open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Catharina Kováts

[thumb|Kováts in congressu quodam [Novicastrum (urbs)|Novicastri in Helvetia anno 2015 celebrato praelegit.]]
**Catharina** vulgo *Katalin* **Kováts** (cognominis anterioris *Smidéliusz*; nata Aquinci die 16 Octobris 1957) mathematica linguistaque Hungarica est, quae nostris diebus in Batavia vitam degit. In motione Esperantica iam diu munera graviora in Lingua internationali docenda explet. Esperantista facta est anno 1976. Partes maximi momenti in servitiis E@I agebat atque agit; examina linguistica secundum regulas Europaeas Esperantico adaptata disponere solet.

## Vita 
Budapestini in cathedra linguarum adhibitarum universitati simili operam dabat ubi etiam multum de rebus interlinguisticis disci potuit. In thesi doctoratus sui valorem propaedeuticum idiomatis Zamenhofiani intrinsecus perlucere confirmavit arguitque. Sed omnia ista e theoria in praxim efferebat, cum magistrorum futurorum genus docendi expoliret. Res inventas in ratione Esperantici docendi directo usitabat. 

Cursus multos necnon seminaria methodologica in toto orbe terrarum ducebat. Periodico praetitulato *Monato* quoque laboravit. Annis a 1994 ad 2006 redactrix summa vicaria commentariorum paedagogicorum *Internacia Pedagogia Revuo/IPR,* quos in lucem proferendos Associatio Esperanticum docentium internationalis curat. 

Anno 2001 paginas interretiales "edukado.net" condiderat, quo munere fungitur et nunc. Academiae Esperanticae membrum anno 2007 facta est, anno 2009 examinatrix summa Universalis Societatis Esperanticae/UEA proclamata est pro examinibus linguisticis KER in toto mundo oblatis. 

Nupsit Silvano Lelarge, esperantistae Francico, quocum filium Martinum anno 2001 natum habet. Insuper mater est Petrae Smidéliusz, quae olim in praesidio Associationis iuventutis Esperanticae internationalis/TEJO sedebat, necnon Vincentii Smidéliusz.

## Honores 
* 2008: Diploma actionum optimarum a moderatoribus paginarum edukado.net 
* 2009: Praemium Ada Fighiera-Sikorska
* 2010: Esperantista anni honoraria 
* 2016: Praemium culturale FAME Alae distributum (Opus fundatum FAME)
* 2018: Praemium Deguĉi

## Opera 
* *Ĉu vi aŭdis, ke... ?*
* Liber memorialis pro Andrea Cseh 
* Editrix et scriptrix (inter alios) libelli lexicalis efficacissimi *Poŝamiko*
* *Manlibro pri instruado de Esperanto* 
* *Stelsemantoj en la ora nordo*
* Tractationes multae apud IPR et in commentariis "Esperanto" legibiles

## Nexus externi
* Opera eius in elencho Vindobonensi 
*Pagina in Libro facierum
*Nuntius de praemio Alae accepto
*Edukado.net quas paginas paedagogicas Kováts diligenter moderatur
*Vita eius in pantheo esperantistarum quod dicitur

Categoria:Mathematici Hungariae 
Categoria:Auctores Esperantici
Categoria:Mulieres
Categoria:Esperantistae anni honorarii
Cephalosporinum

**Cephalosporina** sunt antibiotica et classis antibioticorum beta-lactamo. Cum cephamycinis autem cephalosporina cephema gregem constituunt. Nomen cephalosporini de nomine interea haud usitato fungi *Cephalosporii acremonii* derivatur. Effectus principales sunt bactericidi ("bacteria caedentes") idcirco, quia cephalosporina ad proteina penicillinum ligantia, itaque aedificationem murorum cellularium bacteriorum inhibentes, iungunt.

Anno 1945 primum cephalosporinum de Iosepho Brotzu inventum est. Structura chemica penicillino similis est. Hodie quinque generationum (primae, secundae, tertiae, quartae, quintae) cephalosporinorum descriptae sunt.

Dum cephalosporina primae generationis solum contra bacteria, quae sunt "positiva" secundum classificationem Gramiensem, occidunt, cephalosporina generationum sequentium etiam bacteria "negativa" interimunt. Reactiones adversae cephalosporinorum inter alias sunt diarrhoea et colitis pseudomembranosa, nausea, dolores, exanthema. Nonnulla bacteria resistentia contra cephalosporina demonstrant.

## Classificatio 
Hodierno tempore cephalsporina in *generationibus* dividi solet, quamquam ista classificatio non satis diligenter videtur. Ita dicitur cephalosporinum primae generationis, secundae, tertiae, quartae, quintae. Distinctio autem modo incrementum effectuum contra organisma "negativa" (secundum classificationem Gramiensem) indicat.

Initio cephalosporina primae generationis omnia cum literis "ceph-" coeperunt, profecto in civitatibus linguae Anglicae, nunc contra consuetudinem principalem cephalosporinorum omnium generationum litterae "cef-" adhibeatur.

* Medicamentum pharmaceuticum

## Notae 
## Nexus externi 
* De cephalosporinis (PDF). 

Categoria:Antibiotica
!
Associatio Esperantica Luxemburgensis

**Associatio Esperantica Luxemburgensis** (Esperantice: *Luksemburga Esperanto-Asocio*, compendiarie LEA; Luxemburgice: *Lëtzebuerger Esperanto-Assoziatioun*, Francogallice: ''Association luxembourgeoise d'espéranto*) unio est esperantistarum Luxemburgi cunctorum. Momentum Europae et communicationis internationalis ea causa sat magnum est, quia nonnulla instituta Europaea sedem suam in Luxemburgo habent.
## Historia et munera
Annis 1930 Gulielmus Solzbacher Germanus, qui postea diu in Civitatibus Foederatis Americae erat, legatus UEA officialis in urbe Luxemburgi fuit. Esperanticis rebus minabantur adhaerentes linguae Ido inter quos mentione dignus sit Henricus Meier (1888-1973; Esch-sur-Alzette). Congressus Ido internationalis anno 1924 Luxemburgi celebratus est.  

Sodalitatem fundaverunt anno 1971. Iam anno 1972 Aemilius Pleim cursus linguae Esperanticae publicos habuit, quorum discipuli nucleus esperantistarum facti est. In initio commissarii fuerunt Marcellus Ries, Robertus Hoegener, Aemilius Plein, Beby Hopp, Raimundus Huberty et iste Henricus Meier idista. Eodem anno in Klierf conventum ferriviae addictorum moderabantur, anno 1973 conventus Europaeus celebratus est. Cui conventui plus quam quincenti esperantistae interfuerunt. Anno 1975 iuventuti congressus indictus est qui Ioanne Theodorico Platz Germano auxiliante in sic dicta Domu Europae oblatus est. Anno autem 1976 sese adunavit sodalitas cum familia aliarum associationum e toto orbe terrarum sub aegide Universalis Societatis Esperanticae/UEA. Anno 1977 Associatio Esperanticum docentium internationalis conventum suum annualem habuit in Kirchberg. Tunc sacerdos Ioannes Georgius Kindler in vitam Esperanticam feliciter influebat. 

