open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nervus hypogastricus

**Nervus hypogastricus** (TA: A14.3.03.047) est nervus sympathicus ab *plexu hypogastrico superiori* iuxta bifurcationem vasorum iliacorum communium ad ad vesicam urinariam deducens, ibi plexum hypogastricum inferiorem formans.

Densitas et distributio non uniformis est, at plures variationes morphologicae notae sunt.

Operationibus chirurgicis columnae vertebralis et certis gynaecologicis operationibus inferioris inhabitat periculum damni et plexu hypogastrici superioris et nervorum hypogastricorum.

## Anatomia 
Variabilitas anatomica cognita est.
### Cursus nervi hypogastrici 
Ab *plexu hypogastrico superiori*, qui iuxta et paululum infra bifurcationem iacet, utroque latere nervus hypogastricus deorsum deducit usque ad vesicam urinariam, quo fibrae suas alterum plexum hypogastricum inferiorem formant.

Fasciculus:Gray849.png|Infra plexum hypogastricum superiorem indicatur nervus hypogastricus etiam fere plexus.

## Physiologia 
Nervus hypogastricus est pars systematis nervosi autonomici cum fibris sympathicis et efferentibus et afferentibus. Exempla munerum nervi hypogastrici: 
* Informatio vesicae urinariae implendi et nociceptionis (doloris) intra vesicam
* Uterus: sensus dolorum. Obsidio pharmacologica dolores minuere potest
* Penis (in viris): erectio

## Notae 
* Systema nervosum autonomicum

Categoria:Regio hypogastrica
Categoria:Pelvis
hypogastricus nervus
Zambezi

**Zambezi** vel rarius **Zambesi** est flumen in Africa meridionali. In Zambia initium capit et per Angoliam,  Namibiam, Botswanam, Zimbabuam, Malaviam et Tanzaniam fluens in Mozambico in fretum Mozambicense Oceani Indici effunditur. Circiter 2574 chiliometra patet. Aqua cadens Victoriae reginae Zambezi fluminis cataracta est.

Accolarum Zambezii Shire nominanda est, quae aquas lacus Malaviani fert.

Kariba, receptaculum aquae volumine in toto orbe terrarum amplissimum, in Zambezi constructum est.

## Notae 
*1242 Zambesia

## Nexus externi 
Categoria:Flumina Zambiae
Categoria:Flumina Angoliae
Categoria:Flumina Mozambici
Categoria:Flumina Botsuanae
!
Categoria:Flumina Tanzaniae
Categoria:Flumina Zimbabuae
Categoria:Flumina Malaviae
Fretum Mozambicense

thumb|Fretum Mozambicense in tabula colore caeruleo lucidiore depictum
**Fretum Mozambicense** vel **Canalis Mozambicensis** est fretum Oceani Indici inter Madagascariam insulam et Africam situm, ubi Mozambicum aqua freti alluitur. Fretum est orbis terrarum longissimum; longitudinem circa 1760 chm habet. Eius altitudo maxima 3292 m est, latitudo minima 422 chm. Insulae Comorianae et Mayotte insula in freto sitae sunt. Flumen oceanicum in freto assidue a septentrione ad meridiem it.
thumb|upright=0.8|left|Piscatores in freto Mozambicensi

Gallia per Mayotte et Insulas Dispersas praesens est, et praesentiam militarem per Reunionem tenet, cum copiis navalibus satis regulariter patrolantibus. Hae insulae zonas oeconomicas exclusivas praebent, piscationibus et potentialiter hydrocarbonibus abundantes. Galliae, vera provocatio est suam suverenitatem super Mayotte, respectu Comorarum, et praesertim super Insulas Dispersas, conservare, minis Malagasiis obnoxiis. Malagasii praesentiam Gallicam legitime impugnant, credentes has insulas sub imperio Madagascariae esse et, libertate adepta, ad Madagascariam, non ad Franciam, redire debuisse.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Freta Africae
Categoria:Freta internationalia
Categoria:Freta Oceani Indici
Categoria:Geographia Mozambici
Categoria:Madagascaria
Historia Somaliae

[thumb|[Tabula geographica Somaliae hodiernae.]]
[thumb|[Ars lapidea Neolithica inter aedificia Laas Geel camelum pingit.]]
[thumb|[Via serica ab Europa Meridiana per paeninsulam Arabicam, Somaliam, Aegyptum, Persiam, Mediam Asiam, Indiam, Oceanum Indicum, atque adeo Iavam usque ad Sinam extendebatur.]]

**Historia Somaliae** traditiones in et circa Somaliam, civitatem sui iuris in Cornu Africae sitam, et res a Somaliis gestas tractat. Somalia fuit axis commercii magni momenti in mundo antiquo, atque apud plurimos eruditos proximum est locum Puntlandiae fuisse, regionis in fabulis classicis enarratae.

## Notae
## Bibliographia
*Aidid, Mohamed Farrah, et Satya Pal Ruhela. 1993. *Somalia: From the Dawn of Civilization to the Modern Times.* India: Vikas Publishing House Pvt. Ltd. ISBN 0-7069-8004-2.
*Aidid, Mohamed Farrah, et Satya Pal Ruhela. 2001. *Somalia: From the Dawn of Civilization to the Modern Times.* Civic Webs Virtual Library. ISBN 9780706980042. Google Books.
*Brons, Maria. 1993. *Somaliland: Zwei Jahre nach der Unabhängigkeitserklärung.* Hamburgi: Institut für Afrika-Kunde. ISBN 978-3-928049-23-8.
*Cassanelli, Lee V. 1982. *The shaping of Somali Society: Reconstructing the history of a pastoral people, 1600–1900.* Philadelphiae: University of Pennsylvania Press.
*Cerulli, Enrico, et G. S. P. Freeman-Grenville. 1991. "Makdishu." In *Encyclopaedia of Islam,* 6: 128–29. Ed, secunda. Lugduni Batavorum.
*Doresse, Jean. 1983. ''Histoire sommaire de la corne orientale de l'Afrique.* Lutetiae: P. Geuthner. ISBN 2-7053-0186-0.
*Ehret, Christopher. 1995. "The Eastern Horn of Africa, 1000 B.C. to 1400 A.D.: The Historical Roots." In *The Invention of Somalia,* ed. Ali Jimale Ahmed, 233–256. Red Sea Press. ISBN 978-0-932415-99-8.
*Kusow, Abdi. 1995. "The Somali Origin: Myth or Reality." In *The Invention of Somalia,* ed. Ali Jimale Ahmed.Red Sea Press. ISBN 0-932415-99-7.
*Lewis, Herbert S. 1966. "The Origins of the Galla and Somali." *The Journal of African History* 7 (1).
*Lewis, Ioan M. 1960. "The Somali Conquest of the Horn of Africa." *The Journal of African History* 1 (2): 213–30.
*Lewis, Ioan M. 2008. *Understanding Somalia and Somaliland: culture, history, society.* Londinii: Hurst & Company. ISBN 978-1-85065-898-6.
*Mukhtar, Mohamed Haji. 2003. *Historical dictionary of Somalia.'' Ed. secunda. Lanhamiae Terrae Mariae: Scarecrow Press. ISBN 0-8108-4344-7.
*Samatar, Said S., ed. 2005. "Somalia Country Studies." Vasingtoniae: Federal Research Division of Library of Congress, 9 Novembris 2005. Editio interretialis.

