open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sancta Sophia (Novogardia)

thumb|Sanctae Sophiae Novogardiensis despectus
**Ecclesia cathedralis Sanctae Sophiae Novogardiensis** vel simpliciter **Sophia Novogardiensis** est ecclesia cathedralis Novogardiae Magnae, annis 1045—1050 aedificata. Titulus ecclesiae – Divinae Sapientiae – ad Christum spectat.

## Nexus externi
* Брунов Н., Травин Н. ''Собор Софии в Новгороде // Сообщения института Истории и Теории архитектуры. Вып. 7, 1947, С. 1-41
* De aedificatione Sophiae Novogardiensis 

Novogardia
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Novogardia Magna
Pulcinella

thumb|Pulcinella saeculi XXI.
**Pulcinella** est persona quam dilectissima comoediae artis Neapolitanae: Quam personam Silvius Fiurillo ineunte saeculo XVII celebrem reddidit. Pulcinella originem trahere videtur a Macco et Buccone, duabus personis Atellanis. Ille homo rudis et dicax crudelisque, hic autem fur commotus insipidusque inflato animo. Larvam nigram gerit, naso longo.  

## De nomine 
De origine *Pulcinellae* nominis nihil certi cognovimus, sed quod ad formam nominis attinet, *pulcinella* deminutivum esse videtur ab It. *pulcina* 'pullastra' ductum. Sed quid de genere? Pulcinella persona masculini generis est, quamquam forma grammatica femininum genus suggerit. Pulcinella autem homo rusticus est. Alioqui persona mutabilis esse videtur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Duchartre, Pierre Louis (1966) *The Italian Comedy.* Dover Publications,
* Fava, Antonio (2013) Ars comicA.
* Rudlin, John (1994) ''Commedia Dell'Arte: An Actor's Handbook.'' Routledge.

Categoria:Gentilicii mores
Categoria:Comoedia artis
Insulae Reginae Elizabethae

[thumb|upright=1.2|[Tabula geographica Insularum Reginae Elizabethae in Canada septentrionali. ]]
**Insulae Reginae Elizabethae** (Anglice *Queen Elizabeth Islands*; Francogallice *Îles de la Reine-Élisabeth*), usque ad annum 1953 **Insulae Parry** et **Archipelagus Parry,** sunt circulus insularum maxime septentrionalium in Archipelago Arctico Canadiensi, inter Nunavut et Territoria septentrio-occidentalia in Canada Septentrionali situs. Quae insulae quattuordecim fere centesimas areae molium conglaciatarum et *ice cap* omnis orbis terrarum continent, praeter terrestria et pluteiformia Groenlandiae et Antarcticae *ice sheet.*
 
## Geographia
Freto Parry a parte archipelagi Arctici australi separatae sunt. Insulae huius archipelagi, aream 419&thinsp;061 chiliometrorum quadratorum habentes, una ex Elizabetha II appellatae sunt, cum anno 1953 diadema ei Reginae Canadiensi impositum esset. Ex his insulis, Insula Ellesmere est maxime septentrionalis multoque maxima conformatio terrestris,

*Insula Melvillii

## Notae
## Bibliographia
thumb|upright=1.2|Insulae Reginae Elizabethae nominatim perscriptae.
* Edlund, S. A. 1990. *Vegetation, central Queen Elizabeth Islands, District of Franklin, Northwest Territories / vegetation compiled by S.A. Edlund from GSC Open File maps at 1:250 000 scale ; geological cartography by M. Sigouin, Geological Survey of Canada ; colour separations were produced using digital methods ; bathymetry by Canadian Hydrographic Service, Department of Fisheries and Oceans, Canada.* Ottavae: The Survey.
* Hodgson, D. A. 1982. *Surficial materials and geomorphological processes, Western Sverdrup and adjacent islands, District of Franklin (including Amund Ringnes, southern Ellef Ringnes, Cornwall, Graham and King Christian Islands).* Ottavae: Geological Survey of Canada. ISBN 0660111160.
* Miller, F. L., Richard H. Russell, et Anne Gunn. 1977. *Distributions, movements, and numbers of Peary caribou and muskoxen on western Queen Elizabeth Islands, Northwest Territories, 1972–74.* Ottavae: Fisheries and Environment Canada.
* Savours, Ann. 1999. *The Search for the North West Passage.* Basingstoke: Palgrave Macmillan. ISBN 978-0312223724. Archivum.
* Tozer, E. T. 1961. *Triassic stratigraphy and faunas, Queen Elizabeth Islands, Arctic Archipelago.* Ottavae: Department of Mines and Technical Surveys.
 
## Nexus externi
* apud oceandots.com.
* "Cornwall Island" apud oceandots.com.
*  apud oceandots.com.
* apud oceandots.com.
 

Categoria:Archipelagus Arcticus
Categoria:Insulae Canadae

Categoria:Regio Arctica
Demetrius (dux Susdaliae)

**Demetrius Constantini filius**, anno 1322 natus et 5 Iulii anno 1383 mortuus, fuit dux Susdaliensis ab anno 1356 usque ad mortem, magnus dux Susdaliae et Novogardiae Inferioris ab anno 1365, magnus dux Volodimiriae ab anno 1360 usque ad annum 1363. Postremus dux Volodimiriae non Moscovita erat. 

Constantini filius, Basilii nepos et Andreae Iaroslai filii, fratris iunioris Alexandri Nevensis, pronepos fuit. A Demetrio Tanaitico e Volodimiria expulsus erat, sed postea  Demetrii socius factus est et filiam suam Eudociam uxorem ei dedit. Ducatum Novogardiensem Inferiorem Demetrio Tanaitico adiuvante accepit. 

Gens *Šujskije* (Suiscii), quorum et Basilius IV tzar fuit, a Basilio Kirdiapa, filii Demetrii Constantini filii, originem ducunt.

## Nexus externi
* De Demetrio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Ruricidae
Categoria:Magni duces Volodimiriae
Categoria:Duces Susdalienses
Iaroslaus (dux Tueriae)

**Iaroslaus Iaroslai filius**, anno 1230 natus et anno 1272 mortuus, fuit primus dux Tueriensis sui iuris (ab anno 1247 usque ad mortem) et magnus dux Volodimiriae ab anno 1263. Iaroslai Vsevolodi filii filius fuit (qui primus filium suo nomine nominavit; nam hic mos Ruricidis alienus fuerat). Etiam Novogardiae annis 1255 — 1256 et 1266 — 1267 dux erat. Sancti Michaelis Tueriensis pater.

