open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cardiff Blues

thumb|Campus Caeruleorum Cardiffae
**Cardiff Blues**, vel fortasse Latine **Caerulei Cardiffae** (Cambrice: *Gleision Caerdydd*) est turma harpastica modi 15 lusoribus in urbe Cardiffae. Turma est una ex quinque turmis harpasticis regionalibus Cambriae creatae a Foederatione Harpastica Cambrica anno 2003, cum ludus ipse professionalis fit. Hodie Caerulei sunt turma professionalis societatis harpasticae Cardiffae. Caerulei gerentur tuniculas cum lineis caeruleis.

Caerulei ludent in Pro14, liga harpastica turmis Hiberniae, Scottiae, Cambriae, Italiae et Africae Meridionali. Etiam pugnant Caerulei pro Calice Anglo-Cambrico. Annis 2010 et 2018 vicerunt Caerulei Calicem Europaeum.

## Lusores
*Samuel Warburton

*Harpastum XV
*Cardiffa
*Newport Gwent Dragons, Scarlets et Ospreys

## Nexus externi
*Situs Officialis  

Categoria:Cardiffa
Categoria:Constituta 2003
Categoria:Harpastum
Heraclitus Halicarnasseus

**Heraclitus Halicarnasseus** (Graece: , natus circa 320 a.C.n. Halicarnassi, mortuus 260 a.C.n.) fuit poeta nonnullarum elegiarum qui aetate Hellenistica floruit. De vita eius nobis nihil fere traditum est, unum tantum carmen eius legimus Diogenes Laertius quidem eius in opere suo mentionem fecit. Videtur tamen Heraclitus celeberrimo Callimacho fuisse amicus, ut ex eiusdem carmine epitaphio, quod adhuc superest, intellegitur. 

## Textus epigrammatis Heraclitum commemorantis 

Versio Latina:

Dixit quidam, Heraclite, tuam sortem. Sed mihi lacrimam
elisit; recordatus sum, quam saepe ambo
solem una sermocinantes occῑdimus. Sed tu,
hospes Halicarnasse, diutissime sane cinis,
tuae tamen vivunt lusciniae, quibus qui cuncta
capessit Hades manum non adhibebit.

## Fontes 
* Diogenes Laertius: *Liber II*, paginae 424-425.

## Notae 
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Poetae Graeci
Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Poetae Anthologiae Graecae
Leones Britanni et Hiberni

[thumb|[Vexillum Leonum, cum insignibus Angliae, Hiberniae, Cambriae, et Scotiae.]]
[thumb|Leonum lusores, anno [1927.]]
**Leones Britanni et Hiberni** (Anglice *British and Irish Lions*) est turma harpastica supranationalis, in qua athletae nationum Britanniarum (Angliae, Cambriae, Hiberniae, et Scotiae) ludunt. Ob hanc rem Leones gerunt tunicas rubras (simul Cambria), bracas albas (simul Anglia), et impilia caerulea et viridem (simul Scottia et Hibernia).

Leones primo conditi sunt anno 1888, cum lusores iter ad Novam Zelandiam fecerunt. Ab anno 1989 Leonum turma ad ludum convocata est quatriannualiter. Saepe Leones ludunt in itineribus per civitates meridianas: Australia, Argentina, Nova Zelandia, et Africa Australis.

## Expeditiones Leonum
In itineribus vel expeditionibus, Leones ludent tam contra turmas nationales quam contra societates harpasticas locales. Saepe Leones ludent ter contra turmas nationales per itinere.

*1888: Nova Zelandia et Australia 
*1891: Africa Australis (victoria Leonum 3-0)
*1896: Africa Australis (victoria Leonum 3-1)
*1899: Australia (victoria Leonum 3-1)
*1903: Africa Australis (victoria Afrum 0-1)
*1904: Australia et Nova Zelandia (victoria Leonibus contra Australiam 3-0 et Novazelandensibus contra Leones 1-0)
*1908: Nova Zelandia (clades Leonum 0-2-1)
*1910: Afica Australis (clades Leonum 1-2)
*1910: Argentina (victoria Leonum 1-0)
*1924: Africa Australis (clades leonum 0-3-1)
*1927: Argentina (victoria Leonum 4-0)
*1930: Nova Zelandia et Australia (clades Leonum contra Novam Zelandiam 3-1 et contra Australiam 1-0)
*1936: Argentina (victoria Leonum 1-0)
*1938: Africa Australis (clades Leonum 1-2)
*1950: Australia et Nova Zelandia (victoria Leonibus contra Australiam 2-0 et Novazelandensibus contra Leones 0-3-1)
*1955: Africa Australis (aequum 2-2)
*1959: Australia et Nova Zelandia (victoria Leonibus contra Australiam 2-0 et Novazelandensibus contra Leones 1-3)
*1962: Africa Australis (clades Leonum 0-3-1)
*1966: Australia et Nova Zelandia (victoria Leonibus contra Australiam 2-0 et Novazelandensibus contra Leones 0-4)
*1968: Africa Australis (clades Leonum 0-3-1)
*1971: Nova Zelandia (victoria Leonum 2-1-1)
*1974: Africa Australis (victoria Leonum 3-0-1)
*1977: Nova Zelandia (clades Leonum 1-3)
*1980: Africa Australis (clades Leonum 1-3) 
*1983: Nova Zelandia (clades Leonum 4-0)
*1989: Australia (victoria Leonum 2-1)
*1993: Nova Zelandia (clades Leonum 1-2)
*1997: Africa Australis (victoria Leonum 2-1)
*2001: Australia (clades Leonum 2-1)
*2005: Nova Zelandia (clades Leonum 0-3)
*2009: Africa Australis (clades Leonum 2-1)
*2013: Australia (victoria Leonum 2-1)
*2017: Nova Zelandia (aequum 1-1-1)
*2021: Africa Australis

## Lusores notabiles
*Samuel Warburton
*Resus Webb

## Notae
*Certamen 6 Nationum
*Harpastum XV

## Nexus externi
*Situs interretialis turmae proprius. 

Categoria:Condita 1888
Categoria:Harpastum
Lex Gabinia

thumb|Effigies Pompei

**Lex Gabinia** anno 67 a.C.n. lata est, Aulo Gabinio tribuno plebis postulante. Qua lege imperium extraordinarium Pompeio attributum est, ut piratas tunc mare internum vastantes copiis contineret debellaretque, praesertim qui annonam in urbem Romam importari inhiberent.

Pompeius ut victoriam de piratis caperet per legem* *Gabiniam imperia extraordinaria accepit qualia antea nemini a senatu concessa erant. Non solum classis 500 navium 120.000 militum, 5000 equitum necnon 36 centenis miliis sestertium instructa est, *imperium* eum etiam potestate interveniendi toto circuitu orarum 50 milia passuum tenus explevit. Adhuc ambiguitur num legis potestates *imperium proconsulare maius* Octaviano tributum aequiparaverint an translaticium *imperium aequum* sint censandae. Quare saepius discidia inter Pompeium et magistratus, qui provincias administrarent, exorta sunt, exempli gratia Creta in insula, ubi Metellus Creticus varia fortuna piratas impugnabat. 

