open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Massa cellularis interior

[thumb|[Blastocystis cum trophoblasto sub implantatione.]]
**Massa cellularis interior** in prima embryogenese plurimorum animalium cladi eutheriorum est massa cellularum intra embryonem primordialem ex quibus post fertilizationem definitivae fetus structurae denique oritur. Haec structura in primis auctus stationibus formatur, antequam implantatio in endometrio uterino fit. Massa cellularis internior intra blastocoelen iacet (rem quae melius appellatur cavum blastocystis, quia ad blastocoelen vertebratorum anamnioticorum subtiliter homologa non est), et omnino per unam laminam cellularem trophoblastus appellatam circumdatur.

## Notae

## Nexus externi
*Marino, Thomas A. Acroases de embryologia. Archivum Universitatis Temple.
*"Week 1: Implantation."

Categoria:Biologia incrementalis
Categoria:Embryologia
Implantatio (embryo humanus)

[thumb|300px|Fertilizatio in [homo sapiens|hominibus sapientibus. Semen et ovum per fertilizationem coniunguntur, conceptum efficientes, qui se per octo aut novem dies in vallo uterino implantabunt, ubi novem menses habitabit.]]
**Implantatio** in hominibus sapientibus aliisque mammalibus praeter monotremata est prima graviditatis statio, cum conceptus, hac in statione progressus antenatalis mera blastocystis, in vallo uterino adhaerescit. Fetus per hanc adhaesionem oxygenium et nutrimenta ex matre accipit ut crescere possit. Implantatio ovi fertilizati in hominibus plerumque fit novem fere dies post ovulationem, a sex ad duodecim dies varians.

*Diapausa embryonica

## Notae

## Bibliographia
*Miller, Karl. 2004. Letters to the Editor: Does Pregnancy Begin at Fertilization: In Response. *Family Medicine,* November-December, 690–691. PDF.
*Wilcox, A. J., D. D. Baird, et C. R. Weinberg. 1999. Time of implantation of the Conceptus and loss of pregnancy. *New England Journal of Medicine* 340(23):1796–1799. PMID 10362823. doi:10.1056/NEJM199906103402304.

## Nexus externi
*"Implantation of the blastocyst and early development of the placenta and embryo" Google Books.

Categoria:Embryologia
Categoria:Fertilitas
Categoria:Graviditas
Categoria:Obstetricia

Categoria:Reproductio
Ovulum

[thumb|upright=0.8|Loci ovulorum intra [flos|florem *Hellebori foetidi.*]]
[thumb|Structura ovuli 1, [nucleus; 2, chalaza; 3, funiculus; 4, raphe.]]
[thumb|Ovuli plantae: laeva, ovulum gymnospermae; dextra, ovulum angiospermae (intra [ovarium)]]
thumb|Exemplaria variorum ovulorum. Museum Botanicum Gryphiswaldense.
**Ovulum** ('parvum ovum') in spermatophytis (plantis semina ferentibus) est structura quae femineas cellulas reproductivas gignit et continet. In tribus partibus consistit: integumentis (quae laminas exteriores constituunt), nucello (vel reliquio megasporangii), et in media parte gametophyto femineo (ex megaspora haploidica genito). Gametophytum femineum—proprie **megagametophytum** appellatum—etiam **sacculus embryonicus** in angiospermis appellatur. Megagametophytum ovum (aut nonnulla ova in nonnullis gregibus) ad fertilizationem apta gignit. Post fertilizationem, ovulum semen fit.

*Alternatio generationum
*Archegonium
*Fertilizatio interna
*Gynoecium
*Meiosis
*Oogenesis
*Ovarium
*Placentatio

## Bibliographia
*Raven, P. H., R. F. Evert, et S. E. Eichhorn. 2005. *Biology of Plants.* Ed. 7a. Novi Eboraci: W. H. Freeman and Company Publishers. ISBN 0716710072.
*Endress, Peter K. 2011. Angiosperm ovules: diversity, development, evolution. *Ann. Bot.* 107(9):1465-1489. doi:10.1093/aob/mcr120. Textus.

## Nexus externi
*Morphologia plantarum vascularium. biologia.edu.ar.

Categoria:Anatomia plantarum
Categoria:Morphologia plantarum
Categoria:Oologia
Categoria:Pollinatio
Polaritas embryogenesis

[thumb|[Oocytus polis notatis. Tabula Anglice notata.]]
**Poli animalis** et **vegetalis** in biologia incrementali sunt bina hemisphaeria intra blastulam, ubi embryo  dividitur. Polus animalis ex parvis cellulis constat, quae rapide dividuntur, contra polum vegetalem infra. Polus animalis se in embryonem posteriorem commutare aliquando putatur, tres primarias laminas germinales formans et in gastrulatione communicans. Polus vegetalis vicissim magnas cellulas vitellinas continet, quae tardissime dividuntur, contra polum animalem supra. Polus vegetalis se in membranas extraembryonicas commutare aliquando putatur, quae embryonem crescentem protegunt et alunt, sicut placenta in mammalibus et chorion in avibus. Axis inter polos animalem et vegetalem ante fertilizationem fit.

*Gastrulatio
*Embryogenesis

## Notae

## Bibliographia
*Gilbert, S. F. 2000. Early Amphibian Development. In *Developmental Biology.* Ed. 6a. Sunderland Massachusettae: Sinauer Associates. Textus.

Categoria:Biologia incrementalis
Categoria:Oologia
Rotatio vegetalis

[thumb|[Adumbratio motuum rotationis vegetalium.]]
**Rotatio vegetalis** est motus morphogeneticus qui internalizationem mesodermis per gastrulationem in embryonibus amphibiorum cogit. Internalizatio cellularum vegetalium ante gastrulationem primum annis 1930 observata est ab Abrahamo Mandel Schechtman per experimenta pittaciorum tincturis affictorum in embryonibus *Trituri torosi,* speciei urodelorum familiae salamandridarum. Winklbauer et Schürfeld (1999) motus internos per singula addita in explantationibus praegastularibus *Xenopus laevis* recentius descripserunt.

* Blastocoele
* Blastocystis
* Epibolia

## Notae 

## Bibliographia 
* Gerhart, J., et R. Keller. 1986. Region-Specific Cell Activities in Amphibian Gastrulation. *Annual Revire of Cell Biology* 2:201-229.
* Papan, C., B. Boulat, S. S. Velan, S. E. Fraser, et R. E. Jacobs. 2007. Formation of the dorsal marginal zone in Xenopus laevis analyzed by time-lapse microscopic magnetic resonance imaging. *Developmental Biology* 305:161-171.
* Schechtman, A. M. 1934. Unipolar ingression in *Triturus torosus*: A hitherto undescribed movement in the pregastrular stages of a urodele. *Univ. Calif. Pub. Zool.* 39:303-310.
* Winklbauer, R., et M. Schürfeld. 1999. Vegetal rotation, a new gastrulation movement involved in the internalization of the mesoderm and endoderm in *Xenopus.* *Development* 126:3703-3713.