Anno 1979 congressus Unionis Internationalis Esperantistarum Catholicorum/IKUE habitus est, fiebant cursus regulares, pittacium cursuale ideam Esperanticam pacificam divulgans editum est, tractationes in favorem rei Esperanticae in ephemeride nota *Luxemburger Wort* scriptae sunt, Centrum Esperanticum in Platea balneorum apertum est, cursus aestivi in schola artistica *Summerakademie'' habiti sunt.
## Status hodiernus
Associatio Luxemburgensis nostra membrorum plus quam centum habet. Commentarii eius officiales appellantur "LEA-informilo" qui quater in anno eduntur. Secundum statum vere 2013 initum praeest Brian Moon (Dalheim), muneribus propraesidis secretariique Albertus Wickler fungitur. En alia praesidii membra: Fredericus Eggen (Koerich), Claudia et Gustavus Mergen (Lintgen), Claudius Nourmont (Dalheim), Andreas Ruysschaert et Marcus Meyer (ambo Luxemburgi viventes). 
 
## Nexus externi
* Situs proprius
* Informationes in paginis UEA
* Scitu digna de Luxemburgo idiomate Zamenhofiano exarata
* Manifestum Pragense Luxemburgice
Porticus Amoris et Psychae

[thumb|upright=2|Nuptiae Amoris et Psychae a [Raphael Sanctius Urbinas|Raphaele pictae. Porticus Amoris et Psychae Viridarii Augustini Chigii]]
**Porticus Amoris et Psychae** est aula Viridarii Augustini Chigii, quod hodie *Villa Farnesina* appellatur. Porticus ante annum 1512 exstructum est, architecto Balthasare Perutio. Annis 1517 et 1518 a pictoribus Raphaele et Ioanne Utinensi ornata est. Ibi epulas generosas amicis offerebat. quarum una fuit cena nuptiarum suarum cum Francisca Ordeaschi die 28 Augusti 1519 compactarum, adstante papa Leone X.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=0.75|[Thaddeus Zuccari iuvenis picturas Raphaelis in porticu viridarii Chigii describens ibidemque dormiens, a Friderico Zuccari delineatus (Museum Getty)]]
; Fontes antiquiores
* 1550/1568 : Giorgio Vasari, ''Le vite de' più eccellenti pittori, scultori, e architettori* pars 3 pp. 665-667 (de Raphaele), p. 581 (de Ioanne Utinensi)

; Eruditio recentior
* Giulia Caneva, *Il Mondo di Cerere nella Loggia di Psiche*. Romae: Fratelli Palombi, 1992
* 
* 

## Nexus externi 
* Situs publicus "villae Farnesinae"
* *I colori della prosperità: La Loggia di Amore e Psiche* (2017. Picturae murales inspiciendae)
* Alexis Ruth Culotta, *“Finding Rome in Rome”: Reexamining Raphael’s Transformation Through His Roles at the Villa Farnesina* (dissertatio Ph.D., 2014)
* Anna Whipkey, Jules Janick, *The Festoons of the Cupid and Psyche Loggia in the Villa Farnesina* (c. 2005. Catalogus plantarum pictarum) apud universitatem Purdue
* "Decoration of the Loggia di Psiche in the Villa Farnesina (1517-18) by RAFFAELLO and his workshop" apud *Web Gallery of Art*
* "The Loggia of Psyche" (2014, imaginibus pluribus) apud *La audacia de aquiles''
* "Villa Farnesina: The myth of Amor and Psyche" apud universitatem Groningensem

Categoria:Confecta 1518
Categoria:Villae Romae urbis
Categoria:Raphael Sanctius Urbinas
Pactio de cybercriminalitate

[thumb|[Civitas sui iuris|Civitates quae Pactionem de Cybercriminalitate sanxerunt.]]
**Pactio de cybercriminalitate** est conventum die 23 Novembris 2001 Budapestini inter gentes Consilii Europae pactum, ne per interrete et communicandi instrumenta socialia committantur scelera, sicut pornographia impuberum, scelus odio commissum, tromocratia computatralis, violationes datorum privatorum iurisque auctorum. Quae pactio die 1 Iulii 2004 valere coepit.

Mense Ianuarii anno 2025, septuaginta octo civitates, inter quas civitates non sociae Consilii Europae sicut Africa Australis, Beninum, Brasilia, Cammarunia, Canada, Columbia, Costarica, Aequatoria, Ghana, Grenada, Iaponia, Kiribati, Litus Eburneum, Marocum, Nigeria, Peruvia, Philippinae, Ruanda CFA, Viti, hanc pactionem confirmaverunt.

Die 1 Martii 2006 protocollum ad pactionem de cybercriminalitate factum est, quod maledictionem xenophobicam et rassisticam e loquentia odio commissa interdicit.

Praeterea pactio de cybercriminalitate facta rationes requirit, quibus iura humana libertatesque satis protegantur, sicut iura posita in obligationibus quae ex conventione de iuribus humanis et libertatibus elementariis tuendis, pactione internationali de iuribus civilibus et politicis, ceterisque instrumentis internationalibus ad iura humana pertinentibus consequuntur. Quae pactio rationem proportionalitatis sibi incorporabit.

## Notae 
*Cybersecuritas
*Conventio Consilii Europae de liberis ab usurpatione et abusu sexuali protegendis
*Edictum generale de protectione datorum

## Nexus externi 
*Textus pactionis

Categoria:Consilium Europae
Categoria:Constituta 2001
Categoria:Interrete
Categoria:Ius internationale
Chromodynamice Quantica

**Chromodynamica quantica** (**CDQ**) est theoria Interactionis Fortis in physica theoretica, quae vim inter quarcos et gluones (particulas fundamentales quae hadrones sicut protones, neutrones, et piones constituunt) describit. CDQ est species Theoriae camporum quanticorum, quae "theoria non-abeliana calibrationis" cum symmetria SU(3) vocatur. In chromodynamica quantica, analogia oneris electrici "color" appellatur. Gluones sunt particulae vim ferentes theoriae, sicut photones in electrodynamica quantica vim electromagneticam ferunt. Haec theoria pars essentialis Modi Vulgaris physicae particularum est. Magnus numerus documentorum experimentalium CDQ per multos annos collectus est.

CDQ duas proprietates praecipuas demonstrat:
* Conclusio colorum, quae vis constans inter duo onera colorata cum separantur efficit: cum distantia inter duos quarcos in hadrone augetur, energia necessaria semper crescit. Tandem haec energia par quarci et antiquarci gignit, ex quo pro hadrone initiali duo hadrones existunt, ne onus coloratum isolatum producatur. Etsi non analytice demonstrata, conclusio colorum bene confirmata est calculationibus retis CDQ et multis experimentis.
* Libertas asymptotica: Diminutio constantis fortitudinis interactionum inter quarcos gluonesque cum scala energiae interactionum crescit (et scala longitudinis respondens decrescit).

