open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lingua Min

[thumb|Locus [dialectos|dialectarum Min.]]
**Min,** vel **Miin** (Mandarinica simplex 闽语, Mandarinica traditionalis 閩語, pinyin *Mǐn yǔ,* Pe̍h-ōe-jī *Bân gú,* Bàng-uâ-cê *Mìng ngṳ̄*), est magnus grex varietatum Sinicarum in usu inter plus quam 70 milliones hominum in provincia Fujian in Sinis meridiorientalibus et inter advenas ex hac provincia in Quantunia (circa Chaozhou-Swatou, vel regionem Chaoshan, Leizhou paeninsulam, et partem Zhongshan), Hainan, tribus comitatibus in Zhejiang meridiano, Zhoushan archipelago ante Ningbo, nonnullis oppidis in Liyang, Jiangyin in urbe in Jiangsu provincia, et Taivania. Nomen ex Min Flumine in Fujian deducitur.

Sunt multi Min loquentes inter Sinicos transmaritimos in Asia Meridiorientali, ac Novi Eboraci in Civitatibus Foederatis. Varietas Min extra Gujian in usu latissimo est dialectos Hokkien, quod Taivanianum et Amoy amplectitur.

## Notae

## Bibliographia
[thumb|350px|[Tabula geographica primariarum varietatum Min. Anglice signata.]]

* 
*Branner, David Prager. 2000. *Problems in Comparative Chinese Dialectology: The Classification of Miin and Hakka.* Trends in Linguistics, 123. Berolini: Mouton de Gruyter. ISBN 9783110158311.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*Ting, Pang-Hsin. 1983. Derivation time of colloquial Min from Archaic Chinese. *Bulletin of the Institute of History and Philology* 54(4):1–14.
* 
* 


Categoria:Linguae Singapurae
Categoria:Linguae Philippinarum
Categoria:Linguae Sericae
Lingua Malagasiensis

[thumb|[Scriptum Arabicum Malagasiense *Sorabe*]]
**Lingua Malagasiensis** est lingua Austronesica et lingua nationalis Madagascariae, ubi prima lingua inter plurimos homines in usu est, et inter nonnullos ex populo Malagasiensi qui alibi habitant.

## Classificatio
Lingua Malagasiensis est occidentalissimum rami Malaico-Polynesici familiae linguarum Austronesicarum membrum. Differentiae inter quod et proximas linguas Africanas anno 1708 ab Adriano Reland, auctore Nederlandico observatae sunt. Ad linguas Indonesiae, Malaesiae, et Philippinarum, et ad alias linguas Malaico-Polynesicas pertinet, adeo artius ad linguas Barito orientales in usu in Borneo, praeter eius morphophonemicas Polynesicas. Secundum Rogerium Blench (2010), prima Malagasianae forma in usu in Madagascaria substrata non-Austronesiana habere potest.

## Numeri
## Notae
thumb|Malagasy bible

## Bibliographia
*Biddulph, Joseph. 1997. *An Introduction to Malagasy.* Pontypridd, Cymru. ISBN 9781897999158.
*Blench, Roger, et Martin Walsh. 2010. The vocabularies of Vazimba and Beosi: Do they represent the languages of the pre-Austronesian populations of Madagascar?
*Houlder, John Alden. 1960. *Ohabolana, ou proverbes malgaches.* Tananarive: Imprimerie Luthérienne.
*Hurles, Matthew E., et al. 2005. The Dual Origin of the Malagasy in Island Southeast Asia and East Africa: Evidence from Maternal and Paternal Lineages. *American Journal of Human Genetics* 76:894–901.
*Ricaut et al. 2009. A new deep branch of eurasian mtDNA macrohaplogroup M reveals additional complexity regarding the settlement of Madagascar *BMC Genomics.*

## Nexus externi
*Biblia Sacra in Malagasiensem conversa, www.madabibliq.org (1865)
*Bibliographia linguae Malagasiensis cum nexibus, folk.uio.no
*Commentarius de structurae clausarum Malagasiensium, folk.uio.no
*Dictionarium et convertor Malagasiensis-Francica-Anglica, www.encyclopediemalache.org
*Dictionarium Malagasiensis-Anglica, Anglica–Malagasiensis per frequentiam, books.google.com
*Dictionarium Malagasiensis–Anglica, www.websters-online-dictionary.org
*Dictionarium Malagasiensis–Francica, www.freelang.com
*Lingua Malagasiensis apud Universitatem Oxoniensem, users.ox.ac.uk
*Malagasy Index Swadeshianus, en.wiktionary.org
*Repositorium datorum verborum Malagasiensium cum sonis pronunciationis, dominicweb.eu
*Vocabularium Malagasiense, wold.livingsources.org (World Loanword Database)

Categoria:Linguae Malaico-Polynesicae
Categoria:Linguae Madagascariae
Notatio Polonica

thumb|125px
**Notatio Polonica,** etiam **notatio praefixorum Polonica** vel simpliciter **notatio praefixorum,** est genus notationis in usu in logica, arithmetica, et algebra. Sua proprietas unica est operatores ad sinistram eorum operandorum ponere. Si aritas operatorum certa sit, eventus est syntax parenthesibus vel aliis uncis carens qui sine ambiguitate iam describi potest. Ioannes Łukasiewicz, logicus Polonus, hanc notationem anno 1924 excogitavit ut logicam sententialem faciliorem reddat.

Alonzus Church in libro classico de logica mathematica hanc rationem commemorat, quam dignam notationis aestimat in rationibus notationis adeo contra expositionem notationis logicae Alfredi North Whitehead et Bertrandi Russell et eorum opus in libro *Principiis Mathematicis.*

## Notatio Polonica in logica
Tabula infra data nucleum notationis Ioannis Łukasiewicz pro logica sententiali excogitatae monstrat. Nonnullae litterae in tabula certa verba in lingua Polonica significant.

*Adhibitio functionum
*Calculus lambda
*Expressio-S
*Lisp
*Notatio Hungarica
*Notatio Polonica reversa

## Notae

## Bibliographia
*Church, Alonzo.1944. *Introduction to Mathematical Logic.* Princetoniae: Princeton University Press.
*Craig, Edward. 1998. *Routledge Encyclopedia of Philosophy, 8.* Taylor & Francis. ISBN 9780415073103.
*Łukasiewicz, Jan. 1930, 1967. Philosophische Bemerkungen zu mehrwertigen Systemen des Aussagenkalküls. *Comptes rendus des séances de la Société des Sciences et des Lettres de Varsovie* 23:51–77 (1930). Conv. H. Weber ut "Philosophical Remarks on Many-Valued Systems of Propositional Logics," in *Polish Logic 1920–1939,* ed. Storrs McCall (Oxoniae: Clarendon Press, 1967).
*Łukasiewicz, Jan 1957. *Aristotle’s Syllogistic from the Standpoint of Modern Formal Logic.* Oxoniae: Oxford University Press.

Categoria:Notatio mathematica
Categoria:Inventiones
Cambium vasculare

[thumb|350px|Simplex loci et muneris cambii vascularis descriptio. Tabula [Francice signata.]]
**Cambium vasculare** est textum botanicum quod inter xylema et phloema in caulibus et radicibus plantarum vascularium invenitur, fons incrementi xylematis secundarii introrsus ad medullam (materiem in media planta, saepe mortuam vel deteriorem factam, quae ex texto parenchymatis componitur), incrementique phloematis secundarii (extra, ad plantae corticem, asperum aut levem). Quod est cylindrus cellularum meristematicarum non praecipuarum factarum quae dividuntur ad novas cellulas pariendas, quae vicissim praecipuae fiunt ad texta vascularia secundaria formanda. 

