open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Erythroxylum coca

***Erythroxylum coca*** (binomen ab Ioanne Baptista Lamarck anno 1786 statutum) est species fruticum ordinis Malpighialium, mediis montibus Andium in America Australi endemica atque culta. Homines ibi folia huius plantae stimulantia masticare solent. Ex eisdem foliis pharmacum cocainum extrahitur.

In valle superiori fluminis Amazonum orta est cultivarietas huius speciei, eisdem proprietatibus medicis, modo vegetativo propagata, a populis Peruviae, Aequatoriae et Colombiae culta, nomine botanico *Erythroxylum coca* var. *ipadu* Plowman, cuius diagnosis sic ab auctore scripta est:
:Ab Erythroxylo Coca typico ramis fortiter erectis virgatis, ramentis paucis vel nullis, foliis apice rotundatis, lineis abaxialibus obscuris, pedicellis brevioribus, stamineo urceolo valde 10-denticulato, stigma promienti, ovato-oblonga differt.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1574 : Nicolaus Monardes, *Historia medicinal de las cosas que se traen de nuestras Indias occidentales que sirven en medicina* f. 93r-94r Textus
* 1591 : Juan de Cárdenas, *Primera parte de los problemas y secretos maravillosos de las Indias* (Mexicopoli) pp. 121-125 editionis 1913
* 1605 : Carolus Clusius, *Exoticorum libri decem* pars 1 p. 340
* 1616 : Philippus Guamán Poma de Ayala, *El primer nueva corónica y buen gobierno* (manuscriptum) pp. 103, 156 et alibi
* 1786 : Jean-Baptiste Lamarck in *Encyclopédie Méthodique: Botanique* vol. 2 (1786) p. 393

; Eruditio recentior
* B. A. Bohm, F. R. Ganders, T. Plowman, "Biosystematics and evolution of cultivated coca (Erythroxylaceae)" in *Systematic Botany* vol. 7 (1982) pp. 121–133
* Christine A. Hastorf, "Archaeological evidence of coca (Erythroxylum coca, erythroxylaceae) in the upper Mantaro valley, Peru" in *Economic Botany* vol. 41 (1987) pp. 292–301 Epitome
* Dolores R. Piperno, "The Origins of Plant Cultivation and Domestication in the New World Tropics: Patterns, Process, and New Developments" in *Current Anthropology* vol. 52, no. S4 (2011) pp. S453-S470 eadem
* 
* Timothy Plowman, "Amazonian coca" in *Journal of Ethnopharmacology* vol. 3 (1981) pp. 195-225 Epitome
* Timothy Plowman, "The Origin, Evolution, and Diffusion of Coca, Erythroxylum spp., in South and Central America" in D. Stone ed., *Pre-Columbian Plant Migration* (*Papers of the Peabody Museum of Archaeology and Ethnology*, vol. 76, 1984) pp. 125-163
* Timothy Plowman, "The ethnobotany of coca (Erythroxylum spp., Erythroxylaceae)" in *Advances in Economic Botany* vol. 1 (1984) pp. 62–111
* Richard Evans Schultes, "Coca in the northwest Amazon" in *Journal of Ethnopharmacology* vol. 3 (1981) pp. 173-194 Epitome

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Malpighiales
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Stimulantia
Categoria:Fruges Americae australis
Categoria:Pharmaca
Categoria:Taxa Lamarck
Categoria:Taxa 1786
Hydatius Lemicensis

**Hydatius** (circa 400—circa 469), fuit episcopus Aquae Flaviae in Gallaecia, provincia Romana. Natus est Lemicae (sive Limicae) in Gallaecia. *Chronica,* librum de historia Gallaeciae atque Hispaniae ab anno 379 fere usque ad tempus suum, scripsit.

## Bibliographia
*Kulikowski, Michael. 2004. *Late Roman Spain and Its Cities.* Baltimorae: Johns Hopkins University Press.
*Muhlberger, Steven. 1990. *The Fifth-Century Chroniclers: Prosper, Hydatius, and the Gallic Chronicler of 452.* Leeds: Francis Cairns.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nati saeculo 4 aut 5
Categoria:Mortui saeculo 5
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Episcopi
Categoria:Scriptores Portugalliae
Consilium ministrorum Donaldi Trump

Donaldus Trump, praeses Civitatum Foederatarum Americae, suum **consilium ministrorum** mense Ianuario 2017 nominavit.

## Consilium 
### Praeses ac praeses vicarius 
### Secretarii 
### Munerum aliorum 
## Notae 
Categoria:Praefectura Donaldi Trump
Rheumatologia

[right|thumb|320x320px|Curatio **rheumatismi** per [instrumentum lasericum effecta]] 

**Rheumatologia** (e verbis Graecis ῥεῦμα 'fluxus' + λόγος 'disciplina') est subdisciplina medicinae conservativae, quae inflammationes ineptas systemate immunitatis effectas excitato comprehendunt, intellegere, curare intendit. 

Medici rheumatologiae periti **rheumatologi**appellantur. Rheumatologi igitur in affectibus textuum conexivorum morbosis occupantur. Pro eo aegroti rheumatologos non solum et propter articulationum et dermis et vasorum affectus consulere solent, sed etiam cordis vel renum vel cerebri vel aliorum viscerum. 

Aliqui morbi rheumatici saepe **rheumatismus** appellantur, qui profecto morbus non singularis est, sed potius 400 fere morbos affectusque continet. 

## Classificatio morborum rheumaticorum 
In medicina morborum rheumaticorum copia inveniri potest. Etsi illorum attamen plerique modo symptomata pauca incertaque viscerum paucorum ostendant, aliquo semper modo corporis universitas perturbata sit, quaeque classificatio incerta est. Ex consuetudine pars corporis frequentius implicata nominatur. 

### Arthropathiae degenerativae 
Arthritis est quaevis inflammatio articulationis. 
Osteoarthritis quoque morbus articulationis rheumaticus, sed cum perturbatione ossis addita. 
Articulationes vel definitae vel generalisatae in morbum incidi possunt. 

### Arthropathiae inflammatoriae 
Cum arthropathiae degenerativae *degeneratione* natae essent, arthropathiarum inflammatoriarum *inflammatio* res mutat. Inter alia apoptosis, excitatio receptoriorum typi Toll atque inflammasomatum, productio cytokinorum effectus inflammationis exercent. Arthritis rheumatoidea frequentissimus e morbis rheumaticis est. Alii morbi rheumatologici cum arthropathia inflammatoria sunt: 
* Spondyloarthropathiae (spondyloarthroses)
** Spondylosis ankylosans
** Arthritis reactiva (arthropathia reactiva)
** Arthropathia psoriatica
** Arthropathia enteropathica
* Arthritis idiopathica iuvenilis

Praeterea sunt: 
* Morbi rheumatici textus conexivi 
* Morbi rheumatici textus mollis 
* Morbi rheumatici ossium 
* Morbi rheumatici articulationum cum crebritate familiari 
* Syndromae rheumaticae ab substantiis infectiosis effectae
* Morbi rheumatici metabolismi 
* Morbi rheumatici ut symptoma neoplasmatis
* Syndromae neurovasculariae 
* Alii morbi rheumatici articulationum

## Notae 
* Arthritis
* Cartilago
* Fibromyalgia 
* Lupus erythematodes
* Neuroendocrinologia
* Orthopaedia
* Osteoporosis
* Syndroma Sjögren
* Systema immunitatis

## Nexus externi 
* *American College of Rheumatology* (Collegium rheumatologicum Americae)  
* What is a Rheumatologist?  

