open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ioannes Schicchius

**Ioannes Schicchius**, vulgo plene ''Gianni Schicchi de' Cavalcanti* (nescimus, quando natus sit mortuusve), fuit eques mediae aetatis Italicus, ut videtur Florentinus, qui etiam est persona in *Divina comoedia* a Dante Alagherio scripta.

## In *Divina comoedia* 
[thumb|Ioannes Schicchius atque Capocchius a [Gustavus Doré|Gustavo Doré picti in illustratione *Divinae comoediae*.]]
Pauca sunt nota de eius vita, sed primi commentatores carminis epici biographiam invenerunt quod suam descriptionem apud *Inferna* Dantis imitat. In bulga falsariorum (decima atque ultima octavi circuli infernali) ille damnatur quia testamentum  patris familias  subiectus erat, igitur "falsarius personae" fuit. Sic poëta Florentinus scripsit: "Fingi se Buosum Donati passus, equarum / ut grege de toto reginam acquireret, ausus / testari hunc simulans, simul et tabulis dare normam." In XXX cantu *Infernorum*, Ioannes Schicchius atque Myrrha, persona mythologica Graeca antiqua, furiose adveniunt apud Dantem, quia rabie inficiuntur, atque impostor Florentinus alchemistam leprosum  crudeliter adoritur.

## Fortuna 
Pictor Francogallicus Gulielmus Adolphus Bouguereau tabulam de rixa inter Ioannem Schicchium Capocchiumque, ** (vulgo *Dante et Virgile*), anno 1850 pinxit. Ex hac mythistoria compositor Italicus Iacobus Puccini creavit operam comicam *Gianni Schicchi*, quod primum acta est anno 1918.

## Notae 
## Bibliographia 
* Bosco, Umberto et Reggio, Giovanni, *La Divina Commedia - Inferno*, Le Monnier, 1988.
* Sermonti, Vittorio, *Inferno'', Rizzoli, 2001.

## Nexus externus 
Categoria:Viri
Categoria:Incolae Tusciae
Categoria:Equites
Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Mortui saeculo 12
Categoria:Personae Divinae Comoediae (Inferna)
Ioannes Maria Lehn

thumb|Ioannes Maria Lehn anno 2018.
**Ioannes Maria Lehn** (natus die 30 Septembris 1939) est chemicus Francicus qui studii supermoleculae perituss et anno 1987 Praemium Nobelianum chemiae cum Donaldo J. Cram et Carolo J. Pedersen accepit, ratione studii usus moleculae ab interactione cum selectivitate alta.

Alumnus Universitas Argentinensis deinde professor eius universitatis et Universitatis Harvardianae factus est. Et anno 1979, socius Collegio Franciae electus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Homines vivi
Categoria:Chemici Franciae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Alumni Universitatis Argentoratensis
Categoria:Nati 1939
Carolus J. Pedersen

**Carolus Ioannes Pedersen** (natus die 3 Octobris 1904; mortuus die 26 Octobris 1989) fuit chemicus Americanus origine Coreae Australis qui chemiae organicae et anno 1987, Praemium Nobelianum chemiae cum Ioanne Maria Lehn et Donaldo J. Cram, ratione studii usus moleculae ab interactione cum selectivitate alta. Pater eius Norvegus Brede Pedersen et mater Iaponica Takino Yasui (Iaponice:安井タキノ) fuit.

Alumnus Instituti Technologiae Massachusettensis fuit.

## Notae 
## Nexus Externi 
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Alumni Instituti Technologiae Massachusettensis
Categoria:Nati 1904
Categoria:Mortui 1989
Marcella

***Marcella*** est nomen atque praenomen femininum, Latina origine. Forma masculina ***Marcellus*** est, quod deminutivum nominis Romani antiqui Marci est. Hodie saepe adhibetur apud Italicos.

## Quae hoc nomen habuerint 
* 
* Marcella a S. Felice

## Quae hoc praenomen habuerint 
* 
* Marcella Bella
* Marcella Hazan

## In operibus artificiosis 
''* (vulgo *Marzella'') est tabula a pictore Germanico Ernesto Ludovico Kirchner inter annis 1909 et 1910 facta.

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Italica
Husainus

***Husainus*** est nomen atque praenomen masculinum Arabicum (Arabice حسين, *Ḥusayn*), deminutivum nominis Hasani, cuius significatio 'pulcher' est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Husainus filius Alis
* 

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Husainus Amīr ʿAbd al-Lahīān
* Husainus ʿArnūs
* 
* Husainus Hilmi Bassa
* Husainus Kamil
* Husainus Rajabian
* Husainus Shahabi

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Florentia (praenomen)

***Florentia*** est praenomen femininum, Latina origine, quod e vocabulo "florente" ducitur. Florentia etiam nomen capitis Tusciae est (vulgo *Firenze*, sed olim *Fiorenza*). Forma masculina ***Florentius*** est.

## Mulieres 
* Florentia Arthaud
* Florentia Cossotto
* Florentia Delay
* Florentia Griffith-Joyner
* Florentia Guérin
* Florentia Harding
* Florentia Nightingale
* Florentia Parly
* 

## Notae 
* 3122 Florence, asteroides
* Florentina, derivatum huius praenominis

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina feminina
Florentius

***Florentius*** est praenomen masculinum, Latina origine, quod e vocabulo "florente" ducitur. Forma feminina ***Florentia*** est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Florentius Wigorniensis

### Romani antiqui 
* Florentius, martyr
* Flavius Florentius
* Flavius Florentius (consul 429)
* Flavius Florentius (consul 515)
* Flavius Florentius Romanus Protogenes

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Florentius Bava Beccaris
* Florentius Campomanes
* 

## Notae 
* Florentinus, derivatum huius praenominis

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Marforius (statua)

thumb|Marforius.
thumb|Aenigmatographia saeculi XVI, e *Speculo Romanae Magnificentiae.*
 est sculptura marmorea cuiusdam dei fluviatilis. Quae statua saeculo primo facta est. Deus recubans barbatus in atrio Palatii Novi in monte Capitolino collocatur.

Marforius attributa non habet. Propter hoc olim pro Iove, Neptuno, aut Tiberino habitus est. 

Statua a duodecimo saeculo facta est spectaculum Romae. Poggius Bracciolinus eam vocavit reliquias antiquae aetatis. Anno 1527 humanista Andreas Fulvius statuam ut deum fluminis in rupe iacentem describit. Saeculo sexto decimo ineunte prope Arcum Septimii Severi stetit. Ibi Poggius et Fulvius statuam viderunt. Etiam Antonius Lafreri eam ibi examinavit et pinxit in suo *Speculo Romanae Magnificentiae* incidendam.

Sixtus Papa V statuam anno 1588 ad Aream Sancti Marci movit. Anno 1594, eam ad Aream Capitolinam transtulit. Innocentius Papa X statuam anno 1644 ad aulam Palatii Novi portari iussit.

