open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dies caniculares

**Dies caniculares** illi dies in aestate in regione mediterranea calidissimi vocantur quorum primus est 23 Iulii – quo die dies caniculares incipiuntur - et ultimus 23 Augusti – hoc die dies caniculares finiuntur. Nomen habent illi dies de stella cuius nomen est Sirius vel Canicula. Quae stella pertinet ad constellationem Canis Maioris. Quam ob rem Sirius etiam stella canicularis vel canicula appellatur. 

Jay Holberg animadvertit poetas Graecos, qui sunt Hesiodus (*ca.* 750-650 a.C.n.) et Aratus (*ca.* 310–240 a.C.n.), credidisse caliditatem aestatis ultimae vero productam esse una cum primo ortu Sirii stellae ad constellationem Canis Maioris pertinentis.

In aetate Romana 23 Iulii erat Sirii ortus heliacus, i.e. hoc die mane ante solem orientem Sirius primum in anno in caelo videri poterat. Nostra aetate autem ortus heliacus Sirii est fine mensis Augusti.

## Notae 
Categoria:Aestas
Categoria:Canis Maior (constellatio)
Categoria:Historia astrologiae
Alexander-Octavius Stănescu

**Alexander-Octavius** (Dacoromanice *Alexandru-Octavi*) **Stănescu** (natus die 18 Iunii 1946 Bucarestae) machinator et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Eruditio et munus 
Stănescu apud Scholam Polytechnicam Bucarestensem mechnicae studebat et doctor promotus est. Deinde 1969 - 1983 pro societate commerciali machinator operam dedit. Annis 1983 - 1989 adiunctus ministri industriae Romaniae fuit.

## Cursus honorum 
Stănescu, qui iam annis 1990 - 1996 secretarius statalis in ministerio industriae Romaniae, fuerat, ipse a die 20 Ianuarii ad usque 11 Decembris 1996 minister industriae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit. Annis 1996 - 2008 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae erat.

## Nexus externi 
* Data et curriculum vitae Stănescu apud situm interretialem Camerae legatorum Romaniae

Categoria:Alumni Scholae et Universitatis Polytechnicae Bucarestensis
Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Categoria:Ministri Romaniae
Ortus et occasus heliacus

***Ortus heliacus*** et ***Occasus heliacus*** sunt termini technici astronomiae. Qui termini designant stellarum vel planetarum vel lunae ortus vel occasus qui matutino tempore una cum solis ortu fiunt. Occasus et ortus qui vespertino tempore una cum solis occasu fiunt ortus vel occasus acronichus vocantur.  

Cum tellus semel per annum circum Solem movetur, sol visus a terra videtur semel per annum inter  fixas caeli stellas viam in caelo quae linea ecliptica vocatur permigrare. Quamobrem omnes unius hemisphaerii stellae aliquo tempore anni tum nocte videri possunt, cum non evanescunt propter nitorem diurnum. Heliacus stellae ortus fit cum primum in anno stella fixa mane paulo ante solem orientem in caelo apparet. 

## Planetae inferiores et luna
Planetae inferiores quae sunt Mercurius et Venus duos ortus heliacos habent, unum quo primo, alterum quo ultimo in caelo visibiles sunt. Luna habet et ortum heliacum et ortum acronichum.

## Res gestae
Ortus heliacus Sirii olim magni momenti erat. Heliacus Sirii ortus diem quo dies caniculares aestate inciperent antiquate indicabat; praesertim in Aegypto antiqua, heliacus Sirii ortus diluvium Nili incipere significabat.

*Ortus et occasus cosmicus
*Tempora anni

## Nexus externi
*ORTUS ET OCCASUS HELIACUS.
*ORTUS ET OCCASUS ACRONYCHUS.
*ORTUS ET OCCASUS COSMICUS
*Johann Heinrich Zedlers Universal-Lexicon 

Categoria:Astronomia
Symphonia octava (Szostakowicz)

**Symphonia octava** (opus 65) est symphonia a Demetrio Szostakovicz anno 1943 composita. Musica tonalitatis C minoris tristis et funebris auditur. Primum mense Novembri anni 1943 ab Eugenio Mravinskij orchestrae duce docta est, cui opus et dedicatum est. Rectio Sovietica opus ob naturam obnubilatam reprobavit.

## Forma musicae 
#Adagio (forma sonatica complexa, motus longissimus)
#Allegretto
#Allegro non troppo
#Largo (musica funebris, sicut in motu primo)
#Allegretto (musica naturam felicem habet; DSCH thema in fine usum est)

## Nexus externi 
*De Symphoia octava

Categoria:Ars
Categoria:Musica
Categoria:Musica classica
Categoria:Scripta 1943
Categoria:Demetrius Sostakovic
Linea ecliptica

, sicut visus est a tellure planeta quae circum solem currit, movere videtur inter stellas fixas. Linea ecliptica est via qua sol migrare videtur inter stellas fixas. Soli paulo plus quam 365 dies opus est ut cursum annualem percurrat.]]
**Linea ecliptica**  ἔκλειψις *ékleipsis* est illa linea in caelo qua sol sicut visus est a tellure planeta semel per annum caelum circumire videtur. Quod tellus semel per annum circum solem currit, apparet in caelo ut visum est a tellure, tamquam sol inter stellas fixas in linea ecliptica migraret zodiacum percurrens. 
thumb|300px|Radii solis paralleli sunt planitiei eclipticae, linea aequatorialis est pars planities aequatorialis.
Linea ecliptica est circulus magnus in sphaera caelesti quo planities eclipticae determinatur. Obliquitas ecliptica est angulus inter planitiem eclipticae et planitiem aequatorialem. Haec linea aequatoriale determinatur.

## Notae 
## Nexus externus
*Ludovici Thilo Dissertatio de solis maculis ab ipso summo viro Soemmerringio observatis. Francofurti ad Moenum, MDCCCXXVIII (1828)

Categoria:Systemata coordinatorum caelestium
Constantinus Teculescu

**Constantinus** (Dacoromanice *Constantin*) **Teculescu** (natus die 6 Octobris 1946 Bucarestae) rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.

## Munus 
Teculescu apud Academiam Studiorum Oeconomicorum Bucarestae oeconomiae studebat atque deinde pro societate commerciali (annis 1970 - 1975) atque argentaria (1975 - 1992) operam dedit.

## Cursus honorum 
Teculescu annis 1992 - 2004 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae fuit et a die 19 Novembris 1992 ad usque 28 Augusti 1993 minister industriae in consilio ministrorum Nicolai Văcăroiu fuit.

