open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Colotes

**Colotes,** saepe **Colotes Lampsacenus** (Graece *Κολώτης Λαμψακηνός*) appellatus (circa 320 a.C.n. natus; post 268 a.C.n. mortuus), fuit unus ex clarissimis Epicuri discipulis. Opus scripsit ad probandum *non posse secundum doctrinas aliorum philosophorum etiam vivere * (*ὅτι κατὰ τὰ τῶν ἄλλων φιλοσόφων δόγματα οὐδὲ ζῆν ἐστιν*), Ptolemaeo Philopatori Regi Aegypti dicatum. Quod Plutarchus redarguens duo opera scripsit: dialogum ad docendum *non posse suaviter vivi secundum Epicurum,* et opus *Adversus Colotem* appellatum. Apud Plutarchum, Colotes fuerat sollers, sed vanus, adrogans, intolerans, qui Socratem aliosque philosophos magnos violentissime oppugnavit. Epicurus, ei magnopere favens, eum per caritatem *Koλωτάρας* et *Koλωτάριoς* appellabat. Memoriae a Plutarcho etiam proditur Colotem, Epicuri acroasi de rerum natura audita, ad ipsius genua procumbens, ab eo eruditionem poposcit. Censuit veritatis philosophicae non sit dignus fabulas docendo adhibere—notionem cui Cicero repugnabat.
 
Nonnulla duorum operum Colotis fragmenta in Villa Papyrorum Herculanei reperta sunt. Haec sunt *Adversus Platonis Lysin,* et *Adversus Platonis Euthydemum.*
 
## Notae 
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Aulici
Categoria:Discipuli Epicuri
Categoria:Incolae Lampsaci
Categoria:Philosophi Epicurei
Categoria:Ptolemaeus IV
Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Villa Papyrorum
Batis Lampsacena

**Batis Lampsacena** vel **Bates Lampsacena** fuit discipula Epicuri Lampsaci saeculo tertio a.C.n. ineunte. Ea fuit soror Metrodori et uxor Idomenei. Eius filio mortuo, Metrodorus ad sororem epistulam consolatoriam misit, quae ei insigniter adseveravit "omnem mortalium bonum esse mortalem," Epicurus ipse, Metrodoro anno 277 a.C.n. obito, epistulam ad Batin scripsit.

Aliquae fragmenta epistularum inter papyros Herculanei repertos a Bati fortasse scripta sunt.

## Notae

Categoria:Discipuli Epicuri
Categoria:Incolae Lampsaci
Categoria:Mulieres
Categoria:Philosophi Epicurei
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Moira Lister

thumb|Moira Lister
**Moira Lister**, plenius ''Moira Lister de Gachassin-Lafite, Vicomtesse d'Orthez* (nata die 6 Augusti 1923 Civitatis Capitis, vita functa ibidem die 27 Octobris 2007 eodem loco) fuit scriptrix actrixque Britannica et Africae Australis.

Filia fuit legati militum (*Major*) Iacobi Lister uxorisque eius Margaritae (natae Hogan). Incepit studia in Conventu Parktown ordinis Sanctae Familiae Praecipue ut Shakesperiana actrix nota erat, etiam in variis pelliculis egit partes.

## Scripta 
* *The Very Merry Moira* (1971)

## Pelliculae 
* *Shipbuilders* (1944)
* *Love Story* (1944)
* *The Agitator* (1945)
* *My Ain Folk* (1945)
* *Don Chicago* (1945)
* *Wanted for Murder* (1946)
* *Mrs. Fitzherbert* (1947
* *Uneasy Terms* (1948)
* *So Evil My Love* (1948)
* *Frieda* (1948, TV)
* *Another Shore* (1948)
* *Once a Jolly Swagman*(1949)
* *A Run for Your Money* (1949)
* *Pool of London* (1951)
* *Files from Scotland Yard* (1951)
* *Mon phoque et elles* (*My Seal and Them*) (1951)
* *White Corridors* (1951)
* *Something Money Can't Buy* (1952)
* *The Cruel Sea* (1953)
* *Grand National Night* (1953)
* *The Limping Man* (1953)
* *Trouble in Store* (1953)
* *John and Julie* (1955)
* *The Deep Blue Sea* (1955)
* *Seven Waves Away* (1957)
* *The Yellow Rolls-Royce* (1964)
* *Joey Boy* (1965)
* *The Double Man* (1967)
* *Stranger in the House* (1967)
* *Not Now, Darling (film)* (1973)
* *Ten Little Indians* (1989)
* *The Finding* (1990 TV)
* *The 10th Kingdom* (2000 TV)
* *Sterne über Madeira* (2005 TV)
* *Flood (pellicula)* (2007)

## Bibliographia 
* « Lister, Moira », in : *Oxford Dictionary of National Biography 2005-2008'', Oxford : Oxford University Press, 2013, paginis 696-697 Legendum in reti internationali.

## Notae 
Categoria:Actores Angliae
Categoria:Actores Africae Australis
Categoria:Autobiographi
Leonteus Lampsacenus

**Leonteus Lampsacenus** vel **Leontius Lampsacenus** (ut videtur ex Lampsaco) saeculo tertio a.C.n. ineunte fuit discipulus Epicuri. Maritus fuit Themistae, quae scholae Epicuri etiam interfuit. Tam graviter Epicurum dilexerunt quam eorum filium ex illo appellaverunt. Plutarchus epistulam commemorat a Leonteo scriptam, qua Leonteus enarrat Epicurum Democritum honoravisse "cum se in scientia recta capienda antevertisset," et Epicurum se primum appellavisse "Democriteanum."

## Notae

Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Discipuli Epicuri
Categoria:Incolae Lampsaci
Categoria:Philosophi Epicurei
Thespiae

thumb|Boeotia antiqua
**Thespiae** (Graece: Θεσπιαί) fuit polis Boeotiae inter Thebas et montem Heliconem sita.

## Historia 
[thumb|[Obolus|Obolus Thespiadum quinti saeculi a.C.n. Boeoticum scutum praebens.]]
Locus, ubi postea Thespiae ortae sunt, iam a Neolithico inhabitatus erat. Thespiadae Thebanorum dominationi saepe obstiterunt qui omnes civitates Boeotiae circum se congregare volebant in Foedus Boeoticum. Cum Persae Graeciam anno 480 a.C.n. invaderent et Thebani eorum societatem adfectarent, Thespiae sola Boeotiae civitas fuit praeter Plataeas, quae recusaret, ne aquam et terram eis darent; econtra 700 homines Leonidae in Pugnam ad Thermopylas promptos praebuit(480 a.C.n.) a Demophilo ductos, qui ad unum perierunt nec locum relinquere voluerunt; quare Persae poenas de rebellione sumentes ambas urbes (Thespias et Plataeas) deleverunt. Thespiae postea ab Atheniensibus reaedificatae sunt. Iterum deletae sunt inter annos 373 a.C.n.-367 a.C.n. a vicinis Thebanis. 