## Nexus externi
## Notae
Categoria:Aedificia Romae urbis
Categoria:Fontes
Categoria:Statuae
Hieronymus Karle

thumb|Hieronymus Karle.
**Hieronymus Karle** (natus die 18 Iunii 1918; mortuus die 6 Iunii 2013) fuit chemiae physicae peritus Americanus qui anno 1985 Praemium Nobelianum chemiae cum Herberto A. Hauptmann accepit, ratione studii structurae crystalli cum X-radii.

Alumnus Universitatis Harvardiane deinde Universitatis Michiganensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Alumni Universitatis Michiganensis
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Donaldus J. Cram

**Donaldus J. Cram** (natus die 22 Aprilis 1919; mortuus die 17 Iunii 2001) fuit chemicus Americanus qui anno 1976, Praemium Nobelianum chemiae cum Ioanne Maria Lehn et Carolo J. Pedersen accepit, ratione studii usus moleculae ab interactione cum selectivitate alta.

Alumnus Universitatis Nebraskensis deinde Universitatis Harvardianae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Alumni Universitatis Nebraskensis apud Lincolniam
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Nati 1919
Categoria:Mortui 2001
Idris

***Idris*** est nomen atque praenomen masculinum Arabicum (Arabice ﺍﺩﺭﻳﺲ, *Idrīs*) quod 'interpretem' significat. Apud Musulmanos Idris est nomen prophetae Enoch. *Idriss* atque *Idrissa* sunt formae quae in civitatibus Barbariae atque Africae Occidentalis adhibetur.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Idris I, rex Libycus
* Nīčīrvān Īdris Bārzānī
* Mahometus Idriss Déby
* Abdoulaye Idrissa Maïga

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Idriss Déby
* 
* Idrissa Ouédraogo

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Florentinus (praenomen)

***Florentinus*** est praenomen masculinum, Latina origine, quod e nomine Florentio ductum est. Forma feminina ***Florentina*** est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Florentinus (scriptor de re rustica)
* Iosephus Florentinus Marques Leite

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Florentinus Ameghino
* 
* Florentinus Sului Hajang Hau

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Plato (nomen)

***Plato*** (Graece Πλάτων) est nomen Graecum antiquum atque hodie est praenomen masculinum, quod saepe apud Russicos adhibetur (Russice Платон, *Platon*). Nomen e vocabulo *platýs* (πλατύς, 'latus') derivatur.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Plato, cuius verum nomen Aristocles erat
* , poëta comicus

## Qui hoc praenomen habuerint 
* 
* Plato Majboroda
* Plato Zubov

## Notae 
* 5451 Plato, asteroides

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Eligius

***Eligius*** est nomen atque praenomen masculinum quod e verbo Latino 'eligere' ductum est. In Francogallia multa communia sunt quod e nomine sancti Eligii appellantur.

## Qui hoc nomen habuerint 
* 

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Eligius Alphonsus Maximus Dovo
* Eligius Gonzalo
* Eligius Mestrelle
* Eligius Ragon

## Nomina Geographica 
* Saint-Éloi
* Saint-Éloi (Crosa)
* Saint-Éloi (Indis)
* Saint-Éloi (Niver)
* Saint-Éloy-d'Allier
* Saint-Éloi-de-Fourques
* Saint-Éloy-la-Glacière
* Saint-Éloy-les-Mines

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Rudolphus M. Zinkernagel

thumb|Rodolphus M. Zinkernagel anno 2011
**Rudolphus Martinus Zinkernagel** (natus die 6 Ianuarii 1944) est medicus et immunogolgiae peritus Herveticus qui anno 1996, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Petro C. Doherty accepit, ratione studii systematis immunitatis in quo lymphocytus T anticorpum per complexum histocompabilitatis maiorem accquisit.

Alumnus Universitatis Nationalis Australianae deinde Universitatis Basiliensis est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Homines vivi
Categoria:Medici Helvetiae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Basiliensis
Categoria:Nati 1944
Petrus C. Doherty

thumb|Petrus C. Doherty anno 2017
**Petrus Carolus Doherty** (natus die 15 Octobris 1940) est medicus et immunologiae peritus Australicus qui anno 1996, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Rudolpho M. Zinkernagel accepit, ratione studii systematis immunitatis in quo lymphocytus T anticorpum per complexum histocompabilitatis maiorem acquisit.

Alumnus Universitatis Queensland deinde Universitatis Academicae Edinburgensis est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Homines vivi
Categoria:Medici Australiae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Edinburgensis
Categoria:Nati 1940
Philippus A. Sharp

thumb|Philippus A. Sharp
**Philippus A. Sharp** (natus die 6 Iunii 1944) est geneticus et biologiae molecularis Americanus qui anno 1993, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Richardo J. Roberts accepit, ratione studii intronis et exonnis .

Alumnus Universitatis Colllegii Unionis deinde propessor Instituti Technologiae Californiensis et Instituti Technologiae Massachusettense est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Biologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Professores Instituti Technologiae Californiensis
Categoria:Professores Instituti Technologiae Massachusettensis
Itta

thumb|Itta ad pagum Bray-et-Lû.
**Itta**, vel **Epta** (Francogallice *Epte*), est fluvius Franciae, qui minus quam decem chiliometra meridiem versus a Novo Castello in Braio originem ducit et ad Wariniacum in Sequanam flumen sese exonerat.

Anno 911, foedere inter Carolum III regem Franciae et Rollonem ducem Normannorum ferito, limes inter  et Franciam, pago Veliocassino bipartito, in Itta flumine constitutus est, ubi et usque ad praesentem diem permanet, nunc regiones Franciae, Normanniam nempe et Insulam Franciae, separans.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Flumina Franciae
Categoria:Ebura (praefectura Franciae)
Categoria:Evelinae (praefectura Franciae)
Categoria:Oesia (praefectura Franciae)
Categoria:Sequana maritima
Categoria:Systema Sequanae fluminis
Categoria:Vallis Oesiae
Pagus Veliocassinus

[thumb|Forma agri Pagi Veliocassini ad [Aincourt.]]
**Pagus Veliocassinus** (Francogallice *Vexin*) est  in Francia septentrionali, ad dextram Sequanae ripam sita.

Civitas Veliocassorum, tribus Celticae, a Lirizino fluvio seu Risla meridiem versus usque ad Isaram extendebatur, sed saeculo circiter quarto in duos pagos divisa est, Rotomagensem ad septentrionem et Veliocassinum ad meridiem, limite in Andella flumine constituto.

## Bibliographia 
* Roblin, Michael (1976), Petromantalum, Saint-Clair et le Vexin. *Journal des Savants* 1976 (1): 3-31.

