open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Robertinus

***Robertinus***, vel ***Robertulus***, est praenomen masculinum, deminutivum nominis Roberti. Deminutivum Francogallicum antiquum *Robin* hodie apud Anglophonos (quoque ut praenomen muliebre), Batavos Suecicosque adhibetur. *Robin* etiam nomen Anglicum erithaci est. 

## Homines 
* Robertinus Cook
* Robertinus Gibb
* Robertinus Lane Fox
* Robertulus McEwen
* Robertinus van Persie
* Ioannes Robertinus Warren
* Robertinus Williams

## Notae 
Categoria:Praenomina masculina
Laches (strategus Atheniensis)

**Laches** (-etis, Graece , mortuus ad Mantineam anno 418 a.C.n.), Melanopi filius, fuit strategus Atheniensis in bello Peloponnesiaco cuius res gestae per Thucydidem historicum notae sunt. Plato eius nomen dialogo indidit in quo fortitudinis definitio quaeritur.

## De militia 
Laches in Siciliam cum viginti navibus adversus Syracusanos anno 427 a.C.n. missus est. Rhegii consedit atque inde in insulis et contra Locros pugnavit. Mylas et Messanam cum sociis cepit. Athenas anno 425 rediens a Cleone accusatus est quod pecuniam ab hostibus accepisset et absolutus. Aristophanes in *Vespis* ad hoc iudicium alludit. Anno 424 cladi Atheniensi apud Delion in Boeotia interfuit, unde una cum Socrate recessit. Deinde indutiis annuis et mox Paci Niciae (421 a.C.n.) operam dedit quam inter legatos Athenienses per iusiurandum sanxit. Bello ab Argivis renovato cum eis Arcadum Orchomenum cepit. Postremo anno 418 a.C.n. pugna ad Mantineam bellum cum Lacedaemoniis gerens periit.

In republica quidem Niciae et optimatibus propior fuit quam Cleoni et demagogis sed imprimis militaribus rebus operam dedit atque miles fuit.

## Notae 
## Plura legere si cupis 
*Paul Cloché, "Les procès des stratèges athéniens", *Revue des Études Anciennes*, 1925: 97-118

## Nexus externi 
*Britannica
*"Laches" - apud: *Meyers Großes Konversations-Lexikon,* tomus 12. Lipsiae 1908, p. 15.

**Laches,* dialogus Platonicus

Categoria:Milites Graeci antiqui
Categoria:Ductores exercitus
Categoria:Historia Athenarum
Categoria:Nati saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mortui 418 a.C.n.
Categoria:Bellum Peloponnesiacum
Categoria:Personae Platonis
Categoria:Proelio interfecti
Wayne

***Wayne*** est cognomen, nomen, et praenomen masculinum Anglicum, quod a vocabulo Anglico antiquo *wægn* ('plostrum') derivatur. Significatio, igitur, est "inventor plostrorum". 

## Qui vel quae hoc cognomen habuerint 
* Antonius Wayne
* Ioannes Wayne

## Qui hoc nomen habuerint 
* Patricius Wayne Swayze
* Rex Wayne Tillerson

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Wayne Gretzky
* Wayne Marshall
* Wayne Rooney

## Notae 
Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Beverly

***Beverly***, aut ***Beverley***, est cognomen, nomen, et praenomen femininum et masculinum Anglicum, ductum a nomine  oppidi Isuriae. Nomen Beverlaci a vocabulis Anglicis medii aevi *beofor* ('castor') et fortasse *licc* ('rivulus') derivatur. 

## Qui vel quae hoc cognomen habuerint 
* 

## Qui vel quae hoc nomen habuerint 
* Georgius Beverly Shea

## Qui vel quae hoc praenomen habuerint 
* 
* Beverly Aloisia Neill
* 
* Beverley Randolph
* Beverly Sills

## Notae 
Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina feminina et masculina
Lindsay

***Lindsay***, aut ***Lindsey***, est cognomen, nomen ac praenomen femininum masculinumque Anglicum et Scoticum, ductum e toponymo Anglico quod "insulam Lincoln" significat. 

## Qui vel quae hoc cognomen habuerint 
* Ioannes Lindsay
* Robertus Burns Lindsay

## Qui vel quae hoc nomen habuerint 
* Iacobus Lindsay Almond

## Qui vel quae hoc praenomen habuerint 
* Lindsay Duncan
* 
* Lindsay Roy
* Lindsey Davis
* Lindsey Graham
* Lindsey Vonn

## Notae 
Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina feminina et masculina
Czu

**Czu** vel **Tschu** (Kyrgyzice  Чүй/Čүj, Cazachice  Шу/Šu), est flumen Chirgisiae et Cazachiae, circa 1186 chm longum. A confluentia Džoon Aryk et Kočkor fluminum oritur et per vallem Ortotokoiensem Superiorem et Ortotokoiensem 
Inferiorem in demissinonem Lacus Calidi exit; usque ad annos quinquagesimis saeculi XX per bracchium Kutemaldy pars aquarum Czu in lacum Calidum defluebat, sed nunc ad Balykčy urbem ad boreoccidentem Czu vertit et per angustias Boomenses in vallem Czuensem inter montes Czu-Ilienses et iugum Alexandri sitam exit. Per confinium Kyrgyzstaniae et Kazachstaniae fluit et postea per Kazachstaniam, unde in arenis Moyinkum deserti perditur; solum tempore eluvionis ad lacum salsum Akžaikyn pars aquarum adit. In Kazachstania ab Augusto mense ad Novembrem exsiccatur. Receptacula aquae duo et canales multi, quorum maximus canalis Czuensis maior, ad Czu constructi sunt.

## Notae
## Nexus externi 
* Czu in *Encyclopaedia Sovietica magna*

Categoria:Flumina Kazachstaniae
Categoria:Flumina Kyrgyzstaniae
Categoria:Systemata fluviorum endorrheica
Tyler

, seu Latine , est cognomen, nomen, et praenomen masculinum Anglicum, quod a vocabulo Anglico antiquo *tiler* ('qui quadras fictiles creat') derivatur. 

## Qui vel quae hoc cognomen habuerint 
* Anna Tyler
* Iacobus Hoge Tyler
* Ioannes Tyler
* Ioannes Tyler maior
* Iulia Tyler
* Laetitia Tyler
* Liv Tyler
* Priscilla Tyler
* Royall Tyler

## Qui hoc nomen habuerint 
* Georgius Tyler Wood

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Tyler Burrell
* Tyler Posey
* 

## Notae 
* Tyler Comitatus (Texia)

Categoria:Cognomina Anglica
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Stanford Moore

**Stanford Moore** (natus die 4 Septembris 1913; mortuus die 23 Augusti 1983) fuit chemicus Americanus, qui biochemiae peritus anno 1972 Praemium Nobelianum chemiae cum Christiano Anfinsen et Gulielmo H. Stein accepit, ratione studii ribonucleasis ex acido ribonucleico.

