open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stratum aquiferum

thumb|Strata aquifera et putei1 — Stratum aquiferum2 — Stratum aquae impermeabile3 — Zona aerationis sicca 4 — Aequor aquae telluricae5 — Aquifer sub pressione6 — Aquifer sine pressione7 — Puteus altus8 — Puteus vulgaris9 — Puteus artesianus
**Stratum aquiferum** vel **aquifer** est telluris pars, saxis sedimentariis compositum; aquam terrestrem aquifer fert. Stratum aquiferum inter duo strata aquae impermeabilia; stratum aquiferum supremum inter stratum impermeabile et zonam aerationis iacet; aqua eius aqua tellurica nominatur. Arena, dolomites, calcarea partem magnam stratorum aquiferorum componunt; strata aquae impermeabilia argillosa vel lapidosa sunt. Stratum aquiferum unum e multis stratis sensu geologico et mineralogico diversis coniungi potest, si sensu hydraulico unus est.

Aquaeductuum pars magna aquis terrestribus ex aquiferis sumptis utitur. Aqua tellurica in strato aquifero supremo pressione atmosphaerica solita premitur et nullo propulsu exit; putei vulgares aqua aquiferi supremi pleni sunt. Strata aquifera inferiora duobus stratis impermeabilibus compressi sunt, et aqua eorum per foramina facta magno propulsu scatet; putei artesiani  (vel foramina artesiana) hanc aquam artesianam dictam sursum ferunt. 

## Notae
## Nexus externi
* De aquiferis in *National Geographic* 
* De aquiferis in *USGS* 
* De aquiferis in *Encyclopaedia aquae* 

Categoria:Hydrologia
Categoria:Geologia
Petrus Charronus

thumb|upright=0.8|Petrus Charronus.
**Petrus Charronus** (Francogallice *Pierre Charron* natus Lutetiae anno 1541; ibidem mortuus anno 1603) fuit philosophus et theologus Francicus.
Suum opus praeclarum *De la sagesse* Francogallice inscribitur.

## Opera selecta 
* *Les Trois Veritez contre les Athees, Idolatres, Iuifs, Mahumetans, Heretiques, & Schismatiques* (1593)
* *De la sagesse* (1601)

## Bibliographia 
* «Corpus. Revue de philosophie», n° 55 — 2008: *Pierre Charron* conspectus n°55

## Nexus externi 
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Philosophi
Categoria:Philosophi Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Theologi
Aqua tellurica

**Aqua tellurica** est aqua terrestris strati aquiferi supremi, quod inter primum stratum aquae impermeabile et zonam aerationis siccam in solo iacet. Pars aquae telluricae magna ex imbribus et nivibus accumulatur; valde enim per tempora anni aequor aquae telluricae mutatur.; altera pars e lacubus et fluminibus absorbitur et ab aequore eorum dependet. Putei vulgares aqua tellurica pleni sunt; non compressa stratis impermeabilibus qua tellurica est et sine ullo propulsu (ut aqua artesiana) in superficiem telluris exit. Prope ad mare vel ad lacum salsum aqua tellurica sale inficere potest.

## Notae
## Nexus externi
* De aqua tellurica in *Encyclopaedia Russica magna* 
* Situs de aquis terrestribus 

Categoria:Hydrologia
Categoria:Scientia solorum
Aqua artesiana

thumb|Strata aquifera et putei1 — Stratum aquiferum2 — Stratum aquae impermeabile3 — Zona aerationis sicca 4 — Aequor aquae telluricae5 — Aquifer sub pressione6 — Aquifer sine pressione7 — Puteus altus8 — Puteus vulgaris9 — Puteus artesianus
**Aqua artesiana** est aqua terrestris, quae in strato aquifero inferiore et inter duo strata aquae impermeabilia sito et ab utraque parte compresso continetur; purior quam aqua tellurica esse solet, et magno cum propulsu per foramen artesianum sursum in superficiem telluris exit, saepe et scatet. De Artesia historica Franciae provincia nomen habet, ubi iam a saeculo duodecimo in usu erat.

## Notae
## Nexus externi
* De aqua artesiana in *Encyclopaedia Russica magna* 
* De aqua artesiana in *USGS* 

Categoria:Aqua
Categoria:Geologia
Categoria:Hydrologia
Xaverius Milei

**Xaverius Gerardus Milei** (Hispanice *Javier Gerardo Milei*, Bonaëropoli die 22 Octobris 1970 natus) est oeconomista, professor, et politicus Argentinus. Alumnus est universitatum Belgranensis et Torquati di Tella necnon Instituti Evolutionis Oeconomicae et Socialis. Anno 2023 praeses Argentinae electus est, duce factionis politicae *La Libertad Avanza,* eo proposito ut hyperinflatio monetaria postremo desinatur. 

## Auctor 
Milei aliquot libros de rebus politica et oeconomica protulit, et hospes programmatum radiophonicorum *Demoliendo mitos* et *Cátedra libre*  est.

## Res gestae politica 
Ab anno 2021, munus gessit ut dep. nationalis Civitatis Autonomae Buenos Aires, electus in comitiis legislativis eodem anno, cum statueret agere in politica. Ad prospectum electionum praesidentialium anni 2023 se candidavit, obtinens auxilium in primariis 29,86% suffragiorum totalium validorum. Sic factum est ut victoriam electoralam primam consecutus sit; cum fructu ut fuerit candidatus plurium suffragiorum in toto orbe terrarum et in sedecim ex vigintiquattuor circumscriptionibus electoribus. Pauca diebus post, in prima vice electionum praesidentialium, Milei praeripuit praesidium adeptum in primariis et victus est a candidato peronista Unionis pro Patria, Sergio Massa, qui eum superavit plus sex punctis percentualibus, sex circumscriptionibus ex sedecim quas in primariis vicerat amissis (ex totidem).

Id quod conversum est die 19 Novembris cum Massa plus duodecim punctis superavit. Die 19 Novembris anno 2023 obtinuit 14 476 462 suffragia in Comitiis Praesidentialibus ad periodum 2023-2027, praeses cum plurimis suffragiis et maiori proportione (56% contra 44% Sergii Massa) ex reditu ad democratiam. Munus suscipiet proximo 10 Decembris. Milei vicit in viginti tribus provinciis Argentinensibus. Perdidit in provincia Buenos Aires, adeptus 49,25% suffragiorum, ubi vicerat in centum octoginta ex centum triginta quinque circumscriptionibus.

## Nexus externi 
*

Categoria:Duces civitatum
Categoria:Politici Argentinae
Categoria:Alumni Universitatis Belgranensis
Categoria:Alumni Universitatis Torquati di Tella
Categoria:Alumni Instituti Evolutionis Oeconomicae et Socialis
Artesia

**Artesia** (Francogallice *Artois*) est historica Franciae regio et ducatus mediaevalis. In Francia boreoccidentali inter Flandriam et Picardiam in praefectura hodierna Freto Gallico sita est. Caput Artesiae Atrebatum urbs est. Ducatus Artesiae anno 1191 a Flandria separatus est, et usque ad annum 1659 diversos dominos, saepe Burgundos habuit.  