Medio Aevo quidam vici loco Thespiarum antiquarum exstiterunt (sicut *Eremocastrum*, *Ascra*, *Palaeoneochorium*). *Erimocastrum* diu sedes episcopalis remanebat. Turcis regnantibus incolae in Novum Erimocastrum (Thespias hodiernas) translati sunt. Anno 1802 loco Thespiarum antiquarum adhuc tres domus erant, quae postea relictae sunt. Hodie locus domibus caret.

## Cultus 
Thespiis praecipue deus Eros ac Musae colebantur, in quorum honorem ludi dati sunt. Notissima autem erat Erotis statua a Praxitele confecta, quae magnum visitatorum numerum in urbem allexit. Imperator Caligula statuam Romam vehi iussit.

## Thespiae hodiernae 
Civitas antiqua nomen Thespiis hodiernis dedit, quae usque ad annum 1934 *Eremocastrum* sive *Remocastrum* appellatum erant. Thespiae usque ad annum 2010 erat demus, nunc est pars (δημοτική ενότητα, i.e. "unitas popularis") Haliarti demi.

## Notae 
## Bibliographia 
* John Bintliff / Phil Howard / Anthony Snodgrass (2007): *Testing the hinterland. The work of the Boeotia survey (1989-1991) in the southern approaches to the city of Thespiai*. MacDonald Institute Monographs, Cambridge Mac Donald Institute.
* W. M. Leake (1835): *Travels in Northern Greece*. Londinii.
* Paulus Roesch, *Thespies et la confédération béotienne*. Parisiis : E. de Boccard, 1965. Recensio critica

## Nexus externi 
* Commentatio "Thespies" in: Richard Stillwell (ed.), *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites*, Princeton University Press, Princeton (NJ), 1976, in interrete
* Inscriptiones Thespiarum
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Loci habitati Boeotiae
Categoria:Boeotia
Eros

[thumb|Eros in orbiculoPictura [Athenae|Attica circa annum 450 a.C.n., in Museo Lupariensi Parisiis.]]
[thumb|[Petrus Paulus Rubens, *Amor arcum sculpit*, 1614, Alte Pinakothek Monaci.]]

**Eros** (Graece: Ἔρως) in mythologia Graeca est deus cupidi amoris. In mythologia Romana ei Amor respondet, saepe et "Cupido" appellatus.

## Fontes 
* Hesiodus, *Theogonia*, 120ss.
* Apollonius Rhodius, *Argonautica*, praecipue liber 3
* Plato, *Symposion* et *Phaedrus*
* Moschus, *Amor fugitivus*

*Erotismus
*Philia (vox)

## Nexus externi 
* Protogenos Eros in "Theoi Project" 
* Deus amoris Eros in "Theoi Project" 
* Imagines Erotos (Amoris) in Museo Iconographico Warburgiano

Categoria:Dei Graeci
Categoria:Religio et sexualitas
Demetrius Laconicus

**Demetrius Laconicus** (ut videtur ex Laconia) fuit Epicureus saeculi secundi a.C.n. philosophus et Protarchi discipulus. Maior fuit Zenonis Sidonici aequalis, praeceptor quoque Philodemi. Sextus Empiricus locum apud Demetrium de Epicuro affert, ubi Demetrius coniecturam Epicuri "tempus esse casum casuum" explanat.

Volumina papyri partes operum Demetrii in Villa Papyrorum Herculanei reperta sunt. Maiora partim conservata opera sunt:
* *De Aenigmatibus Polyaeni* (PHerc. 1083, 1258, 1429, 1642, 1647, 1822)
* *Quaestiones convivales* (PHerc. 1006)
* *De Carminibus* (PHerc. 188, 1014)
* *De Geometria* (PHerc. 1061)
* duo opera, titulis ignotis (PHerc. 1786, 124)

Praeterea, Demetrius est probabilis sequentium operum auctor:
* *De Magnitudine Solis* (PHerc. 1013)
* *De Inconstantia* (PHerc. 831)
* opus de iudicio quod ad verba scriptoris Epicuri pertinet, titulo ignoto (PHerc. 1012)
* opus rhetoricum, titulo ignoto (PHerc. 128)
* opus theologicum, titulo ignoto (PHerc. 1055)

## Notae

Categoria:Graeci antiqui
Categoria:Philosophi Epicurei
Categoria:Nati saeculo 3 aut 2 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 2 aut 1 a.C.n.
Categoria:Villa Papyrorum
Praxiteles

[thumb|[Venus Cnidia: exemplar post Praxitelem aevo Romano factum, ab Hippolyto Buzzi saeculo XVII ineunte restitutum (Collectus Ludovisi, Museum Nationale Romanum)]]

**Praxiteles** (natus Athenis; floruit medio saeculo IV a.C.n.) fuit inter praecipuos Graeciae antiquae sculptores.

Opera eius Romae ostentata Plinius enumerat: "Flora, Triptolemus, Ceres in hortis Servilianis, boni Eventus et bonae Fortunae simulacra in Capitolio, item Maenades et quas Thyiadas vocant et Caryatidas, et Sileni in Pollionis Asini monimentis, et Apollo et Neptunus."

## Fontes antiqui 
*  1.2.3-4, 1.20.1-2, 1.43.5-6, 9.27.3-4 et alibi
*  36.20-23

## Bibliographia 
* Alain Pasquier, Jean-Luc Martinez, *Praxitèle* (catalogus expositionis Musei Lupariensis, 2007). Lutetiae: Somogy, 2007. ISBN 978-2-35031-111-1

## Nexus externus 
Categoria:Sculptores Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 4 a.C.n.
!
IU

**IU** (Coreane: *아이유*; nata Seulum in Corea 16 Maii 1993) est cantrix Coreana. Significat "Efficio unam ex me(I) et tecum(You=U) de musica". Nobili genere natus **Yi Jiun.** (Coreane: *이지은*)

## Tabula Alborum Suorum 
### Lingua Coreanica 
* *Growing Up*
* *Lost and Found*
* *IU...IM*
* *Real*
* *Real+*
* *Last Fantasy*
* *Spring of a Twenty Year Old*
* *Modern Times*
* *Chat-Shire*

### Lingua Japonica 
* *I □ U*
* *Good Day*
* *You and I*
* *Can You Hear Me?*
* *Monday Afternoon*

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina officalis
* YouTube

Categoria:Nati 1993
Categoria:Homines vivi
Categoria:Mulieres
Categoria:Cantores Coreae
Pugna ad Thermopylas

**Pugna ad Thermopylas** has pugnas significare potest:

*Pugna ad Thermopylas (480 a.C.n.), qua Graeci Leonida duce Persas defendere studuerunt.
*Pugna ad Thermopylas (191 a.C.n.), qua Romani Antiochum III Magnum vicerunt.
*Pugna ad Thermopylas (1941), qua secundo bello mundano copiae Germani transitum in Graeciam meridianam effecerunt.

## Notae
Pugna ad Thermopylas (480 a.C.n.)

**Pugna ad Thermopylas** verisimiliter circa diem 11 Augusti anno 480 a.C.n. commissa est, cum Xerxes rex Persarum Graeciam invaderet.

## Inscriptio in monumento 
Tropaeum hoc loco erectum epigrammate Simonidis ornatum esse traditur:

Graece:
Ὦ ξεῖν᾿, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε
:κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι.

