open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Archidioecesis Firmana

**Archidioecesis Firmana** (Italiane: *Arcidiocesi di Fermo*) est sedes archiepiscopalis metropolitana Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione Ecclesiastica Marchiarum sita, cuius caput est Firmum Picenum.

Archidioecesi 123 paroeciae sunt.

## Archiepiscopus metropolitanus
Archidioecesis a S.E. Archiepiscopo Metropolita Ludovico Conti regitur.

## Historia 
Dicitur Archidioecesim Firmanam iam saeculo III creata fuisse sed vere solum certo saeculo VI erecta est.

### Dioeceses abrogatae 
* Dioecesis Cluentensis
* Dioecesis Faleronensis
* Dioecesis Pausulensis
* Dioecesis Potentina in Piceno

## Ecclesia cathedralis metropolitana
* Ecclesia cathedralis metropolitana Assumptionis B.V.M.

## Dioeceses suffraganeae
* Dioecesis Asculana in Piceno, 
* Archidioecesis Camerinensis-Sancti Severini in Piceno, 
* Dioecesis Maceratensis-Tolentina-Recinetensis-Cingulana-Treiensis,  
* Dioecesis Sancti Benedicti ad Truentum-Ripana-Montis Alti.

* Marchiam Anconitanam (*regionem*),
* Firmum Picenum (*urbem*),
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Marchiae Anconitanae.

## Nexus externi 
* Pagina Archidioeceseos

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Luigi Conti.svg|Insigne Archiepiscopi Ludovici.
Fasciculus:Arcidiocesi di Fermo.svg|Archidioecesis Firmana.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Marche.svg|Regio ecclesiastica Marchiae Anconitanae.	

## Notae 

!
Prutenicae Tabulae Coelestium Motuum

**Prutenicae Tabulae Coelestium Motuum** sunt tabulae astronomicae, quibus cursus solis, lunae et siderum computentur. Prutenicae Tabulae in locum Tabularum Alphonsinarum antea adhibitarum successerunt, quarum indicia magis magisque a rebus veris declinaverant.

Prutenicae Tabulae, ab Erasmo Reinhold anno 1551 confectae, eodemnno Tubingae divulgatae sunt. 

Tabulae Prutenicae una cum Copernici cognitionibus postea fundamenta erant calendarii reformandi anno 1582 Gregorius XIII papa.

Saeculo XVII a Tabulis Rudolphinis expletae sunt. 

## Bibliographia 
* Anton von Braunmühl: *Vorlesungen über Geschichte der Trigonometrie*. Pars prima: *Von den ältesten Zeiten bis zur Erfindung der Logarithmen*. Teubner, Lipsiae 1900.
* Johan Ludvig Emil Dreyer: *A history of astronomy from Thales to Kepler*. 2. ed., revised with a foreword by W. H. Stahl. Dover, Novi Ebroaci 1953.
* Owen Gingerich: *The Great Copernicus Chase and other Adventures in astronomical History*. Sky Publishing et al., Cantabrigiae 1992, ISBN 0-521-32688-5.
* Owen Gingerich: *Erasmus Reinhold and the dissemination of Copernicus theory*. In: Owen Gingerich: *The Eye of Heaven. Ptolemy, Copernicus, Kepler*. The American Institute of Physics, Novi Eboraci 1993, ISBN 0-88318-863-5, p. 221–251 = *Studia Copernicana* 6, 1973, ISSN: 0081-6701, p. 43–62; 123–125.
* Owen Gingerich: *Mästlin’s, Kepler’s and Schickard’s copies of „De revolutionibus“*. In: Friedrich Seck (ed.): *Zum 400. Geburtstag von Wilhelm Schickard*. Zweites Tübinger Schickard-Symposium 25.–27. Juni 1992. Thorbecke, Sigmaringen 1995, ISBN 3-7995-3235-8, (*Contubernium* 41), p. 167–183.
* R. A. Jarrell: *The life and scientific work of the Tübingen astronomer Michael Mästlin. 1550–1631*. University of Toronto, 1971, (PhD Thesis).
* Johann Christian Poggendorff: *Biographisch-literarisches Handwörterbuch zur Geschichte der exacten Wissenschaften. Enthaltend Nachweisungen über Lebensverhältnisse und Leistungen von Mathematikern, Astronomen, Physikern, Chemikern, Mineralogen, Geologen usw. aller Völker und Zeiten*. Vol. 2: *M–Z*. Barth, Lipsiae 1863.
* Hans-Joachim Seidel / Christian Gastgeber: *Wittenberger Humanismus im Umkreis Martin Luthers und Philipp Melanchtons. Der Mathematiker Erasmus Reinhold d.&nbsp;Ä.*. In: *Biblos* 46, 1997, 1, ISSN|0006-2022, p. 19–51.
* Ernst Zinner: *Entstehung und Ausbreitung der copernicanischen Lehre*. 2. ed., durchgesehen und ergänzt von Heribert Maria Nobis und Felix Schmeidler. Beck, Monaci 1988, ISBN 3-406-32049-X.

## Nexus externi 
* mathematik.uni-halle.de
* Vollansicht PDF

Categoria:Astronomia
Categoria:Scripta 1551
Categoria:Germaniae scripta
Corpus Catholicorum

**Corpus Catholicorum** fuit consociatio Statuum Imperii Catholicorum in diaeta Sacri Romani Imperii. Aliter ac Corpus Evangelicorum raro congregata est.

## Bibliographia 
* Brockhaus Conversations-Lexikon Vol. 7. Amstelodami 1809, p. 243-246 (in interrete)

Categoria:Sacrum Romanum Imperium
Corpus Evangelicorum

**Corpus Evangelicorum** anno 1653 constitutum in dieta Sacri Romani Imperii omnes Status Imperii Lutheranos et reformatos comprehendit. 

* Corpus Catholicorum

Categoria:Sacrum Romanum Imperium
Dioecesis Fabrianensis-Mathelicensis

**Dioecesis Fabrianensis-Mathelicensis** (Italiane: *Diocesi di Fabriano-Matelica*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Marchiae Anconitanae sita, suffraganaea Archidioecesis Anconitanae-Auximanae, cuius caput est Fabrianum, cum Matilica.

Dioecesi 58 paroeciae sunt.

## Episcopus
Anno 2013 dioecesis a episcopo S.E. Ioanne Carolo Vecerrica regitur.

## Historia
Putatur dioecesim Mathelicensem certo saeculo V erecta fuisse; Dioecesis Fabrianensis die 15 Novembris 1728 erecta est, in plena unione die 30 Septembris 1986.

## Ecclesia cathedralis 
* Fabriani: Basilica cathedralis S. Venantii Martyris.

### Ecclesia cumcathedralis
* Mathelicae: Ecclesia cumcathedralis Assumptionis B.V.M.

* Marchiam Anconitanam (*regionem*),
* Fabrianum (*urbs*),
* Matilicam (*urbs*),
* Archidioecesem Anconitanam-Auximanam,
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,
* Regionem ecclesiasticam Marchiae Anconitanae.

## Nexus externus
* Pagina dioeceseos

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Giancarlo Vecerrica.svg|Insigne Episcopi Ioannis Caroli.
Fasciculus:Diocesi di Fabriano-Matelica.svg|Dioecesis Fabrianensis-Mathelicensis.
Fasciculus:Regione ecclesiastica Marche.svg|Regio ecclesiastica Marchiae Anconitanae.	

