open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Capsica concisa sale condita

thumb|upright=1.4|Capsica concisa sale condita, in officinis parata, in pantopolio venumdata.
**Capsica concisa sale condita** (Sinice 剁辣椒 *duo la jiao*; saepe compendiosius 剁椒 *duo jiao*) sunt conditura qua utuntur coqui provinciae Hunan Sinarum. Capsica concisa cum sale in urceo immittuntur ibique maturare sinantur; ad fercula varia accommodanda adhibentur. Saporem calidum, salsum, amarum habent.

## Bibliographia 
* Brian R. Dott, *The Chile Pepper in China: a cultural biography* (Novi Eboraci: Columbia University Press, 2020) p. 167
* Fuchsia Dunlop, *Revolutionary Chinese Cookbook: recipes from Hunan province* (Londinii: Ebury Press, 2006) pp. 21, 283 ("Hunanese chopped salted chillies")

* Pullina ducis Zuo

## Nexus externi 
* Joe Distefano, "A Song of Spice and Fire: The Real Deal With Hunan Cuisine" (2023) apud *Serious Eats*
* "Duo La Jiao – Eingesalzene Chilis in 3 Varianten" apud *Bukechi*

Categoria:Alimenta e capsicis
Categoria:Conditurae
Categoria:Gastronomia Hunanensis
Oleum e capsicis

[thumb|Oleum e capsicis [Shenzhen in urbe apud thermopolium propositum]]
**Oleum e capsicis** (Sinice variatim 辣椒油 *là jiāo yóu* "capsicorum oleum", 紅油 *hóng yóu* "oleum rubrum") est condimentum apud Sinas alibique usitatum, atque praecipue in provinciis Hunan et Sichuan. Squamulae capsicorum siccorum sale et liquamine soiae marinantur; deinde oleum arachidum calidissimum infunditur. Oleum hoc modo colorem rubrum caliditatemque et saporem capsicorum imbibitur.

## Bibliographia 
* Fuchsia Dunlop, *The Food of Sichuan* (Londinii: Bloomsbury, 2019) p. 455
* Fuchsia Dunlop, *Revolutionary Chinese Cookbook: recipes from Hunan province* (Londinii: Ebury Press, 2006) pp. 21, 284

## Nexus externi 
* "How to make chili oil" (8 Februarii 2020) apud *The Woks of Life*

Categoria:Condimenta
Categoria:Alimenta e capsicis
Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Devotio Publii Decii Muris

thumb|Miles Capistranensis
**Devotio Publii Decii Muris** est carmen ab eo dictum, cum is deis se sacraverit in pugna Vesuviensi anno 341 a.C.n. et pro patria se immolaverit. Romani pugnaverunt cum Latinos et Campanos, qui eorum imperium detractaverant. Pugna a Livio in libro octavo "Ab Urbe Condita" descripta est. Scriptor formam carminis accomodatam ad linguam eius temporis tradidit, cum exiguis signis linguae vetustioris. 

Сum perturbatio esset, P. Decius Mus consul pontificem publicum populi Romani Marcum Valerium hortatus est, ut sibi diceret verba sacra cum quibus pro exercitu se immolare posset. Cogitabat auxilium deorum necessarium esse. Pontifex eum togam praetextam induere imperavit et, cum in telo staret, haec verba dicere capite velato et manu porrecta sub toga usque ad mentum:

:*Iane, Iuppiter, Mars pater, Quirine, Bellona, Lares, Divi Novensiles, Divi Indigetes, Divi, quorum est potestas nostrorum hostiumque, Dique Manes, vos precor veneror, veniam peto feroque, uti populo Romano Quiritium vim Victoriam prosperetis hostesque populi Romani Quiritium terrore formidine morteque afficiatis. Sicut verbis nuncupavi, ita pro re publica populi Romani Quiritium, exercitu, legionibus, auxiliis populi Romani Quiritium, legionibus auxiliaque hostium mecum Deus Manibus Tellurique devoveo.*

In libro VII "Ab Urbe Condita" (9, 9-12) Livius scripsit quid accidisset postquam consul hoc dixerat. Decius, tam concitatus ut videbatur eum a caelo Mutti expiandum omnes iras deorum et ad dandum exitio hostes. Hostes cum eum vidissent, exterriti fugerunt, ut primum is, transfixus sagittis, perit. Ex vetustis nuntiis, consulis Decii et liber et nepos, quorum nomina eadem erant, pro salute patriae cum eodem ritu deis se immolaverunt. Liber se immolavit in pugna sentinensi, nepos in bello tarentino.

, exemplum artis Italiae VI saeculi a.C.n, conservatus in Museo Nationali Teatis, altitudinis 2.20 m fere statua est, effictus cum armis et cum persona funebri. Coniunctus est cum ritu devotionis: si milesin pugna  immolaturus superstes esset, pro eo statua altissima, vicaria ritualis superstitis, sepelienda erat.

### Fons 
*Titus Livius - "Ab urbe condita" libri VIII 3-11

Categoria:Religio Romana
Categoria:Ritus Romani
Nicolaus Zieleński

**Nicolaus Zieleński** vel **Zielenscius** fuit compositor musicus Polonus, cuius magnum opus, *Offertoria et Communiones totius anni,* de more dictum, Venetiis anno 1611 publici iuris factum est, sed de cuius vita parum constat.

## Vita 
Nicolaus Zieleński natus est Warka in oppido Polonico medio saeculo sexto decimo. Romae eruditus, ab anno saltem 1604 munere organoedae Alberti Baranowski, episcopi Plocensis, ab anno autem 1608 archiepiscopi Gnesnensis, functus est. De vita eius post annum 1615 nihil constat.

## Opera 
Anno 1611 opus eius, seu potius duo opera in uno volumine coniuncta, *Offertoria totius anni* nempe atque *Communiones totius anni*, publici iuris facta sunt. Qui liber, iuxta morem horum temporum, in separatis fasciculis, quorum singuli singularum vocum partes tantum continebant, editus est. Quorum fasciculorum series completa una tantum, in Universitate Wratislaviensi servata, ad nostra tempora pervenit, sed Bello Mundano II saeviente deperdita est. Fasciculi usque ad hodiernum diem conservati quinque tantum sunt, ita ut totum opus nonnisi per exempla manuscripta, incipiente saeculo vicesimo a Zdzislao Jachimecki et Maria Szczepańska facta, permaneat. Quorum exemplorum gratia opera Nicolai Zieleński iuxta morem hodiernum, scilicet omnibus vocibus simul notatis, annis 1966–1991 Varsoviae a Ladislao Malinowski restituta sunt.

Offertoria eius iuxta modum Venetianum, magistro praesertim Ioanne Gabrieli, confecta sunt, duobus tribusve scicilet choris sibimet respondentibus, ita ut totum opus septem, octo, vel dudodecim vocibus inaequalibus concinnandum esset. Quod genus compositionum musica polychoralis nuncupatur. Communiones vero non eodem modo compositae sunt, praesertim una duabusve vocibus concinendae, comitante organo. E quibus haud paucae a musicologis ‘pseudomonodiae’ nuncupatae sunt. Unde Nicolaus Zieleński compositor tamquam aliquo modo simul ad aetatem et Renascentiam et Barocam pertinens haberi potest.