Aqua artesiana hic a saeculo duodecimo in usu esse dicitur et Artesiae nomen habet.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Civitates mediaevales Franciae
Categoria:Fretum Gallicum (praefectura Franciae)
Categoria:Provinciae Franciae –1789
Categoria:Regiones antiquae Europae
Helgus (praenomen)

**Helgus** (-i, *m.*) est praenomen masculinum, Nordica origine. E vocabulo Nordico *heilagr* ("sanctus") originem ducit. Hodie saepe usitatum est apud Russicos Ucrainosque (in alphabeto Cyrillico Олег scriptum; Russice *Oleg*; Ucrainice *Oleh*). Formae muliebris **Helga** atque **Olga** sunt.

## Homines 
* Helgus (dux Rutheniae)
* Helgus Braun
* Helgus Dahl
* Helgus Efremov
* Helgus Jankowski
* Helgus Lundström
* Helgus Mitjaev
* Helgus Nikitinski
* Berno Helgus Riise
* Helgus Tabakov
* Helgus Țulea

## Notae 
Categoria:Praenomina masculina
Abel (praenomen)

**Abel** (Hebraice: הֶבֶל, *Heḇel*; Graece: Ἅβελ) est nomen et praenomen masculinum, Hebraica origine, quod probabiliter "spiritum" significat. Hodie etiam cognomen est.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Abel, persona Biblica

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Abel Bonnard
* Abel Pacheco
* Abel Servien
* Abel Tasman
* Abel Franciscus Villemain

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Carolus Fridericus Abel
* Clarke Abel
* Ioannes Petrus Abel-Rémusat

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Cognomina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Francogallica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Lusitana
Categoria:Praenomina Polonica
Categoria:Praenomina Theodisca
Saul (nomen)

, vel  (Hebraice: שָׁאוּל, *Šāʾūl*; Graece: Σαούλ seu Σαῦλος), est nomen et praenomen masculinum, Hebraica origine, quod probabiliter "desideratum" vel "expetitum" significat.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Saul, persona Biblica
* Saulus, nomen sancti Pauli ante eius conversionem

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Saul Bellow
* 
* Saul Friedländer
* Saulus Heikkilä
* Saulus Hudson
* Saul Kaempf
* Saul Kripke
* Saulus Niinistö
* Saul Perlmutter

## Notae 
* *Better Call Saul*, series televisifica Americana
* Saül, municipium Francogallicum

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Italica
Liliana (nomen)

**Liliana**, seu **Lilliana**, est praenomen femininum, Anglica origine, e praenomine Elisabetha ortum. Forma masculina praenominis vulgo *Lilian* est (vide Lilian Thuram).

## Mulieres 
* Liliana (ducissa Hallandiae)
* Liliana Cavani
* Lilliana Gish
* Liliana Harvey
* Dionysia Liliana Laval Soza
* Liliana Maury Pasquier
* 
* Lilliana Sanderson
* 

## Notae 
* 756 Lilliana, asteroides
* Liliana, municipium Italiae

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Lusitana
Orestes (praenomen)

**Orestes** (Graece: Ὀρέστης) est nomen et praenomen masculinum Graecum, quod "homo montium" significat (e vocabulo *oros*, ὄρος, quod scilicet Latine 'mons'). Aetate antiqua etiam cognomen erat.

## Qui hoc nomen habuerint 
* Orestes, persona mythologica

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Orestes Benzi
* Orestes Kiprenskoi
* Orestes Kuz'ma
* 

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Flavius Rufius Gennadius Probus Orestes
* Lucius Aurelius Orestes
* Lucius Aurelius Orestes (consul 126 a.C.n.)
* Lucius Aurelius Orestes (consul 103 a.C.n.)

## Notae 
* , asteroides
* Fanum Sancti Orestis, municipium Italicum
Categoria:Cognomina
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Lusitana
Olga

**Olga** (in alphabeto Cyrillico Ольга scriptum; Russice ''Ol'ga*; Ucrainice *Ol'ha*) est nomen vel praenomen femininum, forma Slavica praenominis Nordici **Helgae**. E vocabulo Nordico *heilagr'' ("sanctus") originem ducit, igitur praenomen "sanctam" significat. Forma masculina nominis **Helgus** est.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Olga Kioviensis
* Edna Olga Purviance

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Helga Bergholz
* Olga Brumas
* Olga Desmond
* 
* Olga Tokarczuk

* 304 Olga, asteroides
* 522 Helga, asteroides

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Bohemica
Categoria:Praenomina Dacoromanica
Categoria:Praenomina Danica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Hungarica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Lusitana
Categoria:Praenomina Norvegica
Categoria:Praenomina Slovena
Categoria:Praenomina Suecica
Categoria:Praenomina Theodisca
Classis ad Scholam Chartarum parandam apud Lyceum Henrici IV

thumb|Claustrum lycei Henrici IV Parisiensis
**Classis praeparatoria Scholae Chartarum apud Lyceum Henrici IV** est praeparatio ad examen admissionis Scholae chartarum, magnae scholae Parisiensis ad studia historica persequenda. Sectio classica tantum apud Lyceum Henrici IV praeparatur.

## Doctae disclipinae 
In primo anno (Hypochartes) cursus hoc modo distribuuntur :

* lingua Francogallica : II horae per hebdomada
* mediae aetatis historia : V horae/hebdomada
* moderna historia : V horae/hebdomada
* lingua Latina : VI horae/hebdomada
* moderna lingua (Anglica/Theodisca/Hispanica) : II horae/hebdomada
* lingua Graeca antiqua (optio) : II horae/hebdomada. in progresso gradu, IV horae/hebdomada. in incipientium gradu.

In secundo anno, cursus linguae Latinae in duos dividitur, videlicet cursum Versionis et cursum Thematis.

## Nexus externi 
* *WikiChartes* (de civibus Regni Chartarum)

Categoria:Schola Chartarum
Categoria:Lyceum Henrici IV
Arcadius (nomen)

**Arcadius** (Graece Αρκάδιος) fuit nomen masculinum Graecum, quod e nomine Arcadiae regionis Graeciae originem ducit. Hodie est praenomen quod saepe usitatum est apud Russicos (Russice Аркадий, *Arkadij*).

## Qui hoc nomen habuerint 
* Arcadius, imperator Romanus
* 
* Flavius Arcadius Placidus Magnus Felix

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Arcadius Avellanus
* Arcadius Averčenko
* Arcadius Chajt
* Arcadius Gajdar
* Arcadius Migdal
* Arcadius Rajkin

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Gubernium Calugense

**Gubernium Calugense** (Russice *Kalužskaja gubernija*) fuit gubernium Russiae priscum, in media Russia Europaea situm, Calugam urbem capitalem habuit. Anno 1776 provincia (*namestničestvo*) Calugensis  in Imperio Russico creata est, anno 1796 in gubernium transformata, anno 1929 in autem in Re publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.

