open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Apolipoproteinum E

**Apolipoproteinum E** (**ApoE** abbreviatum) est proteinorum classis metabolismi lipidorum. Lipoproteinum ApoE e lipidis aminoacidis formatum est.

Nomen geni eius, quod in hominibus in chromosomate 19 invenitur, **APOE** est. Polymorphismi ApoE noti sunt: adhuc variantia genorum allela tria (et tres isoformae), *APOE-ε2* (ApoE2), *-ε3* (ApoE3), *-ε4* (ApoE4), et alia investigata sunt. Omnibus 299 aminoacidorum sunt.

ApoE transportator imprimis triglyceridorum et minus cholesteroli momentum maximum habet, velut in diversis morbis ut morbo Alzheimeriano, dysbetalipoproteinaemia familiari (typus III hyperlipoproteinaemiarum), lipoproteinis glomerulopathia (LPG).

## Genetica 
Genum nomine APOE in hominibus in chromosomate 19 (19q13.32) situm est. Tria allela geni, epsilon 2 (ε2), epsilon 3 (ε3), epsilon 4 (ε4), tria isoforma apolipoproteini E, ApoE2 enim et ApoE3 et ApoE4, formant. Allelum ε3 frequentissimum (78%) videtur, dehinc putatur forma initialis.

## Structura 
ApoE est lipoproteinum, quod est ApoE ex lipidis et proteino constitutum est. Proteino 299 aminoacidorum sunt, cuius funiculus multiplices α-helices amphipathicae (cum residuis aminoacidorum et polaribus et non polaribus) format (vid. imaginem).

## Physiologia 
[thumb|Structura chylomicroni cum apoproteinis ut ApoE. T = triglycerida, C = [cholesterolum.]]
Apolipoproteina E apoproteina *chylomicronorum* cum receptoriis superficei hepatocytorum se coniungunt.

### Chylomicrona et ApoE 
Chylomicrona sunt particulae sanguinieae cum triglyceridis et cholesterolo ex intestino orientia. In sanguine chylomicrona lipoproteina altae densitatis (*HDL*, particulae parvissimae lipoproteinorum) accipiunt. Demum superficie hepatocytorum apolipoproteina transgressionem lipidorum ex chylomicrono intra hepatocytos funguntur.

## Notae 
* Dementia
* Iecur
* Macrophagocytus
* Morbus Alzheimerianus
* Vasa sanguinea

Categoria:Enzyma
Categoria:Apolipoproteina
Franciscus Kasper

'*Franciscus vulgo *Frank* Kasper*' (natus  anno 1960 Altenburgi) philologus et pristinus miles Germanus est qui nunc Norimbergae in Bavaria vivit.

Postquam anno 1972 praelectionem Eberhardi Scholz de lingua Ido ante adulescentes habitam audivit, circulum fautorum istius linguae internationalis auxiliaris petivit.  Operam hanc rompere debuit stipendia militaria merens, quoniam in Germania orientali communistica amicitias extra castra fovere vix possibile fuit. Anno 1989 communismo victo Kasper Adelhaidim Neusser visitavit rerum Ido fautricem summam atque poetam et statim laborem in rebus linguisticis fervide assumpsit. Insuper linguae Esperanticae studebat lingua Ido numquam neglecta.

Inde ab anno 2001 conventus varios ad amicos rerum Ido congregandos moderabatur, e.g. Norimbergae anno 2001, Cracoviae anno 2002, Grossbothen apud Lipsiam anno 2003, Kioviae anno 2004. Anno autem 2001 praeses creatus est *Societatis Ido Germanicae* (Germana Ido-Societo/GIS). Viribus summis domnum Ioannem Stuibergen anno 2004 in praesidium *Unionis linguae internationalis* (Uniono por la Linguo Internaciona Ido) promoveri fecit. Et nostris diebus Franciscus Kasper in rebus tam ad linguam Ido quam ad linguam Esperanticam pertinentibus indefesse atque laboriosissime agit. 

## Nexus externi
*Pagina domestica fanaticorum linguae Ido in Germania degentium
*Pagina domestica Francisci Kasper

Categoria:Esperantistae
Categoria:Fautores Ido
Categoria:Incolae Germaniae
Regio Simbiriensis

**Regio Simbiriensis** vel **Ulianovskensis** (Russice *Ульяновская область*, tr. ''Ul'janovskaja oblast*) est subiectum Foederationis Russicae, die 19 Ιanuarii anni 1943 ex partium Saratoviensis et Pensensis formatum. In districtum foederalem Subvolgensem inclusum est.

Сum regionibus Samarensi (in oriente) et Saratoviensi (in meridie) et Pensensi (in occidente) et cum rebus publicis Mordovia (in occidente) et Tschuvaschia (in septentrione) et Tatarstania (in septentrione) conterminum est. Aream 37 181 chm² et plus 1238 milia incolarum (anno 2019) habet. 

## Urbes
Caput regionis est Simbirium, aliae urbes maiores Baryš, Inza, Simbirium Novum (*Novouljanovsk*) sunt. 

## Flumina
Volga est flumen regionis maximum; receptaculum aquae *Kuibyshevskoë* hic aquis suis implet. Sviaga et Sura et Utka accolae eius sunt.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius regionis Simbiriensis 
* Pagina de regione Simbiriensi *Encyclopaediae Russicae Magnae'' 

!
Categoria:Constituta 1943
Regio Branscensis

**Regio Branscensis** (Russice *Брянская область*, tr. *Brjanskaja oblast*) est subiectum Foederationis Russicae, die 5 Iulii anni 1944 ex parte regionis Orelensis formatum. In districtum foederalem Medium inclusum est.

Сum regionibus Russiae Smolenscensi (in septentrione) et Calugensi (in septentrio-oriente) et Orelensi (in oriente) et Kurschensi (in meridio-oriente) conterminum est. Cum Ucraina in meridie et cum Ruthenia Alba in occidente conterminum est. Aream 37 181 km² et plus 1238 milia incolarum (anno 2019) habet. Metropolis est Branscum, aliae urbes  Caraczevium, Poczepa, Starodubum, Trubczevscum sunt.  Desna est flumen regionis maximum.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius regionis Branscensis 
* Pagina de regione Branscensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

!
Categoria:Constituta 1944
Simbirium

thumb|Simbirium in ripa Volgae
**Simbirium** (Russice *Ульяновск*, ''Ul'janovsk*, ante annum 1924 *Симбирск*, *Simbirsk*) urbs est Russiae, regionis Simbiriensis metropolis. In ripa Rhae fluminis patet. Incolas 626&thinsp;540 habet anno 2018. 

