open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Avis aquatica

thumb|Aves aquaticae.
[thumb|*[Pelecanus occidentalis* in Sinu Tortugensi ad Sanctam Crucem Insulam in Insulis Galapagensibus.]]
[thumb|Pellicula in [Danubius|Danubio ad Vindobonam facta (2014).]]
**Avis aquatica** est avis quae in vel circa aquam habitant. Nonnullae definitiones hoc vocabulum praecipue ad aves in habitationibus aquae dulcis adhibent, sed aliae eas ab avibus quae circumiecta marina habitant non distinguuntur. Praeterea, nonnullae aves aquaticae terra vel aqua plus quam aliae utuntur, et earum accommodationes circumiectis naturalibus variant. Inter has accommodationes sunt pedes ad nandum accommodati, rostra, et crura carone coniuncta, ac facultas  desiliendi a superficie vel aere ad praedam in aqua capiendam.

Nonnullae aves praedatoriae, sicut *Pandion haliaetus* et *Haliaeetus,* praeda ex aqua capiunt, sed aves aquaticae non putantur. Vocabulum *avis aquatica* etiam in contextu conservationis adhibetur ad ullas aves attingendas quae corpora aquae vel locos uliginosos habitant. Inter exempla huius usus sunt duae pactiones internationales: "Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds" et "Wallnau Waterbird Reserve."

Inter exempla avium aquaticarum sunt:
*Aves marinae (Spheniscidae et Laridae)
*Aves litorales (Charadriiformes)
*Anseriformes (Anhimidae, Anatidae, *Cygnus,* et aliae)
*Podicipediformes
*Gaviiformes
*Ciconiiformes (Ardeidae, Ciconiidae, Threskiornithinae, Plataleinae)
*Pelecaniformes (Pelecanidae et aliae)
*Phoenicopteriformes
*Nonnulli Gruiformes (Gruidae, Rallidae, *Fulicae,* et *Gallinulae*)
*Alcedinidae (plerumque Cerylinae, aliquando Alcedininae, et raro Halcyoninae)
*Cinclidae, una familia e Passeriformibus

## Bibliographia
*Hanners, Lise A., Linda K. Kinkel, et Roger B. Clapp. 1991. *Colonial waterbird information service.* Bostoniae: Colonial Waterbird Society.

## Nexus externi
*Conservatio Avium Aquaticarum.
*Societas Avium Aquaticarum.

Categoria:Aves
Categoria:Organismi aquatici
Pelecaniformes

**Pelecaniformes** est ordo avium aquaticarum magnitudinis mediae et magnae quae omnem per orbem taerrarum reperiuntur. Plurimis est nudus saccus gularis, naresque factae sunt merae incisurae inutiles, ut eis per os spirare necesse est. Piscibus, lolliginibus, aliaque vita maritima vescuntur. Nidificatio est colonialis, sed aves singulae sunt monogamae. Iuvenes sunt altriciales, sese ex ovis excludentes inopes, plerumque nudi. Panno feturae carent.

Inter Pelecaniformes olim digerebantur Fregatidae, Sulidae, Phalacrocoracidae, Anhingidae, Phaethontidae, sed studia molecularia et morphologica monstrant eas non cognatas artas esse; potius, in suis ordinibus proprie ponuntur: Phaethontiformibus et Suliformibus.

## Classificatio hodierna
Classificatio ab International Ornithological Committee die 2 Ianuarii 2012 instituta pelicaniformes cum Balaenicipitidis, Scopidis, Threskiornithidis, et Ardeidis digerit.

## Notae
## Bibliographia
*Bourdon, Estelle, Baâdi Bouya, et Mohamed Iarochene. 2005. "Earliest African neornithine bird: A new species of Prophaethontidae (Aves) from the Paleocene of Morocco." *Journal of Vertebrate Paleontology* 25 (1): 157–70. doi:10.1671/0272-4634(2005)025[0157:EANBAN]2.0.CO;2. [Abstractum HTML.](http://www.bioone.org/perlserv/?request=get-abstract&doi=10.1671%2F0272-4634(2005)025%5B0157%3AEANBAN%5D2.0.CO%3B2)
*Mayr, Gerald. 2003. "The phylogenetic affinities of the Shoebill (*Balaeniceps rex*)." *Journal für Ornithologie* 144 (2): 157–75. Abstractum HTML.
*Mortimer, Michael. 2004 "Phylogeny of taxa." *The Theropod Database.*

## Nexus externi
*Pelecaniformes. *Arbor Vitae.*

Categoria:Aves marinae
Categoria:Ordines animalium

Categoria:Taxa Sharpe
Categoria:Taxa 1891
Pelecanus occidentalis

***Pelecanus occidentalis*** est avis aquatica Americae Septentrionalis familiae Pelecanidarum, una e tribus speciebus pelecanorum in America repertis et una e binis quae in aquam praeceps desiliens vescitur. Secundum litus Atlanticum a Nova Scotia trans Mare Caribicum ad ostium fluminis Amazonum, et secundum litus Pacificum a Columbia Britannica ad Tsiliam septentrionalem invenitur, insulis Galapagensibus non exceptis.
[thumb|upright=0.6|left|*Pelecanus occidentalis* in [Caio Os|Caione Os Floridae.]]

Longitudo est ad 1.4 metrum}metra, longitudo alarum a 2 ad 2.3 m, pondus a 3.6 ad 4.5 chiliogrammata. Minimus pelecanus est. Sunt quinque subspecies.

*Pelecanus occidentalis* plerumque piscibus, sed aliquando amphibiis, crustaceis, et ovis pullisque vescitur. Coloniis in regionibus seclusis nidificat, saepe in insulis, in terra holitaria inter thinia, in frutectis fruticum et arborum, et in paludinibus rhizophoracearum.

Anno 1903, Theodorus Roosevelt, praeses Civitatum Foederatarum, Insulam Pelecanorum in Florida primum Refugium Vitae Ferae Nationale designavit, praecipue ad speciem a venatoribus protegendam.

## Notae
## Nexus externi
*Guide.* Flickr.

Categoria:Aves Aequatoriae
Categoria:Aves Canadae
Categoria:Aves Civitatum Foederatarum
Categoria:Aves Columbiae
Categoria:Aves Mexici
Categoria:Aves Peruviae
Categoria:Aves Venetiolae
Categoria:Fauna Cubae
Categoria:Biota Insularum Galapagensium
Categoria:Fauna Mediae Americae
Categoria:Fauna Nicaraguae
Categoria:Fauna Chiliae
Categoria:Pelecanidae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Pelecanus onocrotalus

[thumb|*Pelecanus onocrotalus* superficiem maris in [Namibia supervolat.]]

***Pelecanus onocrotalus*** est avis aquatica familiae Pelecanidarum. Quae in Europa, Asia, et Africa habitat, ubi in paludinibus et lacubusque humilibus nascitur. Piscibus plerumqe vescitur. Haec avis est typus generis *Pelecanorum* (Linnaeus, 1758).

Longitudo 1.40–1.75 m, spatium alarum 2.45–2.95 m, pondus 10–11 kg est.

