open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Medicus Sinicus

thumb|*Specimen medicinae Sinicae* anno 1682 sine nomine Boymii ab Andrea Cleyero editum, partes librorum *Medici Sinici* comprehendens
***Medicus Sinicus*** est titulus operis quod Michaël Boym (1612–1659) missionarius Iesuita Polonus parabat sed nunquam divulgari iussit. Post mortem auctoris libelli *Specimen medicinae Sinicae* et *Clavis medica* proderunt, qui partes magni operis constituere censentur. Maior pars nihilominus inedita manet.

## Bibliographia 
thumb|Diagramma corporis humani ad pulsum sanguinisque circulationem relevans: *Clavis medica ad Chinarum doctrinam de pulsibus* (1686) tab. VI
; Editiones partiales
* 1682 (Andreas Cleyer, ed.) : *Specimen medicinae Sinicae, sive Opuscula medica ad mentem Sinensium*. Francofurti: sumptibus Joannis Petri Zubrodt Textus
* 1686 (Andreas Cleyer, Philippus Copletius, edd.) : *Clavis medica ad Chinarum doctrinam de pulsibus* Textus

; Eruditio
* Noël Golvers, "Philippe Couplet, S.J. (1623–1693) and the authorship of Specimen Medicinae Sinensis and some other Western writings on Chinese medicine" in *Medizinhistorisches Journal* vol. 35 (2000) pp. 175-182 JSTOR 
* Marta Hanson, Gianna Pomata, "Medicinal Formulas and Experiential Knowledge in the Seventeenth-Century Epistemic Exchange between China and Europe" in *Isis*' vol. 108 (2017) pp. 1-25
* Edward Kajdański, "Michael Boym’s Medicus Sinicus" in *T’oung pao* vol. 73 (1987) pp. 161–189 JSTOR
* Edward Kajdański, "Michael Boym’s Medicus Sinicus: New Facts, Reflections, Conclusions" in ''T'oung Pao* vol. 103 (2017) pp. 448-472 JSTOR
* Edward Kajdański, "Receptarum Sinensium Liber of Michael Boym" in *Janus* vol. 73 (1990) pp. 105–124
* Edward Kajdański, *Rediscovered Michael Boym’s medical manuscripts. A part of *Medicus Sinicus* found in Cracow*. Gedanii: Gdańsk University Press, 2000
* Edward Kajdański, "The traditional Chinese medicine as reflected in the works of Michael Boym" in *Monumenta Serica* vol. 59 (2011) pp. 383-400 JSTOR
* Erhard Rosner, "Michael Boym and the introduction of Chinese medical knowledge to the West: a reappraisal" in *Monumenta Serica* vol. 59 (2011) pp. 401-416 JSTOR
* Boleslaw Szcześniak, "The Writings of Michael Boym" in *Monumenta Serica'' vol. 14 (1949-1955) pp. 481-538 JSTOR

Categoria:Libri medici
Categoria:Libri de medicamentis
Categoria:Scripta saeculo 17
Categoria:Sericae scripta
Categoria:Litterae Latinae recentioris aevi
Fridericus Astius

**Fridericus Astius** vulgo *Friedrich Ast* vel plenius *Georg Anton Friedrich Ast* (natus Gotae anno 1778; mortuus Monaci 1841) fuit eruditus et sermonum antiquorum philologus Germanicus.

Ab anno 1798 in universitate Ienensi litteris studuit, tum anno 1802 ad gradum doctoris philosophiae promotus est. Anno 1805 professor in universitate Landishutensi factus est.

## Opera selecta 
* *Dissertatio inauguralis de primis artis pulchri lineamentis*, Ienae 1802
* *Über den Geist des Altertums und dessen Bedeutung für unser Zeitalter*, Landishutae 1805 
* *Grundlinien der Philosophie*, Landishutae 1807, altera editio 1809
* ''Platon's Leben und Schriften. Ein Versuch, im Leben wie in den Schriften des Platon das Wahre und Aechte vom Erdichteten und Untergeschobenen zu scheiden, und die Zeitfolge ächten Gespräche zu bestimmen*, Weidmann, Lipsiae 1816
* *Lexicon Platonicum sive vocum Platonicarum index'', 3 vol., Weidmann, Lipsiae 1835–1839

## Nexus externi 
* Pagina interretialis VIAF
## Notae

Categoria:Eruditi Germaniae
Categoria:Philologi
Categoria:Philosophi
Categoria:Nati 1778
Categoria:Mortui 1841
Iulius Schnorr von Carolsfeld

[thumb|Iulius Schnorr von Carolsfeld ab [Hugo Bürkner|Hugone Bürkner delineatus (Xylographia).]]
thumb|Imago dominae Clarae Bianka von Quandt cum lyra, 1820. 
**Iulius Vitus Ioannes Schorr von Carolsfeld** (natus die 26 Martii 1794 Lipsiae; mortuus die 24 Maii 1872 Dresdae) fuit pictor Romanticismi in Germania. Praeter Fridericum Overbeck notissimus sic dictae artis Nazarenae pictor fuit.

## Editiones picturarum 
* Julius Schnorr von Carolsfeld: Evangelium in Bildern. Edition Tempelbibliothek. ISBN 978-3-930730-36-0
* Julius Schnorr von Carolsfeld: Die Bibel in Bildern. 240 Darstellungen, erfunden und auf Holz gezeichnet. Wigand: Lipsiae 1860 (2. ed.). – Turingi: Theol. Verl., 1989. ISBN 3-290-11488-0

## Bibliographia 
* Francicus Schnorr von Carolsfeld: Schnorr von Carolsfeld, Julius. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol. 32, Duncker & Humblot: Lipiae 1891, p. 182–189.
* Eva Hoffmann-Aleith: Leuchtende Stunde – Die Jugend des Malers Julius Schnorr von Carolsfeld, Evangelische Verlagsanstalt: Berolini 1984
* Herwig Guratzsch: Julius Schnorr von Carolsfeld 1794–1872. [Ausstellungen im Museum der Bildenden Künste Leipzig vom 26. März bis 23. Mai 1994 und in der Kunsthalle Bremen vom 5. Juni bis 31. Juli 1994]. Ed. Leipzig: Lipiae 1994, ISBN 3-3610-0421-7
* Klaus-Gunther Wesseling: SCHNORR von CAROLSFELD, Julius Veit Hans. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Vol. 9, Bautz: Herzberg 1995, ISBN 3-88309-058-1, coll. 588–593.
* Michael Teichmann: Julius Schnorr von Carolsfeld (1794–1872) und seine Ölgemälde. Monographie und Werkverzeichnis. Lang: Francoforti ad Moenum 2001 (Europäische Hochschulschriften: Kunstgeschichte; 387), ISBN 3-631-37800-9
* Sabine Fastert: Schnorr v. Carolsfeld, Julius. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 23, Duncker & Humblot: Berolini 2007, ISBN 978-3-428-11204-3, p. 341–343 (in interrete).
* Jochen Birkenmeier (ed.): Die Bibel in Bildern. Zeichnungen von Julius Schnorr von Carolsfeld [Ausstellung im Lutherhaus Eisenach vom 30. April bis 31. Juli 2016]. Eisenach 2016 (Veröffentlichungen der Stiftung Lutherhaus Eisenach 2), ISBN 978-3-9818078-0-6

## Nexus externi 
Categoria:Viri
Categoria:Pictores Germaniae
Categoria:Nati 1794
Categoria:Mortui 1872
Psalmi Salomonis

**Psalmi Salomonis** (Graece ''*) sunt octodecim psalmi Hebraice scripti sed tantum in manuscriptis Graecis et Syriacis exstantes, Salomoni ascripti sed pseudepigraphici et non canonici habiti, tam a Iudaeis quam a Christianis.

