open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Microtubulus

[thumb|Microtubuli (viride) intra [cellulam (rubre) sunt partes sceleti cellularis. Filamenta microtubulis cellae formam stabilitatemque dant.]]
**Microtubuli** sunt polymera, ex duobus generibus proteini tubulini constituti et filamenta intracellularia formantes. Pars sceleti cellularis cytoplasmati cellulae forma eius et stabilitatem tribuunt. Microtubuli in cellulis eukaryotum, quorumdam bacteriorum, paucarum Archaearum sunt.

Stabilitas microtubulorum inter se ab praesentia proteini tau plane pendit. In medicina apud quosdam morbos neurodegenerativos damnum microtubulorum cum notabili liberatione proteini tau in liquorem spinalem incidit, quod valore proteini tau aucto exprimatur.

## Sceletus cellulae 
Sceletus cellulae sive *cytosceletus* est quasi columna vertebralis cuiusvis cellulae eukaryoticae et ex imprimis tribus partibus componuntur, microtubulis, filamentis intermediis, et filamentis filiformibus, quae *retem cytoplasmaticum* cytosceletum formant. Inter eas microtubuli maximae cum diametro 24 nm sunt. Mensurae filamentorum intermediorum 10 nm, filiformium 6 nm. Forma est cylindrica. Omnes partes intra cellulam, ibi in cytoplasmate, inveniuntur. 

## Structura microtubuli 
thumb|Structura microtubuli. In sectione transversa microtubulus anuloformis apparet.
Microtubuli cylindrus diametro externo 24 nm, interno 12 nm, intellegi potest. In sectione transversa microtubulus vero anuloformis apparet, at diligenter sub microscopio electronico visum, microtubuli ex helice proteinarum globosarum duarum, hoc est (dimero) constructi sunt: uno α- et uno β-tubulino.

## De munere 
Microtubuli magni momenti sunt in mitosi cum centreolis regentibus in fasces coeunt et chromosomata sibi adhaerentia ordinant et separant. Qua de causa nonnulla medicamenta cancrum impugnantia microtubulorum munus laedunt. Praeterea velut ferriviae munere in cellulis fungunturː nam proteinae motoriae ut cinesinum microtubulis adhaerent atque eis velut inambulant simul vesiculas ferentes. Ita exempli gratia neurotransmissores et elementa membranae reficiendae necessaria quae in neuronum corporibus elaborantur per axonem usque ad synapticam extremitatem vehuntur.

## Notae 
thumb|Cinesinum vesiculam gerens in microtubulo ambulat.

## Plura legere si cupis 
*Gardner MK, Hunt AJ , Goodson HV , Odde DJ, "Microtubule assembly dynamics: new insights at the nanoscale", *Current Opinion in Cell Biology*,  2008: 64-70
* Klaus Werner Wolf, Konrad Joachim Böhm, "Organisation von Mikrotubuli in der Zelle" in *Biologie in unserer Zeit* vol. 27 no. 2 (1997) pp. 87–95

* Cellula
* Degeneratio lobularis frontotemporalis

Categoria:Anatomia cellularum
Psalmus 46

[thumb|Pictura ex [Psalterium Stutgardiense|psalterii Stutgardiensi: "Auferet bella usque ad finem terrae. Arcum conteret, et confringet arma, et scuta comburet igni."]]
thumb|"Ein' feste Burg ist unser Gott", paraphrasis musica psalmi 46 a Luther scripta
**Psalmus 46** (enumeratione Graeca **psalmus 45** dictus) libri Psalmorum verbis "**Deus noster refugium**" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Filiorum Core. Secundum 'Virgines...'. Canticum" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo defensio urbis Hierosolymae et populi Israël a Deo suscepta tractatur.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 46 (45) ex versione vulgata Clementina:

1 In finem, filiis Core, pro arcanis. Psalmus.
2 Deus noster refugium et virtus;
adiutor in tribulationibus quae invenerunt nos nimis.
3 Propterea non timebimus dum turbabitur terra,
et transferentur montes in cor maris.
4 Sonuerunt, et turbatae sunt aquae eorum;
conturbati sunt montes in fortitudine eius.
5 Fluminis impetus laetificat civitatem Dei:
sanctificavit tabernaculum suum Altissimus.
6 Deus in medio eius, non commovebitur;
adiuvabit eam Deus mane diluculo.
7 Conturbatae sunt gentes, et inclinata sunt regna:
dedit vocem suam, mota est terra.
8 Dominus virtutum nobiscum;
susceptor noster Deus Iacob.
9 Venite, et videte opera Domini,
quae posuit prodigia super terram,
10 auferens bella usque ad finem terrae.
Arcum conteret, et confringet arma,
et scuta comburet igni.
11 Vacate, et videte quoniam ego sum Deus;
exaltabor in gentibus, et exaltabor in terra.
12 Dominus virtutum nobiscum;
susceptor noster Deus Iacob.

## Lectio Christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates Christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". 
 Titulus Psalmi 46 est *Deus refugium et virtus*.

### Descriptio Psalmi 
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:
Videtur gratiarum esse actio, potius pro certa liberatione, quam pro continuo Dei auxilio, quo semper statum Ecclesiae tutatus est. Colligere enim licet, quum ingenti metu perculsa esset Ierosolyma, et laboraret in summo discrimine, fuisse praeter spem subita et mirabili Dei virtute servatam. Ideo Propheta, quisquis fuerit Psalmi author, tam insigne Dei beneficium commendans, hortatur fideles ut se intrepide in eius tutelam committant, nec dubitent, eo custode et salutis suae vindice freti, contra omnes hostiles insultus, perpetuo se fore salvos: quia proprium eius munus sit omnes sedare.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 45 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 45 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 46 in Nova Vulgata
* Psalmus 46 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Sion (discretiva)

**Sion** (Hebraice , Graece ) est mons Hierosolymorum, unde ortae sunt hic sensus:
* Hierosolyma (Ierusalem) ipsa
* Israël, populus vel civitas
* Regnum Dei, apud Christianos
* Aethiopia, apud assectatores Rastafari
* Monasterium Strahoviense, mons Sion appellatum

Aliae res *Sion* appellatae sunt:
* Sion (Hebraice , Graece Σηών), aliud nomen montis Hermon
* Sion-les-Mines, commune Francicum praefecturae Ligeris Atlantici
* Sion (Aegirtius), commune Francicum praefecturae Aegirtii
* Saxon-Sion, commune Francicum praefecturae Murtae et Mosellae
Vergobretus

