open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ferdinandus von Schirach

**Ferdinandus von Schirach** (Theodisce: *Ferdinand von Schirach*) est scriptor et causidicus Germanicus qui est etiam praeclarus ob agendum causorum in res iactorum apud murum Berolinensem ab 1991 ad 2004.

## Bibliographia 
### Mythistoriae/progymnasmata 
* 2009: Verbrechen ("Scelus")
* 2010: Schuld ("Culpa")
* 2011: Der Fall Collini ("Casus Collini")
* 2012. Carl Thorberg
* 2013: Tabu (Latine: ?)
* 2014: Die Würde ist antastbar ("Dignitas violari potest")
* 2017: Die Herzlichkeit der Vernunft ("Belevolentia rationis")
* 2018: Strafe ("Poena")
* 2019: Kaffee und Zigaretten ("Coffea et sigarella")
* 2020: Trotzdem ("Tamen")
* 2021: Jeder Mensch ("Omnis homo")
* 2022: Nachmittage ("Tempora postmeridiana")

### Fabulae scaenicae 
* 2015: Terror
* 2020: Gott ("Deus")

## Nexus externi 
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Auctores Theodisci
Augustinus Tzunocamindonus

[thumb|right|240px|Imago Tzunocamindoni ab [Utagawa Yoshiiku pictore ukiyo-e depicta, titulo "Konishi Settsu-no-kami Yukinaga".]]
**Augustinus Tzunocamindonus**, seu **Tzucamindonus**, vel etiam **Tzunocamidonus** et **Ecunocamindonus** (Iaponice 小西 行長, *Konishi Yukinaga*; natus 1558; mortuus die 6 Novembris 1600), fuit militum dux et daimyo sub Taicosamae regno. Oppugnavit in bello contra Coreanos ac, Taicosama vita defuncto, pro Gibunoscio principe copiarum quaecumque in occidentem solem spectabant implicatus domestico bello, denique proelio superatus captusque a victore Daifusama causa Christianae fidei sustentandae sua manu occidere noluit, quam ob rem securi periret annos duo et quadraginta natus.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Christiani Iaponiae
Categoria:Incolae Iaponiae
Categoria:Milites
Percussio securi

[thumb|[Sanctus Paulus mortuus Romae securi percussus, cum caput decidens luce Sancti Spiritus splendebat.]]

**Percussio securi** est supplicium, quo quem ad mortem duci oportet adfixus paludi securi vel gladio est percussus, ut capite a corpore decidente simul noxius vita defungatur.

Cicero, ut exemplo est, M. Antonii adversarii iussu securi percussus, cum ante orationes XIV habuisset contra eum, in rostris forensibus est exhibitus, ne quis iam triumviris opponere auderet.

Categoria:Poena capitalis
Diadochi Taicosamae

**Diadochi Taicosamae**, Iaponice **Go-Tairō** (, hoc est "quinque presbyteri clarissimi"), successores fuerunt Taicosamae dominatoris Iaponiae cunctae aevo Momoyama.

In eorum ordine sunt:

*Ieiasus Daifusama ( *Tokugawa Ieyasu*)
*Ukita Hideie ()
*Maeda Toshiie ()
*Uesugi Kagekatsu ()
*Kobayakawa Takakage ()

et Kobayakawa mortuo in ordinem inscitus sororis eius filius:

*Mōri Terumoto ()

Categoria:Historia Iaponiae
Quinqueviri Taicosamae

**Quinqueviri Taicosamae**, Iaponice **Go-Bugyō** (, hoc est "quinque administri"), daimyo sunt sub regno Taicosamae, qui ei consilium daret, donec illo defuncto a diadochis sunt obumbrati.

In eorum ordine sunt:

*Asonodangius ( *Asano Nagamasa*)
*Maeda Gen'i ()
*Mashita Nagamori ()
*Gibunoscius ( *Ishida Mitsunari*)
*Natsuka Masaie ()

Categoria:Historia Iaponiae
Gibunoscius

thumb|right|240px|Imago Gibunoscii.

**Gibunoscius** (Iaponice 石田 三成 *Ishida Mitsunari,* 1559; 6 Novembris 1600), notus etiam titulo imperiali **Jibu-no-shō** (治部少輔), fuit militum dux, daimyo sub Taicosamae regno, atque, illo vita defuncto, princeps quinquevirorum potitus rerum simul cum diadochis eorumque duce Ieiaso, quocum in inimicitiam veniens bellum civile intulit, denique Sekigaharae devictus securi percussus annos unum et quadraginta natus vita excessit.

## Notae 
Categoria:Incolae Iaponiae
Categoria:Milites
Guillelmus I (rex Siciliae)

[thumb|[Rota (diplomatica)|Rota Gulielmi I in litteris in gratiam Hugonis Panormitani archiepiscopi, mense Iunio 1159.]]
thumb|Sarcophagus Gulielmi I in ecclesia cathedrali Sanctae Mariae Novae, Monte Regali in Sicilia.
**Guillemus I** (a posteris etiam *malus* cognominatus; natus anno 1122; mortuus Panormi die 7 Maii anno 1166) e familia nobili *Altavilla* ortus, rex Siciliae fuit.

## Gens 
Guillelmus filius minimus Rogerii II, regis Siciliae, fuit. Sollemnitate paschali anno 1151 a patre suo regni socius constitutus est. Patre die 26 Februarii anno 1154 mortuo, duodecim annos solus Siciliam regnavit. Margaritam Navarrensem in matrimonium duxit. Filius maior natus Rogerius a mense Iunio anno 1156 usque ad mortem mense Martio anno 1161 dux fuit Apuliae. Guillelmi in locum successit frater eius Guillelmus II.

## Res gestae 
Anno 1156 Guillelmo cum papa Hadriano IV, quem Beneventi magnis copiis obsederat, prospere de pace convenit, quo pacto papa eum regem Siciliae agnovit eique vi coactus multa privilegia ecclesiastica tribuit. Nobiles regni, qui eum pluries seditionibus throno deicere conati sunt, inimicos habuit. In ecclesia cathedrali Sanctae Mariae Novae Monte Regali ossa eius ex Capella Palatina (Panormus) translata in sarcophago porphyritis requiescunt.

## Notae 
## Fontes 
*Siragusa, Giovanni Battista (1897). *Historia o Liber de Regno Siciliae e la Epistola ad Petrum Panormitanae Ecclesiae thesaurarium di Ugo Falcando* (Fonti per la storia d'Italia 22), Romae.
*Enzensberger, Horst (1996). *Guillelmi I. regis diplomata*. (Codex diplomaticus regni Siciliae, 1: Diplomata regum et principum e gente Normannorum 3), Coloniae Agrippinae / Vindobonae, ISBN 3-412-00689-0.
*Garufi, Carlo Alberti (1935). *Romualdi Salernitani Chronicon* (Rerum Italicarum Scriptores, N.S. t. VII/1), Tiferni Tiberini.