Etiamsi Pompeius hoc tempore plebi gratissimus erat senatores cum Sullae dictatoris recens exemplum commemorarent, haesitaverunt singulo viro tantas concedere potestates. Denique Gabinius Lucio Trebellio plebis tribuno, qui in contione legem vetuisset, dimissionem minatus est quo facto vetito abstinuit.

## Notae 
Categoria:67 a.C.n.
Gabinia
Leges Liciniae Sextiae

**Leges Liciniae Sextiae **latae sunt anno 367 a.C.n. curantibus consulibus Gaio Licinio Stolo et Lucio Sextio Laterano. Praeter legem agrariam etiam extunc duos consules rem publicam habituros, quorum alter plebeius, alter optimas esse fas erat, constituerunt. Praeterea instituerunt officium praetoris qui domi ius diceret duosque aediles curules, qui in munere fungendo invicem sibi succederent. 

Tametsi plebei diu ab optimatibus ius fungendorum summorum officiorum impetraverant tantum facta secessione plebis ad summos gradus cursus honorum, id est consulatum atque praeturam concessi sunt.

## Fontes 
* Jochen Bleicken: *Die Verfassung der Römischen Republik. Grundlagen und Entwicklung* (= *UTB.* 460). 7., völlig überarbeitete und erweiterte Auflage. Schöningh, Paderborn u. a. 1995, ISBN 3-506-99405-0, S. 105 ff.
* Karl-Joachim Hölkeskamp: *Die Entstehung der Nobilität. Studien zur sozialen und politischen Geschichte der Römischen Republik im 4. Jhdt. v. Chr.* Steiner-Verlag-Wiesbaden-GmbH, Stuttgart 1987, ISBN 3-515-04621-6, S. 23 ff., (Zugleich: Bochum, Universität, Dissertation, 1984).

Liciniae Sextiae
Slakbaš

**Slakbaš** (Russice *Слакбаш*, Baschkirice *Ыҫлаҡбаш*) est pagus in re publica Baschkiria Russiae. 551 incolas (anno 2010) habet.

Incolae etniae Baschkiricae sunt, sed etiam adsunt etniae Tschuvaschicae.

## Clari Cives 
* Constantinus Vasil'evič Ivanov (1890-1915), poeta

## Nota 
## Nexus externi 
* Слакпуçĕнчи поэзи уявĕ
* Татьяна Ефремова: О Сильби, мекке чувашского народа на землях Башкорстана
* Виталий Станьял: Удар по башкирской Швейцарии
* Елена Ухсай: Современный вандализм, или Когда земля плачет

Categoria:Loci habitati Russiae
Categoria:Baschkiria
Lex Valeria de Sulla dictatore

thumb|Lucius Cornelius Sulla Felix
**Lex Valeria de Sulla dictatore** lata est 82 postulante interrege L. Valerio Flacco in comitiis centuriatis etiamsi rite legem proponere in eo officio haud licuit. Hac lege Sullae imperia extraordinaria rei publicae recensendae tributa sunt.

Lex Valeria cum Sullam *dictatorem legibus scribundis et rei publicae constituendae* nominaret ex post rerum novarum a popularibus instigatarum oppressionem iuvante Gnaeo Pompeio sanxit. Posteriore tempore Cicero legem quasi tyrannidis institutionem nuncupavit itemque Seneca suo tempore censuit.

E potestatium plenitudine Sullae concessa factum est, ut permulti qui ei obstetissent proscribens crudelissimis caedibus sint everti. Consecuta est legi Lex Cornelia de proscriptione, qua quomodo in persequendis rei publicae inimicis agendum sit constitutum est

Per triennium ab 82 a.C.n. quae dicuntur leges Cornelias de rei publicae constitutione tulit. Etiamsi militum plus quam senatus potestate antea nixus esset, secundum translaticiam senatus auctoritatem moresque maiorum rem publicam habere curavit. Offici sui privilegia etiam secundum pristinum morem creandorum dictatorum tenuit. Anno 79 a.C.n. perfecta rei publicae restitutione dictaturam publice renuntiavit, ne regnandi cupidine affectus videretur.

## Notae 
Categoria:82 a.C.n.
Valeria
Lex Claudia de nave senatorum

thumb|Navis oneraria|300px

**Lex Claudia de nave senatorum** anno 218 a.C.n. postulante tribuno plebis Quinto Claudio lata senatores eorumque filios navem possidere ultra 300 amphoras continentem vetavit. Invito senatu hac ratione lata est, ne annona latifundiorum ex Italiae agribus lucrandi causa in externas partes exportentur. Eo modo senatores  obligati sunt, ut morem maiorum translaticiamque vitam insumptuosam observarent.

Apud Livium legimus Quintum Claudium praeter se uno solo senatore Gaio Flaminio nixum esse qui nolentibus ceteris patribus conscriptis in lege ferenda populi gratia confisus est, quare posteriore anno secundum consulatum assecutus est. 

## Fons 
Livius: *ab urbe condita*, Liber 21, 63

## Notae 
## Nexus externi 
* Prof. Dr. Anne Kolb: *Die lex Claudia de nave senatorum; Zu den wirtschaftlichen, sozialen und politischen Folgen und Hintergründen eines Gesetzes in der römischen Republik*, Winterthur, 24. Mai 2004
* Nadja EL BEHEIRI: *DIE LEX CLAUDIA DE NAVE SENATORUM*, (Université Pázmány Péter, Budapest)
Categoria:218 a.C.n.
Claudia
Receptorium AMPA

thumb|Receptorium AMPA.
**Receptorium AMPA** sive abbreviatura internationis **AMPAR** est unum trium receptoriorum ionotropicorum glutamati cum effectibus excitatoriis celerrimis in neuronis. Cum eum receptorium analogo glutamati AMPA stimulatum esset nomen receptorium AMPA electum est, quamquam antehac nomen erat *receptorium quisqualati*. AMPAR in multis cerebri locis inveniuntur. Nimirum receptorium AMPA numerosissime in cerebro humano est. Receptorium ex quattuor subunitatibus, tetramerum formans, factus est. Post liberationem glutamti ex vesiculis synapticis receptorium properanter aperiet atque claudet.

Agonista naturalis est acidum glutamicum (glutamatum).

Stimulatio receptoriorum immodica detrimentose videtur, quia functio mitochondriorum impediatur.

Anticorpora contra receptoria AMPA morbi encephalitis autoimmunis causa est.

## Natura 
### Structura receptorii AMPA 
Receptorii quattuor subunitates nomine GluA1 (GluR1), GluA2 (GluR2), GluA3 (GluR3), GluA4 (GluR4) notae, et nomina genorum correspondentium, sunt GRIA1, GRIA2, GRIA3, GRIA4. Compluria receptoria AMPA sunt *heterotetramerica*, quod est de consuetudine bina dimerorum GluA1 cum binis GluA2 vel GluA3 vel GluA4 subiungunt. Formatio dimerorum iam in reticulo endoplasmatico coepit.

### AMPA 
AMPA est abbreviatura **α-amino-3-hydroxy-5-methyl-4-isoxazolepropionici acidi**.

## Contra AMPA receptoria encephalitis limbica 
Encephalitis cum anticorporis contra receptoria AMPA est inflammatio cerebri cum symptomatibus febris, dolorum capitis, psychosis. Feminae imprimis afflictae sunt. Ratio cum *dementia frontali* quoque disputata est.

