open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lingua Bosnica

**Lingua Bosnica** (Bosnice *bosanski jezik*) ad linguas Slavicas meridianas intra ramum Slavicum linguarum Indoeuropaearum pertinet.

## Diffusio et varietates 
Lingua Bosnica (sicut etiam linguae Croatica, Serbica, et Montenigrinica) fundamento Štokavicae dialecti (*Štokavsko narječje*) innititur. Lingua Bosnica plerumque Abecedario Latino scribitur, vixdum Cyrillico.

Quod lingua Bosnica linguis Serbicae, Montenigrinicae, et Croaticae simillima est (ut locutores harum linguarum sermocinando se invicem facile intelligant), multi linguistae (imprimis extra olim Iugoslaviam) has unius varietates linguae esse volunt, quae Serbocroatica appellatur. In civitatibus ex olim Iugoslavia ortis hae linguae distinctae haberi solent.

Bosnice circiter 2&thinsp;500&thinsp;000 hominum in Bosnia et Herzegovina loquuntur, ubi una e tribus linguis publicis est. Ad hoc veniunt fere 245&thinsp;000 locutorum in Serbia et in Monte Nigro, fere 150&thinsp;000 immigrantium in Europa occidentali et in CFA, et aliquot decem milia Bosniacroum in Turcia.  

## Notae 
!
Categoria:Linguae Slavicae
Categoria:Linguae Bosnica, Croatica et Serbica
Categoria:Linguae Serbiae
Categoria:Linguae Bosniae
Categoria:Linguae Montis Nigri
Amblycipitidae

**Amblycipitidae** sunt familia piscium Siluriformium, qui Sinam, Iaponiam, et Asiam Septentrionalem habitant.

Categoria:Siluriformes
Certamen Mundanum Pedilusorium (2006)

** Certamen Mundanum Pedilusorium** anni 2006 fuit turmarum pedilusoriarum virilium  athleticum certamen in Germania a 9 Iunii ad 9 Iulii habitum. Rite sunt duo tempora in certamine: certamen electionis et certamen ultimum. 

Ultimus lusus—pro titulo "Optimi Mundi 2006"—in Stadio Olympico Berolini habitus est. Vicit turma Italica; secunda fuit Francogallorum; tertia, Germanorum.

Certaminis hymnus a Herberto Grönemeyer et grege Amadou & Mariam scriptus est.

## Participes certaminis civitates 
350px|right|thumb|Nationes ludentes

Hae triginta duo turmae certamini interfuerunt:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Parenthesis 
Omnes horae indicatae ad loca ubi certamen habetur pertinent , **UTC+2**

## Consummatio 
** 1:1 **
(Italia vici 5:3 in maximae poenalis series)
09 Iulii 2006
Stadium Olympicum Berolinense

**Arbitro:** Horatius Elizondo (Argentinia)
**Adiutores:** Darius García (Argentinia), Rudolphus Otero (Argentinia)
**Chartulae flavae:** Zambrotta, Sagnol, Makélélé, Malouda
**Chartula rubra:** Zinedine Zidane 110'

**Puncti:** Zinedine Zidane 7' (iactus poenalis), Marcus Materazzi 19'
**Italicii puncti in poenalis:** Pirlo, Materazzi, De Rossi, Del Piero, Grosso
**Francii puncti in poenalis:** Wiltord, Abidal, Sagnol; Trezeguet desiderari

**Italia:** 1. Ioannes Ludovicus Buffon, 19. Ioannes Lucas Zambrotta, 5. Fabius Cannavaro (capitanem), 23. Marcus Materazzi, 3. Fabius Grosso, 16. Maurus Camoranesi (7. Alexander Del Piero 86'), 8. Ianuarius Gattuso, 21. Andreas Pirlo, 20. Simon Perrotta (4. Daniel De Rossi 61'), 9. Lucas Toni, 10. Franciscus Totti (15. Vincentius Iaquinta 61')
**Procurator:** Marcellus Lippi

**Francia:** 16. Fabianus Barthez, 19. Guglielmus Sagnol, 15. Lilian Thuram, 5. Guglielmus Gallas, 3. Ericus Abidal, 4. Patricius Vieira (18. Alou Diarra 56'), 6. Claudius Makélélé, 10. Zinedine Zidane (capitanem), 7. Florentius Malouda, 22. Franciscus Ribéry (20. David Trezeguet 100') 12. Theodoricus Henry (11. Silvanus Wiltord 107')
**Procurator:** Raimundus Domenech

## Praemia
* **Pila Aurea FIFA (optimus athleta):** Zinedine Zidane ()
* **Calceus Aureus FIFA (maximus punctuator):** Miroslaus Klose (), 5 puncti
* **Iuvenes Athleta FIFA:** Lucas Podolski ()
* **FIFA Aequitas Tropaeum:**  et 
* **Globus Aureus FIFA (optimus portarius):** Ioannes Ludovicus Buffon ()

## Nexus externi 
* FIFAe Certamen Mundanum
* Publica Certaminis Mundani Caritas (Anglice) (confirmatio apud FIFAm)
* BBC de 2006 Certamine Mundano Nuntii (anglice)
* ESPN de 2006 Certamine Mundano nuntii (anglice)

Categoria:Certamen Mundanum Pedilusorium
Categoria:2006
Gnesna

thumb|upright=0.8|left|Ecclesia cathedralis Gnesnae.

**Gnesna** (Polonice *Gniezno*) est urbs in Polonia, olim caput totius . In Polonia Maiore sita est.
 
Anno 1000, Otto III, imperator Sacri Romani Imperii, et Boleslaus, dux Polonorum, qui ad sepulcrum Sancti Adalberti (Wojtechi) venerant, conventum inter se fecerunt. Tunc prima sedes archiepiscopalis Poloniae instituta est, cui titulus Primatus Poloniae pertinet. Ita ecclesia cathedralis Gnesnensis ubi reliquiae Sancti Adalberti asservantur omnium ecclesiarum Poloniae mater et caput est.

Urbs multas habet attractiones turisticas ac museum, ut Museum Originum Status Poloniae, Museum Archidioecesis Gnesnensis, Museum Technicae et Machinarum Militarium, et Museum Organorum Electronicorum Polonorum a Davide Jung conditum.

thumb|upright=0.8|left|Porta Regia
thumb|upright=0.8|Codex Aureus Gnesnensis

## Nexus externi
Categoria:Urbes Poloniae
Pons Americarum

right|300px|thumb|Pons civitatum Americarum
**Pons Americarum** (Anglice: *Bridge of the Americas*, Hispanice: *Puente de las Américas*) olim notus in lingua anglica *Thatcher Ferry Bridge* est pons in via Panamae, qui introitum Pacificum Fossae Panamae transit. Anno 1962 perfectus, pretio $20 milionibus Dollariorum, fuit ante annum 2004 pons unicus solusque, qui terras Americae australes borealesque coniunxit.