**Vergobretus** secundum Aegidium Forcellinum est "nomen supremi magistratus apud veteres Gallos." Sic Caesar de quodam Lisco scribit, qui "summo magistratu praeerat, quem vergobretum appellant Aedui qui creatur annuus et vitae necisque in suos habet potestatem." Caesar tantum de vergobretis Aeduorum scribit, sed archaeologi inscriptiones invenerunt quae etiam in aliis civitatibus, pro certo apud Lexovios et Santones, fortasse etiam apud Lemovices, Vellavios, Bituriges, vergobretos fuisse testantur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Jean-Pierre Bost, Jean Perrier, "Un vergobret à Limoges sous le Haut-Empire romain" in ''Travaux d'archéologie limousine* 10 (1990): 27-32.
* Lamoine Laurent, "La pratique du vergobret: le témoignage de César confronté aux inscriptions." *Cahiers du Centre Gustave Glotz* 17 (2006): 81–104.
* Serge Lewuillon, "Le syndrome du vergobret. Recherches sur quelques magistratures gauloises." In:  V. Guichard, F. Perrin, *L’aristocratie celte à la fin de l’âge du Fer (IIe siècle- av. J.-Chr. - Ier siècle apr. J.-Chr.)*. Glux-en-Glenne: CAE Mont-Beuvray, 2002) pp. 243-258 

## Nexus externi 
* "Le Vergobret" apud *Arbre Celtique''

Categoria:Celtae
Categoria:Gallia
Categoria:Tituli dignitatis
Categoria:Verba Gallica
Psalmus 47

[thumb|"Omnes gentes, plaudite" in [antiphonarium|antiphonario saeculi X]]
[thumb|[Introitus "Omnes gentes, plaudite", cantus Gregorianus]]
**Psalmus 47** (enumeratione Graeca **psalmus 46** dictus) libri Psalmorum verbis "**Omnes gentes, plaudite**" incipit; etiam habet superscriptionem: "Magistro chori. Filiorum Core. PSALMUS" (sic in Nova Vulgata). In hoc psalmo regnum Dei super nationes habitum tractatur.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 47 (46) ex versione vulgata Clementina:

1 In finem, pro filiis Core. Psalmus.
2 Omnes gentes, plaudite manibus;
iubilate Deo in voce exsultationis:
3 quoniam Dominus excelsus, terribilis,
rex magnus super omnem terram.
4 Subiecit populos nobis,
et gentes sub pedibus nostris.
5 Elegit nobis haereditatem suam;
speciem Iacob quam dilexit.
6 Ascendit Deus in iubilo,
et Dominus in voce tubae.
7 Psallite Deo nostro, psallite;
psallite regi nostro, psallite:
8 quoniam rex omnis terrae Deus,
psallite sapienter.
9 Regnabit Deus super gentes;
Deus sedet super sedem sanctam suam.
10 Principes populorum congregati sunt cum Deo Abraham,
quoniam dii fortes terrae vehementer elevati sunt.

## Lectio Christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates Christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". 
 Titulus Psalmi 47 in Liturgia horarum est *Dominus universorum regem*.

## Interpretatio 
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, interpretationem Christianam faciens, sic argumentum psalmi descripsit:
Putant nonnulli, Psalmum hunc fuisse compositum quando dedicatum fuit templum, et arca foederis in Sanctuario locata. Sed quia parum firma est divinatio, praestabit, nisi fallor, omissa illa circunstantia, expendere quid contineat, et in quem praecipue usum aptandus sit. Dubium quidem non est ad solnennes conventus fuisse destinatum: quod ex toto contextu colligere promptum est. Imo fieri potest ut ante templum extructum quum adhuc in tabernaculo quiesceret arca, Levitis fuerit dicatus a Davide. Quisquis autem fuerit author, hortatur non Israelitas modo, sed omnes populos ad purum unius Dei cultum. Quanquam praecipue gratiam, qua Deus genus Abrahae pro illo tempore dignatus erat, extollit: sicuti etiam ex fonte illo salus toti mundo oritura erat. Vaticinium tamen de futuro Christi regno continet: quia gloriam quae tunc in umbratili Sanctuario fulgebat, longe lateque conspicuam fore docet: quando Deus ipse gratiae suae radios procul emittet, ut in societatem coalescant Reges et populi cum Abrahae filiis.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 46 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 46 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 47 in Nova Vulgata
* Psalmus 47 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Libertas associationis

**Libertas associationis** est ius ratione associationem, sicut collegium opificum et ceterae organizationes conveniendi et congregandi ex voluntate sua, et nemo cogi potest. 

Hanc libertatem Iurum humanorum declaratio universalis, Conventio de iuribus humanis et libertatibus elementariis tuendis, et Pactio internationalis de iuribus civilibus et politicis protegere postulant.

## Notae 
*Autonomia
*Libertas conventus
*Institutio
*Ius laborandi

Categoria:Libertas
Categoria:Iura humana
Domnum Remigium

**Domnum Remigium** (Francogallice *Domrémy-la-Pucelle*) est urbicula 152 habitantium praefecturae Vosegi.

thumb|Domus ubi Ioanna nata est
Domnum Remigium est urbs natalis Ioannae Arcensis.

## Toponyma
Formae autem in urbicula nomen nominatur: *Domnum Remigium (saec. XI), Donrumei (1215), Domnumremeium (1224), Domremi (1246), De Domno Remigio supra Mosam (1248), Doremei (1259), Domremei (1261), Donremi (1276), Donremey (1320), Donremay (1342), Dompremey (1353), Donremey sur Meuze (1370), Dompremy (1384), Dompremi (1423), Doremi (1445), Donremeiez (1462), Dampremo (saec. XV), Dampremé auprès de Vaucouleur (saec. XVI), Domremey (1530), Dompremy la Pucelle (1578), Domremy la Pucelle (1656), Dompremy la Poucelle (1731)*.

## Incolae notabiles 
* Ioanna Arcensis, sancta ecclesiae Catholicae (1412–1431)

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Communia praefecturae Vosegi
Categoria:Loci habitati praefecturae Vosegi
Cussiacum (discretiva)

**Cussiacum** potest:

* **Cussiacum (Dubis)**: oppidum et municipium Franciae.
* **Cussiacum (Vigenna)**: oppidum et municipium Franciae.
Communitas Flandrica

thumb|Communitas Flandrica in Belgica et in Europa.
**Communitas Flandrica**, Batave *Vlaamse gemeenschap*, est communitas (id est civitas foederata) batavophona civitatis foederalis Belgicae cum auctoritate in Regione Flandrica et quod attinet instituta resque manifeste batavophoni in Regione Bruxellana Capitali.

