open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Uvaly Boreales

thumb|Uvales Boreales in regione Kirovensi
**Uvaly** (vel melius **Uvales**) **Boreales** (Russice *Северные Увалы*) sunt systema collium, elevationum et montium humiliorum per planitiem Europaeam Orientaliem extentum. In regionibus Vologdensi, Costromensi et Kirovensi et in re publica Komiensi siti sunt. Longitudo systematis circa 600 chm est, altitudo maxima ad 293 m (Mons Isaacii, *Isakova gora* prope vicum Isaacii regionis Vologdensis).

Uvales Boreales sunt divortium aquarum inter systemata hydrographica Rha fluminis et Duinae Borealis. Iugus fluvius et Lundonga Unžae fons et Sysola in Uvalibus Borealibus oriuntur. Nicolaopolis ad Iugum urbs est Uvalium Borealium maxima. Taiga pinuum et picearum partim paludinosa Uvales operit.

## Notae
## Nexus interni
* Uvaly Sibirici

## Nexus externi
* Uvales Boreales in *Encyclopaedia Sovietica magna* 

Categoria:Montes Russiae
Categoria:Regio Kirovensis
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Regio Costromensis
Categoria:Komi (res publica)
Munchatium

**Munchatium** (Hungarice *Munkács*, Russinice *Мукачово*, Ucrainice:*Мукачево*) est urbs Transcarpathiae (nunc in regione Transcarpathica Ucrainae sita). Sub Carpatibus ad Latoritsam flumen situm est. Incolarum 85&thinsp;569 anno 2022 habet. 

## Historia 
In *Gestis Hungarorum* anno 896 haec regio primo commemoratur. A Cumanis anno 1086 devastatum et a rege Ladislao Sancto liberatum est. Comitatus Bereghiensis pars a saeculo XIV exeunte, Transsilvanica saeculo XVII urbs est, Cechoslovacica ab anno 1920 et Ucrainica post Bellum orbis terrarum alterum.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Transcarpathia
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Regio Transcarpathica
Otho Linnaeus Erdmann

**Otho Linnaeus** vulgo *Otto Linné* **Erdmann** (natus die 11 Aprilis 1804 Dresdae, mortuus die 9 Octobris 1869 Lipsiae) chemicus Germanicus fuit.

## Vita
Dresdae et Lipsiae medicinae et scientiis naturalibus studuit. Lipsiae autem anno 1825 habilitationem peregit in chemia et anno 1830 professor chemiae technicae Lipsiae creatus est.

Lipsiae anno 1842 laboratorium novum aedificari iussit, quod exemplo pro multis institutis alibi sitis factum est.

Erdmann de niccolo scripsit (Lipsiae 1827), de coloribus syntheticis caeruleis (inter alios), de gasio et (una cum Ricardo Felice Marchand de massa atomorum.
## Opera
* »Lehrbuch der Chemie« (Lipsiae 1828)
*»Grundriß der allgemeinen Warenkunde« (Lipsiae 1833) 
*»Über das Studium der Chemie« (Lipsiae 1861). 

#### Editor
* »Journal für technische und ökonomische Chemie« (Lipsiae 1828–33) 
* »Journal für praktische Chemie« (Lipsiae 1834ss.) - partim cum Schweigger-Seidel et Marchand)

## Nexus externi
*catalogus professorum Lipsiensium
*Ronge, Grete, "Erdmann, Otto Linné" apud: *Neue Deutsche Biographie* 4 (1959), p. 572-573 (hic in interreti)
Michael Creizenach

**Michael Creizenach** (natus die 16 Maii 1789 Moguntiaci, mortuus die 5 Augusti 1842 Francofurti) paedagogus et editor Germanicus fuit. Ei cordi fuit eruditio Iudaeorum in Germania viventium.

## Vita
In principio educationi Iudaeorum Rhenaniae et Hassiae se dedicavit. Impedimentis multis superatis ludos condidit, praelectiones habuit, sodalitatem fabrorum erudiendorum fundavit. Insuper instituit periodicum Iudaicum »Geist der pharisäischen Lehre« (Mogontiacum 1824) et assidue studia mathematica egit.

Anno 1825 magister atque praedicator creatus est in *Philanthropino* (schola realium rerum moderna) Francofurti.

## Opera
Praeter opusculum »Versuch über die Parallelentheorie« (Moguntiaci 1822) pepigit librum definitivum geometricum »Lehrbuch der darstellenden Geometrie« (Moguntiaci 1822) et libros didacticos de geometria »Lehrbuch der technischen Geometrie« (Francofurti 1828) et de algebra »Lehrbuch der Algebra« (Stutgardiae 1835). 

Opus eius magnum »Schulchan Aruch«, encylopaedia de legibus Iudaeorum (Francofurti 1833–40) et theseis »32 Thesen über den Talmud« (Francofurti 1831) alternativae doctrinis atque interpretationibus orthodoxorum rabbinorum essent; quod autem efficax non fuit.

Una cum Isaac Jost historico folia Hebraica »Zion« (Francofurti 1841–42) edidit de reunione Iudaeorum omnium sperans.

## Nexus externi
*nexus apud DDB

Categoria:Editores
Categoria:Paedagogi Germaniae
Categoria:Iudaei
Categoria:Iudaeologi
Categoria:Incolae Francofurti ad Moenum
Categoria:Theologi Germaniae
Gulielmus Creizenach

thumb|Gulielmus Creizenach, 1908.
**Gulielmus** vulgo *Wilhelm* **Creizenach** (natus die 4 Iunii 1851 Francofurti; mortuus die 13 Maii 1919 Dresdae) historicus litterarum Germanicus fuit. Avus eius fuit theologus Michael Creizenach, pater Theodorus Creizenach paedagogus.

## Vita
Post studia Gottingae et Lipsiae perfecta, habilitationem suam anno 1875 peregit. Anno 1883 professor extraordinarius et quattuor annis post professor ordinarius in Universitate Cracoviae creatus est. Quominus professor in universitate quadam Germanica fieret nonnulli impediebant qui originem Iudaicam minoris aestimabant. 

Dresdae opus magnum *Geschichte des neueren Dramas* anno 1923 finivit. In eo omnes litteras ex tempore ludorum de mysteriis mediaevalium usque Shakesperii dramata complectitur. Non theoriis aetheticis sed chronologia pulchra sat bene rem perfecit. Monstrandum erat humanismum et renascentiam nova ethica in mundum introduxisse in quibus reconciliatio inter Deum et hominem non iam tantum in gratia divina fulciretur. Validissimae autem sunt notae de fontibus et de vi reciproca dramatum in diversis litteris Europaeis scriptorum.