## Notae
## Bibliographia
*Crawford, R. J. M. 2005. Great White Pelican. *Roberts—Birds of Southern Africa.* Ed. 7a, ed. P. A. R. Hockey, W. R. J. Dean, et P. G. Ryan, 614–615. Cape Town: Trustees of the John Voelcker Bird Book Fund.
*Fanshawe, John, et Terry Stevenson. 2001. *Birds of East Africa.* Elsevier Science. ISBN 9780856610790.
*Harrison, Peter. 1991. *Seabirds: An Identification Guide.* Houghton Mifflin Harcourt. ISBN 9780395602911.
*del Hoyo, J., A. Elliot, et J. Sargatal, eds. 1992. *Handbook of the Birds of the World.* Vol. 1. Barcinonae: Lynx Edicions. ISBN 8487334105.
*Mclachlan, G. R., et R. Liversidge. White Pelican. 1978. *Roberts Birds of South Africa.* Ed. 4a. 23–24. Imagines N. C. K. Lighton, K. Newman, J. Adams, et H. Gronvöld. Cape Town: Trustees of the John Voelcker Bird Book Fund.
*Mullarney, Killian, Lars Svensson, Dan Zetterström, et Peter Grant. 1999. *Collins Bird Guide.* Collins. ISBN 0002197286.
*Ross, Charles A., et Stephen Garnett, eds. 1989. *Crocodiles and Alligators.* Checkmark Books. ISBN 9780816021741.
*Snow, David, et Christopher M. Perrins, eds. 1998. *The Birds of the Western Palearctic concise edition.* 2 vol. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 019854099X.
*Wood, Gerald. 1983. *The Guinness Book of Animal Facts and Feats.* ISBN 9780851122359.

## Nexus externi
*"White Pelican Species." *The Atlas of Southern African Birds.*
*"Pelicans." *Royalparks.*

Categoria:Aves Africae
Categoria:Aves Asiae
Categoria:Aves Atropatenae
Categoria:Aves Europae
Categoria:Aves Indiae
Categoria:Aves Italiae
Categoria:Biota Kazachstaniae
Categoria:Aves Pakistaniae
Categoria:Pelecanidae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Cyaninus

[thumb|upright=0.7|left|*[Gompholobium cyaninum.*]]
**Cyaninus**  est color rarius in scientia biologica usurpatum. Vocabulum *cyaninus* Neo-Latinum est, a cyaneo derivatum. 

In systemate computatrali, *CMYK* color *cyan*, callaino propinquus, colorum principalium est unus. 

## Notae 
* Callainus
* Cyaneus
* Quadrichromia

Categoria:Colores biologiae
Categoria:CMYK
Nicolaus Burnete

**Nicolaus** (Dacoromanice *Nicolae*) **Burnete** (natus die 4 Iunii 1960 in Roșia de Secaș in circulo Alba) machinator et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis PSD est.

## Eruditio et munus 
Burnete annis 1980 - 1985 apud Universitatem Claudiopolitanam et Universitatem Hohenheim mechanicae studebat. Deinde pro eadem universitate operam dedit, anno 2001 gradum professoris adeptus est et nunc decanus facultatis autocinetorum est. Anno 2012/13 pro ministerio educationis operam dedit.

## Cursus honorum 
Die 29 Ianuarii 2018 minister scientiae pervestigationis in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe nominatus est. Iam die 30 Augusti eiusdem anni se a magistratu recessit, properea quod 120.000.000 Lei ministerio scientiae subtracti sunt. Die 12 Septembris ei Viorel Ștefan pro tempore successit.

## Familia 
Burnete uxorem duxit atque duos liberos habet.

## Nexus externi 
* Biographia (2018) apud realitatea.net
* Curriculum vitae apud situm interretialem Universitatis Technicae Claudiopolitanae

Categoria:Alumni Universitatis Claudiopolitanae
Categoria:Professores Universitatis Claudiopolitanae
Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Ministri indagationis et innovationis Romaniae
Provincia Casanensis

**Provincia Casanensis** (Russice Казанская провинция, tr. *Kazanskaja provincija*) fuit pars administrativa gubernii Casanensis Russiae, in medio gubernii illius sita, metropolim habens Casanum, anno 1719 formata et anno 1775 cum aliis provinciis Imperii Russici abolita.

## Nota
Categoria:Casanum
Casanensis
Provincia Pensensis

**Provincia Pensensis** (Russice Пензенская провинция, tr. *Penzenskaja provincija*) fuit pars administrativa gubernii Casanensis Russiae, metropolim habens Pensam, anno 1719 formata annoque 1775 cum aliis provinciis Imperii Russici abolita.

## Nota
Categoria:Pensa
Pensensis
Schatscum

**Schatscum** (Russice Шацк, tr. *Šack*) est urbs in Russia, sedes administrativa districtus Schatscensis regionis Resaniensis.

## Historia 
Schatscum castellum anno 1553 conditum est. Saeculis a septindecimo ad undevicesimum valens sedes mercaturae erat. Metropolis districtus (ab anno 1708) et provinciae (ab anno 1719) gubernii Asoviensis (Voronegiensis ab anno 1725) fuit, postquam sedes administrativa districtus gubernii Tamboviensis (ab anno 1779 ad annum 1923) et dein (annis ab 1923 ad 1925) gubernii Resaniensis erat. Anno 1929 enim in regione Moscuensi, ab anno 1937 autem in regione Resaniensi metropolis districtus factum est.

[thumb|[Pittacium cursuale Schatskense, saeculi XIX]]
## Nota 
## Nexus externi 
* Pagina de Schatsco *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Urbes regionis Resaniensis
Categoria:Condita 1553
Flash Gordon

thumb|Flash Gordon et amici (Dale Arden et Dr. Zarkov)
***Flash Gordon*** (*latine* Fulgor Gordon) persona ficiticia est quae praecipue in libris nubeculatis inveni potest. Illum excogitavit Alexander Raymond qui illius pericula delineavit ab anno 1934 usque ad annum 1954, quo anno vita functus est. Raymond laboravit benefico societatis King Features Syndicate nuncupatae. Series periculorum Fulgoris Gordon, cum concepta sit ut competitor esset seriei cui titulus Buck Rogers, maiorem perennioremque gratiam cito obtinuit apud lectores.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Fictio scientifica
Categoria:Libri picti
Luisenthal

**Luisenthal** vicus est in Circulo Gothensi in Thuringia; Kalendis Ianuariis 2016 incolas  1273 habuit. Altitudo vici 450 metrorum super mare est. Hodie oppidum finitimum Ohrdruf servitia administratoria pro Luisenthal exercet impletque. Olim huc in vallem Ohratal veniebant multi periegetes ex tota Europa hieme praesertim nartatum. Nomen vico dederat ducissa Ludovica Dorothea (Saxonia-Mainingia).
## Res aspectabiliores
Ruina castelli Käfernburg cum belfredo 15 metrorum in colle ad meridiem stat et vicum custodit. Alliciunt homines et Museum de cerevisia facienda cum caupona et lacus structilis Ohratalsperre. Circumcirca ire licet in semitis 13 chiliometra longis. Ne obliviscaris visitationem Musei technici Fabricae Tobiae ubi mola et machina vaporaria gigans inveniuntur, quae aedis ad septentrionem sita est.

