open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gelotologia

[thumb|Binae [puellae rident.]]
**Gelotologia** (a Graeco γέλως, γέλωτος 'risus') est investigatio risús et eius effectuum in corpore humano, plerumque in opinione psychologicá et physiologicá. Medici aliique exercitatores therapiam risús moti suadent. Gulielmus F. Fry in Universitate Stanfordiensi huic disciplinae insigniter favebat. Inter genera therapiae quae felicitate risuque utuntur sunt therapia felicitatis et risus, meditatio ridicula, et ioga ridicula.

*Risus sanctus
*Theoriae felicitatis

## Notae
## Bibliographia
*Folkman, Susan, et Peter E. Nathan. 2010. *The Oxford Handbook of Stress, Health, and Coping.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-537534-3.
*Godfrey, Jodi R. 2004. "Toward optimal health: the experts discuss therapeutic humor." ''Journal of Women's Health* 13, no 5 (Iunius)): 474–79. doi:10.1089/1540999041280972. PMID 15257840.
*Höfner, E., et H. U. Schachtner. 1995. *Das wäre doch gelacht! Humor und Provokation in der Therapie.* Reinbek: Rowolth.
*Johnson, S. 2003. "Emotions and the Brain." *Discover' 24: N4. Editio interretialis.
*Karwowski, Waldemar. 2006. *International encyclopedia of ergonomics and human factors.* CRC Press. ISBN 978-0-415-30430-6.
*Kawakami, K., et al. 2006. "Origins of smile and laughter: A preliminary study." *Early Human Development* 82: 61-66. PDF.
*Klein, Allen. 1989. *The Healing Power of Humor: Techniques for Getting through Loss, Setbacks, Upsets, Disappointments, Difficulties, Trials, Tribulations, and All That Not-So-Funny Stuff.* Angelopoli: Tarcher/Putnam.
*Klein, Allen. 1998. *The Courage to Laugh: Humor, Hope, and Healing in the Face of Death and Dying.* Angelopoli: Tarcher/Putnam.
*Koller, D., et. C. Gryski. 2007. "The Life Threatened Child and the Life Enhancing Clown: Towards a Model of Therapeutic Clowning" *Journal of Evidence-Based and Complementary Medicine* 5 (1): 17-35. Editio interretialis.
*Krois, John Michael. 2007. *Embodiment in cognition and culture.* John Benjamins Publishing Company. ISBN 978-90-272-5207-4.
*Liebertz, Charmaine. 2005. "A Healthy Laugh." *Scientific American,* 21 Septembris 2005.
*Mahoney, Michael J. 2003. *Constructive psychotherapy: a practical guide.* Guilford Press. ISBN 978-1-57230-902-9.
*Panksepp, J., et J. Burgdorf. 2003. "'Laughing' rats and the evolutionary antecedents of human joy?" *Physiology & Behavior* 79: 533-47. PDF.
*Rankin-Box, Denise F. 2001. ''The nurse's handbook of complementary therapies.'' Elsevier Health Sciences. ISBN 978-0-7020-2651-5.
*Walter M., B. Hänni, M. Haug, I. Amrhein, E. Krebs-Roubicek, F. Müller-Spahn, et E. Savaskan. 2007. "Humour therapy in patients with late-life depression or Alzheimer's disease: a pilot study." *International Journal of Geriatric Psychiatry* 22, no. 1 (Ianuarius): 77-83. PMID 16977676.

## Nexus externi
*Therapia felicitatis apud American Cancer Society.

Categoria:Felicitas
Categoria:Mores humani
Fibroblastus

thumb|Fibroblasti
**Fibroblastus** (TH: H2.00.03.0.01002) est cellula biologica de mesenchymatis origine matricem extracellularem et collagenum procreans. Fibroblastis forma elongata cum nucleo plano est.

Inveniuntur fibroblasti per exemplum in pulmonibus et renibus.

## Notae 
* Bursa synovialis
* Erythropoietinum
* Textus (biologia)

Categoria:Cytologia
Categoria:Textus conexivi
Risus sanctus

[thumb|upright=0.8|[Aeroportus Torontinus est situs Benedictionis Torontinae.]]

**Risus sanctus** in Christianitate charismatica est genus morum religiosorum quibus homines in templa convocati sponte rident, vehementer cachinnantes. Quae res in multis renovationibus in historia ecclesiastica observata est, sed communis annis 1990 ineuntibus in ecclesiis neocharismaticis et congregationibus Tertiae Spiritus Sancti Undae facta est. Multi homines qui magnae renovationi in aeroportu Toronti Canadae mense Ianuario 1994 habitae aderant sese affirmabant hanc rem experiri, quae Benedictio Torontina mox appellari coepit.

*Catharsis
*Christianitas evangelica
*Festivitas
*Interfectus in Spiritu
*Gelotologia
*Ioga ridicula
*Patricius Robertson
*Pentecostalismus
*Theoriae felicitatis
*Ioannes Wesley

## Bibliographia
*Cimino, Richard P. 2001. *Trusting the spirit: renewal and reform in American religion.* Novi Eboraci: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-7879-5160-3.
*Diamond, Sara. 2000. *Not by Politics Alone: The Enduring Influence of the Christian Right.* Guilford Press. ISBN 978-1-57230-494-9.
*Poloma, Margaret M. 2003. * Main street mystics: the Toronto blessing and reviving Pentecostalism.* Rowman Altamira. ISBN 978-0-7591-0354-2.
*Richter, Philip. 1996. In *The nature of religious language: a colloquium,* ed. Stanley E. Porter. Continuum International Publishing Group. ISBN 978-1-85075-580-7.
*Queen, Edward L., Stephen R. Prothero, et Gardiner H. Shattuck. 2009. *Encyclopedia of American religious history.* Infobase Publishing. ISBN 978-0-8160-6660-5.
*Yung, Hwa. 2003. "Endued with Power: The Pentecostal-Charismatic Renewal and the Asian Church in the Twenty-First Century." *Asian Journal of Pentecostal Studies* 6 (1): 63–82. PDF.

Categoria:Motus Christiani
Meursia

thumb|Castrum Meursiae

**Meursia** (Theodisce: *Moers*) est urbs Germanica circiter 104&thinsp;000 incolarum in Rhenania Septentrionali-Vestfalia sita.

Romani in hodierno agro urbano annis 12 ac 11 ante aer. vulg. castrum Asciburgium (Theodisce *Asberg*) ad Limitem Germanicum inferiorem aedificaverunt. Prima mentio Meursiae (*Murse*) in litteris erat in urbario monasterii Werdinensis saeculo IX; a saeculo XII Meursia sedes comitatus erat. Die 20 Iulii 1300 iura urbis accepit. Anno 1600 Auriaci et anno 1702 Borussia comitatum et urbem  acceperunt.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Atlas Van der Hagen-KW1049B10 075-Illustrissimo Celsissmo Principi GUILIELMO HENRICO D.G. Arausionum Principi Domino suo Clementissimo Hanc COMITATUS MEURSENSIS et Annexarum Dinastiarum.jpeg|Tabula geographica Comitatus Meursensis
Fasciculus:Moers, Altes Rathaus, 2012-04 CN-02.jpg|Curia urbis
Fasciculus:MO Altmarkt Westseite.JPG|Forum
Fasciculus:Moers, Amtsgericht, 2014-01 CN-01.jpg|Domus iudicii

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis urbis 
  

Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Herna (Vestfalia)

thumb|Curia urbis

**Herna** vel **Villa Haranni** (Theodisce: *Herne*) est urbs Germanica circiter 156&thinsp;000 incolarum in Rhenania Septentrionali-Vestfalia sita.