## Opera selecta
*»Versuch einer Geschichte des Volksschauspiels vom Dr. Faust« (Salinis Saxonicis 1878)
*»Zur Entstehungsgeschichte des neuern deutschen Lustspiels« (Salinis Saxonicis 1879)
*»Die Bühnengeschichte des Goetheschen Faust« (Francofurti 1881) 
*»Geschichte des neuern Dramas« (Salinis Saxonicis 1894–1903)
*»Schauspiele der englischen Komödianten« (Stutgardiae 1889) - in opere »Deutsche National-Literatur« (Kürschner) 

## Nexus externi
*Vicifons
*Adolf Brüll: "Creizenach, Michael" apud: *Allgemeine Deutsche Biographie*, tomus 47 (1903), p. 546–549 (hic in interreti) 

Creizenach
Creizenach
Creizenach
Creizenach
Theodorus Creizenach

**Theodorus Creizenach** (natus die 17 Aprilis 1818 Moguntiaci, mortuus die 6 Decembris 1877 Francofurti) poeta, paedagogus et litterarum historicus Germanicus fuit. Filius eius fuit historicus Gulielmus Creizenach.
## Vita
Postquam magister factus est in schola Francofurtensi Iudaica *Philanthropinum* in vita Iudaeorum Francofurtensium attendebat. Itaque societatem reformatoriam *Jüdischer Reformverein* condidit. Tamen anno 1854 se ad fidem Christianorum convertit. Anno 1859 magister in Schola Burgensium Superiore creatus est, anno 1863 in gymnasio Francofurtensi in historia et in litteris.

Ipse scripsit »Dichtungen« (Francofurti 1839) et »Gedichte« (Francofurti 1848). Goethii eiusque nexuum Francofurtensium peritissimus edidit epistulare commercium Goethianum cum Willemer »Briefwechsel zwischen Goethe und Marianne v. Willemer« (editio altera, Stutgardiae 1878).

## Nexus externi
*Isidore Singer, Benuel H. Brumberg apud *Jewish Encyclopedia*
Iugum Baicalense

[thumb|Iugum Baicalense super vicum ''Baikal'skoie'' et [Baicalem lacum]]
**Iugum Baicalense** (Russice Байкальский хребет, Buriatice Байгалай дабаан) est iugum montium in Cisbaicalia; in regione Ircutensi et Buriatia situm est; pars iugi maior per divortium aquarum confinium regionis Ircutensis et Buriatiae est. Longitudo iugi circa 6o0 chm est, mons altissimus est mons Czerskii altitudinis 2588 m, iugo medio sita. Parti septentrionali et orientali iugi planities montana Baicalensis Borealis adiacet. 

Silvisteppa et taiga laricina et pinea declivia iugi obserunt. Lena et Kirenga in iugo oriuntur, 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Montes Russiae
Categoria:Buriatia
Categoria:Regio Ircutensis
Planities montana Baicalensis Borealis

[thumb|[Iniaptuk, mons planitiei montanae altissimus]]
**Planities montana Baicalensis Borealis** (Russice Северо-Байкальское нагорье, Buriatice Хойто-Байгалай хадалиг газар) est planities montana in Cisbaicalia; in regione Ircutensi et Buriatia sita est. Meridiem versus iugo Baicalensi adiacet; septentrionem versus valle Witimi fluvii a planitie montana Patomensi separata est. Mons altissimus *Iniaptuk* 2578 m altitudinis est. Tschaia et Tschetschuius Lenae accolae flumina planitiei montanae maxima sunt. 

Taiga laricina planitiem operit; locis altioribus tundra montana patet.

## Notae
## Nexus externi
Baicalensis Borealis
Categoria:Buriatia
Categoria:Regio Ircutensis
Kirenga

**Kirenga** (Russice *Киренга*) est flumen in regione Ircutensi Russiae. In iugo Baicalensi e confluentia Kirengae Dextrae et Kirengae Sinistrae oritur, circiter 669 chiliometra patet et in Lenam flumen (cuius accola dextra est) in *Kirensk* urbe ("munimentum Kirengense" antiquum) effunditur. Per taigam desertam et saxosam in maxima parte longitudinis aquas fert. 

Ferrivia a Baicale ad Amurem in ''Magistral'nyj* colonia urbana ad Kirengam adit et 25 chm secundum flumen it; in vico *Okunaiskij* eam transit et alia 18 chm secundum ripam usque ad *Ulkan'' vicum it. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Ircutensis
Categoria:Systema Lenae fluminis
Tschaia

**Tschaia** (Russice *Чая*) est flumen in Buriatia et in regione Ircutensi Russiae. In iugo Angarensi superiore oritur et per planitiem montanam Baicalensem Borealem 373 chm fluit; in Lenam flumen (cuius accola dexter est) effunditur. Per taigam desertam et saxosam aquas fert. Laricibus et *Pinibus sibiricis* ripae obsitae sunt. Quamvis lignis demittendis idonea, cataractas habet permultas.
 
## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Ircutensis
Categoria:Buriatia
Categoria:Systema Lenae fluminis
Zotheca

e]] 
**Zotheca** ( Francogallice *alcôve*) conclave parvum quoddam fuit, quod lectis tantummodo patebat. 

Interdum ita conclavis pars dormitoria nuncupatur, quae porta aut velo separatur. Spatium tale quo aëra immittere non possibile esse videtur, sanitati vix salubre est. Unde hodie in habitationibus non iam in usu est. Ea technica autem nostris diebus e.g. in curru periegetico adhibetur, ubi locus non abundat. 
## Nexus externi
## Notae
Ioannes Eduardus Erdmann

thumb|Johann Eduard Erdmann
**Ioanne Eduardus** vulgo *Johann Eduard* **Erdmann** (natus die 13 Iunii 1805 Valmiera in Lettonia, mortuus die 12 Iunii 1892 Salinis Saxonicis) philosophus Germanicus fuit.

## Vita 
Tarbati et Berolini theologiae studens doctrinis Hegelii favebat. Anno 1829 sacerdos protestanticus in urbe natali factus iam triennio post Berolinum petivit. Berolini opus »Versuch einer wissenschaftlichen Darstellung der Geschichte der neuern Philosophie« (Lipsiae 1834–51) finivit et anno 1834 in facultate philosophica habilitationem peragere contigit. Tunc vocatus est professor extraordinarius Salinas Saxonicas; post quattuor annos (1839) autem ordinarius professor declaratus est. Diu et fecunde ibi studiosos philosophica docuit.

Erdmann inter Hegelianos discordes salutarem mediationem egisse dicitur.

## Opera 
Ecce lucubrationes eius primas »Leib und Seele« (Salinis Saxonicis 1837) et »Natur und Schöpfung« (Lipsiae 1840) quas insequebantur »Grundriß der Psychologie« (Lipsiae 1840), »Grundriß der Logik und Metaphysik« (Salinis Saxonicis 1841), »Vermischte Aufsätze« (Salinis Saxonicis 1846) et »Psychologische Briefe« (Lipsiae 1851), ubi feliciter psychologica modum in popularem explicabat.

Mentionis dignae sint praelectiones »Vorlesungen über akademisches Leben und Studium« (Lipsiae 1858) necnon historicum opus »Grundriß der Geschichte der Philosophie« (Berolini 1865–67), in quo Medium Aevum florens et tempus quo extenuavit atque contabuit.

Praelectiones eius ingeniosae in lucem prolatae sunt paud »Ernste Spiele« (Berolini 1855).

## Nexus externi 
* Vicifons
* nexus apud DDB
* catalogus professorum Halensis
* Eisler, Rudolf: *Philosophen-Lexikon*. Berolini 1912, p. 157-158 (hic in interreti)

Erdmann, Ioannes
Erdmann, Ioannes
Erdmann, Ioannes
Erdmann, Ioannes
Erdmann, Ioannes
Patoma Maior

**Patoma Maior** (Russice *Большой Патом*) est flumen in regione Ircutensi Russiae. Patomae Maioris fons in planitie montana Patomensi 100 chm Bodaibo urbe distat. In voragine profunda fluit; postea in planitiem exit et multa bracchia facit, sed et cataractas maximas. 

