open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nathaniel

**Nathaniel** seu **Nathanael** (Hebraice נְתַנְאֵל, *Nəṯanʾēl*; Graece Ναθαναήλ) est praenomen masculinum Hebraicum quod "Deus dedit" significat. 

## Homines 
* Nathanaël, persona biblica
* Nathanael Bacon
* Nathaniel Berhane
* Nathaniel Branden
* Nathanael Cole, vel Nat King Cole
* Nathaniel Gorham
* Nathaniel Hawthorne
* Nathaniel Lord Britton
* Nathaniel Newnham-Davis
* Nathaniel Parker
* Nathaniel Philbrick
* Nathaniel Pitcher
* Nathaniel Prentice Banks
* Nathaniel Ward
* Nathanael Matthaeus von Wolf

Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Solum nigrum

thumb|Solum nigrum nuper aratum
**Solum nigrum** vel, ut antiqui, **terra pulla** est genus soli sedimentarium, quod humi partem magnam (usque ad 15 %) et colorem atrum habet. Solum nigrum super argillam vel solum subargillosum vel loessaceum, herbis per multos annos opertum et aqua satiatum, formatur. In zona temperata vel subboreali, in steppis et campis, pharangiis et terrassis fluvialibus secatis, sola nigra abundant. 

thumb|Areae soli nigri
In Eurasia regiones soli nigri ab Austria per Ucrainam et Russiam ad Sibiriam et Mongoliam patent, in America Boreali in parte occidentali Civitatum Foederatarum et meridionali Canadae, in America Australi in meridie Argentinae et  Chiliae.

## Notae
## Nexus externi
* Solum nigrum in *Encyclopaedia Britannica* 
* Solum nigrum in *Treccani* 

Categoria:Genera soli
Categoria:Scientia solorum
Categoria:Saxa sedimentaria
Solum griseum

**Solum griseum** est genus soli sedimentarium cariosum coloris grisei, quod humi partem parvam (usque ad 4 %) habet. Solum griseum super solum subargillosum in steppis siccis et semidesertis gignitur. Fermentis opus est ad solum griseum colendum.

Mexici semideserta, exempli gratia, solis griseis abundant, vel regio Astrachanensis Russiae.

## Notae
## Bibliographia
* Назаренко І. І., Польчина С. М., Нікорич В. А. *Ґрунтознавство*. — Czernovici 2004. — 400 с.
* M. A. Głazowska: *Gleby kuli ziemskiej*. Varsoviae 1981, pp. 52—53. 

Categoria:Genera soli
Categoria:Scientia solorum
Categoria:Saxa sedimentaria
Ervinus

**Ervinus** est praenomen virile Germanicum, vulgo *Erwin*, quod e vocabulis *hari* ("exercitus") et *win* ("amicus") ducitur.

## Homines 
* Ervinus Axer
* Ervinus Baum
* Robertus Ervinus Howard
* Ervinus Huber
* Ervinus Kerber
* Ervinus Kräutler
* Ervinus Panofsky
* Ervinus Piscator
* Ervinus Rommel
* Ervinus Rose
* Ervinus Schrödinger
* Erwinus Schulhoff
* Ervinus Sellering
* Ervinus Strahl
* Ervinus Teufel
* Ervinus von Witzleben

## Notae 
Categoria:Praenomina masculina
Planeta pulsaris

[thumb|[Artifex|Artistica planetarum orbitantium PSR B1257+12 imago. Proximus est planeta d, Phobetor appellatus.]]

**Planeta pulsaris** est planeta qui circum pulsar ( stella neutronica rapide rotans) movetur. Primi inventi planetae extrasolares fuerunt planetae pulsarium.

Hi per mensuras periodi pulsationum, enormitates quaerendo, deteguntur. Quaelibet enim corpora caelestia quae circum pulsar moveantur sunt causa mutationum eius ordinariae periodi, et cum pulsaria constante frequentia pulsare soleant, quaelibet mutatio, auxilio accuratarum mensurarum periodi pulsationis, facilie revelatur.

## Historia 
Inventio planetarum pulsarium fuit insperata: stellae neutronicae primitus supernovis creatae sunt, et quilibet planeta tales stellas prius orbitans in explosione destruendus putabar. Anno 1991, Andreas G. Lyne primum planetam pulsaris inventum nuntiavit circa PSR B1829–10, sed hoc nuntium postea retractavit, parum ante quam reales primi planetae pulsarium nuntiarentur. Nam anno 1992, Alexander Wolszczan et Dale Frail inventionem systematis pluribus planetis circa pulsar PSR B1257+12 nuntiaverunt. Hi (planetae c et d) fuerunt primi duo certi planetae extrasolares, eorum fuit primum systema planetarium extrasolare pluribus planetis notum, et ei primi planetae pulsarium detecti. In principio inventio fuit incerta propter priorem retractationem alterīus pulsaris planetae, et multi astronomi inquirebant quomodo pulsaria habere possent planetas. Demum tamen planetae probati sunt esse reales, et postea, eadem arte, duo alii planetae minoribus massis in eadem systemate inventi sunt, licet retractatus sit unus (planeta b servatur).

## Planetae pulsarium confirmati 
## Notae 
* Pulsar enormium radiorum Roentgenianorum
* Magnetar
* Mollis radiationis gamma iteratrum

Categoria:Astrophysica
!
Categoria:Stellae variabiles
-
Praefecturae Salvatorienses

Salvatoria divisa est in praefecturas seu departimenta (Hispanice *departamentos*) quattuodecim, quae vicissim subdivisa sunt in municipia (Hispanice *municipios*) 262. Singulae praefecturae singulis a gubernatoribus  reguntur quos Praeses nominat. Inferiore in tabulā, praesentes praefecturae ostenduntur:
thumb|900px|center|Praefecturae Salvatorienses.

## Notae
Categoria:Salvatoria
Salvatoria
Categoria:Appellationes conversae
Resident Evil 4 (ludus televisificus 2023)

***Resident Evil 4*** (Latine fere 'Malum Residens 4') est ludus personarum pro *Xbox Series X/S,* *Xbox One,* *Microsoft Windows,* *PlayStation 5,* *PlayStation 4,* computatroque personali designatus. Quintum seriei ludorum computatralium de Resident Evil opus est, anno 2023 a Squaresoft divulgatum.

## Personae ludendae 
* Leon S. Kennedy
* Ashley Graham
* Ada Wong

## Notae 
## Nexus externus 
* Situs Officialis 

Categoria:Ludi televisifici
Societas Litterarum Finnicarum

[thumb|Sedes Societatis Litterarum Finnicarum [Helsingia (Finnia)|Helsingiae sita.]]

**Societas Litterarum Finnicarum** (Finnice: *Suomalaisen Kirjallisuuden Seura*) est institutio condita anno 1831 ad litteras lingua Finnica scriptas promovendas. Apud primas editiones promotas fuit *Kalevala*, poema epicum nationale.

