open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Meningioma

**Meningioma**  est tumor meningum (laminae arachnoideae) et cerebri (meningioma intracraniale) (ICD-10:D32.0) et medullae spinalis (meningioma extracraniale) (D32.1). Inter tumores cerebri meningiomata numerus frequentissima sunt. Tumorum tertia pars intracerebralium meningiomata sunt. Quamquam meningiomatum pleraque benigna aestimantur, tamen minor pars naturam malignam ostendere queant. In iuventute meningiomata raro cum symptomatibus geneticis sociata queant, ut neurofibromatosis typi 2, syndromatis Gorliniani, syndromatis Cowdeniani, neoplasiae endocrineae multiplicis typi 1, et aliorum.

Saepe sita sunt meningiomata prope *falcem cerebri*, *tentorium*, *ala maioris ossis sphenoidalis*.

Incrementum textus meningiomatis nec crebrum nec infiltrativum, sed tardius.

Operatio neurochirurgica meningiomatum maiorum commendatur.

## Etymologia 
Nomen emanavit de verbo Graeco *μῆνιγξ*, cutis (cerebri), atque suffice -om, tumor.

## Epidemiologia 
Inter cerebri tumores meningiomata frequentiores sunt. Saepe meningiomata inter 50 et 70 annos natos incohantur. Feminae saepius affectae sunt, cum relatione F:V = 2:1 - 3:2, receptoriis progesteroni, quae cellulae tumori exprimere solunt, causa. Haec praepositio feminarum tantum ad formas benignas refert.

## Historia 
Anno 1774 chirurgicus Francogallicus Antonius Louis meningioma descripsit, dicens *fungus durae matris*. Anno 1922 Harvey Gulielmus Cushing primus termino mengingiomate usus est. Aaspectus histologicos anno 1961 Ioannes Kepes ope microscopii electronici descripsit: corpora psammomata (de verbo Graeco *ψαμμός*, arena → "corpora arenosa"), vertices cellularum meningothelium.

## Pathologia 
Crescunt meningiomata ex arachnoideae matris *cellulis meningotheliabus* (cellulis tectalibus). 

Circiter 85% benigna, 10% atypica, 5% maligna sunt. Sub microscopio *malignis* sunt figurae mitoticae numoerosae, *atypicis* invasio in telum cerebrale, *benignis* vertices meningiomatis meningothelialis.

## Situs 
Pleraque meningiomatum intra cerebrum inveniuntur, tantum centesimae decem eorum extracranialem situm ostendunt. Sita sunt pars falcis cerebri, in medio (sagittale sita) vel parasagittalia, quarta pars numeri omnium meningiomatum. Secunda quarta pars in convexitate piae arachnoideae locata sunt.

## Diagnosem instituendi 
Diagnosis medica meningiomatis per iconismum medicum facta est.

## Notae 
* Glioblastoma multiforme (exemplum tumoris *maligni*)

Categoria:Tumores cerebri
Hippogryps

[thumb|*Rogerius Angelicam liberans*, pictura [Ludovicus Eduardus|Ludovici Eduardi Rioult anni 1824]]
**Hippogryps** est animal fabulosum, partes anteriores grypis posterioresque equi habens. Quamquam talia animalia in imaginibus antiquis et mediaevalibus reperiuntur, hoc nomen primum a Ludovico Ariosto in *Orlando furioso* anno 1516 introductum est. Nomen creatum est a vocibus Graecis , "equus", et , "gryps".

## Historia 
Vergilius in *Eclogis* suis de coniunctione grypum equorumque scripsit:

Mopso Nysa datur: quid non speremus amantes?	
iungentur iam grypes equis, aeuoque sequenti	
cum canibus timidi uenient ad pocula dammae.

Ludovicus Ariostus sic primum de animale huius nominis scripsit:

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Hybridae fabulosae
Categoria:Personae Orlando Innamorato et Orlando Furioso
Cistus

***Cistus*** est genus plantarum familiae Cistacearum.

## Nexus externi 
.
Categoria:Genera plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
ISOSEK

**ISOSEK** institutum quoddam Esperanticum fuit, quod cursum  *Internacia Supera Skriba Esperanto-Kurso* ad idioma Zamenhofianum melius ediscendum edidit.

In animo fuit, ut esperantistae tirones ad perfectionem ducerentur praesertim quoad genus scribendi. Quorum maxime enthei ad examina pararentur, ut ipsi aliquando Esperantica docere possent. Insuper contactus internationales et variationes colebantur correctoribus variis ex terris oriundis.

Grapheum centrale istius consociationis didacticae situm fuit Heerlen in Provincia Limburgensi in Batavia. Periodicum officiale, quod a sociis editum est, praetitulabatur *Nia Informilo*; discipulis gratis distributum est. Sectionem Danicam magno studio duxit Laurentius Friis.
## Bibliographia 
* De instituto citato in "Encyclopaedia Esperantica"
Emberiza

***Emberiza*** est genus avium Mundi Veteris ordinis Passeriformium, solum genus familiae **Emberizidarum.** Quae aves plerumque seminibus vescuntur, rostris brevibus conicisque praeditae.

## Taxinomia
Familia Emberizidarum olim in taxinomia scientifica maior erat, et species nunc in Passarellidas (passeros Mundi Novi) et Calcariidas digestas comprehendebat. Studia autem phylogenetica molecularia invenit familiam in cladis distictis consistere qui melius familiae separatae tractentur.

Genus *Emberiza* nunc est solum genus in familiam Emberizidarum digestum. Typus generis deinde *Emberiza citrinella* appellatus est. Nomen *Emberiza* ex *Embritz* in lingua Theodisca superiore antiqua deducitur.

Studium geneticum anno 2008 invenit tris species emberizidarum quae in sua genera monotypica digerebantur sese intra *Emberizam* colligere solebant. Quae species erant *Melophus lathami,* *Latouchiornis siemsseni,* *Miliaria calandra,* quarum omnes nunc in genus *Emberizam* digeruntur.

Eduardus C. Dickinson ornithologus et Leslie Christidis in quarta *Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World* editione *Emberiza* diffindunt et genera *Fringillariam,* *Melophum,* *Granativoram,* *Emberizam,* et *Schoeniclum* agnoscunt. Quod autem exemplum neque in interretiali *Handbook of the Birds of the World* editione, neque in indice avium omnis orbis terrarum quem Frank Gill et David Donsker pro International Ornithologists' Union tenent reicitur.

