open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mikula Agricolae filius

**Mikula Agricolae filius** est bylinarum Russicarum persona laudata, *bohatirus* famosus. Agricola est et semper arationi operam dans describitur. 

De Mikula duae fabulae narrantur, in prima Volga Sventoslai filius, dux cum militibus, Mikulam arantem invenit et exercitus Volgae omnis aratrum uncinatum Mikulae de solo tollere nequit, in altera Sviatogor gigas peram parvam eodem modo nequit tollere, quam Mikula tollit et explicat, ut humi omnis pondus in ea sit. 

Anastasia Dobryniae Nicetae filii uxor et Basilissa Stauri Godini filii uxor Mikulae filiae sunt.

## Notae
## Nexus externi
* De Mikula Agricolae filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De Mikula Agricolae filio in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp 

Categoria:Personae bylinarum
Libellula

thumb|Libellula cum situlis
**Libellula** est instrumentum, scapus ligneus rectus vel saepius leviter incurvatus, quo super umeros posito situlae aquae vel alia pondera feruntur.

## Notae
## Bibliographia
* И. И. Шангина. *Коромысло* // Русский традиционный быт: Энциклопедический словарь. Petropoli 2003. Pp. 396—398. 
* Л. В. Беловинский. *Коромысло* // Иллюстрированный энциклопедический историко-бытовой словарь русского народа. XVIII — начало XIX в. Moscuae, 2007. P. 309.  

Categoria:Instrumenta rustica
Axis

**Axis** sensu stricto est scapus rectus, cui rotae vel aliae partes mobiles machinae vel instrumenti cuiusdam affiguntur; etiam:
* Axis, linea, circum quam corpus quoddam vertitur
* Axis, os
* Axis, Cervidarum genus
Basilius Buslai filius

**Basilius Buslai** (vel **Comissatoris**) **filius** est bylinarum Russicarum persona saepe laudata, *bohatirus* clarus. Novogardiensis erat. Tres Novogardienses bylinis celebrantur, Basilius et Sadko et Ioannes Hospitis filius.

De Basilio duae fabulae solae sed diversis modis narrantur. Prima de iuventute eius et de pugna contra Novogardienses, altera de itinere ad loca sancta et de morte.

Ab aetate prima Basilius moris erat audacis, pugnacis et temerarii. Patre eius Buslao mortuo, bibebat et pugnabat et amicos sibi pares colligebat, quorum ceterorum notior Constantinus Torsociensis erat. Sola mater eius Mamelchtha Timothei filia interdum iuveni frena inhibere poterat. Basilii facinorum insolentium tam Novogardienses taeduit, ut eam rogarent, ne filius eius latrocinia continuaret, sed frustra. Postquam pugna in convivio exarserit, Basilius pignore contendit, ut contra  Novogardienses omnes in ponte maximo trans Volchovam pugnaret; si defecerit, capite damnatus esset. Quamvis mater eum prohibebat, ancilla quaedam Basilii, quae et ipsa libellula sua 300 *pud* pondere centenos Novogardienses pertuderat, adduxit, et Basilius axe plaustri inimicos omnes prostravit necnon patrinum suum, senem formidabilem, qui campanam Sophiae Novogardiensis pro pileo gesserat. Iam aedificia Novogardiae Basilius destruere inceperat, sed desinit vel matre eum domum abducente vel Novogardiensibus pacis conditiones proponentibus.

Aetate iam provecta poenituit Basilium de eius peccatis multis, et in loca sancta iter facere consilium cepit, sed suorum sociorum catervam secum duxit nec Hierosolymis moribus solitis destituit, omnia rumpens et humilitate carens; in Iordane fluvio nudus lautus est, quamquam praemonitus hoc nefas esse. In itinere reduci Basilius et socii eius *lapidem album calidum* viderunt, in quo inscriptio erat, salire trans eum prohibens; sed Basilius salit et caput sibi rumpit. Interdum collocutio Basilii cum calvaria inventa describitur, cuius praecepta Basilius eodem modo, ut cetera, sprevit.

## Notae
## Nexus externi
* De Basilio Buslai filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De Basilio Buslai filio in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp 

Categoria:Personae bylinarum
Praemium Carolo de Vogelsang dicatum

**Praemium de historia et scientiis socialibus pro Vogelsang nominatum** (Theodisce: *Karl-von-Vogelsang-Staatspreis für Geschichte der Gesellschaftswissenschaften*) praemium publicum Austriacum est. Carolus de Vogelsang editor Catholicus, homo politicus atque reformator socialis fuit.

Omni altero anno is honor, qui euronibus 7.500 dulcatur, a Foederali ministerio scientiarum explorationumque adiudicari solet: cui res detur iudices non ministeriales antea proponunt. Insuper praemium pecuniarie minus dotatum (duo milium euronum tantummodo) datur promotionis caussa. 

## Praemiati felices 

* 1980: Franciscus Loidl
* 1981: Volfgangus Mantl, Alfredus Klose, Valentinus Zsikovits
* 1982: Maximilianus Liebmann
* 1983: Ernstus Bruckmüller
* 1984: Ludovicus Reichhold
* 1985: Robertus Kriechbaumer
* 1987: Romanus Sandgruber
* 1988: Arnoldus Suppan
* 1989: Theodoricus Antonius Binder
* 1990: Helmutus Rumpler
* 1991: Horst Haselsteiner
* 1992: Ervinus Bader, Ericus Leitner
* 1994: Stephanus Beller
* 1998: Mauritius Csáky
* 2000: Geraldus Stourzh
* 2002: Eduardus Timms
* 2004: Michael Gehler
* 2006: Ioannes W. Boyer
* 2008: Thomas Angerer
* 2010: Petrus M. Judson
* 2012: Larry Wolff
* 2014: Evan Burr Bukey
* 2016: Adamus Kozuchowski
* 2018: Ioannes Deak
*2020: Volfgangus Mueller

## Homines promotione minore honorati (ex anno 1994) 

* 1994: Brigitta Zaar
* 1998: Nicolaus Hödl
* 2000: Hannelore Burger
* 2002: Ioannes Feichtinger
* 2004: Barbara Porpaczy
* 2006: Martinus Kofler
* 2008: Michael Wladika
* 2010: Elke Seefried
* 2012: Ines Hopfer-Pfister
* 2014: Maximilianus Graf
* 2016: Ricardus Lein
* 2018: Georgius Hofmann
*2020: Patricius Svensson-Jajko