Prima mentio Hernae (*villae Haranni*) in litteris erat in urbario monasterii Werdinensis circiter anno 880. Iura urbis die 1 Aprilis 1897 accepit, in tempore conversionis industrialis. Hodie extractione carbonis finita conversio oeconomica difficilis est.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Herne-Europaplatz-IMG 1464.JPG|Forum Europae
Fasciculus:Mont Cenis Kaiser-Wilhelm-Turm 2.jpg|Turris Imperatoris Gulielmi
Fasciculus:Herne-IMG 1380.JPG|Ecclesia Crucis
Fasciculus:Herne-IMG 1476.JPG|Ecclesia Sancti Bonifatii(ac taberna calceorum)
Fasciculus:Herne trainstation e&n.jpg|Statio ferriviaria

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis urbis 
  

Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Episcopi Scalholtenses

## Episcopi Scalholtenses Catholici ante Reformationem 
## Episcopi Scalholtinae dioeceseos Lutherani 
## Nexus interni
* Episcopi Holenses
* Index formarum Latinarum nominum Islandicorum

## Notae
Categoria:Indices episcoporum
Categoria:Historia Islandiae
Palatium Imperiale Tokiense

[thumb|Visus [panorama|panoramicus Palatii Imperialis Tokiensis.]]
thumb|Visus ex caelo in Palatium Imperiale Tokiense.
[thumb|[tabula geographica|tabula palatii.]]
thumb|Palatii aedificium formale.
**Palatium Imperiale Tokiense** (Iaponice 皇居 *Kōkyo*) est palatium praesentum pro familia imperiali Iaponiae Tokii pres Statio Tokiensis, usum est ab anno 1888 post restaurationem Meidianam. Area Palatii 1&thinsp;150&thinsp;000 metra quadrata ubi castellum Edo-Bakufu fuit.

Aedificia palatii hodie constituta est anno die 14 Novembris 1968 et usum est ab anno 1969. In regione palatii et Tres Fani (Iaponice 宮中三殿, *Kyūchū sanden*) pro ritu Shinto et sedes officinorum res imperialis (Iaponice 宮内庁 *Kunaichō*) stat. Et anno 1990 primum in historia Iaponiae ritus coronizationis Akihito, imperatoris emeriti celebratur. Deinde die 22 Octobris 2019 et ritus coronizationis Naruhito imperatoris celebratur.  

thumb|Sedes officinorum res imperialis.
thumb|Ritus conorizationis Akihito anno 1990 in aedifico formali.
[thumb|Palatium aetate Meidiana, ab [incendium|incendio destructum est dum secundum bellum mundanum fit.]]

## Notae 
*Palatium Imperatorium Kyoto

## Nexus externi 
*Situs interretialis palatii proprius. (Iaponice)
*Situs interretialis palatii proprius. (Anglice)

Categoria:Aedificia Iaponiae
Categoria:Domus principales
Categoria:Familia Imperialis Iaponiae
Categoria:Tokium
Pohiva Tuʻiʻonetoa

**Pohiva Tuʻiʻonetoa** (natus die 30 Iunii 1961; mortuus fere die 19 Martii 2023) fuit politicus Tongae. Rationarius factus est iuxta instituta artis rationariae Novozelandense et Australianum. Alumnus est universitatis Monash in Australia et alumnus longinquus seminarii Fidei Lutheranorum in Civitatibus Foederatis. Inspector rationum generalis regni Tongani ab anno 1983 usque in 2014 meruit. Legatus est parlamento Tongano a mense Novembri 2014. Mox minister a vectigalibus creatus est, primo ministro Achille Pohiva. Cui successor die 9 Octobris 2019 ipse primus minister Tongae factus est. A die insequenti etiam minister a rebus externis fungitur. 

## Notae 
## Nexus externi 
* "Dr. Pohiva Tu'i'onetoa" apud parlamentum Tonganum
* "The Appointment of Hon. Dr. Pohiva Tu’i’onetoa as the New Prime Minister of Tonga" apud tabularium primi ministri Tongani
* "Pohiva Tu'i'onetoa elected new prime minister of Tonga" (27 Septembris 2019) apud *PMNNews*
* "Pohiva Tu'i'onetoa officially appointed Tongan PM" (9 Octobris 2019) apud *PMNNews*

Categoria:Politici Tongae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Monash
Categoria:Ministri vectigalium
Lucius Iulius Vestinus

**Lucius Iulius Vestinus** (floruit medio primo saeculo) fuit eques Romanus Vienna in Gallia oriundus cui Nero imperator praefecturam Aegypti inter annos 60 et 62 mandavit. Claudio Balbillo in hoc munere successit et anno 62 provinciam successori Caecinae Tusco tradidit.

Iam in tabula aenea Lugduni servata imperator Claudius equitem Lucium Vestinum colonia Viennensi oriundum honorifice memorabat atque quibusdam rebus suis praeficere solere adfirmabat. In qua oratione Claudius Gallis quoque  aditum ad senatum Romanum patefacere velle pronuntiabat et Vestino velut optimo exemplo eorum quos in animo habebat utebatur. Ac iam anno 65 filius Vestini Marcus Vestinus Atticus consulatum ordinarium gerebat. Non minus benigne Nero Lucio Vestino praefecturam Aegypti mandavit et Vespasianus anno 70 Capitolium incendio vastatum restituendum, munus equestri ordine maius, ut ipse rerum gestarum scriptor Tacitus fatebatur.
## Notae 
## Fontes 
*Tacitus, libro quarto  Historiarum cap.53
*Edictum Tiberii Alexandri lineis 28 et 30
* Tabula Claudiana Textus apud Vicifontem = CIL XIII,668

## Plura legere si cupis 
* Arthur Stein, *Die Präfekten von Ägypten in der römischen Kaiserzeit*, Bernae, aedibus A. Francke, 1950. (Dissertationes Bernenses historiam orbis antiqui nascentisque medii aevi elucubrantes. Ser. 1, fasc. 1) ː 34-35 Recensio critica Alia recensio critica

Categoria:Praefecti Aegypti
Categoria:Equites Romani
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n. aut 1
Categoria:Mortui saeculo 1
Narta

thumb|upright=0.3|Narta Alpina

 una ex duabus laminis ligneis, metallicis, vel plasticis quae ad pedes alligantur in nartatione (lapsu super nivem) adhibentur. Forma nartae propter genus nartationis variat. Verbum ipsum in Polonico sermone ortum formam suam (alia omnino declinatione adhibita) tuitum est; quod originem ex slavico prisco **na rъtě* (super cuspidem) duxisse creditur. 

Carolus du Fresne, Dominus du Cange sic *nartam* explicat:

NARTA, Species solearum lignearum, quibus in transmittenda glacie altissimisque nivibus utuntur Scricfinni aliaeque gentes finitimae. Nil aliud sunt, ut Hofmannus exponit, quam lignum tenue et longiusculum, anteriori sui parte incurvum, in cuius medietate ansa est ex corio, cui pes inseritur, subiecta ex contorto vimine alia, qua posteriora pedis firmantur.