## Notae 
Categoria:Notiones in physica
Categoria:Physica particularum
Nuclei raphes

**Nuclei raphes** vel **nuclei raphae** sunt in cerebro humano greges neuronorum, qui in trunco cerebri (truncus encephali) locati sunt. Itaque nuclei raphes in centro cerebri locati sunt. Neurotransmissor principalis est serotoninum. Raphes nuclei sunt pars conductionis dolorum et inductionis somni. Supra effectus motuum animi descripti sunt.

Nuclei raphes ex sex gregibus nucleorum constituti sunt (in ordine ab inferiori sursum):
* Nucleus raphes pallidus (**B1**)
* Nucleus raphes obscurus (**B2**)
* Nucleus raphes magnus (**B3**)
* Nucleus raphes pontis (**B5**)
* Nucleus raphes medianus (**B6** et **B8**; etiam nucleus centralis superior, rarius nucleus raphes superior nominatus)
* Nucleus raphes dorsalis (**B7**)

In periodica scientifica usus verbi "raphe" nulla ratione nonnumquam voluntarius videtur. Raphe Graeca suturam late imaginaria medianam inter utrumque latus cerebri describit, et nuclei raphes per se eam suturam *non* constituunt, quare hic usus *genitivi*, eo ipso planitiem imaginariam indicans, commendatur.

## Etymologia 
In linguis diversis forma *nuclei raphe* erravit. Raphe, quae, de lingua Graeca *ῥαφή* derivata, "sutura" significat, hic *genitivum* poscat: *raphes* (de *ῥαφῆς*). In cerebro *ῥαφή* ad sutura mediana nexus inter partes mesencephali dextram et sinistram spectat, formae plurales (ut *ῥαφαί* (nom.), *ῥαφῶν* (gen.) hic non convenienter sunt. Nonnumquam genetivum a verbo Graeco ad versionem Latinam transmutatum est, "raphae".

## Anatomia 
Nuclei raphes tribus structuris trunci cerebri attribui possunt: medullae oblongatae enim, ponti, velut mesencephalo. Nucleis raphes superius nucleus interpeduncularis iacet; immediate posterius nucleus tegmentalis dorsalis, inferius nucleus tegmentalis ventralis siti sunt.

## Nuclei raphes et systema excitans reticulare ascendens 
Nuclei raphes in machinatio animum excitationis partes sunt. Communiter cum aliis systematis in cortices cerebri proicientibus, nuclei raphes signa *serotonergica* structuris corticis dant.

## Notae 
* Dolor
* Lac (propter effectus insomniae)
* Nucleus intermediolateralis
* Serotoninum

## Nexus externi 
Categoria:Trunci encephali nuclei
Categoria:Systema excitans reticulare ascendens
L-Aminoacidorum aromaticorum decarboxylasis

thumb|Structura L-Aminoacidorum aromaticorum decarboxylasis.
**L-Aminoacidorum aromaticorum decarboxylasis** (abbreviaturae **AAAD** et **AADC**) sive **DOPA decarboxylasis** (**DDC**) (Numerus EC: 4.1.1.28) est enzymum, quod quasdam reactiones biochemicas celebrat, imprimis duos neurotransmissores, dopaminum et serotoninum, insignes generat. De functione AADC biochemica est lyasium et effectus suus est decarboxylatio (eripere gregem carboxylici R–COOH, dein liberare carbonii dioxidum CO2. Nomen geni *DDC* scribitur et genum in hominibus chromosomate septimo invenitur.

In cerebro humano AADC imprimis in nucleis raphes mesencephali demonstrari potest, atque in ponte cerebri (parte anteriore) et in medulla oblongata.

In pharmacologia inhibitio AADC momentum magnitudinis effectuum prolongatorum praecursoris L-dihydroxy-phenylalanini (L-DOPA) neurotransmissorium, quod necesse tractationis morbi Parkinson est. In oncologia AADC cursum adenocarcinomatum stomachi indicare potest.

## De functione 
Enzymum ADCC duos neurotransmissores, dopaminum et serotoninum generat. 

## Genetica 
Nomen geni *DDC* (DOPA decarboxylasis) notum est. Locus eius geneticus est in hominibus chromosomate 7 (7p12.2-12.1). Coordinata genetica sunt 7:50,458,435-50,565,459.

* 5-hydroxytryptophanum (serotoninum)
* Morbus Parkinson

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Enzyma
Ami (series librorum)

“**Ami**” est series librorum tres scientiae ficticiae ab Enrique Barrios scriptore compositorum. Libri tractant Pedri historiam, pueri novem annorum, qui de nocte, in litore aestivente, ab ente alieni planetae visitatur, Ami nomine. In his libris iter Pedri et Ami ab planetis diversis galaxiae narratur. Quoque itinere perfecto, Pedrus negotium scribendi librum narrantem experientias suas et doctrinam ab Ami impertitam obire debet. Series tres libros habet: “*Ami, puer ab stellis*”, “*Ami Redit*” et “*Ami tres: Civilizationes Internae*” (Hispanice “Ami, el niño de las estrellas”, “Ami Regresa” et “Ami 3: Civilizaciones Internas”).

Hi libri, magne inspirati ab cultu New Age, conantur divulgare virtutes sicut caritatem, pacem et fraternitatem, tractando themata velut vitam extraneam, reincarnationem et coniunctionem inter mundos universi. Ergo, hi libri saepe in scholis aliquarum nationum Americae Latinae docentur.

## Libri seriei 
“Ami, puer ab stellis” (1986)

“Ami Redit” (1987)

“Ami tres: Civilizationes Internae” (1998)

## Personae 
**Pedrus**: est puer Americae Latinae novem annorum (in primo libro) et protagonista seriei. Pedrus cum avam suam vivit.

**Ami**: est extraterrester ab planeta Pupa Galactica (Hispanice: Muñeca Galáctica) venitus cuius negotium est adiuvare ad evolutionem diversorum planetarum cum “Consilium Auxilii”. In his libris Ami describitur ut parvus, probi pueri facis, occulorum magnorum et stranei accenti.

## Sinopsis 
**“Ami, puer a stellis”**

Primus liber seriei narrat historiam Pedri, annorum novem, qui de nocte in litore videt lucem rubeam per caelum descendentem et in marem submergentem. Ex eo puer exit, sedet apud eo et loquitur eum. Mox revelatur Ami puerum non esse, sed entem extrraterrestrem Ami nomine, cuius negotium est ferre Pedrum ad mundos diversos Confraternitatis Interplanetariae et transmittere ei scientiam, doctrinam et virtutes habendas ad ingresandum ad eam. Principalis scientiarum est Lex Fundamentalis Universi, sicut qua totus universus regitur. Nocte confecta, iter Pedri finitur et is ad domum suam redit cum negotium scribendi librum narrantem historiam vivitam ad Pedro et Ami, ad humanitatem adiuvandam cum procesum evolutivum suum.

