open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Audinac

thumb|Deversorium thermarum Audinac hodie visum
**Audinac**, interdum *Audinac-les-Bains*, est vicus communis Montjoie-en-Couserans. Fuit olim commune a se ipso. Ibi ab anno circiter 1830 ad 1950 thermae frequentabantur. 

thumb|Thermae Audinac saec. XIX exeunte
Aquae medicatae e duobus fontibus fluunt, videlicet *Source des Bains* ("fons balneorum") temperatura circiter 22° et *Source Louise* frigido. Aquis thermarum saeculo XIX medio analysatis, e fonte balneorum praebebantur magnesiae chloridi 0.008 gr, calcis carbonati 0.200 g, magnesiae carbonati 0.010 g, calcis sulphati 1.117 g, magnesiae sulphati 0.4496 g, ferri oxidi 0.003 g, manganesi oxidi 0.008 g, natri silicati 0.020 g, acidi carbonici 0.079 g, gasis azoti 96.50 g, gasis oxygeni 1.50 g, gasis acidi carbonici 2.0 g per litrum.

Deversorium thermarum (vide imaginem nostram), a Chambert praefecturae architecto designatum, his verbis Francogallicis anno 1851 describitur:
:''A droite, en entrant dans le bâtiment de l'hôtel par l'escalier de l'avenue, se trouvent un grand salon de réunion, une salle de musique et de billard; du côté gauche s'étend le salon de la table d'hôte ... Le corps de bâtisse à droite se compose de quatre étages, formées chacun d'une rangée de cinq fenêtres ... Du haut du balcon de la grand'salle on doimine le vallon d'Audinac, dont l'autre extrémité offre en perspective le nouvel établissement des bains, élégant et grandiose.*

thumb|"Gestatio fontium" (*Allée des sources*) inter hortos thermarum saec. XIX exeunte
Ipsae thermae annis 1830 vel 1840 aedificatae sunt. Inter deversorium et thermae patebant horti, a Fraïsse horticultore Tolosano stylo Anglico elaborati, lacusque e novo excavatus, insula medio posita.  

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Lacus thermarum Audinac saec. XIX exeunte
* H. Castillon, * Histoire d'Ax et de la vallée d'Andorre, avec des notices historiques sur les bains d'Ussat et d'Audinac*. Tolosae, 1851 Textus apud *Gallica*

## Nexus externi 
* "Audinac-les-Bains" apud *Les Communes''

Categoria:Thermae Franciae
Categoria:Loci habitati praefecturae Aurigerae
Categoria:Communia abrogata Franciae
Dies numeri incolarum mundi

thumb|Distributio numeri incolarum mundi anno 2016.
**Dies Numeri Incolarum Mundi** est dies quae inter gentes die 11 Iulii quotannis celebratur pro sensibilizatione de numero incolarum, quam Programma Promotorium Consociationis Nationum anno 1989 decrevit. Origo diei est eiusdem dies anno 1987, ubi numerus incolarum mundi 5 billiones hominum factus est. Anno 2019, mundi numerus incolarum circa 7.7 billiones hominum putabatur.

Consociationis Nationum programma contra superincolationem et contra sexismum et paupertatem ac pro salute maternitatis et iuribus humanis.

## Notae
## Nexus externi
*Pagina apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Anglice)
*Pagina apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Francogallice)
*Pagina apud situm interretialem Consociationis Nationum. (Hispanice)

Categoria:Demographia
Categoria:Geographia
Categoria:Oecologia
Categoria:Ritus Iulii
ʻĪd al-Fiṭr

[thumb|[Familia Tadzikica festum abruptionis celebrat.]]
**ʻĪd al-Fiṭr** (Arabice , API: [ʕiːd al fitˤr]), in sermonem Latinum versum fere **festum abruptionis,** est feria religiosa a Musulmanis per omnem orbem terrarum celebrata quae finem Ramadani significat, Islamici mensis sacri ieiunii.

Per mensem Ramadan, Musulmanis de solis ortu ad solis occasum cenare, potare et coire non licet. Festum abruptionis igitur est primus dies per quem Musulmani iterum die facultatem habent cenandi ac potandi, et id faciunt cum convivio magno.

Quia Calendarium Islamicum est lunare, Ramadanus, et igitur festum abruptionis, quoque anno solari (e.g. gregoriano) fere decem diebus prius est. Dies certus festi inter terras variare potest, cum initium mensis Islamici e luna nova pendat. E.g. anno 2019 aer. vulg. festum fuit die 4 Iunii in Arabia Saudita, sed die 5 Iunii in Pakistania.

## Notae 
## Nexus interni 
* Calendarium Islamicum

## Bibliographia
*Martin, Richard C., ed. 2016. *Encyclopedia of Islam and the Muslim world.* Ed. 2a. 2 voll. Farmington Hills Michiganiae: Macmillan Reference USA, pars Gale, Cengage Learning. ISBN 9780028662695 (ambo volumina), ISBN 9780028662701 (vol. 1), ISBN 9780028662718 (vol. 2).

## Nexus externus 
Categoria:Sollemnia
Masʿūd Barzānī

**Masʿūd Barzānī**, litteris Arabicis مەسعوود بارزانی ( in urbe Iraniae natus die 16 Augusti 1946) est politicus Carduchiae.

Eodem anno, quo ibi natus est, brevissimo temporis spatio sub tutela Sovietica res publica Mahabadensis Carduchorum floruit, cui pater Muṣṭafā al-Bārzānī (urbis  nativus) minister a munitione duxque exercituum merebat. Deinde sub illis bellis civilibus educatus est in Carduchia Iracensi e quibus autonomia huius regionis anno 1970 evenit. Patre anno 1979 mortuo, ipse dux factionis ab anno fere 1992 in rebus politicis egit. Inter praesides consilii regentis Iracensis sub tutela Americana anno 2004 meruit. Mox praeses Carduchiae Iracensis electus a die 14 Iunii 2005 usque in 1 Novembris 2017 functus est.

Filius eius Masrūr Bārzānī est et ipse politicus Carduchiae Iracensis.

## Bibliographia 
## Nexus externi 
* "Iraqi Kurdish leader Massoud Barzani to step down" (29 Octobris 2017) apud *BBC News*
* Michael Rubin, "Is Iraqi Kurdistan a Good Ally?" in *AEI Middle Eastern Outlook* (Ianuarii 2008)
* Fatima Taşkömür, "The path to resignation of Masoud Barzani" (2 Novembris 2017) apud *TRT World*

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1946
Categoria:Incolae Iraniae
Categoria:Politici Iracae
Categoria:Gubernatores provinciarum
Categoria:Incolae Carduchiae
Iulius Ciccone

thumb|Ciccone anno 2016.
**Iulius Ciccone** (natus *Giulio Ciccone* Teate 20 Decembris 1994) est professionalis birotarius Italicus, qui hodie pro manu Trek–Segafredo UCI WorldTeam cursu certat. Stationem decimam in Circuitu Italiae anno 2016 vicit. Tuniculas flavam et candidam in sexta Circuitus Franciae statione die 11 Iulii 2019 cepit.

