open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Impetus in scholam elementariam Robbianam

**Impetus in scholam elementariam Robbianam** die 24 Maii anno 2022 fuit magnum homicidium per sclopetum striatum apud ludum elementarium Uvaldae in urbe Texiana in Civitatibus Foederatis effectum, quo undeviginti pueri et duae magistrae necati sunt. Tabula commemorationis omnium victimarum iam publicata est. Auctor huius impetus fuit Salvator (vulgo *Salvador*) Ramos ex Dacota Septentrionali, duodeviginti annos natus, qui a vigilibus necatus est, et tabulas criminum antea non habuerat.

Iosephus Biden, Praeses Civitatum Foederatarum, se rem non iam tolerare posse dixit, et contra caedes sclopetarias et contra mercatores armorum qui securitati publicae obstant agendum esse. Franciscus Papa I rem condemnavit atque vim armorum necessario cohibendam esse dixit.

Et Donaldus Trump, praeses anterior Civitatum Foederatarum, in securitatem scholarum pecuniam potius quam in bellum in Ucraina collocandam esse dixit.

## Notae 
Categoria:2022
Categoria:Gesta tromocratica
Categoria:Historia Civitatum Foederatarum
Categoria:Interfectio
Categoria:Texia
Ioannes Honterus

**Ioannes Honterus** (natus anno Stephanopoli anno 1498, mortuus ibidem die 23 Ianuarii 1549) fuit theologus et reformator Transsilvaniae. Parochi (ex anno 1544) et magistri munere fungebatur.

## De vita
Scholam Dominicanorum frequentavit antequam anno 1520 Vindobonam iret. Ibidem anno 1525 magistratu laureatus est. Turcis autem imminentibus, Ratisbonam petivit. Inde Cracoviae, Norimbergae, Basileae vitam degit.

Stephanopoli et Cibinii reformationem introduxit atque fundavit, unde Saxones Transsilvaniae in unitatem ecclesiasticam coagulari potuerunt. Anno 1547, eis constitutionem dedit atque donavit quam triennio post in synodo rite confirmata est. Typographiam in Transsilvania efflorere fecit, quam artem Basileae viderat: grammatica linguae Latinae anno 1535 prolata est in officinis suis, quae editione principi Cracoviae gavisa erat. Vel typi litterarum Graecarum adhibiti sunt.

Opera eius selecta edita sunt Vindobonae anno 1898 a domino Netoliczka; in urbe natali monumentum perpulcrum fecit Harrius Magnussen artifex anno 1898.

## Opera 
[thumb|[Tabula geographica|Mappa Transsilvaniae (1532).]]
thumb|*Universalis Cosmographia* (1546).
* 1532: mappae de asteribus; prima Transsilvaniae charta geographica Basileae edita 
* 1541: descriptio orbis terrarum in versibus 
* 1543: liber de reformatione in Transsilvania perpetranda (qui eodem anno Wittembergae reeditus praefationem Philippi Melanchtonos habet); ordo scholasticus Transsilvanicus 
* 1544: *Compendium iuris civilis in usum civitatum ac sedium Saxonicarum in Transylvania* 
* 1547: ordo ecclesiasticus omnibus linguae Theodiscae hominibus in Transsilvania viventibus
* 1548: addita de Transsilvania pro Sebastiano Münster

## Nexus externi
*Scaturigines apud Zeno.org.
*Vita brevior.
*Historia reformationis in Transsilvania.

Categoria:Humanistae
Categoria:Reformatores
Categoria:Theologi Romaniae
Categoria:Transsilvania
Categoria:Typographi
Academia Nationalis Scientiarum Atropatenica

**Academia Nationalis Scientiarum Atropatenica** (Atropatenice *Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası* vel *AMEA*) est academia cuius sodales consilium de scientiis administrationi Atropatenae dant. Quae institutio, anno 1945 condita, Bacuae sita est. Successor est Societatis Inquisitionum Studiorumque Atropatenicae (*Azərbaycanı Tədqiq və Tətəbbö Cəmiyyəti*) anno 1923 constitutae.

## Nexus externi 
* Situs interretialis Academiae Nationalis Scientiarum Atropatenicum proprius. 

Categoria:Academiae Atropatenae
Categoria:Academiae scientiarum
Categoria:Aedificia Bacuae
Categoria:Constituta 1945
Guelphi et Ghibellini

**Guelphi et Ghibellini** fuerunt factiones, quarum contentio in historia Italiae saeculorum XIII et XIV tumultus multos confecit. Guelphi, de Guelphorum domo nominati, ecclesiam Catholicam et pontificem Romanum sustinebant, Ghibellini autem imperatorem Sacri Romani Imperii, cui imperio tunc familia Staufica imperabat.

## Notae
## Nexus externi
* *Britannica*
* *Encyclopaedia Russica magna*
* https://www.treccani.it/enciclopedia/guelfi-e-ghibellini_%28Enciclopedia-dei-ragazzi%29/*Treccani*

Categoria:Historia Italiae
Categoria:Sacrum Romanum Imperium
Ludovicus IV (rex Francorum orientalium)

**Ludovicus IV**, cognomento **Infans** (natus Vetero-Oettingae anno 893; mortuus Francofurti die 20 vel 24 Septembris 911) fuit rex Francorum orientalium.

Arnulphi imperatoris filius, anno 900 sex annos natus rex electus est. Anno 911 morbo mortuus est, Carolingorum Germaniae ultimus.

## Notae
## Nexus externi
* Ludovicus Infans in *Allgemeine Deutsche Biographie* 
* Ludovicus Infans in *Encyclopaedia Danica* 

Categoria:Carolingi
Categoria:Reges Francorum orientalium
Hacon I Bonus

**Hacon** **I Bonus** (Nordice antique *Hákon góði*), etiam **Adalsteinsfostre** (Latine *Athelstani alumnus*) dictus, anno 920 natus et anno 961 mortuus, fuit rex Norvegiae ab anno 935 usque ad mortem. 

E domo Harfagerorum, Haraldi Pulchricomi filius, ab Athelstano rege Anglorum ut Christianus educatus est; Erico I fratre suo crudeli pulso rex factus est. Ecclesias aedificare temptaverat, sed nobilibus Norvegiae hoc minime placuit. Diu regnaverat et a filiis Erici occisus est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Reges Norvegiae
Categoria:Harfageri
Olaus I Turgonis filius

**Olaus I Turgonis filius** (Nordice antique *Óláfr Tryggvason*), etiam **Krakaben** (Latine *Os cornicis*) dictus, circa annum 963 natus et anno 1000 mortuus, fuit rex Norvegiae ab anno 995 usque ad mortem. 

E domo Harfagerorum, Turgonis Olai filii filius et Haraldi Pulchricomi pronepos, ab Estis piratis nuper natus cum matre raptus est, ubi ut servi sex annos vixerunt; postea Novogardiae et Kioviae apud Vladimirum Magnum educabatur et miles eius erat; necnon Poloniam et Hiberniam visitavit. Cum patriam revertisset, rex Norvegiae a Danis liberatae factus est. Religionem Christianam in patria propagavit (sed divinationem de avibus amabat, unde cognomen accepit).

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Reges Norvegiae
Categoria:Harfageri
Magnus I Bonus

**Magnus I Bonus** (Nordice antique *Magnús góði*), anno 1024 natus et die 5 Octobris anno 1047 mortuus, fuit rex Norvegiae  ab anno 1035 et Daniae ab anno 1042 usque ad mortem. E domo Harfagerorum, Olai Sancti filius, cum patre in exsilio apud Iaroslaum Sapientem vixit.  

