open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iohannes Claudius Margueron

thumb|Johannes Claudius Margueron (2008).
**Iohannes Claudius Margueron** (natus Matriti 25 Octobris 1934 - mortuus Lutetiae 6 Aprilis 2023) fuit archaeologus et professor universitatis Francogallicus, antiquo Medio Orienti deditus. Ab anno 1979 Andreae Parrot antiquae Mari in Syria investigandae causa successit.

Iam ab anno 1969 archaeologiam et historiam Orientis Medii antiqui Argentorati (*Strasbourg II*) docebat et postquam thesim de palatiis Mesopotamicis aetatis aeneae feliciter defendit anno 1979 cathedram professoriam in  *universitate Argentinensi* adeptus est, eo ipso anno quo investigationibus Marianis praefectus est. Deinde ab anno 1985 studiorum rector in Schola Practica Studiorum Superiorum fuit donec anno 2015 emeritus factus est. In Oriente pluribus investigationibus archaeologis praefuitː Larsa (1969-1970),  Emar (1972-1978), Ugarit (1975-1976), Mari (1979-2004).

## Nonnulla opera 
*1965ː *Mésopotamie*, Nagel. (Achaeologia Mundi) Recensio critica
*1991ː *Les Mésopotamiens*, Armand Colin, 1991. Altera editio Picard, 2003. Recensio critica
*2002ː "Les premières cités au Proche-Orient", *Ktèma*ː 239-250
*2004ː	Mari : métropole de l'Euphrate au IIIe et au début du IIe millénaire av. J.-C., Picard. Recensio critica versionis Anglicae
*2008ː *Le royaume de Mari*, Studia Orontica
*2013ː	''Cités invisibles : la naissance de l'urbanisme au Proche-Orient ancien : approche archéologique*, Geuthner. Recensio critica
*2014ː *Mari, ni Est, ni Ouest : actes du colloque "Mari, ni Est ni Ouest" tenu les 20-22 octobre 2010 à Damas, Syrie'' (Pascal Butterlin, Jean-Claude Margueron, Béatrice Muller, Michel Al-Maqdissi, Dominique Beyer, Antoine Cavigneaux cur.),  Beryti, Presses de l'Ifpo.
*2017ː ''Mari, le temple d'Ishtar revisité : nouvelles conclusions*, Matriti : Consejo Superior de Investigaciones Científicas. Recensio critica

In eius honorem cum emeritus factus est discipuli dissertationes ei dicaveruntː P. Butterlin, M. Lebeau, J.-Y. Monchambert (et al.), *Les espaces syro-mésopotamiens : dimensions de l'expérience humaine au Proche-Orient ancien : volume d'hommage offert à Jean-Claude Margueron'', Brepols, Turnhout, 2006

## Notae
Categoria:Archaeologi Franciae
Categoria:Professores Universitatis Argentoratensis
Categoria:Alumni Lycei Ludovici Magni
Categoria:Professores Scholae Practicae Studiorum Superiorum (Lutetia)
Nicolaus Ryt'kov

'''Nicolaus Ryt'kov'* (Russice *Николай Рытьков*; natus Smolensci die 3 Decembris 1913; mortuus Londinii die 1 Septembris 1973) fuit histrio, dux programmatis, moderator radiophonicus, et esperantista Russicus.

## Vita et actiones 
In adulescentia, puer tredecim annorum a Romano Nikolskyiam idioma Zamenhofianum doctus est; studiis theatricis apud GETETIS/GITIS perfectis ab anno 1933 Nicolaus Moscuae in theatro iuventutis communisticae pro Lenin nominato mimus fuit. Anno 1933, in matrimonium duxit histrionem Divinam Naryshina. Cum *Unioni esperantistarum Sovieticorum'' adhaereret, quam Stalin periculosam atque perfidam habuit, anno 1938 in carcerem missus est. Mense Martio 1938 agentibus in rebus sponte sua se tradidit credens se in Esperanticis interpretari debere. Tormentis adhibitis proditio nulla facta est, quoniam Nicolao innocenti nihil confitendum erat.

Inde ei in Sibiria anni molesti duodeviginti degendi erant, e quibus octo in castris carceralibus performidatis apud Kolyma sitis.

Nicolaus liberatus histrionis munere rursus functus est, et in pluribus pelliculis et emissionibus radiophonicis Sovieticis se produxit. Anno 1965, conventui cuidam esperantistarum Vindobonae interfuit, ubi consilium cepit de exsilio petendo. Namque felix emolumentum rerum Esperanticarum in Unione Sovietica magis magisque in dubio fuit, ut credebat. Iam antea (1963) ei concessum erat Bulgariam visere ad sodales Esperanticos internationales Serdicae conveniendos.

Trans Franciam in Britanniam Maiorem iit, et in sinu stationis radiophonicae BBC libenter acceptus est. Russice undis radiophonicis compatriotas symbolis delectavit, Esperantice Russica convertit ac notiora fecit. De eius diebus Britannicis memorias habemus Margaritae Boulton et aliorum. Saepe valde salvus erat in congressibus Esperanticis et pro acroasibus declamationibusque fervidis ovationes gratas accepit. In Germania autem, multitudo de Nicolao Ryt'kov certior facta est, quae annis 1967 et 1968 pelliculam de bello interno Russico (*Bürgerkrieg in Rußland*) spectavit. Ibi Ryt'kov partes Lenin ducis egit, Theodisce loquens.

Anno 1973 in Theatro Aulico Regio iterum capitis communistarum maligni partes egit in dramate praetitulato *Magnificence* (quod pepigit Howardus Brenton). Paulo post mortuus est gravissimo stomachi morbo laborans. Sinaidae uxori res Esperanticae semper in odio fuisse dicuntur.

## Bibliographia 
* Ulrich Lins, *Die gefährliche Sprache: Die Verfolgung der Esperantisten unter Hitler und Stalin.* Gerlingen: in aedibus Bleicher, 1988.

## Nexus externi 
* Ryt'kov apud IMDb
* vita in lexico cinematographico Russico (cum photographemate)

## Notae 
Categoria:Esperantistae
Categoria:Histriones
Categoria:Incolae Russiae
Categoria:Victimae Stalinismi
Ricardus L. M. Synge

(natus *Richard Laurence Millington Synge* Liverpolii die 28 Octobris 1914; mortuus die 18 Augusti 1994) fuit chemicus Britannicus qui anno 1952 Praemium Nobelianum chemiae cum Archer J. P. Martin accepit, ratione  investigatae. Ab anno 1942 ad annum 1948  investigavit, e quo Fridericus Sanger insulinam invenit.

Alumnus Collegii Trinitatis Cantabrigensis fuit. Anno 1950, socius Regalis Societatis Londini electus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Chemici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Franciscus de Orellana

thumb|Effigies Francisci de Orellana, Turgalii posita.
**Franciscus de Orellana** (natus Turgalii anno 1511; mortuus in America anno 1546) fut explorator Hispanicus et illustris navigator in flumine Amazonum.

Anno 1540, Franciscum Pizardum ad Peruviam visendam comitabatur. Una cum Gundisalvo Pizardo trans Andes usque flumen Napum profectus est. Cum Pizarro reditum Quitense facere mallet, Orellana in naviculo Amazonum flumen porro petivit. In quo septem menses (inter Ianuarium et Augustum 1541) usque ad ostium vectus est.

