open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aemilius Sura

**Aemilius Sura** fuit rerum gestarum scriptor Romanus antiquus, cuius fragmentum *De annis populi Romani* in glossa ad marginem Vellei Paterculi *Historiae Romanae* adscripta reperitur, et quod Mommsen censuit partem fuisse historiae universalis.

Hoc est fragmentum:
Assyrii principes omnium gentium rerum potiti sunt, deinde Medi, postea Persae, deinde Macedones; exinde duobus regibus Philippo et Antiocho, qui a Macedonibus oriundi erant, haud multo post Carthaginem subactam devictis, summa imperii ad populum Romanum peruenit. Inter hoc tempus et initium regis Nini Assyriorum, qui princeps rerum potitus, intersunt anni MDCCCCXCV.

## Notae 
## Bibliographia 
* Eigler, Ulrich. "Sura:  Aemilius S. Author of a work of history". In ''Brill's New Pauly*, editione interretiali. 2006.
* Mommsen, Theodor. "Litterarhistorisches". In *Rheinisches Museum für Philologie* vol. 16 (1861), pp. 282-287.
* Forcellini, Aegidius et Perin, Iosephus. "Sura". In *Lexicon totius latinitatis: Onomasticon''. Patavii: 1940.

Categoria:Historici Romani antiqui
Categoria:Auctores Latini antiqui
Valerius Aedituus

**Valerius Aedituus** fuit poëta Romanus, fortasse ad secundum saeculum ante aeram vulgarem pertinens, qui epigrammata amatoria scripsit, Sappho poëtasque Hellenisticos imitans. Aulus Gellius in *Noctibus Atticis* poëtam describit et duo ex epigrammatibus profert:

Tum resupinus capite convelato voce admodum quam suavi versus cecinit Valerii Aeditui, veteris poetae, item Porcii Licini et Q. Catuli, quibus mundius, venustius, limatius, tersius Graecum Latinumve nihil quicquam reperiri puto.

Aeditui versus:

:dicere cum conor curam tibi, Pamphila, cordis,
::quid mi abs te quaeram, verba labris abeunt,
:per pectus manat subito  mihi sudor:
::sic tacitus, subidus, dum pudeo, pereo.

Atque item alios versus eiusdem addidit, non hercle minus dulces quam priores:

:quid faculam praefers, Phileros, qua est nil opus nobis?
::ibimus sic, lucet pectore flamma satis.
:istam nam potis est vis saeua extinguere venti
::aut imber caelo candidus praecipitans;
:at contra hunc ignem Veneris, nisi si Venus ipsa,
::nullast quae possit vis alia opprimere.

## Notae 
## Bibliographia 
* Citroni, Mario. "Valerius (RE 95) Aedituus". In *The Oxford Classical Dictionary*. Oxoniae: Oxford University Press, 2012.
* Schmidt, Peter Lebrecht. [http://dx.doi.org/10.1163/1574-9347_dnp_e1227180 ]. In *Der Neue Pauly*, editione interretiali. 2006.

## Nexus externi 
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Erotici
Henricus Beck

**Henricus** vulgo *Heinrich* **Beck** (natus anno 1760 Gotae, mortuus die 6 Maii 1803 Manhemii) histrio atque dramaticus Germanicus fuit.

## Vita
Cursum honorum theatricorum in Scaenis aulicis Castelli Friedenstein Gothensis incohatus est; quibus dissolutis anno 1779 cum actoribus multis egregiis Manhemium petivit ubi in dandis spectaculis »Räuber« (Kosinsky) et »Fiesco« (Bourgognino) particeps erat. Anno autem 1799 princeps elector Bavaricus Maximilianus I Iosephus eum Monacum vocavit unde anno 1801 Manhemium revenit. 

Beck artem partium agendarum optimam cum voce clara feliciter uniebat et comoediis et tragoediis et melodramaticis maxime aptus. Inter opera eius eventum optimum habuerunt comoediae hae: »Die Schachmaschine« (Berolini 1798), »Die Quälgeister« (Francofurti 1802) et »Das Kamäleon« (Francofurti 1803). Opus eius »Theater« editum est Francofurti annis 1802 et 1803 tribus in voluminibus.

Eius uxor primus Carolina Ziegler (1766-1784) ex anno 1781 histrio erat. Schillero, qui eam pro partibus Ludovicae *(Kabale und Liebe)* in scaenis instituere volebat, in omnibus maxime placuit.

## Bibliographia 
* 
* 
* Hans Knudsen: *Heinrich Beck, ein Schauspieler aus der Blütezeit des Mannheimer Theaters im 18. Jahrhundert*. Voss, Lipsiae /Hamburgi 1912
Gustavus Adolphus de Gotter

**Gustavus Adolphus** vulgo *Gustav Adolf* **de Gotter** (natus die 26 Martii 1692 Altenburgi, mortuus die 28 Maii 1762 Berolini) legatus et iuris peritus Germanicus fuit.
## Vita
Iurisprudentiae studens ex anno 1715 patrem suum adiuvit, qui Gotae fiscum moderabatur. Vindobonae autem commercia agebat et principis Eugenii attentionem habuit. Inter mulieres nobiles valde dilectus in aula imperiali multa movere potuit. Ex anno 1717 secretarius legationis et ducis Gothensis nuntius Vindobonae institutus est. Ex anno 1720 legatus exterordinarius fuit, ex anno 1724 comes imperialis, ex anno 1729 Ratisbonae legatus comitiorum et ex anno 1732 legatus Borussicus Vindobonae.  

Anno 1736 in Castellum Molsdorf, quod construi iusserat, se contulit hospites multos accepturus. Ne tunc quidem politicam deposuit cum in Districtu Saxoniae Superiores legati Borussici munere porro fungeretur. Anno 1740, cum Fridericus II (rex Borussiae) thronum ascendisset, ob amabilitatem et nugas elegantes Berolinum vocatus est. Anno 1740 ad imperatricem Mariam Theresiam missus est, quae missio ad irritum est ducta. Inde Bellum Silesicum fiebat. Anno 1743 Theatri melodramatici Berolinensis rector princeps, anno 1744 curator Academiae Scientiarum Borussicae creatus est. Insania confectus interim quinquennium pausam fecit, antequam anno 1752 magister diribitorialis generalis et 1753 minister regens in Directorio generali fieret. 
## Bibliographia 
* August Beck: *Graf Gustav Adolf von Gotter. Ein Lebensbild aus der Zeit Friedrich’s des Großen und Maria Theresia’s.* Gotae 1867
* 
* Kurt Krüger: *Gustav Adolph Graf von Gotter Leben in galanter Zeit.* Erfordiae 1993
Lacus Malavianus

[thumb|Despectus in Lacum Malavianum ex [satelles|satellite. Septentriones in angulo in dextra superiori imaginis parte sunt.]]
[thumb|upright=1.2|[Topographia umeri chasmatis Lacus Malaviani.]]
[thumb|[Chasma Africae Orientalis (rubrum) cum lacubus Vallis Magni Chasmatis, Malavio ad australem pertinente.]]

