open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Claudius Aziza

**Claudius Aziza** (natus *Claude Aziza* 1937) est eruditus, Latinista, et professor Francogalllicus. Litterarum Classicarum magister aggregatus et professor honoris causa apud Universitatem Tertiam Lutetiae (« Sorbonna Nova ») est. 

Notissima eius opera de hodiernis libris et pelliculis quae de antiquitate sunt. Non solum investigator academicus sed etiam moderator et anthologista, qui semper enitus est ut scientiam atque culturam popularem apud quam plurimos homines divulgaret. Itaque particeps fuit librorum Alexandri Dumas denuo edendorum et periodicorum historicorum Francogallicorum ''L'Histoire* (*Historia*) et *Le Monde de la Bible* (*Mundus Bibliorum Sacrorum*), libros composuit tam de pelliculis *Peplis* (Francogallice *Peplum*, Anglice *Swords and Sandals*) quam de pelliculis *Western* (vel « de bubulcis Americanis », vel de « Vetere Occidente ») et libros nubeculatos Francogallicos quosdam de antiquitate in Latinum convertit.

## Notae

## Opera 
* Tertullien et le judaïsme (*Tertullianus et Iudaei*) (*Tertullien et le judaïsme* Dissertatio, 1972) (de Tertulliano)
* Encyclopédie de poche de la science-fiction (cum Iacobo Goimard) *Parva Encyclopaedia Scientae Ficticiae, Lutetiae, Pocket, coll. « Science-fiction », 1986-1987
* Pompéi, le rêve sous les ruines, (*Pompei vel somnum sub ruinis*, France Loisirs, 1997)
* ''Le Péplum : l'Antiquité au cinéma* (*Peplum vel Antiquitas in cinematographeis*, *Cinémaction* n° 89, Condé sur Noireau, éditions Charles Corlet, 1998)
* *Le Tour de Jules Verne en 80 mots* ("*80 verba quae Iulium Verne describunt*",cum Catharina Boëlle-Rousset, Le Pré aux Clercs, 2005)
* *Néron : le mal-aimé de l'Histoire* (« De Nerone quem historici calumniati sunt », Lutetiae, Gallimard, coll. « Découvertes Gallimard » (nº 493), 2006)
* *Guide de l'Antiquité imaginaire. Roman, cinéma, bande dessinée* (Mystagogus Antiquitatis ficticiae per mythistorias, pelliculas et libros nubeculatos*, Lutetiae, Belles Lettres, 2008)
* *Le péplum, un mauvais genre* (*Genus infame Peplorum*, Lutetiae, Klincksieck, coll. « 50 questions », 2009)
* *Toi Tarzan, moi fan* (*Tu Tarzan, ego 	admirator*, Lutetiae, Klincksieck, 2012)
* *Murex et Aurum*, Dargaud, ISBN 9782505019480, versio latina libri nubeculati francogallici nuncupati ''Murena, tomus primus : La Pourpre et l'Or* Philippi Delaby et Ioannis Dufaux
* *Ex arena et cruore*, cum Iulia Gallego et Martina Quinot-Muraciolle, Dargaud, ISBN 97825050664460, versio latina libri nubeculati francogallici nuncupati *Murena, tomus secundus : De sable et de sang* Philippi Delaby et Ioannis Dufaux
* *Dictionnaire du western*(cum Ioanne-Maria Tixier, i.e.*Dictionarium pellicularum Western'', ed. Vendemiaire, 2015)

*Spartaci Filius

## Nexus externus 
*Biographia 

Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Litterae Latinae
Categoria:Editores
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Franciae
Carmen Dan

**Carmen Daniela Dan** (nata Bucarestae die 9 Octobris 1970) est rerum politicarum perita Dacoromanica.

## Eruditio et munus 
Postquam scholam anno 1989 reliquit, apud Universitatem Oecologicam Bucarestensem studium coepit et ad annum 2000 duxit. Tum ad annum 2003 apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae administrationi studebat. Annis ab 1990 ad 1996 secretaria scholae fuit, et deinde ad annum 2000 apud argentariam operam dedit. Ab anno 2001, diversis in magistratibus Teleorman circuli operam dedit.

## Cursus honorum 
Die 11 Decembris 2016, senator pro factione PSD electa est. Die 4 Ianuarii 2017, ministra rerum internarum Romaniae in consilio ministrorum Sorin Grindeanu nominata est. Hunc in magistratum Dragos Tudorache ministro successit. Etiam in consilio ministrorum Michaelis Tudose a die 29 Iunii 2017 et in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe a die 29 Ianuarii 2018 hunc magistratum tenuit. Die 15 Iulii 2019, ministra rerum internarum dimissa est propter violentiam vigilum.

## Familia 
Carmen Dan marito nupsit.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud capital.ro die 3 Ianuarii 2017
* Data Carminis Dan apud situm interretialem senatus Romaniae

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Oecologicae Bucarestensis
Categoria:Alumni Academiae Studiorum Oeconomicorum Bucarestensis
Categoria:Ministri rerum internarum Romaniae
Categoria:Senatores Romaniae
Mircea Titus Dobre

**Mircea Titus Dobre** (natus die 20 Decembris 1978 Constantiae) mercator et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Eruditio et munus 
Postquam scholam finivit, Dobre apud Universitatem "Spiru Haret" et Argentori oeconomiae studebat. Tum pro societatibus commercialibus operam dedit et ab anno 2005 societatem suam Constantiae duxit.

## Cursus honorum 
Dobre, sodalis factionis PSD, anno 2012 primo legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est et suffragio die 11 Decembris 2016 mandatum defendebat. Die 4 Ianuarii minister perigeseis in consilio ministrorum Sorin Grindeanu nominatus est, quod officium anno 2009 sublatum erat. Etiam in consilio ministrorum Michaelis Tudose a die 29 Iunii 2017 hunc magistratum tenet.

## Familia 
Dobre uxorem duxit atque filium habet.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud situm interretialme Camerae Legatorum Romaniae
* Pagina Miceae Titi Dobre apud facebook

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Spiru Haret
Categoria:Alumni Universitatis Argentoratensis
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Categoria:Ministri periegesis Romaniae
Bruno Rodríguez

**Bruno Rodríguez Parrilla** (Mexicopoli natus die 22 Ianuarii 1958) est politicus Cubae.

Filius ingeniarii, Bruno Rodríguez alumnus est universitatis Havanensis ubi dux erat foederationis scholasticorum universitatum. Postea apud almam matrem iura publica internationalia docuit. Secretarius a rebus internationalibus congressus nationalis unionis iuvenum communistarum anno 1986 electus est. Ab anno 1991 editor fuit diarii *Juventud Rebelde*. In Angola iuxta exercitum Cubanum operam dedit. Ab anno 1995 usque in 2003 legatus patriae Novi Eboraci apud Nationes Unitas meruit. A mense Octobri 2004 sub titulo ministri vicarii a rebus externis missiones Cubanae humanitariae in Haitiam eodem anno, in Pakistaniam annis insequentibus conduxit.

