open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Quintus Curtius Rufus

thumb|Incipit versio Italiana *Historiarum* Q. Curtii Rufi (1478)
**Quintus Curtius Rufus** fuit scriptor Romanus historiarum primo secundove saeculo p.C.n., qui a plurimis sub Claudio scripsisse habetur. Opus unicum quod exstat est vita Magni illius Alexandri in decem libris, quorum primus et secundus nobis omnino perditi sunt, et reliqui partim. Opus sine iudicio scribitur, sed fluenter, ignorantiam autem scientiarum geographicae, chronologicae, et militaris ostendit cum spectaret potius ad indolem.

## Opera 
* *Historiae* sive *De gestis Alexandri regis Macedonum*

## Bibliographia 
* Elizabeth Baynham, *Alexander the Great: The Unique History of Quintus Curtius*. Ann Arbor: University of Michigan Press, 1998
*  pp. 439-451
* Philip Huyse, "Curtius Rufus, Quintus" in Encyclopaedia Iranica Online  
* Holger Koch. 2000. *Hundert Jahre Curtius-Forschung (1899–1999): Eine Arbeitsbibliographie.* St. Katharinen: Scripta Mercaturae. ISBN 3-89590-103-2.

## Nexus externi 
* De Q. Curtio apud livius.org 

Categoria:Historici Romani antiqui
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Scriptores Imperii Romani
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n. aut 1
Categoria:Mortui saeculo 1 aut 2
Murex ferreus

thumb|Murex ferreus
**Mūrex ferreus** est instrumentum bellicum, quod humi iactatur. Medio aevo dicebatur etiam **calcitrappa** (*ae, f.*), nomen inductum a *calce* et a *trappa*, quae idem valebat atque laqueus, pedica vel insidiae.

## Descriptio et usus
Quattuor habet aculeos. Ex his, unus semper sursum erigitur, dum ceteri tres, tripodis instar, illum erectum sustinent. Quattuor eius clavi sive aculei, ita disponuntur ut tetrahedron vel pyramis.

Murices ferrei, ad usum quod attinet, similes sunt minarum terrestrium: frequentes dispergebantur per campum, sive ad laedendos pedites, sive ad eorum vulneranda animalia, ut puta, equos, elephantos, camelos. Muricum insidiae illuc intendebant, ut impetus hostium retardaretur vel saltem ad aliam partem dirigeretur.

## Loci Classici
"Nondum ad iactum teli pervenerant, cum Bion quidam transfuga, quanto maximo cursu potuerat, ad regem pervenit, nuntians *murices ferreos* in terram defodisse Dareum, qua hostem equites emissurum esse credebat, notatumque certo signo locum, ut fraus evitari a suis posset." Curtii *Historiae Alexandri Magni*: 4, 13, 36

"Aviti spiritus egregius successor Scipio Aemilianus, cum urbem praevalidam obsideret, suadentibus quibusdam ut circa moenia eius *ferreos murices* spargeret omniaque vada plumbatis tabulis consterneret habentibus clavorum cacumina, ne subita eruptione hostes in praesidia nostra impetum facere possent, respondit non esse eiusdem et capere aliquos velle et timere." Valerii Maximi *Factorum et Dictorum Memorabilium Liber*: 3.7.2

*Mina terrestris
*Tribulum
*Tribulus terrestris

Categoria:Munimenta
Iulius Caesar

**Iulius Caesar** est nomen et cognomen Romanorum aliquorum, praecipue:
* Gaius Iulius Caesar (100-44 a.C.n.), quinquies consul
Sed etiam:
* Sextus Iulius Caesar, consul 91 a.C.n.
* Lucius Iulius Caesar, consul 90 a.C.n.
* Lucius Iulius Caesar, consul 64 a.C.n.
Etiam recentiorum:
* Iulius Caesar Scaliger
* Gaius Iulius Caesar (natus 1951)

Est et nomen aliarum rerum:
* *Julius Caesar*, tragoedia Gulielmi Shakesperii
* Julius Caesar, crater lunaris
Geographia Europaea

**Geographia Europaea** occidentalem Eurasiae continentis regionem tractat. Hominum 494 296 878 continentem incolunt (Unio Europaea, anno 2006).

## Fines 
Europa initium capit ab Oceano Atlantico, continetur montibus Uralibus, attingit etiam Mare Mediterraneum (a  Romanos *Mare Nostrum* appellatum) et algidissimum Mare Arcticum. Vel Pomponio Mela teste:
Europa terminos habet ab oriente Tanain et Maeotida et Pontum, a meridie reliqua Nostri maris, ab occidente Atlanticum, a septentrione Britannicum oceanum.

### Montes 
Vasta Europae pars plana est; sunt autem alti montes a parte meridiana (Alpes, Pyrenaei), minores a septentrionibus (Montes Caledonii et alii). Sunt autem qui montes Caledonios colles meros esse teneant, si cum aut Carpathiis aut Caucasiis conferuntur. 

* Geographia Hispaniae

## Bibliographia 
* Johanni Wilhelmo, Carolo Philippo, Alexandro Sigismundi, Francisco Ludovico: *Compendium Geographiae Territorialis* Libri IV. Romae 1713.

Categoria:Geographia
Gulielmina (regina Nederlandiae)

**Gulielmina Helena Paulina Maria** (Nederlandice *Wilhelmina*, nata Hagae die 31 Augusti 1880; mortua Appoldrone die 28 Novembris 1962) fuit regina Nederlandiae. Prima progenies femina sola Gulielmi III et reginae Emmae erat. Regina fuit a die 23 Novembris 1890 usque ad diem 4 September 1948. Hendrico Megalopolis-Suerinum nupsit die 7 Februarii 1901.

Asteroides 392 Wilhelmina in eius honorem nominatur.

## Bibliographia 
* Wilhelmina prinses der Nederlanden, *Eenzaam maar niet alleen*. Amstelodami: Ten Have Uitgevers Kok, 1959 Textus

## Nexus externi 
* De regina Gulielmina apud *Parlement & Politiek*

Categoria:Nati 1880
Categoria:Mortui 1962
Categoria:Mulieres
Categoria:Reges Nederlandiae
Cippi (munimentum)

**Cippi** *-orum, m.pl.* sensu militari sunt trunci et rami iti aggesta et disposita ut munimentum sint contra hostium impetum:
"Itaque truncis arborum aut admodum firmis ramis abscisis atque horum delibratis ac praeacutis cacuminibus perpetuae fossae quinos pedes altae ducebantur. Huc illi stipites demissi et ab infimo revincti, ne revelli possent, ab ramis eminebant. Quini erant ordines coniuncti inter se atque implicati; quo qui intraverant, se ipsi acutissimis vallis induebant. Hos *cippos* appellabant." Caesaris *De Bello Gallico*: 7,73

*Arma
Gerardus Schröder

**Gerardus Fridericus Conradus Schröder** ab 1998 ad 2005 Cancellarius foederalis foederalis rei publicae Germaniae erat.

