open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Danaus melanippus

***Danaus melanippus*** (Anglice *white tiger*) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Asia tropica ab Assamia in India orientali per Asiam Meridio-Orientalem ad meridiem usque ad Indonesiam, et ad orientem usque ad Philippinas et per Sinas meridianas usque ad Taivaniam endemicus (Evans 1932; Smith et al. 2005). Sunt circa quindecim (13–18, secundum auctorem) subspecies, et species artissime cognata est *Danaus affinis* (Smith et al. 2005).

## Bibliographia
* Evans, W. H. 1932. *The Identification of Indian Butterflies.* Ed. 2a. Mumbai: Bombay Natural History Society.
* Gaonkar, Harish. 1996. Butterflies of the Western Ghats, India (including Sri Lanka): A Biodiversity Assessment of a threatened mountain system. *Journal of the Bombay Natural History Society.* 
* Gay, Thomas, Isaac Kehimkar, et J. C. Punetha. 1992. *Common Butterflies of India.* Mumbai: WWF-India et Oxford University Press.
* Haribal, Meena. 1994. *Butterflies of Sikkim Himalaya and their Natural History.*
* Kunte, Krushnamegh. 2005. *Butterflies of Peninsular India.* Universities Press.
* Wynter-Blyth, M. A. 1957. *Butterflies of the Indian Region.* Mumbai: Bombay Natural History Society.

Categoria:Danaini
Categoria:Lepidoptera Indiae
Categoria:Lepidoptera Indonesiae
Categoria:Lepidoptera Philippinarum
Categoria:Lepidoptera Sinarum
Categoria:Fauna Taivaniae
Categoria:Taxa Cramer
Categoria:Taxa 1777
Nicrophorus apo

***Nicrophorus apo*** est coleopterum subfamiliae Nicrophorinae familiae Silphidarum, quod Mindanao, in insula Philippinensi, endemicum est. Species, primum a Ross H. Arnett, Jr. anno 1950 rite descripta, ex Monte Apone appellatur.

**Nicrophorus satanas*

## Notae
## Nexus externi
*De genere apud situm collections2.eeb.uconn.edu (PDF).

Categoria:Insecta Philippinarum
Categoria:Silphidae
Categoria:Taxa Arnett
Categoria:Taxa 1950
Pythia

[thumb|[Themis Pythiae partes agens Aegeo filium praedicit (calix Atticus ex Volsiniis oriundus, circiter 440/430 a.C.n.)]]
**Pythia** (Graece: *Πυθία*) fuit titulus sacerdotis, quae Delphis in templo Apollinis oraculum consulentibus respondit. 

Postquam Pythia in Castalio fonte ad pedem Parnassi est lavata bibitque, lauro coronata tripoda conscendit, qui in templi adyto super telluris rima (χάσμα), ex qua vapores surgebant, positus erat. Afflatu numinis, ut putabatur, affecto in omnem insaniam rapta verba dissoluta edidit, quae sacerdotes interpretando in versus plerumque ambiguos commutaverunt.
Ut apud Pausaniam legitur, etiam creditum est "Cassitodis fontis aquas terram subire et in adyto Apollinis mulieres efficere fatidicas." 
 
Qui oraculum consulebat, ampla munera offerre tenebatur, quare oraculum Delphicum paulatim divitiis superabundavit.

## Fontes 
*Aeschylus, Eumenides
*Euripides, Ion
* IX.3.2-6
*Pausanias, Descriptio Graeciae 10,24-32
*Plutarchus, De defectu oraculorum 
*Plutarchus, De Pythiae oraculis

*Cassandra
*Sibylla
*432 Pythia

## Bibliographia 
*Lisa Maurizio, Anthropology and Spirit Possession: A Reconsideration of the Pythia's Role at Delphi. In: The Journal of Hellenic Studies. Vol. 115, 1995, p. 69–86.
*Walter Burkert, Griechische Religion der archaischen und klassischen Epoche. Die Religionen der Menschheit 15. Stuttgardiae 1977, ISBN 3-17-004345-5 (2. ed. amplificata 2011, ISBN 978-3-17-021312-8).
*Joseph Eddy Fontenrose, Python. A study of Delphic myth and its origins, University of California Press, 1959.
*Joseph Eddy Fontenrose, The Delphic Oracle. Its Responses and Operations, University of California Press, 1978.

## Notae 
Categoria:Delphi
Categoria:Oracula
Epimyrma

***Epimyrma*** est genus formicarum subfamiliae Myrmicinarum familiae Formicidarum.

## Species
Generi sunt circa undecim species, infra perscriptae.

* *Epimyrma adlerzi*
* *Epimyrma africana*
* *Epimyrma algeriana*
* *Epimyrma bernardi*
* *Epimyrma corsica*
* *Epimyrma goridaghini*
* *Epimyrma kraussei*
* *Epimyrma ravouxi*
* *Epimyrma stumperi*
* *Epimyrma tamarae*
* *Epimyrma zaleskyi*

## Nexus externi
Categoria:Genera animalium
Categoria:Myrmicinae
Categoria:Taxa Emery
Categoria:Taxa 1915
Manica (genus)

***Manica*** est genus  formicarum subfamiliae Myrmicinarum familiae Formicidarum.

## Species
Generi sunt sex species descriptae:
**M. bradley* Wheeler, 1909
**M. hunteri* Wheeler, 1914
**M. invidia* Bolton, 1995
**M. parasitica* Creighton, 1934
**M. rubida* Latreille, 1802
**M. yessensis* Azuma, 1973

## Nexus externus
Categoria:Genera animalium
Categoria:Myrmicinae
Categoria:Taxa Latreille
Categoria:Taxa 1804
Myrmecina

***Myrmecina*** est genus formicarum subfamiliae Myrmicinarum familiae Formicidarum. Ei sunt 46 species, in America Septentrionali, Europa Africa septentrionali, India orientali, Corea, Iaponia, et Australia diverse endemicae:

## Species
* *Myrmecina alpina* Shattuck, 2009
* *Myrmecina amamiana* Terayama, 1996
* *Myrmecina americana* Emery, 1895
* *Myrmecina atlantis* Santschi, 1939
* *Myrmecina australis* G. C. Wheeler & J. Wheeler, 1973
* *Myrmecina bandarensis* Forel, 1913
* *Myrmecina brevicornis* Emery, 1897
* *Myrmecina butteli* Forel, 1913
* *Myrmecina cacabau* Mann, 1921
* *Myrmecina curtisi* Donisthorpe, 1949
* *Myrmecina curvispina* Zhou, Huang & Ma, 2008
* *Myrmecina difficulta* Shattuck, 2009
* *Myrmecina eruga* Shattuck, 2009
* *Myrmecina flava* Terayama, 1985
* *Myrmecina graminicola* (Latreille, 1802)
* *Myrmecina guangxiensis* Zhou, 2001
* *Myrmecina hamula* Zhou, Huang & Ma, 2008
* *Myrmecina harrisoni* Brown, 1967
* *Myrmecina inaequala* Shattuck, 2009
* *Myrmecina kaigong* Terayama, 2009
* *Myrmecina mandibularis* Viehmeyer, 1914
* *Myrmecina melonii* Rigato, 1999
* *Myrmecina modesta* Mann, 1919
* *Myrmecina nesaea* W. M. Wheeler, 1924
* *Myrmecina nipponica* W. M. Wheeler, 1906
* *Myrmecina opaciventris* Emery, 1897
* *Myrmecina pauca* Zhou, Huang & Ma, 2008
* *Myrmecina pilicornis* F. Smith, 1858
* *Myrmecina polita* Emery, 1897
* *Myrmecina pumila* Shattuck, 2009
* *Myrmecina punctata* Emery, 1897
* *Myrmecina rugosa* Forel, 1902
* *Myrmecina ryukyuensis* Terayama, 1996
* *Myrmecina sauteri* Forel, 1912
* *Myrmecina semipolita* Forel, 1905
* *Myrmecina sicula* André, 1882
* *Myrmecina silvalaeva* Shattuck, 2009
* *Myrmecina silvampla* Shattuck, 2009
* *Myrmecina silvangula* Shattuck, 2009
* *Myrmecina silvarugosa* Shattuck, 2009
* *Myrmecina silvatransversa* Shattuck, 2009
* *Myrmecina sinensis* W. M. Wheeler, 1921
* *Myrmecina striata* Emery, 1889
* *Myrmecina strigis* Lin & Wu, 1998
* *Myrmecina sulcata* Emery, 1887
* *Myrmecina taiwana* Terayama, 1985
* *Myrmecina transversa* Emery, 1897
* *Myrmecina undulata* Emery, 1900
* *Myrmecina urbanii* Tiwari, 1994
* *Myrmecina vidyae* Tiwari, 1994
* *Myrmecina wesselensis* Shattuck, 2009