Coselskum,  Mosalscum ,Tarusa, Borovscum  aliaeque urbes capita circulorum gubernii Calugensis fuerunt.

## Incolae noti 
* Victor Borisov-Musatov
* Paphnutius Čebyšëv
* Petrus Kireevskij
* Demetrius Senjavin
* Georgius Žukov

## Nota 
## Nexus externi 
Calugense
Categoria:Caluga
Poetae novi

**Poetae novi** sive **neoterici** vocabantur poetae Latini saeculi primi a.Chr.n. qui dramata et epica negligentes genera minora (utputa epyllion, elegiam, epigramma) colebant. Id Hellenismi favorem tradere videtur.

Insuper poetae docti sint et opuscula eorum artificia linguistica aestimanda, quoad versuum legem ac modificationem optima.

Cantatores maximi momenti fuerunt Gaius Valerius Catullus, Publius Valerius Cato, Gaius Licinius Calvus et Gaius Helvius Cinna.
## Bibliographia
* Christian Hild: *Liebesgedichte als Wagnis. Emotionen und generationelle Prozesse in Catulls Lesbiagedichten* (=Hermeneutik und Kreativität, 2). Röhrig, St. Ingbert 2013, ISBN 978-3-86110-517-6  
* Thomas Baier: *Geschichte der römischen Literatur* (=Beck'sche Reihe, 2446). Beck, München 2010, ISBN 978-3-406-56246-4, p. 72–74.
* Manfred Fuhrmann: *Geschichte der römischen Literatur* (=Reclams Universal-Bibliothek, 17658). Reclam, Stuttgart 2005, ISBN 3-15-017658-1, p. 170–174. 
* Vito Sirago: *La scuola neoterica.* Saggio con edizione dei frammenti. Arona, Paidera 1947.
## Notae
Categoria:Litterae Latinae
Victor Borisov-Musatov

**Victor Elpidiphori filius** (Russice *Victor Elpidiforovič*) **Borisov-Musatov**, die 2 Aprilis anno 1870 Saratoviae natus et 26 Octobris 1905 Tarusae gubernii Calugensis mortuus, fuit pictor Russicus, postimpressionista et symbolista, *Mundo artis* proximus.

## Vita et opera 
In familia servorum rusticorum liberatorum natus est. Tres annos natus e scamno cecidit et columnam vertebralem laesit, unde gibbus crescere coepit. In Saratovia primum educatus, annis nonagesimis saeculi XIX Moscuae et Petropoli et Lutetiae artibus studebat, postea Crimeam aliaque loca visitavit. Annis nongentesimis ineuntibus saepe in *Zubrilovka* villa nobili gubernii Saratoviensis degebat, ubi opera sua notissima pinxit, e.g. *Ver* (*Vesna*), *Excipulam aquarum* (*Vodoiom*), *Phasmata* (*Prizraki*). Tunc et Helenam Vladimiri filiam Alexandrovam-Skovorodam nupsit, quae anno 1904 Mariannam filiam ei genuit. Ab anno 1903 in Podolsko habitabat, ab anni 1905 Tarusae (apud Ioannem Tsvetaev), ubi et mortuus et sepultus est.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Borisovmusatov spring.JPG|*Ver* (1898-1901)
Fasciculus:Borisovmusatov pool.JPG|*Excipula aquarum* (1902)
Fasciculus:BorisovMusatov Phantoms.JPG|*Phasmata* (1903)
Fasciculus:Na balkone v Taruse - Borisov-Musatov.jpg|*In subdialibus Tarusae*

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Pictores Russiae
Categoria:Postimpressionismus
Anatolius

**Anatolius** (Graece Ανατόλιος) fuit nomen masculinum Graecum, quod e vocabulo *anatole* (ανατολή, 'oriens' vel 'aurora') originem ducit. Hodie est praenomen quod saepe usitatum est apud Francogallicos (Francogallice *Anatole*) atque Russicos (Russice Анатолий, *Anatolij*).

## Qui hoc nomen habuerint 
* Anatolius (consul 440)
* Vindonius Anatolius Berytius

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Anatolius Bailly
* Anatolius Collinet Makosso
* Anatolius France
* Anatolius Gorbunovs
* Anatolius Karpov
* Anatolius Lunačarskij
* Anatolius Milandou
* Anatolius Misnev
* Anatolius Papanov
* Anatolius Regnier
* Anatolius Rybakov
* Anatolius Solov'janenko
* Anatolius Taubman

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Iosephus Billanovich

**Iosephus** (Italiane *Giuseppe*) **Billanovich** fuit philologus, grammaticus, litterarum Italicarum linguae vulgaris peritissimus et docens apud Universitatem Orientalem apud Neapolim, Academiam Warburgensem, Universitatem Friburgensem, et Universitatem Catholicam Sacri Cordis Mediolanensem fuit.

## De vita et studiis 
Anno 1913 Civitatula eum genuit; mortuus est Patavii anno 2000.

Litteras Latinas cum Medii Aevi tum Renascentium traditionemque litterarum Latinarum praesertim studuit. Clarissima fuerunt studia sua de Francisco Petrarca, Theophilo Folengo (sive Merlino Cocaio), et Iohanne Boccacio. Opusculum anni 1949, in quo scripturam manu Francisci Petrarcae recognovit in codice Bibliothecae Britannicae Londinii, Harleiano 2493, mirabile est; hoc codex iussu ipsius Billanovich photographice expressus est anno 1981.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Patavinae
Categoria:Philologi Italiae
Categoria:Professores Universitatis Catholicae Sacri Cordis Iesu
Categoria:Professores Universitatis Friburgensis in Helvetia
Gubernium Tueriense

**Gubernium Tueriense** (Russice *Tverskaja gubernija*) fuit gubernium Russiae priscum, in media Russia Europaea situm, Tueriam urbem capitalem habuit. Anno 1775 provincia (*namestničestvo*) Tueriensis  in Imperio Russico creata est, anno 1796 in gubernium transformata, anno 1929 in autem in Re publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.

Bieschezia, Kašinum, Kolazinum, Rescovia, Staritia, Torsocia, Vysznievolocum aliaeque urbes capita circulorum gubernii Tueriensis fuerunt.

[thumb|left|Genius gubernii Tueriensis in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
## Incolae noti 
* Michael Kalinin
* Sergius Lemešev
* Arsenius Menščikov
* Sergius Ožegov
* Michael Saltykov-Ščedrin
* Andreas Tupolev
* Alexius Venecianov

## Nota 
## Nexus externi 
Tueriense
Categoria:Tueria
Amarum Peychaud

thumb|upright=0.5|Ampulla amari Peychaud a pharmacista Antonio Amedeo Peychaud primum inventi
**Amarum Peychaud**, Anglice ''Peychaud's bitters*, est elixir amarum in potionibus mixtis adhibitum. Ab Antonio Amedeo Peychaud medio saeculo XIX inventum est, qui ad viam *rue Royale* prope *Sazerac Coffee House* pharmacista merebat. Ibi a principio amarum Peychaud cum spiritu Cognacensi societatis *Sazerac de Forge & Fils* in potionibus mixtis propositum est: cui potioni nomen *Sazerac cocktail* ("gallicauda Sazerac") datum est.

