open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Elder Scrolls V: Skyrim

[thumb|[Logotypus ludi electronici.]]
 est ludus televisificus et computatralis a Bethesda Game Studio programmatus et die 11 Novembris 2011 a Bethesda Softworks publicatus. Quintum opus est seriei ludorum *The Elder Scrolls* titulatorum, praecedentibus *Arena*, *Daggerfall*, *Morrowind,* *Oblivion*.

Ludus personarum est. Lusor enim personam induitur alicuius hominis recenter advenientis in terram Skyrim nomine (quod Latine converti potest "caeli labrum" vel "caeli ora"). Quam terram non solum civile bellum sed etiam invadentes dracontes agitant. Hero cuius partem lusor agit sola "Suboles Dracontis" comperitur, solum ens quod in localibus adflictibus momentum faciat pacemque rursus ferat. Praeter hanc principem fabulam adduntur multi secundarii scopi, qui lusorem invitant ut inter differentes factiones eligat, utque e mythologia locisque septentrionalibus effecto in mundo aperto vastos campos, nive oppertos vertices et silvestres valles exploret.

Atque iudicentibus criticis atque venditionum numero praeclarus est, nam mense Ianuario 2014, sive duos annos post editionem, vicies decies centena milia emptus est.

## Nexus externi
* Situs proprius 

Categoria:The Elder Scrolls
Categoria:Ludi televisifici
Categoria:Ludi computatrales
Coemeterium (discretiva)

**Coemeterium** potest esse:

* **Coemeterium**.

## Toponyma
* **Coemeterium (Italia)**: oppidum et municipium Italiae.
Octavianum (discretiva)

**Octavianum** potest esse:

* **Octavianum (Italia)** (alia nomina: **Octaianum**): oppidum et municipium Italiae.
* **Octavianum (Apulia)** seu **Tavianum**: urbs et municipium Italiae.
* Vide etiam paginam:  *Octavianus*
Bilancino

**Bilancino** est locus municipii Barbarinum Mucilli in valle fluminis  situs. Ibi recenter creatus est . Sub aquis huius lacus latet locus habitationis palaeolithicae cultu Gravettio attributus, annis circiter 30&nbsp;300 ante praesentem frequentatus, olim 238 m super maris aequor prope paludem fluvialem iacens. Inter vestigia huius loci recognoscitur amylum granorum graminearum cf. *Brachypodium* e.g. *sylvaticum* radicumque *Typha* e.g. *latifolia* ad farinam parandam contritarum. 

## Notae 

## Bibliographia 
* Biancamaria Aranguren, "Paleoecological data on the Gravettian settlement of Bilancino (Florence, Italy)" in ''Le rôle de l'environnement dans les comportements des chasseurs-cueilleurs préhistoriques. Actes du 14ème Congrès UISPP, Université de Liège, Belgique, 2-8 septembre 2001. Section 3, Paleoecologie. Colloque C3.1* (Oxoniae: Archaeopress, 2003)
* Biancamaria Aranguren, Laura Longo, Anna Lunardi, Anna Revedin, "Bilancino, a specialized site for “latent technology”: an integrated approach" in *Prehistoric Technology: proceedings of an international congress in Verona, 2005*
* Biancamaria Aranguren, Anna Revedin, edd., *Bilancino: A 30,000 Years Ago Camp-Site in Mugello, Florence*. Florentiae: Istituto Italiano di Preistoria e Protostoria, 2008
* Biancamaria Aranguren et al., "Grinding flour in Upper Palaeolithic Europe (25 000 years bp)" in *Antiquity* vol. 81 (2007) pp. 845-855
* Margherita Mussi, *Earliest Italy: An Overview of the Italian Paleolithic and Mesolithic''. Novi Eboraci: Kluwer Academic, 2002 
* Anna Revedin et al., "Alimenti vegetali a Bilancino e a Kostienki 16: il progetto dell' IIPP "Le risorse vegetali nel Paleolitico"" in *Rivista di scienze preistoriche* vol. 59 (2009) pp. 63-78
* Anna Revedin et al., "Thirty thousand-year-old evidence of plant food processing" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 107 (2010) pp. 18815–18819

* Cuddie Springs

Categoria:Loci archaeologici Italiae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Mugellum
Categoria:Archaeologia cibi pistorii
Categoria:Gravettium
Pluralis

thumb|Prima pagina libri, ubi videmus *animalibus* (numeri pluralis, casus ablativi) et *libri septem* (numeri pluralis, casus recti)
**Pluralis** est nota grammatica quae indicat multas res referri et ad categoriam numeri grammatici spectat.  In linguis Indoeuropaeis, et nomina et verba temporalia formas numerum pluralem denotantes habent.  Numerus singularis de una tantum re tractat.  Certae linguae, ut Graeca antiqua etiam numerum dualem habent, ad duas res describendas, et aliae, praecipue inter Austronesias, numerum trialem habent.

Exempli gratia:  Latine dicimus

* *una puella dormit*:  nomen adiectivum, nomen substantivum, et verbum numeri singularis
* *plures puellae dormiunt*:  numeri pluralis

Vel anglice:

* *one cat purrs* ("unus feles murmurat"), numeri singularis, sed
* *several cats purr* ("plures feles murmurant"), numeri pluralis

Vel francogallice:

* *une étudiante lit* ("una discipula legit"), numeri singularis, et
* *des étudiantes lisent* ("plures discipulae legunt"), numeri pluralis

## Bibliographia 
* ''Allen and Greenough's New Latin Grammar for Schools and Colleges'' edd. J. B. Greenough, G. L. Kittredge, A. A. Howard, Benj. L. D'Ooge. Editio nova, ed. A. Mahoney, Newburyport:  Focus, 2001.  ISBN 1-58510-027-7
* *New Comparative Grammar of Greek and Latin,* Andrew Sihler. Oxonii: Oxford University Press, 1995. ISBN 0-19-508345-8

Categoria:Ars grammatica
Dolní Věstonice (loci archaeologici)

**Dolní Věstonice**, vicus Moraviae meridianae, est situs locorum archaeologicorum eiusdem nominis ubi vestigia habitationis hominum palaeolithicae reperta sunt. Inter quae vestigia iecit simulacrum femininum, abhinc annorum inter 29&nbsp;000 et 25&nbsp;000 confectum, quod communiter Venus Dolní Věstonice appellatur.

## Bibliographia 
[thumb|[Venus Dolní Věstonice]]
* Kurt W. Alt et al., "Twenty-five thousand-year-old triple burial from Dolní Věstonice: An ice-age family?" in *American Journal of Physical Anthropology* vol. 102 (1997) pp. 123–131
* S. L. R. Mason, J. G. Hatler, G. C. Hillman, "Preliminary investigation of plant macro-remains from Dolní Věstonice II, and its implications for the role of plant foods in Paleolithic and Mesolithic Europe" in *Antiquity* vol. 68 (1994) pp. 48–57
* Miriam Nývltová Fišáková, "Fauna lokality Dolní Věstonice III = Fauna from excavations at the site Dolní Věstonice III"

* Pavlov (loci archaeologici)

## Nexus externi 
* "Dolni Vestonice" apud ''Don's Maps*
* "Dolni Vestonice and Pavlov sites" apud *Don's Maps''

Categoria:Loci archaeologici Cechiae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Moravia
Pavlov (loci archaeologici)

**Pavlov** (olim Theodisce *Pollau* appellatum), vicus Moraviae meridianae, est situs locorum archaeologicorum eiusdem nominis ubi vestigia habitationis hominum palaeolithicae reperta sunt.

