open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aenigma

**Aenigma** (*-atis, n.*; Graece αἴνιγμα 
::καὶ τρίπον, ἀλλάσσει δὲ φύσιν μόνον ὅσσ' ἐπὶ γαῖαν 
::ἑρπετὰ γίνονται καὶ ἀν' αἰθέρα καὶ κατὰ πόντον· 
::ἀλλ' ὁπόταν πλείστοισιν ἐρειδόμενον ποσὶ βαίνῃ, 
::ἔνθα τάχος γυίοισιν ἀφαυρότατον πέλει αὑτοῦ. 

:Et aenigma Sphingis Aesclepiades in libris de tragoedia sequentia esse dicit:
::Est in terra [animal] bipedis et quadrupedis, cuius est una vox, 
::et tripedis, mutat autem formam solum animalium quae in terra 
::repentia sunt et quae per caelum et per mare [eunt]. 
::Sed cum maximis fultum pedibus eat, 
::celeritatem in membris infirmissimam habet.

Symposius fuit praeclarus auctor aenigmatum Latinorum qui vixit verisimiliter IV-V saeculo a.d.

Hebdomada Aenigmatum est periodicum aenigmatum Latinorum qui continet crucigrammata et alios ludos.
Onomata Kechiasmena est periodicum aenigmatum Graecorum

## Nexus interni
* Anagramma
* Crucigramma
* Cryptographia
* Ego sum principium mundi
* Epigramma
* Palindromus
* Problema
* Tessera

## Nexus externi
* Aenigmatum Latinorum collectio magna

Categoria:Societas hominum
!
Echidna

[thumb|Echidna a [Pyrrhus Ligorius|Pyrrho Ligorio sculpta (1555)]]
**Echidna** (-ae, *f.*) (Graece *ἔχιδνα* 'vipera') est monstrum femininum immortale, partim femina partim anguis, in mythologia Graecorum antiquorum. 

Apud Hesiodum filia esse traditur Phorci et Cetùs, Tartari et Gaiae apud Apollodorum, apud Pausaniam Peirae et Stygos. Eam alii dicunt cum Typhone specum in Lydia habitare, alii apud inferos esse. Necata quoque fertur esse ut latro ab Argo in Peloponneso. 

A Typhone et Echidna nati sunt Orthus, canis Geryonis, hydra Lernaea, Cerberus, Chimaera, leo Nemeaeus, draco Hesperidum, aquila Promethei, Scylla. Pugnae contra talia monstra immania in acceptissimis operibus artificum antiquorum spectare licet.

## Fontes 
*Hesiodi *Theogonia*, 295-332.

## Plura legere si cupis 
*Igor Baglioni,	*Echidna e i suoi discendenti : studio sulle entità mostruose della "Teogonia" esiodea*, Romae, Edizioni Quasar, 2017 Recensio critica
*Monica Visintin, "Di Echidna, e di altre femmine anguiformi", *Mètis. Anthropologie des mondes grecs anciens*, 1997ː 205-221
Categoria:Dracones
Categoria:Monstra
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Hybridae fabulosae
Chimaera

[thumb|[Chimaera Aretina, statua Etrusca]]
[thumb|Chimaera in parte aversa didrachmae [Sicyoniae (c. 380 a.Ch.n.)]]
**Chimaera**, Graece Χίμαιρα 'capra', fuit fera mythologica, quae in Lycia Iobate rege homines et pecudes vexabat. Cui monstro triformi caput leonis erat, cauda draconis et medium corpus caprae flammas exspirantis. Chimaera rebus gestis Bellerophontis inserta est, nec multum, praeter quod a Bellerophonte Pegaso vecto occisa est, apud antiquissimos narratum est.

Etiam asteroides Chimaerae nomine ornatus est.

## De Chimaera monstro 
Apud Homerum de Chimaera paene nihil nisi hoc:

Sunt, qui leonem flammas ex ore eruere putent, sed plurimi tamen a capra ignes iactari dicunt. Multae sunt picturae et statuae Chimaerae positae. Affinitates Chimaerae ambiguae sunt.Consentiunt paene omnes  Chimaeram ab Echidna, monstro draconteo, genitam esse, sed sunt, qui eam ab Amisodaro Lycio alitam esse dicant.

## De mytho 
Chimaera unum est ex multis monstris mythologicis, quae mens humana excogitavit, nam alicubi quoque monstra similia fuerunt, sicut triplex "Chimaera" Neohetthaea in Carcemide reperta. Ex quo monstro nata sit Chimaera nostra, iam breviter explicavimus. Apud inferos inter alia monstra vivebat.

Ceterorum monstrorum modo Chimaera magnam hominibus et pecudibus molestiam adferebat, et idcirco moritura erat veluti fato mythologico. Itaque in mytho, Bellerophontis Glauci filii erat Chimaeram trucidare. Quae caedes mytho Bellerophontis inserta est. De concursu Glauci filii et Echidnae filiae varie narratum est. Paene omnes excitavit haec narratio: Bellerophon, cum Pegaso vectus frustra in Chimaeram sagittas coniecisset, in acie iaculi fixit plumbi glebam, quam deinde in os monstri trusit. Exinde plumbum ignibus liquefactum viscera Chimaerae exussit. 
 
## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|[Opus tessellatum|Opus tesselatum Olynthi repertum, Bellerophontem Chimaeram opprimentem ostendens.]]
* Clay, Jenny S. (2003) ''Hesiod's Cosmos.* Cambridge University Press.
* Lemke, D. (1968) Sprachliche und strukturelle Beobachtungen zum Ungeheuerkatalog in der Theogonie Hesiods. *Glotta* 46: 47-53.
* Raeck, Wulf (1992) *Modernisierte Mythen. Zum Umgang der Spätantike mit klassischen Bildthemen.* Steiner.
* Roes, Anne (1934) The Representation of the Chimaera, *Journal of Hellenic Studies* 54: 21–25.
* Schmitt, M. L. (1966) Bellerophon and the Chimaira in archaic Greek art. *American Journal of Archaeology* 70: 341-347.
* Siegmann, Ernst (1969) Χίμαιρα. Hesiod, * Theog*. 319. *Hermes'' 96: 755-757.
* Solomon, J. (1985) In defense of Hesiod's « Schlechtestem Hexameter ». *Hermes* 113: 21-30.
* Tritsch, F. J. (1951) The myth of the Chimaira. ''Actes du premier Congrès de la Fédération internationale des Associations d'études classiques'',  279-280. Klincksieck.

Categoria:Monstra
Categoria:Mythologia
Tibia (os)

[thumb|**Tibia** [Homo sapiens|humana dextra a fronte picta]]

**Tibia** sive **anticnemium** sive **anticnemion** seu **cneme** est cum fibula unum binorum ossium longorum cruris  hominis et aliorum animalium vertebratorum. 

## Notae 
Categoria:Ossa
Adolphus Nassovius

thumb|ADOLPHVS. NASSOVIVS. IMP.' A.' 1282.
thumb|Sigillum ADOLFVS DEI GRACIA ROMANORVM REX SEMPER AVGVSTVS.
[thumb|Depositio Adolphi et electio [Albertus I|Alberti I. Imago ex chronicis episcoporum Herbipolis.]]
**Adolphus Nassovius** (natus ante annum 1250; obiit die 2 Iulii 1298 in Göllheim) fuit ab anno 1292 usque ad annum 1298 imperator Sacri Romani Imperii. Adolphus imperatorum primus fuit qui sanus et sine papae interdictione depositus est.