Cambia vascularia inveniuntur in dicotyledonibus et gymnospermis, sed non in monocotyledonibus, quae incremento secundario plerumque carent. Nonnullis foliorum generibus cambium vasculare etiam sunt. Cambium inter primarium xylema et primarium phloema cambium intrafasiculare appellatur.

Cambium vasculare aquam, mineralia, vel cibum dissolutum per plantam non transportat; gignit autem phloema et xylema, quae haec munera sustinent.)

* Cambium
* Cambium unifaciale
* Meristema

## Notae 
## Bibliographia 
* Bidlack, James E., et Shelley H. Jansky, eds. 2013. ''Stern's Introductory Plant Biology.* Ed. 13a. Novi Eboraci: McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-336944-0, ISBN 0-07-336944-6.
* Braune, Wolfram, Alfred Leman, et Hans Taubert. 2007. *Pflanzenanatomisches Praktikum I. Zur Einführung in die Anatomie der Samenpflanzen.* Ed. 9a. Heidelbergi: Spektrum Akademischer Verlag. ISBN 978-3-8274-1742-8.
* Bresinsky, Andreas, Christian Körner, Joachim W. Kadereit, Gunther Neuhaus, et Uwe Sonnewald. 2008. *Strasburger: Lehrbuch der Botanik.* Ed. 36a. Begründet von E. Strasburger. Heidelbergi: Spektrum Akademischer Verlag. ISBN 978-3-8274-1455-7.
* Ewers, F. W. 1982. Secondary growth in needle leaves of *Pinus longaeva* (bristlecone pine) and other conifers: Quantitative data. *American Journal of Botany* 69:1552-1559. [JSTOR (situs venalis).](http://links.jstor.org/sici?sici=0002-9122(198211%2F12)69%3A10%3C1552%3ASGINLO%3E2.0.CO%3B2-K)

## Nexus externi 
* Photographemata cambii vascularis, botweb.uwsp.edu
* Mauseth, James D. Description, www.sbs.utexas.edu
* Risopatron, J. P. M., Y. Q. Sun, et B. J. Jones. 2010 Recognitio *The vascular cambium: molecular control of cellular structure.* *Protoplasma'' 247(3-4):145-161. DOI 10.1007/s00709-010-0211-z. PMID 20978810.

Categoria:Physiologia plantarum
Categoria:Anatomia plantarum
Categoria:Cellulae plantarum
Epidermis (botanica)

[thumb|Transversum [caulis plantae *Lini usitatissimi* segmen:
1. Medulla
2. Protoxylema
3. Xylema
4. Phloema
5. Sclerenchyma
6. Cortex
7. Epidermis]]
[thumb|Descriptio [anatomiae folii modici.]]
[thumb|[Stoma in folio *Solani lycopersici.* Imago electromicroscopica.]]
[thumb|Epidermis [folium|folii *Nicotianae alatae.* Imago electromicroscopica, trichomata (appendices piliformes) et stomata (foraminera oculiformia) monstrans.]]
**Epidermis** (Graece επίδερμίδα 'summa cutis') est grex cellularum in singulo strato ordinatarum quae folia, flores, et caules angiospermarum tegunt, limes inter plantas et circumiecta externa constituentes. Epidermis nonnulla munera sustinet: contra evaporationem aquae, commutationem gasiorum temperat, composita metabolica secernit, et (praecipue in radicibus) aquam et nutrimenta mineralia absorbet. Epidermis plurimorum foliorum anatomiam dorsoventralem exhibet: superficies superiores (adaxiales) et inferiores (abaxiales) structuras aliquantum varias habent, quae varia munera sustinere possunt. Caules lignei et nonnullae aliae structurae caulum tegmentum secundarium gignunt, peridermis appellatum, qui pro tegmento protegente epidermidem reponit.

*Cambium
*Chloroplastus
*Cortex
*Meristema
*Peridermis
*Rhizodermis
*Vacuola

## Bibliographia
*Bowes, Bryan G., et James D. Mauseth. 2012. *Structure des plantes.* Conv. Mickaël Legrand. Éditions Quae. ISBN 2759216888, ISBN 9782759216888.
*Bresinsky, Andreas, Christian Körner, Joachim W. Kadereit, Gunther Neuhaus, et Uwe Sonnewald. 2008. *Strasburger: Lehrbuch der Botanik.* Ed. 36a. Heidelbergi: Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg. ISBN 9783827414557.
*Nultsch, Wilhelm. 1996. *Allgemeine Botanik.* Ed, 10a. Stutgartiae et Novi Eboraci: Thieme. ISBN 3133833103.
*Raven, Peter H., Ray F. Evert, Ray F., et Helena Curtis. 1981. *Biology of Pplants.* Novi Eboraci: Worth Publishers. ISBN 0879011327. OCLC 222047616.
*Valla, Juan J. 2007. *Botánica: Morfología de las plantas superiores.* Bonaeropoli: Hemisferio sur. ISBN 9505043783.

## Nexus externi
*Systemata texturae plantarum, biology.about.com

Categoria:Anatomia plantarum
Thallus

[thumb|Thallus [Sargassum|Sargassi.]]
[thumb|175px|left|Thallus *[Ptilidium pulcherrinum|Ptilidii pulcherrini,* unius ex Bryophytis, per microscopium visus (magnificatio 125-ies).]]

**Thallus** (Graece θαλλός 'ramulus, surculus') est non differentiata nonnullorum organismorum textum in variis gregibus sicut algae, fungi, nonnulla Marchantiophyta, lichena, et Myxogastria inventum. Multi ex his organismis olim thallophyta appellabantur, polyphyleticus organismorum remote cognatorum grex. Organismus vel structura thalli similis **thalloidum, thallodale, thalliforme, thallinum,** vel **thallosum** appellatur.

Thallus plerumque est omne corpus organismi multicellularis non motilis in quo non sunt texta in organa non ordinantur. Etiamsi thallis non sunt partes ordinatae et distinctae (folia, radices, caules) ut plantae vasculares, structuras analogas habere possunt quae eorum parum vascularium similes sunt. Structuris analogis est functio similies sed alia structura microscopica; exempli gratia, nulli thallo est textum vasculare. In rebus praestantibus, sicut Lemnoideae, ubi structura plantae vascularis revera thalli similis est, structura thalloidica, vel aliquando thalloidum appellatur.
[thumb|175px|left|Thallus [Hepaticophyta|hepaticophyti.]]
[thumb|Thallus in *[Marchantia polymorpha.*]]
[thumb|Circulus vitae unius [Hepaticophyta|hepaticophyti (Marchantiophytorum).]]
[thumb|Sectio transversa [Hepaticophyta|hepaticophyti (Marchantiophyta).]]

Quamquam anatomia thalli plerumque non discreta est, esse possunt differentiae conspicuae et differentiae functionales. Quaeque ex Phaeophyceis, exempli gratia, suum thallum in tres regiones dividere potest: inter partes thalli Phaeophycearum sunt ancora, stipes (laminas fulcit), et laminae (photosynthesi dicatae).

