open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Domus Dacheröden

ad dexteram partem]]   
**Domus Dacheröden** (Theodisce *Haus Dacheröden*) forum culturale Germanicum est media in Erfordia situm ad viam Anger 37-38 quae historiam captantem et hospites celeberrimos habuit.
## Historia 
Usque ad annum 1945 domus, cuius prima mentio anno 1310 fuerat, *Domus Lucii* nominabatur secundum institorem et possessorem Ioannem Antonium Lucius. Agitur de splendisissimo exemplo aedium genere Renato Erfordiae confectarum.. Prius vel litteris magnis nomen eius in tegmento inscriptum erat ad latus posticum in Viam Neuwerkstrasse spectans. 

Ex anno 1664 habitationes officialium Monguntinorum ibi fuerunt. Saeculo XVIII familia Dacheröden in situ vitam degebat. Carolus Fridericus de Dacheröden, iuris peritus et praeses Academiae scientiarum utilium, casam centrum vitae spiritalis culturalisque reddebat. Hospites convivaeque fuerunt e.g. Carolus Theodorus de Dalberg, Ioannes Bartholomaeus Trommsdorff, Ioannes Volfgangus Goethius, Fridericus Schiller. Ibidem anno 1791 Gulielmus de Humboldt et filia convivatoris Carolina sponsalia celebraverunt. Apud eam Schillerus consuetudinem contraxit cum filiis Lengenfeld Rudolphopolitanis, quarum unam sibi  despondit. Tabula anno 1928 parietibus affixa personat visitationes hominum iam citatorum necnon Alexandri de Humboldt, Othonis de Bismarck et Helimuti Caroli Bernardi Moltke.

## Functio 
Aedificium, cui multae partes interiores quoque sunt, sedi quaestuario fuit in textilibus (cum productione et venditione). Ex familia, quae nobilitate coronata est, maecentates multi Erfordienses prodierunt et homines politici necnon oeconomici maioris momenti. Lectiones Autumnales Erfordienses quoque hic fiunt.

## Descriptio aedium 
Aedificium anno 1557 constructum bene conservatum est cum maenianis angulorum multorum est porta sub arcu. Supra portam capita et Iesu Christi et Sancti Pauli sunt, quae artifex Blasius Hennigk exaravit. Inscriptio lingua Latina ibi spectari potest cum argumentis psalmi CXII: *Felix, ille, Deum metuit qui pectore toto, / Cuius deliciae sunt bona iussa Dei. / Illius et natos, et qui nascentur ab illis, / Coelesti Dominus, crede, iuvabit ope.* 
Revera complexus consistit duabus in partibus. Namque anno 1814 Sebastianus Lucius heres domus contiguae est factus (nominis *Ad aureum esocem*), quam cum nova casa (nominis *Apud navem grandam et navem novam*) coniunxit. 

## Opus fundatum et caritatum actus
Fundatio pro Lucio Hebel vocata etiam institua erat a possessoribus curans de gerontocomio et cellis Franciscanarum. Bello pancosmico altero finito et communismo saeviente domus anno 1951 vendi debebat typographis "Vordruck-Leitverlag". Die 24 Augusti 2006 incendium trabes et tegmenta destruxit. Restauratione perfecta domus iterum cultui atque humanitati servit quo munere iam inde ab anno 1992 functa erat.

## Externi nexus 
*Informationes cum imaginibus restaurationum apud *erfurt-web* 
*Res gerendae in loco
*De domus historia in paginis urbis officialibus

## Notae
Plexus lumbalis

Par **plexus lumbalis** (TA: A14.2.07.002) est plexus nervosus et simul, communiter cum plexu sacrali infra locato, extremitatum inferiorum pars plexus lumbosacralis. De nervibus lumbalibus L1-L4 et in parte nervo subcostali (Th12) plexus se format. Nervi plexus lumbalis pelvi et anteriori pedis parti servant.

## Nervi efferentes 
* Nervus iliohypogastricus
* Nervus ilioinguinalis
* Nervus genitofemoralis
* Nervus cutaneus femoris lateralis
* Nervus obturatorius
* Nervus femoralis

Nervus ischiadicus non ex plexu lumbali, sed ex plexu sacrali emittitur.

## Notae 
* Columna vertebralis
* Lumbus
* Nervus thoracalis 12 (homo)
* Pelvis
* Pes
* Spatium retroperitoneale

Categoria:Spatium retroperitoneale
Lumbalis plexus
!
Categoria:Nervi spinales
Categoria:Nervi membri inferioris
Categoria:Pes
Ricardus Dreyfuss

[thumb|Dreyfuss anno [2013.]]
[thumb|Dreyfuss anno [1989.]]
**Ricardus Stephanus Dreyfuss** (natus 29 Octobris 1947) est histrio Americanus.

## De vita
Natus est Novi eboraci, sed cum novem annos natus esset, eius familia Angelopolin migravit. Cum quindecim annos natus esset, partes in pellicula televisifica ''In Mama's House* nuncupata egit. Anno 1967 partes in pellicula cinematographica cui titulo *The Graduate* egit.

Famam sibi comparavit, postquam partes in *American Graffiti* (1973) egit. Summum progressum muneris attigit cum praemio *academy award* nuncupato honoratus est anno 1977 pro partibus quas egit in pellicula *The goodbye girl*. Usque ad annum 2003 hunc honorem retinuit, quod esset aetate minimus actor, qui umquam illud praemium vicerit hac in categoria.

Decennio 1980 ineunte, muneris progressus eius tardior factus est. Ricardus Dreyfuss medicamentis abuti coepit, et casus autocinetici causa fuit anno 1982. In custodiam coniectus est, sed postea feliciter toxicomaniam effugit. Successus pelliculae *Down and Out in Beverly Hills*  (1986) nuncupatae fecit, ut muneris progressum redintegraret.

Ab anno 1983 usque ad 1995 eius uxor erat Jeramie Pluvia, a qua tres liberi nati sunt. Anno 1999 Janelle Lacey uxorem duxit.