## Commeatus publicus
Annos 140 ante linea ferriviaria inter Gotam et Gräfenroda aperta est, cui statio propria in Luisenthal fuit. Mense Decembri 2011 hamaxostichae motiones omnes sistere proh dolor debuerunt.
## Nexus externi
*Situs proprius
Ludovicus Caballero Zoreda

**Ludovicus Caballero Zoreda** (Hispanice *Luis Caballero Zoreda*; natus Matrito 1946) est prolificus atque notus archaeologus et musei curator Hispanus (nunc emeritus), qui archaeologiae et architecturae saeculorum a VII ad X opera dedicavit. Fuit inter annos 1971 et 1989 rector sectionis archaeologiae classicae in Museo Archaeologico Nationali et archaeologus apud CSIC. Notus est ob excavationes locorum Casae Herrera et Melque, et ob studia dicata ad templa Christiana quae olim Visigothicae aetatis sed nunc saeculorum VIII aut IX fuisse putantur.

## Nexus externi
*Bibliographia expleta

Categoria:Archaeologi Hispaniae
Categoria: Nati 1946
Categoria:Homines vivi
Categoria: viri
Ioannes Deneș

**Ioannes** (Dacoromanice *Ioan*) **Deneș** (natus die 13 Aprilis 1968 in Spermezeu) machinator et rerum politicarum peritus Dacoromanicus factionis Socialis Democraticae est.

## Eruditio et munus 
Deneș annis 1988 - 1992 apud Universitatem Claudiopolitanam constructioni machinarum studebat. Postea anno 1996 hic etiam professor erat. Annis 1988 - 1993 pro societate Ferroviis Dacoromanis (CFR) operam dedit.

## Cursus honorum 
Anno 2012 Deneș senator Romaniae electus est et ad hunc diem manet. Die 29 Ianuarii 2018 minister aquarum et silvarum Romaniae in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe nominatus est.

## Nexus externi 
* Biographia (2018) apud libertatea.net
* Data Deneș apud situm interretialem senatus Romaniae

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Claudiopolitanae
Categoria:Professores Universitatis Claudiopolitanae
Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Senatores Romaniae
Categoria:Ministri circumiectus Romaniae
Basilius Aaron

thumb|Tribus Cibiniensis pro Basilio Aaron nominatus
**Basilius Aaron** (Dacoromanice: *Vasile Aaron*; natus anno 1770 in Glogoveţ, Circuli Albae apud Villam Blasii, mortuus Cibinii anno 1822) poeta, iuris peritus et interpres Dacoromanus fuit. 

## Vita et gravitudo 
Versibus pepigit opera sua, quibus saepe res imitabatur e litteris Germanica, Graeca, Italica, Latina cerptas.

Claudiopoli studiosus in theologicis et iuridicis fuerat, antequam Cibinii concilio Episcopatus Cibiniensis Ecclesiae Orthodoxae Dacoromanicae in rebus ad administrationem et iura spectantibus succurebat. Ipse autem filius sacerdotis Ecclesiae Catholicae Orientalis Dacoromanicae fuit. 

Opus eius notissimum passionem DNIC carminibus decem narrat, quod anno 1805 sub titulo *Patimile și moartea a Domnului și Mântuitorului nostru Isus Hristos* in lucem prolatum est. Patronus spiritalis procul dubio fuit ipse Fridericus Amadeus Klopstock et eius poësis epica amplissima de *Messia*. Alibi etiam argumenta saecularia tractabantur. Antiquorum poetarum paraphraseis editae sunt, e.g. anno 1807 Ovidianae fabulae de Pyramo et Thisba, anno 1820 *Georgicon* Vergilianorum. Vergilii etiam *Aeneidos* compendium a Basilio Aaron exaratum est, quod anno 1877 post poetae mortem publicatum est.

## Honores 
Tribus in oriente Cibinii situs pro isto homine praeclaro nuncupatus est.

## Bibliographia 
* "Aaron, Vasile", in: Gero von Wilpert (ed.), *Lexikon der Weltliteratur*, editio tertia 1988, p.2
* Liliana Maria Popa, Ioan-Nicolae Popa, *Vasile Aaron. 1780-1820. Studiu monografic*, Prefață Iacob Mârza, Editura Infoart Media, Cibinii, 2011, 
* Vasile Aaron *Patima și moartea Domnului*, Prefață prof. dr. Ioan Chindriș, Ediție îngrijită și studiu introductiv Liliana Maria Popa, Ioan-Nicolae Popa, Editura Infoart Media, Cibinii, 2012, 
* Vasile Aaron *Scrieri antume*, ediție îngrijită și studiu introductiv Liliana Maria Popa, Ioan-Nicolae Popa, Editura CURS, 2013

## Externi nexus 
* Memoria scientifica de Basilio Aaron; tractatio in ephemeride Cibiniensi *Tribuna* anni 2014 de editionibus Aaronensibus recentioribus
* Nonnulla opera in interreti ad disposita

Categoria:Iuris consulti
Categoria:Theologi Romaniae
Categoria:Cibinium
Categoria:Scriptores Romaniae
Andreas Wallace-Hadrill

**Andreas Wallace-Hadrill** (Anglice: *Andrew Wallace-Hadrill*; natus Oxoniae 29 Iulii 1951) est historicus atque archaeoologus Anglicus, filius ipse historici I. M. Wallace-Hadrill, nunc professor apud Cantabrigienses. Fuit etiam inter 1995 et 2009 rector Academiae Britannicae Romae. Litteras classicas coluit, et thesin doctoralem de Suetonio scripsit.

## Nexus externi 
* Bibliographia

Categoria:Historici Britanniae
Categoria:Professores rerum Classicarum
Categoria:Professores Universitatis Cantabrigiensis
Andreas Cuomo

**Andreas Cuomo**, vulgo plene *Andrew Mark Cuomo* (Novi Eboraci in urbe natus die 6 Decembris 1957) est politicus Civitatum Foederatarum.

Andreas Cuomo filius est Marii qui gubernator civitatis Novi Eboraci inter annos 1983 et 1994 meruit. Ipse alumnus est universitatis Fordhamensis et scholae iuris Albanensis. Factionis democraticae sodalis, secretarius adiutor ab habitatione et evolutione urbana factus est die 28 Maii 1993, praeside Gulielmo Clinton, deinde secretarius principalis die 29 Ianuarii 1997, quo munere usque ad 20 Ianuarii 2001 functus est. Advocatus generalis civitatis Novi Eboraci fuit ab anno 2007 usque in 2010. Gubernator eiusdem civitatis ab anno 2011 post patrem meret, iam bis ad hoc officium electus.

