali Crimaeae (cuius adiunctio ad Russiam, anno 2014 perfecta, non recognita est ab Ucraina, Crimaeam adhoc sibi postulanti). Plus 79 milia incolarum (anno 2017) habet. Locus curationis notus et portus valens ad Pontum Euxinum est.

## Nota 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Crimaeae
Categoria:Urbes Ucrainae
Heraclitus (nomen)

**Heraclitus** (Graece Ἡράκλειτος) nomen est Graecum. Hi sunt:
# Heraclitus Ephesius, philosophus saeculi VI a.C.n.
# Heraclitus Halicarnasseus, poeta aetatis Hellenisticae
# Heraclitus Grammaticus, rhetor saeculi primi p.C.n.
necnon alii plures.
Aegidius Simeoni

**Aegidius**, vulgo *Gilles* **Simeoni** (Bastiae natus die 20 Aprilis 1967) est advocatus et politicus Corsicae.

## Vita
Alumnus est Universitatis Corsicae et Instituti Scientiarum Politicarum Aquissextiensis. Consiliarius est urbis nativae a die 22 Martii 2008, ubi et praefectus urbi a die 5 Aprilis 2014 usque ad 7 Ianuarii 2016 meruit. Eisdem annis territorialis Corsicae omnis consiliarius a die 25 Martii 2010 usque ad 17 Decembris 2015, atque praeses consilii exsecutivi Corsicae ab 17 Decembris 2015, cui muneri iterum die 2 Ianuarii 2018 electus est. Victoriam in comitia regionalibus anni 2021 reportavit, et indice Fà popolu Inseam non obstante internas divisiones. 

## Bibliographia 
* "Municipales 2014, second tour - Gilles Simeoni, premier maire nationaliste de Bastia" in *Le Point* (30 Martii 2014)
* Laurent de Boissieu, "Le nouveau nationalisme corse" in *La Croix* (25 Martii 2015)
* Emmanuel Galiero, "Gilles Simeoni: «Nous allons maintenir la mobilisation du peuple corse»: Interview" in *Le Figaro* (7 Februarii 2018)

Categoria:Alumni Instituti Scientiarum Politicarum Aquissextiensis
Categoria:Alumni Universitatis Corsicae
Categoria:Incolae Corsicae
Categoria:Politici Franciae
Heraclitus Grammaticus

[thumb|*Mars et Venus a Vulcano Cupidine et Apolline deprehensi.* [Pictura Henrici de Clerck, 1615.]]
**Heraclitus Grammaticus** (Graece Ἡράκλειτος), vel *Heraclitus Homericus*, fuit rhetor Graecus qui primo saeculo floruit et *Quaestiones Homericas* scripsit.

Tempus vitae Heracliti solum e phrasi eius et sententiis apparet. In *Quaestionibus Homericis* allegorias, quibus Homerus in deos utitur, tractat et eos, qui poetam impietatis accusant, refutat. Docet Heraclitus Homerum non solum poetam perfectum fuisse, sed etiam omni doctrina imbutum esse et multis sententiis philosophicis initium dedisse. Exempli gratia Mars et Venus a Vulcano capti significant amorem et discordiam in rerum natura a providentia coniunctas, id est principia philosophiae Empedoclis. Iuno a Iove suspensa inter caelum et terram dissociatio prima elementorum est. Stoicos Heraclitus veneratur, Platonem autem et Epicurum vehementer iurgat. 

## Editiones recentiores 
* Heracliti Allegoriae Homericae. Ed. E. Mehler. Leiden, 1851.
* Heracliti Quaestiones Homericae. Ed. F. Oehlmann. Leipzig, 1910.
* Héraclite: Allégories d'Homère. Ed. F. Buffière. Paris, 1962.
* Heraclitus: Homeric problems. Ed. D.A. Russell, D. Konstan. Atlanta, 2005.
* Eraclito: Questioni omeriche. Ed. F. Pontani. Pisa, 2005.

## Notae 
## Bibliographia
*Mertens, Paul. 1964. "Félix Buffière, ''Héraclite: Allégories d'Homère.* *L'Antiquité Classique* 33 (1): 150–53.
*Russell, Donald Andrew, et David Konstan, eds. 2005. *Heraclitus: Homeric problems.'' Atlantae: Society of Biblical Literature. ISBN 1-58983-122-5, ISBN 9781589831223.

Categoria:Allegoria
Categoria:Grammatici
Categoria:Philologi Homerici
Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Rhetores
E@I

e celebrati]]
**E@I** (Anglice: *Education@Internet*, in principio  *Esperanto@Internet*) institutio sui iuris iuvenum est quae linguae Esperanticae fautoribus succurrat in eventibus disponendis. Informat de lingua Zamenhofiana et optimis instruendi methodis. Universalis Societas Esperantica cooperationes artissimas cum hominibus gregis E@I iniit.

## Historia
Inofficialiter laborabant iam ex anno 1999, sed ascriptio in albo publico haud ante annum 2005 facta est. Varia sunt incepta huius associationis. Ex anno 2011 apud *deutsch.info* suggestum publicum in lingua Theodisca ediscenda creatum est, una cum septem sociis inter quos sic dictum Institutum Austriacum. E@I seminaria quoque moderatur et in rebus Vicipaedianis operam dat. Praeses eius est Petrus Baláž, auxilium fertur ab opere fundato *Esperantic Studies Foundation*.

## Incepta interretialia
Varia incepta paedagogiae linguisticae curantur, e.g.
**Lernu!* - ad discendam linguam Esperanticam (inde ab anno 2000)
**russky.info* - ad discendam linguam Russicam
**Slovake.eu* - ad discendam linguam Slovacam
**mluvtecesky.net* - ad discendam linguam Bohemicam

Recentioribus annis etiam res extra Esperantica promoventur, quibus pecuniae hauriuntur ex aerario Commissionis Europaeae.

## Septimana studiorum Esperanticorum aestiva
Valde diligitur tempus aestivum ad discendsa res, unde ab anno 2007 ista septimana quotannis in Slovacia datur. Anno autem 2014 insuper in Russia haud procul a Moscua altera septimana proposita est. 