## Nexus externi
* *Magnificat* dudodecim vocibus inaequalibus concinendum (e libro Offertoriorum) [www.youtube.com]
* *Haec dies* (motectum in festo Paschae, e libro Communionum) [www.youtube.com]
* *O gloriosa Domina* (e libro Communionum) [www.youtube.com]
*  [www.cpdl.com]
* *Partitura pro Organo, Offertoria totius anni* (unus fasciculorum editionis Venetianae a. 1611 factae qui ad nos pervenerunt, e bibliotheca Principum Czartoryski Cracoviensi)
*nexus apud DDB

## Notae 
Categoria:Compositores Baroci
Categoria:Compositores Poloniae
Categoria:Organistae
Brian D. Josephson

thumb|Brian D. Josephson anno 2004.
**Brian David Josephson** (natus Cardiffae 4 Ianuarii 1940) est physicus Britannicus qui anno 1973 Praemium Nobelianum physicae cum Leone Esaki et Ivar Giaever accepit, ratione studii effectus quantici Josephsoniani de semiconductris et superconductris.

Alumnus Universitatis Cantabrigiensis, anno 1970 socius Regalis Societatis Londini deinde professor Universitatis Cantabirigiensis erat ad annum 2007. Et parapsychologiam pro fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Physici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Offertorium

thumb|Offertorium in missa Romana: celebrans, calicem elevans, dicit: *Offerimus tibi, Domine, calicem salutaris.*
**Offertorium** in liturgiis Christianis est pars Missae, nonnumquam etiam cantus qui eo tempore profertur.

## In ritu Romano 
Offertorium est haec Missae ritus Romani pars, in qua tum a populo olim dona ad altare offerebant, tum celebrans panem et vinum Deo offert. Quae antiphona brevitatis causa simpliciter **offertorium** dicitur, ut puta in titulis operum compositoris Romani Ioannis Petri Aloysii Praenestini vel Polonici Nicolai Zieleński, qui ambo inscribuntur *Offertoria totius anni*. 

Antiphonae ad offertorium, sive offertoria, per annum habentur propria (id est singulis dominicis singuli fere cantus respondent). Quae antiphonae versus haberi solebant, decursu temporum in oblivionem delapsos, saeculo autem vicesimo denuo editos. In dispositione antiqua ritus Romani (scilicet ante mutationes post Concilium Vaticanum II introductas) in missa vigiliae paschalis offertorium deest, e quo constat, cum vigilia paschalis aliquot peculiaritates antiquitatis causa retineat, hanc antiphonam aliquo momento in liturgia Romana additam esse. 

## In aliis ritibus 
In , antiphona tempore offertorii canenda offerenda appellatur, in ritu autem Mozarabico sacrificium. In ritu autem Byzantino, offertorii caeremoniae in duobus momentis missae peraguntur: panis enim et vinum offertur in parte praeparatoria liturgiae, proscomidia dicta; post Evangelium autem, processione cum pane et vino per ecclesiam progrediente, quae pars caeremoniae introitus magnus dicitur, Cherubikon cantatur.

## Nexus externi
*Fortescue, Adrian: "Offertory" - apud: *The Catholic Encyclopedia*, Robert Appleton Company, Neoeboraci 1911

## Notae 
Categoria:Liturgia
Categoria:Missa
Categoria:Musica ecclesiastica
Karim Findi

**Abdulcerimus** vel **Karim Findi** (Curdice *Ebdulkerîm Findî*, natus anno 1946, prope ad Duhok urbem Curdistaniae regionis Iracensis) est scriptor et diurnarius Curdus. Anno 1974 in departamento Anglico facultatis artium Universitatis Mausiliensis graduatus est.

Libros de pluribus rebus, inter quas politica, geographia, lingua, litterae et historia, in diversis linguis sicut Anglice, Curdice, Arabice edidit. 

Fuit unus ex conditoribus Syndicatus Diurnariorum Curdistaniae.

Anno 1997 praefectus redactotum fuit revistae *Karwan*, quae a Ministerio Culturae edebatur. Praefuit etiam revistae *Dijla* ab initio usque ad finem (No. 42), quae prima revista in litteris Latinis a Ministerio Culturae Curdistaniae edita est.

## Libri editi 
* Collectio Bakir bag Al-Arizee poematum, collecta et enucleata, 1982, 
* Mairo, litteris Latinis in Arabicas litteras translatus, 1985, 
* Gulchin, transliteratus ab Akleerky in arabicas litteras, 1988, 
* Capita Eylul Revolutionis in Kurdistan - Iraq scripta 1995 
* Rector de Duhok Governorate, 1997.  
* Kurdish tribus in parte septentrionali civitatis Mossel, 1996. ex Anglica in Kurdish translata. 
* Khani Festivitas, parata, 1996, 
* Amedi in diversis aetatibus, criticis et analysibus, 1997,
* (PDK) Per absentiam Barzani (1946-1958), 1998, 
* Iubilaeum aureum Peshmarge. MCMXCIX. Dialectica et ex litteris Arabicis in latinos translatus. 
* Barzani non dat, MMI. ex litteris Arabicis Kirmanji australis in Latinis litteris Kirmanji septentrionalis translatus.
* Badinan Castle et nonnulla loca historica, 2012, 
* Badinan Castle ,2012, Lingua Arabica.
* Lingua Kurdish in regione Badinana 2012,  

## Nexus externi 
* Karim Findi story date=2015-04-08 Nubun magazine, issue 121, 2012
* Karim Findi biography Findi Info
* Interview with Karim Findi Dunya TV
* Findi Info Website

## Notae 
Categoria:Diurnarii Iracae
Categoria:Alumni Universitatis Mausiliensis
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1946
Toltecatlum

**Toltecatlum** (Navatlace *tōltēcayōtl*) est omnia quae ad modum vivendi et censendi gentium Mexicanorum convenitur. 

Maxime Toltecatlum per omnia mesoamericam lata per urbem Theotivacania fuit.

Toltecatlum igitur renovatio morum quas "Ad aquas" gentes Navatlacarum ex variis scriptis adferuntur, sed nullum est scriptum certum, quia iis per consuetudinem scientiam suam transferebantur. Primum lexicon linguae Nahuatl, saeculo sexto decimo scriptum per Frater Alonso de Molina vocabulum *Toltecayotl* ut "id quod magisterium artis mechanicae est" explanavit.

## Notae
Categoria:Gentes Americae
Categoria:Mesoamerica
Categoria:Paganismus
Cemanahuac

thumb|Inferorum octo gradus. Codex Vaticanus A.
***Cemanāhuac*** in mythologia Azteca est universum seu mundus. Gentes mesoamericae ut tribus spatiis planis in aream vacuam omnes res sitas censebantur. 

