open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Friedrichshain

| 200px|Situs Friedrichshain in Berolino
|-
! colspan="2" | Indicia fundamentalia
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Terra Foederalis: || Berolinum
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Regio: || Fridericianus-Mons Crucis

|- bgcolor="#FFFFFF"
| Numerus incolarum: || 106 811 *(30.06.2005)*

|- bgcolor="#FFFFFF"
| Coordinata geographica: || 
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Praefixum telephonicum: || 030
|- bgcolor="#FFFFFF"
| Nota autocineti: || B

|}
**Friedrichshain** fortasse "Lucus Fridericianus", est pars Luci Fridericiani et Montis Crucis, regionis urbis Berolini. Ante quam reformatione administrativa anni 2001i cum Crucis Monte coniuncta est, sui iuris fuit *regio Luci Fridericiani*. Usque ad redintegrationem urbis Berolini pars urbis orientalis erat. 

Nomen sumptum est de hortis popularibus nomine Luco Fridericiano (vulgo *Volkspark Friedrichshain*) appellatis, qui ad septentriones spectant. Qua parte regio ad meridiem vergit, situs est Pons Trabis Superioris (vulgo *Oberbaumbrücke*), qui unicus regionis transitus super Spreham Lucum Fridericianum cum Monte Crucis coniungit.

## Pinacotheca 

Image:RevalLibauBerl1.jpg|Cuiuspiam domus inscriptio: DONEC ERIS FELIX MULTOS NUMERABIS AMICOS
Image:RevalLibauBerl.jpg|Eiusdam domus inscriptio altero latere: TEMPORA SI FUERINT NUBILA SOLUS ERIS

## Alia coepta Vici 
Categoria:Regiones Berolini
Sfortia

[thumb|Allegoria familiae Sfortiae e Codice De Sphaera - 1469 - e Bibliotheca Estensi [Mutinae, Italia]]

**Sfortia** (*-ae*, adiectivum est *Sfortianus,-a,-um*, Italice *sforzesco*) fuit illustris et nobilis familia quae inter alia urbem Italiae Mediolanum ab anno 1450 usque ad annum 1535 regit.

## Duces Mediolani familiae Sfortiae, 1450 -1535 
* Franciscus I Sfortia 1450 -1466
* Galeatius Maria Sfortia 1466 -1476
* Ioannes Galeaz Sfortia 1476 -1494
* Ludovicus Sfortia 1494 -1499
* Francia ducatum subegit 1499 -1500
* Ludovicus Sfortia (restaurato) 1500
* Francia ducatum subegit 1500 -1512
* Maximilianus Sfortia 1512 -1515
* Francia ducatum subegit 1515 -1521
* Franciscus II Sfortia 1521 -1535

## Pinacotheca ducium familiae Sforza 

Imago:Francesco Sforza.png|Franciscus Sfortia
Imago:Galeazzo Maria Sforza.png|Galeatius Maria Sfortia

* Mediolanum
* Ducatus Mediolani

## Lege etiam Italice 
* Catharina Santoro. *Gli Sforza. La casata nobiliare che resse il Ducato di Milano dal 1450 al 1535* (Latine *Sfortiae, domus nobilis quae Ducatum Mediolanensem a MCDL ad MDXXXV regit*). Lampi di Stampa, 1999.

## Nexus externus 
* Genealogia familiae Sfortiae 

## Note 
Categoria:Familiae nobiles
!
Categoria:Indices ducum civitatum
Lingua Mordoris

thumb|300px|Lingua Mordoris in Anulo Regnante scripta.
**Lingua Mordoris** (Anglice *Black Speech* appellata, scilicet "lingua atra"), Orcium adhibetur, gentium qui regnum Sauronis in mundo Domini Anulorum ab I. R. R. Tolkien ficticio habitant. Sauron ipse hac lingua loquebatur et litteras Dryadum quoque scripsit; de ea re, Anulo Regnante in igne iacto, Gandalphus inscriptionem legit in lingua Mordoris:

Scilicet, "Anulus Unus ad regnandum, Anulus Unus ad reperiendum, Anulus Unus ad attrahendum et in tenebris coercendum."

## Verba linguae Mordoris 
Pauca verba huius sermonis in libris Tolkieni nota sunt; exempli gratia:
* *ash* - unus
* *nazg* - anulus
* *nazgul* - spectrus anuli
* *uruk* - orcus

Sententibus dicuntur possunt pro exempli gratia:

* *Uglúk u bagronk sha pushdug Saruman-glob búbhosh skai! -* Uglúk ad supplicia thalamum cum Sarumanis pusilli conserventes. Struices stercoris. Skai!
* *Gu kibum kelkum-ishi, burzum-ishi. Akha-gum-ishi ashi gurum! -* Vita in algorem et tenebris nulla est. Hic in vacuum Mors sola!

## Notae 
Mordor
Electrochemia

[thumb|[Aloisius Galvanus, electrochemiae peritus.]]

**Electrochemia** est disciplina scientifica et pars chemiae physicae quae interactiones chemicarum et electricitatis investigat. Chemicas res describit quas mutationibus mutuis energiae electricae iunguntur. 

## Notae 
*Antonius Becquerel
*Chemia inorganica
*Gradiens electrochemicus
*Michael Faraday
*Alexander Volta

Categoria:Chemia physica
!
Franciscus I Sfortia

**Franciscus Sfortia** (natus Fani Sancti Miniati in Tuscia die 23 Iulii 1401; mortuus Mediolani die 8 Martii 1466) fuit dux Mediolanensis ab anno 1450 usque ad mortem, domus regnatricis Sfortiae primus.

Franciscus Blancam Mariam Vicecomitem (Italice *Bianca Maria Visconti*) filiam spuriam Philippi Mariae Vicecomitis ultimi ducis familiae Vicecomitum die 25 Octobris 1441 in matrimonium duxit.

Apud eum Martinus Comensis ab anno fere 1457 coquus meruisse censetur.

## Fontes de vita et regno Francisci Sfortiae 
* Ioannes Simonetta, *Historia de rebus gestis Francisci primi Sfortiae vicecomitis* 

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 

Categoria:Nobiles Italiae
Categoria:Ductores exercitus
Franciscus
Categoria:Nati 1401
Categoria:Mortui 1466
Categoria:Duces civitatum
Demetrius Šostakovič

**Demetrius Demetrii f. Šostakovič** seu **Szostakowicz** (Russice: Дмитрий Дмитриевич Шостакович,  ), die 12 Septembris anni 1906 calendarii Iuliani natus et die 9 Augusti anni 1975 mortuus, fuit compositor, clavicen, et paedagogus Russicus aetate Unionis Sovieticae.

Quindecim symphonias composuit, quorum nonnullas enumeremus:
* Symphonia I, anni 1926
* Symphonia II, anni 1927
* Symphonia VII, *Leninopolis* anni 1941
* Symphoniam VIII, anni 1953
* Symphoniam X anni 1962
* Symphoniam XII
* Symphoniam XIII
* Symphoniam XIV de morte
Etiam quindecim quadricinia fidium composuit, inter quae Quadricinium fidium VIII insigniter est.

Gubernatio Sovietica eius opera ambigue tractavit: eius musica bis ex officio damnata est: anno 1936, melodramatis *Domina Macbeth districtus Mtsenscensis* causa, secundum librum Nicolai Leskov scripti, annoque 1948 ab Andrea Ždanov. Sed eius musica a populo magnopere amabatur, et plurime publice laudata est. Et carmen apud poemata Marinae Cvetaevae (op.143) composuit. Ipse particeps Consilii Supremi fuit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Fanning, David, ed. 1995. *Shostakovich Studies,* Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 0-521-45239-2.
* Wilson, Elizabeth. 1994. *Shostakovich: a life remembered.* Londinii: Faber. .

