open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reductio ad Hitlerum

***Reductio ad Hitlerum*** genus quoddam vitiosae probationis nominatur, quo sic concluditur: "Hoc vel illud respuendum est, quippe cui Adolfus Hitler faverit," vel "Haec vel illa sententia necessario falsa est, siquidem ab Hitlero est probata." Cuius modi captionibus hominum vulgo sat facile imponitur; est enim commune illud Hitleri odium tam vehemens, ut homines plerique, quidcumque aliquo modo ad illum pertinere videatur, statim ac temere damnare soleant.

Locutio "reductio ad Hitlerum" primum anno 1950 a Leo Strauss philosopho adhibita est, qui in Academia Sicagensi politicen publice docuit. Alluditur, ut apparet, ad artis dialecticae vocem quae est "reductio ad absurdum." Huc attinet etiam "argumentum ad Nazistam," ut vocatur, quo quis Nazistarum facta vel dicta ad sententiam aliquam infirmandam in medium profert.

Vitium talium "reductionum" hoc pacto patefieri potest&thinsp;: non eo nomine damnantur Hitleri sententiae ac facinora, quia Hitleri fuerint, at potius ipse Hitlerus ea causa damnatur, quod istius modi nefaria vel fecerit vel dixerit. 

## Exempla 
Quomodo tales captiones repelli queant, hoc colloquio demonstratur&thinsp;:

:A: Damnanda est doctrina illa critica, quae "deconstructionismus" audit, quia Paul De Man Nazismo olim favit.
:B: At censuit etiam De Man, ut legi, esum holerum ad valetudinem conducere. Oportebit te igitur ab holeribus posthac abstinere.

En exempla similia: 
*Hitlerus vias expeditas autocineticas (vulgo: *Autobahnen*) muniendas curavit&thinsp;; tales igitur viae sunt perniciosae. 
*Hitlerus pinxit tabulas&thinsp;; proinde pictores pro scelestissimis hominibus sunt habendi.
*Delectabatur canibus Hitlerus&thinsp;; itaque canes alere domi est nefarium.

Sane multi sunt tyranni, scelesti, phrenetici quorum factis ad similes captiones fingendas abuti liceat—ut puta si quis "reductione ad Stalinum" adhibita pueros propterea esse strenue verberandos asseruerit, quod Stalinus lege sanxit ne parvuli vapularent, vel argumento ad Cromwellem reducendo non minus nefarium esse symphoniis delectari concluserit, quam Hibernos ad internecionem caedere.

## Godwinii lex 
Propter frequentissimum in colloquis interretialibus talium probationum abusum, lata est anno 1990 illa "Godwinii lex," quae sic habet&thinsp;: "Quo longius in interretio disputatio aliqua producitur, eo veri similius fit, Hitleri mentionem ab aliquo iri prolatum."

*Reductio ad absurdum

Categoria:Dialectica
Categoria:Reductionismus
Anacreon

**Anacreon** (Graece: ; Tei natus circiter anno 570 a.C.n., mortuus fere anno 485 a.C.n.) fuit poeta Graecus qui iambos et carmina elegiaca pepigit atque numeratur inter novem poetas lyricos.
thumb|Anacreon; Louvre
## De vita 
Occupantibus Asiam Minorem Persis, Anacreon traditur contra invasores anno 545 a.C.n. pugnavisse sed scutum amisisse suum; confugit igitur in Abderam Thraciam, dein in Samum cliens Polycratis tyranni.

Polycrate a Persis crucifixo anno 522 a.C.n., Anacreon se Hippiae et Hipparchi Pisistrati filiorum in regiam Atheniensem recepit, in qua magna erat erga homines doctos benevolentia. Anacreon in Thessaliam dein migravit, expulsis Athenis tyrannis 511/512 a.C.n.; probabiliter in Samum rediit et illic mortuus est.

## De operibus 
:
:

:*Magno iterum me Eros percussit, uti faber,*
:*malleo, et in hiberno temperavit flumine.*
:::(Fragmentum 25 Gentili)

Finxit Anacreon magnum carminum elegiacorum et iamborum numerum; Crinagoras Mytilenaeus in epigrammate scripsit Anacreontis opera filologum Aristarchum Alexandrinum disposuisse ac quinque voluminibus edidisse; in volumine sexto erant carmina *parthenia*.

Nobis omnino fere 200 tradita Ionice scripta fragmenta operum pervenerunt; in nonnullis Aegyptis papyris inventa sunt circiter quindecim fragmenta alia.

Argumenta praecipua carminum Anacreontis sunt lauta convivia (Graece: , *symposia*), leves amores liberi erga pueros (e.g. Cleobulus, Bathyllus, Smerdies et Megistes) seu puellas atque fragilitas vitae more Mimnermi.

Modus scribendi maxime accuratus ac imaginibus figurisque litteralibus copiosus est, nec non expeditus; dimetris Ionicis Anaclomenis (seu *Anacreonteis*) et choriambis in primis Anacreon usus est.

## De fortuna 
Maxime Anacreontis habita scripta antiquitus sunt: Critias tyrannus in epigrammate Tiensi poetae nomen "princeps conviviorum" dedit; celebratur a Platone in *Phaedro* unus ex maximis amoris cantoribus una cum Sappho; admodum eum C. Valerius Catullus aemulatus est in argumentis atque formis, neque minus ipse Q. Horatius Flaccus.

Brevia 62 carmina *Anacreontica* vocata edita sunt anno 1554 atque diu vera habita; sunt autem imitationes scribendi modi argumentorumque in aetatibus hellenistica et imperii Romani et Byzantina fictae.

## Notae 

## Bibliographia 
* A. Lesky, *Geschichte der griechischen Literatur*, Bernae, 1957.
* G. Guidorizzi, *Lirici greci - Saffo, Alceo, Anacreonte, Ibico*, 1993.

## Nexus interni
* Versus Anacreonteus
* 2339 Anacreon

## Editiones 
* M. L. West, *Iambi et elegi Graeci ante Alexandrum cantati* (Oxonii: Clarendon Press 1971-1972; editio nova 1989-1992; in uno volumine impressa 1998. ISBN 0-19-815266-3)

Categoria:Poetae Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 5 a.C.n.
Elenchus (discretiva)

**Elenchus** haec dissimilia significet:

#Elenchus, argumentum dialogo probatur
#Elenchus (inaures), crotalia margarita facta
Nicolaus Bohr

[thumb|[Albertus Einstein et Nicolaus Bohr.]]
**Nicolaus Henricus David Bohr** (Danice: *Niels Henrik David Bohr*) (7 Octobris 1885 – 18 Novembris 1962) physicus Danicus erat et contributor celeber mechanicae quanticae. Multum cum Alberto Einstein et Ernesto Rutherford laborabat. Anno 1922 Praemium Nobelianum Physicae accepit.

Elementum *Bohrium* et *Niels Bohr Institutet*, institutus physicae theoreticae Universitatis Hafniensis, nomina a Nicolao Bohr traxerunt. Bohr Pontificiae Academiae Scientiarum sodalis fuit. 

Sententia Latina ad suum insigne utendum habebat: "Contraria sunt complementa." Ea est ex cogitatione cosmologiae yin et yang Taoismi.