*Africa Orientalis
*Historia Aethiopiae
*Historia Africae
*Historia Arabiae Saudianae
*Historia Erythraeae
*Mogadiscio
*Periplus maris Erythraei
*Saba (Arabia)
*Xeer
*Zheng He

## Nexus externi
*"Constitutional History of Somalia." ConstitutionNet.
Hongi

thumb|Exemplum Hongi
thumb|Duae mulieres Māorianae facientes Hongi, anno 1913
Salutationem vetustam quae **Hongi** appellatur Māoriani faciunt premendis mutuo nasis, aliquando et frontibus, cum congrediuntur more antiquorum vel faciunt ritus *pōwhiri* dictos.

Existimant quod hoc modo advenae et incolae possunt inter se *ha* (animam) commutare ut monimentum concordiae.

Anno 2020 *hongi* interdixere causa coronaviri.

## Symbolismus 
In mythis Māorensibus prima in mundo femina fertur e terra ficta esse a Tāne deo, qui deinde animam ei in nares inspiravit. Itaque *Hineahuone* vivificata est sternuens.

## Exempla 
*Hongi* potest fieri inter Māorianos et non-Māorianos vel inter Nova-Zelandienses et peregrinos. Nonnulli Britanni praeclari fecere *hongi* cum Novam Zelandiam visitabant, e.g. Carolus Princeps, Diana Principissa, Camilla Ducissa, Willelmus Princeps, Kate Middleton, Harrius Princeps, et Meghan Markle. Itidem Hillary Clinton, secretaria civica Civitatum Federatarum, anno 2010 et Barack Obama, preses C.F. priscus, anno 2018.

* Osculum Escimaicum

## Notae 
Categoria:Maoriani
Categoria:Consuetudines
Pestis Antonina

**Pestis Antonina**, quae ab anno 165 usque ad 180 saeviit, fuit morbus pandemicus a militibus qui de Oriente proximo redibant importatus. A cognomine imperatoris M. Aurelii Antonini nominatur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Rebecca Flemming, "Galen and the Plague" in Caroline Petit, ed., ''Galen's Treatise Περὶ Ἀλυπίας (De indolentia) in Context: A Tale of Resilience'' (Lugduni Batavorum: Brill, 2019) pp. 219-244

Categoria:Morbi
Categoria:Imperium Romanum
Categoria:Saeculum 2
Aenigma Veronense

thumb|upright=1|Pagina manu scripta, ubi hoc aenigma repertum est.
**Aenigma Veronense** (Italice *indovinello veronese*) ab  historico anno 1924 inventum est in margine libelli orationum Tarracone fortasse saeculo VII vel VIII scripti, cui aliqui monachus Veronensis nonnulla marginalia addiderat. Antiquissimum linguae Italianae specimen esse existimatur.
: *Se pareba boves* 
: *Alba pratalia araba*
: *Albo versorio teneba*
: *Negro semen seminaba*

Se pareba sibi vult ducebat, pratalia prata, versorio aratrum. 

Hae pertinent ad ipsum scriptorem, nam boves digiti eius sunt, alba pratalia charta sive pagina, albo versorio penna, negro semen atramentum.

## Bibliographia 
* Letterio Cassata, "Sul metro (e sul testo) dell'Indovinello veronese" in *Annali della Scuola Normale Superiore di Pisa. Classe di Lettere e Filosofia* ser. 3a vol. 8 (1978) pp. 1229-1236 JSTOR
* Francesca Guerra d'Antoni, "A New Perspective on the Veronese Riddle" in *Romance Philology* vol. 36 (1982) pp. 185-200 JSTOR
* Pio Rajna, "Un Indovinello Volgare Scritto alla Fine del Secolo VIII o al Principio del IX" in *Speculum* vol. 3 (1928) pp. 291-313 JSTOR
* L. Schiaparelli, "Sulla data e provenienza del cod. LXXXIX della Biblioteca Capitolare di Verona (l'Orazionale Mozarabico)" in *Archivio Storico Italiano* vol. 82 (ser. 7a vol. 1, 1924) pp. 106-117 JSTOR
* L. Schiaparelli, "Archivio capitolare di Verona" in *Archivio storico italiano* vol. 85 (ser. 7a vol. 7, 1927) pp. 110-114 JSTOR

* Placita Cassiniensia

## Nexus externi 
* "Indovinello Veronese" apud bibliothecam Augustanam
thumb|upright=4|center|Textus aenigmatis sicut in eadem pagina scribitur: "se pareba boves alba pratalia araba & albo versorio teneba & negro semen / seminaba". Benedictio sequitur.

Categoria:Aenigmata
Categoria:Locutiones Italianae
Categoria:Scripta saeculo 8
Categoria:Testimonia linguarum Romanicarum
Resident Evil 3 (ludus televisificus 2020)

***Resident Evil 3*** (Latine fere 'Malum Residens 3') est ludus electronicus personarum pro *Xbox One* et *PlayStation 4* et *Microsoft Windows* computatroque personali. Ut indicat titulus, seriei *Resident Evil*, nomine quintum opus est, annoque 2020 a Squaresoft divulgatus est.

## Personae ludendae 
* Jill Valentine
* Carlos Oliveira

* Resident Evil
* Resident Evil 2
* Zombi

## Nexus externus 
* Situs Officialis 

Categoria:Ludi televisifici
Res novae Iuliae (1830)

**Res novae Iuliae** (Francogallice: *Les Trois Glorieuses*) mense Iulio 1830 exeunte aliquo modo finem fecerunt Gentis Burboniae imperio in Francia et burgensibus in regno liberali potestatem omnem reddiderunt. Istorum temporum narrator in litteris fuit etiam Honoratus de Balzac.

## Historia
Algeria die 5 Iulii 1830 capta rex Carolus X imperium sibi adaugere voluit politicam evertens. Namque die Solis (25.7.) quinque ordines subsignaverat, cuius proclamatio die Lunae in periodico »Moniteur« fieret: omnia imprimenda ab auctoritatibus recognosci debere; parlamentum esse partim dissolvendum; leges electionum esse renovandas (civium incommodo); privilegia senatorum esse restringenda.

Iam die Martis in actis diurnis Adolphus Thiers ista omnia vetuit. Cum tres dies pugnatum esset, plebs vicit. Propugnatores autem, inter quos operarii multi, consilium suum principale, ut res publica in locum monarchiae succederet, vix consequi quiverunt. Senatores liberales statim omnia moderari coeperunt cameras convocaturi; Carolus X autem cum suis Angliam confugit. Curia ipsa opiniabatur libertatem ordinemque optime servari rege novo liberali installato. Itaque dux Aureliani Ludovicus Philippus novus Franciae princeps proclamatus est die 9 Augusti 1830.

Francisci Guizot fuit constitutionis novae elaboratio. Quae iura uniuscuiusque civis fortiora reddidit et parlamento nova multa facienda tribuit. Tamen census altus burgensibus divitibus in electionibus tam passiva quam activa omnia privilegia dedit in detrimentum politicum pauperum. 

Vexillum revolutionarium trium colorum revenit et ministeriorum praesides primi fuerunt domini liberales Iacobus Laffitte (usque annum 1831) et Casimirus Petrus Périer (usque 1832). Tamen thronus Ludovici Philippi in fundamento infirmo fultus esse videtur quoniam et legitimistae et republicani se novo gubernio opponebant.

