open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ricardus Caton

**Ricardus Caton** (die 26 Iulii 1842 natus, 2 Ianuarii 1926 mortuus) fuit medicus, physiologus, demarchus Anglicus Liverpolii. Anno 1875, naturam cerebri electricam esse descripsit, ita fundamenta operis Adolphi Beck et Ioannis Berger de EEG undis alpha constituens.

## Pinacotheca 

Fasciculus:AdolfBeck.jpeg|Adolphus Beck
Fasciculus:HansBerger Univ Jena.jpeg|Ioannes Berger

## Notae 
* *Caton R. 1875. "Electrical currents of the brain." *British Medical Journal* 765: 278.

Categoria:Medici Britanniae
Categoria:Physiologi
Niall Horan

**Niall Iacobus Horan** (*Niall James Horan*, natus Mullingar Hiberniae die 13 Septembris 1993) est cantor Hibernicus, olim socius gregis musici One Direction.

## Biographia 
Maurae Gallagher et Bobby Horan filius, natus est in urbe Mullingar in comitatu Westmeath. Sui parentes se separaverunt cum quinque annos natus erat.

Anno 2010 ivit ad spectaculum musicum televisificum The X-factor et tunc formavit cum Harrio Styles, Ludovico Tomlinson, Gulielmo Payne et Zayn Malik gregem musicum One Direction. Non vicerunt agonem sed ex illo tempore celeberrimi facti sunt et publicaverunt 5 albuma. Anno 2016 coeperunt soli canere, et Niall quoque publicavit ex eo 2 albuma.

## Bibliographia 
* Ryan Reed, "Niall Horan Plots Intimate ‘Flicker Sessions 2017’ World Tour" in *Rolling Stone* (10 Iulii 2017)

Categoria:Cantores musicae popularis
Categoria:Nati 1993
Categoria:Homines vivi
Categoria:Cantores Hiberniae
Educatio de iuribus humanis

**Educatio de iuribus humanis** est educatio ad iura humana promovenda quam Iurum humanorum declaratio universalis postulat ad plenam argumentum personalitatis, ad tolerantiam, et ad amicitiam inter gentes promovendum. Et, in concreto, Declaratio et propositum Vindobonae hanc omnes curricula educationis internationalem iurum humanorum legem, humanitarium belli ius, democratiam, et regnum legis implicare postulat et educationem de iuribus humanis pacem a democratia, et iustitiam socialem implicare.

Amnestia Internationalis educationem iurum humanorum medium ad homines mores acquirendos quod dignitatem et aequalitatem in communtate, societate mundi dixit.

## Notae 
*Dies Iurum Humanorum
*Dies mundi tolerantiae

## Nexus externi 
*Introductio educationis de iuribus humanis (Consilium Europae)

Categoria:Educatio
Categoria:Iura humana
Categoria:Ius internationale
Witness for the Prosecution (pellicula 1957)

[thumb|Tyrone Power [personam viri caedis accusati agit.]]

***Witness for the Prosecution*** est pellicula iudiciaria Americana Billy Wilder dispositore anno 1957 edita, quae  ab Agatha Christie narratam ad cinematographiam accommodat. Personae principales a Tyrone Power, Marlene Dietrich, Charles Laughton et Elsa Lanchester aguntur. 

## Argumentum 
In hac pellicula Wilfridus Robarts (Charles Laughton), causidicus celeberrimus, Leonardum Vole (Tyrone Power), hominem de caede amicae aetatis mediae suspectum, defendendum accipit. Christina Vole (Marlene Dietrich), coniunx Germanica Leonardi Vole, primum pollicetur pro defensione rei testari adfirmareque hunc maritum suum alibi fuisse quam in loco delicti. At Christina, comperto hoc matrimonium non valere — nam, cum Leonardo nuberet, adhuc alio matrimonio iuncta erat — accusatoris testis fieri constituit. Dicit in suggestu testatorio coniugem suum sane homicidium confessum esse rogasseque ut mentiatur: ipsam tandem verum dicere velle.

Dum haec in iudicio geruntur, Robarts causidicus in statione ferriviaria occurrit mulieri, quae ei porrigit litteras a Christina Vole scriptas cuidam nomine Max. Res quarum mentio in illis litteris fit magnam Christinae mentiendi causam praebere videntur. Quas litteras Wilfridus ad iudicium refert, et iudices iurati Leonardum Vole absolvunt. 

Post iudicium soli Wilfridus et Christina Vole in exedra manent. Christina, quamvis maritum suum caedis noxium esse sciret, falsis litteris dicit effecisse se, ut maritus innocens videretur. Preterea se amare Leonardum dicit atque ideo fecisse ut fecit. Deinde Leonardus exedram intrat et caedem fecisse se palam confitetur: eodem crimine iterum accusari non posse. Mox osculis obtegitur a Diana (Ruta Lee) datis, puella, quae ei vera est amatrix. Quibus deliciis lacessita Christina maritum suum cultro perfodit. Itaque Wilfridus etiam Christinam Vale defendere constituit.

## Histriones 
* Tyrone Power: in fabula Leonardus Vole, vir crimine accusatus 
* Marlene Dietrich: in fabula Christine Vole (nata Helm), coniunx Leonardi
* Charles Laughton: in fabula Wilfridus Robarts, patronus Leonardi Vole 
* Elsa Lanchester: in fabula nosocoma domestica Wilfridi Robarts 
* Ioannes Williams: in fabula Brogan-Moore, consiliarius iudicialis Wilfridi Robarts
* Henricus Daniell: in fabula advocatus Leonardi Vole, qui Wilfridum de hac causa informat
* Ian Wolfe: in fabula H. A. Carter, magister officinae Wilfridi Robarts
* Torin Thatcher: in fabula accusator publicus (*Crown prosecutor*)
* Norma Varden: in fabula Aemilia Jane French, mulier interfecta 
* Una O'Connor: in fabula Janeta McKenzie, dispensatrix Janetae French, testis accusatoris
* Francis Compton: in fabula Justice Wainwright, iudex
* Philippus Tonge: in fabula Hearne, inspector principalis (*Chief Inspector*)
* Ruta Lee: in fabula Diana, amatrix Leonardi Vole

Categoria:Pelliculae 1957
Categoria:Pelliculae criminales
Categoria:Pelliculae Civitatum Foederatarum
Categoria:Agatha Christie
Temnaspis

***Temnaspis*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod a Ioanne Theodoro Lacordaire anno 1845 constitutum est. Typus generis est *Temnaspis javanus.*
 