## Nomen 
Origo vocabuli Navatlaci *cemanāhuac* incerta est. Tametsi vulgo creditur a *cem-* 'omnia' atque *ānāhuac*, quod vicissim a verbis *ā(-tl)* 'aqua' et *-nāhuac* (praepositio 'ad, prope') , vere e verbo *cemanāhuatl* 'mundus' oritur.

## Quomodo orbis terrarum divisus sit 
Olim Magna Mater et Pater omnium quattuor liberos genuerunt: Xipe Tótec, Tezcatlipoca, Quetzalcóatlus et Huitzilopochtli). Artem creandi ex parentibus suis didicerant atque post sescentos annos universum restituerunt.

Inter omnes deos totum universum dividerunt: ad oceanum Tlaloc atque Chalchiutlique, Tlaltecuhtli Tlacihuatlque ad terram, ad ignem Xiuhtecuhtli Chanticusque atque ad inferos Michtlantecuhtli Mictecacihuatl missi sunt.

## Notae
Categoria:Azteci
Categoria:Mythologia
Categoria:Verba Navatlaca
Pullina ducis Zuo

[thumb|Pullina ducis Zuo in popina [Quercupolis|Quercupoli in California inlata.]]
**Pullina ducis Zuo** (Sinice saepius 左宗棠雞 *Zuǒ Zōngtáng jī*; Anglice ''General Tso's chicken'') est ferculum Novi Eboraci in urbe anno fere 1972 excogitatum. Primus inventor fuisse creditur aut Peng Chang-Kuei, origine Hunanensis, qui postea in Taivania denuoque Novi Eboraci versatus est, aut T. T. Wang, qui in popina Neo-Eboracensi Shun Lee Palace anno circiter 1973 laboraverit. Ferculum sub eodem nomine recentius et in provincia Hunan et in insula Taivania offertur, sed sapore admodum differenti.

## Bibliographia 
* Fuchsia Dunlop, "The strange tale of General Tso's chicken" in Richard Hosking, ed., *Authenticity in the Kitchen: Proceedings of the Oxford Symposium on Food and Cookery 2005* (Prospect Books, 2006) 
* Fuchsia Dunlop, *Revolutionary Chinese Cookbook: recipes from Hunan province* (Londinii: Ebury Press, 2007. ISBN 0-393-06222-8) pp. 117-122

Categoria:Ars coquinaria Sinensis peregrina
Categoria:Fercula pullina
Categoria:Gastronomia Hunanensis
Categoria:Gastronomia Novi Eboraci
Categoria:Gastronomia Formosana
Christianus Eijkman

thumb|Christianus Eijkman.
**Christianus Eijkman** (natus Nijkerk in urbe Geldriensi die 11 Augusti 1858; mortuus Traiecti ad Rhenum die 5 Novembris 1930) fuit medicus Batavicus physiologiae et hygienis peritus, qui anno 1929 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Friderico Hopkins accepit, ratione studii vitaminorum. Causam beriberis per alimenta invenit.

Alumnus Universitatis Amstelodamensis gradum doctoris adeptus est; deinde professor Universitatis Rheno-Triectinae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Amstelodamensis
Categoria:Medici Nederlandiae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Fridericus Hopkins

thumb|Fridericus Gowlandus Hopkins.
**Fridericus Gowlandus Hopkins** (natus Eastburni die 20 Iunii 1861; mortuus Cantabrigiae die 16 Maii 1947) fuit biochemiae peritus Britannicus, qui anno 1929 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Christiano Eijkman accepit, ratione studii vitaminorum. Anno 1901, tryptophanum invenit.

Alumnus Universitatis Cantabrigiensis anno 1905 socius Regalis Societatis Londinii creatus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Biologi Britanniae
Categoria:Chemici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Iacobus Steinberger

**Ioannes Iacobus Steinberger** (natus *Hans Jakob Steinberger* Bad Kissingen oppidulo Bavarico die 25 Maii 1921; mortuus Genavae die 12 Decembris 2020) fuit chemicus et physicus et laureatus Praemii Nobeliani physicae anno 1988 cum Leone M. Lederman et Melvin Schwartz. Quod praemium eis neutrinorum probandorum causa concessum est.

## Vita 
Iacobus Steinberger fuit filius Berthae et Ludovici Steinberger. Pater cantor Iudaicae eius loci natalis communitatis fuit. Adulescens ab anno 1931 ad 1934 scholam "Kissinger Realgymnasium" frequentavit, quae nunc ab eo nominatur. Ingravescentem terrorem Nazisticum timentes, coniuges Steinbergerani suos duos filios primogenitos, Iacobum et Herbertum, in Civitatibus Foederatis  miserunt. Parentes et Rudolfus frater minimus annis 1937 et 1938 secuti sunt.

Steinberger, nunc "Jack" nominatus, eruditionem suam in "New Trier High School"  in Illinoesia complevit. Baccalaureatum gradum in chemia ab Universitate Sicagensi anno 1942 obtinuit. Mox in signi corpus Exercitus Civitatum Foederatarum ad MIT se coniunxit, ubi systemata radarensia investigavit. Anno 1946, ad studia graduata in Universitate Sicagensi rediit, ubi physicae sub Eduardo Teller et Henrico Fermi studuit.

Anno 1948, suam doctoralem thesim scripsit. Anno 1950, creatus est professor physicae in Universitate Columbiae Novi Eboraci. Anno 1968, ad Organizationem Europaeam pro Investigatione Nucleari Genavae profectus est. Anno 1986 publice recessit, sed investigationes suas ibi continuavit.

## Nexus externi
Categoria:Iudaei
Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Professores Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Categoria:Professores Universitatis Columbiae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Categoria:Socii Guggenheimiani
Antonius Houdar de La Motte

[thumb|Antonius Houdar de La Motte, academicus (in [Castellum Versaliense|Versaliis).]]
**Antonius Houdar de La Motte** (natus Lutetiae die 17 Ianuarii 1672; mortuus ibidem die 26 Decembris 1731) fuit poëta Francicus.

## De vita
In initio iurisprudentiae studens, se litteris omnino dedicavit. In omni litterarum genere temptamina fecit, praesertim autem in apologis conficiendis.

''Les originaux, ou, l'Italien,* eius drama primum, anno 1693 doctum, nemini placuit. Econtra plausum est melodramatibus, tragoediae *Inès de Castro* (1723), et comoediae *Le Magnifique.'' In litibus classicorum contra poëtas novos una cum Bernardo Le Bouyer de Fontenelle in gremio neotericorum decumbebat. Cum aliis, dramatica veterum auctorum Francicorum opera habuit prodigiosa lapideaque; talem artem appugnavit.

Anno 1710, Academia Francica Antonium in socium cooptavit. Opera omnia Lutetiae anno 1754 in decem voluminibus in lucem prolata sunt.