Aage Nicolaus Bohr filius etiam physicus praemium Nobelianum accepit.

*3948 Bohr
## Nexus externi 
*De Nicolao Bohr in pagina Nobeliano Physicae Praemio dicata 

Categoria:Alumni Universitatis Hafniensis
Categoria:Physici Daniae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Categoria:Socii Academiae Leopoldinae
Categoria:Socii externi Regalis Societatis Londiniensis
Categoria:Socii Pontificiae Academiae Scientiarum
Reductio ad absurdum

**Reductio ad absurdum**, sententia ducta ab Aristotelis usu Graece *ἠ εἰς ἄτοπον ἀπαγώγή*,  est argumentum dialecticum quod contradictione probatur. Fines absurdus monstratur, eamdem rationem alterius adhibendo. 

## Exempla
In elenchi forma:

:Pater- *Cur incepisti sigarella fumare??*
:Filius- *Quod, pater, omnes amici mei ea fumant.*
:Pater- *Dicin tu vere te, si omnes amici tui ex rupibus desalire incepissent, incepturum etiam?*

Absurditas filii dialecticae monstratur: incipere actum ob amicos incipientes est stultum, quod amici nonnumquam mala vel stultitiam agere incipiunt.
## Nota
*Demonstratio mathematica
*Logica
*Negatio
*Reductio ad Hitlerum
*Macaronoteras Volatile

Categoria:Dialectica
Categoria:Logica
Categoria:Reductionismus
Digitus (pars corporis)

**Digitus** (-i, *m.*) est pars manus ac pedis. Homo habet quinque digitos utriusque manus. Hi sunt ab latere radii:

# Pollex 
# Index aut digitus demonstrativus
#  Medius aut digitus impudicus
# Anularius aut digitus anularis
# Digitus minimus sive auricularis

Digitus maximus pedis, qui in latere tibiali invenitur, hallux nominatur.

Digiti manus et pedis a secundo usque ad minimum constituti sunt a ternis ossibus: phalange proximali, phalange media  et phalange distali; pollex et hallux autem a binis solum ossibus constituti sunt.

## Notae 

*Digitus (mensura)
*Systema digitale

Categoria:Anatomia
Categoria:Manus
!
Aldricus del Vilar

**Aldricus del Vilar** (Occitanice *Audric del Vilar*) fuit dominus castelli Auvillar saeculo XII. Vita trobatoris Marcabru dicit Marcabrunem fuisse alumnum Aldrici. Hoc in dubium est, sed satis constat Aldricum dicavisse carmen satiricum Marcabruni (carmen 16b,1), Marcabrunemque respondisse (carmen 293,43).

## Notae 

Categoria:Trobatores
Categoria:Auctores Occitanici
Categoria:Mortui saeculo 12
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Nati saeculo 11 aut 12
Marcabru

[thumb|Marcabru in libro manuscripto [MS BNF 12473 pictus]]
**Marcabru** (floruit 1130-1150) fuit trobator sive poeta linguae Occitanae. De eo nihil constat. E duabus vitis Occitanice scriptis in libris carminum eius, res omnino contrarias extrahimus.

E MS BNF 12473 discimus *Marcabrun* Gasconem esse (hoc confirmat dialectus carminum), filium pauperae mulieris nomine Marcabruna; mala carmina malasque satiras (*sirventes*) fecisse; malum dixisse de feminis et de amore. Haec tota extracta sunt e carmine numero 293,18.

In MS Vat. Lat. 5232 legimus Marcabrunem, originis incogniti, depositum fuisse ad portam divitis cuiusdam; alumnum esse equitis Aldrici del Vilar apud Auvillar, discipulum trobatoris Cercamonis; cognomina habuisse *Pan-perdut* (scilicet "panis perditus") et postea *Marcabru*; in fine interfectum esse a patriciis Gasconiae de quibus multa mala dicaverat. Haec partim extracta sunt e carminibus 16b,1 (ab Aldrico del Vilar) et 293,43 (a Marcabrune).

Habemus 42 vel 45 carmina Marcabrunis, obscura, satirica et interdum obscaena; fuit inter conditores cantionis clusae (*trobar clus*). Inter patrones eius fuerunt Guillelmus X (dux Aquitaniae), filius trobatoris Guillelmi IX, et Alphonsus VII (rex Castellae).

Discipulus eius Bernardus Marti erat.

## Notae 

## Nexus externi 
* De Marcabru

## Bibliographia 
*Jean-Marie-Lucien Dejeanne, *Les poésies complètes du troubadour Marcabru*. Tolosae 1909.

Categoria:Trobatores
Categoria:Auctores Occitanici
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Mortui saeculo 12
Altivillare

**Altivillare**, Francogallice *Auvillar*, est commune Francicum 949 incolarum (anno 2012) praefecturae Tarnis et Garumnae in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).

## Incolae notabiles 
thumb|Porta turris oppidi Altivillaris
* Aldricus del Vilar, cui poeta Occitana Marcabru fuit fortasse alumnus

## Notae 
* Index communium praefecturae Tarnis et Garumnae

## Nexus externi 
* De hoc commune apud cassini.ehess.fr
* Huius communis pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Tarnis et Garumnae
Categoria:Loci habitati praefecturae Tarnis et Garumnae
Tarnis et Garumna

**Tarnis et Garumna**, Francogallice *Tarn-et-Garonne*, est praefectura Franciae. Caput praefecturae est urbs Mons Albanus.

## Districtus 
thumb|Pons canalis iuxta Musciaco: hic fossa navigabilis Tarnem fluvium transcurrit
* Castellum Sarracenum
* Mons Albanus

## Communia praecipua 
* Auvillar
* Bruniquel
* Musciacum

## Flumina 
* Garunna
* Tarnis

## Notae 
* Index communium praefecturae Tarnis et Garumnae

## Nexus externi 
Categoria:Tarnis et Garumna
Guillelmus de Bergueda

**Guillelmus de Berguedà** (Catalane *Guillem de Berguedà*; Occitanice *Guilhem de Berguedan*) fuit eques, dominus terrae de Berguedà et poeta linguae Occitanae seu trobator. Natus est ante annum 1138, mortuus post 1192. Contra dominos vicinos multo tempore bellavit; seditionem concitavit contra regem Aragoniae Alphonsum II et in carcerem missus est.

Supersunt 31 carmina Guillelmi de Berguedà, nonnulla de amore, alia satyrica et obscaena (ad inimicum Pontem de Mataplana scripsit *Ops i auriatz ortiga / Que-l nervi vos estendes*, scilicet "Tibi oportet urticas ut membrum tuum firmes."

## Bibliographia 
*Martín de Riquer, *Guillem de Berguedà*. Poblet, 1971.
*René Nelli, *Ecrivains anticonformistes du moyen-âge occitan*. Paris, 1977.