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Reges Norvegiae
Categoria:Harfageri
Magnus III Nudipes

**Magnus III Nudipes** (Nordice antique *Magnús berfœtt*), anno 1073 natus et die 23 Augusti anno 1103 mortuus, fuit rex Norvegiae  ab anno 1093 usque ad mortem. E domo Harfagerorum, Olai Quieti filius, Sigurdi Hierosolymipetae pater et Magni Caeci avus. Multas terras Britanniae et Hiberniae insularumque prope iacentium debellavit, quas Magno mortuo Norvegi amiserunt. *Nudipes* cognomen accepit, cum vestem Scotticam induere soleret.

## Notae
## Nexus externi
* De Magno Nudipede in *Store Norske Leksikon* 
* De Magno Nudipede in *Den Store Danske* 

Categoria:Reges Norvegiae
Categoria:Harfageri
Ericus I Sanguinea Securis

**Ericus I Sanguinea Securis** (Nordice antique *Eirik Blodøks*), anno 885 natus et anno 954 mortuus, fuit rex Norvegiae annis a 930 ad 935 et rex Northanhymbrorum annis a 947 ad 948  et a 952 ad 954. 

E domo Harfagerorum, Haraldi Pulchricomi filius, cognomen fratribus occisis, cum quibus regnum dividere nollet, accepit. A Hacone Bono fratre pulsus est et in Orcades insulas migravit; postea ab Athelstano Northanhymbrorum regnum accepit. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Reges Norvegiae
Categoria:Harfageri
Sigurdus I Hierosolymipeta

**Sigurdus I Hierosolymipeta** (Nordice antique *Sigurðr jórsalafari*), circa annum 1090 natus et die 26 Martii anno 1130 mortuus, fuit rex Norvegiae  ab anno 1103 usque ad mortem. E domo Harfagerorum, Magni Nudipedis filius et et Magni Caeci pater. Malmfridam Mstislai Magni filiam uxorem habet. Expedtionis sacrae Norvegicae annorum 1107–1111 dux erat. Anno 1123 contra paganos Smolandiae exercitum misit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Reges Norvegiae
Categoria:Harfageri
Harfageri

**Harfageri** (Norvegice *Hårfagreætta*) est gens regum Norvegiae, Haraldi Pulchricomi (*hárfagri*) proles. Pars domi Ynglingorum est. Norvegiam ab anno 872 ad 1319 Harfageri regebant; Hacon V Sanctus postremus rex gentis Harfagerorum fuit. 

## Notae
## Nexus externi
* Jo Rune Ugulen Kongar i dei norske ættetavlene (*Reges in genealogia Norvegica*), in: Norsk Slektshistorisk Forening 1999/2000 

!
Magnus (discretiva)

**Magnus** est grandis, amplus (Graece μέγας), cui *parvus* opponitur; praeterea
* Magnus est agnomen, quod nominibus hominum gloriosorum saepe additur;
* Magnus est praenomen in Europa septentrionali vulgatum; interdum et nomen familiae

## Notae
Magnus (nomen)

**Magnus** est praenomen, quod in terris Scandinaviae et Finniae et in Germania septentrionali saepe invenitur. De vocabulo Latino *magnus* originem ducit; Caroli Magni laudis gratia pervulgatum esse videtur. Interdum et tempore Romano inveniri potest (v. Magnus Maximus, Magnus Felix Ennodius et Decimus Magnus Ausonius etc.); interdum et ut nomen familiae usurpatur.

### Reges Sueciae
* Magnus I
* 
* Magnus III
* 

### Reges Norvegiae
*Magnus I Bonus
*
* Magnus III Nudipes
* Magnus IV Caecus

### Ceteri
* , sanctus
* Franciscus Magnus Böhme
* Magnus Baro de Braun
* Ioannes Magnus Enzensberger
* Trygve Magnus Haavelmo
* Magnus Hirschfeld
* Magnus Koivisto
* Magnus Gustavus Mittag-Leffler
* Svenus Magnus Oen Carlsen
* Magnus Zelmerlöw

### Nomen familiae
* Gerardus Magnus
* fratres Olaus et Ioannes Magni

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina Danica
Categoria:Praenomina Norvegica
Categoria:Praenomina Suecica
Categoria:Praenomina Theodisca
Iarlus

thumb|Birgerus Iarlus Suecicus (saeculi XVII imago)
**Iarlus** (Nordice antique *jarl*) est titulus mediaevalis nobilitatis Scandinavicae. Primo iarli duces gentium fuerunt nulli oboedientes; cum reges (Nordice *konung*) summum imperium ceperunt, iarli interdum regum consiliarii facti sunt vel procuratores, qui a nomine regis regioni cuidam imperabant. Exempli gratia, Norvegiae tres iarli sub regis imperio fuerunt: iarlus Norvegiae ipsius, iarlus Orcadum insularum et iarlus Islandiae. Interdum et nobilitas omnis *iarli* appellabantur. In Suecia Birgerus iarlus ultimus erat, anno 1266 mortuus; in Norvegia etiam post saeculum XIII nulli iarli inveniuntur. 

## Notae
## Nexus externi
* Iarlus  in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Tituli dignitatis
Categoria:Historia Scandinaviae
Categoria:Historia Norvegiae
Categoria:Historia Sueciae
Categoria:Historia Islandiae
Magnus IV Caecus

**Magnus IV Caecus** (Nordice antique *Magnús blindi*), anno 1115 natus et die 12 Novembris anno 1139 mortuus, fuit rex Norvegiae  ab anno 1130 ad annum 1135. E domo Harfagerorum, Sigurdi Hierosolymipetae filius et Magni Nudipedis nepos. A Haraldo Gilli regno privatus et excaecatus est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Reges Norvegiae
Categoria:Harfageri
Arius Polyhistor

**Arius Polyhistor Thorgilsis filius** (Nordice antique *Ari fróði Þorgilsson,* anno 1067 aut 1068 natus; die 9 Novembris anno 1148 mortuus) fuit sacerdos Christianus et rerum gestarum scriptor Islandicus. *Íslendingabók* ('Liber Islandorum') est opus eius notissimum; alter liber est *Landnámabók* ('Liber originum Islandiae'). Etiam vitam Snorronis Godi composuit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Auctores Nordici antiqui
Categoria:Historici Islandiae
Categoria:Sacerdotes
Categoria:Scriptores Islandiae
Sadko Hospes Dives

[thumb|Sadko et [nymphae marinae (Eliae Repin pictura)]]

 est bylinarum Russicarum persona saepe laudata. Novogardiensis erat. Tres Novogardienses bylinis celebrantur, Sadko et Basilius Buslai filius et Ioannes Hospitis filius.

Sadkonis fabula non heroica, sed fabulae miraculosae propinqua est. Sadko citharista (*gusliar*) pauper erat; in conviviis divitum pro mercede canebat. Sed aliquando novem dies nullus eum canere invitavit; cum Sadko tristis in ripa Ilmeni sederet et caneret, rex marinus ipse apparuit et dixit sibi carmina Sadkonis placuisse. Sadkonem monuit, ut cum tribus mercatoribus Novogardiensibus divitibus pignore contenderet, ut *piscis pennis aureis* fabulosa in Ilmeno gigneretur; vicit Sadko et divitias multas accepit. 