## Species
Inter *Temnaspes* digeruntur quinquaginta tres species.

* *Temnaspis amabilis* (Baly, 1878)
* *Temnaspis arida* Westwood, 1864
* *Temnaspis ashlocki* Kimoto & Gressitt, 1979
* *Temnaspis atrithorax* (Pic, 1934)
* *Temnaspis bengalensis* Westwood, 1864
* *Temnaspis bicoloripennis* Pic, 1950
* *Temnaspis bidentatus* Pic, 1922
* *Temnaspis bifasciata* Mohamedsaid, 1999
* *Temnaspis bonneuili* Pic, 1947
* *Temnaspis brunneipennis* Pic, 1926
* *Temnaspis centromaculata* Medvedev & Sprecher-Uebersax, 1997
* *Temnaspis chrysopyga* Westwood, 1864
* *Temnaspis cumingii* Westwood, 1864
* *Temnaspis dohrni* Jacoby, 1899
* *Temnaspis elegans* Chujo, 1951
* *Temnaspis femorata* (Gressitt, 1942)
* *Temnaspis flavicornis* Jacoby, 1892
* *Temnaspis flavonigra* (Fairmaire, 1894)
* *Temnaspis formosana* (Reineck, 1923)
* *Temnaspis fraxini* (Komiya, 1986)
* *Temnaspis humeralis* Jacoby, 1890
* *Temnaspis insignis* Baly, 1859
* *Temnaspis japanica* Baly, 1873
* *Temnaspis javanus* (Guérin-Méneville, 1844)
* *Temnaspis kuntzeni* Reineck, 1913
* *Temnaspis kwangtungensis* (Gressitt, 1942)
* *Temnaspis lugubris* Westwood, 1864
* *Temnaspis lunduensis* Mohamedsaid, 2005
* *Temnaspis nankinea* (Pic, 1914)
* *Temnaspis nigriceps* Baly, 1859
* *Temnaspis nigricollis* Jacoby, 1899
* *Temnaspis nigroplagiata* Jacoby, 1892
* *Temnaspis nigropunctata* (Pic, 1896)
* *Temnaspis omeiensis* (Gressitt, 1942)
* *Temnaspis pallida* (Gressitt, 1942)
* *Temnaspis pua* Li & Liang, 2013
* *Temnaspis pulcher* Baly, 1859
* *Temnaspis purpureotinctus* Medvedev, 2002
* *Temnaspis quadriplagiata* Bryant, 1934
* *Temnaspis regalis* (Achard, 1920)
* *Temnaspis rubens* (Klug, 1834)
* *Temnaspis sanguinicollis* Chen & Pu, 1962
* *Temnaspis sauteri* (Reineck, 1923)
* *Temnaspis septemmaculata* (Hope, 1831)
* *Temnaspis shirakii* (Chujo, 1932)
* *Temnaspis speciosus* Baly, 1859
* *Temnaspis squalida* Allard, 1892
* *Temnaspis syringa* Li & Liang, 2013
* *Temnaspis testacea* (Gressitt & Kimoto, 1961)
* *Temnaspis testaceoapicalis* Pic, 1955
* *Temnaspis vietnamensis* Medvedev, 1985
* *Temnaspis vitalisi* (Pic, 1922)
* *Temnaspis westwoodii* Baly, 1865

 
## Notae

 
## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Lacordaire
Categoria:Taxa 1845
Temnaspis elegans

***Temnaspis elegans*** est species coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quae a Michio Chûjô anno 1951 constituta est. Invenitur in Taivania.

## Notae 
## Nexus externi 
* *Colobaspis elegans* apud insectoid.info.

Categoria:Species animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Chujo
Categoria:Taxa 1951
Temnaspis arida

***Temnaspis arida*** est species coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quae a Westwood anno 1864 constituta est. Invenitur in Borneo.

## Notae 
Categoria:Coleoptera Asiae
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Westwood
Categoria:Taxa 1864
Insulae Ferdinandi Noronhae

thumb|Insulae Ferdinandi Noronhae principalis photographema de aeroplano factum
**Insulae Ferdinandi Noronhae** (Lusitane *Fernando de Noronha*) sunt archipelagus in Oceano Atlantico prope litora Brasiliae. Circa 350 chm ab oris provinciae Pernambucensis distant.

Nomine Ferdinandi de Noronha, expeditionis, quae insulas anno 1501 vel 1502 invenerat, maecenatis, archipelagus nominatus est; Americus Vesputius huius expeditionis particeps fuit.

Insula principalis vel insula Ferdinandi Noronhae, aream 17 chm2 habet; totius archipalegi area 26 chm2 est. Circa 12 insulae et permulta saxa (praeter insulam principalem) partes archipelagi sunt. In insula principali 3108 incolae (anno 2009) habitant; ceterae insulae incolis carent. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Pernambucus
Categoria:Insulae Brasiliae
Categoria:Insulae Oceani Atlantici
Categoria:Loci hereditatis mundialis in America
Craiburga Silvestris

thumb|Insigne urbis Craiburgae Silvestris.
**Craiburga Silvestris** (Theodisce *Waldkraiburg*) est commune et urbs maxima in circulo Bavarico Muhldorpiense ad Aenum. Numero incolarum 23&thinsp;604, Craiburga Silvestris est urbs secunda a maxima in regione Bavariae meridianae et orientis post Rosenheimium.

## Geographia 
Craiburga Silvestris in regione ante Alpes Bavarica situm est atque circiter 10 km a capite circuli Muldorfense (Theodisce *Mühldorf am Inn*), 60 km a capite Bavarica Monaco longinquum est.
thumb|Tabula.

Vicina communia sunt septentrionalia Lapis Heroum et Amfinga, septentrionale orientale Silva Muhldorpiensis, orientale Pollinga, meridiana Chrayburga ad Aenum et Iettenbacum, occidentale est Ascowa.

Ante reformationem regionis Craiburga Silvestris hodierna dividebat in communia Fraham, Burtinam et Craiburgam Silvestrem.

Craiburga Silvestris commune constat ex 18 vicis et solitudinibus.

## Res publica 
Distributio sedium in consilio urbano ab electione anno 2020:
* CSU: 9 sedes
* UWG: 11 sedes
* SPD: 4 sedes
* AfD: 3 sedes
* Virides: 2 sedes
* FDP: 1 sedes

Magister civium est ex anno 2014 Robertus Pötzsch (UWG).

## Res visendae 
* Domus Cultus est locus occursus culturalis et socialis in urbe
* Ecclesia parochialis Christi Regis Romana Catholica
* Ecclesia parochialis et peregrinationis Sacrae Assumptionis Mariae Romana Catholica Burtinaethumb|Ecclesia parochialis Burtinae
* Ecclesia Sancti Erasmi
* Ecclesiae Epingae et in meridie Craiburgae Silvestris
* Ecclesia parochialis Evangelica
* Iter Historicum 
* Theatrum cinematicum nomine „Cinewood“

## Notae 
## Bibliographia 
* Situs interretialis communis proprius.

Categoria:Communia Bavariae
Geometria sacra

[thumb|upright|Interior pars exemplaris [solidum Platonicum|solidi Platonici spatii planetarii in Systemate Solari, in *Mysterio Cosmographico* Ioannis Kepleri libro (1596).]]
[thumb|upright|[Spiralis auctus logarithmici testae *Nautili.*]]
[thumb|[Mandala|Maṇḍala Hinduica.]]
**Geometria sacra** significationes symbolicas sacrasque certis formis proportionibusque geometricis tribuit. Consociatur cum fide certum deum esse mundi geometrum. Geometria in designatione et constructione aedificiorum religiosorum adhibita, sicut ecclesiarum, templorum, mescitarum, monumentorum religiosorum, ararum, et tabernaculorum, aliquando sacra existimatur. Quae notio temenoi, nemoribus sacris, campis vicanis, pagodis, puteis sacris, creationi artis sacrae, aliisque spatiis sacris etiam adhibetur.