Categoria:Biologia incrementalis
Categoria:Embryologia
Categoria:Gastrulatio
Categoria:Herpetologia
Conceptus

[thumb|300px|Fertilizatio in [homo sapiens|hominibus sapientibus. Semen et ovum per fertilizationem coniunguntur, conceptum efficientes, qui se per octo aut novem dies in vallo uterino implantabunt, ubi novem menses habitabit.]]
**Conceptus** sive **conceptum** (a *conceptione*) est embryo, res annexae, et membranae consociatae, exitus conceptionis. Omnes comprehendit structuras quae ex zygoto pariuntur, et embryonicas et extraembryonicas; amplectitur praeterea embryonem atque embryonicam placentae partem membranasque consociatas: amnion, chorion (saccum gestationalem), et vas umbilicum. 

* Blastocystis
* Diapausa embryonica
* Fertilizatio
* Fetus
* Implantatio (embryo humanus)
* Progressus antenatalis

## Bibliographia
*Miller, Karl. 2004. Letters to the Editor: Does Pregnancy Begin at Fertilization: In Response. *Family Medicine,* November-December, 690–691. PDF.
*Wilcox, A. J., D. D. Baird, et C. R. Weinberg. 1999. Time of implantation of the Conceptus and loss of pregnancy. *New England Journal of Medicine* 340(23):1796–1799. PMID 10362823. doi:10.1056/NEJM199906103402304.

## Nexus externi
*"Implantation of the blastocyst and early development of the placenta and embryo" Google Books.

Categoria:Embryologia
Categoria:Fertilitas
Categoria:Graviditas
Categoria:Obstetricia

Categoria:Reproductio
Trophoblastus

[thumb|[Blastocystis (violacea) cum massa cellulari interiori (viridi), quae embryoni procedit, et **trophoblasto** (griseo)]]
**Trophoblastus** (a Graecis *τρέφειν* 'vesci' + *βλαστός* 'germinator') est in Mammalibus exterius blastocystis stratum, quod embryoni oxygenum et nutrimenta praebet et post nidationnem pars placentae fit. Blastocystis formatur per primam graviditatis stationem, id est a quarta ad sextam diem post conceptionem. Cellulae trophoblasti sunt primae, quae sese ab ovo fertilizato discernunt. In superficie exteriore microvillos portant.  Trophoblastus post gastrulationem **trophectoderma** appellatur, quia tunc cum ectoderme embryonis contiguum est.

*Blastocoele
*Endometrium
*Syncytiotrophoblastus

## Notae

*Categoria:Biologia incrementalis
*Categoria:Embryologia
Zygotum

[thumb|[Adumbratio zygoti. Tabula Theodisce notata.]] 
**Zygotum** (a Graeco ζυγωτός 'coniunctus' 

## Bibliographia
*Altaba, C. R. et al. 1991. *Invertebrats no artròpodes.* Història Natural dels Països Catalans, 8. *Enciclopèdia Catalana.* Barcinonae. ISBN 8477391777.
*Hall, Brian Keith. 1998. *Evolutionary developmental biology.* Ed. 2a. Londinii et Novi Eboraci: Chapman & Hall. ISBN 0412785803.
*Hickman, C. P., W. C. Ober, et C. W. Garrison. 2006. *Principios integrales de zoología.* Ed. 13a. Matriti: McGraw-Hill-Interamericana. ISBN 8448145283.
*Hopper, Arthur F., et Nathan H. Hart. 1980. *Foundations of animal development.* Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0195025695.
*Ide, Pascal. 2004. *Le zygote est-il une personne humaine?* Lutetiae: Pierre Téqui.

Categoria:Biologia incrementalis
Categoria:Systema reproductionis
Morula

[thumb|[Blastulatio: *1,* morula; *2,* blastula.]]
[thumb|Primae segmentationis [ovum|ovi fertilizati mammaliani stationes. Diagramma: *z.p.,* zona pellucida; *p.gl.,* corpora polaria. Stationes: *a,* duae cellulae; *b,* quattuor cellulae; *c,* octo cellulae; *d, e,* statio morulae.]]
**Morula** (a *moro*) est embryo in prima vitae statione, qui in cellulis (blastomeris appellatis) in globo solido intra zonam pellucidam contento consistit.

Morula a blastocyste differt, quia morula (diebus tertia et quarta post fertilizationem) est massa sedecim cellularum in forma sphaerica consistens, sed blastocystis (diebus quarto et quinto post fertilizationem) cavum intra zonam pellucidam habet cum massa cellulari interiori. Morula, si intacta et continenter inserta est, blastocystis denique fiet.
 

*Blastocoele
*Blastula
*Endometrium
*Syncytium
*Trophoblastus
*Trophoblastus intermedius

## Notae

## Bibliographia
*Boklage, Charles E. 2009. *How New Humans Are Made: Cells and Embryos, Twins and Chimeras, Left and Right, Mind/Self/Soul, Sex, and Schizophrenia.* World Scientific.  ISBN 9789812835130. Google Books.

## Nexus externi
* "Regulative development in mammals"

Categoria:Biologia
Categoria:Clonizatio
Categoria:Embryologia
Trias obscura

[thumb|upright=0.6|[Nicolaus Maclavellus. Pictura a Santi di Tito facta. Palatium Vetus Florentiae.]]
**Trias obscura** in psychologia est res quae tres proprietates personalitatis exprimit: narcissismum, maclavellismum, et psychopathiam. Usus vocabuli *obscuri* significat hominibus has proprietates habentibus indoles malevolas esse.

Investigatio triadis obscurae in psychologia adhibita adhibetur, praecipue intra disciplinas exsecutionem legum, psychologiam clinicalem, et administrationem negotii. Qui multa de his proprietatibus ferant probabilius scelera admittunt, angustias faciunt, et mala in sodalitatibus creant, praecipue cum duces sint.

* Amoralitas
* Egotismus
* Psychologia evolutionaria

## Notae 
## Nexus externi 
* Jonason, Peter K., et Gregory D. Webster. *The Dirty Dozen.* PDF.
* Jones, Daniel N., et Delroy L. Paulhus. 2014. [SD3 vel Short Dark Triad] in Jones et Paulhus 2014.
* Mooney, Chris. 2014. Internet Trolls Really Are Horrible People: Narcissistic, Machiavellian, psychopathic, and sadistic. *Slate,* 14 Februarii. Textus.

Categoria:Maclavellismus
Categoria:Narcissismus
Categoria:Psychologia
Categoria:Psychopathia
Simii alati

[thumb|"[Simiae Dorotheam in bracchiis ceperunt, quam volatu abstulerunt." Adumbratio W. W. Denslow in *The Wonderful Wizard of Oz* (1900).]]
**Simii alati,** vel sermone commune **simiae volantes** et **simiae volatiles,** in psychologia vulgari, praecipue in contextu abusus narcissistici, sunt homines qui pro narcissista agunt, plerumque abusus causa. Locutio adhibetur ad homines attingendos qui pro homine psychopathico ad similem finem efficiendum agunt. **Abusus vicarius** est notio arte propinqua. Locutio a libro de *Mago Mirabili in Oz* derivatur, mythistoria puerili L. Francisci Baum conscripta. Secundum fabulam, quaedam maga mala simias alatas praemittit ad suos impetus efferendos.