## Notae
## Nexus externi
*De Iulio Ciccone apud *Cycling Archives.*
*De Iulio Ciccone apud *CQ ranking.*
*De Iulio Ciccone apud *ProCyclingStats.*

Categoria:Birotarii Italici
Categoria:Birotarii Circuitus Franciae
Categoria:Birotarii Circuitus Italiae
Categoria:Qui stationem in Circuitu Italiae vicerunt
Masrūr Bārzānī

**Masrūr Bārzānī**, litteris Arabicis مسرور بارزان (Choman in urbe natus die 2 Martii 1969) est politicus Carduchiae.

Filius Masʿūd Barzānī et nepos Muṣṭafā al-Bārzānī, qui ambo pro libertate Carduchorum in Irania et Iraca militaverant, Masrūr partim sub bellis civilibus in Iraca, partim in Irania, breve temporis spatium Londinii educatus est. Alumnus est universitatis Americanae Vasingtoniae in urbe. Ab anno 1998 in rebus politicis et militaribus agens, a patre mense Iulio 2012 praeses consilii securitatis huius regionis factus est. E quo officio exercitum Carduchorum bello in Syria contra civitatem Islamicam dirigit. Die 10 Iulii 2019 primus minister Carduchiae Iracensis inductus est.

## Bibliographia 
* Masrour Barzani, "For Iraqis, A Promise Is in Peril" in *Washington Post* (20 Decembris 2006)

## Nexus externi 
* "Leading the Fight Against the Islamic State: The Battle for Iraq (Dispatch 10)" (13 Martii 2015) apud *Vice News*
* "President Barzani Inaugurates the Security Council of the Kurdistan Region" (8 Iulii 2012) apud *Kurdistan Region Presidency*
* Wladimir van Wilgenburg, "Iraq’s Security is Kurdistan’s Security: An Interview with KRG Intelligence Chief Masrour Barzani" (7 Ianuarii 2010) apud *Jamestown Foundation*

Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Iracae
Categoria:Gubernatores provinciarum
Categoria:Incolae Carduchiae
Categoria:Nati 1969
Categoria:Alumni Universitatis Americanae (Vasingtonia)
Ioannes Vladimirus

**Ioannes Vladimirus** (Serbice ; natus circa annum 990, mortuus die 22 Maii 1016) fuit regnator Ducliae, potentissimi principatûs Serbici huius temporis, inter annos 1000 et 1016. Hoc tempore longum bellum inter Imperium Romanum Orientale (Byzantinum) et Primum imperium Bulgaricum gestum est. Vladimirus autem, regnator pius, iustus, pacificusque, nunc a Christianis Orthodoxis martyr sanctus agnoscitur; dies festus eius est 22 Maii.

Ioannes Vladimirus, quamquam societate cum Byzantio coniunctus, Ducliam servare non potuit a Samuele, tzare Bulgariae, qui hunc principatum circa annum 1010 vicit et Vladimirum cepit. In chronicis traditur Theodora Cosara, Samuelis filia, Ioannem Vladimirum amavisse et patrem obsecravisse ut ei nubere sibi liceat. Tzar matrimonium sivit et Ducliam reddidit Ioanni Vladimiro, qui cliens eius regnavit. Vladimirus non particeps fuit soceri bellorum, quae anno 1014 Samuelis clade morteque evenerunt. Anno 1016 Vladimirus victima insidiarum Ioannis Ladislai, ultimi regis Primi Imperii Bulgarici, factus est. Ante ecclesiam Prespae, capitis imperii, securi percussus, ibi sepultus est. Mox martyr agnitus est. Vidua eius Cosara eum in ecclesia *Prečista Krajinska* prope aulam eius in Duclia austro-orientali denuo humavit. Ab anno 1381 reliquiae eius in Ecclesia Sancti Ioannis Vladimiri prope Elbasan et ab anno 1995 in cathedrali Tiranae in Albania conservatae sunt. Haec reliquiae sacrae habentur et multos fideles attrahuntur, praesertim in die festo eius, cum reliquiae rursus ad ecclesiam prope Elbasan celebrationis causa feruntur.

Crux quoque, quam Vladimirus tenebat cum securi percussus sit, reliquiae sacrae ducitur. A familia Andrović vici Velji Mikulići Montis Nigri curatur et fidelibus tantum in festo Pentecostes monstratur, cum in pompa ad summum montem Rumijam geritur. Ioannes Vladimirus primus sanctus Serbicus, atque patronus oppidi Antibarii Montis Nigri habetur. Prima vita eius, hodie deperdita, fortasse inter annos 1075 et 1089 scripta est; versio abbreviata, Latine scripta, in *Gestis regum Sclavorum* conservatur. Vitae Graeca et Slavica primum annis 1690 et 1802 editae sunt. In iconibus plerumque rex cum corona et vestibus regiis, cum cruce in manu dextra, capite suo in manu sinistro pingitur. Etenim traditur suum caput abscisum ad locum sepulturae tulisse.

## Notae 
## Bibliographia 
**Fontes imprimati**

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Incolae Serbiae
Dylan Teuns

[thumb|Dylan Teuns ante cursum [Lovanium|Lovanii Belgii anno 2015 habitum.]]
**Dylan Teuns** (natus 1 Martii 1992) est professionalis birotarius Belgicus via certationis peritus, qui hodie pro manu Bahrain–Merida UCI WorldTeam cursu certat.

## Vita
Teuns, Diest in vico in Brabantia Flandrica natus, hodie Halen in oppido Limburgi habitat. Primum munus stagiarii pro manu BMC anno 2014 sustinuit, antequam in principalem manum temporis 2015 ascriptus est. Anno 2016 in Circuitu Hispaniae, annoque 2017 in Circuitu Italiae certavit. Post quattuor annos pro BMC certans, se cum manu Bahrain–Merida tempore 2019 consociavit, ubi die 11 Iulii stationem sextam, cursum montanum apud La Planche des Belles Filles confectum, vicit.

## Notae
## Nexus externi
*De Dylan Teuns apud *ProCyclingStats.*

Categoria:Birotarii Belgicae
Categoria:Birotarii Circuitus Franciae
Categoria:Birotarii Circuitus Hispaniae
Categoria:Birotarii Circuitus Italiae
Categoria:Incolae Flandriae
Categoria:Qui stationem in Circuitu Franciae vicerunt
Rectio Belgica Londinii

[thumb|[Hubertus Pierlot, primus minister Belgicus  per secundum bellum mundanum (1943)]]
**Rectio Belgica Londinii** fuit rectio Regni Belgicae per secundum bellum mundanum, quae sedem Londinii habebat.

Belgica a Germania nazistica occupata, ministri Belgici convenientes Pictavii in Francia die 28 Maii 1940 declaraverunt regem incapacem esse regendi, quia in Belgica occupata remanebat. Ipso facto, consilium ministrorum potestatem ducis civitatis sibi arrogavit. Rectio etiam Burdigalae et Viciaci versata est. Die 28 Augusti octo ministri qui in Francia remanere desiderabant recesserunt. Hubertus Pierlot primus minister et Paulus Henricus Spaak minister rerum externarum Londinium fugerunt, ubi iam ministri  et  versati sunt. Ita rectionem quattuor ministrorum formabant. Anno 1942 quintus minister Londinium advenit, annoque sequenti alii duo ministri nominati sunt, itaque postremo rectio septem ministros numerabat. 