Latine:
*Dic hospes Spartae nos te hic vidisse iacentes,*
:*dum sanctis patriae legibus obsequimur.*
:(Marcus Tullius Cicero, *Tusculanae disputationes* 1,101)

## Nexus externi 
## Notae 

* Prandete tamquam apud inferos cenaturi
* Θερμοπύλες (carmen Constantini Cabaphis)

!
Categoria:480 a.C.n.
Categoria:Sparta
Pugna ad Thermopylas (191 a.C.n.)

**Pugna ad Thermopylas** anno 191 a.C.n. commissa fuit prima pugna terrestris belli Syriaci. Exercitus Romanus Manio Acilio Glabrione consule duce de copiis Antiochi III regis Syriae ac Foederis Aetolici victoriam reportavit.

## Fontes 
* Titus Livius: *Ab urbe condita libri* (36, 15–19).
* Appianus Alexandrinus: *Syriaca* (17–20).

Categoria:Proelia Romanorum
Categoria:191 a.C.n.
Idomeneus Lampsacenus

**Idomeneus Lampsacenus** (Graece *Ἰδομενεύς Λαμψακηνός*&thinsp;; circa 325 a.C.n. natus; circa 270 a.C.n. mortuus) fuit amicus discipulusque Epicuri. Suae vitae singula carent, praeter quod Batin Lampsacenam duxit, sororem Metrodori Lampsaceni, et ipse fuit dignitarius aulae Lampsacenae circa 306–301 a.C.n. Idomeneus permulta scripsit opera philosophica et historica, et quamquam historiae non maioris auctoritatis habebantur, iam magni diligendae fuerunt, cum ut videtur de memoria privatarum insignium Graeciae Antiquae virorum vitarum praecipue tractaverint. Tituli duorum operum Idomenei commemorantur:

#*Historia Samothraces* (*Ἱστορία τῶν κατὰ Σαμοθρᾴκην*). Hoc opus fortasse est opus a Scholiastico de Apollonio Rhodio commemoratum.
#*De Socraticis* (*Περὶ τῶν Σωκρατικῶν*), cuius nonnulla fragmenta exstant.

Non scimus pro certo titulum operis aut operum Idomenei quae aliquas hominum sequentium memorias continebant: Peisistratidarum, Themistoclis Aristidis,  Periclis,  Demosthenis, Aeschinis, Hyperidis, et Phocionis. Hi viri probabiliter uno in opere commemorati sunt, quibus scriptores hodierni varios titulos opinabiles adsignaverunt; verus autem operis titulus probabilititer est *De Ducibus Atheneis* (*Περὶ τῶν Aθηνησι δημαγωγῶν*).

## Bibliographia
*Smith, William. 1867.  "Idomeneus." In *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.* Bostoniae.

## Notae

Categoria:Biographi
Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Discipuli Epicuri
Categoria:Incolae Lampsaci
Categoria:Philosophi Epicurei
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Resonans (consonans)

**Resonans** est quaelibet consonans natura sonora, quae plicis vocalibus activis efficitur. Resonantibus par surdum plerumque deest: cum, puta, muta bilabialis sonora b par habeat surdum p, nasali bilabiali m par surdum [ɱ̥] omnino deest; id est: etsi par surdum phonetice audiri possit, numquam valorem phonematicum habere videtur. Resonantes in nasales, liquidas, semivocales dividi solent.  

* **Consonans nasalis** nascitur, si cavo oris occluso flumen aëris per meatum nasalem exit. Nasalis quo modo resonet, loco clausurae definitur, nam toni partiales vocis sonorae ex plicis vocalibus emissae firmantur aut debilitantur prout lingua aut labra posita sunt. 
* **Consonans liquida** fricativis minore et semivocalibus maiore stridore fricationis pronuntiatur. Liquidae in laterales et tremulas dividi solent. 
** *Laterales* sunt consonantes admodum similes semivocalium. In lateralibus, sicut l, producendis flumen aëris alterutrum aut utrumque latus linguae praetermeat.
** *Tremulae* sunt tamquam clusilium eodem loco deinceps repetitarum series. 
* **Semivocalis** est approximans stridore aliquantum liquidis consonantibus debiliore.

## Bibliographia 
* Clark, John & Yallop, Colin (1995). *An introduction to phonetics and phonology.* 2nd edition. Oxford: Blackwell. 
* Hardcastle, William J. & Laver, John (eds. 1997) *The Handbook of Phonetic Sciences*. Oxford: Blackwell.
* Hayes, Bruce & Kirchner, Robert Martin & Steriade, Donca (eds. 2004). *Phonetically based phonology.* Cambridge: Cambridge University Press.
* Ladefoged, Peter & Maddieson, Ian (1996). ''The Sounds of the World's Languages''. Oxford: Blackwell. 

Categoria:Linguistica
Categoria:Phonetica
Epulum apud Cappellettos celebratum

[thumb|upright=1.5|"[Romeo and Juliet: actus I scaena 5": apud Cappellettos Romeus Iuliettam primum cognoscit. Impressum post Gulielmum Miller anno 1789 factum]]  
**Epulum apud Cappellettos celebratum** in omnibus fontibus describitur in quibus amores Romei et Iuliettae enarrantur; ibi enim Romeum Iuliettamque primum se vidisse et in amorem cecidisse confitetur. De hoc epulo, in quo paullo post diem nativitatis Christi celebrantes modo Italiano figuras suas dissimulabant, legendum est enim in libello *Historia novellamente ritrovata di due nobili amanti* anno fere 1530 divulgato, auctore Ludovico da Porto (*carnevale .. in casa messer Antonio Cappelletti*). 

Retractatur, auctore Matthaeo Bandello, in collectaneo *Novelle* anno 1554 edito (titulo fabulae "''La sfortunata morte di due infelicissimi amanti, che l'uno di veleno, e l'altro di dolore morirono*"); rursus versione Francogallica Petri Boaistuau in collectaneo *Histoires tragiques* anno 1559 divulgato (titulo fabulae "*Histoire ... de deux amants, dont l'un mourut de venin, l'autre de tristesse*"); rursus versione Anglica Gulielmi Painter quam anno 1567 scripsit, titulo *The Goodly Hystory of the True and Constant Love between Rhomeo and Julietta*; etiam in carmine Arthuri Brooke titulo *The Tragicall Historye of Romeus and Iuliet*, anno 1562 divulgato; denuo in ludo scaenico Gulielmi Shakesperii *Romeo and Juliet'' (act. 1 sc. 5) anno fere 1592 docto primumque anno 1597 edito.

## Nexus externi 
* Textus Ludovici da Porto (vide pp. 21-23)
* Textus Matthaei Bandello (vide pp. 82-85)
* Versio P. Boaistuau (vide f. 37v ff.)
* Versio G. Painter (vide p. 93 ff.)
* Versio A. Brooke (vide p. 1 ff.)
* Versio A. Brooke cum subsidiis
* Ludus scaenicus Shakesperianus apud gutenberg.org 
* Ludus scaenicus Shakesperianus apud MIT 

Categoria:Cenae litterariae
Categoria:Romeus et Iulietta
Categoria:Cenae Shakesperianae
Robertus Pferdmenges

thumb|Robertus Pferdmenges in Dieta Foederali orationem habens
**Robertus** (Germanice: *Robert*) **Pferdmenges** (natus 27 Martii 1880 Gladbaci Monachorum, mortuus 28 Septembris 1962 Coloniae) argentarius et vir publicus Theodiscus et sodalis CDU erat.

