open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pontes Roterodami

thumb|Pontes Roterodami: a laevo Pons levans ferriviarius vetus, Pons Gulielmi, Pons Erasmi.
thumb|Pontes portusque Roterodami.
thumb|Turris et funes pontis Erasmi.
thumb|Pontes portus *Dintelhaven*.

Super flumina portusque pontes facere in operibus publicis urbis Roterodami et civitatis Nederlandiae maximi momenti est.

## Index pontum Roterodamicorum 
* Pons altus Overschie, pons levans, a saeculo 14
* Pons Ioannis Kuit, a saeculo 17, pons actualis anno 1931 constructus
* Pons ferriviae super flumen *Delfshavense Schie* ab anno 1846 constructus
* Pons regalis (Roterodamum), 1860
* Pons *Norderbrug*, 1860
* Pons Reginae, super Portum regis, 1870, reconstructus 1929
* Pons ferriviarius regis Gulielmi, annis 1877 usque ad 1994 operatus, postea destructus in favorem cuniculi Gulielmi
* Viaeductus ferriviae Roterodami vulgo *Luchtspoor*, 1877
* Pons Gulielmi (vetus), super flumen Mosam novam, 1878
* Pons ferroviarius levans *De Hef*, 1878
* Pons Hispanici (Roterodamum), anno 1886 constructus loco vetusti pontis *Harinckvlijtbrugge*
* Pons Reginae Emmae, vulgo *Regentessebrug*, 1898
* Boezembrug, 1903
* Pons ferriviae plateae portus castelli Hof van Wena, Batavice *Hofpleinlijnviaduct*, 1908
* Pons Mathenesser, 1915
* Pons *Lage Erfbrug*, 1926
* Pons princessae Irenae, 1939, loco pontum antiquorum a saeculo 17 super flumen Rotam
* Pons vici Spangen, *Spaanse Brug*, 1952
* Pons portus Botlek, 1955, renovatus 2015
* Pons Gulielmi longior, super portum constructorum navium Roterodami, 1963
* Pons portus *Dintelhaven*, ad portum Europaeum Roterodami, ab anno 1964 pons navium, postea pons trabium chalybiorum, ab anno 2000 pons autoviae
* Pons levans portus Achterhaven (Roterodamum), 1965
* Pons insulae Brienenoord, 1965
* Beukelsbrug, 1966
* Pons canalis Hartel, 1968
* Pons canalis Calandi, 1969
* Pons *Giessenbrug*, 1970
* Pons Suurhoff super canalem Harteli, 1973
* Pons Gulielmi novus, 1981
* Pons Erasmi Roterodami, nominis Erasmi Roterodami, 1996
* Pons ferroviarius portus Dintelhaven, Batavice *Dintelhavenspoorbrug*, 1999
* Pons Portus Rheni (Roterodamum), 2012
* Pons Kandelaar
* Pons novus portus Lovae
* Pons levans, super portum *Haringvliet*
* Pons levans portus carbonis Roterodami
* Pons portus Boerengat
* Pons viae viridis (Roterodamum)
* Pons admiralitatis, pons levans

* Portus Roterodami
* Rhenus

## Bibliographia 
* Arij de Boode: *De Hef. Biografie van een spoorbrug*. Roterodami 1985. ISBN 978-90-6906-001-9.
* Syp Fiets: *Het luchtspoor. Een tijdreis langs het viaduct in Rotterdam*. 1981
* Jan Emmen: *Brug over de Nieuwe Maas bewesten de Maashaven te Rotterdam. Ontworpen en verzonden aan den minister van Waterstaat*, 1936.
* *Spanjaardsbrug. Een technisch monument in Rotterdam*. 1987. ISBN 978-90-70718-04-6.
* ''Willemsbrug. Een eeuw in honderd foto's*. 1981.
* *De Erasmusbrug''. 1996.

## Nexus externi 
* Situs urbis Roterodami de ponte Erasmi.

Categoria:Pontes
Categoria:Opera publica Roterodami
Categoria:Rhenus
Categoria:Viae Nederlandiae
Damnum corporis

thumbnail|Laesio genus radiographia inspicitur.
**Damnum corporis** est laesio, vulnus aliave noxa textui corporis inlata, quae ex calamitatibus et collisionibus, combustionibus, ictibus et contusionibus, armis et telis, aliisque violationibus efficitur. Trauma grave est laesio quae infirmitatem vel mortem inferre potest. 

Numerus hominum qui ab anno 1990 ad 2013 in orbe terrarum corporis damnis vitam amiserunt dimidio milionis auctus est. Plus 30 % horum casuum mortis ad laesiones vectorias pertinent. Anno 1990 laesionibus interierunt 766&thinsp;000 liberorum ad quinque annos natorum, cum anno 2013 numerus casuum mortis 400 fere milibus minutus sit.

## Notae 

## Bibliographia 
* Murray, Christopher J. L. 2015. Global, regional, and national age-sex specific all-cause and cause-specific mortality for 240 causes of death, 1990-2013: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2013. *Lancet* 385(9963): 117-171.

## Nexus externi 
* MedlinePlus

Categoria:Medicina
Berengarius de Palatiolo II (episcopus)

[thumb|Berengarius de Palatiolo II (sede locatus, laeva) cum [Iacobus I (rex Aragoniae)|Iacobo I, Rege Aragoniae.]]
**Berengarius de Palatiolo II** (natus anno ignoto; Barcinone anno 1241 mortuus) fuit episcopus Barcinonensis ab 1212 ad 1241. Maior fuit fautor Iacobi I Regis Aragoniae. Proelii apud Navas Tolosae anno 1212 atque quintae expeditionis sacrae anno 1219 particeps fuit.

* Ordo Beatae Mariae de Mercede redemptionis captivorum

## Nexus externi 
* "Berenguer de Palou" apud *Enciclopèdia.cat* (versio Anglica)

thumb|center|Berengarii sepulcretum

Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Mortui 1241
Categoria:Episcopi Barcinonenses
Categoria:Iacobus I (rex Aragonum)
Aula molaris

thumb|Aditus ad aulam, trans pontem.
thumb|Area post ingressum.
**Aula molaris** (Theodisce *Mühlhof*) est complexus structilis historicus satis pulcher cum ponte arcuato, media in urbe Arnstadii in Germania (via  Längwitzer Straße nr. 11) situs.

## Historia ante saeculum XX 
Anno 1560 mentio prima fit. Cum sit extra moenia, praedium in incendio magno anni 1561 haud demolitur. Anno 1672 post possessores praedii fiunt vidua doctoris Schilta et socii eius. Anno 1684 Ioannes Casparus Schröpfer, camerarius et coquus principalis, tertiam partem praedii emit. Quinque annis post Schröpfer nanciscitur hortos contiguos; ille moritur anno 1711. Inter annos a 1711 ad 1745 curat de omnibus rebus praedii vidua Schröpferii, sed anno 1746 venduntur domus aevaque Ioanni Christophori Hoffmann, hortulano artifici.