## Index specierum
Generi sunt quadraginta quattuor species.

* *Emberiza lathami*
* *Emberiza siemsseni*
* *Emberiza calandra*
* *Emberiza citrinella*
* *Emberiza leucocephalos*
* *Emberiza cia*
* *Emberiza godlewskii*
* *Emberiza cioides*
* *Emberiza stewarti*
* *Emberiza jankowskii*
* *Emberiza buchanani*
* *Emberiza cineracea*
* *Emberiza hortulana*
* *Emberiza caesia*
* *Emberiza cirlus*
* *Emberiza striolata*
* *Emberiza sahari*
* *Emberiza impetuani*
* *Emberiza tahapisi*
* *Emberiza goslingi*
* *Emberiza socotrana*
* *Emberiza capensis*
* *Emberiza vincenti*
* *Emberiza tristrami*
* *Emberiza fucata*
* *Emberiza pusilla*
* *Emberiza chrysophrys*
* *Emberiza rustica*
* *Emberiza elegans*
* *Emberiza aureola*
* *Emberiza poliopleura*
* *Emberiza flaviventris*
* *Emberiza affinis*
* *Emberiza cabanisi*
* *Emberiza rutila*
* *Emberiza koslowi*
* *Emberiza melanocephala*
* *Emberiza bruniceps*
* *Emberiza sulphurata*
* *Emberiza spodocephala*
* *Emberiza variabilis*
* *Emberiza pallasi*
* *Emberiza yessoensis*
* *Emberiza schoeniclus*

Etiam est species exstincta:
* †*Emberiza alcoveri* (praehistorica)

## Notae
## Bibliographia
*Olsson, Urban, et Jon Curson. 1995. *Buntings and Sparrows: A Guide to the Buntings and North American Sparrows.* Illust. Clive Byers. Bostoniae: Houghton Mifflin Company. ISBN 1-873403-19-4.

## Nexus externi
*Pelliculae, photographemata, soni. Internet Bird Collection.

Categoria:Genera animalium
.
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Categoria:Passerida
Laurentius Friis

**Laurentius** vulgo *Lorenz* **Frits** (natus die 23 Ianuarii 1904  Sønderborg in Dania Meridiana, mortuus die 11 Martii 1985 Aarhusiae) esperantista Danicus gravis fuit et magister; anno autem 1981 membrum honorarium Universalis Societatis Esperanticae declaratus est.
## Actiones
Propagandam in Esperanticis fecit et disciplinas habuit Broager et Aabyhøj in Aarhusiae proastio quodam. Ad Aabyhøj circulum Zamenhofianorum sectatorum condidit. Ipse commissioni examinatoriae Iutlandiae praefuit paginas linguisticas periodici *Dana Esperanta Gazeto* curans. Insuper pro Dania omni rector in rebus ad ISOSEK spectantibus erat et libros definitivos duos concinnavit. Anno 1930 in matrimonium duxit Corneliam Lignian quae paulo post Aedes editrices Esperanticas Danicas moderari coepit. Frits inter lexicographos Encyclopaedia Esperantica maxime entheos numerari potuit.

Anno 1938 in domu editoria citata glossarium eius *Store Esperanto-Dansk Ordbog* (Granda Esperanto-Dana Vortaro) vulgatum est, quod una cum Petro Frey concinnaverat. Anastatica impressio anno 1953 atque tertia editio anno 1969 in lucem prolatae sunt. Usque annum 1990, quo Ekkehardus Bick opus simile confecit, unicum lexicon bilingue Esperantico-Danicum ad usum Danorum fuit. 

Mense Aprili 1937 in feriis cursus Esperantici internationales Helsingør in Selandia dare incohatus est.

## Bibliographia 
*Lemma in Encyclopaedia Esperantica 

## Nexus externi 
*[Libri eius](http://search.obvsg.at/primo_library/libweb/action/search.do?dscnt=0&scp.scps=scope%3A(ONB_aleph_esperanto)&tab=onb_sondersammlungen&mode=Basic&vl(freeText0)=lorenz+friis&vid=ONB&fn=search) in catalogo Bibliothecae Nationalis Austriacae 
## Notae
Maphaeus Vegius

**Maphaeus** **Vegius**, saepe **Laudensis** dictus, (Italice *Maffeo Vegio*), anno 1407 Laude Nova natus et anno 1458 Romae mortuus, fuit humanista Italicus et poeta Latinus.

## Vita
thumb|Apotheosis Aeneae (pagine ex editione supplementi a Vegio compositi)
In Universitate Papiensi educatus est, ubi Antonium Panormitam, Petrum Candidum Decembrium, Laurentium Vallam noverat. Anno 1443 canonicus Basilicae Sancti Petri factus est. Augustinianus fuit.

## Opera
Supplementum vel liber tredecimus Aeneidis Vegii carmen notissimum est, de quo cum Petro Candido Decembrio disputabat. Nuptias Aeneae et Laviniae ac apotheosim Aeneae Vegius describit. Cum poemate Vergilii supplementum Vegii et edebatur et in  linguis aliis vertebatur. Apollonio Rhodio ab Ioanne Aurispa edito Vegius de vellere aureo carmen composuit necnon de Astyanacte et *Antoniadem* de sancto Antonio et Paulo Thebano.
  
### Carmina
* *Poemata et epigrammata*, 1422 
* *Rusticalia*
* *De morte Astyanactis*, 1430 
* *Velleris aurei libri quattuor*, 1431 
* *Antoniados sive de vita et laudibus sancti Antonii libri IV*, 1436-1437 
### Alia
* *De perseverantia religionis*
* *De quattuor hominis novissimis, morte, judicio, inferno et paradiso meditationes*
* *Vita sancti Bernardi Senensis* 
* *Sanctae Monicae translationis ordo. Item de sanctae Monicae vita et ejus officium proprium* 
* *Disputatio inter solem, terram, et aurum*.
* *Dialogus Veritatis et Philalethis*.
* *Palinurus sive de felicitate et miseria*, 1445. 
* *De rebus antiquis memorabilibus Basilicae sancti Petri Romae*, 1455-1457.
### Editiones novae
*  *Maffeo Vegio short epics*, ed. Michael C. J. Putnam et James Hankins, Harvard University Press, in «The I Tatti Renaissance Library », 2004 (editio et versio Anglica supplementi Vergiliani, *Astyanactis, Velleris Aurei, Antoniados*; in *GoogleBooks*.
* *Das Aeneissupplement des Maffeo Vegio. Eingeleitet, nach den Handschriften herausgegeben, übersetzt und mit einem Index versehen*,  éd. Bernd Schneider, VCH Verlagsgesellschaft, coll. « Acta Humaniora », Weinheim, 1985.
* *Maphei Vegii Laudensis de educatione liberorum et eorum claris moribus libri sex : A critical text of books I-III*, ed. Maria Walburg Fanning ; *of books IV-VI*, ed. Anne Stanislaus Sullivan, Catholic University of America, Washingtoniae, 1933 et 1936.
*  *Vellus Aureum : Das goldene Vlies (1431) : Einleitung, kritische Edition, übersetzung*, ed. Reinhold F. Glei et Markus Köhler, VWT Wissenschaftliches Verlag, coll. « Bochumer Altertumwissenschftliches Colloquium », Trèves, 1998.
* *De rebus antiquis memorabilibus Basilicae S. Petri Romae*, ed. R. Valentini et G. Zuchetti, in *Codice topografico della citta di Roma*, IV, 1953, p.&nbsp;375-398.

