open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ioannes Lerius

**Ioannes Lerius** Burgundus seu vulgo *Jean de Léry* (in vico Lamargelle natus anno circiter 1536; mortuus anno fere 1613 apud L'Isle pagi Valdensis) fuit pastor ecclesiae Reformatae. Peregrinatione in Brasiliam anno 1556 iussu Ioanne Calvino facta commentaria scripsit de illa regione et de colonia a protestantibus Francicis ibi deducta.

## Opera 
* 1574 : ''L'histoire mémorable du siège et de la famine de Sancerre*
* 1578 : *Histoire d'un voyage fait en la terre du Brésil*

## Bibliographia 
* Adam Asher Duker, "The Protestant Israelites of Sancerre: Jean de Léry and the Confessional Demarcation of Cannibalism" in *Journal of Early Modern History'' vol. 18 (2014) pp. 255–286 Epitome
* Michel Jeanneret, "Léry et Thevet: comment parler d'un monde nouveau?" in *Mélanges à la mémoire de Franco Simone IV: Tradition et originalité dans la création littéraire* (Genavae: Slatkine, 1984) pp. 227-245
* Véronique Larcade, "Jean de Léry au siège de Sancerre" in ''Histoire d'un voyage en la terre du Brésil. Journée d'études Jean de Léry, Centre Montaigne, Université Michel de Montaigne-Bordeaux III* (Pessac, 2000) pp. 49-87
* Frank Lestringant, *Le Huguenot et le sauvage*. Lutetiae: Aux Amateurs du livre, 1990
* Frank Lestringant, *Jean de Léry ou l'invention du sauvage: essai sur l'histoire d'un voyage faict en la terre du Brésil*. Lutetiae: Honoré Champion, 2005
* Estelle Plaisant-Soler, "La réflexion de Jean de Léry sur la nudité des femmes sauvages" in *La Page des lettres* (23 Iunii 2006)

## Nexus externi 
* "Jean de Léry (1536-1613)" apud *Philo-Lettres''
* "Jean de Léry": pagina olim apud situm universitatis Virginianae edita

Categoria:Nati saeculo 16
Categoria:Mortui saeculo 17
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Pastores reformati
Categoria:Scriptores itinerum
Categoria:Autobiographi
Categoria:Scriptores Helvetiae
Ioannes Montagu (comes Sandvicensis)

**Ioannes Montagu, comes IV Sandvicensis,** Anglice *John Montagu, fourth Earl of Sandwich* (natus die 13 Novembris 1718, mortuus die 30 Aprilis 1792) fuit nobilis Anglicus e cuius nomine illud pastillum fartum multis linguis vernacularibus *sandwich* appellatur. Titulus nobilitatis ad oppidum *Sandwich* (portus Ammonis seu "Sabulovicum") pertinet. Traditur ipse aleam ludere tam amavisse ut olim, ne ludus interrumperetur, postulavit ut panis et caro sibi afferentur, illasque simul edere solebat. Auctor huius famae est Petrus Ioannes Grosley, viator et scriptor, qui eam in *Londres* libro attigit.

## Notae 
## Nexus externi 
*"Ioannes Montagu, undecimus comes Sandvicensis," *Peers: U.K. Peerage News & Features* (1985).

Categoria:Nobiles Angliae
Categoria:Nati 1718
Categoria:Mortui 1792
Trauma craniocephalicum

[thumb|[scanner radiis X operans|Tomographia radiis X operante imago (CT): haematoma subduralum (sanguis sub dura matre cerebri) cum linea mediana loco suo mota.]]
**Trauma craniocephalicum** est cerebri vulnus apertus sive clausus (cum dura mater cerebri intacta) vi externa causa. 

Diagnosis traumatis craniocephalici scanner radiis X operans (CT) necesse est. Traumata craniocephalica inter *lente*, *mediograviter* et *graviter* dividuntur et Scalae Comae Glasguensi (GCS) sequitur.
Classificatio vetustior est inter *commotionem* cerebri et *contusionem* et *compressionem*.

## Notae 
* Neurochirurgia
Categoria:Medicina
Circulus Oldenburgum

300px|right|Communia in circulo Oldenburgensi
**Circulus Oldenburgum** (Germanice *Landkreis Oldenburg*), pars Saxoniae Inferioris, anno 1939 conditus est et finibus mutatis ad diem hodiernum exstat.

## De rebus gestis 
Ager circuli partim ad Ducatum Oldenburgensem, partim Episcopatum Bremensem et ab anno 1648 ad Sueciam pertinuit. Anno 1805 cum toto Ducatu a copiis Francicis occupatum est. Ab anno 1810 ad 1813 ad Franciam pertinuit. Tum Ducatus Oldenburgensis restitutus est. Circulus Oldenburgum anno 1939 conditus est. Ab anno 1946 circulus ad Saxoniam Inferiorem pertinet et anno 1977 fines hodiernas accipit. Administratio circuli primo Oldenburgi fuit, ab anno autem 1988 in Wildeshausen est.

## Communia circuli 
Haec sunt communia huius circuli, quae partim ad commune generale Harpstedt coniuncta sunt:

* Dötlingen (6.212 incolae)
* Ganderkesee (30.943)
* Großenkneten (15.208)
* Hatten (13.986)
* Hude (16.166)
* Wardenburg (15.804)
* Wildeshausen, caput circuli (19.390)

* Harpstedt commune generale (10.899)
** Beckeln (789)
** Colnrade (785)
** Dünsen (1187)
** Groß Ippener (1016)
** Harpstedt (4682)
** Kirchseelte (1176)
** Prinzhöfte (691)
** Winkelsett (573)

* Index circulorum et liberarum urbium Saxoniae Inferioris

## Nexus externi 
* Pagina officialis

## Notae 
Categoria:Circuli terrae Saxoniae Inferioris
Categoria:Constituta 1939
Finis

**Finis** est limes, terminus, extremitas locorum. Sensu latiore, fines sunt ipsa regio, qua certis finibus continetur; vel terminus, extremitas in unaquaque re, exitus, exempli gratia, finis belli vel finis vitae. Finis etiam potest esse:

* Fines, commune Francicum
* Ad Fines (discretiva)
* Finis Terrae (discretiva)
* Filacum, sive Finis Laci, commune Italicum
* Fenegrorium, sive Finis Agrorum, commune Italicum
* Fines Canadae et Civitatum Foederatarum
* Fines Helvetiorum
* Fines consanguinitatis

## Notae
Monoaminorum oxidasis

**L-monoaminorum oxydases** (**MAO**) (Numerus EC: 1.4.3.4) est familia enzymorum quae monoaminorum oxidationi favent. Monoamini oxydases in mitochondriorum membranis externis inveniuntur. In corpore humani adhuc duae formae exstiterunt (MAO-A et MAO-B). Enzymum de Maria Bernheim in iecore primo nomine tyramini oxidasis descripta est.