## Notae 
* Synapsis chemica
* Transportator glutamati

## Nexus externi 
* De structura et functionibus receptorii AMPA.
Constantinus Ivanov

**Constantinus Basilii filius Ivanov** (Russice  Константи́н Васи́льевич Ивано́в, tr. ''Konstantin Vasil'evič Ivanov*, natus Slakbaš 27 Maii 1890, ibi mortuus 26 Martii 1915) fuit poeta Tschuvaschicus.

## Vita et opera
Simbirii in gymnasio classico educatus est. Scripsit *Carmen Massiliense Tschuvaschicum*, «Шуйттан чури» (*Diaboli servus*)  tragoediam et carmina epicolyrica nonnulla; poema eius «Нарспи» (*Narspi'', nomen proprium) de virgine Tschuvaschica notissimum est. Michaelem Lermontov et Nicolaum Nekrasov et Constantinum Bal'mont aliosque poetas Russicos Tschuvaschice vertit. Mortuus est e phthisi viginti et quinque annis natus.

## Memoria
In oppido natali Slakbaš museum ei dicatum est; et etiam via in oppido Tscheboxari. Annus 1990 a UNESCO annus Constantini Ivanov declaratus erat.

## Pinacotheca 

Image:RR3009-0047 1 rubl 1991 K Ivanov.jpg|Unus rubelus nummus, Constantini Ivanov dicatus

## Bibliographia 
* Ivan Yakovlev, "My life: Memoirs", Moscuae 1997. 
* Sirotkin M. Y., "K. V. Ivanov", Essay, Tscheboxaris 1955.
* Abashev V. N., Чувашская поэма/Chuvash poem, Tscheboxaris 1964.
* "Chuvash writers", Биобиблиографический справочник, Tscheboxaris 1964.
* D. V. Gordeev, Yu. A. Silem, *Anthology of Chuvash literature*, Tscheboxaris  2003. ISBN|5-7670-1279-2.

## Notae 
## Nexus externi 
* *Narspi* carmen in viginti linguis recitatur

Categoria:Auctores Tschuvaschici
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Scriptores Russiae
Leges Iuliae

**Lex Iulia** complures leges a viris publicis Iuliae gentis diversis in saeculis latae vocantur. Rite autem nomen ad leges ab Augusto anno 23 a.C.n. promulgatas refert. 

## Lex Iulia de Civitate Latinis et Sociis Danda (90 a.C.n.) 
Illa lex auctore Lucio Iulio Caesare omnes cives Italici qui exarso bello sociali non se in Romanam rem publicam convertissent civitate Romana donavit. Bello etiam furente Romani hanc legem ea ratione introduxerunt ut socios Etruriam atque Umbriam habitantes gratiam suam demonstrarent, quod a re publica haud discessissent. Sequente anno lege Plautia Papiria de Civitate Sociis Danda lata etiam ceteris sociis tributa est civitas Romana.

## Lex Iulia de Repetundis (59 a.C.n) 
Hac lege magistratus qui provincias administraverunt vetiti sunt, ne nimia munera a provincialibus acciperent neque iniqua summa rationum suam provinciam eggrederentur. 

## Lex Iulia Municipalis (45 a.C.n) 
Hac lege varia praecepta administrandarum civitatum Italiae lata sunt.

## Leges ab Augusto perpetratae (18–17 a.C.n) 
Augusto imperatore *Leges Iuliae *anni 18–17 a.C.n. et  cives Romani libero loco nati hortantur, ut plures liberos rei publicae generent (*Lex Iulia de maritandis ordinibus*) et adulterii gravibus poenis afficiuntur (*Lex Iulia de adulteriis*). Ea ratione Romanos ad liberos generandos incitaverunt, ut cum ducturis in matrimonium viris fieret levatio vectigalium tum caelebes multentur. 

Praeterea Augustus ius trium liber morum instituit viris qui triplicem eduxerunt prolem tribuendum. Etiam virgines idoneae aetatis itemque viduae nisi viro nuberent prohibitae sunt, ne acciperent heredia neve spectaculos viderent.

### Ratio legum Iuliarum Augusto imperante latarum 
* *Lex Iulia de Ambitu* (18 a.C.n.): Largitiones in munere appetendo vetuntur
* *Lex Iulia de Maritandis Ordinibus* (18 a.C.n.): Impedivit maritandos, ne infra classem quandam in matrimonium ducerent.
* *Lex Iulia de Adulteriis Coercendis* (17 a.C.n.): Adulteriis inventis ("dummodo in *diversas* insulas relegentur") relegtionem proscribit publicationemque patrimonii. . Etiam patros filias suas adulterias necare concedit itemque maritos 
* *Lex Iulia de vicesima hereditatum* (5 p.C.n.): vicesimam partem hereditarum aeri publico addi sancit.
* *Lex Papia Poppaea* (9 p.C.n.): una cum lege Iulia de maritandis ordinibus ad filios creandos cives admonet.

## Vide etiam 
* Ius Romanum
* Lex Romana

Iulia
Lex Canuleia

**Lex Canuleia** anno 445 a.C.n. curante tribuno plebis lata matrimonium inter plebeios atque patricios sanxit. 

Plebei cum anno 449 v. Chr. patricios secessione coegerunt, ut sibi quoque iura civilia tribuerentur, hac lege aequalitatem socialem denique consecuti sunt.
Canuleia
Bellum sociale

**Bellum sociale **vel rarius etiam **bellum Marsicum** inter annos 91 usque ad 88 a.C.n. inter rem publicam Romanam atque socios Italos de civitate Romana tribuenda gestum est.

Exorsum est bellum cum Marcus Livius Drusus frustra civitatem etiam sociis italicis qui rei publicae iam per saecula prospere auxiliati essent, tribuere nequivisset cumque magistratus pristinum statum civitatum foederatarum evertere conati essent.   Praecipue gens Marsorum itemque Samnites in arma surrexerunt nolentibus quidem civitatibus Etruriae. 

Romana res publica demum in extremum posita est cum socii novum foedus temptarent inter se sancire, cuius caput Corfinium oppidique nomen *Italia *fore constituerunt. Immo nummos excuderunt Italicum taurum monstrantes qui translaticiam lupam Romanam cornibus transfigit. Quoniam diu Romanorum in acie pugnaverunt socii eorum strategemata bene noverunt; neque Gaius Marius copiis suis comprimere eos valuit. 

Tandem eo ventum est, ut anno 90 a.C.n. saltem municipiis bello civili abstintentibus, deinde insequenti anno etiam gentibus arma paulo ante moventibus lege Plautia Papiria civitas concessa sit, quam iam diu frustra postulaverant. 

Eodem anno *lege Pompeia de Transpadanis* consule Gnaeo Pompeio Strabone civitatibus supra Padum sitis civitas tributa est.