Americarum pons
Ioannes a Turrecremata

thumb|Frater Ioannes a Turrecremata

**Ioannes a Turrecremata** (Hispanice: *Fray Juan de Torquemada*) erat religiosus historicusque Hispanus.

## Vita 
Natus est anno 1562, anno 1624 mortuus. Librum scripsit de historia Mexicana antiqua titulumque *Monarquia Indiana* imposuit, scilicet "Monarchia Indiana".

Categoria:Scriptores Mexici
Categoria:Auctores Hispanici
Categoria:Scriptores Mexici antiquae
Categoria:Nati 1562
Categoria:Mortui 1624
Sampi

[thumb|left|100px|Forma huius litterae in [Unicode accepta]]
**Sampi** (indecl., n.; Graece: ***Σαμπῖ***), sive **Ͳ, ͳ** et **Ϡ, ϡ**, est littera Graeca obsoleta. In abecedario Graeco classico (Ionico) fuit vicesima quinta, i.e. ultima (etiam post Omega). In systemate numerali Graeco denotat numerum 900. Nomen huius litterae derivatum esse dicitur a Graeco ὡσὰν Πῖ [hōsan pi] i.e. 'quasi Pi', cui similis esset forma.

Ortum esse videtur a littera Graeca archaica **Ϻ ϻ** *San*, quod denotavit sonum [S] vel ut quidam dicunt [TS], quodque tenuit locum duodevicesimum inter litteras **Π π** *Pi* et **Ϙ ϙ** *Koppa*, respondens ad litteram Phoenicicam et Hebraeam *Tsade*.

## Nexus externi 
* [De littera sampi alphabetica apud situm Thesaurus linguae Graecae(https://la.wikipedia.org/wiki/Thesaurus_linguae_Graecae)"]
* [De littera sampi numerica apud situm Thesaurus linguae Graecae(https://la.wikipedia.org/wiki/Thesaurus_linguae_Graecae)"]

Categoria:Abecedarium Graecum
Aciacum

[thumb|200 px|Aciacum: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Medardo dicata.]]
thumb|left|250px|Aciacum: communis tabula

**Aciacum** sive Aziacum (Francogallice: *Acy*) est commune Francicum 989 incolarum (anno 2011) praefecturae Axonae in regione boreali Alta Franciae.

* Indicem communium praefecturae Axonae
## Nexus externi 
* Aciaci pagina interretialis
* 

Categoria:Communia praefecturae Axonae
Categoria:Loci habitati praefecturae Axonae
Abrinca (flumen)

**Arura** (Francice: *Aar*, Theodisce: *Aare*), sive *Arula*, *Ara*

Apud urbem Brugae legiones Romanae castrum Vindonissam construxerunt.

Cursus Arurae transferitus est prope urbem Aarberg et usque ad vicum *Buron super Aruram* (germanice: *Büren an der Aare*) saeculo 19 per Lacum Biennae et duo canales: *Hagneckkanal* inter Aarberg et lacum et canalis Telae (Theodisce*Zihlkanal*, prope urbem Bienna situs). Per Lissam ad Buron ab eo tempore stat rivulus parvus nuncupatus *Arura vetus*.

## Oeconomia 
Navigatio lacuum Briensis et Tunensis a Ferriviae Berna–Lötschberg Mons–Sempronius Mons geritur.

Aquarum viribus Arurae utentur electrificinae multae quarum prima officina *Grimsula* est et ultima officina in mole lacus *Klingnau* prope Confluentes.

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Categoria:Flumina Helvetiae
Categoria:Berna (urbs)
Categoria:Salodurum
Categoria:Res geographicae Bernae
Categoria:Systema Rheni fluvii
Sumelocenna

[thumb|upright=0.8|left|[Neccarus fluvius apud Sumelocennam]]

thumb|Ecclesia cathedralis
**Sumelocenna** (Theodisce *Rottenburg*) fortasse anno 98 a Romanis aevo Traiani condita est. Sumelocennae nomen ex lingua Celtica ortum est et fortasse gregem hominis, qui Celtice Sumelo appellabatur, dicere vult. Oppidum ad viam situm est ad quam etiam Canstadium, Arae Flaviae, Brigobanum, Iuliomagus, Vindonissa sita sunt. Saeculo secundo oppidum caput civitatis factum est. Incolae conabantur oppidum muro ab Alamannis defendere. Alamannis limitem Romanum transgressis anno 259 et 260 finis Sumelocennae Romanae fuit. Sumelocenna in ruinas ruit. Fortasse nomen Germanicum Rottenburg rubrum castellum non dicere vult sed rutum castellum, confer Anglice *rotten* et Castellum Ruptum et Rotovillam sive ruptam villam. Ex nomine Sumelocenna corruptione verbi Sulocenna fiebat, ex quo fortasse nomen Germanicum *Sülchen*, quod est nomen partis hodierni oppidi, fiebat.

Postremo oppidum praeclarissumum est quod ibi maxima latrina Romana omnium quae transalpinae (respectu Romae) inventae sunt. Ibi nunc museum rerum Romanarum est.

## Nostro aevo 
Hic episcopus Ecclesiae Catholicae sedem habet quamobrem hic etiam ecclesia episcopalis est. Ab anno 1978 nomen dioecesis Dioecesis Rottenburgensis-Stutgardiensis est, annis prioribus solummodo Dioecesis Rottenburgensis appellata est.

Ad orientem spectans universitatis urbs Tubinga sita est via ferrata (romantica ut ita dicam) cum Sumelocenna coniuncta.

## Commeatus 
[thumb|left|Statio [ferriviaria]]

## Feriae 
* Carnelevarium Alamannicum

* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

## Filii civitatis 
* Iosephus Eberle (1901 - 1986), scriptor
* Evaldus Bucher (1914 - 1991), vir publicus factionis FDP et postea CDU.

## Notae 
## Nexus externi 
* Hic nomina Neccari fluvii invenis

Categoria:Sedes episcopales Germaniae

Categoria:Thermae Badeniae-Virtembergiae
Categoria:Urbes Badeniae et Virtembergiae
Le Corbusier

**Le Corbusier,** nomine nativo *Charles-Édouard Jeanneret-Gris* (natus in oppido La Chaux-de-Fonds pagi Novicastrensis Helvetiae die 6 Octobris 1887; mortuus ad Roccam Brunam Franciae die 27 Augusti 1965), fuit architectus et urbanista.

Inter architectos saeculi vicesimi modernitatis sicut Franciscus Lloyd Wright, Aloysius Mies van der Rohe, et Gualterius Gropius gravissimos numeratur, cuius nova proposita tamen usque ad hos dies varie disputantur. Pseudonymum Le Corbusier et nomen proaviae *Lecorbésier* et *corbeau* (Latine: corvus) admonens primo anno 1920 in periodico ''L'Esprit nouveau* more purismo et cubismo adhibuit.

Die 17 Iulii 2016, 17 opera mundi, inter duo opera in Francia, eas Candigarhae in India et Museum Nationale Artis Occidentalis Tokii, UNESCO Mundi Hereditatem registrata sunt.
 