## Familia 
Teculescu uxorem duxit atque duos liberos habet.

## Nexus externi 
* Data et curriculum vitae Teculescu apud situm interretialem Camerae legatorum Romaniae

Categoria:Alumni Academiae Studiorum Oeconomicorum Bucarestensis
Categoria:Argentarii Romaniae
Categoria:Ministri oeconomiae Romaniae
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Rodericus Rato

**Rodericus Rato**, vulgo plene *Rodrigo de Rato y Figaredo* (natus Matriti die 18 Martii 1949) est argentarius internationalis et politicus Hispanus. Alumnus est universitatis Complutensis Matritensis (ubi recentius gradum doctoratus ascendit) et universitatis Californiensis apud Berkeleiam. Deputatus est apud congressum nationalem ab anno 1982. Sodalis factionis popularis, minister a rebus oeconomicis maruit a die 5 Maii 1996 ad 17 Aprilis 2004. Deinde rector factus est fundi monetarii internationalis, quod munus implevit a die 7 Iunii 2004 usque ad 1 Novembris 2007. Director postea fuit argentarii Hispanici novelli et instabilis *Bankia* a die 3 Decembris 2010 ad 9 Maii 2012. Die 23 Februarii 2017 propter peculatum in carcerem missus est.

## Bibliographia 
* "Former IMF head Rodrigo Rato on trial over bankers’ luxury sprees" in *The Guardian* (25 Septembris 2016)
* "Aznar eligió a Rajoy como sucesor después de que Rato rechazase dos veces el puesto" in *El Confidencial* (17 Novembris 2012)

Categoria:Nati 1949
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Hispaniae
Categoria:Politici internationales
Categoria:Argentarii
Categoria:Alumni Universitatis Complutensis
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Urbs Trinitatis (Brasilia)

thumb|Despectus in Trinitatem.
**Urbs Trinitatis** (Portugallice *Trindade*) est urbs Brasiliana, in provincia Goiasensis sita, cui sunt circiter 105&nbsp;000 habitantium. Altitudo media est circa 756 metra. In Brasilia Trinitas momentum maius locus peregrinationis habet.

## Notae 
## Nexus externi 
* De praefectura 

Categoria:Loci habitati Goias civitatis
Ortus et occasus cosmicus

**Ortus et occasus cosmicus** sunt ortus vel occasus stellarum, planetarum et lunae qui eodem tempore fiunt quo sol aut oritur aut occidit. Qui cum sole oriente matutino tempore fiunt heliaci vocantur, qui cum occidente vespertino tempore acronichi. 

Stellae ortum habent cosmicum, qui est heliacus, et occasum, qui est acronichus.

Planetae inferiores ut stellae vespertinae, ut dicuntur, visibiles sunt in caelo inter duos occasus acronichos; ut stellae matutinae inter duos ortus heliacos.

Luna scilicet nova luna habet ortus heliacos et luna plena habet ortus acronichos. 

## Tabula
## Nexus externi
*ORTUS ET OCCASUS HELIACUS.
*ORTUS ET OCCASUS ACRONYCHUS.
*ORTUS ET OCCASUS COSMICUS.
*Johann Heinrich Zedlers Universal-Lexicon 

Categoria:Astronomia
Planetae inferiores et superiores

**Planetae inferiores et superiores** distinguuntur secundum quod cursum faciunt propriorem soli quam illum telluris planetae vel remotiorem. Cursi planetarum inferiorum est intra cursum telluris, superiorum extra.

Planetae inferiores sunt hae:
*Mercurius
*Venus

Planetae superiores sunt hae:
*Mars
*Iuppiter
*Saturnus
*Neptunus

## Nexus externi 
*Institutiones Philosophiae ad usum Seminarii Episcopalis Barcinonensis. Barcinone 1830

Categoria:Planetae Systematis Solaris
Caricetum

**Caricetum** (-i n.) est certum ulīginis turfaceae genus, plerumque plantae genris *Caricis* praeditum. Usitatum uliginum turfaceorum dissimile, solum neutrum aut alkalinum habet. Phasis in evolutione naturalis successionis e lacu versus boscum esse potest, et, si turfa evolvitur et superficies effertur, versus veram et ipsam uliginem turfaceam.

Aqua in cariceto crebro ex subterraneis fontibus aut ex aquarum cursibus oritur cum pH satis elevata. Cum aqua originem a pluviā trahit aut cum pH inferiori, turbaria crebro in locum cariceti reponitur.

* Cadavera turbarii
* Dies mundialis locus uliginosi
* Locus uliginosus
* Turbaria

## Notae
Categoria:Circumiectus
Categoria:Genera soli
Categoria:Oecosystemata
Categoria:Paludes
Cifal

**Cifal** est praeses motionis Volapük. 

## Historia
Ioannes Martinus Schleyer praeses volapukistarum primus fuit. Praeterea titulum *Datuval* (ad litteras 'officium honorificum inventoris') portavit. Anno 1889, ipse Academiam Internationalem Volapük dimisit, cuius membra postea Schleyeri munera ad irritum cecidisse declaraverunt. Attamen pars conditorem Schleyer sequebatur. Ante eius mortem titulum domino Alberto Sleumer tradidit. Et officia et iura talis praesidis anno 1934 a Sleumer definita sunt. Nazistae fautores Volapük persecuti sunt; lingua colebatur istis temporibus magis ab Esperantistis, qui istam linguam minime idioma auxiliare sed patrimonium linguisticum servandum putabant.

## Praesides in temporis cursu
Titulus *cifal* usque hodie traditus est: 
# Ioannes Martinus Schleyer, 1879–1912
# Albertus Sleumer, 1912–1948
# Iacobus Sprenger, 1948–1950
# Ioannes Schmidt, 1950–1977
# Ioannes Krüger, 1977–1983
# Brian Reinaldus Bishop, 1984–2014
# Arminius Philipps, inde ab anno 2014

## Notae 
## Nexus externi 
* De praesidibus, linguis Anglica et Volapük 
* Edicta praesidum

Categoria:Volapük
Categoria:Societates linguisticae
Inscriptiones Bir el Qutt

**Inscriptiones Bir el Qutt** (Georgiane: ბირ ელ ყუტის წარწერები) sunt antiquissimi litterarum fontes in lingua Georgiana. E quattuor inscriptionibus, opera tessellata factis, duo anno 430, duo anno 532 scriptae sunt. In Israële loco Bir el Qutt, intra clausturam monasterii Georgianorum, ab archaeologo Franciscano  repertae sunt.

## Bibliographia 
*Hewitt, B.G. (1995). *Georgian: A Structural Reference Grammar.* John Benjamins Publishing. ISBN 978-90-272-3802-3.

## Nexus externi 
*Khurtsilava, Besik (2017). Aliquot verba.

Categoria:Inscriptiones
Categoria:Lingua Georgiana
Categoria:Scripta saeculo 5
Categoria:Loci archaeologici Israelis
Sphaera caelestis

[thumb|[Tellus in medio sphaerae caelestis.]]
**Sphaera caelestis** videtur esse maxima sphaera cava in cuius medio tellus planeta vel potius medium punctum sphaerae terrestris vel globi est et in cuius superficie a tellure maxime longinqua stellae fixae sunt et planetae, sol et luna moventur. Lineae rectae quae instar radiorum oriuntur in centro mundi, in medio puncto sphaerae terrestris omne punctum in sphaera terrestri in aliud punctum sphaerae caelestis proiciunt. Ita etiam omni lineae vel circulo in sphaera terrestri alia in sphaera caelesti correspondet. Exempli gratis polus caelestis correspondet cum polo terrestri, linea aequatorialis terrestris correspondet cum simile linea in caelo. 