## De fontibus 
* Appianus: *Bella civilia* (versio Anglica).

## Bibliographia 
* Karl Christ: *Krise und Untergang der Römischen Republik*. WBG, Darmstadt 1979 (mehrere Neuauflagen, zuletzt: 6. Auflage. WBG, Darmstadt 2008, ISBN 978-3-534-20041-2).
* Josef Göhler: *Rom und Italien: Die römische Bundesgenossenpolitik von den Anfängen bis zum Bundesgenossenkrieg* (= *Breslauer historische Forschungen*, Band 13).  Priebatsch's Buchhandlung, Breslau 1939,  (Teildruck der Dissertation Universität Breslau 1939, 213 Seiten); Neuauflage bei: Scientia, Aalen 1974, ISBN 3-511-07013-9 (Lizenz der Priebatsch's Buchhandlung Breslau).
* Seth Kendall: *The Struggle for Roman Citizenship. Romans, Allies, and the Wars of 91-77 BCE*. Gorgias Press, Piscataway 2013, ISBN 978-1-61143-487-3.
* Erich Marcks: *Die Überlieferung des Bundesgenossenkrieges 91-89 v. Chr.* Elwert, Marburg 1884,  (Dissertation Universität Straßburg, Philosophische Fakultät, 1884, 92 Seiten).
* Henrik Mouritsen: *Italian Unification. A Study in Ancient and Modern Historiography* (= *Bulletin of the Institute of Classical Studies*, Supplement 70). Institute of Classical Studies, School of Advanced Study, University of London, London 1998, ISBN 0-900587-81-4.

## Notae 
S
Codex Bellunensis

[thumb|"Centaurea major" (*[Centaurium erythraea*) e paginis supplementariis Codicis Bellunensis]]
**Codex Bellunensis** est liber saeculo XV ineunte manu scriptus hodie in Bibliotheca Britannica servatus sub siglo **Add. 41623**. Imagines summa cura factae plantarum fere 200 prope Bellunum florentium comprehendit. Textus praesertim e versione Latino operis de materia medica Dioscoridis componitur, additis opusculis duobus de astrologia plantarum, videlicet *De virtutibus herbarum* ad Thessalum philosophum attributo alioque eiusdem tituli ad Alexandrum Magnum adscripto, insuper Hippocratis et Hippocentauri de medicina et chirurgia dialogum. Codex a principio ad "magistrum Pandulphum capellanum" pertinuit et fortasse ab eo confectus est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Minta Collins, *Medieval Herbals: The Illustrative Traditions* (Londinii: British Library, 2000) pp. 280-81, p. 297, tab. 80
* Robin Flower, "A North Italian Herbal of the Fifteenth Century" in *British Museum Quarterly* vol. 3 (1928) pp. 55-56
* Wolf-Dieter Müller-Jahncke, "Die botanische Illustratione des 14. und 15. Jahrhunderts in Italien" in Wolfram Prinz, Andreas Beyer, edd., *Die Kunst und das Studium der Natur vom 14. zum 16. Jahrhundert*by (Coloniae Agrippinae: Acta humaniora, 1987) pp. 75-81, praecipue p. 78, tab. 4
* Paolo Pellegrini, "Ancora sul Codex Bellunensis: London, British Library, 41623. Appunti linguistici e codicologici" in *Archivio storico di Belluno, Feltre e Cadore* vol. 88 (2007) pp. 197-216
* Enrico Vettorazzo, Giordana Canova Mariani, edd., *Codex Bellunensis: erbario bellunese del 15. secolo, Londra, British Library Add. 41623: facsimile e commentario*. 2 voll. Feltre: Parco nazionale dolomiti bellunesi, 2006 Descriptio huius editionis

## Nexus externi 
[thumb|"Lapatium acutum" (*[Rumex obtusifolius* syn. *R. acutus*) e paginis supplementariis Codicis Bellunensis]]
* Catalogus Bibliothecae Britannicae 
* Series imaginum apud Bibliothecam Britannicam 
* Catalogus cum imaginibus paginarum supplementariarum apud Bibliothecam Britannicam 

Categoria:Codices
Categoria:Libri picti
Categoria:Libri botanici
Categoria:Scripta saeculo 15
Categoria:Italiae scripta
Categoria:Bellunum
Lex Antonia de dictatura in perpetuum tollenda

**Lex Antonia de dictatura in perpetuum tollenda** per petitionem Marci Antoni mense Aprili 44 a.C.n. officium dictatoris abolevit. Pertinet ad leges Antonias.

Gaio Iulio Caesare paucis ante diebus interfecto lex eo consilio a Marco Antonio senatui proposita est, ne quis more Caesaris iterum *dictator perpetuus* legibus absolutus creatus sit. 

Lege promulgata tamen anno 22 a.C.n. senatus denuo dictatoris titulum Augusto obtulit. Ille autem cum more principis rem publicam constituisset habere dictaturam specie recusavit.

## Bibliographia 
* Karl-Ludwig Elvers: *Römische Consuln, Dictatoren, Censoren und Sonderkollegien bis 30 v. Chr.*, in: W. Eder/J. Renger (Hrsg.): DNP Suppl. 1: Herrscherchronologien, Stuttgart 2004, S. 191–263.
* Ulrich Wilcken: *Zur Entwicklung der römischen Diktatur* (= *Abhandlungen der Preußischen Akademie der Wissenschaften. Philosophisch-Historische Klasse.* 1940, 1, ZDB-ID&#x20;210015-0). Akademie der Wissenschaften, de Gruyter in Kommission, Berlin 1940.

## Notae 
Categoria:44 a.C.n.
Categoria:Marcus Antonius
Antonia
Lex Cornelia Fulvia de ambitu

**Lex Cornelia Fulvia de ambitu** anno 159 a.C.n. auctoribus Gnaeo Cornelio Dolabella et Marco Fulvio Nobiliore lata est. 

Secuta est legi Cornelia Baebia de ambitu anni 181 a.C.n. quae etiam se in largitiones in munere adipiscendo invecta erat.

Categoria:159 a.C.n.
Cornelia
Lex Voconia

**Lex Voconia** anno 169 a.C.n. plebis scitu lata nitens more maiorum vetuit mulieres heredes nominari. Praeterea etiam interito viro primi ordinis vetuit legatos plus heredii quam liberi defuncti assumere. Quaequae contra hanc legem in testimoniis conscripta erant annullata sunt. 

De qua lege quarto saeculo p.C. Augustinus Hipponensis adhuc scribebat: *Qua lege quid indignius dici aut cogitari possit, ignoro*.

## Bibliographia 
* Ernst Baltrusch: *Regimen morum: Die Reglementierung des Privatlebens der Senatoren und Ritter in der römischen Republik und frühen Kaiserzeit*, Vestigia, Beiträge zur Alten Geschichte, Bd. 41, C.H.Beck, München, ISBN 3-406-33384-2, S. 69 ff.
* Herbert Hausmaninger, Walter Selb: *Römisches Privatrecht*, Böhlau, Wien 1981 (9. Aufl. 2001) (Böhlau-Studien-Bücher) ISBN 3-205-07171-9, S. 21–22.
* Heinrich Honsell: *Römisches Recht.* 5.&nbsp;Auflage, Springer, Zürich 2001, ISBN 3-540-42455-5, S. 197 f.
* O.E. Tellegen-Couperus et J.W. Tellegen, "La Loi Voconia et ses séquelles", *Tijdschrift voor Rechtsgeschiedenis*, 1998: 65sqq

## Notae 
## Nexus externi 
*Lex Voconia de mulierum hereditatibus apud auctores antiquos (Versio Francogallica)
*Claudio Janet, Etude sur la loi Voconia, Paris, 1867.
Categoria:169 a.C.n.
Voconia
Neuritis

**Neuritis** est inflammatio nervi sive inflammatio generalis systematis nervosi peripherici. Effectus est functio laesa nervi cum symptomatum diversorum ut doloris (neuralgia) vel motus reductus. 