## Opera selecta
[thumb|Domus a Le Corbusier [Stuttgartum|Stuttgarti aedificata.]]
* Casa Ozenfant, Lutetia, 1922
* Casa Guiette, Antverpia, 1926
* Casa Cook, Boulogne-sur-Seine, 1926
* Villa Stein, Vaucresson, 1926–1928
* Fundatio Helvetica, Lutetia, 1931–1933
* Casa Savoye, Pinciacum, 1931
* Casa Zentrosojus, Moscua, 1928–1936
* Ministerium educationis Brasiliae, Urbs Fluminensis, 1938–1943
* Unitas habitationis, Massilia, 1946–1952
* Officina Duval Saint-Dié-des-Vosges, 1946–1952
* Aedificationes variae, Candigarha, India, 1952–1959
* Ecclesia peregrinationis Sancta Maria de Ronchamp, 1951–1955
* Unitas habitationis, Nantes-Rezé, 1953–1955
* Monasterium Fratrum Praedicatorum Sancta Maria in Tourette, Éveux-sur-l’Arbresle, 1956–1960
* Museum nationale artis occidentis, Tokium, 1959

## Bibliographia
* Behrens, Roy R. 2005. *COOK BOOK: Gertrude Stein, William Cook and Le Corbusier.* Dysart, Iowa: Bobolink Books. ISBN 0-9713244-1-7.
* Brooks, H. Allen. 1999. *Le Corbusier's Formative Years: Charles-Edouard Jeanneret at La Chaux-de-Fonds.* Sicagi: University of Chicago Press. ISBN 0-226-07582-6.
* Eliel, Carol S. 2002. *L'Esprit Nouveau: Purism in Paris, 1918-1925.* Novi Eboraci: Harry N. Abrams. ISBN 0-8109-6727-8.
* Jornod, Naïma, et Jean-Pierre Jornod. 2005. *Le Corbusier (Charles Edouard Jeanneret), catalogue raisonné de l’oeuvre peint.* Skira. ISBN 88-7624-203-1.
* Weber, Nicholas Fox. 2008. *Le Corbusier: A Life.'' Alfred A. Knopf ISBN 0-375-41043-0.

## Nexus externus
Categoria:Viri
Categoria:Architecti Franciae
Categoria:Architecti Helvetiae
Categoria:Modernismus
Categoria:Scriptores de architectura
Archaeologia Mediterranea

[thumb|Excavatio Pompeiis perducta; pinxit Pietro Fabris (pictor [Italia|Italicus , floruit c. 1740–1792)]]

**Archaeologia Mediterranea** est scientia quae saeculo 18 incepit, cum excavationes Pompeiis primum factae sunt. Propositum est culturis Romanis, Graecis, Punicis, Aegyptisque studere. Ceteris tamen nationibus, velut Celtis, Gallis, Hiberis, et Lydiis, studet. 

Magna pars excavationum est facta in Italia, Hispania, Graecia, Africa, et Aegypto. Summae excavationes sunt:

*Athenae
*Alexandria
*Delphi
*Emerita Augusta
*Emporiae
*Khirokithia, in Cypro
*Mycenae
*Numantia
*Pompeii 
*Herculaneumque
*Roma
*Troia

Archaeologi res diversas collegunt ut eis studeant. Terrae sigillatae, dolia, arma, nummi, torques, et cetera compelluntur, necnon in museiis ostenduntur. Nimis magnae res ut templa, sepulcra, et amphitheatra, quae compelli nequeunt, ipso in loco reliquuntur.

**Res Romanas** sunt terrae sigillatae, legionum castra, arcus triumphales, aquaeductus, theatra, amphitheatra, et cetera. amphora *Dressel 20* appellata oleum Hispanicum continebat et pro summa mercatura erat.

**Res Graecas** sunt terrae rufae, finglinae nigrae, rufae, theatra.

**Res Punicas** sunt sine sigillis terrae rufae, amphorae vitreae, et purpura.

## Divisio temporis 
Regio Mediterranei ab archaeologia hoc modo divisa est:

***Spatium Antiquum**, quod Aegyptos et Mycenaecos includet. A Saeculo 31 usque ad 11 a.C.n. Hoc Aevum aeris est et primae de origine mercatus et bello Troiae litterae scriptae inventae sunt.
***Spatium Helladicum** sive **Graecum**: A 1000 usque ad 332 annos a.C.n. Hoc tempore magna a Graecis monumenta facta sunt necnon Pericles Platoque vixerunt. Athenae Parthenos templum (sive *Parthenon*) hoc spatio factum est.
*thumb|Herculaneum effossum **Spatium Hellenisticum**: A 332 usque ad 31 annos a.C.n. Hoc est tempus post Alexandrem Magnum. Pugnas in orbe occidentale Romanas contra Punicos, Hiberos, Gallos et Epirotos acciderunt. Copiosi in orbe orientale Graeci sive Helladici regni a legatis Alexandri conditi sunt. Hoc, a Cleopatra VII, tempus, regina Aegypti clausum est.
***Spatium Romanum**: A 31 a.C.n. usque ad 312 annos p.C.n. Hoc res multas spatio imperatores aedificaverunt. Multis archaeologi studere civitatibus possunt cum praeclarum hoc tempus civitatum et monumentorum causa esset. Pantheon Hadriani, Forum Traiani, Pompeii et Herculaneum, Vallum Hadriani, et amphora *dressel 20* sunt exempla. Proelio pontis Milvii facto et Constantino solo imperatore facto, spatium Byzantinum incepit.
***Spatium Byzantinum**
***Spatium Arabicum**

*Aevum Antiquum
*Historia Aegypti et Aegyptologia
*Roma Antiqua
*Graecia Archaica et classica
*Mare Mediterraneum 

## Bibliographia 
* Stillwell, Richard; MacDonald, William L.; McAlister, Marian Holland. *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites*. Princeton, N.J.: Princeton University Press, 1976.

Categoria:Archaeologia
Iova

**Iova** (Anglice: *Iowa*) est civitas foederalis in Civitatibus Foederatis Americae. Caput et maxima urbs est Monachopolis. Iova plus ethanolum propter cultum maizii suum facit quam ulla civitas Americanae.

## Notae 
## Nexus externi 
* Iova (Anglice)
Nonarius mons

**Nonarius mons** vel *Saxum nonarium* (Ladine: *Sas dlas Nü vel prioribus temporibus etiam Nönöres*) est mons domesticus *Vallis* vici. Mons nomen accepit quod pars horologii solarii naturalis est una cum monte vicino Decimario monte. Visus de *Valle* sol nona hora super eum montem stat. Nonarius est inter Vallem et agrum vulgo Fanes nuncupatum, qui ad municipium Marebum pertinet. Nonarius in hortibus reipublicae naturalibus Germanice Fanes-Senes-Prags Italiane et Ladine Fanes-Senes-Braies situs est. 

