open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iacobus de Cessolis

[thumb|Imago ex editione Anglica libri Iacobi de Cessolis, a [Gulielmus Caxton|Gulielmo Caxton conscripta.]]

**Iacobus de Cessolis** fuit clericus ordinis Praedicatorum saeculi tertii decimi exeunte, scriptor linguae Latinae, auctor *Moralisatio super ludum scaccorum,* libri ante anno 1300 confectum. Natus est anno incognito Cessolis in oppido, non e longinquo ab Hasta Pompeia sito.

## Opera 
* *Moralisatio super ludum scaccorum*
** Latine edita Traiecto ad Rhenum anno 1473

## Versiones in aliis linguis 
* Konrad von Ammenhausen, *Schachzabelbuch* Theodisce
* *Schachzabelbuch* versio Theodisca anonyma
* *Buke of the Chess* in lingua Teutonica Scotica 
* Versio in opere a Guillelmo de Saint-André scripto, *Libvre du bon Jehan, duc de Bretaigne*
* Jean de Vignay, *Jeu des eschés moralisé* Francogallice
* Jean Ferron, *Jeu des eschaz moralisé* Francogallice
* Versio Francogallica anonyma appellata Bernensis
* *Scaecspel* Batave
* Versio Anglica a Gulielmo Caxton conscripto et circa annum 1480 ab ipso edita

## Nexus externi 
* Iacobus de Cessolis in situ ARLIMA

## Bibliographia 
* Kaeppeli, Thomas. 1960. Pour la biographie de Jacques de Cessole. *Archivum fratrum praedicatorum* 30:149-162.
* Lajard, Félix. 1869. Jacques de Cessoles, dominicain. In *Histoire littéraire de la France* 25: 9-41. Lutetiae: Firmin Didot.
* Plessow, Oliver. 2007. *Mittelalterliche Schachzabelbücher zwischen Spielsymbolik und Wertevermittlung: Der Schachtraktat des Jacobus de Cessolis im Kontext seiner spätmittelalterlichen Rezeption.* Monasterii: Rhema-Verlag. ISBN 978-3-930454-61-7.

Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui saeculo 14
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Lusores scaccorum
Categoria:Scriptores de ludis
Categoria:Scriptores Italiae
Cataracta (discretiva)

**Cataracta** potest:

#Cataracta, locus fluminis saxosus et praeruptus, navigantibus difficilis; cataracta maior aqua cadens est
#Cataracta aedificium in fluminibus
# Cancelli qui in portis desuper mitti possunt
# Cataracta in medicina (ophthalmologia) est opacitas lentis oculi
Petrus Maria Iosephus Carré

** Petrus Maria Iosephus Carré** (Francogallice * Pierre-Marie Joseph Carré*, natus in Serques die 22 Aprilis 1947) est a 13 Iulii 2000 archiepiscopus Archidioecesis Albiensis (Francogallice * Albi-Castres-Lavaur*), id est urbis Albiae. Mense Iunio 2011 Montispessulani archiepiscopus factus est.

## Nexus externus 
* 

180px|thumbnail

Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Archiepiscopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Nati 1947
Categoria:Homines vivi
Rosa

***Rosa***  (Graece ῥόδον) est genus lignearum plantarum perennium familiae Rosacearum, cui sunt plus quam centum species et milia cultivarietatum. Gregem constituunt plantarum quae frutices recti esse possunt, scandentes vel pensiles, quibus sunt caules qui spinis vel aculeis acutis saepe armantur. Permultos habent colores. Ex rosis fiunt oleum rosaceum et aqua rosacea.

## Species et cultivarietates selectae 
;Species
**Rosa canina*
**Rosa carolina*
**Rosa gallica*
**Rosa moschata*
**Rosa virginiana*
;Hybridae
**Rosa × damascena*
**Rosa × centifolia*

## Etymologia 
Graecum ῥόδον et Latina *rosa* inter se cognata sunt, sed eorum origines certe non scimus. Ex aliis linguis antiquis circum Mare Mediterraneum deriventur.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Rose Hector Berlioz 20070601.jpg|Rosa *Hector Berlioz*.
Fasciculus:Rose Blaze 20070601.jpg|Rosa *Blaze*.
Fasciculus:Mrs. Herbert Stevens May 2008.jpg|Rosa *Mrs. Herbert Stevens*.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flores
Categoria:Rosa
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Genera plantarum
Ardabastus (rex Visigothorum)

**Ardabastus** vel **Ardo** fuit ultimus Visigothorum rex (714– circa 720), sed solum Septimaniam et partem Hispaniae Tarraconensis rexit. A maioribus Narbone in urbe electus, totius Hispaniae regnum voluit capere; ergo copiae contra Mauros pugnaverunt. Anno 720, Mauri in Septimaniam ingressi Narbonem obsidione clauserunt, et Ardabastus mortuus est.

## Bibliographia 
* Thompson, E. A. 1969. *The Goths in Spain.* Oxoniae: Clarendon Press.
* Collins, Roger. 1989. *The Arab Conquest of Spain, 710–97.* Blackwell Publishing.
* Collins, Roger. 2004. *Visigothic Spain, 409–711.* Blackwell Publishing. 

## Notae 
Categoria:Mortui saeculo 8
Categoria:Nati saeculo 7
Categoria:Reges Visigothorum
Liber spectaculorum

[thumb|Editio libri anni [1490]]

, sive , libellus est poetae M. Valerii Martialis inter annos 80 et 85 conscriptus. In hoc opere sunt 33 epigrammata de ludis in Amphitheatro quod nunc Colosseum appellamus.

## Bibliographia 
* Kathleen M. Coleman, *Martial: Liber spectaculorum*. Oxoniae 2006. ISBN 978-0-19-814481-6.

## Nexus externi 
Categoria:Carmina
Categoria:Litterae Latinae aetatis Imperii
Categoria:Italiae scripta
Categoria:Scripta saeculo 1
Categoria:Domitianus
Categoria:Marcus Valerius Martialis
Categoria:Ludi publici Romani
Petrus Canisius

thumb|Petrus Canisius.
**Petrus Canisius** (Batavice *Pieter Kanijs*; natus Noviomagi Batavorum die 8 Maii 1521; mortuus Friburgi Helvetiae die 21 Decembris 1597) fuit theologus et scriptor saeculi XVI et primus Iesuitarum Germanicorum. 

## Vita 
Petrus Canisius Noviomagi in Batavia natus est anno millesimo quingentesimo vicesimo uno. Coloniae Agrippinae in studia incubuit et Societati Iesu nomen dedit; anno millesimo quingentesimo quadragesimo sexto sacerdotio initiatus est. Per triginta annos in Germania strenue ad fidem catholicam tuendam et firmandam laboravit scriptis et praedicatione, quare cognomen habuit 'Mallei haereticorvm' et, post Bonifatium, alterius Germaniae apostoli. Ibi scholas condidit. Multa edidit opera, inter quae illud eminet quod Catechismus inscribitur. In Concilio Tridentino partes habuit. Obiit Friburgi Helvetiorum anno millesimo quingentesimo nonagesimo septimo. Quem Pius IX Papa, inter Sanctos relatum, doctorem Ecclesiae pronuntiavit anno millesimo nongentesimo vicesimo quinto.

