open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Germanus Solovecensis

Sanctus **Germanus Solovecensis**, anno 1479 Novogardiae mortuus, ab Ecclesia Orthodoxa Russica colitur. Monasterii Solovecensis condidit.

## Vita
Germanus, in Totma natus, Carelus fuit, ut vita sancti Sabbatii Solovecensis docet. Cum inter piscatores ad mare Album erravisset, Solovecenses insulas cognoverat, post in aestuario Vygi fluminis in solitudine vivebat. Cum Sabbatius e monasterio Balaamico ad Germanum pervenisset et ab eo de insulis edoctus esset, ambo inde profecti sunt. Crucem ibi erigerunt et sex annos (1429—1435) vivebant. Germanus ad Onegam fluvium commeatus gratia transfretavit, cum Sabbatius aeger factus insulas reliquit et mortuus est. Germanus in insulas revertit. Dein Zosimus ad eum venit. Ecclesiam Transfigurationis aedificaverunt et multos fratres ibi conveniebant. Anno 1479 Novogardiae, quo Arsenius tunc hegumenus Solovecensis eum miserat, mortuus est. Cum tempore verno, quo viae deterrimae sunt, reliquiae eius in Solovki ferrentur, in vico *Chavron’ino* ad Svir flumen relictae sunt et solum anno 1484 die 30 Iulii inventae et 8 Augusti in monasterium translatae sunt. Ambobus diebus (calendario Iuliano) memoria sancti Germani colitur.

In iconibus nigro ore pingi solet.

## Notae
## Nexus externi
* Vitae sancti Zosimi et Sabbatii in: *Annus ecclesiasticus graeco-slavicus* … scripsit Ioannes Martinov Cazanensis SJ, Bruxellis 1863, p. 110—111, 235).
* De Germano in *Encyclopaedia Solovecensi* 

Categoria:Abbates
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Categoria:Incolae Russiae
Categoria:Sancti
Reservatum Sichote-Alinense

thumb|Reservatum Sichote-Alinense in tabula colore viridi depictum
**Reservatum Sichote-Alinense** (Russice Сихотэ-Алинский заповедник, tr. *Sichotè-Alinskij zapovednik*) vel plenius **Reservatum publicum naturae biosphaerae Sichote-Alinense Abramovianum** (Russice Сихотэ-Алинский государственный природный биосферный заповедник имени К. Г. Абрамова, tr. *Sichotè-Alinskij gosudarstvennyj prirodnyj biosfernyz zapovednik imeni K.G. Abramova*) est reservatum naturale in Oriente Extremo Russiae, in partibus orientali ac media iugi Sichote-Alinensis situm, ad territorium Maritimum Foederationis Russicae pertinens. Die 10 Februarii 1935 conditum, anno 2001 a UNESCO in indicem obiectorum patrimonii totius mundi inclusum est, et ab anno 2006 in honorem unius e conditoribus et praefecti sui primi Constantini Abramov vocatur. Area reservati nunc est 401 600 ha (4016 km²).

## Nota
## Nexus externi
* Situs officialis interretialis reservati Sichote-Alinensis 
* Pagina de reservato Sichote-Alinensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Loci hereditatis mundialis in Russia
Categoria:Oriens Extremus Russiae
Categoria:Territorium Maritimum
Categoria:Condita 1935
Sichote-Alinense
Martynov

**Martynov** (*Мартынов*) est nomen Russicum, de *Мартын*, quae est forma Russica vulgaris *Martinus* nominis, derivatum.
* Alexander Martynov (reapse *Aleksandr Pikker*,  1865–1935), Menshevista;
* Eugenius Martynov (1948–1990), cantor et compositor Sovieticus;
* Ioannes Martynov (1771–1833), philologus, interpres, botanista;
* Ioannes Martinov (1821–1894) Iesuita, historicus.
## Notae

* 2376 Martynov asteroides a Demetrio Martynov astrophysico nomen cepit.
Ioannes Martinov

**Ioannes Michaelis f. Martinov** (Russice *Мартынов*, i.e. *Martynov*; Francogallice *Jean Martinov, Martinof,* Casani die 7 Octobris 1821 natus; Canois die 26 Aprilis 1894 mortuus) fuit Iesuita Russicus et historicus.

## Vita
In Universitate Petropolitana eruditus,  e Societate Iesu in amicitiam venit. Anno 1845, novitius Societatis Iesu annoque 1851 sacerdos Catholicus factus est. Anno 1854, Martinov et  et alii Iesuitae Russici a gubernatione Russica damnati sunt, qua de causa in patriam reverti nequibat. Lutetiae habitabat, et multa opera Latine et Francogallice imprimis de antiquitatibus Slavonicis composuit.

## Opera Latina
* *Annus ecclesiasticus Graeco-Slavicus*, Bruxellis 1863.
* *Cursus vitae et certamen martyrii B. Josaphat Kuncevicii*, Parisiis 1865.
* *Saulus et Paulus Ruthenae unionis, sanguine b. Josaphat transformatus sive Meletius Smotriscius per Jacobum Suszam* (Smotriscii editio)
* Stanislai Rostowski *Lituanicarum Societatis Jesu historiarum libri decem*, recognivit et edidit Ioannes Martinov; Parisiis, Bruxellis 1877. 

## Nexus externi
* Opera Ioannis Martinov Francogallica in *Vicifonte*

Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Iesuitae
Categoria:Incolae Casani
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Incolae Lutetiae
Boeing 727

[thumb|Boeing 727 cum duobus e tribus [systema propulsionis (aërium)|propulsionis systematibus visibilibus]]
thumb|Boeing 727

**Boeing 727** est aeroplanum pyraulocineticum civile fabricatoris Civitatum Foederatarum aeronautici Boeing tribus propulsionis systematibus longinquitatis contingentis mediae instructum, quod ab anno 1963 usque ad annum 1984 producebatur. Ultimus volatus initio annis 2019 in Irania erat.

## Notae 
* Tupolev Tu-154

## Nexus externi 
* Situs interretialis societatis Boeing de 727 

Categoria:Pyrauloplana
Categoria:Boeing
Arnulfus Lovaniensis

**Arnulfus Lovaniensis**, circa annum 1200 Lovanii natus et anno 1250  mortuus, fuit monachus Cisterciensis et poeta Latinus. Abbas monasterii ordinis Cisterciensis in Villario in Brabantia anno 1240 factus est.