## Nonarius et Decumarius montes 

Image:Wengen-Miribun.jpg|Nonarius ad sinistram et Decumarius ad dextram – villa rustica Miribun
Image:FrenesColz.jpg|villae rusticae Frenes et Côz

## Visus de parte agri vulgo Fanes 

Image:Dolomiten Fanes Morgen.jpg|Nonarius ad dextram, Decumarius ad sinistram
Image:NeunerZehnerFanes.JPG|

Categoria:Montes Italiae
Categoria:Montes Tridentini-Athesiae Superioris/Tirolis Meridionalis
Categoria:Dolomiani montes
Categoria:Ladinia
Categoria:Alpes
Decimarius mons

**Decimarius mons** vel *Saxum Decimarium* (Ladine, Sas dlas Diesc) mons domesticus Vallis Ladinorum est. Mons nomen accepit quod pars horologii solarii naturalis est una cum monte vicino Nonario monte. Visus de Valli sol decima hora super eum montem stat. Decimarius inter Vallem et agrum vulgo Fanes nuncupatum est, qui ad commune Marebum pertinet. Decumarius in hortibus reipublicae naturalibus Germanice Fanes-Senes-Prags Italiane et Ladine Fanes-Senes-Braies appellatis situs est. 

## Nonarius et Decimarius montes 

Image:Wengen-Miribun.jpg|Nonarius ad sinistram et Decumarius ad dextram – villa rustica Miribun
Image:FrenesColz.jpg|villae rusticae Frenes et Côz

## Visus de parte agri vulgo Fanes 

Image:Dolomiten Fanes Morgen.jpg|Nonarius ad dextram, Decimarius ad sinistram
Image:NeunerZehnerFanes.JPG|

Categoria:Montes Tridentini-Athesiae Superioris/Tirolis Meridionalis
Categoria:Dolomiani montes
Categoria:Alpes
Mustapha Kemal Atatürk

**Mustapha Kemal** (natus die 19 Maii 1881; mortuus die 10 Novembris 1938), post primum bellum mundanum rem publicam Turcarum restituit atque reformavit. Plurimi cives tamquam salvatorem aut heroem eum venerantur, cui, ut vero patri patriae, cognomen ***Ataturcus*** (Turcice *Atatürk*) a parlamento Turcarum anno 1934 additum est; quod vocabulum, 'pater Turcarum' significans, postea saepe solum per se ad eum designandum adhiberi solet.

## Vita et facta 
Mustapha Kemal natus est Thessalonicae anno 1881. Dux diuturna militia spectatus, cum anno 1915 Britannos, ne ad Constantinopolim ire possent, prohibuisset, quominus Hellesponto potirentur, quamvis Turcia bello superata esset, anno 1921, quidquid supererat de imperio Turcarum imperatore invito tam feliciter redintegravit, ut Graecorum exercitum Asiae Occidentalis occupandae cupidum e finibus patriae propellere posset. Graecos autem ipsos, qui diutius duobus milibus annorum et septingentis in Asia habitaverant, numero ad ter decies centena milia, in Graeciam expulit, Turcarum ex Europa ortarum ad quater centena milia in Turciam recepit.

Quam ob rem sua auctoritas tanta est facta ut, cum in re publica ad exemplum populorum Europaeorum radicitus renovanda et restituenda, nihil non moliretur: omnia facile impetraverit. Abolito igitur regno et pontificatu imperatoris summaque rerum Constantinopoli Ancyram translata cultum religionis a rebus publicis procul removit feminasque eiusdem iuris esse curavit atque viros. Anno 1928, linguam Turcicam in abecedarium Latinum converti iussit. Quas leges ne quis converteret, id quod nostra aetate iudicantibus tyrannico quodam more fecisse a multis videtur, quae gentes quam populus Turcarum multitudine minores in Turcia sedes habent, velut Carduchi, Armenii, Lases, eas linguis institutionibus moribusque oppressis sub Turcarum nomine coegit omnes et exercitui custodiam rei publicae perpetuam mandavit.

Mortuus est Atatürk Constantinopoli die 10 Novembris 1938.

## Bibliographia 
* Ahmad, Feroz. 1993. *The Making of Modern Turkey.* Londinii, Novi Eboraci: Routledge. ISBN 978-0-415-07835-1.
* Armstrong, Harold Courtenay. 1972. *Grey Wolf, Mustafa Kemal: An Intimate Study of a Dictator.* Freeport Novi Eboraci: Books for Libraries Press. ISBN 978-0-8369-6962-7.
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* 
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .

; Diurna
* .
* .
* .
* .
* .
* .
*  .
* .
* .

* Aëroportus Atatürk
* Neoturcae

## Nexus externi 
* Situs interretialis Mustaphae Kemal Ataturci proprius.

Categoria:Duces civitatum
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Incolae Imperii Ottomanici
Categoria:Politici Turciae
Categoria:Rerum novarum cupidi
Transcarpathia (Cechoslovacia)

**Transcarpathia** (vel *Subcarpathia, Ruthenia Subcarpathica, Ucraina Transcarpathica* etc.) fuit terra ab anno 1918 usque ad annum 1939 in Cechoslovacia sita fuit, quam deinde Hungari armis occupaverunt; haec terra postremo anno 1944 ab exercitu Sovietico liberata est. Quo facto Cechoslovacia foedus cum Unione Sovietica iecit, secundum quod haec regio Sovietis concessa est; eiusdem incolae, qui Russini nuncupantur et qui plerumque ad ecclesiam uniaticam, quae ecclesia Graecocatholica appellatur, pertinebant ab coenonistis vehementer opprimebantur. Nunc autem haec regio pars Ucrainae est.

Caput erat *Užgorod* (Bohemice et Slovace *Užhorod*, Hungarice *Ungvár*); aliae magni momenti urbes Peregium et Munchatium (Russinice *Мукачово*) fuerunt.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Transcarpathia
Categoria:Historia Ucrainae
Categoria:Cechoslovacia
Olomucium

[thumb|[Columna Sanctissimae Trinitatis Olomucensis|Columna Sanctissimae Trinitatis et curia municipalis]]
**Olomucium** sive **Eburum** (Bohemice *Olomouc*, Germanice *Olmütz*) est urbs Moraviae, ad flumen Morava in orientali Reipublicae Bohemicae regione sita. Quae est metropolis ecclesiastica et historicum marchionatus Moraviae caput, hodie administrativa Regionis Olomouc sedes et sexta a maxima urbs Bohemica.

Clarum urbis alimentum est caseolus Olomucensis. Maxima ecclesia Olomucii est ecclesia cathedralis Sancti Venceslai.

## Historia 
Olomucium erat usque ad bellum tricennalem caput marchionatus Moraviae.

Anno 1573 condita est a Societate Iesu Universitas Olomucensis, veterrima universitas Moraviae (in Cechia Universitas Pragensis vetustior est). Post secundum bellum mundanum anno 1946 renovatum est studium Olomucense cum nomine *Universitas Palackiana Olomucensis* in honore Francisci Palacký, qui fuit praeclarus Bohemus Moravicus saeculi 19, rerum gestarum scriptor et politicus.