## Notae 
## Nexus externi
*Situs interretialis

Categoria:Litterae Finnicae
Categoria:Societates
De pace (Isocrates)

**De Pace** (Graece Περὶ εἰρήνης) est oratio deliberativa (συμβουλευτικόν γένος) anno 356 a.C.n. a rhetore Isocrate scripta, quae consilia politica eius concivibus dabat. Nam plus quam octoginta annos natus in Atheniensium ecclesia se populum adloquentem fingebat. 

## Argumentum 
Bellum inter Athenas et socios (Chios, Coos, Rhodios) tum flagrabat et secunda maritima confoederatio corruebat. Isocrates  pacem proponebat quae omnes Graecas civitates sui iuris esse iuberet, sicut pax regis anno 474 a.C.n. pacta olim fuit. Simul suos concives hortabatur ut imperialismo renuntiarent: socios beneficiis sibi quaerant non vi subigantǃ Exemplis praeteritarum rerum tam ab Atheniensibus quam a Lacedaemoniis gestarum demonstrabat imperialismum mores et civitates ita corrumpere ut mox in calamitates ingentes incidant. Sperabat enim ita hegemoniam a ceteris Graecis volentibus Atheniensibus datum iri. Haec fictitia oratio velut libellus contra democratiam Atheniensem legi potest.

Multi manuscripti huius orationis textum tradidere e quibus antiquissimus est *Urbinas 111*, noni aut decimi saeculi; praeterea magna ex parte etiam in papyris Aegyptiacis servatus est. Quin etiam partem suae orationis ipse Isocrates in oratione *de permutatione* citavit.

## Notae 
## Editiones 
*Collection des Universités de Franceː Georges Mathieu, *Isocrate. Discours III*. Les Belles Lettres, 1942. Cum apparatu critico et versione Gallica. 

## Plura legere si cupis 
*Christian Bouchet, ''Isocrate l'Athénien, ou la belle hégémonie : étude des relations internationales au IVe siècle a. C.*, Ausonius, 2014
*Paul Cloché,	*La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ*, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica
*James Davidson, "Isocrates against Imperialism: An Analysis of the De Pace", *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte*, 1990ː 20-36 
*Paul Demont, "La réflexion d’Isocrate sur le pouvoir dans les années 360-350" in *Fondements et crises du pouvoir*, Ausonius, 2003ː 35-46
*Annie Hourcade,	"Isocrate, la médecine et la philosophie", *Ktèma'', 2016ː 17-28
*Ann N. Michelini, "Isocrates' Civic Invective: Acharnians and On the Peace", *Transactions of the American Philological Association*, 1998ː 115-133
*Pierre Orsini, "La date du discours « Sur la Paix » d'Isocrate", ''Pallas. Revue d'études antiques*, 1964ː 9-18
* R. Schillbach, *De Isocratis oratione, quae inscribitur peri eirenes*, Postsdam, Krämer, 1868
*François Vannier, "Remarques financières à Athènes, au lendemain de la guerre des alliés" in  *Mélanges Pierre Lévêque'', 1993ː 339-344

## Nexus externi 
*Textus Graecus apud Perseum et [apud Vicifontem](https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%AF_%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AE%CE%BD%CE%B7%CF%82_(%CE%99%CF%83%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82))

Categoria:Orationes
Categoria:Libri de re politica
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Stephanus Rothomagensis

**Stephanus Rothomagensis** (Francogallice *Étienne de Rouen*), circum annum 1170 mortuus, fuit Benedictinus Normannicus et poeta Latinus. 

## Vita et opera
Monachus  fuit. *Draco Normannicus*, poema eius maius, res gestas ducum Normanniae versibus elegiacis in tribus libris describit. Henrico II Plantagenistae dedicatum est. Perditum erat et ab Angelo Mai saeculo XIX inventum. Dudonis Sancti Quintini liber fons Stephani fuit et Simonis Aureae Caprae *Ylias* artis poeticae exemplar. Etiam *Carmen de Gaufrido comite Andegavensi*, *Carmen elegiacum de Walderamo comite Mellenti* rhythmosque nonnullos composuit.

## Nexus externi 
* Stephani opera omnia, a C. Métérie anno 1884 edita
* *Draco Normannicus* in *Chronicles of the reigns of Stephen, Henry II., and Richard I*, ed. R. Howlett, 1884.

Categoria:Historici Franciae
Categoria:Poetae Latini Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Benedictini
Categoria:Normannia
Simon Aurea Capra

**Simon Aurea Capra** (Francogallice ''Simon Chèvre d'Or*), qui saeculo XII medio vixit, fuit clericus Francogallicus et poeta Latinus. 

## Vita et opera
Canonicus Abbatiae Sancti Victoris Lutetiensis fuit. In *Yliade* sua carmine maiore, versibus elegiacis composito, de bello Troiano narrat et de Aeneae rebus gestis (*Aeneidem* referens). Primum eam annis quinquagesimis saeculi XII composuit. cum et collectionem epitaphiorum magnatibus (plerumque sociis Henrici I  Campaniensis). Postea canonicus iam factus *Yliadem* refecit et dilatavit; etiam carmen *De apostolicis'' (de schismate inter Alexandrum III papam et Victorem IV antipapam), Thomae Cantuarensis vitam aliosque versus composuit.

## Nexus externi 
Categoria:Poetae Latini Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Canonici Regulares
Areopagiticus

thumb|Ultimae lineae *Areopagitici* in manuscripto Vaticano Graeco 65.
thumb|Miltoni *Areopagitica*.
***Areopagiticus*** (Graece Ἀρεοπαγιτικός) est oratio deliberativa (συμβουλευτικόν γένος) anno 355 aut 354 a.C.n. a rhetore Isocrate scripta, qua consilia politica civibus suis dabat. Nam plus quam octoginta annos natus in Atheniensium ecclesia se populum adloquentem fingebat. 

## Argumentum 
Isocrates corruptos mores politicos inclinatarum rerum Atheniensium causam fuisse existimabat. Cuius rei remedium civibus proponebat ut maiorum democratiam restituerent, hoc est democratiam aetate bellorum adversus Persas vigentem, tum cum Areopagi consilium, quod ex emeritis archontibus constabat, praepotens in republica consilium erat atque moribus custodiendis praecipuam operam dabat. Post legem anno 462 a.C.n. latam potentiam amiserat. Item sorti ad magistratus eligendos comitia praevertebat quibus optimi veltuti diiudicarentur. Quamquam nomina a democratiae fautoribus honorata, Solonem et Clisthenem, praetendit, ipsumque vocabulum "democratia" iterum atque iterum repetit Isocrates eadem sentire atque oligarchici moderati quorum dux Theramenes anno 404 a.C.n. cum ceteris trigintaviris hortantibus Lacedaemoniis electus erat ut priscam Atheniensium rempublicam (πάτριος πολιιεία) restitueret. Hanc accusationem ut evaderet ultima orationis parte triginta tyrannorum gesta vehementer vituperat. 

In Isocratis honorem poeta Anglicus Iohannes Miltonus orationem *Areopagitica* (1644) publicavit de imprimendi libertate. Nam ut Isocrates illam orationem numquam pronuntiavit, tantum typographice divulgavit.

