open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Preces

[thumb|[Maria Magdalena orat.]]
**Preces** sunt hominis pii invocationes deorum (in traditione polytheisticá) aut Dei (in traditione monotheisticá), ut oratione gratias deitati vocatae agat vel illam laudet vel propitiam reddat ad votis ac desideriis satisfaciendum.

## Precatio Romana 
Nonnulli auctores nos certos faciunt Romanos antiquos magna voce nec silentes oravisse, et interdum contra aliquem, ut huic incommoda acciderent.

## Oratio in religione Christiana Catholica 
Scriptores Christiani pro prece, in primis de *pater noster* scribentes, etiam voce *oratio* utebantur.

Secundum Catechismum Catholicae Ecclesiae (§ 2558):
Magnum est mysterium fidei. Ecclesia illud in Symbolo Apostolorum profitetur (pars prima) et in liturgia celebrat sacramentali (pars secunda), ut fidelium vita Christo fiat in Spiritu Sancto conformis ad gloriam Dei Patris (pars tertia). Hoc igitur mysterium exigit ut fideles illud credant, illud celebrent et ex illo vivant in relatione viva et personali cum Deo vivo et vero. Haec relatio est oratio.

Catechismus Catholicae Ecclesiae praeterea profert sententias:
* Sanctae Theresiae a Iesu Infante, Manuscrit C, 25r: *Manuscrits autobiographiques* (Lutetiae 1992) p. 389-390.
:"Pro me oratio est impetus cordis, est simplex intuitus ad caelum missus, clamor est gratitudinis et amoris tam in probatione quam in gaudio"
* Sancti Ioannis Damascenus, *Expositio fidei*, 68 *De fide orthodoxa* 3, 24: PTS 12, 167 (PG 94, 1089).
:"Oratio est ascensus mentis in Deum: aut eorum quae consentanea sunt postulatio a Deo."

### Aliquae preces Christianae 
Inter precum Religionis Christianae aut distincte Catholicae sunt exempli gratia:

* Alma redemptoris mater
* Angele Dei
* Anima christi
* Ave Maria
* Bogurodzica
* Gloria Patri
* O Sanctissima
* Pater Noster
* Requiem
* Stabat Mater
* Sub tuum praesidium
* Tota Pulchra Es

* Cenotaphium
* Fides
* Funeratio
* *Liber Precum Publicarum*
* *Liber Usualis*
* Liturgia
* Meditatio
* Prostratio (Buddhismus)
* Ritus
* Rosarium
* Signum crucis
* Veneratio

## Bibliographia 
*
*
*
*
*
*
*

## Nexus externi
*Index precum Catholicarum.
*De oratione in Catechismus Catholicae Ecclesiae.

!
Religio Celtica

**Religio Gallica** descripta est in libro *Commentariorum de Bello Gallico* Gaii Caesaris. numerosi dei a Gallis credebantur, exempli gratia Mercurius, Apollo, Mars, Iuppiter, Minerva et Dis Pater. ferunt victimas humanas a Gallis sacrificarentur ut deos feroces mitigarent. 

## Nota 
## Nexus externi 
* Dei Celtici
* Religio antiquorum Celtarum

!
Rigoberta Menchú Tum

thumb|Rigoberta Menchú Tum 2008.
**Rigoberta Menchú Tum** pugnatrix pro iure humano in Guatemala die 9 Ianuarii 1959 nata est.

Propositum eius semper est pro agricolis, pauperibus et indigenis inter alia Maya oppressis a militibus pugnare. Itaque praemium Nobelianum Pacis consecuta est anno 1992 at Praemium pricipum Asturiarum de auxilio internationali laudata anno 1998. 

Etiam formationem declarationis de iuribus indignarum ac pro iuribus mulierum etiure ad medicamentum pharmaceuticum geneticum pro pauperibus conata est. Etiam legatus bene volontatis ad UNESCO est.

## Nexus externus 
* De Rigoberta Menchú Tum in pagina (nobelprize.org) Nobeliano Pacis Praemio dicata 

Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Categoria:Politici Guatimaliae
Categoria:Nati 1959
Categoria:Mulieres
Categoria:Homines vivi
Messias

[thumb|[Samuel (propheta)|Samuel propheta Davidem unguit. Dura Europos Syriae saeculo  tertio a.C.n..]]
[thumb|[Mirza Ghulam Ahmad, conditor motus Ahmadiyya in Islam, ab Ahmadis messias ultimorum dierum habitus.]]

**Messias** (Hebraice מָׁשִיַח *Mašíaḥ* vel *Māšîªḥ* ; Aramaice משיחא *Məšîḥā* ; Arabice المسيح  *al-Masīḥ*), verbatim **unctus,** est aliquis oleo sancto unctus, praecipue aliquis ad munus fungiendum electus; ergo, *messias* significat 'electus', saepissime e numine divino ortus.

## In religione Iudaica 
Iudaei plerumque credunt messiam esse regem et pontificem annuntiatum vel annuntiaturum ab eorum deo. Isaias propheta dixit: "Propter hoc dabit Dominus ipse vobis signum: ecce virgo concipiet et pariet filium et vocabitis nomen eius Emmanuhel" (http://www.sacred-texts.com/bib/vul/isa007.htm#014[ Isaias 7:14]). Aliqui (inter quos Christiani) hoc pro prophetia sumunt; plures tamen Iudaei academicique hodierni discrepant, locum de Ezechia rege interpretantes.

## In Christianitate
Christiani plerumque credunt messiam esse Iesum Christum.

## In religione Islamica 
Quran adfirmat Iseum (sc. Iesum) esse messiam.

### In secta Nationis Islamicae 
Natio Islamica credit Magistrum W. D. Fard Muhammad, sectae conditorem, esse Christianitatis messiam et Islamicum Mahdi. Elijah Muhammad, unus ex eius discipulis, docuit eum esse deum ipsum. 

## In motu Rastafariano 
Rastafariani credunt Haile Selassie, imperatorem Aethiopiae, esse messiam.

*Christus
*Duo testes
*Electus
*Eschatologia
*Iesus Christus
*Messias Iudaeus
*Kalki
*Kwisatz Haderach
*Messias simulatores
*Maitreya
*Messianismus
*Millennialismus
*Muhammad al-Mahdi
*Salvatio
*Saoshyant
*Shambhala
*Soter

## Bibliographia
*Kaplan, Aryeh. 2004. *From Messiah to Christ.* Novi Eboraci: Orthodox Union.
*Klausner, Joseph. 1956. *The Messianic Idea in Israel from Its Beginning to the Completion of the Mishnah.* Londinii: George Allen & Unwin.
*Neusner, Jacob, William S. Green, et Ernst Frerichs. 1987. *Judaisms and their Messiahs at the Turn of the Christian Era.* Cantabrigiae: Cambridge University Press.