## Studium et Occupatio 
Ab anno 1966 ad annum 1971 legibus Goettingae studebat. Postea patronus forensis laborabat.

## Actiones publicae 
Annis 1978 - 1980 Schröder praeses Iuvenum Socialistarum erat. Anno 1980 primo legatus Dietae Foederalis Germaniae electus est. Anno 1986 candidatus praesidis ministrorum Saxoniae Inferioris contra Ernestum Albrecht (CDU)) perdidit: Dux tantum suae factionis et legatorum terrae senatus Saxoniae Inferioris factus est. Sed quattuor annos post successor Ernesti Albrecht (CDU) praeses ministrorum Saxoniae Inferioris factus est. 27 Octobris 1998 iterum legatus Dietae Foederalis et successor Helimuti Kohl cancellarius foederalis rei publicae Germaniae creatus est. In Saxonia Inferiore 28 Octobris ei Gerhardus Glogowski successit, qui etiam sodalis SPD est. Anno 2001 Dialogum Petropolitanum, qui dicitur, instituit. Anno 2002 rursus cancellarius electus est. Sed anno 2005 electionem perdidit, postquam Dieta Foederalis Germaniae ipso suadente dissoluta est. Cancellaria nova Angela Merkel est. 24 Novembris 2005 et Dietam Foederalem reliquit. Gerardus nunc pro societate Russica Gazprom laborat, quae Methan provehit.

## Verbum praeclarum 
*Ich habe verstanden!* - Latine: Comprehendi!

* Socialis Democratica Factio Germaniae

## Nexus externus 
* De Gerardo Schröder apud Parlamenti Germanici paginam

Categoria:Cancellarii Germaniae
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Categoria:Politici Germaniae
Categoria:Praesides ministrorum Saxoniae Inferioris
Categoria:Praesides Consilii Foederalis Germaniae
Categoria:Praesides SPD
Categoria:Praesides Iuvenum Socialistarum (SPD)
Categoria:Causidici
Categoria:Alumni Universitatis Goettingensis
Index lacuum Germaniae

Inferiore in tabulā est imperfectus omnium Germanicorum lacuum maiore cum areā quam 1 km² index:
* 
* 

## Notae 
Germania
!
Ma'adim Vallis

thumb|right|Ma'adim Vallis et Gusev Crater
**Ma’adim Vallis** (Hebraice: מאדים 'planeta Mars') est magna vallis in planeta Marte patens. Longitudo est circa 700 chiliometrorum, latitudine usque ad 20 chiliometris, altitudine 2 chiliometris.  

Ex lacubus magnis meridionalibus usque ad Craterem Gusev extendit.  

## Nexus externi 
* Imagines Maadim Vallis apud European Space Agency

Categoria:Valles Martianae
Cicero (discretiva)

**Cicero** appellantur

* Cicero, cognomen Romanum:
** M. Tullii Ciceronis, 
** Quinti, fratris huius et 
** Marci, filii illius
* *Cicero*, commentarius periodicus Berolini editus
Index fluviorum Germaniae

[thumb|right|Praecipuorum [Germania|Germanicorum fluminum graviores naves perferentium diagramma (Theodisce).]]
[thumb|upright=0.8|left|Pons super [Rhenus|Rhenum Constantiae.]]
[thumb|upright=0.8|right|Oppidum [Bad Schandau iuxta Albim.]]
[thumb|upright=0.8|right|Oppidum Deggendorfium iuxta [Danuvius|Danuvium.]]
Fluvii Germaniae se in Mare Balticum, Pontum Euxinum, et Mare Germanicum effundunt. Praecipua sunt:
* cum ostio in Mare Balticum, Viadrus;
* cum ostio in Pontum Euxinum, Danuvius, cum suis praecipuis amnibus influentibus Aeno, Isarā, et Lico;
* cum ostio in Mare Germanicum, Rhenus, cum suis praecipuis amnibus influentibus Mosellā, Moeno et Nicro; Visurgis; et Albis, cum suis praecipuis amnibus influentibus Habalā et Salā.

## Secundum longitudinem
Insequentes indices fluvios Germaniae ordinant secundum totam eorum longitudinem (e fonte in ostium), quamquam eorum longitudo intra Germaniae fines minor sit. 

### Flumina 200 chiliometra aut amplius longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina 200 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 199 et 100 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 199 et 100 chiliometra longa:

### Flumina inter 99 et 85 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 99 et 75 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 84 et 75 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 84 et 75 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 74 et 60 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 74 et 60 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 59 et 50 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 59 et 50 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 49 et 40 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 49 et 40 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 39 et 35 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 39 et 35 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 34 et 30 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 34 et 30 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 29 et 25 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 29 et 25 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 24 et 20 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 24 et 20 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina inter 19 et 15 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina inter 19 et 15 chiliometra aut amplius longa:

### Flumina 14 et 10 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina 14 et 10 chiliometra longa:

### Flumina 9 et 5 chiliometra longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina 9 et 5 chiliometra longa:

### Flumina 4 chiliometra aut minus longa
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina 4 chiliometra aut minus longa:

### Flumina adhuc ignotā cum longitudine
Inferiori in tabulā, solum apparent flumina adhuc ignotā cum longitudine:

## Notae

Germania
Portia (satelles)

thumb|200px|Portia et aliae Urani lunae 

**Portia** Urani luna est.
## Nexus externi 
*De Portia apud Nasa

Categoria:Satellites Urani
Terra Nova

thumb|Tabula geographica.
[thumb|Prospectus in [Fanum Sancti Ioannis Terrae Novae|Fanum Sancti Ioannis, urbem maximam Terrae Novae.]]
**Terra Nova** (Anglice *Newfoundland*, Francogallice *Terre-Neuve*, Mi'kmaq *Taqamkuk*, Hibernice *Talamh an Éisc*) est magna insula Canadensis ad litus orientale continentis Americae Borealis sita, pars celeberrima provinciae Canadensis Terrae Novae et Estotilandiae. A paeninsula Estotilandiensi freto Insulae Pulchrae et ab insula Capitis Brtitonici freto Cabot separata est. Ostium fluminis Sancti Laurentii claudit, ita sinum Sancti Laurentii, maximum aestuarium in orbe terrarum, formans. Proxima terra vicina est collectivitas transmarina Francica insulae Sancti Petri et Miquelonensis.

## Nexus externi 
* Situs periegeticus Terrae Novae et Estotilandiae

Categoria:Coloniae Regni Britanniarum
!
Tullus Hostilius

**Tullus Hostilius** fuit tertius fabulosus rex Romanus, qui ab 673 a.C.n. usque ad 641 a.C.n. regnavisse dicitur.

Tullus Hostilius est fabulosum Romuli exemplar. Uterque inter pastores partus est, bellum contra Fidenas Veiosque gessit, numerum civium auxit, copias adparavit, et ex terra in tempestate evanuit. Ut Romulus Numaque partes Ramnium Titiumque agunt, sic, ut index tribuum quattuor patriarum Romae perficeret, Tullus legatus Lucerum et Ancus Marcius successor legatus plebium facti sunt.

Eventum insignitum, ut fabula est, regni eius exitium Albae Longae erat. Oppidum quidem deletum est, sed quando et a quo incertum est. A Latinis nec Romanis, qui Albam patriam suam esse putabant, fortasse deletum est.