*Cultus
*Iago
*Narcissismus
*Triangulatio (psychologia)

## Notae

## Bibliographia
*Baum, L. Frank. 1987. *The Classical Wizard: Magus Mirabilis in Oz.* Conv. C. J. Hinke et George Van Buren, ed. Konrad Gries. Berkeleiae et Londinii: Scolar Press.

*Toner, B. C., et A. E. Hathaway. 2012. *Bill the Sociopathic Flying Monkey.*
## Nexus externi
*Carlson, Rik. *The Flying Monkeys of Burlington, Vermont.*
*Clough, Cherilyn. 2014. Flying Monkeys. *Little Red Survivor.*
*How Narcissists Get Away With It. *PairedLife.*
*Moore, Joanna. 2015. Are you being used as a flying monkey for a narcissist? 23 Martii.
*Vaknin, S. 2010 *Abuse By Proxy: From Smear Campaigns to 3rd-Party Stalking and Abuse.* Pellicula.

Categoria:Abusus
Categoria:Narcissismus
Categoria:Psychopathia
Categoria:Trias obscura
Vector Laplace–Runge–Lenz

**Vector Laplace–Runge–Lenz** (vel brevius vector LRL) in mechanica classica est vector quo, inter alia, forma et orientatio orbitae unius corporis caelestis circa aliud, ut planetae circa stellam, describitur. Duobus corporibus per gravitatem Newtonianam inter se agentibus, vector LRL est constans motus, hoc est, idem est ubicumque in orbita computatur; aliis verbis, vector LRL *conservari* dicitur. Generalius, vector LRL conservatur in omnibus quaestionibus, in quibus duo corpora inter se agunt vi centrali quae variatur ut quadratum inversum distantiae inter ea; tales quaestiones Keplerianae appellantur.

Alia quaestio Kepleriana est atomus hydrogenii, quia continet duas particulas positive oneratas, quae inter se agunt per legem Coulombianam electrostaticae, aliae vis centralis quadrati inversi. Vector LRL maximi momenti fuit in prima deductione per mechanicam quanticam spectri atomi hydrogenii, ante inventionem aequationis Schrödingerianae. Haec autem ratio raro hodie adhibetur.

In mechanica classica et quantica, quantitates conservatae plerumque systematis symmetriae respondent. Conservatio vectoris LRL systemati symmetriae insolitae respondet; quod ad mathematicam attinet problema Keplerianum aequivalet particulae quae in superficie (hyper-)sphaerae quattuor dimensionum movet, itaque totum problema est symmetricum sub certis rotationibus spatii quattuor dimensionum. Haec symmetria superior ex duabus proprietatibus problematis Keplariani procedit: vector velocitatis semper in circulo perfecto movet et, energia tota data, omnes tales circuli velocitatis in eisdem duobus punctis inter se secunt.

Vector Laplace–Runge–Lenz ex Petro Simone Laplace, Carolo Runge, ac Gulielmo Lenz nominatur, quorum autem nullus eum primum invenit. Vector enim compluries iterum inventus est. Mechanicae caelestis vectori eccentricitatis sine dimensionum aequivalet. Variae definitiones generaliores vectoris LRL factae sunt, quae effectus relativitatis specialis, camporum electromagneticorum, atque variorum generum virum centralium incorporant.

## Notae 

*Leges Keplerianae

Categoria:Mechanica classica
Făurei

thumb|450px|left|Făurei situs in circulo Brăila
**Făurei** est Romaniae accurate Valachiae urbs circiter 3.592 incolarum (anno 2011). Oppidum ad Brăilam circulum pertinet.

## Historia 
Făurei anno 1872 conditum est, cum linea ferroviaria a Buzău ad usque Proilabum aedificaretur. Hic statio fuit, quae nomen a vico "Făurei-Sat" accepit, qui nunc ad commune Surdila-Greci pertinet. Postea hic lineae ferroviariae ad Bucarestam, Fetești, Tecuci convenerunt. Annis 1925 - 1948 nomen "Ioannes Brătianu" a claro rerum politicarum peritus gessit, deinde ad annum 1952 nomen "Philemon Sârbu" tulit, communistae, qui anno 1941 necatus est. Anno 1968 commune Făurei titulum oppidi accepit.

## Incolae 
Anno 2011 hic 3.592 homines habitabant, inter eos 3.078 Dacoromani et 324 Zingari.

## Nexus externi 
* Oppidi Făurei pagina interretialis

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita 1872
Ianca

thumb|450px|left|Iancae curia
thumb|450px|left|Ianca situs in circulo Brăila
**Ianca** est Romaniae accurate Valachiae oppdum circiter 10.343 incolarum (anno 2011), quod ad Brăilam circulum pertinet. Ad Iancam etiam vici Berlești, Gara Ianca, Oprișenești, Perișoru, Plopu atque Târlele Filiu pertinent.

## Historia 
Ianca anno 1834 primo in actis descriptum est. Anno 1989 commune Ianca titulum oppidi accepit.

## Incolae 
Anno 2011 hic 10.343 homines habitabant, inter eos 9.600 Dacoromani et 299 Zingari.

## Communium coniunctiones 
* 20px|Francia La Chapelle-sur-Erdre, Francia

## Nexus externi 
* Oppidi Iancae pagina interretialis

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita saeculo 19
Însurăței

thumb|450px|left|Iancae curia
thumb|450px|left|Făurei situs in circulo Brăila
**Însurăței** est Romaniae accurate Valachiae oppidum circiter 6.528 incolarum (anno 2011), quod ad Brăilam circulum pertinet. Ad Însurăței etiam vici Măru Roșu, Valea Călmățui atque Lacu Rezii pertinent.

## Historia 
Însurăței saeculo 18 primo in actis descriptum est. Anno 1989 commune Însurăței titulum oppidi accepit.

## Incolae 
Anno 2011 hic 6.528 homines habitabant, inter eos 5.947 Dacoromani et 360 Zingari.

## Nexus externi 
* Oppidi Însurăței pagina interretialis in archivio interretiali servata

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita saeculo 18
Acidificatio soli

[thumb|[Pinetum iuxta mare in meridiana Hispaniae regione. Pini solum acidificant, ut aliae species solum colonizare indirecte non possint.]]
[thumb|Tabula aciditatis soli: [ruber, acidum; flavus, neutrius generis; caeruleus, alkalinum.]]
[thumb|[Silva picearum in montibus Izera.]]
**Acidificatio soli** est incrementum cationtum hydrogenii, etiam protones appellati, quae pH soli minuunt, quod fit cum donor protonum in solum addatur. Donor esse potest acidum, sicut acidum nitricum et adicum sulfuricum, quae acida sunt communes pluviae acidae partes. Donor etiam esse potest compositum chemicum sicut sulphatum aluminii, quod ad protonta liberanda in solo afficitur. Multa nitrogenii composita pro laetamine addita etiam solum per tempus acidificant, quia acida nitrosum et nitricum per nitrificationem gignunt.