## Pinacotheca 

Cross-country equipment--Skate and Classic.jpg|Nartae Nordicae
Vorstellung der sämtlichen Königl. Dänischen Armee - no-nb digibok 2007092512003-122.jpg|Nartae ab exercitu Danico-Norvegico saeculo XVIII adhibitae

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Ludi hiemales
Rete (instrumentum)

[thumb|upright=0.8|Operarii rete ad saccos e [navis|navi in Portu Novo Haikou in urbe Hainaniae Sinarum exonerandos adhibent.]]
[thumb|upright=0.6|left|Fragmentum retis [piscatus|piscatorii neolithicii.]]
**Rete** est instrumentum vel apparatus plerumque in fibris consistens qui, nodosus et in exemplari decussato tortus, transitum magnarum rerum obstruit, cum sinit ut parvae res et fluida per interstitia transeant. Minus materiem quam res lodicis velive similes requirit, et perspicuitatem, facilitatem, levitatemque praebet.
Aperta retium textura facultatem levitatemque praebent quae sinunt ut tam facile portari tractarique possint quam operibus rationalibus magni pretii sint, sicut in venatione, piscatu, dormitione, portando.

Retia ab hominibus sapientibus saltem aevo mesolithico fiebant ad res capiendas vel retinendas, sed homines retibus aevo palaeolithico superiori uti poterant. Retia, quia plerumque materiebus fragilibus fiunt, perpauca indicia in depositis archaeologicis relinquunt; nonnulla autem retia in glacie vel paludibus condita sunt, impressionesque retium in argilla inveniuntur.

*Ars unculo texendi
*Conopium
*Acubus textus
*Lectulus pensilis
*Macramé
*Nodus
*Rete papilionum
*Rete (restis)
*Rete (textile)
*Retiarius

## Notae
## Bibliographia
*Blandford, Percy W. 1969. *Netmaking.* Ed. 4a. Glasguae: Brown, Son & Ferguson. ISBN 0851740529.
*Hartzell, Warren M., et Lura LaBarge. 1974. *Net-making & knotting.* Novi Eboraci: Sterling Publishing Companhy. ISBN 0806953101, ISBN 080695311X.
*Jones, June B. 1979. *Net darning and embellishing square-mesh net.* Photographemata David Bourne. Roswell Georgiae: Jones.
*Martin, Trachsel. 2008. *Ur- und Frühgeschichte: Quellen, Methoden, Ziele.* UTB. ISBN 3-8252-8369-0.
*Walker, Louisa. 1971. *Varied occupations in string work: Graded lessons in macramé, knotting and netting.* Novi Eboraci: Dover Publications. ISBN 0486227545.
*Waller, Irene. 1977. *Knots & netting.* Novi Eboraci: Taplinger Publishing. ISBN 080084484X.
*Winch, Quinton. 1987. *Nets and knots.* Ed. 2a. Londinii: Dryden Press. ISBN 0852197217.

Categoria:Fibrae
Categoria:Instrumenta
Categoria:Piscatus
Tractus mesolimbicus

**Tractus mesolimbicus** vel **systema mesolimbicum** est pars systematis dopaminergici, interdum etiam **iter remunerationis** vocatus. Tractus aream tegmentalem ventralem mesencephali cum striato ventrali - communiter cum nucleo accumbenti et tuberculo olfactorio - nucleorum basalium prosencephali coniungit.

Sano in corpore supra tractu mesolimbico munera incitamenti atque remunerationis sunt. Gubernatio mutata momentum dependentiam instiuendi habet.

## Remuneratio et syndroma angustiarum remunerationis 
Remuneratio in cerebro primum in hypothalamo per liberationem neurotransmissoris serotonini (5-HT) coepit. Postea deiectui simile alii transmissores in area tegmentali ventrali (encephalina et dopaminum (DA) secernuntur. Has ob substantias receptoria dopamini in nucleo accumbenti et regione CA1 hippocampali stimulantur. Angustiae functionis tractus mesolimbici *syndroma angustiarum remunerationis* perficiant. Per haec stimulatio itineris mesolimbici hoc syndroma melioret.

## Functiones mesolimbici tractus 
Tractus mesolimbicus ad salientia incitamenti refert.

## Notae 
Categoria:Mesencephalon
Categoria:Systema excitans reticulare ascendens
Iulia Balbilla

[thumb|right|[Mausoleum Philopappi sumptu sororis Balbillae aedificatum.]]
**Iulia Balbilla** (floruit 130) est poetria Romana antiqua cuius Graeci versus in parte inferiore Memnonis colossei ad Thebas erecti leguntur ; tum enim imperatorem Hadrianum et eius uxorem Sabinam in Aegyptiaca peregrinatione comitabatur et Thebas venerant Memnonem ad Auroram canentem auditum, rem quam Graeci antiqui mirabantur et ad fabulam mythologicam referebant quia causam naturalem non perspiciebant. Tale fuit huic lapideo carmini argumentum nec tamen suis maioribus quoque gloriari poetria  praetermittebat, avo materno Claudio Balbillo, docto astrologo, et a patre serie Antiochorum, regum Commagenae.

Dives erat et monumentum funebre sumptuosissimum fratri Gaio Iulio Antiocho Epiphani Philopappo Athenis circa 116 aedificandum curavit, cuius ruinae hodieque admirationem movent.
## Plura legere si cupis 
*Marie-Françoise Baslez, "La famille de Philopappos de Commagène. Un prince entre deux mondes",  ''Dialogues d'histoire ancienne*, 1992(18) ː 89-101
* André et Etienne Bernand, *Les Inscriptions grecques et latines du Colosse de Memnon'', Institut français f'archéologie orientale, 1960 Recensio critica
*Patricia Rosenmeyer, "Greek Verse Inscriptions in Roman Egypt: Julia Balbilla's Sapphic Voice", *Classical Antiquity* 2008(27/2) : 334-358. 
** *Julia Balbilla*, Routledge, 2010
*Michael Plant, Women Writers of Ancient Greece and Rome: An Anthology, University of Oklahoma Press,  2004 ː 151-154
[thumb|left|500px|[Stemma genealogicum|Stemma gentis]]

## Nexus externi 
Inscriptiones antiquae in colosseo Memnone repertae et in linguam Francicam versae Viatores enim vocem e lapide emissam audisse scripto testari solebant.

Categoria:Mulieres
Categoria:Poetae Graeci
Categoria:Nati saeculo 1
Categoria:Mortui saeculo 2
Mochtar Kusumaatmadja

**Mochtar Kusumaatmadja** (Jakartae in insula Iava natus die 17 Aprilis 1929 ibidemque 6 Iunii 2021 mortuus) est eruditus et legatus Indonesiae.

Iuribus studuit apud universitatem Indonesiensem. Ibidem et apud universitatem Padjadjaran Bandung in urbe docuit. Studia superiora in universitatibus Yalensi, Harvardiana, Chicagoensi persecutus est. Minister rerum externarum a die 29 Martii 1978 usque ad 21 Martii 1988 meruit.

