open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iuvencus

**Gaius Vettius Aquilinus Iuvencus**, qui circa a. 330 floruit, poeta Latinus Christianus fuit. "Nobilissimi generis Hispanus presbyter" fuit, ut Hieronymus scripsit, fortasse Illiberitanus. Composuit Evangeliorum paraphrasin versibus heroicis in quattuor libris (c. 3200 versibus). Evangelium secundum Matthaeum paene ad verbum enarravit, quaedam ex Evangeliorum Lucae et Ioannis adiciens. Poema Iuvenci ab Hieronymo memoratum alterum, de ordine sacramentorum, perditum est. Adscribuntur Iuvenco etiam paraphrasis libri Geneseos et alia carmina Christiana, quae in *Patrologia* invenire possis.

## Opera
* *Historia evangelica* a Jakobo de Breda edita anno 1497
* *Historia evangelica* in *Bibliotheca Augustana*
* Opera Iuvenci in *Patrologia Latina*

## Notae
## De Iuvenco 
* Roger P. H. Green, *Latin epics of the New Testament*, Oxoniae 2006. 
* Manfred Flieger, *Interpretationen zum Bibeldichter Iuvencus: Gethsemane, Festnahme Jesu und Kaiphasprozeß (4, 478–565)*, Stuttgardiae 1993, ISBN 3-519-07489-3. 
* Herman Hendrik Kievits, *Ad Iuvenci Evangeliorum librum primum commentarius exegeticus*, Groningae 1940.

Categoria:Nati saeculo 3
Categoria:Mortui saeculo 4
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Poetae Hispaniae
Lacus Pebas

**Lacus Pebas** systema lacustris fuit, quod aevo Miocaeno magnam partem sini antepagi Andium operuit. Creditur systema aream circiter 1.000.000 km² habui. Maioritas partis brasiliensis Lacus coincidit cum Formatione Solimoesi.

## Notae 
Categoria:Lacus Americae
Categoria:Miocaenum
Chorus (discretiva)

**Chorus** potest esse:
* Chorus, grex cantorum
* Chorus Graecus, ordo nexusque hominum saltantium et canentium, e.g. in theatro
* Chorus (ecclesia), pars ecclesiae in qua cantores consistunt ac concinunt
* Chorus vel corus, mensura voluminis Hebraica et Evangelica

## Notae
Guilielmus Canterus

**Guilielmus Canterus** (Nederlandice *Willem Canter*, natus Leovardiae anno 1542; mortuus Lovanii anno 1575, fuit philologus, Graecista, et editor auctorum antiquorum Nederlandicus natione Frisius.

## Bibliographia 
* Melchior Adam, *Vitae Germanorum philosophorum, qui seculo superiori, et quod excurrit, philosophicis ac humanioribus literis clari floruerunt.* Francofurti ad Moenum, 1615, S. 272–288 (Digitalisatio).

## Notulae 
## Nexus externi
*Editio, versio Latina et commentarius ad  *Alexandram*  Lycophronis Chalcidensis, a Gulielmi Canteri facti

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Editores
Categoria:Philologi Nederlandiae
Categoria:Scriptores Nederlandiae
Categoria:Interpretes Graeco-Latini
Ternobum

**Ternobum** vel **Trinovum** (Bulgarice: Велико Търново *Veliko Tarnovo*) est urbs circiter 70'000 incolarum in Bulgaria. 
Capitelli secundi Bulgarorum regno oppidum.

## Cives praeclari 
* Marcus Alexander *Tsar* (1331 - 1371)

## Notae 
## Pinacotheca 

Imago:Bulgaria Bulgaria-0893 - Trapezitsa (7433398084).jpg|novam urbem
Imago:20140620 Veliko Tarnovo 010.jpg|
Imago:Garga bair hill,Veliko Tarnovo,Bulgaria.jpg|

!
Analeptria

thumb|Via *Pochtovaya*, domus Skorynin (saeculi XIX medii) et ecclesia Trinitatis (anno 2007 constructa) Analeptriae
**Analeptria** (Russ. *Иваново*, tr. *Ivanovo*, olim *Вознесенский посад*, *Иваново-Вознесенск*)  est urbs Russiae, caput regionis Analeptriana. Urbi sunt circa 406 milia incolarum (anno 2018), qui *Analeptriani* vocantur. Fabricas textiles semper habet multas, unde a laboratricibus illarum *urbs sponsarum* Russice saepe nominabatur. 

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs officialis


Categoria:Condita 1871
Ralphus Brinkhaus

**Ralphus** (Germanice *Ralph*) **Brinkhaus** (natus die 15 Iunii 1968 in oppido Wiedenbrück) rerum politicarum peritus Germanicus factionis CDU est.

## Iuventus et munus 
Brinkhaus anno 1987 scholam reliquit et testimoniummaturitatis adeptus est. Deinde apud "Robert Bosch GmbH" tirocinium absolvit et tum militavit. Apud Universitatem Hohenheim (Stutgardiae) oeconomiae studebat et postea consiliarius vectigalium operam dedit.

## Cursus honorum 
Anno 1984 Brinkhaus ad Unionem Iuvenilem accessit et anno 1998 ad factionem Christianam Democraticam. Ab anno 2009 legatus ad Dietam Foederalis Germaniae electus et annis 2013 et 2017 iterum creatus est. Die 25 Septembris 2018 in electione praesidis fractionis legatorum CDU/CSU contra Volkerum Kauder victor abiit atque novus praeses fractionis nunc est. Legati consilia cancellariae Angelae Merkel et eius adlati Volkeri Kauder contenti non esse visi sunt.

## Nexus externi 
* Pagina personalis
* Biographia apud situm interretialem Dieate Foederalis Germaniae

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Stuttgardiensis
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Categoria:Praesides Fractionis CDU/CSU Dietae Foederalis Germaniae
Regio Analeptriana

**Regio Analeptriana** (Russice *Ивановская область*) est subiectum Foederationis Russicae. Cum regionibus Iaroslaviensi, Costromensi, Volodimiriensi et Novogardiensi Inferiore contermina, sita est in parte septentrionali Russiae Europaeae. Aream 21&thinsp;437 chm2 et 1&thinsp;014&thinsp;646 incolas anno 2018 habet. Rha flumen per regionem fluit. 

## Urbes
Urbs regionis capitalis Analeptria est. Ceterae urbes maiores Kineschma et Iorgovicia et Plessa sunt. 

## Flumina
Rha est flumen regionis maximum; per receptaculum aquae Gorkipolitanum hic fluit. Klazma per confinium cum regione Volodimiriensi fluit.

## Nexus externi 
* Situs proprius.
Multi sunt presbyteri...

thumb|Pagina prima editionis carminis, sine anno et urbe, cum litteris ludicre saltantibus
**Multi sunt presbyteri...** incipit carmen Latinum ludicrum saeculo XV ab auctore ignoto tridecasyllabis compositum. Notum e manuscripto cathedrali Vici Aurelii (Theodisce: *Öhringen*) servato primum et ex editione sine anno et urbe. Carmen figuram galli, quam in tectis saepe statuerent, allegorice explicat, gallum cum sacerdote Christiano comparans. Pars carminis secunda (a versu *Viri venerabiles, sacerdotes Dei*) nota est etiam ut *Dictamen sancti Augustini ad sacerdotes*.

