open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Erosio

[thumb|[Suchonae ripa, ipsa ab erosione fluviali formata, a pharangio disrumpitur]]
**Erosio** sensu stricto est saxorum et solorum ab amnibus aquae destructio. Pharangia, valles fluviales aliaque formae litorales erosionis fructus sunt. Sensu latiore destructio a ventis vel a glaciariis vel a fluctibus marinis erosio nominatur (vide denudatio).

Aqua fluens non vi chemica, ut ferrum corrodit, sed impetu mechanico et particulis, quas fert, humum et saxa diluit. Si velocitas aquae fluentis magnitudine quadam minor est, materies non diluitur; sed torrentes citi et fortes alveum et litora erodunt. Plantarum radices erosionem prohibent, sed humus a plantis denudatus facile ab imbribus erodi incipit.

* Agronomia
* Alluvium
* Deserta
* Edaphologia
* Hortus
* Pedologia
* Silvicultura

## Notae
## Bibliographia 
* Boardman, John, et Jean Poesen, eds. 2007. *Soil Erosion in Europe.* Chichester: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-470-85911-7.
* Mainguet, Monique, et Frédéric Dumay. 2011. "Fighting wind erosion: One aspect of the combat against desertification." *Les dossiers thématiques du CSFD,* Aprilis. CSFD/Agropolis International. Textus interretialis.
* Montgomery, D. R. 2007. "Soil erosion and agricultural sustainability." *Proceedings of the National Academy of Sciences* 104, no. 33 (8 Augusti): 13268–72. Bibcode:2007PNAS..10413268M. . PMC 1948917. PMID 17686990.   Textus interretialis.
* Montgomery, David. 2008. *Dirt: The Erosion of Civilizations.* Berkeleiae: University of California Press. ISBN 978-0-520-25806-8.
* Vanoni, Vito A., ed. 1975. "The nature of sedimentation problems." *Sedimentation Engineering.* ASCE Publications. ISBN 978-0-7844-0823-0.

## Nexus externi
* "Erosion." *Encyclopaedia Britannica. 
* Encyclopaedia Russica magna. 
* *Lexicon historicum Helveticum.'' 
* "The Soil Erosion Site."
* International Erosion Control Association.
* "Soil Erosion Data."
* USDA National Soil Erosion Laboratory.
* The Soil and Water Conservation Society.

Categoria:Agronomia

Categoria:Pedologia
Categoria:Scientia solorum
Nicolaus Constantinus Čiurlionis

**Nicolaus Constantinus** (Lithuanice *Mikalojus Konstantinas*) **Čiurlionis**, die 10 Septembris anno 1875 natus et 28 Martii 1911 mortuus, fuit pictor (generis floralis) et musicographus Lituanus.

## Vita 
Organistae e *Druskininkai* filius, Varsoviae (1894—1899) et Lipsiae (1894—1899) ut musicographus educatus, postea Varsoviae picturam studuit. Anno 1908 Petropoli socius *Mundi artis* factus est. Mortuus est morbo; Sophia Kymantaitė-Čiurlionienė uxor eius fuit.

## Opera 
Poemata symphonica *In silva* (1900—1901) et *Mare* (1903—1907), aperturam *Keystutum* (1902), cantatam *De profundis* (1899) et permulta opera ad clavile composuit. Picturas saepe in series coniungebat; tales sunt series picturarum ternarum (triptycha *Fabella*, *Fabella regum*) vel quaternarum, quas *Sonatas* nominabat (*Sonata veris, Sonata solis, Sonata maris*), aliae series *Creatio mundi* (13 imagines), *Signa Zodiaci* etc.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Mikalojus Konstantinas Ciurlionis - CREATION OF THE WORLD (VI) - 1905 - 6, Varsuva.jpg|Creatio mundi, pars VI (1905—1906)
Fasciculus:Praeitis.jpg|Praeteritum (1907)
Fasciculus:Mikalojus_Konstantinas_Ciurlionis_-_ANDANTE_%28IV%29_-_1908.jpg|Andante (IV) (1908)
Fasciculus:Mikalojus Konstantinas Ciurlionis - WAYSIDE CROSSES OF ZEMAITIJA - 1909.jpg|Cruces viales Samogiticae (1909)

## Notae 
## Nexus interni 
* 2420 Čiurlionis, asteroides

## Nexus externi 
* Situs de Čiurlionis   

Categoria:Pictores Lituaniae
Categoria:Compositores Lituaniae
Kaamatan

**Kaamatan** seu **Pesta Kaamatan** forma est sollemnitatis messis quae die 30 et 31 mensis Maii quotannis celebrabatur in statu Sabah et Territorii Foederalis Labuan in Malaysia . Solet celebrari ab ethnicis Kadazan-Dusuns, tum ab aliis ethnicis in re publica actis et toto mense Maio durat, cum feriae publicae die a sacerdote quae bobohizan electus est. . 

Categoria:Feriae messis
Thesaurus (liber)

[thumb|[Petrus Marcus Roget, compositor libri ''Roget's Thesaurus.'']]
**Thesaurus** (Graece θησαυρός 'aerarium, fiscus') est opus referendi ad synonyma et aliquando antonyma vocabulorum invenienda. Scriptores thesauris saepe utuntur ut optimum certae notionis vocabulum inveniant.
 

* Cognatum
* Connotatio
* Figura loquendi
* Lexicographia
* Linguistica comparativa
* Metaphora
* Metonymia
* Significatio (linguistica)
* Thesaurus
* Thesaurus Linguae Latinae

 
## Notae 
## Bibliographia 
* Collinson, W. E. 1939. "Comparative Synonymics: Some Principles and Illustrations." *Transactions of the Philological Society* 38, no. 1 (November): 54–77. .
* Hassler, Gerda. 1999. "Lafaye's *Dictionnaire des synonymes* in the History of Semantics." In *The Emergence of the Modern Language Sciences,* ed. Sheli Embleton, John E. Joseph, et Hans-Josef Hiederehe, 1: 27–40. John Benjamins. ISBN 1556197594.
* Hüllen, Werner. 2004. "Roget's Thesaurus, deconstructed." In *Historical Dictionaries and Historical Dictionary Research, papers from the International Conference on Historical Lexicography and Lexicology, University of Leicester, 2002,* 83–94. Max Niemeyer Verlag. ISBN 3484391235.
* Hüllen, Werner. 2004. ''A history of Roget's thesaurus: origins, development, and design.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0199254729.
* Hüllen, Werner. 2009. *Networks and Knowledge in Roget's Thesaurus.* Oxoniae: Oxford University Press. . ISBN 0199553238.
* Noyes, Gertrude E. 1951. "The Beginnings of the Study of Synonyms in England." *Publications of the Modern Language Association of America* 66, no. 6 (December): 951–70. . JSTOR 460151.
* Stanley, Eric. 2004. "Polysemy and Synonymy and how these Concepts were Understood from the Eighteenth Century onwards in Treatises, and Applied in Dictionaries of English." In *Historical Dictionaries and Historical Dictionary Research, papers from the International Conference on Historical Lexicography and Lexicology, University of Leicester, 2002,'' 157–84. Max Niemeyer Verlag. ISBN 3484391235.
 