Fortasse inter annos 70 et 40 ante aeram vulgarem scripti sunt. Scriptor describit populum Iudaeum in duo genera divisum esse: Pharisaeos "iustos" et Sadducaeos "peccatorios". In ultimis duobus psalmis adventus messiae praaedicitur.

## Bibliographia 
* Cross, F. L.; Livingstone, E. A. "Solomon, Psalms of". *The Oxford Dictionary of the Christian Church*. Oxoniae: Oxford University Press, 2005.
* Grossman, Maxine. "Psalms of Solomon". *The Oxford Dictionary of the Jewish Religion'', ed. Adele Berlin. Oxoniae: Oxford University Press, 2011.

## Nexus externi 
* [https://web.archive.org/web/20220221172704/https://www.academic-bible.com/en/online-bibles/septuagint-lxx/read-the-bible-text/bibel/text/lesen/stelle/94/10001/19999/ch/42e6293a50ee658e81419262e20476d7/ ] (Psalmi Salomonis) in editione LXX Rahlfs et Hanhart 

Categoria:Liber Psalmorum
Categoria:Veteris Testamenti apocrypha
Istrianus fluvius

**Istrianus fluvius**, vel **Calmius** (Russice Кальмиус; Ucrainice Кальміус), est fluvius in regione Donetskensi Ucrainae (Re Publica Populari Donetskensi). Ex Iugo Donetzico medio exoriens, ducenta et novem chiliometra patet; receptacula aquae quattuor habet et canali artificioso aquae ductus causa aedificato cum Tanai Minore coniunctus est. Per Donetskum urbem fluit, et in Mariopoli Graecorum in Maeotidem effunditur.

Nomen fluvii Medio aevo notum *Kalk, Kalok,* vel *Kala* erat; nomen hodiernum *Calmius* a saeculo duodevicensim invenitur; *-mius* a radice Turcico *müjüz* (*cornu, bracchium*) derivatum esse videtur

## Notae
## Nexus externi
*De fluvio Istriano in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Flumina Ucrainae
Categoria:Regio Donetskensis
Categoria:Res publica popularis Donetskensis
Categoria:Systema fluviorum Maeotidis paludis
Versura Samarensis

thumb|Versura Samarensis in photographemate spatiali
**Versura Samarensis** est maeander Volgae fluminis (cuius aequor hic receptaculo aquae Saratoviensi elevatum est) maxima, quam Volfa facit, ut elevationem montium Zhigulensium circumeat. Ad meridiem fluens ardue ad orientem vertit et paene in eundem locum revertit.  In regione Samarensi Russiae sita est; Samara urbs contra extremitatem maeandri occidentalem in ripa laeva et Stauropolis ad Rha in initio maeandri in ripa laeva sitae est. Ripam dextram montes Zhiguli pharangiis secati occupant. Post Syzranum urbem in ripa dextra sitam item ad meridiem Volga vertit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Systema Rha fluminis
Categoria:Regio Samarensis
Rhombus (geometria)

thumb|Rhombus in duabus orientationibus variis.
thumb|upright=0.3|left|Imbricatio rhomborum.
[thumb|upright=0.8|Rhombo est [quadrum pro casu praecipuo, et vicissim est praecipuus milvi et parallelogrammatis casus.]]
thumb|upright=0.5|Imbricaito rhomborum.
thumb|upright=0.5|Imbricatio rhomborum.
**Rhombus** (Graece ῥόμβος) in plana geometria Euclidea est quadrilaterale cuius quattuor lateribus est eadem longitudo. Etiam appellatur **quadrilaterale aequilaterale**, quia vocabulum *aequilateralis* omnibus lateribus esse eandem longitudinem significat. Rhombus **adamas** vulgo appellatur, ex , genere in chartis lusoriis picto, cuius forma proiectionis octahedralis adamantis vel  simile est, quamquam illud aliquando ad rhombum cuius angulus est 60° diserte spectat, quod aliquot auctores ***calisson*** ex certa  appellare solent.

Omnis rhombus est polygon simplex (inter se non intersectans), atque est praecipuus parallelogrammatis et milvi casus. Rhombus cui sunt anguli recti est quadrum; definitio autem Euclidis et aliquot dictionariorum quadra excludunt, sed mathematici hodierni definitionem inclusivam anteponunt.

* Diagonalis
* Rectangulum
* Symmetria

## Notae 
## Bibliographia
* Alsina, Claudi, et Roger B. Nelsen. 2015. *A Mathematical Space Odyssey: Solid Geometry in the 21st Century.* Vasingtoniae: Mathematical Association of America. ISBN 9781614442165.
* Alsina, Claudi, et Roger B. Nelsen. 2020. *A cornucopia of quadrilaterals.* Providentiae Insulae Rhodensis: MAA Press, impressio American Mathematical Society. ISBN 9781470453121.
* Baker, Henry Frederick. 171. *An introduction to plane geometry, with many examples.* Bronx Novi Eboraci: Chelsea Publishing. ISBN 0828402477.
* Birkhoff, George David, et Ralph Beatley. 1959. *Basic Geometry,* ed. tertia. Novi Eboravi: Chelsea Publishing.
* Quintero, Ana Helvia, et Nancy Costas, cum Carmen Flores et al. 1994. *Geometría.* San Juan P.R.: Editorial de la Universidad de Puerto Rico. ISBN 0847723453.

## Nexus externi
*"Parallelogram and Rhombus: Animated course (Construction, Circumference, Area)."
*De rhombo. Math Open Reference, cum *applet* interactivo.
*De area rhombi. Math Open Reference, cum *applet* interactivo.
 
Categoria:Geometria
Pharangium

[thumb|Pharangium in [regio Charcoviensis|regione Charcoviensi Ucrainae]]
**Pharangium** (a Graeco φαράγγιον) est prominentiae forma, terrae fissura longa, saepe herba et caespite non operta, quam cursus aquarius temporalis, vere vel pos imbres aestuans, in planitie humi mollioris format et effodit. Pharangia maiora iam vallibus modicis similia fiunt. Steppa et silvisteppa pharangiis abundant, quae crescentes agro fertili laedant.

Cum pharangium planitiem elatam secat, saepe in extremitate conum deiectionis a cursu aquario formatum habet.

## Notae
## Nexus externi
* De pharangiis in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron*  

Categoria:Conformationes terrestres
Categoria:Erosio
Categoria:Scientia solorum
Categoria:Steppa
Maeander (versura)

[thumb|[Nowitnae fluminis Alascani maeandri et bracchia caeca ]]

**Maeander** est fluminis versura talis, ut paene in idem locus flumen arcu facta revertit. Saepe maeandros multos per vallem vere inundatam facit flumen, ut eius iter sinusoidi similis fit. Nomine Maeandri fluminis Asiae Minoris, quod multos maeandros facit, versurae huiusmodi nuncupantur. 