Acidificatio etiam fit cum cationibus basicis sicut calcium, magnesium, potassium, et natrium ex solo extrahuntur. Haec extractio cum praecipitatione aucta augetur. Pluvia acida extractio basium accelerat. Plantae crescentes bases ex solo extrahunt, protonum pro quoque cationte donantes. Ubi materia plantarum amoveatur, ut cum silva caedatur vel fruges colligantur, bases quas ea a solo extrahunt perpetuo amittuntur.

## Composita acidificantia
*Acidum phosphoricum
*Ammonia (NH3)
*Dioxidum sulphuri (SO2)
*Nitratum ammonii
*Phosphatum ammonii
*Sulphatum aluminii
*Sulphatum ammonii
*Sulphatum ferreum
*Phosphatum monopotassii
*Urea

*Acidificatio oceanorum
*Agronomia
*Pedologia
*Pollutio
*Solum acidi sulphati
*Solum alkali

### Bibliographia
*Fenn, M. E., T. G. Huntington, S. B. McLaughlin, C. Eagar, A. Gomez, et R. B. Cook. 2006. Status of soil acidification in North America. *Journal of Forest Science* 52:3–13.
*Kennedy, I. R. 1992. *Acid soil and acid rain.* Ed. 2a. Taunton Somersetiae Angliae: Research Studies Press; Novi Eboraci: J. Wiley. ISBN 0863801242 (Research Studies Press), ISBN 0471934046 (Wiley).
*Reuss, J. O., et D. W. Johnson. 1986. *Acid deposition and the acidification of soils and waters.* Novi Eboraci: Springer-Verlag. ISBN 0387962905.

Categoria:Acida
Categoria:Circumiectus
Categoria:Solum
Râmnicu Sărat

thumb|300px|left|Statio ferroviaria in Râmnicu Sărat
thumb|300px|left|Râmnicu Sărat situs in circulo Buzău
**Râmnicu Sărat** (Teod. *Rimnicul-Sarat*) est Romaniae urbs, in regione Valachia in Buzău circulo sita, circiter 33.843 incolarum (anno 2011). Pertinet ad Buzău circulum.

## Historia 
thumb|300px|left|Carcer Communistarum in Râmnicu Sărat
In Râmnicu Sărat annis 1434 et 1573 pugnae inter prinicpatus Moldaviae et Valachiae et anno 1634 inter Valachiam et Imperium Ottomanicum facta sunt. Etiam inter Primum bellum mundanum hic certatum est. Anno 1789 Austriaci et Russi oppidum expugnaverunt. Anno 1854 incendium ingens Râmnicu paene delevit. Post Secundum bellum mundanum annis 1948 - 1963 hic carcer fuit, ubi inimici Communistarum vexati sunt, inter eos et pristinus minister rerum internarum Ioannes Mihalache et Ioannes Gigurtu, qui primus minister et minister rerum exterarum Romaniae fuerat.

## Incolae 
Anno 2011 hic 33.843 homines habitabant, inter eos 28.164 Dacoromani et 2.797 Zingari.

## Cives clari 
* Ioannes Gigurtu (1886 - 1959), primus minister Romaniae

## Nexus externi 
* Pagina officialis urbis Râmnicu Sărat

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Antonius Bryer

**Antonius Bryer**, vulgo plene *Anthony Applemore Mornington Bryer* (natus die 31 Octobris 1937; die 22 Octobris 2016 mortuus) fuit Byzantinista praesertim de regione Ponto imperioque Trapezuntino eruditus.

Discipulus fuit Demetrii Obolensky apud universitatem Oxoniensem, unde Birminghamiam progressus est. 

## Opera 
; Libri
* 1977 (editor cum Judith Herrin) : *Iconoclasm: papers given at the ninth Spring Symposium of Byzantine Studies, University of Birmingham, March 1975*. Birminghamiae: Centre for Byzantine Studies, University of Birmingham
* 1980 : *The Empire of Trebizond and the Pontos*. Londinii: Variorum Reprints
* 1985 (cum David Winfield) : *The Byzantine monuments and topography of the Pontos*. Vasingtoniae: Dumbarton Oaks Research Library and Collection
* 1986 (editor cum Heath Lowry) : *Continuity and change in late Byzantine and early Ottoman society: papers given at a symposium at Dumbarton Oaks in May 1982*. Birminghamiae
* 1988 : *Peoples and settlement in Anatolia and the Caucasus, 800-1900*. Londinii: Variorum Reprints
* 1996 (editor cum Mary Cunningham) : *Mount Athos and Byzantine monasticism : papers from the Twenty-eighth Spring Symposium of Byzantine Studies, Birmingham, March 1994*. Aldershot: Variorum
* 2002 : *The post-Byzantine monuments of Pontos*. Burlington Viridimontis: Ashgate

; Commentationes
* 2001 : "Obituary: Professor Sir Dimitri Obolensky" in *The Independent* (31 Decembris 2001)

## Bibliographia 
* Leslie Brubaker, Kalliroe Linardou, edd., *Eat, drink, and be merry (Luke 12:19): food and wine in Byzantium: in honour of Professor A. A. M. Bryer*. Aldershot: Ashgate, 2007. ISBN 978-0-7546-6119-1
* Judith Herrin, "Anthony Bryer obituary" in *The Guardian* (23 Novembris 2016)

Categoria:Nati 1937
Categoria:Mortui 2016
Categoria:Historici Britanniae
Categoria:Eruditi Angliae
Categoria:Byzantinistae
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Professores Universitatis Birminghamiensis
Categoria:Pontus
Nehoiu

thumb|left|Ecclesia Sancti Georgii in Nehoiu
thumb|left|Nehoiu situs in circulo Buzău
**Nehoiu** est Romaniae oppidum, in regione Valachia in Buzău circulo sita, circiter 10.200 incolarum (anno 2011). Ad Nehoiu etiam vici Bâsca Rozilei, Chirlești, Curmătura, Lunca Priporului, Mlăjet, Nehoiașu, Păltineni, Stănila et Vinețișu pertinent.

## Historia 
Nehoiu anno 1549 primo in actis descriptum est. Anno 1989 oppidum declaratum est. Annis sequentibus multi incolae hunc locum reliquerunt.

## Incolae 
Anno 2011 hic 10.211 homines habitabant, inter eos 9.835 Dacoromani, 6 Hungari et 6 Zingari.

## Nexus externi 
* Pagina officialis urbis Nehoiu

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Gaius Carrinas

**Gaius Carrinas**, natus mortuusque primo saeculo a.C.n., erat vir Romanus senatorii ordinis qui consulatum suffectum per duos ultimos menses anni 43 a.C.n. gessit. Bellis civilibus iam ab initio Octavianum secutus est.
## De gente 
Gaius Carrinas erat filius unius e ducibus Marianae factionis qui et ipse Gaius Carrinas nominatus praeturam anno 82 a.C.n. gerebat, quo anno ad portam Collinam victus captus et iussu Syllae occisus est. Haec gens fortasse ex Etruria oriunda ante primum saeculum a.C.n. non memorata est.