## Nexus interni
*2669 Shostakovich

## Nexus externi 
* Ephemerides de Demetrio Šostakovič (Shostakovich)

Categoria:Compositores modernistici
Categoria:Compositores Russiae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Petropolis
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Musici Russiae
!
Galeatius Maria Sfortia

thumb|Galeatius Maria Sfortia

** Galeatius Maria Sfortia** (natus Firmi die 24 Ianuarii 1444 - necatus est Mediolani die 26 Decembris 1476), filius natu maximus Francisci I Sfortiae et Biancae Mariae Vicecomitis fuit dux Mediolani ab anno 1476 usque ad mortem secundus domus regnatricis Sfortiae.

Filia eius Bianca Maria Sfortia fuit imperatoris Maximiliani I mulier.

## Bibliographia 
* Gregory Lubkin, *A Renaissance Court: Milan under Galeazzo Maaria Sforza*. Berkeleiae: University of California Press, 1994 

## Nexus externi 
* Opera Galeatii Mariae Sfortiae in oppido Mediolani (*Castello sforzesco*)
* [Festus ad honorem Galeatii Mariae Sfortiae et Pii papae II(https://la.wikipedia.org/wiki/Pius_II) Florentiae mense Aprili 1459]

Galeatius Maria
Categoria:Nati 1444
Categoria:Mortui 1476
Categoria:Necati
Imperium

**Imperium**  *sensu lato* potest intellegi sicut *potestas*, quod vocabulum antiquitus vero hominibus potest attinere, in eo casu significans quasi *statum potestatis* vel *auctoritatem,* vel in geographico modo significans *fines* seu *territorium.*
At *sensu stricto* oportet ne confundeatur, de legibus antiquis Romanis, imperii nomina potestatisque et plane auctoritatis.

Baruch de Spinoza in suo Tractatu Politico scripsit: "Hoc ius, quod multitudinis potentia definitur, imperium appellari solet."

* Imperialismus
* Imperator
* Imperia in Asia Meridiorientali Europaea

Categoria:Res politicae
!
Cruces et circuli

thumb|Exemplar ludi
**Ludus crucum et circulorum** dicitur peniculli papyrique ludorum se esse cui necesse sunt duo lusores, utitur alter crucibus **X**, et alter circulis **O** invicem qui locos in area trium trinarum designant. Lusor vincit cum tria signa sua derigat verticaliter vel horizontaliter.

Hoc ludo lusor **X** vicit:
center|Game of tic-tac-toe, won by X

Hoc ludo nemo vicit, aequo Marte pugnatum est: 
center|Game of tic-tac-toe, drawn

Omnino lusores celere inveniunt ludum optimum nullum victorem habere, quocumque modo primus lusor incipiat. Pueri igitur sunt qui eum ludunt: invenientes tum strategiam invincibilem denique ludunt complexiores ludos.

* ludus

## Nexus externus 
* tic tac toe game

Categoria:Ludi
Res publica Ambrosiana

[thumb|300px|[Mediolanum: Basilica sancti Ambrosii, ad honorem eius Rei Publicae nomen Ambrosiana datum est.]]
[thumb|[Vexillum Mediolani communitatis]]

**Res publica Ambrosiana** fuit antiqua civitas Italica, quae anno 1447 post mortem ducis Philippi Mariae, ultimi domi regnatricis Vicecomitis (Italiane *Visconti*), a nobilibus Mediolanensibus et iuris consultis universitatis Papiae condita est. Mediolanensi rei publicae nomen *Ambrosianum* ad honorem sancti Ambrosii, patroni urbani, dederunt.

Res publica finem habuit anno 1450, cum Franciscus I Sforza, praeclarus ductor, qui Biancam Mariam Vicecomes filiam spuriam Philippi Mariae Vicecomitis, ultimi ducis familiae Vicecomitis, in matrimonium die 25 Octobris 1441 duxerat, se novum ducem urbis Mediolani crearet.

## Notae 
## Bibliographia 
* Marco Chiapponi, *Giorgio Piatto, o La repubblica ambrosiana: racconto storico*. Mediolani, 1877 Textus apud *Internet Archive*
* F. Peluso, ''Storia della Repubblica milanese dall'anno 1447 al 1450*. Mediolani, 1871
* T. Sickel, *Die Ambrosianische Republik und das Haus Savoyen''. Vindobonae, 1856
* 

Ambrosiana
Categoria:Condita 1447
Categoria:Historia Mediolani
Blanca Maria Vicecomes

[thumb|Blanca Maria Vicecomes, a [Bonifacius Bembo|Bonifacio Bembo picta.]]

**Blanca Maria Vicecomes** (Italice *Bianca Maria Visconti*) nata in vico Settimo Pavese apud Papiam die 31 Martii 1425; mortua Melegnano in oppido die 23 Octobris Caterina Santoro, *Gli Sforza: La casata nobiliare che resse il Ducato di Milano dal 1450 al 1535* (Lampi di Stampa, 1999), aut 28 Octobris 1468), fuit filia spuria Agnetis de Maino et Philippi Mariae Vicecomitis ultimi ducis familiae Vicecomitum.

Blanca Maria uxor Francisci I Sfortiae ductor ac dux Mediolanensis ab anno 1450 usque ad mortem eius anno 1466.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* Lila Jahn. *Bianca Maria duchessa di Milano*, Mediolani: Garzanti, 1941
* Daniela Pizzigalli. *La signora di Milano: Vita e passioni di Bianca Maria Visconti*. Rizzoli, 2000] 
* Winifred Terni de Gregory. *Bianca Maria Visconti duchessa di Milano*, Bergomumi, 1940

## Nexus externi 
* Brevis Biographia 
* Brevis biographia apud paginas urbis Mediolani 

Categoria:Ducatus Mediolanensis
Categoria:Nobiles Italiae
Categoria:Vicecomes
Ludovicus Sfortia

[thumb|200px|right|Ludovicus Sfortia, opus minio picta a [Ioannes Ambrosius de Predis|Ioanne Ambrosio de Predis.]]
**Ludovicus Maria Sfortia**, vel **Lodovicus Maria Sphortia,** qui propter colorem cutis  dicitur *Ludovicus Maurus* (Italiane Ludovico il Moro natus Vigebani die 27 Iulii 1452; mortuus captivus  in Castello Lochiarum (Francia) die 27 Maii 1508), Francisci Sfortiae et Blancae Mariae Vicecomitis quartus filius, fuit dux Mediolani ab anno 1494 usque ad annum 1500. 

Praeclara amans eius fuit Caecilia Gallerani.

Duxit in matrimonium die 17 januarii 1491 Beatricem Estensem, ducis Ferrariae Herculis I Estensis filiam.

## Stirps 
Ab coniuge Beatrix habuit duos filios:

* Hercules (1493-1530), appellatus cum nomine avi materni Hercules Estensis, cui Beatrix divotissima fuit.
* Sfortia Franciscus (1495-1535), appellatus cum nomine avi paterni Franciscus Sfortia et cum nomine patrui Sfortia Maria Sfortia.