## Bibliographia 
* Julia A. Schmidt-Funke: *Die 1830er Revolution als europäisches Medienereignis*, Europäische Geschichte Online, edidit "Institut für Europäische Geschichte", 2011 
* Helmut Bock: *Auftritt der Blusenmänner. Bürgerliche Revolution und soziale Empörung 1830/31,* in: Jahrbuch für Forschungen zur Geschichte der Arbeiterbewegung, II/2008, ISSN 1610-093X.
* Kurt Holzapfel: *Julirevolution 1830 in Frankreich: französische Klassenkämpfe und die Krise der Heiligen Allianz (1830–1832)*, Dietz, Berolini 1990, ISBN 3-320-01470-6.

**Libertas populum ducens*
*Res novae Francicae anno 1848
## Nexus externi 
* Auf dem Weg zur liberalen Demokratie? – Frankreich zwischen autoritärer Monarchie und parlamentarischem System 1815–1830
Immunitas gregalis

thumb|300px|Capsa superiore monstratur dispersio morbi contagiosi in multitudine hominum, cum pauci (rubri) contagione inficiuntur, et ceteri (caerulei) sani et sine immunitate sunt: morbus libere in multitudine dispergitur. Capsa media: minor pars hominum (flava) immunitatem obtinuit aut vaccinatione aut aegrotando, maior autem pars immunitate carens inficitur contagione. Capsa infima: magna multitudo immunitatem obtinuit, quare immunitas gregalis reliquis praebetur.

**Immunitas gregalis** est, cum satis multi homines, postquam morbo contagioso aegrotarunt, consanuerunt, ita ut reliqui cives melius morbum effugere possint. Nam cum homines immunes non iam alios inficiant, tenor turbatur contagionum, quare morbus, quominus vulgetur, retardatur. Quo plures homines immunes facti erunt, eo minor erit grex contaminatorum, in quos homines nondum morbo implicati incidere possunt. 

Immunitas plerumque vaccinatione obtinetur aut, nisi vaccinum praesto est, aegrotando. Ut primum ad certum finem ventum erit, morbus immunitate gregali abolescet. Ex qua abolitione, si per orbem terrarum fit, eradicatio morbi consequi potest. Itaque anno 1977 immunitas gregalis vaccinatione effecta ad variolam eradicandam magnopere contulit. 

Immunitas gregalis non ad omnes pertinet morbos sed solum ad **contagiosos**, qui contagione in alios transeunt. Nam tetanus non contagiosus morbus est, verum tamen perniciosus, cui immunitas gregalis non convenit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Cliff, A. & Smallman-Raynor, M. (2013) *Oxford Textbook of Infectious Disease Control: A Geographical Analysis from Medieval Quarantine to Global Eradication.* Oxford University Press.
* Fine, P. & Eames, K. & Heymann, D. L. (2011) 'Herd immunity': A rough guide. *Clinical Infectious Diseases* 52 (7): 911–916. 
* Gordis, L. (2013) *Epidemiology.* Elsevier Health Sciences. 
* Merrill, R. M. (2013) *Introduction to Epidemiology.* Jones & Bartlett Publishers.
* Somerville, M.; Kumaran, K.; & Anderson, R. (2012) *Public Health and Epidemiology at a Glance.* John Wiley & Sons.

Categoria:Epidemiologia
Categoria:Valetudo
Empagliflozinum

**Empagliflozinum** est antidiabeticum et medicamentum ad therapiam diabetis melliti, modo typi 2, praescriptum. Licet, ut una cum metformino vel insulino praescribatur. Non commendatur Empagliflozinum therapiae diabetis melliti typi 1.

Ut nomen indicat, Empagliflozinum gliflozinum est. Ergo substantia in renibus absorptionem glucosi inhibet. Vocatur quoque inhibitor SGLT2, quia per SGLT-2, proteinum 2 transportatoris natrii glucosique agit. 

## Nexus externi 
* Monographia apud *drugs.com* de Empagliflozino. 

## Notae 
Categoria:SGLT2 inhibitores
Herodias

[thumb|200px|Herodias (a [Paulus Delaroche|Paulo Hippolyto Delaroche anno 1843 picta)]]
**Herodias** (Graece Ἡρῳδιάς; natus anno 8 a.C.n.; obiit anno 39 p.C.n.) fuit filia principis Iudaici Aristobuli ex uxore Berenice et neptis Herodis Magni et Mariammis. Ei maxima decollationis Ioannis Baptistae culpa attribui solet.

## Decollatio Ioannis Baptistae 
In libris Evangeliorum Novi Testamenti (Mt 14,3-11; Mc 6,17-28) traditur Heroden Antipam natali suo cenam fecisse; quod saltatione filiae Herodiadis maxime delectatus esset, rogavisse, si quid vellet, ut diceret. Deinde puellam a matre Herodiade incitatam caput Ioannis poposcisse ac paulo post in disco accepisse. Quam puellam Salomen fuisse vulgo traditur. 

## Herodias in arte et litteris 
Herodias multis in artificiis sive litteris una cum Salome partes agit:
[thumb|290px|Herodias et Salome cum capite [Ioannes Baptista|Iohannis Baptistae (a Gerard Seghers post 1635 picta)]]

* Henricus Heine (1847): *Atta Troll – Ein Sommernachtstraum*
* Stephanus Mallarmé: *Hérodiade* (fragmenta ab anno 1864, *Scène de Hérodiade* ed. 1896)
* Gustavus Flaubert (1877): *Hérodias* (narratiuncula in: *Trois contes*) (1877)
* Iulius Massenet (1881): *Hérodiade* (melodrama)
* Titianus: *Salome ferens caput Iohannis Baptistae in lance* (picta circa 1560)
* Paulus Hippolytus Delaroche: *Herodias cum capite Ioannis Baptistae* (picta 1843)

## Eponymus 
Asteroides 546 Herodias denominatus est ab Herodiade.

## Si vis plura legere... 
* 

## Nexus externi
Categoria:Mariti ducum civitatum
Categoria:Mulieres
Categoria:Iudaea
Categoria:Hasmonaei
Oratorium divini amoris

**Oratorium divini amoris** motio reformatoria Catholica fuit, quod in aula Leonis X conditum est. 

In membris fuerunt e.g. Caietanus Thienaeus,  Ioannes Petrus Carafa et Iacobus Sadoletus.  Paucos annos post sodales quidam Ordinem Theatinorum fundaverunt. 

## Historia
Radices Genua fuerunt: advocatus Hector Vernazza, pater nonnae mysticae Baptistinae Vernazza, partes graves in historia huius oratorii egit una cum tribus Genuensibus civibus (Ioanne Salvago, Nicolo Grimaldi et Benedicto Lomellino). Inspirationes dedit et Catharina Fiesci Adorno (sive: *Catharina Genuensis*). 

Anno 1497 Vernazza sodalitatem manutergialem *(Compagnia del Mandiletto)* condiderat, a qua eleemosynae pro pauperibus collectae sunt. Anno 1499 valetudinarium infirmorum moribundorum *(Societas reductus incurabilium)* advenit, generis sui primum in tota Italia. Id senatus Genuensis die 27 Novembris 1500 approbavit et papae Iulius II et Leo X officialiter laudaverunt.