## Bibliographia 
* Friedrich Baethgen: *Zur Geschichte der Wahl Adolfs von Nassau.* In: *Deutsches Archiv für Erforschung des Mittelalters.* Vol. 12, 1956, pp. 536–543.
* Pierre Even: *Das Bildnis König Adolfs von Nassau im Frankfurter Kaisersaal.* In: *Nassauische Annalen.* Vol. 109, 1998, pp. 73–89.
* 

Categoria:Imperatores Romani Sacri
Categoria:Mortui 1298
Categoria:Nati saeculo 13
Columbopolis

**Columbopolis** est urbs maxima et caput civitatis Ohii. Anno 2005 urbs erat quinta decima a maxima in Civitatibus Foederatis Americae.
Anno 1812 condita est et ex Christophoro Columbo nominata.

## Notae 
## Nexus externus
Baltimora (Terra Mariae)

**Baltimora** seu **Baltimorum** est maxima civitatis Terrae Mariae urbs, anno 1729 condita.

## Praeclari cives 
thumb|Viae Baltimorae anno fere 1860
Inter homines qui Baltimoram habitabant sunt:

### Nati 
* Spiro Theodorus Agnew, trigesimus nonus Praeses Vicarius Civitatum Foederatarum

### Mortui 
* E. A. Poe, scriptor

## Notae 
## Nexus externus 
!
Categoria:Condita 1729
Guido Spoletensis (imperator)

**Guido Spoletensis,** recte **Wido** aut **Wido II** (natus die ignoto; obiit die 12 Decembris 894) fuit dux Langobardi Spoletii, rex Italiae ab anno 889, et a die 21 Februarii 891 usque ad annum 894 cum filio Lamberto Spoletensi imperator Sacri Romani Imperii. 

## Vita 
Anno 885, papa creatus est quidam Stephanus sine adsensu imperatori Caroli Crassi. Cum hoc papa contra Saracenos imperatoris aucilium peteret, Carolus eum denegavit. Stephanus VI ergo contra Saracenos praesidium Guidonis Spolenensis, iam potentissimi principum Italiae, petivit. Mox, Carolo Crasso defuncto, Stephanus ipsum Guidonem imperatorem coronavit.

## Nexus externi 
Categoria:Nati saeculo 9
Categoria:Mortui 894
Categoria:Imperatores Romani Sacri
Miamia

**Miamia** (vulgo *Miami*) est urbs Floridae secunda a maxima in Civitatibus Foederatis Americae, die 28 Iulii anno 1896 condita et coniuncta.

Quamvis plurimae civitates in America Anglice loquuntur, plurimi cives Miamiam ex America Latina venerunt et veniunt. Cultura Hispanica vitam urbis valde adficit.

## Incolae notabiles 
* 1988: Abella Anderson, actrix pornographica

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Loci otiosi

Categoria:Portus oceani Atlantici
Categoria:Triangulum Bermudense
Michael Montanus

[thumb|200px|Michael Montanus a [:fr:Thomas de Leu|Thoma de Leu pictus]]

**Michael Montanus** (Francogallice plene *Michel Eyquem de Montaigne*; natus die 28 Februarii 1533; mortuus Sancti Michaelis in oppido die 13 Septembris 1592) fuit scriptor moralisticus in lingua Francogallica. Eius autem lingua prima erat Latina: pater enim Latine tantum more humanistarum educavit. Auctor fuit commentatiunculorum philosophicorum scepticorum, quae ipse appellavit *essais,* scilicet 'experimenta, conata (vel conatus), tentamina, pericula'. De fama librorum trium ab illo conscriptorum novus sensus venit verbi *essai,* qui nunc Latine 'commentatio' vel Graece 'progymnasma' sonat.

Amicus Stephanus de la Boétie ac montanus multos auctores Occidentales maximi momenti recte movit, inter quos Franciscus Bacon, Renatus Cartesius, Blasius Pascalis, Ioannes Iacobus Russavius, Albertus Hirschman, Gulielmus Hazlitt, Radulphus Waldo Emerson, Fridericus Nietzsche, Stephanus Zweig, Ericus Hoffer, Isaac Asimov, et fortasse etiam ultimi Gulielmi Shakespearii ludi scaenici.

Montanus aut Burdigalae natus est aut in castello familiae Montani iuxta oppidum Sancti Michaelis hodie *Saint-Michel-de-Montaigne* appellatum.

Asteroides 8890 Montaigne in eius honorem nominatus est.
## Opera 
* 1569 : *La theologie naturelle de Raymond Sebon; traduite en françois par messire Michel, seigneur de Montaigne*
* 1571 : *La mesnagerie de Xénophon* [etc.] traduict ... par Estienne de la Boétie; liber a Montaigne editus in quo publicavit "Discours sur la mort de feu M. de la Boëtie"
* 1580 : *Essais*: libri 1 et 2. Burdigalae
* 1588 : *Essais*: libri 1-3. Lutetiae
* 1774 (Meusnier de Querlon, ed.) : ''Journal du voyage de Michel de Montaigne en Italie par la Suisse et l'Allemagne en 1580 et 1581* ("Commentaria itineris in Italiam per Helvetiam et Germaniam"). 2 voll. Romae  

## Notae 
## Bibliographia 
* Maurice Rat, ed., *Montaigne: Essais*. Lutetiae 1962. 2 voll.
* Jacobi Bruckeri [Johann Jakob Brucker] *Historia critica philosophiae*. Lipsiae, 1744. Tomus 4, pars altera, p. 723 

## Nexus externi 
* Exemplar Burdigalense editionis 1588, adnotationibus manu Michaelis Montani scriptis
** De hoc exemplare
* Editio Villey-Saulnier librorum *Essais* 
* Index librorum *Essais'' 

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Philosophi
Categoria:Interpretes Latino-Francogallici
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Minotaurus

[300px|thumb|[Theseus|Thesei et Minotauri signum, ab Antoine-Louis Barye sculptum.]]

**Minotaurus** (-i, *m.*; Graece *Μινώταυρος*) est monstrum ex fabulis Graecis notum, filius Pasiphais et cuiusdam tauri, qui Cretae in labyrintho habitans iuvenes Athenaeos edebat, sed a Theseo, deá Ariadná adiuvante, occisus est. Eius nomen proprium est *Asterius* vel *Asterio.*

Series imaginum de mytho Minotauri a Paulo Picasso annis ab 1933 ad 1938 confecta fortasse est tractatio huius narrationis maxima et maximi momenti saeculi 20. Anno 1933 ineunte André Breton periodicum conditurus titulandum "Minotaure" opem Pauli Picasso petivit: num titulum primi libelli elaborare sibi liberet. His adnuens precibus primo artifex die 11 Aprilis quattuor folia ad Minotaurum pertinentia confecit. Primo libello, ornato ex his foliis uno, die 25 Maii edito Picasso seriem de Minotauro continuare coepit illis imaginibus, quae altera pars sunt dictae "Suite Vollard" ex annis 1933 et 1934. Sequentibus annis imaginum eius rei numerum ampliavit, quarum multa argumenta tandem complexus est in illa clarissima Minotauromachia. De conexione horum simulacrorum et vitae artificis permulta scripta sunt, pleno quidem iure; Picasso enim ipse saepius dixisse traditur pingere se solitum esse, quo modo alii de sua ipsorum vita scriberent.