## Opera
* *Chronica Villariensis monasterii*;
* *Oratio rhythmica* vel *Membra Iesu Nostri*, quod opus Bernardo Claraevallensi longe falso adscribebatur;
*  *Excerptum Speculi Caritatis*, enarratio metrica *Summae Casuum* Raimundi de Pennaforte

## Nexus externi
* *Oratio rhythmica* in *Vicifonte*
* Arnulfus Lovaniensis in *Bibliotheca Augustana*
* Arnulfus Lovaniensis in *Biographia Cisterciensi*

Categoria:Cistercienses
Categoria:Poetae Latini Belgiae
Categoria:Auctores Latini mediaevales
Categoria:Scriptores Belgicae
Schisma Ecclesiae Russicae

[thumb|Signum crucis duorum digitorum (lineamentum [Basilius Surikov|Basilii Surikov ad imaginem Theodosiae Morozovae ritus prisci fidelis)]]
thumb|Signum crucis tribus digitis compositum
**Schisma Ecclesiae Russicae** (Russice *раскол*, *raskol*) circa annos 1656–1667 factum, fuit in Ecclesia Orthodoxa Russica dissensio et perturbatio maxima, cum magna pars Christianorum Russicorum reformationem Ecclesiae, a Nicone patriarcha inceptam, abnegavisset. Usque adhuc hi fideles Ecclesiae Russicae magnae et cum potestate Russiae civili concordis contemptuose *Niconianos* vocant, ipsi *schismatici* (vel voce mutuato *raskolnici*) vel *fideles fidei priscae* vel *fideles ritus prisci* vocabantur. Quamvis Patriarchatus Moscuensis anno 1971 omnia decreta contra fideles ritus prisci, a Conciliis annorum Schismatis declarata, vacuefecit et *pro nunquam factas haberi* statuit, nec ulla unio fidelium ritus prisci inter eos ipsos nec cum Patriarchatu Moscuensi ceterisque Ecclesiis Orthodoxis est.

Nicon, cui Alexius tzar adsensit, libros liturgicos Moscuenses emendare voluit, ut libris Graecis novis similes sint, et ritus aliquos itidem, contrarii eius libros Graecos et non Slavicos tempore corruptos esse putabant. Inter alia signum crucis duobus digitis compositum pro errore et haeresi haberi voluit solumque signum trium digitum verum et Christianum, fideles autem ritus prisci vice versa. 

Habacuc Petri filius inter notissimis fidelibus ritus prisci fuit. Multi fideles ritus prisci  in regiones silvestres ripae laevae  Rha fluminis vel in deserta Russiae septentrionalis et Siberiae a potestate civili, Ecclesiam Niconianam protegente, fugiebant. Inter se multis causis dissenserant et in multos ramos, qui *consensus* dici solent, divisi sunt.

## Notae
## Bibliographia
* *Зеньковский С. А.* Русское старообрядчество. М., 1995. 

## Nexus externi
* De schismate in *Encyclopaedia orthodoxa* 
*Communitas in Estonia vivens
* Glossarium  
* Pagina domestica 
* Sectatores Petropolitani  
Categoria:Schismata
Categoria:Ecclesia Orthodoxa Russica
Ha*Ash

thumb|Ha*Ash

**Ha*Ash** est grex vocalis ex  in Ludoviciana, qui musicae populari Americae Latinae favet. Grex anno 2002 conditus est a sororibus Anna Nicola Pérez Mosa (nata Lacu Carolo die 25 Iunii 1985) et Ashley Gratia Pérez Mosa (ibidem nata die 27 Ianuarii 1987). Gregis nomen est portmanteau litterarum ex primis sororum nominibus factum.

## Discographia 
* 2003: *Ha*Ash*
* 2005: *Mundos Opuestos*
* 2008: *Habitación Doble*
* 2011: *A Tiempo*
* 2014: *Primera Fila: Hecho Realidad*
* 2017: *30 de febrero*

### Singuli 
* 2003: Odio amarte
* 2003: Estés en donde estés
* 2004: Te quedaste
* 2004: Soy mujer
* 2004: Si pruebas una vez
* 2005: Amor a medias
* 2005: Tu mirada en mi
* 2006: Me entrego a ti
* 2006: ¿Qué hago yo?
* 2008: No te quiero nada
* 2008: Lo que yo sé de ti
* 2009: Tu y yo volvemos al amor
* 2011: Impermeable
* 2011: Te dejo en libertad
* 2012: ¿De dónde sacas eso?
* 2012: Todo no fue suficiente
* 2014: Perdón, perdón
* 2015: Lo aprendi de ti
* 2015: Ex de verdad
* 2015: No te quiero nada ft Axel
* 2015: Dos copas de más
* 2016: Sé que te vas
* 2017: 100 años ft Prince Royce
* 2018: No pasa nada
* 2018: Eso no va a suceder
* 2019: ¿Qué me faltó?
* 2019: Si Tú No Vuelves (featuring Miguel Bosé)

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis Ha*ash proprius.
*Canalis officialis apud YouTube.

Categoria:Constituta 2002
Categoria:Greges musici Civitatum Foederatarum
Categoria:Greges musici Mexici
Poczepa

thumb|In media parte Poczepae (ecclesia cathedralis Resurrectionis)
**Poczepa** (Russice Почеп, tr. *Počep*) est urbs in Russia Europaea, sedes administrativa districtus Poczepensis regionis Branscensis Foederationis Russicae, circa 17 milia incolarum (anno 2018) habens. Ab anno 1447 nota, saeculis decimo sexto et decimo septimo arx erat, anno 1925 statum urbis obtinuit.

## Nota 
## Nexus externi 
* Pagina de Poczepam *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Urbes regionis Branscensis
Tamatarcha

**Tamatarcha** (Graece Ταμάταρχα), vel **Tmutaracanum** (Slavice *Тъмуторокань*) fuit urbs mediaevalis in paeninsula Tamanica loco Hermonassae Graecae et Tamani hodierni.

## Historia
Hermonassa Byzantina saeculo sexto a caganatu Turcico occupata est; tum nomen *Tumen-Tarchan* (a *tumen*, 'agmen militum', et *tarchan*, 'dux') accepit; postea Chasarica urbs erat et tempore Chazarorum interdum *Samkerts* nominatur. Chasaris a Sventoslao Kioviensi debellatis pars Russiae Kioviensis facta est et caput ducatus Tmutaracanensis. Cum ducatus a terris Russis ceteris a Cumanis separatus est, saeculo duodecimo iterum Byzantina Tamatarcha facta est, postea saeculis tertio decimo et quarto decimo Genuensis erat nomine *Matrega*.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes antiquae
Categoria:Ruthenia
Categoria:Imperium Byzantinum
Categoria:Territorium Crasnodarianum
Caraczevium

**Caraczevium** (Russice Карачев, tr. *Karačev*) est urbs in Russia Europaea, sedes administrativa districtus Caraczeviensis regionis Branscensis Foederationis Russicae, circa 18 milia incolarum (anno 2018) habens. 

thumb|left|Statio ferriviae in Caraszevio
## Historia 
Caraczevium, cuius annus eius mentionis primae in annalibus est 1146, ad ducatum Czernihoviensem pertinebat. Postquam dux Michael Czernihoviensis in Orda Aurea supplicium sumpsit, anno 1246, filius Michaelis secundus hanc urbem terrasque adiacentes in dicionem cepit. Ducatus Caraczeviensis, sic formatus, circa annum 1360 ad Magnum Ducatum Lituaniae adiunctus est. Anno 1500 autem Caraczevium in Magnum Ducatum Moscoviae inclusum est.