Tullus Hostilius ab Senatu electus est quod et Romanus erat et avus suus cum Romulo Remoque contra Sabinos oppugnaverat. Numa Pompilio mortuo, pax inter Romanos et agricolas Albae Longae extra Romam minui videbatur. Uterque in agros hortosque vicinos excurrere coeperunt, furantes messis pecuaque inter se. Bello orto Albani victi sunt et in civitatem Romanam adiuncti sunt. Alba Longa deleta est et Tullus in Caelium Albanos deduxit. 

Tullus etiam bella felicia contra Sabinos, Fidenas, et Veios gessit. Haec bella memoriae fabulosae pristinarum propogationum finum Romanorum ultra moenia Romae sunt. Inter regnum suum etiam pugnatum inter Horatios Romanos et Curiatos Albanos accidit. 

Ut fabula est Tullus tot bellos gessit ut deis servire neglegeret. Pestilentia Romanis superventa, Tullus Iovi oravit ut eos iuvaret. Iuppiter pro hoc Tullum de caelo percussit. Romani haec arbitrati omen esse ut novus rex placidus eligendus esset Ancum Marcium elegerunt.

## Fontes
*Augustinus Hipponensis, *de civitate Dei* III.15.117
*Dionysius Halicarnassensis, libro tertio *Antiquitatum Romanarum* cap. 1-35.
*Titus Livius, libro primo *Ab Urbe condita* capitibus 22-31.

## Bibliographia
*Dominicus Briquel, 'Le règne de Tullus Hostilius et l'idéologie indo-européenne des trois fonctions', ''Revue de l'histoire des religions'', 1997, v.214, pp5-22. http://www.persee.fr/web/revues/home/prescript/article/rhr_0035-1423_1997_num_214_1_1186
**  ' Tullus Hostilius et le thème indo-européen des trois péchés du guerrier', *Folia electronica classica* (**FEC**), 2003(5). https://web.archive.org/web/20150706010817/http://bcs.fltr.ucl.ac.be/FE/05/tullus1.html 

Categoria:Gens Hostilia
Categoria:Reges Romani
Categoria:Nati saeculo 8 a.C.n.
Categoria:Mortui 640 a.C.n.
Ancus Marcius

[thumbnail|[Denarius circa 56 a.C.n. percussus a Lucio Marcio Philippo triumviro monetario, cuius gens  regem Ancum Marcium tamquam atavum suum venerabatur. Caput regis diademate cinctum est, pone lituus  ad augurium spectat. Titulus : ANCVS.]]
**Ancus Marcius,** quartus rex Romanus fabulosus, regnabat ab 640 usque ad 616 a.C.n.. Sicut avus Numa Pompilius, Ancus erat tranquillus piusque, sed bellum ut fines defenderet gerere debuit. Latinos vicit et aliquot, ex quo plebes ortae sunt, in Aventino Romae deduxit. Ianiculum munivit, Tiberi pontem ligneum iniecit, portum Ostiam condidit, salinas instituit, et carcerem aedificavit. 

Ancus Marcius dumtaxat exemplar Numae, gerens personam Numae pontificis (*pontifex,* quod pontem fecit).  

Tullo mortuo, Ancum Marcium regem populus creavit. Ille erat Numae Pompilii nepos, aequitate et religione avo similis. Tunc Latini cum quibus Tullo regnante, ictum foedus erat, sustulerunt animos, et incursionem in agrum Romanum fecerunt. Ancus, priusquam eis bellum indiceret, legatum misit qui res repeteret, eumque morem posteri retinuerunt. Id autem hoc modo fiebat. Legatus, ubi ad fines eorum venit, a quibus res repetuntur, capite velato, ait: "Audi, Iuppiter; audite, fines huius populi. Ego sum publicus nuncius populi Romani: verbis meis fides sit." Deinde peragit postulata. Si non deduntur res quas exposcit, hastam in fines hostium emittit, bellumque ita indicit. Legatus qui ea de re mittitur fecialis, ritusque belli indicendi ius fecilae appellatur.

[thumb|left|upright=0.75|Imago ligno incisa Anci Marcii e *[Promptuarium iconum (Rouillius)|Promptuario iconum* (Lugduni, 1553), denarium antiquum imitans.]]
Legato Romano res repetenti superbe responsum est a Latinis; quare bellum hoc modo eis indictum est Ancus exercitu conscripto profectus, Latinos fudit, et oppidis deletis cives Romam traduxit. Cum autem in tanta hominum multitudine facinora clandestina fierent, Ancus carcerem in media urbe ad terrorem increscentis audaciae aedificavit: muro lapideo urbem circumdedit, et Ianiculum montem, ponte sublicio in Tiberim facto, urbi coniunxit. Pluribus aliis rebus intra paucos annos confectis, immatura morte praereptus, non potuit praestare qualem promiserat regem.

Naturaliter Ancus mortuus est, et a Tarquinio Prisco successus est.

## Fontes
*Dionysius Halicarnassensis, libro tertio *Antiquitatum Romanarum* cap. 35-45.
*Titus Livius, libro primo *Ab Urbe condita* capitibus 32-35.
* V.3.7

Categoria:Reges Romani
Categoria:Nati saeculo 7 a.C.n.
Categoria:Mortui 616 a.C.n.
Numa Pompilius

[thumbnail|[Denarius Romanus antiquus delineatus caput barbatum et diadematum regis Numae exhibens. Hic nummus tempore belli civilis circa 49/48 a.C.n., verisimiliter in Graecia, a Gnaeo Calpurnio Pisone percussus est, qui tum proquaestor Pompei erat.]]
**Numa Pompilius** fuit secundus fabulosus rex Romanorum et ab anno 715 a.C.n. usque ad 672 a.C.n. regnasse traditur. Numa Pompillius dux erat pius. Vir Sabinus e Curibus erat cui nupserat Tatia, filia Titi Tatii, collegae Sabini Romuli. A Romanis electus est post interregnum totius anni, quo Roma a senatoribus  sexto quoque die  munus regium successori ordine tradentibus regnata est. 
Plurima ex institutis religiosis Romanis ei adsignata sunt. Venerationem Termini, dei terminorum, et festum Fiderum instituit. Templum Iani aedificavit et fastos novavit. Flamines Iovis, Martis, et Quirini, Vestales virgines quae ignem sacrum custodiebant, Salios qui scutum de caelo casum servabant, et pontifices auguresque qui ritibus praestabant primus inauguravisse dicitur. Artifices etiam in novem collegia divisit. Ab uxore Egeria nympha, cui  in luco sacro occurebat, inspiratus est. 

Per  tranquillum longumque regnum Numae portae templi Iani clausae remanserunt. At Numae mortuo  bellicosus rex, Tullus Hostilius, successit.

Apud Livium duae arcae, inscriptiones Latine et Graece ferentes, ut fama est corpus Numae et libros suos continentes, ad pedem collis Ianiculi anno 181 a.C.n. inventae sunt. Vere altera vacua erat, altera quattuordecim libros de philosophia legeque continuit. Libri, qui ritus firmos labefactare dicti sunt, publice cremati sunt. 
[thumbnail|200px|Nympha [Egeria leges religionis Numae dictans quod postea ius pontificium fuit. Tabula a pictore Hispano Ulpiano Checa picta.]]
Revera illa instituta Italica et antiquiora quam Numa Romave sunt. Traditio Romana nonnumquam fetiales Tullo Hostilio aut Anco Marcio adsignabat, et libri in arca contenti manifeste adulterini erant.

