open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Procuratio energiae internationalis

[thumb|[Logotypus procuratinis]]
[thumb|upright=0.8|[Carta geographica socii procurationis.]]
**Procuratio energiae internationalis** (Anglice *International Energy Agency*; Francogallice ''Agence internationale de l'énergie'') est organizatio internationalis de energia, ab Ordine oeconomiae cooperationi et evolutioni favendi die 15 Novembris anno 1974 constituta est. Procuratio in Lutetia sedet.

Procuratio hae ex discrimine petrolei anno 1973 condita et securitas energiae missio principalis est. Conditio socii Procurationis et status socii Ordinis oeconomicae cooperationi et evolutioni favendis et conservatio aequa petrolei et 29 civitates socii Procurationis sunt. In historia, energia fomis fossilis, sicut carbo, petroleum gas naturale et energiam nuclearem tractavit sed post anno 2011, et energiam renovabilem aestimat.

Die 11 Martii 2026, procuratio energiae internationalis reservarium petrolei emergentiae mittere publicavit, dum pretium petrolei in discrimine fit ratione claudendi Freti Ormusense post impetum Israëlis et Civitatum Foederatarum in Iraniam anni 2006

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis.

Categoria:Lutetia
Categoria:Constituta 1974
Categoria:Energia
Categoria:Mutatio socialis
Categoria:Petroleum
Petrus Sartain

(natus *James Peter Sartain* Memphidos die 6 Iunii 1952) est archiepiscopus emeritus Catholicus Americanus. Alumnus est apud Angelicum Romanum. Episcopus sextus Petriculanus ab anno 2000 ad anno 2006, episcopus quartus Joliettensis in Illinoesia ab anno 2006 ad anno 2010, et archiepiscopus quintus Seattlensis ab anno 2010 ad anno 2019 fuit. Franciscus papa ob valetudinem suam deteriorem anno 2019 abdicationem eius accepit.

## Notae
## Nexus externi 
* 

Categoria:Alumni apud Angelicum
Categoria:Alumni apud Anselmianum
Categoria:Archiepiscopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Episcopi Seattlensis
Categoria:Incolae Tennesiae
Albaretum Ziliani

**Albaretum Ziliani**   (Italiane *Albareto di Ziano*) est fractio municipii Ziliani, in Provincia Placentina. Hoc vicus in altitudine 270 metrorum situm est, brevi spatio a linea paralleli 45° septentrionales, linea aequidistanti inter Polum articum et circulum aequinoctialem.

## Historia
Parvae aedes Albareti ad initium saeculi XIV tradunt pertinere. Postea, territorium familiae Tradicini in feudum datum est. A saeculo XVI deinceps, ut documenta Domui Farnesiae scripta sunt, oeconomia localis praecipue in viticultura fundata erat.

## Monumenta 
* Ecclesia paroecicalis, sanctis Nabori et Felici dicata, ab Alexandro Scappi, episcopo Placentiae, consecrata est anno 1632.
thumb|Parvum sacellum sancti Lupi.
* Etiam parvum sacellum sancto Lupo dicato saeculuo XIX aedificatus est.

## Bibliographia 
* 

* Aemilia-Romania (*regio*),
* Aemilia (*terra*),
* Provincia Placentina,
* Placentia (*urbs*),

## Notae 
Categoria:Fractiones in Provincia Placentina
Alexander Iosephus Brunett

(natus Detroiti die 17 Ianuarii 1934; mortuus Seattli die 31 Ianuarii 2020) fuit archiepiscopus catholicus Americanus. Alumnus Universitatis Detroitensis et apud Gregorianam fuit. Episcopus ordinatus est anno 1994 a Gulielmo Iosepho cardinali Levada. Episcopus octus Helenensis ab anno 1994 ad annum 1997, archiepiscopus quartus Seattlensis ab anno 1997 ad annum 1997, et administrator apostolicus Dioecesis Quercopolitana ab anno 2012 ad annum 2013 fuit. Apoplexiam cerebri gravis anno 2013 passus est, sed in Archidioecesi Seattlensi usque ad 2019 activus mansit.

## Notae
## Nexus externi 
* 

Categoria:Alumni apud Gregorianam
Categoria:Archiepiscopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Episcopi Seattlensis
Eduardus Ioannes O'Dea

(Anglice ''Edward John O'Dea'' natus Bostoniae die 23 Novembris 1856; mortuus Seattli die 25 Decembris 1932) fuit tertius episcopus Nesqualiensis/Seattlensis, archidioeceseos Catholici. Puer cum familia Bostonia Portlandiam migravit anno 1866, post auri impetum Californiense finitum.

Schola Superior O'Dea Seattli eius nomen accepit.

## Notae
## Nexus externi 
* 

Categoria:Episcopi Seattlensis
Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Incolae Oregoniae
Cloacina

[thumb|[Denarius anno 42 a.C.n. a triumviro Lucio Mussidio Longo signatus in quo sacellum Cloacinae videre potes.]]
**Cloacina** vel **Cluacina** fuit vetus dea Romana purgationis cuius nomen antiqui e verbo non alias contestato 'cluere' aut etiam 'cloare' (cf Graece κλύζω) ductum existimabant idem atque purgare valente. Mox tamen Veneri adsimulata est atque tempore classico tamquam deae epitheton nota est: Venus Cloacina cui sacellum in Foro Romano prope basilicam Aemiliam et Cloacam Maximam aedificatum est. Nam ex eadem radice principalis inquinatarum aquarum Romae canalis Cloaca Maxima appellata est. Quocirca similitudine nominum animadversa apologetae Christiani paganismi irridendi causa scriptis suis Cloacinam saepe memorabant. Ita exempli gratia Lactantius scribebat: *Cloacinae simulacrum in cloaca maxima repertum Tatius consecravit, et quia cujus esset effigies ignorabat, ex loco illi nomen imposuit.*

## De sacello 
thumb|Delineatio coniecturalis (1904).
[thumb|In hoc denarii exemplo deae fortasse aves ([Columba (avis)|columbas) tenent]]
Habemus denarios qui nobis sacellum Cloacinae ostendant a triumviro monetali Lucio Mussidio Lono anno 42 a.C.n. signatos. Ex una parte videmus sive Concordiae deae caput velatum diadematumque cum litteris CONCORDIA sive caput radiatum dei Solis sine litteris; ex altera parte suggestum conspicimus in quo stant duae statuae muliebres incertas res (fortasse myrteum ramum) tenentes, in basi vero legitur CLOACIN et laeva parte gradus ad ascensum ponuntur. Quod bene cum Pliniana descriptione congruit qui scribebat:  *in eo loco qui nunc signa Veneris Cluacinae habet*, plurali numero. Bene congruit etiam cum rotunda basi ab archaeologis in situ reperta. Utrum duo signa eiusdem deae an seorsum fuerint Veneris et Cloacinae nescitur.

