open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nintendo DS

[thumb|250px|Nintendo DS in [colore primigenio.]]

**Nintendo DS** (abbreviatum **NDS** sive modo **DS**, Iaponice: ニンテンドーDS, *Nintendō DS*) consola lusoria gestabilis est et Nintendo facta. Nintendo DS alba duo habent ubi inferius quadrum tactile est et superius solitum. Nintendo DS stilus indicis (Anglice *stylus* vocatus) etiam habet qui ad quadrum tactile adhibetur. Nintendo DS in variis coloribus etiam sunt, sicut albe, nigre, rubre, caerulee, viriditer, et ceteris, sed caeruleus est color primigenius.

Primum mittebatur die 21 Novembris 2004 Americae Septentrionali, deinde 2 Decembris 2004 Iaponiae, 12 Februarii 2005 Australasiae, et 11 Martii 2005 Europae, et finis creationis die December 31 2007 est.

## Successores 
Post Nintendo DS Nintendo alias species creabat. Hic in ordine quando mittebantur monstrantur:

# Nintendo DS
# Nintendo DS lite
# Nintendo DSi
# Nintendo DSi XL
# Nintendo 3DS
# Nintendo 3DS XL
# Nintendo 2DS

Duo antepostremus technologiam tridimensionis adhibent.

* Game Boy
* Game Boy Advance
* Game Boy Color
* N64
* NES
* NGC
* Nintendo
* Nintendo 3DS
* SNES
* Wii
* Wii U

## Nexus externi 
Categoria:Cartibula lusoria pugillaria
Ducatus Parmensis et Placentinus

[thumb|450px|Tabula Ducatus Parmensis et Placentini anno [1639]]

** Ducatus Parmensis et Placentinus** (Italiane: *Ducato di Parma e Piacenza*) fuit antiqua civitas in Italia septemtrionale, quae anno 1545 a Papa Paulo III condita est. Primus dux fuit filius papae Petrus Ludovicus Farnese, cuius domus regnatrix ducatum usque ad annum 1731 rexit.

Ducatus, qui Napoleo ab anno 1808 usque ad annum 1814 Franciae coniunxit, anno 1815 a Consilio Vindobonum restitutus est.

Ducatus Parmae et Placentiae finem habuit anno 1860, cum ultimus dux expulsus esset et ambae urbes post plebiscitum ad Regnum Sardiniae, quod insequenti anno novum regnum Italiae factum est, adiunctae sunt.

## Duces Parmae et Placentiae familiae Farnesiae, 1545–1731 
* Petrus Ludovicus 1545–1547
* Octavius 1547–1586
* Alexander 1586–1592
* Ranuccius I 1592–1622
* Odoardo 1622–1646
* Ranuccius II 1646–1694
* Franciscus 1694–1727
* Antonius 1727–1731

## Duces Parmae et Placentiae familiae Borboniorum, 1731–1735 
* Carolus I 1731–1735, qui postea Carolus rex Neapolis (1735–1759) et Carolus III Hispaniae (1759–1788) factus est

## Duces Parmae et Placentiae familiae Habsburgorum, 1735–1748 
* Carolus VI 1735–1740
* Maria Theresia 1740–1748

## Duces Parmae et Placentiae familiae Borbonis, 1748–1802 
* Philippus di Borbone 1748–1765
* Ferdinandus di Borbone 1765–1802
* Ludovicus I di Borbone 1773–1803

Ab anno 1808 usque ad annum 1814, cum vere ducatus a Napoleone Franciae coniunctus est, titulus Dux Parmae ad Ioannem Iacobum Régis de Cambacérès et Dux Placentiae ad Carolum Franciscum Lebrun pertinuit.

## Duces Parmae et Placentiae familiae Habsburgorum, 1814–1847 
* Maria Ludovica 1814–1847

## Duces Parmae et Placentiae familiae Borbonis, 1847–1860 
* Carolus II Ludovicus 1847–1849
* Carolus III 1849–1854
* Robertus I 

## Nota 

Categoria:Ducatus Parmensis et Placentinus
Parma et Placentia
Parmensis et Placentinus ducatus
Categoria:Condita 1545
Archivum

**Archīvum** seu **archīum** (Graece ἀρχεῖον, a verbo quod est ἀρχή, 'magistratus') est in quo annales, instrumenta publica, aliaeque materiae historicae ad usum rei publicae scribarum, rerum gestarum scriptorum, iuris consultorum, aliorumque lectorum conservantur. "Archivarius" archivum colligit, ordinat ac servat cuius auxilio vel mediatione archivum legi potest. Aut ab instituto quod archivum creat aut a civitate ubi archivum creatur stipendium accipere solet.

## Notae
## Bibliographia 
* Burton, Antoinette, ed. *Archive Stories: Facts, Fictions, and the Writing of History*. Durham, NC: Duke University Press, 2006.

*Archivonomia
*Bibliotheca
*Internet Archive
*Manuscriptum
*Tabularium

## Nexus externi 
!
Deutsche Welle

thumb|Logotypum societatis.
**Deusche Welle** (Unda Germanica) est institutio publica  Germanica radiodiffusionis quae progammata radiophonica (*DW-Radio*) et televisifica (*DW-TV*) ad terras externas diffundit.

Deutsche Welle programmata radiophonica et nuntii interretiales in 30 linguis et programmata televisifica in linguis Theodisca, Anglica, Hispanica et Arabica habet.

* Unio radiodiffusionis Europaea
* Diafarus Abdul Karim

## Nexus externi 
* DW interretis situs
** Televisio in lingua Theodisca
** Televisio in lingua Anglica
** Televisio in lingua Hispanica
** Televisio in lingua Arabica

Categoria:Germania
Categoria:Radiophonia
Categoria:Retia televisifica
Caserta

[thumb|Domus [Rex|Regia Borbonica]]
**Caserta**  (alia nomina: *Casertana civitas*, *Casa Irta*  aut *Casa Hirta*, olim fortasse *Saticula*.

## Geographia 
* Liburia, deinde Terra de Laboris et Leboriae (*terra*)

## Historia 
* Calatia (*urbs antiqua*),
* Capua (*urbs antiqua*),

## Clari cives 
### Nati 
* Franciscus Piccolo

### Hic vixerunt 
* Robertus Saviano

### Mortui 
* Ludovicus Vanvitelli

## Aedificia egregia 
* Ecclesia cathedralis S. Michaelis Archangeli.

### Loca circumenda 
Domus Regia Borbonum, quam rex Neapolis Carolus VII a Ludovico Vanvitelli fundare fecit

## Ecclesia Catholica Romana 
Caserta sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Casertana est. Praesens episcopus est Petrus Farina.

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Vici urbani 
* Aldifreda, Cerasola, Cappiello, Michelangelo, Paschi, Santa Rosalia, Tescione, Vanvitelli, Acquaviva, Falcone, Petrarelle, Primavera*.

### Fractiones 
*Briano, Casertavecchia, Casola, Casolla, Centurano, Ercole, Falciano, Garzano, Mezzano, Piedimonte di Casolla, Pozzovetere, Puccianiello, Sala di Caserta, San Benedetto, San Clemente, San Leucio, Santa Barbara, Staturano, Sommana, Tredici, Tuoro, Vaccheria*.

### Loci 
* Caserta Vetera (Italiane: *Casertavecchia*),

## Municipia finitima 
* Capua Nova,
* Casanova,
* Casapulla,
* Fanum Sanctae Agathae Gothorum (BN),
* Fanum Sancti Marci Evangelistae,
* Limatula (BN),
* Magdalonum,
* Murronum,
* Recalis,
* Fanum Sancti Nicolai ad Stratam,
* Fanum Sancti Prisci,
* Vallis Magdaloni.