## Nota 
## Nexus externi 
* Pagina de Caraczevio *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Urbes regionis Branscensis
Ivanov

**Ivanov** (*Иванов*) est nomen Slavicum et aliarum linguarum necnon patronymicum Bulgaricum,  de *Иван*, *Ivan*, quae est forma Slavica *Ioannis* nominis, derivatum.
* Alexander Ivanov (1806–1858), pictor Russicus
* Constantinus Ivanov (1890–1915), poeta Tschuvassicus
* Georgius Ivanov (1960– ), politicus Macedonicus
* Venceslaus Ivanov (1866–1949), poeta Russicus
* Vsevolodus Ivanov (1895–1963), scriptor Russicus
Patronymica Bulgarica aliaque invenire potes, si omnes paginas, *Ivanov* continentes, inspicias.
Categoria:Cognomina Russica
Petrov

**Petrov** (*Петров*) nomen est Slavicae originis, de *Petr, Петр*, quae nominis Petri forma Slavica est, derivatum.
* Andreas Petrov (1930–2006),  musicae compositor Sovieticus
* Cosmas Petrov-Vodkin (1878–1939), pictor Russicus
* Račo Petrov (1861–1942), dux militum Bulgaricus

* 4785 Petrov asteroides ab Andrea Petrov nomen cepit.
Categoria:Cognomina Russica
Kuznecov

**Kuznecov** vel **Kuznetsov** (*Кузнецов*) nomen est Russicum, de *кузнец* (scilicet Latine *faber ferrarius*) derivatum.
* Michael Kuznecov (1918—1986), actor Sovieticus
* Nicolaus Gerasimi filius Kuznecov (1904–1974),  classis praefectus Sovieticus
* 2233 Kuznetsov asteroides a  nomen cepit.
Categoria:Cognomina Russica
Ducatus Pereaslaviensis

**Ducatus Pereaslaviensis** (Ucrainice Переяславське князівство, tr. ''Perejaslavs'ke knjazivstvo*) fuit ducatus Ruthenicus, metropolim habens Pereaslaviam. In meridie-oriente Rutheniae (in parte media Ucrainae hodiernae) ad ripam sinistram Danapris accolasque eius Sulam, Psolam et Vorsclam locabatur, cum ducatibus Kioviensi in occidente et Czernihoviensi in septentrione atque cum "locis desertis" in oriente meridieque conterminus. Saeculo undecimo formatus, post invasionem Mongolo-Tatarorum anni 1239 in potestatem Ordae Aureae positus est. In confinio saeculorum tertii decimi et quarti decimi terrae ducatus Pereaslaviensis autem cum ducatu Kioviensi coniunctae sunt, eocum medio saeculo quarto decimo in Magnum Ducatum Lituaniae inclusae.

## Nota
## Nexus externi
* Pagina de ducatu Pereaslaviensi *Encyclopaediae historiae Ucrainae* 
* Pagina de ducatu Pereaslaviensi *Encyclopaediae Russicae Magnae'' 

Pereaslaviensis
Categoria:Historia Ucrainae
Cursus aquarius

[thumb|upright=1.2|[Flumen Amazonum in Brasilia.]]
**Cursus aquarius** est canalis quem corpus aquae fluens sequitur. In Britanniarum Regno, nonnullae leges, sicut "The Rivers (Prevention of Pollution) Act 1951," decernunt cursum aquarium fluvios comprehendere qui sicci quotannis fiunt. In nonnullis iurisdictionibus, domini quarundam terrarum per quas aqua fluit aquam ipsam legitime possideant. Inter quos cursus sunt aestuaria, fluvii, rivi, rami fluminum, et canales proprii. Cursus aquarius qui navigari potest via aquaria appellatur.

## Notae 
## Nexus externi 
* *Watercourse,* vocabulum Anglicum, apud *Online Etymology Dictionary.*

Cursus
Categoria:Hydrologia
Cryptopidae

**Cryptopidae** sunt familia chilopodorum ordinis Scolopendromorphorum. Omnino caecae sunt, ocellis carentes. Adulti viginti una crurum paria habent. Genus *Cryptops* numeris est maximum familiae, cui sunt plus quam 150 species.

## Taxinomia
Familiae sunt quattuor genera, quibus vicissim sunt saltem 184 species: 
**Cryptops* Leach, 1815
**Paracryptops* Pocock, 1891
**Tonkinodentus* Schileyko, 1992
**Trigonocryptops* Verhoeff, 1906

Genera *Plutonium* et *Theatops,* olim in subfamiliam Plutoniuminarum digesta, nunc inter Plutoniumidas, in familia nuper elevata, ponuntur.

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Scolopendromorpha
Categoria:Taxa Kohlrausch
Categoria:Taxa 1881
Ducatus Czernihoviensis

**Ducatus Czernihoviensis** fuit ducatus Ruthenicus, metropolim habens Czernihoviam. Saeculo undecimo formatus, e maximis ducatibus Rutheniae fuit (Branscum, Caraczevium, Gluchovia, Homel, Kurscha, Mosalscum, Mscenscum, Muromum, Novogardia Severiae, Starodubum, Tmutaracha nonnullaeque aliae urbes ad tempus sub potestate Czernihoviae fuere). Postquam anno 1239 Mongolo-Tatari ducatum invaserunt, is in potestatem Ordae Aureae venit (idcirco dux Michael Czernihoviensis anno 1246 in Orda supplicium sumpsit).  Demidio secundo saeculi quarto decimo terrae ducatus Czernihoviensis enim ad possessionem Magni Ducatus Lituaniae gradatim venerunt.

## Notae
## Nexus externi
[thumb|Ecclesia Sanctae Parasceuae circa annum 1200 [Czernihoviae in urbe aedificata]]

* Pagina de Ducatu Czernihoviensi *Encyclopaediae historiae Ucrainae* 
* Pagina de Ducatu Czernihoviensi *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Czernihovia
Czernihoviensis
Cryptops hortensis

***Cryptops hortensis*** est species chilopodorum familiae Cryptopidarum. Quae in omne Europa invenitur, civitatibus Balticis, Andorra, Ruthenia Alba, Lichtensteno, Luxemburgo, Moldova, Russia, Civitate Vaticana, variisque insulis Europaei exceptis.

## Descriptio et habitatio
Adulti, quibus sunt viginti unum paria crurum, sunt a 20 ad 30 mm longi et 1 mm lati. Color est aurantius pallidus. Hortos silvasque habitant, ubi plerumque sub saxis et stipitibus caeci inveniuntur.

## Notae
## Nexus externi
*Imagines *Cryptopis hortensis*
*Pellicula de *Cryptope hortensi*' in YouTube

Categoria:Scolopendromorpha
Categoria:Taxa Donovan
Categoria:Taxa 1810
Categoria:Species animalium
Plutonium zwierleini

[thumb|upright=0.7|left|*P. zwierleini* e Trecastagni [Siciliae. Aspectus ventralis dentium venenosorum.]]
***Plutonium zwierleini*** est unum e maximis chilopodis ordinis Scolopendromorphorum in Europa endemicis, unumque e paucis quae hominibus nocere possunt. Nihilominus, raro relatum est, solum quidem e meridiana paeninsulae Ibericae regione et e paeninsula Italica, Sardinia, et Sicilia.

Primae trunci appendices, ut in omnibus chilopodis, sunt par dentium pungentium, quibus animal ad praedam prehendendam et venenandam utitur. Duabus laminis denticulatis inter dentes proicientibus est parvum tuberculum in latere mesiali. Viginti crura ambulatoria in ambobus corporis lateribus adsunt.

## Notae
## Bibliographia
*Bonato L., M. Orlando, M. Zapparoli, G. Fusco , et F. Bortolin. 2017. New insights into Plutonium, one of the largest and least known European centipedes (Chilopoda): distribution, evolution and morphology. *Zoological Journal of the Linnean Society.* .