## Bibliographia 
* Rod Dreher, "Where the Son Doesn’t Follow" in *National Review* (4 Septembris 2002)

## Nexus externi 
* Vita et opus apud situm gubernii Neo-Eboracensis
* "Andrew Cuomo Biography" apud *Biography.com*

Categoria:Nati 1957
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae urbis Novi Eboraci
Categoria:Gubernatores Novi Eboraci
Categoria:Alumni Universitatis Fordhamensis
Categoria:Alumni Scholae Iuris Albanensis
Categoria:Iuris consulti
Psalmus 11

[thumb|Psalmus 11, ad sinistram, [Batave redditus]]
thumb|Psalmus 11 Hebraice cantus
**Psalmus 11**  libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit **"In Domino confido, quomodo dicitis animae meae"**. Superscriptio eius in Nova Vulgata est "Magistro chori. David".

Duae sunt psalmorum enumerationes: Hebraica et Graeca. Haec pagina enumerationem Bibliorum Hebraicorum et versionum recentiorum sequitur. In Septuaginta antiqua translatione Graeca et plurimis versionibus Christianis ante reformationem factis, hic psalmus decimus dicitur.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 11, ex versione vulgata Clementina:

1 In finem. Psalmus David.
2 In Domino confido; quomodo dicitis animae meae:
Transmigra in montem sicut passer?
3 Quoniam ecce peccatores intenderunt arcum;
paraverunt sagittas suas in pharetra,
ut sagittent in obscuro rectos corde:
4 quoniam quae perfecisti destruxerunt;
iustus autem, quid fecit?
5 Dominus in templo sancto suo;
Dominus in caelo sedes eius.
Oculi eius in pauperem respiciunt;
palpebrae eius interrogant filios hominum.
6 Dominus interrogat iustum et impium;
qui autem diligit iniquitatem, odit animam suam.
7 Pluet super peccatores laqueos;
ignis et sulphur, et spiritus procellarum, pars calicis eorum.
8 Quoniam iustus Dominus, et iustitias dilexit:
aequitatem vidit vultus eius.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". Titulus Psalmi 11 in Liturgia horarum est *Dominus fiducia iusti*.

### Descriptio Psalmi 
Iohannes Calvinus, theologiae Christianae Reformationis fautor, sic argumentum psalmi descripsit:
Duae sunt huius Psalmi partes: in priore refert David quam duros exceperit tentationum insultus, et quanta anxietate constrictus fuerit quo tempore cum persequebatur Saul. Deinde sibi de salute Divinitus oblata gratulatur, Deique iustitia in mundo regendo praedicat.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 10 in versione vulgate Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 10 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 11 in Nova Vulgata
* Psalmus 11 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Fabrica Tobiae

**Fabrica Tobiae** (Theodisce: *Tobiashammer*) malleus gigans aqua motus cum incude in Germania in septentrione Luisenthal est anno 1482 constructa. Anno autem 1983 in situ museum instituerant.
## Historia et confectiones
Officina fabri ferrarii prima anno 1482 ad ripam fluminis Ohra constructa est. Anno 1592 domnus Tobias Albrecht cuncta acquisivit unde et nomen complexus hodiernum. In principio ibi tres mallei ferrarii rota movebantur. 

Conficiebantur res ferreae (e.g. falces, rastra, gladii, lanceae, vomeres dentaliaque pro aratris); postea tractabant res cupreas et conficiebantur caccabi, ahena caldaria, instrumenta cerevisiae coquendae, hirneae, vasa, aenula et similia. Aeraminum cupreorum, quae saeculo XX adhuc elaborata sunt, sonus clarissimus a multis et hodie laudatur.

Familia Albrecht usque 1816 ergasterium retinuit, postea multi possessores alternabantur. Ex anno 1850 fabricae maioratae sunt valde. Malleum magnum alterum necnon casam ad laminas ferreas erigebant. Administratoria ala anno 1882 constructa thermopolium factum est ubi apud ostiola et tesseras introitus et catalogos emere potueris.

Anno 1972 complexum caducum institores fabricae rerum chalybearum *Stahlverformungswerk Ohrdruf* sibi astrinxerunt et anno 1983 prima vice visitatores huc invitati sunt. Quotannis spectaculum magnum fit quod vocatur *Symposium fabrorum ferrariorum*: anno 2009 artifices in ferro fudendo tribus ex continentibus orti convenerunt ad Fridericum Kühn honorandum. Tunc multi artifices et sculptores ferrarii artificia plura et bella confecerunt, quorum partem et nunc videris (e.g. *Nymphaeam grandem* Alfredi Habermann sive *Os* Rogerii Roehl).

## Museum et technica
In partibus quibus visitatores haud prohibentur admirari possunt mallei gigantes quinque, laminarum tractandarum camera, machinae rebus acuendis aptae, furni nonnulli. Torrente adfluente rota omnia constanter movet. Olim exsistebant circa 40 rotae ad rivulum tantummodo 10 chiliometra longum institutae.

Inde ab anno 1988 in museo machina vaporaria exhibetur quae inter maximas Europae totius numeratur; metretarum 305 et virium equinarum duodecim milium est . Origo machinae in Unterwellenborn (Circuli Saalfeld-Rudolstadt) est, in officina metallurgica *Maxhütte*, ubi usque annum 1985 stabat. Visitatoribus ambulantibus curiosis eius mechanismus libenter monstratur praesentaturque.

## Bibliographia
*Wolfgang Schmidt, Wilfried Theile: *Denkmale der Produktions- und Verkehrsgeschichte. Teil 1*, VEB Verlag für Bauwesen, Berolini 1989, ISBN 3-345-00312-0
*Eberhard Wächtler: *Tobiashammer Ohrdruf*, Stahlverformungswerk Ohrdruf 1987
*Manfred Beckert: *Metallgestaltung im Tobiashammer. 25 Jahre Metallgestalter-Symposium im Tobiashammer*, Steinbeis-Edition 2008, ISBN 3-938062-29-0
**Tobiashammer: ein Kunstbuch*, Verlag für Schweißen und Verwandte Verfahren, DVS-Verlag 1999

## Externi nexus
* Situs proprius
* Pellicula et photographemata de complexu
Ioannes Bel Edwards

**Ioannes**, vulgo *John* **Bel Edwards** (Amite in oppido Ludovicianae natus die 16 Septembris 1966) est politicus Civitatum Foederatarum.

Alumnus est academiae militaris Civitatum Foederatarum ad Promontorium Occidentale et universitatis civicae Ludovicianensis. Octo annos in exercitu Civitatum Foederatarum militavit. Sodalis factionis democraticae, legatus est camerae repraesentantium Ludovicianensi a die 14 Ianuarii 2008 usque ad 10 Decembris 2015. Gubernator eiusdem civitatis electus, a die 11 Ianuarii 2016 usque in 8 Ianuarii 2024 hoc officio functus est, successore Galfrido Landry.