Tertium filius habet, sed Beatrix mortua est dum eum in lucem ederet, die 2 Ianuarii 1497 et fiulius cum illa. Conditus est super ostium claustri Sanctae Mariae Graziae cum hoc epigrammate funebris: *Infoelix partus; amisi ante vitamque in luce ederer: infoeliciorque matri moriens vitam ademi et parentem consorte suo orbari, in tam adverso fato hoc solum mihi potest jocundum esse, quia divi parentes me Lodovicus et Beatrix Mediolanenses duce genuere 1497, tertio nonas januarii.*

Ab amica Bernardina de Corradis habuit:
* Blanca Ioanna (1482 - Milano, 23 novembre 1496), nupsit Galeaz Sancti Saeverini.

Ab amica Cecilia Gallerani habuit:
* Caesar, (Milano, 1491 - 1514), abbas basilicae  *San Nazaro in Brolo* Mediolani ab anno 1498, canonicus ab anno 1503.

Ab amica Lucretia Crivellis habuit:
* Ioannes Paulus I Sfortia (Mediomlani, 14 Martii 1497 – Neapoli, 13 decembris 1535).
* Isabella (1500 - 1535).

Ab amica Romana habuit:
* Leone (1476 - Milano 1496), 1495 aut 1496 duxit in uxore Margherita Grassi.

Ab amicis ignotis:
* Galeaz Sfortia Vicecomes, ortus 1476 et puer mortuus.
* Sfortia (1484/1485 - 1487).

## Notae
Ludovicus
Categoria:Mortui captivi
Categoria:Nobiles Italiae
Abbatia Sanctae Mariae Claraevallis Mediolanensis

[thumb|upright|Despectus in turrim [abbatiae e claustro]] 

**Abbatia Sanctae Mariae Claraevallis Mediolanensis** (Italiane *Abbazia di Chiaravalle*) est abbatia Cisterciensis apud Mediolanum, quae die 22 Ianuarii 1135 condita est.

## Bibliographia 
* ''Chiaravalle. Arte e storia di un'abbazia cistercense*, Mediolanum, Electa, 1992.
* Angelo, P. Caccin, M. O.P. *L'Abbazia di Chiaravalle milanese - Il Monastero e la Chiesa - Storia e Arte*, Mediolanum, Moneta, 1979.
* Bagnoli, Raffaele. *Chiaravalle Milanese. La Chiesa e il Monastero*, Maestri, 1957.
* Caffi, A. *L'Abbazia di Chiaravalle. Iscrizioni e monumenti. Aggiuntavi la storia di Guglielmina Boema*, Mediolanum, 1843.
* Reggiori, F. *L'Abbazia di Chiaravalle'', Mediolanum, Banca Popolare di Milano, 1970.

## Nexus externus 
* Abbatia in pagina Cistercensium

Categoria:Abbatiae Cistercienses
Categoria:Mediolanum
Categoria:Ecclesiae Langobardiae
Categoria:Archidioecesis Mediolanensis
Matthaeus I Vicecomes

**Matthaeus I Vicecomes**, **magnus** nuncupatus (natus die 15 Augusti 1250; mortuus die 24 Iunii 1322) filius Theobaldi neposque archiepiscopi Othonis Vicecomitis, fuit dominus Mediolani ab anno 1287, cum patruus eius Otho eum capitaneus populi creavit usque ad mortem anno 1322. 

Domino Matthaeo, Mediolanum totam Langobardiam, partem Pedemontii et Aemiliae cum urbis Bononia et etiam Genuam subegit.

Mense Augusto 1269 Matthaeus Bonacosa Borri (die ignoto -1321), filia Squarcini Borri, in matrimonium duxit.

## Notae 
Matthaeus
Categoria:Nati 1250
Categoria:Mortui 1322
Categoria:Episcopi Novarienses
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Dominium Mediolanense
Rigveda

[thumb|upright=1.2|Liber [manuscriptum|manuscriptus cartaceus *Ṛgveda* saeculi XIX.]]
**Rigveda** (scriptura devanagari ऋग्वेदः ) est ecloga antiquissima carminum lingua Sanscrita compositorum. Vocabulum *ṛgvedaḥ* dicit 'cognitio laudis'. Plus quam mille carmina insunt quae de deis, herois, soma tractant. Deus maxime laudatus est Indra; Varuna quoque est magni moment. Dei Hinduismi ut Sivus vel Krishna rarissime aut numquam in Rigveda nominantur.

## Bibliographia 
; Editiones et versiones
* *Rigveda-Sanhita:  liber primus, sanscrite et latine,* tr. .  Londini:  Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland, 1838 Textus apud *Internet Archive*
* *The Rig Veda: an anthology* tr. Wendy Doniger O'Flaherty. Harmondsworth: Penguin, 1981. ISBN 978-0140449891.
* *Rig Veda:  A Metrically Restored Text,* ed. Barend A. Van Nooten et Gary B. Holland.  Cantabrigiae:  Harvard University Press, 1994. ISBN 0674769716 
* *The Rigveda: The Earliest Religious Poetry of India*, ed. Stephanie W. Jamison et Joel P. Brereton. Novi Eboraci: Oxford University Press, 2014. ISBN 9780199370184

; Indices
* A. A. Macdonell, A. B. Keith, *Vedic index of names and subjects*. 2 voll. Londinii: Murray, 1912 vol. 1 vol. 2
* Vishweshwarananda, Nityananda, *A complete alphabetical index of all the words in the Rigveda*. Bombayae, 1908 Textus apud *Internet Archive*

## Notae
## Nexus externi 
* *Rig Veda:  A Metrically Restored Text*, Universitas Texana
* Textus devanagari et romanizatus

Categoria:Indiae scripta
Categoria:Litterae Sanscritae
Categoria:Memoria mundi
Categoria:Vedi
Categoria:Litterae Latine versae
Samaveda

**Samaveda** (accuratius *Sāmavedaḥ*; scriptura devanagari सामवेद:) est ecloga carminum in lingua Sanscrita antiquissima compositorum, una e quattuor Vedis. Nomen *sāmavedaḥ* dicit "cognitio liturgiae".

## Bibliographia 
* Griffith, Radulphus T. H. *The Sāmaveda Saṃhitā*. 1893; editio nova, Nag Publishers, Delhi, 1991 (ISBN 81-7081-244-5) [Sanscritice et Anglice]

Categoria:Vedi
Atharvaveda

**Atharvaveda** (scriptura devanagari अथर्ववेद:) est ecloga carminum in lingua Sanscrita antiquissima compositorum, una e quattuor Vedis. Nomen *atharvavedaḥ* dicit "cognitio magorum".