## Notae 
## Nexus externi 
* "Mochtar Kusumaatmadja" apud *Tokoh Indonesia*
* "Prof (Emeritus) Mochtar Kusumaatmadja Sedang Sakit" (18 Novembris 2018) apud *Republika*

Categoria:Legati Indonesiae
Categoria:Eruditi Indonesiae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Indonesiensis
Categoria:Professores Universitatis Indonesiensis
Categoria:Professores Universitatis Padjadjaran
Categoria:Alumni Universitatis Yalensis
Categoria:Incolae Iavae
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Alumni Universitatis Chicagoensis
Martinus Natalegawa

[thumb|upright=1|Prima acie a sinistra: [Angela Kane Consociationis Nationum, Ioannes Martonyi Hungarus, Martinus Natalegawa Indonesius, Lassina Zerbo, mense Septembri 2013 de nuclearium armorum prohibitione colloquuntur.]]
**Martinus Natalegawa**, plene *Mohammad Marty Muliana Natalegawa* (ad Bandung in insula Iava natus die 22 Martii 1963), est legatus et politicus Indonesiae.

## De vita
E gente Sundanensi ortus, in Anglia partim eruditus, alumnus est  et Collegii Corporis Christi Cantabrigiensis. Studia superiora apud Universitatem Nationalem Australianam persecutus est. Minister rerum externarum a die 22 Octobris 2009 usque ad 20 Octobris 2014 meruit.

## Notae 
## Nexus externi 
*"Marty Natalegawa: New Ambassador to UK," *Indonesia Today,* 11 Novembris 2005.

Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Alumni Scholae Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis
Categoria:Alumni Universitatis Nationalis Australianae
Categoria:Incolae Iavae
Categoria:Legati Indonesiae
Categoria:Ministri rerum externarum
Hasanus Wirajuda

**Hasanus Wirajuda,** plene *Nur Hassan Wirajuda* (Tangerang in insula Iavensi natus die 9 Iulii 1948), est legatus et politicus Indonesiae.

Alumnus est Universitatis Indonesiensis universitatumque trium in Civitatibus Foederatis, videlicet Virginiensis, Harvardianae, Tuftensis. Insuper arti diplomaticae apud Oxonienses studuit. Minister rerum externarum a die 10 Augusti 2001 usque ad 20 Octobris 2009 meruit.

## Notae 
## Nexus externi 
* "Dr. N. Hassan Wirajuda": pagina olim apud universitatem Tuftensem divulgata

Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Alumni Universitatis Indonesiensis
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Alumni Universitatis Tuftensis
Categoria:Alumni Universitatis Virginiensis
Categoria:Incolae Iavae
Categoria:Legati Indonesiae
Categoria:Ministri rerum externarum
Alwi Shihab

**Alwi Abdurrahman Shihab**, litteris Arabicis علوي عبد الرحمن شهاب‎ *Alawī ʿAbd ar-Raḥman Šihāb* (ad Rappang Celebis in insula natus die 19 Augusti 1946) est theologus et legatus Indonesiae.

[thumb|Alwi Shihab (media imagine) [Colinus Powell|Colinum Powell secretarium civicum Civitatum Foederatarum per aëroportum Acehensem die 5 Ianuarii 2005 conducens]]
Filius Abdurrahman Shihab theologi et politici, progenies Ḥusain ibn ʿAlī reputatus, e populo  ortus, Alwi Shihab Cairi partim educatus est. Alumnus est universitatum al-Azhar et ʿAin Šams eiusdem urbis necnon universitatis Temple in Philadelphia. Minister rerum externarum Indonesiae a die 26 Octobris 1999 usque ad 23 Iulii 2001 meruit.

## Notae 
## Nexus externi 
* "Alwi Shihab" apud *Tokoh Indonesia*

Categoria:Nati 1946
Categoria:Homines vivi
Categoria:Eruditi Indonesiae
Categoria:Legati Indonesiae
Categoria:Alumni al-Azhar
Categoria:Alumni Universitatis 'Ain Šams
Categoria:Alumni Universitatis Temple
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Incolae Celebis
Ali Alatas

**Ali Alatas**, litteris Arabicis علي العطاس‎ *ʿAlī al-ʿAṭṭās* (Jakartae in insula Iava natus die 4 Novembris 1932; Singapurae die 11 Decembris 2008 mortuus) fuit politicus Indonesiae.

Progenies Ḥusain ibn ʿAlī per stirpem , e populo  ortus, alumnus est universitatis Indonesiensis. Minister rerum externarum a die 21 Martii 1988 usque ad 20 Octobris 1999 meruit.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Former foreign minister Ali Alatas dies at 76" in *Jakarta Post* (11 Decembris 2008)

Categoria:Nati 1932
Categoria:Mortui 2008
Categoria:Legati Indonesiae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Incolae Iavae
Categoria:Alumni Universitatis Indonesiensis
Rete papilionum

[thumb|upright=0.8|left|Reversio [festivitas|festiva. Adumbratio.]]

**Rete papilionum,** aliter "rete aeriale insectorum" appellandum, est unum e nonnullis generibus retium quae entomologi aliique homines ad insecta colligenda adhibent. Omnis retis saccus plerumque decussatione levi fit ne delicatae papilionum alae laedantur. Alia retium genera in insectis colligendis sunt retia verberandi, retia aquatica, et retia verrendi.

[thumb|upright=0.8|*Exceptor papilionum.* [Pictura a Carolo Spitzwegs anno 1840 facta.]]
[thumb|upright=0.8|Rete papilionum quod [Vladimirus Nabokov, scriptor mythistoriarum Russico-Americanus, olim possidebat.]]
[thumb|upright=0.8|[Ernestus Haeckel et Nicolaus Miklouho-Maclay adiutor, in Canariis Insulis anno 1866 photographati.]]
Retibus ad varia insecta capienda designatis sunt variae macularum magnitudines. Retibus aquaticis plerumque sunt maiores apertioresque maculae. Parva animalia aquatica capere plerumque rete insectorum requirit, in quo maculae sunt minora et pluria capere possunt.

## Notae
## Bibliographia
*Райков, Б. Е., et М. Н. Римский-Корсаков. 1994. Зоологические экскурсии. — 7-е изд. — м: Топикал. — С. 640. — 30 000 экз.
*Voore, Villem. 1961. *Zooloogilisi ekskursioone.* Tallinnae: Eesti Riiklik Kirjastus.

*Avocamentum
*Entomologia
*Instrumentum

## Nexus externi
*Schauff, M. E. *Collecting and Preserving Insects and Mites: Techniques and Tools.* PDF. USDA, situs accessus 22 Octobris 2019. Enchiridion interretiale enarratissimum.
*Taron, Doug. 2009. "Some Thoughts on Butterfly Nets." ''Gossamer Tapestry: Reflections on conservation, butterflies, and ecology in the nation's heartland,'' 10 Aprilis 2009.

Categoria:Collectio
Categoria:Entomologia
Categoria:Lepidoptera
Categoria:Retia (instrumenta)
Domus ad Gryphum aureum

thumb|Domus ad Gryphum aureum, Arnstadii 
**Domus ad Gryphum aureum** (Theodisce *Haus Zum Güldenen Greif*) inter multas affabre confectas antiquas domos Arnstadii (in Germania) numeratur; sita est ad mediam nundinarum regionem (Markt 11).