## Iuventus et munus 
Postquam maturitatis testimonium acceperat, Pferdmenges tirocinium argentarii fecit et deinde ab anno 1901 in officina Argentariae Theodiscae Londinii operam dedit. Ab anno 1913 Antverpiae in argentaria laboravit et annis 1919 - 1929 Coloniae. Eodem loco ad annum 1953 director argentariae Salomonis Oppenheimer erat. Post Coniurationem 20 Iulii 1944 pro tempore a Nazistis incarceratus est. Anno 1946 praeses camera commercii industriaeque Coloniae erat, sed mox Britanni, qui tum eam partem Germaniae occupaverant, eum deposuerunt. Annis 1951 - 1960 Pferdmenges praeses consociationis aerariarum Germanicarum erat.

## Cursus honorum 
Cum aliis Pferdmenges anno 1945 factionem CDU in Rhenania condidit. Anno 1947 legatus ad senatum terrae Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae electus est. Die 12 Ianuarii 1950 Pferdmenges pro legato Gunthero Sewald legatus Dietae Foederalis Germaniae suffectus est. Sequentibus electionibus iterum creatus usque ad mortem legatus Dietae Foederalis mansit. Fuit amicus Conradi Adenauer.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae in pagina http://www.cologne-info.de (lingua Theodisca)
* Commentarius de Pferdmenges in periodico "Die Zeit" (lingua Theodisca)
* Robert-Pferdmenges-Str. (lingua Theodisca)

Categoria:Argentarii Germaniae
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Iustinus Verlander

thumb|Verlander prae initio ludi exercet

**Iustinus Brooks Verlander** (natus die 20 Februarii 1983) iaculator incipiens basipilae est in Major League Baseball qui pro Detroit Tigers ludit. Anno 2006 Tiro Anni Foederis Americani appellatus est. Die 12 Iunii, 2007, ludum sine ictibus hostilibus contra Milwaukee Brewers iecit. Ille ludus sine ictibus hostilibus in Area Comericae primus erat. Ludum alterum sine ictibus hostilibus contra Toronto Blue Jays die 7 Maii, 2011 iecit.

Categoria:Basipilistae
Categoria:Incolae Civitatum Foederatarum
Categoria:Nati 1983
Categoria:Homines vivi
Idron

** Idron ** est commune 3801 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.

* Index communium praefecturae Pyrenaei Atlantici
## Nexus externi 
* Idron pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Categoria:Loci habitati praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Jatxou

[thumb|200 px|Jatxou: [ecclesia (aedificium)|ecclesia]]
** Jatxou ** (Vasconice **Jatsu**) est commune 1258 incolarum (anno 2022) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Nova Aquitania.

* Index communium praefecturae Pyrenaei Atlantici
## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Categoria:Loci habitati praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Albion

thumb|300px|Tabula situs Albionis in Europa
**Albion** est nomen antiquum insulae quae ab medio aevo **Britannia Maior** nota est, sive nonnumquam ab regno Iacobi I saltem **Britannia Magna**. Incolae Albiones erant. Inter insulas Britannicas maxima est quae in oriente a Mari Germanico, in septemtrione ab Oceano Ducaledonio, in occaso a Mari Hibernniae et meridie ab Oceano Britannico circumdatur atque a Freti Gallici triginta tria milia trecenta metrorum ex Gallia separatur.

## De Nomine 
Himilco Poenus est primus navigator cognitus qui Insulas Britannicas repperit legitur :

:Ἐν τούτῳ γε μὴν νῆσοι μέγισται τυγχάνουσιν οὖσαι δύο, Βρεττανικαὶ λεγόμεναι, Ἀλβίων καὶ Ἰέρνη.
:"Quo ipso in mari insulae duae sitae sunt quam maxime, quas Britannicas appellant, Albium et Ierna."

Etsi Britannia Graece Albion appellatur, verbum Latinum ipsum ex appellatione Graeca de gente quae insulam incolebat deductum est a Pythea viatore Massiliensi qui anno circiter 320 a.C.n. primus Graecus Britanniam visit, eamdemque descripsit. Post anno autem 43, Claudio imperatore, Romani Britanniam devincere constituerunt. Sequitur quod verbum Britanniam a Romanis usurpatum erat pro provincia Romana quae pandebatur ab Oceano Britannico usque ad valla et Aelium et Antonini. Propter eam causam, insula tota Albion potius nuncupatur cum agitur id quod ad eamdem attinet quamdiu ad tempus Romanum haeret. Claudius Ptolemaeus ipse quo in "Geographia" de Albione situ scripsit legitur "Άλουίωνος νήσου Βρετανιχης θέσις" sive latine "Albionis Insulae Britanniae situs".

Multi sunt reges Anglorum qui de insula rettulerunt ut Albion. Eo modo anno 930, Athelstanus rex Anglorum titulo *rex et primicerius totius Albionis regni* usus est. Anno 970 nepos istius Edgarus Pacificus se ipse etiam *Totius Albionis imperator augustus* nominavit., Layamon, Raphaël Holinshed, Gulielmus Camdenus, Ioannes Miltonus,

### Etymologia 
Probabiliter Albion cognationem praebet et cum Albiorige deo Celtico, et cum verbo *Elfudd,* quod *mundus, terra* Lingua Cambrica Media sonat, atque hoc et verbum cognatum Celticum *albu* sive *alba* inter se respondenti sunt. Verbum istud fontibus Hibernicis antiquis primo tempore insulam totam  et secundo Scotiam designabat.,

## Notae 

Categoria:Britannia
Vivarium (Ardesca)

[thumb|Conspectus Vivarii in urbiculam [Ecclesia cathedralis|ecclesiamque cathedralem]]
**Vivarium** sive **Alba** (Francogallice *Viviers*, Occitanice *Vivièrs*) est urbs Francica 3'861 habitantium (anno 2010) praefecturae Ardescae in regione Rhodano-Alpibus.

## Notae 
## Bibliographia 
* M. André, "Destruction des archives ecclésiastiques du Vivarais sous la Révolution" in *Revue du Vivarais* (1965) pp. 20-40, 79-99
* P. Babey, ''Le pouvoir temporel de l'évêque de Viviers au Moyen Âge (815-1452)*. Lugduni: Bosc Frères, 1956
* J. Columbi, *De rebus gestis episcoporum Vivariensium libri quatuor''. Lugduni: Devenet, 1651
* Olivier Darnaud, "La Charta Vielha de l'église de Viviers: essai de reconstitution d'un cartulaire disparu"
* Albert Du Boys, *Album du Vivarais, ou Itinéraire historique et descriptif de cette ancienne province* (Gratianopoli: Prudhomme, 1842) 
* Albin Mazon, ''Quelques notes sur l'origine des églises du Vivarais''. 2 voll. Privas, 1891-1893  

* Index communium praefecturae Ardescae

## Nexus externi 
* Vivarii pagina interretialis
* 

!
Categoria:Communia praefecturae Ardescae
Categoria:Loci habitati praefecturae Ardescae
Categoria:Sedes episcopales Franciae
Dea Vocontiorum

**Dea**, nomine pleno Romano **Dea Augusta Vocontiorum** (Francogallice *Die*) est urbs Francicum 4357 habitantium (anno 2009) praefecturae Dronae in regione australi Rhodano et Alpibus.