Thallus fungi usitate mycelium appellatur. Vocabulum *thallus* usitate ad vegetativum lichenis corpus spectat. In algis maritimis, thallus aliquando etiam frons appellatur. Gametophyta nonnullarum plantarum non thallophyticarum, praecipue Lycopodiopsida, Equisetopsida, et Monilophyta, prothallus appellatur.

## Notae

## Bibliographia
*Haupt, Arthur W. 1953. *Plant Morphology.* Novi Eboraci: McGraw-Hill.
*Sitte, Peter, Elmar Weiler, Joachim W. Kadereit, Andreas Bresinsky, et Christian Körner. 2002. *Lehrbuch der Botanik für Hochschulen: Begründet von Eduard Strasburger.* Ed. 35a. Heidelbergi: Spektrum Akademischer Verlag. ISBN 382741010-X.
*Wagenitz, Gerhard. 2003. *Wörterbuch der Botanik: Die Termini in ihrem historischen Zusammenhang.* Ed. 2a, retractata. Heidelbergi et Berolini: Spektrum Akademischer Verlag. ISBN 3827413982.

Categoria:Morphologia plantarum
Truncus

[thumb|160px|Infimus *[Betula alleghaniensis|Betulae alleghaniensis* truncus.]][thumb|upright=1|[Cuneus ex trunco arboris quinque annos natae secatus. Tabula Theodisce signata.]]

**Truncus** in botanica est principalis arboris axis ligneus, magna proprietas diagnostica ad arbores agnoscendas, cuius aspectus saepe ab imo trunco ad summum magnopere discrepat, secundum speciem. Truncus est pars arboris maximi momentum ad productionem materiae spectans. 

Trunci in plantis ligneis et non ligneis fiunt, sicut palmae et alii monocotyledones, quamquam interna utrius gregis physiologia variat. In omnibus plantis, trunci per tempus crassescunt ob incrementum secundarium effectum, aut in monocotyledonibus, incrementum pseudosecundarium.

Trunci detrimento obnoxii possunt, solis ustione non excepta. Trunci caesi stipites plerumque appellantur, ac si ad certam longitudinem, trabes.

## Piacotheca

Fasciculus:Timber floating.jpg|Stipitum flumine secundo demissio
Fasciculus:Corylus avellana12.jpg|Transversa *Coryli avellanae* trunci sectio
Fasciculus:A Lovely Rotting Log - geograph.org.uk - 998345.jpg|Stipitem fungus phyli Basidiomycotorum resolvit

*Area basalis
*Caulis
*Dendrochronologia
*Diametrum ad altitudinem pectoris
*Mensura arborum
*Mensura voluminis arborum
*Ramus

## Notae

## Nexus externi
*Intro truncum arboris, www.botany.uwc.ac.za (University of the Western Cape)

Categoria:Morphologia plantarum
Textura primaria

[thumb|Transversum [caulis plantae *Lini usitatissimi* segmen: 1, medulla; 2, protoxylema; 3, xylema; 4, phloema; 5, sclerenchyma; 6, cortex; 7, epidermis.]]
**Textura primaria,** vel fortasse **textura fundamentalis,**  est omnes plantarum texturae quae nec dermales nec vasculares sunt. In tres classes dividi possunt, in natura parietum cellularum conditas.
thumb|150px|left|Transversum cellularum collenchymatis segmen.
[thumb|Transversum [folium|folii segmen varia texturae primariae genera monstrat. Tabula Anglice signata.]]
thumb|Transversum fibrarum sclerenchymatosarum segmen.
thumb|Sclereidum.
[thumb|Sclereida longa marginem folii in *[Dionysia kossinskyi* fulciunt.]]

**Parenchymatis** cellulis habent tenues parietes primarias et plerumque maturae iam vivae sunt; parenchyma est textura quae molles plantarum partes implet. **Collenchymatis** cellulae habent tenues parietes primarias in nonnullis crassescentiae secundariae regionibus; collenchyma structurale firmamentum additum praebet, praecipue in regionibus incrementi novi. **Sclerenchymatis** cellulae habent crassas parietes secundarias lignificatas et saepe maturae moriuntur; sclerenchyma principale firmamentum structurale plantae praebet.

## Notae

## Bibliographia
*Mauseth, James D. 2012. *Botany: An Introduction to Plant Biology.* Ed.  5a. Sudbury Massachusettae: Jones and Bartlett Learning. ISBN 9781449665807.
*Moore, Randy, W. Dennis Clark, et Darrell S. Vodopich. 1998. *Botany.* Ed. 3a. McGraw-Hill. ISBN 0697286231.
*Chrispeels, M. J., et D. E. Sadava. 2002. *Plants, Genes and Crop Biotechnology.* Jones and Bartlett Inc. ISBN 0763715867.

Categoria:Anatomia plantarum
Categoria:Cellulae plantarum
Polyommatus iphigenia

***Polyommatus iphigenia*** est papilio subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum, a Gottlieb Augusto Gulielmo Herrich-Schäffer anno 1847 nominatus. In Graecia meridiana, Turcia, et Asia Minore endemicus est.

## Subspecies
**Polyommatus iphigenia araratensis* (de Lesse, 1957) in Turcia
**Polyommatus iphigenia barthae* (Pfeiffer, 1932)

## Descriptio
Hic est papilio perparvus qui dimorphismum sexuale fert, quo mas caeruleus vividus, femina badia est, ambobusque sunt fimbriae albae. Dorsum est ochraceum, linea punctorum nigrorum colore albo circumdatorum atque una linea alba marginem alae posterioris adornante notatum. Singuli statu erucae immaturae hiemant, a formicinis *Lasiis alienis* aliti. Volatus unius feturae per annum mensibus Iulio et Augusto fit. Larvae *Onobrychi alba* vesci solent. In locis siccis in solis calcariis habitare solet.

## Notae

 
## Bibliographia
*Tolman, Tom, et Richard Lewington. 1998. ''Guide des papillons d'Europe et d'Afrique du Nord.* Éditions Delachaux et Niestlé. ISBN 2603011146.

## Nexus externi
*Photographemata, www.eurobutterflies.com (Euro Butterflies), nomine *Agrodiaetus iphigenia''

Categoria:Lepidoptera Asiae
Categoria:Lepidoptera Europae
Categoria:Polyommatus
Iphigenia
Categoria:Taxa Herrich-Schäffer
Categoria:Taxa 1847
Rochus Habitzky

**Rochus Habitzky** (natus Braunsberg in Borussia Orientali die 14 Martii 1927; mortuus Carpiae -Theodisce *Kerpen*- in oppido Vestphaliensi die 19 Iulii 2011) fuit sacerdos et Duisburgi parochus, qui plures libros Theodori Storm, Rainardi Brune, aliorumque scriptorum Theodiscorum in sermonem Latinum vertit. Qui etiam erat unus e melioribus indagatoribus et editoribus operum Sancti Aurelii Augustini, cuius scripta antipelagiana critice edidit. Condidit annosque triginta moderabatur Circulum Latinum Duisburgensem.