Marakan et Patoma Maior vici ad Patomam Maiorem siti sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* Patoma Maior in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Ircutensis
Categoria:Systema Lenae fluminis
Getúlio

est Brasiliana pellicula a Ioanne Jardim moderatore anno 2014 edita; acta in Urbe Fluminense.

## Argumentum 
Pellicula in Urbe Fluminense, in palatio Catetii, acta est; et familiaritatem ultimis vitae diebus undeviginti Gaetulius Dornelles Vargas, praeses Brasiliae, tempus quo se in aedificio Catetii saepsit, quia adversarii eius caedes Viae Tonelero accusant.

## Histriones 
Hac in pellicula hi actores partes agunt:

* Antonius Ramos:;  Gaetulius Vargas
* Drica Moraes: Alzira Vargas
* Alexander Borges: Carolus Lacerda
* Leonardus Medeiros: Generalis Caiado
* Fernandus Luís: Beniaminus Vargas
* Daniel Dantas
* Murilus Elbas: Ioannes Zaratimi 
* Jackson Antunes: Ioannes Café Filho
* Michael Bercovitch: Tancredus Neves
* Silvius Matos
* Iosephus Raposo: Nero Moura
* Adrianus Garib
* Thiagus Justino: Gregorius Fortunato
* Lucianus Chirolli: Generalis Tavares
* Marcellus Médici: Luterus Vargas
* Clarissa Abujamra: Darcy Vargas

## Notae 
Categoria:Pelliculae Brasiliae
Categoria:Pelliculae dramaticae
Categoria:Pelliculae 2014
Delias ganymedes

***Delias ganymedes*** est species papilionum subfamiliae Pierinarum, qui in Philippinis endemici sunt. Specimina in montibus Canlaon (Negros Insula), Madia-as (Panay Insula), et Halcon (Mindoro Insula) observata sunt.  Ex Ganymede, deo Graeco, appellatur.

Latitudo alarum est 55–60 millimetra.

## Subspecies
**Delias ganymedes ganymedes* (Canlaon Mons Negros Insulae)
**Delias ganymedes filarorum* Nihira & Kawamura, 1987 (Madia-as Mons Panay Insulae)
**Delias ganymedes halconensis* Nakano & Yagishita, 1993 (Halcon Mons Mindoro Insulae)

## Notae
## Nexus externi
ganymedes
Categoria:Species animalium
Ganymedes
Categoria:Taxa Okumoto
Categoria:Taxa 1981
Helena Clark

thumb|Helena Clark anno 1999
**Helena Clark** (nata die 26 Februarii 1950) est politica et prima ministra Novae Zelandiae ab anno 1999 ad annum 2008 ac praeses Programmatis promotorium Nationum Unitarum ad anno 2009 ad annum 2017 erat.

Anno 2006 periodicum *Forbes* Helenam Clark inter 100 mulieres fortissimas eligit. Alma mater eius Universitas Aucopolis fuit.

## Notae 
*Dies mundialis organizationum re publica vacantium

Categoria:Homines vivi
Categoria:Mulieres
Categoria:Politici Novae Zelandiae
Categoria:Nati 1950
Otto Müller

thumb|Otto Müller. Fecit anno 1873 Ioannes Lindner
**Otto Müller** (natus Villae Scotorum -Theodisce *Schotten*- in Provincia Giessensi die 1 Iunii 1816; mortuus Stutgardiae die 7 Augusti 1894) fuit scriptor Germanicus.

## Vita
In initio ad theologiam attendebat, et muneribus  functus est antequam Darmstadii in bibliotheca administer fieret. Ex anno 1843 moderatus est folia *Frankfurter Konversationsblatts,* et ex anno 1848 periodicum *Mannheimer Journal.* Post transmigrationem Bremensem anno 1852, effectam triennio post Francofurtum ad Moenum revenit. Qua in urbe folia *Frankfurter Museum* ab eo condita sunt. Stutgardiam autem anno 1856 exeunte incolere coepit.

## Opera
Ante omnia mythistoriarum scribendorum genus adamavit, quae partim alia in idiomata conversae sunt. Multis lecta est fabula Milesia *Bürger: Ein deutsches Dichterleben* (Francofurti 1845) quam similes mythistoriae biographicae insequebantur ut *Charlotte Ackermann* (Francofurti 1854; hoc opus Müller ipse in drama rescripsit), *Der Stadtschultheiß von Frankfurt* (de avis Goethii, Stutgardiae 1856), *Aus Petrarcas alten Tagen* (Berolini 1861), *Ekhof und seine Schüler* (Lipsiae 1863), *Der Professor von Heidelberg* (Stutgardiae 1870). 

Insuper mentionis digna sint haec opera: *Die Mediatisierten* (Francofurti 1848), *Georg Volker* (Bremae 1851), *Der Tannenschütz* (Bremae 1852), *Andrea del Castagno* (Francofurti 1857), *Der Klosterhof* (Berolini 1862), *Roderich* (Stutgardiae 1862), *Zwei Sünder an einem Herzen* (Brunsvici 1863), *Erzählungen und Charakterbilder* (Berolini 1865), *Der Wildpfarrer* (mythistoria historica populo grata; Berolini 1866), *Erzählungen* (Stutgardiae 1870), *Der Fall von Konstanz* (Lipsiae 1872), *Der Majoratsherr* (Lipsiae 1873), *Monika*, dorfgeschichte (Stutgardiae 1877), *Münchhausen im Vogelsberg* (historiuncula; Bremae 1880), *Schatten auf Höhen* (Bremae 1881). 

Florilegium pretiosum *Ausgewählte Schriften* Stutgardiae annis inter 1872 et 1873 editum est; ibidem pepigit Schulte vom Brühl anno 1895 primam vitam Ottonis praetitulatam *Otto Müller, ein deutsches Dichterleben.* 
## Notae
## Nexus externi
*nexus apud DDB
*Franz Brümmer, „Müller, Otto“ apud: *Allgemeine Deutsche Biographie*, tomus 52 (1906), p. 527–529 ([hic in interreti](https://de.wikisource.org/w/index.php?title=ADB:M%C3%BCller,_Otto_(Romanschriftsteller)&oldid=-)) 
*Müller in lexico incolarum Francofurtensium magnorum

Categoria:Editores
Categoria:Bibliothecarii
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Germaniae
Quinque-factio

**Quinque-factio** (Italiane *Pentapartito*) est locutio quae ad consociationem factionum politicarum in Italia ab 1981 usque ad 1991 definiendam adhibebatur, concordia inter factiones veteris centri-sinistrae organici (Democratia Christiana, Factio Socialistica Italica, Factio Socialistica Democratica Italica, Factio Republicana Italica) formatam, cui Factio Liberalis Italica se adiecit.

Haec consociatio fuit coniunctio duarum experientiarum praecedentium in Italiae gubernatione Democratiae Christianae, quae erant centrismus quinquagenarius (DC-PLI-PSDI-PRI) ac centrum-sinistram organicum sexaginta et septuaginta (DC-PSI-PSDI-PRI). Postquam PRI exitus a consociatione, haec **Quadripartitum** appellabatur, quae Italiam ab anno 1991 ad annum 1993 gubernaverit.