Fuit olim colonia Romana urbsque capitalis populi Vocontiorum. Sedes episcopalis fuit a Medio Aevo ad annum 1790.

## Bibliographia 
* "Dea Augusta Vocontiorum" in 
* Jacques Planchon, "De Luc à Die : le chassé-croisé des capitales voconces" in *Revue archéologique du centre de la France* vol. 25 (2004) supplementum pp. 233-245
* Jacques Planchon, "Les sanctuaires de la voie "Vocontia"" in *Chroniques du Diois* no. 22 (2014) pp. 28-31

* Index communium praefecturae Dronae

## Nexus externi 
thumb|Dea: despectus in urbem

* Deae pagina interretialis

Categoria:Vocontii
Categoria:Communia praefecturae Drumae
Categoria:Loci habitati praefecturae Drumae
Categoria:Capita civitatum Imperii Romani
Categoria:Urbes Galliae Romanae
Categoria:Coloniae Romanae
Categoria:Sedes episcopales Franciae
Constantia (Francia)

**Cosedia**, recentius **Constantia**, Francogallice *Coutances*, est urbs 9490 habitantium (anno 2009) praefecturae Manicae in Francia. Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Unellorum.

Constantiae anno 1766 natus est Ludovicus de Cussy ganeo et praefectus Palatii Regii imperatore Napoleone et rege Ludovico XVIII.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|Constantiae Normannorum [ecclesia cathedralis]]
* François Fichet de Clairfontaine, Éric Delaval, Vincent Hincker, Jacques Le Maho, "Capitales déchues de la Normandie antique. État de la question" in *Capitales éphémères. Des Capitales de cités perdent leur statut dans l’Antiquité tardive, Actes du colloque Tours 2003* (*Supplément à la Revue archéologique du centre de la France* no. 25, 2004) pp. 141-155

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
!
Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Capita civitatum Imperii Romani
Categoria:Urbes Galliae Romanae
Categoria:Sedes episcopales Franciae
Themista Lampsacena

**Themista Lampsacena** (floruit saeculo 3 a.C.n. ineunte) fuit uxor Leontei discipulusque Epicuri. Inusitate illo tempore, schola Epicuri mulieres atque etiam servos inesse sivit; Leontion quoque hanc scholam eodem tempore infuit. Cicero Epicurum derisit quia ille "innumerabilia laudis Themistae volumina" scripserat, contra homines digniores, sicut Miltiadis Maioris, Themistoclis, et Epaminondae. Themista et Leonteus eorum filium Epicurum nominaverunt.

## Notae

## Bibliographia
*Cicero, *In Pisonem*, 26.63; *De Finibus*, 2.21.68.
*Clemens Alexandrinus, *Stromata*, 4.121. 4.
*Diogenes Laertius, 10.5, 25, 26.
*Lactantius, *Divine Institutes*, 3.25. 15.

Categoria:Nati saeculo 4 aut 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Discipuli Epicuri
Categoria:Incolae Lampsaci
Categoria:Mulieres
Categoria:Philosophi Epicurei
Hypochrysops epicurus

***Hypochrysops epicurus*** est species papilionum familiae Lycaenidarum.

Categoria:Hypochrysops
Categoria:Lepidoptera Australiae
Categoria:Species animalium
Epicurus
Categoria:Taxa Miskin
Categoria:Taxa 1876
Metrodorus Lampsacenus (maior)

**Metrodorus Lampsacenus** (Graece &thinsp;; floruit saeculo quinto a.C.n.) fuit philosophus praesocraticus ex Lampsaco, urbe Graeca in orientali Hellesponti litore sita, aequalis et amicus Anaxagorae. Opera de Homero scripsit, quorum prima rationis interpretationis suae proprietas est quod dei fabulaeque Homeri ut modi allegorici intellegendae sunt, quo vires resque physicae exprimuntur. In *Ionte* dialogo Platonis commemoratur. Mortuus est anno 464 a.C.n.

## Notae

## Bibliographia
* *Der Kleine Pauly,* vol. 3, col. 1280.

Categoria:Nati saeculo 6 aut 5 a.C.n.
Categoria:Mortui 464 a.C.n.
Categoria:Incolae Lampsaci
Categoria:Philosophi Graeci
Sedina

***Sedina*** est genus lepidopterorum familiae Noctuidarum. Inter species est:
**Sedina buettneri* (Hering, 1858)

## Fontes
*Databasis generum Lepidopterorum apud Museum Historiae Naturalis.
*Sedina apud funet.fi.

Categoria:Noctuidae
Categoria:Taxa Urbahn
Categoria:Taxa 1933
Pandosto (Greene)

thumb|Titulus editionis primae, 1588
***Pandosto: the triumph of time*** est fabula vel mythistoria anno 1588 a Roberto Greene auctore Anglico edita. Hoc opus, seu in editione prima seu reimpressum, fuit fons principalis ludi scaenici a Gulielmo Shakesperio anno 1611 docti cuius titulus est ''The Winter's Tale*. Greene ut videtur fabulam partim ex historia regni Bohemiae dempsit.

## Editiones 
* 1588 : *Pandosto: the triumph of time*. Londinii: Thomas Cadman
* 1592 : *Pandosto: the triumph of time*. Londinii: I. B. Textus apud archive.org
* 1607, 1614, 1632
* 1636 : *The Pleasant History of Dorastus and Fawnia*
* 1648, 1688, 1696, 1703
* 1902 : *Pandosto, or the historie of Dorastus and Fawnia'', by Robert Greene. New Rochelle: Elston Press Textus apud archive.org
* 1907 : Greene's *Pandosto* or *Dorastus and Fawnia*, being the original of Shakespeare's ''Winter's Tale''; newly edited by P. G. Thomas. Londinii: Chatto & Windus; Novi Eboraci: Duffield Textus apud archive.org et hic

Categoria:Mythistoriae
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Scripta 1588
Categoria:Robertus Greene
Friar Bacon and Friar Bungay

thumb|upright=0.75|Titulus editionis primae, 1594
thumb|upright=0.75|Titulus editionis reimpressae, 1630
***Friar Bacon and Friar Bungay*** (sed titulo pleno et orthographia antiqua *The honorable historie of frier Bacon, and frier Bongay*) est ludus scaenicus a Roberto Greene die 19 Februarii 1592 doctus, anno 1594 (auctore nuper mortuo) editus. Fons in quo auctor mythistoriam Baconis perlegit fuit fabula *The Famous History of Friar Bacon* (saeculo XVI medio fortasse edita sed in editione 1627 hodie servata). Ibi iam reperiuntur personae *Miles*, fratris Baconis discipulus, et *Vandermast*, magus Germanus Baconi aemulus.