Die 2 Martii 2009, ministris nonnullis a praeside Radulpho Castro dimissis, Bruno Rodríguez minister a rebus externis factus est. Quo officio fungens die 20 Iulii 2015 Vasingtoniae adfuit, legatione Cubana apud Civitates Foederatas post sexaginta fere annos restituta.

## Bibliographia 
[thumb|upright=1.5|Bruno Rodríguez et [Ludovicus Almagro cancellarius Uruguaianus apud Nationes Unitas anno 2013 picti]]
* "Bruno Rodríguez asciende a Buró Político de Partido Comunista de Cuba" in *Nuevo Herald* (13 Decembris 2012)
* Gerardo Arreola, "El canciller cubano Bruno Rodríguez es incorporado al Politburó del PCC" in *La Jornada* (12 Decembris 2012)

* Iosephina Vidal

## Nexus externi 
* Vita apud factionem communisticam

Categoria:Nati 1958
Categoria:Homines vivi
Categoria:Alumni Universitatis Havanensis
Categoria:Legati Cubae
Categoria:Politici Cubae
Categoria:Professores Universitatis Havanensis
Ioannes Christophorus Victor

**Ioannes-Christophorus Victor** (Francogallice *Jean-Christophe Victor*, natus Lutetiae die 30 Maii 1947; mortuus die 28 Decembris 2016), fuit Montispessulani geographus, ethnologus, explorator, et scriptor Francogallicus, praecipue geopoliticae peritus.

Filius erat indagatoris Polorum Pauli-Aemilii Victor et Elianae Victor (natae Decrais), effectricis televisificae. Magistri titulum politicae et doctorris ethnologiae in Nepalia adeptus est.

Alumnus fuit Instituti Nationalis Linguarum Orientalium Lutetiae. Moderator et effector programmatis de geographia nuncupati *Le dessous des cartes* ("Sub chartis") apud Arte, televisificum tramitem Franco-Germanicum.

* Geographia
* Televisio

## Nexus externus 
* Pagina officialis programmatis televisifici eius

Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Alumni Scholae et Instituti Linguarum Orientalium (Lutetia)
Wirmo

[thumb|[Ecclesia Sancti Laurentii, prisca ecclesia parochialis Wirmoensis.]]
**Wirmo** seu **Virmo** (Finnice *Mynämäki*) est municipium Finnicum fere 7970 incolarum in regione Finnia Propria situm. Mynaejoki flumen per municipium cursus sinu Saarenaukko miscetur. In municipio patent tres templa Christiana, quorum duo sunt lapidea medio aevo constructa, unum autem ligneum constructa saeculo nono decimo. Urbes et municipia vicina sunt Aboa, Aura, Eura, Laetala, Masku, Nousis, Poeytyae, Rusko, Toefsala, Waemo.

## Clari cives 
### Mortui 
* Magnus Olai, episcopus Aboensis (1357?-1452)
* Ioannes Gadolin, chemicus (1760-1852)

## Notae 

## Nexus externi 
* Situs proprius.

Categoria:Urbes et municipia Finniae Propriae
Nousis

**Nousis** (Finnice *Nousiainen*; Suecice *Nousis*) est municipium Finnicum fere 4 860 incolarum in regione Finnia Propria situm.
In Nousi fuit Finniae prima confirmata sedes episcopalis. Secundum legendam, Upsaliae episcopus Henricus, qui primus episcopus Finniae autumatur, in Nousi sepultus est anno 1156. Sedes autem episcopalis anno 1249 aut iam ante translata est in Aboam.

Urbes et oppida vicina municipii Nousiainen sunt Aboa, Aura, Masku, Poeytyae, Rusko, Wirmo. 

## Notae
Categoria:Urbes Finniae
Categoria:Urbes et municipia Finniae Propriae
Marius Alexander Dunca

**Marius Alexander** (Dacoromanice *Alexandru*) **Dunca** (natus die 19 Iulii 1980 Coronae) machinator et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Institutio et munus 
Dunca ad annum 2004 apud Universitatem Transsilvaniae Coronae mechanicae studebat et deinde studiis perrexit. Ab anno 2014 pro consociatione consumatorum Romaniae operam dedit.

## Cursus honorum 
Dunca, sodalis PSD factionis, die 11 Decembris 2016 senator Romaniae electus est et a die 4 Ianuarii 2017 minister iuventutis et artis gymnicae in consilio ministrorum Sorin Grindeanu est. Hoc in magistratum Elisabetae Lipă successit. Etiam in consilio ministrorum Michaelis Tudose a die 29 Iunii 2017 hunc magistratum tenet. Die 29 Ianuarii 2018 cum toto consilio ministrorum se recessit, Ioanna Bran eius successor est.

## Nexus externi 
* Pagina personalis
* Data Duncae apud situm interretialem Senatus Romaniae

## Notae 

Categoria:Alumni Universitatis Transsilvaniae Coronae
Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Senatores Romaniae
Categoria:Ministri iuventutis et artis gymnicae Romaniae
Cuminum cyminum

***Cuminum cyminum***, apud antiquos **cuminum** vel rarius **cyminum** (Graece κύμινον), est species herbae, indigena regionis a mari Mediterraneo orientali ad Asiam australem patentis. Cuius semina angusta et oblonga in arte coquinaria multarum gentium adhibentur.

Gaius Plinius Secundus haec de cumino scripsit: 
condimentorum tamen omnium, quae fastidiis, cuminum amicissimum. nascitur in summa tellure vix haerens et in sublime tendens in putribus et calidis maxime locis, medio serendum vere. alterum eius genus silvestre, quod rusticum vocant, alii Thebaicum, si tritum ex aqua potetur, in dolore stomachi prodest. in Carpetania nostri orbis maxime laudatur, alioqui Aethiopico Africoque palma est; quidam in hoc Aegyptium praeferunt.

## Notae 
## Bibliographia 
; Eruditio recentior
* Suembikya Frumin, Aren M. Maeir, Liora Kolska Horwitz, Ehud Weiss, "Studying Ancient Anthropogenic Impacts on Current Floral Biodiversity in the Southern Levant as reflected by the Philistine Migration" in *Scientific Reports* vol. 5 no. 13308 (2015)

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum 
Categoria:Aromata
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Apiaceae
Categoria:Fruges Asiae occidentalis
Tenax

**Tenax** nomen personae fictae est cuius pericula in nubeculatis eponymis sumptibus Imperiae, ad 138 exempla, ab anno 1971 ad annum 1987 publicabantur. Non solum Tenacis facinora, sed etiam multas series ut *Ultra Chat* (*Supracattum*), quod La Crux delineavit, *Les Oiseaux de Hong Kong* (*Aves Hongcongi*) Felicis (Francogallice:Félix) Molinari vel *Robot Zéro* (*Robotorem Zerum*) in his periodicis legere posses.
Seriem ipsam *Tenaci* dicatam delineavit Ioseph (*José*) Ortiz et composuerunt Raymondus (*Ramón*) Ortega et Eugenius (*Eugenio*) Sotillos. Tegumina tamen dipinxit Felix Molinari.