Caput Communitatis Flandricae Bruxellae sunt, ubi parlamentum suum et rectio sua sunt, qui auctoritas non modo communitati sed (sine suffragio Bruxellensium) etiam in rebus Regionis Flandricae habent.

Quia parlamentum rectioque et res communitarias et res regionales regulant, administratio etiam *Vlaamse overheid* appellatur (id est *Auctoritas Flandrica*), sed rite *Communitas Flandrica* remanet cuius instituta etiam res regionales regulant.

## Notae 
## Nexus externus 
*Situs interretialis Communitatis

Categoria:Flandria
Categoria:Belgica
Communitas Francica Belgicae

thumb|Communitas Francica in Belgica.
**Communitas Francica** (ita rite, Francogallice *Communauté française*) vel **Communitas Francica Belgicae** est communitas (id est civitas foederata) francophona civitatis foederalis Belgicae cum auctoritate in regione linguae Francicae (id est Regione Wallonica sine territorio Communitatis Theodiscophonae) et quod attinet instituta resque manifeste francophoni in Regione Bruxellana Capitali. Communitas etiam nomen **Foederatio Walloniae Bruxellarumque** utitur, sed rite *Communitas Francica* remanet.

Caput Communitatis Francicae Bruxellae sunt, ubi parlamentum suum et rectio sua sunt.

Communitas Francica, Regio Wallonica et Commissio Communitaria Francica (id est pars francophona regionis Bruxellanae) composuerunt etiam certas res communitarias a Regione Vallonica (sed non in territorio Theodiscophono) et a Commissione Communitaria Francica regulari.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis Communitatis

Categoria:Vallonia
Categoria:Belgica
Communitas Theodiscophona Belgicae

thumb|Communitas Theodiscophona in Belgica.
**Communitas Theodiscophona** (ita rite, Theodisce *Deutschsprachige Gemeinschaft*) vel **Communitas Theodiscophona Belgicae** est communitas (id est civitas foederata) theodiscophona civitatis foederalis Belgicae cum auctoritate in regione linguae Theodiscae (in oriente Regionis Wallonicae).

Administratio Communitatis Theodiscophonae solum curare et tractare potest de rebus culturalibus et personalisabilibus (de valetudine, de scholis), etenim territorium huius communitatis manet situm in Wallonia, ita ut in aliis rebus administratio wallonica regat. Hodie die Communitatis Theodiscophonae Belgicae die 15 Novembris quius anno est.

Regio Wallonica et Communitas Theodiscophona invicem composuerunt etiam certas res regionales a Communitate Theodiscophona regulari.

Caput Communitatis Theodiscophonae  sunt, ubi parlamentum suum et rectio sua sunt.

Territorium Communitatis Theodiscophonae pagos continet qui post primum bellum mundanum a Germania Belgicae cessi sunt, sed sine communibus francophonis  et  et cum pristino territorio Moresnet neutrius partis (id est vico Theodisce *Kelmis* et Francogallice *La Calamine* dicto).

Communia communitatis sunt: Oepi (Theodisce *Eupen*), Kelmis, Lontzen, Raeren, Amel, Büllingen, Burg-Reuland, Bütgenbach, et Sanctus Vitus (Theodisce *Sankt Vith*), omnia in provincia Leodii.

## Notae 
## Nexus interni 
*Oliverius Paasch

## Nexus externi 
*Situs interretialis Communitatis

Categoria:Belgica
Categoria:Vallonia
Dionysius de Sallo

[thumb|[Pagina titularis|Titulus primi fasciculi (5 Ianuarii 1665).]]
**Dionysius de Sallo**, dominus de Coudray (natus 17 Martii 1626, mortuus 14 Maii 1669) fuit diurnarius Francicus, conditor et  primus curator (1665-1666) primi periodici scientifici in Europa, *Le Journal des sçavans*, cuius primus fasciculus Lutetiae publicatus diem 5 Ianuarii 1665 praeferebat. Ad hoc nomen suppositum sibi adsumpsit quod in titulis legitur ː ''sire d'Hédouville*. Iam anno 1666 hanc curationem abbati Gallois reliquit quia ob acerbiores auctorum et librorum eorum censuras  multas inimicitias sibi paraverat. Fortasse opiniones Gallicanae  ecclesiae Francorum ab auctoritate papali liberatae faventes  nonnullis quoque displicebant.

Dionysius consiliarii officium in Parlamento Parisiensi sibi emerat (1652) ac simul eruditos adsidue frequentabat qui circa Colbertum de Academia Scientiarum creanda cogitabant.
## Plura legere si cupis 
* Jean-Pierre Vittu, " *Le Journal des savants 1665-1714 ː L'instrument central de la République des Lettres* ", in *Journal des savants'', 2002 ː 349-377
** "La formation d'une institution scientifique : le Journal des Savants de 1665 à 1714, d'une entreprise privée à une semi-institution" in *Journal des Savants*, 2002 ː 79-203

## Nexus externi 
*Dictionnaire des journalistes

Categoria:Nati 1626
Commissio Communitaria Communis

**Commissio Communitaria Communis** (Francogallice *Commission communautaire commune (Cocom)*, Batave *Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC)*) est entitas quae in Regione Bruxellana Capitali auctoritatem habet quod attinet ad res "communitarias" dictas, e.g. valetudinaria vel auxilium individuis, si eae res manifeste uni inter communitates Flandricam Francicam ascribi non possunt.

Cocom sicut auctoritas inferior (ut municipium vel provincia) agit, sed etiam potestatem legiferam habet quantum res communitariae nec communitates nec auctoritatem foederalem adscriptae sunt.

Institutum exsecutivum suum est *Collegium Coniunctum* cuius membri cum iure suffragii sunt rectionis Regionis Bruxellanae Capitalis duo ministri sermonis Batavi et duo ministri sermonis Francogallici. Etiam consulunt in colloquio, sed sine iure suffragii, unus minister rectionis Flandricae, unus minister rectionis Communitatis Francicae et minister praesidens rectionis Regionis Bruxellanae Capitalis.

Consilium legiferum suum est *Conventus Coniunctus*, id est legati parlamenti regionis Bruxellanae qui in gregibus linguisticis suffragium ferunt: aut maiores partes in ambobus gregibus aut maiores partes conventus ac tertiae partes in ambobus gregibus poscitur.

## Notae 
## Nexus externus 
*Situs interretialis

Categoria:Bruxellae (regio)
Commissio Communitaria Francica

thumb|Signum Commissionis Communitariae Francicae.
**Commissio Communitaria Francica** (Francogallice *Commission communautaire française (Cocof)*), est entitas quae in Regione Bruxellana Capitali auctoritatem habet quod attinet ad res "communitarias" dictas, e.g. valetudinaria vel auxilium individuis, si eae res manifeste Communitatem Francicam ascribi possunt. Cocof deinde sicut auctoritas inferior (ut municipium vel provincia) Communitatis Francicae agit.