## Opera 
[thumb|upright=0.8|[Monumentum Petri Canisii Friburgi in Helvetia positum.]]
* *Summa doctrinae Christianae* 1555
* *Catechismus minimus* 1556
* *Parvus catechismus Catholicorum* 1558

## Fortuna 
Canisius anno 1869 beatus, anno 1925 a papa Pio XI sanctus et doctor ecclesiae creatus est. Papa Leo XIII eo epistulam encyclicam *Militantis Ecclesiae* anno 1897 dicavit. In imaginibus Petrus Canisius cum calva, crucifixo et catechismo depingitur. Canisio celebrant Catholici festum diem 21 Decembris, Germani autem 27 Aprilis.

## Nexus externi
*Stierli, Josef: "Canisius, Petrus", in: Historisches Lexikon der Schweiz/HLS, (hic in interreti) 
*De sancto in paginis archidioeceseos Vindobonensis
*Nexus apud DDB
*De sancto isto in Encyclopaedia Catholica

Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Doctores Ecclesiae Catholicae
Categoria:Sancti
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Theologi
Mauri

thumb|*Guardia mora*, J.L. Gérôme pinxit
**Mauri**  a verbo Punico *Mahourim* ('occidentales') vocati, fuerunt populus Africae Septentrionalis inter Carthaginem et Oceanum, ubi Mauretania Romana provincia sita erat. Ei Musulmani erant a saeculo octavo, et in Iberiam ingressi sunt anno 711. In Hispania remeaverunt ad annum 1609, ubi rex Philippus III eos expulsavit.

Andalusia (appellata quoque *Al-Andalus*) fuit summa civitatum Maurorum in Iberia, quae finivit anno 1492.

Hodierne, verba Hispanice *moro* et Lusitanice *mouro* significant vir Musulmanus Africae septentrionalis.

Franciscus Franco usus est Mauris in bello Hispanico annorum 1936 ad 1939.

*Mauri et Christiani
**Othello*

Categoria:Gentes
Categoria:Medium Aevum Hispanicum
Categoria:Religio Islamica
Achila II (rex Visigothorum)

**Achila II** vel **Akhila** (-nis, *m.*) (obiit anno 714) fuit rex Visigothorum a 711 ad 714, filius Vitizae et inimicus Roderici. Vitiza defuncto, Achila regnum Septimaniae usurpavisse videtur. Pauca autem de eo cognita sunt: Tantum quidam nummi e Gerunda, Tarracone, Caesaraugusta et Narbone effossi et commemoratio in indice regum Visigothorum eum vixisse attestantur. Hic index eum tres annos regnavisse indicat.. 

Iam 711 Mauri Proelium apud Transductos Promontorios vicerant, unde invasio Hispaniae coepit. Hoc proelio Rodericus rex ceciderat. 

Sunt, qui cladem Visigothorum ad perfidiam referunt: Oppam episcopum, patruum Achilanis, auxilium a Mauris contra Rodericum petivisse, ut in Hispaniam ingrederentur. Proelio apud Transductos Promontorios pugnato autem Mauros Achilani regnum donare noluisse. Taric, ducem Maurorum, Achilanem Damascum misisse, ex quo nunquam Hispaniam rediisset. 

Hae opiniones autem recentioribus studiis dissoluti sunt.. Etiam illud, quod de Achilanis itinere narratur, nihil nisi fabula esse videtur.

An Achila in pugna contra Mauros mortem obiit, incertum est. Post Achilanem II nobiles Ardabastum regem elegerunt.

## Bibliograpia 
*Miquel Barceló (1978): El rei Akhila i els fills de Wititza. Encara un altra recerca. In: Miscellanea Barcinonensia, vol. 49, p. 59–77
*Dietrich Claude (1988): Untersuchungen zum Untergang des Westgotenreichs (711–725). In: Historisches Jahrbuch, vol. 108, p. 329–358
*Collins, Roger (2005). La España visigoda: 474-711. Crítica. ISBN 9788484326366.
*Isla Frez, Amancio (2010). Ejército, Sociedad y Política en la Península Ibérica Entre Los Siglos VII y XI. CSIC-Dpto. de Publicaciones. ISBN 9788497815741.
*Sayas Abengochea, Juan José; Abad Varela, Manuel (2013). Historia Antigua de la Península Ibérica: Época Tardoimperial y Visigoda II. Editorial UNED. ISBN 9788436265347.

## Notae

Categoria:Nati saeculo 7
Categoria:Mortui 714
Categoria:Reges Visigothorum
Liuva II (rex Visigothorum)

**Liuva II**  (*-ani*, m.; Gothice: *Liwa*) fuit rex Visigothorum (601-603), filius et successor Recaredi. 

Liuva, natus circa annum 583, adulescens erat ubi rex creatus est. Anno altero regni, Wittericus duxit copias e limite meridionale usque Toletum. Tunc in praetorio regio intravit, ubi Liuvanem occidit et rege se proclamavit. 

*Historia Gothorum* Isidori Hispalensis dixit: 

::*Aera DCXXXIX* [639, recte 601] *post Recaredum regem regnat **Liuva** filius eius an. II, ignobili quidem matre progenitus, sed virtutis in dole insignitus. Quem in primo flore adolescentiae Wictericus, sumpta tyrannide, innocuum regno deiecit, praecisaque dextra occidit anno aetatis XX, regni vero II.* 

Categoria:Reges Visigothorum
Categoria:Nati saeculo 6
Categoria:Mortui 603
Ervigius (rex Visigothorum)

Flavius **Ervigius** vel **Erwigius** (680-687) fuit rex Visigothorum. Cum episcopo Toletano, Wambam venenaverunt et totonderunt et in habitus monacalis vestuerunt, ne regeret anno 680. Wamba in coenobio reclusus est dum Ervigius rex est creatus.

## Regnum
Wamba multas terras maiorum et ecclesiae proscripsit et Ervigius eas redidit. Anno 681, XII Concilium Toletanum convocatum est a Ervigio ubi regnum suum contra Wambam roboratum est. 

Ervigius multas leges promulgavit, quae tributa minuerunt et populo iussit in exercitu pugnare. Ervigius quoque leges contra iudaeos promulgavit. Hae leges in Libro Iudiciorum inclusae sunt.

## De familia
Ervigius erat filius Ardabasti et nepos Athanagildi, qui ipse erat filius Hermenegildi usurpatoris. In matrimonium duxit Liuvigotonam, filiam Suinthilae et sororem Sisenandi. Eadem uxor genuit Cixilonam.

Anno 687 moribundus Ervigius filiam Cixilonam nupsit cum Egica, filius sororis Wambae. Egica successor Ervigii electus est, et regem coronatus cum Ervigio defuncto.

Categoria:Reges Visigothorum
Categoria:Mortui 687
Categoria:Nati saeculo 7
Pila

**Pila**, vel si inflata **follis**, est corpus congruenti cum forma, plerumque sphaera, saepissime in ludis adhibitum. Formae causa, vulgo pila significet ullum corpus sphaericum. Exempli gratia, testes *pilae* vulgo appellantur.