## Nexus externi 
* Karl von Vogelsang Institut > Staatspreis

Categoria:Praemia
Torsten Haß

**Torsten Hass** (natus die 21 Novembris 1970), etiam **Kim Godal** notus, poeta, fabulator, scriptor et bibliothecarius est. Exempli gratia, scripsit *Bibliotheken für Dummies*. Liber in MMXIX editus est. Fere 60,000 libri a fine 2020 petiti sunt. Liber plures recensiones recepit et in multis universitatibus adhibetur. Exempla:
*Bibliotheca Universitatis Tubingensis*,
*Bibliotheca Universitatis Baucumensis*,
*Bibliotheca Universitatis Technicae Bingensis*.
## Libellum operae 
### Non-fictio 
* *Bibliotheken für Dummies* (2019); cum Detlev-Schneider-Suderland
* *Arbeitgebermarke Bibliothek mit k(l)einem Budget : eine Einführung mit Übungen* (2021)
* *Vahīṅ dekhiye : Festschrift für Hellmut Vogeler* (1996); editor
* *Das Ende der Gemütlichkeit : Entwurf eines Fundraising-Konzepts für kleinere und mittlere Wissenschaftliche Bibliotheken * (2021)
* *Dieses Buch ist für die Tonne : Einführung in den klassischen Zynismus (Kynismus)* (2020); cum Maximilian Spannbrucker
* *Wohnriester und Erbbau : ein aktuelles Fallbeispiel* (2021)
### Fictio 
#### Mythistoria 
* *Das Kartenhaus : ein Betrugs-Roman* (2002)
* *Der König des Schreckens : ein Vatikan-Krimi* (2013)
* *Männchensache : Rechtsfälle zur Vorbereitung im Geschlechterkampf – Roman* (2009)
* *Morddeich : und andere Kurzprosa* (2021)
* *Die Schwarze Zeit : ein Mittelalter-Roman* (2006)
* *Die Schwarze Zeit II : Aphrodites Puppen – Roman* (2007)
* *Die Schwarze Zeit III : Metathronos – Roman* (2008)
* *Die Schwarze Zeit IV : Agonie – Roman* (2009)
* *Die Schwarze Zeit V : Staub – Roman* (2010)
* *Die Schwarze Zeit VI : Terra re-mota – Roman* (2011)
* *Totenmelodie : ein Kurpfalz-Krimi* (2017)
* *Totenquintett : ein Kurpfalz-Krimi* (2018)
* *Totentraum : ein Kurpfalz-Krimi* (2019)
#### Drama 
* *En Nuit : Dramolett* (2021)
* *Omega oder Das Hochzeitsmahl : Drama* (2020)
* *Die Staatsschuld – In a State of Bonds : Drama* (2003)
#### Poesis 
* *Das Christkind taumelt betrunken im Wald, der Weihnachtsmann torkelt nicht minder : Winter- und Weihnachts-Gedichte* (2020)
* *Es wiehert der Gaul, es graset das Pferd. Es machte auch nichts, wär’s mal umgekehrt : Liebes-Gedichte und andere* (2020)
## Notae 
## Nexus externi 
* Catalogus interretialis KVK (Germania, Austria, Helvetia, WorldCat): Torsten Haß
* Catalogus interretialis KVK (Germania, Austria, Helvetia, WorldCat): Kim Godal

Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Poetae Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Scriptores scaenici
Basilissa Mikulae filia

**Basilissa Mikulae filia** est bylinarum Russicarum persona laudata, *polenitsa* (heroine) fortis. Mikulae Agricolae filii filia est maior, Anastasiae soror, Stauri Godini filii uxor.

Basilissa Staurum coniugem praemonebat, ne de pulchritudine et castitudine sua iactaret, sed ille in convivio apud Vladimirum Solem Praeclarum ebrius iactare incepit et a Vladimiro in hypogaeum inclusus est; Basilissam Vladimirus ad se adduci iussit, sed illa, cum de miseria coniugis certior facta esset, vestem virilem induerat et in convivium Vladimiri advenit, ubi dixit se Basilium filium vel nuntium regis peregrini esse. Sola *Delectatio Putiatae filia* protinus intellexit feminam transvestitam esse. Basilius non solum Vladimiro se *bohatirum* fortem esse probat, sed etiam Delectationem Putiatae filiam sibi uxorem poscit; postea autem et Staurum, ut citharistam bonum, sibi donari rogat; Basilissa a Stauro cognita coniuges Kioviam relinquunt.

## Notae
## Nexus externi
* De Stauro et Basilissa Mikulae filia in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Personae bylinarum
Sviatogor

**Sviatogor** vel **Sacrimontanus** est bylinarum Russicarum persona laudata, *bohatirus*. Gigas erat statura et pondere incredibili, quem terra sustinere non posset, et in saxis *Montium Sacrorum* fabulosorum aetatem degebat.

De Sviatogore duae vel tres fabulae narrantur. Mikula Agricolae filius ei peram parvam tollere proposuit, sed Sviatogor quamvis gigas eam a solo tollere nequit, ipse autem usque ad genua in humum demergitur; interdum sic narratur, ut et mortuus sit, interdum autem Mikula una manu peram tollit Sviatogorique explicat omnem gravitatem terrae in ea esse. Rarius narratur Sviatogor uxorem quaerens Mikulam (qui et vates est) consuluisse, postquam *Membranam Maritimam* secundum Mikulae praedicta nupsit.

Notior est fabula de Sviatogore et Elia Muromensi; uxor Sviatogoris, dum ille dormiebat, Eliam corrumpit et in cruminam abscondit, quibus cognitis (nam equus Sviatogoris dixit nimis grave pondus, immo *bohatiros* duos, se vehere nolle) Sviatogor uxorem infidelem necavit, Eliam autem fratrem germanum sibi nuncupavit. Iter facientes Sviatogor et Elias capulum mirabilem inveniunt, de quo Sviatogor exire non potest nec Elias eum liberare scit, quamvis gladium Sviatogoris et pars vis eius acceperat; nam ubi Elias gladio capulum percutit, ibi annulus ferreus circum capulum apparet.

## Notae
## Nexus externi
* De Sviatogore in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De Sviatogore in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp 

Categoria:Personae bylinarum
Anastasia Mikulae filia

**Anastasia Mikulae filia** est bylinarum Russicarum persona laudata, *polenitsa* (heroine) fortis. Mikulae Agricolae filii filia est minor, Basilissae soror, Dobryniae Nicetae filii uxor.

De nuptiis Anastasiae variis modis fabula narratur; vel cum primo Dobrynia eam in agros vidisset, alterum *bohatirum* se vidisse credidit, sed vis quaedam eum a pugna abstinuit. Vel certamen Dobrynia inceperat et facile ab Anastasia victus est, quae eum crinibus cepit et in cruminam sibi posuit. Postea cogitabat: "Quemnam in cruminam posui? Spectandum est: si mihi placuerit, nubar ei". Dobrynia Anastasiae placuit et uxor eius facta est.

Altera fabula celebris de peregrinatione Dobryniae longa narrat, cum a Vladimiro Sole Praeclaro principe Kioviensi, qui Dobryniam mortuum esse putabat, Anastasia cogebatur Alexio Papae filio nubi; sed in convivium nuptiale ipsum Dobrynia reverterat et Anastasia fidelis prima eum cognovit.