[thumb|Impensa principalia gallicaudae [Sazerac apud *Sazerac House* Novae Aureliae monstrata]]
Antonius Amedeus Peychaud Dominicopoli (eo aevo colonia Francica, hodie rei publicae Dominicianae caput) anno 1803 natus est, proles Francici e Burgo supra mare prope Burdigalam emigrati. Ipse etiam puer in Ludovicianam advenerat. Novae Aureliae anno 1883 mortuus est.

Amarum Peychaud e radice gentianae cum aliis aromatibus componitur. Recenter a societati *Sazerac Company* venundatur. 

## Bibliographia 
* ; editio 1939
* 
* 
* Brad Thomas Parsons, *Bitters: a spirited history of a classic cure-all''. Berkeleiae: Ten Speed Press, 2011
*  (editio 1a: 2007)

* Amarum ex aurantiis

## Nexus externi 
* "Peychaud's bitters: the history, flavor, and cocktails" apud *All the Bitter*
* "Our story" (*Sazerac Company*)

Categoria:Elixira amara
Categoria:Gastronomia Novae Aureliae
Archibaldus V. Hill

thumb|Archibaldus V. Hill (1922).
**Archibaldus Vivianus Hill** (natus die 26 Septembris 1886 et mortuus die 3 Iunii 1977) fuit physiologiae peritus Britannicus, qui physicam biologicam inventus est et anno 1922 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Otto Meyerhof accepit, ratione caloris laboris in musculo.

Alumnus Universitatis Cantabrigiensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Biologi Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Gubernium Resaniense

**Gubernium Resaniense** (Russice *Rjazanskaja gubernija*) fuit gubernium Russiae priscum, in media Russia Europaea situm, Resaniam urbem capitalem habuit. Anno 1796 creatum est,  anno 1929 in autem in Re publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolitum.

Casimovia, Oranienburgum, Pronscum, Scopinum aliaeque urbes capita circulorum gubernii Resaniensis fuerunt.

[thumb|left|Genius gubernii Resaniensis in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
## Incolae noti 
* Abraham Archipov
* Constantinus Ciołkowski
* Sergius Esenin
* Cyrillus Mereckov

## Nota 
## Nexus externi 
Resaniense
Categoria:Resania
Otto Meyerhof

thumb|Otto Mryerhof
**Otto Meyerhof** (natus 12 Aprilis 1884; mortuus die 6 Octobris 1951) fuit medicus et biochemiae peritus Germanicus, qui nationalitatem Americanam adeptus est. Anno 1922, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Archibaldo Viviano Hill accepit, ratione studii metabolismi et acidi actici in musculo.

Alumnus Universitatis Argentinensis deinde Universitas Heigelbergensis et professor Academiae Holsatorum Chiloniensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Argentoratensis
Categoria:Alumni Universitatis Heidelbergensis
Categoria:Medici Germaniae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Professores Universitatis Chiloniensis
Amarum Angusturense

thumb|Ampulla Amari Angusturensis et cyathus semiplenus
**Amarum Angusturense**, Anglice *Angostura bitters*, est elixir amarum a chirurgo Iohanne Amadeo Beniamino Siegert anno 1824 in urbe Angusturensi in medicamentum inventum, recentius in potionibus mixtis praecipue adhibitum.

In exercitu liberationis Simonis Bolívar militans, nosocomio militari Angusturensi versatus, Siegert contra morbos digestivos respiratoriosque et malariam elixir amarum de rhomio invenit et mox venditare coepit. Paucis a principio cognitum, sed a Carolo Damaso Siegert filio inventoris annis 1850 promotum, in Expositione Londiniensi anno 1862 commendatum est. Ab eo aevo magis magisque in potiones mixtas dosibus parvis additum est, elixiribus vetustioribus (sicut Stoughton et Böker) mox oblitis. Iam a saeculo XIX exeunte, sicut et aevo nostro, praesertim ad fercula dulcia gallicaudasque accommodandas dedicatur.

Amarum Angusturense e radice gentianae cum aliis aromatibus pluribus componitur. Filii inventoris anno 1875 officinam ad Portum Hispaniae insulae Trinitatis removerunt, ubi nostro tempore manet. Usque in annos 1970 a societate *J. C. B. Siegert & Sons* venundatum est. 

## Bibliographia 
[thumb|Impensa [gallicauda Manhattensis|gallicaudae Manhattensis]]
* *Complete mixing guide* [''Dr. Siegert's Angostura bitters*]. Novi Eboraci: J. W. Wuppermann, 1912 Textus
* ; editio 1939
* Brad Thomas Parsons, *Bitters: a spirited history of a classic cure-all*. Berkeleiae: Ten Speed Press, 2011
* "Angostura bitters" in David Wondrich, Noah Rothbaum, edd., *The Oxford Companion to Spirits and Cocktails'' (Novi Eboraci: Oxford University Press, 2021. ISBN 978-0-19-931113-2) pp. 22-24

Categoria:Elixira amara
Categoria:Ars coquinaria Venetiolensis
Iohannes Amadeus Beniaminus Siegert

, praenominibus vulgaribus *Johann Gottlieb Benjamin* unde communiter *J. G. B. Siegert* ( in oppido prope Lignitium die 22 Novembris 1796 natus; mortuus  in urbe Bolivarensi Venetiolae die 13 Septembris 1870) fuit chirurgus militaris et pharmacologus.
thumb|Ampulla Amari Angusturensis et cyathus semiplenus

Lignitii apud  educatus, Berolini medicinae studuit. Chirurgus militaris annum undevigesimum agens iam merebat in exercitu Prussico (duce Gebhardo Leberecht von Blücher), ubi ad proelium Waterlooense vulnera militum curavit. Deinde exercitui liberationis Simonis Bolívar se iungit, ubi mox in nosocomio militari urbis Angusturensis chirurgus principalis factus, ex hoc officio rector medicorum provinciae Guayanae creatus est. Ibi anno 1824 elixir amarum, quod ipse primum invenerat, praescribere coepit contra morbos digestivos respiratoriosque et malariam atque alias febres . De rhomio confecit cum radice *Gentianae luteae* aliisque  pluribus.

Ab annis 1830, nomine *Amargo Aromático del Dr. Siegert* et postea *Angostura Aromatic Bitters*, hoc medicamentum ad Insulam Trinitatis et in Angliam exportare coepit. Societatem commercialem constituit cum filiis tres, videlicet Carolo Damaso, Alfredo Cornelio, Ludovico Beniamino: hi patre mortuo ab urbe Angusturensi (iam "civitate Bolivarensi" nominata, sed sub bellis civilibus turbata) anno 1875 in Portum Hispaniae Trinitatis sese moverunt.

