open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Canaliculus Hiemalis

[thumb|Canalicus Hiemalis inter Museum Solitarium Novum (a laeva) et Theatrum Solitarium (a dextra); "ponticulus Lisae" et transitus calidus media imagine ([chartula cursualis saeculi XX ineuntis).]]
**Canaliculus Hiemalis** (Russice *Зимняя канавка*) est canalis Petropolis, pars deltae Nevae fluminis. Inter aedificia Musei Solitarii situs est, inter Museum Solitarium Novum et Theatrum Solitarium.  Nevam et Moikam coniungit. Longitudo canaliculi Hiemalis 228 m est.

Anno 1719 effossus est iuxta Aulam Hiemalem priscam, cuius loco anno 1787 Iacobus Quarenghi Theatrum Solitarium aedificavit; in ripa altera tunc Georgius Veldten Museum Solitarium Novum construxit. Tunc et transitus calidus inter aedificia super canaliculum constructus est. Pons sub hoc transitu situs vetustissimus in Petropoli pons lapideus est; secundum *Reginam spiculorum*, Petri Čajkovskij drama melicum, de hoc ponte Elizabeth (*Liza*) in undas se deiecit, qua de causa interdum *ponticulus Lizae* nominatur. 

## Notae
## Nexus externi
* De canaliculo Hiemali in *Encyclopaedia Petropolis* 
* De canaliculo Hiemali in situ classis Petropolitanae  

Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Moika

thumb|Moikae consaeptum per totum fluxum figuram propriam habet.
**Moika** (Russice *Мойка*), usque ad saeculum XVIII *Mja* (*Мья*), est bracchium parvum in delta Nevae, per partem mediam Petropolis fluens. 4,67 chm longa est, usque ad 40 m lata et 3,2 alta.  

A Fontanka inter Hortum Aestivum et Castellum Michaelis abit, partem Petropolis mediam transit et in Nevam Maiorem se effundit. Prope ad initium canaliculus Cygnorum a Moika in partem dextram, post canalis Griboiedovii in laevam et canaliculus Hiemalis in dextram abeunt; in fluxu inferiore canalis Kriukovii Moikam transgreditur et canalis Admiraliatus cum ea coniungitur, qui duo cum Moika tertia insulam Hollandiam Novam formant; haud longe ab ostio etiam canalis Admiraliatus Novi in partem dextram et Priažka bracchium in laevam a Moika abeunt. 

thumb|Moika medio Petropoli (pictura Sergii Chadžibaronov).
Iam in tabulis Suecicis saeculi XVII hoc bracchium invenitur, sed saeculo XVIII initium eius limo obrutum est, qua de causa loca vicina paludinosa facta sunt; anno 1711 alveus melioratus est. 

Quindecim pontes in Moika constructi sunt.

## Nexus externi
* Μoika in *Encyclopaedia Petropolis* 

Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Carolus Fea

thumb|Carolus Fea.
**Carolus Fea**, vulgo *Carlo Fea* (natus Piniae 4 Iunii 1753&thinsp;; obiit Romae 18 Martii 1836), fuit archaeologus Italicus.

## Opera selecta 
* *Vindiciae et observationes iuris: volumen primum*, Romae 1782
* *Discorso intorno alle belle arti in Roma*, Romae 1797
* *Indicazione del Foro Romano e sue principali adiacenze relativa alla contemporanea tavola incisa in rame onde averne qualche idea per lo scavo ordinato nello stesso Foro dalla S. di NS Papa Leone XII nel settembre 1827 con tavola grande incisa in rame*, Romae 1827
* ''L'Egitto conquistato da Cesare Ottaviano Augusto, rappresentato nel celebre mosaico di Palestrina'' [...], Romae 1828

## Nexus externi 
Categoria:Archaeologi Italiae
Categoria:Eruditi Italiae
Manycz Orientalis

**Manycz Orientalis** (Russice *Восточный Маныч*) est flumen Russiae meridianae, quod, in territorio Stauropolitano oriens, per confinium eius et Calmucciae et per Calmucciam fluit. 

In depressione Kumo-Manyczensi vallis fluvii sita est, et pars est reliquiarum freti magni antiqui, quod paludem Maeotidem et mare Caspium coniungebat; interdum et pars confinii Europae et Asiae habetur. Antea intium fluminis est Kalai fluminis bifurcatio, qui saepe fluxus mutabat et alios annos in Manycz Occidentalem aquam ferebat, alios in Orientalem, alios in ambos; sed anno 1967 Kalaus aggere a Manycz Orientali separatus est, et omnis aqua eius in Manycz Occidentalem fluit. Longitudo Manycz Orientalis 141 chm est. Anno 1969, receptaculum aquae Čograicum in fluminibus Manycz Orientali et Čograi constructum est, quod fluxum superiorem fluminis nunc operit; etiam canalis in Kumam ductus aquam receptaculi superfluam abicere potest. In fluxu inferiore Manycz Orientalis ad mare Caspium tendit, sed nunquam ad id pervenit, sed in lacubus Sostinis perditur.

## Notae 
## Nexus externi 
* Manycz Orientalis in *Registro nationali aquarum* 

Categoria:Calmuccia
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Systemata fluviorum endorrheica
Categoria:Territorium Stauropolitanum
Lucanidae

**Lucanidae** sunt familia insectorum ordinis Coleopterorum. Species huius familiae cornua capitibus gerunt.

Nomen familiae e genere '** derivatur. Quod genus ab Ioanne Antonio Scopoli anno 1763 e regione Lucania nominatum est. 

## Genera
* **'
* *Platycerus*
* *Prosopocoilus*

## Nexus externi 
Categoria:Familiae animalium
Categoria:Taxa Latreille
Categoria:Taxa 1804
Categoria:Coleoptera
Neva Minor

thumb|Neva Minor et pons Tučkovii ( pictura haud serius anno 1844 facta),
**Neva Minor** (Russice *Малая Нева*) est bracchium Nevae magnum in Petropoli. Insula Basilii duo bracchia Nevae principalia, Nevam Maiorem australem et Nevam Minorem borealem, dividit et Nevae Minoris in initio ripa dextra est; ripa laeva est pars Petropolitana. Nevae Minoris longitudo 4,25 chm est, latitudo a 200 ad 400 m, profunditas ad 7 m. 

Smolenka et Ždanovka bracchia parva a Neva Minore abeunt, Smolenka in laevam partem, quae ab insula Basilii insulam Decembristarum dividit, et Ždanovka in dextram quae de parte Petropolitana insulam Petri separat. Post insulam Petri Neva Minor aestuarium commune cum Nevula Minore inter insulam Decembristarum et insulam Crucis habet. Insula Sulphuris parva in Neva Minore prope ad ripam laevam iacet.

Tres pontes in Neva Maiore constructi sunt: pons Bursae in initio, pons Tučkovii et pons Betancourtii trans insulam Sulphuris.