## Historia 
Ars lignea in monte Sinbirica aetae anni 1648 constructa est. Primum urbs *Sinbirsk* nominabatur. Circulus Sinbiricus eodem tempore formаtum est. Saeculo XVII urbs crescebat. A Stephano Razin anno 1670 frustra obsidebatur. Anno 1775 gubernium Sinbiricum formatum est, anno 1780 urbs Simbirium renominata. Nicolaus Iazykov in Simbirio natus est anno 1803 et Ioannes Gončarov anno 1812. Anno 1924 nomen *Ul'janovsk* urbi in honorem Vladimiri Lenin, qui hic natus et educatus erat, datum est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius 
* De historia Simbirii (*Яхонтов А. К.* Город Симбирск (1648—1898): Историческая заметка) 
* Monumenta Simbirii in *Viciitinere'' 


Categoria:Condita 1648
Lex Hookiana

**Lex Hookiana**, proposita primo a Roberto Hookio anno 1678 est aequatio quae dat vim restaurativam, mutatione longitudinis elateris data.  Hooke dedit legem ut anagramma "ceiiinosssttuu" quod interpretatus est 1678:  **ut tensio, sic vis.** In symbolis, aequatio saepe scripta est:  F = -kx in qua F est vis, x est mutatio positionis et k est rigor elateris sive "constans elasticum."

## Notae 
## Bibliographia 
* Ugural, A. C.; Fenster, S. K. (2003). *Advanced Strength and Applied Elasticity* (4a ed.). Prentice-Hall. ISBN 978-0-13-047392-9

*Deformatio

Categoria:Mechanica
Categoria:1678
Mauritius Funes

, vulgo plene *Carlos Mauricio Funes Cartagena* (in urbe S. Salvatoris natus die 18 Octobris 1959; Nicaraguae mortuus die 21 Ianuarii 2025) fuit politicus Salvatoriae.

Alumnus est universitatis Mesoamericanae Cañas Cuscatlan in urbe. Diurnarius operam dedit. Praeses Salvatoriae electus, a die 1 Iunii 2009 usque in eundem diem 2014 functus est.

## Bibliographia 
* "FACTBOX: Salvadoran President-elect Mauricio Funes" (16 Martii 2009) apud *Reuters*

## Nexus externi 
* 

Categoria:Mortui 2025
Categoria:Nati 1959
Categoria:Politici Salvatoriae
Categoria:Diurnarii Salvatoriae
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Mesoamericanae Cañas
Antonius Saca

**Antonius Saca**, vulgo *Elías Antonio Saca González* vel saepius *Tony Saca* appellatus (Usulután in urbe natus die 9 Martii 1965) est politicus Salvatoriae.

Patre e modesta Palaestinensium Christianorum familia orto, matre e Mussulmanis, diurnarius et mercator operam dedit. Praeses Salvatoriae die 21 Martii 2004 electus, a die 1 Iunii eiusdem anni usque in 2009 functus est. Anno 2016 in aere alieni culpatus, anno 2018 incarceratus est.

## Bibliographia 
* "Ex-president of El Salvador Saca set for graft trial" (7 Martii 2016) apud *Reuters*
* "Former El Salvador president sentenced to 10 years in prison" (13 Septembris 2018) apud *Reuters*
* Sergio Arauz, Nelson Rauda Zablah, "El uso arbitrario de la partida secreta lleva a la detención del expresidente Saca y su equipo" in *El Faro* (30 Octobris 2016)
* Nelson Rauda Zablah, Gabriel Labrador y Sergio Arauz, "La maquinaria que ordeñó al Estado hasta los últimos días de la gestión Saca" in *El Faro* (4 Novembris 2016)

## Nexus externi 
* 

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1965
Categoria:Politici Salvatoriae
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Incarcerati
Districtus autonomus Iamalo-Neneticus

**Districtus autonomus Iamalo-Neneticus** (Russice Ямало-Ненецкий автономный округ, tr. *Jamalo-Neneckij avtonomnyj okrug*) est subiectum Foederationis Russicae, ad eius regionem Tumenensem et districtum foederalem Uralensem pertinens. Die 10 Decembris 1930 ut districtus nationalis formatus, secundum Iamalem paeninsulam et gentem loci indigenam Neneticam nominatus est. 

thumb|Statio Nenetica in tundra
## Situs
Aream 769 250 chm² (e quibus plus quam dimidium sunt ad septentrionem Circuli Arctici) et 542 milia incolarum (anno 2019, ut plurimum gentis Russorum) habet. Cum districtu autonomo Nenetico regionis Archangelopolitanae in septentrio-occidente, re publica Komi in occidente, districtu autonomo Chanty-Mansiensi – Iugra regionis Tumenensis in meridie atque territorio Crasnoiarensi in oriente conterminus, a mare Karensi in septentrione alluitur. 
[thumb|upright=0.8|Vyngapur flumen in [taiga laricina.]]

## Natura
Deposita magna gasii naturalis (quantitate prima in Russia) et petrolei (quantitate secunda in Russia) hoc in districtu sunt, quorum extractio nunc est basis oeconomiae eius. Pars oeconomiae hac in terra antiquitus tradita et pro populo indigeno gravissima est res pecuaria a tarandis pendens. Taiga umida paludinosa et tundra districtum operiunt.

## Hydrographia et orographia 
Sinus Obiensis maris Karensis, in quo Obius et Nadymus flumina influunt, et sinus Tasensis, in quo Tasus et Pur flumina influunt, tenues et longissimi ambo, districtum in partes dividunt. Kara flumen per confinium cum districtu autonomo Nenetico in sinum Baidaratzkensem fluit. Planities est umida, solum in meridie Uvaly Sibirici a districtu Chanty-Mansiensi districtum Iamalo-Neneticum separant.

## Urbes
Caput districtus est Salechardum (Obdorium priscum). Nadymus, ''Noiabr'sk, Labytnangi'' aliae urbes districtus sunt. Mangasea his terris urbs antiqua celebris fuit.

## Nota
## Nexus externi
!
Categoria:Constituta 1930
Sinus Obiensis

thumb|Sinus Obiensis e spatio cosmico visus
**Sinus Obiensis** (Russice Обская губа, tr. *Obskaja guba*), sinus maximus maris Karensis, aestuarium Obii est. In districtu autonomo Iamalo-Nenetico Russiae inter paeninsulas Iamalem et Gydaënsem situs, longitudinem plus 800 km, latitudinem ab 30 ad 80 km, et profunditatem ad 25 m habet. Et Nadymus flumen in sinum Obiensem influit, et Tasus flumen in sinum Tasensem magnum, ad sinum Obiensem adiunctum.

## Nota
## Nexus externi
* Pagina de sinu Obiensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Districtus autonomus Iamalo-Neneticus
Categoria:Sinus maris Karensis
Rivus (municipium Italiae)

thumb|Rivus (municipium Italiae)
**Rivus**  (Italiane: *Rio*) est municipium Italiae, circiter 3273 incolarum, in Provincia Liburnensi (Labronica) Regionis Tusciae situm. Incolae *Rivenses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2018 **Municipium** Rivi Maris coniunxit se cum **Municipio** Rivi Alti ut constituiret municipium novum **Rivi**.

## Geographia 
Municipium Rivense in insula Ilvae Archipelagi Tusci situm.
thumb|center|550px|*Despectus in Rivum Altum*
### Insulae 
In finibus Municipii Rivi ad Marinam Columbaria atque Venaria, parvae insulae comprehensae sunt.