## Bibliographia 
* "John Bel Edwards announces he is running for governor in 2015" in *New Orleans Times-Picayune* (20 Februarii 2013)

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1966
Categoria:Homines vivi
Categoria:Gubernatores Ludovicianae
Categoria:Alumni Academiae Militaris Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Universitatis Civicae Ludovicianensis
Fridericus Sertürner

thumb|Friedercus Sertürner
**Fridericus Wilhelmus Adamus Sertürner** (natus die 19 Iunii 1783; mortuus die 20 Februarii 1841) fuit pharmacologus Germanicus qui anno 1804 medicamentum morphinum ex opio invenit. Nomen medicamenti apud Morpheum, deum somniorum in mythologia Graeca, nominatum est.

## Nexus externi 
*De Friderico Sertürner

Categoria:Incolae Germaniae
Categoria:Nati 1783
Categoria:Mortui 1841
Birca (insula)

**Birca**, vulgo *Björkö* ut qui diceret "insula betularum", est insula satis parva media Suecia in lacu Meloro sita. Ibi Birca emporium per omnem regionem Balticam insigne a saeculo octavum usque in decimum frequentabatur. Bona ex Europa et Asia, fortasse ab usque Sinis, per aeva Vicingorum.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Tabula insulae Bircae
* Iohannes Mehmer, *Exercitium academicum de Birca*. Upsaliae: Litteris Wernerianis, 1727 

Categoria:Insulae Sueciae
Franciscus Plante

**Franciscus Plante**, natus Brugis, die 21 Aprilis anni 1613 baptizatus et anno 1690 mortuus fuit humanista Nederlandicus et poeta Latinus. Carmen epicum *Mauritias* scripsit in duodecim libros de rebus gestis Ioannis Mauritii Nassauensis et de coloniis Nederlandicis in America meridionali et epicedium Caspari Barlaei. 

## Opera 
* Mauritias
* Epicedium Barlaei

## De Francisco Plante 
* W.A.P. Smit, *Het Latijnse epos van Franciscus Plante*, in: Kalliope in de Nederlanden. Het Renaissancistisch-klassicistische epos van 1550 tot 1850, pp. 238–241. Van Gorcum & Comp., Assen 1975-1983. 

Categoria:Nati 1613
Categoria:Mortui 1690
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Humanistae
Categoria:Poetae Latini Nederlandiae
Categoria:Poetae Nederlandiae
Vallis Tidonis Superior

thumb|Vallis Tidonis Superior

**Vallis Tidonis Superior** (Italiane: *Alta Val Tidone*) estmunicipium Italiae, circiter 3 148 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Placentina situm.

Neblanum est sedes municipalis.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Geographia 
* Tido (gen. *-onis*),
* Vallis Tidonis,

### Lacus 
* Lagus de Trebecco, bacinus artificialis

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2018 municipium Caminatae se coniunxit cum municipiis Neblani et Pecorariae ut constituiret municipium novum Vallis Tidonis Superior.

## Ecclesia Catholica Romana 
*Bobbio, Borgonovo Val Tidone, Colli Verdi (PV), Golferenzo (PV), Pianello Val Tidone, Piozzano, Romagnese (PV), Santa Maria della Versa (PV), Travo, Volpara (PV), Zavattarello (PV), Ziano Piacentino*.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Municipia abrogata 
* Neblanum,
* Caminata,
* Pecoraria.

### Fractiones 
* **Neblanum** (*sedes municipalis*),
* Caminata,
* Pecoraria

### Loci 
* *Brevì, Busseto, Caprile, Cavaione, Cicogni, Cognoli, Corneto, Corticelli, Costiola, Costalta, Genepreto, Geneprino, Lazzarello, Marzonago, Montemartino, Morasco, Pieve Stadera, Poggio Moresco, Praticchia, Roncaglie Sala Mandelli, Serola, Sevizzano, Strà, Tassara, Trebecco, Trevozzo, Vallerenzo*.

## Municipia finitima 
*Bobbio, Borgonovo Val Tidone, Colli Verdi (PV), Golferenzo (PV), Pianello Val Tidone, Piozzano, Romagnese (PV), Santa Maria della Versa (PV), Travo, Volpara (PV), Zavattarello (PV), Ziano Piacentino*.

* Aemilia-Romania (*regio*),
* Aemilia (*terra*)
* Provincia Placentina,
* Placentia (*urbs*),
* Municipia iuncta Italiae.
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Map_of_comune_of_Alta_Val_Tidone_(province_of_Piacenza,_region_Emilia-Romagna,_Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Placentina.

## Notae
Repton

[thumb|Crux lapidea et [ecclesia Sancti Wystani (Repton)|ecclesia Sancti Wystani anno 1890 pictae]]
**Repton** est oppidum Derbiensis comitatus in Anglia. Saeculis VII, VIII, IX sub regno Merciae domus regia et monasteria virorum feminarumque hic fuerunt. Dioecesis Merciensis anno fere 656 condita Repton in oppido breve temporis spatium sedem habebat, sed anno 669 in Lichfeldiam remota est. Reges Merciae Aethelbald et Wihtlafius huiusque nepos Wistanus hic sepulti sunt.

Anno 873/874 exercitus Vicingorum, qui eo tempore Angliam obsedebat, ad oppidum Repton hibernavit. Castra Vicingorum sepulturaque hominum fere 264 iuxta ecclesiam Sancti Wystani in oppido hodierno effossa est.

Iuxta oppidum Repton schola Reptonensis, anno fere 1559 condita, etiam hodie floret.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Repindon" in William Lambarde, *Dictionarium Angliæ topographicum & historicum* (Londinii, 1730) p. 293 
* Catrine L. Jarman, Martin Biddle, Tom Higham, Christopher Bronk Ramsey, "The Viking Great Army in England: new dates from the Repton charnel" in *Antiquity* (2 Februarii 2018)

## Nexus externi 
* "Radiocarbon dating reveals mass grave did date to the Viking age" (2 Februarii 2018) apud *Phys.org*


Categoria:Loci habitati comitatus Derbiensis
Categoria:Sedes episcopales Britanniae
Paula Mae Weekes

**Paula Mae Weekes** (nata in insula Trinitatis die 23 Decembris 1958) est iudex et praeses Trinitatis et Tabaci.

Ad Portum Hispaniae educata Paula Mae Weekes alumna est universitatis Indiarum Occidentalium et Scholae Iuris Hugonis Wooding, ubi recentius docebat. Fuit ab anno 1996 iudex curiae criminalis Trinitatis et Tabaci, ab anno 2005 usque in 2016 iudex provocationum ibidem, deinde anno 2017 iudex curiae provocationum insularum Turcenses et Caicenses, sed, praeses patriae mox promotus, mense Ianuario 2018 hoc officium renuntiavit. Praeses die 19 Martii huius anni rite inducta est.