## Notae
## Nexus externi
* Vegii *Astyanax* et *Vellus Aureum*
* Vegii *Epigrammata in rusticos* et *Convivium deorum*
* Supplementum Vergilianum in *Vicifonte*
* Vegii *Disputatio inter Solem, Terram et Aurum*

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Humanistae
Categoria:Alumni Universitatis Ticinensis
Categoria:Augustiniani
Arachnothera flavigaster

***Arachnothera flavigaster*** est species avium familiae Nectariniidarum ordinis Passeriformium. Quae species in Bruneio, Indonesia, Malaesia, Singapora, Thailandia, et Vietnamia invenitur. Suae habitationes naturales sunt silvae subtropicae vel tropicae umidae et silvae montanae subtropicae vel tropicae umidae. Maxima sui generis suaeque familiae species est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Arachnothera
Categoria:Aves Bruneii
Categoria:Aves Indonesiae
Categoria:Aves Malaesiae
Categoria:Aves Thailandiae
Categoria:Aves Vietnamiae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Eyton
Categoria:Taxa 1839
Arachnothera

***Arachnothera*** est genus avium familiae Nectariniidarum ordinis Passeriformium. Cui generi sunt tredecim species, quae in silvis Asiae Meridio-Orientalis endemicae sunt. Magna nectariniidarum exempla sunt, pinnis cinereis rostrisque insigniter curvis. Nectare et parvis arthropodis vescuntur.

## Distributio et habitatio
[thumb|upright=0.7|left|*[Arachnothera flavigaster* est maxima nectariniidarum species.]]  
[thumb|upright=0.8|*[Arachnothera magna* inflorescentia *Musae* vescitura.]]
[thumb|upright=0.8|*[Arachnothera magna* latus floris hibisci pupugit et nectar sorbillat, florem non pollinans..]] 

*Arachnotherae,* aliorum familiae generum dissimiles, solum in regione zoogeographica orientali inveniuntur: circumiectis ab India ad orientem ad Philippinas et a Himalaya ad meridiem ad Iavam utuntur, maxima specierum diversitate in paeninsula Thai-Malayana, Sumatra, et Borneo habentes. Plerumque sunt animalia silvatica, quae variissima silvarum genera occupant, inter quae verae silvae pluviales, silvae dipterocarpacearum, silvae paludinosae, silvae bambusosae, silva secundariae, margines silvarum, et silvae magnopere vulneratae. Praeterea, nonnullae species habitationibus ab hominibus factis utuntur, sicut hortis et plantationibus. Plurimae species terras humiles petunt, sed *Arachnothera juliae* est species quasi montana.

## Descriptio
Nectariniidae, inter maximas suarum familiae species, a 13 ad 22 centimetra longae sunt. *Arachnothera flavigaster* est gravissima, usque ad 49 grammata ponderis. Rostra longa sunt, saltem bis longitudo capitis, deorsum curva, crassa. Lingua per plurimum suae longitudinis est tubus completus. Pinnae, aliarum nectariniidarum pinnis multo cinereores, in ambobus sexibus sunt similissimae, sed iridescentiam non exhibent. Superiora plurimarum specierum latera sunt olivacea, et latera inferiora sunt alba obscura vel flava, in dimidio specierum lineis distincta. Inusitatissima ex nectariniidis est *Arachnothera juliae,* cuius pinnae sunt atrobrunneae, lineis albis in tergo et latere inferiori, clunibusque flavis.
* *Arachnothera longirostra*
* *Arachnothera flammifera* (nuper ex *Arachnothera longirostra* extracta)
* *Arachnothera dilutior* (nuper ex *Arachnothera longirostra* extracta)
* *Arachnothera crassirostris*
* *Arachnothera robusta*
* *Arachnothera flavigaster*
* *Arachnothera chrysogenys*
* *Arachnothera clarae*
* *Arachnothera modesta* 
* *Arachnothera affinis*
* *Arachnothera everetti*  (nuper ex *Arachnothera affine* extracta)
* *Arachnothera magna*
* *Arachnothera juliae*

## Notae
## Nexus externi
*Pelliculae. Internet Bird Collection.


Categoria:Genera animalium
Categoria:Taxa Temminck
Categoria:Taxa 1826
Arachnothera juliae

***Arachnothera juliae*** est species avium familiae Nectariniidarum ordinis Passeriformium. Endemica est solum in Borneo insula. Suae habitationes naturales sunt umidae silvae montanae subtropicae vel tropicae. ''Whitehead's spiderhunter,'' nomen Anglicum late vulgatum, ex Ioanne Whitehead (1860–1899), exploratore Britannico, appellatur, qui specimina historiae naturalis in Borneo et alibi in Asia Meridio-Orientali collegit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Arachnothera
Categoria:Aves Indonesiae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Sharpe
Categoria:Taxa 1887
Chalcoparia singalensis

thumb|*Arachnothera crassirostris* in Kaeng Krachan National Park.
***Chalcoparia singalensis*** est species avium familiae Nectariniidarum ordinis Passeriformium. Quae species in Bangladesa, Bhutania, Bruneio, Cambodia, India, Indonesia, Laotia, Malaesia, Myanmar, Nepalia, Sina, Thailandia, et Vietnamia invenitur. Suae habitationes naturales sunt silvae subtropicae vel tropicae umidae, subtropicae vel tropicae silvae mangle, et silva montanae subtropicae vel tropicae umidae.

## Bibliographia
*BirdLife International. 2004. *Anthreptes singalensis.* 2006 IUCN Red List of Threatened Species.

## Nexus externi
Categoria:Aves Bruneii
Categoria:Aves Cambodiae
Categoria:Aves Indiae
Categoria:Aves Indonesiae
Categoria:Aves Laotiae
Categoria:Aves Malaesiae
Categoria:Aves Nepaliae
Categoria:Aves Sinarum
Categoria:Aves Thailandiae
Categoria:Aves Vietnamiae
Categoria:Nectariniidae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Gmelin
Categoria:Taxa 1788
Loxodonta africana

***Loxodonta africana*** est maxima elephantum omnium species, in Africa tantum vivens, minus minusque frequens. In Uganda, Kenia, Tanzania, Botsuana, Zimbabua, Namibia, Zambia, Angolia aliisque civitatibus reperitur, magna parte in reservatis habitans sed ubique ab hominibus propter ebur venata.

## Bibliographia 
[thumb|upright=0.8|[Sceletus|Ossa *Loxodontae africanae.*]]
* Yihew Biru, Afework Bekele, "Food habits of African elephant (Loxodonta Africana) in Babile Elephant Sanctuary, Ethiopia" in *Tropical Ecology* vol. 53 (2012)
* Phyllis C. Lee, Cynthia J Moss, "Early maternal investment in male and female African elephant calves" in *Behavioral Ecology and Sociobiology* vol.  18 (1986) pp. 353-361
* R. John Power, R. X. Shem Compion, "Lion Predation on Elephants in the Savuti, Chobe National Park, Botswana" in *African Zoology* vol. 44 (2009) pp. 36-44
* Bruce Schulte, "Social structure and helping behavior in captive elephants" in *Zoo Biology* vol. 19 (2000) pp. 447–459
* S. K. Wasser et al., "Genetic assignment of large seizures of elephant ivory reveals Africa’s major poaching hotspots" in *Science* vol. 349 (2015) pp. 84–87
* Phoebe Weston, "Hundreds of elephants dead in mysterious mass die-off" in *The Guardian* (1 Iulii 2020)

## Nexus externi 
Categoria:Elephantidae
Categoria:Mammalia Africae
Categoria:Mammalia Keniae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Blumenbach
Categoria:Taxa 1797
Ganglion autonomicum

**Ganglion autonomicum** (aut breviter: **vagus**) est aggregatio nervorum perikarya intra systema nervosum autonomicum. Ganglia sympathica truncum sympathicum non procul ab medulla spinali formant, at ganglia *parasympathica* locata in organorum proximitate. In ganglionibus nervi *praeganglionares* cum *postganglionaribus* inter se nectant. Neurotransmissor communis nervorum *praeganglionarium* est acetylcholinum (ACh), et in parte sympathica et parasympathica. Utriusque partis receptoria quoque eadem *nicotinica* sunt.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Acetylcholine.svg|Acetylcholinum est neurotransmissor ganglionorum autonomicorum
Fasciculus:NACh receptor.PNG|Receptorio nicotinico canalis ionticus est.