## Notae 
## Bibliographia 
* Edélestand du Méril, *Poésies populaires latines du Moyen Âge*, Lutetiae, 1847 
* S. A. Callisen, *The Iconography of the Cock on the Column*, in: The Art Bulletin, vol. 21, No. 2 (Jun., 1939), pp. 160-178 

## Nexus externi 
Categoria:Carmina
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Scripta saeculo 15
Theotocopolis

**Theotocopolis** (Russice *Ногинск*) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolas 102&thinsp;592 anno 2018 habuit. In ripis Klazmae fluminis patet.

## Historia 
Urbs primum in testamento Demetrii Tanaitici commemorata est, nomine *Rogožskij stan*. Quam autem anno 1782 Catharina II in numerum urbium rettulit et Theotocopolim renominavit. Fabrica textilis ibi sita erat praeclara, cuius inter laboratores erat et Victor Nogin,ru bolsevicus cuius nomine urbs anno 1930 *Noginsk* renominata est.
[thumb|upright=1|left|Ecclesia [Sollemnitas Epiphaniae Domini|Theophaniae Theotocopoli in ripa Klazmae fluminis sita.]]

## Notae 
## Nexus externi 
* De historia Theotocopolitana

Categoria:Urbes regionis Moscuensis
Index nucleorum thalami

thumb|**Nuclei thalami** saepe in quattuor greges principales dividuntur, ex quibus hic tres visibiles sunt: grex anterior (viride), medialis (rubre), lateralis (flave pictus).
thumb|**Nuclei thalami** de tribus angulis visi
Hic index substantiam griseam thalami (TA: 14.1.08.602) cum nucleis thalami secundum Terminologiam Anatomicam exponit.
* Nuclei anteriores
** Nucleus anterodorsalis
** Nucleus anteromedialis
** Nucleus anteroventralis
* Nuclei dorsales
** Nucleus dorsalis lateralis
** Nucleus lateralis posterior
** Nuclei pulvinares (FMA: pulvinar) 
* Nuclei intralaminares
** Nucleus centralis lateralis
** Nucleus centralis medialis
** Nucleus centromedianus (CM)
** Nucleus paracentralis
** Nucleus parafascicularis (PF)
* Nuclei mediales
** Nucleus mediodorsalis
** Nucleus medioventralis
* Nuclei mediani
* Nuclei posteriores
** Nucleus limitans
** Nucleus posterior
** Nucleus suprageniculatus
* Nucleus reticularis
* Nuclei ventriculares

* Cerebrum
* Thalamus

Categoria:diencephalon
!
Romana (ad Murmanum)

thumb|Romana noctu
**Romana** (Russ. *Murmansk*) est urbs in paeninsula Kolaensi in Russia sita. Caput regionis Murmanicae est. Incolas 295&thinsp;374 habet anno 2018. In ripa occidentali sinus Kolaensis Maris Barentsiani patet. Portus est magna et maxima urbs Orbis terrarum, quae ultra Circulum Arcticum iacet. 

## Historia
Tempore Belli Orbis terrarum prioris condita est, ut portus his terris sit. *Romana ad Murmanum* de *Romanov*, nomine domus imperatorum Russiae, et de nomine huius litoris Maris Barentsiani *Murman*, navitis Russicis solitum, nominata est. Post sex menses Rebus novis Februariis factis simpliciter *Murmansk* renominata est. Tempore Belli Orbis terrarum secundi paene tota incensa est, sed refecta maximis laboribus.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius
* Tabula Romanae ad Murmanum bona

Categoria:Urbes regionis Murmanicae
Categoria:Portus maris Barentsiani
Categoria:Condita 1916
Romana (discretiva)

**Romana** non solum nomen adiectivum feminini generis de Roma derivatum est, sed etiam nomen urbium:

* Romana (Italia) — urbs in Sardinia
* Romana (ad Murmanum) — urbs in Russia
Evangelistria

thumb|Gymnasii aedificium in Euangelistria (anno 1917 constructum)
**Evangelistria** vel **Blagovesczensk** (Russice *Благовещенск*) est urbs in Oriente Extremo Russiae sita. Caput regionis Amurensis est. Incolas 225&thinsp;091 habet anno 2018. In ripa laeva Amuris fluminis et ripa dextra Zeiae fluminis, ubi ea in Amurem se effundit, patet.  

## Historia 
thumb|left|Ecclesia cathedralis Evangelistriae initio saeculi XX
A Cosacis Transbaicalensibus urbs constructa est annis 1856—1858. Foedus Aigunicumen in Evangelistria signatum est. Tunc et Ecclesia cathedralis Annuntiationis aedificata est. Post Res novas Octobres annis 1919—1920 a militibus Iaponicis occupatus est. Tempore Belli Orbis terrarum secundi anno 1945 ibi Exercitus Sovieticus Amurem transiit.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius 
* Monumenta Evangelistriae 

Categoria:Urbes regionis Amurensis
Categoria:Oriens Extremus Russiae
Categoria:Condita 1856
Syndroma myelodysplastica

Sub **syndromis myelodysplasticis** (ICD-10: D46) grex morborum heterogenus generationis falsarum cellularum praecursoriarum nominatur, quibus syndromae myelodysplasticae hodiernis diebus neoplasmatibus atribuuntur. Interdum plures subtypi definiti sunt. Generalis effectus est damnum haematopoiesis (generationis erythrocytorum) cum symptomate anaemiae, sed etiam deminutiones thrombocytorum (thrombopenia) et leucocytorum (leukopenia) observantur. Therapia transfusiones, chemotherapiam, transplantationem cellularum praecursoriarum comprimunt. Periculosus est transitus morbi in leuchaemiam.

## Natura syndromarum myelodysplasticarum 
Syndromae myelodysplasticae sunt cancri maligni clonizatione cellularum praecursoriarum. Signa sunt cytopeniae (parvus numerus cellularum), ut haematopoiese non efficienti (→anaemia).

### Epidemiolgia 
Incidentia morbi circiter 3 aegroti per centum milia aestimatur. Transgressio in leucaemiam myeloideam acutam (*AML*) apud 10-15% aegrotorum immitat. Aetas mediana, quando morbus dignoscitur, est 71 annorum.

### Pathogenesis 
Syndromis myelodysplasticis causae et geneticae et non geneticae attributae sunt. Saepe mutationes geneticae fiunt.  Instabilitates deletionibus vel translocationibus geneticae enim suppressores et gena attingunt.

## Classificatio 
Anno 2016 Ordo Mundi Sanitarius classificationem novam divulgavit.

## Therapia 
Ad MDS tractanda adhuc tria medicamenta excogitata sunt: Lenalidomidum (modulator systematis immunitatis), velut Decitabinum et 5-Azacytidinum (therapia hypomethlans, *HMT*). Praeterea transfusiones, denique transplantatio cellularum praecursoriarum adhibentur. 