Categoria:Auctores Occitanici
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Trobatores
Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Mortui saeculo 12
Hugo de Mataplana

**Hugo de Mataplana** (Catalane et Occitanice *Uc* vel *Uguet de Mataplana*, natus post annum 1173, mortuus die 23 Novembris 1213) fuit eques regni Aragoniae, poeta linguae Occitanae sive trobator, patronus aliorum trobatorum. Fuit filius Pontis de Mataplana (inimici Guillelmi de Bergueda). Inter annos 1193 et 1211 dicavit satira (*sirventés*) Raimundo de Miraval; cum Blacato scripsit unum *partimen* seu carmen partitum. Erat familiaris regis Aragoniae Petri II, et pugnavit apud Muret anno 1213, ubi rex ille interfectus est a militibus expeditionis sacrae contra Albigenses.

In carmine partito (*tenson*) quod cum ioculatore Reculaire composuit, istum comparat *als bons homes de Leun*, scilicet haereticis Valdensibus Lugduni. Reculaire in responsa sua se comparat monachis militantibus ordinis Calatravae.

## Bibliographia 
* René Nelli, *Ecrivains anticonformistes du moyen-âge occitan*. Paris, 1977.
* David J. Jones, *La tenson provençale*. 1934.

Categoria:Auctores Occitanici
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Trobatores
Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Mortui 1213
Bernardus Marti

**Bernardus Marti** (Occitanice *Bernart Marti*) fuit poeta sive *trobator* linguae Occitanae saeculo XII medio. Novem vel decem carmina Bernardi Marti supersunt; de eis discimus eum secutum esse Marcabrunem et cognovisse Petri de Alvernia. In cantione cuius initium est ''Bel m'es lai latz la fontana / Erba vertz e chant de rana* ("Laetissimus scio ad ripam fontis / herbam viridam et cantum ranae") feminis, inquit, licet et maritum habere et unum amantem, minime duo. 

## Bibliography 
* Fabrizio Beggiato, *Il trovatore Bernart Marti*. Modena, 1984.
* René Nelli, *Ecrivains anticonformistes du moyen-âge occitan''. Paris, 1977.

Categoria:Auctores Occitanici
Categoria:Trobatores
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Nati saeculo 11 aut 12
Categoria:Mortui saeculo 12 aut 13
Elenchus

**Elenchus**, ex lingua Graeca *ἔλεγχος*, est argumentum, logica vel theoria vel indicia in dialogi forma. Exactioribus verbis, est sententia quaestionibus responsisque probatur. Socratis dialogi solebant esse elenchi a operis Platonis.

*Dialectica
*Reductio ad absurdum

## Notae
Categoria:Dialectica
Blacat

**Blacat** (Occitanice *Blacatz*; mortuus circa 1236) fuit dominus oppidi Castrum de Alpibus (Aups) et poeta linguae Occitanae sive *trobator*. Fuit etiam patronus aliorum trobatorum, inter quos Elias de Barjols, Guillelmus Figueira, Aimericus de Péguilhan, Raimundus Vidal, Bertrandus d'Alamanon, Lanfrancus Cigala eum laudaverunt. Fulco de Romans, Peirol, Pistoleta et Petrus Vidal cum eo carmina partita scripserunt. Blacato mortuo Sordellus lamentationem composuit in quo hortavit reges temporis eius comedere cor Blacati ut fortitudinem eius adsorbeant.

## Bibliographia 
*O. Soltau, "Die Werke des Trobadors Blacatz" in *Zeitschrift für romanische Philologie* vol. 23 p. 201 ff., vol. 24 p. 33 ff.
*René Nelli, *Ecrivains anticonformistes du moyen-âge occitan*. Paris, 1977.
* pp. 489-490.

Categoria:Auctores Occitanici
Categoria:Trobatores
Categoria:Nobiles Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Nati saeculo 12
Categoria:Mortui saeculo 13
Patricius (sanctus)

thumb|Statua Sancti Patricii

Sanctus **Patricius,** pleniore nomine **Magonus Succetus Patricius Cothirthiacus** (natus in *bannauem taburniae*, fortasse Bannaventa, in Britannia saeculo quarto exeunte aut saeculo quinto ineunte; mortuus in Hibernia die 17 Martii anno 461 aut 493), fuit missionarius Christianus, qui patronus Hibernicus Islandicusque habetur. Apud Temoriam praedicavit coram regi alto, qui conversus ad Christum fuisse dicitur. Dies festus 17 Martii, signum chambroch est.

*Lorica (carmen)
*Mons Patricii

## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* Confessio Patricii, Latine, Hibernice, necnon aliis linguis

## Notae
Categoria:Nati saeculo 4 aut 5
Categoria:Mortui saeculo 5
Categoria:Incolae Britanniae antiquae
Categoria:Incolae Hiberniae
Categoria:Sancti
!
Brachium (anatomia)

**Brachium** sive **bracchium** est pars membri superioris hominis inter pectus et cubitum sita. Os unicum brachii est umerus. 

## Pinacotheca musculorum brachii 

Fasciculus:Arm muscles front superficial.png|Musculi pectoris et brachii sinistri
Fasciculus:Arm muscles front deep.png|Musculi brachii sinistri a fronte visi
Fasciculus:Arm muscles back.png|Musculi brachii sinistri a dorso visi

## Notae 
Categoria:Anatomia
Categoria:Membrum superius
!
Cancer pulmonis

[thumb|300px|right|Amplificatio crebritatis **cancri pulmonis** [saeculum 20|saeculo XX ad usum sigarellorum refertur. *(Fons: NIH)*]]

**Cancer pulmonis** vel **carcinoma pulmonarium** est morbus pulmonum, accurate species cancri, prima virum ac secunda mulierum, quod ad crebritatem pertinet. Prima causa huius morbi est usus sigarellorum. Duae sunt praecipuae species huius cancri: carcinoma pulmonarium e parvis cellulis et carcinoma pulmonarium e non parvis cellulis.
Toto orbe circiter 3&nbsp;000&nbsp;000 hominum per annum decedunt propter hunc tumorem, qui difficiliter sanabilis est. Nam quinque annos post morbum inventum solum 5 centesimae hominum hoc cancro laborantium supersunt.

## Indicia cancri pulmonis 
Indicia huius morbi sunt:
* dyspnoea, id est difficultas spirandi
* haemoptysis, id est sanguinem spuere
* tussis chronica
* anhelitus
* dolores thoracis abdominisve
* cachexia, id est magna deminutio ponderis, defatigatio et amissio cibi appetentiae
* raucedo aut dysphonia, id est difficultas loquendi
* dysphagia, id est difficultas vorandi

## Classificatio 
### Systema TNM 
Descriptio cancrorum pulmonum per systema TNM (T — Tumoris ambitus, N — Nodorum lymphaticorum affectorum extensio, M — Metastases remotae) fit.

* Carcinosarcoma
* Ioannes Stossel
* Tabacum - causa cancri plumonis

## Notae 
Categoria:Pulmonum morbi
Pulmonum
Ovum

[thumb|300px|Ova [Species|specierum variarum.]]

**Ovum** in multis reptilibus est cellula ovum a masculo fecundata, quam eruditi zygotum (ex vocabulo Graeco ζυγωτόν) appellant. Ovum est ergo forma simulque momentum progressionis vitae novi animantis.