En locos ubi iam celebrabatur talis septimana didactica: 
2017 in Banská Štiavnica, 2015 Martinopoli, 2014 in Koltishevo/Russiae, 2014 et 2012 et 2011 Nitriae, 2013 Martinopoli, 2010 in Piešťany, 2009 et 2008 in Modra-Harmónia, 2007 in Pribylina.

## Nexus externi
* Situs proprius
Vladimirus Komarov

**Vladimirus Komarov** nominantur:
* Vladimirus Leontii filius Komarov, botanista;
* Vladimirus Michaelis filius Komarov, cosmonauta.
Vladimirus Komarov (botanista)

**Vladimirus Leontii filius Komarov** (Russice Владимир Леонтьевич Комаров, tr. ''Vladimir Leont'evič Komarov*; Petropoli natus die 1 Octobris 1869, Moscuae mortuus die 5 Decembris 1945) fuit botanista et geographus Russicus et Sovieticus, alumnus et (ab anno 1918) professor Universitatis Petropolitanae, socius correspondens (ab anno 1914) Academiae Scientiarum Petropolitanae, socius ordinarius (ab anno 1920) Academiae Scientiarum Russicae, vicarius praesidis (ab anno 1930) et dein (ab anno 1936) praeses Academiae Scientiarum URSS. Expeditionum scientificarum in Asiam Mediam (annis 1892–1893), Orientem Extremum, Mandshuriam, Coream (annis 1895–1897), Saianos occidentales (anno 1902), Camtschatcam (annis 1908–1909) et in provinciam Austro-Ussuriensem (anno 1913) particeps, herbaria magna collexit. Opera sua principalia de taxonomia et geographia plantarum atque se studio florae scripsit. Pro operibus suis bis (annis 1941) et 1942) Praemio Staliniano atque ter (annis 1939, 1944, 1945) insigne ordinis Leniniani ornatus, anno 1944 etiam titulo Herois Laboris Socialistici dignatus est. Komarovia, genus Apiacearum, nonnullaque alia taxa, Institutum Botanicum Komarovianum, oppidum Komarovo Petropoli nonnullaque alia obiecta in eius honorem vocantur.

## Notae
## Nexus externi
* Komarov V., Species novae Florae Asiae Orientalis (Manshuriae et Koreae borealis). *Acta Horti Petropolitani,'' vol. XVIII., №6, 1901, pp. 417-449. 

Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Botanistae Russiae
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Exploratores Asiae Mediae
Categoria:Exploratores Russici
Categoria:Exploratores Siberiae
Categoria:Geographi Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Professores Universitatis Petropolitanae
Categoria:Scholares Instituti Botanici Komaroviani
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Andreas Kaisarov

**Andreas Sergii filius Kaisarov** (Russice: *Андрей Сергеевич Кайсаров*, tr. *Andrej Sergeevič Kajsarov*), natus die 16 calendario Iuliano (27 Gregoriano) Novembris anni 1782 Mosquae et mortuus die 13 calendario Iuliano (25 Gregoriano) Maii anni 1813, diurnarius et poeta Russicus fuit. 

## Vita 
Artis poeticae non alienus erat, amicus Basilii Žukovskij et Alexii Merzljakov et Andreae Turgenev. Gustus novos non probaverunt; satyram in Nicolaum Karamzin in *Descriptione nuptiorum domini Karamzinii* («Описание бракосочетания г. Карамзина»), anno 1801 scripsit. Post Germaniam egressus in Universitate Gottingensi cum Alexandro Turgenev amico studebat et medicinae in Universitate Edinburgensi. Multum fabularum deorumque paganorum Slavorum vestigia invenire temptat, manuscripta et antiquitates quaerens et colligens. Anno 1806 thesim Latinam doctoralem edidit *De manumittendis servis*, ubi Alexandrum I imperatorem monebat rusticos in Russia liberare. Ex Adamo Smithio argumenta haurit et Vergilii eclogam quartam citans promittit post manumissionem novam aetatem auream ortum iri. Belli cum Napoleone anno 1812 particeps fuit et in *Bello et pace* Leonis Tolstoj inter alias personas veras descriptus est. Anno 1813 cum fratre suo Paisio militiam gerebat et cupa pulvere nigro plena fortuite displosa exstinctus est.

## Opera 
* Andreae Kaisarov De manumittendis servis dissertatio 
* «Славянская и российская мифология» (Kaisarovii de deis Slavicis liber)

Categoria:Nati 1782
Categoria:Mortui 1813
Categoria:Abolitionistae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Diurnarii Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Mythologia Slavonica
Categoria:Philologi Russiae
Categoria:Poetae Russiae
Categoria:Professores Universitatis Tartuensis
Categoria:Scriptores Russiae
Categoria:Alumni Universitatis Goettingensis
Moyses Kirpičnikov

**Moyses Eliae filius Kirpičnikov** (Russice *Моисей Эльевич Кирпичников*, tr. ''Moisej Èl'evič Kirpičnikov*), die 18 Iunii (calendario Gregoriano) anni 1913 in Homel et mortuus die 18 Maii anni 1995 Petropoli, botanista Russicus fuit, qui *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum* composuit. Praeterea, ut Asteracearum peritus notus est. Kirpicznikovia, genus Crassulacearum, in eius honorem vocatur.