## Nexus externi
*Res aspectabiliores

## Notae 
Categoria:Regiones antiquae Europae
Ricardus J. Roberts

thumb|Ricardus J. Roberts.
**Ricardus Ioannes Roberts** (natus die 6 Septembris 1943) est biochemicus Britannicus qui biologiae molecularis peritus anno 1993 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Philippo A. Sharp accepit, ratione studii intronnis, exonnis, et biotechnologiae. 

Alumnus  professor ibidem fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Biologi Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Castellum Colymense Superius

**Castellum Colymense Superius** (Russice *Верхнеколымск*) est vicus Iacutiae. Ad Colymam fluvium in ostio Iasačnaiae fluvii situm est. Incolas 335 anno 2021 habuit.

## Historia
Hiemalia Colymensia Superiora anno 1648 a Michaele Staduchin exploratore condita sunt; saeculo XVIII ineunte cosacis hic frequentantibus castellum Sibiricum 
haberi coepit; tria castella ad Colymam aedificata sunt, hoc, Colymense Medium et Colymense Inferius. Ab anno 1882 districtu Colymensi creato vicus factus est. Locus exsilii fuit; Michael Nazimov Decembrista, Sergius Mickiewicz medicus aliique hic in exsilio vixerunt.

## Notae
## Nexus externi
**Encyclopaedia Sovietica magna in *Vicifonte''

Categoria:Loci habitati Russiae
Categoria:Iacutia
Categoria:Condita 1647
Castellum Colymense Medium

**Castellum Colymense Medium** vel nunc **Urbs Colymensis Media** (Russice *Среднеколымск*) est urbs Iacutiae. Ad Colymam fluvium in ostio Ancudincae fluvii sita est. Incolas 3118 anno 2023 habuit.

## Historia
Condita est ut castellum Sibiricum a Michaele Staduchin exploratore et Demetrio Zyrian cosaco anno 1643; nam tria castella ad Colymam aedificata sunt, hoc, Colymense Inferius et Colymense Superius. Ab anno 1775 inter urbes numeratur, ab anno 1882 districtus Colymensis caput fuit. Locus exsilii fuit; Nicolaus Bobriščev-Puškin Decembrista, Vladimirus Bogoraz ethnographus aliique hic in exsilio vixerunt.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius

Categoria:Urbes Iacutiae
Categoria:Condita 1643
Eskilstuna

thumb|Eskilstuna ad flumen Eskilstunam.
**Eskilstuna** est urbs in Sudermannia ad flumen Eskilstunam sita, caput municipii Eskilstunensis atque urbs maxima Sudermanniae. Urbs ipsa circiter 70&thinsp;000 incolarum habet. 

Antiqua Eskilstuna, quae olim Tuna appellabatur et origo atque nucleus hodiernae urbis est, iam plus quam mille annos hoc loco stetit. Urbs anno 1659 rite condita est, sed eius radices multo antiquiores sunt et ad plus mille annos retro pertinent.
thumb|upright=0.8|Ecclesia *Kloster.*

## Historia 
Eskilstuna nomen suum a sancto Aeschilo, episcopo et martyre, accepit, cuius cultus apud Tunam, nomen antiquum urbis, vigebat. Nomen urbis primum in litteris anno 1285 apparet, in epistula quae antiquissimum documentum de Eskilstuna servatum in Tabulario Nationali Suecico (Riksarkivet) est. In hac epistula nomen urbis 'Eskelstuna' scribitur. Documentum ipsum, datum die festo Sancti Benedicti Abbatis (21 Martii) anno 1285, tractat de donatione bonorum ad domum Ordinis Hospitalariorum Sancti Ioannis Baptistae in Eskilstuna, quod demonstrat iam tunc urbem sedem huius ordinis religiosi fuisse. 

Epistula incipit verbis "Frater Ebbo sacerdos humilis prior sancte domus hospitalis ierosolimitani beati johannis baptiste in eskelstunum totusque conventus ibidem" quae testantur Eskilstunam eo tempore non solum locum habitatum fuisse, sed etiam centrum religiosum notabile. Praesentia Ordinis Sancti Ioannis Hierosolymitani, qui etiam Iohannitae appellabantur, Eskilstunam praecipuum religionis et pietatis centrum in regione medio aevo fecit.
[thumb|upright=0.8|Imago ex [Suecia antiqua et hodierna|Suecia Antiqua et Hodierna cum Arx Eskilstuna.]]

## Industria 
Eskilstuna longa historia industriae, praesertim in metallis et ferro fabricandis, clara est. Saeculo XVI, Carolus IX, dux Sudermanniae, industriam promovere studuit, ut urbem in centrum artis metallurgicae converteret.

## Cultura et Monumenta 
Aedificia historica urbem nobilitant, inter quae eminent ecclesia Fors saeculo XI condita et officinae Rademacheri saeculo XVII aedificatae. Urbs etiam hortos et musea plurima habet, quae hereditatem industrialem illustrant et memoriam artis fabricatoriae conservant.

## Infrastructura 
Urbs vias communicationis et infrastructuram amplas habet, quae ad eius incrementum industriale multum contulerunt. Canales et ferriviae magni momenti fuerunt ad urbis commercium augendum. Viae principales, ut E20, ac viae regionales 53 et 56 Eskilstunam cum aliis oppidis maioribus coniungunt.

## Notae
Categoria:Urbes Sueciae
Bernardon

thumb|Iosephus Kurz in delineatione.
**Bernardon** fuit figura Vindobonensis macci sannionisque cum fama non ita bona. Nomen postea translatum est in ipsum Iosephum Kurz scurram et scriptorem. Iste vir (natus Vindobonae anno 1715, mortuus Varsaviae anno 1786) multas dramatiunculas iucundas docuit, quibus titulus communis *Bernardoniaden*. Talibus rebus, quae mimis et dicteriis facetis et pyrotechnicis pullulabant, homines intra et extra Vindobonam valde gaudebant.

Opus eius magnum praetitulatur »Eine neue Tragödia, betitelt: B., die getreue Prinzessin Pumphia und Hanns Wurst, der tyrannische Tatar-Kulikan. Nebst einer Kinderpantomime, betitelt: Kolekin, der glücklich gewordene Bräutigam« (1756; reimpressio, Vindobonae 1883). Kurz etiam Pragae et Monaci e scaenis se produxit.

## Nexus externi 
* opera apud Zeno.org
* Wilhelm, Gertraude: "Kurz, Joseph von" - apud: *Neue Deutsche Biographie* 13 (1982), p. 335-336.

Categoria:Histriones
Categoria:Scriptores Austriae
Martinus Rodbell

**Martinus Rodbell** (natus die 1 Decembris 1925; mortuus die 7 Decembris 1998) fuit biochemiae et endocrinologiae peritus Americanus, qui anno 1994 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Alfredo G. Gilman, ratione inventus proteini G et operae signi transducti in cellula.