## Nexus externi 
### Varii nexus 
* Messiah in Encyclopaedia Britannica anni 1911
* Veritas ex sex religionibus revelata

### Nexus Iudaici 
* Jewish Encyclopedia: Messiah
* Iudaei pro Iudaismo: Fuitne Iesus Messias?
* Messiah Truth Messiah Wanted!
* Moshiach and the Future Redemption
* Moshiach Interretialis

### Nexus Christiani 
* Christian view of the Messiah
* Messias Verus
* Iesus et circulus Messianicus
* 
* Iesu discipuli ab Yves Maris scriptum

### Nexus Islamici 
* Mysterium Iesu Historici: Messias in Qur'an, Bibliis Sacriis, et fontibus historicis
* Notio Messias in religione Islamica
* Messias (pellicula Iraniana)

### Nexus Ahmadiyyai 
* Messias Promissus
* Image of the Promised Messiah and Imam Mahdi

Categoria:Evangelium
Categoria:Historia Iudaeorum
Categoria:Iesus
Categoria:Res Iudaeo-Christianae
Categoria:Religio Iudaica
Categoria:Theologia Christiana
Neon

|}

 (; ex adiectivo Graeco νέον,  ‘novum’) est elementum chemicum cui est symbolum **Ne** et numerus atomicus 10. Eius massa atomica 20.18 g/mol valet et ex denis protonibus, denis neutronibus denisque electronibus vulgo constat (configuratio electronica 2s22p6). Sunt tamen duo isotopi rariores  21Ne et 22Ne qui simul decimam partem atomorum nei faciunt. Quia plenum orbem electronicum exteriorem habet cum ceteris elementis non reagit nec moleculas format sed singulis atomis per spatium commeat. In systemate periodico in secundam periodum et gregem 18 ponitur qui grex elementa quae gasia nobilia appellantur et proprietates neo similes praebent comprehendit. Photones aurantii coloris emittit cum electricus fluxus per eius atomos transmittitur, alioqui sine colore est.
thumb|Ampulla neo lumen emittens.

Neon anno 1898 a Gulielmo Ramsay et Mauritio Gulielmo Travers inventum est per aeris liquidi segregantem destillationem. Hodieque hoc modo purificatur.

## De usu 
[thumb|Illuminatio [Lumen nei|neo (et aliis gasibus) parta (Monaci in aëroportu)]]
Lux, quam neon edit, praesertim adhibetur in lucernis, sed etiam:

* in indicibus electricis fortibus (lumen nei),
* in televisione,
* in instrumento gasis laserico.

Nota bene quod hoc ampullae genus neon vulgo appellatur etiam si alia gasia nobilia continet et alios colores emittit: de quo videt: Lumen nei.

Neon liquidum tamquam substantia refrigerans adhibetur.

## Notae 
## Plura legere si cupis 
*Jingyi He, Ennio Mingolla, Rhea T. Eskew Jr. "Psychophysics of neon color spreading: Chromatic and temporal factors are not limiting", *Vision Research*, 2024: 108460

## Nexus externi 
* Vicimedia communia plura habent quae ad neon spectant
* Hoc elementum apud *Patreon: periodic videos* 
*Lenntech

Categoria:Gasia nobilia
Categoria:Elementa chemica
Numerus grammaticus

**Numerus** est categoria grammatica, quae multitudinem vel numerum rerum indicat. Plurimis linguis numerus singularis et numerus pluralis sunt. Sunt praeterea linguae, quae etiam numerum dualem et raro insuper trialem habent. Lingua Homerica duali admodum late utitur; postea quidem dualis in paucis tantum locutionibus invenitur. In lingua Latina *-ō* exitus nominalis (in verbis *duo* et *ambo*) ultimum vestigium dualis est. In variis linguis praeterea verba sunt, quae *pluralia tantum* appellantur, sicut *cunae, divitiae, nuptiae, tenebrae*.  

## Bibliographia 
* Corbett, Greville G. 2000. *Number* Cantabrigiae, Cambridge University Press.
Othinus

[thumb|Othinus, [rex deorum nordicorum. Oculum unum perdidit pro maxima sapientia adipiscenda.]]

**Othinus**, seu **Odinus**, vel **Odin** (*-inis*) (lingua Nordica antiqua *Óðinn*), in mythologia Nordica est deus belli, mortis, et sapientiae et maximus deorum Vicingorum, dominus Asgarthi Valhallaeque, et magister omnium carminum. Ei est telum Gungnirus, quod nunquam scopum fallebat, cuius cuspes runis ad servandam legem ornantur. Equum octo crurum possidet. Proles gigantum, et mundum, et animalia et duos primos homines, Ascum et Emblam, e duobus arboribus creavit cum fratribus Vili Veque.

Asteroides 3989 Odin in eius honorem nominatur.

## Notae
*Heros culturae

## Bibliographia
*Chadwick, H. M. 1899. *The Cult of Othin: An Essay in the Ancient Religion of the North.* Clay & Sons. OCLC 8989833.
* Cleasby, Richard, et Guðbrandur Vigfússon. Rev. Craigie, William A. 1975. *An Icelandic–English Dictionary.* Ed. secunda. Oxoniae: Clarendon Press. ISBN 9780198631033.
* Davidson, Hilda Ellis. 1990. *Gods and Myths of Northern Europe.* Penguin Books, ISBN 0-14-013627-4.
* de Vries, Jan. (1962) 1977. *Altnordisches Etymologisches Worterbuch.* Brill. ISBN 978-90-04-05436-3.

## Nexus externi
Categoria:Dei Nordici
!
Categoria:Scripturae
Alexander Vitoldus

[thumb|Alexander Vitoldus Magnus Dux Lithuaniae, fundator praepositurae [Bressicia|Brestensis, anno post Christum natum 1412, feria 6° ante Festum Assumptionis B. V. Mariae.]]
**Alexander Vitoldus** Magnus (Lithuanice *Vytautas Didysis*, interdum et *Vitaūt*, *Witold*, *Vitawt* etc.), circa annum 1350 natus est, die 27 Octobris anno 1430 mortuus est, fuit magnus dux Lithuaniae ab anno 1392 ad annum 1430 etiam princeps Grodnae et Luceoriae (*Lutsk*). Anno 1384 in ecclesiam Catholicam baptizatus est. Keystuti filius fuit. Vitoldus et Vladislaus II Iagaillo, rex Poloniae, pugnam in Grunenvelt (Tannenberg) cum Ordine Theutonicorum die 14 Iulii anno 1410 vicerunt. Filia Vitoldi, Sophia, anno 1391 a magno duce Moscoviae, Basilio I in matrimonium ducta est. Nepos Vitoldi erat magnus dux Moscoviae, Basilius II.

## Nexus interni 
*Pax Thorunensis (1411)

## Nexus externi
Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1430
Categoria:Reges Poloniae
Categoria:Magni duces Lituaniae
Aquae ductus

[thumb|300px|Ruinae aquae ductus apud [forum Iulii (Francia)|forum Iulii in Gallia.]]
[thumb|300px|Opus arcuatum [Segoviae in Hispania.]]

**Aquae ductus**, **aquaeductus** vel sere **forma**, est structura qua aqua ex fonte fluminis deducitur, sive ea subterranea sit per cuniculos sive ex opere arcutationum, saepe arcubus cuneorum. Etsi ductiones aquarum non creata sunt a Romanis, aquarum ductus sunt clara opera architecturae Romanae.

## Aquarum ductus Romani 
Aquae ductus primus fuit aedificatus ab Appio Claudio Caeco censore, et aquas ex agro Lucullano Via Praenestina Romam duxit. Postea aquarum ductus aedificati sunt Romae numero 14, ut Procopius Caesarensis narrat anno 537.