## Bibliographia 
*Panarelli, Francesco (2003). *Guglielmo I d ̕Altavilla*. In Caravale, Mario (ed.): Dizionario Biografico degli Italiani (DBI). Vol. 60: Grosso–Guglielmo da Forlì. Istituto della Enciclopedia Italiana, Romae.

## Nexus externi 
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Incolae Siciliae
Categoria:Nobiles Italiae
Categoria:Normanni
Categoria:Reges Siciliae
Universitas Cypri

thumb|Campus Universitatis Cypri.
thumb|Hortus Universitatis Cypri.
**Universitas Cypri** (Neograece Πανεπιστήμιο Κύπρου) est universitas publica Cypri anno 1989 constituta in urbe Leucosiae. Octo facultates nunc habet.

## Nexus externi 
* situs Universitatis 
* Pagina interretialis VIAF

Categoria:Universitates Cypri
Categoria:Constituta 1989
Monasterium Veltenburgense

thumb|Despectus in Monasterium Veltenburgense.
 est abbatia Benedictina Sancto Georgio dicata Veltenburgi in regione Kelhaimiense ad Danubiam in Bavaria Inferiori sita. Iacet ad locum perrumptionem Danubii. Ad Congregationem Benedictinam Bavaricam pertinet. Praecipua abbatiae hodiernae munera sunt cura pastoralis (duarum parochiarum moderatio) et hospitum recipiendorum in Taverna Sancti Georgii. Monasterium habet etiam bracinae cognitae.

### Historia 
Locorum traditio dicit monasterium circa annum 600 conditum esse ab Eustasio et Agilo a Luxeuil monachis artis scotiae juxta regulas Sancti Columbiani. Hoc nunc in inquisitione refutatur. Circa annum 700, Sanctus Rupertus, Bavariae apostolus dictus, ecclesia monasterii Sancti Georgii consecravit. Saeculo octavo, monachi Regulam Sancti Benedicti adoptaverunt. Temporibus Abbatis Mauri I. Bächl (1713–1743), ecclesia Ad nostram dominam, aedificium conventuum, cum ecclesiis in paroeciis coniunctis pluribusque aedificiis negotii circa atrium monasterii, annis ab 1714 ad 1716 aedificata est. Ecclesia monasterii Veltenburgensis, inter 1716 et 1718 constructa est, Sancto Georgio dedicata. Asam fratres ecclesiam constituerunt. Franciscus Eckher de Kapfing, episcopus Frisingentis et Liechteneck, lapidem pro nova ecclesiae abbatia die 29 Iunii 1716 fundavit, atque ecclesiam die 9 Octobris 1718 consecravit. Anno 1721, Maximilianus Emanuel, Elector Bavariae, monasterium visitavit, et ab architectura ecclesiae impressum erat. In processu saecularisationis in Bavaria, monasterium Veltenburgense die 21 Martii 1803 dissolutum est, sed in prioratu monasterii Mettenensis a rege Ludovico I die 1 iunii 1842 refectum est, et die 25 mensis Augusti anno 1913 a rege Ludovico principe, postea. Ludovicus III rex in abbatiam denuo evectus.Propter situm directum in Danubio, aedificium complexum est in magno periculo inundationis; officium negotii aquae Landshutensis implevit tutelam monasterii diluvii inter Ianuarias et Octobres 2006, quod sollemniter inauguratus est die 12 Octobris 2006. Ab anno 1904 ad 1973 scola agriculturae abbatia cucurrit. Mense Martio 1995 Congressus Rosarii hebdomadarius fuit ubi novum Marianum dogma promotus est et oravit. Controversiae S. Hippolyti Episcopi Kurt Krenn in motu praeeunte. Die 2 Septembris 2008, archivista monasterii Weltenburgi P. Leopoldus obiit, annos natus 53, ex gravi incendio, quod in balneis monasterii sustentavit. Landshut reus vigiles criminis reus causam mortis excluserunt.

### Ecclesia abbatialis 
Ecclesiae abbatialis Sancti Georgii aedificabatur a 1716 ad 1718 a fratribus Asam, quis sunt architectae regionales Bavariae. Ecclesiae monasterii est unus ex importantissimi ecclesiae barociae. Interior habet tres partes. Vestibulum in occidentem, principalum locum et presbyterium in orientem. Super vestibulo locutus presbyterium psallienses cum organo. Ecclesia habet quatuor campanae.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis monasterii proprius

Categoria:Bavaria
Categoria:Monasteria Germaniae
Categoria:Ordo Sancti Benedicti
Rogerius II (rex Siciliae)

[thumb|Rogerus II.; imago ex [Liber ad honorem Augusti|Libro ad honorem Augusti Petri Eburensis, 1196.]]
**Rogerius II** vel **Rogerus II** (natus Mileto die 22 Decembris 1095; mortuus Panormi die 26  Februarii 1154) e familia nobili Normannica *Altavilla (Hauteville)* ortus, ab anno 1105 comes et ab anno 1130 usque ad mortem fuit rex Siciliae.

## De vita
Rogerus II filius secundus fuit Rogerii de Altavilla. Simone autem fratre et  anno 1105 mortuo, comes Siciliae factus est, regionis quam pater una cum Roberto Guiscardo avunculo occupaverat. Adelasia mater usque ad annum 1113 munere regali functa est, quod Rogerus puer novem annorum regnum accepit. Rogerus inter reges mediaevales maximi momenti habetur. Avus Friederici II imperatoris fuit.

## Notae 
## Bibliographia 
*Aubé, Pierre (2001). *Roger II de Sicile. Un Normand en Méditerranée*, Parisiis 2001 et iterum 2016.
*Broekmann, Theo (2005). *„Rigor iustitiae“. Herrschaft, Recht und Terror im normannisch-staufischen Süden (1050–1250)* (= Symbolische Kommunikation in der Vormoderne. Studien zur Geschichte, Literatur und Kunst.). Darmstadiae, ISBN 3-534-18060-7 (Item: thesis doctoralis Universitatis Monasteriensis, 2003/2004).
*Brühl, Carlrichard (1978). *Urkunden und Kanzlei König Rogers II. von Sizilien* (= Studien zu den normannisch-staufischen Herrscherurkunden Siziliens. 1). Coloniae Agrippinae et al. ISBN 3-412-00978-4.
*Caspar, Erich (1904). *Roger II. (1101–1154) und die Gründung der normannisch-sicilischen Monarchie*. Aeni Ponte (in interrete; lingua Italiana: *Ruggero II. (1101–1154) e la fondazione della monarchia normanna di Sicilia* (= Centro europeo di studi normanni, Ariano Irpino. Collana di fonti e studi. 7). Romae et al. 1999, ISBN 88-420-5823-8).
*Chalandon, Ferdinand (1907). *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile* (2 vol.). Parisiis (in interrete: volumen 1; volumen 2).
*Deér, Josef (1972). *Papsttum und Normannen. Untersuchungen zu ihren lehnsrechtlichen und kirchenpolitischen Beziehungen* (= Studien und Quellen zur Welt Kaiser Friedrichs II. 1). Coloniae Agrippinae, ISBN 3-412-95872-7.
*Houben, Hubert (2010). *Roger II. von Sizilien. Herrscher zwischen Orient und Okzident*. Editio secunda aucta, Darmstadiae, ISBN 978-3-534-23113-3.

