open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lambertus de Visscher

thumb|250px|Caroli Rabenhaubt effigies
**Lambertus de Visscher** seu **Lambrecht de Visscher**; Harlemi seu Amstelodami anno 1633 fere natus; Florentiae seu Romae annis ab 1690 ad 1710 fere mortuus) fuit saeculi aurei chalcographus et adumbrationis peritissimus artifex Nederlandicus.

## Biographia 
[thumb|[Cornelius Tromp|Cornelii Tromp effigies secundum Ferdinandi Bol picturam]]
Qui Cornelii et Ioannis de Visscher frater erat. Nam, die 5 Octobris anni 1666, debitorum actis Amstelodami (*schepenkennissen*) adscribebatur et anno 1673 presbyteri Ioannis Sylvii effigies incidit, cui Cornelia van der Veer carmina sanxit. Postea anno 1673 Romam petiit, ibique apud Carolum Maratta et Petrum Cortonensem laboravit. Chalcographias secundum Petri Cortonensis picturas perfecit quoque, quae apud Palatium Pittianum conservantur

Opera Lamberti in primis res morales atque effigies personarum complectuntur, peculiariter secundum Ferdinandi Bol atque Iacobi de Loo picturas. Nagler de quinque et viginti chalcographiis narrat, inter quas *Cornelii Tromp effigies*.  
Ob nomen usitatum Amstelodami, certum non est ut chalcographus et poeta Lambertus Visscher persona unam sint.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* Lambertus de Visscher in Amstelodami Rijksmuseum 
* Lambertus de Visscher in Artnet 
* Lambertus de Visscher in The National Portrait Gallery 
* Lambertus de Visscher in Deutsche Biographie 

Categoria:Artifices Nederlandiae
Categoria:Chalcographi
Categoria:Scalptores
Wandalbertus Prumiensis

**Wandalbertus Prumiensis**, anno 813 natus et post annum 870 mortuus, fuit diaconus benedictinus et poeta Latinus. In monasterio Prumiensi laborabat. Vitam sancti Goari composuit et carmina varia, inter quos *Martyrologium* hexametricum, de mensibus carmen necnon de creatione mundi in sex diebus. 

## Nexus externi
* [Carmina Wandalberti](https://www.dmgh.de/mgh_poetae_2/index.htm#page/(567)/mode/1up) in *Monumentis Germaniae historicis*
* Opera Wandalberti in *Patrologia Latina*

Categoria:Benedictini
Categoria:Poetae Latini regni Carolingorum
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Renovatio Carolingiana
Ileum

**Ileum** est pars ultima (sive tertia) intestini tenuis, inter ieiunum - sine terminis distinctis - et colon interposita.

Anno 1677 Helveticus Ioannes Conradus Peyer intra Ileum *plexus glandularum*, tardius ut partes notabiles systematis immunitatis cognatarum, recognovit.

Magnum momentum ileum ad resorptionem vitamini B12 (cobalamini) habet.

*Ileostoma* est exitus artificialis ab ileo trans cutem foras per *ileostomiam* operationem chirurgicam factus.

## Anatomia macroscopica 
In hominibus ileo longitudo fere 3 metrorum est - longitudinis totius intestini tenuis circiter 60%. In ilei cursu *villi intestinales* - adeo efformati et in ieiuno notabiles - ac *plicae* gradatim diminuunt. Coniunctio cum colo per valvam ileocaecalem fit.

Nonnumquam pars ductus omphaloenterici - at plerumque obliterata - ab ileo oritur, *diverticulum ilei Meckeli* nominata.

### Irrigatio vascularis 
Irrigatio arterialis per *arterias ileales* fit, quae ex Arteria mesenterica superiore veniunt.

### Varietates anatomicae 
#### Duplicatio ilei 
Raro ilei duplicatio observatur. Haec interdum in forma tumoris in dextra inferiore parte abdominis palpari potest.

## Anatomia microscopica 
[thumb|Imago microscopica unius [Villi intestinales|villi **ilei** (100x)]]
Notavit iam saeculo 17 Ioannes Conradus Peyer illic "numerosas glandulas conglomeratas", conspicuas, amygdalarum instar. Quae structurae in lamina propria mucosae necnon in tela submucosa contenuntur, plerumque iuxta lineam insertionem mesenterii oppositam.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Peyer's patch (improved color).jpg|Noduli lymphoidei aggregati
Fasciculus:Cyanocobalamin.svg|Formula vitamini B12
Fasciculus:Ileostomy 2017-02-20 5349.jpg|Ileostoma

## Notae 
* Systema immunitatis

Categoria:Apparatus digestorius
Archeocrypticidae

**Archeocrypticidae** sunt parva familia Coleopterorum superfamiliae Tenebrionoideorum. Adulti et larvae saprophagae videntur, nam inter detritum plantarum inveniuntur. Circa quinquaginta species in decem genera digeruntur, quarum plurimae sunt pantropicae. Circa viginti species in Australia descriptae sunt, in genera *Enneboeum* et *Australenneboeum* digestae. *Enneboeus caseyi* in regione meridiana Civitatum Foederatarum, Mexico, et America Media invenitur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Ivie, Michael A. 2002. *American Beetles: Polyphaga: Scarabaeoidea through Curculionoidea.* Vol. *American Beetles,* ed. Ross H. Arnett et Michael Charles Thomas. CRC Press. ISBN 978-0-8493-0954-0.
* Lawrence, J. F. 1994. "Review of the Australian Archeocrypticidae (Coleoptera), with descriptions of a New Genus and four new species." *Invertebrate Systematics* 8 (2): 449. doi:10.1071/IT9940449.
* Triplehorn, Charles A., et Quentin D. Wheeler. 1979. "Systematic Placement and Distribution of *Uloporus ovalis* Casey (Coleoptera: Heteromera: Archeocrypticidae)." *The Coleopterists Bulletin* 33 (2): 245–250. JSTOR 4000029.
* Watt, J. C. 1974. "A revised subfamily classification of Tenebrionidae (Coleoptera)." *New Zealand Journal of Zoology* 1 (4): 381–452. doi:10.1080/03014223.1974.9517846.

## Nexus externi 
* 

Categoria:Familiae animalium
Categoria:Fauna pantropica
Categoria:Taxa Kaszab
Categoria:Taxa 1964
Categoria:Tenebrionoidea
Diodon eydouxii

***Diodon eydouxii*** est species piscium maritimorum, cuius distributio geographica est pantropica. Binomen a Carolo Brisout de Barneville anno 1846 institutum est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Pisces pantropici
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Brisout
Categoria:Taxa 1846
Categoria:Tetraodontiformes
Lampanyctus nobilis

***Lampanyctus nobilis*** est species piscium maritimorum familiae Myctophidarum ordinis Myctophiformium. Pantropicus est, et insigniter in Oceano Atlantico occidentali a parallelo 23°N ad Brasiliam invenitur. Binomen ab Åge Vedel Tåning anno 1928 institutum est.