Idem Plinius  hoc ipso loco auctor erat Sabinos et Romanos bello confecto verbenis myrteis caedis labe purgatos esse ideoque regem Tatium hunc cultum instituisse. Magistratus monetalis hoc exemplum referens fortasse ad concordiam et reconciliationem partium hortari volebat.

Ibidem, *prope Cloacinae ad tabernas, quibus nunc Nouis est nomen*, Verginius filiam suam cultro transfixit ne a decemviro Appio Claudio stupraretur.

## Notae 
## Plura legere si cupis 
thumb|Reliquiae Cloacinae sacelli
*S. Eitrem, "Venus Calva and Venus Cloacina", *The Classical Review*, 1923: 14-16
*C. C. van Essen, "Venus Cloacina", *Mnemosyne*, 1956: 137-144
* Robertus Schilling, ''La religion romaine de Vénus depuis les origines jusqu'au temps d'Auguste'' (Bibliothèque des Écoles françaises d'Athènes et de Rome, fasc. 178), De Boccard, 1954. Recensio critica Altera recensio critica Tertia recensio critica
*H. Wagenvoort, *De deae Veneris origine*, *Mnemosyne*, 1964: 47-77
Categoria:Deae Romanae

## Nexus externi 
* Vicimedia communia plura habent quae ad Venerem Cloacinam pertinent
*Nummi L. Mussidi Longi in Museo Britannico
Geraldus Shaughnessy

(natus Everardi in Massachusetta die 19 Maii 1887; mortuus Seattli die 18 Maii 1950) fuit quartus episcopus Seattlensis, nunc archidioeceseos Catholici. Alumnus fuit Collegii Bostoniensis et Universitatis Catholicae Americae. Presbyter Maristus, Societatis Mariae, erat. Participationem Americanam in secondo bello mundano et maltractationem Iapono-Americanorum adversatus est. Anno 1945 haemorrhagia cerebri affectus numquamque convaluit. Thomas Arthurus Connolly episcopus coadiutor a Pio XII creatus est ut eum adiuvaret.

## Bibliographia 
* O'Connell Killen, Patricia (2000). *Abundance of Grace: The History of the Archdiocese of Seattle 1850-2000*. Seattli: Archidioecesis Seattlensis. 

## Nexus externi 
* 

Categoria:Alumni Collegii Bostoniensis
Categoria:Alumni Universitatis Catholicae Americae
Categoria:Episcopi Seattlensis
Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Thônex

[thumb|upright=0.7|left|Thônex: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Petro dicata.]]
 est municipium Helveticum pagi Genavae  incolarum (anno 2024). Quattuor vicos comprehendit: Fossard, Moillesulaz, Mon-Idée et Villette. Post secundum bellum mundanum, municipium factum est suburbium residentiale Genavae.

*Index municipiorum pagi Genavae

## Nexus externi 
* 

Categoria:Genava (pagus)
Categoria:Municipia Helvetiae
Schola Internationalis Macaensis

(Lusitanice *Escola Internacional de Macau*; Sinice 澳門國際學校), breviter Anglice *TIS*) est  quae in Macao sita est.

## Historia 
TIS anno 2002 condita est  ut discipulis tam locis quam externis curriculum Canadense afferat. Lingua praecipua doctrinae est Anglica.

Anno quo condita est, TIS 58 discipulos in se recepit in campo Universitatis Scientiae et Technologiae Macaensis. Ad annum 2006, schola se auxerat ut in se amplius 500 discipulos recipiat.

Anno 2009, cohors prima 27 discipulorum studia sua absolvit.

Categoria:Continetur textus Sinice scriptus
Categoria:Continetur textus Lusitane scriptus
Montsenelle

[thumb|upright=0.8|left|Montsenelle: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Thomae dicata in principali parte Lithaire.]]
 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia, quod e fusione quattuor pristinorum communium, Coigny, Lithaire ut principalis partis, Prétot-Sainte-Suzanne et Saint-Jores, die 1 Ianuarii 2016 creatum est.

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
Bazouges Cré sur Loir

[thumb|upright=0.8|left|Bazouges Cré sur Loir: [oppidum Bazouges.]]
 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Sarthae in Franciae occidentalis regione Pagis Ligeris, quod e fusione duorum pristinorum communium, Bazouges-sur-le-Loir et Cré, die 1 Ianuarii 2017 creatum est.

* Index communium praefecturae Sarthae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Sarthae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sarthae
Tiberius Claudius Paulinus

thumb|Epistula Paulini ex Marmore Tauriniaco deformata.
**Tiberius Claudius Paulinus** fuit senator Romanus cuius cursus honorum tertio saeculo ineunte per inscriptiones partim notus est. Fuit enim legatus legionis II Augustae Carleone in Britannia, deinde proconsul Galliae Narbonensis, paulo ante annum 220 legatus pro praetore Galliae Lugdunensis et anno 220 legatus pro praetore Britanniae Inferioris Eboraci ubi legionem sextam Victricem imperabat. Reliqua ignota sunt.

