open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Georgius Ugulava

**Georgius** vulgo *Gigi* **Ugulava** (Georgice: გიგი უგულავა, natus die 15 Augusti 1975) est politicus Georgiae. Magister civium urbis Tiphlis fuit ab anno 2005 usque ad annum 2013.

## Nexus externi 
* tbilisi.gov.ge

Categoria:Politici Georgiae
Pyruvati kinasis

[thumb|Structura trium dimensionum enzymi pyruvati kinasis. In medio moleculae minores [phosphoenolpyruvatum|phosphoenolpyruvati (rubre) et phosphati depicta]]
**Pyruvati kinasis** est enzymum glycolysis termino, quod gregem phosphati ab phosphoenolpyruvato ad ADP transfert, ita pyruvatum et ATP formans.

 
 
  
  | 100%
 |}
|}
Quattuor isoformae enzymi notae sunt:
* L — in iecore, renibus
* M1 — in musculis, cerebro, leucocytis, thrombocytis
* M2 — solum in textibus foetalibus et tumoribus
* R — in erythrocytis

## Notae 
* Cancer (morbus)

## Nexus externi 
* *U. S. National Library of Medicine* de pyruvati kinasi 

Categoria:Enzyma
Cortisolum

**Cortisolum** est hormon steroidum et glucocorticoidum. Medicamentum vocatur **hydroxycortisonum**.

In pluribus animalibus cortisolum in zona fasciculata glandulae suprarenalis formatur.

Coniunctum est cortisolum cum:
* gubernatione pressionis sanguinis,
* metabolismi glucosi,
* functionum systematis immunitatis,
* responsi inflammatorii,
* insulini liberatione.

Videtur ut cortisolum etiam memoriam, dysfunctione hippocampi causa, perficere potest.

Cortisoli effectus per receptoria glucocorticoidorum transmittuntur.

## Natura chemica 
Substantia solida apparet alba. Substantia aestimatur stabilis, quamquam putatur, ut sub lucem prolongatam aliquid instabiliter agere possit. Una cum substantiis fortius oxidantibus agentibus molecula cortisoli detrimentum ferat. Dosis letalis 150 mg/kg aestimatur.

Nomen IUPAC est **11β,17α,21-trihydroxypregn-4-eno-3,20-dionum**. Formula summarum eius est , massa molaris 362.460 g/mol. Moleculae sunt centrum stereogenica septem. Punctum liquefactionis inter 211°C et 220°C statutum est, punctum fervoris 566.4°C. Solubilitas in aqua <1 mg/mL (i. e. cortisolum solubile in aqua facillime) est.

## Biochemia 
### Synthesis cortisoli 
thumb|Cortisoli synthesis
Synthesis biochemica gradatim ab cholesterolo oritur. Gradus terminalis mutatio ab 11-desoxycortisolum per enzymum 11β-hydroxylasem in cortisolum est, quo gregi hydroxyli -OH positione 11 additur.

### Metabolismus glucosi 
Ope cortisoli proteina in glucosum, convertuntur. Si adsit cortisolum perdiu multitudo glucosi sanguinei constanter aucta est, denique augescens valor insulini in sanguine (hyperinsulinaemia) observari potest, una cum periculo diabetis melliti vel resistentiae contra insulinum et obesitatis.

## Physiologia 
Cortisol est in homine glucocorticoidum physiologicum maximi momenti. Solum corticosteronum quoque, tamen momento minore, effectus glucocorticoidorum exercet. Hac in re cortisolum magnitudinem glucosi sanguinei augere solet, ita corpus contra hypoglycaemiam (valorem parum magnam glucosi sanguinei) protegit.
thumb|Physiologicus cursus valorum cortisoli horbis 24 ineunte. Valores maximum inter horas 02:00 et 08:00 ante meridiam invenitur.
Cortisoli et synthesis et liberatio ex *zona fasciculuata* glandulae suprarenalis in sanuinem secundum stimulationem glandulae hormonte adrenocorticotropino (*ACTH*) fit.

Curva valorum cortisoli in sanguine numerum circadianum ostendit, puncto minimo horis duabus post mediam noctem, deinde versum primam lucem cursu augescente cum maximo ad horam octavam - postea declivo succedente tenui. In senectute valores cortisoli aliquid altiores apparent.

## Pathophysiologia 
Functiones cortisoli in morbis diversis considerantur, ut in diabete mellito et genera inflammationum, at minus in generibus multis cancri. Etiam nexus inter variis morbis, ut inter morbum Alzheimerianum et diabetem ope cortisoli suspicatus est.

## Notae 
* Hormon
* Morbus Addisonianus
* Obesitas

## Nexus externi 
* Quid est cortisolum? 

Categoria:Endocrinologia
Mater mea sus est mala

**Mater mea sus est mala** est sententia scripta Latine quidem iocosa.

## Compositio 
Mater1[,] mea2[,] sus3 est4 mala5.

# mater
# aut , aut forma imperativa verbi *meare* (quod fere *properare* significat)
# sus
# : aut forma verbi , aut forma verbi 
# aut adiectivum , aut fructus malum

## Notae 
* Malo malo malo malo

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Ludi linguistici
Categoria:Malus
Sosva (discretiva)

* Sosva, antea saepe *Sosva Meridionalis*, Taudae initium
* Sosva Septentrionalis, antea saepe *Sosva*, Obii tributarius, cuius initia sunt
* Sosva Maior et
* Sosva Minor;

* Sosva, colonia urbana ad Sosvam Meridionalem
Sosva Septentrionalis

**Sosva Septentrionalis** (Russice *Северная Сосьва*) est flumen in districtu autonomo Chanty-Mansiensi regionis Tumenensis Russiae. In Uralibus Borealibus Sosva Maiore et Sosva Minore fluminibus confluentibus incipit, circa 786 chm per taigam et paludes in planitie Sibirica Occidentali fluit et in Obium Minorem, Obii flluminis cornu, influit. Igrim et Beresova coloniae urbanae ad Sosvam Septentrionalem sitae sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* Sosva Septentrionalis in *registro aquarum nationali* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Districtus autonomus Chanty-Mansiensis
Categoria:Regio Tumenensis
Categoria:Systema Obii fluminis
Conca (Italia)

thumb|Conca
**Conca**  (alia nomina: *Castrum Conchae*) (Italiane: *Conca della Campania*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Campania, in Provincia Casertana et in Liburia historica ac geographica regione situm.

## Insignia 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*
Fasciculus:Merito civile bronze medal BAR.svg|*Municipium nomismate aeneo ob virtutem civilem decoratum*

## Municipia finitima 
* Campania,
* Provincia Casertana,
* Caserta,
* Liburia.

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Image:Map of comune of Conca della Campania (province of Caserta, region Campania, Italy).svg|Collocatio finium Municipii in Provincia Casertana.