## Notae
## Nexus externi
* De Anastasia Mikulae filia in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp 

Categoria:Personae bylinarum
Communicatio (discretiva)

**Communicatio** potest esse:
* communicandi actus, participatio
* communicatio, comprehensio universalis omnium eorum quae ad nuntios omnium generum inter homines, animalia, machinasque conferendos pertinent
** communicatio (informatica)
** communicatio interculturalis
** communicatio felium
* sancta communio, seu eucharistia
* communicatio (figura rhetorica), ἀνακοίνωσις, "cum quasi cum iis ipsis, apud quos dicimus, deliberamus, aut adversarios ipsos consulimus"

## Notae
XXXIX articuli

***XXXIX articuli*** sunt formulae doctrinales saeculo XVI scriptae et ab Ecclesia Anglicana acceptae, in quibus opiniones huius ecclesaie monstrantur et variae controversiae Reformationis Anglicae tractantur. In *Libro precum publicarum* anni 1662 et in libris aliarum Communionis Anglicanae includuntur, et agnitio articulorum a sacerdotibus ordinandis aliquando postulata est.

Versiones priores fuerunt *Decem articuli* (1536), *Liber episcoporum* (1537), *Sex articuli* (1539), *Liber regis* (1543), *XLII articuli* (1553). Primus textus triginta novem articulorum in Convocatione anni 1563 Anglice et Latine scriptus, anno 1571 confirmatus est.

## Index articulorum 
Hic est index versionis Latinae articulorum:

# De fide in Sacro-sanctam Trinitatem
# De Verbo, sive Filio Dei, qui verus homo factus est
# De Descensu Christi ad Inferos
# De Resurrectione Christi
# De Spiritu Sancto
# De divinis Scripturis, quod sufficiant ad salutem
# De Veteri Testamento
# De tribus Symbolis
# De Peccato Originali
# De libero Arbitrio
# De Hominis Iustificatione
# De bonis Operibus
# De Operibus ante Iustificationem
# De Operibus Supererogationis
# De Christo, qui solus est sine peccato
# De Peccato post Baptismum
# De Praedestinatione, et Electione
# De speranda aeterna Salute tantum in Nomine Christi
# De Ecclesia
# De Ecclesiae Auctoritate
# De Auctoritate Conciliorum Generalium
# De Purgatorio
# De Ministrando in Ecclesia
# De loquendo in Ecclesia linguâ, quam Populus intelligit
# De Sacramentis
# De Vi Institutionum Divinarum, quod eam non tollat malitia Ministrorum
# De Baptismo
# De Coena Domini
# De Manducatione corporis Christi, et impios illud non manducare
# De utraque Specie
# De unica Christi Oblatione in Cruce perfecta
# De Coniugio Sacerdotum
# De Excommunicatis vitandis
# De Traditionibus Ecclesiasticis
# De Homiliis
# De Episcoporum et Ministrorum Consecratione
# De Civilibus Magistratibus
# De illicita bonorum Communicatione
# De Iureiurando

## Notae 
## Bibliographia 
* Cross, F. L., et Livingstone, E. A., moderatores. "Thirty-Nine Articles". In *The Oxford Dictionary of the Christian Church*. Oxonii: Oxford University Press, 2005.

## Nexus externi 
* The Thirty-nine Articles of Religion 

Categoria:Reformatio Anglica
Categoria:Religio Anglicana
Geographus Bavarus

***Geographus Bavarus***, qui saeculo IX floruit, est designatio auctoris incogniti, qui *Descriptionem civitatum et regionum ad septentrionalem plagam Danubii* composuit. Manuscriptum *Descriptionis* anno 1722 in Bibliotheca publica Bavarica inventum est; Ioannes Potocki anno 1796 primus eum *geographum Bavarum* nominavit. Gentes a septentrione (a sinu Lubecensi) ad meridiem (ad Danubium) vicinas regni Francorum in prima parte descriptionis auctor enumerat; in secunda parte gentes longinquiores enumerantur, quarum multae incognitae sunt.

## Fontes
* Fritze W. H. *Geographus Bavarus* // Lexikon des Mittelalters. Stutgardiae 1999. Vol. 4. Pp. 1269—1270. 
* Назаренко А. В. *Происхождение «Баварского географа» и его данных о народах Восточной Европы* / Русь и Германия в IX—X вв. Moscuae 1994. Pp. 35—61.

## Nexus externi
* Manuscripti photographema
* *Descriptio civitatum et regionum...* in *Vicifonte*

Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Geographi Germaniae
Alexius Papae filius

**Alexius Papae filius** est bylinarum Russicarum persona laudata, *bohatirus* famosus. Saepe (sed non semper) Rostovia urbs eius natalis indicatur, et sacerdos (*papas*), cuius filius dicitur, Leontius (rarius Theodorus) nominatur. Tres *bohatiri* fortissimi saepe una memorantur et figurantur; hi sunt Elias Muromensis, Dobrynia Nicetae filius et Alexius Papae filius. Trium minime robustus et iunior, quam Elias et Dobrynia, Alexius est, sed audax, iocosus et callidus.

De Alexio solo duae fabulae narrantur, in prima *Tugarinem* interfecit, in alteram Helenam Sbrodi filiorum sororem nupsit. 

E Rostovia cum Ioachimo puero Alexius profectus erat et Tugarin obviam iis factus est. Interdum ut draco volans et ignem evomens describitur, interdum et gigas et latro saevus alis chartaceis volans (quas alas Alexius imbre advocato corrumpit) et equum ignem vomentem habens. Obiurgat Alexium Tugarin et minatur, Alexius autem se surdiorem esse respondet et propius accedere rogat, ut verba eius audiat; cum Tugarin accesserit, fusti eum percutit et ictu singulo interficit. Vestes Tugarinis luxuriosas Alexius iuvenis ioci causa induit et sic a Ioachimum redit, qui Tugarinem se videre credens, Alexium ipsum fusti percutit, ut sine sensu ille cadat; Ioachimus vestibus Tugarinis detractis et crucem in pectore Alexii visa socium cognovit. Postea Kioviam adveniunt. 

Interdum Alexius dicitur Kioviae in convivio Tugarinem invenisse, ubi ille immodice edebat et bibebat et cum Eupraxia ducissa magna Vladimiri uxore colloquia nimis blanda habebat; Alexius irridere eum coepit, quorum iocorum magna varietas in bylinis invenitur. Denique certare in agris Tugarin Alexium provocat, et pugna eodem finit; caput Tugarinis Alexium Kioviam affert (ubi Eupraxia interdum Alexium pro amico caro occiso vituperat, ille ei verbis, quibus meruit, respondet.

Haud semper bona de Alexio narrantur; nam et Anastasiam Mikulae filiam fallere et a Dobrynia viro abducere volebat.

## Notae
## Nexus externi
* De Alexio Papae filio necnon de Alexandro Popovič historico in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De Alexio Papae filio in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp 

Categoria:Personae bylinarum
Dies Scholasticorum Internationalis

**Dies Scholasticorum Internationalis** est dies internationalis die 17 Novembris quotannis ad scholasticos internationales et multiculturalismum promovendum celebrata.

Origo diei est commemoratio soae scholasticorum Universitatis Carolinae Pragensis ad castra carceralia a Nazistis anno 1939 coniectorum. Hodie Unio Internationalis Scholasticorum diem celebrat, quae feria publica in Cechia est.