## Nexus externi 
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Incolae Siciliae
Categoria:Nobiles Italiae
Categoria:Normanni
Categoria:Reges Siciliae
Abigail

thumb|Abigail Davidi dona proponit ( tabula, circa annum 1650 picta
**Abigail** (Hebraice ‏אֲבִיגַיִל, *Patris laetitia*, Graece Ἀβιγαία, *Abigaea*) est persona Biblica, Davidis regis uxor, cuius historia in libro I Samuelis memoratur.

Cum David a Saule fugatus in desertum Maon prope Carmel montem venisset, ad Navalem virum pecidibus divitem sed durum et moribus malis, pueros misit aliquod commeatus rogaturos; quibus Naval quidquid dare negavit. Tum David quadringentique viri profecti sunt, ur armis in famulos Navalis aggrederentur. Sed Abigail Navalis uxor, mulier prudentissima et speciosa, obviam Davidi venit, multam escam afferens, et verbis benevolis allocuta est et regum Davidi praedicavit; qui eam laudavit et dona accepit. Cum Navali die altero Abigail haec narravisset, factus est quasi lapis et die decimo emortuus est. David autem Abigail uxorem sumpsit. 

Filius Davidis et Abigail Cheleab fuit vel Daniel.

## Notae 
## Fons
*  Liber I Samuelis, caput 25

## Nexus externi
* Epistula Abigail Davidi ab Andrea Aleno composita

Categoria:Personae Biblicae
Categoria:Liber I Samuelis
De Halonneso

thumb|Halonnesus hodierna.
***De Halonneso*** (Graece Περὶ Ἁλοννήσου) est oratio deliberativa (suasoria) anno 342 a.C.n. ab oratore Atheniensi coram populo in ecclesia habita et in corpore Demosthenico tradita. Quia genus dicendi nihil cum Demosthenico commune praebet paene omnes critici moderni Libanium sequuntur qui ex variis indiciis hanc orationem Hegesippo reddebat, oratori coaevo atque eiusdem factionis quam Demosthenes. Antiqui non ita consentanei erant nec Dionysius Halicarnasseus dubitabat quin haec oratio genuina fuerit. Causa fuisse videtur quod et ipse Demosthenes orationem de insula Halonneso habuit quae non superest.

## De argumento 
Orator epistulae Philippi respondet, quocirca de variis rebus per successionem disputatː de pace Philocratis emendanda, de rebus in Thracia et in Chersoneso gestis, de commercii iure, de Pythonis legatione, de captivis, de iniuriis a colonis Atheniensibus Potidaeae acceptis... Parva pars (2-8) initio ad insulam Halonnesum spectat quae Atheniensium fuerat et cum piratae eam cepissent atque Philippus eos expulisset suam esse rex nunc dicebat. Nihilomnus eam Atheniensibus dare non recusabat. Hegesippus Athenienses hortabatur ne hoc donum a Philippo acciperent sed redditionem ab eo exigerent insulae quae iure ad imperium maritimum Atheniense pertinebat. Hoc idem argumentum Demosthenes quoque explicarat siquidem Aeschini credimus (*Contra Ctesiphontem* 83).

## Notae
## Editiones et commentarii
*Loeb classical library online.
*Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925
***Commentarius Latinus**ː  *Hegesippi oratio de Halonneso : secundum codd. mscr. recognita. Prolegomenis annotatione critica et commentariis illustrata ab Ioanne Theodoro Voemelio*, Francofurti, 1833

## Plura legere si cupis 
*Paul Cloché,	''La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ*, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica
*Hieronymus Vitelli, *In Hegesippi oratione de Halonneso codicum Florentinorum lectionis discrepantiam'', Florentiae, 1876

## Nexus externi 
*Textus apud Vicifontem  Perseus Remacle cum versione Francogallica

Categoria:Demosthenes
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Hegesippus (orator)

**Hegesippus** (Graece Ἡγήσιππος), Hegesiae filius e Sunio, fuit orator Atheniensis quarti saeculi a.C.n. eiusdem factionis atque Demosthenes. Macedonum regis inceptis maxime adversabatur et societates inter Graecas civitates adversus eum componebat. Hegesippi fuisse orationem de Halonneso in corpore Demosthenico traditam multi historici moderni putant, Libanium non Dionysium Halicarnasseum secuti.

## Quid de eo acceperimus 
Iam anno 357/6 auxilium Eretriensibus poscit. Aeschines eum cognomine hypocoristico designabat *Κρώβυλος* (hoc est "Apex", ut ita dicam, vel "Crista", ad ornatum capillorum alludens) ut qui cum fratre in iudicio de Timarcho ei adversabatur atque anno 356 a.C.n. societatem cum Phocis Atheniensibus suaserat. Anno 343 ad Philippum de insula Halonneso reddenda legatus mittitur nec quicquam ab eo impetrat atque postea Peloponnesum cum Demosthene circumit qui civitates Graecas a societate Philippi deterreret. Anno 338/7 decretum in honorem Phormionis et Karphinae tulit

## Notae 
## Editiones et commentarii orationis *de Halonneso* 
* Loeb classical library online.
* Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925
* **Commentarius Latinus**ː *Hegesippi oratio de Halonneso : secundum codd. mscr. recognita. Prolegomenis annotatione critica et commentariis illustrata ab Ioanne Theodoro Voemelio*, Francofurti, 1833

## Plura legere si cupis 
* Ioannes Theodorus Voemelius, *Ostenditur Hegesippi esse orationem de Halonneso*, Francofurti, 1830
* Joahannes Engels in *Der Neue Pauly*

Categoria:Oratores
Categoria:Politici Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 5 aut 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 4 aut 3 a.C.n.
Categoria:Demosthenes
Archaeologicum Museum Thessalonicae

thumb|Aditus musei
[thumb|Ornamenta insigniaque aurea [Macedonia antiqua|Macedoniae antiquae inter res maximi momenti in museo asservatas numerantur.]]
**Archaeologicum Museum Thessalonicae** (Neograece *Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης*) res in in locis archaeologicis Thessalonicae et Macedoniae Graecae repertas propalam collocat. 