* Circulus
* Latomismus
* Mandala
* Pyramis
* Quadratum
* Stonehenge
* Tholus

## Notae
## Bibliographia
* Bain, George. 1973. *Celtic Art: The Methods of Construction.* Dover. ISBN 0-486-22923-8.
* Bamford, Christopher. 1994. *Homage to Pythagoras: Rediscovering Sacred Science.* Lindisfarne Press. ISBN 0-940262-63-0.
* Bromwell, Henry P. H. 2010. *Restorations of Masonic Geometry and Symbolry: Being a Dissertation on the Lost Knowledges of the Lodge,* ed. Kevin Townley. Lovers of the Craft. ISBN 978-0-9713441-5-0.
* Critchlow, Keith. 1970. *Order In Space: A Design Source Book.* Novi Eboraci: Viking.
* Critchlow, Keith. 1976. *Islamic Patterns: An Analytical and Cosmological Approach.* Schocken Books. ISBN 978-0-8052-3627-9.
* Iamblichus. 1988. *The Theology of Arithmetic: On the Mystical, Mathematical and Cosmological Symbolism of the First Ten Numbers,* ed. Robin Waterfield et Keith Critchlow, conversus a Robin Waterfield. Phanes Press. ISBN 978-0-933999-72-5.
* Johnson, Anthony. 2008. *Solving Stonehenge: The New Key to an Ancient Enigma.* Londinii: Thames & Hudson. ISBN 978-0-500-05155-9.
* Lesser, George. 1957–1964. *Gothic cathedrals and sacred geometry.* Londinii: A. Tiranti.
* Lawlor, Robert. 1989. *Sacred Geometry: Philosophy and practice.* Art and Imagination. Londinii Thames & Hudson. ISBN 0-500-81030-3.
* Lippard, Lucy R. 1983. *Overlay: Contemporary Art and the Art of Prehistory.* Novi Eboraci: Pantheon Books. ISBN 0-394-51812-8.
* Mann, A. T. 1993. *Sacred Architecture.* Element Books. ISBN 1-84333-355-4.
* Michell, John. 1972. *City of Revelation.* Abacus. ISBN 0-349-12320-9.
* Schneider, Michael S. 1995. ''A Beginner's Guide to Constructing the Universe: Mathematical Archetypes of Nature, Art, and Science.* Harper. ISBN 0-06-092671-6
* .
* "The Golden Mean." *Parabola* 16, no. 4 (1991).
* West, John Anthony. 1983. *Inaugural Lines: Sacred geometry at St. John the Divine.* *Parabola'' 8, no.1 (Ver).

## Nexus externi
*
Trippstein

**Trippstein** notissimus excursionum locus est quo migrantes visus pulcri caussa devertere solent. Situs est in altitudine 504 metrorum in saxis lapide fissili argilloso supra oppidum Schwarzburg in Germania. 
## Quid sit
Institor Georgius Henricus Macheleid in rupibus sibi domunculam construxit quam postea principi Schwartzburgensi dono donavit. Tum Macheleid, quamvis fabrica eius in Sitzendorf in urbe haud procul distanti esset, iam dudum incola Schwarzburg factus est. Ei tabula commemorativa casellae affixa est. 

Gravitudinem speculae istius anno 1816 cum aliis Ludovicus Fredericus Hesse historicus sublineavit.

Iam saeculo XVIII exeunte vallis flumini Schwarza assita - itaque vertex Trippstein monticuli ipse quoque! - periegesis et philotheoriae caussa libenter visitabantur. Inter viatores voluptarios etiam Ioannes Volfgangus Goethius, Gulielmus de Humboldt, Arthurus Schopenhauer fuerunt. Saepius in epistulis sive historiis Trippstein laudanter describebatur. Neque pictores et delineatores eum locum spernebant: picturas effecerunt e.g. Thiele, Kämmerer et Martini.

Nostris diebus semita quae pro Henrico Cotta nominata est directo ad speculam istam ducit. Unde Albimontium pergere licet.

## Nomen
In vico Bechstein ad septentrionem vergenti caupona quaedam nominatur *Landgasthof und Pension Zum Trippstein*. Statio ferriviaria prima in via inter ``Rottenbach~~ et ``Katzhütte~~ appellatur *Bechstedt-Trippstein*. Quae olim periegesim tota in valle promovebat atque incitabat.

## Notae
## Nexus externi
*Nova in paginis communitatis Sitzendorf
*Trippstein et alii loci visu digni in circumiacentibus areis 
*Deversorium *Zum Trippstein* in Bechstedt
Lapis fissilis

repertus]] 
**Lapis fissilis** omnis petra, quae facile in tabulas tenues minutas rumpi potest, appellatur.

Secundum mineralogicum statum (chloritum, calx, creta fossicia, argilla) porro distingi potest. Homines iis rebus utuntur ad aedes tegendas, ad maeniana stratenda, ad tabulas scriptorias efficiendas. Pro pinacibus in scholis versio quam maxime nigra praefertur.

## Notae
*Schistus
## Nexus externi
* Lexicon de lapidibus fissilibus 
* Societas *Schiefer-Fachverband in Deutschland*
* Paginae *Arbeitsgemeinschaft Schiefer*
* Societas historia de lapidibus fissilibus exercendis 
* Quomodo lapis fissilis in constructionibus usui esse potuerit et possit 
* Lapis fissilis in Westphalia meridiana
Sphondylia

***Sphondylia*** est genus coleopterorum subfamiliae Megalopodinarum familiae Megalopodidarum, quod ab Iulio Weise anno 1902 constitutum est. Typus generis est *Sphondylia magnicollis.*

## Species
Inter *Sphondylias* digeruntur viginti tres species.

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Megalopodidae
Categoria:Taxa Weise
Categoria:Taxa 1902
Ismene (Antigonae soror)

[thumb|[Stemma genealogicum.]]
In mythologia Graeca **Ismene**, regio loco Thebis in Boeotia nata, fuit filia Oedipodis et Iocastae, soror Antigonae, Polynicis, Eteoclis.
## In antiquis tragoediis 
[thumb|Tydeus [Ismene (Antigonae soror)|Ismenen persequitur in amphora Corinthiaca.]]
In pluribus tragoediis antiquis apparet ut in Aeschyli *Septem contra Thebas* vel *Oedipus Coloneus* Sophoclis. Praecipue tamen nota est per *Antigonam* eiusdem poetae. In hac tragoedia timiditate Antigonam sequi et Creonis edictum violare recusat. Damnatà vero Antigonà mox fortitudinem et constantiam ostendit dum cum sorore quamvis se repellente mori vult.

## Qui fabulam diverse tradiderint 
Fuerunt et aliae diversae traditionesː ita poeta Mimnermus Ismenen a quodam Theoclymeno amatam canebat qui a Tydeo occisus est. Simili modo apud poetam Latinum Statium Ismene ab Atye amatur qui eius gratia pro Thebanis pugnat. A Tydeo in proelio vulneratus Atys in sinu sponsae ultimum spiritum efflat. In *Dithyrambis* Ion Chius et Ismenen et Antigonen ab Eteoclis filio Laodamante in Heraeo concrematas esse narrabat.