## Aedificia egregia 
* Fons lavatoria

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Massana Plumbinensis

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Rivus Maris
* Rivus Altus

### Fractiones 
* Rivus Maris,
* Rivus Altus,
* *Bagnaia*,
* Cavus,
* ''Capo d'Arco*,
* *Nisporto*,
* *Nisportino*,
* *Ortano*.

### Loci 
* Columbaria, insula
* Venaria, insula

## Municipia finitima 
* Cosmopolis vel Portus Ferrarius,
* Portus Longus.

* Tuscia (*regio*),
* Insulae Etruscae (Archipelagus Tuscum),
* Ilva Insula,
* Labro (*urbs'')
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Rio (province of Livorno, region Tuscany, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Liburnensi (Labronica).
Imago:Rionell'elba-lavatoio01.jpg|Fons lavatoria.

## Notae
Ausbund

[thumb|upright|[Pagina titularis editionis primae (1564)]]
[thumb|upright|Pagina titularis editionis primae Americae editae ([1742)]]
***Ausbund, Das ist: Etliche schöne Christliche Lieder*** est  collectaneum carminum religiosorum corpus sectae anabaptistarum. Hac collectione, anno 1583 typis exscripta, anabaptistae Helvetici usi sunt. Continens fere 130 carmina apud gentem Amish adhuc in usu est. Liber saeculis insequentibus saepius editus est, in Civitatibus Foederatis primum anno 1742. Unicus omnino carminum liber est, qui uno tenore usque ad hoc tempus in religionibus usum habet. 

In prima parte, carmina variorum gregum huius fidei collecta sunt. Alterius autem partis quinquaginta fere carmina iam anno 1564 primum separatim edita sunt sub titulo *Etliche schöne Christliche Geseng, wie sie in der Gefengkniß zu Passaw im Schloß von den Schweitzer Brüdern durch Gottes gnad geticht vnd gesungen worden* ('Nonnulla pulchra carmina Christiana, ut in carcere Bataviae in arce a fratribus Helveticis per dei gratiam pancta et cantata sunt'). Huius primae editionis unum solum exemplar exstat, et in Mennonite Historical Library ad Goshen College in Indiana conservatur; veterrimus talium cantuum liber est.

Carmina haec eodem in loco eodemque tempore conscripta sunt: in arce Oberhaus, annis ab 1535 ad 1540, cum in persecutione huius sectae haereticae putatae grex eorum ibi in vincula coniectus erat. Numerus captivorum erat fere sexaginta (viri et feminae et liberi), qui in ea urbe comprehensi erant. Multi eorum in carcere, alii post liberationem mortui sunt. Nomina nonnullorum auctorum horum carminum per additas litteras nominum initiales eruta sunt. 

## Notae 
*Pura (Sancta)

## Nexus externi
*Quidam situs interretialis.

Categoria:Anabaptismus
Categoria:Litterae Theodiscae
Regio Sverdloviensis

**Regio Sverdloviensis** vel **Sverdlovskiensis** (Russice Свердловская область, tr. ''Sverdlovskaja oblast' *) est subiectum Foederationis Russicae, die 17 Ianuarii 1934 formatum (regione Uralensi Russicae SFSR Unionis Sovieticae dissoluta) et ab anno 2000 ad districtum foederalem Uralicum pertinens. Aream 194 307 chm² et plus quam 4 316 milia incolarum (anno 2019) habet.

## Situs
Haec regio, in partibus media et septentrionali montium Uralicorum atque in margine occidentali planitiei Siberiae Occidentalis sita, cum territorio Permico in occidente, re publica Komi et districtu autonomo Chanty-Mansiensi – Iugra in septentrione, regione Tumenensi in oriente, regionibus Kurganensi et Celiabinscensi ac re publica Baschkiria in meridie contermina est. 

## Urbes
Caput eius est Catharinopolis, quae ab anno 1924 usque ad annum 1991 *Sverdlovsk* in honorem Iacobi Sverdlov vocabatur, unde et nomen regionis. Tagil Inferior et Superior, Verchoturia, Turinium, Sisertus, Serov, Asbestus aliae regionis urbes sunt.

## Flumina
Flumina regionis maxima Tauda, Isetus et Tura sunt, Tobolis accolae. Tauda Soswa et Loswa confluentibus oritur; Sisertus Iseti accola est, Tagil et Niza Turae, Irbitus autem Nizae. 

E systemate Volgae Tschussowa Camae tributarius et Ufa tributarius Albi in regione oriuntur.

## Nota
## Nexus externi
* Pagina de regione Sverdloviensi *Encyclopaediae Russicae Magnae'' 

!
Categoria:Constituta 1934
Salvator Aranzulla

**Salvator** (Italice *Salvatore*) **Aranzulla** (natus Calatae Hieronis die 24 Februarii 1990) est rami computatrorum peritus Italicus. Notus est, quia situm interretialem suum creavit, qui permultas explicationes habet.

## Notae 
Categoria:Computatores
Categoria:Incolae Siciliae
Hymnus Ido

**Hymnus Ido** (lingua Ido: *Ido-himno*) hymnus internationalis fautorum linguae auxiliaris mundanae Ido. Qui secundum melodiam hymni  Esperantici *La Espero* cantatur verbis a Sten Liljedahl pactis: 

Yen ni venas mikra Idistaro
kun ideo bel e praktikal,
por montrar ad obstinem homaro
maxim bona verko mondlingual,
 
Lernez Ido simpla e sparema
nam stranjera lingui desfacil
esas nur obstakli disipema,
qui impedas agi plu fertil.
 
Helpez do per honoroz kombato,
frati sur la tero sospirant,
al felica e vinkoza fato,
quan meritas linguo unigant !
 
Vivez Ido, nia grand idolo,
kom la vera linguo futural !
Brilez stelo, nia kar simbolo,
klare tra la mondo unesal !
## Notae
Robertus Zoellick

**Robertus Zoellick**, vulgo plene *Robert Bruce Zoellick* (Naperville in oppido Illinoesiae natus die 25 Iulii 1953) est politicus et argentarius Civitatum Foederatarum.

Alumnus est collegii Swarthmoriensis scholarumque iurum et administrationis universitatis Harvardianae. A die 22 Februarii 2005 secretarius civicus vicarius meruit, praeside Georgio Bush, atque a die 1 Iulii 2007 usque in eundem diem 2012 praeses Argentariae mundanae, Paulo Wolfowitz successor.

## Bibliographia 
* Tom Barry, "Robert Zoellick: a Bush Family Man" (14 Ianuarii 2005) apud *CounterPunch*

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1953
Categoria:Homines vivi
Categoria:Incolae Illinoesiae
Categoria:Alumni Collegii Swarthmoriensis
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
Categoria:Argentarii Civitatum Foederatarum
Iacobus Yong Kim

**Iacobus** (vulgo *Jim*) **Yong Kim**, nomine Coreano 김용 *Gim Yong* (Seuli natus die 8 Decembris 1959) est medicus et anthropologus Civitatum Foederatarum.

Parentibus in Iovam migratis, ibi ab anno aetatis sexto educatus est. Alumnus est universitatum Iovensis, Brunensis, Harvardianae necnon scholae medicae eiusdem ubi postea docuit. Praeses meruit collegii Dartmuthensis a die 1 Iulii 2009, deinde praeses argentariae mundanae ab 1 Iulii 2012 usque in 1 Februarii 2019.