Categoria:Medicina
!
Rights of Man

[thumb|[Pagina titularis.]]
**Rights of Man** ('Iura hominis') est liber philosophiae politicae a Thomas Paine anno 1791 scriptus Anglice est, ad disputationem contra opinionem libro *Reflection on the Revolution in France* de Re novae Francicae ab Edumundi Burke et rem novae admisit casu quod ius inalienatum populi violatur.

Liber iura humana defendit ut ius quod alienari non potest et ius educationis pro pauperibus et abrogationem classis nobilitatis quod non democratia proest, et tributum progressivum ad aequalitatem postulat.

Theoria libri apud Charta Hominis ac Civis Iurum scripta est et origo Declarationis Libertatis Civitatum Americae Foederatarum facta est.

**Common Sense*
*Litterae Civitatum Foederatarum
*Res Novae Americanae

## Nexus externi 
*Textus integralis

Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Philosophia Civitatum Foederatarum
Categoria:Philosophia politica
Categoria:Res Novae Americanae
Categoria:Scripta 1791
Acestes

**Acestes** filius Crinisi fluminis Siciliae, ex Egesta Troiana muliere. Hic, iam senex, primo Anchisem et Aeneam Italiam petentes hospitio suscepit, et mortuum Anchisem una cum Aenea in Eryce monte Siciliae sepelivit. Demum iterum a Carthagine descendentem Aeneam, quo illum venti impulerant, suscepit, ubi Aeneas, сondita invalidis sociis civitate, Acestam eam vocavit. Servius in illud Aeneidis 

" *Troianoque а sanguine Clarus Асеstes*" 

Rem fuse explicat his verbis. Cum Laomedon promissam murorum mercedem Neptuno ac Apollini denegasset, Neptunus iratus Troiae immisit cetos qui eam vastarent. Unde Apollo consulltus, cum et ipse irasceretur, contraria respondit, dicens obiciendas nobiles puellas belluis. Quod cum fieret, timens Hippotes quidam nobilis filiae Segestae, cum Laomedontis regis Hesiona iam, orta seditione, esset religata, impositam eam navi misit quo fors tulisset. Наeс ad Siciliam delata, a Criniso fluvio, in ursum vel canem converso compressa, edidit Acestem qui ex matris nomine civitatem Troianis condidit, quae hodie *Segesta* nominatur. 

* Aeneis
## Notae 
Categoria:Personae Aeneidos
Agathon

**Agathon** tragicus poeta (natus Athenis c. 445 a.C.n., in Macedonia c. 400 mortuus), mollitie infamis fuit. Ab alio comicus perhibetur Socratis discipulus, moribus egregius et vita lautus. *Symposium* Platonis in eius domo agitur, multis eodem philosophis congregatis. Mox contulit se ad Archelaum Macedoniae regem: ita in *Symposio* dicitur paulo ante annum 400 a.C.n. iamdiu Athenis non fuisse.

Poeta comicus Atheniensis Aristophanes Agathonem in comoediam *Thesmophoriazusae* (411 a.C.n.) inscriptam induxit atque mores eius effeminatos irrisit necnon inflatam orationem.

In *Convivio* Platonis primam victoriam in tragoediarum certamine celebrat dum amicos cenatum invitat. Homo urbanus et formosus (unus e convivis Pausanias nomine eius amator dicitur) inducitur. Cum pridie iam plus iusto potassent illo die sermonibus oblectari malunt convivae. Unusquisque deum Erotem oratione colere debet. Oratio Agathonis, ut quae Gorgianum dicendi genus imitaretur, a rhetoricis praeceptis non discedit, nonnumquam ut poetae versus inserit et verbis figurisque ludit sed materia eius satis inanis videtur: Erotem tamquam deum ceteris iuniorem atque teneriorem laudat antequam sophisticis (ne absurdis dicam) argumentationibus virtutes omnis generis ei tribueret et beneficia eius universa caneret (cupido enim omnium pulchrarum rerum creator et conciliator est). Nec dubium quin Plato non minus quam Aristophanes eum irridere voluerit. Certe Socrates dialectice eum statim refutavit ostendens cupidinem non esse nisi earum rerum quae alicui desunt. Si Cupido est cupido pulchri, ut aiebat, hoc ipso fit ne sit pulcher ipse Cupido.

## Fontes 
* Aristophanes, *Thesmophoriazusae*
* Aristoteles, *De arte poetica* 1451b, 1454b, 1456a et *Ars Rhetorica* II.19 (1392b) et 24.9 (1402a).
* Plato, *Convivium* et *Protagoras* 315d-e.

## Notae 
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Poetae scaenici
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Tragici
Categoria:Personae Platonis
Categoria:Convivium (Plato)
Achates (mythologia)

[thumb|[Aeneas et Achates in litore Libyco, a Dosso Dossi picti anno 1520]]
**Achates** (Graece Ἀχάτης) fidissimus Aeneae comes, quem scribit Servius sic appellatum ab ἄχος "sollicitudo, quae regum semper est comes". Similis Patroclo, Achillis comitis, vel Pirithoo Thesei est.

## Notae 
## Bibliographia 
* *The Oxford Companion to Classical Literature.* Ed. M. C. Howatson, Oxoniae, sumptibus Oxford University Press, 1989. ISBN 0-19-866121

## Nexus externi 
* Totius Latinitatis Onomasticon

Categoria:Personae Aeneidos
Cotelleria

[thumb|upright=0.8|[ecclesia (aedificium)|Ecclesia Cotelleriae]]

**Prioratus Cotelleriae**, sanctae Mariae dicatus, est parva abbatia iuxta Bazougers in Meduana praefectura adiacens. Congregatio anno 1971 a matre Maria Crucis condita est, annoque 1986 a Ludovico Maria Billé episcopo approbata.

Hodie, communitas viginta et unus fratres religiosos tenet, et regulae Augustianae subicitur.

## Nota 
## Nexus externus 
* 

Categoria:Abbatiae Franciae
Categoria:Meduana (praefectura Franciae)
PptArt

est societas mercatoria Italica et prima in toto orbe artis interretialis permutationis et commercii structura quae Anglice *crowdsourcing* nominatur. Haec structura paradigma novum negotii est quae opera arte facta committere ubicumque concedit. Per hanc structuram, pptArt mandat ut artifices certatim opus arte factum excogitent et ad effectum perducant. 