## Adnotationes 
## Fontes 
* Isocrates, *de laudibus Helenae* 27-8
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* capitulis 22, 24, 27.

* Apis, deus Aegyptius, ut taurus, vel saepe ut homo capite taurino, depictus
* *Bull-Leaping Fresco* (Anglice)
* *Minoan Bull-leaper* (Anglice)
* *Hippocampus minotaur*
* Mythologia Mesopotamica: Shedu corpus taurinum et caput humanum habuit.
* Molech vel Ba'al, in Medio Oriente veneratus, ut homo capite taurino depictus est.
* Sarangay, animal tauri simile, corpore immane et lacertoso, gemmaque in quoque auri
* Ushi-oni, monstrum capite taurino, in eruditione populare Iaponensi

## Nexus externi 
Categoria:Animalia anthropomorphica
Categoria:Animalia fabulosa Graeca
Categoria:Creta
Categoria:Hybridae fabulosae
Categoria:Monstra
Categoria:Theseus
Categoria:Personae Divinae Comoediae (Inferna)
Stephanus de la Boétie

**Stephanus de la Boétie** (Francice: *Étienne de la Boétie* ; 1 Novembris 1530—18 Augusti 1563) fuit iudex, philosophus, scriptor humanista linguae Francogallicae, et Michaelis de Montaigne amicus. Et sonetos scripsit et libros Horatii, Vergilii et Ariosti interpretatus est.
 
In suo opere "Tractatus de servitute voluntaria" ad  philosophiam politicam et ius naturale spectante, de causa tyrannidis tractavit cum iure resistendi et in more originem servitutis esse putavit. 

## Opera 
* *Discours de la servitude volontaire* ("Tractatus de servitute voluntaria")
* *La mesnagerie de Xénophon; les règles de mariage de Plutarque; lettre de consolation de Plutarque à sa femme; le tout traduict du grec en françois par M. Estienne de la Boétie ... ensemble quelques vers latins ... de son invention*. Liber a Michaele de Montaigne editus anno 1571
* *Vers françois de feu Estienne de la Boëtie*. 1571

## Fontes 
* Montaigne, Michael de. 1571. *Discours sur la mort de feu M. de la Boëtie.*

## Nexus externi 
* *Discours* Francice apud Wikisource
* Carmina Francice

## Bibliographia 
* *Œuvres complètes*, Editions William Blake & Co., 1991. ISBN 2-905810-60-2
* *Discours de la servitude volontaire*, Editions Mille et une nuits, 1997. ISBN 2-910233-94-4

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Interpretes Graeco-Francogallici
Categoria:Iudices
Categoria:Philosophi
Categoria:Philosophia Renascentiae
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Pasiphaë (mythologia)

[thumb|Pasiphaë et [Daedalus, in muro Pompeiorum in fronte Casae Vettii.]]

**Pasiphaë** (-es sive -ae, *f.*; Graece *Πασιφάη*) in mythologia Graeca est filia Helii et Perseidos, uxor Minois Cretae regis. Catreum, Androgeum, Deucalionem, Glaucum, Acacallem, Xenodocem, Ariadnam, Phaedram peperit; Minotaurum quoque peperit. Nam nefando tauri amore, cui in vaccae simulacro latens sese coniunxit, infamis per totam Graeciam facta ex illo concubitu monstrum anceps tauro et homine mixtum peperit.

Sicut Circe et sicut neptis eius Medea, filia Aeetae, etiam Pasiphae magicas potestates habebat.

Nupta erat Minoi, filio Iovis et Europae principis Phoeniciae,  quocum liberos habuit Androgeum (vel Eurygyem), Ariadnen, Deucalionem, Phaedram, Glaucum Cretensem, Catreum et Acacallin.

Pasiphae valde zelotypa erat, et ut maritum ab aliis mulieribus arceret, in eum maledictionem iecit: mulieres quae eum amabant a serpentibus, scorpionibus et scolopendris, quae ab eo eiaculabantur, devorarentur. Proclim Atheniensem principem ab hoc maleficio liberavit, ei herbam magicam dans quam a Circe acceperat. Deinde cum eo concubuit, duobus muneribus acceptis: iaculo quod numquam scopum falleret et cane a quo nulla praeda effugeret. Haec duo munera magica Europae, matri Minois, a Iove data erant.

## Fontes
* *Apollodori bibliotheca* 3.1.2-4, 3.15.1
*  3.26.1

Categoria:Mythologia Graeca
Helius

**Helius** (*-i, m.*; Graece Ἥλιος) vel Helios est deus solis Graecorum, (similis Apollinis et Soli Romanorum), filius Hyperionis et Theiae, cui erant sorores Selene, dea  lunae, et Eos, dea aurorae. Helius filium Phaethontem et filiam Circem habuit. Cotidie Helius Quadrigis Solaris vectus per caelum agit. 

Helius Ulixem et comites eius punivit qui boves Helii ederunt. Et filia eius Phaetusa ac filius eius Phaëthon est.

*Heliades
*296 Phaetusa

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Sol (deus)
Laius

**Laius** (*-i, m.*; Graece ), rex Thebarum, fuit filius Labdaci, maritus Iocastae vel Epicastae, pater Oedipodis.  

Graeci ferunt regem Laium esse divinum gravumque in deducendo Thebarum. 

Adulescens:
Cum pater eius discissis interfectisque a mulieribus Bacchis, Laius attulit de pueritia a Lyco. Amphion Zethusque  regnum invaserunt Laii adulescentis. Qui di immortales non favant Laium,
tamen  alii Thebanae, qui voluissem viderent semper gentum Cadmi perseverans, iusserunt Laium furtim ex urbe raptus sit. Tum demum multo ferunt Laium morem amorem puerorem Graecis induxerit , cum Chrissipum felium regi Pisae se rapuerit.Utinam Amphion Zenthusque vitas excederent! Enimvero ei adflictabantur tanto tragoedia ut sibi mortes concsiscant.

Vita:
Laius rediit, ut regum Thebarum hereditate accipiat. Laius, qui rediit, in matrimonium Iocastam duxit, rem minacior perniciosiorque fuit quam felicior.Vates dixit ut si filium gigneret, filius eius adolescat, se vitam excedat, et duceat in matrimonium suum matrem. Utinam aversari hoc fatum potuisset! Crederes ut haec dicat, “Quo me nunc vertam?” Minime, inhaere fato! Et vero, Fortuna adversa est fatum esse plus fidum quam res virorum qui una nox Laius ebrius Oedipum genuit. Oedipum non vivere iussit, sed pastor eum regi Polybo Corinthi dedit ut bene educet.

Mors:
Oedipus, relictis Corintho et cum iterum faceret Thebis,  obviam Laio propter Cleft Viam veniit. Dicitur cur deferre ad rege denegaret. Laius iratus rotam quadrigarum volvit trans ipsum pedem et Oedipus Laium interfecit.