Ovum animale, omnino galli, in hominibus solitaneus cibus est. Dicere licet id confectum esse a tribus partibus, quarum una est  cortex, qui id tegit, deinde vitellus, id est circus pulpae flavae adipum et proteinorum qui in eo situs est, et albumen, liquor translucidus qui eum circumdat.

## Bibliographia 
* Gosler, Andrew G., James P. Higham. et S. James Reynolds. 2005. "Why are birds' eggs speckled?" *Ecology Letters* 8 (10): 1105–13. doi:10.1111/j.1461-0248.2005.00816.x.
* Meijer, Hanneke. 2017. "Duck egg blue and oviraptor green: study reconstructs colour of dinosaur eggs." *The Guardian: Science,* 11 Octobris 2017.
* Wiemann, J., et al. 2017. "Dinosaur origin of egg color: oviraptors laid blue-green eggs." *PeerJ* no. 3706 (29 Augusti 2017). 5:e37062017.

* Doctor Eggman
* Nidus
* Oologia
* Ovarium
* Ovum Colombinum
* Ovum paschale

## Nexus externi 
## Pinacotheca 

Fasciculus:Nile crocodile eggs.jpg|Ova *crocodili Nilotici*
Fasciculus:Tortoise-Hatchling.jpg|Pullus testudineus ex ovo oriturus
Fasciculus:Emu Egg.JPG|Ovum *Dromaii novaehollandiae*
Fasciculus:White chicken egg.jpg|Ovum album *Galli galli domestici*


Categoria:Zoologia
Bibliotheca Alexandrina

[thumb|Inscriptio [Ephesus|Ephesi reperta qua Ti. Claudius Balbillus se quinquevirum sacris Aegyptiis tuendis fuisse proclamat: "(Alexandri)na bybliothece" inter alia videtur.]]

**Bibliotheca Alexandrina** quondam maxima mundi bibliotheca, condita est Alexandriae in Aegypto 288 a.C.n. rege Ptolemaeo I. Verisimiliter facta est post illius patris Museum, cuius pars fuerit bibliotheca. Partim pluries damnis affecta forsitan nihilominus usque ad aetatem antiquam inferiorem permanebat.  Quando vel quomodo bibliotheca deleta sit, nescitur. Sunt variae coniecturae, quae ab anno 48 a.C.n. usque ad septimum saeculum pertinent. Saepius conicitur bibliothecam saeculo tertio una cum domo regia deletam esse. Reliquiae bibliothecae adhuc non repertae sunt. Hodierna Bibliotheca Alexandrina anno 2002 prope situm antiquae bibliothecae perfecta est.

[thumb|left|[Ptolemaeus II librum papyraceum spectat, a Vincentio Camuccini anno 1813 pictus.]]
thumb|Antiqua bibliotheca Alexandrina.
## De incendiis 
Bibliotheca Alexandrina a quibusdam auctoribus secundi saeculi incendio deleta adfirmabatur tum cum Caesar ab Aegyptiis oppugnatus comburi classem iussit (48/47 a.C.n.). De quo tamen dubitant historici moderni etiamsi tunc librorum conditorium incendi potuit.

## Bibliothecarii 
* Zenodotus Ephesius
* Apollonius Rhodius
* Eratosthenes Cyrenaeus
* Aristophanes Byzantius
* Aristarchus Samothrax
## Notae 
## Fontes antiqui 
*  Aulus Gellius, *Noctes Atticae* VII.17
*Ammianus Marcellinus, *Res gestae* XXII.16.13

## Plura legere si cupis 
* Luciano Canfora, *La biblioteca scomparsa*, Palermo, 2013 Recensio critica
* Edward Alexander Parsons, *The Alexandrian Library, glory of the Hellenic world : its rise, antiquities, and destructions*, 1952.
* Jean Sirinelli, "Un regard sur la Bibliothèque d'Alexandrie" in *Actes du 5ème colloque de la Villa Kérylos à Beaulieu-sur-Mer du 6 au 9 octobre 1994*. Publications de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 1995ː 82-93

* Alexandria antiqua
* Callimachus
* Pinaces (Callimachus)

!
Categoria:Regia Alexandrina
Categoria:Constituta 288 a.C.n.
Categoria:Ptolemaeus I
Reges Legionis

thumb|Insigne Regni Legionensis
**Regnum Legionensis** ortum est cum Regnum Asturorum divisum esset anno 910.

### Domus Asturiarum 
* Garcias I - 910-914
* Ordonius II - 914-924
* Froila II - 924-925
* Alphonsus Froilae f. (usurpator) - 925
* Alphonsus IV *Monachus*- 925-931
* Ranimirus II - 931-951
* Ordonius III - 950-956
* Sanctius I *Crassus* - 956-958  
* Ordonius IV *Pessimus* - 958-960
* Sanctius I (bis rexit) 960-966
* Ranimirus III - 967-984
* Veremundus II - 982-999
* Alphonsus V *Nobilis*- 999-1028
* Veremundus III- 1028-1037

### Domus Navarrae vel Ximena 
* Ferdinandus I *Magnus* - rex Legionis 1037-1065 (rex et Castellae 1035-1065)
* Alphonsus VI *Fortis* - 1065-1071
* Sanctius II *Strenuus* - frater Alponsi, rex Legions anno 1072 et Castellae 1065-1072
* Alphonsus VI (bis rexit) 1072-1109
* Urraca I regina,  regina Legionis Castellaeque 1109-1126

### Domus Burgundiae 
* Alphonsus VII *Imperator* - rex Legionis Castellaeque1126-1157
* Ferdinandus II - 1157 - 1188
* Alphonsus IX - 1188-1230

## Reges Castillae Legionisque vel Corona Castellae 
### Domus Burgundiae 
thumb|Castella et Legio
* Ferdinandus III Sanctus - 1217-1252
* Alphonsus X Sapiens - 1252-1284
* Sanctius IV - 1284-1295
** Ioannes I (usurpator)- 1296-1301
* Ferdinandus IV - 1295-1312
* Alphonsus XI - 1312-1350
* Petrus I Crudelis - 1350-1369

### Domus Trastamarae 
* Henricus II - 1369-1379
* Ioannes I - 1379-1390
* Henricus III Dolens - 1390-1406
* Ioannes II - 1406-1454
* Henricus IV - 1454-1474
* Isabella I Catholica regina - 1474-1504
* Ioanna I regina - 1504-1555

### Domus Austriae 
thumb|Insigne Philippi II
* Philippus I Fermosus - 1506
* Carolus I - 1516-1556
* Philippus II Prudens - 1556-1598
* Philippus III Pius - 1598-1621
* Philippus IV - 1621-1665
* Carolus II - 1665-1700

Carolo II defuncto, Philippo V rege coronato, **regnum Hispaniae** creavit e regno Castellae, regno Legionis et regnis Aragoniis (Regnum Aragoniae, regnum Valentiae et Comitatus Catalaunici)

## Bibliographia 
* Simon Barton, *The Aristocracy in Twelfth-Century León and Castile* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1997) pp.&nbsp;235–302 (Appendix I: "The Counts of Twelfth Century León and Castile")

* Regnum Castellae
* Corona Castellae
* Reges Aragoniae
* Reges Asturiarum
* Reges Castellae
* Legio (Hispania)

Categoria:Reges Hispaniae
Legio
Categoria:Legio (Hispania)
!
Os (anatomia ossis)

[thumb|Imago [Femur|ossis femoris hominis (Anglice)]]
**Os** sive **osteon** (Graece ) est anatomica hominis aliorumque vertebratorum pars. Textus osseus genus textus conexivi est.