Superheros

## Nexus Externus 
 Hic paucas imagines ex hoc periodico excerptas tibi videre licet.

Categoria:Superheroes
Tenax (pagina discretiva)

**Tenax** 
:#adiectivum est "qui arcte tenet, firmiter haeret, facile et constanter retinet" 
:# substantivum est:

::* Xerophyllum tenax, herba
::* Eristalis tenax, insectum
::* Manus birotariorum Tenax
::* Tenax, superheros quidam francogallicus, et periodicum eponymum.
::* Tenax, cantiuncula Dianae Est.
Pargas

**Pargas** (Finnice *Parainen*; Suecice *Pargas*) est oppidum Finnicum fere 15 560 incolarum in regione Finnia Propria situm. Plus quam dimidio incolarum est sermo patrius lingua Suetica, aliis autem lingua Finnica. Loca oppidi Pargasensis habitari coeperunt saeculo secundo decimo. Urbes et municipia vicina sunt Aboa, Gustavia Alandorum, Insula Sancti Iacobi, Kimito, Kokar, Oppidum Sanctae Catharinae, Sagu, Sottunga, Vallis Gratiae.

## Notae
## Nexus externi 
* Situs interretialis municipii 

Categoria:Urbes et municipia Finniae Propriae
Categoria:Urbes Finniae
Sirupus acernus

thumb|Sirupus acernus in amuplla vitrea
thumb|"Confectura sacchari inter Indos boreales"
thumb|Tubi plastici in messe hodierna usitati
**Sirupus acernus** est sirupus ex suco xylematis *Aceris sacchari*, *Aceris rubri*, *Aceris nigri* factus, vel interdum ex suco aliorum acerum. Quae arbores In terris frigidis amylum in truncis radicisque ante hiemem servant, quod in saccharum hieme exeunte, ineunte vere convertitur. Ex foraminibus in arboribus foratis colligitur sucus, qui deinde decoquitur ad aquam evaporandam et sirupum densandum.

Sirupus acernus primum ab gentibus indigenis Americae Borealis collectus et esus est; deinde haec consuetudo a colonis Europaeis ascita est, qui paulatim modos productionis excoluerunt. Quebecum, provincia Canadensis, est longe maximus productor, 75% proventús orbis terrarum faciens. Canada anno 2014 C$ 380 milliones accepit. (circa US$ 300 milliones), Quebeco 85% huius summae merente. Mons Viridis, qui 6% proventús orbis terrarum fabricat, est maximus productor in Civitatibus Foederatis.

Sirupus acernus saepe cum lucunculis, wafris, pane torrado, ac pulte editur.

## Notae 

### Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* Enchiridion de qualitate sirupi acerni Universitatis Cenomanensis 
* Investigatio de aceribus Universitatis Montis Viridis 
* Descriptio siruporum in situ Administrationis cibi et medicamentorum 

Categoria:Condimenta
Peshawar

[thumb|upright=0.8|[Museum Peshawarense.]]
[thumb|upright=0.8|[Meschita Muhabat Khan]]
**Peshorum** sive orthographia Anglica **Peshawar** (Urdu ) est urbs Pakistanica, caput provinciae Khyber Pakhtunkhwa, in ea parte quae olim Graece Arachosia vocabatur, et centrum administrativum adiacentium regionum tribualium. Nomen urbis Sanscriticum *Puruṣapura* erat.

Peshawar, in lata valle ad terminum orientalem saltus Khyber iuxta fines Afganiae situm, habet longam historiam, quae saltem ab anno 539 a.E.V. repetitur. Nam est antiquissima urbs Pakistaniae et una ex veterrimis Asiae Australis. Peshawar incolarum 1,755,000 habet, censu anno 2014 habito; itaque maxima urbs provinciae Khyber Pakhtunkhwa est et nona a maxima urbs Pakistaniae.

## Incolae notissimi 
* Vasubandhu

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Pakistaniae
Psalmus 2

[thumb|Versus 11 psalmi super ostium synagogae [Cibinium|Cibiniensis: "עבדו את־יהוה ביראה וגילו ברעדה" (Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore).]]
thumb|upright=0.8|Psalmus 2 Hebraice cantus/
Psalmus qui incipit **"Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania?"** ordine Bibliorum Hebraicorum libri psalmorum est secundus, qui dicit hostes Israëlis frustra Deo et regi ab eo uncto minari.

Salomo Isaacides Iarchi (Rashi dictus) scribit regem in psalmo descriptum ab aliis philosophos Iudaeos cum futuro Messia coniunctum esse, sed secundum sententiam patentem cum ipse Davide coniungendum esse.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 1, ex versione vulgata Clementina:

1 Quare fremuerunt gentes,
et populi meditati sunt inania ?
2 Astiterunt reges terrae,
et principes convenerunt in unum
adversus Dominum, et adversus christum eius.
3 Dirumpamus vincula eorum,
et proiiciamus a nobis iugum ipsorum.
4 Qui habitat in caelis irridebit eos,
et Dominus subsannabit eos.
5 Tunc loquetur ad eos in ira sua,
et in furore suo conturbabit eos.
6 Ego autem constitutus sum rex ab eo
super Sion, montem sanctum eius,
praedicans praeceptum eius.
7 Dominus dixit ad me : Filius meus es tu ;
ego hodie genui te.
8 Postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam,
et possessionem tuam terminos terrae.
9 Reges eos in virga ferrea,
et tamquam vas figuli confringes eos.
10 Et nunc, reges, intelligite ;
erudimini, qui iudicatis terram.
11 Servite Domino in timore,
et exsultate ei cum tremore.
12 Apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus,
et pereatis de via iusta.
13 Cum exarserit in brevi ira eius,
beati omnes qui confidunt in eo.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". Titulus Psalmi 2 in Liturgia horarum est *Messias rex et victor*.

### Descriptio Psalmi 
Ioannes Calvinus sic argumentum psalmi descripsit, interpretationem typologicam Christianam addens: "Gloriatur David regnum suum, quanvis ingenti hostium multitudine et valida potentia oppugnetur, fore tamen perpetuum: quia Dei suffultum est manu et virtute. Addit etiam, invitis hostibus propagatum iri usque ad ultimos terrae fines. Ideoque Reges et alios primores hortatur, ut deposita superbia, iugum a Deo impositu mansuetis animis suscipiant: quia frustra excutere nitentur. Caeterum hic typus vaticinium continet de futuro Christi regno."

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 2 in versione vulgate Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 2 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 2 in Nova Vulgata

Categoria:Liber Psalmorum
Marcus Cocceius Nerva (consul 36 a.C.n.)

