open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alexandropolis

thumb|Regio urbis Alexandropolis anno fere 1906 depicta

**Alexandropolis** (Neograece: Αλεξανδρούπολη, Catharevusa: Αλεξανδρούπολις, Turcice: Dedeağaç, Bulgarice: Дедеагач, Graece usque ad annum 1920 Δεδέαγατς) est portus Graeciae et demus in regione Macedonia Orientali et Thracia situs. Usque ad reformationem administrationis anni 2011 (vide: Libellus Callicratis) fuit sedes Hebri praefecturae, quae nomine "Regionali Hebri Unitate" permanet, iuribus autem ad regionem Macedoniam Orientalem et ad demos delatis.

## Geographia 
Alexandropolis a meridie mari Thracico, parti maris Aegaei, adiacet. Ab occidente demi Arriana et Maronia-Sapes unitatis regionalis Rhodopes finitimi sunt, a septentrionibus demus Suphli et ab oriente provincia Turcica Hadrianopolis.

## Notae 
## Nexus externi 
* Historia Alexandropolis (Neograece)
* Greek Travel Pages (Anglice)

Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Loci habitati Macedoniae Orientalis et Thraciae
Categoria:Portus maris Aegaei
Brundisium

[thumb|Columna in fine [Via Appia|Viae Appiae collocata]]
**Brundisium** () sive **Brundusium** (; alia nomina: *Brindisium* et cetera; Italiane: *Brindisi*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 88&thinsp;300 incolarum, in Regione Apulia ac in Sallento historica ac geographica terra situm et caput Provinciae Brundisinae. Urbani *Brundisini* vel *Brundusini*, *Brundusinensis* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di città.svg|*Urbs Italiae*

## Nomina latina urbis 
Nomina latina urbis sunt: **Brundisium** *-ii*, **Brundusium** -*ii*, *Brandicium -ii*, *Branditio -onis* , *Brenda -ae*, *Brendisium -ii*, *Brentesium -ii*, *Brindisium -ii*, *Brondusio -onis*, *Bronduxio -onis*, *Brundesium -ii*, *Brundisiopolis -is*, *Brundosum -i*, *Brundusina civitas*, *Brundysium -ii*.

Nomina latina incolarum: *Brundisini*, *Brundusini*, *Brundusinensis*.

## Geographia 
Urbs, accurate in Apuliae parte ad meridiem versus quae dicitur Sallentum est. Brundisii portus in mari Hadriatico est.

## Historia 
Brundisium scilicet a gentibus e Illyria condita est. Urbs nomen invenit a verbo Messapico *Brention*, quod Latine sonat caput cervi, scilicet propter formam portus.

## Clari cives 
### Nati 
* Marcus Pacuvius
* Laurentius de Brundisiis

### Mortui 
* Publius Vergilius Maro

## Aedificia egregia 
* Ecclesia cathedralis S. Ioannis Baptistae.
* Columna Romana ad finem Viae Appiae

## Ecclesia Catholica Romana 
Brundisium, cum Ostunio sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae cum Archiepiscopo est. Nomen Archidioecesis Brundusina-Ostunensis est.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
* Tuturanum (Italiane: *Tuturano*).

## Municipia finitima 
* Carovineum,
* Caelinum, 
* Fanum Sancti Donacii,
* Fanum Sancti Petri Vernotii,
* Fanum Sancti Viti Sclavorum,
* Lateanum,
* Meianeum.

* Apuliam (*regionem*)
* Provinciam Brundisinam,
* Sallentum (*terram*),
* Viam Appiam,
* Urbes Italiae.

## Nexus externi 
[thumb|right|350px|Iter [Via Appia|Viae Appiae]]

* Pagina officialis 

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Brindisi (province of Brindisi, region Apulia, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Brundisina.
Imago:Brindisi cattedrale.JPG|Ecclesia cathedralis
Imago:Brindisi.png|Portus brundisinus.

## Notae
Odessa

**Odessa** (Ucrainice: *Одеса*, Russice: *Одесса*, olim et **Istrianorum portus**) est urbs et portus magnus circiter 1 000 000 incolarum ad Mare Nigrum in Ucraina, valens sedes industriae, scientiae et culturae, metropolis regionis Odessanae.

[thumb|left|Praeclarae scalae [Gregorius Potemkin|Potemkin dicatae]]

## Historia 
thumb|Coloniae Graecae antiquae.
Antiquitate classica ineunte nomadum Iranicorum grex Scythae, imprimis Sarmatae, velut Getae vivebant. Ita regio Odessae perlonge colonia Graeca fuit, nomine Borysthenes (*Βορυσθένης*), eodem nomine antiquo fluminis Danapris, prope os fluminis, fundata est. Non procul ab Borysthene urbs antiqua Olbia secundum os fluminis Hypanis, hodie in ruinas collapsa, invenitur.

Tatari Crimenses, qui linguam Turcicam locuti sunt, ab saeculo 13 Sunnitici Religionem Islamica diffuserunt, fundaveruntque Tatariam Minorem velut, situ Odessae hodiernae, colonia Tatarica nomine fundatoris Tatarorum Crimensum, Hacı I Giray (1397–1466): *Hadshi Bey*. Anno 1764 arx *Yeni Dünya* (Lat.: mundus novus) erecta est.

Bello Russico et Turcico (1787–1792), Imperium Ottomanicum *Hadshi Bey*, ut Crimeam, amisit. Postea Odessa ipsa anno 1794 iussu Catharinae II imperatricis Russiae portus militaris condita est. Inter Bellum Crimaeanum anno 1854 navibus bellicis Franciae et Britannicis petita neque autem expugnata est.

## Commeatus 
Odessae magnus portus comercii atque aeroportus internationalis sunt, qui ab 24 Februarii 2022 volatibus civilibus negatur ab incursione Russica, ab die 30 Aprilis 2022 rochetae Russicae impetu causa aerodromus detrimentum passus est.

## Coniunctiones communium 
* 20px|Romania Constantia, Romania
* 20px|Romania Galatzium, Romania

## Praeclari cives 
### Nati 
* Anna Achmatova, poetria.
* Vladimirus Arnold, mathematicus.
* Isaac Babel', scriptor.
* Georgius Dobrovol'skij, cosmonauta.
* Nicolaus Gamaleja, medicus, microbiologus et epidemiologus. 
* Georgius Gamov, physicus.
* Leo Ginzburg, diurnarius et scriptor.
* Valentinus Kataev, scriptor.
* Petrus Schmidt, nauta et revolutionarius.
* Iosephus Tronskij, philologus classicus.
* Leonidas Utësov, cantor et actor.
* Andreas Wyszyński, Unionis Sovieticae Civitatis Causidicus Generalis inter et ab anno 1949 usque ad annum 1953 negotiorum externorum minister.

### Mortui 
* Vladimirus Filatov, ophthalmologus.
* Constantinus Ušinskij, paedagogus et scriptor.

## Notae 
* 2606 Odessa

## Nexus externi 
* 2odessa.com, wiki de urbe Odesso 
* Odessa situs officialis 

Categoria:Condita 1794
!
Categoria:Portus Ponti Euxini
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Naupactus

[thumb|150px|left|[Proelium Lepantinum|Proelium Lepantinum seu ad Naupactum a Paolo Veronese pictum]]

**Naupactus** (Graece: *Naúpaktos* 'antiqua Lepanto') est urbs et municipium in Acarnania in Graecia, apud aditum ad sinum Corinthium iacens. Urbs est praeclara propter proelium ibi pugnatum die 7 Octobris 1571 inter civitates Europaeas et Imperium Ottomanum.
## Historia 
Naupactus quinto saeculo a.C.n. civitas Atheniensium socia fuit, quorum consilio et auxilio   circa 556/5 a.C.n. Messenii hilotae qui  decimum iam annum in Monte Ithome a Lacedaemoniis obsidebantur, salvos e Peloponneso abituros cum hostibus pacti ibi consederunt. Quocirca illi Messenii bello Peloponnesiaco Atheniensibus fidelissimi fuerunt et portum eis praebuerunt ad bellum   insulis Maris Ionii et Aetoliae et Peloponnesi litori e sinu Coronthiaco inferendum.