* Campaniam (*regionem*),
* Provinciam Casertanam,
* Liburiam (*terram*),
* Urbes Italiae.

## Nexus externus 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Caserta (province of Caserta, region Campania, Italy).svg|Collocatio finium Municipii Casertani in Provincia Casertana.
Imago:Caserta flickr03.jpg|Ecclesia cathedralis Casertae veteris.

## Notae
Ratiboria

**Ratiboria** est urbs Poloniae (palatinatus Silesiae) circa 65 milia incolarum. Ratiborienses administratores residunt et flumen Viadua profluit.

## Coniunctio communium 
* Kaliningradum (Russia)

## Nexus externi 
* [http://www.raciborz.com.pl ] et
* [http://www.raciborz.pl ]: paginae urbis

## Notae 

Categoria:Loci habitati Silesiae
Categoria:Urbes Poloniae
RTF

**RTF** vel pleniter **Radiodiffusion-Télévision Française**, (scilicet latine: *Radiodiffusio-Televisio Francica*) fuit institutio publica televisioni Francogallicae inter annos 1939 et 1975. RTF 

In Franciam tres terrestres canales transmittebat: TF1 (varietas canalis), Antenne 2 , France 3 (regionalis).

Categoria:Francia
Categoria:Canales Televisifici
Ducatus Mutinensis Regiensis et Carpiensis

[thumb|right|300px|Ducatus Mutinensis Regiensis et Carpiensis, terrae [flavus|flavae pictae in parte inferiore imaginis (*d. of Modena*)]]

** Ducatus Mutinensis Regiensis et Carpiensis** (Italiane: *Ducato di Modena e Reggio*) fuit antiqua civitas in media Italiae septemtrionalis parte.

Ducatus ortus est anno 1597 cum Estenses qui etiam Ferrariae duces erant hanc urbem Statui Pontificio concesserunt et ergo reliquis terris Ducati eorum nomen Ducatus Mutinae et Regii impostus est.

Ducatus finem habuit anno 1860, cum ultimus dux expulsus est et utrosque urbes post plebiscitum Regno Sardiniae, quod insequenti anno novum regnum Italiae fit, adiunctae sunt.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Baroque_ducal_palace_modena.jpg|Palatium ducis Mutinae
Fasciculus:Palazzo ducale reggio emilia.jpg|Palatium ducis Mutinae
Fasciculus:Duc-Modena.jpg|Vexillum ducatus

## Nota 
Categoria:Antiquae civitates Italiae
Mutinensis Regiensis et Carpiensis ducatus
Categoria:Carpium
Categoria:Historia Mutinae
Categoria:Historia Regii Lepidi
Ducatus Lucensis

[thumb|right|Nummus cum effigie ducis [Carolus Ludovicus Borbonis|Caroli Ludovici Borbonis infantis]]

**Ducatus Lucensis** (Italiane: *Ducato di Lucca*) fuit civitas in Tuscia.

Ducatus anno 1815 a Consilio Vindobonum conditus est, et Carolus Ludovicus Borbonis dux factus est, sed secundum conventum ipsum post mortem ducis Magno Ducatu Tusciae cedendus est.

Propter difficultates aerarii, Carolus Ludovicus Borbonis ducatum iam anno 1847 Tusciae cessit.

* Luca

## Nexus externus 
* Rei publicae et ducatus Lucensis vexilla 

## Nota 
 

Categoria:Antiquae civitates Italiae
Lucensis ducatus
Categoria:Condita 1815
Categoria:Historia Lucae
Categoria:Historia Tusciae
Imekanu

**Imekanu** (Ainuane:イメカヌ, 10 Novembris1875 - 6 Aprilis1961), in iuventute missionaria ecclesiae Christianae apud populum suum Ainu, fuit etiam cantatrix carminum epicorum "Yakar" in lingua Ainuana. Abdicata a negotio conscripsit carmina a se nota in libellis manu scriptis ad longitudinem 20,000 paginarum. Poeta et musicus Don Philippi fecit versionem Anglicam nonnullorum carminum intitulatam *Songs of Gods, Songs of Humans* ("Carmina deorum, carmina hominum").

## Notae 
## Bibliography 
*Donald L. Philippi, *Songs of Gods, Songs of Humans: The Epic Tradition of the Ainu*. University of Tokyo Press, 1979; North Point Press, 1982. ISBN 0-691-06384-2.
 

Categoria:Epici
Categoria:Vates
Categoria:Traditionis perscriptores
Categoria:Auctores Ainuani
Categoria:Poetae Iaponiae
Categoria:Scriptores Iaponiae
Categoria:Missionarii
Categoria:Nati 1875
Categoria:Mortui 1961
Categoria:Ainu
Magnus Ducatus Tusciae

[thumb|Magnus Ducatus Tusciae (terrae [flavus|flavae pictae in media Italia) anno 1815 post consilium Vindobonense]]

**Magnus Ducatus Tusciae** seu **Magnus Ducatus Hetruriae** (Italiane *Granducato di Toscana*) fuit civitas sui iuris in Tuscia regione Italica.

Per bullam papae Pii V die 27 Augusti 1569 Cosmus I Medices iam dux Florentiae magnus dux Tusciae factus est.

Usque ad annum 1737 magni duces Tusciae ad familiam Mediceam, postea ad familiam Habsburgi-Lotharingiae pertinuerunt.

Magnus ducatus finem habuit anno 1860, cum ultimus dux expulsus et Tuscia per plebiscitum adiuncta esset Regno Sardiniae, quod insequenti anno novum regnum Italiae factum est.

## Magni Duces Tusciae Familiae Mediceae 1569-1737 
* Cosmus I Medices 1569-1574 
* Franciscus I Medices 1574-1587 
* Ferdinandus I Medices 1587-1609 
* Cosmus II Medices 1609-1621 
* Ferdinandus II Medices 1621-1670 
* Cosmus III Medices 1670-1723 
* Ioannes Gaston Medices 1723-1737

## Magni Duces Tusciae Familiae Habsburgi-Lotharingiae 1737-1860 
* Franciscus I 1737- 1765, qui etiam Romanorum Imperator fuit;
* Petrus Leopoldus 1765 - 1790, qui postea usque ad mortem anno 1792 Romanorum Imperator fuit;
* Ferdinandus III 1790-1801 et post invasionem Napoleonis 1814-1824 
* Leopoldus II 1824 -1859 (anno 1848 breviter Tuscia respublica fit)
* Ferdinandus IV 1859-1860 

## Notae 
Tuscia
Tuscia
Categoria:Historia Tusciae
Tusciae magnus ducatus
Categoria:Condita 1569
Vineta

[thumb|300px|Vinetae effigies in Vinetae platea [Kieliae. Inscriptio VINETA NIHIL AETERNUM]]
**Vineta** urbs fabularis est de qua nescimus utrum olim fuerit annon. Fama fert urbem ad litus meridionale maris Baltici sitam olim interisse. Si urbs fuerit, secundum scriptores aut in insula Usedomia - sic exempli gratia David Chytraeus in "chronico Saxorum" scripsit - aut in insula *Wolin* aut in Pomerania septentrionali iacuerit.

Eiusmodi multae fabulae sunt quibus narratur quomodo homines primum dives facti deinde superbi postremo interierint. Item de Vineta. Urbem superbam atque prodigam supplicii causa aestu et fluctu in mare submersam esse, fama fert. 