## Fontes
* *Apollodori bibliotheca* 3.5.5
*  9.5.5-9, 9.26.2-4
* Hygini *Fabulae* 85

* Oedipus

Categoria:Reges Thebarum
Categoria:Oedipus
Carolus Szymanowski

**Carolus Matthias Szymanowski** (Polonice *Karol Maciej Szymanowski,* natus in Ucraina 6 Octobris 1882, mortuus Lausonii 29 Martii 1937) fuit compositor, clavilista, et musicologus Polonicus more impressionismi et atonalitatis. Inter eius compositionibus sunt operae *Hagith* et *Król Roger* atque quattuor symphoniae.

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1882
Categoria:Mortui 1937
Categoria:Compositores Poloniae
Categoria:Compositores saltationum scaenicarum
Statio Regis Crucis

[thumb|[Hamaxostichus in statione]]
**Statio Regis Crucis** (Anglice: ''King's Cross Station'') est una ex maximis stationibus ferriviariis Londinii in parte Camdeni et ad septentrionalem et orientalem partem Londinii spectat. Nomen accepit quia sicut monumentum ibi erectum dedicata fuit regi Britanniarum Georgio IV. Statio, quae die 14 Octobris 1852 inaugurata est, celebris est locus ferriviae ad Scholam Hogvartensem in fabula de Harrio Pottero. 

Statio Regis Crucis iuxta stationem Sancti Pancratii iacet et ambae coniunctae sunt ad Stationem Subterraneam Regis Crucis Sanctique Pancratii quae servit pluribus lineis subterraneae Londiniensis.

## Notae 

## Nexus externi 
Regis Crucis
Categoria:Aedificia Londinii
Camelus dromedarius

***Camelus dromedarius*** (binomen a Linnaeo anno 1758 positum), sive **dromedarius**, est species mammalium generis *Cameli.* In Arabia et Africa Septentrionali endemicus est, praecipue in terris desertis nam famem et sitim tolerat.

## Bibliographia 
* Lidar Sapir-Hen, Erez Ben-Yosef. "The Introduction of Domestic Camels to the Southern Levant: Evidence from the Aravah Valley." *Tel Aviv* 40 (2013): 277–285.

## Nexus externi 
Categoria:Animalia domesticata
Categoria:Camelidae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758

–
Colonus (Graecia)

**Colonus** (*-i, m.*; Graece (Ἵππιος) Κολωνός 'collum (equinum)'), demos Athenarum in Graecia, qui c. mille pedum (vel 1.5km) ab Athenis ipsis distat, in septentriones et occidentem versus. Poeta Sophocles in Colono natus est, ubi tragoedia eius *Oedipus Coloneus*, quae mortem et sepulturam Oedipi narrat, sita est. *Hippios* cognominabatur ut a Colono *agoraeos* distingueretur.
## Notae 
## Fontes 
Sophoclis *Oedipus Coloneus*, praesertim 668-719, primum stasimon 'laus Coloni' vocatum

Categoria:Athenae
Categoria:Regiones urbium
Eumenides (discretiva)

Eumenides haec dissimilia significat:

# Eumenides (mythologia), quae deae benevolae erant
# *Eumenides*, drama Aeschyli
Furiae

[thumb|Furiae [Orestes|Orestem persequentes in tabula Gulielmi Gulielmus Adolphi Bouguereau anni 1862]]
**Furiae**, seu **Dirae**, Graece et aliquando Latine **Erinyes** (Ἐρινύες) vel **Eumenides** (Εὐμενίδες), in mythologia Graeca Romanaque sunt Noctis et Acherontis filiae tres, Allecto, Megaera, et Tisiphone, deae ultionis, quae homines scelestos et exsecratos exsequuntur. Aliae genalogiae fueruntː Hesiodus exempli gratia eas e Caeli semine a Terra post castrationem servato ortas faciebat.
## De Furiis in litteris 
Cicero haec de divinitate Furiarum et Eumenidum scripsit:
Quo modo autem potes, si Latonam deam putas, Hecatam non putare, quae matre Asteria est sorore Latonae? an haec quoque dea est; vidimus enim eius aras delubraque in Graecia. sin haec dea est, cur non Eumenides? quae si deae sunt, quarum et Athenis fanumst et apud nos ut ego interpretor lucus Furinae, Furiae deae sunt, speculatrices credo et vindices facinorum et sceleris.

Aeschylus tragoediam de Furiis scripsit, *Eumenides* inscriptam, ultimam partem trilogiae *Oresteae*. Poeta chorum ex Erinybus composuit atque ostendit quomodo Athena illis ultionis deis olim parricidarum sanguinem sitientibus persuaserit ut Orestem dimitterent atque Eumenides, hoc est "Benignae" et "bona mente", in futurum fierent, atque fecunditati tam pecoris quam agrorum in terra Attica praeessent (quae fabula aetiologica Eumenidum cultus Athenis instituti volebat esse). Deae chthoniae erant quas Athenienses in antro subterraneo sub Areopago colle  taedarum luce noctu colebant.

Coloni quoque in demo Atticae colebantur ubi nemus sibi sacrum habebant. Nam scaena *Oedipodis Colonei*, Sophocleae fabulae, hoc nemus ostendit ad quod finem vitae sibi praedictam inventurum sciebat Oedipus.

In Senecana tragoedia *Thyeste* Furia sive Erinys quaedam invitam Tantali umbram ex Inferis in pristinam domum ubi nunc regnat Atreus retrahit ad novam caedum seriem movendam.

## Notae 
## Fontes 
*Aeschylus, *Eumenides*
*Euripides, *Orestes* 1648-52
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* cap.28(6).

## Plura legere si cupis 
*A. L. Brown, "Eumenides in Greek Tragedy", *The Classical Quarterly*, 1984ː 260-281
**	  “The Erinyes in the Oresteia: Real Life, the Supernatural, and the Stage.” *The Journal of Hellenic Studies*, 1983: 13–34.
*B. Jarotzkius, *Eumenidum notio secundum tres Graecorum tragicos, Aeschylum, Sophoclem et Euripidem adumbrata*,  Petropoli : typis academiae imperialis scientiarum, 1846
* Antonio Martina,	''Le Erinni nell'Orestea. I, Divinità ctonie, religione e prediritto*, Romae, 2021
**	*Le Erinni nell'Orestea. II, Tragedia del Genos e Leges sacrae*, Pisae, 2021
***Le Erinni nell'Orestea. III, Dal sistema genetico al diritto della polis*, Pisae, 2021
*Alexius de Prusinowski, *De Erinyum religione apud Graecos*, Berolini, 1844 
*Adolphus Rosenberg,	*De Erinyum religione cultu imaginibus*, Berolini, 1871
**	*Die Erinyen : ein Beitrag zur Religion und Kunst der Griechen*, Berolini, 1874

*Nemesis
**Oedipus Coloneus''

## Nexus externi 
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Mythologia Romana
Neolithicum

**Neolithicum** (Graece νέος 'novum' + λίθоς 'petra') est aevum historicum Mesolithicum sequens, quo homines, qui antea conligendo ac venando victus quaesiverant, paulatim sedes conlocaverunt, quod coloni frumenta colere et animalia domare coeperant. Vitam nomadicam deserentes homines vicos urbesque condiderunt. Agricultura causa facta est societatis, cui proprium erat labores ac munera inter multos dividere. Nova copia ciborum atque copias conservandi facultas hominibus praesidio contra pericula temporum erant, ut numerus hominum augeretur. Quod primo ante circiter 12&thinsp;000 annorum in regione quae dicitur luna fertilis evenit. Mutatio habitationum laborumque qua Mesolithicum in Neolithicum conversum est appellari solet revolutio Neolithica. 