Corporis ossa vero varia munera servant: corpus coniunctim sustinent, tenent alias partes, offerunt musculorum tendinibus conexiones. membra interiora tuentur et protegunt; exempli gratia, calva cerebrum vel costae cor et pulmones contra damnum extraneum defendit. Praeterea ossa homoeostasem mineralium (calcium , phosphatum ), exempli gratia) praebent, spatium (medulla ossium) generationis cellularum sanguinearum (haematopoiesis) offerunt.

Dicuntur hominis adulti sceletum 206 ossa habere, 200 ossa enim et sex ossicula auris mediae, quamquam numerus variat.

Sunt inter aliis species ossium:
* Ossa longa, e.g., umerus, ulna, radius, femur, tibia et fibula
* Ossa plana, e.g., costae, scapula, sternum, et ossa coxae
* Ossa brevia, e.g., ossa metacarpii, ossa metatarsii
* Ossa sesamoidea, e.g., patella
* Ossa pneumatica, e.g., os frontale, maxilla, os ethmoides
* Ossa irregularia, e.g., vertebrae et mandibula

Quaevis interruptio continuitatis ossis vi externa causa fragmenta ossis formans *fractura* dicitur.

## Numerus ossium 
### Numerus hominis ossium 
Dicuntur hominis adulti sceletum 206 ossa habere, 200 ossa enim et sex ossicula auris mediae (utrumque malleum, incum, et stapedem), quamquam numerus eorum inter homines et aetates variat: infantibus et adulescentibus, ossium fusione causa, plus ossium quam senioribus sunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* Pupa U. P. A. Gilbert et al., "Biomineralization by particle attachment in early animals" in *PNAS* (19 Augusti 2019)

* Articulus
* Calcitoninum
* Index ossium hominis
* Sceletus

!
Categoria:Textus conexivi
De vulgari eloquentia

thumb|.
[thumb|upright=0.8|Dantes Alagherius ab [Andrea del Castagno anno 1450 pictus]]
***De vulgari eloquentia*** (Italiane ''L'eloquenza della lingua volgare*) est magnus tractatus de linguis Romanicis, dialectis Italicis, litteris in his sermonibus compositis, optimoque sermone eligendo. Latine scriptus est a Dante Alagherio, poeta Italico, anno fere 1304. In animo habuit quattuor libros de hac re scribere, sed duos tantum confecit.

## Argumenta
In principio auctor de origine linguarum meditatur: cum res Turris Babel confudissent atque perturbavissent linguas, primum verbum Adae posse assumi verbum hebraicum pro "Deo". Creaturam creatorem suum vidisse constat. Denique Graeca, Germanica et Romanica nata esse. Postea Alagherius de linguis temporis sui disserit. In enumeratione sermonum Romanicorum, Dantes primus ille distinctionem facit secundum verbum affirmationis inter linguas Francogalliae septentrionalis (linguam *oil*), Provinciae (linguam *oc*), Italiae (linguam *si*).

Opus Latine scriptum est quod Dantes vult persuadere doctis aetatis suae Italicam linguam ad omnia argumenta tractanda aptam esse et facultates varias et diversas habere ita ut docti quoque ea lingua uti cum dignitate possint.

## Gravitudo
Libri duo finiti non sunt. Imprimis hominibus illustribus persuaderet de linguae vulgaris excellentia. Nullam versionem singularem Latini vulgaris praevalentem putat. Opus habetur testimonium praecox disputans de lingua Italica unificanda (quoad scripta). De qua re alii non ante saeculum XVI disputabant. Nostris diebus momentum operis non in linguisticis sed in socialibus videatur, e.g. quod attinet ad nexum inter linguam et populum.

*Quaestio linguae

## Nexus externi
**De vulgari eloquentia* Latine apud The Latin Library
*De opere hoc apud *Sapere.it''

## Notae
Categoria:Dantes Alagherius
Categoria:Italiae scripta
Categoria:Libri de linguistica
Categoria:Libri imperfecti
Categoria:Linguae Romanicae
Categoria:Lingua Italiana
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Scripta saeculo 14
Summa theologiae (discretiva)

# Thomae Aquinatis *Summa theologiae
# Alberti Magni *Summa theologiae* 
# Sancti Antonini *Summa theologica''
Sordellus

thumb|upright=0.8|Sordellus in minuta tabula pictus.
**Sordellus** (Italiane *Sordello*; Occitanice *Sordèl*) fuit poëta linguae Occitanae sive *trobator* saeculi XIII, natus Goiti in provincia Mantuae in Italia; est maximus inter trobatores originis Italicae notus.

Scimus eum rixae in taberna Florentiae anno 1220 interfuisse; anno 1226 apud Ricardum de Bonifacio Veronae rapuisse Cunizzam, uxorem Ricardi, posteaque in Provinciam fugisse (ubi inter patronos eius fuit Blacat); anno 1265 socium Caroli Andegavensis in expeditione Neapolitana fuisse et ibi in carcere coniectum esse. 

Scripsit carmina amoris, satiras, ''Ensenhamens d'onor'' ('Instructio honoris') carmen didacticum, et lamentationem Blacati, in quo carmine neglegentiam principum castigat eosque comedere cor Blacati invitat ut eius fortitudinem adsorbeant.

Sordellum nonnulli poetae posterioris aevi commemorant, quorum primus est Dantes Alagherius. In libro "Purgatorii" carminis cuius titulus est *Divina Comoedia* Dantes monstrat Sordellum reges castigantem; in libro Latino *De vulgari eloquentia* linguam Sordelli laudat. Robertus Browning, poeta Anglicus, eius vitam in carmine cuius titulus est *Sordello* narrat.

Carmen XLII ita sonat; agitur de audacia Sordelli contra irrisores calumniatoresque
:
Si com estau taing qu'esteia / Qui vol far faich ab valor, / Que totz lo monz mi guerreia / Per dompnas e per amor. / L'us me vol mal per enveia, / L'autre per las parenz lor: / Qui m'en cre faire paor, / Consel lo que lo descreia! / Qu'eu sui tals que, sui que.n plor, / Eu viu jauzenz sens temor.

## Bibliographia 
* James J. Wilhelm, *The Poetry of Sordello*. Novi Eboraci: 1987.

## Nexus externi
*"French of Italy" - vita Anglice scripta; nexus

## Notae
Categoria:Auctores Occitanici
Categoria:Personae Divinae Comoediae (Purgatorium)
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Trobatores
Sokolow (terra Podlassia)

**Sokolow** est civitas in oriente Poloniae sita, in Podlassia regione historica et in palatinatu Masoviae hodierno. Cives 18 900 (anno 2014) habens. Anno 1424 a Domino Vitoldo, Magno Duce Lituaniae, civitatem nuntiata.