## Factiones 
Inter Quinque-factio erant quinque factiones:
* Democratia Christiana (seu DC, centro posita)
* Factio Socialistica Italiae (seu PSI, centro-sinistra posita)
* Factio Socialistica Democratica Italiae (seu PSDI, centro-sinistra posita);
* Factio Republicana Italica (seu PRI, centro posita)
* Factio Liberalis Italiae (seu PLI, centro-dextera posita)

## Notae
Categoria:Historia Italiae
Categoria:Res politicae Italicae
Dies morborum rarorum

[thumb|Coetus diei anno [2018.]]
[thumb|upright=0.8|[Turris Tokii illuminata colore Dies morborum rarorum anno 2024.]]
[thumb|upright=0.8|[Viridarium bioscientiae illuminatum Lugdunum Batavorum anno 2025.]]
**Dies Morborum Rarorum** est dies quae die 29 Februarii aut annis non intercalariis 28 Februarii inter gentes celebratur ad iura dignitatemque hominum morbis raris laborantium protegendam et therapias prohibitionemque promovendam. Dies primum ab Organizatione Europaea Morborum Rarorum anno 2008 celebrata est. 

## Notae 
*Dies mundialis syndromae Downii

## Nexus externi
*Situs interretialis diei proprius. (Anglice)

Categoria:Medicina
Categoria:Morbi
Categoria:Ritus Februarii
Factio Fascistica Republicana

[thumb|upright=0.8|[Alexander Pavolini, dux Factionis Fascisticae Republicanae.]]
[thumb|upright=0.8|Benitus Mussolini, dux [fascismus|fascismi, cum Adolpho Hitlero, cancellario Germanico.]]
**Factio Fascistica Republicana** (Italice *Partito Fascista Repubblicano* seu *PFR*) fuit factio politica Italica, a Benito Mussolini condita, qui eam ducebat. Post diem 25 Iulii 1943 condita est, cum Mussolini a Magno Consilio Fascismi depositus sit ac Factio Nationalis Fascistica soluta est, atque dissoluta est post deditionem Respublicae Socialis Italicae Mussolinique mortem.

Haec factio republicana atque anti-monarchista erat, quoniam Victor Emmanuel III rex fascismum et patriam proditorem a multis arbitrabatur. Ille enim Mussolini depositioni faverat, et novum ducem rectionis Petrum Badoglio elegerat.

Factio Fascistica Republicana etiam unica factio Reipublicae Socialis Italicae fuit.

Categoria:Factiones Fascisticae
Categoria:Factiones politicae
Helena Schlein

**Helena Schlein**, saepe *Elly Schlein* sed praenominibus legalibus *Elena Ethel* (Sorengo in Helvetia die 4 Maii 1985 nata) est mulier politica Italica, Reipublicae Italicae deputata ab 2022 anno ac Factonis Democraticae dux a die 12 Martii 2023.

## Biographia 
Helena Ethel Schlein Lugani, in Pago Ticinense, nata est anno 1985. Pater Melvinus Schlein politologus Americanus erat atque maiores suae familiae Hebraei Aschenates erant, e  pago Ucrainico oriundi. Mater sua, Maria Paula Viviani, profestrix in universitatem studiorum Insubriae est. 

Anno 2013 Helena Schlein sodalis Factionis Democraticae facta est. Anno 2015, mense Maio, Helena Schlein a Factione Democratica discessit ut protestatio contra politicam Matthaei Renzi, illo tempore dux Factionis Democraticae atque primus minister Italiae. Igitur Schlein in aliam factionem politicam, Possibile, transiit.

Anno 2022 Henricus Letta ab officio Factionis Democraticae se abdicaverat, igitur Helena Schelin rediit atque se candidatum professa est. Anno 2023, mense Martio, illa adversarium Stephanum Bonaccini vicit atque electa est dux factionis politicae, prima mulier atque omnium antecedentium nata minima.

## Note 
## Bibliographia 
* "Elly Schlein, chi è la prima segretaria donna del Partito Democratico" in *Il Resto del Carlino* (25 Februarii 2023) 
* "Elly Schlein, dai genitori prof alla sorella diplomatica: cosa si sa della vita privata" in *Sky TG24* (28 Februarii 2023) 

## Nexus externi 
* Situs privatus

Categoria:Alumni Universitatis Bononiensis
Categoria:Politici Italiae
Categoria:Incolae Helvetiae
Augustus Mommsen

*Augustus Mommsen* (natus die 25 Iulii 1821 Oldesloe in Slesvico et Holsatia, mortuus die 18 Iunii 1913 Hammoniae) philologus classicus Germanicus fuit.

## Vita
Mommsen ex anno 1841 Kieliae studebat antequam Flensburgi magister fieret. Danis Germanos expellentibus Hammoniam adiit ubi in schola realium rerum quadam docebat.

Ex anno 1853 primus magister Parchimi in Megapoli et Pomerania Citeriore creatus est. Sliasvigi rector vicarius fuit ubi anno 1883 rude donatus est.
## Opera
*»Römische Daten« (Parchimi 1855)
*»Beiträge zur griechischen Zeitrechnung« (Lipsiae 1856)
*»Zweiter Beitrag zur Zeitrechnung der Griechen und Römer« (Lipsiae 1859)
*»Heortologie. Antiquarische Untersuchungen über die städtischen Feste der Athener« (Lipsiae 1864
*»Athenae christianae« (Lipsiae 1868)
*»Griechische Jahreszeiten« (Sliasvigi 1873)
*»Delphika« (Lipsiae. 1878)
*»Chronologie. Untersuchungen über das Kalenderwesen der Griechen« (Lipsiae 1883); *»Über die Zeit der Olympien« (Lipsiae 1891)
## Nexus externi
*Vicifons
David (sanctus)

thumb|Sanctus David.
**Sanctus David** (Cambrice *Dewi Sant*), etiam Latine **Davidus** (circa 500–589), saeculo sexto fuit episcopus Meneviae (nunc St Davids urbis), unde patronalis Cambriae sanctus est. Indigena enim Cambriae erat, et multa de eius vita apud traditionem legi possunt.

Mortuus est Kalendis Martiis. Homines porra die eius festi gerunt, quod in *Henry V* ludo scaenico memoratur.

## Nexus externi
[thumb|[Liberi porra die Sancti David gerentes.]]
*Toke, L.: "St. David". Apud: *The Catholic Encyclopedia*. Robert Appleton Company, Neoeboraci 1908 (hic in interreti)

Categoria:Cambria
Categoria:Sancti
Hogwarts Legacy

[thumb|Exemplar [Schola Hogvartensis|Scholae Hogvartensis.]]
***Hogwarts Legacy*** (nostra lingua fere 'Legatum Hogvartense') est ludus personarum pro *Xbox Series X/S,* *Xbox One,* *Microsoft Windows,* *PlayStation 5,* *PlayStation 4,* *Nintendo Switch,* computatroque personali designatus. Quintum seriei ludorum computatralium de Harrio Potter opus est, anno 2023 a Squaresoft divulgatum.