In Hispaniam reversus, rectio Hispanica ei mandavit, ut de iis novis terris magis quaereret ac reperiret, etiam ad gloriam Hispaniae, et nova testimonia afferret. In profectione autem confectus naturae concessit.

## Bibliographia
* Buddy Levy: *River of Darkness: Francisco Orellana’s Legendary Voyage of Death and Discovery Down the Amazon.* Bantam Books, Neoeboraci 2011, ISBN 978-0-553-80750-9.

## Nexus externi
*domus natalis Francisci
*documenta apud RNE

Categoria:Exploratores Hispanici
Categoria:Exploratores Amazoniae
Multitudo statistica

**Multitudo statistica**, sive ad instar linguarum Romanicarum **populatio statistica**, est copia rerum similium vel eventuum quae ad quandam quaestionem vel experimentum pertinent, vel coetus iam exstans, ut omnes stellae in Via Lactea, vel coetus hypotheticus infinitus, ut omnes chartarum manus possibiles in ludo pokeriano.

In inferentia statistica ad multitudinem repraesentandam eligitur exemplum statisticum, quod aequabiliter distributum esse debet; proportio exempli et totius multitudinis fractio appellatur. Exempli gratia, si societas fabricatrix ducentas ex suis mercibus ad inspiciendum eligat, tum omnes merces ab ea productae multitudinem statisticam constituunt, et ducentae selectae exemplum efficiunt.

Ex his numeris aestimari possunt parametri multitudinis, inter quae valor medius multitudinis, quod tendentiam centralem indicat et in distributione discreta computatur per summam omnium valorum secundum probabilitatem ponderatorum, sic:

:\mu = \sum x \cdot p(x).....

In multitudine finita, hic valor aequus est valori medio arithmetico omnium membrorum. Secundum legem magnorum numerorum, quo maius est exemplum, eo accuratior valor medius exempli valorem medium multitudinis approximat.

## Notae 
## Bibliographia 
* Cicchitelli, D'Urso, et Minozzo. 2018. *Statistica: principi e metodi.* Pearson. ISBN 9788891902788.

* Deviatio canonica
* Selectio exemplorum

## Nexus externi 
* Pagina de definitione usuque multitudinem statisticarum Universitatis Californiensis Barbaropolitanae 

Categoria:Res statisticae
Archer J. P. Martin

thumb|Archer J. P. Martin.
**Archer Ioannes Portus Martin** (natus die 1 Martii 1910; mortuus die 28 Iulii 2002) fuit chemicus Britannicus  qui chemiae organicae peritus anno 1952 Praemium Nobelianum chemiae cum Richardus L. M. Synge accepit, ratione partitionis chromatographiae investigandae.

Alumnus Collegii Petri Cantabrigiae, anno 1950 socius Regalis Societatis Londini electus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Chemici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Dhammacakkappavattana sutta

[thumb|Butta primam contionem habet: simulacrum saeculo V exeunte factum, [Sarnath in museo Sarnathensi monstratum.]]
[thumb|upright=0.8|Butta, primam contionem habens, rotam iuris incitat: manuscriptum saeculi XII *[Aṣṭasāhasrikāprajñāpāramitā sūtra.*]]
***Dhammacakkappavattana sutta*** (Palice; Sanscritice * Dharmacakrapravartana Sūtra* 'Acroasis Rotae Iuris Incitandae'), vulgo ***Orsa de Circumagenda Dharmae Rota*** et ***Orsa de Iure Promulgato*** appellata, prima contio fuisse praetenditur illius qui postea Butta nuncupatur. Haec orsa ad Sarnath in paradiso Cervidarum habuit, auditoribus quinque (videlicet Kondañña, Assaji, Bhaddiya, Vappa, Mahānāma). Dies huius contionis medio mense Iulio sub nomine Āsāḷha Pūjā celebratur.

Textus contionis, sicut per traditionem Theravadam Palice servatus et saeculo circiter quinto p.C.n. scriptus, in sectione undecima capituli 56 collectanei *Saṃyutta Nikāya* legi potest. Textus autem traditionis Mahayanae, Sanscrite eodem fere aevo conscripta, etiam Tibetane et Sinice servatur.

Hac contione, Butta quattuor veritates nobiles exposuit.

## Nexus externi 
* Versio Anglica contionis a domina Rhys Davids facta (pp. 356-360).
* Versio Anglica contionis a bhikku Bodhi facta.

Categoria:Butta
Categoria:Dialogi
Categoria:Litterae Palicae
Categoria:Litterae Sanscritae
Categoria:Scripta saeculo 5
Superintendens

**Superintendens** est ecclesiasticus altioris gradus inspector.

Praesertim in ecclesiis Protestanticis agitur de primo presbytero quodam, qui ephorus sit in sacerdotum cultum et habitum et sapientiam. Insuper aeraria moderari debet. Maior provincia superintendentes generales habet, quibus superintendentes obtemperent.

Id nomen in Germania meridiana inusitatum est; ibi enim superintendentes decani nuncupantur.

## Nexus externi
*Officiorum superintendentis descriptio

## Notae
Categoria:Munera in Ecclesia
Categoria:Communitates Protestantes
Gundisalvus Pizardus

thumb|Gundisalvus Pizardus, Peruviae gubernator.
**Gundisalvus Pizardus**  (natus *Gonzalo Pizarro* anno 1502 Turgalii; mortuus die 20 Aprilis 1548 Cuschi) fuit explorator Hispanicus et germanus Francisci Pizardi. Regis Hispanici fautores abominans allaboravit, ut libertas Americana augeretur.

Strenuus cum Francisco in Peruvia capienda operam dabat, ut anno 1539 Quitensis gubernator et latifundiarius facturus esset. Biennio post cum quattuor militibus indigenarum et ducentis Hispanis profectus est ad terras orientales. In itinere a centurione Francisco de Orellana relictus est, qui escarum provisionem simulans Amazonum fluminis navigationem incepturus erat. Vane et diu exspectatum est, antequam reditui domum bucinaretur. Pauci magnis itineribus et esurie confecti Quitum revidere potuerunt canibus equisque mactatis. 

Interim Franciscus Pizardus anno 1541 interfectus est, cum viros suos dimittere coactus esset. Rex Hispaniae leges novas promulgaverat, ut exploratorum immunitas atque vis diminueretur ad Indorum culturam servandam.  

Multi autem comites Hispanici privilegiorum amissionem timentes Gundisalvum Pizardum Peruviae caput declaraverunt. Ipse rex vicarius Blasco Núñez Vela anno 1546 in proelio apud Anaquito comisso a gregibus Gundisalvi vinci potuit. Sed Petrus de la Gasca politicus atque episcopus die 9 Aprilis 1548 apud Jaquijahuana exercitus contra Pizardum mitti iussit. Pizardus comprehensus, proximo die supplicio affectus est.