Nihilominus, Communitas Francica, Regio Wallonica et Commissio Communitaria Francica composuerunt certas res communitarias a Regione Wallonica et a Commissione Communitaria Francica regulari. In eis rebus Commissio Communitaria Francica ergo etiam potestatem legiferam habet.

Institutum exsecutivum suum est *Collegium* cuius membri sunt rectionis Regionis Bruxellanae Capitalis ministri ac secretarii civitatis sermonis Francogallici.

Consilium legiferum suum est *Conventus Commissionis Communitariae Francicae* sive - sed non rite - *Parlamentum francophonum Bruxellanum*, id est legati gregis sermonis Francogallici parlamenti regionis Bruxellanae.

Administrationi suae etiam nomen *Officium Publicum Francophonum Bruxellanum* (Francogallice *Service public francophone bruxellois*) datur. 

## Notae 
## Nexus externus 
*Situs interretialis

Categoria:Bruxellae
Gulielmus Einthoven

thumb|Gulielmus Einthoven
thumb|Gulielmus Einthoven cum machina electrocardiogrammatis
**Gulielmus Einthoven** (natus die 21 Maii 1860 in Semarang et mortuus die 29 Septembris 1927 in Lugdunum Batavorum) est medicus et physiologicus Nederlandicus, qui electrocardiogrammatis artem invenit et anno 1924 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione studii et inventi cardiologiae.

Alma mater sua fuit Universitas Rheno-Traiectina et professor Academiae Lugduno-Batavae fuit. Anno 1926 Einthoven et socius Regalis Societatis Londini electus est.

## Nexus externi 
*De vita Gulielmo Einthoven

Categoria:Nati 1860
Categoria:Mortui 1927
Categoria:Medici Nederlandiae
Categoria:Alumni Universitatis Ultraiectinae
Categoria:Professores Academiae Lugduno-Batavae
Unctio

[thumb|[Samuel (propheta)|Samuel propheta Davidem in regem ungit.]]
**Unctio** est actus capitis vel corporis oleo aliove pingui oblinendi, qui varios usus in variis religionibus habet, praecipue in consecratione regum et sacerdotum.

Apud Christianos Catholicos et Orthodoxos unctio infirmorum, sive extrema unctio,  unum ex sacramentis habetur.

* Benedictio
* Spiritus Sanctus
* Unguentum

## Nexus externi 
* De unctione in *Enyclopaedia Iudaica* 
* De olea sacra et chrisma in *Catholic Encyclopedia* 

Categoria:Ritus Christiani
Aquatae

**Aquatae** seu **Coade** (Italiane *Acquate*; dialecto Leucensi *Quàa*) sunt vicus urbanus Leuci in provincia Leucensi Italiae situs.

## Historia
Aquatae, olim parvum oppidum, propter paucitatem incolarum anno 1923 in oppidum Leuci annexae sunt.

Multae partes mythistoriae Promissorum sponsorum in vico Aquatarum enarratae sunt.

## Incolae notabiles 
* Lucia Ripamonti (1909-1954) religiosa, quae mense Maio 2019 a papa Francisco beata proclamata est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Acquate: si alza il sipario sullo Scigalott d’or

Categoria:Provincia Leucensis
Categoria:Municipia abrogata Italiae
Categoria:Regiones urbium
Categoria:Fractiones in Provincia Leucensi
Caudex (discretiva)

**Caudex**, sive **codex**, potest esse:
* Caudex, truncus arboris
* Codex, liber (primum ex scriptoriis tabulis factus)
* Codex (semiotica), ars et ratio praescriptionum, quibus informatio in aliam formam convertatur

## Notae
Narthex (discretiva)

**Narthex** (Graece ) potest esse:
* Ferula, arbuscula, genus familiae Apiacearum
* Narthex, vestibulum ecclesiae
Comontorius

**Comontorius**, Graece Κομοντὀριος, (mortuus post annum 278 a.C.n.) fuit rex Celticus in Thracia et conditor Tylidis.

## Biographia 
Comontorius, victo duce gallico Brenno ad Delphos, anno 278 a.C.n. rerum potitus est et duxit populum Gallicum in Hellespontum. Post pugnam ad Lysimachiam, ubi Antigonus II Gonatas Celtas superavit, Comontorius Tylidem condidit et primus rex oppidi fuit. Successor Comontorii fuit Cavarus (Graece Καύαρος). Polybius scripsit de Comontorio in libro quarto Historiarum.

## Fontes 
* Polybius, *Historiae*,IV,45-46

## Bibliographia 
* J. Anastasov, "The Celtic presence in Thrace during the 3rd century BC in light of new archaeological data" in M. Guštin, ed., *The Eastern Celts. The Commmunities between the Alps and the Black Sea* (Belgradi: Koper, 2011) p. 236
* Hermann Bengtson, "Neues zur Geschichte des Hellenismus in Thrakien und in der Dobrudscha" in *Historia* vol. 11 (1962) pp. 18–28.
* M. Domaradzki, "L’État des Keltes en Thrace avec capitale Tylis et en Asie Mineure-Galatia" in *Pulpudeva* vol. 3 (1980) pp. 52–56
* J. Emilov, "Changing paradigms: modern interpretations of Celtic raids in Thrace reconsidered" in H. Dobrzanska, V. Megaw, P. Poleska, edd., *Celts on the Margin* (Cracoviae, 2005) pp. 103–110
* О. Габелко, "Тилийское царство» кельтов во Фракии: в поисках фантома?" in *Проблемы истории и археологии Украины. Материалы VIII Международной научной конференции" (Kioviae, 2012) pp. 49–50

* Thraces

## Nexus externi 
* "Comontorios", "Fondation du Royaume de Tylis", "Royaume de Tylis" apud *Arbre Celtique''

Categoria:Reges Thraciae
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Nati saeculo 4 aut 3 a.C.n.
Categoria:Celtae
Tido

**Tido** (gen. *-onis*) (Italiane: *Tidone*) est flumen Italiae, in Regione Aemilia-Romania et pars  in Regione Langobardia situm atque tributarius Padi.

## Geographia
* Lagus de Trebecco, bacinus artificialis
* Vallis Tidonis,

* Aemilia-Romania,
* Langobardia,
* Provincia Placentina,
* Provincia Papiensis,
* Padus,
* Flumina Italiae.