## Notae 
## Editiones 
*Collection des Universités de Franceː Georges Mathieu, *Isocrate. Discours III*. Les Belles Lettres, 1942. Cum apparatu critico et versione Gallica. 

## Plura legere si cupis 
*C. Bouchet, "Isocrate, la seconde Confédération maritime et l’Aréopagitique", *Historika : Studi di Storia Greca e Romana*; 2015ː 423-431
*Paul Demont, "La réflexion d’Isocrate sur le pouvoir dans les années 360-350" in *Fondements et crises du pouvoir*, Ausonius, 2003ː 35-46
*Slobodan Dušani, "Les Lois et les programmes athéniens de réforme constitutionnelle au milieu du IVe siècle",  ''Revue Française d'Histoire des Idées Politiques'', 2002ː 341-350
*Werner Jaeger, "The date of Isocrates' "Areopagiticus" and the Athenian opposition", *Harvard Studies in Classical Philology*, 1940ː 409-450 
*François Vannier, "Remarques financières à Athènes, au lendemain de la guerre des alliés" in  *Mélanges Pierre Lévêque*, 1993ː 339-344

## Nexus externi 
*Textus Graecus apud Perseum et [Ἀρεοπαγιτικός apud Vicifontem](https://el.wikisource.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%B5%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_(%CE%99%CF%83%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82))

Categoria:Orationes
Categoria:Libri de re politica
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Sebastianus Foxius Morzillus

**Sebastianus Foxius Morzillus** vel vulgo *Sebastián Fox Morcillo* (natus ca. anno 1526, mortuus 1559) fuit eruditus et philosophus Hispanicus. 

Ab anno 1548 Lovanii in universitate studiit et deinde docuit, necnon plurimos libros de ratione studiorum, de philosophia et de historiae institutione conscripsit.

## Opera selecta 
* *In Topica Ciceronis paraphrasis et scholia*, 1550 
* *De imitatione seu de informandi styli ratione libri II*, 1554 
* *De naturae philosophia seu de Platonis e Aristotelis consensione libri quinque*, 1554 
* *In Platonis Timaeum commentarii*, 1554 
* *Ethices philosophiae compendium ex Platone, Aristotele aliisque optimis quibusque auctoribus collectum*, 1554 
* *De philosophici studii ratione*, 1554 
* *Comentatio in decem Platonis libros de Republica*, 1556 
* *De demonstratione eiusque necessitate et vi liber I*, 1556 
* *De honore*, 1556 
* *De usu et exercitatione dialecticae*, 1556 
* *De historiae institutione dialogus*, 1557

## Bibliographia 
* Alejandro Cantarero de Salazar, *Reexamen crítico de la biografia del humanista Sebastián Fox Morcillo (1526 ca.-1560 ca.)*, in: «Studia Aurea», n.&nbsp;9, 2015, p.&nbsp;531-564. editio digitalis

## Nexus externi 
* Victoria Pineda González, *Sebastián Fox Morcillo*, in: *Diccionario biográfico español*, cura edendi Real Academia de la Historia 

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Philosophi Hispaniae
Categoria:Professores Studii Generalis Lovaniensis
Antonius Bazzini

**Antonius Bazzini** (natus die 11 Martii 1818 Brixiae, mortuus die 10 Februarii 1897 Mediolani) fidicen Italicus et musicographus fuit.
## Vita
Bazzini mox ingenium violina canendi optimum coram publico ostendit qui in itineribus cum multis collegis (i.a. cum Roberto Schumann convenit. Annis inter 1852 et 1864 autem Lutetiae moras habuit, unde reversus tantummodo compositioni se consecrare voluit. Tamen anno 1873 Mediolani in conservatorio docere coepit, cui instituto ex anno 1882 praefuit. 

Musicam cameralem Germanicam, e.g. quattuor in quadriciniis fidium, imitatus est. In musica creanda semper accurate et daedale notas addidit. Minus bene autem in formis maioribus tractandis fuisse videtur (cf. aperturas ad »Saul« et »King Lear«, poema symphonicum »Francesco da Rimini«, symphoniam choralem »Senacheribbo«).

## Nexus externi
*vita apud BKLÖ, scripsit Constantinus de Wurzbach, Vindobonae 1856, p. 197
* 
*de Bazzini apud IMSLP
Somnus undarum lentarum

[thumb|thumbtime=1|upright=1.2|[struthocamelus|Struthocameli dormientes, cum somno undarum lentarum, cum phasibus somni REM et motuum capitis somnio causa, etiam cum vigilantia.]]
**Somnus undarum lentarum** (Anglice *slow-wave sleep*), etiam **somnus altus**, est gradus N3 somni non REM. In hominibus, duratio gradus somni undarum lentarum circiter 70, usque ad 90 minutas est. De consuetudine, haec duratio in parte noctis primae et tantum in iuniores observatur, i. e. non in aetate provecta, qua somni architectura usitata amittitur. 

Somno alto ineunte, somnus vix interruptionem sinit, nisi stimuli fortiores structurae trunci encephali signa per neurona glutamatergica thalamo mediodorsali excitent.

Somnus undarum lentarum phasis putatur, quo consolidatio memoriae fit, quod transitus ab memoria breve (memoria operante) ad memoriam duram significat.

## Architectura somni 
[thumb|[Hypnogramma phases somni ostendens: cycli diversorum graduum somni occurrunt. Imago cum conventione graduum 4 priore - hodie: N1-N3 nominantur. Somnus undarum lentarum stadio N3 ineunte observatur.]]
Nocte somnus hominis et diversarum bestiarum phases recurrentes, de consuetudine quater, quinquiens repetentes ostendit. Haec typica somni architectura vero tantum in iuniores, non in aetate provecta, observatur, qua gradus N3 rarius perveniri, simul frequentius leviter dormiri solet.

## Consolidatio memoriae 
Consolidatio memoriae, quod somno undarum lentarum attribuitur, transitus memoriae ab memoria *breve* (memoria *operante*) ad memoriam *duram* significat. Dividitur in consolidationes synapticam et systematis: primo consolidatio in synapsium chemicarum gradu horis paucis post discentem. Deinde, inter hebdomades, memoria nova ope hippocoampi cerebri confirmatur. In senectute, deminutionis somni undarum lentarum causa, consolidatio memoriae deminui solet.

## Notae
*EEG
*Somnus

Categoria:Electroencephalographia
Categoria:Somnus
Institutum Internationale Theatri

[thumb|[logotypus Nationum Unitarum]]
**Institutum Internationale Theatri** est maxia institutio artis activae decreta anno 1948 a peritis theatri et saltationis atque UNESCO. Caput eius in Lutetia sedet. 

Institutum communicationem intercultralem et expressionem culturae per artem activae sicut, theatrum, salutationem et musicam. Et Diem internationalem saltationis et diem mundialem theatri aget.

## Nexus externi 
*Situs publicus

Categoria:UNESCO
Categoria:Theatrum
Categoria:Saltatio
Categoria:Lutetia
Categoria:Societates internationales
Maryna Viazovska

thumb|Maryna Viazovska anno 2013
**Maryna Viazovska** (Ucrainice: Марина Сергïïвна Вязовська, nata Kioviae die 2 Decembris 1984) est mathematicus Ucrainica qui progessor theoriae numerorum Scholae Superioris Polytechnicae Foederalis Lausannensis est.