## Pelliculae 
* *The Graduate* (1967)
* *American Graffiti* (1973)
* *Dillinger* (1973)
* *Jaws* (1975)
* *Close Encounters of the Third Kind* (1977)
* *The Goodbye Girl* (1977)
* *Whose Life is it Anyway?* (1980)
* *Down and Out in Beverly Hills* (1986)
* *Tin Men* (1986)
* *Stake Out* (1986)
* *Nuts* (1987)
* *Always* (1989)
* *Postcards from the Edge* (1990)
* *Rosencrantz and Guldenstern Are Dead* (1990)
* *What About Bob?* (1991)
* *Once Around* (1991)
* *Another Stakeout* (1993)
* *The American President* (1995)
* *Night Falls On Manhattan* (1996)

## Notae 
## Bibliographia 
* Jill Rappaport, *Mazel Tov: Celebrities' Bar and Bat Mitzvah Memories'', p.75

Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae urbis Novi Eboraci
Categoria:Incolae Californiae
Philippus (tetrarches)

[thumb|Herodis Magni regnum ab Augusto divisum ː septentrionalis et orientalis pars Philippo obvenit, colore [Aurantius|aurantico tincta.]]
**Philippus**, nonnumquam etiam **Herodes Philippus** dictus, mortuus anno 34 , ex ultimo testamento patris, regis Herodis Magni, ab imperatore Romano Augusto confirmato fuit tetrarches Trachonitidis, Gaulanitidis, Bataneae, Auranitidis, Paniadis ab anno 4 a.C.n. usque ad 34 p.C.n. ; quae regiones omnes ultra Iordanum flumen sitae pars orientalis et septentrionalis regni paterni fuerant. Reditus annuus huius agri centum talentorum a Flavio Iosepho aestimabatur, minor erat igitur  quam partium fratribus adsignatarum (600 talentorum Herodi Archelao, 200 talentorum Herodi Antipae)
## De familiaribus necessitudinibus 
Philippus erat filius Herodis Magni et unius e multis uxoribus, Hierosolymitanae Cleopatrae . Ipse uxorem duxit Salomen, filiam semifratris Herodis Phlippi (ille Philippus erat filius Herodis Magni et Mariammae II, filiae summi sacerdotis Simonis). Liberi eis non fuere. In evangelio secundum Marcum Philippus cum semifratre Herode Antipa confunditur, ut qui Ioannem Baptistam decollari iusserit.

## Quid in tetrarchia fecerit 
thumb|Nummus Philippi effigiem Tiberii imperatoris praebens.
In totum rector moderatus et iustitiae adfectator fuisse a Flavio Iosepho iudicabatur. Certe seditiones adversus eum memoriae traditae non sunt. Una e causis huiusmodi quietis potuit esse quod maior pars incolarum tetrarchiae  non Iudaei erant ː nec ideo  Philippus dubitavit nummos suos effigie Augustorum aut etiam Iuliae signare, non obstante lege Iudaica quae imagines humanas effingi vetabat. Caesaream urbem ad Iordani fontes in Paneade condidit, quae ut a ceteris urbibus eiusdem nominis distingueretur, *Caesarea Philippi* appellari solebat et caput tetrarchiae fuit. Item vicum Bethsaïda in modum urbis auxit et *Iuliadem* nominavit, in honorem Augusti filiae. Nam cum fratre Antipa adsentatione erga domum Augustam certabat. Sine liberis obiit ː itaque Tiberius tetrarchiam eius tum provinciae Syriae adsignavit. Magnifico funere Iuliade honoratus fuisse dicitur.

## Si vis plura legere
* Hadas-Lebel, Mireille, *Hérode*, Fayard, 2017
* Nikos Kokkinos,  *The Herodian Dynasty : Origins, Role in Society and Eclipse*, Sheffield, JSOT Press, 1998
## Notae 
Categoria:Herodes Magnus
Categoria:Imperium Romanum
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Mortui 34
Hentai

***Hentai***, etiam ***hentae*** (litteris Iaponicis 変態) est vocabulum Iaponicum, quod 'perversum' significat." In mundo occidentali, plerumque *hentai* est vocabulum vulgare, quo homines utuntur ad designandos libros nubeculatos, pelliculas animatas, vel omnino quamque narrationem pictam, quae et ex Iaponia et pornographica sit. Quo autem vocabulo hoc sensu ipsi Iaponi perraro utuntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Frederik Schodt, *Manga! Manga!: The World of Japanese Comics,* Kodansha, 1983
* Frederik Schodt, *Dreamland Japan: Writings on Modern Mangan,* Stone Bridge Press, 1996

* Anime

Categoria:Anime
Categoria:Pelliculae animatae
Categoria:Pornographia
Categoria:Sexualitas humana
Categoria:Verba Iaponica
Area tegmentalis ventralis

**Area tegmentalis ventralis** (TA: 14.1.06.007) (abbreviatura internationalis ***VTA***) mesencephali est grex neuronorum **A10** et initium itineris mesocorticolimbici ad corticem praefrontalem. Neurotransmissor est dopaminum. Parti systematis remunerationis areae tegmentali ventrali munera cognitionis, motivationis, orgasmi sunt.

## Anatomia 
Area tegmentalis ventralis in gregres anteriorem et posteriorem dividitur. Insunt: 
* Area parafasciculi retroflexi
* Area parabrachialis
* Nucleus parainterfascicularis
* Nucleus paranigralis
* Cauda areae tegmentalis ventralis (= nucleus tegmentalis rostromedialis)

## Physiologia 
### Itinera afferentia 
Receptoria et GABA (*GABAA*) et adrenergica α1 (*α1-AR*) responsa *VTA* movent. Indita in aream tegmentalem ventralem per fasciculum telencephalicum medialem ab nucleis septalibus, in parte post transmissionem in nucleo praeoptico, immergunt.

### Itinera efferentia 
Axones in corticem praefrontalem, gyrum cinguli, hippocampum, nucleum accumbentem, bulbum olfactorium, amygdalam prodeunt.
#### Tractus mesolimbicus 
Tractus mesolimbicus est coniunctio dopaminergica inter aream tegmentalem ventralem et nucleum accumbentem, corticem praefrontalem, nucleum caudatum, bulbum olfactorium, hippocampum, et corpus amygdaloideum.

## Notae 
* Dependentia (medicina)
* Lobus frontalis
* Nuclei raphes
* Schizophrenia
* Substantia nigra (A9)
* Via dopaminergica

Categoria:Mesencephalon
Categoria:Systema excitans reticulare ascendens
Red Dead Redemption 2

***Red Dead Redemption 2*** est ludus electronicus personarum pro *Xbox One* et *PlayStation 4* computatroque personali. Ut indicat titulus, seriei *Red Dead Redemption*, nomine quintum opus est, annoque 2018 a Squaresoft divulgatus est.

## Contextus
**Red Dead Redemption 2** contingit in Annus Domini 1899. Omnes homines in manipulo scelesti sunt. "Dutch Van der Linde" dux manipuli est. Lusor ludit ut "Arthur Morgan". Postea Arthuris mortem, usor concarnas John Marston.  Ludus dividitur in octo capitulis.

## Personae ludendae 
* Arthur Morgan
* Dutch van der Linde
* John Marston
* Jack Marston
* Abigail Marston

* Red Dead Revolver
* Red Dead Redemption
* Red Dead Redemption: Undead Nightmare

## Nexus externus 
* Situs Officialis 

Categoria:Ludi televisifici
Forza Horizon 4

***Forza Horizon 4*** est ludus electronicus personarum pro *Xbox One* computatroque personali. Ut indicat titulus, seriei *Forza* nomine quintum opus est, annoque 2018 a Squaresoft divulgatus est.