Categoria:Scolopendromorpha
Categoria:Taxa Cavanna
Categoria:Taxa 1881
Mosalscum

**Mosalscum** (Russice Мосальск, tr. ''Mosal'sk*) est urbs in Russia Europaea, sedes administrativa districtus Mosalscensis regionis Calugensis Foederationis Russicae, circa 18 milia incolarum (anno 2018) habens.

## Historia 
Mosalscum, cuius annus eius mentionis primae in annalibus est 1231, cum ad ducatum Czernihoviensem pertinebat, dein fuit metropolis ducatus sui iuris, sed initio quinti decimi in potestatem Magni Ducatus Lituaniae venit, saeculum post autem in Magnum Ducatum Moscoviae inclusum.

thumb|left|Ecclesia sanctae Trinitatis Mosalsci, anno 1745 constructa
## Nota 
## Nexus externi 
* Pagina de Mosalsco *Encyclopaediae Russicae Magnae'' 

Categoria:Urbes regionis Calugensis
Categoria:Condita 1231
Carsonia

[thumb|[Moneta Carsoniae.]]
thumb|Locus intra Nivatam.
[thumb|Carsonia anno [1877.]]
**Carsonia** (Anglice *Carson City*) est urbs libera et caput Nivatae, civitatis Civitatum Foederatarum, ex Christophoro Carson homine montano appellatum. Numerus civium in censu anni 2010 fuit 55 274. Maior incolarum pars Vallem Aquilae habitat, ad orientalem iugi Carsoniani marginem, vicissim partis Serrae Nivatae, circa triginta milia ad meridiem urbis Reno versus.

## Incolae notabiles
*Orion Clemens, secretarius Territorii Nivatensis et frater Samuelis Clemens.
*Paulus Laxalt, gubernator et senator Civitatum Foederatarum
*Gregorius LeMond, birotarius, bis summus athleta mundi in birotatione viaria, et ter victor Circuitus Franciae.
*Samuel Clemens, auctor (cum Orion fratre commorabatur).

## Aedificia historica

Fasciculus:StCharlesHotel Carson City.jpg|Deversorium Sancti Caroli Carsoniae
Fasciculus:Laxalt Building, 2007.jpg|Olim diribitorium cursuale Carsoniae
Fasciculus:Nevada Govenors Mansion.JPG| Palatium gubernatoris Nivatae Carsoniae
Fasciculus:Paul Laxalt State Building.jpg|Aedificium civicum Pauli Laxalt, olim U.S. Court House & Post Office, nunc tabularium Commissionis Periegeticae Nivatae

## Notae
## Nexus externi
**Encyclopeaedia Britannica* (1911)
*Situs interretialis Carsoniae proprius.
*Carson City Convention and Visitors Bureau.
*Carson City. C-SPAN Cities Tour.

Categoria:Capita civitatum Civitatum Foederatarum
Categoria:Condita 1858
Categoria:Urbes Nivatae
Olympia (urbs)

[thumb|A laeva summa ad dexteram imam: [Capitolium Vetus, Olympia Orientalis, Interstate 5 ad compitum U.S. Route 101, Portus Olympiensis, despectus in mediam urbem ex Capitol Lake, Capitolium Civicum Vasingtonianum, sculptura cuiusdam salmonis, Rainier Mons, Montes Olympici, et Marina Swantown ad Percival Landing Park.]]
thumb|Vetus Capitolium Civicum et Horti Sylvesterani.
thumb|Prospectus e Colle Tumwater visus.
**Olympia** est caput Vasingtoniae civitatis Civitatum Foederatarum et sedes Thurston Comitatus. Coloni Europaei regionem anno 1846 vindicaverunt, foederibus Medicine Creek anno 1854 et Olympiae Ianuario 1856 coeptis.

## Incolae notabiles
*Matthaeus Groening, creator *The Simpsons* programmatis televisifici, collegium Olympiae frequentabat.
*Macklemore, rappista et artifex audialis, collegium Olympiae frequentabat.
*Curtius Cobain, musicus gregis Nirvana, in 114 Via Pear NE ab anno 1989 ad 1991 habitabat.
## Notae
## Bibliographia
*Crooks, Drew W. 2009. ''Olympia, Washington: a people's history.* Olympiae: City of Olympia.
*Gardiner, E. Norman. (1925) 1973. *Olympia, its history & remains.* Vasingtoniae: McGrath Publishing Company. ISBN 084340132X.
*Newell, Gordon R. (1950) 1985? *So fair a dwelling place: a history of Olympia and Thurston County, Washington.'' Olympiae: G. R. Newell.

## Nexus externi
*Parks, Arts, & Recreation
*City of Olympia
*Thurston County Chamber of Commerce
*Olympia Historical Society
*
*News, Links, and Events Regarding Olympia
*Convention and Visitors Bureau

Categoria:Capita civitatum Civitatum Foederatarum
Categoria:Condita 1853

Categoria:Urbes Vasingtoniae civitatis
Ieffersonia

thumb|Despectus in mediam urbem.
**Ieffersonia** (Anglice *Jefferson*) est caput Missuriae, civitatis Civitatum Foederatarum, et urbs quinta decima a maxima in civitate. Urbs etiam est sedes Cole Comitatus et principalis Areae Statisticae Metropolitae Urbis Ieffersoniae locus. Plurimae terrae urbanae in Cole Comitatu patent, sed parva regio septentrionalis in Callaway Comitatum extenditur.
[thumb|upright=0.6|left|[Vexillum urbanum.]]
[thumb|Ieffersonia annis [1860 adumbrata.]]
[thumb|[Ergastulum civicum Missuriense.]]

Ieffersonia a Thomas Ieffersonio, tertio praeside Civitatum Foederatarum, appellatur. Secundum Rand McNally, societatem technologiae et publicationis, urbs est "Pulcherrimum Americae Oppidum Parvum."

Ieffersonia in septentrionali Planitiei Ozarkianae margine iacet, in meridiano Fluminis Missuriensis latere in regione quae Media Missuria appellatur. Etiam patet in occidentali Rhenaniae Missuriensis margine, unius e maioribus Civitatum Foederatarum Mediarum Occidentalium regionibus ubi vinum colitur. Capitolium Civicum Missuriense tholatus e rupibus in Fluvium Missuriensem ad septentriones despectentibus eminet; quas rupes Lewis et Clark per eorum expeditionem historicam praetergressi sunt, antequam Europaei coloniam ibi constituerant.

Urbs per ludibrium **Jeff** tantum appellatur.

## Notae
## Bibliographia
*Logan, A. L., & Co. 1873. Jefferson City, Mo. In ''Logan's Railway Business Directory from Saint Louis to Galveston.'' Urbs Sancti Ludovici: A. L. Logan & Co.

## Nexus externi
*Situs interretialis Urbis Ieffersoniae proprius.
*Bibliotheca Regionalis Fluvii Missuriensis.
*Collectio tabularum. Sanborn Maps of Missouri Collection Universitatis Missouriensis. 
*Jefferson City Convention and Visitor's Bureau.
*Media Urbs.
*Old Munichburg.

Categoria:Capita civitatum Civitatum Foederatarum
Categoria:Condita 1821
Categoria:Urbes Missuriae
Omus

**Omus** (Russice Омь, tr. *Om’*) est flumen in Russia, in Siberia Occidentali, accola Irtis dextra. In paludibus Vassiuganicis oritur, per regiones Novosibirscensem et Omensem (ut plurimum, per demissionem Barabensem) fluens, 1091 chiliometra patet et prope Omium urbem in Irtim se effundit.