* Ioannes Apocaucus

## Notae 
!
Categoria:Loci habitati Graeciae Occidentalis
Sabrina

[thumb|Pons [ferriviaria.]]
**Sabrina** (Anglice: *Severn*, Cambrice: *Hafren*) est flumen in Anglia et Cambria.

## Notae 
Categoria:Flumina Angliae
Categoria:Flumina Cambriae
Nicomedia

thumb|Collocatio Nicomediae

**Nicomedia**  (Turcice: *Izmit*, Graece Νικομήδεια, ante Nicomedem I Olbia nominata ut docebat Plinius ) est Turciae urbs 287970 incolarum iuxta Propontidem et provinciae Kocaeli caput. Ante imperium Ottomanicum caput regionis historicae Bithyniae erat.
## Historica 
A rege Nicomede I anno 264 a.C.n., incolis vicinarum urbium  eo translatis, magnifice condita ut caput regni fieret, Romanorum tempore quoque  rectorum provinciae sedes erat e quibus fuit praeclarus scriptor Plinius Minor. A Septimio Severo cuius partibus Nicomediae incolae favissent tum cum vicini Nicaeenses partes adversas sequebantur, urbs ornamentis multis decorata est. Diocletianus sibi palatium ibi aedifivavit unde partem orientalem Romani imperii regeret. Saepe terrae motibus quassata est. In primis die 24 Augusti 358 ingens terrae motus urbem delevit et plurimos homines necavit. Iulianus imperator qui ibi ab episcopo Eusebio educatus erat pecunias e quibus restitueretur dedit. Sed iam anno 362 exeunte terra iterum mota est et postea denuo imperante Theodosio II et Iustiniano.

## Administratio ecclesiastica 
Nicomedia est sedes episcopalis titularis Ecclesiae Catholicae Romanae.

## Clari incolae 
### Nati 
*Arrianus, historicus

## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Boulhol Pascal, "L'apport de l'hagiographie à la connaissance de la Nicomédie paléochrétienne (toponymie et monuments)", in ''Mélanges de l'école française de Rome'', 1994 (106-2)ː 921-992
*François Jacques,	"Les séismes de l'Antiquité tardive d'après les sources. Problèmes méthodologiques", ''Bulletin de l'Association de Géographes Français'', 1984ː 49-55

Categoria:Urbes Turciae
Categoria:Dioeceses Ecclesiae Catholicae
Categoria:Urbes Imperii Romani
Eboracum

[thumb|[Moenia et ecclesia cathedralis Eboracensis]]
**Eboracum** sive **Eburacum** (Anglice *York*) est urbs Angliae in Isuria Septentrionali ad ripas Ousae et Fossae sita, quae fere ducenta milia incolarum habet.

Tempore Romano Eboracum erat caput Flaviae Caesariensis. In hoc oppido anno 306 Constantinus omnium militum consensu Caesar creatus est, propter quod anno 1998 statua eius ante ecclesiam cathedralem posita est.

thumb|Statua Constantini

## Incolae noti 
* Constantius Chlorus, imperator Romanus, hic mortuus die 25 Iulii 306
* Judi Dench, actrix, hic nata anno 1934

## Notae 
## Bibliographia 
* "Eburacum" in  pp. 355-357
* "York" in  pp. 85-86
*  pp. 156-177

; Numismatica
* Edward Besly, "The York Mint of Charles I" in *British Numismatic Journal* vol. 54 (1984) pp. 210-241
* Elizabeth J. E. Pirie, *The York Hoard, 1831*. Llanfylin: Galata Print, 1994. Recensio huius operis in *British Numismatic Journal* vol. 65 (1995) pp. 253-254 

## Nexus externi 
* 
* Urbis pagina interretialis


Categoria:Urbes Britanniae Romanae
Categoria:Sedes episcopales Britanniae
Categoria:Loci habitati comitatus Isuriae
Categoria:Coloniae Romanae
Argos

thumb|Tabula geographica
[thumb|Despectus in urbem ex [theatrum|theatro antiquo]]

**Argos** (*-ūs* n.) sive **Argi** (*-ōrum* [plurale tantum] m.) (Graece Ἄργος [gen.sg. Ἄργους] n.) est urbs in Argolide sita. Ob potentiam illius civitatis Homerus saepe Graecos universos  in carminibus "Argivos" appellabat. Antiquitus pertinacem inimicitiam erga Lacedaemonios praestiterunt, quorum dominationem in Peloponneso acerrime reiciebant.

## Medio aevo 
Urbs anno 1388 Reipublicae Venetae venita est, sed a Theodoro I Palaeologo, Domino Moreae, capta est antequam Veneti urbi imperare poterant; qui eis quoquomodo anno 1394 vendidit. Anno 1397, Imperium Ottomanicum urbem populavit, plurimosque incolas abstulit.

## Fontes 
*Aristoteles, *Politica* V.3.3 et 7 et V.4.9
* Isocrates, *Ad Philippum* 51-2
* Lysias, *De republica Atheniensi*um 7-8.
*Pausanias libro secundo *Descriptionis Graeciae* 17.1 - 24.4
* libro octavo 6.5-10
*Thucydides, libro quinto *De bello Peloponnesiaco* 53-82

*Heraeum (Argos)

## Notae
## Bibliographia
*Adams, Keith W. 2000. Contingent Countryside: Settlement, Economy, and Land Use in the Southern Argolid since 1700. In *Argolid Exploration Project,* ed. Susan Buck Sutton et Keith W. Adams. Stanford University Press. ISBN 0804733155, ISBN 9780804733151.

!
Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Loci habitati Peloponnesi
Categoria:Studia Byzantina
Antium (Latium)

thumb|Portus Antii
**Antium** (; Italiane: *Anzio*) est oppidum Italiae ac municipium Italiae, circiter 54&thinsp;515 incolarum, in Regione Latio et in Urbe metropolitana Romae Capitis situm. Incolae *Antiates* (*Antias*) vel *Antienses* et *Antiatenses* appellantur.

## Insignia 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*
Fasciculus:Merito civile gold medal BAR.svg|*Municipium nomismate aureo ob meritum civilem decoratum*

### Sententia 
Sententia municipalis est: "O DIVA GRATUM QUAE REGIS ANTIUM".

## Historia 
Antium caput Volscorum fuit, antequam a Romanis anno 468 a.C.n. captum est. Fabulae Graecae Xenagorae ferunt Anteiam, filium Circes Ulixisque eam condidisse, at fabulae Romanae apud Livium inventae tradunt Ascanium, filium Aeneae Laviniaeque eius auctorem fuisse. Quaedam fabulae narrant rationes inter Romam Antiumque fide dignae non apparuisse. Quidam tamen putant Livium non omnia falsa dicere cum de bellis inter Antium et Romanos gestis narrat. Antium nuncupatum est *socius Romanus* cum Ardea, Laurento, Circeiis in Carthaginis foedere anno 348 a.C.n.

Coriolanus miles Romanus in exilium Antii missus est anno 491 a.C.n., copias Volscorum contra Romam duxit; quare Shakespeare plures scaenas tragoediae *Coriolanus* appellatae in oppido Antii posuit.