Societas pptArt linguam Latinam delegit ut communicationem internationalem cum emptoribus et mercatoribus faciliorem redderet: specimen ad nomina inscribenda et catalogus mercatorius Anglice et Latine ambo propositi sunt.

## Notae

Categoria:Ars
Categoria:Interrete
Categoria:Media socialia
Psalmus 5

[thumb|Versus 8 psalmi in synagoga Tunisiana [Acconis: "ואני ברב חסדך אבוא ביתך אשתחוה אל־היכל־קדשך ביראתך׃" (Ego autem in multitudine misericordiae tuae introibo in domum tuam; adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo).]]
thumb|Psalmus 5 Hebraice cantus
Psalmus qui Latine incipit "**Verba mea auribus percipe, Domine**" est ordine Bibliorum Hebraicorum libri psalmorum quintus. Superscriptio eius redditur "In finem, pro ea quae haereditatem consequitur. Psalmus David" vel melius "Magistro chori. Ad tibias. Psalmus. David."

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi quarti, ex versione vulgata Clementina:

1 In finem, pro ea quae haereditatem consequitur. Psalmus David.
2 Verba mea auribus percipe, Domine;
intellige clamorem meum.
3 Intende voci orationis meae,
rex meus et Deus meus.
4 Quoniam ad te orabo, Domine:
mane exaudies vocem meam.
5 Mane astabo tibi, et videbo
quoniam non Deus volens iniquitatem tu es.
6 Neque habitabit iuxta te malignus,
neque permanebunt iniusti ante oculos tuos.
7 Odisti omnes qui operantur iniquitatem;
perdes omnes qui loquuntur mendacium.
Virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus.
8 Ego autem in multitudine misericordiae tuae
introibo in domum tuam;
adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo.
9 Domine, deduc me in iustitia tua:
propter inimicos meos dirige in conspectu tuo viam meam.
10 Quoniam non est in ore eorum veritas;
cor eorum vanum est.
11 Sepulchrum patens est guttur eorum;
linguis suis dolose agebant:
iudica illos, Deus.
Decidant a cogitationibus suis;
secundum multitudinem impietatum eorum expelle eos,
quoniam irritaverunt te, Domine.
12 Et laetentur omnes qui sperant in te;
in aeternum exsultabunt, et habitabis in eis.
Et gloriabuntur in te omnes qui diligunt nomen tuum,
13 quoniam tu benedices iusto.
Domine, ut scuto bonae voluntatis tuae coronasti nos.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". Titulus Psalmi 5 in Liturgia horarum est *Oratio matutina ad implorandum auxilium*.

### Descriptio Psalmi 
Iohannes Calvinus sic argumentum psalmi descripsit:David graviter iniusta hostium saevitia oppressus, et plus adhuc malorum metuens, Dei auxilium implorat. Quo autem facilius impetret quod petit, postquam ex precandi ardore magnitudinem doloris sui ostendit, primo hostium suorum intolerabilem malitiam profert, quam a Deo relinqui inultam absurdum foret. Deinde fidem et patientiam suam, consolationem etiam inserit, quasi de prospero successu nihil dubitet. Tandem concludit, ubi liberatus fuerit, fructum gratiae piis omnibus fore communem.

## Notae 

## Nexus externi 
* Psalmus 5 in versione vulgate Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 5 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 5 in Nova Vulgata

Categoria:Liber Psalmorum
Aemilius Lenz

**Aemilius Christiani filius Lenz** (Russice *Эмилий Христианович Ленц*) seu **Henricus Fridericus Aemilius Lenz** (Theodisce *Heinrich Friedrich Emil Lenz*, 12 Februarii 1804 – 10 Februarii 1865) fuit physicus Russicus originis Theodiscae, unus e conditoribus artis electricae et legem Lenziana de electromagnetismo inventus est. 

Alumnus Universitatis Dorpatensis, Aemilius Lenz annis ab 1823 ad 1826 ut physicus in circumnavigatione Othonis de Kotzebue participavit, et anno 1827 gradum doctoris in Universitate Heidelbergensi obtinuit. Anno 1828 adiunctus et anno 1834 membrum ordinarium (academicus) Academiae Scientiarum Petropolitanae electus est. Ab anno 1836 Universitatis Petropolitanae professor, ab anno 1863 ad mortem suam rector universitatis illius fuit.

## Nexus externi 
* Pagina de Aemilio Lenz *Dictionarii Biographici Russici* 
* Pagina de Aemilio Lenz *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Alumni Universitatis Tartuensis
Categoria:Circumnavigatores
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Physici Russiae
Categoria:Professores Universitatis Petropolitanae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Victor Suchorukov

**Victor Ioannis filius Suchorukov** (Russice Виктор Иванович Сухоруков; natus in urbe Orechovo-Zuevo regionis Moscuensis die 10 Novembris 1951) est actor Sovieticus ac Russicus, anno 2008 titulo Artificis Popularis Russiae ornatus.

## Pelliculae selectae 
* 2006: Insula
* 2017: Dima

## Nexus externi 
* Situs interretialis Victoris Suchorukov

Categoria:Actores Russiae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Celtis sinensis

***Celtis sinensis*** (binomen a Christiano Hendrico Persoon statutum) est species arborum fructiferorum familiae Cannabacearum in Serica et Iaponia, altitudine super maris aequor inter fere 100 et 1&nbsp;500 metris, sponte crescens. Fructus parvos edules foliaque aromatica producit. In eisdem fere regionibus, altitudine paulo maiore, floret species *Celtis bungeana*. Ibidem aevo prehistorico semina speciei cognatae *Celtis barbouri* recognita sunt.

## Notae 

## Nexus externi 
* "Celtis sinensis" apud *PFAF*

Categoria:Species plantarum
Categoria:Cannabaceae
Categoria:Fructus
Categoria:Pabulata Asiae orientalis
Categoria:Taxa Persoon
Categoria:Herbae condimentariae
Psalmus 6

[thumb|Psalmus 6 in [Livre d'heures d'Étienne Chevalier|libro horarum Stephani Chevalier: David paenitens Deo genu ponit.]]
thumb|Psalmus 6 Hebraice cantus
**Psalmus 6**  libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit "Domine, ne in furore tuo arguas me." Superscriptio eius in Nova Vulgata redditur "Magistro chori. Fidibus. Super octavam. PSALMUS. David." Unus ex psalmis paenitentialibus habetur.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi quarti, ex versione vulgata Clementina:

1 In finem, in carminibus. Psalmus David. Pro octava.
2 Domine, ne in furore tuo arguas me,
neque in ira tua corripias me.
3 Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum;
sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.
4 Et anima mea turbata est valde;
sed tu, Domine, usquequo?
5 Convertere, Domine, et eripe animam meam;
salvum me fac propter misericordiam tuam.
6 Quoniam non est in morte qui memor sit tui;
in inferno autem quis confitebitur tibi?
7 Laboravi in gemitu meo;
lavabo per singulas noctes lectum meum:
lacrimis meis stratum meum rigabo.
8 Turbatus est a furore oculus meus;
inveteravi inter omnes inimicos meos.
9 Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem,
quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.
10 Exaudivit Dominus deprecationem meam;
Dominus orationem meam suscepit.
11 Erubescant, et conturbentur vehementer, omnes inimici mei;
convertantur, et erubescant valde velociter.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". Titulus Psalmi 6 in Liturgia horarum est *Homo afflictus Domini clementiam implorat*.