Alumnus Universitatis Hopkinsiensis deinde professor Universitatis Carolinae Septentrionalis in Monte Capellae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Hopkinsiensis
Categoria:Alumni Universitatis Vasingtoniensis
Categoria:Medici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Sonus increscens Rossinianus

[thumb|[Lithographia|Lithographema scaenae tempestatis e melodramate  exceptae, Alexandro Fragonard lithographista anno 1830.]]
 est peculiaris soni increscentis forma, praesertim a Ioachimo Rossini adhibita, quae in iteratione aliquarum  consistit, simul et instrumenta gradatim, singillatim, vel in compagibus, canere incipiunt.

Effectus in auditoribus est saepe concitationis festinationisque increscentium quae ad ineluctabilem fragorem ultimum impetuose ducunt. Inter varia strategemata compositiva hoc est unum e cogentissimis ac efficacissimis ad plausum suscitandum.

Etiamsi Rossini magnopere ei favit, haud Rossini invenit artem, neque ipse fuit solus qui eam adhibuit. Inter opera eius, primus usus soni increscentis Rossiniani in melodramate  (‘Lapis comparationis’) invenitur.

## Exempla selecta 
*  (‘Tonsor Hispalensis’):
** Pars finalis aperturae
** Carmen *La calunnia è un venticello* (‘Calumnia est ventulus’)
** Peractio primi actūs
*  (‘Cinerella’):
** Pars finalis aperturae
*  (‘Puella Italica Icosii’):
** Pars finalis aperturae
* :
** Fanfara finalis aperturae

## Notae 
Categoria:Compositio musica
Categoria:Musica classica
Camillus Callewaert

thumb|Camillus Callewaert
**Camillus Aloysius Callewaert** (Zwevegem in oppido Belgico die 1 Ianuarii 1866 natus; Brugis die 6 Augusti 1943 mortuus) fuit presbyter Ecclesiae Romanae, canonicus Brugensis, historiographus, et scientiae liturgicae peritus, natione Belga.

## Vita 
Scholarum cursu Cortoriaci absoluto, in seminario Roeselare in oppido philosophiae et theologiae operam dedit, donec die 15 Iunii 1889 presbyter ordinatus est. Postea vero, studiis iuris canonici in Universitate Lovaniensi peractis, lauream doctoralem obtinuit. Ab anno sequenti munera varia in seminario Brugensi exercuit, professoris nempe historiae ecclesiasticae, annis vero ab 1907 ad 1934 praesidis. Anno 1929, dignitate praelati domestici Suae Sanctitatis potitus est, anno vero 1934 archipresbyteris Brugensis.

## Investigationes de historia liturgiae
Camillus Callewaert primus fuit qui methodos criticas, quae hodie ad omnes fontes rerum gestarum investigandos adhibentur, etiam ad fontes liturgicos adhibuit, unde et contigit eum haud pauca nova de historia liturgiae Romanae repperisse. A conclusionibus firmiter enuntiandis tamen abhorruit, certitudinem in scientia historica “consuetudinem horrendam” appellans.

## Opera selecta
* *Liturgicae institutiones. Tractatus primus: De s. liturgia universim* (1919, 1925)
* *Caeremoniale in missa privata et solemni aliisque frequentioribus functionibus liturgicis servandum* (1922, 1928)
* *Sacris erudiri: fragmenta liturgica collecta a monachis sancti Petri de Aldenburgo in Steenbrugge ne pereant* (1940)

## Nexus externi 
* Elenchus operum Camilli Callewaert (*Regesta Imperii*, pagina interretialis Academiae Scientiarum Litterarumque Moguntinae)

## Notae 
Categoria:Brugae
Categoria:Historiographia
Norcopia

**Norcopia** seu **Norkoeponge** (Suecice *Norrköping*) est urbs in Gothia orientali sita. Numerus incolarum regionis urbanae circiter 97&thinsp;000 anno 2020 fuit, secundum Curiam Centralem Statisticam Suecicam (Suecice *Statistiska Centralbyrån*). Inter urbes Sueciae decimum locum magnitudine tenet.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Sueciae
Alfredus G. Gilman

thumb|Alfredus G. Gilman.
**Alfredus Goodman Gilman** (natus die 1 Iulii 1941; mortuus die 23 Decembris 2015) fuit biologus et pharmacologiae peritus Americanus, qui anno 1994, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Martino Rodbell accepit, ratione studii proteini G et operae signi transducti in cellula.

Alumnus Universitatis Yalensis deinde professor Universitatis Virginiensis fuit. Et anno 1986, socius Academiae Nationalis Scientiarum Civitatum Foederatarum electus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Yalensis
Categoria:Medici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Professores Universitatis Virginiensis
Sonus increscens

thumb|upright=0.8|Nota soni increscentis.

, signo “&lt;” vel compendio “*cresc.*” in partituris notatus (a locutione Italica – tamquam Latina – ), est mutatio dynamicae musicae quae gradualem accumulationem intensitatis soni indicat. Inversio eius sonus decrescens appellatur, signo “&gt;” vel compendio “*dim.*” notata (a locutione Italica – tamquam Latina – ).

## Notae 
* Sonus decrescens
* Sonus increscens Rossinianus
* Compositio musica

Categoria:Musica
Categoria:Compositio musica
Categoria:Musica classica
Monasterium Maria Pax Portus

, publice *Prioratus simplex Beatae Mariae Virginis Nuovæ Cellæ*, est prioratus Cisterciensis dependens abbatiae Heiligenkreuz canonice erectae die 2 mensis Septembris anno MMXVIII. Post ad novum monasterium historicum in Neuzelle monasterium erigendum, novum monasterium in Reifeln regione Neuzell constructum est. Constructio huius monasterii anno 2026 incipere expectatur. Bernhardshof monasterium nunc in temporarium convertitur. Current prior est Pater Simeon Wester OCist .
Fucus (apis)

thumb|Fucus
 nomen est apis maris. Fuci ex ovis non fertilisatis nascuntur. Vere exeunte aut aestate ineunte in volatu nuptiali cum regina apium coeunt. Postea moriuntur. Se ipsos enim alere nequeunt.

## Nexus externi
* De fucis in *Britannica*
* De fucis in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Apis
Misocinesia

**Misocinesia** (*μῖσος* 'odium' & *κίνησις* 'motio') est status psychologicus nuper definitus, in quo corporis motio continua paene machinae modo facta, sicut oculorum nictationes, vel in sedendo agilitates, vel crurum inclinationes motitationesque, impetum furialem incendunt. Misocinesia manifesto misophoniae affinis est, nam huius generis motus, sicut digitorum pulsationes tympanizationesve, vel in edendo ore crepitus, vel pennae in mensam strepitus, saepe sonorem inritantem dant.