## Nexus externi
* De Iaroslao in *Encyclopaedia Russica magna*
* De Iaroslao in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Ruricidae
Categoria:Magni duces Volodimiriae
Categoria:Duces Tuerienses
Coinbase

[thumb|[Logotypus societatis.]]
**Coinbase Global, Inc.,** vulgo **Coinbase** tantum appellata, est Americanum commercii collegium, quod collybum vel forum monetae crypticae permutandae administrat modo "primum remotum," sine proprio praetorio corporeo. Quae societas, anno 2012 a Briano Armstrong et Friderico Ehrsam condita, Martio mense anni 2021 numero negotiorum fuit maximum monetae crypticae forum in Civitatibus Foederatis constitutum. Coinbase se publico in collybo Nasdaq per rectam actiarum perscriptionem die 14 Aprilis 2021 vendidit

## Notae
## Nexus externi
*Situs interretialis societatis proprius.

Categoria:Constituta 2012
Categoria:Mercatura
Categoria:Monetae
Categoria:Oeconomia
Michael Iaroslai filius

**Michael Iaroslai filius**, anno 1271/1272 natus et anno 1318 mortuus, fuit dux Tueriensis ab anno 1282 vel 1286 usque ad mortem et magnus dux Volodimiriensis ab anno 1305. Iaroslai Iaroslai filii filius fuit et Georgii Danielis filii Moscuensis aemulus; in Orda Aurea ab Uzbeco chano  occisus est et ut sanctus ab Ecclesia Orthodoxa Russica colitur ab anno 1549. Demetrii Tueriensis pater.

## Nexus externi
* Vita sancti Michaelis Tueriensis 
* Vita sancti Michaelis Tueriensis saeculo XIV composita, editio anni 1999

Categoria:Ruricidae
Categoria:Sancti
Categoria:Duces Tuerienses
Categoria:Magni duces Volodimiriae
Fossa Corbulonis

thumb|Fossae Corbulonis tabula
**Fossa Corbulonis** a Gnaeo Domitio Corbulone constructa fossa apud limitem Imperii inter Rhenum et Mosam fluvios. Cornelius Tacitus mentionem facit de hac re in libro suo nomine *Annales* XI: 

*Ut tamen miles otium exueret, inter Mosam Rhenumque trium et viginti milium spatio fossam perduxit, qua incerta Oceani vitarentur.*

## Nexus externi
Categoria:Loci archaeologici Nederlandiae
Categoria:Systema Rheni fluvii
Categoria:Systema Mosae fluminis
Categoria:Opera terrestria Imperii Romani
Simon Cyrenaeus

thumb|Valentini Kraus: "Simon Cyrenaeus Christum adiuvat ad crucem tollendam", 1926 (Monaci)
[thumb|Simon Cyrenaeus Christum adiuvat ad crucem tollendam, [Nova Ulma (Bavaria)|Novae-Ulmae *Viva via Crucis* (Die Passionis Domini 2011)]]
**Simon Cyrenaeus** (Hebraice שמעון, Graece Σίμων Κυρηναῖoς) persona est historiae Passionis, quae in synopticis evangeliis inveniri potest. Sic Marcus eum fuisse "patrem Alexandri et Rufi" (Mc 15,21 EU) dicit. Cum haec duo nomina graecam vel romanam stirpem proderent, potest fieri ut Simon graecam vel Romanam uxorem duxerit. Lucas autem Simonem quasi humilem agricolam facit (Lc 23: 26 EU). Simon cum domum rediret, a militibus Romanis coactus est ferre crucem Iesu Nazareni, qui nuper damnatus erat (Mt 27: 32 EU)

Episodium Simonis invenitur in Via Crucis, usu Christiano, cuius constituit quinta vel septima statio, id est pars Baiulationis Christi. Quousque Simon crucem tulerit in Evangeliis non legitur. Evangelium secundum Ioannem mentionem Simonis nullam habet.

Lybicae stirpis causa, secundum traditionem Christianam, primus sanctus niger habetur.

Secundum Irenaeum patrem ecclesiae, Basilides Alexandrinus Gnosticus haereticus docebat Simonem pro Iesu crucifixum esse, cum Iesu formam Simonis induisset et redisset (quae doctrina docetismus nuncupatur). Quod pro Iesu crucifixus sit alius, qui illi forma similis esset, etiam in Alcorano (Sura 4.157) legere possis.

Marcus DelCogliano  enumerat quinque genera quaestionum quas homines sapientes de Simone tractant: 
* num hic vir vere exstitit? 
* cuius phyles fuit?
* quam partem Simon agit in narrationibus evangeliorum (id est: si evangelia dramata sint, quid sit putandum de tali persona)?
* num discipulus Christi dignus imitationis fuit?
* quomodo potest fieri ut non discordent narrationes Evangeliorum Synopticorum et evangelii secundum Iohannem?  

## Origo
Cyrene fuit urbs in Libya a Graecis condita. Quam nonnulli Iudaei habitabant, teste Flavio Iosepho. Ricardus Westall opinatur Simonem civem Romanum fuisse, vel potius civem Romanum factum esse, cuius indicium sit nomen Romanum Rufi secundi filii. Alexandro autem, filio primogenito, nomen graecum esset quod pater, primo filio nato, nondum civitatem Romanam adeptus sit. Quod si ita est, milites iniuste "hunc angariaverunt ut tolleret crucem," nam qui civitate Romana donati erant ex angaria eximebantur, qua ex causa evangelista eventum omnino memorasset.

## Notae 
Categoria:Personae Novi Testamenti
Ludovicus Fredericus Cellarius

**Ludovicus Fridericus Cellarius**, vulgo *Ludwig Friedrich Keller* (natus Quittelsdorf in vico prope Albimontium die 25 Novembris 1745; mortuus Rudolphopoli die 22 Maii 1818), fuit theologus Germanicus.

## Vita 
Cum gymnasium Rudolphopolitanum frequentavisset in Universitate Ienensi studens factus est. Magistratu laureatus anno 1776, Wittenbergam petivit tamquam adiunctus in ordine philosophico universitaria. Die 19 Maii eiusdem anni, baccalaureatum theologicum nactus praelectiones philosophicas theologicasque habere coepit.

Anno autem 1777, eum diaconum Rudolphopolim vocaverunt ubi varia servitia implebat usque inaugurationem tamquam superintendens generalis (anno 1810) et seminarii theologici inspector. Notus factus est quoniam societatem contemporaneam omnibus in rebus attente observabat et commentariis donavit; scripta tam theologica quam philosophica quoque magni aestimabantur.

## Bibliographia 
* 

Categoria:Alumni Universitatis Ienensis
Categoria:Clerici Germaniae
Categoria:Professores Universitatis Wittenbergensis
Categoria:Theologi Germaniae
Publius Terentius Varro Atacinus

**Publius Terentius Varro Atacinus**, circa annum 82 a.C.n. Narbone in ripis Atacis fluminis natus et circa annum 35 a.C.n. Romae mortuus, fuit poeta Romanus. *Bellum Sequanicum*  carmen de bello Caesaris Gallico composuit et *Argonautica* Apollonii Rhodii Latine vertit. Ex *Argonauticis* Varronis Seneca versum citat:
Omnia noctis erant placida composta quiete.
Etiam carmina didactica componebat; *Chorographiam*, *Libros navales*, saturas et epigrammata. Epigramma Varronis est:
Marmoreo Licinus tumulo iacet, at Cato nullo,
&nbsp; &nbsp; &nbsp; Pompeius paruo: credimus esse deos?
Fragmenta Varronis in *Poetis Latinis minoribus* collecta sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Incolae Galliae
Categoria:Auctores Latini antiqui
Codex Bambergensis medicinalis 1

thumb|Codex Bambergensis medicinalis 1 vel "medicinale Laureshamense": f. 9r: conspectus collectionis
**Codex Bambergensis medicinalis 1**, recentius Theodisce *Lorscher Arzneibuch* ("medicinale Laureshamense") nuncupatus, est liber manuscriptus, anno circiter 785 compositus, qui varia opuscula medica et praesertim pharmacologica continet. In abbatia Laureshamensi factus, ibidem multa saecula servatus, codex hodie in bibliotheca publica Bambergensi comprehenditur. Sub memoria mundi apud UNESCO registratur.