Interdum maeandri finis tam initio appropinquat, ut vere flumen isthmum tenuem diluit et recte it; aditus et exitus maeandri veteris mox limo obruuntur, et tales maeandri abscissi bracchia caeca fiunt.

## Notae
## Bibliographia
* Hickin, Edward J. 2003. "Meandering Channels". In *Encyclopedia of Sediments and Sedimentary Rocks,* ed. Gerard V. Middleton. Kluwer Academic Encyclopedia of Earth Sciences. Dordrecht; Bostoniae: Kluwer Academic Publishers. pp. 430–434. 
* Leopold, Luna B., et W. B. Langbein. 1966. "River Meanders." *Scientific American* 214, no. 6 (Iunius): 60. Bibcode:1966SciAm.214f..60L. .
* Thonemann, P. 2011. *The Maeander Valley: A historical geography from Antiquity to Byzantium.* Greek Culture in the Roman World Series. Cantabrigiae: Cambridge University Press.

* Versura Samarensis

## Nexus externi 
* Movshovitz-Hadar, Nitsa, et Alla Shmuklar. 2006. "River Meandering and a Mathematical Model of this Phenomenon." *Physicalplus* 7 (1 Ianuarii). Israel Physical Society. Textus interretialis.
* De maeandris in *Encyclopaedia Sovietica magna* 

Categoria:Conformationes terrestres
Categoria:Erosio
Categoria:Flumina
Categoria:Hydrologia
Iohannes Fibiger

thumb|Iohannes Fibiger
**Iohannes Fibiger** (natus die 23 Aprilis 1867 et mortuus die 30 Ianuarii 1928) est medicus et pyshiologus Danicus qui parasitologiae peritus fuit. Alma mater eius Universitas Hafniensis fuit.

Anno 1926, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae ratione studii relationis inter contagiones et cancerem accepit.

## Notae 
Categoria:Medici Daniae
Categoria:Alumni Universitatis Hafniensis
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Nati 1867
Categoria:Mortui 1928
Zhiguli

thumb|Zhiguli super Volga
**Zhiguli** (Russice *Жигули*), saepe **montes Zhiguli**, vel **elevatio Zhiguli**, sunt elevatio planitiei Europaeae Orientalis altissima, in regione Samarensi Russiae; mons Observator, 181 m altus, est Zhigulorum cacumen altissimum. Volga Zhugulos circumit, versuram Samarensem faciens. Pharangiis longis elevatio Zhigulensis dissecata est. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Montes Russiae
Categoria:Regio Samarensis
Planities litoralis

thumb|300px|
**Planities litoralis** vel **planities continentalis** est superficies plana subaquanea terrae continenti adiacens, pars continentis, cuius stratum supremum undis destructum est. Maris altitudo super planitie litorali circa 100 vel 200 m est. Idem In confinio planitiei litoralis et maris partis principalis fundus marinus ardue in profundum abit. Eadem lamina tectonica vel scutum sub planitie litorali iacet, quae sub continente adiacente.

Planities litorales maximae in Oceano Glaciali Eurasiae adiacent, quarum latutudo circa 1500 chm est; multorum marium marginalium tota area in planitiebus continentalibus sita est, ut maris Germanici, maris Sinensis Australis, maris Beringiani, maris Arafurani, sinus Hudsonii.

## Notae
## Nexus externi
* Planities continentalis (*Britannica*) 
* Planities continentalis (*Encyclopaedia Russica magna*) 
* Planities continentalis (*Encyclopaedia Danica*) 
* Planities continentalis (*Encyclopaedia Norvegica*) 

Categoria:Conformationes litoris et maris
Categoria:Geologia
Categoria:Oceanographia
Categoria:Planities
Duodecim pares Caroli Magni

[thumb|Statua Rolandi, miles inter duodecim pares, in [Brema sita.]]
**Duodecim pares Caroli Magni** sunt milites fabulosi, qui dicuntur regem Carolum circumstare. Duodecim pares primum apparuerunt in fabulis Francogallicis saeculo XII, Philippo Augusto rege. In ''* ("Peregrinatio Caroli Magni") poëma saeculo XII composito, illi milites memorantur.

Hi milites sunt Rolandus, Olivierus, Guarnarius, Géruer, Berengarius, Oton, Samson, Engelier, Ivon, Ivoire, Aneeïs et Girardus de Roussellon. Rolandus etiam magna persona carminorum epicorum Francogallicorum atque Italicorum de rebus gestis comitum palatinorum regis Caroli est. Girardus de Roussellon protagonista eius carminis epici origine Occitanica est.

## Notae 
## Nexus interni 
* *La Chanson de Roland*
* *Orlando furioso*
* *Orlando innamorato*
* *Vita nobilissimi comitis Girardi de Rossellon''

Categoria:Personae litterariae
Categoria:Litterae Francogallicae antiquae
Categoria:Carolus Magnus
Categoria:Rolandus
Concha

[thumb|[Mollusca|Molluscorum conchae.]]

**Concha** (Graece κόγχη) est nonnullorum animalium tegumen quasi sceletus externus, calcite factus; molluscorum conchae notissimae sunt, sed et invertebrata aliqua conchas habent. Conchologia est studium concharum.

## Bibliographia
*Tucker, Abbott R., et S. Peter Dance. 1982. ''Compendium of Seashells: A full color guide to more than 4,200 of the World's Marine shells.'' Novi Eboraci

Categoria:Anatomia
Asbestus

thumb|Vena asbesti in lapide

 (Graece ἄσβεστος, *inextinguibilis*), interdum , est nomen commune nonnullorum mineralium silicatorum, quae naturaliter fibras tenues et lentas formant. Hae fibrae ab antiquitate cum lino miscebantur et fiebant textile; tale textile in igne positum lino perusto integrum manet, unde et nomen mineralis. Saeculo XX asbestus usurpabatur ad multas alias res producendas, donec tandem probatum est fibras eius esse causam cancri.

Duo sunt praecipua genera asbesti: asbestus chrysotilus, hydrosilicatum magnesii (3MgO•2SiO2•2H2O) et asbestus amphibolus, hydrosilicatum complexum.
thumb|Textile asbestinum.

## Notae
## Fontes antiqui
* Plinii *Hist. nat.* XXXVII 10, 54
* Solinus, 7
* Augustini *De civitate Dei* XXI 7

## Nexus externi
* Asbestus (*Encyclopaedia Canadensis*) 
* Asbestus (*Encyclopaedia Russica magna*) 
* Asbestus (*Encyclopaedia Norvegica*) 

Categoria:Carcinogena
Categoria:Mineralogia
Categoria:Petrologia
Categoria:Materies
Categoria:Silicata
Psalmus 77

[thumb|Versus 20 psalmi in insigni [classis Israëlis: "In mari via tua, et semitae tuae in aquis multis"]]
**Psalmus 77** (enumeratione Graeca **psalmus 76** dictus) libri Psalmorum verbis "**Voce mea ad Dominum **" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Secundum Idithun. Asaph. Psalmus" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo psalmista ingentia Dei facta revocat.

Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:
Quisquis fuerit author Psalmi, videtur Spiritus per os eius communem precandi formam pro afflicta Ecclesia dictasse, ut in saevissimis quibusque persecutionibus vota sua nihilominus in caelum dirigerent. Neque enim privatus unius personae dolor, sed electi populi gemitus et lamentatio hic exprimitur. Redemptionem vero semel factam praedicant fideles, quae monimen tum erat perpetuae Dei gratiae: ut hoc modo se animent, et melius confirment in studio precandi.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 77 (76) ex versione vulgata Clementina:

1 In finem, pro Idithun. Psalmus Asaph.
2 Voce mea ad Dominum clamavi;
voce mea ad Deum, et intendit mihi.
3 In die tribulationis meae Deum exquisivi;
manibus meis nocte contra eum, et non sum deceptus.
Renuit consolari anima mea;
4 memor fui Dei, et delectatus sum,
et exercitatus sum, et defecit spiritus meus.
5 Anticipaverunt vigilias oculi mei;
turbatus sum, et non sum locutus.
6 Cogitavi dies antiquos,
et annos aeternos in mente habui.
7 Et meditatus sum nocte cum corde meo,
et exercitabar, et scopebam spiritum meum.
8 Numquid in aeternum proiiciet Deus?
aut non apponet ut complacitior sit adhuc?
9 aut in finem misericordiam suam abscindet,
a generatione in generationem?
10 aut obliviscetur misereri Deus?
aut continebit in ira sua misericordias suas?
11 Et dixi: Nunc coepi;
haec mutatio dexterae Excelsi.
12 Memor fui operum Domini,
quia memor ero ab initio mirabilium tuorum:
13 et meditabor in omnibus operibus tuis,
et in adinventionibus tuis exercebor.
14 Deus, in sancto via tua:
quis deus magnus sicut Deus noster?
15 Tu es Deus qui facis mirabilia:
notam fecisti in populis virtutem tuam.
16 Redemisti in brachio tuo populum tuum,
filios Iacob et Ioseph.
17 Viderunt te aquae, Deus;
viderunt te aquae, et timuerunt:
et turbatae sunt abyssi.
18 Multitudo sonitus aquarum;
vocem dederunt nubes.
Etenim sagittae tuae transeunt;
19 vox tonitrui tui in rota.
Illuxerunt coruscationes tuae orbi terrae;
commota est, et contremuit terra.
20 In mari via tua, et semitae tuae in aquis multis,
et vestigia tua non cognoscentur.
21 Deduxisti sicut oves populum tuum,
in manu Moysi et Aaron.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 76 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 76 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 77 in Nova Vulgata
* Psalmus 77 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Asbestus (urbs)

**Asbestus** (Russice *Асбест*) est urbs in regione Sverdloviensi Russiae, circiter 62  milia incolarum  (anno 2021) habens. Prope montes Uralenses ad *Reftum Maiorem* fluvium stat.

## Historia
Anno 1885 asbestus hic ab Alexio Ladyženskij inventus est; fodina *Baženovskoje* a statione ferriviali proxima nomen cepit. Anno 1889 ''Kudel'ka'' operariorum vicus et anno 1897 prima fabrica asbesti producendi aedificati sunt.  Anno 1927 ferrivia ad Asbestum ducens constructa est; anno 1928 nomen hodiernum Kudel'ka ceput et anno 1933 in numerum urbium Asbestus inclusus est. Non solum asbestus, sed etiam smaragdi Asbesti effodiuntur.

## Notae
## Nexus externus 
Categoria:Urbes regionis Sverdloviensis
Categoria:Condita 1889
Calcarea

[thumb|Saxa calcareis composita (*Tsche Tschkysch in valle [Catunae fluminis in montibus Altaicis)]]
**Calcarea** (*n. pl.*) sunt saxorum sedimentariorum genus, quod e crystallorum calcitis constat. Calcarea, quae e conchae molluscorum orta sunt, conchites nuncupantur; etiam calcareae e nummulitibus, e Bryozois facta aliaque inveniuntur. Calcarea metamorphizata marmora fiunt. 

Calcarea in aqua diluuntur, unde carstus oritur, et in carbonii dioxidum et baseis dissipantur, unde gasium aquae mineralis oritur. Calcareis coctis calx viva producitur. 

## Notae
## Nexus externi
* Calcarea (*Britannica*) 
* Calcarea (*Encyclopaedia Russica magna*) 
* Calcarea (*Encyclopaedia Norvegica'') 

Categoria:Mineralogia
Categoria:Petrologia
Categoria:Sedimentologia
Categoria:Materies
Spartum

thumb|Sparti area
**Spartum** est funis genus, quod e *Stipa tenacissima* producitur.

Plinius sparti naturam et usum describit:

Sparti quidem usus multa post saecula coeptus est, nec ante Poenorum arma, quae primum Hispaniae intulerunt. herba et haec, sponte nascens et quae non queat seri, iuncusque proprie aridi soli, uni terrae dat vitio. namque id malum telluris est, nec aliud ibi seri aut nasci potest. in Africa exiguum et inutile gignitur. Carthaginiensis Hispaniae citerioris portio, nec haec tota, sed quatenus parit, montes quoque sparto operit. hinc strata rusticis eorum, hinc ignes facesque, hinc calceamina et pastorum vestes. animalibus noxium praeterquam cacuminum teneritate. ad reliquos usus laboriose evellitur ocreatis cruribus manuque textis manicis convolut, osseis iligneisve conamentis, nunc iam in hiemem iuxta, facillime tamen ab idibus Mais in Iunias. hoc maturitatis tempus. 
Volsum fascibus in acervo aiatum biduo, tertio resolutum spargitur in sole siccaturque et rursus in fascibus redit sub tecta. postea maceratur, aqua marina optime, sed et dulci, si marina desit, siccatumque sole iterum rigatur. si repente urgueat desiderium, perfusum calida in solio ac siccatum stans conpendium operae fatetur. hoc autem tunditur, ut fiat utile, praecipue in aquis marique invictum. in sicco praeferunt e cannabi funes, set spartum alitur etiam demersum, veluti natalium sitim pensans. est quidem eius natura interpolis, rursusque quam libeat vetustum novo miscetur. verumtamen complectatur animo qui volet miraculum aestimare, quanto sit in usu omnibus terris navium armamentis, machinis aedificationum aliisque desideriis vitae. ad hos omnes usus quae sufficiant, minus XXX passuum in latitudinem a litore Carthaginis Novae minusque C in longitudinem esse reperientur. longius vehi impendia prohibent. 

## Nexus externi
* s.v.

Categoria:Textilia
Fraxinus ornus

***Fraxinus ornus*** est species arboris generis *Fraxini*, indigena Europae meridianae et Asiae occidentalis.

Nomen *ornus* a radice Indoeuropaea ducitur et cum Russico ясень (*jasen*'), Cambrico *onn*, Nordico *askr* cognatum est.