Quis huiusmodi rebus excitatur, solus et unicus non est, nam fieri potest, ut canori singultus mastigationesve alterorum fere quartam partem hominum inritent. Misophonia diutius investigata est quam misocinesia, et Jaswal & al. 2021 primum hanc rem tractat. Causae misocinesiae (et misophoniae) dubiae variaeque sunt, sed maxime animum detinet opinio, quae ad neura specularia refertur. Quae enim neura nos adiuvant, ut in loco alterorum positi compassionem sentiamus: ut primum aliquem vidimus in dolore singultantem, ipsi quoque male nos habere possumus.

## Notae 
## Bibliographia 
* Jaswal, Sumeet M.; De Bleser, Andreas K. F.; & Handy, Todd C. (2021) Misokinesia is a sensitivity to seeing others fidget that is prevalent in the general population. *Scientific Reports* 11(1): 17204.
* Schröder, Arjan; Vulink, Nienke; & Denys, Damiaan (2014) Misophonia: Diagnostic Criteria for a New Psychiatric Disorder. *PLoS ONE* 8(1): e54706.

Categoria:Motio (physica)
Categoria:Systemata sensoria
Alster fluvius (Suecia)

(Suecice *Alsterån*) est flumen Smolandiae orientalis quod in Mare Balticum fluit. Oritur e lacu Alsterno, 219 metris supra mare, et per 110 chiliometra ad orientem fluit, ubi prope vicum Ålem, in loco Pataholm dicto, in mare exit. Area fluminis est circiter 1500 chiliometra quadrata. Ad ostium, fluxus medius est circiter 10 metra cubica per secundam.

*Badebodaån* est praecipuus fluvius auxiliaris. Iuxta ripas Alstri inveniuntur vici *Sävsjöström*, *Alsterfors*, *Alstermo*, *Fröseke*, *Alsterbro*, *Blomstermåla* et *Ålem*.

Praeter lacum Alsternum, in regione fluminis sunt etiam lacus *Uvasjön*, *Store Hindsjön*, Hultsnäsesjön, et maximus omnium, *Allgunnen*, 85 metris supra mare.

Alster fluvius abundat trutis marinis (Suecice *havsvandrande öring*) usque ad officinam vim aquae Hornsö dictam, quae transitum piscium impedit. Via apta piscibus nondum exstat.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Flumina Sueciae
Categoria:Systema fluviorum Baltici maris
Alvastrum

thumb|Ruinae monasterii Alvastri
thumb|Imago ex opere Suecia Antiqua et Hodierna, cum inscriptione: "Rudera sive Reliquiae Templi et Monasterii Alvastrae."
thumb|Ruinae monasterii Alvastri
 (Suecice Alvastra), seu  sive , est vicus in communi Ödeshögensi provinciae Gothiae Orientalis in Suecia. Monasterium Alvastrense, tempore Medii Aevi Suecici situm et in regione magni momenti pro regno Suecico, per quattuor fere saecula floruit. Prope montem Ombergensem aedificatum, ex lapide calcario constructum est. Sancta Birgitta, una ex patronis Europae, multas revelationes suas hic accepit. Post Reformationem monasterium dissolutum est, et eius possessiones ad coronam relatae sunt. Hodie ruinae monasterii visitatoribus patent et partem pretiosam patrimonii culturalis Gothiae Orientalis constituunt.

## Historia nominis Latini 
Prima certa mentio scripta Alvastri invenitur in actis Capituli Generalis Ordinis Cisterciensis, diebus 13-16 Septembris anno 1213 Cistercii habiti. Textus sic se habet:

"Quoniam abbas de Fontanis in Anglia abbatiam de Lysa in Noruegia secundum formam ordinis competenter non potest visitare, eadem domus de Lysa domui de Aluastro committitur in filiam. Abbas de Asylo abbati de Aluastro hoc denuntiet."

Hoc documentum ostendit monasterium Alvastri iam tunc temporis satis magni momenti in ordine Cisterciensi fuisse, ut ei cura abbatiae Lysensis in Norvegia committeretur.

Exstat quidem littera antiquior, die 26 Iunii anno 1208 data, in qua Alvastrum nominatur, sed huius documenti authenticitas adhuc incerta est.

## Bibliographia 
* Diplomatarium Danicum 1. rk. V nr. 35; DRB. I:5 nr. 35 (Canivez I 406 § 11)
* Diplomaturium Suecanum SDHK 319

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Res geographicae Sueciae
Categoria:Loci archaeologici Sueciae
Philodendron

***Philodendron*** est genus permultarum specierum plantarum angiospermarum in familia Aracearum, numero secundum familiae post *Anthurium*. Aliis alios numeros proferentibus, Iunio 2024 *Plants of the World Online* 621 species accipiebat. Taxinomia huius generis non satis comperta est, cum multae species nondum descriptae sint. Multa *Philodendra* ornatus causa et extra et intra domus coluntur. Nomen generis a vocabulis Graecis *philein* "amare" et *dendron* "arbor" trahitur.

## Aspectus
### Folia
[thumb|upright=0.8|[Folium *Philodendri maximi.*]]
Folia magna generosaque aspectu esse solent, saepe lobosa a­ut profunde incisa, quandoque pinnatisecta; possunt quoque esse ovata (*Philodendron* 'White Princess'), lanceolata, divisa (*Philodendron tripartitum*), et aliis valde variis formis. In stirpe locis alternis feruntur. Proprium porro est *Philodendrorum* eandem plantam folia forma dissimilia ferre; nam folia iuvenilia et matura non modo magnitudine diversa sed etiam forma magnopere discordia sunt. Prima aetate plantae solent esse folia formam cordis habentes; postea formam solitam folii iuvenilis assumunt; aetate etiam posteriore *Philodendron* folia matura edere incipit. Haec omnia metamorphosis nuncupantur. Quam pleraque *Philodendra* gradatim ineunt, nec ullum manifestum discrimen foliorum iuvenilium et maturorum statim apparet.  Haec diversitas haud parvo impedimento taxinomiae fuit, cum pro alia specie planta iuvenilis, pro alia matura haberentur. Exemplaria quoque eiusdem speciei eiusdemque aetatis saepe forma et magnitudine foliorum discrepant, nec facile est scire quae dissimilitudines ad variam plantarum singularum naturam quaeve ad morphogenesin referenda sint.

Valde varia velut signa data accipiuntur, post quae mutatio formae foliorum fiat. Horum unum est altitudo plantae. Hemiepiphyta enim secundaria, vita in obscuro silvae solo incepta, per arborem ascendunt folia iuvenili forma edentes. Cum autem satis ascenderint, folia matura evolvere incipiunt. Folia iuvenilia, quia minora sunt, ad loca inferiora atque obscuriora destinantur, sed cum satis ascensum sit in tectum silvestre, lux satis clara fit ut folia maiora usui sint. Alio signo, ut videtur, hemiepiphyta primaria utuntur. Haec enim radices aërios desuper sublimia mittunt; qui cum ad solum pervenerint, nutrimenta soli ante prohibita assumere incipiunt. Planta igitur istis fruita metamorphosin foliorum statim init magnitudineque mire augetur.

