open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Corydallus

**Corydallus** (Graece: *Κορυδαλλός*) est demos Graeciae, suburbium Athenarum, imprimis ob magnum carcerem notus.

## Geographia 
thumb|Situs Corydalli in Attica
Corydallus in infimo monte Aegaleo (Graece: Αιγαλαίο) situs est. Ab media Athenarum urbe 11 km ad occidentem, a Piraeo in septentrionem et a strata autocinetica 8 (Αυτοκινητόδρομος 8), quae Athenas cum Patris coniungit, in meridiem versus spectat.

## Historia 
In Mythologia Graeca narratur Procrusten in radicibus Aegalei montis vixisse, ubi erat Corydallus antiquus..

In regione hodierni demi habitabat Theophilus Corydalleus (1563–1646) philosophus, qui scholam neo-aristotelicam condidit. In eius honorem communi tum Pachy (Παχύ) dicto anno 1923 denuo nomen antiquum Corydallus datum est.

Multitudo profugorum Graecorum, qui post Bellum Graeco-Turcicum (1919-1922) se in Atticam infuderunt, nullo ordine et consilio in terra ad id temporis silva, pratis agrisque tecta sedes collocaverunt. Quamquam commune initio et usque ad medium saeculum vicesimum paene omnino infrastructura carebat, tamen celeriter crevit (2011:  63.445 incolae).

Tempore dictaturae militaris Graeciae (1967 - 1974) Corydalli novus carcer, Graeciae maximus, aedificatus est. Plurimi dictaturae adversarii, post dictaturam finitam autem etiam ipsi dictatores ibi inclusi sunt. 

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Atticae
Categoria:Demi Graeciae
Halys

thumb|Halys.
thumb|Cursus fluminis in Anatolia.
**Halys** (*gen.* Halyos; Turcice *Kızılırmak*) est flumen 1355 chilometra longum in Amiso provincia Turciae. In Pontum Euxinum se effundit.

## Historia 
Halys flumen olim regna Persarum et Lydiam dividebat. Postquam Croesus rex Lydiae oraculo dubio Pythiae permotus anno 541 a.C.n. flumen transiit et Cyrum II regem Persarum aggressus est, pugna victus et regnum Lydiae sublatum est. 

## Bibliographia 
* "Halys" in 
* "Halys" in 

## Nexus externi 
Categoria:Flumina Turciae
Categoria:Systema fluviorum Ponti Euxini
Asopus

#Asopus, flumen in Boeotia
#Asopus, flumen in Corinthia
#Asopus, persona mythologica Graeca
#Asopus (Theodisce *Aspe*), villa Germanica
Epidaurus

thumb|300px|Theatrum Epidaurium, quod sedes praebet 14 000 fere hominibus.
**Epidaurus** (Graece Ἐπίδαυρος) fuit urbs in regione Argolide, in insula Peloponneso Graeciae, ubi theatrum pristinum admiratione dignum adhuc exstat. Epidaurum antiquitus multi homines ad salutem recuperandam, praesertim in templum Aesculapii, venerunt . Nonnulli homines in encoemetereio iuxta templum sito incubabant vel dormiebant ut somnia deorum artis medendi (Aesculapii, Apollinis) viderent, quibus sanari cuperent. 

## Pinacotheca

imago:Epidaurus Enkoimeterion 02.jpg|Encoemetereium iuxta templum Aesculapii situm.
imago:Epidauros-Stadion-1.JPG|Stadium Epidaurium.
imago:1671 - Archaeological Museum, Athens - Asklepios - Photo by Giovanni Dall'Orto, Nov 11 2009.jpg| Statua Aesculapii Epidauri reperta (hodie stat in Museo Archaeologico Athenarum).
imago:GR 08-04-21 Plan HT Epidauros.JPG|Tabula situs archaeologici.

## Fontes 
*Pausanias libro secundo *Descriptionis Graeciae* 26.1 - 29.1
*Titus Livius XLV.28.3

## Nexus externi 
* De Epidauro in *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites* (1971)

Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Argolis
Categoria:Sanctuaria
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Graecia
Mycenae

**Mycenae** (Graece ) fuit urbs Argolidis in Graecia. Fuit praeclara urbs Aetate Aenea Graeciae. Hodie est clarus locus archaeologicus, quem Henricus Schliemann effodit.
## Mythologica tempora 
A Perseo, Iovis filio, conditae dicebantur, cuius filius Sthenelus et nepos Eurystheus quoque ibi regnarunt. Deinde rerum potiti sunt Pelopidae Atreus et Agamemnon qui Danaos bello Troiano ducebat atque tunc temporis potentissimus rex in Graecia habebatur. Posteri ruinas moenium et portam leonum admirabantur atque opus Cyclopum fuisse credebant.

Fasciculus:MaskOfAgamemnon.jpg|'Persona Agamemnonis',  persona aurea saeculo XVI facta, Mycenis anno 1876 ab Henrico Schliemann inventa
Fasciculus:Lions-Gate-Mycenae.jpg|Porta Leonina apud Mycenas

## De excidio 
Mycenae quinto saeculo a.C.n. (468 a.C.n. ?) ab Argivis vastatae sunt qui illius urbis incolas sibi adiunxerunt  quia sola urbs potens in Argolide esse cupiebant atque validiores fore numero virorum aucto ad Lacedaemmonios repellendos putabant. Scriptor Pausanias de  zelotypia quoque scribebat ob gloriam quam sibi parassent Mycenaei qui anno 480 a.C.n. octoginta hoplitas regi Spartano Leonidae I ad Thermopylas miserant, cum ipsi Argivi quiessent. Certe Spartani et Argivi civitates inter se inimicae erant, medios stare  periculosum erat.

## Fontes 
*Pausanias libro secundo *Descriptionis Graeciae* cap.16
* VIII.6.19

*Cultura Mycenaea

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Loci habitati aetatis aëneae
!
!
Categoria:Argolis
Nemea (discretiva)

* Nemea, urbs in Graecia
* Nemea, figura in mythologia Graeca
* Nemea, certamen Graecum celebre
* Nemea carmina, pars epiniciorum Pindari
Macronesus

thumb|Situs insulae Macronesi
**Macronesus** (Graece ) est insula Graeciae, in mare Aegaeo iacens et haud longe ab ora Atticae distans. Hodie haec insula incolas caret; olim fuit locus exsilii eorum qui ut sodales Factionis Communisticae inculpaverunt.

## Nexus externi 
* Segeln bei Makronisos 

## Bibliographia 
* Hamilakis, Yannis, "The Other 'Parthenon': Antiquity and National Memory at Makronisos" in *Journal of Modern Greek Studies* vol. 20 (2002) pp. 307-338.

Categoria:Insulae Graeciae
Categoria:Insulae Maris Aegaei
Categoria:Carceres
Samothracia

thumb|Insula Samothracia.
**Samothracia** (Graece Σαμοθρᾴκη) est insula Graeca in Mari Aegaeo septentrionali iacens. Demus Samothraciae hodie ad regionem Macedoniae Orientalis et Thraciae pertinet.
## Historia 
Quinto saeculo a.C.n. Samothraces in Foedere Delio consociati sunt et tributum Atheniensibus solvunt. Tum pars adversi Thraciae litoris in eorum dicione erat. Quarto saeculo in regnum Macedonicum inclusi sunt.
thumb|Cabirorum templi reliquiae.
Cabirorum cultu mystico praeclara insula erat et tertio bello Macedonico Perses, rex Macedonum, a Romanis victus ibi in fano delituit, cum filio suo Philippo, donec postremo a Cn. Octavio captus est (168 a.C.n.).