## Continentur 
* *Defensio artis medicinae* ff. 1r-5r
* Versus seu carmina f. 5r
* *Initia medicinae* f. 6r
* Pseudo-Aristotelis *Problemata* ff. 6v-7v
* Scripta astrologica f. 8r
* *Antemballomena sive De succedaneis* ff. 8v-17r
* *Conspectus curationum capitulationibus V comprehensorum* ff. 9r-15r
* *Hermeneumata sive Glossarium pigmentorum vel herbarum* ff. 15v-17r
* *Epistula Vindiciani ad Pentadium* f. 17r
* *Curationes capitulationibus V comprehensae* ff. 17v-70v (recepta medicamentorum 482)
* Anthimi *De observatione ciborum* ff. 72r-75r 

## Bibliographia 
* Joel L. Gamble, "A Defense of the Carolingian "Defense of Medicine": Introduction, Translation, and Notes" in *Traditio* vol. 75 (2020)
* Gundolf Keil, ed., *Das Lorscher Arzneibuch*. 2 voll. Stutgardiae: Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft, 1989. ISBN 3-8047-1078-6 
* Gundolf Keil, Paul Schnitzer, edd., *Das „Lorscher Arzneibuch“ und die frühmittelalterliche Medizin. Verhandlungen des Medizinhistorischen Symposiums im September 1989 in Lorsch*. Laurissae: Verlag Laurissa, 1991

## Nexus externi 
* "Medicinale Laureshamense" (codex Bambergensis medicinalis 1): Catalogus et series imaginum alibi alibi

Categoria:Codices
Categoria:Bibliotheca Publica Bambergensis
Categoria:Scripta saeculo 8
Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Documenta Latina mediaevalia
Categoria:Memoria mundi
Domus Romanovia

[thumb|[Gryps rubeus est insigne gentis Romanoviae.]]
**Domus Romanovia** (Russice Дом Романовых) est gens nobilis (*bojarskij*) Russica, quae ab anno 1613 usque ad annum 1917 regnatrix Russiae domus fuit. 

## Domus Romanovia ante annum 1613 
Maiores Romanov a saeculo XIV, cum Andreas Kobyla (scilicet *Andreas Equa*, anno 1347 mortuus, Ioannis Bursae et Simeonis Superbi aulicus), vixisset, noti sunt, sed solum a saeculo XVI nomine gentilicio *Romanov* utuntur. Theodorus Koška (scilicet *Theodorus feles*) filius Kobylae fuit; eius filius Ioannes Koškin fuit, Ioannis Zacharias Koškin, Zachariae Georgius Koškin (*Jurij*). Georgii Romanus Zachar'in-Koškin. Filia Romani Anastasia Zachar'ina-Jur'eva Ioannis Severi uxor prima et carissima fuit. Theodorus Nicetae fratris Anastasiae filius, qui primus se *Romanov* (vel ''Romanov-Jur'ev'*) nominabat, patriarcha Moscuensis Philaretus factus est; Michael eius filius anno 1613 tzar electus est. 

Ab Andrea Kobyla et Theodoro Koška etiam permultae familiae nobiles originem ducunt, quorum *Lodygin, Konovnitsyn, Gorbunov, Kokorev, Obraztsov, Kolyčëv, Chludenev, Sterbeev, Nepljuev, Boborykin, Šeremetev, Goltjaev, Bezzubtsev'' nominandi sunt. Α Iacobo Koškin-Zachar'in, Zachariae filio altero et duce militum famoso, alia gens exstetit, ''Jakovle'v*, quorum et Alexander Herzen fuit.

## Domus regnatrix Romanovia 
Alexius Clementissimus filius Michaelis fuit; filii Alexii fuerunt Theodorus III, Ioannes V et Petrus Magnus; Sophia Alexii filia soror eorum. Anna imperatrix  Ioannis V filia fuit; Catharinae sororis eius filia Anna Leopoldi filia fuit, mater Ioannis VI. Elisabetha Petri et Catharinae I filia ultima Romanova genuina fuit.

## Domus Romanovia Holsatiensis Gottorpensis
Anna Petri filia, Elisabethae imperatricis soror, duci Holsatiae Slesvicensis Carolo Friderico nupsit, qui e domo Holsatiensi Gottorpensi (ramo domus Oldenburgensis) erat; qua de causa Romanovi posteriores interdum *Romanov Holsatienses Gottorpenses* nuncupantur. Carolo Friderico et Annae Petri filiae Petrus III filius fuit, cui Catharina II nupta est, quae Paulum imperatorem genuit. Alexander I et Nicolaus I filii Pauli fuerunt. Alexander II Nicolai I filius, Alexander III nepos, Nicolaus II pronepos fuerunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* De domo Romanov in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 
* Situs officialis gentis hodiernae  
* Situs domus imperatoriae 

Categoria:Historia Russiae
!
Sinus durae matris

sunt canales venosi inter endosteum et meninges durae matris intra spatium subarachnoidale locati. Ii venae non sunt, quia eis nec tunica media vasorum nec valvula venosa inveniuntur. Ex *duplicatura* constituti sunt. Hac de causa directio fluxuum sanguineus non fixe determinata est.

Munus sinuum est refluxum venosum ab cerebro versus venam iugularem internam et venam cavam superiorem et cor permittens.

Morbus periculosissimus est thrombosis sinuum durae matris.

## Contextus 
Energiae consumptio cerebri ceteris corporis organis altior est. Sanguine arterioso O2 et nutrimenta ad cerebri cellulas apposito, officium ibi servato, sanguis venosus denum CO2 et illuviem metabolicam illicat, usque ad pulmones, iecorem et renes, quo substantiae illicitae liberantur. Primum sanguis venosum per venulas tenues fluit, mox in sinus durae matris influit. Sinus durae matris vasīs arterialibus remoti sunt.

## Anatomia 
Loco et partibus cerebri servantibus dividuntur sinus in greges duo: *venarum cerebri superficialium* et *venarum cerebri profundarum*. 
Inveniuntur:
* Anterius 
** Sinus sphenoparietalis, par
** Sinus cavernosus, par
* In medio
** Sinus sagittalis superior, impar
** Sinus sagittalis inferior, impar
** Sinus rectus, impar
* Posterius
** Sinus occipitalis, impar
** Confluens sinuum, impar
* Lateraliter
** Sinus petrosus superior, par
** Sinus transversus, par
** Sinus petrosus inferior, par
** Sinus sigmoideus, par

## Pinacotheca 

Fasciculus:Gray sinusvenen.jpg

## Notae 
*Thrombosis

## Nexus externi 
* *neuroangio.org* de sinibus venosis cerebralibus 
* *radiopaedia.org* de sinibus venosis cerebralibus 

Categoria:Vasa sanguinea
Categoria:Venae
Anastasia Zachar'ina-Jur'eva

'''Anastasia Romani filia Zachar'ina-Jur'eva'* (Russice *Анастасия Романовна Захарьина-Юрьева*), anno 1530 vel 1532 nata et die 28 Iulii anno 1560 mortua, fuit uxor prima Ioannis Severi et Theodori I mater. Gentis, quae postea domus Romanov (scilicet *domus Romani filiorum'', a nomine patris Anastasiae) nominabatur, Anastasia erit.