## Fontes 
*Arnobius libro quinto *Adversus Nationes capite primo.
*Augustinus Hipponensis, *de civitate Dei* III.9.105-11.109.
*Dionysius Halicarnassensis, libro secundo *Antiquitatum Romanarum* cap. 58 sqq.
**Ovidius libro quinto decimo Metamorphoseon 1-8 et 479-487.
:      libro tertio *Fastorum* 276-390.
*Plutarchus, *Vita Numae*.
*Titus Livius, libro primo *Ab Urbe condita* capitibus 18-21.
*Vergilius libro sexto Aeneidis 808-812.

## Plura legere si cupis 
*Bernadette Liou-Gille,	"La figure du Législateur dans le monde antique", ''Revue belge de Philologie et d'Histoire*, 2000ː 171-190
* Maria-Paula Loicq-Berger, *Un album royal : Égérie et Numa*, Folia Electronica Classica n.9(2005) https://web.archive.org/web/20141115073243/http://bcs.fltr.ucl.ac.be/FE/09/AlbumRoyal/album2.html
* Iacobus Poucet, *Recherches sur la légende sabine des origines de Rome''. Lovanii, 1967. (Recueil de travaux d'histoire et de philologie de l'Université de Louvain. 4e série ; fasc. 37)

## Nexus externi 
Categoria:Reges Romani
Categoria:Nati saeculo 8 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 7 a.C.n.
Verulamium

: *Si volebas de asteroide homonymo legere, vide *4206 Verulamium

thumb|Parietinae muri Romani antiqui
**Verulamium** (*-i, n.*) fuit una ex urbibus Romanis maximis in Britannia, nunc urbis parietinae prope Fanum Sancti Albani sitae sunt. Ante adventum Romanorum rex Catuvellaunorum Tasciovanus Verulamii nummos incudi iussisse constat e pluribus inscriptionibus nummariis e.g. VER / TASCIA.

## Historia 
Ante conditam a Romanis, iam Catuvellauni ibi incolebant. Nomen oppidum erat Verlamio. Etymologia incertus est, sed nomen **Uerulāmion* reconstructum est, id est "[tribus] manus lati" (*Uerulāmos*) Brittonice.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Verulamium" in  pp. 497-499
* "St Albans" in  pp. 87-88
*  pp. 202-225

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Britanniae Romanae
Categoria:Capita civitatum Imperii Romani
Categoria:Loci archaeologici comitatus Hertfordiensis
!
Categoria:Catuvellauni
Urbes Britanniae Romanae

* Aquae Arnemetiae (Buxton)
* Aquae Sulis (Bath)
* Ardotalia (Glossop)
* Caesaromagus (Chelmsford)
* Calcaria (Tadcaster)
* Calleva Atrebatum (Silchester)
* Camulodunum (Colchester)
* Durolipons iuxta Cantabrigiam (Cambridge)
* Clausentum (Bitterne)
* Corinium (Cirencester)
* Corstopitum (Corbridge)
* Derventio (Littlechester)
* Deva (Chester)
* Dubris (Dover)
* Durnovaria (Dorchester)
* Durobrivis (Rochester)
* Durocobrivis (Dunstable)
* Durocornovium
* Durolitum (Romford)
* Durovernum Cantiacorum; postea Cantuaria (Canterbury)
* Eboracum (York)
* Gariannonum (Burgh Castle)
* Glevum (Gloucester)
* Isca Dumnoniorum; postea Exonia (Exeter)
* Isca (Caerleon)
* Lactodorum (Towcester)
* Lindum (Lincoln)
* Londinium (London)
* Lutudarum (Crich)
* Mamucium; postea Mancunium (Manchester)
* Mediolanum (Whitchurch)
* Moridunum (Caerfyrddin/Carmarthen)
* Navio (Brough)
* Noviomagus Reginorum (Chichester)
* *Oxonia* (Oxford; nomen Romanum huius urbis nescimus)
* Ratae Corieltauvorum; postea Leicestria (Leicester)
* Rutupiae (Richborough)
* Sorviodunum; iuxta Sarisberiam (Salisbury)
* Venta Belgarum (Winchester)
* Venta Silurum (Caerwent)
* Verulamium; iuxta Fanum Sancti Albani (St Albans)
* Viroconium (Wroxeter)
* Vindolanda (Chesterholm)
* Segontium (Caernarfon)

*Index locorum in Regno Britanniarum

!
Britannia
Cordelia (satelles)

thumb|Cordelia
**Cordelia** est satelles Urani qui omnium proximus planetam suum circuitur. Ex imaginibus ope astronavis *Voyager 2* factis die 20 Ianuarii 1986 ab astronomo Ricardo Terrile repertus, deinde primum per telescopio Hubble anno 1997 observatus est. Appellatus est e nomine filiae natu tertiae regis Lear ludi scaenici Shakesperiani *King Lear*.

## Bibliographia 
* R. A. Jacobson, "The Orbits of the Inner Uranian Satellites from Hubble Space Telescope and Voyager 2 Observations" in *Astrophysical Journal* vol. 115 (1998)

Categoria:Satellites Urani
Categoria:Res astronomicae anno 1986 repertae
Gulielmus Dindorfius

**Gulielmus Dindorfius** (Germanice: *Karl Wilhelm Dindorf*, sed non videtur umquam praenomine Carolo Latine usus esse) rerum classicarum scholaris, natus est Lipsiae 2 Ianuarii 1802, mortuus Kal. Aug. 1883.

A prima aetate  rem classicam diligebat, et iuvenis adhuc Invernizii editionem Aristophanis perfecit, inter alia. Anno 1828 creatus est professor extraordinarius historiae litterariae Lipsianus, sed professoratum ordinarium, anno 1833 vacantem, non accipiens, ab universitate discessit ut se totum studiis suis daret.

Frater eius, Ludovicus (1805-1871) numquam locum academicum tenuit, et tam seclusam egit vitam ut multi, dubitantes eum exstare, nomen pseudonymum declararent. 

## Opera 
* *Euripidis Alcestis ad codicem Vaticanum recensuit Gulielmus Dindorfius*. Oxonii: e typographeo academico, 1834 Textus apud archive.org
* [Gulielmus Dindorfius, ed.] *Homeri Carmina et cycli epici reliquiae* (2a ed. Lutetiae: Firmin Didot, 1853)   Editio 1860 apud archive.org

Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Philologi Germaniae
Categoria:Recensores
Categoria:Professores Universitatis Lipsiensis
Categoria:Nati 1802
Categoria:Mortui 1883
Hatfeldia (Hertfordia)

**Hatfeldia** (Anglice: *Hatfield*) est oppidum in Hertfordiensi comitatu Angliae. Senator est Grant Shapps.

## Historia 
thumb|Villa Hatfeldi (1840)
Anno fere 1540 Elisabetha I Villam Hatfeldi habitavit. Villa Hatfeldia est magna villa rustica.

## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati comitatus Hertfordiensis
Sachmis

**Sachmis** (Aegyptie *sḫm.t* 'Potens', 'Fortis' in religione Aegyptia erat dea bellorum, morborum, et leaenarum. Cultus eius fontem praecipuum Memphidi habebat. Maritus suus erat Phthas (serius nomine Phthas-Socharis), filius Iphthimis.