## Scripta 
[thumb|upright=1.25|Jim Yong Kim et [Ioannes Kerry die 14 Aprilis 2016 colloquentes]]
* 2000 : *Dying for growth: Global inequality and the health of the poor*. Monroe Cenomannicae: Common Courage Press.
* 2013 (cum Paul Farmer et Michael E. Porter) : “Redefining Global Health-Care Delivery" in *The Lancet* vol. 382 no. 9897 pp. 1060–69

## Bibliographia 
* Nicole Kekeh, "Dartmouth President Is Surprise Pick To Lead The World Bank" in *Forbes* (23 Martii 2012)
* Lila McLellan, "The president of the World Bank used “one of the best ploys to get a job” Obama had ever seen" (3 Maii 2018) apud *QZ*
* Andrew Rice, "How the World Bank’s biggest critic became its president" in *The Guardian* (11 Augusti 2016)
* Jon Shaffer, "The De-socializing of Jim Kim?" (5 Februarii 2018) apud *The Somatosphere*

## Nexus externi 
Categoria:Incolae Coreae
Categoria:Incolae Iovae
Categoria:Medici Civitatum Foederatarum
Categoria:Anthropologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Universitatis Iovensis
Categoria:Alumni Universitatis Brunensis
Categoria:Professores Universitatis Harvardianae
Categoria:Collegium Dartmuthense
Crystallina Georgieva

**Crystallina Ioannis filia Georgieva**, litteris Cyrillicis Кристалина Иванова Георгиева-Кинова (Serdicae nata die 13 Augusti 1953) est politica et argentaria Bulgariae..

Alumna est atque recentius professor universitatis Oeconomiae Nationalis et Mundanae in urbe nativa. Insuper scholam scientiarum oeconomicarum Londiniensem institutumque technologiae Massachusettense frequentavit. In Argentaria mundana ab anno 1993 operam dedit. Commissa Europaea a cooperatione internationali a die 9 Februarii 2010, praeside Ioanne Manuele Barroso deinde commissa a copia pecuniaria et humana a die 1 Novembris 2014 ad 31 Decembris 2016 meruit, praeside Ioanne Claudio Iuncker. Inde ad Argentariam mundanam redita munus magistratus exsecutivi principalis suscepit iuxta praesidem Iacobum Kim, quo ab officio suo se abdicante illa ipsa praeses ad interim a die 1 Februarii 2019 meret.

## Bibliographia 
* "Inquiry puts ex-World Bank officials under scrutiny on China" (17 Septembris 2021) apud *AP*
* Sophie Edwards, "The World Bank's new CEO Kristalina Georgieva lays out her vision for an agile bank" (17 Aprilis 2017) apud *DevEx*

## Nexus externi 
* Ronald C. Machen et al., "Investigation of Data Irregularities in *Doing Business 2018* and *Doing Business 2020*"

Categoria:Nati 1953
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Bulgariae
Categoria:Oeconomi Bulgariae
Categoria:Commissarii Unionis Europaeae
Categoria:Argentarii Bulgariae
Categoria:Alumni Universitatis Oeconomiae Nationalis et Mundanae Serdicensis
Categoria:Alumni Scholae Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis
Categoria:Alumni Instituti Technologiae Massachusettensis
Categoria:Argentaria Mundana
Michael Polanyi

**Michael Polanyi**, ab origine *Polányi Mihály*, Budapestini in imperio Austro-Hungarico natus die 11 Martii 1891, mortuus Northamptoniae die 22 Februarii 1976, fuit chemicus et philosophus Hungarico-Britannicus. Apud  chemicos Polanyi ad studia cineticae, Roentgenianorum radiorum diffractionis, gasum in superficie solida absorptionis multum contulit. Apud philosophos autem praesertim theoriae scientiae profuit, nam multis argumentis praepotentiae positivismi adversabatur. Etiam in scientia oeconomica versatus actiones communitatis scientificae cum libero mercatu comparavit. 

Michael Polanyi frater minor erat Caroli Polanyi, anthropologi oeconomica periti, et pater Ioannis Polanyi, chemistae praemio Nobeliano donati. 

## Bibliographia 
* Allen, R. T. (ed. 2016) ''Freedom, Authority and Philosophy. Essays on Michael Polanyi's .Politics and Economics.* Vernon Press. 
* Margitay, Tihamér (ed. 2010) *Knowing and Being: Perspectives on the Philosophy of Michael Polanyi.'' Cambridge Scholars Publishing.

Categoria:Chemici
Categoria:Philosophi
Categoria:Nati 1891
Categoria:Mortui 1976
Tensor (mathematica)

thumb|Tensor ordinis alteris cuius basis est (e1, e2, e3)
Tensor est objectus geometricus qui combinet spatium vectoriale, constantes, et alteros tensores in modo lineari.  Notio plus generalis est quam vector vel matrix.  Tensor indices habet, qui similes sunt dimensionibus.

Multiplicatio scalaris vectorum (productum puncto notatum), quae scalarem e duobus vel pluribus vectoribus facit, est tensor simplicissimus.

Tensores sunt magni momenti in physica.

## Bibliographia 
* Donald Danielson.  *Vectors and Tensors in Engineering and Physics.* Novi Eboraci:  Perseus, 2003.
* Ferrante Neri, *Linear Algebra for Computational Sciences and Engineering.*  Helvetia:  Springer, 2016.
* Bernard Schutz.  *Geometrical Methods of Mathematical Physics.*  Cantabridgiae:  1980.
* C. E. Weatherburn, *Elementary Vector Analysis, with Applications to Geometry and Physics.* Londini:  G. Bell & sons, 1935.

## Nexus externi 
* Tensor apud MathWorld

Categoria:Algebra linearis
Categoria:Analysis
Gubernium Simbiriense

**Gubernium Simbiriense** (Russice Симбирская губерния, tr. *Simbirskaja gubernija*) fuit prisca administrativa Russiae pars, metropolim habens Simbirium, in meridie-oriente Russiae Europaeae ad Rha fluvium sita, anno 1796 e praefectura Simbiriensi (anno 1780 secundum decretum anni 1775 creata) in Imperio Russico formata, anno 1924 secundum nomen novum metropolis in gubernium Ulianovskense (Russice  Ульяновская губерния, tr. ''Ul'janovkaja gubernija'') renominata et anno 1928 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita. 

Alatyria, Ardatovia, Syzranum capita circulorum gubernii Simbiriensis fuerunt.

Inter homines notos e gubernio Simbiriensi oriundos sunt Alexander Kerenskij et Vladimirus Lenin, Simbirii nati.

## Nota
## Nexus externi
Simbiriense
Categoria:Simbirium
ICD-11

**ICD-11** est classificationis internationalis statisticae morborum quaestionumque salutis relatarum versio undecima ordinis mundi sanitarii et hoc tempore in progressu. 

Versio praesens est ICD-10, versio anni 2016.