Locus parvus Pavlov-VI, recenter recognitus, a venatoribus frequentabatur. Vestigia foci ossaque mammuthorum duorum ibi servata sunt. Inter vestigia huius loci recognoscuntur indicia radicum generum fortasse *Botrychium* et *Typha* ad farinam parandam contritarum.

## Bibliographia 
thumb|Locus archaeologicus Pavlov I anno 2014 effossus
* J. M. Adovasio, O. Soffer, B. Klíma, "Upper Palaeolithic ﬁbre technology: interlaced woven ﬁnds from Pavlov I, Czech Republic, c. 26 000 years ago" in *Antiquity* vol. 70 (1996) pp. 526-534
* J. Bayer, "Eine Mammutjägerstation im Löss bei Pollau in Südmähren" in *Eiszeit* vol. 1 (1924) pp. 81-88
* Anna Revedin et alii, "Thirty thousand-year-old evidence of plant food processing" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 107 (2010) pp. 18815–18819
* J. Svoboda, ed., *Pavlov I – Southeast*. Brunae: Institute of Archaeology, 2005
* J. Svoboda et al., "Pavlov VI: an Upper Paleolithic living unit" in *Antiquity* vol. 83 (2009) pp. 282–295

* Dolní Věstonice (loci archaeologici)

## Nexus externi 
* "Dolni Vestonice and Pavlov sites" apud ''Don's Maps''

Categoria:Loci archaeologici Cechiae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Grallator

***Grallator*** est ichnogenus (taxon quod ex vestigiis pendet) quod communem modum parvi vestigii trium digitorum a variis dinosauriis theropodibus bipedalibus effecti indicat. Vestigia *Grallatoris* in formationibus ex aevis Triassico superiore et Cretaceo Inferiore inveniuntur, praecipue in Civitatibus Foederatis, Canada, Europa, Australia, et Sinis; secundum autem orientale Americae Septentrionalis litus, maxime in formationibus Triassico et Iurassico Inferiore partis septentrionalis Supergregis Newarkensis, abundant.

Nomen *Grallator* 'qui grallis ambulet' significare habetur, quamquam longitudo ac forma crurum vestigia efficientium speciebus variabantur, quarum plurimae sunt ignotae. Nomen cognatum *Grallae* est nomen antiquum gregis opinabilis avium vada transientium cruribus longis praeditis, sicut Ciconiidae et Ardeidae. His vestigiis nomen ab Eduardo Hitchcock eorum inventore anno 1858 datum est. Fabricator autem vestigiorum *Atreipodis* fuit ornithischium quadrupedale.

## Synonyma 
***Jialingpus*** est maius ichnogenus synonymum, quod parva vestigia trium digitorum ab ignota specie dinosauriorum theropodorum effecit. Vestigia generis *Jialingpodi* in formationibus ex Aevo Iurassico inventa sunt. Hic modus vestigiorum ab S. Zhen et al. in Sinis anno 1989 primum agnitus est. Typus generis est ichnospecies *J. yuechiensis,* genere ex Flumen Jialing in Suchuen appellato.

Omnia synonyma nota sunt:
* *Abelichnus
* *Aetonychops
* *Apatichnus
* *Bressanichnus
* *Byakudansauripus
* *Columbosauripus
* *Changpeipus
* *Coelurosaurichnus* Huene, 1941
* *Defferrariichium
* *Dilophosauripus
* *Dinosaurichnium
* *Eubrontes
* *Gigantipus
* *Hyphepus
* *Irenesauripus
* *Itsukisauropus
* *Jeholosauripus* Yabe, Inai, & Shikama, 1940
* *Jialingpus
* *Kainotrisauropous
* *Kayentapus
* *Kleitotrisauropus
* *Komlosaurus
* *Kuwajimasauropus
* *Masitisauropus
* *Megalosauropus
* *Megatrisauropus
* *Neotrisauropus
* *Otouphepus
* *Paracoelurosaurichnus
* *Picunichnus
* *Plastisauropus
* *Platytrisauropus
* *Prototrisauropus
* *Qemetrisauropus
* *Saltopoides
* "Sauropous"
* *Schizograllator
* *Skartopus
* *Stenonyx
* *Talmontopus
* *Youngichnus
* ''Zhengichnus

==Species

## Notae
* Index ichnogenerum dinosauriorum

Categoria:Fossilia vestigialia
Categoria:Ichnotaxa Hitchcock
Categoria:Taxa 1858
Kostënki (loci archaeologici)

[thumb|Ossa *[Mammuthus|mammuthorum* apud Kostënki reperta]]
**Kostënki** seu litteris Cyrillicis Костёнки (scilicet "ossicula"), oppidum regionis Voronegiensis Russiae haud longe a metropoli Voronegia distans, est situs locorum archaeologicorum eiusdem nominis ubi vestigia habitationis hominum palaeolithicae reperta sunt.

Locus Kostënki-16 sive Ugljanka cultum specialem *Gorodtsov* definit Gravettio coaevum. Annis a circiter 33&nbsp;900 ad 30&nbsp;100 a.p. frequentabatur. Inter vestigia huius loci recognoscuntur indicia radicum filicum generis fortasse *Botrychium* ad farinam parandam contritarum.

## Bibliographia 
* John F. Hoffecker, I. E. Kuz’mina, E. V. Syromyatnikova, M. V. Anikovich, A. A. Sinitsyn, V. V. Popov, Vance T. Holliday, "Evidence for kill-butchery events of early Upper Paleolithic age at Kostenki, Russia" inn *Journal of Archaeological Science* vol. 37 (2010) pp. 1073–1089
* V. T. Holliday et al., "Geoarchaeology of the Kostenki–Borshchevo Sites, Don River Valley, Russia" in *Geoarchaeology* vol. 22 (2007) pp. 181–228
* Ludmila Iakovleva, "The gravettian art of Eastern Europe as exemplified in the figurative art of Kostenki 1" in *Hunters of the Golden Age*
* Anna Revedin et al., "Alimenti vegetali a Bilancino e a Kostienki 16: il progetto dell' IIPP "Le risorse vegetali nel Paleolitico"" in *Rivista di scienze preistoriche* vol. 59 (2009) pp. 63-78
* Anna Revedin et al., "Thirty thousand-year-old evidence of plant food processing" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 107 (2010) pp. 18815–18819
* Andaine Seguin-Orlando et al., "Genomic structure in Europeans dating back at least 36,200 years" in *Science* vol. 346 no. 6213 (2014) pp. 1113-1118
* A. A. Sinitsyn, J. F. Hoffecker, "Radiocarbon dating and chronology of the Early Upper Paleolithic at Kostienki" in '*Quaternary International* voll. 152–153 (2006) pp. 164–174

## Nexus externi 
* Kambiz Kamrani, "Kostenki 14 – A 36,000 Year Old European" apud Anthropology.net
* Pagina de Kostënkis *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Loci archaeologici Russiae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Archaeologia cibi pistorii
Categoria:Gravettium
Categoria:Regio Voronegiensis
Maria Ligor

**Maria Ligor** (nata die 1 Ianuarii 1967 Bucarestae) legata ac rerum politicarum perita Dacoromanica est.

## Legata 
Ab anno 1996 Ligor cursum diplomaticam iniit. Annis 2006 - 2011 fuit Romaniae legata in Hispania, ad annum 2016 legata Romaniae in Canada erat.

