open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Intellegentia examinis

**Intellegentia examinis** est mores collectivi systematum non centralizatorum et a suis organizatorum, aut naturalium aut artificiosorum. Haec notio adhibetur in opere de intellegentia artificiosa. Quae locutio a Gerardo Beni et Jing Wang anno 1989 introducta est, in contextu cellularium systematum roboticorum.

*Formicarium
**The Ants*
*Myrmecologia
*Ordo spontaneus
*Stigmergia
*E. O. Wilson

## Notae
## Bibliographia
*Beni, G., et J. 1989. Swarm Intelligence in Cellular Robotic Systems. *Proceedings of the NATO Advanced Workshop on Robots and Biological Systems, Tuscany, Italy, June 26–30.* .
*Bonabeau, Eric, Marco Dorigo, et Guy Theraulaz. 1999. *Swarm Intelligence: From Natural to Artificial Systems.* ISBN 0-19-513159-2.
*Engelbrecht, Andries. *Fundamentals of Computational Swarm Intelligence.* Wiley & Sons. ISBN 0-470-09191-6.
*Kennedy, James, et Russell C. Eberhart. *Swarm Intelligence.* ISBN 1-55860-595-9.

## Nexus externi
*Brown, Antoinette. Swarm Intelligence. 
*Dorigo, Marco, et Mauro Birattari. 2007. Swarm intelligence.  *Scholarpedia.*

Categoria:Intellegentia
Categoria:Intellegentia artificialis
Categoria:Mores
Rasagilinum

**Rasagilinum** est medicamentum pharmaceuticum et inhibitor monoaminorum oxidasis B irreversibilis. Substantia in morbo Parkinson tractando et maturo et in cursibus progressivis.

## Natura Rasagilini 
### Natura chemica 
Nomen suum est (R)-N-prop-2-inyl-2,3-dihydro-1H-inden-1-aminum. Massa molaris sua 171.238 g/mol. 

### Natura pharmacologica 
Rasagilinum est MAO-B inhibitor irreversibilis et medicamentum therapia morbi Parkinson et maturi et progressivi. Codex ATC est . Inhibitio monoaminorum oxidasis B potentissima est, etenim quinquies, decies quam Selegilino.

## Effectus Rasagilini 
### Interactiones 
Consumptio simul Rasagilini et cuiusvis inhibitoris reabsorptionis serotonini (per exemplum: sertralinum) periculo syndromae serotonini causa saepe non commendatur, quamquam investigatio Canadiensis syndroma serotoni raro esse dixit, donec doses inhibitoris reabsorptionis serotonini parve deligantur.

## Notae 
* Morbus Parkinson

## Nexus externi 
* Fabrizio Stocchi: Eritne somnus therapiae ad morbum tardandum verum?/interviste/il-sogno-di-una-terapia-che-rallenti-la-progressione-della-malattia-di-parkinson-sta-diventando-realta.html) (oratio), 

Categoria:Monoaminorum oxidasis inhibitores
Categoria:Medicamenta antiparkinsoniana
Myrmecologia

[thumb|*[Iridomyrmex purpureus* melle vescitur.]]
**Myrmecologia** (Graece μύρμηξ 'formica' + λόγος 'studium') est pars entomologiae quae scientificum formicarum studium tractat. Nonnulli myrmecologi primi, societatem formicarum perfectum societatis humanae genus putantes, explicationes difficultatum humanarum per formicas investigandas petebant. Formicae exemplar dilectum in explicatione evolutionariorum systematum socialium iam manent ob earum multiplicia et varia eusocialitatis (ordinationis socialis) genera. Quia pervulgatae in oecosystematibus sunt, partes magni momenti in investigatione biodiversitatis et conservationis agunt. Coloniae formicarum nuper investigantur et in exemplaribus ponuntur quia ad doctrinam mechanicam, retia multiplicia interactiva, stochasticitatem congressuum et retium interactionis, computationem parallelam, aliosque computationis campos attinent.
*Myrmecology,* vocabulum Anglicum, a Gulielmo Morton Wheeler (1865–1937), entomologo Americano, excogitatum est.

*Acidum formicum
**The Ants*
*Ioannes Christianus Fabricius
*Formicarium
*Intellegentia examinis
*Petrus Andreas Latreille
*Myrmecophilia
*Myrmidones
*Stigmergia
*E. O. Wilson

## Notae
## Bibliographia
*Gordon, Deborah. 2010. *Ant Encounters, Interaction Networks, and Colony Behavior.* Princeton University Press. ISBN 978-0691138794. Apud Amazon.com.

## Nexus externi
*Pellicula documentaria de myrmecologia.

*
Eusocialitas

[thumb|Tumulus [Isoptera|isopterorum: isoptera eusocialitatem aevo Iurassico evolverunt, abhinc annorum plus quam 145 milliones.]]
**Eusocialitas** (Graece εὖ 'bonus' + socialis) est altissimus socialitatis animalium gradus, cui sunt tres proprietates maximi momenti: curatio fetuum (progeniebus aliorum singulorum non exclusis), imminentes intra coloniam adultorum aetates, et divisio laborum in greges regignentes et non regignentes. Divisio laborum quidem efficit greges praecipuos intra societatem animalem qui aliquando ordines appellantur. Eusocialitas ab omnibus systematibus socialibus distinguitur quia singuli saltem unius ordinis facultatem saltem unius modi agendi aliorum singulorum in alio ordine propriam plerumque amittunt.
[thumb|upright=0.9|left|[Apis (genus)|Apes fetum una curant.]]
[thumb|Colonia *[Iridomyrmex purpureus|Iridomyrmicum purpureorum* congregantur.]]
[thumb|*[Heterocephalus glaber est una e duabus speciebus eusocialiabus inter Bathyergidas.]]

Eusocialitas in quibusdam insectis, crustaceis, et mammalibus fit. Plerumque observatur et investigatur in Hymenopteris (formicis, anthophilis, vespis) atque in isopteris. Cuique coloniae sunt variationes ordinis: reginae maresque regignentes partes solorum regignentium agunt, cum milites operaeque una ad efficiendum locum feturae prosperum laborent. Praeter hymenoptera et isoptera sunt duo vertebrata eusocialia inter rodentia: *Heterocephalus glaber* et *Fukomys damarensis.* Nonnullae squillae, sicut *Synalpheus regalis,* etiam sunt eusociales. E. O. Wilson postulavit ipsos homines esse eusociales, sed multi biologi evolutionarii eius argumenta disputaverunt, qui affirmant hominibus non esse divisionem laboris regignentis.

*Eusocial,* nomen adiectivum Anglicum, a Suzanne Batra anno 1966 introductum est, quae hoc vocabulum ad mores nidificandi in apibus subfamiliae Halictinarum describendos adhibebat.