Post hoc, insula Samothecia sui iuris fuit usque ad T. Vespasianum imperatorem, tum in deditionem populi Romani accepta.

## Notae 

*Aristarchus Samothracenus
*Victoria Samothraciae

!
Categoria:Demi Graeciae
Melita (res publica)

**Melita** (Melitense *Malta*) est civitas sui iuris et insula in Mari Interno sita. Caput est Valetta; insula vicina, Gaudus. Linguae publicae sunt linguae Melitensis et Anglica.

## Historia 
thumb|upright=1.5|Tabula **Melitae**

Melita portum utilem semper praebebat. 

Paulus apostolus, Romam petens, naufragio facto, Melitam devenit (*Act.* 28: 1-10), ubi multum apud "barbaros" (*Act.* 28:2) valebat, quod patrem Publii, principis insulae, aliosque Melitenses aegrotantes sanavit (*Act.* 28: 8-9).

Decimo sexto saeculo Ordo Hospitalis suam sedem Melitae locavit.

## Ecclesia Catholica 
Melita est sedes episcopalis metropolitana (Archidioecesis Melitensis aut Melevitana). Praesens archiepiscopus Carolus Scicluna est.

## Res politicae 
Melita e constitutione ab anno 1974 est libera res publica parlamentaria in Consortione Populorum. Princeps civitatis est annis quinque electus praeses, qui imprimis munera repraesentativa sustinet. Exsecutoria potestas est ab administatorum principe gubernato regno. Legislatio est consilium publicum, cuius 65 legati annis quinque electi sunt.

## Geographia 
Diebus nostris homines insulas tres incolant, videlicet Melitam, Gaulum, Hephaestiam.

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* Ioannes Franciscus Abela; Ioannes Antonius Seinerus, interpr., "Descriptio Melitae atque adiacentium insularum" in Ioannes Georgius Graevius et al., *Thesaurus antiquitatum et historiarum Siciliae* vol. 14 (Lugduni Batavorum: Petrus vander Aa, 1725) 
* Andreas Geringius, *Dissertatio gradualis de insula Melita*. Upsaliae, 1725 
* Ignatius Xaverius Mifsud, *Ecclesiasticae Melitensis historiae fragmentum*. Melitae: in palatio C.S.S., 1757 
* Burchardus Niderstadt, *Malta vetus et nova* Helmstadii, 1660 Textus apud Monacenses
** Burchardus Niderstadt, "Melita vetus et nova" in Iacobus Gronovius, ed., *Thesaurus Graecarum antiquitatum* vol. 6 (Lugduni Batavorum: Petrus vander Aa, 1699) 
* Ioannes Quintinus Haeduus, *Insulae Melitae descriptio ex commentaris rerum quotidianarum*. Lugduni: apud Seb. Gryphium, 1536 Textus apud *Gallica*
** Ioannes Quintinus Haeduus, "Insulae Melitae descriptio"; Caelius Secundus Curio, "De bello Melitensi historia" in Ioannes Georgius Graevius et al., *Thesaurus antiquitatum et historiarum Siciliae* vol. 14 (Lugduni Batavorum: Petrus vander Aa, 1725)  

; De fontibus
* H. C. R. Vella, "[Quintinus' *Insulae Melitae descriptio* and later writers](https://www.um.edu.mt/library/oar/bitstream/handle/123456789/25159/Quintinus'%20Insulae%20Melitae%20Descriptio%20(1536)%20and%20Later%20Writers.pdf?sequence=1&isAllowed=y)" in *Hyphen* vol. 6 no. 5

*Historia Melitae

## Nexus externi 
Categoria:Civitates sociae Unionis Europaeae
Categoria:Civitates sui iuris
!
Categoria:Ordo Hospitalis
Arelate

**Arelate**, vulgo *Arles* (francogallice) sive *Arle* (occitanice), est urbs Francica 52&nbsp;439 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia Alpibus Litore Lazuli.

## Historia 
thumb|upright=1.25|Amphitheatrum Arelatense
Arelate est urbs antiquissima, iam a Liguribus habitata cum Gaius Iulius Caesar coloniam Iulia Paterna Arelate Sextanorum deduxit.

Saeculo III Arelate sedis episcopalis et insequenti saeculo archiepiscopalis creata est.

Anno 879, Arelate caput Regni Burgundiae facta est.

## Notae 
* Indicem communium praefecturae Ostiorum Rhodani

## Nexus externi 
* Arelatis pagina interretialis
* De hoc commune apud cassini.ehess.fr

## Pinacotheca 

Imago:Arles Hotel und Forum 20040828-255.jpg|Ruinae fori
Imago:France_Arles_Place_Republique.JPG|Forum Rei Publicae cum municipio
Imago:Alyscamps.jpg|Alyscamps

Imago:Arles.jpg|Despectus in veterem urbem e Rhodano
Imago:France_Arles_Lion_Hotel_de_Ville.JPG|Leo, signum urbis


Categoria:Urbes Galliae Romanae
Categoria:Communia praefecturae Ostiorum Rhodani
Categoria:Loci habitati praefecturae Ostiorum Rhodani
Categoria:Urbes olim capitales
Categoria:Sedes archiepiscopales Franciae
Tegea

thumb|Tegea in Peloponneso antiqua.
**Tegea** (Graece ) fuit  civitas antiqua Arcadiae in Graecia. Tegeates Lacedaemoniorum vicini erant quibuscum saepe bellum gerebant, tum socii tum hostes. 
## Historia 
Quinto saeculo ineunte tempore bellorum Medicorum Tegeates secundum locum post Lacedaemonios in exercitu foederis Peloponnesiaci tenebant. Certe anno 479 a.C.n. fortiter pugna Plataeensi pugnavere una cum Lacedaemoniis et Atheniensibus ː 1500 hoplitas praestabant e quibus sedecim perdiderunt. Rex Spartae Leotychidas II damnatus exsul Tegeae egit usque ad mortem (circa 469 a.C.n.). Bello Peloponnesiaco socii Lacedaemoniorum fuere etiam adversus vicinos Mantinenses quibuscum dissensiones et lites eis non deerant (418 a.C.n.). Postquam Epaminondas Spartanos Leuctris  (371 a.C.n.) vicit, Tegeates foedus Arcadicum inierunt quod et ipsum tertio saeculo exeunte pars Foederis Achaici fit. Anno 242 a.C.n. rex Spartae Leonidas II periculum iudicii fugiens Tegeae paulatim exsulatus est unde mox a fautoribus revocatus regnum sibi reciperavit et de adversariis supplicium sumpsit (241 a.C.n.).

## De pane 
Panem Tegeae factum Archestratus saeculo IV a.C.n. laudavit:

## Notae 

## Fontes 
* Pausanias libro octavo *Graeciae descriptionis* cap. 45-49.

## Nexus externi 
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Arcadia
Tubinga

[thumb|Oppidum ad [Neccarus|Neccarum flumen situm.]]
**Tubinga** sive **Tuwinga** sive **Tuingia** sive **Doenga**  sive **Tubnas** (Theodisce *Tübingen*) est urbs Germanica et commune Badense-Virtembergense 90 546 incolarum (anno 2018).