## Nexus externus 
## Notae

Categoria:Flumina Langobardiae
Categoria:Flumina Aemiliae-Romaniae
Categoria:Tributarii Padi
Isocitrati dehydrogenasis

**Isocitrati dehydrogenasis** (**IDH**) (Numeri EC: 1.1.1.42 et 1.1.1.42) est in hominibus familia trium enzymorum. De consuetudine de tribus isoformis IDH1, IDH2, IDH3 dicitur, quamquam quaque isoforma situs geneticus proprius est. Isocitrati dehydrogenasis in mitochondriis membranis externis inveniuntur, at isoformae humanae IDH1 et IDH2 in cytoplasmate quoque operantur.

IDH3 est pars cycli acidi citrici (cycli Krebsiani) et decarboxylationem oxidativam acidi isocitrici in acidum α-ketoglutaricum perficit, quo CO2 liberatur et cofactor NAD+ in NADH+H+ convertitur. Isoformae autem IDH1 et IDH2 NADP+ in NADPH+H+ convertunt.

In oncologia mutatio genetica IDH1 in nonnullis glioblastomatibus et carcinomatibus hepatocellularibus invenitur. Imprimis positio 132 (cum aminoacido arginino) affecta videtur.

### Reactiones biochemicae cycli acidi citrici 
* Reactio biochemica 3: Isocitratum + NAD+ → Oxalosuccinatum + NADH + H+
* Reactio biochemica 4: Oxalosuccinatum → α-Ketoglutaratum + CO2

## Isocitrati dehydrogenasis et morbi 
### IDH1 et glioblastoma multiforme 
Inter astrocytomata imprimis *glioblastoma multiforme* cursum malignum ostendit. Nuper in aliquibus glioblastomatum demonstrata est, mutationes geneticae geni isoformae 1 (IDH1) in pathologiam oncologicam attribuere.

## Notae 
* Astrocytoma
* Hepatocytus

Categoria:Dehydrogenases
Categoria:Cyclus acidi citrici
Bratuspantium

**Bratuspantium** fuit oppidum Bellovacorum haud longe ab urbe futura Romana Caesaromago distans. Ibi populus Bellovacorum anno 57 a.C.n. refugium petebat, sed, exercitu Romano duce Caesare appropinquante, submissionem protulit. Eruditi situm Bratuspantii alii aliter quaesiverunt, quidam ad Caesaromagum ipsum (sed per errorem), alii in agris communis Britulii, alii iuxta Vandolium.

## Fontes 
* Caesar, *De bello Gallico* 2.13

## Bibliographia 
* Roger Agache, "Découverte aérienne de retranchements nivelés aux abords du site présumé de Bratuspantium près de Breteuil-sur-Noye (Oise)" in *Bulletin de la Société préhistorique française* vol. 59 (1962) pp. 357-366

## Nexus externi 
* "Bratuspantium" apud *Arbre Celtique*

Categoria:Bellovaci
Categoria:Castra collina Galliae
Categoria:57 a.C.n.
Categoria:Loci olim habitati Franciae
Rochus (discretiva)

**Rochus** potest esse:
* Turris (scacci), miles in ludo scaccorum
* Rochus (avis), sive *ruc*, avis fabulosa
* Rochus, praenomen masculinum
Ourasphaira giraldae

***Ourasphaira giraldae*** (binomen a Corentino Loron et collegis anno 2019 statutum) fuerit fungus abhinc annis circiter mille milium milium vivens per litora aestuarii, si origo et natura recte e vestigiis elucidantur. Fossile aevo Proterozoico depositum e formatione Grassy Bay supergregis schistorum Shaler extractum est, inter rupes inclavaturae geologicae Brock in pelvi Amundsen territoriorum septentrio-occidentalium Canadensium.

## Notae 
## Bibliographia 
* Corentin C. Loron, Camille François, Robert H. Rainbird, Elizabeth C. Turner, Stephan Borensztajn, Emmanuelle J. Javaux, "Early fungi from the Proterozoic era in Arctic Canada" in *Nature* (Maio 2019)
* Corentin C. Loron et al., "Organic-walled microfossils from the late Mesoproterozoic to early Neoproterozoic lower Shaler Supergroup (Arctic Canada): diversity and biostratigraphic significance" in *Precambrian Research* vol 321 (2019) pp. 349–374 
* Ian Sample, "Canadian Arctic fossils are oldest known fungus on Earth" in *The Guardian* (22 Maii 2019)

Categoria:Species fungorum
Categoria:Proterozoicum
Categoria:Praecambrio nata
Categoria:Praecambrio exstincta
Rochus (avis)

[thumb|Ruc cum [elephantus|elephanto]]
**Rochus**, sive **ruc** (Persice et Arabice ), est immensa avis quae in fabulis Persicis et Arabicis apparet, exempli gratia in *Mille et una noctibus*.

Europaei primum de rocho in scriptis Marci Pauli Veneti legerunt, ubi haec de ave traduntur:
Sunt et aliae insulae ultra Madaigascar versus Meridiem, sed quae difficilme adiri possunt, propter velocissimum maris cursum. Et in illis certo anni tempore apparet mirabilis species avis, quae Ruc appellatur, aquilae quidem habens effigiem, sed immensae est magnitudinis. Aiunt qui illas viderunt aves, plerasque alarum pennas in longitudine continere duodecim passus; spissitudinem vero eius proportionem tenere longitudinis, et totum avis corpus pennis pennis in proportione respondere: avis vero ipsa tantae fortitudinis, ut sola sine aliquo adminiculo elephantem capiat, et in sublime sustollat, atque rursum ad terram cadere sinat, quo carnibus eius vesci possit. Ego Marcus cum primum haec de illa ave audissem, putabam esse gryphonem, qui inter quadrupedia dicitur esse pennatus, leoni ex omni parte similis, nisi quod faciem aquilae habet similem: sed hi qui aves illas viderant, constanter afferebant, nihil illis commune esse cum ulla bestia, et quod duobus, ut reliquae aves, incederent pedibus. Habebat meo tempore magnus Cham Cublai nuncium quendam, qui in insulis iis tamdiu captus tenebatur, donec incolis earum satisfactum esset: et hic postliminio domum revertens mira retulit de conditione illarum regionum, et de variis animalium speciebus, quae illic inveniuntur.

Franciscus Petrarca haec de rocho dicit:
Nam illud alterum monstri genus, non siluisse equidem quam affirmasse maluerim, cuius apud nos nescio quam verax, sed nova utique et ob id ipsum suspecta michi est fama. Esse circa mare Indicum inaudite magnitudinis avem quandam, quam "rochum" nostri vocant, que non modo singulos homines, sed tota insuper rostro prehensa navigia secum tollat in nubila, et pendentes in aere miseros navigantes, advolatu ipso terribilem mortem ferat. Quanta vero vis avaritie est, que neque aliis multis, neque hoc uno tam immani periculo a navigatione deterritos, sequaces suos prede avidos predam facit?