*Animalia solitaria
*Gyne
*Oecologia
*Pheromonum
*Stigmergia

## Notae
## Bibliographia
*Batra, Suzanne W. T. 1968. Behavior of Some Social and Solitary Halictine Bees within Their Nests: A Comparative Study (Hymenoptera: Halictidae). *Journal of the Kansas Entomological Society* 41(1): 120–133.
*Crespi, Bernard J., et Douglas Yanega. 1995. The Definition of Eusociality. *Behavioral Ecology'' 6: 109–115. .

## Nexus externi
*Eusociality in naked mole-rats.
*International Union for the Study of Social Insects.

Categoria:Oecologia
Categoria:Sociobiologia
Iared Diamond

thumb|Iared Diamond (2007)

[thumb|Iared Diamond [acroasis|acroasim Londinii Februario 2013 habet.]]
**Iared Mason Diamond** (natus Bostoniae 10 Septembris 1937) est physiologus, oecologus, geographus, biologus, anthropologus, et auctor Americanus qui quattuor libris scientiae popularis innotuit: *The Third Chimpanzee* (1991); *Guns, Germs, and Steel* (1997,  Praemium Pulitzer); *Collapse: How Societies Choose to Fail or Succeed* (2005); et *The World Until Yesterday* (2012). Diamond, primum in physiologia educatus, varias scientiae provincias conectere solet, inter quas anthropologia, oecologia, geographia, et biologia evolutionaria. Professor geographiae in Universitate Californiensi Angelopoli docet.

*Determinismus
*Evolutio hominis
*Historia comparativa
*Sociobiologia
*Arnoldus Toynbee

## Notae
## Nexus externi
*Situs proprius.
*Pagina Diamondiana in ordine geographiae Universitatis Californiensis Angelopoli.
*"UCLA Spotlight – Jared Diamond."
*TED:
**Jared Diamond: Why do societies collapse? (TED2003).
**Jared Diamond: How societies can grow old better (TED2013).
*Collapse: How Societies Choose to Fail or Succeed. Acroasis, The Earth Institute in Universitate Columbiae, Aprile 2007.
*De *Guns, Germs and Steel.* PBS.
*

Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Atheistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Biologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Biologi evolutionarii
Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Geographi Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Californiae
Categoria:Iudaei
Categoria:Praemium Pulitzer
Categoria:Professores Universitatis Californiensis
Categoria:Socii Guggenheimiani
Categoria:Socii MacArthurani
Iacobus Allison

**Iacobus Patricus Allison** (natus die 7 Augusti 1948) est immunologus Americanus qui Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae communiter cum Tasuku Honjo anno 2018 meruit ob studia ad cellulae T anticorpus pertinentia contra cancrum facta.

Alma mater eius Universitas Texana est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Incolae Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Tasuku Honjo

**Tasuku Honjo**, Iaponice:本庶 佑, Kioto natus die 27 Ianuarii 1942, est medicus Iaponicus immunologiae peritus, qui ob studia ad cellulae B et cellulae T anticorpus pertinentia contra cancrum facta Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae communiter cum Iacobo P. Allison anno 2018 accepit.

Tasuku Honjo est medicinae professor in universitate Kiotoensi, quae Alma Mater eius est.

## Notae 
Categoria:Nati 1942
Categoria:Homines vivi
Categoria:Medici Iaponiae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Kyotensis
Cathecon

**Cathecon** (a Graeco καθῆκον 'quod convenit alicui'; pl. *catheconta*) est notio a Stoicis Graecis usitata, quae propriam naturalemque functionem significabat. Zeno Citieus est qui primus καθῆκον definivit, quod autem Cicero *officium* appellavit. Nihilo minus, quoniam dubium est abstractum arcanumque terminum unius linguae simplici alterius linguae termino appellare directoque definire, non *officium* sed potius *cathecon* definire praestat, quippe quod ante definitionem terminus ininterpretatus sit.

Definitio a Zenone excogitata et apud Diogenem Laertium et Stobaeum invenitur. Quoniam utrique hic consentire videntur, satis est Diogenem testem proferre:

## Notae 
## Bibliographia 
* von Arnim, Ioannes (ed. 1903-1905) *Stoicorum Veterum Fragmenta.* Teubner.
* Brennan, Tad (1996) Reasonable impressions in Stoicism. *Phronesis* 41: 318-334.
* Gourinat, Jean-Baptiste (2014) Comment se détermine le *kathekon*? Remarques sur la conformité à la nature et le raisonnable. *Philosophie antique* 14: 13-39.

Categoria:Ethica
Lex Cornelia de iniuriis

**Lex Cornelia de iniuriis** est Romana lex scripta Romano Lucio Cornelio Sulla in 81 a.C.n., quae reprimere quasdam iniurias perpetrates per vim. Sic haec lex permittebat victimae qui se dicit esse pulsatum, verberatum, vel domum suam introitam per vim, agere actionem iniuriarum praetoriam. Haec lex duodecim partes continet. 

## Huius legis partes perlectae 
* Lex Cornelia de iniuriis competit ei, qui se pulsatum, vel verberatum, domumve suam introitam per vim esse dicit, et his casibus potest agi etiam actione iniuriarum praetoria, nec ob id lex Cornelia est superflua: quia actio ex lege Cornelia est perpetua, et non iuratur: sed officio iudicis damnum aestimatur: sed actio iniuriarum praetoria est annalis.
* Lege Cornelia de iniuriis cavetur, ne iudicet is, qui actori gener, socer, vitricus, privignus, sobrinus, aut propior est: id est in proximiori gradu, quam sit sobrinus: veluti patruus, avunculus, et frater, et aliis qui sunt intra sextum gradum.
* Lege Cornelia de iniuriis cavetur, ne indicet is, qui in ea cognatione, vel adfinitate est, qua est is, qui passus est iniuriam, quia cum uni de cognatione sit, toti fieri videtur.
* Lege Cornelia de iniuriis continetur omnis iniura, quae sit.
* Lex Cornelia de iniuriis competit ei, qui dicit domum per vim esse introitam, sive ea domus sit propria inhabitantis, sive sit conducta, sive gratis concessa, sive habiter in villa, sive in civitate, sive in hortis.
* Lex Cornelia de iniuriis coperit colono partiario, cui dominus fundum locaverat, si in eum fundum et domum ibi positam impetus sibi factus sit.
* Lex Cornelia de iniuriis competit ad omnen habitationem, in qua quis habitat, licet ibi domicilium propium, vel in perpetuum definitum non habeat, ut si quis Romae existebat studiorum causa, et in domum, quam habitabar, introitum sit per vim, competit ei actio legis Corneliae.
* Lex Cornelia de iniuriis non pertinet ad meritoria, vel stabula, eo, quod in eis per vim introitum sit: competit tamen ad eos, qui habitant non momenti causa: sed perpetua: licet ibi domicilium non habeant.
* Lege Cornelia de iniuriis non potest agere paterfam. Filio iniuriam passo: potest tamen agere actione iniuriarum praetoria, filio tamen competit actio legis Corneliae, quam pater exercet, ut et praetoriam filii.
* Legis Corneliae de iniuriis actione potest agere filiusfam, qui dicit se verberatum, vel pulsatum, aut domum suam vi introitam: et hoc patre absente, neque tenetur cavere patrem ratum habiturum.
* Lege Cornelia de iniuriis permittitur actori deferre iuramentum, ut reus iuret iniuriam se non fecisse, et idem permissum est in actione iniurarium praetoria.
* Lex Cornelia de iniuriis ideo sic dicitur: quia Cornelius Sylla praefectus prius eam fecit.

