open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Actus sexuales

[thumb|[Satyrus et Nympha.]]
**Actus sexuales** hominibus ex antiquissimis temporibus carae et multis variationibus exercentur.

## Publius Ovidius Naso 
Iam Graeci et Romani, quorum locutor Ovidius nobis apparet, amabant erotice agere; Ovidius eam inclinationem vel passionem expressit scribendo opera *Artem amandi* et *Artem amatoriam.* Veteribus erat amor imprimis coitus corporum; tolerabant multas actiones eroticas, h.e. varias constellationes personarum et coitum utriusque sexus cum altero et eodem.

## Figurae 
Actionum eroticarum pars sunt figurae coitus; primum "figura missionaria," qua sub viro mulier iacet, tum "figura equestris," qua mulier supra equitat et vir infra fruitur. Deinde novimus figuram a tergo, qua vir a posteriore situ mulierem debattuit; quarto figura ligularum, qua amantes ad idem latus versi se delectant, tunc "positio 69," qua vir muliebria et femina membrum virile lambunt.

## Alii modi 
Alii modi erotice agendi sunt fellatio, cum mulier penem viri lambit, et cunnilinctio, cum vir idem libidini mulieris apud eius muliebria facit. Deinde exsistit coitus inter amantes et venus parabilis, quae coitum pensum indicat; feminae parabilis coitus scorta aut meretrices appellantur, quarum aedificia lustra vel lupanaria.

*Abusus sexualis
*Anilingus
*Ars vivendi
*Coitus innocuus
*Coitus oralis
*Coitus pugneus
*Eiaculatum
*Facialis (actus sexualis)
*Homicidium honorabile
*Homosexualitas
*Mercatus hominum
*Monile margaritarum (sexualitas)
*Pornographia
*Servitus sexualis
*Sexualitas
*Sexualitas humana

## Nexus externi
*Vicipaedia:Imagines in disputatione

Categoria:Quaestiones philosophiae moralis
Categoria:Sexualitas
Hymnus Ucrainae

thumb|300px|Notatio musicalis hymni Ucrainae
**Hymnus Ucrainae** est ***Nondum mortua est Ucraina*** (Ucrainice Ще не вмерла Україна, *Šče ne vmerla Ukrajina*) est hymnus nationalis Ucrainae.

## Historia 
Basis textus hymni eius est carmen homonymum Pauli Tsubynsky (Павло Чубинський, *Pavlo Čubynśkyj*), autumno anni 1863 scriptum, anno 1863 Leopoli primo publicatum et mox ventum popularem in Ucraina meritum. Paulo post, sacerdos et compositor Michael Verbytsky (Михайло Вербицький, *Myhajlo Verbyćkyj*) musicam pro illo creavit. 

*Nondum mortua est Ucraina* annis 1917 - 1920 primo erat hymnus Ucrainae (quum hymni alii etiam utebantur). Anno 1992 Concilium Publicum (*Verchovna Rada*) Ucrainae confirmavit musicam illam Michaelis Verbytsky pro hymno rei publicae illius. E lege *De hymno publico Ucrainae*, anno 2003 approbata, versus primus carminis Pauli Tsubynsky (parum mutatus) factus est textus hymni publici Ucrainae.

## Textus 
**Ucrainice:**

Ще не вмерла України ні слава, ні воля, 

Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля. 

Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці. 

Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці. 

Chorus (bis):

:Душу й тіло ми положим за нашу свободу, 

:І покажем, що ми, браття, козацького роду

**Translitteratio:**

Šče ne vmerla Ukrajiny i slava, i volĭa,

Šče nam, brattĭa molodiji, usmichnetĭsĭa dolĭa.

Zhynutĭ naši voriženĭky, jak rosa na sonci,

Zapanujem i my, brattĭa, u svojij storonci.

Chorus (bis):

:Dušu j tilo my položym za našu svobodu

:I pokažem, ščo my, brattĭa, kozacĭkoho rodu.

**Latine (versio ad verbum) :** 

Nec gloria nec libertas Ucrainae iam mortua est,

Iam nobis, fratres iuvenes, fortuna ridebit.

Nostri inimici, sicut ros sub solem, evanescent,

In nostra terra, fratres, domini erimus. 

Chorus (bis) :

:Animae et corpori pro libertate nostra non parcemus

:Et nos, fratres, cosacorum gentis esse monstrabimus.

## Nexus externus 
*Historia cantus 

Categoria:Hymni nationales
Categoria:Ucraina
Ioanna Francisca de Chantal

**Ioanna Francisca de Chantal** (Francogallice:*Jeanne de Chantal*, 1572 - 1641) erat religoisa fundatrix Ordinis Visitationis.

* Franciscus Salesius

Categoria:Sancti
Ferdinandus II (imperator)

thumb|200px|Ferdinandus II
**Ferdinandus II** natus est die 9 Iulii 1578 Graeciae, obiit die 15 Februarii 1637 Vindobonae, regens imperator Sancti Imperii Romani ab anno 1619 usque ad annum 1637.

Ferdinandus erat filius archiducis Caroli II de Austria Interiore et matris Mariae de Bavaria, ortus e linea secundi ordinis domus Austriacae.

Cuius patre mortuo (anno 1590) mater, quae erat firma catholica fide, eruditionem filii fratribus Societatis Iesu Ingolstadii sitae mandavit, qui adulescenti odium contra Protestantes et Confessionem Lutheranam tradiderunt, ut Loreti ante aram Genetricis Dei sua sponte votum sollemne daret, ut suo in imperio Confessionem Catholicam modo pateretur, tueretur et amplificaret, sed alias fides vetaret.

Regnabat ab anno 1595 in Austria Interiore et multa aedificia in suo capite, Graeciae, exstruxit; suis in terris Contrareformationem summa gravitate exigebat. Ex eo tempore ei proverbium adscriptum est: "*Melius desertam regere quam terram haereticorum plenam*."

Anno 1597, iam ante mortem necessarii Matthiae, imperatoris Sancti Romani Imperii, rex Bohemiae electus est, proximo anno factus est rex Hungariae.

Etiam iis in regionibus Contrareformationem agens initio Bellum tricennale favit, quod primum feliciter gessit Alberto Duce de Wallenstein et Ioanne Tserclaes de Tilly adiuvantibus.

Matthia, imperatore Sancti Romani Imperii, die 20 Martii 1619 defuncto Ferdinandus 26 Augusti Francuforti imperator Sancti Imperii Romani est electus. Imperator invalidus regnabat multis consulentibus usus, inter eos Iohannes Udalricus princeps de Eggenberg.

Bello tricennali cum ducibus exercituum Imperialis Ligae, Wallenstein et Tilly, primum contra Fridericum V, electorem Palatinum et brevi contrarium regem Bohemiae, tum regem Danicum, Christianum IV, deinde contra Gustavum Adolphum, regem Sueciae, felicissime pugnans anno 1634 caedem Alberti Wallenstein, ducis de Friedland, optimi militum rectoris belli, probavit et proximo anno Pragae pacem cum principibus evangelicis confirmavit, qua non iam postulata Restitutionis fidei catholicae universalis adipisci volebat.