## Nexus externi
*Vicifons.
*Poëta inter Academiae immortales.

Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Socii Academiae Francicae
Categoria:Interpretes Homerici
Apollonia (Illyria)

[thumb|Agonothehis [monumentum Apolloniae.]]
**Apollonius** antiquitate fuit urbs Illyrica 25 chm a Fiero in Albania hodierna sita.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci archaeologici Albaniae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Oricus

thumb|Oricus
**Oricus** vel **Oricum** est antiqua urbs Illyrica loco Aulonae hodiernae in Albania.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci archaeologici Albaniae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Harvey (liquamen)

**Liquamen Harvey** (Anglice ''Harvey's Sauce*), interdum **Harvey** tantum, fuit liquamen saeculo XVIII exeunte excogitatum et in Anglia usque in annum 1900 sub eodem nomine venditatum; quo anno, appellatione iam publici iuris facto, idem liquamen per annos fere septuagina sub novo nomine *Lazenby's Sauce* venundatum erit.

Inter condimenta Byron anno 1818 sic enumeravit:
:*And therefore humbly I would recommend*
:*"The curious in fish-sauce," before they cross*
:*The sea, to bid their cook, or wife, or friend,*
:*Walk or ride to the Strand, and buy in gross*
:*(Or if set out beforehand, these may send*
:*By any means least liable to loss)*
:*Ketchup, Soy, Chili-vinegar, and Harvey,*
:*Or by the Lord! a Lent will well nigh starve ye*
("Reverenter igitur vos urgeo, qui liquamina appetitis, ne ultra mare transeatis nisi aut coquum aut mulierem aut amicum mandaveritis ad  pedeve equove properare ibique copiose emere—at, iam si transissetis, vobis modo quoquo securissimo transmittere—*kecap,* soiam, acetum capsicorum, liquamenque Harvey; nam sine his per ista ieiunia medius fidius inanitate moriemini!").

## Notae 
## Bibliographia 
* 1818 : 

## Nexus externi 
* "Fishy tales: E. Lazenby & Son" apud *Let's Look Again''

Categoria:Alimenta e capsicis
Categoria:Condimenta
Categoria:Gastronomia Anglica
Categoria:Liquamina
Amphitheatrum Dyrrhachinum

thumb|Amphitheatrum Dyrrhachinum

**Amphitheatrum Dyrrhachinum** est antiquum amphitheatrum Dyrrhachii in urbe Illyrici

Constructio sub Trajano Imperatore incepit II saeculo AD, et bis terraemotibus destructa est VI et X saeculis. Maximum amphitheatrum Romanum est quod umquam in Peninsula Balcaniae aedificatum est, semel in capacitate 20.000 hominum.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Dyrrhachium
Categoria:Aedificia Romana antiqua
Categoria:Amphitheatra
Antigonia (Chaonia)

thumb|Antigoniae domus cum peristylo.
**Antigonius** est antiqua urbs Illyrica, quae 14 chiliometra ab urbe Argyrocastro in Albania distat.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci archaeologici Albaniae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Phoenice (Epirus)

thumb|Thesaurus Phoenices.
**Phoenice** vel **Phoenicus** est antiqua urbs Illyrica, quae prope urbem hodiernam eiusdem nominis in Albania sita est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci archaeologici Albaniae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Turris urbis Dyrrhachii

thumb|Turris urbis Dyrrhachii.
**Turris** vel **castellum Dyrrhachinum** est antiqua urbs munita Dyrrhacii in Albania sita. Quae primo saeculo a.C.n. aedificari coepit, et saeculo quinto p.C.n. formam ultimam accepit. Est a turris Veneta, constructum a Venetis.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Castella
Categoria:Dyrrhachium
Categoria:Imperium Venetum
Moenia Dyrrhachii

thumb|Murus antiqui Dyrrhachii.
**Moenia urbis Dyrrhachii** sunt antiqui muri a Byzantinis ad Dyrrhachium ab incursionibus de peregrinis victoribus custodiendum saeculo quinto exstructi.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Dyrrhachium
Categoria:Moenia
Melvin Schwartz

**Melvinus Schwartz** (natus die 2 Novembris 1932 Novi Eboraci; mortuus 28 Augusti 2006 in Twin Falls Idahi) physicus Americanus fuit. Praemium Nobelianum physicis anno 1988 una cum Leone Max Lederman et Iacobo Steinberger pro experimentis fundamentalibus de neutrinis accepit.

## Nexus externi
* Vita Nobelprize.org (en)

Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Leo M. Lederman

**Leo Max Lederman** (natus Novi Eboraci in urbe die 15 Iulii 1922; mortuus Rexburgi in oppidulo Idahi die 3 Octobris 2018) fuit physicus Americanus. Cum Melvino Schwartz et Iacobo SteinbergerPraemium Nobelianum physicae neutrinorum investigandorum causa anno 1988 accepit.

## Nexus externi
* Vita Nobelprize.org (en)

Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Amantia (Illyria)

thumb|Amantia
**Amantia**, Graece Ἀμάντια est antiqua urbs Illyrica 34 chm ab Aulona in Albania sita.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci archaeologici Albaniae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Ars coquinaria Hungarica

[thumb|*[Pörkölt*]]
**Ars coquinaria Hungarica** est traditio gastronomica illius regionis quae olim Pannonia, hodie Hungaria appellatur. Cultura huius territorii e Romanis (qui saeculo I a.C.n. magnam partem conquisiverunt), Hungaris (qui saeculo fere X p.C.n. immigraverunt), Austriacis et Turcis (qui imperium aevo recentiori disputabant) derivatur.

## Fercula notabiliora 
* Guliasum (*Gulyás*)
* '**
* **'
* ''*, saepius Gallina e paprica (*Paprikás csirke*)

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1839 : John Paget, *Hungary and Transylvania* (Londinii) vol. 1 vol. 2

; Praecepta culinaria
* 1934 : Karoly Gundel, *Kleines ungarisches Kochbuch'' (Descriptio editionis posterioris)

!
Guliasum

thumb|*Bográcsgulyás*
**Guliasum**, Hungarice *gulyás* sed a principio *gulyás-hus* ("caro bubulci" vel "caro bubulcaria"), est ferculum Hungaricum e carne bubula, capsicis accommodata.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1799 : Sámuel Gyarmathi, *Affinitas linguae hungaricae cum linguis fennicae originis grammatice demonstrata, nec non vocabularia dialectorum tataricarum et slavicarum cum hungarica comparata*. Gottingae: typis Joann. Christian. Dieterich., 1799  ("Gujás-hus: *Gulas-Fleisch, quod in tripode coqui solet*")
* 1839 : John Paget, *Hungary & Transylvania* (Londinii) vol. 2 p. 521: "I have not yet quite made up my mind, whether this [*paprika hendel*] or the *gulyás-hús* -- another national dish, made of bits of beef stewed in red pepper -- is the best; and I therefore recommend all travellers to try them both. These hot dishes suit the Hungarian: red pepper, the growth of Hungary, he considers peculiarly national; and, excepting ourselves, I believe he is the only European sufficiently civilized to know the full value of that most indispensable article of culinary luxury")
* 1875 : Andrew F. Crosse, "Wild boar hunting in Hungary" in *The Argonaut* vol. 5 (1875) ("The national dishes, the *gulyás hus* and the *paprika handl* were handed to us. Paprika is a red pepper, grown in the country, and is mixed with every sort of fish, flesh, or fowl. It makes an improved kind of curry, and one gets very fond of it. If attacked by marsh fever, and you are without quinine, a spoonful of paprika mixed with a little red wine is not a bad substitute" 