Prius portenta fuerunt, quae superbi autem cives neglexerunt. Tres menses et tres hebdomades et tres dies ante interitum enim species urbis ipsius super mare visa est. Spreverunt incolae etiam ultimum miraculum ominosum. Femina aquaria enim ex mare ante urbem apparuit horrenda voce sermone locali dicens:

*Vineta, Vineta, du rieke Stadt, Vineta sall untergahn, wieldeß se het väl Böses dahn.*

Vel Latino sermone: „Vineta, Vineta, o urbs dives! Vineta pereat quia multa mala fecit.“

Urbe submersa hodie nonnumquam campanae ex alto mari audi possunt. 
 
Urbs Kielia aream publicam Vinetam nomine habet et Berolinum viam ita appellatam.

Categoria:Historia Germaniae
Categoria:Mythologia mediaevalis
Categoria:Urbes Europae
Categoria:Loci ficticii
Rangunum

**Rangunum**, Anglice saepe *Rangoon*, est urbs maxima et usque in annum 2006 caput rei publicae Birmaniae. Ad confluentiam fluminum Ranguni Bagoque stat, circa 30 chm a sinu Martabanensi Oceani Indici distans.

## Clima 
Urbi Ranguno clima est tropicum hippali per enumerationem Köppen–Geiger, in stationes duas divisum, videlicet sicco a mense Novembri, pluvioso a Maio; temperatura aëris media mensibus Decembri et Ianuario 25° atque mense Aprili 31°, minima inter 18° et 25°, maxima inter 30° et 37°, sed minima extrema usque hodie nota 13°, maxima extrema 41°; pluviis mense Februario ad 2 mm tantum, mense Augusto 602 mm, anno toto non minus quam 2&nbsp;681 mm elevatis; diebus pluviosis media statione sicca fere nullis, mense Iulio 26, per annum totum fere 129 accidentibus; humiditate relativa inter mensuras 62% mense Ianuario et 87% mense Augusto reperta, horis solis fulgentis 77 mense Iulio, 300 mense Ianuario, per annum totum 2&nbsp;452 repertis.

## Incolae notabiles 
thumb|Despectus in urbem Yangon
* Mauritius Collis, scriptor Anglicus e stirpe Hibernica, fuit magistratus apud Rangunum 1929-1930
* Reginaldus Craddock, gubernator Birmaniae 1918 - 1922
* E. C. S. Shuttleworth, magistratus Britannicus

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Pagoda inaurata Shwedagon apud Iangon
* Maurice Collis, *Trials in Burma*. Londinii 1938.

## Nexus externi 
!
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Categoria:Portus oceani Indici
Categoria:Urbes olim capitales
Angelus Bronzino

**Angelus Bronzino**, vulgo **Agnolo Bronzino** (in vico Ponticelli apud Florentiam die 17 Novembris 1502 natus, Florentiae die 23 Novembris 1572 mortuus), fuit pictor Italicus modo fucato. Opera tectorium creavit, et magister fuit pictoris Alexandri Allorii.

## Notae 
## Bibliographia 
*Chilvers, Ian, *The Oxford Dictionary of Art and Artists*, Oxford University Press, 2017.
*Emiliani, Andrea, *Il Bronzino*, Busto Arsizio, Bramante, 1960.
*Gould, Cecil, *The Sixteenth Century Italian Schools, National Gallery Catalogues*, Londinii ,1975.
*Pilliod, Elizabeth (1992) Bronzino's Household. *Burlington Magazine* 134 (#1067), 92-100.
*Saracino, Francesco, *Eros e Cristo. Michelangelo, Cellini, Bronzino*, Soveria Mannelli, Rubbettino, 2019.
*Strinati, Claudio, *Bronzino*, Roma, Viviani, 2010.
*Tinti, Mario, *Bronzino*, Florentiae, 1920.

## Nexus externi 
## Pinacotheca 

Fasciculus:Angelo Bronzino - Venus, Cupid, Folly and Time - National Gallery, London.jpg|*Allegoria trimphi Veneris*, Pinacotheca Nattonalis Londinii
Fasciculus:Andrea Doria as Neptun by Angelo Bronzino.jpg|Andreas Auria ut Neptunus pictus
Fasciculus:Angelo Bronzino 015.jpg|Aedicula Eleonora e Toleto
Fasciculus:Déploration sur le Christ mort (Bronzino).jpg|Pietas, Vesuntio 

Categoria:Pictores Italiae
Regnum Langobardiae et Venetiae

thumb|Regnum Langobardiae et Venetiae

**Regnum Langobardiae et Venetiae** (Italiane *Regno Lombardo-Veneto*) fuit antiqua civitas in parte media Italiae septemtrionalis. Haec civitas, quae ad Imperium Austriacum pertinebat, anno 1815 a Consilio Vindobonensi post bella Napoleonis I condita est. Imperator Austriae simul rex Langobardiae et Venetiae fuit.

Iam anno 1859 post cladem in bello altero de libertate Italiana acceptam Austria ad Regno Sardiniae Langobardiam (sine urbe Mantua) cedere coacta est.

Regnum finem habuit anno 1866, cum Austria etiam de hac urbe et de Venetia post novam cladem in bello tertio de libertate Italiana novo regno Italiae cessit.

## Gubernia et provinciae 
Gubernio Mediolanensi (cuius limites haud magnopere a limitibus regionis hodiernae Langobardiae differebant) subditae sunt provinciae Sundriensis, Comensis, Mediolanensis, Papiensis, Laudensis, Bergomas, Brixiana, Cremonensis, Mantuana. Gubernio Veneto subditae sunt provinciae Veronensis, Rodigiensis, Patavina, Vicetina, Bellunensis, Veneta, Utinensis.

## Bibliographia 
* *Ragguaglio delle antiche misure del Regno Lombardo Veneto col sistema metrico decimale*. Regio Aemiliae, Antiche Porte, 2010

Categoria:Antiquae civitates Italiae
Categoria:Condita 1815
Categoria:Historia Langobardiae
Categoria:Historia Venetiae
David Chytraeus

**David Chytraeus** (nomine pristino *David Kochhafe*, verbum Germanicum Suebicum *Kochhafe(n)* ollam vel Graece χύτρα dicere vult) fuit protestantium theologus et reformator Germanicus. 
## Vita
Septem annos natus Gemmingen in oppido scholam Latinam frequentare coepit. Ludimagister ei fuit Franciscus Irenicus. Tubingae studiis se dedicavit. Professor ordinarius anno 1551 in theologia et membrum consistorii Rostochiensis fuit. Wittenbergae fuerat discipulus Philippi Melanchthon et contubernalis, postea eius collega.  als Professor der Theologie und Mitglied des Konsistoriums in Rostock. Auxiliabatur anno 1569 ut res protestantium in Austria promoverentur atque statuereuntur. Et in formula concordiarum facienca operam navabat. Eius »Opera theologica« collecta Lipsiae anno 1599 edita sunt; eius vitam scripserunt domini Pressel (Elberfeldiae 1863) et Krabbe (Rostochii 1870). 
Celeber est quoque quia res ad scholam pertinentes summo studio ordinavit et temperavit.