Alumnus Universitatis Vanderbiltiae, professor Universitatis Rockefelleranae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Alatau Kirghizicus

[thumb|Alatau Kirghizicus super [Pisphecum]]
**Alatau Kirghizicus** (Chirgisice *Кыргыз Ала-Тоо*), usque ad annum 1933 **iugum Alexandri**, sunt montes continui in Kyrgyzstania et Kazachstania, Tian Schanis pars. Iugi longitudo 375 chm est, ab angustiis Boomensibus ad Talasem urbe. Altitido maxima 4875 m (cacumen Alamedin). Super vallem Czu fluminis stat et super Pisphecum Kyrgyzstaniae urbem capitalem. Porphyritibus et granitis compositum est. Semideserta soli grisei usque ad 1100-1200 m altitudinis patent; altius silvae picearum et iuniperorum, altius quam 2500 m prata Alpina et subalpina, super 3700 m nives et glaciaria.

Saeculo XIX medio primo descriptus est et nomine Alexandri II imperatoris nominatus; iugi Alatau Occidentalis pars septentrionalis habebatur.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Montes Kyrgyzstaniae
Categoria:Montes Kazachstaniae
Christianus Anfinsen

thumb|Christianus Anfinsen
**Christianus Boehmer Anfinsen** (natus die 26 Martii 1916 et mortuus die 14 Maii 1995) fuit chemicus Americanus qui anno 1972, Praemium Nobelianum chemiae cum Stanford Moore et Gulielmo H. Stein accepit, ratione studii ribonucleasis de relatine inter aminoacidi sequentias et conformationem biologicam.

Alumnus Universitatis Harvardianae Medinicae deinde professor Universitatis Hopkinsiensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Professores Universitatis Hopkinsiensis
Categoria:Nati 1916
Categoria:Mortui 1995
Alatau Cisiliensis

thumb|Cacumen Čubar (4407 m) in ortu solis
**Alatau Cisiliensis** vel **Alatau Dzhungaricus** vel **Alatau Heptapotamicus**  (Casachice *Жетісу Алатауы*, Sinice 准格尔阿拉特) sunt montes perpetui inter Heptapotamiam Kazachstaniae partem et Turcestaniam Sinensem siti. Ab Ili fluvio (ab *Iliisk* urbe usque ad Kuldscham) ad lacum Ala Kul et lacum Balchasch orientalem extenduntur.

Longitudo iugi 450 chm est, latitudo a 50 ad 90 chm, alitudo maxima 4622 m (, nomine Petri Semenovii Tianschanici appellatum). Portae Dzhungaricae, transitus in altitudine 300—400 m circa 50 chm longus, in parte iugi orientali situs est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Montes Sericae
Categoria:Montes Kazachstaniae
Categoria:Xinjiang
Alatau Transiliensis

[thumb|Cacumen [Talgar ex Almata visus]]
**Alatau Transiliensis** (Chirgisice *Иле Ала-Тоосу*, Casachice * Іле Алатауы*), sunt montes continui in Kyrgyzstania et Kazachstania, Tian Schanis pars. Iugi longitudo 350 chm est. Altitido maxima 4979 m (cacumen Talgar). Almata Kazachstaniae caput in declivibus borealibus sita est, 

## Notae
## Nexus externi 
*Alatau Transiliensis in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Montes Kyrgyzstaniae
Categoria:Montes Kazachstaniae
Alatau Talassicus

[thumb|[Canno (angustiae)|Canno Aksu (Aquae Albae)]]
**Alatau Talassicus** (Chirgisice *Талас Ала-Тоосу*, Casachice *Талас Алатауы*), cuius partes antea **Alatau Occidentalis** et **Alatau Meridionalis** nuncupabantur, sunt montes continui in Kyrgyzstania et Kazachstania, Tian Schanis pars. Iugi longitudo 270 chm est. Altitido maxima 4458 m (cacumen Manas). Iugum Ugamicum bracchium Alatau Talassici est. A lacu Calido et ab urbibus Alexandria Eschate et Namagane et a Naryne fluvio septentrionem versus usque ad iuga Karatau et Alexandri extenditur.
 
## Notae
## Nexus externi 
*Alatau Talassicus in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Montes Kyrgyzstaniae
Categoria:Montes Kazachstaniae
Alatau Transalaicus

thumb|Alatau Transalaicus super vallem Alaicam
**Alatau Transalaicus** vel **Iugum Transalaicum** (Chirgisice * Чоң Алай кырка тоосу*), in Tadzikistania ab anno 2023 **iugum **,  sunt montes continui in Tadzikistania et Kyrgyzstania, inter montes Pamir et vallem Alaicam siti. Iugi longitudo 250 chm est. Altitido maxima 7134 m (cacumen Avicennae, antea ut cacumen Leninis notus). 
 
## Notae
## Nexus externi 
*Alatau Transalaicus in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Montes Kyrgyzstaniae
Categoria:Montes Tadzikistaniae
Gabriela Montero

thumb|upright=0.9|Gabriela Montero anno 2007.
**Gabriela Montero** (nata Caracis die 10 Maii 1970) est clavilistria Venetiolana.

## Vita 
Nata Caracis, matre Americano nata et patre Venetiolano, Montero septem mensium erat cum parentes eam ad clavile introduxerunt. Dextrum indicem ad singulas notas ludendas utebatur. Cum quindecim menses nata erat, parentes animadverterunt eam notam melodiam eligere. Tribus mensibus postea, antequam loqui posset, melodiam Hymni Nationalis exceperat.

Gabriela Montero clavile discere formaliter coepit quattuor annos nata et quintum annum agente primum spectante coram auditorio ludebat. Octo annos nata, concertum in Theatro Nationali Caracis fecit, integrum Haydn D Maioris Clavili Concerto cum Orquesta Nacional Juvenil de Venezuela (Orchestra Nationalis Iuventutis Venetiolae), a Iosepho Antonio Abreu ducta, perficiens.

Anno 2024 praemium Venceslaus Havel pro Creativa Dissensione (Václav Havel Prize for Creative Dissent anglice) accepit..

Montero legata Amnestiae Internationalis pro patria sua et pro iuvenibus artificibus ex Venetiola se gerit.

## Discographia 
## Nexus externi 
* Situs interretialis Montero proprius. (Anglice)
* Gabriela Montero in emiclassics.com 

## Notae 
Categoria:Clavilistae
Categoria:Musici Venetiolae
Fern Coppedge

**Fern Isabel Coppedge** (28 Iulii, 1883 – 21 Aprilis, 1951) fuit pictrix impressionista Civitatum Foederatarum.

## Vita
Nata oppido Cerro Gordo prope Decatur (Illinoesia) Iohanne L. Kuns et Maria Dilling Kuns, magnam vitae partem in Pennsilvania degit. Ibi socia visa est Scholae New Hope Impressionismi Americani, Communitatis Academiae Bellarum Artium Pennsilvaniensis, Foederis ad Artem Philadelphiensis, et scholae, quae nomine Impressionismi Pennsilvaniensis innotuit.