Inflammatio singularis nervi **mononeuritis** quoque, complurium nervorum **polyneuritis**, radicis nervi **radiculitis** vocatur.**Neuropathia** est malum nervi sine inflammatione, **neuralgia** est irritatio nervi dolorosa.

## Notae 
* Encephalomyelitis disseminata
* Neuron
Cappadocia

thumb|*Cappadocia* antiqua
thumb|Thema Cappadociae imperii Byzantini
thumb|Visu digna loci regionis
**Cappadocia** (Turcice *Kapadokya*, Graece Καππαδοκίας) est regio historica  media Asia Minore sita. Regnum fuit a tertio saeculo a.C.n.  ubi regnaverunt reges quibus omnibus Ariarathes nomen fuit (ab Ariarathe I usque ad Ariarathem X). Secundum locum post regem tenebat sacerdos Deae Matris Mâ Comanis veneratae. Arirarathe X mortuo permittentibus Romanis Cappadoces sibi Ariobarzanem regem elegerunt. Ultimus rex  Archelaus Sisines a Marco Antonio, cum stirpe regia quamvis non cognatus, circa 40 a.C.n.   creatus Romae 17 p.c. obiit ubi Tiberius imperator eum detinebat. Quo mortuo provincia Romana fuit

Nostris temporibus Cappadociam provinciae Nevşehir, Niğde, Aksaray, Kırşehir et Kayseri rite complectuntur. 

## Nomen 
Nomen deductum est a linguae Persicae antiquae voce *Katpatuka*, quod alii regionem venustorum equorum significare, alii etiam de verbo Hattorum Kizzuwatna originem trahere putant.

## Notae 
## Fontes 
* XII.1-2. Strabo Cappadox erat, quod fontem optimum eum efficiebat.

## Plura legere si cupis
*Catherine Jolivet-Lévy (1997), *La Cappadoce*, CNRS.
*R.D. Sullivan (1980), 'The Dynasty of Cappadocia', *ANRW* II.7.2 : 1147-1161.
Categoria:Cappadocia
Glutaminum

thumb|L-glutaminum.
**L-glutaminum** sive **L-glutamina** (abbreviatura IUPAC:**Gln** vel **Q**) est α-aminoacidum formulae chemicae HOOC-CH(NH2)-(CH2)2-CO-NH2 et simul unum aminoacidorum viginti formationis proteinorum in organismis.

* Neurotransmissor

## Notae 
G
Categoria:Carboxamida
Paphlagonia

thumb|Paphlagoniae anticae situs.
[thumb|Provincia Romana circa annum [90 a.C.n.]]
[thumb|upright=0.8|Paphlagonia anno [842.]]
[thumb|upright=0.8|[Tabula geographica saeculi XV Paphlagoniam monstrans,]]
**Paphlagonia** est regio antiqua iuxta mare Euxinum sita, quae ab occidente Bithyniae et Ponto, a septentrione Phrygiae et Cappadociae finitima erat. Nomen Graecum *Paphlagonia* a tribu eiusdem nominis deductum est.

## Oppida maiora 
*Gangra
*Hadrianopolis (Paphlagonia)
*Castamum (Kastamonu)
*Cytorus (Kidros)
*Pompeiopolis
*Sesamus, recentius Amastris (Amasra)
*Sinope
*Stephane (Istifan)

## Nexus externi 
Categoria:Satrapiae Imperii Achaemenidarum
Magnus I (rex Sueciae)

**Magnus I** sive **Magnus Nilsson** (i.e. *Nicolai filius*, anno 1107 natus et anno 1134 mortuus) fuit rex Sueciae et princeps Daniae.

* Index Regum Sueciae

thumb|left|Sepulchrum Magni I Sueciae.
## Nexus externi 
* De Magno in *Den Store Danske* 
* De Magno in *Lexico biographico Suecico*
Geronticus eremita

***Geronticus eremita*** est species avium Threskiornithidarum olim in Europa, Asia occidentalis, Africa boreali habitantium, hodie autem rarissime in Maroco et Syria tantum repertarum. Latinitate communi **corvus sylvaticus** appellabantur.

Binomen post Carolum Linnaeum, qui *Upupa eremita* anno 1758 scripserat, anno 1832 ab Ioanne Georgio Wagler statutum est.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|"Corvus sylvaticus" (*Geronticus eremita* noster) a [Conradus Gesnerus|Conrado Gesnero anno 1555 delineatus]]
* Denise Hruby, "Ibis that was extinct in wild taught to migrate by following aircraft" in *The Guardian* (20 Iulii 2018)

## Nexus externi 
Categoria:Species animalium
Categoria:Threskiornithinae
Categoria:Taxa 1832
Categoria:Taxa Wagler
Leucaemia myeloides acuta

[thumb|350px|**Leucaemia myeloides acuta.** Biopsia [Medulla ossium|medullae ossium cum taleis Auerensibus (sagittulis rubris).]]
**Leucaemia myeloides acuta** (ICD-10: G92.0) est morbus sanguinis cum proliferatione et differentiatione praecursorum medullae ossium sine functione in cellulas immaturas haematopoieticas. 

Ad leucaemiam myeloides acutam tractandam chemotherapia pernecesse est. Scopus tractationis est adventus remissionis. Effectus chemotherapiae redigantur resistentia contra medicamenta, metastasi et relapso causa. Radiotherapia quoque et transplantatio medullae ossium tractationis in usu sunt.

Adhuc (anno 2015) in orbe terrarum decies centena milia homines aegri erant et 147,000 deciderunt.

## Notae 
* Haematologia
* Leuchaemia

## Nexus externi 
* Institutum cancrorum nationale de epidemiologia.
Acidum glutamicum

**L-acidum glutamicum** (abbreviatura IUPAC:**Glu** vel **E**) est α-aminoacidum formulae chemicae HOOC-CH(NH2)-(CH2)2-COOH et simul unum aminoacidorum viginti formationis proteinorum in organismis. Forma iontibus onerata (sal acidi glutamici) **glutamatum** dicitur.

In organismo vivo acidum glutamicum munus neurotransmissoris est.

## Natura chemica 
Nomen IUPAC est acidum 2-amino-pentano-dioicum. 

Fasciculus:L-Glutamate Structural Formulae.png|Glutamatum, sal acidi glutamici, electrice oneratum.

## Effectus in cerebro 
### Acidum glutamicum neurotransmissor 
In cerebrum acidum glutamicum neurotransmissor principalis incitans abundat. In synapsibus neurotransmissor glutamatum in vesiculis accumulatus est. Cum impulsibus nervalibus glutamatum ex vesiculis *praesynapticis* in hiatum synapticum liberatur. 

Receptoria *postsynaptica* neuroni processoris moleculas glutamati neurotransmissoris accipiunt. Tria receptoria acidi glutamici notae sunt (NMDA, AMPA, kainati) sicuti transportatores in cellulis glialibus et neuronibus.

Transportatores speciales, nominibus *EAAT* et *VGLUT*, glutamatum liberum primum in cellulam glialem proprinquam absorbent, ab ea denique reabsorptio in cellulam neuronalem fit.