## Notae 
Categoria:Municipia in provincia Casertae
Conca (discretiva)

**Conca** potest esse:

* **Conca (Italia)** (vulgo *Conca della Campania*), quae est in Campania Italiae
* **Conca (Hispania)** (vulgo *Cuenca*) vel provincia eiusdem nominis et utraque invenitur in Hispania
* **Conca Superior** (vulgo *Conca de Dalt*), quae est in Catalaunia
* **Concha (urbs)** (cum h scripta; vulgo *Conca dei Marini*), quae est in Campania Italiae
* **Burgus Monticellus** (vulgo *Borgo Montello*), pagum in Latio quae olim notum erat nomine *Conca* seu *Castrum Concae*
* **Conca (Aequatoria)** (vulgo *Cuenca*), longior *Fanum Sanctae Annae Rivorum Concae*, quae municipium est in Aequatoria et Incis appellata erat *Tumibamba*
* **Conca (Batangas)** (vulgo *Cuenca*), quae in provincia Batangis Philippinarum est
* **Conca Camporum** (vulgo *Cuenca de Campos*), quae est in provincia Vallisoletana Hispaniae
Maria Edgeworth

**Maria Edgeworth** (natus die 1 Ianuarii 1767 Black Bourton in Oxoniensi comitatu, mortuus die 22 Maii 1849 Edgeworthstown in Comitatu Longofordiensi) scriptrix Anglica fuit.
## Vita
Filia hominis inventoris, scriptoris et hominis politici Ricardi Lovell Edgeworth patrem anno 1782 in Hiberniam secuta est; ibi cursum honorum scriptoriorum iniit anno 1795 opere »Letters to literary ladies«, quo mulierum emancipatio acceleraretur. Anno 1798 autem una cum tata in vestigiis Russavii (cf. eius librum praetitulatum »Émile ou De l'éducation«) opus »Essays on a practical education« pepigit. Inde ei hilariter exprobrata est utilitatis adulatio. Mariae in libris infantilibus scribendis quoque tentamina erant (»The parent's assistent«,
1796-1800, sex in tomis), attamen mythistoria prima successus felicioris fuit »Castle
Rackrent« (Londinii 1800), narratio fidelis atque faceta morum Hibernicorum cum sale sociali. Quam sequebantur haec: »Essay on Irish bulls« (1802), »Popular tales« (1804), »The modern Griselda« (1804), »Leonora« (1806), »Tales of
fashionable life« (1809-12, duarum serierum in sex tomis). Fabula Romanensis »Absentee« (1812) invectiva quasi contra turpilucricupidos agrorum possessores haberi potest. In mythistoria »Patronage« (1814) ordinum socialium superiorum errores designatnur, cum antisemitismi vesania opere »Harrington«
(1817) reprehendatur. 

Mox fabulae Milesiae Marianae multis hominibus et lectae et laudatae sunt, quibus vel Georgius Byron plausit. Sed lectoribus minus placuerunt dramata »Comic dramas« (1817) et acriter criticatae sunt memoriae »Memoirs of Richard Lovell Edgeworth«, quas Maria anno 1826 pietate quasi infantili erga patrem edidit.  Mythistoria eius novissima »Helen« (1834) bene monstravit genus scribendi Marianum interim obsoletum factum esse.

## Gravitudo
Quamquam ingenium poeticum intellectualeve vere egregium afuit et tonus nimis praecox molestiae esse potest, in scriptis excellent et lingua pura et sensuum sinceritas et rerum malarum mutandarum voluntas.  
## Nexus externi
*Nexus apud DDB
*Opera in interreti legibilia
Wessofontanum coenobium

**Wessofontanum coenobium** (Theodisce: *Kloster Wessobrunn*) inter Bavariae claustra Benedictina veterrima numerandum est. Invenitur Wessofonte in Bavaria Superiore. Grammaticis quoque is locus peregrinatione dignus est propter Precationem Wessofontanam sive Orationem Wessobrunnensem lingua Theodisca Antiqua confectam. Ea in codice Augustano quodam anni 814 inest.

## Historia
Monasterium anno 753 conditum est, duce Tassilone III iubente, ut fertur. Inde sic dicta tilia Tassilonis ad portas plantata et nostris diebus spectetur. Coenobium autem anno 1803 abolitum est et fanum destructum est. Annis inter 1913 et 2014 moniales Benedictinae missionariae ibi monasterium suum habebant. Saeculis XVII et XVIII Wessofontani celebres erant ob architectos illustrissimos. Nostris diebus in claustro Martina Gebhardt domum quaestuariam instituit, quae unguenta secundum naturam fabricat.

## Nexus externi
*Situs proprius
*"Der letzte macht das Licht aus", de monasteriorum mutatione hodierna monachis absentibus emissio televisifica

## Notae
Categoria:Monasteria Germaniae
Potma

[thumb|Potmae statio [ferriviaria anno 2011.]]
**Potma** (Russice Потьма, Moxel Потма) est colonia urbana et statio ferriviaria Mordoviae. Incolas 3899 anno 2020 habuit.

## Historia
Anno 1886, duo domus Potmae erant. Anno 1917, statio ferriviaria aedificata est. Ab annis tricesimis saeculi vicensimi gulagiae carcer transmissionis Potmae erat. Fabrica partibus traminum efficiendis anno 1941 Potmae creata est. Anno 1971, colonia urbana facta est.

## Notae
## Nexus externi
* [De Potma in *mordovia.info*](https://web.archive.org/web/20231201233813/http://www.mordovia.info/wiki/%D0%9F%D0%BE%D1%82%D1%8C%D0%BC%D0%B0_(%D0%BF%D0%BE%D1%81%D1%91%D0%BB%D0%BE%D0%BA,_%D0%97%D1%83%D0%B1%D0%BE%D0%B2%D0%BE-%D0%9F%D0%BE%D0%BB%D1%8F%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%80%D0%B0%D0%B9%D0%BE%D0%BD)) 
* Potma in situ rurali 

Categoria:Condita 1913
Categoria:Loci habitati Russiae
Categoria:Mordovia
Unža

**Unža** (Russice *Унжа*) est flumen in regionibus  Vologdensi et Costromensi Russiae. Lundonga et Kema fluminibus in silva confluentibus incipit, 426 chm patet et in Volgam, cuius aquae hoc loco receptaculo Gorkipolitano elevatae sunt, influit. *Kologriv* et Macariopolis urbes ad Unžam flumen stant. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Costromensis
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Systema Rha fluminis
Plexus testicularis

thumb|Ganglia coeliaca cum plexibus sympathicis viscerum abdominalium egredientibus. Plexus testicularis *spermatic plexus* indicatus dextre, tertius ab infero.
**Plexus testicularis** est in viris plexus nervalis utriusque testis, de plexu renali egrediens.

Informatio doloris testium, ut in orchitide per plexum testicularem transmittitur.

In feminis inveniuntur plexus ovarici.

## Notae 
## Nexus externi 
* De dolore testiculari chronico 

Categoria:Testis (genitalia)
Testicularis plexus
Posca

**Posca** potio erat Romae antiquae ex aceto et aqua et aliubi aromatibus. Milites, plebs, servique potabant poscam, quae optimates non delectabat.

## Usus
Popularitas poscae multas per mentiones antiquitatis (sicut ferunt historiae Plinii Maioris vel comoediae plautinae) obtestata est. Bella gerens duces imperatoresque proximitatem militibus ostentare solebant poscam bibendo; quod fecerunt Cato Maior (secundum Plutarchum) atque Hadrianus Imperator (qui, secundum librum de Historia Augusta se gerebat sicut miles, secundum exemplum Scipionis Aemiliani, Metelli et vitrici sui Traiani, libenter edebat foris escas militares sicut laridum, caseum et acetum). Per decretum anni 360 p.Chr.n. omnes milites ordinum minorum poscam et vinum alternis diebus potabant.