Disciplinam in Instituto Artis Chicagensis, Foedere Discipularum Artis Novae Eboraci, et Academia Bellarum Artium Pennsilvaniensis accepit. 
Praemia plura recepit, inter alia Nomisma Shillard Philadelphiense, Nomisma Aureum ab Expositione Factorum Feminarum, Nomisma Aureum a Sodalitate Plastico Philadelphiensi, et Praemium H.O. Dean Kansanopolitanum Topiae. Socia fuit plurium collegiorum artium, inter alia Foederis ad Artem Philadelphiensis, Foederis Discipularum Artis Novae Eboraci, et Denarum Philadelphiensium.

Museum Michener in Doylestown (Pennsilvania) 50 eius picturarum anno 1990 exposuit cum titulo "Fern Coppedge: Femina Oblivia" et catalogo 48 paginarum. Anno 2020–2021 iterum eius picturas solitarias exposuit cum quibusdam recens paratis et  schedis ab ea collectis recensque in formam digitalem redactis.

In New Hope (Pennsylvania) die 21 Aprilis 1951, octavo et sexagesimo aetatis suae anno, mortua est.

## Venditiones
Anno 2011 topia Coppedge nuper reperta, cui titulus erat *October*, auctione $29,800 veniit. Anno 2006 alia auctione pictura quaedam Coppedge $308,000 venierat.

## References
Categoria:Nati 1883
Categoria:Mortui 1951
Categoria:Alumni Academiae Bellarum Artium Pennsilvaniensis
Caietanus Kossowicz

**Caietanus Andreae filius Kossowicz** (Russice *Каэтан Андреевич Коссович*), 2 Maii 1814 Polotiae natus et 26 Ianuarii anno 1883 Petropoli mortuus, fuit hellenista et orientalista Russicus originis Polonicae vel Albaruthenicae, Avestae interpres Latinus et inscriptionum Persicarum editor.

## Vita
In familia sacerdotis Graeco-Catholici natus, Ignatii Kossowicz frater, in schola Piaristarum Polotiae, post in gymnasio Vitebscensi et in Universitate Moscuensi educatus, quam anno 1836 finivit; Bessarionem Belinskij ibi novit, postea apud Stephanum Ševyrëv habitabat et Borisi Čiċerin Ioannisque Minaiev magister fuit. In gymnasiis Tueriae (ab anno 1839 ad 1843) et Moscuae (1843—1849) docebat, ab anno 1849 in Petropoli, ubi Alexii Maikov magister fuit, ab anno 1850 in Bibliotheca Nationalis Russica et ab anno 1858 in Universitate Petropolitana. Multas linguas orientales docebat, Sanscritam et Hebraicam, et primus in Russia Avestanam et Persicam antiquam. 

## Opera
Cum fratre Ignatio lexicon Graeco-Russicum edidit (1848); ipse lexicon Sancsrito-Russicum componere coepit (1859), sed opus non perfecit.  artem grammaticam Graecam Russice vertit et  artem grammaticam et chrestomatiam Hebraicam. 

Multa opera Sancritica Russice vertit (inter alia Bhagavadgītām) et partes Avestae Russice et Latine. Opus Kossowicz magnum est editio inscriptionum Persicarum cuneiformium plena cum versione Latina (1874).

## Notae
## Nexus externi
* De Kossowicz in lexico biographico Polovtsov
* *Inscriptiones palaeo-persicae Achaemenidarum quot hucusque repertae sunt ... typis primus edidit et explicavit commentarios criticos adjecit glossariumque comparativum palaeo-persicum subjunxit dr. Caietanus Kossowicz*
* ''Decem Sendavestae excerpta latine vertit ... Caietanus Kossowicz.

Categoria:Bibliotheca Nationalis Russica
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Indologi
Categoria:Philologi Russiae
Categoria:Iranologi
Categoria:Bibliothecarii Russiae
Categoria:Professores Universitatis Petropolitanae
Categoria:Interpretes textuum Sanscriticorum
Categoria:Interpretes textuum Persicorum
Stanislaus Tyszkiewicz

**Stanislaus Michaelis filius Tyszkiewicz** (Russice *Станислав Михайлович Тышкевич*), 28 Decembris 1887 Kioviae natus et 20 Iulii 1962 Romae mortuus, fuit Iesuita Russicus, theologus et ecclesiologus catholicus.

In familia nobili Catholica natus, cum in gymnasio Kioviae studeret, fidem amisit, sed postea iterum inveniur et anno 1904 in seminarium Iesuiticum Oenipontanum intravit; ab anno 1909 Societatis Iesu socius, quod in Imperio Russico interdictum erat (Iesuita factus iura civilia perdebat). Ab anno 1915 sacerdos Catholicus. Ab anno 1919 in Constantinopoli multos labores cum exulibus Russicis gerebat, ab anno 1923 Lutetiae, ab anno 1937 Romae in Collegio Russico. Tunc et ritum Byzantinum accepit et nomen Eulampium. 

Permulta opera Russice composuit, fidem Catholicam propagantia; Latine vertit fragmenta theologorum Russicorum ecclesiastica. Cum Maria Volkonskaia de Ioanne Bosco librum composuit.

## Notae
## Nexus externi
* De Stanislao Tyszkiewicz
* De Stanislao Tyszkiewicz in Collegio Russico
* Lexicon breve theologicum Latino-Russicum a Tyszkiewicz compositum

Categoria:Iesuitae
Categoria:Ecclesiae Catholicae Orientales
Gulielmus H. Stein

**Gulielmus Howardus Stein** (natus die 25 Iunii 1911; mortus die 2 Februarii 1980) fuit chemicus Americanus qui biochemiae peritus anno 1972 Praemium Nobelianum chemiae cum Christiano Anfinsen et Stanford Moore ratione studii ribonucleasis ex acido ribonucleico. Etiam catalysem et chromatographiam studuit.

Alumnus Universitatis Harvardianae et Universitatis Columbiae, professor Universitatis Rockefelleranae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Columbiae
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Batik

[thumb|upright=1.2|Figura, quae *parang batik* appellatur, [Yogyakartae exeunte saeculo undevicensimo factum.]]
**Batik** est ars tincturae, qua figura colorata formatur in textili cera partim tecto, et textile tali figura infectum. Artifex qui batik facit ceram textili inducit aut imprimit, quae colori obstet. Igitur pars intecta colorem accipit, pars tecta colorem pristinum servat. Cera iterum atque iterum variis modis imposita figurae perplexissimae fieri possunt. Figurae autem valde variae etiam in una terra fingi solent. Aliae quidem sunt signa gravia, aliae mercedis aut urbanitatis gratia excogitantur.

Quae ars a temporibus vetustissimis a populis multis per orbem terrarum exercetur: in Aegypto, in Sinis meridianis (praecipue in civitatibus monticolis, ut sunt Miao, Bouyei, et Gejia), in India et Srilanca, in Indonesia et Malaesia, et in Nigeria. Sed Indonesiani (maxime Iavanici) praestant, quamquam vetustas batik Indonesiani est incerta. Extra Asiam Australem et Orientalem primum anno 1817 innotuit cum in *The History of Java* describeretur; tum vero peregrini hanc artem explorare et exempla eius colligere inceperunt. Saeculo undevicensimo et prima saeculi vicensimi parte, batik Iavanico nonnulla nova inducta sunt; e.g. cera forma imprimi coepit ut citius imponeretur. Multi opifices atque multae officinae exstant, quae opera diversa faciunt et quarum exemplum etiam alias artes textiles movet.