## Bibliographia 
* Günther Kahle, *Simón Bolívar in zeitgenössischen deutschen Berichten 1811–1831*. Berolini: Dietrich Reimer, 1983. ISBN 978-3-496-00742-5
* Günther Kahle, *Simón Bolívar und die Deutschen*. Berolini: Dietrich Reimer, 1980. ISBN 978-3-496-00130-0
* Werner Siegert, *Das Angostura Geheimnis: Leben und Wirken des Dr. Johann Gottlieb Benjamin Siegert*. II ed. Durenae: Shaker Media, 2021. ISBN 978-3-95631-845-0
* Anthony de Verteuil, *The Germans in Trinidad*. Port of Spain: Litho Press, 1994. ISBN 976-8136-39-1
* "Angostura bitters" in David Wondrich, Noah Rothbaum, edd., *The Oxford Companion to Spirits and Cocktails* (Novi Eboraci: Oxford University Press, 2021. ISBN 978-0-19-931113-2) pp. 22-24

## Nexus externi 
* *The House of Angostura*
*quemadmodum liquamentum salubre utamur

Categoria:Chirurgi Germaniae
Categoria:Chirurgi Venetiolae
Categoria:Inventores
Categoria:Medici
Categoria:Pharmacopolae
Gallicauda prisco stilo

thumb|Gallicauda prisco stilo 
**Gallicauda prisco stilo**, Anglice *Old fashioned [cocktail]*, est illa varietas gallicaudarum hodiernarum quae proxime ad formam antiquissimam huius potionis adsimilatur. Eadem fere res medio saeculo XIX "gallicauda e vischio" (*whiskey cocktail*) nuncupabatur: sub hoc nomine plurimi annis 1880 tanquam potionem matutinam sumpserunt, sed gallicaudarum familia a pincernis semper semperque variis modis sophisticabatur.

Qua re anno 1886 diurnarius Leander Richardson "veram fugam" ganeonum rettulit qui gallicaudas prisco stilo confectas postulabant, quas instanter definivit, "e pauco saccharo, pauco amaro, massula glaciei, frustula corticis limonii, bona portione vischii; caret absinthio carthusianoque omneque alia percolatione aromatica".

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=1.2|[Temetum|Temeta tres in caupona proposita: rhomium *Renegade* simplex, gallicauda Manhattensis, gallicauda prisco stilo]]
; Fontes antiquiores
* 1886 : 

; Generalia
* 
* 
*  (editio 1a: 2007)

## Nexus externi 
* Clara Hogan, "The Dos and Don'ts of Making an Old Fashioned" apud *Liquor.com*

Categoria:Potiones mixtae
Chalcedon (discretiva)

* Chalcedon, urbs Graeca antiqua
* Chalcedon, Turcice Kadıköy, pars Constantinopolis hodiernae
* Chalcedon, lapis
Iaspis

[thumb|Iaspis naturalis in saxis [basaltes|basalteis Californiae.]]
thumb|upright=0.4|left|Iaspis politus.
**Iaspis** (Graece ἴασπις) est lapis vel melius dicere lapides similes diversi, qui ad opera artificiosa efficienda usui sunt. Iaspides quarzo et chalcedone plerumque compositi sunt cum micis, pyritis, spathis, actinolithis, chloritis, oxidis, et hydroxidis ferri et mangani. Inter formulas iaspidum sunt  SiO2 (80–95%); Al2O3 et Fe2O3 (usque ad 15%), et CaO (3–6%). Antiquitus plerumque chalcedonii viridescentes iaspides nuncupabantur; nunc autem iaspides rubescentes et russi vulgares sunt.

Loca iaspidibus abundantia sunt in Uralibus Australibus ad urbes Orum Miassumque, in montibus Altaicis ad Serpentariam urbem, atque in vallibus Tscharyschi, Buchtarmae, et Pečengae.

## Nexus externi
* *Encyclopaedia Britannica.* 
* *Encyclopaedia Russica magna.* 
* *Store Norske Leksikon.* 
* *Universalis.* 

Categoria:Gemmae
Iulapium e mentha

[thumb|upright=1.5|Iulapium e mentha modo antiquiore in scypho argenteo oblatum apud *Revel* [Nova Aurelia|Novae Aureliae: pincerna eandem potionem rursus praeparans videtur]] 
**Iulapium e mentha** (Anglice *mint julep*) est potio mixta, saeculo XIX in Civitatibus Foederatis requisitissima, e mixturis antiquioribus salutaribus derivata: iulapium enim est potio medicinalis.

[thumb|Iulapium e mentha modo recentiore in scypho vitreo apud *Round Robin Bar* [Vasingtonia (D.C.)|Vasingtoniae paratum]]
Iulapium e mentha iam anno 1809 ab Washington Irving potionem solitam Neo-Eboracensium fuisse asseveratur: "incolae famose ope iulapii e mentha spiritusque malorum inebriati gaudire solebantur".

Annis 1820/1830 Novi Eboraci apud *City Hotel* a pincerna "immortali" Orsamo Willard proponi solebat. Auctor Thomas Mayne Reid anno 1856 confectionem iulepis e mentha a pincerna pontonis Mississippiensis descripsit:
:*He lifted the glasses one in each hand, and poured the contents from one to the other, so rapidly that ice, brandy, lemons, and all, seemed to be constantly suspended in the air, and oscillating between the glasses. The tumblers themselves at no time approached nearer than two feet from each other! This adroitness, peculiar to his craft, and only obtained after long practice, was evidently a source of professional pride* ("Cyathis ambobus manibus sublevatis, impensa ab alio in alium infudit tam rapide ut glacies spiritusque vini limoniaque omniaque continuo aëre suspensa et inter cyathos oscillantia videbantur. Qui cyathi nunquam propius quam duobus pedibus [60 cm] sibi appropinquabant. Haec peritia, illae arti propria, post longas experientias nacta, superbiam professionis sui producere videbatur").
Francisca Trollope in mythistoria anno 1849 divulgata iulepium e mentha laudavit.