[thumb|300px|[Denarius Romanus (41 a.C.n.) in Asia percussus. Circa caput Marci Antonii legitur : M.ANT.IMP.AVG.IIIVIR.R.P.C.M.NERVA.PROQ.P.]]
**Marcus Cocceius Nerva** (natus et mortuus primo saeculo a.C.n.) fuit senator Romanus qui a triumviris designatus consulatum anno 36 a.C.n. cum Lucio Gellio Publicola gessit. In bello civili Marcum Antonium in provincias orientales secutus est. Abavus est Nervae Augusti.
## De gente 
Marcus Cocceius Nerva est homo novus : triumvirorum dominantium tempore primum Coccei Nervae, Narnia in Umbria oriundi, in memoriam historicam prodeunt. Fratrem habuit Lucium, qui praecipuus Brundisinae pacis inter Marcum Antonium et Octavianum conciliator fuisse ab Appiano traditus est. Quatenus cum consule suffecto anni 39 a.C.n. Gaio Cocceio Balbo cognatus fuerit nescitur. Filius, et ipse Marcus Cocceius Nerva nomine, consulatum suffectum anno 21 vel 22 gessit et fidissimus familiaris imperatoris Tiberii erat.

## De cursu honorum 
Anno 41 a.C.n. *proquaestor pro praetore* Marci Antonii in Asia aureis denariisque nomen suum inscripsit, ex una parte Marci Antonii effigie signatis, ex altera tum Octaviani, collegae in triumviratu, tum Lucii Antonii, Marci fratris, illo anno consulis. Duo alii quaestores pro praetore eodem anno nummos eisdem typis signaverunt : Lucius Gellius et Marcus Barbatius. Ita velut triumviri monetales orientalis partis imperii Romani fuere (veri triumviri monetales magistratum Romae gerebant). Nonnulli eruditi putant ex Appiani loco, ubi Octavianus Lucio Cocceio fratrem se servasse contendit, Marcum Cocceium bello Perusino interfuisse et apud Lucium Antonium anno 40 a.C.n. Perusiae fuisse : quod maxime dubium est.

Ex inscriptionibus in Caria et in Ionia repertis compertum habemus Marcum Cocceium a militibus imperatorem adclamatum esse : unde colligitur legatum pro praetore Marci Antonii in Asia circa 38/37 a.C.n. fuisse, inter Munatium Plancum et Gaium Furnium. Qualem victoriam tunc rettulerit difficile dictu est quoniam nihil de ea re in servatis scriptis invenitur : certe triumpho digna visa non est.

Anno 36 a.C.n. consul fuit cum Lucio Gellio et ipso Marci Antonii fautore. Post consulatum nihil de eo accepimus sed Seneca adfirmat Cocceios, e partibus Marci Antonii ad Octavianum transfugas, aliquid momenti in consilio Augusti imperatoris habuisse. Sive ipse sive filius quindecimvir sacris faciundis anno 17 a.C.n. erat, tum cum ludi saeculares celebrabantur.

## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Marie-Claire Ferriès, ''Les partisans d'Antoine : des orphelins de César aux complices de Cléopâtre''. Burdigalae : Ausonius, 2007 : 46. ISBN 2-910023-83-4 
*Cocceius 13 in Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft

Categoria:Consules
Categoria:Proconsules Asiae
Categoria:Gens Cocceia
Versiculus

**Versiculus** est parvus versus, vel brevis scripturae linea. In lingua ecclesiastica significat versum antiphonalem, praecipue versum ab officante dictum vel cantum, responso congregationis successum.

## Notae 

Categoria:Versus
Categoria:Liturgia
Seuc

thumb|Seuc rubrum ita ut in mercatibus venit.
thumb|upright=0.8|Seuc tria manu facta: rubrum e capsico rubro (lycopersico modico), viride e capsico viridi, et demum seuc luteum, e capsico luteo et aureo fumis cocto. Secundum ferviditatem ordinantur a sinistro dextrorsum.
**Seuc** (Lingua Hebraica Moderna סחוג *sᵊkhúg*, sive זחוק *zᵊkhúk*, Lingua Arabica سحوق *saḥawiq*, cuius vis est "tritum") est pulmentarium Mediorientale, ius fervidum sive capsicatum, quod e re coquinaria Iemenitica oritur. Ad Civitatem Israel a Themanitis, Iudaeis Iemeniticis, latum, nunc est inter cibos solitissimos rei coquinariae Israelenae.

In Israel saepe in tabernaculis popinariis apponitur, quibus in scutello iacet inter hoc ciceris et illud sesami tritorum.

## Quomodo fiat 
Ut fiat seuc, tere piper, cuminum, cardamomum in piperitis recentibus sive rubris sive viridibus et oleo, cum coriandro, allio, sale, et, si opus fuerit, gith, et quolibet aromate, et modico caryophyllo. Sunt etiam qui careum iniciunt.

Pulmentarium sive rubrum sive viride fit, secundum colorem capsicorum. Exstat etiam "seuc fuscum" quod fit ex piperitis viridibus et lycopersico.

Mos translaticius apud coquos Iemenitas est ut seuc duobus lapidibus fiat, quorum maior, مِسْحَقَة (*misḥaqah*, fere "obtritorium") dictus, operi subest, et minor impensa teret, hodie autem saepius sive in mortario sive in machina concisoria fit.

## Proprietates medicae 
Themanitae capsicis piperitis salubrietatem attribuerunt. Secundum fabulas, Iudaei Iemeniae magno fame morbove supervivere poterant, lycopersico, foeno Graeco, et piperitis freti.

## Notae 
* Cicer tritum
* Erise
* Pulmentum Turcicum

Categoria:Embammata
Innsmouth

**Innsmouth** (*Innsmuth*) est urbs ficticia Massachusettae, ab H. P. Lovecraft excogitata, primum in narratiuncula "Cephalais" nominata sed praecipue in illa *The Shadow over Innsmouth* ('Umbra super Innsmuth', 1936) nuncupata. Prope urbes ficticias alias operum Lovecraftianorum ut Arkham et Dunwich, ad septentriones Bostoniae, locata est Innsmouth, quam Lovecraft ipse in epistula ut "valde torvam imaginem Newburyport" fixisse dicit.

*Arkham
*Dunwich
*Universitas Miskatonicensis

## Notae 

Categoria:Loci ficticii
Categoria:Howard Phillips Lovecraft
Receptorium proteino G copulatum

**Receptoria proteino G copulata** (**RPGC**) sunt familia magna receptorium, quae primo recognoscunt moleculis cellulae externis stimulata stimulum externum et deinde ad reactiones cellulares efficiendum intra cellulam signos transmittunt ita signum transductuum itinera metabolica accendentes invenra a Briano Kobilka et Roberto Lefkowitz. Quia structura receptorii septies membranam cellulae trans transit, alia nomina anglica horum receptoriorum nota sunt. 

## Exempla receptoriorum 
* Receptoria adrenergica beta
* receptorium histamini H1. 

* Proteinum G
* Receptorium neurotransmissoris

## Notae
Lucius Cocceius Nerva

**Lucius Cocceius Nerva** fuit senator Romanus primi saeculi a.C.n., qui tempore belli civilis amicus et Marci Antonii et Caesaris Octaviani erat : ita unus e praecipuis conciliatoribus Brundisinae et Tarentinae pacum fuit.