## Pinacotheca 

Imago:Baseball (crop).jpg|Basiludii pila
Imago:Cricket-ball-red-madeinaustralia.jpg|Criccetii pila.
Imago:Billiards balls.jpg|Tudiculares pilae
Imago:Teamgeist_Ball_World_Cup_2006_Brazil_vs._Croatia.jpg|Pediludii follis
Imago:Basketball.jpeg|Canistriludii follis
Imago:Sherrin.png|Harpasti Australiensis follis.
Imago:Wilson American football.jpg|Harpasti Americani follis.

* Pila Poloniae
* Pong cervisiale

## Nexus externi 
Categoria:Ludi
Follis fabrilis

[thumb|Follis [organum tubulatum|organo tubulato serviens.]]
[thumb|upright=0.7|left|Follis [focus|foco serviens.]] 

, vel simpliciter , est instrumentum ad aera compressum flandum in aliquod punctum spatii facta (camino, metallurgia sicut fabro ferrario, organo tubulato, et cetera).

## Notae 
Categoria:Instrumenta
Roccus Delucus et Onus

**Rochus De Luca et Onus** (*Rocco DeLuca and the Burden*) Americanus concentus musicus est factus anno 2005 in California. Tres membri, Ryan Carman (tympana), Greg Velasquez (varies), et Dave Beste (cithara prima) circumstant ducem, Roccum Delucum (voces et cithera chalybis). Agent musica rocka et musica caerulorum.
	Roccus Delucus in Longo Litore, California MCMLXXVI natus est. Ex quo anno MMIII, Roccus non conveni suam matrem quae relinqueri Roccum parvum puerum. Rocci pater, qui erravit et egit cum multis optimis artificibus caerulorum, monstravit vim musicae iuveni Rocco. Roccus dicit se saepe patrem et patruos se exercentes musica serissime nocte. Postea, Roccus invenit citharam chalybis et incepit creare suam musicam. Incepit scribere carmina quae coniunxit caerulorum, musicam rockicam, et antiquam rusticam musicam. Trans insequens decem anno, Rocci sollertia explosit.
	Anno MMIV, Rocci sollertia inventa est a insolito grege hominum, Kiefer Sutherland (Quattuor et Viginti) et Jude Cole erant. Roccus coniunxit cum negotio phonodiscali, “Opera Ferri,” et tribus membris ut Roccus Delucus et Onus facierent. 
	 Martio, XXI, anno MMVI, concentum musicum primum compacto disco dederunt, “Confido te Occisuram me.” Phonodiscus habuit carmina similia “Donum,” “Color,” et “Animus.” Simul, ut gregis fama cresceret, Kiefer et ceteris incepit producere documentarium de grege errante in Europa. Documentarium monstratum est a Kiefer in Pellicularum Festo Nashburgi in Aprili, XXII.
	Post documentarium datum, concentus musicus meruit famam in multis terries mundi. Grex iit trans et Europa et Civitates Confoederatae Americae in parvis tabernis et aliis parvis locis. In America, unum carmen, “Celer,” auditum est in praeconio, et carmen, “Color” in radiophono auditum est. Etiam, grex in multis programmatibus televisificis apparuit. 
	Critici et delatores dicunt Roccum Delucum et Onus fauosos fieri quod solus Keifer Sutherland provehit gregem. Sed alii critici dicunt musicum Rocci Deluci vendere se quod ardens et “verus.” 
Hodie, Rocco Deluco et Onere in Civitates Confoederate Americae manserunt, et fama gregis cresecunt.

## Notae

Categoria:Musica
Categoria:Constituta 2005
Hypallage

[300px|right|thumb|[Tractus bellum, exemplum hypallagae.]]

**Hypallage**, vel **epitheton translatum** si solum cum nominibus et adiectivis, est figura linguistica qua grammatica cum sensu non congruit.

Exactius, per grammaticam aut adiectivum vel praedicativum, aut verbi membrum unum nomen adiicitur, dum in sensu alii. Exemplorum gratia:

**...lingua sed torpet, tenuis sub artus flamma demanat, sonitu suopte tintinant aures **gemina**, teguntur **lumina nocte**.* --*gemina* per grammaticam *nocte* adiicitur, at *lumina* sensu ; Catulli 51

**...post te neque **iratos** trementi **regum apices** neque militum arma.* -- *reges* sunt *irati*, non *apices* ; Horatii O.III.21

**Illud in his rebus vereor, ne forte rearis **impia** te **rationis** inire **elementa** viamque...*  *impia* adiicitur *ratio* magis quam *elementa* ; Lucretii I.80 

**...ibat ad tumulum **magna medius comitante caterva**...* -- vir est in *media magna comitante caterva*, non est *medius* ipse ; Vergilii *Aeneidis V.76

Exempum iucundum est *tractus bellum*. Anglice, hic ludus appellatur *Tug of War*. Recte Latine conversa, legitur *belli tractus*, dum sensum certe fert *tractus bellum''.

## Fontes
*:Categoria:Semantica

Categoria:Linguistica
Hora laeta

[right|300px|thumb|Taberna ''Hattie's Hat'' in [Seattlum|Seattlo, fortasse in hora laeta.]]

**Hora laeta** est spatium temporis, verius multis horis  diuturnum, plerumque inter horas 16:00-19:00 et dies Lunae et dies Iovis, quo tabernae potiones vendunt pretio minore. Ratio et modus cogitandi, qui primus fuit Americanus, est venditiones efferre in horis quibus clientes non solent tabernas frequentare.

*Ludus potatorius

## Notae 
Categoria:Potiones fortes
Iacobus Michael Harvey

** Iacobus Michael Harvey** (natus die 20 Octobris 1949 in Milvauchia Visconsiniae) est archiepiscopus et a die 7 Februarii 1998 usque ad annum 2012 Pontificalis Domus praeses. Die 24 Novembris 2012 papa Benedictus XVI Iacobum Michaelem Harvey cardinalem et Basilicae Sancti Pauli extra moenia archipresbyterem creavit. Harvey conclavi mense Martio 2013 adfuit, quod Georgium Marium Bergoglio papam creavit. 

## Nexus externus 
* 

Categoria:Nati 1949
Categoria:Homines vivi
Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Incolae Visconsiniae
Camera Apostolica

thumb|upright|Vexilla Camerae Apostolicae

**Camera Apostolica** est antiquum et olim—cum papa etiam dux Civitatis Ecclesiae esset—potens Curiae Romanae officium, cui "praeficitur Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae Camerarius." {?} Nunc, secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus* (art. 171), est officium Camerae Apostolicae:
:[M]unera præsertim gerit, quæ ipsi peculiari lege de vacante Sede Apostolica tribuuntur.*
:Sede Apostolica vacante, Cardinali Sanctæ Romanæ Ecclesiæ Camerario ius est et officium, etiam per suum delegatum, ab omnibus Administrationibus, quæ e Sancta Sede pendent, relationes exposcere de earum statu patrimoniali et œconomico itemque notitias de extraordinariis negotiis, quæ tunc forte aguntur, et a Præfectura Rerum Œconomicarum Sanctæ Sedis generales computationes accepti et expensi anni superioris nec non prævias æstimationes pro anno subsequente; has autem relationes et computationes Cardinalium Collegio subiciendi officio tenetur.

Praeses Camerae Apostolicae et ergo camerarius Ecclesiae Catholicae est cardinalis Coemgenus Farrell, ab XIV Februario, anno Domini MMXIX.