## Isoenzymi 
In hominibus duo, isoenzymi, subtypi noti sunt: Monoaminorum oxidasis A (MAO-A) et monoaminorum oxidasis B (MAO-B). Structura genorum utriusque isoenzymi similia est: Ambobus 15 exona sunt, et relatio inter exona et introna aeque distributa. Et MAO-A et MAO-B in neuronibus astrocytis cerebri inveniuntur. 

### Monoaminorum oxidasis A (MAO-A) 
Nomen geni subtypi A *MAOA* nominatur et in chromosomate X locatum est. In cerebro humano MAO-A imprimis in neuronibus abunde catecholalminorum velut in loco caeruleo et formatione reticulari locatum est. Distributum MAO-A est etiam in iecore, cellulis endothelialibus pulmonum, tractu gastrointestinali atque placenta.

### Monoaminorum oxidasis B (MAO-B) 
Nomen geni subtypi B *MAOB* nominatur. Genum MAOB quoque in chromosomate X, ut genum *MAOA*, locatum est. In cerebro humano MAO-B praecipue in cellulis nervorum systematis serotonergici atque nucleis raphes (et dorsalibus et medianis) inventum est. Enzymum MAO-B in thrombocytis quoque exprimuntur.

## MAO inhibitores 
Medicamenta enzymum impediens sunt, per exemplum: Moclobemidum ( inhibitor MAO-A, substantia antidepressiva), Selegelinum et Rasagilinum (inhibitor MAO-B, morbus Parkinson)

### Historia 
Creatio inhibitorum MAO ab annis 1950 coepit, cum inventione tuberculostatici primum cogitati isoniazidi, quod effectus *antidepressivos* ostendebat. Illo in tempore autem inhibitio modum isoformae A momentum habuit, at paulo post effectus adversarii ut capitis dolor, arrhythmiae cardiales, hypertensio arterialis percipiebantur, imprimis una cum consumptione generum quorumque caseorum. Ab annis 1960 investigationes inhibitorum isoformae B, quae intra systema nervosum centrale enzymum catabolicum degragationem neurotransmissoris dopamini agit, quoque fabricationem novorum medicamentorum in *morbo Parkinson* tractando dabant.

## Notae 
* Morbus Parkinson
* Depressio

Categoria:Oxidases
Chyler Leigh

**Chyler Leigh** (nata Carolini in urbe Carolinae Septentrionalis die 10 Aprilis 1982) est actrix, cantrix, et ostentatrix Americana.

## Nexus externi 
* 
* Chyler Leigh Twitter
* Chyler Leigh Instagram

Categoria:Nati 1982
Categoria:Homines vivi
Categoria:Mulieres
Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Actores televisifici Civitatum Foederatarum
Categoria:Cantores Civitatum Foederatarum
Categoria:Ostentatores
Periculum

[thumb|[Punctum exclamationis in triangulo, signum periculi]]
[thumb|[Calvaria et ossa decussata, signum veneni]]
**Periculum** est condicio qua damnum vel iniuria fieri potest, fere idem significans ac discrimen.

Aestimatio periculi magni momenti est in industria, salute publica, aliisque partibus societatis humanae. Res publicae saepe legibus certa pericula deminuere conantur. Exempli gratia, in Civitatibus Foederatis Occupational Safety and Health Administration (administratio securitatis et salutis laboris) condiciones in officinis moderatur et varia pericula describit, quae comprehendunt pericula salutis (materies toxicas, carcinogena, etc.) et pericula physica (materies disposivas, inflammabiles, etc.).

* Fuga
* Periculum morale
* Periculum (ludus)
* Calamitas
* Temeritas
* Timor

## Notae 
Categoria:Salus
Novalis (discretiva)

**Novalis** potest esse:
* Novalis, *Georg Philipp Friedrich von Hardenberg*, scriptor Theodiscus
* Novalis (Italia), commune Italicum

* Novalicium (discretiva)
Alanus Petrus Cayetano

**Alanus Petrus Cayetano**, vulgo plene *Alan Peter Schramm Cayetano* (in oppido Taguig natus die 28 Octobris 1970) est politicus Philippinarum. 

Alumnus universitatis Philippinarum et scholae iuridicae Athenaei Manilensis, Cayetano e familia politicorum ortus est, patre senatore, sorore natu maiore olim senatrice hodieque legata populi; uxor etenim praefecta urbi natali meret. Ipse legatus populi a die 30 Iunii 1998, deinde senator est a die 30 Iunii 2007. Dux minoritatis senatoriae die 26 Iulii 2010 atque dux maioritatis die 23 Iulii 2013 factus est. Candidatus est ad officium praesidis vicarii anno 2016, malo successu, collegá nihilominus Roderico Duterte, qui officium praesidis petiverat, victore. A quo die 10 Maii 2017 Cayetano ad munus secretarii rerum externarum convocatus est, loco ad interim tento a Perfecto Yasay et Henrico Manalo.

## Bibliographia 
* Rome Jorge, "Sen. Pia Cayetano: the independent" in *Sunday Times* (Manila) (12 Aprilis 2009) [de sorore et familia]

## Nexus externi 
* "Senator Alan Peter "Compañero" S. Cayetano" pagina olim a senatu Philippinarum divulgata
* Eimor P. Santos, "Duterte appoints Cayetano as DFA chief" (10 Maii 2017) apud *CNN Philippines*

Categoria:Nati 1970
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Philippinarum
Categoria:Alumni Universitatis Philippinarum
Categoria:Alumni Athenaei Manilensis
Commonitorium Vincentii Lerinensis

Vincentius Lerinensis anno 434 scripsit **Commonitorium** theologicum. Ipse ut auctorem nominavit quiddam "Peregrinum". Vincentius in hoc commonitorio principia traditionis doctrinae Ecclesiae Catholicae Romanae descripsit. 

In capite primo quaerit "quonam modo possim certa quadam et quasi generali ac regulari via Catholicae Fidei veritatem ab haeriticae pravitatis falsitate discernere, ...".

In capite tertio ad hanc quaestionem: "In ipsa item catholica ecclesia magnopere curandum est, ut id teneamus, quod ubique, quod semper, quod ab omnibus creditum est. Hoc est etenim vere proprieque catholicum; quod ipsa vis nominis ratioque declarat, quae omnia fere universaliter comprehendit." (II.3)

In capitulis XXVIII et XXIX doctrinam suam de profectu vel progressione explanat: "Sed forsitan dicit aliquis: Nullusne ergo in ecclesia Christi profectus habebitur religionis? Habeatur plane, et maximus. [...] Sed ita tamen, ut vere profectus sit ille fidei, non permutatio. Siquidem ad profectum pertinet, ut in semetipsam unaquaeque res amplificetur; ad permutationem vero, ut aliquid ex alio in aliud transvertatur. Crescat igitur oportet, et multum vehementerque proficiat tam singulorum, quam omnium; tam unius hominis quam totius ecclesiae, aetatum ac saeculorum gradibus, intelligentia, scientia, sapientia; sed in suo duntaxat genere, in eodem scilicet dogmate, eodem sensu, eadem sententia (XXVIII). [...] Unde non dubium est, hanc esse legitimam et rectam proficiendi regulam, hunc ratum atque pulcherrimum crescendi ordinem, si eas semper in grandioribus partes ac formas numerus detexat aetatis, quas in parvulis creatoris sapientia praeformaverat." (XXIX)

## Nota
## Commentaria
*
*

Categoria:Documenta Ecclesiae Catholicae
Manaus

**Manaus** est caput civitatis Amazonensis, in regione septentrionali Brasiliae. Sita est prope Fluminis Nigri et Solimões confluentiam. Cum autem multitudo hominum magis quam bis decies centena milia, est urbs cum maximo incolarum numero in utraque civitate Amazoniae.