### Descriptio Psalmi 
Ioannes Calvinus sic argumentum psalmi descripsit:David manu Dei afflictus, quia se agnoscit iram Dei sua culpa provocasse, ut levationem impetret, peccatis suis veniam dare postulat: simulque deplorat, si e medio tollatur, Dei laudandi facultatem sibi ablatum iri. Deinde recepta fiducia, Dei gratiam celebrat, sermonemque ad hostes convertit, qui eius malis insultaverant.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 6 in versione vulgate Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 6 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 6 in Nova Vulgata

Categoria:Liber Psalmorum
Celtis barbouri

***Celtis barbouri*** (binomen a Radulpho Chaney anno 1927 statuta) est species praehistorica arborum fructiferorum familiae Cannabacearum in Serica aevo Pleistocaeno sponte crescens eisdem fere locis ubi hodie *Celtis sinensis* et *C. bungeana* florent. Semina huius speciei a Georgio Barbour anno 1924 primum reperta sunt.

Iuxta ossa hominidarum speciei *Hominis erecti* annis inter 500&nbsp;000 et 250&nbsp;000 viventium, in speluncis Zhoukoudian iacentia, semina arboris generis *Celtis*, partim combusta, reperta sunt. An hominidae ipsi fructus coquebant et comedebant, incertum manet.

## Notae 

## Bibliographia 
* George B. Barbour, "The Loess Problem of China" in *Geological Magazine* vol. 67 (1930)
* Ralph W. Chaney, "Hackberry seeds from the Pleistocene loess of northern China" in *American Museum Novitates* no. 283 (1927)

## Nexus externi 
Categoria:Taxa Chaney
Categoria:Taxa 1927
Categoria:Species plantarum
Categoria:Fructus
Categoria:Cannabaceae
Categoria:Pleistocaeno nata
Categoria:Pleistocaeno exstincta
Alastor

**Alastor** est:
*Alastor, unus ex Plutonis equis quorum nomina ponit Claudianus: 

*Alastor unus sociorum Sarpedonis ad Troiam ab Ulysse occisi
 
*Alastor Nelei filius, Nestoris frater: 

## Notae
Albinovanus Pedo

**Albinovanus Pedo**, poeta imprimis epicus, imperante Augusto vixit et amicus Ovidii fuit, qui ei decimam Epistulam ex Ponto (quarto ex libro)  dedicavit. Omnia opera Albinovani nunc deperdita putantur, nisi 22 versus carminis de res gestibus Germanici qui apud Senecam Maiorem legi possunt et tres elegiae (prima *de Drusi morte ad Liviam Augustam*, secunda *in Maecenatis obitum*,   tertia *de Maecenate moribundo*) quae illi a Iosepho Scaliger olim attributae sunt, quod nonnulli eruditi refutant.
## Fontes 
* Onomasticon poëticum in primis Virgilii, Horatii ac Ovidii,Gerhard Dorn Seiffen, 1808

* Ovidius

## Notae 
## Nexus externi 
* elegiae Albinovani vel "potius incerti auctoris"

Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n. aut 1
Categoria:Mortui saeculo 1 a.C.n. aut 1
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Auctores Latini antiqui
Ousainou Darboe

**Ousainou Darboe** (die 8 Augusti 1948 Dobo in oppido natus) est politicus Gambiae.

## Vita
E populo Mandinga ortus, Ousainou Darboe filius est Numukunda Darboe olim apud parlamentum Gambiense legati. Alumnus est universitatum Lacupolitanae in Nigeria et Ottaviensis in Canada. Causidicus operam dedit, usque ad annum 1980 pro regimine Gambiensi, deinde privatim iura humana suadens atque pro societatibus publicis causas varias sustinens. Factionem unitam democraticam anno 1996 condidit et conducebat, quater se in comitiis ad officium praesidis proponens contra Yahya Jammeh, malo semper successu. Anno 2016 ante comitia habita incarceratus est. Adama Barrow ergo subito candidatus, victor reportatus, aemulum Ousainou Darboe liberavit et ad munus ministri rerum externarum convocavit. Die 29 Iunii 2018, praesidem vicarium promovit. Mense Novembri 2021, eius petitio ad comitia praesidentialia 2021-22 convalescit a Commissione Electorali Libera. Die 14 Decembris 2021, Ousainou Darboe Supremam Curiam rogavit ut renuntiatam re-electionem exitu Praesidis Adama Barrow in 2021 electionem praesidentialem everteret.

## Notae 
## Nexus externi 
* "Gambia opposition leader Ousainou Darboe freed on bail." *BBC News,* 5 Decembris 2016.
* Musa Saidykhan, "10 Gambian Ministers Take Oath." *Kairo News,* 1 Februarii 2017.

Categoria:Alumni Universitatis Lacupolitanae
Categoria:Alumni Universitatis Ottaviensis
Categoria:Causidici
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Politici Gambiae
Categoria:Mandingae
Alciphro

**Alciphro** (Graece: Ἀλκίφρων / ) rhetor et epistolographus (epistolarum ficticiarum) Graecus qui saeculo 2 vel saeculo 3 ineunte, vixit (id est: inter aevum Luciani Samosatensis, cuius aemulus fuit, et aevum Aeliani, qui Alciphronis ipsius aemulus fuit.

122 epistulas ficticias scripsit, velut si IV saeculo a.C.n. scriptae essent, quod opus in quattuor libros dividitur:
* liber I: epistulae piscatorum
* liber II: epistulae agricolarum
* liber III: epistulae parasitorum
* liber IV: epistulae meretricum

Personae Alciphronis cum homines veri, ut poeta comicus Menander, vel hetaïra Phryne, tum personae e fabulis Novae Comoediae, vel aliae quae ex nihilo fictae sunt. Quaeque persona de vita cotidiana loquitur et attico sermone purissimo utitur.