## Notae
## Bibliographia
*King, C. M., C. D. Roberts, B. D. Bell, R. E. Fordyce, R. S. Nicoll, T. H. Worthy, C. D. Paulin, R. A. Hitchmough, I. W. Keyes, A. N. Baker, A. L. Stewart, N. Hiller,R. M. McDowall, R. N. Holdaway, R. P. McPhee, W. W. Schwarzhans, A. J. D. Tennyson, S. Rust, et I. Macadie. 2009. "Phylum Chordata: lancelets, fishes, amphibians, reptiles, birds, mammals." In *New Zealand inventory of biodiversity: 1. Kingdom Animalia: Radiata, Lophotrochozoa, Deuterostomia,* ed. D. P. Gordon, 431–554.
*Liu, J. Y. [Ruiyu], ed. 2008. *Checklist of marine biota of China seas.* China Science Press.
*McEachran, J. D. 2009. "Fishes (Vertebrata: Pisces) of the Gulf of Mexico." In *Gulf of Mexico: Origins, Waters, and Biota: Biodiversity," ed. D. L. Felder et D. K. Camp, 1223–1316. College Station Texiae: Texas A&M Press.
*Nafpaktitis, Basil G., Richard H. Backus, James E. Craddock, Richard L. Haedrich, Bruce H. Robison, et Charles Carnella. 1977. *Fishes of the Western North Atlantic: Order Iniomi (Myctophiformes): Neoscopelids, Lanternfishes, and Atlantic Mesopelagic Zoogeography,'' part 7, memoir 1. Portu Novo: Sears Foundation for Marine Research, Yale University. ISBN 978-0-912532-88-2.

## Nexus externi
Categoria:Actinopterygii
Categoria:Pisces pantropici
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa 1928
Categoria:Taxa Tåning
Archidamus III

[thumb|[Herma Archidami III in Villa Papyrorum repertus.]]
**Archidamus III** (natus circa 400 a.C.n., mortuus ad Mandurium 338 a.C.n.), e stirpe Eurypontidarum, fuit rex Spartae ab anno 359  usque ad mortem. Patri Agesilao II successit. Collega e stirpe Agiadum ei fuit Cleomenes II.

Ut plerique reges Spartani dux exercitus in primis fuit. Regnante adhuc patre sed aegrotante post Leuctricam cladem (371 a.C.n.) Lacedaemonios a Thebanis et eorum sociis victos Spartam duxit et patriae saluti fuit. Tertio bello sacro iam rex interfuit, Phociorum socius adversus Delphici oraculi administratores. Et ipsum et uxorem pecuniam a Phociis accepisse dicebant eius inimici. Alioqui non multum ex eo bello profecit nisi quod mitigasse Phociorum animos Delphos solo adaequare volentes laudabatur. Ultimis annis Tarentinis, Lacedaemoniorum coloniae  in Italia, cum mercennariorum manu opem tulit adversus barbaros Italicos. In fine victus est et eius corpus sepultura caruit, quod, ut solebant, auctores antiqui ad eius impietatem referebant. Nonne Apollini poenas dederat quod pecunias sacras accepisset et agros dei vastasset ? Nihilominus nec auctoritate nec dignitate carebat quoniam rhetor Isocrates octoginta iam annos natus  sese ad eum vertit cum salvatorem Graeciae quaerebat.

Tum maior natu e filiis Agis ei successit qui in bello adversus Antipatrem Macedonem occisus est. Agide mortuo,  Eudamidas, filius minor natu Archidami III, fratri in regno successit.
## Fontes 
*Diodorus Siculus, libro sedecimo *Bibliothecae historicae* 24-88
*Isocrates,  *Archidamos* 
***Epistula IX* ad Archidamum
*Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 10.3-5
*Plutarchus, *Agis* 3
*Xenophon, libro sexto *Hellenicorum* 4.18-26 necnon libro septimo 4.20-25.

## Plura legere si cupis 
*Vincent Azoulay, "L' Archidamos d'Isocrate : une politique de l'espace et du temps", *Revue des Études Grecques*, 2006 ː 504-531
*C.A. Giannelli, "L'intervento di Archidamo e di Alessandro il Molosso in Magna Grecia", *Critica storica*, 1969(8) ː 1-22
Categoria:Reges Spartae
Categoria:Necati
Categoria:Nati saeculo 5 aut 4 a.C.n.
Categoria:Mortui 338 a.C.n.
Flabellum

[thumb|Flabellum [Sinae|Sinicum saeculi XVIII]]
[thumb|[Eros|Amor feminae flabellum speculum offert, in amphora Graeca antiqua.]]
**Flabellum** est "instrumentum quo fit ventilatio ad refrigerandum". Praecipue dicitur de instrumento cuneato ex charta, plastica, serico, aliave materia fabricata, quae in se complicari potest. Flabella etiam in variis ritibus religiosis et in saltationibus adhibentur. Etiam pars vestimentorum elegantium aliquando habetur.

## Notae 
* Ventilatrum

## Nexus externi 
Categoria:Instrumenta
Categoria:Vestimenta
Indicatoridae

[thumb|upright=0.8|*[Cisticola aberrans* pullum *Prodotiscum regulum* alit.]]
[thumb|upright=0.8|*[Prodotiscus regulus.*]]
[thumb|upright=0.8|*[Indicator minor.*]]

**Indicatoridae** sunt familia avium passeridarum aliquantulum similes ordinis Piciformium. Earum distributio geographica Mundum Veterem comprehendit, maximo specierum numero in Africa, binisque in Asia. Quae aves adiumento hominibus dato innotuerunt. Ex una vel duabus speciebus appellantur, quae homines (sed, contra affirmationes populo gratas, non *Mellivoras capenses*) recte ad colonias apium de industria ducunt, ut larvis et cera alba relicta vescantur.

## Species 
Indicatoridis sunt septendecim species descriptae in quattuor genera digestae.

**Familia: INDICATORIDAE**
* '*Genus: *Indicator'''*
** *Indicator maculatus*
** *Indicator variegatus*
** *Indicator indicator*
** *Indicator archipelagicus*
** *Indicator minor*
*** *Indicator (minor) conirostris*
** *Indicator willcocksi*
** *Indicator exilis*
** *Indicator pumilio*
** *Indicator meliphilus*
** *Indicator xanthonotus*
* *'Genus: *Melichneutes*'*
** *Melichneutes robustus*
* *'Genus: *Melignomon*'*
** *Melignomon eisentrauti*
** *Melignomon zenkeri*
* *'Genus: *Prodotiscus*'*
** *Protodiscus insignis*
** *Protodiscus zambesiae*
** *Protodiscus regulus*

## Bibliographia
* Davies, N. B. 2000. *Cuckoos, Cowbirds and Other Cheats.* Londinii: T & A. D. Poyser. ISBN 0-85661-135-2.
* Friedmann, Herbert. 1955. *The Honeyguides.* Bulletin 208. Vasintoniae: U.S. National Museum. HDL 10088/10101.
* Johnsgard, Paul A. 1997. *The Avian Brood Parasites: Deception at the Nest.* Oxoniae: Oxford University Press ISBN 0-19-511042-0.
* Short, Lester, et Jennifer Horne. 2002. "Family Indicatoridae (Honeyguides)." In *Handbook of the Birds of the World: Vol. 7: aJacamars to Woodpeckers,* ed. Josep del Hoyo, Andrew Elliott, et Jordi Sargatal. Barcinonae: Lynx Edicions.
* Short, Lester, et Jennifer Horne. 2002. *Toucans, Barbets and Honeyguides.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-854666-5.