Ministri factionum Catholicae, liberalis ac socialisticae pars rectionis erant. Rectio potestatem in Belgica non habebat, sed Congum Belgicum administrabat, et cum aliis civitatibus negotiabatur.

Ministri die 8 Septembris 1944 Bruxellas reverti sunt.

## Bibliographia 
* Christianus Laporte, *Ici Londres, capitale de la Belgique libre*, in  (31 Maii 2008).
* Ioannes Stengers, ''Sur l'histoire du gouvernement belge de Londres* in , anno 2000, pag. 1009–1022.
* Eliezer Yapou, *Governments in Exile, 1939–1945: Belgium: Disintegration and Resurrection'', Hierosolymae, anno 2006.
* Christianus Behrendt et Martinus Vrancken, "L'article 93 de la Constitution belge et l'impossibilité de régner du roi : une disposition dépassée par son histoire", in ''L'Europe au présent ! Liber amicorum Melchior Wathelet'', Bruxellis, anno 2018.

Categoria:Res politicae Belgicae
Guelphus VI

**Guelphus VI** (1115 – Memmingen die 15 Decembris 1191) fuit marchio Tusciae et dux Spoletii. Tertius erat filius Henrici IX Nigri, ducis Bavariae, praeclarae stirpis Guelphorum et avunculus imperatoris Friderici I.

Anno 1142 Guelphus accurrit auxilio fratri suo Henrico Superbo, qui ribellavit contra Conradum III imperatorem, qui ducatum Bavariae confiscaverat; sed victi sunt proelio Flochbergi. Pax redintegrata est post mortem Conradi III ac electionem Friderici I regis Germaniae. Fridericus I Henrico Leoni ducatum Bavariae dedit, Guelpho VI ducatum Spoletii ac marchionatum Tusciae.

Guelphus VI sine heredibus decessit, quia eius filius Guelphus VII apud Sena anno 1167 decesserat ob morbum palustrem.

## Bibliographia 
* Matthias Becher, Florian Hartmann, Alheydis Plassmann, edd., *Quellen zur Geschichte der Welfen und die Chronik Burchards von Ursberg*. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 1997. ISBN 978-3-534-07564-5

Categoria:Nobiles Germaniae
Categoria:Incolae Italiae
Categoria:Participes secundae expeditionis sacrae
Subrahmanyam Jaishankar

**Subrahmanyam Jaishankar** (Novi Dellii natus die 15 Ianuarii 1955) est legatus et politicus Indiae.

[thumb|upright=1.25|[Michael Pompeo secretarius civicus Civitatum Foederatarum et Subrahmanyam Jaishankar minister rerum  externarum Indiae Novi Dellii die 26 Iunii 2019 colloquentes]]
E familia Tamulensi ortus, scriptoris de rebus politicis Krishnaswamy Subrahmanyam filius est atque rerum gestarum scriptoris Sanjay Subrahmanyam frater natu maior. Subrahmanyam Jaishankar Dellii educatus est ubi collegium Sancti Stephani universitatis Delliensis frequentavit. Gradum doctoris apud universitatem Jawaharlal Nehru ascendit, dissertatione de diplomatia nucleari approbata.

Apud ministerium rerum externarum Indiae ab anno 1977 usque ad 2018 operam dedit. A principio Moscuam, ab anno 1985 Vasingtoniae, mox Columbum in Srilanca, deinde Tokium missus est. Legatus principalis Indiae iuxta regimina Cechicum ab 2001 usque in 2004, Singapuranum ab 2007, Sinense ab 2009, Civitatum Foederatarum ab 2013 excubuit. Denuo, ministerii sui princeps, secretarius rerum externarum a die 28 Ianuarii 2015 tres annos meruit.

Minister a rebus externis Indiae die 30 Maii 2019 factus est, primo ministro Narendra Modi.

## Bibliographia 
* "S Jaishankar one of the world's best diplomats say US experts" in *India Today* (8 Iunii 2019) 
* Shishir Gupta , "S Jaishankar, India's ambassador to US, is the new foreign secretary" in *Hindustan Times* (29 Ianuarii 2015)
* Seema Sirohi, "Exclusive: S Jaishankar to be India’s next envoy to Washington" (9 Augusti 2013) apud *FirstPost*
* Seema Sirohi, "Testing times ahead for India's new foreign minister S Jaishankar" in *Economic Times* (12 Iunii 2019)

## Nexus externi 
* Elizabeth Roche, "S Jaishankar: Modi's 'crisis manager' sworn-in as union minister" (30 Maii 2019) apud *LiveMint*

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1955
Categoria:Politici Indiae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Legati Indiae
Categoria:Alumni Collegii Sancti Stephani Delliensis
Categoria:Alumni Universitatis Jawaharlal Nehru
Bibliotheca Nationalis Germanica

thumb|Insigne.
[thumb|Sedes [Lipsiae.]]
[thumb|Sedes [Francofurtum ad Moenum|Francofurti.]]
**Bibliotheca Nationalis Germanica** (Theodisce *Deutsche Nationalbibliothek*, sigla: **DNB**) Lipsiae et Francofurti ad Moenum sita est Germaniae bibliotheca publica et nationalis centralis.

Bibliotheca anno 1912 Lipsiae condita est cum nomine *Die Deutsche Bücherei* (*Bibliotheca Germanica*). Post annum 1945 Lipsiae remanet, sed modo zonae Sovieticae Germaniae fungebatur. Zonis occidentalibus *Die Deutsche Bibliothek* (quod etiam significat *Bibliotheca Germanica*) anno 1946 Francofurti condita est. Anno 1990 ambae bibliothecae coniunctae sunt cum nomine *Die Deutsche Bibliothek*; anno 2006 nomen *Deutsche Nationalbibliothek* (*Bibliotheca Nationalis Germanica*) accepit.
 
## Nexus internus 
* Bibliotheca publica Bavarica

## Nexus externi 
* Situs publicus

Germania
Consociatio litterarum Arnstadiensis

**Consociatio litterarum Arnstadiensis** (Theodisce: *Litterarische Vereinigung Arnstadt*) circulus quidam fuit hominum in rebus culturalibus intentorum qui annis inter 1894 et 1936 Arnstadii in Germania litteris excolendis exstabat. 
## Historia 
Viris, qui litteras Arnstadii colere voluerunt, persuasum erat ut generatim ab omnibus opera magis aestimanda et legenda essent. Inde die 26 Ianuarii 1894 Arthurus Rehbein auctor una cum sodalibus sex unionem litterarum regionalem condidit. Munera praecipue fuerunt praelectionum publicarum series et cooperationes ineundae cum consociationibus similibus velut *Gabelbach* (Ilmenavia), *Waldhaus* (Graeciae Variscorum, *Hainbund* (Sitaviae), *Verein der Literaturfreunde* (Erfordiae). 