**Lacus Malavianus** vel **Niassa** (Anglice *Nyasa* in Tanzania, Lusitane *Niassa* in Mozambico appellatus) est lacus inter Malavium, Mozambicum, et Tanzaniam situs, una ex Magnis Lacubus Africanis et corpus aquae maxime australe in Valle Chasmatis Africae Orientalis, magno systemate geologico.

## Descriptio
Lacus Malavianus est quarta a maximo aquae dulcis lacu in mundo per volumen aestimatus, nonus a maximo mundi lacu per aream aestimatus, et tertius a maximo et secundus ab altissimo lacu in Africa. Plures species piscium in Lacu Malaviano quam in alio lacu habitant, Mozambicana lacus pars copia naturalis a rectione Mozambici die 10 Iunii 2011 rite declaratus est, atque in Malavio, pars lacus in Viridario Nationalis Lacus Malaviani comprehenditur.

Lacus Malavianus est lacus meromicticus, quod significat strata suarum aquarum inter se non miscere. Continua aquae Lacus Malaviani stratificatio et finis aquarum oxicarum et anoxicarum (quod ad oxygenium in aqua pertinent) per proclivitates thermales chemicasque conservantur.

Shire flumen de lacu defluens aquas eius in Zambezi fert.

## Pinacotheca

Fasciculus:Lake Malawi00.jpg|Lacus Malavianus (1967)
Fasciculus:Mwaya Beach, Malawi.jpg|Ora Mwaya
Fasciculus:Monoxylon beach Lake Malawi 1557.jpg|Naviculae in ora apud Caput Maclear prope Sinum Simiorum

## Notae
## Bibliographia
*Fryer, Geoffrey. 2006. "Evolution in ancient lakes: radiation of Tanganyikan atyid prawns and speciation of pelagic cichlid fishes in Lake Malawi." *Hydrobiologia* 568, no. 1 (September): Supplement, 131–42.
*Konings, Ad. 1990. ''Konings's book of cichlids and all the other fishes of Lake Malawi.* Neptune City Novae Caesareae: T.F.H. Publications. ISBN 0866225277.
*Pilskaln, C. H. 2004. "Seasonal and Interannual Particle Export in an African Rift Valley Lake: A 5-Yr Record from Lake Malawi, Southern East Africa." *Limnology and Oceanography* 49 (4), 964–77. doi:10.2307/3597647.
*Turner, Seehausen, Knight, Allender, et Robinson. 2001. "How many species of cichlid fishes are there in African lakes?" *Molecular Ecology'' 10: 793–806.

*Lacus Victoria
*Lacus Tanganyika
*David Livingstone

## Nexus externi
*.
*"Recent study on Lake Malawi water levels reveals drought 100,000 years ago."
*


Categoria:Lacus Malaviae
Categoria:Lacus Mozambici
Categoria:Lacus Tanzaniae
Categoria:Magni Lacus Africani
Categoria:Malavia
Fredericus Gulielmus Gotter

**Fredericus Gulielmus** vulgo *Friedrich Wilhelm* **Gotter** (natus die 3 Septembris 1746 Gotae, mortuus ibidem die 18 Martii 1797) poeta Germanicus fuit.
## Vita
Gottingae iurisprudentiae et litteris Anglicis, Italicis, Francogallicis studens histrione Conrado Ekhof hortante partes agere in scaenis probavit. In litteris ei valde ars dramatica placuit.

In patriam anno 1766 reversus et archivarius alter institutus comitem de Flemmingen tamquam secretarius legationis Wetzlariam comitatus est. Sed cursum honorum diplomaticorum reliquit, ut anno 1768 educator nobilium adulescentium Gottingensium fieret. Ibi una cum Henrico Christiano Boie editionem periodici »Musenalmanach« curavit; symbolis suis famam poeticam propriam augere potuit. Anno 1770 revenit Wetzlariam velut legationis scriba, ubi e.g. cum Goethio et Carolo Gulielmo Jerusalem consuetudinem contraxit. Post reditum Gothensem scriba a secretis fuit. Salutis emendandae caussa anno 1774 iter Lugdunense fecit antequam Gotae musis vacaret.

## Gravitudo
Gotter apud Germanos ultimus repraesentans gustus Francogallici fuisse dicitur quoad poesim Theodiscam, qui sobrietate atque elegantia versuum triumphos sibi parabat. Melodramatica, comoediae, dramata saepissime originaliter Francogallica erant; inter omnia notissimum autem factum est melodrama »Medea« (1775), cum musica a Georgio Antonio Benda composita. Epistulae, cantus, elegiae, historiunculae eius olent facetias et calliditatem sine argumentis seriis, sine valore poetico magno. Poemata »Gedichte« collecta Gotae annis 1787 et 1788 duobus in tomis edita sunt.
## Bibliographia 
* 
* Helmut Roob, Günter Scheffler: *Gothaer Persönlichkeiten*, ISBN 3-932081-37-4, Rhino-Verlag, editio altera, 2006
## Nexus externi
*Scaturigo Vicifontis
*Pretiosa apud DDB
Ioannes Davidus Beil

**Ioannes Davidus** vulgo *Johann David* **Beil** (natus die 11 Maii 1754 Chemnicii, mortuus die 12 Augusti 1794 Manhemii) histrio et poeta theatricus Germanicus fuit.
## Vita
Filius linarii iam in gymnasio se ingenio satirico-poetico extulerat, antequam Lipsiae iurisprudentiae studere inchoaretur. Ernesti Platner praelectiones necnon alea effecerunt, ut studia valde neglexit. Beil theatra adamavit et anno 1775 Naumburgi gregi histrionum ambulantium se aggregavit. Carolo Theodoro de Dalberg mediatore Gotae anno 1777 in scaenis aulicis se producere ei licuit. Ibi consuetudinem contraxit cum Henrico Beck et Augusto Gulielmo Iffland. Istis scaenis amotis Manhemii in Theatro principis electoris ex anno 1779 spectatores captavit. En partes selectas, quas egit: Helveticus primus *(Räuber)*, Musicus Miller *(Kabale und Liebe)* Africanus *(Fiesco)*, Thoringer *(Agnes Bernauerin)*, Antonius *(Julius Caesar)*, Odoardo *(Emilia Galotti)*.

Cum antea Beil comoedias maluisset, domino Frederico Ludovico Schröder praesente amorem tragici cepit. Hac in specie postea egregium laborem fecit. Inter dramata eius, quae Turici anno 1794 collecta atque edita sunt,  maxime plausum est his: *Die Spieler* et comoediis *Die Schauspielerschule* atque *Armut und Hoffart*.