250px|thumb|left|Theatrum in Manaus
## Notae
## Nexus externi
!
Categoria:Amazonum flumen
Districtus Guineae Aequinoctialis

Guinea Aequinoctialis administrative divisa est in regiones duas et provincias novem, quae vicissim divisae sunt in districtibus, exceptā Annobonā:

## Notae
Categoria:Subdivisiones Guineae Aequinoctialis
Guinea Aequinoctialis
Salvator Sobral

thumb|Salvator Sobral (2017)
**Salvator Vilar Braamcamp Sobral** (natus Olisipone die 28 Decembris 1989) est cantor Lusitanus. In Cantus Eurovisionis Certamine anno 2017 Kioviae die 13 Maii celebrato palmam tulit, cum *Amar pelos dois,* quandam cantilenam mysteriosam, cantaret.

## Origo
Nobili genere natus est; soror eius Aloysia Sobral (*1987) cantatrix nota est. Eorum parentes sunt Salvator Aloysius Cabral Braamcamp Sobral (*1955) et Aloysia Posser de Andrade Vilar (*1960). Proavus Aloysius Iosephus Amabilis Braamcamp Sobral (1874–1934) fuit quartus Comes de Sobral.
 
## Vita
Primo studuit psychologiae antequam animum creatorem in musicam iazzicam attenderet. Studiis Barcinone perfectis, in Civitates Foederatas Americae iit. Ad complenda studia Barcinonem ad institutum "Taller de Musics" (Officina Musica) rediit. Eius incepta prima inspirata sunt genere musici Chet Baker necnon melodiis Brasiliensibus generis bossa nova. Alia Americae Australis musicae innata insitaque etiam adiuvabant, ut Salvator modum suum cantandi typicum inveniret. Anno 2009 in quodam televisifico certamine Lusitanico de iuvenibus artificibus eligendis (Ídolos) participans vicem septimam implevit. Anno 2016 in lucem prolata est *Excuse me,* prima collectio magna, qua in anthologia cooperatio arta fiebat a Leonardo Aldrey, compositore Venetiolano. Aloysia soror "I Might Just Stay Away," opusculum proprium, ibi praebuit.

## Notae
Categoria:Cantores
Categoria:Incolae Portugalliae
Categoria:Musici
Factoris Xa inhibitor

thumb|Antistasinum inhibitor primo descriptus.
**Factoris Xa inhibitores** sive **xabantes** est classis medicamentorum cogulationis factorem Xa in prothrombinum in thrombinum findendo inhibens. Illorum initium proficiendi velociter est ac pharmacocinetica provideri potest. Factoris Xa inhibtores et *indirectes* et *directes* noti sunt. 

[thumb|Apparatus cum quo [Carolus Paulus Link dicoumarolum segregare potuit.]]
## Inhibitores indirecti 
In primo solum grex inhibitorium indirectorum nota est. Anno 1906 Jay McLean et Guilelmus Henricus Howell invenerunt heparinum. Anno 1924 in Visconsinia numerosae melilotis fenum edentes vaccae perierunt (Anglice: *sweet clover disease*), postquam Carolus Paulus Link dicoumarolum segregavit. Ex dicoumarolo anticoagulantes varfarinum et phenprocoumonum culti sunt, qui sunt antagonistae vitamini K. Alii indirecti inhibtores (non antagonistae vitamini K) sunt, per exemplum, heparinum, enoxaparinum sive certoparinum.

## Inhibtores directi 
Circiter anno 1980 duo inhibitores naturales, TAP et antistasinum, descripti sunt. Medicamenta hodierna sunt, per exemplum, rivaroxabanum (ab anno 2008), quod primum ad mercatum venitur, et apixabanum secundum (ab anno 2011). Tertium, anno 2011 quoque, erat edoxabanum.

Dabigatranum inhibitor directus quoque est, at non factoris Xa, sed IIa.

 
* Fibrillatio atrialis
* Sanguis
* Thrombosis

## Notae 
Categoria:Anticoagulantes
Hubertus Minnis

**Hubertus Minnis**, praenominibus plenis *Hubert Alexander* (die fere 17 Aprilis 1954 apud Bain Town natus) est medicus et politicus Bahamensis. Alumnus est universitatis Indiarum Occidentalium et ab anno 1985 socius regii collegii Obstetricorum et Gynaecologorum Londiniensis. Legatus est a mense Maio 2007 apud parlamentum Bahamense. Mox minister a valetudine merens, dux factionis motus liberi nationalis anno 2012 factus est, antecessore Huberto Ingraham. Qua factione comitiis anni 2017 victrice, Hubertus Minnis primus minister die 11 Maii 2017 huius anni inauguratus est.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Bahamas’ Free National Movement Names Hubert Minnis New Leader" in *Caribbean Journal* (10 Maii 2012)
* Oswald Brown, "Dr Minnis has been an abysmally awful prime minister over the past four years" (5 Augusti 2021) in *Bahamas Chronicle*

## Nexus externi 
* "Hubert Minnis Going After Bahamas PM’s Job" (17 Aprilis 2017) apud *Caribbean360*
* "Dictatorial Minnis and allies reminiscent of a dark past" (16 Iunii 2016) apud *Bahamas Local*

Categoria:Politici insularum Bahamensium
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Indiarum Occidentalium
Categoria:Chirurgi
Categoria:Incolae Novae Providentiae
Eduardus Philippe

**Eduardus Carolus**, vulgo *Édouard Charles* **Philippe** (Rothomagi natus die 28 Novembris 1970) est politicus Franciae. Partim Bonnae educatus est, partim et Lutetiae, ubi Lyceum Janson de Sailly frequentabat. Alumnus est Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis et Scholae Nationalis Administrationis Argentoratensis. Praefectus urbi Franciscopoli meret a die 24 Octobris 2010. Legatus est ad conventum nationalem a die 23 Martii 2012. Die 15 Maii 2017 ad officium primi ministri ab Emmanuele Macron, novo praeside, nominatus est. Tamen die 3 Julii 2020 clarioris imagonis causa a praeside Macron dimissum est. Nunc praefectus urbis Le Havre est. 