## Actiones 
Ex omnibus rebus actis eminebat procul dubio festum in anniversario CD Ioannis Sachs in *Diaeta balneationum* (in via Alexis) factum, in quo et Rehbein orationem festivam habuit et comoedia praetitulata *Hans Sachs* (Gustavo Burchard exarante) data est. Cui operi spectatores benigne atque grate  plaudebant. Eodem anno die 26 Novembris in conclavibus *Concordiae* in via Carolinae exhibitio imaginum CC ostenta est. Die 2 Februarii 1895 anniversarium fundationis primum in Domo artificum *Schönbrunn* fuit. Die 2 Aprilis 1896 autem conventum est in honorem cancellarii Othonis de Bismarck et die 8 Septembris 1896 ballatio iucunda in conclavibus *Concordiae* habebatur. 
## Abolitio
Postquam scriptor Rehbeim Berolinum abiit labor circuli sistere coepit. Die 27 Maii 1936 denique dissoluta est consociatio omnis et tradita sunt libri, imagines, supellectiles *Associationi museali Arnstadii.

## Bibliographia 
* Josef Czerny: "Arthur Rehbein und die Litterarische Vereinigung Arnstadt", apud: *Aus der Vergangenheit von Arnstadt und Umgebung/AVAU* 5/1995, p. 73-76
* Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (ed.): *Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt'' (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, editio prima, Arnstadii 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 341
Ascalon (urbs antiqua)

**Ascalon** fuit urbs antiqua, iam aetate aënea habitata. Inter quinque metropoles Philistaeorum relata, sub imperio Romano et usque in aevo medio florens, urbs anno 1270 a Mamlucis deleta est. Urbs recentior, *Al-Majdal* olim appellata, a situ archaeologico Ascalonis 2.6 chiliometris distans, anno 1953 nomen antiquum accepit.  

## Notae 
## Bibliographia 
* Michal Feldman et al., "Ancient DNA sheds light on the genetic origins of early Iron Age Philistines" in *Science Advances* vol. 5 no. 7 (3 Iulii 2019)

## Nexus externi 
* Historia Ascalonis apud de:wiki

Categoria:Urbes antiquae
Categoria:Loci archaeologici Israelis
Categoria:Philistaei
Categoria:Urbes Imperii Romani
Dylan Groenewegen

[thumb|upright=0.8|Groenewegen in [Circuitus Britanniae|Circuitu Britanniae anno 2016.]]
**Dylan Groenewegen** (natus Amstelodami 21 Iunii 1993) est Nederlandicus birotarius professionalis properationis peritus, qui cursu viario olim pro Team Jumbo–Visma sed nunc pro Team BikeExchange–Jayco certat, ambabus manibus ab UCI WorldTeam fautis. In Circuitu Franciae 2017 ultimam stationem, apud Campos Elysios Lutetiae, proximo anno stationes septimam et octavam, annoque 2019 stationem septimam vicit; praeterea, eius manus certamen temporis manuum in statione secunda eiusdem circuitus grandis vicit.

## Notae
## Bibliographia
*Benson, Daniel. 2021. "Dylan Groenewegen set for Team BikeExchange: Dutch sprinter granted permission to leave and join Australian team for 2022." *Ccling News,* 11 Decembris 2021. Cyclingnews.com.

## Nexus externi
*Situs interretialis Dylan Groenewegen proprius.
*De Dylan Groenewegen apud *Cycling Archives.*
*De Dylan Groenewegen apud *ProCyclingStats.*

Categoria:Birotarii Nederlandiae
Categoria:Birotarii Circuitus Franciae
Categoria:Incolae Nederlandiae
Categoria:Qui stationem in Circuitu Franciae vicerunt
Ioannes Sachs

[thumb|Ioannes Sachs, [faber et poeta, quem delineavit anno 1545 Michael Ostendorfer.]]
**Ioannes Sachs** (natus Norimbergae die 5 Novembris 1494; ibidem mortuus die 19 Ianuarii 1576) fuit poeta maxime in Germania saeculo sexto decimo fecundus.

## De vita
Filius vestifici scholam Latinam frequentabat, videns se vitam studiis continuatis dedicare nolle. Attamen in amore et ardore erga litteras classicas et humanistarum notiones numquam cessavit. Semper multa et varia legit, quae ei inspirationem in litteris propriis attulerant. Post tirocinium migrationem per quinque annos trans Europam fecit, ut variis in locis—Iuvavi, Francofurti, Ratisbonae, Bataviae, Ovilavae, Herbipoli, Coloniae Agrippinae, Aquisgrani—artes suas meliores redderet. Anno autem 1516, Norimbergam reversus, tabernae magister creatus, uxorem in matrimonium duxit; ibi usque annum 1567 exaravit 208 comoedias tragoediasve, insuper 1700 fabellas educatorias necnon 4200 cantilenas magistrorum, quae dicuntur.

Poemata eius spiritalia haud valde inter se differunt et in oblivionem ceciderunt, sed eius fabellae et seriae et iucundae sunt valde vivae atque sale abundant, ut multorum aliorum poemata facile superent. In dramatibus eius (*Tristan,* *Magelone,* *Der gehörnte Sigfried,* *Lucretia,* *Alexander Magnus*) ludi carnelevarii maxime delectant; in historiunculis notissimae sunt *Schlaraffenland* et *Peter mit der Geis.*

## Gravitudo
Ex tempore Martini Opitz, opera Ioannis Sachs sutoris despici solebant, usque ad laudes a Goethio sparsas. Iste homo enim anno 1776 versus praetitulatos *Hans Sachsens poetische Sendung* fecit, quibus eius vivacitatem et veritatem poeticam extulit.   

Eum inde ab initio Reformationis praeconem doctrinae Lutheranae fuisse constat. Ricardus Wagner musicus imaginem opificis cantantis dramate melico *Die Meistersinger von Nürnberg* immortalem reddidit.

## Bibliographia 
* Eckard Bernstein: *Hans Sachs mit Selbstzeugnissen und Bilddokumenten.* Reinbek apud Hammoniam 1993, ISBN 3-499-50428-6.
* Gabi Posniak (ed.): *Hans Sachs, der Schuhmacher: 1494–1576.* Sonderausstellung 18. September–31. Dezember 1994, Deutsches Ledermuseum, Deutsches Schuhmuseum, Offenbachi ad Moenum 1994 (catalogus exhibitionis).
* Wilhelm Richard Berger: *Hans Sachs: Schuhmacher und Poet.* Francofurti ad Moenum  1994.
* Eli Sobel: "Luther and Hans Sachs." Apud: Gerhard Dünnhaupt (ed.): *The Martin Luther Quincentennial.* Detroiti 1985, p.129–141.
* Geschichte Für Alle e.V. (ed.): *Hans Sachs und Nürnberg. Ein Stadtrundgang zum 500. Geburtstag 1994.* Norimbergae 1994.

*Pura (Sancta)

## Nexus externi
*Opera interretialiter legibilia cum biographia

Categoria:Cantores
Categoria:Norimberga
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Sutores
Gualterius van Aert

[thumb|upright=0.8|Van Aert apud certamen [Omloop Het Nieuwsblad U23 anno 2015.]]
**Gualterius van Aert** (natus *Wout van Aert* Herentals in oppido Antverpiae provinciae die 15 Septembris 1994) est professionalis birotarius Belgicus, qui hodie pro Team Jumbo–Visma manu UCI WorldTeam cursibus viario et cyclo-cross certat. In statione secunda Circuitus Franciae die 7 Iulii 2019 tuniculam candidam cepit, quam in statione sexta die 11 Iulii Iulio Ciccone concessit.