## Notae 
* Synapsis chemica

## Nexus externi 
* *libretexts.org*: [autonomic ganglia](https://med.libretexts.org/Bookshelves/Anatomy_and_Physiology/Book%3A_Anatomy_and_Physiology_(Boundless)/14%3A_Autonomic_Nervous_System/14.2%3A_Structure_of_the_Autonomic_Nervous_System/14.2B%3A_Autonomic_Ganglia) 

Categoria:Systema nervosum autonomicum
Tibia utricularis

[thumb|Utricularius ab [Abraham Bloemaert|Abrahamo Bloemaert pictus.]]
[thumb|upright=0.8|Utricularius [milesque Scoticus.]]
**Tibia utricularis** est instrumentum musicum quod constat ex una tibia qua melodia sonatur et aliis qui sonum continuum faciunt, inflatis utre sub bracchio compresso.

## De nomine 
Hoc instrumentum etiam *fistula bicornis*, *fistula utricularis*, *utriculus* appellatur, et qui eo canit *utricularius* vel *ascaules* (Graece , ab ἀσκός, "uter"). Quamquam vocabula *utricularius* apud Suetonium, *ascaules* apud Martialem reperiuntur, nomen ipsius intrumenti nusquam in scriptis antiquis Latinis reperiri videtur.

Alia nomina mediaevalia sunt *bagepipa*, *cornemusa*, *panduca*, *tuba cornea*, *musa*.

## De generibus 
Genus tibiae utricularis hodie notissimum est fortasse Scoticum, cum cultura regionum montanarum et exercitu Scotico coniunctum. Tibia utricularis Italica zampogna appellatur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Aerophona
Categoria:Tibiae
Receptorium acetylcholini muscarinicum M1

**Receptorium acetylcholini M1** (**M1R**) est receptorium muscarinium et proteino G copulatum. In hominibus genum eius in chromosomate 11 locatum est. Nomen geni est *CHRM1*.

Receptoria M1 imprimis in systemate nervoso centrali inveniuntur, quare ea *subtypi neuronales* vocitantur.

Multae antagonistae notae sunt, inter eas etiam medicamenta ut Olanzapinum, Quetiapinum.

## Physiologia 
M1 muscarinicum acetylcholini receptorium (M1 mAChR) cum proteino Gαq coniuncta sunt, receptorium proteino G copulatum. Stimulatum quasdam kinases ut proteini kinases C (PKC) et A (PKA), velut GPTases parvas (RAS, proteinum G *parvum*) incitat. Ita activatae et proteini kinases et GPTases *epitonia molecularia* quoque agunt.

### Proteina G, proteinum Gα et subunitas q suum 
Inveniuntur heterotrimerica (subunitatibus α, β, γ) proteina cum Gα superficie interna intracellulari. Proteina G *epitonia molecularia* simplicia videri possunt: Stimulatum enim proteinum statum suum brevis temporis mutant. Dissoluta ab heterodimericis subunitatibus β et γ, subunitas α (Gαq) communiter cum phospholipasi Cβ agit.

### Proteini kinases C (PKC) et A (PKA) 
PKC sunt familia kinasum, quae proteinis positionibus aminoacidorum et serini et threonini greges phosphati dant. PKA prasentiae cyclici adenosini triphosphati (cAMP) pendet.

Fasciculus:L-Serin - L-Serine.svg|PKC serino grege HO phosphatum addit

### In corpore distributio 
Inveniuntur receptoria M1
* in glandulis salivariis, quamquam receptoria M3 abundiora sunt

## Notae 
* Ganglion autonomicum
* Systema nervosum autonomicum

Muscarinicum M1
Categoria:Systema nervosum autonomicum
Attila (nomen)

**Attila**, seu **Athila**, est nomen atque praenomen masculinum originis Gothicae: est deminutivum vocabuli *atta*, 'pater'.

## In linguis frequentibus formae 
* *Bohemice*: Atila
* *Catalane*: Àtila
* *Hungarice*: Etele, Attila
* *Islandice*: Atli
* *Slovacice*: Atila
* *Theodisce*: Attila

## Qui hoc nomen habuerint 
* Attila

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Attila L. Borhidi
* Attila Cseke
* 
* Attila Korodi
* , pedilusor

## Notae 
## Nexus interni 
* 1489 Attila, asteroides
* Attila (opus lyricum)

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Hungarica
Alaudidae

**Alaudidae** sunt familia avium ordinis Passeriformium. Quibus sunt distributio cosmopolita, maximo specierum numero in Africa invento. Una species, *Eremophila alpestris,* in America Septentrionali, una quoque, *Mirafra javanica,* in Australia fit. Habitationes naturales late variant, sed multae species regionibus siccis utuntur.

## Taxinomia et systematica 
Familia anno 1825 a Nicolao Aylward Vigors, zoologo Hibernico, introducta est, subfamilia Alaudina inter Fringillidas digesta. Alaudidae sunt familia bene definita, partim ob formam earum tarsi. Eis sunt multa scutae in posteriore tarsorum latere, contra unam laminam in plurimis passeris inventam. Etiam pessulo carent, structura ossea in media passerorum syringe.

### Genera exstantia 
Alaudidis sunt 98 species exstantes, quae in viginti unum genera digeruntur.

### Genera exstincta 
* Genus *Eremarida*—*Eremarida xerophila*
[thumb|*[Eremopterix leucotis.*]]

## Deliciae 
Sinenses qui aviculturae faveant alaudidas delicias habent, ubi vocationes aliorum passerorum animaliumque imitari docentur. Alaudidas tredecim genera sonorum ordine stricto urbani praecipue Pecini docent, tredecim alaudidarum carmina (Mandarinice 百灵十三套) appellata. Aves quae omnia carmina ordine recto canere possunt magni pretii sunt, nam interruptiones ordinis pretium magnopere imminuunt.

* "Alouette" (carmen)

## Notae 
## Bibliographia 
* Pätzold, Rudolf. 1994. *Die Lerchen der Welt: Alaudidae.* Magdeburgi: Westarp Wissenschaften. ISBN 3894324228.
* Meinertzhagen, R. 1951. "Review of the Alaudidae." *Journal of Zoology* 121 (1): 81–132. doi:10.1111/j.1096-3642.1951.tb00739.x.