## Nexus externi 
Categoria:Lexica
Categoria:Semantica
Mundus artis

[thumb|Periodici *Mundi artis* titulus anni 1899, a [Maria Iakunčikova pictus]]
***Mundus artis*** (Russice *Мир искусства / Mir iskusstva*) fuit societas pictorum Russica et periodicum, quod a societate edebatur. 

Ab Alexandro Benois et Sergio Diagilev condita est anno 1898, ut saeculi XVIII artes renovarent et vias novas, generi florali propiores, quaererent. Pictores *Mundi artis* Constantinus Somov, Leo Bakst, Valentinus Serov, Michael Nesterov, Ioannes Bilibin, Ioannes Ciągliński. Anna Ostroumova, Maria Iakunčikova aliique fuerunt. Usque ad annum 1904 *Mundus artis* florebat; anno 1910 iterum societas huius nominis (praeside Nicolao Roerich) instituta est, quae interdum *Mundi artis* priori parum similis esse putatur. Usque ad annum 1927 *Mundus artis* secundus exsistebat.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Ars moderna
Categoria:Cultura Russiae
Categoria:Pictura
Categoria:Greges hominum
Categoria:Constituta 1898
Randolph Comitatus (Carolina Septentrionalis)

thumb|Situs Randolph Comitatus in Carolina Septentrionali
**Randolph Comitatus** (Anglice: *Randolph County*) est Carolinae Septentrionalis comitatus in Civitatibus Foederatis.

## Nexus externi 
Categoria:Comitatus Carolinae Septentrionalis
Maria Iakunčikova

**Maria Basilii filia Iakunčikova**, nupta **Weber** (Russice *Мария Васильевна Якунчикова-Вебер*, die 19 Ianuarii anno 1870 nata et 14 Decembris 1902 mortua) erat pictrix Russica.  

## Vita et opera
Basilii Iakunčikov maecenatis Russici filia, Basilii Polenov et sororis eius Helenae discipula et amica, Moscuae et Lutetiae picturae studuit. Circulo Abramtseviano et *Mundi artis* propior fuit. Nupta est Leoni Weber anno 1897, Stephanus filius anno 1898 natus est. In Expositione orbis terrarum Lutetiensi anni 1900 aedem Russiae ornavit. De phtisi mortua est.

Topias et picturas historicas praeferebat; fabellas interdum illustrabat. Pyrographiam saepe cum pictura miscebat, aliasque artes huiusmodi exercebat.

## Pinacotheca

Fasciculus:Yakunchikova Coloumns.jpg|E fenestra domus veteris despectus (1894, Vvedenskoie villa ad Zvenigorodiam)
Fasciculus:Якунчикова (Вебер) Мария Васильевна Дикая земляника.jpg|Fragaria vesca
Fasciculus:Якунчикова (Вебер) Мария Васильевна 19.jpg|
Fasciculus:Якунчикова (Вебер) Мария Васильевна 2.jpg|

## Notae
## Nexus externi 
* De Maria Iakunčikova in situ Pinacothecae Tretiakovianae 
* Situs de Maria Iakunčikova 

Categoria:Pictores Russiae
Vaccinium myrtillus

***Vaccinium myrtillus*** est species plantarum florentium familiae Ericacearum, quam Carolus Linnaeus anno 1753 speciem descripsit. Baccae edules sunt.

## Descriptio
*Vaccinium myrtillus* est frutex altitudinis usque ad 50 cm (in tundra ad 5 cm). Rami a caule digredientes angulum acutum faciunt. Fructus est bacca globosa vel ovata coloris lividi, saepe paene nigri, maturescens purpurei.

## Nexus externi 
Categoria:Baccae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Categoria:Vaccinium
Rumpo

**Rumpo**, Francogallice *Rompon*, est commune praefecturae Ardescae. Vicus principalis huius communis fuit ille summo monte eminens, habitantibus his diebus fere omnino carentibus, qui hodie *Vieux Rompon* appellatur. Incolarum maior pars hodie in vico *La Villeneuve de Rompon* appellato. Communis omnis habitantes 1&nbsp;126 anno 2019 habebat.

In agris rupibusque Rumponis iacent:
* locus palaeontologicus Voltae ad Rhodanum (partim in commune Voltae patens), inter sedimenta apothecaria enumerandus.
* locus archaeologicus Payre (prope limitem communis Pulleti) quem locum homines Neanderthalenses abhinc annos circiter 250&nbsp;000 frequentabant.
* vestigia loci thermalis Fontium Cellariorum (*Celles-les-Bains*) medio saeculo XIX ad morbos curandos frequentatorum.

In territorio communis Pulleti reperiuntur ruinae , olim Rumponi attributi.

## Notae 
## Bibliographia 
* Albin Mazon, ''Quelques notes sur l'origine des églises du Vivarais'' vol. 2. Privas, 1893 

## Nexus externi 
thumb|Ruinae

!
Categoria:Communia praefecturae Ardescae
Categoria:Loci habitati praefecturae Ardescae
Fontes Cellarii

thumb|Introitus hodiernus loci olim thermalis Fontium Cellariorum
thumb|Fons ipse ferrugineus media arbore mortua surgens
**Fontes Cellarii**, Francogallice *Celles-les-Bains* sunt locus thermalis hodie ruinosus in agris communis Rumponis latens prope Voltam ad Rhodanum in praefectura Ardesca.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Une histoire de source à Celles-les-Bains" in ''L'Hebdo de l'Ardèche* (24 Septembris 2019)
* "Eaux de Celles; Le Pouzin" in Albert Du Boys, *Album du Vivarais, ou Itinéraire historique et descriptif de cette ancienne province* (Gratianopoli: Prudhomme, 1842) 
* V. Frachon, *Notice médicale sur les eaux minérales de Celles-les-Bains (Ardèche), principalement au point de vue des affections lymphatiques et tuberculeuses, des maladies de poitrine en particulier et de leur traitement minéral par les méthodes du Dr J.-A. Barrier*. Gratianopoli, 1860m Textus apud Gallica
* Perrin, *De la spagyrie des eaux de Selles, en Vivarois*. Valentiae, 1656

## Nexus externi 
* "CELLES-les-BAINS, sortie géologie" (24 Ianuarii 2015)
* "Source de Celles-les-Bains" apud *Carmen*
* "Rompon: source de Celles-les-Bains" in Julien Gonzalez, *Le tour des sources minérales oubliées (ou peu connues) de l'Ardèche'' (2009/2010)

Categoria:Rumpo
Categoria:Thermae Franciae
Anna Ostroumova

**Anna Petri filia Ostroumova**, nupta **Lebedeva** (Russice *Анна Петровна Остроумова-Лебедева*, die 5 Maii anno 1871 nata et 5 Maii 1955 mortua) erat xylographa et litographa et pictrix Russica.  