## De gente 
Lucius Cocceius Nerva est homo novus : dominantibus triumviris primum Coccei Nervae, Narnia in Umbria oriundi, in memoriam historicam prodeunt. Fratrem habuit Marcum qui consul ordinarius anno 36 a.C.n. fuit. Quatenus cum consule suffecto anni 39 a.C.n. Gaio Cocceio Balbo cognatus fuerit nescitur. Quamquam antiquus commentator *Sermonum* Horatii eum avum Nervae Augusti facit, tamen plerique eruditi moderni fratrem Marcum hunc fuisse putare malunt. Homo dives erat Lucius qui praeclaram villam Caudii in Samnio ad viam Appiam possidebat in quam Horatius et Maecenas et Vergilius in itinere Brundisino devertebant.

## De cursu honorum 
Quamquam nullus magistratus ei tribuere possumus Lucius Cocceius triumvirorum aetate aliquid auctoritatis in rebus publicis habuit. Anno 41 a.C.n. ab Octaviano Alexandriam apud Marcum Antonium legatus missus est. Anno proximo Romam reversus persuasione utrumque triumvirum in mutuam gratiam revocare potuit (pax Brundisina). Sermones eius de ea re cum Octaviano prolixe rettulit Appianus, contra Dio Cassius de eo silet.

Testante quadam Horatii satura anno 37 a.C.n. denuo paci Tarentinae aliquid contulisse videtur, unacum Maecenate, Fonteio Capitone, Octavia... Praenomen Horatiano quidem carmini deest, sed Lucilius in manuscripto Porphyrionis commentatoris legitur, qui ab editoribus in Lucium corrigi solet.

Nihil de eo postea accepimus sed Seneca adfirmat Cocceios, e partibus Marci Antonii ad Octavianum transfugas, aliquid momenti in consilio Augusti imperatoris habuisse. Itaque Lucius Cocceius, cuniculi iussu Marci Agrippae in bello adversus Sextum Pompeium inter lacum Avernum et Cumanum litus sub montem effossi architectus, libertus huius senatoris fuisse vulgo putatur.

## Notae 
## Fontes 
* Appianus, libro quinto *Bellorum civilium* 251-272.
* Horatius, *Sermones* I,5, 28 et 50. Sermo 'Iter Brundisinum' dictus. De quo vide etiam Porphyrionis grammatici commentarium ad locum.

## Plura legere si cupis 
* Marie-Claire Ferriès, ''Les partisans d'Antoine : des orphelins de César aux complices de Cléopâtre''. Burdigalae : Ausonius, 2007 : 45. ISBN 2-910023-83-4 

Categoria:Gens Cocceia
Arcadia (regio ficticia)

[thumb|*[The Arcadian or Pastoral State,* pictura Thomae Cole, 1834.]]
**Arcadia** (Graece Αρκαδία) est quaedam Graeciae regio, quae mirabilis saepe et ad utopiam maxime propria  multis poetis visa est. Nam Arcadiam ut locum amoenum describunt, ubi pastores, vere hominibus aetatis aureae comparandi, paene nihil agunt nisi quod dormiunt, amant et cantu inter se certant. Sic Pan, qui et cantor optimus et pastorum deus sit, peculiare numen Arcadiae habetur. Illa Arcadia inveniri potest etiam in picturis quae *Et in Arcadia ego* nuncupantur, qui titulus sic saepe homines artium visualium periti intepretantur, ut significet ab illa Arcadia, quamvis digna sit quam immortales et in aeternum beati incolae habitent, mortem ipsam (quae ut « ego » in sententia se designat) non abesse.

## Notae 
*Arcadia
*Aurea aetas
*Paradisus (mythologia Iudaica)

## Nexus externi 
* De Arcadia poetarum, a Virgilio usque ad Ivonem Bonnefoy
* Artifex Germanicus civitatem utopicam media in Europa condit

Categoria:Arcadia
Categoria:Loci ficticii
Categoria:Poesis
Categoria:Loci mythici Graeci
Amadou Gon Coulibaly

**Amadou Gon Coulibaly** (Abidjan in urbe natus die 10 Februarii 1959; mortuus die 8 Iulii 2020) fuit politicus Litoris Eburnei. Partim apud Dabou, partim Lutetiae educatus est. Alumnus est Instituti Studiorum Superiorum Constructionis Arcolii in oppido Franciae. A die 10 Ianuarii 2017 primus minister Litoris Eburnei factus est.

## Bibliographia 
* "Côte d’Ivoire : Amadou Gon Coulibaly nommé Premier ministre" in *Jeune Afrique* (10/11 Ianuarii 2017)

## Nexus externi 
* "Côte d’Ivoire : Amadou Gon Coulibaly, un "Lion" à la Primature" (11 Ianuarii 2017) apud abidjan@net
* "Gouvernement: Amadou Gon Coulibaly" (10 Ianuarii 2017) apud abidjan@net

Categoria:Mortui 2020
Categoria:Nati 1959
Categoria:Politici Litoris Eburnei
Categoria:Ingeniarii
Categoria:Gubernatores civitatum
Antiphona

**Antiphona** (a Graeco τὰ ἀντίϕωνα) in liturgia Christiana, ut scribit Du Cange, est "cantus ecclesiasticus alternus, cum scilicet a duobus choris alternatim psalmi aut hymni concinuntur." Iuxta morem antiphona ante et post psalmum decantatum canitur, rarius autem pluries (post unumquemque vel post secundum quemque versum psalmi) repetitur. Exempla celebra sunt antiphonae maiores, sive "antiphonae O", ultimis diebus Adventûs (17–23 Decembris) in Ecclesia Catholica Romana et Communione Anglicana cantatae. Liber antiphonas continens antiphonale vel liber antiphonarius dicitur.

## Notae 

* Antiphonarium officii
* *Rorate*

Categoria:Cantus
Categoria:Religio Christiana
Canada (Nova Francia)

[thumb|upright=0.5|[Signum|Arma heraldica Ludovici regis XIV.]]
[thumb|upright=0.4|[Signum|Arma heraldica Canadae in Nova Francia.]]
**Canada** fuit colonia Francica die 24 Iulii 1534 condita, cum Iacobus Cartier, explorator Francicus, terram nomine Francisci regis I occuparet. Terrae coloniae creverunt et extendit secundum Flumen Sancti Laurentii. Aliae Novae Franciae coloniae erant Acadia et Terra Nova ad orientem et Ludoviciana procul ad meridiem sita. Canada, excultissima Novae Franciae colonia, divisa est in tres districtus, qui erant Quebecum urbs, Trifluvium, et Mons Regalis, cuique suus gubernatio. Gubernator Districtus Quebeci etiam fuit gubernator generalis omnis novae Franciae. Post Foedus Lutetiae anno 1763 compositum, cum Francia Canadam et eius dependentias Britanniarum Regno concederet, colonia Provincia Quebecum de novo nominata est.