## Bibliographia 
* Achmed Scholtze: *Johann David Beil. Ein Beitrag zur Geschichte des deutschen Theaters.* in „Mitteilungen des Vereins für Chemnitzer Geschichte“ (1. Jahrbuch für 1873–1875. Chemnicii 1876. p. 173–235)
*Karl Goedeke, Edmund Goetze: *Grundriss zur Geschichte der deutschen Dichtung aus den Quellen*. Editio altera. Ehlermann, Leipzig 1893, tomus 5. p. 289-290
* 

## Nexus externi 
*Pretiosa apud DDB
Fredericus Ludovicus Schröder

**Fredericus Ludovicus** vulgo *Friedrich Ludwig* **Schröder** (natus die 3 Novembris 1816 Suerini, mortuus die 3 Septembris 1816 Rellingen in Holsatia) histrio, scaenarum moderator atque poeta theatricus Germanicus fuit.

## Vita
Filius organista Fredirici Diederich cum matre, quae nupserat histrioni Conrado Ernesto Ackermann, Curlandiam, Borussiam et Poloniam perlustrans pluries partes infantiles agebat. Postea Regiomontii Collegium Fridericianum, quod nuncupabatur, frequentavit. A matre et vitrico anno 1756 desertus apud sutorem et funambulum vitam reperiebat. Denique anno 1759 parentes in Helvetia revidit, ubi artem scaenicam et ballationem edidicit. Cum Helvetiam Rhenaniamque transmigravissent, cum *Societate Ackermannica* anno 1764 Hamburgi se e scaenis produxit in comoediis saltationibusque. Tum autem tragoediam amplexus est, qua ingeniositatem magnam ostendit. Ackermann anno 1771 mortuo cum matercula scaenarum Hamburgensium rectionem cepit et comoedia »Der Arglistige«, cui mox plures sequebantur, in dramatibus scribendis litterarum gloriam meruit. Itaque generatim statum theatri Theodisci mediocrem auxit: unitate omnium rerum atque cunctorum hominum bonae voluntatis, moribus atque ordine servandis, praemiis spargendis. Sic scriptores Ioannes Antonius Leisewitz et Fridericus Maximilianus Klinger inter multos alios ad plumam allici potuerunt. Shakesperii tragoediis Schröder actore atque interprete scaenae Germanicae familiarescebant.

Anno 1780 iter magnum professionale trans Germaniam totam fecit Lutetiam visurus. Anno 1781 vocationi annuens Vindobonam iit, unde autem mox in Hammoniam revenit. Usque 1798 ibidem theatro praefuit, priusquam Relligen ad latifundium se conferret. Iterum anno 1811 moderationem cepit.

## Gravitudo
Tamquam histrio tragicus in Shakesperianis excellebat; neque autem partes comicae negligendae sunt. Quando e scaenis agebat, sinceritate, modestia, sobrietate spectatores captabat. Numquam pro se gloriam talem quaesivit, qualis ab aliis histrionibus soluta effectui bono cunctorum nocuisset. Opera eius »Dramatische Werke« cum praefatione Aloysii Tieck edita sunt Berolini anno 1831 quattuor in tomis a domino Bülow.

## Nexus externi
*Opera apud Zeno
*Gravitudo eius in latomismo
*Pretiosa apud DDB
*Scaturigo Vicifontis

Categoria:Moderatores theatrici Germaniae
Conradus Ernestus Ackermann

**Conradus Ernestus** vulgo *Konrad Ernst* **Ackermann** (natus die 1 Februarii 1712 Suerini, mortuus die 13 Novembris 1771 Hamburgi), histrio atque renovator theatricus Germanicus fuit.

## Vita
Ackermann anno 1740 Societati Ioannis Frederici Schönemann se aggregavit; annis inter 1742 et 1744 uxoris futurae collegas artifices convenit quibuscum anno 1746 Gedanum, anno 1747 autem in Russiam iit.

Anno 1751 in Germania turbam histricam propriam conscripsit, quae Regiomontii, Gedani, Mogontiaci, in Polonia et in Helvetia se de scaenis praesentabat. Anno 1764 cum suis Hamburgum petivit ubi usque ad mortem moderator eorum fuit, triennio post annum 1767 salvo quo opus »Dramaturgie« Lessingianum ortuum est.  

Velut histrio praesertim in partibus comicis agebat. Post mortem vidua eius et filiaster Fredericus Ludovicus Schröder rectionem obtinuerunt. Nam  Moscuae anno 1749 Sophiam Carlottam, viduam organistae Schröder Berolini in matrimonium duxerat. Primum anno 1740 inter actores gregis Schönemannici Luneburgi se praesentavit. Postea ipse turbae praefuit pro dramatibus Hamburgi et Rostochii dandis. Ex anno 1746 Gedani mansit et anno 1747 in Russia inveniri potuit. Inde ab anno 1749 eam iugiter lustrationes trans Europam fecerunt et usque ad mortem histrio prima ista mulier erat in scaenis Hamburgensibus.

Denique anno 1780 Sophia Carlotta Societatem Ackermannicam deseruit, ut vacaret in actricibus iuvenibus erudiendis. Mortua autem est die 14 Octobris 1792. Cum figura nobili recitationem et actiones feliciter uniebat; etiam artubus, e.g. manibus, gestus in scaenis affabre duxit. Optimae pathetica-tragica et subtilia-comica dedit. Filia eius Carlotta (1757-1775) doctissima ingenium mimicum egregrium habuit. O. Müller de ea mythistoriam dramaticam »Charlotte A.« (Francofurti 1854) pepigit.

## Nexus externi
* 
* Biographiae Hassicae 
* 

Categoria:Actores Germaniae
Categoria:Moderatores theatrici Germaniae
Rogerius (Orlando furioso)

[thumb|Rogerius ab [Antonius Tempesta|Antonio Tempesta anno 1597 pictus.]]
**Rogerius** (Italiane *Ruggero* vel *Ruggiero*) est persona in carmine epico ''* a scriptore italico Matthaeo Maria Boiardo scripto atque magna persona in carmine *Orlando furioso* a scriptore italico Ludovico Ariosto scripto.

## Biographia 
[thumb|Rogerius Angelicam liberat in illustratione *Orlando furioso* a [Gustavus Doré|Gustavo Doré facta.]]
[thumb|Rogerius, Angelica et hippogryps ab [Iosephus Blanc|Iosepho Blanc anno 1876 picti.]]
Rogerius filius Rogerii equitis Rhegitani atque Saracenae Galaciellae est et pater suus ab Astyanacte Troiano originem ducit. Interfecto patre Rogerio mater Galaciella, filia Agolantis

## Notae 
## Bibliographia 
* Cabani, Maria Cristina, *Costanti ariostesche. Tecniche di ripresa e memoria interna nell'Orlando furioso*, Scuola Normale Superiore, Pisis, 1990.
* Cavallo, Jo Ann, *The World Beyond Europe in the Romance Epics of Boiardo and Ariosto*, University of Toronto Press, 2013.
* Croce, Benedetto , *Ariosto*, Adelphi Edizioni, Mediolani, 1991.
* Kisacky, Julia M., *Magic in Boiardo and Ariosto*, Peter Lang, Novi Eboraci, 2000.
* Rajna, Pio, *Le fonti dell'Orlando furioso*, Sansoni, Florentiae, 1876.
* Zatti, Sergio, *Il Furioso fra epos e romanzo*, Pacini Fazzi, Luccae, 1990.