Sadko adeo dives factus est, ut aliquando gloriatus esset se omnes merces Novogardiae emere posse; duos dies omnes merces empserat, sed die tertio merces Moscovienses advectae sunt et Sadko confessus est se merces orbis terrarum totius emere non posse. (Sed interdum Sadko dicitur et tunc vicisse omnesque merces Novogardiae vasīs fractis non exceptis empsisse.)

Alia fabula narrat, ut Sadko triginta naves merce oneratus trans mare navigaverit. Cum iam reverteretur, tempestate facta naves mari medio progredi nequibant, sicut ancoribus haerentes; Sadko intellegit, ut rex marinus vectigal posceret, et merces et argentum et aurum in undas iniciebat; postea coniecit, ut hominem rex marinus peteret. Sortem Sadko et socii eius duxerant et Sakonis sors exit; in trabe quercea se in mare mitti iussit. Statim naves progrediebantur, Sadko autem in trabe obdormiverat et in fundo maris in palatio regis marini expergefactus est. Nablio canere rex eum iusserat et tam vehementer Sadkone canente saltabat, ut tempestas facta esset maxima multaeque naves fractae essent permultique nautae perirent. Sanctus *Micola Mosaiscensis* (sic in bylina Nicolaus Myrensis nautarum ceterorumque viatorum patronus nuncupatur) Sadkoni apparuit et monuit, quomodo regem placaret hominesque salvaret. Fides nablii Sadko rumpit et, cum rex posceret, ut virginem marinam nuberet, ex 900 virginum pulcherrimarum  ultimam *Černavam* elegit. Post nuptias Sadko obdormivit et Novogardiae in ripa *Černavae* fluminis expergefactus naves suas per Volchovam appropinquare vidit. Micolae Mosaiscensi gratias agens ecclesiam eius Novogardiae aedificavit.

Nicolaus Rimskij-Korsakov de Sadkone drama melicum composuit.

## Notae
## Nexus externi
* De Sadkone in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De Sadkone in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp 

Categoria:Personae bylinarum
Tydeus

[thumb|Tydeus [Ismene (Antigonae soror)|Ismenen persequitur in amphora Corinthiaca.]]
**Tydeus** (Graece Τυδεύς)  in mythologia Graeca est filius Calydonum regis Oenei et eius uxoris Periboeae, frater igitur Meleagri et Deianirae. Quia hominem occidit ad Argivos apud regem Adrastum fugere coactus est qui eum sanguinis lue abluit et cuius filiam Deipylam uxorem duxit. E qua Diomedem genuit qui bello Troiano gloriose interfuit et patris virtutem iactare solebat. Nam Tydeus et ipse fortis bellator erat et unus e septem ducibus qui cum Polynice et Adrasto Thebas oppugnaverunt. Quo in bello a Melanippo vulneratus fatum obiit.
## De morte 
In Apollodori bibliotheca legimus Melanippum Astaci filium prope portam urbis Tydeum letaliter vulnerasse atque simul ipsum occisum esse; deam vero Athenam quae Tydeum non minus diligebat quam postea filium Diomeden in *Iliade* medicinam a Iove petisse atque heroem curasse voluisse. At Amphiaraum vatem et Tydei inimicum caput Melanippi abscidisse et Tydeo dedisse qui scisso capite cerebrum sorbere coepit. Ferocitatis et anthropophagiae Athenam taeduit quae medicinam heroi morienti non adhibuit.

## Notae 
## Fontes 
*Aeschylus, *Septem contra Thebas* 377-394 et 571-5
*Apollodori bibliotheca I.8.4-6 et III.6.8
*Euripides, *Phoenissae* 131-140 et 417-429 et 1119-21 et *Supplices* 133-148 et 901-8
*Hyginus, *Fabulae* 69-70
**Ilias* IV.370-400 et V.800-813 et VI.222-3 et XIV.110-132
*Pausanias, libro nono *Descriptionis Graeciae* 18.1
*Statius, libro octavo *Thebaidis* 718-766

## Plura legere si cupis 
*Bernard Laurot, "La geste de Tydée dans l'Iliade", *Ktèma*, 1999ː 93-100.

Categoria:Mythologia Graeca
Gravatahy

**Gravatahy** (Lusitane *Gravataí*) est urbs Brasiliensis prope Portum Alacrem in Rivo Magno Australi sita. Quam circiter 280&thinsp;000 incolarum anno 2020 habitabant.

## Notae
## Nexus externi
*Situs interretialis urbis praefecturae proprius (Lusitane)

Categoria:Loci habitati Rivi Magni Australis
Coronatio

[thumb|Diadema [Carolus VII (rex Francorum)|Carolo VII cum Ioanna Arcensi impositum.]]
**Impositio diadematis**, vel **coronatio**, est ritus vel caerimonia pro rege vel imperatore, cum corona ac regalibus, symbolis auctoritatis monarchae. In civitatibus Christianis, ritus unctionis datur.

Dies et tempus coronationis post diem accessionis est. Exempli gratia, tempus coronationis Elizabeth II die 2 Iunii 1953 fuit, quamquam eius accessio die 6 Februarii 1952 fuit.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coronation portrait of Queen Victoria - Hayter 1838.jpg|Coronatio Victoriae I
Fasciculus:Anointing of Alexander II.JPG|Alexander II
Fasciculus:Elizabeth II & Philip after Coronation.JPG|Elizabetha II et Philippus post ritum coronationis
Fasciculus:Crowning of Charles III (modified).jpg|Coronatio Caroli III

* Diadema
* *Napoleo coronatus*

## Notae 
Categoria:Consuetudines
Categoria:Imperia et regna
Categoria:Ritus
Topiramatum

**Topiramatum** est medicamentum pharmaceuticum cum virtutibus anticonvulsivis convulsionum partialium quod in epilepsia et hemicrania, insuper alcoholismo et psychosi affectiva bipolari tractandis adhibetur. Est inhibitor enzymi anhydrasis carbonicae.

Effectus adversarii sunt paraesthesiae, anorexia, fatigatio, dolor abdominalis, deminutio ponderis. Ammoniate causa etiam calculi renales observari possunt. Usus in graviditate vel lactatione ineunte non commendatur.

## Natura Topiramati 
### Natura chemica 
Topiramatum est derivatum monosaccharidorum. Nomen IUPAC suum est sulphamatum 2,3:4,5-bis-O-(1-methylotilideno)-beta-D-fructopyranosi, massa molaris sua 339.36 g/mol.

Fasciculus:Sulfamic-acid.png|Acidum sulfamicum (sulfamatum)
Fasciculus:Skeletal Structure of Cyclic D-Fructose.svg|Fructofuranosum
Fasciculus:Tetrahydropyran.png|Pyranosum (tetrahydro-pyranosum)

### Natura pharmacologica 
Topiramatum est medicamentum cum virtutibus anticonvulsivis et contra hemicraniam. Effectus in alcoholismo tractando velut apud psychosem affectivam bipolarem noti sunt. Codex ATC est .

Modi effectuum canales iondicos natrii velut ad receptoria kainati systematis glutamatergici spectant. Inhibitio GABAergica augeatur. Quamquam inhibitor enzymi anhydrasis carbonicae, effectus enzymo parvi sunt. In summa transmissio glutamatergica deminuitur.