## Notae
## Nexus externi
*De Gualterio Van Aert apud *Cycling Archives.*
*De Gualterio Van Aert apud *ProCyclingStats.*

Categoria:Birotarii Belgicae
Categoria:Birotarii Circuitus Franciae
Carolus (procurator Belgicae)

**Carolus Theodorus Henricus Antonius Meinradus** (natus Bruxellis die 10 Octobris 1903 – obiit Ostenda die 1 Iunii 1983) fuit a die 21 Septembris 1944 usque ad diem 20 Iulii 1950 procurator Belgicae, id est dux civitatis in absentia fratris sui, regis Leopoldi III. 

## Nexus externi 
* Vita apud situm regium

Categoria:Nati 1903
Categoria:Mortui 1983
Categoria:Reges Belgicae
Homo Denisovensis

[thumb|[Spelunca Denisova Siberiae]]
**Homo Denisovensis** (nomen nondum rite constitutum) est populus generis *Hominis*, specie nondum statuta, ex ossibus in spelunca Denisova Siberiae definitus. Recentius vestigia eiusdem progeniei tam e dente in spelunca Baishiya Thibeti quam in DNA populorum recentium Asiae et Oceaniae recognita sunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* Shara E. Bailey, Jean-Jacques Hublin, Susan C. Antón, "Rare dental trait provides morphological evidence of archaic introgression in Asian fossil record" in *PNAS* (8 Iulii 2019)
* Fahu Chen, "A late Middle Pleistocene Denisovan mandible from the Tibetan Plateau" in *Nature* vol. 569 (2019) pp. 409–412
* Ann Gibbons, "First fossil jaw of Denisovans finally puts a face on elusive human relatives" in *Science* (1 Maii 2019)
* David Gokhman et al., "[Reconstructing Denisovan Anatomy Using DNA Methylation Maps](https://www.cell.com/cell/fulltext/S0092-8674(19)30954-7)" in *Cell* vol. 179 (19 Septembris 2019) pp. 180-192.E10
* Konstantin V Gunbin, Dmitry A Afonnikov, Nikolay A Kolchanov, Anatoly P Derevianko, Eugeny I Rogaev, "The evolution of Homo sapiens denisova and Homo sapiens neanderthalensis miRNA targeting genes in the prenatal and postnatal brain" in *BMC Genomics* 16 suppl. 13 (2015) p. S4
* Susanna Sawyer et al., "Nuclear and mitochondrial DNA sequences from two Denisovan individuals" in *PNAS* 112 no. 51 (16 Novembris 2015) pp. 15696–15700
* Alisa Zubova, T. A. Chikisheva, M. V. Shunkov, "The Morphology of Permanent Molars from the Paleolithic Layers of Denisova Cave" in *Archaeology Ethnology and Anthropology of Eurasia* 45 (2017) pp. 121-134

## Nexus externi 
* Jean-Jacques Hublin, "How We Found an Elusive Hominin in China"

Categoria:Gentes Asiae antiquae
Categoria:Homo
Coenzymum Q10

**Coenzymum Q10**, sive **ubiquinonum** et **ubidecarenonum**, abbreviatura **Q10**, est cofactor. Praefixum "ubi-" praesentia ubicumque animalium bacteriorumque causa electum est.

Ubiquinonum est 1, 4-benzoubiquinonum; et **Q** ad grex quinoni spectat, "10" autem ad caudae.longitudinem unitatibus decem isoprenorum. Substantia in aqua non solvet.

In organismis spirantibus cofactor haec imprimis in mitochondriis reperiuntur, quo munus maximum catenae electronum transferentis habet.

In aetate procredenti generatio Q10 minuta est. Contextus fatigationis et fibromyalgiae putatur.

## Natura chemica 

Fasciculus:P-Benzochinon.svg|*para*-quinonum
Fasciculus:Isoprene Structural Formulae V.2.svg|isoprenum

## Notae 
* Morbus cardiovascularis
* Phosphorylatio oxidativa

Categoria:Cofactores (biochemia)
Rectio temporaria Belgica

[thumb|*[Res Novae Belgicae|Rerum Novarum Belgicarum episodia anni 1830,* pictura ab Aegidio Carolo Gustavo Wappers anno 1834 picta, nunc in Museo Artis Antiquae Bruxellis]]
**Rectio temporaria Belgica** (Francogallice *Gouvernement provisoire*, Batave olim *Tijdelijke Regering*, recens *Voorlopig Bewind*) fuit rectio die 26 Septembris 1830 e Rebus Novis Belgicis orta. Rectio temporaria post comitia Congressus Nationalis ab illo die 12 Novembris 1830 confirmata est potestate exsecutiva (dum congressus potestatem legiferam accepit).

Procurator regni Erasmus Ludovicus Surlet de Chokier die 24 Februarii 1831 electus, rectio temporaria die sequenti recessit.

Categoria:Historia Belgicae
Categoria:Res politicae Belgicae
Michael Schär

[thumb|upright=0.8|Michael Schär apud [Criterium du Dauphiné anno 2012.]]
**Michael Schär** (natus Geuensee in Lucerna pago die 29 Septembris 1986) est professionalis birotarius Helveticus, qui hodie pro CCC Pro Team UCI WorldTeam cursu viario certat. Certavit in Olympiis aestivis 2012. Stationem novam Circuitus Franciae 2015 (certamen temporis manuum) vicit. Stationem tertiam Circuitus Franciae 2018 (certamen temporis manuum) vicit, et praemium pugnacitatis in statione tredecima accepit. Idem praemium in statione quarta Circuitus Franciae die 9 Iulii 2019 accepit.

Rolandus Schär pater etiam fuit birotarius Olympicus.

## Notae
## Nexus externi
*De Michaele Schär apud situm interretialem BMC Racing Team.
*De Michaele Schär apud *ProCyclingStats.*

Categoria:Birotarii Circuitus Franciae
Categoria:Birotarii Circuitus Hispaniae
Categoria:Birotarii Circuitus Italiae
Categoria:Birotarii Helvetici
Categoria:Qui praemium pugnacitatis in Circuitu Franciae acceperunt
Isoprenum

**Isoprenum**, vel **2-methylo-1,3-butadienum**, est compositum organicum formulae CH2=C(CH3)−CH=CH2. Synthesis plantarum et animalium magni momenti habent synthesium cholesteroli et carotenoida. Polymera isoprenis partes integralis cummium naturalium constituunt. Anno 1860 chemicus Britannicus Carolus Greville Hanson Williams destillatione sicca (pyrolysi) isoprenum generavit et formulam eius summarum, , evulgavit.

## Notae 
Categoria:Composita chemica
Spelunca Denisova

**Spelunca Denisova**, Russice Денисова пещера, est caverna locusque archaeologicus vel palaeontologicus montium Altaicorum in Siberia (in meridie territorii Altaici Russiae). Ibi reperta sunt ossa pauca progeniei generis *Hominis* quae inter *H. neanderthalensem* et *H. sapientem* ponitur: propter repertum Homo Denisovensis appellatur.