; Eruditio
* Margareta Aslan, "Turkish Flavours in the Transylvanian Cuisine (17th-19th Centuries)" in Angela Jianu, Violeta Barbu, edd., *Earthly Delights: Economies and cultures of food in Ottoman and Danubian Europe, c. 1500-1900* (Leiden: Brill, 2018) pp. 99-126 ad p. 115
* Rachel Laudan, "The humble beginnings of goulash" in *Smithsonian Journeys Travel Quarterly* (Aprili 2016)

; Praecepta culinaria
* 1903 :  ("goulash à la hongroise")
* 1934 : Karoly Gundel, *Kleines ungarisches Kochbuch* (Descriptio editionis posterioris) ("Gulasch auf Alfölder und Szegediner Art, Gulasch auf Kolozsvárer Art *Kolozsvári Gulyás*, Gulasch auf Serbische Art, Gulasch auf Tschango-Art *Csángógulyás*, Gulaschsuppe *Gulyásleves*, Szeklergulasch *Székelygulyás*")

## Nexus externi 
* "Székelykáposzta – Székelygulyás" apud *Erdelyi Receptek*

Categoria:Ars coquinaria Hungarica
Categoria:Fercula e capsicis
Categoria:Fercula bubula
Howard Gualterus Florey

thumb|Howardus Gualterus Florey
**Howardus Gualterus Florey**, vulgo *Howard Walter Florey* (natus Adelaidopoli die 24 Septembris 1898; mortuus Oxoniae die 21 Februarii 1968), fuit pharmacologiae pathologiaeqe peritus Australius, qui anno 1945 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Alexandro Fleming et Ernesto Boris Chain accepit, ratione studii bacteriologiae et penicillini inventi.

Alumnus Universitatis Adelaidensis fuit; deinde professor Universitatis Cantabrigensis et Universitatis Oxoniensis docuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Adelaidensis
Categoria:Medici Australiae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Professores Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Professores Universitatis Oxoniensis
Ernestus Boris Chain

thumb|Ernestus Boris Chain.
**Ernestus Boris Chain** (natus Berolini die 19 Iunii 1906 et mortuus die 12 Augusti 1979) fuit chemicus qui biochemiae peritus Britanicus origine Germaniae, qui anno 1945 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Alexander Fleming et Howard Gualtero Florey accepit, ratione studii antibiotici et inventus penicillino. Anno 1933, ad Regnum Britanniarum ex Germania exsilivat, ratione oppressionis Nacismi de Iudaei.

Alumnus Universitatis Hundoldtianae Berolinensis deinde professor Universitatis Cantabrigiensis et Universitatis Oxoniensis factus fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Chemici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae

Categoria:Professores Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Professores Universitatis Oxoniensis
Categoria:Nati 1906
Categoria:Mortui 1979
Chorizum

[thumb|Chorizum strictum, [intestinum tenue|intestino tenui immissum]]
[thumb|Segmentum chorizi lati, [intestinum crassum|intestino crasso immissi]]
**Chorizum**, Hispanice *chorizo*, est genus tomaculorum in Hispania paratorum, quae e carne pingueque porcina e *pimentón* necnon sale constituuntur. *Pimentón* omni tomaculo colorem rubrum confert.

## Notae 
## Bibliographia 
* A. L. Lois et al., "Changes in several constituents during the ripening of ‘Chorizo’, a Spanish dry sausage" in *Meat Science* vol. 19 (1987) pp. 169-177

* Iusculum Biscainum

## Nexus externi 
* Catalogus varietatum chorizorum

Categoria:Alimenta e capsicis
Categoria:Ars coquinaria Hispanica
Categoria:Fercula porcina
Categoria:Tomacula
Iusculum Biscainum

[thumb|*Bacalao a la vizcaína* ([Gastronomia Vasconica: gadus siccatus ex iusculo Biscaino)]]
**Iusculum Biscainum** (Hispanice *salsa vizcaína*; Vasconice *saltsa bizkaitar*) est ius vel salsa in provincia Biscaia parata e capsicis varietatis *choricero* cepisque rubris, oleo coctis. Capsica iam siccata, nuper aquata praecipi debent. Iusculum in ferculis Vasconicis immittitur, inter quae gadus siccatus modo Biscaino.

## Nexus externi 
* "Saltsa bizkaitarra" apud *Sukaldean*

Categoria:Iuscula
Categoria:Gastronomia Vasconica
Categoria:Alimenta e capsicis
Paulus-Gilbertus Langevin

**Paulus-Gilbertus Langevin** (natus die 5 Iulii 1933; mortuus die 4 Iulii 1986) fuit musicologus Francicus, musicae praecipue saeculi undevicensimi peritus. Etsi physicae in universitate studuit, musica classica eum maxime tenuit.

Nonnullos libros scripsit de musica Antonii Bruckner, Francisci Schubert, Guillelmi Lekeu, Alberici Magnard, Guidonis Ropartz et Caroli Koechlin.

## Notae 
## Nexus externus 
* Biographia apud ajpn.org

Categoria:Musicologi Franciae
Octavianus Smigelschi

**Octavianus Smigelschi** (Hungarice: *Szmigelszki Oktáv*; 21 Martii 1866 – 10 Novembris 1912), Austro-Hungaricus pictor et caelator fuit, unus e primis inter artifices culturae Dacoromanorum in patria Transsilvania. Smigelschi apud  in  Budapestini studuit, ubi artem Hungaricam sui temporis cognovit. In scholis secundariis Hungariae superioris et Transilvaniae per intervalla docuit, artesque antiquas Dacoromanas investigavit. Itinera per Europam cum  eum Cervariam adduxerunt. Ab arte academica ad Symbolismum et Artem novam (*Art Nouveau*) se convertit.

## Bibliographia 
* Iorga, Nicolae, *Oameni cari au fost*, Vol. 2, Bucarestae, Editura Fundațiilor Regale, 1935.
* Ispir, Mihai, *Clasicismul în arta românească*, Bucarestae, Editura Meridiane, 1984.
* Vida, Gheorghe "Aspects symbolistes dans l'œuvre de quelques artistes de Transylvanie", in ''Revue Roumaine d'Histoire de l'Art'', Série Beaux-arts, Vol. 44, 2007, pp. 37–47.