## Progressus 
Hoc tempore ordo mundi sanitarius versio classificationis internationalis morborum decima in versionem undecimam (ICD-11) convertare, cuius descriptionem finalem in conventum mundialem salutis (Anglice: *world health assembly*, *WHA*) deferre apparet. At finalis versio futura ab mense Maio annis 2019 demum divulgabitur.

ICD-11 a die 1 Ianuarii 2022 valebit.

## Exempla codicum 
* **D09.0** — Carcinoma in situ vesicae urinariae
* **I30.1** — Pericarditis infectiosa
* **L93** — Lupus erythematodes cutaneus

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis ordinis mundus sanitarii cum navigatro classificationis internationalis morborum (ICD-11) 

Categoria:Classificatio internationalis morborum
Regio Aquitilietana

**Regio Aquitilietana** vel **Lipetzkensis** (Russice *Липецкая область*, tr. *Lipeckaja oblast*) est subiectum Foederationis Russicae, die 6 Ianuarii anni 1954 ex partibus regionum Resaniensis, Kurschensis, Voronegiensis, et Orelensis formatum. In districtum foederalem Medium inclusum est.

Сum regionibus Russiae Kurschensi, Orelensi, Tulensi, Resaniensi, Voronegiensi et Tamboviensi conterminum est. Aream 24 047 km² et plus 1143  milia incolarum (anno 2019) habet. Metropolis Aquae Tilietanae sunt, aliae urbes Ielecia, Oranienburgum, *Lebedjan*' sunt. Tanais flumen regionis maximum est, Sosna et Voronegia accolae eius sunt.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius regionis Aquitilietanae 
* Pagina de regione Aquitilietana *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

!
Categoria:Constituta 1954
Aquae Tilietanae

thumb|Domus in Aquis Tilietanis (via Gor'kij, 4), saeculo XIX medio aedificatus
**Aquae Tilietanae** vel *Lipetzk* (Russice *Липецк*, *Lipeck*, ante annum 1779 *Липские заводы*, *Lipskije Zavody*) urbs est Russiae, regionis Aquitilietanae metropolis. In ripis Voronegiae fluvii patet, in aestuario fluvii parvi *Lipovka*, scilicet Latine *tiliacea* vel *tilietana*. *Липа*, *tilia*, in insigni urbis picta est. Incolas 509&thinsp;735 habet anno 2018. 

## Historia 
Hamellum in loco Aquarum Tilietanarum in initio saeculi XVII apparuit. Anno 1703 Petrus Magnus fabricam, quae ferrum ad classem construendam produceret, hic aedificari iussit. Circa fabricam *sloboda* crescebat. Anno 1779 nomine hodierno accepto in numerum urbium inclusa est. Fabrica in fine saeculi XVIII deleta est, sed in initio saeculi XIX locus thermalis celebris hic construitur, a quo nomen Latinum captum est. Ferrivia anno 1868 aedificata est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius 
* De historia Aquarum Tilietanarum (*Я.Е. Водарский*. Основание Липецка. Исследования по истории русского города) 
* Monumenta Aquarum Tilietanarum in *Viciitinere* 

Categoria:Urbes regionis Aquitilietanae
Categoria:Condita 1703
Categoria:Thermae Russiae
Stanislaus Sarnitius

**Stanislaus Sarnitius** vel **Sarnicius** (Polonice *Stanisław Sarnicki*), circa annum 1532 natus et die 23 Septembris anni 1597 mortuus, historicus Polonus Latinus fuit.

## Vita
Regiomontii et Wittenbergae in Leucorea, ubi Melanchthonem audiverat, educatus est. Genavae discipulus Ioannis Calvini factus erat, cuius placitis non desistebat. Cum Poloniam revertisset, Cracoviae libros Calvinisticos Polonice edebat. Iussu Stephani Báthory annales Polonicos ab Iapheth usque ad annum 1568 composuit necnon descriptionem terrarum tunc Polonicarum.

## Opera Latina 
* Stanislai Sarnicki Annales sive De origine et rebus gestis Polonorum et Lituanorum libri octo, 1587
* Annalium Polonicorum ... brevissima synopsis ... autore Stanislao Sarnicio, 1582
* Descriptio veteris et novae Poloniae..., 1585

Categoria:Calvinismus
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Historici Poloniae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Scriptores Poloniae
Isthmus Carelicus

thumb|Isthmus Carelicus
**Isthmus Carelicus** (Russice Карельский перешеек, tr. ''Karel'skij perešeek'') est terra inter sinum Finnicum et lacum Ladogam, regio Ingria antiquae, nunc post bellum hibernum ad Russiam pertinens (inter Petropolim urbem et regionem Leninopolitanam eius divisa), a Neva fluvio in meridie et a Viburgo ad fines regionis Leninopolitanae et rei publicae Careliae in septentrione. Vuoksi est flumen isthmi maximum, Viburgum et Corela urbes.

## Nota
## Nexus externi
Categoria:Geographia Petropolis
Categoria:Regio Leninopolitana
Categoria:Res geographicae Russiae
Categoria:Isthmi
Ficus Ruminalis

[thumb|[Denarius (137 a.C.n.) cum litteris SEX PO FOSTLVS. Pastor Faustulus necnon lupa cum geminis prope ficum stant.]]
**Ficus Ruminalis** arbor silvestris est quae ab antiquis Romanis sacra et insignis pro pietate Romana habebatur. Ea in ripa Tiberis iuxta Lupercal, quod sub Palatino monte fuit, stabat, ubi lupa infantes pueros Romulum et Remum relictos invenit. Arbor Ruminae, deae nutricum infantiumque, dedicata et templo deae circumcincta est.

## Nomen 
Adiectivum ruminalis e Rumina, dea nutricatus, nomine ductum est. Cuius etymologica origo rumis aut ruma substantiva sunt. Sunt philologi, qui eius adiectivi originem Romae et Romulo nominibus attribuant, si Roma et Romulus ab antiquo Tiberis nomine, quod Rumon est, nomen acceperint.
[left|thumb|Lupa pueros infantes [Romulus|Romulum et Remum lactat, iuxta deus Tiberis umero reclinatus cubat atque supra Palatinus mons est.]]

## Fabula 
Lupa infantes pueros Romulum et Remum relictos in ripa Tiberis sub arbore fico invenit. Ficus umbram pueris offerebat dum eos  lupa lactabat. Postea pastor Faustulus, qui eos repperisset, cum Acca Larentia uxore curam pro pueris habuit.

## Historia 
In uno Naturalis historia  loco (*Plin. N.H. XV.20.77.*) Plinius Maior augurem Attium Navium arborem in Comitium transtulisse significat, sed eum eventum non satis plane explicavit scribens: “tamquam in comitium sponte transisset Atto Navio augurante.” Quamquam ab eo augure Ficus Navia nomen accipit, Tacitus (*Tac. Ann. XIII.58.*) Arborem Ruminalem eam appellat, fortasse Ficum Naviam in Fici Ruminalis loco satam significans. Livius (*Liv. I.4.5.*) ad suum tempus arborem, quam Ficum Ruminalem nominat, vivere scribit, sed Ovidius (*Ovid. Fast. II.411 ff.*), aetate paulo posterior Livio, tantum vestigia arboris, quae solum caudex esse posset, remanere nuntiat.