## Notae 
## Nexus externi
*Situs interretialis *Hogwarts Legacy* proprius. .

!
Categoria:Ludi televisifici
Tycho Mommsen

**Tycho Mommsen** (natus die 23 Maii 1819 Garding in Slesvico et Holsatia, mortuus die 1 Decembris 1900 Francofurti) philologus classicus Germanicus et rector scholasticus fuit. Fratres eius fuerunt Theodorus Mommsen historicus summus et Augustus Mommsen magister philologiae.
## Vita
Mommsen post studia annis inter 1838 et 1843 Kieliae perfecta usque annum 1848 in Italiam et Graeciam itinera fecit. Anno 1848 nominatus est cooperator in gymnasio urbis Husum sed anno 1850 post cladem ad Idstedt contractam patria relinquenda erat. Itaque anno 1851 professor in gymnasio realium rerum Ysenacensi factus est, quinquennio post rector Scholae Superioris Burgensis Oldenburgensis declaratus est et ex anno 1864 gymnasium humanisticum Francofurtense duxit.

Anno 1885 rude donatus est.

## Opera
Pindarica opera edidit commentariis aucta, opus eum magnum (Berolini 1864); de Pindaro biographice pepigit autem »Pindaros. Zur Geschichte des Dichters und der Parteikämpfe seiner Zeit« (Kieliae 1845) et Pindarica etiam in Theodiscum idioma convertit.

Mentionis digna sint haec quoque: »Beiträge zu der Lehre von den griechischen Präpositionen« (fasciculi I–III, Francofurti 1886–87; fasciculus IV, Berolini 1895), »Der Perkins-Shakespeare« (Berolini 1854), eine kritische Ausgabe von Shakespeares »Romeo und Julia« (Oldenburgi 1859), »Die Kunst des Übersetzens fremdsprachlicher Dichtungen ins Deutsche« (Oldenburgi 1858).

## Nexus externi
*Vicifons
*nexus apud DDB
*lexicon Francofurti incolarum
Henricus Frey

**Henricus** vulgo *Heinrich* **Frey** (natus die 15 Iunii 1822 Francofurti, mortuus die 17 Ianuarii 1890 Turici) medicus Germanicus et Helveticus fuit.

## Vita
Studiis medicinae Bonnae, Berolini et Gottingae perfectis famulus in instituto physiologico Gottingensi creatus est. Anno 1848 tamquam professor histologiae et anatomiae comparativae Turicum vocatus est. Ibidem in Schola Polytechnica de zoologia docere coepit.

Frey inter primos microlepidotperologos Germaniae fuisse constat. Tomum alterum in opus Rudolphi Wagner cui titulus »Lehrbuch der Zootomie« scripsit, ubi invertebrata quoque tractantur (una cum Rudolpho Leuckart, Lipsiae 1847). 

Mentionis digna sint etiam haec opera: »Beiträge zur Kenntnis wirbelloser Tiere« (cum Leuckart, Brunsvici 1847); »Histologie und Histochemie des Menschen« (Lipsiae 1859), »Das Mikroskop und die mikroskopische Technik« (Lipsiae 1863, »Grundzüge der Histologie« (Lipsiae 1875), »Die Tineen und Pterophoren der Schweiz« (Turici 1856), »Die Lepidopteren der Schweiz« (Lipsiae 1880).

## Nexus externi
*Heinz Balmer: "Frey, Heinrich", apud: *Historisches Lexikon der Schweiz* (hic in interreti) 
*praelectiones Turicenses

Categoria:Medici Germaniae
Categoria:Eruditi Helvetiae
Categoria:Eruditi Germaniae
Categoria:Turicum
Categoria:Francofurtum ad Moenum
Foedus Vasingtoniense

[thumb|[logotypus foederis CITES]]
thumb|Ratificationes
**Foedus Vasigtoniense** vel **CITES** (acronymum ex lingua Anglica: *Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora*) est pactio ad species in discrimen adductas protegendas. Quae die 3 Martii 1973 decreta est a congressu Consociationis internationalis ad naturam conservandam. Anno 2025, 185 civitates hoc Foedus ratum habent.

Foedus Vasigntoniense tres appendices tenet de limitatione mercatus animalium et plantarum in discrimen adductorum.

## Notae 
*Dies mundi vitarum naturalium

## Nexus externi 
*Textus Foedus CITES

Categoria:Ius internationale
Categoria:Oecologia
Categoria:Nationes Unitae
Categoria:Scripta 1973
Iacobus Frey

thumb|Jakob Frey

**Iacobus** vulgo *Jakob* **Frey** (natus die 13 Maii 1824 Gontenschwil, mortuus die 30 Decembris 1875 Bernae) scriptor Helveticus fuit. Pseudonymis variis his *J. Reif, F. Kuhn, F. Imhoof, J. A.* in opusculis conficiendis usus est.
## Vita 
Tubingae, Monaci et Turici philologiae atque philosophiae studebat. Ex anno 1851 Araviae moderabatur folia »Schweizerboten«, ubi in parlamenti municipali sedebat. Anno 1856 autem Bernam ad redisponenda multa in ephemeridibus »Berner Zeitung« missus est antequam Basileae vitam degeret. Denique inde ab anno 1868 iterum Araviae fuit.

Novellas paucas sed perpulcras scripsit, quae digne inter Helvetiae litteras Theodiscas margaritas numerari possunt: »Zwischen Jura und Alpen« (Lipsiae 1858, tomis in duobus; tomus tertius: »Die Waise von Holligen«, Basileae 1863), »Schweizerbilder« (Araviae 1864) et »Neue Schweizerbilder« (Bernae 1877).

## Nexus externi 
* Karin Marti-Weissenbach: "Frey, Jakob", apud: *Historisches Lexikon der Schweiz* (hic in interreti)
* opera apud Projekt-Gutenberg

Frey, Iacobus
Frey, Iacobus
Frey, Iacobus
Frey, Iacobus
Frey, Iacobus
Frey, Iacobus
De republica Atheniensium (Aristoteles)

thumb|Unus e papyraceis voluminibus.
[thumb|Editio bilinguis in [Collection des Universités de France.]]
***De republica Atheniensium*** (Graece Ἀθηναίων πολιτεία) est liber ab Aristotele et eius discipulis circa 325 a.C.n. confectus in quo Atheniensium instituta describuntur. Antiqui 158 "respublicas" eiusdem generis recensebant quibus Aristotelis schola tam Graecorum quam Barbarorum civitates descriptas habebat. *Respublica Atheniensium* sola ex illis operibus nobis paene integra pervenit quae est divisa in partes duasː prima pars (1-41) est historica et mutationes a Ione et Theseo usque ad democratiam a Dracone et Solone ac sycophantas post expulsos trigintaviros anno 403 a.C.n. restitutam enumerat. Secunda pars (42-69) instituta et munera publica  quarti saeculi a.C.n. singillatim describit.

Hic textus humanistis veteribus ignotus erat. Nam editio princeps anno 1891 tantum a Kenyone data est e papyro primi saeculi exeuntis in Aegypto reperta. Parva fragmenta eiusdem operis in altera papyro recentioris aetatis iam anno 1879 inventa erant.

## Notae 
## Editiones 
*Henricus van Herwerden et J. van Leeuwen, De republica Atheniensium, Lugduni Batavorum, 1891
*Collection des Universités de Franceː Georges Mathieu et Bernard Haussoullier, ''Aristote. Constitution d'Athènes'', Les Belles Lettres, 1922. Graece et Francogallice.