## Notae 
Categoria:Genera animalium
Categoria:Myrmicinae
Categoria:Taxa Curtis
Categoria:Taxa 1829
Strumigenys

***Strumigenys*** est genus formicarum familiae Formicidarum, quae in Papua Nova Guinea et alibi in tropicis subtropicisque inveniuntur. Duodeviginti species in Australia endemicae sunt. Parvos nidos in solo, sub et inter saxa, in et sub lignis, ac sub stercus pecorum faciunt. Aliquot species se cum aliis formicis, sicut *Bothriomyrmice mayri* et *Rhytidoponera metallica,* consociant.

## Species selectae
Generi sunt plus 830 species, inter quae sunt sequentes.

* *Strumigenys abdera* Fisher, 2000
* *Strumigenys ayersthey* Booher & Hoenle, 2021
* *Strumigenys bryanti* Wheeler, 1919
* *Strumigenys emmae* Emery, 1890
* *Strumigenys formosensis* Forel, 1912
* *Strumigenys godeffroyi* Mayr, 1866
* *Strumigenys heteropha* Bolton, 2000
* *Strumigenys hispida* Lin & Wu, 1996
* *Strumigenys indigatrix* Wheeler, 1919
* *Strumigenys lacunosa* Lin & Wu, 1996
* *Strumigenys lanuginosa* Wheeler, 1905
* *Strumigenys lichiaensis* Lin & Wu, 1996
* *Strumigenys liukueiensis* Terayama & Kubota, 1989
* *Strumigenys mandibularis* Smith, 1860
* *Strumigenys minutula* Terayama & Kubota, 1989
* *Strumigenys nanzanensis* Lin & Wu, 1996
* *Strumigenys perplexa* (Smith, 1876)
* *Strumigenys solifontis* Brown, 1949
* *Strumigenys tenuipilis* Emery, 1915
* *Strumigenys tigris* Brown, 1971
* *Strumigenys trada* Lin & Wu, 1996
* *Strumigenys trinidadensis* Wheeler, 1922
* *Strumigenys wallacei* Emery, 1897
* *Strumigenys xenos* Brown, 1955
* *Strumigenys hirsuta* Guénard, 2020

## Notae
## Bibliographia
*Bolton, B. 2014. "Strumigenys." AntCat. Editio interretialis.
*Chung-Chi Lin, et Wu Wen-Jer. 1996. "Revision of the ant genus Strumigenys Fr. Smith (Hymenoptera: Formicidae) of Taiwan." *Chinese Journal of Entomology* 16: 137–52. PDF. 
*Smith, F. 1860. "Descriptions of new genera and species of exotic Hymenoptera." *Journal of Entomology* 1: 65-84. PDF.

## Nexus externi
*Ruber Specierum Periclitatarum Index 2006 apud situm iucnredlist.org

Categoria:Genera animalium
Categoria:Insecta Africae
Categoria:Insecta Americae Australis
Categoria:Insecta Australiae
Categoria:Insecta Papuae Novae Guineae
Categoria:Myrmicinae
Categoria:Taxa Smith
Categoria:Taxa 1860
Thesaurus Athenarum

[thumb|Thesaurus Athenarum [Delphis]]
**Thesaurus Athenarum** Delphis ad munera urbis Athenarum asservanda exstructus est. Ad viam sacram, quae ad templum Apollinis ducebat, situs erat. Datatio exacta aedificii ex marmore Pario in formam templi in antis ordinis Dorici facti fieri nequit, sed inter annos 510 et 490 a.C.n. aedificatum esse conicitur.

In pariete exteriore huius thesauri duo hymni in honorem Apollinis insculpti erant, e quorum fragmentis in ruderibus repertis partim textus integri restituti sunt. Auctor alterius hymni Limenios quidam est, nomen alterius deperditum est. Utrique carmini notae musicae antiquae additae sunt.  

* Thesaurus (architectura)

## Nexus externi 
## Notae 
Categoria:Delphi
Categoria:Architectura Graeca antiqua
Categoria:Musica Graeca antiqua
Negatio calefactionis globalis

**Negatio calefactionis globalis** dicitur de conatibus consensus scientifici de calefactionis globalis vi, momento, conciliationeque moribus humanis, negandi praetermittendive, praecipue ad fines commerciales aut ideologicos. Sors scientiae falsae putatur.

## Notae
Categoria:Calefactio globalis
Categoria:Scientia falsa
Opamyrma hungvuong

***Opamyrma hungvuong*** est formica subfamiliae Amblyponinarum familiae Formicidarum, in Vietnamia endemica et primum anno 2008 descripta, sola generis *Opamyrmae* species.

**Apomyrma stygia*

## Bibliographia
*Yamane, Seiki, Tuan Viet Bui, et Katsuyuki Eguchi. 2008. *Opamyrma hungvuong*, a new genus and species of ant related to *Apomyrma* (Hymenoptera: Formicidae: Amblyoponinae). *Zootaxa* 1767 (12 Maii): 55–63.

## Nexus externus
* De genere apud situm lasius.narod.ru

Categoria:Amblyoponinae
Categoria:Fauna Vietnamiae
Categoria:Hymenoptera Asiae
Categoria:Species animalium
Categoria:Taxa Yamane
Categoria:Taxa 2008
The Ants

***The Ants*** (*De formicis*) est liber ab E. O. Wilson et Bert Hölldobler anno 1990 vulgatus, qui praemium *Pulitzer Prize for General Non-Fiction* anno 1991 accepit.

Quod in libro continetur, eruditos imprimis petit ut opus rationis, quod singula de anatomia, physiologia, organizatione sociali, oecologia, et historia naturali formicarum perscribit. Extractum inventorum nimis iucundorum pro legentibus indoctis aptum in ipsorum scriptorum libro *Journey to the Ants* (*De itinere ad formicas ducente* - 1994) inveniri potest.