Praeceptum his verbis a Murray datur: *wine [Madeira or claret] mingled in a tumbler with a *soupçon* of French brandy, lime, and lemon, ice pulverised by attrition, and a small portion of sugar, the whole being crowned with a bunch of fresh mint* ("vinum aut Maderense aut Burdigalense in scypho mixtum cum inspersione spiritus vini Francici, lumia, limonio, glacie attrita, saccari modico, quod omne fasciculo menthae viridis incoronatur"). Mayne Reid haud dissimiliter (sed alio spiritu) "impensum cyathi magni spiritus Cognacensis"; ambo vinum omittunt; Mayne Reid insuper addit modicum suci ananae ultimis momentis expressi.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1839 : 
* 1849 : 
* 1856 : 
* c. 1890? : Joshua Soule Smith, "The Mint Julep" Textus plenus?
* 1939 : 

; Recentiora 
* Derek Brown, "The Mint Julep: 'The Very Dream of Drinks'" in *The Atlantic* (30 Aprilis 2010)
* Richard Barksdale Harwell, *The Mint Julep*. Charlottesville: University Press of Virginia, 1975
* 
* 

; Praecepta
* 1911 : George R. Washburne, Stanley Bronner, *Beverages de luxe* (Louisville: Wine & Spirit Bulletin) "Kentucky mint julep"

## Nexus externi 
* "The Mint Julep: The Very Dream of Drinks"
* "The Great Gatsby; Mint Julep" (2013/2021) apud *InLiterature*
* Tori Avey, "Why We Drink Mint Juleps at the Kentucky Derby" (2015)

Categoria:Potiones mixtae
Buchtarma

**Buchtarma** (Casachice Бұқтырма) est flumen Kazachstaniae (in regione Kazachstaniae Orientalis). In montibus Altaicis Australibus oritur, 336 chm fluit et in Irtim (nunc in receptaculum aquae Buchtarmense) se effundit. Altai urbs ad Buchtarmam situs est.

Saeculo XVIII multi fideles ritus prisci in montes Buchtarmae superiori adiacentes migraverunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* De Buchtarma in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina Kazachstaniae
Categoria:Systema Irtis fluminis
Cyanocitta

***Cyanocitta*** est genus avium familiae Corvidarum, cui sunt duae species: *Cyanocitta stelleri* et *Cyanocitta cristata*. Americam Septentrionalem habitant; *Cyanocitta stelleri* Montes Saxosos, *Cyanocitta cristata* partem mediam et orientalem.

## Nexus externi 
Categoria:Corvidae
Categoria:Taxa Strickland
Categoria:Taxa 1845
Gallicauda Manhattensis

[thumb|**Gallicauda Manhattensis** in [cuppa oblata]]
**Gallicauda Manhattensis**, Anglice *Manhattan [cocktail]*, est varietas gallicaudarum antiquiorum, quae proxime ad hodiernas adsimilantur: e vischio Americano, elixire amaro, absinthita componitur.  Manhattensis annis 1860 vel 1870 Manhatae in burgo Neo-Eboracensi primum inventum est, sed a quo, quo contextu, quibus convivis, incertum manet.

Haec Gulielmus Mulhall pincerna de ebrietate Novi Eboraci anno 1922 scribens: "Gallicauda Manhattensis a quodam nomine Black inventum est, qui tabernulam annis 1860 tenebat decimam cui a via Houston per viam Latam descendat: potionum mixtarum illo aevo verisimiliter totius mundi celeberrima erat".

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Impensa **gallicaudae Manhattensis**
* Philip Greene, *The Manhattan*. Novi Eboraci: Sterling Epicure, 2016
* 
* 
* Gary Regan, "The Manhattan project: A bartender spills his secrets on the king of cocktails" in *San Francisco Chronicle* (21 Septembris 2007)
*  (editio 1a: 2007)

; Praecepta
* 1911 : George R. Washburne, Stanley Bronner, *Beverages de luxe*. Louisville: Wine & Spirit Bulletin "Manhattan cocktail"

## Nexus externi 
* Clara Hogan, "The Dos and Don'ts of Making a Manhattan" apud *Liquor.com*
* Mike MacEacheran, "Föhr: The German island obsessed with Manhattan" apud *BBC* (26 Februarii 2020)
* David Wondrich, "The Strangely Cool Origin Story of the Manhattan" (14 Ianuarii 2017) apud *Daily Beast*

Categoria:Potiones mixtae
Categoria:Gastronomia Novi Eboraci
Loxia curvirostra

***Loxia curvirostra*** vel ***vulgaris*** est species avium generis *Loxiae* familiae Fringillidarum. Sicut ceterae loxiae, in silvis pinophytοrum hemisphaerii borealis habitat.

## Descriptio
[thumb|upright=0.7|left|*Loxia curvirostra* femina [Oregoniae.]]
[thumb|upright=0.7|[Ovum *Loxiae curvirostrae poliogynae.*]]
Longitudinem ad 17 cm habet, pondus ad 38 g; passero maior est, sturno minor. Sicut ceterae loxiae, rostrum habet cruciformiter convergens, quo semina e strobilis excipit; his seminibus plerumque alitur. Etiam rostro utitur ut in arbores scandens alliget. 

Loxiae mares aureoli vel rubri vel rubropurpurei sunt, feminae virides et gilvi canescentes; utrique caudam et alas  ochraceas habent. Loxiae nondum adulti cani sunt cum maculis, post primum annum fulvi et aureoli.

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Fringillidae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Cyanocitta cristata

***Cyanocitta cristata*** est avis familiae Corvidarum, una ex duabus speciebus generis *Cyanocittae,* quae mediam et orientalem Americae Septentrionalis partem incolit.

## Descriptio
Longitudinem circa 30 cm habet, alis extentis ad 42 cm latis. Alba est, cum dorso caeruleo et cristula caerulea atriore (de qua nomen habet). Tamquam monile atrum circum collum habet, in alis ornamentum album, caetuleum et atrum et caudam virgatam. Multos sonos varios edit, et voces aliarum avium imitatur. Vere nidos aliorum avium depopulatur, ova et pullos comedens.

## Nexus externi 
Categoria:Corvidae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Loxia

***Loxia*** est genus avium familiae Fringillidarum. In silvis pinophytοrum hemisphaerii borealis inveniuntur. Loxiae omnes rostrum loxiarum cruciformiter convergens habent, quo semina e strobilis excipiunt; his seminibus plerumque aluntur.

## Species
Generi sunt quinque species:
**Loxia curvirostra* Linnaeus, 1758 
* *Loxia pytyopsittacus* Borkhausen, 1793 
* *Loxia leucoptera* Gmelin, 1789 
* *Loxia megaplaga* Riley, 1916 
* *Loxia scotica* Hartert, 1904

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Fringillidae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Congregatio Sanctissimi Redemptoris

[thumb|Congregationis insignia in provincia [leopolis|Leopolitana.]]
**Congregatio Sanctissimi Redemptoris** (compendiarie *CSsR*) ab Alphonso a Ligorio Neapoli condita est, quae Benedictus Papa XIV anno 1749 sollemniter confirmavit. 

Monachi praesertim in plebe operam in (re)vivificando Catholicismo dabant, missionariis praedicantibus et exercitionibus animi adhibitis.

Clemens Maria Hofbauer sanctus fecit, ut is ordo religiosus in Austria et Polonia effloreret. Anno autem 1873 congregationi labor in Borussia interdictus est propter similitudinem quandam cum iesuitis. Quod autem anno 1894 revocatum est. 