* Forza Motorsport
* Forza Motorsport 2
* Forza Motorsport 3
* Forza Motorsport 4
* Forza Motorsport 5
* Forza Motorsport 6
* Forza Horizon
* Forza Horizon 2
* Forza Horizon 3
* Forza Horizon 5

## Nexus externus 
* Situs Officialis 

Categoria:Ludi televisifici
Camdenia

thumb|alt=|Prospectus Camdensis.
**Camdenum** vel **Camdenus** (Anglice *Camden*), vel fortasse **Camdenia**, est urbs Neocaesarensis ad Delavariam fluvium sita. Praeterea sedes Comitatus Camdensis est.

## Historia
Urbs anno 1626 condita est. Saeculo undevicesimo exeunte valde surgebat, cum multi peregrini in Americam migrarent.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Novae Caesareae
Decius Vibellius

**Decius Vibellius** fuit eques campanicus e gente Vibellia, cuius gentis, quantum conicere licet, sedes pristina fuit Capua .

Anno 282 a.C.n, placuit Publio Valerio Laevino Consuli Decium Vibellium praesse Legioni Campanae, quae Regii collocata erat, ut Pyrrhi exercitum in hac regione arceret. Hic suo munere non multo post tempore male usus est, postquam anno 280 suo marte hoc oppido potitus est.

Urbe expugnata - ut dicitur -a Gaio Genucio Clepsina Consule anno 270 a. C.n, una cum reliquis membris Legionis Campanae Romam ductus est, ubi suicidio publicum supplicium in Foro effugit.

## Notae 
## Fontes 
* Polybius, *Historiae* 1, 7.
* Diodorus, *Bibliotheca historica* 22, 1, 2-3.
* Dionysius Halicarnasseus, *Antiquitates Romanae* 20, 4-5.
* Appianus, *Samnitica* 9.
* Cassius Dio, *Romana Historia*, Fragmentum 40, 7-12.

## Bibliographia 
* Hans Georg Gundel: Vibellius 1. In: *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE)*. Vol. VIII A,2, Stutgardiae 1958.
* Hans Georg Gundel: Vibellius 1. In: *Der Kleine Pauly (KlP)*. Vol. 5, Stutgardiae 1975, col. 1246.
* Bruno Bleckmann: "Rom und die Kampaner von Rhegion". In: *Chiron* 29, 1999.
Valerius Gratus

**Varius Gratus** fuit eques Romanus qui inter 15 et 26 praefectus Iudaeae et Samariae fuit, ab imperatore Tiberio designatus. Annio Rufo successit et provinciam proficiscens Pontio Pilato tradidit.

Inscriptio Caesareae reperta et ad Pontium Pilatum spectans indicat verum titulum praesidum Iudaeae  'praefectum' tum  fuisse, non procuratorem ut credebatur e vocabulo Graeco *epitropos*  a Flavio Iosepho et aliis auctoribus negligenter adhibito (nam inscriptionibus publicis mentiri non licet). Procuratores nominati sunt postea a Claudio imperatore, quia praecipuum munus eorum ad reditus fiscales pertinebat. Penes praefectos erant iudicia capitalia et nonnullis equitibus et peditibus imperabant sed legatis Syriae subiacebant quibus legiones erant.

Ut plerique magistratus a Tiberio imperatore instituti Valerius Gratus in officio diu mansit. Initio paene quotannis summum Iudaeorum sacerdotem abdicabat ut alium designaret (quod indicium turbarum fuisse videtur) donec anno 18 Iosephum Calaphan designavit qui per viginti proximos annos hoc munere functus est.
## Fontes 
* Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 18.34-35
## Si vis plura legere
* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009.
* E. Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian*. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4
## Nexus externi 
De nummis procuratorum Iudaeae apud *Jewish virtual library*
Categoria:Praefecti Iudaeae
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 1
Carolus Fridericus de Dacheröden

**Carolus Fridericus de Dacheröden** (natus die 22 Aprilis 1732 Halberstadii, mortuus die 20 Novembris 1809 Erfordiae) iuris peritus Germanus fuit. 
## Vita 
Velut pater officialis Borussicus factus est et, cum annos 21 natus esset, parlamentarius factus est in parte Magdeburgensi Ducatus Mansfeldensis. Die 23 Iunii 1783 praeses cameralis aere multo meritus Mindae creatus est. Calumniam valde acrem et existimationem malignam abstulit aspernans calendarium inscriptionum ducale. Anno 1765 accusatus est syngraphis Britannicis negligenter tractatis tempore Belli septem annorum. Carolus Dachröden culpavit et usum venaliciorum cum vectigalibus indirectis nationalibus et modernizavit res iuridiciales multis invitis. Commentarii eius de rerum statu saepe minus grati fuerunt. 

Cum Fridericus II (rex Borussiae) Carolum Dacheröden Minda propter errores in calculo remittendum esse iussisset, vocatus est rector cameralis Marchiae Novae in Palatinatum Lubucensem. Quod munus Dacheröden offensus recusavit. Pecuniarum debitione oppressus adire latifundia sua apud Erfordiam maluit, quo advenit eodem tempore ac amicus Carolus Theodorus de Dalberg. Erfordiae magistri infantium creati sunt diurnarius atque paedagogus Rudolphus Zacharias Becker et educatrix quaedam Francogallica. Postea Becker *Philanthropinum*, scholam notissimam Dessaviae, adiit Ioanne Bernardo Basedow petente.

## Academicus Erfordiensis summus
Dacheröden una cum uxore Ernestina Friderica de Hopffgarten et natis mediam in Erfordiam commigravit in Domum Dacheröden ubi convivator multis eminentissimis hominibus semper gratus ac iucundus factus est. Academiae scientiarum utilium rector electus est anno 1778. Postquam gubernator Moguntinus nominatus est Dalberg amicus et periodicum academiae reeditum est, Dacheröden lector corripiens pro symbolis historicis iuridicialibusve factus est. Praeterea ipse multa scripsit necnon praelectiones haud paucas habuit. Anno 1885 vel praeses academiae citatae electus est Hieronymo Friderico Schorch succedens. Heres fuit latifundiorum quorundam apud Logosalissam-Grumbach avia mortua quae anno 1785 vendidit.

## Bibliographia 
Ilse Foerst-Crato: "Karl Friedrich von Dacheröden", apud: *Mitteilungen des Mindener Geschichtsvereins*, 49/1977, p. 131–136.
Andreas Malyško

**Andreas Samuelis filius Malyško** (Ucrainice Андрій Самійлович Малишко, tr. *Andrij Samijlovyč Malyško*; natus die [[14 Novembris|1 [14] Novembris]] 1912 in oppido Obuchov gubernii Kioviensis, mortuus Kioviae die 17 Februarii 1970) fuit poeta, interpres et criticus litterarius Ucrainicus Sovieticus, auctor textuum nonnullorum carminum Ucrainicorum clarissimorum (quorum sunt "Пісня про рушник" - "Carmen de mantele", "Моя стежина" - "Mea callis", etc.). Praemiis Stalinianis (annis 1947 et 1951), Publico RSS Ucrainicae Ševčenkiano (anno 1964) et Publico URSS (anno 1969) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

## Nexus externi
* Pagina de Andrea Malyško *Encyclopaediae historiae Ucrainae* 

Categoria:Auctores Ucrainici
Categoria:Incolae Kioviae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Interpretes
Categoria:Poetae Ucrainae
Christianus Henricus Wolke

**Christianus Henricus Wolke** (natus Geveris die 21 Augusti 1741, mortuus Berolini die 8 Ianuarii 1825) fuit paedagogus et philanthropista Germanus.