## Nexus externi 
* Moysis Kirpicznikov et Norae Zabinkova *Lexicon Rossico-Latinum in usum botanicorum* (Leninopoli, 1977)
* Norae Zabinkova et Moysis Kirpicznikov *Nomina physico-geographica principalia URSS* (in: *Novitates systematicae plantarum vascularium'', №№ 28–29, Petropoli 1991–1993)

Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Botanistae Russiae
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Lexicographi
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Rutheniae Albae
Categoria:Iudaei
Categoria:Participes secundi belli mundani
Categoria:Scholares Instituti Botanici Komaroviani
Institutum Botanicum Komarovianum

thumb|Aedificium Herbarii Instituti Botanici Komaroviani
**Institutum Botanicum Komarovianum** Academiae Scientiarum Russicae (Russice Ботанический институт имени В. Л. Комарова Российской академии наук, tr. *Botaničeskij institut imeni V. L. Komarova Rossijskoj akademii nauk*), Petropoli situm, est institutum botanicum primarius Russiae. Historiam suam ducit a Horto Medico, decreto Petri I Magni anno 1714 condito et anno 1823 in Hortum Botanicum Caesareum Petropolitanum transformato, qui ab anno 1913 Hortus Botanicus Caesareus Petri Magni, ab anno 1918 Hortus Botanicus Principalis RSFSR et ab anno 1925 Hortus Botanicus Principalis URSS nominabatur, et ab anno 1930 sub administratione Academiae Scientiarum URSS erat. Anno 1931, per coniunctionem Horti Botanici cum Musaeo Botanico Academiae Scientiarum URSS, formatum est Institutum Botanicum Academiae Scientiarum URSS, quod anno 1940 in honorem Vladimiri Komarov nominatum est. 20 subdivisiones scientificas (herbarium, hortum botanicum, museum botanicum, laboratoria nonnulla etc.) nunc includit.

## Nota
## Nexus externi
* Situs interretialis officialis Instituti Botanici Komaroviani 

!
Sergius Solov'ëv (iunior)

'''Sergius Michaelis filius Solov'ëv'* (Russice *Сергей Михайлович Соловьёв*, *Sergej Michajlovič Solov'ëv'') die 25 Octobris (calenadario Gregoriano) anni 1885 Mosquae natus et die 2 Martis anni 1942 Casaniae mortuus, Sergii Solov'ëv historici nepos, Andreae Belyj amicus, poeta et diurnarius et interpres Russicus fuit.

In Universitate Mosquensi humanitati studuit. Cum periodico symbolistarum Mosquensium *Libra* cumque officina libraria eorum *Scorpione* collaboravit. Presbyter orthodoxus anno 1916 ordinatus est, postea in ecclesiam Catholicam orientalem iniit et cathedralis Immaculatae conceptionis Mosquae sacerdos fit. *Prometheum vinctum* Aeschyli Russice vertit multosque alios poetas Graecos, Latinos, Germanicos, Anglicos; *Aeneidis* versionem post Valerium Brjusov finivit. Anno 1931 cum aliis catholicis Mosquensibus arrestatus et in carcere morbo mentis gravi affectus est. 

## Libri poematum 
* Flores et thus (*Цветы и ладан*, 1907)
* Crurifragium (Latine nominatum, 1908)
* Aprilis (*Апрель*, 1910)
* Virginis regiae floralia (*Цветник царевны*, 1913)
* Reditus in domum natalem (*Возвращение в дом отчий*, 1916)
* Collectio carminum (*Собрание стихотворений*, 2007)

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Clerici Russiae
Categoria:Eruditi Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Poetae Russiae
Categoria:Interpretes Latino-Russici
Categoria:Victimae Stalinismi
Torres

**Torres** nomen Hispanicum est.
* Alvarus de Figueroa y Torres (1863—1950), politicus
* Antonius Peral Torres (1922—2000), philologus et interpres
* Fernandus Torres (natus 1984), pedilusor 
* Ludovicus de Torres (c. 1552-1609), cardinalis
* Ludovicus Vaz de Torres (fl. 1607), explorator maritimus 
* Manuel Montt Torres (1809—1880), politicus
* Radulphus Torres (natus 1979), causidicus et politicus
Ioannes Petrovskij

**Ioannes Georgii filius Petrovskij** (Russice Иван Георгиевич Петровский, tr. *Ivan Georgievič Petrovskij*; natus in urbe *Sevsk* tunc gubernii Orelensis et nunc regionis Branscensis Russiae die [[18 Ianuarii|5 [18] Ianuarii]] 1901, mortuus Moscuae die 15 Ianuarii 1973) fuit mathematicus Sovieticus, qui ad theoriam aequationum differentialium, theoriam probabilitatum et topologiam contribuit, alumnus, ab anno 1933 professor et ab anno 1951 usque ad mortem suam rector Universitatis Publicae Moscuensis, ab anno 1943 socius correspondens et ab anno 1946 socius ordinarius Academiae Scientiarum URSS. Bis (annis 1946 et 1952) Praemio Staliniano, titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1969) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

## Nexus externi
* Pagina de Ioanne Petrovskij in situ interretiali *Heroes terrae* 

Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Mathematici Russiae
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Solov'ëv

'''Solov'ëv'* (Russice *Соловьёв*) — nomen Russicum, de vocabulo *соловей* (i.e. *luscinia'') ductum. 

* Sergius Solov'ëv (1820—1879), historicus Russicus.
* Vladimirus Solov'ëv (1853—1900), philosophus et poeta Russicus.
* Sergius Solov'ëv (iunior) (1885—1942), poeta et interpres Russicus.

Videas etiam:

* Basilius Solov'ëv-Sedoj (1907–1979), compositor Sovieticus.
Syndroma subacromialis

[thumb|Syndroma subacromialis cum ruptura partiali [tendo|tendinis musculi supraspinati, quamquam sine eius retractione sive steatosi degenerativa.]]
**Syndroma subacromialis** (ICD-10: M75.4) est syndroma medica inflammatione cum praecipue umeri tendinibus tumefactis dolentibusque. Saepe tractatio per frigore glaciem vel medicamenta antiinflammatoria vel physiotherapiam aegrotis adiumenta salutis offert. 

## Aetiologia et pathophysiologia 
Ex compaginis temeritatibus repetitis et musculorum inequilibrio functionum denique syndroma subacromiale oriri potest. Dolor intret, sicut tendines intra umero comprimantur.