Structurae aquarum ductuum confornicentur, ut minime sol aquam tangat. Saepe aquae ductus inter fontem et urbem subterraneus est, sive canalis aquae in saxo exciditur sive cum regio terrena vel harenosa est, soli parietes cum camara in specu struuntur et aqua ita perducitur. Puteique ita sunt facti, uti inter duos sit actus. Tum cum aquae ductus vallem transit, pons arcutatus aedificatur supra terram. Ubi aquae ductus moenia attingit, efficitur castellum ad recipiendam aquam. De hoc receptaculo vel dividiculo aqua per varias fistulas in singulos locos urbis distribuitur. 

Ductus aedificatur parietibus operis caementicii aut operis quadrati, sed pars interna canalis, quae *specus* vocatur, opere signino tecta est.

### Aquarum ductus Romae 
* Aqua Appia
* Anio Vetus
* Aqua Marcia
* Aqua Tepula
* Aqua Iulia
* Aqua Virgo
* Aqua Alsietina
* Aqua Claudia
* Anio Novus
* Aqua Traiana
* Aqua Alexandrina
* Rivus Herculaneus
* Aqua Antoniniana
* Arcus Neroniani

* Aquaeductus Arduennus
* Aqua Paula
* Fossa
* Infrastructura
* Puteus
* Viaeductus

## Notae 

## Fontes 
* Koller, Hermann. 1977. *Vocabularius imaginibus illustratus.* Editio altera. Orbis pictus Latinus. Turici: Artemis.
* S. Iulii Frontini. *De aquis Urbis Romae*.
* M. Vitruvii Pollionis. *De Architectura* (liber VIII).

## Nexus externi 
!
Index institutorum Germanicorum

## Potestas exsecutiva
*Praeses Foederalis Germaniae
*Cancellarius foederalis
*Administer foederalis
**Administer Foederalis Rerum Exterarum
**Administer Foederalis Rerum Internarum
**Administer Foederalis Aerarii Publici
**Administer Foederalis Iustitiae
**Administer Foederalis Rei Agrariae
**Administer Foederalis Defensionis Publicae
**Administer Foederalis Oeconomiae
**Administer Foederalis Oecologiae
**Administer Foederalis Salutis Publicae
**Administer Foederalis Laboris
**Administer Foederalis rerum Consilii Foederalis
**Administer Foederalis Eruditionis et Scientiae
**Administer Foederalis Collaborationis Oeconomicae
*Secretarius Statalis

## Potestas legifera
*Dieta Foederalis Germaniae sive conventus foederalis legatorum

## Potestas iudicialis
*
*

## Alia
*Consilium Foederale Germaniae

Categoria:Germania
Transitus Falsi Regis

thumb|left|Inscriptio monumenti

**Transitus falsi regis** (Italiane: *Passo di Falzarego*, Theodisce: *Falzaregopass*) in Alpibus situs est in regione Venetiana in provincia Bellunensi. Ibi, 2105 metrorum altitudinis, est etiam hospitium.

Ibi monumentum invenire potes in quo inscriptum est: *Sunt rupes virtutis iter*, quod sententia est cohortis Alpinae Bellunensis. 

Nomen falsi regis est quod fama ex fabulis Dolomianorum montium fert quod quondam hic rex huius regionis suum populum prodidit et deinde pro poena in rupem mutatus est quam etiam hodie  ex hoc transitu ad orientem descendens videre potes. 

## Pinacotheca 

Image:FalzaregoLaden06.jpg|Conspectus ex taberna

Categoria:Transitus Alpium
Categoria:Geographia Tridentini-Athesiae Superioris/Tirolis Meridionalis
Categoria:Geographia Venetiae
Categoria:Dolomiani montes
Noreia

thumb|Pugnae Cimbrorum et Germanorum, et urbs Noreia
**Noreia** erat urbs Norici.  Hodie *Neumarkt in der Steiermark* est.

* Virunum

## Nexus externi 
* http://www.noreia.at/
* :de:Noricum ("Die Lage der Hauptstadt Noreia ist bis heute unbekannt geblieben.")
* :de:Virunum
* :de:Zollfeld
* 
* http://www.zdf.de/ZDFde/inhalt/18/0,1872,2000626,00.html "Der Blitzkrieg von Noreia"
* :de:Tabula Peutingeriana
* :en:Battle of Noreia
* :en:List of Latin place names in Continental Europe (Noreia = :de:Neumarkt in der Steiermark)

Categoria:Loci archaeologici Austriae
Categoria:Urbes Imperii Romani
Castra Romana

thumb|Castra Romana: **1** Praetorium **2** Via Praetoria **3** Via Principalis **4** Porta Principalis Dextra **5** Porta Praetoria **6** Porta Principalis Sinistra **7** Porta Decumana - Via inter Portam Decumanam et Viam Principalem Decumana est.

**Castra**  appellabant Romani locum vallo fossaque munitum, etiam interdum muris et moenibus, ubi milites habitabant et quiescebant. Cum in expeditione erant, milites tentoria ibi figebant.  

Legiones Romanae, cum regionem quandam securamque relinqebant, cotidie vesperi castra construebant. Hic mos, qui unicus erat inter omnes antiqui aevi exercituum, fortasse ex maioribus venit, legibus Camillae (C. Marius serius codicem horum morum fecit.)

Castra prout oppidum militum forte erant. E castris stativis cum canabis eorum saepe oppida fiebant. In Germania castra stativa Romana fuerunt exempli gratia Bonnae, Coloniae Agrippinae et Condistate. 

## De modo aedificationis 
Castra cardine et decumano vel Via Praetoria et Via principali in quattour quadrantes dividebantur. Castra quattuor legionum (id est inter sexies decies milia (16 000) et vicies decies milia (20 000) virium) habet rectos angulos, latera lata fere inter CC et CCC metra castrorum superficie sex hectararum. Medio in castro Praetorium et Principia fuerunt.

## De loco eligendo 
Ad disponendos milites commode, locus sit in summo situs, si licet. Sed rationes sunt: 

#Accessus facilis sit et securus. (Castra enim consistuntur in fine diei, copiae ergo fessae sunt.)
#In propinquitate fontes aut rivi sint.
#Prata ad equos iumentaque pascendos non impedita sint. 
#In loco planities sit quam planissima.

## Fontes 
* Hyginus Gromaticus: *De munitionibus castrorum* (Pseudo-Hyginus)
* Publius Flavius Vegetius Renatus: *Epitoma rei militaris*

* Hermannus Koller: Vocabularius imaginibus illustratus. Orbis pictus latinus. Ex aedibus Artemis. Turici. Editio altera 1977 (MCMLXXVII)
* Castra carceralia
* Canabae, vicus extra moenia castrorum
* Castra Vetera, urbs Germaniae
* Limes Romanus, fortificationes Germaniae Britanniaeque

## Bibliographia 
* Anna Johnson: *Römische Kastelle* (Moguntiaco 1987).
* Christina Meyer-Freuler: *Das Praetorium und die Basilika von Vindonissa* (Brugae 1989).