## Nexus externi
**Don Roberson's Bird Families of the World.''
*YouTube. "Honey Guide Bird (Amazing Partnership) Guiding humans to Beehive."
*Youtube. "Honey Guide Bird." Documentarium BBC
*YouTube. "Lesser Honeyguide (Indicator minor)."

Categoria:Familiae animalium

Categoria:Symbiosis
Categoria:Taxa Swainson
Categoria:Taxa 1837
Protodiscus regulus

[thumb|*Protodiscus rrgulus regulus* ex [Aethiopia australi.]]

***Prodotiscus regulus*** est species avium familiae Indicatoridarum ordinis Piciformium.

## Distributio geographica
Invenitur in Angolia, Botsuana, Cameronia, Re publica Africae Mediae, Re publica democratica Congensi, Litore Eburneo, Aethiopia, Kenia, Lesothu, Liberia, Malavio, Mozambico, Namibia, Nigeria, Ruanda, Somalia, Africa Australi, Sudania, Suazia, Tanzania, Togo, Uganda, Zambia, Zimbabua.

## Notae
## Bibliographia
* Davies, N. B. 2000. *Cuckoos, Cowbirds and Other Cheats.* Londinii: T & A. D. Poyser. ISBN 0-85661-135-2.
* Friedmann, Herbert. 1955. *The Honeyguides.* Bulletin 208. Vasintoniae: U.S. National Museum. HDL 10088/10101.
* Johnsgard, Paul A. 1997. *The Avian Brood Parasites: Deception at the Nest.* Oxoniae: Oxford University Press ISBN 0-19-511042-0.
* Short, Lester, et Jennifer Horne. 2002. "Family Indicatoridae (Honeyguides)." In *Handbook of the Birds of the World: Vol. 7: aJacamars to Woodpeckers,* ed. Josep del Hoyo, Andrew Elliott, et Jordi Sargatal. Barcinonae: Lynx Edicions.
* Short, Lester, et Jennifer Horne. 2002. *Toucans, Barbets and Honeyguides.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-854666-5.

## Nexus externi
*De specie. *The Atlas of Southern African Birds.*

Categoria:Aves Africae
Categoria:Aves Aethiopiae
Categoria:Aves Africae Australis
Categoria:Aves Keniae
Categoria:Aves Somaliae
Categoria:Aves Zambiae
Categoria:Aves Zimbabuae
Categoria:Fauna Angoliae
Categoria:Fauna Botsuanae
Categoria:Fauna Mozambici
Categoria:Fauna Namibiae
Categoria:Fauna Sudaniae
Categoria:Fauna Tanzaniae

Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Sundevall
Categoria:Taxa 1850
Pampusana stairi

***Pampusana stairi*** est species avium familiae Columbidarum ordinis Columbiformium.

Invenitur in Samoa, Samoa Americana, Tonga, Uvea et Futuna, atque insulis Vitiensibus. Eius habitatio naturalis est subtropicae vel tropicae terrarum humilium et madidarum silvae. Detrimentum habitationis ei minatur.

Haec species olim in genus *Alopecoenas* a Ricardo Bowdler Sharpe anno 1899 digesta est, sed nomen generis in *Pampusanam* (a Carolo Luciano Bonaparte anno 1855 nominatum) anno 2019 commutatum est, quia hoc nomen prius datum erat.

## Notae
## Nexus externi
*"BirdLife Species Factsheet."

Categoria:Aves Samoae Americanae
Categoria:Aves Samoae
Categoria:Aves Tongae
Categoria:Aves Vitiorum
Categoria:Biota Uveae et Futunae
Categoria:Pampusana
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa 1856
Categoria:Taxa Gray
Pampusana beccarii

***Pampusana beccarii*** est species avium familiae Columbidarum ordinis Columbiformium.

Haec species olim in genus *Alopecoenas* a Ricardo Bowdler Sharpe anno 1899 digesta est, sed nomen generis in *Pampusanam* (a Carolo Luciano Bonaparte anno 1855 nominatum) anno 2019 commutatum est, quia hoc nomen prius datum erat.

## Distributio geographica et habitatio
*Pampusana beccarii* invenitur in Nova Guinea, Archipelago Bismarckiano, et Insulis Salomonis (cum Bougainville). Eius habitatio naturalis est subtropicae vel tropicae terrarum humilium et madidarum silvae ac subtropicae vel tropicae silvae montanae madidae. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Aves Archipelagi Bismarckiani
Categoria:Aves Novae Guineae
Categoria:Aves Insularum Salomonis
Categoria:Pampusana
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Salvadori
Categoria:Taxa 1876
Pampusana

***Pampusana*** est genus avium magnitudinis mediae et in solo degentium familiae Columbidarum ordinis Columbiformium. Quae in silvis pluvialibus in regione Pacifica fiunt. Non arte cognatae cum *Columbinis*, avibus Americanis, sunt.

Genus olim *Alopecoenas* a Ricardo Bowdler Sharpe anno 1899 digesta est, sed nomen generis in *Pampusanam* (a Carolo Luciano Bonaparte anno 1855 nominatum) anno 2019 commutatum est, quia hoc nomen prius datum erat.

## Species
Huic generi sunt tredecim species descriptae, quarum tres exstinctae temporibus historicis factae sunt.
* *Pampusana hoedtii*
* *Pampusana jobiensis*
* *Pampusana kubaryi*
* *Pampusana erythroptera*
* *Pampusana xanthonura*
* † *Pampusana norfolkensis,* exstincta (circa 1800)
* *Pampusana stairi*
* *Pampusana sanctaecrucis*
* † *Pampusana ferruginea,*  exstincta (saeculo duodevicensimo exeunte vel undevicensimo ineunte)
* † *Pampusana salamonis,* exstincta (medio saeculo vicensimo)
* *Pampusana rubescens*
* *Pampusana beccarii*
* *Pampusana canifrons*

Saltem quattuor species addita temporibus praehistoricis exstinctae factae sunt.
* † *Gallicolumba* sp. (barbare "rota ground dove" appellata)
* † *Pampusana nui*
* † *Pampusana leonpascoi*
* † *Pampusana longitarsus*

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Genera animalium

Categoria:Taxa Bonaparte
Categoria:Taxa 1855
Durbetum

**Durbetum** (Francogallice *Durbuy*, Vallonice *Derbu*) est urbs et commune Belgicae in provincia Luxemburgo et regione Wallonia sita. Fere  incolas habet.

Commune Durbetum duodecim partes continet: Barvaux-sur-Ourthe, Bende, Bomal, Borlon, Durbetum, Grandhan, Heyd, Izier, Septon, Tohogne, Villers-Sainte-Gertrude, Wéris.

## Notae 
## Pinacotheca 

Durbuy Rv1aJPG.jpg|Flumen Urta (*Ourthe*) et castellum Durbetense
Dolmen Wéris.jpg|Dolmen, sive sepulcrum megalithicum, Wéris

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Valloniae
Lampanyctus

***Lampanyctus*** est genus piscium maritimorum familiae Myctophidarum ordinis Myctophiformium. In omnibus oceanis maioribus ab aquis antarcticis ad temperatis septentrionales inveniuntur.