## Bibliographia 
* John Hemming: *The Conquest of the Incas*, Mariner Books, Bostoniae 2003, ISBN 0-15-602826-3
* Howard Clewes: *Der andere Pizarro*, mythistoria quam convertit Hans E. Hausner, Monaci 1979
*Huerta, Carlos: *Cronología de la Conquista de los Reinos del Perú (1524-1572)*, Limae 2013, ISBN 978-612-00-1406-6

## Nexus externi
*"Gonzalo Pizarro, a la conquista junto a sus hermanos" - pagina Hispanica indagatoribus dedicata

## Notae
Categoria:Exploratores Hispanici
Categoria:Morte damnati
Categoria:Exploratores Americae Australis
Categoria:Exploratores Amazoniae
Character (statistica)

In statistica, **character** est quaelibet res quae elemento collectivi statistici potest attribui investigandaque est. Exempli gratia, si collectivi investigati elementa homines sunt, eorum aetas, sexus colorque oculorum possunt charactera esse. Omni characteri possunt esse multi differentes valores; color enim oculi potest esse viridis, aut ater, aut caeruleus, aut alii. Hi valores etiam *modalitates* appellantur.

## Genera characterum 
In praecipua dua distribuuntur genera quodlibet character: *qualitativa* et *quantitativa.* Charactera qualitativa per verba definiuntur, quantitativa per numeros.

Qualitativa charactera possunt esse *non conexa,* cum ipsius natura characteris non adsit ordo valorum: sexus enim non conexus est, quia non licet dicere sexum masculinum antistare femininum vel femininum antistare masculinum. Aliter possunt esse *ordinabilia* cum hic ordo adsit. Exempli gratia, si alicui quaeritur de re quadam iudicium, quod inter "optima", "bona" aut "mala" est deligendum, liquet esse ordo *mala-bona-optima.*

Quantitativa autem charactera possunt esse *continua,* cum eorum valorum possint esse quilibet numerus realis ex intervallo quodam; nisi possunt, dicuntur *discreta.* 

## Bibliographia 
* Cicchitelli, D'Urso, Minozzo, 2018. *Statistica: principi e metodi.* Pearson. ISBN 9788891902788.

Categoria:Res statisticae
Ecclesia Christi resurrecti (Cella)

**Ecclesia Resurrectionis** (Theodisce *Auferstehungskirche*) est templum Lutheranum Cellae in Bisontio (in Austria, via Schmittenstraße 35) situm. Sub praesidio superintendentis fidelium Confessionis Augustanae in Salisburgo et Tiroli provinciis habitantium stat.

## Historia 
Fanum Christi resurrecti a mortuis, quod anno 1959 factum est, in principio Transsilvaniensibus germanophonis inserviebat, qui profugi Dacoromaniam post secundum bellum mundanum reliquerant.

Architectus Kurt Glondys, Victoris Glondys episcopi Saxonum filius, ichnographias et pro oratorio et pro domo pastorali contigua exaravit. Consecrationis sollemnitates die 9 Novembris 1958 transactae sunt ab episcopo Gerardo Max.

## Architectura
Aedem autem sacram atrium simplex format, cui introitus paulo resaliens eleganter anteponitur. Ibidem tectum turricula coronatur. 

Interiorum partium arcus acuti et trabes porro intendunt, quae supra in aere suspensae esse videntur. Talis compositio in choro iteratur. Anno 1958, Gustavus Resatz supellectilem liturgicam confecit, i.e. crucifixum, lectrum praedicatorium et . Gualterius Stengl pictor opus tectorium *Schöpfung* de creatione mundi fecit.

Usque annum 1993 Salafeldae cives evangelicae confessioni adhaerentes communitati huic Cellensi subditi erant.

## Bibliographia 
* *Die Kunstdenkmäler Österreichs. Dehio Salzburg 1986,* p. 503.
* Marietta Mayrhofer-Kramme: *Evangelische Kirchenbauten in Österreich nach 1945.* Thesis magisterii, Vindobonae 2012, p. 76, hic in interreti

## Nexus externi 
* Situs interretialis templi proprius. 

Categoria:Ecclesiae Austriae 
Categoria:Salisburgum (provincia)
Ioannes Sękowski

**Ioannes**, vulgo *Jan,* **Sękowski** (Varsaviae natus die 1 Iunii 1934; mortuus die 17 Aprilis 1985) fuit alumnus philologiae classicae Universitatis Varsoviensis et interpres Latinus natione Polonus.

## Opera 
* Quintus Horatius Flaccus, *Satyry* (1972), OCLC 749614385
* Lucius Apuleius, *Apologia czyli W obronie własnej księga o magii* (1975)
* *Sielanka rzymska* (1985), ISBN 8306011422
* Publius Ovidius Naso, *Poezje wybrane (Metamorfozy)* (1986), ISBN 8320538890
* Albius Tibullus, *Elegie* (1987), ISBN 8320540321

## Bibliographia 
* *Jan Sękowski*, *Polski Słownik Biograficzny*, T. XXXVI, 1995–1996.

Categoria:Alumni Universitatis Varsoviensis
Categoria:Interpretes Latino-Polonici
Proelium Verodunense

**Proelium Verodunense** (Francogallice *Bataille de Verdun* [bataj də vɛʁdœ̃]; Theodisce *Schlacht um Verdun*) magna pugna apud Verodunum, urbem in septentrione Franciae regione sitam, die 21 Februarii 1916 ab Imperium Germanicum commissa et 18-19 Decembri finita, militibus Gallis victoribus. 
thumb|Charta proelii chronologica. 

Die 21 Februarii 1916, Exercitus V Germanicus impetum in Regionem Fortificatam Verodunensem (RFV, francogallice: *Région Fortifiée de Verdun*) et in Exercitum II Francicum, Mosae oriente situm, fecierunt. Post dies tres, Germanii Castrum Douaumontense expugnaverunt et dum 24 Octobris occupaverunt, ubi Galli receperunt.

## Notae 
Categoria:Primum bellum mundanum
Categoria:1916
Categoria:Proelia
Helloween

thumb|Helloween canit.
**Helloween** est grex metallicus Germanicus, qui a Kai Hansen (voce et cithara), Michaele Weikath (cithara), Marco Grosskopf (cithara gravi), et Ingo Schwichtenberg (tympanis) Hamburgi in oppido Germaniae Occidentalis anno 1984 conditus est.

## Sodales 
* Michael Kiske: vox (1986-1993, quia 2016)
* Andreas Deris: vox (quia 1994)
* Michael Weikath: cithara (quia 1984)
* Kai Hansen: cithara (1984-1989, quia 2016)
* Sascha Gerstner: cithara (quia 2002)
* Marcus Grosskopf: cithara gravis (quia 1984)
* Daniel Löble: tympana (quia 2005)

## Discographia 
* *Walls of Jericho* (1985)
* *Keeper of the Seven Keys: Part I* (1987)
* *Keeper of the Seven Keys: Part II* (1988)
* *Pink Bubbles Go Ape* (1991)
* *Chameleon* (1993)
* *Master of the Rings* (1994)
* *The Time of the Oath* (1996)
* *Better Than Raw* (1998)
* *The Dark Ride* (2000)
* ''Rabbit Don't Come Easy* (2003)
* *Keeper of the Seven Keys: The Legacy* (2005)
* *Gambling with the Devil* (2007)
* *7 Sinners* (2010)
* *Straight Out of Hell* (2013)
* *My God-Given Right* (2015)
* *Helloween'' (2021)

## Nexus externi
*Situs interretialis gregis proprius.

Categoria:Greges musici Germanici
Sarka

**Sarka** (litteris Cyrillicis Сарка) est flumen in regione Leninopolitana Russiae, longitudine 37 chm, influens fluminis Kapšae. E Lacu Maiore (''Bol'šoie*) oritur. Initio in septentriones fluit, sed maxima cursus parte in occidentem tendit, donec in Kapšam ad oppidum Sarae Ostium (*Ust'-Sara*) exit. Plures amnes influentes excipit, quorum maximus est Liamža a sinistra.