## Notae
Categoria:Epiphyta
Categoria:Genera plantarum
Categoria:Taxa Schott
Perturbatio salmonis causa

**Perturbatio salmonis causa** ad phaenomenon mense Martio anni MMXXI refert, ubi fluctus hominum Taivanienium nomina sua legalia mutaverunt ut verbum Sinense pro salmo (, *guīyú*) includerent. Propter beneficium Iaponicae popinae sushi catenae Sushiro, quod liberum sushi hospitibus obtulit quorum nomina verbo pro salmo incluserunt, homines nomina mutaverunt ad liberum sushi recipiendum. In fine, CCCXXXI homines ob hanc causam nomina mutaverunt, et hic eventus recepit reprehensionem per magistratum et populos.

[thumb|280px|Una ex popinā Sushiro in urbe [Taipeia]]

## Notae 
Categoria:Continetur textus Sinice scriptus
Albis (discretiva)

* Albis vel Alba, flumen Germaniae
* Albis vel Gothelba, flumen Sueciae
* Albis vel Vinctorum mons, mons Helvetiae
Archaeobatrachia

**Archaeobatrachia** ('ranae priscae') sunt veterrimus Anurorum subordo in classe Amphibiorum. Ex anno 1993, cum a Mesobatrachiis rite divisa sunt, modo viginti novem species in quinque familiis (0.5 centesimae specierum Anurorum) pro Archaeobatrachiis habentur. Quamquam dudum compertum est Archaeobatrachia gradum paraphyleticum, non cladum esse, nomen subordinis in usu manet.

## Forma 
Divisio Anurorum in "priscas", "medias" (Mesobatrachia), et "novas" ranas (Neobatrachia) praecipue in anatomia constat, maxime in structura ossium. Notae diversae olim propriae subordinis dictae sunt. De singulis haec proferri possunt:

### "Amphicoela" 
Ascaphidae Americae Septentrionalis et Leiopelmatidae Novae Zelandiae olim in subordine Amphicoelis seponebantur. Hae solae Anurorum exstantium novem vertebras liberas habent (nam aliis pauciores sunt) et amphicoelas, id est ambobus lateribus concavas, discis cartilaginosis interpositis. Costas quoque liberas, nec cum processibus transversalibus vertebrarum concretas, habent, quae in plerisque aliis Anuris aetate adulta desunt.

### Discoglossoidea 
Haec superfamilia octo vertebras praesacrales opisthocoelas (id est, pone concavas), arcibus neuralibus inter se superpositis; costas liberas in praesacralibus secunda, tertia, et quarta; cingulum thoracicum mobile sternumque cartilaginosum; dentesque in ore habet. Pupillae formam guttae aut cordis habere aut verticaliter productae esse possunt. Amplexus maris et feminae inguinalis est. Ranunculis est medio ventri unum spiraculum.

## Notae 
Categoria:Anura
Categoria:Subordines animalium
Categoria:Taxa Reig
Categoria:Taxa 1958
Iosephus Petrus Ramirez

**Iosephus Petrus Florentius Ramírez lvarez y Obes** (7 Novembris 1836 – 13 Iulii 1913) fuit advocatus, politicus, diurnarius, et professor Uruquarianus.

## Familia 
Is erat nepos Iosephi Ramírez Pérez, semerista olim Montevideo.

Pater eius erat Ioannes Pedro Ramírez Carrasco et mater eius Consolación lvarez y Obes; Fratres eius fuerunt Iulio, Juan Augusto, Octavio, Gonzalo et Carlos Maria .  Maria Ana Estefanía Muñoz Triaca nupsit.

## Biographia 
Iurisconsultus ex professione José Pedro Ramírez membrum fundavit Ateneo de Montevideo, ubi classes de iure constitutionali docebat et inter 1882 et 1884. Universitatis Reipublicae 

Vir pacis agens imperium in negotiis agit cum Aparicio Saravia ducebat. Etiam diurnarius et scriptor eminebat, conferente ephemeride El Siglo.

In publica sphaera dignitates legislator et minister civitatis habuit. Cum esset vice-praeses AGASO Club Montevideo in fundamento, institutioni praefuit inter 1909 et 1913, quo anno in officio mortuus est.

Anno 1872, vicarius Dicasterii Maldonado, scandalo implicatus est cum suffragium Isaac de Tezanos in favorem candidati praesidis emit, José María Muñoz, quod in renuntiatione consecuta est et famam laesit.

Ab anno 1875 res, quae initium "militarismi" obstabat, una cum Octavio fratre deportatur. Post reditum, in defectione Revolutionis Tricoloris participavit.

Eius figura controversiae fuit, et post mortem eius, parlamentum honores officiales ei negavit post disputationem calefactam.

## Vide etiam 
* Iosephus Pedro Ramírez Grand Prize

## References 
## Nexus externi 
*José Pedro Ramírez Sitio dedicado a José Pedro Ramírez en Anáforas (Biblioteca digital de autores uruguayos).

Categoria:Diurnarii Uruguaiae
Categoria:Alumni Universitatis Rei Publicae (Uruguaia)
Arbogia

thumb|Oppidum Arbogiae.
**Arbogia** vel **Argbughae** (Suecice *Arboga*) est oppidum Sueciae, sedes communis Arbogiensis, in provincia Vestmanniae sita. Numerus incolarum circiter 11&thinsp;000 anno 2020 fuit.

Nomen oppidi, primum anno 1286 ut *Arbugæ* memoratum, ex vocabulis antiquis Suecicis *ar* (flumen) et *bughi* (flexus) compositum est, locum ad flexum fluminis significans. Urbs iam saeculo tertio decimo iura municipalia accepit, quamvis locus multo antea, circa annum 900, habitari coeptus sit.

Arbogia in historia Sueciae magni momenti est. Anno 1435, prima sessio Comitiorum Ordinum Sueciae (Suecice *Riksdag*) ibi habita est. Saeculo XVI, rex Ericus XIV ibidem conventum ordinum convocavit, ubi "Articuli Arbogienses" promulgati sunt, quibus potestas principum restringebatur. Anno 1710, pestilentia Holmiae grassante, oppidum sex menses caput regni Sueciae fuit..

Hodie Arbogia nodus viarum et ferriviarum magni momenti est, ubi viae Europaeae E18 et E20 conveniunt. Etiam ferriviae Holmia-Orebrogia, et *Svealandsbanan* ibi iunguntur. Prope urbem museum robotorum militarium (Suecice *Arboga robotmuseum*) invenitur, quod missilibus dirigibilibus dedicatum est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Sueciae
Ilcus

thumb|Forum Ilkusiense et ecclesia Sancti Andreae.
**Ilcus**, seu **Ilkus**, Polonice *Olkusz*, est urbs in meridionali parte Poloniae.