## In theatro moderno 
In modernis quoque fabulis scaenicis invenitur Ismene ut in *Antigone et la Piété* Roberti Garnier (1580) aut *Antigone* Iohannis Cocteau (1922, publicata 1928) aut *Antigone* Ioannis Anouilh (1944) qui indolem satis puerilem personae indidit.
## De nomine 
Nomen Ismene/Ismenos heroidi cum colle et flumine Boeotico commune erat, unde et epitheton divinum Apollinis *Ismenii* in illa regione venerati.
## Notae 
## Fontes 
* Aeschylus, *Septem contra Thebas*
* Sophocles, *Antigone* et *Oedipus Coloneus*
*Statius, *Thebaidis* libro octavo
## Plura legere si cupis 
*Ana Iriarte, "Ismène, Chrysothémis et leurs sœurs" in *Héros et héroines dans les mythes et les cultes grecs*, Presses Universitaires de Liège, 2000ː 57-66.

## Nexus externi 
*[Ismene apud Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft(https://la.wikipedia.org/wiki/Paulys_Real-Enzyklop%C3%A4die_der_classischen_Altertumswissenschaft) ]
Categoria:Mythologia Thebana
Inhibitor proteasis (pharmacologia)

**Inhibitores proteasis** sunt medicamenta, qui ad enzyma, quae proteina secant (proteases), agunt. Clara sunt medicamenta antiviralia, ut contra SIDA (HIV-1) vel hepatidem C, etiam paucis substantiis contra symptomata graviora apud COVID-19. Inhibitores proteasis hic replicationem virorum biologicorum obsidione proteasum viralium ope inhibent.

Nomina inhibitorum proteasis HIV-1 **-navir**(**um**), hepatiditis C viri **-previr**(**um**) terminant.

Effectus adversarii sunt lipodystrophia, hyperlipidaemia, diabetes mellitus 2, calculi renales.

## Notae 
!
proteasi inhibitores
Eduardus Cassidy

**Eduardus Idris Cassidy** (natus die 5 Iulii 1924; mortuus die 10 Aprilis 2021) fuit cardinalis Australianus Ecclesiae Catholicae. Praeses Pontificium Consilium ad Unitatem Christianorum Fovendam inter 1989 et 2001 fuit.

## Nexus externi
* Cardinalis Cassidy apud hierarchy.org.

Categoria:Cardinales
Categoria:Incolae Australiae
Gemmei (imperatrix)

thumb|Imago Imperaticis Gemmei.
[thumb|[Monumentum nummi "Wadoukaichin" in Saitama]]
[thumb|[Sepulcretum Imperatricis Gemmei in Nara]]
**Gemmei** (Iaponice 元明天皇, nata anno 660; mortua die 29 Decembris 721) est XLIII imperatrix Iaponiae, qui anno 710, Iaponiae caput ex Fijiwara ad Heijō-kyō transtulit, et anno 712 manuscriptum *Kojiki*, veterrimus liber de historia Iaponiae per Iasumaro Ono (Iaponice 太安万侶) perfecit. Anno 715 statum morachiae pro Imperatrice Genshō abdicavit.  Etiam primum nummum in historia Iaponia "Wadoukaichin" (Iaponice:和同開珎) cudere ordinavit. Et in ''Man'yōshū'' carmina wakarum a Impratrice Gemmei sunt.

## Notae 
Categoria:Imperatores Iaponiae
Categoria:Mulieres
Heijō-kyō

[thumb|[Aedificium principale "Daigokuden."]]
thumb|Porta "Suzakumon."
[thumb|[Tabula geographica Heijō-kyō.]]
**Heijō-kyō** (Iaponice 平城京) est situs historicus et ruina antiqua Iaponiae in Nara, quae ab Imperatrice Gemmei anno 710 condita est et caput Iaponiae mansit ab anno 710 usque ad annum 794, cum sedes imperii ad Heian-kyō (Iaponice: 平安京) translata est.

Anno 1998 in tabulas UNESCO Mundi Hereditatis relatus est, et anno 2010 aedificium principale "Daigokuden" restitutum est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs publicus musei ruinarum Heijō-kyō

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Iaponia
Nucifrangibulum

thumb|Nucifrangibulum forcipale.
thumb|Nucifrangibulum effigie humana ex Hercynia (*Erzgebirge*).

**Nucifrangibulum** est instrumentum manuale ad frangendum putamen nucis, amygdalae, iuglantis vel aliorum fructuum siccorum. Nucifrangibulum constat ex vecte, aut ex coclea, aut ex retentorio, quo putamen, donec hiet, exprimatur. Etiam fieri potest, ut nucifrangibulum in simulacrum humana effigie figuretur, quod malis firmis nuces frangat.

At non opus est nucifrangibulo ad omnis generis nuces aperiendas, nam putamina arachidis manibus nudis frangi possunt, et putamina pistaciorum et manibus et aliis putaminibus aperiri possunt. Sed duriorum nucum, sicut abellanae, putamen non sine nucifrangibulo rumpi potest. Si quis malleo utatur, sciat eum mediocrem operam mundatoriam exspectare.  

## Pauca de historia 
Sine dubio putamina nucum antiquitus dentibus quoque frangi solebant, ut ex Plauti testimonio oblique elucet. Nam apud eum *nucifrangibulum* facete ad dentes refertur. Sed deficientibus dentibus quaelibet res dura, sicut lapis malleusve, satisfacere potuit. Sane dubium non est, quin iam apud antiquos instrumento quodam, quod "nucifrangibulum" vocari potest, putamina nucum rumperentur, et fama est nucifrangibulum ornatum in sepulchro (circiter ex anno 300 a.C.n.) prope Tarentum repertum esse. 

In Germaniae orientalis regionibus metalliferis orta sunt simulacra nucifrangibula humana effigie instructa, quae exeunte saeculo XVII artifices loci formare coeperunt. Quae utensilia machinis confici et ex Germania in alias terras Europae exportari annis 1870 coeptum est. Fama est Wilhelmum Füchtner illis annis primum exsculpsisse simulacrum militari effigie praeditum, quod nucifrangibuli vice operaretur. 

Hodie etiam multa simulacra nucifrangibula sunt, quae ornamenti causa tantum adhibentur nec nuces frangere possunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* Albright, Mary Beth (2014) Why Fancy Nutcrackers Don’t Actually Crack Nuts. *National Geographic* 8.12.
* Jeremiah, Marel (2015) ''MarEl's weihnachtliches Sammelsurium.* Neobooks.
* Malone, Noreen (2010) In a Nutshell. A brief history of nutcrackers. *Slate*.
* Mills, Robert (2001) *Nutcrackers.* Shire Books.
* Rittenhouse, Judith A. (1992) *Ornamental and Figural Nutcrackers.'' Collector Books.

## Nexus externi 
* Nussknackermuseum in Montibus Metalliferis
* Nutcracker Museum Leavenworth
* Crackerjack nutcrackers; C.L. Rimes Limited, Leeds, UK; 1969; T92. eHive.
 