## Descriptio 
Primo in documento fit domus mentio anno 1551, quamvis partes structoriae anticae anni 1470 sint. Incendio saeviente anno 1581, aedes hae sunt destructae. Anno 1586, Carolus Spörl quidem domum renasci debere constituit, cum complexum plurium aedificiorum congesisset. Pars autem postica non ante anno 1623 addita est, ut in inscriptione ad angulum cum angiportu ecclesiastico dicitur. Super pedeplana solida hic tabulata duo opere craticio erecta emminent cum ornamentis amabilibus elegantibusque. Pars autem antica in duobus tabulatis muratis consistit, quorum unum tantummodo operis craticii. Decora temporis Renati ad proiectum angulosum infixa in loco quodam inter orientem et septentrionem abdito inspiciantur.
 
## Historia 
thumb|upright=0.8|Proiecti visio coactior.
Nomen casae dabatur anno 1840 de *Aula Schwartzburgensi* (Schwarzburger Hof), alludendi causa ad mythistoriam Eugeniae Marlitt cui titulus *Das Geheimnis der alten Mamsell*; namque argumenta eius ficticia ibidem aguntur. Usque ad saeculum undevicensimum aedificium nostrum deversorio fuit qualitatis superioris cum privilegio cerevisiae faciendae vendendaeque. Denique in situ die 25 Septembris 1905 Carolus Liebknecht homo politicus orationem habuit de quo tabula commemorativa in pariete inspicienda rationem reddit. Annis 1950, decem circiter annos caupona catenae *HO-Gaststätten* inerat. Anno autem 1973, tam opera craticia omnia quam tegmenta ruinosa remota sunt. Sed post res novas postcommunisticas anni 1989 feliciter peractas grex amicorum restaurationem ad instar ichnographiae veteris promoventium convenit, ut denuo latus plateae centralis meridianum lucerent. Quae  autem domus ex anno 2009 maiestate pristina cunctorum oculis offulget.

## Fons 
Kulturbetrieb der Stadt Arnstadt: *Künste in Haus und Hof. Das Kleinkunstfestival in Arnstadt 2014*, Arnstadii 2014, p. 11

## Nexus externi
Categoria:Aedificia Germaniae
Marcus Iunius Rufus

[thumb|right|500px|[Stemma genealogicum|Stemma gentis Marci Rufi uxoris]]
** Marcus Iunius Rufus** (floruit ultimis annis primi saeculi) fuit eques Romanus  cui Domitianus praefecturam Aegypti inter annos 94 et 98 mandavit. Tito Petronio Secundo in hoc munere successit et anno 98 provinciam successori Gaio Pompeio Plantae tradidit.

In Aegypto Claudiam Capitolinam uxorem duxit, filiam Neronis astrologi Tiberii Claudii Balbilli, qui et ipse praefectus Aegypti inter 55 et 59 fuerat, et viduam Gai Iunii Archelai Antiochi, ultimi regis Commagenae filii. Ita vitricus poetriae Iuliae Balbillae et eius fratris Philopappi erat. Nihil amplius de eo accepimus.
## Plura legere si cupis 
*Marie-Françoise Baslez, "La famille de Philopappos de Commagène. Un prince entre deux mondes",  ''Dialogues d'histoire ancienne*, 1992(18) ː 89-101
* Arthur Stein, *Die Präfekten von Ägypten in der römischen Kaiserzeit'', Bernae, aedibus A. Francke, 1950. (Dissertationes Bernenses historiam orbis antiqui nascentisque medii aevi elucubrantes. Ser. 1, fasc. 1) ː 47-48 Recensio critica Alia recensio critica

Categoria:Praefecti Aegypti
Categoria:Equites Romani
Categoria:Nati saeculo 1 aut 2
Categoria:Mortui saeculo 2
Tabula Claudiana

thumb|Pars reliqua tabulae Claudianae
**Tabula Claudiana** est tabula aenea in Museo Galloromano Lugdunensi servata cui inscripta est oratio imperatoris Claudii anno 48 apud senatum habita de iure honorum Gallis dando. Pars inferior tabulae et orationis sola  exstat et Lugduni in monte Divi Sebastiani anno 1528 inventa est ubi antiquitus ad aram Romae et Augusti publice praefixa erat quia Lugdunum caput religiosum  trium Galliarum tum fuit atque ipse Claudius ibi natus erat. Sedecimi igitur saeculi antiquarii huic tabulae iam studebant et textum edebant. 
## De momento historico 
Ille textus magni momenti in historia Romana habetur quia consilium Claudianum provinciales in senatorium ordinem admittendi a successoribus amplificatum est usque ad celeberrimam constitutionem Antoninianam imperatoris Caracallae (212) ː tunc vero adhuc novum erat, ut ipse Claudius in prima parte orationis servatae fatebatur, et privilegia Italianae nobilitatis laedere videbatur. Rerum gestarum scriptor Tacitus suo modo hanc orationem rescripsit atque *Annalibus* inseruit.

## Notae 
## Fontes 
thumb|Tabula nomen viae  proximae inventionis loco indidit.
* Tacitus, libro undecimo *Annalium* cap.23-25

## Plura legere si cupis 
* A. A., "La table de Claude du musée de Lyon" in *Les Inscriptions antiques du musée de Lyon* vol. 1. Lugduni, 1888 ː 58-108
* N. Badoud, « La table claudienne de Lyon au XVIe siècle », *Cahiers du Centre Gustave Glotz*, 2002(13) ː 169-195
* Philippe Fabia, *La Table Claudienne de Lyon*, Lyon, Audin, 1929 Recensio critica

## Nexus externi 
*  Textus apud Vicifontem =  
Categoria:Claudius
Categoria:Lugdunum
Categoria:Inscriptiones
Categoria:48
Kōmei

**Kōmei** (nomine regali *Osahito* Iaponice: 統人, natus die 22 Iulii 1831 et mortuus die 30 Ianuarii 1867) est CXXI Imperator Iaponiae cuius pater Kōkaku et filius Imperatoris Meiji est.

[thumb|[Coronatio Kōmei apud Palatium Imperatorium Kyoto]]
Die 10 Martii 1846 status imperialis factus fuit et coronatio sua apud Palatium Imperatorium Kyoto die 31 Octobris 1847 perfecta est. Contra peregrinos et politicam Tokugawa Bakufu de Conventione Kanagawa erat. Ad res externae dimittendum, apud Iwashimizu Hachimangū, Templum Simogamo et Kamigamo iit et oravit.

Die 30 Ianuarii, Imperator Komeius mortuus est ex variola. Mausoleum suum est in Templio Sennyū-ji in Kyotum.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Imperatores Iaponiae
Categoria:Nati 1831
Categoria:Mortui 1867
Rhapsodus

[thumb|Rhapsodus Graecus anno [1913 ab Ioanne Hillemacher depictus]]
**Rhapsodus** (Graece ''''  e verbo ῥάπτω 'suo' et ᾠδή 'carmen', hoc est 'qui carmina consuit') apud Graecos antiquos fuit recitator poësis praesertim epicae. Quod munus saeculo octavo a.C.n. ortum est. Primi rhapsodi noti fuerunt Homeridae, qui Homeri carmina cantabant. Postea *rhapsodus* etiam recitatores carminum non Graecorum dicit.