## Notae 
*Communicatio interculturalis

Categoria:Antisemitismus
Categoria:Cechia
Categoria:Ritus Novembris
Categoria:Studiorum universitas
Calvaria (discretiva)

* Calvaria, cranium
* Calvariae locus, qui et *Calvaria*, et mons Golgotha, collis Hierosolymis
* Calvaria Samogitiensium, Lituaniae locus
* Calvaria ad Schechonam, urbs Russiae
Stephanus Pivert de Senancour

thumb|Stephanus Pivert de Senancour
**Stephanus Pivert de Senancour** (natus die 16 Novembris 1770 et mortuus 10 Ianuarii 1846) est scriptor Francicus more Romanticismo cum melancholia.

Celeber est a mythistoria *Oberman* anno 1804 quam Honoratus de Balzac bene aestimavit in *Illusions perdues*.

## Notae 
## Operae 
*''Aldoman, ou le Bonheur dans l'obscurité* (anno 1795)
**Rêveries sur la nature primitive de l'homme* (anno 1798)
**Oberman* (anno 1804)
**De l'amour* (anno 1804)
**Isabelle'', mythistoria epistularis (anno 1833)

## Nexus externi 
*De Stephano Pivert de Senancour
*De Senancour (Bibliotheca Nationalis Francica)

Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Nati 1770
Categoria:Mortui 1846
Danubius Ioannis filius

**Danubius Ioannis filius** (Russice Дунай Иванович) est bylinarum Russicarum persona, *bohatirus*. Duae vel tres fabulae de Danubio narrantur: de certamine eius et Dobryniae Nicetae filii, de ambitione nuptiarum pro Vladimiro et de amore Danubii et Anastasiae Regis filiae.

Certamen Danubii et Dobryniae Nicetae filii sic narratur, ut Dobrynia in agris tentorium pulchram et sumptuosam invenit; postea Danubius, cuius tentorium erat, revertit et pugnam contra hospitem invocatum incepit; Elias Muromensis *bohatiros* stetit et Kioviam in iudicium Vladimiri Solis Praeclari vehit. Vladimirus Danubium in hypogaeum inclusit. 

Notior est de nuptiis Vladimiri et Danubii bylina. Danubius ante regis Lituanici vel Lechici castra sequebatur, et cum Vladimirus nubere voluisset, Dobrynia Danubium liberare rogavit; ambo nuptias Eupraxiae regis Lechici filiae pro Vladimiro ambire profecti sunt. 

Fuit regis Lechici et altera filia, Anastasia, quam Danubius et ante amavit. Ambas Danubius et Dobrynia Kioviam subveherunt, sed in convivio nuptiali duplici Danubius et Anastasia in sagiitas mittendo certant; Anastasia ter per anulum argenteum super caput Danubii positam sagittam miserat, Danubius haec nequit et uxorem interfecit. Cum eam gravidam infant mirabili fuisse cognovisset, in gladium se immisit. Danubius fluvius de sanguine eius ortus est.

## Notae
## Nexus externi
* De Danubio Ioannis filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De Danubio Ioannis filio in *Poesi epica Russica* Vladimiri Propp 

Categoria:Personae bylinarum
Photographia boudoir

thumb|Mulier quae indumenta intima induit in photographia *boudoir*.
'*Photographia *boudoir'''* (Anglice *boudoir photography*) est genus photographicum quod saepissime mulieres, rarissime homines, seminudas et voluptarias effingit. Saepe persona photographiae in indumenta intima (strophium, subligatura, alia subterindumenta) aut plane nudam effingitur. Haec opera photographica subtiliter erotica in studio aut in cubiculo fiunt.

## Etymologia 
*Boudoir,* vocabulum Francogallicum, e verbo temporale *bouder'' oritur, quod circiter scilicet 'supercilium facere' et 'cubiculum' significat.

## Modus 
thumb|Photographia *boudoir* quae mulierem plane nudam effingit.
Persona quae in photographia *boudoir* effingitur corporis habitum componit. Persona effincta crebro semivestita est, tamen, nuditas mulieris aut viri saepior tacita quam expressa est. Saepe hae photographiae ante nuptias fiunt futuros maritos vel uxores ad admiratione afficiendum die matrimonii, namque in Britanniarum Regno, hoc genus photographicum commune apud mulieres nupturas est.

In photographia *boudoir* colorum ratio imaginis cutem in lucem profert atque atmosphaera intima fit a breve longinquitate conspectus, sed photographiae etiam nigrae et albae sunt. Photographia *pin-up* appellata photographos ad creandum hoc genus photographicum concitavit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Meola, Christa, *The Art of Boudoir Photography: How to Create Stunning Photographs of Women*, New Riders, 2013.
* Lark, Jessica, *Elegant Boudoir Photography: Lighting, Posing, and Design for Exquisite Images*, Amherst Media, 2014.
* Venticinque, Mario, *Boudoir Photography*, Amphoto, 1986.

## Nexus interni 
* Nuditas photographica
* Photographia erotica

## Nexus externi 
Categoria:Photographia
Categoria:Res veneriae figuratae
Hvaena

thumb|Hvaenae et Uraniburgi tabula a  facta (1663)
**Hvaena** vel **Venusia** (Suecice *Ven*, Danice *Hven*) est insula Suecica in freto Oresundico. Uraniburgum Tychonis Brahe Hvaenae situm erat. Tychone a Christiano IV expulso aedificia destructa sunt; nunc partim restituta. Asteroides 379 Huenna et 499 Venusia nomine insulae appellantur.

Anno 1668 insula adhuc Danica secundum pactum Roskildiae Suecica facta est. Saeculis XIX et XX argilla Hvaenae ad lateros producendos effodiebatur. Tuna urbs et vici aliquot in insula siti sunt. Ecclesia sancti Iacobi in parte insulae occidentali saeculo XIII aedificata est. Quattuor phari Hvaenae sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Insulae Sueciae
Categoria:Insulae maris Baltici
Venusia (discretiva)

* Venusia, urbs Italiae
* Venusia, insula Suecica, ubi Uraniburgum Tychonis Brahe situm erat
* 499 Venusia, asteroides
Kemium (flumen)

**Kemium** (Russice Кемь, ''Kem' *, Carelice *Kemi'') est flumen Carelia. Fontem Kemii in labirintho lacuum Carelicorum varie indicatur, sed saepius Kuito lacus Inferior (in quem multa flumina confluunt) initium Kemii habetur. Per silvas in maxima parte longitudinis aquas fert. Catarrhactas habet magnas. In mare Album duobus ramis influit. Mense Novembri glacie stringitur, in mensis Maii dimidia parte prima a glacie liberatur. Kemium urbs in ostio Kemii fluminis situm est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Carelia (res publica)
Categoria:Systema fluviorum Albi maris
Navis glacifraga

thumb|Tres naves glacifragae, *Iamalia* Russica, *Ludovicus Saint-Laurent* Canadensis, *Mare Polare* Civitatum Foederatarum
**Navis glacifraga** est navis, quae per flumina vel maria glacie stricta navigare potest, glaciem rumpens. Sive ipsa homines vel onera vehit, sive alias naves post se ducit, aquam liberam eis praebens. 