## Notae
Categoria:Cultura Indonesiae
Categoria:Inventiones Indonesianae
Categoria:Ornatio
Categoria:Textilia
Categoria:UNESCO
Categoria:Verba et locutiones Indonesianae
Sinus Aelaniticus

thumb|Nuweiba in litore Aegyptio
**Sinus Aelaniticus**, vulgo **sinus Aqabensis** (Arabice خَلِيج الْعَقَبَة) vel in Israele **sinus Eilatensis** (Hebraice  מפרץ אילת), est ramus Maris Rubri ad orientalem Paeninsulae Sinaiticae partem situs. De Aelana urbe Romana nomen accepit; hodie litus occidentale Aegyptium est, litus orientale in Arabia Saudita, ad extremitatem septentrionalem terrae Israelis et Iordaniae attingunt, et portus Iordanicus Aqaba et Israeliticus Eilat siti sunt. 

## Notae 
## Nexius externi
Categoria:Res geographicae Aegypti
Categoria:Res geographicae Israelis
Categoria:Res geographicae Iordaniae
Categoria:Res geographicae Arabiae Sauditae
Categoria:Sinus maris Rubri
Categoria:Sinus Asiae
Lycurgus (discretiva)

* Lycurgus, rex Thracum fabulosus, Bacchi inimicus
* Lycurgus, Spartae nomothetes
* Lycurgus, orator Atheniensis
Strymon

**Strymon** (Graece Στρυμών, Neograece Στρυμόνας, Bulgarice Струма) est flumen Thraciae antiquae, nunc Bulgariae et Graeciae. In monte Scomio oritur, circa 415 chm fluit et prope ad Amphipolim in sinum Strymonicum  maris Aegaei se effundit. In fluxu superiore rivus montanus est; in inferiore lacus paludinosos Strymon formabat, qui annis 1931 - 1932 ad terras ameliorandas  exsiccati sunt. 

Edones gens Thracica antquitus in valle Strymonis habitabat, quorum reges fabulosi fuerunt Lycurgus Bacchi inimicus et Rhesus Troianorum socius. 

## Nexus externus 
Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Flumina Bulgariae
Categoria:Thracia
Categoria:Tributarii Aegaei maris
Pontificium Collegium Russicum

thumb|Aedificium Collegii Russici Romae
**Pontificium Collegium Russicum**, vel brevius **Russicum**, vel **Russicum S. Theresiae a Iesu infante**, est institutum alumnis sacerdotibusque ritus Byzantini ad Ecclesias Graeco-Catholicas formandis. Anno 1929 Pius XI bulla *Quam curam* id constituit. Romae prope ad Pontificium Institutum Orientalium Studiorum situm est. Vladimirus Ledóchowski et Georgius Matulevicius collegio creando favebant. Vendelínus Javorka primus rector fuit. Stanislaus Tyszkiewicz et  hic docuerunt. 

## Nexus externi
* Quam curam in Vicifonte

Categoria:Collegia pontificia urbis Romae
Categoria:Ecclesiae Catholicae Orientales
Categoria:Constituta 1929
Dies internationalis fraternitatis humanae

[thumb|[Logotypus diei.]]
**Dies internationalis fraternitatis humanae** est dies inter gentes die 4 Februarii quique anno celebrata a Conventu Generali Consociationis Nationum resolutione 75/200 anno 2020 decreta pro respecto tolerantiae religiosae et fraternitate humana.

Dies haec primum anno 2021 celebrata est, et multi duces religionum inter eos Franciscus Papa et Iosephus Biden ritum diei participaverunt.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis diei proprius.

Categoria:Nationes Unitae
Categoria:Religio
Categoria:Ritus Februarii
Hemolympha

**Hemolympha** est circulatorium arthropodum (insectorum, arachnidorum, crustaceorum, etc. ) et molluscorum fluidum, cuius munus est simile sanguinis et interstitialis vertebratorum fluidi. Eius circulatio pluribus machinis anatomicis conservatur, secundum circulos (vas dorsale contractile, diaphragmata, corda)  et systemate nervosi subtiliter regitur.

## Notae
## Nexus externi
* *Britannica*
* *Encyclopaedia Russica magna*
* *Store Norske leksikon*

Categoria:Anatomia arthropodorum
Categoria:Liquores corporis
Categoria:Malacologia
Categoria:Textus conexivi
Peneus

**Peneus** (Graece Πηνειός) est principale Thessaliae flumen, unum e maximis Graeciae fluminibus. E Pindo monte exoritur, circa 205 chm per planitiem Thessaliae fluit, et in valle Tempeica inter Olympum et Ossam in sinum Thermaicum maris Aegaei se effundit. 

Enipeus et Titaresius sunt accolae Penei maximi. In antiquitate Enipeus Apidani tributarius fuit, et Apidanus in Peneum effundebatur, sed Apidanus annis septuagesimis saeculi XX exsiccatus est.

Calampaca et Larissa urbes ad Peneum sitae sunt.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Graeciae
!
Categoria:Thessalia
Enipeus

**Enipeus** (Graece Ἐνιπεύς; Neograece Ἐνιπέας) est flumen Thessaliae. In monte Othrye in Phthiotide oritur, circa 85 chm per planitiem Thessaliae in nomis Larissa et Carditsa fluit et in Tricala in Peneum se effundit. 

In antiquitate Enipeus Pharsali in Apidanum effundebatur, et ille in Peneum, sed Apidanus annis septuagesimis saeculi XX exsiccatus est. Tempore Ottomanico *Kučuk Tsanarlis* (Κουτσούκ Τσαναρλής), i.e. *flumen platanorum minor*, nominabatur.

Tyro in Enipeo se lavans cum Neptuno commiscuit, de quo Neleum et Peliam genuit; Homerus haec describit (*Odyssea* XI 238–239):
:ἣ ποταμοῦ ἠράσσατ᾽ Ἐνιπῆος θείοιο,
:ὃς πολὺ κάλλιστος ποταμῶν ἐπὶ γαῖαν ἵησι
(*quae fluvium Enipeum divinum amavit, qui pulcherrimus fluviorum per terram fluit*).

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Systema Penei fluminis
Categoria:Thessalia
Apidanus

[thumb|Apidanus in Pharsalo circa annum 1910 ( [chartula cursualis)]]
**Apidanus** (Graece Ἀπιδανός) fuit flumen Thessaliae. In monte Othrye in Phthiotide oriebatur, per planitiem Thessaliae fluebat et in Piresia in Peneum se effundebat; Enipeus accola Apidani fuit. Annis septuagesimis saeculi XX exsiccatus est. In Pharsalo urbe hodie hortus est, Πηγές Απιδανού (*fontes Apidani*) nominatus. 