## Nexus externus
*"The only professional science work to have won a Pulitzer Prize—for general nonfiction in 1991—The Ants," apud situm dannyreviews.com
## Bibliographia
Categoria:Civitatum Foederatarum scripta
Categoria:Libri zoologici
Categoria:Litterae Anglicae
Categoria:Myrmecologia
Categoria:Scripta 1991
Solarium (myrmecologia)

**Solarium** est structura terrena a quibusdam species Formicidarum aedificata ut fetum incubent. Haec solaria plerumque sunt tholiformia, ex tenuissimo humi corio effecta, perque canalibus subterraneis ad nidum principem conecta. *Tapinoma erraticum* est species cuius sollertia solariorum construendorum ab Horatio Donishthorpe in libro *British Ants, Their Life Histories and Classification* saeculo vicensimo ineunte animadversa est.

## Bibliographia
*Donisthorpe, Horace St. John Kelly. 1915. *British ants, their life-history and classification.* Plimmuthae Angliae: W. Brendon and Son, Limited.

Categoria:Myrmecologia
Mermithogyne

**Mermithogyne** est regina nonnullarum specierum formicarum familiae Formicidarum, cui usitate sunt alae breviores, a parasiticis generis *Mermis* phyli Nematodorum vermibus factae. Vide etiam commentarios Mermithaner, Mermithergate, et Polymorphismus in Formicidis.

## Bibliographia
* Wheeler, W. M. 1910. The effects of parasitic and other kinds of castration in insects. *Journal of Experimental Zoology* 8: 377–438.

Categoria:Myrmecologia
Maximilianus de Burgundia

**Maximilianus de Burgundia** (natus die 28 Iunii 1514 – obiit die 4 Iulii 1558), marchio Veriae et Dominus Beveren, fuit homo nobilis ex Nederlandia in servitute Domus Habsburgensis.
thumb|Maximilianus depictus anno 1715

## Vita 
Maximilianus fuit filius Adolphi Burgundiae et Annae Bergae, qui fuit nothus Philippi III Burgundiae. Erasmus in domo patris illum saepe visit et Erasmus litteras Maximiliano puero scripsit ut eum scientiae studere adcohortaretur. Anno 1542 Maximilian Louisam Domi Croÿ, filiam Philippi II Domi Croÿ, in matrimonium duxit. Erant autem sine liberis. Ita post mortem suum, fundus Maximiliano de Hénin-Liétard, filio sororis suis Annae, datus est. Ob aerem alienum, necesse fuit Marchionatum Veriae vendi.

## Cursus honorum 
Anno 1540 Maximilianus post patrem suum Admiralis Nederlandiae, anno 1542 Admiralis Flandriae et anno 1546 eques in Ordone Velleris Aurei factus est. Ab anno 1547 Stadtholder Hollandiae, Zelandiae, Traiecti ad Rhenum et Admiralis-Generalis Zelandiae fuit. Anno 1555 Carolus V Veriam ad Marchionatum promovit ut praemio ad Maximilianum afficeret ob servitutem fidelem.

Post mortem, Gulielmus Auriacus, eo tempore iam fidelis Regis Hispaniae, factus est Stadtholder Hollandiae, Zelandiae, et Traiecti ad Rhenum.

## Notae 
Categoria:Nati 1514
Categoria:Mortui 1558
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Incolae Nederlandiae
Index Starr doloris punctorum

**Index Doloris Punctorum Starranus** (Anglice *Starr Sting Pain Scale*), vel **Index doloris Punctorum Apocritorum** (*A Pain Scale for Bee, Wasp, and Ant Stings*), est index a Christophoro K. Starr entomologo excogitatus ut gradus doloris punctorum Hymenopterorum comparentur. Index quattuor gradibus utitur: primus est minimus doloris gradus; quartus est maximus.

## Index, cum exemplis
* Index Dolianus ad metiendum dolorem
* Index doloris
* Index Doloris Punctorum Schmidtianus, a Iustino O. Schmidt excogitatus
* Gradus Scoville ad metiendum vim pungentem vel calfacientem *capsicorum*
* Syndroma Irukandji, condicio a puncto Cnidariorum effecta

## Notae
## Nexus externi
*Evans, David L. 1990. Table 14.1, Insect Defenses: Adaptive Mechanisms and Strategies of Prey and Predators. ISBN 0-88706-896-0.
*"Insects Bite and Sting for Good Reasons," apud situm agriculture.purdue.edu
*Res vulgatae a Christophoro K Starr apud situm ckstarr.net
*Williams, David B. "Tarantula Hawks," apud situm desertusa.com

Categoria:Entomologia
Categoria:Primum auxilium
Categoria:Dolor
Tulle gras

thumb|Sarcinae tulle gras continentes.
***Tulle gras*** (Francice, 'rete oleaceum') est fascia medica in Francia orta atque ibi et alibi adhibita, quae in textili paraffino molli (98 centesimae), balsamo Peruviano (1 centesima), et oleo olivarum (1 centesima) tincto consistit. Haec permixtio prohibet ne fascia vulneribus adhaerescat, sed cum fascia absorbente adhibenda est. Nonnulla genera adhiberi possunt. Tulle gras Lumière ab Augusto Lumière Magni Belli excogitatum est.

## Notae

 
## Bibliographia
*Andrews, J. K., I. A. Buchan, et M. Horlington. 1982. An experimental evaluation of a chlorhexidine medicated tulle gras dressing. *Journal of Hospital Infection* 3(2):149–157.
*Hessam, S., et al. 2015. Comparison of lipidocolloid and chlorhexidine-impregnated tulle gras dressings following microscopically controlled surgery. *Journal of Wound Care* 24(3):135–138.
**La Revue Prescrire.* 2004. Tulle gras: changements multiples et faux-semblants. 24(254):662. PDF.
*Lawrence, J. C. 1977. An experimental and clinical evaluation of a tulle gras dressing medicated with silver sulphadiazine. *Burns* 3(3):186–193. [Abstractum.](http://www.burnsjournal.com/article/0305-4179(77)90009-2/abstract)
*Lawrence, J. C. 1977. The treatment of small burns with a chlorhexidine-medicated tulle gras. *Burns* 3(4):239-244. doi:http://dx.doi.org/10.1016/0305-4179(77)90049-3. [Abstractum.](http://www.burnsjournal.com/article/0305-4179(77)90049-3/abstract)
*Lawrence, J. C. 1984. Tulle gras dressings. *Journal of Hospital Infection* 5(3):337–339. doi:http://dx.doi.org/10.1016/0195-6701(84)900860. [Abstractum.](http://www.journalofhospitalinfection.com/article/0195-6701(84)90086-0/abstract)
 
## Nexus externi
*Bactigras Tulle Gras, www.pattersonmedical.co.uk (situs mercatorius)
*Bactigras, Tulle Gras Dressings, firstaidkitexpress.com (situs mercatorius)
*"Tulle gras - Définition," sante-medecine.journaldesfemmes.com
*"Utilisation d'un pansement gelée de pétrole," www.youtube.com (ostentus)

Categoria:Medicamenta
Categoria:Primum auxilium
Categoria:Verba Francogallica
Berbere

[thumb|[Impensae aromaticae nonnullae *berbere*: giro a dextra parte corrorima, nigella, foenum Graecum, ammi]]
**Berbere** (Amharice በርበሬ et Tigrinyice በርበረ) est condimentorum mixtio quae e cepa, allio, gingibere, sale, coriandro, caryophyllo, nigella, ammi, foeno Graeco, cardamomo, capsico, cinnamomo, basilico, corrorima, ruta, interdum pipere longo conficitur cum oleo et aqua. Est tritura saepissime in arte coquinaria Aethiopica et Erythraea adhibita.