Vocabulum cum *rhapsodo* coniunctum est *rhapsodia* (Graece ''*), quae apud Graecos sensu lato recitationem poësis, sed etiam partem poëmatis epici ad recitationem continuam aptam, ut singulos *Iliadis* et *Odysseae* libros, significabat. Hic sensus et apud antiquos scriptores Romanos reperitur. Non semper ars ista magni aestimata est: namque rhapsodus falsus *ψευδο-ραψῳδός* appelletur et homo rhapsodice nugans verbo temporali *καταῤ-ῥαψ-ῳδέω* designetur.

*Rhapsodia* nunc intellegitur tamquam collectio sententiarum, observationum, poematum, et similium, quae ad quandam rem aut ad certam scientiam pertinent. Quae autem discerpta et sine ullo nexu inter se restant. *Rhapsodicus modus* igitur significat cohaerentiam in fragmentis tantum praesentatam. *Rhapsodomantia* est genus bibliomantiae iam priscis hominibus innatum, secundum quam argumentum versiculi passim designati ex carmine Homeri (apud Graecos) aut Vergilii (apud Romanos) res prophetare possit. Temporibus recentioribus, paginae in Biblia aperiuntur, ubi primus versus oraculum habebatur: ista superstitio usque in hodiernum diem minime evanuisse videtur.
## Fontes 
*Plato, *Ion*
*Xenophon, *Convivium* 3.5-6 et *Memorabilia'' IV.2.10.

*Bardus
*Sortes Vergilianae

## Notae 
Categoria:Carmina epica
Categoria:Munera
Regio Omiensis

**Regio Omiensis** (Russice Омская область, tr. ''Omskaja oblast' ''), in Siberia occidentali sita,  est pars Foederationis Russicae, anno 1934 creata et anno 2000 in eius districtum (circulum) foederalem Sibericum inclusa. 

Regio Omiensis cum regione Tumenensi in occidente et septentrione, regionibus Tomensi et Novosibirscensi  in oriente et cum Kazachstania in meridie contermina est. Aream 141 140 chm2 et circa 1 944 milia incolarum (anno 2019) habet. 

Caput regionis Omium urbs est; Tara urbs regionis antiqua a saeculo XVI nota est. Irtis cum Ischimo Omo Schischo Tara Demianca accolis regionis flumen maximum est. Demissio Barabensis partem regionis occupat.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs officialis administrationis regionis Omiensis

!
Magadanum

**Magadanum** (Russ. *Magadan*) est urbs in litore maris Ochotensis in Russia sita. Caput regionis Magadanensis est. Incolas 91&thinsp;781 habet anno 2019. Portus est magna. 

## Historia 
Auro in regione Colymae fluminis invento, expeditiones missae sunt, quae hanc terram investigarent. Sinus *Nagaev* idoneus at portum construendam aestimatus est et ab anno 1929 oppidum hic aedificabatur. Anno 1939 in numero urbium inclusum est.  

thumb|left|Magadani de monte despectus
## Notae 
## Nexus externi 
* Photographemata Magadani et regionis Magadanensis

Categoria:Urbes regionis Magadanensis
Categoria:Condita 1929
Categoria:Portus maris Ochotensis
Odium

[thumb|upright=1.2|*[Heracles discordiam, invidiam, et odium deicit.* Pictura in conclave throni Augusti II, electoris Saxoniae, regis Poloniae, magnus dux Lithuaniae, a Ludovico de Silvestre facta. In castello Dresdae conservata.]]
[thumb|upright=1.2|*Lynching* ad [Duluth Minnesotae 15 Iunii 1920 factum.]]
[thumb|upright=1.2|*Metallici Sinenses trucidati.* Caedes ad [Rock Springs Vyominae die 2 Septembris 1885 facta. Adumbratio in diario ''Harper's Weekly* impressa.]]
[upright=0.4|thumb|[Character Sinicus qui odium significat.]]

**Odium** est animi motus, qui sensus animositatis, irae, vel stomachi invocare potest, ut certos homines, greges, entitates, res, mores, notiones, vel ideas petiant. Odium cum sensibus irae, fastidii, et dispositionis erga fontem animi inimici saepe coniungitur.

* Discriminatio
* Fastidium
* Gerrae
* Incursio
* Inquisitio
* Malum (ethica)
* Misanthropia
* *Nineteen Eighty-Four*
* Phobia
* Praeiudicium
* Rassismus
* Scelus odio commissum
* Soa
* Ionathan Swift
* Terrorismus
* Ultio

## Notae
## Bibliographia
*Beck, Aaron T. 1999. *Prisoners of Hate: The Cognitive Basis of Anger, Hostility, and Violence.* Novi Eboraci: HarperCollins. ISBN 0060193778.
*Brudholm, Thomas. 2010. "Hatred as an Attitude." *Philosophical Papers* 39.
*Craib, Ian. 2001. *Psychoanalysis: A Critical Introduction.* Cantabrigiae et Malden Massachusettae: Polity Press. ISBN 0745619789, ISBN 0745619797.
*Gaylin, Willard. 2003. *Hatred: The Psychological Descent into Violence.* Novi Eboraci: Public Affairs. ISBN 1586481665.
*Johnson, James Turner. 2010. *Holy War Idea in Western and Islamic Traditions.* University Park Pennsylvaniae: Pennsylvania State University Press. ISBN 9780271042145.
*Levin, Jack, et Gordana Rabrenovic. 2004. *Why We Hate.* Amherstiae Novi Eboraci: Prometheus Books. ISBN 159102191X.
*Reber, Arthur S., et Emily S. Reber. 2001. *The Penguin dictionary of psychology.* Ed. tertia. Londinii et Novi Eboraci: Penguin Books. ISBN 0140514511.
*Schrader, Sabine. 2008. *Psychologie: Allgemeine Psychologie, Entwicklungspsychologie, Sozialpsychologie.* Monaci.
*Schweppe. Jennifer, et Mark Walters, ed. *The Globalisation of Hate.* Oxoniae: Oxford University Press.
*Staub, Ervin. *The Psychology of Good and Evil: Why Children, Adults, and Groups Help and Harm Others.*
*Sternberg, Robert, ed. 2005. *The Psychology of Hate.* Vasingtoniae: American Psychological Association. ISBN 1591471842.
*Underhill, James W. *Ethnolinguistics and Cultural Concepts: truth, love, hate & war.* Cantabrigiae: Cambridge University Press.
*Waller, James. 2007. *Becoming Evil: How Ordinary People Commit Genocide and Mass Killing.'' Ed. secunda. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0195180933, ISBN 9780195180930, ISBN 0195314565, ISBN 9780195314564.

## Nexus externi
Categoria:Aggressio
Categoria:Amor
Categoria:Animi motus
*
Selegilinum

**Selegilinum** est medicamentum pharmaceuticum et inhibitor monoaminorum oxidasis B irreversibilis. Substantia in morbo Parkinson tractando et maturo et in cursibus progressivis adhibeatur.

## Natura Selegilini 
### Natura chemica 
Nomen suum est (R)-N-methyl-1-phenyl-N-prop-2-inyl-propanum-2-aminum. Massa molaris sua 187.281 g/mol.

### Natura pharmacologica 
Selegilinum est MAO-B inhibitor irreversibilis et medicamentum therapia morbi Parkinson et maturi et progressivi.