Ultima seditione aegre pacata civitas rasa et colonia facta est anno 338 a.C.n. Sex rostra navium Antii captarum ex eo tempore forum Romanum ornabant. In altero bello civili, Antium in partibus Lucii Cornelii Sullae erat ut Gaii Marii copiis vastaretur, anno 87 a.C.n.

## Cives praeclari 
### Nati 
* 37 - Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus
* 1843 - Hamilcar Cipriani, patriae amans, rerum novarum cupidus et anarchicus

## Ecclesia Catholica Romana 
Antium fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Antiatensis est. Hodie in Sede Suburbicaria Albanensi

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
* Lavinium (Italiane: Lavinio),
*Anzio Colonia, Cincinnato, Falasche, Lavinio Stazione, Lavinio Mare, Lido dei Gigli, Lido dei Pini, Lido delle Sirene, Pocacqua, Marechiaro, Miglioramento, Villa Claudia*.

## Municipia finitima 
* Aprilia (LT), 
* Ardea,
* Neptunium.

## Coniunctio communium 
Antium cum Petrimonte urbe in Saxonia Inferiore (Germania) coniuncta est.

* Latium (*regio*),
* Urbem metropolitanam Romae Capitis,
* Provinciam Romanam (*provincia abrogata*),
* Romam (*urbs*),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Anzio (province of Rome, region Lazio, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Urbe metropolitana Romae Capitis.
Imago:Anzio (8299681631).jpg|Despectus in portum.

## Notae 
!
Serapis

[thumb|Serapis sculptore [Bryaxis|Bryaxidi attributus (saec. III a.C.n. ineunte: Musea Vaticana)]]
**Serapis** fuit Aegypti Graecoromanae deus novus, cuius adoratio a Ptolemaeo I introducta est. Templum praecipuum huic deo dicatum fuit Serapeum in urbe Alexandria a Ptolemaeo successoribusque aedificatum et ornatum.

[thumb|left|Serapis iuxta [Begram Afganiae repertus (Museum Guimet)]]
[thumb|Serapis in lychno pictus ([opus Samium, saec. II, Museum Britannicum)]]
## Nexus externi 
## Bibliographia 
* E. R. Bevan, *The House of Ptolemy* (Londinii, 1927) pp. 41-48
* Laurent Bricault, *Recueil des inscriptions concernant les cultes isiaques*. Paris, Académie des Inscriptions et Belles Lettres, 2005, 3 voll. ISBN 2877541568
* Laurent Bricault, *Atlas de la diffusion des cultes isiaques*. Paris, Académie des Inscriptions et Belles Lettres, 2001
* Laurent Bricault, ed., *Sylloge nummorum religionis Isiacae et Sarapiacae*. Paris, Académie des Inscriptions et Belles Lettres, 2008
* Thorsten Fleck, "Isis, Sarapis, Mithras und die Ausbreitung des Christentums im 3. Jahrhundert" in Klaus-Peter Johne, ed., *Deleto paene imperio Romano. Transformationsprozesse des Römischen Reiches im 3. Jahrhundert und ihre Rezeption in der Neuzeit* (Steiner, Stuttgart 2006, ISBN 978-3-515-08941-8) pp. 289–314.
* Wilhelm Hornbostel, *Sarapis. Studien zur Überlieferungsgeschichte, der Erscheinungsformen und Wandlungen der Gestalt eines Gottes*. Brill, Leiden 1973, ISBN 90-04-03654-7.
* Kathrin Kleibl, *Iseion. Raumgestaltung und Kultpraxis in den Heiligtümern gräco-ägyptischer Götter im Mittelmeerraum*. Wernersche Verlagsgesellschaft, Worms am Rhein 2009.
* M. Malaise, *Pour une terminologie et une analyse des cultes isiaques*. Bruxelles, Académie royale de Belgique, Classe des lettres, 2005
* Reinhold Merkelbach, *Isis regina - Zeus Sarapis. Die griechisch-ägyptische Religion nach den Quellen dargestellt*. Saur, München, Leipzig 2001, ISBN 3-598-77427-3.
* Ernst Schmidt, *Die Einführung des Sarapis in Alexandria*. Lippert, 1909.
* Kurt Sethe, *Sarapis und die sogenannten katochoi des Sarapis. Zwei Probleme der griechisch-ägyptischen Religionsgeschichte*. Weidmann, Berlin 1913.
* Sarolta A. Takács, *Isis and Sarapis in the Roman world*. Brill, Leiden, 1995, ISBN 9-004-10121-7.
* Maria Totti, *Ausgewählte Texte der Isis- und Sarapis-Religion*. Olms, Hildesheim, 1985, ISBN 3-487-07678-0.
* V. Tran Tam Tinh, *Sérapis debout: corpus des monuments de Sérapis et étude iconographique*. Leiden, Brill, 1983.
* Ladislav Vidman, *Isis und Sarapis bei den Griechen und Römern. Epigraphische Studien zur Verbreitung und zu den Trägern des ägyptischen Kultes*. De Gruyter, Berlin 1970.
* Ladislav Vidman, *Sylloge inscriptionum religionis Isiacae et Sarapiacae*. Berolini, 1969
* Otto Weinreich, *Neue Urkunden zur Sarapis-Religion*. Mohr, Tübingen 1919.
* Robert A. Wild, *Water in the cultic worship of Isis and Sarapis*. Brill, Leiden 1981, ISBN 9-004-06331-5.
* L. Vidman, *Sylloge inscriptionum religionis Isiacae et Sarapiacae* (SIRIS), Berlin, 1969.

Categoria:Dei Aegyptii
Categoria:Dei Romani
Capua (urbs antiqua)

[thumb|300px|[Amphitheatrum|Antiquum amphitheatrum Capuanum.]]

**Capua** (; **Capua antiqua** vel **Capua vetus**; Italiane: *Capua antica*)  urbs in Italia sita est, quae temporibus antiquis inter maximas Campaniae fuit. Ab Italicis condita c. 600 a.C.n., ab Oscis, Tuscis, Samnitis inculta, a Romanis capta et observata, a Saracenis deleta est anno 841.

Hodie est non remotum oppidum in Campania quod Italiane *Capua* appellatur, sed antiquae Capuae locus congruit cum hodierna Villa Sanctae Mariae Maioris vel Sancta Maria Capuae Veteris (hodie *Santa Maria Capua Vetere*). Hodierna *Capua* olim *Casilinum*, deinde  *Capua Nova* appellabatur, quod a profugis condita est qui e deleta Capua perfugerant.

Anglice verbum *Capua* saepe adhuc denotat antiquam et non hodiernam Capuam.

Capua est proxima flumini Volturno et viae Appiae, e Roma ad Apuliam ducenti. Hodie est proxima magnae viae de Roma ad Neapolim.

Sita est regia classica schola in hac urbe gneo nevio dedicta, deinde non solum complures discipulorum qui ibi laborabant maximi duces doctoresque facti sunt, sed etiam magistri, magistrae doctoresque qui ibi discipulos ducebant maximi fuerunt. 

Capta a Romanis, tam magna fuit haec urbs ut "altera Roma" appellaretur a Romanis ipsis incolisque suis. Antiquum  amphiteatrum Campanum, secundum amphitheatrum post Amphitheatrum Flavium latitudine habetur, quod magnitudinis urbis maximum signum est. Itaque confoederatio Romana tertio saeculo a.C.n. velut biceps fuit. Sed secundo bello Punico post Cannensem cladem (216 a.C.n.) Capuani ad Carthaginienses defecerunt et Hannibalem intra muros suos acceperunt. Dux Poenorum hiberna in urbe ponere solebat et secundum legendam "deliciae Capuanae" milites eius corruperunt. Anno 211 demum Romani urbem rursus ceperunt atque de ea supplicium sumpserunt. Nam eius ager publicatus est et civitas esse desiit. Spartacus ille, cuius nomen ingratum Romanis fuit propter servilem seditionem, ibi ad motum gladiatorum proponendum ratiocinari coepit, deinde hac ex urbe Romam ivit. 

