open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lamniformes

**Lamniformes** sunt ordo maximus squalorum, plus quam 197 species comprehendens.

Squalis lamniformibus sunt pinnae dorsales, pinna analis, et quinque branchiarum.

## Familiae 
* Alopiidae
* Anacoracidae
* Cetorhinidae
* Eoptolamnidae (exstinctae)
* Lamnidae
* Megachasmidae
* Mitsukurinidae
* Pseudocarchariidae
* Cardabiodontidae (exstinctae)
* Cretoxyrhinidae (exstinctae)
* Otodontidae (exstinctae)

## Notae 

Categoria:Taxa Berg
Categoria:Taxa 1958
Victorius Amadeus II (Sabaudiae)

thumb|right|Victorius Amadeus II (Sabaudiae)

** Victorius Amadeus II ( Sabaudiae)** ( natus Taurini die 14 Maii 1666 -obiit in Moncalieri die 31 Octobris 1732) fuit dux Sabaudiae ab anno 1675, rex Siciliae inter annos 1713 1720 et rex Regni Sardiniae ab anno 1720 usque ad abdicationem anno 1730.

## Bibliographia 
* D. Carutti, *Il Primo Re di Casa Savoia: Vittorio Amedeo II*, Taurinum, 1897
* D. Carutti, *Storia del Regno di Vittorio Amedeo II*, Taurinum, 1863
* R. Palmarocchi, *Sardegna Sabauda: il regno di Vittorio Amedeo II*, Caralis, 1936
* G. Symcox, ''Vittorio Amedeo II. L'assolutismo sabaudo 1675 - 1730*, Taurinum, 1989
* V.E. Stellardi, *Il Regno di Vittorio Amedeo II in Sicilia*, Taurinum, 1862-1866
* M. Viora, *Storia delle leggi sui Valdesi di Vittorio Amedeo II'', Bononia, 1930

## Nexus externi 
* De Victorio Amadeo II in Archiviis Sabaudiae

Categoria:Reges Sardiniae
Categoria:Duces Sabaudiae
Categoria:Nati 1666
Categoria:Mortui 1732
Terra Salica

***Terra salica*** erat verbum legis in *lege salica* quod terrae cui possit heredibus maribus solum legare congruit. Haec non poterat venire vel relinquari aliter id est quae non possit alienari. Haec traditio factitata est a gentibus aliis et fit ut familia habeat stabilitatem productam.

Categoria:Ius
Categoria:Historia
Categoria:Verba
Iubilaeus

[thumb|upright=1|Porta sancta [basilica Vaticana|Basilicae Sancti Petri.]]
**Iubilaeus** est festus dies religionum Iudaicae et Catholicae Romanae. Festum Catholica Romana etiam Annum Sanctum appellatur.

## Religio Iudaica 
Religio Iudaica putat fontem huius diei festi in libro Levitico esse:

:Sanctificabitisque annum quinquagesimum et vocabitis remissionem in terra cunctis habitatoribus eius: ipse est enim iobeleus. Revertemini unusquisque ad possessionem suam, et unusquisque rediet ad familiam pristinam.
:Iobeleus erit vobis quinquagesimus annus. Non seretis neque metetis sponte in agro nascentia neque vineas non putatas vindemiabitis
:ob sanctificationem iobelei; sed de agro statim ablatas comedetis fruges.
:Hoc anno iobelei rediet unusquisque vestrum ad possessionem suam (Leviticus 25:10–13 versione *Nova Vulgata*: fons).

## Ecclesia Catholica Romana 
Die 22 Februarii 1300, bulla *Antiquorum habet fidem* papa Bonifacius VIII primum Iobeleum Ecclesiae Catholicae Romanae promulgavit.

## Notae 
Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Feriae Iudaicae
Sagaing

**Sagaing** (Birmanice စစ်ကိုင်းမြို့) est urbs Birmaniae, non longe a Mandale trans flumen Eiavadi distans, caput provinciae Sagaing. Breve temporis spatium inter annos 1760 et 1764 caput fuit regni Birmaniae omnis.
 
Die 28 Martii 2025, terrae motus magnitudine 7.7 ex illo fit, quod plus quam 2700 homines necati sunt et rectio Birmaniae emergentiae statum declaravit.
## Incolae notabiles 
thumb|Despectus in Sagaing
* Zhu Youlang (princeps Gui), ultimus tyrannus Sinarum e dynastia Ming, Birmaniam petivit et apud Sagaing anno 1661 habitavit
* Mauritius Collis, scriptor Anglicus e stirpe Hibernica, praefectus urbi Sagaing anno 1928 fuit

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Birmaniae
Categoria:Urbes olim capitales
Moenus

[thumb|250 px|Moenus apud [Francofurtum ad Moenum|Francofurtum]]

**Moenus**  (Theodisce: *Main*) est fluvius in Germania, qui oritur in Bavaria et per Hassiam in Rhenum fluit. 
Moenus, qui per 527 chiliometra se extendit, flumen influens longissimum fluminis Rheni est. 

Herbipolin, Offenbach, Francofurtum, Aquas Mattiacas urbes magnas Germaniae transfluit.

## Nexus externus 
Categoria:Flumina Germaniae
Categoria:Systema Rheni fluvii
Dioecesis Eystettensis

ecclesiae cathedralis Eystettensis]]
**Dioecesis Eystettensis**, Germanice *Bistum Eichstätt* dioecesis est in Bavaria.

Eystettensis
Categoria:Aichstadium
Dioecesis Luganensis

400px|thumb|Collocatio dioecesis in Helvetia

**Dioecesis Luganensis** dioecesis est in Helvetia, cuius ultimus episcopus fuit  Valerius Lazzeri. A 10 Octobris 2022, dioecesis a sacerdote Alain de Raemy administratus est.
 

* Glossarium verborum Ecclesiae Catholicae

## Historia 
A Paulo PP VI papa dioecesis Luganensis ex dioecese Basileensis 7 Martii 1971 condita est.

Antea terrae presentis Dioecesis Luganensis ad dioeceses Novi Comi et Mediolani usque ad annum 1885 pertinerunt. Die 8 Martii 1885 administratio apostolica condita est.

## Episcopi 
* Vincentius Molo † (20 Septembris 1887 - 15 Martii 1904)
* Alfredus Peri-Morosini † (28 Martii 1904 - 29 Decembris 1916)
* Aurelius Bacciarini † (12 Ianuarii 1917 - 27 Iunii 1935)
* Angelus Iosephus Jelmini † (16 Decembris 1935 - 24 Iunii 1968)
* Iosephus Martinoli † (8 Martii o 1971 - 15 Iulii 1978)
* Ernestus Togni (15 Iulii 1978 - 21 Iunii 1985)
* Eugenius Corecco † (5 Iunii 1986 - 1 Martii 1995)
* Iosephus Torti † (9 Iunii 1995 - 18 Decembris 2003)
* Petrus Iacobus Grampa (18 Decembris 2003 - 4 Novembris 2013)
* Valerius Lazzeri (4 Novembris 2013 - 10 Octobris 2022)

## Nexus externus 
* [Pagina officialis Dioecesis Luganensis Italiane(https://la.wikipedia.org/wiki/Lingua_Italiana)]

Luganensis
Categoria:Luganum
Sanguis

[thumb|Circulatio sanguinis [homo|hominis.]]
[thumb|[Cellulae sanguinis, a sinistra parte ad dextram: erythrocytus, thrombocytus, leucocytus.]]