## Plura legere si cupis 
*Kurt von Fritz, "The Composition of Aristotle's Constitution of Athens and the So-Called Dracontian Constitution, *Classical Philology*, 1954ː 73-93 
*Edward M. Harris, "The Constitution of the Five Thousand", *Harvard Studies in Classical Philology*, 1990ː 243-280
*Thomas Hendrickson, "Poetry and biography in the Athênaiôn politeiaː the case of Solon", *The Classical Journal*, 2013ː 1-19 
*Wilfried Nippel, "Histoire et structure de la démocratie athénienne" in *Liberté antique, liberté moderne*, Presses universitaires du Midi, 2010ː 15-67
*Peter J. Rhodes, *A Commentary on the Aristotelian „Athenaion Politeia“*. Clarendon Press, Oxford 1993 Recensio critica
*	Michel Sève, ''Aristote, Constitution d'Athènes. Le régime politique des Athéniens'', Lutetiae, 2006 Recensio critica Altera recensio critica
Categoria:Civilitas
Categoria:Aristoteles
Categoria:Libri philosophici
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Graeciae scripta
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Athenae
Constantinus de Dirckinck-Holmfeld

thumb|Constant Dirckinck-Holmfeld

**Constantinus Petrus Henricus de Dirckinck-Holmfeld** (natus die 24 Februarii 1799 Bocholdiae in Provincia Monasterii, mortuus die 3 Iunii 1880 Pinneberg in Holsatia) politicus Danicus fuit.

## Vita 
Dirckinck-Holmfeld anno 1828 comes factus in Ducatu Lauenburgico annis inter 1829 et 1840 officialis fuit. Moderator foliorum Hamburgensium »Politisches Journal« (1838–40) et auctor pamphletorum linguis Danica et Theodisca scriptorum (e.g. »Danmark, Slesvig og Holsten« anni 1843; »Der dänische Staat und die Separatisten« anni 1847) erat. Ibi notiones suas de terra Danica indivisa explicabat atque defendebat, quas iam anno 1834 dixerat.

Quoniam acerrime in Danos liberales, quibus Egdor flumen limes Daniae naturalis habebatur, invectus erat die 13 Maii 1861 Roskildiae a vulgo mobili temptatus est. Unde Dania relinquenda erat; quo facto confestim opusculum »Recht und Willkür in Schleswig« (1861) publicavit.

Insuper plures symbolas philologicas philosophicasque exaravit. Autobiographica legi possunt apud »Erfahrungen aus dem Rechts- und Staatsleben« quae anno 1879 Hafniae edidit L. Schepeler.

## Familia 
* Frater Ulixes (1801-1877) nauta in Francia et Russia fuit; postea legatus Danicus Hagae et in Germania Boreali, Lutetiae et Francofurti.
* Frater Edvinus (1802-1896) centurio classiarius Borussicus fuit et in Borussia ludis militaribus classicis quibusdam praefuit.

## Nexus externi 
* Aemilius Elberling: vita eius multis verbis descripta - Apud: *Dansk biografisk Lexikon* (1887-1905), tomus quartus, p. 276-279

Dirckinck-Holmfeld, Constantinus
Dirckinck-Holmfeld, Constantinus
Dirckinck-Holmfeld, Constantinus
Dirckinck-Holmfeld, Constantinus
Caietanus dalla Piazza

**Caietanus dalla Piazza** (natus die 31 Iulii 1768 Schii, mortuus anno 1844 Vicetiae) fuit clericus ecclesiae Catholicae, abbas Vicentinus, interpres Graeco-Italianus et Italiano-Latinus.

## Vita et opera
In seminario Patavino educatus, in Schium urbem natalem revertit. Pindari epinicia omnia Italice vertit (sed solum Olympica Patavii edita sunt). Annis vicesimis Vicetiam migravit, ubi abbas factus est. Iam sexagenarius Alagherii *Divinam Comoediam* Latine vertere incepit, quod opus finiverat, sed carmina quinque sola edita vidit; anno 1848 tantum Lipsiae versio tota edita est.

## Nexus externi 
* Vita Caietani dalla Piazza, a Carolo Witte composita (pp. XLVI-XLVIII in editione versionis eius)
* Versio *Divinae Comoediae* Latina cum versione Anglica comparata
* Caietanus dalla Piazza in *WorldCat*

Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Interpretes Italiano-Latini
Categoria:Interpretes Graeco-Italiani
Categoria:Abbates
Iosephus Paschalius Marinellius

**Iosephus Paschalius Marinellius** (Italice *Giuseppe Pasquali Marinelli*, natus die 20 Aprilis 1793 Camurani; mortuus ibidem 9 Iulii 1875) fuit iuris peritus Italicus, poeta Latinus, et interpres Italiano-Latinus.

## Vita et opera
Auximi et Maceratae educatus, ab anni 1818 ad annum 1830 Romae cardinalis Bartholomaei Paccae a secretis erat. In Camuranum urbem natalem revertir et anno 1835 Anconae *Institutiones Iuris Civilis* edidit. Camurani officiosus etat et domum suum testamento ut hospitium pauperrimis reliquit.

Carmen *De pugna ad Castrumficardum inter Pontificis Summi et Sardi Regis copias depugnata* composuit, anno 1991 editum, Multa hexametrus Latinis vertit, quarum maxima est *Divinae Comoediae* Alagherii versio (anno 1874 edita); necnon Scripturae Sacrae libros, Hugonis Foscolo et  carmina; et *Iliadem* vertere videtur, sed versio inedita est.

## Opera 
* *Job, Apocalypsis, et Moysis Cantica, a J.P. Marinellio versibus expressa. *, 1846
* *Dantis Aligherii Divina Comoedia*, 1874
* *Ex Hugonis Fosculi De sepulcris carmine et Jacobi Victorellii Cantiunculis versiones*, 1893
* *Messias*, 1866
* *De pugna ad Castrumficardum : inter Pontificis Summi et Sardi Regis copias depugnata*, 1991 {cum versione Italica Maximi Morroni et lucubrationibus Maximi Coltrinari)

## Bibliographia
* Massimo Morroni, *Giuseppe Pasquali Marinelli: Le età di un poeta : Biographia letteraria*, 1993
* Carlo Santini, ''La versione Latina del' *Íliade* di Giuseppe Pasquali Marinelli*, ACLNC, pp. 493–501.

## Notae
## Nexus externi 
* Vita Marinellii in situ Camurani urbis 
* Tabula memorialis Marinellii in domo sua
* Versionis *Divinae Comoediae* editio in *GoogleBooks*
* Versio *Divinae Comoediae* Latina cum versione Anglica comparata
* Iosephus Paschalius Marinellius in *WorldCat''

Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Interpretes Homerici
Categoria:Interpretes Italiano-Latini
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Poetae Latini Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Ricardus Hartmann

**Ricardus** vulgo *Richard* **Hartmann** (natus die 8 Novembris 1809 Barr, mortuus die 16 Decembris 1878 Chemnicii) institor Germanicus fuit.
## Vita
Anno 1832 administer in fabrica Caroli Theophili Haubold factus est ubi variae machinae fabricabantur. Sexennio autem post una cum tribus operariis domum ad machinas staminum nendorum conficiendas potens sui condidit. Quibus linum xylinum pretiosum efficeretur. Cum instrumentum »Continue« et excogitatum et porro emendatum est domus eius effloruit. Itaque licuit instruere aerariorum officinas et fabricare ahena vaporaria gigantia et machinas vapore promovendas. 