## Historia 
Museum anno 1912 conditum est, postquam urbs Ottomanica a Graecis occupta est. Usque ad annum 1925 reperta antiqua in aedificio urbi administrando Neograece *Κονάκι* dicto et in Universitate Thessalonicensi servata sunt. Anno 1925 Turcis in exsilium eiectis antea meschita *Yeni Cami* dicta museum factum est. Novum museum anno 1962 confectum et interim pluries renovatum ab anno 2006 historiam Thessalonicae Macedoniaeque ab aevo praehistorico usque ad antiquitatem posteriorem demonstrat. Res Berginae repertae, inter quas sepulcrum Philipp II regis Macedoniae, anno 1997 in museum ibidem aedificatum translatae sunt.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Thessaloniki-ancient inscription.png|Basis statuae saec. 2 a.C.n. inscriptione instructa: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΝ.
Fasciculus:The Derveni krater, late 4th century B.C., Pentheus dressed as an armed hunter, Archaeological Museum, Thessaloniki, Greece (7457876666).jpg|Crater Derbeniensis (330-320 a.C.n.).
Fasciculus:Arpokratis.jpg|Harpocrates (saec 2 a.C.n.).
Fasciculus:Gold diadem consisting of 8 lyre-shaped sections, decorated with acanthus leaves, tendrills and palmettes (8725637496).jpg|Insigne regium aureum.
Fasciculus:Archaeological Museum, Thessaloniki, Greece (7457784612).jpg|Armilla aurea.
Fasciculus:Archaeological Museum, Thessaloniki, Greece (7457714376).jpg|Nummi aurei cum "stella Berginae".
Fasciculus:Roman medallion with Olympias.jpg|Medalia Romana Olympiaden Alexandri Magni matrem demonstrans.
Fasciculus:The Macedonian tomb of Aghia Paraskevi (8725600031).jpg|Sepulcrum Macedonicum (circa annum 520 a.C.n.].
Fasciculus:Fragments of a marble sarcophagus depicting the Caledonian boar-hunt (8728890988).jpg|alt=|Sarcophagus, Graeci heroes aprum Calydonium venantes. 
Fasciculus:Archaeological Museum of Thessaloniki, Greece (8726758910).jpg|Aspectus in musei oecum. 
Fasciculus:"Women so beautiful that it hurts your eyes to look at them!" Herodotus (5th c. B.C.) (8726686108).jpg|Crater Atheniensis figuris rubris pictus (saec. 5 a.C.n.).
Fasciculus:Bronze calyx krater with attached base and plinth (8725590384).jpg|Crater aeneus fabricae Macedonicae (circa annum 370 a.C.n.).
Fasciculus:Head of Sarapis 150 200 CE Archeological Museum of Thessaloniki.JPG|Caput Serapidis (circa annum 150-200).

## Nexus externis 
* Situs musei interretialis

Categoria:Museum Archaeologicum Thessalonicense
Categoria:Musea Graeca
Categoria:Thessalonica
Sergius Markov

**Sergius Leonidae filius Markov** (Russice Сергей Леонидович Марков, tr. *Sergej Leonidovič Markov*; natus die [[19 Iulii|7 [19] Iulii]] 1878 in gubernio Petropolitano, mortuus die [[25 Iunii|12 [25] Iunii]] 1918 in gubernio Stauropolitano) fuit miles, ductor exercitus et scientia militari peritus Russicus.

In bellis Russo-Iaponico, primo mundano et civile Russico participavit. In bello illo civili unus e ducibus "Alborum", contra Bolsevicos pugnabat. In proelio grave vulneratus, ex vulnere et mortuus est.

## Nexus externi
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Milites Russiae
Categoria:Participes primi belli mundani
Categoria:Participes Belli Civilis Russici
Francisca de Iesu

**Francisca de Iesu**, (Hispanice *Francisca de Jesús*) nata **Isabella de Borgia et Enríquez** (*Isabel de Borja y Enríquez*) Gandiae 5 Ianuarii anno 1498 et mortua Valdoleti 28 Octobris anno 1557, fuit monialis et abbatissa et scriptrix spiritualis Hispanica ex Ordine sanctae Clarae reformationis ab Coleta.

## Vita et opera
In familia nobili Borgiarum nata est, Ioannis Borgiae et Maríae Enríquez de Luna filia, Ioannis Borgiae II soror et Francisci Borgiae Iesuitae amita. Duci de Segorbe iam desponsta est, sed in monsterium discalceatarum anno 1511 abiit. Abbatissa monasterii Sanctae Clarae Gandiae ab anno 1533 usque ad annum 1548 fuit. Postea monasteriis aliis condendis operam dabat. Epistolas, exhortationes spiriruales et historiam monasterii condendi composuit; etiam tractatum *De la imagen de Dios borrada, que es el alma del pecador* (*De imagine Dei detrita, quae anima peccatoris est*).

## Notae
## Nexus externi
* De Francisca in *abc* 

Categoria:Ordo Sanctae Clarae
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Borgia
Categoria:Clerici Hispaniae
Categoria:Abbates
Harpocrates

[thumb|Harpocrates [aes (mixtura)|aeneus temporis Ptolemaeorum, Calouste Gulbenkian Foundation, Olisipone.]]
[thumb|Harpocrates, saec. 2 a.C.n., [Archaeologicum Museum Thessalonicae.]]

**Harpocrates** (Graece Ἁρποκράτης) est nomen Graecum sive Latinum Hori-pueri, dei Aeyptiorum. Cum deo Hor-pa-chered tertii interregni Aegyptii (1069 - 653 a.C.) non exaequandus est. Una cum Serapide et Iside Harpocrates imprimis in regione Alexandriae cultus est.

## Fontes 
Harpocrates "Ptolemaicus" primo anno 243 a.C.n. in titulo sacro Isidis sanctuarii Philis invenitur, quem Ptolemaeus III cum familia fieri iussit. In litteris et tempore Ptolemaeorum et Imperii Romani raro memoratur. Plutarchus (fere 45 usque ad 125) Harpocraten ob nativitatem postumam pedibus impeditum fuisse descripsit. Signum digiti ad os positi, re vera pueritiam valens, falso indix silentii acceptum est, confer ut puta Catullum: *patruum reddidit Arpocratem*. 

## Notae 
## Bibliographia 
*Bernand, André (1969). *Époque ptolémaïque* (= Les Inscriptions grecques de Philae. Vol. 1). Parisiis, p. 75–77.
*Leitz, Christian et al. (2002). *Lexikon der ägyptischen Götter und Götterbezeichnungen.* (LGG) Vol. 5: Ḥ - ḫ (= Orientalia Lovaniensia analecta. Vol. 114). Lovanii, ISBN 90-429-1150-6, p. 281–282.
*Sandri, Sandra (2006). *Har-Pa-Chered (Harpokrates). Die Genese eines ägyptischen Götterkindes* (= Orientalia Lovaniensia analecta. Vol. 151). Lovanii et al., ISBN 90-429-1761-X (Item: thesis doctoralis, Universitatis Moguntinae, 2004).

Categoria:Dei Aegyptii
De Megalopolitanis

thumb|Peloponnesi tabula cum Sparta et Amphipoli.
***De Megalopolitanis*** vel ***Pro Megalopolitis*** (Graece Ὑπὲρ Μεγαλοπολιτῶν) est oratio deliberativa (suasoria) anno 353 a.C.n. aut 352 a Demosthene oratore Atheniensi coram populo in ecclesia habita. Legati e Megalopolitanis venerant societatem et auxilium adversus vicinos Lacedaemonios petitum quia Arcadum protectores soliti Thebani tum bello adversus Phocios occupabantur. Deliberatio difficilis erat quia tum Thebani Atheniensium inimici erant et Lacedaemonii eorum socii.