## Nexus externi 
* "Spice Mixture Index" apud ''Gernot Katzer's Spice Pages*
* Homemade berbere apud *Yup ... it's vegan''

Categoria:Ars coquinaria Aethiopica
Categoria:Triturae
Categoria:Ars coquinaria Erythraea
Shiro wot

[thumb|upright=1.5|[Ars coquinaria Aethiopica: pater filiique e duobus *injera* Ziway in urbe epulum componunt. Prima acie *shiro wot* ("pulmentarium e cicera"), ad fundum *tibs* ("copadia vel haedina vel agnina") videtur]]
**Shiro wot** (litteris Aethiopicis ሽሮ ወጥ) est pulmentarium e cicere molito compositum, cui adduntur cepa, allium, condimenta varia. Shiro wot in panem injera apponi solet. Saepius sicut ferculum castimoniale tempore Quadragesimae et Ramadan comeditur, sed per omnem annum partem constituit mensae beyaynetu e variis cibis compositae.

[thumb|upright=1.25|Mensa [castimoniale Aethiopicum: *shiro wot* (media mensa) cum panibus injera involutis holeribusque variis]]  
Cepae contusae sine oleo praefriguntur. Eis adduntur oleum trituraque berbere, lycopersicum contusum, allium concisum. Quibus dum friguntur cicer contusum gradatim infunditur et commovetur, aqua eodem tempore instillata. Mixtura paene bullante butyrum conditum *niter qibe*, pulvis allii sive oleum ex allio, saccharum, sal immittuntur. Omne breve temporis spatium concoquitur. Cum panibus injera infertur.  

## Nexus externi 
* "Ethiopian shiro weat" apud *The Gourmet Gourmand* 
* "Ethiopian Berbere Spice Mix, Quick Injera Crepes, and Shiro Wot" apud *Opera Girl Cooks*
* "Simple chickpea flour shiro wat" apud *Fermenting for Foodies]* 
* Praeceptum apud *Ethiopian Millennium* 

Categoria:Pultes
Categoria:Ars coquinaria Erythraea
Categoria:Ars coquinaria Aethiopica
Marcq-en-Barœul

[thumb|Marcq-en-Barœul: [curia municipalis]]

** Marcq-en-Barœul** est commune 38874 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.

* Index communium praefecturae Septentrionis

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia Praefecturae Septentrionis
Categoria:Loci habitati praefecturae Septentrionis
Malincourt

[thumb|upright=0.8|left|Malincourt: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Petro dicata.]]
 est commune 498 incolarum (anno 2023) praefecturae Septentrionis in Altis Franciae, boreali reipublicae regione.

* Index communium praefecturae Septentrionis

## Nexus externi 
Categoria:Communia Praefecturae Septentrionis
Categoria:Loci habitati praefecturae Septentrionis
Lynde

[thumb|upright=0.8|left|Lynde: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Vedasto dicata.]]

 (Nederlandice *Linde*) est commune 783 incolarum (anno 2023) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Altis Franciae.

* Index communium praefecturae Septentrionis

## Nexus externi 
Categoria:Communia Praefecturae Septentrionis
Categoria:Loci habitati praefecturae Septentrionis
Templum in antis

**Templum in antis** sive **aedes in antis** est forma antiquissima simplicissimaque templi Graeci. Ex conclavi rectangulari (cella) cum porticu (pronaos) constat. Pronaos ex antis et duobus columnis interpositis formatur. Templo in antis est contignatio frontem et latera longiora circumcurrens, epistylio saepe lapidum tabulatu commutato. Contra contignatio peripteri plerumque ad pronai antas finem capit. Exempla templi in antis Graeca sunt Thesaurus Athenarum Delphis vel templum Dionysi Mileti. Etiam Romani hanc architecturae formam receperunt et ubique Imperii Romani diffuderunt.

Templum, cui sunt antae etiam in parte aversa, quae ibi opisthodomum formant, Templum in antis anceps nominatur. Si columnae inter antas desunt, tale templum Graece *astylos* vocatur.

Vitruvius loco citato de templo in antis scribit:
:*In antis erit aedes, cum habebit in fronte antas parietum qui cellam circumcludunt, et inter antas in medio columnas duas supraque fastigium symmetria ea conlocatum, quae in hoc libro fuerit perscripta. Huius autem exemplar erit ad tres Fortunas ex tribus quod est proxime portam Collinam.*

Fasciculus:Megaron mit Saulen Antentempel.svg|Templum in antis 
Imago:Treasury of Athens at Delphi.jpg|Thesaurus Athenarum Delphis.

## Bibliographia 
* Gottfried Gruben: *Die Tempel der Griechen*. Hirmer, Monaci 2001 (5. Ed.), ISBN 3-777-48460-1
* Heiner Knell: *Architektur der Griechen: Grundzüge*. Wiss. Buchges., Darmstadiae 1988, ISBN 3-534-80028-1
* Wolfgang Müller-Wiener, *Griechisches Bauwesen in der Antike*. C.H.Beck, Monaci 1988, ISBN 3-406-32993-4

## Notae 

Categoria:Templum (architectura)
Morihei Ueshiba

**Morihei Ueshiba** (natus die 14 Decembris 1883 in familia equestri (*Samurai*) in Wakayama Iaponiae; mortuus 26 Aprilis 1969) fuit magister artis martialis et Aikidonis creator. Reverenter a discipulis "O-Sensei" ("Magnus Praeceptor") nuncupatus est.

## Dictum
*Ille ars martialis est amor.

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1883
Categoria:Mortui 1969
Categoria:Incolae Iaponiae
Categoria:Periti artium martialium
Categoria:Artes martiales
Parantica albata

***Parantica albata*** (Anglice ''Zinken's tiger'') est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Indonesia endemicus.

## Nexus externi
*De specie apud situm iucnredlist.org (Lepidoptera Specialist Group 1996)
*Ruber Specierum Periclitatarum Index 2006 apud situm iucnredlist.org

Categoria:Parantica
Categoria:Lepidoptera Indonesiae
Categoria:Taxa Zinken
Categoria:Taxa 1831
Parantica aspasia

***Parantica aspasia*** (Anglice *yellow glassy tiger*) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Asia endemicus.

## Bibliographia
* Evans, W. H. 1932. *The Identification of Indian Butterflies.* Ed. 2a. Mumbai: Bombay Natural History Society.

*Index Lepidopterorum Indiae (Nymphalidae)

Categoria:Lepidoptera Asiae
Categoria:Lepidoptera Indiae
Categoria:Parantica
Categoria:Taxa Fabricius
Categoria:Taxa 1787
Tirumala gautama

***Tirumala gautama*** (Anglice *scarce blue tiger*) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in India endemicus.

[thumb|left|*Tirumala gautama* [mas]]

## Notae

*Index Lepidopterorum Indiae
*Index Lepidopterorum Indiae (Nymphalidae)

Categoria:Tirumala
Categoria:Lepidoptera Asiae
Categoria:Lepidoptera Australiae
Categoria:Lepidoptera Indiae
Gautama
Categoria:Taxa Moore
Categoria:Taxa 1877
Tirumala petiverana

***Tirumala petiverana*** est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Africa tropica endemicus. Habitatio naturalis in Afromontana, silvis terrarum humilium et fluvialium, consistit. 

Latitudo alarum est 60–75 mm. Unum tantum fetum in anno procreant. Adulti in Zimbabua a Februario ad Maium (praecipue mense Aprili) volare solent.

Larvae *Pergularia extensa, Pergularia daemia, Marsdenia rubicunda,* et speciebus *Daemiae* et *Hoyae* vescuntur.