Notio neolithici anno 1865 Ioanne Lubbock excogitata est.

## Notae
## Bibliographia 
* Peter Rowley-Conwy, *From Genesis to Prehistory: The Archaeological Three Age System and its Contested Reception in Denmark, Britain, and Ireland*. Oxonii: Oxford University Press, 2007

## Nexus interni
*Aevum Praehistoricum
*Antiquus Oriens Medius
*Archaeologia Europaea
*Cultura ceramicae cardialis
*Neolithicum aceramicum
*Stonehenge

!
Nemesis

thumb|Nemesis
**Nemesis** (Graece Νέμεσις 'ultio divina, vindicta; indignatio' < νέμω 'distribuo'), dea personificata retribuendi contra hybrin (Graece ὕβρις 'contumelia; superbia') quae filia Noctis et Erebi nonnumquam dicebatur, aut Dios aut Oceani. Alterum nomen apud Orphicos ei erat: Adrastea (Latine 'quae effugi non potest'), praemia et poenas animis distribuens.

Multis Graeciae locis Nemesis Iovi Helenam peperisse narrabatur, cui Leda non vera mater sed tantum nutrix dicebatur. Sic Rhamnunte, ubi magnum templum a Pausania descriptum Nemesi deae dedicatum erat, in quo statua cultui destinata a Phidia sculpta stabat. Itaque Nemesis "Rhamnusia" dicebatur. Smyrnae duae Nemeses venerabantur, quae somnio Alexandrum Magnum monuerant ut novam urbem prope montem Pagum conderet.

## Notae 
## Fontes 
*Ammianus Marcellinus XIV.21.24-26
* Hesiodi *Theogonia* 223-224
* *Apollodori bibliotheca* 3.10.7
* Hygini *Poetica Astronomica* 2.8
*  1.33.2-8, 7.4.2-3

*Furiae

Categoria:Mythologia Graeca
Lambertus Spoletensis (imperator)

**Lambertus Spoletensis** (natus circiter anno 875; obiit in Marengo die 15 Decembris 898) fuit filius Guidonis Spoletensis et a die 30 Aprilis 892 usque ad annum 894 cum patre et postea usque ad mortem solus imperator Sacri Romani Imperii et dux ducatus Langobardi Spoletii. 

## De vita 
Secundum Liutprandum Cremonae, episcopum et praeclarum historicum, Lambertus fuit elegans iuvenis et vir severus. Scilicet necatus, Placentiae sepultus est. De eo, Liutprandus scripsit:
:. . . praecipuo Francorum germinis ortus,
::Lambertus fuit hic Caesar in Urbe potens:
:Alter erat Constantinus, Theodosius alter,
::Et princeps pacis clarus amore nimis.

## Fons 
* Caravale, Mario, ed. 2004. *Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca—Laterza.* Romae.

Categoria:Mortui 898
Categoria:Nati saeculo 9
Categoria:Imperatores Romani Sacri
Hyginus Papa

Sanctus **Hyginus** locum nonum in indice paparum tenet. Papa fuit ab anno 136 usque ad 140 vel 142.

Athenis in Graecia natus est, ubi disciplinae philosophicae studuit. Pater quoque fuit philosophus. Quae doctrina utilissima fuit in primos Gnosticos pugnatos, Cerdonem Valentinumque, qui Romae ad annum 140 apparuerunt. Hyginus autem coactus est eorum insidiis ad exludendos eos a communitate Christiana. Ferunt quidam eum sacerdotes constituere, et instituere gradus cursus honorum ecclesiae, sed non est pro certo.

Tradunt etiam Hyginum instituere in baptismo patrinos qui infantem in Christiana vita adiuvent. Statuit omnes ecclesias consecratas fore. Ferunt auctores quidam martyrium eum passum esse, Marco Aurelio imperante, sed non exstant memoriae huius martyrii. 
 
Dies feriae est 11 Iulii.

## Nexus externi 
* Fontes Latinae de papis usque ad annum 530 (Papa Felix IV), www.thelatinlibrary.com
** Liber pontificalis, www.thelatinlibrary.com
* Opera Omnia, www.documentacatholicaomnia.eu

Categoria:Nati saeculo 1 aut 2
Categoria:Mortui 142
Categoria:Martyres
Categoria:Papae
Categoria:Sancti
Hyginus mythographus

[thumb|*De astronomia* (1450-1500 ca., [Bibliotheca Medicea Laurentiana, pluteo 89 sup 43).]]
**Hyginus** fuit mythographus Graecus qui forsitan secundo saeculo vixit et librum *Genealogiarum* (vel *Fabularum*) Latine scripsit. Potest fieri ut hic idem Hyginus *Poeticam Astronomicam* quoque scripserit. Secundum *Oxford Classical Dictionary,* Hyginus mythographus non idem est atque Gaius Iulius Hyginus. Quibusdam enim latinitas mythographi indigna visa est quae ad aureum saeculum litterarum Latinarum pertineret. Non omnes tamen consentiunt: nam Johannes Yvinus Boriaud in praefatione editionis suae Latinae et Francogallicae *Fabularum* (1997), critica disputatione habita, concludit, ex his quae hodie scimus, nihil obstare videri quin mythographus et bibliothecarius Augusti unus et idem homo fuerit.

* Cura

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Nati saeculo 1 aut 2
Categoria:Mortui saeculo 2 aut 3
Categoria:Scriptores mythologici
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Scriptores Imperii Romani
Lotharius III (imperator)

[thumb|Sigillum Lotharii III in [documentum|documento anno 1131.]]
**Lotharius III** (natus Lutterloh, in vico nunc ad Unterlüß pertinente, die 9 Iunii 1075; mortuus Breitenwang in Tyrolo die 4 Decembris 1137) fuit rex Romanorum ab anno 1125 usque ad mortem et imperator Sacri Romani Imperii ab anno 1133.

## Bibliographia 
* Petke, Wolfgang. 1984. "Lothar von Süpplingenburg (1125-1137)." I *Kaisergestalten des Mittelalters,* ed. Helmut Beumann.

Categoria:Imperatores Romani Sacri
Fibula

**Fibula** (TA: A02.5.07.001) sive **perone** (Graece περόνη) est cum tibia alterum duorum ossium cruris hominis et aliorum animalium vertebratorum. Fibula hominis est quater vel quinquies subtilior quam tibia.

Nota est divisio fracturarum fibulae distalium secundum *Danis-Weber* (sive sec. *Weber*).

## Anatomia macroscopica 
Fibula est os longum cruris compositum ex *capite* et *corpore*. In corpore dividuntur margines quattuor et superficies quattuor. Connectitur fibula cum tibia.