## Cursus honorum 
Die 7 Iulii 2016 ministra delegata civium extra patriam viventium Romaniae in consilio ministrorum Daciani Cioloş nominata est et sic Danieli Stoenescu successit. Die 4 Ianuarii 2017 cum toto consilio ministrorum dimissa est et Andrea Păstârnac ei successit.

## Familia 
Ligor marito nupsit atque filiam habet.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud capital.ro die 5 Iulii 2016

## Notae 

Categoria:Legati Romaniae
Categoria:Ministri civium extra patriam viventium Romaniae
Olibanum (discretiva)

**Olibanum** potest esse:
* Tus, incensum
* Olibanum (Campania): oppidum et municipium Italiae.
* Olibanum (Latium): oppidum et municipium Italiae.
Roc de Marsal

Spelunca **Roc de Marsal**, iuxta vicum *La Redonde* communis Campaniae praefecturae Duranii  latens in regione Aquitania anno 1953 repertus est. Ibi homines aevo Mousterio habitabant. Ossa infantis, qui annum fere tertium agentis mortuus sit, ibi servantur.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=1.5|Ossa infantis [Homo neanderthalensis|neanderthalensis in spelunca Roc de Marsal sepulti]] 
* Vera Aldeias et al., "Evidence for Neandertal Use of Fire at Roc de Marsal (France)" in *Journal of Archaeological Science* vol. 39 (2012) pp. 2414-2423
* Isabelle Couchoud, "Processus géologiques de formation du site moustérien du Roc de Marsal (Dordogne, France)" in *Paléo* vol. 15 (2003) pp. 51-68
* Paul Goldberg, Vera Aldeias, Harold Dibble, Shannon McPherron, Dennis Sandgathe, Alain Turqm "Testing the Roc de Marsal Neandertal "Burial" with Geoarchaeology" in *Archaeological and Anthropological Science* (8 Novembris 2013)
* Guillaume Guérin et al., "Multi-method (TL and OSL), multi-material (quartz and flint) dating of the Mousterian site of Roc de Marsal (Dordogne, France): correlating Neanderthaloccupations with the climatic variability of MIS 5-3" in *Journal of Archaeological Science* vol. 39 (2012) pp. 3071-3084
* Céline Thiebaut, "L’industrie lithique de la couche III du Roc de Marsal (Dordogne): le problème de l’attribution d’une série lithique au Moustérien à denticulés" in *Paléo* vol. 15 (2003) pp. 141-168
* Alain Turq, "Le squelette de l'enfant du Roc-de-Marsal. Les données de la fouille" in *Paléo* vol. 1 (1989) pp. 47-54

* Crypta Mandrin

## Nexus externi 
* "Roc de Marsal" apud OldStoneAge.Com
* "The three year old Neanderthal child of Roc de Marsal, one of the oldest burials of the Perigord" apud ''Don's Maps''

Categoria:Mousterium
Categoria:Loci archaeologici Franciae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Cavernae
Categoria:Homo neanderthalensis
Real Alto

**Real Alto** est locus archaeologicus in valle Chanduy iacens inter Guaiaquilum et Salinas Aequatoriae. Ibi habitabant homines aevi formativi inter annos fere 6&nbsp;000 et 3&nbsp;800 a. p. Radices esculentae *Calathea allouia* hic cultae sunt.

## Bibliographia 
* Karol Chandler-Ezell, Deborah M. Pearsall, James A. Zeidler, "Root and Tuber Phytoliths and Starch Grains Document Manioc (Manihot Esculenta), Arrowroot (Maranta Arundinacea), and Llerén (Calathea sp.) at the Real Alto Site, Ecuador" in *Economic Botany* vol. 60 (2006) pp. 103-120
* Deborah M. Pearsall, "Plant Food Resources of the Ecuadorian Formative: An Overview and Comparison to the Central Andes" in J. Scott Raymond, Richard L. Burger, edd., *Archaeology of Formative Ecuador* (Vasingtoniae: Dumbarton Oaks, 2003) p. 213 ff.
* Deborah M. Pearsall, Karol Chandler-Ezell, James A. Zeidler, "Maize in ancient Ecuador: Results of residue analysis of stone tools from the Real Alto site" in *Journal of Archaeological Science* vol. 31 (2004) pp. 423–442
* Peter W. Stahl, "The Zooarchaeological Record from Formative Ecuador" in J. Scott Raymond, Richard L. Burger, edd., *Archaeology of Formative Ecuador* (Vasingtoniae: Dumbarton Oaks, 2003) p. 175 ff.
* Andrey V. Tabarev, Yoshitaka Kanomata, Jorge G. Marcos, Alexander N. Popov, Boris V. Lazin, "Insights into the Earliest Formative Period of Coastal Ecuador: New Evidence and Radiocarbon Dates from the Real Alto Site" in *Radiocarbon* vol. 58 (2016) pp. 323-330 Epitome
* Douglas H. Ubelaker, "Health Issues in the Early Formative of Ecuador: Skeletal Biology of Real Alto" in J. Scott Raymond, Richard L. Burger, edd., *Archaeology of Formative Ecuador* (Vasingtoniae: Dumbarton Oaks, 2003) p. 261 ff.

## Nexus externi 
* "Real Alto in *Heilbrunn Timeline of Art History*
* "Real Alto - Santa Elena" apud *Quito Adventure*

Categoria:Loci archaeologici Aequatoriae
Categoria:Salinas (Aequatoria)
Categoria:Loci habitati neolithici
Chiripa

**Chiripa** est locus archaeologicus in pago Taraco provinciae Pacensis in Bolivia, super oram australem Lacus Titicaca eminens. Ibi habitabant homines aevi formativi inter annos circiter 1&nbsp;400 et 850 a.C.n.