## In litteris
Apollonius Rhodius Apidanum memorat (I 36–38):
:Πειρεσιὰς ὄρεος Φυλληίου ἀγχόθι ναίων, 
:ἔνθα μὲν Ἀπιδανός τε μέγας καὶ δῖος Ἐνιπεύς 
:ἄμφω συμφορέονται, ἀπόπροθεν εἰς ἓν ἰόντες. 
(*habitans prope Phylleum montes Piresiae, ubi Apidanus magnus et divinus Enipeus ambo simul feruntur, a locis longinquis in unum euntes*),

et Ovidius (*Metamorphoses* I 572–573) describit, ut fluvii Thessaliae ad Peneum seniorem congrediantur:
:*populifer Sperchios et inrequietus Enipeus 
:*Apidanosque senex lenisque Amphrysos et Aeas.

Atque Lucanus (*Bellum civile* VI 372–373):
::::*it gurgite rapto
:*Apidanos: nunquamque celer, nisi mixtus, Enipeus.

## Notae
## Fontes 
* Strabo, *Geographia* IX 5, 6.
* Apidanus in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft*

Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Flumina pristina
Categoria:Systema Penei fluminis
Categoria:Thessalia
Amphrysus

[thumb|Phoebus [Admetus|Admeti pecora pascit (Claudius Lorrain, 1654) ]]
**Amphrysus** (Graece  Ἄμφρυσος) est flumen Thessaliae parvum. In *Sancto Elia* (Άγιος Ηλίας), cacumine boreali montis Othryis, oritur,  per planitiem Croceam (Κρόκιον πεδίον) iuxta Halum urbem fluit et in sinum Pagasaeum se effundit. Ribus est parvus, quod tempore sicco exsiccatur.

Apollo dicitur in ripis Amphrysi Admeti pecora pavisse, dum servus eius fuit; unde et Vergilius eum *pastorem ab Amphryso* (*Georgica* III 2) nominat, et Lucanus dicit (*Bellum civile* 367–368):
:::* et flumine puro
:*Irrigat Amphrysos famulantis pascua Phoebi.

## Fontes 
* Amphrysus in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft*

Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Tributarii Aegaei maris
Categoria:Thessalia
Imponere Pelio Ossam

[thumb|[Ossa mons.]]
thumb|upright=0.8|Olympus de Ossa visus.

“” est proverbium Latinum, quod et in multis linguis Europaeis invenitur. Sensus est *enormia moliri, ingentia laborare*. Fons locutionis est de Aloadibus fabula Graeca, qui contra deos Olympum habitantes seditionem facere voluerunt et Ossam montem in Thessalia prope Olympum stantem super Pelium ponere temptabant vel vice versa, ut de monte altiore, quam Olympus, caeloque propinquiore Iovem deosque debellarent.

## In litteris
Homerus in *Odyssea* (XI 315–316) sic de hoc dicit:
:Ὄσσαν ἐπ᾽ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν, αὐτὰρ ἐπ᾽ Ὄσσῃ
:Πήλιον εἰνοσίφυλλον, ἵν᾽ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη
('Ossam in Olympum ponere optaverunt, in Ossam autem Pelium fronde abundantem, ut caelum accessibile esset').

Latine hoc variis modis dicitur, sed saepius verbis Vergilianis, cuius versus e *Georgicis* (I 281–282) Homericis propinqui sunt:
:ter sunt conati **imponere Pelio Ossam**
:scilicet atque Ossae frondosum involvere Olympum. . . .
thumb|upright=0.8|Pelii pars super pontem ferriviarium.

Horatius scripsit (*Carmina* III 4, 49–52):
:magnum illa terrorem intulerat Iovi 
:fidens iuventus horrida bracchiis 
::fratresque tendentes opaco 
:::Pelion inposuisse Olympo. 

Et Propertius (II 1, 19–20):
:non ego Titanas canerem, non Ossan Olympo 
::impositam, ut caeli Pelion esset iter...

Ovidius quater haec memorat, in *Amoribus* (II 1, 13–14):
::::ingestaque Olympo 
::ardua devexum Pelion Ossa tulit,

et in *Fastis* bis, libro primo (307–308):
:sic petitur caelum, non ut ferat Ossan Olympus 
::summaque Peliacus sidera tangat apex,

et libro tertio (441–442):
:ignibus Ossa novis et Pelion altius Ossa 
::arsit et in solida fixus Olympus humo,

et in *Metamorphosibus* (I 154–155):
:tum pater omnipotens misso perfregit Olympum 
:fulmine et excussit subiecto Pelion Ossae. 

Seneca in *Hercule Oetaeo* (1152–1154) alios montes Thessalicas et proximas addidit:
:nunc Thessalicam Pelion Ossam
:premet et Pindo congestus Athos
:nemus aetheriis inseret astris.

Et Statius in *Silvis*  (III 2, 64–66):
:::nec enim temeraria virtus 
:illa magis, summae gelidum quae Pelion Ossae 
:iunxit anhelantemque iugis bis pressit Olympum. 

Et Claudianus montes Thraciae et Italiae et Caucasi exaggerat (*De IV consulatu Honorii Augusti*, 106–108):
:Garganum Alpinis Appenninumque nivalem
:permixtis sociate iugis et rupibus Haemum
:addite Caucasiis, involvite Pelion Ossae.

In linguis hodiernis haec locutio etiam invenitur, Francogallice *entasser Osse sur Pélion*, Anglice *to pile / heap Pelion on Ossa*, Russice *громоздить Пелион на Оссу.*

## Nexus externi
**To pile Pelion upon Ossa* (*Word histories*)
* ''Allen's Dictionary of English Phrases''

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Proverbia
Categoria:Publius Vergilius Maro
Cobane

[thumb|Despectus in Cobanem. [Photographema anno 2014 factum.]]
**‏Cobane**, vel **‏Kobane** (Arabice*عين العرب*), est oppidum Curdistaniae Syriacae, cuius incolae 62&thinsp;634 anno 2010 numerabantur 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Carduchia
Categoria:Loci habitati Syriae
Robertus Bárány

thumb|Robertus Bárány.
**Robertus Bárány** (natus die 22 Aprilis 1876; mortuus die 8 Aprilis 1936) fuit medicus Austricus qui anno 1914, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii auris internae.

Alumnus Universitatis Vindobonensis professor Universitatis Upsaliensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Vindobonensis
Categoria:Medici Austriae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Professores Universitatis Upsaliensis
Asopus (Boeotia)

**Asopus** (Graece Ἀσωπός) est flumen Boeotiae. In monte Cithaerone prope Plataeas oritur, circa  in Phthiotide oritur, ad boreorientem circa 57 chm fluit, Thebas et Tanagram ad septentrionem sitas praeteriens et in Oropia in sinum Euboicum se effundit. In antiquitate confinium Thebanorum et Plataeensium fuit.

De deo fluminis multa in fabulis Graecis narratur.