## Eius scipta 
### Scripta scientifica 
* Rochus Habitzky, *Aurelius Augustinus Lehrer der Gnade. Schriften gegen die Pelagianer*, Würzburg, Augustinus-Verlag, 1971.
* Rochus Habitzky; Thomas Gerhard Ring, *Gegen Julian* : VI Bücher ; Text und Übersetzung Aurelius Augustinus, Würzburg : Augustinus-Verl., 2005. 
* Adolar ZumKeller und Rochus Andreas  Habitzky, *Der Christliche Kampf /Die christliche Lebensweise: Augustinus bei echter*, 1987.
*Adolar ZumKeller und Rochus A Habitzky, *von Strafe und Nachbelassung der Sünden - Die Kindertaufe /Der Geist und der Buchstabe /Natur und Gnade: Augustinus...2000.
* Aurelius Augustinus: Der christliche Kampf und Die christliche lebensweise : Übertragen von Rochus Andreas Habitzky. Eingeleitet und erläutert von Adolar Zumkeller, 1961.
### Translationes in Latinum 
* Rochus Habitzky (translator) : René Saksa (pseudonymon Rainardi Brune, *Lucere ubique lucernas caelestes* (Titulus originalis : *Vino corriente. Sprung über die Pyrenäen*), e Germanico in Latinum convertit Rochus Habitzky, Leichlingae, R. Brune Verlag, 1998 (quam editionem retractatam Caelestis Eichenseer perpomivit verbisque auxit tam antiquis quam recentioribus, quem textum transfusum îdem adnotationibus instruxit fontes antiquitatis consideratissime consectatus, Leichlingae Domus editoria Rainardi Brune, 1982.
* *De agricola eiusque ancilla* (e theodisco : *Der Bauer und die Magd* Rainardi Brune fabula, Rochus Habitzky transtulit, 1988.
* Rochus Habitzky (translator) : Theodorus Storm, *Duae fabulae : Viola tricolor. De speculo Cypriani*, e Theodisco in Latinum vertit Rochus Habitzky, Leichlingae, R. Brune Verlag, 1998.
* Rochus Habitzky (translator) : Theodorus Storm, *In St.-Jürgen*, e Theodisco in Latinum vertit Rochus Habitzky, Leichlingae, R. Brune Verlag, 2000.
* Rochus Habitzky (translator) : Theodorus Storm, *De quadam confessione*, e Theodisco in Latinum vertit Rochus Habitzky, Leichlingae, R. Brune Verlag, 2001.
* *Nonnulli apologi Grimmiani'' (e theodisco : lateinische Übersetzung der bekannteren Märchen der Gebrüder Grimm Iacobus et Gulielmus Grimm), Rochus Habitzky transtulit in Latinum.

## Notae 
Categoria:Clerici Germaniae
Categoria:Interpretes Theodisco-Latini
Categoria:Philologi Germaniae
Aquaponica

thumb|Parva ratio aquaponica gestabilis.
[thumb|left|Productio [holus|holerum est pars rationis Backyard Aquaponics System, in Bangladesh Agricultural University excogitatae.]]
[thumb|Ratio aquaponica [commercium|commercialis.]]
[thumb|Ratio hydroponica aquae profundae, ubi plantae recte in aqua effluentibus praedita crescunt sine [solum|solo.]]
[thumb|[Plantae in canale aquae nutrimentis praeditae in ratione per modum pelliculae nutrimentorum positae.]] 

**Aquaponica** (portmanteau ex verbis *aquacultura* et *hydroponica*) est ulla ratio quae vulgatam aquaculturam (animalia aquatica sicut decapoda, gastropoda, et pisces in lacubus educati) et hydroponicam (plantae in aqua cultae) in circumiectis symbioticis miscet. In aquacultura usitata, excretiones ex animalibus in aqua accumulare possunt, toxicitatem augentes. In ratione aquaponica, aqua ex ratione aquaculturae ad rationem hydroponicam mittitur ubi opera secundaria a bacteriis nitrificationis in nitrata et nitrita convertuntur, quae nutrimenta a plantis adhibentur, et aqua retro ad rationem aquaculturae tum mittitur.

Quia exstantes agriculturae hydroponicae et aquaculturae rationes sunt fundamenta omnium rationum aquaponicarum, magnitudo, multiplicitas, et genera ciborum in ratione aquaponica cultorum variare possunt sicut in utra distincta agriculturae ratione.

## Notae
## Bibliographia
*Herbert, Shannida, et Matt Herbert. 2008. *Aquaponics in Australia: the integration of aquaculture and hydroponics.* Mudgee, N.S.W.: Aquaponics Pty Ltd. ISBN 9780646481999.
*Rakocy, James E., et John Hargreaves. 1986. *Assessment of aquaculture in the eastern Caribbean: a pilot study of Antigua, Barbados, Dominica, Montserrat, St. Lucia, and St. Vincent.* St. Croix, U.S.V.I.: College of the Virgin Islands, Eastern Caribbean Center.
*Rakocy, James E., Donald S. Bailey, R. Charlie Shultz, et Eric S. Thoman. 2012. *Update on Tilapia and Vegetable Production in the UVI Aquaponic System.* Agricultural Experiment Station, University of the Virgin Islands. PDF.

*Fertigatio
*Permacultura
*Scientia agriculturalis
*Symbiosis

## Nexus externi
*Aqua Botanica,
*"DIY aquaponics," (Treehugger)
*Duncan, Tom. "World's Largest Aquaponics System," apud *Aquabiofilter*

Categoria:Aquacultura

Categoria:Hydrocultura
Categoria:Hydroponica
Musica mediaevalis

[thumb|[Christianismus|Christianus et Mussulmanus testudines psallunt. Miniatura in *Cantigas de Santa Maria* Alphonsi X regis Castellae et Legionis.]] 
[thumb|Musicus [vielle psallit. Manuscriptum saeculi quarti decimi.]]
**Musica mediaevalis** est musica Occidentalis Aevo Medio compositum. Hoc aevum coepit saeculo quinto, Imperio Romano Occidentali nuper caso, saeculoque quinto decimo ineunte finivit. Magnum autem est finem aevi mediaevalis et initium Renascentiae definire.

*Ars Antiqua
*Ars Nova
*Ars Subtilior
*Ioannes de Garlandia
*Guido Aretinus
*Musica neomediaevalis
*Notker Balbulus
*Organum (genus musicae)
*Perotinus
*Saltatio mediaevalis
*Schola Nostrae Dominae
*Ut queant laxis

## Bibliographia
*Butterfield, Ardis. 2002. *Poetry and Music in Medieval France.* Cantabrigiae: Cambridge University Press.
*Caldwell, John. 1978. *Medieval Music.* Bloomington: Indiana University Press.
*Christensen, Thomas, ed. 2002. *The Cambridge History of Western Music Theory.* Cantabrigiae: Cambridge University Press.
*Derrick, Henry. 1983. *The Listeners Guide to Medieval & Renaissance Music.* Novi Eboraci: Facts on File.
*Hindley, Goffrey, ed. 1971. *The Larousse Encyclopedia of Music.* Londinii: The Hamlyn Publishing Group Limited.
*Hoppin, Richard H. 1978. *Medieval Music.* Novi Eboraci: W. W. Norton.
*Kartomi, Margaret J. 1990. *On Concepts and Classifications of Musical Instruments.* Sicagi: University of Chicago Press.
*McKinnon, James, ed. 1990. *Antiquity and the Middle Ages.* Englewood Cliffs Novae Caesareae: Prentice Hall.
*Parrish, Carl. 1957. *The Notation of Medieval Music.* Londinii: Faber & Faber.
*Pirrotta Nino. 1980. Medieval. *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie, vol. 20. Londinii: Macmillan.
*Reese, Gustave. 1940. *Music in the Middle Ages.* Novi Eboraci: W. W. Norton.
*Seay, Albert. 1965. *Music in the Medieval World*, Englewood Cliffs Novae Caesareae: Prentice Hall.
*Ultan, Lloyd. 1977. *Music Theory: Problems and Practices in the Middle Ages and Renaissance.* Minneapoli: University of Minnesota Press.
*Yudkin, Jeremy. 1989. *Music in Medieval Europe.* Upper Saddle River Novae Caesareae: Prentice Hall.