## Notae 

Fabrianensis-Mathelicensis
Categoria:Fabrianum
Categoria:Matilica
Belgium Hispanicum

[thumb|[Vexillum Nederlandiae Hispanicae.]]
[thumb|Charta territoriorum sub potestate [Philippus II (rex Hispaniae)|Philippi II Hispanorum (1556-1598).]]
[thumb|Charta territoriorum Belgii Hispanici anno [1700 (colore caesia, cum Belgica foederata colore flava picta).]]
**Belgium Hispanicum** seu **Regium** est nomen datum provinciis 17 (quae nunc sunt partes Belgicae, Luxemburgi et Nederlandiae) quae fuerunt sub potestate Hispanorum inter annos 1522 et 1714. 

Ab anno 1581, provinciae rebelles Hollandienses septentrionales Rem Publicam Septem Provinciarum sive Belgicam Foederatam condiderunt. Provinciae meridionales Hispaniae remanserunt. Haec territoria meridionalia sunt nunc partes Belgicae (sine Principatu Leodiensi) et Luxemburgi et Septentrionalis praefecturae Franciae. Post bellum triginta annorum pace Westphalica anno 1648 terminatum sola pars meridiana, quae ferme Belgicae hodiernae respondet, relicta est.

Anno 1715 Belgium Hispanicum (i.e. eo tempore solum Belgium Meridionale) Domui Austriacae obvenit, et deinde Belgium Austriacum appellabatur.

## 17 Provinciae
Anno 1555 provinciae 17 Belgii Hispanici erant:
#Ducatus Brabantiae
#Ducatus Limburgensis cum terris trans Mosam
#Ducatus Luxemburgensis
#Ducatus Geldriae cum Comitatu Zutphianae
#Comitatus Flandriae
#Comitatus Artesiae
#Comitatus Hannoniae
#Comitatus Hollandiae
#Comitatus Seelandiae
#Comitatus Namurcensis
#Urbes et castellaniae Insularum, Duaci et Orchiaci
#Dominium Turnaci et Turnacense
#Dominium Mechliniense
#Dominium Frisiae
#Dominium Traiecti ad Rhenum
#Dominium Transisalaniae, Drenthiae, Lingae, Wedde et Westerwaldiae
#Dominium Groningae

*Tertius (exercitus)
*Deditio Bredae
*Bellum annorum octaginta

## Notae
## Bibliographia 
* Wolfgang Alt, *Sprache und Macht: Das Spanische in den Niederlanden unter Philipp II. bis zur Eroberung Antwerpens (1555-1585)*. Diss. phil. Trier. 2005 (in interrete, pdf; Introductio in lingua Hispanica, 27 p., pdf, 2010).

Categoria:Habsburgum
Categoria:Historia Belgicae
Categoria:Historia Hispaniae
Categoria:Historia Nederlandiae
Calcites

[thumb|[Crystallum|Crystalla calcitis Mexici inventa]]
**Calcites** est minerale, una formarum naturalium carbonati calcii (CaCO3). Calcarea, creta, marga, carbonatites e calcite constant. Calcites et biominerale est: nam molluscorum conchae calcite componuntur. Calcites purus albus et interdum liquidus est; mixtus variis coloribus imbuitur. 	

## Nexus externi
* Calcites in *Britannica* 
* Calcites in *Encyclopaedia Russica magna* 

Categoria:Mineralia
Fanum Sancti Laurentii (discretiva)

**Fanum Sancti Laurentii** potest esse:

* **Fanum Sancti Laurentii (Provincia Consentina)**: municipium Italiae.
* **Fanum Sancti Laurentii (Urbs metropolitana Regina)**:
* **Fanum Sancti Laurentii (Liguria)**: municipium Italiae.
* **Fanum Sancti Laurentii (Tridentinum-Alta Athesia/Tirolis Meridionalis)** (alia nomina: **Fanum Sancti Laurentii Saevatiensis**, **Fanum Sancti Laurentii Sebati**; etiam: **Sebatum Novum**): municipium Italiae.
* **Fanum Sancti Laurentii de Bellitia**: oppidum et municipium Italiae.
* **Fanum Sancti Laurentii Fulciniensium**: oppidum et municipium Franciae.
* **Fanum Sancti Laurentii in Banalum**: fractio Italiae.
* **Fanum Sancti Laurentii Pasenatici**: municipium Italiae.
* **Fanum Sancti Laurentii Orsinum**: municipium Italiae.

* *Sanctus Laurentius*:
Ecclesiae Reformatae

[thumb|[Huldericus Zvinglius]]
[thumb|[Ioannes Calvinus]]
**Ecclesiae Reformatae** appellantur variae ecclesiae, quae ex traditione reformationis ortae sunt. Praecipue a Hulderico Zvinglio, qui reformator ecclesiae urbis Turici factus est, et ab Ioanne Calvino, qui multos annos Genavae praedicavit, repetunt.

Ecclesiae Reformatae sicut ecclesiae Lutheranae ad Protestantes pertinent. Grex maxima toto orbe terrarum hodie sunt Ecclesiae Presbyterianae, quae in Scotia ortae sunt.

In theologia reformata Biblia ut scriptura sacra nodus ac coitus vitae sunt; interiora templorum simplicia sunt, nihil fideles a Dei verbo avertere debet. Sacramentis, quae sola signa ducuntur (ut puta eucharistia) in praxi liturgica minus ponderis est quam in Ecclesia Catholica Romana aut in Lutheranismo et soli praedicationi evangelii serviant. Maximi momenti est doctrina Praedestinationis. Ad vitam ecclesiarum Reformatarum saeculis praeteritis etiam severa iussa moralia pertinebant, quae ab auctoritate communitaria servata sunt.

## Bibliographia 
*Eberhard Busch: *Reformiert. Profil einer Konfession.* TVZ, Turici 2007, ISBN 978-3-290-17441-5.
*Carter Lindberg: *The European Reformations.* 2. editio. Wiley-Blackwell, Malden MA et al. 2010 ISBN 978-1-4051-8067-2.
*Andrea Strübind: *Eifriger als Zwingli. Die frühe Täuferbewegung in der Schweiz.* Duncker & Humblot, Berolini 2003, ISBN 978-3-428-10653-0 

Categoria:Ecclesia Reformata
Fanum Sanctae Dominicae (discretiva)

**Fanum Sanctae Dominicae** potest esse:

* **Fanum Sanctae Dominicae (Bruttium)**:
* **Fanum Sanctae Dominicae (Croatia)**:
* **Castellerium-Fanum Sanctae Dominicae** seu **Castellarium-Fanum Sanctae Dominicae**
* **Fanum Sanctae Victoriae (Sicilia)** (alia nomina: **Fanum Sanctae Dominicae ac Victoriae**):

et cetera.
Fanum Sancti Vincentii (discretiva)

**Fanum Sancti Vincentii** potest:

* **Fanum Sancti Vincentii (Aprutium)**:
* **Fanum Sancti Vincentii (Bruttium)**:
* **Fanum Sancti Vincentii (Croatia)** (olim: **Abbatia Sancti Vincentii**):
* **Fanum Sancti Vincentii (Tuscia)** seu **Turris Sancti Vincentii**:
* **Fanum Sancti Vincentii (Vallis Augustana)** seu **Cillianum**:

et cetera.
Demetrius Iliev Popov

**Demetrius Iliev Popov** (Bulgarice *Димитър Илиев Попов*, natus die 26 Iunii 1927 Castrorum Martis; mortuus die 5 Decembris 2015) iuris ac rerum politicarum peritus Bulgaricus fuit.