## Notae
Categoria:Series mythistoriarum
Categoria:Litterae rerum futurarum
Categoria:Litterae Hispanicae
Abstractionismus

[thumb|Exemplum abstractionismi extremi: *[Quadratum nigrum,* pictura a Casimiro Malewicz facta (1923). Museum Russicum.]]
**Abstractionismus** est theoria quae dicit mentem nonnullas vel omnes ex eius conceptis abstractione obtinere e conceptis quae iam tenet, vel ex experientia. Notio coloris viridis, exempli gratia, e copia experientiarum quae viridem (aliasque proprietates) implicant extrahi potest. Praeterea, conceptum genericum sicut "holus" e conceptis eius patefactionum iam intellectis (carota, brassica, cepa, et ceterae) extrahatur. Haec autem sententia a Georgio Berkeley et Petro Geach reprehensa est. et litteris inter varios motus artis abstractae videatur.

*Abstractio
*Cubismus
*Emergentia
*Expressionismus abstractus
*Gottlob Frege
*Logica
*Monismus
*Carolus Sanders Peirce
*Symbolum
*Tabula rasa

## Notae
## Bibliographia
*Ebert, Philip A., et Marcus Rossberg, eds. 2016. *Abstractionism: essays in philosophy of mathematics.* Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 9780199645268, ISBN 0199645264.
*Flage, Daniel. 1986. Berkeley on Abstraction. *Journal of the History of Philosophy* 24(4): 483–501. doi:10.1353/hph.1986.0073.
*Geach, Peter. 1957. *Mental Acts: Their Contents and Their Objects.* Londinii: Routledge Kegan Paul.
*Gooding, Mel. 2001. *Abstract art.* Cantabrigiae et Novi Eboraci: Cambridge University Press. ISBN 0521809282.
*Hoffman, Michael J. 1965. *The development of abstractionism in the writings of Gertrude Stein.* Philadelphiae: University of Pennsylvania Press.


Categoria:Philosophia mentis
Desmopachria barackobamai

***Desmopachria barackobamai*** est species adephagorum familiae Dytiscidarum, quae primum descripta est a Dewanand Makhan anno 2015, e speciminibus in fossa in Guiana Francica repertis. E Baraco Obama, quadragensimo quarto Civitatum Foederatarum praeside, appellatur.

## Notae
## Bibliographia
*Makhan, Dewanand. 2015. *Desmopachria barackobamai* sp. nov., a new species of waterbeetle from French Guiana (Coleoptera: Dytiscidae). *Calodema* 361(1–2). PDF. doi:10.13140/RG.2.2.23166.38728.

Categoria:Dytiscidae
Categoria:Baracus Obama
Obama
Categoria:Taxa Makhan
Categoria:Taxa 2015
Arcesilas

thumb|Arcsilas et Carneades 

**Arcesilas** (Graece Ἀρκεσίλας sive  Ἀρκεσίλαος) fuit philosophus Graecus Pitanae anno fere 315 a.C.n. natus. Athenis vixit in Academia Platonis scholarchae munere functus, quo in munere Academiam ad scepticismum versus derexit. Ibidem anno fere 240 a.C.n. mortuus est.  

## De vita 
Arcesilas anno 315 aut 316 a.C.n. natus est Pitanae in oppido Aeolico familia locupleti. Nondum adultus erat, cum pater eius Seuthes mortuus est. Itaque in tutelam Moerae fratris eodem patre nati traditus est. In patria urbe Autolyco Pitaneo astronomo et mathematico usus est praeceptore. Moeras Arcesilam arte dicendi erudire voluit, cum iuvenis ipse philosophiae faveret. Itaque adiuvante Pylade fratre eadem matre nato eo consilio per Chium Athenas transvectus primum ad Theophrastum aliosque paucos adiit magistros Athenienses, qui eum docerent, donec invito Theophrasto in Academiam Platonis ingressus Crantorem philosophum audire coepit. Crantor autem amore Arcesilae captus hunc petivit, ut secum ut coniunx habitaret. Cum Crantor anno circiter 275 a.C.n. mortuus esset, Arcesilas huius opera edenda curavit. Postea Polemonem scholarcham et Cratem) audivit. Crate mortuo mediis annis 260 Arcesilas Academiae praefectus est. 

Arcesilas, quippe qui vi persuadendi et facultate argumentandi excelleret, multos sibi attraxit discipulos, quamquam etiam vituperator et ridicularius habebatur. Cogitatione clara acerrimaque, dicendi et docendi arte nec non facetiis fere omnium adprobationem consecutus est, sed erant qui eum gloriae avidum putarent. Etiam discipulos suos hortabatur, ut alios quoque extra Academiam praeceptores audirent. Etsi in multis rebus in contrarias sententias distraharetur, tamen in sectatores alienarum scholarum benigno animo erat nec contentiones dissensionesque publicas cum adversariis philosophicis facere permisit discipulis. 

## Notae 
## Bibliographia 
* von Arnim, H. (1895) Arkesilaos 19, *RE* 2: 1164-1168.
* Dorandi, Tiziano (1991) *Ricerche sulla cronologia dei filosofi ellenistici.* Teubner.
* Gallo, Italo (1981) *Teatro ellenistico minore.* Edizioni dell'Ateneo.
* Ioppolo, Anna Maria (2013) « Elenchos » socratico e genesi della strategia argomentativa dell'Accademia scettica. *Argument und literarische Form in antiker Philosophie*, ed. Michael Erler & Jan Erik Hessler, 355-369. Walter de Gruyter.
* Long, Anthony A. (1986) Diogenes Laertius, Life of Arcesilaus, *Elenchos* 7: 429–449.
* Mette H. J. (1984) Zwei Akamediker heute. Krantor von Soloi und Arkesilaos von Pitane. *Lustrum* 26: 7-94. 
* von der Muehll, P. (1955) Die Gedichte des Philosophen Arkesilaos. *Studi in onore di U. E. Paoli*, 717-724. Le Monnier.

Categoria:Graeci antiqui
Categoria:Philosophi academici
Categoria:Philosophia Graeca antiqua
Nymphalini

**Nymphalini** sunt monophyleticus tribus papilionum familiae Nymphalidarum, qui in hemisphaerio septentrionali endemici sunt. Inter eorum proprietates sunt serratae alarum margines et facultas hibernandi adulti per diapausam necessariam, in variis refugiis latentes (cavis, rimis, etiam aedificiis calore carentibus). Signum omnibus Nymphalinis proprium est colorata maculatio occulta in ventrali alarum latere, quae papilionem supra substratum ubi considet hibernantem celare solet.