## Notae 

## Nexus externus 
Categoria:Aedificia bellica
Categoria:Architectura militaris Romana
Categoria:Imperium Romanum
Ayyavali

thumb|250px|Sigillum *Ayyāvali*
**Ayyāvali** (devanagari अय्यावलि) est religio (vel sectus Hinduismi) medio saeculo nono in India meridionali orta; eiusdem sectatores unum deum nomine Ayya Vaikundar colunt atque venerantur, cuius sacrae litterae Akilathirattu Ammanai et Arul Nool nuncupantur.

* Hinduismus

## Nexus externi 
* https://web.archive.org/web/20050308055637/http://www.vaikunt.org/AyyaVaikuntar/ayyavazhi.htm
* https://web.archive.org/web/20051124171109/http://www.ayyavaigundar.org/avatar.htm

## Notae 

Categoria:Hinduismus
Index Civitatum Foederatarum per annos accessionis in rempublicam

thumb|Expansio Civitatum Foedaratarum Americae
Ordo admissionis quinquaginta civitatum componentium CFA ex duobus factis pendit die 4 Iulii 1776, legati tredecim coloniarum Coloniarum sanciebant Declarationem Libertatis praecipue a Thomas Jefferson scriptam; quae proclamatio erat infesta Britanniae imperio, quod arbitrabantur temerarium immaneque. Secutae sunt Bellum Libertatis et opus Constitutionis.

Pacta est Constitutio ab electis tredecim civitatum participitum foederis. Quod per biennum dimidiumque duravit, a Decembri 1787 ad Iunium 1790; quae dies indicatur, in tabula, in altera linea cellulae.

Quod attinet triginta septem aliis civitatibus quae posterius foederi iunctae sunt, dies inscripta mere est dies admissionis ut membrum de iure Foederis.

Categoria:Historia Civitatum Foederatarum
Categoria:Indices civitatum
Praetor

**Praetor** fuit magistratus Romanus, cuius inter cives peregrinosque iurisdictio erat. Interdum etiam imperator exercitui praefuit. *Praetura* est munus et dignitas praetoris.

Potestas eius statim sub consulibus erta. In tempore Rei Publicae priori, praetores consules deligebant, atque in capiti exercitui mittebant. Exinde, in anno  CCCLXXXVII ab urbe condita, sive 366 a.Ch.n, Praetores novae potestates acceperunt, iustitia populum Romanum dabant cum fase *in iure, interiecta concessere, restitutiones in integrum, ius edicendi habebant, ius auspiciorum maius* et multa alia.

Senatum vocare, comitia facere, provincias regnare, atque imperium habere poterant.

Praetor factus est in regno Romuli, atque mutatus est cum legibus Liciniae-Sextiae.

Plebes atque Patricii praetor esse poterant.

## Bibliographia 
* Brennan, T. Corey (2001). *The Praetorship in the Roman Republic*. Oxford University Press. ISBN 0-19-513867-8
*

Categoria:Munera magistratuum Romanorum
Canstadium

thumb|Arbor felix
**Cana, Canstadium, Cantaropolis,** vel **Condistat** Germanice: *Stuttgart-Bad Cannstatt* - "Aquae Canstadianae" - hodie est Stutgardiae suburbium, ad ripam Neccari situm, quod circiter septuaginta milia incolarum habet. Oppidi thermae sunt valde "populares." Verbum Theodiscum *Bad* thermas indicat. Est Stutgardiae praesens circulus externus urbanus, maxima, quod ad incolas pertinet, viginti trium urbis regionum. Huic regioni, quae anno 1905 cum Stutgardia contributa est, circiter 67544 incolarum (anno 2007) sunt.

Quotannis de fine mensis Septembris ad initium mensis Octobris celeberrima sollemnia Condistatis popularia habentur. Sollemnium initium hebdomada post sollemnia Octobria (verius Septembria) Monaca est.

## De Aevo Romano 
Aevo Romano oppidum fuit maius, fortasse etiam caput Romanae civitatis. Romani regionem circa annum 90 occupaverunt; hoc fortasse evenit anno 85 vel 98. Romani castellum aedificaverunt super monte ubi Alam I Subulorum conlocabant. Condistat castra erat stativa inter castram quae Moguntiaci et castram quae Augustae Vindelicorum erat conlocata. Castellum verisimiliter usque ad annum 159 ibi erat, cum limes Romanus occidentem versus promovebatur. Non solum legionarii, sed etiam multi cives ibi habitabant, sed archaeologi adhuc aedificia magna Romana sicut aquaeductum vel amphitheatrum non inveniebant. Finis Condistatis oppidi Romani fuit cum Alamanni regionem invaserunt, circiter annum 260. Nomen Romani oppidi noniam scimus, sed iam saeculo octavo nomen Condistatis invenitur. Nonnulli putant Condistatis nomen ab 'urbis conditae' nomine provenire, sed C. S. Sommer archaeologus putat Condistatem esse 'Civitatem Aureliam G'; hoc nomen in vetere inscriptione Romana invenitur. Alii putant nomen esse Celticum: Celticum **Kondâti-* confluentiam significat, ex quo nomine Celtico Alamannicum verbum **Chandez* ortum esse putant. Etiam alii loci circum Condistatem nomina Celtica habent, sicut *Virtem* in *Virtembergiae* verbo vel "Prag."

## Filius oppidi 
Demarchus Beck

## Imagines 

fasciculus:LkStuttgart Bad Cannstatt.svg|Ubi regio *Bad Cannstatt* in Stutgardia sita est.
fasciculus:Bahnhof Bad Cannstadt.jpg|Statio ferriviaria
fasciculus:Stuttgart-cannstatt-roemerkastell.jpg|Castellum Romanum hodiernum

Imago:Stuttgart-cannstatter-thermalbad.jpg|Thermae
Imago:Karfreitag cannstatt.jpg|Condistatis pompa religiosa die feria in passione Iesu Christi
Imago:Imperator-cannstatt-2004.jpg|"Imperator" apud sollemnia Condistatis popularia

## Nota 
## Nexus externus 
* De Bad Cannstatt apud www.stuttgart.de

Categoria:Urbes Badeniae et Virtembergiae
Categoria:Thermae Badeniae-Virtembergiae
Helianthus annuus

thumb|Seminibus ab Helianthus annuus.
***Helianthus annuus*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est late cultivata generis *Helianthi* species, cuius flos cum sole vertit. Quae planta est annua, familia Asteracearum, vel compositarum, cuius magna statura flores capitulis componuntur. Inter complexum agrarium orientalem ab indigenis vallis Mississippianae domesticata, hodie cultissima est ob semina oleo cibario (40% compositionis) abundantia. Cum *Brassica rapa var. oleifera* et *Olea europaea*, ea est tertia fons olei cibarii in Europa.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1568 : 
* 1572 : 
* 1574 : 
* 1583 : 
* 1586 : 
* 1588 : Thomas Hariot, *A briefe and true report of the new found land of Virginia, of the commodities there found and to be raysed ...* (Londinii) quaternion C2 Textus editionis fac-simile 1903 "*Some take it to bee *Planta Solis"
** Editio illustrata 1590: p. 14 et tabula 20
* 1590 : 
* ante 1595 : 
* 1597 : 
* 1605 : 
* 1615 : 
* 1615 : 
* 1629 : John Parkinson, *Paradisi in sole Paradisus terrestris* (Londinii: Humphrey Lownes) pp. 295-297
* 1651 : 
* 1790 : Casimirus Gomezius Ortega, ed., *Francisci Hernandi, medici atque historici Philippi II, hispan. et indiar. Regis, et totius novi orbis archiatri opera cum edita tum inedita, ad autographi fidem*. 3 voll. (Matriti: ex typographia Ibarrae heredum) 