Ab Aevo medio notae sunt naves, quas homines vel equi per flumen vel canalim trahebant, ut iis glaciem frangerent; harum navium puppes gravide onerabantur, ut prora super glaciem efferretur et navis tracta suo pondere glaciem perrumperent. Machina vaporaria inventa naves vaporariae glacifragae construebantur, sed illae haud per omnem glaciem navigare poterant. Anno 1959 *Lenin*, prima navis glacifraga cum reactorio nucleari ad glaciem Oceani Glacialis in cursu marino Boreali frangendam constructa est. Secunda navis glacifraga nuclearis, *Arctica*, anno 1974 per Polum septentrionalem navigavit. Nunc diversae naves glacifragae construuntur, a maximis oceanicis usque ad parvas ambulatorias.

## Notae
## Nexus externi
* *Navis glacifraga* in *Britannica* 
* *Navis glacifraga* in *Lexico Norvegico magno* 
* *Navis glacifraga* in *Encyclopaedia Russica magna* 

glacifraga
Categoria:Glacies
Categoria:Regio Arctica
Sanctus Nasus

[thumb|Sanctus Nasus promunturium ([pharus cerni potest)]]
**Sanctus Nasus** (Russice *Святой Нос*) est promunturium altum saxosum, qui mare Barentsianum et mare Album (necnon oram Murmanicam et oram Terensem) dividit. In extremitate paenunsulae eiusdem nominis situm est, quae paeninsula est pars paeninsulae Kolaensis. Ad regionem Murmanicam Russiae pertinet. Pharus in promunturio aedificatus est; *Siren Sancti Nasi* vicus nunc relictus est.

Caninos promunturium trans mare contra Sanctum Nasum iacet; ambo introitum in mare Album conformant.

Sigismundus Herbersteinius, cui Gregorius Istoma navigationem suam circa paeninsulam Kolaensem narravit, sic Sanctum Nasum describit:
Est autem Sanctus Nasus, saxum ingens, ad nasi similitudinem in mare prominens: sub quo antrum vorticosum conspicitur, quod singulis sex horis mare absorbet, ac alternatim magno sonitu reddit evomitque eiusmodi voraginem. Alii umbilicum maris, alii Charybdim dixere. Tantam autem huius gurgitis vim esse, ut naves aliasque in propinquo res attraheret, involveret atque absorberet: neque se unquam in maiori periculo fuisse aiebat. Nam gurgite subito ac violenter navem, qua vehebantur, ad se attrahente, vix magno labore renitentibus remis sese evasisse.

Ad Sanctum Nasum Floridae flumen finit, flumine e mari Albo fluente compulsus, qua de causa saepe vertices spumantes fiunt, quos Herbersteinius Charybdim nominat.

## Notae
## Nexus externi
* [*Sanctus Nasus*](http://lexicon.dobrohot.org/index.php/СВЯТОЙ_НОС_мыс#:~:text=Святой%20нос%2C%20(раннее%20название%20—,Первоначальное%20значение%20слова%20«святой»%20утрачено) in *Encyclopaedia Kolaensi* 
* De pharo Sancti Nasi 

Categoria:Mare Album
Categoria:Mare Barentsianum
Categoria:Regio Murmanica
Categoria:Promunturia Russiae Europaeae
Cheongjin

**Cheongjin** (Coreane 청진 sive 淸津, *Cheongjin*), nomine additionali "Urbs Ferrea" praeclarum, est urbs circa 667 930 incolarum Coreae Septentrionali sita, tertia a maxima et caput Comitatus Hamgyeongbuk Septentrionalis. Inter urbis locos praeclaros sunt e.g. fontes calidi et Mons Chilbo. Urbs nationis una gravissimorum mediorum industrialum ferri et fibrae quoque est. Mulier prima Coreae Septentrionalis nomine Ri Seol-ju etiam in Cheongjin nata est.

## Bibliographia 
* Demick, Barbara. *Nothing to Envy: Ordinary Lives in North Korea.* Spiegel & Grau, 2009. ISBN 0385523904.
* Dormels, Rainer. ''North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures and typification.'' Jimoondang, 2014. ISBN 978-89-6297-167-5.

## Nexus externi 
* Cheongjin apud Korea Konsult

Categoria:Urbes Coreae Septentrionalis
Sinus Mesenensis

thumb|Sinus Mesenensis
**Sinus Mesenensis** est sinus maris Albi magnus. In parte maris septentrionali in litus maris orientale inditur. Inter promunturia Konuschinense et Corvinum patet. Ora sinus orientalis ora Konuschinensis nuncupatur, ora meridionalis ora Abrahamii. Ora Konuschinensis,  cuius pars est paeninsulae Canin pars meridionalis, ad districtum autonomum Neneticum et ad regionem Archangelopolitanam pertinet, ora Abrahamii ad regionem Archangelopolitanam. Mesenia et Kuloi flumina magna in sinum effunduntur; in ostio Meseniae fluminis Mesenia urbs et portus sita est.

Aestus marini in sinu Mesenensi altidudinem usque ad 10,3 m habent, quae est in litoribus Russiae Arcticis altitudo maxima.

A saeculo XVI usque ad XVIII Pomori naves suas per tractum *Tschioschensem* e sinu Mesenensi in sinum Tschioschensem maris Barentsiani trans partem meridionalem paeninsulae Canin trahebant, ut ad orientem navigarent nec Caninos circumirent; qua de causa in nonnullis chartis antiquioribus paeninsula Canin ut insula figurata est. Hoc iter e flumine Tschizha, in sinum Mesenensem influentem, in flumen Tschioscham, in sinum Tschioschensem influentem, ducebat; inter Tschizham et Tschioscham tractus navium fuit.

## Nota 
## Nexus externi 
* Tractus Tschioschensis in *Vicimapia*

Categoria:Regio Archangelopolitana
Categoria:Districtus autonomus Neneticus
Categoria:Sinus maris Albi
Sinus Onegensis

**Sinus Onegensis** est magnus maris Albi sinus, qui in meridiana maris parte inter Careliam et paeninsulam Onegensem situs est. Inter promunturium Ucthense (*Ucht-Navolok*) et ostium Kemii fluminis patet. Ora sinus orientalis ora Onegensis, ora meridiana ora Pomorica nuncupatur. Ora Onegensis et orae Pomoricae pars ad regionem Archangelopolitanam pertinent; pars altera ad Careliam rem publicam. Onega et Vygus et Uchta aliaque flumina in sinum effunduntur; in ostio Onegae fluminis Onega urbs et portus sita est. Insulae in sinu innumerae sunt (praecipue insulae *skär* generis ad litus Pomoricum), quarum notior *Kij* insula, ubi monasterium Crucis Onegense situm est. Cingulum Ventosum, collium vel montium humiliorum series, ad  meridiem a sinu Onegensi situm est.