## Genera 
Inter genera alphabetice perscripta sunt:
* *Aglais* Dalman, 1816
* *Antanartia* Rothschild & Jordan, 1903
* *Araschnia* Hübner, 1819
* *Hypanartia* Hübner, 1821
* *Inachis* (nunc in *Aglaide*)
* *Kaniska* Moore, 1899 (saepe in *Polygonia*)
* *Mynes* Boisduval, 1832
* *Nymphalis* Kluk, 1781
* *Polygonia* Hübner, 1819
* *Symbrenthia* Hübner, 1819
* *Vanessa* Fabricius, 1807
*Tigridia,* genus montypicum, aliquando hic ponitur, basalissima consequens prope *Coloburam,* aliquando inter Coeinos, tribum cognatum. Duo genera praehistorica solum e fossilibus nota sunt:
* †*Jupitella* Carpenter, 1985
* †*Mylothrites* Scudder, 1875

## Notae 
## Bibliographia 
* Korshunov. 1995. *Dnevnye babochki Aziatskoi chasti Rossii: Spravochnik.* [Papiliones Asiaticae Russiae regionis: enchiridion.]
* Kudrna, O., et J. Belicek. 2005. The *Wiener Verzeichnis,* its authorship, publication date and some names proposed for butterflies therein. *Oedippus* 23: 1–32.
* Linnaeus, Carolus. 1758. *Systema Naturae per Regna Tria Naturae, Secundum Clases, Ordines, Genera, Species, cum Characteribus, Differentiis, Symonymis, Locis.* Ed. 10a. Vol. 1.

## Nexus externi 

Categoria:Nymphalinae
Categoria:Taxa Rafinesque
Polygonia c-aureum

***Polygonia c-aureum*** est species papilionum magnitudinis mediae qui in Iaponia (a Hokkaidō ad Tanegashima), Paeninsula Coreana, Sinis, Taivania, et Indosina endemicus est.

## Descriptio
Latitudo alarum est 27 mm. Alae sunt aurantiae maculis nigris. Inferiores alarum partes sunt fuscae et maculosae (corticis arborum visu similes), nota commatis simili in media ala posteriori posita.

## Oecologia
*Polygionia c-aureum* in regionibus suburbanis crebro videtur. Species in periculo non est. Larvae *Humulo japonico* aliisque plantis vescitur.

## Bibliographia
*Unno, Kazuo, et al. 1999. *Hana-to chou-wo tanoshimu batafurai gāden nyūmon.* Nou-san-gyo-son bunka kyoukai, 15 Iunii. ISBN 4540981358.

## Nexus externi
Categoria:Fauna Taivaniae
Categoria:Insecta Coreae
Categoria:Insecta Iaponiae
Categoria:Lepidoptera Asiae
Categoria:Lepidoptera Sinarum
Categoria:Nymphalini
C
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Polygonia

[thumb|*[Polygonia c-album* alas angulares et maculam commatiforme habet.]]
***Polygonia*** (Graece πολύς 'multi' + γωνία 'angulus') est genus papilionum cui est conspicua macula alba in inferiori cuiusque alae posterioris latere, unde **comma,** nomen generale. Eis etiam sunt consipcuae incisurae angulares in exterioribus eorum alarum anteriorum marginibus. *Nymphalis,* genus cognatum, species similes comprehendit, et *Polygonia* eius subgenus aliquando habetur.*

Multae *Polygoniae* adultae hibernant.

## Species
Inter species sunt:
* *Polygonia c-album* (Linnaeus, 1758)
* *Polygonia c-aureum* (Linnaeus, 1758)
* *Polygonia comma* (Harris, 1842)
* *Polygonia egea* (Cramer, 1775)
* *Polygonia faunus* (Edwards, 1862)
* *Polygonia g-argenteum* Doubleday & Hewitson, 1846
* *Polygonia gigantea* (Leech, 1883)
* *Polygonia gracilis* (Grote & Robinson, 1867)
* *Polygonia haroldii* Dewitz, 1877
* *Polygonia interposita* (Staudinger, 1881)
* *Polygonia interrogationis* (Fabricius, 1798)
* *Polygonia oreas* (Edwards, 1869)
* *Polygonia progne* (Cramer, 1775)
* *Polygonia satyrus* (Edwards, 1869)
* *Polygonia undina* (Grum-Grshimailo, 1890)
* *Polygonia zephyrus* (Edwards, 1870)

## Notae
## Nexus externi
*Nymphalidae. *Butterflies of Canada.*
*Fric, Zdeněk. *Nymphalis''.

Categoria:Nymphalini
Categoria:Taxa Hübner
Categoria:Taxa 1819
Polygonia faunus

***Polygonia faunus*** est species papilionum familiae Nymphalidarum, quae in America Septentrionali endemica est. Latitudo alarum est 45–64 mm. Singuli a Maio ad Septembrem secundum locum volare solent. Larvae *Salice humili,* *Betula lenta,* *Rhododendro occidentali,* et speciebus *Ribis* vescuntur

## Pinacotheca

Polygonia faunus MHNT dos.jpg|Mas, dorsum (Museum Tolosanum)
Polygonia faunus MHNT ventre.jpg|Mas venter (Museum Tolosanum)
Green Comma, female, ventral.jpg|Femina, Temagami Ontarionis Canadae

*Faunus

## Nexus externi
*Butterflies and Moths of North-America
*Green comma. *Butterflies of Canada*

Categoria:Lepidoptera Americae Septentrionalis
Categoria:Lepidoptera Canadae
Categoria:Nymphalini
Faunus
Categoria:Taxa Edwards
Categoria:Taxa 1862
Orphismus (ars)

[thumb|[Robertus Delaunay|Roberti Delaunay *Simultaneous Windows on the City* (1912). Kunsthalle Hamburg.]]
 *Champs de Mars: La Tour rouge* (1911). Institutum Artis Sicaginiensis.]]
**Orphismus,** vel **cubismus Orphicus** (vocabulum a Gulielmo Apollinaire poeta Francico anno 1912 excogitatum), fuit cubismi stirps quae abstractionem puram clarosque colores tractavit, a Fauvismo ac scripturis rationalibus Pauli Signac, Caroli Henry, et Eugenio Chevreul chemico tincturarum mota. Qui motus artis, res magni momenti in transitu a cubismo ad artem abstractam perceptus, a František Kupka, Roberto Delaunay, et Sonia Delaunay promota est, qui usum colorum per monchromatico cubismi aevo renovaverunt. Significatio vocabuli *Orphismi* recondita erat cum primum appareret, et aliquantum vaga manet.

*Cubismus crystallorum
*De Stijl
*Expressionismus abstractus
*Orpheus
*Purismus 
*Sectio Aurea (grex)
*Tubismus

## Notae
## Bibliographia
*Baron, Stanley, et Janques. 1995. *Sonia Delaunay: The Life of an Artist.* Harry N. Abrams.
*Buckberrough, Sherry A. 1978. *Robert Delaunay: The Discovery of Simultaneity.* Ann Arbor Michiganiae: UMI Research Press.
*Chadwick, Whitney, et Isabelle de Courtivron, eds. 1993. *Significant Others: Creativity and Intimate partnership.* Londinii: Thames & Hudson.
*Chip, Herschel B. 1958. Orphism and Color Theory. *The Art Bulletin* 40(1): 55–63. 
*Damase, Jacque. 1972. *Sonia Delaunay: Rhythms and Colours.* Grenovici Connecticutae: New York Graphic Society.
*Gale, Matthew. 2006. *Dada and Surrealism.* Novi Eboraci: Phaidon Press.
*Hughes, Gordon. 2007. Envisioning Abstraction: The Simultaneity of Robert Delaunay's First Disk. *The Art Bulletin* 89(2): 306–332.
*Seidner, David. 1982. Sonia Delaunay. *BOMB Magazine* 2(hiems). Commentarius.
*Spate, Virginia. 1981. Orphism. In *Concepts of Modern Art: Fauvism to Post-Modernism,* ed. Nikos Stangoes. Londinii: Thames & Hudson.