## Fontes antiqui 
*  XV.20.77.
* Tacitus, *Annales* XIII.58.
* Livius, *Ab urbe condita libri* I.4.5.
* Ovidius, *Fasti* II.411 sqq.

## Plura legere si cupis 
*Francesca Prescendi, "Réflexions sur le polythéisme romain au prisme d’une petite divinité : Rumina, la déesse de la mamelle allaitante" in *Dieux de Rome et du monde romain en réseaux*, Ausonius, 2021: 153-164

Categoria:Religio Romana
Categoria:Ficus
Categoria:Topographia urbis Romae antiquae
Regio Kurschensis

**Regio Kurschensis** (Russice *Курская область*, tr. *Kurskaja oblast*) est subiectum Foederationis Russicae, die 13 Iunii anni 1934 formatum. In districtum foederalem medium regio inclusa est.

Сum regionibus Russiae Branscensi (a parte septentrione et occidentali), Orelensi (a parte septentrionali), Aquitilietana (a parte septentrione et orientali), Voronegiensi (a parte orientali) et Bielogrodensi (a parte meridionali) contermina est. A partibus meridionali et meridio et occidentali Ucrainae contermina est. Aream 29&thinsp;997 km² et plus 1106 milia incolarum (anno 2019) habet. Metropolis Kurscha est; urbes ceterae Rylscia, *Železnogorsk*, Kurčatov sunt. Oskol, Psola, Semus flumina regionis sunt.

[thumb|left|*Urbs [Curum|Kursk et districtus eius* (ex atlante Ioannis Kirilov)]]
## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius regionis Kurschensis 
* Pagina de regione Kurschensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Constituta 1934
!
Regio Novogardiensis Inferior

**Regio Novogardiensis Inferior** vel **Nizhegorodensis** (Russice *Нижегородская область*, tr. *Nizhegorodskaja oblast*) est subiectum Foederationis Russicae, die 14 Ianuarii anni 1929 formatum. In districtum foederalem Subvolgensem regio inclusa est. Aream 76&thinsp;624 km² et plus quam 3214  milia incolarum (anno 2019) habet. 

## Situs
A parte septentrio-occidentali cum regione Costromensi, a septentrio-orientali cum regione Kirovensi, ab orientali cum rebus publicis Mari El et Tschuvaschia, a meridionali cum re publica Mordovia, a meridio-occidentali cum regione Resaniensi, ab occidentali cum regionibus Volodimiriensi et Analeptriana contermina est. 

## Urbes
Caput regionis Novogardia Inferior est, ceterae urbes sunt: 
* Arsamassium 
* Balachna 
* Sarovia 
* Theotocopolis 
* Vetluga 

Basiliopolis ad Suram olim urbs celebrior erat, nunc colonia urbana.

## Flumina
Volga et Occa sunt flumina maxima, quae in regione confllunt; Klazma et Vetluga et Sura sunt accolae Volgae maximi. Alatyria Surae accola hic oritur. Receptacula aquae Gorkipolitanum et Tscheboxarense in regione aquis Volganis implentur.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius regionis Novogardiensis Inferioris 
* Pagina de regione Novogardiensi Inferiore *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

!
Categoria:Constituta 1929
Regiones Iaponiae

[thumb|400px|[Iaponia|Iaponicarum regionum tabula.]]
**Regiones Iaponiae** officiales administrativae unitates non sunt, sed traditionaliter adhibitae sunt sicuti divisio administrativa Iaponiae in magno contextuum numero: verbi gratiā, tabulae et libri scholares geographiae Iaponiam in has regiones octo dividunt, meteorologicae informationes ex more caeli significationem per has regiones praedicunt et multae societates mercatoriae et institutiones suarum regionum nomen suo in proprio includunt (verbi gratiā; 近畿日本鉄道株式会社, *Chugoku Bank* aut Universitas Tohokuensis). Quamquam Iaponia Iudicia Summa octo habet, eorum iurisdictiones non correspondunt cum his traditionalibus regionibus.

E septentrione in meridiem, haec sunt Iaponicae traditionales regiones octo:
* Esonia, Iaponice 北海道 et Ainuane *Mosir*, (insula Esonia, inclusis Sapporo, Iaponice 札幌 et Ainuane *Sat Poro Pet*, et finitimis insulis);
* Tōhokuensis, Iaponice 東北地方, (septentrionalis Honsua, inclusā urbe Sendai, Iaponice 仙台市);
* Regio Quantoa seu Kantoënsis, Iaponice 関東地方, (orientalis Honsua, inclusis Tokio, Iaponice 東京, et Yokohamā, Iaponice 横浜市);
*Chubuensis, Iaponice 中部地方, (media Honsua, incluso Monte Fusio, Iaponice 富士山), aliquando divisa in:
**Hokurikuensis, Iaponice 北陸地方, (septentrionalis Chubuensis);
**Kōshin'etsu, Iaponice 甲信越, (boreorientalis Chubuensis, incluso Nagano., Iaponice 長野市);
**Tōkaiensis, Iaponice 東海地方, (meridionalis Chubutensis, inclusā Nagoyā,, Iaponice 名古屋市);
*Kansaiensis, Iaponice 関西地方 vel 近畿地方, (inter occidentalem et mediam Honsuam, inclusis Osakā, Iaponice 大阪市; Kōbi, Iaponice 神戸市; et Kyōto vel Kiotone, Iaponice 京都);
*Chugokuensis, Iaponice 中国地, (occidentalis Honsua, inclusā Hirosimā, Iaponice 広島市);
*Shikokuensis seu Sicocus  seu Sicocum seu Shikoku, Iaponice 四国, (insula, inclusā Matsuyamā, Iaponice 松山市);
*Ximum seu Ximoa, Iaponice 九州, (insula Ximum seu Ximoa, inclusis Fukuokā, Iaponice 福岡市, et finitimis insulis).

## Notae
!
Categoria:Iaponia
Athenaeum Regale Athense

thumb|Aedificium veterrimum exstans Athenaei (nunc schola primaria)
**Athenaeum Regale Athense** schola primaria et secundaria Communitatis Francicae Belgicae in urbe Atho sita est.

## Historia 
Anno 1416 magistratus urbis Athi discipulos lingua Latina a sacerdote docendos curabat. Schola tum "magna" tum "latina" appellabatur, serius etiam "collegium". Praeclarus inter discipulos scholae humanista et philologus Iustus Lipsius erat. Schola anno 1794 clausa est, sed iam anno 1803 restituta, ab anno 1808 iterum "collegium" appellabatur, serius etiam "collegium regale" etsi schola urbis Athi erat et non Regni Batavi. Postremo anno 1881 in *athenaeum regale* commutata est, id est scholam secundariam Regni Belgici, nec iam urbis Athi.

## Disciplinae 
Hodie quoque in Atheneo Regali Athensi lingua Latina docetur, sed etiam linguis Anglica Batavaque Hispanicaque (praeter linguam Francogallicam quae lingua publica est), mathematica, historia, geographia, physica, biologia, chemia, oeconomia et scientiis socialibus.