## Nexus interni 
*Leges Corneliae
*Lex
*Lex Romana
*Ius Romanum

## Notae 
Categoria:Leges Romanae
Marchia Tarvisina

**Marchia Tarvisina** (Italiane *Marca di Treviso, Marca Trevigiana*) est marchia, sive regio, historica circa urbem Tarvisium sita. A saeculo XIII significat partem Marchiae Veronensis prioris, et saeculo XIV exeunte terras aridas rei publicae Venetae. 

## Nexus externi 
* "Treviso" in Encyclopaedia Treccani .

## Notae 
Categoria:Terrae historicae Italiae
Categoria:Tarvisium (Venetia)
Philippus Fortunatov

**Philippus Theodori filius Fortunatov** (Russice Филипп Фёдорович Фортунатов. tr. *Filipp Fëdorovič Fortunatov*; Vologdae natus die [[14 Ianuarii|1 [14] Ianuarii]] 1848, in vico Kosalma prope Petri Fabricam tunc gubernii Olonecensis et nunc rei publicae Careliae in Russia mortuus die [20 Septembris 3 Octobris] 1914) fuit linguista Russicus.

Philippus Fortunatov, alumnus facultatis historico-philologicae Universitatis Moscuensis, annis ab 1876 ad 1902 in alma matre sua docebat (initio privatim docens, dein docens, postquam professor et praefectus cathedrae linguisticae comparativae universitatis illius), anno 1895 correspondens et anno 1898 ordinarius socius Academiae Scientiarum Petropolitanae electus (idcirco anno 1902 Petropolim migravit). Ad studium linguarum Indoeuropearum (praesertim Indicarum, Balticarum et Slavicarum) atque ad theoriam grammaticae contribuit. Scholam linguisticam Moscuensem ("formalem", "Fortunatovianam") condidit.

## Nexus externi
* Pagina de Philippo Fortunatov ex *Annalibus Universitatis Moscuensis* 

Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Linguistae
Categoria:Philologi Russiae
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Categoria:Slavistae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Frances Arnold

thumb|Frances Arnold anno 2012
**Frances Arnold** (nata die 25 Iulii 1956) est chemica Americanus qui biochemiae et artis chemicae peritus et systema biologicum, enzymum et iter metabolicum studuit et Praemium Nobelianum chemiae anno 2018 accepit cum Gerogio Smith et Greg Winter accepit.

Alma mater sua Universitas Princetoniensis deinde Universitas Californiensis Berkeleiensis fuit.
## Notae
Categoria:Mulieres
Categoria:Nati 1956
Categoria:Homines vivi
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Incolae Civitatum Foederatarum
Arthurus Ashkin

**Arthurus Ashkin** (Brooklyni natus die 2 Septembris 1922; mortuus die 21 Septembris 2020) fuit physicus Americanus, qui ab anno 1952 ad annum 1992 laboratorio Bell servivit. Anno 1987 eruptionem scientificam fecit in technologia laserica, cum volsellam opticam inveniret inque usum verteret. 

Anno 2018 praemium Nobelianum physicae meruit invento suo, quo flocculi minimi sicut bacteria, cellulae, vel etiam atomi moveri possunt. Quae volsella optica est re vera radius lasericus, quo homines huius artis periti moleculas singulas inspicere et firmitatem DNA metiri possunt. Praemium Nobelianum aeque cum investigatorum pare, Gerardo Mourou et Donna Strickland divisum est. 

## Notae 
Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Donna Strickland

**Donna Strickland** (nata 27 Maii 1959 Guelph Canadae) est physica Canadiana qui studii instrumenti laserici perita, chirurgiae opiticae technologiae inventa qui Praemium Nobelianum physicae anno 2018 accepit cum Arthuro Ashkin et Gerardo Mourou, magister Donnae Strickland, accepit. Donna tertia laudator Praemii Nobeliani physicae facta est.

Alma mater sua Universitas McMaster deinde Universitas Rochester ubi Gerardum Mourou scit.

## Notae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Categoria:Physici Canadae
Gerardus Mourou

**Gerardus Albertus Mourou** (Francice *Gérard Albert Mourou*, natus die 22 Iunii 1944 Obelimi) est physicus Francicus qui artis electronicae et instrumenti laserici peritus Praemium Nobelianum physicae anno 2018 accepit cum Arthuro Ashkin et Donna Strickland, discipula sua.

Alma mater sua Schola Polytechnica Francica fuit et professor Universitatis Rochster factus est ubi Donna Strickland scit.

## Notae
Categoria:Nati 1944
Categoria:Homines vivi
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Categoria:Physici Franciae
Histaminum

**Histaminum** est substantia chemica organica et neurotransmissor, quae signa per nervos transmittit. In allergia histaminum pars reactionis systematis immunitatis est. Effectus histamini animalium morum et cognitionis descripti sunt. Anno 1910, Histaminum inventum a Henrico Dale et Patrico Laidlaw inventum est.

## Natura histamini 
### Natura chemica 
Nomen IUPAC est 2-(1H-imidazolo-4-yl)aethan-aminum. Massa eius molaris est 111.1451 g/mol. 

Histaminum est moleculum ex anulo imidazoli et catena atomarum carbonii brevi et gregi amini compositum.

## Notae 
* Allergia
* Receptorium histamini H1
* Systema excitans reticulare ascendens
* Systema immunitatis

## Nexus externi 
* *NIST chemistry webbook* de histamini. 

Categoria:Imidazola
Categoria:Neurotransmissores
!
Vyominae Catholicum Collegium

Vyominae Catholicum Collegium est collegium in Landeriō Vyominae. Fundatus in 2005, est parvum Catholicum collegium.

Docet latinam, theologiam, et alios.

## Notae 
Categoria:Collegia
Categoria:Constituta 2005
Dionysius Mukwege

(Francice *Denis Mukengere Mukwege*; natus 1 Martii 1955) est gynaecologus et iurum humanorum defensor Congensis qui multas mulieris qui victimas stupri et violentiarum auxilum davit et cum therapia curavit in bellum civile Congoniense. Alma mater sua Universitas Andegavensis fuit.

Anno 2008, Praemium Consociationis Nationum Iurum Humanorum et Praemium Olavi Palme accepit, anno 2009 Legionem Honoris,anno 2013 Praemium Recte Vivendi, anno 2014 Praemium Sacharov et annp 2018, Praemium Nobelianum pacis cum Nadia Murad accepit.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Nati 1955
Categoria:Homines vivi
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Categoria:Incolae rei publicae democraticae Congensis
Nadia Murad

**Nadia Murad** (nata anno 1993) est iurium humanorum defensatrix Iraciana originis Iazidicae quae contra violentiam in mulieres et crimina contra humanitatem sicut genocidium pugnat et Praemium Sacharov ac Praemium Venceslai Havel a Conventu Parlamenti Consilii Europae anno 2016 et Praemium Nobelianum pacis anno 2018 una cum Dionysio Mukwege accepit.