## De oecologia
Pisces *Salmo salar* et *Clupea harengus* et *Eleginus nawaga* in sinu gignuntur.

## Notae 
## Tabulae

USSR map NQ 35-12 Solovetskiye Ostrova.jpg|Sinus pars septentrionalis
USSR map NQ 37-13 Luda.jpg|Sinus pars media
USSR map NP 37-1 Onega.jpg|Sinus pars meridiana

## Nexus externi 
Categoria:Carelia (res publica)
Categoria:Regio Archangelopolitana
Categoria:Sinus maris Albi
Ioannes Hospitis filius

**Ioannes Hospitis filius** est bylinarum Russicarum persona . Novogardiensis erat. Tres Novogardienses bylinis celebrantur, Ioannes et Sadko et Basilius Buslai filius.

De Ioanne duae fabulae solae narrantur. Prima de iuventute eius, altera de certamine equorum, cum Ioannes et princeps magnus certabant. 

Euphemiae Alexandri filiae viduae modestae Ioannes filius erat; matris praecepta spernebat et in taberna cum erronibus aetatem degebat. Mater, ut eum inveniat, pecuniam conviviis eius dat, et filio a conviviis prodito in portum eum adducit, ubi mercatoribus transmarinis eum 500 rubelorum emere proponit. Ioannes mercatores rogat, ut etiam 1000 rubelos pro se dare non negent, ut matri opes ad vivendum sufficiant; quibus acceptis matri valedicit: "Nomine mater mihi fuisti, re vipera saeva". Haec fabula tantum semel a rhapsodis conscripta est.

Altera notior est. Vladimirus Sol Praeclarus heroes omnes in certamen cum equis suis provocat; equi sunt tres, caeruleus, flavus et niger, quos Elias Muromensis a Tugarino dracone adempsit. Omnes timent praeter Ioannem Hospitis filium, cuius equus mirabilis voce humana praecepta ei dat, quomodo vincant; quibus ab Ioanne perfectis equi ducis magni adeo perterriti sunt, ut ipsi in certamen ire negent. Pignora certaminis multa Ioannes accipit, quae sunt naves transmarini in Borysthene mercibus multis oneratae.

## Notae
## Nexus externi
* De Ioanne Hospitis filio in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Personae bylinarum
Spiritus vini Armeniacensis

[thumb|upright=1.5|[Alembicum fundi Ognoas pagi Armeniacensis anno 1804 constructum]]
**Spiritus vini Armeniacensis** est aqua ardens in pago Armaniacensi e vino per destillationem producta.

Terrae e quibus haec potio provenit magna parte ad antiquum comitatum Armaniacensem vel Armeniacensem correspondent, magna parte etiam ad praefecturam Aegircium hodiernam. Urbes Elusa et Condomium capita huius commercii reputantur; vina autem proveniunt spiritusque conficiuntur et maturantur in villis ruralibus. Vina, quae ad spiritum producendum destillantur, e varietatibus *Ugni blanc* et *Baco blanc* nata sunt, quarum illa iam Romanis fortasse cognita est, hic autem a Francisco Baco in ipso pago Armaniacensi anno 1898 inventa est ex hybridizatione varietatum Europaeae *Folle blanche* Americanaeque *Noah*. Nusquam in Francia omni, nisi in hoc pago, licet vites ex hybridizatione specierum ortas conserere.

## Notae 
thumb|Lagena spiritus Armaniacensis anno 1956 nati
## Bibliographia 
* 1808 : 

Categoria:Spiritus vini
Categoria:Condomium
Categoria:Elusa
Sinus Duinensis

thumb|Solza flumen in sinum Duinensrem effunditur.
**Sinus Duinensis** est sinus maris Albi magnus. In parte maris meridio-orientali inter promunturium Corvinum (*Voronov*) et promunturium Uchhtense (*Ucht-Navolok*) patet. Ora sinus occidentalis Aestiva nuncupatur, ora orientalis Hiemalis. Ad regionem Archangelopolitanam litora sinus Duinensis pertinent. 

Duina Borealis flumen magnum in sinum effunditur, cuius in ostio Archangelopolis et Severodvinsk urbes et portus sitae sunt. Alia flumina sunt *Solza, Siuzma* etc. Insulae Mudiugensis pars sinus separat, quae *mare Siccum* nominatur, nam vadis aqua tenui abundat.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Regio Archangelopolitana
Categoria:Sinus maris Albi
Idolorum caput

**Idolorum caput** (Russice *Болванский нос, Bolvanskij Nos*) est promunturium, in extremitate septentrionali Vaigatiae insulae situm; ad fretum Pylas Karicas inter maria Barentsii et Karense spectat. 

In promunturio templum Neneticum erat, quod  nauta Anglicus anno 1556 vidit, quodque fuse describit. A missionariis anno 1828 incensum est. Annis ab 1984 ad 1987, expeditio archaeologica templi reliquias investigavit.

## Notae
## Bibliographia
* Хлобыстин Л.П. *Святилища острова Вайгач* // Древности славян и финно-угров. Petropoli, 1992

## Nexus externi
* De Idolorum capite in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De investigatione archaeologica Idolorum capitis 
* [Statio meteorologica(https://la.wikipedia.org/wiki/Statio_meteorologica) relicta in Idolorum capite] 
* Idolorum caput  apud *Vicimapia*
* Idolorum caput apud *GETaMAP*

Categoria:Promunturia Russiae Europaeae
Categoria:Regio Archangelopolitana
Categoria:Districtus autonomus Neneticus
Categoria:Mare Karense
Categoria:Promunturia Russiae Asiaticae
Fretum Vilkitzkii

thumb|Freti Vilkitzkii tabula
**Fretum Vilkitzkii** est fretum inter paeninsulam Taimyricam et Terram Borealem, mare Karense et mare Lapteviorum coniungens. Ad territorium Crasnoiarense Russiae pertinet. Latitudinem minimam 56 chm inter promunturium Tscheliuskin et insulam *Bolsevicum* habet, longitudinem circa 130 chm. Nomine Boris Vilkitzkii ab anno 1918 appellatur, qui per fretum anno 1916 navigavit. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Freta Russiae Asiaticae
Categoria:Freta Oceani Arctici
Categoria:Mare Lapteviorum
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Categoria:Mare Karense
Cysteinum

thumb|L-cysteinum unum aminoacidorum viginti formationis proteinorum in organismis.
**L-cysteinum** sive **L-cysteina** (abbreviatura IUPAC:**Cys** vel **C**) est α-aminoacidum formulae chemicae HOOC-CH-(NH2)-CH2-SH et simul unum aminoacidorum viginti quae proteinas in organismis formant. Unum e duobus aminoacidis est quod atomum sulphuris contineat et pontes bisulfidos inter segmenta proteinae iungit, ita structuram tertianam et quaternariam proteinae determinans.

*Cystinum* est dimerum duorum cysteinorum, formula .

* Vasopressinum

## Notae 
Categoria:Acida aminica
Fretum Longii

thumb|Insula Wrangelii et fretum Longii (in inferiore parte) in photographemate spatiali
**Fretum Longii** est fretum inter Tschucotiam et insulam Wrangelii, mare Sibiricum Orientale et mare Tschukotense coniungens. Ad districtum autonomum Tschucoticum Russiae pertinet. Latitudinem minimam 146 chm habet, longitudinem circa 128 chm. Nomine  nautae Americani balaenationi dediti, qui anno 1867 insulam Wrangelii et fretum invenit, appellatur. 