## Bibliographia
* Dipak Bhattacharya, ed., *The Paippalada-Samhita of the Atharvaveda*. Vol. 1. Calcuttae: Asiatic Society, 1997
* Maurice Bloomfield, *The Atharvaveda*. Argentorati: Trübner, 1899  Textus
* Maurice Bloomfield, *Hymns of the Atharva-veda*. 1897  Textus Textus imperfectus
* Arlo Griffiths, "The Orissa Manuscripts of the Paippalādasaṃhitā" (2003)
* Arlo Griffiths, *The Paippalādasaṃhitā of the Atharvaveda, kāṇḍas 6 and 7. A New Edition with Translation and Commentary* Textus
* Arlo Griffiths, "The Textual Divisions of the Paippalāda Saṃhitā" in *Wiener Zeitschrift für die Kunde Südasiens* vol. 47 (2003) pp. 5-35
* Arlo Griffiths, Annette Schmiedchen, edd., *The Atharvaveda and its Paippalādaśākhā. Historical and Philological Papers on a Vedic Tradition*. Aquisgrani, 2007 Textus 
* Carlos Lopez, *Atharvaveda-Paippalāda Kāṇḍas Thirteen and Fourteen: Text, Translation, Commentary*. Cantabrigiae Massachusettensium: Department of Sanskrit and Indian Studies, Harvard University, 2010 Textus

Categoria:Vedi
Categoria:Magica
Ramayanum

**Ramayanum** vel **Ramayana** (Sanscrite *Rāmāyaṇam*; scriptura devanagari रामायणं), in lingua Sanscrita composita, fons et repertorium mythologiae Hinduisticae, est carmen epicum vati Valmici adscriptum. Narrat originem dei Ramae expeditionemque eius ad insulam Taprobanam ut mulierem Sitam servet e daemone Ravana; insuper recelat traditiones cultus tam civilis quam religiosi. Hoc carmen, unum e longissimis litteraturae Sanscriticae, continet 24,000 "slocos", vel versus, in septem libris divisos, quorum primus *Balakanda* et septimus *Uttarakanda* serius additi sunt, sed de tempore redactionis auctores non consentiunt. Nomen *Rāmāyaṇa* dicit "iter Rami."

## Enarratio 
thumb|Pugna Ramae Ravanaeque e pictura Siamensi 
*Ramayana* enarrat originem et res gestas Ramae, Visnui septima incarnatio (avatara), regis et amatoris belli, una cum historia coniugis eius Sitae. Ramus, princeps haeres regni Kosalae, iniuste orbatus est iuris ad thronum et in exsilium Ayodhyae urbs capitis missus, ubi 14 annos remansit, cum muliere Sita et fratre Laksmane. Ibi Sita, a rege daemonum Ravana rapta, in insulam Lancam (vel Taprobanem) ducitur. Rama et Laksman cum Vanara et Hanuman foedus concludunt et pontem construunt ex India ad Lancam ducentem. Ravana occiso in urbe eius Ayodhya, Rama ut rex in urbem introducitur. Ut praescriptiones dharmae servasset Ramus Sitam reicit, de fidelitate dubitans. Ad puritatem probandam, Sita ignis periculum accipit et ex flammis salva exit.

## Fortuna 
Hoc carmen ad thesaurum hereditarium educationemque publicam pertinet et Indorum et omnium populorum qui Hinduismo haerent; credunt enim *Ramayanum* non tantum describere, sed etiam praescribere, ope exempli Ramae et Sitae, rationes vitae meliorandae et perfectendae. Versiones exstant in multis linguis Indiae et Chersonesi Aureae. 

## Notae 
*Mahabharatum

Categoria:Carmina epica
Categoria:Indiae scripta
Categoria:Litterae Sanscritae
Aldus Manutius

**Aldus Pius Manutius** (Italiane: *Aldo Pio Manuzio*; natus *Teobaldus Manucci* Sermonetae aut Bassiani in Latio anno circiter 1449; obiit Venetiae die 6 Februarii 1515) fuit illustris editor et typographus Venetianus.

Linguae Graecae in primis studuit Aldus Manutius adeo ut etiam Academiam condere voluerit ad studia Graeca promovenda. Ita maximorum auctorum antiquorum editiones principes impressit : Aristoteles (1495), Aristophanes (1498), Herodotus (1502), Thucydides (1502), Sophocles (1502), Euripides (1503), Aristophanes (1503), Demosthenes (1504), Plato (1513), oratores Attici (1513) etc. Tales editiones principes ab Aldo Manutio factae *Aldinae* nominantur. Inter eruditos qui operam illis cum Aldo dederunt, in primis Marcus Musurus, vir Graecus, memorandus est.

Magnas novitates in rem librariam quoque introduxit : primus enim anno 1499 abecedarium Italicum conflavit et in Vergilio suo anno 1501 adhibuit. Quae litterae, quamquam privilegium a civitate Veneta impetraverat, mox in tota Europa imitatae sunt, Lugduni in primis. Post Vergilium alios classicos Latinos, Horatium, Martialem, Lucanum, Valerium Maximum etc typis Italicis sine commentario in parvis codicibus in-8° edidit. Ita illos auctores classicos primus non tam ad usum scholarum quam ad delectationem litteratorum hominum libros in itinere secum circumferre cupientium destinabat. 

Anno 1502 circa mensem octobrem insigne officinae suae, quod in prima ultimaque pagina codicum suorum imponeret, sibi elegit imaginem e nummo antiquo sumptam, scilicet quibusdam denariis imperatoris Titi : delphinum ancorae sese circumvolventem, breviter 'Ancoram Aldinam' dictam, quam 'hieroglyphice' -id est in lingua symbolica imaginum- idem significare putabat atque sententiam ab imperatore Augusto dilectam : *Festina lente*, (delphinus = velocitas, ancora = stabilitas).
## Notae 
## Si vis plura legere 
thumb|Pagina Aldini Horatii (1501) typis Italicis impressi. Ornamentum pictum postea manu additum est.
* *Aldus Manutius and Renaissance culture : essays in memory of Franklin D. Murphy : acts of an International Conference (Venise and Florence, 14-17 June 1994)*, curante D. S. Zeidberg. Florentiae : Leo S. Olschki, 1998
* Martinus Lowry, *The world of Aldus Manutius : business and scholarship in Renaissance Venice*, Oxoniae : Blackwell, 1979
* Antonius Augustinus Renouard, ''Annales de l'imprimerie des Alde ou histoire des trois Manuce et de leurs éditions*, Parisiis : Jules Renouard, 1834 (tertia editio). Hic legere potes
* M. Sicherl, *Griechische Erstausgaben des Aldus Manutius: Druckvorlagen, Stellenwert, kultureller Hintergrund'', Paderbronnae, 1997 Recensio critica

## Nexus externi 
* Dizionario-Biografico degli Italiani 

Categoria:Nati 1449
Categoria:Mortui 1515
Categoria:Humanistae
Categoria:Incolae Italiae

Categoria:Typographi
Spreha

**Spreha** seu **Sprea** sive **Suevus** (Theodisce: *Spree*) est flumen in Saxonia, Brandenburgo et Berolino quod Berolini in Habalam fluit.

Magnae urbes ad Spreham sunt exempli gratia:
* Berolinum
* Cotbusium

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Berolinum
Categoria:Flumina Germaniae
Categoria:Systema Albis fluminis
Galeacius I Vicecomes

**Galiacus** seu **Galeacius I Vicecomes** (natus die 21 Ianuarii 1277; mortuus die 15 Septembris 1334), filius quem Matthaeus e Bonacosa Borri genuit, fuit dominus Mediolani ab anno 1322 usque ad annum 1322. 

[thumb|"Galeacius primus Vicecomes" e libro [Paulus Iovius|Pauli Iovii *Le vite de i dodeci Visconti che signoreggiarono Milano* (1645)]]
Anno 1298 Galeatius podestas urbis Novariae factus est. Die 30 Iunii 1300 Beatricem Estensem, filiam Obizzi Estensis domini Ferrariae et Mutinae, in matrimonium duxit. Paulo post propter victoriam factionis adversae Della Torre Galeatius e Mediolano fugire debuit et in Ferrariam apud patrem uxoris eius iit. Cum anno 1311 Mattheus Vicecomes auxilii imperatoris Henrici VII gratia Mediolanum rediit, Galeatius dominus urbis Placentiae factus est. Matthaeo die 24 Iunii 1322 mortuo Galeatius dominus Mediolanensis creatus est.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 

## Nexus externi 
*Brevis biographia Galeacii I Italice

Categoria:Nati 1277
Categoria:Mortui 1334
Galeacius I
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Dominium Mediolanense
Barnabas Vicecomes

(natus anno 1319; mortuus captivus die 19 Decembris, 1385) fuit dominus Mediolani ab anno 1354 cum fratribus eius Galeatio II et Matthaeo II usque ad mortem Matthaei die 29 Septembris 1355, postea cum nepote eius Ioanne Galeatio, filio Matthaei, usque ad annum 1385, cum nepos Barnabae in vincula coniceret.