## Prognosis 
Prognosis syndromarum myelodysplasticarum modesta iudicanda est. Duo systemata internationales, *IPSS* (1997) et *R-IPSS* (2012), ad prognosem describendam divisa sunt.

## Notae 
* Chromosoma 5 (homo)
* Chromosoma 7 (homo)
* Clonizatio
* Sanguis

## Nexus externi 
* *National Cancer Institute* de syndroma myelodysplastica. 

Categoria:Haematologia
Categoria:Cancer
Fibula Praenestina

**Fibula Praenestina** est fibula aurea anno circiter 600 a.C.n. facta, quae hodie Romae in  conservatur. Ipsa in fibula inscriptio lingua Latina archaica caelata est, fibulam a Manio cuidam Numerio factam affirmans. Cum primum fibula saeculo undevicesimo reperta sit, constabat inter eruditos inscriptionem veterrimum esse linguae Latinae specimen notum, sed inscriptionis auctoritas mox disputabatur. Recentior autem anno 2011 perfecta indagatio eam "procul dubio" germanam esse, atque aetate orientalizante, primo saeculi septimi dimidio, factam fuisse profitetur.

## Inventio
Fibula anno 1887 a  archaeologo Germano ostenta est; nescitur autem quomodo fibula reperta sit. Secundum fontem quandam, fibula tribus opusculis in *Römische Mitteilungen* editis anno 1871, quinque annis ante inventionem sepulcri, scilicet Sepulcri Bernardiniani, cuius thesauri esse fibula serius dicta est, ab amico Wolfgangi Praenesti empta esse narratur. Alteram secundum fontem ex ipso sepulcro est surrepta.

## Inscriptio
Inscriptio fibulae, quae a dextra ad laevam est legenda:
Fasciculus:Fibula Praenestina.svg
Quae sic solet reddi, quamquam ipsa in inscriptione FHE et FHAKED duo videntur vocabula:
MANIOS MED FHEFHAKED NVMASIOI
Classice sic redditur:
*Manius me fecit Numerio*

Inscriptio perfectum verbi *facio* reduplicatum habet, casum accusativum veterem cum *d* finali, *s* nec *r* inter vocales, aliasque proprietates linguae et scripturae Latinae veteris.

## Notae
## Bibliographia
*Baldi, Philip. 2002. *The Foundations of Latin.* Berolini et Novi Eboraci: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-016294-6. ISBN 3-11-017208-9.
*Conway, Robert Seymour. 1897. *The Italic Dialects: edited with a grammar and glossary.* Cantabrigiae: University Press. Apud Google.
**Corpus Inscriptionum Latinarum* I 2 2, 3.
*Gordon, Arthur E. 1975. *The inscribed fibula: problems of authenticity.* Berkeleiae et Angelopoli: University of California Press.
*Holloway, R. Ross. 1994. *The archaeology of early Rome and Latium.* Londinii: Routledge. Praecipue pagniae 161–64.
*Maras, Daniele F.  2012. Scientists declare the Fibula Praenestina and its inscription to be genuine "beyond any reasonable doubt." *Etruscan News* 14 (hiems). Textus apud academia.edu.
*Momigliano, A. 1989. The Origin of Rome: III Settlement, Society and Culture in Latium and at Rome. In *The Cambridge Ancient History* vol. 2: The Rise of Rome to 220 B.C., ed. I. E. S. Edwards Ed. 2a. Series VII. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 9780521234467.
*Touratier, C. 2013. *La Fibule de Préneste.* Langues et langage, 23. Presses Universitaires de Provence. ISBN 978-2-8539-9874-1.
*Wachter, Rudolf. 1987. *Altlateinische Inschriften.* Bernae: Peter Lang.

## Nexus externi
Categoria:Archaeologia Romana
Categoria:Documenta Latina archaica
Categoria:Inscriptiones
Categoria:Lingua Latina archaica
Categoria:Scripta saeculo 6 a.C.n.
In te, Domine, speravi

**In te, Domine, speravi** potest esse:
* Psalmus 31 (30): "In te, Domine, speravi; / non confundar in aeternum: / in justitia tua libera me."
* Psalmus 71 (70): "In te, Domine, speravi; / non confundar in aeternum. / In justitia tua libera me, et eripe me."
Cosaci Tanaitici

**Cosaci Tanaitici** vel **Donici** (Russice донские казаки, tr. *donskie kazaki*) sunt Cosaci ut plurimum ad flumen Tanaim (vulgo *Don*, unde et nomen) accolasque eius (e.g. Tanaim Minorem) habitantes. 
thumb|Sigillum Exercitus Tanaici saeculi septindecimi
## Historia
Exercitus Tanaiticus Cosacorum formatus est ad annum 1570, quo anno, die 3 Ianuarii, Ioannes IV, tzar Russicus, epistulam primam notam Cosacis Tanaiticis misit. Exercitus ille Tanaiticus fine saeculi sedecimi potestatem supremam tzarum Russiae agnovit et in protectione limitum meridionalium regni illius participavit, autonomiam tamen magnam iam plus quam centum annos habebat. Cosaci Tanaitici fuere e participibus principalibus rebellionis annorum 1670 et 1671, a Stephano Razin ductae. Post suppressionem rebellionis illius, Exercitus Tanaiticus primo in historia sua ius iurandum tzare Russico dedit. Postquam tzar Petrus I initio saeculi duodevicesimi privilegias nonnullas Exercitus Tanaitici abrogavit, anno 1707 rebellio a Condratio Bulavin ducta in terris exercitus illius incepit. Rebellio illa anno sequenti suppressa, autonomia Cosacorum Tanaiticorum valde limita est, finaliter enim abolita post rebellionem annorum 1773–1775, cuius dux fuit Cosacus Tanaiticus Aemilianus Pugačëv. 
[thumb|Cosaci Tanaitici a Iulio Kossak anno [1877 depicti]]
Autonomia perdita, Terra cosacorum Tanaiticorum (vel *regio Exercitus Tanaitici*), maximi exercituum Cosacorum in Imperio Russico, modo speciali in imperio illo tamen administrabatur. (Regio illa in terris hodiernarum regionum Rostoviensis et Volgogradensis Foederationis Russicae atque partes regionum Donetskensis et Luganskensis Ucrainae nostri temporis locabatur.) 

Post res novas Octobres anni 1917 administratio militaris regionis Exercitus Tanaitici, Alexio Kaledin duce, auctoritatem Bolsevicorum negavit. Cosaci Tanaitici tamen illo tempore ut plurimum utrisque armis vacaverunt. Pars illorum immo Bolsevicos sustinuit, idcirco res publica Sovietica Tanaitica (Донская советская республика) die 23 Martii 1918 declarata est. Sed iam mense sequenti pars maior Cosacorum Tanaiticorum contra potestatem Sovieticam Bolsevicorum pugnare incepit, et die 16 Maii 1918 civitas sui iuris nomine "Exercitus Tanaiticus Omnimagnus" (Всевеликое войско Донское) proclamata est. Die 8 Ianuarii 1919 Exercitus Tanaiticus (cum Petro Krasnov duce) et Exercitus Voluntarius (cum Antonio Denikin duce) contra copias "Rubras" Bolsevicorum bellantes Vires Armatas Meridiei Russiae (Вооружённые силы Юга России) "Alborum" creaverunt. Cum "Albi" victi sunt a "Rubris" in bello civili Russico, Exercitus Tanaiticus Cosacorum abolitus est decreto Consilii Commissariorum Popularium Rei Publicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Russicae die 25 Martii 1920.