## Ecclesia Catholica Romana 
Capua fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae Archidioecesis Capuanae.

* Campaniam (*regionem*),
* Provinciam Casertanam,
* Liburiam (*terram*),
* Capuam Novam (*urbem antiquam*),
* Villam Sanctae Mariae Maioris deinde Capuam Veterem,
* Casilinum,
* Casertam (*urbem*),
* Tabulam Capuanam.

## Notae 

!
Paestum

thumb|Templa Paesti

**Paestum**, olim **Posidonia**

Condita est nomine Posidonia a colonis Graecis, ab urbe Sybari profectis, exeunte saeculo VII a.C.n., mature a Lucanis capta et Παιστός nominata, ad quam anno 273 a.C.n. Romani coloniam Latinam Paestum deduxerunt. Saeculo V vel ante sedes episcopalis (nunc titularis) factus est. Sed paulatim portus limo oppletus est, et ob aërem minus salubrem coepit incolarum numerus imminui adeo ut prope deserta fieret; a Saracenis denique est eversa.

In ruinis Paesti iacent tria templa, circiter inter 600 et 450 a.C.n. constructa, quae Doricae architecturae formam prae se ferunt et Iunone, Minervae, et Iove aut Apollini dicata sunt (olim scriptores haec aliter interpretabantur). Moenia et amphitheatrum plerumque integra sunt, et exstant vestigia aliorum aedificiorum et viarum stratarum.

Hodie Paestum est pars communis Calpatii-Paesti in provincia Salernitana. Variae reliquiae in Museo nationali archaeologico Paestano conservantur.

* Architectura Graeca

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Ceserani, Giovanna, ''Italy's Lost Greece: Magna Graecia and the Making of Modern Archaeology*, 2012, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-987679-2, Google books
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* Strabo, *Geographica* 6.1
* Wilton-Ely, John, *The Mind and Art of Giovanni Battista Piranesi*, 1978, Thames & Hudson, London, ISBN 0-500-09122-6
* 

## Nexus externi 
* Situs Musei Archaeologicum Nationalis Paestani 
* De Paesto in *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites'' (1976) 

Categoria:Coloniae Romanae
Categoria:Loci olim habitati Italiae
Categoria:Fractiones in Provincia Salernitana
Categoria:Paestum
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Italia
Antirrhium

thumb|Antirrhii castrum

**Antirrhium** (Neograece: *Αντίρριο*) est pristinus demus et portus regionis Graeciae Occidentalis ad Sinum Corinthium situs. Nomen "exadversum Rhium" valet, quae urbs in Peloponneso in contraria Sinus Corinthii ripa sita est.

Ex adminstratione reformata anni 2001 (vide: Libellus Callicratis) pars est regionalis Elis unitatis in regione Graecia Occidentali et unitas popularis (Δημοτική Ενότητα Αντιρρίου) Naupactiae demi.

thumb|left|Antirrhii in Naupactia demo et in regionali Elis unitate situs
Vicus in terrae lingua sita est, quae Sinum Patrensem a Sinu Corinthio separat. Ab anno 2004 pons 2.2 chiliometrorum (Pons Charilaus Tricupes; Graece publice Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης, vulgo Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου) Antirrhium cum Rhio et ideo continentem Graeciae cum Peloponneso coniungit.
Antirrhium nunc ad autoviam 5/E55 iacet, fere 10 km ab Patris et fere 209 km ab Athenis distans. Via GR-48/E65 Antirrhium cum Amphissa coniungit.

## Historia 
Antiquitate locus, qui ad Acarnaniam regionem pertinuit, ab urbe Molycria (Μολύκρεια/Μολυκρία) Molycrium Rhium vocatum est. Prope sunt etiam reliquiae urbis Macyniae. Turcis regnantibus locus propter fretum "Parvae Dardanellae" (Μικρά Δαρδανέλια) appellatus est.

Urbs natura loci in bellis magni momenti erat. Inde post Naupliam a Baiazethe II deletam (1499) Antirrhio pharus aedifictus est. Anno 1532 ab Andrea Auria duce copiarum Christianarum a fundamentis disiectus, anno 1669 a Francisco Morosini renovatus, pace Carlovicia icta rurus deletus et demum a Turcis denuo erectus est. His diebus exstat pharus (anni 1880) 9,5 metrorum in altitudinem et castrum.

## Notae 
## Nexus externi 
* Popularis unitas Antirrhii apud antirio.gov.gr
* Nauplia apud nafpaktos.gr
* - Pharus apud auf qsl.net
* GTP - Antirrhium apud gtp.gr
* GTP - Popularis unitas Antirrhii apud gtp.gr

Categoria:Loci habitati Graeciae Occidentalis
Categoria:Aetoloacarnania
Acarnania

[thumb|Acarnania et circumiacentes [regiones]]
**Acarnania** (Graece *Ακαρνανία*) est antiqua regio historica Graeciae, usque ad annum 2010 pars pristini nomi Aetoloacarnaniae. Tempore Strabonis ab oriente flumine Acheloo et Aetolorum finibus, a septentrione Ambracico sinu, ab occidente et meridie Ionio mari terminabatur. Praecipuae urbes erant Anactorium et Stratos et Oneiadae. Actium quoque oppidum in Acarnanum litore erat. Acarnaniae litori subiectae sunt parvae insulae Echinades dictae atque tres maiores Leucas, quae olim cum continenti coniuncta paeninsula fuerat, Cephallenia, Ithaca, Ulixis patria.

## Historica 
Nomen ab Acarnane, Alcmaeonis filio, ductum dicebatur. Bello Peloponnesiaco  Acarnanes praecipui socii Atheniensium in ea regione fuerunt. Anno 375 a.C.n. secundae confoederationi maritimae atque Atheniensium societati iterum se iunxerunt.  Secundo saeculo a.C.n. Acarnanes Romanorum praepotentium benevolentiam captare solebant, dum solos omnium Graecorum sese iactant  milites adversus Troianos, Romanorum maiores, Agamemnoni olim non praestitisse. Nihilominus post bellum cum Perse illi Acarnanibus insulam Leucadem ademerunt quam utilem ad futura bella sibi fore existimabant. Tempore imperatorum Romanorum, Achaiae provinciae pars,  Acarnanes multis bellis contriti agriculturae in primis operam dabant inter duas florentes civitates divisi, Nicopolim a septentrione et Patras a meridie.

## Flumen 
*Achelous

## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Bernardus Bousquet, ''La Grèce occidentale, interprétation géomorphologique de l'Epire, de l'Acarnanie et des îles ioniennes''.  Paris : diffusion libr. H. Champion, 1976. Duo volumina. Recensio critica

Categoria:Regiones Graeciae
Phocis

**Phocis** (Graece Φωκίς; Neograece Φωκίδα) fuit regio Graeciae antiquae. Nomen dat unitati regionali Phocidi.

## Urbes 
* Amphissa
* Delphi
## Fontes 
* IX.3

Categoria:Regiones Graeciae
Categoria:Phocis
Aetoloacarnania

thumb|Forma olim demorum et communium pristini nomi Aetoloacarnaniae
**Aetoloacarnania**, sive **Aetolia et Acarnania** et **Aetolia-Acarnania** (Graece *Αιτωλοακαρνανία* sive *Νομός Αιτωλίας και Ακαρνανίας*) fuit usque ad annum 2010 una e tribus praefecturis (sive nomis) regionis (*περιφέρεια*) Graeciae Occidentalis, cuius caput erat urbs Mesolongium. Reformatione administrativa anni 2010 (vide *Libellus Callicratis*), praefecturae iura ad regionem Graeciam Occidentalem et ad demos, quorum numerus coagmentatione valde minutus est, delata sunt. Territorium autem praefecturae nomine "Regionali Aetoloacarnaniae Unitate" permanet, quae quidem vi politica caret.