Effecit, ut filius Ferdinandus III rex Theodiscus eligeretur et 15 Februarii 1637 Vindobonae mortuus est; Graeciae in mausoleo sepultus est, quod sibi et familiae exstruxerat.

Categoria:Imperatores Romani Sacri
Categoria:Archiduces
Categoria:Reges Hungariae
Categoria:Reges Bohemiae
Categoria:Reges Croatiae
Categoria:Habsburgum
Categoria:Nati 1578
Categoria:Mortui 1637
Ephemeris (diarium interretiale)

***Ephemeris*** est periodicum Latinum Latine scriptum et per interrete libere emissum. A Stanislao Tekieli iuvene Polono et Albino Francogallo anno 2004 condita est. De multis variisque rebus auctores Ephemeridis Latine scribunt, e.g. de factis, moribus et hominibus hodiernis, de historia, religionibus, aenigmatibus latinis, pelliculis cinematographicis et aliis rebus quae ad humanum cultum pertinent. Sunt etiam nuntii de conventibus et scriptis illorum, qui Latinitatem vivam exercent, et multa nova carmina Latina.

Fuit autem *Ephemeris* etiam nomen primi periodici Graece scripti atque in Austria editi. Cum Iosephus II, imperator imperii Hungaro-Austriaci, permissionem imprimendi periodica Graece conscripta dedisset, primum exemplar anno 1784 Vindobonae proditum est. Brevi autem per interdictum *Ephemeridi* finis factus est, quia doctrinis atque sententiis illuminatorum favit. Anno 1790 iterum permissa ob postulationes imperatoris imperii Ottomanici, cui illis temporibus Graecia erat subdita, regnante imperatore Francisco II anno 1797 finita est.   

## Nexus externi 
* *Ephemeris,* Nova sedes.
* *Ephemeris,* apud situm ephemeris.alcuinus.net (nunc caducatus)
* Grex Latine Loquentium, apud situm alcuinus.net
* Albinus Flaccus Emporitanus, apud situm albinus.org

Categoria:Incepta 1784
Categoria:Incepta 2004
Categoria:Institutiones Latinae
Categoria:Periodica Latina
Categoria:Periodica Neograeca
Nebula (astronomia)

thumb|Nebula emittens (NGC 604).
**Nebulae** (cf. Graece &nu;&epsilon;&phi;έ&lambda;&eta;, Latine nubes) in astronomia olim omnes res lucentes vocabantur, quae non ut stellae punctum, sed aream tegant. Inter eas etiam galaxiae et cumuli stellarum erant, quippe qui sine telescopio speciem maculi nebulosi praebeant. Qui usus vetus adhuc in nonnullis nominibus velut in nebula Andromedae (M31) inve nebula Trianguli (M33) valet.

Hodie autem nomen nebulae reservatum est nubibus inter stellas sitis quae e pulvere vel gasis exstent. Secundum lucendi genus hae dinoscuntur:

* **nebulae emittentes** quae luce stellarum calidissimarum incitatae ipsae lucem emittunt, e. g. Nebula Orionis (M42).
* **nebulae reflectentes** quae lucem stellarum prope sitarum reflectunt, e. g. in Pleiadibus (M45).
* **nebulae planetariae** quae sunt involucra gasum e stella calidissima expulsa et ab eadem stella ad lucis emissiones incitata, e. g. Nebula Anularia in Lyra sita (M57).
* **reliquiae supernovarum** maxima celeritate cum materie inter stellas sita collidentes ut luceant, e. g. Nebula Cancri (M1).
* **nebulae obscurae** quae non lucent, sed lucem stellarum post eas sitarum absorbunt, e. g. Nebula Equi Capitis (B 33).

Nebulae primum collatae sunt in indice libro Caroli Messier quem ille astronomus anno 1774 effecit. Etiam Index Generalis Novus (NGC) a Iohanne Ludovico Aemilio Dreyer anno 1888 scriptus praeclarus ac gravis est. Vterque index non solum nebulae ipsae, verum etiam galaxias et cumulos stellarum continet. Qui indices adhuc in usu sunt.

Recentior Index Barnardi est.

* Nubes molecularia
* Materies interstellaria

Categoria:Astronomia
Christopherus Farraginius

**Christopherus Farraginius**, vel Germanice *Christoph Otto Friedrich Schünemann*, est magister Theodiscus, docens linguam Graecam et Latinam et Religionem Lutheranae Confessionis in gymnasio ducali Guelpherbuti.

Natus est genere magistratuum fiscalium anno 1974 Gifhorniae, ubi etiam duos annos scholam primariam visitavit. Patre ad altiorem statum ordinis fiscalis promoto venit Barmcam in vicum apud Stuhium montem situm.

Postea Helmstadii gymnasium summo studio frequentavit, deinde studiosus Universitatem Gottingensem et referendariato finito factus est magister auctoritatis magistratus plenus Guelpherbuti.

Cum uxore, quam a.d. XII. Kal. Nov., A.D. 2006 in matrimonium modeste duxit, vitam agit Brunsvici, postea Guelpherbuti.

* Societas Croenertiana

## Nexus externus 
* Christoph Schünemann: *Denkanstöße: ‘Zur Legitimation einer brotlosen Kunst: Theokrit, Idyll 16’*

Categoria:Incolae Germaniae
Categoria:Magistri
Categoria:Alumni Universitatis Goettingensis
Categoria:Nati 1974
Categoria:Homines vivi
Nux

thumb|Iuglandes.
thumb|Castaneae.
thumb|Avellanae.
**Nux** () est fructus putamine praeditus cuiuslibet nonnullarum plantarum quibus sunt semina indehiscentia. Cum varia semina fructusque sicci in multis linguis nomine *nucis* similiter appellentur, solum certus eorum numeri a biologis putantur nuces verae. Nomen vulgo nucleum a duro putamine inclusum attingit. Nuces sunt gravis alimentorum hominibus animalibusque feris fons.

Nuces sunt seminis fructusque compositum, ubi fructus non aperitur ad liberandum semen. Plurima semina ex fructibus veniunt, et semina liberantur ex fructu, dissimiles nucum sicut nuces arborum *Corylorum, Caryarum, Castanearum,* et Fagacearum, quae fructum lapidosa pariete praeditum habent et ex ovario composito oriuntur.

## Nuces verae
Stricto et botanico sensu, nux est fructus simplex cum uno (raro duobus) semine, cuius paries ovarii durissimus maturitate fit. Plurimae a pistillis cum ovario inferiore gignuntur; omnes sunt indehiscentes: neque maturae aperiuntur. Nuces verae sunt ordinis taxinomici nomine Fagalium. Neque omnes nuces sunt edendi dignae: aliae (e.g. betulae, alni, carpini, pterocaryae) minores ut operae pretium, aliae (e.g. lithocarpi) amariores sunt.