## Vita
Patre iuveni anno 1543 mortuo Anastasia, duabus filiabus iunior, cum matre vixit  Ioannes rex anno 1547 factus 16 annos natus Anstasiam e multis pulchritudinis causa elegit. Regi virtutem et consilia bona suadebat, ut multi assentiantur; Anastasia mortua Ioannes ferocior et saevior quoque anno fiebar. Dicebatur mori veneno infecta, quod et investigatio reliquiarum Anastasiae anno 2000 facta probat; nam argenti vivi  multo plus, quam expectari posset, invenitur.

Sex liberos habuit, quorum plures mox mortui sunt. Ioannes Ioannis filius (1554—1581) et Theodorus I rex filii Anastasiae erant. Philaretus patriarcha Moscuensis, pater Michaelis regis, Anastasiae nepos fuit (fratris eius Nicetae filius).

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Reginae Moscoviae
Categoria:Romanov
Philaretus (patriarcha Moscuensis)

**Philaretus** (Russice Филарет), natus **Theodorus Nicetae filius Romanov** vel '''Romanov-Jur'ev''' circa annum 1553/4  et mortuus die 1 Octobris anno 1633, fuit patriarcha Moscuensis ab anno 1619 usque ad mortem. Michaelis regis pater. A Boriso Godunov in exilium et in monasterium est missus anno 1600. Ab anno 1611 usque ad annum 1619 captivus in Polonia manebat. Сum Moscuam revertisset, filio imperi consors erat.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Episcopi orthodoxi
Categoria:Patriarchae Moscuenses
Categoria:Romanov
Iob (patriarcha Moscuensis)

**Iob**, natus **Ioannes** circa annum 1525  et mortuus die 19 Iunii anno 1607, fuit primus patriarcha Moscuensis ab anno 1589 usque ad annum 1605, cum a Pseudodemetrio expulsus esset. 

[thumb|Omophorium Iob patriarchae (e Museo [Cremlinus (Moscua)|Cremlini Moscuensis]]
## Vita
Staritiae natus est et post exilium illuc revertit. In ludo litterarum apud monasterium Dormitionis Staritiense educatus, ibi et monachus ab anno 1556, annis 1569—1571 hegumenus huius monasterii. Episcopus Columnae et Kochirae anno 1581, Rostoviae anno 1586, metropolita Moscuensis eodem anno. Boriso Godunov regnante Hieremias II patriarcha Constantinopolitanus Iob primus patriarcha Moscuensis factus est. A Pseudodemetrio expulsus esset et in monasterium Staritiense missus; Basilio Suiscio regnante Moscuam visitavit,  sed aetate fessus patriarchae munus abnegavit, Startitiam revertit et mox mortuus est.

## Opera
Theodori I rege mortuo laudem eius composuit.

## Cultus
Anno 1989 ab Ecclesia Orthodoxa Russica canonizatus est. Memoria Iob 5 Aprilis  colitur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Episcopi orthodoxi
Categoria:Patriarchae Moscuenses
Categoria:Sancti
Hermogenes (patriarcha Moscuensis)

**Hermogenes**, natus **Hermolaus** circa annum 1525 et mortuus die 17 Februarii anno 1612, fuit patriarcha Moscuensis ab anno 1606 usque ad mortem (sed in carcere a 1 Maii anni 1605). 

## Vita
Casani in Monasterio Transfigurationis Casanensi educatus, presbyter factus est. Cum imago Dei genetricis Casanensis apparuisset, Hermogenes in transportatione eius in ecclesiam participavit. Anno 1587 uxore mortua in monasterium abit. Anno 1589 metropolita Casanensis factus est. Anno 1606 patriarcha electus est; primus Michaelem regem futurum indicavit. A Polonis captus et incarceratus fame mortuus est.

## Cultus
Anno 1913 canonizatus est. Hermogenis memoria 17 Februarii colitur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Episcopi orthodoxi
Categoria:Patriarchae Moscuenses
Categoria:Sancti
Kochira

**Kochira** (Russice *Кашира, Kašira*) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolarum 47&thinsp;392 habet anno 2020. In ripa dextra altiore Occae fluminis sita est (contra *Stupino* urbem in ripa dextra sitam) .

thumb|left|Kochirae despectus (Ecclesia cathedralis Dormitionis videtur)
## Historia
Kochira vetus in ripa laeva humiliore Occae sita erat. In testamento Ioannis Pulchri primo memorata est, qui Demetrio filio eam reliquit. Sed etiam anno 1355 episcopus Columnae etiam Kochirensis nominabatur. Ducatus Resaniensis primo Kochiram possidebat, sed ab anno 1483 Moscuensis. Anno 1618 Poloni Kochiram incenserant, et nova urbs in ripa altera Occae aedificabatur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Moscuensis
Categoria:Condita 1356
Tussilago

***Tussilago*** est genus plantarum herbacearum, familiae Asteracearum tribus Senecionearum. Ei attributus est status generalis a Carolo Linnaeo anno 1753. Genus monotypum est, nam hodie species unica *Tussilago farfara* includitur. Vere incipiente floret, antequam tussilaginis ipsius flores expanduntur.

## Descriptio
Rhizoma longum et ramificans habet; e radicibus caules duobus generibus crescunt, floriferi et vegetativi. Vere incipiente caules floriferi surgunt; haud alti, erecti, foliis parvis squamiformibis lanceolatis cooperti. Postea folia magna emittuntur, quorum pars inferior alba et tomentosa est, quasi farre oblita (unde et *farfara* nomen; *tussilago* de usu medico antiquo).

## Notae 
## Nexus externi 

Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Seuthes III

[thumb|Caput aëneum Seuthis III anno 2004 in sepulcro regali [Šipka inventum.]]
**Seuthes III** (Graece Σεύθης) (floruit 330-311 a.C.n.) fuit rex Odrysarum qui inter annos 330 a.C.n. et 311 a.C.n. fere regnavit.

## Biographia 
[thumb|[Nummus regni Odrysarum rege Seuthe III factus.]]
De primis annis vitae Seuthis III non scimus. Anno 346 a.C.n., magna pars Thraciae capta erat a Philippo II rege Macedoniae. Anno autem 336 a.C.n., Philippo mortuo, Thraces seditionem concitaverunt, sed Alexander, novus rex Macedoniae, brevi tempore seditionem vindicavit et Triballos, Syrmo duce, Getasque vicit. Anno 330 a.C.n. Seuthes, Alexandro in Persia pugnante, novam seditionem fecit cum Memnone, stratego Thraciae, sed anno 326 a.C.n., Antipater dux Macedonum eum vicit. Anno proximo, copiae Zopyri, successoris Antipatris, superatae sunt a Getis, et regnum Odrysarum civitas sui iuris factum est. Anno 323 a.C.n., Alexandro Magno mortuo, diadochus Lysimachus regem Thraciae se proclamavit, et saepe bellum contra Seuthem gessit usque ad annum 312/311 a.C.n., cum Lysimachus eum vinceret. Anno 320 a.C.n., Seuthes III Seuthopolim, novum caput regni Odrysarum, condidit. Anno 313 a.C.n., Antigono I in bello contra Lysimachum adiuvit.