Nadia Murad, in familia minoritatis ethnicae religiosaeque nata, servituti sexuali a factione ISIS subiecta est et stuprum violentiamque effugere potuit.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Categoria:Incolae Iracae
Mahometus Salah

**Mahometus**, vulgo *Mohamed* **Salah Ghaly** (Arabice محمد صلاح غالى), natus in vico Aegyptio Nagrig die 15 Iunii anno 1992, est pedilusor, qui lusorem se profitetur turmae pedilusoriae nationalis Aegyptiae et Liverpool FC societatis, ubi locum oppugnatoris dextri obtinet.

## Nexus externi 
* Pedilusoris statisticae

Categoria:Nati 1992
Categoria:Pedilusores Angliae
Categoria:Athletae Aegypti
Categoria:Homines vivi
Arnobius (nomen)

**Arnobius** — nomen Latinum

* Arnobius Maior sive *Arnobius Afer*, qui *Adversus nationes* scripsit
* Arnobius Iunior, theologus saeculi V
Cf. Arnobius Cuparius, vulgo *Arne Kuepper*
Georgius P. Smith

**Georgius P. Smith**, vulgo *George Pieczenik Smith* (natus 10 Martii 1941) est biochemicus Americanus qui Praemium Nobelianum chemiae studii de bacteriophago ad proteinum mutandum et de anticorpore ratione accepit, cum Greg Winter et Frances Arnold.

Alma mater sua Universitas Harvardiana et activista contra violentia Soinismi a Israël est.

## Notae 
Categoria:Nati 1941
Categoria:Homines vivi
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Greg Winter

thumb|Gregorius Winter.
**Gregorius Paulus Winter** sive **Greg Winter** (natus 14 Aprilis 1951) est biochemicus Britannicus qui Praemium Nobelianum chemiae anno 2018 studii bacteriophago ad proteinum mutandum et de anticorpore accepit, cum Georgio P. Smith et Frances Arnold.

Alma mate sua Universitas Cantabrigiensis est.

## Notae
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Chemici
Categoria:Chemici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Phoenix (carmen Latinum)

***Phoenix*** seu *De ave phoenice* est carmen elegiacum Latinum de vita et resurrectione phoenicis mythologici saeculo fere II p.C.n. compositum. Quod carmen fide Gregorii Turonensis scriptori Christiano Lactantio attribueri solet, sed minime ad religionem Christianam relevat.

Huius poematis recensio lingua Anglica antiqua saeculo IX confecta  cognita est. 

## Bibliographia 
; Editiones
* 1521 : *L. Coelii Lactantii Firmiani divinarum institutionum libri VII; De ira Dei, liber I; De opificio Dei, liber I; Epitome in libros suos liber acephalos; Phoenix; Carmen de dominica resurrectione; Carmen de passione Domini*. Basileae: Cratander Textus apud *e-Rara*
* 1521 : Ianus Parrhasius, ed., *Habes in hoc volumine, lector optime, diuina Lactantii Firmiani opera nuper per Ianum Parrhasium accuratissime castigata ... eiusdem Epitome, Carmen de phoenice, Carmen de resur. Domini ...*. Venetiis: arte & diligentia  Textus apud *e-Rara*

; Eruditio
* Max. Leroy, "Le chant du Phénix: L'ordre des vers dans le Carmen de Ave Phoenice" in ''L'Antiquité classique* (1932) pp. 213-231

## Nexus externi 
* "LE POEME DU PHENIX" apud *Le Miroir alchimique'' 
* "Les Portiques du Feu" apud alchimie.000webhostapp.com/poeme_phenix.html 

Categoria:Carmina
Categoria:Litterae Latinae aetatis Imperii
Categoria:Scripta saeculo 2
Antiochia (discretiva)

**Antiochia**, nomen multarum urbium aetate Hellenistica conditarum:
 
* Antiochia simpliciter, vel Antiochia Magna vel Antiochia ad Orontem
* Antiochia ad Maeandrum, vel Pythopolis
* Antiochia ad Taurum
* Antiochia in Persis vel Antiochea Persidis, quae et Bushehr Iraniae
* Antiochia Pisidiae
* Antiochia Scythiae

Vide:
* Acco, vel Antiochia Ptolemais
* Aradus, vel Antiochia Pieriae
* Nisibis, vel Antiochia Mygdoniae
* Tarsus, vel Antiochia ad Cydnum

## Nexus interni
* Antioquia, departimentum Columbiae
Apollonia

**Apollonia** — nomen multarum urbium Graecarum, ab Apolline.

* Apollonia (Aetolia) — in Graecia
* Apollonia (Mygdonia) — in Macedonia antiqua
* Apollonia (Acte) — in Chalcidica
* Apollonia (Mysia) — in Turcia hodierna
*Apollonia (Illyria) a Corinthiis condita
Cf. asteroides 358 Apollonia.
Taleb Amoli

**Taleb Amoli** (Persice ملک الشعرا طالب آملی), vel simpliciter **Talib Amuli,** fuit poeta et satiricus Persicus saeculum 17, ex urbe Amol oriundus. 

## Bibliographia 
* Ali-Reżā Ḏakāwati Qarāgozlu, Gozida-ye ašʿār-e sabk-e hendi, Tehran, 1993, pp. 125-37.
* Daniela Menghini Correale, Taleb: Concordance and Lexical Repertoiries of 1000 Lines, Venice, 1990.

* Encyclopædia Iranica (Anglice)
* Satirical Social Dictionary (Anglice)

Categoria:Nati saeculo 16 aut 17
Categoria:Mortui saeculo 17
Categoria:Auctores Persici
Categoria:Poetae Iraniae
Categoria:Scriptores Iraniae
Categoria:Sufismus
Arator

**Arator** vel **Arator Subdiaconus**, circa annum 490 natus et post annum 544 mortuus, poeta Latinus Christianus fuit. In Liguria natus est, Mediolani apud Ennodium et Ravennae iurisprudentiae et rhetoricae studuit. In Ravenna magister officiorum in aula Ostrogothica factus est. Bello cum Imperio orientali inito aulam reliquit et circa annum 540 Vigilius pontifex Ararorem subdiaconum Romae fecit. Ibi carmen suum, *Actus apostolorum* heroicis versibus transferens, in duos libros composuit et Vigilio dedicavit. Quod opus anno 544 in ecclesia Petri ad vincula publice recitavit. Etiam epistolas tres metricas scripsit.