Sarka sita est in planitie silvestri ad occidentem Collium Vepsicorum. Inter Kapšam eiusque minores influentes (a septentrionibus, ab occidente, et plerumque ab oriente) atque influentes Pašae (a meridie), in quam ipsa Kapša fluit, sinus hydrographicus Sarkae includitur. Sarka plerumque per silvam veterem populorum et picearum fluit, et in parte superiore per silvam intactam; locus tamen iure non protegitur.

## Notae
## Nexus externi
*Sarka in *Registro nationali aquarum'' 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Leninopolitana
Categoria:Systema Nevae fluminis
Hōm Yašt

***Hōm Yašt*** (titulus Avestane praefixus, scilicet "Hymnus Haomae") est carmen, seu potius series frustorum poëticorum, quae utilitatem bonitatemque commemorat potionis sacrae Zoroastrianorum, nomine Haoma vel *Hōm*; quae potio fere eadem erat atque illa, nomine *soma*, in religione Hinduica secundum textus Vedicos consumpta et celebrata. Textus in collectaneo *Yasna* comprehenditur sub capitula 9, 10, 11.

Mythus prima parte narratur: Zoroastrem, ab Haoma visitatum dum sacrum focum curavit, postulavisse quos homines a principio Haomam ad usum mundanum paraverint, quibusque beneficiis remuneratos fuisse: enumerari ergo primum Vivaham, cui concessus est filius Yima pastor splendidus, dator immortalitatis pecudibus populisque, irrigationis plantis amnibusque, imputrescibilitatis ciborum; secundum Athvyam, cui filius fuerit Thraetona draconis Dahākae necator; tertium Thritam, cui parti erunt Urvaxšaya iudex et Kerešāspa pugnator; quartum Pourušaspam cui filius datus erit Zoroaster ipse.

Preces deinde Zoroastris narrantur ad "Haomam flavam" allocutae ut illuminationem, salutem, longaevitatem, satisfactionem, victoriam concederet perceptionemque rapidissimam furis, occisoris, fustigatoris, lupi.

## Bibliographia 
; Editiones et versiones
* K. Barr, interpr., *Avesta* (Hauniae, 1954) pp. 103-18
* J. Darmesteter, interpr., *Le Zend-Avesta I*. Lutetiae, 1892
* B. N. Dhabhar, ed., *Pahlavi Yasna and Visperad* (Bombayae, 1949) pp. 55-80
* K. F. Geldner, ed., *Avesta I* (Stutgardiae, 1896) pp. 38-57
* Judith Josephson, *The Pahlavi translation technique as illustrated by Hōm Yašt* (*Acta universitatis Upsaliensis: Studia Iranica Upsaliensis*, 2). Upsalae, 1997
* H. Lommel, interpr., *Die Yäšt’s des Awesta* (Gottingae, 1927) pp. 187-195
* W. W. Malandra, *An Introduction to Ancient Iranian Religion* (Minneapoli, 1983) pp. 151-158
* F. Wolff, interpr., *Avesta*. Argentorati, 1910

; Eruditio
* E. Benveniste, "Les classes sociales dans la tradition avestique" in *Jpurnal asiatique* vol. 221 (1932) pp. 117-134
* M. Boyce, *A History of Zoroastrianism* vol. 1 (Lugduni Batavorum, 1975) pp. 156-162
* W. W. Malandra, "Hōm Yašt" in *Encyclopaedia Iranica Online* (2004) 
* B. Schlerath, *Avesta-Wörterbuch, Vorarbeiten II* (Wiesbaden, 1968) pp. 148-149

## Nexus externi 
* Versio Anglica L. H. Mills (vide *Yasna* 9.1–11.11)
* Textus et versio M. Scarborough *Yasna* 9

Categoria:Libri de stimulantibus
Categoria:Litterae Avestanae
Categoria:Hymni
Categoria:Soma
Castrum Douaumontense

thumb|upright=0.8|Carta castri vicique.
**Castrum Douaumontense** (Francogallice *Fort de Douaumont*) fuit maximum et altissimum fortalitium inter circulum undevicensimorum operum magnorum quae defendi poterant et quae Virodunum, urbem in Francia, ex annis 1890 tuebantur. Ab exercitu Germanico die 25 Februarii 1916 expugnatum, die 24 Octobris ab exercitu Tertiae Rei Publicae Francica recuperatum est. Huic castro magna erat gravitas in Proelio Virodunensi.

Provincia Alsatia parteque Lotharingiae per bellum Germanis perdita, definitis limitibus novis, ne aggrederentur hostes aedificanda habuerunt Franci castra secundum finem novissime delineatum. Anno 1885, aedificatio Castri Douaumontensis coepit pretio 6.1 millionum francis. 890 militibus necnon diversis modis armorum muniretur.

## Notae 
Categoria:Primum bellum mundanum
Categoria:1916
Spelunca Leonardi Vincii

[thumb|upright=0.8|*[Aconitum napellus*.]]
[thumb|upright=0.8|*[Aquilegia vulgaris.*]]
**Spelunca Leonardi Vincii** sive **Spelunca Sancti Ioannis** (Italiane *Grotta di Leonardo da Vinci a Laorca*) est quaedam spelunca Leuci in viculo Laorca sita. Celebris autem est quia creditur Leonardus Vincius hanc regionem in tabula *Virginis rupium* pinxisse, quae nunc in Museo Luparensi conservatur. Dicitur Leonardus, ob rationes arcanas, picturam vendere numquam voluisse.

### Historia 
Spelunca quaesita est ut vinculum inter Leonardum Vincium et tabulam *Virginis rupium* confirmaretur. Dicitur spelunca inspirationi fuisse in tabula conficienda.

### Descriptio 
Ista *Spelunca* Leonardinesis invenitur in regione ad Lacum Comacenum, ubi est rupes naturalis quae isto pacto in imagine creanda adiuvit.

In pictura petrarum archangelus virginis manu virginis ostendit, et manus virginis eandem formam habet ad lacum Larium.

Species botanicae quae in pictura Leonardi videntur endemicae sunt in terra ubi spelunca Sancti Ioannis Baptistae sita est, prope Aquilegiam et Napellum, tam in proxima vicinitate rupis speluncae.