## Etymologia
Verbum *posca* aut ex verbo temporali latino *potor* aut ex adiectivo Graeco *epoxys* (acutissimum) venit. Graeci, verbo pro posca carentes, solebant potionem appellare ὄξος (acetum); hoc enim factum est in Biblia. Sed sexto saeculo p.Chr.n. appellabant Graeci potionem nomine *phousca*, militibus Romae orientalis traditionem perseverantibus.

## Bibliographia 
* "Posca" in 
* "Posca" in 

Categoria:Potiones mixtae
Categoria:Ars coquinaria Romana
Aquae ductus Taitzenses

[thumb|Aquae ductuum pars extrema in [Villa Augusti prope *Portas Orlovianas* in chartula cursuali initio saeculi XX]]

 sunt systema canalium superficialium subterraneorumque ac lacuum artificialium, quae aquas a fontibus Hannibalensibus prope *Taitzy* vicum ad Villam Augusti ducebat. A Friderico Gulielmo Bauer ingeniario annis 1772—1787 Catharina II regnante constructum est; longitudinem 15 chm habebat. Annis 1795—1799 partes ligneae lapideis submutatae sunt. Fontium et lacuum hortorum Villae Augusti suppeditandorum causa aquae ductus constructi sunt, sed re vera Villa Augusti et Paulopolis urbes totae aquis Taitzensibus utebantur.  Anno 1905 aquaeductu Orloviano constructo systema relictum est et destrui incepit; nunc fragmenta eius locis diversis inveniri possunt. 

## Notae
## Nexus externi
* Aquae ductus Taitzenses in *Encyclopaedia Petropolitana*
* Aquae ductus Taitzenses in *Lexico Encyclopaedico* anni 1858

Categoria:Regio Leninopolitana
Categoria:Aquaeductus
Categoria:Opera terrestria Russiae
Categoria:Confecta 1787
Punctio lumbalis

[thumb|Punctio lumbalis: Ope acus punctionis infra vertebram lubalis secundam (L2) liquor cerebrospinalis ex [canalis spinalis|canali spinali guttatim rorat.]]
**Punctio lumbalis** sive **rachicentesis** est technica medica liquorem cerebrospinalem adipiscens. Ope investigationis liquoris cerebrospinalis in laboratorio complures morbos neurologicos dignoscere licent, ut:
* haemorrhagia subarachnoidalis,
* meningitis,
* encephalomyelitis disseminata.

Locus punctionis infra conum medullarem, altitudine L2 (vertebrae lumbalis secundae), oportet. Punctione recta liquor cerebrospinalis ex canali spinali guttatim examinationis in laboratorio rorat.

Fasciculus:Blausen 0617 LumbarPuncture.png

## Notae 
* Cerebrum
* Medulla spinalis

## Nexus externi 
* Pellicula punctionis lumbalis 

Categoria:Neurologia
Kitano Tenmangū

thumb|Aedificium orandi *haiden* Kitano Tenmangū
[thumb|Aedificium [sanctuarium|sanctuarii principale *honden*]]
thumb|Porta Kitano Tenmangū
**Kitano Tenmangū** (Iaponice 北野天満宮) est templum Shintonis in Kyoto ubi spiritus Sugawara no Michizane divinitas veretur decreta anno 947.

Anno 965, quod calamitas fulguris apud Palatium Imperatorium Kyoto poena divina ab anima Sugawara no Michizane, Imperator Murakami voluntatem spiritum Suganawa no Michizane vereri apud Kitano Tenmangū dictus fuit. Anno 987, nomem divinitatis *Kitano Tenmangū tenjin* (Iaponice:北野天満宮天神) ab Imperatore Ichijō datum est.

Ab anno 1871 ad 1946, Kitano Tenmangū *kanmei-chūsha* (Fanum Shintonis nationale) erat. Aedificium orandi *haiden* et aedificium sanctuarii *honden* thesauros nationales sunt. Magnum festum die 4 Augusti et festum spiciale Baikasai (Festum Pruni mume) die 25 Februarii celebratur.

## Notae 
*Dazaifu Tenmangū

## Nexus externi 
*Situs publicus (Iaponice)

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Kyotum
Categoria:Shinto
Categoria:Templa
Botulismus

**Botulismus** est morbus rarus contagione bacteriali per bacterium *clostridium botulinum* factus. Symptomata conspicua descripta sunt. Morbi initium fatigatio, imbecillitas generalis, et mala videndi loquendique appareat. Postea imbecillitas musculorum brachiorum observari potest.

Tractatio per antitoxinum et antibioticum instituenda est. Cum imbecillitate musculorum respiratoriorum etiam ventilatio artificialis pernecesse sit.

Fasciculus:Clostridium botulinum.jpg|Microphotographia clostridiorum

## Notae 
* Contagio

## Nexus externi 
* *CDC* de botulismo 

Categoria:Bacteriologia
Oxytocinum

**Oxytocinum** (**Oxt**) est hormon et neuropeptidum, quod in hypothalamo perficitur, praecursor inactivus liberatus, tum per axones intracellulariter portatur in lobum hypophysis posteriorem, in quo liberatio ex vesiculis in sanguinem fit. Secundum definitionem hormontum oxytocinum effectus suos procul ab loco secretionis suae perficit. 

Oxytocinum signum per oxytocini receptorium (OxtR) dat.

Hormon est essentialis partus (ut contractionum uteri) et secretionis lactis (lactationis), adstringionis socialis, puerperii.

## Natura oxytocini 
### Genetica 
Genum oxytocini praecursoris (proteini nondum activi), OXT nominatum, apud homines in chromosomate 20 locatum est.

## Notae 
* Hippocampus (cerebrum)

## Nexus externi 
* *childbirthconnection.org* de hormontum partu ineunte 

Categoria:Hormonta
Categoria:Neuropeptida
Botulus e caril

thumb|Botulus e caril dissectus
**Botulus e caril** sive **botulus carii** (Theodisce *Currywurst*) est cibus praecipue in Germania popularis, qui post secundum bellum mundanum Berolini inventus esse dicitur.

Factus e carne porcina botulus primo assus, tunc aut pulvere carii aspersus aut liquamine lycopersico pulverem carii continenti fundatus est.

Botuli carii in thermopoliis parvo pretio vendi solent.

Uwe Timm scriptor Germanicus fabulam de inventione botuli carii scripsit et Heribertus Grönemeyer cantor Germanicus de botulo carii carmen fecit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Petra Boden: *Die Berliner Currywurst.* Editio q, be.bra Verlag, Berolini 2010.
* Uwe Timm: *Die Entdeckung der Currywurst.* Kiepenheuer und Witsch, Coloniae 1993; dtv, Monachi 2008.

## Nexus externi 
Categoria:Botuli
Categoria:Fercula e botulis
Categoria:Caril
Categoria:Fercula porcina
Categoria:Ars coquinaria Germanica
Radiographia thoracis

thumb|Radiogramma thoracis PA normalis
**Radiographia thoracis** est radiographia conventionalis ita iconismus medicus radiis X factus, quo structurae thoracis: ossa, tracheam, pulmones, cor, aortam investigare possunt. Imago ita facta dicitur **radiogramma thoracis**. Diversi modi adhibentur: radiographia PA planitie una (radii thoracem ab posteriore intrant ad anteriorem), radiographia planitiebus duarum (2 imaginibus: PA, ab latere ad latus), radiographia AP.

