open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Patricius Achimaş-Cadariu

**Patricius** (Dacoromanice *Patriciu*)  **Achimaş-Cadariu** natus die 14 Februarii 1976 in Claudiopoli) medicus gynaecologus et vir publicus Dacoromanicus est.

## Munus 
Postquam scholam anno 1994 finivit, Achimaş-Cadariu apud Universitatem Medicinae et Pharmaciae Napocensem medicinae studebat et ab anno 2000 studium gynaecologiae coepit. Ab anno 2004 gynaecologus in clinica Claudiopolis operam dedit. Ab anno 2012 director Instituti Gynaecologici Claudipolitanae erat.

## Cursus honorum 
Die 17 Novembris 2015 Dacianus Cioloş primus minister Romaniae eum novum ministrum valetudinis Romaniae nominavit. Achimaş-Cadariu nullius factionis sodalis est. Die 9 Maii 2016 se a magistratu ministri recessit, quod propter res duae insignes infamiae vituperabatur: Primo notum factum est sceleratos homines antiseptica diluta valetudinariis multis Romaniae maximo pretio per aliquot annos vendidisse. Haec fieri potuit, quod duces et medici horum valetudinariorum ab his sceleratis pecuniam accepissent. Deinde Patricius Ekeng pedilusor inter ludum sui gregis *Dinamo Bukarest* hypertrophia cardiali affectus corruit neque servatus est, quod in curru valetudinario instrumenta necessaria non suppetebant. Dacianus Cioloş primus minister eodem die ministerium valetudinis pro tempore suscepit.

## Nexus externi 
* Biographia apud economia.net

## Notae 

Categoria:Alumni Universitatis Medicinae et Pharmaciae Napocensis
Categoria:Medici Romaniae
Categoria:Ministri valetudinis Romaniae
Magdalenium

[thumb|left|upright=1.25|[Baculus e cornu fictus (La Madeleine)|Baculus e cornu fictus, figura equi ornatus, in specu *La Madeleine* iuxta Tursacum anno 1863 repertus (Museum Britannicum Londiniense: Palart.310)]]

**Magdalenium** (Francogallice *Magdalénien*) est aevum sive potius cultura archaeologica aevi palaeolithici. Quae cultura anno 1872 a Gabriele de Mortillet primum descripta est e vestigiis ab Eduardo Lartet et Henrico Christy in specu *La Madeleine* inter agros communis Tursac repertis. Annis fere 17&nbsp;000–12&nbsp;000 a.p. floruisse censetur.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|left|upright=1.25|[Simulacra Neviri villae|Simulacra quattuor ex ebure et cornu facta Neviri villae reperta]]
* Edouard Lartet, Henry Christy, *Reliquiae Aquitanicae: being contributions to the archaeology of Périgord and the adjoining provinces of Southern France*. Londinii: Williams & Norgate, 1875 Textus apud archive.org
* Gabriel de Mortillet, "Classification de l'âge de la pierre" in ''Matériaux pour l'histoire primitive et naturelle de l'homme'' (1872) pp. 464-465

!
Oldowayum

[thumb|left|[Securis e silice factus (vallis Olduvai)|Securis e silice abhinc annis fere 1&nbsp;000&nbsp;000 factus, in valle Olduvai a Ludovico Leakey anno fere 1934 repertus (Museum Britannicum Londiniense 1934,1214.59)]]

**Oldowayum** est aevum sive potius cultura archaeologica aevi palaeolithici specierum ut videtur *Australopithecus garhi*, *Homo habilis*, *H. ergaster*. Quae cultura a Ludovico Leakey et post eum a filia Maria Leakey descripta est e vestigiis in valle Olduvai Tanzaniae repertis. Annis fere 2&nbsp;600&nbsp;000–1&nbsp;700&nbsp;000 a.p. floruisse censetur.

Loci archaeologici cultus Oldowayi alibi reperiuntur, inter quos Ain Hanech in Algerio.

## Notae 

## Bibliographia 
* Nicholas Toth, Kathy Schick, edd., *The Oldowan: Case Studies into the Earliest Stone Age* (Gosport Indianae: Stone Age Institute Press, 2006) textus

!
Antonius Costa

[thumb|upright=1.5|[Susanna Díaz (praeses regionis Vandalitiae) et Antonius Costa Olisipone apud cameram municipalem anno 2014 picti]]
**Antonius Ludovicus Santos da Costa**, vulgo plene *António Luís Santos da Costa* (Olisipone natus die 17 Iulii 1961) est causidicus et politicus Portugalliae.

Patre Goano, Olisipone educatus et eruditus est in universitatibus Olisiponensi et Lusitana Catholica. Deputatus est annis 1982–1993 ad cameram municipalem Olisiponensem, annis 1991–1995 ad conventum nationalem Portugallensem. Minister rerum parlamentariarum annis 1997–1999, minister a iustitia annis 1999–2002, minister rerum internarum et minister civicus annis 2005–2007 meruit. Breviter annis 2004 et 2005 legatus est apud Parlamentum Europaeum. Fuit praeses camerae municipalis urbis Olisiponis ab anno 2007 usque in diem 6 Aprilis 2015. Secretarius generalis factionis Socialisticae Portugallensis anno 2014 electus est. A die 24 Novembris 2015 est primus minister Portugalliae.

## Bibliographia 
* Syma Tariq, "Portugal senses a chance for change after pro-austerity government is ousted" in *The Guardian* (11 Novembris 2015)
* "Portugal gets Antonio Costa as new PM after election winner only lasted 11 days" in *The Guardian* (25 Novembris 2015)

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1961
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Portugalliae
Categoria:Praefecti urbibus
Categoria:Alumni Universitatis Olisiponensis
Categoria:Alumni Universitatis Catholicae Lusitanae
Categoria:Legati Parlamenti Europaei
Aurignacium

[thumb|left|[Leoninus (Hohlenstein-Stadel)|Leoninus: simulacrum anno 1939 in caverna Hohlenstein-Stadel repertum, aevo Aurignacio attributum ()]]

**Aurignacium** est aevum sive potius cultura archaeologica aevi palaeolithici. Quae cultura ab Henrico Breuil et Aemilio Cartailhac anno 1906 primum descripta est e vestigiis in spelunca Aurignac communis homonymi ab Eduardo Lartet iam anno 1860 repertis. Annis fere 38&nbsp;000–29&nbsp;000 a.p. floruisse censetur.