Ilcus, circiter 30 km boreo-occidentem versus a Cracovia sita, saeculo tertio decimo condita, hodie est caput districtus Ilcusiensis ad palatinatum Poloniae Minoris pertinentis.

In agro Ilcusiensi saxa dolomitica Triadica zincum, plumbum et argentum continentia saltem a saeculo nono, sed forsitan multo antea extrahebantur. Ultima fodina, *Pomorzany* dicta, anno 2020 clausa est.

Ilcus celebris est ob organum ecclesiae sancti Andreae, annis 1631–1633 constructum, antiquissimum ergo in tota Polonia, atque, inter organa saeculo septimo decimo condita tota in Europa, unum ex his quae statui pristino proxima sunt. Quod organum iuxta temperamentum mesotonicum accordatum est, prouti saeculo septimo decimo moris erat, non iuxta temperamentum aequale hodie ubique fere in usu manentem.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Schalenblende-315733.jpg|Metallum plumbi et argenti in fodina ad Ilcus extractum
Fasciculus:Góra Sikorka -widok na Olkusz - panoramio.jpg|Despectus in urbem
Fasciculus:BAZYLIKA PW. ŚW. ANDRZEJA APOSTOŁA W OLKUSZU, fot. M. Klag (MIK, 2004) (3532832343).jpg|Ecclesia s. Andreae intus
Fasciculus:Olkusz.Orgel.jpg|Organum Ilkusiense saeculo XVII constructum
Fasciculus:Orgel von Hans Hummel und Georg Nitrowski in Olkusz.jpg|Abacus claviarius organi

## Nexus externi 
* Organum basilicae minoris s. Andreae in urbe Ilkus (www.youtube.com, Polonice cum textu Anglico)
* Fantasia in d Iohannis Pachelbelii (pulsatur organum Ilkusiense; www.youtube.com)

## Notae 
Categoria:Urbes Poloniae
Stanley B. Prusiner

thumb|**Stanley B. Prusiner** anno 2024 pictus
**Stanley Ben Prusiner** (natus die 28 Maii 1942) est medicus et biochemiae peritus Americanus, qui anno 1997 praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit ratione studii proteini prionis, quae causa contagionis fit.

Alumnus universitatis Pennsylvaniensis, deinde professor universitatis Californiensis Berkeleiensis factus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Homines vivi
Categoria:Medici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Pennsylvaniensis
Categoria:Professores Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Categoria:Nati 1942
Salamandroidea

**Salamandroidea** sunt subordo Caudatorum, qui **Caudata progressa** quoque vocatur. Per totum orbem terrarum inveniuntur, Africa sub Sahara, Oceania, Antarcticaque exceptis. A subordine Cryptobranchoideis discrepant in mandibulo ossibus angulari et praearticulari concretis et costis trunci bicapitatis. Vertebrae sunt amphicoelae usque ad opisthocoelae. Animalia adulta branchiis carent; dentes palatales in duabus seriebus longitudinalibus stant. Omnia Salamandroidea fertilizatione interna utuntur; spermatophorum, id est massulam semen continentem, mas in cloaca feminae deponit, eaque semen in  spermathecis condit donec ova positura requirit.

Maxima Salamandroideorum familia, sexaginta centesimas specierum Caudatorum exstantium comprehendens, est Plethodontidae (Caudata sine pulmonibus). Pleraque Salamandroidea formam salamandris solitam habent, sed Amphiumidas quoque comprehendunt, qui corpus forma anguillae simile habent et vitam totam in aqua degunt. Sirenidas, alteram familiam aquatilem characterasque valde insuetos – inter alios, fertilizationem externam – ostendentem, quidam pro Salamandroideis habent et quidam in ordine Sirenoideis seponunt.

Taxinomia primorum Caudatorum in incerto est. Fossile Salamandroideum vetustissimum putatur esse vertebra sine nomine scientifico ex Iurassico Medio Russiae Europaeae, abhinc annorum circiter 168 000 000 – 165 000 000.

## Notae
Categoria:Caudata
Categoria:Subordines animalium
Melchior Lorck

**Melchior Lorck**, anno 1526 vel 1527 Flensburgi natus et anno 1583 Hafniae mortuus, fuit pictor, chalcographus et xylographus Danicus et Germanicus.

In familia nobili Slesvicensi natus, ab anno 1549 per Germaniam et Italiam vagabatur; ab anno 1555 apud Carolum V imperatorem laboravit. Cum Busbequio in Constantinopolim iter fecit. Ab anno 1560 Vindobonae habitavit, ab anno Maximiliano II propinquus.

## Notae
## Nexue externi
Categoria:Artifices Daniae
Categoria:Pictores Germaniae
Categoria:Scalptores
Categoria:Chalcographi
Asum

thumb|Portus Asi, cum fabrica Absolut Vodka in fundo conspicua.

 vel  (Suecice *Åhus*) est regio urbana in commune Christianopolitana, in provincia Scaniae Sueciae, ad litus Maris Baltici sita.

Asum est secunda maxima area urbana post illam Christianostadii. Numerus incolarum anno 2020 erat circiter 10 500. Populatio aestiva multo amplior est propter influxum visitantium.

Urbs antiqua est, originem in sero aevo ferreo habens, et per saecula floruit locus commercii.

## Historia 
Historia Asi radices habet in sero aevo ferreo vel tempore Vendeliensi, cum locus commercii magni momenti paulo fluminis Seviae superiori tractu constitutus erat. Arx Asi saeculo XI condita est, secundum exemplum continentalem, et diu archiepiscopo Eschillo Lundensi adtributa fuit, quamquam excavationes archaeologicae anno 2010 suggestiones praebent arcem vetustiorem fuisse.

In primo documento historico nomen oppidi *Awus* (anno 1252) vel *Aos* (anno 1285

Saeculis XIII ad XV, Asum floruit locus commercii in regno Daniae, sub patronatu archidioecesis Lundensis. Tunc aedificatus est murus lapideus urbis, cuius reliquiae adhuc inter optime conservatos mediaevales muros urbium Sueciae post Visbiam numerantur. Asum iura urbana accepit anno 1326, quamvis traditio localis originem oppidi ad annum 1149 referat.

Declinatio Asi coepit tempore Reformationis, saeculo scilicet XVI, cum urbs magnam partem suae potestatis amiserit, et post 1617 iuribus urbanis privata est, urbe vicina Christianstado condita. Non obstante, portus Asi per saecula maximi momenti mansit, inserviens vecturae ad Christianstadum, cum canalis maior *Graften* et alia opera hydrographica ad commercia faciliora reddenda per saecula XVII et XIX instituerentur.

## Geographia 
Asum in ora orientali Scaniae iacet, ad Mare Balticum, prope ostium fluminis Helgeå.

## Oeconomia 
Oeconomia urbis Asi praecipue commercio maritimo et periegesi nititur. Aestate, numerus incolarum temporariorum valde augetur propter pulchritudinem litorum et varietatem delectamentorum aestivorum.