## Symptomata et signa 
Umeri abductione (elevatione bracchii) insalubris aegroti dolores sentiunt.

### Examen medicum 
* Probatio *Hawkins*–*Kennedy* (probatio *Hawkins*) — examen tendinis musculi supraspinati: sedens aegrotus cum umero anteflecto (90°) et cubito flecto (90° quoque). Deinde examinator aegroti umero in rotationem inversam ducit. Dolor laesionem tendinis indicat.

## Notae 
* Umerus
* Inflammatio

## Nexus externi 
* *Sportsinjuryclinic.net* de syndroma subacromiali. 

Categoria:Morbi traumatologici
Categoria:Inflammationes
Vladimirus Solov'ëv

'''Vladimirus Sergii filius Solov'ëv'* (natus Moscuae die 16 Ianuarii 1853; mortuus *Uzkoje'' in vico prope Moscuam die 31 Iulii anni 1900) fuit Sergii Solov'ëv filius, philosophus, et poeta Russicus.

Qui in Universitate Moscuensi educatus, in thesi de *Philosophiae occidentalis discrimine* (*Кризис западной филосфии*, 1871) et in aliis libris illius temporis doctrinam positivisticam et seiunctionem cognitionis speculativae et empiricae refutat. In libris philosophicis posterioribus (*Опыт синтетической философии*, i.e. *De philosophiae syntheticae commentatio*, 1876; *Философские начала цельного знания*, i.e. *Principia philosophica cogntitionis integrae*,1877; *Оправдание добра*, i.e. *Apologia boni* 1897) ad doctrinam *"ἕν καὶ πᾶν"* (Russice *всеединство*) venit, Platonem et Schelling Kantio anteponens. Ad theologiam vertitur in *Lectionibus de theanthropia* (*Чтения о богочеловечестве*) et in *Russia et ecclesia universalis* (''La Russie et l'église universelle'', 1889); Platonismi Russici Christiani saeculi vicesimi conditor est.

Poemata scribit non multa, a symbolistis autem Russicis (praecipue Alexandro Blok, Andrea Belyj, et Sergio Solov'ëv fratris sui filio) quam maximi aestimata. In *Tribus obventibus* (*Три свидания*) visiones suas Sophiae describit leviter et iocose, sed sine ullo dubio veritatis. Vergilii eclogam quartam Russice vertit, cum multis dialogis Platonis, qui labor ante mortem ultimus erat.

## Notae 
## De Solov'ёv 
* Lossky, N. O. (1951). *History of Russian Philosophy*. Novi Eboraci: International Universities Press (published 1970). ISBN 978-0-8236-8074-0.
* Herman, Maxime (1995). *Vie et œuvre de Vladimir Soloviev*. Friburgi Nuithoni: Editions universitaires Fribourg Suisse.
* Waage, Peter Normann (1988). *Der unsichtbare Kontinent. Wladimir Solowjow – der Denker Europas*. Stutgardiae: Verlag Freies Geistesleben, ISBN 3-7725-0797-2.

## Nexus externi 
* Pagina interretialis in situ VIAF

Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Interpretes
Categoria:Philosophi Russiae
Categoria:Poetae Russiae
Alexander Serafimovič

**Alexander Seraphimi filius Serafimovič** (Russice Александр Серафимович Серафимович, tr. *Aleksandr Serafimovič Serafimovič*, vero nomine Попов, tr. *Popov*; natus familia Cosacica in oppido nunc deleto *Nižne-Kurmojarskaja* tunc regionis Exercitus Tanaitici et nunc regionis Rostoviensis Russiae die [[19 Ianuarii|7 [19] Ianuarii]] 1863, mortuus Moscuae die 19 Ianuarii 1949) fuit scriptor Russicus et Sovieticus.

Alexander Popov, in Universitate Petropolitana ab anno 1883 studens, particeps motus rerum novarum cupidorum Marxistici factus est, idcirco exsilio in gubernium Archangelopolitanum affectus. Tempore exsilii narrationem suam scripsit, quam in lucem edidit, pseudonymum *Serafimovič* utens. Post exsilii, in regione sua natali et ab anno 1902 Moscuae habitans, opera sua litteraria continuavit. Res novae Octobres probans, ab anno 1918 socius factionis communisticae (bolsevicorum) fuit. Anno 1924 opus magnum suum, narrationem nomine *Torrens ferreus* («Железный поток») de expeditione militari copiarum "Rubrorum" tempore Belli Civilis Russici, publicavit. Praemio Staliniano (anno 1943) nonnullisque aliis signis laudis Sovieticis ornatus est.

## Nexus externi 
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Bolsevici
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Rerum novarum cupidi Russiae
Categoria:Scriptores Russiae
Codex ATC C01B

**Codex ATC C01B** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu circulatorio 
cum substantiis therapiae cardiacae quae sunt antiarrhythmica classis I et III habent. 
Hic quinque gradus perscribuntur: 

*Per exemplum*: C01B**A** Antiarrhythmica classis Ib

← ad gradum alteriorem

* Antiarrhythmicum
* Cor

## Notae 
C
Archangel'skoje

[thumb|[Palatium a flumine visum.]]
'''Arсhangel'skoje''' est villa prope Moscuam ad ripam alvei veteris Mosquae fluminis ita. A saeculo quinto decimo locus hic notus est. Floruit fine saeculi duodevicesimi, cum familia Jusupov eam obtinuisset. Palatium arte neoclassica eo tempore ab architecto Iacobo Guerne aedificatum est, et theatrum ab architecto  hortusque variis statuis monumentisque rotundis ornatus. Alii architecti qui in Arkhagel'skoje laborabant Iosephus Bové et Eugraphius Tjurin sunt. Eo tempore Alexander Puškin epistolam celebrem Nicolao Jusupov dedicat, ubi villam eius laudat. Mausoleum familiae Jusupov iam ante bellum orbis terrarum primum resque novas aedicafabatur nec finitus est.

thumb|upright=0.8|Michaelis Archangeli ecclesia.
Prope villam ecclesia Michaelis Archangeli stat, quae nomen ruri et villae dedit. Annis ab 1660 ad 1667 aedificabatur, sed formas templi lignei antea eo loco siti sustinet. 