## Litterae
*Sphaerae coelestis et planetarum descriptio: De sphaera, editore Bulino, Modena 2010
## Fontes 
*Plato, *Politia* 617

*Astronomia
*Constellatio
*Systema coordinatarum caelestium

## Notae
## Nexus externi
*Arne Malmsheimer (2001): Platons 'Parmenides' und Marsilio Ficinos 'Parmenides'-Kommentar. Ein kritischer Vergleich. Bochumer Studien zur Philosophie 34. Amsterdam, Philadelphia. Grüner-Verlag.
**Sphaerae coelestis et planetarum descriptio* (*De Sphaera*), fac-simile integrale dalla Biblioteca estense, ά.x.2.14 = LAT. 209.

Categoria:Astronomia
Tractatus de vinis

thumb|"... Wilhelm von Hirnkofen ... Ain tractat in latein von ainem hochgelerten Artzt,
Arnoldus de nova villa genannt ... von Bewarung vnd Beraitung der Wein ..." (Esslingen, c. 1478)
thumb|*Incipit tractatus de vinis editus a Magistro arnaldo de villa nova* (Lutetiae, c. 1500)
thumb|*Arnaldi de villanova liber de Vinis* (Lipsiae, post 1500)
***Tractatus de vinis*** seu *Liber de vinis* est opusculum Latine inter annos fere 1322 et 1328 scriptum, saepe Arnaldo de Villa Nova adscriptum sed falso. Manuscripti antiquiores attributionem magistro cuidam "Silvestro" praebent, de quo fere nihil scitur.

## Bibliographia 
; Editiones et versiones
* c. 1478 : "... Wilhelm von Hirnkofen ... Ain tractat in latein von ainem hochgelerten Artzt, Arnoldus de nova villa genannt ... von Bewarung vnd Beraitung der Wein ..." Esslingen Textus apud bibliothecam publicam Bavaricam
* c. 1500 : *Incipit tractatus de vinis editus a Magistro arnaldo de villa nova*. Lutetiae, c. 1500 Textus apud bibliothecam Catalanam
* post 1500 : *Arnaldi de villanova liber de Vinis*. Lipsiae Textus apud MDZ
* 1506 : "De vinis Arnaldi de Villanova; De regimine senum et seniorum eiusdem" in *Regimen sanitatis Magnini Mediolanensis [etc.]*. Lutetiae: Jehan Petit Textus apud *Gallica*
* 1999 : Yves Lainé, Danièle Blanc, Catherine Lonchabon, interprr., *Arnaud de Villeneuve, Tractarus *[sic?]* de vinis*. Avennione: Conseil Général de Vaucluse
* 2011 : Patrick Gifreu, interpr., *Arnaud de Villeneuve, Le Livre des Vins*. Perpiniani: Éditions de la Merci. ISBN 9782953191776

; Eruditio
* José Rodríguez Guerrero, "El origen del pseudo-arnaldiano Liber de vinis, obra del magister Silvester (ca.1322-1328), y su tradición manuscrita en el siglo XIV" in *Azogue* vol. 7 (2010/2013) pp. 41-74
* Azelina Jaboulet-Vercherre, "The case of De vinis, a Pseudo-Arnaldian treatise on wine and medicine" in *Mediaevalia* vol. 30 (2009) pp. 77-94
* Michael McVaugh, "Chemical Medicine in the Medical Writings of Arnau de Vilanova" in ''Actes de la II Trobada internacional d'Estudis sobre Arnau de Vilanova, Barcelona, 2004* (Barcinone, 2004) pp. 1-24; in *Arxiu de Textos Catalans Antics* vol. 23/24 (2005) pp. 239-264
* Michael McVaugh, "Two Montpellier Recipe Collections" in *Manuscripta'' vol. 20 (1976) pp. 175-190

Categoria:Scripta saeculo 14
Categoria:Libri de vino
Categoria:Libri de potionibus fortibus
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Regimen sanitatis ad regem Aragonum

[thumb|*Incipit regimen sanitatis ad inclitum regem Aragonum a magistro Arnaldo de Villa nova directum et ordinatum* anno 1474 editum ([Bibliotheca publica Bavarica)]]
***Regimen sanitatis ad regem Aragonum*** est opus diaeteticum ab Arnaldo de Villa Nova Latine anno circiter 1309 scriptum, Iacobo II regi Aragonensi dicatum.

## Bibliographia 
[[Fasciculus:De Gradibus, Moyses, Arnaldus de Villanova 1501 tp.jpg|thumb|*Rainaldi *[sic]* ex villa nova ad Aragonum regem inclitum* una cum aliis operibus anno 1501 editum (Bibliotheca Wellcome)]]
; Editiones
* *Incipit regimen sanitatis ad inclitum regem Aragonum a magistro Arnaldo de Villa nova directum et ordinatum*. 1474 Textus apud MDZ
* *Tabula consiliorum D. Ioannis Mathei Gradi Mediolanensis ... Additis etiam de regimine sanitatis Rabi Moysi ad Sultanum, necnon doctissimi Rainaldi *[sic]* ex villa nova ad Aragonum regem inclitum*. Papiae, 1501 Textus apud archive.org
* *Opera utilissima di Arnaldo di Villa nuova di conservare la sanita, pur hora tradotta di latino in buona lingua italiana*. Venetiis: M. Tramezzinus, 1549
* Antonius Mizaldus, ed., *Dioclis Carysti medici ... aurea ad Antigonum regem epistola de morborum praesagiis et eorundem extemporaneis remediis; ad haec Arnaldi a Villa-Nova ... Consilium ad regem Aragonum, de salubri hortensium usu*. Lutetiae: apud Federicum Morellum, 1572 Textus apud archive.org
* Anna Trias Teixidor, ed., *Arnau de Vilanova, «Regimen sanitatis ad regem Aragonum», un tractat de dietètica de l’any 1305: edicio crítica, comentaris i notes*. Barcinone: ETD, 1994
* P. Gil-Sotres et al., edd., *Arnaldi de Villanova Opera Medica Omnia vol. X.1. Rústica. Regimen sanitatis ad regem Aragonum*. Barcinone, 1996. ISBN 978-84-7935-338-4 

[thumb|*Arnaldi a Villa-Nova ... Consilium ad regem Aragonum* una cum opere [Diocles Carystius|Dioclis Carystii anno 1572 editum (Bibliotheca Wellcome)]]
; Eruditio
* Antònia Carré, "Del regiment de sanitat a la literatura. El cas d’Arnau de Vilanova" in *Anuario de Estudios Medievales* vol. 45 (2015) pp. 233-262
* Lluís Cifuentes, "Vernacularization as an Intellectual and Social Bridge. The Catalan Translations of Teodorico's "Chirurgia" and of Arnau De Vilanova's "Regimen Sanitatis"" in *Early Science and Medicine* vol. 4 (1999) pp. 127-148
* Marilyn Nicoud, ''Les régimes de santé. Naissance et diffusion d'une écriture médicale (XIIIe-XVe siècles)'' (Romae: École française de Rome, 2007) pp. 153-170 Textus apud academia.edu