## Anatomia topographica 
Fibula superius connectitur cum condylo laterali tibiae, inferius cum illius superficie laterali inferiori ita *malleolum lateralem* formans. Malleolo laterali ipso fibula connectitur cum talo.

## Mala morbique fibulae 
### Fracturae 
Fracturis iuxta articulationem talocruralem significatio clinica est.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Gray262.png|Pars distalis **fibulae** dextrae hominis
Fasciculus:Weber Classification - latin.svg|Fracturarum **fibulae** typi A, B, C secundum Weber

## Notae 
Categoria:Crus
Categoria:Ossa
Apollodorus

Multis fuit Apollodorus nomen, quorum sunt:

*Apollodorus grammaticus, secundo saeculo a.C.n.
*Pseudo-Apollodorus seu *Apollodori bibliotheca*, liber mythographicus auctore incerto
*Apollodorus Carystius, poëta comicus "novae comoediae", saeculo 4 et 3 a.C.n.
*Apollodorus Cyzicenus (seu Apollodotus), philosophus Democriteus, saeculo 4 (?) a.C.n.
*Apollodorus Damascenus, architectus sub Traiano imperatore
Apollodorus grammaticus

**Apollodorus** (*-i, m.*) (natus Athenis c. 180 a.C.n., mortuus post annum 120), vir eruditissimus, fuit grammaticus Alexandrinus, qui Athenis Diogenem Babylonium audivit, Alexandriae cum Aristarcho laboravit. Scripta Apollodori fuerunt:

* Χρονικά (*Chronica*), a Troia capta usque ad annum 119 a.C.n., trimetris iambicis
* Περὶ θεῶν (*De deis*) in 24 libris
* Περὶ τοῦ νεῶν καταλόγου (*De catalogo navium*) in 12 libris
* Περὶ τῶν Αθήνησιν ἑταιρίδων (*De hetaeris Atheniensibus*)
* Περὶ Ἐπιχάρμου (*De Epicharmo*), in 10 libris
* Περὶ Σώφρονος (*De Sophrone*), non minus quam quattuor libris
* Ἐτυμολογίαι (*Etymologiae*)

*Apollodori bibliotheca*, liber notus de fabulis Graecis, false ei attributa est.

## Editio 
* Felix Jacoby: *Die Fragmente der griechischen Historiker.* Teil 2, 1929, Nachdruck 1962, Nr. 244

## Nexus externi 
* *Chronicorum* Apollodori fragmentorum Anglica versio

Categoria:Scriptores mythologici
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Aegypti Graecoromani
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Sternum

thumb|**Sternum** hominis a fronte
thumb|**Sternum** hominis a tergo

**Sternum** (a Graece  'pectus; sternum') sive **sternon** sive **os pectoris** sive **os pectorale** est os thoracis hominis et plurimorum vertebratorum, a quo costae avertuntur. Sternum mammalium in tres partes divisum est:

* manubrium  
* corpus  
* processum xiphoiden 

Sternum cum costis cor, pulmones, aliaque membra vitalia protegit.

## Notae 

Categoria:Ossa
Patella (os)

thumb|100px|**Patella** sinistra hominis (a fronte visa)
**Patella** sive **epigonatis** est os quod articulum genus protegit. Posita est inter musculi quadricipitis femoris tendinem et ligamentum patellae se cum tibia nectans. 

thumb|100px|**Patella** sinistra hominis (a tergo visa)
<reference

Categoria:Ossa
Categoria:Genua (anatomia)
Tramen

**Tramen**, vel **hamaxostichus**, est in rebus ferriviariis genus vehiculorum inter se copulatorum quae, in genere tenetur, ab uno seu aliquibus curribus tractoriis seu curribus motri in astarium trahuntur. Dependens in aevo, tractor a vapore in temporibus veteribus vel oleo et electricitate modernum pellitur et per funem electricum super tramen situm electricitatem additionalem datur. Genera traminum variant ubi vectoribus, mercibus et bello facta sint.

## Genera traminum 
[thumb|*[Shinkansen*, series traminum vectoriorum supercelerium.]]
thumb|Tramen onerarium cum nonnullis curribus.
Varia sunt traminum genera:
* Tramen directum
* Tramen vectorium - tramen quod populum transportat et sit urbanum, regionale, vel ambo harum propertiarum, nationale vel internationale. Varias fortitudines inveniuntur, sicut tramen vectorium supercelerum. 
* Tramen onerarium - tramen quod merces transportat et in nationem vel trans eas it.
* Tramen bellicum - tramen armatum, hodie non iam adhibitum.

## De voce 
[thumb|left|[Vaporitraha.]]
In Latinitate hodierna non solum voce hamaxostichi, sed etiam voce traminis (*tramen, -inis,* n.; quod a verbo temporali *traho, -ere, traxi, tractum* derivatur) utimur. Quae vox apud eos, qui hoc saeculo Latine loquuntur scribuntque, crebrius hamaxosticho usurpari videtur, in mediis quidem Europae partibus. Non desunt, qui hanc vocem, quippe quae eodem modo atque e.g. vox Theodisca "Zug" vel Bohemica "vlak" sit creata, eandemque etymologiam atque vox Francogallica Anglicaque *train* habeat, aptiorem censeant vocabulo hamaxostichi elegantioremque.

Exempli causa hoc epigramma Ioannis Lee (*John Lee*, natus anno 1933 apud Brisbane Australiae) (vide Leonis Tolstoi librum de Anna Karenina) produci potest:
:::Tramine discedens matrona acquirit amantem.
::::Heu! Repetet tramen nec comitabit amans.

## Nexus interni 
* Ferrivia subterranea
* Maglev

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Ferrivia
Currus tractorius

[thumb|Tramen onerarium cum curru tractorio in fronte in [Civitates Foederatae|Civitatibus Foederatis.]]
**Currus tractorius** seu **hamaxa** (a Graeco ἄμαξα, 'currus, raeda') est machina quae tramen in orbitis trahit. Ductor machinae hamaxista dicitur.

Hodie tramina saepe duos currus tractorios in ambobus extremitatibus habentur, quibus tramen et pelli et trahi potest.

## Nexus interni 
* Currus motorius
* Vaporitraha

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Ferrivia
Genu

[thumb|[Scanner radiis X operans|Tomographia radiis X facta **genus**]]

**Genu**  est regio anatomica inter femur et crus. Articulus genus, qui coniungit femur, tibiam, et fibulam, ab osse patella protegitur. Genus iunctura est maximus articulus corporis humani; typus eius est trocho-ginglymus, quia permittit flexionem et extensionem atque (in flexione sola) versuram.

Deformationes anguli articuli genus non rara apparent: genu valgum, genu varum, genu recurvatum.

Genu est forabile per iniuriam acutam, arthritidem et arthrosem.

thumbnail|**Genu** dextrum depictum e latere

## Mala morbique genus 
### Deformationes anguli articuli genus 
Genua non raro deformationes angulorum articulationum suarum cum derivationibus crurum notabilibus ostendunt. Saepe derivationes ad utrum latus, rarissime etiam erga dorsum, animadverti possunt. Derivatio cruris ad latus lateralem genu valgum, ad medialem genu varum vocatur.