## Flumina 
* Achelous

## Montes 
* Acarnanicus
* Panaetolicus

## Regiones 
* Acarnania (occidentum)
* Aetolia (orientum)
* Naupactia = Naupactus
* Vonitsa et Xirochori = Vonitsa

## Index olim demorum pristini nomi 
* 1 -- Δήμος Μεσολογγίου -- Mesolongium
* 2 -- Δήμος Αγγελοκάστρου --
* 3 -- Δήμος Αγρινίου -- Agrinium
* 4 -- Δήμος Αιτωλικού --
* 5 -- Δήμος Αλυζίας --
* 6 -- Δήμος Αμφιλοχίας -- Amphilochia
* 7 -- Δήμος Ανακτορίου -- Anactorium
* 8 -- Δήμος Αντιρρίου -- Antirrhium
* 9 -- Δήμος Αποδοτίας --
* 10 -- Δήμος Αρακύνθου --
* 11 -- Δήμος Αστακού -- Astacus
* 12 -- Δήμος Θέρμου --
* 13 -- Δήμος Θεστιέων --
* 14 -- Δήμος Ινάχου --
* 15 -- Δήμος Κεκροπίας --
* 16 -- Δήμος Μακρυνείας --
* 17 -- Δήμος Μεδεώνος --
* 18 -- Δήμος Μενιδίου --
* 19 -- Δήμος Ναυπάκτου -- Naupactus
* 20 -- Δήμος Νεάπολης Αιτωλοακαρνανίας --
* 21 -- Δήμος Οινιάδων --
* 22 -- Δήμος Παναιτωλικού --
* 23 -- Δήμος Παραβόλας --
* 24 -- Δήμος Παρακαμπυλίων --
* 25 -- Δήμος Πλατάνου --
* 26 -- Δήμος Πυλλήνης --
* 27 -- Δήμος Στράτου --
* 28 -- Δήμος Φυτειών --
* 29 -- Δήμος Χάλκειας --

* Actium

## Nexus externi 
* Index olim demorum, vicorum, compitorum pristini nomi 

Categoria:Praefecturae Graeciae
!
Aetolia

thumb|Forma Aetoliae antiquae
**Aetolia** (Graece ) est antiqua Graeciae occidentalis regio, quae usque ad annum 2010 ad nomum Aetoloacarnaniam pertinebat; nunc autem ad regionem Graeciam Occidentalem pertinet. Principalis huius regionis urbs est Agrinium.

Aetolia antiqua erat finitima in occidente Acarnaniae, a qua fluvio Acheloo separabatur; in septentrione Epiro et Thessaliae; in oriente Locris Ozolis; in meridio ostio sinûs Corinthii. In duas partes divisa erat: Aetoliam Antiquam, ab Acheloo ad Euenum et Calydonem; et Aetoliam Epictetum, ab Eveno et Calydone ad Locros Ozolas. Terra est in litore plana et fertilis, sed in parte interiore montana et infecunda. Montes multas feras continebant et in fabulis propter venationem apri Calydonii celebrabantur.

Graeci ferunt Aetoliam in principio incoluisse Curetes et Leleges, sed iam primo tempore Graecos Elide oriundos, ab Aetolo mythico ductos, hic condidisse colonias. Aetolos, rege Thoante, in bello Troiano, pugnavisse, sed diu gentem rudem, incultam, rapina viventem, mansisse; etiam tempore Thucydidis (410 a.C.n.) plures tribus eorum linguam non Graecam locutos esse et carnem crudam edere solitos esse. Videntur primo quodam foedere fuisse coniunctos, quod autem medio saeculo III a.C.n. vim consecutum aemula regibus Macedoniis et foederi Achaeo factum est. Aetoli in partes Antiochi III adversus Romanos ierunt; eo rege anno 189 a.C.n. devicto, fere subiecti Romae facti sunt. Etenim Achaeis anno 146 a.C.n. superatis, Aetolia in provinciam Achaiam Imperii Romani inclusa est.

Urbes maximi momenti erant Calydon, Pleuron, Thermon, Ambracia, Naupactus.

Gaius Plinius Secundus haec scribit de Aetolia Aetolisque:
Aetolorum populi Athamanes, Tymphaei, Ephyri, Aenienses, Perrhaebi, Dolopes, Maraces, Atraces, a quibus Atrax amnis Ionio mari infunditur. Aetoliae oppidum Calydon est VII D passuum a mari iuxta Euenum amnem. dein Macynia, Molycria, cuius a tergo Chalcis mons et Taphiassus. at in ora promunturium Antirrhium, ubi ostium Corinthiaci sinus minus M p. latitudine influentis Aetolosque dirimentis a Peloponneso. promunturium quod contra procedit appellatur Rhion. sed in Corinthio sinu oppida Aetoliae Naupactos, Eupalimna et in mediterraneo Pleuron, Halicarna. montes clari in Dodone Tomarus, in Ambracia Crania, in Acarnania Aracynthus, in Aetolia Achaton, Panaetolium, Macynium.
## Notae 

*1142 Aetolia

!
Oropia

**Oropia** (Graece ἡ Ὠρωπία) fuit pagus Graeciae antiquae ad limitem septentrionalem Atticae circum oppidum Oropum iacens. Oropia est planities maritima per quam fluvius Asopus ad Mare Aegaeum decurrit. Oppidum cum pago circumiacenti a principio Boeotiae tributarium multos annos possidebant Athenienses. 

## Fontes antiqui 
*  1.34.1
* Thucydides, *De bello Peloponnesiaco* 8.60

## Bibliographia 
* "Oropus" in 

Categoria:Regiones Graeciae
Categoria:Attica
Categoria:Boeotia
Megaris

thumb|Tabula Atticam Megaridaque cum parte Euboeae insulae demonstrans
**Megaris** (-idis, Acc. -ida, f.; Graece Μεγαρίς) fuit parva sed frequens regio Graeciae antiquae ab Athenis in occidentem et a Corintho in septentriones sita.

## Nexus externi 
Categoria:Graecia antiqua
Categoria:Regiones Graeciae
Attica

**Attica** (Graece *Αττική*) fuit regio Graeciae antiquae urbi Athenis tributa.

## Flumina 
* Cephissus (flumen Athenarum)
* Cephissus (flumen Eleusidis)

## Urbes antiquae 
* Eleusis
* Brauron

## Montes 
* Aegaleus
* Hymettus
* Parnes
* Pentele
## Fontes 
* IX.2
* Pausanias libro primo *Graeciae descriptionis* 

*Cranaus
*Euonymus (mythologia)
*1138 Attica

Categoria:Regiones Graeciae
Sunium

[thumb|300px|Promontorium Sunium cum despectu in [insulas maris Aegeis.]]
[thumb|300px|Templum [Posidonis Sounii.]]

**Sunium** (Graece ) est promunturium Atticae in Graecia. Ibi visitantur vestigia templi antiqui Posidonis.

Categoria:Promunturia Graeciae
Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Attica
Cephisia

**Cephisia** (Graece et Neograece *Κηφισιά*) est urbs et demus Graeciae, suburbium Athenarum, 13 km ab hac urbe distans. Per lineam primam Ferriviae metropolitanae Athenarum accessibilis est.