## Notae 

!
Gravettium

[thumb|left|"[Femina de Brassempouy", iuxta Brassempouy reperta, aevo Gravettio attributa (Museum Archaeologicum Nationale Parisiense)]]

**Gravettium** est aevum sive potius cultura archaeologica aevi palaeolithici. Quae cultura primum a Ferdinando Lacorre descripta est e vestigiis in specu *La Gravette* repertis inter agros communis Bayaci. Annis fere 31&nbsp;000–22&nbsp;000 a.p. floruisse censetur.

## Notae 

!
Mousterium

[thumb|left|upright=1.25|[Punctus Levallois iuxta Beuzeville repertus, aevo Mousterio attributus (Museum Tolosanum)]]

**Mousterium** est aevum sive potius cultura archaeologica hominum Neanderthalensium aevi palaeolithici. Quae cultura a Gabriele de Mortillet anno 1872 primum descripta est, nomine Francogallico *Moustiérien*, e vestigiis ab Eduardo Lartet et Henrico Christy ab anno 1863 in specu *Le Moustier* iuxta Saint-Léon-sur-Vézère repertis. Annis fere 600&nbsp;000–40&nbsp;000 a.p. floruisse censetur.

## Notae 

## Bibliographia 
* Gabriel de Mortillet, "Classification de l'âge de la pierre" in ''Matériaux pour l'histoire primitive et naturelle de l'homme'' (1872) pp. 464-465

!
Solutrium

[thumb|left|Silex bifrons laureofolius ([Museum Antiquitatum Nationalium (Francia)|Museum Antiquitatum Nationalium ad fanum S. Germani in Laya)]]

**Solutrium**, Francogallice *Solutréen*, est aevum sive potius cultura archaeologica aevi palaeolithici. Quae cultura a Gabriele de Mortillet anno 1872 primum descripta est e vestigiis anno 1866 ab Henrico Testot-Ferry et Adriano Arcelin in situ archaeologico *Roche de Solutré* communis Solutré-Pouilly repertis. Annis fere 22&nbsp;000–17&nbsp;000 a.p. floruisse censetur.

## Notae 

## Bibliographia 
* Gabriel de Mortillet, "Classification de l'âge de la pierre" in ''Matériaux pour l'histoire primitive et naturelle de l'homme'' (1872) pp. 464-465

!
Acheulium

[thumb|Silex bifrons ad *Saint-Acheul* [Samarobrivae repertus (Collectus Felicis Régnault, Museum Tolosanum)]]
**Acheulium**, Francogallice *Acheulien* est aevum sive potius cultura archaeologica *Hominis erecti* aevi palaeolithici. Quae cultura a Gabriele de Mortillet anno 1872 primum descripta est e vestigiis in suburbio *Saint-Acheul* Samarobrivae repertis. Annis fere 1&nbsp;700&nbsp;000–300&nbsp;000 a.p. floruisse censetur.

## Notae 

* Vadum Iacob

## Bibliographia 
* Gabriel de Mortillet, "Classification de l'âge de la pierre" in ''Matériaux pour l'histoire primitive et naturelle de l'homme'' (1872) pp. 464-465

!
Enghien-les-Bains

[thumb|Enghien-les-Bains: [curia municipalis]]
left|thumb|Enghien-les-Bainss: communis tabula

**Enghien-les-Bains** est urbs et commune Francicum 11'410 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae. Ut nomen indicat ibi sunt thermae.

* Index communium praefecturae Vallis Esiae

## Nexus externi 
* 
* De hoc commune apud cassini.ehess.fr
* Huius communis pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Vallis Oesiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Vallis Oesiae
Categoria:Thermae Franciae
Aqua bona (Vallis Oesiae)

**Aqua bona**, vulgo *Eaubonne* est commune Francicum 24'714 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Oesiae in regione Insula Franciae.

## Notae 
* Index communium praefecturae Vallis Esiae

## Nexus externi 
[thumb|250 px|Eaubonne: [bibliotheca Maurice-Genevoix]]

* De hoc communi apud cassini.ehess.fr
* Huius communis pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Vallis Oesiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Vallis Oesiae
Condécourt

[thumb|250 px|Condécourt: [ecclesia Sancto Petro in vinculis dicata]]
250 px|left|thumb|Condécourt: communis tabula

**Condécourt** est commune Francicum 568 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.

* Indicem communium praefecturae Vallis Esiae

## Nexus externi 
* 
* De hoc commune apud cassini.ehess.fr

Categoria:Communia praefecturae Vallis Oesiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Vallis Oesiae
Vlad Alexandrescu

**Vlad Alexandrescu** (natus die 22 Iunii 1965 Bucarest) historicus, legatus et vir publicus Dacoromanicus est.

## Institutio et munus 
Alexandrescu, cuius parentes Petrus Alexandrescu et Maria Alexandrescu Vianu archaeologi et historici sunt, post scholam finitam apud Universitatem Bucarestensem linguis Germanicae et Francicae studebat. Ab anno 1991 Lutetiae studebat atque ibi anno 1995 "summa cum laude" doctor philosophiae promotus est. Ab anno 2001 apud Universitatem Bucarestensem docuit. Anno 2014 apud Universitatem Iassiensem habilitatus est. Annis 2006 - 2011 Alexandrecu lagatus Romaniae in Luxemburgo fuit.