Maxime notus tamen est ob epistulam quam clienti suo Tito Sennio Sollemni, sacerdoti Romae et Augusti ad Confluentem, misit quae Marmoris Tauriniaci (Francogallice *Marbre de Thorigny*) laevo lateri insculpta est. Hic textus transcriptionem habes:
:[E]xemplum epistulae Cl(audi)
:[Pa]ulini leg(ati) Aug(usti) pr(o) pr(aetore) prov(inciae)
:[B]ritanniae ad Sennium Sollem
:nem a Tampio
:licet plura merenti tibi h[aec]
:a me pauca tamen quonia[m]
:honoris causa offeruntu[r]
:velim accipias libente[r]
:chlamidem Canusinam
:dalmaticam Laodiciam fibulam
:auream cum gemmis rachanas
:duas tossiam Brit(annicam) pellem vituli
:marini semestris autem epistulam
:ubi prope diem vacare coeperi[t]
:mittam cuius militiae salarium
:[i]d est HS XXV (milia) n(ummum) in auro suscip[e]
:[d]is faventibus et maiestate sanct[a]
:Imp(eratoris) deinceps pro meritis
:adfectionis magis digna
:consecuturus concordit(er)
thumb|Stela Ventae Silurum inventa.
Altera inscriptio in dextro latere insculpta nos certiores facit Paulinum a Sennio magnum beneficium accepisse tum cum legatus provinciae Lugdunensis erat: nam Galliarum civitatum legati eum accusare in animo habebant cum Sennius Solemnis, qui sacerdos ad Confluentem erat atque eorum concilio praesidebat, consilio legatorum obstitit atque effecit ut omnes ab accusatione desisterent. Itaque nunc legatus Britanniae Paulinus ei tribunatum semestrem pollicetur cum munus vacare coeperit atque statim in amicorum cohortem eum invitat. Annuum militiae salarium in auro iam mittit cum aliis pretiosis donis, inter alia vestimentis ad frigora Britannica repellenda idoneis. Et in Solemnis elogio cognoscimus eum revera in Britanniam perrexisse. Illa inscriptio ad reciprocantia inter patronum et clientem Romanos beneficia investiganda maxime idonea videtur.

## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Anthony Birley, *The Fasti of Roman Britain*, Oxonii, Clarendon Press, 1981
* Jérôme Carcopino, "Le marbre de Thorigny", *Revue des Études Anciennes*, 1948: 336-347
*	Hans Georg Pflaum, *Le marbre de Thorigny*, Honoré Champion, 1948
* Pascal Vipard	, ''"Marmor Tauriniacum" : le marbre de Thorigny, Vieux, Calvados : la carrière d'un grand notable gaulois au début du troisième siècle ap. J.-C.'', De Boccard, 2008

## Nexus externi 
*Vicimedia communia plura habent quae ad Tiberium Claudium Paulinum spectant
* Claudius 265 in Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft

Categoria:Nati saeculo 2
Categoria:Mortui saeculo 3
Categoria:Legati Britanniae provinciae
Categoria:Legati Galliae Lugdunensis
Categoria:Praetores
Categoria:Romani antiqui
Triuniacum

[thumb|upright=0.7|left|Triuniacum: [ecclesia (aedificium)|ecclesia catholica Sanctae Mariae Magdalenae dicata.]]
 (Francice ) est municipium Helveticum pagi Genavae  incolarum (anno 2024). Olim (ante 1201) paroecia, Genavae anno 1816 cederetur ut pars communis Veyrier, et anno 1817 independens facta est.

In hoc municipio invenitur sedes Ecclesiae Apostolicae Armenae pro Helvetiae occidentali parte, in ecclesia Sancto Hagop dicata, quae anno 1969 consecrata est.

*Index municipiorum pagi Genavae

## Nexus externi 
* 

## Notae 
Categoria:Genava (pagus)
Categoria:Municipia Helvetiae
Marmor Tauriniacum

thumb|Tripertita inscriptio octavo decimo saeculo delineata.
**Marmor Tauriniacum** (Francogallice *Marbre de Thorigny*) est praeclara stela Latine inscripta et ad annum 238 referenda. Haec stela non procul Cadomo Aregenuae sedecimo saeculo reperta putatur et basis fuit statuae a trium Galliarum legatis in Titi Sennii Sollemnis honorem erectae. Hic Sollemnis e civitate Viducassium sacerdos Romae et Augusti ad Confluentem a legatis electus fuerat et sacra pro omnibus Gallis agebat. Praeterea munus iudicis arcae ferrariarum omnibus probantibus absolverat.

Tripertita est illa inscriptio: nam in fronte Titi Senni Sollemnis merita enumerantur et formula dedicationis textum coronat. In lateribus vero tamquam elogii confirmationes adponuntur exempla duarum epistularum quas Sollemnis patroni ei olim miserunt: dextra praefectus praetorio  Aedinius Iulianus clientem Gallicum apud Badium quendam Commianum commendat; laeva parte Tiberius Claudius Paulinus, legatus pro praetore in Britannia et legionis VI Victricis dux,   tribunatum semestrem ei pollicetur atque plura dona pretiosa simul mittit. Quae tripertitio in occidentalibus Imperii Romani provinciis raro invenitur. Illa inscriptio ad reciprocantia inter patronum et clientem Romanos beneficia investiganda maxime idonea videtur, item inter proceres Gallorum et praesides Romanos.

Fortuna mala hunc lapidem multis tribulationibus adflixit: imprimis anno 1944 in secundo bello mundano a pyrobolis damnum passus est tum cum curia urbis Sancti Laudi supra eum corruit. Alioqui non e marmore sed e saxo arenaceo constat.

## Notae 
## Plura legere si cupis 
thumb|Deformatio ex Marmore T. facta.
*Maurice Besnier, «Les origines de l'inscription de Thorigny », *Bulletin archéologique du Comité des travaux historiques et scientifiques*,‎ 1913: 21-50
* Jérôme Carcopino, "Le marbre de Thorigny", *Revue des Études Anciennes*, 1948: 336-347
* E. Deniaux, "Recherches récentes autour du marbre de Thorigny", *Annales de Normandie*, 1999: 81-83
**"Viducasses et Unelles. Recherches sur la municipalisation de l’Ouest de la Gaule" in *Cités, municipes, colonies*, Éditions de la Sorbonne, 2009 : 231-249
*Louis Harmand, "La restauration du « marbre » de Thorigny", *Bulletin de la Société nationale des Antiquaires de France*, 1965: 100-101
*	Hans Georg Pflaum, *Le marbre de Thorigny*, Honoré Champion, 1948
*Arthur Stein, "Le Marbre de Thorigny", *Listy filologické / Folia philologica Supplementum*, 1957: 1-7
* Pascal Vipard	, ''"Marmor Tauriniacum" : le marbre de Thorigny, Vieux, Calvados : la carrière d'un grand notable gaulois au début du troisième siècle ap. J.-C.*, De Boccard, 2008

## Nexus externi 
*Vicimedia communia plura habent quae ad Marmor Tauriniacum spectant.
*: textus apud *Epigraphik Datenbank Clauss''

Categoria:Gallia
Categoria:Inscriptiones
Iosephus Clay Kent

(vulgo *Joe*; natus in *Sweet Home* in oppido Oregoniae die 11 Aprilis 1980) est politicus Americanus.