Phra, Sol deus, Sachmin misit (hac in fabula aspectum malevolum Hathoris) ut mortales contra Solem insidias parantes exstirparet, sed tanto studio munus suum exsequebatur ut paene totum hominum genus necaret. Phra eam illusit ut cervisiam sanguineo colore tinctam potaret, et tam ebria fieret ut carnificiam non perficeret.

Eo quod causa haberetur morborum, ei preces offerebantur avertendorum et sanandorum morborum.

## Bibliographia 
* Germond, Philippe (1981). *Sekhmet et la protection du monde*. Lutetiae: Les Belles-Lettres.
* Hoenes, Sigrid-Eike (1978). *Untersuchungen zu Wesen und Kult der Göttin Sachmet*. Bonnae: R. Habelt Verlag.
* von Känel, Frédérique (1984). *Les prêtres-ouâb de Sekhmet et les conjurateurs de Serket*. Lutetiae: Presses Universitaires de France.

## Nexus externus
Categoria:Dei Aegyptii
Categoria:Deae
Categoria:Felinae fabulosae
Europa (discretiva)

**Europa** appellantur:

# Europa, soror Cadmi, a Iove rapta
# Europa, Philippi II filia
# Europa continens, pars Eurasiae
# Europa, satelles Iovis
# 52 Europa, asteroides

* Unio Europaea
Gulielmus de Rubruquis

**Willelmus de Rubruc** vel **de Rubruquis** (natus Rubruquis in Francia septentrionali anno fere 1200, mortuus circa annum 1295) fuit explorator et monachus Franciscanus. Iter ad curiam imperatoris Mongolici annis 1253 et 1254 factum Latine narravit.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|Initium itinerarii ([Collegium Corporis Christi (Cantabrigia)|Collegium Corporis Christi Cantabrigiensis MS. 66A f. 67r)]]
; Editiones narrationis
* "The journal of frier William de Rubruquis a French man of the order of minorite friers, unto the east parts of the worlde A. Dom. 1253" in Richard Hakluyt, *The Principal Navigations, Voyages, Traffiques and Discoveries of the English Nation* (2a ed. Londinii: George Bishop, 1598-1600) vol. 1 pp. 71-117Textus interretialis
* Francisque Michel, Thomas Wright, edd., "Voyage en Orient de Guillaume de Rubruk" in M. A. P. d'Avezac-Macaya, ed., *Recueil de voyages et mémoires* (Lutetiae: Société de géographie, 1839) vol. 4 pp. 205-396 
* Anastasius Van den Wyngaert, ed., *Sinica Franciscana* (Florentiae: Quaracchi, 1929) vol. 1 pp. 164-332

; Versiones selectae et eruditio
* Louis de Backer, ed., *Guillaume de Rubrouck, ambassadeur de Saint Louis en Orient: récit de son voyage*. Lutetiae: Ernest Leroux, 1877
* Claude Kappler, René Kappler, edd., ''Guillaume de Rubrouck: Voyage dans l'empire mongol (1253-1255)*. Lutetiae: Payot, 1997. ISBN 978-2-7427-7083-0
* Peter Jackson, David Morgan, edd., *The Mission of Friar William of Rubruck: His Journey to the Court of the Great Khan Möngke, 1253-1255*. Londinii: Hakluyt Society, 1990. ISBN 978-090418029-9
* Céline Lhotte, Elisabeth Dupeyrat, *Dame Pauvreté chez les Mongols: l'épopée franciscaine de Jean de Plan Carpin et de Guillaume de Rubrouck au XIII° s.'' Lutetiae: Éditions Franciscaines, 1947

* Moxel

## Nexus externi 
*Itinerarium fratris Willielmi de Rubruquis (versio bilinguis imperfecta)
*Tabula itineris
*Versio Anglica completa

; Manuscripta in interrete accessibilia
* Collegium Corporis Christi Cantabrigiensis MS. 181 pp. 321-398 Series imaginum 
* Collegium Corporis Christi Cantabrigiensis MS. 66A ff. 67r-110r: Series imaginum 
* Collegium Corporis Christi Cantabrigiensis MS. 407 ff. 37r-66r Series imaginum 

Categoria:Nati saeculo 13
Categoria:Mortui saeculo 13
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Ethnographi
Categoria:Exploratores Asiae
Categoria:Exploratores Asiae Mediae
Categoria:Franciscani
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Legati
Categoria:Missionarii
Categoria:Participes septimae expeditionis sacrae
Phane Chalcia

**Phanē Chalcia** (Graece: **Φανή Χαλκιά**; nata 2 Februarii, anno 1979, Larissae, in Graecia) est athletria Graeca quae nomisma aureum in cursu claustrato 400 metra longo mulierum, Olympiis anni 2004 Atheniensibus retulit.

Chalcia, Phane
Categoria:Nati 1979
Categoria:Mulieres
Categoria:Homines vivi
Nagasakiensis

**Nagasakiensis** praefectura in Regionis Ciusii Insulis Iaponicis est.

## Geographia 
* Insula Icia
* Insula Tsusima
* Insulae Quintiae (*Goshima Islands*)

## Urbes 
* Nagasacum (Caput) 

* Insulae Quintiae
* Hiratum (*Hirado*)
* Isaaia
* Matura
* Omura
* Sasebum
* Tusima (*Tsushima*)

## Notae 

## Nexus externi 
Pagina Praefecturae Nagasacii (Iaponice)

Categoria:Nagasacum
Categoria:Praefecturae Iaponiae
Iohannes de Plano Carpini

**Iohannes de Plano Carpini** (natus circiter 1185, Villa de Plano Carpini, deinde Mansio, apud Perusiam in regione Italiae Umbria, vitae defunctus Antibarii in Monte Nigro anno I Augusti 1252) fere primus Europaeus erat qui curiam Magni Chanis intraverit.

## Vita
Iohannes hic erat monachus Franciscanus ab Innocentio IV Papa cum epistula Magno Chani tradenda missus, comitantibus monacho Polonensi Benedicto Polono interprete, C. De Bridia, et aliis. Lugduno anno 1245 profecti sunt. Prope Volgam Mongali eos steterunt, solos Benedictum et Iohannes iter perficere permittentes. Anno 1246 denique Caracoron attingerunt. Magnus Chanis quem Cuyne appellavit (*Güyük*) invitationem ut Christianus fieret repudiavit, e contra Papam et reges Europae iussit sibi ibsi potius fidem iurare. Iohannes et Benedictus Romam revenerunt anno 1247.

Huius itineris sunt duae relationes maiores: Iohannis de Plano Carpini *Historia Mongalorum quos nos Tartaros appellamus* et C. de Bridia *Historia Tartarorum*.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs de Iohannis de Plano Carpini itinere

Categoria:Exploratores Asiae Mediae
Categoria:Ethnographi
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Franciscani
Categoria:Mortui 1252
Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Innocentius IV
Categoria:Scriptores itinerum
Catharina Thanu

**Catherina Thanu** (Neograece Αικατερίνη sed communiter Κατερίνα Θάνου), nata die 1 Februarii 1975) est athleta Graeca.

Thanu argenteum nomisma cursus 100 metra longi mulierum Olympiis anni 2000 Sydneiensibus rettulit. Anno 2002 aureum Certaminibus Europaeis Monachii.