## Notae 
## Bibliographia 
* Daniela Pizzagalli, *Bernabò Visconti*. Mediolanum: Rusconi, 1994
* 

## Nexus externi
*Brevis Biographia 

Categoria:Nati 1319
Categoria:Mortui 1385
Barnabas
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Dominium Mediolanense
Categoria:Excommunicati
Pestis

**Pestis**  sive **pestilentia** est morbus et zoonosis epidemiae, cuius causa est bacterium *Yersinia pestis*, quod anno 1894 inter contagium pestis Hongkongi ab Alexandro Yersin medico repertum est.

## Species pestis
Quattuor sunt species pestis: pestis bubonica, sepsis pestilens, pestis pulmonaris, et pestis abortiva. Causa contagii in homine est morsus pulicis, accurate *Xenopsillae cheopis*, parasiti rattorum.

## Pestis in historia
### Graecia et Roma antiqua
Thucydides descripsit pestem Atticam, quae Athenis saeviit annis 430–426 a.C.n.. Genus huius morbi dubia controversaque relinquit, praeter pestem ipsam morbi possibiles sunt ebola febris haemorrhagica, morbilli, typhus, et ceteri.

De tempore imperii Romani pestilentias complures scimus. Ex his maximae erant pestis Antoniniana (ca. 165–180), quae verisimiliter a militibus imperatoris Marci Aurelii de Parthico bello importata est, ac pestis Iustiniana (ca. 542–544), maxima aetatis antiquitatis pestilentia, quae adhuc saeculo octavo cyclis duodecennis reversa est.

### Mors atra
[thumb|180px|Propagatio in [Europam praeclari contagii pestis annis 1347–1351]]
Saeculo quarto decimo violentissima pestis, quae mors atra appellatur, gentes Europae decimavit. Multi rus ex urbis tamquam e vinclis evolaverunt, ut Ioannes Boccacius in opere suo Decamerone enarrat.

### Novum aevum
Alium praeclarum contagium pestis Mediolani anno 1630 fuit, de quo illustris scriptor Mediolanensis saeculi undevicensimi Alexander Manzoni in fabula *Promissi Sponsi* scripsit.

Saeculis septimo decimo et duodevicensimo ultima contagia pestis fuerunt (e.g., in Anglia anno 1665, in Francia anno 1720, in Ucraina anno 1737, et in Russia anno 1789), post quam pestis propter causas adhuc hodie non claras exstincta est.

## Praeclari peste mortui
* Ioannes Villani, historicus, anno 1348
* Amadeus VI Sabaudiae, Comes Sabaudiae, anno 1383
* Ioannes Galeazzus, dux Mediolani, anno 1402
* Dominicus Ghirlandaio, pictor, anno 1494
* Benotius Gozzoli, pictor, anno 1497

## Notae 
*Pandemia
*Quadragena
**Det sjunde inseglet* (pellicula)
**La Peste* (mythistoria Alberti Camus)

## Nexus externi
Categoria:Zoonoses
Lumen cinereum

[thumb|Lumen cinereum die [1 Septembris 2005]]

**Lumen cinereum** est phaenomenon astronomicum, in quo luna prima et ultima lunae luminum varietate, quamquam solum parva pars eius a sole collustrata est, tota longitudine illuminata videtur. 

In *Codice Leicester*, quem inter annos 1506 et 1510 scripsit, Leonardus Vincius primam explicationem rectam luminis cinerei dedit: lux a terra repercussa lunam collustrat.

thumb|left|200 px|Explicatio luminis cinerei
## Nexus externi 
* Leonardi Vincii imagines luminis cinerei (Anglice)
* Imago lunae cum lumine cinereo (Germanice)
* Leonardus Vincius:Codex Leicester

Categoria:Astronomia
Hugo Foscolo

**Nicolaus Hugo Foscolo**, vel **Fosculus** seu **Fusculus** (natus Zacyntho in insula Graeca, quae tunc ad Rem Publicam Venetiae pertinebat, die 6 Februarii 1778; obiit Turnham Green in vico Anglico iuxta Londinium die 10 Septembris 1827), fuit poeta Italicus more neoclassicismus et romanticismo qui de morte cum cogitatione philosophica scripsit.

Alma mater sua fuit Universitas Patavina. *Tieste* (*Thyestes*) tragoediam anno 1797 Venetias praesentavit, quae Napoleonem laudabat; anno 1799 fabulam Romanicam *Vera storia di due amanti infelici* (*Historia vera duorum amantium infelicium*) edidit, quae in editione secunda *Ultime lettere di Jacopo Ortis* (*Epistola Iacobi Ortis ultima*) nomen accepit. Callimachi hymnos omnes edidit cum versione Italica et notis anno 1804. In Universitate Papiae docebat ab anno 1808. *Ajace* (*Aiax*) et *Ricciardi* sunt tragoediae Fosculi posteriores.

Iosephus Paschalius Marinellius *De sepulcris* (*Dei sepolcri*, 1807), carmen Fosculi notissimum, Latine vertit, et aliae versiones permultae extant.

## Opera selecta 
**Ultime lettere di Jacopo Ortis*, una mythistoria epistularum (1802)
* *A Zacinto* (1803)
* *Dei sepolcri* (1807)

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Incolae Zacynthi
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Scriptores Graeciae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Interpretes Graeco-Italiani
Categoria:Alumni Universitatis Patavinae
Categoria:Professores Universitatis Ticinensis
Res Publica Cisalpina

[thumb|right|300px|Italia septemtrionalis anno [1803]]
** Res Publica Cisalpina** (1797-1802) (Italiane *Repubblica Cisalpina*) fuit antiqua civitas in Italia septemtrionale, quae a Francia accurate a Napoleone post Italiae invasionem die 29 Iunii 1797 condita est. Caput Rei Publicae urbs Mediolanum erat.

Die 25 Ianuarii 1802 nomen huius civitatis mutatum est in **Rem Publicam Italianam** (1802-1805).

Res Publica finem habuit anno 1805, cum Napoleo Regnum Italiae promulgavit, cuius rex se fecit.

## Vexilla Rei publicae Cisalpinae et Italicae et Regni Italici 

Imago:Flag of the Repubblica Cisalpina.svg|Vexilla Rei publicae Cisalpinae (1797-1802)
Imago:Flag of the Italian Republic (1802).svg|Vexilla Rei publicae Italicae (1802-1805)
Imago:Flag of the Napoleonic Kingdom of Italy.svg|Vexilla Regni Italici (1805-1814)

## Nexus externus 
* Lexicon historicus Helvetiae de pagina Res Publica Cisalpina Italice

## Lege etiam Italice 
* C.Zaghi, ''L'Italia di Napoleone dalla Cisalpina al Regno*, 1991
* *Assemblee della Repubblica Cisalpina'', a cura di C.Montalcini, A. Alberti, R. Cessi, L. Marcucci, 11 voll., Bononia, Zanichelli, 1917-1948 

Cisalpina Res Publica
Categoria:Rerum Francicarum eversio
Categoria:Condita 1797
Maximilianus Sfortia

**Maximilianus Sfortia** (natus 1493, mortuus Lutetiae mense Iunio 1530) fuit dux Mediolani ab anno 1512 usque ad annum 1515, hoc est inter occupationem ducatus a Ludovico XII rege Franciae et occupationem a Francisco I rege Franciae.