## Fontes
## Nexus externi
Categoria:Urbes Poloniae
Avanta

Reticulum **Avanta** (e verbo Italiano *avanti,* Anglice *moving ahead*), anno 1977 a Virginia Satir condita, est consociatio internationalis pro exercitatione et consociatione, quae Virginiae Satir artem et modum therapiae familiarum continuat et adiuvat. Propositum reticuli est per Exemplum Maturationis Satir ad homines adiuvandos, coniungendos, et exhortandos causa dissimilitudines honorandi, controversias transformandi, proprias mutationis maturitatisque facultates evolvendi, et hominibus potestatem offerendi ut vita, sanatione, opere, et coniunctionibus utiliter se dirigant. Socii reticuli sunt homines in multis civitatibus et nationibus et variarum artium et professionum.

## Nexus externus
*http://www.avanta.net/ Reticulum Virginiae Satir (Anglice)

Categoria:Societates psychologicae
Categoria:Constituta 1977
Ambrosius Bierce

[thumb|Ambrosius Bierce, post mortem ab J. H. E. Partington anno [1928 pictus.]]

**Ambrosius Bierce**, vulgo **Ambrose Gwinnett Bierce**, fuit scriptor comicus Americanus et miles exercitus foederalis in bello civili Americano, natus in Meigs comitatu in Ohio 24 Iunii 1842, mortuus in Mexico fere anno 1914.

Notus est opere magno  ''The Devil's Dictionary*, in quo inveniuntur definitiones verborum vulgarium cynicae et satiricae, sicut:

:***tormentum, -i, n.** - instrumentum ad fines nationum rescribendos adhibitum*

## Notae 
## Bibliographia
* Carey McWilliams, *Ambrose Bierce: A Biography'', 1929 (reprinted 1967), Archon Books.
* Richard O'Connor, *Ambrose Bierce:  a Biography*, with illustrations, Boston, Little, Brown and Company, 1967.

## Nexus externi
* Poemata apud PoetryFoundation.org
* Societas appreciationis
* Ambrosio Bierce Coeptum

Categoria:Nati 1842
Categoria:Mortui 1914
Categoria:Agnostici Civitatum Foederatarum
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Poetae Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Lexicographi
The Devil's Dictionary

[thumb|Auctor *Diaboli Dictionarii*, [Ambrosius Bierce, a J. H. E. Partington anno 1928 pictus.]]

'''''The Devil's Dictionary'''* (scilicet "Diaboli Dictionarium") Ambrosii Bierce, publicatum a *Doubleday* Novi Eboraci, 500 verbis, *A-L*, anno 1906 sub nomine *Cynici Verborum Liber* et 500 verbis implentibus, *M-Z*, anno 1911 sub nomine tituli, est dictionarium Anglice scriptum quod reddit definitiones cynicas et satyricas pro verbis vulgaribus.

## Definitionum exempla 
* ***ars, -tis, f.** - huic verbo non est definitio
* ***Bacchus, -i, m.** - peropportunus deus a hominibus factus ut ebrietatem ignorent
* ***educatio, -nis, f.** - stultitia studiosorum
* ***iureconsultus, -i, m.** - homo peritus in iurum circumitu
* ***libertas, -tis, f.** - carissima imaginationis possessio
* ***olim** - satis
* ***pulchritudo, -inis, f.** - mulieris potestas, qua amatori se venustat, uxor autem terret
* ***phantasma, -tis, n.** - signum externum visibileque meti interni
* ***tormentum, -i, n.** - instrumentum ad fines nationum rescribendos adhibitum

## Fontes 
* Lexicon
* Ironia
* Satura

## Nexus externi 
* The Ambrose Bierce Project (Anglice)
* ''The Devil's Dictionary'' apud Gutenberg Project (Anglice)

Categoria:Civitatum Foederatarum scripta
Categoria:Dictionaria
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Saturae
Categoria:Scripta 1911
The Cynic's Word Book

'''The Cynic's Word Book'* (scilicet *Cynici verborum liber*) Ambrosii Bierce est nomen pristinum Diaboli Dictionarii. Anglice editus est anno 1906 et 500 verba continet, *A-L*. Plura 500 verba, *M-Z*, edita sunt sub nomine *Diaboli Dictionarium'' anno 1911

*Diaboli Dictionarium
*Cynismus

## Nexus externi 
* The Cynic's Word Book apud Vicipaediam Anglicam

Categoria:Dictionaria
Categoria:Saturae
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Civitatum Foederatarum scripta
Categoria:Scripta 1906
Ebrietas

[thumb|[Lu Zhishen vel "Monachus sapiens," iratus propter ebrietatem, effigiem dei frangit. Impressio stipitibus ligni a pictore Iaponico Yoshitoshi Tsukioka creata, anno 1887.]]
**Ebrietas**, stricto sensu, est status animalis nimis alcohole (aethanolis) intoxicati. In symptomatibus includuntur inopia recte ambulandi potestatis, vultus rubrefactus, eloquentia debilitata, et alia. Appellatio etiam in eadem acta sine alcoholis effecta refert.

Si nimis perpotavisti, cras crapula te dolebit.

## Quo cadunt ebriosi? 
Athenaeus Naucratita in *Deipnosophistis* 10.447a citat Aristotelem *de Vino* (περὶ μέθης), qui dicit eos qui vinum bibunt huc illuc cadere, sed eos qui cerevisiam bibunt (quam Aristoteles *pinon* (πῖνον) vocat), tantum in tergum cadere.

* Alcoholismus
* Crapula
* Dependentia
* Intoxicatio alcoholica
* Telangiectasia

## Notae 
## Nexus externi 
* Status ebrietatis quinque

Categoria:Potiones fortes
Categoria:Medicina
Silvester IV

**Silvester IV.** (natus *Maginulfus* circiter anno 1050 Romae, obiit die ignoto) fuit antipapa ab anno 1105 usque ad annum 1111, id est sub pontificatu papae Paschalis II. 

Maginulfus, qui archipresbyter erat, die 18 Novembris 1105 papa creatus est, postquam Paschalis antipapas Theodoricum et Albertum profligaverat.

Post tumultus mense Novembri 1105 Silvester e Roma fugit. Postea Auximi apud Anconam vixit usque ad annum 1111, donec ab Henrico V imperatore Romam relatus est, sed postea Silvester praesidium imperatoris amisit. Die 12 aut 13 Aprilis 1111 Silvester se pontificatu abdicavit Anconam reversus, ubi usque ad mortem vixit.

Categoria:Antipapae
Categoria:Nati saeculo 11
Categoria:Mortui saeculo 12
Castillio de Gatis

thumb|Castillio de Gatis
**Castillio de Gatis** vel **Castiglonum de Gatis** (deinde: *Castillio de Pepolis* et *Castrum Leonis de Pepolis*) (Italiane: *Castiglione dei Pepoli*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5&thinsp;740 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Urbe metropolitana Bononiensi situm. Incolae *Castillionenses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Nomen vici 
Joachinus de Pepolis fuit vir praclarus fortissimusque in pugnis pro Italia unam facienda. Ante annum 1863 vicus *Castillio de Gatis* (etiam: *Castiglonum de Gatis*, *Castilio de Gatis*, *Castiglio de Gatis*) appellabatur. Anno 1863 nomen oppidum mutavit in *Castillione de Pepolis* (*Castrum Leonis de Pepolis*) honoris causa Joachini gentisque bononiensis *De Pepolis*.