## Species
Generi hodie sunt viginti duae species descriptae:
* *Lampanyctus acanthurus* Wisner, 1974
* *Lampanyctus alatus* Goode & T. H. Bean, 1896
* *Lampanyctus australis* Tåning, 1932
* *Lampanyctus crocodilus* (A. Risso, 1810)
* *Lampanyctus festivus* Tåning, 1928
* *Lampanyctus hubbsi* Wisner, 1963
* *Lampanyctus intricarius* Tåning, 1928
* *Lampanyctus iselinoides* W. A. Bussing, 1965
* *Lampanyctus jordani* C. H. Gilbert, 1913
* *Lampanyctus lepidolychnus* Becker, 1967
* *Lampanyctus macdonaldi* (Goode & T. H. Bean, 1896)
* *Lampanyctus macropterus* (A. B. Brauer, 1904)
* *Lampanyctus nobilis* Tåning, 1928
* *Lampanyctus omostigma* C. H. Gilbert, 1908
* *Lampanyctus parvicauda* A. E. Parr, 1931
* *Lampanyctus photonotus* A. E. Parr, 1928
* *Lampanyctus pusillus* (J. Y. Johnson, 1890)
* *Lampanyctus simulator* Wisner, 1971
* *Lampanyctus steinbecki* Bolin, 1939
* *Lampanyctus tenuiformis* (A. B. Brauer, 1906)
* *Lampanyctus turneri* (Fowler, 1934)
* *Lampanyctus vadulus* Hulley, 1981

## Notae
## Bibliographia
*Nafpaktitis, Basil G., Richard H. Backus, James E. Craddock, Richard L. Haedrich, Bruce H. Robison, et Charles Carnella. 1977. *Fishes of the Western North Atlantic: Order Iniomi (Myctophiformes): Neoscopelids, Lanternfishes, and Atlantic Mesopelagic Zoogeography,* part 7, memoir 1. Portu Novo: Sears Foundation for Marine Research, Yale University. ISBN 978-0-912532-88-2.

## Nexus externi
Categoria:Actinopterygii
Categoria:Genera animalium
Categoria:Pisces pantropici
Categoria:Taxa Bonaparte
Categoria:Taxa 1840
Dioecesis Castraseverianensis

**Dioecesis Castraseverianensis** fuit dioecesis cuius sedes Altavae, apud Algerium erant. Hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae est.

## Episcopi 
* Faustus † (circiter 484)

### Episcopi titulares 
* Iospehus Maritano, P.I.M.E. † (1965 - 1978)
* Paulus Dacoury-Tabley (1979 - 1994)
* Evaristus Pinto (2000 - 2004)
* Bailius Semenjuk (2004 - 2006)
* Petrus Maria Laxague (2006 - 2015)
* Georgius Marengo, I.M.C., a 2 Aprilis 2020

## Fontes
* Pius Bonifacius Gams, Series episcoporum Ecclesiae Catholicae, Leipzig, 1931, p. 465
* Stephanus Antonius Morcelli, Africa christiana, Volume I, Brescia, 1816, p. 130
* Anatolius Toulotte, Géographie de l'Afrique chrétienne. Maurétanies, Montreuil-sur-mer, 1894, pp. 69-71
* Iosephus Mesnage, L'Afrique chrétienne, Paris, 1912, p. 481
* Andreas Mandouze, Prosopographie chrétienne du Bas-Empire, 1. Prosopographie de l'Afrique chrétienne (303-533), Paris, Éditions du Centre National de la Recherche Scientifique, 1982

* Episcopum titulare
* Tarras
* Capram
* Archidioecesem Arborensem

## Notae 

Categoria:Dioeceses titulares Ecclesiae Catholicae
Articulus (grammatica)

**Articulus** est pars grammatica quod in latine non est sed in nonnullis linguis exstat et una cum nominibus substantivis utitur ut accuratius rem dicta determinetur. Qualibet res sit, est divisa in duas species, una est res illa quae referremur ante in conversatione, alteram non referremur ante in conversatione.

Inter alia, articulus potest esse dēfīnītus, indēfīnītus; praepositīvus, postpositīvus.

## Bibliographia 
*  Amy Argetsinger, "Why does everyone call Donald Trump ‘The Donald’? It’s an interesting story" in *Washington Post* (1 Septembris 2015)

Categoria:Partes orationis
Ramphastidae

**Ramphastidae** sunt familia avium neotropicarum ordinis Piciformium, artissime cum capitonidis cognatae. Eis sunt colores clarissimi et saepe rostra etiam clarissime colorata. Familiae sunt plus quam quadraginta species in quinque genera digestae.
[thumb|upright=0.8|left|*[Selenidera maculirostris|Seneideris maculirostribus* sunt rostra rostris aliarum ramphastidarum minores.]]

Ramphastidae plerumque sunt arboreales. Nidos in foraminibus faciunt ab aliis animalibus in truncis arborum excavatis, sicut picidis, nam rostrum ramphastidarum instrumento excavationis haud prodest. Usitate a duobus ad viginti unum ova pariunt.  Pulli sese ex ovis omnino nudi excludunt, sine pluma. Ramphastidae in locis propriis pariunt, non migrantes. Plerumque paria vel parvi greges inveniuntur. Eae rostris batere et luctari solent, ut putatur ad hierarchias dominii instituendas. In Africa et Asia, bucerotidae eundem oecologicum locum proprium occupant, quod exemplum evolutionis convergentis videtur.

## Genera et species
Familiae sunt quinque genera exstantia.

## Notae
[thumb|upright=0.8|*[Pteroglossus inscriptus* est minima ramphastidarum species.]]
[thumb|upright=0.8|*[Ramphastos toco* est maxima ramphastidarum species.]]

## Bibliographia
*Gould, John. 1992. *A monograph of the Ramphastidae, or family of toucans.* Belém: MCT, CNPq, Museu Paraense Emilio Goeldi. ISBN 8585394021.
*Haffer, Jürgen. 1974. *Avian speciation in tropical South America, with a systematic survey of the toucans (Ramphastidae) and jacamars (Galbulidae).* Cantabrigiae Massachusettae: Club.
*Short, Lester L, et Jennifer F. M. Horne. 2001. *Toucans, barbets, and honeyguides : Ramphastidae, Capitonidae, and Indicatoridae.* Laminae coloratae et adumbrationes Albert Earl Gilbert. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0198546661.
*Short, Lester L., et Jennifer F. M. Horne. 2017. "Toucans (Ramphastidae)." In *Handbook of the Birds of the World Alive,* ed. Josep del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, et E. de Juana. Barcinonae: Lynx Edicions. Editio interretialis.

## Nexus externi
* Pellicula. Par Ramphastidarum pullos alunt.

Categoria:Familiae animalium
*
Categoria:Taxa Vigors
Categoria:Taxa 1825
Georgius Marengo

**Georgius Marengo** (natus Cunei in Italia die 7 Iunii 1974) est sacerdos Instituti missionum a Consolata, qui a die 2 Aprilis 2020 praefectus Ulaanbaatarensis (Praefecturae Apostolicae Ulaanbaatarensis) et episcopus titularis Dioeceseos Castraseverianensis est. 