## Notae 
Petiver
Categoria:Taxa Doubleday
Categoria:Taxa 1847
Categoria:Tirumala
Tirumala septentrionis

thumb|left|175px|Adultus
***Tirumala septentrionis*** (Anglice *dark blue tiger*) est papilio subfamiliae Danainarum familiae Nymphalidarum, in Asia Meridiana et Asia Meridio-Orientali endemicus.

## Descriptio
Hic papilio *Tirumalae limniacis* similis est.

Latitudo alarum est 80–115 mm.

## Distributio
Himalaia a Simla ad Sikhim, in Assamiam, Birmaniam, et Asiam Meridio-Orientalem; Orissa, Bengalia Occidentalis; India Meridiana, *Western Ghats,* et Nilgiris; Taprobane.

## Habitus
Haec species est una ex praepollentibus speciebus (78%) per tempus migratorium in India Meridiana, cum multae species migrant. Mares et feminae ut videntur numeris aequalibus migrant.

## Vita

Fasciculus:Dark blue tiger egg sec.jpg|Ovum
Fasciculus:Dark blue tiger cat sec.jpg|Eruca
Fasciculus:Dark blue tiger pupa sec.jpg|Pupa
Fasciculus:VB 057 Dark Blue Tiger.jpg|Adultus

Eruca erucae *T. limniace* similis est. Ea secundum MacKinnon et de Niceville *Vallare dichotoma* vescitur. Alii hostes sunt *Cosmostigma racemosa,* *Heterostemma brownii* et species generis *Cocculi.*

## Pinacotheca

Fasciculus:Dark Blue Tiger (Tirumala septentrionis) on Crotalaria retusa (Rattleweed) in Talakona forest, AP W IMG 8166.jpg|Super *Crotalariam retusam* in silva Talakona, in Chittoor Districtu Andhra Pradesh, India.
Fasciculus:Dark Blue Tiger (Tirumala septentrionis) on Crotalaria retusa (Rattleweed) in Talakona forest, AP W IMG 8163.jpg|Super *Crotalariam retusam* in silva Talakona, in Chittoor Districtu Andhra Pradesh, India.
Fasciculus:Dark Blue Tiger (Tirumala septentrionis) in Talakona forest, AP W IMG 8447.jpg|Super *Crotalariam retusam* in silva Talakona, in Chittoor Districtu Andhra Pradesh, India.
Fasciculus:Blue & Dark Blue Tigers on a Crotalaria retusa (Rattleweed) in Talakona forest, AP W IMG 8695.jpg|*Tirumala limniace* et *Tirumala septentrionis* super *Crotalarium retusam* in silva Talakona, in Chittoor Districtu Andhra Pradesh, India.
Fasciculus:Blue & Dark Blue Tigers on a Crotalaria retusa (Rattleweed) in Talakona forest, AP W IMG 8691.jpg|*Tirumala limniace* et *Tirumala septentrionis* super *Crotalarium retusam* in silva Talakona, in Chittoor Districtu Andhra Pradesh, India.

## Notae

## Nexus externus
*De specie apud situm butterflies.wildreach.com (Sri Lanka Wild Life Information Database)

*Index Lepidopterorum Indiae
*Index Lepidopterorum Indiae (Nymphalidae)

Categoria:Fauna Asiae Meridio-Orientalis
Categoria:Lepidoptera Indiae
Categoria:Insecta Thailandiae
Categoria:Taxa Butler
Categoria:Taxa 1874
Categoria:Tirumala
Acanthaster planci

***Acanthaster planci*** est magnum asteroideum nocturnum, quod polypoda curalii praedatur, corpore spinis venenosis tecto. In tropicis curalii scopulis Maris Rubri, Oceani Indici, Oceanique Pacifici (inter quem Magna Curalii Obex) endemicus est. 

## Descriptio
*Acanthaster planci* est unus maximarum stellarum marinarum Tellure, dum maxima fortasse *Pycnopodia helianthoides*.
*Acanthaster planci* est animal solitarium, quod sola vescitur, et spatium constantem inter se et alios suae speciei singulos tenet. Tamen curalii scopulis multitudine invadere potest, atque oecosystemas vastare. Eius causae non sciuntur. 

## Pinacotheca

Fasciculus:CrownofThornsStarfish Fiji 2005-10-12.jpg|In Timor
Fasciculus:Crown of Thorns-jonhanson.jpg|In Thailandia
Fasciculus:Acanthaster Planci (la Réunion).jpg|In Reunione
Fasciculus:Acanthaster planci in Bohol (Philippines).jpg|In Philippinis
Fasciculus:Acanthaster Planci (La Réunion), détail des épines.jpg|Spinae venenumque

## Bibliographia
*Moran, P. J. 1990. *Acanthaster planci (L.): biographical data.* Coral Reefs.
*Raymond, Robert. 1986. *Starfish Wars: Coral Death and the Crown-of-Thorns.* Macmillan.

## Nexus externi 
* (en) *Acanthastrum planci* in *World Register of Marine Species*.
* (fr) Jack Harrang, François Cornu, « Acanthaster Planci » in *Sous Les Mers*. 

Categoria:Acanthasteridae
Categoria:Fauna Australiae Occidentalis
Categoria:Species animalium
Plancus
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Ornithoptera rothschildi

***Ornithoptera rothschildi*** (Anglice ''Rothschild's birdwing*) est magnus familiae Papilionidarum papilio, in Montibus Arfak Novae Guineae occidentalis endemicus.
 
## Descriptio
Haec species, primum a Carolo Brenders Pratt entomologo agnota, a Georgio Kenrick anno 1911 descripta est. Ex Domino Gualterio Rothschild, qui alienum plurimis expeditionibus suis copiis persolvit, appellatur.

Latitudo alarum feminarum est usque ad 15 cm. Alae anteriores sunt atrofuscae vel fuscae denigratae, maculis coloribus cremeis ad cinereis. Alis posterioribus sunt laminae nigrae, medio panno aureo, apicibus nigris. Abdomini sunt anuli nigri et setosi.

Latitudo alarum marum est circa 13 cm, et longitudo corporis usque ad 13 cm. Anteriores marum alae laminis nigris cinguntur, et in regione media laminis aliquantulum nigris, flavovirentibus, et flavis. Marginibus alarum posteriorium sunt laminae nigrae. Pannus medius est flavus, apicibus nigris iuxta maculas minores flavovirentes. Abdomen est aureum.

*Ornithopterae rothschildi* est minima omnium *Ornithopterarum'' distributio. Habitatio naturalis est prata florifera usque ad 2000–2700 m super maris aequor.

## Nexus externi
*De ornithoptera caerulea apud situm cws-scf.ec.gc.ca
*De specie apud situm arkive.org
*De specie apud situm butterflycorner.net
*De specie apud situm nagypal.net

Categoria:Ornithoptera
Rothschild
Categoria:Taxa Kenrick
Categoria:Taxa 1911
Euploea

[thumb|*[Euploea phaenareta hollandi*]]
***Euploea*** est genus papilionum subfamiliae Danainarum familae Nymphalidarum. Species coloribus plerumque sunt obscurae, saepe denigratissimae, quam ob rem eae corvi vulgo appellantur. Ut fieri solet in earum subfamilia, eae sunt venenosae, quia larvae plantis generis *Asclepiadis* et aliis plantis toxiferis vescuntur. Colores larvarum sunt aposematici, qui praedatores victu arcent, et ergo species non cognatae et non vel minus venenosae papiliones adultos saepe imitantur.