Quod attinet ad Olympia Aestiva anni 2004, Thanu spes fere optima Graecorum victoriae in certamine "athletico" quod dicitur fuerat, sed pridie caerimoniam principii certaminum, neque Thanu neque Constantinus Centeres socius exercendi, se rediderunt examinationi in medicamenta stupifactiva, et vespere in valetudinarium relati sunt ambo, asseverantes se vulnera quendam ob cladem birotae autocineticae accepisse.

## Nexus externi 
* Juliet Macur, "Peculiar Doping Case Takes Another Twist", *The New York Times*, 6 Septembris 2011.

Categoria:Olympionicae
Categoria:Athletae Graeciae
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1975
Categoria:Mulieres
Alcoranus

[thumb|Exordium Alcorani. [Liber in Irania factum (1510).]]
**Alcoranus** vel **Al-Coranus** vel **alchoranus** vel **Coranus** (Arabice القرآن الكريم, *al-qurʾān* [*u l-karīm*] 'recitatio [praeclara]'), est sacra scriptura religionis Islamicae. In quo sunt centum et quattuordecim capitula, quae surae sive suratae usitate appellantur.

Alcoranum Musulmani ipsissima Dei verba esse accipiunt, ab archangelo Gabriele Machometo traditum; quae verba Arabice tantum servata (quibus, ut multi Musulmani credunt, nulla in alias linguas versio satis respondet) revelationem Machometo factam omnibus praebent hominibus. Creditur etiam Alcoranus semper in caelo exstitisse priusquam hominibus missus est.

Alcoranus a Roberto Ketenensien in nostrum sermonem versus, et a Theodoro Bibliandri anno 1543 primum editus est. Ludovicus Marracci Alcoranum cum versione Latina et commentariis anno 1698 edidit.

## Praefatio Alcorani 
Praefatio seu capitulus primus Alcorani, *Fatiha* Arabice vocatus, magnum momentum magnamque famam habet. Complectitur septem versus, inter quos sunt quattuor preces et tres laudationes. Guillelmus Tripolitanus ita Latine reddidit:
:In nomine Dei misericordis et miseratoris. Laus Deo Domino mundanorum misericordi et miseratori, regi in die iudicii. Te colimus, in te confidimus. Offer nos stratae viae directae, stratae per gratiam datae illis, super quos non est ira Dei, neque errant. (*Notitia de Machometo* 7:1–5).

* Calligraphia
* Esto, et est
* Interpretationes Alcorani
* Parabolae alcoranicae
* Sura (caput Alcorani)
** Al-Fatiha (prima Alcorani sura)
** Al-Baqara (altera Alcorani sura)
** Al-Kahf (duodevicesima Alcorani sura)
* Tafsir Safi

## Notae
## Bibliographia
; Libri antiquiores
* Beckius, Matthias Fridericus. 1688. *Specimen Arabicum, hoc est bina capitula Alcorani, XXX de Roma & XLIIX de Victoria . . . Arabicé descripta, Latiné versa, et notis animadversionibusque locupletata*. Augustae Vindelicorum: Kroniger & Goebel. 
* Marracci, Ludovicus. 1698. *Alcorani textus universus ex correctioribus Arabum exemplaribus . . . descriptus . . . ac . . . ex Arabico idiomate in Latinum translatus*. Patavii: Ex Typographia Seminarii.—Textui cum annotationibus refutatio anteit, quae "Prodromus ad refutationem Alcorani" intitulata primo iam anno 1691 in officina Congregationis de Propaganda Fide Romae edita erat. In interrete: vol. 1 = prodromus; vol. 2 = textus cum annotationibus. .

## Nexus externi 
* 
* Textus editionis Bibliandri in *Corpore corporum.*
* *Alcorani textus universus ex correctioribus Arabum exemplaribus . . . descriptus . . . auctore Lodovico Marracci* (Patavii: 1698). Alcoranus Latine versus.
* Al-Quran (Alcoranus interretialis).
* Quran Word by Word // QuranAcademy.org.
* Alcoranus, conformatio wav.

!
Categoria:Arabiae scripta
Categoria:Libri sacri
Categoria:Litterae Arabicae
Categoria:Litterae Latine versae
Categoria:Mahometus
Categoria:Supernaturalia
Categoria:Verba Arabica mutuata
Iudo

[thumb|left|upright=0.5|[Vocabulum iudonis Iaponicis litteris scriptum.]]

**Iudo** (-nis, *f.*) (Iaponice 柔道 'via' sive 'schola mitis'; in multis linguis, *judo*) est ars martialis Iaponica, ex *iuiutso* orta et a Jigoro Kano anno 1882 condita. Homo pusillus iudone peritus hominem maioris corporis facillime arte vincere potest. Qui se iudone exercet iudoca (Iaponice) sive iudoista vocatur.

## De arte iudone 
thumb|Iudocae.
Finis iudonis pugnae, cum certamine fit, est adversarium humi abicere eiusque tergum 25 secundis humo apprimere. Si quis potuerit, vincit. In certamine adversarium nec pede nec manu percellere licet. Hoc est, Iudoca eam artem discit qua adversarius humi optime abiciatur ibique teneatur aut, si ipse abicitur, qua sine periculo cadat. 

### De punctis ac poenis 
Puncta in certamine sunt haec: *coca* (効果) erat (ad annum 2009 usque) unum punctum quod alter accipit, si alter humum tetigerit; melius est *iuco* (有効); iterum melius *vaza-ari.* Qui duo vaza-ari consecutus erit, certamen vincit. Maximum punctum habetur *ippon* quod victoriam subitam attribuit. Sumuntur et variae poenae: *shido* (指導, admonitio) adversario cocam *addicebat, chuiu* (注意; vel *tsui* vel *ciui*) iuconem, *keicocu* (警告) vaza-ari, *hansokumake* (反則負け) autem ippon vel victoriam addicit.

## De *kata* 
Ars iudonis non tantum pugna est, sed etiam partem habet quae *kata* (forma) appellatur. Qua in kata inter duos iodocas modo a magistris antiquis tradito pugnatur; neque vero adversario modo, sed in modum velut amicum, quo uterque pugnator id studet ut quam optime doctrinam katae respiciat.

## De nomine 
Iudo est nomen quod fere sicut in Iaponica lingua auditur: Iaponienses autem *judo s*icut Italice *giudo* eloquuntur; *do* in iudo significat *viam* et *ju* significat naturam *mitem* vel *mollem.*

*Sumo (colluctatio)

## Notae 
## Nexus externi 
* Polish Judo Competition Results and Community portal
* Judoschool Jan Snijders, technical information

!
Categoria:Verba Iaponica mutuata
Demosthenes Tampacus

**Demosthenes Tampacus** (Graece: Δημοσθένης Ταμπάκος), Thessalonicae die 12 Novembris 1976 natus, est Gymnastes Graecus.

Nomisma aureum gymnasticorum anularium virorum Olympiis Aestivis anni 2004 Atheniensibus, nota 9.862 retulit. De titulo disputatum est, nam Bulgarianus Iordanes Jovtchev, barbaricos secundum arbitros et peritos, multo melius certamine se praebuit.