L. Iunius Moderatus Columella haec de ornis scribit:
si aspera et siticulosa loca arboribus obserenda erunt, neque populus neque ulmus tam idoneae sunt quam orni; eae autem silvestres fraxini sunt, paulo latioribus tamen foliis quam ceterae fraxini, nec deteriorem frondem quam ulmi praestant. caprae quidem et oves vel libentius etiam hanc frondem adpetunt.

## Pinacotheca 

Fraxinus ornus - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-062.jpg|Depictio botanica
Fraxinus ornus 3 RF.jpg|*F. ornus* in Lombardia
Fraxinus ornus 1.jpg|Samerae *F. orni*

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Oleaceae
Categoria:Taxa Linnaei
Mauricius Nussbaum

thumb|Mauricius Nussbaum, circa annum 1900
thumb|Domus Nussbaum Warburgi, via Klockenstraße nr 7 (2018)
**Mauricius** vulgo *Moritz* **Nussbaum** (natus die 17 Decembris 1850 Warburgi, mortuus die 17 Ianuarii 1924 Cassellae) paedagogus atque philologus Germanicus fuit.

## Vita 
Moritz Nussbaum e familia decem infantium venit agricolae cuiusdam nomine Henrici Nussbaum, qui pueritiam media in urbe peregit: namque eorum domus iam circa annum 1500 constructa familiae fuit ex anno 1736. Sed ex anno 1850 fortunae decrescebant; attamen Mauricius eruditione optima frui potuit Warburgi in nobili *Gymnasio Mariano*. Annis inter 1870 et 1872 philologiae classicae Monaci studuit antequam Gottingam peteret. Ibi doctoratu laureatus est dissertatione de Flavio Iosepho pacta. Quam laudibus extulit Aemilius Schürer theologus in recensione quadam.

[thumb|Familiares [Argentoratum visuri, circa annum 1904]]
Absolutorium studiosi nactus magister linguarum Latinae et Theodiscae necnon historiae creatus est in Alsatia, primo Tribus Tabernis et postea Mulhusiae. Denique anno 1886 ei venia disciplinarum Argentorati faciendarum concessa est. Ida Koppel ei nupsit, quae infantes tres peperit hos: Robertum, Mathildam et Henricum. Argentorati titulo professoris coronatus est.

Anno 1919, cum Alsatia pars Franciae declarata est, regio officialibus multis linquenda erat. Itaque die 20 Maii 1919 Mauricius cum uxore Warburgum revenit in domo patria habitaturus. Anno 1922 ambo Cassellam ierunt ubi Mauricius naturae concessit. Sepultus est in sepulcreto Iudaico Warburgensi.
## Familia 
Ida Nussbaum die 30 Augusti 1943 mortem sibi conscivit postquam filius Robertus in carceralibus nazisticis Sachsenhausen (apud Arausionis castrum) necatus est. De Henrici sorte autem nihil notum factum est.

Diurnarius atque scriptor politicus illustrissimus Petrus Scholl-Latour filius Mathildae Nussbaum (quam in matrimonium duxit Otho Conradus Scholl) fuit et nepos Mauricii Nussbaum. De isto viro in autobiographico opere anno 2014 edito narravit.

## Opera 
* Mauricius Nussbaum: *Observationes in Flavii Josephi Antiquitates Lib. XII. 3 – XIII. 14*, dissertatio, Warburgi 1875 (Digitalisat).

## Bibliographia 
* Westfalen-Blatt (Warburg): *Jüdischer Doktor mit Warburger Wurzeln*, Warburgi, die 6 Novembris 2021
* Peter Scholl-Latour: *Mein Leben.* Cum epilogo Corneliae Laqua. (autobiographia post mortem auctoris edita) C. Bertelsmann, Monaci 2015, ISBN 978-3-570-00508-8.

## Notae 
## Nexus externi 
* Cippi photographia in Sepulcreto Iudaico Warburgensi; apud "Allemania-Judaica"

Categoria:Paedagogi Germaniae
Categoria:Philologi Germaniae
Categoria:Nati 1850
Categoria:Mortui 1924
Categoria:Iudaei
Cos (instrumentum)

thumb|Cos hodierna
**Cos** (*f.*) est instrumentum, lapis sui generis, quo ferramenta acuuntur vel laevigantur. Multis e lapidibus producitur, quibus quarzi grana minora insunt. Interdum aqua vel oleo cos irriganda est, ne ferri particulis obsita vim acuendi perdat. Cotibus antiquis et gemmae poliebantur 

[thumb|Agricola [falx fenatoria|falcem fenatoriam cote acuens (in pictura Boris Kustodiev anni 1919)]]
Dicit Horatius:

et in *Arte poëtica* (304):

## Notae
## Nexus externi 
 s.v.

Categoria:Instrumenta
Categoria:Ferrum
Bolus alba

thumb|Bolus alba
**Bolus alba** vel **argilla alba** et nunc saepius **caolinum** est argillae genus, e caolinite minerali constans. Porcellanum e bolo alba producitur. 

## Notae
## Nexus externi
* Bolus alba (*Encyclopaedia Sovietica magna*) 
* Bolus alba (*Encyclopaedia Norvegica*) 

Categoria:Solum
Categoria:Figlina
Categoria:Petrologia
Categoria:Sedimentologia
Categoria:Materies
Nancy Faeser

**Annula Faeser** (nata *Nancy Faeser* Sodenae ad Taunum in oppido die 13 Iulii 1970) est iuris ac rerum politicarum perita Germanica factionis SPD et a mense Decembris 2021 patriae Administra Foederalis Rerum Internarum.

## Vita 
Faeser Iuribus studuit in Universitate Francofurtensi. Legata Dietae Hassiae fuit de anno 2003 ad annum 2021. Denique mense Decembris 2021 administra foederalis in administratione Scholz facta est.

Uxor est et unum filium habet.

## Nexus externi 
*Situs proprius
*Nancy Faeser in Bibliographia Hassiensi

Categoria:Administri Foederales Germaniae
Marcus Buschmann

**Marcus** (*vulgo* Marco) **Buschmann** (natus Gelsenkirchae die 1 Augusti 1977) iuris ac rerum politicarum peritus Germanicus factionis FDP est et a mense Decembris 2021 patriae Administer Foederalis Iustitiae.

## Vita 
Buschmann Iuribus studuit in Universitate Bonnensi.

Legatus Dietae foederalis fuit de anno 2009 ad annum 2013 et iterum ab anno 2017.

Denique mense Decembris 2021 administer foederalis in administratione Scholz factus est.

Buschmann uxorem duxit.

## Nexus externi 
*Situs proprius
*Pagina in situ Dietae foederalis

Categoria:Administri Foederales Germaniae
Saxum arenaceum

[thumb|Saxa arenacea prope [Fontes Coloratenses]]
**Saxum arenaceum** vel **cos** est saxum sedimentarium, e granis minoribus (usque ad 2 mm diametro) ferrumine aliquo minerali concretis, compositum. 

E quarzo, spato, mica, glauconite plerumque constat; qua de causa saxa arenacea in quarzina, spatina, galuconitina dividuntur. Alia mineralia admixta rariora sunt, ut magnetites, ilmenites, granatum etc. Ferrumen naturale saxorum arenaceorum variatur: argillosum (caolinites) vel calcosum (calcites, dolomites), e silicis vel ferri compositis factum etc. 