## Opera 
* *De actibus apostolorum* et epistolae Aratoris in *Bibliotheca Augustana*
* Opera Aratoris in *Patrologia Latina* cum commentario magno
* Arator Subdiaconus. *Historia apostolica* / Ed. A.P. Orbán. 2006 (= Corpus Christianorum. Series Latina 30) (ISBN: 978-2-503-01301-5)

## De Aratore 
* Roger P. H. Green, *Latin epics of the New Testament*, Oxoniae 2006.
* Johannes Schwind, *Arator-Studien*, Göttingen 1990.
* Tino Licht, *Aratoris fortuna*, in: Quaerite faciem eius semper. Studien zu den geistesgeschichtlichen Beziehungen zwischen Antike und Christentum, Hamburg 2008, S. 163-179 (pdf).

Categoria:Nati saeculo 5
Categoria:Mortui saeculo 6
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Poetae Latini
Categoria:Poetae Italiae
Faltonia Betitia Proba

**Faltonia Betitia Proba**, circa annum 306/315 nata et circa annum 353/366 mortua, poetria Romana Christiana fuit. 

## Familia
Filia Petronii Probiani consulis a. 322 fuit et neptis Pompei Probi consulis a. 310. Fratrem habuit Petronium Probinum, qui consul fuit a. 341. Nupsit Clodio Celsino Adelphio, correctori Apuliae et Calabriae, proconsuli, denique praefecto urbi a. 351. Duos ex eo filios procreavit: Q. Clodium Hermogenianum Olybrium, consulem a. 379, et Faltonium Probum Alypium, praefectum urbi a. 391. 

## Vita et opera
Familia Probae deos veteres colebat, sed ea baptizata Vetus et Novum Testamentum in suo *Centone* versibus e Vergilio sumptis exposuit, quem Isidorus laudat, Hieronymus autem minime. Composuit etiam *Centonem Homericum* Graece atque carmen heroicum *De bello Constantii contra Magnentium*, quae hodie desunt.

## Notae 
## Opera 
* *Cento Vergilianus* in *Bibliotheca Augustana*
* *Cento Vergilianus* in *Patrologia Latina*

## Bibliographia 
* Cullhed, Sigrid Schottenius, *Proba the Prophet*. Brill Publishers, 2015. ISBN 9789004289482. 
* Fassina, Alessia, *Alterazioni semantiche ed espedienti compositivi nel Cento Probae*, in: Incontri triestini di filologia classica V, 2005-2006, pp. 261–72. ISBN 88-8303-192-X. 
* Рузина Е. Г. *«Центон» Фальтонии Пробы (вергилианские стихи и христианские темы)*, in: Античный мир и археология, вып. 3, Saratoviae 1977, c. 46-63. 

## Nexus externi 
Categoria:Nati saeculo 4
Categoria:Mortui saeculo 4
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Poetae Italiae
Lapis philosophorum Arnstadiensis

**Philosophorum lapis** (Theodisce: *Philosophenstein*) erectus est ut exursionum terminus Arnstadii saeculo XIX.
## Descriptio
In monumento inscripserunt hoc: "Denk an das Morgen, genieße das Heute, vergiß das Gestern nicht" (conversio: *Memento crastinorum, fruere hodiernis, noli oblivisci hesternorum*). Invenitur in loco tranquillo amoenoque media in silva quae vocatur *Walpurger Holz*; haud procul est situs a pristino Monasterio Sanctae Walpurgis. In situ subsellia tria invitant ad animos refocillandos necnon ad philosophandum.  

## Vide etiam
*Lapis philosophorum
## Nexus externi
Photographema et informatio exigua in pagina periegetica quadam
Lapis Alexis

thumb|Lapis Alexis: monumentum vides a parte sinistra.
**Lapis Alexis** (Theodisce *Alexisstein*) monumentum quoddam est quod in monticulo silvoso Arnstadii saeculo XIX Willibaldo Alexis scriptori honorando positum est.

## Descriptio
In cippo legitur inscriptio *Alexisruhe* ('Locus tranquillus pro Alexis'). Invenitur hic excursionum terminus media in silva quae *Hohe Buchen* dicitur. Vivarium phasianorum Arnstadiense procul non est. Consilium politicorum saeculo XIX fuit ut cives Arnstadii res periegeticae augerentur semitis migratoriis institutis. Quod ut magis captans esset terminos varios necnon speculas instituerunt quoque. Voluerunt eodem tempore thermas balneaque ibidem collocare atque promovere in viculo ad pedem montis patente, ubi etiam Lapis Alexis reperitur.

*Kreuzchen
*Lapis philosophorum Arnstadiensis

## Nexus externi
Photographema cum notis pusillis in pagina quadam periegetica
Commodianus Gazaeus

**Commodianus Gazaeus**, qui circa annum 250 floruisse censetur, poeta Latinus Christianus fuit. Cum Gazae in Syria in familia pagana natus esset, Scripturam Sacram legens conversus est. Episcopus in Africa factus est, ut videtur. Poemata maiora duo scripsit:

* *Instructiones adversus gentium deos*,  in 80 capitibus, quorum versus initiales acrosticha componunt, in quo carmine Christianis praecepta dat;
* *Carmen apologeticum adversus Iudaeos et gentes* vel *Carmen de duobus populis*, in quo paganos et Iudaeos converti monet.

Hexametri eius multos habet errores.

## Opera Commodiani 
* Opera Commodiani in *Patrologia Latina*
* Opera Commodiani in *The Latin Library*
* *Instructiones* cum commentario et versione Francogallica: liber I, liber II
* Editio nova cum versione Francogallica: Commodien, *Instructions*, texte établi et traduit par Jean-Michel Poinsotte, Lutetiae, 2009 {= Collection des Universités de France, Série latine, LXXVI) (ISBN 978-2-251-01452-4) 

## De Commodiano 
* Jacques Fontaine, *Polémique et apocalypse au milieu du iiie siècle: les deux poèmes de Commodien*, in: Naissance de la poésie dans l'Occident chrétien: Esquisse d'une histoire de la poésie latine chrétienne du iiie au vie siècle, préf. de Jacques Perret, Paris, Études augustiniennes, 1981. 
* L. Callebat, *Tradition et novation dans la poésie de Commodien*, in: Pallas, XIII, 1966, pp. 85-94. 
* Joseph Martin *Studien und Beiträge Erklärung und Zeitbestimmung Commodians* in: Texte und Untersuchungen, Band 39; repr. 2010. 

Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Scriptores Syropalaestinae Graecoromanae
Glis

***Glis*** est genus rodentium familiae Gliridarum, cuius nunc exstat una sola species, ***Glis glis***. Per magnam partem Europae occidentalis habitat. Glis est animal muri simile, maius tamen, in arboribus degens, et totam fere hiemem hibernatione fruens somno simili; quo tempore cum aut nullo, aut exiguo certe cibo utetur, pinguescit tamen ut cum maxime.

Glis fuit olim in deliciis cenarum, adeo ut vivaria glirium habere mos fuerit, quae *gliraria* dicta; et saginandi causa in doliis, singulari ad id ratione factis, includerent. Itaque legibus sumptuariis constitutis, glires quoque, ut glandia, conchylia et peregrinae aves, interdicti.