Anno 1936 partes exercitus equestres Tanaiticae Cosacicae in copiis Unionis Sovieticae formatae sunt, quae in Bello Magno Patrio participaverunt, paulo post dissoluti.

Fine saeculi vicesimi regeneratio Exercitus Tanaitici Cosacorum proclamata est.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina Encyclopaediae Russicae Magnae de Exercitu Tanaitico Cosacorum 

Categoria:Cosaci
Categoria:Historia Russiae
Territorium Altaicum

**Territorium Altaicum** (Russice Алтайский край, tr. *Altajskij kraj*) est subiectum Foederationis Russicae, die 28 Septembris 1937 formatum et ex anno 2000 in Districtum (Circulum) Foederalem Sibericum inclusum. Aream 167 996 chm² et plus 2350 milia incolarum (anno 2018) habet. 

## Fines
In meridie Siberiae Occidentalis situm et cum re publica Altai (in meridie-oriente) ac regionibus Novosibirscensi (in septentrione) et Kemerovensi (in septentrio-oriente) Russiae atque regionibus Pavlodarensi (in occidente) et Kazachstanica Orientali (in meridie-occidente) Kazachstaniae conterminum.

## Urbes
Caput est Barnaulia. Aliae urbes territorii sunt Belokuricha, Biscum, Saxum ab Obium (''Kamen'-na-Obi''), Serpentaria etc.

## Hydrographia
Obius flumen territorii maximum est, quod hic a confluenia Biae et Catunae oritur et Aleium Tiumyssum Tscharyschum acccolas recepit. Culundinensis et Burlinensis lacus salsi in territorio siti sunt. 

## Monumenta
Spelunca Denisova monumentum archaeologicum magni momenti est.

## Notae
## Nexus externi
* Situs interretialis territorii Altaici proprius. 

!
Petri Fabrica

[thumb|Petri fabrica et [Lacus Onega|Onega lacus]]
**Petri Fabrica** (Russ. Петрозаводск, tr. *Petrozavodsk*, Carelice et Vepsice *Petroskoi*, Vepsice etiam *Zavod*) est urbs Russica, rei publicae Careliae caput. Incolas 279&thinsp;190 habet, quorum 85 centesimae Russi sunt, etiam Careli, Finni, Vepsi, aliique (sed paene quinta pars omnium Carelorum Petri fabricae habitant). In occidentali Onegae lacus ripa sita est.

[thumb|left|Via in Petri Fabrica anno 1933 vel 1934 ([pictura )]]
## Historia
Petrus I ibi anno 1703  aedificare imperavit (quae usque adhuc existit et tractoria hodie efficit). Locus metalli venarum inventarum causa electus est. Catharina II, postquam etiam altera fabrica cannonum hic aedificata est, anno 1777 in numerum urbium Petri Fabricam includit. Caput Gubernii Olonecensis ab anno 1781 Petri fabrica fuit (sed nomen gubernii ab urbe capitali vetere manebat). Annis 1784—1785 Gabriel Deržavin hic gubernator fuit. Saeculo XIX productio metallorum et urbs ipsa crescebant. Annis 1915—1916 ferrivia e Petropoli in Romanam trans Petri Fabricam constructa est. Post Res novas Octobres Petri Fabrica caput Careliae Sovieticae facta est. Tempore Belli Orbis terrarum secundo, annis 1941—1944 ab exercitu Finnico occupata est et *Äänislinna* nominabatur. Dies festivus urbis in Petri Fabrica est dies Saturni Iunii mensis ultimus.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius 
* De historia Petri Fabricae 

Categoria:Urbes Careliae
Categoria:Condita 1703
Categoria:Onega
Deletio (genetica)

[thumb|Deletio in genetica est perditus [informatio genetica|informationis geneticae.]]
**Deletio** in genetica (cum abbreviatura Δ) est mutatio genetica, qua pars sive partes chromosomatis seu sequentia ADN reduplicatione ineunte perditae sunt. Exemplum est syndroma *cri du chat* (clamationis felis) cum deletione partiali chromosomatis 5.
[thumb|Syndroma *Lejeunense* sive syndroma *cri du chat* (clamationis felis) sive morbus *cri du chat* deletione partiali [chromosoma 5 (homo)|chromosomatis 5 causa oritur.]]

## Notae 
* Chromosoma
* Informatio genetica
* Syndroma myelodysplastica

Categoria:Mutatio genetica
Artemon Laodicensis

Sanctus **Artemon Laodicensis** (Graece Ἀρτέμων τῆς Λαοδικείας) est martyr Christianus, anno 303 aut 305 occisus. 

## Vita 
Incertum est, utrum in Laodicea Phrygiae an Syriae in familia Christiana, ut vitae eius narrant, natus sit. Sedecim annos natus in ecclesia laborare incepit, annos XXVIII diaconus factus est et post etiam annos XXVIII presbyterus. Iam LXXVII annos vixerat, cum Diocletianus imperavit, ut omnes Christiani hostias immolarent, et in regionem Artemonis legatum Patricium misit, qui sollemnitates magnas deis paganis faceret. Quo cognito Sisinnius, episcopus Cyzicenus, ad Artemonem venit; ambo in templum Dianae noctu subierunt et simulacra deorum perculerunt templumque incenserunt, postea acriter Christianos monebant, ne hostias mactarent. Patricius, cum advenisset et omnia cognovisset, cum militibus ad ecclesiam profectus est, sed febris repentina eum inhibuit; cum remedia omnia iuvare non potuissent, in Christum credere pollicitus est et sola prece Sisinnii sanatus est; nam eum reliquit, sed dolosus alios Christianos persequi perseverabat.

thumb|Cervus sancti Artemonis in insigni Orbii urbisArtemon Patricio in via obvius factus est cum sex onagris et duo cervis; Patricio roganti, quomodo feris persuadere posset, Artemon respondit, ut omne animal nomini Christi pareret. Patricius eum cepit et in Caesaream ducit; feras autem Artemon ad Sisinnium misit et ibi cervorum uni Dominus donum orationis dedit, ut Sisinnio narraret, quod Artemoni evenisset. Patricius in Caesarea Artemonem Aesculapio immolare cogebat in templo, quo multi serpentes tam venenosae habitabant, ut sacerdotes Aesculapii nunquam nisi sacris factis intus intrarent; sed Artemon cum nomine Christi sine metu intravit et omnes angues post se ducens egressus est. Pagani fugae se mandaverunt, sed Artemon eos vocavit et omnes serpentes uno flatu necavit. Vitalius sacerdos Aesculapii et multi alii se baptizare velle dixerunt. Patricius autem Artemonem in tormenta misit; eo tempore cervus a Sisinnio revertit et vulnera Artemonis lambebat. Iterum dono orationis a Domino accepto, Patricium accusavit et perniciem ociorem ei praedicavit. Cum Patricius Artemonem in aëneum cum pice fervente proicere iussisset, duo angeli specie aquilarum induti Patricium ipsum in picem coniecerunt, Artemon autem Vitalium et permultos alios baptizavit.