## De vita 
Iosephus Kent in familia Catholica Portlandiae eruditus est. Academiam Militarem Viridis Montis frequentavit. Ille et uxor eius Shannon in exercitu militaverunt. In secundo bello Iracensi pugnavit. Anno 2019 Shannon in  in Syria interfecta est.

Kent candidatus est ad Congressum repraesentans civitatem Vasintoniae austro-occidentalem anno 2022. Primarias vicerat contra Iacobam Herrera Beutler, qui incumbentem erat, sed comitia generalia amisit Mariae Gluesenkamp Perez.

Anno 2025, Donaldus Trump, praeses Civitatum Foederatarum, Iosephum Kent octum directorem Centri Nationalis Contra Terrorismum nominavit. Unum annum servivit. Die 17 Martii 2026, bellum Iranicum adversans, munere se abdicavit.

## Bibliographia 
* Cornfield, J. (3 Februarii 2025). Trump names Washington's Joe Kent to lead counterterrorism agency. *Washington State Standard*.
* Karni, A. (12 Novembris 2022). Perez, a Democrat, Wins in Washington, Picking Up a Competitive House Seat. *The New York Times*.
* Nakashima, E., et Silverman, E. (21 Martii 2025). Counterterror nominee and Jan. 6 denier working as Gabbard's top aide. *The Washington Post*.
* Stepansky, J. (17 Martii 2026). US National Counterterrorism Center director Joe Kent resigns over Iran war. *Al Jazeera*. 

Categoria:Alumni academiae militaris Viridis Montis
Categoria:Incolae Oregoniae
Categoria:Incolae Vasingtoniae civitatis
Categoria:Milites Civitatum Foederatarum
Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praefectura Donaldi Trump
UEFA Nations League

(Latine *Foederatio Nationum UEFA*) est certamen Europaeum pediludicum biennale, ab Unione Societatum Pediludii Europaearum ordinatum atque ab omnibus turmis huius confoederationis (praeter Russiam) actum. In quattuor categoriis propter manuum exitus divitur.

[thumb|Poculum certaminis in [Italia, sede lusionum supremarum anno 2021, ostentum.]] 

## Historia 
Michael Platini, praeclarus pedilusor atque praeses UEFAe ab anno 2007 usque ad anno 2016, putavit lusiones amice (sine certamine) actas iniustas esse: nam hi lusus saepe inequalis erant ob magna discrimina virtutis. Propositio novae ligae erat concedere turmis Europae lusiones aequilibratas in magno claroque campionatu. Sic UEFA propositum probavit die 4 Decembris 2014 ac novum hymnum in lingua Latina creavit; haec liga de Scyphi Confoederationum FIFA abrogatione sententiam effecit. Ex editione tertia, propter incursionem Russicam in Ucrainam anni 2022, turma Rhuteniae exclusa est.

## Singula 
Eiusdemmodi est Certaminis Europaei Pediludii (Anglice *UEFA European Championship*), quia a civitatibus Europaeae luditur, quamquam haec liga multo dissimilior est. In primis, UEFA Nations League est divisa in quattuor categorias (vel series): prima, secunda et tertia categoria a sedecim turmis (quattuor in utroque gregibus) luduntur; quarta categoria a sex turmis (tres in utroque gregibus) luduntur. Haec divisio nationum facta est anno primae editionis ob classificationem turmarum Europaeam. Turmae a serie ascendere aut discendere possunt, generatim si proprium gregem vel lusiones inter legas vincunt; victores secundique gregum seriei primae faciunt lusiones supremae ac optimi e nationibus tropaeum accipiunt. E secunda editione, Auditor Technologicus Arbitris semper videri potest.

## Victores 
## Nexus externi 
Situs interretialis Ligae Nationum UEFAe.

Categoria:Pediludium
Responde, qui tanta cupis

est carmen Latine scriptum, sub numero CB 2 in Codex Latinus Monacensis 4660 (vulgo *Carmina Burana*) servatum. Hoc opus in sottosectione *De avaritia* invenitur, intra sectionem quae *Carmina moralia et satirica* inscribitur. . Carmen breviter avaritiam hominis reprehendit, qui, opibus numquam contentus, semper plura flagitat.

## Textus 

Responde, qui tanta cupis! modo Copia dicat.
Pone modum! que vis dono. - Volo plena sit arca. -
Plena sit! - Adde duas! - Addo. - Si quattuor essent,
Sufficerent. - Sic semper agis: cum plurima dono,
Plus queris, nec plenus eris, donec morieris.

## Descriptio 
Carmen sermonem fingit inter personam (fortasse Copiam vel Fortunam) et hominem cupidum. Cum homo arcam plenam petat et accipiat, statim duplicari ac quadruplicari opes vult. Textus demonstrat naturam insatiabilem avaritiae, quae neminem satiat usque ad mortem.

## Investigatio critica 
CB 2 in nucleo initiali codicis ponitur, ubi venalitas et potestas pecuniae acriter reprehenduntur . Sicut carmen praecedens (*Manus ferens munera*), hoc quoque vitium avaritiae stigmatizat, quod argumentum apud clericos litteratos illius aetatis maximi momenti erat . 

Hoc carmen refert sollicitudinem ordinis clericalis de amissa liberalitate (*largitas*) et de incremento oeconomiae monetariae, quae prisca officia mutua corrumpebat . Satira hic adhibetur ut "logica moralis" ad denuntiandam distortionem virtutum in mundo sublunari .

In Codice Burano, carmen folio 43 reperitur, quod est initium antiquissimi nuclei collectionis . Quamvis auctor ignotus sit, sumptuositas codicis (ca. 1225/1230 scripti) indicat compilationem ab alta auctoritate ecclesiastica in Europa centrali curatam esse . Stilus eruditionem scholarum Franciae septentrionalis sapit, crebris allusionibus ad auctores classicos sicut Horatius et Iuvenalis .

## Bibliographia 
* 

## Fontes 
Categoria:Index Carminum Buranorum
Categoria:Lingua macaronica
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Alphabetum Kaldeorum

[thumb|*Investigatio epitaphii,* sententia comitata epitaphium [Rudolphus IV (dux Austriae)|Ducis Rudolphi IV in Ecclesia Sancti Stephani Vindobonae, alphabeto Kaldeorum scripta. Latine: "Hic est sepultus Dei gratia Du[cis] Rudol[phi] fundator[is]" et "Deus omnipotens et dominus magnus Iesus Christus pastor." ]]
**Alphabetum Kaldeorum** medii aevi nota cifra est, abecedario circa saeculo 14 reperto scripta. Ad similitudinem Chaldeorum, qui considerabantur scientiam magicam ac arcanam tenere, nominatum est. 