## Bibliographia 
* "Trinidad to elect first ever woman head of state" in *Jamaica Observer* (6 Ianuarii 2018)
* Sean Douglas, "Paula Mae Weekes in a nutshell" in *Trinidad and Tobago Newsday* (6 Ianuarii 2018)
* Deandrea Hamilton, "Ms.Paula-Mae Weekes appointed Court of Appeal judge in Turks and Caicos Islands" in *Turks & Caicos Sun* (27 Februarii 2017)
* Rosemarie Sant, "CJ of Turks and Caicos hurt over losing Weekes" in *Trinidad and Tobago Guardian* (22 Ianuarii 2018)

## Nexus externi 
* "What do we know about Paula-Mae Weekes?" (5 Ianuarii 2018)
* "Paula for President -- who is she?" (2 Febriarii 2018) apud *Trini Talks*

Categoria:Nati 1958
Categoria:Politici Trinitatis et Tabaci
Categoria:Homines vivi
Categoria:Alumni Universitatis Indiarum Occidentalium
Categoria:Incolae insulae Trinitatis
Categoria:Incolae insularum Turcensium et Caicensium
Categoria:Iudices
Categoria:Professores Scholae Iuris Hugonis Wooding
Breda (discretiva)

**Breda** potest esse:
* Breda, urbs Nederlandiae
* Breda (Hispania), commune Hispanicae provinciae Gironae
* Breda (Iowa), oppidulum Civitatum Foederatarum
* Breda di Piave, commune Italiae
Georgius Evascu

**Georgius** (Dacoromanice *George*) **Evascu** (natus die 15 Februarii 1968 Bucarestae) actor, moderator theatralis et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Munus 
Evascu ab anno 1993 actor in theatris Bucarestae agit et postea etiam moderator scaenarum fuit. Praeterea apud Academiam Artium Scaenicarum et Cinematographicarum Bucarestensem docet. Anno 2007 theatrum "Monopol" Bucarestensem condidit et dehinc regit.

## Cursus honorum 
Die 29 Ianuarii 2018 minister culturae Romaniae in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe nominatus est.

## Familia 
Uxorem duxit Aliciam Barb, actricem et moderatricem theatralem.

## Nexus externi 
* Biographia (2018) apud ziarulmetropolis.ro
* Curriculum vitae apud okmagazine.ro
* Pagina interretialis teatri Metropolis

## Notae 
Categoria:Alumni Academiae Artium Scaenicarum et Cinematographicarum Bucarestensis
Categoria:Professores Academiae Artium Scaenicarum et Cinematographicarum Bucarestensis
Categoria:Actores Romaniae
Categoria:Moderatores theatrici Romaniae
Categoria:Ministri culturae Romaniae
Breda

**Breda** est urbs Nederlandiae in provincia Brabantia Septentrionali sita. Censu anno 2017 habito,  incolas habet. Mentio urbis iam anno 1125 facta est. In Medio Aevo fuit caput Baroniae Bredanae.

## Pinacotheca 

Velazquez-The Surrender of Breda.jpg|*Deditio Bredae*, annis 1634–5 a Didaco Velázquez picta
2010-05-21-breda-by-RalfR-06.jpg|Portus Bredae
2010-05-22-breda-by-RalfR-15.jpg|Magna Ecclesia (*Grote Kerk*) Bredae

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs publicus communis 

!
Regio Transbaicalensis

**Regio Transbaicalensis** vel **Transbaikalensis**(Russice Забайкальская область, tr. ''Zabajkal'skaja oblast' *) fuit prisca administrativa Russiae pars, in Transbaicalia sita, metropolim habens Tschitam, anno 1851 in Imperio Russico formata annoque 1922 in gubernium Transbaicalense regionis Orientis Extremi Rei Publicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Russicae transformata.

## Nota
## Nexus externi
* Pagina de regione Transbaicaliensi *Encyclopaediae Russicae Magnae'' 

Transbaicalensis
Categoria:Oriens Extremus Russiae
Categoria:Siberia
Categoria:Tschita
Natalia Intotero

**Natalia-Elena Intotero** (nata die 14 Ianuarii 1976) rerum politicarum perita Dacoromanica factionis Socialis Democraticae est.

## Cursus honorum 
A mense Maio ad usque Decembrem anni 2012 Intotero secretaria statalis in ministerio civium extra patriam viventium fuit. Deinde legata ad Cameram legatorum Romaniae electa est et ad hunc diem manet. Die 29 Ianuarii 2018 minister civium extra patriam viventium Romaniae in consilio ministrorum Vioricae Dăncilăe nominatus est.

## Familia 
Intotero marito nupsit.

## Nexus externi 
* Biographia apud situm interretialem Camerae Legatorum Romaniae

## Nexus externi 
Categoria:Legati Camerae Legatorum Romaniae
Categoria:Ministri civium extra patriam viventium Romaniae
Regio Bielogrodensis

**Regio Bielogrodensis** vel **Leucopolitana** (Russice Белгородская область, tr. ''Belgorodskaja oblast' *) est subiectum Foederationis Russicae, die 6 Ianuarii 1954 formatum et ab anno 2000 ad districtum (circulum) foederalem Medium Russicum pertinens, metropolim habens Bielogrodam (vel Leucopolim). Oskol Priscus altera urbs magna est.

Regio Bielogrodensis, in meridie et occidente Russiae Europaeae situm, in meridie occidenteque cum regionibus Luganskensi, Charcoviensi et Sumensi Ucrainae, in septentrione atque septentrio et occidente cum regione Kurschensi, in oriente autem cum regione Voronegiensi Russiae contermina, aream 27&thinsp;134 km2 et circa 1550 milia incolarum (anno 2018) habet.

Oskol, Psola, Tanais Minor et Vorscla flumina regionis sunt. Semus fluvius in regione incipit.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de regione Bielogrodensi *Encyclopaediae Russicae Magnae'' 

!
Gubernium Permiense

**Gubernium Permiense** (Russice Пермская губерния, tr. *Permskaja gubernija*) fuit prisca administrativa Russiae pars, ad Urales sita, metropolim habens Permiam, anno 1781 in Imperio Russico (secundum decretum Catharinae II, anno 1780 editum) ut praefectura Permiensis e provincia Permiensi gubernii Casanensis partibusque guberniorum Siberiensis et Orenburgensis formata, anno 1796 (decreto Pauli I) in gubernium transformata, anno 1923 autem in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.

Catharinopolis, Irbitum, Kungura, Permia, Solicamium, Tserdinum, Verchoturia capita circulorum gubernii Permiensis fuerunt,

## Nota
## Nexus externi
Categoria:Permia
Permiense
Herodes Archelaus

thumb|Herodis Magni regnum ab Augusto divisum ː viridis pars Archelao obvenit.
**Herodes Archelaus** fuit ethnarches Iudaeorum, ab Augusto confirmatus, inter annum 4 a.C.n. et annum 6 p.C. Quamquam pater eius, rex Herodes Magnus, ultimo testamento eum heredem instituerat Augustus eum regem appellare noluit, sed tantum ethnarcham ("ducem gentis"), qui titulus indicat Archelaum omnium Iudaeorum ducem fuisse qui per orbem Romanum disseminati tributum ad templum Hierosolymitanum pendebant. Quarta pars regni paterni fratri Herodi Antipae data est, quarta semifratri Herodi Philippo. Ita dimidium regnum tantum Archelao obvenit : Iudaea, Idumaea, Samaria. Nihilominus superior fratribus erat qui tantum tetrarchae appellabantur.
## De gente 
Archelaus erat filius Herodis Magni et Samaritanae mulieris, Malthacae nomine,  idemque frater germanus Herodis Antipae  quicum de regno apud Augustum certavit. Uxorem duxit Mariammen quandam, quae fortasse fuit una e filiabus Aristobuli semifratris, atque ea repudiata iam ethnarches Glaphyram viduam semifratris Alexandri et Archelai Cappadocum regis filiam ː quod genus matrimonii apud Iudaeos non licitum fuisse scribebat Flavius Iosephus.