## Nexus externi 
* De Rogerio in *Encyclopaedia Britannica''.

Categoria:Personae Orlando Innamorato et Orlando Furioso
Categoria:Gemini ficticii
Locus salsus

[thumb|Cumuli salis in *Uyuni* loco salso [Boliviae]]
**Locus salsus** est genus humi, quod salibus adeo satiatus est, ut vel nullae plantae in eo crescere pοssunt, vel tantum halophyta, ut *Salsola, Petrosimonia, Limonium* etc. Haud raro et cortice salis nudο loci salsi cooperti sunt.  In steppis, desertis et semidesertis loci salsi inveniuntur. Saepe post exsiccationem lacuum salinorum vel sinuum maris formantur, sed non solum hoc modo.

[thumb|left|Pratum salsum in [regio Omiensis|regione Omiensi]]
## Notae
## Bibliographia
* Ковда В. А. Происхождение и режим засоленных почв. — Moscuae et Leninopoli, 1946—47. — Vol. 1–2. 

Categoria:Genera soli
Karakalpakia

**Karakalpakia** (in lingua Karakalpakensi *Qaraqalpaqstan Respublikası*) est res publica sui iuris, quae Uzbeciae pars est. Urbs maxima et caput *Nucus* est. 1 910 milia incolarum habet anno 2020. Duae linguae publicae in re publica sunt, lingua Karakalpakensis et lingua Uzbecica.

Lacus Oxianus et lacus Sarykamysch partim in Karakalpakia siti sunt.

## Notae
## Nexus externi
!
Lacus Albertus (Africa)

[thumb|Despectus ex [satelles|satellite in Lacum Albertum. Linea cana et punctata est finis Reipublicae Democraticae Congensis (laeva) et Ugandae (dextra).]]
**Lacus Albertus,** olim **Lacus Mwitanzige** et **Lacus Mobutu Sese Seko,** est lacus in Uganda et Republica Democratica Congensi situs, septimus a maximo lacu Africano et secundus a maximo Magnorum Lacuum in Uganda.

## Geographia 
Lacus Albertus in media continente Africana situs est, in finibus Ugandae et Reipublicae Democraticae Congensis, maxime septentrionalis ex catena lacuum in Chasmate Albertino, occidentali Magni Chasmatis Africae Orientalis parte. Hoc corpus aquae est 160 fere chiliometra longum et 30 fere chiliometra latum, maxima profunditate 51 metra et altitudine superficialis 619 metra supra maris aequor.

Nilus e lacu Victoriae fluens per lacum Albertum transit; lacum influens nomen "Nilum Victoriae" habet et defluens nomen "Nilum Alberti". Montes Lunae ad lacum adiacent.

## Pinacotheca 

Baker-Lake Albert-1861.jpg|Samuel Baker eques lacum explorat.
Rivers and lakes of Uganda.png|Flumina et lacus Ugandae
Early Ferry, Uganda (15198353996).jpg|Navis traiectoria
Lake Albert Channel, Uganda (15192094327).jpg|Canalis
Albert Lake (7068054469).jpg|Giraffa iuxta lacum

## Notae 
## Bibliographia 
* Roberts, Andrew. 2006. *Ugandas Great Rift Valley.* Kampalae: New Vision. ISBN 9970-11-300-3.

## Nexus externi 
*"Food and Agriculture Organization of the United Nations."
*"Lake Albert." World Lakes Database.
*"East African Railways and Harbours, Marine Services." Photographema navium traiectoriarum, cum SS *Robert Coryndon.*

Categoria:Lacus rei publicae democraticae Congensis
Categoria:Lacus Ugandae
Categoria:Magni Lacus Africani
Categoria:Systema Nili fluminis
Artaxerxes I (rex Persarum)

[thumb|Artaxerxes I ː imago ficticia ex [Promptuarium iconum (Rovillius)|Prompuario Iconum (1553) ]]
**Artaxerxes I** (Lingua Persica antiqua Rtachschaçā [ɔːrtæxˈʃæçɔː], Graece Ἀρταξέρξης), qui Μακρόχειρ („Longimanus“) quoque cognominatur, ab anno 465 a.C.n. usque ad mortem mense Decembri 424 a.C.n. fuit rex Persarum. 

## Vita 
Artaxerxes filius et successor fuit regis Xerxis I. Qui post seditionem ab Artabano, duce regiae cohortis, necatus est. Postquam idem Artabanos suspicionem in Dareium, filium Xerxis maiorem, adduxit, Artaxerxes, minor filius, ira commotus Dareium, quod parricida putabatur, propria manu occidit et rex Persarum factus est.

Post multa proelia, quae et Graecis et Persis erant laboriosa, annis 449/448 pax facta et ita bella Graco-Persica ad finem ducta esse traduntur. Haec pax praesertim cum Callia coniungi solet, qui apud Artaxerxem I de pace egit. Quod autem multis dubium esse videtur. Civitates Graecae Asiae Minoris et Cyprus quidem intra fines Imperii Persarum manserunt, tamen res suas absque iussu regis suoque iure temperaverunt.

Artaxerxes Themistocli profugo, qui olim Pugnam Salaminiam vicerat, perfugium praebuit. In domo regia Persepoli sita „atrium centum columnarum“ aedificavit. Res gestas in inscriptione scribi iussit, ut posteris traderent.

## Artaxerxes I in Biblia 
In libris Esdrae et Nehemiae Veteris Testamenti Artaxerxis saepius mentio fit.

Secundum Esdr 4,7 ss. rex Artaxerxes opera ad Hierosolyma munienda vetuit, postquam incolae de Iudaeis e Captivitate Babylonica redeuntibus questi sunt.

Esdrae prophetae anno septimo regis Artaxerxis (457 a.C.n.) concessum est, ut cum "filiis sacerdotum et filiis Levitarum et cantoribus et ianitoribus et oblatis" migraret in Hierosolyma, ubi domum Dei ornaret et sacra redintegraret (Esdr 7,7 ss.).

Neh 2,1 narrat de Nehemia, qui anno vicesimo regis Artaxerxis (445 a.C.n.) fuit eius minister vini. Maestus, cum Hierosolyma non nisi partim restaurata essent, ab Artaxerxe petivit, ut sibi opus maturari liceret. Inde Nehemia satrapes Iudaeorum factus est.

## Bibliographia 
*Pierre Briant: From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire. Eisenbrauns, Winona Lake 2002, ISBN 1-57506-031-0
*Walther Judeich: Artaxerxes 1. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. II,1, Stuttgardiae 1895, col. 1311–1314.