Seuthes III bis uxorem duxit, et "Gonimase"  fortasse erat nomen uxoris secundae. Cotys II, filius Seuthis et primae uxoris, rex factus est post eius mortem.
[thumb|[Sepulcrum regis (*Goljama Kosmatka*) apud Seuthopolim situm.]]

## Fortuna 
thumb|Ensis regis Seuthis in sepulcro regali inventus.
Anno 2004 in Bulgaria (Thracia hodierna) apud urbem Kazanlak (antiquum Seuthopolim), sepulcrum regis (Bulgarice *Goljama Kosmatka*) inventum est a Georgio Kitov, archaeologo Bulgarico: in sepulcro caput aëneum Seuthis, ensis eius, et corona aurea erant. Hodie caput in Museo Archaeologico Nationale Serdicae exhibetur.

## Fontes antiqui 
* Arrianus, *Anabasis Alexandri*, I, 4,1.
* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica*, 18,14,204.

## Notae 
## Bibliographia 
* Dana, Dan, *Inscriptions*, in: J. Valeva et al. (eds.), *A Companion to Ancient Thrace*, Wiley, 2015.
* Delev, Peter, *Thrace from the Assassination of Kotys I to Koroupedion (360-281 BC)*, in: J. Valeva et al. (eds.), *A Companion to Ancient Thrace*, Wiley, 2015.
* Siegert, Heinz, *I Traci*, Mediolani, 1986.
* Tačeva, Margarita, *The Kings of Ancient Thrace. Book One,* Serdicae, 2006.
* Topalov, S., *The Odrysian Kingdom from the Late 5th to the Mid-4th C. B.C.,* Serdicae, 1994.
* Werner, Robert, in: W.-D. von Barloewen (ed.), *Abriss der Geschichte antiker Randkulturen*, Monaci, 1961.

## Nexus externi 
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 4 aut 3 a.C.n.
Categoria:Reges Thraciae
Categoria:Viri
Monasterium Dormitionis Staritiense

[thumb|Monasterium Dormitionis in ripa [Volgae]]
**Monasterium Dormitionis Staritiense** est monasterium Ecclesiae Orthodoxae Russicae in urbe Staritia situm et Dormitioni Dei genetricis dicatum.

## Historia
Anno 1110 a Tryphone et Nicandro monachis Laurae Kievocryptensis conditum est. Prope monasterium vicus et post urbs Staritia crescebat. Anno 1312 tempore belli ducatus Tueriensis et Moscoviae destructum est. Initio saeculi XVI iterum conditum est. Ab anno 1559 Iob ibi educatus hegumenus electus est, qui post patriarcha Moscuensis primus factus est. Saeculo XVII monasterium maxime florebat. 

## Nexus externi
* Situs proprius 
* Арсений (игумен),  *Историческое описание Старицкого Успенского монастыря*. Tueriae 1895. 

Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Tueriensis
Lacus Albus

thumb|Lacus Albus anno 2009
**Lacus Albus** (Russice *Белое озеро, Beloje ozero*) est lacus in regione Vologdensi Russiae. 1290 chm2 area lacus est. Scheksna flumen e lacu oritur. Bielozera urbs Russiae antiquissima in ripa lacus sita est.  Pars systematis aquarii Volgo-Baltici est.

Monasterium sancti Cyrilli Belozerense non in ripa lacus Albi situm est, ut saepe putatur, sed haud longe ab eo in ripa lacus Siveriani.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Lacus Russiae Europaeae
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Systema Rha fluminis
Scholona

**Scholona** (Russice *Шелонь*) est flumen in regionibus Pscoviensi et Novogardiensi Russiae. In paludinibus *Dedoviči* regionis Pscoviensis incipit, circiter 248 chm patet et in Ilmenum lacum per deltam magnam effunditur. Per silvam in maxima parte longitudinis aquas fert. Porchovia et ''Sol'zy'' urbes ad Scholonam flumen stant. Cataractas habet multas. 

Ab antiquitate Scholona pars itineris Lugensis a Novogardia in mare Balticum fuit: iter per Volchovam, Ilmenum, Scholonam, Mšagam (tributarium Scholonae), Kibam (tributarium Mšagae) et per tractum in Lugam flumen agebat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Pscoviensis
Categoria:Regio Novogardiensis
Categoria:Systema Nevae fluminis
Google (machina quaesitoria)

[thumb|[Logotypus societatis Google.]]
**Google** est machina quaesitoria a societate Google parata, quâ plus quam 3.5 milliarda perquisitionum cottidie fiunt, et cui sunt nonaginta duae centesimae partes quaesitoriae orbis terrarum mercaturae. Etiam est totius orbis situs interretialis quem homines saepissime adeunt.

Anno 1997 creata est a Laurentio Page, Sergio Brin et Scoto Hassan.

Explicatio frequentiae rerum per Google quaesitarum inclinationes oeconomicas, sociales, et salutares indicare potest. Data de frequentia rerum per Google quaesitarum  inveni possunt per Google Trends et praecipue Google Flu Trends cum eruptionibus influentiae et gradibus inopiae quaestus congruere videntur.

* Google Books
* Google Earth
* Google Maps
* Gmail
* Libri Googles
* YouTube
* Google Glass
* Google Science Fair

## Notae 
## Bibliographia 
* Barroso, Luiz Andre, Jeffrey Deaa, et Urs Hölzle. 2003. "Web Search for a Planet: The Google Cluster Architecture." *IEEE Micro* 23 (2): 22–28. .
* Milstein, Sarah, et Rael Dornfest. 2004. *Google: The Missing Manual.* O'Reilly. ISBN 0-596-00613-6.
* Schneider, Fritz, Nancy Blachman, et Eric Fredricksen. 2003. *How to Do Everything with Google.* McGraw-Hill Osborne Media. ISBN 0-07-223174-2.
* Sherman, Chris. 2005. *Google Power.* McGraw-Hill Osborne Media. ISBN 0-07-225787-3.

## Nexus externi 
* Google. De machina quaesitoria hodierna.
* Google! De machina anni 1997, apud *Internet Archive.*

Categoria:Condita 1997
Scheksna

**Scheksna** (Russice *Шексна, Šeksna*) est flumen in regionibus Vologdensi et Iaroslaviensi Russiae.  E lacu Albo in Bielozera urbe incipit. Per receptaculum aquae Scheksnense transit et in receptaculum aquae Piscarianum in Piscaria urbe effunditur. Calvaria (*Čerepovec*) urbs magna ad Scheksnam sita est. Sine receptaculis nunc sola 139 chm longitudinis habet (439 chm sunt longitudo prisca, receptaculis nondum constructis). Poschechonia est nomen antiquum locorum ad ripas Scheksnae sitorum.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Iaroslaviensis
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Systema Rha fluminis
Cyrillus Belozerensis

**Cyrillus Belozerensis** (Russice *Кирилл Белозерский*), natus Cosmas Moscuae anno 1337, mortuus anno 1427, est Ecclesiae Orthodoxae Russicae sanctus, monasterii Belozerensis conditor et rector.