## Studiorum Universitas 
*Universitas Eberhardina Carolina

## Cives clari 
### Nati 
*1588 - Ioannes Rudolphus Camerarius Senior medicus et scriptor
*1942 - Carolus Henricus Schaeffer, bibliothecarius et pharmacopola

### Mortui 
*1843 - Fridericus Hölderlin, poeta
*1952 - Eberhardus Wildermuth, vir publicus factionis FDP
## Notae
* Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

## Nexus externi 
* Tubingae pagina interretialis
Aegina (insula)

**Aegīna** (-ae, *f.* / -orum *n.*) (Graece: ) est insula et praecipua eius urbs in Sinu Saronico in Graecia. Hoc nomen ei primum imposuisse dicitur Aeacus, primus insulae rex, a matre sua Aegina.
## Historia 
Nomen a nympha Aegina duxisse dicebatur  quam Zeus praegnantem in insula deserta occultavit ubi Aeacum peperit cuius precibus motus pater deum hominumque populum ex ipsa terra ei genuisse narrabatur. Et Aeacus et eius proles, Aeacidae dicti, cultu heroico in insula honorabantur.

Sexto saeculo exeunte et quinto saeculo a.C.n. ineunte maxime floruit civitas Aegina tum cum numero navium ipsas Athenas superabat, unde diuturnum certamen et rivalitas inter eas orta est. Secundum Herodotum pugna Salaminia (480 a.C.n.) fortissime omnium Graecorum pugnaverunt Aeginetae, secundo loco tantum Athenienses. Anno 457 a.C.n. Athenienses victores insulam subegerunt et anno 431 incolas accusatos quod bellum movissent expulerunt qui in Peloponnesum fugerunt apud Lacedaemonios. Victis Athenis anno 404 a.C.n. Aegineti patriam et libertatem quidem recuperarunt, ad pristinam potentiam et prosperitatem numquam pervenerunt. Aegineti Atheniensibus tanto fastidio fuere ut Pericles dixerit Aeginam ut lippitudinem Piraei de medio tollendam esse.

Aegina est sedes archiepiscopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.

## Incolae notabiles 
* Paulus Aegineta

## Fontes 
thumb|Portus *Aeginae*
*Herodotus *Erato* 49-50 et 85-92
*Pausanias libro tertio *Descriptionis Graeciae* 29.2-30.4
*  VIII.6.16
*Thucydides, libro primo *De bello Peloponnesiaco* 67 et 105 necnon libro secundo 27

## Notae 
* Colona

!
Categoria:Demi Graeciae
Ebora

[thumb|Reliquiae [templum|templi Romani.]]

**Ebora** (-ŏ-) (Lusitanice *Évora*) est urbs Lusitaniae, caput municipii districtusque homonymorum. Urbi nunc sunt 54 milia incolarum.

## De origine nomineque 
Eboram vel Eburam Sed ab aliis opinatur saeculo octavo a.C.n. ab Eburonibus institutam esse, qui etiam Ebura Brittium vel Eburobrittium circa Oppidum etiamque Ebora Alcubae forsit instituerunt. Anno 59 a.C.n. abs Caesare Ebora Liberalitas Iulia vocatur. Saeculuo primo a Plinio Ebora Cerealis vocatur. Praeterea Ebora Augusta a Romanis aliquando vocabatur.

## Aevum Romanum
In arce situm  templum Romanum est, quo saeculo primo in foro aedificatum et consecratum cultu imperatorio est. Ex granito factum est, absque basibus capitulisque columnarum corinthiarum quae ex marmore e plaga termiensi factae sunt. Piscina imagines ostendens templum circumdabat. Podium longitudine circum 25 metra, latitudine 15 metra, et altitudine 3.5 metra erat. Proflictum saeculo quinto est. Post haec praesidium et macellum usque ad 1836 fuit. Quo anno aedificia apud latus septentrionale templi posita deleta sunt et cisternae aquae ductus primitivi repertae sunt. Anno 1863 deletio totius partis mediaevalis effata est, quae postmodo anno 1871 facta est. Saeculo septimo decimo ratio apparuit templum consecratum Dianae esse adfirmare. Nunc constat rationem hanc non perstare.

Pontem super fluvium Sarramam (Portugallice *Xarrama*) situm  prope purificatorium cloacinum opinantur sapientes aliqui Romanum esse.

Anno 2009 per renovationem lycei *Gabriel Pereira* siti  inventum est sepulcretum Romanum saeculorum primi et secundi.

## Aevum islamicum 
Anno 714, Abd al-Aziz praepositus a Tarice sine adversitate Eboram cepit.

Anno 913, Ordonius filius Alfonsi rex Gallaeci cursum in meridiem cum agmine suo egit. Postquam moenia oppidi invalida erant, facile id expugnavit. Spolia magna adipiscitur. Incolarum omnes viros occisi sunt. Feminae tamen puerique, quae quattor milia fuerunt, captivae in Gallaeciam tractae sunt. Itaque Ebora deserta facta est.

## Incolae notabiles 
* Garcia de Resende, poëta et rerum gestarum scriptor, hic natus anno 1470, mortuus 1536

## Notae
*Universitas Eborensis

## Nexus externi
*Situs proprius.
*Evora *Portugal Tourism and holiday Guide.*

!
Dyrrhachium

[thumb|300 px|[Amphitheatrum Dyrrhachii]]

**Dyrrhachium** (; alia nomina: *Durracium*, *Dyrachium*, *Dyrrachium* e quibus una ad bellum Peloponesiacum incipiendum aliquid contulit. 

Romani urbem ceperunt anno 229 aut 228 a.C.n. et ei nomen Dyrrhachium, quod nomen paeninsula ubi Epidamnos aedificata erat, dederunt. Aetate romana haec urbs erat caput Viae Egnatiae, quae Byzantium ducebat. Quocirca Romani qui ex Brundisino portu in Graeciam aut in Orientem iter faciebant plerumque Dyrrachium adpellebant, quod anno 49 a.C.n. Pompeius irrumpentem in Italiam Caesarem fugiens et ipse fecit. Adhuc manent amphitheatrum Dyrrhachinum ac moenia Romana. Circa Dyrrachium contenderunt anno 48 exercitus Caesaris et Pompei Magni. Legiones Pompei hoc proelio vicerunt, sed Caesar sese in Thessaliam recipere potuit.

Ab anno 1914 usque ad annum 1920 Dyrrhachium fuit breve caput Albaniae.

## Ecclesia Catholica Romana 
Dyrrhachium, cum Tyrana, est sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis Archidioecesis Tiranensis-Dyrracenaest.