## Species notabiles 
* *Euploea albicosta*
* *Euploea alcathoe*
** *Euploea alcathoe enastri*
* *Euploea algea*
* *Euploea caespes*
* *Euploea camaralzeman*
* *Euploea core*
* *Euploea crameri*
* *Euploea darchia*
* *Euploea doretta*
* *Euploea doubledayi*
* *Euploea eboraci*
* *Euploea eunice*
* *Euploea klugii*
* Euploea lacon*
* *Euploea latifasciata*
* *Euploea midamus*
* *Euploea mitra*
* *Euploea mulciber*
* *Euploea phaenareta*
** *Euploea phaenareta juvia* (exstincta, decennio 197)
* *Euploea radamanthus*
* *Euploea swainson*
* *Euploea sylvester*
* *Euploea tripunctata*
* *Euploea tulliolus*

## Nomenclatura 
Huic generi sunt multa synonyma iuniora, praecipue quia Moore fortasse unum ex extremissimis casibus scissurae in historia zoologiae fecit:

*Crastia* Hübner, 1816
*Trepsichrois* Hübner, 1816
*Salpinx* Hübner, 1819
*Eudaemon* Billberg, 1820
*Terpsichrois* Hübner, 1821 (*lapsus*)
*Euplaea* Boisduval, 1832 (*lapsus*)
*Calliploea* Butler, 1875
*Macroploea* Butler, 1878
*Stictoploea* Butler, 1878
*Euplea* W.F. Kirby, 1879 (*lapsus*)
*Adigama* Moore, 1880
*Andasena* Moore, 1883
*Betanga* Moore, 1883
*Bibisana* Moore, 1883
*Chanapa* Moore, 1883
*Chirosa* Moore, 1883
*Danisepa* Moore, 1883
*Deragena* Moore, 1883
*Gamatoba* Moore, 1883
*Glinama* Moore, 1883
*Hirdapa* Moore, 1883
*Isamia* Moore, 1883
*Karadira* Moore, 1883
*Lontara* Moore, 1883
*Mahintha* Moore, 1883
*Menama* Moore, 1883
*Mestapra* Moore, 1883
*Nacamsa* Moore, 1883
*Narmada* Moore, 1880
*Nipara* Moore, 1883
*Oranasma* Moore, 1883
*Pademma* Moore, 1883
*Patosa* Moore, 1883
*Penoa* Moore, 1883
*Pramasa* Moore, 1883
*Pramesta* Moore, 1883
*Rasuma* Moore, 1883
*Sabanosa* Moore, 1883
*Saphara* Moore, 1883
*Sarobia* Moore, 1883
*Satanga* Moore, 1883
*Selinda* Moore, 1883
*Tabada* Moore, 1883
*Tagata* Moore, 1883
*Tiruna* Moore, 1883
*Tronga* Moore, 1883
*Vadebra* Moore, 1883
*Vonona* Moore, 1883
*Anadara* Moore, 1883 (*non* Gray, 1847: praeoccupata)
*Doricha* Moore, 1883 (*non* Reichenbach, 1853: praeoccupata)
*Karadina* Moore, 1891 (*lapsus*)
*Chirosia* Sharp, 1904 (*lapsus*)
*Daniseppa* Fruhstorfer, 1910 (*lapsus*)
*Pamasa* Fruhstorfer, 1910 (*lapsus*)
*Rausuma* Fruhstorfer, 1910 (*lapsus*)
*Ironga* Martin, 1914 (*lapsus*)
*Makroploea* Martin, 1915 (*lapsus*)
*Eupolea* Hulstaert, 1931 (*lapsus*)
*Ramasa* Hulstaert, 1931 (*lapsus'')

## Notae 
## Nexus externi 
* De classificatione Danainarum apud situm nymphalidae.net
* De genere apud situm funet.fi

Categoria:Danaini

Categoria:Taxa Fabricius
Categoria:Taxa 1807
Pax de Rijswijk

thumb|Actiones de pace de Rijswijk
**Pax de Rijswijk** seu **Pax Risvici** anno 1697 in oppido Risvici in provinica Hollandia Australi signatum est. Hoc foedere Bellum Coalitionis Augustanae Vindelicorum, quod ab anno 1688 inter Franciam ex una atque Nederlandia, Hispania, Anglia atque Imperium Sacrum Romanum ex altera parte ortum erat, finitum est.
[thumb|left|Obeliscus anno [1792 in memoriam pacis erectus]]

## Foedus 20 Septembris
Die 20 Septembris Francia foedus cum Nederlandia, Hispania atque Anglia signavit.

## Foedus 30 Octobris
hoc die Francia etiam cum Imperio Sacro Romano pacem fecit. Inter alia stipulatum est, ut urbs Argentoratum iam anno 1681 a Francicis occupatum nunc et de iure ad Francia pertineret,

Categoria:Historia Europae
Categoria:Paces
Categoria:1697
Asterias

***Asterias*** est genus Asteroideorum familiae Asteriidarum, quod nonnullas comprehendit notissimas Asteroideorum species, inter quas *Asterias rubens* Oceani Atlantici et *Asterias amurensis* Oceani Pacifici septentrionalis. 

## Species
* *Asterias amurensis* Lutken, 1871
* *Asterias argonauta* Djakonov, 1950
* *Asterias forbesi* (Desor, 1848)
* *Asterias microdiscus* Djakonov, 1950
* *Asterias rathbuni* (Verrill, 1909)
* *Asterias rollestoni* Bell, 1881
* *Asterias rubens* Linnaeus, 1758
* *Asterias versicolor* Sladen, 1889

Fasciculus:Sea-Star-Ship-Harbor-Acadia-NP.jpg|*Asterias rubens*
Fasciculus:海星（正面）.JPG|*Asterias amurensis*
Fasciculus:Asterias forbesi 1.jpg|*Asterias forbesi*

## Bibliographia
Say, Thomas. 1825. On the species of the Linnaean genus Asterias inhabiting the coast of the United States. *Journal of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia* 5, pars 1.

## Nexus externi
* De specie *Asteriadem rubentem* apud situm glaucus.org.uk (British Marine Life Study Society)

Categoria:Asteriidae
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1758
Anthenea

***Anthenea*** est genus Asteroideorum familiae Oreasteridarum.

## Species selectae 
* *Anthenea acanthodes* H.L.Clark, 1938
* *Anthenea aspera* Döderlein, 1915
* *Anthenea australiae* Döderlein, 1915
* *Anthenea conjugens* Döderlein, 1935
* *Anthenea crassa* H.L.Clark, 1938
* *Anthenea crudelis* Döderlein, 1915
* *Anthenea diazi* Domantay, 1969
* *Anthenea edmondi* A.M.Clark, 1970
* *Anthenea elegans* H.L.Clark, 1938
* *Anthenea flavescens* (J.E.Gray, 1840)
* *Anthenea godeffroyi* Döderlein, 1915
* *Anthenea grayi* Perrier, 1875
* *Anthenea mertoni* Koehler, 1910
* *Anthenea mexicana* A.H.Clark, 1916
* *Anthenea obesa* H.L.Clark, 1938
* *Anthenea pentagonula* (Lamarck, 1816)
* *Anthenea polygnatha* H.L.Clark, 1938
* *Anthenea regalis* Koehler, 1910
* *Anthenea rudis* Koehler, 1910
* *Anthenea sibogae* Döderlein, 1915
* *Anthenea tuberculosa* J.E.Gray, 1847
* *Anthenea viguieri* Döderlein, 1915
:Fons:

## Notae 
Categoria:Oreasteridae
Categoria:Taxa Gray
Categoria:Taxa 1840
Patiriella

***Patiriella*** est genus Asteroideorum familiae Asterinidarum, in Australia australi, Nova Zelandia, et australibus Americae Australis regiones (praecipue Argentina et Tsilia) endemicum. Singula plerumque in piscinis inter aestus inveniuntur, et colores inter singula magnopere variari possunt.