Categoria:Nati 1493
Categoria:Mortui 1515
Categoria:Sfortia
Habala

**Habala** vel *Habola*, *Havila*, *Labola, Albola* (Theodisce: *Havel*) est flumen in Saxonia et Anhaltino, Brandenburgo, Berolino et Megalopoli atque Pomerania Citeriori quod in Albim fluit.

Magnae civitates ad Habalam sunt:
* Arausionis castrum
* Berolinum
* Potestampium
* Ratenovia

## Nexus externus 
Categoria:Flumina Germaniae
Categoria:Systema Albis fluminis
Franciscus II Sfortia

**Franciscus II Sfortia** (natus Mediolani die 4 Februarii 1495; obiit Vigebani 24 Octobris 1535) fuit ultimus dux Mediolani, ab anno 1521 usque ad mortem. Postea terrae ducatus ad Imperium Hispanicum Caroli V adiunctae sunt. 

## Fons 
* Sacchi, Rossana. 2005. *Il disegno incompiuto: La politica culturale di Francesco II Sforza e Massimiliano Stampa.* 2 vol. Mediolani.

## Nexus externi 
* De familiae Sfortiae Castello Mediolanensi

Categoria:Nati 1495
Categoria:Mortui 1535
Franciscus II
Boreas

[thumb|250px|Boreas [Oreithyiam rapit. Oenochoe rubeis figuris ex Apulia. Museum Lupariense.]]
 (; Graece Βορέας ‘septentrionalis’) est ventus qui a septentrionibus flat. Ventus est ergo frigidus. Graeci pluviam frigidam *bora* seu μπόρα appellant.

## De Borea mythico. 
Boreas maiores partes in mythologia Graeca egit quam ceteri venti. Nam Orithyiam, filiam regis Erechthei, Athenis rapuisse dicitur ac secum in Thraciam duxisse ubi uxorem habuit. Ex ea duos filios genuit, Calain et Zeten, -qui expeditioni Argonautarum interfuerunt-, et duas filias Chionen et Cleopatram quae regi Phineo nupsit.

In Thracia antrum montis Haemi habitasse dicitur. Barbatus et alatus in vasīs pictus est. Cultu quoque honorabatur et  Athenis ad flumen Ilissum, quia Athenienses ei, ut "genero" unius e regibus suis, gratias agebant quod classem Xerxis anno 480 a.C.n. ad Magnesiae litus male mulcasset, et in Arcadia ab eis quos in pugnis adiuvasse dicebatur.

### Fontes. 
* Hyginus mythographus *Fabulae* 53,140.
* Ovidius libro sexto Metamorphoseon versus 675-721

## Rosae ventorum 
Boreas in pluribus rosis ventorum: 

[thumb|left|Quattuor venti secundum [Homerus|Homerum.]]
[thumb|right|Undecim venti secundum [Aristoteles|Aristotelem.]]
thumb|left|Duodecim venti secundum Museum Pio-Clementinum.

## Notae 
*Hyperborea
*Venti
*Voipel

## Alia coepta Vici 
Categoria:Meteorologia
Categoria:Mythologia Graeca
Christophorus Wallace

**Christophorus Georgius Latore Wallace** (natus Novi Eboraci die 21 Maii 1972; occisus Angelopoli die 9 Martii 1997), etiam **Biggie Smalls**, **Big Poppa**, **Frank White** dictus, et nomine notissimo **Notorious B.I.G** (***B**usiness **I**nstead of **G**ame*, id est 'officia loco ludi'), fuit rappista et musicae mercator Americanus.

Christophorus Vallace (Infamis B.I.G.) (Magnulus Parvi)

Magnulus Parvi notus Nova Eboracensis rapianus erat, et anno 1972 natus est. “Magnus” quoniam magno magnitudi vocatus est. Duos discos compactos, “Libens Mori”, et “Vita post Mortem,” cum amici, “Mali Pueri,” fecit. “Sucidus,” “Magnus Pater,” et “Tu nemo es, priusquam te occidet” carmina Magnuli erant. Magnulus in Las Vegas iv Martii MCMXCVII necatus est. Percussor evasit, et nemo nomen eius scit. Magnulus Litus Occidentale non amabat. In magna pugna inter Musicam rapianam Litoralem Occindentale et Musicam rapianam Litoralem Orientale erat. Magnulus de eius vita difficili saepe rapiavit. In multis carminibus eius, Magnulus de rapina et scelere narrat. “Dona Praedam” exemplus est. In his carminibus, Magnulus vitam difficilem demonstrat. “Cum tempus est cibum edere, spolio et rapio!” Magnulus rapiat. Alia carmina sexum cum variis multis describent. Carmina inopinatus multis erat. Autem, acriter vitam Novi Eboraci pinxerunt. Omnibus artificium Magnuli admirarabatur. Multi rapiani adfecit, et perpetuo memorabitur.Christophorus Vallace (Infamis B.I.G.) (Magnulus Parvi)

## Nexus externus 
* Atlantic Records: The Notorious B.I.G. pagina interretialis

W
Categoria:Necati
Categoria:Rapiani
Max & Ruby

est spectaculum televisificum Americanum a libris Rosemaria Wells anno 2002 creata. Actus primus huius spectaculi anno 26 Octobris 2002 fuit.

## Persona 
* Maximilianus
* Rubia
* Luisa
* Avia

## Nexus externus 
* 

Categoria:Programmata televisifica 2002
Categoria:Programmata televisifica Civitatum Foederatarum
Cisium

[thumb|300px|[Equus cisium trahit.]]

**Cisium** est vehiculum currusve duabus rotis ab equo singulo tractus, raeda minor, quae quattuor rotas habet. Hodie hae verbum quoque usus est ad farandum de birota automataria.

* Birota
* Raeda

## Nexus externi
* Descriptio Anglice et imago cisii in *A Dictionary of Greek and Roman Antiquities* (Londinii: John Murray, 1875), apud penelope.uchicago.edu

Categoria:Vehicula
Lingua Martiana

**Lingua Martiana** inventa est a scriptore de rebus futuris Roberto A. Heinlein ut sermo creaturarum qui planetam Martem habitant. Ex ea lingua ficticia verbum *grok*, scilicet "bibere, intellegere, amare, se unire" unicum est quod in veram linguam Anglicam hodiernam receptum est.

Categoria:Linguae ficticiae
Galeacius II Vicecomes

[thumb|"Galeaz. II Vicecom." e [Series Ioviana|serie Ioviana iussu Cosimi Medicis a Christophoro de Altissimis depicta (Porticus Officiorum Florentiae)]]

**Galeacius II Vicecomes** (natus circiter anno 1320 - obiit Papiae die 4 Augusti 1378) fuit dominus (Italiane *Signore*) Papiae, Novi Comi, Novariae, Vercellarum, Hastae Pompeiae, Albae Pompeiae, Derthonae, Alexandriae, Vigebani et cum fratris eius Mattheo II et Bernabo Mediolani.