## Iuventus et munus 
Post scholam finitam Popov in Universitate Serdicensi iurisprudentiae studebat ac anno 1972 iudex Serdicae nominatus est. 

## Cursus honorum 
Anno 1990, postquam dictatura Communistica abolita est, Popov die 7 Decembris Primus Minister Rei Publicae nuper conditae Bulgariae electus est. Ad usque diem 8 Novembris 1991 hunc magistratum gessit.

Categoria:Alumni Universitatis Serdicensis
Categoria:Iudices Bulgariae
Categoria:Primi ministri Bulgariae
Rudolphus Mondolfo

thumb|Rudolphus Mondolfo.
**Rudolphus Mondolfo**, vulgo **Rodolfo Mondolfo** (natus Senae Gallicae die 20 Augusti 1877; mortuus Bonaëropoli die 15 Iulii 1976), fuit philosophus Italicus. Professor philosophiae apud Universitatem Bononiensem ab anno 1914 usque ad annum 1939 et postea apud Universitatem Cordubensem Tucumanae docuit.

## Bibliographia 
* *Estudios de historia de la filosofia en homenaje al Profesor Rodolfo Mondolfo con motivo del 50. aniversario de su doctorado*, Universidad Nacional de Tucuman, Facultad de Filosofia y Letras, 1957-1962
* *Homenaje a Rodolfo Mondolfo*, Facultad de Filosofía y Humanidades, Universidad Nacional de Córdoba, 1962 

## Nexus externi
* Situs interretialis eius proprius apud VIAF.

Categoria:Historici philosophiae
Categoria:Professores Universitatis Bononiensis
Philippus Dimitrov

thumb|left|Philippus Dimitrov
**Philippus Dimitrov Dimitrov** (Bulgarice *Филип Димитров Димитров*, natus die 31 Martii 1955 Serdicae) scriptor, legatus atque rerum politicarum peritus Bulgaricus est.

## Iuventus et munus 
Postquam scholam Anglicam Serdicae finivit, Dimitrov in urbe patria iurisprudentiae studebat et anno 1977 probationem accepit. Ad usque annum 1990 iurisconsultus operam dedit. Praeterea etiam mythistorias componit.

## Familia 
Dimitrov uxorem duxit neque liberos habet.

## Cursus honorum 
Postquam dictatura Communistica abolita est, Dimitrov 1990 sodalis atque mox praeses factionis Catervae Opium Democraticarum nominatus est. Die 4 Novembris 1991 Primus minister Bulgariae nominatus est. Hunc magistratum ad diem 30 Decembris 1992 tenuit. Deinde legatus ad parlamentum Bulgarium electus est et ad annum 1997 mansit. Tum legatus patriae apud Consociationem Nationum factus est. Annis 1998 - 2002 legatus Bulgariae ad Civitates Foederatas erat. Tum in patriam rediit. Anno 2005 iterum legatus ac praeses vicarius parlamenti Bulgarici et aliquot menses anni 2007 etiam legatus Parlamenti Europaei fuit. Anno 2010 legatus Unionis Europaeae in Georgiam missus est.

## Nexus externi 
*Philippus Dimitrov - Curriculum vitae apud clubmadrid.org

Categoria:Alumni Universitatis Serdicensis
Categoria:Causidici
Categoria:Legati Bulgariae
Categoria:Auctores Bulgarici
Categoria:Scriptores Bulgariae
Categoria:Legati Parlamenti Europaei
Categoria:Primi ministri Bulgariae
Castrum Vallis

**Castrum Vallis** (alia nomina: *Vallis*, *Vallis Histriae*) (Croatice: *Bale*; Italiane: *Valle*) est oppidum Croatiae et municipium, in Regione Histriana ac in Histria historica ac geographica terra, situm. Incolae *Vallenses* appellantur.

## Sermones 
## Geographia 
## Oeconomia 
## Historia 
Ab anno 1920 ad annum 1947 Castrum Vallis fuit oppidum et municipium Italiae, in Regione Venetia Iulia et in Provincia Polensi.

## Clari cives 
## Urbis administratio 
## Ecclesia Catholica Romana 
## Aedificia egregia 
## Vici et loci in municipio 
* **Castrum Vallis**, (*Bale* - *Valle*),
* Mons Calvus (Castrum Vallis), (*Golaš* - *Moncalvo*),
* Carmedum, (*Krmed* - *Carmedo*).

## Municipia finitima 
* Croatia (*civitas*),
* Histriana (*regio*),
* Histria (*terra*),
* Municipium Croatiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Bale Valle map.png|Collocatio finium municipii in Regione Histriana.

## Notae 
Categoria:Municipia regionis Histrianae
Categoria:Urbes et Municipia Histriae
Categoria:Municipia in Provincia Italica Polensi ab anno 1920 ad annum 1947
Categoria:Municipia Italiae ab anno 1920 ad annum 1947
Poricologus

**Πωρικολόγος**, litteris Latinis ***Poricologus***, est libellus brevis satyricus ab auctore ignoto saeculo XII sive XIII sub imperio Byzantino scriptus et deinde Serbice, Dacoromanice et Turcice conversus. Dialogus actionem inter fructus iuridicam exponit et uvae damnationem.

## Bibliographia 
; Editiones et versiones
* Π. Μαρκάκη, *Πωρικολόγος, μία δημοτική παραλλαγή ενός πεζογραφήματος του 12ου αιώνος*. Athenis: "Νέοι Δρόμοι", 1946
* Α. Παπαδόπουλος-Κεραμεύς, "Ο Πωρικολόγος Πετρουπόλεως" in *Byzantinische Zeitschrift* vol. 20 (1911) pp. 137–139 Situs venalis
* Constantinus Sathas in *Κλειώ* vol. 2 no. 516 (Tergeste, 1871) p. 2
* W. Wagner, ed., *Carmina Graeca medii aevi* (Lipsiae, 1874) pp. 199-202 Textus apud archive.org
* Η. Winterwerb, *Porikologos*. Coloniae Agrippinae, 1992 (*Neograeca Medii Aevi*, vol. 7)
* Γεωργίος Θ. Ζώρας, ed., ''Ο Πωρικολόγος (κατ' αγνώστους παραλλαγάς)*. Athenis: Σπουδαστήριον Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, 1958

; Philologica et critica
* Γιάννης Πλεμμένος, "Πολιτικά debates και σάτιρα στο Βυζάντιο" in *Το Βήμα* (5 Iun. 2000)

; Aliae encyclopaediae
* "Porikologos" in 

* *Pulologus*
* *Opsarologus*
* *Fabula quadrupedum''

## Nexus externi 
* Textus Graecus apud Vicifontem

Categoria:Scripta saeculo 13
Categoria:Constantinopoleos scripta
Πωρικολογος
Categoria:Saturae
Categoria:Dialogi
Catomyomachia

***Catomyomachia*** (Graece , aliter *Galeomyomachia* ; scilicet "proelium felis et muris") est epyllium parodicum a Theodoro Prodromo medio saeculo XII compositum, qui inspirationem e *Batrachomyomachia* carmine Homerico hausit. Editionem primam huius textus Venetiis anno circiter 1500 curavit Arsenius Apostolius.