Alumna Universitatis Kioviensis deinde Universitatis Bonniensis et anno 2022 Numisma Fieldianum accepit ratione studii collyrii sphaerae. Secunda mulier post Mariam Mirazakhani qui Numista Fieldianum laurata est.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs Mariae Viazovska

Categoria:Mathematici Ucrainae
Categoria:Alumni Universitatis Kioviensis
Massa Telluris

**Massa terrestris**, vel **massa Telluris** ('''*M*🜨**, ubi 🜨 est signum astronomicum pro Terra), est astronomica massae unitas quae circiter 6×1024 kg aequat. Solet saepe eligi ad massam aliorum planetarum indicandam, sive systematis solaris seu systematum extrasolarium. Hodierna optima aestimatio massae telluris est ***M*🜨 = 5.9722×1024 kg'*, relativa incertitudine 10−4. 

Medie aequalis est densitati 5515 kg/m3. Idoneo praefixo metrico dicta, massa Telluris est circiter sex , vel 6 Rg.

Una massa Solis (*M*☉) est fere 333 000 massarum Telluris. Una massa Lunae (*M''☾) est circiter 1.2% massarum Telluris. Systema Terra–Luna est fere 6.0456×1024 kg.

*Massa Iovis
*Tellus (planeta)

## Notae 
Categoria:Astronomia
Categoria:Astrophysica
Categoria:Terra
Rebecca

[thumb|Eleazar et Rebecca ad puteum (a [Bartholomaeus Murillus|Bartholomaeo Murillo circa annum 1660 picti)]]
**Rebecca** (Hebraice ‏רִבְקָה, *Riḇqāh*, Graece Ῥεβέκκα) est persona in Biblia, uxor patriarchae Isaaci atque mater Iacobi. Bathuelis filia fuit et neptis Nachor, fratris Abraham; soror Labani, patris Liae et Rachelis.

Abraham filio suo uxorem generis propinqui ducere voluerat et Eleazarem famulum in Charran ad sponsam eligendam misit. Famulus ad puteum urbis adveniens cogitbat eam virginem se electurum, quae non solum ei, sed et camelis eius aquam proponeret. Rebecca sic fecit et ad Isaacum venit,

thumb|Isaacus Iacobum benedicit (pictura  annis vicesimis saeculi XVI facta)
Diu sterilis fuerat, donec orationem Isaaci Dominus audivit et geminos ei misit. Filii Rebeccae Esau et Iacobus iam in utero matris collidebant; Esau primus natus est. Venator fuit et Iacobus eum magis amabat, Rebecca autem Iacobum hominem mitem. Cum Isaacus mortem praesentiens Esau benedicere volebat, Rebecca eum Iacobum docuit, ur patrem paene caecum deciperet. Cum Esau iratus fratrem occidere volebat, Rebecca Iacobum ad Laban amisit. 

Pulcherrima erat et Isaacus inter Philistaeos eam sororem sui esse dicebat, ne occideretur. Cum Isaaco Rebecca in Machpela spelunca sepulta est.

## Notae 
## Fons
*  Genesis  22:23; 24:15, 24, 47.

## Nexus externi 
Categoria:Personae Biblicae
Categoria:Isaac
Massa Iovis

**Massa Iovis** ('''*M*♃**, ubi ♃ est vexillum astronomicum pro Iove, vel ***M*J'*), est communis unitas astronomica massae aequalis circiter 1.9×1027 kg. Solet saepe eligi ad massam pumilionum fuscarum vel aliorum planetarum, sive systematis solaris seu systematum extrasolarium, mensurandam.

Iuppiter longe maximus est planeta ex systemate solari; massa eius est circiter quinque dimidiae (2.5) summae omnium aliorum planetarum. Hodierna optima aestimatio massae Iovis exprimi potest 1 898 130 , vel circiter 2 , vel ~2 Qg:

:M_\mathrm{J} = (1.89813 \pm 0.00019) \times 10^{27}\,\text{kg}

Id est fere millesima pars massae Solis (0.1% *M*☉):

:M_\mathrm{J} = \frac{1}{1047.348644 \pm 0.000017} M_{\odot} \approx (9.547919 \pm 0.000002) \times10^{-4} M_{\odot}.

Una massa Iovis est circiter 318 massarum Telluris (318 *M''⊕):

:M_\mathrm{J} = 3.1782838 \times 10^{2} M_{\oplus}

* Massa Lunae
* Massa Solis
* Massa Telluris
* Iuppiter

## Notae 
Categoria:Astronomia
Categoria:Astrophysica
Massa Solis

**Massa Solis** ('''*M*☉'*, ubi ☉ est vexillum astronomicum pro Sole) est unitas astronomica massae aequalis circiter 2×1030 kg. Solet saepe eligi ad massam aliarum stellarum atque nebularum, galaxiarum, foraminum nigrorum et cumulorum stellarum mensurandam. Massa Solis est circiter 2000 , vel 2000 Qg:

:M_\odot = (1.98847 \pm 0.00007) \times 10^{30}\,\text{kg}

Id est fere 333 000 massarum Telluris (*M*⊕), vel 1047 massarum Iovis (*M''♃).

* Massa Lunae
* Massa Iovis
* Massa Telluris
* Sol

## Notae 
Categoria:Astronomia
Categoria:Astrophysica
Thamar (discretiva)

* Thamar, persona Biblica, Iudae Iacobi filli nurus
* Thamar, persona Biblica, Davidis filia 
* Thamar, regina Georgiae

## Nexus interni
* Thamar, de praenomine pagina
Massa Lunae

**Massa Lunae** ('''*M*☾'*, ubi ☾ est vexillum astronomicum pro Luna), est unitas astronomica massae aequalis circiter 7.35×1022 kg. Solet saepe eligi ad massam satellitum naturalium planetarum mensurandam.

Luna est magnitudine et massa quintus maximus satelles naturalis systematis solaris et designari potest satelles massa planetaria vel planeta-satelles sub definitione geophysica vocabuli. Incertitudo afficiens aestimationem constantis gravitatis universalis praecisionem massae Lunae et aliorum corporum caelestium autem afficit. Hodierna optima aestimatio massae Lunae exprimi potest 73.5 , vel 73.5 Yg:

:M_\mathrm{L} = 7.3477 \times10^{22}\,\text{kg}

Una massa Lunae est circiter:

* 0.0123 massarum Telluris (*M*⊕), sive octogesima pars
* 0.0000387 massarum Iovis (*M*♃)
* 0.000000037 massarum Solis (*M''⊙)

* Massa Iovis
* Massa Solis
* Massa Telluris
* Luna

## Notae 
Categoria:Astronomia
Categoria:Astrophysica
Gunnar Samuelsson (pastor et theologus)

**Gunnar Samuelsson**, anno 1966 natus, theologus Suecicus et pastor  Ecclesiae est. Ab anno 2010, in Novo Testamento in Universitate Gothenburgiensi fuit.