## Notae 
[thumb|"Galeatius secundus Vicecomes" e libro [Paulus Iovius|Pauli Iovii *Le vite de i dodeci visconti che signoreggiarono Milano* (1645)]]
thumb|Castellum Vicecomitum Papiae, quod Galeatius II aedificandum curavit

Categoria:Duces civitatum
Categoria:Dominium Mediolanense
Categoria:Mortui 1378
Categoria:Nati saeculo 14
Galeacius II
Aśvaghoṣa

**Aśvaghoṣa** (Devanagari अश्वघोष ) fuit poëta Indicus, scriptor in lingua Sanscrita duorum carminum epicorum et unius fabulae scaenicae de origine Buddhistica. Secundum traditionem Sinensem saeculo II temporibus regis Kaniskae I floruit;  dicitur inter primos poetas lyricos et dramaticos Sanscritos.

## Opera 
* *Buddhacarita* sive gesta Buttae
* *Gaņḍī-stotra-gāthā* sive carmen de musica et religione, Asvaghoso attributum a pluribus doctis
* *Saundaranandakāvya* sive cantilena Nandae
* *Śāriputraprakaraṇa* sive fabula Sariputrae

## Bibliographia 
* Banerji, Sures Chandra. 1971.  *A Companion to Sanskrit Literature.* Delhi.
* Johnston, E. H. 1936. *The Buddhacarita or Acts of the Buddha.* 2 voll. Lahore.

Categoria:Religio Buddhistica
Categoria:Epici
Categoria:Scriptores Indiae
Categoria:Auctores Sanscritici
Categoria:Nati saeculo 1
Categoria:Mortui saeculo 2
Alba Pompeia

thumb|Ecclesia Cathedralis
** Alba Pompeia** (Italiane: *Alba*) est Urbs Italiae et municipium, circiter 31&thinsp;350 incolarum, in Regione Pedemontio et in Provincia Cuneensi situm. Alba Pompeia est urbs princeps Langarum, regionis situ memorabilis. 

## Historia 
Alba Pompeia iam a Liguriis aut Celtis condita est. Anno 89 a.C.n. Romani hanc urbem nomen Albam Pompeiam dederunt.

## Incolae notabiles 
* Pertinax, imperator Romanus, hic anno 126 natus
* Iosephus Fenoglio, scripto, hic anno 1922 natus
* Ioannes Maria Testa, cantor, fabulator atque poëta Italianus, hic anno 2016 mortuus

## Aedificia egregia 
* Ecclesia Cathedralis Albae Pompeiae.

## Ecclesia Catholica Romana 
Alba Pompeia sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Albae Pompeiensis est.

## Fractiones, vici et loci 
### Fractiones 
''Altavilla, Gallo, Madonna di Como, Mussotto d'Alba, Piana Biglini, San Rocco Cherasca, San Rocco Seno d' Elvio, Santa Rosalia, Scaparone''. 

## Municipia finitima 
Barbaritium, Benevellum, Burgomalis, Castellio Fallettorum, Cornelianum Albae, Dianium Albae, Grintiana, Guarenae, Murra, Monticellus Albae, Publiciae Albae, Rodum, Serralonga Albae, Traisius, Trecium ad Tinellam

## Notae 
* Cuneum

## Nexus externi 
* Situs publicus

!
Categoria:Langae
Buddhacarita

***Buddhacarita*** (Sanscrite: बुद्दचरितं ) est carmen epicum Sanscriticum de vita Buddhae a poeta Aśvaghoṣa saeculo II p.C.n. compositum. E libris duodetriginta huius carminis supersunt Sanscrite libri 2-13 completi, libri 1 et 14 lacunosi. 

Anno 420 versionem Sinensem confecit interpres Dharmarakṣa; saeculo VII vel VIII confecta est versio Tibetana accuratissima.

## Bibliographia 
* Samuel Beal, *The Fo-Sho-Hing-Tsan-King*. Oxoniae, 1883. Versio Sinensis Anglice reverta
* *Buddhist Mahâyâna Texts*. Oxoniae, 1894. Libri 1-13 Anglice, addito supplemento in quattuor libris confecto a scriptore quodam recenti
* E. H. Johnston, *The Buddhacarita or Acts of the Buddha*. Lahore, 1936. 2 voll. [Libri 1-14 Sanscritice et Anglice]

Categoria:Libri Buddhistici
Categoria:Libri biographici
Categoria:Carmina epica
Categoria:Litterae Sanscritae
Categoria:Indiae scripta
Categoria:Scripta saeculo 2
Categoria:Litterae Sinice versae
Categoria:Litterae Thibetane versae
Leo Baptista Albertus

**Leo Baptista Albertus** (italice *Leone Battista Alberti*, natus Genuae filius mercatoris Florentini die 18 Februarii 1404 – obiit Romae die 25 Aprilis 1472) fuit illustris architectus, mathematicus, artis peritus et poeta Italicus. Albertus etiam studiosus linguarum, philosophus, archaeologus et cryptographus fuit.

[thumb|"Leon Batta Alberti" e [Series Ioviana|serie Ioviana iussu Cosimi Medicis a Christophoro de Altissimis depicta (Porticus Officiorum Florentiae)]]
## Vita 
Albertus natus est Genuae. Secundus sed illegitimus filius fuit Laurentii di Benedetto Alberti et Biancae di Carlo Fieschi.

## Opera selecta 
* *Apologi centum*
* *De familia libri IV*
* *Intercoenales*
* *De pictura*
* *Profugiorum ab ærumna libri III*
* *De re aedificatoria*
## Bibliographia
*  Martin L. McLaughlin, *Leon Battista Alberti Writer and Humanist*, Princeton University Press, 2024 (ISBN 978-0-691-17472-3)
thumb|page=7|left|*De re aedificatoria*, titulus

## Notae
## Nexus externi 
* Vita et opera omnia Leonnis Baptistae Alberti HTML 

Categoria:Nati 1404
Categoria:Mortui 1472
Itali
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Categoria:Architecti Italiae
Corona Castellae

**Corona Castellae** est antiqua civitas, quae putatur anno 1230 condita esse, cum Ferdinandus III Sanctus, se regem regnorum Castellae et simul Legionis fecit.

* Forum Iudicium
* Reges Castellae
* Regnum Castellae
* Concilium Mixtae
*Bellum popularium Castellanorum

Castella
Categoria:Historia Hispaniae
Categoria:Condita 1230
Regnum Castellae

**Regnum Castellae** (Hispanice: *Reino de Castilla*, iam *Reyno de Castiella*) fuit civitas Hispaniae medii aevi condita a Ferdinando I anno 1035. Ex regno Navarrae surgit postea Sanctius III Navarrae mortuus est et regnum divisit. 

Anno 1230, Ferdinandus III Sanctus iunxit Castellam et Legionem.

## Origines Regni: Comitatus Castellae et Navarra 
Castella creata est saeculo octavo a regibus Legionis ut limes orientalis regni; ibi, varios comitatus creaverunt. Castella nomen accepit ob multa praesidia in territorio. Mauri continenter comitatus vastabant, ita comites limites moenibus aedificabant ad flumina.

Anno 800 primum manuscriptum de Castella scriptum est, ubi legitur *Bardulia quae nunc vocatur Castella*.

Castella a montibus ad vallem Durii capta est a gentibus Vasconicis et Cantabris, quoque cum mosarabibus meridionalibus. Istae gentes terras ceperunt et incolaverunt quod a Mauris vastatae fuerunt. Repopulatores erant agri cultores liberi, itaque Castella fuit magnus comitatus cum multis incolis liberis.