## Notae 
## Nexus externi 
*Artaxerxes I. In: Ehsan Yarshater (ed.): Encyclopædia Iranica (Anglice, cum bibliographia)

Categoria:Nati saeculo 5 a.C.n.
Categoria:Mortui 424 a.C.n.
Categoria:Reges Persarum
Lacus Chanka

thumb|In litore Chankae
**Chanka** (Russice *Ханка*, Sinice 兴凯湖) est lacus in territorio Maritimo Russiae et in Heilongjiang  provincia Sinarum. Area lacus  3030 chm2 est. Maximum est  aquae dulcis in Oriente Extremo volumen. A lacu Chanka minore lingua terrae arenosa separatur. Flumina 24 in Chankam effluunt et Sungatschi fluvius in lacu initium capit, quod in Ussuri fluvium, Amuris confluentem, effluit.

## Notae
## Nexus externi
Chanka
Chanka
Chanka
Chanka
Categoria:Systema Amuris fluminis
Lacus Taimyr

**Taimyr** lacus est in paeninsula Taimyr territorii Crasnoiarensis Russiae Area lacus 4,6 chm2 est, altitudo maxima ad 25,2 m. In tundra deserta iacet et aream temporibus anni diversis valde mutat, Solum circa 73 dies per annum a glacie vacuus est. Fluvius Taimyr Superior in lacum influit et Taimyr Inferior hic initium capit.

## Notae
## Nexus externi
Taimyr
Taimyr
Categoria:Systema fluviorum Taimyr Inferioris
Onon

**Onon** (Russice *Онон*, Buriatice et Mongolice *Онон гол*) est flumen in Mongolia et in territorio Transbaicalico Russiae. In *Khentii* planitie montana Mongoliae incipit, circiter 1032 chiliometra patet et cum Ingoda flumine coniungitur, ex qua coniunctione Schilca flumen oritur. Cingis Chan in ripis Ononis superioris natum et sepultum esse dicitur.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Mongoliae
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Territorium Transbaicalicum
Categoria:Systema Amuris fluminis
Limonia

[[Fasciculus:Liber de coquina Pal. lat. 1768 f 170r Limonia.jpg|thumb|upright=1.25|"Ad faciendum [sic] limoniam": *Liber de coquina ubi diversitates ciborum docentur* (Bibliothecae Vaticanae MS. Pal. lat. 1738 f. 170r)]]
**Limonia** vel **lemonia** (conversio vocabuli Arabici ليمونية *laimūnīya* "ferculum e limoniis") fuit ferculum artis coquinariae Arabicae et Europaeae mediaevalis.

Secundum praecepta *Libri de coquina* pulli cum speciebus suffriguntur. Ius de pullis cum amygdalis contritis spissatur et ad pullos infunditur. Omne coquitur. Hora inferendi sucus limonum seu lumiarum sive aurantiorum immiscetur.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|*Leomia* (sic): praeceptum Latine scriptum. [Iamboninus Cremonensis, *Liber de ferculis et condimentis* (BNF latin 9328 f. 157v)]]
; Etymologica et historica
* "Limonia" in Marianne Bouchon, "Latin de cuisine" in *Archivum Latinitatis Medii Aevi* vol. 22 (1952) pp. 63-76 ad p. 71
* 
* 
* Maxime Rodinson, "Romanía and other Arabic words in Italian" in Maxime Rodinson, A. J. Arberry, Charles Perry, *Medieval Arab Cookery* (Totnes: Prospect Books, 2001) pp. 165-182

; Praecepta
* 1226 : 
* saec. XIII exeunte : 
* saec. XIII/XIV : 
* saec. XIV : 
* saec. XIV : 
* saec. XIV : 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1300/1309 : 
* ante 1390 : *Modus viaticorum praeparandorum et salsarum* no. 41 ("limonieyra blanca")
* saec. XV : Ibn al-Mubarrad, *Kitāb al-Ṭibāḫa* (Charles Perry, "*Kitāb al-Ṭibāḫa*: a fifteenth-century cookbook" in Maxime Rodinson, A. J. Arberry, Charles Perry, *Medieval Arab Cookery* (Totnes: Prospect Books, 2001) p. 475
* 1520 : 

* Mammonia
* Momcoria

Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Arabica
Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Europaea
Categoria:Fercula pullina
Brahmaputra

**Brahmaputra** (Sinice 雅鲁藏布江, Tibetane ཡར་ཀླུང་གཙང་པོ།, Hindice ब्रह्मपुत्र, Assamice ব্ৰহ্মপুত্ৰ, Bengalice ব্রহ্মপুত্র) est flumen maximum in Asia. Tibeti in planitie montana oritur, sub Himalaia longe fluit, per iuga humiliora ad meridiem vertens transit et in planitiem Bengalensem egreditur, ubi montes Assamiae circumvenit et per delta cum Gange commune in sinum Bengalensem oceani Indici effunditur. 

Olim in delta alveus Brachmaputrae principalis in Gangem effundebatur, sed post terrae motum anni 1752 Iamuna alveus Brahmaputrae principalis facta est; Iamunae initium putatur, ubi ramus laevus, Brahmaputra Prisca, a principali dividitur et in Meghnam fluit. Iamuna autem in Padmam, alveum Gangis principalem, se effundit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Indiae
Categoria:Flumina Sericae
Categoria:Flumina Thibeti
Categoria:Flumina Bangladeshae
!
Provinciae Foederati Belgii

thumb|Nummus Provinciarum Foederati Belgii
thumb|Tabula confoederationis
**Provinciae Foederati Belgii** (Francogallice *États Belgiques Unis*, Batave *Vereenigde Nederlandsche Staeten* sive *Vereenigde Belgische Staeten*) erant civitas confoederalis Europaea quae inter mensem Ianuarii et mensem Decembris 1790 exstabat.

Terrae quae fere hodiernam Belgicam et Luxemburgum comprehendent, sed sine Principatu episcopali Leodiensi paulum ante finem saeculi 18 domui Habsburgensi Austriacae erant (Belgium Austriacum). Imperator Iosephus II multas leges secundum consilia illuminismi emendabat, sed ita mores Belgarum et privilegia Ecclesiae catholicae negabat, odium Belgarum excitans.

Ea de causa libertatem suam arrogaverunt civitates Belgicae:
* Ducatus Brabantiae
* Comitatus Hannoniae
* Comitatus Flandriae
* Flandria occidentalis
* Comitatus Namurcensis
* Dominium Mechliniense
* Gelria (pars Austriaca)
* Tornacensis

Quae die 11 Ianuarii 1790 Provincias Foederati Belgii formaverunt.

Ducatus Limburgensis serius se adiunxit, sed Ducatus Luxemburgensis numquam.

Civitas nova a civitatibus potentibus Europae non adiuta est et mox aerarium se deplevit. Ita Austriaci in fine anni dominium suum restituere potuerunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* Verba foederis confoederationis (Francogallice)
* Verba foederis confoederationis (Batave)

Categoria:Belgica
Pamir

thumb|Ismaelis Somoni сacumen, montium Pamiris Tadicistaniae altissimus.
**Pamir** est systema iugorum, cuius pars maxima in regione autonoma Badachschania Montana Tadicistaniae sita est; necnon in Afgania et in Sinis iuga Pamiris montium iacent.