## Nexus externi
*"Ancient FM," www.ancientfm.com (radiophonia)
*"Congeries Schøyeniana: Musica," www.schoyencollection.com (notatio musicae mediaevalis)
*De exercitatio vocationali in musica mediaevali in Germania, www.burg-fuersteneck.de
*"Guide to Medieval and Renaissance Instruments," www.music.iastate.edu (photographemata, descriptiones, soni instrumentorum mediaevalium)
*"Medieval Music & Arts Foundation," www.medieval.org
*"Medieval Period," www.pandora.com (Pandora Radio)
**Répertoire International des Sources Musicales,* www.rism.info
*Symons, John Addington, interpres. 1884. ''Wine, Women, and Song: Mediaeval Latin Students' Songs.''

Categoria:Musica
N'Heures Souris Rames

'''''N'Heures Souris Rames'''* (Anglice *nursery rhymes'') est liber translationum homophonicarum ab Anglica in Francicam conversarum, anno 1980 ab Ormonde de Kay editus. Nonnulla quadraginta nutriculae cantilenas continet, inter quae sunt "Coucou doux de Ledoux" ('Cock-a-doodle-doo'), "Signe, garçon. Neuf Sikhs se pansent" ('Sing a song of sixpence'), et "Hâte, carrosse bonzes" ('Hot cross buns'). Infra est poema "Georgie Porgie," verbis Anglicis primitivis datum et in linguam Francicam conversum:

## Bibliographia
* "Bleu dit elles! Lost in translation with un petit d'un petit" in *Northern Times* (17 Ianuarii 2013)
* Ormonde de Kay, ''N'heures souris rames: The Coucy Castle Manuscript.* Novi Eboraci: C. N. Potter, 1980. ISBN 0517540819

**Anguish Languish* (1956)
**Mots d'Heures, Gousses, Rames'' (1967)

Categoria:Translatio homophonica
Categoria:Scripta 1980
Categoria:Litterae multilingues
Categoria:Civitatum Foederatarum scripta
Categoria:Carminum collectanea
Europa continentalis

thumb|Europa continentalis (regio viridis); fines continentis aliquantum disputantur.
[thumb|[Tabula geographica|Tabula Insularum Scandiarum a Nicolau Germano pro editione anno 1467 *Cosmographiae Claudii Ptolomaei Alexandrini* facta.]]
**Europa continentalis,** etiam **Continens** tantum appellata, est continens Europaea, insulis Europaeis aperte exclusis. Usitatissima Europae continentalis definitio Insulas Graecas, Maltam, Siciliam, Sardiniam, Corsicam, Insulas Balearicas, Islandiam, Hiberniam, et Britanniarum Regnum et eius dependentias excludit. Plurimae definitiones fines continentis extendunt ad fines usitatos: Montes Urales, Rhymnum, Mare Caspium, et Caucasum.

*Consilium Europaeum
*Europa Media
*Europa Meridiana
*Europa Meridiorientalis
*Europa Occidentalis
*Europa Orientalis
*Europa Septentrionalis
*Philosophia continentalis
*Unio Europaea

## Notae
Categoria:Europa
Categoria:Geographia politica
Himalaia Digitalis

[thumb|Marcus Turin acroasim in [Collegium Dartmuthense|Collegio Dartmuthensi Februario 2013 habet.]]
**Himalaia Digitalis** est propositum ab Alano Macfarlane professore et Marco Turin doctore excogitatum ad pretiosas materias ethnographicas ex regione Himalaia conservandas et patefaciendas. Propositum in parte anthropologiae socialis in Universitate Cantabrigiensi mense Decembri 2000 institutum est. Ab 2002 ad 2005, ad partem anthropologiae in Universitate Cornelliana migrabat et coniunctionem cum Universitatis Virginiae coepit. Ex mense autem Augusto 2011 Himalaia Digitalis in universitatibus Cantabrigiae et Yalensi una sita est.

*Propositum Linguarum Himalaiae
*Schola Lugduno-Batava

## Notae
## Nexus externi
*Situs proprius, www.digitalhimalaya.org

Categoria:Himalaia
Eduardus Augustus Schneider

**Eduardus Augustus Schneider** (22 Octobris 1911 - 23 Decembris 1940) quasi avis volavit congue.

## Notae 
## Nexus externi 
* Eduardus Augustus Schneider at Findagrave

Categoria:Aëronautae Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Novi Eboraci
Categoria:Malo casu mortui
Pouzac

[thumb|250 px|Pouzac: [ecclesia Sancto Saturnino dicata]]
thumb|left|250px|Pouzac: communis tabula

**Pouzac** (Occitanice *Posac*) est commune Francicum 1'114 incolarum (anno 2018) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis nunc Occitania dicta).

* Index communium praefecturae Pyrenaei Superioris
## Nexus externi 
* 
* De hoc commune apud Cassini
* Huius communis pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Pyrenaeorum superiorum
Categoria:Loci habitati praefecturae Pyrenaeorum superiorum
Secessio Missuriae

[thumb|200px|[Claiborne Fox Jackson, quintus decimus gubernator Missuriae, qui secessioni favit.]]
**Secessio Missuriae** per Bellum Civile Americanum fuit res gesta in controverso civitatis Missuriae statu condita. Bello conflato, Missuria, ab ambabus Unione et Confoederatia postulata, duas res publicas civicas certantes habebat, legatosque ad ambos Congressui Civitatum Foederatarum et Congressui Civitatum Confoederatarum misit. Hae res, quae etiam in civitatibus Kentukia et Virginia (cum Virginia Occidentali) similiter obtinebant, erant eventus rerum anno 1861 ineunte gestarum.
 
## Bibliographia
*Adamson, Hans Christian. 1961. *Rebellion in Missouri, 1861: Nathaniel Lyon and his Army of the West: The rise of Brigadier General Nathaniel Lyon, USA, who saved Missouri from secession in the Civil War.* Philadelphiae: Chilton Co., Book Division.

Categoria:Bellum Civile Americanum
Categoria:Missuria
Denali

[thumb|Mons Denali a septentrione visus, ante quem iacet [Lacus Wonder.]]
**Denali** vel **Mons McKinley** (vide commentarium de nomine) est altissimus Americae Septentrionalis mons, in media Alasca situs, umbilicus Saepti et vivarii nationalis Denali, cuius fastigia 6&nbsp;168 metra supra mare attingunt. Ascensus 5&nbsp;500 metrorum a radice ad cacumen est maximus omnium montium qui omnino supra mare iacent. Prominentiá topographicá tertius a maximo mons est, post Everestium et Aconcaguam.