## Nexus interni 
* Foramen Grignae
* *Sphinx* (Leonardus)
* *Statua Virginis Rupium* (Leonardus)

## Nexus externi
*"Le grotte, il cimitero e Leonardo da Vinci: Laorca, Lecco." Apud Valbiandino.net, 30 Martii 2021.

Categoria:Cavernae
Categoria:Leucum (Italia)
Assar Tabrizi

[thumb|"Mushtarī et Badr supplicium apud Saporem regem exspectant", pictura in libro *Mihr u Mushtarī*, ab Assār Tabrīzī scripto. Haec imago facta est ca. annum 1520 Tauride in [Irania Safavidarum.]] 
**Assār Tabrīzī** (Persice: *عصار تبریزی*; mortuus 1377 aut 1382) fuit poeta Persus urbis Tauridis, auctor panegyricorum de rege Jalayirida Shaykh Uways Jalayir (regnavit 1356-1374). Praecipue poemate *Mihr u Mushtarī* anno 1376 perfecto innotuit.

## Vita 
Assār Tauride, tum sub imperio Ilkhanatus, natus est. Astronomiam ab ʿAbd-al-Ṣamad Tabrīzī et Sufismum a Shaikh Majd-al-dīn Sīsī didicit. Ilkhanatus post Abū Saʿīd Bahādor Khan (regnavit 1316-1335) anno 1335 mortuum cecidit. Regionem boreo-occidentalem Atropatenae Jalayiridae, qui sedem regiam Bagdati habebant, mox ceperunt. Assar factus est poeta panegyricus Shaykh Uways Jalayir, regis Jalayiridae (regnavit 1356-1374), cui aliquot *qaṣīda* (odas) dedicavit. Tamen in *Mihr o Mushtari* se panegyricos scribere non amare, nec scriptos recitare solere, professus est. Hoc poema, cui titulus est *Eshq-nāma* sed cognomen vulgare est *Mihr o Mushtari*, anno 1376 compositum est, et clarissimum est operum Assar.

Tractatus quoque paucos de rhetorica scripsit et opus breve de rimarum linguae Persicae, cui titulus est *al-Wāfī fī teʿdād al-qawāfī*. Anno incerto, aut 1377 aut 1382, mortuus est.

## *Mihr u Мushtarī* 
 Baltimorae (anno 1476 factum)]]
Clarissimum opus Assār est epos fabulosum *Mihr u Mushtarī* ("*Mihr et Mushtarī*") anno 1376 lingua Persica compositum. Hoc 5120 versibus amicitiam Mihr, filii Saporis regis, et Mushtarī, filii eius veziri narrat, cum Mihr laboribus et amore cum filia regis Chorasmiae. Genere *Khusrow u Shīrīn* Nizāmī poetae sequitur, fabulam autem novam habet. Assār rebus tum heroicis cum popularibus narrandis pulchritudinem hominis interiorem viresque animi copiosas atque in pugna pro amicitia et felicitate contraque proditionem et omnia mala conspicuas ostendit. 

Huius carminis vestigia haud parva in arte poetica Persica manserunt, et multis libris pictis per saecula effectis servabatur. Bis versum est Turcice, primum ab Ibn Umm Walad (mortuus 1502), deinde a Pīr Muhammad Azmī eiusque filio Hālatī (mortuo 1629), qui Selimo II sultano Ottomanico (regnavit 1566-1574) librum dedicavit.

## Notae 
## Fontes 
* Safa, Z. (1987). "ʿAṣṣār Tabrīzī". In Yarshater, Ehsan (ed.). Encyclopædia Iranica, Volume II/8: Aśoka IV–Āṯār al-Wozarāʾ. London and New York: Routledge & Kegan Paul. p. 803. ISBN 978-0-71009-108-6.
* Massé, H. (1960). "ʿAṣṣār". In Gibb, H. A. R.; Kramers, J. H.; Lévi-Provençal, E.; Schacht, J.; Lewis, B. & Pellat, Ch. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Volume I: A–B. Leiden: E. J. Brill. p. 720. OCLC 495469456.
## Nexus externi
*Zabihollah Safa: vita in *Encyclopaedia Iranica*, tomus II/8, p. 803, Londinii et Neoeboraci 1987 
Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui saeculo 14
Categoria:Poetae
Ioannes Alfvén

thumb|Ioannes Alfvén.
**Ioannes**, vulgo *Hannes,* **Alfvén** (natus die 30 Maii 1908; mortuus die 2 Aprilis 1995) fuit physicus Suecicus qui geophysicae peritus anno 1970 Praemium Nobelianum physicae cum Ludovico Néel accepit, ratione magnetohydrodynamicae investigandae, quae dynamica fluidi et plasmatis in campo magnetico est.

Alumnus et deinde professor Universitatis Upsaliensis, in Universitate Technica Regali meruit. 

Asteroides 1778 Alfvén in euis honorem nominatus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Upsaliensis
Categoria:Physici Sueciae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Aloysius Jougan

thumb|Aloysius Jougan.
**Ladislaus Aloysius** vulgo *Władysław Alojzy* **Jougan** fuit presbyter Catholicus ritus Romani, canonicus, Polonus, qui praesertim tamquam auctor lexici Latino-Polonici etiam hodie usitatissimi memoratur.

## Vita 
Natus est Tarnopoli die 14 Maii 1855. Ordinem presbyteratus accepit Leopoli die 31 Iulii 1878, ubi anno 1888 laurea doctorali theologica insignitus fuit. Anno 1902, professoris Universitatis Leopolitanae dignitate potitus est; annis 1906 et 1907 etiam decanus ordinis theologici fuit. 

Iam anno 1908 rude donatus est; annis inter 1908 et 1930 iudiciis de rebus nuptiarum assistebat. In multis sodalitatibus Catholicis Leopolitanis fuit. Itaque eum in praesidio acceperunt *Consociatio auxilii reciproci sacerdotalis* necnon organizatio fabrorum *Skała*. Moderator et scriptor foliorum factus est, inter quae "Gazeta Kościelna", "Wiadomości Kościelne," et "Tygodnik Katolicki". Symbolae, recensiones, relationes eius legi potuerunt, etiam in periodicis quae inscribebantur "Przegląd Powszechny", "Ateneum Kapłański" et "Szkole".

Mortuus est die 21 Octobris 1942, forsitan in carcere nazistico, sed de hoc non constat.

## Lexicon Latino-Polonicum 
Anno 1938, lexicon Latinitatis ecclesiasticae (Latino-Polonicum scilicet) publici iuris fecit, iuxta lexicon Alberti Sleumer praeparatum, circiter 27 milia lexematum continens, quorum tamen quattuor milia circiter in lexico Sleumeriano non inveniuntur. Lexicon Jouganianum scholasticum quinquies reimpressum est:

* *Słownik kościelny łacińsko-polski: Wedle tekstu kilku słowników a przeważnie Alberta Sleumera spolszczył, ułożył i uzup. Alojzy Jougan* (Leopoli 1938). OCLC 833591422
* Editio secunda (1948) OCLC 644416061
* Editio tertia (1958) OCLC 830239664
* Editio quarta (Varsoviae 1992) ISBN 83-85706-00-3, OCLC 749390449
* Editio quinta (Sandomiriae 2013) ISBN 83-257-0542-6, OCLC 848219391
* Editio sexta (Sandomiriae 2021) ISBN 978-83-257-0542-8

## Notae 
Categoria:Auctores Polonici
Categoria:Lexicographi
Categoria:Presbyteri catholici
Categoria:Scriptores Poloniae
Villarica Spiritus Sancti

[thumb|Quoddam [templum Villaricae.]]
**Villarica Spiritus Sancti** (Hispanice *Villarrica*) est urbs in media Paraquariae Regione Orientali sita, caput et celeberrima departimenti Guairae urbs.