* Libri de regimine medio aevo scripti

## Nexus externi 
* Manuscriptum saec. XIV huius operis apud bibliothecas Universitatis Alabamensis

Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Libri de regimine
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Scripta saeculo 14
Investitura

**Investitura** historice vocatur officii sive praedii possessio, quae cui ceditur.
## Terminus historicus
Secundum mediaevale ius ecclesiasticum est libertas investiendi ius regis Germanici, qui episcopos electos confirmaret vel (postea) ipse eligeret. Signis anuli ferulaeque in officum spiritale saeclareque inducuntur. Privilegia tanta papae inde a dimidio saeculii XI refrenare temptabant, simonia Ecclesiae nocente. Reges autem ius suum retinere voluerunt. Inde facta est Controversia de investitura acerrima, quam haud ante annum 1122 in Concordato Wormatiensi terminaverunt iugiter Calixtus II et Henricus V (imperator).

## Terminus protestanticus
In Ecclesia autem protestantica investiuntur sollemniter theologi (praesertim futuri superintendentes) die quo a institutione regenti in officium suum introducuntur. Fiunt orationes praesentatoriae, translatio documenti vocationis, manu sponsio confirmativa.
## Bibliographia 
* Johannes Laudage: *Der Investiturstreit. Quellen und Materialien*. Böhlau, Coloniae Agrippinae 1990, ISBN 3-412-28205-7.
* Rudolf Schieffer: *Die Entstehung des päpstlichen Investiturverbots für den deutschen König*. Hiersemann, Stuttgardiae 1981, ISBN 3-7772-8108-5.
* Marion Steinicke: *Investitur- und Krönungsrituale. Herrschaftseinsetzungen im kulturellen Vergleich*. Böhlau, Coloniae Agrippinae 2005, ISBN 3-412-09604-0.

Categoria:Historia Europae
Categoria:Medium aevum
Emmanuel Issoze Ngondet

**Emmanuel Issoze Ngondet** (Makokou in urbe natus die 2 Aprilis 1961; Libreville mortuus die 11 Iunii 2020) est legatus et politicus Gabonis. Alumnus est universitatis nationalis, unde magister iuris publici scientiaeque politicae absolvit, atque scholae nationalis administrationis Gabonensium. Legatus patriae apud Nationes Unitas bis meruit, a mense Augusto 2008 ad Ianuarium 2009 et a Novembri 2009 usque in annum 2010. In Gabone minister ab energia a mense Ianuario usque in Iunium 2009 fuit candidaturamque Ali Bongo ad praesidis successionem adiuvit, bono eventu. Breviter deinde minister iuxta parlamentum et minister vectigalium fuit. Die 28 Februarii 2012, in patriam denuo reditus, minister rerum externarum factus est. Die 28 Septembris 2016 primus minister creatus est ab eodem Ali Bongo praeside rursus electo.

## Bibliographia 
* "Gabon: formation d’un nouveau gouvernement" in *Jeune Afrique* (28 Februarii 2012)
* "Emmanuel Issoze Ngondet, nouveau premier ministre du Gabon" in *Le Nouveau Gabon* (28 Septembris 2016)

## Notae 
## Nexus externi 
* Vita apud ministerium a rebus externis

Categoria:Politici Gabonis
Categoria:Alumni Universitatis Nationalis Gabonensis
Categoria:Alumni Scholae Nationalis Administrationis (Gabon)
Categoria:Gubernatores civitatum
Indicativus

**Indicativus** est modus verbalis quo res verae indicantur.

## Indicativus Latinus 
Hae regulae indicativi sunt:

|}

(*)**NOTA:** Hae coniugationes saepe radices perfecti mutantes habent ('* *cap*ere** → ** *cep*isse** / ** *reg*ere** → ** *rex*isse**)

|}

(*)**NOTA:** Hae coniugationes saepe etiam participia irregularia habent (**capere** → **captus** / **regere** → **rectus*')

* Coniunctivus
* Imperativus

Categoria:Ars grammatica
Categoria:Grammatica Latina
Antinatalismus

**Antinatalismus** est doctrina quae hominem nasci malum esse praecipit. In historia Theognis, Sophocles apud *Oedipus Coloneus*, *Liber Ecclesiastes* c et Liber Iob cosmotheoriam antinatalistam scripserunt. Philosophi pessimistae sicut Abulola Moarrensis, Arthurus Schopenhauer, Aemilius Michael Cioran. Petrus Wessel Zapffe et David Benatar
antinatalistae erant. Quod ad superincolationem attinet, Aristoteles et Thomas Robertus Malthus natalitatem humanam reprimere voluerunt, et motus voluntariae exstinctionis generis humani etiam exstinctionem gentis humani voluit contra eos qui natalismo favent.

Antinatalismus plerumque ad nimiam hominum multitudinem spectat quae planetae multa et gravia damna intulitː ita iam antiqui Graeci Iovem bellum Troianum ad onus quo Terra obruebatur sublevandum excitasse vulgo narrabant.

*Abortus
*Cathari
*Cupio dissolvi
*Ius moriendi
*Misanthropia
**Kappa*

## Notae 
## Bibliographia 
*Ken Coates, *Anti-Natalism: Rejectionist Philosophy from Buddihism and Benatar* anno 2016
*Kateřina Lochmanová, Michael Kutáš, Filip Svoboda, Théophile De Giraud, Markéta Polendodniková, Karim Akerma, Jan Koumar, Julio Cabrera, Vlastimil Vohánska, *History of Antinatalism How Philosophy Has Challenged the Question of Procreation*, Independently published, anno 2020 ISBN 9798645624255.

Categoria:Demographia
Categoria:Mors voluntaria
Categoria:Philosophia
Categoria:Theoriae ethicae
Dies solaris

[thumb|[Dies solaris 24 horis accurate correspondet, sed dies sideralis 23 horis, 56 minutis, 4.1 secundis correspondet.]]
**Dies solaris**, sive **dies commoda**, est rotationis tempus planetae Telluris quod necessarium est ut sol ad eundem locum caeli reddat. E contrario dies sideralis est rotationis tempus Telluris quod necessarium est ut stellae remotae ad eundem caeli locum reddant.

Duae definitiones sunt dissimiles quia Tellus singulum gyrum circum Solem facit per annum. Propter hoc, quamquam una dies solaris aequat 24 horas, 0 minutum, 0.0 secundum; una dies sideralis aequat solummodo 23 horas, 56 minuta, 4.1 secunda. Id est, una dies sideralis unam diem solarem minus partem 1/365.245 diei circiter aequat.

Hominum societas primitus die solare uti solebat ad horam definiendam, sed nobis considerandum quoque est ut planetae rotationis intervallum non semper sit accurate aequale 24 horis. Die in diem rotationis tempus variat plus aut minus 25 secunda. Etiam velocitas rotatoria media continue decrescit propter vires lunares. Est propter hanc velocitatis decrescentiam fore ut correctio vocata "secundum saltus" utenda est.