Cum sit aere diruta vidua Hoffmanni, Nosocomium Sanctorum Georgii et Iacobi cuncta recipit anno 1779. Tunc exstant iam tres alae et grangia. 1780 denuo omnia venduntur et anno 1784 possessor novus est camerarius curtis ducalis Fredericus Alexandrus Rudolph. Anno 1891 possessor novus est coriarius Christianus Schmidt; duobus annis post taberna coriaria subactaria transfertur in pergulam alae occidentali additam. Anno 1900 ala secundaria plus in altum erigitur. Anno 1901 praedium acquirit Anscharius Gräser, quod usurpatur tamquam cerevisiae fabrica. Anno 1903 taberna coriaria clauditur. 

## Usus agriculturalis et accomodatio ad novum tempus 
Anno 1911 area interior agriculturae servit grangiis stabulisque circumstantibus. Anno 1915 bucoliam erigi, ubi olim ergasteria coriaria fuerunt, iubet Gräser. Anno 1991, post res novas postcommunisticas, dominus et domina Gräser commendant cuncta in manus familiae Klapproth. Duobus annis post incohantur restaurationes plures, in quibus fiunt etiam habitacula officiaque nova. Anno, mense Martio, finis primae partis restaurationum est; mense Octobri anni 1994 finis secundae partis restaurationum est et fit translatio sollemnis habitationum a senatore Diaetae status Thuringiae quodam ad inquilinos. Mense Octobri anni 1995 finis tertiae partis restaurationum in domo principali confectarum est. Denique mense Novembri anni 1996 zona exterior affabre relucet et anno  2006, mense Maio, pons arcuatus tandem refectus est.

## Fons 
Tabula informativa ad ingressum in situ affixa.

## Nexus externi 
Tractatio in periodico Thuringiensi Octobri 2014 de ingeniario hydrologico Hermann Wurffbain, incola quodam Aulae molaris

Categoria:Arnstadium
Categoria:Aedificia Germaniae
Categoria:Molae
Māris Kučinskis

**Māris Kučinskis** (Valmierae natus die 28 Novembris 1961) est politicus Lettoniae et a die 11 Februarii 2016 primus minister patriae, praecessore Laimdota Straujuma.

Alumnus Universitatis Latviensis Rigae est, ubi rebus oeconomicis studuit. Consiliarius fuit in oppido nativo municipalis ab anno 1996, regionalis ab 1998, legatus ad parlamentum Lettonicum ab 2003 ad 2010, minister progressus regionalis ab 2004 ad 2006 sub primo ministro Aigars Kalvītis. Rursus ab anno 2014 legatus est parlamentarius.

## Bibliographia 
* Reinhard Veser, "Ende der Stagnation? Lettland hat wieder eine Regierung" in *Frankfurter allgemeine Zeitung* (12 Februarii 2016)

## Nexus externi 
* Vita apud regimen Lettonicum
* "Mr K. im Einsatz: man lebt nur zweimal!" (22 Ianuarii 2016) apud *Lettland* 

Categoria:Nati 1961
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Lettoniae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Latviensis
Dioecesis Mevaniensis

thumb|250px|Mevaniae: Ecclesia S. Francisci
**Dioecesis Mevaniensis** fuit dioecesis cuius sedes Mevania erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Mevaniam
* Archidioecesem Spoletanam-Nursinam

## Notae 

!
Molendinum papyri (Arnstadium)

[thumb|Papyri molendinum; in fundo videtur [Fanum Mariae Virginis (Arnstadium)|Ecclesia BMSV]]
**Molendinum papyri** (Theodisce: *Papiermühle*) contignationis cratibus lateribusque confertae media in urbe Arnstadii in septentrione Ecclesiae B.M.S.V. est.

## Historia 
Molendinum papyri ipsum in cameris orientalibus habitaculo propinquis erat. Ibi molendinum frumenti monialium Ordinis Sancti Benedicti fuerat, de quo prima mentio facta est anno 1325. Adconstructae partes haud ante annum 1585 factae sunt. Molarum functio adimpleta est usque annum 1859, quo laboratoriis obruentibus ablatis lanificii fabrica advenit. Anno 1882 in ala quapiam intacta et siccarum lavationum taberna maxima et balnea instructa sunt.

## Descriptio 
Habitatio institori chartotechnicoque Ioachimo Keyser anno 1633 erecta opus quadratarium quoddam lubricum elegansque est inter vicos duos situm. Eius contignatio vere lucidissima est. Fastigii murus casae pars bellissima est ad Forum inferius spectans. In pedeplanis solidis saxeis sedent tabulata duo elegantiora, quae paulum obliqua nutantia esse videntur. Supra est tectum duorum tabulatorum cum fastigiis et acumine in ea parte quae sub tectum est.  Contignationes clarissime distinctae sunt, e quibus tres liberatae frontes - cum alio fastigio ad septentrionem - apparent. Fenestrarum proiecturae omnium tabulatorum sic dictas scalas Thuringienses (genus ornamenti certum) habent. Anno 1730 omnia insuper dealbata sunt. 

Porta generis renati sunt et verisimiliter haud ante finem saeculi XVIII initium habuerunt. Anno 1995 restaurationes plures incohabantur necnon conversiones interiorum in habitacula scriptoriave moderna.

## Bibliographia 
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt* (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), Verlag Kirchschlager, prima editio, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 386.

Categoria:Arnstadium
Categoria:Molae
Categoria:Aedificia Germaniae
Dioecesis Bictoniensis

thumb|250px|Despectus in Bettonium
**Dioecesis Bictoniensis** fuit dioecesis cuius sedes Bettonium (Vettona) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Vettona vel Bettonium
* Dioecesem Assisiensem-Nucerinam-Tadinensem

## Notae 

Bictoniensis
Bictoniensis
Categoria:Vettona
Bictoniensis
Dioecesis Civitatis Castelli

**Dioecesis Civitatis Castelli** seu **Dioecesis Tifernatensis** (Italiane: *Diocesi di Città di Castello*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Umbriae sita, suffraganaea Archidioecesis Perusinae-Civitatis Plebis, cuius caput est Tifernum Tiberinum.

Dioecesi 60 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2007 dioecesis a S.E. episcopo Dominico Cancian F.A.M. regitur.

## Historia
Dioecesis iam saeculo VII erecta est. Putatur primum episcopum Eubodium esse.

## Ecclesia cathedralis
* Basilica cathedralis S. Floridi et Amantii.

* Umbriam (*regionem*),
* Tifernum Tiberinum (*urbem*),
* Archidioecesem Perusinam-Civitatis Plebis,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Umbriae.

## Nexus externus
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Domenico Cancian.svg|Insigne Episcopi Dominici.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Umbria.jpg|Regio ecclesiastica Umbriae.