Postea alii pagani in Balbine vel Bule quadam urbe, ubi Artemon Euangelium praedicabat, eum decollaverunt.

## Memoria
Memoria Artemonis ab Ecclesia Orthodoxa Russica die 8 Octobris colitur, a Graeca die 12 Martis et 25 Aprilis. Cervus sancti Artemonis in insigni Orbii urbis Russiae pictus est.

## Fontes 
* Bibliotheca Hagiographica Graeca, № 175
* Acta Sanctorum. Oct. T. 4. Col. 41-47

## Nexus externi
* De Artemone in *Encyclopaedia Orthodoxa* 
* De Artemone in *Synaxarista Orthodoxo* 

Categoria:Sancti
Categoria:Ecclesiae Orthodoxae
Categoria:Martyres
Orbium

thumb|Despectus in Orbium
**Orbium** (Russice *Одинцово*) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolas 140&thinsp;537 anno 2018 habet. Suburbium Moscuae est (nunc urbes contextim adiacent).

## Historia 
Anno 1470 Orbium primo memoratum, solum anno 1957 in numerum urbium inclusum est. De Andrea Ioannis filio Orbo (Russice *Андрея Одинца*), Demetrii Tanaitici socio, qui hanc terram donum cepit, nomen suum habet. Anno 1704 Ecclesia sancti Artemonis Laodicensis aedificata est, cuius cervus in insigni urbis pictus est. Die 1 septembris anni 1812 exercitus Napoleonis in Orbium intravit (Moscua nondum incensa); circa 600 incolas tunc habet. Ferrivia a Moscua in Smolenscum ducens anno 1870 per Orbium transiit. Tunc multi laboratores ferriviae et fabricarum laterum novarum ibi consederunt et Orbium crescebat. Tempore Belli Orbis terrarum posterioris exercitus Germanus in Orbium non intravit, sed prope id in *Perchuškovo* retentatus est. Orbium caput districtus municipalis est.

## Notae 
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Urbes regionis Moscuensis
Territorium Crasnodarianum

**Territorium Crasnodarianum** (Russice Краснодарский край, tr. *Krasnodarskij kraj*) est subiectum Foederationis Russicae, die 13 Septembris 1937 formatum et ab anno 2000 in Districtum (Circulum) Foederalem Meridianum inclusum.

In meridie-occidente Russiae (in regione historica Cubania) situm, a Palude Maeotide et Ponto Euxino ab occidente alluetur et cum regione Rostoviensi, territorio Stauropolitano, Karaczaevo-Circassia, Adygeia et Abascia conterminum, aream 75 485 chm² et circa 5 689 milia incolarum (anno 2021) habet. Metropolis est Crasnodaria, aliae urbes Anapa, Armavirum, Bata, Sotzium, Temrucum sunt. Urbes Graecae antiquae his terris Gorgippia, Hermonassa, Phanagoria fuerunt. Hypanis et Rhombites Maior flumina territorii maxima sunt; Fischt mons in confinio territorii et Adygeiae se attollit.

## Notae
## Nexus externi
* Situs interretialis officialis administrationis territorii Crasnodariani 

!
Bibliotheca Hagiographica Graeca

thumb|Titulus editionis anni 1909
***Bibliotheca Hagiographica Graeca*** (saepe *BHG*) est catalogus operum hagiographicorum Graecorum, cuius editiones prima et secunda a Bollandistis factae sunt, posteriores a Francisco Halkin. Manuscripta, incipit et editiones enumerata in BHG sunt. Aliae editiones huius seriei sunt *Bibliotheca Hagiographica Latina* (*BHL*) et *Bibliotheca Hagiographica Orientalis* (*BHO*).

## Editiones 
* *Bibliotheca hagiographica graeca; seu, Elenchus vitarum sanctorum,* ed. Société des Bollandistes (Bruxellis: Apud editories, 1895).
* *Bibliotheca hagiographica graeca,* 2nd ed., ed. Société des Bollandistes, Subsidia Hagiographica 8 (Bruxellis: Société des Bollandistes, 1909).
* *Bibliotheca hagiographica graeca,* 3rd ed., 3 vols., ed. François Halkin, Subsidia Hagiographica 8a (Bruxellis: Société des Bollandistes, 1957 [1986 reimpressa]).
* *Bibliotheca hagiographica graeca. Auctarium,* ed. François Halkin, Subsidia Hagiographica 47 (Bruxellis: Société des Bollandistes, 1969).
* *Bibliotheca hagiographica graeca. Novum Auctarium,* ed. François Halkin, Subsidia Hagiographica 65 (Bruxellis: Société des Bollandistes, 1984).

## Nexus externi
* Secunda editio BHG in *Internet Archive*

+
Categoria:Litterae Graecae
Categoria:Eruditio textualis
Categoria:Studia Byzantina
Categoria:Textus Christiani
Alexander (Aristobuli filius)

[thumb|[Stemma genealogicum|Stemma ultimorum Hasmonaeorum]]
**Alexander** (mortuus 49 a.C.n.), domo Hasmonaeorum in Iudaea regnante ortus, fuit filius Aristobuli II qui Hierosolymis regnavit inter 67 et 63 a.C.n. et frater Antigoni II qui regnavit inter 40 et 37 a.C.n.. Sobrinam Salomen Alexandram, filiam patrui et summi sacerdotis Hyrcani II, uxorem duxit e qua genuit Mariammen, uxorem futuram Herodis Magni ab ipso marito morte damnatam, et Aristobulum III qui per aliquot menses summus sacerdos fuit antequam iussu eiusdem Herodis per insidias interficeretur.

Pompeius postquam anno 63 a.C.n. Hierosolyma expugnavit regem Aristobulum II cum liberis Romam secum duxit, ut triumphum ornarent. At Alexander eorum custodiam fefellit et in Iudaeam rediit ubi congregatis circum se fautoribus monarchiae armatis manibus totam regionem infestabat . Mox tamen Romanorum exercitus vi impar a proconsule Gabinio oppressus est. Precibus maternis datum est ut salvus dimitteretur.

Sed anno 49 a.C.n. bello civili inter Pompeium et Caesarem flagrante Scipio, Pompei socer, qui tum copias in Syria Pompeianis partibus legebat, Alexandrum ad tribunal suum vocavit et accusavit quod Romanis infestus fuisset ; iussu Pompei morte damnatus Alexander Antiochiae decollatus est. Pompeiani enim timebant ne Caesar Aristobuli filios ad seditiones contra Hyrcanum et Antipatrem, eorum socios in Iudaea, movendas adhiberet. Eodem anno et pater Aristobulus ab eis veneno interceptus est, cui Caesar duas legiones tradere in animo habebat.
## Notae 
## Si vis plura legere.
* Kenneth Atkinson, *A History of the Hasmonean State: Josephus and Beyond*, T§T. Clark, 2016.
* Eduardus Dabrowa, *The Hasmoneans and their state : a study in history, ideology, and the institutions*,  Kraków, Jagiellonian university press,  2010.
* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009

Categoria:Iudaea
Categoria:Morte damnati
Categoria:Hasmonaei
Lagona

thumb|Lagona Romana
thumb|Lagonae vini nostri temporis
 est vas corpore lato colloque angustiore instructum ad liquida aliasque res continendas.