## Vita et opera
Petropoli et Lutetiae picturae studuit. Ab anno 1899 *Mundi artis* socia. Nupta est Sergio Lebedev anno 1905. Prima femina erat, quae socia Academiae artium Petropolitanae facta est. Obsidionem Leninopolitanam totam in urbe manebat, quos annos in libro memorabilium suorum descripsit.

Topias praeferebat, et despectus Petropolis ab Ostroumova-Lebedeva picti sui generis canonici facti sunt. Praeter xylographiam et lithographiam hydrochromata multa reliquit.

## Pinacotheca

Fasciculus:«Весенний мотив. Вид с Каменного на Крестовский и Елагин острова.».jpg|Motus vernale; despectus ab insula Lapidea ad insulas Crucis et Elaginis (1904)
Fasciculus:«Адмиралтейство под снегом».jpg|Summus rei navalis senatus sub nive (1901)
Fasciculus:Anna Ostroumova-Lebedeva Punkaharju 1908.jpg|Punkaharju (1908)

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Pictores Russiae
Categoria:Scalptores
Dies hominum generis non binarii

[thumb|[Vexillum hominum generis non binarii.]]
**Dies hominum generis non binarii** est festum ad iura humana et dignitatem hominum generis non binarii promovenda, quae die 14 Iulii quotannis inter gentes celebratur, anno 2012 decreta. Haec dies media inter Diem Internationalem Virorum (19 Novembris) et Diem Internationalem Feminarum sedet.

In Australia, Bangladesa, Canada, Dania, Germania, Nederlandia, Nova Zelandia, aliisque civitatibus, syngrapho vel diploma gubernationis cum signo X genum non binarii indicante acquire potest.

Ex die Solis vel die Lunae ante hanc diem, Hebdomas Conscientiae genus non binarii celebratur.

## Notae 
*Dies internationalis excellentiae transgenerae

## Nexus externi
*Hebdomas non binarii (Anglice)

Categoria:LGBT
Categoria:Ritus Iulii
Categoria:Sexualitas
Nicrophorus satanas

***Nicrophorus satanas*** est coleopterum sepeliendi ab Edmundo Reitter anno 1893 rite descripta et plerumque in Europa et Asia inventum.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Coleoptera Asiae
Categoria:Coleoptera Europae
Satanas
Categoria:Silphidae
Categoria:Taxa Reitter
Categoria:Taxa 1893
Sedimentum Voultense

thumb|Vallis rupestris ubi sedimenta Voultensia latent
**Sedimentum Voultense**, vulgo *Lagerstätte de La Voulte-sur-Rhône* sive et *Site géologique et fossilifère de La Boissine* est locus palaeontologicus quae prope compitum *La Boissine* ad limites communium Romponis et Voltae latet in praefectura Ardesca Franciae. Qui locis aetate Callovia aevi Iurassici medii sub aquis maris Tethyi profunde (fere 200 metris) iacebat. Fauna et flora harum aquarum intra sedimentum servata sunt.

[thumb|*[Proteroctopus ribeti* fossile e sedimento Voultensi]]
[thumb|*[Vampyronassa rhodanica* fossile e sedimento Voultensi]]
Species animalium circa 60 repertae sunt. Arthropoda *Aeger brevirostris*, *Rhodanicaris depereti*, *Archeosolenocera straeleni*, *Eryma cumonti*, *Eryma mandelslohi*, *Stenochirus vahldieki*, *Coleia gigantea*, *Hellerocaris falloti*, *Eryon ellipticus*, *Willemoesiocaris ovalis*, *Trachysoma ornata*, *Udora gevreyi*, *Udora minuta*, *Lophogaster voultensis*, *Eucopia praecursor*, *Siriella antiqua*, *Siriella carinata*, *Palaeocuma hessi*, *Dollocaris ingens*, *Kilianicaris lerichei*, *Clausocaris ribeti*, *Paraostenia voultensis*, *Palaeopycnogonides gracilis*, *Colossopantopodus boissinensis*, *Palaeoendeis elmii*, cum aliis nominibus aegre statutis, aut e sedimento primum descripta sunt aut iam alibi reperta erant. Ex aliis phylis recognoscuntur ''*, *Proteroctopus ribeti*, *Ophiopinna elegans*, *Bositra buchi*, *Rhodanometra lorioli*.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|*[Rhomboteuthis lehmani*: decapus fossile e sedimento Voultensi]]
[thumb|*[Coleia gigantea*: malacostracum fossile e sedimento Voultensi]]
* Denis Audo, Guenter Schweigert, "Large Polychelidan lobsters with a rounded carapace from the Middle Jurassic la Voulte-sur-Rhône Lagerstätte: Taxonomic clarifications" in *Geodiversitas* vol. 40 no. 9 (2018)
* Denis Audo et al., "High biodiversity in Polychelida crustaceans from the Jurassic La Voulte-sur-Rhône Lagerstätte" in *Geodiversitas* vol. 36 (2014) pp. 489-525
* 
* Julien Devillez, Sylvain Charbonnier, "Review of the Early and Middle Jurassic erymid lobsters (Crustacea: Decapoda)" in *Bulletin de la Societe Geologique de France* vol. 190 (2019) no. 3-4
* 
* 
* 
* 
* 
* Clément Jauvion et al., "Virtual dissection and lifestyle of a 165 million-year-old female polychelidan lobster" in *Arthropod Structure & Development'' vol. 45 no. 2 (2015)
* 

## Nexus externi 
* "CELLES-les-BAINS, sortie géologie" (24 Ianuarii 2015)

Categoria:Volta ad Rhodanum
Categoria:Rumpo
Categoria:Sedimenta apothecaria
Categoria:Loci palaeontologici Iurassici
Categoria:Loci geologici Franciae
Ministerium Defensionis Foederationis Russicae

thumb|Ministerii sedes principalis, Moscuae sita (in chomate Frunzenskaya)

**Ministerium belli** sive **Ministerium Defensionis Foederationis Russicae** (Russice: *Министерство обороны Российской Федерации*) est unum ex sedecim ministeriis gubernationis Foederationis Russicae. Die 16 Martii 1992 conditum est. Hodie ministerio circiter decem milia hominum laborant.
## Duces
Minister defensionis ex anno 2012 eminentissimus generalis Sergius Shojgu; primus autem minister nonnullos anni 1992 menses fuerat Boris Ieltsin ipse. Quem secuti sunt Anatolius Serdjukov (2007-12), Sergius Ivanov (2001-07), Inguarus Sergejev (1997-2001), Inguarus Rodionov (1996-97) et Paulus Gratshov (1992-96).

Exercitum Russiae hodiernae iuvat paganos inermos, scholas, nosocomia et privatorum habitationes impetere, e.g. in Ucraina et in Syria.