## Nexus externi 
* De Octaviano Smigelschi (Pictore)

Categoria:Pictores Hungariae
Categoria:Pictores Romaniae
Ecclesia Assumptionis Beatae Mariae Virginis

**Ecclesia Assumptionis Beatae Mariae Virginis** (Italiane ''Chiesa dell'Assunzione della Beata Vergine Maria'') est templum Catholicum Casellarum Landorum situm.

Aedificium varias restitutiones passus est ac retexere, inter quas ultima post diluvium Padi anno 1951 totam regionem inferiorem Lodi devastavit.

## Bibliographia 
* Giuseppe Bonfanti, Caselle del Po - Caselle Landi, un paese sul Po, 2a ed, Comune di Caselle Landi, 1998

## Pinacotheca 

File:Church of caselle landi 01 interior.jpg|De interioribus ecclesiae
File:Fresco caselle landi chuch 01 holy heart.jpg|S. Cordis opus tectorium in absidis
File:Fresco caselle landi chuch 02 dormition of mary.JPG|Dormitionis opus tectorium in media nave
File:Church of caselle landi 02 nave.jpg|Navis, post ultimam restitutionem, aestate 2019

## Notae 
Categoria:Ecclesiae Assumptioni Mariae dicatae
Categoria:Ecclesiae Langobardiae
Oloris cantus

thumb|Olor musicus. Imago aeri incisa (1655).
**Oloris cantus** sive **cygnea cantio** est locutio figurata e loco Platonici *Phaedonis* ducta, ubi Socrates sese cum oloribus, Apollinis avibus, comparat, dicens eos, morte appropinquante, futurorum praescienta a deo donatos, plura atque pulchriora canere, quam in cetera vita quia felicitatem eos opperientem senserunt. Homines econtra quia ipsi mortem reformidant falso putant cycnos vitam finientem ita plorare. Iam Aeschylus eidem fabulae alluserat. An revera olores morientes ita canant alia quaestio: iam Plinius Maior id negabat, e quibusdam experimentis certior factus ut dicebat.

Hodie haec locutio de pulchro opere adhibetur aut alio magno incepto quod artifex quidam, paulo antequam moreretur aut alia de causa artem deponere cogeretur, velut ultimum fulgorem, ut ita dicam, ante noctem profundam effecerit. Ita exempli gratia carminum posthumorum Francisci Schubert collectaneum sub titulo *Schwanengesang* ("Oloris cantus") publicatum est.

*
**Cycnus olor*
## Nexus externi
*"Der Schwanengesang" - apud: *Brockhaus Conversations-Lexikon*, tomus 8, Lipsiae 1811, p. 350

## Notae 
Categoria:Aeschylus
Categoria:Cygnus
Categoria:Locutiones multilingues
Categoria:Plato
Ecclesia Mater Nostrae Dominae Assumptionis

**Ecclesia Mater Nostrae Dominae Assumptionis** (Portugallice *Igreja Matriz de Nossa Senhora da Assunção*) est templum Catholicum Capitis Frigidi situm.

Hodierna ecclesia anno 1663 aedificata annoque 1724 late refecta est approbatione Ioannis V Portugalliae. Interior ecclesia anno 1960 restituta est, duce Adail Bento Costa.

## Pinacotheca 

File:AssunçaoChurch5.jpg|De interioribus ecclesiae

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis templi proprius. 

Categoria:Ecclesiae Assumptioni Mariae dicatae
Categoria:Ecclesiae Brasiliae
Eques (equitatio)

thumb|Anna, Principissa Britanniarum, in certamine equestri anno 1980 peracto
**Eques** est homo, vir aut femina, equitans.

Homines abhinc annorum circiter quinque milia equitare coeperunt. Ephippia autem, maximi momenti tum pro equitibus cum pro equis, postea inventa sunt; antiquissimum eorum quae usque ad nos pervenit ante duo milia quadringentos annos factum est. 

Eques, antequam in equum ascendet, ephippium cum cingula et frenum cum habena ei imponit. Equites saepius stivalia seu perones in pedibus et chirothecas in manibus habent, atque virgula utuntur;

Inter equites claros inveniuntur milites et reges, exempli gratia Alexander Magnus, cuius equo Bucephali nomen erat, et sancta Ioanna de Arc. Temporibus autem nostris, qui artem equestrem colunt athletae potius sunt qui sine sanguinis effusione inter se certantur, ut puta Maria Zandbang et Anna, Principissa Britanniarum.

Haud pauci homines, cum imaginem suam a pictoribus sculptoribusve fieri iuberentur, sese splendoris causa repraesentari tum equitantes, tum saltem in vestitu equestri voluerunt.

Fasciculus:0 Marcus Aurelius - Piazza del Campidoglio (2).JPG|Marcus Aurelius imperator, sculptura saeculo II p.Ch.n. facta
Fasciculus:Diego Velázquez 053.jpg|Philippus IV, imago a Didaco Velazquio picta (ca. 1635)
Fasciculus:Antoine Pesne hofdame ; Prinzessin Amalia von Preussen als Amazone.jpg|Anna Amalia Borussiae in vestitu equestri (ante 1757)
Fasciculus:Wojciech Kossak - Portret Marii Sobańskiej.jpg|Comitissa Maria Sobańska, imago ab Adalberto Kossak a. 1907 picta

## Nexus externi
*termini technici et nexus equitationem specantes

## Notae 
Categoria:Equites (equitantes)
Categoria:Equus
Maria Zandbang

[thumb|Maria Zandbang equitans, imago ab Adalberto Kossak anno [1913 picta.]]
**Maria Zandbang**, Varsoviae die 2 Novembris 1886 nata, Laski in oppido ad Varsoviam die 3 Octobris 1972 mortua, fuit eques Polona.

Anno 1913 in certamine equestri internationali in honorem Archiducissae Austriae nominato, Vindobonae habito, vicit. Anno autem 1926, in certamine quodam Polonico, obstaculum, cuius altitudo 160 cm exaequabat, transiluit sedens in ephippio, ubi ambae pedes a sinistris equi pendebant, ut tunc temporis feminis moris erat; usque ad hodiernum diem nemo in Polonia altius in tali certamine exsilire potuit.

## Bibliographia 
Polańska, Hanna. 2003. *Dama w siodle.* Varsoviae: Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa. ISBN 83-910002-6-5.

Categoria:Athletae Poloniae
Categoria:Equites (equitantes)
Ephippium

thumb|Equus ad equitandum praeparatus, cum ephippio, stapedibus, freno et habenis

 (Graece ), seu **sagma** est structura fulciens quasi sella, saepius e corio confecta, in dorso animalis posita, plerumque equi, et cingula fixa, ubi eques ad equitandum sedet.

## Definitio et usus 
Ephippio pondus equitis in latera equi distribuitur, nec amplius columna vertebralis animalis opprimitur. Inventio ergo ephippii maximi momenti in equitatione aestimatur, etiamsi primi equites sine ephippiis equitabantur. Ephippium antiquissimum quod ad nos pervenit medio primo millennio a.C.n. in Sina confectum est.