**Sanguis**  est liquor qui corde palpitante per venas et arterias corporis humani et animalis diffunditur. Sanguis oxygenium et alimenta in cellulas corporis fert atque dioxidum carbonis et substantias ex cellulis excretas amovet. Sanguis in pulmonibus oxygenium accipit et dioxidum carbonis cedit.  Renes, cum sanguinem percolant, res a corpore reiectas in urinam convertunt. 

Pars liquida sanguinis plasma appellatur. In plasmate varia cellularum genera inveniuntur:
* Erythrocyti, qui cellulis corporis oxygenium ferunt;
* Leucocyti, qui a morbis corpus defendunt;
* Thrombocyti, qui haemostasim permittunt, id est, qui sanguinis effluvium e vulneribus sistere sinunt.

Glandulae endocrinae hormonta in sanguinem immittunt. Sanguinis e vasis sanguineis eruptio haemorrhagia dicitur. Sanguis apud antiquos in numero quattuor humorum habebatur. In Latinitate medicorum res ad sanguinem pertinentes saepe terminis compositis exprimuntur, quae ab **haem-** (a Graeco αἷμα 'sanguis', radix αἱματ-), ut *haemorrhagia* 'eruptio sanguinis' et *haematologia* 'doctrina sanguinis', incipiunt. Etiam *anaemia* 'exsanguem esse' in hoc verbo positum est. 

## Elementa sanguinis 
Elementa sanguinis sunt *haemocyti* (cellulae sanguinis) atque *plasma sanguineum* pars liquida. Super haec *serum* est plasma sive proteinis coagulationis sanguineae.

## Functiones sanguinis 
* Transportatio oxygenii ad haemoglobinum ligatum de pulmonibus ad telas organismi.
* Transportatio substantiarum cibariarum, ut glucosi, aminoacidorum, acidorum lipidosorum ad tela organismi. 
* Transportatio substantiarum ex metabolismo de telis organismi, ut carbonii dioxidum, urea, acidum lacteum ad renes et iecur.
* Circulatio cellularum systematis immunitatis, ut leucocytorum, lymphcytorum, anticorporum.
* Coagulatio sanguinea
* Transportatio hormontum et aliarum molecularum signa dantium
* Transportatio caloris corporis
* Functiones hydraulicae

## Investigatio sanguinis 
thumb|upright=0.8|Venae punctio.
Investigatio sanguinis in multis morbis malisque dignoscendis momentum in parte maximum habet. Perpetuo laboratoria incrementum aestimationum valorum sanguineorum offerunt. De consuetudine sanguis venosus examinatur.

* Eryptosis
* Haemoglobinum
* Gulielmus Harveus
* Genus sanguinis
* Haemoptysis
* Ichor
* Livor
* Pressio sanguinis
* Transfusio sanguinis
* Tumor telarum haematopoeticarum lymphoidearumque

## Bibliographia 
*Angenendt, Arnold. 1984. "Sühne durch Blut." *Frühmittelalterliche Studien* 18: 437–67.
*Braun, Christina von, et Christoph Wulf. 2007. *Mythen des Blutes.* Francofurti: Campus Verlag.

## Nexus externi 
*De sanguine. Pagina in *Encyclopaediae Britannicae.*

Categoria:Haematologia
Categoria:Liquores corporis
Categoria:Quattuor humores

Categoria:Vasa sanguinea
Christophorus Marlovius

**Christophorus Marlovius** (Anglice *Christopher Marlowe,* Cantuariae natus die 26 Februarii 1564; necatus Deptfordiae 30 Maii 1593) fuit poeta et scriptor scaenicus aetate reginae Elizabethae I. Alumnus fuit scholae regiae Cantuariensis et collegii Corporis Christi Cantabrigiensis. Auctor fuit *Doctoris Fausti* et "blank verse" poemate usus est. In scriptis eius atheismus et homophylophiliae adprobatio a nonnullis recognoscuntur.

## Notae
## Bibliographia
[right|thumbnail|Protome quae Christophori Marlowe esse censetur ([Collegium Corporis Christi (Cantabrigia)|Collegium Corporis Christi apud Cantabrigienses). Inscriptio: "Anno Domini 1585, aetatis suae XXI: Quod me nutrit me destruit"]] 
; Bibliographica
* Terence P. Logan, Denzell S. Smith, edd., *The Predecessors of Shakespeare: A Survey and Bibliography of Recent Studies in English Renaissance Drama.* Lincolniae: University of Nebraska Press, 1973.
; Editiones operum
* C. F. Tucker Brooke, ed., *The Works of Christopher Marlowe*. Oxonii: Clarendon Press, 1910 Textus apud archive.org
* Alexander Dyce, ed., *The Works of Christopher Marlowe, with notes and some account of his life and writings*. Londinii: Pickering, 1850 Vol. 1 vol. 2 vol. 3
* Havelock Ellis, ed., *Christopher Marlowe*. Londinii: Vizetelly, 1887 Textus apud archive.org
; Historica et critica
* David Bevington,  *From Mankind to Marlowe: Growth of Structure in Elizabethan Drama*.  Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1965.
* Tucker Brooke, "The Marlowe Canon" in *Publications of the Modern Language Association of America* vol. 37 no. 3 (1922).
* E. K. Chambers, *The Elizabethan Stage.* 4 voll. Oxonii: Clarendon Press, 1923.
* Patrick Gerard Cheney, ed., *The Cambridge Companion to Christopher Marlowe*. Cantabrigiae Cambridge University Press, 2004.
* Ernest Faligan, *De Marlovianis fabulis*. Lutetiae: Hachette, 1887  Textus apud archive.org
* J. Leslie Hotson, *The Death of Christopher Marlowe*. Londinii: Nonesuch Press, 1925 Textus apud archive.org
* Constance Brown Kuriyama, *Christopher Marlowe: A Renaissance Life*.  Ithaca, New York: Cornell University Press, 2002.
* F. P. Wilson, *Marlowe and the Early Shakespeare*.  Oxford: Clarendon Press, 1953.
; Textualia
* Charles Crawford, *The Marlowe Concordance*. Lovanii: Uystpruyst, 1911 Vol. 1 vol. 2-3

## Nexus externi
*Biographia Christophori Marlowe a societate Marlowe scripta 
*Christophorus Marlowe apud BBC World 
*Opera Christophori Marlowe apud Gutenberg.org 

Categoria:Nati 1564
Categoria:Mortui 1593
!
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Necati
Categoria:Poetae Angliae
Categoria:Scriptores scaenici
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Alumni Scholae Regiae Cantuariensis
Suebi (discretiva)

**Suebi** haec dissimilia significat:

# **Suebi** antiqua gens Germanica est. Postremo in regione Germanica Suebica habitabant. Quinto saeculo erat regnum Sueborum in parte Hispaniae hodie *Galicia* vulgo appellata. Quod regnum brevi tempore Visigothis superatum.
# Medio aevo Suebia ducatus fuit Sacri Romani Imperii nationis Germanicae, qui non solum Badeniam-Virtembergiam, sed etiam partes Helvetiae, Bavariae, Franciae et Austriae complexus est. Qua re etiam hodie Virtembergiae incolae **Suebi** dicuntur.