## Nexus externi 
* Camera Apostolica (pagina Sanctae Sedis) (Italiane)
* Constitutio apostolica *Pastor Bonus''

Categoria:Curia Romana
Gardingi

**Gardingi** et fortasse **Spatharii** erant turma virum fidelium regibus visigothicis. Primo adsunt in legibus Visigothicis Chintila regnante (annos 636-639). Saepe Visigothi sed aliquis Hispanoromani erant. Gardingi erant successores fidelium regum et *comitatum* qui Tacitus in *Germania* sua locutus est. 

Hi fideles regi obedientes erant et varias tenebant obligationes, inter quas erant consilium dare (gardingi erant pars Aulae Regiae), proelia cum rege bellare et dum in palatio regi defendere. Primus inter gardingos comitem spathariorum electus est.

Gardingi fideles erant regi quod rex eis beneficium prestavit ut gardingi in debita regis sint. Rex gardingos remunerabatur aluiendo et in pecunia, sed saepe terrae quoque proscripitae datae sunt gardingis. Aliquando, rex gardingo legationem dedit in regno Francorum, Constantinopoli aut Papae.

Gardingi fortasse erant *spatharii*, milites cum zabis et spathis qui regi defendebant in proelio.

*Administratio regni Visigothorum
*Trustes
Pontificalis Domus

**Pontificalis Domus** ex Cappella et Familia Pontificiis constituta sub cura Praefecturae posita est a Papa Paulo VI die 15 Augusti 1967 conditae. Secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus* (art. 180) eiusdem Praefecturae est:

:*Præfectura ordinem internum ad Pontificalem Domum spectantem respicit, atque iis omnibus sive clericis sive laicis moderatur, ad disciplinam et servitium quod attinet, qui Cappellam et Familiam Pontificiam constituunt.*

Praefectus Pontificalis Domus est a die 7 Decembris 2012 Georgius Gänswein.

## Nexus externus
*Constitutio apostolica Pastor Bonus

Categoria:Curia Romana
Provincia Spaniae

[300px|thumb|**Provincia Spaniae** anno [560 est terra Fuchsia.]]

**Provincia Spaniae** fuit territorium Iberiae, a Byzantinis creatum anno 552, cum Athanagildus Iustiniano auxilium petivit.

## Historia 
*Historia Gothorum* Isidori Hispalensis dixit:
::Athanagildus regnum quod invaserat tenuit ann. XIV. Hic cum iamdudum sumpta tyrannide, Agilanem regno privare conaretur, militum sibi auxilia ab imperatore Iustiniano poposcerat, quos postea submovere a finibus regni molitus non potuit. Adversus quos hucusque conflictum est. Frequentibus antea praeliis caesi, nunc vero multis casibus fracti atque finiti.

Liuvigildus et Recaredus hanc provinciam intraverunt, sed repulsi sunt a copiis Byzantinis. Tandem Suinthila anno 624 ultima praesidia Byzantinorum cepit.

## Territoria 
Provincia Spaniae composita est a variis urbibus; summae sunt Onoba, Gades, Asidonia, Calpe, Septa, Malaca, Granata, Carthago Spartaria (caput provinciae), Ilici, et Dianium. Baleares insulae quoque Byzantini acceperunt. Quod copiae Byzantiorum parcae erant, Byzantii urbes munivierunt et strenissimos praesidios aedificaverunt.

*Carthago Spartaria
*Inscriptio Comencioli
*Iustinianus I

## Fontes
Vandali

[thumb|Regnum Vandalorum circa annum [476, terris eorum Africanis colore flavo pictis]]

**Vandali**  fuerunt gens antiqua Germanica, quae ex Bohemia ad regiones Romanas saeculo sexto migravit. Kalendis Ianuariis anni 407, ei cum Suevis et Alanis Rhenum transiverunt, fluvium tunc glaciatum. Gens Vandalorum est in dimidia divisa: Vandali Hasdingi et Vandali Silingi.

## Vandali in Hispania 
[thumb|200px|left|Vandali in Hispania circa annum [418]]
Gallia vastata, Vandali anno 409 ingressi sunt Hispaniam et praecipue Baeticam, quae deinde Vandalitia appellata est. Ibi, Hispaniam divisuerunt cum Suevis et Alanis anno 411. Hasdingi cum Suevis Gallaeciam acceperunt et Silingi, Baeticam. Silingi, Baeticam populaverunt per annos multos ad annum 426, cum Hispalem ceperunt.

Visigothi cum Romanis foederati Hispaniam ingressi sunt et contra Vandalos, Alanos et Suevos pugnaverunt inter annos 418 et 429.

## Vandali in Africa 
Anno 429 ex Hispania migraverunt ad Africam, Visigothos fugentes, ubi regnum sibi fundaverunt. Africa expugnata et Romanis perdita in Italia inopia frumenti incepit. Antea Africa frumentum pro vectigali dare debebat. Nunc autem Vandali pretium pro frumento poscebant. Miseria oeconomica Italiae incepit et excidium Romae accelerabatur.

A Carthagine, naves Vandalorum Mare Mediterraneum et paeninsulam Italicam vastaverunt. Vandali Siciliam, Sardiniam, Melittam et insulas Baleares ceperunt. Tandem Vandali Romam ceperunt. Saeculo quinto, Vandali erant reges terrarum Mediterranearum.

Vandali Christianitatem Arianam sustinebant, et Catholicos persecuti sunt. Ita, cum Theodoricus Ostrogothorum Gesaleicum regem Visigothorum superaret, Visigothus ad Africam effugit, ubi cum auxilio Arianorum Hispaniam capere conatus est.

Iustinianus I imperator causa terrarum eorum capiendarum ducem Flavium Belisarium ad Africam anno 533 misit, qui Vandalos in bello Vandalico devicit.

## Reges Vandalorum 
* Belisarius
* Migrationes populorum et gentium
* Suevi
* Visigothi

## Notae 
## Bibliographia 
* Andy Merrills, Richard Miles: *The Vandals.* Wiley-Blackwell, Chichester 2010, ISBN 978-1-4051-6068-1.
* Konrad Vössing: *Das Königreich der Vandalen. Geiserichs Herrschaft und das Imperium Romanum.* Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2014, ISBN 978-3-8053-4761-7.

Categoria:Vandali
Categoria:Romae adversarii
Officium de Liturgicis Celebrationibus Summi Pontificis

**Officium de Liturgicis Celebrationibus Summi Pontificis** est officium curiae romanae. Secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus* (art. 182) est munus Officii de Liturgicis Celebrationibus Summi Pontificis :

:*Ipsius est ea quæ necessaria sunt ad liturgicas aliasque sacras celebrationes, quæ a Summo Pontifice aut Eius nomine peraguntur, parare easque, iuxta vigentia iuris liturgici præscripta, moderari.*

A die 11 Octobris anni 2021 Magister pontificiarum Celebrationum Liturgicarum est Diego Giovanni Ravelli. 

A die 17 Februarii 1987 usque ad diem 1 Octobris 2007 magister fuerat archiepiscopus Petrus Marini et a die 1 Octobris 2007 usque ad diem 29 Augusti 2021 fuerat Guido Marini. 