Categoria:Inventiones
Categoria:Nuces et semina edulia
Categoria:Instrumenta culinaria
Ioannes Berger

**Ioannes Berger**:
* Ioannes Berger (medicus) (1873–1941), medicus Germanicus
* Ioannes Berger (scriptor) (1926–2017), scriptor Anglicus
Cultivarietas

[thumb|*[Osteospermum* 'Pink Whirls', cultivarietas pro floribus venuste coloratis dilecta,]]
[thumb|upright=0.8|[Libertas Hyde Bailey (1858–1954) vocabula *cultigenum* anno 1918 et *cultivarietatem* anno 1923 creavit.]]
[thumb|*[Triticum aestivum,* ab eruditis cultigenum putatum, est species ab aliis triticis distincta, secundum notione specierum biologicarum. Multae cultivarietates diversae intra hoc cultigenum considerate generatae sunt. Alia cultigena species distinctae non existimantur.]]
[thumb|upright=0.8|Cultivarietas *[Oncidium|Oncidii,* generis orchidacearum.]]
[thumb|upright=0.8|*[Leucospermum* 'Scarlet Ribbon', mixtura in Tasmania creata ex *L. glabro* et *L. totto.*]]
**Cultivarietas** (ex Anglicis *cultivated* + *variety*) est planta quam homines proprietates desideratas petentes generant, quae in quaque generatione nova regignuntur per rationem sicut usus insitorum, cultura texturae, et generationem seminum diligenter cohibitam. Plurimae cultivarietates ex considerata hominum tractatione, sed aliquae e plantis feris quibus sunt proprietates distinctae oriuntur. Nomina propria cultivarietatum secundum praecepta Codicis Internationalis Nominum Plantarum Cultarum eliguntur, et non omnes plantae cultae cultivarietates rite appellantur. Horticulturistae plerumque credunt vocabulum *cultivarietas* creatum fuisse ut 'varietatem cultam' significaret.
 
Multae plantae populo gratae, sicut rosae, camelliae, narcissi, et rhododendra, sunt cultivarietates a selectione humana aut a lusu in feris generatae, et pro colore, forma, vel magnitudine florum et foliorum, forma habituque omnis organismi, aliisve proprietatibus desideratis porro propagatae. Similiter, paene omnes orbis terrarum fruges agriculturales sunt cultivarietates, quae pro fructibus maioribus, sapore, facultate morborum repugnandorum, aliisque proprietatibus selectae sunt, atque victu quam minime nunc adhibentur plantae ferae. Arbores quae in silvicultura adhibentur sunt praecipuae formae pro naturali ingenio aucto et fructu materiae cultae.

Cultivarietates sunt maior pars cultigeni, latioris gregis a Libertate Hyde Bailey anno 1923 propositi, qui definitur planta cuius origo vel selectio praesertim ex considerato opere humano derivatur. Cultivarietas non est eadem res ac varietas botanica, quae est gradus taxinomicus sub subspeciem positus, ac regulae quidem botanicarum varietatum et cultivarietatum creandarum inter se discrepant.

* Agricultura
* Herbarium
* Horticultura
* Ingeniaria genetica
* Mutatio genetica
* Plantae ornamentales
* Res novae virides
* Seminium
* Taxinomia Linnaeana
* Taxinomia plantarum
 
## Notae
## Bibliographia 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
 
## Nexus externi 
* *The International Code of Nomenclature for Cultivated Plants* (editio ultima, 2009).
* International Cultivar Registration Authorities.
* "The Language of Horticulture."
* Commentarius ony Lord. *The Plantsman,* magazina
* Hortivar – The Food and Agriculture Organization of the United Nations Horticulture Cultivars Performance Database.
 

Categoria:Taxinomia plantarum
Autolycus Pitanaeus

**Autolycus Pitanaeus** (Graece Αὐτόλυκος ὁ Πιταναῖος),  circa annum 360  a.C.n. Pitanae natus et circa annum 290  mortuus, fuit astronomus et mathematicus Graecus.  

thumb|Autolyci *De sphaera quae movetur* editionis anni 1587 titulus
Opera Autolyci duo extant, *De sphaera quae movetur* (περὶ κινουµένης σφαίρας) et *De ortibus et occasibus* (περὶ ἐπιτολῶν καὶ δύσεων).

Crater lunaris nomine Autolyci nuncupatus est.

## Nexus externi
* Operum Autoluci editio Graeca (Hultsch, 1885)

Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Mathematici Graeci antiqui
Categoria:Astronomi Graeci antiqui
Astrocytus

thumb|Astrocytus viridi colore auctus.
**Astrocyti** sunt genus cellularum glialium in systemate nervoso centrali, ob formam stellae similem ita nominati (Graece ἀστήρ). In cerebro ceteras cellulas gliales numero superant. Talibus officiis fungi credunturː
* Velut viscum structuram sustinent et intervalla inter neura servant.
*In fetu neura nascentia ad iustum locum ducunt.
* Nutrimenta a sanguine ad neurona transferunt et parvam quantitatem glycogeni condunt.
* Capillaria in cerebro ita moderantur ut impermeabile saeptum inter sanguinem et encephalum fiat.
*Vulnera sarciunt et cicatrices ducunt.
* Nonnullos neurotransmissores sorbent (glutamatum et Acidum γ-aminobutyricum), eorum actioni terminum imponentes.
* Sorbent quoque supervacanea ionta K+ in liquido encephalico, quorum si modum excessit numerus causa epilepsiae fit. 
* Synapses  neuronum moderantur, sive filamenta inter neura adiacentia protrudentes retrahentesque sive per signa chemica.
* Iunctiones cavae (Anglice *gap junctions*) inter neura et astrocytos inventae sunt quae communicationem chemicam permittunt. Ipsi astrocyti nonnumquam neurotransmissores quosdam in spatium extracellulare emittunt. Proteinum thrombospondinum emittunt quo neura ad novas synapses connectendas incitant, quod ad memoriam et discendi facultatem pertinere creditur.

Astrocyti senescentes aut alia quadam de causa debiles ad neurodegenerativos morbos multum conferunt.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
*Barbara Di Benedetto, *Astrocytes : methods and protocols*, Humana Press, 2019.
## Nexus externi 
*The Anatomy of astrocytes
Categoria:Cellulae gliales
Oligodendrocytus

thumb|Quomodo oligodendrocyti vagina myelini axones tegant.
**Oligodendrocyti** sunt genus cellularum glialium in systemate nervoso centrali. Verba Graeca e quibus nomen eorum compositum est "cellulas paucorum ramorum (verbatimː arborum)" Latine interpretari possis. Eadem vice in systemate nervoso centrali funguntur atque cellulae Schwannenses in systemate nervoso periphericoː vagina myelini axones circumdant. Non eodem modo tamenː nam non ipsi oligodenrocyti axonibus sese circumvolvunt sed pseudopedes protrudunt qui sese circa partem axonum volvunt. Ita superstratae membranae lipideae axonem electrice dissociant et fluxum iontium trans membranam axonalem cohibent. Quo facto celerius signa electrica longitudinem axonum percurrunt. Pseudopodes unius oligodendrocyti ad plures axones tendunt et unus axon a pluribus oligodendrocytis per intervalla circumvolvitur.