## Notae 
* Morbus Parkinsonianus
* Rasagilinum

## Mexus externi 
* Monographia de Selegelino. 

Categoria:Euphoriantia
Categoria:Medicamenta antiparkinsoniana
Categoria:Monoaminorum oxidasis inhibitores
Categoria:Nootropica
Ops (discretiva)

, ut Forcellini dicit, est “vis, facultas, potentia, virtus, seu quidquid, ad ea, quae grandia et maximi momenti sunt, perficienda plurimum confert”. Etiam esse potest:
* Ops, dea Romana messis et copiae, uxor Saturni, deae Graecae Rheae assimilata
* Ops (Ὤψ), in mythologia Graeca, unus ex Dryopibus, pater Melanis
* Ops (Ὤψ), in mythologia Graeca, filius Pisenoris, pater Eurycleae

## Notae
Sophia Wilmès

**Sophia**, vulgo *Sophie* **Wilmès** (Elselae nata die 15 Ianuarii 1975) est politica Belgicae factionis  et de anno 2019 ad annum 2020 prima ministra patriae erat.

Sophia Wilmès alumna est instituti artis diurnariae et universitatis Sancti Ludovici Bruxellis in urbe. Erat consiliaria communalis Ucclae et scabina . Legata foederalis electa est anno 2014; anno sequenti ministra in rectione Caroli Michel facta est.

Rectio Caroli Michel iam sine fide parlamenti et ita rectio mere custodialis erat cum is praeses Consilii Europaei factus est. Sophia Wilmès prima ministra ei successit die 27 Octobris 2019, sed rectio sua custodialis remanebat. Denique die 19 Martii 2020 fidem parlamenti obtinuit ut discrimen morbi coronaviri gerat.

Die 1 Octobris 2020 in rectione successoris sui Alexander De Croo ministra rerum externarum facta est. A quo officio die 14 Iulii 2022 recedit ad interim, marito cancere cerebri graviter affecto.  

## Notae 
## Bibliographia 
* Ludwig De Wolf, "Sophie Wilmès (MR) wordt nieuwe premier in lopende zaken: "Alles aan doen om de stabiliteit te verzekeren" in *VRT News* (26 Octobris 2019)
* Jennifer Rankin, "Belgium gets first female PM as Sophie Wilmès takes office" in *The Guardian* (28 Octobris 2019)

## Nexus externi 
* Situs officialis

Categoria:Politici Belgicae
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Instituti Sancti Lucae
Categoria:Alumni Universitatis Sancti Ludovici Bruxellensis
Titus Petronius Secundus

thumb|Statua colossea Memnonis, ut Graeci volebant. Re vera deus Amon vel pharao Amenhotep III ibi sculptus erat. Mane primis Solis radiis lapis sonum emittere dicebatur et viatores ad eum audiendum e longinquo veniebant..
Titus Petronius Secundus (mortuus 97) fuit eques Romanus  cui Domitianus praefecturam Aegypti  anno 92  mandavit et postea eum ad praefecturam praetorii promovit.  Anno 96 nisi adiuvante at certe conivente Petronio praefecto una  cum collega Norbano  coniuratio Domitiano fatalis facta est. Nervae fautor fuisse dicitur ː itaque cum praetoriani et eorum novus praefectus Casperius Aelianus de interfectoribus Domitiani supplicium rabidi sumere voluerunt, imperator Nerva frustra resistebat nec tamen obtinuit quia militum furori impar erat. Tum cum ceteris periit Petronius.

Tum cum in Aegypto morabatur Memnonem primis solis orientis radiis tactum pridie Idus Martias 92 canentem audisse epigrammate Graeco in inferiore parte colosseae statuae inciso testatus est, quod hodieque legere licet. Marco Mettio Rufo successerat et provinciam Marco Iunio Rufo proficiscens tradidit.
## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Arthur Stein, *Die Präfekten von Ägypten in der römischen Kaiserzeit*, Bernae, aedibus A. Francke, 1950. (Dissertationes Bernenses historiam orbis antiqui nascentisque medii aevi elucubrantes. Ser. 1, fasc. 1) ː 46-47 Recensio critica Alia recensio critica
## Nexus externi 
Inscriptiones antiquae in colosseo Memnone repertae et in linguam Francicam versae Viatores enim vocem e lapide emissam audisse scripto testari solebant. Petronii versus ad D8 invenies.

Categoria:Praefecti Aegypti
Categoria:Praefecti Praetorio
Categoria:Equites Romani
Categoria:Nati saeculo 1
Categoria:Mortui 97
Categoria:Necati
Anticonvulsivum

**Anticonvulsiva** sunt grex medicamentorum pharmaceuticorum, quae in morbis comitialibus vel epilepsis adhibentur. Quaeque anticonvulsiva remedium etiam psychosis bipolaris perscribuntur. In systemate classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique Ordinis Mundi Sanitarii (OMS) anticonvulsiva sub codice N03 inveniuntur. 

Grex non homogenus est, sed substantiae structuras chemicas valde diversas ostendunt, per exemplum barbiturata, benzodiazepina, carboxamida.

Notae sunt substantiae anticonvulsivae Carbamazepinum vel Valproatum.

* EEG

## Notae 
Categoria:Neurologia
Categoria:Medicamenta
!
De sede episcopali Exoniensi

[thumb|upright=3|centre|"Narratio Plegmundi" ([Bibliotheca Britannica, Add. MS. 7138 f. 1r)]]
***De sede episcopali Exoniensi*** est textus brevis, e partibus septem confectus, quarum prima (saepe *Plegmund narrative* dicta, scilicet "narratio Plegmundi"), ante annum 988 scripta, de synodo a rege occidentalium Saxonum Eduardo Alfredii filio anno circiter 918 convocata refert: participes "singulis ... tribubus Ieuuissorum singulos ... episcopos" constituisse, "et quod dudum duos habuerunt, in quinque" episcopatus divisisse. Hae quinque sedes episcopales, videlicet Wintonia et Scireburna confirmatae, Ramesberia, Wellae, Cridia nuper constitutae, ab eo tempore cum quinque sciris Geuissarum sive occidentalium Saxonum correspondebant, videlicet *Hantunscir*, *Dornsæte*, *Wilsæte*, *Sumorsæte*, *Defenas*. 

Partis primae fons antiquissimus est documentum manu scriptum in Bibliotheca Britannica siglo **Add. MS. 7138** servatum. Eadem res, verbis paulo mutatis, apud Guillelmi Malmesburiensis opus *De gestis regum Anglorum* et in aliis libris manu scriptis recitatur, videlicet:
* Bibliothecae Bodleianae MS. Bodley 579, f. 2r (saec. xi med.)
* Cantuaria, D.C., Reg. A, f. 3v (saec. xiii)
* Bibliotheca Britannica, Add. 15350, f. 112r (saec. xii med.)
* Bibliotheca Britannica, Cotton Cleopatra E. I, ff. 43v-44r (saec. xvii)
* Bibliotheca Britannica, Cotton Faustina B. VI, vol. i, ff. 95, 98-100, f. 98r (saec. xi/xii)
* Collegium Corporis Christi (Cantabrigia) MS. 452, p. 322

## Notae 
## Bibliographia 
; Editiones
* 1737 : David Wilkins, *Concilia Magnae Britanniae et Hiberniae* 
* 1846 : John Caley, Henry Ellis, Bulkeley Bandinel, edd., *Monasticon Anglicanum* (editio aucta) vol. 2 
* 1887 : W. de Gray Birch, *Cartularium Saxonicum* (Londinii, 1885–1899) vol. 2 pp. 276-279
* 1993 : Patrick W. Conner, *Anglo-Saxon Exeter: A Tenth-century Cultural History* (Woodbridge: Boydell) pp. 215-225 