## Bibliographia 
* Günther Wassilowsky, Hubert Wolf: *Päpstliches Zeremoniell in der Frühen Neuzeit – Das Diarium des Zeremonienmeisters Paolo Alaleone de Branca während des Pontifikats Gregors XV. (1621–1623)*. Rhema-Verlag, Münster 2007, ISBN 978-3-930454-80-8

## Nexus externus
*Constitutio apostolica Pastor Bonus

Categoria:Curia Romana
Nicolaus Sarkozius

[thumb|Nicolaus Sarkozius candidatus [Tolosae anno 2007 pictus.]]
**Nicolaus Sarkozius**, Francogallice plene *Nicolas Paul Stéphane Sarközy de Nagy-Bocsa* sed multo saepius *Nicolas Sarkozy* (Lutetiae natus in familia nobili originis Hungarici die 28 Ianuarii 1955), est iuris consultus et politicus Francicus, qui a die 16 Maii 2007 usque ad diem 6 Maii 2012 praeses Reipublicae et coprinceps Andorrae fuit.

## Vita 
Alumnus est universitatis Parisiensis X; ex Instituto Scientiarum Politicarum Parisiensi non laureatus decessit. Magister civium urbis Noviliaci ad Sequanam annis 1983-2002 meruit; legatus est interdum, sed breviter, ad Conventum Nationalem pro circulis Altorum Sequanae. Die 22 Aprilis 2007 primum ordinem petitionis Praesidatus Rei Publicae Franciae cum 11.448.663 suffragii (31,18%) vicit. In secundo ordine die 6 Maii 2007 contra Segolenam Royal pugnavit et vicit. Francicae Reipublicae XXIII Praeses et VI Praeses V Reipublicae Francicae est. Electus fuit cum 18 983 408 suffragii (53,06 %).

Sarkozius qui iam duas uxores duxerat, die 2 Februarii 2008 Carolam Bruni, cantricem et ostentatricem Italicam in matrimonium duxit. Mense Maio 2011 nuntiatur Sarkozius, qui iam trium liberorum pater est, cum Carola Bruni novum filium genuisse.

Die 22 Aprilis 2012 Royal in primo ordine petitionis Praesidatus Rei Publicae Franciae cum suffragii (27,07%) proxime accessit. In secundo ordine die 6 Maii 2012 contra Franciscum Hollande pugnabit qui vicit (51,5% suffragiorum a Hollande nactis, 48,3% a Sarkozio).

## Notae 
## Bibliographia 
* Gérard Davet, Fabrice Lhomme, "La tragédie de la droite, épisode 1: Sarkozy-Fillon, du duo au duel" in *Le Monde* (4 Februarii 2019) [situs venalis]. 
* Kim Willsher, "Sarkozy's micro-managed intervention in Ivory Coast could win votes," *The Guardian,* 11 Aprilis 2011. 

## Nexus externi 
* 
* Vita apud Conventum Nationalem

Categoria:Alumni Lycei Chaptal
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Coprincipes Andorrae
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Legati Conventui Nationali Francico
Categoria:Praefecti communibus Francicis
Categoria:Praesides Franciae
Petrus Marini

[thumb|300px|right|Petrus Marini, die [5 Octobris 1997 post cathedram papae Ioannis Pauli II ]]
thumbnail

**Petrus Marini** (natus Valle Viridi, in municipio Italico in Langobardia sito, die 13 Ianuarii 1942) est archiepiscopus Ecclesiae Catholicae. Marini usque ad diem 1 Octobris 2007 fuit Magister pontificiarum Celebrationum Liturgicarum, id est praeses Officii de Liturgicis Celebrationibus Summi Pontificis. Hodie is est Praeses Pontificii Comitatus Eucharisticis Internationalibus Conventibus provehendis, cuius secretarius est Victor Boccardi.

## Vita 
Petrus Marini die 27 Iunii 1965 presbyter ordinatus est. Die 17 Februarii 1987 Magister pontificiarum Celebrationum Liturgicarum a papa Ioanne Paulo II factus est. Anno 2005 papa Benedictus XVI Marini in hoc munere confirmavit, usque ad diem 1 Octobris 2007, cum Marini Praeses Pontificii Comitatus Eucharisticis Internationalibus Conventibus provehendis creatus est. 

## Nexus externi 
* 

Categoria:Nati 1942
Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Incolae Italiae
Categoria:Homines vivi
Categoria:Episcopi Marturanenses
Administratio Patrimonii Sedis Apostolicae

** Administratio Patrimonii Sedis Apostolicae** est officium - a Papa Paulo VI die 15 Augusti 1967 condito - Curiae Romanae, quod duabus sectionibus, Ordinaria atque Extraordinaria constat. Nunc, secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus* (art. 172) :

: * Huic officio competit bona Sanctæ Sedis propria administrare, quæ eo destinantur, ut sumptus ad Curiæ Romanæ munera explenda necessarii suppeditentur*

Praeses Administrationis Patrimonii Sedis Apostolicae est nunc a die 1 Octobris 2002 cardinalis  Atilius Nicora. Secretarius ab anno 2007 est archiepiscopus Dominicus Calcagno.

## Nexus externi
*Constitutio apostolica Pastor Bonus

Categoria:Curia Romana
Praefectura rerum oeconomicarum Sanctae Sedis

**Praefectura rerum oeconomicarum Sanctae Sedis** est officium quod a Papa Pio XII die 15 Augusti 1957 conditum est. Secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus,* est officium huius praefecturae: "Praefecturae munus competit moderandi et gubernandi bonorum administrationes, quae a Sancta Sede pendent vel quibus ipsa praeest, quaecumque est autonomia qua forte gaudeant" (art. 176).

Praeses Praefecturae rerum oeconomicarum Sanctae Sedis est ab anno 2011 cardinalis Iosephus Versaldi; antea cardinales Velasius De Paolis et Sergius Sebastiani.
 
## Fontes
*Pollard, John F. 2005. *Money and the Rise of the Modern Papacy: Financing the Vatican, 1850–1950.* Cantabrigiae: Cambridge University Press.

## Nexus externus
*Constitutio apostolica Pastor Bonus

Categoria:Curia Romana
Hygiene

[thumb|Puellae Iraquianae [dens|dentes polire discunt.]]
**Hygiene** (a dictione Graeca q.e. ὑγιεινή (τέχνη) 'ars salubris') est medicinae pars, quae ad bonam valetudinem tuendam pertinet. Secundum Ordinem Mundi Sanitarium "Hygiene condiciones ac res, quae sanitatem tuitu ac expansionem morborum defensu adiuvent, refert. Includit igitur hygiene medica insignem rerum ambitum cum ea sanitatis defensione sociactum, verbi causa, vicina purgi, instrumenta induci sterilitatis, hygienem manuum, aquam, cloacas, velut secura medicae abiectio sordis".

## Praecepta hygienica 
Aliqua praecepta hygienica haec sunt:

Communis homo duas gravitudines contrahit per annum. Adsunt pauci modos quo inhibeas te ab contrahendo hunc communem morbum et meminisse debetur etiam pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine.