## Status 
e) cuius copiae exercitui Russico saepius succurrere solent]]
Una cum Ministerio rerum internarum (Russice: *Министерство внутренних дел Российской Федерации*), cum Ministerio rerum externarum (Russice: *Министерство иностранных дел Российской Федерации*), cum Ministerio rerum iuridicarum (Russice: *Министерство юстиции Российской Федерации*) et cum Ministerio casuum evitandorum (Russice: *Министерство Российской Федерации по делам гражданской обороны, чрезвычайным ситуациям и ликвидации последствий стихийных бедствий*) directo praesidi Russiae subiectum est. Eius est ordo defensionis publicae. Res agendae examussim in statutis descriptae sunt, ut die 16 Augusti 2004 a praeside ipso confirmabatur.

Omnes legiones Russicae, salvis praetorianis (Russice: *Росгвардия*: qui terrorem avertant et a ministro rerum internarum diriguntur) generali Sergio Šoigu obtemperent.

* Incursio Russica in Ucrainam (2022), de barbaris quibusdam terram Europaeam pacificam petituris

## Nexus externi 
* situs proprius
*retia socialia militibus dedicata
*auxilium pittaciis vehiculis decifrandis
*paginae disputatoriae membris reservatae
*reformati structurae ordines
*de latronibus cohortis Wagnerianae pellicula

## Notae 
Categoria:Ministeria Foederationis Russicae
Categoria:Ministerium Defensionis (Russia)
Categoria:Cultura Russiae
Navis longa Russica, abi in malam rem!

***Navis longa Russica, abi in malam rem!***  (Russice: *Русский военный корабль, иди на хуй!*; ad litteras: *..., pedica te ipsam!*)  est titulus pittacii cursualis cuiusdam Ucrainici quod anno 2022 edidit praefectura cursualis *Ukrposhta*.
## Historia
Die 12 Aprilis 2022, ut eventus maioris momenti belli Russorum contra Ucrainam digne honoraretur, tessera epistularis specialis in lucem est prolata. Nam mense Februario 2022 exeunte navis longa exercitus Russici nomine Moskva una cum pristi quadam Achilleam insulam petebant. Milites fortes Ucrainici autem, qui insulam defenderent, se dedere atque tradere noluerunt. Immo pedes quidam radiotelegraphemate inimicis lingua Russica respondit ita: *Navis longa Russica, abi in malam rem!*.

Ita in imagine videtur bellator gloriosi exercitus Ucrainici qui digitum medium irritandi causa in altum tollit; in involucro autem die apertionis edito videmus insuper (in imaginis recessu) Insulam Serpentium ipsam. Ibi etiam maledictum supra citatum legitur, quod caligatus Romanus Hribov fecerat. Denique iste homo animosus una cum summo cursus publici rectore Gregorio Smilanski rem solemniter subscripsit.

## Notae 
Categoria:Philatelia
Ioannes Baptista Barberini

**Ioannes Baptista Barberini** (natus *Gian Battista Barberini* Laini fere 1625; mortuus 1690 aut 1691) fuit sculptor aetatis Baroci.

## Vita 
Ioannes Baptista Barberini natus Laini, in Valle Intelvi, circiter anno 1625, in ambitu familiari eruditus est.

Primum opus ei adscriptum (quamvis per coniecturam) est apparatus altaris maioris ecclesiae paroecialis Sancti Michaelis in Biume Inferiore (pars civitatis Baretii) anno 1645. Alia opera, quae adulescentia fecit, in provincia Novocomensi et in Helvetia inveniuntur, ut puta Sibyllae et Prophetae in ecclesia Sanctorum Petri et Stephani Bilitione.

Anno 1666 fuit Cremonae, ubi in ecclesia Sancti Augustini toreuma altae prominentiae Passionem Christi demonstrans in homonymo sacello positum, necnon duodecim  statuas patriarcharum prophetarumque in nave media positas creavit. Intra 1667 et 1669 se in Austriam contulit. Vindobonae ecclesiam Servitarum annis ab 1680 ad 1682 perfecit, praeterea annis ab 1680 ad 1683 in Austria Superiore, duce Ioanne Baptista Colomba, ecclesiam abbatiae Cremifanensis crustis parietum exornavit frontemque ecclesiae conformavit, Lentiae altare maius ecclesiae Iesuitarum constituit.

Alia opera ei adscripta sunt Genuae, Mantuae, Bononiae, et Comi.

Mortuus est 1690 aut 1691, quod die 2 Martii 1691 duae filiae eius, Ludovica Muttoni et Lucia, vidua Laurentii Aliprandi, heredidatem diviserunt.

## Bibliographia 
* Brun, Carl: Schweizerisches Künstler-Lexikon, vol. I., Nendeln, Lichtensteni 1967.
* Conti, Pietro: Memoria storia della Val d'Intelvi, Comi 1896.
* DBI VI, 1964, Dizionario Biografico degli Italiani, vol. 6, Instituto della Enciclopedia italiana, Romae 1964.
* Fidler, Petr: Architektur des Seicento, Baumeister, Architekten und Bauten des Wiener Hofkreises, thesis doctoralis, Oeniponti 1990.
* Hoffmann, Hans: Der Stuckplastiker Giovanni Battista Barberini (1625-1691), Abhandlung zur Erlangung der Doktorwürde der Philosophischen Fakultät I der Universität Zürich, Augustae Vindelicorum 1928.
* Magni, Mariaclotilde: Giovanni Battista Barberini stuccatore lainese su "Comum", in: Festschrift Federico Frigerio, Comi 1964.
* ÖKL V, 1979 (Nachtrag), Österreichisches Künstlerlexikon von den Anfängen bis zur Gegenwart, vol. 5, Vindobonae 1979 (Nachtrag).

## Nexus externi 
* Angela Ottino Della Chiesa: [BARBERINI, Gian Battista](https://www.treccani.it/enciclopedia/gian-battista-barberini_(Dizionario-Biografico)). In: Dizionario biografico degli italiani, vol. 6, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1964. (visum die 16.07.2022)
* BARBARINO, Giovanni Battista. In: Artisti Italiani in Austria (visum die 16.07.2022) 

Categoria: Sculptores Italiae
Achillea (discretiva)

* **Achillea**, plantarum genus (cf. *Achillea millefolium*)
* **Achillea insula** Ponti Euxini, nunc *insula Serpentium*
Achillea

thumb|Achillea insula anno 2008
**Achillea insula** (Graece Ἁχίλλεια νῆσος) vel **Alba insula** (Graece Λευκή), nunc **insula Serpentium**, est insula minima vel saxum magnum (area 20.5 ha) in Ponto Euxino, prope delta Danubii sita; regionis Odessanae ex anno 1944 pars est.