Annis inter 1847 et 1848 laboratorium locomotivis et carris carbonariis dedicatum est. Sed inde ab anno 1855 res ibidem confectae varietatis maioris erant: machinae metallorum exercendorum, instrumenta fodinarum non vaporaria, terebrae, machinae machinamentorum conficiendorum. Domus confectrix ista revera in tota Germania ob multitudinem productorum magni aestimata est. Quam anno 1870 societas anonyma quaedam acquisivit et sibi tituluum »Sächsische Maschinenfabrik zu Chemnitz« dedit. Tamen Hartmann usque ad mortem in praesidio antistitum sedebat. 
## Nexus externi
* *Richard Hartmann. Vom Zeugschmied zum sächsischen Lokomotivkönig*, Sächsisches Eisenbahnmuseum Chemnitz-Hilbersdorf
Talba

**Talba**, vulgo **Tuolba** (Russice *Туолба*) est flumen in Iacutia re publica Russiae. In parte boreorientali planitiei montanae Aldanicae oritur, per taigam desertam et saxosam circa 395 chm fluit et in Lenam  duobus ramis, Talba Maiore et Minore effunditur; 350 chm Talbae ostium a Iacutia urbe distat. Glacie a mense Octobri usque ad Maium stricta est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Talba in *registro nationali aquarum* 
* Talba in *Arctic.net*
 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Iacutia
Categoria:Systema Lenae fluminis
Ioannes Falconerius

**Ioannes Falconerius**, qui medio saeculo XVI in Anglia floruit, fuit mercator et botanista. Primus Anglorum hortum siccum congessit, incitante Luca Ghinio, apud Bononienses et Pisanos professore: cuius lecturas Ioannes Falconer eodem tempore quo Guilielmus Turnerus et Amatus Lusitanus auscultavit. Ferrariae enim inter annos fere 1540 et 1547 morabat. De eo Amatus scripsit:
:Nam quum Ferrariae mihi contigerit herbatum ire cum nonnullis viris doctissimis et rerum naturalium diligentissimis inquisitoribus, inter quos mihi nominandi veniunt Ioannes Falconerius Anglus, vit mea sententia cum quovis doctissimo herbario conferendus, et qui pro dignoscendis herbis varias orbis partes perlustraverat, quarum plures et varias, miro artificio, codici cuidam consitas ac agglutinatis afferebat ...

In *Herbario* Turneri Ioannes Falconerius nonnumquam laudatur, ut qui hortum siccum suum Turnero monstraverat (*maister Falkonners boke*). Turnerus enim de *sea trifoly* (''* syn. *T. maritimum*) haec scripsit:
:*I never sawe it in Englande, savinge onlye in maister Falkonners boke, and that had he browght out of Italy. Except my memory do fayle me, I sawe it ones in Flaunders by ye sea syde about thre myles beyonde Dunkyrke'' ("In Anglia nunquam vidi, nisi semel in libro magistri Falconer quem ex Italia apportavit. Si bene memini, ad oram maritimam Flandrensem, fere tres milia passuum ultra Dunquercam, olim vidi").
Alibi autem Turnerus Falconerium obiurgat quia in re herbaria doctissimus nihil de his rebus Anglice scripserat.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes fere coaevi
* 1551-1568 : 
* 1557 : 

; Eruditio
* B. D. J., "Falconer, John (fl.1547)" in 
* 
* 

Categoria:Nati saeculo 16
Categoria:Mortui saeculo 16 aut 17
Categoria:Mercatores
Categoria:Botanistae Britanniae
Categoria:Alumni Universitatis Ferrariensis
Categoria:Alumni Universitatis Pisanae
Categoria:Alumni Universitatis Bononiensis
Cuta

**Cuta** (Russice *Кута*) est flumen in regione Ircutensi Russiae. In In planitie elata Leno-Angarensi oritur, iugum magno arcu circumiens  circiter 408 chiliometra patet et in Lenam flumen (cuius accola sinister est) in Ostio Cutae (''Ust'-Kut*) urbe duobus ramis effunditur. Multi vici ad Cutam siti sunt; septem pontes trans Cutam aedificati sunt.

"Cuta" nomen Evenkice locus uliginosus significat (nam per loca paludinosa fluxus Cutae superior transit). A Cosacis Basilio Bugor duce anno 1628 inventa est. A saeculo XVII tractus navium a Lena ad Ilimum per Cutam vel Mucam ducebat.

## Notae 
## Nexus externi 
*  De Cuta in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 
  
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Ircutensis
Categoria:Systema Lenae fluminis
Robertus Hartmann

**Robertus Hartmann** (natus die 8 Octobris 1832 Blankenburg in Saxonia et Anhaltio, mortuus die 20 Aprilis 1893 Potestampii) medicus Germanicus fuit.
## Vita
Studiis in medicina et naturae scientia perfectis annis inter 1859 et 1860 comitem Adalbertum de Barnim in Africam aquilonarem comitatus est. Anno 1886 magister creatus est de zoologia et physiologia comparativa in Academia agriculturali Prószków in Silesia Superiore et anno 1867 professor anatomiae in Alma Matre Berolinensi. Annis inter 1871 et 1879 Berolini Societati Geologicae praefuit et postea munere secretarii generalis Societatis Anthropologicae functus est.

Indagabat de anatomia beluarum marinarum in Italiae et Sueciae oris. Quid novi itinera Africana in geographicis et ethnographicis et zoologicis apportavissent, in opere »Reise des Freiherrn A. v. Barnim durch Nordostafrika« (Berolini 1863) diligenter descripsit.

## Opera alia
Insuper pepigit haec opera: 
*»Naturgeschichtlich-medizinische Skizze der Nilländer« (Berolini 1865–66)
*»Die Nigritier« (Berolini 1876, tomus primus)
*»Die Völker Afrikas« (Lipsiae 1880)
*»Handbuch der Anatomie des Menschen« (Argentorati 1881) 
*»Der Gorilla« (Lipsiae 1881)
*»Die menschenähnlichen Affen« (Lipsiae 1883)
*»Abessinien und die Nilländer« (Lipsiae 1883)
*»Madagaskar« (Lipsiae 1886)
Partem anthropologicam in opusculo quodam de gazella dorcade exaravit. Una cum Adolpho Bastian anno 1869 periodicum »Zeitschrift für Ethnologie« fundavit.
## Nexus externi
*Vicifons
Planities elata Leno-Angarensis

**Planities elata Leno-Angarensis** (Russice Лено-Ангарское плато) est planities elata in Sibiria, pars planitiei elevatae Sibiriae Mediae; in regione Ircutensi Russiae sita est. Area planitiei circa 20 milia chm2 est; altitudo maxima  1464 m, altitudo media in parte autrali circa 1000 , in parte boreali circa 500 m. A iugo Baicalensi demissione Cisbaicalensi separatur, cuius latitudo ad 100 chm est. Calcareis et saxis arenaceis planities elata composita est.

Planities elata Leno-Angarensis divortium aquarum Angarae et Lenae est; Ilimus Angarae confluvius et Cuta Kirengaque Lenae confluvii hic oriuntur. Ostium Cutae (''Ust'-Cut*), Kirensk ("munimentum Kirengense"), Urbs Montis Ferreae Ilimensis (*Železnogorsk-Ilimskij*) urbes planitiei sunt. Carsto et vallibus fluminum, usque ad 600 m profundis, dissecata est.