## Notae 
## Nexus externi 
* https://www.kristianstad.se/upplevaochgora/arkivochslaktforskning/lokalhistoria/ahus.5369.html

Categoria:Urbes Sueciae
Shigeru Ishiba

**Shiberu Ishiba** (Iaponice 石破茂, natus 4 Februarii 1957) est politicus Iaponicus qui a die 1 Octobris 2024 ad diem 21 Octobris 2025 primus minister Iaponiae fuit, post abdicationem Fumio Kishida, per suffragium factionis politicae Democraticae Liberalis die 27 Septembris 2024. Ab anno 2007 ad annum 2008, minister munitionis Iaponiae erat.

Alumnus Universitatis Keiō est.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis eius proprius. (Iaponice)

Categoria:Alumni Universitatis Keiō
Categoria:Politici Iaponiae
Categoria:Primi ministri Iaponiae
Iosephus Petrus

**Iosephus Petrus** est nomen masculinum, quod e *Iosepho* nomine Hebraico ac *Petro* nomine Graeco componitur. Usitassimum apud cultus lusophone et hispanophone (Hispanice et Lusitane *José Pedro*).

Alter forma, **Petrus Iosephus** late etiam in Italos (Italiane *Piergiuseppe*) ac Francogallicos (Francice *Pierre-Joseph*) adhibetur.

## Homines 
* Iosephus Petrus Galvão de Sousa
* Iosephus Petrus Montero
* Iosephus Petrus Pétrequin
* Iosephus Petrus Ramirez
* Iosephus Petrus Varela
* Iosephus Petrus Vélez

Categoria:Nomina composita
Categoria:Praenomina masculina
Species collectiva

thumb|*Alchemilla vulgaris.*
**Species collectiva** est categoria taxinomica gradus speciei. 

Cum species animalium, plantarum, aliorumque organismorum vivorum perdiversae sint nec definitio speciei unica enuntiari possit, in scientia biologica nonnumquam inter species nonnullae earum tamquam species collectivae distinguuntur. Haec categoria, ab Adolpho Engler excogitata, ad communiter tractandas aliquot species proximas difficilesque dignoscitu adhibetur, quae species haud raro microspecies dicuntur.

**Aggregatio** saepe quasi idem quod species collectiva habetur, Alia nomina vernacularia ad speciem collectivam designandam sunt Theodisce *Formenkreis* et *Artenkreis*, Anglice vero *coenospecies*.

## Notae 
Categoria:Species (taxinomia)
Linnaeon

thumb|*Erophila verna*, linnaeon olim in permulta iordana saepe divisum, hodie potius variabilitem continuam exhibere putatur, ideo non amplius dividitur.
**Linnaeon** (-i, *n.* vel -is, *m.*) est categoria taxinomica gradus speciei.

Cum species animalium, plantarum, aliorumque organismorum vivorum perdiversae sint nec definitio speciei unica enuntiari possit, nonnumquam, praesertim in botanica, iuxta propositionem Ioannis Pauli Lotsy, inter species distinguuntur linnaeones, “species magnae”, in commemorationem Caroli Linnaei nominatae, et iordanones, “species parvae”. Linnaeon est “integralitas individuorum inter se similiorum quam respectu aliorum”; linnaeones saepius speciebus plantarum a Linnaeo distinctis respondent. 

Linnaeon a specie collectiva in hoc differt quod illa in unitates separatas (microspecies) dividitur, linnaeon vero non semper; commutatis verbis, haud omnes species variabilitatem magnam exhibentes sunt species collectivae. Exempli gratia *Erophila verna*, planta angiosperma famliae Cruciferarum, species (linnaeon) ab Alexio Jordan in circiter ducentos iordanones divisa, hodie variabilitatem continuam potius exhibere putatur, unde et haud amplius dividitur.

## Notae 
Categoria:Species (taxinomia)
Tibor Foco

(natus die 18 Iulii 1956 Lentiae) fuit homo  qui   et fortasse  saeculi XX multa fera homicidia commisit.

## Bibliografia 
* Szereto, Mitzi (2022) „The Best Neww Crime Stories: Unsolved crimes & Mysteries”.
* Langenscheid, Adrian & Widler, Yvonne & Grunewald, Dave (2022) „True Crime Österreich: Wahre verbrechen Echte Kriminalfalle”: True Crime International

## Nexus externi 
* Interpol
* Europol

## Notae 
Categoria:Incolae Austriae
Iordanon

thumb|*Hieracium vagum* Jord., iordanon tamquam species distinguendum
**Iordanon** (-i, *n.* vel -is, *m.*) est categoria taxinomica tum ad gradum speciei, tum ad alios gradus pertinens.

Cum species animalium, plantarum, aliorumque organismorum vivorum perdiversae sint nec definitio speciei unica enuntiari possit, nonnumquam, praesertim in botanica, iuxta propositionem Ioannis Pauli Lotsy, inter species distinguuntur linnaeones, “species magnae”, in commemorationem Caroli Linnaei nominatae, et iordanones, species parvae, in honorem Alexii Jordan appellatae. Iordanon est “forma quae in reproductione characteres parentis conservat” (*forms that breed true to type*). 

Notandum est secundum opinionem Alexii Jordan omnes linnaeones in iordanones dividendos esse, iordanones vero tamquam species considerandos; hodie autem iordanones diverse intelleguntur. Multi iordanones haud amplius distinguuntur, exempli gratia in specie (linnaeone) *Erophila verna*, olim in ducentos circiter iordanones divisa, nunc minime dividenda. Nonnulli iordanones tamquam subspecies distinguuntur, ut *Ranunculus acris* subsp. *friesianus* (Jord.) Rouy & Fouc. Alii vero, apud plantas quae, facultatem reproductionis sexualis amittentes, per apomixin prolem generant, tamquam species distinguuntur, ut puta in *Taraxacis* vel *Hieraciis*; hi iordanones etiam microspecies dicuntur.

## Notae 
Categoria:Species (taxinomia)
Haimo

**Haimo**, vel **Hamo** sive **Aimo** (-nis, *m.*), est cognomen atque praenomen masculinum, quod e vocabulo Germanico *haim* 'domo' ducitur. Hodie usitatissimum in Italia (Italiane *Aimone*) est.
 
## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Haimo, Hamon
* *Batavice*: Hamo
* *Francogallice*: Aymon, Aimon, Haymon
* *Hispanice*: Aimón
* *Italiane*: Aimone, Amone
* *Lusitanice*: Hamom, Aimão
* *Theodisce*: Haimo

## Qui hoc nomen habuerint 
* Aimo Sabaudiae
* Aimo Floriacensis

## Qui hoc praenomen habuerint 
* , filius Gulielmi Shakesperii
* Hamon Peche
* 

## Notae 
Categoria:Cognomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Theodisca