## Insula antiquitate
Thetis in mythologia Graeca hanc insulam e fundo maris sustinuisse dicitur, ut Achillem mortuum daret; interdum et insula Beatorum (μακάρων νῆσος) nuncupabatur. Antiquitate in insula erat templum Achillis Patroclique dicatum.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Insulae Ponti Euxini
Categoria:Insulae Ucrainae
Categoria:Regio Odessana
Dromos Achilleos

thumb|Sinus Tendrensis et Dromos Achillis (in parte inferiore)
**Dromos Achilleos** (Graece Δρόμος Ἀχιλλέως, scilicet **Cursus Achillis**), vel **Tendra**, est insula Ponti Euxini, et reapse lingua terrae a terra continente freto tenui separata. In septentrionali maris parte sita est, ad regionem Chersonensem pertinens. Sinum Tendrensem a principali maris parte separat. Insulae longitudo  65 chiliometra, latitudo maxima 1,8 chiliometra est. Inhabitabilis est.

## Notae
## Nexus externi
* Realencyclopädie 

Categoria:Insulae Ponti Euxini
Categoria:Linguae terrae
Categoria:Insulae inhabitabiles
Categoria:Regio Chersonensis
Physalis infinemundi

***Physalis infinemundi*** (binomen a Petro Wilf anno 2017 statutum) est planta diu exstincta, e fossilibus fructuum abhinc annorum 52 milies milium depositis et in sedimento Lacunae iuncosae Argentinae repertis descripta. Species prope nodum principem, i.e. prope originem, generis *Physalidis* a repertoribus ponitur. Usque adhuc specimen est antiquissimum familiae Solanacearum, nisi acciperetur fossile ligneum *Solanumxylon paranensis* aevi Miocaeni. Species in ultima Americae australis regione, igitur "in fine mundi," inventa est.

Anno 2020 species cognata, videlicet *Physalis hunickenii* Deanna, Wilf & Gandolfo, ex eodem sedimento relata est.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 

## Nexus externi 
* Riley Black, "Paleo Profile: Tomatillo from the End of the World," *Scientific American,* 13 Ianuarii 2017.

Categoria:Eocaeno nata
Categoria:Eocaeno exstincta
Categoria:Sedimentum Lacunae iuncosae
Categoria:Physalis
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Wilf
Categoria:Taxa 2017
Cephalonesus

thumb|Paludes salsae Cephalonesi.
**Cephalonesus** (Graece Κεφαλονῆσος), vel **Dzharylgacz**, est insula Ponti Euxini, et reapse lingua terrae a terra continente freto tenui separata. In septentrionali maris parte sita est, ad regionem Chersonensem pertinens. Sinum Dzharylgaczensem a sinu Carcinite separat. Insulae longitudo 42 chiliometra est, latitudo maxima 4 chiliometra. Inhabitabilis est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Insulae Ponti Euxini
Categoria:Insulae inhabitabiles
Categoria:Linguae terrae
Categoria:Regio Chersonensis
Grünau im Almtal

thumb|200px|Insigne
thumb|Ecclesia paroecialis.
thumb|Almsee.

**Grünau im Almtal** est commune Austriae Superioris (Austria) 2.023 incolarum (01.01.2022).

## Geographia 
Locus Grünau im Almtal 528 metrorum supra maris aequor  in Salzkammergut (Traunviertel) situs est. A septentrionibus in meridiem 18.2 chiliometra, ab occidente  in orientem 21.3 chiliometra patet. Omnis communis area est 230 chiliometra quadrata, qua re Grünau maximum Austriae Superioris commune est. 74,5 % areae silvis tecta est. Alm flumen, quod a lacu nomine Almsee in communi meridiano sito originem habet, per locum Grünau fluit et prope Fischlham in Trunam effunditur. Ab Almsee in meridiem versus mons nomine Großer Priel eminet, qui summus est omnium illic montium. 

## Historia 
Cum abbatia Cremifanensis anno 777 condita est, regiones usque ad montes, ubi nunc Grünau est, partes dotationis a duce Tassilone III factae erant. Postea perturbatis temporibus sub dicionem aliorum dominorum ventus locus anno 1625 denuo a monasterio emptus et in numerum paroeciarum monasterii receptus est.

## Oeconomia 
Reditus communis imprimis e periegesi et silvicultura adfluunt.

## Cultura 
Visu dignum est altare maius ecclesiae paroecialis, quod saeculo 17 exeunte ex abbatia Cremifanensi, ubi novum altare collocatum erat, huc translatum est. Statuae superiores ab Ioanne Peisser Norimbergensi, discipulo et successore Viti Stoss, sculptae et anno 1531 perfectae sunt. Simulacra, quae Christum salvatorem cum Sancto Benedicto et Sancto Agapito demonstrant, inter pauca opera grandia aevi renascentiae litterarum ab Alpibus in septentriones versus pertinent.

## Bibliographia 
*Gertrude Drack: Grünau im Almtal. Admiral, Pragae 2000, ISBN 80-900697-5-4.

## Nexus externi 
* Pagina officialis
* Grünau im Almtal in: Austria-Forum
* Statisticae municipii

Categoria:Loci habitati Austriae
Categoria:Austria Superior
Categoria:Salzkammergut
Sedimentum Lacunae iuncosae

[thumb|Fructus *[Physalis infinemundi|Physalidis infinemundi* fossilis e sedimento Lacunae iuncosae]]
**Sedimentum Lacunae iuncosae**, Hispanice *tufolitas Laguna del Hunco* est locus geologicus fossilifer, pars formationis , in provincia Chubut Argentinae repertus, qui inter sedimenta apothecaria enumerari solet. Ibi fossilia faunae floraeque silvae pluvialis aevo Eocaeno depositorum (abhinc annorum 52 milies milium), servantur.

## Notae 
## Bibliographia 
* , "Sobre una edad de la flora del Hunco, Provincia de Chubut" in *Ameghiniana* vol. 5 no. 5 (1967/1974?) pp. 413-417
* Viviana D. Barreda et al., "Early Eocene Spore and Pollen Assemblages from the Laguna del Hunco Fossil Lake Beds, Patagonia, Argentina" in *International Journal of Plant Sciences* vol. 181 (2020) pp. 594-615
* , "A Miocene flora from Patagonia" in *Johns Hopkins University Studies in Geology* vol. 6 (1925) pp. 183–251
* Justin Gosses et al., "Facies interpretation and geochronology of diverse Eocene floras and faunas, northwest Chubut Province, Patagonia, Argentina" in *Geological Society of America Bulletin* vol. 133 (2020)
* Julián F. Petrulevičius, "Palaeoenvironmental and palaeoecological implications from body fossils and ovipositions of Odonata from the Eocene of Patagonia, Argentina" in *Terrestrial Arthropod Reviews* vol. 6 (2013) pp. 53-60
* Roberto R. Pujana, Peter Wilf, Maria A. Gandolfo, "Conifer wood assemblage dominated by Podocarpaceae, early Eocene of Laguna del Hunco, central Argentinean Patagonia" in *PhytoKeys* vol. 156 (2020) pp. 81-102
* Peter Wilf, "From Patagonia to Indonesia: plant fossils highlight West Gondwanan legacy in the Malesian flora" in *Berita sedimentologi* vol. 47 (2021)
* Peter Wilf et al., "Richness of plant-insect associations in Eocene Patagonia: A legacy for South American biodiversity" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 102 (2005) pp. 8944-8948
* Peter Wilf et al., "Eocene plant diversity at Laguna del Hunco and Río Pichileufú, Patagonia, Argentina" in *American Naturalist* vol. 165 (2005) pp. 634–650 
* Peter Wilf et al., "Splendid and Seldom Isolated: The Paleobiogeography of Patagonia" in *Annual Review of Earth and Planetary Sciences* vol. 41 (2013) pp. 561–603

* *Physalis infinemundi*

## Nexus externi 
* "Laguna del Hunco" apud *GandolfoLab* universitatis Cornellianae

!
Ricardus Olmstead

**Ricardus Olmstead**, vulgo plene *Richard Glenn Olmstead* (anno 1951 natus), est botanista Americanus, qui praesertim in phylogeneticam ratione biologico moleculari inquirit.