## Notae
## Nexus externi 
* Situs proprius 

Categoria:Loci hereditatis mundialis in Russia
Categoria:Neoclassicismus
Categoria:Regio Moscuensis
Arсhangel'skoje
Eques aeneus

thumb|Eques aeneus, a tergo visus vespere
**Eques aeneus** est statua Petri I in Petropoli, a Stephano Falconet facta annoque 1782 posita. Nominari *eques aeneus* post poema Alexandri Puškin solet, in quo carmine post inundationem Petrus aeneus vivificatur et per vias Petropolis equitat. Eodem modo et in *Petropoli* Andreae Belyj eques inductus est.

Petrus a Falconetio sculptus est in corona laurea victoris; super saxum quoddam invectus est et equi cursum tam acriter comprimit, ut equus se efferat; dextram imperator tollit, sicut oratione populum vel exercitum hortaturus. Pes equi anguem proculcat. Saxum graniticum, in quo eques stat, magnis cum laboribus in locum monumenti attractus est; *Lapis Tonitrus* (*Гром-камень*) interdum nominabatur. Ante faciem Petri Neva Maior, a dextra ecclesia cathedralis sancti Isaacii, a laeva Senatus Synodique aedificium, a dextra Admiraliatus aedificium.

## Bibliographia
* Alexander M. Schenker, ''The Bronze Horseman: Falconet's Monument to Peter the Great*, Yale University Press, New Haven CT, 2003 ISBN 0-300-09712-3. 
* *Transport du piédestal de la statue de Pierre le Grand*, in *La Nature'', 1882. 

## Nexus externi
Categoria:Aedificia Petropolis
Categoria:Monumenta Russiae
Ioannes Satunovskij

**Ioannes Satunovskij** (Russice *Ян Сатуновский*, tr. *Jan Satunovskij*; verum praenomen non Ioannes fuit, sed Iacob Abrahami filius, *Яков Абрамович*), die 23 Februarii calendario Gregoriano anni 1913 natus et die12 Augusti anni 1982 mortuus, poeta Russicus versibus liberis fuit.

Catharinoslaviae natus, post annum 1930 Mosquae circulo poetarum, qui constructivistae nominabantur, amicus fuit. Catharinoslaviam revertit et chemiae studuit. Totum tempus Belli Orbis Terrarum secundi in militia peregit. Vulneratus est. Familiares eius, Iudaei Ucrainici, in holocausto perierunt. Catharinoslaviam bello destructam reliquerat et in oppidum parvum Electrostal' prope Mosquam migraverat ibique mansit. Circa 1960 circulo poetarum Lianosoviano propior fuit. Dum vixit, in Unione Sovietica solum libri eius infantibus legendi editi sunt, carmina gravia vel peregre vel post mortem. Ea non in libros colligebat, sed simpliciter numerabat.

*Poemata eius, cum versus extremi similiter sonent cumque dissimiliter, aeque rhythmo et sono librata sunt. A rebus Sovieticis, — id est a vacuo existentiae vel ab exceptione sui necessaria de vita societatis, — ironice sepositus Satunovskij est; ... sed mos bonus et hilarus deformationes mundi superat, etiam in desperatione...* –
sic Wolfgang Kasack de Satunovskio scripsit.

Epigramma vel epitaphium Satunovskii, exempli gratia, Latine redditum:

hic Elizabeth et Sophia et Esther aviae meae supplicio affectae sunt 
at annis triginta post adductus sum et audivi: *videas, ecce iste locus*

## Editiones aliquae 
* *An gloriam post mortem volo...* (*Хочу ли я посмертной славы*, 1992)
* *Oratio soluta et truncata* (*Рубленая проза*, 1994)
* *De die* (*Среди бела дня*, 2001)

## Nexus externi 
* Satunovski in Babel 

## Notae 
Categoria:Viri
Categoria:Nati 1913
Categoria:Mortui 1982
Categoria:Scriptores Russiae
Categoria:Poetae Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Iudaei
Categoria:Holocaustum
Pylades Brixianus

**Pylades Brixianus** (Italice *Giovanni Francesco Boccardo* vel *Buccardo*; *Pyladem*, it. *Pilade*, videtur ipse se nominavisse), mortuus c. 1505/6, humanista Italicus et poeta Latinus fuit. Natus Brixiae humanitatem docuit Salodio. Carmen scripsit de grammatica Latina grammaticam Alexandri de Villa Dei irridens (quae ipsa versibus composita); grammatica Pyladis aut *carmen scholasticum* plus quam decies typis dabatur. Plauti comoedias multis cum emendationibus edidit. Hesiodum edidit et Latine vertit et suum poema in quinque libris de genealogia deorum addidit, *Genealogias* Boccacii enarrans. 

## Opera 
* Grammatica Pyladis
* Hesiodi Ascraei poetae vetustissimi ac sapientissimi opera, quae quidem extant, omnia Graecè, cum interpretatione Latina è regione ... Basileae 1542?
* M. Actii Plauti Asinii comici clarissimi comoediae quinque, Argentorati apud Schürerium 1514;
* Marci Actii Plauti linguae Latinae principis Comoediae viginti, vivis paene imaginibus recens excultae, nouissime ex collatione florentinae fidelioris impressionis et aliorum omnium quae inveniri potuerunt affatim recognitae, Venetiis [1518].