## Bibliographia 
; Editiones
* Rudolfus Hercherus, ed., *Theodori Prodromi Catomyomachia*. Lipsiae: Teubner, 1873  Textus apud archive.org

Categoria:Litterae Graecae mediaevales
Categoria:Constantinopoleos scripta
Categoria:Scripta saeculo 12
Categoria:Carmina
Categoria:Felinologia
Arsenius Apostolius

**Arsenius Apostolius**, Graece  (natus Heraclei Cretae anno 1465; Venetiis mortuus die 30 Aprilis 1535) fuit episcopus Monembasiae et eruditus qui opera litteraria Graeca Venetiis edenda curavit. Filius fuit paroemiographi Michaëlis Apostolii.

## Bibliographia 
* "[http://archive.org/stream/neoellnikphilol01sathgoog#page/n176/mode/2up ]" in  pp. 126-130
* A. Παπαδία-Λάλα, "O Aρσένιος Mονεμβασίας ο Aποστόλης και η Eλληνική Aδελφότητα Bενετίας (1534-1535)" in *Θησαυρίσματα* vol. 14 (1977) pp. 110-126
* 

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1465
Categoria:Mortui 1535
Categoria:Incolae Cretae
Categoria:Episcopi Monembasienses
Categoria:Eruditi Italiae
Categoria:Typographi
Categoria:Humanistae
Michael Apostolius

**Michael Apostolius**, Graece  (natus Constantinopoli anno circiter 1422; mortuus c. 1480) fuit eruditus Byzantinus qui, Constantinopoli a Turcis anno 1453 capta, in Italiam fugit. Ibi se patrono adiunxit cardinali Bessarione, sed mox ob disputationes philosophicas inimicus factus est eiusdem. Deinde in Creta habitavit, ubi propter paupertatem libros manuscriptos exscripsit. Filius eius, nomine Arsenius, fuit episcopus Monembasiae et humanista. 

Michael Apostolius auctor fuit operum variorum inter quae *Paroemiae* a filio editae sunt. 

## Bibliographia 
* Daniel Heinsius, ed., *Michaelis Apostolii Paroemiae*. Lugduni Batavorum, 1619   Editio 1653 apud archive.org
* Hippolyte Noiret, A. M. Desrousseaux, edd., ''Lettres inédites de Michel Apostolis, publiees d' apres les manuscrits du Vatican; avec des opuscules inedits du meme auteur*. Lutetiae: E. Thorin, 1889 (*Bibliotheque des Ecoles francaises d' Athenes et de Rome*, fasc. 54) Textus apud *Anemi''

Categoria:Nati saeculo 15
Categoria:Mortui saeculo 15
Categoria:Scriptores Constantinopoleos
Categoria:Incolae Cretae
Categoria:Paroemiographi
Categoria:Humanistae
Fabula iucunda animalium quadrupedum

**Παιδιόφραστος διήγησις τῶν ζῴων τῶν τετραπόδων**, scilicet "***Fabula iucunda animalium quadrupedum***", est carmen ludibundum ab auctore ignoto anno 1364 sub imperio Byzantino scriptum. Formam dialogi inter animalia habet.

## Bibliographia 
; Editiones et versiones
* Nick Nicholas, George Baloglou, *An Entertaining Tale of Quadrupeds*. Novi Eboraci: Columbia University Press, 2003. ISBN 0-231-12760-X 
* W. Wagner, ed., *Carmina Graeca medii aevi* (Lipsiae, 1874) pp. 141-178  Textus apud archive.org

; Aliae encyclopaediae
* "Diegesis Ton Tetrapodon Zoon" in 

* *Pulologus*
* *Poricologus*
* *Opsarologus*

Categoria:Scripta 1364
Categoria:Constantinopoleos scripta
Παιδιοφραστος διηγησις
Categoria:Carmina
Categoria:Dialogi
Andreas Lukanov

**Andreas Carlof Lukanov** (Bulgarice *Андрей Карлов Луканов*, die 26 Septembris 1938 Moscoviae, mortuus die 2 Octobris 1996 Serdicae) rerum politicarum peritus Bulgaricus fuit.

## Iuventus et munus 
Pater eius sodalis factionis Communisticae fuit, qui diu in Unione Sovietica in exilio vixit. Hic Andreas natus est. Et ipse ad usque annum 1963 Moscoviae relationibus externis studebat. Deinde ipse sodalis factionis Communisticae factus est et pro factione atque legatus ad Consociationem Nationum operam dedit. 

## Cursus honorum 
Ab anno 1973 administer commercii externi erat et anno 1976 praeses ministrorum vicarius factus est. Cum aliis anno 1989 Theodorum Živkov praesidem Communistarum et Bulgariae deposuit. Die 8 Februarii 1990 ipse Praeses consilii ministrorum nominatus est et finem Rei Publicae Popularis Bulgariae adiuvit. Factio nunc Socialistica electionem vicit et Lukanov legatus ad parlamentum electus est, quod ad mortem mansit. Die 7 Decembris 1990 a magistratu se recessit. Anno 1992 propter pecuniam repetundam incarceratus neque autem accusatus est. Eodem anno liberatus est. Die 2 Octobris 1996 ante domum suam sicario adhuc ignoto necatus est.

## Nexus externi 
*nytime.com de Lukanov necato  

Categoria:Necati
Categoria:Legati Bulgariae 
Categoria:Primi ministri Bulgariae
Categoria:Alumni Instituti Coniunctionum Internationalium Moscuensis
Montpont-en-Bresse

[thumb|250px|Montpont-en-Bresse: [ecclesia ]]
left|thumb|250px| Montpont-en-Bresse: communis tabula

** Montpont-en-Bresse ** est commune Francicum 1'114 incolarum (anno 2009) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.

* Indicem communium praefecturae Araris et Ligeris
## Nexus externi 
* Montpont-en-Bresse pagina interretialis
* 

Categoria:Communia praefecturae Araris et Ligeris
Categoria:Loci habitati praefecturae Araris et Ligeris
Bacilla escaria

[thumb|Bacilla escaria [Lignum|lignea in basi eis apta.]]
**Bacilla escaria** sunt utensilia ad comedendum apta in forma paris bacillorum ex variis materiis factorum. Una manu par bacillorum escariorum tenendum est inter pollicem et alios digitos ad cibum capiendum qui ad os sit admovendus. 

Saepissime in Asia orientali bacilla escaria adhibentur, ut in Sinis, Iaponia, Corea, Vietnamia, Thailandia, Singapura. Extra tales terras in popinis in quibus cibi earundem terrarum esoribus apponuntur bacilla escaria adhibentur vel saltem adhibenda proponuntur. 

Bacilla escaria in Sinis antiquis orta sunt.

* Utensilia escaria

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Ars coquinaria Sinensis
Categoria:Instrumenta cenandi
Categoria:Inventiones Sinarum
Ursaria (discretiva)

**Ursaria** potest:

* **Ursaria (Apulia)**  (etiam **Castrum Ursariae**):
* **Ursaria (Croatia)**:
* **Ursaria (Pedemontium)** (etiam **Ursaria ad Burmiam**):

et cetera.
Montcenis

[thumb|upright=0.7|left|Montcenis: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Nostrae Dominae sub titulum Assumptionis dicata]]

**Montcenis ** est commune Francicum 1864 incolarum (anno 2022) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundiae et Liberi Comitatus.

* Index communium praefecturae Araris et Ligeris

## Nexus externi 
* Montcenis pagina interretialis
* 
* De hoc communi apud cassini.ehess.fr

Categoria:Communia praefecturae Araris et Ligeris
Categoria:Loci habitati praefecturae Araris et Ligeris
Rogerius Salengro

thumb|Rogerius Salengro

**Rogerius Salengro** (Insulis natus die 30 Maii 1890; ibidem mortuus die 17 Novembris 1936) fuit vir politicus Francicus Factionis Socialisticae Francicae, qui sibi mortem conscivit iniuste accusatus, quod primo bello mundano defector militiae fuisset.