Punctum altissimum est Congur in Sinis, metra 7649 altus. Mons altitudine secundus, Mons Ismaelis Somoni (antea ut *Cacumen Coenonismi* notus), 7495 metra habet et in Tadicistania situs est.

Oxus flumen in montibus Pamir exoritur. Iugum Alatau Transalaicus inter Pamirem et vallem Alaicam situm est.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Montes Afganiae
Categoria:Montes Sericae
Categoria:Montes Tadzikistaniae
Lacus Mweru

[thumb|Despectus ex [satelles|satellite in australem lacus finem, Iunio 1993 (coloribus falsis).]]
[thumb|[Adumbratio syntypi *Thoracochromis moeruensis* (Boulenger, 1899), haplochromini familiae Cichlidarum piscis ex Lacu Mweru.]]
**Lacus Mweru** vel **Moero**  est lacus aquae dulcis in longissimo fluminis Congensis bracchio, secundi amnis a longissimo fluminis Africani. Quod corpus aquae, ad fines Zambiae et Reipublicae Democraticae Congensis patens, 110 fere chiliometra totius longitudinis fluminis Congensis comprehendit, inter eius fluminis Luapulae (adverso flumine) et Luvuae (secundo flumine) partes iacens; Luapulae fons, lacus  Bangweolo et eius paludes per inundationes maiorem aream, sed non maius volumen, ad tempore habere possunt.
 
Vocabulum *mweru* in multis linguis Bantuanis 'lacum' significat; ergo lacus saepe **Mweru** tantum appellatur.
 
Semper nota est Mweru piscibus *Oreochromibus macrochir* (Chibembice *pale*), qui secundum traditionem in pluteis et tegetibus aprici exsiccabantur atque in corbibus collecti ad macella portabantur. 
 

*David Livingstone
*Magni Lacus Africani
 
## Notae
## Bibliographia
*Anderson, J. B. W. 1954. "Kilwa Island and the Luapula." *Northern Rhodesia Journal* 2 (3): 87–88.
*Bos, A. R., C. K. Kapasa, et P. A. M. van Zwieten. 2006. "Update on the bathymetry of Lake Mweru (Zambia), with notes on water level fluctuations." *African Journal of Aquatic Science* 31 (1): 145–50. Editio interretialis.
*Brien, Paul. 1976. *Éponges du Luapula et du lac Moero.* Bruxellis: Cercle hydrobiologique de Bruxelles.
*Chongo, B., R. Lubilo, et E. Simpungwee. 1995. *A study on the Mweru-Luapula fishing associations.* Lusakae: Zambia Netherlands Development Organisation.
*de Kimpe, P. 1964. ''Contribution à l'étude hydrobiologique du Luapula-Moëro.'' Bruxellis: Musée royal de l'Afrique centrale.
*Kolding, Jeppe, et Jennie van der Mheen. 1995. *Lake Mweru Fisheries Programme: evaluation mission report.* Lusakae: SNV Zambia.
*Lee, Peter S. 1972. *Hydrology of Mweru Wantipa: a study of the water balance of an enclosed lake in northern Zambia: final report.* Central Fisheries Research Institute, Chilanga. Lusakae: Department of Water Affairs.
*Moore, R. J. 1937. "Industry and Trade on the Shores of Lake Mweru." *Africa* 10, no. 2 (Aprilis): 137–58. doi:10.2307/1155780. ISSN 0001-9720. JSTOR 1155780.
 
## Nexus externi
* De periegese Zambiana, cum photographemate. ZambiaTourism.com.
* "A Trans-Africa Inland Waterway System?" MaritimeExecutive.com.
* "Democratic Republic of Congo Waterways Assessment." LogCluster.org.
 

Categoria:Systema Congi fluminis
Categoria:Lacus rei publicae democraticae Congensis
Categoria:Valles Magni Chasmatis
Categoria:Lacus Zambiae
Henricus Martellus

**Henricus Martellus Germanus** (Theodisce *Heinrich Hammer*, Italice *Enrico Martello*, post annum 1496 mortuus) fuit geographus ac cartographus Germanicus et Italicus. 

## Vita et opera
thumb|left|Henrici Martelli tabula orbis terrarum in bibliotheca Yalensi.
thumb|Tabulae orbis terrarum inscriptio.
Norimbergae natus, Florentiae annis a 1480 ad 1496 laborabat. Circa annum 1490 tabulam orbis terrarum creavit. quae nunc in bibliotheca Universitatis Yalensis servatur. In angulo tabulae Martellus scripsit:
Etsi Strabo ac Ptolemeus et plerique veterum describendi orbis fuere studiosissimi novorum tamen diligentia quedam ab eis tanquam incognita pretermissa adinvenit que nos hoc picture ad veram locorum scientiam exprimendam studiose iunximus.

Aliud opus Martellianum est *Insularium illustratum,* cuius quattuor manuscripta exstant et quinta delineatio e Bibliotheca Laurentiana. Insulas maris Aegaei nec non alias insulas maris nostri Martellus describit et pingit, saepe *Libro Insularum Archipelagi* Christophori Bondelmontii fretus.

## Nexus externi
* Arthur Davies: *Behaim, Martellus and Columbus*, The Geographical Journal, Vol. 143, No. 3 (Nov., 1977), pp. 451-459 
* Alexander O. Vietor: *A Pre-Columbian Map of the World, Circa 1489*, Imago Mundi, Vol. 17, 1963 (1963), pp. 95-96 
* De tabulis orbis terrarum Henrici Martelli 

Categoria:Cartographi
Categoria:Geographi Italiae
Momcoria

[thumb|*Mamooria* (lege *Momcoria*): praeceptum Latine scriptum. [Iamboninus Cremonensis, *Liber de ferculis et condimentis* (BNF latin 9328]]
**Momcoria** (conversio vocabuli Arabici ممقورية *mamqūrīya* "ferculum marinatum") fuit ferculum artis coquinariae Arabicae et Europaeae mediaevalis. *Mamqūrīya* iam saeculo XI inter alia fercula multa ab Abū al-Muṭahhar al-Azdī in fabula *Ḥikāyat Abī al-Qāsim* refertur.

Secundum praecepta a Baghdādī in *libro coquinario Bagdatensi* (*Kitāb al-ṭabīḫ*) saeculo XIII scripta, caro in ofellas scinditur et cum sale elixatur; cui iam fere coctae coriandrum, cuminum, connamum, masticha, piper, cepae concisae insperguntur. Denuo aceti et  satis infuso ferculum prope focum reponitur ut maceretur.

## Notae 
## Bibliographia 
; Praecepta
* saec. X : 
* 1226 : 
* saec. XIII exeunte : 
* saec. XIII/XIV : 
* saec. XIV : 

Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Arabica
Categoria:Ars coquinaria mediaevalis Europaea
Categoria:Fercula e carnibus
Carlotta de Kalb

**Carlotta** vulgo *Charlotte* **de Kalb** (nata *Marschalk de Ostheim* die 25 Iulii 1761 Waltershausen in Provincia Franconia Inferiore, mortua die 12 Maii 1843 Berolini) scriptrix Germanica fuit. Nota est propter consuetudines cum Schillero contractas.