Doctoratum apud Universitatem Vasingtoniensem meruit propter dissertationem de genetica generis *Scutellariae*; mox cum  in ordinatam cladi Asteridarum rationem inquisivit. Apud Universitatem Coloratensem quinque annos operam dedit. Denuo almam matrem petivit, ubi professor botanicae meret. Sodalis fuit gregis phylogenetici Angiospermarum, cuius labores anno 2016 perfecti sunt.

## Scripta selecta 
* 1999 (cum aliis) : "Phylogeny and Provisional Classification of the Solanaceae Based on Chloroplast DNA" in M. Nee et al., edd., *Solanaceae IV* (Kew: Royal Botanic Gardens, 1999) pp. 111-137
* 2001 (cum aliis) : "Disintegration of the Scrophulariaceae" in *American Journal of Botany* vol. 88 (2001) pp. 348–361
* 2002 : "Whatever happened to the Scrophulariaceae?" in *Fremontia* vol. 30 (2002) pp. 13–22
* 2008 (cum aliis) : "A Molecular Phylogeny of the Solanaceae" in *Taxon* vol. 57 (2008) pp. 1159-1181 JSTOR
* 2011 (cum Ryan J. Miller [primo auctore] aliisque) : "Color by Numbers: Nuclear Gene Phylogeny of Jaltomata (Solanaceae), Sister Genus to Solanum, Supports Three Clades Differing in Fruit Color" in *Systematic Botany* vol. 36 (2011) pp. 153-162 JSTOR
* 2013 (cum Tiina Särkinen, Lynn Bohs, Sandra Knapp) : "A phylogenetic framework for evolutionary study of the nightshades (Solanaceae): a dated 1000-tip tree" in *BMC Evolutionary Biology* vol. 13 (2013) 214
* 2014 (cum Nancy F. Refulio-Rodriguez [prima auctrice]) : "Phylogeny of Lamiidae" in *American Journal of Botany* vol. 101 (2014) pp. 287–299

## Nexus externi 
* Pagina propria apud universitatem Vasingtoniensem

Categoria:Botanistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Phylogenetici
Categoria:Professores Universitatis Coloratensis
Categoria:Professores Universitatis Vasingtoniensis
Salzkammergut

thumb|Ambitus regionis Salzkammergut hodiernus.
[thumb|Aspectus per lacum nomine [Gosausee ad montem Dachstein.]]
thumb|Mons Dachstein versus meridiem.
[thumb|Aspectus per lacum [Attersee.]]
thumb|Grex cantorum in vestibus tralaticiis.

**Salzkammergut** est regio Austriae, quae ab Alpibus in septentriones versus patet partes civitatum Austriae Superioris, Salisburgi et Styriae complectens.

## Historia 
"Kammergut" valet dominium, id est regio, quae ipsius principis - in hac re archiducum Domus Habsburgensis - erat. Hac notione regio anno 1656 primum litteris nominatur. Inde Salzkammergut anno 2006 suum 350. anniversarium celebravit. Tamen Salzkammergut iam ab anno 1311 domui Habsburgensi adiunctum erat, cum Elisabetha, vidua Alberti I., iura praeparationis salis nove edidit salifodinasque dominio subdidit; sic dictae "Salinen Austria" (salifodinae Austriae) usque ad annum 1998 possessio civitatis Austriae remanserunt. Principatus Archidioecesis Salisburgensis non erat particeps huius regionis, quoniam tum erat terra externa.

## Regio periegetica 
His diebus verbum Salzkammergut in usu est pro regione, quae a Fuschlsee (lacus Fuschl), Wolfgangsee (lacus Sancti Wolfgangi) et Mondsee usque in vallem fluminis Alm, a valle fluminis Vöckla usque ad montes Dachstein et Grimming patet. Hodierna regio periegetica Salzkammergut ab occidente etiam partes Salisburgi usque ad confinia ipsius urbis amplectitur. Permulti periegetae ibi quotannis ad lacus et in montibus  se reficiunt.

Salzkammergut proprios mores ac traditiones colit, inter quas sic dictum "Glöcklerlauf" (cursus cum tintinnabulis) et dies festos narcissi (narcissus radiflorus ibi in montibus creberrrimus crescit). Vestimenta tralaticia magni momenti sunt et saepe in usu, aestate variis locis feriae musicales apparantur, hieme in Tauplitz desultura nartatoria athletae de colle Kulm desilientes de praemiis certant.

## Bibliographia 
* Othmar Hageneder: Das Salzkammergut und das Land ob der Enns im Spätmittelalter. Ein Beitrag zur Landesbildung. In: Mitteilungen des oberösterreichischen Landesarchivs. Vol. 18, Lentiae 1996, p. 239–250 (in interrete (PDF)).
* Julia Kospach: Auf ins Salzkammergut – Verborgenes, Skurriles, Kulinarisches. Folio Verlag, Vindobonae/Bauzani 2011, ISBN 978-3-85256-550-7.
* Stephen Sokoloff: Goldene Wege, vol. 1 Kultur- und Naturschätze vom Traunsee bis Bad Ischl. Neu-Media 2005. ISBN 3-200-00436-3; vol. 2 Kultur- und Naturschätze im Inneren und Steirischen Salzkammergut. Neu-Media, 2008, ISBN 978-3-200-01068-0.
* Kristian Sotriffer et al.: Salzkammergut. Oberösterreichischer Landesverlag, Lentiae 1969.
* Christian H. Stifter, Gerald Piffl; Christian Brandstätter (ed.): Salzkammergut. Die Welt von gestern in Farbe. Christian Brandstätter, Vindobonae/Monaci 2009, ISBN 978-3-85033-293-4

## Nexus externi 
* Pagina officialis communium regionis Salzkammergut
* Salzkammergut, in: Austria-Forum

Categoria:Salzkammergut
Categoria:Regiones Europae
Categoria:Regiones Austriae
Categoria:Regiones antiquae Europae
Categoria:Periegesis
Lynn Bohs

**Lynn Bohs**, plenius *Lynn A. Bohs-Sperry* (anno 1957 nata), botanista, praesertim de Solanaceis inquirit.

Alumna est universitatum Neo-Hantoniensis, ubi botanicam studuit, et Harvardianae, ubi doctoratum nacta est. Professor meret apud universitatem Utae. Phylogeniam generis *Solani* generumque cognatorum cum collegis construere conatur, taxinomia *Solani* Solanacearumque eodem tempore recena. Speciei *Solani betacei* multitudines silvaticas, usque adhuc incognitas, in Bolivia et Argentina repperit.