## Editiones 
* 1594 : *The honorable historie of frier Bacon, and frier Bongay* as it was plaid by her Maiesties seruants. Londinii: Edward White
* 1630 : *The honorable historie of frier Bacon, and frier Bongay* as it was lately plaid by the Prince Palatine his seruants. Londinii: Elizabeth Allde
* 1905 : J. Churton Collins, ed., *The Plays and Poems of Robert Greene* (Oxonii: Clarendon Press) vol. 2 pp. 1-78 Textus apud archive.org

## Nexus externi 
* Editio interretialis

Categoria:Scripta 1594
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Comoediae
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Robertus Greene
Categoria:Eduardus I (rex Angliae)
Categoria:Rogerius Baco
Organum articulatorium

**Organum articulatorium** est quaelibet meatus vocis pars, quae pronuntiationi interest aliaeve loquendi actioni prodest. Organa articulatoria, quae cavo oris eiusque membris ac cavo nasi, plicis vocalibus pulmonibusque consistunt, ad ea locutionis membra pertinent, quae proprie articulationi pronuntiationum serviunt. In duas classes dividi solent prout activa an passiva sunt. 

## Organa passiva 
Organa passiva localia sunt: de iis enim locis articulationis agitur, qui in pronuntiatione stationales remanent. Organa passiva haec saltem sunt:
* Labrum superius
* Nasus
* Dentes
* Alveoli
* Palatum
* Velum
* Uvula
* Pharynx
* Larynx
* Epiglottis

## Organa activa 
Organa activa sive articulatra meatus vocalis partes activas (ut linguam, uvulam, plicas vocales) significat. Inter articulatra numerantur: 
* Labrum inferius
* Lingua
* Plicae vocales

Categoria:Phonetica
Categoria:Anatomia
Distomum-Arachoba-Anticyra (demus)

**Distomum-Arachoba-Anticyra** (Neograece: Δίστομο-Αράχοβα-Αντίκυρα) est demus in regionali Boeotiae unitate Graeciae. Sedes demi est urbicula Distomum.

## Demus 
Demus Distomum-Arachoba-Anticyra anno 2011 in administratione renovanda (vide: Libellus Callicratis) his tribus demis pristinis coniugendis, qui ex tunc "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα) sunt, formatus est:

## Notae 
Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Loci habitati Boeotiae
Distomum

**Distomum** (Neograece: Δίστομο) est urbicula et ex anno 2011 unitas popularis (δημοτική ενότητα) demi Distomum-Arachoba-Anticyra in regione Graecia Media. Distomum, quod usque ad annum 2010 fuit demus proprius, in radicibus montis Parnassi situm est. Prope locum est monasterium Hosios Lucas, quod a tempribus Imperii Romani Orientalis repetit.

Distomum Secundo Bello Mundano fuit testis crudelissimae a copiis Nazistis repetitae poenae (die 10 Iunii anno 1944).

## Notae 
Categoria:Loci habitati Boeotiae
Categoria:Secundum bellum mundanum
Monasterium Sancti Lucae (Boeotia)

thumb|Monasterium Hosios Lucas.
**Monasterium Sancti Lucae** (Graece Όσιος Λουκάς Beatus Lucas) una cum Daphnio et Nea Mone inter monasteria Graeciae illustrissima numeratur. Prope Distomum in regionali Boeotiae unitate in Graecia Media situm est. Anno 1990, ab UNESCO mundi hereditas declarata est.

## Nexus externi 
* Situs monasterii publicus
* Hosios Lucas (Anglice)
* Photographemata operis musivi

Categoria:Boeotia
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Graecia
Sanctus Lucas
Daphnium

[thumb|[Christus Pantocrator. Opus tessellatum in templo Daphnii.]]
**Daphnium** (Graece Δαφνί sive Μονή Δαφνίου; Catharevusa Δάφνιον) prope Athenas, una cum Hosio Luca et Nea Mone, inter clarissima monasteria Graeca numeratur. Anno 1990 in tabulas patrimonii totius mundi ab UNESCO relatum est. Praecipue ob opera tessellata notum est.

## Nexus externi 
Categoria:Attica
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Graecia
Categoria:Monasteria Graeciae
Nea Mone

thumb|Opus musivum in ecclesia monasterii (Tres Mariae sub Christi cruce)

**Nea Mone** (Graece: Νέα Μονή, scilicet "novum monasterium") est monasterium Orthodoxum in insula Chio Graeciae. una cum Hosio Luca et Daphnio inter monasteria Graeciae illustrissima numeratur. Anno 1990 Nea Mone ab UNESCO mundi hereditas declarata est. Praecipue ob opera musiva notum est.

Monasterium a monialibus inhabitatur.

## Nexus externi 
* Monasterium Nea Moni in insula Chio (Anglice)

Categoria:Monasteria Graeciae
Categoria:Chios
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Graecia
Mardonius

**Mardonius** (Persice: *Mrdunya*) -mortuus 479 a.C.n.- fuit dux Persicus. Filius Gobryae et maritus Artazostrae, filiae regis Darii I, ad homines illustrissimos aulae Persicae pertinuit. Plataeensi pugna periit.

Quia filius sororis et Gobryae, unius e septem qui magum imperium usurpantem everterant, atque mox etiam suus gener erat, Darius Mardonio adhuc adulescenti anno 492 a.C.n. exercitum et classem tradidit quibus per Thraciam et Macedoniam usque in Graeciam pergeret atque de Eretriis et Atheniensibus qui Ionibus auxilia miserant poenas sumeret. Sed classis cum montem Atho circumnavigaret tempestate suborta fracta est et Bryges, gens Thracia, Persas adorti exercitui impedimento fuerunt. Bryges quidem subegit Mardonius sed postea re infecta in Asiam rediit. Quam ob rem male gestam anno 490 a.C.n. Darius novos duces exercitui praeposuit quem per insulas in Graeciam misit ː Datim et Artaphrenem. Secundum Herodotum Mardonius tum cum oram Ioniae navibus legeret tyrannos e civitatibus removit et civibus res publicas reddidit eorum favorem ut captaret. Dario mortuo fautor belli adversus liberam Graeciam Artabano sese opposuit et impetravit ut Xerxes novam expeditionem in Europam duceret. Post cladem Salaminiam, cum Xerxes in Asiam rediret, exercitum 300 000 hominum sibi poposcit quo bellum in continenti pergeret. Atticam vastavit postquam Athenienses suam societatem adversus Lacedaemonios et Peloponnesiacos repulerunt. Mox tamen in Boeotia ad Plataeas victus est a Pausania.
## Notae 
## Fontes 
*Herodotus: *Historiae* VI.43-45 necnon libri VII-IX passim.
*Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 4.10
## Nexus externi 
*Mardonius apud Livius.org
*Mardonius in encyclopaedia Iranica

Categoria:Milites
Categoria:Persae antiqui
Categoria:Nati saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Mortui 479 a.C.n.
Categoria:Bella Graeco-Persica
Chaeronea

thumb|left|Leo Chaeronensis
**Chaironea** (Graece: Χαιρώνεια) fuit urbs Graeciae antiquae in Boeotia occidentali.