Medio Aevo et usque ad initium saeculi vicesimi ephippia feminarum fere semper ab ephippiis virum differebant, cum in his ambae pedes in eodem latere equi pendebant, in illis autem pes sinister equi lateri sinistro haerebat, dexter vero dextro. Nostris temporibus feminae saepissime eodem modo quo et viri equitant. Ephippia autem varia minoribus a se differunt, ut puta haec ad saltandum breviora sunt quam quae ad longa itinera facienda serviunt. 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Saddle with shabrack according to tradition linked with Hetman Mikołaj Hieronim Sieniawski.jpg|Ephippium ornatum a Turcis factum saeculo septimo decimo.
Fasciculus:EnglishSaddleParts.png|Partes ephippii et earum nomina Anglica
Fasciculus:Amazons riding sidesaddles.jpg|Duae equites ephippiis olim feminis propriis utentes.

## Notae 
*Equitatio

Categoria:Equites (equitantes)
Universitas Nebraskensis

thumb|Sigillum universitatis.
**Universitas Nebraskensis** (Anglice *University of Nebraska*), Lincolniae in Nebrascae sita, est universitas publica anno 1869 constituta.

## Bibliographia 
* Robert E. Knoll, *Prairie University. A History of the University of Nebraska*, University of Nebraska Press, 1995. (ISBN 9780803227170). 

## Nexus externi 
Categoria:Constituta 1869
!
Chang'e 6

thumb|Exemplar Chang'e-5/6.
'''Chang'e 6'* (litteris Sinicis 嫦娥六号 *Cháng'é liùhào'') est speculatrum Sinense, quod die 1 Iunii 2024 in faciem lunarem advenit quae a Tellure non videtur. Ad specimina mineralium apprehenda in Apollone cratere in pelvi Polo Australi–Aitken missum est.

## Notae
Categoria:Speculatra spatialia
Chang'e 5

thumb|'''Chang'e 5** speculatrum (artificis impressio).
**Chang'e 5'* (litteris Sinicis 嫦娥五号 *Cháng'é wǔhào'') est speculatrum spatiale Sinense, quod die 1 Decembris 2020 in Lunam advenit. Ad specimina mineralium apprehendenda in Oceanum Procellarum missum est. 

## Notae
Categoria:Speculatra spatialia
Henricus Dale

thumb|Henricus Dale
**Henricus Hallet Dale** (natus die 9 Iunii 1875 et mortuus die 23 Iulii 1968) fuit phermacologus et physiologus Britanicus, qui acetylcholinum et histaminum inventus fuit et anno 1936 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Otto Loewi accepit, ratione studii neurotransmissoris.

Alumni Universitatis Cantabrigiensis et anno 1914 socius Regalis Societatis Londini electus fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Medici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Nati 1875
Categoria:Mortui 1968
Otto Loewi

thumb|upright=0.8|Otto Loewi
**Otto Loewi** (natus Francofurti ad Moenum die 3 Iunii 1873; mortuus Novi Eboraci in urbe die 25 Decembris 1961) fuit medicus et phrmacologus Germanicus, qui nationalitatem Americanae acquisit et acetylcholinum invenit. Anno 1934, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Henrico Dale accepit, ratione neurotransmissorum investigatorum.

Alumnus Universitatis Argentinensis, professor Universitatis Graecensis et deinde Universitatis Neo-Eboracensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Argentoratensis
Categoria:Medici Civitatum Foederatarum
Categoria:Medici Germaniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Vallis proglacialis

thumb|Charta vallium proglacialium Europae mediae (caeruleo colore denotatarum, rubro iuga morenarum terminalium)
**Vallis proglacialis** (Theodisce *Urstromtal*, Polonice *pradolina*) est forma superficiei Telluris, praesertim in Europa media inventa.

Ultima aetate glaciali, scilicet abhinc annorum circiter viginti milia, maximum glaciarium totam Scandinaviam tegens usque ad Poloniam et Germaniam septentrionalem extendebatur. Ideo flumina, e montibus et altis Europae mediae planitiebus septentrionem versus fluentia, locum aquis suis propter viam ob molem glaciei obstructam amplius non invenientia, aquis insuper e glaciariis liquescentibus aucta, occidentem versus fluere coeperunt, valles maximas efformantia, ubi hodie, glaciebus ex his regionibus ablatis fluminibusque magnis iterum septentrionem versus fluentibus, nonnisi parva flumina inveniuntur. Quae valles maximae fluminum hodie minorum *proglaciales* dicuntur, earumque situs inveniuntur ad meridiem locorum, ubi glaciarium septentrionem versus recedens per tempus magis protractum stetit, iugorum scicilet morenarum terminalium. Vallis proglacialis non confundenda est cum valle a glaciario sculpta.
[thumb|Vallis proglacialis Thorunensis-Eberswaldensis ad pagum Białośliwie: vallis latissima, qua hodie [Nacla fluvius haud magnus fluit.]]

Inter valles proglaciales notae sunt praesertim tres maximae, quae ultima aetate glaciali (sic dicto Weichselio) apparuerunt. Nomina earum (a septentrione meridiem versus enumeratarum) ab urbibus in extremitatibus earum sitis originem ducunt: Thorunensis-Eberswaldensis, Varsoviensis-Berolinensis et Glogoviensis-Baruthensis. Per quas Vistula et Viadrus, nunc in Mare Balticum sese exonerantes, in Mare Germanicum tamquam accolae fluvii Albis fluminis influebant. Paenultima autem aetate glaciali, scilicet abhinc annorum circiter centum quinquaginta milia, Vistula per vallem marginalem a fluminibus Polonice *Wieprz* et *Krzna* appellatam, orientem versus fluebat tamquam Pripetii fluminis accola; aquae ergo eius in Pontum Euxinum sese exonerabant.

## Notae 
Categoria:Conformationes terrestres
Categoria:Glaciologia
Sebastianus Sick

thumb| Bastian Sick anno 2012.
**Sebastianus** **Sick** (Theodisce: *Bastian Sick*; natus Lubecae die 17 Iulii 1965) est diurnarius Germanicus, auctor, linguae criticus, et hospitator, qui linguam Theodiscam curare in considendum eae petit. Qui notus est columna "Zwiebelfisch," e qua secuta est serie "Dativus est genitivo mors" (*Der Dativ ist dem Genitiv sein Tod*).