## Notae
## Nexus externi
*Google: Miscellaneorum Cracoviensium fasciculus I-II Cracoviae typis academicis 1814

Categoria:Dies
Categoria:Mechanica caelestis
Categoria:Physica
Categoria:Tempora diei
Categoria:Unitates temporis
Categoria:Unitates physicae
The Boston Globe

thumb|upright|Vetus *Globe* praesidium in via Washington Bostoniae stat.
[thumb|Novum *Boston Globe* praesidium mense Septembri [2009.]]
***The Boston Globe*** ('Globus Bostoniensis') est diarium Americanum quotidie editum, cuius praesidium Bostoniae Massachusettae est. Societas, anno 1872 a Carolo H. Taylor condita, usque ad 1973 private tenebatur, cum nomine Affiliated Publications publice facta esset. Societas anno 1993 a The New York Times Company empta est; post biennium, Boston.com conditum est editio interretialis. Anno 2011, situs per subscriptionem a BostonGlobe.com coeptus est. Anno 2013, diarium et situs interretiales a Ioanne W. Henry empti sunt, negotiatore qui alias res tenet, inter quas Boston Red Sox et Liverpool F.C., manus athleticae. Diarium viginti tria praemia Pulitzerana post 1966 accepit.

## Nexus externi
**The Boston Globe* Archives (1872 ad praesens)

Categoria:Bostonia
Categoria:Diaria Anglice edita
Categoria:Diaria Bostoniae edita
Categoria:Incepta 1872
Categoria:Praemium Pulitzer
Ethica narrativa

[thumb|upright=0.8|[Martha Nussbaum anno 2010.]]
**Ethica narrativa** in philosophia est ratio quae identitatem personalem per narrationem attingit, cognoscitque res in fabula vitae hominis aut communis proprias. Quae initium considerationis et eruditionis est, a singulis et gregibus effecta. Ethicae virtutis multis modis similis est, aut eam praesumit. 

*Fictio
*Metaëthica
*Adam Zacharias Newton
*Martha Nussbaum

## Notae

## Bibliographia
*Newton, Adam Zachary. 1992. Narrative ethics: the intersubjective claim of fiction. Dissertatio doctoralis, Universitas Harvardiana. Cantabrigiae Massachusettae.
*Nussbaum, Martha. 1995. *Poetic justice: the literary imagination and public life.* Bostoniae: Beacon Press. ISBN 9780807041093.
*Wilks, Tom. 2005. Social Work and Narrative Ethics. *British Journal of Social Work* 35:1249-1264. doi:10.1093/bjsw/bch242. PDF.

Categoria:Meta-ethica
Navis catenaria

[thumb|Navis catenaria pontones trahens in [Sequana (ineunte saeculo XX).]]

**Navis catenaria**, vel **navis tractoria**, fuit genus navis fluviatilis in extrema parte saeculi XIX ineunteque saeculo XX in multis fluminibus Europaeis adhibitae, quae catena chalybea in longitudinem alvei fluminis inmersa protrahebatur. Quae catena vi machinae vaporariae in nave positae trahebatur. Qua ratione factum est, ut series pontonum remulcro trahi posset.

Navis huius generis in Germania varie *Kettenschleppschiff,* *Kettenschlepper,* *Kettendampfer,* et *Kettenschiff,* et in Francia *toueur* appellabatur.

## Notae
## Bibliographia
* Friedrichson, J. (2012) *Schifffahrts-Lexikon*. BoD – Books on Demand.
* Grötschel, Theodor, et Helmut Düntzsch (2003). Betriebsmittelverzeichnis der Kette: Deutsche Elbschiffahrts-Gesellschaft. In 'Ein Leben für die Schiffahrt,* ed. Ewald Bellingrath. Lauenburg: Schriften des Vereins zur Förderung des Lauenburger Elbschiffahrtsmuseums e.V., vol. 4.
* Kettenschleppschiffahrt (1907). In *Lexikon der gesamten Technik und ihrer Hilfswissenschaften,* vol. 5, ed 2a retractata, ed. Otto Lueger, 460–462. Stuttgartiae et Lipsiae: Deutsche Verlagsanstalt. Textus in zeno.org.
* MacGregor, John (1867) *The voyage alone in the yawl "Rob Roy": from London to Paris, and back*. Londinii: Maranda merrill, Son and Marston. 
* McKnight, Hugh (1985) *Cruising French Canals and Rivers.* Seven Seas Press.
* Pilkington, Roger (1965) *Small boat in Southern France.* Macmillan.
* Pilkington, Roger (1969) *Small boat to Northern Germany.* Macmillan.
* Zimmermann, Willi (1979) Über Seil und Kettenschiffahrt, *Beiträge zur Rheinkunde*. Rheinmuseum Koblenz.
*Schanz, Georg (1893). Die Kettenschleppschiffahrt auf dem Main. In *Studien über die bay. Wasserstraßen,* vol. 1. Bamberg: C.C. Buchner Verlag. Textus, Library of the Seminar for Economic and Social History of the University of Cologne.
* Suppán, Carl Victor (1902) *Wasserstrassen und Binnenschiffahrt.* Berlin-Grunewald: A. Troschel.. (*Ketten- und Seiltauer*261/262, *Tauereibetrieb* 262–265, *Auf- und Abnehmen der Kette*. 265, *Kettenrolle mit Fingerlingen*. 266, *Elektrische Kettenrolle* 266, *Vor- und Nachtheile der Tauerei* 266–269, *Versuche mittels endloser Kette*269/270.-->
* Zesewitz, Sigbert, Helmut Düntzsch, et Theodor Grötschel (1987). *Kettenschiffahrt.'' Berolini: VEB Verlag Technik. ISBN 3341002820.

## Nexus externi
*Pellicula de navigatione in navi catenaria electrica per Cuniculum Riqueval. Youtube.com.
*De multis photographematibus navium catenariarum Francicarum. vagus-vagrant.fr

Categoria:Industriae
Categoria:Instrumenta
Categoria:Navigatio
catenaria
Categoria:Vectura
Societas mercium navigandarum

**Societas mercium navigandarum** est negotium quod onera navibus transportat et ab exercitoribus navium dirigitur.

## Historia
Magnae mercium navigandarum societates saeculo undevicensimo longe lateque diffusae sunt, postquam navis vaporaria anno 1783 excogitata est. Magna Britannia primum fuit sedes huis evolutionis. Anno 1819, talis navis navigationem Oceani Atlantici primum peregit, societatesque mercium navigandarum navibus vaporariis ante 1833 inter Britanniam et alias Imperii Britannici regiones utebantur, inter Canadam, Indiam, et alias colonias. Tres magnae societates mercium navigandarum Britannicae annis 1830 conditae sunt: British and American Steam Navigation Company, Great Western Steamship Company, et Peninsular Steam Navigation Company.