## Notae
## Nexus externi
* De Neva Maiore 

Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Nevula Maior

[thumb|Nevula Maior hieme (despectus de [insula Lapidea).]]
**Nevula Maior** (Russice *Большая Невка*) est bracchium in delta Nevae in Petropoli longissimum. Ante cetera bracchia a Neva in partem dextram abit et finem borealem delta totius format; partem 
Petropolitanam a parte Viburgiensi continentalem separat. In initio Nevulae Maioris et *Aurora* navus stat. Deverticulo parvo Karpovka a Nevula Maiore in partem laevaem abeunte insula Apothecaria a parte Petropolitama dividitur; post quod, Nevula Minor a Nevula Maiore in eadem partem inter insulam Apothecariam et insulam Lapideam abit et post eam Nevula Media inter insulam Lapideam et insulam Elaginis, quae mox cum Nevula Maiore rursum coniungitur et aestuarium commune inter insulam Crucis et partem Viburgiensem habent. Flumen Parvum Nigrum (*Černaia rečka*) accola Nevulae Maioris est, in parte Viburgiensi se effundens.

Longitudo Nevulae Maioris 8,5 chm est, latitudo a 50 ad 360 m, altitudo maxima 8,5 m. Sex pontes in Nevula Maiore constructi sunt.

## Notae
## Nexus externi
* Nevula Maior in *Registro nationali aquarum* 
* Pontes trans Nevulam Maiorem in *Citywalls* 
 
Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Nevula Minor

[thumb|[Pons Lazarevii in Nevula Minore]]
**Nevula Minor** (Russice *Малая Невка*) est bracchium in delta Nevae in Petropoli . A Nevula Maiore in partem laevam abit et partem Petropolitanam ab *Insulis* separat. Initium et fluxus Nevulae Minoris superior inter insulam Apothecariam et insulam Lapideam iacet. Krestovka deverticulum a Nevula Minore in partem dextram abit, insulam Crucis ab insula Lapidea separans; post Karpovka in Nevulam Minorem se effundit, et inter insulam Crucis et insulam *Petrogradskij* fluxus medius Nevulae Minoris it; in fluxu inferiore Ždanovka in Nevulam Minorem se effindit, post quod insula Petri Nevulae Minoris ripa laeva est. Cum Neva Minore Nevula Minor coniungitur et inter insulam Crucis et insulam Decembristarum aestuarium commune habent. 

Longitudo Nevulae Minoris 5,  chm est, latitudo a 120 ad 300 m, altitudo maxima 7 m. Navigabilis est.

Quattuor pontes in Nevula Minore constructi sunt: pons insulae Lapideae, pons insulae Crucis maior, pons Lazarevii et pons insulae Petri maior.

## Notae
## Nexus externi
* Nevula Minor in *Registro nationali aquarum* 
* Nevula Minorem in *Encyclopaedia Petropolitana* 
 
Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Neva Maior

[thumb|Nevae Maioris initium (de [Pons Palatii|Ponte Palatii despectus)]]
**Neva Maior** (Russice *Большая Нева*) est bracchium Nevae maximum in Petropoli. Insula Basilii duo bracchia Nevae principalia, Nevam Maiorem australem et Nevam Minorem borealem, dividit et Nevae Maioris ripa dextra est; ripa laeva est pars Admiraliatus. Nevae Maioris longitudo 3,5 chm est, latitudo a 200 ad 400 m, profunditas ad 12,8 m. 

Canalis Admiraliatus Novi Nevam Maiorem cum Moika coniungit; Moika ipsa et Priažka bracchium eius in Nevam Maiorem se effunduntur.

Aedificia notiora, ad Nevam Maiorem constructa, sunt Bursa Petropolitana, Academia Scientiarum Petropolitana, Technophylacium, Duodecim collegia, Palatium Petri II, Palatium Menšikovii, Academia Artium Petropolitana, Institutum Metalleutices (in insula Basilii); Admiraliatus Principalis, Eques aeneus et Senatus Synodusque (in ripa altera). Portus Petropolitanus ostio Nevae Maioris adiacet.

Duo pontes in Neva Maiore constructi sunt: pons Palatii in initio et pons Annuntiationis.

## Notae
## Nexus externi
* De Neva Maiore 

Categoria:Bracchia et canales in delta Nevae
Bibliotheca municipalis Nordhusiana

thumb|Domus civium cum bibliotheca. 
**Bibliotheca municipalis Nordhusiana** (Theodisce *Stadtbibliothek Nordhausen*) invenitur Nordhusii, in Germania. Praeter libros tradit sapientiam, culturam, doctrinam. Quae nominata est pro Rudolpho Hagelstange scriptore et inde ab anno 2014 in domo civium sarta atque tecta servatur. Instituto nunc praesidet domina Maria Catharina Haase.

## Historia
[thumb|upright=0.8|left|[Logotypum bibliothecae, quod in usu ex anno 2014 est.]]
Cura consociationum atque privatorum mense Februario 1877 *Bibliotheca popularis Nordhusiana* nata est. Anno 1905, postquam opus fundatum Iacobi Plaut pecuniam suppeditavit, res amplificatae sunt. Anno post libri in museum urbanum ad Plateam Friderici Gulielmi situm translati sunt, ubi mense Februario 1907 reinauguratio sollemnis fieri potuit. 

Inde nomen Iacobi Plaut adoptatum est *(Jacob-Plaut-Volksbücherei)*, quod autem anno 1933 demptum est. Annis inter 1934 et 1952 situs incerti et nimis breves erant, propterea quod aedificium in platea citata rursus discipulis pateret. Itum est ad viam *Ritterstraße 3* et ita porro. Bello commoto portae clausae sunt, libri autem in Curiam veterem migraverunt. Mense Novembri 1939 ministris educationis volentibus lectura publica in domo *Rosenthalsches Haus* possibilis fuit: ibi multitudo rerum cum aedibus mense Aprili 1945 pyrobolis destructa est.  

Anno 1952 iterum Demarchium vetus se locum libris dignum obtulit, cum ex anno 1978 lectoribus in villa quadam in strata Gulielmi Nebelung sita conveniendum erat. Mense Aprili 1992 nomen vetus de Rudolpho Hagelstange revenit et post sex annos libri pueriles a castello Flohburg in locum communem missi sunt. Feliciter magistratus consilium ceperunt de novis aedificiis erigendis ibi, ubi olim fanum Sancti Nicolai fuerat. Inceptum bibliothecae culturalis creandae mense Augusto 2014 ad finem bonum ductum est. Anno 2013 sodalitas bibliophilorum sese congregavit de bibliotheca quoquo modo iuvanda. Mense Octobri 2016 praemium bibliothecarium Thuringiense datum est tribui novo, cui nomen Theodiscum *Quartier am Kornmarkt und Bürgerhaus*.