## Nexus externi 
* Pelliculae, photographemata, soni. Internet Bird Collection.


Categoria:Familiae animalium
Categoria:Taxa Vigors
Categoria:Taxa 1825
Thomas Maius

**Thomas Maius** (Anglice *Thomas May*), anno 1594 vel 1595 natus et die 13 Novembris anno 1650 mortuus, fuit poeta Anglicus et Latinus. Praeter multa alia opera Pharsaliam Lucani Anglice vertit et supplementum *Pharsaliae* libris septem Latine composuit, ubi facta usque ad mortem Caesaris anno 44 a.C.n. descripsit.

## Nexus externi
* Lucani supplementum in *The Latin Library*
* editio anni 1750
* supplementi versio Anglica ab Edmundo Poulter facta in *Internet Archive* (editio anni 1786)

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Poetae Latini Britanniae
Categoria:Interpretes Latino-Anglici
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Glaucus (nomen)

**Glaucus** est praenomen masculinum originis Graecae. Forma muliebris est **Glauce**.

## In linguis frequentibus forma 
* *Catalane*: Glauc
* *Graece*: Γλαῦκος (*Glaukos*)
* *Hispanice*: Glauco
* *Italiane*: Glauco
* *Lusitanice*: Glauco, Gláucio
* *Russice*: Главк (*Glavk*)

## Personae mythologiae Graecae 
* Glaucus Pontius, deus marinus
*Glaucus (filius Hippolochi)
*Glaucus (filius Minois)
*Glaucus (filius Sisyphi)

## Homines 
* Glaucus Cambon
* Glaucus Lombardi
* Glaucus Mauri, actor
* Glaucus Onorato
* Glaucus Pellegrini

## Nexus interni
* 1870 Glaukos, asteroides
* *Glaucus Pontius*, Aeschyli fabula
* *Glaucus Potnieus*, Aeschyli fabula

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Cyriacus

**Cyriacus**, vel **Kyriacus**, est nomen masculinum originis Graecae, quod derivatur e vocabulo *kýrios* (κύριος, 'dominus') atque suffixo adiectivale *-akos* (-ακος).

## In linguis frequentibus formae 
* *Francogallice*: Cyriaque
* *Graece*: Κυριᾶκος (*Kyriakos*)
* *Hispanice*: Ciríaco
* *Hungarice*: Cirják
* *Italiane*: Ciriaco
* *Lusitanice*: Ciríaco
* *Polonice*: Cyriak
* *Theodisce*: Cyriacus, Cyriakus

## Homines 
* Cyriacus Anconitanus
* Cyriacus Benizelus
* Cyriacus De Mita
* , athleta
* Cyriacus Kondratovič
* Cyriacus Mestotaces
* , pedilusor

## Notae 
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Theodisca
Iuditha

**Iuditha**, vel **Iudith** (indeclinabile), est praenomen femininum originis Biblicae (Hebraice יְהוּדִית, *Yehuḏiṯ*; Graece Ιουδίθ), quod "mulierem Iudaeam" significat.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Judith
* *Catalanice*: Judit
* *Francogallice*: Judith
* *Hispanice*: Judit, Judíta
* *Italiane*: Giuditta
* *Lusitanice*: Judite
* *Polonice*: Judyta
* *Theodisce*: Judith, Jutta

## Mulieres 
* Iudith, persona Biblica
* Iuditha Anderson
* Iuditha Butler
* Iuditha Dench
* Iuditha Garland
* Iuditha P. Hallet
* Iuditha Martz
* Iudicta Pasta
* Iuditha Polgár

## Notae 
## Nexus interni 
* 664 Judith, asteroides

Categoria:Praenomina feminina
Universitas Istropolitana

**Universitas Istropolitana** fuit prima Hungariae et Slovaciae universitas. A Matthia Corvino rege et Paulo II anno 1465 vel 1467 Bratislaviae (quam *Istropolim* interdum nominabatur) condita est. Iohannes Vitez rector factus est; Ianus Pannonius ibi docebat necnon Iohannes Regiomontanus annis ab 1467 ad 1471 et Galeottus Martius. Anno 1472 Vitez et Pannonius, qui coniurationem contra Corvinum fecerant, damnati sunt, Universitas anno 1490 post mortem Corvini clausa est.

## Bibliographia
* Leslie S. Domonkos, *A History of the Three Early Hungarian University : Óbuda, Pozsony and Buda*, University of Notre-Dame, Indiana, 1966.
* Leslie S. Domonkos, « The Origins of the University of Pozsony », *The New Review : a Journal of East-European History* 9, 1969, p.270-289.
* Astrik Ladislas Gabriel, *The mediaeval Universities of Pécs and Pozsony*, Francofurtii, Josef Knecht, 1969.
* Jean Bérenger, « Caractères originaux de l'humanisme hongrois », *Journal des savants*, vol. 4, n°4, 1973, p. 257-288.
* Eva Frimmová, « Der Humanismus in Pressburg am Ausgang des Mittelalters », in Michael Benedikt, Reinhold Knoll et Josef Rupitz (dir.), *Verdrängter Humanismus-Verzögerte Aufklärung*, t. I, Klausen-Leopoldsdorf, Verlag Leben-Kunst-Wissenschaft, 1996, 273-292.
* Eva Frimmová, « Renaissance et humanisme en Slovaquie », in *Renaissance and Reformation*/*Renaissance et Réforme* 22, 1998, 19-40.

Categoria:Universitas Istropolitana
Categoria:Constituta 1467
Hedvigis

**Hedvigis** (et **Heduvigis**), vel **Hedwiga**, est praenomen femininum, Germanica origine. Fortasse e vocabulis *hadu* ('pugna') atque *wig* ('bellum') originem ducit.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Hedwig, Hedy
* *Batavice*: Hadewych
* *Francogallice*: Edwige
* *Hispanice*: Eduvigis
* *Italiane*: Edvige
* *Latviane*: Jadviga
* *Lituanice*: Jadvyga
* *Lusitanice*: Edviges
* *Polonice*: Jadwiga
* *Russice*: Ядвига (*Jadviga*)
* *Theodisce*: Hedwig
* *Ucrainice*: Ядвіґа (*Jadviġa*)

## Mulieres 
* Hedvigis (regina Poloniae)
* Hedwiga Bleibtreu
* Hedwiga Fenech
* , actrix
* Hedwiga Höss
* 
* Hedvigis Lamarr
* , scriptrix
* Sidonia Hedwigis Zäunemann

## Notae 
* 476 Hedwig, asteroides

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina feminina
Wittgenstein cum rutabulo

**Wittgenstein cum rutabulo** est eventum quoddam memorabile, quod exeunte Octobri mense anno 1946 usu venit inter Ludovicum Wittgenstein et Carolum Popper, philosophos ab Austria oriundos, Bertrando Russell aliisque praesentibus.