## Species selectae 
* *Patiriella aucklandensis* 
* *Patiriella brevispina*
* *Patiriella calcar* 
* *Patiriella exigua,* nunc *Parvulastra exigua*
* *Patiriella gunnii* 
* *Patiriella medius* 
* *Patiriella mortenseni* 
* *Patiriella occidens* 
* *Patiriella oriens* 
* *Patiriella parvivipara* 
* *Patiriella pseudoexigua* 
* *Patiriella regularis* 
* *Patiriella vivipara* 
* *Patiriella fimbriata*

File:Subtidal cushion stars at Lorry Bay PB011947.JPG|*Patiriella dyscrita*
File:Patiriella regularis.jpg|*Patiriella regularis*

## Nexus externus 
* Pagina apud situm barcodinglife.org (BOLD Systems)

Categoria:Asterinidae
Categoria:Genera animalium
Categoria:Taxa Verrill
Categoria:Taxa 1913
Chorda dorsalis

**Chorda dorsalis,** seu **notochorda** (-ae, *f.*), est organum funiforme flexibile e mesodermate (textu inter ectoderma et entoderma) factum, quod corpus sustinet Chordatorum (saltem embryonum), quibus nomen dat. Quod ad Tunicata pertinet, in larvis tantum est, adultis autem evanescit; in Vertebratis columnà vertebrali osseà commutatur.

Categoria:Chordata
Categoria:Embryologia
Ordo Tuscanus

thumb|"Tempietto di Bramante" Romae columnis Tuscanis instructum
**Ordo Tuscanus** sive **Ordo Tuscanicus** vel etiam **Ordo Etruscus** est unus e quinque ordinibus columnarum classicis. In hierarchia ordinum columnarum infimum locum obtinet. Ordo Tuscanus in Architectura Romana tamquam varietas ordinis Dorici introductus est.

Structura ordinis Tuscani fere ordini Dorico respondet. Columna Tuscana aliter ac Dorica basim habet. Columnae non est stria. Capitellum plerumque ornatu caret.

Christianus Wolffius (1679 - 1754) scribit: "Ordo Tuscanus est simplicissimus omnium, cujus capitulum et volutis et apud plerosque etiam Cymatio caret, Zophorus vel nudus vel antepagmentis ornatus.".

## Historia 
Ordine Tuscano ex ordine Doricus progresso primo Tusci usi sunt. Postquam Romani saeculo tertio Etruria potiti sunt, ordinem Tuscanum suceperunt.

## Notae
## Bibliographia 
* Robert Chitham: *The classical orders of architecture*. Architectural Press, Amstelodami 2005, ISBN 0-7506-6124-0.

* Templum
* Etrusci
* Ordines columnarum classici

## Nexus externi 
Categoria:Templum (architectura)
Categoria:Architectura antiqua Romana
Ordo Ionicus

[thumb|[Erechtheum in in septentrionali latere Acropolis Athenarum situm.]]
thumb|Capitella Ionica
thumb|Ordo Ionicus
**Ordo Ionicus** est una e quinque ordinibus columnarum classicis. In hierarchia ordinum inter Doricum et Corinthium  collocatus est.

Nomen a Ionia tractum est, quod ordo Ionicus saeculo sexto a.C.n. in coloniis Ioniis Asiae minoris ortus est.
Columna Ionica a Dorica profecta est, sed varie ab ea differt: Columna non in ipso stylobate, sed in basi posita est. Procerior est et in altum non nisi mediocriter contrahitur, ut „entasis“ quae dicitur minus effecta est. Ea forma cum corpore femineo aequatur , quam ob rem postea ecclesiae in honorem sanctarum dedicatae saepe columnis Ionicis ornatae sunt. Inter strias quodam intervallo parva plana inter se habent, quorum numerus saepissime viginti quattuor est.
In capitello positum est echinus Dorico gracilior more ovis et pulvinus volutis specie cochlearum ornatus. Epistylium plurimum tribus fasciis divisum,est, supra denticulus esse solet, quo cymatium et corona innituntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Orhan Bingöl: *Das ionische Normalkapitell in hellenistischer und römischer Zeit in Kleinasien.* Istanbuler Mitteilungen, 20. Beiheft. 1980.
* Vassilis Lambrinoudakis: *Beobachtungen zur Genese der ionischen Gebälkformen*. In: Ernst-Ludwig Schwandner (ed.): *Säule und Gebälk. Zu Struktur und Wandlungsprozeß griechisch-römischer Architektur.* Bauforschungskolloquium in Berlin vom 16.–18. Juni 1994. Diskussionen zur Archäologischen Bauforschung vol. 6. Zabern, Monaci 1996, p. 55–60, ISBN 978-3-8053-1770-2.
* Wolfgang Müller-Wiener: *Griechisches Bauwesen in der Antike.* C. H. Beck, Monaci 1988, ISBN 3-406-32993-4.

* Templum
* Ordines columnarum classici

## Weblinks 
Categoria:Templum (architectura)
Ordo Compositus

thumb|Capitellum compositum
thumb|Monumentum Poblicii, Coloniae Agrippinae
**Ordo compositus** est una e quinque ordinibus columnarum classicis. In hierarchia ordinum supremum locum obtinet. Inde in aedium frontibus conformandis summum tabulatum ordine composito ornatur. 

## Proprietas ordinis compositi 
Ordo compositus solus columnarum ordo est sine contignatione exculta ab aliis ordinibus diversa. Constructio ordinem Corinthium sequitur. Basis columnae composita esse solet. Scapus et proportiones ab ordine Corinthio sumuntur. Capitellum est coniunctio volutarum Ionicarum cum foliis acanthi ordinis Corinthii.

## Historia 
Ordo compositus in architectura Romana progressus est. Capitella huius ordinis iam primo saeculo a.C.n. in magna palaestra Pompeiis invenitur. Item Sepulcrum Poblicii sub annum 40 p.C.n. Coloniae Agrippinae exstrucum in ficticia basis architectura iam capitella composita habet. Romae ordo compositus primo in Arcu Titi videri potest, qui inter annos 81 et 90 confectus est. A tempore Hadriani imperatoris celeriter toto imperio Romano diffusus est.

Architecti Renascentiae litterarum ordinem compositum protinus explicaverunt. Vitruvium sequentens modulos qui dicuntur constituerunt, qui proportiones diametri columnae infernae cum altitudine descripserunt. Ordini composito erant moduli 1:10 usque ad  1:12. 

## Notae 
## Bibliographia 
* Zampa, Paola (1993). L'ordine composito: alcune considerazioni. Regii: Dipartimento Patrimonio Architettonico e Urbanistico.