; Eruditio recentior
* R. L. Dressler, "The pre-Columbian cultivated plants of Mexico" in *Botanical Museum Leaflets, Harvard University* vol. 16 (1953) pp. 115–172
* Charles B. Heiser, "The sunflower among the North American Indians" in *Proceedings of the American Philosophical Society* vol. 95: (1951) pp. 432–448 JSTOR
* Charles B. Heiser, "Hybridization in the annual sunflowers: Helianthus annuus x H. debilis var. cucumerifolius" in *Evolution* vol. 5 (1951) pp. 42-51
* Charles B. Heiser, *The North American Sunflowers (Helianthus)* (*Memoirs of the Torrey Botanical Club*, vol. 22 no. 3). Durham Carolinae Septentrionalis, 1969 Textus
* Charles B. Heiser, "The sunflower (Helianthus annuus) in Mexico: further evidence for a North American domestication" in *Genetic Resources and Crop Evolution* vol. 55 (2008) pp. 9-13 Epitome
* David L. Lentz et al., "Sunflower (Helianthus annuus L.) as a pre-Columbian domesticate in Mexico" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 105 (2008) pp. 6232-6237
* V. M. Patiño, *Plantas cultivadas y animales domesticos en America Equinocial. Tomo II. Plantas Alimenticias*. Cali: Imprenta Departamental, 1964
* Elias Yanovsky, *Food plants of the North American Indians* (Vasingtoniae: Department of Agriculture, 1936) p. 61

## Nexus externi 
[thumb|*Helianthus annuus* prope [Wilkesboro Carolinae Septentrionalis florens]]

* "Helianthus annuus L. var. macrocarpus" apud *Laboratory Guide To Archaeological Plant Remains From Eastern North America*
* "Sunflowers - American Domestication History" apud *ThoughtCo*

Categoria:Species plantarum
Categoria:Helianthus
Categoria:Nuces et semina edulia
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Categoria:Plantae oleaginosae
Categoria:Fruges Americae septentrionalis
Aemilius Aguinaldo

thumb|Aemilius Aguinaldo

**Aemilius Aguinaldo** (Philippinice *Emilio Aguinaldo*) (natus die 22 Martii 1869, mortuus die 6 Februarii 1964) fuit primus Rei Publicae Philippinarum strategos et praeses, 1891–1901. Cum Andrea Bonifacio, erat alter dux Katipunenis et generalis praefectus in bellum contra Hispaniam et postquam Civitates Foederatas Americae.

* Ultimi Philippinarum

## Nexus externi
* The Philippine Presidency Project
* Philippini in Historia: Aemilius Aguinaldo

Categoria:Nati 1869
Categoria:Mortui 1964
Categoria:Praesides Philippinarum
Categoria:Milites Philippinarum 
Categoria:Ductores exercitus
Karate

thumb|300px|Certamen caraticum.

***Karate*** (Iaponice 空手, pronuntiatur omnibus syllabis breviter, "manum vacuam" significans) vel **luctatio caratica** vel **oppugnatio inermis Iaponica** est ars pugnandi in Iaponiae insula *Ocinava* inventa, in qua pugnantes omnibus corporis membris sicut armis utuntur: cruribus, manibus, digitis, capite et ceteris.

Ankō Itosu (糸州安恒　1831 - 1915) in lingua Iaponica, Ichiji Anko in lingua Ocinavae, a multis habetur pater *karate* nostrae aetatis. Gichin Funakoshi qui auctor generis karate est quod "Shotokan" (松濤館) appellatur artem karaticam in insula principali Iaponiae ex Ocinava dilatavit et anno 1922 in urbe Tokio divulgavit.

## Etymologia 
[thumb|left|[Ankō Itosu Iaponice, vel Ichiji Ankō in lingua ipsius Okinavae, a multis habetur pater *karate* huius aetatis qui hac in imagine anno 1909 aut 1910 monstratur.]]
*Karate* principio in scriptura Iaponica *kanji* tamquam "manus Sinica" scribebatur (唐手, verbatim "manus Domus Tang"). Quod nomen postea in significationem homophonicam "manus vacuae" (空手) mutatum est. Usum verbi *karate* notis 唐手 positis in scriptis Ankō Itosu primum inveniri inter multos constat.

## Modi exercitandi 
Luctationis caraticae studiosi tribus variis exercitationis modis utuntur:
* Kihon (基本) significat "fundamentum". Qui *Kihon* agit, identidem exercitationes iterat artemque suam auget.
* Kata (型 vel 形) "forma" est modus exercendi in quo motus praescripti nullo adversario praesente percurruntur.
* Kumite (組手) est pugna cum adversario quae certaminis aut exercitationis causa fit.

## Cultura popularis 
Artes martiales in cinematographia varie et libenter monstrantur, sed *karate* non item. Multo magis adhibentur artes Sinenses, quae ex Sina propagantur. Attamen in pellicularum serie titulo *The Karate Kid* ars karatica spectari potest, cuius prima pars *The Karate Kid* anno 1984 in medium prolata est. Deinde secutae sunt quattuor aliae quarum novissima anni 2010 versio refecta primae partis est. Accedit ludus cartibuli ad *NES* aptus, in quo primae duae partes solute tractantur: *The Karate Kid, 1987. Quin etiam series televisifica animata invenitur eodem nomine *The Karate Kid'', anno 1989 facta, quae primas tres partes tractat.

## Nexus externi 
## Notae 

*Gichin Funakoshi

Categoria:Artes martiales
Categoria:Cultura Iaponiae
Categoria:Luctatio
Categoria:Verba Iaponica
Tezuka Osamu

**Tezuka Osamu** (natus die 3 Novembris 1928 in Toyonaka Osakensis et mortuus die 9 Februarii 1989 in Tokio) fuit pictor, medicus, activista, et scriptor mangarum Iaponicus. In Iaponia nominatur *deus mangarum*. Notabiliter librum アドルフに告ぐ (*Adorufu ni tsugu,* 'nuntius ad Adolphum factus') finxit, in quo praenomen tribus personis principalibus est Adolphus. Sunt enim Adolfus Hitler amicique iuvenes in Iaponia habitantes contra bellum, videlicet Adolphus Kamil Iudaeus et Adolphus Kaufmann origine partim Germanus.

Asteroides 3998 Tezuka in eius honorem nominatus est.
## Bibliographia 
*McCarthy, Helen. 2009. *The Art of Osamu Tezuka: God of Manga.* Novi Eboraci: Abrams Comic Arts. ISBN 978-0-81098249-9.

## Nexus externi 
* Situs de operibus Tezuka Osamu

Categoria:Nati 1928
Categoria:Mortui 1989
Categoria:Mangaka
Categoria:Scriptores Iaponiae
Aravia

thumb|Despectus in veterem urbem
thumb|Araviae collocatio

**Aravia** (Germanice: *Aarau*) est urbs Helvetica et Argoviae pagi caput , quae die 31 Decembris 2008 15904 incolas habuit.