## Cursus honorum 
Alexandrescu die 17 Novembris 2015 minister culturae in consilio ministrorum Daciani Cioloş nominatus est. Die 27 Aprilis 2016 a magistratu se abdicavit, postquam iurgia et tumultus in Theatro operatico urbis capitalis Bucarestae placare non potuit. Ei Corinna Şuteu successit.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud romanialibera.ro

## Notae 

Categoria:Historici Romaniae
Categoria:Alumni universitatum et scholarum Parisiensium
Categoria:Professores Universitatis Bucarestensis
Categoria:Legati Romaniae
Categoria:Ministri culturae Romaniae
Agathocles Syracusanus

thumb|Depictio personae quae Agathoclem repraesentare dicitur; Musei Vaticani, Sala dei Busti

**Agathocles** (Ἀγαθοκλῆς *Agathoklḗs*; * 361 a.C.n. aut 360 a.C.n. Thermis, hodie Thermae Himerenses in Sicilia; mortuus autem 289 a.C.n. Syracusis) ex anno 316 a.C.n. fuit Syracusanorum tyrannus atque ex anno 305/304 a.C.n. etiam rex appellatus est. Cum munere militiae iuveni ex aetate functus esset fautor factionis democraticae dictae ad rem publicam accedit. Paucis annis postquam imperator designatus est rerum potitus Punicis bellum intulit eosque acerrima pugna devicit. Quo factum est ut totius fere partis Siciliae a Graecis habitatae necnon Calabriae partis dominium adeptus est. Pace cum Punicis facta titulum regis sibi vindicavit. Cum diu studuisset quomodo Graeciam magnam omnem imperio suo subiceret  hoc incepto dissensionibus inter familiares exortis prohibitus est. Quo defuncto inimici eius re publica potiti sunt.

## Fontes 
Qui nobis res gestas Agathoclis acurratissime tradiderit auctor est Diodorus Siculus cum materiam in libris XIX-XXI historiae suae tractat. Hac relatione eum tractatum Timaei Tauromenitani hodie deperditum secutum esse constat, qui acerbissmus inimicus Agathoclis fuisse fertur. Praeterea eum etiam opere Duris Samii necnon Callii Syracusani nactum esse videtur, qui accepta pecunia encomium Agathoclis scripsisse putatur. Denique verisimiliter etiam quodam opere Antandris fratris Agathoclis usus est.

## Nexus externi 
Categoria:Historia Siciliae
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui 289 a.C.n.
Categoria:Tyranni Graeci
Ferriviae Berna–Lötschberg Mons–Sempronius Mons

**Ferriviae Berna–Lötschberg–Sempronius** (acronymo **B. L.S.**) sunt societas Bernae quae ferrivias in pagis Helvetiae Berna, Valesia, Novicastrum, Friburgum, Lucerna et Salodurum gerit.

## Historia 
B.L.S. die 24 Aprilis 2006 condita est ex unione societatum S.A. bernensium *BLS Ferrivia Lötschberg* (condita 1906) et *Ferriviae Mittelland (RM)*. A societate BLS vetere recepit retem ferriviarum inter urbes Novicastrum, Friburgum, Biennam, Lucernam, Thunam, Interlacum et Brigam sicut a societate R.M. lineam ferriviarum Monasterium-Salodurum-Thuna.

## Vectura 
Linea ferriviae transit in Alpibus nonnullos cuniculos sicut cuniculum Lötschberg veterem inter urbes Kandersteg et Goppenstein in Valle Illiaca superiore vel cuniculum Lötschberg novum inter Frutigen pagi Bernae et Vispam in pago Valesia.

*B.L.S. Cargo* est societas affiliata vecturae onerariae anno 2001 condita tramines inter Germaniam et Italiam ducens trans montem Sempronium inter Valesiam et urbem Italicam Oscelam Lepontiorum.

Navigatio lacuum Briensis et Tunensis a Ferriviae Berna–Lötschberg Mons–Sempronius Mons geritur.

## Pinacotheca 

BLS EW III Malters.jpg|Tramen B.L.S. regionale
Re485 008-7.jpg|Tramen onerarium contineriorum cum hamaxa B.L.S. *Connnecting Europe*
BLS Ae 015 205 with Swiss Classic Train cars, 100 years of the Lötschberg, Ausserberg.jpg|Machina vectrix historica B.L.S.
BLS Re 465 017-2 - Iselle di Trasquera, 6th March 2012.JPG|Tramen autocinetum apud portam meridionalem cuniculi Sempronii in Italia
RoLa Loetschberg.jpg|Tramen cum autocinetis onerariis 
BLS Rettungszug.JPG|Tramen siphonarium

* Cuniculus Ferriviae Montis Sancti Godehardi novus

## Nexus externi 
* Situs societatis B.L.S.
* Situs traminum B.L.S.

## Notae 

## Bibliographia 
* Kilianus T. Elsasser, Stephanus Appenzeller: *Pionierbahn am Lötschberg*. Die Geschichte der Lötschbergbahn. Turico 2013.

Categoria:Societates vecturae
Categoria:Constituta 1906
Categoria:Constituta 2006
Categoria:Ferrivia
Categoria:Res oeconomicae Bernae
Categoria:Berna (urbs)
Categoria:Valesia
Berna Biotech

**Berna Biotech AG** est societas oeconomica Bernae sita productionis vaccinorum.

## Historia 
Societas 1898 condita anno 2006 societate Nederlandiae Crucell vendita est.

## Notae 

## Nexus externi 
* Res Bernae apud societatem Crucell
* 

Categoria:Res oeconomicae Bernae
Categoria:Biotechnologia
Categoria:Berna (urbs)
Mecon

**Mecon**, vel **Mecongum** (Laotice  ແມ່ນ້ຳຂອງ, [mɛ̄ː nâːm kʰɔ̌ːŋ], 'mater aquarum Khong'; Thai  แม่น้ำโขง, [mɛ̂ː náːm kʰǒːŋ], Chmerice មេគង្គ *Mékôngk*, Vietnamice *Sông Cửu Long*, 'flumen novem draconum') est flumen paeninsulae Indosinensis maximum, plus quam 4500 chm longitudinis.

thumb|Mecon Iunnaniae
## Cursus Meconis
Inter montes altissimae planitiei Tibetanae iisdem locis, quibus Flumen Flavum et Flumen Caeruleum, oritur et per Thibetum et Iunnaniam ad austrorientem fluit. Thibeti in cursu superiore རྫ་ཆུ་, *rDza chu* nominatur, Iunnaniae in cursu medio  瀾滄江 'Láncāng' (i.e. "flumen Laotianum"). 

thumb|Mecon Cambodiae
E Sinis exiens non diu per confinium Laotiae et Birmaniae fluit et diu per confinium Laotiae et Thailandiae, ubi et Vientiana Laotiae caput ad ripam eius laevam situm est. Postea Cambodiam transit, cuius caput Phnom Penh etiam ad Meconem aedificatum est. In Cambodia cum lacu Tonlesapensi bracchio coniungitur, per quod tempore anni diverso aqua e Mecone vel in Meconem fluit. Post Phnom Penh delta Meconis maximum incipit, quod Vietnamiae regionem magnam operit; Canthoum est urbs Vietnamica in delta Meconis maxima et Vinh Long altera. In mare Sinense Australe Mecon defluit. 