## De evento 
Ludovicus Wittgenstein, cum anno 1939 in universitate Cantabrigiensi Georgio Moore professori philosophiae successisset, insuper anno 1944 huic successit praesidi circuli scientiarum moralium. Ad sessionem  invitatus erat Carolus Popper, philosophus quattuor et quadragibta annorum, qui de substantia problematum philosophicorum referret. Popper eo tempore in London School of Economics versabatur. Wittgenstein, vir septem et quinquaginta annorum, quippe qui ipse fere una ante hebdomade de natura philosophiae rettulisset, ad arguendum exarduit: philosophiae nulla esse problemata; omnia esse problemata linguae. Cum loquebatur, rutabulo e foco capto ludebat, quo vim argumentorum suorum augere vellet, in modum qui forsitan nonnullis minax videretur. Cum Carolum Popper flagitavit, ut exemplum edicti moralis daret, Popper "Ne rutabulum" inquit "ostentaris lectori arcessito." Tum Wittgenstein rutabulo deiecto repente foras se proripuisse nec iam eo die revenisse fertur.

Sic Popper factum esse narravit, sed quid re vera acciderit, ambiguum est, nam fieri potest, ut iniquus in Wittgenstein esset. Wittgenstein autem nusquam huius facti mentionem facit. Narrationem Caroli Popper vehementer repudiavit Petrus Geach, ex anno 1966 professor logicae Universitatis Ledesiensis, qui ipse huic sessioni interfuerat. Anno 2001 e prelo prodiit liber fere triginta paginarum *Wittgenstein’s Poker: The Story of a Ten-Minute Argument Between Two Great Philosophers* inscriptus, quo David Edmonds et John Eidinow scriptores hoc eventum ex tribus partibus examinant: personaliter, duorum Vindobonensium Cantabrigiae occursus; artificialiter, quid reapse acciderit, et quare; intellectualiter, altercatio virorum quid ad significationem linguae attineat.  

## Notae 
## Bibliographia 
* Edmonds, David (2002) Wittgenstein's Poker, acroasis apud *Book TV* 8 Februarii. 
* Edmonds, David & Eidinow, John (2001) *Wittgenstein’s Poker: The story of a ten-minute argument between two great philosophers.* Ecco Publishers.
* Gopnik, Adam (2002) The Porcupine: A pilgrimage to Popper. *The New Yorker,* 1 Aprilis. 
* Holt, Jim (2001) ''Wittgenstein's Poker*: Reconstructing a Legendary Debate. *The New York Times*, sect. 7, p.10.
* Juan, Stephan (2008) *Philosophers Behaving Badly* by Nigel Rodgers and Mel Thompson: Stephen Juan reviews the bad behaviour reported by Nigel Rodgers and Mel Thompson. *Philosophy Now: A Magazine of Ideas.* Editio interretialis.
* Popper, Karl (1974) *Unended Quest: An Intellectual Autobiography.'' Routledge. 

## Nexus externi 
* Wittgenstein's Poker by David Edmonds and John Eidinow, *The Guardian Weekly* 

Categoria:Ludovicus Wittgenstein
Categoria:1946
Marcellus Palingenius Stellatus

**Marcellus Palingenius Stellatus**, vel simpliciter **Palingenius** (Italice fortasse *Pier Angelo Manzolli,* vel *Marcello Stellato* circa annum 1500 natus et circa annum 1551 mortuus), fuit poeta Latinus Italiae. 

Poema eius metaphysicum, ethicum et satyricum *Zodiacus vitae, id est de hominis vita, studio, ac moribus optime instituendis* Basileae anno 1537 atque 1543 (tertia editio) editum est. Herculi II Estensi, cuius medicus Palingenius erat (ut  ait), dedicatum est. In Indicem librorum prohibitorum anno 1559 a Paulo IV insertum est, et corpus auctoris, ut Lilius Gyraldus ait, ab Inquisitione exhumatum et incensum est, sed poema in varias linguas vertebatur.

## *Zodiacus vitae*
* *Zodiacus vitae*, editio anni 1722
* Palingène, Le Zodiaque de la vie, texte latin établi, traduit et annoté par Jacques Chomarat, Genavae, 1996, 529 p. (editio nova)
* *Le Zodiaque poétique ou la Philosophie de la vie humaine*, de M. de Rivière, Lutetiae 1619 (Francogallice, versibus)
* *Le Zodiaque de la Vie, ou Préceptes pour diriger la Conduite & les Mœurs des Hommes. Traduit du Poëme Latin de Marcel Palingène, célèbre Poète de la Stellada. Par Mr. de la Monnerie*. Hagae 1731 (versio Francogallica oratione soluta)
* *The zodiake of life written by the godly and zealous poet Marcellus Pallingenius Stellatus, wherein are conteyned twelve bookes*, by Barnabe Googe, Londinii 1565 (versio Anglica)

## Bibliographia
* Argumentum carminis invenies in: Peter Nahon, «De Marcelli Palingenii Stellati carmine, anno 1534 vulgato, quod ‘Zodiacus vitæ’ inscribitur» (Melissa, Folia perenni Latinitati dicata 210, 2019, 11-14) 
* Philarète Chasles, Études sur les premiers temps du christianisme et sur le Moyen Âge (1847), p. 335 & ss.
* Eugenio Garin, Le Zodiaque de la vie. Polémiques anti-astrologiques à la Renaissance (1976), trad., Les Belles Lettres, 1991, 173 p.

## Notae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Poetae didactici
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Nati saeculo 15 aut 16
Categoria:Mortui saeculo 16
Melagris (discretiva)

**Meleagris** potest esse:

* in fabulis Graecis, una ex Meleagridibus, sororibus Meleagri, in aves conversis
* apud antiquos Graecos et Romanos, quaedam avis, fortasse *Numida meleagris*
* *Meleagris*, genus avium, Americae indigenarum
Aves cohortales

thumb|Aves cohortales Europaeae: anates, columbae, pulli, gallinae, ac gallus
**Aves cohortales** sunt aves domitae qui ab hominibus servantur ad ova, carnem, pennasque acquirendas. *Cohortales* appellantur quia in cohortibus saepe includuntur. Inter aves cohortales sunt gallus, anser, anas, meleagris, numida, coturnix, columba.

## Notae 
## Nexus externi 
* Concilium internationale de avibus cohortalibus 

!
Rutabulum

thumb|Rutabulum ligneum
**Rutabulum** est instrumentum, quo ligna vel carbones vel spodium in foco vel camino vel furno moveri vel misceri possunt. Baculum est rectum, saepe cum capulo, ut manu teneatur, et unco quodam in altera extremitate, qui ligna commodius trahat. Rutabula simplicia lignea sunt, meliora e metallo facta. Cato Maior in libro *de agri cultura* rutabulum memorat

thumb|Rutabula metallica varia duo
## Notae
## Nexus interni
* Wittgenstein cum rutabulo

## Nexus externi
* Rutabulum in *Lexico totius Latinitatis* Aegidii Forcellini

Categoria:Instrumenta domestica
Categoria:Ignis
Artaxerxes

**Artaxerxes** est nomen masculinum originis Persicae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Francogallice*: Artaxerxès
* *Graece*: Ἀρταξέρξης (*Artaxerxes*)
* *Hispanice*: Artajerjes
* *Hungarice*: Artaxerxész
* *Italiane*: Artaserse
* *Persice*: اردشیر (*Ardashir*)
* *Persice antique*: 𐎠𐎼𐎫𐎧𐏁𐏂 (*Artaxšaça*)
* *Polonice*: Artakserkses

## Homines 
### Reges Persarum 
* Artaxerxes I (rex Persarum)
* Artaxerxes II (rex Persarum)
* Artaxerxes III (rex Persarum)
* Artaxerxes IV (rex Persarum)

### Reges Sassanidarum 
* Artaxerxes I (rex Sassanidarum)
* Artaxerxes II (rex Sassanidarum)
* Artaxerxes III (rex Sassanidarum)

## Nexus interni 
* 7212 Artaxerxes

Categoria:Nomina
Titianus (nomen)

olim erat cognomen Romanum antiquum atque hodie est nomen seu praenomen masculinum. Forma muliebris  est.