## Bibliographia 
* Matthew S. Bandy, "Trade and Social Power in the Southern Titicaca Basin Formative" in *Archaeological Papers of the American Anthropological Association* vol. 14 (2005) pp. 91–111
* Robin A. Beck, "Architecture and Polity in the Formative Lake Titicaca Basin Bolivia" in *Latin American Antiquity* vol. 15 (2004) pp. 323–343 JSTOR
* Wendell C. Bennet, *Excavations in Bolivia*. 1936 (*Anthropological Papers of the American Museum of Natural History*, 35)
* Maria C. Bruno, William T. Whitehead, "Chenopodium Cultivation and Formative Period Agriculture at Chiripa Bolivia" in *Latin American Antiquity* vol. 14 (2003) pp. 339–355 JSTOR
* Christine A. Hastorf, ed., *Early Settlement at Chiripa, Bolivia: Research of the Taraco Archaeological Project*. Berkeleiae: University of California Archaeological Research Facility, 1999. Insunt: "An Introduction to Chiripa and the Site Area"; Mario Mantaño Aragón, "A Toponymic Study of the Chiripa Locality"; Matthew S. Bandy, "History of Investigations at the Site of Chiripa"; William T. Whitehead, "Radiocarbon Dating", "The Systematic Surface Collection", "Excavation Methodology and Field Procedures", etc. usque ad Lee Steadman, "The Cermaics"; Katherine M. Moore, "Chiripa Worked Bone and Bone Tools"; William T. Whitehead, "Paleoethnobotanical Evidence"; Katherine M. Moore, David Steadman, Susan de France, "Herds, Fish, and Fowl in the Domestic and Ritual Economy of Formative Chiripa"  
* Jerry D. Moore, "The Archaeology of Plazas and the Proxemics of Ritual: Three Andean Traditions" in *American Anthropologist* vol. 98 (1996) pp. 789–802 Situs venalis
* William T. Whitehead, *Exploring the Wild and Domestic: Paleoethnobotany at Chiripa, a Formative Site in Bolivia*. Dissertatio Universitatis Californiensis apud Berkeleiam, 2007 

## Nexus externi 
* "La cultura chiripa" apud *Educa Bolivia*
* Alfred Kidder, "Chiripa, Bolivia" (video)

Categoria:Loci archaeologici Boliviae
Categoria:Loci habitati neolithici
Categoria:Pax (Bolivia)
Deductio coloniae Martiae

alt=|thumb|400px|right|Conceptio artis praesidis martis cum conspectu sectu ostendens aream horticulturam interiorem.
Mars defigitur speculationis multae et indagationis scientificae possibile coloniam deductione. Cuius condicio superficiei et praesentia aquae faciunt disputatione optimam hospitalem planetarum systematis Solaris. Mars minimam energiam per unitatem molem (delta-v)  exigit ad perveniendum e Tellure, praeter Venerem. Sed a minima energia, iter ad Martem cum hodierno artificio chemico propulsionis astronavium 6–7 menses in intermundia exigit. Quamquam Tellus est similis "planetae sorori" Veneri in mole compositione, area superficiei et magnitudine, tamen similitudo Martis ad Terram est magis compellenda deductionem considerante in quo sunt:
*Dies Martis "sol" est similis eidem Terrae (24 horae et 39 minuta).
*Area superficiei est 28.4% Terrae.
*Axis supinat 25.19° ('obliquitas'), similiter Terrae, cuius axis supinat 23.44°.

## Bibliographia

*Commentarius ex telegraph
*Commentarius ex mars-one
Categoria:Mars
Categoria:Itinera caelestia
Marcus Erhardt

thumb|Marcus Erhardt in 2016

**Marcus Erhardt** (Germanice: *Marek Erhardt*; Hamburgum, 9 Maii 1970 natus) est histrio televisificus, theatralis Germanicus.

Categoria:Nati 1970
Categoria:Actores Germaniae
Categoria:Homines vivi
Vadum Iacob

**Vadum Iacob** est locus in valle superiori fluminis Iordanis ubi via antiqua a Palaestina Damascum usque olim hoc flumen transiit. Hic reperta sunt vestigia habitationis hominum (speciei fortasse *Hominis erecti*) aevo Acheulio annis circiter 800&nbsp;000 a.p. frequentatae. Locus ab archaeologos nomine Hebraico hodierno appellari solet '''Gesher Benot Ya'aqov'* (גשר בנות יעקב, scilicet "pons filiarum Iacob").

Eodem loco super ripam dextram anno 1178 iussu regis Balduini IV arx constructa est, nomine "Castelletum" Eodem loco plantae specierum sex combustae sunt quorum tres edules, scilicet *Olea europaea*, *Hordeum vulgare*, *Vitis vinifera*. Vestigia reperta sunt seminum edulium *Euryalis ferocis,'' plantae aquaticae.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* Naama Goren-Inbar, Idit Saragusti, "An Acheulian Biface Assemblage from Gesher Benot Ya'aqov, Israel: Indications of African Affinities" in *Journal of Field Archaeology* vol. 23 (1996) pp. 15-30
* Naama Goren-Inbar, Gonen Sharon, "Invisible handaxes and visible Acheulian biface technology at Gesher Benot Ya‘aqov, Israel"
* 

* ʾUbaydiya

## Nexus externi 
* "Gesher Benot Ya'aqov: an Introduction" apud Universitatem Hebraicam Hierosolymitanam
* "Gesher Benot Ya'aqov (Israel)" apud *About: Education*

Categoria:Loci archaeologici Israelis
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Acheulium
Categoria:Regnum Hierosolymitanum
Livius Rebreanu

[thumb|upright=0.8|[Sepulcrum Livii Rebreanu in sepulcreto Bucarestensi.]]
**Livius Rebreanu** (natus Târlișua in Bistriţa-Năsăud circulo die 27 Novembris 1885; mortuus Valea Mare apud Ștefănești in circulo Argeș die 1 Septembris 1944) fuit scriptor et diurnarius Dacoromanicus.

## Opera 
Rebreanu praecipue mythistorias composuit, inter alia et haec:
* *Ion* (1920)
* *Pădurea spânzuraților* (1922)
* *Adam și Eva* (1925)
* *Ciuleandra* (1927)
* *Crăișorul* (1929)
* *Răscoala* (1932)
* *Jar* (1934)
* *Gorila* (1938)
* *Amândoi* (1940)

*Litterae Romaniae

## Nexus externi 
* Biographia apud poezie.ro
* Biographia apud amosnews.ro anno 2009

Categoria:Auctores Dacoromanici
Categoria:Diurnarii Romaniae
Categoria:Scriptores Romaniae
Topoloveni

thumb|left|Situs Topoloveni in circulo Arges
**Topoloveni** oppidum Dacoromanicum in circulo Argeș est. Ad oppidum etiam vici Boțârcani, Crintești, Gorănești atque Țigănești pertinent.

## Historia 
Topoloveni die 19 Iunii 1421 primo in actis descriptum est et tum ad principatum Valachiae pertinuit. Ab anno 1872 Topoleni per lineam ferroviariam a Bucaresta ad Piteşti melius cum aliis oppidis coniunctum est. Anno 1968 vicus oppidum nominatum est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 10.219 homines vixerunt, inter eos 9.878 Dacoromani atque 34 Zingari, vixerunt..

## Nexus externi 
* Pagina officialis oppidi Topoloveni (Dacoromanice)

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
ʾUbaydiya

**ʾUbaydiya** (Hebraice עובידיה‎‎, apud archaeologos **Ubeidiya**) est locus in valle inferiori fluminis Iordanis ubi a mense Maio 1959 reperta sunt vestigia habitationis hominum speciei *Hominis erecti*) aevis culturalibus Oldowayo tardo Acheulioque, aevo mammalifero , inter annos circiter 1&nbsp;600&nbsp;000 et 1&nbsp;200&nbsp;000 a.p. frequentatae.