## Nexus externi 
* *Genealogiae deorum* in *Vicifonte*
* Excerpta quaedam de Pylade et carmen eius de genealogia deorum
* Pylades in *WorldCat*
* Pylades in *Thésaurus du CERL*

Categoria:Nati saeculo 15
Categoria:Mortui 1505
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Humanistae
Categoria:Grammatici
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Poetae didactici
Stephanus Permiensis

Sanctus **Stephanus Permiensis** (Russice *Стефан Пермский*, lingua Komiensi *Перымса Степан*) natus c. anno 1340 Ustiugae Magnae et mortuus die 26 Aprilis anni 1396 Moscuae, sanctus est Ecclesiae Russicae orthodoxae, quae memoriam eius colit die 26 Aprilis (vel 9 Maii calendario Gregoriano). Komienses adhuc paganos baptizavit, sacerdote eorum Pam in contentione de betula sacra victo. In *Pyras* vicum (nunc Kolla) anno 1379 venit, anno 1383 episcopus Permiensis factus est, anno 1384 Iarenscum venit. Linguam Graecam edidicit et sanctam Scripturam vertit lingua Komiensi, ad quam versionem abecedarium Komiense antiquum invenerit, Abur nominatum. Imaginem sacram pinxisse dicitur adhuc servatam, quam *Trinitatem Zyrianicam* appellant. 

thumb|left|S. Stephanus betulam paganis sacram decisurus (e libro anni 1900 edito)
## Notae 
## Nexus externi 
* Sanctus Stephanus Permiensis 
* *Acta Sanctorum Octobris, ex Latinis & Graecis, aliarumque gentium monumentis...* cum textu de Stephano Permiensi 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Episcopi Russiae
Categoria:Sancti
Categoria:Humanistae
Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1396
Antiarrhythmicum

[thumb|440 px|Substantiae antiarrhythmicae exercitationis electricae machinationibus cardialibus interveniunt. Sic antiarrhythmica in musculis [cordis potentiis electricis generantibus in locis quattuor momentum exercent: natrio (Na+) in cellulam muscularem fluente ("0") classis I, classis II cum cycli fine dum kalii (K+) in cellulam refluente ("4"), classis III invicem prius (K+) effluente ("3"), et classis IV canalibus ionticis calcii (Ca++) aperientibus ("2"), agunt.]]
**Substantiae antiarrhythmicae** sive brevius **antiarrhythmica** sunt simul substantiae chemicae et medicamenta pharmaceutica arrhythmias cardiales, ut fibrillationem atrialem, tachycardiam ventricularem, fibrillationem ventricularem supprimentes.

## Classificatio Vaughan Williams 
Anno 1970 Miles Vaughan Williams classificationem suam divulgavit. 

M. Vaughan Williams tutor pharmacologiae Collegii Herdfordiani fuit, ubi B. Singh studens eius ad classificationis collocationem contulit. Non immerito etiam **classificatio Singh-Vaughan Williams** dicitur.

Classificationis Vaughan Williams hodiernae quinque classes I - V insunt: 
* **Classis I** antiarrhythmica cum canalibus ionticis natrii (Na+) interagunt.
* **Classis II** antiarrhythmica sunt inhibitores receptoriorum beta partis sympathicae systematis nervosi autonomici. Pleraeque illarum sunt substantiae beta-receptoria inhibendae. 
* **Classis III** antiarrhythmica  cum canalibus ionticis kalii (Na+) interagunt.
* **Classis IV** antiarrhythmica  cum canalibus ionticis calcii (Na+) interagunt.
* **Classis V** antiarrhythmica cum aliis machinationibus

### Classis II (inhibitores receptoriorum beta) 
Inhibitores beta *receptoria beta* obsident, ut effectus autonomici partis sympatici deminuti sint.

* Cor
* Fibrillatio atrialis

## Notae 
## Nexus externi 
* Pellicula de classificatione Vaughan Williams.  

!
Gubernium Orenburgense

**Gubernium Orenburgense** (Russice  Оренбургская губерния, tr. *Openburgskaja gubernija*) fuit Imperii Russici et Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae pars administrativa, in parte meridio-orientali Russiae Europaeae sita, quae annis ab 1744 ad 1782 et ab 1796 ad 1928 exsistebat, metropolim habens Orenburgum. 

Celiabinsca, Orum, Ufa, Sterlitamachia capita circulorum gubernii Orenburgensis fuerunt.

Inter homines notos in gubernio Orenburgensi natos sunt Constantinus Aksakov, Absalom Berg, Georgius Bondarev, Moyses Cälil, Sergius Gerasimov, Georgius Malenkov, Theodorus Plevako, Basilius Zajcev etc.

[thumb|left|Genius gubernii Orenburgensis in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
## Nota 
## Nexus externi 
* Pagina de gubernio Orenburgensi *Lexici encyclopaedici Brockhaus et Efron* apud Vicifontem 
* Mappa gubernii Orenburgensis geographica, ab Ioanne Truscotio confecta

Categoria:Orenburgum
Orenburgense
Viorica Dăncilă

**Vasilica-Viorica Dăncilă** (nata die 16 Decembris 1963 in Roșiorii de Vede in Teleorman circulo) machinatrix et rerum politicarum perita Dacoromanica factionis Socialis Democraticae est.

## Munus 
Antequam vitam publicam intravit, Dăncilă annis 1983 ad usque 1988 apud Universitatem Petrolei et Gasis Ploiestensem studebat et deinde magister in schola technica docebat.

## Cursus honorum 
Dăncilă anno 1996 ad factionem PSD accessit atque diversis in magistratibus factionis operam dedit. Inter alia et praeses concilio feminarum PSD erat. Anno 2009 primo legata ad Parlamentum Europaeum electa est et ad hunc diem manet. Familiaris Livii Dragneae erat, praesidis PSD. Qui mense Ianuario 2018 primum ministrum et sodalem PSD Michaelem Tudose coegit, ut a magistratu se recederet. Causa fuit, quod Tudose non satis celeriter leges mutavisset, quibus criminum convicti - ut Dragnea - a magistratubus rei publicae arcerentur. Idcirco Dragnea Vioricam Dăncilăm successorem proposuit, quam - frustra - sperat eum ab omnibus criminibus liberaturam. Die 17 Ianuarii 2018 Nicolaus Iohannis eam praesidem ministrorum nominavit. Una cum ALDE factione liberali regnavit.  Die 27 Aprilis eiusdem anni praeses rei publicae Nicolaus Iohannis postulavit, ut Dăncilă a magistratu se recederet, quod honoris non apta esset. Quae autem id negavit. Die 27 Augusti 2019 ministri ALDE consilium ministrorum reliquerunt, Dăncilă nunc sine liberalis regnare vult. Die 10 Octobris parlamentum Dacoromanicum diffidentiam consilii Dăncilă enuntiavit et Ludovicus Orban (PNL) a praeside Nicolao Iohanni mandatum regnandi accepit. Qui die 4 Novembris 2019 novus praeses ministrorum nominatus est. Die 24 Novembris 2019 electionem praesidis rei publicae contra Iohannes perdidit atque non plus quam 34 percentum suffragiorum abstulit. Die 27 Novembris etiam a magistratu praesidis factionis PSD se recessit sodalibus factionis urgentibus. Ioannes Marcellus Ciolacu ei successit.