## De Demosthenis sententia 
Priores oratores aut pro Megalopolitanis aut pro Lacedaemoniis dixerunt. Demosthenes vero non quid illis utile esset sed quid Atheniensibus quaerendum esse censebat. Quibus utile esse putabat et minui Thebanorum potentiam et cavere ne Lacedaemonii pristinam hegemoniam restituere possent. Suadebat igitur ut praeciperent Megapolitanis ut societatem Thebanorum renuntiarent, Lacedaemoniis ut pacem agerent nec vicinas civitates sine iusta causa adgrederentur. Athenienses vero pro iis facturos qui suis praeceptis obtemperassent.

Re vera Thebani et alii Peloponnesii Megalopolitanos defendisse videntur, Athenienses nihil fecisse.

## Notae
## Editiones et commentarii
**Selectæ Demosthenis orationes Latine Redditae; viz. De Republica ordinanda. De Classibus. De Rhodiorum libertate. Pro Megalopolitis. Olynthiacæ tres. Philippicæ quatuor*, Londini, 1726
*Loeb classical library online.
*Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome I*, Les Belles Lettres, 1924

## Plura legere si cupis 
*Paul Cloché,	''La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ*, Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica
*Nicholas D. Cross,	"The (Im)balance of Power. Demosthenes’ Complex Case for an Alliance with the Megalopolitans", *Ktèma'', 2019ː 71-85

## Nexus externi 
*Textus apud Vicifontem  Perseus Remacle cum versione Francogallica

Categoria:Demosthenes
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Ernestus Otto Fischer

[thumb|[Pittacium cursuale commemorativum Ernesti Otto Fischer anno 2018]]
[thumb|[Sepulcretum Ernesti Otto Fischer]]
**Ernestus Otto Fischer** (natus 10 Novembris 1918 et mortuus 23 Iulii 2007) est chemicus Germanicus qui chemiae organoometallicae et metallarum transitionis peritus et anno 1973 Praemium Nobelianum chemiae accepit cum Galfrido Wilkinson accepit, ratione studii chemiae organometallicae.

Alama mater eius Universitas Technica Monacensis deinde professor eadem universitatis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Chemici Germaniae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Alumni Universitatis Technicae Monacensis
Categoria:Nati 1918
Categoria:Mortui 2007
Philippi epistula (Corpus Demosthenicum)

In corpore Demosthenico invenitur **Philippi epistula** (Graece Ἐπιστολὴ Φιλίππου) anno 340 a.C.n. a Macedonum rege scripta quae Atheniensem populum ad foederis stelam destruendam et bellum Philippo indicendum per Demosthenis decretum adduxit. An genuina sit iamdiu quaeritur. Ita multi censebant antequam anno 1904 reliquiae Didymi commentorum in papyro reperirentur. Tum apparuit Didymum textum longiorem et paulo diversum legisse. Argumenta tamen eadem erant. Fortasse versionem abbreviatam et ad usum scholarum rescriptam habemus quae tamen historico momento non caret.

## Notae
## Editiones et commentarii
*Loeb classical library online.
*Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925

## Nexus externi 
*Textus apud Vicifontem  Perseus Remacle cum versione Francogallica

Categoria:Philippus II (Macedonum rex)
Categoria:Demosthenes
Categoria:Epistulae
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Lubanum

**Lubanum** (Albaruthenice *Любань*) est urbs regionis Minscensis Rutheniae Albae. Incolas 11&thinsp;360  habuit anno 2023. 

## Historia
Anno 1566 primo memoratum, Lubanum vicus ducatus Slucensis fuit; anno 1582 ducatu diviso Polonicum factum est; Radivilli Lubanum saeculis XVII et XVIII possidebant. Anno 1792 Polonia secunda vice divisa Lubanum Russicum factum est, ab anno 1808 in circulo Bobruiscensi gubernii Minscensis. Ab anno 1924 caput districtus Rutheniae Albae, ab anno 1938 colonia urbana, anno 1968 in numerum urbium inclusum est.

## Notae
## Nexus externi
* Situs proprius

Categoria:Urbes regionis Minscensis
Categoria:Condita 1566
De foedere cum Alexandro

***De foedere cum Alexandro*** (Graece Περὶ τῶν πρὸς Ἀλέξανδρον Συνθηκῶν) est oratio deliberativa (suasoria) Athenis coram populo in ecclesia anno 335 a.C.n. habita -hoc est primo anno Alexandri Magni regni - et in corpore Demosthenico servata. Nec stilus nec argumentationis genus Demosthenicum agnoscitur; quod antiquitus iam perspiciens Libanius hanc orationem Hyperidis operibus contribuebat. Orator quae Macedones contra pacis foedera fecerint enumerat (tyranni liberis civitatibus Graecis impositi, exules restituti, naves ex Hellesponto comprehensae, triremes intra Piraeum navigans) ac si ita contioni visum esset decretum belli scripturum se pollicetur. Re vera Thebani sine Atheniensibus ab Alexandro bello victi sunt. Oratio magni momenti est ad Foederis Corinthii initia cognoscenda.

## Notae
## Editiones et commentarii
*Loeb classical library online.
*Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925

## Plura legere si cupis 
*Sam Hitchings, "The date of Demosthenes 17, *On the treaty with Alexander*", *Harvard Studies in Classical Philology*, 2017ː 167-197

## Nexus externi 
Textus apud Vicifontem  Perseus Remacle cum versione Francogallica

Categoria:Demosthenes
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Rogacia

**Rogacia** vel **Rohaczovia** (Albaruthenice Рагачо́ў) est urbs Polessiae in regione Homelensi Rei Publicae Rutheniae Albae. In ostio Drutiae fluminis, ubi in Borysthenem effunditur, sita est. Incolas 32 029 anno 2023 habet.

thumb|left|Castellum Rogacianum saeculo XVIII)
## Historia 
Anno 1142 primo in annalibus memorata est. Pars erat  ducatus Czernihoviensis, postea Turoviensis, a saeculo XII exeunte in ducatu Pinscensi. Saeculo XIII pars magni ducatus Lituaniae Rogacia facta est. Theodorus dux Pinscensis anno 1509 Sigismundo regi Rogaciam aliasque urbes reliquerat, qui Bonae Sfortiae reginae has dono dedit. Saeculo XVI castellum Rogacianum aedificatum est (cuius pars maxima anno 1780 destructa, reliquiae Bello orbis terrarum altero. Multis bellis inter Moscovia et Polonia atque accursionibus Cosacorum et Tatarorum terrae Rogaciae devastatae sunt. Polonia divisa anno 1772 Rogacua Russica facta est, ab anno 1777 caput circuli gubernii Mohiloviensis. Ab ann0 1919 in Ruthenia Alba.