Species animalium, cuius ossa apud ʾUbaydiya recognoscuntur, sunt *Lagurodon arnakae*, *Mimomys* sp., *Microtus* sp., *Ursus etruscus*, *Megantereon* cf. *whitei*, *Mammuthus meridionalis*, *Stephanorhinus etruscus etruscus*, *Lycaon lycaonoides* = *Xenocyaon falconeri*.

## Notae 

## Bibliographia 
* Miriam Belmaker, ''Community Structure through Time: 'Ubeidiya, a Lower Pleistocene Site as a Case Study.* Dissertatio Universitatis Hebraicae Hierosolymitanae, 2006
* Miriam Belmaker, "Early Pleistocene faunal connections between Africa and Eurasia: An ecological perspective" in J. G. Fleagle et al., edd., *Out of Africa I: The First Hominin Colonization of Eurasia* (Dordrecht: Springer, 2010) pp. 183-205
* Miriam Belmaker, "The presence of a large cercopithecine (cf. Theropithecus sp.) in the ‘Ubeidiya Formation (Early Pleistocene, Israel)" in *Journal of Human Evolution'' vol. 58 (2010) pp. 79-89
* Miriam Belmaker, "Using comparative micromammal taphonomy to test palaeoecological hypotheses: ‘Ubeidiya, a Lower Pleistocene site in the Jordan Valley, Israel, as a case study" in T. O'Connor, ed., *In Biosphere to Lithosphere: New Studies in Vertebrate Taphonomy* (Oxoniae: Oxbow Books, 2005) pp. 110-125
* Miriam Belmaker, E. Tchernov, S. Condemi, O. Bar-Yosef, "New evidence for hominid presence in the Lower Pleistocene of the Southern Levant" in *Journal of Human Evolution* vol. 43 (2002) pp. 43-56
* A. Horowitz, G. Siedner, O. Bar Yosef, "Radiometric Dating of the Ubeidiya Formation, Jordan Valley, Israel" in *Nature* vol. 242 (16 Martii 1973) pp. 186-187
" Carolina Mallol, "What's in a beach? Soil micromorphology of sediments from the Lower Paleolithic site of 'Ubeidiya, Israel" in *Journal of Human Evolution* vol. 51 (2006) pp. 185-206
* B. Martínez-Navarro, Miriam Belmaker, O. Bar-Yosef, "The large carnivores from ‘Ubeidiya (Early Pleistocene, Israel): Biochronological and biogeographical implications" in *Journal of Human Evolution* vol. 56 (2009) pp. 514-524
* B. Martínez-Navarro, Miriam Belmaker, O. Bar-Yosef, "The Bovid assemblage (Bovidae, Mammalia) from the Early Pleistocene site of ‘Ubeidiya: Biochronological and biogeographical implications for the fossil and lithic bearing strata" in *Quaternary International* vol. 267 (2012) pp. 78-97
* Charles A. Repenning, Oldrich Fejfar, "Evidence for earlier date of ′Ubeidiya, Israel, hominid site" in *Nature* vol. 299 (23 Septembris 1982) pp. 344-347

## Vide etiam 
* Vadum Iacob

## Nexus externi 
* "‘Ubeidiya" apud *Zooarchaeology and Paleoecology Lab*

Categoria:Loci archaeologici Israelis
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Oldowayum
Categoria:Acheulium
Ștefănești (Argeș)

thumb|left|Situs Ștefănești in circulo Arges
thumb|left|Observatorium astronomicum
**Ștefănești** oppidum Dacoromanicum in circulo Argeș est. Ad oppidum etiam vici Enculești, Golești, Izvorani, Ștefăneștii Noi, Valea Mare-Podgoria, Viișoara et Zăvoi pertinent.

## Historia 
Ștefănești die 5 Augusti 1452 primo in actis descriptum est et tum ad principatum Valachiae pertinuit.

## Incolae 
Anno 2011 hic 14.251 homines vixerunt, inter eos 12.847 Dacoromani atque 834 Zingari vixerunt.. Ad saeculum 19 oppidum etiam nomine *Florica* notum est.

## Incolae noti 
Ștefănești sedes familiae Brătianu fuit, e quibus multi homines rerum politicarum periti orti sunt, inter eos:
* Ioannes Constantinus Brătianu (1821 - 1891), ter primus minister Romaniae
* Ioannes Brătianu (1864 - 1924), quater primus minister Romaniae
Praeterea in vico Valea Mare, qui ad Ștefănești pertinet, mortuus est:
* Livius Rebreanu (1885 - 1944), scriptor et diurnarius

## Nexus externi 
* Pagina de Ștefănești (Dacoromanice)

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Moinești

thumb|left|250 px|Moinești valetudinarium
thumb|left|Situs urbis Moinești in circulo Bacău
**Moinești** est Romaniae oppidum in circulo Bacău sita.

## Historia 
Urbs anno 1447 primo in actis descriptum est et tum pars Principatus Moldaviae erat. Saeculo 15 hac in regione Petroleum inventum est et a saeculo 19 usum est. Multae fabricae chemicae hic aedificatae sunt, sed post finem regiminis communistarum anno 1989 industria chemica valde reducta est.

## Incolae 
Anno 2011 hic 21.787 homines vixerunt, inter eos 19.385 Dacoromani, 1.108 Zingari atque 29 Hungari vixerunt..

## Cives noti 
* Tristanus Tzara (1896 - 1963) scriptor Dadaista.

## Nexus externi 
* Moinești pagina officialis

## Notae 
Categoria:Urbes Romaniae
Vallis Nihewan

**Vallis Níhéwān**, e nomine oppidi parvi Níhéwān (litteris Sinicis 泥河湾) provinciae Hebeiensis appellata, prope urbem Dàtóng a Pechino ad occidentem et boream versus fere 350 chm distantem circa fluvios Sanggan et Huili confluentes patens, est situs habitationum hominum in Serica omnium antiquissimarum de quibus usque hodie scimus. Ibi enim reperti sunt loci archaeologici Xiǎochángliáng, Shangshazui, Donggutuo, Daodi aliique satis multi.