## Vita
Wolke ex anno 1763 Gottingae studiosus fuit, ex anno 1767 Berolini in facultate iurum. Praeterea studebat etiam rebus linguisticis, mathematicis, physicis. Mox intentissimus fuit in res paedagogicas tantummodo.

Anno 1770 assecla factus est in circulis Ioannis Bernardi Basedow et auxiliabatur ei in conficiendo opere magno praetitulato »Elementarwerk«. Anno 1774 Dessaviae ad *Philanthropinum* operas dare coepit. Quos ludos anno 1784 reliquit migraturus trans Daniam, Sueciam et Livoniam Petropolim petivit ubi imperatrix Catharina II compatriotam magno gaudio accepit. Attamen munus firmum nactus non est. Anno 1802 revenit Geveras, quae urbs tunc in unione politica cum Russia erat. Postea vitam degebat Tharandt in urbe Saxoniae, Dresdae, Berolini (inde ab anno 1813). Vacabat annos omnes variis laboribus paedagogicis et scriptoriis.

## Opera
* »Pädagogische Unterhaltungen« (Dessaviae 1774–78)
*»Erste Kenntnis für Kinder, von der Buchstabenkenntnis bis zur Weltkunde« (Lipsiae 1763)
*»Méthode naturelle d'instruction« (Lipsiae 1784) 
*»Commentarius in tabulas centum elementares, aeri incisas a D. Chodovieckio« (Lipsiae 1784–89)
*»Anweisung, wie Kinder und Stumme zu Sprachkenntnissen zu bringen sind« (Lipsiae 1804)
*»Anweisung für Mütter und Kinderlehrer« (Lipsiae 1805)
*»Kurze Erziehungslehre« (Lipsiae 1805)
*»Sassische ok dudische Gedigte, Sinsproke, Leder etc.« (Lipsiae 1804). 

## Bibliographia
*Meyers Großes Konversations-Lexikon*, vol 20. Lipsiae 1909, p. 734, quod relegi potest hic in interreti.

## Nexus externi
*Pagina domestica Musei Rochow de philanthropismo, in Castello Reckahn
*Biographia apud ADB
Psalmus 36

[thumb|Versus 9–10 psalmi 36 in fenestra ecclesia Sancti Gregorii oppidi [Bündheim depicti: "Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, / et torrente voluptatis tuae potabis eos: / quoniam apud te est fons vitae"]]
**Psalmus 36** (enumeratione Graeca *psalmus 35* dictus) libri Psalmorum verbis "**Dixit iniustus**" (in versione Gallicana) vel "**Susurrat iniquitas**" (in Nova Vulgata) incipit. In hoc psalmo, improbitas humana probitasque divina tractantur.

Sententia Universitatis Columbiae "in lumine tuo videbimus lumen" ex verbo Psalmi 36, 10 oritur.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 36 (35) ex versione vulgata Clementina:

1 In finem. Servo Domini ipsi David.
2 Dixit iniustus ut delinquat in semetipso:
non est timor Dei ante oculos eius.
3 Quoniam dolose egit in conspectu eius,
ut inveniatur iniquitas eius ad odium.
4 Verba oris eius iniquitas, et dolus;
noluit intelligere ut bene ageret.
5 Iniquitatem meditatus est in cubili suo;
astitit omni viae non bonae:
malitiam autem non odivit.
6 Domine, in caelo misericordia tua,
et veritas tua usque ad nubes.
7 Iustitia tua sicut montes Dei;
iudicia tua abyssus multa.
Homines et iumenta salvabis, Domine,
8 quemadmodum multiplicasti misericordiam tuam, Deus.
Filii autem hominum in tegmine alarum tuarum sperabunt.
9 Inebriabuntur ab ubertate domus tuae,
et torrente voluptatis tuae potabis eos:
10 quoniam apud te est fons vitae,
et in lumine tuo videbimus lumen.
11 Praetende misericordiam tuam scientibus te,
et iustitiam tuam his qui recto sunt corde.
12 Non veniat mihi pes superbiae,
et manus peccatoris non moveat me.
13 Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem;
expulsi sunt, nec potuerunt stare.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". 
 Titulus Psalmi 36 est *Malitia peccatoris, Domini bonitas*.

### Descriptio Psalmi 
Iohannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:

Putant fere omnes Davidem hoc Psalmo in genere mirari Dei bonitatem, quod favore et clementia sua reprobos toleret, a quibus tamen impie contemnitur. Ego vero paulo aliter sentio, sanctum Prophetam graviter ab improbis et sceleratis vexatum de eorum pravitate conqueri: tum deinde consugere ad immensam Dei bonitatem, qua non solum promiscue cunctos mortales, sed peculiariter filios suos prosequitur, ut in hac fide respiret, quod Deo propitio tandem liberabitur. Quod patet ex clausula, ubi se Dei praesidio salvum fore reputans, contra omnes impiorum insultus sese armat ac munit.

## Notae 
## Nexus interni 
* Divina Misericordia

## Nexus externi 
* Psalmus 35 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 35 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 36 in Nova Vulgata
* Psalmus 36 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Michael Ščepkin

**Michael Simeonis filius Ščepkin** (Russice Михаил Семёнович Щепкин, tr. *Michail Semënovič Ščepkin*; natus in familia servi in pago Krasnoe praefecturae Kurschensis, nunc Alekseevka regionis Bielogrodensis, die [[17 Novembris|6 [17] Novembris]] 1788, mortuus Ialtae die [[23 Augusti|11 [23] Augusti]] 1863) fuit actor theatricus Russicus, notus initio   ut partes comicas, dein etiam ut partes tragicas in theatris imperialibus Moscuensibus agens. Artem sic altam esse, quantum ad naturam proximam esse putans, fuit unus e conditoribus scholae artis scaenicae Russicae. Eius principia elaborationis partis scaenici dein facta sunt basis systematis artis scaenicae a Constantino Stanislavskij сreati.  

## Nexus externi
* Pagina de Michaele Ščepkin encyclopaediae *Krugosvet* 

Categoria:Actores Russiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Nervus femoralis

**Nervus femoralis** (TA: 14.2.07.020) est simul nervus maximus victus regionis femoralis et ramus maximus plexus lumbalis. Plerique musculorum femoralium nervo femorali innervantur. In *lacuna musculorum* una cum arteria venaque eiusdem nominis inter musculum psoas maiorem et musculum iliacum transit.