Substantiae antagonistae systematis glutamatergici *anti-glutamatergicae* nominantur (exemplum: memantinum).

### Toxicitas 
In coniunctione quidem cum quibusque substantiis aliis acidum glutamicum damnum efficere potest.

## Notae 
* Neurotransmissor
* Receptorium glutamati
* Systema excitans reticulare ascendens

## Nexus externi 
* Fons nomini Latini 

G
Categoria:Neurotransmissores
!
Carolus Holmes Trujillo

**Carolus Holmes Trujillo**, vulgo plene *Carlos Holmes Trujillo García*  (Carthagine vallis Caucanae natus die 23 Septembris 1951; Bogotae mortuus 26 Ianuarii 2021) fuit politicus et legatus Columbiae.

Filius politici liberalis eiusdem nominis, alumnus est universitatis Caucensis ubi iuribus studuit et universitatis Sophiae Tokii in urbe Iaponica. Praefectus fuit urbi Cali duos annos a die 1 Ianuarii 1988, deinde minister eruditionis nationalis ab 5 Februarii 1992 usque ad 7 Augusti 1993 et mox legatus Columbianus Ordini Civitatum Americanarum ab anno 1995. Minister a rebus internis factus est die 7 Augusti 1997, praeside Ernesto Samper Pizano, quo officio usque ad 28 Ianuarii 1998 functus est. Die 7 Augusti 2018 ab Ioanne Duque minister rerum externarum, deinde die 12 Novembris 2019 minister munitionis nominatus est.

## Bibliographia 
* Richard Aguirre Fernández, "Carlos Holmes Trujillo, el nuevo ministro de Defensa" in *El Colombiano* (12 Novembris 2019)
* Mateo García, "Carlos Holmes Trujillo, el diplomático que será el nuevo Mindefensa" in  *El Tiempo* (12 Novembris 2019)
* Isabel López Giraldo, "Las memorias de Carlos Holmes Trujillo" in *El Espectador* (18 Novembris 2019)
* Ricardo Monsalve Gaviria, "Este debe ser el perfil del próximo ministro de Defensa" in *El Colombiano* (8 Novembris 2019)

## Nexus externi 
* "Carlos Holmes Trujillo" (13 Novembris 2019) apud *Colombia Reports*
* "Carlos Holmes Trujillo: “Represento la tercería en el Uribismo”" (22 Octobris 2013) apud *Kien Y Ke*
* "Carlos Holmes Trujillo" (12 Novembris 2019) apud *La Silla Vacía*

Categoria:Alumni apud Sophiam
Categoria:Alumni Universitatis Caucensis
Categoria:Legati Columbiae
Categoria:Ministri eruditionis
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Ministri rerum internarum
Categoria:Politici Columbiae
Categoria:Praefecti urbibus
Dimerum (chemia)

[thumb|Exemplum dimeri: binae [moleculae acidorum carboxylicorum per pontes intermoleculares coniunctae.]]
**Dimerum** est oligomerum e binis monomeris compositum. Coniunctio chemica per vincula chemica infirma (vincula intermolecularia) vel robusta (vincula covalentia) fit. Monomera quae sint eadem homodimera dicuntur, nisi heterodimera. Abruptio dimeri *dissociationem* vocatur. 

In systematibus biologicis dimera et salubritatem et morbos praestare videntur.

## Etymologia 
Dimerum de praefixo Graeco *δι*, dupliciter, et Graeco *µέρος* (*n.*), pars, deducitur.

## Notae 
Categoria:Composita chemica
APL

**APL** (abbreviatio Anglica, *A Programming Language*) lingua programmationis a mathematico canadiense Kennetho E. Iverson anno 1962 creata est. Mandati programmarum APL cum litteris grecis symbolibus mathematicisque scribuntur. Variabiles programmarum APL (cum litteris romanis scriptis) vectores sunt. Ad scribendum programmas APL, habere claviaturam propriam debet. Usque circiter annum 1970, APL in computatris IBM (IBM 360, IBM 1130) precipuae invenitus erat. Post annum 1970, interpretatrum APL\16 ad computatrum francogallicam Solar-16 creatum est. Anno 1977 a K. E. Iverson, lingua programmandi APL2 creata est. Variabiles APL vectores numerorum litterarumque solum esse possunt sed variabiles APL2 vectores vectorum esse possunt. Etiam a K. E. Iverson lingua programmationis J creata fuit. 

## Notae
Categoria:Abbreviationes
Categoria:Linguae programmationis
Recusatio (poesis)

**Recusatio** est figura poetica, qua poetae antiqui saepe usi sunt cum carmen sublimioris generis ad quod conficiendum a potentibus aut admoniti aut iussi erant se nequire conscribere affirmarent carminaque sua levioris generis eorum vice exprompta excusarent.

Consensu philologorum ille topos a poetis frequenter quasi persona litteraria adhibitus est, ut specie quidem humilitatem suam demonstrarent.

## Exempla Graeca 
* Callimachus Aetia fr. 1.21-4
* Anacreon

## Exempla Latina 
* Vergilius Bucolica VI.3 sequentes;
* Propertius v 7ff; II.34 vv 59-66; III.3 vv 39 sequentes
* Ovidius Amores I.1; II.18
* Horatius carmen I.6; Carmen II.12
* Nemesianus Cynegetica (versus 15 - 47)

## Notae 
Categoria:Figurae orationis
Macula (discretiva)

**Macula** potest esse: 
* in dermatologia, unus ex efflorescentibus primariis 
* in anatomia, pars retinae et oculi
Ioannes Duque

**Ioannes Duque**, vulgo plene *Iván Duque Márquez* (Bogotae in urbe die 1 Augusti 1976 natus) est iuris consultus et politicus Columbiae.

Alumnus est universitatis Sergii Arboleda in urbe nativa atque universitatum Americanae et Georgiopolitanae iuxta Vasingtoniam. Apud Corporationem Evolutionis Andinam Argentariamque Evolutionis Interamericanam operam dedit. Senator Columbiae a die 20 Iulii 2014 ad 10 Aprilis 2018 meruit. Praeses patriae die 17 Iunii eiusdem anni electus est.

## Scripta 
* 2007 : *Pecados monetarios*
* 2010 : *Maquiavelo en Colombia*
* 2015 : *Efecto naranja*
* 2018 : *El futuro está en el centro*

## Notae 
## Bibliographia 
* Oscar Andrés Sánchez A., "Duque, nuevo presidente de Colombia" in *El Colombiano* (18 Iunii 2018)

## Nexus externi 
* Vita apud situm privatum

Categoria:Praesides Columbiae
Categoria:Alumni Universitatis Sergii Arboleda
Categoria:Alumni Universitatis Americanae (Vasingtonia)
Categoria:Alumni Universitatis Georgiopolitanae
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Nati 1976
Categoria:Homines vivi
Exercitus Zaporoviensis

thumb|Sigillum Exercitus Zaporoviensis saeculi sedecimi
**Exercitus Zaporoviensis** (Ucrainice Військо Запорозьке, tr. ''Vijs'ko Zaporoz'ke*) fuit formatio militaris et politica Cosacorum Zaporoviensium (i.e. in regione trans cataractas Danapris colentium) Ucrainensium. Saeculis a sedecimo ad duodevicesimum exsistebat.