## Bibliographia 
* Hong Ao, Mark J. Dekkers, Qi Wei, Xiaoke Qiang, Guoqiao Xiao, "New evidence for early presence of hominids in North China" in *Nature Scientific Reports* 3 (2013) no. 2403
* Hong Ao, Zhisheng An, Mark J. Dekkers, Yongxiang Li, Guoqiao Xiao, Hui Zhao, Xiaoke Qiang, "Pleistocene magnetochronology of the fauna and Paleolithic sites in the Nihewan Basin: Significance for environmental and hominin evolution in North China" in *Quaternary Geochronology* vol. 18 (2013) pp. 78–92
* Chenglong Deng, Rixiang Zhu, Rui Zhang, Hong Ao, Yongxin Pan, "Timing of the Nihewan formation and faunas" in *Quaternary Research* vol. 69 (2008) pp. 77–90 Epitome
* Robin Dennell, *The Palaeolithic Settlement of Asia*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2009
* C. Shen et al., "The Earliest Hominin Occupations in the Nihewan Basin of Northern China" in C. J. Norton et al., edd., *Asian Paleoanthropology* (Dordrecht: Springer, 2010) pp. 169-180 
* P. Teilhard de Chardin, J. Piveteau, "Les mammiferes fossils de Nihowan (Chine)" in *Annales de Paleontologie* vol. 19 (1930) pp. 1–154
* A. D. Wang, "Discovery of the Pliocene mammalian faunas from the Nihewan region and its significance" in *Chinese Science Bulletin* vol. 27 (1982) pp. 227–229
* R. X. Zhu et al., "Early evidence of the genus Homo in East Asia" in *Journal of Human Evolution* vol. 55 (2008) pp. 1075-1085

## Nexus externi 
* "Earliest Humans In China" apud Institutum Smithsonianum
* "The Nihewan Project" apud Regium Museum Ontarionense

Categoria:Valles
Categoria:Res geographicae Sericae
Categoria:Loci archaeologici Sericae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Oldowayum
Categoria:Hebei
Spelunca Clisura

**Spelunca Clisura**, vulgo σπήλαιο Κλεισούρα, in valle Berbati Argolidis latens et haud longe a Mycenis orienti versus distans, est locus habitationis humanae Palaeolithicae.

Homines ibi animalia ad cibum capiebant *Dama dama*, *Capra* cf. *ibex*, *Equus hydruntinus*, *Bos primigenius*, *Cervus elaphus*, *Sus scrofa*, *Capreolus capreolus*; *Rupicapra rupicapra* quantitate minima; *Lepus europaeus*, *Alectoris graeca*, *Otis tarda*, *Testudo graeca*.

## Notae 
## Bibliographia 
* Rosa Maria Albert, "Hearths and Plant Uses during the Upper Paleolithic Period at Klissoura cave 1 (Greece): the results from phytolith analyses" in *Eurasian Prehistory* vol. 7 (2010) pp. 71–85
* P. Karkanas et al., "Aurignacian clay hearth structures in Klisoura cave 1, southern_Greece: the earliest evidence of clay use" in *Antiquity* vol. 78 (2004?) pp. 513-525
* M. Koumouzelis et al., "The Early Upper Palaeolithic in Greece: The Excavations at Kleisoura Cave" in *Journal of Archaeological Science* vol. 28 (2001) pp. 515-539
* M. Koumouzelis et al., "La Fin du Paléolithique Moyen et le Début du Paléolithique Supérieure en Grèce: la Séquence de la Grotte 1 de Kleisoura" in ''L'Anthropologie* vol. 105 (2001) pp. 469-504
* 
* Teresa Tomek, Zbigniew Bochenski, "Bird scraps from a Greek table: The case of Klisoura Cave" in *Acta zoologica Cracoviensia* vol. 45 (2002) pp. 133-138

* Graecia aetatis lapideae

## Nexus externi 
* "The prehistoric sites at Kleisoura canyon" apud *Αρχαιολογία''

Categoria:Cavernae
Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Donggutuo

**Dōnggǔtuó** seu litteris Sinicis 东谷坨, in valle Nihewan provinciae Hebeiensis iuxta fluvios Sanggan et Huili confluentes iacens, est locus archaeologicus ubi reperta sunt vestigia habitationum hominum in Serica antiquissimarum.

## Bibliographia 
* "Donggutuo" in C. J. Norton et al., edd., *Asian Paleoanthropology* (Dordrecht: Springer, 2010) p. 173 
* H. Q. Wang, C. L. Deng, R. X. Zhu, Q. Wei, Y. M. Hou, E. Boeda, "Magnetostratigraphic dating of the Donggutuo and Maliang Paleolithic sites in the Nihewan Basin, North China" in *Quaternary Research* vol. 64 (2005) pp. 1–11 Epitome
* R. X. Zhu et al., "Early evidence of the genus Homo in East Asia" in *Journal of Human Evolution* vol. 55 (2008) pp. 1075-1085 Selecta
* R. X. Zhu et al., "New evidence on the earliest human presence at high northern latitudes in northeast Asia" in *Nature* vol. 431 (2004) pp. 559-562

## Nexus externi 
* Hou Ya-mei, "Two cases of early man in China: a small tool industry from Donggutuo (northern Nihewan Basin) ..."
* De loco Donggutuo apud *Baidu*

Categoria:Loci archaeologici Sericae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Oldowayum
Categoria:Hebei
Adelhaidis Kenéz Heka

De vita operibusque Adelheidis (! Hungarice: Etelka) Kenéz Heka (nata die 26 Octobris 1936; mortua die 5 Maii 2024) fuit poetae et cantricis viduaeque cantoris dramatici Ernesti Kenéz.

## Vita 
Nata est anno 1936, die 26 mensis Octobris in oppido Galjic (Hungarice: Hercegmárok) nominato. Matrem proh dolor! 8 annos nata amisit. Duos fratres habuit, quorum alter in bello mundano cecidit.
Magistra eius erat –in aliis compluribus—cantrix dramatica illustris, nomine Margarita Markovics.
Canebat in multis regionibus, exempli gratia in Germania et in Dania et Viennae in urbe Austriae capitali, ubi postea nonnullos annos vitam agebat.
Anno 1974-o Budapestini maritum suum, nomine Ernestum Kenéz, cognovit, cuius urbs natalis oppidum ad Lacum Hod situm (Hungarice: Hódmezővásárhely).
Vitam communem agebant Viennae, postea in urbe natali coniugis supra memorata. At maritus brevi tempore mortuus est. Memoriam eius vidua servat et pia fundatione et honore, cuius titulus „Gyűrű-Díj” est.
Saepe et largiri solet; auxilio est cantoribus cantricibusque magni ingenii, ut absque ulla difficultate studia sua facere possint.
	Scripsit libros 90, in quibus et carmina et opera solutae orationis, librosque de arte coquinaria. (Vide in lexico, cuius titulus est: Wikipédia!)
Affecta est multis honoribus, in quibus et honore „Pro urbe” (anno 2015-o).
Nunc civis est trium regnorum: Hungariae, Austriae et Croatiae.

## Nexus externi 
* Situs de Adelhaidi Kenéz Heka 

Categoria:Cantores Hungariae
Categoria:Scriptores Hungariae
Gymnasium athleticum Erfordiense

thumb|Aulae gymnicae pars; in fundo hospitium meritorium videri potest.
thumb|upright=0.8|Introitus principalis.
**Gymnasium athleticum a Petro de Coubertin nominatum** (Theodisce *Pierre-de-Coubertin-Sportgymnasium Erfurt*) est gymnasium quoddam Erfordiae in via Mozartallee nr 4 situm, cui et proprium hospitium meritorium est.\

## Historia 
Mense Septembri 1956 apertum est Erfordiae schola superior artium athleticarum apud eruditorium elementare cum duabus classibus tam ludis gymnicis campestribus quam gymnasticae favens. Usque ad res novas anticommunisticas anni 1989 schola haec paulatim sedes multorum generum athleticorum fiebat. Vel palmas ferentes scholam hanc olim frequentaverant, ante et post annum 1990. 