## Notae 
## Bibliographia 
* Renaud, F. G., et C. Kuenzer. 2012. *The Mekong Delta System: Interdisciplinary Analyses of a River Delta.* Springer Environmental Science and Engineering. Dordrecht: Springer. ISBN 978-94-007-3961-1.
* Vidal, John. 2015. "Mekong: a river rising.," *The Guardian,* 26 Novembris 2015.

## Nexus externi 
!
Categoria:Flumina Vietnamiae
Categoria:Flumina Cambodiae
Categoria:Flumina Thailandiae
Categoria:Flumina Laotiae
Categoria:Flumina Birmaniae
Categoria:Flumina Sericae
Categoria:Flumina Thibeti
Categoria:Iunnania
!
Aiuthia

thumb|upright=1|Despectus in urbem Aiuthiae anno circiter 1665 delineatus (Johannes Vingboon, *Atlas*).
thumb|upright=0.8|Forma ruinarum urbis Aiuthiae.
**Aiuthia** sive **Udia**, lingua Thai อยุธยา *Ayutthaya*, fuit urbs[ et caput regni Muanthaii. Anno fere 1350 condita, anno 1767 a Birmanis deleta est. Thonburi et mox Bancocum capita facta sunt regnorum successorum. Ruinae urbis Aiuthiae media Thailandia visitantur et sub patrimonio mundiali inscribuntur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Richard D. Cushman; David K. Wyatt, ed., *The Royal Chronicles Of Ayutthaya*. Bancoci: Siam Society, 2000. ISBN 974-8298-48-5

Categoria:Loci archaeologici Thailandiae
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Asia
Categoria:Urbes antiquae
Augustus Santos Silva

**Augustus**, vulgo plene *Augusto Ernesto* **Santos Silva** (natus ad Portum Cale die 20 Augusti 1956) est eruditus et politicus Portugalliae.

Augustus Santos Silva alumnus est Universitatis Portucalensis, ubi ab anno 1981 professor meret, atque Instituti Universitatis Olisiponensis, ubi gradum doctoratus anno 1992 ascendit. Sodalis est factionis Socialisticae ab anno 1990 et legatus apud conventum nationalem ab anno 1995. Minister eruditionis ab anno 2000, minister culturae ab 2001 ad 2002, primo ministro Antonio Guterres. Minister rerum parlamentariarum ab anno 2005, deinde minister munitionis nationalis ab 2009 ad 2011 fuit primo ministro Iosepho Sócrates. Anno 2015 minister rerum externarum iuxta Antonium Costa nominatus est.

## Scripta 
* 2006 : *A sociologia e o debate público: estudos sobre a relação entre conhecer e agir*
* 2010 : *Os valores da esquerda democrática: vinte teses oferecidas ao escrutínio público*

## Nexus externi 
* Pagina apud *NATO*

Categoria:Nati 1956
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Portugalliae
Categoria:Alumni Universitatis Portucalensis
Categoria:Alumni Instituti Universitatis Olisiponensis
Christiana Figueres

[thumb|upright=1.25|Christiana Figueres et [Noeleen Heyzer Bancoci anno 2012 picti]]
**Karen Christiana Figueres Olsen** est legata et oecologa Costaricae. In urbe Sancti Iosephi die 7 Augusti 1956 nata est, quo tempore pater Iosephus Figueres Ferrer praeses civitatis merebat. Christiana Figueres in Civitatibus Foederatis apud Collegium Swarthmoriense et in Anglia apud Scholam Scientiarum Oeconomicarum Londiniensem anthropologiae sociali studuit. Iuxta regimen Costaricanum et Nationes Unitas de oecologia necnon mutatione climatica operam dat. Secretaria exsecutiva anno 2010 facta est pactionis formalis Unitarum Nationum de climatis mutatione.

## Bibliographia 
* "365 days: Nature’s 10. Ten people who mattered this year" in *Nature* vol. 528 (17 Decembris 2015)
* Damian Carrington, "Interview: Christiana Figueres on the climate emergency: ‘This is the decade and we are the generation’" in *The Observer* (15 Februarii 2020)
* Fiona Harvey, "Christiana Figueres: the woman tasked with saving the world from global warming" in *The Guardian* (27 Novembris 2015)

## Nexus externi 
* Situs personalis

Categoria:Alumni Collegii Swarthmoriensis
Categoria:Alumni Scholae Scientiarum Oeconomicarum et Politicarum Londiniensis
Categoria:Legati Costaricae
Categoria:Oecologi
Categoria:Pactio formalis Nationum Unitarum de mutatione climatis
Categoria:Politici internationales
Colloquium civitatum

[thumb|COP 18 [Dohae anno 2012.]]
[thumb|COP de [Pactio de Armis Chemicis|Pactione de Armis Chemicis anno 2007]]
**Colloquium civitatum** (Anglice *Conference of the Parties, COP*) est contio civitatum  quae pactionem vel protocollum ratam habeat, iuris omnium gentium exsequendi causa.

## Exempla iurum quae colloquium civitatum postulat 
*Consensus Lutetiae
*Conventio Consociationis Nationum contra Corruptionem
*Conventio de Diversitate Biologica
*Pactio de Armis Chemicis
*Pactio formalis Nationum Unitarum de mutatione climatis
*Protocollum Kiotense

## Nexus externi 
*De Conferentia civitatum

Categoria:Ius internationale
Categoria:Pactio formalis Nationum Unitarum de mutatione climatis
Theognetus

**Theognetus**, Graece Θεόγνητος (fl. saeculo 3 a.C.n.) fuit poeta comicus generis comoediae novae. Ex operibus suis duo tantum fragmenta nobis servantur, e ludis quorum tituli sunt Φάσμα "spiritus" ( 104b) et Φιλοδέσποτος "domini amator" ( 616a). Secundum *Suda* titulus comoediae tertiae, titulo Κένταυρος "centaurus", ab Athenaeo relatus est, sed hoc aut error est aut in parte operis Athenaei hodie deperdita scriptum erat.