### Pharmacocinetica 
Semivita biologica t_{\frac{1}{2}}. 21 horae sunt. Excretio est per urinas. 

## Effectus Gabapentini 
Effectus sunt paraesthesiae, anorexia, fatigatio, dolor abdominalis, deminutio ponderis.

## Notae 
Categoria:Anticonvulsiva
Georgius Guțu

**Georgius** vulgo *Gheorghe* **Guțu** (natus die 15 Aprilis 1906 Galatzii, mortuus die 15 Decembris 1994 Hilaripoli) interpres et philologus classicus Dacoromanicus fuit. Pretiosissimum glossarium Latino-Dacoromanicum edidit et multa opera classica Latina (praesertim et historiographica) in linguam vernacularem vertit. Etiam libros definitivos pepigit.
## Vita
Postquam anno 1928 magna cum laude studia Hilariopolitana perfecit linguam Latinam variis in gymnasiis docebat i.e. Târgoviște, Claudiopoli et Stephanopoli. 

Annis inter 1957 et 1969 Hilariopoli in Lyceo pro sancto Saba nominato (tunc autem pro Nicolao Balcescu) discipulos in res classicas initiabat. Insuper universitarii lectoris munere fungebatur in seminario paedagogico cui nomen Titi Maiorescu.

## Opera 
* *Lucius Annaeus Seneca. Viața, timpul și opera morală*, editiones "Casa Școalelor" 1944; anno 2021 autem domui editoriae "Humanitas" data est facultas rei rursus vulgandae.  
* *Publius Vergilius Maro, Studiu literar*. Hilariopoli 1970

### glossaria
* *Dicționar latin - român*, Editura Științifică, Hilariopoli 1966; editio recens anno 2008 apud Editura Humanitas 
* *Dicționar latin - român*, Editura Științifică și Enciclopedică, Hilariopoli 1983; editio altera aucta, Hilariopoli 2003, ISBN 9732809337.

### libri definitivi
* *Limba latină*, Manual pentru clasa a IX-a, Editura Didactică și Pedagogică, Hilariopoli 1967
* *Limba latina*, Manual pentru anul I de liceu
* *Limba latina*, Manulal pentru clasa a VIII

### conversiones
* Lucius Annaeus Seneca minor, *Scrisori către Luciliu*, ed. Științifică, Hilariopoli 1967; editio altera anno 2020 
* Demetrius Cantemirius, *Descriptio Moldaviae*, ed. Academiei Române, Hilariopoli 1971 
* Marcus Tullius Cicero, *Opere*, ed. Univers, Hilariopoli 1973 (tribus in tomis)
* Marcus Fabius Quintilianus, *Arta oratorică*, ed. Minerva, Hilariopoli 1974
* Decimus Iunius Iuvenalis, *Satire*, ed. Univers, Hilariopoli 1986
* Cornelius Tacitus, *Anale*, ed. Humanitas, Hilariopoli 1995

## Honores
*1966: praemium pro meritis scientificis acceptum *(Meritul științific)*

## Notae
## Nexus externi
* de glossario eius in paginis domus editoriae Hilariopolitanae cui nomen Humanitas
 

Categoria:Interpretes
Dies internationalis impuberium innocentorum victimarum de incursione

[thumb|Scaena belli [Libanus|Libanensis anno 1982.]]
[thumb|[Vexillum Consociationis Nationum.]]

**Dies internationalis impuberium innocentium victimarum incursionis** est festum quod a.d. prid. Non. Iun. quotannis inter gentes celebratur die 4 Iunii cuique anno ad impuberium victimas civiles, qui violentiam physicam et psychicam passi sunt, protegendos et promovendos, a Conventu Generali Consociationis Nationum decretum.

Origo diei est resolutio Conventus Generalis Consociationis Nationum de Bello Libanensi anno 1982, in quo cives et impuberes Palaestini incursione magna Israëliana violentiam passi sunt, a.d. XIV Kal. Sept. 1982 decreta.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis Consociationis Nationum proprius.

Categoria:Bella
Categoria:Constituta 1982
Categoria:Pueritia
Categoria:Ritus Iunii
Categoria:Societates internationales
Nomina Anatomica

***Nomina Anatomica*** (***NA*** ) erant opus internationale  ab anno 1955 de  vocabulario gubernato terminologiae anatomiae humanae antequam anno 1998 a Terminologia Anatomica (TA) reposita sunt. Usque ad medium saeculum XIX, 50000 vocabula adhibebantur partium corporis humani. Synonyma autem appellantur a quaque Laboratorio anatomica in quaque republica: i.e. dissimilia nomina ad eamdem partem. Homonyma quoque Latina Graecave a ceteris lingua translata nominantur: i.e. idem nomen ad dissimilem partem, quod efficace communicationem internationalem impediunt. Inter anatomicos erant discordia atque confusio. Nomina Anatomica igitur instituta sunt ut dissolvat haec problemata.

*Nomina Anatomica Veterinaria

## Nexus externi
*situs proprius Associationis internationalis anatomicae
Vincentius Christophorus López

**Vincentius Christophorus** vulgo *Vicente Cristóbal* **López** (natus die 9 Iulii 1953 ad Vallem Dilectam, Autonomae Matriti Communitatis) est poeta et peritus linguae latinae. Cathedraticus linguae latinae est apud Universitatem Complutensem. Latinos poetas in linguam Hispanicam numeris classicis vertit.

## Opera 
### poesis 
* *Silva mitológica*, Matriti, Ediciones Clásicas, 2007, ISBN: 978-84-7882-612-4.
* *Canto del gallo*, Matriti, Escolar y Mayo, 2010, ISBN: 978-8493698874.
* *Memoria de horizontes amarillos*, Matriti, Ediciones Clásicas, 2011, ISBN: 978-8478827145.
* *El paraíso y el mundo*, Matriti, Renacimiento, 2015, ISBN: 978-8416246069.
* *Inmóvil travesía,* Matriti, Renacimiento, 2021, ISBN: 978-8419231048.

### conversiones 
Cantorum classicorum, qui dicuntur (Virgilii, Horatii, Ovidii), multa convertit. Numquam autem numeros originales neglegit. Quos in linguam vernacularem ita transducere solet ut lectoribus rhythmi originales optime aperiantur. 

* *Horacio. Odas y Epodos*, Matriti, Cátedra, 1985, ISBN: 978-84-376-0886-0.
* *Ovidio. Amores. Arte de amar. Sobre la cosmética del rostro femenino. Remedios contra el amor,* Matriti, Gredos, 1989, ISBN: 84-249-1392-2.
* *Ovidio. Cartas de las heroínas*, Matriti, Alianza, 1994, ISBN: 978-84-9181-151-0
* *La Ilíada latina. Diario de la Guerra de Troya de Dictis Cretense. Historia de la destrucción de Troya de Dares Frigio*, Matriti, Gredos, 2001, ISBN: 84-249-2313-8. Con Mª Felisa del Barrio Vega.