## Notae

Categoria:Industriae
Categoria:Mercatura
Categoria:Naves
Categoria:Navigatio
Lingua Gende

[thumb|[Litus in Provincia Madang.]]
**Lingua Gendeana,** breviter **Gende,** est lingua Papuana in usu plerumque in Provincia Madang Papuae Novae Guineae. Anno 1987 erant octo milia fere loquentium.

## Notae

## Bibliographia
*Hammarström, Harald, Robert Forkel, Martin Haspelmath, et Sebastian Bank, eds. 2016. Gende. *Glottolog* 2(7). Ienae: Max Planck Institute for the Science of Human History.

## Nexus externi
*Gende. Ethnologue.com. Ed. 18a, 2015.

Categoria:Linguae Papuae Novae Guineae
Categoria:Linguae Papuanae
QSO J2240+0321

thumb|QSO J2240+0321
**QSO J2240+0321**, Anglice *Einstein Cross* appellatum, est quasar lente gravitationali praeditum quod recta post Lentem Huchranam, ZW 2237+030, sedet. Quattuor imagines eiusdem quasaris distantis (cum quasare in centro sito, nimis obscuro visu) circa galaxiam ob potentem lentem gravitationalem apparent.

## Notae
## Nexus externi 
*Freeman, Jay Reynolds. "Einstein's Cross." apud *Astronomy Mall*
*Caelum Google.
*De Cruce Einsteiniana. apud *Skyhound*
*Nucleus Crucis Einsteinianae. apud *Astronomy Mall*.
*Photographemata Crucis Einsteinianae. *Astronomy Picture of the Day,* 11 Martii 2007

Categoria:Quasaria
Categoria:Pegasus (constellatio)
Persea

[thumb|[Flos|Flores *Perseae americanae.*]]
[thumb|[Folium|Folia *Perseae macranthae.*]]
***Persea*** est genus 150 specierum arborum sempervirentium familiae Lauracearum. Notissima generis species est *Persea americana,* late in regionibus subtropicis proper eius fructus magnos et edules culta.

### Classificatio 
Genus *Persea* in tria subgenera digeritur. *Machilus,* subgenus Asianum, in ***Machilo,*** genere separato, multis auctoribus tractatur.

;Subgenus *Persea*—Media America. Duae species.
* *Persea americana* Mill.
** *Persea americana* var. *drymifolia* (Schltdl. & Cham.) S.F.Blake
** *Persea americana* var. *floccosa* (Mez) Scora
** *Persea americana* var. *guatemalensis* (L.O.Williams) Scora
** *Persea americana* var. *nubigena* (L.O.Williams) L.E.Kopp
** *Persea americana* var. *steyermarkii* (C.K.Allen) Scora
* *Persea schiedeana* Nees

;Subgenus *Eriodaphne* (*Mutisiopersea*)—Americae et Macaronesia. Circa 70 species, inter quas:
* *Persea alpigena*
* *Persea brevipetiolata * van der Werff in Mexico
* *Persea borbonia* (L.) Spreng.
* *Persea caerulea* (Ruiz & Pav.) Mez
* *Persea cinerascens*
* *Persea donnell-smithii* Mez
* *Persea glabra*
* *Persea indica* (L.) Spreng.
* *Persea lingue* (Ruiz & Pav.) Nees
* *Persea longipes* (Schltdl.) Meisn.
* *Persea meyeniana* Nees
* *Persea palustris* (Raf.) Sarg.
* *Persea ruizii*
* *Persea skutchii*

;Subgenus *Machilus*—Asia. Circa 80 species, inter quas:
* *Persea edulis*
* *Persea ichangensis*
* *Persea japonica* (Siebold & Zucc.) Kosterm.
* *Persea kobu*
* *Persea macrantha*
* *Persea nanmu* Oliv.
* *Persea thunbergii* (Siebold & Zucc.) Kosterm.
* *Persea yunnanensis*

;Aliae species
* *Persea julianae*
* *Persea liebmanni*

### Res olim hic positae 
* *Cinnamodendron cinnamomifolium* (Kunth) Kosterm. (nomine *P. cinnamomifolia* Kunth vel *P. mexicana* (Meisn.) Hemsl.)
* *Laurus azorica* (Seub.) Franco (nomine *P. azorica* Seub.)

## Notae 
## Bibliographia 
* Hogan, C. Michael. 2008. Chilean Wine Palm: Jubaea chilensis. *GlobalTwitcher.com,* ed. Nicklas Stromberg.
* Kostermans, André Joseph Guillaume Henri. 1993. *Mutisiopersea Kostermans,* a new genus in Lauraceae. *Rheedea* 3: 132–135.
* Kopp, Lucille. 1966. A taxonomic revision of the genus Persea in the Western Hemisphere (*Persea-Lauracese*). *Memoirs of the New York Botanical Garden* 14(1):1–117.
* Quattrocchi, Umberto. 2000. *CRC World Dictionary of Plant Names,* vol. 3, M-Q. CRC Press. ISBN 9780849326776.

## Nexus externi 
* De *Persea americana* et omni genere, praecipue subgenera *Persea* et *Eriodaphne.* avocadosource.com.
* *Persea.* *Flora of North America.* efloras.org.
* *Machilus.* *Flora of China.* efloras.org.


Categoria:Genera plantarum
Categoria:Taxa Miller
Dinoseb

thumb|Formula chemica.
**Dinoseb** est herbicida in familia dinitrophenolium. Nomen IUPAC est 2-*sec*-butyl-4,6-dinitrophenol et formula molecularis est C10H12N2O5. Usque ad annum 1986 legitime in Civitatibus Foederatis adhiberi poterat.

*Dinoterb

## Notae

## Nexus externi
*Data de dinoseb. epa.gov.
*De dinoseb. pesticideinfo.org.

Categoria:Composita organica
Categoria:Herbicidae
Dinoterb

thumb|Formula chemica.
**Dinoterb** est compositum chemicum in herbicidis adhibitum.
Nomen IUPAC est 2-(2-Methyl-2-propanyl)-4,6-dinitrophenol. Massa molaris est 240.22 g. Densitas est 1.35 g/cm3. Punctus liquescentiae est 125.5–126.5 °C. 

*Dinoseb

## Notae

Categoria:Composita organica
Categoria:Herbicidae
Scriptura creativa

[thumb|[Iacobus Boswell *The Life of Samuel Johnson* composuit, librum qui multi eruditi putant primum biographiam hodiernam, anno 1791 editum.]]
**Scriptura creativa** est scriptura quae praeter fines usitatorum professionalium, diurnalisticorum, academicorum, vel technicorum litterarum generum extenditur, cuius proprietates arti narrationi, progressui ingenii, et usui troporum litterariorum, ac variis poesis et poeticae traditionibus propriae usitate habentur. Propter definitionem laxam, scriptura sicut fabulae propriae scriptura creativa considerari potest, etsi in arte diurnariorum digeri possunt, quia res in fabulis propriis in narratione et progressu personarum vehementius dicuntur. Opera fictionalia et non fictionalia in hanc categoriam digeri possunt, inter quae mythistoriae, biographiae, fabulae breves, et poemata. In contextu academico, scriptura creativa in classes fictionales et poeticas plerumque ponitur, scriptura modo proprio pressa, contra imitationem priorum 
generum sicut scelus et horror. Scriptura lintei cinematici (scriptura cinematographica) et scaena (scriptura scaenica) saepe docentur separatim, sed etiam in genus scripturae creativae digeri possunt.