## Bibliographia 
* Theodorus Kock, ed., *Comicorum Atticorum fragmenta. Vol. 3. Novae comoediae fragmenta, pars 2; comicorum incertae aetatis fragmenta; fragmenta incertorum poetarum* (Lipsiae: Teubner, 1884) pp. 364-366  Textus apud archive.org

## Nexus externi 
* *Suda* Θ 135 

Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Comici
Categoria:Nati saeculo 4 aut 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 aut 2 a.C.n.
Violeta Alexandru

**Victoria-Violeta Alexandru** (nata nomine *Victoria Violeta Bau* anno 1975 Bucarestae) rerum politicarum perita Dacoromanica factionis PNL est.

## Vita 
Alexandru, quae apud Universitatem Studiorum Politicorum Bucarestensis studebat, ad annum 2015 praeses Instituti Politicae Publicae fuit, quod institutum pro meliore administratione rerum publicarum in Romania certat. Die 17 Novembris 2015 nova ministra delegata dialogi socialis in consilio ministrorum Daciani Cioloş est. Hunc in magistratum Livio Pop ministru successit. Die 4 Ianuarii cum ceteris ministris Ciolos de magistratu recessit. Gabriel Petrea successit. Die 4Novembris 2019 ministra laboris in consilio ministrorum Ludovici Orban nominata est evz.ro die 4 Novembris 2019.

## Nexus externi 
* Curriculum vitrae apud hotnews.ro

## Notae 

Categoria:Alumni Universitatis Studiorum Politicorum Bucarestensis
Categoria:Ministri laboris Romaniae
Costinus Borc

**Costinus Gregorius** (Dacoromanice *Costin Grigore*) **Borc** (natus die 7 Maii 1965 Bucarestae) machinator, moderator firmarum materialium constructionis atque vir publicus Dacoromanicus est.

## Institutio et munus 
Postquam scholam finivit, Borc ad annum 1989 apud Universitatem Polytechnicam Bucarestensem mechanicae studebat, ad annum 2001 oeconomiae apud Universitatem Wisconsinensem atque titulum magistri abstulit. Ab anno 1995 pro societatibus constructionum Lafarge et CRH Bucarestae, Madisonia (Visconsinia), Neoplantae (Serbia) atque Lutetiae operam dedit. 

## Vita politica 
Anno 1998/99 rector consilii ministrorum Radu Vasile fuit. Die 17 Novembris 2015 minister oeconomiae et primus minister vicarius in consilio ministrorum Daciani Cioloş nominatus est.

## Nexus externi 
* Biographia apud agerpres.ro

## Notae 

Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Ministri oeconomiae Romaniae
Categoria:Primi ministri vicarii Romaniae
Consortium liberum municipale Siciliae

**Consortium Liberum Municipale** (Italiane: *Libero consorzio comunale*) est, in Regione Libera Siciliana, secundum gradum Administrazionis regionalis, ab anno 2015, in loco Provinciarum Regionalium.

## Consortia Libera Municipalia
* Consortium Liberum municipale Agrigentinum, 
* Consortium Liberum municipale Drepanitanum,
* Consortium Liberum municipale Hennense, 
* Consortium Liberum municipale Calatanisiadense,
* Consortium Liberum municipale Ragusiense,
* Consortium Liberum municipale Syracusanum.

### Urbes metropolitanae Siciliae 
* Urbs metropolitana Catinensis,
* Urbs metropolitana Messanensis, 
* Urbs metropolitana Panormitana.

* Siciliam (*regio*),
* Provincias Italiae,
* Urbes Metropolitanas Italiae.

!
Fano

thumb|Fano

**Fano** fidei scutum (Epistula ad Ephesios 6,16) qui Ecclesiam Catholicam tuetur effignit, id est Summi Pontificis auctoritas idem effingit. Directae linae duobus coloris pinctae, albis et aureis, ab amarantho conniunxtae unitatem ac inexpugnabilitatem Ecclesiae Latinae cum Orientalis effingere volunt.

Paramentum fanonis duplex palliolum maxime subtile bombyce mirabile studio textitur. Praeterea super anteriorem partem aurea crux ponitur. Ab incepto saeculi XX, Pius X duo palliola divisit, ita alter sub stola, alter sub pianeta remanet. Quamvis numquam fano aboletur, tamen, Concilii Vaticani II veteris liturgiae emendatione facta, haud saepe fanone uti Pontifices videtur.

thumb|Benedictus XVI cum fanone. Fano est palliolum aureis albisque lineis exornatum.
Papa Benedictus XVI, qui usum fanoni in maximis sive magis solemnis celebrationis readmisit, ter tantummodo fanonem sumpsit priusquam munum Petrinum se renuntiare declaravit.

## Notae 
Categoria:Sacra supellex
Categoria:Vestimenta
Provincia Ragusiensis

[thumb|Ecclesia Sancti Iohanni Baptistae [Mons Ruber Almus|Montis Rubri Almi]]
**Provincia Ragusiensis**, deinde **Provincia regionalis Ragusiensis** (alia nomina: *Provincia regionalis Ragusina* ac *Provincia regionalis Ragusiae*) (Italiane: *Provincia di Ragusa*; Sicule: *Pruvincia di Rausa*) fuit provincia Italiae, in Regione Sicilia sita, cuius caput fuit urbs Ragusiae et cuius signum fuit **RG**.

## Insigne 

Fasciculus:Italian Province (Crown).svg|*Provincia Italiae*

## Historia 
Die 4 Augusti 2015, cum lege regionali N° 15, provincia abrogata est; in locum eius successit **Consortium Liberum municipale Ragusiense**.

## Municipia Provinciae Ragusiensis 
Municipia Provinciae Ragusiensis usque ad annum 2015 fuerunt.

# **Ragusia**,
# Achates,
# Alpusallum,
# Ceratanum,
# Fanum Sanctae Crucis,
# Gulfis,
# Hyspica,
# Ihomisum,
# Mons Ruber Almus,
# Mutyca,
# Scicla,
# Victoria.

* Siciliam,
* Ragusiam,
* Consortium Liberum Municipale Ragusiense,
* Provincias Italiae abrogatas,
* Provincias Italiae.

## Pinacotheca 

Imago:Map of province of Ragusa (region Sicily, Italy).svg|Collocatio finium Provinciae Ragusiensis in Regione Sicilia.