## De cursu honorum 
Ut qui filius viri a Sylla proscripti erat magistratus petere ei diu non licuit. Tandem Caesare dictatore praetor factus est atque post praeturam in Hispaniam adversus Sextum Pompeium missus est. Cum non multum effecisset provinciam Asinio Pollioni tradidit atque Romam rediit ubi mense novembri et decembri anni 43 a.C.n. consulatum cum Publio Ventidio collega gessit. Anno 41 a.C.n. Octaviani legatus in Hispaniam iterum missus est ubi cum rege Boccho II bellum gessit. Anno 36 a.c.n. bello Siculo adversus Sextum Pompeium interfuit dum tribus legionibus imperat. Circa 31 a.C.n. proconsul Galliarum factus proximis annis et Morinos et Suevos qui Rhenum transierant devicit. De quibus pridie Idus Iulias anni 28 a.C.n. Romae triumphavit.

## Notae 
Categoria:Consules
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 1 a.C.n.
Pătârlagele

thumb|left|Monumentum militare Pătârlagele
thumb|left|Pătârlagele situs in circulo Buzău
**Pătârlagele** est Romaniae oppidum, in regione Valachia in Buzău circulo situm, circiter 7.300 incolarum (anno 2011). Ad Pătârlagele etiam vici Calea Chiojdului, Crâng, Fundăturile, Gornet, Lunca, Mănăstirea, Mărunțișu, Mușcel, Poienile, Sibiciu de Sus, Stroești, Valea Lupului, Valea Sibiciului atque Valea Viei pertinent.

## Historia 
Pătârlagele saeculo 12 conditum esse creditum est, sed non prius quam anno 1524 primo in actis descriptum est. Anno 2004 oppidum declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 7.304 homines habitabant, inter eos 7.000 Dacoromani et 60 Zingari.

## Nexus externi 
* Pagina Facebook oppidi Pătârlagele

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Michael Maestlinus

**Michael Maestlinus** fuit mathematicus et astronomus Germaicus.

Ad Universitatem Tubingensem immatriculatus est natus die 30 Septembris anno 1568, baccalaureus factus 20 Octobris 1569, magister artium factus anno 1571. Fuit mathematicae professor usque ab anno 1580 Tubingae et usque ab anno 1583 Heidelbergae.

Anno 1597 litteras misit ad discipulum suum et amicum Iohannem Keplerus. Qua in epistula calculationem et cosmologiam Copernici et causam luminis cinerum praesentavit et demonstravit divinam proportionem esse fere 1,6180340.

## Opera
*1578 Observatio et demonstratio cometae aetheri.
*1582 Epitomae Astronomiae.

## Litterae
*Siegmund Günther: Maestlin, Michael. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 20, Duncker & Humblot, Leipzig 1884, S. 575–580.
*Volker Bialas: Mästlin, Michael. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, ISBN 3-428-00196-6, p. 644 seq.

## Nota
Categoria:Mathematici Germaniae
Categoria:Astronomi Germaniae
Maestlinus, Michael
Maestlinus, Michael
Categoria:viri
Pogoanele

thumb|300px|left|Pătârlagele situs in circulo Buzău
**Pogoanele** est Romaniae oppidum, in regione Valachia in Buzău circulo situm, circiter 7.300 incolarum (anno 2011). Ad Pogoanele etiam vicus Căldărăști pertinet.

## Historia 
Pogoanele anno 1853 conditum est, cum Costea Musceleanu huc colonos duxit et eis quinque iugera agri vendidit. Anno 1907 Pogoanele magna seditione agricolarum afflictum est. Anno 1989 oppidum declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 7.304 homines habitabant, inter eos 6.680 Dacoromani et 221 Zingari.

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Pogoanele

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Condita 1853
Syncytiotrophoblastus

thumb|Primarii villi chorionici. Diagramma.
thumb|Secundarii villi chorionici. Diagramma.
**Syncytiotrophoblastus** (a Graecis 'syn' 'una' + 'cytio' 'cellularum' + 'tropho' 'nutrimentum' + 'blastus' 'gemma') est tegman epitheliale magnopere vascularium placentae embryonicae villorum, quod in vallum uterinum invadit ut circulationem nutrimentorum inter embryonem et matrem constituat. Textus est unicus quia in syncytio multinucleato et discreto consistit, quod ad 13 centimetra extenditur. Syncytiotrophoblastus est exterius trophoblastorum stratum quod in vallum uterinum avide invadit, capillarias rumpens et sic coniunctionem inter sanguinem maternum et embryonicum fluidum extracellulare constituens, permutationem materiae inter matrem et embryonem facilius reddens.

*Blastocoele
*Cytotrophoblastus
*Endometrium
*Syncytium
*Trophoblastus
*Trophoblastus intermedius

## Bibliographia
*Musicki, B., G. Pepe, et E. Albrecht. 1997. Functional differentiation of placental syncytiotrophoblasts during baboon pregnancy: developmental expression of chorionic somatomammotropin messenger ribonucleic acid and protein levels. *Journal of Clinical Endocrinological Metabolism* 82(12):4105–10. PMID 9398722. doi:10.1210/jc.82.12.4105. Textus.
*Plant, Tony M., et Anthony J. Zeleznik. ''Knobil and Neill's Physiology of Reproduction: Two-Volume Set.''

## Nexus externi
*Diagramma. nature.com.
*Diagramma. sprojects.mmi.mcgill.ca.

*Categoria:Biologia incrementalis
*Categoria:Embryologia
Daniel Kablan Duncan

**Daniel Kablan Duncan** (Ouellé in oppido natus die 30 Iunii 1943) est politicus Litoris Eburnei. In urbe Abidjan apud lyceum classicum et Burdigalae in lyceo Michaelis Montani educatus, Daniel Kablan Duncan alumnus est instituti commercialis Nanceiensis. Socius politicus primi ministri Alassane Ouattara, minister vectigalium fuit ab anno 1990. Primus minister patriae bis meruit, a die 11 Decembris 1993 ad 24 Decembris 1999 (antecessore Ouattara) et a die 21 Novembris 2012 (praeside Ouattara) usque ad 9 Ianuarii 2017. Interdum breve temporis spatium minister rerum externarum fuit a die 1 Iunii 2011 usque in 2012.

## Bibliographia 
* "Côte d'Ivoire : nouveau gouvernement" in *Le Figaro* (22 Novembris 2012)
* "Côte d'Ivoire: reconduit, le Premier ministre Kablan Duncan doit rajeunir et féminiser le gouvernement" in *La Libre* (6 Ianuarii 2016)

## Nexus exzterni 
* Vita olim apud regimen Litoris Eburnei divulgatum

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1943
Categoria:Politici Litoris Eburnei
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Instituti Commercialis (Nanceium)
Categoria:Alumni Lycei Michaelis Montani (Burdigala)
Categoria:Ministri rerum externarum
Psalterium

**Psalterium** (Graece ) potest esse:
* Psalterium (instrumentum), instrumentum musicum chordis instructum, simile citharae
* Liber Psalmorum, liber Bibliorum Hebraicorum, centum quinquaginta psalmos continens
** Psalterium (codex), singulus liber psalmorum, saepe picturis ornatus
* Psalterium Beatae Mariae Virginis, quindecim decades rosarii (quia 150 salutationes continet)
Dioecesis Cantuariensis

[thumb|upright=0.6|[Vexillum archidioecesis.]]
**Dioecesis Cantuariensis** est dioecesis Ecclesiae Anglicanae Cantiam orientalem protegens, quae a Sancto Augustino Cantuariensi anno 597 condita est. Dioecesis Cathedrali Cantuariensi nititur, et est veterrima Ecclesiae Anglianae sedes episcopalis. De politia ecclesiastica, dioecesis in tres archidiaconatus dividitur, quindecim decanatus amplectens:

*in Archidiaconatu Cantuariensi: Cantuaria, East Bridge, Reculver, Thanet, et West Bridge;
*in Archidiaconatu Ashfordiensi: Ashfordia, Dubris, Elham, Romney et Tenterden, Sandwich;
*in Archidiaconatu Maidstone: Maidstone, Downs Septentrionalis,  Ospringe, Sittingbourne, et Weald.