## Elementa
*Actio (fictio)
*Argumentum
*Dialogus (fictio)
*Genus (ars)
*Persona
*Scaena (drama)

## Formae et genera litterarum
*Autobiographia
*Drama (fictio)
*Fabula brevis
*Fictio generum
*Litterae pueriles
*Ludus (theatrum)
*Ludus scaenicus 
*Novella

*Auctor
*Bellae artes
*Cognitio
*Creativitas
*Innovatio
*Litterae
*Litterae electronicae
*Modus scribendi
*Scriptura
*Scriptura expositoria

## Bibliographia
*Brewer, R. L., ed. 2013. ''2014 Writer's Market.'' Cincinnatis: Writer's Digest Books.
*Cox, M. 2010. *A Dictionary of Writers and Their Works.* Oxoniae: Oxford University Press.
*Everett, Nick. 2005. Creative Writing and English. *The Cambridge Quarterly* 34(3):231–242.
*Fenza, D. 2004. *The AWP Official Guide To Writing Programs.* Fairfax Virginiae: Association of Writers & Writing Programs.
*Marksberry, Mary Lee. 1963. *Foundation of Creativity.* Harper's Series on Teaching. Novi Eboraci et Londinii: Harper & Row.
*Marshall, Sybil. 1974. *Creative writing.* Londinii: Macmillan. ISBN 0333130286.
*McGurl, Mark. 2009. *The Program Era: Postwar Fiction and the Rise of Creative Writing.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press.
*Myers, D. G. 2006. *The Elephants Teach: Creative Writing since 1880.* Sicagi: University of Chicago Press.
*Palmer, A. J. 2010. *Writing and Imagery: How to Deepen Your Creativity and Improve Your Writing.* Aber Books.
*Roy, Pinaki. 2014. Reflections on the Art of Producing Travelogues. In *Images of Life: Creative and Other Forms of Writing,* ed. S. Mullick, 111–129. Colkatae: The Book World. ISBN 9789381231036.

Categoria:Communicatio
Categoria:Creativitas
Categoria:Scripturae
Barbara Guest

[thumb|Barbara Guest, [2003. Photographema a Gloria Graham factum.]]
**Barbara Guest** (nata *Barbara Ann Pinson* Wilmingtoniae Carolinae Septentrionalis, 6 Septembris 1920; mortua Berkeleiae Californiae, 15 Februarii 2006) fuit poeta Americana et stili orationis solutae peritus, quae sodalis primae aetatis Scholae Novi Eboraci poesis innotuit. Plus quam quindecim libros poematum per cursum sexaginta annorum edidit. Nomisma Frostianum ei pro "Lifetime Achievement" a Societate Poesis Americae anno 1999 concessum est. Commentarios iudicii artis ludosque scaenicos etiam scripsit. *Herself Defined: The Poet H.D. and Her World,* biographia H.D. poetae (1984), innotuit.

## Bibliographia selecta
**The Location of Things* (Tibor de Nagy, 1960)
**Poems: The Location of Things, Archaics, The Open Skies* (Doubleday & Company, 1962)
**The Open Skies* (1962)
**The Blue Stairs* (Corinth Books, 1968)
**Moscow Mansions* (Viking, 1973)
**The Countess from Minneapolis* (Burning Deck Press, 1976)
**Seeking Air* (Black Sparrow, 1977; reimpressus, Angelopoli: Sun & Moon Press, 1997)
**The Türler Losses* (Monte Regali: Mansfield Book Mart, 1979)
**Biography* (Burning Deck, 1980)
**Quilts* (Vehicle Edition, 1981)
**Herself Defined: The Poet H. D. and Her World* (Doubleday & Company, 1984)
**Fair Realism* (Sun & Moon Press, 1989)
**Musicality* (1988)
**Defensive Rapture* (Sun & Moon Press, 1993)
**Selected Poems* (Sun & Moon Press, 1995)
**Quill Solitary, Apparition* (The Post-Apollo Press, 1996)
**Seeking Air* (Sun & Moon Press, 1997)
**Etruscan Reader VI* (cum Robin Blaser et Lee Harwood) (1998)
**Rocks on a Platter* (Wesleyan, 1999)
**If So, Tell Me* (Reality Street Editions, UK, 1999)
**The Confetti Trees* (Sun & Moon, 1999)
**Symbiosis* (Berkeley: Kelsey Street Press, 2000)
**Miniatures and Other Poems* (Wesleyan University Press, 2002)
**Forces of Imagination: Writing on Writing* (Kelsey Street Press, 2003)
**Durer in the Window: Reflexions on Art* (Roof Books, 2003)
**The Red Gaze* (Wesleyan University Press, 2005)
**Fallschirme, Gebliebter. Ausgewählte Gedichte* (German, Bilingual Edition, luxbooks, 2008)
* *The Collected Poems of Barbara Guest* (Middletown Connecticutae: Wesleyan University Press, 2008)

## Notae

## Bibliographia
*Guest, Barbara. 1999. *Rocks on a platter: notes on literature.* Hanover Novae Hantoniae: Wesleyan University Press. ISBN 0819563722, ISBN 0819563730.

## Nexus externi
*Fox, Margalit. 2006. Barbara Guest, Pioneering Poet of the New York School, Is Dead at 85. *New York Times,* 4 Martii.

Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Berkeleiensis

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Biographi
Categoria:Incolae Carolinae Septentrionalis
Categoria:Mulieres
Categoria:Poetae Civitatum Foederatarum
Categoria:Poetae Scholae Novi Eboraci
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores scaenici Civitatum Foederatarum
Anna Waldman

[thumb|Anna Waldman, [2003.]]
**Anna** (Anglice *Anne*) **Waldman** (nata Millville Novae Caesareae, 2 Aprilis 1945) est poeta Americana. Quae ex annis 1960 scriptrix, actor, collaborator, professor, editor, academica, agitatorque culturalis et politica fuit activa Outrider communitatis poesis experimentalis sodalis. Cum poetis prostratis coniuncta est.

Gradum A.B. in Collegio Benningtoniano anno 1966 obtinuit. Allen Ginsberg eam eius uxor spiritualem olim appellavit. Anno 1974, cum Trungpa, Ginsberg, et aliis, Waldman Scholam Iacobi Kerouac Poeticarum Incorporalium in Instituto Naropano Boulder in urbe Colorati (nunc Universitas Naropana) condidit, ubi professor poeticae distinctus rectorque Aestivalis Scribendi Propositi ad Naropam manet. Plus quam quadraginta libros poematum edidit.

## Notae

## Bibliographia
*Charters, Ann, ed. 1992. *The Portable Beat Reader.* Novi Eboraci: Penguin Books. ISBN 0670838853, ISBN 0140151028.