## Opera 
* *Der Dativ ist dem Genitiv sein Tod. Ein Wegweiser durch den Irrgarten der deutschen Sprache*. Kiepenheuer und Witsch, Agrippina anno 2004, ISBN 3-462-03448-0. (liber audiendo: ISBN 3-89813-400-8)
* *Der Dativ ist dem Genitiv sein Tod. Folge 2. Neues aus dem Irrgarten der deutschen Sprache*. Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2005, ISBN 3-462-03606-8. (liber audiendo: ISBN 3-89813-445-8)
* *Der Dativ ist dem Genitiv sein Tod. Folge 3. Noch mehr Neues aus dem Irrgarten der deutschen Sprache*. Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2006, ISBN 3-462-03742-0. (liber audiendo: ISBN 3-89813-566-7)
* *Happy Aua. Ein Bilderbuch aus dem Irrgarten der deutschen Sprache.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2007, ISBN 978-3-462-03903-0.
* *Happy Aua 2. Ein Bilderbuch aus dem Irrgarten der deutschen Sprache.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2008, ISBN 978-3-462-04028-9.
* *Der Dativ ist dem Genitiv sein Tod. Folge 4. Das Allerneueste aus dem Irrgarten der deutschen Sprache*. Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2009, ISBN 978-3-462-04164-4.
* *Hier ist Spaß gratiniert. Ein Bilderbuch aus dem Irrgarten der deutschen Sprache.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2010, ISBN 978-3-462-04223-8.
* *Wie gut ist Ihr Deutsch? Der große Test.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2011, ISBN 978-3-462-04365-5.
* *Der Dativ ist dem Genitiv sein Tod. Folge 5*. Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2013, ISBN 978-3-462-04495-9.
* *Wir braten Sie gern! Ein Bilderbuch aus dem Irrgarten der deutschen Sprache.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2013, ISBN 978-3-462-04574-1.
* *Füllen Sie sich wie zu Hause. Ein Bilderbuch aus dem Irrgarten der deutschen Sprache.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2014, ISBN 978-3-462-04700-4.
* *Der Dativ ist dem Genitiv sein Tod. Folge 6*. Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2015, ISBN 978-3-462-04803-2.
* *Schlagen Sie dem Teufel ein Schnäppchen. Ein Bilderbuch aus dem Irrgarten der deutschen Sprache.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2017, ISBN 978-3-462-05029-5.
* *Wie gut ist Ihr Deutsch? 2. Der neue große Test.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2019, ISBN 978-3-462-05204-6.
* *Wie gut ist Ihr Deutsch? 3. Dem großen Test sein dritter Teil.* Kiepenheuer und Witsch, Agrippina 2021, ISBN 978-3-462-00131-0.

## Notae 
Categoria:Diurnarii Germaniae
Categoria:Litterae Theodiscae
Maglocunus

**Maglocunus** vel **Malgo** vel **Mailcunus** erat rex Guenedotae. Erat rex potentissimus in Albione.

Gildas scripsit Maglocunum tyrannum esse, et Maglocunum multa alia regna debellavisse.

## Nexus externi 
* *Dictionary of National Biography*

Categoria:Incolae Cambriae
Categoria:Nati saeculo 5
Categoria:Mortui saeculo 6
Regnum Brechiniae

Brechinia vel Brecheniauc erat Regnum Cambricum.  Unus Rex Brecheniauc Brocanus fuit. Northmanni vicerunt inter 1088 et 1095.

## Reges
* Brocanus
* Reginus

Categoria:Antiquae civitates Britanniae
Categoria:Cambria mediaevalis
Cingula

thumb|Cingula in ventre equi
**Cingula** est fascia coriacea textilisve qua ephippium in dorso equi figitur.

Cingula ventrem equi circumdat atque hinc illinc ephippio adnectitur, de more ope zonularum cum fibulis. Zonulae cingulae saepius duae sunt, cui tres in ephippio respondent. Ad equitandum ergo duae zonulae ephippii cingulae coniunguntur, tertia autem libera relinquitur, in casu necessitatis adhibenda. Cingula ad equitandum tantum constringenda est, statim post descensum equitis vero laxanda.

Antiquissima forsitan repraesentatio cingulae invenitur in vase Scythico saeculo quarto a.C.n. confecto, in tumulo ad Chortomlyk (Чортомлик) oppidum Ucrainae reperto.
thumb|Duae zonulae coriaceae cum fibulis metallicis, ephippium cum cingula iungentes
Vocabulum hoc apud auctores antiquos est feminini generis, unde distinguitur cingula qua animalia utuntur, et cingulum quo homines, exempli gratia apud Ovidium: *Cingula laedat equum*. Apud nonnullos auctores posteriores vero vocabulum neutrius generis indistincte usurpatur, ut puta apud Comenium: *Eques imponit equo ephippium, idque succingit cingulo*.

## Nexus externi 
* Tumulus ad Chortomlyk et thesauri in eo reperti (Encyclopaedia Ucrainica, Anglice)

## Notae 
Categoria:Equites (equitantes)
Ferdi Tayfur

**Ferdi Tayfur** (natus *Ferdi Tayfur Turanbayburt* Hurriyet prope Adanam urbem die 15 Novembris 1945; mortuus die 2 Ianuarii 2025) fuit cantor, cantuum compositor, histrio, dispositor cinematographicus, scriptor Turcicus. Cui cantori Turcico clarissimo nomen *Ferdi Baba* (Latine *Ferdi Pater*) ab admirantibus datur.

## Discographia selecta 
*1989 — ''Gülhane'den Sevgilerle*
*1990 —  *Hoşçakal*
*1992 —  *Prangalar*

## Pelliculae selectae 
*1976 —  *Çeşme*
*1978 *— Batan Güneş*

## Libri 
*2003 *— Şekerci Çırağı*
*2008 *— Yağmur Durunca*
*2013 — *Bir Zamanlar Ağaçtım*
*2014 — *Paraşütteki Çocuk*

## Nexus externi
* IMDb
* *Discogs''

Categoria:Nati 1945
Categoria:Mortui 2025
Categoria:Musici Turciae
Nacla

thumb|Nacla (hic Theodisce *Netze*) et alia flumina intra fines Poloniae.
**Nacla** vel **Netza** (Polonice *Noteć*; Theodisce *Netze*) est fluvius in Polonia septentrionali.
thumb|upright=0.8|Nacla ad Czarnków oppidum.

Nacla in Polonia media, Cuiavia nempe, originem ducens, primo septentrionem versus fluit, deinde autem ad Bidgostiam alveus eius occidentem versus dirigitur, vallem proglacialem Thorunensem-Eberswaldensem dictam sequens. Ibi amnes Chudam (Polonice *Gwda*, Theodisce *Küddow*) et Dravam (Polonice *Drawa*, Theodisce *Drage*) recipit. Postea Nacla in Vartham, accolam Viadri fluvium influit. Longitudo Naclae 388 km est.

Canalis navigabilis, saeculo duodevicesimo effossus, Naclam cum Dbra (Polonice *Brda*; Theodisce *Brahe*); Viadrum ergo cum Vistula coniungitur.

## Notae 
Categoria:Flumina Poloniae
Categoria:Systema Viadri fluminis
Sancta Agnes (discretiva)

# Agnes de Bohemia, abbatissa ordinis sanctae Clarae Pragensis, mortua anno 1282
# Agnes Romana, virgo et martyr Romae, passa anno 305