## Nexus externi
*MoMA. De orphismo.
*MoMA. Collectio: Robertus Delaunay
*MoMA. Collectio: Sonia Delaunay
*Agence photographique de la réunion des Musées nationaux.

Categoria:Cubismus
Categoria:Motus artis
*
Quinionem vidi aureum

[thumb|*Quinionem vidi aureum* (pictura in [Museum Artium Metropolitanum|Museo Artium Metropolitano conservata).]]

***Quinionem vidi aureum*** (Anglice: *I Saw the Figure 5 in Gold* vel *The Figure Five in Gold*) est pictura olearia a Carolo Demuth artifice Americano anno 1928 facta. Quae pictura a futuristis et cubistis impulsa esse dicitur. Tabula illa, qua Demuth Gulielmum Carolum Williams, amicum suum, summa observantia coluit, ad huius refertur poema *The Great Figure*, quo vehiculum siphonarium per vias Novi Eboraci quadam nocte pluviosa properans describitur. Titulus picturae locutio ex poemate excerpta est. 

## Demuth 
Carolus Demuth pictor innotuit lineis puris figurisque geometricis in imagines insertis, qui modus pingendi precisionismus appellatur. H. W. Janson, vir historiae artis peritus, Demuthium commemorat cum cubismi fautoribus Neoeboracensibus nec non cum futuristis et precisionistis commercium habuisse.  

## Notae
## Bibliographia
*Dobrzynski, Judith H. 2010. "Where Paint and Poetry Meet," *The Wall Street Journal,* 10 Iulii.
*Eiseman, Alvord L. 1982. *Charles Demuth.* Novi Eboraci: Watson-Guptill Publications. ISBN 0823013022.
*Frank, Robin Jaffee. 1994. *Charles Demuth Poster Portraits, 1923–1929.* Arthur Schwartz Sales Co. ISBN 9780894670657.
* Halter, Peter (1994) *The Revolution in the Visual Arts and the Poetry of William Carlos Williams.* Cambridge University Press.
* Haskell, Barbara (1987) *Charles Demuth.* Novi Eboraci: Whitney Museum of American Art in association with H. N. Abrams. ISBN 0874270561, ISBN 0810911353.
* Janson H. W. & Janson, Anthony F. (2004) *History of Art. The Western Tradition.* Prentice Hall.
* MacDonald, Deanna, & Geoffrey Smith (2008) *100 Best Paintings in New York.* Interlink Pub Group Inc. ISBN 9781566566964.

## Nexus externi
*United States of America*, a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on this painting (p.127)

Categoria:Confecta 1928
Categoria:Cubismus
Categoria:Futurismus
Categoria:Praecisionismus
Categoria:Museum Artium Metropolitanum
Transavanguardia

[thumb|Tegmen [liber|libri *Francesco Clemente Pinxit* (1981).]]
***Transavanguardia*** est Italicus neoexpressionismi genus, motus artis qui annis 1970 et 1980 Italiam et reliquam Europam Occidentalem excitavit. Vocabulum *transavanguardia* ab Achilleo Bonito Olive, critico artis Italico, excogitatum est, ex Aperto '80 in Biennale Veneto ortum, et ad verbum 'praeter avant-garde' significans.
[thumb|upright=0.8|left|[Franciscus Clemente|Francisci Clementi imago, a Michaele Avedon facta, 2011.]]

Hic motus artis arti conceptuali respondebat, quae multa expressionis media repperit, picturam renovans, animique motum, praecipue gaudium, in adumbrationem, picturam, sculpturam restituens. Artem figurativam renovavit, cum imaginibus mythicis, quae iterum inventae sunt, motu vigente. Artifices artem figurativam et symbolismum resuscitabant, artes quae minus crebro in motibus post minimalismum belli mundani secundi adhibebantur. Principales artifices transavantguardiani erant Alexander Chia, Franciscus Clemente, Entius Cucchi, Nicolaus de Maria, et Mimmo Paladino.

*Ars hodierna
*Expressionismus

## Notae
## Bibliographia
[thumb|upright=1|Franciscus Clemente [imago sui|imaginem sui tenet, Franciscopoli (1991).]]
*Chilvers, Ian. 1999. *A Dictionary of Twentieth-Century Art.* Oxoniae: Oxford University Press. Situs venalis.
*Chuen, Ooi Kok. 2000. Creating art from chaos. *New Straits Times,* 1 Novembris. Situs venalis.
*Nieves, Marysol. 2011. *Taking Aim! The Business of Being an Artist Today.* Fordham University Press. Situs venalis.
*Oliva, Achille Bonito.1980. *Italian Transavantgarde.* Mediolani: Politi Editore.
*Oliva, Achille Bonito. 1982. *Transavantgarde International.* Mediolani: Politi Editore.
*Thomas, Karin. 1986. *Bis Heute: Stilgeschichte der bildenden Kunst im 20. Jahrhundert.* Coloniae: DuMont Buchverlag. ISBN 3770119398.

## Nexus externi
* Junge Wilde und Transavantguardia. apud *Kunstwissen*
* La transavanguardia. apud *Arte motore*

Categoria:Motus artis
Categoria:Verba Italiana
Catena (discretiva)

**Catena** est vinculum ex connexis anulis compositus. Ponitur saepe de vinculis in quibus captivi aut sontes custodiuntur. Etiam potest esse:

* Cingulum, ornamentum
* Quivis nexus, quo aliquid conjungitur et ligatur
* Morale vinculum
* Quaevis rerum serie quae catenae modum referat
** Catena (commentarius), commentarius Bibliorum
Aristides Gomes

**Aristides Gomes** (Teixeira Pinto in urbe regionis Cacheu natus die 8 Novembris 1954) est rerum politicarum peritus Guineae Bissaviensis. Qui alumnus universitatis Parisiensis VIII primus minister die 2 Novembris 2005 factus est, praeside Ioanne Bernardi Vieira, quod officium usque ad 13 Aprilis 2007 retinuit. Anno 2009 in exsilio vivens ipse candidatus ad praesidatum esse frustra postulavit. Praeside autem Iosepho Mario Vaz, rursus in officium primi ministri die 16 Aprilis 2018 convocatus est.

## Nexus externi 
* "L'actualité de la Guinée Bissau" (2007)

Categoria:Politici Guineae Bissaviensis
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Baciro Djá

**Baciro Djá** (die 31 Ianuarii 1973 natus) est politicus Guineae Bissaviensis.

Alumnus est universitatis Havanensis in Cuba et Instituti Scientiarum Psychologicarum Olisiponensis. Bis breve temporis spatium primus minister Guineae Bissaviensis meruit, a die 20 Augusti 2015 ad 17 Septembris eiusdem anni, deinde a 27 Maii 2016 ad 18 Novembris 2016.