* Suevica. *Beiträge zur schwäbischen Literatur- und Geistesgeschichte.* Editore Reinhardo Breymayer. Stuttgarti: Iohannes Theodericus "Hans-Dieter" Heinz, Domus editoria academica vulgo *Akademischer Verlag (Stuttgarter Arbeiten zur Germanistik.* Editoribus Ulrico "Ulrich" Müller (Molitor) (Salisburgii), Francisco "Franz" Hundsnurscher (Monasterii Vestphalici), Cornelio Sommer (Berolini)), ISSN 0179-2482
* Index gentium antiquarum Germaniae
Reges Sueborum

## Gens Migrans
(*Nescimus duces Sueborum antea Hermerico*)

## Regnum Arianum
*Hermericus (409-441) 
*Recchila I (441-448)
*Recchiarius I (448-456) 
### Divisiones regni
*Diviso regni intra Frantanus (456-457) et Aquilfus (456-457) 
*Reunificatio sub Maldras (457-459) 
*Bis divisio regni intra Frumarius (459-463), Requimundus (459-463) et Remismundus (459-469); qui anno 463 regnum Sueborum reunificavit
### Regnum reunificatum
*Veremundus (469-508?) 
*Recchila II (484-?) 
*Recchiarius II (508-?) 
*Hermenericus II (?) 
*Richilianus (?) 
*Theodemundus (520-550) 
*Carriaricus (550-559) 
*Ariamirus (559-561)

## Regnum Catholicum
*Teodomirus (561-570)
*Mirus (570-583) 
*Euricus vel Eboricus (583-584) 
*Andeca (584-585)
*Amalaricus (585)

Categoria:Hispania
Suebi
Decanatus

**Decanatus** (-us. *m*) decem vel nonnullae paroeciae sunt. Decanatus sunt in ecclesia Catholica Romana et in aliis religionibus Christianis. 

## Ecclesia Catholica 
In ecclesia Catholica, decanatus pars dioecesis est. Sacerdos decanus decanatui praeest.
Codex Iuris Canonici nihil de decanatu habet, solummodo sensibus pluribus de decanis. 

## Aliae significationes
Decanatus (exempli gratia Hispanice *decanato* et *decano*) est collegium quod cum decano studiorum universitatem administrat.

Categoria:Ecclesiologia
Categoria:Religio Christiana
Categoria:Studiorum universitas
Ferdinandus I (rex Utriusque Siciliae)

** Ferdinandus I Utriusque Siciliae** (Neapoli natus die 12 Ianuarii 1751; ibidem mortuus die 4 Ianuarii 1825) fuit rex Neapolis ab anno 1759 usque ad annum 1806 et inter annos 1815 et 1816 sub nomine Ferdinandus IV Neapolis, rex Siciliae ab anno 1759 usque ad annum 1816 sub nomine Ferdinandus III Siciliae et rex Utriusque Siciliae ab anno 1816 usque ad mortem anno 1825.

Die 7 Aprilis 1768 Mariam Carolinam de Austria, filiam imperatorum Francisci I et Mariae Theresiae, in matrimonium duxit.

thumb|left|300px|Ferdinandus I Utriusque Siciliae
## Regnum 
Die 23 Decembris 1798 - Ferdinandus I rex a militibus Rei Publicae Francicae persecutus a Neapoli in Siciliam fugit.
## Nexus externi 
Categoria:Burbonii
Categoria:Reges Neapolis et Siciliae
Categoria:Nati 1751
Categoria:Mortui 1825
Thuia

**Thuia** est arbor familiae Cupressacearum quae comprehendit etiam cupressos. Cognomen in America septentrionali est arbor vitae, propter folia perennia. Nomen venit a Θυια (ex sermone graeco antiquo θυоς (*thuos*) = incensum, ex verbo θυω (*thuo*) = macto) quia est arbor cuius lignum est odorum. 

## Nexus externi
Categoria:Cupressaceae
Aspasia

[thumb|Effigies in museo [civitas Vaticana|Vaticano]]
**Aspasia** (Graece , c. 470 a.C.n.–c. 400 a.C.n.,) fuit amatrix Periclis, quae, Mileti in colonia Graeca nata, filium cum Pericle habuit, qui strategus paene quotannis fiebat ac velut dux populi Atheniensis habebatur. Pericle autem mortuo, amatrix Lysiclis fuisse putatur.
## De femina docta 
Unus e Socratis discipulis Aeschines dialogum *Aspasia* inscriptum et hodie deperditum composuitː nam et Socratem Aspasiam convenisse constat. Cum Xenophonte Aspasiam disputationem philosophicam habentem ostendebat. In dialogo Platonico servato et *Menexeno* inscripto Socrates Aspasiam suam rhetoricae magistram appellat atque orationem funebrem refert quam illi feminae tribuit. Simul addit orationem quam Pericles in honorem militum primo anno belli Peloponnesiaci occisorum apud populum habuit et Thucydides eam rescriptam *Historiis* suis inseruit, illam igitur praeclaram orationem funebrem ab Aspasia compositam esse. Nam illa femina Musarum curiosa erat atque etiam a philosophicis sermonibus non abhorrere perhibebatur.

## Fontes 
*Aristophanes, *Acharnenses* 527.
*Plato, *Menexenus*
*Plutarchus, *Pericles* 24 et 32

## Plura legere si cupis 
*Marie-Odile Blum, "Aspasie, l'hétaïre devenue mythe dans l’œuvre de Wieland", ''Cahiers d'Études Germaniques*, 1994: 31-38
*Danielle Jouanna, *Aspasie de Milet, égérie de Périclès*, Éditions Fayard, 2005 Recensio critica
*Nicole Loraux, «Aspasie, l’étrangère, l’intellectuelle », *Clio'', 2001: 17-42.
*Florence Rochefort, "Rencontre autour d'Aspasie", *Espaces Temps*, 2005: 101-105

## Notae 
*409 Aspasia

## Nexus externi 
Categoria:Graeci antiqui
Categoria:Mulieres
Categoria:Propinqui hominum clarorum
Dioecesis Curiensis

[thumb|400px|Collocatio dioecesis Curiensis in [Helvetia]]

** Dioecesis Curiensis ** dioecesis est in Helvetia, cuius ultimus episcopus fuerat Amadeus Grab qui se a munere episcopi die 5 Februarii 2007 removit. Novus episcopus a die 8 Iulii 2007 est Vitus Huonder. 
 