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Gentilicii mores
Nuraghe

thumb|Unus multorum Nuraghe.
**Nuraghe** (Italiane, [nuˈraːɡe]; Sarde *nuraghe*, [nuˈɾaɣe]) est turres olim a Sardiniae populo prisco Sardis in omni insula erecti. Aedificatio quae circa ab anno 1 900 a.C.n. usque ad 730 a.C.n. duravit, plus quam 10 000 facti esse aestimatur dum circa 7 000 etiamnunc sunt. In architectura conica ex petris magnis formabantur ubi intra aut paucia aut pluria sola cum scalis labyrinthicis videmus. Functus Nuraghe in incerto sunt, sed turres genus certum templi, domicilia plebi vel rectoribus, sive munimenta fuerint. Ei sunt qui in cacuminibus collium siti sunt ibi vias custodire licet.

Nuraghe sunt pars UNESCO et symbolum et antiquitas culturalis Sardiniae. Cum numero magno circa 7 000 et functibus insolutis status arcanus acceperunt.

## Nexus externus 
*Nuraghi.org 
*ArcheologiaSarda.com 

Categoria:Turres
Categoria:Aedificia Italiae
Osismii

**Osismii** fuerunt populus Galliae antiquae stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes, ad extremitatem regionis Armoricae habitantes. A tempore belli Gallici a Caesare annis fere 58-51 a.C.n. gesti, Osismii sicut populi vicini sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Osismiorum in provincia Gallia Lugdunensi constituerunt, urbe capitali Vorgio. 

## Notae 
## Bibliographia 
* Patrick Maguer, ''Les enceintes fortifées de l'âge du Fer dans le Finistère. D'après l'étude des cahiers de Sir Mortimer Wheeler''. 3 voll. 1994

!
Categoria:Carophesium
Santones

**Santones** fuerunt antiquus populus Gallicus stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes. A tempore belli Gallici a Caesare annis fere a 58 ad 51 a.C.n. gesti, populus vicinus sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Santonum in Aquitania constituerunt, urbe capitali Mediolano Santonum. Saeculo fere quatro p.C.n., dioecesis Santonensis ecclesiae Christianae constituta est, eisdem fere limitibus quibus civitas Gallica, Mediolano Santonum sede episcopali. 

## Bibliographia 
* Isabelle Bertrand, "Artisanat et habitat dans le nord-ouest de l’Aquitaine romaine : éléments de réflexion à partir d’exemples pictons et santons" in Souen Fontaine et al., edd, *La Ville au quotidien* (Aquis Sextiis, 2011), pp. 25–42.
* Alain Michaud, ed., *Histoire de Saintes*. Tolosae: Privat, 1989.
* Laurence Tranoy, *Mediolanum Santonum, Saintes : de la fondation à l’époque julio-claudienne.* Roma. La época de la expansión exterior de Roma. Cartago. Alicante: Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes, 2007, p. 226.

Categoria:Civitates Imperii Romani
!
Rhoegus

**Rhoegus** (litteris Graecis Ῥοίγος) saeculo III a.C.n. ineunte rex Odrysarum fuisse censetur. Nummi nomine Ῥοίγου incusi, typis eo aevo communibus (obverso caput Alexandri Magni; reverso eques) perpauci servantur. Inter picturas murales in  reperto, medio saeculo IV a.C.n. deposito, inscriptio informalis inventa est verbis Κοζιμασης ἐζωγράφησεν. Ροιγος Σευθου "Cozimases pinxit: Rhoegus Seuthi filius". Quae verba, fortasse Rhoego regente exarata, hunc filium fuisse refert regis Thracici Seuthi III, qui anno circiter 300 a.C.n. mortuus erit, filiis multis relictis. Si re vera Rhoegus inter fratres patre mortuo regnavit, incursionem Celtarum Galatarum anno 281 a.C.n. factam expertus erit a quibus urbs capitalis Seuthopolis destructa est.

In inscriptione Graeca Delphis anno 276/275 a.C.n. posita Κότυς Ῥαίζδου Θραικῶν βασιλεὺς "Cotys Rhaezdi filius Thracum rex" se proclamat. A nonnullis igitur successio regum Thracicorum "Seuthes III > Rhoegus=Rhaezdus > Cotys III" accipitur, sed an saeculo III a.C.n. regnum Thracicum singulum permaneret, an Rhoegus nummorum Thracicorum Rhaezdusque inscriptionis Delphicae idem essent, res incertae sunt.

## Biographia 
Pater et avus Rhoegi pugnaverunt bellum indipendentiae Thraciae contra Macedones et partiliter indipendentia Odrysarum capta est, mortuo Lysimacho Macedone, sed rex Ptolemaeus Ceraunus bellum renovavit et avi Rhoegi pugnaverunt iterum contra Macedones. Rhoegus rerum potitus est circa 290 a.C.n. et primum regnavit cum Coty II. Anno 281 a.C.n. Seuthopolis capta et destructa a Galatis est atque Cotys occisus est. Post bellum Galaticum Rhoegus solum gubernavit regiones ipsarum Odrysarum. Nescimus annum suae mortis sed 270 a.C.n. Cotys III Rhoego successit in regnum.

## Fortuna 
Commissio onomastica Bulgarica, in Antarctica laborans, nomina historica Bulgaro-anglica imposuerunt cretae *Roygos Ridge* ad honorum Rhoegi, culminis *Sevtopolis Peak* ad memoriam urbis antiquae capitalis.

## Notae 
## Bibliographia 
* Dan Dana, "Inscriptions" in J. Valeva, E. Nankov, D. Graninger, edd., *A Companion to Ancient Thrace* (Wiley Blackwell, 2015. ISBN 978-1-4443-5104-0) pp. 243-264
* Kostadin Rabadjiev, "The Thracian Tomb as Ritual Space of the Beyond" in Olivier Henry, Ute Kelp, edd., *Tumulus as Sema: Space, Politics, Culture and Religion in the First Millennium BC* (Berolini: De Gruyter, 2016) vol. 1 pp. 281-312 
*Ryzhov, K., *All the monarchs of the world. Ancient Greece; Ancient Rome; Byzantium*, Veche, 1999. ISBN 5-7838-0342-1
*Topalov S., *Tribes and rulers from the lands of the Odrysian Kingdom and its border South-western territories from the end of the VI Century to the middle of the IV century b. C.* Contributions to the study of coinage and the history of ancient Thrace. Sofiae, 1998.
*Zhigunin, Vladimir, *International relations of the Hellenistic states in 280-220. b.C.,* Universitas Casani, 1980.