## Episcopi
[thumb|upright=0.7|[Insigne|Arma heraldica Archiepiscopi Cantuariensis.]]
Episcopus dioecesanus est Archiepiscopus Cantuariensis, hodie Iustinus Welby; propter autem eius munera episcopi metropolitani Provinciae Cantuariensis, primas omnis Angliae, et per orbem terrarum faciei Communionis Anglicanae, archiepiscopus (cuius primum domicilium in Palatio Lambethensi Londinii est) saepissime a dioecese abest. Ergo, Episcopus Dubrensis (Trevor Willmott), unus ex eius episcopis suffraganeis, multis modis agere potest paene quasi episcopus dioecesanus sit.

*Academia Ioannis Wallis, schola Ashfordiae a dioecese sustenta

## Notae

## Nexus externi
*Situs proprius.
*Situs ecclesiae cathedralis.
*Ststiatica Ecclesiae Angliae, 2002. 

Categoria:Cantuaria
Categoria:Constituta 597
!
Cosmologia Nordica

thumb|Novem mundi cosmologiae Nordicae.
**Cosmologia Nordica,** ut in mythologia Nordica legitur, consistit in novem mundis vel regnis, per Yggdrasil, arborem mundi, coniunctis, locis quos *Edda poetica* incerte una describit. Mythos creationis Nordica originem narrat omnium in hiatu ignis et glaciei, mundumque hominum formatum.

*Cosmologia
*Odin

## Bibliographia
*Crossley-Holland, Kevin. 1980. *Norse Myths: Gods of the Vikings.* Penguin Books.
*Davidson, H. R. Ellis. 1964. *Gods and Myths of Northern Europe.* Penguin Books.
*Davidson, H. R. Ellis. 1988. *Myths and Symbols in Pagan Europe: Early Scandinavian and Celtic Religions.
*Lindow, John. 2001. *Handbook of Norse Mythology.* ABC-CLIO. ISBN 1576072177.
*Orchard, Andy. 1997. *Dictionary of Norse Myth and Legend.* Cassell. ISBN 0304345202.
*Zoega, Geir T. 1910. *A Concise Dictionary of Old Icelandic.''

cosmologia
Caransebeș

thumb|left|250 px|Caransebeș Cathedrala Sancti Georgii
thumb|250 px|left|Caransebeș collocatio in circulo Caraş-Severin

**Caransebeș** (Hungarice *Karánsebes*, Germanice *Karansebesch*) est Romaniae urbs circiter 24.700 incolarum in regione Banatu sita et ad circuli Caraş-Severin circulum pertinet. Ad Caransebeș etiam vicus Jupa pertinet.

## Historia 
Tempore Imperii Romani hic Castellum militum nomine "Tibiscum" fuit. Circa annum 101 conditum et saeculo 6 vel 7 relictum est. Caransebeș anno 1289 primo in actis descripta est, cum Ladislaus IV rex Hunariae in oppidum advenit. Anno 1658 Turci oppidum expugnaverunt, ab anno 1718 pars Austriae fuit. Ab anno 1918 pars Romaniae est. Anno 1995 *Municipiu*, i.e. urbs maior declaratum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 24.689 homines habitabant, inter eos 20.281 Dacoromani, 527 Hungari, 158 Zingari, 345 Ucraini atque 265 Germani.

## Cives clari 
* Myron Cristea (1868 - 1939), vir publicus hic annis 1910 - 1925 episcopus ecclesiae orthodoxae fuit.
* Sorin Grindeanu (*1973), vir publicus

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Caransebeș

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Categoria:Banatus
Trevor Willmott

**Trevor Willmott** (natus 29 Martii 1950) ex 2010 est Episcopus Dubrensis suffraganeus in Dioecese Cantuariensi, cui sunt plurima Archiepiscopi Canutariensis officia intra dioecesem, ut reapse Willmott pro episcopo dioecesano agit, unde aliquando appellatur episcopus in Cantuaria. Willmott ab 2002 ad 2009 fuit episcopus suffraganeus Basingstokiensis in Dioecese Wintoniensi.

## Notae

Categoria:Nati 1951
Categoria:Homines vivi
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Episcopi Ecclesiae Anglicae
Categoria:Clerici Angliae
Aktobe

thumb|Meschita Nur Ghasyr et ecclesia cathedralis Sancti Nicolai
**Aktobe** vel **Leucolophum** (Kazachice Ақтөбе/Aqtöbe, hoc est 'albus collis'; Russice Актобе, antea Актюбинск) est oppidum in Kazakhstania occidentali, centrum administrativum regionis eiusdem nominis.

Aktobe habet superficiem 297.39 km2. In urbe fluunt flumen Ilek et plures flumina in id influentia, et iuxta sunt aquae receptacula Aktobe et Sazdy. Propter situm in interiori Eurasiae parte et longinquitatem a mari, clima continentale habet.

Aktobe est quinta a maxima urbs Kazachstaniae, et maxima urbs partis occidentalis civitatis. Censu anno 2016 habito, 397&nbsp;572 incolas habet. Plures gentes urbem incolant, praecipue Kazachi (76.3 %) et Russi (16.89 %). Plerique religiones Islamicam aut Christianam sequuntur. In quinque suburbiis administrationi urbanae subiectis habitant incolarum 52&nbsp;582.

Castellum Ak-Tjube anno 1869 a manu militum Imperii Russici conditum est, in ripa sinistra fluminis Ilek, ubi ad dextram in id fluvius Kargaly influit.

## Notae
## Nexus externi 
* Situs urbis 

Categoria:Condita 1869
Categoria:Urbes Kazachstaniae
Carbonatum calcii

thumb|upright=0.8|Depictio formulae.
thumb|upright=0.5|left|Species.
[thumb|[Pulvis.]]
[thumb|Structura [crystallum|crystallina calcitis.]]
[thumb|Fragments carbonati calcii ex testa [bivalvia|bivalvium.]]
**Carbonatum calcii** est compositum chemicum formulae CaCO3. Quod est substantia communis, in lapidibus ut minerales calcites et aragonites repertum (insignissime calx, quae ambos minerales continet), et principalis pars est margaritarum et testarum animalium marinorum, cochlearum, et ovorum. Pars est activa in calce agriculturali et fit cum ionta calcii in aqua dura cum iontibus carbonati referunt ad *limescale* creandum. In medicina adhibetur ut supplementum calcii et antacidum, sed nimis consumptionis periculosum esse potest. 