## Bibliographia 
* "Découvrez les diplômes des ministres du gouvernement Édouard Philippe" in *Le Figaro Etudiant* (17 Maii 2017)
* Valérie Peiffer, Pierre Simon, "Edouard Philippe de A à Z" in *Le Point* (16 Decembris 2010)
* Kim Willsher, "Édouard Philippe resigns as prime minister of France" in *The Guardian* (3 Iulii 2020)

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nati 1970
Categoria:Homines vivi
Categoria:Primi ministri Franciae
Categoria:Alumni Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis
Categoria:Alumni Scholae Nationalis Administrationis
Categoria:Praefecti communibus Francicis
Categoria:Legati Conventui Nationali Francico
Categoria:Alumni Lycei Janson de Sailly
Fernandus Gregh

**Fernand Gregh** (natus die 14 Octobri 1873 Lutetiae arrotundimento 9, mortuus die 5 Ianuarii 1960 in eiusdem urbis arrotundimento XVI) est poëta et litterarum commentator Francogallicum, Academiae Francicae socius.

## Biographia 
Fernandus Gregh est musicographi Ludovici Gregh (1843-1915) filius. In lyceo Michelet deinde in Collegio Louis-le-Grand studet, denique in Condorcet, ubi Marcellus Proust eius condiscipulus est. Anno 1890, certaminis generalis primum praemium aufert, postea philosophiae in Sorbona studet. Anno 1892 periodicum litterarium *Le Banquet* titulo condit, quo primos versus suos publicat, atque illos Marcelli Proust et scripta Daniel Halévy, Roberti de Flers, Jacobi Caillavet, qui omnes iuveniles Gregh et Proust amici. Iuvenis Leo Blum nonnullas paginas ibi publicat, sicut Henricus Bergson, eorum iuvenium amicitia impulsus. Gregh anno 1902 scholam humanisticam condit (non confundendam cum humanismus). Quae poësi restituere vult Victoris Hugo et Alphonsi de Lamartine romanticismum. Symbolismi pondus enim Fernandus Gregh minuere cupit, unde Parnasso obest. Harlettam Hayem anno 1903 ducit.

Francogallicae litterariae societati, "Société des gens de lettres" nomine, annis 1949-1950 praeest.

Fernandus Gregh ab Academia Francica pluries repellitur. Nam tredecies postulat antequam anno 1953 accipiatur, in sedem Caroli de Chambrun. Rodericus Peyrefitte putat Gregh electum esse propterea quod, eius filio rerum nummariarum ministro, Academiae socii in possibilibus litibus protegi sperabant.

## Opera 
* *La Maison de l’enfance*, 1896
* *La Beauté de vivre*, 1900
* *La Fenêtre ouverte*, 1901
* *Les Clartés humaines*, 1904
* *Étude sur Hugo, essai de critique*, 1904
* *L’Or des minutes*, 1905
* *Prélude féerique*, 1908
* *La Chaîne éternelle*, 1910
* *La Couronne douloureuse*, 1917
* *Triomphe*, 1919
* *Brocéliande*, 1925
* *Couleur de la vie*, 1927
* *La Gloire du cœur*, 1932
* *L’Œuvre de Victor Hugo*, 1933
* *Le Mot du monde*, 1936
* *Les Amants romantiques*, 1936
* *Portrait de la poésie française*, 1936-1938
* *La Couronne perdue et retrouvée*, 1945
* *L’Âge d’or* ''(Souvenirs d'enfance et de jeunesse)*, Grasset, 1947
* *Le Petit Poucet*, 1950
* *La Belle au bois dormant*, 1950
* *L’Âge d’airain (Souvenirs 1905-1925)*, Grasset, 1951
* *Victor Hugo, sa vie, son œuvre*, 1954
* *L’Âge de fer (Souvenirs 1925-1955)*, Grasset, 1956
* *Mon amitié avec Marcel Proust : souvenirs et lettres inédites*, 1958

## In musica 
* Georgius Enesco, *Trois mélodies, op.19 (F. Gregh),* 1916 (*New Grove Dictionary of Music and Musicians*, art. *George Enescu'')

## Decorationes 
* Praefectus grandis Legionis Honoris

* Theoria litterarum
* Critica litterarum
* Marcellus Proust

## Nexus externi 
* Fernandi Gregh pagina apud proprium Academiae Francicae situm 
* Fernandi Gregh opera in Francogallica Vicifonte 

## Notae 
Categoria:Nati 1873
Categoria:Mortui 1960
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Socii Academiae Francicae
Categoria:Alumni Lycei Condorcet
Categoria:Alumni Lycei Ludovici Magni
Invictus (discretiva)

**Invictus**, a verbo *vincendo*, potest esse:
* Invictus (poëma), poëma Gulielmi Ernesti Henley
* Invictus (pellicula), pellicula anni 2009
Dies mundialis informationis societatis

[thumb|[Consociatio Nationum|Consociationis Nationum vexillum.]]

**Dies mundialis informationis societatis** est dies internationalis 17 Maii quotannis celebrata, quam Unio Internationalis Telecommunicationis anno 1968 declaravit. Dies celebrata est ut ius digitale et technologia informationis culturis omnibus promoveatur. Origo diei est dies Constitutionis Unionis Internationalis Telecommunicationis anno 1865. Dies transnominata est anno 2006 post Congressum in Attalea fuit; nunc Dies mundialis informationis et telecommunicationis societatis appellatur. 

## Notae
## Nexus exteni 
*Situs publicus (Nationes Unitae)
*Situs publicus

Categoria:Ritus Maii
Categoria:Informatica
Categoria:Communicatio
Ars nominandi

**Ars nominandi** dicitur quae se ad nomina propria perspicienda confert, consideratis eorum generibus ordinibus mutationibusque. Ars onomastica, medio saeculo XIX exorta, tamquam linguisticae pars habetur, atque quodammodo cum historia geographiaque convenit.

Onomastica dividitur in anthroponomasticam et toponomasticam:

### Anthroponomastica 
Anthroponomastica nominibus hominum incumbit:
# Praenominibus
# Gentiliciis nominibus
# Cognominibus
# Agnominibus

Anthroponomastica magnum habet momentum ad interpretanda historiam, instituta et mentes cuiusque aetatis.

### Toponomastica 
Toponomastica nomina locorum investigat:
# Administrationis divisionum et viarum
# Fluminum
# Lacuum
# Locorum in extera lingua
# Marium et oceanorum
# Urbium

*Neologismus

## Bibliographia 
* Elian Carsenat, "Onomastics and Big Data Mining" in *ParisTech Review* (October 2013)
* Folke Mitzlaff, Gerd Stumme, "Onomastics 2.0 - The Power of Social Co-Occurrences" (3 Martii 2013)
* Folke Mitzlaff, Gerd Stumme, "Recommending Given Names" (19 Februarii 2013)

Categoria:Linguistica
Categoria:Nomina
Categoria:Onomastica
La terza madre

***La terza madre*** (latine 'Tertia mater'),  "The third mother" vel "The mother of tears", est Italica et Americana horroris pellicula, tertia huius trilogiae cuius nomen Italicum est *Le tre madri* ('Illae tres matres'). Anno 2007 edita est, auctore Dario Argento.