## Televisio 
* 2009 - ''L'Affaire Salengro*

## Nexus externi 
* *Roger Salengro, l'idéal et le réel'', Pellicula Rogerii Salengro vita dicata 
* Rogerii Salengro sepulchrum 

Categoria:Politici Franciae
Categoria:Homines qui sibi mortem consciverunt
Ursaria (Croatia)

**Ursaria**  (alia nomina: *Ursarium*, *Vrsarium*, *Orsaria*) (Croatice: *Vrsar*; Italiane: *Orsera*) est oppidum Croatiae et municipium, in regione Histriana ac in Histria historica ac geographica terra situm. Incolae *Ursarienses* appellantur.

thumb|center|650px|*Despectus in Ursariam*

## Sermones 
Magna pars incolarum Croatice, multi autem et Italiane loquuntur. Linguae maternae incolarum sic dividuntur:

## Geographia 
## Oeconomia 
## Historia 
Ab anno 1920 ad annum 1947 Ursaria fuit oppidum et municipium Italiae, in regione Venetia Iulia et in provincia Polensi.

## Clari cives 
## Urbis administratio 
## Ecclesia Catholica Romana 
## Aedificia egregia 
## Vici et loci in municipio 
* **Ursaria**, (*Vrsar* - *Orsera*),

et cetera.

## Municipia finitima 
* Croatia (*civitas*),
* Histriana (*regio*),
* Histria (*terra*),
* Municipium Croatiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Vrsar map.GIF|Collocatio finium municipii in Regione Histriana.

## Notae 
Categoria:Municipia regionis Histrianae
Categoria:Urbes et Municipia Histriae
Categoria:Municipia in Provincia Italica Polensi ab anno 1920 ad annum 1947
Categoria:Municipia Italiae ab anno 1920 ad annum 1947
Pulologus

'***, litteris Latinis ***Pulologus'''*, est carmen breve ludibundum seu satyricum ab auctore ignoto saeculo fere XIII vel XIV sub imperio Byzantino scriptum. Dialogus convivialis est avium quae matrimonium filii aquilae celebrant.

## Notae 

## Bibliographia 
; Editiones
* Stamatia Krawczynski, ed., *: Kritische Textausgabe mit Übersetzung sowie sprachlichen und sachlichen Erläuterungen*. Berolini: Akademie-Verlag, 1960 recensio huius operis
* Ισαβέλα Τσαβαρή, ed., *Ο Πουλολόγος*. Athenis, 1987 recensio huius operis
* G. Wagner, ed., *Carmina Graeca medii aevi* (Lipsiae, 1874) pp. 179-198 Textus apud archive.org

; Philologica et critica
* Γιάννης Πλεμμένος, "Πολιτικά debates και σάτιρα στο Βυζάντιο" in *Το Βήμα* (5 Iun. 2000)

; Aliae encyclopaediae
* "Poulologos" in 

* *Poricologus*
* *Opsarologus*
* *Fabula quadrupedum*

## Nexus externi 
* De Pulologo apud *ΥγείαOnline''

Categoria:Scripta saeculo 14
Categoria:Constantinopoleos scripta
Categoria:Litterae Graecae mediaevales
Categoria:Carmina
Categoria:Dialogi
Georgius Atanasov

'***Georgius Ivanov Atanasov** (Bulgarice * Георги Иванов Атанасов'', natus die 25 Iulii 1933 in vico Pravoslaven in Pleveno provincia; mortuus die 31 Martii 2022) rerum politicarum peritus Bulgaricus fuit.

## Iuventus et munus 
Postquam scholam reliquit, Atanasov in Universitate Serdicensi ad annum 1953 historiae studebat. 

## Cursus honorum 
Deinde sodalis et minister Factionis Communisticae factus est. Annis 1966 - 1990 legatus ad parlamentum Bulgariae erat. Die 21 Martii 1986 novus Praeses consilii ministrorum nominatus est. Cum aliis anno 1989 Theodorum Živkov praesidem Communistarum et Bulgariae deposuit. Die 3 Februarii 1990 se a magistratu recessit. Anno 1992 pecuniarum repetundarum accusatus et ad decem annos carceris damnatus est, sed iam anno 1994 propter valetudinem liberatus est.

Categoria:Alumni Universitatis Serdicensis
Categoria:Primi ministri Bulgariae
Gregorius del Pilar

**Gregorius del Pilar** (1875-1899) fuit iuvenissimus imperator in Rebus Novis Philippinicis atque Bello Philippinico-Americano. Necatus est in Proelio apud Tirad Pass die 2 Decembris 1899. Hodie unus e Philippinarum heroibus nationalibus habetur.

## Bibliographia
* Isaac Cruz Jr. (1985) “General Gregorio H. Del Pilar: Idol of the Revolution” 
* Zaide, Gregorio F. (1984). Philippine History and Government. National Bookstore Printing Press.

Categoria:Nati 1875
Categoria:Mortui 1899
Categoria:Rerum novarum cupidi
Categoria:Milites Philippinarum 
Categoria:Ductores exercitus
Categoria:Morte damnati
Ozenay

[thumb|250px|Ozenay: [ecclesia Sanctis Gervasio et Sancto Protasio dicata]]
left|thumb|250px| Ozenay: communis tabula

** Ozenay ** est commune Francicum 223 incolarum (anno 2011) praefecturae Araris et Ligeris in regione Burgundia.

* Indicem communium praefecturae Araris et Ligeris
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Araris et Ligeris
Categoria:Loci habitati praefecturae Araris et Ligeris
Muhafaza

**Muhafaza** (-ae f.), Arabice محافظة, est primi gradus divisio administrativa in multis Arabicis nationibus, et secundi gradus divisio administrativa in Arabia Saudiana. Vocabulum in linguam Latinam praefectura aut gubernatoratus et quandoque provincia verti potest. Ortum est ex Arabica radice *ḥ-f-ẓ* "servare et custodire" significante. Muhafazae caput muhafizus (Arabice; محافظ), gubernator sive praefectus nuncupatur.

## Origo
Muhafaza, Arabice; محافظة, est in Arabica translatio vocis Francogallicae *préfecture,* praefecturam significantis.

Categoria:Divisiones administrativae
Categoria:Verba Arabica
Turnacum (Italia)

thumb|Turnacum (Italia)
**Turnacum**  (Italiane: *Tornaco*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae *Turnacenses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Municipia finitima 
* Pedemontium (*regio*),
* Provincia Novariensis,
* Novaria (*urbs*),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Pagina officialis

## Pinacotheca 

Imago:Flag of None.svg|Collocatio finium municipii in Provincia Novariensi.

## Notae 
Categoria:Municipia in provincia Novariae
Galeatum (discretiva)

**Galeatum** potest:

* **Galeatum (Bruttium)** (alia nomina: **Galliatum**): municipium Italiae. 
* **Galeatum (Langobardia)** seu **Galliate Castrum** (alia nomina: **Galliatum (Langobardia)** et **Galliate** (-atis, f.)): municipium Italiae.
* **Galeatum (Pedemontium)** (alia nomina: **Galiatum** et **Gallias** (-atis, f.)): municipium Italiae.
Verunum

thumb|Verunum
**Verunum**  (Italiane: *Veruno*) est vicus Italiae et fractio municipalis municipii Gatici-Veruni. Incolae *Verunenses* appellantur.