*Glossarium verborum Ecclesiae Catholicae

## Historia
Dioecesis Curiensis antiqua est. Certe anno 451 iam erat, nam episcopus Novi Comi in epistola nunc scripsit:

: *Asinione ecclesiae Curiensis primae Rhaetiae episcopo.*

## Episcopi 
## Nexus externus
* [Pagina officialis Dioecesis Curiensis Germanice(https://la.wikipedia.org/wiki/Germanice)]

Curiensis
Categoria:Curia Raetorum
Theodoricus Zetsche

**Theodoricus Zetsche** est ab usque die 1. Ianuarii anni 2006i praeses societatis DaimlerChrysler nominatae.

Anno 2006° quaesitus est 5,1 milliones Euronorum. 

## Notae 
Categoria:Oeconomia
Categoria:Nati 1953
Categoria:Homines vivi
Categoria:Incolae Germaniae
Nebula planetaria

[thumb|Longa a 650 [annus luce mensus|anni luce mensi, nebula Helix est una proximarum Terrae.]]

In astronomia, **nebula planetaria** est res astronomica quae, cum ima resolutione observatur,est similis disco specie nebulosa. Propter hunc aspectum, similem planetis, adiectivus "planetarius" ei additur, et ab illo tempore ut nomen historicum servatur. 

Ab observationibus accuratioribus (singillatim spectroscopicis), scitur nunc nebulas planetarias  cum planetis non convenire. Cum parva stella (minus quam octo massae solis) senescit et consumit hydrogenium atque helium, cor ipsum ruit ut formetur pumilio alba, dum strata externa radiis prementibus expelluntur. Qui gasi nebulam materiae formant quae expanditur circum stellam velocitate expandi a 20 ad 30 kilometra per secundam. Quae nebula accipit ionta a photonibus ultrapurpureis emissis stella quae calet maxime (a 50 000 ad 100 000 K).

Energia adquisita sic gaso remittitur sub forma lucis minoris energiae, in visibilibus rebus. Haec sunt res quae rapide variant: notae sunt 1500 in Via Lactea, nostra galaxia. Earum gratia, noster universus ditescit, in transformando hydrogenio orto in elementa graviora et in expellendis novis elementis ad medium inter stellas. Nebulae planetariae coloratissimae sunt et imagines sunt dignae qui spectentur. Exemplum clarum earum rerum est nebula Anuli sita in constellatione Fidium, inde alterum cognomen: nebula Fidium.

## Historia 
[thumb|[Nebula Halteris.]]

Nebulae planetariae plerumque sunt res parvo splendore, invisibiles oculo humano. Prima nebula planetaria reperta fuit nebula Halteris in constellatione Parvae Vulpis, observata a Carolo Messier in anno 1764 et inscripta M27 in eius indice rerum diffusarum. 
Natura nebularum planetariarum ignota mansit usque ad primas observationes spectroscopicas, in medio XIX° saeculo. Gulliemus Huggins unus ex primis astronomis fuit qui spectro rerum astronomicarum studeret diffrigens lumen prismo adiuvante. Stellae quas observavit ostenderunt spectrum continuum in quo lineae obscurae apparuerunt (radii absorbentes).
Ceterum, cum nebulae Oculi Felis studuit, occucurrit spectro diversissimo. Pauci radii emittebantur in continuo fere nullo. Lucidissimus radius inveniebatur in undae longitudine 500,7 nanometrorum, quod nullum elemntum notum in terra emittebat. Emmissionem novo elemento   attribuit, quod appellavit *nebulium*, ut helium quod repertum erat semel in spectro solari.  
Tamen, helio reperto in Terra paucis annis post inventionem ab astronomis, ambages *nebulii* diu restiterunt physicis qui non invenire poterant in Terra. In incipienti saeculo XX, solum Henricus Norris Russel proposuit radios lucidos observatos in nebulis planetariis signum novi elementi non esse, sed elemento communissimo emitti, nempe oxygenio, sito in conditionibus extremis imae densitatis.

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Res astronomicae
Autocinetum onerarium

**Autocinetum onerarium** vel **autoplaustrum** est quod onera vehit vel portat. Saepe vehicula huius generis longa itinera infra et extra fines civitatum faciunt, ut onera mercesque ad fabricas, emporia atque supermercatus transferant. Moderna autoplaustra acta sunt aut benzini aut olei Dieseliani.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Europa flyer truck.JPG
Fasciculus:RockyMountainDouble.jpg|Autocinetum onerarium cum curru annexo in Idaho.
Fasciculus:Volvo FH12 täysperävaunuyhdistelmä.jpg
Fasciculus:Scania puoliperävaunu ja keskiakseliperävaunu Rauma Finland.jpg
Fasciculus:Coca Cola Fargo IMG 1272.JPG|Autocinetum onerarium cocacolae, in *Fargo* in Dacota Septentrionali.
Fasciculus:Mercedes Actros ITOY 2004.jpg
Fasciculus:Nissan Diesel Quon truck, 2007.jpg
Fasciculus:Actros182201.jpg
Fasciculus:Isuzu Elf of Lawson 20070605.jpg
Fasciculus:Renault Magnum-Palifor (B)-2004.jpg

* Autocurrus sarcinarius

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Autocineta
Categoria:Vehicula
Grex Mercedes et Benz

[thumb|Sedes principalis, [Stutgardiae.]]
**Grex Mercedes et Benz**, ante mense Februario 2022 **Daimler AG**, antea **DaimlerChrysler AG** est complexus mercatorius, in bursa notatus, fabricatorius Germanicus sedi principali Stutgardiae quo in primis autocineta et autocineta onerarium fabricantur. Praeses est Ola Källenius.

Anno 2021 venditiones omnes erant pretio 168,0 millionum Euronorum. Grex Mercedes et Benz lucrum operativum fecit millionum Euronorum 5517 id est lucrum 3227 millionum Euronorum. Cooperatores sunt 360 685 in societate quod est 6 centesimae partes minus quam anno 2005. Finibus anni 2021 societates Sinienses 20, civitas Cuvaitum 7 centesimas partes capitalis habuerunt. Confer Diurnarium Generale Francofordense diei 14 Februarii anni 2007i.

## Historia 
Principia anno 1883 cum corporatione *Benz & Cie.* Caroli Benz, Manhemii, condita fuerunt. Anno 1926 fusione cum societate motoriorum Daimlerianorum, Amadei Daimler, Stutgardiae, emanavit societas anonyma Daimler et Benz (Theodisce *Daimler-Benz AG*).