Interpretatio radiogrammatum peritiam et diligentiam requirit.

## Notae 
* Pneumonia
* Radiologia
* Scansio tomographica computata

## Nexus externi 
* Atlas radiogrammatum thoracis 

Categoria:Radiologia
Categoria:Iconismus medicus
Stephanus Andrada

**Stephanus Andrada** {natus in *Mendoza* die 26 Ianuarii 1991) est pedilusor Argentinus. Nunc accurate ab anno 2013 Trípodi cum grege argentinean Boca Juniors ludit.

## Nexus externus 
* De Stephanus Andrada apud www.weltfussball.de

Categoria:Pedilusores Argentinae
Categoria:Nati 1991
Categoria:Homines vivi
Oratio Wessobrunnensis

**Oratio Wessobrunnensis** sive **Wessofontana** est unum e veterrimis monumentis linguae Theodiscae Antiquae quod in Wessofontano coenobio Wessofonte in Bavaria Superiore inventum est.

Scriptor ignotus anno ignoto saeculi noni eam conservandi causa in membrana praecipue textus latinos continente inscripsit. Veterrimum carmen christianum linguae theodiscae est et Monaci in bibliotheca rei publicae Bavaricae (Bayerische Staatsbibliothek) sub numero *Clm&nbsp;22053* (folio 65v/66r) conservatur.

Caput eius litteris uncialibus, reliquus textus minusculis Carolingianis compilatus est. Poema principale metro alliterativo de cosmogonia, prex sequens prosa scripta est.

## Textus 
[*] hic verbum "sterro" (stella) inserendum esse putatur.

## Bibliographia 
* Massmann, H. F. *Erläuterungen zum Wessobrunner Gebet des achten Jahrhunderts. Nebst zweien noch ungedruckten Gedichten des 14. Jahrhunderts*. Niederwalluf bei Wiesbaden: M. Sändig, 1971.
## Notae
## Nexus externi 
* Oratio Wessobrunnensis in Bibliotheca Augustana

Categoria:Preces Christianae
Categoria:Litterae Theodiscae
Categoria:Germaniae scripta
SJ

thumb|Logotypum societatis.
**SJ** (abbreviatus Suecicus *statens järnvägar*, "civitatis ferriviae"), vel plenum **SJ AB**, est collegium commeatus traminis vectorii Suecicum anno 2001 fundatum et a Civitate Suecica possessum.

## Nexus externi 
* Situs officialis

Categoria:Ferrivia
Categoria:Constituta 2001
Categoria:Suecia
Pečenegi

[thumb|upright=1.5|Proelium inter Pečenegos et "Scythas" ([Russia Kioviensis|Russos) anno 972 quo Sventoslaus I princeps Kioviensis mortuus est. Ioannes Scylitzes, *Synopsis historiarum*: Bibliotheca Nationalis Hispanica Cod. Vitr. 26-2  (saec. XII) f. 173r]]
**Pečenegi** sive **Pacinacae** (ipsorum lingua *Beçenek*) fuerunt gens Turcica, quae saeculis nono, decimo et undecimo in steppis Locorum desertorum habitabant et saepissime contra Rutheniam, Bulgaros et Byzantium bella gerebant; saeculo XII in Hungariam migraverunt, ubi pedetemptim assimilati sunt.  

*Bruno Querfurtensis, missionarius

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Gentes antiquae
Categoria:Historia Russiae
Cumani

thumb|Steppa **Cumanica** saeculis XI et XII
**Cumani** (ipsorum lingua *kyptchak*) fuerunt gens nomadica Turcicae originis, quae in steppa ab Irti flumine ad Danuvium habitabant. Saeculo XI a ripa Rha fluminis laeva in regiones litoris septentrionalis Ponti Euxini migraverunt, unde Pečenegos detruserunt; saeculo XII ad Danuvium advenerunt. Saeculo XIII in Orda Aurea cum gentibus Mongolicis permixti sunt. Contra Rutheniam, Bulgaros et Byzantium bella gerebant; in Hungaria usque ad saeculum XIII noti sunt.

Codex Cumanicus est linguae Cumanicae monumentum unicum.

## Notae
## Nexus externi
* De Cumanis in *Encyclopaedia Russica magna*
* De Cumanis in *Encyclopaedia Britannica*

Categoria:Gentes antiquae
Categoria:Historia Russiae
Clipeus virtutis

thumb|Photorgaphema
thumb|Inscriptionis imago
**Clipeus virtutis** est clipeus e marmore factus, in quo invenitur inscriptio:

:SENATUS
:POPULUSQUE ROMANUS
:IMP. CAESARI DIVI F. AUGUSTO
:COS. VIII DEDIT CLUPEUM
:VIRTUTIS CLEMENTIAE
:IUSTITIAE PIETATIS ERGA
:DEOS PATRIAMQUE

Est clipei exemplum quod praebebatur a senatu Augusto virtutibus et meritis eius gratias agendi causa.

Exemplum conservatur in Arelatis museo.

## Bibliographie 
* *Catalogue de l’exposition au Grand Palais, Paris* Lutetiae 2014, isbn=978-2-7118-6173-6

Categoria:Roma antiqua
Categoria:Augustus
Categoria:Inscriptiones
Categoria:Arelate
Italia Almirante Manzini

**Italia Almirante Manzini** (nata Tarenti die 4 Iunii 1890 et mortua Paulopoli die 16 Septembris 1941) fuit actrix theatralis atque cinematographica Italica.

## Biographia 
Italia Almirante filia actoris Michaelis Almirante atque atricis Uraniae Dell’Este erat. Pater Michael frater fuit Nuntii Almirante, qui pater moderatoris cinematographici Marii Almirante ac actorum Ernesti, Iacobi et Aloisii erat. Italia Almirante Manzini matrua viri politici Georgii Almirante, filius Marii, erat. Postea illa nupsit diurnarium et scriptorem Americum Manzini. 

Italia Almirante munus theatri aetate iuvenile incepit et itinera in regiones Italiae et Americam meridionalem fecit. Anno 1911 illa curriculum cinematographicum suum incepit et protagonistas pelliculae *Il poverello di Assisi* (“Misellus Asisii”) facta est. Anno 1912 illa actrix pelliculae *Sul sentiero della vipera* (“Apud viam viperae”) et anno 1913 actrix pelliculae *L’ombra del male* (“Umbra mali”) fuit. Deinde Italia Almirante personam Sophonisbae in pellicula muta *Cabiria*, anno 1914 facta, tractavit: haec interpretatio claram actricem eam fecit. Inter annos 1916 et 1917 Italia pro officinis cinematographicis *Latina Ars* et *Gladiator Film* laboravit et postea, usque ad annum 1927, pro officinis cinematographicis *Fert* atque *Alba Films* laboravit.

Post interpretationem in pellicula *La bellezza del mondo* (“Pulchritudo mundi”) Italia Almirante Manzini curriculum cinematographicum suum confecit et curriculum theatri denuo incepit. Anno 1934 Italia Almirante Manzini postremum in pelliculam sonantem *L’ultimo dei Bergerac* ("Ultimus inter Bergerac") apparuit. Illa Brasiliam migravit et illic mortua est anno 1941, post morsum insecti venenati.