### Ordo Fagalium
*Familia Iuglandacearum
** Iuglans seu nux calva; *Iuglans cinerea*
***Iuglans (nux)
** Carya, *Carya illinoinensis*
** Pterocarya
*Familia Fagacearum
** Castanea
** Fagus
** Glans (sc. quercūs)
** Lithocarpus
*Familia Betulacearum
** Alnus
** Betula
** Nux avellana seu Praenestina, *Corylus maximus*
** Carpinus

## Sensu lato
Foris scientiis, aliae quae non sunt, secundum doctos viros, nuces verae, saepisseme nihilominus nuces esse dicuntur.

### Drupae
**Amygdala*
**Cassuvium*
**Pistacium*

### Legumina
**Arachis*

### Nuclei 
**Macadamia*

### Capsulae 
**Bertholletia*

### Semina
*Faba Aegyptia (semen *loti Aegyptii rubicundi*)
*Nucle+us pineus

*Nux avellana
*Nucifrangibulum

## Notae
## Bibliographia
*Alasalvar, Cesarettin, et Fereidoon Shadidi. "Tree Nuts: Composition, Phytochemicals, and Health Effects." *Nutraceutical Science and Technology.* CRC. ISBN 978-0-8493-3735-2. 
*Black, Michael H., et Peter Halmer. 2006. *The encyclopedia of seeds: science, technology and uses.* Wallingford, RB: CABI. ISBN 978-0-85199-723-0.  
*Kelly, J. H., et J. Sabaté. 2006. "Nuts and coronary heart disease: an epidemiological perspective." *British Journal of Nutrition* 96: 61–67.

Categoria:Morphologia fructuum
!
Categoria:Victualia
Arnobius Cuparius

**Arnobius Sebastianus Cuparius** (Germanice Arne Sebastian Küepper) est magister linguae Theodiscae Latinaeque, anno 2006 tempus semestre docens Gottingae in Universitate Georgia Augusta, nunc (ex anno 2007) in gymnasio Felicis Parvi, sodalis Societatis Croenertianae.

Cuius maiores fuerant raedarii abiectorum viscerum animalium et inutilium rerum Hahaldeslevone; tamen atavus Cuparii homo clarus et industrius fuisse dicitur.
Puer et adulescens Cuparius Emmerstadii, in vico municipii Helmstadii, vixit; pater est notus mensor, mater invalidos, aegrotos et pauperes adiuvat.

Cuparius scientias amat; tractatus inter alios scripsit de operibus P. Ovidii Nasonis, Petronii, Augustini, Macrobii, Gottfridii Strasburgensis, Dietrichi Bernensis, Caroli Marx et de virilitatis desectione; se delectat Sebastiani Brandi idiotarum navem legendo et carmina scribendo, quae egregia arte sunt.

## Nexus externi 
* Arne Sebastian Küpper: *Die Caesar-Übersetzung des Elsässer Humanisten Matthias Ringmann (1482-1511)* (anglice)

Categoria:Magistri
Categoria:Eruditi Germaniae
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati saeculo 20
Societas Croenertiana

**Societas Croenertiana** est congregatio philologorum, imprimis veterum linguarum, condita anno 1999 Gottingae in bibliotheca Guilelmi Ottonis Croenert, qui ipse saeculo 19. et 20. erat notus doctusque philologus.

Sodales societatis solent disputare variis de thematis, inter ea politica, historica vel philologica.

*Praesides Societatis Croenertianae:*

De anno 1999 usque ad 2001: Christopherus Farraginius

2001 usque ad 2002: Publius Cersto Lyson

2002 usque ad 2005: Arnobius Cuparius

De 1. Decembris 2005: sede praesidis vacante (suffragium sequetur).

## Nexus externi 
* De laboribus Arnobii Cuparii

Categoria:Societates philologicae
Categoria:Gottinga
Categoria:Constituta 1999
Hippocrates

[thumb|upright=0.6|left|Hippocrates. [Imago aetatis recentioris.]]
**Hippocrates** (Graece Ἱπποκράτης) fuit medicus antiquus Graecus. Pater medicinae et inter medicos maximi momenti omnium aevorum esse saepe dicitur. Medicinam in Aesculapio Coo in insula inter Dodecanesum didicit. Priores superstitiones medicas reiecit, et scientifica medicinae principia condidit. Rite ei nomen patris medicinae Occidentalium partium attribuitur.

* *Eicochrysops hippocrates*
* Iusiurandum Hippocraticum
* "Vita brevis, ars longa"
* Vinum Hippocraticum
* Erotianus

Categoria:Nati saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 4 a.C.n.
!
Categoria:Incolae Coi
Categoria:Medici Graeci antiqui
Magna Almeroda

**Magna Almeroda** (Theodisce: *Großalmerode*) est oppidum in Hassia septentrionali prope Cassellas urbem situm et civitas foederata regionis Verrae Visnerique.

Oppidum habet circiter quattuor milia incolarum; is numerus etiam pertinet ad vicos, qui de iure partes oppidi existimantur: eae sunt Rommeroda, Trubenhusa, Weissenbachia (Albus Rivus), Epteroda, Uengsteroda, Faulbachia (Sordidus Rivus) atque imprimis Laudenbachia (Sonans Rivus), quae aliis vicis praestat, quia habens circa mille et ducentos incolas maxima oppidi pars apparet.

Magna Almeroda situ amoena est; circumdatur silvis magnis, nonnulli aquae purae rivi fluunt per pagum. Propterea viatores libenter oppidum ac partes oppidi visitant, ut natura intacta fruantur.

Maxime incolae praedicant annum 1800, quo Magnae Almerodae capitali in ecclesia Id. Apr. Gulielmus Grimm confirmationem, illum bene notum ritum Confessionis Evangelicae, accepit.

## Notae
Categoria:Urbes Hassiae
Unterlunkhofen

**Unterlunkhofen** municipium in Kelleramt in Helvetia est. Unterlunkhofen quattuor partes habet: Vicus principalis Unterlunkhofen et viculi Huserhof, Geisshof, Berghof. In finibus Unterlunkhofensibus etiam est lacus *Flachsee*.

## Consilium Municipii
* Martin Vifian, vici praefectus (Gemeindeammann)
* Jörg Sägesser, praefectus vicarius (Vize-Gemeindeammann)
* Esther Bucher
* Roger Cébe
* Claudia Nick

Categoria:Rusae vallis
Categoria:Cellae Praefectura
Novogardia

**Novogardia** vel **Neapolis** (Russice Новгород, tr. *Novgorod*; significatio est 'urbs,' seu 'arx, nova') est nomen urbium, quarum sunt:

#Novogardia Magna, urbs Russiae;
#Novogardia Inferior, urbs Russiae;
#Novogardia Severiae, urbs Ucrainae;
#Novogardia Lituanica (vulgo *Navahrudak,* seu *Navahradak*), urbs Rutheniae Albae.
#Novogardia Volhyniensis (vulgo ''Novohrad-Volyns'kyj*, nunc *Zviahel''), urbs Ucrainae

## Nexus interni
*Novogradum (discretiva)
*Novigradum, urbs Hungariae et comitatus Hungariae et Slovaciae
*Neapolis (discretiva)

*3799 Novgorod, asteroides

## Notae
Charcovia

(Ucrainice *Харків, Charkiv*), vel , est secunda a maxima Ucrainae urbe, fere 1448 milia (anno 2017) incolarum habens. Urbs est caput regionis Charcoviensis et magna industriae, scientiae, culturaeque sedes. Etiam est valens sedes transportationis, stationes ferriviarum et aeroportum habens. Urbi est ferrivia metropolitana, cui sunt viginti octo stationes. 