Flumen oceanicum frigidum per fretum Longii e mari Sibirico Orientali fluit et in mari Tschukotensi ad septentrionem vertere solet, sed nonnullis annis per fretum Beringii ad meridiem in Oceanum Pacificum erumpit, aquas refrigerans.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Freta Russiae Asiaticae
Categoria:Freta Oceani Arctici
Categoria:Mare Sibiricum Orientale
Categoria:Districtus autonomus Tschucoticus
Categoria:Mare Tschukotense
Valerius Garkalin

**Valerius Boris filius Garkalin** (Russice Валерий Борисович Гаркалин, tr. *Valerij Borisovič Garkalin*; Moscuae natus die 11 Aprilis 1954, ibidem mortuus die 20 Novembris 2021) fuit histrio theatricus atque cinematographicus Sovieticus et Russicus, alumnus et professor Instituti Artis Theatricae Russici GITIS, titulo Artificis Popularis Foederationis Russicae (anno 2008) ornatus.

## Nexus externi
* Situs interretialis non officialis Valerii Garkalin 

Categoria:Actores Russiae
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Moscuensium
Categoria:Professores universitatum et scholarum Moscuensium
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Demetrius Laptev

**Demetrius Iacobi filius Laptev** (Russice Дми́трий Я́ковлевич Ла́птев, anno 1701 Bolotovo in vico gubernii Pscoviensis die 20 Ianuarii natus; anno 1771 ibidem mortuus) fuit nauta Russicus, explorator Siberiae et Arcticae, cuius nomine mare Lapteviorum et fretum Demetrii Laptevii nominatur. Charitonis Laptevii frater patruelis. 

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Exploratores Arcticae
Categoria:Exploratores Russici
Categoria:Exploratores Siberiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Nautae
Promunturium Tscheliuskin

thumb|Statio polaris in Czeliuskin promunturio
**Promunturium Tscheliuskin** (vel **Czeliuskin**) est promunturium, in extremitate septentrionali Taimyricae paeninsulae (et paeninsulae Tscheliuskin partis eius) situm, quod ad fretum Vilkitzkii inter maria Lapteviorum et Karense spectat. 

Promunturium est terrarum continentium omnium locus maxime septentrionalis. A Symeone Tscheliuskin, quem Charito Laptev miserat, anno 1742 inventum est. Nomine eius anno 1842 nominatum est. Fridtjof Nansen anno 1893 promunturium visitabat. Statio polaris in promunturio anno 1932 condita est; ann 1933 Ioannes Papanin praefectus ei erat, qui observatorium hic confecit.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Mare Karense
Categoria:Mare Lapteviorum
Categoria:Promunturia Russiae Asiaticae
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Fretum Demetrii Laptevii

thumb|Insulae Sibiriae Novae
**Fretum Demetrii Laptevii** est fretum inter Iacutiam et insulas Sibiriae Novae, mare Lapteviorum et mare Sibiricum Orientale coniungens. Ad Iacutiam rem publicam Russiae pertinet. Latitudinem minimam 50 chm (inter insulam Liachovensem Maiorem et Sanctum Nasum promunturium) habet, longitudinem circa 115 chm. Nomine Demetrii Laptevii, qui primus hic navigavit et fretum invenit, appellatur. 

Insularum congelatione aeterna compositarum et undis abolitarum una, insula Diomedis, freto Demetrii Laptevii medio sita erat; anno 1739 inventa, anno 1761 iam erat, anno 1811 iam non. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Freta Russiae Asiaticae
Categoria:Freta Oceani Arctici
Categoria:Mare Sibiricum Orientale
Categoria:Iacutia
Categoria:Mare Lapteviorum
Categoria:Insulae Sibiriae Novae
Institutum Scientiarum Politicarum Parisiense

[thumb|Aditus ad unum ex [aedificium|aedificiis instituti.]]
**Institutum Scientiarum Politicarum Parisiense**, vulgo rite ''Institut d'études politiques de Paris*, multo saepius *Sciences Po'', est magnum institutum in rebus humanis et scientiis socialibus et relationibus internationalibus. Studia iuris, oeconomiae, opum humanarum administratio, communicatio, venalicium, diurnarius, urbana ratio et ambitus proponuntur. Schola pro qualitate educationis et exigentiae reputatur.

Anno 1872 condita est.

## Alumni celebriores 
* Ingrida Betancourt

## Nexus externi 
* Situs proprius

!
Categoria:Constituta 1872
Cursus marinus Borealis

[thumb|Cursus marinus Borealis (caeruleus, 14&thinsp;000 chm) et cursus per [canalis Suesiensis|canalem Suesiensem (ruber, 23&thinsp;000 chm)]]
**Cursus marinus Borealis** vel **transitus boreorientalis** est iter, quo naves ex Oceano Atlantico in Pacificum per maria Oceani Arctici navigare possunt. Alter cursus possibilis est per canalem Suesiensem et Oceanum Indicum, tertius circum Africam et promontorium Bonae Spei, quintus per canalem Panamensem, quartus circum Americam Australem circum Hornanum Caput, sextus transitus boreoccidentalis. 

Sensu strictiore cursus marinus Borealis est transitus boreorientalis pars per maria marginalia Oceani Arctici ad litora Russiae adiacentia perducta. Iter a Romana in paeninsula Kolaensi ducit per mare Barentsianum et freta Iugricum et Pylas Karicas in mare Karense, post trans maria Lapteviorum, Sibiricum Orientale et Tschukotense ad fretum Beringianum, quo naves in mare Beringianum Oceani Pacifici exeunt. 

Inquisitio transitus boreorientalis longa fuit, nam a glacie continua maria Oceani Arctici vix paucis mensibus vacua sunt, sed et his mensibus glacies natantes navibus pericula magna afficiunt.  Litora his locis nautis commeatum minimum vel nullum praebent; etiam ligna ad naves reficiendas, nisi ab undis allata, in tundra absunt. Qua de causa solum saeculo XIX exeunte cursus marinus Borealis totus investigatus est; primus Adolfus Nordenskiöld eun transiit annis 1878—1879, secundus Fridtjof Nansen anno 1893 (sed expeditione nondum finita navem reliquit et ad polum septentrionalem profectus est). Nunc naves glacifragae tute per eum navigant.

## Notae
## Nexus interni
* Transitus boreoccidentalis

## Nexus externi
* Transitus boreorientalis historia 

Categoria:Navigatio
Categoria:Regio Arctica
Categoria:Vectura
Eugenius Onegin (opera)

[thumb|[Nummus aureus melodramati dedicatum anno 1999]]
**Eugenius Onegin** (Russice:Евгений Онегин) est melodrama a Petri Čajkovskij compositum secundum libellum e mythistoria in versibus *Евгений Онегин* Alexandri Puškin sumptum anno 1878 et primo in scaenam productum die 29 Martii 1879 in Theatro *Bolshoi*. Melodrama tribus actionibus compositaum est.