## Fontes
* Strabo VIII 6, 24; IX 2, 24; 2, 31;
* Herodotus VI 108

## Nexus externi 
*Asopus in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft*

Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Tributarii Aegaei maris
Categoria:Boeotia
Asopus (Corinthia)

**Asopus** (Graece Ἀσωπός) est flumen Peloponnesi. Prope Phliuntem oritur, circa 45 chm iuxta Sicyonem fuit et in sinum Corinthium se effundit. 

Saeculo XIX *flumen sancti Georgii* (Ἄγιος Γεώργιος) nuncupabatur.

Aqua Maeandri sub mari subire et in Asopo fluere in antiquitate dicebatur.

De deo fluminis multa in fabulis Graecis narratur.

## Fontes
* Pausanias  II 5, 1
* Herodotus V 80

## Nexus externi 
*Asopus in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft*

Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Tributarii Ionii maris
Categoria:Peloponnesus
Categoria:Sicyon
Khoy

thumb|upright=0.8|Bazaar (Rocae ostium).
**Khoy** (Persice et Curdice  خوی) est urbs Iraniae in Atropatene Occidentali sita, circiter 200&thinsp;000 incolarum. Nomen Curdice 'salem' significat. Magni gradus Viae Sericariae est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci habitati Iraniae
Categoria:Urbes Viae Sericariae
Bel-Ami

thumb|*Bel-Ami*, mythistoria Francogallica
***Bel-Ami*** est mythistoria a Guidone de Maupassant scripta, quae anno 1885 in lucem prolata est. Narrat ascensum professionalem et socialem Georgii Duroy, pristini centurionis, in Lutetia exeuntis saeculi undevicesimi. Haec fabula mordax et ironica, cui plus quam quinquaginta editiones usque ad annum 1887 fuerunt, inter opera maximi momenti in litteris Europaeis numerari potest.
 
## Argumentum
Duroy, vir indoctus et gloriae cupidus, post militiam dimissus et fere inops, veterem commilitonem Carolum Forestier in itinere offendit. Iste vir dicit se apud diurnarium "La vie française" (quod moderatur dominus Walter, institor Iudaeus quidam) et Georgio ibidem munus relatoris scriptorisque procuraturus est. Duroy tamen agnoscere debet se nullam scribendi peritiam habere. Itaque ab amici uxore auxilium petit, quacum mox amicitiam init. Intellegit quod illa ingeniosa mulier pro marito quoque commentationes plurimas conficere solet. Interea Forestier eum in circulos claros introducit, ubi Duroy, cui iam dudum familiaritas cum multis nobilibus feminis, honores varios consequitur. Tunc filia amicae pristinae Georgio Duroy argutum cognomen *Bel ami* tribuit, quo ille mox notus fit.

Post socienni mortem, Georgius viduam celeriter in matrimonium ducit, et ambo ambitum est ut vitam publicam verbis prelo mandatis mutentur. Paulo post, Georgius moechari incipit  uxorem fastidiens. Femina lusa, cum adulterium exerceat, a Georgio deprehenditur. Amator eius, minister rerum externarum, abdicatur. Duroy, cum uxorem editoris ditissimi Walter seduxerit, amore eius filiae incenditur. Walter in principio invitus nuptiis filiae cum Du Roy annuit Quem consensum efficit feminae pactae raptio. Uxor Walter ex novo vinculo valde patitur et in insaniam religiosam incidit; Du Roy autem vir honorabilis fieri potest et in via ad summum societatis fastigium inceditur. 

Ista fabula Milesia saepius proplasma pelliculis, dramatibus radiophonicis, theatro musico, cantilenis fuit.

## Bibliographia
* Jacques Vassevières: *«Bel Ami», Maupassant. Résumé analytique, commentaire critique, documents complémentaires* (=Balises, 34), Nathan, Lutetiae 1994, ISBN 2091801194

*Bel Ami (pellicula 2012)

## Nexus externi
*Vicifons.
*versiones apud gutenberg.org.
* Friederike Schwabel: "Skrupelloser Aufsteiger im historischen Zeitungsgeschehen," *Fachjournalist,* 13 Februarii 2019 (operis recensio)

## Notae
Categoria:Litterae Francogallicae
Categoria:Mythistoriae
Categoria:Confecta 1889
Brychan Dir

***Brychan Dir*** (*Terra Brocania*) est mythistoria historica, clarissimum opus Nansi Selwood. Hic liber sortem trium familiarum Cambricarum, nomine Bodwigiad, Aberaman Isaf, et Llancaeach Fawr, temporibus Belli Civilis Anglici narrat. Anno 1987 lingua Cambrica editus est et praemium *Prof. G.J. Williams Memorial Award* accepit. Anno 1993 secundus liber *Y Rhod yn Troi* scriptus est. Anno 1994 edita est versio Anglica libri *Brychan Dir* a coniuge Selwood facta.

## Notae
Categoria:Scripta 1987
Thomas Yorke

**Thomas Yorke** (7 Octobris 1968 natus) est musicus, cantor, et compositor Britannicus, praecipue cantor Radiohead gregis musici notus. Voce singulari et stilo experimentali insignis est, qui a musica rock alternativa ad musicam electronicam variatur.

Praeter Radiohead, plura opera solitaria eddit, ut *The Eraser*(2006), *Anima*(2016). Etiam sodalis est coetus *The Smile* quem cum Ionathane Greenwood et Thoma Skinner condidit. Yorke notus est ob studium in rebus environmentalibus et politicis, necnon ob continuam novarum sonorum explorationem.

## Nexus externi
* *AllMusic*

Categoria:Cantores Angliae
Categoria:Cantores musicae rock
Categoria:Citharistae Angliae
Categoria:Citharistae musicae rock
Categoria:Radiohead
Michael Bernardus Valentini

thumb|Michael Bernardus Valentini,
**Michael Bernardus Valentini** (natus Giessae Hassorum die 26 Novembris 1657; mortuus ibidem die 18 Martii 1729) fuit eruditus, medicus, et professor Germanicus.

## Opera selecta 
* *Museum Museorum, oder Vollständige Schau-Bühne aller Materialien und Specereÿen nebst deren natürlichen Beschreibung* [...], 1704
* *Viridarium reformatum, seu regnum vegetabile, Das ist: Neu-eingerichtetes und vollständiges Kräuter-Buch*, 1719

## Nexus externi 
* pagina VIAF

Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Eruditi Germaniae
Evenus

**Evenus** vel **Euenus** (Graece Εὔηνος, tempore fabuloso dicitur **Lycormas**, Λυκόρμας, nominatus esse) est flumen Aetoliae. In monte Bardusio (Pindi extremitate australi) oritur, diu inter Bardusium et Panaetolicum ad austroccidentem fluit, postea sub montes Naupactios et iuxta Calydonem antiquum et Mesolongium hodiernum in sinum Patraicum (sinus Corinthii partem) se effundit. Circa 85 chm longitudinis est.

Nessus per Evenum Herculem et Deianiram vehebat, cum tunicam venenatam Deianirae daret.