## Bibliographia 
thumb|Spelunca Denisova
* Susanna Sawyer et al., "Nuclear and mitochondrial DNA sequences from two Denisovan individuals" in *PNAS* 112 no. 51 (16 Novembris 2015) pp. 15696–15700
* Alisa Zubova, T. A. Chikisheva, M. V. Shunkov, "The Morphology of Permanent Molars from the Paleolithic Layers of Denisova Cave" in *Archaeology Ethnology and Anthropology of Eurasia* 45 (2017) pp. 121-134

## Nexus externi 
* "Денисова пещера" apud *AltaiTravel*
* "Denisova Cave" apud *WonderMondo*

Categoria:Cavernae
Categoria:Loci archaeologici Russiae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Altai
Categoria:Territorium Altaicum
Tryphiodorus

**Tryphiodorus** (Graece Τρυφιόδωρος), interdum **Triphiodorus**, poeta epicus Graecus saeculi quarti, Panopoli in Aegypto natus. Carmen eius unicum *Ilii excidium* (Ἰλίου ἅλωσις) versibus 691 exstat. In initio carminis Helenus praedicat, quibus conditionibus Troia capi possit, in fine Graeci litus Troianum relinquunt. 

*Suda* alia Tryphiodori carmina enumerat: *Marathoniaca* (Μαραθωνιακά), *De Hippodamia* (Τὰ κατὰ Ἱπποδάμειαν), *Odysseam* λειπογράμματον et *Paraphrasim* quandam *comparationum* vel *allegoriarum Homeri* (Παράφρασις τῶν Ὁμήρου παραβόλων). 

## Notae
## Editiones
* Tryphiodori Ilii excidium cum metrica Nicodemi Frischlini versione..., 1741.
* Tryphiodori et Colluthi carmina. Hrsg. von Wilhelm Weinberger. Teubner,Lipsiae 1896.
* Oppian, Colluthus, Tryphiodorus. Übersetzung von Alexander W. Mair. Loeb classical library Bd. 219. Heinemann, London 1928.
* U. Dubielzig (1996), Triphiodor, Die Einnahme Ilions, Tubingae 
* B. Gerlaud (1982), Triphiodore, La Prise d’Ilion, Lutetiae 
* E. Livrea (1982), Triphiodorus, Ilii excidium, Lipsiae
* L. Miguélez-Cavero (2013), Triphiodorus, The Sack of Troy: A General Introduction and a Commentary, Berolini

## Nexus externi 
* *Ilii excidium* cum versione Latina M. Neandri, 1622.
**Ilii excidium* cum versione Anglica A.W. Mair

Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Epici
Categoria:Scriptores Graeciae
Categoria:Viri
Adalbertus Ranconis de Ericinio

**Adalbertus Ranconis de Ericinio** (Bohemice *Vojtěch Raňkův z Ježova*; natus in Bohemia circa annum 1320 – obiit Pragae die 15 Augusti 1388) fuit doctor theologiae et magister artium liberalium, rector universitatis Parisiensis, canonicus et scholasticus ecclesiae Pragensis.

## Notae 
## Bibliographia 
* Jaroslav Kadlec, *Mistr Vojtěch Raňkův z Ježova*, Praha 1969. 
* Jaroslav Kadlec, *Leben und Schriften des Prager Magisters Adalbert Rankonis de Ericinio: Aus dem Nachlass von Rudolf Holinka und Jan Vilikovský*, Münster 1971.

Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1388
Categoria:Theologi
Categoria:Canonici ecclesiae Pragensis
Categoria:Eruditi Cechiae
Categoria:Professores Universitatis Parisiensis
Stephanus Rossetto

[thumb|upright=0.8|Rossetto in [Circuitus Idani|Circuitu Idani 2015.]]
**Stephanus Rossetto** (natus Meloduni die 6 Aprilis 1987) est professionalis birotarius Francicus, qui pro Cofidis manu UCI Professional Continental cursu viario certat. In Circuitu Franciae 2019 certavit, ubi praemium pugnacitatis in statione prima die 6 Iulii 2019 accepit. 

## Notae
## Nexus
*De Stephano Rossetto apud *Procyclingstats.*

Categoria:Birotarii Francici
Categoria:Birotarii Circuitus Franciae
Categoria:Birotarii Circuitus Hispaniae
Categoria:Qui praemium pugnacitatis in Circuitu Franciae acceperunt
Thomas Skujiņš

thumb|upright=0.8|Thomas Skujiņš anno 2015.
**Thomas Skujiņš** (natus *Toms Skujiņš* Siguldae Lettoniae die 15 Iunii 1991) est professionalis birotarius Lettonicus, qui hodie pro Trek–Segafredo UCI WorldTeam cursu viario certat.

Annis 2013 et 2015, Skujiņš praemium birotarii anni Foederationis Birotationis Lettonicae accepit. Anno 2016 in Circuitu Californiae stationem quintam vicit, Olympiisque aestivis interfuit. Anno 2017 in Circuitu Hispaniae certavit. Anno 2018 tuniculam maculatam post stationem quintam in Circuitu Franciae cepit, et praemium pugnacitatis post stationem quintam accepit. Die 10 Iulii 2019 idem praemium post eandem stationem in eodem circuitu accepit.

## Notae
## Nexus externi
*De Thoma Skujiņš apud * ProCyclingStats.*

Categoria:Birotarii Lettoniae
Categoria:Birotarii Circuitus Californiae
Categoria:Birotarii Circuitus Franciae
Categoria:Birotarii Circuitus Hispaniae
Categoria:Qui praemium pugnacitatis in Circuitu Franciae acceperunt
Cremsirium

**Cremsirium** (Bohemice *Kroměříž*, Germanice *Kremsier*) est urbs Moraviae, ad flumen Marus in orientali parte Cechiae sita. Cremsirium erat civitas residentialis episcoporum Olomucensium, qui ibidem arcem et hortum aedificaverunt.

## Nexus externi
Categoria:Urbes Cechiae
Christophorus (sanctus)

[thumb|upright=0.7|left|Sanctum Christophorum hunc pinxit  anno [1467 vel 1468.]]
[thumb|Sanctum Christophorum hunc pinxit [Ioannes Memling anno 1484.]]

 (etiam *Christopherus* 'Christi portator' et *Theophorus* 'Dei portator') nomen suum antiquitus habuit ut omnes martyres. Nam secundum Eusebium transportatio Dei velut simplex epitheton ornans illis cunctis datum est. Multitudo eorum autem effecit, ut christifideles uni Christophoro formam gigantis attribuerunt. Num quando Christophorus vixerit, necne haud scitur. 

## De vita 
[thumb|upright=0.8|Sanctum Christophorum hunc pinxit [Hieronymus Bosch circa annum 1500.]]
Quod cum ita sit, vir qui Iesum valde gravem trans flumen portat, iam in antiquissimis calendariis, martyrologiis, missalibus invenitur. Gregorius Magnus monasterium quoddam in Sicilia isti sancto dedicatum nosse dicitur. Insuper inter sic dictos Quattuordecim auxiliatores numeratur et patronus factus est multorum monasteriorum, delubrorum, conventuum, et in occidente et in oriente. Eius dies festus habetur in Ecclesia Catholica die 24 Iulii.