*Bellum Franco-Indianum
*Foedus Iroquesiorum
*Quebecum
*Tredecim Coloniae

## Notae

## Nexus externi
Categoria:Historia Canadae
*
Canada Occidentalis

[thumb|Canada Occidentalis, [geographia|geographice definita.]]
[thumb|[Edmontonia est maxima urbs capitalis provincialis in Canada Occidentali per multitudinem descripta .]]
[thumb|[Vinum|Vineae in Columbia Britannica.]]
**Canada Occidentalis,** etiam **provinciae occidentales** atque usitatissime **Occidens** tantum appellata, est regio Canadae quae provincias quattuor comprehendit, inter quas Alberta, Columbia Britannica, Manitoba, et Saskatchewan. Culturá, oeconomiá, geographiá, et civilitate, Columbia Britannica ab aliis Canadae Occidentalis partibus distincta est, saepeque litus occidentale et Canada Pacifica appellatur, cum Alberta, Saskatchewan, et Manitoba  una digeruntur nomine provinciis pratariarum et usitatissime Planities tantum appellantur.

Urbes capitales provinciarum occidentalium, ab occidente ad orientem, sunt Victoria (Columbia Britannica), Edmontonia (Alberta), Regina (Saskatchewan), et Winnipeg (Manitoba). Praeter Winnipeg, quod est maxima urbs Manitobensis, omnes provinciarum occidentalium capita in secunda a maxima regione metropolitana suarum provinciarum propriarum sita sunt.
 

*Calgaria
*Civitates Foederatae Occidentales
*Pratariae Canadienses
*Ora Occidentalis Civitatum Foederatarum

## Notae

## Bibliographia
*Felske, Lorry W., et Beverly Jean Rasporich. 2004. *Challenging frontiers: the Canadian west.* Calgary: University of Calgary Press. ISBN 1552381404. Google Books. 
*Gardner, Matthew. 2008. *Western Canada.* Footprint. ISBN 1906098263. Google Books.

## Nexus externi
*''Peel's Prairie Provinces: Sources for Canada and Western Canadian History.''


Occidentalis
Canalis Cambliensis

thumb|upright=1.1|Canalis Cambliensis ad Sanctum Ioannem super Richelaeum.
**Canalis Cambliensis** (Francice *Canal de Chambly*) est Situs Historicus Nationalis Canadae in Provincia Quebeco situs, qui Fluvium Richelaeum praeter vicos Sanctum Ioannem super Richelaeum, Carignan, et Cambliam sequitur. Excavatio anno 1831 coepit, integerque canalis anno 1843 apertus est. Pro maiore itinere commercii tempore negotii crescentis inter Canadam et Civitates Foederatas erat. Commercium autem post bellum mundanum primum deficere coepit, donec ante annos 1980 naves commeandi pro navibus oblectationis substitutae essent.

Canalis est pars viae aquatilis quae Flumen Sancti Laurentii et Flumen Hudsonianum Civitatibus Foederatis coniungit. Lacus Camplenius et Canalis Camplenius sunt Transitus a Lacubus ad Piscinas Civitatum Foederatarum partes.

Canali sunt decem pontes, quorum octo manu efficiuntur, et novem piscinae hydraulicae.

## Pinacotheca 
 
Fasciculus:Ecluse de Chambly.jpg|Piscinae apud Cambliam.
Fasciculus:Ecluse de Chambly, Chambly, QC.jpg|Piscina apud Cambliam, hieme visa. 
Fasciculus:Pont Gouin canal Chambly 2011-05-23.JPG|Piscina apud Sanctum-Ioannem-super Richelaeum per inundationem anni 2011 visa.

## Notae 

## Nexus externi 
* Situs proprius.

Categoria:Constituta 1843
Categoria:Fossae
Categoria:Oblectamenta
Categoria:Quebecum
Categoria:Res geographicae Canadae
Categoria:Vectura
Palus (sudis)

[thumb|Duo pali [saepes|saepis circa agrum Anglicum constructae]]
**Palus** est sudis, lignum acutum, quod solet in terram defigi ad fulcienda aedificiorum fundamenta, aut castra munienda, aut cladendos hortos, aut sustinendas vites, aut similes usus.

Apud Romanos antiquos fuit inter exercitia militaria, quae palaria dicebantur, cum defico in terram palo, eum sudibus eminus, et cominis gladiis ligneis feriebant, latera, vel pedes, aut caput hostis petere condiscentes.

## Notae 

Categoria:Architectura
Categoria:Res militares
Castellum Richelaeum

thumb|Locus castelli et ostii fluminis.
[thumb|upright=0.8|Castellum Sancti Ioannis et alia castella in [Flumen Richelaeum|Flumine Richelaeo circa 1666.]]
**Castellum Richelaeum** (Francice *Fort Richelieu*) est castellum historicum in Municipalitate Comitatus Regionalis Vallis Richelaeae in Quebeco Canadae situm. Quod inter Situs Historicos Nationales Canadae inscribitur. Castellum fuit unum ex quinque castellis in Flumine Richelaeo aedificatis, et amnis ostium custodit. Castellum Cambliense (olim Castellum Sancti Ludovici ad Cambliam), Castellum Sancti Teresae, et Castellum Sancti Ioannis ad Sanctum Ioannem super Richelaeum in itinere iacent. Castellum Sancti Annae in Insula La Motte in Lacu Camplenio prope amnis fontem patet. Haec castella exstructa sunt ut viatores in flumine contra Iroquesios protegerent. Omnis regio sermone vulgare Vallis Castellorum (*Vallée-des-Forts*) appellatur.

Castellum ad ostium Fluminis Richelaei anno 1641 constitutum est, prope Sorel-Tracy, urbem hodiernam. Aedificatum est a Carolo Huault de Montmagny, primo gubernatore et vice gubernatore Novae Franciae, exque Armando Cardinale Richelaeo, primo ministro Ludovici XIII, appellatur. Indi castellum anno 1647 deusserunt; anno autem 1665, Legio Carignan-Salières, castellum eodem loco refecit, Petro Sorelio duce.

## Notae

## BNexus externi
*Richelieu River Forts.
*Pierre de Saurel.

Categoria:Aedificia Canadae
Categoria:Arces
Categoria:Historia Canadae
Categoria:Musea Canadensia
Categoria:Quebecum
Fluvius Richelaeus

thumb|Fluvius Richelaeus ad Sanctum-Marcum-super-Richelaeum.
**Fluvius Richelaeus** fontem habet in Lacu Camplenio, ex quo ad septentriones in provincia Quebeco Canadae fluit atque in Flumen Sancti Laurentii defluit. Olim appellabatur **Fluvius Iroquesius** et **Fluvius Cambliensis.** Hic amnis erat iter transportationis aquatilis magni momenti commercii trans fines inter Canadam et Civitates Foederatas usque ad medium saeculum undevicensimum, cum ferriviae advenirent.