### Nomina annis currentibus
* Stadt- und Kreisbibliothek Nordhausen (1955–1992)
* Städtische Volksbibliothek Nordhausen (1933–1955)
* Jacob-Plaut-Volksbücherei (1907–1933)
* Nordhäuser Volksbibliothek (1877–1907)

## Statistica
Mense Decembri 2022 exeunte in bibliotheca unitates 68&thinsp;536 reperiri potuerunt. Anno 2022 plus quam septuaginta milium visitatorum diaetas intraverunt. Modo virtuali *ThueBIBnet* plura prostant, ut mutua sumantur. Quod ad historiam regionis attinet variis modis docetur, e.g. de castris carceralibus *Mittelbau Dora* et de auctore Hagelstange.

## Bibliographia 
* Rainer Hellberg, Jörg-Michael Junker, Kersti Kramer: *125 Jahre Volksbibliothek Nordhausen*. Stadtbibliothek Rudolf Hagelstange, Nordhusii 2002, ISBN 3-9807032-5-8

## Nexus externi
* 
* pagina domestica
* catalogus GBV
* de biblitheca apud NordhausenWiki

## Notae
Nordhusium
Nordhusium
Categoria:Constituta 1877
Nordhusium
Vitaminum A

thumb|Molecula retinol.
thumb|Idem per globos et virgas demonstratum.
**Vitaminum A**, vel **retinol**, est vitaminum in lipidis solutum, quod animalia e cibo ducere debent quoniam id elaborare nequeunt. Retinolum in lacte et iecinoribus imprimis invenias atque cetera carne, eius autem praecursorem, pigmentum carotenum beta, in lysopersicis, carotis, viridibusque plantis.

In organismo retinol in retinal oxydatur, qui luminis perceptionem permittit. Etenim quotienscumque photone tangitur retinal in isomerum suum mutatur, quod signa electrica per nervum opticum ad cerebrum mittit. Itaque si quis vitamino A severe caret caecus fieri potest. Rursus quia retinol aqua non solvitur, difficile per urinam emitti potestː quocirca nimia quantitas vitamini A ingesta toxica est atque varia symptomata morbosa suscitat, quod alioqui nisi per supplementorum alimentariorum abusum fieri non solet.

E retinolo acidum retinoïcum quoque nascitur, quo adiuvante textus epitheliaci citius reparanturː qua de causa contra gravem acnem praescribi solet. Nam illi acido respondent gena quae cellulas crescentes moderantur. Vitaminum A  insuper substantias oxidantes et radices liberas impugnare existimatur. Systemati immunitatis quoque auxilio venit.

## Notae
## Plura legere si cupis 
* Hawi Debelo, Janet A Novotny, Mario G Ferruzzi. "[Vitamin A](https://advances.nutrition.org/article/S2161-8313(22)00828-6/fulltext)", *Advances in nutrition*, 2017ː 992-4
* Emily P. McEldrew; Michael J. Lopez; Harold Milstein. *Vitamin A*, Statpearls, 2023 NIH
*Shraddha Patil, Udit M Zamwar, Abhay Mudey. "Etiology, Epidemiology, Pathophysiology, Signs and Symptoms, Evaluation, and Treatment of Vitamin A (Retinol) Deficiency", Cureus, 2023

Categoria:Vitamina
Cyrillus Hinshelwood

thumb|Cyrillus Hischelwood.
**Cyrillus Normanus Hinshelwood** (natus die 19 Iunii 1897; mortuus die 9 Octobris 1967) fuit chemicus Anglicus qui chemiae physicae peritus Praemium Nobelianum chemiae cum Nicolao Semënov anno 1956 accepit, ratione studii mechanismi reactionis chemicae inter eas gasii. Etiam studium thermodynamicae fecit et antibioticum inventus est.

Alumnus Universitatis Oxoniensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Chemici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Nati 1897
Categoria:Mortui 1967
Ioannes Zisca

thumb|Hussitarum dux Ioannes Zisca; simulacrum in demarchio Taberiensi servatum.
**Ioannes Zisca** (natus circa annum 1360 Trocnov in Bohemia meridiana; mortuus die 11 Octobris 1424 apud Šenfeld; Bohemice *Jan Žižka z Trocnova* sive *Jan Žižka z Kalicha*) fuit summus Hussitarum dux et vir valde bellicosus.

## Vita
Nobili genere inferiore natus in adulescentia bella suorum contra regem Venceslaum, Rosenbergensibus ducibus, vidit atque spectavit. Sed circa annum 1408 Ioannes ipse se tam contra Rosenbergenses quam contra Budovicium vertit. Namque postea inter aulicos regios inveniebatur, fortasse camerarius reginae Sophiae, certe autem trucidationibus variis implicatus. Econtra Aeneas Silvius Picolomineus tradit historias de vita in aulis inde a pueritia acta et de matura oculi amissione. 

Anno 1414 Ioannes ianitor aulicus creatus est, quod officium nobiles minores obtinere soliti sunt. Ioannem expeditionibus Venceslai regis participem fuisse dicitur - sine testimoniis certis pro historicis. In tumultibus post Venceslai mortem ortis Ioannes gregem intemperatorum regebat. Hussitarum ordines aciei perturbatos in exercitum ad pugnam paratissimum mutavit. Die 14 Iulii 1420 Germanos ante Pragam in montes Sancti Viti reppulit, qui postea *colles Žižka* nuncupati sunt. Mense Ianuario 1422 Sigismundum Luxemburgicum devicit in proelio apud Brodam Germanicam commisso. Taberiensibus imperavit omnes moderatos (inter quos Calixtini, qui dicuntur) despoliaturus et interfecturus.

Oculus alter sagittae iactu amissus est anno 1421, quo castellum Rabí impugnatum est. Ioannes caecatus nihilominus secundum meram descriptionem res omnes feliciter disposuit atque moderatus est. Denique victoriam peperit. Mortuus est pesti confectus in oppugnatione Přibyslav oppidi. Cadaver in principio Reginogradecii, postea in urbe Čáslav terrae commendatum est, securibus pugnatoriis supra appensis. Tamen exiit anno 1623 edictum a Caesare augusto Vindobonensi, ut sepulcrum cum ossibus amoveretur. Anno 1874 monumentum in honoris Ioannis in oppido Přibyslav erectum est.

## Gravitas
Ioannes Zisca imperator optimus, ferreus, acutus, versutus fuit; ferox et in inimicis debellandis crudelissimus. Nationem Bohemicam et confessionem Hussiticam protegere semper in animo habebat. Alfredus Meißner carmen de isto viro exaravit.

## Nexus externi
*biographia ex paginis Taberiensibus
*emissio radiophonica Bohemica de Taberiensibus et omnibus ceteris illa spectantibus, 16.3.2002; curavit Lothar Martin

## Notae
Arthrographia

**Arthrographia** est chirurgia brevis in quo imago articulationis plenae liquamenti auxilio radiorum X aut alius technologiae radiologicae creata est. Imago sic creata "arthrogramma" nominatur. 

Ut capsula articulationis liquamento contrastationis impleatur, aculeum cavum ad liquamentum implendum in articulationem oportet introduci. Aculeus potest poni aut cum auxilio gubernationis radiologicae aut "caece" (id est, sine auxilio). Si gubernationem radiologicam adhibentur, praecipue radiorum X aut ultrasoni, potest per aculeum inicere paulum liquamenti contrastationis et formam examinare, ut positio aculei affirmetur.