Apud Romanos antiquos erat vas fictile, collo longo et angusto, ore lato, corpore tumido, uno manubrio instructum, ad vinum continendum (et in Gallia cervesiam).

Vocabula Medii Aevi fere idem significantia sunt *botellus* et *flasca.*

*Lagoena caldaria

## Notae 
Categoria:Vasa potoria
Pemphigoides

[thumb|Pemphigoides bullosus cum [bulla (dermatologia)|bullis subepidermalibus.]]
**Pemphigoides**  (ICD-10: L12) est grex morborum dermatologicorum, quo separatione dermis de epidermi (*epidermolysis*) bullae *subepidermales* oriuntur. Methodo immunofluorescentiae auto-anticorpora contra membranam basalem directa percipi licunt. Acantholysis (lysis coniunctionum keratinocytorum) intraepidermalis non observatur, igitur probatio Tzanckiensis negative restat. 

Grege pemphigoiderum quidam morbi attributi sunt:
* Pemphigoides bullosus
* Pemphigoides cicatricialis
* Pemphigoides gestationis sive herpes gestationis

## Notae 
* Cutis
* Dermatologia
* Systema immunitatis

## Nexus externi 
* *Healthline* de pemphigoidebus 

Categoria:Dermatologia
Elisabeth Streller

thumb|Streller in exploranda semita Thuringiensi maxime occidentali operam egregiam dabat, cui nomen *Sallmannshäuser Rennsteig*. Index istius non ita bene notae viae nobis datur signo *S.*

**Elisabeth Streller** (nata Reichenbach in vico quodam Circuli Wartburg apud Behringen die 17 Octobris 1879; mortua Ysenaci die 14 Ianuarii 1939) fuit fautrix lustrationum et historica regionalis Germanica.

## Vita
Educatione professionali egens Hilpertohusae et Ysenaci laborabat. Migratione pentecostali trans totam semitam Rennsteig perfecta ita inflammata est ut statim Sodalitati Rennsteig 1896 adhaereret. Ibi inter membra maxime activa numerabatur. Non solum migrabat sed etiam indefessa explorationes de Rennsteig fecit. Annos triginta bono exemplo fuit in labore pro sodalitate et pro indagatione de similibus semitis in terris linguae Theodiscae. 

Adiuvit ut duo volumina libri explicatorii, qui dicebatur, ederentur et semitam similem ad Sallmannshausen (apud Gerstungen) instituit atque porro curabat. In semitis  *Thüringen-Rhein-Höhenweg* et *Germanischer Rennweg* vel prima femina spatians fuit; sectionem nartaroriam quoque in sodalitate institui iussit.

Honorata est tabula aurea nartatoria. Velut Aloysia Gerbing operam maximam navabat dabatque pro rebus ad Rennsteig spectantibus et pro peragrationibus scientificis. In inceptis eius elucet grandis examinatio terminorum anno 1934, quam revera cura maxima perfecit. Mense Augusto 1938 migrationem praeparatoriam per semitam fecit, quae eius novissima vagatio maior fuisse videtur.

In anni 1939 tomo altero periodici praetitulati *Die Mareille* lineae Iacobi Grimm hae in eius honorem sunt citatae: "Wer seine Heimat lieb hat, der muß sie auch verstehen wollen; wer sie verstehen will, muß überall in ihre Geschichte zu dringen suchen."
## Nexus externi 
*Mentio de domna Streller in paginis Sodalitatis Rennsteig 1896
*Biographia maior cum photographiis

## Notae
Categoria:Historici Germaniae
Categoria:Mulieres
Categoria:Rennsteig
Antipater (Herodis Magni pater)

thumb|Idumaea et Iudaea tempore Hyrcani II et Antipatris.
**Antipater** (mortuus 43 a.C.n.) fuit vir nobilis Idumaeus, strenuus et fortis, qui dum Hyrcani II partes adversus fratrem Aristobulum II (qui de regno in Iudaea inter se certabant) suscipit, in primis etiam patrocinio Romanorum semper adfectando ad maximam potentiam  pervenit atque ita filio Herodi viam ad regnum Iudaeorum stravit.

Nam postquam anno 63 a.C.n. Pompeio persuasit ut expugnatis Hierosolymis summum sacerdotium Hyrcano redderet nec Iudaeam novae provinciae Syriae assignaret, adstantium Romanorum consiliis adsentiri non desiit ac sine damno a Pompeio ad Caesarem, a Caesare ad Gaium Cassium transiit. Ita paulatim potentia augebatur et titulos sibi et filiis Phasaeli Herodique cumulabat eo magis quod Hyrcanus ignava indole erat et Idumaeorum militum exercitum sibi devotorum ad manum habebat.

At simul multis Iudaeis maximo odio erat quia Idumaei secundo saeculo tantum a Iohanne Hyrcano I ad iudaismum conversi erant ː "semiiudaeum" esse Antipatrum existimabant et indignabantur quod sub specioso nomine Hyrcani II ipse Hierosolymis regnaret. Nec mirum igitur si Antipater anno 43 a.C.n. inter civilia bella Romanorum ab amico quodam Hyrcani, Malicho nomine, interfectus est. Nihilominus potentiam suam et Romanorum societatem filiis velut hereditatem reliquit. Paulo post ipso Cassio milites ministrante Herodes mortem patris ulcisci potuit.
## Fontes
*Flavius Iosephus, libro primo de Bello Iudaico 123-226
**̽libro quarto decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 8-284
## Si vis plura legere.
* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009

Categoria:Necati
Categoria:Herodes Magnus
Philippus Cousson

**Philippus Cousson** (natus anno 1953 Pictavii) esperantista Francogallus Christianus est. Habitat Nouaillé-Maupertuis in vico praefecturae Vigennae.

## Vita
Eruditus est in arte bibliothecaria, quam in universitate quadam exercet. Sodalis est Ecclesiae Reformatae in Francia, ubi munere praedicatoris fungitur.

Idioma Zamenhofianum anno 1970 iam edidicit. Anno 1987 acta instituit quibus titulus "Evangeliaj Kajeroj". Quae est moderatus usque annum 1996, quando numerum ultimum in lucem protulerunt. Insuper annis inter 1989 et 2004 redactor fuit periodici esperantistarum protestanticorum cui est titulus "Dia Regno". Anno 2004 autem praeses est electus Unionis Esperanticae christianae internationalis.

## Nexus externi 
* Pagina domestica privata
*Cousson commentarium pangens de Congressu oecumenico Esperantico XV Agrani anno 2001 celebrato
Iosephus Wresinski

thumb|Iosephus Wrensinski et pueri.
thumb|Iosephus Wresinski acroasin die 17 Octobris 1987 habet.
**Iosephus Wresinski** (natus Andecavis die 12 Februarii 1917; mortuus Surisnae die 14 Februarii 1988) fuit sacerdos Catholicus et activista iurum humanorum Francicus.