## Historia 
Urbs rite condita est anno 1654 loco oppidi antiquioris ruinarum a Cosacis ab hetmanatu ut sedes Regimentorum Cosacorum Slobodensium. Fortasse secundum flumen loci nomen suum recepit, et dein gradatim crescit, sedes administrativa facta. In Imperio Russico Charcovia ab anno 1765 gubernii Slobidskio-Ukrainensis (Ucrainicae) et ab anno 1835 gubernii Charcoviensis metropolis fuit. Universitas Charcoviensis hac in urbe anno 1805 condita est. Ab anno 1917 ad annum 1934, Charcovia erat caput Ucrainicae Sovieticae Socialisticae Rei Publicae, postea caput regionis, anno 1932 creati mansit.

Asteroides 9167 Kharkiv in honorem Charcoviae nominatus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Charcovia
Categoria:Condita 1654
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Categoria:Urbes olim capitales
Memnon Heracleotes

**Memnon** (Graece Μέμνων) fuit historicus urbis Heracleae Ponticae in provincia Romana Bithynia et Ponto ad litus Ponti Euxini sitae. De vita Memnonis nihil constat, praeterquam quod scripsit patriae historiam.

Hoc opus Graece scriptum saeculo I p.C.n., ut putatur, in sedecim (vel plures) libros divisum erat, initium capiens ab urbe condita saeculo VI a.C.n. et de tyrannis qui saeculo IV rexerunt praesertim disserens; deinde de serie regum Bithyniae et de Mithridate VI rege Ponti a Romanis debellato. Probabile est Memnonem opus produxisse usque ad tempus suum. 

Textus nunc deperditi epitomen habemus in *Bibliotheca* Photii, archiepiscopi Byzantini, inclusam, sed solum librorum IX-XVI, ceteris iam tempore Photii deperditis. Epitome a rege Clearcho, discipulo Platonis, incipit (vide: Photius, *Bibliotheca* 224).

Primus Henricus Stephanus anno 1557 nonnulla fragmenta Memnonis  apud Photium inventa Genavae publicavit una cum Appiani *Iberica* et fragmentis Ctesiae et Agatharcidis.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Virginie Davaze, ''Memnon, historien d'Héraclée du Pont : commentaire historique*, 2013 (Dissertatio academica)
*Daniela Dueck, "Memnon of Herakleia on Rome and the Romans" in Tønnes Bekker-Nielsen, ed., *Rome and the Black Sea Region'' (Aarhus University Press, 2006. ISBN 87-7934-174-8) pp. 43-61.

## Nexus externi 
* Epitome operis Memnonis a Photio conscripta, hic Anglice versa
* "Memnon d'Héraclée", "Histoire d'Héraclée du Pont" apud *Arbre Celtique*

Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Historici Romani antiqui
Categoria:Scriptores operum deperditorum
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n. aut 1
Categoria:Mortui saeculo 1 aut 2
Categoria:Heraclea Pontica
Biographia

**Biographia** (Lingua Graeca Antiqua βιογραφία 'vitae scriptio') vel **vita** est genus litterarum quod ad vitas singulorum hominum describendas spectat. Biographiae hominum antiquitatis et medii aevi vitae appellari solent. Nostra aetate etiam praemia sunt quibus scriptores biographiarum afficiantur, velut Praemium Pulitzer biographiis dicatum.

## Antiqua opera biographica 
* Xenophontis *Cyropaedia*, *Memorabilia Socratis*
* Plutarchi *Vitae parallelae*
* Cornelii Nepotis *De Viris Illustribus*
* Suetonii *De vita Caesarum*

## Biographi celebres 
* Iacobus Boswell
* Diogenes Laertius
* Melchior Adam

*Autobiographia

Categoria:Historia
Taxinomia

[thumb|Pagina titularis a [Systema Naturae Caroli Linnaei, anno 1735.]]

**Taxinomia**, aliquando **taxonomia** (Graece ταξινομία 'taxium ordinatio'), est facultas et ars classificationis.

*Circumscriptio (taxinomia)
*Classis (taxinomia)
*Hypodigma
*Nomen systematicum
*Systema taxinomicum Linnaeanum
*Taxinomia cladistica
*Taxinomia linguistica
*Typus biologicus

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Hierarchia
Categoria:Taxinomia
Hewlett-Packard

**Hewlett-Packard** vel acronymice **HP** est societas mercatoria Pali Alti in urbe Californiensi installata, quae computatra quaedam facit, a Gulielmo Hewlett et Davide Packard anno 1939 condita.

## Computatrum primum 
Computatrum 9100A Hewlett-Packardianum primum est personale agnotum die 5 Ianuarii 1980.

## Hewlett-Packard hodie 
Hewlett-Packard cum Compaq anno 2002 contributum est.

Hewlett-Packard machina impressoria, scansoria, machinas photographicas digitales, machinulas calculatorias, ordinatores palmarios, ordinatores moderatores, stationes laboratoriales, atque computatra producit.

## Dispensatio 
* Conditor et CEO: David Packard (CEO: 1964–1969)
* Conditor et CEO: Gulielmus Hewlett (CEO: 1969–1978)
* CEO: Iohannes A. Young (1978–1992)
* CEO: Ludovicus Platt (1992–18 Iulii, 1999)
* Praeses et CEO: Cara Fiorina (19 Iulii, 1999–9 Februarii, 2005, praeses creata anno 2000)
* Vice CEO: Robertus P. Wayman (10 Februarii, 2005–28 Martii, 2005)
* CEO: Marcus Hurd (29 Martii, 2005–nunc)

*OpenVMS

## Nexus externus 
* Situs interretialis societatis proprius.i

Categoria:Constituta 1939
Categoria:Informatica
Categoria:Societates informationis technologiae
Categoria:Societates mercatoriae Civitatum Foederatarum
Categoria:Technologia
Callonetta

***Callonetta*** est monotypicum avium familiae Anatidarum genus, cuius unica species est ***Callonetta leucophrys.***

[thumb|left|*Callonetta leucophrys* [femina (sexus)|femina.]]

## Nota

Categoria:Anatidae
Categoria:Aves Americae Meridionalis
Categoria:Aves aquatiles
Categoria:Genera animalium
Categoria:Monotypica avium genera
Categoria:Taxa Delacour
Categoria:Taxa Vieillot
Categoria:Taxa 1816
Categoria:Taxa 1936
Mons Berlin

**Mons Berlin** (mons nomine Leonardi illius Berlin, ducis cuiusdam expeditionis ad eundem montem anno 1940 factae, nuncupatus) sextus altissimus mons ignifer in Antarctica est.