Urbs condita est anno 1570 ab Hispanis, Roderico Diaz de Melgarejo duce, qui urbem opulentam appellavit quod rumores auri prope fodinas esse audiebat. Eius incolas septies movere debebat propter frequentes impetus exploratorum Lusitanorum ex Paulopoli. Tandem, anno 1682, hi peregrini in hodierno loco prope quosdam colles consederunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs interretialis municipii proprius.

Categoria:Condita 1570
Categoria:Urbes Paraguaiae
Lex quadratica inversa

[thumb|upright=1|In hac imagine  est fons punctiformis. Sive fons sive superficies sphaerarum quae fontem circumdant eandem quantitatem habent, sed quanto magis superficies a fonte distat, tanto magis eadem quantitas per maiorem [area (geometria)|aream diluitur.]]

 est lex physica quae statuit magnitudinem nonnullarum quantitatum esse proportionalem inversioni  eorum intervalli a quodam fonte. Tale phoenomenon intellegi potest ut dilutio geometrica fontis punctiformis per spatium tridimensionale.

## Formula 
Algebrice lex quadratica inversa scribi potest proportio (∝) inter intensitatem () et functionem distantiae () ubi exponens distantiae est ,  .

\text{intensitas} \ \propto \ \frac{1}{\text{distantia}^2} \, 

## Casus notabiles 
Energia radarium sive per transmissionem sive per receptionem dissipatur; idcirco, lege quadratica inversa ambos processus efficiente, radaria secundum *quartam* potentiam distantiae inversae energiam recipient.

* Functio inversa
* Potentia (mathematica)
* Lex universalis gravitationis Newtoniana

Categoria:Physica
Categoria:Philosophia physicae
Olympicus Massiliae

**Olympique de Marseille**, vel modo **OM** (*Olympicus Massiliae*) appellata, est societas pediludii Massiliae anno 1899 condita, quae in prima pediludii categoria Francica (Francogallice *Ligue 1*) ludit. Colores societatis sunt albus et caeruleus.

## Victoriae 
### Certamina nationalia 
* Prima Divisio Pedilusoria Gallica : 1936–37, 1947–48, 1970–71, 1971–72, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 2009–10
* Poculum Gallia: 1923–24, 1925–26, 1926–27, 1934–35, 1937–38, 1942–43, 1968–69, 1971–72, 1975–76, 1988–89
* Superpoculum Gallia: 1971, 2010, 2011
* Poculum Ligae: 2009–10, 2010–11, 2011–12

### Certamina Europaea 
* Poculum Europaeum: 1992–93
## Notae
Antonius Hewish

thumb|Antonius Hewish.
**Antonius Hewish** (natus die 11 Maii 1924; mortuus die 13 Septembris 2021) fuit astronomus Britannicus qui anno 1974 Praemium Nobelianum physicae cum Martino Ryle accepit, ratione investigationis radioastronomiae et inventus pulsarium.

Alumnus Universitatis Cantabrigiensis fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Astronomi Britanniae
Categoria:Physici Britanniae
Categoria:Praemium Nobelianum Physicae
Marius Todte

**Marius**, vulgo *Mario,* **Todte** (natus Naumburgi ad Salam die 17 Maii 1968) est historicus et scriptor Germanicus.

## Vita 
Todte in principio instrumenta orthopaedica adaptare edidicit. Anno 2000 autem ad Almam Matrem Lipsiensem studia historiae generalis et archaeologiae et historiae artium peregit. Tunc, professore Manfredo Rudersdorf observante, magister artium creatus est.

Todte, cum historicus privatus factus esset, ab anno 2001 in lucem protulit res praesertim ad historiam universitariam Lipsiensem spectantes: e.g. de professoribus Gulielmo Maurenbrecher et Georgio Voigt necnon de altis magistris olim studiosos saltationem, equitationem et armorum certamen docentibus. Aedibus *Grin-Verlag* saepius symbolas publicandas tradit. Mentionis dignus est eius labor indefessus in commentationibus exarandis pro Vicipaedia Theodisca, quem a mense Maio 2004 colit. Ibi prosopographica et geographica imprimis necnon res ad historiam regionalem pertinentes exarare solet.

## Opera selecta  
#### Monographiae (sine libris electronicis/praemandandis)
* *Wilhelm Maurenbrecher und die lutherische Reformation: zur Auseinandersetzung mit den konfessionell geprägten Lutherinterpretationen der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts; eine rezeptionsgeschichtliche Studie*, Leipziger Universitätsverlag, Lipsiae 2001, ISBN 3-935693-08-7
* *Wilhelm Maurenbrecher als Reformationshistoriker: eine disziplingeschichtliche Standortbestimmung*, Leipziger Universitätsverlag, Lipsiae 2002, ISBN 3-936522-01-4
* *Georg Voigt (1827–1891): Pionier der historischen Humanismusforschung*, Leipziger Universitätsverlag, Leipzig 2004, ISBN 3-937209-22-0
* *Fecht-, Reit- und Tanzmeister an der Universität Leipzig* (=Studien zur Kultur und Geschichte, 1), Via Regia Verlag, Bernstadt auf dem Eigen 2016, ISBN 978-3-944104-12-6

#### Commentationes
* una cum Ioanne Blecher: "Johann Karl Heinrich Wuttke (1818-1876)", apud: *Sächsische Lebensbilder*, Tomus VI/2, Stutgardiae 2009, p. 377-408. ISBN 978-3-515-09383-5
* *25 Jahre Richard-Wagner-Verband Leipzig 1983-2008: 100 Jahre Richard-Wagner-Verband*, edidit sodalitas "Richard-Wagner-Verband Leipzig". Dederunt symbolas Franciscus Dietze, Andreas Fiebig, Thomas Krakow, Ursula Oehme, Eleonora Petzoldt, Reinardus Pfundt, Marius Todte, Varnerius Wolf. Lipsiae 2009
*"Robert Schumann und die Universität Leipzig 1828/29", apud: *Der akademische Schumann und die Jenaer Promotion von 1840*, ediderunt Ioachimus Bauer et Ioannes Blecher (=Veröffentlichung des Universitätsarchivs Leipzig, 14), Lipsiae 2010, p. 9-22. ISBN 978-3-86583-530-7
*"Der Akademische Richard-Wagner-Verein Leipzig (1872-1937)", apud: *GDS-Archiv* 10 (2014), p. 99-118. ISBN 978-3-939413-10-3

## Nexus externi 
* nexus apud DDB
* de auctore Todte in paginis domus editoriae *Clio-online.de*, cum elencho operum maiore

## Notae 
Categoria:Auctores Theodisci
Categoria:Historici Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Casimirus Delavigne

[thumb|upright=0.8|[Sepulcrum Casimiri Delavigne.]]
**Casimirus Delavigne** (Francogallice plenius *Casimir Jean François Delavigne*; Franciscopoli natus die 5 Aprilis 1793; Lugduni mortuus 11 Decembris 1843) fuit poëta Francogallicus saeculi unidevicensimi.
Anno 1825 Academiae Francicae sodalis cooptatus est.