## Cives notabiles 
* Adolphus Ficker, oeconomus et statisticus
* Theodorus Kohn, urbis archiepiscopus (1893-1904)

## Notae 
## Nexus externi
Bruna

thumb|Brno ex castro Špilberk
**Bruna,** sive **Brunnia**, sive **Brunna** (Bohemice: *Brno*; Theodisce: *Brünn*; Iudaeogermanice: *ברין‎*) est numero incolarum areaque secunda Rei Publicae Bohemicae urbs, maxima urbs Moraviae eiusque caput antiquum. Dioecesis Brunensis ex dioecese Olomucensis anno 1777 condita est. Urbs sita est ad ostium fluminum Svitava et Svratka. Kalendis 2017 Brunna habuit incolas 377.973.

## Descriptio 
Brunna caput atque metropolis regionis Moraviae meridianae (Jihomoravský) necnon centrum quaestuum lanarum tractationis in tota Bohemia est. Conficiunter hic e.g. res gossypio linoque (Südmähren), computatra, arma, chemica, sapones, cerevisia.
In urbe sunt Universitas Purkyně (nunc vocatur Universitas Masarykiana) anno 1919 fundata et schola agriculturae superior.

## Res aspectabiliores 
Excellunt inter monumenta Ecclesia cathedralis SS Petri et Pauli (saeculi XV), Curia vetus (saeculi XVI), Fortificatio Špilberk, Palatium Dietrichstein cum museo regionali, Villa Tugendhat. Quam villam construxit architectus Paulus Mies von der Rohe annis a 1928 ad 1930; hodie villa ad patrimonium mundanum UNESCO numeratur.
## Historia 
Urbs condita est saeculo IX. Anno 1243 iura urbana secundum modum Iglaviae Brunnensibus sunt concessa. Sedes episcopalis proelia plura pati debuit, praesertim in Bello triginta annorum et sub Napoleone Bonaparte. Haud procul a Brunna distat Slaucovia (Austerlitz) ubi famosa victora a tyranno Francogallico parta erat in Pugna apud Slaucoviam. Anno 1901 prima sodalitas Esperantica Imperii Austro-Hungarici totius Brunae condita est. Ante finem Imperii Austro-Hungarici Brunna caput Terrae coronae Moraviensis fuit; anno autem 1918 in Cechoslovacia provinciae Moraviensis. Postea, usque ad annum 1927, caput fuit provinciae Moraviae Silesiaeque. Tempore Nazismi saeviente annis a 1939 ad 1945 caput fuit Territorium protectorii Moraviensis. Anno autem 1960 caput regionis Moraviae meridianae facta est Brunna. Die Einwohnerzahl beträgt etwa 376 000 (2003).

## Praeclari cives 
Brunae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae:

### Nati 
* 1882 - 1940 Ernestus Weiß, scriptor
* 1906 – 1978 Curtius Gödel, mathematicus
* 1929 – Milan Kundera, scriptor
* 1946 - Michael Czerny, iesuita et cardinalis

## Nexus interni
* Universitas Masarykiana
* Universitas Mendeliana
* Dioecesis Brunensis
* Index episcoporum Brunensium

## Nexus externi
Orcus (Terra Media)

**Orcus** vel **Gobelinus** est gens bellica in Terra Media professoris Tolkien. In libro *Hobbitus Ille* praecipue vocantur gobelini, sed in *Domino Anulorum* orci. In alta lingua dryada Quenya, verbum pro "Orcis" est urco, plurali urqui, significat "larva", id est, aliqua res qua provocat timor. In commentariolo de linguis elvensis, scripto in 1954, Tolkien sensum praebuit 'orc'  prout larva et extendit originem verbi anglici veteri est nomen Latini 'Orcus'-deus inferorum.

## Notae
Categoria:Gentes et nationes Terrae Mediae
Maximilianus Planck

thumb|Maximilianus Planck
**Maximilianus Planck** (1858–1947) fuit physicus Germanicus, anno 1918 praemio Nobeliano laureatus, qui anno 1900 physicam quantorum invenit. Sodalis Pontificiae Academiae Scientiarum fuit.

## De infantia 
Maximilianus Planck fuit filius Ioannis Iulii Gulielmi von Planck et eius uxoris secundae Emmae Patzig (1821–1914). Secundum autem natorum tabulas manuscriptas tunc nomen "Marx" accepit, quod olim in Germania fuit brevis nominis Marci forma.

* Albertus Einstein
* Temperatura planckiana
* Tempus planckianum
* Unitates Planckianae

## Nota 
## Bibliographia
* Thrams, Petrus. 2008. De Maximiliano Planck.  Tomus 44, fasc. 171.

## Nexus externi 
* De Maximiliano Planck in pagina Nobeliano Physicae Praemio dicata 

Categoria:Nati 1858
Categoria:Mortui 1947
Categoria:Physici Germaniae
Categoria:Socii Academiae Leopoldinae
Categoria:Socii Pontificiae Academiae Scientiarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Castrum

[thumb|[Castellum Sancti Marci Sancti Augustini Floridae]]

 sensu latissimo est omnis locus munitus, sive de turribus singulis aut de ingentibus fortalitiis stellaribus, vel sive de antiquis arcibus aut inmanibus consaeptis militaribus hodiernis agitur.

Per saecula autem notio castri multum profecit. Antiquis temporibus gentes aut arces stativas aut castra temporalia habebant. Tunc medio aevo arx, castrum, castellum, burgus plerumque cognita sunt stativi loci qui specialiter muniti sunt moenibus, turribus, et fossis. Tandem ex saeculo sexto decimo propugnacula appellabantur specialiter castra sine turribus, muribus, mota.

## Historia 
[thumb|left|[Castra Romana in Ambleside Cumbriae.]]
[thumb|*Castellum de Óbidos* in [Portugallia (circa 713 constructum), quod vicum totum intra moenibus complectitur, exemplum castrorum mediaevalium]]
Temporibus antiquis arces, sicut Arx Romana et Acropolis, erant sola magna castra vere stativa. Romani igitur sensu plurali castra vulgo appellabant magnum locum vallo fossaque cinctum intra quem milites tentoria statuebant, ubique in expeditionibus quiescebant et exercebant. Castellum appellabatur castrum parvum extra castrorum fines situm, et burgus parvum castellum, quod saepe constabat in singula turri ad limites Imperii in silva speculandi causa statuta. Saepe militum familiae et alii ministri cum legionibus ibant, qui aut intra aut extra vallum formabant oppidum. 

Romani pacificendi causa, cum castra stativa tenebant, moenia loco valli statuebant, et omnia castra cum muris muniebant. Quamobrem castra et castella saepe cum urbibus et oppidis plerumque a populo identificata sunt cum Biblia Vulgata scripserunt. 

[thumb|left|[Castellum mota et baillio munitum adumbratione descripta.]]

Medio aevo arx, castrum, castellum, et burgus cognita sunt loci muniti moenibus, turribus, fossis. Arx definita est castrum super urbem aut oppidum editum, castellum ut castrum minus cum turri et vallo aut muro cinctum, burgus ut castellum ubi princeps quidam residat aut longe ab urbibus in silva. 