Anno scholastico 1991/92 schola facta est gymnasium publicum. Idea in schola una educare athletas, quibus cultus atque humanitas generalis quoque praebeatur, augebatur. Mense Octobri 1993 nomen ei datum est in honorem Petri de Coubertin.

## Nexus externi 
Situs interretialis scholae proprius.

Categoria:Aedificia Erfordiae
Categoria:Constituta 1956
Categoria:Erfordia
Erfordia
Petrus de Coubertin

**Petrus / Pierre de Coubertin** (natus die 1 Ianuarii 1863 Lutetiae, mortuus die 2 Septembris 1937 Genavae) paedagogus Francogallicus et historicus fuit.
## Vita
Lectis textibus, quos domini Tocquevilles, Taines et Le Plays exaraverant, de Coubertin operam dabat ut methodi antiquae eruditoriae aboliturae essent. Fama eius tamen in revivificando Ludorum Olympicorum fuit. De his primum anno 1892, quando sodalitates gymnicae Francogallicae conveniebant, publice locutus est.
In Congressu internationale de arte gymnastica die 24 Iunii 1894 conscripti patres fundamentum in recondendis Ludis Olympicis posuerunt. Ita intellectus populorum reciprocus necnon pax mundana facilius servaretur. Annis inter 1896 et 1925 de Coubertin praeses fuit Internationalis Olympici Comitatus (IOC), postquam inde ab anno 1894 secretarius primus fuit. Caeremonias modernas Olympicas usque hodie vigentes creavit et insistebat, ut iactus disci, cursus Marathonius, pentathlon modernus tamquam disciplinae admitterentur. 
Insuper libros nonnullos de paedagogia athletica scripsit.

*2190 Coubertin
## Externi nexus 
*Vita Petri de Coubertin 
*De Petri de Coubertin maioribus (PDF)

Categoria:Paedagogi
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Olympia Certamina
Boxgrove (locus archaeologicus)

'''Amey's Eartham Pit** est locus archaeologicus hodie saepius **Boxgrove'* appellatus e nomine paroeciae inter cuius agros invenitur. In comitatu Sussexia Angliae meridianae iacet. Ibi reperta sunt vestigia habitationis hominidarum qui annis fere 500&nbsp;000 a.p. vivebant.

## Bibliographia 
[thumb|Os rhinocerotis (*[Coelodonta antiquitatis*) apud Boxgrove repertum]]
* Michael Pitts, Mark Roberts, *Fairweather Eden: Life in Britain half a million years ago as revealed by the excavations at Boxgrove''. Londinii: Arrow, 1998. ISBN 978-0-09-964491-0
* Mark B. Roberts, "Excavation of the Lower Palaeolithic site at Amey's Eartham Pit, Boxgrove, West Sussex: a preliminary report" in *Proceedings of the Prehistoric Society* vol. 52 (1986) pp. 215-246
* Mark B. Roberts, S. A. Parfitt, *Boxgrove: A Middle Pleistocene hominid site at Eartham Quarry, Boxgrove, West Sussex*. English Heritage, 1999. ISBN 9781848021983 Textus

## Nexus externi 
Categoria:Loci archaeologici Sussexiae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Yoshi (species)

[thumb|160px|Actio vestili yoshi viridis in [San Diego Comic-Con anno 2014.]]
**Yoshi** (Iaponice ヨッシー, *Yosshī*), appellatum **Yoshisaur** in serie televisiva animata *Super Mario World*, est species intellegens ficticia dinosauri quae in nonnullis ludis electronicis a Nintendo editis apparet. In serie *Super Mario* socius equitabilis Mario et Ludovico est, et cum suis facultatibus pericula sub vectura levat. Tamquam multae personae Nintendo, yoshi silentum est. Yoshi in pluribus diversis coloribus invenitur, cum viridi ut usitatissimus. Species bella et comoedica est, et varias facultates habet, quas in variis ludis electronicis apparent. Quamquam intellegens, populus nudus est sed calceos gerit. Equitabiles quoque sunt, qui in serie *Super Mario* saepe videntur. Ephippium fere rubidum semper gerunt.

Species in ludo televisifico *Super Mario World*, anno 1990 edito et ad Super Nintendo Entertainment System divulgato, primum apparebat. Deinde populus yoshi ut primae personae in ''Super Mario World 2: Yoshi's Island*, *Yoshi's Story*, *Yoshi Touch & Go*, *Yoshi's Island DS*, et *Yoshi's Woolly World* erat. Yoshi praeclarissimus est simpliciter vocatus Yoshi.

Nomen speciei interiectionem Iaponicam *"yoshi!"'' derivatum est, quod significat "optime". Yoshi nomen Iaponicum etiam est.

## Biologia
### Aspectus
Yoshi dinosaurus intellegens anthropomorphicus est. Lingua longa habet quae obiecta a distantia brevi contingere potest, ubi praeda aut fructum semper ut totum gluttitur. Nasus magnus habet qui cum aspectu species bella facit. Secundum nucham structura fusca fere pilus est. Yoshi in pluribus diversis coloribus invenitur ubi viridis usitatissimus est. Tamen album est ab genis ad parte capitali inferiori secundum stomachum et porro ad latus inferius caudae. Manus humanae similes cum quattuor digitis habet.

Ova yoshi alba cum circulis coloratis sunt, et partes coloratae semper isdem color ut eius yoshi habent.

## Habitatio
Yoshi cum Insula Yoshi associatissima sunt, sed in aliis locationibus quoque habitant, ut in insulis Insula Terrae Lavae et Insula Delphinosa, et in locationibus in continente ut Regnum Funginum et eius vicinus Regnum Fabare.

## Facultates
Praeter facultates usitatissime visas, facultates sunt quae in variis ludis electronicis variant. Yoshi potest e.g. cum sua lingua longa hostem edendum velut fructum contingere et ut totum semper gluttit, praedam in ore ut in ovo captatam excacare, talia ova ad hostem iacere, alia ova libere creata ad hostem iactare, sub tempore brevi sub saltu librare, etc. Quodque yoshi coloratum etiam varias facultates habet. Facultatem obtinere potest per obiectum aut in ore id habere aut gluttire.
Dioecesis Neocastrensis

**Dioecesis Neocastrensis** (Italiane: *Diocesi di Lamezia Terme*) est sedes episcopalis Italiae Ecclesiae Catholicae Romanae, in Regione ecclesiastica Bruttii sita, suffraganaea Archidioecesis Catacensis-Squillacensis, cuius caput est Lametia (Neocastrum).

Dioecesis 62 paroecias habet.