## Opera 
Inter multa alia scripsit *Chronicon Saxoniae*

## Nexus externi 
## Bibliographia 
* Daniel Benga: *David Chytraeus (1530–1600) als Erforscher und Wiederentdecker der Ostkirchen*, Erlangae 2001 (in interreti)
* Otfried Czaika: *David Chytraeus und die Universität Rostock in ihren Beziehungen zum schwedischen Reich*. (= Publications of Luther-Agricola-Society, Band 51). Luther-Agricola-Gesellschaft, Helsingforsae 2002, ISBN 951-9047-60-3
* Karl-Heinz Glaser (ed.): *David Chytraeus (1530–1600). Norddeutscher Humanismus in Europa. Beiträge zum Wirken des Kraichgauer Gelehrten*. Verlag Regionalkultur, Ubstadt-Weiher 2000, ISBN 3-89735-139-0 
* Reinhard Düchting und Boris Körkel: *David Chytraeus: Kraichgau. De Creichgoia*. Ubstadt-Weiher 1999, ISBN 3-89735-100-5
* Rudolf Keller: *Die Confessio Augustana im theologischen Wirken des Rostocker Professors David Chyträus (1530–1600)*. Gottingae 1994, ISBN 3-525-55168-1
* Sabine Pettke: *Nathan Chytraeus. Quellen zur zweiten Reformation in Norddeutschland*. Coloniae Agrippinae  1998, ISBN 3-412-15393-1
* Marcel Nieden: *Wittenberger Anweisungen zum Theologiestudium*. In: Irene Dingel und Günther Wartenberg (ed.): *Die Theologische Fakultät Wittenberg 1502–1602*. Evangelische Verlagsanstalt, Lipsiae 2002, ISBN 3-374-02019-4
* Wolfgang Klose: *Das Wittenberger Gelehrtenstammbuch. Das Stammbuch von Abraham Ulrich (1549–1577) und David Ulrich (1580–1623)*. Mitteldeutscher Verlag, Salinis Saxonicis 1999, ISBN 3-932776-76-3 
* 
*  
* D. Klatt: *Chyträus als Geschichtslehrer und Geschichtsschreiber*. In: Beiträge zur Geschichte der Stadt Rostock, Bd. V, H. 1 und 2, Rostochii 1909

Categoria:Theologi
Categoria:Historici Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Humanistae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Nati 1530
Categoria:Mortui 1600
Scomber

***Scomber*** est genus piscium familiae Scombridarum. Scombri in omnibus maribus tropicis temperatisque habitant. Hae species recognoscuntur:
* *Scomber australasicus*
* *S. colias*
* *S. indicus*
* *S. japonicus*
* *S. scombrus*

## Nexus externi 
Categoria:Scombridae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Categoria:Genera animalium
Atlas

**Atlas**  haec dissimilia significat:

## Mythologica 
* Atlas, Titan qui instar Atlantis montis mundum fert
* Atlas, primus Atlantis insulae rex

## Astronomica 
* Atlas, satelles Saturni
* Atlas, crater Lunaris
* Atlas, triplex stellarum caterva in Pleiadibus

## Biologica 
* Atlas, liber de floribus seu faunis regionis singularis
* Atlas, prima vertebra
* *Attacus atlas*, blatta Saturniidarum
* *Testudo atlas*, exstincta species testudinis

## Mathematica 
* Atlas, tabulae coordinatus conlectae

## Geographica 
* Atlas geographicus, liber qui mappas mundi continet, exempli gratia Atlas Tyrolensis.
* Atlas, mons Africanus
* Atlas, commune Illinoesiae

## Litterae 
* *Atlas Shrugged,* liber ab Ayn Rand scriptus
* *Atlas,* liber photographiarum ab Gerhardo Richter editus
* *Atlas*, mythistoria a Gulielmo T. Vollmann scripta
*Magus Atlas, persona in carmine epico *Orlando furioso*

## Homines 
* Carolus Atlas, vir lacertosus
* Iacobus Atlas, editor

## Architectura 
* Atlas, columna vel firmamentum forma hominis scalpta
Cosimus I Medices

** Cosimus I Medices** (natus die 12 Iunii 1519 ; obiit die 21 Aprilis 1574), fuit dux Florentia et postea primus Magnus Dux Tusciae. Nam cum bulla papae Pii V die 27 Augusti 1569 Cosimus I magnus dux creatus est.

Categoria:Magni Duces Tusciae
Categoria:Medices
Categoria:Nati 1519
Categoria:Mortui 1574
!
Atlas (mythologia)

[thumb|[Sculptura|Statua marmorea Atlantis. Copia Romana saeculi secundi.]]

**Atlas**  in mythologia Graeca fuit ex numero Titanum, filius Titanis Iapeti et Oceanidis Clymenes. Nonnumquam etiam Themis ut mater nominatur. Fratres erant Menoetius, Prometheus et Epimetheus. Atlas pater fuit Pleiadum, Hyadum et Hesperidum quae et Atlantiades nominantur; pater fuit et deae Calypsús. 

Atlas cum aliis Titanibus in deos rebellans a Iove damnatus est ut caelum vastum suis umeris ad aeternum ferret. Perseus ope capitis Gorgonis Medusae Atlantem in montem Atlantem mutavit.

## Notae 
## Alia coepta Vici 
## Nexus externi
* Imagines Atlantis in *Musaeo Iconographico Warburgiano*

Categoria:Titanes
Respublica Senensis

[thumb|300 px|Collocatio Rei Publicae Saenae in [Italia anni 1494), terrae mediae Italiae viridae pictae]]

**Respublica Senensis** (vel *Respublica Senae*) (Italiane *Repubblica di Siena*) fuit antiqua civitas in regione Italiae Tuscia. 
Respublica Saenae finem habuit die 17 Aprilis 1555, cum Hispanici Saenam Iuliam ceperunt et postea terras rei publicae cesserunt duci Florentiae Cosimo I Medices, qui eas Ducato Tusciae adiunxit.

* Sena Iulia

## Notae 

Categoria:Antiquae civitates Italiae
Categoria:Historia Senae Iuliae
Categoria:Historia Tusciae
Ducatus Sabaudiae

**Ducatus Sabaudiae** (Italiane: *Ducato di Savoia* ; Francice: *Duché de Savoie*) fuit antiqua civitas inter praesentem Italiam, Franciam Helvetiamque.
thumb|150px|Vexillum domus Sabaudiae.
[thumb|Abbatia [Altacumba|Altacumbensis, ubi sepulchra complurium comitum ducumque Sabaudiensium iacent]]

## Historia 
Ducatus anno 1416 ortus est, cum imperator Sigismundus a Luxemburgio inter Concilium Constantiense comitem Amadeum VIII qui ab anno 1391 comes Sabaudiae fuit ducem fecit.

Caput ducatus fuit Camberiacum (Francice: *Chambéry*) et ab anno 1563 Taurinum (Italice: *Torino*).

Praeter urbes Genavae et Lousonii etiam terrae Helvetiae pagorum Valdensis, Valesiae et Genavae ad Ducatum Sabaudiae usque ad annum 1536 pertinerunt.

Anno 1714, post bellum de successione Hispanica, dux Victorius Amadeus II Sabaudiae factus est rex Siciliae. Duces ergo reges fuerunt primum Siciliae, deinceps Sardiniae, quae domui Habsburgensi erat, mutationem cum Sardinia anno 1718.