## Historia 
Omnino conservatum est alphabetum in codice manuscripto anni 1428, qui bibliotheca Universitatis Ludovico-Maximilianeae Monacensis hodie tenetur; traditur Rudolphus IV Dux Austriae (1339–1365) hoc invenisse, qui ipse ait alphabetum modo Indianorum esse. Nomina altera sunt "alter modus scribendi secundum Gr[ae]cos aut Kaldeos;" "alphabetum [ch]aracterum secundum venerabilem magistrum experimentorum" (i.e. Rudolphus IV); "alph[abetum] Iudaic[or]um scr[i]pt[or]um in Erfordia;" seu simpliciter "alphabetum Arabicum" vel "alphabetum de India maiori." 

Propter inventi Rudolphi postulationem nominatur alphabetum quoque "alphabetum Rudolphi" (Theodisce: *Geheimschrift Herzog Rudolfs IV. von Österreich*). Rudolphus quidem usus est crebro illud, et scripsit litteris huius cifrae titulum sepulchri sui, titulos et nomina ducis tradens. Fontes cifrae autem antiquiores esse viduntur, ut demonstrant exempli alii usus cifrae ante Rudolphi aetatem.

## Usus 
Alphabetum factum est initio ad epistolarum commercium diplomaticarum obscurandi causa; forma sua vincit usum praecipue litteras Latinas obscurandi fuisse, nam non est littera Germanica "w," nec "j." Litteris frequentissimis scripta sunt signa multa et varia, ut explicatio frequentiae litterarum adhiberi non poteret. Sunt quoque litterae quae nihil significant et praetereunda sunt, "nulla" appellatae, additae ad frequentiae explicationem miscendum. 
thumb|Abecedarium alpheti Kaldeorum. Nota bene formae variae litterarum "g," "h," "l," "o," "p," et "q."

## Nota bene 
## Nexus interni 
* Cifra
* Rudolphus IV Dux Austriae
* Abecedarium

## Notae 
Categoria:Cryptographia
Naoko Funayama

**Naoko Funayama** ( Iaponice 船山直子, *Funayama Naoko*) est Iaponica-Americana ludorum athleticorum nuntiatrix, quae pro New England Revolution laborat.  Antehac munere nuntiae iuxta aream ludorum Boston Bruins in New England Sports Network functus est.

## Cursus honorum 
Alumna Collegii Williams et Collegii Communicationis Universitatis Bostoniensis initium officii sui apud Adelphia Cable 10 Frederici in Terra Mariae fecit. Mense Augusto anni 2004, se cum WMUR-TV ut nuntia athletica, productrix, et ancora iunxit.

Funayama NESN mense Aprili anni 2007 se ut nuntia libera cum Tibialibus Bostoniensibus iunxit. Primo anno apud NESN, Daisuke Matsuzaka et Hideki Okajima, iaculatores Tibialium, nuntiavit. Funayama attentionem NESN cepit postquam interpreti Matsuzakae, quae laborabat, in colloquio diurnariorum introductorio Matsuzakae auxilium tulit. 

Funayama NESN mense Septembri anni 2008 adiunxit ut nuntia in ludo Bruins et moderator programmatis *"The Buzz"*, (quae programmatis Bruins est). Mense Iunio anni 2013, NESN nuntiavit se contractum Funayamae non renovaturum esse, sic eam Jamie Erdahl substituit.

Funayama pro NBC Sports munere nuntii in Tokyo Olympiis Aestivis 2020 , et iterum in Milan-Cortina Olympiis Hiemalibus 2026  laboravit.

## Notae
Categoria:Alumni Collegii Guilielmensis
Gratianus D'Urso

thumb|Gratianus d'Urso.
'''Gratianus D'Urso''' (natus 30 Martii 1990) est baryton et scriptor Italicus. .

## Biographia 
Catinae natus et academicis studiis eruditus, D'Urso primum munus anno 2017 in interludio a Paulo Altieri, ''L'amante burlato'', egit, deinde actionem competitivam et operaticam in Italia, Germania , Romania, Russia, Helvetia exercuit, cum repertorio auctorum romanticorum, ut Vincenzo Bellini  et Iosepho Verdi, et auctorum Scholae Iuvenilis  . Praeter continuam actionem in repertorio saeculi undevicesimi et vicesimi, etiam in prima moderna repraesentatione , in repertoriis musicae sacrae, antiquae  et barocae  egit.

Simul cum arte agendi, D'Urso ab anno 2021 iter studiorum interdisciplinare elaboravit, ad vocalologiam artisticam et reflexionem legalem ad didacticam cantus applicatam spectans.

## Directorium (index partialis) 
* Iosephus Verdi
** Aida, *Amonasro*
** Saltatio personata, *Renato*
** Traviata, *Georgius Germont*
** Il corsaro (Verdi), *Seid*
* Vincentius Bellini
** Missa in A minore, barytono
* Paulus Altieri
** Amator derisus, *Tascadorus*
* Leonardus Vincius
** Damnati Imaginarii, *Don Chilone*

## Praemia et recognitiones 
* Vincenzo Bellini Prize (2018)
*  Domenico Danzuzo prize (2019)

## Publicationes (index partialis) 
* Il canto delle emozioni, 2025. 978-1-326-43606-3
* La professionalità dell'insegnante di canto, 2023. 978-1-4478-8083-7
* La metodologia dell'insegnante di canto, 2023. 978-1-4467-9385-5
* La responsabilità civile dell'insegnante di canto, 2022. 978-1-4716-3472-7
* IL BARITONO VERDIANO, 2021. 978-1-105-01570-0

## Notae 
Categoria:Cantores Italici
Categoria:Cantores Siculi
Categoria:In Italia nati
Categoria:In Sicilia nati
Eugenius Anatolius Demarçay

thumb|Eugenius-Anatilius Demarçay.
**Eugenius Anatolius Demarçay** (natus die 1 Ianuarii 1852; mortuus die 5 Martii 1903) fuit chemicus Francicus qui europium elementum anno 1896 invenit, quodt anno 1901 isolatum fecit. Hoc ex Europa continente nominavit. Spectroscopiae peritus, Mariae Curie de inventione radii anno 1898 auxilium dedit.