## Cinematographia 
* 1910 - *Gerusalemme liberata*
* 1911 - *Il poverello di Assisi*

* 1912 - *Sul sentiero della vipera*
* 1912 - *La fuggitiva*
* 1913 - ''L'ombra del male*
* 1914 - *Cabiria*
* 1916 - *L'amazzone macabra*
* 1916 - *Il cadavere scomparso*
* 1917 - *Voluttà di morte*
* 1917 - *La musa del pianto e quella del sorriso*
* 1917 - *La figlia della tempesta*
* 1918 - *Il matrimonio di Olimpia*
* 1918 - *Femmina - Femina*
* 1920 - *Hedda Gabler*
* 1920 *- L'innamorata*
* 1921 - *I tre amanti*
* 1921 - *La statua di carne*
* 1926 - *La bellezza del mondo*
* 1934 - *L'ultimo dei Bergerac*

## Bibliographia 
* Almirante, Pasquale, *Da Pasquale a Giorgio Almirante. Storia di una famiglia d'arte*, Venetiis, Marsilio, 2016.
*Canova, Gianni, *Dizionario del cinema*, Mediolani, Garzanti, 2006.
* Jandelli, Cristina, *Le dive italiane del cinema muto'', Panormi, L'epos editore, 2006.
* Sellitti, Domenico, *Le donne di Taranto. Sante, streghe, sirene e regine snella storia e nella leggenda di Taranto*, Tarenti, 2006.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Actores Italiae
Magni duces Kiovienses

**Magni duces Kiovienses** fuerunt non solum ducatus Kioviensis, sed etiam omnis Russiae Kioviensis prinicipes.

## Index
## Nexus interni
* Magni duces Volodimiriae

## Notae
Categoria:Ruthenia
Categoria:Kiovia
Kiovia
Categoria:Magni ducatus
Bruno Querfurtensis

[thumb|[Puteus Braunsbrunnen cum statua Brunonis Querfurti, ubi sanctus martyr natus est.]]
**Bruno Querfurtensis**, cui et nomen Bonifatii (natus in Saxonia et Anhaltio circa annum 974 Querfurti; mortuus ad fines Borussiae Balticae die 14 Februarii aut 9 Martii 1009), fuit Russiae et Lithuaniae theologus et missionarius ac martyr Germanicus.

## Vita
Magdeburgi eruditus ab imperatore Ottone III Romam  ductus est. Ibi sancto Romualdo ermita monente in monasterium intravit. Inde se missioni Slavorum, quam imperator Henricus II et rex Poloniae Boleslaus I querelis suis impediebant, dedicavit. Ita diu vix successus felices in Polonia, Hungaria, Russia erant. Multo autem melius in Pečenegis agere licuit, quem laborem assiduum in Borussis Balticis pergere in animo habuit. Ei autem una cum duodeviginti sodalibus corona martyrum induenda erat. Eius festum die 15 Octobris celebratur.

## Nexus externi
*De Brunone apud *Geschichtsquellen des deutschen Mittelalters*

## Notae
Categoria:Historici
Categoria:Martyres
Categoria:Missionarii
Categoria:Theologi Germaniae
Regnum Galiciae et Lodomeriae

**Regnum Galiciae et Lodomeriae** vel **Ducatus Galiciae et Volhyniae** fuit ducatus Rutheniae, a duce Romano Mstislai filio conditus anno 1199, cum Romanus ducatum Galiciensem et Volhyniensem coniunxisset. Filius Romani Daniel regis titulum ab Innocentio V pontifice Romano accepit. Rex et nepos Danielis Georgius nominabatur. Anno 1392 Polonia et Magnus Ducatus Lituaniae terras Galiciae et Lodomeriae dividerunt.

Ab anno 1772, Polonia divisa, **Regnum Galiciae et Lodomeriae** terra coronae Imperii Austro-Hungarici nominabatur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Ducatus Rutheniae
Galicia
Categoria:Imperium Austro-Hungaricum
Categoria:Galicia
Asphodelus

***Asphodelus*** (Graece ) est genus plantarum florentium familiae Asphodelacearum (olim Liliacearum), indigena Europae, Africae, Asiaeque, foliis longis et angustis, floribus in racemis crescentibus.

## Apud antiquos 
Apud Graecos antiquos asphodelus cum morte coniungebatur. Homerus in *Odyssea* pratum asphodelorum (Graece "ἀσφοδελὸς λειμών") apud inferos describit. Flos Proserpinae sacer erat et super sepulcra serebatur.

Plinius in *Naturali historia* haec de asphodelo dicit:

Ceterae eiusdem generis folio differunt: asphodelus oblongum et angustum habet, scilla latum et tractabile, gladiolus simile nomini. asphodelus manditur et semine tosto et bulbo, set hoc in cinere tosto, dein sale et oleo addito, praeterea tuso cum ficis, praecipua voluptate, ut videtur Hesiodo. tradunt et ante portas villarum satum remedio esse contra veneficiorum noxiam. asphodeli mentionem et Homerus fecit. radix eius napis modicis similis est, neque alia numerosior LXXX simul acervatis saepe bulbis. Theophrastus et fere Graeci princepsque Pythagoras caulem eius cubitalem et saepe duum cubitorum, foliis porri silvestris, anthericum vocavere, radicem vero, id est bulbos, asphodelum. nostri illud albucum vocant et asphodelum hastulam regiam, caulis acinosi, ac duo genera faciunt.

## Species 
* *Asphodelus acaulis* Desf.
* *Asphodelus aestivus* Brot.
* *Asphodelus albus* Mill.
* *Asphodelus ayardii* Jahand. & Maire
* *Asphodelus bakeri* Breistr.
* *Asphodelus bento-rainhae* P.Silva
* *Asphodelus cerasiferus* J.Gay
* *Asphodelus fistulosus* L.
* *Asphodelus gracilis* Braun-Blanq. & Maire
* *Asphodelus lusitanicus* Cout.
* *Asphodelus macrocarpus* Parl.
* *Asphodelus ramosus* L.
* *Asphodelus refractus* Boiss.
* *Asphodelus roseus* Humbert & Maire
* *Asphodelus serotinus* Wolley-Dod
* *Asphodelus tenuifolius* Cav.
* *Asphodelus viscidulus* Boiss.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Plantae hortenses
Categoria:Asphodeloideae
Categoria:Genera plantarum
Multas per gentes et multa per aequora vectus

***Multas per gentes et multa per aequora vectus*** (Catulli carmen 101) est carmen elegiacum a poeta Romano Gaio Valerio Catullo scriptum. Fratrem Catulli mortuum adit, aut vere cineres mutas, quae sunt reliquiae solae corporis fratris eius.

## Contextus 
Catullus valde dolore adfectus est, itaque de fratre suo scribit, qui immature mortuus est. Verba ultima carminis, "ave atque vale", fortasse sunt verba notissima Catulli.

Metrum est elegiacum, quo Catullus generaliter utitur in carminibus suis amoris, exempli gratia de Lesbia. Graeci  tamen antiqui distichis elegiacis utuntur ut dolorem lamentaque exprimant, ergo decorum est Catullo lamentum exprimere.