## Notae 
## Nexus externi 
* Data Vioricae Dăncilăe in situ interretiali Parlamenti Europaei
* Biographia apud romaniatv.net die 16 Ianuarii 2018
* 

Categoria:Alumni Universitatis Petrolei et Gasis Ploiestensis
Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Primi ministri Romaniae
Categoria:Legati Parlamenti Europaei
Trinitas Zyrianica

thumb|Trinitas Zyrianica.
**Trinitas Zyrianica** (Russ. *Зырянская Троица, Zyrjanskaja Troica*) est imago sacra Russica orthodoxa quae fine saeculi quarto decimi more scholae Vologdensis picta est. Anno 1778, inventa est in parvo templo Sanctae Trinitatis in Vozhema gubernii Vologdensis (nunc regionis Archangelopolitanae). In Museo Vologdensi nunc servatur.

Tres Angeli Abrahamum visitati in imagine circa mensa cum calice stant; Abraham et Sarra a laeva inclinantur; capita Angelorum et alarum eorum extremitates in lineam leniter curvatam unitae imaginem dimidiant, eaeque quinque figurae in dimidia parte inferiore contractae sunt; caelum autem aureum omne dimidia superiore patet et in eo Quercus Mambre tres ramos sublime tollit eosque non minus trium Angelorum Trinitatem significantes. 

Parte infima imago inscriptionem lingua Komiensi abecedario antiquo *Abur* factam habet; initium capitis duodevicesimi libri Geneseos scriptum est. Fama popularis in Vozhema hanc imaginem ab ipso sancto Stephano Permiensi *Aburis* inventore pictam esse ferebat, quod nec probari nec recusari potest.

Etiam Descensionis Sancti Spiritus imago sacra in Vozhema cum *Trinitate Zyrianica* inventa est eaque inscriptionem *Abur* factam habens, sed perdita est.

## Fontes 
* *Виноградова Е.А*. К истории иконы «Святая Троица Зырянская» в Вологде. Глава книги: Вестник церковной истории № 4(8) 2007 г. 
*  Véra Traimond, *La peinture de la Russie ancienne*, Paris, Bernard Giovanangeli éditeur 2010 (ISBN 978 2 7587 0057 9), p. 327. 

## Notae
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Komi (res publica)
Categoria:Monumenta Russiae
Categoria:Res religiosae figuratae
Categoria:Tabulae pictae
Categoria:Trinitas
Chariclea Darclée

**Chariclea**, vulgo *Hariclea* **Darclée** (nata die 10 Iunii 1860 Proilabi, mortua die 10 Ianuarii 1839 Bucarestae) theatri lyrici cantrix supranus erat. Prima cantrix Romae *Floria Tosca* in opera Tosca compositoris Iacobi Puccini cecinit.

## Nexus externi 
* Pagina interretialis *darclee.com*

Categoria:Theatri lyrici cantores
Categoria:Cantores Romaniae
Gubernium Tamboviense

**Gubernium Tamboviense** (Russice Тамбовская губерния, tr. *Tambovskaja gubernija*) fuit pars administrativa Russiae prisca, metropolim habens Tamboviam, in parte media Russiae Europaeae sita, anno 1779 ut praefectura Tamboviensis Imperii Russici creata (cum Gabriele Deržavin annis ab 1785 ad 1788 praefecto), anno 1796 in gubernium transformata et anno 1928 in Russica Sovietica Foederativa Socialistica Re Publica Unionis Sovieticae abolita. 

Aquae Tilietanae, Coslovia, Schatscum aliaeque urbes capita circulorum gubernii Tamboviensis fuerunt.

Inter homines notos, in gubernio Tamboviensi natos, sunt Nicolaus Basov, Nicolaus Fëdorov, Andreas Kolmogorov, Alexander Lodygin, Alexius Novikov-Priboj, Eugenius Zamjatin etc.

## Nota
## Nexus externi
Categoria:Tambovia
Tamboviense
Gubernium Archangelopolitanum

**Gubernium Archangelopolitanum** (Russice initio Архангелогородская губерния, tr. *Archangelogorodskaja gubernija*, dein Архангельская губерния, tr. ''Archangel'skaja gubernija'') fuit pars administrativa prisca Russiae, in septentrione Russiae Europaeae sita, metropolim habens Archangelopolim.

Colmogora, Kemium, Mesenia, Onega, Ostium Czilmae, Pinega capita circulorum gubernii Archangelopolitani fuerunt.

## Historia
Gubernium Archangelopolitanum sive Archangelogrodiense (Архангелогородская губерния) extremo anno 1708 tzare Petro I inter octo gubernia Russica prima creatum est. Ab anno 1719 usque ad annum 1775 hoc gubernium in provincias quattuor (Archangelopolitanam sive Archangelogrodiensem, Galicensem, Ustiugensem, Vologdensem) divisum est. Gubernium ipsud anno 1780 autem abolitum est, terris eius ad subdivisionem novam Imperii Russici, sedem administrativam Vologdae habentem, inclusis. 

Anno 1796 gubernium novum Archangelopolitanum sive Archangelscense (Архангельская губерния), territorium multo minus quam gubernium priscum occupans, in Imperio Russico formatum est, postquam ad annum 1929 exsistebat.  