## Nexus externi
*Biographia. Museum Poeticarum Americanarum. poetspath.com.
*Biographia. Naropa University. naropa.edu.
*Biographia PennSound. writing.upenn.edu.
*Colloquium introgatorium. *The Argotist Online.* argotistonline.co.uk
*Pinacotheca Annae Waldman. Photographemata. poetspath.com

Categoria:Nati 1945
Categoria:Homines vivi
Categoria:Aetas Prostrata
Categoria:Agitatores
Categoria:Alumni Collegii Benningtoniensis
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Incolae Colorati
Categoria:Incolae Novae Caesareae
Categoria:Incolae Novi Eboraci
Categoria:Mulieres
Categoria:Poetae Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Ankh

thumb|upright=0.2|left|Ankh.
[thumb|upright=0.7|[Merenptah ankh, djed, et was (sceptrum) deo Phthae praebet.]]
[thumb|upright=0.7|Capsa [speculum|speculi ankhiformis.]]
[thumb|upright=0.7|*Crux ansata* in [Codex Glazierus|Codice Glazierano.]]
**Ankh** (Aegyptice IPA |ʕaːnax|), etiam **spiritus vitae,** **clavis Nili,** et **crux ansata** appellatum, fuit antiqua littera hieroglyphica quae 'vitam' significavit, signum trilitterale consonantium ayin-nun-het. Quod notionem vitae repraesentat, generalem signi significationem.

Dei Aegyptii laqueum vel unum ankh in quaque manu tenentes saepe pinguntur, alternis brachiis supra pectus impositis. Ankh in manu vel prope paene omnem deitatem in pantheon Aegyptio apparet, pharaonibus non exclusis. Ergo, ankh late intellegitur symbolum primi pluralismi religiosi: omnes sectae recipiebant communem immortalitatis fabulam, quae significatio vocabuli propria vi est. Haec fides fuit pars mysticismi Aetatis Novae annorum 1960.

* Mythologia Aegyptia

 
## Bibliographia 
* Collier, Mark, et Bill Manley. 1998. *How to Read Egyptian Hieroglyphs: Revised Edition.* Berkeleiae: University of California Press.
* Salaman, Clement, Dorine Van Oyen, William D. Wharton, et Jean-Pierre Mahé. 2000. *The Way of Hermes: New Translations of The Corpus Hermeticum and The Definitions of Hermes Trismegistus to Asclepius.* Rochester: Inner Traditions.
* Three Initiates. 1912. *The Kybalion.* Sicagi: The Yogi Publication Society Masonic Temple.

## Nexus externi 
Categoria:Cruces
Categoria:Graphemata
Categoria:Mythologia Aegyptia
Categoria:Religio Aegyptia
Categoria:Systemata scribendi
Categoria:Verba Aegyptia
Hieronymus Boateng

thumb|Hieronymus Boateng (2015)
**Hieronymus Agyenim Boateng** (vulgo *Jérôme Boateng*) (natus Berolini die 3 Septembris 1988) est pedilusor Germanicus plerumque in positione defensoris ludens.

Hieronymus Boateng Berolino filius patris originis Ganensis et matris germanicae natus est, hac in urbe cum duobus fratribus et una sorore adolevit. Ab anno 1998 in societatibus pediludii Berolinensibus *Tennis Borussia* et *Hertha BSC*, ab 2007 usque ad 2010 in *Societate athletica Hamburgense* (*Hamburger SV*) lusit. Deinde ad anglicam societatem *Civitas Mancunii* (*Manchester City*) vertit. Anno 2011 ad Germaniam remigravit, ut in grege *Bavaria Monacum* luderet. Anno 2021 societatem mutavit, nunc pro *Olympico Lugdunum* (*Olympique Lyon*) lusit.

Boateng socius Turmae Pedilusoriae Nationalis Germanicae certaminibus mundanis pedilusorium 2010 in Africa Australi et 2014 in Brasilia atque certaminibus europaeis pediludii 2012 in Polonia ac Ucraina et 2016 in Francia interfuit. In certaminibus mundanis 2010 et 2014 Hieronymus Boateng contra turmam ganensem lusit, quae socius frater suum *Coemgenus-Princeps Boateng* erat, hoc primum duellum fraternum in historia certaminum mundanorum pedilusorum fuit. 

Anno 2016 *Alexander Gauland* praeses vicarius factionis Germanicae "Alternativae pro Germania" Boateng vicinum habere propter colorem cutis eius neminem velle dixit. Huic sententiae in fama publica vehementer contradicebatur.

Mense Septembri 2021 iudicium locale Monaciense eum ob violentiam amicae suae corporis pecuniae condemnavit.

Hieronymus Boateng est editor periodici gemanici "*Boa*".

## Honestates 
* *Folium lauri argenteum* (2010, 2014) (summus honor athleticorum germanorum)
* *Praemium Moses-Mendelssohn* Senatus Berolini (2016)
* *Pedilusor Germanicus Anni 2016*

## Bibliographia 
* Michael Horeni: *Die Brüder Boateng: Drei deutsche Karrieren*. Tropen-Verlag apud Klett-Cotta, Stutgardiae 2012.

## Nexus externi 
* Situs interretialis proprius
* Datorum repositorium: weltfussball.de
* Datorum repositorium: fussballdaten.de
* *Boateng* in situ interretale Societatis pediludii Bavaria Monacum

Categoria:Viri
Categoria:Nati 1988
Categoria:Pedilusores Germaniae
Paulus Teodoru

**Paulus** (Dacoromanice *Paul*) **Teodoru** (natus ignoto anno) rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.

## Cursus honorum 
A die 20 Novembris 1992 ad usque 8 Martii 1994 minister vecturae in consilio ministrorum  Nicolai Văcăroiu fuit. Anno 2003 Teodoru corruptionis in classi Dacoromana causa una cum successore suo Aurelio Novac accusatus est.

## Notae 

Categoria:Ministri vecturae Romaniae
Georgius Tinca

**Georgius** (Dacoromanice *Gheorghe*) **Tinca** (natus die 21 Septembris 1941 Bucarestae; mortuus die 11 Aprilis 2024) rerum politicarum peritus atque legatus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae fuit.

## Educatio et munus 
Tinca annis 1959 - 1964 iurisprudentiae apud Universitatem Bucarestensem studebat. Tum legatus pro ministerio rerum exterarum Romaniae operam dedit.

## Cursus honorum 
A die 6 Martii 1994 ad usque 12 Decembris 1996 primus civis minister munitionis in consilio ministro Nicolai Văcăroiu fuit. Anno 2001 legatus Romaniae Pragam missus est.

## Familia 
Tinca uxorem Ileanam Rodica in matrimonium duxit atque filiam et filium habet.

## Nexus externi 
* Biographia Georgii Tinca apud romania-on-line.net

## Notae 

Categoria:Alumni Universitatis Bucarestensis
Categoria:Ministri munitionis Romaniae
Categoria:Legati Romaniae