Kalačinsk et Kuibyšev urbes ad Omum sitae sunt; et Omium in ostio eius.

## Nota 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Novosibirscensis
Categoria:Regio Omiensis
Categoria:Systema Irtis fluminis
Circassi

[thumb|Conсilium ducum Circassorum circa annum [1840 (a Gregorio Gagarin pictum)]]
**Circassi** (Circassice Адыгэхэр, tr. Adygèchèr) sunt populi indigenae in Caucaso Septentrionali; progenies Maeotarum aliarum gentium antiquarum terrae illius esse videntur. Linguae Circassorum (Cabardino-Circassica et Adygeica) ad Caucasicas Septentrionales pertinent, et religio nunc inter eos praevalens est Islamica (sectae Sunniticae). Post Bellum Caucasium pars maior Circassorum non in patria sua historica Circassia, propter bellum illud ad Russiam adiuncta, sed peregre (ut plurimum, in Turcia atque in aliis terris olim ad Imperium Ottomanicum pertinentibus) habitat. In Foederatione Russica sunt plus quam septingenta milia Circassorum, imprimis in rebus publicis Cabardino-Balcaria, Adygeia et Karaczaevo-Circassia (ubi partes Circassorum, scilicet Cabardini, Adygei et Circassi sensu stricto hodierno, sunt "nationes titulares") atque in territoria Crasnodariano et Stauropolitano foederationis illius habitantium. In re publica Turcica non minus quam decies centena milia Circassorum habitant.

## Nota
## Nexus externi
* Pagina de Circassis *Encyclopaediae Britannicae* 
* Pagina de Adygis (Circassis) *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Caucasus Septentrionalis
Categoria:Gentes Russiae
Categoria:Turcia
Tungusca Inferior

**Tungusca** vel **Tunguska** **Inferior** (Russice Нижняя Тунгуска, tr. *Nižnjaja Tunguska*) est flumen in Siberia, in regione Ircutensi et territorio Crasnoiarensi Russiae, accola dextra Ieniseae (*Turuchansk* vicus prope ostium Tunguscae situs est). Per planitiem elevatam Siberiae Mediae (ad meridiem Putoranae) fluens, 2989 chiliometra patet. Cataractas habet multas.

Exstat et aliud flumen Sibericum huiusdem nominis, 55 chiliometra per regionem Omensem Russiae patens et in Taram se effundens.  

## Notae
thumb|upright=0.8|left|Tungusca Inferior cum accolis suis.

## Nexus externi
* Pagina de Tungusca Inferiori *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Flumina Russiae Asiaticae
Categoria:Regio Ircutensis
Categoria:Regio Omiensis
Categoria:Systema Ieniseae fluminis
Categoria:Territorium Crasnoiarense
Tungusca

**Tungusca** vel **Tunguska** (Russice Тунгуска) est nomen, quo nonnulla flumina in Siberia Russiae atque certa obiecta secundum ea appellata vocantur: 
* Tungusca Inferior (duo), 
* *Tungusca Superior* vel simpliciter *Tungusca* est Angarae fluvii in fluxu inferiore nomen vetus
* Tungusca Transmontana 
* 

## Nota
## Nexus externus
* Flumina nomine Tungusca in regestro aquarum Russiae
Petrus Russell Crowe

**Petrus Russell Crowe** (natus Palmerston North in oppido Novae Zelandiae 25 Februarii 1932; mortuus Aucopoli 21 Aprilis 2004) fuit compositor et ethnomusicologus Neozelandicus. Educatus est in Collegio Christi Christopoli et Universitate Victoriana Vellingtoniensi (DipMus 1956, BMusHons 1958). Compositioni musicae cum Bruno Maderna, tum anthropologiae et ethnomusicologiae in universitatibus Sydneii et Aucopolis studuit, animum in musicam Vanuatuensem intendens. Socius Anzac anno 1974, et ex 1975 coordinator Programmatis Traditionum Oralium Vanuatuensium fuit. Secretarius aerariique praefectus Seminarii Europaei in Ethnomusicologia meruit, et sodalis Societatis Francicae Ethnomusicologiae diu fuit. Plus quam 150 scripta de musica ethnica et Neozelandensi edidit. Adultus maxima ex parte vitae in Francia habitabat, ubi Laboratorium Traditionum Oralium Pacifici in Universitate Burdigalensi II duxit. Aucopolim annis 1990 exeuntibus rediit.

Inter eius publicata opera musica sunt "Bali Ha'i: Five Songs of New Hebrides for string orchestra (9 m), "Magpies, Tuis, Wekas, Whitebait for piano" (5 m), "Passacaglia for flute and piano" (4 m), et "Stick Game for piano" (1 m).

*Russell Crowe, filius fratris

## Opera selecta
*1994. *Vanuatu (Nouvelles-Hebrides / New Hebrides): singsing-danis kastom = musiques coutumières = custom music.* Discus compactus. VDE CD-796.
*1996. "Music in Vanuatu." In *Arts of Vanuatu,* ed. Joël Bonnemaison, Christian Kaufmann, Kirk Huffman, et Darrell Tryon, 145–57. Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 082481956X.
*1998. "Vanuatu: Northern and Central Areas." in *Australia and the Pacific Islands,* ed Adrienne L. Kaeppler et J. W. Love, 688–98. Garland Encyclopedia of World Music, 9. Novi Eboraci et Londinii: Garland Publishing. ISBN 0-8240-6038-5.

## Notae
## Nexus externi
*Crowiana in Bibliotheca Nationali Novae Zelandiae.

Categoria:Alumni Collegii Christi (Christopolis)
Categoria:Alumni Universitatis Victorianae Vellingtonensis
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Compositores
Categoria:Incolae Franciae
Categoria:Scriptores Novae Zelandiae
Loca deserta

[thumb|500px|*Loca Deserta* ad Pontum Euxinum et Paludem Maeotidem in parte superiori tabulae nomine *Delineatio Generalis Camporum Desertorum vulgo [Ukraina. Cum adiacentibus Provinciis* a Guilhelmo le Vasseur de Beauplan]]
**Loca deserta** vel **Campus desertus** (Polonice *Dzikie Pola*, Russice Дикое поле, tr. *Dikoe pole*; Ucrainice Дике Поле, tr. *Dyke Pole*) sensu stricto historico est nomen, quo aevo moderno tesqua parum inhabitata in Europa Orientali ad Pontum Euxinum Paludemque Maeotidem inter Tyram in occidente et Tanaim (vel, sensu latiori, fluxum medium Rha fluvii) in oriente dicta est. Incolae huius terrae gentes nomadicae variae olim fuere. Cosaci Zaporovienses a saeculo quinto decimo et Cosaci Tanaitici a saeculo sexto decimo hac in terra colebant. Ad extremum saeculum duodevicesimum Imperium Russicum Loca illa deserta gradatim adiunxit, quae saeculis sequentibus permultum inculta et populata sunt. Nunc pars maior terrarum, quae olim in Loca deserta includebantur, ad Ucrainam pertinet, partes minores earum enim in Russia et Moldavia (Transnistria) sunt.
thumb|left|400px|Loca deserta historica (sensu stricto) colore flavo picta in Ucraina hodierna atque terris ad eam adiacentibus

* Nova Russia

## Nexus externi
* Pagina de Locis desertis (Campo deserto) *Encyclopaediae historiae Ucrainae* 
* Pagina de Locis desertis (Campo deserto) *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* 

Categoria:Regiones antiquae Europae
Categoria:Historia Ucrainae
Categoria:Historia Russiae
Categoria:Steppa
Andronicus Rhodius

**Andronicus Rhodius** (Graece Ἀνδρόνικος ὁ Ῥόδιος) fuit philosophus itemque scholarchus sectae Peripateticae qui imprimis propter novam recensionem tractatuum Aristotelicum omnium opere suo editam notus est.