* Templum
* Ordines columnarum classici

## Nexus externi 
Categoria:Templum (architectura)
Philostorgius

**Philostorgius** (Graece: Φιλοστόργιος) natus sub annum 368 Borissi in pago Cappadociae, mortuus post annum 433, fuit historicus ecclesiasticus antiquitatis posterioris. Iuvenis doctus, ut ex opere patet, Constantinopolim iit, ubi post annum 425 historiam ecclesiasticam scripsit, non autem ex parte orthodoxa, quae denique vicit, sed ratione, ut doctrinam Eunomii defenderet. Quamquam opus eius mox vetitum amissum est, tamen ex posteris ea, quae scripsit, saltem partim recuperari potest.

## Editiones 
*Joseph Bidez: Philostorgius. Kirchengeschichte. Mit dem Leben des Lucian von Antiochien und den Fragmenten eines arianischen Historiographen. 3. ed., retractatum a F. Winkelmann. Berolini 1981
*Bruno Bleckmann, Markus Stein (ed.): Philostorgios Kirchengeschichte. 2 volumina. Ferdinand Schöningh, Paderbronmae 2015 (Kleine und fragmentarische Historiker der Spätantike E 7), ISBN 978-3-506-78199-4
*Philip R. Amidon (ed.): Philostorgius. Church History. Society of Biblical Literature, Atlanta 2007. (versio Anglica)

## Nexus externi 
Categoria:Historici Byzantini
Categoria:Nati saeculo 4
Categoria:Mortui saeculo 5
Mœuvres

thumb|200 px|Mœuvres: vexillum

** Mœuvres** est commune 475 incolarum (anno 2006) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.

* Index communium praefecturae Septentrionis

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia Praefecturae Septentrionis
Categoria:Loci habitati praefecturae Septentrionis
Millam

[thumb|left|upright=0.7|Millam: [ecclesia (aedificium)|ecclesia Sancto Audomaro dicata]]

 est commune 843 incolarum (anno 2022) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Altis Franciae.

* Index communium praefecturae Septentrionis

## Nexus externi 
Categoria:Communia Praefecturae Septentrionis
Categoria:Loci habitati praefecturae Septentrionis
Hymni Homerici

**Hymni Homerici** (οἱ Ὁμηρικοὶ ὕμνοι) sunt collectio 33 carmina Graecorum, quibus dei Graeci antiqui laudantur sive invocantur. Carmen tricesimum quartum "hospitem" adloquitur. Longitudo a paucis versibus (Hymno secundo in Demetram sunt tantum tres) usque ad 580 (Hymnus in Hermam) versus. Metrum est sicut in operibus Homeri hexameter, etiam lingua Homericae similis est.

## Origo et traditio 
Datatio exacta disputatur; hymni inter septimum et quintum saeculum a.C.n. variis locis facti ad litteras Graecas antiquissimas pertinent. Hymnus VIII in Arem ob expositiones astrologicas ibi contentas antiquitate posteriore (post saeculum quintum) confectus est.

Quidam dii in compluribus hymnis appellantur, inter quos Demeter, Apollo, Aphrodita et Herma, quorum cuique "quattuor hymni magni" dedicati sunt. Manuscripta traditionis byzantinae cum hymno III incipiunt, anno 1777 autem in equorum stabulo Moscoviensi manuscriptum saeculi decimi quinti fragmentum hymni I et textum integrum hymni II continens.

## Tituli et magnitudo 
## Bibliographia 
; Editiones et versiones integrae
* T. W. Allen, E. E. Sikes, edd., *The Homeric Hymns*. Londinii: Macmillan, 1904 Textus apud archive.org
* T. W. Allen, W. R. Halliday, E. E. Sikes, edd., *The Homeric Hymns.* Ed. minor. Oxonii: Oxford University Press, 1936 
* Apostolos N. Athanassakis, interpr., *The Homeric Hymns*. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1976. ISBN 0-8018-1792-7 
* H. G. Evelyn-White, ed. et interpr., *Hesiod, the Homeric Hymns and Homerica*. Londinii: Heinemann, 1914  Textus apud archive.org
* Albert Gemoll, ed., *Die Homerischen Hymnen.* Lipsiae: Teubner, 1886  Textus apud archive.org
* Gerd von der Gönna, Erika Simon, interprr., *Homerische Hymnen. Übertragung*. Tubingae: Stauffenburg Verlag, 2002. ISBN 3-86057-074-9 
* Diane Rayor, interpr., *The Homeric Hymns*. Berkeleiae Californiensium: University of California Press, 2004  
* Thassilo von Scheffer, interpr., *Homerische Götterhymnen*. Ienae: Diederichs 1927 

; Eruditio
* Robert Parker, "The 'Hymn to Demeter' and the 'Homeric Hymns'" in *Greece & Rome* 2a ser. vol. 38 (1991) pp. 1-17

## Nexus externi 
* Textus hymnorum Homericorum apud *Perseus* 
* Textus hymnorum Homericorum 
* Textus apud Vicifontem Graecum 

## Notae 
Categoria:Litterae Graecae antiquae
Categoria:Carmina Homerica
-
Marogilum

**Marogilum**, Francogallice *Maroilles* est commune 1433 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.

## Notae 
* Index communium praefecturae Septentrionis

## Nexus externi 
thumb|Marogilum

Categoria:Communia Praefecturae Septentrionis
Categoria:Loci habitati praefecturae Septentrionis
Categoria:Emporia casearia
Categoria:Marogilum
Aegidius Deslisle

**Aegidius Deslisle**, vulgo *Gilles Deslisle*, est lepidopterista et photographus Canadensis qui urbem S. Raimundi de Portu Novo habitat.

Anno 2008 holotypum papilionis *Ornithoptera paradisea* ad honorem pictoris et carate lusoris Rochum Defayette nomine *O. paradisea arfakensis* m.f. *defayettei* appellavit. Alium papilionem, formam speciei *Ornithoptera victoriae*, ad honorem Georgii Brossard conditoris Insectarii Montis Regii nomine *O. victoriae epiphanes* m.f. *brossardi* appellavit. Quo insectario Aegidius Deslisle collectum suum papilionum fere 1000 dono dedit.

De papilione maximo *Ornithoptera alexandrae* interdum ab anno fere 2001 operam dedit; quo anno proposuit eam in unico subgenere classificandam esse (quod alii scriptores *genus* appellaverint) nomenque *Zeunera* primum subiecit, sed hoc est homonymum iunius cum *Zeunera* Piton 1936 [Orthoptera]); igitur nomen anno 2007 delectum est *Straatmana.*

*Taxa Deslisle

## Notae

## Nexus externi
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati saeculo 20
Categoria:Lepidopteristae
Categoria:Photographi Canadae
Categoria:Zoologi Canadae
Aeropetes tulbaghia

***Aeropetes tulbaghia*** est papilio familiae Nymphalidarum, in Africa Australi et Zimbabua endemicus.

Latitudo alarum est 70–78 mm in maribus et 75–90 in feminis. Adulti a Novembri ad Aprilem (ad maximum a Decembri ad Martium) volare solent. Est unus fetus annuus.

Larvae variis speciebus graminum, inter quas *Ehrharta erecta, Hyparrhenia hirta,* et *Pennisetum clandestinum* sunt, vescuntur.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Melanitini
Tulbaghi
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1764
Bellum Tiburtinum

**Bellum Tiburtinum** gerebatur annis 1140 et 1141 inter civitatem Romanam et Tiburtinam. Romani Tiburtinos aggressi sunt cum arguerent eos non papam Innocentium II sed antipapam Anacletum II agnoscere.. Primum Tiburtini Romanos repellebant et usque ad moenia Romana progredebant, 

## Nota
Tiburtinum bellum
Categoria:Tibur
Categoria:Medium aevum