Positione aculei affirmata, capsula articulationis nunc impletur paene ad plenitudinem liquamento contrastationis quod dignum est generi imaginis. Exempla liquamentorum sunt liquamentum iodiniferum, liquamentum gadoliniferum, et aqua salsa. Aer etiam potest adhiberi. Nonnumquam medicamenta possunt addi.

## Nexus externi
* De arthrographia in *Johns Hopkins Medicine* 

Categoria:Radiologia
Categoria:Terminologia medica
Herbertus C. Brown

thumb|Herbertus C. Brown.
**Herbertus Carolus Brown** (natus Londinii die 22 Maii 1912; mortuus die 19 Decembris 2004) fuit chemicus Amenicanus, qui anno 1979 Praemium Nobelianum chemiae cum Georgio Wittig accepit, ratione studii compositionis organicae borii.

Alumnus Universitatis Chicaginiensis et professor Universitatis Purduensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Chicagoensis
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Professores Universitatis Purduensis
Ioannes Robertus Schrieffer

thumb|Ioannes Robertus Schrieffer.
**Ioannes Robertus Schrieffer** (natus die 31 Maii 1931; mortuus die 27 Iulii 2019) fuit physicus Americanus, qui anno 1972 Praemium Nobelianum physicae cum Ioanne Bardeen et Leone Neil Cooper accepit, ratione studii theoriae BCS de superconductris.

Alumnus Instituti Massachusettensis Technologiae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Instituti Technologiae Massachusettensis
Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Georgius Wittig

**Georgius Wittig** (natus die 16 Iunii 1897; mortuus die 26 Augusti 1987) fuit chemicus Germanicus, qui Praemium Nobelianum chemiae cum Herberto C. Brown anno 1979 accepit, ratione studii reactionis chemicae alkeni.

Alumnus Universitatis Tubingensis deinde Universitatis Marpurgensis ac professor Collegii Carolini Universitatis studiorum Friburgensis Brisgaudiae, ubi Arminius Staudinger fuit anno 1937 et ab anno 1944 professor Universitatis Tubingensis factus est. Anno 1962, socius Academiae Leopoldinae electus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Marburgensis
Categoria:Alumni Universitatis Tubingensis
Categoria:Chemici Germaniae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Remigius (nomen)

**Remigius** (-ii, *m.*) est praenomen masculinum, quod hodie apud Francogallicos saepissime adhibetur (vulgo *Rémy* vel *Rémi*). Fortasse e *remige* vocabulo Latino originem ducit. Nomen Christianum factum est in honorem Remigii, archiepiscopi Remensis, qui Chlodovechum I regem Francorum anno 496 baptizavit.

## Homines 
* Sanctus Remigius
* Petrus Martinus Remigius Aucher-Éloy
* Remigius Autissiodorensis
* Remigius Dumoncel
* 
* 
* Remigius Mathis
* Remigius Morales Bermúdez
* Remigius Popowski

## Nomina Geographica 
* Rémy
* Remy (Esia)
* Sanctus Remigius (Utraeque Separae)
* Sanctus Remigius de Plano

## Notae 
* Fanum Sancti Remigii (discretiva) 

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Theodisca
Ianus (nomen)

**Ianus** (-i, *m.*) est praenomen masculinum, Latina origine, quod e nomine Iani dei Romani originem ducit. Ex *iano* vocabulo Latino oritur.

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Ianus Cornarius
* Ianus Di Censo
* Ianus Dousa
* Ianus Gruterus
* Ianus Lascaris
* Ianus Nicius Erythraeus
* Ianus Novak
* Ianus Pannonius
* Ianus Secundus

## Notae 
* Ianus (satelles)

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Ioannes Ludovicus

**Ioannes Ludovicus**, vel **Iohannes Ludovicus**, est nomen masculinum, quod e *Ioanne* nomine Hebraico ac *Ludovico* nomine Germanico componitur. Saepe usitatum apud Francogallos (Francogallice *Jean-Louis*), Hispanos (Hispanice *Juan Luis*), Italicosque (Italice *Gianluigi*) est.

## Homines 
* Ioannes Ludovicus Barrault
* Ioannes Ludovicus Bates
* Ioannes Ludovicus Borloo
* Ioannes Ludovicus Bruguès
* Ioannes Ludovicus Buffon
* Ioannes Ludovicus Burckhardt
* Ioannes Ludovicus Cipriani Thorne
* Ioannes Ludovicus Crémieux-Brilhac
* Ioannes Ludovicus Guez de Balzac
* Ioannes Ludovicus Madrutius
* Ioannes Ludovicus Ernestus Meissonier
* Ioannes Ludovicus Papin
* Iohannes Ludovicus Rossion
* Iohannes Ludovicus Runeberg
* Ioannes Ludovicus Sanfuentes
* Ioannes Ludovicus Tauran
* Ioannes Ludovicus Vives

Categoria:Nomina composita
Categoria:Praenomina masculina
Ioannes Franciscus

**Ioannes Franciscus**, seu brevior **Ioannes Francus**, est nomen masculinum, quod e *Ioanne* nomine Hebraico ac *Francisco* nomine Latino componitur. Saepe usitatum apud Francogallos (Francogallice *Jean-François*), Hispanos (Hispanice *Juan Francisco*) Italicosque (Italice *Giovanni Francesco*, *Gian Francesco* seu *Gianfrancesco* aut etiam *Gian Franco*) est.

## Homines 
* Ioannes Franciscus Albani, vel P.P. Clemens XI
* Ioannes Franciscus Barbieri
* Ioannes Franciscus Blanc
* Ioannes Franciscus Buddeus
* Ioannes Franciscus Cail
* Ioannes Franciscus Champollio
* Ioannes Franciscus Copé
* Ioannes Franciscus Deniau
* Ioannes Franciscus Encke
* Ioannes Francus Fini
* Ioannes Franciscus Giudice
* Ioannes Franciscus Paulus de Gondi
* Ioannes Franciscus Hylan
* Ioannes Franciscus Josselin
* Ioannes Franciscus de La Harpe
* Ioannes Franciscus Mauldin
* Ioannes Franciscus Mercer
* Ioannes Franciscus Millet
* Ioannes Franciscus Paillard
* Ioannes Franciscus I Picus
* Ioannes Franciscus Ravasi
* Ioannes Franciscus Revel
* Ioannes Franciscus Rime
* Ioannes Franciscus Saba
* Ioannes Franciscus Straparola
* Ioannes Franciscus de Troy
* Ioannes Franciscus Vacossin

## Notae 
Categoria:Nomina composita
Categoria:Praenomina masculina
Wesenberga

**Wesenberga** (Estonice *Rakvere*) est oppidum in Estonia septentrionali et caput comitatus Vironiae Occidentalis, 20&nbsp;chm meridiem sinus Finniae Maris Baltici. . Wesenberga aream 10.75 chiliometrorum quadratorum habet, et quamvis circiter 15 centesimas eius silva tegitur, tertia tamen pars regionis urbanae area frequentissima est. Inde a saeculo tertio decimo usque ad initium saeculi vicensimi, Wesenberga *Wesenberg(h),* historico Germanico nomine, appellabatur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Condita saeculo 3
Categoria:Urbes Estoniae
Ibraimus

**Ibraimus**, vel **Ibrahimus**, est praenomen masculinum, forma Arabica atque Turcica nominis Abrahami (Arabice إبراهيم, *ʾIbrāhīm*; Turcice *İbrahim*).