#### versibus 
* *Virgilio. Bucólicas*, Matriti, Cátedra, 1996. ISBN: 978-84-376-1422-9. Traducción en hexámetros castellanos. 
* *Virgilio*, Matriti, Ediciones Clásicas, 2000, ISBN: 978-8478824366.
* *Vestigios de antigua llama*, Matriti, Renacimiento, 2016, ISBN: 9788416685011. Colección de fragmentos de Virgilio, Horacio y Ovidio traducidos en los ritmos originales.
* *La última noche de Troya,* Matriti, Hiperión, 2018, ISBN: 978-8490021149. Traducción en hexámetros castellanos del libro II de la Eneida. 
* *Pasión y muerte de Dido*, Matriti, Hiperión, 2021, ISBN: 978-8490021729. Traducción en hexámetros castellanos del libro IV de la Eneida. 
* *Tempestad en el Tirreno*, Matriti, Renacimiento, 2022, ISBN: 978-8418818714. Traducción en hexámetros castellanos del libro I de la Eneida.

### vulgata 
* *La leyenda de Eneas. Adaptación de la Eneida de Virgilio*, Matriti, Alianza, 2006, ISBN: 84-206-6042-6.
* *Cultura Clásica, 4º secundaria*, Matriti, SM, 2003, 84-348-9453-X. Con Francisco Javier Gómez Espelosín.

## Nexus externi 
* bibliographia 

Categoria:Viri
Categoria:Homines vivi
Categoria:Professores Universitatis Complutensis
Categoria:Philologi Hispaniae
Categoria:Nati 1953
Alexithymia

**Alexithymia** notam personalitatis significat, et quidem difficultatem cognoscendi suos aliorumque adfectus, eosque a corporeis sensibus discernendi, etiamque difficultatem ceteris sensus suos describendi. Alexithymia etiam cogitandi rationem complectitur, quae in singularibus rebus et eventibus mundi externi modo utilitaristico versatur. Homines alexithymi phantasia parum utuntur. Priora studia docuerunt alexithymiam multis perturbationibus mentis et aegritudinibus corporis sociari. Etiam ostensum est alexithymiam apud therapeutas fastidium creare, qua de causa curationi nocere potest.

## De etymologia 
*Alexithymia* terminus est a Petro Sifneos (1920-2008), psychiatro Americano Lesbiae originis, annis 1970 ineuntibus compositus. Sifneos, qui tunc doctrinae psychoanalyticae adsectator erat, homini hoc personalitatis temperamento laboranti perdifficile esse putavit suos proprios sensus verbis explicare. Ideo hoc finxit verbum Graecum (vel potius Graecissans), quod ex tribus constare elementis cogitavit: ***a + lexi + thymia***, in quo *a* alpha privativum ('non') est; *lexi* stirps est substantivi *lexis, λέξις* 'verbum'; *thymia* a substantivo *thymós, θυμός* 'animus' ductum. Quod verbum, quod ratione morphosyntactica careat, a philologis classicis reprehensum est. *Alexithymia*, quamquam speciem verbi Graeci exhibet, re vera esse videtur concatenatio elementorum inter se parum convenientium, nam parum liquet, quaenam sit **lexithymia* (proprietas hominis *lexithymi*) quae alpha privativo negetur. 

*Alexithymia*, quamquam compositum alienum longeque petitum esse videtur, iam ab initio libenter usu receptum est, neque hunc terminum ex usu tollere volumus. Id solum meminisse decet, de verbo analysin fugienti agi.

## Notae 
## Bibliographia 
* Sifneos, Peter E. (1973) The prevalence of ‘alexithymic’ characteristics in psychosomatic patients. *Psychotherapy and Psychosomatics* 22: 255–262.
* Sifneos, Peter E.; Apfel-Savitz, R.; Frankel, F.H. (1977) The Phenomenon of ‘Alexithymia’. *Psychotherapy and Psychosomatics* 28: 47-57.
* Taylor, Graeme J. & Bagby, R. Michael (2004) New Trends in Alexithymia Research. *Psychotherapy and Psychosomatics* 73: 68-77.

Categoria:Neuropsychologia
Episcopi Holenses

## Episcopi Holenses Catholici ante Reformationem 
## Episcopi Holanae dioeceseos Lutherani 
## Nexus interni
* Episcopi Scalholtenses
* Index formarum Latinarum hominum Islandicorum

## Notae
Categoria:Indices episcoporum
Categoria:Historia Islandiae
Tabasco (varietas capsicorum)

thumb|*Tabasco*
**Tabasco** est cultivarietas capsicorum speciei *Capsico frutescenti* attributa. Fructus humore calidissimi sunt (Sco. 30,000-50,000). In Ludoviciana ad liquamen Tabasco conficiendum coluntur, etiam in America media et Brasilia.

Haec varietas nomen Anglicum habet aut e civitate Mexicana Tabasca aut e *Pimenta dioica* quae, ab ea civitate exportata, saeculo XVIII Anglice *pepper of Tabasco* nuncupata erat. A Maunsel White "in Civitates Foederatas introducta est" qui anno circiter 1849 in praedio suo *Deer Range Plantation* colebat. Varietatem aliis dono dedit ut usum diaeteticum huius capsici expanderet.

Liquamen Tabasco in Ludoviciana a societate McIlhenny producitur, litteris patentibus de methodo confectionis anno 1870 depositis. Ab aliis pulvis Tabasco e fructibus siccatis paratur. "Quintessentia capsicorum Tabasco" (*Essence of tabasco peppers*) olim ab ipso Maunsel White producta est. 

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1849 : 
* 1870 : Edmund McIlhenny, "Improvement in Pepper-sauce" (litterae patentes diei 27 Septembris 1870) Textus: "*from the pepper known in the market as Tabasco pepper*"
* 1898 : , "A revision of the genus Capsicum, with especial reference to garden varieties" in *Missouri Botanical Garden Annual Report* (1898) pp. 53-110, vide pp. 59, 62, 67

; Eruditio
* 
* 
* Kurt Michael Friese et al., *Chasing Chiles: Hot Spots Along the Pepper Trail* (White River Junction Viridimontis: Chelsea Green, 2011) cap. 4
* 
* Amal Naj, *Peppers: a story of hot pursuits* (Novi Eboraci: Knopf, 1992) pp. 127-179 Exemplar mutuabile
* 

; Praecepta culinaria
* 2013 : Cinzia Trenchi, Enzo Monaco, Mario Dadomo, *Peperoncino. Momenti di passione piccante* (Mediolani: White Star, 2013. ISBN 9788854021280) pp. 36, 108 (pulvis Tabasco), 64 (fructus Tabasco), 80, 134 (liquamen Tabasco), 190 (fructus siccati)

Categoria:Capsicum frutescens
Categoria:Cultivarietates
Rocoto

thumb|Rocoto

**Rocoto** vel *locoto* est cultivarietas capsicorum speciei *Capsico pubescenti* attributa. Fructus humore calidissimi sunt (Sco. 30,000-50,000). In Peruvia sub hoc nomine, recentius et in Mexico sub nomine *manzano* ("malum") coluntur.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1609 : 

; Eruditio
* Patricia Mabel Aguilera et al., "A reference chromosomal map of the hot chili pepper Capsicum pubescens cv. “locoto” (Solanaceae)" in *Rodriguesia* vol. 72 np. e01002020 (2021) pp. 1-14
* 
* 
* 
* José de Jesús Ornelas-Paz et al., "Effect of cooking on the capsaicinoids and phenolics contents of Mexican peppers" in *Food Chemistry* vol. 119 (2010) pp. 1619–1625 ("manzano")
* Amal Naj, *Peppers: a story of hot pursuits* (Novi Eboraci: Knopf, 1992) pp. 93-96 Exemplar mutuabile
* John Samuels, "The rocoto pepper: a novel crop capsicum" in *The Organic Grower* no. 28 (2014) pp. 10-12

Categoria:Capsicum pubescens
Categoria:Cultivarietates
Mirasol (capsicum)

thumb|Mirasol siccatum (*guajillo*)
**Mirasol** ("solem spectans") est grex cultivarietatum capsicorum speciei *Capsico annuo* attributus: varietates *cascabel*, *catarina*, *guajillo* comprehendit. Nomen ex habitu erecto fructuum trahitur. Fructus humore calidiores sunt (Sco. 5,000). In Mexico crebrius coluntur.