## Textus 
 Multās per gentēs et multa per aequora vectus
&nbsp; &nbsp; &nbsp; adveniō hās miserās, frāter, ad īnferiās,
ut tē postrēmō dōnārem mūnere mortis
&nbsp; &nbsp; &nbsp; et mūtam nequīquam alloquerer cinerem
quandōquidem fortūna mihi tētē abstulit ipsum
&nbsp; &nbsp; &nbsp; heu miser indignē frāter adempte mihi
nunc tamen intereā haec, prīscō quae mōre parentum
&nbsp; &nbsp; &nbsp; trādita sunt tristī mūnere ad īnferiās,
accipe frāternō multum mānantia flētū.
&nbsp; &nbsp; &nbsp; Atque in perpetuum, frāter, avē atque valē.

## Elegiae aliae 
Hoc est unum carminum trium in quo Catullus mortem fratris eius congredi conatur; poëmata alia sunt carmina 65 et 68b. Causa mortis fratris eius ignota est; mortuus est Bithyniae circiter anno 57 ante Christum natum.

## Nexus externi 
* Textus et schema metricum apud *Bibliothecam Augustanam*

Categoria:Litterae Latinae aetatis Rei Publicae
Categoria:Gaius Valerius Catullus
Categoria:Scripta saeculo 1 a.C.n.
Cinclosoma ajax

***Cinclosoma ajax*** est species avium familiae Psophodidarum, quae in Nova Guinea endemica est. Eius habitatio naturalis est tropicae vel subtropicae terrarum humilium humidarum silvae.
 
## Notae
Categoria:Aves Novae Guineae
Categoria:Passeri
Categoria:Species animalium
Aiax
Categoria:Taxa Temminck
Categoria:Taxa 1835
Dies mundialis auditionis

thumb|Sigillum diei mundialis auditionis
**Dies mundialis auditionis** est dies internationalis ab Ordine Mundi Sanitario quoque die 3 Martii celebratus. OMS *Offici Sedes Praventionum Caecitatis Surditatisque* hoc die surditatem vel pericula surditatis vel effectus eius auditi promulgat.

Temporis hodiernis plus quam quater milies trecenties centena milia homines surditate cum effectibus vitarum socialium suarum patiunt. Putatur, ut usque ad annum 2050 unus ex quattuor hominibus surditate affectus erit.

## Notae 
* Auris
* Dies mundialis salutis

## Nexus externi 
* De die mundiali auditionis anni 2021 

Categoria:Ordo mundi sanitarius
Pseudorhabdosynochus venus

***Pseudorhabdosynochus venus*** est species vermium planarum familiae Diplectanidarum classis Monogeneorum, quae in branchiis piscis *Epinepheli howlandi* parasitus est. Solum in aquis ante Novam Caledoniam invenitur, primum anno 2006 descripta.

## Descriptio
*Pseudorhabdosynochus venus* est parvum monogeneum, a dimidio millimetri ad 1 millimetrum longum. Speciei sunt usitatae aliarum specierum generis *Pseudorhabdosynochi* proprietates, plerumque corpus planum et haptor posterior, qui est organum per quod hoc animal se ad hostis branchias affigit. Haptori vicissim sunt duo squamodisci, quorum unus ventralis, unus dorsalis est.

Organum copulatorium sclerotizatum marum, "organum quadriloculatum" rite appellatum, est fabiforme, quattuor cubiculis internis, ut in aliis *Pseudorhabdosynochi* speciebus.

Vagina certam partem sclerotizatam continet, structuram multiplicem quae anteriorem tubam apertam, canalem S-formem, cubiculum lacrimiforme, et cubiculum sphaericum adiunctum comprehendit, quorum omnes partes magnopere sclerotizatae sunt.

## Hostes et loci
Typus et solus *Pseudorhabdosynochi venus* hostis notus est *Epinephelus howlandi,* piscis subfamiliae Epinephelinarum familiae Serranidarum. Typus loci et solus locus notus est aquae ante Noumeam Novae Caledoniae.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Fauna Novae Caledoniae
Categoria:Monogenea
Categoria:Species animalium
venus
Categoria:Taxa Hinsinger
Categoria:Taxa Justine
Categoria:Taxa 2006
Statio Media Hafniensis

thumb|Despectus in stationem mediam anno 2017.
**Statio Media Hafniensis** (Danice *Københavns Hovedbanegård* vel *København H*, vel simplice *Hovedbanegården* vel solum *Hovedbanen*) est statio principalis Hafniae in capite Daniae, anno 1911 aperta.

## Nexus externi 
* Statio ferriviaria apud VisitCopenhagen
* Tabernae stationis ferriviarii apud Hovedbanens Shoppingcenter

Categoria:Hafnia
Categoria:Stationes ferriviariae
Pargelovium

**Pargelovium** (Russice *Парголово*, Carelice *Parkola*) fuit vicus (ad annum 1938) regionis Leninopolitanae et nunc (ab anno 2014) pars Petropolis urbis. Plus quam 76 milia incolarum habet anno 2020.

thumb|left|In horto villae Schuvalov Pargelovii
## Historia 
Ab anno 1500 Parkola vicus notus est. Saeculo XVII villa Suecica hic sita erat, quam Petrus Magnus Elisabethae filiae dono dedit, quae anno 1746  Pargelovium donavit. A villa Schuvalov hortus manebat et ecclesia Petri et Pauli apostolorum.

## Notae 
## Nexus externus 
Categoria:Loci habitati Russiae
Categoria:Loci habitati in Petropolim inclusi
Categoria:Regio Leninopolitana
Medvedina

**Medvedina** (Russice *Медведица*, scilicet *Ursa*) est flumen in parte Europaea Russiae. In *Burasis Priscis* vico e duobus fontibus originem cepit, per regiones Saratoviensem et Volgogradensem fluit et in Tanaim a laeva influit, cuius confluvius laevus secundus maximus est. Cosacorum Tanaiticorum regio erat. Longitudinis 745 chm est. *Petrovsk, Atkarsk, Žirnovsk, Michailovka* urbes ad Medvedinam sitae sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Saratoviensis
Categoria:Regio Volgogradensis
Categoria:Systema Tanaitis fluminis
Pawlowsk

**Pawlowsk** (Russice *Павловск*) vel melius **Paulopolis** est urbs regionis Leninopolitanae Russiae, Petropolis suburbium et nunc pars. Incolas 17&thinsp;449 anno 2020 habuit. In Paulopoli palatia imperatoris cum hortis splendida in ripis Slaviancae fluminis sita est.

thumb|left|*Amicitiae templum* et Slavianca flumen in horto Paulopolitano
## Historia
Anno 1777 Catharina II haec loca Paulo filio donavit; ab anno 1788 Paulus Gatschinam migravit et Paulopolim uxori Mariae Theodori filiae donavit. *Vicus Paulinus* (*Pavlovskoie selo*) usque ad annum 1796 locus nominabatur; annis a 1918 ad 1944 *Slutsk*.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci habitati in Petropolim inclusi
Categoria:Condita 1777
Dies mundi vitarum naturalium

**Dies mundi vitarum naturalium** est dies quae ad vitam specierum in discrimen adductarum protegendam, et faunarum et florarum, cum diversitate biologica, die 3 Martii quotannis inter gentes celebratur.