### Osteoarthritis 
In osteoarthritide genu, saepe una cum aliis articulis, frequenter affectum est.

## Notae 
* Arteria tibialis anterior
* Musculus popliteus

Categoria:Membrum inferius
Raimundus de Sabunde

**Raimundus de Sabunde** aut **Raemundus Sebundius**; (mortuus 1436), natus Barcinone Cataloniae, fuit professor medicinae et philosophiae in Universitate Tolosana.

*Liber naturae sive creaturarum* (aliter *Theologia Naturalis*) circa annum 1435 ab eo compositus, Latine impressus anno 1484, Francice versus est a Michaele Montano Lutetiaeque impressus anno 1569.

## Opera 
**La theologie naturelle de Raymond Sebon; traduite en françois par messire Michel, seigneur de Montaigne*. 1569.

## Notae 

## Bibliographia 
*Michael Montanus, "Apologie de Raymond Sebond" (*Essais* 2.12)
*D. Beulet, *Un Inconnu celebre: recherches historiques et critiques sur Raymond de Sabunde*. Lutetiae 1875.
*Jean Henri Probst, *Le Lullisme de Raymond de Sebonde*. Tolosae 1912.
*Jaume de Puig, *Les sources de la pensée philosophique de Raimond Sebond (Ramon Sibiuda)*. Parisiis 1994 

Categoria:Theologi
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1436
Glioblastoma multiforme

[thumb|Imago glioblastomatis cum [Falx cerebri|falcem cerebri amota propter diffusionem tumorem.]]
**Glioblastoma multiforme** sive **Glioblastoma**  est species cancri cerebri, qui haud sanabilis est. Nam quinque annos post morbum inventum, solum 2 centesimae hominum hoc cancro laborantium supersunt. Causae huius morbi adhuc ignotae sunt.

Tractatio difficile restat, in parte diversitate *microcircumiectorum immunologicorum* cancri. Adhuc therapiae adversus cancri angiogenesem ineffectivae videbantur.

## Pathophysiologia 
In morbi cursu cellulae gliomata numero crescunt. Microcircumiectorum planitie diversitas insolita inter cellulas neoplasticas et non neoplasticas emergit. Abundissime sunt cellulae generis *tumori associatorum macrophagocytorum* (TAM), ergo cellulae systematis immunitatis innati, quae 40% massa cancri constituunt.

## Symptomata 
Generalia indefinitivaque symptomata sunt convulsiones novae vel adhuc incognitae, capitis dolor, nausea, vomitus, memoriae spoliatio, ac alia symptomata neurologica circumscripta, quamquam spectrum symptomatum de tumoris loco pendat; per haec symptomata se attollere aut celerrime queant, aut longe occultare.

## Classificatio glioblastomatum 
Classificatio ordinis mundi sanitarii (*WHO*) anni 2016 notat:
* Glioblastomata IDH1 mutanda
** Glioblastoma cellularum gigantium
** Gliosarcoma
** Glioblastoma epitheloidum
* Glioblastoma IDH1, typi ferocis
* Glioblastoma non alibi specificatum
Comparatio classificationis 2016 cum veta 2017 criteria genetica addita esse ostendit: IDH mutandum et typum ferocem.

## Tractatio 
Adhuc sanatio glioblastomatis restat difficilis et estimatur tumorem recursurum esse. Therapia per resectionem neurochirurgicam, radiotherapiam, chemotherapiam, et medicamentum temozolomidi fit.

### Formae tractationis adhuc vel non generaliter probatae 
In scientia hodierna medica novas tractationis formas investigantur ut, verbi gratia, *inhibitores receptorii EphA3*, *inhibitores EGFR* (includens anticorpora monoclonalia), *inhibitores VEGF*.

#### Inhibitores VEGF 
Glioblastomatibus multiformibus permulta vasa sanguinea sunt, ergo inhibitionem angiogenesis (generationis novorum vasorum sanguineorum) investigabatur. In angiogenesi *factor crescentis endothelialis vascularis* (*VEGF*) velut receptorium suum, receptorium VEGF (*VEGFR*), momenta habent. Adhuc tamen numquam strategia contra angiogenesem incrementum tumoris inhibere potuit. Effectus inhibitoris kinasum tyrosini Regorafenib incerti restant.
#### Interleukin 12 
Interleukinum 12 (IL-12) est cytokinum cum effectibus contra cancrum. Nuper CHIOCCA et al. textui gliobastomatis genum IL-12 generantem applicaverunt.

## Notae 
* Astrocytoma
* Cellula glialis

Categoria:Cellulae gliales
Categoria:Tumores cerebri
Categoria:Neurologici morbi
Categoria:Neurochirurgici morbi
Dicaearchus

**Dicaearchus** (*-i, m.*; Graece Δικαίαρχος), vir litterarum, rerum publicarum, philosophiae, historiae eruditus, floruit c. quartum saeculum a.C.n., discipulus Aristotelis. Cicero eum multi aestimavit (vide epistulam ad Atticum 2.16.3).

## Nexus externi 
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Alumni scholarum antiquarum Atheniensium
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Ontologi
Categoria:Philosophi Graeci
Categoria:Scriptores Siciliae
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Digitus minimus

thumb|**Digitus minimus** manus sinistrae hominis

**Digitus minimus** sive **quintus** est pars manus, accurate quintus et plerumque mininus digitorum manus vel pedis. Musculi digiti minimi sunt inter alios:

* Musculus flexor digiti minimi brevis
* Musculus extensor digiti minimi 
* Musculus opponens digiti minimi (manus solum)
* Musculus abductor digiti minimi (manus solum)
## Notae
minimus
Categoria:Anatomia
Anularius

thumb|**Anularius**

**Anularius** sive **digitus anularis** seu **digitus quartus** est quartus digitus utriusque manus, qui inter digitos minimum et medium positus est.

## Etymologia 
Hic digitus anularius dicitur, quia plerumque anuli huic digito inducti sunt. Quondam putabatur tenui nervo hic digitus ad cor conducere. Anularius etiam digitus medicus appellabatur, quia anulario medici, ut patientes unguinibus unguerent, utebantur.
## Notae
## Bibliographia
* László A. Magyar, *Digitus Medicinalis — the Etymology of the Name.* Acta Conventi. Intern. historiae medicinae XXXII., Antverpia, 1990, 175-179, Textus in rete

Categoria:Digiti
Categoria:Anatomia
Categoria:Anuli
Digitus medius

thumb|**Digitus medius** dexter hominis

**Digitus medius** sive **tertius** est pars manus, accuratius tertius et in homine et aliis primatibus longissimus et fortissimus digitus. Medius inter indicem et anularium positus est. 

Hic digitus etiam **impudicus** et **infamis** appellatur, quia vulva anusque sexus voluptatum causa digito medio penetrantur, et hunc digitum tollere igitur est gestus maledicus, nam signum penetrationis videtur.

## Notae
medius
Categoria:Anatomia
Index (anatomia)

thumb|**Index**

**Index** sive **digitus secundus** est pars manus, accurate secundus digitorum, qui inter pollicem et medium ponitur. Homo indicem libere ab aliis digitis movere potest.

Hic digitus dicitur index, quia eo res indicare solemus.

## Notae
Categoria:Anatomia
Categoria:Digiti
Pollex (anatomia)

thumb|Pollex.