; Eruditio
* Mary Anne O'Donovan, "An interim revision of episcopal dates for the province of Canterbury, 850-950" in *Anglo-Saxon England* vol. 1 (1972) pp. 23-44; vol. 2 (1973) pp. 91-113 pars 2 apud JSTOR
* Alexander R. Rumble, "The Churches of Winchester and Wessex" in N. J. Higham, D. H. Hill, *Edward the Elder: 899-924* (Londinii: Routledge, 2001) pp. 238-239
* Barbara Yorke, "Plegmund" in Michael Lapidge et al., edd., *The Wiley Blackwell Encyclopedia of Anglo-Saxon England* (Cicestriae: Wiley, 2014) pp. 378-379

## Nexus externi 
* "S 1451a" apud *The Electronic Sawyer*
* BL Add. MS. 7138
** Index chartarum Anglosaxonicarum
[thumb|upright=3|centre|Narrationis Plegmundi folium versum: "Scriptam continens diuisiones Episcopatuum per papam formosum" ([Bibliotheca Britannica, Add. MS. 7138 f. 1v)]]

Categoria:Documenta Latina mediaevalia
Categoria:Regnum Occidentalium Saxonum
Categoria:Dioecesis Exoniensis
Categoria:Angliae scripta
Categoria:Decreta saeculo 10
Prima charta regis Edwardi

[thumb|upright=2|Prima charta regis Edwardi abbatiae Westmonasteriensis ([Bibliotheca Britannica Cotton Chartae VI 2)]]
**Prima charta regis Edwardi** est una trium chartarum sub nomine regis Edwardi Confessoris in abbatia Westmonasteriensi servatarum. Textus in libris manu scriptis uno et viginti reperitur. Ab historicis recentioribus chartam spuriam, saeculo XII ineunte confectam, censetur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Simon Keynes, "Regenbald the Chancellor (sic)" in *Anglo-Norman Studies* vol. 10 (1988) pp. 185–222, praecipue pp. 198-199, 206, 209-210
* H. Pierquin, *Recueil général des chartes anglo-saxonnes: Les saxons en Angleterre, 604-1061* (Lutetiae, 1912), pars 6, no. 43 bis
* J. Armitage Robinson, ed., *The history of Westminster abbey by John Flete* (Cantabrigiae, 1909) pp. 51-53 (textus Latinus)

## Nexus externi 
* "S 1043" apud *The Electronic Sawyer* (textus Latinus)
* De manuscripto Cotton Chartae VI 2 (Bibliotheca Britannica)
** Index chartarum Anglosaxonicarum

Categoria:Scripta saeculo 12
Categoria:Eduardus Confessor
Categoria:Documenta Latina mediaevalia
Categoria:Angliae scripta
Genus non binarium

[thumb|[Vexillum hominum non binariorum.]]
thumb|Vexillum hominum generifluidorum
**Genus non binarium**, sive **genus imbinarium** (Anglice *nonbinary*&thinsp;; Theodisce *divers* sive *nichtbinär*), est genus hominum, qui sese nec mulieres nec viros appellant. Quae notio ad identitatem personalem, non ad sexum corporis pertinet.

Sunt homines non binarii qui sese in genus tertium describant; plures autem sese inter, aut extra, atque interdum contra genera quae viri et feminae appellantur esse ponunt. 

Numquam pendet hic identitas a corpore, aut sexualitate, aut aperta generis specie. Significationem non habet apud hac re apparentia alicuius feminina, aut masculina, aut inter se.

Numerus hominum non binariorum tempore hodierno ampliat; quod est signum de mutabilitate hominum personae, quod a tempore culturaque societateque pendet.

Anno 2012, dies hominis genus non binarii decreta est ad iura humana conscientiam de genere non binario promovenda.

## Notae 
## Bibliographia 
*   
*Sauer, Arn Thorben 2015. "Gutachten: Begrifflichkeiten, Definitionen und disziplinäre Zugänge zu Trans- und Intergeschlechtlichkeiten." Berolini: Administerium  Foederale Familiarum, Senum, Feminarum et Iuventutis. PDF.
*Lactualite.com: Des certificats de naissance non binaires en Ontario 
*Egalecen.org: Genroneŭtralaj necesejoj 

Categoria:LGBT
Categoria:Sexualitas humana
Romulus Amasaeus

**Romulus Quirinus Amasaeus** (Italice *Romolo Quirino Amaseo*) Utini die 24 Iunii anno 1489 natus et Romae mense Iunio anno 1552 mortuus fuit humanista Italicus et orator et interpres. 

## Vita
Filius  fuit, Utini natus. Mater Romuli monialis Sanctae Clarae fuit, qua re cognita pater Romuli cum filio Utinum reliquit et Patavii Bergomique eum educabat. Utini  et  avunculus Romuli eum linguam Latinam et Graecam docuit. Anno 1509 Bononiae Violantem Guastavillani coniugem accepit, cum qua duodecim infantes genuit. Ab anno 1513 illic in Alma Matre Studiorum docebat, ab anno 1520 in universitate Patavina; sed autem 1524 Bononiam revertit. Alias post migrationes anno 1530 Venetiis cathedram Antonii Thylesii occupavit. Hoc anno Carolo V imperatori orationes suas *De pace* et *De latinae linguae usu retinendo* pronuntiavit magnamque gloriam accepit. *Anabasim* Xenophontis et *Descriptionem Graeciae* Pausaniae Latine vertit et Alexandro Farnesio hos labores dedicavit.  Magis orator et Ciceronianus erat quam interpres et eruditus, ut Sebastianus Corradus scripsit necnon Huetius.

## Notae
## Opera
*Panegyricus sermo spectatiss. Georgio Sauromanno Bonon. gymnasiarchatus suscipienti insignia pro scholastico conuentu a Romulo Amasaeo Foroiuliensis dictus. Impressit Benedictus bibliopola Bonon. 1513
*De pace oratio. Ioannes Baptista Phaellus impressit, Bononiae kl. Ian. 1530
*De pace oratio. Habita Bononiae Calendis Ianuarii 1530. Apud regia Cracoviam Mathias Scharfenbergius excudebat 1530
*Xenophontis de Cyri Minoris expeditione libri VII. Romulus Amasaeus vertit, Lugduni, apud haeredes Simonis Vincentij 1536
*Oratio habita in funere Pauli III Pont. Max. Impressa Bononiae in officina Ioannis Rubei 1563
* Romuli Amasei Orationum volumen, Bononiae 1564 
*Orationum Romuli Amasaei volumen 1. Cum indice locupletissimo denuo impr. Bononiae apud Ioannem Rossium 1580
* Pausaniae Decem regionum veteris Graeciae descriptio, interprete Romulo Amasaeo, vol. I, Lugduni 1559; vol. II, Lugduni 1558

## Fons
*Vita Romuli Amasæi a Flaminio Scarsellio descripta..., Bononiae 1769.

## Nexus externi
* Romulus Amasaeus in *Vicifonte* (ubi orationem de lingua Latina in usu retinenda invenies)  

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Humanistae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Interpretes Graeco-Latini
Categoria:Oratores