## De nomine 
In Alasca Russica *mons Magna* (''Bol'šaia*) nominabatur, quod et "Denali" vox linguae Koykon (familiae Athabascanae) significat. Mons in sermonibus Alascensibus nomine *Denali* vel similibus (Diinaalii, Diinaadhiit, etc.) appellatur. Anno 1896 quaesitor auri eum *Mount McKinley* nominavit ex Gulielmo McKinley, eo tempore candidato muneris praesidis Civitatum Foederatarum. Res publica hoc nomen anno 1917 agnovit. Nomen autem *Denali'' a civitate Alasca anno 1975 et a Civitatibus Foederatis anno 2015 rite restitutum est, anno 2025 Donaldus Trump nomen "McKinley" restituit.

## Notae
## Nexus externi 
* Situs saepti nationalis Denali

Categoria:Montes Alascae
Leichlinga

[thumb|upright=0.8|[Insigne heraldicum urbis Leichlingae.]]
**Leichlinga**, in Rhenania, vulgo Leichlingen urbicula est in Circulo Rhenano-Bergensi in Germania Foederali sita, in Westfalia.

Urbs Leichlingae cognomentum habet "urbs olerum" quia in eius regione olera coluntur.

## Homines noti Leichlingienses 
* Rainardus Brune, typographus, auctor mythistoriarum et poeta tam latinus quam theodiscus.

## Notae
## Bibliographia super urbe Leichlingae 
* Lydia Kieven, *Kulturführer Rheinisch-Bergischer Kreis*, Heider, Bergisch Gladbach 1998, ISBN 3-87314-334-8, S. 109–130.
* *Rheinisch-Bergischer Kalender Jahrbuch seit 1920*.

Categoria:Loci habitati Germaniae
Aramontii effigies (Titianus)

[thumb|upright=1.75|Gabriel Aramontius (legatus apud aulam Constantinopolitanam futurus) a [Titianus|Titiano anno 1541/1542 pictus]]
**Gabrielis Aramontii effigies** anno 1541/1542 a Titiano pictus est quo tempore Aramontius in Italia de rebus secretis operam dedit au iuxta Gulielmo Pellicier legato regis Francisci I apud Venetos. Anno 1546 ab eodem rege Aramontius legatus erit apud aulam Constantinopolitanam ibique usque in annum fere 1553 degerit.

Effigies hodie in pinacotheca Castelli Sfortiani Mediolanensis servatur.

## Nexus externi 
* "Titian’s Ambassador Portrait (1541-2)" apud *Every Painter Paints Himself*
* Effigies apud djibnet.com

Categoria:Titianus
Categoria:Confecta 1542
Categoria:Effigies
Categoria:Pinacotheca Castelli Sfortiani
Tarus

**Tarus**  (alia nomina: *Taurus*) (Italiane: *Taro*) est flumen Italiae, in Regione Aemilia-Romania situm atque tributarius Padi.

## Fluvii tributarii
**Hydrographia dextera pars:**
**torrente Tarola*,
**rio Overario*,
**rio Gatto*,
**rio Pedagnone*,
**rio Ferrario*,
* *torrente Lubiana*,
**torrente Gotra*,
**torrente Useracchia*,
**torrente Tarodine*,
**rio Cogena*,
**torrente Manubiola*,
**rio Erbenola*,
**torrente Grontone*,
**rio Vizzana*,
**torrente Sporzana*,
**torrente Scodogna*.

**Hydrographia sinistra pars:**
**fosso Sissola*,
**torrente Codorso*,
**rio Gorotta*,
**rio Iacobono*,
**rio Pelpirana*, 
**torrente Ingegna*,
**torrente Rizzone*,
**torrente Varacola*,
**torrente Vona*,
**rio Zerbio*,
**rio Testanello*,
**torrente Vorè*,
**torrente Mozzola*,
**rio Orlando*,
**fiume Ceno*,
**torrente Dordone*,
**torrente Recchio*,
**fossaccia Scannabecco*,
**torrente Stirone*,
**cavo Rigosa alta*,
**|cavo Rigosa bassa*.

* Aemilia-Romania,
* Provincia Parmensis,
* Padus,
* Flumina Italiae.

## Nexus externus 
## Notae

Categoria:Flumina Liguriae
Categoria:Flumina Aemiliae-Romaniae
Categoria:Tributarii Padi
Vatrenus

**Vatrenus**  vel **Santernus**  (*Samternus*) (alia nomina: Vide sectionem) (Italiane: *Santerno*) est flumen Italiae in Regione Aemilia-Romania situm atque tributarius Rheni.

## Hydronyma fluminis
Hydronyma fluminis sunt: *Vatrenus*, *Santernus*, *Samternus*, *Badrinus, Raseula, Rasina, Rasmia, Sanctolinus, Saternus, Vadrenus, Vaternus*.

## Fluvii tributarii
**Hydrographia dextera pars:**
**Rio Rovigo, rio di Gaggio, rio Violla, torrente Riateri, rio Carseggio*.

**Hydrographia sinistra pars:**
**Diaterna, rio di Filetto, rio Salato*,

* Aemilia-Romania,
* Urbs metropolitana Florentina,
* Urbs metropolitana Bononiensis,
* Provincia Ravennas,
* Rhenus,
* Flumina Italiae.

## Nexus externus 
## Notae

Categoria:Flumina Tusciae
Categoria:Flumina Aemiliae-Romaniae
Categoria:Tributarii Rheni (flumen Italiae)
Naturalis auscultatio

thumb|Prima pagina ascultationis (editio Bekkeri)
***Naturalis auscultatio*** (Graece Φυσικὴ ἀκρόασις), seu ***Physica***, sunt octo libri de philosophia scientiae et naturali, quibus Aristoteles principia rerum naturalium, viventium et non viventium, et praecipue principia motús, paradoxi Zenonis, contingentiae, et primi motoris invenire conatus est.

Nomen *Physica* (τὰ φυσικά) etiam omnia scripta Aristotelea de natura significare potest, de quibus vide Physica Aristotelea.

## Notae 

## Nexus externi 
### Editiones 
* Aristotelis Naturalis auscultationis libri VIII, ex recensione Immanuelis Bekkeri 
* Aristotelis Naturalis auscultationis  et 

### Commentaria 
* Commentaria in octo libros Physicorum Thomae Aquinatis

Categoria:Aristoteles
Incendium

[thumb|Incendium [Nova Aurelia|Novae Aureliae anno 2005.]]
**Incendium** est calamitas urbium vel aedificiorum seu silvarum frugumque igne destructio. Varii modi sunt id contra operari, e.g. res exstinguens incendii, aquae res spargens, sonus admonitionis incendii, et autocinetum incendii. 

Incendia naturalia etiam sunt, exempli gratia in silvis quando caelum calorissimum est. Incendii a hominibus et casu temeritatis et casu sceli sunt.

## Notae 
*Incendia
## Nexus externi 
* Statisticae de incendiis apud www.genevaassociation.org

!
Cantor montensis

[thumb|[Adumbratio Iohannis Bungartzii, anno 1885.]]
thumb|Cantus usitatus.
**Cantor montensis** est vetus galli gallinacei varietas Germanica, quae e pristino ducatu Montensi orta est. Gallus habet cantum longum, qui ad quindecim secundos fuit. Quotannis habent feturatores concursum pro cantu gallorum.

## Qualitates 
Non est nisi unus color, qui est aureatus-spadix-niger. Notabilis est plumarum tessulatura, sic-accersitus *Dobbelung.* Gallinae parent ova alba. Varietas rarissima et in periculo exstinctionis est. In mundo mille exempla monstrabit .
thumb|Gallus canens.