## De vita eius 
De vita eius nulla ferme nobis sunt tradita nisi quod undecimus scholarus Peripateticae scholae fuisse putabatur. Anno fere 58 a.C.n. vectus acroaseis habuit Boethumque Sidonium instituit commilitonem Strabo.

## De Aristotelis operum editione 
Plutarchus eum cum esset nixus libris Apelliconis iussu Sullae anno 84 a.C.n. Romam deductis novam editionem Aristotelis operum necnon Theophrasti tractatuum constituisse commemoravit. Hac editione non solum multa opera paene deperdita posteritati conservavit sed etiam operi ordinem translaticium imposuit.

## Quae opera confecerit 
Andronicus etiam tractatum de Aristotele conscripsisse itemque indicem operum eius omnium computavisse necnon commentaria in *Physicas*, *Ethicas* atque *Categorias* patravisse fertur, quorum omnium nulla tamen nobis supersunt. Praeterea tractatus duo, i.e. *De affectibus* et commentarium quoddam *Ethicorum* librorum (reapse autem a Constantino Paleocappa aut Ioanne Callisto Thessalonicenus saeculo 16 p.C.n. confabulatum) ei false attribuuntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Falcon, Andrea; Zalta, Edward N. (8 August 2013). "Commentators on Aristotle".  In Zalta, Edward N. Stanford Encyclopedia of Philosophy.

Categoria:Philosophi Graeci
Roxolani

[thumb|Loci habitationis Roxolanorum (R) in tabula terrarum ad [Crimaeam adiacentium statu saeculi secundi a.C.n.]]
**Roxolani** seu **Rhoxolani** (Graece Ῥοξολάνοι) fuere populi antiqui nomadici (ut Sarmatarum pars videntur), qui a saeculo secundo a.C.n. usque ad demidium primum millennii primi p.C.n. in terra ad septentrionem Ponti Euxini ac Paludis Maeotidis (Roxolania dicta) colebant, dein ab Alanis assimilati. Aevis medio ac moderno Rutheni, populi Slavici Rutheniae, eorumdem nomine nonnumquam appellabantur.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Roxolanis *Encyclopaediae historiae Ucrainae* 
* Pagina de Roxolanis *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Gentes antiquae
Roxolania

**Roxolania** fuit terra Roxolanorum, in Europa Orientali ac terris adiacentibus Asiae sita. Eiusdem nomine aevis medio ac moderno Ruthenia (praesertim Ucraina nostri temporis) fere in eadem regione sita nonnumquam appellabatur.

## Notae
Categoria:Regiones antiquae Europae
Categoria:Ruthenia
Autolycus (Mercurii filius)

mons, ubi Autolycus habitabat]]

**Autolycus** (Graece Αὐτόλυκος), Mercurii filius, in fabulis Graecis est fur notissimus. Anticleae pater, Ulixis avus est; nam Ulixes eum in carmine XIX Odysseae reminiscitur et nomen Autolycum sibi dedisse narrat. Euripides drama satyricum de Autolyco composuit.

## Origo
Mater eius Philonis filia Deionis filii Aeoli, ut Hesiodus dicit vel Chione Daedalionis filia. Eadem ab Apolline Philammonem peperit Thamyridis patrem. Interdum filius Mercurii et Stilbae Eosphori filiae dicitur  aut ipsius Daedalionis aut Erichthonii.

## Labores
Mercurius filio muneri dedit, ut furacissimus esset nec deprehenderetur in furto; nam quicquid surripuisset in quamcunque vellet effigiem transmutari poterat, ex albo in nigrum vel ex nigro in album, in cornutum ex mutilo, in mutilum ex cornuto. Idem filio suo nomine peierare permisit. Autolycus galeam Amyntoris ex Eleone rapuit et vaccas Euryti ex Euboea abigit. Argonauta fuit. Herculem luctari docuit.

## Autolycus et Sisyphus
Autolycus Sisyphi pecus assidue surripiebat nec ab eo deprehendi poterat. Sisyphus furtum sentiebat, quod illius pecudum numerus augebatur et suus minuebatur, et, ut eum deprehenderet, in pecorum ungulis notam imposuit. Ut Polyaenus dicit, plumbo ungulis sic affecit, ut ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ ΕΚΛΕΨΕΝ, scilicet Latine *Autolycus furatus est* ungulae in terra imprimerent; cum Autolycus noctu pecudes abduxisset, sole orto agricolae in via litteras accusatorias viderunt Sunt qui addant Autolycum deprehensum Anticleam filiam Sisypho dedisse, quae postea Laerti coniunx facta est, sed Ulixem e Sisypho genuit, quod inimici Ulixis remurmurare solent.

## Familia
Neaeram Perei filiam aut Amphitheam uxorem habuit et Anticleam filiam. Iasonis mater Polymede Autolyci filia fuisse inredum dicitur. Habuit et filios, cum quibus in Parnasso monte habitabat, ibi et Ulixes nepos eum vidit..

## Notae
Categoria:Argonautae
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Personae Odysseae
Triboci

thumb|Stela dis Manibus Marci Attonii Restituti, civis Triboci et negotiatoris macellarii, dedicata.
**Triboci** fuerunt gens Germanica quae iam ante bellum Gallicum in laeva ripa Rheni hoc est in Gallia consederat.
## Historia 
Triboci circa 70 a.C.n. cum Ariovisto flumen Rhenum transierunt atque pulsis Mediomatricis in laeva fluminis ripa consederunt. Bello adversus Romanos interfuere et  Ariovisto a Caesare proconsule 58 a.C.n. victo, Romani Tribocis  partem septentrionalem Elisatiae (eorum fines cum hodierna Rheni Inferioris praefectura circiter congruebant) adsignarunt. Quibus contermini fuerunt a meridie Rauraci, ab occidente Mediomatrici et Leuci, a septentrione Nemetes et Treveri. Ab oriente eorum ager Rheno finiebatur. Anno 27 a.C.n. cum Galliam divisit Augustus Tribocos, cui civitati caput Brocomagus erat, provinciae Belgicae adscripsit. Circa legionis VIII Augustae castra Argentoratum quoque celeriter crescebat quae hodieque magna urbs habetur et  a quarto saeculo novum caput Tribocorum fuisse videtur.

Anno 70 tempore Batavorum seditionis Triboci primo et ipsi  a Romanis una cum Treveris defecerunt ; mox tamen appropinquante valido exercitu rursus ad Romanos transfugisse dicuntur. Postea Domitianus  in novam provinciam tum creatam, Germaniam Superiorem, eos transtulit. Fictilia, arma ceteraque utensilia in eorum finibus ab archaeologis eruta a vicinis Rauracis et Mediomatricis multum differunt, quod originem Germanicam Tribocorum confirmare videtur.