Propter eius locum apportunum inter Novam Franciam et Novam Angliam, nonnulla munimenta militaria secundum amnem exstructa sunt. Fluvius pro magno itinere nonnullarum expeditionum militarium erat, locusque nonnullorum proeliorum a saeculo septimo decimo exeunte ad saeculum duodevicensimum iniens, primum inter Francicos et Iroquenses, tum inter Francicos et Anglicos per administrationem Novae Franciae, et ad ultimum, post 1760, inter Anglicos et Americanos Coloniarum Tredecim.
[thumb|upright=0.7|left|*[Acipenser brevirostrum,* unus e piscibus in fluvio captatorum.]]
[thumb|Tabula [regionis Lacus Camplenii et Fluvii Richelaeui.]]
thumb|Despectus in partem Fluvii Richelaei ex Monte Sancti Hilarii.

Iacobus Cartier ostium Fluvii Richelaei per eius alterum iter in Nova Francia invenit. Explorator autem Samuel Camplenius amnem nominavit ex Armando Cardinale Richelaeo (1585–1642), viro regni administrandi perito Francico.

Fluvius Abenakice appellabatur Masoliantekw 'aqua ubi multus cibus reperitur'. Coloniá nuper deducta, coloni amnem Fluvium Iroquesium appellabat, et nonnulla diaria et tabulae fluvium inferiorem Fluvium Sorelianum appellabant, ex Petro Sorelio, primo regionis *seigneur.*

*Canalis Cambliensis
*Castellum Richelaeum
*Flumen Missisquoiense
*Sinus Missisquoiensis

## Notae

## Nexus externi
Categoria:Systema Sancti Laurentii fluminis

Categoria:Flumina Montis Viridis
Categoria:Flumina Novi Eboraci
Categoria:Quebecum
Venetiola in Quebeco

thumb|Locus intra Richelaeum Superiorem.
**Venetiola in Quebeco** (Francice *Venise-en-Québec*) est municipalitas in provincia Quebeco Canadae sita, ad septentriones Lacus Camplenii ripas in Municipalitate Comitatus Regionalis Richelaei Superioris patens. Multitudo censu anno 2011 numerata fuit 1547.

*Lacus Camplenius
*Sinus Missisquoiensis

## Nexus externi
*BROME--MISSISQUOI (Quebec). Parliament of Canada Federal Riding History.
*Situs proprius.
*Venise-en-Québec. Ministère des Affaires municipales, des Régions et de l'Occupation du territoire.

Categoria:Loci habitati Canadae
Categoria:Quebecum
Castellum Ludoviciburgense

[thumb|Exemplar Castelli Ludoviciburgi anno [1758.]]
thumb|Locus castelli in Insula Capitis Bretoniae.
thumb|Munimenta.
[thumb|[Via principalis loci refecti.]]
**Castellum Ludoviciburgense** (Francice *Forteresse de Louisbourg*) est Situs Historicus Nationalis Canadae et exemplar magnitudinis quartae partis castelli Francici saeculi duodevicensimi Ludoviciburgi in Insula Capitis Britanniae Novae Scotiae refectum. Duae obsidiones, praecipue obsidio anni 1758, fuerunt proelia maximi momenti in certamine Anglo-Francico terrarum quae hodie sunt Canada. Prima deductio anno 1713 facta est, locusque primum Portus Anglicus (Francice ''Havre à l'Anglois*) appellabatur.

## Notae

## Bibliographia
*Dickason, Olive Patricia, et Linda M. Hoad. *Louisbourg et les Indiens: une étude des relations raciales de la France, 1713-1760.*
*Drake, Samuel Adams. 1891. *The Taking of Louisburg 1745.* Bostoniae: Lee and Shepard Publishers. Reimpressus a Kessinger Publishing, ISBN 9780548622346.
*Fortier, John. 1979. *Fortress of Louisbourg.* Toronti: Oxford University Press.
*Johnston, A. J. B. 1996. *Life and Religion at Louisbourg, 1713-1758.* Montreal et Kingston: McGill-Queens University Press.
*Johnston, A. J. B. 1997. *Louisbourg: The Phoenix Fortress.* Halifaxiae Novae Scotiae: Nimbus Publishing.
*Johnston, A. J. B. 2001. *Control and Order: The Evolution of French Colonial Louisbourg, 1713-1758.* East Lansing: Michigan State University Press.
*Johnston, A. J. B. 2002. *The Summer of 1744: A Portrait of Life in 18th-Century Louisbourg.* Ottavae: Parks Canada.
*Johnston, A. J. B. 2007. *Endgame 1758: The Promise, the Glory and the Despair of Louisbourg's Last Decade.* Lincolniae: University of Nebraska Press + Sydneiae: Cape Breton University Press.
*Johnston, A. J. B. 2013. *Louisbourg: Past, Present, Future.* Halifaxiae Novae Scotiae: Nimbus. ISBN 9781771080521.
*McLennan, J. S. 1918, 2000. (*Louisbourg: From its Foundation to its Fall, 1713-1758.* Halifaxiae: The Book Room Limited.
*Wood, William. *The Great Fortress: A Chronicle of Louisbourg 1720–1760.'' [Editio interretialis (Propositum Gutenbergianum).  http://librivox.org/chronicles-of-canada-volume-8-the-great-fortress-a-chronicle-of-louisbourg-1720-1760/ Editio audiographica.

## Nexus externi
*Commentarius de castello.
*Situs proprius musei.

Categoria:Constituta 1713
Categoria:Constituta 1720
Categoria:Insula Capitis Britanniae
Categoria:Musea Canadensia
Categoria:Oblectamenta
Petrus Sorelius

**Petrus Sorelius** (Francice *Pierre de Saurel,* natus 1628; mortuus 26 Novembris 1682) fuit centurio in Legione Carignan-Salières et *seigneur* qui Gratianopoli natus est et in Novam Franciam anno 1665 immigravit. Miles statim missus est ad Castellum Richelaeum reficiendum, quia castellum ab Iroquesiis anno 1647 deussum erat. Eius legio castellum eodem loco refecit. Cum Prouville de Tracy anno 1666 contra gentem Mohawk pugnaret, Sorelius et Alexander Berthier novissima agmina una ducebant. In Quebeco, oppidum Sorel-Tracy et Municipalitas Comitatus Regionalis Petri Sorelii, ubi Castellum Richelaeum iam stat, ex eo appellatur. 

## Notae

## Nexus externi
*Saurel, Pierre de. *Dictionary of Canadian Biography.*

Categoria:Nati 1628
Categoria:Mortui 1682
Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Incolae Novae Franciae
Montes Virides

[thumb|Despectus in Montes Virides ad meridiem a [Jay Peak (Mons Viridis)|Jay Peak visus.]]
[thumb|Montes Virides extra [Mons Pessulanus (Mons Viridis)|Montem Pessulanum.]]
[thumb|Principales [Montes Appalachiani|Appalachianorum septentrionalium regiones (tabula Anglice signata).]]
**Montes Virides** (Anglice *Green Mountains*, Francogallice *Montagnes Verts*) sunt iugum montium in Monte Viride, civitate Civitatum Foederatarum situm. Quod praecipue a meridie ad septentriones extenditur fere 250 milia a finibus Massachusettensibus ad fines Quebecenses in Canada. Pars eiusdem iugi quae in Massachusetta et Connecticuta patet appellatur **Berceriae** (Anglice *Berkshires*) et **Colles Bercerienses** (parte autem Connecticutense, plerumque in Comitatu Litchfield sita, **Colles Septentrioccidentales** et **Colles Litchfield** appellata), et pars in Quebeco sita appellatur **Montes Suttonenses** (Francice *Monts Sutton*).