Alumnus Scholae Polytechnicae Francicae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
*De Eugenio-Anatolio Demarçay/

Categoria:Alumni Scholae Polytechnicae Parisiensis
Categoria:Chemici Franciae
Categoria:Nati 1852
Categoria:Mortui 1903
Orval sur Sienne

[thumb|upright=0.8|left|Orval sur Sienne: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sanctae Helenae dicata in Orval.]]
 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia quod e fusione duorum pristinorum communium, Mons Catonis et Orval, die 1 Ianuarii 2016 creatum est. 

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
Ecce torpet probitas

est carmen Latine scriptum, sub numero CB 3 in Codex Latinus Monacensis 4660 (vulgo *Carmina Burana*) servatum. Hoc opus in sottosectione *De avaritia* invenitur, intra sectionem quae *Carmina moralia et satirica* inscribitur.  Hoc opus, de morum corruptela et de virtutum interitu lamentatur, praecipue avaritiam saeculi reprehendens.

## Textus 
## Descriptio 
Carmini argumentum est vehemens vituperatio contra ethicam dissolutionem. Auctor queritur probitatem torpere et virtutem quasi sepultam esse. Dominatur in mundo avaritia, quae radix omnium malorum habetur. Veritas in mendacium vertitur et iura passim violantur. Notabilis est satira contra divites, qui verbum "dare" coniugare nesciunt et mari insatiabili comparantur.

## Investigatio critica 
Hoc carmen in prima parte Codicis Burani invenitur, quae textus morales ac satiricos colligit. In codice MS clm 4660, textus folio 43 legitur, quae est prima charta archetypi servati. Quamquam editiones modernae quinque strophas praebent, in Codice Burano tantum tres priores exstant; ceterea (4 et 5) ab Alfons Hilka et Otto Schumann ex aliis fontibus hausta sunt.

Productum est hoc opus intra cultum clericorum litteratorum inter saecula XII et XIII. Sicut aliae satirae de venalitate, "Ecce torpet probitas" respondet mutationibus oeconomicis illius aetatis, cum pecuniaria ratio et administratio burocratica antiquas necessitudines mutarent. Usus terminorum grammaticorum (ut coniugatio verbi "do") ad ethicam docendam mos erat communis in scholis cathedralibus illius temporis.

## Notae 
## Bibliographia 
* 

Categoria:Index Carminum Buranorum
Categoria:Lingua macaronica
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Mortain-Bocage

[thumb|upright=0.8|left|Communis [ecclesia collegiata|ecclesia collegialis Sancto Eberulfo dicata in Mortain.]]
 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia, quod e fusione quinque pristinorum communium, Bion, Mortain, Notre-Dame-du-Touchet, Saint-Jean-du-Corail et Villechien, die 1 Ianuarii 2016 creatum est.

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
Psalmus 83

[thumb|Psalmus in Psalterio [Alienora (ducissa Aquitaniae)|Alienorae, ducisssae Aquitaniae.]]
 
**Psalmus 83** (enumeratione Graeca **psalmus 82** dictus) libri Psalmorum verbis "Deus, ne quiescas, ne taceas neque compescaris" incipit; etiam habet superscriptionem: "Canticum. Psalmus. Asaph" (sic in Nova Vulgata). Hic psalmus Asaphi est novissimus. Psalmi Asaphi sunt 50 et 73-83.

## Verba Psalmi 
Haec sunt verba psalmi 83 (82) ex versione Nova vulgata:1Canticum. Psalmus. Asaph.

2Deus, ne quiescas, ne taceas neque compescaris, Deus,

3quoniam ecce inimici tui fremuerunt, et, qui oderunt te, extulerunt caput.

4Adversus populum tuum malignaverunt consilium et cogitaverunt adversus eos, quos abscondisti tibi.

5Dixerunt: “Venite, et disperdamus eos de gente, et non memoretur nomen Israel ultra!”.

6Quoniam cogitaverunt unanimiter, adversum te testamentum statuerunt:

7tabernacula Idumaeorum et Ismaelitae, Moab et Agareni,

8Gebal et Ammon et Amalec, Philistaea cum habitantibus Tyrum.

9Etenim Assur sociabatur cum illis; facti sunt in adiutorium filiis Lot.

10Fac illis sicut Madian et Sisarae, sicut Iabin in torrente Cison.

11Disperierunt in Endor, facti sunt ut stercus super terram.

12Pone duces eorum sicut Oreb et Zeb et Zebee et Salmana, omnes principes eorum,

13qui dixerunt: “Hereditate possideamus pascua Dei!”.

14Deus meus, pone illos ut rotam et sicut stipulam ante ventum.

15Sicut ignis, qui comburit silvam, et sicut flamma devorans montes,

16ita persequeris illos in tempestate tua et in procella tua turbabis eos.

17Imple facies eorum ignominia, et quaerent nomen tuum, Domine.

18Erubescant et conturbentur in saeculum saeculi et confundantur et pereant;

19et cognoscant quia nomen tibi Dominus: tu solus Altissimus super omnem terram.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

Psalmus 83 habet impecratorem valde tonum. Propter quod hic psalmus non est in Liturgia horarum Ecclesiae Catholicae. "Tres vero psalmi 57 (58), 82 (83) et 108 (109), in quibus præponderat indoles imprecatoria, omittuntur in Psalterio currente".

## Notae 
Categoria:Liber Psalmorum
Psalmus 82

**Psalmus 82** (enumeratione Graeca **psalmus 81** dictus) libri Psalmorum verbis "Deus stetit in concilio divino" incipit; etiam habet superscriptionem: "Psalmus. Asaph." (sic in Nova Vulgata).
[thumb|Psalmus in Psalterio [Alienora (ducissa Aquitaniae)|Alienorae, ducisssae Aquitaniae.]]

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 82 (81) ex versione Nova vulgata:
1Psalmus. Asaph. Deus stetit in concilio divino, in medio deorum iudicat.
2Usquequo iudicabitis inique et facies peccatorum sumetis?
3Iudicate egeno et pupillo, humilem et pauperem iustificate.
4Eripite pauperem et egenum de manu peccatoris liberate.
5Nescierunt neque intellexerunt, in tenebris ambulant; movebuntur omnia fundamenta terrae.
6Ego dixi: “Dii estis, et filii Excelsi omnes”.
7Vos autem sicut homines moriemini et sicut unus de principibus cadetis.
8Surge, Deus, iudica terram, quoniam tu hereditabis in omnibus gentibus.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". Titulus Psalmi 82 in Liturgia horarum est *Contra iudices iniquos*.