In Britannia, Hibernia, et Francia saeculis undecimo et duodecimo, regiones domandi et pacificandi causa, multa castella mota et baillio munita statuta sunt, quod facillime et velociter aedificata sint.

[thumb|Tabula castrorum, ex *[Cyclopaedia* anno 1728.]]

Inventum pulveris pyrii amorumque igniferorum Sinae saeculis 13-14 per totum orbem terrarum postea naturam belli et panoramam politicam magnopere commutaturum erat. Cannonibus resistere fossae castrenses et turres verteres iam non poterant. Ex saeculo sexto decimo nova castra constabant:
*Fortalitia quae munitur a moeniis angularibus, pugnaculis, castellis, et bunkeris, exempli gratia fortalitia stellaris 
*Propugnaculum, locus militaris saepe sine turribus, muribus aut mota, solus ab aggere, saepibus aut vallo munitus 
*Castellum maritimum locus muribus munitus qui sinus initum aut strategicam fluminis viam contra naves bellicas protegit

## Urbes et oppida quae Castrum ad nomen suum adiungunt 
*Castra Albigensium
*Castrum Danorum
*Castrum Heraldi
*Castrum Maris de Stabia
*Novicastrum

Categoria:Aedificia bellica
Via Karakorumensis

thumbnail|right|Tabula viae Karakorumensis et terrarum proximarum
**Via Karakorumensis** est altissima inter civitates orbis terrarum via cui pavimentum est. Sinam et Pakistaniam trans montes Karakorum altitudine 4693 metrorum (15 397 pedum) coniungit. Locis, per quos antiquitus Via serica duxerat, constructa est.

## Nexus externi 
* Charta
* De via
* Pakistaniae terrae boreales
* Porta terris borealibus
* Picturae viae Karakorumensis

Categoria:Asia
Karakorumensis
Forum Romanum

thumb|Forum Romanum hodie.
thumb|Forum Romanum anno 1880.

**Forum Romanum** est celeberrimus Romae in media urbe situs, imperii Romani sedes. Aedificia magnifica et templa praeclara forum continebat. Multae reliquiae etiam nunc exstant, velut curia, templum Saturni, templum Vestae, et templum Concordiae.

In curia quondam senatores de imperio Romano consulebant. In Saturni templo quaestores aerarium custodiebant et administrabant. Vestales in templo Vestae rotundo flammam sanctam servabant; habitabant in atrio ad templum Vestae sito.

Romani non modo templa deorum dearumque, sed etiam basilicas magnas frequentabant, imprimis basilicam Iuliam. In basilicis mercatum habebant aut ius dicebant. Tecta basilicarum magnae columnae sustinebant.

## Aedificia 
thumb|Curia Iulia.
* Aedes Divi Iuli
* Arcus Triumphalis Augusti
* Basilica Aemilia a Marco Aemilio Lepido aedificata anno 179 a.C.n. est. Prima basilica Romae fuit. In facie meridionale tabernae aderant, inter quas tres vomitoria sunt. Divisa in naves tres et media navis maxima est, et magnas fenestras tenet. Duas altitudines haec navis habuit, dum naves laterales singulam. Facies est arcibus.
* Basilica Constantiniana
* Curia Iulia a Gaio Iulio Caesare aedificata anno 50 a.C.n. est, supra vetusta curia Hostilia, quae a rege Tullo Hostilio aedificabatur. Senatus deliberavit in hoc aedificio, et porticum tenebat, in quo tribuni plebis stabant.
* Comitium erat ubi populus Romanus consiliabatur, sed Iulius Caesar porticum posuit supra comitium cum Curia sua aedificavit. Hic cives contiones et concilia deliveraverunt.
* Lacus Curtius qui ex M.Curtii devotione anno 362 a.C.n appellatus est.
* Lapis Niger et Umbilicus Mundi
* Templum Concordiae
* Templum divi Vespasiani
* Templum Saturni
* Basilica Iulia; Iulius Caesar aedificationem coepit, sed Octavianus Augustus anno 14 a.C.n. confecit. Ea est maxima in foro sita basilica. Habuit tres columnationes marmoreas. In ea, praetores iudicesque deliberabant et iudicabant.
* Templum Castoris Pollucisque
* Templum divi Augusti
* Arci triumphales: Arcus Severi, Arcus Augusti, et Arcus Titi
* Rostra. Suggestus erat, ubi tribuni plebis apud populum locuti erant. Temporibus rei publicae, ante curiam sita erant. Augustus nova rostra aedificavit. Nomen rostrorum referebat rostra navalia,  proelio navali capta.
* Regia est vetustissima aedificatio a regibus condita.  
*Statua equestris colossea imperatoris Domitiani quae post mortem tyranni in vultum Nervae mutata est.
* Templum Vestae et Domus Publica. Domus Publica fuit residentia Pontificis Maximi dum re publica, sed sub imperio ab Augusto Virginibus Vestalibus donata est. In Domu Publica sive Atrium Vestae, Virgines Vestae documenta et testamenta custodiebant. Templum sive Aedes Vestae est rotundum, marmoreum, et columnatum. Erat in hac aede ignis Vestae, ignis qui accensus semper manet.
* Templum Pacis
* Templa Occidentalia: Antonini et Romuli
* Basilica Constantini
* Tabularium
* Templum Veneris et Romae

* Roma
* Comitium
* Fora Imperialia
* Forum Boarium
* Forum Holitorium
* Polis

Categoria:Loci archaeologici Italiae
Categoria:Roma antiqua
!
Categoria:Fora
Categoria:Campitelli
Daemon

[thumb|200px|Giotto: Fabula [Sanctus Franciscus Assisiensis|Sancti Francisci: Daemones ex Arettio aguntur.]]

**Daemon** , sive **daemonium** (Graece δαίμων vel δαιμόνιον 
:ἐσθλοί, ἐπιχθόνιοι, φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων, 
:πλουτοδόται·... 
:"Daemones propter consilia magni Iovis boni sunt, terrestres, custodes hominum mortalium, qui divitias dant."

*Apud Platonem (*Apologia Socratis* 29 b, *Phd.* 107 d-e, *Resp.* 617 d-e, 620 d-e), daemon custos fit qui hominem vivum comitatur et eum mortuum vel accusat vel tuetur. Ita Socratis daemon quotienscumque aliquid non recte facturus erat, eum signo retinebat. Etiam apud Platonem (*Symp.* 202d-203a, alibi) oritur imago daemonum qui medii inter homines deosque vivunt.

*Apud scriptores Christianos, diabolus atque angeli sunt daemones.
 
## Nomen 
Origo verbi "daemon" in tempore antiquo quaerenda est. Verbum graecum *daimon*, quod a verbo *daiesthai* derivatum est, *dividere* significat. Verbum *deiwos* e Lingua Indoeuropana Antiqua significabat *deus*, et eiusdem temporis origio huius verbi latini, sed etiam verbi Linguae Avestanae *daeva*, quod significat *daemon*, est. 