## Geographia 
* Aemilia (*terra*)
* Tuscus-Aemilianus Apenninus.

## Clari cives 
## Aedificia egregia 
* Ecclesia Sancti Michaeli Archangeli

## Ecclesia Catholica Romana 
* Archidioecesis Bononiensis

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
''Baragazza, Ca' di Landino, Creda, Lagaro, Rasora, Roncobilaccio, San Giacomo, Sparvo, Spianamento, Monte Baducco, Valli*.

## Municipia finitima 
* Barberinum Mucelli (FI),
* Camugnanum,
* Castra Hiberna (PO),
* Fanum Sancti Benedicti Vallis Sambri,
* Florentiola (FI),
* Grizzana.

* Aemiliam-Romaniam (*regionem*),
* Aemiliam (*terram*),
* Urbem metropolitanam Bononiensem,
* Provinciam Bononiensem (*provinciam abrogatam*),
* Bononiam (*urbem''),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Pagina officialis

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Castiglione dei Pepoli (province of Bologna, region Emilia-Romagna, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Bononiensi.
Imago:Castiglione dei Pepoli - frazione Baragazza - chiesa di San Michele Arcangelo - cartolina.jpg|Ecclesia Sancti Michaeli Archangeli, anno 1908

## Notae 
Categoria:Municipia in Urbe metropolitana Bononiensi
Albertus (antipapa)

**Albertus** (aut **Albertus Sabinae**) fuit antipapa anno 1102.

Post mortem antipapae Clementis III, qui a imperatore Henrico IV creatus erat, socii imperatoris anno 1100 Theodoricum papam elegerunt.

Postquam Theodoricus a papa Paschalis II fugire debuit et postea a sociis Paschalis captivus factus est, Albertus, cardinalis Silvae Candidae papa factus est, sed foederati eius eum papae Paschalis tradiderunt, qui Albertum in vincula in abbatiam Sancti Laurentii Aversae apud Neapolim coniecit. Antipapa Silvester IV successor Alberti fuit.

## Nexus externus Germanice 
* 

Categoria:Antipapae
Categoria:Nati saeculo 11
Categoria:Mortui saeculo 12
Theodoricus (antipapa)

**Theodoricus** (natus die ignoto - obiit anno 1102 in abbatia apud Salernum) fuit antipapa a mense Septembri 1100 usque ad mensem Ianuarium 1101. De vita eius pauca sunt nota.

Post mortem antipapae Clementis III, qui ab imperatore Henrico IV creatus erat, foederati imperatoris anno 1100 Theodoricum, qui ab anno 1084 cardinalis diaconus Sanctae Mariae in Via Lata et ab anno 1099 cardinalis episcopus Albani fuerat, papam elegerunt, et eum nocte inter dies 9 Septembris et 10 Septembris 1100 in Basilica Vaticana coronaverunt.

Anno 1101 Theodoricus a Papa Paschali II captus est, et e Roma in abbatiam apud Salernum expulsus est, ubi anno 1002 obiit. Socii Theodorici Albertum papam fecerunt.

## Nexus externus 
* 

Categoria:Antipapae
Categoria:Mortui 1102
Categoria:Nati saeculo 11
Trachea

thumb|Apparatus respirationis cum trachea.
**Trachea** sive **trachia** sive **aspera arteria** (Graece ) est in homine et aliis vertebratis ductus inter superiora membra respirationis (nasum, os et laryngem) et bronchos pulmonum situs, in qua regione trachea bifurca in duo magnos bronchos abit, qui deinde in multos parvos bronchos in modum arboris dividuntur. Trachea hominis circiter 10–12 cm in longitudinem patet.

## Notae
Categoria:Caput et collum humana
Categoria:Apparatus respiratorius
Categoria:Thorax
Categoria:Fauces humanae
Categoria:Verba Graeca mutuata
Larynx

thumb|300px|Collocatio laryngis inter superiora membra respirationis
, 2 Epiglottis, 3 Plica vestibularis, 4 Plica vocalis, 5 Musculus ventricularis, 6 Ventriculus laryngis, 7 Musculus vocalis, 8 Cartilago thyroidea, 9 Cartilago cricoidea, 10 Cavum infraglotticum, 11 Prima cartilago trachealis, 12 Trachea]]
**Larynx** (-ngis; *f.*) (a verbo Graeco λάρυγξ) est pars ductus respiratorii hominis et aliorum animalium ante tracheam. Larynx ex novem cartilaginibus composita est. In ea plicae vocales extenduntur, quibus animalia vocem edere et homo loqui potest.

Larynx praeterea per clausuram epiglottidis in degluttiendo aditum cibi in canalem respiratorium impedit.

## Partes laryngis 
* Cartilago thyroidea
* Cartilago cricoidea (sive anularis)
* Cartilagines arytaenoideae
* Cartilagines corniculatae
* Cartilagines cuneiformes
* Epiglottis (cartilago epiglottidis)
* Plicae vestibulares
* Plicae vocales

## Notae 
* Laryngologia
* Vox

## Nexus externi 
Categoria:Apparatus respiratorius
Categoria:Fauces humanae

Categoria:Phonetica
Categoria:Vox humana
Hermericus (rex Suevorum)

**Hermericus** fuit primus Suevorum rex regni Hispaniae ab 409 usque ad 438. Cum gente sua migravit ex ripam Rhenanam in Hispania Galliam vastando. Creavit regnum in Gallaecia postea cum Romanis foedus factum est anno 410. 

*Historia Gothorum, Wandalorum et Suevorum* Isidori dixit:

::"Aera CDXLVII [anno 409], Suevi, principe Hermerico, cum Alanis et Vandalis simul Hispanias ingressi sunt, atque omnem Gallaeciam cum Vandalis occupant. Vandalis autem Africam transeuntibus, Gallaeciam soli Suevi sortiti sunt, quibus praefuit in Hispaniis Hermericus annis XXXII. Gallaeci autem in parte proviae regno suo utebantur. Quos Hermericus assidua vastatione depraedans, tandem morbo oppressus, pacem cum eis fecit, Recchilanem filium suum in regnum substituit, qui cum magna parte exercitus missus, Andevotum Romanae militiae ducem cum multis copiis ad Singilium Baeticae provinciae fluvium, inito bello, prostravit, magnis eius auri argentique copiis occupatis. Inde Emeritam obsessam ingreditur, atque obtentam propria regno associat. Hermericus autem pater eius, per annos VII diuturno languore affectus, interiit."

Categoria:Reges Hispaniae
Categoria:Suebi
Categoria:Nati saeculo 4
Categoria:Mortui 441
Apparatus respiratorius

right|thumb|**Partes apparatus respiratorii humani**
**Apparatus respiratorius** consistit in membris corporis, qui respirationem perficiunt. Haec membra sunt:

* Membra superiora respirationis:
** Larynx
** Nasus
** Os 
** Pharynx

*Membra inferiora respirationis:
**Bronchi
**Bronchioli
**Pulmones
**Trachea

Disciplina medicinae, quae ad apparatus respiratorii mala spectat, vocitatur *pulmologia*.