Eorum condiendorum rationem docet Apicius:
Glires: isicio porcino, item pulpis ex omni membro glirium trito, cum pipere, nucleis, laser, liquamine farcies glires, et sutos in tegula positos mittes in furnum aut farsos in clibano coques.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Taxa Brisson
Categoria:Taxa 1762
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1766
Categoria:Mammalia Atropatenae
Categoria:Mammalia Russiae
Categoria:Ars coquinaria Romana
Categoria:Rodentia
Avitus

**Avitus** — cognomen Romanum

* Marcus Maecilius Flavius Eparchius Avitus, imperator Imperii Romani annis 455—456
* Ecdicius Avitus, filius Aviti imperatoris
* Sextus Alcimus Ecdicius Avitus vel Avitus Viennensis, nepos Aviti imperatoris, poeta Latinus et episcopus

cf.:

* Avitus, genus aranearum ex Avito imperatore appellatum

Aliique Romani:

* Lucius Duvius Avitus, senator saeculi I
* Lucius Stertinius Avitus, senator saeculi I
* Lucius Hedius Rufus Lollianus Avitus, senator saeculi II
* Gaius Iulius Avitus Alexianus, consularis saeculi III
* Flavius Avitus Marinianus, vir publicus saeculi V

necnon

* A. Gratius Avitus, Latinista saeculorum XX—XXI
Pompeius (nomen)

**Pompeius** est nomen Romanum antiquum:  

Viri publici:

* Gaius Pompeius:
** Gaius Pompeius Longus Gallus, senator saeculi Ι

* Gnaeus Pompeius:
** Gnaeus Pompeius Magnus vel simpliciter **Pompeius**
** , filius eius
** Gnaeus Pompeius Strabo, 135—87 a.C.n.
** Gnaeus Pompeius Collega, consul a. 71
** Gnaeus Pompeius Catullinus, senator saeculi I
*** Gnaeus Pinarius Aemilius Cicatricula Pompeius Longinus, senator saeculorum I—II

* Lucius Pompeius:
** Lucius Pompeius Vopiscus, senator saeculi I

* Marcus Pompeius:
** Marcus Pompeius Macrinus, senator saeculi II
** Marcus Pompeius Silvanus Staberius Flavianus senator saeculi I
** , vir publicus saeculi II
** Marcus Larcius Magnus Pompeius Silo senator saeculi I

* Quintus Pompeius:
** Quintus Pompeius, mortuus post annum 131 a.C.n.
** Quintus Pompeius Rufus, tribunus plebis anni 52 a.C.n. 
** Quintus Pompeius Rufus, mortuus a. 88
** Quintus Pompeius Falco, senator saeculi I
** Quintus Pompeius Sosius Falco, senator saeculorum II—III
** Quintus Pompeius Sosius Priscus, senator saeculi II
** Quintus Pompeius Senecio Sosius Priscus, senator saeculi II 
** Quintus Pompeius Vopiscus Gaius Arruntius Catellius Celer, senator saeculi I

* Sextus Pompeius:
** Sextus Pompeius, consul a. 14
** Sextus Pompeius Magnus Pius, filius Pompei Magni 
** Sextus Pompeius Collega, senator saeculi I

* aliique:
** Servius Cornelius Dolabella Metilianus Pompeius Marcellus, senator saeculi II
** Pompeius Probus, vir publicus saeculorum III—IV
** , vir publicus saeculi III
** Flavius Pompeius, mortuus a. 532

Homines litterarum:

* Gnaeus Pompeius Trogus vel simpliciter Pompeius Trogus, rerum scriptor 
* Sextus Pompeius Festus vel simpliciter Festus, grammaticus

* Pompeius, genus papilionum
* Pompeius verna, papilio

!
Categoria:Nomina gentilicia
Michael Alekseev

**Michael Basilii filius Alekseev** (Russice Михаил Васильевич Алексеев, tr. ''Michail Vasil'evič Alekseev''; Viasmae natus die [[15 Novembris|3 [15] Novembris]] 1857, Catharinodori mortuus die [25 Septembris 8 Octobris] 1918) fuit ductor exercitus Russicus, particeps bellorum Russo-Turcici annorum 1877 et 1878, Russo-Iaponici, primi mundani et civilis Russici. Tempore revolutionis Februariae Russicae ad abdicationem Nicolai II contribuit. In bello civili Russico fuit unus e creatoribus et praefectus supremus Exercitus Voluntarii, in meridie Russiae Europeae contra copias Bolsevicorum pugnantis.

## Nexus externi
Categoria:Ductores exercitus
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Milites Russiae
Categoria:Participes Belli Civilis Russici
Categoria:Participes primi belli mundani
Gulielmus Nordhaus

thumb|Gulielmus Nordhaus (2018)
**Gulielmus Nordhaus**, vulgo *William Dawbney Nordhaus*, Albuquerci natus die 31 Maii 1941, est vir oeconomicarum scientiarum peritus Americanus et professor universitatis Yalensis, qui praesertim studiis ad mutationem climaticam pertinentibus notus est. 

Anno 1967 Nordhaus in Massachusettensi Instituto Technologiae ad gradum philosophiae doctoris admissus est. Inde ab anno 1967 apud universitatem Yalensem servit, ab anno 1973 professor ordinarius scientiarum oeconomicarum. Anno 2013, socius Societatis Philosophiae Americanae electus est. 

Anno 2018 praemium Nobelianum oeconomicarum scientiarum accepit, "quod mutationem climaticam cum longinqua analysi macrooeconomica coniunxit." Quod praemium aequaliter divisum est inter Gulielmum Nordhaus et Paulum Romer.

## Notae 
## Bibliographia 
* Nordhaus, William (1979 *)The Efficient Use of Energy Resources*. Yale University Press.
* ————— (2008) *A Question of Balance: Weighing the Options on Global Warming Policies.* Yale University Press. 

*Progressus durabilis

Categoria:Alumni Instituti Technologiae Massachusettensis
Categoria:Alumni Universitatis Yalensis
Categoria:Incolae Civitatum Foederatarum
Categoria:Oeconomia
Categoria:Praemia Nobeliana
Paulus Romer

thumb|Paul Romer
**Paulus Romer** (natus die 7 Novembris 1955) est oeconomiae peritus Civitatum Foederatarum qui Praemium Nobelianum oeconomiae anno 2018 studiis analysis macrooeconomiae de innovatione technologiae ratione cum Gulielmo Nordhaus accepit.

Almae matres eius Universitas Chicaginiensis et Institutum Technologiae Massachusettense fuit.