## Fontes
* Caesar, libro primo De Bello Gallico 51.2 necnon libro quarto 10.3.
*Strabo libro quarto *Geographicorum* 3.4
* Tacitus, libro quarto *Historiarum* 70
** *Germania* 28

## Notae 
## Si vis plura legere 
thumb|Civitates Germaniae Primae.
*[Expositio, in Museo archaeologico Argentorati , 2015-2016ː], *Brumath-Brocomagus : capitale de la cité des Triboques*, Argentorati, 2015. Hic nonnullas paginas videre potes
* Robertus Forrer, ''L'Alsace romaine*, Parisiis, Librairie Ernest Leroux, 1935 Recensio critica Alia recensio critica Recensio ad locutores Anglicos destinata
* Erwin Kern, *Brumath/Brocomagus*, Supplément à la Revue archéologique du centre de la France  2004(25)  ː 377-380 
*Nicolaus Mengus,  *Aux origines des Alsaciens et des Lorrains : des Triboques, Médiomatriques et Rauraques aux Gallo-Romains'', Argentorati, Nuée Bleue, 2017

## Nexus externi 
*[De Brocomago (expositio Argentorati(https://la.wikipedia.org/wiki/Argentoratum) habita)]
*Pagina Musei Archaeologici

 
!
Categoria:Civitates Imperii Romani
Hermolaus Timothei filius

**Hermolaus** (vulgo **Ermak**) **Timothei filius**, anno 1532 natus et in Siberia die 6  (Calendario Iuliano, 16 Gregoriano) Augusti anno 1585 mortuus, fuit summus Cosacorum praefectus, (vel atamanus ) qui chanem Kuczum vicit et annis ab 1582 ad 1583 Chanatum Siberiae evertit. 

Asteroides 4681 Ermak ex Hermolao Timothei filio appellatur.

## Notae
## Nexus externi
* De Hermolao Timothei filio in *Encyclopaedia Russica magna*

Categoria:Cosaci
Categoria:Historia Russiae
Categoria:Ductores exercitus
Sclaveni

**Sclaveni** (Graece Σκλαβηνοί) fuere pars Slavorum antiquorum, qui initio medii aevi ad Balcanos migravit. Iordanes in libro suo *De origine actibusque Getarum* sic de eis scripsit: "Sclaveni a civitate Novietunense et laco qui appellatur Mursiano usque ad Danastrum et in boream Viscla tenus commorantur: hi paludes silvasque pro civitatibus habent."

## Notae
* Antes
* Venethi

## Nexus externi
* Pagina de Sclavenis *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Gentes antiquae
Categoria:Slavi
Euricius Cordus

thumb|Euricii Cordi *Botanologici* titulus
**Euricius Cordus**, natus (ut *Heinrich Ritze Solden*) Domibus Monachorum -Theodisce *Münchhausen*- anno 1486 et anno 1535 Bremae mortuus, fuit humanista et botanista Theodiscus necnon poeta Latinus. Erfordiae educatus, Marburgi docuit. Ioachimi Camerarii et Helii Eobani Hessi amicus et Valerii Cordi pater.

## Opera
* Epigrammata
* Botanologicon
* *Euricius Cordus, Bucolicon. Kritische und kommentierte Ausgabe* / Ed. Ioanna Paschou, 1997 (ISBN 9783825833893) (Eclogarum Cordi editio critica cum commentariis)
* *Das Bucolicon des Euricius Cordus und die Tradition der Gattung. Text, Übersetzung, Interpretation* / Ed. Armgard Müller, 1997 (ISBN 3-88476-247-8)  (Eclogarum Cordi editio et versio Theodisca)

## Nexus externi
* Pagina Cordi apud *IPNI*

Categoria:Humanistae
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Botanistae Germaniae
Categoria:Poetae Latini Germaniae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Professores Universitatis Marburgensis
Lingua Itelmenensis

**Lingua Itelmenensis** est una e linguis Palaeosibericis. Saepe familiae  linguarum Tschucotico-Camtschaticarum adiungitur, sed interdum non cognata iis esse putatur, sed lingua isolata. Itelmenes Kamtschatkam incolunt. Saeculis XVIII et XIX tres linguae vel dialectus Itelmenenses fuisse videntur, quae sunt occidentalis, in litore Oceani Pacifici usa, deinde meridionails, in parte meridionali Kamtschatkae usa, et orientalis, in litore maris Ochotensis vulgata. Saeculo XX Itelmenensis occidentalis unica superest. Circa 400 homines anno 2002 lingua Itelmenensi utebantur, et solum 82 anno 2010.
Abecedarium Itelmenense litteris Latinis creatum est anno 1932, sed post aliquot annos latinizatione finita lingua Itelmenensis sine scriptura manebat usque annum 1998, cum abecedarium Itelmenense litteris Cyrillicis creatum est.

## Notae 
## Nexus externi
* Vicipaedia Itelmenensis in *Incubatrice*

Categoria:Linguae Palaeosibericae
Categoria:Linguae Russiae
Eustathius (discretiva)

* Eustathius Placidas, sanctus
* Eustathius Macrembolites (aut Eumathius), scriptor fabularum amoris XII saeculo
* Eustathius Sebastenus (aut Epiphaniensis), episcopus Sebasteae in Cilicia
* Eustathius Thessalonicensis, archiepiscopus Thessalonicensis, commentator Homericus
* Flavius Eustathius, vir publicus Imperii Romani Orientalis
Vide etiam: Eustachius
Transfiguratio

thumb|Transfiguratio Domini (Gerardi David pictura)
**Transfiguratio Domini** (Graece Μεταμόρφωσις τοῦ Κυρίου) in monte Thabor facta, in Evangeliis synopticis descripta est. Transfiguratio inter festa Christiana maiora connumeratur. 

## Textus Evangeliorum de Transfiguratione 
## Liturgia Christiana 
Memoria Transfigurationis colitur:

* ab Ecclesiis occidentalibus (Romana, Anglicana, nonnullis Lutheranis) die 6 Augusti; 
* ab Ecclesiis orientalibus (orthodoxa et catholicis ritus orientalis) die 6 Augusti Calendario Iuliano (i.e. 19 Augusti Gregoriano);
* ab Ecclesia Armena dominica quattuordecima post Pascha, scilicet non ante diem 28 iunii nec post diem 1 augusti;
* a nonnullis Lutheranis dominica ultima post Epiphaniam (scilicet dominica ante Septuagesimam).

Praeterea haec lectio de transfiguratione in ecclesiis ritus Romani quotannis Dominica secunda in quadragesima ad animos fidelium in passionem Iesu componendos profertur:

* in ritu antiquo (iuxta Missale Pii V, 1570/1962) semper legitur descriptio Transfigurationis secundum Matthaeum, quae etiam sabbato praecedenti (sabbato Quattuor Temporum) lecta est;
* in ritu novo (iuxta Missale Pauli VI, 1970) eo modo, ut in serie lectionum A secundum Matthaeum, in B secundum Marcum, in C secundum Lucam legatur.

Similiter in contacio liturgiae Divinae byzantinae in festo ipso Transfigurationis cantatur: "[...] et discipuli gloriam tuam viderunt [...], ut te crucifixum conspicientes passionem voluntarie te passum esse cognoscant."