Natus in familia immigrationis, ad paupetatem allevandum conatus est, et anno 1957 societatem non lucrativam *ATD Quart monde* quasi Communitas Emmaüs creavit, et die 17 Octobris 1987 cogitationem Dies internationalis paupertati abolendae declaravit apud Palatium de Chaillot Lutetiae.

*Allevatio paupertatis

## Nexus externi 
*De Iosephu Wresinski
*Situs *ATD Quart monde*

Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Paupertas
Categoria:Sacerdotes
Territorium Crasnoiarense

**Territorium Crasnoiarense** sive **Krasnoiarense** (Russice Красноярский край, tr. *Krasnojarskij kraj*) est subiectum Foederationis Russicae, die 7 Decembris 1934 formatum et ex anno 2000 in Districtum (Circulum) Foederalem Sibericum inclusum, urbem capitalem habens Crasnoiarium.

## Situs
In Siberia (praesertim Orientali) in pelve hydrographica Ieniseae situm, cum Iacutia et regione Ircutensi in oriente, Tuva et Chakassia in meridie, regionibus Kemerovensi et Tomensi ac districtibus (circulis) autonomis 
Chanty-Mansiensi – Iugra et Iamalo-Nenetico regionis Tumenensis in occidente conterminum, in septentrione enim a maribus Karensi et Lapteviorum alluitur, aream 2&thinsp;366&thinsp;797 chm² et plus 2876 milia incolarum (anno 2018) habet.

## Res geographicae
### Paeninsulae et insulae
Paeninsula Taimyrica et pars paeninsulae Gydaensis litora septentrionalia territorii formant. Terra Borealis, insula Dickson multaeque aliae insulae marium  Karensis et Lapteviorum pars territorii habentur.

### Montes
Saiani montes in parte australi territorii eriguntur; plainties elata Putorana partem borealem et planities elata Viluica boreorientalem occupant. Montes Byrranga in paeninsula Taimyrica siti sunt.

### Hydrographia
Ienisea est flumen territorii Crasnoiarensis maximum. Confluvii eius Dubtschesus, Can, Sissimus, Mana, Symus, Cassus, Angara, Tungusca Transmontana, Bachta, Tungusca Inferior, Turuchanus, Ieloguius sunt. 

E confluviorum Angarae Tasseewa flumen e Tschona et Biriussa confluentibus incipiens nominanda est. Ketus et Tschulymus Obii accolae et Wiluius Olenecusque in territorio oriuntur. In parte boreali territorii Chatanga flumen in mare Lapteviorum et Piassina in mare Karicum effunduntur.

Putorana lacubus et aquis cadentibus abundat. Lacuum Chantaicus maximus est, aqua cadens altissima est ''Tal'nikovyj*, altera nota Cureiensis Maior.

## Urbes
Dudinka, Ienisea, Igarka, Norilium, Dickson urbes territorii Crasnoiarensis sunt. Mangasea Nova, quae et *Turuchansk'', castellum Sibiricum et urbs regionis vetus est. 

## Notae
## Nexus externi
* Situs interretialis officialis territorii Crasnoiarensis 

!
Gradus ad Parnassum

thumb|*Gradus ad Parnassum* ab Iesuita anonymo Londinii 1720 editi pagina
***Gradus ad Parnassum*** lexicon est, quod versus Latinos componere iuvat. Non solum quantiatem omnium syllabarum cuiusque vocabuli indicat, sed etiam synonyma collegit et sententias vel versus totos cum hoc vocabulo ex omnibus poetas sumptos citat. *Gradus ad Parnassum* Pauli Aleri, Coloniae Agrippinae anno 1687 editus, primus celeber factus est et multas editiones habuit. Aler in libro suo *Synonymorum et Epithetorum Thesauro*, Lutetiae anno 1652 edito, usus est. Post *Gradum* Aleri alii permulti libri huius generis editi sunt. 

Anno 1725 Ioannes Iosephus Fux edidit suum *Gradum ad Parnassum sive Manuductionem ad compositionem musicae regularem*, non ad versus, sed ad musicam componendam utilem. Post *Gradum* Ioannis Fux nonnulla opera musica hoc nomen ceperunt. 

## Notae
## Nexus interni
* Eureka

## Nexus externi
* *Gradus ad Parnassum* Pauli Aleri.
* *Gradus ad Parnassum* , pars prior; pars posterior.
* *Gradus ad Parnassum* Iesuiticum anonymum.
* *Gradus ad Parnassum* .
* *Gradus ad Parnassum* Ioannis Iosephi Fux.

Categoria:Lexica
Categoria:Dictionaria
Categoria:Litterae Latinae recentioris aevi
Paulus Aler

**Paulus Aler** (Germanice *Paul Aler*), die 9 Novembris anni 1656 in urbe Sancti Viti
natus et die 2 Maii anni 1727 in Marcoduro mortuus, eruditus Germanicus, lexicographus et poeta Latinus fuit, qui primus *Gradum ad Parnassum* composuit.

## Vita
In  Coloniae Agrippinae annis 1673-1676 studuit. Anno 1676 in Societatem Iesu intravit. Μultos annos (1689—1713) in eodem Collegio Tricoronato docuit, ubi theathrum studiosorum regebat. Post docebat etiam Augustae Treverorum et Aquisgranο. Multa carmina composuit, inter quas et tragoediam *Bertulphum* (quam post refecit et *Ansbertam* renominavit. Dictionarium Latino-Germanicum composuit et alia manualia et *Gradum ad Parnassum* in usum versus Latine componere conantium.

## Opera nonnulla 
**Praxis poetica* (1683)
**Conclusiones ex universa philosophia*, 3 vol., (1692)
**Gradus ad Parnassum*, Coloniae, 1706.
* *Dictionarium Germanico-Latinum* (1717) 

## Nexus externi
* *Poesis Pauli Aleri varia, diverso tempore variis opusculis edita*.  Coloniae, 1702.
* *Ansberta Sive Amor Conjugalis: Tragoedia* / Authore P. Paulo Aler. Editio Secunda, Priore emendatior. Coloniae, 1711.
* *Gradus ad Parnassum* Pauli Aleri.

## Notae
Categoria:Poetae Germaniae
Categoria:Poetae Latini Germaniae
Categoria:Iesuitae
Categoria:Lexicographi
Categoria:Professores rerum Classicarum
Marcodurum

**Marcodurum**, (Germanice *Düren*) olim Romanis notum, urbs est in terra foederali Rhenania Septentrionalis-Vestfalia. 90&thinsp;502 incolas habet anno 2017.

## Eminentissimi filii
*Carolus Lauterbach, epidemiologus
## Notae
Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Categoria:Urbes Germaniae Romanae
Franciscus Fevardentius

**Franciscus Fevardentius** (Francogallice *François Feuardent*), die 1 Decembris anni 1539 Constantiae natus et die 19 Ianuarii anni 1610 Baiocis mortuus, theologus Franciscanus Francogallicus fuit. Baiocis et post Lutetiae educatus est. Contra Calvinistas acriter disserebat; *opus magnum* Fevardentii est *Theomachia calvinistica* in sedecim libros. Edidit Nicolaum Lyranum, Irenaeum, Arnobium Iuniorem aliosque. Etiam commentarios in libros Veteris et Novi Testamenti scripsit.