## Notae 
Ragusiensis
Categoria:Consortium Liberum municipale Ragusiense
Ragusiensis
Medicina succursoria

[thumb|Succursores medici homini aegro in [lecticula medicina|lecticula iacenti assidentes.]]
**Medicina succursoria** est disciplina quae necessitatem ostendit curationis acuto vulnere affecto aut aegro homini adhibendae. Artis sollertia in aliis medicinae partibus aucta factum est, ut opes et potentia medicinae succursoriae crescerent. Altera causa fuit, quod multae assumptae sunt formales rationes succursoriae — sicut cura subitaria vulnerum gravium a succursoribus medicis praebita ac rapida aegri aut saucii hominis ad valetudinarium vectura — quae in agemate medicino excultae erant. Medicina succursoria ex loco bene parato atque instrumentis ex ante praeparatis constat. 

## Notae 
* Arcera
* Primum auxilium
* Succursor medicus

## Nexus externi 
* Commentarius de Medicina Succursoria ex Encyclopaedia Britannica

Categoria:Medicina subitaria
İsmet Yılmaz

[thumb|upright=1.5|[Carolus Hagel, secretarius civicus a munitione Civitatum Foederatarum (ad sinistram partem), et İsmet Yılmaz anno 2014 picti]]
**İsmet Yılmaz** (in oppido Gürün provinciae Sebasteae natus die 10 Decembris 1961) est ingeniarius maritimus et politicus Turciae. 

İsmet Yılmaz alumnus est universitatis technicae Istanbulensis universitatisque Istanbulensis necnon universitatis maritimae mundanae Malmogiae in urbe. Minister a commeatu et communicatione Turciae breviter meruit a die 8 Maii 2007 ad 29 Augusti eiusdem anni. Legatus est ad Parlamentum Turcicum a die 12 Iunii 2011, cuius aulae orator electus die 1 Iulii 2015 usque in diem 17 Novembris huius anni meruit. Fuit minister a munitione Turciae a die 6 Iulii 2011 ad 1 Iulii 2015 rursusque a die 24 Novembris 2015 ad 24 Maii 2016, deinde minister ab eruditione usque ad diem 10 Iulii 2018, primis ministris Recep Tayyip Erdoğan et Ahmet Davutoğlu.

## Bibliographia 
* "AK Party candidate İsmet Yılmaz becomes Turkey’s new Parliament Speaker" in *Daily Sabah* (1 Iulii 2015)

Categoria:Politici Turciae
Categoria:Ingeniarii
Categoria:Alumni Universitatis Technicae Istanbulensis
Categoria:Alumni Universitatis Istanbulensis
Categoria:Alumni Universitatis Maritimae Mundanae
Gubernium Astrachanense

**Gubernium Astrachanense**  (Russice Астраханская губерния, tr. *Astrachanskaja gubernija*) fuit Russiae (Imperii Russici et Russicae Sovieticae Foederativae Socialisticae Rei Publicae) pars administrativa, quae ab anno 1717 ad annum 1928 (annis ab 1785 ad 1796 exceptis) exsistebat, in parte merdie-orientali Russiae Europaeae sita, Astrachanum metropolim habens. Ripa Nigra aliaeque urbes capita circulorum gubernii Astrachanensis fuerunt.

[thumb|left|Genius gubernii Astrachanensis in [porta Mosquensis|porta Mosquensi Petropolitana]]
## Nota 
## Nexus externi 
* Pagina de districtu et gubernio Astrachanensi *Lexici encyclopaedici Brockhaus et Efron* apud Vicifontem 
* Mappa gubernii Astrachanensis

Categoria:Astrachanum
Astrachanense
Aung San

thumbnail|Aung San

**Aung San** (natus die 13 Februarii anno 1915, mortuus 19 Iulii, anno 1947) est gentilicius dux Birmanensis et momentum in adipiscenti libertatem Birmanensi ex imperio Britannico, primus praesidens Birmaniae, interfectus adversariis anno 1947 . Qui habetur pater civitatis. Qui copias Birmanensis(appellatur  Tatmadaw) excoluit. Qui est pater Aung San Suu Cii.
## Fons 
*http://www.britannica.com/biography/Aung-San

Categoria:Birmania
Sumae

**Sumae** (Ucrainice Суми, tr. *Sumy*) est urbs in parte septentrio-orientali Ucrainae, ad Psolam fluvium, sedes administrativa regionis Sumensis. Anno 1652 condita, anno 1780 statum urbis recepit. Circa 270 milia incolarum habet.

## Nota

## Nexus externi
Categoria:Sumae
Categoria:Condita 1652
Carina (discretiva)

**Carina** est ima navis pars seu concavus navis fundus. Etiam potest esse:

## Astronomia
* Carina (constellatio): oppidum et municipium Italiae

## Nomina
* Carina (nomen): nomen

## Toponyma
* Carina (Italia) vel Hyccara: urbs et municipium Italiae
* Carinae: colles Romae
* Carinae (Venetiae): pars suburbana municipii Venetiarum

## Notae
Sebastianus Coe

[thumb|Sebastianus Coe (no. 254) [Moscuae anno 1980 in certamine 800 metrorum pictus]]
[thumb|upright=2|Sebastianus Coe (ad sinistram partem), [Boris Johnson, David Cameron apud Forum Oeconomicum Mundiale iuxta Davos anno 2012 picti]]
**Sebastianus Coe**, vulgo plene *Sebastian Newbold Coe* atque recentius *Lord Coe* (natus Londinii in regione urbana Hammersmith die 29 Septembris 1956) est athleta et politicus Anglicus. Praeses IAAF anno 2015 creatus est, antecessore Lamine Diack.

Sebastianus Coe alumnus est universitatis Lucteburgensis cui ab anno 2012 procancellarius meret. Legatus fuit ad Parlamentum Britannicum pro circulo Falmuthi et Caamborne ab anno 1992 usque in 1997.