## Nexus externi
*Situs interretialis congregationis proprius.
*Opera Monaci.
*Omnes res, quae de congregatione scias, in *Lexico Sanctorum Oecumenico Congestae.*

!
Categoria:Constituta 1749
Crataegus

***Crataegus*** (Graece κράταιγος) est genus fruticum vel arborum familiae Rosacearum, permultas species habens. Persaepe ad ornandum colitur; multarum specierum (e.g. *Crataegi azaroli*) fructus comestibiles sunt.

## Area
In hemisphaerio boreali inter 30 et 60 circulos parallelos crataegi vulgares sunt. Crataegi spontanei in fruticetis, ad margines silvarum vel in silvis excisis crescunt, sed non in silva densa.

## Descriptio
Crataegi sunt arbores truncis pluribus vel fruticulosi, altitudinis plerumque usque ad 3 vel 4 m (interdum ad 10 et altiores). Cortex fuscus atrior vel canus, ramuli novi rubropurpurei. Plures crataegi species spinas habent, quae de gemmis axillaribus crescunt.

Inflorescentiae in acuminibus ramorum lateralium brevium hornotinorum sitae sunt; flores albi (nonnullarum specierum hortensium rosei vel rubra), ubi vel duobus cm diametri, petala quina habentes. Fructus est malum rubrum cum aliquot (usque ad quinque) putaminibus.

Species *Crataegi* plus quam 380 sunt.

## Nexus externi 
Categoria:Genera plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Categoria:Rosaceae
Verbascum thapsus

***Verbascum thapsus*** est species generis *Verbasci* familiae Scrophulariacearum. A Linnaeo anno 1753 rite descripta est.

## Area
Eurasia paene tota et Macaronesia est area *Verbasci thapsi* naturalis, sed in Americam utramque et in Australiam Novamque Zelandiam allatus sua sponte nunc ibi vivit.

## Descriptio
Planta est biennis, usque ad duo metra altitudinis. Herba omnis lanugine albescente pubescit. Caulem erectam dense foliosum habet; folia oblonga, integerrima vel crenata; folia radicalia petiolata sunt, petiolos usque ad 6 cm habent ipsa usque ad 30 cm longa et ad 10 cm lata; folia caulina petiolata vel sessilia decurrentia sunt, folia superiora brevia et acutata. Inflorescentia est racemus apicalis densus et spiciformis. Flores flavi lucidi in parte racemi inferiore in fasciculos quaterni vel plures |usqua ad septenos) collecti sunt, in parte superiore quaterni vel pauciores; pentameri sunt, nam stamina et petala quina habent. Interdum et forma cum floribus albis invenitur (*Verbascum thapsus f. candicans*).

Apes pollen permultum de *Verbasco thapso* colligunt.

## Nexus externi
Categoria:Scrophulariaceae
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Elixir Stoughton

**Elixir Stoughton**, nomine pleno Anglico ''Dr Richard Stoughton's great cordial elixir* sed saepe *Stoughton's bitters* ("amarum Stoughton"), a pharmacopola Londiniensi Ricardo Stoughton (1665–1716) anno fere 1690. Litterae patentes regiae anno 1721 promulgatae sunt ne alii idem pharmacum conficere temptarent. A principio hoc elixir in potiones addebatur, videlicet cervesiam, vinum, spiritum vini. In primas gallicaudas, saeculo XIX inventas, elixir vel amarum Stoughton eodem modo additum est. Medio saeculo XIX alia elixira, videlicet amarum Böker et Angusturense necnon Peychaud, magis magisque requisita sunt. 

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1737 : *The Complete Family-Piece and Country Gentleman’s and Farmer’s Best Guide*. Londinii, 1737
* 1829 : James Rennie, *A New Supplement to the Complete Pharmacopoeias*. Londinii, 1829

; Recentiora
* "Proprietaries of other Days" in *Chemist and Druggist* vol. 106 (1927) pp. 377-381
* Marjorie Cox, "The Tenant of Bowdon Hall and the ‘Great Cordial Elixir’" in *Bowdon Sheaf* no. 29 (1997) pp. 2-4
* Raymond E. M. Davies, "Dr Richard Stoughton and his Great Cordial Elixir" in *Pharmaceutical Journal'' vol. 240 (19 Martii 1988)
* 

; Praecepta
* 2015 :  (editio 1a: 2007)

Categoria:Elixira amara
Categoria:Gastronomia Anglica
Amarum stomachicum Boker

thumb|upright=0.75|Ampulla amari stomachici J. G. & J. Boker anno fere 1853 venundata
**Amarum stomachicum Boker**, Anglice *Stomach bitter* sed communiter ''Boker's bitters'', Novi Eboraci in urbe anno 1828 ab  mercatore et legato (1795–1860) inventum est. In gallicaudas Americanas usque in annos 1870 addi solebat, sed ab hoc tempore amara Peychaud (Novae Aureliae confectum) et Angusturense (insulae Trinitatis) magis magisque requisita sunt. Amarum Boker ab aevo  non iam producta est, sed recentissime historici gallicaudarum recreare temptaverunt. 

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1874 : 

; Recentiora
*  (editio 1a: 2007)

## Nexus externi 
* Simon Difford, "Boker's (Bogart's) bitters" apud ''Difford's Guide''

Categoria:Elixira amara
Categoria:Gastronomia Novi Eboraci
Planities elata Viluica

**Planities elata Viluica** (Russice *Viljuiskoe plato*) est planities elata in Sibiria, pars planitiei elevatae Sibiriae Mediae; in confinio territorii Crasnoiarensis et Iacutiae et regionis Ircutensis sita est. Area planitiei circa 80 milia chm2 est; altitudo maxima 962 m, altitudo media a 700 ad 900 m. Calcareis et dolomitibus et trappis planities elata composita est. Congelationis aeternae sub planitie Viluica altitudo usque ad 1,5 chm est; haec est orbis terrarum maxima.

Planities elata Viluica divortium aquarum Oleneci et Vilui cum accolis eius est; ambo necnon Marcha Wilui accola maximus ibi oriuntur. Tundra loca altiora planitiei Viluicae, silvitundra vel taiga laricina declivia operit.

## Notae
## Nexus externi
Viluica
Categoria:Iacutia
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Categoria:Regio Ircutensis
Lex religiosa

**Lex religiosa** est ius quod ethica traditionum religionumque praecepta complectitur. Inter exempla legum religionarum numerantur ius canonicum, ius Iudaeorum (Halakhah), ius Musulmanorum (Sharīʿah), et ius Hinduisticum.

## Religiones et instituta religiosa 
Religio civitatis (sive ecclesia nationalis) est corpus religionum a civitate approbatarum.

## Notae 
Categoria:Ius
Categoria:Religio
Antonius Aloysius Misztolt

**Antonius Aloysius Misztolt** (Lituanice *Antanas Aloyzas Mištautas,* Polonice *Antoni Alojzy Misztołd*, prope Novogardiam Lituanicam die 28 Maii 1685 natus; Vitebsci die 25 Novembris 1740  mortuus) fuit Iesuita, paedagogus, et historicus Polonicus. 