## Comites Sabaudiae 
Index comitum Sabaudiae a saeculo 11: Comitatus Sabaudiae

## Duces Sabaudiae 
* Amadeus VIII (1383-1451), dictus *Pacificus*, dux ab anno 1416 usque ad annum 1440 
* Ludovicus (1413-1465), dictus *Magnanimus*, dux ab anno 1440 usque ad annum 1465
* Amadeus IX (1435-1472), dictus *Felix*, dux ab anno 1465 usque ad annum 1472
* Philibertus I (1465-1482), dictus *Venator*, dux ab anno 1472 usque ad annum 1482
* Carolus I (1468-1490), dictus *Bellator*, dux ab anno 1482 usque ad annum 1490
* Carolus II (1489-1496), dux ab anno 1490 usque ad annum 1496
* Philippus II (1443-1497), dictus *Sine Terra*, dux ab anno 1496 usque ad annum 1497
* Philibertus II (1480-1504), dictus *Pulcher*, dux ab anno 1497 usque ad annum 1504
* Carolus III (aut II) (1486-1553), dictus *Bonus*, dux ab anno 1504 usque ad annum 1553
* Emanuel Philibertus (1528-1580), dictus *Caput Ferreum*, dux ab anno 1553 usque ad annum 1580
* Carolus Emanuel I (1562-1630), dux ab anno 1580 usque ad annum 1630
* Victorius Amadeus I (1587-1637), dux ab anno 1630 usque ad annum 1637
* Franciscus Iacintus (1632-1638), dux ab anno 1637 usque ad annum 1638
* Carolus Emanuel II (1634-1675), dux ab anno 1638 usque ad annum 1675
* Victorius Amadeus II (1666-1732), dux ab anno 1675 usque ad annum 1713, postea Rex Siciliae.

## Bibliographia 
* Barberis, Walter, ed. 2007. *I Savoia: i secoli d’oro di una dinastia europea*. Taurini: Einaudi.
* Barbero, Alessandro. 2002. *Il Ducato di Savoia, Amministrazione e corte di uno Stato franco-italiano*. Romae. ISBN 88-420-6708-3. 
* Page, Agnès. 1993. *Vêtir le prince: tissus et couleurs à la cour de Savoie (1427-1447)*. Lausano: Université de Lausanne. 
* Bagliani, Agostino Paravicini, ed. 1990. *Les manuscrits enluminés des comtes et ducs de Savoie*. Taurini: Umberto Allemandi. 
* Marie José: *Das Haus Savoyen. Von den Ursprüngen bis zum roten Grafen.* Stiftung Pro Castellione, Niedergesteln 1994.

## Nexus externi 
!
Categoria:Antiquae civitates Italiae
Categoria:Historia Franciae
Categoria:Historia Helvetiae
Categoria:Historia Italiae
Categoria:Historia Sabaudiae
Sabaudia
Sabaudiae ducatus
Categoria:Condita 1416
Mandalay

**Mandalay** (Birmanice မန္တလေးမြို့့) est urbs magnitudine secunda rei publicae Birmaniae. Die 23 Maii 1859 constituta est caput regni Birmaniae a rege Mindon Min, sed regnum totum a Britannis captum est anno 1885. Urbs adiacet flumini Aeravatis, distans circa 470 m.p. ab urbe Iangone.

## Imagines 

Mandalay-Kuthodaw-20-Zugang-gje.jpg|Pagoda Kuthodaw
Mandalay-Kuthodaw-66-Stupas-gje.jpg|Pagoda Kuthodaw
Mandalay-Kuthodaw-72-Tripitaka-Tafel-gje.jpg|Pagoda Kuthodaw, Tripitaka
Mandalay-Mahamuni-06-gje.jpg|Pagoda Mahamuni
Mandalay-Mahamuni-Anbetung-26-gje.jpg|Pagoda Mahamuni
Mandalay-Mahamuni-Khmerfiguren-20-gje.jpg|Pagoda Mahamuni
Burma04 261.JPG|Confectio bractearum aurearum ad Mandalay
Mandalay-Jademarkt-90-gje.jpg
Mandalay-Markt-44-Obsthaendlerinnen-gje.jpg
Mandalay-Ayeyarwady-40-Waescherei-gje.jpg

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Categoria:Loci habitati Birmaniae
Categoria:Urbes olim capitales
Falealupo

**Falealupo** est vicus in occidua Savaii Insulae paeninsula situs. Sub mari ultra saxa apud occidentalissimum vici promontorium est Fafa, aditus mythologicus ad inferos. Fere 511 homines vicum incolunt.

Falealuponi est natus Pius Taofinuu (1923–2006), episcopus et cardinalis Ecclesiae Catholicae Romanae.

## Historia 
Fertur temporibus antiquis Nafanua dea in terram e Fafa emersisse, inimicos Falealuponis reppulisse, et vici hominibus iura, mores, honores dedisse. Hi honores (*faʻalupega*) nomina ducum oratorumque et coniunctiones inter se comprehendunt (Love 1991).

In fabula a maioribus posteris tradita (Turner 1884:257), coniuges Tongani vicum incolebant. Eis erat filius claudus, qui super saxum sedebans virgulā piscatoriā piscebatur; nihilominus, solum pisces minimos *lupo* appellatos capiebat. Coniuges eo receptaculum aedificaverunt, in quem is pisces iaciebat. Salevao deus suique, receptaculum admirati, locum nominaverunt Falealupo, quod 'receptaculum piscibus minimis' significat; unde vici nomen.

*Vestigium Mosonis

## Notae 
## Fontes 
*Jacob Wainwright Love. 1991. *Sāmoan Variations: Essays on the Nature of Traditional Oral Arts.* Novi Eboraci: Garland Publishing.
*George Turner. 1884. *Samoa a Hundred Years Ago and Long Before.* Londini: Macmillan.

Categoria:Vici Samoani
Moulmein

**Moulmein** (Birmanice မော်လမြိုင်မြို့) est urbs magnitudine tertia rei publicae Birmaniae, caput civitatis Mon, metropolis populi Mon. Inter annos 1827 et 1852 Moulmein caput erat territorii Birmanici a Britannis devicti. Urbi delta fluminis Saluen adiacet. In altera ripa est urbs Martabanum.

## Incolae notabiles 
thumb|Despectus in urbe Moulmein
* Georgius Orwell, auctor Anglicus, fuit praefectus securitatis provinciae Maulamiain circa annum 1927: vide commentationem suam *Shooting an Elephant* ("Necare elephantem") anno 1936 scriptam
* Hla Pe, professor linguae Birmanicae apud Scholam Scientiarum Orientalium et Africanarum Londiniensem

## Notae 
## Nexus externi 
[thumb|Delta fluminis [Saluen. Ad nexum fluminum, ripa sinistra, Moulmein videtur; ripa dextra, Martabanum]]

Categoria:Loci habitati Birmaniae
Categoria:Portus oceani Indici
!
Pagan

**Pagan** (Birmanice ပုဂံမ္ရုိ့), urbs temporibus nostris a perpaucis habitata, fuit caput regni mediaevalis Pagan in Birmania. Inter annos 1044 et 1077 rex Anavrata urbem constituit caput regni suo. Derelicta est a Birmanis et fortasse devastata a Mongolis, duce Cubilai, anno 1287; sed etiam hodie multa templa supersunt.

## Notae 
thumb|Templum That-byin-nyu
thumb|Grex templorum Hpaya-thon-zu

## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Birmaniae
Categoria:Urbes antiquae Birmaniae
Categoria:Loci archaeologici Birmaniae
Categoria:Urbes olim capitales
Segovia

[thumb|[Aquae Ductus Segoviensis]]

**Segovia** aut **Segobia** (Hispanice: *Segovia*) est urbs Hispaniae incolarum circiter 54 000 et caput provinciae eiusdem nominis.