## Fontes
* Strabo VII 327; VIII 335; X 451; 459 
*  II 54
* Plinius Maior IV 6, 11

## Nexus externi 
*Evenus in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft*

Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Tributarii Ionii maris
Categoria:Aetolia
Peneus (Peloponnesus)

**Peneus** (Graece Πηνειός) est flumen Arcadiae et Elidis. In monte Erymantho oritur, per planitiem Elidis ad occidentem fluit et in mare Ionium se effundit. Circa 70 chm longitudinis est. In antiquitate in sinum Cyllenium ad septentrionem a promunturio Chelonate effindebatur. nunc alveum mutat, ad meridiem vertit et in sinum Chelonitem se effundit.

## Fontes
* Strabo VIII 338

## Nexus externi 
Categoria:Flumina Graeciae
Categoria:Tributarii Ionii maris
Categoria:Elis
Ragnarus Granit

thumb|Ragnarus Granit.
**Ragnarus Granit** (natus die 30 Octobris 1900; mortuus die 12 Martii 1991) fuit philologus Finnicus nationalitatis Suecicae qui anno 1967 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Hardano K. Hertline et Georgio Wald accepit, ratione studii processuum visus modo physiologiae.

Alumnus Universitatis Helsingiensis professor Instituti Carolini fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Helsingiensis
Categoria:Eruditi Finniae
Categoria:Eruditi Sueciae
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Georgius Wald

thumb|Georgius Wald
**Georgius Wald** (natus 18 Novembris 1906 et mortuus die 12 Aprilis 1997) fuit physiologus Americanus qui studii retinae peritus et anno 1967, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Ragnaro Granit et Haldano K. Hartline ratione studii processi visus in physiologia. Et pacifista qui Bellum Indosinense II et armas nuclearias adversus fuit.

Alumnus Universitatis Columbae deinde professor Universitatis Harvardianae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Columbiae
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Nati 1906
Categoria:Mortui 1997
Asopus (deus)

**Asopus** (Graece Ἀσωπός) est in fabulis Graecis deus fluminis eiusdem nominis, vel Sicyonici vel Boeotici. Saepius de Asopo Sicyonico fabula narratur (et Sicyon ab eo *Asopia* olim nuncupatus esse dicitur, sed in catalogo filiarum Aesopi sine dubio multae ad Asopum Boeotiae pertinent.

Filius Oceani et Tethyis, sicut ceteri fluvii, permultas filias habuit, quarum Aegina saepius memoratur; ab Iove rapta et in insulam, quae nomen eius accepit, ablata, Aeacum ibi genuit. Asopus pater eam cum quaereret, Sisyphus ei aperuit, ubi esset, sed Iuppiter fulmine eum prostravit; ab eo tempore in flumine Asopo carbones inveniuntur.

Ceterae Asopi filiae sunt 

*Antiopa,
*Asopia (vel Asopis), 
*Cercyra (quae Cercyrae insulae nomen dedit), 
*Cleone (Cleonis urbi), 
*Chalcis (quae et Combe; Chalcidi urbi), 
*Euadne (vel Euanthe),
*Euboea (Euboeae insulae)
*Harpina (Harpinae urbi),
*Ismene (fonti Thebarum),
*Metope (quam ceteri uxorem Asopi nominant),
*Nemea (Nemeae urbi), 
*Oeroe (rivo Boeotiae, Asopi accolae),
*Ornia (Orneis urbi), 
*Pirene (fonti Corinthio),
*Philyra,  
*Plataea (Plataeis urbi),
*Pronoe,
*Salamis (Salamini insulae)  
*Sinope (Sinopae urbi), 
*Rhode (Rhodo insulae),
*Tanagra (Tanagrae urbi),
*Thebe (Thebis), 
*Thespia (Thespiis urbi), 
*Thisbe (Thisbae urbis). 

Diodorus Siculus duodecim filias nominat (Corcyra, Salamis, Aegina, Pirene, Cleone, Thebe, Tanagra, Thespia, Asopis, Sinope, Ornia, Chalcis). Corinna dicit novem filias habuisse, quarum tres ab Iove liberos genuerunt, tres a Neptuno, duae ab Apolline, una a Mercurio. Phliuntii secundum Pausaniam tres solum filias noscunt, Aeginam Cercyram Thebam. Praeter filias Ismenus et Pelagon (vel Pelasgus) filii nominantur. 

## Fontes
* *Bibliotheca* "Apollodori"  I 9, 3; III 12, 6
* Pindarus, *Isthmia*  VIII 18
* Diodorus Siculus IV 72, 1

## Notae
## Nexus externi 
*Asopus in *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft*

Categoria:Dei Graeci
Categoria:Dei fluviorum
Psalmi 152–155

[thumb|Volumen Psalmorum Magnum (11Q5), [Qumran repertum, quod psalmos 154 et 155 continet]]
**Psalmi 152–155** sunt psalmi Davidi ascripti, qui a plerisque Iudaeis Christianisque apocryphi habentur. Simul cum psalmo 151, quinque apocryphi vel Syriaci appellantur. Psalmi 152–155 in duobus codicibus biblicis Syriacis et quibusdam manuscriptis libri disciplinae Eliae Anbarensis reperiuntur. Temporibus recentibus hi psalmi a Iosepho Simonio Assemano saeculo duodevicesimo primum commemorati sunt. Duo eorum (154 et 155) in celeberrimis Manuscriptis Maris Mortui (11QPsa) quoque inventi sunt.

Psalmus 152 narrat Davidis pugnam cum leone et lupo, qui ovem ex grege rapuerant. In psalmo 153 David laudes Deo reddit, cum leonem lupumque superaverit. Psalmus 154 orationem Ezechiae exhibens, fortasse mentionem congregationis Qumran facit. Psalmus 155 est psalmus paenitentialis.

## Bibliographia 
* Ryle, Herbert Edward and Montague Rhodes James. *Psalms of the Pharisees*. Cambridge University Press, 2014. ISBN 9781107623965.
* Gurtner, Daniel. *Introducing the Pseudepigrapha of Second Temple Judaism*. Baker Publishing Group, 2020. ISBN 9781493427147.
* Charlesworth, James H. *The Old Testament Pseudepigrapha*. Hendrickson Publishers, 2010. ISBN 9781598564907.

Categoria:Liber Psalmorum
Categoria:Veteris Testamenti apocrypha
Psalteria Latina

**Psalteria Latina** sunt versiones Latinae libri Psalmorum, praesertim in ritibus Ecclesiae Catholicae adhibitae. Medio aevo psalteria saepe erant codices illuminati.