## Notae 

## Nexus externi 
*Descriptio varietatis 
*Clava feturatorum *Vereinigung der Züchter Bergischer Hühnerrassen und deren Zwergekräherzüchtervereinigung seit 1884* 

Categoria:Animalia domesticata
Categoria:Gallus
Salles (Pyrenaeus Superior)

[thumb|250 px|Salles: [taberna ]]
thumb|left|250px|Salles: communis tabula

**Salles** (Occitanice *Salas*) est commune Francicum 205 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).

* Indicem communium praefecturae Pyrenaei Superioris

## Nexus externi 
* 
* De hoc commune apud Cassini

Categoria:Communia praefecturae Pyrenaeorum superiorum
Categoria:Loci habitati praefecturae Pyrenaeorum superiorum
Cyd Charisse

thumb|Cyd Charisse, photographema anni 1949
**Cyd Charisse** (nata in urbe Amarillo Texiae die 8 Martii 1922, mortua Angelopoli die 17 Iunii 2008) fuit actrix et saltatrix Civitatum Foederatarum.

Cyd Charisse, postquam e poliomyelitide convaluit et saltationi studuit, annis 1940 in pelliculas iniit. In plerisque pelliculis saltabat, saepe cum Friderico Astaire et Eugenio Kelly; pelliculae notissmae sunt ''Singin' in the Rain* (1952), *The Band Wagon* (1953), *Brigadoon* (1954), ac *Silk Stockings* (1957). Saltare in pelliculis exeuntis annis 1950 desiit, sed in pelliculis et programmatibus teleopticis agere perseveravit, et anno 1992 primum in scaena Broadway apparuit. Ultimis annis in variis pelliculis documentariis de historia Ruscisilvae locuta est. Anno 2006 Insigne Artium Nationale accepit.

## Nexus externi 
* Cyd Charisse apud IMDb
* "Cyd Charisse, 86, Silken Dancer of Movies, Dies", necrologium in *The New York Times''

Categoria:Actores Civitatum Foederatarum
Categoria:Saltatores Civitatum Foederatarum
Venedig (Erfordia)

**Venedig** (ad verbum: *Venetiae*) area viridario similis est media in urbe Erfordiae in Germania sita. Ob aquarum multitudinem feliciter Venetiarum nomen adoptatum est.

## Situs 
Hoc territorium inter septentrionem et occidentem vertens pro Sancti Andreae tribu limiti est, longitudine 300 metrorum et largitudine maxime 105 metrorum. Flumen Hierae territorium arguit, et dividens illud et formans insulas nonnullas amoenas. 

Hoc loco ramus fluvialis princeps qui nuncupatur *Breitstrom* in Hieram Salvaticam *(Wilde Gera)*  influit. Hinc quoque Hiera Angusta *(Schmale Gera)* defluit. 

Viridarium sternitur inter fluvium, angiportum Pfeiffersgasse, inter vias Steinstraße et Venedigstraße.

## Historia 
Caespes quidam est eo loco quo antea muri trans flumen ducti sunt. Saeculo XVI erant ibidem molendina quae infeliciter aut demolita aut in aliam speciem mutata sunt. Anno 1666 prima mentio facta est casae tinctoriae cuiuspiam nomine  *Zur kleinen Venedige*; inde ab anno 1826 in mappa geographica nomen *Venedig* invenitur. 

Post annum 1998 territorium pedetentim reconstructum est. Anno 2004 ponticula duo advenerunt et nova prata et semitae ad usum birotariorum peditumve. 

## Externi nexus 
* Informationes quae inveniuntur in urbis situ proprio 

Categoria:Erfordia
Michael Kafando

**Michael**, vulgo *Michel* **Kafando** (Uagadugu in urbe natus die 18 Augusti 1942), est politicus civitatis Burkina Faso. Alumnus est universitatis Burdigalensis et Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis necnon Instituti Studiorum Superiorum Internationalium urbis Genavae. Minister rerum externarum patriae a die 30 Septembris 1982 ad 4 Augusti 1983 meruit. A die 15 Aprilis 1998 ad 5 Iulii 2011 legatus fuit civitatis suae apud Nationes Unitas. Praeses ad interim creatus est die 18 Novembris 2014, Blasio Compaoré ab eodem officio tumultibus popularibus nuper deiecto.

## Bibliographia 
* "Kafando sworn in as Burkina Faso transitional president" (18 Novembris 2014) apud reuters.com
* "Burkina Faso's deposed president back in power after diplomatic talks" in *The Guardian* (23 Septembris 2015)

Categoria:Nati 1942
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Burkina Faso
Categoria:Legati Burkina Faso
Categoria:Legati Nationibus Unitis
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Burdigalensis
Categoria:Alumni Instituti Studiorum Superiorum Internationalium Genavensis
Categoria:Alumni Instituti Scientiarum Politicarum Parisiensis
Gulielmus Pelissier

[thumb|upright=1.5|"Gulielmus Pelissier ... rei herbariae indagator sollertissimus": herma in [Hortus botanicus Montispessulanensis|horto botanico Montispessulanensi erectus]]
**Gulielmus Pelissier** seu **Pellicier** (Melgorii natus circa annum 1490; mortuus 1568) fuit legatus Franciae, botanista, episcopus Magalonensis et (sede ipso suadente mota) Montispessulanensis.

## Notae 

## Bibliographia 
* Alexandre Tausserat-Radel, ed., *Correspondance politique de Guillaume Pellicier, ambassadeur de France à Venise 1540-1542*. 2 voll. Lutetiae: Félix Alcan, 1899 vol. 1  vol. 2 apud archive.org
* Jean Zeller, ''La Diplomatie française vers le milieu du XVIe siècle, d'après la correspondance de Guillaume Pellicier, évêque à Montpellier, ambassadeur de François Ier à Venise (1539-1542)'' [dissertatio]. Lutetiae: Hachette, 1880 Textus apud gallica

## Nexus externi 
Categoria:Nati saeculo 15
Categoria:Mortui 1568
Categoria:Legati Franciae
Categoria:Episcopi Franciae
Categoria:Botanistae Franciae
Categoria:Episcopi Montis Pessulani
Categoria:Episcopi Magalonenses
Boris Christov

thumb|Boris Christov Moscuae anno 1970
**Boris Cyrilli filius Christov**, seu **Christoff** (vulgo *Борис Кирилов Христов*; natus Philippopoli die 18 Maii 1914; mortuus Romae die 28 Iunii 1993), fuit cantor Bulgaricus, qui unus ex maximis bassis saeculi XX habetur.

## Nexus externi 
* Boris Christoff, Bass, Dies at 79; Esteemed for His Boris Godunov, necrologium in *The New York Times* 

Categoria:Cantores Bulgariae
Categoria:Bassi
Scodra

**Scodra**  vel **Scutarum**  (Albanice: *Shkodër*) est urbs Albaniae et caput Praefecturae Scodrensis. Prope ripas lacus Labeatum stat.

thumbnail|Castellum Scodrense

## Nomina
Nomina latina urbis sunt: *Scodra, Scutarum, Chrysopolis, Epitaurum, Scodra, Skadar, Uranopolis*. Urbani *Scodrenses* seu *Scutarenses* appellantur.