## Vita 
Georgius Marengo, natus Cunei in Italia anno 1974, anno 2001 consecratus est presbyter Instituti missionum a Consolata. Missionarius inter Mongoles ab anno 2001, usque ad annum 2020 parochus ecclesiae Mariae Matris Misercordiae fuit, et postea, praefectus Ulanbatoriae electus, consecratus est ab Aloysio Antonio cardinale Tagle die 8 Augusti 2020.

## Sententia 
Eius sententia est "Respicite ad eum et illuminamini."

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Categoria:Clerici Italiae
Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Missionarii
Categoria:Praefecti Apostolici Ulaanbaatarenses
Ramphastos citreolaemus

***Ramphastos citreolaemus*** est species avium famiiae Ramphastidarum ordinis Piciformium, quae in Columbia septentrionali et Venetiola septentrionali et occidentali invenitur. Circiter 48 centimetra longa est, latere superiori nigro, clunibus faucibusque flavis et pectore pallido limonum flavo.

## Taxinomia et systematica
*Ramphastos citreolaemus* olim subspecies *Ramphasti vitellini* digerebatur, et aliquot eruditi sic eum iam agnoscunt. Alii autem *Ramphastum citreolaemum* esse subspeciem *Ramphasti tucani* putant.

## Notae
## Bibliographia
## Bibliographia
*Gould, John. 1992. *A monograph of the Ramphastidae, or family of toucans.* Belém: MCT, CNPq, Museu Paraense Emilio Goeldi. ISBN 8585394021.
*Haffer, Jürgen. 1974. *Avian speciation in tropical South America, with a systematic survey of the toucans (Ramphastidae) and jacamars (Galbulidae).* Cantabrigiae Massachusettae: Club.
*Short, Lester L, et Jennifer F. M. Horne. 2001. *Toucans, barbets, and honeyguides : Ramphastidae, Capitonidae, and Indicatoridae.* Laminae coloratae et adumbrationes Albert Earl Gilbert. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0198546661.
*Short, Lester L., et Jennifer F. M. Horne. 2017. "Toucans (Ramphastidae)." In *Handbook of the Birds of the World Alive,* ed. Josep del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, et E. de Juana. Barcinonae: Lynx Edicions. Editio interretialis.

## Nexus externi
Categoria:Aves Columbiae
Categoria:Aves Venetiolae
Categoria:Ramphastidae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Gould
Categoria:Taxa 1844
Ramphastos

***Ramphastos*** est genus ramphastidarum, avium tropicarum et subtropicarum ordinis Piciformium Mexici et Americae Mediae et Australis, quibus sunt colores clarissimi, rostris ingentibus saepeque clarissime coloratis.

## Taxinomia et systematica 
### Species exstantes 
Generi *Ramphasto* sunt octo species descriptae:

### Species priores 
Aliquot eruditi, vel nunc vel olim, alias species vel subspecies huius generis species agnoscunt.
* *Ramphastos viridis*
* *Ramphastos azara*
* *Ramphastos aracari*
* *Ramphastos atricollis*
* *Ramphastos torquatus*
* *Ramphastos bailloni*

## Descriptio 
Hoc genus maximas ramphastidas comprehendit, quae a 42 ad 61 centimetra longae variant.

## Notae 
## Bibliographia 
* Gould, John. 1992. *A monograph of the Ramphastidae, or family of toucans.* Belém: MCT, CNPq, Museu Paraense Emilio Goeldi. ISBN 8585394021.
* Haffer, Jürgen. 1974. *Avian speciation in tropical South America, with a systematic survey of the toucans (Ramphastidae) and jacamars (Galbulidae).* Cantabrigiae Massachusettae: Club.
* Price, Roger D., et Jason D. Weckstein. 2005. "The genus *Austrophilopterus* Ewing (Phthiraptera: Philopteridae) from toucans, toucanets, and araçaris (Piciformes: Ramphastidae)." *Zootaxa* 918: 1–18. PDF.
* Short, Lester L, et Jennifer F. M. Horne. 2001. *Toucans, barbets, and honeyguides : Ramphastidae, Capitonidae, and Indicatoridae.* Laminae coloratae et adumbrationes Albert Earl Gilbert. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0198546661.
* Short, Lester L., et Jennifer F. M. Horne. 2017. "Toucans (Ramphastidae)." In *Handbook of the Birds of the World Alive,* ed. Josep del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, et E. de Juana. Barcinonae: Lynx Edicions. Editio interretialis.

## Nexus externi 
* Index ramphastidarum.
* Pelliculae. Internet Bird Collection.

Categoria:Genera animalium
Categoria:Ramphastidae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Philippus Mainländer

thumb|Philippus Mainländer
**Philippus Mainländer** (natus die 5 Octobris 1841 et mortuus die 1 Aprilis 1876) est poeta et philosophus Germanicus, qui pessimista profundus inspiratus ab Arthuro Schopenhauer fuit et auctor *Philosophie der Erlösung* in quod vitam non valere cum expansionem universi et morte Dei dixit et mortem voluntariam laudavit.

Die 1 Aprilis 1876, Philippus Mainländer ad furcam ipse sibi mortem conscivet.

Ryūnosuke Akutagawa cogitationem Philippi Mainländer bene aestimavit et et in sua narratiuncula *Kappa* scripsit.

## Notae
## Nexus externi
*De litteris Philippi Mainländer (Theodisce)
*De Philippo Mainländer

Categoria:Poetae Germaniae
Categoria:Philosophi Germaniae
Categoria:Nati 1841
Categoria:Mortui 1876
Categoria:Homines qui sibi mortem consciverunt
Asilidae

**Asilidae** sunt familia insectorum ordinis Dipterorum. Nomen familiae a specie *Asilo* deducitur. Nonnullis linguis "muscae latrones" vel "venatores" appellantur, propter mores eorum praedatorios.

## Taxinomia 
Haec familia comprehendit fere 556 genera et 7500 species, et in 14 subfamilias dividitur:
* Asilinae
* Bathypogoninae
* Brachyrhopalinae
* Dasypogoninae
* Dioctriinae
* Laphriinae
* Leptogastrinae
* Ommatiinae
* Phellinae
* Stenopogoninae
* Stichopogoninae
* Tillobromatinae
* Trigonomiminae
* Willistonininae

## Notae 
## Pinacotheca 

Schwarze Habichtsfliege Dioctria atricapilla.jpg|*Dioctria atricapilla*
2017.07.11.-04-Lindenberg (Tauche)--Barbarossa-Fliege-Maennchen.jpg|*Eutolmus rufibarbis*
Common brown robberfly with prey.jpg|*Zosteria* Syrphidâ vescans

## Nexus externi 
Categoria:Familiae animalium
Categoria:Diptera
Categoria:Taxa Latreille
Categoria:Taxa 1802
Mancus Capac

**Mancus Capac** (Quechua *Manqu Qhapaq*; Hispanice *Manco Cápac*, *Manco Inca*, *Ayar Manco*) fuit primus gubernator et progenitor civilizationis Incarum Cusci sitae, fortasse saeculo tredecimo ineunte. Unus ex personis maximi momenti in mythologia Incarum est, protagonista duorum legendorum clarissimorum de origine Incarum, quorum ambo eum cum Cusco condito coniungunt. Unus dicit eum Inti fuisse, filium dei solaris.