## Notae 
## Nexus externus 
* Situs proprius

Categoria:Gymnasia
Categoria:Scholae Belgicae
Sergius Jurskij

**Sergius Georgii filius Jurskij** (Russice Сергей Юрьевич Юрский, tr. ''Sergej Jur'evič Jurskij''; Leninopoli natus die 16 Martii 1935, Moscuae mortuus die 8 Februarii 2019) fuit actor et moderator theatricus et cinematographicus Sovieticus et Russicus, titulo Artificis popularis RSFSR (anno 1987) nonnullisque aliis signis laudis ornatus.

## Nexus externi
Categoria:Actores Russiae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Solovecenses insulae

thumb|Despectus in Insulas Solovecenses Magnas e mare.
**Solovecenses insulae** (Russice *Соловецкие острова, Soloveckije ostrova*) vel simpliciter *Solovki* (*Соловки*) sunt insulae in mari Albo. In regionem Archangelopolitanam Russiae inclusae sunt. 

Archipelago sunt plus quam centum insulae, quarum maximae:
* *Solovecensis* vel *Solovecensis Magna*
* *Anzerensis*
* *Muxalma*
aliaeque.

Aream communem circa 347 km² et circa 900 incolas habent. Monasterium Solovecense in insula Solovecensi Magna situm est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Archipelagi Oceani Arctici
Categoria:Insulae Russiae Europaeae
Categoria:Mare Album
Categoria:Regio Archangelopolitana
Monasterium Solovecense

thumb|Monasterii Solovecensis photographema de tetrahelicoptero factum
thumb|Philippus Solovecensis in Moscuam intrat (de manuscripto saeculi XVI)
**Monasterium Transfigurationis Domini Solovecense** (Russice *Спасо-Преображенский Соловецкий монастырь*)
monasterium est Ecclesiae Russicae orthodoxae in Solovecensibus insulis situm. A sanctis Sabbatio et Zosimo et Germano Solovecensibus conditum est. Primo sancti Sabbatius et Germanus anni 1429 hic in deserto crucem pepigerunt ibique habitabant, Sabbatio autem mortuo sanctus Zosimus et Germanus huc reverterunt monasteriumque condiderunt. Saeculo XVI monasterium florebat. Annis 1558—1566 ecclesia cathedralis Transfigurationis Domini aedificata est. Anno 1566 archimandrita Solovecensis Philippus metropolita Moscuensis factus est. Mox ab Ioanne Severo carnificatus est, sed monasterium Solovecense crescebat et muniebatur. Nicon patriarcha ibi vota monastica tulit, sed reformationi ecclesiae a Nicone et Alexio tzare coeptae fratres Solovecenses pertinaciter obsistebant, et post schisma octo annos (1668—1676) ab exercitu Moscuensi obsidebantur. Solum proditionis gratia monasterium captum est. Anno 1920 monachi a bolsevicis eiecti sunt et castra Gulagiae notissima (*Castra destinationis peculiaris Solovecensia*) condita sunt. Anno 1990 vita monastica renovata est.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Archangelopolitana
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Russia
Categoria:Condita 1436
Augustinus Moscuensis

**Augustinus**, archiepiscopus Moscuensis et Columnianus, natus Moscuae ut **Alexius Basilii f. Vinogradskij** (Russice *Алексе́й Васи́льевич Виногра́дский*; die 6 (Calendario Iuliano, 17 Gregoriano) Martii  anni 1766 et die 3 (Calendario Iuliano, 15 Gregoriano) Martii аnni 1819 ibidem mortuus, clericus Russicus orthodoxus et poeta Latinus fuit. 

## Vita et opera 
In Academia Slavo-Graeco-Latina educatus erat, ubi et ipse post annum 1802 docuit. In mortem Moyses Humilevski elegiam composuit, post quam nullus clericus orthodoxus Russicus noscitur, qui versus Latine scripserit.  Anno 1818  archiepiscopus Moscuensis factus est, sed proximo anno mortuus est.

## Nexus externi 
* Elegia in mortem Moyses
* De Augustino in *Encyclopaedia orthodoxa* 

Categoria:Nati 1766
Categoria:Mortui 1819
Categoria:Clerici Russiae
Categoria:Episcopi Russiae
Categoria:Poetae Latini Russiae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Zosimus Solovecensis

Sanctus **Zosimus Solovecensis** (Russice *Зосима Соловецкий*), die 17 Aprilis (calendario Iuliano) anni 1478 mortuus, ab Ecclesia Orthodoxa Russica colitur. Monasterii Solovecensis conditor est.

## Vita
In vico Novogardiensi Tolva ad lacum Onegam in Carelia sito parentibus Gabriele et Barbara natus est. Adolescens a parentibus ad matrimonium sollicitatus domum eorum reliquerat et monasticam vitam aggressus est. Initio solus
Novogardiae degit, dein in insulam Solovecensem perrexit, ubi monasterium celeberrimum instituit. Quo in proposito suasorem et socium habuit sanctum Germanum. A Germano adductus, in eodem loco ubi olim sanctus Sabbatius crucem plantaverat, ecclesiam  titulo Transfigurationis eduxit callesque ligneas pro sociis undique convolantibus posuit. Misit ad Ioannem archiepiscopum Novogardiensem fratres, qui hegumenum coenobio novo impetrarent, et accepit Paulum hieromonachum. Sed cum nec Paulus nec successor eius Ionas monasterii labores situsque asperitatem diu ferre potuissent, communi consilio statutum fuit, ut e gremio suo hegumenum eligerent. Zosimus consensu unanimi electus fuit  et archiepiscopo probandus propositus. Interea numerus fratrum crescebat, quare ampliorem ecclesiam Zosimus excitavit et sacras Sabbatii reliquias in eamdem intulit. A reipublicae Novogardiensis moderatoribus impetravit, ut totum archipelagum Solovecensem monasterio tribuerint. Marthae consularis, quae summa potestate in Novogardia potiebatur, initio sibi infestae favorem et gratiam promeruit. Proximam reipublicae Novogardiensis ruinam ei vaticinatus est. Miraculis, ut dicunt, et futura praedicendi dono conspicuus anno 1478 die 17 Aprilis mortuus est. Die 8 Augusti anno 1566 corpus Zosimi, in tumulo, quem effoderat ipse, conditum, in sacellum, Zosimi et Sabbatii nomini sacrum, translatum est; qua die (calendario Iuliano) secundo colitur. Sanctorum albo a concilio Mosquensi, quod Macarius metropolita anno 1547 celebravit, adscriptus est.

## Notae
## Nexus externi
* Vita sancti Zosimi, in: *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus* … scripsit Ioannes Martinov Cazanensis SJ, Bruxellis 1863, p. 110—111.
* Zosimus et Sabbatius Solovecenses in *Encyclopaedia orthodoxa* 

Categoria:Sancti
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Turuchanus

**Turuchanus**, vulgo ***Turuchan*** (Russice *Турухан*), est flumen in Siberia Occidentali, in districtu Turuchanico territorii Crasnoiarensis Russiae, sinister Ieniseae accola, 639 chm patens. Mangasea Nova urbs in ostio Turuchani sita erat; a dextra parte hoc loco Tungusca Inferior in Ieniseam influit.