## Nexus externi 
* "Rhoegus Rex Thraciae" apud *Collection of Greek Coins of Thrace* 

Categoria:Reges Thraciae
Ruteni (discretiva)

* Ruteni, Rutheni — populus Galliae antiquae
* Ruteni, Rutheni — nomen Slavorum orientalium aetatis mediae
* Ruteni, Rutheni vel ipsorum lingua *Russini, Rusini* — populus Slavicus recentioris aetatis
Ruteni

**Ruteni** vel **Rutheni** fuerunt populus Galliae antiquae stirpis Celtarum, lingua Gallica loquentes. A tempore belli Gallici a Caesare annis fere 58-51 a.C.n. gesti, Ruteni sicut populi vicini sub imperio Romano comprehensi sunt. Civitatem Rutenorum in provincia Aquitania constituerunt, urbe capitali Segoduno. Saeculo fere IV p.C.n. dioecesis Ruthenensis ecclesiae Christianae constituta est, eisdem fere limitibus quibus civitas Gallica, Segoduno sede episcopali. 

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* Philippe Gruat, "Bilan des recherches sur l’architecture des remparts protohistoriques du département de l’Aveyron" in ''Documents d'archéologie méridionale'' no. 32 (2009)

!
Categoria:Civitates Imperii Romani
Samuel Crompton

[thumb|upright=0.8|Samuel Crompton circa [1800. Pictura Caroli Allingham (1788–1850).]]
[thumb|upright=0.8|[Subscriptio.]]
[thumb|upright=0.8|Solum exemplum muli nendi a Samuele Crompton facti exstans, in [Museum Boltoniense|Museo Boltoniensi curatum.]]
[thumb|upright=0.8|[Monumentum Samuelis Crompton in sepulcreto ecclesiae Sancti Petri Boltoniae.]]
**Samuel Crompton** (natus 10 Firwood Fold Boltoniae Lancastriae mense Decemberi 1753; mortuus ibidem apud 17 via King 26 Iunii 1827) fuit inventor Anglicus et auctor nendi industrialis. Opus Iacobi Hargreaves et Ricardi Arkwright amplificans, mulum nendi excogitavit, quae machina per orbem terrarum artem nendi novavit.

Iuvenis quaestum faciens violina in theatro oppidano ludere solebat. In templo paroechiali Boltoniensi die 16 Februarii 1780 quandam Mariam Pimlott (vel Pimbley) duxit. Eis erant octo liberi, inter quos Georgius Crompton (natus 8 Ianuarii 1781), qui demum negotium familiare administraverit.

## Notae
## Bibliographia
*Baines, Edward. 1835. *History of the cotton manufacture in Great Britain.* Londinii: H. Fisher, R. Fisher, and P. Jackson. Archive.org.
*Cameron, Hector Charles. 1951. *Samuel Crompton.* Londinii: Batchworth Press.
*Daniels, George William. 1929. *The Early English Cotton Industry: With Some Unpublished Letters of Samuel Crompton.* Londinii: Longmans, Green, and Company. Google Books.
*French, Gilbert J. (1859) 1860. *The life and times of Samuel Crompton, inventor of the spinning machine called the mule: With an appendix of original documents, including a paper on the origin of spinning by rollers, read by Robert Cole . . . to the British association for the advancement of science.* Ed. 2a. Mancuniae: T. Dinham & Co. (Prima editio: Londinii: Simpkin, Marshall, and Company.) Google Books.
*Timmins, Geoffrey. 1996. *Four Centuries of Lancashire Cotton.* Prestoniae: Lancashire County Books. ISBN 1-871236-41-X.

*Conversio industrialis

## Nexus externi
*Commentarius de Crompton et mulo nendi.
*Commentarius de Samuel Crompton
*Vita Samuelis Crompton 1753–1827. Hall i'th' Wood Museum.
*Trames Cromptonianus.
*Samuel Crompton et Hall i'th' Wood.

Categoria:Homines conversionis industrialis
Categoria:Incolae Angliae
Categoria:Inventores Britanniae
Categoria:Machinatores Britanniae
Categoria:Violinistae
Azagra

**Azagra** est commune Hispanicum regionis Navarrae. 

## Nomen 
Nomen oppiduli ab Arabo sermone ductum est, ex verbo *Al Sajra* quod *rupes* significat. 

## Oeconomia 
Oeconomia urbis agricultura nititur et uva, poma et viridia colitur. 

## Aedificia egregia 
* Ecclesia Sancti Salvatoris
* Basilica Nostrae Dominae ulmi
* Basilica Sancti Sebastiani
* El Fortín 

## Nexus interni 
* Gastronomia Navarrae

## Nexus externi 
* Situs communis 

Categoria:Urbes Hispaniae
Categoria:Navarra
Sermidum et Fenonica

**Sermidum et Fenonica** (Italiane *Sermide e Felonica*) est municipium Italiae, in Regione Langobardia, in Provincia Mantuana et in Ultrapado Mantuano historica ac geographica terra, situm. Incolae *Sermidenses* et *Fenonicenses* appellantur

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Geographia 
* Ultrapadus Mantuanus (*terra*),

## Historia 
Die 1 Martii 2017, municipium Fenonicae se coniunxit cum municipiis Sermidi ut constituiret Sermidi et Fenonicae, municipium novum.

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Mantuana

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Sermidum,
* Fenonica.

### Fractiones 
* Sermidum (*Sedes Municipalis*),
* Fenonica,
*Caposotto, Malcantone, Moglia, Porcara, Quatrelle, S. Croce*.

## Municipia finitima 
*Bondeno (FE), Calto (RO), Borgocarbonara, Castelmassa (RO), Castelnovo Bariano (RO), Ficarolo (RO), Magnacavallo, Mirandola (MO), Poggio Rusco, Salara (RO*.

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Mantuana,
* Ultrapadus Mantuanus (*terra*),
* Mantua (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Map_of_comune_of_Sermide_e_Felonica_(province_of_Mantua,_region_Lombardy,_Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Mantuana.
Imago:Oltrepò mantovano.GIF|Collocatio Agri Ultrapadani Mantuani in Provincia Mantuana.

## Notae
Aldolasis

thumb|Fructoso-1,6-bis-phosphati aldolasis humani octamerum.
**Aldolases** (diligentius **Fructoso-1,6-bis-phosphati-aldolasis**) (Numeri EC: 4.1.2.13) sunt familia trium enzymorum: quae aldolasis A enim, aldolasis B, et aldolasis C dicuntur. 