## In litteris 
Gualterus Spirensis vitam sancti Christophori versibus et oratione soluta narravit; *Legenda aurea* et Hieronymus Vida de Alba et  aliique vitam eius tractaverunt.

[thumb|upright=0.8|Sanctus Christophorus [cynocephali|cynocephalus cum scaenis vitae et passionum suarum (icon fidelium ritus prisci).]]

## Notae 
## Fons 
*Herders Conversations-Lexikon*. Friburgi Brisgoviae 1854, tomus 2, p. 111 quod legi potest hic in interreti.

## Bibliographia 
* Luc Campana: *Die 14 Heiligen Nothelfer. Herkunft und Verehrung – Konkurrenz zur Medizin – Leben und Legenden – Reichweite und Bildnisse.* Theresia-Verlag, Lauerz 2009, ISBN 978-3-03767-035-4. 
* Michael Schneider: *Die Christophorus-Legende in Ost und West. Das Leben aus dem Glauben und seine bildhafte Darstellung in der frühchristlichen und abendländischen Tradition.* Koinonia-Oriens, Coloniae Agrippinae 2005, ISBN 3-936835-23-3.

## Nexus externi 
Categoria:Sancti
Spelunca Baishiya

**Spelunca Baishiya**, Sinice 白石崖, est caverna sub monte carstico ad fines occidentales provinciae Gansu Sinensis extremitatemque orientalem provinciae antiquae Thibetanae Amdo latens. Est iam diu locus sacer religionis Buddhisticae, prope monasterium Baishiya neque longe a magno monasterio Labrang stans. Fuit etiam locus habitationis aevi palaeolithici. Mandibulum ibi repertum ad progeniem hominum Denisovensium attribuitur.

Mandibulum anno 1980 a monacho quodam dum meditabat repertum statim abbati Labrangensi  datum est, qui ad eruditos universitatis Lanzhouensis mox transmisit. Ibi autem non ante annum 2010 inquisitio de forma et origine mandibuli incipitur, duce Chen Fahu, qui anno 2018, spelunca partim effossa, aliis vestigiis repertis, os abhinc 160&nbsp;000 depositum statuit et (per analysim proteinorum) progeniei Denisovensi coniunxit.  

## Bibliographia 
* Shara E. Bailey, Jean-Jacques Hublin, Susan C. Antón, "Rare dental trait provides morphological evidence of archaic introgression in Asian fossil record" in *PNAS* (8 Iulii 2019)
* Fahu Chen, "A late Middle Pleistocene Denisovan mandible from the Tibetan Plateau" in *Nature* vol. 569 (2019) pp. 409–412
* Ann Gibbons, "First fossil jaw of Denisovans finally puts a face on elusive human relatives" in *Science* (1 Maii 2019)
* Matthew Warren, "Biggest Denisovan fossil yet spills ancient human’s secrets" in *Nature News* (1 Maii 2019)

## Nexus externi 
* Jean-Jacques Hublin, "How We Found an Elusive Hominin in China"
* "Une mâchoire de Denisovien trouvée au Tibet et datée de 160 000 ans" (1 Maii 2019) apud *Hominidés.com*
* De oppido vel monasterio Baishiya apud *Baidu*
* De oppido vel monasterio Baishiya apud *ByTravel*
* De monte Baishiya apud *Ctrip*

Categoria:Cavernae
Categoria:Loci archaeologici Sericae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Gansu
Chen Fahu

**Chen Fahu** seu litteris Sinicis 陈发虎 (anno 1962 in provincia Xensia natus) est geologus et climatologus Sinarum. Alumnus est universitas Lanzhouensis ubi geographiae aevoque Quaternario studuit, professoribus Li Jiyun et Shi Yafeng. Studia apud universitatem Liverpoliensem in Anglia ab anno 1995 ad 1997 persecutus est. Ipse professor et praeses vicarius apud almam matrem Lanzhouensem meruit. Ab anno 2018, Pechinum missus, professor rectorque instituti studiorum planitiei Thibetanae operam dat. Inquisitiones suae, cum collega Zhang Dongju susceptae, de mandibulo Xiahe in spelunca Baishiya reperto et ad progeniem Denisovensem attributo, celebrantur.

## Opera selecta 
* "A late Middle Pleistocene Denisovan mandible from the Tibetan Plateau" in *Nature* vol. 569 (2019) pp. 409–412
* (cum Jinbao Li, Fahu Chen, Edward R. Cook, Xiaohua Go, Yongxiang Zhang) "Drought reconstruction for north central China from tree rings: the value of the Palmer Drought Severity Index" in *International Journal of Climatology* vol. 27 (2007) pp. 903–909

## Nexus externi 
* "Chen Fahu" apud institutum studiorum planitiei Thibetanae

Categoria:Alumni Universitatis Liverpoliensis
Categoria:Professores Universitatis Lanzhouensis
Categoria:Nati 1962
Categoria:Homines vivi
Categoria:Geographi
Categoria:Geologi
Categoria:Eruditi Sinarum
Categoria:Palaeontologi
Categoria:Tibetologi
Apollo 12

**Apollo 12** vel Apollo XII fuit secunda navigatio qua astronautae ad lunam portarentur. Fuit simul navigatio sexta Civitatum Foederatarum Americanarum quarum navigationum nomen erat Apollo. 

Navis navigationem coepit 14 Novembris anno 1969 ab portu spatiali cuius nomen est "Kennedy Space Center, Florida". Astronautae autem die 24 Novembris in terram redierunt.

Socii astronatarum ex Carolus Conrad, Alanus L. Bean, et Ricardus F. Gordon constituti sunt. Nomen moduli lunaris erat *Intrepid*, moduli imperandi *Yankee Clipper*.

## Contextus 
Nomine belli frigidi de anno 1946 usque ad annum 1989 inter CFA et URPSS tensiones maiores procedebant. Cum die 4 Octobris anno 1957 URPSS Sputnik 1 satellitem artificialem in orbitam iaculabatur, Crisis Sputnik ita cursum certamen in universum propellebat. Anno 1962 Ioannes F. Kennedy Civitatum Foederatarum Americae praeses oratione sua proclamavit: "Nosmet in lunam incedere capimus". Annis proximis Administratio nationalis aeronautica et spatialis Americana (NASA) missiones *Mercurius* (1958–1963) et *Gemini* (1961–1966), denique, ab anno 1960 *Apollo* coepit.

## Appulsus et exploratio Lunae 
thumb|Carolus Conrad iuxta speculatrum *Surveyor 3*; in recesso modulum lunare *Intrepid*.
Die 19 Novembris modulum lunare mari Cognito (parti oceani Procellarum) superficie lunae appulit. Conrad et Bean bis superficiem Lunae calcaverunt. Cum Conrad - qui erat exiguus - pedem in Lunam posuit (omnibus verborum Niali Armstrong reminscentibus: "Unus parvus homini passus, maximus humanitati saltus.") dixit: "Hui! Potest parvus fuisse Nialo, certe longus est mihi!" Astronautae etiam ambulaverunt 183 metra usque ad speculatrum *Surveyor 3* (Mensor 3) quod ibi appulerat anno 1967.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Apollo 12 launches from Kennedy Space Center.jpg|Initium volatus.
Fasciculus:Lunar module AS12-51-7507.jpg|Modulum lunare super Luna.
Fasciculus:Apollo12 CommandModule Hampton.JPG|Modulum imperandum *Yankee Clipper* in museo.