Praecipuae versiones Latinorum Psalmorum sunt:
* Versio Vetus Latina (saec. III–IV), quae varias recensiones antiquas ante Hieronymum factas comprehendit
* Versio Romana (c. 384), perperam Hieronymo ascripta, diu in Missali Romano servata
* Versio Gallicana (c. 386–389), ab Hieronymo secundum versionem Graecam Septuaginta interpretum translata et in Vulgata Xystina-Clementina adhibita
* Versio iuxta Hebraicum (c. 392), secunda ab Hieronymo, a psalterio Hebraico directe facta
* Versio Ambrosiana (ante saec. IX), in ritu Ambrosiano Mediolani adhibita
* Versio Mozarabica (ante saec. IX), in ritu Mozarabico Toleti adhibita
* Versio Piana (1945), sub Pio XII edita
* Versio Nova Vulgata (1969), in versione Bibliorum huius nominis inclusa

Schema Psalmorum in Breviario Romano variavit. Pius V, Pius X, ac Paulus VI varia schema promulgaverunt. Hodie psalmi in cyclo quattuor hebdomadarum distribuuntur.

Etiam nonnulli Protestantes librum Psalmorum in Latinum converterunt, ut Ioannes Calvinus in commentario suo *In librum psalmorum*.

Categoria:Liber Psalmorum
Haldanus K. Hartline

thumb|Halsanus K. Hartline
**Haldanus Kefferus Hartline** (natus die 22 Decembris 1903 et mortuus die 17 Martii 1983) fuit physiologus Americanus qui anno 1967, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Ragnaro Granit et Goergio Wald accepit, ratione studii processi visus in physiologia.

Alumnus Universitatis Hopkinsiensis deinde professor Universitatis Cornellianae et Universitatis Rockfeller fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Hopkinsiensis
Categoria:Professores Universitatis Cornellianae
Categoria:Nati 1903
Categoria:Mortui 1983
Maximus Delbrück

thumb|Maximus Delbrück
**Maximus Ludovicus Henning Delbrück** (natus die 4 Septembris 1906 et mortuus die 9 Martii 1981) fuit biologiae physicae peritus Americanus origine Germanicus qui unus creatorum biologiae molecularis  anno 1969 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Alfredo D. Hershey et Salvatore E. Luria accepit, ratione inventi mechanismi et structurae geneticae viri biologici.

Alumnus Universitatis Gottingensis deinde professor Instituti Technologiae Californiensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Biologi Germaniae
Categoria:Biologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Goettingensis
Categoria:Nati 1906
Categoria:Mortui 1981
Salvator E. Luria

thumb|Salvator E. Luria
**Salvator Eduardus Luria** (natus 13 Augusti 1912 et mortuus die 6 Februarii 1991) fuit microbiologiae peritus Italicus qui nationalitatem Americae acquisit et anno 1969, Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Maxmino Delbrück et Alfredo D. Hershey accepit, ratione inventus mechanismi et structurae geneticae viri.

Alumnus Universitatis Taurinensis deinde professor Universitatis Columbiae et Instututi Technologiae Massachusettenensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Biologi Italiae
Categoria:Biologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Alumni Universitatis Taurinensis
Categoria:Professores Instituti Technologiae Massachusettensis
Categoria:Nati 1912
Categoria:Mortui 1991
Alfredus D. Hershey

thumb|Alfredus D. Hershey.
**Alfredus Day Hershey** (natus die 4 Decembris 1908; mortuus die 22 Maii 1997) fuit microbiologiae et geneticae peritus Americanus, qui bacteriophagoris studuit annoque 1969 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum Maximo Delbrück et Salvatore E. Luria accepit, ratione mechanismi inventi et structurae geneticae viri biologici inventae.

Alumnus Universitatis Mishiganiae professor Universitatis Vasingtoniensis Sancta Luciae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Biologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Robertus W. Holley

thumb|Robertus W. Holley.
**Robertus Gulielmus Holley** (natus die 28 Ianuarii 1922; mortuus die 11 Februarii 1993) fuit physiologus Americanus qui anno 1968 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae cum H. Gobind Khorana et Marshall W. Nirenberg accepit, ratione studii codonis genetica per tRNA et synthesis proteinorum a translatione genetica.

Alumnus Universitatis Cornellianae professor eiusdem universitatis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Cornellianae
Categoria:Eruditi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Professores Universitatis Cornellianae
Gabriel Tinti (poeta)

**Gabriel** (vulgo *Gabriele*) **Tinti** (natus Aesii die 18 Decembris 1979) est poeta, scriptor, et criticus artis Italicus. Operam dedit apud Museum Getty, Museum Artium Metropolitanum, Museum Britannicum, Musea Capitolina (et alia instituta), et eius carmina ab histrionibus, inter quos Abel Ferrara, Gulielmus Dafoe, et Coemgenus Spacey, recitata sunt. Eius epigrammata saepe fragmenta epigraphica Graece et Latine incorporant.

## Opera 
* *All Over*, 2013*
* *Last Words*, 2016*
* *The earth will come to laugh and to feast*, 2020
* *Rovine*, 2021
* *Sanguinamenti*, 2022
* *Confessions*, 2023
* *Hungry Ghosts*, 2024''

## Nexus externi 
* Gabriele Tinti apud *Treccani*  
* Video apud *Rai Cultura*  
* Video apud *Treccani Web TV*  

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Scriptores de artibus
Nemea

thumb|Nemeae reliquiae
**Nemea** (Graece  Νεμέα) fuit urbs Graeca antiqua Argolidis vel inter Argum et Corinthum sita. Hic certamina Nemea agebantur. Fabulae dicunt hic leonem Nemeaeum a Hercule occisum esse et septem duces Archemorum sepelivisse.

## Nexus externi
Categoria:Argolis
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Victoria (Mons Viridis)

**Victoria** (Anglice *Victory*) est oppidum in Comitatu Essexiae civitatis Montis Viridis Civitatum Foederatarum. Incolas habuit septuaginta secundum censum anni 2020. Victoria et Granibium, oppidum vicinum, duo oppida Montis Viridis fuerunt, quae anno 1963 ultima ad rete electricum conexa sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Montis Viridis
Brunsvicum (Mons Viridis)

**Brunsvicum** (Anglice *Brunswick*) est oppidum in comitatu Essexiae civitatis Montis Viridis Civitatum Foederatarum Americae. Oppidum nominatum est  in honorem principis . Incolas habuit 88 secundum censum anni 2020. In Brunsvico sex fontes aquae medicatae siti sunt, quod saeculo XIX oppidum locum thermalem famosum fecit. Terram, in qua fontes sunt, nunc natio Abenaci tenet.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes Montis Viridis
Mons Tabor (Mons Viridis)

(Anglice *Mount Tabor, Vermont*) est oppidum in Comitatu Rotalaniae, Mons Viridis, Civitatum Foederatarum. Populatio erat 210 in 2020 census. 

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Montis Viridis
Scopuli Albi Dubris

thumb|upright=1|Scopuli Albi Dubris.
**Scopuli Albi Dubris** (Anglice *White Cliffs of Dover*) sunt arduum Freti Gallici litus Cantio in comitatu Anglico situm. Colore albo innotuerunt, quia e creta constant. Periodo cretaceo superiori formati sunt. A Dubre in duas partes plus quam tredecim chiliometra patent. Eorum altitudo usque ad 107 metra est.

## Notae
## Nexus externi
*De scopulis in situ musei Dubrensis.

Categoria:Cantium
Categoria:Dubris
Categoria:Montes Angliae