## Historia 
Condita est a Celtis, anno 80 a.C.n., et tunc Romani urbem ceperunt et eam post excidium restituerunt. Ibi Aquae ductum aedificaverunt, qui hodie videri potest.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Catedral de Segovia.jpg|Cathedralis Segoviae nocte

## Notae 

## Nexus externi 
!
Categoria:Castella
Atlas (architectura)

*Vide etiam Atlas (discretiva) pro aliis tituli significationibus.*
[thumb|Atlantes iuxta [ianuas aedificii Posnaniae]]
[thumb|Pars atlantis apud Templum Sancti Georgii [Hamburgum|Hamburgi.]]
[thumb|Atlantes [Casa Omenonorum|Casae Omenenorum Mediolani.]]
[thumb|Atlantes [Mauri|Mauros a Carolo V imperatore victos repraesentantes. Portae Novae Panormi.]]
**Atlas** in sculptura architecturali est firmamentum sub forma hominis, quae pro columna, pera, vel pilastra substitui potest. Hoc elementum architecturale ex Atlante appellatur, Titane cui caelum super umeros in aeternum fulciendum est. Cuius nomen Romanum antiquum est ***telamon,*** nomen a Telamone derivatum, posteriori heroe mythologico qui unus ex Argonautis paterque Aiacis est.

## Exempla clara
*Basilica Sanctae Crucis Lupiae Italiae
*Casa Omenonorum Mediolani Italiae
*Domus in via Kanałowa 17 Posnaniae Poloniae
*Forum Sunshine Victoriae Australiae
*Museum Solitarium Petropolis Russiae
*Palatium Davia Bargellini Bononiae Italiae
*Palatium Zwingeranum Dresdae Germaniae
*Pavilion Vendôme Aquis Sextiis Franciae
*Porta Nova Panormi Italiae
*Sanssouci (palatium) Potestampii Germaniae
*Olympium (templum Iovis Olympici) in Valle Templorum Agrigenti Italiae
*Templum Sancti Georgii Hamburgi Germaniae

## Pinacotheca

Fasciculus:Atlantes cathedrale Sainte-Marie Oloron.jpg|Atlantes in vinculis et catenis in Cathedrali Olaronis Franciae
Fasciculus:Herkulen Gartensaal Schloss Schleissheim.jpg|Atlantes ut ornamenta in Palatio Schleissheimiano
Atlantid_angels_at_the_Cathedral_of_Saint_Peter_of_Alcântara_in_Petropolis,_Brazil.jpg|Atlantes angelici in Cathedrale Sancti Petri Alcantarensis Petropoli Brasiliae
Atlantids on public building in Pertópolis, Brazil.jpg|Atlantes in aedificio publico Petropoli Brasiliae
Fasciculus:Atlantes-Saint Petersburg-6.jpg|Atlantes in Museo Solitario Petropoli Russiae

*Caryatis
*Figura terminalis
*Herma
*Sculptura architecturalis

## Notae
### Bibliographia
*Hersey, George. 1998. * The Lost Meaning of Classical Architecture.* Cantabrigiae Massachusettae: MIT Press. 
*King, Dorothy. 1998. Figured supports: Vitruvius’ Caryatids and Atlantes. *Quaderni Ticinesi* 27.

## Nexus externi
Categoria:Architectura classica
Categoria:Architectura ecclesiastica
Categoria:Architectura Graeca antiqua
Categoria:Columnae et intabulatura
Categoria:Elementa architecturae
Categoria:Historia architecturae
Categoria:Ornamenta (architectura)
Categoria:Sculptura
Categoria:Architectura antiqua Romana
Lingua Birmanica

**Lingua Birmanica** (hac ipsa lingua မ္ရန္‌မာစာ sive ဗမာစာ /bəmàsà/ "lingua Bama"; မ္ရန္‌မာစကား sive ဗမာစကား /bəmàzəgá/ "sermo Bama") est lingua publica rei publicae Birmaniae, locutores habet circa 32,000,000 ut lingua materna, additis 10,000,000 e populis minoribus Birmaniae qui eam loquuntur ut linguam secundam vel tertiam.

Prima huius idiomatis grammatica in officina Gulielmi Carey edita est.
## Notae 
## Nexus externi 
* Scriptura Birmanica Unicode: utere nisi vides scripturam Birmanicam in hac pagina

!
Apocalyptica

[thumb|Sodalis gregis Bartholomaeus ([Finnice: *Perttu*) Kivilaakso in concentu musico M'erae Lunae Hildesiae anno 2003.]]

**Apocalyptica** est grex musicus anno 1993 conditus Finnicus. Nomen fecerunt ex vocabulis Apocalypsis et Metallicae. 

Cantus et Metallicae et suos recitant instrumento musico violoncelli. Musicam suam appellant *cello rock*, quod Latine musica rock violoncellica reddi potest.

## Sodales 
* Eicca Toppinen - violincellum, vox
* Paulus Lötjönen - violincellum, vox
* Bartholomaeus Kivilaakso - violincellum, vox
* Michael Sirén - tympana, vox

## Disci compacti 
* *Plays Metallica by Four Cellos*, 1996
* *Inquisition Symphony*, 1998
* *Cult*, 2000
* *Reflections*, 2003
* *Apocalyptica*, 2005
* *Worlds Collide*, 2007
* *7th Symphony*, 2010
* *Wagner Reloaded (Live in Leipzig)*, 2013
* *Shadowmaker*, 2015
* *Cell-0*, 2020
* *Plays Metallica Vol. 2*, 2024

## Nexus externi 

Categoria:Greges musici Finniae
Categoria:Greges musicae metalli
M'era Luna festum musicum

[thumb|Cantrix [Finnia|Finnica Ioanna Aaron ad festum]]
[thumb|[Saltatio Mortis (grex musicus)|Saltatio Mortis]]
'''M'era Luna festum musicum'* usque ab anno 2000° quottannis Hildesiae secundo fine hebdomadis mensis Augusti celebratur. Est ex maximis omnium festorum culturae musicae sinistrae vel gothicae.

Festum ordinatur et temperatur a societate editoria *Firma FKP Scorpio Konzertproduktionen''. 

## Selectio illorum festi gregum qui nomina habent quae nostrae linguae conveniunt 
***2000**: Anathema, Umbra et Imago, Lithium, Aenima, Illuminate

***2001**: Lacuna Coil, Inkubus Sukkubus, Melotron, Apoptygma Berzerk

***2002**: Zeraphine, Culture Kultür, Sonar, In Extremo, Hocico, Carpe Diem, Ataraxia, Nosferatu, Therion

***2003**: Placebo, Apocalyptica, Apoptygma Berzerk, Melotron, Illuminate, Lithium, Zeraphine, Xandria, Hekate, 

***2004**: Lacrimosa, Therion, Exilia, In Extremo, Tristania, Umbra et Imago, Epica, Saltatio Mortis

***2005**: Hocico, Lacuna Coil, Zeraphine, Melotron, Amduscia, Potentia Animi, Osiris Taurus, In Mitra Medusa Inri

***2006**: Apoptygma Berzerk, Elane, Epica, In Extremo, Soman, Sono, Tristania

***2007**: Cultus Ferox,, Diorama, Krypteria, Lacrimas Profundere, Lola Angst, Nosferatu, Rabia Sorda,

***2008**: Apoptygma Berzerk, Epica, Hocico, Ordo Rosarius Equilibrio, Saltatio Mortis, 
Samael, Lacrimas Profundere

***2009**: Alexander Veljanov, Apocalyptica, Krypteria, Lola Angst, Mina Harker, Tiamat,  Zeraphine

***2010** Pro eius anni festum greges annuntiati sunt qui sunt adhuc hi: Amduscia, Eluveitie, Illuminate, In Extremo, Lacrimas Profundere, Leandra, Placebo,  Qntal, Saltatio Mortis