## Nexus externi 
* "Missio Apollo 12" apud NASA

Categoria:Programma Apollo
Categoria:1969
Categoria:Speculatra spatialia
Zvenigorodia

**Zvenigorodia** (Russice *Звенигород, Zvenigorod*) est urbs in regione Moscuensi Russiae sita. Incolas 21&thinsp;921 habet anno 2019. In ripa laeva Mosci fluminis patet. *Zvenigorod* Russice ut *urbs tinniendi* intelligi potest, qua de causa campana in insigni Zvenigorodiae picta est.

## Historia 
Nonnulli Zvenigorodiam anno 1152 a Georgio Longimano conditam esse putant, sed certe urbs primum in testamento Ioannis Bursae anno 1339 memorata est, qui Ioanni Pulchro filio suo eam dedit. Sic ducatus Zvenigorodiensis formatus est. Demetrius Tanaiticus anno 1389 ducatum Zvenigorodiensem Georgio filio suo reliquit. Georgio duce urbs florebat: anno 1398 sanctus Sabbas  monasterium Nativitatis Sanctae Dei Genetricis prope urbem condidit, anno 1399 ecclesia cathedralis Dormitionis in arce Zvenigorodiae, quae *Gorodok* (i.e. *Oppidum, Oppidulum*) nominatur, aedificata est. Anno 1435 Georgio mortuo Basilius Luscus, filius eius, ducatum accepit.

[thumb|left|[Eluvio verna|Inundatio verna **Zvenigorodiae** (saeculi XIX imago)]]

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius 
* De monumentis Zvenigorodiae 

Categoria:Urbes regionis Moscuensis
Categoria:Condita 1152
Serenissima res publica

**Serenissima Respublica** titulus est aliquorum civitatum Europae. Hoc titulus ostendit absolutam libertatem rei publicam.

* Res publica Sancti Marini est hodie sola civitas quae hoc titulo utitur.
* Res publica Veneta (697-1797) fuit antiqua civitas in mari mediterraneo et Serenissima appellata est antonomasia.
* Res publica Genuensis (saec. XII-1797) fuit antiqua civitas in mari mediterraneo.
* Res publica Lucensis (saec. XII-1799) fuit antiqua civitas Tusciae.
* Regnum Poloniae Magnusque Ducatus Lituaniae (1569-1795), sive Res Publica Utriusque Nationis, fuit antiqua monarchia electiva.
Daryl Impey

[thumb|Impey in [Circuitus Albertae|Circuitu Albertae anno 2014.]]
[thumb|upright=0.8|Impey [tunicula flava|tuniculam flavam in Circuitu Franciae 2013 gerit.]]

**Daryl Impey** (natus Ioannesburgi die 6 Decembris 1984) est professionalis birotarius Africae Australis, qui pro Mitchelton–Scott UCI WorldTeam cursu viario certat.

Olympiis aestivis annis 2012 et 2016 interfuit. Anno 2012, Circuitui Italiae interfuit, sed cursum non confecit. Anno 2015 in Circuitu Hispaniae locum octogesimum quartum adeptus est. In Circuitu Franciae stationem quartam (certamen temporis manuum) anno 2013 vicit et tuniculam flavam post stationes sextam septimamque gerebat, atque in eodem circuitu die 14 Iulii 2019 stationem nonam vicit.

Primus competitor Tour Down Under in Australia annis continuis (2018, 2019) vicit.

## Notae
## Nexus externi
*Situs interretialis Daryl Impey proprius.

Categoria:Birotarii Africae Australis
Categoria:Birotarii Circuitus Franciae
Categoria:Birotarii Circuitus Hispaniae
Categoria:Birotarii Circuitus Italiae
Categoria:Incolae Africae Australis
Categoria:Olympia Certamina
Categoria:Qui stationem in Circuitu Franciae vicerunt
Apollo 11

**Apollo 11** vel Apollo XI fuit prima navigatio qua astronautae ad lunam portarentur. Fuit simul navigatio quinta Civitatum Foederatarum Americanarum quarum navigationum nomen erat Apollo. 

Navis navigationem coepit 16 Iulii anno 1969, hora 13 minuta 32 Zonae temporalis centralis Americae ab portu spatiali cuius nomen est "Kennedy Space Center, Florida". Astronautae autem die 24 Iulii in terram redierunt.

Socii astronatarum ex Neil Armstrong, Buzz Aldrin, et Michael Collins constituti sunt. Nomen moduli lunaris erat *Eagle* (aquila), moduli imperandi *Columbia*.

## Contextus 
Nomine belli frigidi de anno 1946 usque ad annum 1989 inter CFA et URPSS tensiones maiores procedebant. Cum die 4 Octobris anno 1957 URPSS Sputnik 1 satellitem artificialem in orbitam iaculabatur, Crisis Sputnik ita cursum certamen in universum propellebat. Anno 1962 Ioannes F. Kennedy Civitatum Foederatarum Americae praeses oratione sua proclamavit: "Nosmet in lunam incedere capimus". Annis proximis Administratio nationalis aeronautica et spatialis Americana (NASA) missiones *Mercurius* (1958–1963) et *Gemini* (1961–1966), denique, ab anno 1960 *Apollo* coepit.

## Parvus hominis, hominum maximus 
thumb|Neil Armstrong ante modulum lunare.
Die 20 Iulii hora 20 minuta 17 UTC modulum lunare mari Tranquillitatis superficie lunae appulit. Ex modulo lunari Armstrong proclamavit : "Hustonia, Statio Tranquillitatis quae appellat. *Aquila* appulit." 

Sex horis post appulsum, die 21 Iulii 1969, Armstrong in hora secunda, 56 minutis, 15 secundis e modulo lunari descendit et primus homo qui lunam calcaverens fuit. Proclamatio sua restat clarissima: "Unus parvus homini passus, maximus humanitati saltus."

## Pinacotheca 

Fasciculus:President Kennedy speech on the space effort at Rice University, September 12, 1962.ogv|Oratio I. F. Kennedy a. 1962
Fasciculus:Apollo 11 Launch - GPN-2000-000630.jpg|Initium volatus a complexu missionis 39A orsum est.
Fasciculus:Apollo 11 Lunar Module Eagle in landing configuration in lunar orbit from the Command and Service Module Columbia.jpg|Modulum lunare ad lunam descendens die 20 Iulii
Fasciculus:AP11_FINAL_APPROACH.ogv|Appellens lunae Apollo 11
Fasciculus:Apollo 11 lunar module.jpg|Reditus moduli lunaris ad modulum imperandi

## Nexus externi 
* "Apollo 11 in Real Time, 50 Years Later" apud NASA

Categoria:Programma Apollo
Categoria:1969
Categoria:Speculatra spatialia