## Notae
## Nexus externi
* Planities elata Leno-Angarensis in *Encyclopaedia Russica magna''

Leno-Angarensis
Categoria:Regio Ircutensis
Helena Hartmann

**Helena** vulgo *Helene* **Schneeberger** (nata die 14 Septembris 1845 Manhemii, mortua die 12 Martii 1898 Vindobonae) histrio Germanica fuit.

## Vita
Anno 1860 e scaenis Manhemii se produxit et porro in turma histrionum mansit, ut partes amasiuncularum ageret. Anno autem 1864 Hammoniae in *Theatro Thalias* operam dare coepit. Anno 1865 Henricus Laube dramaturgus quidam aures et oculos attendens eam Vindobonam venire fecit. Iam triennio post in Theatro ad Palatium Imperiale operatus est.

Anno 1868 Ernesto Hartmann nupsit et officialiter histrio aulica declarata est. 

## Gravitudo
Partes modum in naturalem actura feminas sine arte naturales atque simplices praemonstrabat. Sensus et elegantiam figuris suis tribuere iuvat. Quae omnia bene videri poterant in his partibus: 
*Lorle (»Dorf und Stadt«)
*Louis (»Pariser Taugenichts«)
*Grille, Hermance (»Kind des Glücks«)
*Helene (»Vornehme Ehe«)
*Dörte (»Hans Lange«)  
## Nexus externi
Dudinka (discretiva)

* Dudinka, urbs Russiae
* Dudinka, flumen Ieniseae accola
* Dudinka Sicca, alterum flumen Ieniseae accola
78 (numerus)

**78**, numeris Romanis **LXXVIII** litterisque **septuaginta octo** sive **duodeoctoginta** scriptus, est numerus naturalis post 77 et ante 79. Numerus ordinalis congruens **septuage(n)simus octavus**, numerus distributivus **septuageni octeni**, adverbium numerale **septuagies octies** est. Eius divisores sunt 1, 2, 3, 6, 13, 26, 39, et 78 ipse.
 
## In mathematica
**78** est:
*dimensio gregis Lieani simplicis exceptionalis E6 et nonnullarum rerum cognatarum
*numerus sphenicus, cui sunt tres factores primi et distincti
*numerus abundans, cui summa aliquot est 90
*numerus semiperfectus, ut multiplex numeri perfecti
*duodecimus numerus triangularis
*numerus palindromicus in basibus 5 (3035), 7 (1417), 12 (6612), 25 (3325), et 38 (2238)
*numerus Harshadianus in basibus 3, 4, 5, 6, 7, 13, et 14
*numerus Erdős–Woodsianus
 
Numeri 77 et 78 una sunt par Ruth–Aaronianum.
 
## In scientia
*Numerus atomicus platini
 
## In aliis campis
78 etiam est:
*Quod ad phonodiscos pertinet, **78** significat discos qui ad 78 revolutiones per minutam versandas sunt. Confer genera LP, , et 45 revolutiones per minutam, quia una sunt 33 + 45 = 78.
*Usitata cartularum lusoriarum tarotianarum copia, quae viginti unas chartulas effectivas, Stultum, et 56 chartulas sequentes continet
*Regula numerorum 78 est ratio faenorum quotannis computandorum
*Numerus a Martino Truex Minore et Furniture Row Racing ad certamina autocinetorum Monster Energy NASCAR Cup Series anni 2017 et Coca-Cola 600 anni 2016 vincendos adhibitus. Eadem manus et Regan Smith raedarius certamen Bojangles’ Southern 500 anni 2011 praeterea vincerunt, numero 78 utentibus. B.J. McLeod possessor et raedarius pro Live Fast Motorsports hoc numero nunc utitur.

## Notae
Categoria:Integri
Mesue (discretiva)

**Mesue** est nomen Latinum quo agnoscuntur medici tres quibus opera inter saecula IX et XIII composita adscribuntur, videlicet:
* Mesue, Arabice ماسويه
* Ioannes Mesue, Arabice يوحنا بن ماسويه
* Pseudo-Mesue, auctor fortasse Italus qui ante annum 1281 opera varia Latine scripsit, ad "Mesue" vel "Ioanni Mesue" attributa
Mesue

**Mesue**, Arabice ماسويه *Māsawayh*, qui saeculo VIII exeunte floruit, medicus, discipulus Jebrāʾīl ibn Boḵtīšūʿ, nosocomium Bagdatense condiderat.

## Bibliographia 
* Lutz Richter-Bernburg, "Boḵtīšūʿ" in *Encyclopaedia Iranica Online* (1989)
* "Why Do We Translate? Arabic Sources on Translation" in Uwe Vagelpohl, Ignacio Sánchez, *Why Translate Science?* (Lugduni Batavorum: Brill, 2022. ISBN 978-90-04-47264-8) pp. 254-376

Categoria:Medici Iracae
Categoria:Nati saeculo 8
Categoria:Mortui saeculo 9
De alimentorum facultatibus

***De alimentorum facultatibus*** (Graece Περὶ τῶν ἐν ταῖς τροφαῖς δυνάμεων) est opus de regimine humano a Claudio Galeno saeculo II exeunte scriptum. Saeculis sequentibus usque in sextodecimo (necnon recentius) crebrissime a scriptoribus Europaeis de diaeta citatur: hinc praesertim aestimationes dempserunt de temperamentis ciborum potionumque.

## Editiones et versiones 
* 1823 : C. G. Kühn, ed. et interpr., *Claudii Galeni opera omnia* (20 voll. Lipsiae, 1821-1833)  vol. 6 pp. 453-748 
* 1923 : Georgius Helmreich, ed., *Galeni De alimentorum facultatibus* in K. Koch et al., *Galeni De sanitate tuenda* [etc.] (*Corpus medicorum Graecorum* vol. 4 pars 2. Lipsiae: Teubner, 1923) pp. 199-386 
* 2000 : Mark Grant, interpr., *Galen on Food and Diet*. Londinii: Routledge, 2000. ISBN 0-415-23233-3
* 2003 : O. W. Powell, interpr., *Galen on the properties of foodstuffs = De alimentorum facultatibus*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2003. ISBN 0511064624)
* 2013 : John Wilkins, ed. et interpr., *Galien: Sur les facultés des aliments* (*Collection Budé*). Lutetiae: Les Belles Lettres, 2013

## Bibliographia 
* Veronika Grimm, recensio versionis O. W. Powell in *Bryn Mawr Classical Review* (2003)
* John Wilkins, "Galen on the Relationship between Human Beings and Fish" in Thorsten Fögen, Edmund V. Thomas, *Interactions between Animals and Humans in Graeco-Roman Antiquity* (Berolini: De Gruyter, 2017) pp. 389-408
* John Wilkins, "Taste and the senses: Galen's humours clarified" in Mark Bradley, Victoria Leonard, Laurence Totelin, edd., *Bodily Fluids in Antiquity* (Routledge, 2021. ISBN 9780429438974) cap. 13

Categoria:Scripta saeculo 2
Categoria:Italiae scripta
Categoria:Litterae Graecae aevi Romani
Categoria:Libri de regimine