* **2011**: Apocalyptica, Coppelius, Coma Divine, Equilibrium, Omnia, Tiamat, 

* **2012**: Amduscia, Hocico, In Extremo, Lacrimas Profundere, Placebo, Rabia Sorda, 

* **2013**: Apoptygma Berzerk, Coppelius, Cultus Ferox, Desdemona, Diorama, Saltatio Mortis, 

* **2014**: Hocico, Ignis Fatuu, In Extremo, Lacrimas Profundere, Rabia Sorda

## Alia coepta Vici 
Categoria:Musica
Categoria:Saxonia Inferior
Thaton

**Thaton** (Birmanice သထံုမ္ရုိ့) est urbs parva civitatis Mon rei publicae Birmaniae. Saeculis IX, X, XI dicitur fuisse emporium regni Dvaravatis, Buddhismo Theravado imbutum. Anavrata, rex Pagan, expugnavit Thaton anno 1057 librosque manu scriptos eae religionis abstulit in regno suo.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Birmaniae
Venceslaus a Luxemburgio

**Venceslaus a Luxemburgio** (Bohemice *Václav*), qui *ignavus* appellatur (natus Norimbergae die 26 Februarii 1361; mortuus in vico Nový hrad u Kunratic apud Pragam die 16 Augusti 1419), fuit rex Sacri Romani Imperii ab anno 1376 usque ad destitutionem eius anno 1400 et rex Bohemiae ab anno 1363 usque ad mortem nomine Venceslao IV.

## Vita 
[thumb|200px|Imago Venceslai ex libro *Die deutschen Kaiser* a Maximo Barack scripto ([1888).]]
Venceslaus fuit filius imperatoris Sacri Romani Imperii ac regis Bohemiae Caroli IV et coniugis eius Annae Svidnicensis. Anno 1363 vivente Carolo IV, patre eius, est coronatus in regem Bohemie, tertio anno vitae suae.

Anno 1395 rex Venceslaus Ioanni Galeazzo Vicecomes titulum Ducis (Italiane *duca*) Mediolani dedit.

Primum sepultus est in abbatia Cisterciensi in Aula Regia prope Pragam, postea translatum est corpus eius in Ecclesiam Sancti Viti in Arce Pragensi, ubi quiecsit usque ad hodie. 

## Notae 
* Biblia Venceslai regis

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1361
Categoria:Carolus IV (imperator)
Categoria:Imperatores Romani Sacri
Categoria:Reges Bohemiae
Categoria:Mortui 1419
Saveasiuleo

**Saveasiuleo** (Samoane: *Saveasi‘uleo*&thinsp;; id est *Save-a-si‘uleo,* 'Save-Echus'), deus defunctorum Samoanorum, Fafam et Pulotum regit, et ibi cum Nafanua filia et animis hominum habitat. Corporis sui, dimidium superius est humanum&thinsp;; inferius, piscatorium&thinsp;: quam ob rem anguilla saepe appellatur. Columnae sui domus ritualis sunt corpora ducum (Samoane: *ali‘i*).

## Fons 
Turner, George. 1884. *Samoa a Hundred Years Ago and Long Before.* London: Macmillan.—"Saveasiuleo, or 'Savea of the echo,' was the king of these lower regions. The upper part of his body was human, and reclined in a house in company with the chiefs who gathered around him&thinsp;; the lower was piscatorial, and stretched away into the sea. This | royal house of assembly was supported by the erect bodies of chiefs who had been of high rank on earth"" (pp. 259–260).

Categoria:Mythologia Polynesia
Martabanum

**Martabanum** (Birmanice မုတ္ထမ *Moʾtama*) est urbs parva pagi Thaton, civitatis Mon, rei publicae Birmaniae. Notissima erat mercatoribus Lusitanicis saeculis XVI et XVII. Anno 1824 et rursus 1852 Martaban a Britannis devicta est. Urbs iacet prope delta fluminis Saluen. Usque ad pontem huius fluminis anno 2005 confectum Martabanum fuit statio ultima ferriviae a Ranguno descendentis. In altera fluminis ripa est magna urbs Moulmein.

## Notae 
[thumb|upright=1.5|left|Delta fluminis [Saluen. Ad nexum fluminum, ripa sinistra, Maulamiain videtur; ripa dextra, Martabanum]]
## Nexus externi 
* Imagines Martabani
* Horae ferriviariae

Categoria:Loci habitati Birmaniae
Categoria:Moulmein
Camberiacum

**Camberiacum**  seu **Camerinum Lemincorum** (alia nomina: *Camerinum*, **Camberium** vel *Camberini* appellantur.

## Historia 
[thumb|[Castellum Camberiacense]]
Usque ad annum 1563 Camberiacum fuit Ducatus Sabaudiae caput.

## Incolae noti 
### Nati 
* Bonifacius Sabaudiae
* Amadeus VI Sabaudiae
* Thomas II Sabaudiae
* Emanuel Philibertus Sabaudiae
* Philibertus I Sabaudiae
* Amadeus VIII Sabaudiae
* Iosephus Maria de Maistre
* Michael de Certeau
### Mortui 
* Amadeus VII Sabaudiae
* Philippus II Sabaudiae

## Aedificia egregia 
* Ecclesia cathedralis S. Francisci Salesii.

## Ecclesia Catholica Romana 
Camberiacum, cum Fano Sancti Ioannis Maurianensis et Munsterio, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est. Nomen sedis Archidioecesis Camberiensis, Maurianensis et Tarantasiensis est.

* Indicem communium praefecturae Sabaudiae

## Nexus externi 
* 
* Pagina officialis 
* De hoc commune apud Cassini

## Notae 

Categoria:Communia Praefecturae Sabaudiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Sabaudiae
Categoria:Sedes episcopales Franciae
Kengtung

**Kengtung** (lingua Khün *Jengtung*; Birmanice က္ယုိင္‌းတုံ *Kyaingtong*) est urbs civitatis Shan (rei publicae Birmaniae) et metropolis populi Khün.

thumb|Domus principum Kengtung anno 1991 destructa
Kengtung fuit caput regni vel principatus Kengtung, qui saeculo XIX tributum triennalem praefecto Yunnan (imperii Sinarum) et bis triennalem rege Birmaniae reddidit. Anno 1895 factus est pars civitatum Shan provinciae Birmaniae imperii Britannici. Domus principum Kengtung sub dictatura Birmanica anno 1991 destructa est.

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Holera in mercatu Mong Yawng urbis Kengtung mense Decembri venditata
* J. G. Scott, *Gazetteer of Upper Burma and the Shan States*. 5 voll. Rangoon, 1900-1901.
* Sao Sāimöng Mangrāi, *The Pādaeng Chronicle and the Jengtung State Chronicle Translated*. University of Michigan, Ann Arbor, 1981

## Nexus externi 
Categoria:Loci habitati Birmaniae
Categoria:Kengtung
Acidum sulphuricum

thumb|Structura moleculae.
[thumb|upright=0.8|Imago structurae moleculae: atomus [sulphuris est colore fulvus, atomi oxygeni rubri, atomi hydrogeni albi.]]

**Acidum sulphuricum,** sive **sulfuricum,** est molecula simplex sub formula chemica H2SO4 et cum structura HO-OSO-OH. Francogallice appellabatur *vitriol* (ex *vitro*) quod, secundum alchemistas, significat:
:***V**isita **I**nteriora **T**errae **R**ectificando **I**nvenies **O**ccultum **L**apidem.*
In planeta Venere sunt nubes acidi sulphurici.
## De proprietatibus 
Acidum sulphuricum est liquidum oleacum, corrodens, sine colore. Tres virtutes chemicas praebet: est acidum validum, magna oxidationis potestate ac denique moleculas aquae sibi adripit atque ceteris corporibus adimit. Exempli gratia si hoc acidum carbohydratis (glucoso, saccharoso...) infundas puncto temporis nihil nisi acervus fuscus carbonii superest (ex C6H12O6 remanent, sex carbonii atomi sex moleculae aquae abierunt).  Cum aqua acidum sulphuricum vincula hydrogenica coniungit atque mixtura vehementer effervescit.