## Nota
## Nexus interni
* Hetmanatus

## Nexus externus
* Pagina de Exercitu Zaporoviensi *Encyclopaediae historiae Ucrainae'' 

Categoria:Cosaci
Categoria:Historia Ucrainae
Cosaci Zaporovienses

[thumb|Cosaci Zaporovienses [epistulam ad sultanum Ottomanicum (responsum eo contumeliosum) scribentes ab Elia Repin picti.]]
**Cosaci Zaporovienses** sive **Zaporogienses** seu **Zaporohiani** vel **Saporogi** (Ucrainice запорозькі козаки, tr. ''zaporoz'ki kozaky*, seu запорізькі козаки, tr. *zaporiz'ki kozaky*) fuerunt Cosaci in hodiernis terris Ucrainensibus, qui saeculis quinto decimo et sexto decimo certas formationes militares et aliquot oppida munita creaverunt in terra tunc nullius (ut loca deserta nota) trans cataractas Danapris (unde et nomen suum acceperunt), gradatim enim in Exercitum Zaporoviensem cum Siecz (seu Sietscha vel Setscha) sede principali uniti. Dux Cosacorum Zaporoviensium hetmannus appellabatur. 

## Duces notabiles
* Bogdanus Chmielnicius
* Ioannes Mazepa

## Notae
## Nexus externi
* Pagina de Cosacis Zaporoviensibus *Encyclopaediae Sovieticae Ucrainicae* 
* Christiani Engel Leutschovia-Hungari *Commentatio de republica militari seu Comparatio Lacedaemoniorum Cretensium et Cosaccorum'' (Gottingae, 1790)

Categoria:Cosaci
Categoria:Historia Ucrainae
Circulus Traunsteinensis

**Circulus Traunsteinensis** seu **Circulus Trunensis**,  in meridiano orientalique Germaniae angulo situs est, ad Bavariam Superiorem pertinens. Anno 1972, formam hodiernam accepit. Hic circulus est secundus Bavariae quoad aream post circulum Onoldensem et confinis ad circulos Bavariae Rosenheim, Muhldorpiensem, Ottingam, et Berchtesgadener Land. Similiter ei adiacent Salisburgum (in oriente) et Tirolis (in meridie), civitates Austriae.

## Insigne 
Insigne bipartitum circuli ad dextram (sensu heraldico) pantheram caeruleam prae fundum argenteum monstrat, quae est insigne comitum de Spanheim-Ortenburg. Superior lateris sinistrae pars aquilam nigram prae fundum aureum monstrat, quae erat insigne prioris dioecesis Chiemensis. In inferiori lateris sinistri parte denique arx candida arborem viridem prae fundum rubrum portat (monasterium Baumburgianum significans).

## Natura terrestris 
[thumb|upright=0.8|[Lacus Bedaius.]]
In meridana circuli margine complures montes alpium stant, quorum summus (*Sonntagshorn*) se 1961 metros super mare erigit. Aliquas pagi partes praeter numerosos lacus et valles fluminum Alissae (quae ad Aenum aquas portat) et Trunae affluentis eius permultis colliculis conspersae sunt. Hi colles, qui ex aevo glaciali oriuntur, moraenae vocantur. Maiores lacus sunt Bedaius lacus, *Waginger See* et *Tachinger See*. Inter lacum Bedaium et pedem Alpium paludes latae, partim siccatae, partim iterum umiferae iacent.

## Historia et cultura 
Saeculis decimo septimo ad undevigesimum venditio salis in salinis urbis Trunis Minor solum populationis pars in quattuor urbibus habitat: Traunreut, Trun, Trostberg, Titamanninga. Negotium ab incolis imprimis in industriis, commerciis et commeatu hospitum frequentatur.

## Communia circuli 
Circulo sunt 29 communia, inter quae quatuor urbes et duo fora.

**Societates administrativae**
# S. a. Bergen(formata e communibus Bergen et Vachendorf)
# S. a. Marquartstein(formata e communibus Marquartstein et Staudach-Egerndach)
# S. a. Obing(formata e communibus Kienberg, Obing et Pittenhart)
# S. a. Waging am See(formata e foro Waging et communibus Taching et Wonneberg)

## Notae 
## Nexus externi 
Traunstein circulus
Categoria:Constituta 1972
Epistula de litteris colendis

***Epistula de litteris colendis*** nota est epistula sub auspiciis imperatoris Caroli Magni, scribente vero Alcuino Baugulfo abbatio monasterii Fuldensis anno 784 directa. Hac cum epistula monachi moneantur ut litteris studendis erudiendaeque eloquentiae operam dent renovationis generalis litterarum Carolo imperatore testimonio est. Iisdem praeceptis nonnullis annis post capitulare edictum titulo admonitio generalis scientiarum promulgationem propagavit.

## Editio 
* *Karoli Epistola de litteris colendis*, ed. Alfred Boretius in MGH, *Capitularia regum Francorum* 1, 1883, p. 78–79

## Bibliographia 
* Walter Berschin: *Biographie und Epochenstil im lateinischen Mittelalter.* Band 3: *Karolingische Biographie. 750–920 n. Chr.* Anton Hiersemann, Stuttgart, 1991, ISBN 3-7772-9102-1, S. 101–113 (*Quellen und Untersuchungen zur Lateinischen Philologie des Mittelalters* 10).
* Thomas Martin: *Bemerkungen zur Epistola de litteris colendis.* In: *Archiv für Diplomatik.* 31, 1985. ISSN 0066-6297. S. 227–272.
* Edmund E. Stengel: *Urkundenbuch des Klosters Fulda.* Band 1, Teilband 2: *Die Zeit des Abtes Baugulf.* N. G. Elwert, Marburg 1956, S. 246–254, Nr. 166 (*Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Hessen und Waldeck* 10, 1, 2), (maßgebliche Edition).
* Luitpold Wallach: *Charlemagne’s De litteris colendis and Alkuin.* In: *Alcuin and Charlemagne. Studies in Carolingian History and Literature.* Cornell University Press, Ithaca NY 1959, S. 202 ff. Cornell Studies in Classical Philology, 32.

Categoria:Carolus Magnus
Categoria:Epistulae
Categoria:Renovatio Carolingiana
Fluctus gravitatis

**Fluctus gravitatis** inventi sunt anno 2014 et primo praedicati sunt doctrina relativitatis generalis. Fluctus gravitatis ob concursu duorum foraminum nigrorum fieri possunt. Cum gravia corpora accelerantia in spatio, turbationes in gravitatis campis proinde generantur; quae undae velocitate lucis moventur, effectusque physici mensurari possunt. Anno 2017, professores quibus Praemium Nobelianum in Physica datus est “ob decretoriis contributionibus de LIGO et observationibus Fluctuum Gravitatis” sunt Rainerus Weiss, Barry C. Barish, et Kip S. Thorne.

## Notae 
*Hermannus Bondi

Categoria:Notiones in physica
Categoria:Undae
Finnegans Wake

thumb|Prima mythistoriae pagina.
***Finnegans Wake*** est mythistoria Lutetiae ab Iacobo Joyce die 4 Maii anno 1932 Anglice edita. Difficillimum opus somnium imitans clarum est ob experimentalem narrandi modum flumenque conscientiae. Prosa libri verbis *portmanteau* impletur somniorum ad experientiam creandam. Opus partibus quattuor structuram a *Scienza Nuova,* opere Vici, historicam sequitur. Quaeque operis partes revolventis progressionem historiae explorare conatur.   