**Pollex** sive **digitus primus** est pars manus, accurate primus et brevissimus digitorum. Homo pollicem libere ab aliis digitis movere potest. Propter hunc motum, homo facile res apprehendere potest. Musculi et nervi pollicis sunt:

## Notae 
Categoria:Anatomia
Categoria:Digiti
Hallex

[thumb|250px|Pes cum [digitus|digitis. Hallex maximus digitorum est.]]

**Hallex** sive **allex** sive **hallus** est pars pedis, accurate primus et maximus digitorum. 
 
## Morbi hallicis 
* Hallex valgus
* Hallex rigidus

*Pollex

## Notae 
Categoria:Anatomia
Categoria:Digiti
Categoria:Pes
Monica Bellucci

[thumb|Monica Bellucci [Vindobonae (anno 2009)]]
**Monica Anna Maria Bellucci** (nata apud Tifernum Tiberinum die 30 Septembris 1964) est actrix Italica.

Bellucci pulcherrima mulier et donum maximum deorum Tifernatibus videtur, etsi nata non Tiferni Tiberini , ut aiunt, sed in vico qui Selci hodie vocatur. Nupsit actori Gallico qui Vincentius Cassel nominatur, eisque nata est Deva, pulcherrima filia, similis matris, circiter quartum annum agens.

## Pelliculae selectae 
* 2003 - Ricordati di me
* 2004 - The Passion of the Christ
* 2014 - Le meraviglie

## Nexus externus 
* 

Categoria:Mulieres
Categoria:Actores Italiae
Categoria:Nati 1964
Categoria:Homines vivi
Petrus Metastasius

**Petrus Metastasius** (Italiane: *Pietro Metastasio*), humili loco natus **Petrus Trapassi** (Romae 3 Ianuarii 1698; Vindobonae 12 Aprilis 1782), fuit poeta et libellorum operarum seriarum scriptor. Vindobonae multos annos vixit.

Et poemata ex tempore, epithalamion et elegias scripsit.
## Nota 
## Nexus externi 
* *Opera* 
* Opera 

Categoria:Nati 1698
Categoria:Mortui 1782
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Scriptores pseudonymi
Categoria:Scriptores scaenici
Agrippa Albinaeus

**Agrippa Albinaeus** (Francice ''Théodore-Agrippa d'Aubigné*; natus die 8 Februarii 1552; mortuus 29 Aprilis 1630) fuit poeta, historicus, miles Francogalliae. Opus eius celeberrimum est carmen epicum *Les tragiques* ("Tragica", 1616) de bella religionis in quibus ipse pugnavit. 

## Opera 
* *Histoire universelle* ("Historia universalis": 1616-1618)
** Supplementum ineditum (1925)
* *Les tragiques* ("Tragica": 1616) Textus
* *Le printemps* ("Ver" sive carmina amoris)
* *Avantures du Baron de Faeneste* ("Gesta Baronis de Faeneste") Textus
* *Confession catholique du sieur de Sancy* ("Confessio catholica domini de Sancy") Textus
* *Petites oeuvres meslées* ("Opera minora mixta": 1630), scilicet Meditationes de Psalmis; *Vers mesurés* (versiones Psalmorum); *L'hyver* ("Hiems" sive carmina miscellanea); *Tombeaux* ("Epitaphia")
* *Sa vie à ses enfants'' ("Vita sua ad filias") Textus

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Nati 1552
Categoria:Mortui 1630
Categoria:Politici Franciae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Poetae Franciae
Categoria:Historici Franciae
Categoria:Autobiographi
Categoria:Auctores Francogallici
Les tragiques

thumb|Agrippa Albinaeus

***Les tragiques*** est carmen epicum aut potius satyricum ab Agrippa Albinaeo vel d'Aubigné compositum, anno 1616 editum.

## Nexus externi 
* *Les tragiques* Francice

Categoria:Carmina epica
Categoria:Litterae Francogallicae
Categoria:Franciae scripta
IG Metall

***IG Metall*** seu *Opificum Collegium Rerum Metallicarum Artibus* est syndicatus eorum operariorum qui in artibus ad res metallicas spectantibus operam dant. Eiusmodi maximum Opificum Rerum Metallicarum collegium tum Germaniae tum orbis terrarum putatur. 

Numerus sodalium collegii fine anni 2005i fuit 2,4 milliones.

## Nexus externus 
* IG Metall - pagina interretialis 

Categoria:Collegia opificum
Categoria:Res politicae Germanae
Ricardus Feynman

**Ricardus Feynman** (Anglice *Richard Feynman*; natus Queens in burgo Urbis Novi Eboraci die 11 Maii 1918; Angelopoli mortuus 15 Februarii 1988) fuit physicus Americanus, qui rationem mechanicorum quanticorum elaboravit, motus helii liquidi gelidissimi explicavit, rationem corporum minimorum exposuit. Propter mechanica quantica elaboranda Praemium Nobelianum Physicae anno 1965 cum Iuliano Schwinger et Shin'ichirō Tomonaga accepit.

Bello orbis terrarum II apud Los Alamos in Novo Mexico Feynman adhuc iuvenis computatores administrando fabricationem bombae atomicae iuvit. 

Feynman magister propter dilucide explicandi facultatem peritus explicandi nonnumquam vocatur. Ipse se rem nondum intellexisse, si eam discipulis iunioribus explicare non posset, dicere solebat. Etiam originem nanotechnologiae decrevit, investigatorque causae calamitatis naviculae sideralis anno 1986 factus est. 

Asteroides 7495 Feynman in eius honorem nominatus est.
## Nexus externi 
* De Ricardo Feynman in pagina Nobeliano Physicae Praemio dicata

Categoria:Atheistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Physici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Collum

[thumbnail|**Collum** [homo|hominis]]

**Collum** vel **cervix** est pars corporis multorum vertebratum, quae caput et truncum coniungit. Collum multa praecipua membra (oesophagum, tracheam) praeter arterias, venas, nervos, et ossa (columnam vertebralem) continet. 

*Superius* colli extremum constitutum est ex margine mandibulae inferiore et posteriore, processu mastoideo, linea nuchae superiore, et protuberantia occipitali externa; *inferius* ex margine sternali superiore (incisura iugulari sterni), articulationibus sternoclavicularibus (articulis inter sternum et utramque clavicula), claviculis, utroque acromione, velut linea imaginaria ab vertebrae prominentis (vertebrae cervicalis septimae, C7) processu spinoso ad acromion ducta.

## Anatomia macroscopica 
In collo consideranda sunt musculi, vasa sanguinea, nervi, vasa lymphatica.
### Musculi colli 
Musculi colli sensu stricto inter ossium capitis et columnae thoracalis inveniuntur.
#### Grex medialis 
* Musculus longus colli
* Musculus longus capitis
* Musculus rectus capitis anterior

#### Musculi splenii capitis et cervicis 
* Musculus splenius capitis
* Musculus splenius cervicis

#### Musculi colli breves 
* Musculus rectus capitis posterior maior
* Musculus rectus capitis posterior minor
* Musculus rectus capitis lateralis
* Musculus rectus capitis superior
* Musculus rectus capitis inferior

## Notae 
## Nexus externus 
!