## Historia 
Verunum fuit Italia municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm.
Die 1 Ianuarii 2019 municipium se cum municipio Gatico coniunxit ut Gaticum-Verunum, municipium novum, constitueret.

* Pedemontium (*regio*),
* Provincia Novariensis,
* Novaria (*urbs*),
* Gaticum-Verunum (*municipium*).

## Nexus externi 
* Pagina officialis

## Notae 
Categoria:Municipia abrogata Italiae
Categoria:Fractiones in Provincia Novariensi
Categoria:Vici in municipio Gatici-Veruni
Caballarium ad Stronam

thumb|Caballarium ad Stronam
**Caballarium ad Stronam** (alia nomina: *Caballirium Novaresium*) (Italiane: *Cavallirio*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae *Caballarienses* appellantur.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina officialis

Categoria:Municipia in provincia Novariae
Bellum rusticum Germanicum

thumb|Diffusio seditionis.
**Bellum rusticum Germanicum** (Theodisce *Deutscher Bauernkrieg*) fuit seditio in terris linguae Theodiscae in Europa Media anno 1524–1525 late diffusa. A copiis nobilitatis suppressa est, quae usque ad 100&thinsp;000 rusticorum paene vel invalide armatorum trucidaverunt. Superstites, qui gravibus poenis affecti sunt, fines eorum consecuti non sunt. Bellum fuit maxima seditio Europaea ante res novas Francicas anno 1789.

Seditio quaedam principia reformationis Protestanticae modo ortae receperat, quibus rustici se libertatem ac vim politicam nacturos speraverunt. Historici indolem ac causas seditionis varie interpretantur. 

## Plura legere si cupis 
*Bischoff (Georges), *La guerre des paysans. L’Alsace et la révolution du Bundschuh 1493-1525*, Strasbourg, La Nuée Bleue, 2010 Recensio critica
*Emmanuel Gerardin, "La rémission des « Rustauds ».Restaurer l’obéissance paysanne par le pardon à l’époque de la Guerre des Paysans dans le duché de Lorraine et la Basse-Alsace". *Histoire & Sociétés Rurales* 2016ː 69-96

## Notae
*Bellum rusticum

## Nexus externi
* Bellum rusticum in *Encyclopaedia Britannica* 
* Bellum rusticum in *Encyclopaedia Russica magna* 
* Bellum rusticum in *Treccani* 

Categoria:Bella
Categoria:Historia Germaniae
Categoria:Reformatio
Ad fontes

**Ad fontes** fuit dictum humanistarum Novo Aevo ineunte, quo antiquarum litterarum studia poposcerunt. Anno 1511 Desiderius Erasmus Roterodamus in libello *De ratione studii ac legendi interpretandique auctores* intitulato scripsit:
:*Sed in primis ad fontes ipsos properandum, id est graecos et antiquos.*

Etiam Philippus Melanchthon anno 1518, cum munus discendi apud Universitatem Leucoream Wittenbergae suscepit, oratione *De corrigendis adolescentiae studiis* a studentibus postulavit:
:*Iungendae Graecae litterae Latinis, ut philosophos, theologos, historicos, oratores, poetas lecturus, quaqua te vortas, rem ipsam assequare, non umbram rerum ...*

Martinus Lutherus sententia commotus in Bibliis vertendis fontibus Hebraicis Graecisque innixus est. 

## Notae 

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Humanismus
Categoria:Renascentia
Fugger

thumb|Insignia heraldica familiae Fugger annis 1545/1549 depicta (*Genealogia secreta familiae Fugger*)
 
**Fugger** sunt familia mercatoria Suebiae, quae ab anno 1367 Augustae Vindelicorum, urbe imperiali, habitabat. Gens nomine „von der Lilie“ (a lilia) saeculo XVI ineunte potentissima erat. Nomen Fuggerorum tota in Europa cum cogitatione maximarum divitiarum coniuncta est.
## Historia
Domus Fugger originem ducit a textore linteo quodam Ioanne, qui in vico apud Augustam Vindelicum natus in urbe divitias atque auctoriatem sibi acquisivit. Quae res autem magis magisque in generationibus augebantur in campis linteis argentariisque, ut imperator Maximilianus propter bella Italica e pecunia laborans efficaciter iuvari posset. Insuper metalla Tyroliensia, ubi tunc permulta exercebantur, a familia Fugger conducta sunt. In multis regionibus olim desertis industriae et quaestuaria florebant, de quo familiae Fugger gratiae agendae.

Eorum potestas crevit Carolo V imperatore, qui familiam nobilitate gravionum imperialium honoravit eique Kirchberg praeter Weißenhorn donavit. Metalla in America promovebantur quoque et terra Venezuelae breviter in eorum manibus fuit. Reformatione saeviente Ecclesia Catholica Romana multa beneficia a membris istius fidelis familiae accepit, qui iesuitas Augustam Vindelicorum vocaverunt. Huic ordini aedificia splendida et multa alia res pro labore salutari contrareformatoria cessa sunt. 

Augustae Vindelicum in socialibus aerumnis sors pauperum levata est, ubi et hodie casae *Fuggerei* de salute publico testimonium vivum perhibent. 

Saeculo XV lineae duae familiares separabantur: *Raymundica* (cum ramo gravionum de Kirchberg-Weißenhorn) et *Antoniana* (Fugger-Glött, Fugger-Kirchheim, Fugger-Babenhausen: Babenhausanos autem ex anno 1803 principes appellari licet).

## Bibliographia 
*Günter Ogger: *Kauf dir einen Kaiser* (1979)
*Mark Häberlein: *Die Fugger: Geschichte einer Augsburger Familie (1367–1650)*. Kohlhammer, Stuttgardiae 2006, ISBN 3-17-018472-5.
*Franz Herre: *Die Fugger in ihrer Zeit*. Wißner, Augustae Vindelicorum 2005 (12. ed.), ISBN 3-89639-490-8.
*Martin Kluger: *Die Fugger in Augsburg: Kaufherrn, Montanunternehmer, Bankiers und Stifter*. context, Augustae Vindelicorum 2013, ISBN 978-3-939645-63-4.
*Martin Kluger / Wolfgang B. Kleiner (photographemata): *Die Fugger: die deutschen Medici in und um Augsburg. Geschichte und Sehenswürdigkeiten*, edidit Regio-Augsburg-Tourismus. Context, Augustae Vindelicorum 2009, ISBN 978-3-939645-13-9. 
*Hans Jürgen Rieckenberg: *Fugger, Grafen*. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Vol. 5, Duncker & Humblot, Berolini 1961, ISBN 3-428-00186-9, p. 707–710 (in interreti).

## Nexus externi
* De historia familiae mercatoriae citatae apud *bavarikon*
* Situs proprius *Fugger.de*
* De Ioanne Fugger, burgensi Augustano
* Dominik Huber: *Die Fugger.* (PDF)

Categoria:Familiae
Categoria:Historia Germaniae
Opsarologus

**Ὀψαρολόγος**, litteris Latinis ***Opsarologus***, est libellus satyricus ab auctore ignoto saeculo fere XIII vel XIV sub imperio Byzantino scriptus. Dialogus actionem inter pisces iuridicam exponit.