## De exsilio 
Nativitas Christi a traditione ecclesiastica computata in annos Archelai ethnarchae incidit, quamquam in Bibliis pater et filius vix distingui possunt : uterque enim Herodes appellabatur. Anno 6 querentibus Iudaeis ei subiectis de morum atrocitate  ab imperatore Augusto in  Galliam apud Allobroges relegatus est. Tum Iudaea provincia Romana procuratoria facta est, cui primus Coponius, eques Romanus, praefuit.

## Notae 
[thumb|[Flavius Iosephus Medio aevo et sexto decimo saeculo multos lectores delectabat ː unde ille ficticius vultus in *Promptuario Iconum* (1553) Herodi Archelao attributus.]]

## Fontes
* Flavius Iosephus, libro secundo de Bello Iudaico 1-117
** libro septimo decimo *Antiquitatum Iudaicarum*

## Si vis plura legere
* Mireille Hadas-Lebel, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009.
* Nikos Kokkinos,  *The Herodian Dynasty : Origins, Role in Society and Eclipse*, Sheffield, JSOT Press, 1998
* E. Maria Smallwood, *The Jews under Roman rule : from Pompey to Diocletian*. Lugduni Batavorum : E.J. Brill, 1976 ISBN 90-04-04491-4

Categoria:Iudaea
Categoria:Herodes Magnus
Gubernium Viburgense

**Gubernium Viburgense** (Russice Выборгская губерния, tr. *Vyborgskaja gubernija*; Finnice *Viipurin lääni*; Suecice *Viborgs län*) fuit pars administrativa Imperii Russici et Finniae, metropolim habens Viburgum (Wiburgum). Gubernium illud, anno 1744 ex parte gubernii Petropolitani creatum, annis ab 1783 usque ad 1796 praefectura Viburgensis (Выборгское наместничество) annisque ab 1802 ad 1811 gubernium Finlandicum (Финляндская губерния) nominabatur, anno 1811 autem, denuo nomine gubernii Viburgensis, in Magnum Ducatum Finlandiae inclusum. Postquam Finnia anno 1917 independentiam declaravit, gubernium Viburgense ad annum 1944 ad rem publicam illam sui iuris pertinebat, annis 1940 et 1941 (cum maior pars gubernii post bellum hibernum in Rem Publicam Sovieticam Socialisticam Carelo-Finnicam Unionis Sovieticae includebatur) exceptis. Anno 1944 enim maior pars gubernii Viburgensis in regionem Leninopolitanam Rei Publicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Russicae et in RSS Carelo-Finnicam Unionis Sovieticae inclusa est, gubernium ipsud idcirco abolitum est.

Kexholmia caput circuli gubernii Viburgensis fuit.

[thumb|left|*Accurata totius Wyburgensis districtus nova tabula*  (ex [Atlas Imperii Russici|atlante Ioannis Kirilov)]]
## Notae
## Nexus externi
* Tabula geographica gubernii Wiburgensis in suas provincias divisi, auctore Iac. Frid. Schmidio 

Viburgense
Categoria:Regiones historicae Finniae
Gubernium Samarense

**Gubernium Samarense** (Russice Самарская губерния, tr. *Samarskaja gubernija*) fuit prisca administrativa Russiae pars, in meridie-oriente Russiae Europaeae ad ripam sinistram Rha fluvii sita, metropolim habens Samaram, anno 1851 in Imperio Russico creata annoque 1928 in Re Publica Sovietica Foederativa Socialistica Russica Unionis Sovieticae abolita.

Bugulma, Buguruslan, Busuluk, Stauropolis ad Rha capita circulorum gubernii Samarensis fuerunt.

## Nota
## Nexus externi
Samarense
Symeon Ivaškovskij

**Symeon Martini f. Ivaškovskij** (Russ. *Семён Мартынович Ивашковский*), anno 1774 natus, die 23 Aprils calendario Iuliano (5 Maii Gregoriano) anni 1850 mortuus fuit grammaticus et lexicographus Russicus. Natus in gubernio Smolenscensi, Smolensci, postea Mosquae educatus in gymnasiis Mosquensibus et in Universitate (annis 1819—1835) docuit. Composuit *Lexicon Rossico-Latinum* et Latino-Rossicum et Graeco-Rossicum necnon *Colloquia Latino-Rossica*. Xenophontis *Memorabilia* Russice vertit.

## Opera 
* *Ксенофонтовы достопамятности Сократа* (Xenophontis versio), Moscuae 1829
* *Начала логики* (*Principia logica*), Moscuae 1829
* *Полный греческо-российский словарь* (lexicon Graeco-Rossicum), vol. I—IV, Moscuae 1838
* *Полный русско-латинский словарь* (lexicon Rossico-Latinum), vol. I—IV, Moscuae 1838—1841
* *Полный латино-русский словарь* (lexicon Latino-Rossicum), vol. I—IV, Moscuae 1849—1853

## Nexus externi 
* *Colloquia Latino-Rossica* in *Vicifonte*
* Lexicon Rossico-Latinum
* De Ivaškovskij pagina cum librorum eius photographematibus

Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Interpretes Graeco-Russici
Categoria:Lexicographi
Categoria:Philologi Russiae
Categoria:Professores Universitatis Moscuensis
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Categoria:Nati 1774
Categoria:Mortui 1850
Gim Yeongnam

**Gim Yeongnam** seu litteris Coreanis 김영남, linguis vulgaribus saepe *Kim Yong-nam* (Pyeongyang in urbe natus die 4 Februarii 1928) est politicus Coreae Septentrionalis.

Natus est sub imperio Iaponico in urbe eo tempore Heijo appellata quae hodie sub nomine Pyeongyang caput est rei publicae democraticae Coreanae. Alumnus est universitatum Tomskensis et Rostoviensis. Minister a rebus externis Coreae Septentrionalis a die 1 Decembris 1983 ad 5 Septembris 1998 meruit, deinde praeses praesidii supremi conventus popularis usque in diem 11 Aprilis 2019.

## Notae 
## Bibliographia 
* "North Korea to send head of state to Seoul for first time in years" in *The Guardian* (5 Februarii 2018)

Categoria:Nati 1928
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Coreae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Tomskensis
Categoria:Alumni Universitatis Rostoviensis
Categoria:Duces civitatum
Psalmus 12

[thumb|Psalmus 12 (11) a [Martinus Lutherus|Martino Luthero in hymnum Theodiscum accommodatus]]
thumb|Psalmus 12 Hebraice cantus
**Psalmus 12**  libri Psalmorum in Nova Vulgata Bibliorum versione incipit **"Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus"**. Superscriptio eius in Nova Vulgata est "Magistro chori. Super octavam. PSALMUS. David.".