## Vita
Academiae Vilnensis alumnus; in Societatem Iesu cooptatus est. Collegiorum Iesuitarum Novogardiae (1726–1731), Polotii (1731–1735), Nesvisii (1735–1738) rector et collegii Vitebscensis superior (1738–1740) fuit.

## Opus
* Historia illustrissimae domus Sapiehanae. Ab origine et antiquitate sua genealogico syllabo per gloriosos heroum ejusdem ac connexarum familiarum progressus in praesens saeculum deducta. Vilnae 1724.

## Bibliographia
*Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995, Cracoviae: Wyd-wo WAM, 1996.
* Giżycki, J.M. *Materyały do dziejów Akademii Połockiej i szkół odniej zależnych*, Cracoviae: Druk. W. Anczyca i spółki, 1905.

## Nexus externi
* Antonii Misztolt vita. .

Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Alumni Universitatis Vilnensis
Categoria:Historici Poloniae
Categoria:Iesuitae
Categoria:Scriptores Lituaniae
Categoria:Scriptores Poloniae
Amarum ex aurantiis

**Amarum ex aurantiis**, Anglice *Orange bitters*, est genus elixirum amarorum quo aroma aurantiorum seu malorum Sinensium in gallicaudas iniciatur. Elixira amara vetusta, sicut Stoughton et Boker, aroma aurantiorum praebuisse censentur. Recentius pincernae potoresque plures varias species amarorum huius generis praeferunt, inter quos *Fee Brothers*, *Regans*, *Angostura*, *The Bitter Truth*.

## Bibliographia 
; Eruditio
* 
* Brad Thomas Parsons, *Bitters: a spirited history of a classic cure-all*. Berkeleiae: Ten Speed Press, 2011
* Charles Perry, "A revival of bitters? Sweeeet!" in *Los Angeles Times* (25 Ianuarii 2006)

; Praecepta
* 1939 : 

## Nexus externi 
* Michael Dietsch, "Cocktail 101: All About Orange Bitters" (2020) apud *Serious Eats*
* Robert Simonson, "Will the Real Orange Bitters Please Stand Up?" (15 Februarii 2018) apud *Punch*
 
Categoria:Elixira amara
Carolus Henricus Baker

**Carolus Henricus Baker**, Anglice communiter *Charles H. Baker Jr.* (ad Zellwood Floridae die 25 Decembris 1895 natus; mortuus iuxta Naples Floridae die 11 Novembris 1987) fuit diurnarius et auctor de rebus gastronomicis.

Hartfordiae apud Collegium Trinitatis eruditus, breve temporis spatium in officinis industrialibus operam dedit; postea Novi Eboraci editor libellorum diurnariusque laborabat, unde, peregrinationem navalem sub titulo adnuntiatoris incipiens, Paulinam Paulsen haeredem divitissimam incurrit et mox in matrimonium duxit. Cum ea deinde domum prope Miamiam, nomine *Java Head*, aedificari iussit: ibi triginta annos habitavit, annis insequentibus in nova domo *Java Head East*, denuo iuxta Naples. Crebriter per mundum itinera fecit commentationesque in libellis *Esquire*, *Town & Country*, *Gourmet* scripsit. Librum laudatissimum ''The Gentleman's Companion* anno 1939 in duo volumina divisum divulgari iussit, primo de gastronomia exotica, altero de gallicaudis aliisque potionibus; sed in ambobus de convivis interdum celebribus, per exempla Ernesto Hemingway, Gulielmo Faulkner.

## Opera 
* 1928 (editor; auctoribus Arthuro Schnitzler aliisque) : *Rejections of 1927*. Garden City Novi Eboraci: Doubleday, Doran, 1928) [Fabularum collectio]
* 1939 : *The gentleman's companion, Volume I: being an exotic cookery book, or Around the world with knife, fork and spoon*. Novi Eboraci: Derrydale Press, 1939
* 1939 : *The gentleman's companion, Volume II: being an exotic drinking book, or Around the world with jigger, beaker and flask*. Novi Eboraci: Derrydale Press, 1939 Textus
** 2a editio amborum: 1946. Textus 2i voluminis — 3a ed. 1991. — 4a ed. 2001, titulis *Knife, fork & spoon* et *Jigger, beaker & glass*
* 1946 : *Blood of the Lamb* (Novi Eboraci: Rinehart, 1946): reimpressa 1951. [Mythistoria]
* 1951 : *The South American gentleman's companion [volume I], being an exotic cookery book, or Up and down the Andes with knife, fork and spoon*. Novi Eboraci: Crown Publishers. Exemplar mutuabile
* 1951 : *The South American gentleman's companion [volume II], being an exotic drinking book, or Up and down the Andes withjigger, beaker and flask*. Novi Eboraci: Crown Publishers 
* 1959 : *The Esquire Culinary Companion*. Novi Eboraci: Crown Publishers

## Bibliographia 
* "Florida Flatwoods: *Blood of the lamb*, Charles H. Baker Jr., Rinehart ($2.50)" (recensio) in *Time* (22 Aprilis 1946)
* Craig Claiborne, "Recipe for Pleasure; The Esquire Culinary Companion" (recensio) in *New York Times Book Review* (2 Augusti 1959); Situs venalis
* Mark Ellwood, "Meet Charles H. Baker, Forgotten Cocktail Icon" in *Conde Nast Traveler'' (26 Iulii 2017)
* Margaria Fichtner, "Gentleman's Gentleman" in *Miami Herald* (18 Martii 2002)
* 

## Nexus externi 
* Bibliographia brevis

Categoria:Nati 1895
Categoria:Mortui 1987
Categoria:Diurnarii Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores de re cibaria
Categoria:Alumni Collegii Trinitatis (Connecticuta)
Categoria:Scriptores itinerum
Categoria:Scriptores de re potoria
Ioannes Caesar Pagazzi

**Ioannes Caesar Pagazzi** (natus *Giovanni Cesare Pagazzi* Cremae die 8 Iunii 1965) est presbyter Ecclesiae Catholicae et ex die 26 Septembris 2022 secretarius sectionis educationis Dicasterii pro cultura atque educatione Curiae Romanae.

Die 30 Novembris 2023, archiepiscopus titularis Bellicastrensis creatus est.

Presbyter consecratus anno 1990 et, usque ad archiepiscopum creatum, in multis seminariis et universitatibus Italicis docuit.

A die 28 Martii 2025 Sanctae Romanae Ecclesiae archivista ac bibliothecarius nominatus est.

## Sententia atque vexillum 
[thumb|upright=0.6|left}[Vexillum archiepiscopi Pagazzi.]]
HABITABIT LUPUS CUM AGNO

## Pinacotheca 

Fasciculus:BISHOP giovanni cesare pagazzi 2018 02.jpg|Pater Pagazzi Casellis Landorum anno 2018.
Fasciculus:BISHOP pagazzi ordination.jpg|Die 10 Februarii 2024.

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Categoria:Archiepiscopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Incolae Italiae