## Notae
## Editiones a Fevardentio comparatae 
* *Biblia Sacra, cum glossa ordinaria ... et postilla Nicolai Lyran*, Lutetiae 1590, 6 vols.
* *Sancti Irenaei Lugdunensis episcopi adversus . . . haereses libri quinque*, Lutetiae 1576.
* *Sancti Ildephonsi archiepiscopi Toletani de virginitate Mariae liber*, Lutetiae 1576.
* Michaelis Pselli *Dialogus de energia seu operatione daemonum translatus a Petro Marrello*, Lutetiae 1577 (cum praefatione Fevardentii).
* *Appendix ad libros Alphonsi a Castro contra haereses*, Lutetiae 1578.

## Opera Francogallica
* *Histoire de la fondation de l’église et abbaïe du Mont S. Michel..., Coutances, 1604.
* *Response chrestienne et modeste aux lettres et questions d’un gentilhomme estant lors de la nouvelle prétendue religion et maintenant bien réuni à l’Église et foy catholique*, Paris, 1597.
* *Sepmaine première des dialogues, ausquels sont examinez et confutez cent soixante et quatorze erreurs des calvinistes*, Paris, 1589.
* *Réponses modestes aux aphorismes de maître Jehan Brouault*.

## Nexus externi
* *Theomachia calvinistica'' Fevardentii
* Irenaei et Arnobii Iunioris editio

Categoria:Theologi
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Franciscani
Categoria:Scriptores Franciae
Iulius de Plänckner

sita anno 2006 ante reconstructionem]]
**Iulius de Plänckner** (natus  die 9 Februarii 1791 Penig in oppido Saxoniae, mortuus die 12 Martii 1858 Gotae) chartographus et miles Germanus fuit.

## Vita
Pläncker in exercitu Saxonico inde ab anno 1806 quasi omnibus expeditionibus particeps Gotae praefectus militum creatus est. Fama eius crescebat cum montes multos tota in Germania dimetiretur. Eius frater fuit Othello de Plänckner  miles et scriptor. Anno 1829 primam vagationem completam per seminam Rennsteig fecit et statuit ubi semita conduceret.  Obeliscus apud Oberhof honorat laborem eius in strata nova construenda inter Gotam et Sulaham. 
## Opera selecta
**Der Thüringer Wald*, Gotae 1830
**Die deutschen Rheinlande*, Gotae 1833
**Der Inselberg und seine Aussicht*, Gotae 1839
**Piniferus. Taschenbuch für Reisende in das Fichtelgebirge*, Curiae Variscorum 1839
**Die Fränkische Schweiz*, Coburgi 1841

## Fons
''Pierer's Universal-Lexikon'', vol 13, Altenburgi in Misnia 1861, p. 177, quae relegi possunt hic in interreti.

## Externi nexus
*Biographia maxima apud ADB
Oberhof

**Oberhof** oppidum in Circulo Schmalkalden-Meiningen in Germania est in altitudine 800 metrorum. Pridie Kal.Ian. 2017 habuit incolas 1634. Ars athletica hibernalis loci famam auxit, ubi revera multa certamina internationalia iam posita sunt, e.g. sclodiis, sclodiis gubernabilibus, desulturae nartatoriae.

## Historia
In transitu montano iam anno 1259 mentio facta est de via aliqua trans saltus densos, quae Erfordiam cum Norimberga iungebat. Migrantibus mercatoribusque hic hospitium ab equitibus Sancti Ioannis erectum erat, cui nomen *Aulae superioris* (Oberer Hof). De quo legimus prima vice anno 1470 in documento scripto, antequam in possessionem  gravionum Gleichen veniret. Praeter aedificia relaxatoria inveniebantur hic semper et casellae carbonariorum, fabrorum silvaticorum, excubatorum. Saeculo XVIII ineunte incolis 150 schola propria instituta est necnon pusillum oratorium. Pro castello venatorio anno 1783 ecclesia erecta est. Alexander I (imperator Russiae) anno 1813 plagas Oberhof quoque transiit in persecutione tyranni crudelis Francogalli Napoleonis Bonaparte. 

Incrementum oeconomicum fuit cuniculo Brandleitetunnel confecto, qui longitudine trium chiliometrorum viam ferratam directissimam inter Erfordiam et Mainingiam aperuit. Unde felici emolumento in rebus periegeticis nullum iam obstactulum fuit.

## Res aspectabiliores
Res unica quasi est Hortus Rennsteig cum multis plantis montanis ex omni orbe terrarum oriundis. In oppido vestigia locorum athleticorum pristinorum indagare potes necnon gaudere eventibus hodiernis sat multis hieme et aestate celebrandis (e.g. in aula cursus campestris, ubi per totum annum nives servantur). Protestantica Ecclesia Christi (Theodisce: *Christuskirche*) anno 1957 inaugurata est, ut sacellum anni 1783 destructum repensaretur replerereturque. Agebatur de primo fano christiano in communistica Re publica democratica Germanica  funditus reconstructo. In Oberhof catholicis quoque delubrum parvum datum est in via Am Schloßberg sita - Ecclesia Sancti Iosephi. 
## Peragrationes ad libitum
Per silvas et agra lustrantibus Oberhof vere multa offert. Aditus rapidi ad semitam Rennsteig praebentur, ut vagentur e.g. ad Thuringiae altissimum montem *Großer Beerberg* (982 metrorum) cum paludibus miraculosis. In vertice semitae reperitur specula quae nuncupatur *Plänckners Aussicht* in honorem architecti Iulii de Plänckner.
## Nexus externi
*Pagina domestica municipalis

## Notae
Codex ATC N06AF

**Codex ATC N06AF** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in systemate nervoso 
cum substantiis psychoanalepticis et antidepressivis, id sunt inhibitores oxidasium A monoaminorum non selectivi
, habent. 
Hic sex substantias perscribuntur: 

*Per exemplum*: **N06AF02** Nialamidum

← ad gradum alteriorem

## Notae 
Categoria:Codex ATC
Alexander Lodygin

thumb|Globulus electricus, quem Alexander Lodygin creavit.
**Alexander Nicolai filius Lodydin** (Russice Александр Николаевич Лодыгин, tr. *Aleksandr Nikolaevič Lodygin*; natus familia nobili in pago ''Sten'šino'' tunc gubernii et nunc regionis Tamboviensis die [[18 Octobris|6 [18] Octobris]] 1847, Brooklynii obiit die 16 Martii 1923) fuit artis electricae peritus Russicus, unus ex inventoribus globuli electrici (pro quo diploma inventionis anno 1874 obtinuit; fuit primus, qui filio incandescente e Wolframio in hoc globulo uti proposuit). Annos ab 1884 ad 1907 et post 1917 in CFA colebat.

## Nexus externi
Categoria:Inventores Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Civitatum Foederatarum