## Qui hoc nomen habuerint 
* Ibraimus (sultanus Johor)
* Ibraimus (sultanus Ottomanicus)

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Ibraimus Abdelazizi filius al-ʾAsāf
* Ibraimus al-Ǧaʿfarī
* Ibraimus Ghandour
* Ibraimus Boubacar Keïta
* Ibraimus al-Kūnī
* Ibraimus Baré Maïnassara
* Ibraimus Njoya
* Ibraimus Ra’īsī
* Ibraimus Isaac Sidrak
* Ibraimus Mahometus Solih
* Ibraimus Traoré

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Arabica
Categoria:Praenomina Turcica
Octavianus (nomen)

(-i, *m.*) fuit cognomen gentilicium Romanum antiquum, postea praenomen masculinum factum. Cognomen fuit e gente Octavia ductum, et hoc cognomen habuit imperator Romanus Octavianus Augustus (qui Gaius Octavius Thurinus natus erat). Etenim suffixum -anus addi solebat nomini gentilicio patris naturalis  ita ut cognomen fieret filio in aliam gentem adoptato. Ita Gaius Octavius Thurinus postquam a Gaio Iulio Caesare adoptatus est tria nomina patris adoptivi sumpsit atque *Gaius Iulius Caesar Octavianus* appellatus est, secundo cognomine addito quo prisca familia indicabatur.  Hodie in usu est apud Dacoromanicos (Dacoromanice *Octavian*) Italicosque (Italiane *Ottaviano*) Francogallosque (*Octavien*). 

## Qui hoc nomen habuerint 
* Octavianus (episcopus Ostiensis)
* Octavianus comes Tusculi, vel P.P. Ioannes XII

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Octavianus Augustus (plene Gaius Iulius Caesar Octavianus Augustus)
* Octavianus de’ Crescenzi Ottaviani de Monticelli, vel antipapa Victor IV (1159-1164)
* 
* Octavianus Goga
* 
* , pater pontificis maximi Leonis XI
* Octavianus Smigelschi

## Notae 
*Octavianum (Italia)
*Ottaviano (ferrivia metropolitana Romae)

Categoria:Nomina gentilicia
Categoria:Praenomina masculina
Karen

**Karen** potest esse:

* hypocoristicum nominis feminini Danici *Katherine* (Catharina), postea ab aliis Scandinavis, Anglicis Theodiscisque usitatum;
* hypocoristicum nominis masculini Armenii *Karekin* (Armenice Գարեգին);
* 2651 Karen, asteroides.

Categoria:Nomina
Linus (nomen)

**Linus** (Graece Λίνος) est nomen atque praenomen masculinum, Graeca origine. Sunt qui a verbo λῐ́νον (*linon*, 'linum') originem ducunt, sed probabiliter haec paretymologia est. Forma muliebris **Lina** est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Linus (papa)
* Linus (vates), persona mythologica
* Galfridus Linus Goldblum

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Linus Antonius Linkevičius
* Linus Gerdemann
* Linus Oviedo
* Linus Pauling
* Linus Coluccius Salutati
* Linus Torvalds

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Danica
Categoria:Praenomina Norvegica
Categoria:Praenomina Suecica
Categoria:Praenomina Theodisca
Simona

**Simona** est praenomen femininum originis Hebraicae, forma muliebris nominis **Simonis** (Hebraice שִׁמְעוֹן, *Šiməʿōn*), a verbo שָׁמַע *šamaʿ* 'audiendo' deductum. **Simonetta** et **Symonetta** variantes praenominis sunt.

## Mulieres 
* Simona de Beauvoir
* Simona Man
* Simona Peter
* Simona Signoret
* 
* Simonetta Sommaruga
* Simona Veil
* 
* Simona Weil

## Notae 

* 1033 Simona, asteroides

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Norvegica
Categoria:Praenomina Slovaca
Categoria:Praenomina Slovena
Vitaminum K

thumb|Structura phylloquinoni, vitamini K1.
Appellatio **Vitaminum K** designat plures substantias chemicas inter se cognatas et in lipidis solvendas, in primis **phylloquinonum** (vitaminum K1) quod in viridibus plantis invenitur. Alia pars tamen huius vitamini a bacteriis in intestinis nostris elaboratur  (vitaminum K2) quoniam nostrum corpus id fabricare nequit. Vitaminum K ut cofactor sanguinis coagulationi necessarium est, unde nomen K e Germanico verbo *Koagulation*. Nam vitaminum K appendicem carboxylam acido glutamico proteinorum coagulationis appendere solet, sine qua illae proteinae recte operari non possunt. Itaque si vitamino K careas, in haemorrhagiae periculum incideris.

Anno 1943 propter vitaminum K inventum  Henricus Dam et Eduardus Adelbertus Doisy Nobelianum Medicinae Praemium acceperunt.

## Plura legere si cupis 
*James J DiNicolantonio, Jaikrit Bhutani,  James H O'Keefe, "The health benefits of vitamin K", *Open Heart*, 2015
*Kory Imbrescia; Zbigniew Moszczynski. "Vitamin K", StatPearls, 2023

## Nexus externi 
*MedlinePlus

Categoria:Vitamina
Iaroslaus

**Iaroslaus** (-i, *m.*) est nomen atque praenomen masculinum, Slavica origine. E vocabulis *jaru* ("fortis") atque *slava* ("gloria") originem ducit. Hodie saepe usitatum est apud Polonos (Polonice *Jarosław*), Russos Ucrainosque (in alphabeto Cyrillico Ярослав scriptum; Russice et Ucrainice *Jaroslav*). Forma feminina **Iaroslava** est. 

## Homines 
* Iaroslaus Drobný
* Iaroslaus Foglar
* Iaroslaus Hašek
* Iaroslaus Heyrovský
* Iaroslaus Kaczyński
* Iaroslaus Pelikan
* Iaroslaus Pijarowski
* Iaroslaus Rudiš
* Iaroslaus Seifert
* Iaroslaus Smeljakov

### Duces Rutheniae 
* Iaroslaus I Sapiens
* Iaroslaus Vsevolodi filius
* Iaroslaus (dux Tueriae)

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Genshin Impact

(*Gen Shin* est pronuntiatus Iaponicus locutionis Sinicae 原神, *Yuan Shen*, ubi *Yuan* 原 "primigenium" et *Shen* 神 "deum" atque "potestatem" significant) est electronicus ludus personarum a miHoYo societate mercatoria anno 2020 editus. In Tiva agitur, mundo commenticio septem nationes continente.