## Notae 
## Bibliographia 
*Cotterell, Arthur. "Manco Capac". In *A Dictionary of World Mythology*. Oxoniae: Oxford University Press, 1997.
*Prescott, W. H. 2011. *The History of the Conquest of Peru.* Digireads.com Publishing. ISBN 9781420941142.

## Nexus externi 
Categoria:Imperium Incarum
Categoria:Imperatores
Hemicircus

***Hemicircus*** (Graeco *hēmi* 'dimidium, parvus' + *kerkos* 'cauda') est genus avium familiae Picidarum ordinis Piciformium. Cuius species in India et Asia Meridio-Orientalis inveniuntur.

*Hemicirci* sunt parvae picidae, brevibus caudis, pennisque plerumque nigris et albis.

Genus a Gulielmo Swainson naturalista Anglico anno 1837 introductum est, *Hemicirco concreto* typo generis.

## Species
Generi sunt duae species.

## Notae
## Bibliographia
*Gill, Frank, David Donsker, et Pamela Rasmussen, eds. 2020. *Woodpeckers.* IOC World Bird List Version 10.1. International Ornithologists' Union. Editio interretialis.
*Jobling, James A. 2010. *The Helm Dictionary of Scientific Bird Names.* Londinii: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4. Editio interretialis.
*Peters, James Lee, ed. 1948. *Check-List of Birds of the World.* Vol. 6. Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. Editio interretialis.
*Short, Lester L. 1982. *Woodpeckers of the World.* Monograph Series 4. Greenville Delavariae: Delaware Museum of Natural History. ISBN 0-913176-05-2. Editio interretialis.
*Swainson, William. 1837. *On the Natural History and Classification of Birds,* vol. 2. Londinii: John Taylor. Editio interretialis.

## Nexus externi
Categoria:Aves Asiae Meridio-Orientalis
Categoria:Genera animalium
Categoria:Picidae
Categoria:Taxa Swainson
Categoria:Taxa 1837
Textus muscularis

**Textus muscularis** est secundum terminologia anatomica (H2.00.05.0.00001) unus ex textuum principalium. Textui musculari facultas se contrahendi est. In mammalia inveniuntur tria genera textuum muscularium: 
* Musculus striatus - fibrae musculares "musculorum voluntariorum"
* Musculus levis - fibrae musculares viscerum et vasorum sanguineorum
* Musculus cardiacus - fibrae musculares cordis

Cellula singularis dicitur *myocytus*. Myocytis non solum sed multi nuclei esse queant.

## Notae 
* Cytologia
* Musculus
* Nervus

## Nexus externi 
* *The visual MD*: definitio textus musculares 

Categoria:Cytologia
Apostasia

**Apostasia** (Graece '**, ab **', "deficio, recedo") est defectio a quadam religione; qui deficit *apostata* appellatur. In variis religionibus et civitatibus apostatae poenis, interdum capitalibus, affecti sunt. In *Iurum humanorum declaratione universali* Nationum Unitarum libertas religionis mutandae vel renuntiandae ius humanum habetur:

Suae quisque libertatis potestatem habet, cogitationis conscientiae religionis; ita ut religionem vel sententiam mutet, atque, solus vel communiter, in sacris docendis, exercendis, observandis, publice et privatim, ea possit colere.

## In Ecclesia Catholica Romana 
In *Codice iuris canonici* (CIC) vocabula *haeresis*, *apostasia*, *schisma* sic definiuntur:
Dicitur haeresis, pertinax, post receptum baptismum, alicuius veritatis divina et catholica credendae denegatio, aut de eadem pertinax dubitatio; apostasia, fidei christianae ex toto repudiatio; schisma, subiectionis Summo Pontifici aut communionis cum Ecclesiae membris eidem subditis detrectatio.

Apostasia in canone 1364 CIC (una cum haeresi et schisma) delictum contra religionem habetur et excommunicatione latae sententiae punitur. Nihilominus, Ecclesia Catholica Romana in declaratione *Dignitatis humanae* a Concilio Vaticano Secundo decreta libertatem religionis - et ita ius apostandi - agnovit. Profecto et quamquam apostasiam delictum esse dicit, ius canonicum reverentiam apostatae praestat; e.g. condiciones matrimonii fidelis Catholici cum apostata eaedem (et non graviores) sunt sicut matrimonii cum homine numquam baptizato.

## Notae 
*Atheismus
*Conversio religiosa

## Nexus externi 
Categoria:Religio
Procellariidae

**Procellariidae** (a *procella*) sunt familia avium maritimarum ordinis Procellariiformium. Ordini etiam sunt greges Diomedeidae, Hydrobatidae, Oceanitidae, et *Pelecanoides.* Piscibus, decapodiformibus, et crustaceis vesci solent.
[thumb|upright=1.2|left|Forma cognationum [phylogenia|phylogeneticarum inter procellariidas. In Nunn et Stanley (1998) et Bretagnolle et al. (1998) condita.]]
[thumb|upright=0.8|[Milliones procellariidarum a Nova Zelandia ad Alascam quotannis migrant.]]

### Taxinomia et evolutio
Familia nomine *Procellaridæ* a Gulielmo Elford Leach, zoologo Anglico, introducta est in libro rerum in Museo Britannico contentarum describendarum, anno 1820 prolato.

## Notae
## Bibliographia
*Brooke, Michael. 2004. *Albatrosses and Petrels across the World.* Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0-19-850125-0.
*Bretagnolle, Vincent, Carole Attié, et Eric Pasquet. 1998. "Cytochrome-B evidence for validity and phylogenetic relationships of Pseudobulweria and Bulweria (Procellariidae)." *Auk* 115 (1): 188–95. doi:10.2307/4089123. JSTOR 4089123. PDF.
*Gotch, A. F. (1979) 1995. *Latin Names Explained: A Guide to the Scientific Classifications of Reptiles, Birds & Mammals.* Novi Eboraci: Facts on File. ISBN 978-0-8160-3377-5.
*Howell, Steve N. G., cum J. Brian Patteson, Kate Sutherland, et Debra L. Shearwater. 2012. *Petrels, albatrosses, and storm-petrels of North America: a photographic guide.* Princetoniae Novae Caesareae: Princeton University Press. ISBN 97806911421115 ISBN 0691142114.
*Nunn, G. B., et S. E. Stanley. 1998. "Body Size Effects and Rates of Cytochrome b Evolution in Tube-Nosed Seabirds." *Molecular Biology and Evolution* 15 (10): 1360–71. Editio interretialis.

## Nexus externi
* "The Agreement for the Conservation of Albatrosses and Petrels." Foedus internationale.
* "Tracking Ocean Wanderers." PDF. Exitus Global Procellariiform Tracking Workshop, 1–5 Septembris 2003, Gordon's Bay Africae Australis. *BirdLife International.*
* Roberson, Don. "Shearwaters and petrels."

Categoria:Aves marinae
Categoria:Familiae animalium

Categoria:Taxa Leach
Categoria:Taxa 1820
Hou Yifan

**Hou Yifan** (Sinice , *Hóu Yìfán*; nata 27 Februarii 1994) est magna magistra Sinica ludi scaccorum, quae lustrix minima natu titulum magnae magistrae, deinde principatum femineum scaccorum attingit, et quae quater hunc principatum consecuta est.