Res de quibus pellicula narrat Romae aguntur. Ex "tribus matribus" sive strigis in hac pellicula apparet "mater lacrimarum". 

## De rebus Latinis
Sicut in secunda trilogiae pellicula "Inferno" inscripta liber ficticius tituli Anglici "The three mothers" apparet, sed hac in pellicula textus libri lingua Anglica praesentatur, non Latina. Alioquin sententia Latina apparet "Nihil quod vides est, quod non vides veritas."  

## Commentatio critica
Scribens in diurnario *The New York Times* Nathan Lee describit pelliculam "...stupidam, rusticam, vulgarem, barbaram, hystericam, habilem, obscaenam, varissimam, titillantem, ridiculam, maleficam, tumultuosam, vilem, inaestimabilem, insulsam et sublimem."

## Nota
Categoria:Pelliculae Italicae
Categoria:Pelliculae horrificae
Friderica Vidal

**Friderica**, vulgo *Frédérique* **Vidal** (Monoeci nata die 6 Maii 1964) est erudita et politica Franciae.

In principatu nativo educata, apud universitatem Nicaeensem et Institutum Pasteur Parisiense erudita est in biochemia et medicina genetica. Quae studia apud societatem Virbac persecuta est, deinde apud almam matrem Nicaeensem, apud quam lector ab 1994, professor ab 2002, praeses ab anno 2012 meruit. Die 17 Maii 2017 ad officium ministri eruditionis superioris convocata est, primo ministro Eduardo Philippe, praeside Emmanuele Macron.

## Scripta 
* Frédérique Vidal, Daniel Aberdam, Corinne Miquel, Angela M. Christiano, "Integrin β4 mutations associated with junctional epidermolysis bullosa with pyloric atresia" in *Nature Genetics* vol. 10 (1995) pp. 229–234 

## Bibliographia 
* Adrien Paredes, "Frédérique Vidal, de Monaco à Valrose" in *Monaco Hebdo* (28 Iunii 2012)
* Camille Stromboni, "Frédérique Vidal, une universitaire nommée ministre de l’enseignement supérieur" in *Le Monde* (17 Maii 2017)

Categoria:Nati 1964
Categoria:Homines vivi
Categoria:Incolae Monoeci
Categoria:Chemici Franciae
Categoria:Biochemici
Categoria:Professores Universitatis Nicaeensis
Categoria:Alumni Instituti Pasteur (Lutetia)
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Genetici
Marsyas

**Marsyas** (Marsyas aut Marsya, ae, m. Graece : Μαρσύας), **Oeagri** (-us, i, m.Graece : Οἴαγρος) aut **Hyagnis** (-gnis, is, m. Graece : Ὑάγνις) aut **Olympi** (-us,i,m. Graece : Ὄλυμπος) filius (auctores enim de patre discrepant), in mythologia Graeca Phrygius satyrus fuit.

## Fabula 
thumb|*Apollo et Marsyas*, tabula a Van Loo anno 1735 picta
Phryx quidem egregie tibias inflabat, quarum nonnumquam inventor habetur, plerumque Minerva (Minerva, ae, f.). Dea autem aliquando prope fontem in Ida eas abiecerat quod buccae deformissime tumescerent dum inflat et imprecata est ut quisquis instrumentum sustulisset poenam impudentia dignam susciperet. 

Marsyas vero tibias forte inventas sustulit et cum primum eas miraretur ignorans quomodo uteretur se tam assidue exercebat ut in dies suaviores sonos faceret. Iam tamen palam gloriabatur se longe optimum musicum esse. Itaque Apollinem (Apollo, inis,m. Graece : Ἀπόλλων) provocavit qui certamen accepit dummodo victus victoris voluntati obsequeretur. Iudicibus autem Musis Midaque (Midas,ae, m. Graece : Μίδας) sumptis dubium erat uter melior musicus esset. Tandem Apollo lyram versavit et iterum modulatissime cecinit. Marsyas vero non potuit idem tibiis facere ut deus victor declararetur. 
[thumb|[Sarcophagus de musico certamine inter Apollinem et Marsyan  p.Chr.n. , in Museo Lupariensi Lutetiae servatus]]
Satyrum autem Apollo quippe qui superbior fuisset horribili supplicio damnavit. Victus enim tibicen in arbore alta suspensus est et cutis, membratim a deo ipso direpta, in spelunca defixa. Quem Nymphae, Fauni Satyrique fletum venerunt et lacrimae , sanguini mixtae,  effusae sunt in flumen quod Marsyas appellatum est.

## Fontes antiqui 
* Apollodorus, *Atheniensis Bibliothecae libr*i : I, 4, 2

* Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* , III, 59 ; V, 75, 3

* Herodotus, *Historiae *,VII, 26

* Hyginus, *Fabulae* , CLXV

* Ovidius, *Fasti*, VI, 695–709

* Ovidius, *Metamorphoses, VI*, 382–400

* Pausanias, *Descriptio Graeciae*, I.24.1 ; II, 7 ; X, 30, 9

* Plato, *Convivium*, 215a-c

* Xenophon , *Anabasis* I,2,8

## Fontes posteriores 
* Dantes Alagherius, *Divina Comoedia*, « Paradisus » 1, 13-21

* Iosephus Maria de Heredia, *Les Trophées,* « Marsyas » (1893)

* Sbigneus Herbert, « Apollo i Marsjasz» (1957)

* Antonius Harrison,*The Trackers of Oxyrhynchus* (1990)

* Yves Bonnefoy , *Les Planches courbes*, La pluie d'été :  « Les chemins I » (2001)

Categoria:Mythologia Graeca
Francisca Nyssen

**Francisca**, vulgo *Françoise* **Nyssen** (apud Etterbeek Bruxellarum nata die 9 Iunii 1951) est editrix et politica Franciae.

Alumna est universitatis liberae Bruxellensis, ubi chemiae, et instituti Sancti Lucae in eadem urbe, ubi architecturae urbium studuit. Iuxta ministerium Belgicum ab operibus publicis operam dedit, deinde ab anno 1988 in Francia iuxta patrem Hubertum qui domum editoriam Arelatensem *Actes Sud* condiderat. Quo anno 2011 mortuo, Francisca Nyssen usque hodie societatem editoriam librariamque adiunctam dirigit. Die 17 Maii 2017 ad officium ministri a cultura convocata est, primo ministro Eduardo Philippe, praeside Emmanuele Macron. 

