Callippus

**Callippus** (Graece Κάλλιππος, circa 351 a.C.n. mortuus) fuit civis Atheniensis et fortasse Academiae sectator, qui per tredecim menses Syracusanorum tyrannus fuit postquam amicum Dionem per insidias necari iussit.

## De vita et morte 
Cum Dio exsul Athenis morabatur et Academiam frequentabat Callippos ei hospes fuit atque etiam si Plutarcho credimus eum mysteriis Eleusiniis initiavit (eius mystagogus fuit). Cum idem Dio, postquam Dionysius tyrannus eius uxorem alteri tradiderat, expeditionem militarem cum mercennariis militibus suscepit Callippus eum in Siciliam comitatus est et una cum eo Syracusis potitus est. Deinde fiducia Dionis abuti coepit. Nam cum favorem Dionis apud populum videret labantem insidias parare instituit ut ipse regnaret (an politica dissensio fuerit praeter ambitionem incertum est). Coniuratores facile ac sine metu conducere potuit quia ad homines temptandos ab ipso Dione incitabatur qui Syracusanorum animos erga se noscere cupiebat. In fine per Zacynthios mercennarios Dionem in palatio occidendum curavit (354 a.C.n.). Fortuna deinde eum reliquit: nam dum Catanam oppugnat filius Dionysii I Hipparinus (cui Dion avunculus fuerat, nam filius Aristomachae sororis erat)) Syracusis potitur. Tum erravit cum exercitu frustra Messanam adgrediens. In Italiam transmissus Rhegium quidem cepit sed ibi quia stipendia non iam solvebat a suis legatis Leptina et Polyperchone transfixus est eo ipso pugione (ut quidem auctores antiqui voluerunt qui ultionem divinam exspectabant) quo Dio perierat.

Scelera Callippi Atheniensibus dedecus intulisse vulgo dicebant quibus Plato respondebat et qui Dioni per omne tempus fidem servavisset Atheniensem virum fuisse.

## Notae
## Fontes 
*Cornelius Nepos, *Liber de excellentibus ducibus exterarum gentium*: X: *Dio*, qui tamen eum Callicratem appellabat.
*Demosthenes (?), *In Polyclem*
*Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica* liber XVI
*Platonis Epistulae VII et VIII
*Plutarchus, *Vita Dionis*  et *Vita Timoleontis* XI.6 necnon *Comparatio Timoleontis et Paulli Aemilii* 2.6-7.

## Plura legere si cupis 
*Helmut Berve, *Dion*, Moguntiae, 1957. (Abhandlungen der Geistes- und Sozialwissenschaftlichen Klasse. Jahrgang 1956. Nr 10). Recensio critica
*Jacqueline Christien, "Mercenaires et partis politiques à Syracuse de 357 à 354", *Revue des Études Anciennes*, 1975: 63-73
*Claude Mossé, "Les mercenaires dans les luttes internes de Syracuse au ive siècle. Le témoignage des vies de Dion et de Timoléon de Plutarque" in *Esclavage, guerre, économie en Grèce ancienne. Hommages à Yvon Garlan,* P. Brulé - J. Ouhlen éd., 1997: 165-175
*Federicomaria Muccioli, *Dionisio II : storia e tradizione letteraria*, Bononiae, CLUEB, 1999 Recensio critica Altera recensio critica
*Domenica Paola Orsi, *La lotta politica a Siracusa alla metà del IV secolo A. C. Le trattative fra Dione e Dionisio II*, Bari, Ediprint, 1994 Recensio critica Altera recensio critica
*Sandra Péré-Noguès, "Aristomaché et Arétè, deux femmes dans la tourmente des guerres civiles à Syracuse" in ''Des femmes en action. L'individu et la fonction en Grèce antique*,  Éditions de l’École des hautes études en sciences sociales, 2013: 117-132
*Heather L. Reid et Mark Ralkowski, "Plato at Syracuse: Essays on Plato in Western Greece with a new translation of the Seventh Letter by Jonah Radding", Parnassos Press, 2019
*H. D. Westlake, "Friends and Successors of Dion", *Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte'', 1983: 161-172

## Nexus externi 
*Treccani

Categoria:Historia Syracusarum
Categoria:Milites Graeci antiqui
Categoria:Tyranni Graeci