## Personae 
*Eugenius Onegin - barytonus
*Tatyana - supranus
*Orga - contraltus
*Lenski - tenor
*Gremin - bassus

## Nexus externi 
*[Notatio operae](https://imslp.org/wiki/Eugene_Onegin,_Op.24_(Tchaikovsky,_Pyotr)) International Music Score Library Project

Categoria:Scripta 1878
Categoria:Operae
Categoria:Musica classica
Categoria:Petrus Cajkovskij
Charito Laptev

**Charito Procopii filius Laptev** (Russice Харито́н Проко́фьевич Ла́птев, anno 1700 Magnis Lukis natus et 21 Decembris anno 1763 ibidem mortuus) fuit nauta Russicus, explorator Siberiae et Arcticae, a cuius nomine mare Lapteviorum et litus Charitonis Laptevii nominatur. Demetrii Laptevii frater patruelis fuit. Taimyris primam tabulam geographicam composuit.
thumb|Taimyris tabula a Laptevio composita

## Expeditio Taimyrica
Die 9 Iulii anno 1737 ab Iacutia profectus est, ut litora Oceani Glacialis ab ostio Lenae ad ostium Ieniseae exploraret. 
Die 21 Iulii per delta Lenae in oceanum egressi sunt. Per glacies natantes ad ostium Oleneci pervenerunt et postea ad sinum Chatangensem, ubi glacies expeditionem stetit. Solum die 21 Augusti ad promunturium sancti Thaddaei advenerunt, cui Laptev hoc nomen dedit et ubi pharum posuit. Hic nautae glaciem continentem invenerunt, et ad sinum Chatangensem reverterunt, ubi castra in ostio *Bludnaia* fluminis fecerunt. 

Mense Martio anno 1740 Laptev Nicephorum Tschekin misit, qui litora ab ostio Taimyris fluminis ad ostium Piassinae describeret. Parte descripta sed  Piassina non attacta Tschekin mense Maio exeunte itinere pedestri revertit. Chatanga die 15 Iunii glacie liberata est sed solum die 12 Iulii nautae proficisci poterant et die 13 Augusti in oceanum egressi sunt, sed navis mox a glacie attrita est; post duos dies Laptev navem reliquit; usque ad diem 30 Augusti opes in litus ferebant; in castra hiemalia prisca reverterunt, annoque 1741 plaustris a canibus trahendis ire Laptev consilium cepit. In tres partes socios suos divisit. Symeonem Tscheliuskin die 17 Martii 1741 ad occidentem Piassinae et litorum ab ostio Piassinae ad Tainyr flumen describendorum causa misit. Nicephorus Tschekin die 15 Aprilis litora a Chatanga ad Taimyr flumen describere missus est, sed 600 chm perventa ophthalmia nivali dolens revertit. Laptev ipse die 24 Aprilis a castris ad Taimyr lacum profectus est, et a lacu per vallem Taimyris Inferioris ad ostium eius advenit. Ab ostio ad orientem vertit ad Nicephorum Tschekin inveniundum, sed ophthalmia nivali dolens signum Tschekino reliquit et in ostium Taimyris revertit.

Oculorum morbo curato, Laptev ad occidentem profectus est, ubi prope promunturium Lemanii Tscheliuskinum invenerit; ambo iter continuaverunt et ad ostium Piassinae reverterunt, litus descrinbentes; hoc litus nunc litus Charitonis Laptevii nominatur. Ab ostio Piassinae Laptev ad Piassino lacum profectus est, unde tarandis ad Ieniseam venit; Tscheliuskin secundum litus ad ostium Ieniseae venit et postea Laptevium invenit; ad Dudinkam et Tschekin eos invenit. 

In Mangasea Nova urbe hiemabant; sed septentrionalis Taimyris litorum pars nondum descripta erat, et Tscheliuskin missus est, qui die 7 Maii 1742 promunturium Tscheliuskin advenit, et litora a promunturio sancti Thaddaei ad ostium Taimyris fluminis descripsit. Anno 1743, Laptev Petropolim revertit.

## Notae
## Nexus externi 
* Charitonis Laptevii commentarii

Categoria:Exploratores Arcticae
Categoria:Exploratores Russici
Categoria:Exploratores Siberiae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Nautae
Transitus Boreoccidentalis

thumb|Transitus boreoccidentalis colore rubro indicatus est
**Transitus Boreoccidentalis** est cursus marinus, quo naves ex Oceano Atlantico in Pacificum circum Americam Borealem per aquas Oceani Arctici navigare possunt. Alter cursus possibilis est per canalem Panamensem, vel circum Americam Australem et Hornanum Caput; cursus marinus circum Eurasiam transitus Boreorientalis nominatur. 

Sensu strictiore transitus Boreoccidentalis est iter trans archipelagum Arcticum Canadensem, quod nautae diu quaerebant; nam perplexi sunt archipelagi Arctici sinus et freta, et aquae Oceani Arctici a glacie continua vix paucis mensibus vacua sunt, sed et his mensibus glacies natantes navibus pericula magna afficiunt.  Litora in regione Arctica nautis commeatum minimum vel nullum praebent; etiam ligna ad naves reficiendas, nisi ab undis allata, in tundra et deserto Arctico absunt. Qua de causa, cm transitus a saeculo XVI quaerebatur, solum Rodoaldus Amundsen annis 1903-1906 per transitum Boreoccidentalem totum navigavit.

## Notae
## Nexus interni
* Transitus Boreorientalis

## Nexus externi
* Transitus Boreoccidentalis in *Encyclopaedia Canadensi* 
* Day, Alan (2006). *Historical Dictionary of the Discovery and Exploration of the Northwest Passage*

Categoria:Navigatio
Categoria:Regio Arctica
Categoria:Vectura
Electio

**Electio**, sensu principali, est "actio eligendi, distinguendi, qua ex pluribus pars eligitur". Etiam potest esse:

* comitia, suffragium, creatio magistratuum vel similium
* electio (religio Christiana), electio eorum quos Deus ad salutem vocat (confer praedestinationem)

## Notae
Glabretum

thumb|Glabretum in fluvio parvo
**Glabretum** est pars aquae, glacie non tecta, in fluviis et maribus hiemalibus. In fluviis glabreta a velocitate fluminis vel a fonte quodam calidiore oriuntur. In maribus Arcticis et in aquis Oceani Australis circum Antarcticam glabreta a ventis catabaticis glaciem pellentibus gignuntur sive cum aqua calidior a flumine oceanico allata in superficiem elevatur.

[thumb|*[Monodon monoceros* in glabreto Sinus Baffini]]
## Glabreta perpetua
Sunt in maribus Arcticis et Antarcticis glabreta, quae saepe apparent vel quotannis vel perpetuo glacie liberae manent. Quorum notissimum est Aqua Borealis in parte boreali sinus Baffini; glabretorum Antarcticorum glabretum Iacobi Weddell nominari potest.

## Notae
## Nexus externi
* De glabretis in *Britannica* 
* De glabretis in *Lexico Norvegico* 
* De glabretis in *Encyclopaedia Russica magna* 

Categoria:Glaciologia
Categoria:Corpora aquae
Categoria:Regio Arctica
Categoria:Antarctica