## Bibliographia 
* Marion Van Renterghem, "Françoise Nyssen, l’éditrice à qui tout réussit" in *Le Monde* (4 Decembris 2015)

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1951
Categoria:Eruditi Belgicae
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Editores
Categoria:Alumni Universitatis Liberae Bruxellensis (ULB)
Categoria:Alumni Instituti Sancti Lucae
Bruno Le Maire

**Bruno Le Maire** (Noviliaci natus die 15 Aprilis 1969) est politicus Franciae.

Alumnus scholae Normalis Superioris et Instituti Scientiarum Politicarum Lutetiae in urbe, deinde scholae Nationalis Administrationis Argentoratensis, Bruno Le Maire ab anno 1998 operam dedit brevius apud ministerium a rebus externis Francicum, diutius autem iuxta Dominicus de Villepin, qui officia successiva implebat secretarii generalis praesidi Iacobo Chirac, ministri rerum externarum, ministri rerum internarum, ab anno 2005 primi ministri. Ab anno 2007 Le Maire legatus est apud conventum nationalem pro praefectura Ebura. Secretarius civicus a rebus Europaeis a die 13 Decembris 2008, sed minister ab agricultura a die 23 Iunii 2009 usque ad 10 Maii 2012 meruit, primo ministro Francisco Fillon, praeside Nicolao Sarkozy. Candidatus anno 2017 comitiis primariis factionum dextrarum ad praesidem eligendum, quintus accedit. Die 17 Maii 2017 ad officium ministri ab oeconomia convocatus est, primo ministro Eduardo Philippe, praeside Emmanuele Macron.

## Bibliographia 
* Tristan Quinault-Maupoil, "Bruno Le Maire confirme être en contact avec Macron, la droite parle de «trahison»" in *Le Figaro* (8 Maii 2017)

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1969
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Alumni Scholae Normalis Superioris (Lutetia)
Categoria:Alumni Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis
Categoria:Alumni Scholae Nationalis Administrationis
Sylvia Goulard

**Sylvia Goulard**, nomine nativa *Sylvie Grassi* (Massiliae nata die 6 Decembris 1964) est politica Franciae et unionis Europaeae. 

Alumna universitatis Aquissextiensis, Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis et scholae Nationalis Administrationis Argentoratensis, Sylvia Goulard apud ministerium a rebus externis Francicum ab anno 1989 ad 1999 operam didit. Ab anno 2001 ad 2004 consiliaria meruit iuxta Romanum Prodi. Inde usque in annum 2009 apud Collegium Europaeum Brugis in urbe docuit. Legata est apud parlamentum Europaeum a die 14 Iulii 2009 pro circulis Francicis. Die 17 Maii 2017 ad officium ministri a munitione convocata est, primo ministro Eduardo Philippe, praeside Emmanuele Macron; a quo die 20 Iunii eiusdem ani dimissionem petivit.

## Bibliographia 
* Jon Henley, "Europe's defence minister roles become female stronghold" in *The Guardian* (19 Maii 2017)

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud parlamentum Europaeum
* Situs privatus

Categoria:Nati 1964
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Legati Parlamenti Europaei
Categoria:Alumni Universitatis Aquissextiensis
Categoria:Alumni Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis
Categoria:Alumni Scholae Nationalis Administrationis
Categoria:Professores Collegii Europaei
Notatio positionalis

[thumb|[Abacus sinicus notatione positionale decimale utitur: numerus pictus est 00,000,000,123,456,789]]

**Notatio positionalis,** in arithmetica, est systema numerale ubi quisque digitus alium numerum significat secundum positionem in numerale. Sunt talia systemata quae unam tantum radix (mathematica) radicem habent; alia plures radices habent. Radix est integer positivus.

Si una radix est, necesse est tantorum digitorum quanta sit radix. Exempli gratia, systema numericum decimale habet radicem 10 et ergo 10 digitis utitur. Pone *r* radicem et \{d_0, d_1, \dots, d_r\} digitos;  tunc numerus est:

a_n r^n + a_{n-1} r^{n-1} + ... a_1 r + a_0, a_i \in \{d_0, \dots, d_r\}

Ad fractiones scribendas utimur separatore inter partem integralem et partem fractionalem:  12.5 (radix 10) = 12 + 1/2, vel  1 \times 10^1 + 2 \times 10^0 + 5 \times 10^{-1}.

Si plures radices sunt, positiones aliis digitis utuntur. Exempla clarissima est notatio temporis: notatio "11:09" significat "undecimae horae, nonae minutae." Prima positio horam significat, et "digiti" huius positionis sunt {1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12}, vel {0, 1, 2, …, 23}. Altera positio minutam significat, et habet digitos {00, 01, …, 58, 59}. Licet etiam "11:09:45" scribere, ubi tertia positio secundam significat et iisdem digitis utitur atque minutarum positio.

## Bibliographia 
*Ifrah, George. 2000. *The Universal History of Numbers: From Prehistory to the Invention of the Computer.* Wiley. ISBN 0-471-37568-3.
*Kadvany, John. 2007. Positional Value and Linguistic Recursion. *Journal of Indian Philosophy.*
*Kasner, Edward, et James R. Newman. 1940. *Mathematics and the Imagination.* Novi Eboraci: Simon and Schuster. ISBN 0-486-41703-4.
*Reid, Constance. 2006. *From Zero to Infinity: What Makes Numbers Interesting,* editio quinta. Wellesley: A. K. Peters. ISBN 978-1-56881-273-1.

Categoria:Notatio mathematica
Gualtherihusa

**Gualtherihusa** (Theodisce: *Waltershausen*) urbs quaedam in Circulo Gothensi, Germania, sita est. Altitudo eius 320 metrorum est incoliturque a 13.092 hominibus. Inde ab anno 2014 additus est Gualterihusae vicus propinquus Emsetal.
## Historia
Oppidum semper magnum compitum fuit viarum commercialium: semitae salinae inter vallem Werratal et Erfordiam convenerunt vias conducentes Ysenaco Salfeldam Thuringorum. Proxima erat insuper Via Regia quae dicitur. Constructio Castelli Tenneberg saeculi XI exeuntis emolumento urbano valde profuit. Quoniam urbs Gota haud procul distat, Gualtherihusa tamen numquam maximi momenti fuit. 

Mentio fiat de ecclesia perpulchra protestantica Auxilii Dei secundum genus barocum exstructa, cum organo fabri Trost et pictura in camera locupletissima. Architectus responsalis fuit Georgius Bähr qui postea Dresdae Ecclesiam Marianam erigi curaturus erat. Moenium antiquorum conservatae sunt duae turres.

In Waltershausen fabricabantur pupae, orbiculi, vasa, res cummeae. In platea nundinarum centrali est curia anni 1441 quae inter maxima opera craticia Mediae Germaniae numeratur.

In urbis parte quae vocatur Schnepfenthal inveniuntur Ludi Salzmann, gymnasium illustre, pro incluto paedagogo Christiano Gotthilf Salzmann nuncupati.