## Bibliographia 
* 
* 
* Deisy Hervert-Harnández et al., "Bioactive Compounds of Four Hot Pepper Varieties (Capsicum annuum L.), Antioxidant Capacity, and Intestinal Bioaccessibility" in *Journal of Agricultural and Food Chemistry* vol. 58 (2010) pp. 3399-3406 ("guajillo")
* Janet Long-Solís, *Capsicum y cultura: la historia del chilli*. 2a ed. (Mexicopoli: Fondo de Cultura Económica, 1998) p. 97, 156-161
* 
* 

## Nexus externi 
* "Guajillo" apud Vicipaediam Hispanicam

Categoria:Capsicum annuum
Categoria:Cultivarietates
Malagueta (capsicum)

thumb|Capsica Malagueta

**Malagueta** est grex cultivarietatum capsicorum speciei *Capsico frutescenti* attributus. Fructus humore calidissimi aestimantur. In Brasilia et Peruvia coluntur. Nomina vulgaria *Malaguetinha*, *Malaguetão*, *Malagueta amarela* videntur.

## Bibliographia 
[thumb|upright=1.25|*[Thraupis sayaca* e capsicis Malagueta pabulans]]
; Fontes antiquiores
* 1864 : Mariano Velázquez de la Cadena, *A Dictionary of the Spanish and English Languages, abridged* (Novi Eboraci: Appleton, 1864) p. 278 "*Malaguéta *sf.* Tabasco pepper*"

; Eruditio
* 
* Joelson Germano Crispim et al., "Visitantes florais de pimenteiras malagueta (Capsicum frutescens L.)" in *Anais da Academia Pernambucana de Ciência Agronômica* vol. 13/14 (2016/2017) pp. 234-241
* 
* 

Categoria:Capsicum frutescens
Categoria:Cultivarietates
Capsicum Hungarum

thumb|*Hungarian wax*
**Capsicum Hungarum** est grex cultivarietatum capsicorum speciei *Capsico annuo* attributarum. Fructuum sunt qui humore mites, sunt qui calidiores aestimantur. Nomina plura his varietatibus dantur, *Hungarian wax*, *Banana pepper*, *Sweet banana*, *Ungaro* etc.

thumb|*Zöldpaprika* vel *Hungarian* (?)
Albertus Szent-Györgyi, vitamini C primus inventor, capsica dulcia fontem copiosissimum vitamini C esse monstravit.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1934 : 

; Eruditio
* 
* 
* 
* Francisco Higinio Ruiz-Espinoza et al., "Growth of four types of Capsicum spp. in substrates under a protected environment" in *Revista de la Facultad de Agronomia* vol. 38 (2021) pp. 902-912
* Antonio Vega-Gálvez et al., "Effect of air-drying temperature on physico-chemical properties, antioxidantcapacity, colour and total phenolic content of red pepper (Capsicum annuum, L. var. Hungarian)" in *Food Chemistry* vol. 117 (2009) pp. 647–653 ("Hungarian, Sweet banana")

Categoria:Capsicum annuum
Categoria:Cultivarietates
Capsicum Havanense

thumb|Fructus fere maturus capsici Havanensis
**Capsicum Havanense**, linguis vulgaribus *habanero*, est cultivarietas capsicorum speciei *Capsico chinensi* attributa. Fructus humore calidissimus est (Sco. 200,000-300,000. Nomen ex urbe Havana insulae Cubae trahitur, sed an varietas in eadem insula orta sit incertum est.

Liquamen sive et salsa e capsicis Havanensibus in pantopoliis venundatur; rarius et pulvis e fructibus siccis parata. 

## Bibliographia 
; Eruditio
* 
* 
* Janet Long-Solís, *Capsicum y cultura: la historia del chilli*. 2a ed. (Mexicopoli: Fondo de Cultura Económica, 1998) pp. 96, 160
* Amal Naj, *Peppers: a story of hot pursuits* (Novi Eboraci: Knopf, 1992) pp. 181-206 Exemplar mutuabile
* José de Jesús Ornelas-Paz et al., "Effect of cooking on the capsaicinoids and phenolics contents of Mexican peppers" in *Food Chemistry* vol. 119 (2010) pp. 1619–1625
* Ana Flávia P. Teodoro et al., "Vitamin C content in Habanero pepper accessions (Capsicum chinense)" in *Horticultura Brasileira* vol. 31 (2013) pp. 59-62

; De gastronomia
* E. N. Anderson, "Food and Feasting in the Zona Maya of Quintana Roo" in J. E. Staller, M. D. Carrasco, edd., *Pre-Columbian Foodways: interdisciplinary approaches to food, culture, and markets in ancient Mesoamerica* (Springer, 2010) pp. 441-465, vide pp. 445-449
* "Ixta Belfrage’s secret ingredient: dried habanero chillies" in *The Guardian* (17 Iulii 2022)

; Praecepta culinaria
* 2013 : Cinzia Trenchi, Enzo Monaco, Mario Dadomo, *Peperoncino. Momenti di passione piccante* (Mediolani: White Star, 2013. ISBN 9788854021280) pp. 86, 134, 144, 184, 194 (fructus), 236 (fructus crudi et siccati), 238, 246, 250, 258 (pulvis)

Categoria:Capsicum chinense
Categoria:Cultivarietates
Chilaca

thumb|*Chilaca*
**Chilaca** est cultivarietas capsicorum speciei *Capsico annuo* attributa, fructibus tenuibus nigris seu fulvis. Fructus siccati *Pasilla* nuncupantur. Fructus caliditate mitiores sunt (Sco. 2,500).

## Bibliographia 
thumb|Capsica *chilaca* siccata (*pasilla*)
* 
* Janet Long-Solís, *Capsicum y cultura: la historia del chilli*. 2a ed. (Mexicopoli: Fondo de Cultura Económica, 1998) pp. 94, 98, 158
* José de Jesús Ornelas-Paz et al., "Effect of cooking on the capsaicinoids and phenolics contents of Mexican peppers" in *Food Chemistry* vol. 119 (2010) pp. 1619–1625
* 

## Nexus externi 
* "Pasilla" apud Vicipaediam Anglicam

Categoria:Capsicum annuum
Categoria:Cultivarietates
Capsicum cayennense

thumb|Varietas hodie cayennensis nuncupata
**Capsicum cayennense** est cultivarietas capsicorum speciei *Capsico annuo* attributum. Nomen autem neque ex urbe Guianae Francicae Caienna neque e flumine adiacenti trahitur.