## Notae 

!
Dioecesis Brixellensis

thumb|250px|Brixelli: Ecclesia Nativitatis B.M.V.
**Dioecesis Brixellensis** fuit dioecesis cuius sedes Brixellum erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Brixellum
* Dioecesem Parmensem

## Notae 

Brixellensis
Brixellensis
Categoria:Brixellum
Brixellensis
Dioecesis Assisiensis-Nucerina-Tadinensis

**Dioecesis Assisiensis-Nucerina-Tadinensis** (Italiane: *Diocesi di Assisi-Nocera Umbra-Gualdo Tadino*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Umbriae sita, suffraganaea Archidioecesis Perusinae-Civitatis Plebis, cuius caput Asisium est, cum Nuceria Camellaria et Valido Tadino est. 

## Archiepiscopus
Anno 2005 dioecesis a Archiepiscopo (titulus personalis) S.E. Dominico Sorrentino regitur.

## Historia
Dioecesis Assisiensis III saeculo erecta est, Dioecesis Nucerina-Tadinensis V saeculo, in plena unione die 30 Septembris 1986.

### Dioeceses abrogatae 
* Dioecesis Bictoniensis

## Ecclesia cathedralis
* Asisii: Ecclesia cathedralis S. Rufini.

### Ecclesiae cumcathedrales
* Nuceriae Camellariae: Ecclesia cumcathedralis Assumptionis B.M.V.
* Validi Tadini: Ecclesia cumcathedralis S. Benedicti.

* Umbriam (*regionem*),
* Asisium,
* Nuceriam Camellariam,
* Validum Tadinum,
* Archidioecesem Perusinam-Civitatis Plebis,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Umbriae.

## Nexus externi 
* Pagina domestica

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Domenico Sorrentino.svg|Insigne Archiepiscopi Dominici.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Umbria.jpg|Regio ecclesiastica Umbriae.

## Notae 

!
Potamico (palatium)

thumb|Rudera castelli Potamico novi.
**Potamico** (Theodisce *Burg Bodmann*) fuit arx et palatium regum Carolingorum in pago Alamannorum situm, hodie in commune Bodman-Ludwigshafen Badeniae-Virtembergiae.

## Historia 
Primum castellum Potamico saeculo 9 ut palatium regale ortum est.

Nobiles de Potamico ab anno 1152 noti milites episcopi dioecesis Constantiensis fuerunt. Saeculo 13 castellum Potamico novum receperunt.

## Archaeologia 
Castelli Potamico primi nullis ruderibus existentibus magna pars castelli saeculi 13 visitatur. 

* Capitulare de villis vel curtis imperii

## Notae 

## Nexus externi 
* De historia Potamicense.

## Bibliographia 
* Theodor von Tafel: *Älteste Geschichte des freiherrlichen Geschlechts von Bodman*, in: *Schriften des Vereins für Geschichte des Bodensees und seiner Umgebung*, 20, 1891, p. 44-51.
* Johann Leopold Freiherr von und zu Bodman: *Geschichte der Freiherren von Bodman*. 2 vol. 1894.
* Günther Flohrschütz: *Zur ältesten Geschichte der Herren von Bodman*. München 1951. 
* Harald Derschka: *Die Ministerialen des Hochstiftes Konstanz*. Thorbecke, Stuttgart 1999. ISBN 3-7995-6755-0, p. 65–73.
* Heike Tausendfreund: *Auf der Burg vergessen. Untersuchung der archäologischen Funde von der Burgruine Altbodman*. In: *Schriften des Vereins für Geschichte des Bodensees und seiner Umgebung*, 124. 2006, p. 67-91.
* Rudolf Martin: *Neues zu den mittelalterlichen Burgen von Bodman*. In: *Hegau*, 61. 2004, p. 195-204.
* Günter Schmitt: *Alt-Bodman* In: *Schlösser und Burgen am Bodensee. Band I - Westteil: Von Murach bis Arenenberg*. Biberach 1998. ISBN 3-924489-94-7, p. 100–113.

Categoria:Arces
Categoria:Alamanni
Categoria:Aedificia Badeniae-Virtembergiae
Categoria:Regnum Francorum
Categoria:Historia Germaniae
Categoria:Confecta saeculo 9
Getelo

**Getelo** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Getelo est praeterea pars communis generalis Uelsen. Ad Getelo etiam vicus Getelomoor pertinet.

## Historia 
Getelo vicus nomine *Gethlo* anno 1188 primo in actis descriptum est. Regio usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Getelo ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Getelo cum aliis communibus se ad commune generale Uelsen coniunxit. Eodem tempore etiam vicus Getelomoor ad Getelo adiunctus est. Magister civium annis 2001 - 2011 Ioannes Henricus Schipper fuit, ei Lucas Scholte-Hagen successit.

## Nexus externi 
* - Pagina communis generalis Uelsen
* uelsen-und-umgebung.de

## Notae 
Categoria:Communia Saxoniae Inferioris
Coemeterium vetus Arnstadii

.]]
**Coemeterium vetus** (Theodisce *Alter Friedhof*) est historicum viridarium Arnstadii Germaniae, inter medium oppidum et mediam stationem ferriviariam, situm.  

## Historia 
Coemeteriis omnibus circa ecclesias clausis anno 1537 ante portam Erfordiensem, quae dicitur, coemeterium novum largum institutum est. Annis 1567 et 1582, cum 1762 oppidani pestilentia periissent, et denuo anno 1832 amplificationes necessariae erant.  

Annis inter 1738 et 1743 oratorium coemeteriale constructum est. Nunc est ecclesia catholica communitatis Arnstadiensis, sub patrocinio Ascensionis Christi. Anno 1894 coemeterium clausum est, cum circa octo milia sepulcrorum in eo essent. Anno 1924 zona ista in viridarium reddita est. In summa 57000 homines circiter hic sepulti sunt. 

Secundum muros coemeteriales meridianos ossaria stabant divitum egregiorumque: quae anno 1923 abdita sunt, quando stratam Krappgartenstraße  maiorem fecerunt.

## Vestigia usus prisci 
In coemeterio ipso etiam viginti quinque propinqui Ioannis Sebastiani Bachii iacent, in quorum honorem anno 2002 monumentum erectum est. Cippi paucissimi adhuc in situ manentes sunt scriptorum Willibaldi Alexis et E. Marlitt, insuper Ernesti John et Emiliae de Linsky. Mentio fiat etiam de cryptae ducalis restantibus partibus. 

Haud procul stat porta originalis Castelli Augustenburg; post eius demolitionem (anno 1765) porta pro coemeterio usurpabatur. Anno 1923 venit in locum hodiernum. Cippi nonnulli pulcherrimi in museo Palatii Novi admirari possunt.

## Aliae res visu dignae 
Anno 1965 monumentum aeneum in parte septentrionali positum est, Vocantis, quod dicitur (Theodisce: *Der Rufer*). Fecit id Fredericus Cremer, artifex in castris carceralibus Buchenwald apud Vimariam. Ad stratam Bahnhofstraße anno 1992 reerectum est monumentum in honorem auctricis Marlitt, anno 1988 monumentum monens de non iam exstanti synagoga invenitur. Casa parva anni 1841 ad ecclesiam habitaculum erat hortulano coemeterii, quae annis 1960 nonnullum tempus etiam locus commemmorativus Bachianus erat. Inter ecclesiam et viam stratam monumentum in honorem E. Marlitt stat, quod post annum 1990 in situ reerectum est.