## Etymologia 
Titianus cognomen patronymicum est, quod e "Tito" alio nomine Romano derivatur, igitur significatio "(homo) Titi" est.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Titian
* *Francogallice*: Titien
* *Hispanice*: Ticiano
* *Hungarice*: Ticián
* *Italiane*: Tiziano
* *Lusitanice*: Ticiano
* *Polonice*: Tycjan
* *Russice*: Тициан (*Tician*)

## Qui hoc cognomen habuerint 
* Gaius Maesius Aquillius Fabius Titianus
* Gaius Maesius Titianus
* Lucius Salvius Otho Titianus
* Titus Atilius Rufus Titianus
* Titus Flavius Postumius Titianus

## Qui hoc nomen habuerint 
* , sanctus et confessor

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Titianus Maës
* Titianus Ferro
* Titianus Scarpa
* 
* Titianus Vecellius

## Notae 
* 9905 Tiziano, asteroides
* , crater Mercurii

Categoria:Cognomina Romana antiqua
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Aladinus

**Aladinus** vel **Haladinus** est nomen atque praenomen masculinum originis Arabicae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Aladdin
* *Arabice*: علاء الدين (*‘Alā al-din*)
* *Atropatenice*: Ələddin
* *Bengalice*: আলাউদ্দিন (Ālā'uddina)
* *Francogallice*: Alaeddine
* *Theodisca*: Aladin
* *Italiane*: Aladino
* *Malaice*: Alauddin
* *Turcice*: Alaeddin

## Homines 
* Aladinus Allahverdiyev
* Aladinus Iahia, pedilusor
* Aladinus Mahometus, sultanus Chorasmiae
* Aladinus Pascha

### Sultani Rumenses 
* Haladinus I, magis notus ut Caicobad I
* Haladinus II, magis notus ut Caicobad II
* Haladinus III, magis notus ut Caicobad III

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Arabica
Campana Libertatis

thumb|Campana Libertatis.
**Campana Libertatis** (Anglice *Liberty Bell*) est campana Philadelphiae anno 1752 fusa, quae die 8 Iulii 1776 insigniter sonabat dum Declaratio Libertatis Civitatum Foederatarum coram populo legebatur. Verba "Vocabitis remissionem in terra cunctis habitatoribus eius" ex Libro Levitico (25:10) fert.

Campana Libertatis symbolum libertatis putatur. Ex 70 centesimis cupri, 20 centesimis stanni, et 10 centesimis aliorum metallorum componitur.

## Notae
## Nexus externi
*De Campana Libertatis (Anglice)

Categoria:Historia Civitatum Foederatarum
Categoria:Philadelphia (Pennsilvania)
Fatima (nomen)

est nomen atque praenomen femininum originis Arabicae. E verbo *faṭama* (فطم, 'lacte depellere') derivatur. Apud Musulmanos adhibetur in honorem Fatimae filiae Mahometi, *Fatoumata* atque *Fatou* sunt formae quae in francophonis Africae Occidentalis civitatibus adhibentur.

## In linguis frequentibus formae 
* *Arabice*:  فاطمة (*Fāṭimah*)
* *Atropatenice*: Fatimə, Fatma
* *Hispanice*: Fátima
* *Lusitanice*: Fátima
* *Persice*:  فاطمه (*Fāṭemeh*)
* *Turcice*: Fadime, Fatma

## Quae hoc nomen habuerint 
* Fatima (Mahometi filia)
* 

## Quae hoc praenomen habuerint 
* 
* 
* Fatima Diawara
* Fatima Diome
* Fatima-Zohra Imalayène
* Fatima Keïta
* 
* 
* , cantrix

## In operibus artificiosis 
*Fatma 75* est pellicula a moderatrice cinematographica Tunesiana  anno 1976 ducta.

## Notae 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina feminina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Theodisca
Vera Lynn

Dame **Vera Lynn**, nomen artificis pro *Vera Margaret Welch* substitutum, CH, DBE, OStJ, fuit cantrix Anglica, Newham in vico Londinii nata , in Sussexia Orientali mortua . Floruit secundo bello mundano, quo "deliciae exercitus" (''The Forces' Sweetheart*) appellabatur. 

Permultis cantibus innotuit, maxime quidem *We’ll Meet Again'' cantiuncula anno 1939 disco inpressa, quae imminente bello hominibus futura spei plena in conspectu posuit.  

## Notae 
## Bibliographia 
* Beaumont-Thomas, Ben (2020) Dame Vera Lynn, singer and 'forces' sweetheart', dies aged 103. *The Guardian* 18 Iunii.
* Lynn, Vera (2009) *Some Sunny Day*. Harper Collins.

## Nexus externi 
* De vita Verae Lynn

Categoria:Cantores Angliae
Nephron

**Nephron** (e Graeco νεφρός ren) est renis unitas principalis, quo ex sanguineo fluxu urina extrahitur. Separantur officiis renum varia segmenta.

Partes sunt:
* Arteria arcuata (interlobularis)
* Arteriola afferens
* Rete capillare capsulae glomeruli
* Capsula glomeruli
* Arteriola efferens
* Tubulus contortus proximalis 
* Capillaria peritubularia
* Tubulus rectus distalis
* Tubulus contortus distalis
* Tubulus colligens
* Vena arcuata (interlobularis)

## Notae 
## Nexus externi 
* *britannica.com*: Definitio 

Categoria:Nephrologia
Squama

[thumb|Squamae *[Rutilus rutilus|Rutili rutili* (piscis)]]
[thumb|Squamae *[Natrix natrix|Natricis natricis* (anguis)]]
**Squama** est una ex parvis laminis osseis vel corneis quae cutem piscium reptilium tegunt. Etiam alae lepidopterorum (papilionum) squamas habent.

Squamae piscium in tria genera dividuntur: squamae placoides (denticulae), cosmoides, ac ganoides.

Reptiliis sunt dua squamarum genera: corneoscutae et osteoscutae.

## Bibliographia 
* Hine, Robert, ed. "Scales". In *A Dictionary of Biology*. Oxoniae: Oxford University Press, 2019.

## Nexus externi 
Categoria:Anatomia animalium
Phalacrocorax

[thumb|upright=0.8|*[Phalacrocorax aristotelis.*]]
[thumb|upright=0.8|*[Phalacrocorax auritus* suas alas extendit.]]
[thumb|upright=0.8|*[Phalacrocorax gaimardi.*]]
[thumb|upright=0.8|*[Phalacrocorax harrisi* se in aquam immergit.]]

***Phalacrocorax*** (Graece φαλακρος 'calvus, sine supercilio' + κοραξ 'corvus') est genus avium quae piscibus vescuntur familiae Phalacrocoracidarum ordinis Suliformium.