## Biographia 
Samuelsson studia theologica in seminario theologico anno 1989 inchoavit. Hoc secuta sunt studia in studiis religiosis et linguis classicis in Universitate Gothoburgensi. Pastor ordinatus est anno 1998. Mense Maio 2010 Samuelsson thesin quandam de crucifixionibus in antiquis temporibus defendebat, quae attentionem internationalem aestimationem habuit. Liber a Mohr Siebeck mense Augusto 2011 editus est. Altera renovata editione autumno 2012 edita est. Liber bene acceptus est.

Samuelsson Novum Testamentum Graecum et Novum Testamentum docet, sed antea maxime Historiam Medii Orientis et Veteris Testamenti in contextibus et collegis ecclesiasticis docuit. Samuelsson in Taekwondo zonam nigram habet et instructor doctus in Hapkido.

## Bibliographia 
* Publication list University of Gothenburg

## Nexus externi 
* Website Gothenburg University
* An English situs de thesi Gunnaris Samuelsson
* Samuelsson scriptor Facebook page
* Samuelsson in Academia.org

Categoria:Viri
Categoria:Nati 1966
Categoria:Homines vivi
Categoria:Alumni Universitatis Gothoburgensis
Categoria:Professores Universitatis Gothoburgensis
Categoria:Incolae Sueciae
Agar (persona Biblica)

thumb|Angelus obviam Agar venit (tabula a  circa annum 1650 picta)
**Agar** (Hebraice הָגָר, *Hāgār*, i.e. "Aliena, Peregrina"; Graece Ἀγάρ, Arabice هاجر, *Hāǧar*) est persona Biblica et Alcoranica, paelex vel uxor  Abraham atque mater Ismaelis. 

[thumb|Agar et Ismael ab Abraham emittuntur (tabula a [Claudius Lorrain|Claudio Lorrain anno 1668 picta)]]
## In Vetere Testamento
Aegyptia fuit ancilla Sarrae, quam Sarra, cum sterilis esset, ipsa Abrahae uxorem proposuit, ut liberos Agaris adoptaret; sed Agar iam cum gravis esset superbiam sumpsit; a Sarra irata in desertum fugit, ibi apud fontem angelus ei obviam venit praedixitque eam filium nobilem genituram, a quo populus nascetur bellicosus. Agar ad Abraham revertot et Ismaelem genuit. Ismaele annos quattuordecim nato Sarra ipsa Isaacum genuit; magna discordia inter Sarram et Agar orta est, ut Abraham Agar cum Ismaele in exilium emittere coactus sit. Agar iterum in deserto cum filio vix non periit, sed Deus ad puteum eum deduxit et iterum de Ismaele praedictionem dedit; secundum Testamentum Vetus Ismaelitae sunt Ismaelis gens.

[thumb|Agar et Ismael ab Abraham emittuntur (tabula a [Hadrianus van der Werff|Hadriano van der Werff anno 1696 vel 1697 picta)]]

## In Novo Testamento
Paulus apostolus in *Epistula ad Galatas* Agar allegorice ut legem Moysis Iudaeis datam interpretatus est, Christianos autem Sarrae uxoris primae et liberae gentem nominavit; sic Iudaei e domo Abraham filio legitimo nato emittuntur.

## In Alcorano
In Alcorano Hagar Pharaonis filia fuisse dicitur, qui Sarrae eam dono dedit, cum Ibraimus (ut Alcoranus Abraham nominat) e Babylone Aegyptum venissent. Sarra Hagar amabat et cum sterilis esset ipsa Abrahae Hagar uxorem proposuit, sed Ismaele adolescente Hagar et filio eius invidebat; tum Allāh Ibraimo praecepit, ut ad locum, ubi nunc Mecca est, Hagar et Ismaelem abduceret ibique relinqueret. Hic in deserto cum aqua Hagari deficeret et illa quaesitum ivit, sub pedibus Ismaelis Zamzam fons scaturire incepit. Hic diu habitabant, donec Ismael uxorem duxit et 12 filios genuit, a quibus Araborum gens orta est. Hagar prope Cabam sepulta est.

## Fontes
*  Genesis  16. 1-16; 21. 9-21
*Epistula ad Galatas, 4. 22-30
* Alcoranus, surae 2, 14, 37

## Nexus externi 
Categoria:Personae Biblicae
Categoria:Personae Alcorani
Categoria:Liber Genesis
Categoria:Abraham
Rahab

thumb|Rahab exploratores per funem de fenestra demittit ( anno 1731 pinxit)
**Rahab** (Hebraice  רָחָב, *Rāḥāb*, Graece Ῥαάβ) est persona Biblica, in libro Iosue memorata.

Meretrix fuit Ierichonica. Cum Hebraei ad urbem adveniunt, duo exploratores a Iosue Hebraeorum duce missi in domo Rahab manebant. Rex autem Ierichonis de iis certior factus ad Rahab milites misit, qui exploratores dedi poscerent; Rahab eis Hebraeos iam abiisse respondit, ipsosque in lini stipula super tectum domus suae abscondit, postea eos per funem de fenestra demisit, nam domus eius haerebat muro oppidano. Ierichone capto et accenso Rshab sola cum omnibus familiaribus suis iussu Iosue deducta et salvata est, quod exploratores ei promiserant. 

Putatur Rahab Ierichonica eadem esse, quae et Rahab in Evangelio secundum Matthaeum memorata, Salmonis uxor et Booz mater; si ita, Iesus Christus e posteris Rahab fuit; secundum libros Midrash et Ieremias et Ezechiel prophetae proles Rahab fuerunt.

## Notae 
## Fons
*  Liber Iosue, capita 2 et 6

## Nexus externi 
Categoria:Personae Biblicae
Categoria:Liber Iosue
Categoria:Personae Divinae Comoediae (Paradisus)
Gastronomia Britanniae Minoris

[thumb|upright=2|[Britannia Minor e *Carte gastronomique de la France* ab Andrea Bourguignon anno 1929 delineata]]
**Gastronomia Britanniae Minoris** vel ars culinaria regionis Armoricae a saeculo XV in fontibus relata est.

Lacticinia saeculi XV Bretonicorum Panthaleo de Conflentia descripsit:
:Ibi est magna pascuum abundantia ... et credo quod si non extraherent tantum butirrum a caseo quod casei essent boni valde: name tantam copiam butirri faciunt quod usque ad partes satis distantes defertur, videlicet ad Pitaviam, ad patriam Andagavensem, Turonensem, etiam ad Normandiam: licet in ipsa patria Britaniae multum consumant, cum fere omnia comedunt cum butirro, etiam pisces ... Sed ita diligunt ipsum ut de ipsis dicatur versus: *Sicut pica pirum sic comedit Brito butirrum* ... Lac est valde pingue et unctuosus.
Gruellum Bretonicum annis 1760 in primis popinis restaurativis Parisiensibus inlatum est. Nostro tempore gwell vel iogurtum Bretonicum a nonnullis quaeritur. 