## Editiones 
* *Lettres de pêcheurs, de paysans, de parasites et d’hétaïres* (Epistulae piscatorum, agricolarum, parasitorum et meretricum), ab Anna-Maria Ozanam conversae, ed. Belles Lettres, coll. *La Roue à livres*, 1999
* *Lettres de pêcheurs, de paysans, de parasites et d’hétaires*, convertit Stephanus de Rouville (libri II et III)
* Opera omnia, cum commento, versione anglica et notis

## Bibliographia 
* Suzanne Saïd, Monique Trédé et Alain Le Boulluec, *Histoire de la littérature grecque*, Lutetiae, sumptibus Presses universitaires de France

Categoria:Litterae Graecae aevi Romani
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Rhetores
Ranavalona III

**Ranavalona III** (nata die 22 Novembris 1861, mortua die 23 Maii 1917) fuit ultima regina Madagascariae. A die 30 Iulii 1883 ad diem 28 Februarii 1897 regnavit, quo tempore continue sed tandem frustra colonicis Franciae consiliis resistere conata est. Ranavalona puella ex pluribus patriciis (*Andriana*) electa est ut Ranavalonae II reginae succederet. Sicut ambae reginae priores, Ranavalona rationibus politicis in matrimonium cum Rainilaiarivony, plebeio (*Hova*) nobili, qui primus minister factus regni res cotidianas et externas curavit. Ranavalona colonizationem Francicam arcere tentabat commercio cum Civitatibus Foederatis et Britannia confirmando. Franci autem portus et Tananarivum urbem capitalem aggressi, denique anno 1895 palatium regium ceperunt, quod principatum libertatemque huius regni finivit.

Novum regimen colonicum Francicum cito Rainilaiarivony Algeriam pepulit, et Ranavalonam et aulam eius primum solo nomine regnantem manere sivit, sed rebellione *menalamba* erupta, clandestinis consiliis adversus Francos inventis in lucem prolatis, reginam quoque in insulam Reunionem anno 1897 expulsit. Rainilaiarivony eodem anno mortuo, Ranavalona cum parte familiae mox in villam Algeriensem mota est. Regina, familia, servique comitantes salarium accipiebant et commode vivebant, aliquando itinera Lutetiam facientes, sed numquam in Madagascariam redire siti sunt. Ranavalona anno 1917, annum quinque et quingenta agens, in villa Algeriensi, embolismo mortua est. Reliquiae eius Algeriae sepultae sunt sed post unum et viginti annos effosae sunt et portatae in Madagascariam, ubi in sepulcro Rasoherinae reginae in hortis Rovae, palatii urbis Tananarivi, collocatae sunt.

## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* Expositio donorum Ranavalonae in museo Smithsonian

Categoria:Reges
Categoria:Politici Madagascariae
Categoria:Historia Madagascariae
Huedin

thumb|left|250px|Palatium Zingarorum
thumb|left|250px|Huedin in circulo Claudiopoli

**Huedin** (Germanice *Heynod*, Hungarice *Bánffyhunyad*) est urbs Romaniae circiter 9.300 incolarum (anno 2011). Pertinet ad Claudiopolin circulum. Vicus *Bicălatu* pars oppidi Huedin est.

## Historia 
Huedin medioaevo condita annis 1330 - 1848 posessio gentis nobilis Bánffy fuit, e qua et scriptor et rerum politicarum peritus Nicolaus Bánffy ortus est. Regio ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. In hoc oppido multa palatia divitum Zingarorum sunt.

## Incolae 
Anno 2011 hic 22.223 homines habitabant, inter eos 5.282 Dacoromanorum, 2.598 Hungarorum atque 1.054 Zingarorum.

## Coniunctiones communium 
* 20px|Hungaria Enying, Hungaria
* 20px|Francia Manthelan, Francia
* 20px|Polonia Leżajsk, Polonia
* 20px|Italia Podium Myrtetum, Italia

## Nexus externi 
* Pagina officialis urbis Huedini

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Katori Templum

[thumb|Aedificinum [preces *haiden.*]]
**Katori Templum** (Iaponice 香取神宮 *Katori Jingū*) est templum Shintonis pro deitate *Hutsunushi-ō-kami* dedicatum quod urbe Katori Chibaënsis Iaponiae stat. Apud legendum Templi anno 18 post coronationem Jimmu (i.d. anno 640 a.C.n.) decretum est.

Cum Kashima Templo in Ibaraki, ubi Takemikazuchi ipse dedicatur, kami divinus artis martialis et defensor contra seismi credetur.

thumb|Porta *Torii*
[thumb|[Aedificium sanctuarii Honden.]]
[thumb|[Lapis Kaname-ishi, saepe origo seismi creditur.]]

## Notae
## Nexus externi 
*Situs publicus

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Shinto
Categoria:Templa
Zanthoxylum bungeanum

***Zanthoxylum bungeanum*** (binomen a Carolo Iohanne Maximowicz anno 1871 statutum) est arbor familiae Rutacearum, in montibus Sericae borealis et mediae sponte crescens.

E fructibus parvis specierum huius generis variarum in Asia orientali endemicarum condimentum conteritur, a pharmacologis "Zanthoxyli fructus" appellatum, in ferculis Iaponensibus et Sinensibus (praecipue regionis Suchuenensis) usitatissimum. Species *Z. bungeanum* fontem optimum esse huius condimenti a traditionalibus medicis Sinensibus reputatur.

## Notae 

## Bibliographia 
* C. J. Maximowicz, "Diagnoses breves plantarum novarum Japoniae et Mandshuriae" in ''Bulletin de l'Académie Impériale des Sciences de Saint-Pétersbourg* vol. 16 (1871) col. 212-214

## Nexus externi 
* "Zanthoxylum bungeanum" apud *PFAF*
* "The deceptively dainty Sichuan Pepper causes a pleasant vibration" apud *Talking Plants''

Categoria:Species plantarum
Categoria:Zanthoxylum
Categoria:Taxa Maximowicz
Categoria:Taxa 1871
Categoria:Aromata
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Fruges Asiae orientalis
Neoforum Siculorum

thumb|left|250px|Curia urbis Neofori Siculorum
thumb|left|250px|Neoforum Siculorum in circulo Covasna

**Neoforum Siculorum** (Dacoromanice: *Târgu Secuiesc*, Theodisce: *Szekler Neumarkt*; Hungarice: *Kézdivásárhely*) est urbs Transsilvaniae (in Romania) et municipium 18.491 incolarum (anno 2011). Ad Terram Siculorum atque circulum Covasnam pertinet. Etiam vicus Lunga pars urbis est.

## Historia 
Anno 1407 oppidum nomine *Torjawasara* primo in actis descriptum est. Regio ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Tamen etiam hodie maxima pars incolarum Hungarici sunt, qui hic Siculi nominantur.

## Incolae 
Anno 2011 hic 18.491 homines habitabant, inter eos 1.293 Dacoromanorum, 16.292 Hungarorum, 280 Zingarorum atque 29 Germani.