Anno 1998 hodierna societas anonyma fusione duarum societarum, societatis Daimler et Benz (Theodisce: *Daimler-Benz AG*) et corporationis *Chrysler* formata est societas *DaimlerChrysler*. Anno 2007, partes *Chrysler* maiores venditae, nomen in *Daimler* mutatum est. Diffissione partis plaustrorum (mense Aprili 2021) fuerunt incepta duo: Grex Mercedes et Benz (*Mercedes-Benz Group AG*) et *Daimler Truck*.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Benz Patent Motorwagen (replica) IMG 0850.jpg|Anno 1886 Carolus Benz *vehiculum motoricum* numerus 1 suum fabricavit.
Fasciculus:Erster Benzin-Omnibus der Welt.jpg|Laophorum primum orbis terrarum benzino operatum (1895).
Fasciculus:Benz Prinz-Heinrich-Wagen 1.jpg|Vehiculum Principis Henrici (Borussiae), 1908.
Fasciculus:Mercedes-lastwagen-1932-Lo 2000.jpg|Autocinetum onerarium (1932)
Fasciculus:Znaczek Mercedesa.jpg|Stella *Mercedes*
Fasciculus:RW1.jpg|*Unimog*, ab anno 1945
Fasciculus:300scoupe.jpg|Mercedes-Benz 300
Fasciculus:Lastkraftwagen mit Anhaeger Mercedes Oldtimer.jpg|LP 333 "Myriapoda" (1958)
Fasciculus:MB-600-SWB.JPG|"Sescenti"
Fasciculus:Mercedes CL 500 20090518 front.JPG|Classis CL 500
Fasciculus:Brno, Autotec, Mercedes Citaro na palivové články II.jpg|Laophorium *Citaro* cum cellula Galvanica operatum
Fasciculus:FIA F1 Austria 2018 Nr. 44 Hamilton.jpg|*Silberpfeil*, 2018

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis *daimler.com*

Categoria:Societates fabricationis autocinetorum
Categoria:Constituta 1998
Categoria:Societates mercatoriae Germaniae
Magistri Ordinis Praedicatorum

Hic habes seriem **Magistrorum Ordinis Praedicatorum** vel Dominicanorum.

## In ditione Avenionensi 
* Elias Raymond : 1380 - 1389
* Nicolaus de Troia : 1391 - 1393
* Nicolaus Vallisoletanus : 1394 - 1397
* Ioannes de Puinoix : 1399 - 1418

## Bibliographia 
* D.-A. Mortier, ''Histoire des Maitres generaux de l'Ordre des Freres Precheurs*. 7 voll. et index. Lutetiae, 1903-1920
* Angelus Maria Walz, *Compendium historiae Ordinis Praedicatorum'' (Romae: Herder, 1930) pp. 638-639 Textus apud archive.org

Categoria:Indices hominum
Categoria:Ordo Fratrum Praedicatorum
Franciscus I (rex Utriusque Siciliae)

**Franciscus I Utriusque Siciliae** (natus in Neapoli die 14 Augusti 1777; mortuus die 8 Novembris 1830) fuit rex Utriusque Siciliae ab anno 1825 usque ad mortem anno 1830.

Categoria:Nati 1777
Categoria:Mortui 1830
Categoria:Burbonii
Categoria:Reges Neapolis et Siciliae
Ernestus Kantorowicz

** Ernestus Kantorowicz** (natus die 3 Maii 1895 in Posnania (Germanice Posen) tunc in Germania hodie in Polonia (Polonice Poznań) - obiit die 9 Septembris 1963 in Principitonia, Nova Caesarea) fuit illustris rerum gestarum scriptor Germanicus religionis Iudaicae.

## Vita 
Kantorowicz in  Bello Orbis Terrarum I sua sponte pugnavit. Postea ab anno 1918 usque ad annum 1921 studuit philosophiae, historiae et oeconomiae in Berolino, Monaco et Heidelberg, ibi post annum 1922 historiam docuit. 

thumb|250px|Campus Universitatis Berkeley ubi Kantorowicz docuit

Anno 1939 propter vexationes  Nazismi contra  Iudaeos Kantorowicz in Civitates Foederatae Americae migravit, ubi in Berkeley (California) et post 1949 usque ad  mortem  Principitoniae apud Academiam studium superiorum (*Institute for Advanced Study*) docuit.

## Aliqua opera 
Illustrissimus inter opera eius est liber de  Friderico II imperatore.

* *Kaiser Friedrich der Zweite.* 1927 (Ergänzungsband *„Quellen und Nachweise.“* Berolinum 1931)
* *Laudes regiae. A Study in Liturgical Acclamations and Medieval Ruler Worship.* Berkeley/Angelopolis1946
* ''The King's Two Bodies. A Study in Mediaeval Political Theology.* Principitonia 1957 (dt.: *Die zwei Körper des Königs. Eine Studie zur politischen Theologie des Mittelalters'')

Categoria:Historici Germaniae
Categoria:Historici Civitatum Foederatarum
Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Professores Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Categoria:Professores Universitatis Princetoniensis
Categoria:Nati 1895
Categoria:Mortui 1963
Dioecesis Erfordiensis

[thumb|left|Ecclesia cathedralis et [Ecclesia Sancti Severi (Erfordia)|Ecclesia Sancti Severi.]]
 (Germanice *Bistum Erfurt*) est dioecesis in Thuringia. ]]
Dioecesis iurisdictio super totam quasi Thuringiam extenditur regionibus valde exiguis exemptis et in oriente (hae ad Dioecesim Dresdensem-Misnensem pertinent) et in meridie in regione Rhön (illae ad Dioecesim Fuldensem pertinent). Circiter 154 milia catholicorum curentur, quorum multitudo in regione Eichsfeldia habitat. in summa Thuringiensium 8% catholici, 25% autem protestantici sunt.

## Historia
Episcopatus Erfordiensis primo conditus est anno 742 a Sancto Bonifatio ipso sed iam anno 755 unificatio facta est cum Moguntiaco. Post Secundum bellum mundanum numerus catholicorum crescebat propter Germanicos profugos e Silesia, Borussia Orientali, Sudetia et aliis terris. Episcopi Fuldenses et Herbipolitani legatos mandatos nominabant ob divisionem politicam Germaniae dioecesana territoria negligentem. Anno 1953 Iosephus Freusberg episcopus auxiliaris creatus est. Freusberg et eius successores Hugo Aufderbeck et Ioachimus Wanke quantum potuere structuras ecclesiasticas solidas in meridie Rei publicae democraticae Germanicae statuebant. Anno 1973 Apostolica administratio Erfordiensis-Mainigiensis constituta est. Denique die 8 Iulii 1994 dioecesis propria post plus quam mille annos renata est.

## Episcopi 
# Hugo Aufderbeck (23 Iulii 1973 – 17 Ianuarii 1981) 
# Ioachimus Wanke (17 Ianuarii 1981 – 1 Octobris 2012)
# Huldericus Neymeyr (19 Septembris 2014 – praesens)

## Magnitudo 
In decanatibus septem cum parochis 73 circiter centum sacerdotes animas curant. Auxiliantur a mercennariis laicis 70 et multis aliis hominibus honorariis cooperantibus.

Ecclesia cathedralis Erfordiensis

## Nexus externi 
* Situs proprius

## Bibliographia
* Stephano Alexandro Würdtwein: *Thuringia et Eichsfeldia medii aevi ecclesiastica archidiaconatus distincta* Commentatio 1, Mannhemi 1790

Erfordensis
Categoria:Erfordia
David Abulafia

thumbnail|David Samuel Harvard Abulafia
**David Samuel Harvard Abulafia** (natus familia Iudaica die 12 Decembris 1949 in Twickenham, Anglia; mortuus die 24 Ianuarii 2026) fuit rerum gestarum scriptor Anglicus religionis Iudaicae et ab anno 2000 professor apud Universitatem Cantabrigiae.

Abulafia multa de historia Maris Mediterranei scripsit. Praeclarior inter opera eius est liber de imperatore Friderico II (*Frederick II: a medieval emperor*).