## Cursus nervi femoralis 
Ex plexu lumbali (radicibus L2-L4) nervus femoralis sub *lacunam vasorum* ligamento inguinali *Vesaliensi* formatam iacet, una cum arteria et vena femorali, ordine ab interiore latere extrorsum: vena - arteria - nervus. Iam ante ligamentum inguinale *rami musculares* nervi parvi ad musculum pectineum et iliopsoas deserunt. Mox post lacunam vasorum primum rami musculares extensorum femoris, deinde nervi cutanei in cutem femoris anterior, partium dodrantis distalis, ab nervo abeunt. Postquam nervus in nervum saphenum transit.

### Cursi nervi sapheni 
Nervus saphenus in canalem adductorium sub membranam vasto-adductoriam ducit, eadem statim perfodiens, inter musculos sartorium gracilemque currens, postremo cutem lateris medialis cruris pedisque perveniens.

## Musculi innervati 
* Musculus iliopsoas
** Musculus psoas maior
** Musculus psoas minor
** Musculus iliacus
* Musculus quadriceps femoris
* Musculus sartorius
* Musculus pectineus (una cum nervo obturatorii, innervatio *nervo obturatorio accessorio* non constanter, ca. 20%)

## Investigatio 
Superextensione pedis extensi aegroti iacentis nervus extenditur. Cum compressione radicum L3 et L4 dolor prompte producitur. Nonnumquam hic effectus signum Lasèguense inversum positivum dicitur.

## Mala nervi femoralis 
* Haematoma musculorum proximorum nervo damnum inferre potest (e.g., haematoma musculi iliopsoas). Cum extensio pedis graviter imminuatur, tractatio chirurgica pernecesse est.
* Mononeuritis diabetica

## Notae 
* Diabetes mellitus (mononeuritis)
* Plexus lumbalis

Categoria:Femur
femoralis
Tobias Asser

thumb|Tobias Asser
**Tobias Asser** (natus die 28 Aprilis 1838; mortuus die 29 Iulii 1913) fuit iuris consultus et iurisprudentiae peritus Batavicus.

Creator colloquii Hagensis de iure internationali privata fuit et pro Instituto Iuris Internationali laboravit. Anno 1911, Praemium Nobelianum pacis de conlatione pro Perennis Arbitrationis Curia accepit cum Alfredo Hermanno Fried.

Alumnus Universitatis Amstelodamensis deinde Academiae Lugduno-Batava fuit.

## Nexus externi 
*De Tobias Asser
*De Tobias Asser nobelprize.org

Categoria:Nati 1838
Categoria:Mortui 1913
Categoria:Viri
Categoria:Eruditi Nederlandiae
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Fridericus Spanhemius

thumb|Fridericus Spanhemius
**Fridericus Spanhemius** maior (Ambergi in Bavaria die 1 Ianuarii 1600; Lugduni Batavorum die 14 Maii 1649) fuit professor theologiae Calvinisticae in Universitate Lugduno-Batava.

Anno 1614, in Universitate Heidelbergensi matriculavit, ubi philologiae philosophiaeque studuit, atque anno 1619 Genavam ad theologiam accipiendam migravit. Anno 1621 tutor in domu Ioannis de Bonne, Baronis de Vitrolle, gubernatoris Eburoduni, ac tres annos post, Genavam, Lutetiam, et Angliam visebat. Genavam anno 1626 reversus, professor philosophiam docere coepit. Anno 1631, in ordinem theologicum motus est, atque omnem academiam ab anno 1633 ad 1637 regebat. Anno 1642 Lugdunum migravit, ubi professor theologiae merebat et insigniter praedestinationem, doctrinam Calvinisticam, contra Amyraldismum maxime defendebat.

Pater fuit Ezechielis Spanhemii, legati et eruditi Genavensis

## Opera
Edidit sine nomine libros *Le Soldat suedois* (1633), historiam belli triginta annorum usque ad 1631, et *Le Mercure suisse* (1634); praeterea *Commentaire historique de la vie et de la mort de .  . . Christofle Vicomte de Dohna* (1639).

Eius principalia opera theologica sunt: 
**Dubia evangelica* (3 vol., Genevae, 1631–1639)
**Disputatio de gratia universali* (3 vol., Lugduni, 1644–1648)
**Epistola ad Buchananum super controversiis . . . in ecclesiis Anglicanis* (Lugduni, 1645).

Contra Anabaptistas scripsit libros *Variae disputationes anti-Anabaptisticae* (1643) et *Diatribe historica de origine, progressu, sectis et nominibus anabaptistarum* (1645; Anglice *Englands Warning by Germanies Woe,* Londinii, 1646).

## Notae
## Bibliographia
*Bayle, Pierre. *Dictionary*, v. 193–195.
*Deutsche biographie
*Heiden, A. 1849. *Oratio funebris in obitum . . . F. Spenhemii.* Lugduni-Batavae.
*Lichtenberger. *ESR* 11: 656.
*Nicéron, *Mémoires*, xxix. 35
*Senebier, J. 1786. *Histoire littéraire de Genève.* 2:191 Genevae.

Categoria:Alumni Scholae Genevensis
Categoria:Alumni Universitatis Heidelbergensis
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Incolae Germaniae
Categoria:Incolae Helvetiae
Categoria:Incolae Nederlandiae
Categoria:Professores Academiae Lugduno-Batavae
Categoria:Professores Scholae Genevensis
Categoria:Scriptores Nederlandiae
Exedra

[thumb|Fundamenta et pars pavimenti [villae Romanae tempore exeunte. Pavimentum ipsum est exedra. Reliquum pavimenti, deterius factum, deest, solum partibus columnarum hypocausti manentibus. Aer calidus per hypocaustum ad domum calefaciendam movebatur.]]
[thumb|[Stela quasi exedra.]]
[thumb|Exedra a [Leo von Klenze|Leone von Klenze pro neoclassico spatio interiori accommodata, in Museo Solitario Petropoli Russiae conservato.]]
[thumb|Exedra [monumentum|monumentalis.]]
**Exedra** (Graece ἐξέδρα 'sedes foris posita') in architectura est recessus semirotundus, saepe semitholo in summa parte ornatus, quod spatium aliquando in faciem aedificii ponitur vel libere stat. Nomen primum conclavi in stoam aperienti adhibebatur, cui spatio erat circulus scamnorum altis partibus posterioribus lapideis, locus colloquio aptus. Exedra etiam monstrari potest intercapedine curva in porticu, fortasse sede semirotunda praedita.

*Apsis (architectura) 
*Architectura ecclesiarum
*Basilica
*Cathedra
*Domus Aurea
*Ecclesia (aedificium)
*Peristylum 
*Tribuna
*Zotheca

## Bibliographia
*Fatás, Guillermo, et Gonzalo M. Borrás. 1993. *Diccionario de términos de arte.* Matriti: Alianza Editorial. ISBN 84-7838-388-3.
*Lueger, Otto. 1906. Exedra. *Lexikon der gesamten Technik und ihrer Hilfswissenschaften,* vol. 3, fasciculus 3: 521. Stutgartiae et Lipsiae.
*Ratté, Christopher. 1997. [Recognitio libri Thüngen 1994.] *American Journal of Archaeology* 101(1): 181–82.
*Thüngen, Susanne Freifrau von. 1994. *Die frei stehende griechische Exedra.* Moguntiaci: Zabern.