De cadentia bacteriorum:
Gravitudines transferunt cum humano contagione et fluxibus corporis.  Aliquando forte infectio est altissima, necne esses plus vigilans ut preserves tuam bonam valetudinem; laves tuas manus in aqua et sapone saepe. Noli consociare libamenta aut ludos labiales cum amicos. Item abstinere malit ab osculante homine qui gravitudinem patiatur. Perfrige alcoholem-saponem (similem ‘Purelle’) manibus post tangere emptionem-currentem, revolventes-iuvenes, aut etiam calamum quo permulti utantur. Illi contaminantur in bacteria quae morbos pariant.

Quid tibi consumendum est ut gravitudines prohibeantur:
Consume copiam pomorum et holerum, sed omittas multum Vitaminae-C auxilium aut accessus propter hanc rem non ostendatur diminuere gravitudines et tuum stomachum perturbent. Consilium sapientium matrium est perpetuum bibendum: consumas multum aquae ac gallinaceae iuris collyricii.
Nec nimis exerceas gymnasii; quamvis exercens assidue emendat tuum valetudinem, plus quam nonaginta minuta exercedi re vera infirmat tuum corpus et igitur  tuum naturalem modum resistendi morbos. 
Etiam incumbas te relaxando minimum decem minuta per diem. Dum illo tempore, facias aliquod iucundum quod tuum corpus ipsum adiuvare posset. Ascendens montem, videns "Sexdetrigenta," visitans medicum dentarium, et arbitrans Latinas chartulas omnes maladium industriae opportet. 

Quid faciendum est si aeger es:
Si coepis contrahere te dolore totum corpus, et tua facies vexat te, noli neglegere haec indicia. Si tuum corpus inerrare conatur de promptu, ne dismittas nuntia quod malum fit. Permittas te regi cum postulationibus corporis tui. Si defatigas, dorme. Tibi alterius consilii postponendum est: laborare, discere, et ludere sunt minus momenti quam praeservetur tua bona valetudo.
Utaris calido balneo ad purgandum fumi pulmones. 

In finem:
Cum multa medicamina curationibus indicata sunt, non est necessarium modo sanare communem gravitudinem. Igitur momenti est requiescere bene et consumere sanum alimentum. Hoc videatur esse tantum velut remedium gravitudinis.

## Notae 
*Auxilium humanitarium
*Dies menstruae hygienesque
*Latrina
*Lavatio manuum
*Remedium deodorans
*Salus publica
*Valetudinarium

## Nexus externi 
* De hygiene apud WHO 
Categoria:Medicina
Categoria:Mores
Categoria:Salus publica
Pontificia Commissio Biblica

**Pontificia Commissio Biblica** - a papa Leone XIII encyclica epistula *Providentissimus Deus* condita - est, secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus* (art. 55), commissio ad Biblia interpretanda, quae apud Congregationem de Doctrina Fidei constituta est. 

Pontificiae Commissioni Biblicae "*præest Cardinalis eiusdem Congregationis Præfectus*", id est nunc, a die 2 Iulii 2017  Ludovicus Franciscus Ladaria Ferrer (antea fuerunt Gerhardus Ludovicus Müller 2012-2017 et  a die 13 Maii 2005 usque ad diem 2 Iulii 2012 cardinalis Gulielmus Iosephus Levada, qui successerat Iosepho Ratzinger, cum Ratzinger die 19 Aprilis 2005 papa creatus esset). 

## Fontes
*

## Nexus externi
*Pagina officialis
*Constitutio apostolica *Pastor Bonus*

Categoria:Curia Romana 
Categoria:Biblia
Concilium Toletanum XVIII

**XVIII Concilium Toletanum** fuit ultimum concilium Visigothicum, et claudit *saeculum Visigothicum conciliorum*. Nescimus ubi convocatum sit, quod acta amissa sint. Credemus convocatum esse a Vitiza (701-710) vel Egica (610-702).

Categoria:Concilia Toletana
Commissio Theologica Internationalis

**Commissio Theologica Internationalis** est secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus* (art. 55) commissio a Papa Paulo VI die 11 Aprilis 1969 condita, quae apud Congregationem de Doctrina Fidei constituta est et huic Congregationi consilia de praecipuis quaestionibus theologicis dat. 

Commissioni Theologicae Internationali "*præest Cardinalis eiusdem Congregationis Præfectus*", id est nunc a die 2 Iulii 2017 Ludovicus Franciscus Ladaria Ferrer.

## Praeses 
Ab anno 2017 Ludovicus Franciscus Ladaria Ferrer
* 2012 - 2017 Gerhardus Ludovicus Müller
* 2005 - 2012: Gulielmus Iosephus Levada
* 1981 - 2005: Iosephus Ratzinger  (papa Benedictus XVI)

## Nexus externus 
*Pagina officialis
*Constitutio apostolica Pastor Bonus

Categoria:Curia Romana
Concilium Toletanum X

**Decimum concilium Toletanum** convocatum est a Reccesvintho 1 Decembris anno 656. Septendecim episcopi adfuerunt in concilio, nemo autem ex Tarraconense vel Septimania.

Hoc concilium emisit varios canones: si minister regis iusiurandum non conservet, in exsilium mittatur. Si episcopus Iudaeis servos christianos vendat, excommunicatus fiat. 

Categoria:Concilia Toletana
Colonia (discretiva)

**Colonia** seu **Coloniae** potest:

#Colonia, locus ubi coloni habitant. Coloni ex metropoli migrant ut coloniam condant. Massilia exempli gratia colonia Graeciae fuit.
#Colonia Romana est urbs sive civitas Imperii Romani, quorum incolae habent ius romanum; saepe fundatio Caesariana veteranorum exercitus Romani

## Urbes huius nominis 
# Colonia Allobrogum
# Colonia Agrippina, urbs Germaniae (*Köln*)
# Colonia Marchica, urbs Germaniae (*Cölln*)
# Colonia Iulia Secundanorum sive Arausio, urbs Franciae
# Colonia Sacramenti, urbs Uraquariae
# Colonia (Venetia) seu Colonia Venetica, urbs et municipium Italiae (*Cologna Veneta*)
# Colonia (Provincia Novocomensis) seu Colognum, Colonnum, municipium Italiae  (*Colonno*)
# Colonium (Provincia Brixiana) (alia nomina: Coloniae (Provincia Brixiana), Colonia (Provincia Brixiana)): municipium Italiae.
# Coloniae Chesapeacae
# Coloniae Novae Angliae

*Nova Colonia, regio Berolini (*Neukölln*)
**Colonium (discretiva)*
Lusitania (provincia Romana)

thumb|Provincia Romana Lusitania.
**Lusitania** fuit provincia Romana quam Augustus creavit cum Hispaniam Ulteriorem in duas provincias, Baeticam et Lusitaniam, anno 27 a.C.n. divideret. Praeses huius provinciae ab ipso principe designabatur inter viros praetorios qui nondum consulatum gesserant et *legatus Augusti pro praetore* dicebatur. Caput provinciae fuit Emerita Augusta ad ripam fluminis Anatis, ubi legatus hiemabat et ius dicebat.

Anno 19 a.C.n., Asturiae et Callaecia, regiones nuper domitae, Lusitaniae adsignatae sunt, ultimis vero annis primi saeculi a.C.n. ad Hispaniam Citeriorem translatae.

Fines illius provinciae hodie sunt in  Lusitania et Extremadura Hispanica.