## Bibliographia 
* "Who’s who in athletics doping crisis" in *The Guardian* (10 Novembris 2015)
* Owen Gibson, "Sebastian Coe must feel his dream IAAF job is already turning into a nightmare" in *The Guardian* (28 Novembris 2015)

## Nexus externi 
* Vita brevis apud IAAF

Categoria:Nati 1956
Categoria:Homines vivi
Categoria:Athletae Britanniae
Categoria:Politici Angliae
Categoria:Politici internationales
Categoria:Alumni Universitatis Lucteburgensis
Suchona

**Suchŏna** (Russice Сухона) est flumen maximum longissimumque regionis Vologdensis Foederationis Russicae. In lacu Kubenensi oritur, 558 chiliometra patet et prope Ustiugam Magnam cum Iugo flumine confluit, Duinam Borealem formans. Totma urbs ad Suchonam sita est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Suchona *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Vologdensis
Categoria:Systema Duinae Borealis fluminis
Tichvina

**Tichvina,** vulgo ***Tichvin*** (Russice Тихвин), urbs Russiae, sedes administrativa districtus Tichvinensis regionis Leninopolitanae est. Circa 58 milia incolarum (anno 2015) habet. Anno 1383 primo in chronicis commemorata, anno 1773 facta est urbs, caput circuli gubernii Novogardiensis. Systema aquarium Tichvinense per urbem transivit. Dei genetricis Tichvinensis imago thaumaturga in urbe colitur. Nunc est sedes valens industriae et culturae atque locus intersectionis viarum.

## Nota
[thumb|left|[Nicolaus Rimskij-Korsakov|Nicolai Rimskij-Korsakov domus Tichvinae]]
## Nexus externi
* Situs interretialis Tichvinae

Categoria:Urbes regionis Leninopolitanae
Herblay

thumb|Despectus in urbem
thumb|upright=0.8|Communis tabula

**Herblay** est urbs et commune Francicum 26&thinsp;944 incolarum (anno 2012) praefecturae Valle Esiae in regione Insula Franciae.

* Indicem communium praefecturae Vallis Esiae

## Incolae noti 
* Petrus Pincemaille (1956–2018), organista, musicae magister, et compositor Francicus.

## Nexus externi 
* 
* De hoc commune apud cassini.ehess.fr
* Huius communis pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Vallis Oesiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Vallis Oesiae
Grodoletum

[left|thumb|upright=0.8|[Curia municipalis ecclesia Sanctae Trinitati dicata]]
upright=0.8|thumb|Communis tabula
**Grodoletum** (Francogallice *Groslay)* est commune Francicum 8519 incolarum praefecturae Vallis Esiae in regione Insula Franciae.

## Toponymia 
Nominis orthographiam diu inconstantiam ostendit. Ita pari temporis spatio in *Cartulario generali Parisiensi* quemdam Philippum *de Groolé* et Philippum *de Grooloi* anno 1177 reperimus. Ipsa verbi *Groslay* radix esset, secundum D. Dauzat, graua veteris gallici, radix etiam dialecti *grou*, rustici vocabuli ad designandum terram argillam mixtam saxis.

### Alia nomina 
Hippolytus Chocheris''''* meminit in undata prima sequentia nominat: *Grolidum*, *Groolaium*, *Groela*, *Groelium*, *Grooletum*, *Groeletum*, *Grodoletum*, *Grolitium*, *Gloleium* et *Groleyum.* Pater Pacaudus et Ioannes Aubertus sequentia praebent supplementa: *Graulidum* (anno 862); *Groolei* (anno 1185);  *Grolei* sive *Grolet* (circa anno 1190); *Groolai* (anno 1214); *Grolay* (in cartae Matthaei III de Montemorenciaco, anno 1229); *Grollée* (anno 1275); *Groloi* (anno 1293); *Groolay* (anno 1299); *Grolla*i, *Grollay* sive *Grolay* (in Regalia Ecclesiae Collegiatae Montemorentiaci anno 1524);  *Groslay* (in libris paroecialibus  saeculi XVII, necnon in carta Guillelmi de Montemorenciaco anno 1490, etiam in diplomate privilegiorum a Carolo V rege concessarum villa anno 1378.
* *Mogadouro'' in  ex quo die I mensis Iulii anno 2013.

## Notae 
* Index communium praefecturae Vallis Esiae

## Nexus externi 
* 
* De hoc communi apud cassini.ehess.fr
* Huius communis pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Vallis Oesiae
Categoria:Loci habitati praefecturae Vallis Oesiae
Navid Kermani

**Navid Kermani** (Persice نوید کرمانی natus familia oriunda e Persia Sigenae die 27 Novembris 1967) est scriptor Germanicus. Anno 2015 Praemium pacis librariorum Germanorum accepit
## Nexus externi 
* 
* Navid Kermani pagina officialis
* 

Categoria:Scriptores Germaniae
Categoria:Auctores Theodisci
Henricus Taube

**Henricus Taube** (natus in *Neudorf* Saskatchewan die 30 Novembris 1915; mortuus in Palo Alto Californiae die 15 Novembris 2005) fuit chemicus Americanus. Taube anno 1983 Nobelianum Chemiae Praemium accepit.

## Nexus externi 
* De Henrico Taube in pagina Nobeliano Chemiae Praemio dicata 

Categoria:Nati 1915
Categoria:Mortui 2005
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Canadae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Castellana (discretiva)

**Castellana** vel **Castellanea** potest:

* **Castellana (Apulia)** (alia nomina: **Castellanum, Castellanea (Apulia), Castellanea Cryptarum, Castellanea Cryptarum**): oppidum et municipium Italiae.
* **Castellana (Sicilia)**: (alia nomina: **Castellanea (Sicilia), Castellana Sicula, Castellanea Sicula**): oppidum et municipium Italiae.
Agnus Scythicus

thumb|*Agnus Vegetabilis Tartariae* (Zahn 1696; imago reimpressa in Lee 1887).
thumb|Agnus Scythicus (Duret 1605).
[thumb|[Planta *Cibotium barometz.*]]
**Agnus Scythicus,** vel **agnus vegetabilis,** vel **agnus tartaricus,** est fabulosum Mediae Asiae zoophytum, cuius fructus olim putabatur agnus esse, quod animal, ad plantam funiculo umbiculari conexus, terram circa plantam pasceret; omni autem pabulo consumpto, planta et agnus mortui essent.

Fons fabulae est *Cibotium barometz,* planta vera, filix ordinis Cyathealium, cui erant multa nomina populo grata, inter quae *barometz.* Imago agni foliis ex parte lanuginosi filicis rhizomatis amotis efficitur. Rhizoma inversum agni lanati similis esse putatur, cruribus a basibus petiolorum secatorum formatis.