In Russia festum Transfigurationis *Salvatorem malorum* nominari solebat; hoc die mala nuper collecta in ecclesiam collata et benedicta sunt. Similiter in Ecclesia catholica ukrainica, ubi primi fructus eo anno collecti hoc die benedicuntur.

## Notae
Categoria:Feriae Christianae
Categoria:Ecclesiae Orthodoxae
Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Duodecim festa principalia Orthodoxa
Districtus autonomus Tschucoticus

**Districtus autonomus Tschucoticus** seu **Tschukotkensis** (Russice Чукотский автономный округ, tr. *Čukotskij avtonomnyj okrug*) est subiectum Foederationis Russicae, anno 1930 ut districtus nationalis formatus et ab anno 2000 ad districtum foederalem Extremorientalem Foederationis Russicae pertinens. 

## Situs
In septentrione Orientis Extremi Russiae situs, paeninsulam Tschucotiam seu Tschukotkam (unde et nomen) terrasque ad eam adiacentes includens, cum Iacutia in occidente, regione Magadanensi (cuius pars ad annum 1992 erat) in meridie-occidente ac territorio Camtschatico in meridie conterminus, a maribus Siberico Orientali ac Tschucotensi in septentrione et Beringiano in oriente alluitur, aream 721 481 chm2 (circa dimidium ad septentrionem Circuli Arctici) et circa 50 milia incolarum (quorum semis Russi et quarta pars Tschuctschi sunt) habet. 

Insula Wrangelii est insula districtus maxima, freto Longii a terra continente divisa. In freto Beringiano, quod ab Alasca districtum separat, insulae Diomedis sitae sunt.

Promunturia Cor Lapis, Dezhnevii, Navarin in oceanum eminent.

## Urbes
Caput et portus maximus est Anadyr urbs, prope ad ostium Anadyris fluminis sita; portus maris Beringiani alter Colonia Providentiae est. 

## Hydrographia
Anadyr est flumen districtus maximum. Aliud flumem magnun Omolon est, per partem districtus occidentalem fluit; sicut et alii Colymae accolae. hic oritur. Flumina partis borealis in Arcticum fluunt. 

## Montes
Planities montanae Tschucotica et Anadyrensis, a septentrione et oriente ad meridiem et occidentem extenta, districtum dimididiant. Divortium aquarum ocaenorum Atlantici et Arctici sunt. Elgygytgyn lacus est maximus.

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de districtu autonomo Tschucotico *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

Categoria:Oriens Extremus Russiae
!
Categoria:Constituta 1930
Spiritus vini Cognacensis

[thumb|upright=1.25|[Alembicus ad destillandum Cognacensis]]
**Spiritus vini Cognacensis** est vini spiritus qui in pago Condatensi vel Cognacensi omnique praefectura Carantoni Maritimi e vinis ibi natis destillatur.

*Baudoinia compniacensis*, fungus phyli Ascomycotorum, viret super fenestras et in culminibus cellarum, ubi cupae huius spiritus iacent, caliditate meridiana frigoribusque nocturnis necnon emanationibus huius spiritus nutrita.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|upright=1.25|Forma pagorum e quibus spiritus vini Cognacensis nostris diebus produci licet
; Fontes antiquiores
* 1859 : Marc-Marc, "Fine champagne" in Charles Monselet et al., *La Cuisinière poétique* (Lutetiae: Lévy) pp. 136-141

; Recentiora
* Céline Bessière, *De génération en génération: Arrangements de famille dans les entreprises viticoles de Cognac*. Éditions Raisons d'agir, 2010
* Robert Delamain, *Histoire du cognac*. Lutetiae: Éditions Stock, 1935 Textus apud *Internet Archive*
* Amy Hopkins, "Climate change forces cognac makers to consider other grape varieties" in *The Guardian* (15 Martii 2020)

* Spiritus vini Armeniacensis

## Nexus externi 
* *Encyclopédie du Cognac*

Categoria:Condate (Carantonus)
Categoria:Spiritus vini
Tranquillus Parthenius

**Franciscus Andronicus Tranquillus Parthenius Dalmatus** (Croatice *Fran Andrijević*, anno 1490 Tragurii natus et anno 1571) ibidem mortuus, fuit dominicanus, humanista Croaticus et poeta Latinus. Ragusii et Patavii et Vindobonae et Ingolstadii educatus, Lipsiae docuit. Ferdinando imperatori ab anno 1543 a secretis fuit. Urbano Rhegio, Eobano Hesso, Euricio Cordo familiaris fuit. Parthenius persona est *Colloquiorum* Erasmi. 

## Notae 
## Opera 
thumb|Tranquilli Parthenii *Ad Deum contra Thurcas orationis* titulus

* Ad Deum contra Turcas oratio carmine heroico. Ejusdem epistola ad Hieronymum ..., 1515
* Ode in triumpho de victoria Sigismundi regis Poloniae contra Moscos habita, 1515
* Epistola ad clarissimum ac nobilem virum Hieronymum de Croatia 1518
* Epistola ad Maximilianum Caesarem Augustum 1518
* Declamatio de vero philosopho ac philosophiae origine Lipsiae, 1518
* Oratio de laudibus eloquentiae [una cum epistola comitatoria Vito Vuerlero, antaŭ 1518
* Epigramma ad Conradum Peuttinger, 1519
* Epistola ad Bilibaldum Pirckheimerum Lipsiae, 1519
* Dialogus: Sylla, 1527
* Epistola de rebus in Hungaria gestis ab illustrissimo et magnifico Ludovico Gritti deque eius obitu, 1534
* Oratio ad Germanos de Bello Suscipiendo Contra ..., 1541
* Epistola ad regem Ferdinandum Vindobonae, 15.1.1541
* Oratio de Caesaribus Romanorum invictissimis Carolo et Ferdinando, Vindobonae, 1541
* Carmen invectivum, Vindobonae, 1564
* Epistola Pio V papae
* Epistolae Antonio Verantio 
* Ad Optimates Polonos admonitio, 1584
* Epistola et elegidium Vadiano Ingolstadii, 1517-1518
* Epistolae Aloiso Cippico

## Nexus externi 
* Opera Tranquilli Parthenii in *Vicifonte*
* Opera Tranquilli Parthenii in *Google Play*
* Opera Tranquilli Parthenii in *mirabileweb*
* *CERL Thesaurus* de Tranquillo Parthenio
* [P. G. Bietenholz, Th. B. Deutscher, *Contemporaries of Erasmus: A Biographical Register..,*](https://books.google.com.br/books?id=hruQ386SfFcC&pg=PA56&lpg=PA56&dq=Andronicus+Tranquillus+Parthenius+(1490-1571)&source=bl&ots=o6tgBv4AXQ&sig=ipn6YGOMTtaMsb5dKtqyOUhdE54&hl=pt-BR&sa=X&ved=0ahUKEwiz2cS2wsfRAhXIDJAKHTFzAZ8Q6AEIPTAG#v=onepage&q=Andronicus%20Tranquillus%20Parthenius%20(1490-1571)&f=false)

Categoria:Dominicani
Categoria:Ragusium
Categoria:Humanistae
Categoria:Scriptores Croatiae
Categoria:Poetae Latini Croatiae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Professores Universitatis Lipsiensis