## Nexus externi 
Categoria:Regiones urbium
Categoria:Athenae
Categoria:Demi Graeciae
Colonus

**Colonus** haec dissimilia significat:

#Colonus vel agricola qui segetes colit
#Colonus (Graecia), pars Athenarum
Boeotia

thumb|Tabula Boeotiae antiquae
**Boeotia** (Graece ) fuit regio Graeciae antiquae cuius urbs praecipua fuit Thebae.

## Urbes et communitates 
* Atalanta
* Orchomenos
* Plataeae
* Thebae
* Tanagra

## Flumina 
* Asopus (Boeotia)

## Fontes 
* IX.2

## Nexus externi 
!
Corinthia

thumb|Situs pristini nomi Corinthiae
thumb|Forma pristinorum demorum nomi Corinthiae
**Corinthia** (Graece Κορινθία) fuit usque ad annum 2010 una e quinque praefecturis (sive nomis)  regionis (*περιφέρεια*) Peloponnesi, cuius caput erat urbs Corinthus. Reformatione administrativa anni 2010 (vide: Libellus Callicratis) praefecturae iura ad regionem Peloponnesi delata sunt. Territorium praefecturae nomine "Regionali Corinthiae Unitate" permanet, quae quidem vi politica caret.

"Corinthia" fuit etiam regio Graeciae antiquae urbe Corintho tributa. Nomus hodierna Corinthia nomen suum e regione antiqua habet.

## Index pristinorum demorum huius nomi 
* 1 -- Δήμος Κορινθίων -- Corinthus
* 2 -- Δήμος Αγίων Θεοδώρων --
* 3 -- Δήμος Άσσου-Λεχαίου --
* 4 -- Δήμος Βέλου --
* 5 -- Δήμος Βόχας --
* 6 -- Δήμος Ευρωστίνης --
* 7 -- Δήμος Λουτρακίου-Περαχώρας --
* 8 -- Δήμος Νεμέας -- Nemea
* 9 -- Δήμος Ξυλόκαστρου -- Xylocastrum
* 10 -- Δήμος Σαρωνικού --
* 11 -- Δήμος Σικυωνίων -- Sicyon
* 12 -- Δήμος Σολυγείας --
* 13 -- Δήμος Στυμφαλίας -- Stymphalia
* 14 -- Δήμος Τενέας --
* 15 -- Δήμος Φενεού --

## Montes 
* Acrocorinthus
* Cyllene mons
* Geraneia

## Fontes 
* Pausanias libro secundo *Descriptionis Graeciae* cap. 1-15

## Nexus externi 
* Index pristinorum demorum, vicorum, compitorum huius nomi 

Categoria:Praefecturae Graeciae
Categoria:Regiones Graeciae
Categoria:Corinthus
Laurium

thumb|right| Fodinarum ruinae

**Laurion**, Graece , Neograece Λαύριο, est urbs in Atticae partem ad meridiem versus iuxta Thoricum et Sunium Mari Aegaeo adiacens. Ibi olim fodinae argentariae erant.

## Lege etiam
* August Boeckh: "*Über die Silberminen von Laurion*". Berolini 1818.
* Siegfried Lauffer: "*Die Bergwerkssklaven von Laureion*". Franz Steiner Verlag, 2. ed. Stuttgarti 1979.

## Nexus externi
* Museum Archaeologicum Laurion
* Museum Mineralogicum Laurion

Categoria:Attica antiqua
Categoria:Loci habitati Atticae
Categoria:Fodinae Graeciae
Categoria:Archaeologia fodinarum
Categoria:Commercium argenti
Heliopolis

#**Heliopolis**, urbs Graeciae, suburbium Athenarum.
#**Heliopolis**, urbs Aegyptia, hodie &#1593;&#1610;&#1606; &#1588;&#1605;&#1587; *&#705;Ayn &Scaron;ams*.
#**Heliopolis**, urbs Libani, hodie بعلبك *Ba&#705;lbek*.
#**Heliopolis** (Anglice: *Sun City*), urbs Arizonae, suburbium Phoenicis.
#**Heliopolis**, inscriptio fabulae a scriptore Germanico Ernesto Jünger scriptae.
Tulpiacum

**Tulpiacum** seu **Tolbiacum**, Theodisce: *Zülpich*; Francogallice: *Tolbiac* est urbs Germaniae circiter 20&thinsp;200 incolarum.

Tulpiacum iam primo saeculo ante aer. vulg. exstabat. Paulum postea compitum erat viarum ad Durocortorum, Augustam Treverorum, Castra Vetera, Bonnam, Coloniam Agrippinam et Iuliacum. Iura urbis accepit saeculo 13.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Turonum

**Turonum**,, sed olim **Caesarodunum** aut **Augusta Turonum** (Francogallice *Tours*), est urbs Francica et praefecturae Andrae et Ligeris caput. Incolae Turonibus 134 817 (anno 2010) sunt. Ab anno 2000 Turonum Societate Educativa, Scientifica, et Culturali Consocietatis Nationum patrimonium culturae mundi consideratum est.

## Loca visitanda 
* Ecclesia cathedralis Turonensis

## Historia urbis 
Aevo Romano urbs capitalis fuit civitatis Turonum. Saeculo XV atque XVI Turones erant caput regni Franciae.

## Incolae notabiles 
thumb|Despectus in urbem
* Sanctus Martinus Turonensis et Gregorius Turonensis fuerunt Turonenses episcopi.
* Alcuinus, qui abbas Sancti Martini erat, illic mortuus est.
* Camillus Chautemps magister civium Turonensium fuit.
* Ivus Bonnefoy, poeta
Scriptores Petrus de Ronsard et Anatolius France ad urbem vixerunt. Ioannes Fouquet, Franciscus Clouet, Abraham Bosse, Honorius de Balzac et Paulus Viollet invicem illic nati sunt.

## Notae 
* Index communium praefecturae Andrae et Ligeris
* Sanctus Symphorianus de Ponte

## Nexus externi 
* Pagina urbis Turonum

!
Categoria:Turones
Categoria:Communia praefecturae Ingeris et Ligeris
Categoria:Loci habitati praefecturae Ingeris et Ligeris
Categoria:Urbes Galliae Romanae
Categoria:Sedes archiepiscopales Franciae
Emesa

[thumb|left|250px|Caudeval: urbis [forum]]

**Emesa** (Arabice: * ‏حمص*, Graece *Ἔμεσα*) est urbs Syriaca 652'609 incolarum (anno 2004).

## Cives praeclari 
* Haschim Chalid al-Atassi (1875 - 1960), primus Syriae praeses 

## Nexus externi 
* De nummis Iuliae Domnae et Septimii Severi fortasse Emesae incusis
* De nummis fortasse Emesae incusis

Categoria:Urbes Syriae
Categoria:Antiquae civitates Asiae
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Tiberias

thumb|200px|Despectus in Tiberiam ex aere

**Tiberias** (Hebraice טבריה *Ṭǝbhɛryåh* vel *Taberia*, appellatione Neohebraica *Tvérya*) est urbs circiter 40 000 incolarum, quarta sacra in religione Iudaeorum, in Israel, accurate in Israel Boreali in ora maris Galilaeae. 

## Historia
Tiberias anno 17 condita est a Herode Antipa, qui urbi nomen ad honorem imperatoris Tiberii dedit .

Prius autem fuit oppidulum eo in loco nomine רקת ("Receth" vel "Raccath", cuius vis est "ager alluvius"), quod nomen iam interdum adhibetur in fontibus Rabbinicis.