## Bibliographia 
; Editiones
* K. Krumbacher, "Das mittelgriechische Fischbuch" in *Sitzungsberichte der philosophisch-historische Klasse der Bayerischen Akademie der Wissenschaften* (1903 fasc. 3) pp. 345-381 Textus

; Philologica et critica
* Maria Chrone-Vakalopoulos, Angelos Vakalopoulos, "Fish and other aquatic species in Byzantine literature: classification, terminology and scientific names" in *Βυζαντινά σύμμεικτα* vol. 18 (2008) pp. 123-157
* Ευθύμιος Κ. Λίτσας, "Ο υστεροβυζαντινός Οψαρολόγος και Φυσιολόγος του Δαμασκηνού Στουδίτη σε ένα αγιορείτικο χειρόγραφο" in Μαρία Γκέκα, ed., *Φιλοτιμία. Τιμητικός τόμος για την ομοτίμη καθηγήτρια Αλκμήνη Σταυρίδου-Ζαφράκα* (Athenis: Banias, 2011. ISBN 978-960-288-286-3) Descriptio huius operis
* Γιάννης Πλεμμένος, "Πολιτικά debates και σάτιρα στο Βυζάντιο" in *Το Βήμα* (5 Iun. 2000)

; Aliae encyclopaediae
* "Opsarologos" in 

* *Pulologus*
* *Poricologus*
* *Fabula quadrupedum*

## Nexus externi 
* Μανόλης Τριανταφυλλίδης, "Ο ψαρολόγος (commenta manu scripta)" apud bibliothecam universitatis Thessalonicensis

Categoria:Scripta saeculo 14
Categoria:Constantinopoleos scripta
Οψαρολογος
Categoria:Saturae
Categoria:Dialogi
Eugenius Garin

**Eugenius Garin** (Reate in Sabinis natus die 9 Maii 1909 et Florentiae obiit die 29 Decembris 2004) fuit philosophiae, philologiae et Renascentiae litterarum studiosus Italicus, qui docuit apud Florentinam Studiorum Universitatem necnon Scholam Normalem Superiorem Pisarum. 

## Opera selecta 
* ''L'Umanesimo italiano. Filosofia e vita civile nel Rinascimento*, Laterza, Barii 1952
* *Medioevo e Rinascimento. Studi e ricerche*, Laterza, Barii 1954
* *La filosofia come sapere storico*, Laterza, Barii 1959
* *La cultura filosofica del Rinascimento italiano. Ricerche e documenti*, Sansoni, Florentiae 1960
* *Rinascite e rivoluzioni. Movimenti culturali dal XIV al XVIII secolo*, Laterza, Romae & Barii 1975

## Bibliographia 
* *Bibliografia degli scritti di Eugenio Garin*, Laterza, Romae & Barii 1999.
* Felicita Audisio & Alessandro Savorelli (cura), *Eugenio Garin. Il percorso storiografico di un maestro*, Le Lettere, Florentiae 2003, ISBN 88-7166-723-9
* Olivia Catanorchi (cura), *Eugenio Garin dal Rinascimento all'Illuminismo (Atti del convegno Firenze, 6 - 8 marzo 2009)'', Edizioni di Storia e Letteratura, Romae 2011, ISBN 978-88-6372-297-0

## Nexus externus 
* Pagina interretialis VIAF

Categoria:Historici philosophiae
Categoria:Philosophi Italiae
Categoria:Professores Universitatis Florentinae
Categoria:Professores Scholae Normalis Superioris Pisarum
Landiona

thumb|Landiona
**Landiona**  (Italiane: *Landiona*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Novariensi situm. Incolae *Landionenses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Municipia finitima 
* Pedemontium (*regio*),
* Provincia Novariensis,
* Novaria (*urbs*),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Pagina officialis

## Pinacotheca 

Imago:Flag of None.svg|Collocatio finium municipii in Provincia Novariensi.

## Notae 
Categoria:Municipia in provincia Novariae
SM Mall of Asia

thumbnail|Insignia

**SM Mall of Asia** est emporium in urbe Pasay Philippinarum situm. Anno 2006 apertum, SM Mall of Asia fuit eo tempore maximum Philippinarum emporium atque tertium maximum omnis orbis terrarum. Situm est ad terminum meridianum viae *Epifanio de los Santos Avenue*.

## Nexus externus 
* Pagina officialis 

Categoria:Aedificia Philippinarum
Categoria:Pasay
Categoria:Confecta 2006
Categoria:Emporia (aedificia)
Ultimum iudicium

[thumb|Ultimum iudicium. [Pictura in *Les très riches heures du duc de Berry.*]]
**Ultimum iudicium** sive **extremum summumque iudicium** sive **postremum iudicium** sive **novissimum iudicium** est pars theologiae Iudaicae, Christianae et Islamicae, qua extremum Dei iudicium in fine mundi futurum esse docetur. Hoc iudicium omnium viventium ac mortuorum cum cogitatione resurrectionis coniunctum a iudicio particulari, quod (imprimis in Ecclesia Catholica Romana unicuique post ipsam mortem accidi creditur, discernendum est. Ita iudicium ultimum etiam iudicium alterum dicitur.

**Apocalypsis Ioannis*
*Chiliasmus
**Dies irae*
*Eschatologia
*Parusia
*Purgatorium
*Caelum (religio)
*Infernus
**Extremum Iudicium*

## Notae 

Categoria:Eschatologia
Categoria:Eschatologia Islamica
Resurrectio

**Resurrectio** (Graece ἀνάστασις) est argumentum fidei, secundum quam mortui (sive quidam sive omnes) subito post mortem vel in fine temporum (ut puta post ultimum iudicium) vitam aeternam obtinebunt. Resurrectio ab hominibus variarum religionum exspectatur. Multae religiones fidem in vitam aeternam habent.

*Adonis
*Ascensio
*Metempsychosis
*Parusia
*Pascha
*Phoenix
*Reincarnatio

## Bibliographia 
*Commentarius de Resurectione ex Encyclopaedia Britannica

Categoria:Eschatologia
Arthurus Fonzarelli (persona ficticia)

, qui Ricardum (vulgo *Richie*) Cunningham, Arthuri seu Fonzie amicum, agit (imago seriei televisificae *Happy Days*)]]

**Arthurus Herbertus Fonzarelli** (vulgo *Arthur Herbert Fonzarelli*) est persona ficticia -brevius etiam "Fonzie", "Fonz" vel "the Fonz" a cognomine appellata-, quae persaepe in serie televisifica generis comoedici *Happy Days* nomine (Latine "dies felices"), ab anno 1974 ad 1984 in Civitatibus Americae Foederatis edita, apparuit.

Consilium erat seriei *Happy Days* auctorum ut persona Arthuri Fonzarelli secundaria esset, sed spectatorum plausus effecerunt ut maius ei momentum in fabula televisifice minutatim emissa praeberetur.

Fonzie est adulescens validus, suarum rerum peritus, indole, si non lege, inter coaequales vel paulo iuniorum dux, birotae automatariae assiduus vector, amicorum -etiam artium martialium ope- protector, in re amatoria nulli secundus, qui digitorum crepitu suaves ac venustas puellas ad se vocare soleat, qui pugno machinas excitare sciat, qui pollice sublato et voce "heyyy" missa (quae Latine "vah" reddi potest) approbationes suas significet atque semetipsum potissimum approbet, qui vix prae superbia se erravisse fateri aut veniam petere possit. Saepissime Arthurus Fonzarelli insigni modo iacca scortea indutus in fabulae televisificae scaenam prodit. Una ex sententiis ei gratissimis est: "Puellae commutantur, amici non ita".