## Urbis personae praeclarae
*Ernestus Iulius Theodorus Salzmann, saltuarius
*Fredericus Holbein, pictor
*Ioannes Christophorus Fredericus Gutsmuths, paedagogus
*Aloysia Gerbing, indagatrix historiae regionalis

## Nexus externi
*Urbis paginae interretiales officiales
Christolium

sive **Cristolium** ab anno 1966 et collegii praeceptorum ab anno 1972. Censu anno 2014 habito,  incolas habet.

## Pinacotheca 

Creteil - Eglise St Christophe.jpg|Ecclesia Sancti Christophori
Le Pont sur la Marne à Créteil, par Paul Cézanne.jpg|Pons Christolii a Paulo Cézanne pictus

## Notae 
## Bibliographia 
* coll., *Créteil, notice historique*, collection État des communes, Montevrain, 1902
* E. Dambrine, *Créteil (premiers monuments de son histoire)*, Paris, Vic & Amat, 1908
* Madeleine Jurgens, *Le colombier de Créteil*, Paris, Association des Amis de l'Assistance Publique, 1970
* Jean Roblin, *Les combats du siège de Paris en Val-de-Marne*, Le Mée-sur-Seine, Éditions Amatteis, 1971 
* André Dreux, *Créteil, mon village !*, Société d'histoire et d'archéologie le vieux Saint-Maur, 1978 - lire sur Gallica
* Madeleine Jurgens, *Images de Créteil. Aperçu historique*, Alfortville, Les Amis de Créteil, 1982
* Michel Riousset, *Les environs de la Marne et leurs peintres. De Vincennes à Neuilly-sur-Marne.*, Le Mée-sur-Seine, Éditions Amatteis, 1986. ISBN 978-2-86849-032-2

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Vallis Matronae
Categoria:Loci habitati praefecturae Vallis Matronae
The Sims

***The Sims*** est ludus computatralis vitae simulandae, a Will Wright creatus, qui etiam *SimCity* confecerat. Apud Maxis programmatus, anno 2000 pro computatro publicatus est. Primum opus est eiusdem nomine seriei lusoriae. In *The Sims* lusor urbem suam et personas suas creare potest, focos familiasque matrimoniis condere, etc. *The Sims* unus e primis vitae simulandae ludis fuit.

## Modus ludendi 
### Generalia 
*The Sims* est vitae simulatio qua artificiosarum personarum, "Sims" vocatarum, vitam gerere libet. Nullus scopus in *The Sims* definitus est. Lusori licet Simsorum vitam libere ducere. Ludi mundum desuper spectans, lusor Simsorum familiam regit, iussis cuique personae dandis vel eas libere agere sinendo. Ludus nunquam finitur, nisi omnes urbis personae morientur.

Quamquam tempus in ludo transeat (uno secundo in realitate minutum in ludo valente), in primo seriei ludo Simsi non crescunt; infantuli pueri fiunt qui aeterne ita manent. Quod mutatum est in secundo ludo, anno 2004 edito, *The Sims 2* titulo.

### Mundus qui mutari potest 
Ludi universus aliqua oppidi parte definitus est. Qua in parte aliquot terrena, nihilo vel domo iam praedita, elegi licet ut familiae ibi instituantur. Cum lusoris familia eiusdem urbis partis familiae interagere possunt. Plures praedefinitae familiae in urbis parte iam institutae sunt, sed lusor Simsos suos creare addereque potest. 

Familia ab uno ad octo Simsis composita est, et uno nomine definita est. Cuique Simso lusor praenomen, genus, cutis colorem (clarum, aquilum, furvum aut nigrum) signum astrologicum (quod personae ingenium flectet), aetatem (infantulus aut adultus), biographiamque si cupit. Lusor Simsi vultum, corpus vestesque mutare, et personalitatem modulari potest, eligendis quinque e variis ingeniis sive habitibus.

Cuique foco in principio 20 000 § sunt (i.e. nummi "Simoleons" vocati), qui imprimis ad domum vel terrenum emendum opus sunt. Praeterea ludus proponit interfaciem aedificandi per quam domum ab integro creare vel etiam existentem transformare, terreno mutando, muris construendis, porta fenestrisque instituendis, murorum et soli coloribus aulaeisque eligendis. Denique pecunia lusor utitur ad domum supellectilibus complendum quas ex 150 praedefinitorum indice emit, ut Simsi sui vivant et feliciores fiant. Ex interrete fere 30 000 mutatae vel novae suppellectiles prehendi possunt.

### Necessitates et animi status 
Pleroque tempore Simsi liberum arbitrium conservant quod, lusore abstinente, eos actiones vitae necessarias perficere sinit. Hanc optionem tamen recusari licet ut lusoris iussa semper antecedant.

* *Second Life*
* *The Sims *(series)
* Ludus personarum

## Nexus externi 
* Situs proprius
* Maxis proprius situs
* Electronic Arts proprius situs

## Bibliographia 
* Delaume, Cholé: *Corpus Simsi. Incarnation virtuellement temporaire*, Léo Scheer, 125 p.

## Notae 
Categoria:Ludi computatrales
Ioannes Michael Blanquer

**Ioannes Michael**, vulgo *Jean-Michel* **Blanquer** (Lutetiae natus die 4 Decembris 1964) est iurisconsultus et politicus Franciae.

Alumnus est universitatis Parisiensis I et Instituti Scientiarum Politicarum eiusdem urbis. Anno 1987 cum contubernalibus Franciscus Baroin et Ricardo Senghor "chartam tertii millennii" composuit, recensionem novam chartae iurum hominis ac civis. Lector apud universitatem Turonensem ab anno 1994, professor iurum publicorum iuxta Institutum Scientiarum Politicarum Insulense ab 1996, deinde rector Institutum Studiorum Superiorum Americae Latinae apud universitatem Parisiensem I ab 1998, denuo rector academiae praeceptorum in Guiana Francica ab 2004 ad 2006: "Rectorum solus eris," ait collega, "cui ex officio linter dabitur." Mox rector academiae Cristoliensis ab 2007 ad 2009 fuit, atque insuper inter annos 2006 et 2012 iuxta ministerium eruditionis Francicum operam dabat. Ab anno 2013 scholam superiorem Scientiarum Oeconomicarum et Commercialium Cergei direxit. Mense Martio 2017 ille et collega Christophorus Kerrero colloquia percontativa apud consociationem *SOS Education* habuerunt, cuius textus e situ consociationis medio mense Maio deleti sunt. Die enim 17 Maii 2017 ad officium ministri eruditionis nationalis convocatus est, primo ministro Eduardo Philippe, praeside Emmanuele Macron, et Christophorum Kerrero ad munus primi secretarii privati (*chef de cabinet*) invitavit.