## Nota 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Homelensis
Categoria:Condita 1142
Categoria:Polessia
Anna (regina Nederlandiae)

**Anna Pauli filia** (Russice Анна Павловна, *Anna Pavlovna*) **Romanov**, 7 Ianuarii anno 1795 Petropoli nata et 1 Martii anno 1865 Hagae mortua, fuit magna ducissa Russiae et regina Nederlandiae, Pauli I  et Mariae Theodori filiae filia sexta et ultima, ab anno 1816 Gulielmi II uxor et Gulielmi III mater.

*Paulownia* arbor a Philippo de Siebold nomine eius nuncupatum est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Romanov
Categoria:Domus Auriaca
Categoria:Mariti ducum civitatum
Ad Philippi epistulam

***Ad Philippi epistulam*** (Graece Πρὸς τὴν Ἐπιστολὴν τὴν Φιλίππου) est oratio deliberativa (suasoria) in corpore Demosthenico tradita tamquam  anno 340 a.C.n.  coram populo in ecclesia habita esset. Quae oratio epîstulae Philippi bellum nuntianti respondere vult; re vera dubitari non potest quin spuria sitː nam e diversarum orationum Demosthenicarum locis in unum congregatis constat. Praeterea stilus a rhetore quodam magna cura politus non Demosthenicus est. Unde verisimilia videntur quae Didymus scribebat, hanc orationem ad verbum e septimo libro Anaximenis *Philippicorum* huc translatam esse. Tunc enim historici fictas orationes historiis inserere solebant quibus personarum mores et consilia depingebant. Certe ab occasione tam dramatica valde discrepat oratio ita levis et placida.

## Notae
## Editiones et commentarii
*Loeb classical library online.
*Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome II*, Les Belles Lettres, 1925

## Plura legere si cupis 
*Paul Cloché,	''La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ'', Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica

## Nexus externi 
*Textus apud Vicifontem  Perseus Remacle cum versione Francogallica

Categoria:Demosthenes
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Philippus II (Macedonum rex)
De libertate Rhodiorum

***De Rhodiorum libertate*** (Graece Υπὲρ τῆς Ροδίων ἐλευθερίας) est oratio deliberativa (suasoria) anno 350 a.C.n. a Demosthene oratore Atheniensi coram populo in ecclesia habita. Legati Rhodii auxilium adversus Artemisiam Mausoli viduam petitum venerant. Quamquam Rhodii tunc maxime invisi populo erant Demosthenes eorum causam agit negans ullam firmam amicitiam inter civitates coniungi posse nisi inter democratias.

## De deliberatione 
Anno 357 a.C.n. Rhodii una cum Byzantinis et Chiis a foedere maritimo Atheniensi secedere voluerunt atque post duorum annorum bellum (Bellum Sociale 357-5 a.C.n.) et victoriam navalem ad Embata iugum excusserunt. Sed ille ipse satrapa qui eos adiuvarat atque ad bellum incitarat Mausolus eorum democratiam sustulit et oligarchiam instituit per quam insulam in suam dicionem redigere potuit. Nunc Rhodii Athenienses quibus odio sunt rogant ut democratiam libertatemque sibi restituant. Nec mirum si Demosthenis oratio, quamvis diserte et magna arte composita, populo nihil persuasit. Moderni vix intelligunt cur novum bellum adversus Persas movere voluerit tum cum civitas iam bellum cum Macedonum rege gerebat. Fortasse iam ab initio sciebat se nihil effecturum esse atque tantum ad democratiarum unionem vocabat (17-22). Nam si omnes aliae civitates oligarchicae fierent periculum foret et Atheniensibus libertatem perire.

## Notae
## Editiones et commentarii
**Selectæ Demosthenis orationes Latine Redditae; viz. De Republica ordinanda. De Classibus. De Rhodiorum libertate. Pro Megalopolitis. Olynthiacæ tres. Philippicæ quatuor*, Londini, 1726
*Loeb classical library online.
*Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome I*, Les Belles Lettres, 1924

## Plura legere si cupis 
*Paul Cloché,	''La politique étrangère d'Athènes de 404 à 338 avant Jésus-Christ'', Lutetiae, Félix Alcan, 1934 Recensio critica Auctoris responsum Altera recensio critica

## Nexus externi 
*Textus apud Vicifontem  Perseus Remacle cum versione Francogallica

Categoria:Demosthenes
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Vasubandhu

[thumb|Vasubandhu Arachosii imago, cuius auctor [Sinae (gens)|Sinicus non exstat.]]
**Vasubandhu** (litteris Devanagari )  Arachosius fuit philosophus Buddhista, Sarvastivadam ac deinde Mahayanam secutus sectam, vir magno ingenio *abhidharma* eruditus, conditor cum Asanga fratre suo doctrinae Yogacaranae. Scholiorum enim de *abhidharma* edidit librum titulo *Abhidharmakośakārikā*, in quo Nagarjunae veteris Mahayanani philosophi de inanitate praecepta confutaret; affirmavit autem omnia nihil nisi in mente unius cuique consistere, quam ob rem appellatur disciplina eius et *vijñapti-mātra*, hoc est "eorum qui nihil nisi conscientiam accipiunt".

## Notae 
Categoria:Philosophi Buddhistici
Categoria:Nati saeculo 4
Categoria:Mortui saeculo 4 aut 5
Universitas Ancyrana

thumb|iurisprudentiae aedes
**Universitas Ancyrana** est universitas publica Turcica, Ancyrae sita, anno 1946 constituta.

## Nexus externi 
* situs proprius

Categoria:Universitas Ancyrana
Categoria:Constituta 1946
Chorasania

thumb|Chorasania, regio historica
**Chorasania** (Persice خراسان, *unde sol venit*) est regio historica Asiae, Persiae pars orientalis. Chorasania sensu latiore partem hodiernae Iraniae boreorientalem, Afghaniam paene totam et Asiae Mediae partem magnam, usque ad Oxum flumen (ubi hodie Turcomannia, Tadicistania, Usbecia sitae sunt), occupabat. 

A tempore Sassanidarum pars Persiae orientalis hoc nomine nota est. Artacoana Chorasaniae urbs principalis saepe putabatur; Margiana et Bactra et Susia et Nisapurum urbes ceterae.  Croco et berberi Chorasania nota erat. Firdausius, Jami, Nava'i poetae Chorasaniae fuerunt.

thumb|Chorasania, provincia Iraniae, in tres anno 2004 divisa
In Irania recentiore provincia (*ostan*) hoc nomine exsistebat, anno 2004 in tres provincias divisa: Chorasania Septentrionalis, Chorasania Rezana et Chorasania Meridionalis.