## Vita
Piis et nobilibus parentibus natus litterarum studio et pietate a puero excelluit. Mortuis parentibus in monasterium Dormitionis Simonianum ad Theodorum, archimandritam eius et fundatorem abiit. A quo accepta tonsura cum nomine Cyrilli, seni Michaeli Smolenscensi Ecclesiae praefecto instituendus traditur. Tunc enituit vel maxime Cyrilli humilitas et oboedientia: non solum vilissima monasterii munera alacri animo obibat, sed etiam fatuus pro Christo fieri decrevit. Theodoro episcopo Rostoviae facto, archimandrita monasterii Simoniani factus erat, sed mox hoc munus reliquit et in cellam se inclusit. Ibi caelitus vocem Dei genetricis audivit, quae eum ad Album lacum proficisci iuberet. Cum Theraponte hos locos profectus, haud longe a lacu Albo attegiam sibi anno 1397 effodit. Primo solus in silva manebat (nam Therapon alio loco monasterium Therapontis dictum condidit), postea monachi ad eum congredebantur. Ordo monasterii Cyrilli severus erat. Epistolae Cyrilli ad filios Demetrii Tanaitici et praecepta aliquot nota sunt.

## Cultus
Anno 1547 canonizatus est. Memoria sancti Cyrilli 9 Iunii colitur.

## Notae
## Nexus externi
* Vita Cyrilli 
* Opera Cyrilli  

Categoria:Sancti
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Gerardus Mello Mourao

**Gerardus Mello Mourao** (Siarensis, 8 Ianuarii 1917; Urbs Fluminensis, 9 Martii 2007) fuit poëta epico brasiliensis more modernismi.

## Praemia 
* *Prêmio Jabuti*
* *Prêmio Mário de Andrade *
* *Guilda Órfica*

## Opera 
* *Poesia do homem só *(Urbe Fluminensi: Ariel Editora, 1938)
* *Mustafá Kemel* (1938)
* *Do Destino do Espírito *(1941)
* *Argentina*(1942)
* *Cabo das Tormentas* (Edic̜ões do Atril, 1950)
* *Três Pavanas *(Paulopoli: GRD, 1961)
* *O país dos Mourões *(Paulopoli: GRD, 1963)
* *Le Valet de pique*, (Parisiis Collection Du monde entier, Gallimard. ISBN 207024363X
* *Pikbube. Roman*. (Hamburgum Aus dem Portugiesischen von Curt Meyer-Clason. Mit einem Nachwort von Goffredo Jommi. (= Rowohlt Paperback; 24). Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1963.
* *Dossiê da destruição* (Paulopoli: GRD, 1966)
* *Frei e Chile num continente ocupado *(Urbe Fluminensi: Tempo Brasileiro, 1966)
* *Peripécia de Gerardo* (Paulopoli: Paz e Terra, 1972) [Prêmio Mário de Andrade de 1972]
* *Rastro de Apolo* (Paulopoli: GRD, 1977)
* *O Canto de Amor e Morte do Porta-estandarte Cristóvão Rilke *[tradução] (1977)
* *Pierro della Francesca ou as Vizinhas Chilenas: Contos* (Paulopoli: GRD, 1979)
* *Os Peãs *(Urbe Fluminensi: Record, 1982)
* *A invenção do saber *(Paulopoli: Paz e Terra, 1983)
* *O Valete de espadas *(Urbe Fluminensi: Guanabara, 1986)
* *O Poema, de Parmênides *[tradução] (*in *Caderno Lilás, Secretaria de Cultura da Prefeitura do Urbe Fluminensi: Caderno Rio-Arte. Ano 2, nr. 5, 1986)
* *Suzana-3 - Elegia e inventário* (Paulopoli: GRD, 1994)
* *Invenção do Mar: Carmen sæculare* (Urbe Fluminensi: Record, 1997) Prêmio Jabuti de 1999
* *Cânon & fuga* (Urbe Fluminensi: Record, 1999)
* *Um Senador de Pernambuco: Breve Memória de Antônio de Barros Carvalho* (Urbe Fluminensi: Topbooks, 1999)
* *O Bêbado de Deus* (Paulopoli: Green Forest do Brasil, 2000)
* *Os Olhos do Gato & O Retoque Inacabado *(2002)
* *O sagrado e o profano *(Florianópolis: Museu/Arquivo da Poesia Manuscrita, 2002)
* *Algumas Partituras* (Urbe Fluminensi: Topbooks, 2002)
* *O Nome de Deus* [operă postumă] (în: *Confraria 2 anos*, 2007)

## Notae 
## Bibliographia 
* "LIRA, José Luís", "A saga de Gerardo: um Mello Mourão." Sobral: Ed. UVA (2007).
* "Cantos à comunidade ausente: a tradição épica em Os peãs, de Gerardo Mello Mourão". Universidade de São Paulo.
* "A Saga de Gerardo: um Mello Mourão", de José Luís Lira, Edições Universidade Estadual Vale do Acaraú, Sobral (CE), 2007.
* "Breve Memória Crítica da obra de Gerardo Mello Mourão" (São Paulo: GRD 1996).
* "Aspectos literários populares e * eruditos na epopeia O país dos Mourões do escritor cearense Gerardo Mello Mourão." MOSAICO 18.1 (2020).
* "A POESIA ÉPICA DE GERARDO MELLO MOURÃO". Universidade Federal de Goiás, 2007.

Categoria:Nati 1917
Categoria:Mortui 2007
Categoria:Poetae Brasiliae
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Auctores Lusitanici
Categoria:Scriptores Brasiliae
Monasterium Belozerense

thumb|Monasterii Belozerensis photographema de tetrahelicoptero factum
**Monasterium sancti Cyrilli Belozerense** (Russice *Кири́лло-Белозе́рский монастырь*) est  monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae a sancto Cyrillo Belozerensi conditum anno 1397 in ripa lacus Siveriani (*Siverskoje*) haud longe a lacu Albo. Nunc Cyrillopolis (*Kirillov*) urbs regionis Vologdensis circa monasterium sita est.