Oratorium Romanum annis aliquando inter annos 1514 et 1517 erectum est, ubi et laici et clerici in Fano Sanctorum Silvestris et Dorotheae convenire solebant ad colloquium de ecclesia reformanda. Genuae autem aditus nobilibus reservatus erat. Papa Leo X numerum participum in laicos XXVI et clericos IV reduxit die 24 Martii 1514. In regulis ordo strictus stipulatus est de precibus fundendis, de caritate agenda, de confessione danda, de captivis visitandis, de orbis curandis, de infirmis consolandis, de communione recipienda. Ut actus Christiani in omnibus classibus quam maxime frugifer essent, res istae clementes utpote in secreto actae sunt. Anno 1527, post Direptionem Romanam, oratorium abolitum est, cuius spiritus autem in nosocomiis porro colebatur.

## Notae
## Bibliographia 
* Arnold Hauser: *Sozialgeschichte der Kunst und Literatur.* 43. Ausgabe. C.&nbsp;H.&nbsp;Beck, Monaci 1990, ISBN 3-406-02515-3, p. 396 
* Hermann Hettner: *Italienische Studien. Zur Geschichte der Renaissance.* Vieweg, Brunsvici 1879, p. 244 
*A. Cistellini: *Figure della riforma pretridentina*, Brixiae 1948
*P. Paschini: *La beneficenza in Italia e le compagnie del divino amore*, Romae 1925

Categoria:Societas vitae apostolicae
Codex ATC A10

**Codex ATC A10** est pars 
systematis classificationis Anatomici Therapeutici Chemicique
Ordinis Mundi Sanitarii substantiarum quae effectus in apparatu digestorio atque metabolismo cum substantiis ad usum diabetis melliti habent. 
Hic adhuc gradus tres perscribuntur: 

*Per exemplum*: A10**A** Insulina et analoga

← ad gradum alteriorem

## Notae 
* Diabetes mellitus

A10
Ordo Theatinorum

[thumb|Theatinorum fanum [Monacum|Monacense.]]
thumb|Insignia Theatinorum.
**Theatini**, rite **Ordo Clericorum Regularium** (compendiarie *CRTh* sive *OTheat*), sunt clerici ex tempore Reformationis ut vulgi clericorumque mores emendarentur congregati. Nomen dedit Teate, urbs ubi Ioannes Petrus Carafa episcopus fuerat.

## Historia
Primas congregationis notiones sanctus Caietanus Thienaeus finxit, quamobrem fraternitas appellatur etiam *Caietanorum*. Paulo Caraffa autem primo ideas suas tradiderat. Postquam duobis praelatis et membris *Fraternitatis amoris Divini* persuasum est anno 1524 fundamento congregationis fuerunt.  

Viri congregati sponte sua possessiones opesque reicientes non mendicaturi dona clementia accipiebant. Clemens VII summus pontifex privilegia cuncta congregationis Lateranensis eis concessit. Die 14 Septembris 1524 vota religiosa effusa sunt et Caraffa ordinis novi superior electus est. 

Quando gens Burbonia anno 1527 Romam cepit Teatini pessimi tractati sunt; inde centrum suum Venetias moverunt. Congregatio autem divino auxilio Spirituque sancto flante crescebat et anno 1546 Somascenses in gremium receperunt. Unio citata incremento tamen vixfuit: emolumento vero curam dedit Carafa ipse, cuius dignitas anno 1555 episcopatu Romano coronata est.  Morum puritas, haereseon debellatio, infirmorum cura, missarum pulchritudo, scientificorum dilectio et capite damnatorum caritas famam auxerunt. Saeculo XVII Teatini vere efflorebant. Extra Italiam domus praesertim in Italia, Polonia, Germania, Austria inauguratae sunt. Anno 1644 cardinalis Mazarin Francogallus quoque viros istos strenuos Lutetiam invitavit. Alibi in Francia autem nusquam laborare coeperunt. Missionarii itinera fecerunt trans Mingreliam, Tartariam, Circassiam et Georgiam. Numerus doctorum, cardinalium, episcoporum inter Teatinos maximus fuit. Congregationem sat divitem factam esse constat; mox autem Societas Iesu eorum heredes spiritales facti sunt, quibuscum confusio a nonnullis cogitata est. Membrum maiores momenti fuit e.g. praedicator Ventura.

*Theatinae de Immaculata conceptione BMSV*, quam congregationem Ursula Benincosa (1547-1618) condiderat, tantummodo Neapoli Panormique effectum habebant.

## Hodie
Etiam Pragae, Iuvavi et Vindobonae saeculo XVII coenobia sunt erecta. Nostris diebus praesidium Theatinorum sedem suam Romam elegit. Anno 2007 membra CCIII in locis XXIII operam dabat superiore generali Valentinus Arteaga y Sánchez-Guijaldo. Iste vir anno 2003 Gabrieli Darida successit.

## Theatini illustres nonnulli  
* Ioannes Marinoni (1490–1562), praedicator 
* Laurentius Scupoli (1530–1610), scriptor 
* Guarinus Guarini (1624–1683), mathematicus, philosophus, architectus 
* Antonius Spinelli (1630–1706), confessionarius principissae Bavariensis 
* Iosephus Maria Tomasi (1649–1713), cardinalis et scriptor
* Ferdinandus Sterzinger (1721–1786), iuris consultus et maleficarum salvator 
* Iosephus Piazzi (1746–1826), astronomus

## Nexus externi 
*Situs proprius Ecclesiae Theatinorum Monacensis 
* Theatini in Statibus Unitis
* De ordine in encyclopaedia catholica quadam

Theatinorum
Mairead Corrigan

[thumb|Mairead Corrigan in [Gaza.]]
**Mairead Corrigan** plane **Mairead Corrigan Maguire** (nata Belfasti die 27 Ianuarii 1944) est activista et pacifista Hibernica.

De re Hiberniae Septentrionalis more pacifica a petitione cum Elisabetha Williams conata est quod Praemium Nobelianum pacis accepit cum Elisabatha Williams et IRA reconciliavit.

Anno 1990, praemium apud *Pacem in terris* accepit et ab anno 2007 ad annum 2010 pro populis Palsestinicis et in Gaza iit contra oppressionem politica Israëli.

## Nexus externi 
*De Praemio Nobeliano pacis anno 1976.

Categoria:Incolae Hiberniae Septentrionalis
Categoria:Mulieres
Categoria:Pacifistae
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Rhaescuporis

**Rhaescuporis** (Graece Ραισκούπορις) rex Odrysarum fuit, qui regnavit inter 240 a.C.n. et 215 a.C.n. in Thracia. 

## Biographia 
Filius Cotyis III et fortasse nepos Cotyis II, filius regis Seuthi III, fuit. Probabiliter nepos Rhoegi, seu Rhaezdi, regis Odrysarum fuit. Rhaescuporis filium Seuthem IV habuit, qui regis successor fuit.

## Bibliographia 
* Жигунин В. Д. Международные отношения эллинистических государств в 280—220 гг. до н. э. — Издательство Казанского университета, 1980.

* Топалов С. Племена и владетели от земите на Одриското царство и граничните му югозападни територии от края на VІ до средата на ІV в. пр. н. е. Приноси към проучване монетосеченето и историята на древна Тракия. София, 1998.
* Порожанов 2011: Порожанов K.  Одриското царство, полисите по неговите крайбрежия и Атина, от края на VІ век до 41 г.пр.Хр. Университетско издателство „Неофит Рилски”. Благоевград, 2011.