## Cives illustres 
* Anastasius I, Imperator Romanus Orientalis (430–518)
* Ioannes Coucouzeles, cantator Bulgaricus (XIV s.)
* Arturus Tabaku, latinista et albanologus
* Karl Topia, Princeps Albaniae
* Pietro Bianco (Pjetër Bardhi), pirata

## Notae 
## Fontes 
*Thucydides libro primo *de Bello Peloponnesiaco*  24-27
## Nexus externi 
!
Categoria:Sedes episcopales Albaniae
Icaria

thumb|left|Monasterium in media insula Icaria
**Icaria** (Graece ) est insula 8354 incolarum et demus regionis Aegaei Borealis in Graecia. Insula, cuius locus medius est Sanctus Cerycos (Άγιος Κήρυκος), Samo vicina sita est. Sicut mare Icarium etiam insula nomen fabulae de illo Icaro, Daedali filio, debet. In sermone locali insula etiam Nicaria vocatur (ex contractione verborum Νησί + Ικαρία, ‚insula Icaria‘).

## Geographia 
Icaria in Aegaeo orientali iacens una cum Samo Sporades meridianas a septentrionibus concludit. Insula, cui est area 255.32 km², fere 19 km a Samo in occidentem et 46 km a Mycono in orientem versus sita est. Furni proximae insulae sunt.

Longitudo maxima paene 40 km ab austro-occidente in boreo-orientem pertinet. Latiduo insulae inter 5.5 et circiter 8 km est, latitudo minima 1.5 km in insula boreo-orientali prope aeroportum est. Quoad loci naturam Icaria maxima ex parte ex montibus saltibusque constat, est autem etiam alta planities in insula austro-occidentali. Mons Atheras, qui usque ad 1037 m surgit, totam insulae longitudinem transit. Hoc monte Icaria in latus meridianum praeruptum, quod difficilius adiri potest, et latus septentrionale magis placidum, quod in parvam planitiem transit, dividitur. Litus non nisi paucos sinus vel portus naturales praebet.

## Mythologia 
In insula Icaria Daedalus filium suum Icarum, qui Cretam alis fugiens prope insulam in mare ceciderat, sepelivit. In portu Sancti Ceryci statua hodierna fabulam memorat.

Alia fabula narrat Bacchum, deum vini, prope Icariam a piratis comprehensum illos in delphinos mutavisse. Praeterea vinum oppidi Oinoe (Graece Οίνος, vinum) maxime amavisse dicitur.

## Notae 
## Fontes 
*  libro decimo capite quinto 13


Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Insulae Maris Aegaei
Categoria:Aegaeum Boreale
Potidaea

thumb|Potidaea (Cassandrea) in situ.
**Potidaea** (Graece Ποτείδαια) fuit urbs Graeca antiqua in paeninsula Chalcidice, a Corinthiis saeculo VII a.C.n. exeunte condita. In loco bene munito et strategico sita erat, in isthmo paeninsulae Pallenae.
## Historiɑ
Potidaeenses iam sexto saeculo a.C.n. nummos cudebant et thesaurum Delphis Apollini dedicaverant. Anno 480 a.C.n., copias Xerxi praestiterunt, sed post pugnam ad Salaminem ad Graecos transfugerunt atque Artabazo eos obsidenti feliciter restiterunt. Plataeensi pugnae una cum Corinthiis interfuerunt, trecentis hoplitis missis. Post Persica bella foedus Delium inierunt et tributum annuum Atheniensibus pependerunt donec, orta inimicitia inter Corinthios et Athenienses, anno 432 a.C.n. foedus renuntiarent. Tum Athenienses urbem obsidere coeperunt, atque ibidem cum Corinthiis pugnam commiserunt quae una e causis Belli Peloponnesiaci fuisse refertur. Hieme 430̈/29 a.C.n., demum Potidaeenses fame victi portas Atheniensibus aperuerunt qui hoc portu et oppido abhinc in bello adversus Lacedaemonios utebantur. Huic obsidioni inter alios interfuit philosophus Socrates

Anno incerto inter 365 et 362 a.C.n., Potidaea in secundam confoederationem Atheniensem ingressa est. Postea anno 356 a.C.n. a Philippo II Macedonum rege expulsis Atticis colonis capta et deleta est agro insuper vicinis Olynthiis tradito. Urbs anno 316 a.C.n. a Cassandro sub nomine **Cassandrea** (Κασσανδρεία) rursus condita, sub eodem nomine postea ad dignitatem coloniae Romanae promota est.

## Notae 
## Bibliographia 
* J. A. Alexander, *Potidaea: Its History and Remains* (1963).
* J. A. Alexander, “Cassandreia During the Macedonian Period: An Epigraphical Commentary,” Ancient Macedonia, ed. B. Laourdas & Ch. Makaronas (1970).
* Ernst Badian, *From Plataea to Potidaea: studies in the history and historiography of the Pentecontaetia.* Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1993. Nonnullae paginae apud Guglum librorum.
* H. Gaebler, Die Antiken Münzen Nord-Griechenlands vol. 3 (1935).
* D. Kanatsoules, Μακεδονικὴ Προσωπογραφία (1955).
* E. Meyer, “Potidaia,” “Kassandreia,” in *RE* Suppl. 10 (1965).
* D. Samsaris, "The Roman Colony of Cassandreia in Macedonia (Colonia Iulia Augusta Cassandrensis)," *Dodona* 16 (1), 1987, 353-362
* "Poteidaia (Nea Poteidaia) Chalkidike, Greece" in  (fons principalis bibliographiae nostrae).

Categoria:Chalcidice
Categoria:Coloniae Romanae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Urbes Macedoniae antiquae
Atalanta (discretiva)

**Atalanta** seu **Atalante** haec dissimilia significat:

# Atalanta (mythologia): virgo cum Artemide coniuncta in mythologia Graeca
# Atalanta (Phthiotis): urbs in Phthiotide Graeciae
# *Atalante (Aeschylus)*: fabula Aeschylea deperdita
# Atalanta BC: turma pediludi urbis Bergomi
# 36 Atalante: asteroides,
# *Atalantë*: nomen (in lingua Quenya) regionis Numenor in legendario Tolkien,
Lamia

**Lamia** complures designare res potest. Vide:

# Lamia, urbs Graeciae
# Lamia, persona mythologica Graeca
# Lamia, meretrix Atheniensis
# *Lamia*, fabula Euripidea deperdita 
# Malefica
# Horti Lamiani
# Lamia aut lamna, piscis cuius nomen zoologicum est Carcharodon carcharias
# Lamia est etiam cognomen Romanum in gente Aelia usitatum (e.g. L. Aelius Lamia)
Stirlingum

thumb|upright=1.5|Urbs Sterlinum anno 2005 lucis ope picta
 
**Stirlingum** seu **Sterlinum** (Anglice *Stirling*, Scotice *Stirlin*) est urbs mediá Scotiá sita, caput praefecturae Sterlinensis, olimque caput regni Scotiae.

Stirlingum est antiquum oppidum, circumferens amplum castellum et medii aevii antiquam civitatem. Hic anno 1297 in primo bello rerum novarum Scotico proelium celebre circa pontem factum est. Nunc urbs est forum imperii, commercii, et levis fabricae. Aestimatione anno 2016 facta,  incolas habet.

Stirlingum nuncupabatur burgus regalis (*royal burgh*) usque ad 2002, cum, ut celebretur Reginae Elizabethae II dies festissimus, ad dignitatem urbis (*city*) promota est.

## Notae 
## Nexus externi 
!
Categoria:Loci habitati Scotiae
Categoria:Urbes olim capitales
Mancunium

**Mancunium**, aevo Romano **Mamucium** (Anglice *Manchester*), est urbs in Anglia sita, ubi anno 2001 habitabant 422 300 incolarum. Mancunium, Britanniarum Regni urbs secunda a maxima multitudine incolarum, medio in comitatu metropolitano Mancunio Maiore (*Greater Manchester*) iacet, qui comitatus 2&nbsp;438&nbsp;000 incolarum habet.