Chaironea usque ad saeculum quintum a.C.n. ad urbem Orchomenum pertinuit, postea autem autonoma facta est. Urbs nota est imprimis ob victoriam, quam Philippus II rex Macedoniae de civitatibus Graecis anno 338 a.C.n. reportavit (vide etiam Chaeronensis pugna (338 a.C.n.). Secunda Chaeronensis pugna anno 86 a.C.n. commissa est, cum Sulla imperator Romanus duces Mithridatis VI regis Ponti devicit.

Chaironea hodierna est vicus 1946 incolarum (2010) et pristinus demus Boeotiae. Ab anno 2011 est pars Lebadiae demi, cuius est "unitas popularis" (δημοτική ενότητα). In valle Cephissi et a Thebis in boreo-orientale sita est.

Scriptor Plutarchus e Chaeronea oriundus est.

## Notae 
## Fontes 
*  IX.2.37

Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Loci habitati Boeotiae
Labatut (Pyrenaeus Atlanticus)

** Labatut ** est commune 155 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Aquitania.

* Index communium praefecturae Pyrenaei Atlantici
## Nexus externus 
Categoria:Communia praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Categoria:Loci habitati praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Pontus (regnum)

thumb|Regni Pontici situs

**Pontus** (Graece: Πόντος) sive **Regnum Ponticum** est regnum in homonyma regione Anatoliae boreo-orientalis in Turcia hodierna anno 301 a.C.n. ortum.

## Historia 
Regnum anno 301 a.C.n. a Mithridate I, filio satrapae Persici, qui in ministerio Antigoni I Diadochi fuerat, conditum est. 

Mithridate VI rege ultimo regnum non solum partem Cappadociae ponticam, sed etiam litus maritimum a finibus Bithyniae usque ad Colchidem, partes Paphlagoniae et Armeniae comprehendit. 

Regno anno 63 a.C.n. a Pompeio destructo Pontus in Rem Publicam Romanam insertus et cum Bithynia in provinciam *Bithyniam et Pontum* coniuncta est, quae oram inter Heracleam Ponticam (hodie: *Ereğli*) et Amisum (hodie: *Samsun*), *oram Ponticam*, amplexa est. Diocletiano imperatore (circa annum 295) regio Pontica in quattuor provincias *Dioecesis ponticae* divisa est: 
# Paphlagonia 
# Diospontus 
# Pontus Polemoniacus 
# Armenia Minor
## Fontes 
 libro duodecimo capite secundo
## Vide etiam 
Bella Mithridatica

## Notae 
!
Categoria:Condita 301 a.C.n.
Larribar-Sorhapuru

thumb|200 px|Larribar-Sorhapuru: despectus in vicum Larribar
** Larribar-Sorhapuru** (Vasconice **Larribarre-Sorhapuru**) est commune 185 incolarum (anno 2022) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in Franciae australis regione Nova Aquitania.

* Index communium praefecturae Pyrenaei Atlantici
## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Categoria:Loci habitati praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Lasse (Pyrenaeus Atlanticus)

[thumb|upright=0.8|left|[ecclesia (aedificium)|Ecclesia Sancto Martino dicata.]]
**Lasse ** (Vasconice **Lasa**) est commune Francicum 291 incolarum (anno 2007) praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum in provincia australi Nova Aquitania.

* Index communium praefecturae Pyrenaei Atlantici

## Nexus externi
*

Categoria:Communia praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Categoria:Loci habitati praefecturae Pyrenaeorum Atlanticorum
Principia philosophiae

[thumb|Editio anni [1644 *Principia Philosophiae*]]
***Principia philosophiae***, quae Renatus Cartesius opera Aristoteliana in universitatibus substituere voluit, est opus philosophiae anno 1644 divulgatum. 

"Cogito" est principium ontologiae Cartesianae contra scepticismum, quod veritatem universam negat. Et dualismum inter mentem et corpus putat. Cartesius hoc principium "primum philosophiae" appellavit, atque in scriptis suis enuntiavit.

Hoc opus divisum est in libros quattuor. Digerit
*De principiis cognitionis humanae
*De principiis rerum materialium
*De mundo adspectabili
*De terra

*Cogito ergo sum
*Renatus Cartesius
*Renati Descartes principia philosophiae, more geometrico demonstrata

## Nexus externus
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Libri philosophici
Categoria:Litterae Latinae recentioris aevi
Categoria:Metaphysica
Categoria:Philosophia naturalis
Categoria:Physica
Categoria:Renatus Cartesius
Categoria:Scripta 1644
Schola Normalis Superior Lugdunensis

**Schola Normalis Superior Lugdunensis** (Francice *École normale supérieure de Lyon*), breviter **ENS-Lyon**, est praeclara publica schola superior in Francia. 

Iacet Gerlandiae in septimo arrotundimento Lugduni. Partim e duabus scholis regionis Lutetianae constat, quarum altera apud Fontenay-aux-Roses anno 1880 instituta est, altera oppido Sancti Clodoaldi anno 1882, quae ambo in Schola Normali Superiori Litterarum Humanarum Scientiarumque coniunctae sunt. Haec cum ENS Lugduni Scientiae commixta est anno 2010; Schola Normalis Superior Lugdunensis fiunt. Est amphitheatrum Mérieux, ad quod nemo umquam pervenit.

## Alumni notissimi 
thumb|Area Scholae Normalis Superioris Litterarum Lugdunensis

## Professores illustres 
*Ioannes Maria Gleize, poeta, scriptor
*Bernardus Besnier, philosophiae Aristotelianae peritus
*Gerardus Salamonus, litterarum classicarum peritus

*Schola normalis superior (Lutetia)

## Nexus externi
*Situs interretialis Scholae proprius. 

## Notae
!
Hypochrysops byzos

***Hypochrysops byzos*** est species lepidopterorum familiae Lycaenidarum. In Australia orientali habitat. Latitudo maris feminaeque alarum est circa 3 cm.

## Notae
Categoria:Hypochrysops
Categoria:Lepidoptera Australiae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Boisduval
Categoria:Taxa 1832
Hypochrysops halyaetus

***Hypochrysops halyaetus*** est species papilionum familiae Lycaenidarum. In Australia habitat

Categoria:Hypochrysops
Categoria:Lepidoptera Australiae
Categoria:Taxa Hewitson
Categoria:Taxa 1874
Boeoticum Foedus

thumb|Boeotiae antiquae civitates.
**Boeoticum Foedus** fuit foedus quindecim civitatum (πόλις) in Boeotia, quod Thebanis ducentibus a  sexto usque ad quartum saeculum a.C.n. in Graecia antiqua floruit. Civitates oligarchiis rectas (qui agros possidebant civitate soli fruebantur) velut in unam confoederatam civitatem consociabat. Primi Boeotii in Graecia haec instituta foederata experti sunt quae postea multiplicata sunt in Aetolia, Arcadia, Achaia... Summum culmen fortunae in Pugna Leuctrica anno 371 a.C.n. attigerunt, cum exercitus Boeoticus, Epaminonda Thebano duce, phalangem Lacedaemoniam, quam hactenus in acie vinci posse non creditum erat, funditus evertit.
## Historia 
Bello Peloponnesiaco - praeter Plataeas quae tum dirutae sunt et incolae Athenas confugerunt - Boeotii socii Peloponnesiorum adversus Athenienses fuerunt. Parta victoria (404 a.C.n.) a Lacedaemoniis  mox defecerunt ita ut paulo post bello Corinthio socii Atheniensium et Corinthiorum adversus Lacedaemonios fierent. At pace sive *Antalcidae* sive *Regis* dicta (386 a.C.n.) foedus Boeoticum dissolutum est quia condiciones pacis quamvis resistentibus Thebanis iusserant omnem civitatem Graecam liberam et sui iuris esse oportere. Iam tamen anno 379 a.C.n. restitutum estː abhinc non tantum consilium foederale sed etiam comitium commune civium fuit.