Ex omnibus compositis inorganicis in industria chemica acidum sulphuricum copiosissime producitur (inter alia in laetaminibus adhibetur).

## Quomodo acidum sulphuricum industrialiter fabricetur 
Acidum sulphuricum e dioxido sulphuris elaboratur quod in trioxidum catalyzante pentoxido vanadii primum oxidatur secundum infrascriptam reactionem:
: 2 SO2(g) + O2(g)  →   2 SO3(g)
Deinde trioxidum in acidum sulphuricum mergitur quod liquidum oleaceum efficit:
:  SO3(g) + H2SO4(l)  →   H2S2O7(l)
Postremo hoc liquidum cum aqua ita reagit:
:H2S2O7(l) + H2O(l) → 2  H2SO4(l)

## Notae
## Nexus externi 
*Vicimedia communia plura habent quae ad acidum sulphuricum spectant
* Scheda INERIS

* Desulfobulbaceae
* Mons ignifer
* Superacidum

Categoria:Acida
Categoria:Chemia
Veritas

[thumb|upright=0.8|*[Allegoria veritatis speculum ferentis.* Pictura a Iulio Iosepho Lefebvre anno 1870 facta.]]
**Veritas** est id quod cum eis rebus quae sint, seu cum rerum natura, congruit, et quod falsitates opponitur. Huius rei definitiones varias theologi mathematicique ex antiquitate praebuerunt. Notio antiqua maioris momenti ab Aristotele concepta est: "Dicere quod est non esse, vel quod non est esse, falsum; sed quod est esse, et quod non est non esse, verum est." Sed definitio secundum Thomam Aquinam, ipso hanc Isaac Iudaeo (Israëlita) imputante, est: "Veritas est adaequatio rei et intellectus." Atque Benedictus de Spinoza dixit: "Sane sicut lux seipsam et tenebras manifestat, sic veritas norma sui et falsi est."

## Theoriae vertiatis 
Theoriae veritatis variae hodie digeruntur:
* Theoriae maiores
** Theoriae substantivae
*** Theoria correspondentiae
*** Theoria coherentiae
*** Theoria constructivistica 
*** Theoria consensús
*** Theoria pragmatica
** Theoriae minimalisticae
*** Theoria performativa
*** Theoria redundantiae
** Theoriae pluralisticae
* Theoriae formales
** Veritas logica
** Veritas mathematica
** Veritas semantica
** Theoria Kripke
** Theoria revisionis

## Maiores philosophi rationis veritatis periti
*Thomas Aquinas
*Aristoteles
*Ioannes Langshaw Austin
*Brand Blanshard
*Ioannes Dewey
*Hartry Field
*Gottlob Frege
*Georgius Habermas
*G. G. F. Hegel
*Martinus Heidegger
*Augustinus
*Paulis Horwich
*Gulielmus James
*Haroldus Joachim
*Saul Aaron Kripke
*Fridericus Nietzsche
*Carolus Sanders Peirce
*Plato
*Carolus Popper
*Willardus Van Orman Quine
*Franciscus P. Ramsey
*Bertrandus Russell
*Arthurus Schopenhauer
*Socrates
*Petrus Fridericus Strawson
*Alfredus Tarski
*Ludovicus Wittgenstein

*Ars inveniendi
*Axioma
*Dubium
*Factum
*Intellegentia
*Modalitas alethica
*Realitas
*Verificatio
*Virtus

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Aestimatio
Categoria:Ethica
Categoria:Logica philosophica
Categoria:Notiones epistemologicae
Categoria:Notiones in metaphysica
Categoria:Notiones philosophicae
Categoria:Realitas
Categoria:Philosophia politica
Sigarum

thumb|Capsa sigarorum.

**Sigarum** (['si:garum]), **nicotianum bacillum**, vel **convolvulus tabaci** (-i, *m*), est cylindrus tabaci involutus in spira in aliis foliis plicatis vel involutis (coniunctum quod appellatur "liga" vel "ligada" a Cubanis) vel plenus foliis tabaci concisis in parva fragmenta. Incandescit extremitas nominata "pes" (altera, quae secatur, nuncupata est "caput") ut aut hauriatur fumus aut servetur in ore. Sigarorum fumus differt a tabaco acido fistularum nicotianarum quia non opus est haurire fumum ut sentiantur sapor plenus et pleni effectus. Plerique amatores ergo non hauriunt fumum.

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Tabacum
Menelaus

thumb|Menelaus et Paris pugnant (*Il.* 3.340-394)
**Menelaus** (in graeco antiquo Μενέλαος 'potestas populi') fuit vir Graecus belli Troiani et rex Spartae. Filius Atrei, minor frater Agamemnonis, est maritus Helenae, quam Paris abducit ad Troiam. Fuit autem causa expeditionis ducum Graecorum qui eam reciperent. Sexaginta naves e laconia in Asiam ducebat.

In Iliade Homeri, acceptat bellofinem ponere certamine cum Paridi et eum interfecisset si hic non servatus esset a Venere.

thumb|Menelaus Patrocli corpus ad Achillem portat (*Il.* 17.1ff)
Menelaus adest in pugna circum corpus Patrocli, sed saepe obscuratus est ab Agamemnone, duce exercitus graeci. 

Denuo apparet in Odyssea Homeri, vivens Spartae. Reconciliatus cum Helena, accepit filium Ulyssis, Telemachum. Spartam rediit cum Orestus interfecit Clytaemnestram Aegisthumque.
## Apud Euripidem 
Est persona etiam plurium tragoediarum, inter quas memorandae sunt Andromache, Iphigenia Aulidensis, Orestes, Troades, Helena Euripidis,  Aiax Sophoclis. In Euripideis invidiosas partes semper agit quod fortasse cum Atheniensium odio erga Spartanos coniungendum estː in *Iphigenia Aulidensi* postquam epistulam legato vi eripuit fratrem Agamemnonem increpat quod ille ab Iphigenia immolanda nunc rursus abhorreat. In *Oreste* fratris filio ab Argivis morte damnato succurrere socordia recusat, in *Troadibus* quamvis ab Achaeis uxorem puniendam acceperit formositati uxoris et libidini suae indulgens eam secum in Graeciam ducit, in *Andromacha* filiae Hermionae odio obsecutus parvum filium Troianae captivae obsidem capit et necem eius miserae matri minatur donec  Thetidis asylum relinquere et supplicium adire cogeretur; quin etiam postquam eam vinculis oneravit infantem necandum filiae traditurum fatetur. Quod fecisset nisi Peleus senex, rex Thessaliae, eum prohibuisset. In *Helena* tantum vir non quidem malus sed magna ex parte ridiculus ostenditur ut qui per septem annos vanam uxoris imaginem secum maritimis erroribus  circumtulit antequam veram cognosceret. Non minus invidiosus quam apud Euripidem ostenditur in Sophocleo *Aiace* ubi heroem Aiacem, acerrimum et fortissimum bellatorem,  ob facinora ex furore subito commissa sepeliri vetat.

## Notae 
Categoria:Heroes Belli Troiani
Categoria:Helena
Categoria:Personae Iliadis
Categoria:Personae Odysseae