* Saeculo XIX exeunte nomen *cayenne* (plenius *cayenne of commerce*, ut si "cayennense mercatorum" dictum sit) ad varietatem fructu erecto, forma conica, longo fere unciam unam dimidiamque dabatur. Synonyma Anglicum *bird pepper*, Latinum **Capsicum minimum** nonnunquam adduntur.
* Nomen *long cayenne*, hodie simpliciter *cayenne*, ad cultivarietatem fructu pendente, calyce pedem fructus amplectente, longo usque ad quattuor uncias, gracili (diametro minus quam dimidiae unciae) datur. Haec cultivarietas olim cum aliis nonnullis sub varietate botanica ***C. annuum** var. **acuminatum*** ordinabatur.

Pulvis cayennae (e varietatibus "cayennensibus mercatorum" confectus) a saeculo XVII e regione Caribica in Europam exportatus est.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1767-1812 : Thomas Ieffersonius, *Garden Book* (Edwin Morris Betts, ed., ''Thomas Jefferson's Garden Book 1766-1824* [Philadelphiae: American Philosophical Society, 1944] pp. 4,473) "Cayenne pepper"
* 1785 : Georgius Washingtonius, *Diaries* (Donald Jackson, Dorothy Twohig, edd., *The Diaries of George Washington* vol. 4, 1784-1786 [Charlottesville, 1978] diebus 13 et 29 Iunii 1785) "Cayan pepper"
* 1806 : John L. E. W. Shecut, *Flora Carolinæensis*. Vol. 1. Charleston, 1806 
* 1845 B. Upton Let. 10 Sept. in Amer. Hist. (1966) XVII. iv. 87/2 Cayenne pepper (kian) grows wild here on the prairies. 
* 1865 : Herbert Byng Hall, *The Queen’s Messenger; or, Travels on the High-ways and Bye-ways of Europe* p. 341
* 1898 : 

; Eruditio
* 
* Janet Long-Solís, *Capsicum y cultura: la historia del chilli*. 2a ed. (Mexicopoli: Fondo de Cultura Económica, 1998) p. 157

; Praecepta culinaria
* 2013 : Cinzia Trenchi, Enzo Monaco, Mario Dadomo, *Peperoncino. Momenti di passione piccante'' (Mediolani: White Star, 2013. ISBN 9788854021280) pp. 76, 114

Categoria:Capsicum annuum
Categoria:Cultivarietates
Ancho (capsicum)

thumb|Ancho immaturum (*poblano*)

**Ancho** est cultivarietas capsicorum speciei *Capsico annuo* attributa. Fructus immaturi *poblano* nuncupantur. Caliditate mitiores sunt (Sco. 1,000-3,000). Ex agris civitatis Angelorum (Hispanice *Puebla*) prope Mexicopolim ortae sunt.

## Bibliographia 
; Eruditio
* José Luís Aguilar-Acuña et al., "Eficiencia de fertilizantes aplicados con fertirriego en chile ancho (Capsicum annuum L.)" in *Agricultura técnica en México* vol. 31 (2005) pp. 177-189
* 
* 
* María Del Rocío Gómez-García, Neftalí Ochoa-Alejo, "Biochemistry and Molecular Biology of Carotenoid Biosynthesis in Chili Peppers (Capsicum spp.)" in *International Journal of Molecular Sciences* vol. 14 (2013) pp. 19025-19053
* 
* Janet Long-Solís, *Capsicum y cultura: la historia del chilli*. 2a ed. (Mexicopoli: Fondo de Cultura Económica, 1998) pp. 39, 93, 98, 155
* José de Jesús Ornelas-Paz et al., "Effect of cooking on the capsaicinoids and phenolics contents of Mexican peppers" in *Food Chemistry* vol. 119 (2010) pp. 1619–1625

; Praecepta culinaria
* 2013 : Cinzia Trenchi, Enzo Monaco, Mario Dadomo, *Peperoncino. Momenti di passione piccante* (Mediolani: White Star, 2013. ISBN 9788854021280) p. 110 (poblano)

Categoria:Capsicum annuum
Categoria:Cultivarietates
Anaheim (capsicum)

thumb|Anaheim immaturum
**Anaheim** est cultivarietas capsicorum speciei *Capsico annuo* attributa. Fructus caliditate mitior est (Sco. 1,000-1,400). Anahemi in urbe Californiensi anno circiter 1900 ad condiendum evoluta est. Cognata est eos varietatibus quae sub designatione Neomexicanarum gongeruntur.

## Bibliographia 
* 
* 
* Janet Long-Solís, *Capsicum y cultura: la historia del chilli*. 2a ed. (Mexicopoli: Fondo de Cultura Económica, 1998) p. 155
* Diego Nafarrate-Ramos et al., "Anaheim Pepper (Capsicum annuum L.) Production on Substrates under Greenhouse Conditions" in *Open Access Library Journal* vol. 3 (2016) e2721

Categoria:Capsicum annuum
Categoria:Cultivarietates
Ají amarillo

thumb|Ají amarillo

**Ají amarillo** est cultivarietas capsicorum speciei *Capsico baccato* var. *pendulo* attributa. Nomina vulgaria *ají cusqueño*, *ají escabeche*, *kellu-uchu* videntur.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1609 : 

; Eruditio
* 
* 
* 
* Janet Long-Solís, *Capsicum y cultura: la historia del chilli*. 2a ed. (Mexicopoli: Fondo de Cultura Económica, 1998) p. 155

Categoria:Capsicum baccatum
Categoria:Cultivarietates
Emmanuel Rosón

**Emmanuel Rosón Ayuso** (Matriti, 1901- Ibidem 1985) diurnarius Hispanus fuit.

## Biographia 
Filius Edoardi Rosón, quoque diariorum scriptoris, fuit et ut diurnarius in periodico “Liberalis” (El Liberal), cuius rector ultimus fuit paulo ante eius clausuram bello civili Hispaniensi perfacto, inter annos 1919 et 1939 laboravit. Societati Periodici Matriti et Consociationi Diariorum Scriptorum adscritus est. 

Habens annos septemdecim laborare in Ephemerotheca Municipali Matriti coepit, maxime ab apertione cooperavit cum Antonio Asenjo et postea institutionis notarius fuit. Dum bellum civile gerebatur, is Ephemetorecam in angustiis temporis administravit faciens magnum laborem patrimonium bibliographicum tegendi, servandi atque augendi. Suo pro incepto, die 6 Martii anni 1937 Concilium delegatum Matritis defensonis (Junta Delegada de Defensa de Madrid) exemplaria omnium diariorum comentariorumque periodicorum imagineorum quae Matriti et eius provincia edita essent mittere in Ephemerotecam decrevit, quod approbatum fuit et paucos post menses hoc decretum in toto Reipublicae loco valuit.    

Huius decreti gratia, multa scriptorum publicatio, ingens pars ex acie perventa, Ephemerothecae voluminibus addita est. Haec compilatio post cum quam Antonius Asenjo in Salamanticae Ephemerotheca compillavit iuncta est. Haec Ephemerotheca (sc. Salamanticae) sub Delegationi Stati ad periodicum et scriptos propagandos directione (Delegación del Estado para Prensa y Propaganda) fuit, in qua scripta a Nationali Factione coacta est, pro quo facto eximia collectio de hoc historico tempore habetur.

Bello civili perfecto, Emmanuel Rosón iudicatus est et suo officio salarioque municipali privatus est. Sub alio nomen ut ephemeridum athleticorum scriptor in periodico “Gol” inter annos 1940 et 1945 laboravit, cum periodico “Marca” et comentario periodicorum imagineorum “Radio Nacional” cooperavit. Inter annos 1953 et 1968 rector partis in “*Folium Lunae Diei*” (*La hoja del Lunes*) itemque periodico “*Populus*” (*El Pueblo*), “*Alerta* (La Habana)” et “*Tempus*” (*El Tiempo*) (Bogotá) cooperavit.