Etiam uxor eius Anna Sapir Abulafia rerum gestarum scriptrix est. 

## Opera 
* *The Two Italies. Economic relations between the Norman Kingdom of Sicily and the northern communes.* 1977.
* *Italy, Sicily and the Mediterranean, 1100–1400.* 1987.
* *Frederick II. A medieval emperor.* Londinii/Novi Eboraci 1988, 3. editio 2001.
* *Spain and 1492: unity and uniformity under Ferdinand and Isabella.* 1992.
* *Commerce and Conquest in the Mediterranean, 1100–1500.* 1993.
* *A Mediterranean Emporium: the Catalan Kingdom of Majorca.* 1994.
* *The Western Mediterranean Kingdoms, 1200–1500. The Struggle for Dominion.* 1997.
* *Mediterranean Encounters, Economic, Religious and Political, 1100–1550.* 2000.
* *The Great Sea. A Human History of the Mediterranean.* 2011.

## Nexus externus 
Pagina officialis Universitatis Cantabrigiae de David Abulafia Anglice

Categoria:Historici Britanniae
Categoria:Nati 1949
Categoria:Professores Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Mortui 2026
Categoria:Iudaei
Ferdinandus II (rex Utriusque Siciliae)

** Ferdinandus II Utriusque Siciliae** (natus Panormi die 12 Ianuarii 1810 - obiit Saticulae die 22 Maii 1859) fuit Utriusque Siciliae rex ab anno 1830 usque ad mortem anno 1859.
Piissimus et amantissimus Regniculorum Populorum, quae pro sua habuit familia tamquam propriis multis consanguineis et adgnatis, fuit maximus Rex Utriusque Siciliae etsi ex eius impraevisa et repentina morte magnum momentum sui dominatus perfectum exitum consequi non valuit.

## Descedentia 
thumb|left|Ferdinandus II Utriusque Siciliae
12 filios habuit:

* Franciscum, Ducem Calabriae;
* Ludovicum, Comitem Tureni;
* Albertum, Comitem Castri Ioannis;
* Alphonsum, Comitem Casertae;
* Mariam Annuntiatam, Archiducissam Austriae;
* Mariam Immaculatam, Archiducissam Austriae;
* Caietanum, Comitem Agrigenti;
* Iosephum, Comitem Luceriae;
* Mariam Piam, Ducissam Parmae;
* Paschalem, Comitem Barii;
* Mariam Ludovicam, Principissam Parmae;
* Ianuarium, Comitem Calaiateronum.

## Nexus 
* Vincenzo Petrocelli

## Nexus externi 
Categoria:Burbonii
Categoria:Reges Neapolis et Siciliae
Categoria:Nati 1810
Categoria:Mortui 1859
Ferdinandus III Tusciae

**Ferdinandus III Habsburgi-Lotharingiae** (natus Florentiae die 6 Maii 1769; ibidem mortuus die 18 Iunii 1824) fuit magnus dux Tusciae ab anno 1790 usque ad annum 1799 et post invasionem Napoleonicam ab anno 1814 usque ad mortem anno 1824.

## Familia
Fuit filius secundus Leopoldi II imperatoris, qui annis ab 1790 ad 1792 regnavit. Fratres eius Franciscus II imperator ac Carolus Archidux Austriae-Tessini fuerunt. Filius eius et heres fuit Leopoldus II Tusciae.

Categoria:Habsburgum
Categoria:Magni Duces Tusciae
Arthurus Schlesinger

[thumb|Arthurus Schlesinger circiter [1960]]

**Arthurus Meier Schlesinger, Iunior**, (natus Arthurus Bancroft Schlesinger die 15 Octobris 1917 Columbopole, Ohium – obiit Manhatae in Urbe Novo Eboraco die 28 Februarii 2007) fuit rerum gestarum scriptor et criticus socialis Americanus et consiliarius praesidentis Ioannis F. Kennedy. 

Anno 1946, Praemium Pulitzeranum de historia cum *Th Age of Jackson* et anno 1966, Praemium Pulitzer biographiis dicatum accepit cum *A Thousand Day*, ac anno 1966, Praemium Nationale Librorum  et anno 1979 accepit.  

Categoria:Nati 1917
Categoria:Mortui 2007
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Historici Civitatum Foederatarum
Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Ohii
Categoria:Sepulturae in Coemeterio Montis Alburni
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Unitariani Civitatum Foederatarum
Categoria:Ioannes F. Kennedy
Ioannes Gaston Medices

** Ioannes Gaston Medices** (natus Florentiae die 24 Maii 1671 - ibidem obiit die 9 Iulii 1737) fuit magnus dux Tusciae ab anno 1723 usque ad mortem anno 1737 ultimus domi regnatricis Medices, quia Ioannes Gaston, qui homophylophilus erat, sine heredibus obiit.

## Lege etiam 
thumb|Ioannes Gaston Medices
* Harold Acton, *Gli ultimi Medici* (*The last Medicis*, Orioli, Florentia 1930), ISBN 88-06-59870-8
* Alberto Bruschi, *Gian Gastone. Un trono di solitudine nella caligine di un crepuscolo*, SP, Florentia 1995.(Solium solitudinis in caligine crepusculi)

## Nexus externus Italiane 
* Pagina de Homophylophilia Ioannis Gastonis (Haec pagina homines teneriore animo vulnerare potest.)

Categoria:Nati 1671
Categoria:Mortui 1737
Categoria:Magni Duces Tusciae
Categoria:Medices
Categoria:Homosexualitas
Franciscus II (rex Utriusque Siciliae)

thumb|Franciscus II Utriusque Siciliae

**Franciscus Assisiensis Maria Leopoldus Borbone** (natus in Neapoli die 16 Ianuarii 1836; mortuus in vico Arce apud Tridentum, hodie in Italia, tunc in Imperio Austro-Hungarico die 28 Decembris 1894) fuit rex Utriusque Siciliae a die 22 Maii 1859 usque a die 13 Februarii 1861.

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1836
Categoria:Mortui 1894
Categoria:Burbonii
Categoria:Reges Neapolis et Siciliae
Ava

**Ava** (Birmanice အင္‌းဝ *Anva*), urbs 22 milia passuum a Mandale distans, iuxta urbis Amarapurae ad ripam sinistram fluminis Eiavadi iacens, fuit caput regni Birmaniae inter annos 1364 et 1527, rursusque inter 1636 et 1841. Nomen sollemne Avae in lingua Pali est *Ratanapura* (scriptura Birmanica ရတနာပူရ), scilicet "urbs gemmatum". Hodie urbs superest inter ruinis templorum antiquorum.

## Notae 
## Nexus externi 
thumb|Ruinae urbis Avae antiquae

Categoria:Loci habitati Birmaniae
Categoria:Urbes antiquae Birmaniae
Categoria:Urbes olim capitales
Herba condimentaria

[thumb|*[Ocimum,* herba edulis]]

**Herba condimentaria** est planta edenda et quasi condimentum in rebus culinariis adhibita, quae crescit aut manu curaque hominis aut cura naturae. Herbae virere solent.