## Opera selecta 
* *Les Messéniennes*, 1818
* *Les Vêpres siciliennes*, 1820
* *L’École des vieillards*, 1823

## Nexus externi
* Pagina interretialis VIAF
* Biographia apud Academiam Francicam 

Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Poetae Franciae
Categoria:Socii Academiae Francicae
Srettha Thavisin

**Srettha Thavisin** (lingua Thai เศรษฐา ทวีสิน, natus Bancoci die 15 Februarii 1962) est negotiator Thaiensis et politicus qui primus minister Thailandiae ex die 22 Augusti 2023 meret. Antea princeps exsecutivus et praeses Sansiri fuit.

Categoria:Politici Thailandiae
Categoria:Gubernatores civitatum
Constans structurae subtilis

right|thumb|upright=1|Haec  (per  capta)  atomi  ostendit.

 vel  ( notata), est constans physica primaria quae fortitudinem interactionis electromagneticae inter particulas elementares statuit.

Quantitas est —ergo e nullo peculiari  dependet—et secundum formulam  ad copulationem electronis et campi electrici attinet. Nomen *constantis Sommerfeldianae* in honorem physici Theodisci  (1868–1951) electum est, qui anno 1916 quantitatem proposuit ad  augendam. Numerus  quidem hiatum in   atomi hydrogenii, quem Albertus A. Michelson et  anno 1887 praecise mensi erant, definit.

Quantitati constanti circa una centensima tricensima septima pars congruit, vel  (incertitudine fere ). Physici nesciunt cur numerus sit talis et non alius, sed plures modos noscunt ut eius valorem metiantur.

## Definitio 
Per alias constantes primarias definita, sic  scribi potest:

\alpha = \frac{e^2}{2 \varepsilon_0 h c} = \frac{e^2}{4 \pi \varepsilon_0 \hbar c}

ubi

*  est onus electricum elementare ( onus protonis vel electronis)
*  est constans Planckiana
*  est constans Planckiana minuta,  
*  est celeritas lucis
*  est constans electrica

Post , sola quantitas hic numerata quae definitione exacta caret ( per experimenta metienda est) est constans electrica ().

## Notae 
* Constans Planckiana
* Mechanica quantica
* Systema internationale unitatum

Categoria:Notiones in physica
Categoria:Physica
Categoria:Quantitates constantes physicae
A flumine ad mare

[thumb|upright=1.1|[Tabula geographica Israelis et Terrarum Palaestinianarum a  constitutarum. A dextra, Flumen Iordanis; a laeva, Mare Mediterraneum.]]
***A flumine ad mare*** (Arabiceمن النهر إلى البحر *min an-nahr ʾilā l-baḥr*; Palaestiniane من المية للمية *min il-ṃayye la-l-ṃayye,* ad verbum 'ab aqua ad aquam') est locutio politica, quae ad aream geographicam inter Flumen Iordanem et Mare Mediterraneum spectat, ad regionem Palaestinam descriptam, quae hodie Israëlem et terras Palaestinianas ab Israele occupatas comprehendit, inter quas Cisiordania, , et Gaza numerantur.

Haec locutio Palaestinis gratissima annis 1960 facta est, qui  a dominatu Israelis, Iordaniae, Aegyptique petebant, cum duces Ordinis Palaestinae Liberandae civitatem Arabicam postularent, omnem  comprehendituram, quae solum Palaestinos et  Iudaeorum qui Palaestinam ante 1947 habitaverant amplecti primum dicebatur, sed haec descriptio deinde retracta est ut solum proles Iudaeorum comprehenderet qui Palaestinam ante  (primum *aliyah* appellatum, anno 1881) habitaverant.

Multi agitatores recentiores haec verba "postulationem pacis et aequalitatis" appellaverunt post decennia cum Israel in Palaestinos dominaretur. Hamas, Islamistica civium ad hostes propulsandos factio, haec verba in eius  adhibuit. Propter quem usum, a talibus gregibus militantibus magno cum clamore prolatum, certi homines dictitant hanc locutionem postulare Israelem dissolvendam Iudaeosque regionis  vel etiam omnino trucidandos esse.

*Antisemitismus
*
*Auctoritas Nationalis Palaestina
*

## Notae
## Neus externi
Categoria:Antisemitismus
Categoria:Locutiones
Categoria:Palaestina
Eryaman

thumb|Nocturnus conspectus Göksu Park in Eryaman.
thumb|upright=0.8|Locus Eryamanis in tabula Ancyrae.
**Eryaman** est regio in districtu Etimesgut et Yenimahalle urbis Ancyrae, quae quattuordecim vicintates comprehendent, cum vicinia idem nominis.

## Vici, qui Eryaman regio sunt 
Regio Eryaman constat ex coniunctione Altay, Sehit Osman Avcı, Göksu, Yeşilova, Seyh Şamil, Tunahan, Şeker, Eryaman, Güzelkent, Devlet, Etiler, et Yavuz Selim vicis districtus Etimesgut et Ata, Susuz vincinitatis districtus Yenimahalle.

## Multitudo 
Multitudo Eryaman quotannis augetur propter opera habitationis publicae permanentis. Tota multitudo Eryamanis, die 6 Februarii 250.258 facta est.

## Area 
Tota superficies vicinitata quae Eryaman faciunt est 70.800 chiliometrorum quadratorum.

## Notae 
Categoria:Ancyra (provincia)
Hermannus Iosephus Muller

**Hermannus Iosephus Muller** (natus Novi Eboraci die 21 Decembris 1890; mortuus Indianapoli die 5 Aprilis 1967) fuit geneticae peritus qui anno 1946 Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit, ratione mutationis geneticae a radiis X investigatae accepit. Periculum radioactivitatis ab armis nuclearibus monuit et exarmationi nucleari profuit.

Alumnus Universitatis Columbiae fuit.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Columbiae
Categoria:Biologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Hiram

***Hiromus***, sive ***Hiram*** (Phoenice 𐤇𐤓𐤌, *Ḥirōm*; Hebraice חירם, *Ḥīrām*; Arabice حيرام), est nomen atque praenomen masculinum Phoenicium, aliquoties in textibus biblicis memoratus.

## In linguis frequentibus formae
* *Theodisce*: Hiram
* *Anglice*: Hiram
* *Portuguese*: Hirão
* *Hispanice*: Jirán

## Qui hoc nomen habuerint 
* , persona mythologica

## Qui hoc praenomen habuerint 
*Hiram Warren Johnson
*
*Hiram Runnels
*

## Notae 
## Nexus externi 
* De nomine apud situm *Behind the name.* 
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Hebraica
Categoria:Praenomina Theodisca
Constans Planckiana

, ( notata) est prima constans physica, magnopere necessaria in aequationibus mechanicae quanticae: energia enim cuiuscumque photonis eius frequentiae, constante Planckiana multiplicatae, congruit ().

Maximilianus Planck talem quantitatem anno 1900 proposuit constantem proportionalitatis ad radiationem corporis nigri explicandam. Saepe postea constantem appellavit “ actionis”. Anno 1905 quidem Albertus Einstein tale “quantum” vel “minimum elementum energiae” ad naturam undarum electromagneticarum duxerat. Ei sunt dimensiones .