## Notae
## Nexus externi
* *Britannica*
* *Enciclopedia Catalana*

Categoria:Regiones Asiae
Categoria:Regiones Iraniae
Categoria:Historia Afganiae
Categoria:Tadzikistania
Categoria:Historia Uzbeciae
Categoria:Turcomannia
Segestania et Baluchistania

**Segestania et Baluchistania** (Persice سیستان و بلوچستان; Baluchice بلوچستان) est una provinciarum 31 Iraniae. Caput est urbs Zahedan. In extremitate australi et orientali Iraniae sita, aream maximam 181&thinsp;785 chm2, et incolas 2&thinsp;405&thinsp;742 anno 2006 habet. Lingua Baluchica praeter Persicam in provincia in usu est. Sicca et montuosa est; Arius, lacus endorrheicus, est Segestaniae maximus; montes igniferi Taftan et Bezman hic siti sunt. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
De symmoriis

***De symmoriis*** vel ***De classibus oratio***  (Graece Περὶ τῶν Συμμοριῶν) est oratio deliberativa (suasoria) anno 354 a.C.n. a Demosthene oratore Atheniensi coram populo in ecclesia habita. Prima oratio politica servata huius auctoris fuit, cum triginta circiter annos natus esset.

## Argumentum 
Cum Persarum rex Artaxerxes Ochus multos mercennarios conduceret, nonnulli Athenis timebant ne Graeciam subito invadere vellet atque populo suadebant ut Graecos ad communem bellum vocarent. Demosthenes vero negat regem tale inceptum ausurum aut Graecas civitates odia inter se sempiterna ob incerti periculi suspicionem deposituras. Praeterea priores bellum inferre antequam consilia Artaxerxis noscerentur peccatum esse iudicat. Nihilominus ad quodcumque bellum quam paratissimos esse semper conducit. Quare symmoriarum rationis emendationem proponit (symmoriae erant viginti classes in quas 1200 ditissimi cives dividebantur ad tributa communiter conferenda et triremes instruendas, quae liturgia trierarchia appellabatur). Primum numerum illorum civium ad duo milia augendum esse censebat ut immunitatibus ceterisque defectionibus ita suppleretur. Alias quoque emendationes proferebat per quas multae naves longae, si opus esset, celerius et efficacius ornarentur atque remigibus instruerentur. Ipse Demosthenes in posteriore oratione argumenta in hac oratione explicata memorat.

## Notae
## Editiones et commentarii
**Selectæ Demosthenis orationes Latine Redditae; viz. De Republica ordinanda. De Classibus. De Rhodiorum libertate. Pro Megalopolitis. Olynthiacæ tres. Philippicæ quatuor*, Londini, 1726
*Loeb classical library online.
*Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome I*, Les Belles Lettres, 1924

## Plura legere si cupis 
*Patrice Brun, *Guerre et finances : état de la question*, ''Pallas. Revue d'études antiques*, 1999ː 223-240
*François Vannier, "Remarques financières à Athènes, au lendemain de la guerre des alliés" in  *Mélanges Pierre Lévêque'', 1993ː 339-344
**"Les finances de guerre d'Athènes" in ''Dialogues d'histoire ancienne'', 1984ː 427-429

## Nexus externi 
*Textus apud Vicifontem  Perseus Remacle cum versione Francogallica

Categoria:Demosthenes
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Casbinum

**Casbinum** (Persice , *Qasvin*) est urbs Iraniae, provinciae eiusdem nominis caput. Incolarum	331 milia habuit anno 2005. 

## Historia
Casbinum a Sapore I sacho conditus est. Caliphati diu urbs ultima erat; nam terrae septentrionem versus ab Arabis diu non debellatae sunt. Tahmaspo I regnante Iraniae (Imperii Safavidarum) caput erat.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Iraniae
Nisapurum

**Nisapurum** (Persice , *Neyšâbur*) est antiqua urbs Chorasaniae, nunc provinciae Chorasaniae Rezanae secunda a maxima. Incolas 276 089 habuit anno 2011. 

## Historia
Nisapurum a Sapore I sacho conditum est et a Sapore II reconstructum. A saeculo IX medio usque ad incursionem Cingischanis Chorasaniae caput erat. Omaris Khayyam urbs natalis.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Iraniae
Urmia (urbs)

**Urmia** (Persice , Atropatenice اورمو ,اورومیه, Curdice ورمێ) est urbs Iraniae, provinciae Atropatenae Occidentalis caput. In ripa occidentali Urmiae lacus sita est. Incolas 736 224 habuit anno 2016, quorum maior pars Atropatenice et Curdice loquitur.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Atropatenae
Categoria:Urbes Iraniae
Gorgan

**Gorgan** (Persice ), vel nomine antiquo **Zadracarta** (Graece Ζαδράκαρτα), diu et **Asterabatum**, est urbs Iraniae, Hyrcaniae antiquae caput (unde et nomen hodiernum), nunc provinciae Gulistani caput. Haud longe a mari Caspio et a sinu eius Astrabadensi situs est. Incolas 312 223 habuit anno 2012. 

## Historia
A tempore Cyri Magni urbs nota est. Dario regnante caput Hyrcaniae satrapiae fuit. Seleucidis et Parthis oboediebatur; tempore Sassanidarum et provincia et urbs "Gorgan" nominabantur. Tunc murus Gorganicus aedificatus est. Saeculo IX a mercaroribus Varegicis visitatus est. Anno 1384 a Tamerlano destructus est. Anno 1723 a Petro Magno occupatus, Persiae anno 1735 redditus est.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Iraniae
Atropatene Occidentalis

(Persice آذربایجان غربی‎; Atropatenice غربی آذربایجان) est una ex provinciis triginta et una Iraniae, in boreali occidentalique civitatis parte extrema sita. Aream 37&thinsp;437 chm2, et incolas 2&thinsp;873&thinsp;459 anno 2006 habet. Caput est urbs Urmia; ceterarum urbium, Piranshahr et Khoy nominandi sunt. Linguae Atropatenica et Curdica praeter Persicam in provincia in usu sunt. Urmia, lacus , est omnis Atropatenae maximus.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Atropatene Orientalis

**Atropatene Orientalis** (Persice آذربایجان شرقی‎; Atropatenice غربی شرقی آذربایجان) est una provinciarum 31 Iraniae, in boreali occidentalique civitatis parte sita. Aream 46&thinsp;650 chm2, et incolas 3&thinsp;724&thinsp;620 anno 2011 habet. Caput est urbs Tauris. Linguae Atropatenica est lingua provinciae principalis; praeter eam et Curdica et Talyschensis et  Persica in provincia in usu sunt. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Ariobarzanes (provincia)

**Ariobarzanes** (Persice استان البرز) est una provinciarum 31 Iraniae, in boreali et occidentali civitatis parte sita. Provinciarum est minima, nam aream 5833 chm2 habet, et recentissima, nam anno 2010 a provincia Teheranensi separata est. Incolas 1&thinsp;375&thinsp;450 anno 2011 habet. Caput est urbs Karaj. Nomen Ariobarzanis montis altissimi habet, sub quo sita est.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Mazandarania