*Acidificatio oceanorum
*Carbonas
*Corallium
*Creta
*Marmor
*Ostreoidea
*Sepiida
*Travertinum
*Tufa
 

## Bibliographia
*Tegelhoff, F. Wolfgang, cum Johannes Rohleder et Evelyn Kroker. 2001. *Calcium carbonate: from the Cretaceous period into the 21st century.* Basiliae, Bostoniae: Birkhauser Verlag. ISBN 3764364254.

## Nexus externi
*The British Calcium Carbonate Association – What is calcium carbonate
*CDC – NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards – Calcium Carbonate 


Categoria:Carbonata
Categoria:Composita calcii
Ploidia

[thumb|120px|[Cellula|Cellulis diploidicis sunt bina exemplaria homologa cuiusque chromosomatis.]]
**Ploidia** est numerus copiarum chromosomatum in cellula. Gametae, semen et ovum, quae in unam cellulam per tempus fertilizationis reproductionis sexualis coalescunt, plerumque ferunt plenam chromosomatum copiam quae unum exemplar cuiusque chromosomatis comprehendit, quia aneuploidia ad severum morbum geneticum in prolibus saepissime ducit. Numerus gameticus, etiam numerus haplodicus appellatus (*n* imminutus), est numerus chromosomatum in gameta. Binae gametae, hunc numerum bis habentes (2*n*, numerum zygoticum vel diploidicum appellatum), quod est duo exemplaria chromosomatum autosomalium, zygotum diploidicum formant. In hominibus, specie diploidica, *n*&nbsp;=&nbsp;23. Usitata hominum cellula somatica quadraginta sex chromosomata continet, quae in duabus copiis haplodicis parium chromosomatum homologorum viginti sex consistunt.

*Polyploidia
*Tetraploidia

## Notae

## Bibliographia
*Battaglia, E. 2009. Caryoneme alternative to chromosome and a new caryological nomenclature. *Caryologia* 62:1–83. PDF.
*Carvalho, Gary R., ed. 1998. *Advances in molecular ecology.* Amstelodami et Vasingtomiae: IOS Press et Ohmsha. ISBN 9051994400 (IOS Press), ISBN 4274902501 (Ohmsha).
*David, Haig. 2008. Homologous versus antithetic alternation of generations and the origin of sporophytes. *The Botanical Review* 74(3):395–418. doi=10.1007/s12229-008-9012-x. Textus.
*Griffiths, A. J., et al. 2000. *An introduction to genetic analysis.* Ed. 7a. Novi Eboraci: W. H. Freeman. ISBN 0716735202.
*Han, Hu, et Yang Hongyuan, eds. 1986. *Haploids of higher plants in vitro.* Pekini: China Academic Publishers. Berolini et Novi Eboraci: Springer-Verlag. ISBN 0387283196.
*Hildt, Elisabeth, et Sigrid Graumann, eds. 1999. *Genetics in human reproduction.* Aldershot et Brookfield Montis Viridis: Ashgate Publishing. ISBN 184014825X.
*Nuismer S., et S. P. Otto. 2004. Host-parasite interactions and the evolution of ploidy. *Proceedings of the National Academy of Sciences* 101:11036–11039. doi:10.1073/pnas.0403151101. Textus.

## Nexus externi
*Repositorium datorum magnitudinis genomatum animalium.
*Repositorium datorum magnitudinis genomatum fungorum.
*Repositorium datorum magnitudinis genomatum plantarum. 
Categoria:Genetica
Xanthophyllum

***Xanthophyllum*** (a Graeco, ξανθόν 'flavum' + φύλλον 'folium') est genus circa 94 specierum arborum et fruticum familiae Polygalacearum. Species generis *Xanthophylli* in Asia tropica ad Australiam septentrionalem endemicae sunt. Plurimae in silvis pluvialibus, nonnullae in collinis et montanis terrae altae silvis inveniuntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Meijden, R. van der. 1982. *Systematics and evolution of Xanthophyllum (Polygalaceae).* Leiden Botanical Series, 7. ISBN 90-04-06594-6. Textus.
* Meijden, R. van der. 1988. Xanthophyllum. *Flora Malesiana.* Series I, ed. F. Adema, P. W. Leenhouts, et P. C. van Welzen: Spermatophyta: Flowering Plants, 10, pars 3: Polygalaceae, pp. 493–539. Lugduni Batavorum: Rijksherbarium / Hortus Botanicus, Leiden University. ISBN 90-247-3736-2. Textus digitizatus.
* Roxburgh, William. 1819. *Plants of the Coast of Coromandel* 3:81–82. East India Company. Textus digizatus.
* De Wilde, W. J. J. O., et Brigitta E. E. Duyfes. 2007. *Xanthophyllum* Roxb. In *Tree Flora of Sabah and Sarawak,* ed. E. Soepadmo, L. G. Saw, R. C. K. Chung, et Ruth Kiew, 6:221–235. Forest Research Institute Malaysia. ISBN 983-2181-89-5 PDF.

## Nexus externi 
Categoria:Genera plantarum 
Categoria:Polygalaceae
Categoria:Taxa Roxburgh
Categoria:Taxa 1819
Symphyotrichum

***Symphyotrichum*** (a Graecis σύμφυσις 'concrescentia' + θρίξ 

## Nexus externi
Categoria:Genera plantarum 
!
Categoria:Taxa Nees
Cavendishia

***Cavendishia*** est genus angiospermarum lignearum familiae Ericacearum, cui sunt circa 100 species plantarum perennium, quarum multae sunt epiphyticae. Genus, in America Australi et Media tropica endemicum, ex Gulielmo Georgio Spencer Cavendish, sexto duce Devoniae, appellatum est.

## Species selectae
**Cavendishia bracteata*
**Cavendishia complectens*
**Cavendishia cordifolia*
**Cavendishia crassifolia*
**Cavendishia martii*
**Cavendishia pubescens*
**Cavendishia tarapotana*

## Notae
## Bibliographia
*Quattrocchi, Umberto. 1999. *CRC World Dictionary of Plant Names: Common Names, Scientific Names, Eponyms, Synonyms, and Etymology.* 4 vol. Ore Ratti Florida: CRC Press. ISBN 0849326737.

## Nexus externi 
Categoria:Genera plantarum
Categoria:Epiphyta
Categoria:Ericaceae
Categoria:Taxa Lindley
Henricus Hoffmann

**Henricus/Heinrich Hoffmann** (secundum uxoris cognomen ipse sese nominare solebat *Hoffmann-Donner*, pseudonyma invenit haec: *Polykarpus Gastfenger, Heulalius von Heulenburg, Reimerich Kinderlieb, Peter Struwwel*; natus die 21 Iunii 1809 Francofurti, mortuus ibidem die 20 Septembris 1894) Germanicus medicus scriptorque fuit.