## Episcopus
Anno 2019 dioecesis a Episcopo S.E. Iosepho Schillaci regitur. 

## Terra 
Municipia dioecesis sunt 25 omnia in Provincia Catacensi:

# **Lametia**,
# Amatum,
# Confluentes,
# Cortiladum,
# Curinga,
# Decollatorium,
# Falerna,
# Fanum Sancti Magni de Aquino,
# Fanum Sancti Petri ad Maydam,
# Fanum Sancti Petri ad Tyriolum,
# Feroletum,
# Feroletum Planum,
# Iezzaria,
# Iacursum,
# Mayda,
# Marcellinaria,
# Marturanum seu Martoranum,
# Marturanum Novum,
# Miglierina,
# Mota Sanctae Luciae,
# Nuceria Castelionis,
# Platania,
# Serrastricta,
# Subaria,
# Tyrium.

## Historia
Dioecesis Neocastrensis saeculo IX erecta est.

### Dioeceses abrogatae
* Dioecesis Marturanensis

## Ecclesia cathedralis 
* Neocastri: Ecclesia cathedralis S.S. Petri et Pauli.

* Bruttium (*regio*),
* Lametia (Neocastrum) (*urbs*),
* Archidioecesis Catacensis-Squillacensis,
* Dioeceses Italicae Ecclesiae Catholicae,
* Regio ecclesiastica Bruttii.

## Nexus externi 
* Pagina dioecesis

## Pinacotheca 

Fasciculus:Coat of arms of Giuseppe Schillaci.svg|Insigne Episcopi Iosephi.
Fasciculus:Coat of arms of Luigi Antonio Cantafora.svg|Insigne Episcopi emeriti Aloisii Antonii.
Fasciculus:Roman Catholic Diocese of Lamezia Terme in Italy.svg|Collocatio dioecesis in Italia.
Fasciculus:Ecclesiastical_province_of_Catanzaro-Squillace_in_Italy.svg|Provincia ecclesiastica Cosentina-Bisinianensis in Italia.

## Notae 

!
Daodi

**Daodi**, in valle Nihewan provinciae Hebeiensis iuxta fluvios Sanggan et Huili confluentes iacens, ex oppido parvo hodierno appellatus, est locus archaeologicus ubi reperta sunt vestigia habitationum hominum in Serica antiquissimarum.

## Buibliographia 
* Hengjian Du, Ande Wang, Qiqiang Zhao, Baoquan Cai, "A New Late Pliocene Stratigraphic Unit in the Nihewan Region: The Daodi Fm." in *Journal of the China University of Geosciences* vol. 13 (1988) pp. 561-568
* R. X. Zhu et al., "Early evidence of the genus Homo in East Asia" in *Journal of Human Evolution* vol. 55 (2008) pp. 1075-1085

## Nexus externi 
Categoria:Loci archaeologici Sericae
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Oldowayum
Categoria:Hebei
Spelunca Gough

**Spelunca Gough** (Anglice ''Gough's Cave*) in septentrionali parte oppidi Cheddar comitatus Somersetensis sub radice montium Mendipporum latet. Ad longitudinem 2135 metrorum extendit partimque aquá fluminis subterranei Yeo impletur. Appellata est ad honorem Ricardi Gough, qui proximas speluncae partes annis 1892-1898 exploravit populoque primus patefecit.

In hac spelunca reperta sunt vestigia habitationis hominum (genere *Homo sapiens*) qui inter annos 14&nbsp;700 et 9100 vivebant. Species animalium ossibus recognitae sunt *Equus ferus*, *Cervus elaphus*, *Bos*, *Vulpes lagopus*, quae ossa cultellis lapideis insecta sunt. Reperta sunt etiam instrumenta ex ossibus speciei *Rangiferi tarandi* facta. Ex insectionibus ossium satis constat carnes humanos ab incolis ibi consumptos, crania hominum in pocula ibi converta esse.

## Bibliographia 
thumb|upright=1.5|Spelunca Gough
* Silvia M. Bello, Simon A. Parfitt, Chris B. Stringer, "Earliest Directly-Dated Human Skull-Cups" in *PlosOne* (16 Februarii 2011)
* Silvia M. Bello, Rosalind Wallduck, Simon A. Parfitt, Chris B. Stringer, "An Upper Palaeolithic engraved human bone associated with ritualistic cannibalism" in *PlosOne* (9 Augusti 2017)
* Andrew Currant, Roger Jacobi, "A formal mammalian biostratigraphy for the Late Pleistocene of Britain" in *Quaternary Science Reviews'' vol. 20 (2001) pp. 1707-1716 Epitome
* Robin McKie, "Bones from a Cheddar Gorge cave show that cannibalism helped Britain's earliest settlers survive the ice age" in *The Guardian* (20 Iunii 2010)
* M. P. Richards, R. E. M. Hedges, R. Jacobi, A. Current, C. Stringer, "Gough's Cave and Sun Hole Cave human stable isotope values indicate a high animal protein diet in the British Upper Palaeolithic" in *Journal of Archaeological Science* vol. 27 (2000) pp. 1–3

* Creswell Crags

## Nexus externi 
* Forma speluncae Gough a societate spelaeologicae universitatis Bristoliensis depicta
* "Gough's Cave" apud *Ancient Human Occupation of Britain* 
* "DNA shows first modern Briton had dark skin, blue eyes" (7 Februarii 2018) apud *Phys.org*
* 

Categoria:Cavernae
Categoria:Loci archaeologici comitatus Somersetensis
Categoria:Loci habitati palaeolithici
Categoria:Cheddar
Uriel

[upright=0.8|left|thumb|[Status Archangeli Urielis.]]
**Uriel,** vel **Urihel** (Hebraice ; vocalizatio Tiberiana ʾÛrîʾēl; Graece ; Coptice ; Latine ‘Deus lux mea’) est nomen cuiusdam archangeli traditionis Iudaicae. Qui nominatur in Libris Henochi et Libro II Esdrae (Liber IV Esdrae in Vulgata). Quotannis ab ecclesiis Anglicana, Orthodoxa, et Orthodoxa Aethiopica diebus 29 Septembris, 8 Novembris, et 28 Iulii proprie celebratur.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Uriel ex *Encyclopaedia Iudaica* 
* Pagina de Uriel ex *Encyclopaedia Britannica* 

Categoria:Archangeli
Categoria:Religio Christiana
Categoria:Religio Iudaica
Family Computer Disk System

[thumb|[Family Computer cum Family Computer Disk System (subter) conexum visum.]]
**Family Computer Disk System** (Iaponice: ファミリーコンピュータ ディスクシステム, *Famirī Konpyūta Disuku Shisutemu*), aliquando abbreviatum **Famicom Disk System** (ファミコンディスクシステム, *Famikon Disuku Shisutemu*) vel simpliciter **Disk System** (ディスクシステム, *Disuku Shisutemu*), et abbreviatum **FDS** vel **FCD**, est peripherale ad cartibulum visificum lusorium Family Computer, a Nintendo productum. Genus proprium quadrorum computatralium adhibet Anglice et Iaponice *Disk Card* (sg.; pl. *Disc Cards*) vocatorum ludis electronicis et servationi datali. Die 21 Februarii 1986 primum edendum curabatur et 4,44 milliones exemplaria vendita sunt.

## Nexus externi
* Situs de Family Computer Disk System 

Categoria:Cartibulum visificum lusorium