## Notae
Categoria:Nati 1955
Categoria:Homines vivi
Categoria:Oeconomia
Categoria:Praemia Nobeliana 
Categoria:Incolae Civitatum Foederatarum
Ernestus Keil

]]
**Ernestus Keil** (natus die 6 Decembris 1816 Longosalissae, mortuus die 23 Martii 1878 Lipsiae) fuit bibliopola et editor Germanus. Periodicum famosissimam *Die Gartenlaube* (ad verbum: *trichila hortulana*) condidit. 
## Vita
Keil Vimariae artem libellionis edidicit et anno 1837 assistens factus est Lipsiae in bibliopolio Weygand. Anno 1838 ipse autem moderator creatus est periodici "Unser Planet" quod postea "Wandelstern" nuncupaverunt. Anno 1845 ibidem tabernam propriam aperuit et anno sequenti periodicum menstruum "Der Leuchtturm" fundavit. Cui incepto multi liberalismo addicti (e.g. Robertus Blum, Ioannes Jacoby, Gustavus Adolphus Wislicenus, Leberecht Uhlich) valde annuerunt et favebant. In historia artis diurnariae temporis ante res novas anni 1848 Keil nova tempora praecanebant. Vigiles publici coegerunt eum, ut locum editorium saepius mutaret usque libertatem ephemeridibus anno 1848 datam. Tunc denique acta ista Lipsiae edi potuerunt.

Attamen conservatoribus vincentibus obstacula et impedimenta denuo veniebant; itaque anno 1851 non solum editio foliorum interdicta est sed insuper Keil in carcerem ductus est poenam mensium novem ad Hubertusburg in Saxonia sumpturus. Ibi consilium cepit de editione foliorum imaginibus auctorum quae familiis omnibus apta esset. Kalendis anni 1853 periodicum sub titulo "Die Gartenlaube" primo editum est, quod mox passim in omnibus terris linguae Theodiscae vulgatum est. Scriptores optimi symbolas dederunt (e.g. E. Marlitt): Keil ipse usque ad mortem omnia optime disposuit.

Insuper liber Caroli Ernesti Bock *Buch vom gesunden und kranken Menschen* anastatice editus est necnon mythistoriae supra citatae scriptricis E. Marlitt et opera Elisabetha Bürstenbinder. Domum anno 1883 fratres Kröner Stuttgardienses acquisiverunt et sub nomine *Ernst Keils Nachfolger* porro tenebant. Anno 1903 domus Augusti Scherl iura in periodico "Die Gartenlaube" sua fecerunt, cum domus editoria Keil in possessionem Stuttgardiensium (Union/Deutsche Verlagsgesellschaft) transiret. 
## Nexus externi
*Vicifons

Categoria:Bibliopolae
Thrombophlebitis

[thumb|Saepe [thrombosis venae saphenae magnae cum thrombophlebite coniuncta est.]]
**Thrombophlebitis** (ICD-10: I80, I81.2) est phlebitis venae superficialis cum thrombosis venae profunda. Signa igitur inflammationis, ut rubor calor dolor tumor, investigari possunt. Differentia est thrombosis, quo extremitas tumescens quoque videtur. 

## Notae 
* Inflammatio
Alaenus

**Alaenus** (Graece Ἄλαινος) mythologiae Graecae heros est.

## Historia 
Alaenus erat semi-frater Diomedae (filii Tydaei et Deïphylae), fuit amator Euippes, filiae Dauni. Alaenus memoratur in versu 619 poematis Lycophronis cui nomen *Alexandra*:
Κρίσει δ' Αλαίνου τοῦ κασιγνήτου σφαλείς,
quod Guilelmus Canterus Latine vertit:
*At Alaeni iudicio fratris deceptus*.

Scholia in Lycophronem docent, ut Alaenus iudex electus sit et Euippae gratificatus iudicaverit praedam, sed non terram Dauniae, Diomedem accipere; Diomedes autem terram devovit, ut nunquam fructum ferret nisi a viro Aetolo (ut ipse) inseminata.

## Bibliographia 
* Pauly-Wissowa, *Magnum dictionnarium historiae antiquae*, sub verbo "Alaenus".

## Notulae 
Categoria:Mythologia Graeca
Theodorus Bibliander

250px|right|Theodorus Bibliander (1669)
**Theodorus Bibliander** (Germanice *Theodor Buchmann*), anno 1509 natus et die 26 Septembris anni 1564 Turici mortuus, humanista Helveticus fuit. Turici et Basiliae studebat, post Lignitii et Turici, ubi cathedram post Zvinglium occupabat. Multos commentarios ad Vetus Testamentum et grammaticam Hebraeam edidit. Primus versionem Alcorani versionem Latinam a Roberto Ketenensi factam edidit. De principiis grammaticae universalis disseruit in tractato *De ratione communi omnium linguarum* et chronologiae universalis operam dedit.

## Notae
## Opera
* Oratio ad enarrationem Esaiae prophetarum principis. Turici 1532. 
* Institutionum grammaticarum de lingua Hebraea liber unus. Turici 1535.
* De optimo genere grammaticorum Hebraicorum. Turici 1542.
* Apologia pro editione Alcorani (in: Machumetis Saracenorum principis eiusque successorum vitae ac doctrina ipseque Alcoran. Basiliae 1543).
* Relatio fidelis. Basiliae 1545.
* De ratione communi omnium linguarum et litterarum commentarius. Turici 1548 (google.com).
* De ratione temporum. Basiliae 1551.
* Temporum a condito mundo usque ad ultimam ipsius aetatem supputatio. Basiliae 1558.

## Nexus externi 
* Opera Bibliandri in *Post-Reformation Digital Library*
* Alcorani Bibliandri editio anni 2010: 1, 2.
* Textus editionis Alcorani in *Corpore corporum*

Categoria:Eruditi Helvetiae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Linguistae
Categoria:Humanistae
Categoria:Reformatores
Categoria:Theologi
Laura Sacrosanctae Trinitatis Sanctique Sergii

thumb|Laura Sacrosanctae Trinitatis Sanctique Sergii
**Laura Sacrosanctae Trinitatis Sanctique Sergii** monasterium est Ecclesiae Russicae orthodoxae in Sergiopoli situm. A sancto Sergio Rhadoneziano anno 1337 conditum est. Anno 1380 sanctus Sergius ibi Demetrium Tanaiticum in proelium Culicovianum contra Tartaros benedixit, et anno 1392 mortuus in monasterio suo in ecclesia Sanctae Trinitatis sepultus est, ubi prex illi usque adhuc continua die noctuque agitur. Huic ecclesiae Andreas Rublëv iconem suam Trinitatis celebrem pinxit. Fine saeculi XVI monasterium sancti Sergii iam maximum in Russia erat et anno 1744 laurae nomen accepit. Ab anno 1946 usque ad annum 1983 laura residentia principalis Patriarchae Mosquensis fuit. Circa 200 fratres hodie in laura laborant.