## Praeclari cives 
Araviae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi illustres viri atque feminae, inter eos:

* Fridericus Frey-Herosé (1801–1873), consiliarius foederalis
* Ioannes Herzog (1819–1894), vir militaris
* Paulus Hubschmid, histrio
* Nicolaus Merz, scriptor
## Notae
## Nexus externus 
* Pagina officialis
*  

Categoria:Urbes Helvetiae
Hortus Zen

thumbnail|300px|right|Hortus *Zen* apud *Ryoan-ji*

'*Hortus *Zen'''* (Iaponice: 枯山水 *karesansui'') est hortus Iaponicus, quo saxa, harena, glarea, et aliquando herba, arbores, aliaque elementa naturalia continentur. Saxis positis, harena vel glarea pectitur directo cum circulis circum saxa. Saepe saxa dicuntur insulas Iaponiae repraesentare, harena mare. Adhibetur ad meditandum.

## Nexus externus 
Picturae Hortorum Zen

Categoria:Cultura Iaponiae
Categoria:Horti
Vicilibri

right|Signum Vicilibrorum
**Vicilibri** (Anglice: *Wikibooks*, antea *Wikimedia Free Textbook Project* et *Wikimedia-Textbooks*) est inceptum vici apud organizationem Vicimedia servatum, ad enchiridia et libros annotatos edendos destinatum.

## Bibliographia 
* 
* 

## Nexus externi 
* Vicilibri

Categoria:Vicimedia
Romanus Prodi

**Romanus Prodi** (Italiane: *Romano Prodi*) 1939 anno in oppido Scandiani Italiane vocato, in Regiensi Provincia, natus est: publica bona administrandi et rerum civilium peritus vir factus est. Bis ( 1996 - 1998; 2006 - 2008) Italiae praeses consilii ministrorum fuit .
Anno 1961 in Catholica Universitate Mediolani, iuris prudentiae doctoris insigne consecutus est, et postea Londinii atque in Americae Foederatis Rebus Publicis studia penitus didicit. Anno 1963, Prodi munus academicum in Bononiae Universitate incepit: officinae apparatus docuit, et parvarum fabricarum progessionem contentionemque pervestigavit; deinde nexus inter res publicas mercatumque, "privatidiaciones," scholasticas rationes, Europaeam "integrationem" et "capitalismi" exemplaria perdidicit. "Professor" (*il Professore*) saepe nuncupatur.

Inter annos 1974 et 1978 praefuit officinae librariae; anno 1981 sodalitatem pertinentem ad publicarum divitiarum studia instituit.

[thumb|upright=1.25|Romanus Prodi cum uxore [Flavia Franzoni a Nicolao Caranti anno 2014 pictus]]
Inter 1978 et 1979, fuit Fabricae Administer. Inter 1982 et 1989 annos Instituto pro "Reconstructione Industriali" (Fabricae Refectione) praefuit; anno 1993, ad Institutum revocatus est et privatis magnorum negotiorum possessione cessit.

Anno 1995, Uliva societas constituta est et Prodi rem publicam capessivit: anno 1996, post creationes praeses consilii ministrorum factus est; Prodi rectores in euronis coniunctionem nummariam Italiam tulerunt et anno 1998 imperium deposuerunt.

Anno 1999, Consilium Europaeum et Parlamentum Europaeum Prodi Europaeae Commissionis Praesidem  designaverunt. Anno 2004, mandatum exiit: Prodi in Italia mediae sinistraeque partium princeps rursus factus est.

Anno 2006 in creationibus mediae sinistraeque partium Unio exiguis subselliis vicit, ergo Prodi Neapolitanus vixdum electus praeses mandavit ut rem publicam gubernaret, quamquam Italiam administrare debuit cum multis factionibus et iis vacillantibus.

Die 24 Ianuarii 2008, cum senatores Clemens Mastella et Lambertus Dini in Silvii Berlusconi partes transierunt (accurate redierunt), se a munere removere debuit, quia in parlamentum profligatus.

## Bibliographia 
* Paolo Valentino, "Quegli incarichi mai arrivati a Prodi: Il premier e il distacco dal Professore" in *Corriere della Sera* (11 Novembris 2014)

## Nexus externi 
* 
* Vita apud *Club de Madrid*

Categoria:Praesides Consilii Ministrorum Italiae
Categoria:Commissarii Unionis Europaeae
Categoria:Nati 1939
Categoria:Homines vivi
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Alumni Universitatis Catholicae Sacri Cordis Iesu
Categoria:Alumni Scholae Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis
Categoria:Professores Universitatis Bononiensis
Categoria:Politici internationales
Convallaria majalis

***Convallaria majalis*** est venenosa plantarum florentium familiae Nolinoidearum species, in Asia et Europa endemica. In terris silvestribus frigidis et temperatis habitat. Secundum significationem nominis, haec planta flores mensi Maio in vallibus gignere solet. Parvos vere gignit flores albos, qui gregem campanellarum odoratissimarum formant.
[thumb|left|150px|[Flos|Flora *Convallariae majalis*]]
[thumb|left|200px|[Tabula geographica mundi subspecies *Convallariae majaris*]]

In antiquo plantarum ordine, haec planta fuit adfinis familiae Liliacearum, vel in ordine phylogenetico familiae Ruscacearum, cum primum in familiam Convallaricearum digesta esset.

Larvae nonnullarum specierum papilionum, praecipue inter eas *Antitype chi* hac planta vescuntur.

Hodie flos nationalis est in Finlandia et Gestricia (provincia Sveciae). In Francia, Kalendis Maiis donum felicum putatur.

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum 
Categoria:Flora Atropatenae
Categoria:Flora Armeniae
Categoria:Flora Asiae
Categoria:Flora Birmaniae
Categoria:Flora Britanniae
Categoria:Flora Coreae
Categoria:Flora Daniae
Categoria:Flora Estoniae
Categoria:Flora Europae
Categoria:Flora Finniae
Categoria:Flora Franciae
Categoria:Flora Germaniae
Categoria:Flora Graeciae
Categoria:Flora Iaponiae
Categoria:Flora Italiae
Categoria:Flora Hispaniae
Categoria:Flora Lettoniae
Categoria:Flora Norvegiae
Categoria:Flora Russiae
Categoria:Flora Sinarum
Categoria:Flora Carolinae Meridianae
Categoria:Flora Carolinae Septentrionalis
Categoria:Flora Georgiae (civitas CFA)
Categoria:Flora Kentukiae
Categoria:Flora Tennesiae
Categoria:Flora Virginiae
Categoria:Flora Virginiae Occidentalis
Categoria:Flores
Categoria:Monotypica plantarum genera
Categoria:Nolinoideae
Categoria:Plantae hortenses Americae Septentrionalis
Categoria:Plantae hortenses Asiae
Categoria:Plantae hortenses Europae
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Plantae ornamentales
Categoria:Plantae venenosae
Categoria:Taxa Linnaei
Inferi

[thumb|[Yggdrasil, refectio hodierna arboris mundi Nordicae, quae caelos, orbem terrarum, inferosque coniungit.]]
[thumb|upright|[Crus|Crura Vishnu dei, hominis cosmici, tellurem et septem regna Patalae, inferorum Hinduicorum, depingunt. Pedes in Shesha, angue cosmico stant.]]
**Inferi** in variis traditionibus religiosis sunt mundus mortuorum, qui sub mundo vivorum exstat. Nomen adiectivum rerum inferorum proprium est ***chthonicus.***

Notio inferorum in paene omne hominum cultura invenitur, et "fortasse tam vetus quam condicio humana est." Communis mythorum proprietas de inferis est fabula in qua homines iter ad inferos faciunt, saepe ad quoddam propositum heroicum conficiendum.