## Nexus externi 
* "Guinea-Bissau's 'unconstitutional' PM Baciro Dja resigns" (9 Septembris 2015) apud *BBC News*

Categoria:Alumni Instituti Scientiarum Psychologicarum (Olisipo)
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1973
Categoria:Politici Guineae Bissaviensis
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Havanensis
Cataracta (medicina)

thumb|Opacitas lentis cataracta vocatur.
**Cataracta**  in medicina et ophthalmologia est opacitas lentis in deficientiam visus ducens. Initio generatim necopinato cursus tardus apparet. Spectatori externo suspicionem habente opacitas in media lentis oculi cataracta illustret. Chirurgia cataractae mortalitatem annuum diminuere potest.

Formae cataractarum secundum ICD-10 sunt: 
* Cataracta senilis (H25)
* Cataracta congenita (Q12.0)

## Notae 
* Glaucoma

## Nexus externi 
* Institutum Nationale Oculi de cataracta. 
* Imagines formarum cataractarum.

Categoria:Caecitas
Categoria:Morbi
Categoria:Oculus

Categoria:Visus
Ericus Maria Remarque

**Ericus Maria Remarque** (vere: *Erich Paul Remark*; natus die 22 Iunii 1898 Osnabrugae, mortuus die 25 Septembris 1970 Locarni) Germanus auctor fuit. Praeclarus autem factus est myhistoria sua *Im Westen nichts Neues* (1929) ubi agitur de vita quotidiana militum tempore Primi belli pancosmici pugnantium.
## Vita
Bello primo mundano vulneratus anno 1918 paedagogus, diurnarius, cipporum venditor factus est (cf. *Der schwarze Obelisk. Geschichte einer Jugend*, 1956). Praeter hoc opera scribere coepit, poesim fabellasque. Anno 1920 fabulam Milesiam Impressionismo multa debentem edidit, quae praetitulata est *Die Traumbude*. Tunc adhuc textus praeconiales apud ephemeridem "Sport im Bild" faciebat.

Mythistoria de bello *Im Westen nichts Neues* (1929) antea in ephemeride "Vossischen Zeitung" publicata est, ubi agitur de vita militis tironis Pauli Bäumer. Syntax ex industria brevissima est ad passionem iuvenum pugnantium bene exprimendam. Ideas heroicas de anima in campo honoris efflanda fortissime criticavit necnon tentationes in animis iuvenilibus pervertendis. Conversum est id opus in linguas plus quam triginti; id opus continuatum aliquo modo est libro *Der Weg zurück* (1931), ubi reditus militum desperatorum in patriam inimicam describitur. 

Anno 1933 Germaniam reliquit Nazismo saeviente. Libri eius flammis mandati sunt, civis Germanici iura omnia anno 1938 perdita sunt Proiectio taeniae Americanae de eius opere magno in Germania iam anno 1930 impedita est Iosepho Goebbels instigante.

Sconae habitavit antequam porro fugeret. Opere *Drei Kameraden* (1938) Amstelodami edito de tempore annorum 1920 narrabat. Post annum 1939 in Civitatibus Unitis vixit ubi revera notus et dives auctor fuit. Opere *L’Arc de Triomphe* (1946) de profugis Germanis in Francia viventibus scripsit. Anno 1947 civis Americanus factus est. Osnabrugae in Archivo pro Remarque nominato documenta multa de eius vita operibusque spectanda iacent. Anno 1997 congressus primus internationalis de Remarque ibidem habitus est.

## Opera alia selecta
*Liebe Deinen Nächsten (1941)
*Der Funke Leben (1952)
*Zeit zu leben und Zeit zu sterben (1954)
*Die letzte Station (1956)
*Der Himmel kennt keine Günstlinge (1961)
*Die Nacht von Lissabon (1962) 
*Schatten im Paradies (post mortem 1971)

## Externi nexus 
* Erich Maria Remarque-Gesellschaft 
* Erich Maria Remarque-Friedenszentrum  
* *The Life and Writings of Erich Maria Remarque* 
* Erich Maria Remarque apud Kulturportal Nordwest
* Sepulcrum eius
Saverius Bellomo

**Saverius Bellomo** (natus Tarvisii Idibus Iulii 1952, obiit Venetiis quarto die ante Idus Aprilis 2018) philologus et professor academicus.

## De vita 
Saverius Bellomo alumnus fuit Venetiarum Universtitatis "Ca' Foscari]," ubi humanas litteras didicit et Dantis Alagherii operibus studuit.

Professor fuit ille italicae philologiae apud Universtitatem "Ca' Foscari".

## Opera 
* Bellomo, S., ''Jacopo Alighieri, Chiose all'"Inferno"*, Padova, Antenore editore, 1989.
* Bellomo, S., *Censimento dei manoscritti della "Fiorita" di Guido da Pisa*, Trento, Dipartimento di Scienze Filologiche e Storiche, 1990.
* Bellomo, S., *Dizionario dei commentatori danteschi. Esegesi della "Commedia" da Iacopo Alighieri a Nidobeato*, Firenze, Olschki editore, 2004.
* Bellomo, S., *Filologia e critica dantesca*, Brescia, La scuola, 2008.
* Bellomo, S., *Inferno'' (a cura di), Torino, Einaudi, 2013.

## Notae 
Categoria:Mortui 2018
Categoria:Nati 1952
Lens (anatomia)

**Lens**  in anatomia est pars systematis optici oculorum structura biconvexa, quae inter iridem et corpus vitreum iacet.

* Lux

## Notae 
## Bibliographia 
* 

## Nexus externi 
* De histologia lentis.

Categoria:Oculus
Categoria:Ophthalmologia
Evenki

[thumb|Pars Evenkorum (%) in populatione variorum districtuum [Russiae secundum censum anni 2002]]
**Evenki,** ipso vulgo эвэнкил, tr. *ėvėnkil*, qui olim **Tungusi** vocabantur, sunt gens in Asia, una e gentibus indigenis Siberiae Orientalis (ad Ieniseam ad mare Ochotense ibi colens), etiam in Mongolia et in septentrio-oriente Sinarum habitans (in terris habitationis suae tamen nusquam partem maiorem populationis formans). Lingua huius gentis est lingua Evenkensis, ad linguas Tungusicas pertinens. Religiones Evenkorum sunt Samanismus, Christianitas Orthodoxa et Buddhismus Tibetanus. Nunc in mundo sunt plus 77 milia Evenkorum, quorum fere 40 milia in re publica populari Sinarum, plus 37 milia in Foederatione Russica (plus 20 milia illorum in Iacutia) et circa mille in Mongolia habitant.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Evenkis in situ interretiali Associationis gentium indigenarum parvarum Septentrionis, Siberiae et Orientis Extremi Foederationis Russicae 
* Pagina interretialis de Evenkis Sinarum 

!
Categoria:Gentes Sericae
Categoria:Gentes Russiae
Lingua Evenkensis

**Lingua Evenkensis,** ipso vulgo Эвэды̄ турэ̄н, ad linguas Tungusicas pertinens (olim ipse **Tungusica** nominabatur), est lingua gentis Evenkorum.