## Notae 
## Bibliographia 
*Le Dantec, Denise. 2000. *Encyclopédie poétique et raisonnée des herbes.* Lutetiae: Bartillat.
*Lieutaghi, Pierre. 1999. *Le livre des bonnes herbes.* Ed, 3a. Arles: Actes Sud. ISBN 9782742709533.

*Graminea
*Herbisectrum
*Planta herbacea

!
-
Herba (discretiva)

* **Herba** sensu lato est planta herbacea
* Herba condimentaria, in rebus culinariis adhibita
* Herba, urbs in Italia.
Societas assecurationis

**Societas assecurationis** est societas quae a sodalibus suis pecuniam colligit ut casu damni id damnum pecunia compensari potest, sive

* societas quae praestat damnum vi elementorum illatum sive
* societas per quam fenore dato de damnis seu iacturis resarciendis praecavetur
* negotiatores assecurationis.

Genera eiusmodi societatum sunt:
* Societates quae in casum ignis praevident
* Societates quae in casum morbi praevident
* Societates quae in casum senectudinis praevident. Haec societates sodalibus pecuniam dant ut senes vel anus se sustentare possint. 
* Societates quae in casu mortis heredibus pecuniam dant.

## Societates assecurationis 
* Converium (Helvetia)

## Nota 
## Nexus externus 
*Latine de "assecurare"

!
Pupilla

**Pupilla** est foramen iridis oculi, per quod lux in interiorem oculi parte init. Nigra videtur, sed vere perlucida est  et quia radio lucis ineuntis pupillam sunt aut absorbetur directo a textis intra oculum pupil aut reflectiones diffusae suae absorbentur.

Signa malorum pupillae possunt esse dilatatio vel contractio extrema, latitudo dissimilis, forma irregularis pupillae. Semper tamen locus morbi vel causae extra pupillam investigandae sunt.

## Anatomia 
Intra oculi iridem duo musculi locati sunt:
* Musculus dilatator pupillae
* Musculus sphincter pupillae

## Effectus 
* Mydriasis = dilatatio pupillae
* Miosis = contractio pupillae

## Mala pupillae 
* Anisocoria - differentia diametris inter ambas pupillas (plus quam 0.5 mm), differentia minor de consuetudine non pathologicum esse solet.
* Syndroma Horner - Miosis, anhidrosis, ptosis
* Pupillotonia - mydriasis, malum accomodationis
* Syndroma Argyll-Robertson - miosis, malum accomodationis

## Notae 
* Retina
* Systema nervosum autonomicum

Categoria:Anatomia
Categoria:Oculus
Amarapura

**Amarapura** (Birmanice အမရပူရမ္ရုိ့), urbicula 18 milia passuum a Mandale distans, iuxta urbem Avam ad ripam sinistram fluminis Aeravatis iacens, fuit caput regni Birmaniae (sive Avae) inter annos 1783 et 1823, rursusque inter 1841 et 1857. Eo anno palatium Amarapurae destructum est; urbs nova Mandale constituta est caput regni Birmaniae, sed praefectus Amarapurae, U Bain, usus est lignis palatii ad pontem lacus Taunthaman construendum.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|upright=1.5|Pons lacus Taunthaman a praefectu U Bain constructus
* Michael Symes, *An Account of an Embassy to the Kingdom of Ava* (1800) Textus

## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Birmaniae
Categoria:Urbes olim capitales
Coriandrum sativum

**Coriandrum** vel "coriandrus", binomine ***Coriandrum sativum***, est annua familiae Apiacearum herba, ex Asiae parte quae inter meridiem et solem occidentem spectat orta. Est herba glabra, mollis, et aromatica, quae altitudinem 50 cm attingere potest. Folia sunt formarum diversarum; ima herba lobata sunt, sed ea in stemmatibus florentibus sunt gracilia et plumosa. Flores umbellis eferuntur, vel canditi vel subrufidi, asymmetrici (petalis quae ab umbello exspectant, fere 5-6mm longi, maioribus quam ea, 3-5 mm longa, quae ad medium respectant). Fructus, qui vulgo potius semen dicitur, est schizocarpus globularus et aridus, diametro 3-5 mm.

Nomen coriandri a figura quadam Graeca deducitur: lingua Attica classica, nomen herbae est κορίαννον; exstant autem κορίανδρον, κορίαμβλον, et cetera. Nomen etiam scriptis Linearis B invenitur, in forma ko-ri-ja-da-na, quod eset (τὰ) *κορίαδνα. Latinitate mediaevali etiam varie scribitur, nonnullis figuris cum littera l potius quam r scriptis, unde nomen hispanicum *cilantro*, quod nonnumquam et lingua Anglica (praesertim in Novo Orbe) adhibetur.

## Apud antiquos
In Bibliis, gustus mannae similis coriadri dicitur, Hebraice גד *gådh*. Idem verbum semiticum lingua Ugaritica adhibebatur, sed saepe cum simili verbo "haedum" significanti confunditur: locus omnium celeberrimum est in textu nomine *Fabula Ortus Occassusque*, v. 15: [𐎂]𐎃𐎟𐎁𐎈𐎍𐎁𐎟𐎀𐎐𐎐𐎋𐎟𐎁𐎃𐎎𐎀𐎚 *[g]d · bḥlb · ảnnk · bḫmảt* quod Cyrus Gordon "Haedum in lacte, capellum in melcis", Gibson autem "coriandrum in lacte, mentam in melcis" reddidit. Item, Afri (id est Puni), secundum Dioscoridem, Coriandrum *goed* dixerunt.

Tempore Romano, Coriandrum per totum imperium usurpabatur: semina enim et in Britannia Germaniaque, habitatu pessimo, inventa sunt. Apicius multis praeceptis coriandi vel semina vel folia postulat. Radix etiam in usu saltem medico fuit. Apud Anthimum exstat lenticulae praecepta singula in quo totam herbam integram cum radicibus inicitur. 

## Notae

## Bibliographia
* 
* Suembikya Frumin, Aren M. Maeir, Liora Kolska Horwitz, Ehud Weiss, "Studying Ancient Anthropogenic Impacts on Current Floral Biodiversity in the Southern Levant as reflected by the Philistine Migration" in *Scientific Reports* vol. 5 no. 13308 (2015)
* Frederick J. Simoons, *Food in China: A Cultural and Historical Inquiry* (CRC Press, 1991) pp. 405-406 

## Nexus externi
Categoria:Species plantarum 
Categoria:Apiaceae
Categoria:Aromata
Categoria:Herbae condimentariae
Categoria:Taxa Linnaei

zh-min-nan:Iân-sui
Leopoldus II Tusciae

**Leopoldus II Tusciae Habsburgi-Lotharingiae** (natus Florentiae die 3 Octobris 1797–obiit Romae die 28 Ianuarii 1870) fuit magnus dux Tusciae ab anno 1824 usque ad abdicationem. Pater eius Ferdinandus III Tusciae erat.