Origo dies est dies 3 Martii 1973, cum Foedus Vasingtoniensis (CITES) signatum esset, quod Consociatio Internationalis ad Naturam Conservandam decrevit. Sententia diei anno 2020 *Durabilitas Omnium Vitae Terrae,* anno 2021 *Silva Et Vitae: Populi Durabilis Et Planeta,* anno 2022 *Species Principales Revivere Ad Oecosystema Restauranda* fuit, anno 2023 annoque 2024 *Valor incalculabilis vitarum naturalium*, et anno 2025 *Res oeconomicis vitae naturales conservendi: populum et planetam collocare* est.
 

*Dies Mundialis Animalium Tuendorum
## Nexus externi
*De die mundi vitarum naturalium.
*Situs interretialis diei proprius.

Categoria:Diversitas biologica
Categoria:Oecologia
Categoria:Ritus Martii
Vorotinia

**Vorotinia** (Russice Воротынск, tr. *Vorotynsk*) fuit urbs Russica antiqua et ab anno 19191 vicus, in regione Calugensi situs. Ad flumen Vyssa, Occae tributarium situm est. Incolas 168 (anno 2010) habuit.

[thumb|left|Ecclesia [Nicolaus Myrensis|sancti Nicolai Vorotinensis]]
## Historia 
Ab anno 1155 nota est, cum dux Chernihoviae eam possidet. Anno 1372 a Vitoldo oppugnata est. Caput ducatus Vorotinensis ab anno 1455 ad 1573 erat. Ducum *Vorotynskij* familia a ducibus Vorotiniae originem cepit. Saeculis XVIII et XIX urbs gubernii Smolenscensis et provinciae Calugensis erat. Statione ferriviaria non in urbe, sed tris chiliometra ad septentrionem aedificata paene relictus est; nunc ad stationem nova colonia eiusdem nominis crescit.

## Nota 
## Nexus externi 
* De Vorotinia  in  *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Loci habitati Russiae
Categoria:Urbes regionis Calugensis
Categoria:Condita 1155
Rhapolis

[thumb|upright=1.2|Rhapolis anno [1918; ecclesia cathedralis Patrocinii Dei Genetricis nunc destructa est]]
**Rhapolis** (Russice *Вольск*) est urbs regionis Saratoviensis Russiae, in ripa dextra Volgae fluminis (cuius aequor hic receptaculo aquae Volgogradensi elevatum est) sita. Incolas 61&nbsp;243 habuit anno 2020.

## Historia
A fine saeculi XVII nota est. Sloboda piscatorum hic sita erat. Ex anno 1710, urbs nomine *Volgsk* (de nomine Rha fluminis) Russice appellatur. Magna urbs mercatorum saeculo XIX Rhapolis facta est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Saratoviensis
Categoria:Condita 1690
Parus major

***Parus major*** est species avium generis Paridarum. Binomen a Carolo Linnaeo anno 1758 statutum est.

## Distributio
Avis saepissime invenitur tota in Europa, Asia Minore et Syria, Africa septentrionali, Ucraina, Russia, Siberia meridionali; in Oriente Extremo Russiae, Iaponia, Sachalina et insulis Curilensibus *Parus minor* locum *Pari  majoris* in oecosystemate occupat.. 

## Descriptio
Caput et cervicem nigram habet cum genis albis, partem corporis inferiorem flavam, quam lines nigra dimidiat, et superiorem olivaceam.

thumb|Hieme *Parus major* non avolat
## Subspecies
[thumb|Parorum species et subspecies aliquae in [Eurasia]]
*Parus major major* a Linnaeo descriptus in Europa conitinentali ad septentionem Hispaniae mediae, Italiae et montium Balcanorum, in Siberia usque ad Baicalem et montes Altaicos, in Asia Minore, Caucaso et Atropatene (praeter partem merisie-orientalem) habitat; ceterae subspecies, post Linnaeum descriptae, sunt:
**Parus major bokharensis*, a Martino Lichtenstein anno 1823 descripta, Turcomanniae, Afganiae, Usbeciae et Kazachstaniae habitat;
**Parus major excelsus*, a Leopoldo Buvry anno 1857 descripta, Maroci, Algeriae et Tunisiae habitat;
**Parus major blanfordi* et *Parus major newtoni*, ab Iosepho Pražák anno 1894 descriptae, quorum prima Iracae et Iraniae habitat, altera in insulis Britannicis, Nederlandiae, Belgiae, Franciae septentrionali;
**Parus major aphrodite*, A Gyula Madarász anno 1901 descripta. Subspecies Italiae et Graeciae meridionalium, insularum Maris Aegaei, Cypri;
**Parus major corsus*, ab Ottone Kleinschmidt anno 1903 descripta, Corsicae et in paeninsula Iberica habitat;
[thumb|[Nidus *Pari majoris* cum ovis]]
**Parus major turkestanicus*, a Nicolao Zarudnyj et Ioanne Loudon anno 1905 descripta, Kazakhstaniae austroorientali et Mongoliae austroccidentali habitat;
**Parus major karelini*, a Nicolao Zarudnyj anno 1910 descripta, Atropatenae et Iraniae habitat;
**Parus major terraesanctae*, ab Ernesto Hartert anno 1910 descripta, Libani, Syriae, Iordaniae, in Israële et Aegypto boreorientali habitat;
**Parus major ferghanensis*, a Sergio Buturlin anno 1912 descripta, Tadicistaniae, Chirgisiae et Sinis habitat;
thumb|*Parus major* volans
**Parus major mallorcae*, ab Adolpho de Jordans anno 1913 descripta, Balearibus habitat;
**Parus major kapustini*, a Leonide Portenko anno 1954 descripta, Kazakhstaniae, in Turkestania Sinensi, Mongoliae et Transbaicaliae et in territorio Maritimo Russiae usque ad litora maris Ochotensis habitat;
**Parus major ecki* et *Parus major niethammeri*, ab Adolpho de Jordans anno 1970 descriptae, quorum prima Sardiniae, altera Cretae  habitat.

## Nexus externi

Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
76 (numerus)

**76,** numeris Romanis **LXXVI** litterisque **septuaginta sex** scriptus, est numerus naturalis post 75 et ante 77. Numerus ordinalis congruens **septuage(n)simus sextus,** numerus distributivus **septuageni seni,** adverbium numerale **septuagies sexies** est. Eius divisores sunt 1, 2, 4, 19, 38, 76.
 
## In mathematica
**76** est:
* numerus Lucasianus.
* numerus automorphicus.
* nontotiens.
* numerus 14-gonalis.
* numerus pentagonalis in centrum positus.
* numerus telephonicus.
* numerus Erdős–Woods.
* unus e duobus numeris binorum digitorum quorum quadratum, et potentiae altiores, eisdem digitis finiuntur; alius est 25.
 
## In scientia
**76** est:
*numerus atomicus osmii.
*numerus Nebulae Little Dumbbell, rei Messieranae (M76) in constellatione Pegasi.
 
## In aliis campis
[thumb|upright=0.8|[Vexillum Benningtoniense numerum *76* fert, Declarationem Libertatis commemorans.]]
**Septuaginta sex** etiam est:
*Vulgo in Civitatibus Foederatis, mentio 1776, anni cum Declaratio Libertatis subscriptionibus affixis confirmata esset; in vexillo Benningtoniensi videtur..
*76, genus stationum gasium societatis ConocoPhillips.
*76, numerus hominum tubis ductilibus ludentium pompamque ducentium in "Seventy-Six Trombones," in scaena *The Music Man* ('Musicus'), ludo musico a Meredith Willson composito.
**76*, primum album musicum Arminii van Buuren, choragi et DJ Nederlandici, divulgatum.
*76ers, professionalis corbifollis manus Philadelphiae condita.
*''The Spirit of '76'' ('Mores anni '76'), pictura amans patriae ab Archibaldo MacNeal Willard picta.
 