Categoria:Viri
Categoria:Reges Thraciae
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 a.C.n.
Dyskinesia

**Dyskinesia** ad categoriam malorum motuum valet, cum motibus involuntariis - a tremore manuum tenui ad motus non gubernatos membrorum vel trunci corporis. Dyskinesia est symptoma diversorum morborum vel malorum. Non raro medicamenta causa symptomatum dyskineticorum sunt. 

Medicamenta, quae dyskinesiam perficere possint, sunt, per exemplum: 
* Antipsychotica
* L-DOPA

## Notae 
* Hyperkinesia (symptoma)
* Hypokinesia (symptoma)
* Musculus

Categoria:Indicia morbi
Categoria:Morbus Parkinson
Virsena

**Virsena** (Theodisce *Viersen*), est urbs in Germania et Rhenania Septentrionalis-Vestfalia, circiter 77&thinsp;00 incolarum, caput circuli eiusdem nominis.

Prima mentio Virsenae in litteris erat anno 1182. Anno 1975 urbes Suchtelena et Dulkena  et commune Boisheim Virsenae adiuncta sunt. Olim urbs vetus Virsena exclavatura erat , Suchtelena, Dulkena et Boisheim partes .

## Pinacotheca 

Fasciculus:458 Rathaus Viersen, Bahnhofstraße 23-29 (Viersen).jpg|Curia urbis
Fasciculus:Pano remigiusplatz.jpg|Forum Ecclesiaque Sancti Remigii
Fasciculus:391 Evang. Kreuzkirche, Hauptstraße 120a (Viersen).jpg|Ecclesia Crucis
Fasciculus:63 Ehem. Rathaus, Tönisvorster Straße 24 (Süchteln).jpg|Pristina curia urbis Suchtelenae
Fasciculus:Das Rathaus in Dülken wurde 1895-1896 errichtet - panoramio.jpg|Pristina curia urbis Dulkenae
Fasciculus:Altviersen(LageplanTransparent).gif|Circumdaria urbis hodiernae

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs urbis proprius

Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Burlingtonia

thumb|Despectus in mediam urbem Burlingtoniam.
**Burlingtonia** (Anglice *Burlington*) est urbs 42&thinsp;899 incolarum civitatis Montis Viridis. Sedes comitatus Chittenden est, atque incolarum numerum maximum in civitate habet. Sedes quoque est Universitatis Viridimontanae. In urbe tamen situs est maximus aëroportus in civitate. Urbs iuxta Lacum Camplenii sita est, eo quo urbem a civitate Novo Eboraco separat.

## Incolae notabiles 
Burlingtoniae olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt viri feminaeque sequentes:
* Ioannes Dewey, philosophius, psychologus, reformator educationis
* Howardus Dean, gubernator Montis Viridis, homo politicus 
* Patricius Leahy, homo politicus
* Bernardus Sanders, homo politicus, orator
* Georgius Dewey, praefectus classis

## Notae 
Categoria:Urbes Montis Viridis
Morbus aeropetes

thumb|Sternutatio est, qua morbi aeropetes vulgantur.
**Morbus aeropetes** est quaelibet pestilentia vulgata pathogenis volatilibus, quae particulae minimae per aerem huc illuc feruntur. Huiusmodi morbis multae continentur adversae valetudines, quae ad medicinam humanam ac veterinariam non nihil pertinent. Quae pathogena in viris bacteriis fungis consistunt et vulgantur spirando sermocinando cantando tussiendo sternuendo pulveremque et liquorem spargendo cloacamque abluendo, et quidem omnibus rebus quibus guttulae aut aerosola generantur. Inquinatio aëris coniunctionibus organicis, gasis et quibuslibet particulis aeropetibus facta inter morbos aeropetes non numeratur.

## Exempli bacteriorum morbus aeropetis 
* Adenoviridae
* Morbilli morbillivirus
* Mycobacterium tuberculosis
* SARS-CoV-2

## Notae 
## Bibliographia 
* Cole, E. C. & Cook, C. E. (1998) Characterization of infectious aerosols in health care facilities: an aid to effective engineering controls and preventive strategies. *American Journal of Infection Control* 26 (4): 453–464.

Categoria:Epidemiologia
Categoria:Morbi
Bithyas

**Bithyas** (Graece Biθύας) (…-120 a.C.n.) rex Odrysarum fuit, qui inter 140 a.C.n. et 120 a.C.n. regnavit.

## Biographia 
Bithyas filius regis Cotyis IV fuit. In tertio bello Macedonico Bithyas copias Thraciae duxit atque anno 171 a.C.n. ille cum Perseo rege Macedoniae in proelium apud Callinicum contra Romanos pugnavit et eos vicit. Sed anno 168 a.C.n. in pugnam apud Pydnam Romani Macedones foederatosque superaverunt et ipsum Bithyam comprehenderunt. Postea a patre Coty Bithyas liberatus est. Deinde, facta pace cum Romanis, Bithyas «socius foederatusque populi Romani» factus est usque ad mortem et circa 140 a.C.n. ille rex regni Odrysarum factus est. Post clades Andrisci Macedonici Bithyas filium regis Amatoci III Terem extrusit quia Macedonicum obsecundaveram. Anno 120 a.C.n. mortuo Bithya filius eius Cotys V rerum potitus est.

## Bibliographia 
* "История на България" том1, БАН 1979.

* Димитър Попов, „Древна Тракия история и култура“. 2009.

Categoria:Viri
Categoria:Reges Thraciae
Categoria:Nati saeculo 2 a.C.n.
Categoria:Mortui 120 a.C.n.
Gladbacum Montense

**Gladbacum Montense** (olim *Gladebag*; Theodisce *Bergisch Gladbach*) est urbs Germanica in Rhenania Septentrionali-Vestfalia  prope Coloniam Agrippinam sita, cui sunt circa 112&nbsp;000 incolarum.

## Historia 
Prima mentio Gladbaci Montensis (forma *Gladebag*) in litteris facta est anno 1271. Iura urbana anno 1856 accepit, et ab anno 1863 adiectivum "Montanum" nomini adiunctum est.
## Illustres homines
*Ionas Marx, cantor

## Pinacotheca 

Fasciculus:Bergisch Gladbach - Altes Rathaus 01 ies.jpg|Curia urbis
Fasciculus:20060429-Schloss Bensberg.jpg|Regia Bensberg
Fasciculus:Bergisch Gladbach - Sankt Laurentius ex 01 ies.jpg|Ecclesia Sancti Laurentii
Fasciculus:Bergisch Gladbach - Hauptstraße - Gnadenkirche 01 ies.jpg|Ecclesia Gratiae

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs urbis proprius

Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Historia Iemeniae

[thumb|upright=1|[Inscriptio Sabaeana ad Almaqah deum lunae alloquens, quinque deos Arabiae australis, duos monarchas regnantes, duos gubernatores saeculo septimo commemorat.]]
[thumb|[Stela funerea ex saeculo primo scaenam musicam pingit.]]
[thumb|upright=0.6|[Dhamar Ali Yahbur II, rex Himyaritarum.]]
[thumb|upright=0.8|Tumultuatio [Sanaae habita die 3 Februarii 2011.]]
**Historia Iemenae** traditiones culturalesque res ab incolis Iemeniae gestas tractat, unius ex veterrimis civilizationis sedibus quae in Asia Occidentali ortae sunt. Cuius enim terra et agri, quia imbres in climate humido satis pluit, sunt fertiles ac multitudinem stabilem sustenere possunt, quam proprietatem ipse Ptolemaeus geographus Graecus agnovit, cum Iemeniam *Arabiam Felicem* describeret. Cogitatores Iemenienses abecedarium Arabiae australis inter saecula duodecimum et octavum a.C.n. evolverant, qua pro causa plurmi rerum gestarum scriptores hodierni omnia regna Iemensia antiqua ad illud aevum attribuunt.