## Nexus externi
Categoria:Montes Antarcticae
Categoria:Montes igniferi
Andorra

**Andorra**, sive plenius **Principatus Andorrae** (Catalanice ''principat d'Andorra*), est parvus principatus Europaeus inter Pyrenaeos situs, cum Francia Hispaniaque finitimus. Exercitum non habet; ergo defensio sua est civitatum vicinarum potestas.

## Gubernatio politicaque 
Andorra est constitutionalis parlamentarius principatus, cuius constitutio die 14 Martii 1993 probata est.

Civitatis praefectura est coprincipibus: Condominium Urgellensi episcopo et Rei Publicae Francicae praesidi (ut Comitis Fuxii successor).

Consilium Generale (*Consell General*) est "legisferum organum", cum viginti octo membris quoque quattuor anno electis, pariter populum septemque parochias repraesentantibus.

Gubernatio exsecutivum est organum. Hodie a gubernationis duce (Marc Forné Molné, Consilio Generale electo) et decem administris componitur.

Communia (*Comuns*) civilis parochiarum repraesentationis administrationisque sunt "organa".

## Politico-administrativa ordinatio 
Andorra in septem parochias divisa est:
* Andorra Vetus (Catalanice: *Andorra la Vella*)
* Canillum (*Canillo*)
* Incampum (*Encamp*)
* Calidae-Ingordannum (*Escaldes-Engordany*)
* Massana (*La Massana*)
* Ordinum (*Ordino*)
* Sanctus Iulianus Ligeris (*Sant Julià de Lòria*)

Parochiae Ordini, Massanae Sanctique Iuliani Ligeris in *quarts* et Canilli in *veïnats'' divisae sunt.

* Boris I (rex Andorrae)
* Condominium (ius)

## Nexus externi 
!
Categoria:Civitates sui iuris
Categoria:Condita 1278
Categoria:Europa Occidentalis
Categoria:Monarchiae constitutionales
Melamprosops

**Melamprosops** (-opis, *f.*) (a Graeco μέλας 'ater' + πρόσωπο 'facies') (Havaiane recentiore: *poʻouli*&thinsp;; Anglice: *black-faced honeycreeper*) est exstinctum vel paene exstinctum genus avium familiae Drepanididarum, cuius unica species est *M. phaeosoma* (e Graeco φαιός 'fulvus' + σώμα 'corpus').

Melamprosopem discipuli Universitatis Havaianae anno 1973 in Haleakala comperierunt. Melamprosops cocleis, insectis, et araneis vescitur.
 
Melamprosopes fortasse duo nunc vivunt, nam porci, mures, et feles paene omnes devoraverunt.

Femina melamprosops anno 2002 capta, et in tractum maris mota est, sed ad nidum suum noctu revolavit. Mas melamprosops 9 Septembris 2004 captus, et ad Maui Bird Conservation Center in Olinda portatus est, sed malaria aviaria antequam fetare potuerit mortuus est .

## Notae 
## Nexus externi 
* BirdLife Species Factsheet
* Commentarium apud BBC
* *Honolulu Star-Bulletin* commentarius de *Melamprosope*

Categoria:Animalia Havaiana exstincta
Categoria:Aves exstinctae
Categoria:Drepanidinae
Categoria:Fauna Havaiorum
Categoria:Monotypica avium genera
Categoria:Taxa Casey
Categoria:Taxa Jacobi
Categoria:Taxa 1974
Fiat

thumb|FIAT D
thumb|upright|*FIAT Grande Punto* anno 2006
**FIAT,** vel **F**abbrica **I**taliana **A**utomobili **T**orino (Latine: *Italica Productio Autocinetum Augustae Taurinorum*), est longe maxima societas ad autocineta facienda in Italia. Ea habet officios et laboratorios maxime in Italia, exempli gratia in Augustae Taurinorum aut Cassini (Latium) aut Pomigliano Arci (apud Neapolim), sed etiam in maxima parte Europae, et in Asia et America.

Fiat producit parva autocineta, quas parvo pretio vendit: optime notae varietates sunt FIAT Sescenti, Panda, Punto, Stilo, Croma, Ulysses. Ea producit non solum autocineta ad personalem translationem, sed etiam vehiculos ad translationem rerum, inter quos FIAT Doblò, Scudo, Ducato. FIAT habet propterea aliae Italicae Productiones autocinetum et vehiculorum: Ferrari et Maserati ad automobiles luxuriosas faciendum, Lancia et Alfa Romeo ad meliores automobiles faciendum et Iveco ad vehicula commercialia.

Societas FIAT orta est anno 1899 opera Ioannis Agnellorum, ad quam familiam adhuc magna pars societatis FIAT pertinet.

Categoria:Autocineta
Categoria:Societates fabricationis autocinetorum
Categoria:Signa mercatoria
Categoria:Augusta Taurinorum
Categoria:Constituta 1899
Laocius

[thumb|Laocius in [Yinxi incidit.]]
[thumb|upright=0.8|[Confucius in Laocium incidit. Shih Kang, domus Yuan.]]
[thumb|upright=0.8|Laocius in *Myths and Legends of China* [E. T. C. Werner pictus.]]
**Laocius** (Sinice 老子, Pinyin *Lǎozǐ*) fuit philosophus poetaque Sinensis magni momenti. Qui notus est praecipue tamquam auctor libri *Tao Te Ching* et fundator Taoismi philosophia mixti, tamquam deus in Taoismo religioso inque fidibus Sinensibus traditionalibus. Et nobiles et vulgares homines adfirmabant eum proavum fuisse, praecipue tempore imperatorum Tang. Etsi id falso adfirmetur, monstratur tamen momentum Laocii in moribus Sinensibus inventum.

## Nomina 
Fertur Laocio nomen privatum esse *Li Er* (李耳, antiqua&nbsp;*Rə′&nbsp;Nə′*, hodierna *Lǐ Ěr*), nomen comitatis *Boyang* (trad.&nbsp;伯陽, simp.&nbsp;伯阳, antiqua&nbsp;**Pʕrak-lang*, hodierna *Bóyáng*). Post eius mortem, nomen commune fuit *Li Dan* (李聃, *Lǐ&nbsp;Dān*). *Laozi* ipsum nomen est honorificum, 老 (antiqua&nbsp;*rʕu′, 'vetus, honorabilis
, tamquam unus quoque ex Tribus Puris. Tempore domus Tang tributum est titulus "supremus secretus primariusque imperator" (太上玄元皇帝, *Táishāng Xuānyuán Huángdì*).

## Vita 
Medio saeculo vicesimo consensus inter scholasticos apparuit historiam Laocii dubiam esse, et *Tao Te Ching* summam esse adagiorum a multis hominibus conductorum. Alanus autem Watts ammonuit ut cautiores fuissent scholastici, dixitque morem apud scholasticos esse posse historias hominum spiritualium religiosorumque maiorum dubitare, sentiens haec haud satis sciri vel adhuc vel unquam ut pro certo res haberetur.

Antiquissima historiarum Laocii a primo saeculo a.C.n. procedit, apud *Registrum Magni Chronographi* a Sima Qian conductum.