Oligodendrocyti axonibus sectis aut vulneratis  opem non ferunt (in quo a cellulis Schwannensibus multum differunt)ː quocirca neurones systematis nervosi centralis semel laesi plerumque pereunt nec restitui possunt 

## Notae 
## Plura legere si cupis 
**The biology of oligodendrocytes*, curantibus Patricia J. Armati et Emily K. Mathey. Cambridge University Press, 2010 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
*Monika Bradl et Hans Lassmann, "Oligodendrocytes: biology and pathology", *Acta Neuropathologica*, 2010ː 37-53. 
**Oligodendrocyte : methods and protocols*, curantibus David A. Lyons et Linde Kegel. Humana Press, 2019.
## Nexus externi 
*Différence entre les oligodendrocytes et les cellules de Schwann
Categoria:Cellulae gliales
Dado Coletti

**Dado Coletti** (natus *Ricardus Broccoletti* die 27 Augusti 1971 Romae Italiae) est annuntiator televisivus ac radio et theatralis et pellicularum histrio Italicus.
## Cinematographia 
* *i laureati*, directo ab Leonardus Pieraccioni

## Notae 
Categoria:Actores Italiae
Categoria:Cinematographia
Antonius Minturnus

**Antonius Minturnus** (Italice *Antonio Minturno*), anno 1500 Traiecti natus annoque 1574 Crotone mortuus, fuit humanista, episcopus Ecclesiae Catholicae, et poeta Latinus.

## Vita et opera
Augustini Niphi discipulus erat. Ab anno 1529 Romae habitabat, ubi particeps primi collegii Iesuitici Neapoli creandi fuit. Ab anno 1559 episcopus Augentinus, postea usque ad mortem episcopus Crotoniensis fuit. Concilio Tridentino adfuit.

*De poeta* librum clarum Venetiae anno 1559 edidit; Italice de arte poetica tractatum edidit anno 1563. Eius carmina Latina in tres collectiones collecta sunt: *Carmina* (1548), *Poemata* (1562) et *Poemata Tridentina* (1564). Necnon Italice versus componebat: *Epistola ad Paulum Iovium* Minturni etiam nota est, et tractatus minor *De officiis Ecclesiae praestandis* (Venetiae 1564).

Torquatus Tassus dialogum *Minturno, ovvero de la bellezza* (*Minturnus, aut De venustate*) ei dedicavit.

## Nexus externi
* *De poeta* Minturni liber
* *Poemata Tridentina* Minturni

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Episcopi Italiae
Categoria:Humanistae
Categoria:Philologi Italiae
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Cellula ependymalis

thumb|Ependymocyti canalem vertebralem cingentes.
**Cellulae ependymales** vel **ependymocyti** sunt genus cellularum glialium in systemate nervoso centrali; ventriculos cerebri et canalem vertebralem cingunt et liquorem cerebrospinalem elaborant quem ciliis movent (sunt enim cellulae ciliatae). Transitum substantiarum inter liquidum cerebrospinale et liquidum neurona rigans moderantur. In regione subventriculari et in hippocampo praecursoriae cellulae ad novas cellulas gliales atque etiam nova neura generanda esse videntur quae 'cellulae praecursoriae ependymales' appellantur.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
*Marie Daclin, *Mécanismes de développement des cellules épendymaires : origine et lignage des cellules épendymaires dans le cerveau des mammifères*, Parisiis, 2018. (Dissertatio academica).
*Axel Honoré, *Effet des Cellules Gliales Olfactives issues des Bulbes Olfactifs sur les cellules souches épendymaires et leur progénie après une lésion médullaire*, Rotomagi, 2017. (Dissertatio academica).
*S. A. Moore, "The Spinal Ependymal Layer in Health and Disease", *Veterinary Pathology*, 2016ː 746-753.

## Nexus externi 
*Ependymal Cells: Characteristics, Types and Functions
*Biology dictionary
Categoria:Cellulae gliales
Iuscellum ostrearum

[thumb|蚝仔粥 seu *Chiu chow oyster congee* ("iuscellum ostrearum modo [Chaozhou") Hongcongi inlatum]]
[thumb|*Oyster soup* ("iuscellum ostrearum") apud popinam ''[Brennan's* Novae Aureliae inlatum]]
**Iuscellum ostrearum** est sorbitio quae praesertim ex ostreis confectum. Praeceptum Europaeum antiquissimum ab Anna Glasse anno 1747 datum est: sorbitio de iure piscium confici iubetur cui ostreae vitellique ovorum adduntur. Apud Sinas (atque praecipue Quantuniae) iuscellum de oryza paratur cui ostreae et aromata adduntur.

## Bibliographia 
* 1747 : 
* 1832 : N. K. M. Lee, *The cook's own book, being a complete culinary encyclopedia* (Bostoniae: Munroe and Francis) pp. 130-131 ("Oyster soup")
* 1861 : Herbert Byng Hall, *The Oyster: where, how, and when to find, breed, cook, and eat it* (Londinii: Trübner, 1861) p. 59 ("Oyster soup")
* 1870 : 
* 1872 : Urbain Dubois, *Cuisine de tous les pays: études cosmopolites''. 3a ed. (Lutetiae: Dentu, 1872) pp. 69-70 ("Soupe maigre aux huîtres; Soupe aux huîtres à l'américaine")
* 1885 : ''Prof. La Fayette's French family cookbook*. "London, New York and Chicago" (re vera Chicagine?): Paris Publishing Co., 1885  ("Bordeaux oyster soup")
* 1893 : Jessup Whitehead, *Cooking for profit: A new American cook book*. Chicagine  ("Oyster soup aux fines herbes or New Orleans style")
* 1941 : M. F. K. Fisher, *Consider the Oyster''. Duell, Sloan and Pierce ("cream of oyster soup; oyster soup; oyster bisque")

## Nexus externi 
* "Teochew's oyster porridge" ("iuscellum ostrearum modo Chaozhou") apud *Le Plain Canvas*
* "Oyster Congee" apud *Unfamiliar China*
* "Chiu chow oyster porridge" apud *Char in the Kitchen*

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Sorbitiones
Potagium ostrearum

[thumb|[Maria Antonius Carême coquorum princeps: ille "potagium piscium Anglicum dominae Morgan" (ostreis prima acie monstratis) anno 1829 primus invenit]]
[thumb|[Sydney, domina Morgan|Sydney Owenson domina Morgan qui anno 1829 peregrina Lutetiam petiverat]]
**Potagium ostrearum** in Francia et Anglia a saeculo XVII variis modis paratur illisque convivis infertur qui ostreas crudas comedere nolunt. Praeceptum deliciosissimum a Carême anno 1829 ad honorem Sydneiae dominae Morgan inventum est, eo tempore quo ille Lutetiae apud Iacobum de Rothschild mercatorem divitissimum operam dabat, sicut ipse in opere postumo ''L'Art de la cuisine française au dix-neuviême siècle* (1833), confectione ferculi minutissime descripta, paucis verbis meminit.
 