## Notae 
## Nexus interni
* Mare Tiberiadis

## Nexus externi
Categoria:Urbes Israelis
Categoria:Urbes sanctae
Thebae (Boeotia)

**Thebae** (Graece , Neograece Θήβα) sunt urbs Graeciae, a septentrionibus montis Cithaeronis, qui Boeotiam ab Attica dividit, et a meridie planitiei Boeoticae sitae. Thebae inter locos maximi momenti sive mythologiae Graecae sive rerum in Graecia antiqua gestarum pertinet. In urbe hodierna museum archaeologicum, acropolis nomine *Cadmea (sc. arx)* et sparsae antiquitatis reliquiae visuntur. Thebae his diebus est urbs Boeotiae maxima.

## Demus 
Thebarum demus anno 2011 in administratione renovanda (vide: Libellus Callicratis) his quattuor demis pristinis coniugendis, qui ex tunc "unitates populares" (Graece: δημοτική ενότητα) sunt, formatus est:

## De aetate mythologica 
Arx *Cadmea*, quae postea in urbem Thebarum profecta est, a Cadmo condidisse traditur. Amphion Zethusque moenia amplificantes septem portas inseruerunt, ex quo Thebae "heptapylae" (επτάπυλος valet "septem portas habens") nominabantur, contrariae "Thebis centum portarum" Aegypti.
Etiam fabulae de Heracle, Dionysio Laioque Thebis annexae sunt. Heracles, Niobe, Oedipus et Antigone ibi nati sunt. Oedipi filii gemini Eteocles et Polynices de regno certantes se invicem necaverunt (vide: Aeschylus, Septem contra Thebas).

Memoriae traditum est fines Thebanorum primum ab Ogyge, rege Ectenum, aboriginum Boeotiae, possessos esse. Post Ectenes fines Boeotiae ab Hyantibus et Aonibus occupatos esse, quoad Cadmus cum exercitu Poenico finibus potitus Thebas condiderit.

Reges Thebarum aetatis mythologicae hi sunt ordine expositi:

* Cadmus
* Pentheus
* Polydorus
* Nycteus
* Lycus
* Labdacus
* Lycus (redux)
* Amphion et Zethus
* Laius
* Creon
* Oedipus
* Polynices
* Eteocles
* Creon
* Lycus
* Laodamas
* Thersander
* Peneleus
* Tisamenus
* Autesion
* Damasichthon
* Ptolemaeus
* Xanthus

Praeter supra nominatos in mythologia Graeca etiam Amphitruo rex Thebarum invenitur. Post Xanthum Thebani monarchiam deposuerunt.

## De aetate historica 
* Inter effossiones archaeologicas in Thebarum regione factas sedes Mycenaea et tabulae fictiles scriptura quae dicitur Linearis B scriptae inventae sunt potestatem loci Aetate Aenea demonstrantes.
* Antiquitate Thebae fuerunt maxima Boeotiae urbs et Boeotico Foederi praefuit.
* Maximus Athenarum adversarius Persico bello, cum Xerxes anno 480 a.C.n. Graeciam invasit, in Persarum partes transierunt.
* Post Peloponnesium bellum Athenasque devictas, Lacedaemonii principatum Graeciae obtinuerant. Copiae Thebarum Epaminonda duce Pugna Leuctrica anno 371 a.C.n. Spartae imperium finiverunt.
* Sacra cohors (Thebana) Thebarum Chaeronensi pugna anno 338 a.C.n. inclute ceciderunt a Philippo Alexandroque victi.
* Antequam anno 335 a.C.n. ab Alexandro Magno deletae sunt, Thebae erant maxima Graeciae potestas illius temporis.
* Tempore Byzantino urbs ob sericum illustris fuit.

## Varia 
Hordeum in pago Thebano cultum Archestratus saeculo quarto a.C.n. laudavit, sed post Eresium (insulae Lesbi) ordinavit:

## Notae 
!
Categoria:Demi Graeciae
Categoria:Loci habitati Boeotiae
Categoria:Urbes Graecae antiquae
Categoria:Urbes Mycenaeae
Arca Caesarea

**Arca Caesarea** (hodie vulgo *Arqa*) est urbs in Libano. 

## Historia 
Arca est urbs antiquissima. In Bibliis Sacris, haec urbs *Arkite* appellata est. Inter expeditiones sacras Arcae erat praeclarum oppidum.

## Cives illustres 
Arcae Caesareae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae, inter eos:

* Alexander Severus imperator

Categoria:Urbes Asiae
Phalerum

[thumb|[Phalerus, filius Alcontis, unus Argonautarum et conditor Phaleri]]
thumb|Situs Phaleri
**Phalerum** (Graece Φάληρον), olim portus alter Athenarum antiquarum Saronico sinui adiacens, est hodie regio suburbana a media urbe fere 8 km distans ad meridiem versus.
Phalerum antiquum hodie ad demum Vetus Phalerum pertinet; urbes *Vetus Phalerum*, *Callitheam*, *Moschatum* et *Novum Phalerum* in terra Phaleri antiqui sunt.

## Historia 
Phalerum portus Athenarum primarius fuit, antequam Themistocles  anno 493 a.C.n. Piraeum, qui urbi (circa acropolim crescenti) vicinior et via meliore coniunctus erat, munivit. Portus Phaleri contra non erat munitus, sed sinus, qua fluvii Cefissus et Ilissus se in mare effundunt.

In mythologia Graeca portus maximi momenti fuit: Inde milites Athenienses Troiam profecti sunt, Theseus in Cretam. Strabo affirmat Phalerum unam ex duodecim urbibus in Attica a Cecrope rege conditis fuisse, quas Theseus postea in unam urbem Athenarum univit.

Marathonia pugna confecta (490 a.C.n.) Persae, ut Atticam circumirent, ad Phalerum appellabant, cum autem milites Graecos ad Cynosargem constitutos aspicerent, a conatu destiterunt. Ibidem classis Persica, antequam Pugna Salaminia (480 a.C.n.) commissa est, se iunxit multis aedificiis sacris deletis.

Portus Phalerianum vix in usu a saeculo quinto a.C.n. tamen exstabat usque ad saeculum primum p.C.n., cum Pausanias ibi templa Iovis Demetrii, Apollinis Delii, Iunonis et Minervae Scirae descripsit. Praeterea fuerunt templa dei ignoti, filiorum Thesei et argonautae Phalerii, herois eponymi. 

## Incolae noti 
* Aristides ( 530 a.C. circa – 462 a.C. circa), cuius sepulcrum ibi fuit.
* Demetrius Phalereus philosophus et Athenarum gubernator, hic natus anno circiter 350/345 a.C.n.
* Diogenes Laertius refert Musaeum Phaleri mortuum esse.

## Vide etiam 
*Index urbium Graecarum antiquitatis

## Notae 
Categoria:Loci habitati Atticae
Categoria:Loci habitati Atticae antiquae
Categoria:Portus maris Aegaei
Categoria:Demi Graeciae
Creta et Cyrene

**Creta et Cyrene** fuit provincia Romana insulam Cretam et regionem Cyrenaicam comprehendens. 

## Historia 
Postquam Quintus Caecilius Metellus Creticus (consul anni 69 a.C.n.) Cretam expugnavit, insula cum Cyrenaica, quae provincia Romana fuit ab anno 74 a.C.n., una provincia unita facta est. Cum Marcus Antonius triumvir anno 43 a.C.n. eam iterum divisisset et Cretam liberam declaravisset, Augustus Imperator partes anno 27 a.C.n. denuo unificavit. Fuit semper provincia populi Romani proconsule duce. Caput provincia Gortyna erat. Cum Diocletianus imperator administrationem provinciarum reformaret, provincia iterum divisa est et Cyrenaica ad provincias Libyam Superiorem et Libyam Inferiorem adiuncta est. 