Fabulae narrant et spectata face caelestis matrem Laocii eum concepisse, et eum in utero septuaginta annos mansisse, matreque in pruno innitente filium barba longa cana et auris longis natum esse.

## Opera 
Laocius more maiorum dicitur scripsisse *Tao Te Ching*, sed non pro certo habetur.

Laocius scripsit *Tao Te Ching* paradoxis, comparatione, iteratione, concinnitate, verbis similiter desinentibus, et numeris ut linguam cogitationemque cotidianam castigaret.

*Tao Te Ching* describit Tao (“viam” vel "ratio" ad verbum), quae matrix omnibus est. Iuxta *Tao Te Ching*, hominibus praecipuus ordo in Tao non dantur. Homines autem voluntatem habent et saepe agunt contra Tao. *Tao Te Ching* hortatur homines ut nativum statum restituant.

## Notae 
## Nexus externi 
* 老子 Lǎozĭ 道德經 Dàodéjīng Chinese+English+German

Categoria:Philosophi Sinarum
Categoria:Nati saeculo 6 aut 5 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 5 aut 4 a.C.n.
Pronomen

**Pronomen** est dictum in loco nominis adhibitum. 

Linguae Latinae sunt multa pronomina: 
* Pronomina personalia, sicut *ego, tu, nos, vos*
* Pronomina possessiva, sicut *meus, tuus, suus*
* Pronomina demonstrativa, sicut *is (ea, id), hic (haec, hoc), ille*
* Pronomina reflexiva, sicut *ipse
* Pronomina relativa, sicut *qui (quae, quod)*
* Pronomina interrogativa, sicut *quis (quid)*
* *Pronomina infinita*, sicut *aliquis, quisquam, quisque, quidam, quivis*

Omnia illa pronomina praeter personalis Latine adiectivorum vice quoque funguntur et nominibus adponi possunt. Multa *adiectiva personalia* quoque interdum  pronominum locum implere possunt, sicut *alius, alter, uter, omnis, ...''

Categoria:Ars grammatica
Adverbium

**Adverbium** in linguistica est pars orationis, quae adiecta verbo vel adiectivo vel etiam alteri adverbio significationem eius explanat atque implet.

Significatio adverbiorum aut in loco aut tempore aut numero aut ordine aut qualitate aut quantitate aut modo aut mensura aut certitudine est.

Adverbiis qualitatem vel quantitatem significantibus accidit comparatio. Cui gradus tres sunt positivus, comparativus, superlativus, ut *docte, doctius, doctissime.* Interdum comparativum vel superlativum dicunt ope adverbii auxiliaris positivo gradui iuncti, nempe *magis* pro *maxime,* velut *maxime convenienter.*

## Fontes 
Quae legis hic, maxime ex Donati *Arte minore* desumpta sunt.

## Nexus externus 
* :wikt:Categoria:Adverbia Latina.
* Donati ars minor.

Categoria:Ars grammatica
Participium

**Participium** est pars orationis, quae et verbi et nominis simul particeps est. '' 'A nomine enim vindicat sibi genera et casus, a verbo tempora et significationes, ab utrisque numerum et figuram.' *

## Descriptio 
Participium, quod simul actionem aut statum ostendit  qualitatemque, adiectivi naturam quodammodo complet actuosa verbi significatione.

In Lingua Latina tria participia sunt: Activi praesentis, passivi perfecti et activi futuri, exempli gratia participia verbi "amo , coniugationis 1": 

* am**ans**, am**antis**  Act. Praes.
* am**atus, -a, -um** Pass.Perf.
* am**aturus, -a, -um** Act.Fut.

Veteres etiam Gerundivum pro participio futuri passivi habebant.

## Declinatio participii 
### Participium praesens 
### Participium perfectum 
### Participium activum futurum 
### Gerundivum 
## Conjugatio participii activi futuri 
**Infinitivus:**

## Coniugatio gerundivi 
**Infinitivus:**

## Fontes 
## Bibliographia 
* Wheelock, Frederick M. et LaFleur, Richard A. (2011). *Wheelock's Latin'' (septimus ed.). HarperCollins. Novum Eboracum: ISBN 978-0-06-199722-8.

Categoria:Ars grammatica
Categoria:Syntaxis
Categoria:Lingua Latina
Interiectio

**Interiectio** est pars orationis "significans mentis affectum voce incondita," ut dicit Donatus. Quam Isidorus sic explicat: "interiectionem esse vocatam, quia sermonibus interiectam, id est interpositam. […] Quas voces quarumcumque linguarum proprias esse nec in aliam linguam facile transferri."

Exempla quaedam ab utroque scriptore data:
* *vah* vel *euax* dicitur ab exsultante,
* *ei* vel *attat* a timente,
* *papae* ab admirante,
* *hem* ab irascente,
* *heu* a dolente.

## Fontes 
*Alleluia
*Ecphonesis
*Monologus

## Nexus externi 
* Donatus de interiectione.

Categoria:Ars grammatica
Praepositio (grammatica Latina)

**Praepositio** est pars orationis, quae alteri verbo *praeponi* solet (unde nomen). Nihilominus perpaucae earum etiam post supplementum ponuntur. Creando inter duo verba vinculo praepositio unum verbum alteri facit quodammodo subiectum. Praepositionis enim est nomen vel localiter vel temporaliter vel causaliter vel concessive vel modaliter ad sententiam referre. Praepositiones non flectuntur.

## Praepositiones Latinae 
Pleraeque praepositiones Latinae ex adverbiis ortae sunt et eorum muneribus fungi possunt. In pervetusta lingua Latina praepositiones, quae in Latinitate classica accusativo iunguntur, ablativo casui iungebantur.

Quattuor sunt praepositionis genera:
# quae accusativum regunt ( “ tabernam”, “ nos”)
# quae ablativum regunt ( “ iudicio”, “ Germania”)
# quae utrumque casum regunt ( “ hunc locum ponere”, “ hoc loco esse”)
# quae genitivum regunt ( “ populi”, “huius rei ”, “labrorum ”)
Quae autem novissimae apud veteres aut neglegebantur aut non pro praepositiones habebantur.

Iuxta Donatum etiam praefixa inter praepositiones numerabantur, quae ab hodiernis grammaticis pro morphematibus habentur.

*Ars grammatica
*Index omnium praepositionum Latinarum
*Linguistica
*Praefixum
*Praepositio et postpositio

## Fontes 
* 
* Aelius Donatus, Ars minor, de praepositione

Categoria:Ars grammatica
Aer Lingus

**Aer Lingus** est societas aeronautica Hibernica nationalis, qui sedem habet Dublini in Irlandia. Aer Lingus 4,000 hominum conductorum habet, et trigenta naves aerias in Europa et Civitatibus Foederatis Americae adhibet. Societas a regimine Hibernico possidetur.

## Ortus 
Nomen *Aer Lingus Teoranta* ("Aeriam Classem" significans) 22 Maii, 1936 in tabulas regestum est, et societas aeria nave bipenni (generis *De Havilland 84 Dragon*) nomine *Iolar*, usa primum volatum fecit.