## De daemonibus 
### Figura 
[right|thumb|200px|Baphometus sedens: In bracchiis suis scriptus est *SOLVE* et *COAGULA*. In [caput|capite est signum religionum obscurarum. Daemones aquile et deforme exprissi sunt.]]
Historiae veteres daemones ut creaturas cornua et barbas caprinas habentes describunt (imagini artis Diaboli similes).

### Daemones in libris 
Libri de daemonibus vel tales qui daemones continent:
* Ars Goetia
* Biblia Sacra
* Malleus Maleficarum

### Varii daemones 
* Apopis
* Asmodeus, Iudaice *Ashmodai*
* Baphometus
* Satan, rex mali et daemonum, inimicus Dei
* Leviathan, serpens marium
* Lilith
* Belphegor
* Beelzebus, nomen aliud Satanae, Iudaice *Baal Zebub* est *Dominus muscarum*, nomen verum *Baal Zebul*, quod est *Dominus augustus*, illudens
* Lucifer, nomen aliud Satanae, angelus Dei corruptus
* Magia
* Succubus

## Notae 
*Daemonologia
*Diabolus
*Exorcismus

## Nexus externi 
* Whitaker, William (1993–2001). Daemon *Verbi (Words)*. (Anglice et Latine)

!
Categoria:Religiones
Categoria:Mythologia
Marcus Manilius

[thumb|upright=0.7|[Manilius (crater)|Manilius, crater lunaris, ex Lunar Orbiter 4 visus.]]
**Marcus Manilius** poeta quis fuerit parum constat, ut qui nihil praeter carmen illud de astronomia scriptum reliquerit: in quo pauca auctoris vestigia invenias. Quodsi nemo veterum eius videtur mentionem fecisse, id propterea fieri potuisse docemur, quod Manilius invidiae metu, qua semel atque iterum mathematici opprimerentur, opera sua in lucem non edidisset. Augustus anno 12 a.C.n. adhuc plus quam duo milia librorum de divinatione scriptorum colligi comburique iussit. Quae cum ita sint, nomen ipsum, quo utimur, poetae, quod duo tantum codices exhibent, incertum est. Quod autem omnium huius aevi doctiorum consensu Marcus Manilius appellatur, ad Plinium referimus, qui in historia naturali Manilium quendam Antiochum saeculo primo servum Antiochia Romam advectum esse videri et astrologiae in urbe auctorem fuisse dixit. Itaque astronomicorum scriptor illius aut filius aut nepos forsitan fuerit, cuius utique versus ingenium vere Romanum redolent.

## Bibliographia 
*  pp. 292-298

## Nexus externi 
* Pagina ad Marcum Manilium relata
* *Astronomica*  apud The Latin Library
* Liber manuscriptus *Astronomicon* M. Manilii Matritensis 3678: series imaginum

Categoria:Gens Manilia
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Scriptores mythologici
Categoria:Poetae didactici
Categoria:Scriptores Imperii Romani
Marcus Fabius Quintilianus

thumb|right|Quintilianus artem rhetoricam docens (ex editione Burmanni, 1720)
**M. Fabius Quintilianus** praeter Ciceronem in arte rhetorica illustranda a nemine Romanorum superatus est. Qui anno circiter 35 p.C.n. filius vel etiam nepos rhetoris Calagurri natus, Romae a Remmio Palaemone grammatico et postea a Domitio Afro oratore arte dicendi instructus ante annum 56. in Hispaniam non revertit. Ibi et in foro et in arte oratoria docenda maximam sibi laudem paruisse videtur. Cum Galba enim, qui provinciae tum praefuit, postea princeps factus est, Romam denuo profectus a Vespasiano magna mercede magister artis dicendi publicus nominatus est. Quam artem viginti annos professus viribus integris anno circiter 90. a negotiis recessit. Cuius discipulum fuisse constat Plinium minorem, Tacitum incertum est. Populari eius Martiali cum eo consuetudinem fuisse ex epigrammate honorifico, alterius libri nonagesimo, intellegimus. Otiosus autem Quintilianus non modo litteris studuit, sed nepotum etiam duorum sororis Domitiani principis praeceptor fuit. Mortuus est sub finem saeculi.

## Opera 
* Ars rhetorica
* De causis corruptae eloquentiae
* Institutio oratoria

## Nexus externi 
* *Institutio oratoria* in *The Latin Library* 

## Bibliographia 
*  pp. 421-432

Categoria:Scriptores de arte rhetorica
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Scriptores Hispaniae antiquae
Categoria:Nati 35
Categoria:Mortui 96
Hydra Lernaea

[thumb|"[Hercules et Hydra Lernaea (Pollaiolo)|Hercules et Hydra Lernaea": tabula ab Antonio de Pollaiolo picta]]
[thumb|[Hercules et Hydra Lernaea (Moreau)|Hercules et Hydra Lernaea: pictura Gustavi Moreau anno 1870 confecta (Institutum Artium Chicagoense)]]

**Hydra** (Graece ) in mythologia Graeca est ingens serpens aquatica novem capitibus praedita, Echidnae et Typhonis filia, soror Cerberi, Chimaerae, Sphingis. In Argolide apud lacum Lernaeum omnem viciniam halitu venenato infestabat. Tandem hydra ab Hercule interfecta est: hic secundus labor ab Eurystheo heroi impositus fuit. 

Unum e novem capitibus tantum immortale erat, sed quotienscumque filius Iovis quodvis e ceteris ceciderat, duo capita eodem collo renascebantur. Itaque colla mortalium capitum, Iolao comite adiuvante, cremavit ne resurgere possent, immortale vero sub gravissimo saxo obruit. Cum  sanguis hydrae virus potens contineret, Hercules sagittas suas cruore beluae imbuit, ita ut postea omnia vulnera istis sagittis inlata insanabilia ac letalia forent. Sic centaurum Nessum necavit, qui se vindicavit tamen hoc modo: moriens Deianirae, uxori Herculis, persuasit sanguinem e vulnere suo manantem (quod vulnus a sagittis venenatis factum erat) philtrum amoris fore et fidem mariti ei paraturum. Sed cum Deianira vestem hoc sanguine tinctam marito misit, summis cruciatibus Hercules periit eodem veneno confectus quo saepe inimicos interfecerat.

## Etymologia
Constat nomina q.s.  'serpens aquaticus' et  'serpens aquatica' e stirpe Protoindoeuropaea **ud-r-ó-* 'aquaticus' oriunda esse (PIE **ud-* >  'aqua'). Nominum Graecorum cognata sunt etiam Sanscritae *udrá-*, Germanicae superioris antiquae *ottar*, Lithuanicae *ū́dras*, quae cunctae voces 'lutram' significant.

## Notae
## Fontes
* Hesiodi Theogonia 313-318.

Categoria:Hercules
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Monstra
Hydra (insula)

thumb|250px|Hydra insula
**Hydra** (Neograece: Ύδρα) est insula et demus Graeciae fere 65 km ab Athenis in austro-occidentem versa, quae ad Insulas Saronicas pertinet. Adminstrative pars est regionalis Insularum unitatis in regione Attica.