## Scripta selecta 
* 1990 : "The Systematics of Solanum Section Allophyllum (Solanaceae)" in *Annals of the Missouri Botanical Garden* vol. 77 (1990) pp. 398–409
* 2006 (cum Michael Nee [primo auctore], Sandra Knapp) : "New Species of Solanum and Capsicum (Solanaceae) from Bolivia, with Clarification of Nomenclature in Some Bolivian Solanum" in *Brittonia* vol. 58 (2006) pp. 322-356 JSTOR
* 2006 (cum Rachel A. Levin, Nicole R. Myers) : "Phylogenetic Relationships among the "Spiny Solanums" (Solanum Subgenus Leptostemonum, Solanaceae)" in *American Journal of Botany* vol. 93 (2006) pp. 157-169 JSTOR
* 2008 (cum Richard G. Olmstead [primo auctore] et aliis) : "A Molecular Phylogeny of the Solanaceae" in *Taxon* vol. 57 (2008) pp. 1159-1181 JSTOR
* 2011 (cum E. J. Tepe) : "A Revision of Solanum Section Herpystichum" in *Systematic Botany* vol. 36 (2011) pp. 1068–1087 JSTOR
* 2013 (cum Tiina Särkinen, Sandra Knapp, Richard G. Olmstead) : "A phylogenetic framework for evolutionary study of the nightshades (Solanaceae): a dated 1000-tip tree" in *BMC Evolutionary Biology* vol. 13 (2013) 214
* 2015 (cum John L. Clark [primo auctore], Michael Nee, Sandra Knapp) : "A Revision of Solanum Section Aculeigerum (the Solanum wendlandii Group, Solanaceae)" in *Systematic Botany* vol. 40 (2015) pp. 1102–1136 JSTOR
* 2019 (cum Sandra Knapp [prima auctrice], Gloria Barboza, Tiina Särkinen) : "A revision of the Morelloid Clade of Solanum L. (Solanaceae) in North and Central America and the Caribbean" in *PhytoKeys* vol. 123 (2019) pp. 1–144
* 2020 (cum Gloria Barboza et aliis) : "An amazing new Capsicum (Solanaceae) species from the Andean-Amazonian Piedmont" in *PhytoKeys* vol. 167 (2020) pp. 13–29

## Notae 
## Nexus externi 
* "Lynn A. Bohs" apud Universitatem Utae
* "Lynn Bohs" apud Scholam scientiarum biologicarum Universitatis Utae
* 

Categoria:Nati 1957
Categoria:Homines vivi
Categoria:Botanistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Universitatis Neo-Hantoniensis
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Professores Universitatis Utae
Categoria:Solanologi
Categoria:Taxinomi biologici
Categoria:Phylogenetici
Tiina Särkinen

**Tiina Särkinen**, botanista origine Finnica, Edinburgi apud Hortum medicum operam dat. Praesertim de oecologia tropicali et de evolutione familiae Solanacearum inquirit.

## Scripta selecta 
* 2013 (cum Paúl Gonzáles, Sandra Knapp) : "Distribution models and species discovery: the story of a new Solanum species from the Peruvian Andes" in *PhytoKeys* vol. 31 (2013) pp. 1-12
* 2013 (cum Lynn Bohs, Sandra Knapp, Richard G. Olmstead) : "A phylogenetic framework for evolutionary study of the nightshades (Solanaceae): a dated 1000-tip tree" in *BMC Evolutionary Biology* vol. 13 (2013) 214
* 2019 (cum Sandra Knapp [prima auctrice], Maria S. Vorontsova) : "Dichotomous keys to the species of Solanum L. (Solanaceae) in continental Africa, Madagascar (incl. the Indian Ocean islands), Macaronesia and the Cape Verde Islands" in *PhytoKeys* vol. 127 (2019) pp. 39-76
* 2019 (cum Sandra Knapp [prima auctrice], Gloria Barboza, Lynn Bohs : "A revision of the Morelloid Clade of Solanum L. (Solanaceae) in North and Central America and the Caribbean" in *PhytoKeys* vol. 123 (2019) pp. 1–144

## Nexus externi 
* "Dr Tiina Sarkinen" apud *SEFARI*

Categoria:Nati saeculo 20
Categoria:Homines vivi
Categoria:Botanistae Finniae
Categoria:Eruditi Scotiae
Categoria:Solanologi
Categoria:Curatores Horti Medici Edinburgensis
Petrus Wilf

**Petrus Wilf**, vulgo *Peter Wilf*, est musicus et palaeobotanista. De termino et  Palaeocaeno Eocaeno inquisivit, praesertim in Argentina, saepe de sedimento Lacunae iuncosae. Fossile speciei *Physalidis infinemundi* hoc loco repertae et ab illo descriptum, novam aestimationem antiquitatis generis *Physalidis* familiaeque Solanacearum postulavit.

Philadelphiae educatus, alumnus universitatis Pennsylvaniensis, Petrus Wilf duos annos apud Institutum Smithsonianum, tres annos apud Michiganenses inquisitiones persecutus est. Ab anno 2002 in universitate civica Pennsylvaniensi docet, ubi ab anno 2013 professor scientiarum terrestrium meret.

## Scripta selecta 
* 2005 (cum aliis) : "Richness of plant-insect associations in Eocene Patagonia: A legacy for South American biodiversity" in *Proceedings of the National Academy of Sciences* vol. 102 (2005) pp. 8944-8948
* 2005 (cum aliis) : "Eocene plant diversity at Laguna del Hunco and Río Pichileufú, Patagonia, Argentina" in *American Naturalist* vol. 165 (2005) pp. 634–650 
* 2013 (cum aliis) : "Splendid and Seldom Isolated: The Paleobiogeography of Patagonia" in *Annual Review of Earth and Planetary Sciences* vol. 41 (2013) pp. 561–603
* 2017 (cum aliis) : "Eocene lantern fruits from Gondwanan Patagonia and the early origins of Solanaceae" in *Science* vol. 355 (2017) pp. 71–75; JSTOR
* 2020 (cum Rocío Deanna [prima auctrice], Maria A. Gandolfo) : "New physaloid fruit-fossil species from early Eocene South America" in *American Journal of Botany* vol. 107 (2020) pp. 1749-1762
* 2021 : "From Patagonia to Indonesia: plant fossils highlight West Gondwanan legacy in the Malesian flora" in *Berita sedimentologi* vol. 47 (2021)

## Nexus externi 
* Pagina propria apud universitatem civicam Pennsylvaniensem
* Pagina propria apud *PeerJ*
* Curriculum vitae

Categoria:Nati saeculo 20
Categoria:Homines vivi
Categoria:Incolae Pennsilvaniae
Categoria:Botanistae Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Universitatis Pennsylvaniensis
Categoria:Alumni Universitatis Michiganensis
Categoria:Professores Universitatis Civicae Pennsilvaniensis
Categoria:Palaeobotanistae
Teresia Huber

**Teresia** vulgo *Therese* **Huber** (nata die 7 Maii 1764 Gottingae, mortua die 15 Iunii 1829 Augustae Vindelicum) scriptrix Germanica fuit.