## Fons 
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (ed.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt*, (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), Verlag Kirchschlager, editio prima, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 181-182.

## Nexus externi 
De caemeterii historia in privata pagina interretiali

Categoria:Arnstadium
Categoria:Coemeteria
Categoria:Opera terrestria Germaniae
Michael Legrand

**Michael**, vulgo *Michel*, **Legrand** (Lutetiae natus die 24 Februarii 1932, Noviliaci ad Sequanam mortuus die 26 Ianuarii 2019) fuit clavilista jazz, compositor et dux orchestrae Francicus.
Alumnus fuit Conservatorii Parisiensis, ubi discipulus Lucette Descaves, Henrici Challan et Nadiae Boulanger fuit. Ob musicam suam ad pelliculas scriptam, ter Praemiis Academiae ornatus est, videlicet:

* 1968 : *The Thomas Crown Affair* propter carmen "The Windmills of Your Mind"
* 1971 : ''Summer of '42*
* 1983 : *Yentl*

## Bibliographia 
* John Fordham, "Michel Legrand obituary" in *The Guardian* (27 Ianuarii 2019)
* Bruno Lesprit, "Le compositeur Michel Legrand est mort" in *Le Monde'' (26 Ianuarii 2019)
* Richard Williams, "Soundtrack legend Michel Legrand: 'I've been an adventurer!'" in *The Guardian* (4 Septembris 2018)

## Nexus externi
* Situs interretialis officialis Michaelis Legrand

Categoria:Alumni Conservatorii Parisiensis
Categoria:Compositores Franciae
Categoria:Musici Franciae
Categoria:Praemia Academiae
Stephanus Wozniak

thumb|
**Stephanus Wozniak** (Iosephopoli in California natus die 11 Augusti 1950) est ingeniarius et informaticae peritus Americanus. Alumnus est universitatis Coloratenis (unde expulsus est) et universitatis Californiensis Berkeleiae in urbe.

Cum Stephano Jobs creator Apple Inc. et anno 1976 "Apple I", deinde "Apple II" inventus est. Temen collegium Apple Inc. deposuit, hoc aestimavit. Etiam pro philanthropia conatus est.

## Nexus externi 
*Situs publicus 

Categoria:Artifices Civitatum Foederatarum
Categoria:Computatores
Categoria:Nati 1950
Categoria:Homines vivi
Categoria:Alumni Universitatis Coloratensis
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Categoria:Ex universitatibus expulsi
Categoria:Incolae Californiae
Torna

(Suecice *Torne älv*, Finnice *Tornionjoki*, Lingua Torniensis *Väylä*, Samice Septentrionalis *Duortneseatnu*) est flumen Sueciae et Finniae borealis, quod in regione Botniae septentrionalis et Lapponiae situm est.

Flumen longitudine circiter 565 chiliometrorum est, quod per magnas planitias septentrionales Sueciae decurrit, inter lacum *Torneträsk* prope fines Norvegiae ortum habet, deinde in sinum Bothnicum effunditur. Torna notum est quod prope dimidiam longitudinem suam confinium inter Sueciam et Finniam definit. 

Maximus accola fluminis Tornae est *Muonio*, cuius confluens confinium inter Sueciam et Finniam efficit. Prope urbem *Junosuando* bifurcationem facit; pars aquae per *Tärendö* ramum in *Kalix* flumen defluit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Sueciae
Categoria:Flumina Finniae
Categoria:Systema fluviorum Baltici maris
Certamen 6 Nationum

thumbnail|Trophaea certaminis: ad dextram est calix, ad sinistram clipeus coronae triplicis.
thumbnail|Nationes 6 quae certamine ludent.
**Certamen Sex Nationum** (Anglice *Six Nations Championship*) est certamen ludicum harpasti Rugbiensis XV lusoribus, in quo turmae nationales Angliae, Cambriae, Scotiae, Hiberniae, Franciae et Italiae quotannis contendunt. Ab anno 1883 fuit hoc certamen inter Angliam, Cambriam, Scotiam et Hiberniam; anno autem 1910 Francia primo lusit in certamine, et tum anno 1999 Italia.

Victores maximi certaminis sunt Anglia et Cambria cum 26 victoriis, et tum Francia cum 17, Scotia 14, et Hibernia 12. Italia tamen victoriam certaminis non habet.

## Praemia
In certamine sunt 7 praemia minora:
***Coclear ligneum**: datum praemium turmae quae nulla puncta victoriae obtineat.
***Corona triplex**: data turmae ex Britannicis insulis quae turmas insularum alias vincet.
***Calix Calcuttanus**: praemium victori pugnae inter Angliam et Scotiam.
***Trophaeum Millennii**: praemium victori pugnae inter Angliam et Hiberniam.
***Trophaeum Garibaldi**: praemium victori pugnae inter Italiam et Franciam.
***Quaich Centennarium**:  praemium victori pugnae inter Hiberniam et Scotiam.
****Grand Slam***: praemium turmae quae omnes pugnas vincet.

## Notae
## Bibliographia
*Cleary, M. 2010. *100 years of Twickenham and the Five/Six Nations Championship 1910-2010*. Harpenden: Queen Anne.
*Rees, P. 2012. *The Welsh Grand Slam 2012 : How Wales won the Six Nations Championship*. Edinburgh: Mainstream.

*Harpastum XV
*Leones Britanni et Hiberni
*Certamen mundanum harpasticum

## Nexus externi
*Pagina officialis certaminis 

Categoria:Certamina athletica
Categoria:Harpastum
Trescurium (discretiva)

**Trescurium** potest:

* **Trescurium (Provincia Bergomas)**: oppidum et municipium Italiae.
* **Trescurium (Provincia Cremonensis)**: oppidum et municipium Italiae.
Leo Arcimovič

**Leo Andreae filius Arcimovič** (Russice Лев Андреевич Арцимович, tr. *Lev Andreevič Arcimovič,* Moscuae natus die 25 Februarii 1909; ibidem mortuus die 1 Martii 1973) fuit physicus Sovieticus, ab anno 1946 correspondens et ab anno 1953 ordinarius Academiae Scientiarum URSS socius, titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1969) ac nonnullis praemiis aliisque laudis signis Sovieticis ornatus.

Opera de physica atomica et nucleari atque de optica electronica creavit. Ductu eius, ratio electromagnetica divisionis isotoporum primo in Unione Sovietica elaboratus est. Proposito atomico Sovietico interfuit. Cum collaborantibus suis, primitus fusionem nuclearem in plasma quasistationaria stabili perfecit.

Facultatis physico-mathematicae Universitatis Publici Albaruthenicae alumnus, annis ab 1932 ad 1936 in Universitate Leninopolitana docens, Arcimovič ab anno 1946 professor cathedrae physicae nuclearis adhibitae Instituti Physico-TechnicaiMoscuensis, et ab anno 1953 professor Universitatis Moscuensis Lomonosovianae fuit, ubi cathedram physicae nuclearis condidit et praefuit.