## Scripta 
thumb|upright=1.25|Ioannes Michael Blanquer anno 2012 contionem habens
* 1992 : *Michel Baroin, les secrets d’une influence*. Lutetiae: Plon
* 1996 : *Changer d’ère : progrès, déclin, transformation*. Lutetiae: Descartes et compagnie
* 2014 : ''L'École de la vie. Pour que chacun puisse réussir*. Lutetiae: Odile Jacob
* 2016 : *L'Ecole de demain: Propositions pour une Éducation nationale rénovée*. Lutetiae: Odile Jacob

## Notae 
## Bibliographia 
* Valentine Arama, "Jean-Michel Blanquer sous le regard de ses prédécesseurs" in *Le Figaro* (2 Martii 2018)
* Mattea Battaglia, Aurélie Collas, "Jean-Michel Blanquer, un spécialiste marqué à droite à l’éducation nationale" in *Le Monde* (17 Maii 2017)
* Marie-Estelle Pech, "Lecture : pourquoi Jean-Michel Blanquer veut revenir à la méthode syllabique" in *Le Figaro* (24 Augusti 2017)
* "Requiem pour Jean-Michel Blanquer", in 

## Nexus externi 
* "Il faut avoir une vision systémique": colloquium percontativum I. M. Blanquer apud *SOS Education Blog'' mense Martio 2017 habitum

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1964
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Alumni Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis
Categoria:Professores Universitatis Turonensis
Categoria:Professores Instituti Scientiarum Politicarum Insulensis
Categoria:Schola Superior Scientiarum Oeconomicarum et Commercialium
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Ministri eruditionis
Insexualitas

[thumb|[Vexillum asexualitatem significans]]

 seu  Insexualitatem interpretemur sicut absentiam propensionis sexualis aut quidem aliquem modum propensionis sexualis similiter ac heterophylophilia, homophylophilia atque diphylophilia, in quo casu analogice **aphylophilia** dici potest. Insexualitatis verbum etiam designet latiorem spectrum plurium specierum insexualitatis. Insexualitas sive aphylophilia morbus non aestimatur. Si inopia libidinis homini malum est,  appellatur.

Sunt nonnulla societates Insexualitati dedicatae, quae tela totius terrae et mediis socialibus ortis coeperent. Una societas ex notissimis est “Asexual Visibility and Education Network (AVEN)” (‘Insexualitatis Tela Visibilitatis et Educationis’) quae tela condita est anno 2001 a conditore Davide Jay.

## Notae 
Categoria:Attractio sexualis
Cytomegalovirus

***Cytomegalovirus*** (imminutione *CMV*) est genus virale ordinis *herpesviralium* octo species complectiens, e quibus cytomegalovirus humanum (*HCMV*, Betaherpesvirus humanum 5, *HHV-5*) corpus humanum invadere et febrim pneumoniamque efficere potest. Transmissione de matre ad fetum in utero facta damna gravia infantis effici possunt. 

## Etymologia 
Nomen generis cytomegalovirorum de verbis Graecis *κὐτος* (cellula) et *μεγάλη* (magna) derivatur. Haec descriptio mutationum cellularum aegrotarum causa applicatur. 

## Historia 
Anno 1881 Hugo Ribbert corpuscula inclusionis descripsit, post divulgationem aliam protozoa putans, quod cellulis invadentibus nuclei centrales erant. Annis sequentibus haec corpuscula inclusionis in glandulis parotideis infantum mortuorum et aliis glandulis salivariis inventa sunt. Anno 1956 demum cytomegalovirum segregant tres greges scientificorum. Thomas Huckle Weller ipsum virum *cytomegalovirum* vocavit.

## Pathologia 
Ut viri nomen indicat per *cytomegalo*virum in cellulis infectione implicatis amplificatio voluminis cellulae observatur. Ac videntur corpuscula inclusionis eosinophilia in conspectu tamquam ululae oculi, quod ad nomen *ululae oculi inclusiones* *sive ululae oculi cellulae* duxit.

## Taxonomia 
In cytomegaloviribus octo species *betaherpesviri* numerantur, quae sunt: 
* *betaherpesvirus aotinum 1*, 
* *betaherpesvirus cebinum 1*, 
* *betaherpesvirus cercopithecum 5*, 
* *betaherpesvirus humanum 5* (*HCMV*), 
* *betaherpesvirus macacinum 3*, 
* *betaherpesvirus paninum 2*, 
* *betaherpesvirus papiinum 3*, 
* *betaherpesvirus saimiriinum 4*. 

### Betaherpesvirus humanum 5 
In hominibus infectiones gravidarum per cytomegalovirum humanum (*HCMV*) effectae magnum momentum habent. Transmissione materno-fetali enim aegroti modo nati in cerebro vasculopathiam lenticulo-striatalem, in cute petechias et icterum atque in sanguine commutationes diversas (hyperbilirubinaemiam, thrombocytopeniam) ostendunt.

#### Encephalitis 
Per cytomegalovirus encephalitis (infectio cerebri) cum numeris CD4+-T cellularum infra 50/µl fieri potest, tum cum pleocytosis (granulocytis causa) et valoribus proteini auctis in liquore cerebrospinali. Exemplum est infectio per VIDH.

## Notae 
* CD4
* Corpusculum inclusionis

## Nexus externi 
Categoria:Vira
David Jay

**David Jay** (natus 24 Aprilis 1982) est civis Civitatum Foederatarum qui politice agit in rebus asexualitatis. Jay condidit "Asexual Visibility and Education Network" ('Asexualitatis Tela Visibilitatis et Educationis') et est interretialis huius organizationis magister.

Jay venit ab Urbe Sancti Ludovici, gradum adeptus est ad Crossroads College Preparatory School anno 2000. Quindecim annorum aetate Jay seipsum asexualem putare coepit, et e vestiario asexualis iit cum litterarum causa in Universitate Wesleiana in Connecticuta versabatur.

## Notae 
Categoria:Activismus
Categoria:Sexualitas
Annick Girardin

**Annick Girardin** (nata die 3 Augusti 1964) est politica Franciae.

Maclovii nata sed in insulis Sancti Petri et Miquelonensis educata est ubi pater, olim piscator, munus pistoris suscepit. Annick Girardin, factionis radicalis sinistrae socia, ab anno 2000 legata est apud territoriale earum insularum consilium. Anno 2002 candidata est ad comitia conventus Nationalis Francici, malo successu, sed annis 2007 et 2012 victoriam reportavit. Die 9 Aprilis 2014 secretaria civica ab evolutione et a Francophonia facta est, praeside Francisous Hollande, primo ministro Manuele Valls. Ab eodem die 11 Februarii 2016 ministra actionis publicae promota est. Die 17 Maii 2017, Emmanuele Macron nuper praeside electo, primo ministro Eduardo Philippe, Annick Girardin in consilio ministrorum retenta est, officio ministrae a Transmarinis attributo. 

## Bibliographia 
* François Clemenceau, "Annick Girardin, la ministre qui venait du froid" in * Journal du Dimanche* (6 Septembris 2015)

## Nexus externi 
* Ephemeris interretialis privatus 
* "Mme Annick Girardin" apud Conventum Nationalem

Categoria:Nati 1964
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Incolae insularum Sancti Petri et Miquelonensis