Anno 1980 praefectus Matriti urbis, Henricus Tierno Galván ei nomisma Villae Matriti dedit. 

## Notae 
## Bibliographia 
* Hemeroteca Municipal de Madrid; Zaragoza García, Inmaculada; Martínez Martín, Jesús A. (2018). Cuatro siglos de noticias en cien años : Hemeroteca Municipal, 1918-2018. ISBN 978-84-7812-796-2.
* López de Zuazo Algar, Antonio  (1987). Catálogo de periodistas españoles del siglo XX. ISBN 84-86227-81-X
* Saiz de Robles, Federico Carlos (1968). «Hace Cincuenta Años la Hemeroteca Municipal de Madrid». *Villa de Madrid*. 24

Categoria:Nati 1901
Categoria:Mortui 1985
Categoria:Diurnarii Hispaniae
Categoria:Bibliothecarii Hispaniae
Capsicum Xalapense

thumb|Fructus Xalapenses immaturi
**Capsicum Xalapense**, linguis vulgaribus *Jalapeño*, est grex cultivarietatum capsicorum speciei *Capsico annuo* attributarum. Fructus fumati *chipotle* nuncupantur. Capsicum Xalapense humore calidior est (Sco. 3,500-10,000). Ex urbe Mexicana Jalapa appellatur, sed sunt qui eandem esse atque varietas cuius Azteci Navatlace fructus maturos *milchilli*, fructus siccatos *pocchilli* appellabant. In Mexico Civitatibusque Foederatis crebrius usitata est. Inter subvarietates videntur *mora* et *morita*.

Liquamina et salsae e capsicis Jalapeño tam crudis quam fumatis venundantur.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|Fructus Xalapenses maturi in nundinis urbis [Xochimilco ostentati]]
thumb|*Chipotle*, i.e. fructus Xalapenses siccati
; Fontes antiquiores
* ante 1595 : 

; Eruditio
* Emilio Alvarez-Parilla et al., "Antioxidant Activity of Fresh and Processed Jalapeño and Serrano Peppers" in *Journal of Agricultural and Food Chemistry* vol. 59 (2011) pp. 163–173
* 
* 
* Deisy Hervert-Harnández et al., "Bioactive Compounds of Four Hot Pepper Varieties (Capsicum annuum L.), Antioxidant Capacity, and Intestinal Bioaccessibility" in *Journal of Agricultural and Food Chemistry* vol. 58 (2010) pp. 3399-3406 ("chipotle, morita")
* 
* Alejandro Morón Ríos, José Armando Alayón Gamboa, "Productividad del cultivo de chile jalapeño (Capsicum anuum L.) con manejo orgánico o convencional en Calakmul, Campeche, México" in *Avances en investigación agropecyaria* vol. 18 (2014) pp. 35-40
* José de Jesús Ornelas-Paz et al., "Effect of cooking on the capsaicinoids and phenolics contents of Mexican peppers" in *Food Chemistry* vol. 119 (2010) pp. 1619–1625
* 
* Francisco Higinio Ruiz-Espinoza et al., "Growth of four types of Capsicum spp. in substrates under a protected environment" in *Revista de la Facultad de Agronomia* vol. 38 (2021) pp. 902-912

; Praecepta culinaria
* 2013 : Cinzia Trenchi, Enzo Monaco, Mario Dadomo, *Peperoncino. Momenti di passione piccante* (Mediolani: White Star, 2013. ISBN 9788854021280) pp. 88, 110, 154, 206 (fructus), 222 (fructus fumati)

Categoria:Capsicum annuum
Categoria:Cultivarietates
Ricardus Fuente

thumb|Ricardus Fuente..
**Ricardus Fuente Asensio** (Matriti 1866 aut 1870; ibidem mortuus die 11 Ianuarii 1925) fuit diariorum scriptor et consiliator Hispanus, reipublicae fautor.

## Biographia 
Matriti natus est anno 1866. (aut 1870) etiam rector periodici *El País* ('Natio') et *El Radical* ('Novarum Rerum Cupidus'). Anno 1895 in Societatem Periodicorum Matritensem ascriptus est. 

Cum Alexandro Lerroux et Roderico Soriano anno 1901 Federación Revolucionaria ('Foederationem Revolutionariam') condidit. Alexandri Lerroux favens, concili legatorum candidatum a Tarraconense Dertosae regione sese anno 1903 ostendit pro *Unión Republicana* ('Unione Republicana'), sed numquam sedem legati impetravit, ne eam quidem posterioribus in comitiis. 

Unus e promotoribus Liga Republicana Española in Argentina ('Foederis Reipublicae Hispanae in Argentina') fuit. Ea in civitate pecuniam cupiditati Reipublicae Hispanae, cuius primus rector fuit.

*Reyes, favoritas y validos* ('Reges, Percarae, et Regis Delegati') anno 1918 protulit. Matriti mense Ianuarii anni 1925 obiit, et suum corpus in sepulcreto civili Matritensi humatum est.

## Bibliographia 
* Bello, Luis (1925). “Ricardo Fuente, periodista y bibliófilo” [link] *La Esfera* (Matriti): 6. ISSN 1577-0389.
* Carpallo Bautista, Antonius (2001). “Descripción de la Hemeroteca Municipal del Ayuntamiento de Madrid” *Documentación de las ciencias de la información* (24): 293-302. ISSN 0210-4210.
* Díaz Díaz, Gonzalo (1988). “Fuente Asensio, Ricardo”. *Hombres y documentos de la filosofía española.* III (E-G). CSIC. p.307. ISBN 84-00-06703-7.
* Duarte, Ángel (1993). “La Liga Republicana Española en la Argentina: política y sociabilidad (1903-1907)” Anuario del IEHS VIII (110).
* García, Marcella (2004). “Emigración y Política. Los “no ciudadanos” en la Argentina quieren representación en el Parlamento de Madrid”. In Carolo Malamud et Carolo Dardé, editoribus. *Violencia y legitimidad: política y revoluciones en España y América Latina,* 1840-1910. Santander: Servicio de Publicaciones de la Universidad de Cantabria, pp. 197-222. .
* Menéndez Alzamora, Emmanuel (2009). *La Generación del 14: Una aventura intelectual.* Siglo XXI de España Editores. ISBN 978-84-323-1501-5.
* Ossorio y Bernard, Emmanuel (1903). “Fuente y Asensio (Ricardo)”. *Ensayo de un catálogo de periodistas españoles del siglo XIX*. Madrid: Imprenta y litografía de J. Palacios. Wikidata Q18908018.
* Sánchez Cervelló, Iosephus (2012). “El republicanisme a les terres de L’Ebre en tems del CNR”Recerca (lingua Catalauniensi) 14: 339-373. ISSN 1135-6014.
* Thion Soriano-Mollá, Dolores (1997). «Zola, un messie et un mythe pour la jeunesse germinaliste de la fin de siècle». Zola y España: *Actas del Coloquio Internacional, Lugduni (Septembris mense, 1996)* (lingua Gallica), Barcinone: Universitat de Barcelona.

## Nexus externi 
*Vicifontes

## Notae 
Categoria:Diurnarii
Categoria:Incolae Hispaniae