## Cultura 
[thumb|[Ecclesia Cathedralis Mancuniensis.]]
Urbanae pediludii societates sunt Mancunienses Uniti et Mancunium Urbs. Et in historia fabricas texturae erant, ubi Fridericus Engels negotium factus fuit.

## Clima 
Sicut Britanniae fere omni, urbi Mancunio clima est oceanicum per enumerationem Köppen–Geiger, in stationes quattuor divisum, aestatibus mitibus, hieme modice frigida; temperatura aëris media a mense Decembri ad Februarium 4.5° atque mensibus Iulio et Augusto 16.5°, minima inter 1.5° et 12.5°, maxima inter 7.5° et 20.5°, sed minima extrema usque hodie nota −13.5°, maxima extrema 33.7°; pluviis mense Februario ad 51 mm tantum, mense Octobri ad 92 mm elevatis; diebus pluviosis per annum totum fere 143, nivosis fere 20 incidentibus; humiditate relativa inter mensuras 86% et 89% reperta, horis solis fulgentis mense Ianuario 52, mense Maio 188, per annum totum 1&nbsp;416 relatis.

## Incolae notissimi 
thumb|Situs castrorum Romanorum Mamucii, hodie *Castlefield*
* Iohannes Dee, custos collegii et vir eruditus
* Ioannes Dalton, chemicae peritus, mathematicus, physicus
* David Lloyd George, primus minister Britanniarum Regni inter primum bellum mundanum

## Notae 
## Bibliographia 
* "Mamucium" in  pp. 409-410
* "Manchester" in  p. 54
* Raymond Holden, "Dead-end street? Hard truths about life in a 'forgotten' Manchester neighbourhood" in *The Guardian* (20 Iunii 2016)

* Alanus Mathison Turing
* Schola Mancuniensis

## Nexus externi 
* 


Categoria:Sedes episcopales Britanniae
Categoria:Loci habitati comitatus Lancastriensis
Dodecanesus

thumb|Dodecanesi situs

**Dodecanesus** (Neograece: Δωδεκάνησα) est catena insularum Aegaearum fere duodecim, hodie Graeciae attributarum.

In lingua Graeca classica, hoc nomen non reperitur.  apud auctores Byzantinos et mediaevales minime insulas Rhodo circumiacentes indicat, potius eas quas "Cyclades" appellamus. 

## Insulae 
* Astypalaea
* Calymnos
* Carpathos
* Casos
* Chalce
* Cos
* Leros
* Nisyros
* Patmos
* Rhodus
* Syme
* Telos

* Dodecanesus (nomus Graeciae)
* Insulae Aegaeae (antiquum gubernium Italiae)
* Res Publica Aegaea

## Notae 
Categoria:Aegaeum Australe
!
Aquae Sulis

**Aquae Sulis**, recentius **Bathonia** (Anglice *Bath*), est urbs co-episcopalis in comitatu Somersetensi Angliae sita. Ibi nundinae tenentur ex anno circiter 900, mercatus autem ex anno 1102. Homines fere 108&nbsp;000 Bathoniae nortro tempore habitant.

## Historia 
thumb|Thermae Romanae.
Iam antiquis notae erant salutares aquae. Sulis, Celtarum dea, erat patrona aquae, nonnullique Romani dixerunt Sulem esse deam eorum Minervam. Ipsi Romani modo Romano thermas anno 43 instituerunt. Hodie aqua balnearum algarum causa viridis est.

Fuit burgus regni Occidentalium Saxonum. Gulielmus Herschel Aquis Sulis planetam Uranum primus repperit.

Sub dominatione Normannorum, lege de episcopis in urbibus frequentioribus instituendis acta, dioecesis Wellensis ad Bathoniam translata est, sed ecclesia maxima Wellis stans titulum cathedraticum retinuit. Ex hoc tempore hodie usque episcopi "Bathonienses et Wellenses" nominantur.

## Commeatus 
Maxima urbis statio ferriviaria ad thermas Aquarum Sulis stat. Societas ferriviaria est Grandis Occidentalis. Iacet ad lineam ferriviariam quae inter Londinium et Bristolium ducit.

## Eruditio 
Universitas Bathoniensis, cuius sententia est Generatim Discite Cultus, et Universitas Bathoniensis Spadana Aquis Sulis florent.

## Architectura 
Urbs plena architecturae Georgianae est.

## Notae 
## Bibliographia 
* D. S. Andrews, *Bath and Wells: a sketchbook*. Londinii: A. & C. Black, 1919
* "Bath" in John Collinson, *The History and Antiquities of the County of Somerset* (3 voll. Bathoniae, 1791) vol. 1 pars 2 pp. 1-84
* "Bath" in 
* "Bath" in Nikolaus Pevsner, *The Buildings of England: North Somerset and Bristol* (Harmondsworth: Penguin, 1958) pp. 89-137
* "Aquae Calidae, Aquae Sulis" in  pp. 255-256
* "Wells" in Arthur L. Salmon, Ernest W. Haslehust, *Bath and Wells* (Novi Eboraci: Dodge [1900?]) pp. 30-49
* "Bath" in  p. 24
* "The cathedral priory of Bath" in  Somerset vol. 2 (1978) pp. 69-81
* Hannah Whittock, "The Annexation of Bath by Wessex: The evidence of two rare coins of Edward the Elder" in *British Numismatic Journal* vol. 82 (2012) pp. 46-53

; De templo Sulis Minervae
* Bernard Mees, "The Celtic inscriptions of Bath" in *Studia Celtica* (2005)
* Roger S. O. Tomlin, "Was Ancient British Celtic Ever a Written Language? Two Texts from Roman Bath" in *Bulletin of the Board of Celtic Studies* vol. 34 (1987) pp. 18–25
* Roger S. O. Tomlin, "The curse tablets" in Barry W. Cunliffe, ed., *The Temple of Sulis Minerva at Bath, vol. 2: The Finds from the Sacred Spring* (Oxoniae, 1988) pp. 59–270

; De thermis
* 

## Nexus externi 
## Nexus interni 
* Tabellae defixionum (Aquae Sulis)


Categoria:Burgi Wessexiae
Categoria:Loci habitati comitatus Somersetensis
Categoria:Thermae Britanniae
Categoria:Urbes Britanniae Romanae
Ardotalia

thumb|Domi iuxta viam ecclesiae (*Church Street*)
**Ardotalia**, hodie vulgo *Glossop*, est oppidum Anglicum, situs castrorum Romanorum, cognominatorum "Melandra" in Saeculo XIX ab historico imperito. Est pars catenae castrorum ad viam a Lindo Colonia ad Devam tendentem iacentium. Stetit etiam in via a Derventione per Aquas Armenetiae ad Manucium tendente. Traiano imperatore condita est anno fere 108 et relicta annis circiter 150/155.