## Nexus externi
* Pagina de Leone Arcimovič in situ *Heroes terrae* 
* Pagina de Leone Arcimovič *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Physici Russiae
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Persae

[thumb|Milites [Medi|Medus (ad sinistram) et Persa (ad dextram partem). Aula Persepolitana, saec. V a.C.n.]]
**Persae** sunt populus Asiae mediae tam antiquae quam hodiernae. Imperium eorum multa bella gessit adversos Graecos et Romanos. Reges eorum Darium I et Xerxem et Darium III profligaverunt Graeci (saeculis quinto et quarto a.C.n.) sed deinde, Sapor imperator non solum Romanorum caesarem Valerianum profligavit sed etiam ipse eum dediticium fecit (260 p.C.n.).

Iudaeos a Chaldaeorum iugo  Persarum rex Artaxerxes liberavit et Esdra  fidele comite suo adjutante, Hierusalemi templum et  Judaeorum regnum rursus creavit (537 a. C.). Ab illo remoto tempore, semper Persarum  fidi sudditi vel alleati Judaei maneverunt. Anno autem 1979, Ruollah Khomeni Persarum pontifex maximus factus, decidit republicam eorum Israelitarum republicae hostem fieri.

Ab Horatio Persae in libro primo Carmina describuntur (l, 38):
:Persicos odi puer adparatus
:displicent nexæ philyra coronæ
:mitte sectari rosa quo locorum
::sera moretur

:simplici myrto nihil adlabores
:sedulus curo neque te ministrum
:dedecet myrtus neque me sub arta
::vite bibentem

*Rudaki
*Saadi

## Nexus externi 
* Situs interretialis *Encyclopaediae Iranicae*

Categoria:Gentes Asiae
Categoria:Irania
Philippine Airlines

**Philippine Airlines**, acronymo **PAL**, est societas commeatus Philippinarume cuius sedes in urbe Pasay est. Ea est condita in 1941 et prima societas Laophorium aerium in Asia.

thumb|Insigne Societas Philippine Airlines in pinna aeroplani.|left
thumb|Aeroplanum Boeing 777-300ER
## Notae 
Categoria:Societates aeronauticae
Categoria:Societates mercatoriae Philippinae
Categoria:Aerinavigatio
Categoria:Constituta 1941
Dioecesis Asculana in Piceno

**Dioecesis Asculana in Piceno** (Italiane: *Diocesi di Ascoli Piceno*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Marchiae Anconitanae sita, suffraganaea Archidioecesis Firmanae, cuius caput est Asculum Picenum.

Dioecesi 70 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2014 dioecesis a episcopo S.E. Ioanne D'Ercole F.D.P. regitur.

## Historia
Putatur dioecesim certo saeculo IV erecta fuisse.

## Ecclesia cathedralis 
* Ecclesia cathedralis S. Emygdii.

* Marchiam Anconitanam (*regionem*),
* Aprutium (*regionem*),
* Asculum Picenum (*urbem*),
* Archidioecesem Firmanam,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Marchiae Anconitanae.

## Nexus externus
* Pagina dioeceseos

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Giovanni D'Ercole.svg|Insigne Episcopi Ioannis.
Fasciculus:Diocesi di Ascoli Piceno.svg|Dioecesis Asculana in Piceno.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Marche.svg|Regio ecclesiastica Marchiae Anconitanae.	

## Notae 

!
Cratum

thumb|upright=1|Cratum vulgo *Krak des Chevaliers* Syriae.
[thumb|upright=0.9|Cratum [bomba|bombis afflictum.]]
**Cratum** aut apud rerum gestarum scriptores **Crach** (Francogallice olim ''Le Crac de l'Ospital*, tempore nostro *Krak des Chevaliers*; Arabice قلعة الحصن *Qalʿat al-Ḥuṣn*) est castellum mediaevale in Syria.

Ab anno 2006 inter UNESCO Mundi Hereditas numeratur.

Aedes nunc bello civile in Syria devastata est.

## Historia 
Montem qui super planitiem Akkar et viam ad litus maris et urbem Tarabulum iacet anno 1031 Amiralis urbis Homs communivit. Vetus loci nomen *Castrum Kurdorum* fuit.

Anno 1099 equites occidentales Prima Expeditione Sacra castellum aedificandum coeperunt. Ab anno 1110 arx Comitatus Tripolitani fuit, sed 1142 comes Tripolitanus eam Ordine Fratrum Hospitalis Sancti Ioannis Hierosolymitani dedit qui post duo terrae motus 1170 integraliter novum magnum munitionis opus efficit.

Arx nova turrim, capellam, portam magnam, salam fortem moeniaque et ingentem bastionem post annum 1200 constructam continet. Baibars Sultanus Aegypti Syriaeque anno 1271 castrum exercitu Mamelucano expugnare iussit.

Annis ab 1927 ad 1947 Francia a Confoederatione Nationum Syriam protegit et castellum Cratum servavit.

* Civitas Islamica (regimen)
* Damascus
* Expeditio sacra
* Hierosolyma
* Imperium Ottomanicum
* Principatus Antiochenus

## Notae 
## Bibliographia 
* Andaloro, Maria, Roberto Cassanelli, Anna Contadini, et al. 2000. *La Méditerranée des Croisades: Collectif sous la direction de Roberto Cassanelli.* Lutetiae. ISBN 2-85088-149-X.
* Biller, Thomas, ed. 2006. *Der Crac des Chevaliers: Die Baugeschichte einer Ordensburg der Kreuzfahrerzeit.* Ratisbonae. ISBN 3-7954-1810-0.
* Deschamps, Paul. 1934. *Les châteaux des croisés en Terre Sainte: Le Crac des Chevaliers: Etude historique et archéologique.* Lutetiae.
* Deschamps, Paul. 1937. "Les deux Cracs des Croisés." *Journal asiatique* 229: 494–500. Textus apud Gallica.
* Deschamps, Paul. 1964. *Terre Sainte Romane.* Lutetiae.
* Jaroslav Folda, Pamela French, et Pierre Coupel. 1982. "Crusader Frescoes at Crac des Chevaliers and Marqab Castle." *Dumbarton Oaks Papers* 36: 177–210.
* Voisin, Jean-Claude. 2000. *Le Temps des forteresses en Syrie du nord: VIème-XVème siècles.* Beryti.

## Nexus externi 
* Situs publicus UNESCO de castello *Krak des Chevaliers.
* Situs interretialis
* De destructione castelli bello civile.

Categoria:Arces
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Syria
Categoria:Monumenta Syriae
Categoria:Ordo Hospitalis
Categoria:Prima expeditio sacra
Halle (comitatus Binethensis)

thumb|left|Turris speculationis in vico Hesingen ad Halle pertinente
**Halle** est commune in Saxonia Inferiore situm atque pars Circuli in Comitatu Binethensis. Halle est praeterea pars communis generalis Uelsen. Ad Halle etiam vici Hardingen, Hesingen, qui iam anno 779 nomine *Hasingen* in actis descriptus est, Belthoek, Bovenhoek, Dalenhoek, Erstenhoek atque Kleihoek pertinent.