## Nexus externi 
* Aestimatio peritiae Hou Yifan apud FIDE

Categoria:Lusores scaccorum
Hydrobatinae

[thumb|upright=0.8|Tres *[Hydrobates pelagicus|Hydrobates pelagici* supra undas circumvolant.]]

**Hydrobatinae** sunt una e duabus avium maritimarum subfamiliis familiae Hydrobatidarum. Earum distributio geographica plerumque in hemisphaerio septentrionali est. Hydrobatinis sunt duo (aliquando tria) genera, quibus vicissim sunt duodeviginti species. Hydrobatinae sunt primus grex hydrobatidarum qui a stirpe maiorum deflexerunt, qua pro causa nonnulli eruditi dicunt eas familiam ab Oceanitinis separatam haberi debere.

* **Subfamilia Hydrobatinae**
** *Hydrobates pelagicus*
** *Oceanodroma leucorhoa*
** *Oceanodroma socorroensis*
** *Oceanodroma cheimomnestes*
** *Oceanodroma matsudairae*
** *Oceanodroma microsoma*
** *Oceanodroma tethys*
** *Oceanodroma castro*
** *Oceanodroma monteiroi*
** *Oceanodroma jabejabe*
** *Oceanodroma monorhis*
** *Oceanodroma macrodactyla* (exstincta)
** *Oceanodroma tristrami*
** *Oceanodroma markhami*
** *Oceanodroma melania*
** *Oceanodroma homochroa*
** *Oceanodroma hornbyi*
** *Oceanodroma furcata*

## Notae
## Bibliographia
*Nunn, G., et S. Stanley. 1998. "Body Size Effects and Rates of Cytochrome b Evolution in Tube-Nosed Seabirds." *Molecular Biology and Evolution* 15 (10): 1360–71. PDF. PDF: corrigendum.

## Nexus externi

Categoria:Hydrobatidae
Categoria:Subfamiliae animalium
Categoria:Taxa Mathews
Categoria:Taxa 1912
Oceanodroma matsudairae

***Oceanodroma matsudairae*** est species avium maritimarum subfamiliae Hydrobatinarum familiae Hydrobatidarum. Solum in Insulis Volcano in septentrionali occidentalique Oceano Pacifico nascitur, et in Oceano Indico hiemare solet. Eius epitheton speciale ex Yorikatsu Matsudaira, ornithologo Iaponensi, appellatur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Aves Iaponiae
Categoria:Hydrobatinae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Kuroda
Categoria:Taxa 1922
Oceanodroma socorroensis

***Oceanodroma socorroensis*** est species avium maritimarum subfamiliae Hydrobatinarum familiae Hydrobatidarum. Guadalupae in insula ante occidentale Mexici litus aestate nascitur. In orientali Oceano Pacifico ad septentriones usque ad Californiam meridianam in Civitatibus Foederatis et ad meridiem usque ad latitudinem 10°N extenditur. Subspecies *Oceanodromae leucorhoae* olim habebatur.

## Notae
## Bibliographia
*Ainley, D. G. 1980. "Geographic variation in Leach's Storm-Petrel." *Auk* 97: 837–53.

## Nexus externi
Categoria:Aves Mexici
Categoria:Species animalium
Categoria:Hydrobatinae
Categoria:Taxa Townsend
Categoria:Taxa 1890
Ardesia

thumb|Fragmen ardesiae
thumb|Tectum ardesiacum
thumb|Tabula scriptoria ardesiaca
**Ardesia** vel **sclata** est lapis metamorphosicus granorum subtilium qui in tenues laminas finditur. Ex ea fiunt scandulae quibus aedium tecta operiuntur et tabulae scriptoriae.

## De vocabulo 
Vocabulum antiquum Latinum hoc significans abest. Du Cange haec de *ardesia* scripsit:
Mirum, *Ardesias* incognitas fuisse veteribus, quae hodie passim habentur. Refert enim Plinius lib. 16. cap. 10. Romanos usos scandulis, seu ligneis assulis et sectilibus asserculis. *Nostri*, inquit Philander ad Vitruvii lib. 1. cap. 1,
:utuntur caeruleis in nigro sectilibus laminis crustisve. Is lapis serra dentata, ut lignum secatur, assulatimque frangitur, non ut caeteri in caementa, Ardesiam vocamus credo ab ardendo, quod e tectis ad solis radios veluti flammas iaculetur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Allaby, Michael. "Slate". In *A Dictionary of Geology and Earth Sciences*. Oxoniae: Oxford University Press, 2020.

## Nexus externi 
*Campus lusorius ardesiae dedicatus Lehesten in Circulo Saafeld-Rudolstadt in Thuringia
*De ardesia exercenda

Categoria:Mineralia
Categoria:Materies
Forficis ictus

matrem exhibentes, saeculo XVIII]]
**Forficis ictus** sive **forficulae** (Francogallice: *papier découpé*) psaligraphiae genus mirum sunt. 

Charta praesertim forficibus sive instrumentis secatoriis specialibus tractatur imaginis creandae caussa. Quod aut ornamento tantummodo sit aut authenticum aliquid reddat.  

Habemus adumbrationem sive sciagraphiam classicam cui minister atque artifex amatorius Francogallicus Stephanus de Silhouette nomen dedit. Alternativae est technica plicatoria, ubi res complicatae diversimode secandae sunt; explicatae imaginem axialem symmetricam reddunt.
## Notae
## Bibliographia
*  Ernst Biesalski: *Scherenschnitt und Schattenrisse. Kleine Geschichte der Silhouettenkunst*. Callwey, Monaci 1964 
* Ursula Kirchner, Otto Kirchner (ed.): *Unterwegs Wie und Wohin? Das Motiv der Fortbewegung im Scherenschnitt*. August Dreesbach, Monaci 2010, ISBN 978-3-940061-40-9
* Naomi Feuchtwanger, Wilfried Knauer: *Jüdische Scherenschnitte von Archie Granot* (=Veröffentlichungen des Braunschweigischen Landesmuseums, 51). Brunsvici 1988 
* Judith Steinheider: *Schattenbild und Scherenschnitt als Gestaltungsmittel der Buchillustration: Geschichte und Bibliografie* (= Kontext Kunst – Vermittlung – kulturelle Bildung, 11), Tectum, Marburgi 2013, ISBN 978-3-8288-3251-0  
* Julia Sedda: *Antikenrezeption und christliche Tradition im Scherenschnittwerk der Luise Duttenhofer (1776-1829)* https://publikationen.uni-tuebingen.de/xmlui/handle/10900/47076?show=full
* Julia Sedda: "Geschichte des Scherenschnitts". In: *Schnittpunkt, Zeitschrift des Schweizerischen Scherenschnittvereins*, Nr. 61, Nr. 62, Nr. 63, 2017 
## Nexus externi
* Societas forficularum Germanica
* Forficulae Sericae
* Forficularum historia et evolutio crastina 
* Forficularum historia
* Amici forficularum Helvetici
* Expositio anno 2004 in Castello Britz 
* Expositio in Castello Klippenstein anno 2019/20
Valentinus Ferdinandus de Gudenus

thumb|Insigne Valentini Ferdinandi de Gudenus
**Valentinus Ferdinandus de Gudenus** (*Valentin Ferdinand von Gudenus*; natus Moguntiaci die 19 Iunii 1679, mortuus Wetzlariae die 9 Martii 1758) fuit iuris consultus et rerum gestarum scriptor Germanicus. Primum fuit camerae imperialis assessor, deinde liber baro Sacri Romani Imperii.