## Incolae Noti 
* Ioannes Robu (*1944), archiepiscopus
* Béla Markó (*1951), rerum politicarum peritus

## Communium coniunctiones 
* 20px|Hungaria Gyöngyös, Hungaria
* 20px|Hungaria Hatvan, Hungaria
* 20px|Hungaria Kisvárda, Hungaria
* 20px|Nederlandia Maassluis, Nederlandia
* 20px|Hungaria Mezőhegyes, Hungaria
* 20px|Hungaria Mezőkövesd, Hungaria
* 20px|Hungaria Nagyatád, Hungaria
* 20px|Hungaria Paks, Hungaria
* 20px|Hungaria Szentendre, Hungaria
* 20px|Hungaria Terézváros, Hungaria

## Nexus externi 
* Situs urbis interretialis (Hungarice et Dacoromanice)

## Notae 
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Categoria:Urbes Romaniae
Zanthoxyli fructus

[thumb|Maturus *[Zanthoxylum bungeanum|Z. bungeani* fructus (?)]]
**Zanthoxyli fructus**, apud nonnullos **fagara**, est condimentum et medicamentum e fructibus proveniens arborum generis *Zanthoxyli* et familiae Rutacearum, in montibus Asiae Orientalis sponte crescentium. Condimentum in ferculis Iaponensibus et Sinensibus (praecipue regionis Suchuenensis) adhibetur.

Species *Z. bungeanum* fontem optimum esse huius condimenti a coquis, medicamenti a traditionalibus medicis Sinensibus reputatur; "zanthoxylum rubrum" apud Sinas nuncupatur.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1330 : 
* 1567 : Garcias ab Orta, *Aromatum apud Indos nascentium historia* lib. ii cap. 23 "fagara"

; Eruditio recentior
* Nobuhiro Hagura, Harry Barber, Patrick Haggard, "Food vibrations: Asian spice sets lips trembling" in *Proceedings of the Royal Society B* vol. 280 (7 Novembris 2013)
* H. Y. Lee, R. An, M. Na, K. Bae, "Quality evaluation of Zanthoxyli Fructus" in *Korean Journal of Pharmacognosy* vol. 33 (2002) pp. 45-48 epitome
* C. J. Maximowicz, "Diagnoses breves plantarum novarum Japoniae et Mandshuriae" in ''Bulletin de l'Académie Impériale des Sciences de Saint-Pétersbourg* vol. 16 (1871) col. 212-214
* Frederick J. Simoons, *Food in China: A Cultural and Historical Inquiry* (CRC Press, 1991) pp. 382-383 
* Y. Yang et alii, "Zanthoxyli Fructus induces growth arrest and apoptosis of LNCaP human prostate cancer cells in vitro and in vivo in association with blockade of the AKT and AR signal pathways" in *Oncology Reports* vol. 15 (2006) pp. 1581-1590

## Nexus externi 
* "Sichuan pepper and others (Zanthoxylum piperitum, simulans, bungeanum, rhetsa, acanthopodium)" apud *Gernot Katzer's Spice Pages*
* "The deceptively dainty Sichuan Pepper causes a pleasant vibration" apud *Talking Plants*
* Taylor Holliday, "Where the Peppers Grow" in *Roads & Kingdoms''

Categoria:Alimenta Iaponica
Categoria:Alimenta Sichuanensia
Categoria:Aromata
Categoria:Condimenta
Categoria:Zanthoxylum
Alcidas

**Alcidas** (Graece Ἀλκίδας) fuit navarchus Spartanus.

## Vita
Anno 428/427 a.C.n., Mytilenaeis ab Atheniensibus obsessis, cum auxilium ferri vellent Peloponnesii, missus est Alcidas Spartanus cum navibus quadraginta. Eo pervenit septem diebus post Mytilenen captam et, consilio habito, ad Peloponnesum redivit, nec Mytilenem recuperare conatus est.

Myonnesum attigit parvam insulam, ubi quos in itinere captivos ab insularum littoribus abripuerat supplicio plerosque affecit. Deinde a Myonueso Ephesum iter tenuit. Mox tamen ab Epheso digressus, celeriter ad Peloponnesum fugit, sed eum persecutus est Paches, navarchus Atheniensis usque ad Patmum insulam.

Postea, Alcidas et Brasidas consiliorum socius adversus Corcyram navigaverunt (427 a.C.n.). Hic Peloponnesi navibus Corcyraeis et Atheniensibus se opposuerunt. Quo proelio superiores fuerunt Spartiani. Postridie, in promontorium Leucimnam ex navibus egressi, agros vastaverunt.

Sed postquam significatum est iis sexaginta naves atticas venire, magna celeritate Peloponnesi domum redierunt.

Anno 426 a.C.n. unus fuit ex ducibus Heracleae coloniae quam Lacedamonii, in agro Trachinio, iuxta Thermopylas condiderunt.

* Bellum Peloponnesiacum

## Nexus externi 
Haec pagina textum incorporat ex
* Zeitschrift für die Alterthumswissenschaft, Volume 3
* Thucydidis Historia, Liber III

## Notae 
Categoria:Milites Graeci antiqui
Covasna

thumb|left|250px|Ecclesia lignea in Covasna
thumb|left|250px|Baraolt in circulo Covasna

**Covasna** (Theodisce: *Kovasna*; Hungarice: *Kovászna*) est oppidum Transsilvaniae (in Romania) circa 10.000 incolarum (anno 2011). Ad Terram Siculorum atque circulum Covasnam pertinet. Etiam vicus Chiuruș pars oppidi Covasnae est.

## Historia 
Anno 1567 oppidum nomine *Covasna* primo in actis descriptum est. Ab anno 1880 fontibus salubris hominibus usui sunt. Regio tota ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Tamen etiam hodie maxima pars incolarum Hungarici sunt, qui hic Siculi nominantur. Anno 1952 Covasna oppidum vocatum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 10.114 homines habitabant, inter eos 3.153 Dacoromanorum, 6.354 Hungarorum, 320 Zingarorum atque 6 Germani.

## Communium coniunctiones 
* 20px|Hungaria Balatonfüred, Hungaria
* 20px|Hungaria Csenger, Hungaria
* 20px|Res publica Moldavica Călărași, Res publica Moldavica
* 20px|Hungaria Gyula, Hungaria
* 20px|Hungaria Nagykanizsa, Hungaria
* 20px|Hungaria Pápa, Hungaria

## Nexus externi 
* Situs oppidi interretialis (Anglice et Dacoromanice)

## Notae 
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Categoria:Urbes Romaniae
Gaius Memmius

**Gaius Memmius** (obiit anno fere 46 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus et delectationis causā poëta.

## Vita 
Lucretius, poëta epicureus, *De Rerum Natura,* poema celeberrimum, huic Gaio Memmio dedicavit, qui autem Epicurum epicureosque non admirabatur; etenim in opere Lucretii solum bis Memmii nomen apparet.

Fortasse hic Memmius ipse fuit quem Gaius Valerius Catullus in Bithyniam persecutus est.
Hoc officium Catullum plurimum decepit, quia bonum unum quod in itinere habuit poëta fuit in fratris sui funus se conferre.

Fortasse quaestor anno 77 a.C.n. et tribunus plebis anno 66 a.C.n. fuerit.