## Bibliographia 
* "Glossop" in 
* "Ardotalia" in  pp. 256-257
* "Melandra Castle" in  p. 55

## Nexus externi 
* 
* Situs commercialis
* *Glossop Advertiser* (diarium)

Categoria:Loci habitati Britanniae Romanae
Categoria:Loci habitati comitatus Derbiensis
Categoria:Castra
Wormatia

**Wormatia** sive **Vormatia** (Theodisce *Worms*), cuius nomen Romanum fuit **Vangiones**,  est oppidum inter occasum et meridiem Germaniae ad Rhenum flumen situm, incolarum circiter 81'967 (*censu 31 Dec. 2011*), in numero vetustissimorum Germaniae oppidorum habetur. Nomen hodiernum ab appellatione Celtica **Borbetomagus** originem sumpsit; quod quid valeat in ambiguo est. Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Vangionum.

Anno 1122, Pactum Calixtinum Wormatiae factum est. 

## Incolae notabiles 
*Rupertus Salisburgensis
## Notae 
## Nexus externus 
[thumb|right|Interior pars [Ecclesia Cathedralis Wormatiensis|Ecclesiae Cathedralis Wormatiensis (ad orientem)]]

!
Categoria:Urbes Galliae Romanae
Categoria:Urbes Germaniae Romanae
Uranopolis

thumb|right|turris in Uranopoli

**Uranopolis** (Neograece Ουρανούπολη, scil. "urbs caelestis") est oppidum Chalcidices in Graecia, ab Alexarcho, Antipatri filio, conditum. Anno 1922 a Graecis, qui ex Asia minore effugerant, condita est.

Categoria:Condita 1922
Categoria:Loci habitati Macedoniae Mediae
Categoria:Chalcidice
Pamphylia

**Pamphylia** est regio meridiana Asiae Minoris, hodiernae Turciae, "ad Mare Mediterraneum (unde mare Pamphylium ejus pars quæ Pamphyliam alluit dicitur) inter Lyciam et Ciliciam". 
Graeci tradebant Pamphyliam tempore belli Troiani originem suam accepisse a duobus heroibus Antiochensibus, Calchante et Mopso. Lingua Graeca in Pamphylia habetur quasi similis linguae Arcadicae.

Anno 546, a regno Lydiae Pamphylia secessit et ad Imperio Persarum transivit, sed nummi percussi in Perge, Aspendo, et Side monstrant Pamphyliam autonomiam non perdidisse. Tempore Hellenistico, Pamphylia subiecta est Seleucidis. Maiores urbes sunt Attalea, Perge, Side, Aspendus.

## Notae 
## Fontes antiqui 
*  XIV.4.

Categoria:Regiones Turciae
Pokémon

[thumb|[Insigne *Pokémon.*]]
***Pokémon*** (ex abbreviatione Anglicae *Pocket Monsters*), ***Pocket Monsters*** Iaponiae etiam appellatum, est universum fantasiae et vehementiae a The Pokémon Company tractatum et a Satoshi Tajiri formatore ludorum electronicorum et dispositore creativo anno 1995 factum. Consistit in chartulis lusoriis collectabilibus, cinematographia, ludis electronicis, mangis, ludicris, et ceteris. Res gestas variorum hominum et animalia similantia nomine Pokémon primum agit. Quaeque speciei Pokémon nomen datum praenomen omnibus speciei quoque est, et in praesens 900 Pokémon exsistunt, quaeque in octo saeculis divisa. Pikachu est res repraesentativa corporis operarii.

## Fabula 
thumb|left|Regiones Iaponiae in quibus lusoria fictione Pokémon viverent.
[thumb|Pluria Poké Ball ([Iaponice モンスターボール, *Monsutābōru*, Anglice "pila sinus"), quae a Pokémon habitantur et quae ad Pokémon captanda adhibentur.]]
Seriem Pokémon in 6 regionibus ficticiis orbis terrarum collocatur, primis ordinibus *Kalos*, *Kanto*, *Unova*, *Hoenn*, *Johto* et *Sinnoh*, quo multas species, Pokémon quoque appellatas, per se vel una cum hominibus incolunt. Mens animali similis est, sed paulum prudentiores sunt cum facultate communicationis simplici quo dictionem sui nominis speciei efficit. Tamen aliquae species ut homo sunt, ut Meowth praeclarum. Pluras series corporis exsistunt, sed in principali fabula narrat exercitatorem, primo Pokémon accepto, iter per regiones incipit ad Pokémon capienda exercitandaque, quibus postea in certaminibus contra exercitatores alios quasi pugnatoribus uti potest. Proeliis pluribus confectis manuque 6 fortissimarum specierum delecta, exercitatori Magistros Quattuor temptare licet, optimos omnium, qui potentissimis Pokémon certant. Iis devictis, exercitator primus orbis terrarum fit, et nihil etiamtum ei perficiendum est, nisi assidue rarissima Pokémon ubique quaerere eaque capere. Enim etiam Pokémon legendaria et mythica exstant, difficillima conspectu, ita rara ut unum tantum Pokémon cuiusque mythologici generis in ludo inveniri possit.

## De nomine 
*Pokémon* est nomen brevius pro *Pocket Monsters*, scilicet *Monstra quae in sinum condi possunt*. Enim e ludis accipimus parvula monstra capi posse peculiaribus instrumentis *sphaerae Pokémon* appellatis, et postea in iis retineri et servari. Pares pomis magnitudine, sphaerae Pokémon in sinu aut funda facile servantur. Exercitator sphaeras usque ad sex tantademque Pokémon secum adducere potest.

## Index omnium Pokémon 
***Arceus natum est ab ovo de inani defluxo.*

## Nexus interni 
* Cartoon Network
* Digimon
* Manga
* Nintendo
* Pokémon (anime)
* Pokémon Let's Go, Pikachu! et Let's Go, Eevee!

## Nexus externi 
* , vicipaedia interretialis de *Pokémon*

!
Categoria:Res ficticiae
Categoria:Series lusoriae
Categoria:Televisio
Iconium

**Iconium** (Graece Ἰκόνιον, Turcice *Konya*) est urbs circiter 1&thinsp;067&thinsp;055 incolarum (anno 2008) in hodierna Turcia. Quae urbs est sita in provincia Licaonia, cuius caput aetate Romana erat.

thumb|Imagines urbis Iconi
Hic saeculo duodecimo vixit mystes Romanus, cuius nomen est in toto mundo islamico notum.

## Nexus externi 
!
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Sardis

**Sardīs** (Graece ) sive **Sardēs** fuerunt urbs antiqua et regia Lydiae. Sardis sub radicibus Tmoli montis et iuxta Pactoli fluminis ripas iacent. Secundum Herodotum et urbs et Croesus, ultimus rex Lydorum, a Persis circa 546 a.C.n. capti sunt. Et finem itineris regii erat.
## Historia 
Everso regno Lydorum et eorum rege Croeso Sardis caput satrapiae Persicae factae sunt (eo exercitum convocavit Cyrus Minor quem contra fratrem Artaxerxen 401 a.C.n. duxit). Quinto saeculo a.C.n. ineunte Iones a Persis secedentes Sardis urbem incenderunt antequam ad litus sese reciperent atque vincerentur ː quae causa primi belli inter Graecos et Persas habetur. Deinde Macedonibus, regibus Pergamenis ac postremo Romanis et provinciae Asiae obvenit illa urbs. Anno 214 aut 213 a.C.n. Sardes ab Antiocho III obsessae et captae. Anno 17 ingenti terrae motu deletae sunt et partim ex pecuniis ab imperatore Tiberio datis sequentibus annis refectae.