## Notae 
## Bibliographia 
* Tenney Frank, *Roman Imperialism*. Novi Eboraci: Macmillan, 1914 Textus apud archive.org
* Tenney Frank, ed., *An Economic Survey of Ancient Rome*. 6 voll. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1933-1940
* A. H. M. Jones, *The Later Roman Empire 284-602; a social, economic and administrative survey*. 3 voll. Oxoniae: Blackwell, 1964

* Gaius Appuleius Diocles

Categoria:Hispania Romana
Categoria:Provinciae Romanae
Minius

**Minius** (Hispanice: *Miño*, Lusitanice: *Minho*) est fluvius parvus quod Gallaeciam et Lusitaniam. Cursus suus est limes inter Hispania et Lusitania.

Amnis oritur in Fonte Minia (*Fumiñá*) et currit ad australem. Lucus Augusti (*Lugo*) et Civitas Auriensis (*Ourense*) sunt nobilis urbes a Minio sectae. Postremo in Oceanum Atlanticum influit prope Tydem. Sil aquas in Minium vertet.

Minius accipit a fonte ad mare sequentium rivorum:
A sinistra ripa: Flammosus (*Chamoso*), Naria (*Neira*), Caue (*Cabe*), Silus (*Sil*), Lonia (*Loña*), Arnogia (Arnoia), Deva et Caura (*Coura*). A dextra ripa: Tamoga (*Támoga*), Ferrariae (*Ferreira*), Asma, Buble (*Búbal*), Abia (*Avia*) et Tena (*Tea*).

* Hyrdographia Hispanica

Categoria:Flumina Atlantica Hispaniae
Categoria:Flumina Portugalliae
Baetis

**Baetis** (Hispanice *Guadalquivir*, ab Arabico *wadi Al-Kabir* 'fluvius magnus') est fluvius Hispaniae praeclarus, qui olim nomen dedit Baeticae.

Vallis Baetis oleo praeclara est. Baetis Hispalim et Cordubam urbes secat. Ostium Baetis prope Luciferi Fanum situm est. Inter Luciferi Fanum et Hispalis in moderno aevo Hispanico magnum commercium erat.

Singilis fluvius in Baetim influit.

## Nexus interni 
* Hydrographia Hispanica

## Nexus externi 
Categoria:Flumina Atlantica Hispaniae
Arthurus Wellesley (dux de Wellington)

**Arthurus Wellesley**, primus **dux de Wellington** (Eblanae die 30 Aprilis aut 1 Maii 1769 natus - 14 Septembris 1852 in oppido *Walmer* mortuus), fuit Britannicorum dux praestans ingenio domi militiaeque.

Nobili genere natus, anno 1787 nomen dedit et, loco suo favente, columnellus factus, Indiam ad Britannicos milites ducendos, anno 1797, pervenit. In India non solum excellentem ducem sed etiam provinciae procuratorem optimum virumque in legationibus obeundis versatum se ostendit: ibi octo annos moratus est, et cum in oppido Srirangapatna, Assaye et Argaum pugnas vicisset, in summa Mahrattes, Indianos indigenas, profligavit. Qua re “*general sepoy*” appellatus est.

In Britanniam reversus populus legatus factus est et multa ampla munera sustinuit. Mense Aprili anni 1808 Lusitaniam dux missus est profligatum Francogallos qui eam regionem invaserant. Ibi primo in vico Vimeiro eos vicit, sed inde in oppidum Sintra profligatus est, quam ob rem pro aliis ducibus substitutus est.

Insequenti anno rursus in Lusitaniam reversus, Gallos pugna superavit saepius et, cum vicisset in Helmantica, Nova Victoria et Tolosa, eos certe profligavit anno 1814. Post victoriam apud Victoriacum, imperator factus est et, Napoleone in Franciam redito, anno 1815 missus est in Belgiam ut Napoleonem profligaret. In proelio Waterlooensi Wellington, Borussicorum exercitus, cui dux Blücher praefuit, auxilio, die 18 Iunii 1815 Napoleonem vicit et rursus in exilium eum pepulit. Post pugnam Waterlooensem, in qua paene quinquaginta milia militum ceciderunt, tam perculsus horrore fuit ut nunquam postea commissurus esset ullam pugnam.

Reditus in patriam honoratus et imperator acclamatus est, et etiam primus minister factus est. Wellesley multos annos etiam legatus apud Parlamentum Regni Uniti fuit. Anno 1852 mortuus est.

Vellingtonia, urbs Novozelandica, ex Arthuro Wellesley nominata est.

## Administrationes quibus dux de Wellington praefuit 
* I administratio (22 Ianuarii 1828–16 Novembris 1830)
* II administratio (17 Novembris 1834–9 Decembris 1834)

## Notae 
## Nexus externus 
[thumb|160px|left|Arthurus Vellesley a [Thomas Lawrence|Thoma Lawrence pictus]]

* Biographia officialis

Categoria:Alumni Collegii Etonensis
Categoria:Gubernatores Regni Britanniarum
Categoria:Legati Parlamento Britannico
Categoria:Milites Angliae
Categoria:Participes bellorum Napoleonicorum
Categoria:Nati 1769
Categoria:Mortui 1852
Categoria:Francomurarii
!
Pontificia Commissio de Patrimonio Artis et Historiae conservando

**Commissio de Patrimonio Artis et Historiae Conservando** est Curiae Romanae commissio quae apud Congregationem pro Clericis exstat et cuius officium secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus* est "curæ patrimonii historiæ et artis totius Ecclesiæ præesse cuius munus" (art. 83). Anno 2012 haec commissio cum Pontificio Consilio de Cultura contributa est.

## Nexus externus
*Constitutio apostolica *Pastor Bonus*

Categoria:Curia Romana
Carmenta

[thumb|[Egeria cum Diana et aliis Camenis  mortem Numae lugens a Claudio Lorrain picta]]
**Carmenta** (vel fortasse rectius *Carmentis*), una ex Camenis, a Vergilio poeta tamquam mater Evandri (quem genuerat vel ex Mercurio vel ex alio patre) et  "fatidica" (id est futura praedicens quae fato iam destinata essent) in *Aeneidem* inducta est. Nonnulli Carmentam etiam Italos homines litteras docuisse voluerunt.. Hae fabulae a nomine eius ductae sunt: nam dea carminum visa est. Post Vergilium Ovidius poeta quoque narravit ut Carmenta vaticinationibus suis filium Evandrum ex Arcadia, unde pulsi erant, usque ad fatalem locum, id est Palatinum montem, velut Sibylla quaedam, duxerit: in quo monte novam urbem Pallanteum condidere et Herculem Aeneamque hospites acceperunt. Addit Ovidius deas Porrimam et Postvertam, Carmentae "sive sorores sive fugae comites", cum ea ex Arcadia fugisse.

At revera non e Graecia in Latium venit sed antiquissima dea Latina est: flaminem enim sibi proprium habebat. Ab eius nomine porta Carmentalis Romae dicta est. Carmentalia porro feriae in eius honorem bis mense Ianuario coram pontificibus celebrabantur (11 et 15 Ianuarii). A matronis maxime colebatur quod patrona praegnantium feminarum erat, seu singula seu in duabus personis, si recte Varro explicavit ("Carmentes, quarum altera Postverta cognominatast, Prosa altera, a directi perversique partus et potestate et nomine"); ita et alibi plurali numero designantur Carmentes.