## Geographia 
Tres fluvii sunt in Scodra: Buna, Drilo et Kir.

## Historia 
Antiquitis Scodra Illyrici populi Ardiaei et Labeatae incolebant. Scodra a Romanis annexa est anno 168 a.C.n, cum Gentius ab Lucius Anicius Gallus victus est.

## Ecclesia Catholica Romana 
Scodra, cum , est sedes episcopalis metropolitana Ecclesiae Catholicae Romanae, nomine "archidioecesis Scodrensis-Pulatensis"

## Notae 
## Nexus externi 
* Proprius municipii situs interretialis 

!
Categoria:Sedes episcopales Albaniae
Argyrocastrum

thumbnail|250px|Despectus in urbem

**Argyrocastrum**  seu **Argyropolis**  (alia nomina: *vide sectionem*)  (Albanice: *Gjirokastër*; Graece: *Αργυρόκαστρο / Argyrokastro*) est urbs Albaniae, et caput Praefecturae Argyrocastrensis.

## Nomina
Nomina latina urbis sunt: *Argyrocastrum*, *Argyropolis*, *Andrinopolis*, *Andropolis*, *Antigona*, *Antigonea*, *Girocastrum*; olim fortasse **Horaea**. Urbani *Argyrocastenses* seu *Argyropolitani* appellantur.

## Cives illustres 
### Nati
*Enver Hoxha, tyrannus Albanus

## Ecclesia Catholica Romana 
Argyrocastrum, cum nomine *Horaea*, fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae, saeculo X condita. Hodie est Sedes Titularis; nomen est Dioecesis Horaeensis.

## Notae 
## Nexus externi 
## Pinacotheca

Fasciculus:Welterbe.svg|Situs humanitatis patrimonium ab UNESCO tributum

Categoria:Urbes Albaniae
Categoria:Praefectura Argyrocastrensis
Categoria:Urbes Sedes Episcopales Titulares Albaniae
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Albania
Hymera (flumen)

**Hymera**  vel **Hymera Septemtrionalis** (etiam: *Himera*, *Himera Septentrionalis*, *Magnus Fluvius*) (Italiane: *Imera settentrionale*; Graece: *Ημέρας / Himèras*) est flumen Italiae, in Regione Sicilia situm, quod e montibus in parte septentrionali insulae oritur atquae tributarius Tyrrhenici maris.

* Sicilia,
* Hymera Australis flumen,

## Nexus externus 
## Notae 
Categoria:Flumina Siciliae
Categoria:Tributarii Tyrrhenici maris
Sanous

thumb|250px|Sanous: communis tabula

**Sanous** (Occitanice *Sanós*) est commune Francicum 90 incolarum (anno 2014) praefecturae Pyrenaei Superioris in regione australi Meridiano et Pyrenaeis (a die 1 Ianuarii 2016 Occitania Ruscinone Meridiano et Pyrenaeis).

* Indicem communium praefecturae Pyrenaei Superioris

## Nexus externi 
* 
* De hoc commune apud Cassini

Categoria:Communia praefecturae Pyrenaeorum superiorum
Categoria:Loci habitati praefecturae Pyrenaeorum superiorum
Statio Tokiensis

[thumb|300px|Statio Tokiensis anno 2012, sub [nox|nocte illuminans.]]
**Statio Tokiensis** (Iaponice 東京駅, *Tōkyō-eki*) est statio ferriviaria in regione Marunouchi Tokii Iaponiae. Omnium stationum ferriviariarum Tokii maxime adhibitum est. Etiam maxime adhibitum Iaponiae in modo traminis per diem est, enim super 3 000. Inter tramina in statione ferriviaria agentia Shinkansen est, series traminum supercelerorum. Commercia ferriviaria JR East, JR Central et Tokyo Metro statione ferriviaria operantur.

Statio Tokiensis anno 1914 aedificata est et die 20 Decembris aperta. In architectura populari huius temporis aedificabatur.

Statio Tokiensis cereos electricos in latere exteriori habet quas ea nocte illuminant.

## Nexus externi 
* JR East charta Stationis Tokiensis 
* Statio Tokiensis in JR East pagina interretialis 
* Statio Tokiensis in JR Central pagina interretialis 
* Statio Tokiensis in Tokyo Metro pagina interretialis 

Categoria:Stationes ferriviariae
Categoria:Tokium
Categoria:Confecta 1914
Tinia (discretiva)

**Tinia** potest:
* **Tinia**: deus Etruscorum
* **Tinia (Croatia)** vel **Tininum**: Urbs et municipium Croatiae.
* **Tinia (flumen)**: flumen Italiae.
* **Tiniae**: Oppidum et municipium Franciae.
Arithmetica modularis

[thumb|[Horologium tempus monstrat secundum modulum 12.]]
**Arithmetica modularis** est arithmetica numerorum integrorum ratio. Theoria arithmeticae modularis a Carolo Friderico Gauss in *Disquisitionibus Arithmeticis* (anno 1801) edita est.

Numeri integri *a* et *b* dicuntur *congrui secundum m* si differentia *b - a* per numerum *m* dividi potest (sive numerus *m* differentiam *b* - *a* metitur, sive (*b* - *a*)/*m* est integer). *Modulum* appellamus *m*, et congruentiam notationea \equiv b \pmod{m}denotamus.

## Proprietates 
Numeri congrui in arithmetica modulari sunt numeris aequalibus in arithmetica ordinaria similes:

* a \equiv a
* Si a \equiv b, erit b \equiv a
* Si a \equiv b et b \equiv c, erit a \equiv c
* Si a \equiv b et c \equiv d, erit a+c \equiv b+d
* Si a \equiv b et c \equiv d, erit ac \equiv bd
* Si a \equiv b, erit a^k \equiv b^k(ubi  k \ge 0)

At si ka \equiv kb \pmod{m}, poterunt *a* et *b* esse incongrui.

* Si autem ka \equiv kb \pmod{m} et *k* ad *m* est primus, erit a \equiv b.

Si a \equiv b \pmod{m}, poterunt c^aet c^besse incongrui secundum modulum *m*.

* Si autem a \equiv b \pmod{\varphi(m)} (ubi φ est Euleri functio φ) et *c* ad *m* est primus, erit quidem c^a \equiv c^b \pmod{m} (theorema Euleri).

## Exemplum 
Exempli causa, ponamus modulum 6; habemus 5 + 8 \equiv 1 \pmod{6}, quia 5 + 8 = 13, et 13 - 1 per 6 divisibilis est.

Secundum modulum 6, numeros hoc modo addimus:

Etiam possumus multiplicare secundum modulum 6:

Quod 6 est numerus compositus, habemus numeros a, b ut sit a × b ≡ 0: 2 × 3, 4 × 3. (Quod, sine modulo, 2 × 3 = 6 et 4 × 3 = 6 × 2: hoc est, 6 metitur 2 × 3 et 4 × 3.) Si autem modulus est numerus primus, integri secundum talem modulum sunt corpus.

## Nexus externi 
* De arithmetica modulari apud Wolfram MathWorld

## Bibliographia 
Gauss, Carolus Fridericus. 1801.  *Disquisitiones arithmeticae.* Lipsiae: Fleischer. Retractatus Hildesheim: Olms-Wiedmann, 2006, cum introductione a Norbert Schappacher scripta.

Categoria:Arithmetica
Categoria:Theoria numerorum