## In mythologia Romana
Homines mortui in mythologia Romana sub terra in regione Orci habitare putabantur. Rex inferorum erat Pluto, Saturni filius, Iovis Neptunique frater. Eius uxor erat Proserpina, Cereris Iovisque filia.

Inter personas maximi momenti ab hominibus inferorum actas in mythologia Romana sunt Cerberus, Dea Tacita, Dis Pater, Egestes, Fames, Inferi Dii, Larenta, Letum, Libitina, Mors, Orcus, Pluto, Proserpina, Viduus.

*Charon
*Infernus
*Carolus Jung
*''L'Orfeo,* opera Monteverdiana
**Orfeo ed Euridice,* opera Gluckiana
*Orpheus
**Orpheus in inferis,* opera Offenbachiana
*Purgatorium
*Styx
*Tartarus
*Vita post mortem

## Notae
## Bibliographia
*Dunn, Graham. 1994. *Greek monsters and the underworld.* Christchurch: Penny Farthing Press. ISBN 0473027453.
*Loring Wallace, Isabelle, et Jennie Hirsh. 2011. *Contemporary Art and Classical.*
*Edmonds, Radcliffe G. III. 2004. *Myths of the Underworld Journey: Plato, Aristophanes, and the "Orphic" Gold Tablets.*
*Mills, Jon. 2014. *Underworlds: Philosophies of the Unconscious from Psychoanalysis to Metaphysics.*
*Smith, Evans Lansing. 2001. *The Descent to the Underworld in Literature, Painting, and Film, 1895-1950.* 
*Stewart, R. J. 1985. *The underworld initiation: a journey towards psychic transformation.'' Wellingborough: Aquarian. Novi Eboraci: Sterling Publishing. ISBN 0850303990

Categoria:Mythologia
Lexicon universale

thumb|Frontispicium *Lexici universalis.*
***Lexicon universale***, opus Iohannis Iacobi Hofmanni auctoris Helvetici, est encyclopaedia usque adhuc maxima omnium earum quae Latine conscriptae sunt.

Hoc *Lexicon* Genavae anno 1677 primo editum est (sed Basiliae impressum) in duobus voluminibus sub titulo: *Lexicon universale historico-geographico-chronologico-poetico-philologicum, continens historiam omnis aevi, geographiam omnium locorum, genealogiam principum familiarum, addita ubique chronologia tum veteri tum recentiore, mythologiam insuper omnium fabularum, discussionem philologicam illustrium circa haec occurrentium difficultatum.* 

Postea auctor supplementum locupletissimum praeparavit, in tres partes divisum sed in duobus voluminibus Genavae et Basiliae editum anno 1683, et sic intitulavit: *Lexici universalis historico-geographico-chronologico-poetico-philologici continuatio, praeter addenda comprehendens historiam animalium, plantarum, lapidum, metallorum, elementorum, rerum astricarum, praecipue hominis negotiorumque eius, in omni aetate, sexu, conditione, aevo, recentiori, medio, veteri, ex omnium gentium, inprimis Hebraeae, Graecae, Romanae, monumentis sacris, civilibus, erutam*.

Eiusdem operis editio secunda Lugduno Batavorum anno 1698 in quattuor voluminibus edita est. Titulum locupletiorem sic habet: *Lexicon universale, historiam sacram et profanam omnis aevi, omniumque gentium; chronologiam ad haec usque tempora; geographiam et veteris et novi orbis; principum per omnes terras familiarum ab omni memoria repetitam genealogiam; tum mythologiam, ritus, caerimonias, omnemque veterum antiquitatem ex philologiae fontibus haustam; virorum ingenio atque eruditione celebrium enarrationem copiosissimam; praeterea animalium, plantarum, metallorum, lapidum, gemmarum, nomina, naturas, vires explanans*.

* Formula:Hofmannus (pro citationibus huius lexici)
* *Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft*

## Nexus externi 
* Textus interretialis apud CAMENA
* Etiam legi potest in Eureca
*Lexici tractationes attamen facillime depromi possunt hic

Categoria:Dictionaria
Categoria:Encyclopaediae
Categoria:Fontes Vicipaediae
Categoria:Helvetiae scripta
Categoria:Scripta 1677
Categoria:Scripta 1683
Categoria:Scripta 1698
Caliburnus

[thumb|Bedeverus [ensis|ensem Caliburnum in lacum iacet. Imago Aubrey Beardsley picta.]]

**Caliburnus** est ensis fabulosus regis Arthuri, qui carmina magica possidet et iungitur iusto regno in Britannia. Aliquando in fabulis Caliburnus et ille ensis in petra mersus (qui documento stirpis Arthuri est) confunduntur sed in plerisque versionibus separati habentur. Ensis associatus est fabulae Arthurianae in priscis temporibus. Gallenses ensem vocant *Caledfwlch*.

## Caliburnus et ensis in petra
[thumb|200px|left|[Ensis in petra.]]

In historiis de Rego Arthuro, duae fabulae sunt de ensis origine. Prima est ensis in petra, quae in Roberti de Boron carmen *Merlin* apparet. In hoc libro, licet soli Arthuro, iusto regi, extrahere ensem de petra in qua figitur. Altera versio invenitur in posteriore Post-Vulgata sequela *Merlini*, recepta a Domino Thoma Malory. In qua versione, Arthurus accepit ensem a Domina Lacus, primo suo ense fracto in proelio contra regem Pellinorem. Domina Lacus vocat hunc ensem "Excalibur", id est, qui scindit ferrum. Cum iaceret moriens, iubet Domino Bediveri (Domino Grifleto in quibusdam versionibus) ut Dominae lacus redderet ensem, in eo reiiciendo. Antequam modo ense aqua tangitur, manus Dominae eum attingit eripit et sub aquam defert. Quod Bedeverus ignoraret id eventurum cum redderet ensem, conatus est fallere regem. Bedeverus putabat ensem tam pulcher esse ut iaceretur in aquam atque, Arthuro mortuo, ensem reliquias sanctas sic fieri ut servaretur. Arthuro relicto in navicula mortis cum tribus reginis, tradunt rediturum aliquando ut Britannia a destructione servaretur. 

Dominus Malory recordatur utrasque versiones in "le morte d'Arthur", in lingua prisca gallica et eas confundit in eis vocandis "Excalibur". Pellicula *Excalibur* Iohannis Boorman conatur rectiores res fieri; in qua Domina Lacus, ense fracto, solum eum reficit.

## Nexus interni
* Ensis Animae Caliburnus

## Notae

## Nexus externi
Categoria:Res fabularum Arthurianarum
Categoria:Arma
Excalibur (pellicula)

***Caliburnus*** (Anglice *Excalibur*) est pellicula a Ioanne Boorman moderata annoque 1981 prolata, in qua Caliburnus, gladius Regis Arthuri, partem magni momenti agit.
 