## Notae 

## Fontes 
*Augustinus Hipponensis, *de Civitate Dei* IV.11.161.
*Dionysius Halicarnassensis, libro primo  *Antiquitatum Romanarum * cap. XXXI-XXXII.
*Hyginus mythographus, *Fabulae* 277.
*Origo gentis Romanae capitibus quinto et sexto.
*Ovidius, libro primo *Fastorum* 461 sqq. et libro quinto 95-98 et libro sexto 529sqq.
* Plutarchus, *Vita Romuli* capitulo XXI.
*Titus Livius libro primo *Ab Urbe condita* capite septimo
*  V.3.3
*Vergilius libro octavo Aeneidis versibus 335 - 340.
:           "... Nymphae priscum Carmentis honorem
:          Vatis fatidicae, cecinit quae prima futuros
:          Aeneadas magnos et nobile Pallanteum"

## Plura legere si cupis 
*Marco Fucecchi, "Carmenta ed Egeria : due ispiratrici silenziose nei Fasti di Ovidio", *Dictynna*, 2017: 14.
*Charles Guittard, "« Carmen » et « Carmenta » : chant, prière et prophétie dans la religion romaine" in ''Chanter les dieux: Musique et religion dans l'Antiquité grecque et romaine*, Presses universitaires de Rennes, 2001: 173-180
*Paola Mazzei, "Alla ricerca di Carmenta: vaticini, scrittura e votivi", *Bullettino della Commissione Archeologica Comunale di Roma*, 2005: 61-81

## Nexus externi 
* Carmen, Carmenta, Canens...
*Hederich, Benjamin: "Carmenta" - apud: *Gründliches mythologisches Lexikon*. Lipsiae 1770, col. 634-636 
*"Carmenta" - apud: *Pierers Universal-Lexikon'', tomus 3, Altenburgi in Misnia 1857, p. 699 
*Carmenta in Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft

Categoria:Mythologia Romana
Categoria:Camenae
Categoria:Di indigetes
Zacharias Taylor

**Zacharias Taylor** (Montebelli ad Tonsoriburgum Virginiae, 24 Novembris 1784–Vasingtoniae, 9 Iulii 1850), fuit dux militaris et duodecimus Civitatum Foederatarum Americae Praeses (1849–1850). "Senex asper promptusque" vocatur. Miles quadraginta annos erat. Imperitus re publica electus est esse praeses.

Taylor Montebelli ad Tonsoriburgum in Virginia natus est. Is octo fratres et sorores habebat. Eius familia patricia erat. Iacobus Madison et Robertus E. Lee cognates erant Taylor in matrimonium Margaritam Smith duxit. Margarita peperit sex liberos, sed duae non maturae factae sunt. Filia Sara nupsit Jefferson Davis.

Taylor famosus factus est in bello contra Britannia. Miles militavit per tria alia bella. Dum Taylor dux est, Iacobus Polk Praeses, timens mores factionemque rei publicae quae Taylor credidit, ei ut maneret in Mexico iussit. Ergo Polk eum non misit ut Mexicopolitem vinceret. Taylor multo iratus est quod omissus erat.

Taylor officium praesidentis petivit 1848. Is fuit novus homo, qui suffragium numquam tulerat. Is factus est praeses quod heros belli erat, sed concilia factionis suae non secutus est. Noluit creare argentariam rei publicae necque uti tributis causa aerarii augendi. Non dixit populo de suis sententiis, sed solum cum suis amicis familiaque.

Taylor praeses contentio de servitio erat. Ei erant servi, sed non acer erat ut servitium in novis civitatibus sineret. Australes comites nequiquam speraverant ut Taylor augeret civitates quae sinent servitium. Taylor hortatus est Mexicum Novum et Californiam ut peterent esse civitates potius quam provincias. Inceptum Mexici Novi defecit, sed Californiae successit quod plus hominum habitaverunt in California. Auro in California invento, plurimi homines illuc migraverunt. California servitium non permisit. Cives Meridionales multo irati sunt, sed Taylor secessionem non sivit. Minitatus est caedere quosquam qui secesserunt.

Taylor mortuus est ante finem sui officii. Scriptores rerum et medici adhuc dubii sunt de causa mortis: alii credunt esse venenum; alii fuisse choleram; alii nimium aestus.

## Nexus externi 
* Biographia officialis  Domus Albae 

Categoria:Episcopaliani Americani
Categoria:Milites Belli Mexici et Civitatum Foederatarum
Categoria:Milites Civitatum Foederatarum
Categoria:Participes Belli anni 1812
Categoria:Praefecti generales Exercitus Civitatum Foederatarum
Categoria:Praesides Civitatum Foederatarum Americae
Categoria:Socii Sodalitatis Aztecorum anni 1847
Categoria:Incolae Virginiae
Bidgostia

thumb|Horrea
left|thumb|Ecclesia catholica  Bydgostiae
thumb|left|Bydgostia

**Bidgostia** (Polonice Bydgoszcz, Theodisce Bromberg) est urbs 358 337 incolarum (anno 2014) in Polonia. Una e duabus urbibus capitalibus palatinatus Cuiaviae et Pomeraniae est.

## Universitas 
* Uniwersytet Kazimierza Wielkiego

* Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich

* Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

* Akademia Muzyczna im.Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy

* Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Bydgoskiej im. Bp. Michała Kozala

* Wyższe Misyjne Seminarium Duchowne Zgromadzenia Ducha Świętego

* Akademia Muzyczna im. Feliksa Nowowiejskiego

* Szkoła Aktorska im. Adama Grzymały-Siedleckiego

* Wyższa Szkoła Gospodarki w Bydgoszczy Wyższa Szkoła Środowiska

* Wyższa Szkoła Zarządzania i Finansów

* Wyższa Szkoła Informatyki i Nauk Społeczno-Prawnych

* Kujawsko-Pomorska Szkoła Wyższa

* Wyższa Szkoła Nauk o Zdrowiu

* Wyższa Szkoła Ekonomiczno-Społeczna

* Szkoła Aktorska im. Adama Grzymały-Siedleckiego

## Historia 
thumb|200px|left|Bydgostia

* **1346** - Primum in foedere scriptum est
* Bydgostia usque **1772** ad annum **1920** ad Germaniam pertinebant

right|thumb|200px|Opera

## Notae 
## Nexus externi
Pagina officialis

Categoria:Urbes Poloniae
Pontificia Commissio pro America Latina

**Pontificia Commissio pro America Latina** est officium curiae romanae, cuius munus secundum constitutionem apostolicam *Pastor Bonus* (art. 83) est:

:*Ecclesiis particularibus in America Latina tum consilio tum opere adesse, studio quoque incumbere quæstionibus, quæ vitam ac profectum ipsarum Ecclesiarum respiciunt, præsertim ut sive Curiæ Dicasteriis, quorum ratione competentiæ interest, sive ipsis Ecclesiis in huiusmodi quæstionibus solvendis, auxilio sit.*

Præses Commissionis est Præfectus Congregationis pro Episcopis, id est nunc cardinalis Marcus Ouellet.

## Nexus externus 
* Constitutio apostolica Pastor Bonus

Categoria:Curia Romana