## Taxinomia 
Genus *Phalacrocorax* a Maturino Iacobo Brisson zoologo Francico anno 1760 introductum est, *Phalacrocorace carbone* typo generis.

Generi sunt viginti duae species descriptae, inter quas est una species quae saeculo undevicensimo exstincta facta est.

* *Phalacrocorax gaimardi*
* *Phalacrocorax harrisi*
* *Phalacrocorax neglectus*
* *Phalacrocorax punctatus*
* *Phalacrocorax featherstoni*
* †*Phalacrocorax perspicillatus*
* *Phalacrocorax penicillatus*
* *Phalacrocorax pelagicus*
* *Phalacrocorax urile*
* *Phalacrocorax brasilianus*
* *Phalacrocorax auritus*
* *Phalacrocorax aristotelis*
* *Phalacrocorax fuscescens*
* *Phalacrocorax fuscicollis*
* *Phalacrocorax sulcirostris*
* *Phalacrocorax varius*
* *Phalacrocorax carbo*
* *Phalacrocorax lucidus*
* *Phalacrocorax capillatus*
* *Phalacrocorax capensis*
* *Phalacrocorax nigrogularis*
* *Phalacrocorax magellanicus*

Studium phylogeneticum moleculare anno 2014 prolatum dixit genus *Phalacrocoracem* non monophyleticum esse, et gregem quinque specierum tum in genus digestarum artius cum speciebus generis *Leucocarbonis* cognatum esse. Cui gregi erant *Phalacrocorax magellanicus,* *Phalacrocorax auritus,* *Phalacrocorax brasilianus,* *Phalacrocorax harrisi,* et *Phalacrocorax aristotelis.*

## Notae 
## Bibliographia 
* Brisson, Mathurin Jacques. 1760. *Ornithologie, ou, Méthode Contenant la Division des Oiseaux en Ordres, Sections, Genres, Especes & leurs Variétés.* Lutetiae: Jean-Baptiste Bauche.
* Jobling, J. A. 2019. "Key to Scientific Names in Ornithology." In *Handbook of the Birds of the World Alive,* ed. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, et E. de Juana. Barcinonae: Lynx Edicions. Editio interretialis.
* Johnsgard, Paul A. 1993. *Cormorants, darters, and pelicans of the world.* Vasintoniae: Smithsonian Institution Press. ISBN 1560982160.
* Kennedy, M., et H. G. Spencer. 2014. "Classification of the cormorants of the world." *Molecular Phylogenetics and Evolution* 79: 249–57. doi:10.1016/j.ympev.2014.06.020. PMID 24994028.
* Mayr, Ernst, et G. William Cottrell, eds. 1979. *Check-List of Birds of the World,* vol. 1. Ed. secunda. Cantabrigiae Massachusettae: Museum of Comparative Zoology, Harvard University. Editio interretialis.
* Nelson, Bryan. 2005. *Pelicans, cormorants and their relatives: Pelecanidae, Sulidae, Phalacrocoracidae, Anhingidae, Fregatidae, Phaethontidae.* Illustr. coloratae Andrew MacKay; adumbrationes John Busby. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0198577273.

## Nexus externi 

Categoria:Genera animalium
Balaeniceps rex

***Balaeniceps rex*** est species permagnarum avium familiae Balaenicipitidarum ordinis Pelicaniformium. Forma generalis formae ciconiarum similis est, et propter hanc morphologiam olim inter ciconiiformes digerebatur; genetica autem indicia eum inter pelecaniformes nunc digerunt. Rostrum est immane, atque aliquantulum calceiforme videtur. Adultus plerumque est canus, cum pulli brunneores essent. In magnis paludinibus in Africa Orientali tropica a Sudania Australi ad Zambiam invenitur.

## Classificatio inter pelecaniformes
[thumb|upright=0.7|left|*Baleniceps* in [Hortus Zoologicus Ueno|Ueno Horto Zoologico Tocii stat.]]
Classificatio ab International Ornithological Committee die 2 Ianuarii 2012 instituta pelicaniformes cum Balaenicipitidis, Scopidis, Threskiornithidis, et Ardeidis sic digerit.

## Notae
[thumb|upright=1|Balaeniceps in [nidus|nido sedet. Hortus zoologicus Pragae in Cechia.]]

## Bibliographia
*Fain, M. G., et P. Houde. 2004. "Parallel radiations in the primary clades of birds." *Evolution* 58: 2558–73.
*Guillet, A. 1978. "Distribution and Conservation of the Shoebill (*Balaeniceps Rex*) in the Southern Sudan." *Biological Conservation* 13 (1): 39–50. doi:10.1016/0006-3207(78)90017-4.
*Hackett et al. 2008. "A Phylogenomic Study of Birds Reveals Their Evolutionary History." *Science* 320, no. 5884 (27 Iunii): 1763–68. doi:10.1126/science.1157704.
*John, Jasson, Cuthbert Nahonyo, Woo Lee, et Charles Msuya. 2013. "Observations on nesting of shoebill *Balaeniceps rex* and wattled crane *Bugeranus carunculatus* in Malagarasi wetlands, western Tanzania." *African Journal of Ecology* 51, no 1 (Martius): 184–87. doi:10.1111/aje.12023.
*Muir, Allan, et C. E. King. 2013. "Management and husbandry guidelines for Shoebills *Balaeniceps rex* in captivity." *International Zoo Yearbook* 47, no.1 (Ianuarius): 181–89. doi:10.1111/j.1748-1090.2012.00186.x.
*Tomita, Julie. 2014. "Challenges and successes in the propagation of the Shoebill *Balaeniceps re*x: with detailed observations from Tampa's Lowry Park Zoo, Florida." *International Zoo Yearbook* 132 (1): 69–82. doi:10.1111/izy.12038. [Editio interretialis.](http://onlinelibrary.wiley.com/journal/10.1111/(ISSN)1748-1090)

## Nexus externi
*"Shoebill tracking on East Africa: Where to see the Elusive whale head in East Africa."
*  Imagines et pelliculae *Balaenicipitis regis.*
* "Shoebill (*Balaeniceps rex*): BirdLife species factsheet." datazone.birdlife.org.
* "Shoebill (*Balaeniceps rex*) flying bird." www.hbw.com. Pellicula balaenicipitis volantis.

Categoria:Pelecaniformes
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Gould
Categoria:Taxa 1850
Balaenicipitidae

**Balaenicipitidae** sunt familia avium ordinis Pelecaniformium, quae olim in Ciconiiformes digerebatur. Avis artissime cognata est *Scopus umbretta* Scopidarum, familiae monotypicae.

Familiae Balaenicipitidarum sunt duo aut tria genera nota, quae infra perscribuntur.
**Balaeniceps*
*†*Goliathia* (fortasse ad genus *Balaenicipitidem* pertinet) sulcus in rostro superiori sub foramine nasalibus, saeptum ossificatum, et musculus expansor secundariorum vestigialis vel absens.

## Notae
Categoria:Familiae animalium
Categoria:Pelecaniformes
Categoria:Taxa Bonaparte
Categoria:Taxa 1853