Foedus primum in undecim circulos, dein ab anno 379 in septem divisum est, quorum quisque unum e boeotarchis designabat quibus imperium collegiale dabatur, sed Gorgida, Epaminonda, ac Pelopida ducibus, Thebae ab anno 378 a.C.n.  tanto alias foederis civitates dominari coepit, ut eas civitates, quae defecerant, circa annum 375 a.C.n. non solum sub dicionem redigerent, sed urbes earum (Plataeas ac Thespias) delerent. Certe apud rerum gestarum scriptores illius aetatis in scriptis Thebani pro Boeotiis poni solebant. Thebanis anno 375 a.C.n., consilio pacis redintegrandae Spartae habito, foederati ne singuli iurarent, quo autonomia eorum agnita esset, recusantibus, Lacedaemonii  bellum indixerunt, quo bello  Leuctrica victoria Thebanis per aliquot annos summum in Graecia imperium (Graece: *ἡγεμονία*) dedit.
## Notae 
## Fontes 
* *Hellenica Oxyrhynchia*
## Plura legere si cupis 
* Robertus J. Buck, *Boiotia and the Boiotian League, 432-371 B. C.*.  Edmonton (Alta.) : the University of Alberta press, 1994. Recensio critica
* Paulus Roesch, *Thespies et la confédération béotienne*. Parisiis : E. de Boccard, 1965. Recensio critica
* Petrus Salmon, *Etude sur la Confédération Béotienne (447/6-386). Son organisation et son administration*, Bruxellis 1978 Recensio critica Altera recensio critica Relatio anni 1974
*J. H. Thiel et I. H. Thiel, *De Synoecismo Boeotiae post annum 379 peracto*, *Mnemosyne*, 1926ː 19-28

*Foedus Aetolicum
*Foedus Achaicum
*Foedus Delium
*Historia Graeca

Categoria:Boeotia
Categoria:Graecia antiqua
Hypochrysops narcissus

***Hypochrysops narcissus*** (Anglice *narcissus jewel*) est species papilionum familiae Lycaenidarum. In Australia habitat.

Categoria:Hypochrysops
Categoria:Lepidoptera Australiae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Fabricius
Categoria:Taxa 1775
The Scottish History of James IV

thumb|Titulus editionis 1598
***The Scottish History of James IV*** (sed titulo pleno et orthographia antiqua *The Scottish historie of Iames the fourth, slaine at Flodden*) est ludus scaenicus a Roberto Greene anno fere 1590 doctus, anno 1594 fortasse primum editus (sed nullum exemplar talis editionis exstat) rursusque anno 1598. Historiam praebet Iacobi IV regis Scotorum.

## Editiones 
* 1598 : *The Scottish historie of Iames the fourth, slaine at Flodden; entermixed with a pleasant Comedie, presented by Oboram King of Fayeries*. Londinii: Thomas Creede

## Nexus externi 
* Textus apud archive.org (vide p. 87 ff.)

Categoria:Scripta 1598
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Tragoediae
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Robertus Greene
Categoria:Iacobus IV (rex Scotiae)
The Pinner of Wakefield

[[Fasciculus:Pinner of Wakefield 1599.jpg|thumb|Titulus editionis 1599 notis manu scriptis munitus: "Written by ... a minister who act[ed] th[e] pinners p[ar]t in it himselfe: teste W. Shakespea[re]. Ed. Juby saith that ye play was made by Ro. Gree[ne]."]]
***The Pinner of Wakefield*** (sed titulo pleno et orthographia antiqua *A pleasant conceyted comedie of George a Greene, the Pinner of Wakefield*) est ludus scaenicus Londinii saeculo XVI exeunte doctus, anno 1599 editus sine nomine auctoris. Exemplar huius editionis solum nobis servatum notas manu scriptas praebet quae attributionem Roberti Greene praetendunt, comoedi ac satyrici anno 1592 mortui. Fabulam praebet Georgii Greeni herois popularis; fons principalis ut videtur fuit liber fere eodem tempore manu scriptus, anno 1706 impressus, cuius titulus est *The Famouus Hystory off George a Greene, Pinder off the Towne of Wakefeild*.

## Editiones 
* 1599 : *A pleasant conceyted comedie of George a Greene, the Pinner of Wakefield*. Londinii: Cuthbert Burby

## Notae 

## Nexus externi 
* Textus apud archive.org (vide p. 159 ff.)

Categoria:Scripta 1599
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Comoediae
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Robertus Greene
Categoria:George à Greene
Acrodipsas

***Acrodipsas*** est genus lepidopterorum quae in Australia habitant. Generi sunt decem species:
* *Acrodipsas arcana*
* *Acrodipsas aurata*
* *Acrodipsas brisbanensis*
* *Acrodipsas cuprea*
* *Acrodipsas decima*
* *Acrodipsas hirtipes*
* *Acrodipsas illidgei*
* *Acrodipsas melania*
* *Acrodipsas mortoni*
* *Acrodipsas myrmecophila*

## Nexus externi 
* *Acrodipsas* apud situm Arborem Vitae, tolweb.org


Categoria:Lepidoptera Australiae
Categoria:Luciini
Categoria:Taxa Sands
Categoria:Taxa 1980
Acrodipsas aurata

(Anglice *golden ant-blue*) est papilio familiae Lycaenidarum. In Australia habitat, per montes Novae Cambriae Australis et Victoriae septentrionalis endemica.

Latitudo alarum est circa 25 mm.

## Nexus externi
*Situs "Australian Caterpillars" apud linus.socs.uts.edu

Categoria:Acrodipsas
Categoria:Lepidoptera Australiae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Sands
Categoria:Taxa 1997
Alphonsus King of Aragon

***Alphonsus King of Aragon*** (sed titulo pleno et orthographia antiqua *The comicall historie of Alphonsus King of Aragon*) est ludus scaenicus a Roberto Greene anno fere 1591 doctus, anno 1599 editus. Historiam praebet mythistoricam sive Alphonsi V sive et Alphonsi I Aragoniae regum.

## Editiones 
* 1599 : *The comicall historie of Alphonsus King of Aragon* as it hath been sundrie times acted. Londinii: Thomas Creede

## Nexus externi 
* Textus apud archive.org (vide p. 70 ff.)

Categoria:Scripta 1599
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Comoediae
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Robertus Greene
Categoria:Aragonia