Hodie Sardis est sedes episcopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.

## Fontes 
*Herodotus, *Terpsichore* 100-102
* XIII.4.5

## Notae 
## Plura legere si cupis 
* John Griffiths, *Sardis in the age of Croesus*,   University of Oklahoma Press, 1968 

!
Categoria:Lydia
Categoria:Dioeceses Ecclesiae Catholicae
Categoria:Loci archaeologici Turciae
Medina (Melita)

**Medina** (lingua Melitensi *l-Imdina*) saepe **civitas vetus** sive et **notabilis** nuncupata, est munita Medii Aevi urbs, super collem in media insula Melita sita, et antiquum rei publicae Melitensis caput.

## Notae 
## Nexus externi 
thumb|300px|Conspectus Civitatis Veteris in urbem

Categoria:Urbes Melitae
Categoria:Melita (insula)
Categoria:Urbes olim capitales
Cnidus

**Cnidus** seu **Cnidos** (Graece: Κνίδος) fuit urbs Graeca antiqua Cariae cuius ruinae prope oppidum *Tekir* in Turcia visitantur. Saeculo septimo p.C.n. a classe Arabum destructa est.
## De cultu Aphroditae 
Praecipua dea apud Cnidios erat Aphrodite cui plura templa dedicata erant ː vetustissimum Aphroditi *Doritidi*, alterum Aphroditi *Acraeae*, novissimum Aphroditae *Euploiae* (id est bonae navigationis), etiam simplicius ab extraneis Aphroditae Cnidiae dictae. In quo templo statua deae unum e celeberrimis Praxitelis sculptoris operibus erat, *Venus Cnidia* hodie dicta.  In nummis quoque plerisque Cnidii caput deae exprimere solebant. Qua de causa Atheniensis navarchus Conon postquam magnam victoriam anno 394 a.C.n. apud Cnidum de Lacedaemoniis rettulit et ipse templum Aphroditi in Piraeo dedicavit.

Hodie Cnidus est sedes episcopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.

## Cives illustres 
[thumb|Nummus Cnidiorum nudam Aphroditen exhibens ad imitationem celeberrimae statuae [Venus Cnidia|Veneris Cnidiae dictae.]]
*Agatharcides, geographus qui de rubro mari secundo saec. a.C.n. scripsit.
*Ctesias, medicus Artaxerxis qui circa 400 a.C.n. de rebus Persicis et Indicis libros composuit.

## Fontes antiqui 
*Aristoteles, *Politica* V.6.4 et 16.
* Herodotus, *Clio* 174
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* I.3
*  XIV.2.15

## Bibliographia 
thumb|Despectus in portum et ruinas urbis Cnidi
* "Cnidus" in 

* Venus Cnidia

## Nexus externi 
!
Centaurus (discretiva)

**Centaurus** haec dissimilia significat:

# **Centaurus**, figura mythologica Graeca
# **Centaurus** constellatio zodiaci
# ***Centaurus***, comoedia Graeca a Lynceo Samio scripta
Nova Scotia

**Nova Scotia** (Anglice *Nova Scotia*, Francogallice *Nouvelle-Écosse*) est una ex orientalibus Canadae provinciis. Urbs capitalis est Halifaxia.

## Sententia
"Munit haec et altera vincit."

* Insula Christi Natalis (Nova Scotia)
* Insula Capitis Britonum

## Pinacotheca

Fasciculus:Ocean (Passenger Train).jpg|Ferrivia Oceanica
Fasciculus:Louisbourg02.jpg|Urbs Louisbourg
Fasciculus:Digby Harbour Annapolis Basin.jpg|Portus Digby

!
Categoria:America Septentrionalis Britannica
Categoria:Canada Atlantica
Aberdonia

thumb|Crux mercatoris, Aberdonia
**Aberdonia** sive **Aberdona** (vel, ut quidam praetendunt, "Devana") urbs est in Caledonia (Anglice *Aberdeen*) et caput vicecomitatus Aberdonensis.

## Notae 
## Bibliographia 
* N. J. Mayhew, "The Aberdeen, St. Nicholas Street, Hoards of 1983 and 1984" in *British Numismatic Journal* vol. 58 (1988) pp. 40-68 

*Universitas Aberdonensis
*5677 Aberdonia

!
Categoria:Loci habitati Scotiae
Categoria:Sedes episcopales Britanniae
Pagasae

**Pagasae**, sive **Pagasa** (Graece Παγασαί), fuit urbs Graeca antiqua in Magnesia sita ad oram sinús Pagasaei (qui nomen suum ab urbe ipsa traxit). Vestigia Pagasarum sub suburbiis Boli, urbis hodiernae, iacent.

## Nexus externi 
* T. S. MacKay, "Pagasai", in *The Princeton encyclopedia of classical sites* (Princeton: Princeton University Press, 1976).

Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Bolus
Magnesia

thumb|250px|Forma Magnesiae antiquae.

**Magnesia** (Graece ) fuit regio Graeciae antiquae. Nomen dat nomo vel praefecturae hodiernae Magnesiae.

## Urbes
*Iolcus
*Pagasae

## Montes
*Pelium

Categoria:Regiones Graeciae
Naissus

**Naissus** (; Serbice: *Ниш / Niš*), est urbs et municipium Serbiae, in Serbia Media sita et caput Pagi Naissitani. Incolunt urbem 299 724 (ab anno 2002). Urbani *Naissitani* vel *Naissenses* appellantur.

## Etymologia 
*Urbem Nynpharum* Naissus vis in verbo inest.

## Historia 
Naissus urbs romana, caput provinciae Moesiae Superioris fuit et patria Constantini I imperatoris. Anno 442 Hunni urbem expugnaverunt.

## Clari cives 
* Constantinus I, Romanus Imperator

## Ecclesiae 
### Ecclesia Catholica Romana 
Naissus fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Naissitana est.

* Serbia,
* Serbia Media,
* Pagus Naissitanus pagus Serbiae Mediae,
* Brongus flumen,
* Moesia Superior,
* Urbes Serbiae.

## Nexus externi 
* Pagina officialis 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Serbia_Ni%C5%A1.png|Collocatio finium municipii in Serbia.
Fasciculus:Nis.jpg|Despectus in Naissum.

## Notae 
Categoria:Urbes Serbiae
Categoria:Urbes Imperii Romani
Categoria:Urbes Sedes episcopales titulares Serbiae
Monachium

Vox monachii designantur:
*Monacum, urbs quaedam maxima Germanica et Bavariae caput
*Monasterium quodlibet

## Notae
Monasterium

[thumb|Monasterium Orthodoxum in rupe apud [Mons Athos|Montem Athos in Graecia constructum.]]
**Monasterium** est aedificium ubi monachi vel monachae vivunt et laborant. 
A verbo Graeco *μοναστήριον* cum Latinum *monasterium* tum notiones plurimarum linguarum deductae sunt, e.g. *monastery* (Anglice), *монастырь* (Russice), *monastère* (Gallice), *monasterio* (Hispanice). 

Monasteria etiam **coenobia** (Graece: *κοινός* 'comunis' + *βίος* 'vita') vocantur, quod ibi vita communis agitur.