## Nexus externus
*

Categoria:Pelliculae 1981
Categoria:Pelliculae Britannicae
Categoria:Pelliculae Civitatum Foederatarum
Ronaldus Reagan

**Ronaldus Reagan** (Anglice *Ronald Reagan* Tampici -anglice *Tampico*- in Illinoesia die 6 Februarii 1911 natus; Angelopoli die 5 Iunii 2004 mortuus) fuit histrio, vir publicus, ab anno 1967 usque ad annum 1975 tricensimus tertius Californiae gubernator et ab anno 1981 usque ad annum 1989 quadragesimus Praeses Civitatum Foederatarum Americae. Reagan die 30 Martii 1981 a quodam Ioanne Hinckley grave vulnus in thorace accepit. Morbo Alzheimeriano anno 1994 afflictus  pneumonia mortuus est 5 Iunii 2004.

## Nexus externi
* Biographia, www.whitehouse.gov (Aedes Albae), Anglice
* Brevis biographia, www.nga.org (Societatem Nationalem Gubernatorum, *National Governors Association*)

Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Illinoesiae
Categoria:Gubernatores Californiae
Categoria:Praesides Civitatum Foederatarum Americae
Categoria:Presbyteriani Civitatum Foederatarum
Aquaeductus Arduennus

thumb|300px|Iter aquaeductus. Promunturium inter Swistbach rivum et Rhenum flumen est.

**Aquaeductus Arduennus** aquae ductus est qui ex Arduenna silva ad orientem spectante, quae silvae pars hodie Germanice *Eifel* mons appellata est, ad Coloniam Agrippinam deducebatur. Unus ex longissimis aquaeductibus Romanis est et maximum aedificium Romanum transalpinum putatur. Aquaeductus dicitur exemplum esse ingenii rerum technicarum Romani. Non prius quam hodierno aevo tam magno rerum technicarum ingenio homines iterum aqua provisi sunt.  

## Aquaeductus memoria 
Primum vetustiore aquaeductu aqua potulenta a rivulis fontibusque promunturiis deducebatur. Quod promunturium a Colonia Agrippina inter occasum solis et meridiem vergit. Cum demum fontes promunturiae aestivo tempore plus minusque arescentes et quantitate et qualitate aquarum noniam urbe incolarum numero celeriter crescenti sufficerunt, novus aquaeductus de fontibus silvae Arduennae ad Coloniam Claudiam Aram Agrippinensium ducens aedificatus est.

thumb|left|cuniculum apud Hortum Vinarium Germanice Kreuzweingarten.

Aquaeductus arduennus longitudine circa 100 kilometrorum anno circiter 80 p. Chr. n. cemento vel opere caementicio firmabatur. Aqua cuniculis nonnullisque operibus arcuatis deducebatur usque ad urbis thermas puteosque. Aquaeductus praeclaram peritiam rerum geometricarum Romanam demonstrat. Omnis aquaeductus usque ad annum 260 utebatur. Sed postquam Germani urbem diriperant destruxerantque noniam utebatur. Post urbis populationem urbe iterum celeriter crescente iterum aquaeductus vetustior et minor promunturius utebatur. 

In medio aevo homines usus aquaeductus pristini obliti sunt. In Gestis Treverorum Sancti Materni IV saeculi exempli gratia legi potest aquaeductu olim non aquam sed vinum deductum fuisse. 

## Nexus externi 
Arduennus aquaeductus
Categoria:Rhenania Septentrionalis-Vestfalia
Categoria:Arduenna
Categoria:Monumenta Germaniae
1066

**1066** = MLXVI

## Eventa 
thumb|left|Pugna Hastingensis die 14 Octobris 1066
### Mense Ianuario 
* 5 Ianuarii - Eduardo Confessore mortuo Haroldus II rex Anglorum invito Gulielmo Duce Normanniae, qui ipse solium Angliae postulabat.

### Mense Septembri 
* 25 Septembris - Inter Pugnam Stamford Bridge Haraldus Hardrada rex Norvegicus a rege Anglorum Haroldo II debellatus est. 
* 29 Septembris - Gulielmus Dux Normanniae appulit in Britanniam Anglos debellaturus (Pugna Hastingensis).

### Mense Octobri 
* 14 Octobris - Pugna Hastingensi Gulielmus dux Normannorum Haroldum II regem Anglorum vicit.

### Mense Decembri 
* 25 Decembris - Gulielmus I rex Angliae coronatus est.

## Nati 
* Henricus, Comes Portugalliae, mortuus est anno 1112. 

## Mortui 
### Mense Ianuario 
*5 Ianuarii -  Eduardus Confessor, rex Anglorum ab anno 1042, natus circa annum 1004.

### Mense Iulio 
* 15 Iulii - Ansverus, monachus Germanicus, natus est anno 1038.

### Mense Septembri 
* 25 Septembris - Haraldus Hardrada, rex Norvegicus; natus est circa annum 1015.

### Mense Octobri 
* 14 Octobris - Haroldus II, rex Anglorum; natus est circa annum 1022.
Katana

[thumb|Katana [saeculum 14|saeculo quarto decimo a Masamune signatum cum inscriptione aurea veteriter Iaponice: 城和泉守所持, "a Jô possessa, Domino Izumi, a Masamune formata; Hon'a signata". Longitudo laminae est 70.6 centimetra.]]
**Katana**, sive **catana** vel **catanna** (Iaponice 刀, *katana*), est gladius Iaponicus, paulum curvatus secandoque accomodatus. Unum gladiorum Iaponicorum (日本刀, *nihontō*) more maiorum factorum est. Katana modis hodierno et traditionali finguntur. A samuraeis veteribus Iaponiae temporibus maxime adhibita sunt.

## Pinacotheca

Fasciculus:Antique Japanese (samurai) katana met museum.jpg|Katana antiquum a samuraeo adhibitum exhibitioni in museo.
Fasciculus:Antique Japanese (samurai) katana.jpg|Katana ex Tempore Edo.
Fasciculus:Antique Japanese (samurai) wakizashi.JPG|Vacisashi ex Tempore Edo.
Fasciculus:Daisho tsuka.jpg|Capulus katana saeculo 19 donatus est.
Fasciculus:Soie-wakisashi-p1000658.jpg|Nakago vacisashi cuspidis.
Fasciculus:Tachi-p1000626.jpg|Kissaki tachi cuspidis.
Fasciculus:KatanaSwordGuard.jpg|Tsuba operosa Tempore Edo.
Fasciculus:Saya-bois.jpg|Vagina lignea, aut shirasaya Iaponice.
Fasciculus:Samurai with tachi.png|Samuraeus cum tachi in pressu picturae quadri lignei Iaponico e Tempore Edo.
Fasciculus:Sayuri Iaido.JPG|Mulier quae iaido exercitat. Katana exercitationis utitur, aut *iaitō* Iaponice.

*Caliburnus
*Gladius
*Gladius Iaponicus
**Kendo*
**Ninja*
*Samuraeus

## Notae
## Bibliographia
*.
*.

## Nexus externi
*Ars ensis iaponici
*Schola ensis iaponis
*Ductor ensibus iaponicis
*Kendo Feoderatio Internationes
*ARMA scripta de mythologia ensium

Categoria:Arma
Categoria:Artes martiales
Categoria:Iaponia
Categoria:Inventiones Iaponiae
Categoria:Verba Iaponica