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1477 : 
* 1923 : Curnonsky, Marcel Rouff, *La France gastronomique: La Bretagne*. Lutetiae: Rouff
* 1928 : 
* 1938 : 

; Eruditio
* René Durand, "Curnonsky et Marcel Rouff: la France gastronomique. Guide des merveilles culinaires et des bonnes auberges françaises. La Bretagne" (recensio) in ''Annales de Bretagne et des pays de l'Ouest* vol. 36 (1924) pp. 406-409
* Tugdual Kalvez, "Du Finistère à la Loire-Atlantique, la toponymie révèle l’ancienneté de la vigne en Bretagne" in *Le Peuple breton'' (11 Ianuarii 2023)

!
Categoria:Ars coquinaria regionum Francicarum
Gastronomia Normannica

[thumb|upright=2|[Normannia e *Carte gastronomique de la France* ab Andrea Bourguignon anno 1929 delineata]]
**Gastronomia Normannica** vel ars culinaria regionis Normanniae a saeculo XV in fontibus relata est. Lacticinia saeculi XV Normannorum  Panthaleo de Conflentia descripsit:
:Tantam copiam butirri faciunt [Bretones] quod usque ad partes satis distantes defertur, videlicet ad Pitaviam, ad patriam Andagavensem, Turonensem, etiam ad Normandiam ... Rep[p]eri etiam [caseos] satis bonos in patria Argentonis, sed non sunt ita pingues. Bonos etiam reperi ala Freta Bernard et delicatos ... Sed eundo a patria andegavensi versus Normandiam ... domina illius loci ... mihi dixit quod fiunt in ducatu Lanzoni in quadam villa sua et quod meliores fiunt in quodam loco dicto Bolon ... assimilantur fere in omnibus caseis de Bria, sed sunt aliqualiter spissiores, et fiunt versus patriam Normandiae per quam fluit riparia Sene veniens ex Parisius, super qua riparia etiam sunt pascua bona et lactifera.

Inter cibos speciales urbium Normannorum medio saeculo XIX enumeravit Gustavus Le Vavasseur poëta Normannus:
:*Nos villes du terroir normand*
:*Ont chacune, aux yeux du gourmand,*
:::*Leurs types:*
:*Rouen va son sucre croquant,*
:*Vire a ses andouilles*
:::*Et Caen ses tripes*
("Urbs quaeque nostra terrae Normannae oculis ganeonum insigne suum habet: Rotomagus saccharum suum ruminat; Vira andullias, Cadomum trippas habet").

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1477 : 
* 1828 : "Repas normand" in Amand Claude Masson de Saint Amand, ''Lettres d'un voyageur à l'embouchure de la Seine* (1828) 
* 1840 : Louis Duval, *Gargantua en Normandie : étude archéologique et philologique*. Alenconiae: Marchand-Saillant, 1880 Textus
* 1921 : Curnonsky, Marcel Rouff, *La France gastronomique: La Normandie''. Lutetiae: Rouff
* 1928 : 
* 1938 : 

!
Categoria:Ars coquinaria regionum Francicarum
PSR B1257+12 b

[thumb|[Planeta pulsaris PSR B1257+12 b, Draugr appellatus (imago artificiosa)]]

[thumb|Pulsationes [ars animandi|arte animatae sicut visae a planetis systematis PSR B1257+12. Visibiles sunt planetae c (Poltergeist) et d (Phobetor).]]

, vel , olim , est planeta extrasolaris, a Terra 2300 annos luce mensos per constellationem Virginis distans, anno 1994 inventus, qui circum pulsar PSR B1257+12 movetur. Est intimus planeta ex  (ante c et d), periodo orbitali circiter 25 dierum et semiaxe maiore 0.19 UA. Massam habet plus minusve duplae Lunae (), similem massae Ganymedis. Talis massa Draugr facit minimum planetam extrasolarem adhuc inventum, et fortasse unicum planetulum extrasolarem notum. Hoc corpus caeleste, cuius semiaxis maior est circa dimidia pars semiaxis maioris Mercurii, ob ingentes vires aestuales probabiliter semper idem latus stellae suae praestat. Anno 1997 planeta creditus est falsa imago esse vento pulsaris creata, sed haec hypothesis deinde contradicta est.

Quamvis stella eius sit degener, brevissimum spatium ubi planeta movetur temperaturas relative mites patitur, comparabiles hiemi Europaeo. Nihilominus, fortis ventus stellaris pulsaris haud faciliter corpus tam parvum et campo magnetico tam debili suam atmosphaeram tenere sinit, quae aquam in liquido statu servare vel superficiem sufficienter protegere a radiatione ionizanti possit. Praesentia ergo vitae, saltem sicut novimus, probabilissime non consideranda est.

Pro vana curiositate animadvertendum, quamvis corpus  a sua stella maiorem capiat quam Mars a Sole et tantum 11 K minorem (∼266 K) quam Tellus,  in superficie (putatā sine atmosphaera seu sine nubibus) comparanda est pallidae Lunae plenae in Terra. Hoc fit quia quum in systemate solari nostro maxima pars energiae ad planetas per lucem visibilem transmittatur, in systemate PSR B1257+12 calor maxime per radios X et γ transfertur, lux autem visibilis tantummodo minima pars est totalis radiationis captae.

* PSR B1257+12 c (Poltergeist)
* PSR B1257+12 d (Phobetor)
* Planeta extrasolaris
* Planeta pulsaris
* Pulsar
* Stella neutronica

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Astrophysica
Categoria:Planetae extrasolares
Categoria:Planetae pulsarium
PSR B1257+12 c

[thumb|[Artifex|Imago artistica planeta pulsaris PSR B1257+12 c, Poltergeist appellatus.]]
[thumb|Pulsationes [ars animandi|arte animatae sicut visae a planetis systematis PSR B1257+12. Visibiles sunt planetae c (Poltergeist) et d (Phobetor).]]

, seu , olim , est planeta extrasolaris 2300 annos luce mensos a Terra per constellationem Virginis distans, anno 1992 inventus, qui circum pulsar PSR B1257+12 movetur. Unā cum d (Phobetor), fuit primus planeta extrasolaris detectus. Medius planeta est in  (inter b et d), periodo orbitali circiter 66.5 dierum et semiaxe maiore 0.36 unitatis astronomicae. Massam habet plus quam quadruduplae Telluris (), et temperaturam superficialem 193 K  (−78 °C).

Quum Poltergeist et Phobetor massae simillimae sint et orbitas inter se proximas habeant, ambo planetae sperabantur evidentes perturbationes in alterutri orbita causa esse. Nam perturbationes, detectae, confirmaverunt planetas esse reales. Ex quanto planetae se invicem perturbarent massae accuratae amborum planetarum, necnon eorum inclinationes, computatae sunt.