## Mos Christianus 
Vita monastica orationibus in communitate et contemplatione in secessu silentioso, labore studiisque constat. Hospites "tamquam Christus suscipiantur." Monachus vel monacha votis per omnem vitam ad monasterium ligati sunt. Monasterium cui abbas praeest abbatia appellatur. 

In ecclesia occidentali, monasterium plerumque est particeps alicuius ordinis religiosi, cuius regula dirigitur. Monasteria in oriente sita sua iura et suas leges habent; episcopi ecclesiarum orientalium fere semper ex monasteriis deliguntur.

## Forma monasterii 
Ecclesia in medio monasterio sita esse solebat. Ab ecclesia in meridiem spectans claustrum erat cum puteo, circum claustrum refectorium, dormitorium, et capitulum, interdum etiam necessarium, quod dormitorio attingebat. Praeterea coquina et officinae, horrea et cellarium, domus hospitum, et alia aedificia ad monasterium pertinebant. In bibliotheca Sangallensis coenobii exstat iconographia monasterii, quae exemplari fuisse putatur ad monasterium aedificandum.

## Historia 
Iam Medio Aevo monasteria loci erant ubi discipuli docebantur et libri servabantur.

* Abbas
* Abbatia territorialis
* Communitas intentionalis
* Eremita
* Index monasteriorum
* Monachus
* Narthex
* Novitiatus
* Ordo religiosus

## Fontes 
## Nexus externus 
* Benedictus XVI: Monasteria receptus animi sunt
* Ichnographia monasterii, quae in bibliotheca Sangallensi est
* VERBI SPONSA - Instructio de vita contemplativa deque monialium clausura
* Ordo Sancti Benedicti (pluribus linguis)
* Monasteria orthodoxa (anglice)

!
Categoria:Religio Christiana
Categoria:Religio Buddhistica
Eretria

**Eretria** (Graece: *Ερέτρια*) est urbs Graeciae, in litore occidentali insulae Euboeae et a Chalcide in meridiem versus sita. Circa annum 500 a.C.n. urbs fuit locus medius maximi momenti, sed a Chalcide superata potentiam amisit. Effossiones Eretriae antiquae annis post 1890 coeptae ab anno 1964 a magistratu archaeologico Graeco et a Schola archaeologica Helvetica in Graecia peraguntur. Urbs hodierna post Graeciam liberatam anno 1824 condita his diebus est celeber locus balnearis. Res antiquae Eretriae ac Leucantio repertae in museo Eretriae dispositae sunt.

## Demus 
Eretriae demus anno 2011 in administratione renovanda (vide: Libellus Callicratis) his duobus demis pristinis coniugendis, qui ex tunc "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα) sunt, formatus est:

## Homines aliquo modo cum Eretria coniuncti 
* Apollonius Dionysii filius
* Aristonicus Carystius
* Arrhidaeus Alexandri filius
* Cleochares

* Pugna ad Eretriam

## Nexus externi 
* Situs pristini demi Eretriae
* ESAG – Eretria De effossionibus in Eretria factis (in situ Scholae archaeologicae Helveticae in Graecia)
* Perseus – Eretria Nexus ad commentationes et imagines de Eretria antiqua
* Ministerium de rebus culturalibus Graeciae

## Notae 
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Loci habitati Euboeae
Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Epitalium

thumb|220px|Epitalium in regione antiqua Elidis.
**Epitalium** (Graece ) fuit urbs antiqua Triphyliae, regionis Elidis, tria fere chiliometra ab ostio Alphei fluminis sita. 

## Communia
* Agridion (incolae: 50)
* Alpheioussa (incolae: 1 061)
* Anemochorion (incolae: 382)

* Epitalium
* https://web.archive.org/web/20050422121322/http://www.e-city.gr/ilia/home/view/1207.php (GR)
* https://web.archive.org/web/20050318092722/http://www.nailias.gr/tourismos_politismos/mnimia_detail.php?id=12 (GR)

Categoria:Urbes Graecae antiquae
Peneus (discretiva)

**Peneus** haec dissimilia significat:

* Peneus, flumen Thessaliae
* Peneus, flumen in Elide et Achaea Graeciae
Ithome

thumb|Pone ruinas antiquae Messenae mons Ithome.
**Ithome** (Graece Ἰθώμη) fuit castellum Messeniae in monte eiusdem nominis situm, propter pertinacem defensionem celebratum, quam Messenii decem annos in ultima rebellione contra Lacedaemonios fecerunt. Mons dicebatur nomen deduxisse ab Ithome, una ex nymphis quae Iovem nutrire solebant. In cacumine erat ara Iovis Ithometis, cui mons praesertim dedicabatur. Strabo arcem Messeniam Acrocorintho comparat, quia sicut illa arx, in monte alto praeruptoque iacebat, saepta munitionibus quae eam cum urbe coniungebant. Ita hae arces duo validissima oppida Peloponnesi putabantur. Cum Phililppus V cum Demetrio Phario Peloponnesum vincere cogitavisset, ille regi auctor fuit ut primo caperet cornua bovis, quibus animal apprehenderet. Quo aenigmate Peloponnesum et duas arces supra descriptas indicabat. Ruinae arcis Ithomae adhuc exstant, cuius turres sunt magnifica exempla architecturae militaris.

* Ithome (Thessalia)

## Notae 

Categoria:Loci olim habitati Graeciae
Categoria:Messenia
Categoria:Arces
Areopolis

**Areopolis** (Neograece Αρεόπολη, "urbs Martis") est locus medius Manes paeninsulae in Graecia. Una cum quinque vicis minoribus communitatem localem unitatis popularis (δημοτική ενότητα) Oetyli format, quae est pars demi Anatolices Manes in regione Peloponneso.

## Nomina 
Tempore, quo regio ad Imperium Ottomanicum pertinebat, vicus Tsimoba (Τσίμοβα) vel Tzimoba (Τζίμοβα) appellabatur. in dialecto Tsaconica nomine "Χειμαύα" (ex verbo Graeco "Χειμαδιών") notus est.

## Varia 
* Areopolis fere 80 km a Calamata in meridiem versus sita est.
* In honorem Petri Mauromichales (Μαυρομιχάλης, 1765–1848), propugnatoris libertatis Graeciae, in foro monumentum dedicatum est. In ecclesia Taxiarchorum die 17 Martii 1821 una cum aliis Maniotibus vexillum Manes subducens bellum rerum novarum Graecum inchoavit.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Areopoli Agii Taxiarchi.jpg|Ecclesia Panagiae et Sancti Charalambi
Fasciculus:Areopoli Taxiarchos.jpg|Turris ecclesiae Taxiarchorum
Fasciculus:Limeni Mani.jpg|Limene cum sinu
Fasciculus:Limeni-Bucht Mani.jpg|Areopolis a sinu Limenes visa

## Notae 

Categoria:Loci habitati Peloponnesi
Categoria:Messenia
Amyclae

**Amyclae** (Neograece Άμυκλες) est vicus regionis Peloponnesi in Graecia, a situ archaeologico urbis antiquae Amyclarum in Laconia fere 3 chiliometris distans. Antiquitus Hyacinthus heros Amyclis honorabatur et quotannis *Hyacinthia* super eius monumentum celebrabantur.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Loci habitati Peloponnesi
Categoria:Laconia