## Proconsules 
Provinciae inter alios et hi proconsules praefuerunt:
*Marcus Licinius Crassus annis 36 a.C.n. - 31 a.C.n.
*Lucius Plotius Vicina annis 2 a.C.n. ad usque 7
*Cornelius Lupus temporibus Tiberii imperatoris
*Gaius Arinius Modestus annis 73 ad usque 75
*Gaius Iulius Quadratus Bassus annis 76 - 78
*Gaius Antius Aulus Iulius Quadratus anno 84 vel 85

## Notae 
## Bibliographia 
* Tenney Frank, *Roman Imperialism*. Novi Eboraci: Macmillan, 1914 Textus apud archive.org
* Tenney Frank, ed., *An Economic Survey of Ancient Rome*. 6 voll. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1933-1940
* A. H. M. Jones, *The Later Roman Empire 284-602; a social, economic and administrative survey*. 3 voll. Oxoniae: Blackwell, 1964

## Nexus externi 
Categoria:Historia Libyae
Categoria:Creta
Categoria:Provinciae Romanae
Ilium

thumb|Urbs Troia.

**Ilium** vel **Ilion** (Graece *Ίλιον*) vel **Ilios** (Graece *Ίλιος*), sive **Troia** (Graece *Τροία*) vel **Troias** (Graece *Τροίας*) fuit urbs de qua Ilias Homeri narrat. In mythologia Bellum Troianum pugnaverunt Achaei (id est Graeci) et Troiani, Graecaque victore, Ilium ustum est. Fertur nepotes fugitivorum Troianorum urbem Romam condidisse.

Sunt et ruinae antiquae in Asia Minore in colle qui hodie appellatur Hissarlik (in Turcia). Erant et sunt (hodie praesertim Joachim Latacz), qui opinentur eas ruinas esse reliquias Ilii sive Troiae historicae, sed Franciscus Kolb et alii huic opinioni vehementer contradicunt. Urbs Troia antiqua . 

Lingua Troiana fortasse erat Luvia, e familia linguarum Anatolicarum. 

Anno 1998 ad Patrimonium totius mundi regestum est.

## Praecipui fontes antiqui 
*Augustinus Hipponensis, *de civitate Dei* III.5-8.
*Homerus, *Ilias*
*Vergilius, *Aeneis*

## Nexus externi 
Categoria:Hellespontus
!
Categoria:Loci archaeologici Turciae
Categoria:Patrimonium totius mundi
Pella

thumb|Ruinae atrii domús Pellae.
**Pella**, sive **Pelle** (Graece Πέλλα), fuit colonia et urbs Macedoniae in Emathia, inter Beroeam et Larissam sita, natalibus Philippi et Alexandri Magni clara. Nam regia sedes fuit iam a quinto saeculo exeunte usque ad Persen devictum.

Euripides tragoedus Pellae anno 406 a.C.n. mortuus est.

## Fontes 
* Titus Livius, *Ab Urbe condita* 44.46.4-11 qui scientiam suam e Polybio hausisse videtur.

## Notae 
## Nexus externi 
* "Pella" in *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites* (1976).

Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Urbes Macedoniae antiquae
Utica

**Utica**:

# Utica, antiqua urbs Africana in praesenti Tunesia
# **Utica** urbs in Hispania est.
# **Utica** urbs Civitatis Americanae Novi Eboraci est.
# **Utica** pars suburbana Toronti est.
Columbus

**Columbus** haec dissimilia significat:
# Bartholomaeus Columbus, cosmographus nautaque, frater Christophori
# Christophorus Columbus fuit explorator praeclarissimus
# Ferdinandus Columbus fuit filius et biographus eius
# Realdus Columbus fuit medicus praeclarus
# Columbus est urbs in Carolina Boreali
# Columbopolis, Anglice *Columbus*, est urbs et caput Ohii
# Columbus est vicus suburbanus Toronti
# *Columbus* est poema Ubertini Carrarae
Tusculum

**Tusculum**  erat municipium antiquum atque comitatus mediaevalis in regione Italiae Latio situm, suburbium Romae. Nam Tusculum ab urbe Roma XXV chiliometra aberat.

Inter praeclaros homines Tusculi natos certe eminet Marcus Porcius Cato Maior, orator, historicus, quaestor militaris, consul ac censor (natus 234 a.C.n., mortuus 151 a.C.n.).

## Historia 
### Aetas Romana 
Primo saeculo a.C.n. ager Tusculensis rus amoenum et suburbanum ad Viam Latinam erat, ubi Romani ditiores lautas villas aedificabant, in quibus e civilibus certaminibus vires reficerent. Anno 68 a.C.n. orator Cicero talem villam sibi paravit atque etiam unum ex suis operibus *Tusculanas disputationes* inscripsit, qui liber sermones fictos depingit tanquam in ipsa villa habitos (quod ex parte verum videtur), ibidemque conscriptus est.

### Aevum Medium
Tusculum a civibus Romanis die 17 Aprilis 1191 consensu papae Caelestini III et imperatoris Henrici IV diruta est. Historicus Rogerius de Hoveden scripsit: *"lapis supra lapidem non remansit"*
Nunc super summum collem Tusculanum crux ferrea ac haec inscriptio sunt:

HIC UBI DIIS GENTIUM EXTITERE DELUBRA
CRUX CHRISTI REFULGET
QUAM PERENNANDAE MEMORIAE SAECULI XIX A REPARATA SALUTE
ET ANNI L AB INITIO SACERDOTIO MICHAELIS LEGA CARD EPISC
OPTIMATES CLERUS POPULUSQUE TUSCULI ET DIOECESEOS
ERIGENDAM CURARUNT A.D. MCMXXXIV A FR XII
PIO XI PONT. MAX - VICTORIO EMM. III REGE - BENITO MUSSOLINI DUX -
ALDOBRANDINIO PRINCIPE PATRONO

* Latium,
* Urbs metropolitana Romae Capitis,
* Via Tusculana,
* Frascata seu Tusculum Novum.

## Fontes 

!
Cephallenia

thumb|Cephallenia inter ceteras insulas Ionias.
**Cephallenia** (Palaeograece Κεφαλληνία), Neograece Κεφαλονιά) est una ex insulis Ioniis Graeciae.
Cum Athenienses insulam anno 431 a.C.n. sine pugna ceperunt, in quattuor civitates divisa erat ː Pali, Cranei, Samaei, Pronnaei.
## Montes 
* Aenus mons

## Urbes et oppida 
* Argostolium
* Assus
* Erissus
* Fiscardo
* Lexurium (iuxta urbem antiquam Palen) 
* Poros
* Same

## Notae 
## Nexus externi 
!
Leucas

:*Vide etiam: *Leucas (discretiva)

[right|thumb|Imago **Leucadis** satellite [NASAe capta.]]

**Leucas** (*Leucadis, f.*; Graece Λευκάς, Neograece Λεύκαδα), olim paeninsula, nunc est una ex insulis Ioniis. Nomen dat nomo vel praefecturae Leucadi.
## Historia 
Ibi septimo saeculo a.C.n. Corinthii civitatem condiderunt cuius vincula cum metropoli dum sui iuris fuit numquam soluta sunt. Leucades bellis adversus Persas et bello Peloponnesiaco interfuerunt. Anno 344 a.C.n. navem unam Timoleonti ad Syracusas liberandas proficiscenti praestiterunt

Et locus natalis Patricii Lefcadii Hearn et mortis Sapphonis est. 

## Notae 
!