Non solum ut caementa vel rudus, sed saepissime decorationis causa aliisque modis saxa arenacea usurpantur.

Quartzites est saxum arenaceum metamorphicum.

[thumb|Saxum arenaceum [quarzum|quarzo abundans]]
## Notae
## Nexus externi
* Saxum arenaceum (*Britannica*) 
* Saxum arenaceum (*Encyclopaedia Russica magna*) 
* Saxum arenaceum (*Encyclopaedia Norvegica*) 

Categoria:Mineralogia
Categoria:Petrologia
Categoria:Sedimentologia
Categoria:Materies
Categoria:Saxa sedimentaria
Bettina Stark-Watzinger

**Bettina Stark-Watzinger** (nata Francofurti ad Moenum die 12 Maii 1968) rerum politicarum perita Germanica factionis FDP est et a mense Decembris 2021 patriae  Administra Foederalis Eruditionis et Scientiae.

## Vita 
Stark-Watzinger Oeconomiae nationali studuit in universitatibus Moguntiacensi et Francofurtensi.

Legata Dietae foederalis est ab anno 2017.

Mense Decembris 2021 administra foederalis in administratione Scholz facta est.

Stark-Watzinger uxor est et duas filias habet.

## Nexus externi 
*Situs proprius
*Pagina in situ Dietae foederalis

Categoria:Administri Foederales Germaniae
Volfgangus Schmidt

**Volfgangus** (*vulgo* Wolfgang) **Schmidt** (natus Hamburgi die 23 Septembris 1970) iuris ac rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD est et a mense Decembris 2021 patriae  Administer Foederalis Officiorum Praecipuorum et caput magistratus cancelarii.

## Vita 
Schmidt Iuribus studuit in universitatibus Hamburgensi et Deustensi.

Mense Decembris 2021 administer foederalis in administratione Scholz factus est.

Schmidt uxorem duxit et duas proles habet.

## Nexus externi 
*Bibliographia Volfgangi Schmidt

Categoria:Administri Foederales Germaniae
Clara Geywitz

**Clara** (*vulgo* Klara) **Geywitz** (nata Potestampii die 18 Februarii 1976) rerum politicarum perita Germanica factionis SPD est et a mense Decembris 2021 patriae Administra Foederalis Habitationum, Evolutionis Urbanae et Aedificiorum.

## Vita 
Geywitz Rebus politicis studuit in Universitate Potestampii.

Legata Dietae Brandenburgi fuit de anno 2004 ad annum 2019.

Denique mense Decembris 2021 administra foederalis in administratione Scholz facta est.

Unam filiam et duos filios gemellos habet cum cuius patre cohabitat.

## Nexus externi 
*Pagina in situ SPD

Categoria:Administri Foederales Germaniae
Porcellanum

[thumb|Vas porcellanicum Sericum [Familia Cim|periodi Cim]]
**Porcellanum** est fictilium genus, cuius materies e bolo alba, spato, quarzo aliisque compositis paratur. Sinis Yuen temporibus porcellanum inventum est. primum porcellanum Europaeum Misniae factum est anno 1708.

Annis 1760 Georgius Henricus Macheleid porcellanum reinvenit in Thuringia.
## Notae
## Nexus externi
* Porcellanum in *Britannica* 
* Porcellanum in *Encyclopaedia Russica magna* 
* Porcellanum in *Encyclopaedia Catalana* 

Categoria:Ornatio
Categoria:Figlina
Categoria:Inventiones Sinarum
Lacteus

**Lacteus** est nomen coloris scilicet lactis.

## In Latinitate classica
De collo vel de cervice pulchro dicitur. Luna  a Martiano Capella lactea nominatur.

## In Latinitate biologica
Albus color opacior in binominibus *lacteus* appellatur.

Fasciculus:Verreaux's Eagle-Owl (Bubo lacteus) (51658085297).jpg|*Bubo lacteus*
Fasciculus:Irpex lacteus a1.jpg|*Irpex lacteus*
Fasciculus:Cotoneaster lacteus D.jpg|*Cotoneaster lacteus*
Fasciculus:Polinices lacteus 01.JPG|*Polinices lacteus*

**Lacteus** etiam saepe sucus plantarum et fungorum lacti non solum colore similis appellatur.

## Notae
## Nexus externi
 sub verbo

Categoria:Colores albi
Categoria:Colores biologiae
Menora

[thumb|Pars aedificii cum menora,  [synagoga Ostiae antiquae.]]
thumb|Menora, pars praedae Titi, in arcu triumphali Romae.
**Menora** (Hebraice מְנוֹרָה [menoˈra] 'lychnuchus', 'candelabrum') est candelabrum septem luminaribus curuscans, quod inter maxima religionis Iudaicae signa numeratur. Quamvis ex antiquitate incertum est, ubi sit aut quomodo deleta sit, tamen ex repertis archaeologicis ac fontibus litterarum vera menorae species restitui licet.

Contra in feriis octo dierum nomine Encaeniorum candelabrum octo luminum in usu est.

## Menora in Bibliis 
Moyses, ut in Bibliis narratur, in monte Sinai a Deo iussus est sanctuarium portabile (tabernaculum) constituere. Ad singula utensilia cultui necessaria conficienda et descriptio datum et exemplar caeleste monstratum est. Unum horum untensiliorum fuit candelabrum ((Ex 25, 31-39): 
:31 *Facies et candelabrum ductile de auro mundissimo: basis et hastile eius, scyphi et sphaerulae ac flores in unum efformentur.*
:32 *Sex calami egredientur de lateribus, tres ex uno latere et tres ex altero.*
:33 *Tres scyphi quasi in nucis modum in calamo uno sphaerulaeque simul et flores; et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero sphaerulaeque simul et flores: hoc erit opus sex calamorum, qui producendi sunt de hastili.*
:34 *In ipso autem hastili candelabri erunt quattuor scyphi in nucis modum sphaerulaeque et flores.*
:35 *Singulae sphaerulae sub binis calamis per tria loca, qui simul sex fiunt, procedentes de hastili uno.*
:36 *Sphaerulae igitur et calami unum cum ipso erunt, totum ductile de auro purissimo.*
:37 *Facies et lucernas septem et pones eas super candelabrum, ut luceant in locum ex adverso.*
:38 *Emunctoria quoque et vasa, in quibus emuncta condantur, fient de auro purissimo.*
:39 *Omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri purissimi.*

Postea Terra Promissa occupata instrumenta tabernaculi in templum Hierosolymitano integrata, post Hierosolyma anno 587 a.C.n. a rege Nabuchodonosore II occupata amissa sunt.

Novam menoram aliquando Captivitate Babylonica finita factam esse Flavius Iosephus testatur, qui eam in Antiquitatibus Iudaicis describit. Hanc Titus imperator Romanus, postquam anno 70 rebellionem Iudaeorum oppressit, Romae in triumpho secum contulit, ut in arcu eius videtur.