## Nexus Externi 
* Pagina prima Aer Lingi

Categoria:Societates aeronauticae
Categoria:Hibernia
Sciuridae

**Sciuridae** sunt familia rodentium magnitudinis parvae et mediae, quae in Europa, Asia, et America habitant, *Sciuros*, *Marmotas*, *Tamias*, *Cynomys*, aliaque genera comprehendentes. Fossilia Sciuridarum primum in Eocaeno reperiuntur; proximi eorum cognati qui exstant sunt *Aplodontia rufa* et *Gliridae*.

## Taxinomia 
Sciuridae quae exstant in quinque subfamilias divisae sunt, in quo sunt circiter 58 genera et 285 species. 

* Sciuridae basicae (*basal*) et *incertae sedis* (omnia sunt fossilia)
** *Hesperopetes*
** *Kherem*
** *Lagrivea*
** *Oligosciurus*
** *Plesiosciurus*
** *Prospermophilus*
** *Sciurion*
** *Similisciurus*
** *Sinotamias*
** *Vulcanisciurus*
* Subfamilia Cedromurinae (fossile)
* Subfamilia Ratufinae – Sciuridae gigantes orientales (1 genus, 4 species)
* Subfamilia Sciurillinae – Sciurida neotropica pygmaea (taxon monotypum)
* Subfamilia Sciurinae
** Tribus Sciurini – Sciuridae arboreae (5 genera, circa 38 species)
** Tribus Pteromyini – verae Sciuridae volantes (15 genera, circa 45 species)
* Subfamilia Callosciurinae – Sciuridae ornatae Asiaticae
** Tribus Callosciurini (13 genera, fere 60 species)
** Tribus Funambulini Sciurdiae palmarum (1 genus, 5 species)
* Subfamilia Xerinae – Sciuridae terrestres
** Tribus Xerini – Sciuridae spinoses (3 genera, 6 species)
** Tribus Protoxerini (6 genera, fere 50 species)
** Tribus Marmotini – Sciuridae terrestres: marmotae, tamiae, cynomyes, etc. (6 genera, circa 90 species)

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Familiae animalium
!
Categoria:Taxa Fischer von Waldheim
Categoria:Taxa 1817
Partes orationis

**Pars orationis** (Graece ) est terminus grammaticus ad sententiae structuram articulatim discribendam designatus. Constat enim *orationem* hic in aequo esse cum *sententia*, et *partes* hic esse *sententiae partes* sive *verba* sive *lexis*, quae igitur elementa quaedam sunt, ex quibus sententia quaeque construitur. 

Partes orationis insuper ad vocabularium in categorias sive classes lexicales distribuendum pertinent. Cum autem variis linguis eaedem non sint categoriae lexicales, respiciendum est quod quaeque lingua suam habet copiam (vel subcopiam) omnium classium lexicalium ab linguistis generalibus numeratarum. Constat autem inter nomen et verbum in omnibus linguis distingui oportere. 

## Antiquitas 
Secundum Isidorum,
partes orationis primus Aristoteles duas tradidit, nomen et verbum; deinde Donatus octo definivit. Sed omnes ad illa duo principalia revertuntur, id est, ad nomen et verbum, quae significant personam et actum. Reliquae adpendices sunt et ex his originem trahunt. Nam pronomen ex nomine nascitur, cuius officio fungitur, ut *orator → ille.* Adverbium de nomine nascitur, ut *doctus →  docte.* Participium de nomine et verbo, ut *lego →  legens.* Coniunctio vero et praepositio vel interiectio in conplexu istarum cadunt. Ideo et nonnulli quinque partes definierunt, quia istae superfluae sunt.

## Notae 

!
Barmke

thumb|Stela vici Barmke

 vel  est vicus Saxoniae Inferioris prope Helmstadium ac Brunsvicum situs, quo imprimis agricolae fabrique vivunt.
Collis vici appellatur Stuhius mons, regionis altior mons est ; deinde vico Barmke est propinqua via strata autocinetorum primi ordinis, quae A2 nominatur. Ea via valde favet mercatui incolarum, itaque vere probatur. Anno 1150 primo in actis descripta est, anno 1974 pars Helmstadii facta est.

Categoria:Helmstadium
Categoria:Condita saeculo 12
Satureja

:*Hic articulus spectat ad herbam *Saturejam.* In potum aphrodesiacum vide s.v. satyrion*

thumb|upright=0.6|left|*Satureja* siccata

***Satureja*** est genus aromaticarum plantarum florentium familiae *Lamiacearum.* Quae plantae in temperatis tepidisque hemisphaerii borealis regionibus crescunt.

## Descriptio 
Plantae plerumque sunt herbae humiles, quae in locis aridis, apricis, 15–50 cm altae crescere solent.

Folia sunt parva, ab 1 ad 3 cm longa. Flores circa stirpem volvuntur, candidi, rubicundi, violacei coloris.

## Usus 
Plantae huius generis, praesertim species *Satureja thymbra,* apud antiquos bene notae sunt. Haec species saepe in litteris commemoratur, necnon in praeceptis (e.g. Epaeneti de mymate), et in locis archaeologicis invenitur (e.g., in latrina Coloniensi).

Hodie multi his plantis utuntur condimento, praesertim in faba coquenda. Saepe etiam pro ornamento colitur. Adhibetur in minutali Acadiano nomine *fricot.*

## Notae 
## Bibliographia 
*

## Nexus externi 
Categoria:Herbae condimentariae
Categoria:Lamiaceae
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Taxa Tournefort
Categoria:Taxa Miller
Categoria:Genera plantarum
Myma

**Myma** (*-tis, n.*) fuit antiquum ferculum Graecum carnosum, sanguinem animalium continens. Athenaeus in suis Deipnosophistis (662d, seu XIV,82) praecepta culinaria ad cibum *myma* nominatum attribuit Artemidoro et Epaeneto, auctoribus librorum de re coquinaria quorumdam, aetate Hellenistica viventibus:

:

:

In translatione Latina:

:Ηuiusmodi igitur edulium *Myma* est, quod ego vobis, dilecti viri, adfero. De quo Artemidorus Aristophaneus in Glossis Coquinariis ait, parari ex carne et sanguine, multis simul adiectis condimentis.  

:Epaenetus vero in Arte Coquinaria haec scribit: «*Myma* vero e quolibet animantium genere, atque etiam ex avibus, ita conficiendum, ut teneras carnes minutatim concidas et viscera et intestinum, et sanguinem conteras, et condias aceto, asso caseo, silphio, cumino, thymo recente et arido, satureiâ, coriandro recente et arido, et gethyo, et cepa pura tosta, aut papaveris semine, et uva passa, aut melle, et acidi mali Punici granis. Erit autem tibi idem myma et obsonium.» 
 
Praecepti versio hodierna apud Marci Grant *Artem Culinariam Romanam* («Roman Cookery») redigitur.  