## Nexus externi
Categoria:Architectura ecclesiastica
Categoria:Elementa architecturae
Figura terminalis

[thumb|Figurae terminales e [liber|libris Francicis et Antverpiensibus exemplarium manneristicorum saeculi sexti decimi exscriptae.]]

**Figura terminalis,** vel **terminus,** in architectura classica est caput humanum protomeque lapidea quae columna quadrata deorsum decrescens continuat.

Nomen a Termino, Romano finium limitumque deo, derivat. Haec imago, si Hermen, protectorem finium in cultura Graeca antiqua repraesentat, planitie basis genitalibus maribus altitudine propria interruptis, herma appellari potest. Facinus quidem Alcibiadis et suorum, cuius causa Socrates ad ultimum supplicio capitis affectus est, hermarum nocte Athenis desecratio fuit.

In templo Artemidis Ephesio, Domina Ephesia, quam Graeci Artemidem agnoscebant, erat dea multimammata in termino descrescente inclusa, ex quo prominebant eius pedes.

In architectura et ornamentis pictis renascentiae Europaeae modisque classicis sequentibus, figurae terminales saepissime ponebantur. Quae minores deitates cum campis et vinetis et marginibus silvestribus adiunctas saepe repraesentant, praecipue Pan et faunas et Maenades, ac monilibus coronisque fructuum florumque adornari possunt.

Figurae terminales proprietates modi saeculi sexti decimi in supellecte ornamentisque sculptis maxime erant, qui exempla mannerismi Antverpiensis sunt. Caelaturae hunc modum per Germaniam et Angliam disseminabant.

Figurae terminales ut firmamenta mensarum vel ut candelabra adhibitae (Francogallice *guéridon*) proprietates modi Ludovici XIV in Francia, Terris Humilibus, et Anglia aetate baroca
erant, deinde in supellecte Neopalladiana a Gulielmo Kent designata, et iterum in modo imperii Francici saeculo undevicensimo ineunte promulgato.

*Atlas (architectura)
*Caryatis
*Sculptura architecturalis

## Notae
## Bibliographia
*Harris, Cyril M. 1977. *Illustrated Dictionary of Historic Architecture.* Courier Dover Publications. ISBN 0486132110.
*Hersey, George L. 1988. *The Lost Meaning of Classical Architecture.* Cantabrigisea Massachusettae: MIT Press. ISBN 0262580896.
*Taylor, Iohn. 1755. *Elements of the Civil Law.* Cantabrigiae.

## Nexus externi
*Pair of terminal statuettes. Museum Metropolitanum.
*Terminus / Term / Terminal figure. (Index Architecturae Buffaloensis.

Categoria:Architectura classica
Categoria:Elementa architecturae
Categoria:Historia architecturae
Categoria:Ornamenta (architectura)
Categoria:Sculptura
Amyraldismus

[thumb|[Moses Amyraldus (1596–1664), ex quo Amyraldismus appellatur.]]
**Amyraldismus,** etiam **Schola Saumurensis** et **postredemptionismus** et **Calvinismus moderatus** et **Calvinismus quattuor punctorum** et adeo **universalismus coniecturabilis** appellatus (quamquam re vera hic est unus e nonnullis universalismi coniecturabilis systematibus), est fides quod Deus piaculum Christi, ante eius edictum electionis, omnibus qui credunt pariter concessisse, sed ipse tum animas hominum elegit quos ad fidem in Christum ferret, nullos sua sponte credere posse percipiens, atque ergo electionem sine condicionibus conservans, doctrinam Calvinisticam magni momenti. Efficacitas autem piaculi solum quos credunt comprehendit. Quae doctrina, e Mose Amyraldo appellata, a nonnullis theologis varietas Calvinismi iam habetur.

## Notae
## Bibliographia
*Frame, John. 1972. A review of Brian G. Armstrong's *Calvinism and the Amyraut Heresy.* *Westminster Theological Journal.*
*Muller, Richard A. 2006. Divine Covenants, Absolute and Conditional: John Cameron and the Early Orthodox Development of Reformed Covenant Theology. *Mid-America Theological Journal* 17: 11–56.
*Sproul, R. C. 2007. *The Truth of the Cross.* Reformation Trust. ISBN 978-1-56769-087-3.

Categoria:Calvinismus
Sublatio a terra

thumb|upright=1|Vir exercitatione sublationis perfungitur.
**Sublatio a terra,** vel **a terra tractus** (Anglice *deadlift*), est exercitatio in qua qui musculos corporis instigare vult vectem libramentis pergravibus oneratum a terra attollit et vectem tenens parumper constat. Exin vectis in terra rursus deponitur. Multae repetitiones actus plerumque sequuntur ad maximam musculorum stimulationem efficiendam. Quae exercitatio totum corpus bene stimulare potest, dum libramenta satis magna adhibeantur. Sublatio a terra praesertim agitur uti crurum tergique musculi augeantur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Commentarius de exercitio in *Encyclopaedia Britannica.*
*Delavier, Frédéric. 2001. *Strength Training Anatomy.* Human Kinetics. ISBN 0-7360-4185-0.
*Rippetoe, Mark, cum Lon Kilgore. 2001. *Starting Strength.* The Aasgaard Company Publishers. ISBN 0-9768054-0-5.

## Nexus externi 
* Instructiones ad actum agendum.

## Nexus interni 
* Sublatio libramentorum.
* Sublatio super caput.
* Sublatio super scamnum.
* Sublatio super tergum.

!
Collegium Coquereti

thumb|Locus ubi collegium Coquereti olim fuisset, nunc apud viam *impasse Chartière* nuncupatam.
[thumb|[Monumentum collegii coquereti.]]
**Collegium Coquereti** seu **Coqueretum**, vulgo *Collège de Coqueret*, medio sedecimo saeculo conditum est a Nicolao Coquereto, presbytero Ambianensi. Situm erat Lutetiae, in pago montis Sanctae Genovefae, in inferiori aula primi *hotel de Bourgogne*, inter vias nuncupatas de Lanneau, Scotiae et Chartière. 

Godefridus Tory hic fuit regens studiorum anno 1530, Ioannes Auratus caput factus est circa annum 1547. Cursus quos collegium proponebat de astronomia et de medicina erant praeclari. Ioachim Bellaius, Petrus Ronsardus, Ioannes Antonius Baifius, Ioannes Auratus, Remigius Bellaqueus, Alvarus Thomas, et Dominicus de Soto (1494–1560) hic fuerunt discipuli.

## Notae
## Bibliographia 
* Maria-Magdalena Compère, "Coqueret" in *Les Collèges français 16e-18e siècle* (Lutetiae: Institut national de recherche pédagogique, 2002) pp. 145–147

Categoria:Universitas Parisiensis
Categoria:Constituta saeculo 16
Categoria:Scholae superiores Parisienses
Genoma

thumb|Isti libri informationem geneticam humanam continent.
**Genoma**  in biologia moleculari est tota organismi **materia genetica,** quae in hominibus, exempli gratia, ADN totorum chromosomatum atque ADN circulare mitochondriorum (genoma mitochondriale), in stirpibus genoma chloroplastorum, continet. Notio anno 1920 inventa est. 