## Bibliographia 
* Jens Voß (1993). Die Menora. Gestalt und Funktion des Leuchters im Tempel zu Jerusalem. Gottingae: Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 3-525-53763-8.
* Rachel Hachlili (2001). The Menorah, the Ancient Seven-armed Candelabrum: Origin, Form, and Significance. Bostoniae/Coloniae Agrippinae: Brill Leiden. ISBN 90-04-12017-3.
* Ludwig Berger (2005). Der Menora-Ring von Kaiseraugst. Augst: Römermuseum. ISBN 3-7151-0036-2.

## Nexus externi 
Categoria:Feriae Iudaicae
Categoria:Religio Iudaica
Ordo contra gravitatem bestialem

[thumb|[Signum Ordinis contra gravitatem bestialem.]]
**Ordo contra gravitatem bestialem** (Theodisce *Orden wider den tierischen Ernst*) est ordo carnelevarius quotannis ab anno 1950 donatus a Societate Carnelevarii Aquisgranensis pro honore hominum, qui in vita publica cum lepore praestituerunt.

Nobiles cum ordine honorati homines fuerunt:

## Nexus externi 
* Societas Carnelevarii Aquisgranensis : Equites ordinis
* Urbs Aquisgranum : *Wider den tierischen Ernst*

Categoria:Carnelevarium
Categoria:Aquisgranum
Categoria:Constituta 1950
Nicolaus Restif de la Bretonne

**Nicolaus Restif de la Bretonne**, nomine nativo *Nicolas-Edme Restif* sed multo saepius *Restif de la Bretonne* sine pluribus nuncupatus (die 23 Octobris 1734 Autessioduri natus; Lutetiae mortuus die 3 Februarii 1806) fuit scriptor Francogallicus. Vitam Parisiensem ante res novas et postea stylo sympathetico delineavit; libros mira rapiditate composuit suaque manu impressit. Pornographus fuit binis sensibus: scripsit enim de re veneria et de vita scortorum. Amicus erat Grimod de la Reynière, inimicus marchionis de Sade.

## Nexus externi 
*Pretiosa apud DDB
*''L'Anti-Justine'', mythistoria in versione Theodisca
*Opera apud Projekt-Gutenberg

*Société Rétif de la Bretonne 
*Nexus apud ISFDB

Categoria:Nati 1734
Categoria:Mortui 1806
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Diurnarii Franciae
Categoria:Erotici
Via Europaea E58

thumb|upright=0.3|left|
thumb|Cursus E58
**Via Europaea E58**, brevis **E58**, est via internationalis a Vindobona in Austria ad Rostoviam ad Tanaim currens. Eius longitudo  2200 km (1400 mi) est. Transit Austriam, Slovaciam, Ucrainam, Romaniam, Moldaviam, iterum Ucrainam, et Russiam.

Anno 2022, incursione Russica in Ucrainam ineunte, partes E58 incolaris Mariupolis vinculum humanum ut dicitur in Foederationem Russicam oblatae sunt.

## Nexus externi 
* Charta Viarum Europaearum (PDF)

58
Risulus

thumb|Risulus.
**Risulus** (Anglice et multis aliis linguis *smiley*) est ideogramma faciei subridentis.

Ideogramma creatum ab annis 1950 nunc creberrime icone scriptionali in computatris adhibetur. Risulus iam anno 1993 in Unicodicem admissus est codice U+263A (☺).

Imprimis in usu est ad finem facetias vel felicitatem indicandi.

## Notae
## Nexus externi
* Ioannes Savage, *A design for life*, in: The Guardian diei 21 Februarii 2009.

Categoria:Graphemata
Pontificia Cohors Helvetiorum

thumb|Helvetius ius iurandum dans
**Pontificia Cohors Helvetiorum**, vel *Cohors Pedestris Helvetiorum a Sacra Custodia Pontificis*, est praesidium Custodum Helveticorum militum ad salutem Summi Pontificis et Civitatis Vaticanae. Anno 1506 creata est a papa Iulio II.

## Nexus externi
* Situs proprius 

## Bibliographia
* Richard, Christian-Roland Marcel. *La Guardia Svizzera Pontificia nel corso dei secoli.* Leonardo International, 2005.

Categoria:Res militares
Categoria:Constituta 1506
Categoria:Pontificatus
Categoria:Civitas Vaticana
Categoria:Curia Romana
Dan Slușanschi

**Dan Slușanschi** (12 Septembris 1943 natus et 22 Iulii 2008 mortuus) fuit saeculo XX classicista Dacoromanus, in studio linguarum Indoeuropaearum peritus, qui in investigationes linguae Graecae, Latinae, Mediae Latinae et Persicae contributiones contulerit. Editionibus suis et translationibus operum Demetrii Cantemirii notus est. Inter alia opera et Homeri carmina Dacoromanice interpretatus est.

## Legatum
Universitas Luciani Blagae Cibinii scholam linguarum classicarum orientaliumque habet, quae nomen gerit: Schola Dan Slusanschi pro Linguis Classicis et Orientalibus. Linguae principales a schola promotae sunt: Latina, Graeca Antiqua, Coptica Sahidica, Hebraica Biblica et Slavonica Antiqua. Schola a Antoaneta Sabau et Florino Georgio Calian condita est.

## Notae 
* Bogdan Petriceicu Hasdeu
* Demetrius Cantemirius

## Nexus externi 
* *Dan Slusanschi – portret de clasicist*, curavit Ana-Maria Răducan et Florin George Călian
* Klaus Philippi, "Nicht jeder Spezialist ist auch ein Intellektueller"

Categoria:Philologi Romaniae
Categoria:Historici Romaniae
Categoria:Professores Universitatis Bucarestensis
Categoria:Interpretes Homerici
Galena Gorecka

**Galena Gorecka** (Russice: *Галина Романовна Горецкая, Galina Romanovna Goreckaja*, inter esperantistas autem simplicius *Halina Gorecka*; nata die 6 Novembris 1959 Leucotaphii) Russica mathematica atque esperantista est. 

## Vita
Pater eius Romanus Goreckij natione Ruthenica, mater Nina Petrovna Goreckaja autem Polonica est. Fratrem nomine Gennadii quoque habet. Galena annis inter 1967 et 1977 scholas frequentavit; tunc urbem natalem reliquit et artis mathematicae superioris eruditione frui potuit in universitate Catharinopolitana. Usque annos 2000 in rebus computatoriis operam dabat, antequam editionum Esperanticarum studio inflammaretur. 

Idioma Zamenhofianum anno 1979 edidicerat; ilico post secretaria et praeses Sodalitatis Esperanticae Catharinopolitanae creata est: insuper duxit Commissionem Esperanticam Ripaeam necnon Societatem Esperanticam Ripaeam (UES). Annis inter 1994 et 1995 Unioni Esperanticae Russicae praefuit, cuius periodicum praetitulatum "Bulteno de REU" moderabatur. Nimirum conventus innumerabiles in ista regione disponendos curavit et vices egit et pro Universali Societate Esperantica (UEA) et associatione *Monda Turismo*, cui olim Bidgostiae sedes erat. Interdum iudicis munere functa est in certaminibus litterarum *Belartaj Konkursoj de UEA*.