* PSR B1257+12 b (Draugr)
* PSR B1257+12 d (Phobetor)
* Planeta pulsaris
* Pulsar
* Stella neutronica

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Astrophysica
Categoria:Planetae extrasolares
Categoria:Planetae pulsarium
Gastronomia Campaniae Francicae

[thumb|upright=1.5|[Lutetia, Insula Franciae, Campania e *Carte gastronomique de la France* ab Andrea Bourguignon anno 1929 delineata.]]
[thumb|upright=0.8|[Caseus Briensis de Nangiaco.]]
**Gastronomia Campaniae Francicae**, scilicet ars culinaria illius regionis, quae *Champagne* Francogallice appellatur, in fontibus litterariis a saeculo XIII ineunte relata est. Inde caseus Briensis recens, forma rotarum confecta, Lutetiam et in aliis regionibus missa est: ibi vinum Campanicum late celeberrimum natum est.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1223/1224 : Henricus de Andeliaco, *La Bataille des vins* (Alexandre Héron, ''Oeuvres de Henri d'Andeli, trouvère normand du 13e siècle* [Rotomagi, 1880] pp. 23-30, 87-129)
* c. 1393 : 
* 1477 : 
* 1924 : Curnonsky, Marcel Rouff, *La France gastronomique: Environs de Paris II, Seine-et-Marne et Aisne''. Lutetiae: Rouff
* 1928 : 
* 1938 : 

Categoria:Ars coquinaria regionum Francicarum
!
Gastronomia Burgundiensis

[thumb|upright=2|[Burgundia, Liber Comitatus e *Carte gastronomique de la France* ab Andrea Bourguignon anno 1929 delineata]]
**Gastronomia Burgundiensis**, scilicet ars culinaria Burgundiae, in fontibus litterariis a saeculo XIII ineunte relata est. Ibi vina Burgundica late celeberrima nata sunt.

Brugis annis 1374 et 1375 Philippus Audax bonitatem vinorum comitatus et ducatus Burgundiae regibus Francorum Carolo VI et Anglorum Eduardo III magnifice demonstravit, inter quae Arbosiensis:
:Hos omnes principes inter se disputantes sua in urbe Brugensi recepit eosque per totam, quam ibi consumpsere, hiemem ad convivia opipare apparata accersivit, in iisque epulis maximam vini Belnensis, Arbosiensis et Castro-charolini suppeditavit copiam. Sic nimirum Burgundiae dux esse se suavium vinorum (tam comitatus quam ducatus) facile principem voluit convivis suis perspectum.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|Hallae [Divionenses]]
[thumb|upright=1.5|Feriae internationales gastronomicae [Divionenses anno 2015 celebratae]]
; Fontes antiquiores
* 1223/1224 : Henricus de Andeliaco, *La Bataille des vins* (Alexandre Héron, ''Oeuvres de Henri d'Andeli, trouvère normand du 13e siècle* [Rotomagi, 1880] pp. 23-30, 87-129)
* 1566 : 
* 1923 : Curnonsky, Marcel Rouff, *La France gastronomique: Bourgogne*. Lutetiae: Rouff
* 1928 : 
* 1938 : 

; Eruditio recentior
* *Boire et manger en pays bourguignons (XIVe - XVIe siècles)* (*Publications du Centre Européen d’Etudes Bourguignonnes*) Turnholti: Brepols, 2007. ISBN: 978-2-503-52667-6 recensio huius operis
* Liliane Plouvier, "La gastronomie dans les Pays-Bas méridionaux sous les ducs de Bourgogne: le témoignage des livres de cuisine" in *Publications du Centre Européen d'Etudes Bourguignonnes* vol. 47 (2007)
* Liliane Plouvier, "Spécialités bourguignonnes dans les Pays-Bas méridionaux (XVe siècle)" in Paul Janssens, Siger Zeischka, edd., *La Noblesse à table: des ducs de Bourgogne aux rois des Belges'' (2008) pp. 285-306 

* Gastronomia Brabantina
* Gastronomia Flandrensis
* Gastronomia Liberi Comitatus
* Gastronomia Lugdunensis

!
Categoria:Ars coquinaria regionum Francicarum
Novum Castellum

**Novum Castellum** et **Novum Castrum** sunt nomina urbium plurum, videlicet:
* Novicastrum in Helvetia, vulgo *Neuchâtel*
* Novum Castellum Suessionum in Francia, vulgo *Neufchâtel-sur-Aisne*
* Novum Castrum super Tinam in Anglia, vulgo *Newcastle-upon-Tyne*
* Novum Castrum in Braio Franciae, vulgo *Neufchâtel-en-Bray*
* Novum Castrum Australiae, vulgo *Newcastle*

* Castrum Novum (discretiva)
Polota

**Polota** (Russice *Полота*, Albaruthenice *Палатa*) est flumen in regione Pscoviensi Russiae et regione Vitebscensi Rutheniae Albae. E lacu Colpino districtus Neveliensis oritur, per Necloč lacum et mox trans confinium Russiae et Rutheniae Albae transit; postea per Izmok lacum fluit. Circiter 93 chm patet et in Duinam Occidentalem in Polotia urbe effunditur. 

Nomen vel de radice Baltico *paludem* significante vel de Finnico *ripam arduam* significante ortum est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Regio Pscoviensis
Categoria:Regio Vitebscensis
Categoria:Systema Dunae fluminis
Gastronomia Liberi Comitatus

[thumb|upright=1.5|[Burgundia, Liber Comitatus e *Carte gastronomique de la France* ab Andrea Bourguignon anno 1929 delineata]]
**Gastronomia Liberi Comitatus**, scilicet ars culinaria illius regionis Burgundiensis quae Francogallice *Franche-Comté* appellatur, in fontibus litterariis mediaevalibus relata est.

Brugis annis 1374 et 1375 Philippus Audax bonitatem vinorum comitatus et ducatus Burgundiae regibus Francorum Carolo VI et Anglorum Eduardo III magnifice demonstravit, inter quae Arbosiensis:
:Hos omnes principes inter se disputantes sua in urbe Brugensi recepit eosque per totam, quam ibi consumpsere, hiemem ad convivia opipare apparata accersivit, in iisque epulis maximam vini Belnensis, Arbosiensis et Castro-charolini suppeditavit copiam. Sic nimirum Burgundiae dux esse se suavium vinorum (tam comitatus quam ducatus) facile principem voluit convivis suis perspectum.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=1.5|Cibi [Liber Comitatus|Liberi Comitatus]] 
; Fontes antiquiores
* 1566 : 
* 1926 : Curnonsky, Marcel Rouff, *La France gastronomique: La Franche-Comté*. Lutetiae: Rouff
* 1928 : 
* 1938 : 

; Recentiora
* S. Bepoix, "La nourriture fournie aux corvéables et aux travailleurs dans le comté de Bourgogne au début du XVe siècle" in *Boire et manger en pays bourguignons (XIVe - XVIe siècles)* (*Publications du Centre Européen d’Etudes Bourguignonnes*) Turnholti: Brepols, 2007. ISBN: 978-2-503-52667-6 recensio huius voluminis
* P. Gresser, "L’approvisionnement en gibier et poisson  de la table des comtes et comtesses de Bourgogne aux XIVe et XVe siècles" in *Boire et manger en pays bourguignons (XIVe - XVIe siècles)* (*Publications du Centre Européen d’Etudes Bourguignonnes*) Turnholti: Brepols, 2007. ISBN: 978-2-503-52667-6
* J. Theurot, "Approvisionnements de bouche et repas dans le comté de Bourgogne (1286-1374) d’après des comptes des Archives de Doubs, de la Côte-d’Or et du Pas-de-Calais" in *Boire et manger en pays bourguignons (XIVe - XVIe siècles)* (*Publications du Centre Européen d’Etudes Bourguignonnes*) Turnholti: Brepols, 2007. ISBN: 978-2-503-52667-6
* Michel Vernus, Annick Vernus, *Hier en Franche-Comté: traditions et cuisine*. Alan Sutton, 2006. ISBN 2849105457