Comitatus contributi sunt saeculo decimo a Ferdinando Gundisalviz.

## Notae
Categoria:Civitates Medii Aevi Hispanici
Categoria:Castella
Categoria:Condita 1035
Categoria:Dissoluta 1230
Fridericus Borromaeus

**Fridericus Borromaeus**  (natus Mediolani die 16 Augusti 1564 - obiit die 21 Septembris 1631), consobrinus Sancti Caroli Borromaei fuit cardinalis Italicus et archiepiscopus Mediolani ab anno 1595.

## Vita 
Fridericus Borromaeus studuit theologiae ac iuri Papiae. Anno 1587, viginti tres annos natus, cardinalis a papa Sixto V creatus est.

Die 24 Aprilis 1595 archiepiscopus Mediolani factus est.

Fridericus anno 1609 praeclaram bibliothecam Ambrosianam condidit et in Arona apud Lacum Verbanum magnum monumentum ad honorem consobrini eius Sancti Caroli Borromaei aedificare fecit.

Fasciculus:Cardinale&DonAbbondio.jpg|Cardinalis Fridericus Borromaeus et presbyter dominus Abundius. Imago a Francisco Gonin picta in editione anno 1840 operis Alexandri Manzoni *Promissi Sponsi*
File:Borromeo, Federico – Archiepiscopalis fori Sanctae Mediolanensis Ecclesiae taxae, 1624 – BEIC 15124397.jpg|*Archiepiscopalis fori Sanctae Mediolanensis Ecclesiae taxae*, 1624
File:Gratia de' principi.tif|''Gratia de' principi'', 1632

## Nexus externi 
* 
* 
* Biographia Friderici Borromei a P. Canetta scripta(pdf)  

## Notae 
Categoria:Cardinales
Categoria:Nati 1564
Categoria:Mortui 1631
Categoria:Bibliotheca Ambrosiana
Categoria:Alexander Manzoni
Categoria:Episcopi et Archiepiscopi Mediolanenses
Categoria:Borromaea familia
Regnum Aragoniae

**Regnum Aragoniae** fuit Hispaniense medii aevi regnum, quod Ranimirus I anno 1035 condidit. Ex Navarra surgit postquam Sanctius III Navarrae mortuus erat et comitatum Aragoniae Ranimiro dedit. Postea, regnum factus est pars Coronae Aragoniae, ad quam multae terrae in mari Mediterraneo pertinebant.

*Reges Aragoniae
*Comitatus Aragoniae

## Notae 
Categoria:Civitates Medii Aevi Hispanici
Categoria:Aragonia
Actius Vicecomes

**Actius Vicecomes** (natus Ferrariae die 7 Decembris 1302; mortuus Mediolani die 16 Augusti 1339), filius Galeatii I fuit dominus Mediolanensis ab anno 1329 usque ad mortem. 

Die 15 Ianuarii 1329 Actius ab imperatore Ludovico IV Bavarico titulum vicarii imperialis Mediolanensis emit.

## Notae 
## Bibliographia 
* 

## Nexus externi 
* Brevis biographia Actii 

Categoria:Nati 1302
Categoria:Mortui 1339
Actius
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Dominium Mediolanense
Ludovicus IV Bavaricus

** Ludovicus IV Bavaricus ** (natus fine anno 1281/incipit 1282 in Monaci - obiit die 11 Octobris 1347) in Puch fuit ab anno 1294 dux Bavariae, ab 1314 Rex Romanorum et ab anno 1328 S.I.R. imperator.

## Vita 
Die 20 Octobris 1314 Francofurti rex a parte electorum creatus est, sed iam pridie Aquisgrani ceteri electores Fridericum III e Domu Habsburgensi elegerunt. Die 28 Septembris 1322 Ludovicus copias Friderici apud Muhldorpium ad Aenum vicit. Imperator, qui ab anno 1324 a papa Avenionis Ioanne XXII sacra interdictus erat, die 12 Maii 1328 Petrum Rainalducci antipapam cum pontificale nomine Nicolaum V creari fecit.

Die 15 Ianuarii 1329 Ludovicus IV Bavaricus Azzoni Vicecomes titulum vicarium imperialem Mediolani vendidit, ut mercenarios velut Compagniam Cerrulii persolverit.

## Bibliographia 
* Benker, Gertrud: *Ludwig der Bayer. Ein Wittelsbacher auf dem Kaiserthron, 1282-1347.* München 1997. ISBN 3-424-01316-1
* Jaroschka, Walter u.a.: *Ludwig der Bayer als bayerischer Landesherr. Probleme und Stand der Forschung.* Zeitschrift für bayerische Landesgeschichte. Beck, München 60.1997,1.
* Kaufhold Martin: *Gladius spiritualis. Das päpstliche Interdikt über Deutschland in der Regierungszeit Ludwigs des Bayern.* Heidelberg 1994. ISBN 3-8253-0192-3
* Lohmer, Christian (Hrsg.): *Geschichte Ludwigs des Bayern*, 2Bde. Essen und Stuttgart 1987
* Menzel Michael: *Ludwig der Bayer. Der letzte Kampf zwischen Kaisertum und Papsttum.*In: Alois Schmid, Katharina Weigand (Hrsg.): *Die Herrscher Bayerns. 25 historische Porträts von Tassilo III. bis Ludwig III.* München 2001, S.134-148.  ISBN 3-406-48230-9

Categoria:Reges
Categoria:Imperatores Romani Sacri
Categoria:Duces Bavariae
Categoria:Nati saeculo 13
Categoria:Mortui 1328
Iutlandia

[thumb|[Chersonesus Cimbrica]]

**Iutlandia,** vel **Iutia** (sic ex Iutis nuncupata), vel **Cimbria,** est regio Chersonesi Cimbricae, cui nomen dat, et maxima civitatis Daniae pars. Maxima regionis urbs est Aarhusia.

Cimbrorum seu Cimmeriorum natio regionem antiquitate colebat; proinde Latinum paeninsulae nomen.

## Nexus externus 
## Notae 
Categoria:Dania
Territorium Liberum Tergestis

**Territorium Liberum Tergestis ** (Italiane *Territorio libero di Trieste*, Anglice: *Free Territory of Trieste*, in Slovenice: *Svobodno tržaško ozemlje*, Croatice: *Slobodni teritorij Trsta*) fuit civitas circiter 375.000 incolarum, quae 15 Septembris 1947 post cladem Italiae in Bello Orbis Terrarum II condita est, post Resolutionem 16 Consilii securitatis die 10 Ianuarii 1947. 

Anno 1954 Territorium Liberum Tergestis Italiae et Iugoslaviae divisum est (cfr. tabulam: terrae caeruleae ( *Zona A*) Italiae et terrae rubrae pictae (*Zona B*) Iugoslaviae attributae sunt) 

* Tergeste

## Nexus externus (Anglice) 
* [Conventus Administrationis ad tempus regionis Fori Iulii et Venetiae Iuliae(https://la.wikipedia.org/wiki/Forum_Iulii_et_Venetia_Iulia), Belgradum die 9 Iunii 1945), '' The Avalon Project at Yale Law School. Documents in Law, History and Diplomacy.]

Categoria:Iugoslavia
Tergestes Territorium Libere
Categoria:Condita 1947
Categoria:Historia Fori Iulii-Venetiae Iuliae
Categoria:Tergeste
Categoria:Histria