## Vita
Filia philologi Christiani Amadei Heyne anno 1785 Georgio Forster nupsit. Quod matrimonium felicitatem non attulit. Cum marito Vilnam et Moguntiacum iit. Cum anno 1792 exercitus Francicus incursionem in Germaniam incoharet Georgius in politicis activus esse coepit. Inde uxorem cum infantibus Argentoratum misit; unde Novicastrum itum est. Coniuge mortuo a Ludovico Ferdinando Huber in matrimonium ducta est. 

Crumina aegrotante calamum sumpsit et opera *Die Familie Seldorf* (Tubingae 1795), *Luise* (Lipsiae 1796), *Erzählungen* (Brunscivi 1800–02) sub nomine uxoris edidit. Cum anno 1804 iterum vidua facta esset, decennium apud socerum in Bavaria litteris vacans vixit. Stutgardiae autem anno 1819 moderatrix foliorum praetitulatorum *Morgenblatt* creatus est. Anno 1824 autem Augustam venit.

Opera posteriora (*Erzählungen*, Stutgardiae 1820; *Hannah*, Lipsiae 1821; *Ellen Percy*, Lipsiae 1822; *Jugendmut*, Lipsiae 1824; *Die Ehelosen*, Lipsiae 1829) nomine proprio vulganda iussit. In quibus omnibus spiritus, doctrina, cor sentiri possunt. Duobus in voluminibus epistulare commercium Georgii Forster cum commentariis biographicis edidit (*Briefwechsel nebst einigen Nachrichten von seinem Leben*, Lipsiae 1829)

## Nexus externi
*Vicifons
*nexus apud DDB
*de Huber in emissione radiophonica quadam - "Schriftstellerinnen heute & gestern" K. McClean & Th. Forster-Huber; die 19 Februarii 2018, apud TIDE.radio
Meridianus primarius

[thumb|upright=1.2|[Gerardus Mercator|Mercatoris tabula geographica, ubi meridianus primarius iuxta Azores insulas ponitur.]]
**Meridianus primarius** est meridianus, a quo longitudo geographica computatur; meridiani primarii ipsius longitudo zerum aequatur. Secus ac circulus aequinoctialis, meridianus primarius sensu corporeo caret, et ex arbitrio geographorum indicatur. Hemisphaeria occidentale et orientale meridianus primarius dividit. Ex anno 1884, meridianus Grenovicensis ut meridianus primarius usurpatur.

## Historia
Hipparchus, qui primus loca terrarum longitudine distinxerat, Rhodum insulam initium cepit. Ptolemaeus ab *insulis Beatorum* fabulosis in Oceano Occidentali sitis, computavit, quae insulae postea eaedem ut Canariae vel Azores putabantur. Mercator in sphaera mundi anno 1541 facto meridianum primarium per Insulam Planariam (in archipelago Canariensi) delineavit; postea in ceteris tabulis suis per Azores eum designabat, et Abraham Ortelius anno 1570 per insulas Capitis Viridis. Collegium a Richelaeo convocatum anno 1634 insulam Ferri (in extremitate occidentali archipelagi Canariensis sitam) meridianum primarium esse statuit. Ab annis quinquagesimis saeculi undevicensimi, meridianus, qui per observatorium Grenovicense it, saepe ut meridianus primarius usurpabatur; quattuor congressus internationales geographici ab anno 1871 ad annum 1884 quaestionem de meridiano primario spectaverant, annoque 1884 meridianus Grenovicensis ut internationalis statutus est. Alii meridiani, quae tunc in usu erant vel in congressibus proponebantur, sunt per Hierosolyma, per observatorium Pulcovense, per Vasingtoniam, per fretum Beringianum (ubi linea commutationis diei sita est), etc.

## Meridianus referentiae internationalis
Si exactius dicimus, nunc meridianus primarius non per observatorium Grenovicense transit, sed 5,3" (circa 102 m) ad orientem ab eo (nam ''*, systema primum navigationis per satellites artificiales, hunc errorem fecerat, quem systemata posteriora non correxerunt). Hic meridianus  nuncupatur.

## Planetae ceteri
Etiam in ceteris planetis meridianus primarius designatur. In Luna per medium lateris diurni et craterem *Bruce* transit, in Venere per Ariadnam craterem, in Marte per craterem *Airy-0,'' etc.

## Notae
*UTC

## Nexus externi
* De meridiano primario 

Categoria:Cartographia
Categoria:Geodesia
Oberonia

[thumb|upright=0.8|*Oberonia* sp. in *Nagara Hole National Park* in [India.]]
***Oberonia*** est genus plantarum florentium familiae Orchidacearum. Species huius generis sunt plantae vel epiphyticae vel lithophyticae, quibus sunt folia flabelliformia in ima parte convenientia summaque parte prope apices dispergentia. Permulti flores minimi, breviter viventes, cupulati, non resupinati in arcuato caule florente ordinantur, qui ex ima folii summi parte oriuntur. Circiter 240 species rite descriptae ab Africa tropica austrinaque ad Oceanum Pacificum fiunt.

## Taxinomia et nomina
*Oberonia* primum a Ioanne Lindley anno 1859 rite agnita est, qui descriptionem in libro *The Genera and Species of Orchidaceous Plants* protulit. Nomen *Oberonia,* quod ex Oberonte rege fadarum appellatur, minusculos harum orchidacearum flores eorumque inusitatum in caulibus florentibus ordinem attingit.

## Distributio geographica
Orchidaceae generis *Oberoniae* endemicae sunt in Africa tropica, Asia Meridiana (plerumque India), China, Iaponia, Indosina, Indonesia, Philippinis, Australia, et variis oceanorum Pacifici Indicique insulis.

**Oberonia crateriformis*
**Oberonia titania* 
 
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Biota Novae Caledoniae
Categoria:Epidendroideae
Categoria:Flora Africae
Categoria:Flora Australiae
Categoria:Flora Iaponiae
Categoria:Flora Indiae
Categoria:Flora Indonesiae
Categoria:Flora Oceani Pacifici
Categoria:Flora Philippinarum
Categoria:Flora Sinarum
Categoria:Genera plantarum

Categoria:Orchidaceae Australiae
Categoria:Plantae ex hominibus mythologicis appellatae
Categoria:Plantae ex personis Shakesperianis appellatae