Numerus basium conexarum genomatis humani est 3&thinsp;289&thinsp;000&thinsp;000, muris musculi 2&thinsp;700&thinsp;000&thinsp;000, bacterii *E. coli* 4&thinsp;600&thinsp;000.

## Notae 
## Nexus externi 
* *The Human Genome Project 1990-2003*, situs interretialis proprius.
* Datorum repositorium "*genome*".

* Abiogenesis
* ADN
* Chromosoma
* Genum
* Informatio genetica
* Mutatio genetica

Categoria:Genetica
Malakas

***Malakas*** (Graece μαλάκας) est vocabulum Graecum vulgare usitatissimum, quo variis in modis ad moleste quoddam aut horribile aut etiam dulce significandum adhiberi potest.

## Quomodo verbum ortum sit 
*Malakas* est verbum recentioris Graeci sermonis a nomine veteris linguae *malakos* (μαλακός) deductum significans mollis. Hodierno etiamsi tempore etiam feminile vocabulum malako (μαλάκω) est ortum, pristino autem Graeco sermoni melius verbum malakismeni (μαλακισμένη) convenire videtur.

## Quomodo verbo utitur 
Cottidiano in sermone nomen *malakas* saepe imbecilli homini attribui solet. Praeterea, familiariter inter coaetaneos adhibetur quasi modo cognomen ioculare sicut *nigga* vocabulum Anglicum inter familiares Africanae originis. Certe inter frequentissima vulgaria nomina peregrinatoribus, qui iter in Graeciam fecerint, occurantia numerandum est, attamen vocativo in casu μαλάκα.

## Notae 
Categoria:Paginae citationibus carentes
Categoria:Verba Graeca
Categoria:Verba obscena
Michael Lavrent'ev

'''Michael Alexii filius Lavrent'ev'* (Russice Михаил Алексеевич Лаврентьев, tr. *Michail Alekseevič Lavrent'ev''; Casani natus die [[19 Novembris|6 [19] Novembris]] 1900, Moscuae mortuus die 15 Octobris 1980) fuit mathematicus et mechanicus Sovieticus, qui ad analysem mathematicam et physicam mathematicam contribuit, unus e participibus creationis armorum nuclearium et computatrorum primorum in Unione Sovietica. 

Alumnus facultatis physico-mathematicae et ab anno 1931 professor Universitatis Moscuensis, ab anno 1939 socius Academiae Scientiarum RSS Ucrainicae atque ad annum 1941 et annis ab 1945 et 1948 professor facultatis physico-mathematicae Universitatis Kioviensis, ab anno 1946 socius Academiae Scientiarum URSS, annis ab 1948 ad 1951 praefectus cathedrae mathematicae in facultate physico-technica Universitatis Moscuensis (dein in Institutum Physico-Technicum Moscuense transformata), conditor et annis ab 1957 ad 1975 praeses subdivisionis Sibericae Academiae Scientiarum URSS, annis ab 1957 ad 1975 vicarius praesidis Academiae Scientiarum URSS, annis ab 1966 ad 1970 vicarius praesidis Unionis Mathematicae Internationalis, ab anno 1971 socius Academiae Scientiarum Francicae, annis ab 1976 ad 1980 praefectus Comitatus nationalis Russici de mechanica theoretica et applicata fuit. 

Praemiis Stalinianis (annis 1946 et 1949) et Leniniano (anno 1958), titulo Herois Laboris Socialistici (anno 1967) nonnullisque aliis signis laudis ornatus est.

## Nexus externi
* Pagina de Michaele Lavrent'ev in situ interretiali *Heroes terrae* 

Categoria:Academici Ucrainae
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Eruditi Unionis Sovieticae
Categoria:Mathematici Russiae
Categoria:Professores Universitatis Kioviensis
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
LZ 129 Hindenburg

alt=|thumb|LZ 129 *Hindenburg* igni conflagrata
'*LZ-129 *Hindenburg'''* fuit zeppelinus Germanicus a *Luftschiffbau Zeppelin GmbH* anno 1936 constructus et a *Deutsche Zeppelin-Reederei* gubernatus. Aeronavis rigida, helium hydrogeniumque continens, omnium illius temporis aeronavium maxima, incendio hydrogenii die 6 Maii 1937 celerrime deflagrata est. Qua conflagratione triginta sex viatores interierunt. Zeppelini ergo, qui usque eo per orbem viatores portantes mitti solebant, securitate post calamitatem dubia, non iam ad homines perducendos adhibentur. 

## Historia 
thumb|Navis fervidis flammis involuta.
LZ-129 *Hindenburg*, Zeppelinorum maximus, primum ab Friedrichshafen anno 1936 egressus est. Die 6 Maii anno 1937, viatoribus a Germania ferens, ad Lakehurst Novae Caesareae in Civitatibus Foederatis adveniebat. Exim fervidis ex caelo navis cadens conflagravit flammis. Triginta sex viatores in navi perierunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Hindenburg" in *Encyclopaedia Britannica Online*
* Dick, Harold G. et Douglas H. Robinson. *The Golden Age of the Great Passenger Airships Graf Zeppelin & Hindenburg''. Washingtonia, D.C.: Smithsonian Institution Press, 1985. ISBN 1-56098-219-5

*Paulus de Hindenburg

Categoria:Aeronaves
Categoria:Confecta 1936
Marcellus (praefectus Iudaeae)

**Marcellus** fuit praefectus Iudaeae anno 36/37 a legato Syriae Lucio Vitellio designatus postquam ille priorem praefectum Pontium Pilatum a Samaritanis de vi accusatum Romam remisit. Utrum Marcellus verus praefectus fuerit an Vitelli legatus *pro praefecto* tantum egerit  donec successor Pilato ab Augusto daretur adhuc disputatur. Certe Syriae legatis ordinariis praefectos Iudaeae nec a munere amovere nec creare licebat ː at Vitellius imperium maius a Tiberio acceperat quod in omnibus provinciis orientalibus praevaleret.  Quin etiam Marcellus  non *eparchos* aut *epitropos*, sed *epimelêtês* a Flavio Iosepho Graece dicebatur quod vocabulum de praesidibus Romanis  non nisi semel alibi adhibet scriptor rerum gestarum Iudaicus et Vitellius ipse Hierosolyma venit ut novum sacerdotem Iudaeis imponeret, dimisso Iosepho Caiapha a Pilato creato.  Successorem Marcello Caligula Marullum quendam misit. Nihil igitur de illo Marcello accepimus praeter nomen.