* Gastronomia Burgundiensis

## Nexus externi 
* "10 Most Popular Franc-Comtois Foods and Beverages" apud *Taste Atlas*
* "9 Most Popular Franc-Comtois Dishes" apud *Taste Atlas*

!
Categoria:Ars coquinaria regionum Francicarum
Caspla

**Caspla** (Russice et Albaruthenice *Каспля*) est flumen in regione Smolenscensi Russiae et regione Vitebscensi Rutheniae Albae. E lacu eiusdem nominis oritur, per demissionem Suraszensem circiter 136 chm fluit. Post Demidoviam urbem confinium Russiae et Rutheniae Albae transit et in Suraszo colonia urbana in Duinam Occidentalem effunditur. 

Aevo Medio Caspla  pars itineris a Varegis ad Graeciam fuit, nam in Gnëzdovo vico a Smolensco 14 chm distante tractus Casplanus a Danapri superiore in Casplam ducebat.

## Notae 
## Nexus externi 
* De Caspla in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Regio Smolenscensis
Categoria:Regio Vitebscensis
Categoria:Systema Dunae fluminis
Disna

**Disna** vel **Dsiesna** (Lituanice *Dysna*, Albaruthenice *Дзісна́*) est flumen in districtu Utena Lituaniae et in regione Vitebscensi Rutheniae Albae. E lacu Dysnae oritur, per confinium Lituaniae et Ritheniae Albae non diu fluit. Longitudinem 178 chm habet. In Duinam Occidentalem in Disna urbe effunditur. Dense vicis vallis Disnae operta est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Lituaniae
Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Regio Vitebscensis
Categoria:Systema Dunae fluminis
Vilia

**Vilia** (Albaruthenice *Вілія*) vel Lituanice **Neris**, est flumen Rutheniae Albae et Lituaniae, Nemeni accola maximus. Longitudinis 510 chm est. In paludibus a  Minsco septentrionem versus oritur et in Ruthenia Alba per regiones Minscensem et Grodnensem fluit. Prope ad Vileikam urbem receptaculum aquae Viliense situm est. In Lituania per districtus Counensem er Vilnensem fluit, ubi Vilna civitatis caput et Couna urbs antiquissima et nobilissima ad Viliam sitae sunt. In Couna Vilia in Nemenum effunditur.

## Notae
## Nexus externi
* De Vilia in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Flumina Lituaniae
Categoria:Regio Vitebscensis
Categoria:Regio Minscensis
Categoria:Regio Grodnensis
Categoria:Systema Nemeni fluminis
PSR B1257+12 d

[thumb|[Artifex|Imago artistica planetae pulsaris PSR B1257+12 d, Phobetor appellatus.]]
[thumb|Pulsationes [ars animandi|arte animatae sicut visae a planetis systematis PSR B1257+12. Planetae c (Poltergeist) et d (Phobetor) videri possunt.]]

, vel , olim , est planeta extrasolaris 2300 annos luce mensos a Terra per constellationem Virginis distans, anno 1992 inventus, qui circum pulsar PSR B1257+12 movetur. Unā cum c (Poltergeist), Phobetor fuit primus planeta extrasolaris detectus. Periodo orbitali circiter 98 dierum et semiaxe maiore 0.46 UA (simili orbitae Mercurii), putatur esse extremus planeta sui  (post b et c). Per mensurae periodi pulsationis rationem inventum est, quae quaerit num planeta quidam variationum pulsationibus pulsaris causa sit.

Mense Iulii anno 2014, Unio Astronomica Internationalis (UAI) *NameExoWorlds* consilium instituit ad nomina propria selectis exoplanetis et eorum stellis, per nominationem publicam et suffragium, danda. Mense Decembri 2015, UAI nuntiavit nomen pro planeta d vicisse Phobetoris.

* PSR B1257+12 b (Draugr)
* PSR B1257+12 c (Poltergeist)
* Stella neutronica

## Nexus externi 
## Notae 
Categoria:Astrophysica
Categoria:Planetae extrasolares
Categoria:Planetae pulsarium
Drissa (flumen)

**Drissa** (Albaruthenice *Дрыса*) est flumen in regione Vitebscensi Rutheniae Albae (in fluxu superiore aliquot spatii per confinium cum regione Pscoviensi Russiae fluit). E lacu Drissis oritur. Circiter 183 chm patet et in Duinam Occidentalem in Drissa urbe effunditur. 

## Notae 
## Nexus externi 
* De Drissa in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Vitebscensis
Categoria:Regio Pscoviensis
Categoria:Systema Dunae fluminis
Usviata

**Usviata** (Russice et Albaruthenice *Усвяча*) est flumen in regione Pscoviensi Russiae et regione Vitebscensi Rutheniae Albae. prope ad lacum Usmynensem in districtu Cuniensi oritur, per aliquot lacus in districtum Usviatensem transit. Circiter 100 chm (quorum 31 in Ruthenia Alba) patet et in Duinam Occidentalem prope ad Suraszum urbem effunditur. Ripae Usviatae superioris humiles,  inferioris arduae sunt. Pars itineris ex Varegis in Graeciam Caspla fortasse fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
* De Usviata in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Regio Pscoviensis
Categoria:Regio Vitebscensis
Categoria:Systema Dunae fluminis
Ula (flumen)

**Ula** (Albaruthenice *Ула*) est flumen in regione Vitebscensi Rutheniae Albae. E lacu Lepeliensi in Lepelio urbe oritur. Circiter 123 chm patet et in Duinam Occidentalem in Ula urbe effunditur. 

In pugna ad Ulam exercitus Moscoviticus anno 1564 a Lituanis victus est. Systema aquarium Beresinense saeculo XIX ineunte constructum et nunc relictum per Ulam et Beresinam systemata Duinae Occidentalis et Danapris coniungebat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Rutheniae Albae
Categoria:Regio Vitebscensis
Categoria:Systema Dunae fluminis
Selonia

**Selonia** (Lettonice *Sēlija*) est Lettoniae regio historica. In parte Lettoniae meridionali et orientali sita est, Lettigalliae et Semigalliae et Lituaniae contermina. 

Albrechtus de Buxthoeven Rigae episcopus anno 1207 civitatem Selonum gentis Balticae cepit et baptizare eos incepit. Anno 1217 episcopatus Seloniae creatus est. Ab anno 1561 pars ducatus Curlandiae et Semigalliae Selonia est.  

Seelburgum fuit Seloniae urbs maxima.

## Notae
## Nexus externi
* De Selonia in *Latvju enciklopēdija 1962-1982*. Lincoln, 1983-1990 

!
Categoria:Balticum