## Opera 
Opus principale:
* *Codex diplomaticus: exhibens anecdota ab anno DCCCLXXXI, ad MCCC. Moguntiaca, ius Germanicum, et S.R.I. historiam illustrantia*. 1743–1768 (tomus 1 , 2, 3, 4, 5).
Alia opera:
* *Sylloge I. variorum diplomatariorum monumentorumque veterum ineditorum adhuc et res Germanicas, in primis vero Moguntinas illustrantium*. 1724/28. (editio interretialis)
* *Uncialeum selectum Wetzlariense*. 1734.

## Nexus externi 
* De Gudenus in *Deutsche Biographie*

Categoria:Historici Germaniae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Iuris consulti
Pausanias (rex Spartae)

**Pausanias**  fuit Spartanus rex e stirpe Agiadum  ab anno circiter 445 usque ad 427 a.C.n. atque iterum inter 408 et 395 a.C.n.. Filius enim erat regis Pleistoanactis ː cum ille exsilio damnatus est Pleistoanax nomine quidem regnavit sub tutela patrui Cleomenis. Minor natu enim erat quam ut exercitum ducere posset. Cum pater revocatus est Pausanias ei regnum reddidit. Quo mortuo anno 408 a.C.n. re vera regnavit Pausanias et adversarius Lysandri in consiliis publicis fuit. Consors regni ex Eurypontidarum stirpe ei fuerunt Agis II inter 408 et 398 et Agesilaus II inter 398 et 394.  In primis laudatur Pausanias quod anno 403 a.C.n. triginta tyrannos a Lysandro institutos restituendos negavit atque democratiam  populo Atheniensi servandam concessit. Ob quae in ius apud senatum et  ephoros vocatus absolutus est. Postea tamen Lysandri mortis causa per negligentiam fuisse anno 395 a.C.n. in pugna apud Haliartum convictus poenas exsilio dedit et reliquam vitam Tegeae peregit.
## Notae 
## Fontes
*Aristoteles,  *De republica Atheniensium* 38.3-4
*Diodorus Siculus, libro tertio decimo *Bibliothecae historicae*, cap. 75 et 107 necnon libro quarto decimo 33 et 81.
*Lysias, Oratio XVIII *de publicatione bonorum Niciae fratris* 10-12, 22.
* Pausanias libro tertio *Graeciae descriptionis* 5.1 - 5.7
*Plutarchus, *Lysander* in Vitis Parallelis 14 et 28-29
*Xenophon, libro secundo Hellenicorum 7-8 necnon libro tertio 5, 17-25 et libro quarto 29-39
Categoria:Reges Spartae
Categoria:Politici Graeci antiqui
Categoria:Nati saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 4 a.C.n.
Regula Minima de Tractatione Hominum in Carcero

thumb|Vexillum Nationum Unitarum
**Regula Minima de Tractatione Hominum in Carcero** vel **Regula Nerson Mandela** est reglua decreta a Conventu generali Nationum Unitarum die 17 Decembris 2015 ad conditionem iura humana emendatum a Resolutione A/RES/70/175. Nomen gegularum est apud Nelson Mandela qui in carcero contra apartheid per 67 annos pugnavit.

Regula originalia sunt decreta anno 1957 et anno 1977 apud Consilium oeconomicum et sociale Nationum Unitarum.

## Notae
*Carcer
*Dies Mandelae

## Nexus externi
*Regula Minima de Tractatione Hominum in Carcero (Textus multilingualis)

Categoria:Carceres
Categoria:Nationes Unitae
Categoria:Nelson Mandela
Categoria:Scripta 2015
Epithelium simplex columnare

**Epithelium simplex columnare** est epithelium superficiale et ex *cellulis epithelialibus* compositum. Ordinatum est, ut nomen indicat, stratum unum ("simplex") et in perpendiculariter in columnis ("columnare").

Dividuuntur epithelia simplicia columnaria in *ciliata* et *non ciliata*. Inveniuntur in apparatibus et respiratorio et digestorio et in tuba uterina.

Zonae transitionales inter epithelium simplex columnare et alia epithelia certam proclivitatem ad neoplasmata formanda ostendant.

## Anatomia microscopica 
Epithelio simplici columnari est, ut nomen indicat, stratum unicum et ordo in columnis. Epithelii cellulae *polarisatio epithelialis* ostendit: Inferius cellulae epitheliali *membrana basalis* est. Nucleus cellulae non procul ab membrana basali locatus est.
### Zonae transitionales 
Corporis quibusdam locibus transitus ab epithelio simplici columnari in alium epithelium necesse est, per exemplum
* ab oesophagi epithelio stratificato squamoso in stomachi epithelium simplex columnare

### Epithelium simplex columnare ciliatum 
Inveniuntur typus ciliatus
* in apparatu respiratorio,
* in tuba uterina, ac
* in parte centrali medullae spinalis.

### Epithelium simplex columnare non ciliatum 
Inveniuntur typus non ciliatus
* in apparatu digestorio.

## Notae 
* Cyclus menstrualis
* Intestinum

## Nexus externi 
* Imago histologica epithelii simplicis columnaris vesicae biliaris

Categoria:Epithelia
Foiba

thumb   
**Foiba** nuncupantur magnae foveae carsticae, vel putei, vel speluncae verticales, qui in Venetia Iulia et in Histria inveniuntur. Nam vox foiba praecipuam morphologiam inter speluncas non indicat, at vero foveas carsticas quae saepe in regionibus illis maxime patent. Foibae in Histria circiter 1700 sciuntur.   

## Etymologia 
Vox "foiba" e dialecti iuliani vocabulo procedit, quod a latino sermone “fovea” oritur. 
Prima relatio quaedam publica testimonium huius verbi praebet, scripta anno 1770 ab Alberto Forti, italico naturae perito, qui nonnullos libros de Carsto dalmatico scripsit. Qua re, vocabulum in praecipuo *Lexico italici sermonis* a Nicolao Tommaseo non invenitur, nec in praecipua opera de speluncis carsticis nuncupata *Duo Milia Cavernarum* a Ludovico Victorio Bertarelli et Eugenio Boeganis.

## Foiba Pisini et torrens Foiba 
Foiba Pisini, quae tantum "Foiba" appellatur (in lingua croatica *Fojba*), est fovea circiter 100m profunda et 20m lata, quae apud Castillum Montecuccoli aperitur et quo homonymus torrens influit.  Locus ille momentum magnum est in fabula Iulii Vernis “Mathias Sandorf”.

## Foibarum eccidia 
Vocabulum “foibae”, pluralis, hodie plerumque indicat eccidia confecta a bellatoribus tectis iugoslavicis per Bellum Mondanum Secundum atque post bellum.  

## Notae 
Categoria:Geologia cavernarum
-