## Mechanici 
Lusor per tabulam geographicam atque quattuor personas  suo arbitrio explorare potest. Personis conceditur pugnare, labi, et natare. Lusori quidam quaestus complendus est, dum materiis, armis artifactisque personae augentur. In Fontana unā cum Statua Focaloris personae urinari possunt.

## Personae 
Litterae typis gravibus quinque stellas (★★★★★) indicant.
In potentibus personis cum visione datur Nicola.

### Protagonistae 
Protagonistae *Impactus Allogenerum*, **Aether** et **Lumina**, Deae Incognitae (Asmodeo) obsistendo abhinc quingentos annos dirempti sunt; alter clausus est et potentia spoliatus, altera emissa Ordinem Abyssi ducit.

### Monstadia 
Monstadia (Theodisce *Mondstadt*, Urbs Lunae) ex Europa Germanica oritur.

### Ligua 
Ligua (Sinice 璃月 *Líyuè*, Luna Lazuli) ex Sinis oritur.

### Inazuma
Inazuma (sive Inaduma, iaponice  *Inaduma*, Fulgur) ex Iaponia oritur.

### Sumeru
Sumeru (-*us*, Sanscrite सुमेरु *Sumeru*, Accadice 𒋗𒈨𒊒 *Šumeru*) in silvam desertaque dividitur. Silva Sumeriana ex India Persiaque oritur, deserta autem ex Arabia Aegyptoque.

### Fontana
Fontana (Francogallice *Fontaine*, Fontana) ex Europa Romanica oritur.

### Natlan 
Natlan (*m.* -*anis*, navatlace *Natlan*, Mea Domus) est orta ex Africa Subsahariana, Americis, et Oceania.

### Snezhnaya 
Snezhnaya (Russice *Снежная*, Nivea) ex Europa Slavica oritur (*prime* Russia Caesarica), ubi Regio Nodocraea (Russice *Нод-Край*) ex nationibus circum Mare Balticum oritur. Undecim Ductores Fatuorum nomina ficta lingua Italiana ferunt.

### Caenrium 
Caenrium est regnum a Septem Deis delendum, ex Scandinavia Prussiaque ortum.

### Mundus Alius 
**Mannequinus** et **Mannequina** sunt introducti in *Terra Mirabili "Miliastra"*, ab Octavia creati.

### Personae significantes non ludibiles 
Obliqua indicant feminas.
* ***Paimon*** (*f., -onis*), deuteragonista, Viatorem/Viatricem clamans.
* ***Catherinae***, receptionistae roboticae bionicae, a septima Ductrice Fatuorum "Sandrone" in Snezhnaya creatae, singulae per nationem.

## Synopsis 
### Prologus 
Viator in Mondstadia vagavit.

### Carmen Lunae Vanae 
Viator in Nodocraea vagat, quande Columbina Fatuis partita est.

## Nexus interni 
*Alii ludi personarum ex Hoyoverso:
** Impactus Apocalypsis (*Honkai Impact*)
** Impactus Apocalypsis: Interstellaris (*Honkai: Star Rail*)
** Nefariae Naturae Nihil (*Zenless Zone Zero*)
** Impactus Apocalypsis: Nexus Anima (*Honkai: Nexus Anima*)
** Planeta Petittus (*Petit Planet*)
*Gnosis

## Notae 
Categoria:Ludi personarum
Georgius A. Olah

thumb|Georgius A. Olah anno 2010
**Georgius Andreas Olah** (Hungarice: **Oláh Andreás Gyërgy**, natus Aquinci die 22 Maii 1927 et mortuus est die 8 Martii 2017) est chemicus Americanus origine Hungariae qui anno 1994 Praemium Nobelianum chemiae accepit, ratione studii carbocationis (carbonium ionizatum). Etiam methanol ex hydrocarboneo creare studuit.

Alumnus Instituti Technologiae Oeconomiae Budapestini et post res novas Hungaricas anno 1956 in Regno Britanniarum , deinde in Canada exsul fuit. Anno 1977 professor Universitatis Californiae Meridianae factus est et anno 1977 socius ad Regalem Societatem Londini cooptatus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Professores Universitatis Californiae Meridionalis
Categoria:Nati 1927
Categoria:Mortui 2017
Sventoslaus (nomen)

***Sventoslaus*** (-i, *m.*) est nomen et praenomen masculinum, Slavica origine. E vocabulis *svetu* ('sanctus') et *slava* ('gloria') originem ducit. Hodie saepe usitatum est apud Russos et Ucrainos (in alphabeto Cyrillico Святослав scriptum; Russice ac Ucrainice *Svjatoslav*).

## Homines 
* Sventoslaus Richter
* Sventoslaus Ševčuk
* , rex Croatiae
* 

### Duces Rutheniae
* Sventoslaus I (princeps Kioviensis)
* Sventoslaus Iaroslai filius
* 

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Maximilianus Iosephus Metzger

[thumb|[Stela Augustana pro Metzger.]]
**Maximilianus Iosephus Metzger** (natus Schopfheim in vico die 3 Februarii 1887; interfectus Brandenburgi die 17 Aprilis 1944) fuit sacerdos Catholicus et martyr Germanicus.

## Vita
Primo bello pancosmico saeviente, Metzger militibus consolator sacerdotalis fuit; tunc homo pacalis factus est. Anno 1917 pontifici maximo Benedicto XV propositum pacis misit. Qui eis notionibus annuens gratias egit. Anno 1919 Monaci Unionem Catholicorum Germanicorum *(Friedensbund Deutscher Katholiken)* et *Societatem missionariam Crucis Albae* (quae nunc *Institutum Christi Regis* nuncupatur) condidit. Insuper alcoholi nimium deditis succurrebat et reformationi liturgicae valde favebat. Ab anno 1923 rite oecumenismum fovere coepit, unde anno 1938 Fraternitas *Una Sancta* nata est: id sine dubio praeparaverat etiam magnus eius amor erga linguam auxiliarem internationalem Esperanticam. Mirum est quod Unio Internationalis Esperantistarum Catholicorum inceptis istius sacerdotis industrii obtrectavit.

Anno 1943 pamphletum pacis archiepiscopo Upsaliensi tradi iussit, quod agentes in rebus Germanici impedire potuerunt. In carcerem coniectus et sententia causae simulatae condemnatus est capitis; tribunal convenit in aedificio ubi olim Gymnasium imperatoris Gulielmi fuerat.

Die 14 Martii 2024 papa Franciscus declaravit Maximilianum Iosephum beatificatione dignum esse.