## Incolae noti 
* Andreas Miaules (1769-1835), praefectus classis Graecus
* Georgius Cunturiotes (1782 - 1855), rerum politicarum peritus Graecus, e familia Arbanitarum insulae Hydrae ortus.
* Demetrius Bulgares (1802 - 1878), rerum politicarum peritus Graecus, octies primus minister.
* Athanasius Miaules (1815 - 1867), miles ac politicorum peritus.
* Paulus Cunturiotes (1855 - 1935), vicerex et bis praeses Graeciae, nepos Georgii Cunturiotes.

## Notae 
Categoria:Insulae Graeciae
Categoria:Insulae Maris Aegaei
Categoria:Demi Graeciae
Ostrovia

**Ostrovia** (-ae, f.) est urbs in Polonia (Polonia Magna). Polonice *Ostrów Wielkopolski* nominatur, Germanice *Ostrowo*. 73,000 incolarum habet.

## Historia 
Condita anno 1403 aut 1404 et 26 Maii 1714.

## Cives fama noti 
* Joannus Danysz
* Christophorus Komeda
* Georgius Kujawski
* Joannus Wikarjak

## Imago 
thumb|left|300px|Concathedralis Ostroviae

## Nexus 
Categoria:Urbes Poloniae
Antoniopolis

**Antoniopolis** sive **urbs Sancti Antonii** vulgo *San Antonio*, est urbs civitatis Texiae in Civitatibus Foederatis Americae. Plus quam 1,000,000 homines ibi habitant.

Urbs condita die Sancti Antonii nomen de eo suum accepit. Arx ulmea media urbe stat.

## Notae 
* Gastronomia Antoniopolitana

## Nexus externi 
!
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Libertas

[thumb|upright=1.2|[Imago "Libertas populum ducens" inscripta, ab Eugenio Delacroix anno 1830 picta.]]
**Libertas**  est condicio hominis liberi, quippe qui suo proprio arbitrio vitam degat. Philosophi antiqui omnium sectarum sapientem plena semper libertate frui docuerunt, cum nulla aut hominum aut deorum aut denique affectuum dolorum voluptatum potestate eo perduci posset, ut miser fieret aut invitus quicquam faceret. Nimirum Cicero, in *Paradoxis Stoicorum,* censet solum sapientem esse liberum. "Quomodo denique" inquit "eris imperator, si nec tibi imperare potes?" Sed Georgius Gaber aliter sentit: "Libertas" inquit "non est in arbore sedere; libertas est communibus consiliis interesse." At Benedictus de Spinoza in suo *Ethica, ordine geometrico demonstrata* ut homo liber qui ex sola dictamine rationis vivere possit.

## Notae 
* Abolitionismus
* Benedictus de Spinoza
* Civitas sui iuris
* Cogitatio libera
* Ioannes Locke
* Ioannes Stuart Mill
* Independentia
* Liberi
* Liberum arbitrium
* Libertas aequalitas fraternitas
* Libertas loquendi
* Libertas sentiendi
* Liberalismus
* Iura civilia et politica
* Statua Libertatis

## Nexus externi 
!
Categoria:Philosophia politica
Categoria:Theoriae politicae
Providentia (virtus)

**Providentia** est virtus cuius homines et numina capacia sunt. Quodsi homines providentia utuntur, rebus futuris consulunt, dei autem providentia res futurae ita reguntur et instruuntur, ut quaevis fortunae vices bonum habeant exitum.

*De providentia* Seneca philosophus tractatum conscripsit.

* Anicius Manlius Torquatus Severinus Boethius
* Praedestinatio
* Transcendentia

## Nexus externus
* http://plato.stanford.edu/entries/providence-divine/

Categoria:Philosophia
Categoria:Philosophia religionis
Amphiliidae

**Amphiliidae** sunt familia piscium siluriformium qui aquas dulces Africae habitant.  Tria paria barbularum eis sunt.  Maximi 18 cm sunt; plerique sub 12 cm.

## Fontes
* FishBase. Family Amphiliidae – Loach catfishes

Categoria:Siluriformes
Dacota Meridiana

**Dacota Meridiana** est civitas foederalis Civitatum Foederatarum Americae. Ad orientem Minnesota, ad meridiem et orientem Iova, ad occidentem Montana et Vyomina, usque ad septentrionales Dacota Septentrionalis civitates finitimae sunt. Petropolis est caput civicum, et Sioux Falls, cui sunt circiter 187&thinsp;200 incolae, est maxima civitatis urbs.

Colles Nigri, montes pinis tecti et Sioux Indis sacri, in meridie et occidente civitatis parte patent, ubi etiam Rushmore Mons, locus periegesis magni momenti, invenitur.

Clima est temperata et continentalis.

## Notae 
### Bibliographia
* Hasselstrom, Linda M. 1994. *Roadside History of South Dakota.* Missulae Montanae: Mountain Press Publishing Company. ISBN 978-0-87842-262-3. Archivum.
* Schell, Herbert S. 2004. *History of South Dakota.* Petropoli Dacotae Meridianae: South Dakota State Historical Society. ISBN 978-0-9715171-3-4.
* Thompson, Harry F., ed. 2009. *A New South Dakota History,* ed. secunda. Sioux Falls: Center for Western Studies—Augustana College. ISBN 978-0-931170-00-3.
Panaetius Rhodius

**Panaetius** Stoicus Lindi in urbe Rhodiorum nobilissimo loco natus postquam Athenis litteris studuit, Romae primum philosophiae operam dedit; mox autem inde ab anno 129 a.C.n.. Athenis Stoicorum sectae fuit caput, qui primus ex philosophis Graecis non modo Romanos sapientiae Graecorum cupidos ita amplexus est, ut in tanta amicorum copia et Scipionem et Laelium et Q. Aelium Tuberonem numeraret, sed ad illos etiam, qui saeculo a.C.n. quarto fuerunt, auctores gravissimos revertendum esse docuit. Quid tum? severitatem Stoicorum veterum mitigandam esse ratus consilia libentius dedit quam ut quicquam vetaret: sapientem enim prudentiam, ceteros homines naturam sibi propriam perficere velle. Platoni autem, cuius dialogum, qui *Phaedo* inscriptus est, a philosophia alienum esse affirmavit, Stoicisque veteribus Aristotelem secutus mundum aeternum, mortalem respondit esse animam, cuius ex operibus fragmenta tantum restant. Quorum clarissimus fuit tractatus de recte agendo conscriptus, quo, quibus moribus vivere oporteret, exposuit et quem Cicero, cum illos *De officiis* libros composuit, imitatus est. Quae cum ita essent, Romani in humanitate atque moribus suis excolendis a Panaetio gravi auctore profecti sunt.

## Nexus externi 
* De Panaetio in ''Harper's Dictionary of Classical Antiquities'' (1898)

Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Italiae antiquae
Categoria:Incolae Rhodi
Categoria:Philosophi Stoici
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 2 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 2 a.C.n.