## Historia 
Halle vicus ut regio tota usque ad annum 1753 ad comitatum Binethensem pertinuit, cum Friedericus Carolus comes eam cum toto comitatu Electori Hannoverae pigno dedit. Ab anno 1806 regio ad Magnum Ducatum Montensem pertinuit. Napoleone imperatore victo pars Regni Hannoverani fuit. Regnum Hannoveranum autem anno 1866 a Borussia occupatum est. Anno 1885 Circulus in Comitatu Binethensi conditus est, cuius caput tum Benthemia erat et ad quem Halle ad hunc diem pertinet. Ab anno 1946 Circulus Binethensis pars Saxoniae Inferioris est. Numerus incolarum tum multis hominibus auctus est, qui e Germania Orientali fugati erant. Anno 1974 Halle cum aliis communibus se ad commune generale Uelsen coniunxit. Eodem tempore etiam vicus Hardingen ad Halle adiunctus est. Magister civium Halle Gerhardus Beckhuis est.

## Nexus externi 
* Pagina communis generalis Uelsen
* uelsen-und-umgebung.de

## Notae 
Categoria:Communia Saxoniae Inferioris
Res novae Francicae anno 1848

thumb|Imago rerum novarum Francicarum anni 1848.
**Res novae Franciae anno 1848** fuerunt res novae populi in Francia contra monarcham Ludovicum Philippum et regimen Francisci Guizot, quae inter dies 22 Februarii et 25 Februarii 1848 factae sunt. Populus ius laborandi et suffragium universale postulavit et monarchia finita est Republica Secunda constituta. Deinde officia publica creata sunt duce Ludovico Blanc ad inopiam quaestus levandam.

Tamen Res Publica Secunda a Ludovico Napoleone Secundo Imperio Franco finita est.

Carolus Marx has res novas pugnae classis causam putavit.

*Historia Francogallica
*Res novae Iuliae (1830)

## Notae 
Categoria:1848
Categoria:Historia Franciae
Categoria:Res novae
Comes Tractus Argentoratensis

[thumb|[Notitia Dignitatum: *Castrum Argentoratum* sedes Comitis Romani apud Rhenum.]]
**Comes Tractus Argentoratensis** exeunte Aevo antiquo dux exercitus Romani in regione Rhenana fuit.

## Munus 
Tractus vel area sub potestate comitis fuit a saeculo 4 vel 5 pars orientalis dioecesis Galliae, provincia Germania Prima in valli fluminis Rheni usque ad Limitem versus Germanicum. Munere ex praetorio in civitate Argentoratum in Elisatia functus est.

Post gentium Germanicarum Transitionem Rheni anno 406 exercito Romanorum reformato dux legiones apud Argentoratum et Comitatenses in castris et turribus ad Rhenum direxit.

* Dux Mogontiacensis
* Limes Romanus
* Limes Germanicus et Rhaeticus
* Limes Germanicus inferior
* Notitia Dignitatum

## Notae 

## Bibliographia 
* John Bagnell Bury: *The Notitia Dignitatum*. In: *The Journal of Roman Studies*, vol. 10. Londinii 1922, p. 131–154.
* Arnold Hugh Martin Jones: *The Later Roman Empire. 284–602. A Social, Economic and Administrative Survey.* t. 2. Baltimore MD 1986. ISBN 0-8018-3354-X.
* Ralf Scharf: *Der Dux Mogontiacensis und die Notitia Dignitatum. Eine Studie zur spätantiken Grenzverteidigung*. Berolini 2005. ISBN 3-11-018835-X.
* Eugen Ewig: *Der Raum zwischen Selz und Andernach vom 5. bis zum 7. Jahrhundert*, In: *Von der Spätantike zum frühen Mittelalter: aktuelle Probleme in historischer und archäologischer Sicht*. Sigmaringen 1979, p. 271–296.
* Michaela Konrad, Christian Witschel: *Spätantike Legionslager in den Rhein- und Donauprovinzen des Imperium Romani. Ein Beitrag zur Kontinuitätsdebatte*. In: Michaela Konrad, Christian Witschel (ed.): *Römische Legionslager in den Rhein- und Donauprovinzen - Nuclei spätantik–frühmittelalterlichen Lebens?*. Monaci 2011. ISBN 978-3-7696-0126-8.

## Nexus externi 
* Comes Tractus Argentoratensis.
* Notitia Dignitatum.

Categoria:Argentoratum
Categoria:Historia Germaniae
Categoria:Res militares Romanae antiquae
Categoria:Rhenus
Dioecesis Potentina in Piceno

[thumb|250px|Collocatio Potentiae in [Tabula Peutingeriana]]
**Dioecesis Potentina in Piceno** fuit dioecesis cuius sedes Potentia in Piceno erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titularem
* Potentiam in Piceno
* Archidioecesem Firmanam
* Dioecesem Numanensem

## Notae 

Potentina in Piceno
Potentina in Piceno
Categoria:Potentia in Piceno
Potentina in Piceno
Categoria:Dioecesis Numanensis
Dioecesis Pausulensis

[thumb|200px| B.M.V. Corridoniae, a [Carolus Crivelli|Carolo Crivelli picta]]
**Dioecesis Pausulensis** fuit dioecesis, cuius sedes Pausulae (deinde Corridonia) erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopus titularis
* Archidioecesis Firmana

## Notae 

Pausulensis
Pausulensis
Categoria:Corridonia
Pausulensis
Vinum Italicum

[thumb|Vineae fundi *Rocca Bernarda* prope [Forum Iulii (Italia)|Forum Iulii regionis Foroiuliensis et Venetiae Iuliae]]
**Vinum Italicum** e vineis Italiae provenit. Vinum iam millennio IV a.C.n. in insula Sicilia conficiebatur. Hodie in Italia fere 48 milies milium hectolitrorum vini per annum producuntur.

## Bibliographia 
; Italiae prae-Romanae et rei publicae Romanae
* Michel Bats, "Le vin italien en Gaule au IIe-Ier s. av. J.-C. : problèmes de chronologie et de distribution" in ''Dialogues d'histoire ancienne* vol. 12 no. 1 (1986) pp. 391-430
* Jason Daley, "Researchers Discover Italy’s Oldest Wine in Sicilian Cave" in *Smithsonian Magazine'' (31 Augusti 2017)
* Michel Gras, "Vin et société à Rome et dans le Latium à l'époque archaïque: Actes du colloque de Cortone (24-30 mai 1981)" in ''Publications de l'École française de Rome* vol 67 (1983) pp. 1067-1075

; Italiae Romanae
* André Tchernia, *Le vin de l'Italie romaine. Essai d'histoire économique d'après les amphores*. Romae, 1986 (*Bibliothèque des Écoles françaises d'Athènes et de Rome'' vol. 261) Textus apud persée

!
Diomedeidae

[thumb|upright=0.8|*[Diomedea epomophora.* Vide magnum rostrum hamatum et tubos nasales.]]
**Diomedeidae** sunt familia avium marinarum ordinis Procellariiformium, Procellariidis, Hydrobatidis, Pelecanoididisque propinquarum. Late per oceanum Australem et Pacificum borealem vagantur; ab Atlantico boreali absunt, quamquam reliquiae fossiles demonstrant eas olim hic habitavisse; interdum errones reperiuntur. Diomedeidae sunt inter maximas aves volantes; genus *Diomedea* habet maximam alarum latitudinem omnium avium quae exstant, usque ad 3.7 metra. Diomedeidae divisae sunt in quattuor genera; specierum autem numerus hodie disputatur. Familia ex Diomede, heroe Graeco, appellatur.