Inter saecula duodecimum a.C.n. et sextum p.C.n., sex civilizationes continuae regioni dominabantur, quae aliquando aemulatores inter se erant, aut sociae quidem erant, una agentes ut lucrativo condimentorum commercio imperarentur, quae civilizationes erant Minaeai (Arabice معين et Minaice 𐩣𐩲𐩬), Catapani (Arabice قتبان et Cattabanice 𐩤𐩩𐩨𐩬), Adrramytae (Arabice حضرمي et Adrramytice 𐩢𐩳𐩧𐩣𐩩), Ausanici (Arabice أوسان), Sabaei (Arabice ٱلسَّبَئِيُّوْن et Sabaice 𐩪𐩨𐩱) et Homeritae (Arabice حِمير et Homeritice 𐩢𐩣𐩺𐩧𐩣). Religio Islamica anno 630 advenit, et Iemenia pars mundi Musulmani mox facta est.

## Notae
## Bibliographia
*Burrowes, Robert D., et Charles Schmitz. 2018. *Historical dictionary of Yemen.* Ed. tertia. Lanhamiae Terrae Mariae: Rowman & Littlefield Publishing Group. ISBN 9781538102329, ISBN 9781538102336 (electronica).
*Dresch, Paul. 2000. *A history of modern Yemen.* Cantabrigiae et Novi Eboraci: Cambridge University Press. ISBN 0521790921, ISBN 052179482X (charta). 
*Kuehn, Thomas. 2011. *Empire, Islam, and Politics of Difference: Ottoman Rule in Yemen, 1849–1919.* Lugduni Batavorum et Bostoniae: Brill.
*de Maigret, Alessandro. 2002. *Arabia Felix.* Conv. Rebecca Thompson. Londinii: Stacey International. ISBN 1-900988-07-0.
*Korotayev, Andrey. 1995. *Ancient Yemen.* Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0-19-922237-1. Academia.edu.  Amazon.com.
*Romano, Amy. 2004. *A historical atlas of Yemen.* Novi Eboraci: Rosen Publishing Group. ISBN 0823945022.
*Schippmann, Klaus. 1998. *Geschichte der alt-südarabischen Reiche.* Darmstadiae: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. ISBN 3-534-11623-2.
*Strothmann, Rudolf. 1912. *Das Staatsrecht der Zaiditen.* Strassburgi: K. J. Trübner. PDF.

*Adana
*Ayyubidae
*Vexillum Iemeniae

## Nexus externi
*"A Dam at Marib."
*"Asia and Oceania: Yemen." *Encyclopedia of the Nations.*

Categoria:Iemenia
Georgius Rebelo Pinto Chikoti

**Georgius**, vulgo *Georges* **Rebelo Pinto Chikoti** (die 16 Iunii 1955 natus) est legatus et politicus Angoliae.

Dondi in oppido natus provinciae Huamboensis, in Zambia magna parte educatus est. Alumnus est universitatum Abidianensis et Parisiensis XII. Ab anno 1987 argentarius in Canada operam dedit universitatemque Ottaviensem frequentavit, sed ab 1992 in patriam reditus minister vicarius a rebus externis factus est. Deinde legatus in variis civitatibus excubuit. Minister a rebus externis anno 2010, sed anno 2018 legatus iuxta unionem Europaeam factus est. A die 7 Decembris 2020 secretarius generalis meret ordinis civitatum Africanarum, Caribicarum, Pacificarum.

## Nexus externi 
* "The Secretary General" et Curriculum vitae apud *ACP*
* "Georges Chikoti est le nouveau secrétaire général de l'ACP" (7/8 Decembris 2019)

Categoria:Nati 1955
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Angoliae
Categoria:Legati Angoliae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Abidianensis
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Incolae Canadae
Categoria:Magistratus internationales
Categoria:Alumni Universitatis Ottaviensis
Leo Renier

**Leo** *vulgo* Léon **Renier** (natus die 2 Maii 1809 Charleville in praefectura Ardennae, mortuus die 11 Iunii 1885 Lutetiae) fuit epigraphus et historicus Francogallus.

## Vita
Renier anno 1832 collegii Negellensis praeses fuit antequam Lutetiae operam daret in conficiendo lexico praetitulato »Dictionnaire encyclopédique de la France« (1840–45). Postea disposuit editionem operis »Encyclopédie moderne« (Lutetiae 1845–1851) et anno 1847 in bibliotheca universitaria Parisiensi laborare coepit. Cui ex anno 1860 praefuit. Anno autem 1861 professor de epigraphia Latina in Collegio Franciae est creatus. Annis inter 1850 et 1854 in Algerium profectus est iter officiale scientificum in epigraphicis facturus. Instituto adhaesit inde ab anno 1856; anno 1861 Hortos Farnesianos Romae in Monte Germalo comparavit ubi et excavationes factae sunt.

Opus eius magnum fuit »Recueil des inscriptions romaines de l'Algérie« (Lutetiae 1855–58, infinitum). Insuper mentionem faciamus de his: »Mélanges d'épigraphie« (Lutetiae 1854), »Recueil de diplômes militaires« (Lutetiae 1876) , Theocriti editionem cum conversione Francogallica (Lutetiae 1847). Anno 1845 condidit periodicum »Revue de philologie, de littérature et d'histoire ancienne«, quod duos annos post periit usque resurrectionem anno 1876 moderatoribus Tournier, Havet, Graux. Operum Bartholomaei Borghesi volumina saltem VIII a Renier vulgata sunt.

## Nexus externi
*Elenchus nexuum apud bnf.fr
Iohannes Conway

thumb|Iohannes Conway
**Ioannes Horton Conway** (natus die 26 Decembris 1937 et mortuus die 11 Aprilis 2020 causa COVID-19) est mathematicus Britanicus qui theoriae numerorum et topologiae peritus, theoriam Ludum Vitae invensit et professor Universitatis Princitoniensis erat. 

Alma mater sua fuit Universitas Cantabrigiensis et anno 1981 socius Societatis Regalis electus est. Iohannes Conway mourtuus est die 11 Aprilis 2020 ratione COVID-19.