Enzymum aldolasis est pars glycolysis quo reactionem quarta, a fructoso-bisphosphato ad glyceraldehydro-3-phosphatum et dihydroxyacetonophosphatum perficit: 

: **D-fructoso-1,6-bis-phosphatum \rightleftharpoons di-hydroxy-acetono phosphatum + D-glyceraldehydo-3-phosphatum**

In cellulis aldolasis etiam cum H+-ATPasi (ATP +  + introrsum \rightleftharpoons ADP + phosphate + extrorsum) interagit.

## Aldolum 
thumb|Aldolum.
Aldolum in chemia est verbum amalgamatum ex gregibus chemicis *ald*ehydi et alcoh*olum* compositum est.

## Aldolases 
Tres isoformae notae sunt, A (muscularis), B (hepatica), C (cerebralis).

### Aldolasis A 
Aldolasis A in musculis reperiuntur. In hominibus genum nomine ALDOA chromosomate 16 (16p11.2) locatum est. 

### Aldolasis B 
Aldolasis B in iecore reperiuntur. In hominibus genum nomine ALDOB chromosomate 9 (9q31.1) locatum est. Gradus eius activus ab statu nutritivo pendet: parvus in fame, magnus post cibum.

### Aldolasis C 
Aldolasis C in cerebro (hippocampo) reperiuntur. In hominibus genum nomine ALDOC chromosomate 17 (17q11.2) locatum est.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Beta-D-fructose-1,6-bisphosphate wpmp.png|D-fructoso-1,6-bis-phosphatum
Fasciculus:D-glyceraldehyde-3-phosphate wpmp.png|D-glyceraldehydro-3-phosphatum
Fasciculus:Glycerone-phosphate wpmp.png|Di-hydroxy-acetono phosphatum

## Notae 
Categoria:Lyases
Categoria:Glycolysis
Casales Manci

**Casales Manci** (Italiane: *Casali del Manco*) est municipium Italiae, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Casularum coniunxit se cum municipiis Pedacii, Serrae et Pedacii, Spatianum Parvum et Trenti ut constituiret municipium novum **Casalium Manci**.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Casulae, 
* Pedacium, 
* Serra et Pedacium, 
* Spatianum Parvum, 
* Trentum*.

* Bruttium (*regio*)
* Provincia Consentina,
* Consentia (*urbs''),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Notae 

!
Marius Budăi

**Marius Constantinus** (Dacoromanice *Constantin*) **Budăi** (natus die 1 Maii 1972 in Curtești in Botoşani circulo) rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.

## Institutio et munus 
Ad usque annum 2008 apud Universitatem Spiru Haret rebus aerarii publici studebat atque deinde in administratione publica operam dedit.

## Cursus honorum 
Budăi anno 2016 legatus ad Cameram Legatorum Romaniae factionis PSD electus est. Die 20 Novembris 2018 minister laboris in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe nominatus est. Est successor Liae Olguțae Vasilescu.

## Notae 
## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud situm interretialem Camerae legatorum Romaniae

Categoria:Alumni Universitatis Spiru Haret
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Categoria:Ministri laboris Romaniae
Terrae Rovereae

**Terrae Rovereae** (Italiane: *Terre Roveresche*) est municipium Italiae, in Regione Marchia Anconitana ac in Provincia Pisaurensi et Urbinati situm. 

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Barchii coniunxit se cum municipiis Urciani, Pladeae et Castri Sancti Georgii ut constituiret municipium novum **Terrarum Roverearum**.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogatae 
* Barchium, 
* Urcianum, 
* Pladea,
* Castrum Sancti Georgii.

* Marchia Anconitana (*regio*),
* Provincia Pisaurensis et Urbinas,
* Pisaurum et Urbinum (*urbes*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Notae 

!
Vallis Intelvina Superior

**Vallis Intelvina Superior** (Italiane: *Alta Valle Intelvi*) est municipium Italiae, circiter 2&thinsp;958 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Lantii coniunxit se cum municipiis Pellii Intelvi et Ramponii Vernae ut constituiret municipium novum **Vallis Intelvinae Superioris**.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Lantium, 
* Pellium Intelvi, 
* Ramponium Verna.

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Novocomensis,
* Vallis Intelvi (*terra*),
* Novum Comum (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Notae 

!
Sanitas restituta

[thumb|[Mulier|Femina convalescens - photographia Pauli Monti annis 1960 picta]]
**Sanitas restituta** sive **sanitas recuperata** vel **valetudo a morbo confirmata** est eventus salum recuperandi. 

Uso verborum "reconvalescentia" vel "reconvalescere" ***barbarico*** stigma scriptum est . Etiam *convalescentiam* nomen vitandi commendatur.

* Restitutio ad integrum statum primum prorus recuperandum significat.
* Remissio deminutionem, interdum reductionem, signorum morbi describit, at *sine* sanitate restituta.

## Notae 
* Ordo mundi sanitarius

restituta sanitas
Vallis Varronis (municipium Italiae)

**Vallis Varronis** (Italiane: *Valvarrone*) est municipium Italiae, circiter 551incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Leucensi situm. 

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2018 municipium Montis Introtii coniunxit se cum municipiis Tremenici et Vestrenii ut constituiret municipium novum **Vallis Varronis**.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Mons Introtius, 
* Tremenicum,
* Vestrenium.

* Aemilia-Romania (*regio*),
* Aemilia (*terra*)
* Provincia Placentina,
* Placentia (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Notae 

!
Burgus Mantuanus

**Burgus Mantuanus** (Italiane: *Borgo Mantovano*) est municipium Italiae, in Regione Langobardia et in Provincia Mantuana situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2018 municipium Plebis Coriani coniunxit se cum municipiis Riperii et Muli ut constituiret municipium novum **Burgi Mantuani**.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Plebs Coriani, 
* Riperium,
* Mulum seu Villa Poma.

* Langobardia (*regio*),
* Provincia Mantuana,
* Mantua (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Notae 

!
Burgus Venetus

**Burgus Venetus** (Italiane: *Borgo Veneto*) est municipium Italiae, in Regione Venetia et in Provincia Patavina situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2018 municipium Meliadini Sancti Fidentii coniunxit se cum municipiis Saleti et Fanui Sanctae Margaritae Athesinae ut constituiret municipium novum **Burgi Veneti**.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Meliadinum Sancti Fidentii, 
* Saletum,
* Fanum Sanctae Margaritae Athesinae.

* Venetia (*Regio*),
* Provincia Patavina,
* Patavium (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae,
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Notae 

!