## Fontes 
* Flavius Iosephus, *Antiquitates Iudaicae* 18.89 et 237.
## Si vis plura legere
*  S. J. De Laet, 'Le successeur de Ponce Pilate',  ''L'antiquité classique*, 1939(8) :413-419 NB Haec vetus publicatio (1939) qui praesides Iudaeam ante Claudium imperatorem regebant procuratores adhuc nominabat non praefectos ut hodie ex inscriptione Caesareae reperta fieri solet. Praeterea coniecturam proponit, Marcellum eundem hominem esse atque Marullum a Caligula designatum ut ei succederet ː quae opinio etiamsi a Smallwood olim approbata est hodie a plerisque eruditis reicitur, in primis quia cum textu Flavii Iosephi non consentit.
* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009.
* E. Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian''. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4
## Notae 
Categoria:Praefecti Iudaeae
Nervus obturatorius

**Nervus obturatorius** (TA: 14.2.07.012) est nervus periphericus ex plexu lumbali oriente. Nervus adductores femoris innervat, simul pars cutis femoris medialis et capsulae anterioris articularis coxae nervo innervata est. Pro eo nervus de pelvi trans foramen obturatum antrorsum in femorem decurrit.

## Cursus nervi femoralis 
Ex plexu lumbali (radicibus L2-L4) oriente nervus obturatorius sub musculum psoas maiorem deorsum, post arteriam iliacam internam et iuxta ureterem in *canalem obturatorium* intrat, quo cum ramis et anteriore et posteriore ad adductores femoris currit. Ex ramo anteriore ramus cutaneus et plures rami musculares, ex ramo posteriore rami musculares atque ramus articularis oriuntur. Paralysis nervi implantatione prothesis capitis femoris ineunte causa raro observata est.

## Musculi innervati 
* Musculus obturator externus
* Musculus adductor longus
* Musculus adductor brevis
* Musculus adductor magnus (una cum nervi tibiali)
* Musculus gracilis
* Musculus pectineus (una cum nervo femorali, innervatio *nervi obturatorii accessorii* non constanter, ca. 20%)

## Significatio medica 
Resectione transurethrali tumorum vesicae ineunte non raro ruptura vesicae observata est, et ibi obsidio pharmacologica nervi oburatorii contractionem dolorosam adductorum impedit.

## Notae 
* Plexus lumbalis

## Nexus externi 
* ''Wheeless' Textbook of Orthopaedics'' de nervo obturatorio. 

## Pinacotheca 

Fasciculus: Gray837.png | N. obturatorius prope M. obturatorem internum.
Fasciculus: Gray547.png | Infra: nervus una cum arteria.
Fasciculus: Gray321.png | Canalis obturatorius.

Categoria:Pelvis
obturatorius
Universitas Dankook

** Universitas Dankook** (Anglice *Dankook University*; hangul 단국대학교; hanja 檀國大學校) est universitas privata Coreae Meridianae. Museum indumentorum traditionalium habet (donans: Seok Ju-seon).

## Notae 
Dank
Categoria:Constituta 1947
Universitas Yeungnam

**Universitas Yeungnam** (hangul 영남 대학교; hanja 嶺南大學校; *Yeongnam Daehakgyo*) est universitas privata Coreae Meridianae. Anno 1967 condita est e coniunctionis collegiorum Daegu et Chunggu. Quae collegia in eadem regione metropolitana, urbi Daegu circumdata, iacebant ubi hodie universitas Yeungnam floret: campi enim duo retinet, quorum unus iuxta Gyeongsan, alter Daegu in urbe floret.

* Kim Byong-joon

## Nexus externi 
* *Yeungnam Observer*

!
Categoria:Constituta 1967
Schleiz

**Schleiz** caput est Circuli Saale-Orla in Thuringia, Germania, quod oppidum Kalendis Ianuariis 2016 habuit incolas 8467. Situm est in altitudine 432 metrorum mediis in Saxis sedimentariis Thuringiensibus. Lacubus multis et stagnis circumdatur.
## Historia
Condiderunt oppidum domini Lobdeburgenses qui ad vicum contiguum antiquiorem Slavorum angiportus novos adconstruxerunt. Anno 1232 facta est prima mentio sub nomine *Slewitz* et anno 1297 incolis sunt data omnia privilegia urbana. Pars utraque et Slavica et nova in initio omnino separata fuit antequam saeculo XV coalescerent. Tunc statuta nova complexui novo quoque data sunt. Medio sic dicto Aevo Schleiz centrum quaestuarium commercialeque maximi momenti tota in regione fluminis Salae superioris fuit. Panni fabricabantur sed etiam producta lanosa et ferrea. Anno 1650 viae variae commerciales longitudinis magnae ad Schleiz coibant et oppidum residentia casae Reuß-Schleiz necnon administratorium centrum declaratum est. Anno autem 1848 residentiae tres (Schleiz, Lobenstein-Eberdorf, Gerapolis) in unam redactae sunt quam nuncupabantur Principatus Rusae (linea minor). 

Incendia vere multa oppidum in cursu historiae passum est. Castellum residentiale et aestivum una cum archivio pretioso mense Aprili 1945 destructum est. Contingit ingenium residentiale invenire, si ante *Ecclesiam ad montem* (Bergkirche) stiteris. Constructa est anno 1359 et ad sepeliendos nobiles serviebat. Intra suppellectiles artis Barocae bellissimae inveniuntur.

In *Foro novo* reperis *Officinam monetalem anticam* quae variis spectaculis nunc patet. Alchemista Fridericus Ioannes Böttger porcellanarius summus anno 1682 in oppido natus est. Gymnasium *Ruthenei* anno 1656 conditum in traditione scholae magis vetustae stat ubi et Conradus Duden lexicographus ludimagistri munere est functus. Glossarium eius in terris linguae Theodiscae normas praescribit atque ordinat. 

Quaestus atque commercia utique diu vigebant in oppido commeatibus publicis valde propitio. In isto oppido hospites multi sarti et tecti conservabantur inter quos eminentissimi citentur hic: Ioannes Sebastianus Bachius, Ioannes Volfgangus Goethius et Napoleon Bonaparte. Politici feliciter quaestus atque commercia etiam post annum 1989, quo Communismus eiusque normae oeconomicae victa sunt, bene servare potuerunt. 
## Otia
Famam oppidi auxerunt procul dubio cursus autocinetici et autobirotarii inde ab anno 1924, quae certamina Theodisce *Schleizer Dreieck-Rennen* appellantur. Rei periegeticae promovendae lacus (e.g. apud Plothen) et lacus structiles (e.g. in Valle Bleilochtal, apud Zeulenroda, apud Wydam) sunt.

## Externi nexus
*Situs proprius
Universitas Nationalis Malaesiae

**Universitas Nationalis Malaesiae** (Malaice *Universiti Kebangsaan Malaysia*; Sinice 马来西亚国立大学) est universitas publica Malaesiae in urbe Bandar Baru Bangi sita, quae urbs prope Cualam Lumpuriam meridie versus iacet. Studentium fere 22&nbsp;600 universitatem frequentant. Anno 1970 constituta est e motu politicorum eruditorumque qui iam ab anno 1923 usum linguae Malaicae in educatione superiori puadebant.
 
## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius

Categoria:Constituta 1970
!