## Nexus externi
*Möhring, Marianne, "Metzger, Max Josef". Apud: *Neue Deutsche Biographie* 17 (1994), p. 255-256 (hic in interreti) 
*Metzger in paginis *Unionis Christi Regis*
*"Ein prophetischer Märtyer" - in paginis archiepiscopalibus Friburgensibus
*Theodoricus Huhn: "Spaziergänge durch Berlin" - spatiationes Berolinenses annis 1990 factae (hic in vestigiis istius  Esperantici fautoris)

## Notae
Categoria:Esperantistae
Categoria:Germani
Categoria:Martyres
Categoria:Pacifistae
Categoria:Presbyteri catholici
Categoria:Victimae Nazistarum
Lloyd

**Lloyd**, sive Latine **Lloydus**, est cognomen, nomen, ac praenomen masculinum Anglicum. A vocabulo Cambrico *llwyd* ("griseus") originem ducit.

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Eduardus Lloyd
* Gulielmus F. Lloyd
* Haroldus Lloyd
* Henricus Lloyd
* Selwyn Lloyd

## Qui hoc nomen habuerint 
* Gulielmus Lloyd Garrison
* David Lloyd George
* Alanus Lloyd Hodgkin
* Andreas Lloyd Webber
* Franciscus Lloyd Wright

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Lloyd Doggett
* Lloyd Lowndes
* Lloyd Shapley
* Lloyd Sherr
* Lloyd Stark

## Notae 
Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina masculina
Wernerus

**Wernerus**, vel **Guarnerius**, **Wernherus** aut **Werner**, est praenomen masculinum, tamquam cognomen Theodiscum. E vocabulis Germanicis *war* ("protectio") atque *hari* ("exercitus") originem ducit.

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Guarnerius Arber
* Wernerus de Blomberg
* Wernherus von Braun
* Wernerus Bruschke
* Wernerus Dollinger
* Wernerus Eggerath
* Wernerus Faymann
* Wernerus Heisenberg
* Guarnerius Herzog
* Wernerus Hoyer
* Werner Klumpp
* Wernerus Küchenthal
* Wernerus Maihofer
* Wernerus Münch
* Werner Oechslin
* Wernerus Schwarz
* Werner Zeyer

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Alfredus Werner
* Andreas Guarnerius
* Ferdinandus Werner
* Iosephus Guarnerius
* Laurentius Werner
* Marcus Werner

## Notae 
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Cognomina
Wallace

**Wallace**, sive Latine **Wallaceus** atque **Wallax** (-cis, *m.*), est cognomen, nomen, ac praenomen masculinum Anglicum atque Scoticum. A vocabulo Normannico *waleis* ("alienus") originem ducit.

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Alfredus Russel Wallace
* Andreas Wallace-Hadrill
* Beniaminus Wallace
* Christophorus Wallace
* David Foster Wallace
* Edgarus Wallace
* Georgius Wallace
* Guillelmus Wallaceus
* Henricus Agard Wallace
* Michael Wallace

## Qui hoc nomen habuerint 
* Gulielmus Wallace Barron
* Gulielmus Wallace Campbell
* Carolus Wallace Richmond

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Wallace Reid
* Wallace Stegner
* Wallace Stevens
* Wallace Wilkinson

## Notae 
* Wallace Comitatus

Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina masculina
Elvira

**Elvira** est nomen praenomenque femininum Hibericum, ut videtur Hispanica nominis ignoti Visigothici forma. Hodie saepe ad Hispanicos atque Italicos adhibetur.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Marina Elvira Berlusconi

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Elvira Bader
* 
* Elvira Drobinski-Weiß
* Elvira de Hidalgo
* Elvira Lindo
* Elvira Moragas Cantarero, magis nota ut Maria Sacraria
* 
* Elvira Sellerio

## In operibus artificiosis 
Elvira est nomen personarum in operibus lyricis *Don Giovanni* Wolfgangi Amadei Mozarti, ''L'italiana in Algeri* Ioachimi Rossini, *I puritani* Vincentii Bellini et *Ernani'' Iosephi Verdi.

## Notae 
* 277 Elvira, asteroides

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Lusitana
Doris (praenomen)

**Doris** (-idis, *f.*) est nomen praenomenque femininum Graecum (Graece Δωρίς), quod e nomine Doridis, terrae gentium Dorum, originem ducit, igitur 'mulierem Dorum' significat.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Doris (mythologia)
* Doris (Nereis)
* Michaela Doris O'Neill

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Doris Maria Achelwilm
* Doris Barnett
* Doris Day
* Doris Dörrie
* Doris Lessing
* Doris Leuthard
* Doris Matsui
* 

## Notae 
* 48 Doris, asteroides
* *Laparus doris*

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Danica
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Suecica
Categoria:Praenomina Theodisca
Yundi Li

**Yundi Li** (natus Chungkina in Sinis die 7 Octobris 1982) est clavilista Sinicus.

## Nexus externi 
* Situs interretialis Yundi Li proprius apud YouTube.

Categoria:Clavilistae
Categoria:Musici Sinarum
Ioannes Ludovicus Balsa

(Nicaeae die 17 Martii 1957 natus) est a die 18 Augusti 2023 archiepiscopus Albiae. Antea fuit a die 22 Maii 2015 episcopus Vivarii.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Archiepiscopi
Categoria:Episcopi Franciae
Categoria:Archidioecesis Albiensis
Kenichi Fukui

thumb|Kenichi Fukui anno 1981.
[thumb|[Monumentum Kenichi Fukui de Praemio Nobeliano Chemiae in Universitate Kioensi]]
**Kenichi Fukui** (Iaponice 福井謙 *Fukui Keiichi,* natus in civitate Naraënsi 4 Octobris 1918; mortuus Kyoti 9 Ianuarii 1998) fuit chemicus Iaponicus qui Praemium Nobelianum chemiae cum Rodoaldo Hoffmann anno 1981 accepit, ratione studii reactionis chemiae.

Alumnus Universitatis Kiotoenis et ibidem professor, deinde in Instituto Technologico Kiotoensi operam dedit. Et socius Pontificiae Academiae Scientiarum fuit.

Asteroides 6924 Fukui in eius honorem nominatus est.
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Kyotensis
Categoria:Chemici Iaponiae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Carolus Bazzi

**Carolus Bazzi** (natus Augustae Taurinorum die 6 Iulii 1875; mortuus Mediolani die 7 Maii 1947) fuit pictor Italicus Impressionismi.

## Stilus artis 
Cum longum felixque tempus ut miniaturista operum textilium et postea vitrorum artisticorum vixerit, minutiosa repraesentatio realitatis ex operibus Caroli Bazzi emergit perspicua.