## Vita
Studiis medicinae Heidelbergae et Salinis Saxonicis finitis filius architecti laborare coepit in urbe natali (post iter exploratorium Lutetiam perfectum), ubi annis inter 1851 et 1888 medicus primus fuit in psychiatrico valetudinario  »Anstalt für Irre und Epileptische«. Antea inspector cadaverum creatus est in Sachsenhausen; annis inter 1844 et 1851 docens de anatomicis fuerat in Instituto Senckenbergensi, cum in noscomio pauperum et in societate medicinali *(Ärztlicher Verein)* condendis operam darent. Anno 1848 senator liberalis in parlamento Francofurtensi primo fuit.

Exaravit »Gedichte« (Francofurti 1842), quae poemata simplicitate et rimis prolixis excellunt et homines in talentum medici scriptorium attentos fecerunt. Tractatio epicolyrica thematum variorum (»Das Hünengrab«, »Der Glockenguß von Breslau«, »Aus dem Lalenbuch«) necnon sal in cantilenis amorum symposiorumque multis placuerunt. Satiricus optimus sese protulit in comoedia Aristophanica praetitulata »Die Mondzügler« (Francofurti 1844) et pluries in opere »Humoristische Studien« (1847), ubi continetur etiam »Die Kartoffelkomödie. Ein gar arg Trauerstück in drei Akten«. 

Ecce alia opera: »Das Breviarium der Ehe« (Lipsiae 1853); »Allerseelenbüchlein« (Francofurti 1858); »Der Badeort Salzloch«, descriptio stationis balnearis satirica (1861); »Liederbuch für Naturforscher und Ärzte« (1867). Notissimus autem et divulgatissimus factus est eius liber infantilis praetitulatus »Der Struwwelpeter« (1847, postea circa 300 editiones et translationes innumerabiles; lingua Latina appellatur *Petrus Hirsutus*). Aliae res infantibus dicatae quoque multis cognoscebantur, e quibus mentio fiat de operibus »Im Himmel und auf der Erde. Herzliches und Scherzliches aus der Kinderwelt« et »König Nußknacker und der arme Reinhold«. In rebus professionis medicinalis citetur eius opus »Beobachtungen und Erfahrungen über Seelenstörung und Epilepsie in der Irrenanstalt zu Frankfurt am Main« (Francofurti 1859).

## Fontes
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 9. Leipzig 1907, p. 420-426, quae legi possunt in interreti hic.
## Externi nexus
*Opera eius in interreti relegibilia
Anthozoa

**Anthozoa** (a Graecis ἄνθος 'flos' + ζώα 'animalia', e specie eorum stationis polypodi) sunt classis animalium intra phylum Cnidariorum digestorum. Anthozois, aliorum cnidarianorum dissimilibus, non est statio vitalis medusae. Potius spermatozoa et ova liberant, quae planulam formant, quae vicissim ad quoddam substratum adhaeret, in quo animal crescit. Nonnulla anthozoa se quoque asexualiter reproducere possunt per gemmationem. Sunt plus quam 6100 species descriptae.

## Phylogenia 
[thumb|*[Anthopleura xanthogrammica* ante litus Californiae Meridianae.]]
Anthozoa in tres subclasses dividi possunt: Octocorallia, Hexacorallia, Ceriantharia, quae greges monophyleticos constituunt, variasque in quaque subclassi polyporum structuras late monstrant. Hic autem habes classificationem secundum World Register of Marine Species:
* Subclassis Hexacorallia
** Ordo Actiniaria
** Ordo Antipatharia
** Ordo Ceriantharia
** Ordo Corallimorpharia
** Ordo Rugosa †
** Ordo Scleractinia
** Ordo Zoantharia
* Subclassis Octocorallia
** Ordo Alcyonacea
** Ordo Helioporacea
** Ordo Pennatulacea

## Pinacotheca 

Fasciculus:Colonial anemone zebra.jpg|*Nemanthus annamensis*, actinarium
Fasciculus:Cirrhipathes.jpg|*Cirrhipathes sp.*, antipatharium
Fasciculus:Cerianthus filiformis.jpg|*Cerianthus filiformis*, ceriantharium
Fasciculus:Amplexidiscus fenestrafer Maldives.JPG|*Amplexidiscus fenestrafer*, corallimorpharia
Fasciculus:Hertshoon.jpg|*Acropora cervicornis*, scleractinium
Fasciculus:Zoanthus mantoni Voavah.JPG|*Zoanthus mantoni*, zoantharium
Fasciculus:Sarcophyton trocheliophorum.jpg|*Sarcophyton trocheliophorum*, alcyonaceum
Fasciculus:Leptogorgia sarmentosa (Esper, 1791) 5.jpg|*Leptogorgia sarmentosa*, gorgoniida
Fasciculus:Heliopora coerulea Maldives.jpg|*Heliopora coerulea*, helioporaceum
Fasciculus:Ptilosarcus gurneyi 1.jpg|*Ptilosarcus gurneyi*, pennatulaceum

## Notae 
## Bibliographia 
* Crowther, A. L. 2011. Class Anthozoa Ehrenberg, 1834. In *Animal biodiversity: an outline of higher-level classification and survey of taxonomic richness,* ed. Z.-Q. Zhang. *Zootaxa* 3148:19–23. PDF.
* Kotrc, Ben. 2005. Anthozoa: Subgroups. *Fossil Groups.* University of Bristol.
* Oliver W. A., Jr. 1996. Origins and relationships of Paleozoic coral groups and the origin of the Scleractinia. In *Paleobiology and Biology of Corals,* ed. G. D. J. Stanley, 107–134. Columbi Ohii: The Paleontological Society.
* Stampar, S. N., M. M. Maronna, M. V. Kitahara, J. D. Reimer, et A. C. Morandini. 2014. Fast-Evolving Mitochondrial DNA in Ceriantharia: A Reflection of Hexacorallia Paraphyly? *PLoS ONE* 9(1):e86612. PMID 24475157. | doi:10.1371/journal.pone.0086612. Textus.

## Nexus externi 

Categoria:Taxa Ehrenberg
Categoria:Taxa 1834
Umaro Sissoco Embaló

**Umaro Mokhtar Sissoco Embaló** (Bissau in urbe natus die 23 Septembris 1972) est miles et politicus Guineae Bissaviensis. Alumnus est universitatis technicae Olisiponensis universitatisque Complutensis Matritensis necnon academiarum militarium Hispanicae, Belgicae, Israëlensis. A praeside Iosepho Mario Vaz die 18 Novembris 2016 primus minister factus est.

## Bibliographia 
 anno 2015 loquens]]
* "Guinée-Bissau : Umaro Sissoco Embalo nommé Premier ministre" in *Jeune Afrique* (18 Novembris 2016)

## Nexus externi 
* Situs privatus

Categoria:Nati 1972
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Guineae Bissaviensis
Categoria:Alumni Instituti et Universitatis Technicae Olisiponensis
Categoria:Alumni Universitatis Complutensis
Categoria:Gubernatores civitatum
Index longissimorum fluviorum

Hic est **index longissimorum fluviorum** orbis terrarum, qui omnia systemata fluminum plus quam mille chiliometra longa comprehendit. Definitio longitudinis disputatur, et praecipue quaestio de flumine longissimo, utrum Nilus an Amazonum flumen, manet controversa.

## Index fluviorum 
|}

## Notae 
### Fontes 
!
!