## Notae
## Nexus externi
*Iohannes H. Conway, 1937-2020
*De Iohanne Conway

Categoria:Mathematici Britanniae
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Professores Universitatis Princetoniensis
Categoria:Nati 1937
Categoria:Mortui 2020
Orum

**Orum** (Russice *Orsk*) urbs est regionis Oropolitanae Russiae. Incolas 226 638 anno 2019 habet. In ripis Rhymni fluminis, apud ostium Ori fluminis in Rhymnum effluentis, patet. Ergo in duabus partibus orbis terrarum, Europa et Asia, situm est.

thumb|Orum anno 2020
## Historia
*Namdzhan* urbs Baschkirorum mercatoria, quam Edrisius memorat, loco Ori situm fuisse nonnullis videtur. Anno 1731, cum Kazachorum *zhuz minor* ad Russiam sua sponte adiungere consilium ceperat, anno 1735 Ioannes Kirilov iussu Annae imperatricis Kazachis sociis defendendis arcem in ostio Ori fluminis condidit. Haec primo *Oropolim* nominabatur; anno 1743, cum Oropolis hodierna aedificata esset, *Arcem Orensem* nomen accepit. Anno 1861 *stanitsa* Cosacorum Oropolitanorum loco Arcis Orensis instituta est, et anno 1865 in numerum urbium cum nomine *Orum* inclusa est. A fine saeculi undevicesimi Orum ut urbs industriae crescebat, et nunc talis manet.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Condita 1735
Categoria:Urbes regionis Orenburgensis
Data (computatio)

[thumb|Varia [data|datorum genera, quae per computatrum in mente videri possunt.]]
**Data** (a *dando*) in scientia computatrali sunt sequentia unius aut plurium symbolorum quibus significatto per certos interpretationis actus datur. Data in multa structurarum datorum genera digeruntur, inter quae vestitus, formulae graphicae, res. 

## Bibliographia
*Akerkar, Rajendra, ed. 2014. *Big data computing.* Boca Raton Floridae: CRC Press. ISBN 9781466578371.
*Beynon-Davies, P. 2002. *Information Systems: An introduction to informatics in organisations.* Basingstoke: Palgrave Macmillan. ISBN 0333963903.
*Beynon-Davies, P. 2009. *Business information systems.* Basingstoke: Palgrave. ISBN 9780230203686.
*Checkland, P., et S. Holwell. 1998. *Information, Systems, and Information Systems: Making Sense of the Field.* Chichester, West Sussex: John Wiley & Sons. ISBN 0471958204.
*Gantz, John F. 2008. "The Diverse and Exploding Digital Universe." *EMC* (International Data Corporation). Editio interretialis.
*Mahanti, Rupa. 2020. *Data governance and data management : contextualizing data governance drivers, technologies, and tools.* Basking Ridge: Technics Publications. ISBN 9781634628365.
*Mahmood, Zaigham. 2016. *Data science and big data computing: frameworks and methodologies.* Novi Eboraci, Berolini, Heidelbergae: Springer. ISBN 9783319318592.
*Mesly, Olivier. 2015. *Creating Models in Psychological Research.* Springer Psychology. ISBN 9783319157528.
*Paul, Ryan. 2008. "Study: amount of digital info > global storage capacity." *Ars Technica.* Editio interretialis.

*Amplitudo fasciae
*Antiexemplar
*Coacervatio datorum
*Compressio datorum
*Coniunctio receptaculorum datorum
*Cybersecuritas
*Data digitalia
*Datorum repositorium
*Dictionarium datorum
*Dies protectionis datorum
*Informatica
*Informatio
*Machina receptaculi datorum
*Memoria computatralis
*Metadata
*Permutatio fasciculorum
*Quantitas
*RAM
*Receptaculum datorum
*Receptaculum datorum ut communicatio inter rationes
*Recuperatio datorum
*Res datorum
*Reticulum computatrale
*Servus receptaculi datorum
*Structura datorum
*Systema datorum
*Systema digitale
*Thesaurus datorum
*Transmissio datorum

Categoria:Administratio datorum
Categoria:Communicatio
Categoria:Data computatralia
Categoria:Informatica
Categoria:Technologia digitalis
Pantheon Parisiense

**Pantheon Parisiense** (Francogallice: *Le Panthéon*) monumentum pergrande est in Monte Sanctae Genofevae Lutetiae in tribu quinto. Formam habet crucis Graecae more neoclassicismo; exemplo fuit e.g. Capitolio Civitatum Foederatarum construendo.
## Historia 
Constructio incohata est anno 1764 architecto Iacobo Germano Soufflot; agebatur tunc de ecclesia. Revolutionarii fanum Catholicum in templum illustrium Francogallorum honorandorum converterunt. Quo facto nomen *Panthei* adoptatum est.

Die 30 Maii 1791, quando de morte Voltarii memoria fiebat, parlamentum decisionem fecit ut cadaver eius eo transportaretur invitis multis senatoribus (olim) clericis. Die 4 Aprilis, post mortem Honorati Mirabeau parlamentum dixit ecclesiam Sanctae Genovefae paratam esse ad cineres magnorum recipiendos. Itaque Mirabeau primus homo "pantheonizatus" fuit; Voltarius venit die 11 Iulii. Quia corpus domini Mirabeau postea litteris perduellionis detectis remotum est, Voltarium hospes maxime vetus factus est.

Annis inter 1814 et 1830 Pantheon denuo ecclesia erat, annis autem inter 1830 et 1848 *Templum gloriae* appellabatur. Imperatore Napoleono III annis inter 1852 et 1870 iterum partes ecclesiae agendae fuerunt. Denique Res publica rem ad cultum personarum illustrium bene merentium reddidit, e.g. militum, scriptorum, doctorum in scientiis variis.

## Architectura 
Pantheon habet columnas gigantes multas sub tympano et tholum grandem, quam ex omni Lutetiae partibus bene cernueris. Numeratur videlicet inter res aspectabiliores Lutetienses.

## Elenchus in Pantheo Lutetiensi sepultorum 
*Marcellinus Berthelot
*Claudius Ludovicus Berthollet
*Maria Franciscus Xaverius Bichat
*Ludovicus Antonius de Bougainville (cadaver eius requiescit in Sepulcreto Calvarii)
*Ludovicus Braille
*Nicolaus Leonardus Sadi Carnot
*Renatus Cassin
*Nicolaus de Condorcet
*Maria Curie
*Petrus Curie
*Georgius Cuvier
*Iacobus Ludovicus David
*Alexander Dumas
*Fenelo
*Victor Hugo
*Ioannes Jaurès
*Iosephus Ludovicus Lagrange
*Paulus Langevin
*Petrus Simon Laplace
*Christianus Gulielmus de Lamoignon de Malesherbes
*Andreas Malraux
*Ioannes Paulus Marat
*Comes de Mirabeau
*Caspar Monge
*Ioannes Monnet
*Ioannes Moulin
*Ioannes Baptista Perrin
*Ioannes Stephanus Maria Portalis
*Ioannes Iacobus Russavius
*Simona Veil
*Voltarius
*Ioannes Zay
*Aemilius Zola

## Bibliographia 
* Jörg Martin Merz: Soufflot und La Guêpière: Berührungspunkte der beiden Architekten bei Planung und Ausführung der Kirche Sainte-Geneviève (Panthéon) in Paris. In: *INSITU. Zeitschrift für Architekturgeschichte,* 5 (1/2013), p. 51–66.
* Michael Petzet: *Soufflots Sainte-Geneviève und der französische Kirchenbau des 18. Jahrhunderts.* Neue Münchner Beiträge zur Kunstgeschichte 2. Berolini 1961.
* Philippe Bélaval: POUR FAIRE ENTRER LE PEUPLE AU PANTHÉON. Commentarii praesidi Rei publicae dati, 2013 

*Pantheum
## Nexus externi
*Situs proprius
Categoria:Lutetia

Categoria:Mausolea
Cytosinum

**Cytosinum** vel **Cytosinium** est basis nucleici acidi ("nucleobasis") et simul unum basum quinque formationis acidorum nucleicorum ADN et ARN in organismis. In chemia videtur cytosinum substantia heterocyclica, composita cyclus ex atomis et carbonii C, et nitrogenii N.