## Notae
7 6
7 6
Higurashi no Naku Koro ni

***Higurashi no Naku Koro ni*** (Latīnē: *Cicādae Quandō Queruntur*) est fābula vīsuālis Iaponica horrōris et mystēriī, quae ab auctōre quī Ryukishi07 appellātur scrīpta est. In fābulā sunt multae persōnae quae in oppidulō Iaponicā “Hinamizawa” habitant, et quae ēventa mystēria patiuntur.

## Drāmatis Persōnae 
* Maebara Kēiti
* Riūgū (Rjūgū) Rena
* Sonozaki Mion
* Sonozaki Sion
* Furude Rika
* Hōdiō (Hōdjō) Satoko

Categoria:Anime
Categoria:Mangae
Categoria:Pelliculae 2006
Sebesium

**Sebesium** (Russice Себеж, *Sebeż*) est urbs in regione Pscoviensi Russiae. Inter duos lacus, Sebesianum et Orono, situm est. Incolas 5130 anno 2020 habet.

## Historia
A  Sebesium ut suburbium rei publicae Pscoviensis a Vitoldo anno 1414 incensum memoratum est. Anno 1535 Ioannes Buturlin in ripa lacus Sebesiani arcem ligneam *Ioannopolim ad Sebesium* nominatam aedificavit; Lithuani et Poloni saepe Sebesium occupaverunt; anno 1772 Polonia divisa Sebesium in gubernium Pscoviense inclusum est.

thumb|left|Sebesium in ripa lacus Sebesiani
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Pscoviensis
Categoria:Condita saeculo 15
Ludolphus Wienbarg

a Wienbarg tractatae]] 
**Christianus Ludolphus** vulgo *Christian Ludolf* **Wienbarg** (natus die 25 Decembris 1802 Altonae, mortuus die 2 Ianuarii 1872 Sliasvigi) scriptor Germanicus fuit. Sodalis in motu Germaniae iuvenis fuit.
## Vita
Kieliae et Bonnae theologiae et philosophiae studebat antequam in urbe ad Mare Balticum sita habilitationem anno 1834 adipisceretur. Sed ibi tantummodo semestre tempus praelectiones de aesthetica et litteris Theodiscis habuit. Inde Francofurti, ad Rhenum fluvium, in Helgolandia et ab annis 1830 exeuntibus Hamburgi vixit. 

Lex de interdicendis scriptis sodalium, qui in *Germania iuveni* sese congregaverant, et cursui honorum nocuit et Ludolphum contristavit. Wienbarg Hamburgi moderator et auctor commentariorum horum erat: »Literarische und kritische Blättern der Börsenhalle«, »Hamburger neue Zeitung«, »Altonaer Merkurs«. Stipendia meruit annis 1848 et 1849 cum Slesvicum et Holsatia bello flagravit. 	
## Scripta
Opus eius magnum cogitationibus fecundis plenum nuncupatur »Ästhetische Feldzüge« (Hammoniae 1834) abundanter notionibus modernis litterariis praesentans. Quod quasi complebant »Die neueste Literatur« (Manhemii 1835) et »Wanderungen durch den Tierkreis« (Manhemii 1835). Adeptiones linguisticas recentiores vulgo explicaturus erat in opusculo pretioso »Geschichtliche Vorträge über altdeutsche Sprache und Literatur« (Hammoniae 1838). Liber »Holland in den Jahren 1831 und 1832« (Hammoniae 1833) itineraria »Reisebilder« Henrici Heine utique imitabatur cum diarium »Tagebuch von Helgoland« (Hammoniae 1838) sensus intimos lyricos puros patefaceret atque demonstraret. Postea veniebant »Darstellungen aus den schleswig-holsteinischen Feldzügen« (Kieliae 1850–1851), »Das Geheimnis des Worts« (Hammoniae 1852) et liber historicus »Geschichte Schleswigs« (Hammoniae 1862).  
## Nexus externi
*Scaturigines Vicifontis
*Opera apud Zeno
*Opera apud Projekt-Guteberg
Ianuarius De Crescenzo

**Ianuarius**, vulgo *Gennaro* **De Crescenzo** (Neapoli natus anno 1964) est scriptor, historicus, diurnarius, magister tabulariusque Italicus. Motum Neo-Burbonium condidit. Casalduni civis honorarius est.

## Opera 
* *L’altro 1799. I fatti*, Neapoli, *Tempo Lungo*, 1999
* *La difesa del regno*, Neapoli, *Il Giglio*, 2001
* *Le industrie del Regno di Napoli*, Neapoli, *Grimaldi*, 2002
* *Contro Garibaldi. Appunti per demolire il mito di un nemico del Sud*, Neapoli, *Il Giglio*, *2006*
* *Ferdinando II di Borbone. La Patria delle Due Sicilie*, Neapoli, *Il Giglio*, 2009
* *Napoli. Storia di una città*, Neapoli*, Iod,* 2009
* *Malaunità*, Neapoli, *Spazio Creativo*, 2011
* ''I peggiori 150 anni della nostra storia. L'unificazione come origine del sottosviluppo del Sud*, Neapoli, *Il Giglio*, 2012
* *Megaride. Storia di una città*, Neapoli, *Protagora Edizioni Scolastiche*, 2013
* *Movimento Neoborbonico. I 20 anni che hanno cambiato la storia*, Neapoli, *Passato&Futuro*, 2013
* *Storia di un regno*, Neapoli, *Protagora Edizioni Scolastiche*, 2014
* *Il Sud dalla Borbonia felix al carcere di Fenestrelle. Perché non sempre la storia è come ce la raccontano*, Mediolani, *Magenes*, 2014
* *La battaglia di Lauria: la memoria ritrovata. Una storia, un progetto, un evento*, Neapoli, *Iod*, 2016
* *Noi i neoborbonici. Storie di orgoglio meridionale*, Mediolani, *Magenes*, 2016
* *Il libro dei primati del Regno delle Due Sicilie*, Neapoli, *Editori Grimaldi*, 2019

## Notae 
## Bibliographia 
* Antonio Folle, "I Neoborbonici contro Wikipedia: «Noi censurati per motivi ideologici, altro che libera enciclopedia»" in *Il mattino* (28 Augusti 2019)
* Giovanni Greco, "Gennaro De Crescenzo intervistato da ByoBlu" in *BelSalento* (15 Iunii 2019)
*Goffredo Buccini, Federico Fubini, "I neoborbonici tra sovrani e sovranisti" in *Corriere della Sera* (12 Octobris 2019)
*Il Talebano, "Memoria, orgoglio e riscatto – Intervista a Gennaro De Crescenzo" in *Soldati del Re* (12 Novembris 2020)

* Motus Neo-Burbonius
* Unificatio Italiae

## Nexus externi 
* Motus Neo-Burbonii situs interretialis proprius
* Chi sono i neoborbonici in *ByoBlu*
**La sfida di Fenestrelle* in *YouTube*
* *Ianuarius De Crescenzo* in *Liberia Neapolis*
* *Ianuarius De Crescenzo* in *Academia''

Categoria:Politici Italiae