## Nota
## Nexus externi
* Pagina de Turuchano  in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Systema Ieniseae fluminis
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Facultas Philosophico-Theologica Sancti Georgii (Francofurtum ad Moenum)

thumb|Porta maior ad collegium Sancti Georgii
**Facultas Philosophico-Theologica Sancti Georgii** est collegium Societatis Iesu et seminarium inter-dioecesanum Francofurti in civitate Germaniae situm.

Patres Societatis Iesu collegium cum facultate philosophica et theologica anno 1926 ad educandos seminaristas Dioecesis Limburgensis constituerunt. Hodie seminarium sive convictus variarum dioecesium (etiam Hamburgensis, Hildesiensis, Osnabrugensis, Trevirensis) et academia studiorum alumnorum multorum laicorum est. Quattuordecim professores circiter 400 homines doctrinae studiosos (anno 2018) docent. Facultas instituta est "*pietati et scientiae*" fovendae, ut sententia collegii propria dicit.

Gradus academici qui in facultate conferuntur sunt:
* Sectione philosophica: Baccalaureus Philosophiae, Philosophiae Doctor
* Sectione theologica: Magister Theologiae, Sacrae Theologiae Licentiatus, Sacrae Theologiae Doctor, Habilitatio

Bibliotheca academica 500 fere milia volumina praestat, etiam nonnullos libros Latinos inde ab saeculo XV conservat. Ecclesia collegii anno 1993 erecta est architectura moderna excellente, imaginum autem religiosarum, exceptis statuis sanctae crucis Virginisque Mariae, omnino caret. Hortus magnus sive arboretum arboribus domesticis ac exoticis ornatum aedificia academica circumdat.
thumb|Arboretum cum academico collegii aedificio.

Inter alumnos et professores praeclaros numerantur:
* Stephanus Ackermann, episcopus Trevirensis
* Carolus Iosephus Becker, cardinalis, professor (1965–1969)
* Alfredus Delp, martyr qui contra Nazistas pugnavit
* Aloisius Grillmeier, cardinalis, professor (1950–1978)
* Ludovicus Franciscus Ladaria Ferrer, cardinalis
* Fridericus Lombardi, Stationis Radiophonicae Vaticanae praefectus
* Beatus Ioannes Prassek, martyr qui contra Nazistas pugnavit

Franciscus Papa studium doctoratus in Facultate Sancti Georgii coepit.

## Notae 
## Nexus externi 
Situs interretialis Facultatis Sancti Georgii proprius

Categoria:Facultas Sancti Georgii (Francofurtum ad Moenum)
Categoria:Academiae theologicae
Categoria:Constituta 1926
Reservatum Taimyricum

[thumb|*[Pedicularis alopecuroides* in reservato Taimyrico floret.]]
**Reservatum Taimyricum** (Russice Таймырский заповедник, tr. *Tajmyrskij zapovednik*) vel plenius **Reservatum publicum naturae biosphaerae Taimyricum** (Russice Государственный природный биосферный заповедник «Таймырский», tr. *Gosudarstvennyj prirodnyj biosfernyj zapovednik "Taimyrskij"*) est unum e maximis reservatis naturalibus Russiae, in paeninsula Taimyr situm, nunc ad territorium Crasnoiarense Foederationis Russicae pertinens. Aream 1&thinsp;781&thinsp;928 ha habens, e partibus quattuor compositum est. Die 23 Februarii 1979 creatum, anno 1995 statum reservati biosphaerae a UNESCO obtinuit, et ab anno 2013 institutum administrandi commune cum aliis reservatis paeninsulae Taimyricae terrarumque adiacentium habet. 

## Nota
## Nexus externi
* Pagina de Reservato Taimyrico in situ interretiali instituti administrandi eius 
* Pagina de Reservato Taimyrico in situ interretiali de reservatis naturae Russiae 

Categoria:Territorium Crasnoiarense
Categoria:Condita 1979
Taimyricum
Sabbatius

Sanctus **Sabbatius Solovecensis**, die 27 Septembris (calendario Iuliano) anni 1435 mortuus, ab Ecclesia Orthodoxa Russica colitur. Monasterii Solovecensis condidit.

## Vita 
Ubi natus esset sanctus Sabbatius, nescimus. Tempore Basilii Caeci certe floruit, cum Euthymius Barbatus ecclesiam Novogardiensem administraret. Anno 1396 in coenobio Cyrilli Belozerici monasticam vestem induit. Cum vitam amaret solitariam, in monasterium Balaamicum secessit. Post aliquot annos unde ad mare Album clam abiit. Quo dum pergeret, eremitam quendam invenit Germanum nomine, in profundissima solitudine ad flumen Vygum degentem. A Germano de Solovecensibus insulis, quae tunc temporis plane desertae essent, edoctus, eoque duce iter eas, utcumque difficile, feliciter perfecit. Anno 1429, in loco quem sibi delegerant, crucem erexerunt, ibique in solitudine habitabant. cellaque poBita, vitam severitate horridam intrepidus inivit. Piscatores quidam, in eodem loco sedem suam figere volentes, a duobus angelis pulsi fuisse dicuntur. Interea Germanus ad Onegam fluvium commeatus gratia transfretavit et Sabbatius omnino solus manens et mortem sibi adesse sentiens, ipse insulam reliquit et ad vicum quendam in aestuario Vygi fluvii situm pervenit. Ibi die 27 Septembris anno 1435 sacramentis refectus, mortuus est. Eius nomen in album sanctorum a concilio Moscuensi anno 1547 relatus est. Simul cum Zosimo die 8 Augusti colitur, qua die reliquiae eius in monasterium Solovecense translatae sunt.

## Troparium s. Sabbatio 
## Notae 
## Nexus externi 
* Vita sancti Sabbatii in: *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus* … scripsit Ioannes Martinov Cazanensis SJ, Bruxellis 1863, p. 235.
* Zosimus et Sabbatius Solovecenses in *Encyclopaedia orthodoxa* 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Sancti
Nebula Trianguli

[thumb|[Nebula Trianguli = Messier 33.]]
**Nebula Trianguli**, aliter **Messier 33** est galaxias inter nobis proximas, in grege propinquo comprehensa, latitudine minor quam nebula Andromedae et fortasse huius galaxiae satellita. Anno 1654 ab Ioanne Baptista Hodierna indicata est in opusculo "de admirandis coeli characteribus" his verbis: "Nebulosa ... quae iuxta Triangulum, vel hinc inde, duplex."

## Notae 
## Bibliographia 
* Paul Hodge, *The Spiral Galaxy M33*. Springer Science + Business Media, 2012 (*Astrophysics and Space Science Library*, 379). ISBN 978-94-007-2024-4
* Roeland P. van der Marel et al., "First Gaia Dynamics of the Andromeda System: DR2 Proper Motions, Orbits, and Rotation of M31 and M33" (29 Ianuarii 2019) apud *arXiv.org* pro *Astrophysical Journal*

## Nexus externi 
Categoria:Galaxiae
Categoria:Grex propinquus
Categoria:Res astronomicae nominibus communibus agnitae
Categoria:Triangulum (constellatio)