Omnes montes in civitate Monte Viride saepe appellantur Montes Virides; alia autem iuga, inter quae iugum Taconicum (in extremo civitatis meridioccidente) et Regiones Montuosae Septentriorientales, geologice non sunt partes Montium Viridium.

*Fluvius Richelaeus
*Iuvenes Montium Viridium
*Montes Appalachiani
*Nationalis Trames Scaenicus Appalachianus

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Res geographicae Montis Viridis

Categoria:Montes perpetui Canadae
Categoria:Quebecum
Categoria:Montes perpetui Civitatum Foederatarum
Insula Capitis Britonum

thumb|upright=1.2|Insula Capitis Britonum et terrae propinquae.
[thumb|upright=1.2|Despectus in insulam ex satellite [NASA.]]
**Insula Capitis Britonum** (Anglice *Cape Breton Island*; Francogallice *île du Cap-Breton*; Scotice *Eilean Cheap Bhreatainn*; Mikmaq *Únamakika*) est insula in litore Atlantico Americae Septentrionalis sita. Nomen fortasse a *Capbreton* prope Baionam derivatur, vel maius probabiliter a vocabulo *Breton,* adiectivo Francico, a *Bretagne* nomine proprio vicissim derivato, Britanniam Minorem, regionem historicam Francicam, significante. Insula est pars Novae Scotiae, unius e provinciis maritimis Canadae.

*Castellum Ludoviciburgense
*Ludoviciburgum

## Notae

## Bibliographia
### Libri et periodica
*Akins, Thomas B. 1895. *History of Halifax.* Dartmouth: Brook House Press.
*Barlow, Maude, et Elizabeth May. 2000. ''Frederick Street: Life and Death on Canada's Love Canal.* Toronti: HarperCollins Publishers. ISBN 9780006385295.
*
*
*
*
*
*
*
 
*
*
*
*
*

## Nexus externi
**Cape Breton Island Official Travel Guide.''


Categoria:America Septentrionalis Britannica
Categoria:Nova Scotia
Flumen Missisquoiense

**Flumen Missisquoiense** (Abenakice *Masipskoik* 'locus ubi magna saxa sunt') est tributarius Lacus Camplenii, circa 80 milia longus, in Monte Viride septentrione in Civitatibus Foederatis et Quebeco meridiano in Canada situs. Qui rusticam Montium Viridium septentrionalium regionem secundum fines Canadae et Civitatum Foederatarum ad septentriorientem Lacus Camplenii ac partem Pagorum Orientalium Quebeci exhaurit. Ramus meridianus, in Monte Viride oriens, plerumque a meridioriente ad septentrioccidente, ramus autem septentrionalis, in Lacu Eastman Quebeci oriens, a septentrione ad meridiem fluit. Ambo rami sese coniungunt ad Highwater, sub Troia Septentrionali Montis Viridis. Flumen tum in Quebeco 15 fere milia fluit, Montem Viridem iterum ad Richfordiam intrans et inde ad Sinum Missisquoiensem in Lacum Camplenium defluens.

Comprehendit flumen quinquaginta ex nonaginta duabus speciebus piscium in Monte Viride endemicis.
 
## Notae

## Bibliographia
*Gresser, Joseph. 2010. How all those fish got to Vermont. *The Chronicle* (Barton Montis Viridis), 24 Novembris, p. 17.

## Nexus externi
*De lege publica 113-291.

Categoria:Flumina Montis Viridis
Categoria:Systema Sancti Laurentii fluminis
Refugium Ferarum Nationale Missisquoiense

[thumb|upright=1.2|[Locus uliginosus intra refugium.]]
[thumb|upright=1.1|Colonia *[Chen rossii,* avium familiae Anatidarum, in Refugio Ferarum Nationali Missisquoiensi.]]
**Refugium Ferarum Nationale Missisquoiense** (Anglice *Missisquoi National Wildlife Refuge*) est Refugium Ferarum Nationale in orientale Lacus Camplenii ripa in Monte Viride civitate situm. Quod in Comitatu Franklinio in septentrioccidentale civitatis angulo prope fines internationalem cum Canada patet, solum refugium ferarum nationale omnino in Monte Viride situm. Administratur a Ministerio Piscium et Ferarum Civitatum Foederatarum.

Refugium die 4 Februarii 1943 constitutum est, sub aegide Actus Conservationis Avium Migratoriarum. Primum quaesitum fuit 1582 agrorum terrestrium (6.4 chiliometra quadrata) in delta Fluminis Missisquoiensis, Insula Alosinarum et Aqua Stagnante Magnae Paludis non exclusis. Additicius terra proximos sexaginta annos adquirebatur, ut hodierna refugii magnitudo sit 6642 agrorum (27 chiliometra quadrata). Invenitur Swantoniae et Highgate in oppidis.

## Nexus externi
*Situs proprius.

Categoria:Mons Viridis
Categoria:Res geographicae Montis Viridis

Categoria:Umida Civitatum Foederatarum
Mons Pessulanus (Mons Viridis)

thumb|upright=1.1|Domus civica Montis Viridis, sedes rami legisferi administrationis civitatis.
thumb|upright=0.9|Locus in Comitatu Vasingtonio et in civitate Monte Viride
[thumb|upright=0.9|Despectus in urbem circa [1912.]]
thumb|Tabernae in media urbe sitae.
**Mons Pessulanus** (Anglice *Montpelier*) est urbs capitalis Montis Viridis, civitatis Civitatum Foederatarum, et sedes Comitatus Vasingtonii. Quae, sedes rectionis civicae Montis Viridis, est caput cui sunt minimi incolae in Civitatibus Foederatis. Multitudo in censu anno 2010 fuit 7855; quae autem interdiu ad circa 21&thinsp;000 crescit, quia quaestus intra fines urbanos abundant. Collegium Artium Bellarum Montis Viridis et Institutum Culinarium Novae Angliae in urbe sita sunt. 

Urbs ex Montepessulano, urbe in Francia meridiana sita, appellatur. Georgius Dewey, heros Proelii Sinus Manilensis et Belli Hispano-Americani, hic natus est.

## Notae
## Bibliographia
*Coolidge, A. J., et J. B. Mansfield. 1859. *A History and Description of New England.* Bostoniae.
*Swift, Esther Munroe. 1977. *Vermont Place Names: Footprints of History.* Houghton Mifflin. ISBN 0828902917.

## Nexus externi
*Situs proprius. Urbs Mons Pessulanus Montis Viridis.
*Bibliotheca Kellogg-Hubbard.
*Camera Commercii Medii Montis Viridis.
*Pons Motis Pessulani.
**Times Argus.*
*Vox Montis Pessulani.

Categoria:Capita civitatum Civitatum Foederatarum
Categoria:Constituta 1787