## Species
Diomedeidae in quattuor genera nunc digeruntur, sed eruditi de numero specierum disputant. IUCN et BirdLife International viginti duas species exstantes agnoscunt (infra perscriptas), ITIS viginti unam adnoscit (viginiti duas infra minus *T. steadi*), et quidam commentarius recens tredecim proposuit (in parenthesibus infra).

**Diomedea*
**Diomedea exulans*
***Diomedea antipodensis* (exulans)
***Diomedea amsterdamensis* (exulans)
***Diomedea dabbenena* (exulans)
***Diomedea sanfordi* (epomorphora)
***Diomedea epomophora*
**Phoebastria*
***Phoebastria irrorata*
***Phoebastria albatrus*
***Phoebastria nigripes*
***Phoebastria immutabilis*
**Thalassarche*
***Thalassarche melanophris*
***Thalassarche impavida* (melanophris)
***Thalassarche cauta*
***Thalassarche steadi* (cauta)
***Thalassarche eremita* (cauta)
***Thalassarche salvini* (cauta)
***Thalassarche chrysostoma*
***Thalassarche chlororhynchos*
***Thalassarche carteri* (chlororhynchos)
***Thalassarche bulleri*
**Phoebetria*
***Phoebetria fusca*
***Phoebetria palpebrata''

## Notae 
## Nexus externi 
*Descriptio et imagines Diomedeidarum apud Animal Diversity Web

Categoria:Aves marinae
Categoria:Diomedeidae
Categoria:Familiae animalium
Diomedes
Categoria:Taxa Gray
Categoria:Taxa 1840
Villa Ley

**Villa Ley** (Theodisce: *Ley-Villa*) domus perpulchra est Arnstadii, in Germania, apud Forum lanarum (Wollmarkt) et piscinam tectam sita.

## Descriptio 
Filius primus institoris fondatorisque fabricae "Rud. Ley Maschinenfabrik" annis 1919/20 villam maximam erigi iussit. Ichnographias fecit architectus illustris Martinus Schwarz. Aedificium duo tabulata habens magnitudine sua praetereuntes commovet. Usque annum 1948 familia possedit omnia, antequam dictatura communistica possessionem demeret. 

## Usus hodiernus 
Annis ab 1950 ad 2001 in villa nosocomium parvum instructum erat. Postea sodalicium sarciendis damnis "Schwenninger BKK" villam restauravit secundum cunctas regulas de protegendis monumentis. Papilio exigua vitrea adconstructa est quoque, ubi vulgus vehicula priscae autocinetorum fabricae Arnstadiensis admirare potest. Etiam horti ichnographiis orginalibus observatis refecti sunt. Attamen numquam in restaurando utilitas moderna neglecta est.

## Nexus externi 
*Fons tractationis huius, de elencho visitandarum monumentorum Districtus Ilm 
*Photographema ex aere factum 

Categoria:Arnstadium
Categoria:Villae Germaniae
Categoria:Confecta 1920
Antunnacum

thumb|upright=0.7|left|Antunnacum circa annum 1900.
 seu **Andernacum** (Theodisce *Andernach*, Antunnacense *Annenach*) est urbs Germanica terrae foederalis Rhenaniae-Palatinati.

## Situs 
Urbs in sinistra fluminis Rheni ripa iacet. Angustiae inter montes vallis Rheni medii Porta Antunnacensis vocantur.

## Historia 
Apud Antunnacum loci habitati a millennio 13 a.C.n. inventi sunt.

Gaius Iulius Caesar anno 55 a.C.n. prope Antunnacum pontem in flumine Rheno construi iussit. Castra Romana Classisque Germanicae portus Antunnaci aedificia magni momenti Limitis Germanici ad Iter a Lugduno Batavorum Argentorate fuerunt.

Anno 876 primum proelium Antunnaci inter exercitus Ludovici regis et Caroli Calvi pugnatum est.

## Aedificia 
* Curia
* Ecclesia Sanctae Mariae Assumptionis dicatae
* Porta Rheni
* Rudera castelli urbis
* Tolleno Rheni
* Turris magnus moeniarum

## Res visu digna 
* *Geysir Antunnaci*

## Notae 

## Bibliographia 
* Peter Adams: *Kurzgefasste Geschichte der Stadt Andernach*. Andernach 1955.
* Wolfgang P. Fischer: *Spurensuche 2000 – Spuren von Christentum in Andernach*. Andernach 2000.
* Franz-Josef Heyen (ed.): *2000 Jahre Andernach – Geschichte einer rheinischen Stadt*. Andernach 1988.
* Robert Hoeniger: *Der Rotulus der Stadt Andernach 1173–1256*. Köln 1884.
* Manfred Huiskes: *Andernach im Mittelalter*. Bonn 1980.

## Nexus externi 
* 
* De historia Antunnaci.

Categoria:Urbes Germaniae
Categoria:Urbes Germaniae Romanae
Categoria:Rhenania et Palatinatus
Categoria:Rhenus
Dioecesis Fanensis-Forosemproniensis-Calliensis-Pergulana

**Dioecesis Fanensis-Forosemproniensis-Calliensis-Pergulana** (Italiane *Diocesi di Fano-Fossombrone-Cagli-Pergola*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Marchiae Anconitanae sita, suffraganaea Archidioecesis Pisaurensis, cuius caput est Fanum Fortunae, cum Foro Sempronii, Callio, Pergulaque.

Dioecesi septuaginta quattuor paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2007, dioecesis ab episcopo S. E. Armando Trasarti regebatur.

## Historia
Dioecesis Fanensis saeculo primo erecta est, Dioecesis Forosemproniensis saeculo quinto, Dioecesis Calliensis saeculo quarto, Dioecesis Pergulana die 18 Ianuarii 1819, in plena unione die 30 Septembris 1986.

## Ecclesia cathedralis 
* Fani Fortunae: Ecclesia cathedralis S. Mariae Maioris.

### Ecclesiae cumcathedrales
* Fori Sempronii: Ecclesia cumcathedralis S. Aldebrandi.
* Callii: Ecclesia cumcathedralis Assumptionis B.V.M.
* Pergulae: Ecclesia cumcathedralis S. Andreae.

*Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
*Marchia Anconitana

## Nexus externi
* Situs interretialis dioeceseos proprius.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Armando Trasarti.svg|Insigne Episcopi Armandi.
Fasciculus:Diocesi di Fano-Fossombrone-Cagli-Pergola.svg|Dioecesis Fanensis-Forosemproniensis-Calliensis-Pergulana.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Marche.svg|Regio ecclesiastica Marchiae Anconitanae.	

## Notae 
!
Dioecesis Maceratensis-Tolentina-Recinetensis-Cingulana-Treiensis

**Dioecesis Maceratensis-Tolentina-Recinetensis-Cingulana-Treiensis** (Italiane: *Diocesi di Macerata-Tolentino-Recanati-Cingoli-Treia*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Marchiae Anconitanae sita, suffraganaea Archidioecesis Firmanae, cuius caput est Macerata, cum Tolentino, Recineto, Cingulo, Treiaque.

Dioecesi 67 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2014 dioecesis a episcopo S.E. Nazareno Marconi regitur.

## Historia
Dioecesis Maceratensis die 18 Novembris 1320 erecta est, Dioecesis Tolentina V saeculo, Dioecesis Recinetensis die 22 Novembris 1239, Dioecesis Cingulana V saeculo, Dioecesis Treiensis die 22 Februarii 1817, in plena unione die 30 Septembris 1986.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Urbis Salviae

## Ecclesia cathedralis 
* Maceratae: Ecclesia cathedralis S. Iuliani.

### Ecclesiae cumcathedrales
* Tolentini: Ecclesia cumcathedralis S. Catervii.
* Recineti: Ecclesia cumcathedralis S. Flaviani.
* Cinguli: Ecclesia cumcathedralis Assumptionis B.V.M.
* Treiae: Ecclesia cumcathedralis Annuntiationis B.V.M.

* Marchiam Anconitanam (*regionem*),
* Maceratam (*urbem*),
* Tolentinum (*urbem*),
* Recinetum (*urbem*),
* Cingulum (*urbem*),
* Treiam (*urbem*),
* Archidioecesem Firmanam,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Marchiae Anconitanae.

## Nexus externus
* Pagina dioeceseos

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Nazzareno Marconi.svg|Insigne Episcopi Nazareni.
Fasciculus:Diocesi di Macerata-Tolentino-Recanati-Cingoli-Treia.svg|Dioecesis Maceratensis-Tolentina-Recinetensis-Cingulana-Treiensis.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Marche.svg|Regio ecclesiastica Marchiae Anconitanae.	

## Notae 

!
Dioecesis Urbis Salviae

thumb|250px|Ecclesia Collegiata S. Laurentii Urbis Salviae"
**Dioecesis Urbis Salviae** fuit dioecesis cuius sedes Urbs Salvia erat. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

* Episcopum titulare
* Urbem Salviam
* Dioecesem Maceratensem-Tolentinam-Recinetensis-Cingulanam-Treiensem

## Notae 

!
Dioecesis Sancti Benedicti ad Truentum-Ripana-Montis Alti

**Dioecesis Sancti Benedicti ad Truentum-Ripana-Montis Alti** (Italiane: *Diocesi di San Benedetto del Tronto-Ripatransone-Montalto*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Marchiae Anconitanae sita, suffraganaea Archidioecesis Firmanae, cuius caput est Fanum Sancti Benedicti ad Truentum, cum Ripa, Monte Altoque.

Dioecesi 54 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2013 dioecesis a episcopo S.E. Carolo Bresciani regitur.

## Historia
Dioecesis Ripana die 1 Augusti 1571 erecta est, Dioecesis Montis Alti die 24 Novembris 1586, in plena unione, cum nomine Dioecesis Sancti Benedicti ad Truentum-Ripanae-Montis Alti, die 30 Septembris 1986.

### Dioecesis abrogata 
* Dioecesis Truentina

## Ecclesia cathedralis 
* Fanum Sancti Benedicti ad Truentum: Ecclesia cathedralis S. Mariae Maris.

### Ecclesiae cumcathedrales
* Ripae: Ecclesia cumcathedralis S. Gregorii Magni et S. Margaritae.
* Monte Alto: Ecclesia cumcathedralis Assumptionis B.V.M.

* Marchiam Anconitanam (*regionem*),
* Aprutium (*regionem*),
* Fanum Sancti Benedicti ad Truentum (*urbem*),
* Ripam (*urbem*),
* Montem Altum (*urbem*),
* Archidioecesem Firmanam,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Marchiae Anconitanae.

## Nexus externus
* Pagina dioeceseos

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Carlo Bresciani.svg|Insigne Episcopi Caroli.
Fasciculus:Diocesi di San Benedetto del Tronto-Ripatransone-Montalto.svg|Dioecesis Sancti Benedicti ad Truentum-Ripana-Montis Alti.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Marche.svg|Regio ecclesiastica Marchiae Anconitanae.	

## Notae 

!
Ergasterium atomicum Fessenheim

thumb|Electrificina Fessenheim ad canalem Rheni.
**Ergasterium atomicum Fessenheim** est electrificina nuclearis Franciae. Nuper post 43 annos (anno 1977 inauguratum est) iussu  rectorum cessavitː  mense februario 2020 reactorium I constitit et mense iunio 2020 reactorium II.

## Situs et Aedificium 
Fessenheim, veterrima electrificina atomica Franciae, 2 chiliometra ad meridio-orientem vici Fessenheim in praefectura Rheni Superioris in regione Alsatia apud flumen Rhenum et eius magnum canalem constructa est.

Vis electrificinae est 1760 MW.

## Historia 
Anno 1962 societas mercatoria Electricitas Franciae ergasterium atomicum apud Fessenheim institui proposuit. Ab anno 1977 electrificina duobus reactoriis societatis Americanae Westinghouse energiam electricam producit.

## Res politicae 
Post annum 2007 disputatio orta est foro, communibus, societatibus, institutionibus duirnariisque, consiliis regionum, pagorum et civitatum in utraque Rheni ripa securitatis causa et de periculis ad circumiecta naturalia e.g. causa radioactivitatis et impetus caloris thermici ad aquam Rheni quia desunt Fessenheimiae turres ad vaporis calorem diminuendam.

Anno 2012 praeses Franciae electrificinam exeunte anno 2016 claudendam esse declaravit.

## Notae 
## Nexus externi 
* Ergasterium Fessenheimiense.
* Electricitas Franciae de Fessenheim.
* Officina nuclearis Fessenheimiae.
* Disputatio Badeniae et Elisatiae.
* Thesis *Abolitio Fessenheimiae nunc!*.
* De fine ergasterii nuclearis Fessenheimiae.
* Diurnarium Francicum *Le monde* die 4 Martii 2016 de Ergasterio Fessenheim.

Categoria:Electrificinae
Categoria:Alsatia
Categoria:Rhenus
Categoria:Aedificia Franciae
Categoria:Officinae
Categoria:Confecta 1977
Fessenheim ergasterium atomicum