## Nexus externi 
* "Pagina olim apud *Cobra Sports* divulgata

Categoria:Olympionicae
Categoria:Athletae Graeciae
Categoria:Gymnastici
Categoria:Nati 1976
Categoria:Homines vivi
Nicolaus Caclamanaces

**Nicolaus Caclamanaces** (Graece: Νίκος Κακλαμανάκης, nomen familiare: Nīcus) est Navigator Olympiacus et Graecus, qui lampadem Olympiam in caerimonia principi certaminum aestivorum Atheniensium anno 2004 accensit.

Athleta populo Graeco omnino gratissimus, Nicolaus Caclamanaces ter palmam navigationis, et nomisma aureum Olympiacum anno 1996 rettulit, et argenteum in Certaminibus Mundanis Caditanis anni 2003 meruit. Olympiis Aestivis anni 2004, nomismate argenteo adeptus est.

## Nexus externi 
* Biographia Caclamanacis in pagina World Sailing

Caclamanaces, Nicolaus
Categoria:Nati 1968
Categoria:Homines vivi
Categoria:Athletae Graeciae
Tribulum

[thumb|Tribulum Aegyptium. (Photographema [Heliopolis|Heliopoli anno 1884 facta.)]]
**Tribulum**, sive **tribula**, est machina rustica plostello trahaeve similis quae equis tracta segetem sua vi triturat.

Varro ita hoc instrumentum describit:
:Id fit e tabula lapidibus aut ferro asperata, quae cum imposito auriga aut pondere grandi trahitur iumentis iunctis, discutit e spica grana; aut ex axibus dentatis cum orbiculis, quod vocant plostellum poenicum; in eo quis sedeat atque agitet quae trahant iumenta, ut in Hispania citeriore et aliis locis faciunt. (*De re rustica* 1.52)

Hodie **tribulum mechanicum** tractorio vehitur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Olck, Franz (1905) Dreschen. *RE* VI A 2: 1700-1706.

*Murex ferreus
*Tribulus terrestris

## Nexus externus 
Categoria:Instrumenta rustica
Secundum

[thumb|[Horologium mechanicum cum facie parva ad secunda numeranda]]
**Secundum**, olim per **sec.**, nunc iuxta Systema Internationale (SI) per **s** imminutum, est mensura temporis, quae hoc in systemate tanquam primaria vel axiomatica unitas habetur. Per conventum atomicum, secundum est tempus 9&thinsp;192&thinsp;631&thinsp;770 cyclorum radiationis electronum quae inter status fundamentalis atomi Cs 133 moventur. Homines eum horologio metiri possunt.
 
## Multiplices SI 
Praefixa SI usitate adhibentur ut duratio temporis minus quam secundum cognoscatur, sed raro pro multiplicibus secundi; contra, unitates non SI—minuta, horae, dies, anni Iuliani, saecula Iuliana et milennia Iuliana—obtinent.

## Historia 
In antiquitate Newtoni, divisus temporis erant annus, mensis, dies, hora, minutum primum, et minutum secundum; quaeque hora divisa erat in sexaginta minuta prima, et quodque minutum primum in sexaginta *minuta secunda.* Anno 1687, Newtonus in *Principia* saepe "tempore minuti unius secundi" scripsit.

Mox autem vocabulum *secundi* simplicis significabat 'minutum secundum', et 'minutum' significabat 'minutum primum'. Leonhardus Eulerus iam medio saeculo XVIII saepe vocabulo *secundo* utitur sine *minuto*. In "Opera omnia," Eulerus scripsit in pagina quinta "Calculo scilicet apud Indos recepto, quo diem in 60 horas, horam in 60 minuta, minutum in 60 secunda distinguunt" et pagina 136 "determinatio ultra 2 aut 3 partes decimas unius secundi erronea esse nequit", et similiter paginis ceteris.

* Becquerel
* Hertz
* Horologium atomicum
* Internationale Unitatum Systema
* Laqueus magneto-opticus
* Norma temporum 
* Secundum saliens
* Tempus Atomicum Internationale

## Notae 
## Bibliographia 
* Bureau International des Poids et Mesures. 2006. *The International System of Units (SI).* Ed. 8a. Organisation Intergouvernementale de la Convention du Mètre.

Categoria:Physica
Categoria:Unitates physicae
Categoria:Unitates temporis
Pyrrhus Demas

**Pyrrhus Dēmas** *gen. Pyrrhi Demae* (Graece Πύρρος Δήμας, Albanice *Pirro Dhima*); Natus 13 Oct. anno 1971), est ponderum sublator, et ter olympionices.

Demas Chimarrae in Albania Graecis parentibus natus est. In Graeciam anno 1991 emigravit. Pro Graecia primo certatus est inter Olympia Aestiva anni 1992, nomisma aureum adeptus in classe virorum 82.5 km. Ex civitate nativa ornatus est agnomine "Leo Chimarrensis."

Adeptus titulos mundanos annorum 1993 et 1995, Demas vincturus habebatur inter ludos Olympiacos anni 1996 aestivos. Cum quidem vicit, tum gradus praestitutos duos superavit.

Sydneii Olympiis Aestivis 2000 et iterum nomisma aureum retulit, hoc vice in classe virorum 85 kg. Sunt in toto mundo tres sublatores ponderum qui ter aureum meruerint: Pyrrhus Demas, Naim Suleymanoglu Turca, et Acacius "Cachi" Cachiasbili Graecus. 

Olympiis Aestivis 2004 Atheniensibus, Pyrrhus erat catervae Graecae vexillifer, et nomisma aeneum in classe 85 kg. meruit.

## Nexus externi 
* Situs proprius et sollemnis (Graece)
* vita eius breviter anglice

Demas, Pyrrhus
Categoria:Nati 1971
Categoria:Homines vivi
Ariel Zeebi

thumb|right|250px|Aric Zeebi, 2012
**Ariel Zeebi** (nomen familiare: **Aric**) est Iudoca Israelenus. Adeptus est nomisma aheneum inter Olympia Aestiva anni 2004 Atheniensia in classe virorum 100 kg.

Categoria:Olympionicae
Categoria:Athletae Israelis
Categoria:Iudo
Categoria:Nati 1977
Categoria:Homines vivi
Maria I (regina Angliae)

thumb|Maria I

**Maria I** Tudor (18 Februarii 1516; 17 Novembris 1558) regina Angliae et Hiberniae, fuit filia Catharinae Aragonensis et Henrici VIII, qui cum Annae Boleyn nupsisset, primum coniugium declaravit illicitum et Mariam prolem notham. Nova autem successionis lege atque testamento, Henricus illam rursus heredem alteram, Eduardo primo herede, restituit. Vita defuncto Eduardo fratre, Ianaque nepte Henrici VII cito a dicione coacta, thronum Angliae anno 1553 ascendit.