Duae sunt psalmorum enumerationes: Hebraica et Graeca. Haec pagina enumerationem Bibliorum Hebraicorum et versionum recentiorum sequitur. In Septuaginta antiqua translatione Graeca et plurimis versionibus Christianis ante reformationem factis, hic psalmus undecimus dicitur.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 12 (11), ex versione vulgata Clementina:

1 In finem, pro octava. Psalmus David.
2 Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus,
quoniam diminutae sunt veritates a filiis hominum.
3 Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum;
labia dolosa, in corde et corde locuti sunt.
4 Disperdat Dominus universa labia dolosa,
et linguam magniloquam.
5 Qui dixerunt: Linguam nostram magnificabimus;
labia nostra a nobis sunt.
Quis noster dominus est?
6 Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum,
nunc exsurgam, dicit Dominus.
Ponam in salutari;
fiducialiter agam in eo.
7 Eloquia Domini, eloquia casta; argentum igne examinatum,
probatum terrae, purgatum septuplum.
8 Tu, Domine, servabis nos,
et custodies nos a generatione hac in aeternum.
9 In circuitu impii ambulant:
secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". Titulus Psalmi 12 in Liturgia horarum est *Invocatio contra superbos*.

### Descriptio Psalmi 
Iohannes Calvinus, theologiae Christianae Reformationis adhaerens, sic argumentum psalmi descripsit:
David perditum statum populi deplorans et extremam recti ordinis dissipationem, precatur ut Deus suis mature succurrat. Deinde ut se et omnes pios soletur, postquam Dei promissionem retulit de ferendo suis auxilio, fidem eius et constantiam in servandis promissis commendat. Unde concludit, tandem etiam in maximis corruptelis, piorum liberatorem fore.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 11 in versione vulgate Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 11 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 12 in Nova Vulgata
* Psalmus 12 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Salvum me fac

Verbis **Salvum me fac** incipiunt hi psalmi:
* Psalmus 12 (11 secundum Graecam numerationem): "Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, / quoniam diminutae sunt veritates a filiis hominum."
* Psalmus 69 (68 secundum Graecam numerationem): "Salvum me fac, Deus, / quoniam intraverunt aquae usque ad animam meam."
Imperator Lapidis Nephritici

[thumb|Imperator Lapidis Nephritici in [pictura|tabula atramenti et serici Domus Ming saeculo sexto decimo picta.]]
**Imperator Lapidis Nephritici** (Mandarinice 玉皇, pinyin Yù Huáng vel 玉帝 Yù Dì) in cultura, religionibus a maioribus posteris traditis, mythologiaque Sinicis est una ex imaginibus divinitatis primordialis (太帝 *tài dì* 'primi dei'). Quae in theologia Taoistica est Yuanshi Tianzun, unus e Tribus Puritatibus, tribus primordialibus Tao speciebus. Quae praeterea in Caodaismo est Cao Đài ('Maxima Potestas'), Ngọc Hoàng Thượng đế appellata. In cosmologia Buddhistica cum Śakra comparatur. In mythologia Coreana, Hwanin noscitur.

[thumb|upright=0.8|left|[Thni Kong Tnua, in Air Itam ad Penang Malaesiae, ad Imperatorem Lapidis Nephritici colendum aedificatum est.]]
[thumb|upright=0.8|[Ritus Imperatoris Lapidis Nephritici apud Templum Yuzun in Sanxing, Yilan Comitatu Taivaniae, in natali Imperatoris Lapidis Nephritici die.]]
[thumb|upright=0.8|Yuk Wong Po Tin in A Kung Ngam [Honcongum|Hongcongi.]]

Imperator Lapidis Nephritici multis nominibus appellatur, inter quae *Avus Caelestis* (Mandarinice 天公 *Tiān Gōng,* quod primum significavit 'Ducem Caelestem', nomen a plebe adhibitum), *Dominus Lapidis Nephritici,* *Maximus Imperator,* ac *Magnus Lapidis Nephritici Imperator* (玉皇上帝 *Yu Huang Shangdi* vel 玉皇大帝 *Yu Huang Dadi*).

In mythologia Sinica sunt multae fabulae de Imperatore Lapidis Nephritici. De eius origine dicebatur heres regis esse regni Felicitatis Purae et Luminum Ornamentorumque Augustorum et Caelestium. Recens natus mirabilem lucem emittebat, omnem regnum illuminans. Puer benignus, intellegens, sapiens, se ad egentes adiuvandos dedidit.

*Lapis nephriticus
*Liber mutationum
*Nephrites
*Qi

## Notae
## Bibliographia
*Bellinger, G. J. 2001. *Knaurs Lexikon der Mythologie.* Augustae Vindelicorum: Weltbild. ISBN 3828941540.
*Blunden, C., et M. Elvin. 1985. *Weltatlas der alten Kulturen: China.* Ed. 2a. Monaci: Christian Verlag. ISBN 3884720910.
*Cavendish, R., et T. O. Ling. 1981. *Mythologie: Eine illustrierte Weltgeschichte des mythisch-religiösen Denkens.* Christian Verlag. ISBN 3884720619.
*Comte, F. 2008. *Mythen der Welt.* Darmstadii: WBG. ISBN 9783534208630.
*Tworuschka, Monika, et U. Tworuschka, eds. 1992. *Religionen der Welt in Geschichte und Gegenwart.* Gütersloh: Bertelsmann.
*Yang Yang. 1995. Die Entstehung der chinesischen Jadekultur. In *Das alte China: Menschen und Götter im Reich der Mitte.* Ausstellungskatalog der Kulturstiftung Ruhr Essen. ISBN 3777466409.

## Nexus externi
Categoria:Dei caeli
Categoria:Mythologia Sinica
Discus facialis

[thumb|*[Tyto alba|Tytoni albae* est prominens discus facialis.]]
**Discus facialis** in ornithologia est concava pennarum congeries in facie nonnullarum avium, insigniter strigiformium, quae oculos cingit. Concavitas disci facialis paraboloidem circularem format, quae, undas sonorum colligens, ad aures strigiformis dirigit. Avis pennas quae hunc discum constituunt aptare potest ad longitudinem focalem disci mutandam, ut avis ad varias distantias attendat, praedamque sub nive, gramine, plantisque caelatam solum per sonis inveniat.

Aliis avium speciebus, sicut circinis, sunt disci faciales minus prominentes. *Tytoni albae* est prominentissimus discus facialis, circa 110 mm latus, sed *Strigi nebulosae* est maximus ullius avis discus.

## Bibliographia
*Parry-Jones, Jemima. 2001. *Understanding Owls: Biology, Management, Breeding, Training.* David & Charles. ISBN 0715312235.
*Simmons, Robert E. 2000. *Harriers of the World: Their Behaviour and Ecology.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0198549644.

Categoria:Anatomia avium
Categoria:Strigiformes