Euphrosynus hieromonachus  editor et Nilus Sorensis monasterii Belozerensis alumni fuerunt.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Constituta 1397
Laura Kievocryptensis

thumb|Laurae Kievocryptensis despectus
**Laura Sanctae Dormitionis Kievocryptensis** vel **Kievo-Pečerensis** (Ucrainice *Свято-Успенська Києво-Печерська лавра*) est  monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae vetustissimum et maximum conditum anno 1051 a beato Antonio Cryptensi Kioviae.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Ucrainae
Categoria:Kiovia
Categoria:Aedificia Ucrainae
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Ucraina
Monasterium Pscovocryptense

**Monasterium sanctae Dormitionis Pscovocryptense** (vel *... Pscoviense Pečerense*; Russice *Свя́то-Успе́нский Пско́во-Пече́рский монасты́рь*) est  monasterium clarissimum Ecclesiae Russicae orthodoxae in Petzuria urbe, anno 1473 a sancto Iona conditum, in *Monte Sancto*, speluncis abundante.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Russiae
Categoria:Regio Pscoviensis
Počaiovia

**Počaiovia** (Ucrainice *Почаїв - Potchaïv*) est urbs regionis Tarnopolitanae Ucrainae. 7737 incolas anno 2020 habuit. Ab anno 1450 nota est. Laura Počaioviensis in urbe sita est.

thumb|left|**Počaiovia** et laura Počaioviensis
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Regio Tarnopolitana
Laura Počaioviensis

thumb|Laurae Počaioviensis despectus
**Laura Sanctae Dormitionis Počaioviensis** (Ucrainice *Свято-Успенська Почаївська лавра*) est  monasterium Ecclesiae Russicae orthodoxae clarissimum Počaioviae regionis Tarnopolitanae Ucrainae situm. Anno 1240 a monachis laurae Kievocryptensis, quos Mongoli expulerant, conditam esse creditur, sed in annalibus primo anno 1527 memoratur  Sanctus Iob Počaioviensis archimandrita laurae notissimus erat.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Monasteria Ucrainae
Categoria:Regio Tarnopolitana
Besa

thumb|Besa Denderae sculptus.
**Besa** fuit deus Aegyptius antiquus foci domestici. Nanus aspectu scurrili et hilari erat, iam a quinto decimo saeculo notus et in amuletis apotropaïcis saepe figuratus. Saltatione et musica gaudebat. Diu deus minor mansit donec Ptolemaïco tempore magno favore populari frueretur.

Abydi in septentrionali Thebaïdis parte eius praeclarum oraculum quarto saeculo post Christum adhuc frequentabatur et Constantius II qui legem divinationem vetantem tulerat multos homines  a notario Paulo maiestatis accusatos quod illum deum consuluissent perdidit.
## Notae 
Categoria:Dei Aegyptii
## Plura legere si cupis 
*Léon Heuzey, "Sur quelques représentations du dieu grotesque appelé Bès par les Égyptiens", ''Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1879ː 140-149
**"Papposilène et le dieu Bès" , *Bulletin de Correspondance Hellénique*, 1884ː 161-167
* Chahira Kozma, "Dwarfs in ancient Egypt", *American Journal of Medical Genetics. Part A'', 2006ː 303-311 
* Jean Leclant, "À propos d'une terre cuite de Bès à l'oryx", ''Collection de l'Institut des Sciences et Techniques de l'Antiquité*, 1984ː 409-419
* Felix Régnault, "Le Dieu Egyptien Bès était myxœdémateux", *Bulletins et Mémoires de la Société d'Anthropologie de Paris'', 1897ː 434-439
* P.A. Vassal, "La physio-pathologie dans le panthéon égyptien : les dieux Bès et Phtah, le nain et l'embryon". ''Bulletins et Mémoires de la Société d'Anthropologie de Paris'', 1956ː 168-181
Maluscha

**Maluscha Lubecensis** (Russice Малуша Любечанка) fuit Vladimiri Magni mater. Sanctae Helgae ancilla et procuratrix, a Sventoslao filium circa annum 960 genuit, quamvis uxor legitima non fuit. Quid sit *Lubecensis* in nomine Maluschae, haud satis clarum est; verisimilius est, ut incola *Lubeč* prope Czernihoviam Maluscha fuit, cum interdum viri docti et de Lubeca cogitabant. Dobrynia dux militum Vladimiri amicus et socius Maluschae frater fuit.

## Notae
## Bibliographia
* Д. И. Прозоровский. О родстве св. Владимира по матери. — Записки Императорской Академии наук, т. V, кн. I. Petropoli 1864. 
* И. И. Срезневский. О Малуше, милостнице в. к. Ольги, матери к. Владимира. — Записки Императорской Академии наук, с. 33. 

Categoria:Mariti ducum civitatum
Categoria:Ruthenia
Dobrynia Nicetae filius

thumb|Dobryniae Anastasia Mikulae filia obviam venit (ex editione collectionis Cyrilli *Kirschae* Danilov anni 1894 factae)
**Dobrynia Nicetae filius** (Russice Добрыня Никитич) est bylinarum Russicarum persona, *bohatirus*. Dobrynia Vladimiri Magni *vaivoda* Dobryniae Nicetae filii prototypus esse videtur. Tres *bohatiri* fortissimi saepe una memorantur et figurantur; hi sunt Elias Muromensis, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius. Urbanitate notus erat et duodecim linguas sciebat, quarum una lingua avium erat.

Sex vel septem fabulae de Dobrynia notae sunt: pugna eius contra draconem *Zmej Gorynytch* (*Anguem Ardoris filium*), contra Eliam Muromensem et Danubium Ioannis filium, de uxore Dobryniae Anastasia Mikulae filia, de *Marinka* malefica, quae in urum Dobryniam mutavit, aliaeque. Cum Danubio Ioannis filio sponsam Vladimiro Soli Praeclaro inveniunt.

De nuptiis Dobryniae diversis modis fabula narratur; vel cum primo Anastasiam in agros vidisset, alterum *bohatirum* se vidisse credidit, sed vis quaedam eum a pugna abstinuit. Vel certamen Dobrynia inceperat et faciliter ab Anastasia victus est, quae eum crinibus cepit et in cruminam sibi posuit. Postea cogitabat: "Quemnam in cruminam posui? Spectandum est: si mihi placuerit, nubar ei". Dobrynia Anastasiae placuit et uxor eius facta est.

## Notae
## Nexus externi
* De Dobrynia Nicetae filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Personae bylinarum
Aurantium flumen

**Aurantium flumen** (Africanice et Nederlandice *Oranjerivier*) est magnum flumen in Africa Austrina, maximum flumen intra fines Africae Australis. Ex montibus Draconis Lesothi oriens, per Caput boreale provinciam Africae Australis fluit, ubi aquae cadentes clarae *Augrabis* in Aurantio patent; post in angustiis saxosis per confinium Africae Australis et Namibiae fluit, atque in Oceanum Atlanticum ad oppidum Sinum Alexandri postremo effunditur. Vaal est accola fluminis Aurantii maximus.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Africae Australis
Categoria:Lesothum
Categoria:Flumina Namibiae
!
Aurantium (discretiva)

* Aurantium arbor est fructifera
* Aurantium flumen est Africae Australis

## Nexus interni
* Aurantius, color
Elias Muromensis

[thumb|Eliae Muromensis res gestae (''* anni 1868); — Elias iuvenis stare non potuerat, donec senex ignotus aqua eum curavit (in laeva parte) — Elias Lusciniam Latronem supra arborem sedentem occidit (in media parte) — Elias principem Saracenum ad [Czernihoviam vincit (in superiore parte) — Elias, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius *Guniam* invalidum inveniunt (in parte inferiore) — Elias *Idolišče* (*Idolon magnum*), heroem paganum, pileo 2000 libris ponderis occidit (in parte dextra)]]
**Elias Ioannis filius Muromensis** (Russice Илья Муромец) est bylinarum Russicarum persona saepissime laudata, *bohatirus* primus et famosissimus. Vici *Karačaravo* terrae Muromensis incola fuit, ubi triginta tres annos supra fornacem iacuerat antequam experrectus periculis gestisque nobilibus obviam ivit. Lusciniam Latronem primo occidit et Kioviam ad Vladimirum Solem Praeclarum (ut Vladimirus Magnus in bylinis nominatur) venit, ubi miles eius primus factus est. Tres *bohatiri* fortissimi saepe una memorantur et figurantur; hi sunt Elias, qui eorum fortissimus est, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius.