## Notae 
Categoria:Liber Psalmorum
Amaris stupens casibus

est carmen Latine scriptum, sub numero CB 4 in Codex Latinus Monacensis 4660 (vulgo *Carmina Burana*) servatum. Hoc opus in sottosectione *De avaritia* invenitur, intra sectionem quae *Carmina moralia et satirica* inscribitur. .

## Textus 
## Descriptio 
In hoc carmine, scriptor allegoriam biblicam captivitatis Babylonicae adhibet ad deplorandum statum corruptum Ecclesiae et mundi sui temporis. Vox exultationis, amaris casibus perculsa, organa sua in salicibus suspendit, sicut olim Hebraei fecerunt, quia laetitia spiritualis in fletum et confusionem conversa est. Sion, quae Ecclesiam vel animam iustam significat, captiva tenetur in doloribus.. Una cum ceteris primae partis carminibus, *Amaris stupens casibus* mentem refert clericorum saeculi XII et XIII eruditorum, qui poesi tamquam instrumento ad ethica argumenta et moralem suasionem utebantur .

Textus quendam animi stuporem exprimit erga aetatis commutationes sociales: clerici enim illius temporis novam oeconomiam monetariam reformidabant, quam putabant ordinem moralem antiquasque necessitudines delere . Itaque carmen quasi "speculum" (sive *speculum clericorum*) mundi sublunaris habetur, quo instabilitas corruptioque rerum humanarum ante oculos ponuntur .

## Notae 
## Bibliographia 
* 

Categoria:Index Carminum Buranorum
Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Remilly Les Marais

[thumb|upright=0.8|left|Remilly Les Marais: [vici conciliabulum.]]
 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia, quod e fusione trium pristinorum communium, Le Mesnil-Vigot, Les Champs-de-Losque et Remilly-sur-Lozon, die 1 Ianuarii 2017 creatum est. Die 31 Decembris 2025, tria communia delegata abrogata sunt.

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
La Hague

[thumb|upright=0.8|left|La Hague: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Nostrae Dominae dicata in Beaumont-Hague.]]
 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Manicae in nova provincia Normannia, quod e fusione undeviginti pristinorum communium, Acqueville, Auderville, Beaumont-Hague ut principalis partis, Biville, Branville-Hague, Digulleville, Éculleville, Flottemanville-Hague, Gréville-Hague, Herqueville, Jobourg, Omonville-la-Petite, Omonville-la-Rogue, Sainte-Croix-Hague, Saint-Germain-des-Vaux, Tonneville, Urville-Nacqueville, Vasteville et Vauville, die 1 Ianuarii 2017 creatum est.

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
Saint-Pardoux-le-Lac

[thumb|upright=0.8|left|Saint-Pardoux-le-Lac: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Pardulpho dicata in Pardoux.]]
 est novum commune Francicum  incolarum (anno 2023) praefecturae Vigennae Superioris in provincia Nova Aquitania, quod e fusione trium pristinorum communium, Roussac, ut principalis partis, Saint-Pardoux et Saint-Symphorien-sur-Couze, die 1 Ianuarii 2019 creatum est.

* Index communium praefecturae Vigennae Superioris

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Vigennae Superioris
Categoria:Loci habitati praefecturae Vigennae superioris
Percy-en-Normandie

[thumb|upright=0.8|left|Percy-en-Normandie: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Ioanni Baptistae dicata in Percy.]]
 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Manicae in provincia boreali Normannia, quod e fusione duorum pristinorum communium, Le Chefresne et Percy, die 1 Ianuarii 2016 creatum est.

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
Navis Batava volans

thumb|Quaedam visio navis Batavi volantis. (Cumberland’s Minor Theatre II, Londinii, 1829).

 est mythus, quo de nave Batava portentosa narratur, quae ad luendam poenam divinam capitaneo impositam in aeternum per septem maria navigare debet nec umquam in portum advehi potest.  de qua ut videtur aetate aurea Societatis Indiae Orientalis Batavae et 
Imperii maritimi Nederlandici ortae sunt. In fabula, capitaneus huius navis portentosae sententia divina est, ut aeterne per oceanum navigaret. Origines fabulae incertae sunt, sed quod scimus, fabula anno 1641 originem traxit ab eo, cum quidam Hendricus van der Decken domum Amstelodamum rediret post iter ad Societatem Indiae Orientalem Batavam factum. Quae navis, ut tanta onerariarum copia, periclitabatur circumnavigatione Promontorii Bonae Spei. Primae versiones litteris mandatae originem a saeculo XVIII trahunt. Saeculo enim XIX, fabula a multis scriptoribus receptus est. Una ex celeberrimis adaptationibus est *Der fliegende Holländer,* melodrama a Ricardo Wagner compositum, quod Dresdae anno 1843 primum actum est.

## De origine mythi 
Mythus a traditione orali nautarum originem trahere vulgo putatur. Umbilicus narrationis est nauarchus, qui sua culpa sibi maledictionem infert. Quae maledictio eum cogit navigare usque ad diem Iudicii, nisi redemptionem aliquo modo inveniat. “Navis volans Batava” distinguendum est a “Batavo volante”, quamquam utraque appellatio ad eandem rem refertur. De differentia referentialitatis agitur, nam cum illa ad navem, haec ad nauarchum incumbit. In certis descriptionibus, “Batavus volans” plerumque prodit nauarchus Batavus saeculi XVII. Cum Promontorium bonae spei circumire conatur, hoc facit votum: se, si necesse sit, usque ad diem Iudicii navigaturum. 

Mythus spe redemptionis ulterius locupletatur: septimo vel decimo vel centesimo quoque anno, nauarchus maledictus in litus permittitur. Si ibi invenerit mulierem, quae eum sincere et fideliter amet, redemptionem impetrabit. Quae spes in primis narrationibus parum probabilis videbatur, sed postea (praesertim in versione Wagneriana)  vera fit: nam Batavus volans mulierem fidelem invenit, quae se pro eo sarificet. Permittitur cum ea in caelum ascendere.