Die 27 Aprilis 1859 propter tumultos, Leopoldus Vindobonam confugit. Die 21 Iulii 1859 abdicavit, sed finem magni ducatus vitare non potuit. Eius filius, Ferdinandus IV Tusciae numquam vere regnavit ne coronatus est quidem, quia insequenti anno magnus ducatus finem habuit, cum Tuscia post plebiscitum ad Regnum Sardiniae, quod anno 1861 novum regnum Italiae factum est, adiuncta est.
right|200px|thumb|Leopoldus II Tusciae (iuvenis aetate)
Venetias pingere Salomon Corrodi ab isto duce iussus est.

Categoria:Nati 1797
Categoria:Mortui 1870
Leopoldus II Tusciae
Categoria:Habsburgum
Ecclesia Sanctissimae Trinitatis in Fulnek

**Romanocatholica ecclesia paroecialis Sanctissimae Trinitatis in Fulnek**, quae in Moravia septentrionali sita est, ad magni momenti monumenta structura barocca exstructa et frequentissima quondam peregrinationis religiosae loca pertinet.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Ecclesiae Cechiae
Via Baltica

[thumb|[Insigne]]
**Via Baltica** sive Via Europaea numero LXVII est via autocinetica quae coniungit Pragam et Varsoviam per Lazdijai, Counam, Rigam, Castrum Danorum et per mare (sinum Finnicum) cum Helsingia. In partibus iam autovia est et meditatum est totam viam autoviam facere. 

De aedificatione viae disputatur quia in Polonia biotopus in periculo est . 

## Pinacotheca 

Image:Dálnice D11.jpg|Apud Pragam
Image:POL Most Śląsko-dąbrowski.JPG|Apud Varsaviam
Image:Grunwaldzki Wroclaw.JPG|Apud Vratislaviam
Image:LilasteStrassenbruecke.png|Apud Rigam

## Nota 
## Nexus externi
Baltica
Categoria:Balticum
Pinacotheca

[thumb|300px|In pinacotheca rerum hodiernarum [Monacum|Monaci]]
**Pinacotheca**, sive **pinacothece** (Graece , a  'tabula' et  'repositorium'), est locus in aedibus amplus, vel totum aedificium, pictis tabulis et imaginibus exornatum. Potest esse aut publica aut privata.

* Bibliotheca
* Museum

## Notae 
!
Converium

**Converium** est societas assecurationis Helvetica anno 2001 constituta, quae aliis eiusmodi societatibus praestat damnum vi elementorum illis illatum  

seu

societas per quam fenore ab aliis eiusmodi societatibus dato de damnis seu iacturis resarciendis illis societatibus praecavetur 

seu

negotiatores qui nomine assecurationis ab aliis eiusmodi negotiatoribus cautionem usurpant .

## Notae 

Categoria:Societates assecurationis
Categoria:Constituta 2001
Categoria:Helvetia
Ferdinandus IV Tusciae

**Ferdinandus Habsburgi-Lotharingiae ** (natus Florentiae die 10 Iunii 1835 — obiit exsul Salisburgi die 17 Ianuarii 1908) fuit ultimus magnus dux Tusciae ab abdicatione patris eius Leopoldi II die 21 Iulii 1859, sed Ferdinandus numquam vere regnavit ne coronatus est quidem.
thumb|right|200px|Ferdinandus IV Tusciae
Nam Magnus Ducatus Tusciae finem habuit anno 1860, cum Tuscia post plebiscitum Regno Sardiniae, quod insequenti anno novum regnum Italiae fit, adiuncta est.

Categoria:Nati 1835
Categoria:Mortui 1908
Ferdinandus IV Tusciae
Categoria:Habsburgum
Ioannes Galeacius Vicecomes

** Ioannes Galeacius Vicecomes** (natus Papiae mense Novembri 1351; mortuus propter pestem Melegnani die 3 Septembris 1402), filius Galeacii II, fuit ab anno 1378 dominus Mediolani cum patruo eius Barnaba usque ad annum 1385 et postea solus, cum Ioannes Galeacius patruum Barnabam dolo captum veneno necaverit. Anno 1395 primus dux Mediolani proclamatus est. Ioanne Galeacio Vicecomite regnante, Mediolanum potentissima fuit.

Anno 1395 imperator Venceslaus a Luxemburgio Ioanni Galeacio titulum Ducis dedit.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|"Ioannes Galeacius Vicecomes" e libro [Paulus Iovius|Pauli Iovii *Le vite de i dodeci visconti che signoreggiarono Milano* (1645)]]
* D. M. Bueno de Mesquita, *Giangaleazzo Visconti, Duke of Milan (1351-1402): A Study in the Political Career of an Italian Despot*.  Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1941
* 
* 

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1351
Categoria:Mortui 1402
Ioannes Galeacius
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Dominium Mediolanense
Categoria:Ducatus Mediolanensis
Ducatus Urvini

[thumb|400px|**Ducatus Urbini Nova Et Exacta Descriptio** anno [1606 opus Ioannis Baptistae Urints edita in *Theatrum Orbis Terrarum* Abrahami Ortelii, Antverpiae), 1608, Thuiscoburgi (mm 381x487, Cartotheca Historica Marchiae)]]

**Ducatus Urbini** sive (Latinius) **Ducatus Urbinatensis** (1443-1631) fuit antiqua civitas in media Italia, accurate in parte septemtrionale praesentis Marchiae Anconitanae.

## Historia 
Ducatus Urbinatensis anno 1443 conditus est, cum Eugenius papa IV Oddantonium II ducem Urbini fecit.

Ruina ducatus incipit anno 1523 cum caput Pisauri translatum est.

Ducatus finem habuit anno 1631, cum Urbanus papa VIII civitatem Urbinatensem dicioni pontificiae adiunxit, quae illam iam ab anno 1625 administrabat.

* Marchia Anconitana (*regio*),
* Provincia Pisaurensis et Urbinas,
* Urbinum (*urbs*).

## Notae 

Urbini Ducatus
Urbini Ducatus
Categoria:Condita 1443
Categoria:Historia Urbini
Corona Aragoniae

**Corona Aragoniae** (Aragone: ''Corona d'Aragón*; Catalanice: *Corona d'Aragó*; Occitanice: *Corona d'Aragon'') est antiqua civitas, quae anno 1137 condita est et Aevo Medio multas terras (exempli gratia Sardinia, Sicilia etc.) in Mari Mediterraneo possidebat. Orta est corona cum regina Aragoniae comitem Barchinonae nupsit.

Magna coronae pars a Regno Aragonia in paeninsula Iberica constituta est.

* Corona Castellae
* Reges Aragoniae
*Magna Societas Catalanorum

Categoria:Civitates Medii Aevi Hispanici
Claudius Dagens

**Claudius Ioannes Pietrus Dagens** (Francogallice *Claude-Jean-Pierre Dagens*, natus in *Caudéran* die 20 Maii 1940) fuit a die 22 Decembris 1993 usque ad diem 9 Novembris 2015 episcopus Dioecesis Engolismensis (Francogallice ''diocèse d'Angoulême''), id est urbis Angolismae. Die 17 Aprilis 2008 Dagens socius Academiae Francicae factus est.

## Opus 
* 

## Nexus externus 
* 

## Nota 
Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Nati 1940
Categoria:Homines vivi
Categoria:Schola Francica Romae
Categoria:Socii Academiae Francicae
Categoria:Episcopi Vulturarienses