## Notae
## Nexus externi
* Laura in situ Patriarchatus Mosquensis

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Moscuensis
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Russia
Sergiopolis (Russia)

thumb|In Sergiopoli

**Sergiopolis** (Russice *Сергиев Посад*) urbs est Russiae regionis Moscuensis, ubi Laura Sacrosanctae Trinitatis Sanctique Sergii sita est. Circum lauram urbs crescebat. Ab anno 1930 usque ad annum 1990 *Zagorsk* de nomino revolutionarii celebris nominabatur. Circa 103 milia incolarum Sergiopoli habitant.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs officialis

Categoria:Urbes regionis Moscuensis
Sergiopolis

**Sergiopolis** — nomen urbis:

* Sergiopolis (Syria) — vulgo *Resafa*it
* Sergiopolis (Russia) — Russice *Сергиев Посад*
* Sergiopolis (Kazachstania) — nunc Kazachice *Аягөз/Ayagöz*
Rhadonezia

thumb|Valla Rhadoneziae mediaevalia
**Rhadonezia** (Russice *Радонеж*) olim urbs, nunc vicus in regione Moscuensi Russiae est, in quo sanctus Sergius Rhadonezianus natus est. A Rhadonego quodam Novogardiensi, ut fama dicit, castellum ibi conditum est saeculo XI. Duces Rostoviae et Susdaliae Rhadoneziam habent antequam in ducatum Moscoviensem inclusa est. Ab anno 1410 usque ad annum 1426 Rhadonezia ipsa caput ducatus fuit, ubi Andreas Vladimiri filius Serpuchovianusru regnavit. Tunc moenia et valla usque adhuc servata aedificata sunt. Ioanni Severo regnante Rhadonezia minuitur. Anno 1409 a Polonis lauram sancti Sergii expugnaturis devastata est. Postquam Rhadonezia rus manebat, quod usque ad annum 1989 *Gorodok* (i.e. *Oppidulum*) vallis antiquis causa nominabatur. 

## Notae 
## Nexus externi 
* De Rhadonezia 

Categoria:Urbes regionis Moscuensis
Territorium Stauropolitanum

**Territorium Stauropolitanum** (Russice Ставропольский край, tr. ''Stavropol'skij kraj'') est subiectum Foederationis Russicae. Cum territorio Crasnodariano, regione Rostoviensi, rebus publicis Calmuccia, Daghestania, Tsetsenia, Ossetia Septentrionali, Karaczaevo-Circassia et Cabardino-Balcaria conterminum, situm est in parte meridionali Russiae Europaeae et ad montes Caucasicos adiacet. Aream 66 160 chm2 et circa 2 800 674 milia incolarum (anno 2018) habet. Urbem capitalem Stauropolim, alias urbes Aquas Acidas, Georgiopolim et Thermas Constantinomontanas  habet. Hypanis, Terekius, Kuma, Manycz Occidentalis et Orientalis flumina sunt territorii maxima.

## Notae
## Nexus externi 
* Situs officialis 

!
Falx et malleus

thumb|160px|Malleus cum falce
thumb|Malleus cum aratro in emblemate Exercitus Rubri anni 1918
**Falx et malleus** est insigne foederis proletariatus urbani et operariorum rusticorum. In Russia post res novas Octobres, malleus cum aratro idem sensum exprimebat.  primus aratro falcem  proposuit. Die 10 Iulii 2018, quintus Conventus Omnirussicus Sovietorum legatorum operariorum et militarium falce cum malleo uti decrevit. Post in vexillis ruberis et signis Unionis Sovieticae et omnium eius rerum publicarum necnon multarum aliarum civitatum et factionum coenonisticarum collocabatur. Signum mallei et falcis in tabula *Unicode* est U+262D (&#x262D;).

## Notae
*Falx
*Malleus

## Nexus externi
* Qu’en est-il de la faucille et du marteau? 

Categoria:Symboli
Categoria:Insignia
Categoria:Historia Russiae
Categoria:Marxiana
Categoria:Res politicae
Categoria:Scientia heraldica
Categoria:Unio Sovietica
Sergius Rhadonezianus

[thumb|Sanctus Sergius et vita eius ([Dionysius zographus|Dionysii zographi icon).]]
[thumb|upright=0.8|[Michael Nesterov, *Visio Bartholomaei adulescentis.*]]
Sanctus **Sergius Rhadonezianus** (Russice *Сергий Радонежский*), die 3 Maii (calendario Iuliano) anni 1314 (vel anno 1322) prope Rostoviam natus et die 25 Septembris (calendario Iuliano, 8 Octobris Gregoriano) anni 1392 Sergiopoli mortuus, eremita Russicus et laurae Sanctae Trinitatis conditor fuit, *hieroarchimandrita omnis terrae Russicae* interdum nominatus. Vitam eius Epiphanius Sapiensru scripsit. A parentibus Bartholomaeus nominatus, filius eorum erat secundus. Fortasse Rostoviae in schola eruditus est, ubi etiam linguam Graecam edidicit; secundum *Vitam* Epiphanii litteras discere non potuerat, donec senem quendam ignotum vidit, qui particulam panis Eucharistiae Bartholomaeo dedit et facile eum multa sciturum esse pollicitus est. Cum Bartholomaeus XII annis est, familia eius in Rhadoneziam migravit. Parentibus mortuis Bartholomaeus partem hereditatis suam fratri minori Petro reliquit et cum fratre seniore Stephano in monasterium in vicum ''Khot'kovo* (Russ. *Хотьково*) abit, post Stephanus Moscuam abiit, ipse eremitatem in silva praetulit. Vota monastica die 20 Octobris (calendario Gregoriano) tulit, quo die memoria sancti Sergii Romani colitur, cuius nomen cepit. Paulatim eremitae alii apud Sergium colligebantur et monasterium eorum novum circa ecclesiam Sanctae Trinitatis conditum est. Anno 1380, sanctus Sergius Demetrium Tanaiticum in  contra Tartaros benedixit, annoque 1392 mortuus in monasterio suo in ecclesiae Sanctae Trinitatis sepultus est, ubi prex illi usque adhuc continua die noctuque agitur. Discipuli sancti Sergii multa alia monasteria condiderunt. Dies memoriae eius 25 Septembris calendario Iuliano (8 Octobris Gregoriano) est.  

Asteroides 4485 Radonezhskij in eius honorem nominatur. 

## Sancti Sergii discipuli
Inter eius discipulos numerantur:
* Simon Rhadonezianus vel Smolenscensis, 
* Isaacius Silentiarius, 
* Micheas et Macarius Rhadoneziani, visionum Sergii testes et speculatores, 
* Theodorus Rostoviensis, Sergii nepos, 
* Methodius Pesnocensis, 
* Gregorius Golutvinensis,
* Abrahamius Galicensis,
* Sabbas Storozensis,
* Silvester Obnorensis,
* Paulus Obnorensis,
* Sergius Nurmensis
* Therapon Belozerensis

## Notae
## Nexus externi
* De sancto Sergio in *Specimine ecclesiae Ruthenicae'' Ignatii Kulczynski (p. 45—46)
* Vitae veteres sancti Sergii 
* Icones sancti Sergii variae

Categoria:Nati 1314
Categoria:Mortui 1392
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Sancti