## Natura adenini 
Nomen IUPAC est 4-amino-pyrimidino-2(1H)-onum.

Intra ADN et ARN cytosinum nucleotidum *deoxy-adenosinum* vincula chemica tria cum guanino basi format.

Fasciculus:Pyrimidin.svg|Pyrimidinum
Fasciculus:Cytonum2.svg|Vincula tria cum guanino

* ADN
* Guaninum
* Morbus Huntington

## Nexus externi 
* *study.com* de cytosino. 

Categoria:Nucleobases
Categoria:Pyrimidina
Cotelniza

**Cotelniza** (Russice *Котельнич*) urbs est regionis Kirovensis Russiae. Incolas 23&thinsp;682 anno 2018 habet. In ripis Viatcae fluminis, apud ostium Molomae fluminis in Viatcam effluentis, sita est. 

thumb|Aedificium saeculi XIX in Cotelniza (via *Sovietskaia*, 84)
## Historia
Anno 1181 a Novogardiensibus condita est in loco urbis Mariensis *Kokschar*, ubi nunc *oppidum Kovrovense* archaeologis notum situm est. Saeculo XIV in locum hodiernum, inferiorem secundum Viatcam, translata est. Anno 1459 a Basilio Caeco capta est et anno 1489 ad Moscoviam adiuncta. Saeculo XVII *Forum Alexianum* Cotelnizae florebat, quod et postea multus luctus urbi afferebat. Anno 1780 in numerum urbium gubernii Viatcensis Cotelniza inclusa est.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Condita 1181
Categoria:Urbes regionis Kirovensis
Elisabethopolis (Ucraina)

**Elisabethopolis** vel nunc '''Kropyvnyc'kyj'* (Ucrainice *Кропивницький*) urbs est Ucrainae, regionis Kirovogradensis caput. Incolas 227 413 anno 2019 habet. In ripis *Inguli* fluminis, Hypanis tributarii, sita est.

thumb|*Domus Barskij*, museum Elisabethopolitanum
## Historia
Anno 1754 arx condita est, quae nomen sanctae Elisabethae, Ioannis Baptistae matris, cepit. Anno 1775 in numero urbium nomine *Elisabethopolis* (*Елизаветград*) inclusa est. Ab anno 1924 ad annum 1934 *Zinov'evsk* (a Gregorio Zinoviev) appellabatur, ab anno 1934 ad 2016 *Kirovo* et *Kirovograd* (a Sergio Kirov); anno 2016 *decoenonisationis'' causa nomen  actoris et scriptoris dramatici Ucrainici cepit.

## Nota 
## Nexus externi
Categoria:Condita 1754
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Regio Kirovogradensis
Elisabethopolis (discretiva)

* Elisabethopolis, urbs Atropatenae (vulgo *Gəncə́*)
* Elisabethopolis, urbs rei publicae democraticae Congensis (vulgo *Lubumbashi*)
* Elisabethopolis, urbs Transsilvaniae
* Elisabethopolis, urbs Ucrainae
Colonia Cosacorum

thumb|Regiones Russiae, in quibus stanitsae hodie manent, colore roseo indicatae
**Stanitsa** vel **Colonia Cosacorum** est genus loci habitati Russiae meridionalis, quod saeculis XVIII et XIX saepissime aedificabatur. In nonnullis regionibus etiam nunc *stanitsae* iure existunt.

Sensu stricto *stanitsa* vocabulum *grex* vel *caterva* significat.  *Stanitsae* partes exercitus Cosacici nominabantur, et postea terra, parti huic data, in qua et vicus aedificabatur. Multae urbes Russiae meridionalis ut stanitsae aedificatae sunt vel statum stanitsae aliquo tempore habebant, ut Tamanum, Orum, Mons Magnes, Paulodorum etc. 

thumb|Stanitsae *Leningradskaia* via anno 2017
Hodie stanitsae in regionibus Rostoviensi et Volgogradensi, territoriis Crasnodariano et Stauropolitano et in omnibus rebus publicis Caucasi Septentrionalis iure existunt. Interdum maiores, quam urbes parvae sunt (ut *Kanevskaia* et *Leningradskaia* territorii Crasnodariani), sed coloniae rurales putantur. 

## Notae
## Nexus externi
* De *stanitsa* in *Encyclopaedia Brockhaus et Efronis* 
* Index generum locorum habitatorum Russiae 

Categoria:Habitationes
Categoria:Historia Russiae
Vallis Bulberiensis

[300px|right|thumb|Despectus in [Bulberiam rivum]]
300px|right|thumb|Collocatio Vallis in Pedemontio
**Vallis Bulberiensis** (alia nomina: *Vallis Burburensis*, *Vallis Bolberiensis*, *Vallis Bolberensis*) (Italiane * Val Borbera*; Pedemontane *val Borbaja*; Ligustice *val Borbëa* vel *val Borbéia*) est vallis in regione Italiana Pedemontio et in Provincia Alexandrina Statiellorum. In hac valle fluit rivus Bulberia tributarius Olubriae.

## Toponyma 
Toponymum rivi ab anno 1183 sequentes formae testatum est: *Bolbera*, *Bolberia*, *Bulberia*.

## Geographia 
Vallis in Agro Novensi iacet.

## Municipia Vallis 
Municipia vallis 10 sunt:

# Arborea,
# Burgellus ad Burburam,
# Cabella,
# Cantalupum,
# Carrega,
# Mons Gardinius Novensium,
# Roccafortis,
# Rupecula Ligurum,
# Statianum,
# Vineola.

## Notae 
## Bibliographia 
* *Val Borbera - Guida naturalistica e storico architettonica*, Danilo Bottiroli, Tortona 2003, Progetto Ambiente 
* *I segni del tempo - Tracce di storia e arte nelle valli Borbera e Spinti*, Daniele Calcagno, Marina Cavana, Valeria Moratti, Borghetto di Borbera 2003, Lions Club Borghetto Valli Borbera e Spinti 

## Nexus externi
Pratalia

**Pratalia** vel **Lugansk** (Russice *Луганск, Lugansk*, Ucrainice ''Луганськ, Luhans'k*) sunt urbs Europae Orientalis, regionis Prataliensis Ucrainae de iure, et ab anno 2014 Rei publicae popularis Prataliensis de facto caput. Incolas 403 938 anno 2019 habet. In ripis Pratalis fluminis (Russice et Ucrainice *Лугань*) sita est.

thumb|Pratalia noctu, anno 2011
## Historia
Anno 1795 fabrica ferraria hic aedificari coepit et colonia apud eam, nomine *Fabrica Prataliensis*, crescebat. Aliae fabricae necnon vaporitraharum hic construebantur. Anno 1882 in numerum urbium gubernii Catharinoslaviensis cum nomine hodierno Pratalia inclusa sunt. Anno 1918 post Res novas Octobres Pratalia  caput facta sunt. *Vorošilovgrad'' a Clemente Vorošilov urbs ab anno 1935 ad 1958 et a 1970 ad 1990 appellabatur.  In Ucraina Sovietica ab anno 1938 Pratalia caput regionis (Vorošilovgradensis et postea Luganskensis) erant. 

thumb|left|Domus Vladimiri Dahl in Pratalibus
## Cives praeclari
Vladimirus Dahl et Alexander Ptuško Pratalibus nati sunt.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Condita 1795
Categoria:Regio Luganskensis
Categoria:Urbes Ucrainae
Categoria:Urbes rei publicae popularis Luganskensis