## Notae 
Categoria:Cibus
Cunila

**Cunila** *-ae f.* (Graece κονίλη) est nomen variis herbis proprium:

#**Cunila** sine adiectivo est genus Satureiae, nempe *Satureja hortensis*.
#**Cunila bubula** est origani genus, idem ac **heraclium**, *Origanum heracleoticum*.
#**Cunila gallinacea** est origani genus, ''*Origanum microphyllum*
#**Cunilago** verisimiliter est *Satureja montana*
Amaracum

**Ămārăcus** seu **amaracum**, seu **sampsuchus** (a voce Aegyptio *sm-sbk*, id est "Herba Suchi"), Latinitate mediaevale **maiorana**, binomine ***Origanum majorana***, est herba origano cognata, cum saporibus dulcibus pineo et citreo.

Amaracum foliorum aromaticum gratia collitur, sive viridium sive aridorum. Apud antiquos raro adhibitum est in re coquinaria, sed saepe in odoribus. Hodie nonnumquam in cibis impenditur, praesertim in herbarum mixturis, e.g. Herbae Provinciale et *Za`atar*.

Categoria:Lamiaceae
Categoria:Herbae condimentariae
Categoria:Genera plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Lingua Venetica

:*Si linguam Venetam hodiernam quaeris, vide *Lingua Veneta.

**Lingua Venetica** est exstincta lingua Europaea. In regione Veneto Italiae, homines ea a saeculo quinto a.C.n. ad saeculum primum loquebantur.

## Lingua
:Venetica: *ego*, in accusativo *mego* 
:Gothica: *ik*, in accusativo *mik*
:Theodisca (Germanica moderna): *ich*, in accusativo *mich*
:Latina: *ego*, in accusativo *me*

:Venetica: *sselboi sselboi*
:Theodisca superior antiqua: *selb selbo*
:Theodisca (Germanica moderna): *sich selber*
:Latina: *sibi ipsi*

## Inscriptiones 
Inscriptio Venetice, Clavum aeratum in Estem fundavit (Es 45):

:Venetica: *mego donasto śainatei reitiiai porai egetora aimoi ke louderobos*
:Latina: *me donavit sanatrici Reitiae bonae Egetora pro-Aemo que liberis*

Inscriptio Venetice, Situlam in Cadorem fundavit (Ca 4 Valle):

:Venetica: *eik goltanos doto louderai kanei*
:Latina: *hic Goltanus dedit Liberae Cani*

Venetica
Pisces Nilotici

**Pisces Nilotici** studium Graecis et Romanis movebant, tum quod sapidi essent, tum quod diversi piscibus aliis mundi antiqui.

## Pisces in litteris hieroglyphicis depicti 
Hi pisces littera hieroglyphica propria depinguntur:

## Pisces sine littera 
Hi pisces, lingua Aegyptia classica, non habent litteram propriam, sed signo petrocephali determinenti, quasi omnium piscium vicario, designantur:

## Bibliographia 
*

*Aegyptus

+
+
+
Territorium Capitale Australianum

thumb|Aedes senatus Territorii Capitalis Australiani
**Territorium Capitale Australianum** (Anglice: *Australian Capital Territory*) est Reipublicae Australianae caput et minimum territorium Australianum quod se gubernat. Territorium est insula terrena omnino in Nova Cambria Australi. Caput et urbs gravissima maximaque est Canberra. Cuius urbis forma a Walterus Burley Griffin, architecto Americano, delineata est.

## Clima 
Territorio capitali clima est oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger, tonitruis et fulguris (montium circumiacentium gratia) praecipue inter menses Octobrem et Aprilem relatis; temperatura aëris minima mense Iulio −0.1° atque mense Ianuario 13°, maxima inter 11° et 28°, sed minima extrema usque hodie nota −10° die 11 Iulii 1971, maxima extrema 42.8° in regione suburbana Acton die 11 Ianuarii 1939; pluviis mense Iunio ad 40 mm tantum, mense Novembri 64 mm, anno toto non minus quam 646 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 106 accidentibus; horis solis fulgentis mense Iunio 156, mense Ianuario 294, per annum totum 2&nbsp;814 repertis.

## Nexus externi
* Situs regiminis territorialis publicus

!
Categoria:Camberra
Canberra
Nova Cambria Australis

**Nova Cambria Australis** seu **Nova Vallia Meridionalis** (Anglice: *New South Wales*) est civitas Australiae, cuius caput est Sydneium (Anglice: *Sydney*). 

Sententiam habet Latinam "orta recens quam pura nites".

## Urbes et oppida 
*Sydneium
*Wagga Wagga
*Vollongongum

## Flumina 
*Flumen Murrayanum
*Murrumbidgee

## Nexus externi
## Notae 
*
Bellum Patrium

[thumb|upright=1|*[Napoleo Bonaparte apud Vorotunum.* Opus pictoris Russici Basilii Vereščagin, saeculo undevicensimo factum.]]

**Bellum Patrium anni 1812** (Russice Отечественная война 1812 года; Francogallice *Campagne de Russie,* i.e. 'Expeditio Russica') fuit bellum a Napoleone Bonaparte motum ad Imperium Russicum iterum in Systema Continentale cogendum. Haec incursio in Russiam est una ex expeditionibus militaribus plenissime in historia Europae investigatis, atque inter maxime mortifera opera militaria in historia orbis terrarum numeratur. Post minus quam sex menses, paene millio militum mortui sunt.

## Historia 
Mense Iunio anno 1812 copiae Napoleonis Imperium Russicum sine declaratione belli invaserunt et initio prospere bellabant. Exercitus Russicus, Michaele Barclay de Tolly et Petro Bagration ducibus, cedebat. Pugnae prope vicum Kljasticy (quae ab 30 Iulii ad 1 Augusti durabat) gratia, finitus est incessus copiarum hostiarum ad Petropolim. A die 16  ad diem 18 Augusti accidit pugna Smolenscensis. Die 20 Augusti impositus est novus imperator copiarum Russicarum: Michael Kutuzov. 7 Septembris (26 Augusti Calendarii Iuliani) accidit Proelium Vorotunense, belli illius gravissimum. Initio Septembris Russi concesserunt de Moscua, quae urbs paulo post occupata est a copiis Napoleonis. Sed mense Octobri anno 1812 Napoleo cum suo exercitu, cuius conditio facta fuerat mala, de Moscua concessit. Dein copiae Francicae cedebant et mense Decembri anno 1812 e Russia eiectae sunt.

* *Apertura 1812*
*Bella Napoleonica

## Notae 
## Bibliographia 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
*  And at Google Books here https://books.google.com/books?id=CpReAAAAcAAJ (accessed 7 Ianuarii 2022)..
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .

## Nexus externi 
Categoria:Bella Napoleonica
Categoria:Imperium Russicum
Maggia (flumen)

thumb|180px|Maggia iuxta  "Ponte Brolla"
**Maggia** est flumen in Helvetiae pago Ticino.

## Cursus fluvii 
Fons Maggiae iuxta Cristallinam montem surgit. Fluvius Vallem Sambucum, Vallem Lavizzaram atque Vallem Maggiam transit et in Lacum Verbanum defluit. Flumen circiter LVI chiliometra patet.

## Nexus externus
Categoria:Flumina Helvetiae
Categoria:Res geographicae Pagi Ticini