Physica nomen particulae elementariae *quark* (scil. "quarcium") a *Finnegans Wake* primum ortum est. Etiam Samuel Barber opus vocale *Nuvoletta* op.25 e verbo *Finnegans Wake* composuit.

## Notae 
## Bibliographia 
*Gell-Mann, M. 1995. *The Quark and the Jaguar: Adventures in the Simple and the Complex.*
*Kitcher, Philip. 2007. ''Joyce's Kaleidoscope: An Invitation to Finnegans Wake.* Oxonii: Oxford University Press.
*Samuel Beckett; William Carlos Williams; et al. *Our Exagmination Round His Factification For Incamination Of Work In Progress* (Shakespeare and Company, 1929).
*Joseph Campbell et Henry Morton Robinson (1961). *A Skeleton Key to Finnegans Wake.''

Categoria:Scripta 1932
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Iacobus Joyce
Categoria:Ars
Categoria:Modernismus
Vertumnus (tabula Arcimboldi)

[thumb|[Rudolphus II imperator sub forma dei Vertumni ab Iosepho Arcimboldo anno 1590 pictus (Castellum Skokloster)]]
**Vertumnus** (nomen dei Romani frugum patroni) est titulus tabulae ab Iosepho Arcimboldo pictae quae effigiem Rudolphi II imperatoris proponit e variis fructibus maturis compositam. Quae pictura anno 1590 facta hodie apud castellum Skokloster in Suecia ostentatur.

## Nexus externi 
* Catalogus castelli Skokloster

Categoria:Homines figurati
Categoria:Iosephus Arcimboldus
Categoria:Rudolphus II
Categoria:Confecta 1590
Categoria:Fructus figurati
Categoria:Vertumnus
Alexandria Ocasio-Cortez

**Alexandria Ocasio-Cortez** (nata Novi Eboraci die 13 Octobris 1989), vulgo **AOC**, est politica, paedagoga, et activista Americana. Legatus pro districtu congressionali quarto decimo civitatis Novi Eboraci ex 2019 meret, sodalis Factionis Democraticae.

## De vita
Anno 2007, Ocasio-Cortez secundum praemium in internationali scientiae certamine societatis Intel accepit, propter quod Unio Astronomica Internationalis ex ea 23238 Ocasio-Cortez, parvam asteroidem, nominavit.

Die 26 Iunii 2018 in comitiis primariis Democraticis districtus quarti decimi civitatis Novi Eboraci, Iosephum Crowley, legatum praesentem et magistrum consociationis Democraticae (Camerae Repraesentantium) vicit, quod multis improvisum fuit. Die 6 Novembris 2018 in comitiis generalibus, munus legati consecuta est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis AOC proprius.
* .

Categoria:Alumni Universitatis Bostoniensis
Categoria:Camerae Repraesentantium Civitatum Foederatarum legati Novi Eboraci
Categoria:Paedagogi
Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
London Breed

**London Nicole Breed** (die 11 Augusti 1974 nata) est politica urbis Franciscopolis in California.

In urbana regione Western Addition apud aviam pauperam educata est. Alumna est universitatis Californiensis Davisensis. Recentius in universitate Sancti Francisci gradum magistrae ascendit. Inter servitia urbis nativae operam dedit, a principio iuxta tabularium habitationis, mox apud institutum artium Americanorum Africanorum, deinde in ab evolutione et ab incendiis. Praeposita districtus quinti anno 2013, praeses praepositorum anno 2015 electa est, e quo officio praefecta urbi ad interim facta est inter diem 12 Decembris 2017 et 23 Ianuarii 2018, praefecto anteriori Eduardo Lee mortuo. Praefecturam urbis mox in comitiis bono successu petivit dieque 11 Iulii eiusdem anni suscepit.

## Bibliographia 
* Heatheer Knight, "It’s a really big deal that SF elected London Breed as mayor" in *San Francisco Chronicle* (13 Iunii 2018)

## Nexus externi 
* "Political Uproar as Mark Farrell Replaces London Breed as S.F. Mayor" (23 Ianuarii 2018) apud *KQED News*

Categoria:Nati 1974
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Californiae
Categoria:Praefecti urbibus Civitatum Foederatarum
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Davisensis
Categoria:Alumni Universitatis Sancti Francisci in California
Microangiopathia thrombotica

[thumb|[Microscopium|Imago photographica microscopica de biopsia ex renis **microangiopathiam thromboticam** ostendens. Laesiones vasorum ut allium videntur.]]
**Microangiopathia thrombotica** est grex malorum vasorum capillarum et arteriolarum damno endothelii vasorum causa cum effectu thrombosis. Microangiopathiae thromboticae cum compluribus morbis sociatae sunt, semper cum signis thrombocytopaeniae anaemiaeque (anaemiae microangiopathicae et haemolyticae), damnis ischaemicis (e.g. cum insufficientia renali). Haec mala rarae sed periculosa sunt. 

Notae sunt purpura thrombotica et thrombocytopenica, syndroma haemolytica et uraemica, syndroma haemolytica et uraemicum secundaria.

## Notae 
* Sanguis
Christus apud Martham Mariamque (Velazquius)

[thumb|upright=1.5|Christus apud Martham Mariamque a [Didacus Velazquius|Didaco Velazquio anno fere 1618 pictus]]
**Christus apud Martham Mariamque**, vulgo *Cristo en casa de Marta y María* est tabula a Didaco Velazquio anno fere 1618 picta. Prima acie ancillae in coquinam cenam parant: ad fundum per fenestram Christus cum Maria matre et Martha colloquitur. Tabula apud pinacothecam nationalem Britannicam servatur.

## Bibliographia 
* Marta Cacho Casal, "The Old Woman in Velázquez's Kitchen Scene with Christ's Visit to Martha and Mary" in *Journal of the Warburg and Courtauld Institutes* vol. 63 (2000) pp. 295-302 JSTOR
* Andrew Graham-Dixon, "Kitchen Scene with Christ in the House of Martha and Mary by Diego Velazquez" in *Sunday Telegraph* (29 Iulii 2001) (situs venalis)
* Thomas L. Glen, "Velazquez's Kitchen scene with Christ in the house of Martha and Mary : an image both "reflected" and to be reflected upon" in *Gazette des Beaux-arts* vol. 136 no. 1578-1579 (2000) pp. 21-30
* John F. Moffitt, "Terebat in mortario; symbolism in Velasquez's Christ in the House of Martha and Mary" in *Arte cristiana* vol. 72 (1984) pp. 13-24 cum tabulis
* Gillian Riley, *A feast for the eyes* (Londinii: National Gallery Publications, 1997) p. 111
* Andrew Yip, "Killing time in the house of Martha and Mary" in *Look* (Iulii 2012)

## Nexus externi 
* Catalogus pinacothecae nationalis Britannicae

Categoria:Tabulae pictae
Categoria:Didacus Velazquius
Categoria:Iesus figuratus
Categoria:Maria (mater Iesu) figurata
Categoria:Ars coquinaria figurata
Categoria:Confecta 1618