## Pinacotheca 

File:Carlo Bazzi, "Lo Spluga" Collection Bank Intesa San Paolo.png|Carolus Bazzi, *Ursus mons*, Argentaria Intesa Sanpaolo, ''Gallerie d'Italia*
File:Paint by Carlo Bazzi "L’alta valle d’Ayaz", Collection Intesa San Paolo, Bank.png|Carolus Bazzi, *Alta vallis Ayas*, Argentaria Intesa Sanpaolo, *Gallerie d'Italia*
File:Carlo Bazzi, oil on canvas.png|Carolus Bazzi, *Liernia*
File:Carlo Bazzi, oil on canvas, Italienische Kustenpartie Bei Genua, Italian coastline near Genoa.png|Carolus Bazzi, *Portus Delphini*
File:Bazzi Il mio tiglio a Malesco.jpg|Carolus Bazzi, *Tilia mea Meletii*
File:Bazzi Baite a Pecetto Macugnaga.jpg|Carolus Bazzi, *Casulae apud Picetum Macuniacensem, *Argentaria Intesa Sanpaolo, *Gallerie d'Italia*
File:Carlo Bazzi, "Pomeriggio a Entreves", Collection Banca Intesa San Paolo.png|Carolus Bazzi, *Post meridiem apud Entrèves, *Argentaria Intesa Sanpaolo, *Gallerie d'Italia*

## Bibliographia 
* Agostino Mario Comanducci, *Pittori Italiani dell'Ottocento*, Milano, 1934
* Agostino Mario Comanducci, *Dizionario illustratori pittori e incisori italiani moderni*, III ediz. Milano, 1962
* Guido Cesura, *Il Lago Maggiore in un secolo di pittura 1840/1940*, Istituto Geografico De Agostini, Novara, 1978
* Raffaele De Grada, *Il Novocento a Palazzo Isimbardi, Palazzo Isimbardi (Milan, Italy)*, Vita Firenza, 1988
* Paola Slavich, *Ospedale maggiore/Cà granda: Ritratti moderni*, 1987
* "Bazzi, Carlo" in Hans Vollmer, ed., *Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler des XX. Jahrhunderts'' vol. 1 (Lipsiae: Seemann, 1953) p. 142

## Nexus externi 
* Vetrate Corvaya e Bazzi, Lombardia Beni Culturali
* Casa Arioli (Milan), Vetrate Corvaya e Bazzi
* Lombardia Beni Culturali, Milan, Chiesa di S. Giuseppe al Policlinico, 1936

Categoria:Pictores Italiae
Tatri

thumb|Tatri Alti a meridie visi.
**Tatri**. seu **Montes Tatrici**, sunt altissimum Carpatorum iugum, in Polonia australi et Slovacia septentrionali situm. Aspectu propter formas montium a glaciariis Pleistocaenis sculptas Alpibus similes sunt. Cacumina Tatrica altitudinem 2000 metrorum saepe excedunt. A Tatris multae plantarum animaliumque species nominantur, exempli gratia *Ranunculus subtatricus.* *Cerastium tatrae,* et *Alchemilla tatricola.*

## Notae 
Categoria:Carpates
Categoria:Montes Poloniae
Categoria:Montes Slovaciae
Keith

**Keithius**, vel **Keithus**, vulgo *Keith*, est cognomen Anglicum, etiam nomen atque praenomen. A nomine pagi Scottici Keith (Scottice Gadelice *Baile Chèith*, fortasse a vocabulo Celtico quod 'silvam' significat) originem ducit.

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Brianus Keith
* Ioannes Keith

## Qui hoc nomen habuerint 
* Gilbertus Keith Chesterton

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Keith Emerson
* Keith Floyd
* Keith Jarrett
* Keith Kissack
* Keith Michael Patricius O'Brien
* Keith Mitchell
* Keith Newton
* Keith Richards
* Keith Rowley
* Keith Simpson
* Keith Urban
* Keith Vaz

## Notae 
Categoria:Cognomina
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Rodoaldus Hoffmann

thumb|Rodoaldus Hoffmann (2015).
**Rodoaldus Hoffmann**, vulgo *Roald Hoffmann* (natus 18 Iulii 1937), est chemicus Americanus origine Poloniae, qui chemiae quanticae peritus Praemium Nobelianum chemiae cum Kenichi Fukui anno 1981 accepit, ratione studii reactionis chemicae.

## Vita
Familia Iudaeiorum natus et ad castra carceralia missus, salvatus a patro eius. Liberatus, Brooklynium exsulat anno 1949. Alumnus Universitatis Columbiae et Universitatis Harvardianae est. Etiam poemata componit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Columbiae
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Iudaei
Categoria:Poetae Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Ecclesia Omnium Sanctorum (Roma)

thumb|Ecclesia Omnium Sanctorum Romae.
thumb|upright=0.8|Ecclesia a via aspecta.
thumb|upright=0.8|Interior ecclesiae pars.
**Ecclesia Omnium Sanctorum** (Anglice ''All Saints' Church*; Italiane *Chiesa Anglicana di Ognissanti*) est templum Anglicanum Romae sita.

## Historia 
Societas Anglicana cum venia Pii Papae VII primum anno 1816 Romae consedit. Horum libri parochiales ab anno 1825 incipiunt. Aedificia vero ecclesiastica, nisi Catholica Romana, ante Italiam coalitam et Romam anno 1871 caput novi regni factam struere non licebat. Anno 1880, comparata area in Via del Babuino (Rione Campo Marzio) Scalis Hispanicis propinqua et mandatum est ut aedem excogitaret Georgius Edmundus Street, qui autem mortuus est mense Decembri 1881, aedificatione modo incepta. Iam 1883 inopia pecuniae patuit, cui Henricus Wasse, canonicus sacerdosque Anglicanorum, donando subvenit. Anno 1885, chorus conditus et tectus est, apud eum sacristia, super eam bibliotheca et organistrum effecta sunt, et turris choralis in tertiam altitudinis suae structa partem. Perfecta et inaugurata est ecclesia anno 1887, summa turris pars modo quinquagesimo ecclesiae anno (1937).

## Architectura 
Formam aedis Anglicanae Romae Georgius Edmundus Street aptavit secundum ecclesias ordinum mendicantium in Italia boreali, in superiore Medio Aevo et ante Reformationem structas, quas in itineribus Italicis iam viserat et in commentariis *Brick and Marble in the Middle Ages: Notes of a Tour in Italy* (1855) conscripserat. Itaque constructa est basilica latericia trium navium, cum transeptis inferius positis et apside novo modo in quattuor lateribus octagoni terminata, atque turri chorali octagona spirata ad latus. Interiora fornicibus cuspidis alternisque pilis constructis et columnis marmoreis; claristorium fenestris circularibus in loculamentis praeditum est. Navis tecta est aperte per templa, tantum chorus per costas transversas.

## Apparatus 
Imagines rotundas quattuor evangelistarum signorumque Christianorum super columnas pilasque navis mediae fecit Eduardus Burne-Jones. Fenestra vitrea navium lateralium seriem hominum sanctorum et factorum ex fabulis sacris ostendunt. Anno 1894, ecclesia organum tabulatum a Petro Conacher artifice Britanno factum adepta est.

## Bibliographia 
* Gibson, Robert William. 1985. "Finances of All Saints Church in Rome." *Accounting Historians Notebook* 8 (1): 8.
* Palmer, David H. 1981. *Be-larged, Be-organed and Be-beautiful: A Short History of All Saints' Anglican Church Rome.'' Romae.

## Nexus externi 
* Situs interretialis paroeciae proprius.

Categoria:Campus Martius
Categoria:Ecclesiae Romae