## Notae 
*Systema respiratorium

!
Categoria:Caput et collum humana
Reges Maioricae

thumb|260px|Signum regni
## Regnum Maiorcae 
*1262–1276 Iacobus I, conditor

### Reges independentes 
*1276–1311 Iacobus II 
::1285–1298 *Alphonsus III Aragoniae et filius eius Iacobus II Aragoniae Maiorcam ceperunt, sed Papa iussit Iacobo II Maioricae regnum eos retornavissent.
*1311–1324 Sanctius I
*1324–1349 Iacobus III
::*Anno 1343 Petrus IV Aragoniae Maiorcam cepit. Iacobus III dedit regnum suum Philippo IV, sed Petrus Aragoniae eum in proelio superavit'''
*1349–1375 Iacobus IV, qui nunquam rexit

## Corona Aragoniae 
*1349–1387 Petrus IV
*1387–1396 Ioannes I
*1396–1410 Martin I
*1412–1416 Ferdinandus I
*1416–1458 Alphonsus V 
*1458–1479 Ioannes II 
*1479–1516 Ferdinandus II Catholicus

## Monarchia Hispanica 
*1516–1556 Carolus I 
*1556–1598 Philippus II 
*1598–1621 Philippus III
*1621–1665 Philippus IV
*1665–1700 Carolus II

Maiorica
Maiorica
Reges Valentiae

## Domini Valentiae
* **Abd al-Allah**, 711
* **Mubarak et Muzaffar** 1011
* **Abd al-Aziz ibn Abi Amir** (nepos Almanzoris) 1021
* **Al-Qadir**, rex Valentiae Toletique 1087-1089
* **Rodericus Campidoctoris**, 1094-1099
* **Zayd Abu Zayd**
* **Zayan Ibn Mardanix**

## Reges Valentiae 
### Pars coronae Aragoniae 
*1213–1276 Iacobus I
*1276–1285 Petrus I (III Aragoniae)
*1285–1291 Alphonsus I (III Aragoniae)
*1291–1327 Iacobus II 
*1327–1336 Alphonsus I (IV Aragoniae)
*1336–1387 Petrus II (IV Aragoniae)
*1387–1396 Ioannes I
*1396–1410 Martinus I
*1412–1416 Ferdinandus I
*1416–1458 Alphonsus II (V Aragoniae) 
*1458–1479 Ioannes II 
*1479–1516 Ferdinandus II Catholicus

### Pars monarchiae Hispanicae 
*1516–1556 Carolus I 
*1556–1598 Philippus II 
*1598–1621 Philippus III
*1621–1665 Philippus IV
*1665–1700 Carolus II

Valentia
Valentia
Res publica Florentina

[thumb|300 px|Collocatio Rei Publicae Florentiae in [Italia anni 1494), terrae mediae Italiae russae pictae]]

**Respublica Florentina** (Italiane *Repubblica di Firenze*) fuit antiqua civitas in regione Italiae Tuscia. Florentia ter res publica fuit:

* ab anno 1115 cum Florentia municipium factum est usque ad annum 1434, cum Cosimus Medices de facto Dominus (*Signore*) urbis fit;
* ab anno 1494 usque ad annum 1512:
* a die 16 Maii 1527 usque ad annum 1530

## Bibliographia 
* G. Brucker, *Florence: the Golden Age, 1138-1737*. Berkeleiae: University of California Press, 1998. ISBN 0-520-21522-2
* Eugenio Garin, "The Humanist Chancellors of the Florentine Republic from Coluccio Salutati to Bartolomeo Scala" in Eugenio Garin, *Portraits from the Quattrocento* (Novi Eboraci, 1972) pp. 1-29

* Cancellarii Florentini

!
Categoria:Condita 1115
Aletrium (Latium)

thumb|Despectus in Aletrium arcu caelesti illustratum
**Aletrium**  vel **Alatrium**  (alia nomina: *Alatrum*, *Alatrina Civitas*) (Italiane: *Alatri*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 29&thinsp;640 incolarum, in Regione Latio, in Provincia Frusinati et in media Italia situm. Urbani *Aletrinates* vel *Alatrini* (etiam: *Aletrini*, *Alatrinses*, *Alatrinenses*, *Alatrienses*, Alatrenses*) appellantur.

### Sententia 
Sententiola in insigne oppidi scriptum est: *Vetustissima et fidelissima civitas Alatrina*.

## Geographia 
* Ciociaria (*terra*),

## Clari cives 
### Hic vixerunt 
* Ioannes XXII
* Kathleen Turner
* Stephanus Grappelli

## Ecclesia Catholica Romana 
Aletrium, cum Anagnia sedes episcopalis est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Anagnina-Alatrina. Sedes episcopalis Dioecesis Apostolicae Sedi immediate subiecta est.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
*Chiappitto, Pacciano, Porpuro, Valle Santa Maria, Carvarola, Capranica, Fontana Vecchia, Maddalena, Piedimonte, Madonna delle Grazie, Melegranate, Montecapraro, Vignola, Valle Carchera (Valle Carcara), Montesantangelo, Montelarena, Pezza, Allegra, Basciano, Pignano, Castello, Collefreddo, Madonna del Pianto, Montelungo, Montereo, Monte San Marino, Pezzelle, Preturo, Sant'Antimo, San Valentino, Vallecupa, Vallefredda, Valle Pantano, Vallesacco, Valle San Matteo, Villa Magna, Cassiano, Castagneto, Fraschette, Seritico, Santa Caterina, Vicero, Aiello, Canarolo, Collelavena, Costa San Vincenzo, Maranillo, Cavariccio, Colletraiano, Imbratto, Piano, Santa Colomba, Scopigliette, Cucuruzzavolo, Le Grotte, Magione, Mole Santa Maria, San Pancrazio, Vallemiccina, Sant'Emidio, Canale, Prati Giuliani, Quarticciolo, Quarti di Tecchiena, Tecchiena, Campello, Mole Bisleti, Cuione, Fontana Santo Stefano, Fontana Sistiliana, Frittola, San Manno, Arillette, Collecuttrino, Colle del Papa, Laguccio, Montelena, Quercia d'Orlando, San Mattia, Carano, Fontana Scurano, Magliano, Cellerano, Fiume, Fiura, Fontana Santa, Riano, Abbadia, Case Paolone, Fontana Sambuco, Gaudo, Intignano, Colleprata*.

## Municipia finitima 
* Collis Pardi,
* Ferentinum,
* *Frusino*,
* Fumo (gen. -onis),
* Morinum (AQ),
* Trivilianum,
* Verulae,
* Vicus,
* Varcenum.

* Latium (*regio*),
* Provinciam Frusinatem,
* Ciociariam (*terra*),
* Frusinonem (*urbs''),
* Urbes Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Alatri (province of Frosinone, region Lazio, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Frusinati.
Fasciculus:Porta Maggiore Alatri.jpg|Porta Maior acropolis Aletrii

## Notae