[thumb|left|Elias, *[Sviatogor* dormiens et Sviatogoris uxor (Ioannis Bilibin opus)]]
## Notae
## Nexus externi
* De Elia Muromensi in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 

Categoria:Personae bylinarum
Nilus Albus

[thumb|Nilus Albus in [Sudania.]]
**Nilus Albus** est Nili fluminis pars, sensu stricto a confluentia cum Bahr el Ghazal fluvio usque ad confluentiam cum Nilo Caeruleo, ubi urbs Khartumensis sita est. Interdum putabatur Nilus e duobus fluminibus oriri, e Nilo Albo et Nilo Caeruleo; hodie autem Nilus et Nilus Albus flumen unum habentur.

Longitudo Nili Albi 957 chiliometra; area, qua aqua colligitur, 1059 milia chiliometra quadrata est. Nilus Albus de argilla alba aquis dissoluta flumen videtur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Nilus
Angaria

**Angaria**  (Graece ἀγγαρεία) "est dictio Persica a Graecis passim recepta, ut Suidas docet. Ἄγγαροι enim apud Persas dicebantur qui regi inserviebant in perferendis huc illuc nuntiis et bajulandis oneribus. Hinc *angaria* significat officium et servitutem quam praestare coguntur subditi principi in perferendis vel litteris vel oneribus vel legatis ipsis aut nuntiis sive equo sive navi sive ipsis hominibus uti velint; sed praesertim si hominibus."

Aetate Medievali, secundum Du Cange, angaria 
* est "praestatio iumentorum, plaustrorum vel navigiorum"
* sunt "onera agris aut personis imposita"
* aliquando sumitur pro veredorum statione, in quam divertunt cursores publici, et ubi mutant equos
* vel etiam, lato sensu, "quaelibet vexatio, iniuria, animi anxietas"

Hodierni Graeci *αγγαρεία* appellant quodcumque officium invite factum.

## Notae 
Categoria:Cursus publicus
Categoria:Ius Romanum
Kassai

**Kassai** (Lusitane *Rio Cassai*, Francogallice *Kasaï*) est magnum flumen in Africa Media, Congo fluminis accola sinister. Inferior fluminis pars **Kwa** nuncupatur.

Ex plainitie elata in regione Lundana Angoliae oritur. Per confinium Angoliae et rei publicae democraticae Congensis trans iungalam fluit, et in re publica democratica Congensi prope Kinshasam urbem in Congo effunditur. Circiter 2000 chiliometra longum patet. Aquae cadentes Mayi Munene in Kassai flumine sitae sunt.

## Exploratio
Henricus Morton Stanley confluentiam die 9 Martii 1877 attigens, flumen Nkutu appellavit, "flumen validum et altum," quod agnovit ex Kwango Davidis Livingstone oriri.

## Amnes in alium influentes
Praecipui Kassai amnes in alium influentes adverso flumine a confluentia cum Congo:
* Fimi (dextra)
* Kwilu/Kwango (laeva)
* Loange (dextra)
* Sankuru (dextra) 
* Lulua (dextra)

## Notae 
## Bibliographia
* Broadhead, Susan. 1992. *Historical dictionary of Angola.* Metuchen Novae Caesareae: Scarecrow Press. ISBN 0585070091.
* Stanley, H. M. 1899. *Through the Dark Continent.* Londinii: G. Newnes. ISBN 0486256677 (vol. 1), ISBN 0486256685 (vol. 2).

## Nexus externi 
Categoria:Flumina rei publicae democraticae Congensis
Categoria:Flumina Angoliae
Categoria:Systema Congi fluminis
Lacus Kukunor

[thumb|Una ex [insula|insulis avium prope lacum Kukunor]]
**Lacus Kukunor** vel **lacus Qinghai** est maximus lacus in Sinis, lacus salsus in provinciae Qinghaiensi rei publicae popularis Sinarum. 

## De nomine
*Kukunor* nomen de Mongolico *Хөх нуур (Khekh nuur)* derivatum est, *Qinghai* de Sinico 青海, *Qinghai hu*; Thibetane lacus མཚོ་སྔོན་པོ་, *Mtsho Sngon-po* appellatur, et omnia tria nomina *mare Callainum* vel *lacum Callainum* significant.
[thumb|Tabula [saeculum 17|saeculi septimi decimi, in qua flumen Flavum e Kukunore fluit]]

## Descriptio
Lacus in planitie elata Kukunorensi situs est, ubi viginti tria flumina in Kukunor inflluunt, quorum maximum *Bùhā Hé* delta magnum facit. Nullum flumen aquas Kukunoris aufert et salsus lacus est (quamvis chartographi Europaei saeculo XVII putabant flumen Flavum e Kukunore oriri).

Area lacus 4200 chiliometrorum quadratorum est, altitudo maxima 38 meta. Aequor Kukunoris 3205 metra supra aequor maris est.

## Exploratio
Nicolaus Przewalski anno 1872 lacum visitavit.

## Notae
## Bibliographia
* Buffetrille, Katia. 1994. "The Blue Lake of Amdo and Its Island: Legends and Pilgrimage Guide." *The Tibet Journal* 19 (Hiems).
* Gruschke, Andreas. 2001. "The Realm of Sacred Lake Kokonor." ''The Cultural Monuments of Tibet's Outer Provinces, Vol. I: The Qinghai Part of Amdo.'' Bangkok: White Lotus Press. ISBN 974-7534-59-2 .

## Nexus externi
Categoria:Lacus Sericae
Categoria:Lacus salsi
Categoria:Qinghai
Benue

**Benue** (Francogallice *la Bénoué*) est magnum flumen in Africa Occidentali, Nigri fluminis accola sinister maximus. Ex planitie elevata in Cammarunia oritur et circiter 1400 chiliometra patet, trans savanas fluens, et Lokoja in urbe Nigeriana in Nigrum flumen effunditur. Makurdi et Ibi urbes ad ripas Benue insigniter iacent.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Cameroniae
Categoria:Flumina Nigeriae
Categoria:Systema Nigri fluminis
Dobrynia

**Dobrynia** (Russice Добрыня) fuit dux exercitus Vladimiri Magni, avunculus eius (matris eius Maluschae frater), Novogardiae consularis. 

Dobrynia effecit, ut Vladimiro Sventoslaus Novogardiam anno 970 daret; idem expeditionem contra Iaropolcum et Polotiam anno 978 Vladimiro suasit necnon Rognedae violentiam, quae sororem Dobryniae Maluscham obiurgavisset. Consularis Novogardiae a Vladimiro factus, primo Peruni effigiem ibi statuit, post baptizavit Novogardienses *gladio*, ut ''* dicunt.

Dobryniae fama in carmina epica de Dobrynia Nicetae filio transformata esse videtur.

## Notae
## Bibliographia
* De Dobrynia in *Encyclopaedia biographica* 
* De Dobrynia in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 

Categoria:Novogardia Magna
Categoria:Ruthenia
Categoria:Ductores exercitus