Anno 1982 autem moderatrix atque directrix harum collectionum librariarum facta est: *Kolektiva Esperanta Biblioteko* (KEB) et *Urala libro-servo* (ULS). Russicis linguae Esperanticae fautoribus aditum ad multa acta diurna peregrina patefecit. Recensiones atque symbolas multas tradidit foliis variis, quas et Russice et lingua Esperantica pangebat. Periodicum nomine Unda Esperantici una cum marito Alexandro Korzhenkov edit; eorum domus editrix Regiomontana (e.g. sub nomine *Sezonoj*) iam multos libros qualitate linguistica optima in lucem protulit. Praeterea Gorecka excellebat in edendis "Ruslanda Esperantista" et "Ekzakte".

Ex anno 2008 cum famulis emissiones radiophonicas Esperanticas *Radio Esperanto* profert.

## Honores
Periodicum *Spegulo* anno 2008 ei adiudicavit statuam de meritis laudandis; UEA anno 2012 eius actiones egregias coram publico extulit. Anno 2010 Opus fundatum FAME Germanicum ei praemium culturale attribuit. Mense Decembri 2021 autem esperantista anni honoraria declarata est ob merita in mundo Esperantico et operas, quas indefessa navabat et porro dat in libris et scriptis Esperanticis edendis.

## Opera selecta 
* Katalogo de esperantaj kaj interlingvistikaj libroj eldonitaj en Ruslando kaj Sovetunio, kompilis Halina Gorecka, Aleksander Korĵenkov. Editio tertia. Catharinopoli 1999, paginarum XXVI (Kolektiva Esperanto-Biblioteko) (editio princeps anno 1991)
 
## Nexus externi 
* Colloquium percontativum cum Gorecka 
* Symbolae Galenae Gorecka secundum elenchos *Elektronika Bibliografio de Esperantaj Artikoloj* (EBEA)
*Vita verbis paucis Russicis pacta
*"Halina Gorecka jubileas" - vita. In: *Unda Esperantici*, 11/2019, p. 6ss.

## Notae 
Categoria:Esperantistae anni honorarii
Categoria:Incolae Russiae
Categoria:Mathematici Russiae
Categoria:Editores
Indutiae Olympicae

**Indutiae Olympicae** (Graece antiqua: *ἐκεχειρία*) fuerant indutiae tota in Graecia omnium hominum, qui Olympiae antiquae interfuerant. Fuit pactum inter gentes Graeciae antiquae.

Anno 1894 Petrus de Coubertin, ad pacis sensum renovandum, *Comité International Olympique* fundavit, ut iuventus mundi certaminibus in Olympicis, non bellicis, invicem congrediantur.

* Nationes Unitae

## Nexus externi 
* Nationes Unitae et Indutiae Olympicae 

Categoria:Olympia antiqua
Genovefa Parisiensis

Sancta **Genovefa** (Francogallice *Geneviève*) **Parisiensis** vel **Nemetodurensis**, circa annum 423 Nemetoduri nata et circa annum 502 Lutetiae mortua, ab Ecclesia Catholica et Ecclesia Orthodoxa sancta colitur; dies memoriae sanctae Genovefae 3 Ianuarii est. Genovefa fuit virgo consecrata et sanctus patronus Lutetiae urbis est.

[thumb|Sancta Genovefa a [Lucas Cranach maior|Luca Cranach maiore picta (1506)]]
Gente Francica nobili nata est; anno 529 Germanus Autissiodorensis familiam Genovefae visitavit vitamque gloriosam puellae praedixit. 18 vel 20 annos nata Lutetiae vota monastica suscepit; circa annum 540 parentibus mortuis Lutetiam migravit (quae tunc tota in Insula Civitatis sita erat). Anno 451, cum Attila Lutetiam obsideret, Genovefa urbem salvam esse praedicavit; cives eam vel occidere voluerant, sed Attila exercitus abducit in campos Catalaunicos, ubi victus est.  Anno 460 ecclesiam in sepulchro Dionysii Parisiensis condiderat, cui Dagobertus I abbatiam notissimam adstruxit. Cum Childericus I Lutetiam obsideret, Genovefa naves commeatu plenas per Sequanam adduxit.

Mortua mox Lutetiae patrona haberi incepit. Abbatia sanctae Genovefae Parisiensis a Chlodovecho anno 502 condita, tempore rerum novarum destructa est; nunc sanctae Genovefae reliquiae in ecclesia sancti Stephani in monte (in colle sanctae Genovefae) servantur.

## Fontes
* Vita Sanctae Genovefae virginis Parisiorum patronae, ed. Carolus Künstle, 1910

## Nexus externi 
* Genovefa Parisiensis in *Encyclopaedia Catholica* 
* Genovefa Parisiensis  in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Sancti
Categoria:Incolae Galliae
Categoria:Lutetia
Carduus (discretiva)

* Carduus, genus Asteracearum
* Carduus, fructus, ''Cynarae cardunculi nomen antiquum
## Fontes
sub verbo
Carduus (genus)

***Carduus*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est genus plantarum florentium in Eurasia et Africa Septentrionali sponte gignens. Circa 130 species habet. Spinosae species generi sunt. Typus generis *Carduus nutans* est.

Scotiae insigne habetur, ubi et Ordo Cardui existit, sententiam habens Latinam *Nemo me impune lacessit*.

## Nexus externi 
Categoria:Cynareae
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
SU 27

[thumb|Sukhoi SU 27 [aeroplanum insectatorium Russicum]]
**Sukhoi SU 27** est aeroplanum insectatorium Russicum (Russice: *Сухой Су-27*) duorum systematum propulsionis societatis Russicae Sukhoi. Volatus primus anno 1977 fuit.

Longitudo est 21.9 m (71 ft 10 in), latitudo 14.7 m (48 ft 3 in), altitudo 5.92 m (19 ft 5 in). Velocitas maxima est 2,500 km/h (1,600 mph, 1,300 kn) / M2.35. Aeroplanum SU 27 rochetas, missilia, bombas portare potest.

SU 30 est varietas aeroplani SU 27. 

## Nexus externi 
* Situs societatis Sukhoi proprius et SU 27 
* *globalsecurity.org* de SU 27 

Categoria:Pyrauloplana
Categoria:Aeroplana insectatoria
Daucus pusillus

[thumb|upright=0.5|left|[Inflorescentia inter digitos humanos.]]
***Daucus pusillus*** est species carotae ferae familiae Apiacearum. Aliarum specierum et subspecierum carotarum ferarum similis, umbellas florum alborum vel roseorum habet.
Radices enim palares sunt parvae carotae edules.

Haec planta plerumque in meridianis Civitatibus Foederatis et secundum oram occidentalem Americae Septentrionalis a Columbia Britannica ad Californiam Inferiorem invenitur; in California Inferiori cum *Mimulo arido* et *Adianto jordanii* consociatur.

*Daucus pusillus* non confundendus est cum *Conio maculato,* herba eiusdem familiae, quae hominibus aliisque mammalibus et aliquot aliis organismis venenissima est.

## Notae
## Nexus externi
* De specie.
* Pinacotheca photographematum.

Categoria:Apiaceae
Categoria:Flora Mexici
Categoria:Flora Californiae
Categoria:Flora Canadae
Categoria:Flora Oregoniae
Categoria:Flora Vasingtoniae (civitas)
Categoria:Taxa Michaux