Annis a 80 ad 50 a.C.n. fuit Pompeianus et Optimatium fautor. Cicero in libro *de Bruto* dicit illum doctum, eruditum litteris Graecis sed inimicus Latinis esse, et fortasse ipse fuerit poëta.

Praetor creatus est anno 58 a.C.n., propraetorque Bithyniae anno insequenti.

Anno 54 aut 53 a.C.n., cum corruptus esset, in exilium Roma pulsum est Athenas, ubi, ut ait Cicero, ab Aeropago petivit ut sibi liceat domum Epicuri philosophi demoliri atque ibidem suam construere. Qua ipsa re fortasse Lucretius non Memmium in libro suo citavit amplius.

## De familia eius 
Faustam L. Cornelii Sullae filiam duxit, sed, propter adulteria ab illa commissa, Memmius cum ea divortium fecit. Postea anno 55 a.C.n., Fausta in matrimonium ducta est a Tito Annio Milone.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Memmius (8)" in 

Categoria:Romani antiqui
Alcmaeon (mythologia)

**Alcmaeon** Amphiarai ac Eriphyles filius in  mythologia Graeca. Huic pater ad bellum profisci coactus, nequitiam Eriphyles in se aperuit, eique futurae mortis suae vindictam reliquit; qui defuncto patre memor praecepti, ut in patrem pietatem servaret, impius in matrem factus est eamque necavit. Huic fabulae a quibusdam additur Alcmeonem, cum postea ob matris caedem furiis agitaretur ("Alcmaeoniae furiae"), pervenisse ad fluvium Phlegeum a quo lustratus est, et cum filiam eiusdem Alphesiboeam adamavisset, donato illi monili, quod matris Eriphyles fuегаt, uxorem illam duxisse. Ceterum cum quondam ad Acheloum fluvium post ea tempora forte rediisset, placuissetque ipsi Callirhoë Acheloi filia, monile, quod superiori coniugi dederat, etiam huic, nuptiarum spe, роllicitum esse. Ad quod repetendum dum proficiscitur, a fratribus Alphesiboeae, Themone et Azione, occisum esse. Qui tamen et ipsi ab eodem mutuis vulneribus petiti, perierunt, vel, ut Ovidius videtur sentire a filiis Callirrhoës, quos Iuppiter  statim natos Deos fecerat, in ultionem patris occisi sunt.

Et Sophocles et Euripides tragoediam *Alcmeon* inscriptam hodie deperditam composuerunt.

## Fontes 
* Amphiaraus
## Notae 
Categoria:Mythologia Thebana
Baraolt

thumb|left|250px|Ecclesia Catholica Baraolt
thumb|left|250px|Baraolt in circulo Covasna

**Baraolt** (Theodisce: *Boralth*; Hungarice: *Barót*) est oppidum Transsilvaniae (in Romania) 8.672 incolarum (anno 2011). Ad Terram Siculorum atque circulum Covasnam pertinet. Etiam vici Biborțeni, Bodoș, Căpeni, Micloșoara atque Racoșul de Sus partes oppidi sunt.

## Historia 
Anno 1224 oppidum nomine *Boralt* primo in actis, i.e. in "Andreano" regis Hungarici Andreas II descriptum est. Regio ad annum 1918 ad Imperium Austro-Hungaricum pertinuit, deinde ad Romaniam, annis 1940 - 1944 iterum pars Regni Hungariae fuit et tum ad Romaniam rediit. Tamen etiam hodie maxima pars incolarum Hungarici sunt, qui hic Siculi nominantur. Anno 1968 Baraolt oppidum vocatum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 8.672 homines habitabant, inter eos 246 Dacoromanorum, 8.129 Hungarorum, 90 Zingarorum atque 8 Germani.

## Communium coniunctiones 
* 20px|Hungaria Zirc, Hungaria
* 20px|Hungaria Budafok-Tétény (regio XXII Budapestini), Hungaria
* 20px|Hungaria Szarvas, Hungaria
* 20px|Hungaria Mezőhegyes, Hungaria
* 20px|Hungaria Dabas, Hungaria
* 20px|Hungaria Zarkad, Hungaria
* 20px|Romania Valea lui Mihai (Hungarice *Érmihályfalva*), Romania

## Nexus externi 
* Situs oppidi interretialis (Hungarice, Anglice et Dacoromanice)

## Notae 
Categoria:Urbes Transsilvaniae
Categoria:Urbes Romaniae
Radom

**Radomia**  (Polonice: *Radom*) est urbs Poloniae in Palatinatu Masoviae iacens, ad flumen Mleczna sita.

Anno 2016, 215653 incolarum habuit. Radomia sedes Dioecesis Radomiensis est.

## Praeclari cives 
* Iosephus Brandt, pictor
* Titus Chałubiński, medicus
* Ioannes Cochanovius, poëta renascentiae Poloniae
* Dionysius Czachowski, bellator
* Maria Fołtyn, cantrix
* Leszek Kołakowski, philosophus
* Eva Kopacz, ex prima ministra polonica
* Hyacinthus Malczewski, pictor
* Andreas Wajda, moderator cinematographicus

## Pinacotheca 

Fasciculus:POL Radom COA.svg|Insignia civitatis radomiensis
Fasciculus:Radom - Katedra Opieki NMP11.jpg|Ecclesia cathedralis radomiensis, sedes Dioecesis Radomiensis
Fasciculus:44 Żeromskiego Street in Radom 01.jpg|Via Żeromskiego, via prinicipalis radomiensis
Fasciculus:Radom komisja wojewódzka.jpg|Magistratura urbana
Fasciculus:Airport Radom 2015 - Terminal.jpg|Aëroportus
Fasciculus:Radom, Dworzec kolejowy Radom - fotopolska.eu (226609).jpg|Statio ferriviaria

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Poloniae
Mawangdui

**Mǎwángduī** seu litteris Sinicis 馬王堆 est locus archaeologicus intra limites urbis Changsha provinciae Hunan in Sinis iacens. Ibi reperta sunt sepulcra nobilium aevi Han, picturis muralibus ornata, rebus luxuosis cibisque variis et libris manuscriptis plena. Tria sepulcra inter annos 1972 et 1974 effossa sunt:
* Sepulcrum Han no. 1: sepultura feminae Xin Zhui quae uxor marchionis Li Cang fuit, "domina Dai" a diurnariis nuncupatae, post annum 168 a.C.n. mortuae
* Sepulcrum Han no. 2: sepultura marchionis Li Cang, anno 186 a.C.n. mortui; reliquia a latronibus iam antea dirupta
* Sepulcrum Han no. 3: sepultura filii seu cognati Li Cang, anno 168 a.C.n. mortui