## Bibliographia 
; Praecepta varia
* 1656 : Pierre de Lune, *Le Cuisinier'' (Lutetiae: David) p. 97, p. 118 ("Potages d'huistres; Huistres en ragoust")
* 1685 : Robert May, *The Accomplisht Cook* (5a ed. Londinii)  ("To stew oysters in the French Way; To stew Oysters otherways; Oysters in stoffado")
* 1733 : 
* 1742 : [Menon], *La Nouvelle Cuisine ... continuation au Nouveau traité de la cuisine*. Lutetiae  ("Huîtres en ragoût")
* 1742 : François Marin, *Suite des Dons de Comus*. Lutetiae: veuve Pissot  ("Huîtres en ragoût; Huîtres à la poulette; Huîtres à l'eau")
* 1747 : 
* 1832 : N. K. M. Lee, ''The cook's own book, being a complete culinary encyclopedia* (Bostoniae: Munroe and Francis) p. 131 ("Oysters stewed")
* 1861 : Herbert Byng Hall, *The Oyster: where, how, and when to find, breed, cook, and eat it* (Londinii: Trübner) p. 58 ("Stewed oysters")
* 1873 : 
* 1941 : M. F. K. Fisher, *Consider the Oyster*. Duell, Sloan and Pierce ("Oyster stew")

; Potagium piscium Anglicum dominae Morgan
* Lady Morgan, *France in 1829-30* (Londinii: Saunders and Otley, 1830) vol. 2 pp. 402-420
* "Potage anglais de poisson à Lady Morgan" in Maria Antonius Carême, *L'Art de la cuisine française au dix-neuviême siècle* (1833) pp. 197-199
* Vittoria Di Palma, "Empire Gastronomy" in *AA Files'' no. 68 (2014) pp. 114-124 JSTOR; "Fish Soup à la Lady Morgan" ibidem pp. 111-113 JSTOR

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Potagia
Categoria:Maria Antonius Carême
Ostreae Rockefeller

[thumb|upright=1.25|[Gastronomia Novae Aureliae: Ostreae Rockefeller in popina ''Antoine's* Novae Aureliae die 29 Aprilis 1937 inferuntur. Consedent, a sinistra parte, Eliot Roosevelt, Ricardus Leche gubernator Ludovicianae, praeses Franklinus Roosevelt, Robertus Maestri urbi praefectus. Medio adstat (collario nigro) popinae patronus Roy Alciatore, ostrearum Rockefeller primus inventor]]
**Ostreae Rockefeller** (Anglice *oysters Rockefeller*) est ferculum ostrearum fartarum apud popinam *Antoine's* Novae Aureliae in urbe Ludoviciana ante annum 1909 ab Iulio Alciatore inventum. Ferculum ad honorem Ioannis Rockefeller appellatum est, sed rationem nominationis nescimus.

[thumb|[Gastronomia Burgundica:  (*Escargots à la bourguignonne*) inlatae, cyatho vini Mursaltiae albi apposito]]
*Huîtres à la Rockefeller* primum proclamatae sunt sub titulo *Something new at Antoine's* ("aliquid novi apud Antoine") in diario Neo-Aureliensi die 24 Octobris 1909. Popinam eo aevo rexit Iulius Alciatore, cui inventionem huius ferculi omnes adscribunt, sed annis variis: sunt qui 1889, alii 1899. Praeceptum anno 1912 divulgatum est, nomine *Huîtres en coquille à la Rockefeller*. Dicitur  (*Escargots à la bourguignonne''), apud Antoine's iam diu propositas et saepe requisitas, ob cochlearum penuriam afuisse; hac ratione novum ferculum introductum esse.

[thumb|[Ars coquinaria Civitatum Foederatarum: Ostreae Rockefeller Clevelandiae in popina propositae]]
[thumb|Ostreae Rockefeller, [bacone superposito, ad Litus Virginiae in popina *Catch-31* propositae]]
Id ferculum apud eandem popinam Roy Alciatore patronus, Iulii filius, die 29 Aprilis 1937 inferi iussit, adsedentibus praeside Franklino Roosevelt, Eliot Roosevelt Franklini filio, Ricardo Leche gubernatore Ludovicianae, Roberto Maestri urbis Neo-Aurelianae praefecto.

## Notae 
## Bibliographia 
* M. F. K. Fisher, *Consider the Oyster*. Duell, Sloan and Pierce, 1941 ("Oysters Rockefeller")
* Roy F. Guste, *Antoine’s Restaurant Cookbook*. Novae Aureliae: Carbury-Guste, 1980 ("Oysters Rockefeller")
* 

## Nexus externi 
* Kristy Bernardo, "Oysters Rockefeller" apud *The Wicked Noodle*
* Melissa Clark, "Oysters Rockefeller" apud *New York Times Cooking*
* Dennis Littley, "How to Make Restaurant Style Oysters Rockefeller"
* 
* "History on the halfshell: Antoine's Restaurant and oysters Rockefeller" (24 Augusti 2017) apud *NOLA*
* 

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Gastronomia Novae Aureliae
Pastillum ostrearum

[thumb|[Parvum pastillum|Parva pastilla ostrearum (*Bouchées aux huîtres*) ab Urbano Dubois anno 1872 picta]]
[thumb|[Pastillum bubulum ostrearumque|Pastillum lumbi bubuli ostrearumque (*beef flank and oyster pie*) apud *Hix Oyster and Chop House* inter suburbia Londiniensia inlatum]]
**Pastillum ostrearum** in Anglia et Francia duobus stylis parari solet. Primo stylo ostreae singulae aliaque impensa pauca parvis pastillis involvuntur Anglice olim *chewets*, recentius *patties*, Francogallice *petits pâtés* vel *bouchées* appellatis. Secundo stylo ostreae plures una cum iusculo in pastillum magnum immittuntur. Tali stylo nonnumquam altera res principalis cum ostreis commiscere licet ut per exemplum in pastillo bubulo ostrearumque.

## Bibliographia 
* 1596 : Thomas Dawson, ''The Good Housewife's Jewel*. 2a ed. Londinii Textus ("To make oister chewets")
* 1615 : I. M., *A New Booke of Cookerie ... London Cookerie* (Londinii: John Browne) fol. B 8 Editio interretialis ("To make an oyster pye")
* 1654 : Joseph Cooper, *The Art of Cookery Refin'd and Augmented, containing an Abstract of Some Rare and Rich Unpublished Receipts of Cookery collected from the Practise of that Incomparable Master of These Arts, Mr. Jos. Cooper, Chiefe Cook to the Late King*. Londinii: R. Lowndes  ("An oyster pie")
* 1656 : Pierre de Lune, *Le Cuisinier'' (Lutetiae: David) p. 274 ("Tourte d'huistres")
* 1673 : William Rabisha, *The Whole Body of Cookery Dissected* (Londinii: E. Calvert) p. 150 ("To bake an oyster pie")
* 1685 : Robert May, *The Accomplisht Cook* (5a ed. Londinii)  ("To bake Oysters ... To make minced pies or chewits of oysters ... To make an oyster pye otherways")
* 1813 : Louis Eustache Ude, *The French Cook* (Londinii) pp. 359-360 ("Petits pâtés d'huîtres à la Sefton; Petits pâtés d'huîtres à la française")
* 1832 : N. K. M. Lee, ''The cook's own book, being a complete culinary encyclopedia* (Bostoniae: Munroe and Francis) p. 130 ("Oyster patties; Oyster pie")
* 1861 : Herbert Byng Hall, *The Oyster: where, how, and when to find, breed, cook, and eat it* (Londinii: Trübner) p. 59 ("Oyster pie")
* 1870 : Urbain-Dubois, *Cosmopolitan cookery: popular studies* (Londinii: Longmans) p. 113 ("Oyster-patties")
* 1872 : Urbain Dubois, *Cuisine de tous les pays: études cosmopolites*. 3a ed. (Lutetiae: Dentu) pp. 136-137 ("Bouchées aux huîtres")
* 1885 : *Prof. La Fayette's French family cookbook*. "London, New York and Chicago" (re vera Chicagine?): Paris Publishing Co., 1885  ("Grande Hotel [sic] oyster pie")