Vetustissima versio mythi saeculo XVIII exeunte litteris mandata est, nam si ab alia nave appulsa sit, nautae Batavi volantis epistulas in terram, vel ad homines iam diu mortuos, mittere conentur. Multae observationes nuntiatae saeculis XIX et XX factae declaraverunt navem luce arcana ardere. Apud nautas, visus tanti ostenti interitum significabat. De nave oneraria saeculi XVII agi vulgo credebatur.

## Notae 
Categoria:Naves
Categoria:Res occultae
Categoria:Res opinabiles
Vivere

***Vivere*** (sic) est pellicula Italica a Francisca Archibugi moderatrice anno 2019 edita. Pellicula acta est, primo tempore, in 76a Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica..

## Histriones 
Hac in pellicula hi actores partes agunt:

* Michaela Ramazzotti sicut Susi
* Hadrianus Giannini sicut Luca
* Maximus Ghini sicut Marinoni
* Marcellus Fonte sicut Perind
* Rosina O'Donovan sicut Mary Ann
* Andreas Calligari sicut Pierpaolo
* Helisa Miccoli sicut Lucilla
* Valentina Cervi sicut Azzurra
* Hernicus Montesano sicut De Sanctis

## Notae 
## Nexus externus 
*  

Categoria:Pelliculae dramaticae
Categoria:Pelliculae Italicae
Categoria:Pelliculae 2019
Locranii (Virginia Occidentalis)

**Locranii** est urbs in civitate Virginia Occidentali Foederatarum Americae Civitatum, sedes Comitatus Ohium. Sita est in ripa orientali Fluminis Ohii, in parte septentrionali panhandli civitatis, inter montes Appalachianos. Urbs quinta maxima in Virginia Occidentali est secundum numerum incolarum, cum circiter 27,000 habitatoribus anno 2020.

Urbs notissima est ut 'locus natalis Virginiae Occidentalis', quippe quae primum caput civitatis novae fuit (1861–1870 et 1875–1885).

## Nomen 
Nomen Locranii (Anglice: Wheeling) ex lingua Indigenarum (probabiliter Lenni-Lenape vel Delaveria) derivatur, fortasse ex verbis vih link aut vee lunk, quae "locum capitis" vel "locum cranii" significant. Secundum traditionem, nomen ad eventum horribilem refertur, ubi caput victimae (fortasse coloni vel captivi Indigeni) in palo prope confluentem Locranii Rivus et Flumen Ohio expositum est.

## Cultura et loca notabilia 
Pons Suspensionis Locranii.
Categoria:Urbes Virginiae Occidentalis
La Haye (Manica)

thumb|upright=0.8|left|La Haye: bellorum mundanorum monumenta et turris castelli.

 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia, quod e fusione novem pristinorum communium, Baudreville, Bolleville, Glatigny, Haiae, Mobecq, Montgardon, Saint-Rémy-des-Landes, Saint-Symphorien-le-Valois et Surville, die 1 Ianuarii 2016 creatum est.

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
Rosina O'Donovan

'''Roisina O'Donovan'* (Hibernice *Róisín O'Donovan,* nata Dublini anno 1989), alumna Bow Street Academiae, est actrix directorque, notissima agenti Sarah Kelly in serie televisifica Germanica *Der Ireland Krimi*.

## Cinematographia 
* 2014: *Get Up and Go*: Aline
* 2014: *Love, Rosie*
* 2015: *Positive Discrimination* pellicula brevis
* 2015: *Red Rock*: Niamh Reid
* 2019 : *Forever in My Hearth*: Katherine
* 2019: *Vivere*: Mary Ann
* 2022: *Der Irland-Krimi*: Sarah Kelly
* 2022: *Conversations with Friends*
* 2024: *Not Today Not Tomorrow*, pellicula brevis

## Director 
* 2021: *An Audience with Olivia Colman* (Pellicula brevis)
* 2025: *Moan'' (Pellicula brevis)

## Notae
## Nexus externi 
* 

Categoria:Actores Hiberniae
Categoria:Cinematographia
Categoria:Moderatores cinematographici Hiberniae
Imperium Nederlandense coloniale

(Nederlandice: Nederlandse Koloniale Rijk) territoria transmarina et stationes mercatorias complectebatur, quae ab initio saeculi XVII ad finem saeculi XX sub aliqua forma potestatis Nederlandicae erant. Ad has colonias pertinebant eae, quae initio ab auctoratis societatibus Nederlandicis, sicut a Societate Batava Indiarum Orientalium (1602–1799) et Societate Batava Indiarum Occidentalium (1621–1792), administrabantur. Deinde a Republica Batava (1581–1795) et hodierno Regno Batavo (1815–1975) gubernata sunt.

## Notae 
## Bibliographia 
* Kortmann, C.A.J.M. (2005) *Constitutioneel Recht*, Wolters Kluwer Nederlandia. ISBN 9789026838668
Cherbourg-en-Cotentin

[thumb|upright=0.8|left|Cherbourg-en-Cotentin: [basilica Sanctissimae Trinitati dicata.]]
 est novum commune  incolarum (anno 2023) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia, quod e fusione quinque pristinorum communium, Corialli, Hainevillae, La Glacerie, Querqueville et Tourlaville, die 1 Ianuarii 2016 creatum est.
thumb|upright=0.8|Cherbourg-en-Cotentin: tabula novi communis cum delegatis communibus.

* Index communium praefecturae Manicae

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Oceani Britannici
Categoria:Loci habitati praefecturae Oceani Britannici
Chotinum

[thumb|upright=0.8|left|Chotini oppidum, ad ripas [Tyras|Tyrae.]]
 (Ucrainice: Хотин; Dacoromanice: *Hotin*) est urbs in districto (*raion*) Dnistrovskyi, regione Czernovicensi Ucrainae occidentalis, sita ad meridiem et occidentem Cameneciae. Administrationem comunitatis (*hromada*) urbanae Chotini continet. Secundum censum Ucrainicum anni 2001, numerus incolarum  erat; recentius circa  (aestimatio anni 2025).

## Incolae noti 
* Iacobus Dicker (1879–1942), politicus socialista Iudaeus, Russicus natus, et causidicus in Helvetia.
* Basilius Mariuțan (1935–1999), pugil Romanicus.
* Alexandrina Cernov (1943–2024), academica Ucrainica-Romanica, litterarum historica et philologa.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Bucovina
Categoria:Regio Czernovicensis