## Notae
## Nexus externi
* Tabula geographica gub. Archangelopolitani in suas provincias divisi, ab I. F. Schmidio composita

Categoria:Archangelopolis
Archangelopolitanum
Andra (cantrix)

**Alexandra Irina Măruță**, nota nomine *Andra* (nata die 23 Augusti 1986 in oppido Câmpia Turzii) cantrix musicae popularis Dacoromanica est.

## Familia 
Andra Cătălin Măruță nupsit, hospiti televisionis, habent duos filios.

## Nexus externi 
* Pagina personalis
* [Andra hymnum nationalem Romaniae, *Deșteaptă-te, române!(https://la.wikipedia.org/wiki/De%C8%99teapt%C4%83-te%2C_rom%C3%A2ne%21)!*, cantat]

* Lyrics Andra
Categoria:Cantores Romaniae
Gubernium Smolenscense

**Gubernium Smolenscense** (Russice  Смоленская губерния, tr. *Smolenskaja gubernija*) fuit pars administrativa prisca Russiae (Regni Russici, Imperii Russici, Rei Publicae Russicae et Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae), in parte occidentali Russiae Europaeae sita, quae annis ab 1708 ad 1713, ab 1726 ad 1775 et ab 1796 ad 1929 exsistebat, metropolim habens Smolenscum.

[thumb|Genius gubernii Smolenscensis in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
Biela, Dorohobusum, Roslaulia, Viasma capita circulorum gubernii Smolenscensis fuerunt.

## Incolae noti
Inter homines notos e gubernio Smolenscensi oriundos sunt:

* Alexander Beljaev
* Basilius Dokučaev
* Michael Glinka
* Michael Isakovskij
* Sergius Konënkov 
* Alexander Kuroš
* Marina Ladynina
* Lazarus Lisickij
* Michael Mikešin
* Paulus Nachimov
* Eugenius Polivanov
* Gregorius Potemkin
* Nicolaus Przewalski
* Sergius Širinskij-Šichmatov
* Alexander Twardowski
* Boris Vasil'ev

## Nota 
## Nexus externi 
*Mappa generalis gubernii Smolenscensis in suos circulos divisi, componente I. F. Schmidio Academiae Scientiarum Petropolitanae adiuncto
*Tabula geographica. Gubernium Smolenscense cum partibus Kioviensis Belgorodensis Voronicensis gubernii complectens

* Pagina de gubernio Smolenscensi *Lexici encyclopaedici Brockhaus et Efron* apud Vicifontem 
* Mappa generalis gubernii Smolenscensis in suos circulos divisi componente / J.F. Schmidio

Categoria:Smolenscum
Smolenscense
Scriptura Permiensis antiqua

thumb|Catalogus litterarum Permiensium, qui dicitur *Caramzinicus*, anno 1829 factus
**Scriptura Permiensis antiqua** est abecedarium, ad usum linguae Komiensis a Stephano Permiensi fine saeculi decimi et quarti inventa. Saepe a primis duobus littteris *abur* vel *anbur* nominatur. In libris orthodoxis Komiensibus, a Stephano redditas, scriptores illa utebantur, vel interdum cryptographice in lingua Russica. Ad saeculum decimum septimum a scriptura Cyrillica ex usu emota est.

## Nexus externi 
* Translitteratio textus Cyrillici in *abur* sine ulla mora
* Tabula translitterationis Cyrillica et Latina
* Scriptura Permiensis antiqua in *Unicode*

Permiensis
Categoria:Linguae Finno-Ugricae
Categoria:Memoria mundi
Porchovia

**Porchovia,** vulgo ***Porchov*** (Russice Порхов), urbs est in Russia, sedes administrativa districtus Porchoviensis regionis Pscoviensis. In ripis Scholonae fluvii sita est. Anno 1239 duce Alexandro Nevensi ut arx condita, circa 9 milia incolarum nunc habet.

[thumb|left|Pons [ferrivialis Porchoviae (chartula cursualis initio saeculi XX edita)]]
## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Porchovia in situ interretiali districtus Porchoviensis 

Categoria:Urbes regionis Pscoviensis
Sapere aude

[thumb|[Immanuel Kantius|I. Kantio rem in quaestione 'Quid est illuminatio?' respondenti: "Illuminatio est hominis exitus e statu pupillaritatis sibi commerito. Pupillaritas est infirmitas, usu ipsius sua ratione sine gubernatione aliena. Sibi commerita est pupillaritas ista, si causa eius non inopiae insint rationis, sed sententiae et animi, usu ipsius per se sine gubernatione aliena. **Sapere aude**.".]]
***Sapere aude*** est locutio Latina. Haec verba alata in Horatii epistulis (L. prim, II, 40) reperiuntur:
:Dimidium facti, qui coepit, habet: sapere aude,
:incipe.
Quae locutio magnum momentum aevo illuminationis obtinuit, cum Immanuel Kantius in progymnasma sua *Rem in quaestione respondenti: quid est illuminatio?* scripserat.

* Animus

## Notae 
Categoria:Aevum illuminationis
Categoria:Quintus Horatius Flaccus
Categoria:Locutiones Latinae
Lingua Komiensis

**Lingua Komiensis** est una e linguis Permicis, quae ad ramum Finno-Ugricam linguarum Uralicarum pertinent. Tres habet dialectus magnas (quae ipsae habent dialectus multas), inter quas Komiensis Zyrianica, Komiensis Permica, et Komiensis Jaz'viniensis. Lingua Komiensis Zyrianica in re publica Komiensi Russiae lingua publica est, lingua Komiensis Permica in districto Komiensi Permico territorii Permici. Circa 219 milia hominum lingua Komiensi utuntur. Systema scripturae Cyrillica paucisque signis diacriticis utitur. Saeculis quindecimo et sedecimo scriptura Permiensi antiqua utebatur.

Arque divinitates in mythologia Komiensi sunt Jen et Voipel.
## Exemplum: Pater noster 
## Notae 
## Nexus externi
* Matthiae Castrén *Elementa grammatices Syrjaenae*, 1844

Categoria:Linguae Finno-Ugricae
Categoria:Linguae Russiae
Categoria:Komi (res publica)