Anno 1918, Planck Praemium Nobelianum physicae accepit, “meritis suis in progressu physicae per inventionem quantorum energiae agnitis”.

In metrologia, una cum aliis constantibus, constans Planckiana adhibetur ad chiliogramma ( unitas massae Systematis internationalis unitatum) definiendum. Unitates Systematis internationalis sic definiuntur ut constanti Planckianae, secundum tales unitates scriptae, *exacte* congruunt . Si secundum unitates electronvoltae et secundi scribitur, constanti Planckianae congruunt .

## Constans Planckiana minuta 
Saepe constanti Planckianae  una cum   occurritur. Hoc evenit quia naturale est frequentia angulari ( radiantes per secundum) in loco frequentiae simplicis ( cycli per secundum, vel hertz) uti. Idcirco physici et constantem Planckianam et talem coefficientem in unam novam constantem,  vel  appellatam, unire solent. Talis nova constants,  notata ( "ha incisae", Unicodex U+210F), aequatione  definitur. Ei congruunt .

Combinatio  in commentatione Nicolai Bohr anni 1913 primum apparuit, ubi signo  notata est. Quindecim annos postea talis combinatio in litteris scientificis saepe adhibita est, sed semper sine seorsa nota. Deinde, anno 1926, in suis lectionibus, Ervinus Schrödinger et Paulus Dirac specialia symbola proposuerunt: notam  in casu Schrödinger et notam  in casu Dirac – glypho simili constanti Planckianae simplici. Dirac notā  usque ad annum 1930 usus est, cum glyphum  in suo libro *Principia Mechanicae Quanticae* introducturus esset.

## Notae 
* Mechanica quantica
* Systema internationale unitatum
* Unitates Planckianae

Categoria:Notiones in physica
Categoria:Physica
Categoria:Quantitates constantes physicae
Edmundus About

thumb|Edmundus About, scriptor (circa 1880).
**Edmundus** vulgo *Edmond* **About** (natus Dieuze die 14 Februarii 1828; mortuus Lutetiae die 17 Ianuarii 1885) fuit scriptor Francicus.

## De vita
Anno 1851, scholam Francicam Athenis frequentare coepit; biennio post, in patriam rediit, ubi se omnino litteris victurum esse promisit. Iam a principio opera *La Grèce contemporaine* (1854) et mythistoria *Tolla Féraldi* (1855) auctorem quasi ad Parnassum tulerunt. Secutae sunt fabulae Milesiae *Le roi des montagnes* (1856), *Germaine* (1857) ,et *Maître Pierre* (1858). 

Mora Romaa anno 1858 incitavit, ut in pontificem maximum inveheretur scriptis praetitulatis *La question romaine* (Bruxellis 1859). Dramata eius vulgo minus placebant: econtra historiunculae identidem multorum gratitudinem pepererunt. Mentionis valde dignae sunt *Le cas de M. Guérin* (1862), *Madelon* (1863; de matrimonio cuiusdam foeneratoris avari cum amicula profusa), *Trente et quarante* (1859), *La vieille roche* (1865; novella educatoria), ''L'Infâme* (1867), *Les mariages de province* (1868), et *Le Fellah* (1869; Aegypti descriptio quam About in Canali Suesiensi inaugurando visitaverat).

Gratia Napoleonis III imperatoris erga About maxima fuisse videtur. Namque scriptori saepe compendii festis nobilium interesse licuit. About rebus politicis mutatis in foliis *Soir* rursus in ultramontanos invehebatur, et se rei publicae fautorem produxit. Cum anno 1875 periodicum *XIXème Siècle* moderaretur, rectio mense Maio 1877 creata impetus vehementes Edmundi About editoris atque diurnarii sufferre debuit. Insuper contra opera Aemilii Zola voce intonuit. Naturalismi fautores in opere *Roman d'un brave homme'' (1880) damnavit atque accusavit, cui autem rei non a multis plausum est.

Academici anno 1884 About sibi socium cooptaverunt. 

## Nexus externi
*Vicifons.
*Elenchus Academiae immortalium.
*Nexus apud DDB.

Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Scriptores mythistoriarum Franciae
Categoria:Socii Academiae Francicae
Chicagoer Arbeiter-Zeitung

thumb|ditio 4 Martii 1886.
***Chicagoer Arbeiter-Zeitung*** (*Diarium Operariorum Sicagense*) fuit diarium cuius folia theodiscophonae manui in ergastulis Sicagi operam danti divulgabantur. Quorum tituli secundarii *Unabhängiges Organ für die Interessen des Volkes* ('Instrumentum ad populum iuvandum') et *Organ der internationalen Vereinigung des arbeitenden Volkes* ('Instrumentum internationalis operariorum unionis') dubium de politico momento non siverunt.

## Historia 
Editio princeps anno 1877 Sicagi facta est; usque annum 1931 tria exemplaria omni septimana vendita sunt, circa sex milia. Ex mense Maio 1879 diebus dominicis addidamenta *Die Fackel* adiuncta erant necnon specimina textuum *Der Vorbote*.

Et Tumultus Haymarket vere anni 1886 facti et sempiternae adhortationes moderatoris Augusti Spies foliis partes vocis publicae pro collegiis opificum dabant. Spies diurnarius mensibus inter Septembrem 1884 et Maium 1886 (quando in carcerem missus est) foliis novam vitam inspirabat et novos lectores gratos habuit. Nunc domus quaestuariae praeconium mercatorium ibi poni iusserunt, quod novam pecuniam attulit. Paulus Grottkau, antecessor eius et conturbator, foro merserat.

Mense Novembri 1887 Spies, Georgius Engel, Adalbertus Parsons, et Adolphus Fischer condamnati et in patibulo letati sunt.

Historicus Maximilianus Nettlau dixit Rudolphum Steiner ipsum interdum res istas edidisse. Etiam anarchismi fautor Hippolytus Havel Bohemicus saeculo XX ineunte in foliis conficiendis summopere auxiliabat.

## Bibliographia 
* Jon Bekken: *The First Anarchist Daily Newspaper: The Chicagoer Arbeiter-Zeitung.* In: *Anarchist Studies*, tomus 3, 1/2003
* Josef Peukert: *Erinnerungen eines Proletariers aus der revolutionären Arbeiterbewegung.* pp. 271, 302, 303, 309. Verlag des Sozialistischen Bundes, Berolini 1913. Nova editio Francofurti 2002, ISBN 3-936049-11-i
* Max Nettlau (ed.): *Geschichte der Anarchie.* Post 1927 iterum edidit Heiner Becker. Bibliothek Thélème, Münster 1993
* Rudolf Rocker: *Johann Most. Das Leben eines Rebellen*, Berolini 1924, p.152, 163, 306–307, 310, 314, 336, 379. Nova editio Berolini 1994, ISBN 3-922226-22-1

## Nexus externi 
* Index: German-Americana Collection. PDF, University of Cincinnati Library System.
* folia "Arbeiterzeitung" quae fuerint

## Notae 
Categoria:Anarchismus
Categoria:Constituta 1877
Categoria:Diaria Theodisce edita
Categoria:Dissoluta 1931
Categoria:Sicagum