Cognita ab posterioribus *Maria Sanguinea* (Anglice: *Bloody Mary*), adversariis haeresis accusatis immolatisque, conata fidem Catholicam, iam a decessoribus eversam, denuo in Anglia renovare; erat paulo invitior Angliae regina, talis res putans viriles. Ei haud instar sororis Elisabethae patrisque ne musicae quidem neque linguarum esse ingenium, tantum nequit discere, suere autem potest. Iussu Caroli consobrini atque Sacri Romani Imperatoris, quem tutorem esse rata valde dilegebat, anno 1554 filio eius, valde ab Maria dilecto, ipsa haud amata, Philippo II de Hispania nupsit. Solitaria et sine prolibus mortua est, sponso ad funus nec praesente, in Hispania manente.

## Notae 
## Bibliographia 
* Carolly Erickson. 1998. *Bloody Mary.* Reimpressum. St. Martin's Griffin. 

## Nexus externi 
*  
* Maria apud paginam officiale domus regnatricis Regni Uniti 
* Pagina Maria Tudor dicata 
* De Maria apud englishhistory.net 

## Nexus externi 
Categoria:Reginae Angliae
Categoria:Nati 1516
Categoria:Mortui 1558
Categoria:Mulieres
Categoria:Henricus VIII
Categoria:Tudor (familia)
Yokosawa Yuki

**Yokosawa Yuki** (Iaponice: **横澤由貴**), nata 29 Octobris 1980 in Gumma Praefectura, est femina lucatoris ziudonis ('ziudoca') Iaponica et generis sanguinei 'B'. Hodie munus adsecurationis fungitur.

## Historia 
Ziudone discipula ludi litterarum primum se exercuit, exemplum patris et fratris secuta.

## Palmae 
Adepta est nomisma argenteum ziudonis mulierum 52kg classis in Olympiis Aestivis Atheniensibus anni 2004. Aheneum quoque nomisma in Certaminibus Mundanis (Osacae habitis) anni 2003, et multas palmas ziudoicas undique retulit.

## Nexus externi 
* Globus Muliebris Ziudonica Societatis Mitui Sumitomo Adsecurationis

Categoria:Olympionicae
Categoria:Athletae Iaponiae
Categoria:Periti artium martialium
Categoria:Iudo
Categoria:Nati 1980
Categoria:Homines vivi
Categoria:Mulieres
Tani Ryoko

**Tani Ryōko** (Iaponice **谷亮子**) nata 6 Septembris 1975 nomine Tamura Rioco in Fucuoca Praefectura est athleta Iudonis Iaponica. Nunc munere apud Toiotam societatem fungitur. Genere Sanguineo Beta est.

Vulgo saepe agnomine *Iavarula* dicitur (nam Iavara est persona in libellis nubeculatis Iaponics de Ziudone). Palma Certaminum Ziudonicorum Muliebrium anno 1990 relato, Iavarula quotennis eis certaminibus vincit. Titulis mundanis sex ornata est (omnium Ziudocarum plurimis), et nomisma aureum classis mulierum 48 kg ex Olympiis et Sydneiensibus anni 2000 et Atheniensibus 2004. Anno 2003 Tani Iositomoni, Olympiaco et mertitorio basipilae lusori convivio opulentissimo nupsit.

Categoria:Olympionicae
Categoria:Athletae Iaponiae
Categoria:Periti artium martialium
Categoria:Iudo
Categoria:Nati 1975
Categoria:Mulieres
Categoria:Homines vivi
Eduardus VI (rex Angliae)

**Eduardus VI** (Anglice **Edward VI**; 12 Octobris 1537–6 Iulii 1553), filius unicus Henrici VIII et Ianae Seimorae tertiae uxoris, fuit rex Angliae et Hiberniae 1547–1553.

Henrico VIII mortuo anno 1547, Eduardus tempus breve Angliae rex factus est. Affectionis malae corporis sui causa semper timendum de eius sanitate est. Eduardus consultoresque nolentes throni Angliae heredem casu Eduardi VI mortis sororem eius dimidiam Mariam, postea Mariam I, religionis Ecclesiae Catholicae Romanae esse reddiderunt Ioannam Greiam, nepotem Henrici VII, heredem throni. Cum Eduardus 1553 mortuus esset, Iana novem dies regnum sibi adfectavit, sed tum Maria facta est regina a faventibus suis. 

## Bibliographia 
thumb|Eduardus VI
* J. Bispham, "The Base Silver Shillings of Edward VI" in *British Numismatic Journal* vol. 55 (1985) pp. 134-143

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1537
Categoria:Mortui 1553
Categoria:Reges Reginaeque Angliae
Categoria:Henricus VIII
Categoria:Tudor (familia)
Categoria:Seimorus (familia)
Constantinus Centeres

**Constantinus Centeres** (gen. *Centeris*; Neograece Κωνσταντίνος sed communiter Κώστας Κεντέρης; natus die 11 Iulii 1973 Mytilenae Lesbi) athleta Graecus est.

Centeres se athleticis dabat ex aetate sua 10, et decem fere post annos serio cursus agere incepti, domicilio Thessalonicam mutato. Centeres praesertim cursus 200 et 400 metrorum currere solet.
 
Tamen modo anno 1999 Centeres primum certaminibus internationalibus competere incepit. Causa huius et malae cuiusdam fortunae, minima fama fruebatur quando se ex inopinato dignum cursus 200 metrorum monstravit Olympiis Aestivis anni 2000 Sydneiensibus. Nemo Centerem inter vincturos numeraverat cum aureum nomisma referret.

Cursum 200 metra longum quoque inter Certamina Mundana 2001 Edmontonensia vicit, post annum plus minusve nullius competitionis. Anno sequente Centeres palmam Europaeam Monachii retulit.

Quod attinet ad Olympia Aestiva anni 2004, Centeres spes quaedam Graecorum victoriae in certamine "athletico" quod dicitur fuerat, et candidatus veri similis et gratus qui flammam Olympiacam incenderet. Tamen pride Certamina, neque Centeres neque Aecaterine Thanu socia exercendi, se rediderunt examinationi in medicamenta stupifactiva, asseverantes se vulnera quendam ob cladem birotae autocineticae accepisse. Infamia volante se Certaminibus Olympiis 18 Aug. abdicaverunt, cum exercitore suo Christo Tseco.

## Nexus Externi 
* Situs proprius et sollemnis
* Sententia in Constantinum Centerem et Aecaterinam Thanu Proscriptio lingua anglica.

Categoria:Olympionicae
Categoria:Nati 1973
Categoria:Homines vivi
Carnioburgum

**Carnioburgum** (alia nomina: *Carnium*) (Slovenice: *Kranj*; Theodisce: *Krainburg*) est urbs Sloveniae, caput municipii urbani Carnioburgi, in historica provincia Carniola Superiori sita. Carnioburgum est urbs princeps regionis statisticae Carniolae Superioris. Incolunt urbem 35.587 et 51.225 municipium omnem. Incolae Carnioburgi *Carnioburgenses* vel *Carnienses* appellantur.

## Notae 
* Sloveniam (*civitatem*),
* Carniolam Superiorem (*regionem statisticam*),
* Carniolam Superiorem (*historicam provinciam*),
* Municipia urbana Sloveniae,
* Municipia Sloveniae,
* Urbes Sloveniae.

## Nexus externi 
thumb|Carnioburgum

* Proprius municipii situs interretialis 

!
Categoria:Loci habitati Sloveniae
Categoria:Urbes Sloveniae