**Mazandarania** (Persice ران‎; Mazandaranice مازرون) est una provinciarum 31 Iraniae. Caput est urbs Sari, prope ad Qaem Shahr urbem antiquam sita. Hyrcaniae antiquae pars, inter Ariobarzanem montem meridiem versus et mare Caspium septentrionem versus Mazandarania sita est. Aream 23 701 chm2 habet et incolas 3073 943 anno 2006. Lingua Mazandaranica praeter Persicam in Mazandarania in usu est. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Categoria:Mare Caspium
De syntaxi

***De syntaxi*** vel ***De republica ordinanda*** vel ***De comparando exercitu*** (Graece  Περὶ συντάξεως) est oratio deliberativa vel suasoria circa 349 a.C.n. a Demosthene oratore Atheniensi scripta et ad populum in ecclesia congregatum destinata. Quomodo pecunia parata adhibenda esset deliberaturi erant. Nonnulli moderni spuriam hanc orationem iudicarunt quia egregii eius loci in Olynthiacis paulo post habitis repetiti sunt. Quin etiam aliae sententiae ex *Contra Aristocratem* paene ad verbum ductae sunt. Responderunt alii Demosthenem orationen scribere potuisse  nec qualemcumque ob causam pronuntiare voluisse sed quae iam scripsisset in aliis operibus adhibuisse

## Argumentum 
Demosthenes negat pecuniam residuam civibus gratis dinumerandam esse nisi quibusqam officiis reipublicae utilibus funguntur. Se iam talem reipublicae gerendae rationem proposuisse memorat. Quantum a maioribus degenerarint ostendit. Nam multa decreta nunc edicunt sine ullo effectu quia vi necessaria carent. Siquidem pristinam dignitatem in Graecia reciperare volent potentem exercitum instruere debebunt.

## Notae
## Editiones et commentarii
**Selectæ Demosthenis orationes Latine Redditae; viz. De Republica ordinanda. De Classibus. De Rhodiorum libertate. Pro Megalopolitis. Olynthiacæ tres. Philippicæ quatuor*, Londini, 1726
*Loeb classical library online.
*Collection des Universités de Franceː Maurice Croiset, *Harangues. Tome I*, Les Belles Lettres, 1924

## Plura legere si cupis 
*Patrice Brun, *Guerre et finances : état de la question*, ''Pallas. Revue d'études antiques*, 1999ː 223-240
*François Vannier, "Remarques financières à Athènes, au lendemain de la guerre des alliés" in  *Mélanges Pierre Lévêque'', 1993ː 339-344
**"Les finances de guerre d'Athènes" in ''Dialogues d'histoire ancienne'', 1984ː 427-429

## Nexus externi 
*Textus apud Vicifontem  Perseus Remacle cum versione Francogallica

Categoria:Demosthenes
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Orationes
Categoria:Scripta saeculo 4 a.C.n.
Teheranum (provincia)

**Teheranum** (Persice , Atropatenice *Tehran*, Mazandaranice  تهران) est una provinciarum 31 Iraniae, in boreali et occidentali civitatis parte sita. Aream 2 981 chm2 habet, et incolas 13&thinsp;422&thinsp;366anno 2011 habet, quorum paene omnes agglomerationis Teherani urbis sunt. Sed numero incolarum maxima Iraniae est. Teheranum et caput provinciae est; Rhagae altera urbs magna est (vel nunc Teherani pars).

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Casbinum (provincia)

**Casbinum** (Persice , Atropatenice *Qəzvin*) est una provinciarum 31 Iraniae, in boreali et occidentali civitatis parte sita. Aream 15 549 chm2 habet, et incolas 1&thinsp;143&thinsp;200 anno 2011 habet, quorum 52% Atropateni sunt, 40 Persae, etiam Talyschensis et Tatenses. Anno 1996 provincia Casbini a Zengana separata est. Caput est urbs eiusdem nominis. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Hamadan (provincia)

**Hamadan** (Persice , Atropatenice *Həmədan, همدان*) est una provinciarum 31 Iraniae, in occidentali civitatis parte sita. Media antiqua his terris sita erat (unde et nomen hodiernum). Aream 19 368 chm2 habet, et incolas 1&thinsp;703&thinsp;267 anno 2011 habet. Partem provinciae montes Zagrii, partem montes Elvendenses occupant. Caput provinciae est urbs eiusdem nominis, Ecbatana antiqua. Nehavendum et Bagistane urbes ceterae.

## Notae
## Nexus interni
* Media

## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Curdistania (provincia)

**Curdistania** (Persice , Curdice *پارێزگای کوردستان, Parêzgayî Kurdistan*) est una provinciarum 31 Iraniae, in occidentali civitatis parte sita. Aream 29 137 chm2 habet, et incolas 1&thinsp;804&thinsp;309 anno 2022 habet, quorum 98% Curdi sunt. Curdice Soranice incolae ut plirime loquuntur, sed in parte provinciae orientali etiam lingua Curdica meridionalis in usu est, in parte autem austrooccidemtali lingua Curdica Goranica. Caput est urbs Sanandaj urbs. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Iasd (provincia)

**Iasd** (Persice ) est una provinciarum 31 Iraniae, in media civitatis parte sita. Aream 129 285 chm2 habet, et incolas 990&thinsp;818 anno 2011 habet. Montuosa, sicca et deserta est. Caput est urbs eiusdem nominis. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Elam (provincia)

**Elam** (Persice , *Ilâm*) est una provinciarum 31 Iraniae, in occidentali civitatis parte sita. Aream 20 133 chm2 habet, et incolas 545&thinsp;787 anno 2011 habet, quorum 85% Curdi sunt. In montibus Zagrii provinciae pars magna sita est. Caput est urbs eiusdem nominis. 

Diu terra *Poshtkouh* nominabatur, sed Reza sacho regnante anno 1929 nomen civitatis antiquae *Elam* accepit.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Provinciae Iraniae
Ardebilia

**Ardebilia** (Persice , Atropatenice *Ərdəbil*, اردبیل) est urbs Iraniae, provinciae eiusdem nominis caput. In ripa fluminis Aquae Nigrae (*Kara Su*) Araxis accolae sita est. Incolas 564&thinsp;374 habuit anno 2016, quorum maior pars Atropateni sunt.

## Historia
Ab ultimis Sassanidis Ardebilia nota est. Regionis Caliphati caput erat. A Mongolis anno 1220 capta et destructa est. Ismael I Safavidarum primus Ardebiliae natus et sepultus est. Saeculo XVIII caput chanatus Ardebiliensis fuit. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Atropatenae
Categoria:Urbes Iraniae
Mexatum

**Mexatum** vel **Mescheda** (Persice , *Maŝhad*) est urbs Iranica, provinciae Chorasaniae Rezanae caput. Incolarum circa 3&thinsp;208&thinsp;000 habuit anno 2020, ergo secunda a maxima urbe Iranica est, post Teheranum. Siitarum est .

## Historia
Sinabadi in vico anno 818,  imamus Siiticus occisus est, et circa eius martyrii locum (Persice *mashhad*) urbs crescere coepit. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Iraniae