## Vita
Carlotta pueritiam et Mainingiae et ruri agebat; tum omnibus animo clauso atque intacto fuisse videtur, quippe quae revera facile ardebat atque inflammabatur. Anno 1783 Henricus de Kalb militum praefectus in servitio Francogallico eam invitam in matrimonium duxerat, ut mense Mai 1784 forte Landaviae morarentur. In itinere Manhemii Schillerum convenit; cum ipsa Manhemium habitaret pro poeta iuveni urebat. De Schilleri responso amatorio testimonium perhibent carmina »Freigeisterei der Leidenschaft« et »Resignation«. 

Anno 1787 Schillerus Dresda veniens Vimariam petivit ubi denuo Carlottam vidit. Matrimonium utrique bonum atque iustum habebatur. Cum autem Schillerus mulierem aliam ductitavisset, contactus postea renovandi interdum interrupti sunt. Fridericus Hoelderlinus Schillero suadente annis 1793 et 1794 educator filii in casa Carlottae vixit. Hoelderlino profecto Ioannes Paul animam Carlottae ingressus est: quae femina *Linda* in opere eius »Titan« futura esset. Carlotta autem causa diuturna anno 1804 fortunas suas perdidit et triennium post maritus sibi mortem conscivit - velut filius primus paulo post. Filia autem dies eius serenabat. Paene caeca Berolini, Francofurti, Herbipoli et iterum Berolini vitam degebat. Ibi anno 1820, visu privatam, principissa Marianna de Borussia curavit et sartam atque tectam in castello conservabat.

## Gravitudo
Mulier ista docta atque sapiens non vere tamquam scriptrix se produxit. Berolini memorias vitae dictavit (quas post mortem sub titulo  »Charlotte« ediderunt) necnon cogitationes et poesim. Eius nata Edda (1790-1874) mythistoriam eius »Cornelia« (1851) publicavit. Commercium epistulare »Briefe an Jean Paul und seine Gattin« anno 1882 Berolini a Nerrlich editum est.
## Bibliographia
* Ursula Naumann: *Charlotte von Kalb. Eine Lebensgeschichte (1761–1843)*. Metzler, Stuttgardiae 1985
* 
* Klaus Herrmann: *Der Abschied. Eine Erzählung um Schiller und Charlotte von Kalb*. Vimariae 1955
* Ida Boy-Ed: *Charlotte von Kalb. Eine psychologische Studie*. Ienae 1912, Stuttgardiae 1920
* Johann Ludwig Klarmann: *Geschichte der Familie von Kalb, mit besonderer Rücksicht auf Charlotte von Kalb*. Erlangae 1902 
* Ernst Köpke: *Charlotte von Kalb und ihre Beziehungen zu Schiller und Göthe*. 1852
* Emil Palleske (ed.): *Charlotte. (Für die Freunde der Verewigten.) Gedenkblätter von Charlotte von Kalb*, Stuttgardiae 1879

## Nexus externi
*Scaturigo Vicifontis
Nervus thoracalis 10 (homo)

Par **nervus thoracalis 10** (Th10 seu T10) est in hominibus unus ex paribus 31 nervorum spinalium. Nervus Th10 medullae spinalis segmento thoracali infra vertebram thoracalem ex columna vertebrali evadit.

Nervo fibrae et motoriae et sensoriae sunt. 

Non raro pariter notionem **segmenti Th10** adhiberi solet.

## Pars sensoria 
Area sensoria nervi Th10 dorsum iuxta vertebram thoracicam decimam (Th10): Dorso regio cutanea infra lineam adversus latus descendentem altitudinis vertebrae Th10, circum partem thoracis inferiorem, antrorsum trans umbilicum.

Fasciculus:Human navel, female.jpg|Umbilici cutis segmento Th10 attribuitur

## Nexus externi 
* *spinalcordinjuryzone.com*: Conspectus omnium nervorum spinalium 

Thoracalis 10 Nervus
White Fawn's Devotion

thumb|thumbtime=2|upright=1.5|*Devotio Hinnulei Albi: Ludus Actus a Tribo Indigenis Rubris Americae*
 est dramatica pellicula muta brevisque in Civitatibus Foederatis anno 1910 facta. Cum paucis auctoribus crederent Lillianam St. Cyrem vel Ala Rubra, uxor Parvi Cervi, personam "Hinnulei Albi" agere, protagonista non congruit descriptionem St. Cyris. Pellicula creata est in Nova Caesarea cum 24 imaginibus per secundam.

*Devotio Hinnulei Albi* est vetustissima nota pellicula ab Indigena Americano moderata, inter primas pelliculas in America a coetu filmographico Pathé creata. Iudex criticus *Speculi Dramatici Novi Eboraci* pelliculam "iucundus apparere si possumus obliviscari scaenae Novae Caesareanae" scripsit, notatus ut "non perspicissimum sit ubi devotio reperta esse et e quo consistere".

Anno 2008, pellicula Indici Pellicularum Nationali Civitatum Foederatarum Americarum addita est, "culturale vel historice vel aesthetice gravis" aestimata.

## Argumentum 
Cum colonus Dacotanus comperiret eum divitias magnas heriditaturus esse, uxor indigena sollicitus est. Timens ne maritum orientem reditum perdat se cultro traicit. Marito eam invenito cultrum extrahit sed filia eum cultro in manu iuxta morta visam matrem vidit. Puella patrem interfector matris putans conclamat propinquum vicum indigenarum. Coplures Indigenae diu persequuntur colonum. Colono capto Indigenae eum supplicio afficere descernunt usque ad Hinnuleus Albus mirabiliter resurgit et veritas situationem explicat. Rarum fuit in hoc aetate ut coniuges interraciales in extrema pellicula una manent.

## Productio 
Iacomus Cervus Parvus, dispositor scriptorque incommemoratus *Devotionis Hinnulei Albi*, putatur dispositor primus indigenus. Maiores illius populi Nanticoke Delavariae fuint. Cervus Parvus a Pathé Fratres impositus erat atque saepe in collaboratione uxoris actricis Lilliana St. Cyr vel Principissa Ala Rubra operatur. E plus quam centum ludi illius, *Devotio Hinnulei Albi* est inter decem conservati.

## Notae
## Nexus externi 
* 
* Fawn's Devotion with Soundtrack.* YouTube.

Categoria:Pelliculae mutae
Categoria:Pelliculae 1910
Lacus Tonlesapensis

thumb|Colonia rustica super sublicibus constructa in lacu Tonlesapensi.
[thumb|upright=0.8|left|[Crocodilus|Crocodilorum piscina in lacu Tonlesapensi.]]
**Lacus Tonlesapensis** (Chmerice បឹងទន្លេសាប, API ) est lacus Cambosiae et Indosinae omnis maximus.  Tonlesapum flumen e lacu fluit et in Mecon effunditur.