## Nexus externi 
* "Oyster pie: Part 1", Part 2" apud *Gastronomy Archaeology''

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Crusta
Ova spongia ex ostreis

[thumb|[Cibus viarius Formosanus (蚵仔煎 *ézǎi jiān* 'Ova spongia ex ostreis') in nocturno mercatu Shilin Taipeiae parata.]]
**Ova spongia ex ostreis** (Sinice 蚵仔煎 *ézǎi jiān* vel 蠔煎 *háo jiān*), varietas sphungatorum, est ferculum saepe in Asia Orientali, nonnumquam in Europa Occidentali paratum. Hac regione praecepta antiquissima dederunt Vincentius La Chapelle, coquus Francicus Anglice scribens, anno 1733 (*omelet with oysters*), mox et Francogallice (*omelette aux huîtres*), atque Herbertus Byng Hall auctor de rebus militaribus gastronomicisque, qui anno 1861 in libro de ostreis *oyster omelette* Anglice praecepit. Peregrinatores tale ferculum crebrius inter Iaponenses Sinasque reperire solent.

## Notae 
## Bibliographia 
* 1733 : 
* 1861 : Herbert Byng Hall, *The Oyster: where, how, and when to find, breed, cook, and eat it* (Londinii: Trübner, 1861) pp. 65-66 ("Oyster omelette")
* 1873 : 
* 1895 : Thomas J. Murrey, *The Murrey Collection of Cookery Books* (Novi Eboraci) "Oysters and Fish" pp. 26-27 ("Oyster omelet")

## Nexus externi 
* "Reading Chinese Menus: Dishes: 蠔煎 — háo jiān — oyster omelette" apud *Adventures with Kake*
* "How to make Orh Jian or Luak (Hawker fried oyster omelette)" apud *What To Cook Today*

Categoria:Ars coquinaria Britannica
Categoria:Ars coquinaria Francica
Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Sphungata
Civerium ostrearum

[thumb|Civerium ostrearum (''cyvé d'oittrez*): praeceptum manuscripti Sedunensis *[Viandier* anno c. 1275 exscriptum]]
**Civerium ostrearum** (Francogallice *civet d'huîtres*, Anglice *oysters in cyvee*) est ferculum generis civeti quod in Anglia Franciaque saeculis XIII XIV XV saepe paratum est. Ostreae in aquam bullantem intinguntur, lavantur, oleo breviter friguntur; salsa e micis panis tosti, iusculo calido, vino, cinnamo, gingibere, gariofilo, granis paradisi, safrano, aceto, cepis componitur et coquitur; quidam ostreas in hac salsa coquuntur, alii salsam coctam in ostreas infunduntur et statim inferuntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* c. 1275 : *Viandier'': manuscriptum Sedunense (Terence Scully, ed., The Viandier of Taillevent: an edition of all extant manuscripts [Ottavae: University of Ottawa Press, 1988]) no. 82) ("cyvé d'oittrez")
* c. 1300 : *Enseignements* 218 (Grégoire Lozinski, ed., *La Bataille de Caresme et de Charnage* [Lutetiae: Honoré Champion, 1933] pp. 181-187) alibi "Oistres en civé")
* ante 1325 : *Doctrina faciendi diversa cibaria* no. 62 (Constance B. Hieatt, Sharon Butler, edd., *Curye on Inglysch* [Londinii: Oxford University Press, 1985] pp. 43-58) ("Hoistreye")
* 1377/1400 : *Forme of cury* no. 126 (Constance B. Hieatt, Sharon Butler, edd., *Curye on Inglysch* [Londinii: Oxford University Press, 1985] pp. 93-145) ("oysters in cyvee")
* ante 1392 : *Viandier*: manuscriptum Bibliothecae Nationalis (Terence Scully, ed., The Viandier of Taillevent: an edition of all extant manuscripts [Ottavae: University of Ottawa Press, 1988] no. 82) ("civé d'oistres")
* c. 1393 : 
* saec. XV ineunte : *Viandier*: manuscriptum Mazarinum (Terence Scully, ed., The Viandier of Taillevent: an edition of all extant manuscripts [Ottavae: University of Ottawa Press, 1988] no. 82) ("civé d'ostres")
* saec. XV ineunte : 
* c. 1440 : *Potage Dyvers II* (British Library, MS Harl. 4016, c.1440) (Thomas Austin, ed., *Two Fifteenth-Century Cookery Books* [EETS OS. 91] 1888, pp. 69-107) pp. 100-101 ("oystres in cevey")

## Nexus externi 
* "Civet d'huîtres" apud *Le blog de la tite cuisto!*

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Civeta
Ostreae verubus tostae

[thumb|Ostreae veru tostae in [Gana paratae]]
**Ostreae verubus tostae**, modo chebeb propositae, praesertim in Francia parantur: sed si alibi, nomine Francogallico nuncupantur (olim *Huîtres en paille*, recentius *Huîtres en hâtelets*, Anglice ab N. K. M. Lee *Oyster attelets*) et ab auctoribus Francicis in aliis linguis describuntur, videlicet Vincentio La Chapelle, Ludovico Eustathio Ude, Urbano Dubois qui Anglice scribebant. Alia paratio "modo creoli", videlicet stylo Acadiano, ab anno 1893 in Civitatibus Foederatis descripta est, nomine *Oyster brochettes*: ostreae frustulaeque baconis farina maizia involutae verubus imponuntur, fricantur aut torrentur, sale et pipere sparguntur, in frustis panis tostis imponuntur: ita paropsis creatur quae haud multo ab angelis equitantibus (ita dictis) differt.

## Bibliographia 
* 1733 : 
* 1739 : [Menon], *Nouveau traité de la cuisine*. Lutetiae vol. 1 p. 346 ("Huîtres en paille, en hattelets")
* 1813 : Louis Eustache Ude, *The French Cook* (Londinii) 361-362 ("Les attelets d'huîtres")
* 1832 : N. K. M. Lee, ''The cook's own book, being a complete culinary encyclopedia* (Bostoniae: Munroe and Francis) p. 129 ("Oyster attelets")
* 1873 : 
* 1893 : Jessup Whitehead, *Cooking for profit: A new American cook book*. Chicagine  ("Oyster brochettes à la creole")
* 1895 : Thomas J. Murrey, *The Murrey Collection of Cookery Books'' (Novi Eboraci) "Oysters and Fish" pp. 27-28 ("Oysters en brochette")

Categoria:Fercula ex ostreis
Categoria:Fercula generis chebeb