## Bibliographia 
thumb|Instrumentum domesticum in sepulcro no. 1 repertum
* A. Gutkind Buller, "The Guide of the Souls picture at the western Han tomb in Ma-wang-tui near Ch'ang-sha" in *Oriental Art* vol. 20 (1974) pp. 158-173
* Eti Bonn-Muller, "China's Sleeping Beauty" in *Archaeology: online features* (Aprilis 2009)
* David D. Buck, "Three Han Dynasty Tombs at Ma-Wang-Tui" in *World Archaeology* vol. 7 (1975) pp. 30-45
* Chen Jianming, ed., *Noble Tombs at Mawangdui: Art and Life of the Changsha Kingdom, Third Century BCE-First Century CE*. Novi Eboraci, 2009
* Donald J. Harper, *Early Chinese Medical Literature: The Mawangdui Medical Manuscripts*. Londinii, 1997
* Minao Hayashi, "The twelve gods of the Chan-kuo period silk manuscript excavated at Ch'ang-sha" in N. Barnard, ed., *Early Chinese art and its possible influence in the Pacific Basin* (Novi Eboraci, 1972) vol. 1 pp. 123-186
* Eugene Wang, "Why Pictures in Tombs? Mawangdui Once More" in *Orientations* (Martii 2009)
* Wu Hung, "Art in a Ritual Context: Rethinking Mawangdui" in *Early China* vol. 17 (1992) pp. 1-24

* Dahuting

## Nexus externi 
* "Excavated texts: Mawangdui" apud *Chinese Text Project*
* Moonsil Lee, "Dietary conditions and differential access to food resources among the various classes during the Han period" (dissertatio magistralis, 2001)
* Fosco Lucarelli, "The Three Mawangdui Maps: Early Chinese Cartography" (2010) apud *Socks Studio*

Categoria:Loci archaeologici Sericae
Categoria:Changsha
Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Sepulturae
Museum Archaeologicum Nationale

**Museum Archaeologicum Nationale** indicare potest:
* Museum Archaeologicum Nationale (Athenae) in Graecia
* Museum Archaeologicum Nationale (Neapolis) in Italia
Neuroscientia

[thumb|[Iacobus Ramon y Cajal (1899). Illustratio neuronorum cerebellarium columbae]]
**Neuroscientia** sive **Neurobiologia**, subdisciplina et biologiae et medicinae et psychologiae, systema nervosum investigat atque ad eruditionem utilis est. Neuroscientia ad historiam fructuosam respicit simul oculos suos in res futuras novasque convertens. 

## Historia 
[thumb|[Andreas Vesalius (1543). *De humani corporis fabrica*, liber definitivus. Basim cerebri, chiasma opticum, cerebellum, bulbos olfactorios ostendens]]
Iam anno 1543 Andreas Vesalius in libro definitivo suo *De humani corporis fabrica* cerebri dissectiones ostentavit. Boloniae, in Italia, circiter anno 1780 Aloisius Galvanus apud medullam spinalem ranae mortuae applicat fluxum oneris ex illae ranae extremitatibus contractiones musculares efficiens. Anno 1791 liber eius  *De viribus electricitatis in motu musculari commentarius* divulgatus est. Anno 1859 Hermannus von Helmholtz velocitatem electricam neuroni mensus est: 27 m/s. Technicae colorum ad singularia neura tingenda a Camillo Golgi prope annum 1873 excogitatae sunt. 

### Neurotransmissores 
Anno 1921 Otto Loewi neurotransmissionem chemicam nervi vagi invenit. Hic "*Vagusstoff*" (Lat.: "substantia vagalis") postea acetylcholinum nominatus est. Anno 1936 Henricus Dale, una cum Wilhelmus Siegmundus Feldberg et Martha Luisa Vogt acetylcholinum neurotransmissorem non solum systematis nervosi autonomici sed etiam motorici esse demonstravit. Ab anno 1962 Bernardus Katz neurotransmissionem hanc ad musculos accuratius descripsit. Investigaverat enim acetylcholinum post stimulationem neuronis gradatim liberari. Indagatores posteriores cognoverunt, quod ille neurotransmissor in vesiculis synapticis eiusdem magnitudinis continetur et liberatur.

### Neuropsychologia 
Circum annum 1970 psychologus Russicus Alexander Luria (1902-1977) cum organisationis cerebralis descriptione neuropsychologiam fundavit.

## Neuroscientiae rami 
Rami maiores sunt inter alios:

* Agonista (biochemia)
* Aloysius Alzheimer 
* Ioannes Martinus Charcot
* Ioannes Carew Eccles
* David Hunter Hubel 
* Andreas Fielding Huxley
* Imago corporis
* Ioannes Pavlov
* Neurotransmissor
* Oliverus Sacks
* Optogenetica
* Qualia
* Scientia cognitiva
* Signum transductus
* Susumu Tonegawa
* Thomas Willis

## Notae 
## Bibliographia
*Bear, M. F., B. W. Connors, et M. A. Paradiso. 2006. *Neuroscience: Exploring the Brain.* Ed. 3a. Philadelphiae: Lippincott. ISBN 0-7817-6003-8.
*Binder, Marc D.,  Nobutaka Hirokawa, et Uwe Windhorst, eds. 2009. *Encyclopedia of Neuroscience.* Berolini: Springer. ISBN 978-3-540-23735-8. URL.
*Kandel, Eric R. Kandel, J. H. Schwartz, et T. M. Jessell. 2012. *Principles of Neural Science.* Ed. 5a. Novi Eboraci: McGraw-Hill. ISBN 0-8385-7701-6.
*Squire, L., et al. 2012. *Fundamental Neuroscience.* Ed. 4a. Academic Press. ISBN 0-12-660303-0.

## Nexus externi 
* Foederatio Societatum Neuroscientiarum Europaearum 
* Societas Neuroscientiae 
* Neuroscientia.com.

Categoria:Biologia
Categoria:Psychologia
Categoria:Neuroscientia
Categoria:Systema nervosum
Vallis Fornacis

thumb|Vallis Fornacis
**Vallis Fornacis** (Italiane: *Valfornace*) est municipium Italiae, circiter 1.014 incolarum, in Regione Marchia Anconitana et in Provincia Maceratensi situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 **Municipium** Castri Florismontis coniunxit se cum **Municipiis** Plebis Boveliani ut constituiret municipium novum **Vallis Fornacis**.

## Ecclesia Catholica Romana 
* Archidioecesis Camerinensis-Sancti Severini in Piceno

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Castrum Florismontis
* Plebs Boveliani
 
### Fractiones et Loci 
* Castrum Florismontis
* Plebs Boveliani
*Alfi, Campi, Colle San Benedetto, Cupa, Fiano, Frontillo, Isola, Lago Di Polverina, Nemi, Roccamaia, San Giusto, Taro, Valle e Castello, Vico Di Sopra, Villanova Di Sopra*.

## Municipia finitima 
*Caldarola, Camerino, Cessapalombo, Fiastra, Muccia, Pieve Torina, Visso*.

* Marchia Anconitana (*regio*),
* Picenum (*terra*),
* Provincia Maceratensis,
* Macerata (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Pagina officialis

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Valfornace (province of Macerata, region Marche, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Maceratensi.

## Notae