Per magnam partem anni area lacus a 2500 ad 3000 chm2 et altitudo unum vel duo m est, sed tempore pluvioso Tonlesapum flumen directionem mutat et rursus in lacum fluit, et mensibus Augusto et Septembri area lacus ad 16&thinsp;000 chm2 augetur et altitudo ad 9 m. Piscibus lacus abundat. *Pluk* vicusin eo super sublicibus constructus est, ne tempore eluvionis inundetur; sunt et aliae coloniae in superficie aquarum. 

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Lacus Cambodiae
Categoria:Systema Meconis fluvii
Lacus Athabasca

[thumb|Athabascae lacus ex [aeroplanum|aeroplano despectus]]
**Athabasca** (lingua Cree *aðapaskāw*) est lacus in *Saskatchewan* et *Alberta* provinciis Canadae. Area lacus 7850 chm² est et altitudo maxima 124 m. Athabasca flumen in lacum per deltam maximam effunditur. Flumen  partem aquarum lacus Wollastonis in Athabascam affert. Servorum flumen in Athabasca initium cepit et in Lacum servorum maiorem effunditur. Thinia arenosa mobilia ad litus meridianum iacentes amplissimae in regionibus septentrionalibus sunt. Fodinae uranii et auri prope litus septentrionale sitae erant.

thumb|left|Thinia Athabascae
## Notae
## Nexus externi
Categoria:Lacus Canadae
Categoria:Alberta
Categoria:Saskatchewan
Categoria:Systema Mackenzie fluminis
Athabasca

**Athabasca** est flumen in Alberta provincia Canadae. In montibus saepti nationalis *Jasper* incipit, 1231 chm patet et per deltam amplissimam (area 1960 chm2) in Athabascam lacum effunditur. Per silvam borealem desertam in maxima parte longitudinis aquas fert.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Canadae
Categoria:Alberta
Categoria:Systema Mackenzie fluminis
Tempus pluviosum

[thumb|350px|Cataracta *Barron* [Australiae tempore pluvioso (mense Ianuario)]]
**Tempus pluviosum** vel **periodus pluviorum** est tempus anni, quo imbres abundant. Tempore pluvioso interdum per mensem imber non desinit. Tempus pluviosum definitur ut tempus, cum per mensem praecipitationis media quantitas plus, quam 60 mm est. 

## Geographia
In diversis regionibus zonae tropicae et subtropicae tempora pluviosa assidua sunt. 

In regionibus, ubi pluvia abundantia a vento mutato afferuntur, tempus anni pluviosum hippalis advenientibus incipit et saepe nomen *hippalus* vel *venti monsonarii* fert. Haec sunt Asia austro-orientalis cum Indonesia et Philippinis, Australia septenrionalis et Polynesia, America media, Mexici et Brasiliae partes et Guiana meridiana.

thumb|Cataracta *Barron* tempore sicco (mense Iulio)
Aliter tempus pluviosum in regionibus savanae Africanae fit, et eodem modo in Florida et in Texia meridiana. In Graecia et Turcia et Italia et in litore Civitatum Foederatarum occidentali. Interdum et duo tempora pluviosa per annum sunt, monsonium et aliud, vel duo monsonia. Duo tempora pluvios sunt in Guiana septentrionali; primum initio veris affertur et secundum initio hiemis, in Africa occidentali, in Sonora deserto.

## Notae
## Nexus externi
* Glossarium meteorologicum
* Michael Pidwirny (2008). *Introduction to the Biosphere.* 

Categoria:Tempora anni
Categoria:Zona tropica
Categoria:Pluvia
Nervus thoracalis 12 (homo)

Par **nervus thoracalis 12** (Th12 seu T12) est in hominibus unus ex paribus 31 nervorum spinalium. Nervus Th12 medullae spinalis segmento thoracali infra vertebram thoracalem ex columna vertebrali evadit.

Nervo fibrae et motoriae et sensoriae sunt. 

Non raro pariter notionem **segmenti Th12** adhiberi solet.

## Pars sensoria 
Area sensoria nervi Th12 dorsum iuxta vertebram thoracicam duodecimam (Th12): Dorso regio cutanea infra lineam adversus latus descendentem altitudinis vertebrae Th12, circum partem thoracis inferiorem et antrorsum. Nervus Th12 est plexūs lumbalis nervus supremus.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Lumbar Plexus la.svg|Plexus lumbalis
Fasciculus:Gray826and831.svg|Dermatomata membri inferioris

* Nervus ilioinguinalis

## Nexus externi 
* *spinalcordinjuryzone.com*: Conspectus omnium nervorum spinalium 

Thoracalis 12 Nervus
Categoria:Plexus lumbalis
Lacus Tzadia

[thumb|Despectus in Lacum Chad ex [Apollo 7|Apollone 7 satellite, Octobre 1968.]]
[thumb|[Tabula geographica|Tabula bathymetrica lacus et regionis circumdantis.]]
**Lacus Tzadia** est magnus et tenuis lacus endorheicus in Africa, qui per saecula magnitudine variat. Secundum *Global Resource Information Database* Programmatis de Circumiectis Consociationis Nationum, usque ad 95 centesimas ab anno 1963 ad annum 1998 imminutus est, minima magnitudine anno 1986 fiente, cum ei essent 279 chiliometra quadrata, sed "photographema ex satellite anno 2007 factum mutationem in meliorem statum magni momenti monstrat." Lacus Tzadia oeconomiam magnopere afficit, aquam plus quam 30 millionibus hominum in quattuor civitatibus eum circumdantibus (in Tzadia, Cameronia, Nigritania, Nigeria) in mediis desertis Sahelicis praebens. Lacus Tzadia est maximus lacus in Pelvi Tzadica situs.

## Notae
## Bibliographia
*.
*
*.
*.
*
*
*
*.
*.
*Leblanc, Marc, Guillaume Favreau, Jean Maley, Yahaya Nazoumou, Christian Leduc, Frank Stagnitti, Petert J. Van Oevelen, François Delclaux, et Jacques Lemoalle. 2006. "Reconstruction of Megalake Chad using Shuttle Radar Topographic Mission data." *Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology* 239 (1–2): 16–27. doi: 10.1016/j.palaeo.2006.01.003. Bibcode 2006PPP...239...16L.
*.
*.
*.
*
*
*
*Umar, I. A. 2018. "Modelling of water cycle regime of Lake Chad using GIS and remote sensing for decadal periods." Propositum BSc, non prolatum. University of Maiduguri, Borno Nigeriae.
*.
*.

* Lacus Oxianus

## Nexus externi
*.
*.
*.
*.
*.
*Bibliographia fontes aquae et legis internationalis. Peace Palace Library
*"Lake Chad flooded savanna." ''The Encyclopedia of Earth.
*Information on, and a map of, Chad's watershed.
*Tabula pelvis Lacus Tzadiae. Water Resources eAtlas.
*De lacu evanescente. *The Guardian.*
*"Lakes become deserts: The story of Lake Chad." patriotdirect.org.

Categoria:Lacus Cameroniae
Categoria:Lacus Nigeriae
Categoria:Lacus Nigritaniae
Categoria:Lacus Tzadiae
!