Henricus Winkler in longa *Happy Days* fabula Arthurum Fonzarelli egit.

Categoria:Personae ficticiae
Ascensio

[thumb|Ascensio Iesu, picta a [Ioannes Singleton Copley|Ioanne Singleton Copley.]]
**Ascensio** multis in religionibus ac mythis finem supremum denotat, quo itur. In religionibus Iudaica, Christiana, et Islamica significat quendam cum animo et corpore in mundum ulteriorem (sive caelum) pervenire, mortem non passum.

## Religio Iudaica 
Vetus Testamentum ascensionem Henoch in libro Genesi (5,24) commemorat, postquam per 365 annos in terra versatus est (5,23), et ascensionem Eliae prophetae in curru igneo (II Reg 2,11). Iudaismus etiam fabulam de ascensione Moysis et Isaiae prophetae cognoscit.

## Religio Christiana 
[thumb|[Icon Orthodoxa dormitionem Sanctae Dei Genetricis monstrans (1392, Theophanes Graecus).]]
Ascenio Iesu in Novo Testamento ter commemoratur: Mc 16,19; Lc 24,51; Act 1,1-11. Christus discipulis suis post resurrectionem per quadraginta dies visus et tum in caelum ascendit, ubi "ad dexteram Dei patris“ sedens caelum et terram regit. 

In Ecclesia Catholica et in Ecclesiis Orthodoxis est etiam festum Assumptio Mariae in caelum. In apocryphis etiam ascensio Petri necnon Ioannis evangelistae describitur.

Paulus Tarsensis, qui una cum aliis fidelibus Christianis parusiam vivens adhuc visurum esse speravit, de adventu Iesu Christi scribens se quasi de mundo in caelum raptum iri exspectavit: 
:*(16) quoniam ipse Dominus in iussu, in voce archangeli et in tuba Dei descendet de caelo, et mortui, qui in Christo sunt, resurgent primi;
:*(17) deinde nos, qui vivimus, qui relinquimur, simul rapiemur cum illis in nubibus obviam Domino in aera, et sic semper cum Domino erimus.* 

## Religio Hellenistica
Philostratus Atheniensis Apollonium Tyaneum in Elysium assumptum esse narrat. Apollonius in Creta insula in "Dictaeae matris templum" venit:
:*Templi igitur antistes tamquam incantatorem et sacrilegum comprehensum ligaverunt ( ... ). Ipse vero media fere nocte sese vinculis eximens ( ... ) ad templi fores accessit, quae ei ultro patuerunt. Cumque ipse templum intrasset, fores iterum ut erant antea sese clauserunt et vox quasi cantantium virginum in templo est audita. Erant vero cantantium verba huiusmodi: Veni de terra, veni in caelum, ascende nimirum, veni e terra sursum!* 

## Religio Islamica 
[thumb|[Tholus Saxi Hierosolymis]]
In sura 4:157 legitur Isa bin Maryam (Iesum) non morte naturali obiisse, sed a Deo ad se assumptum esse.*

In religione Islamica etiam traditur Mahometum prophetam miro modo Mecca Hierosolyma in locum Tholi Saxi translatum esse, unde in caelum ascendisset. Narratio in sura 17,1 innitur, ubi scriptum est: „Laus illi, qui transtulit servum suum Mahumetum noctu ab Oratorio Haram *(idest a templo Meccano)* ad Oratorium remotissimum ab eo *(idest ad templum Jerosolymitanum)* cum benediximus in circuitu eius, ut ostenderemus illi de signis nostris […]“.

## Notae 
## Bibliographia 
*  Eliade, Mircea, ed., *Encyclopedia of Religion* s.v. "Ascension". Novi Eboraci: Macmillan, 1987.

*Parusia
*Resurrectio
*Ascensio Domini

Categoria:Eschatologia
Parusia

In theologia Christiana **Parusia** (Graece Δευτέρα, Παρουσία) est adventus Iesu Christi in gloria, quae in fine temporum exspectatur. Cum hoc adventu coniunctum est ultimum iudicium, perfectio regni Dei et vita aeterna. Primi Christiani se parusiam viventes adhuc visuros esse speraverunt. in arte christiana, praeserim in partibus orientalibus imperii Romani, parusia expectata repraesentabatur in operibus scalptis aut pictis a throno vacuo, quod genus artificii vocatur hetoemasia.

In philosophia hellenistica parusia praesentiam actuosam deorum vel dominatorum signficavit.

Plato hoc verbo praesentiam idearum significat.

## Bibliographia 
* Joseph Ratzinger, *Eschatologie. Tod und ewiges Leben*. Ratisbonae: Pustet, 2007. ISBN 978-3-7917-2070-8

Categoria:Eschatologia
Spaneas

'*** seu litteris Latinis ***Spaneas'''* est carmen didacticum paraeneticum Graece saeculo fere XII scriptum, ab imperatore filio suo dicatum, de imperio bene dirigendo. Hoc opusculum inspirationem haurit e libello *Ad Demonicum* Isocrati adscripto.

## Bibliographia 
; Editiones
* Franz Hanna, "Das byzantinische Lehrgedicht Spaneas nach dem Codex Vindobonensis Theolog. 193" in *Jahres-Bericht über das K. K. Akademische Gymnasium in Wien* (1895/1896) Textus
* Franz Hanna, "Das byzantinische Lehrgedicht Spaneas nach dem Codex Vindobonensis Suppl. gr. 77 und Oxoniensis Miscell. 284" in *Jahres-Bericht über das K. K. Akademische Gymnasium in Wien* (1897/1898) Textus
* Franz Hanna, "Das byzantinische Lehrgedicht Spaneas nach dem Codex Vindobonensis theolog. gr. 224 und dem Codex Marcianus XI 24" in *Jahresbericht des Stiftungs-Gymnasiums zu Duppau in Böhmen* (1910/1911) Textus
* Vatroslav Jagić, *Das byzantinische Lehrgedicht Spaneas in der kirchenslavischen Uebersetzung*. Vindobonae: Tempsky, 1892 (*Sitzungsberichte der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Philosophisch-historische Classe*, vol. 127 fasc. 8)
* E. Legrand, *Bibliothèque grecque vulgaire* vol. 1 (Athenis, 1880) p. 1 ff. Textus

; Philologica et critica
* Georg Danezis, *Spaneas: Vorlage, Quellen, Versionen*. Monaci: Institut für Byzantinistik, 1987 (*Miscellanea Byzantina Monacensia'', 31) Recensio huius operis

; Aliae encyclopaediae
* "Spaneas" in 

Categoria:Litterae Graecae mediaevales
Categoria:Constantinopoleos scripta
Categoria:Scripta saeculo 12
Categoria:Libri morales
Iudicium particulare

thumb|Michael archangelus animas exanimat
**Iudicium particulare** est pars theologiae Christianae. Opera bona et mala hominis una cum fide eius post ipsam mortem (et ante ultimum iudicium) iudicantur.
:*1022 Singuli homines inde a morte sua retributionem suam aeternam in sua immortali recipiunt anima in iudicio particulari quod eorum vitam refert Christo sive per purificationem sive ad immediate in beatitudinem caeli ingrediendum sive ad se immediate in aeternum damnandum.* 

Interdum etiam Michaeli archangelo partes maximi momenti in animis exanimandis datae sunt.

*Ultimum iudicium
*Purgatorium
*Parusia

## Notae 

Categoria:Eschatologia