## Notae
## Bibliographia
* Castrén M. A. Grundzüge einer tungusi­schen Sprachlehre nebst kurzem Wörterver­zeich­niss. Petropoli, 1856.
* Василевич Г. М. Очерк грамматики эвенкийского (тунгусского) языка. Leninopoli, 1940.
* Василевич Г. М. Очер­ки диа­лек­тов эвен­кий­ско­го (тун­гус­ско­го) язы­ка. Leninopoli, 1948.
* Василевич Г. М. Эвен­кий­ско-рус­ский сло­варь. Moscuae, 1958.
* Кон­стан­ти­но­ва О. А. Эвен­кий­ский язык. Moscuae & Leninopoli, 1964.

## Nexus externi
* Situs interretialis pro studio linguae Evenkensis

!
Categoria:Evenki
Libri picturati A 16-30

[thumb|*[Mandragora officinarum*. Libri picturati A 30 f. 85 (Bibliotheca Iagellonica universitatis Cracoviensis)]]
**Libri picturati A 16-30**, olim sub hoc siglo apud bibliothecam civicam Berolinensem servati, denuo in bibliotheca Iagellonica universitatis Cracoviensis reperti, sunt series voluminum saeculo XVI manu pictorum et scriptorum quae imagines plantarum animaliumque comprehendunt. Inter confectores Carolus Clusius eminet.

## Bibliographia 
[thumb|*[Salicornia europaea* et *Suaeda maritima*. Libri picturati A 24 f. 31 (Bibliotheca Iagellonica universitatis Cracoviensis)]]
* St. A. Aumüller, "Erste Durchsicht und erster Plan einer wissenscheftlichen Auswertung der Libri picturati von Clusius in Krakau" in *Bürgenlandische Heimatblätter* vol. 45 (1983) pp. 97–105
* Jan de Koning et al., *Drawn After Nature: The Complete Botanical Watercolours of the 16th-Century Libri Picturati*. Lugduni Batavorum: KNIV Publishing, 2008  index capitulorum
* Florike Egmond, "Clusius, Cluyt, Saint Omer. The origins of the Sixteenth-Century botanical and zoological watercolours in Libri Picturati A. 16–30" in *Nuncius* vol. 20(2005) pp. 11–67
* L. Ramòn-Laca, "Charles de l'Ecluse and Libri Picturati A. 16–30" in *Archives of Natural History* vol. 28 (2001) pp. 195–243
* C. Swan, *The Clutius Botanical Watercolors. Plants and flowers of the Renaissance*. Novi Eboraci: H. N. Abrams, 1998
* Andrea Ubrizsy Savoia, "Relationship between Libri Picturati A. 16–30 and printed Renaissance botanical work; some new data on Clusius Codex and the mycological Cesi Codex" in M. Kokowski. ed., *The Global and the Local: The History of Science and the Cultural Integration of Europe. Proceedings of the 2nd ICESHS (Cracow, Poland, September 6-9, 2006)*
* Andrea Ubrizsy Savoia, L. Ramòn-Laca, "The Libri Picturati illustration in 16th century printed works" in J. de Koning, A. Zemanek, B. Zemanek, edd., *Botanical illustrations of the 16th century. An enquiry into the Libri Picturati A 18–30*. Lugduni Batavorum: NHM
* H. Wegener, "Das grosse Bilderwerk des Carolus Clusius in der Preussischen Staatsbibliothek" in *Forschungen und Fortschritte* vol. 12 (1936) pp. 374–376
* Alicja Zemanek, Andrea Ubrizsy Savoia, Bogdan Zemanek, "The beginnings of ecological thought in the Renaissance: an account based on the Libri picturati A. 18–30 collection of water-colours" in *Archives of Natural History* vol. 34 (2007) pp. 87–108 

## Nexus externi 
[thumb|*[Phaseolus vulgaris* (?) Libri picturati A 23 f. 87 (Bibliotheca Iagellonica universitatis Cracoviensis)]]
* "Libri picturati" apud *HerbariumWorld*

Categoria:Carolus Clusius
Categoria:Libri picti
Categoria:Libri botanici
Categoria:Libri zoologici
Categoria:Bibliotheca Civica Berolinensis
Categoria:Bibliotheca Iagellonica
Georgius Davidov

**Georgius Carpi filius Davidov** (Russice *Георгий Карпович Давыдов*, natus 1879 ad Armavir in regione Cubanica) editor Russicus gente Armenus fuit necnon summus Esperantici fautor.

## Vita
Rebus Esperanticis ardere coepit anno 1892. Anno 1903 venit Saratoviam ubi praeconia pro Esperanticis incepit. Annis inter 1906 et 1907 periodica multa Esperantica subtenebat, propagandam multiplicem in Esperantica firmavit, opera nonnulla e linguis Caucasi in idioma Zamenhofianum convertit. 

Notissimus autem factus est ut possessor bibliothecae Esperanticis multis fartae, ubi omnia quasi Esperantice divulgata colligebat. Berolini anno 1908 et Guelpherbyti  catalogus librorum omnium editus est. Post infelices Res novas Octobres libri eius diffusi sunt, bibliotheca omnis perdita. 

Maioris momenti sunt etiam operae eius statisticae de libris definitivis, de litteris Esperantice pactis necnon de libris in Esperanticum conversis, de periodicis Esperanticis olim existentibus. Anno 1914 saltem consilium cepit edendorum foliorum commendativorum de esperantistis caecis, de vegetarianismo, de quaestionibus oecumenicis inter Christianos, de pace concilianda, de feminis magnis.

## Conversiones
*V. Papazjan: *Morituri te salutant*, fabula Armeniaca. Aquinci: Nagy, 1907. 13 paginarum (Esperanta Universala Biblioteko 2.)
*A. Agaronjan: *Guteton da lakto*, fabula Armeniaca. Aquinci: Nagy, 1907. 10 paginarum (Esperanta Universala Biblioteko 3.)
**La jukagiroj*, adumbratio ethographica. Aquinci: Nagy, 1908. 8 paginarum. (Esperanta Universala Biblioteko 5.)
**Ĉerkesaj rakontoj*. Aquinci: Nagy, 1908. 8 paginarum. (Esperanta Universala Biblioteko 6.)
**Ajcatur*, fabula Armeniaca. Budapeŝto: Nagy, 1908. 14 paginarum. (Esperanta Universala Biblioteko 9.)

## Notae
## Nexus externi
*De Georgo Davidov in elencho Vindobonensi de linguis constructis  
* Legibilia de Davidov apud EBEA 
**Jukagiroj*, cum photographemate Davidov
* Biographia in Encyclopaedia Esperantica

Categoria:Artifices Armeniae
Categoria:Bibliophili
Categoria:Esperantistae
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Russiae
Categoria:Interpretes
Categoria:Maecenates