* Animal fabulosum
* Anser barnaculosus
* Ovis vegetabilis
 
## Notae 
## Bibliographia 
* Ashton, John. 1890. *Curious Creatures in Zoology.*
* Duret, Claude. 1605. "Borametz of Scythia or Tartary. In *Histoire Admirable des Plantes.
* Large, Mark F., et John E. Braggins. 2004. *Tree Ferns.* Portlandiae Oregoniae: Timber Press ISBN 978-0-88192-630-9.
* Lee, Henry. 1887. *The Vegetable Lamb of Tartary: A Curious Fable of the Cotton Plant, to Which Is Added a Sketch of the History of Cotton and the Cotton Trade.* Londinii: Sampson Low, Marston, Searle, & Rivington.
* *The London Encyclopaedia: or Universal Dictionary of Science, Art, Literature, and Practical Mechanics.* 1829. 22 voll. Londinii: Thomas Tegg.
* Zahn, Johann. 1696. *Specula physico-mathematico-historica notabilium ac mirabilium sciendorum, in qua mundi mirabilis oeconomia, nec non mirificè amplus, et magnificus ejusdem abditè reconditus, nunc autem ad lucem protractus, ac ad varias perfacili methodo acquirendas scientias in epitomen collectus thesaurus curiosis omnibus cosmosophis inspectandus proponitur.* Norimbergae: sumptibus Joannis Christophori Lochner bibliopolae. Literis Knorzianis.

## Nexus externi 
* "Agnus scythicus," hdl.handle.net
* Textus Thomae Browne Equitis, penelope.uchicago.edu (*Pseudodoxia Epidemica,'' III.28)

Categoria:Cryptidae
Categoria:Hybridae fabulosae
Categoria:Plantae fabulosae
Key West Butterfly and Nature Conservatory

[thumb|[Serinus canaria|Canaria factoris rubri femina, una ex variis avibus in conservatorio conservatis.]]
**Key West Butterfly and Nature Conservatory** ('Conservatorium Papilionum et Naturae Caionis Ossis'), in 1316 Via Duval Caione Os in insula Floridae situm, est hortus zoologicus papilionum qui a quinquagunta ad sexaginta species papilionum vivorum ex variis mundi regionibus conservat in habitatione a vitro inclusa, ubi clima temperatur.

Conservatorium, anno 1992 constituta, plantas florentes, cataractas fluentes, et arbores comprehendit. Sunt nonnullae species avium quae cum papilionibus amice vivunt, sicut canariae factoris rubri, *Taeniopygiae guttatae,* Estrildidae generis *Uraeginthi,* et *Coturnix chinensis.*

Adest sedes educationis ubi salutatores varias erucas vivas dum vescuntur et in eorum plantis crescunt proxissime observare possunt.

## Notae 

## Nexus externi 
* Situs proprius, www.keywestbutterfly.com

Categoria:Domus papilionum (conservatorium)
Categoria:Horti zoologici
Categoria:Incepta 1992
Categoria:Insectaria
Categoria:Lepidoptera
Categoria:Musea historiae naturalis Americana
Eurodicautom

[thumb|175px|Interior pars conclavis in tabulato tredecimo [aedificium|aedificii Berlaymont Bruxellis siti, ubi curatores Commissionis Europaeae conveniunt.]]
**Eurodicautom** fuit priscum terminologiae repositorium datorum Commissionis Europaeae, anno 1975 creatum, primum usui interpretum et aliorum operariorum commissionis dicatum. Ante 1980, electronice consultari intra commisionem potuit. Cum communitas cresceret, amplificatum est a sex ad septem, tum novem, et ad ultimum undecim linguas (et Latina, nomina taxinomica praebens). Publicae interfacies utentis deinde additae sunt, ut homines privati ad terminologiam in campis activitatis Unionis Europaeae libere penetrare possent. Scholastici Universitatis Condatis Redonum UFR2, LEA, et pars interpretationis technicae et terminologiae res in repositorio datorum exstantes assidue retractabant et in nonnullis linguis creabant. Anno autem 2007, Terminologia Interactiva pro Europa in loco Eurodicautom substituta est.

## Notae 

## Nexus externi
* Repositorium Datorum Terminologiae Europaeum, iate.europa.eu

Categoria:Commissio Europaea
Categoria:Receptacula datorum
Categoria:Unio Europaea
Codicologia

thumb|upright 1.25|Signa codicologica.
**Codicologia** (*codex* + Graeco -λογία 'studium') est studium librorum ut res physicae scriptorum, quae praecipue sunt manuscripta formam codicis habentia. Archaeologia libri saepe appellatur, quae se curat de materiis membranis (aliquando appellata vitulinum, charta, pigmenta, atramenta, et cetera), ac rationibus ad libros faciendos adhibitis, religatione non exclusa.

Clarae desunt definitiones: nonnulli codicologistae dicunt eorum disciplinam comprehendere palaeographiam, studium chirographi, sed alii dicunt eorum disciplinam codicologiam amplecti. Studium proprietatum scriptarum sicut marginalia, glossae, inscriptiones possessionis, in ambabus disciplinis invenitur, sicut studium ornamentorum, quod aliter ad historiam artis pertinet.

Codicologistae per proprietates libri diligenter investigandas originem et historiam libri aliquando colligi, vel elementa diu separata sed olim in eodem libro coniuncta adaequari possunt. Palaeographi et codicologistae etiam historiam bibliothecarum, bibliophiliam, et catalogos librorum investigant.

## Corpora magni momenti 
Nonnulla repositoria datorum interretialia magni momenti facultates manuscriptorum mediaevalium investigandorum habent.
* Codices Electronici Ecclesiae Coloniensis Universitatis Coloniensis: circa 500 manuscripta (plaerumque ex regione Germanica, cum photographematibus).
* Marburger Repertorium manuscriptorum Germanicorum ex saeculis tertio decimo et quarto decimo, Philipps-Universität Marburg (catalogus descriptivus).
* "The Digital Walters," www.thedigitalwalters.org (Musei Artis Walterani Baltimorae Terrae Mariae siti: plus quam 900 manuscripta illuminata et 1250 incunabula).
* Codices Electronici Sangallenses, www.cesg.unifr.ch (manuscriptum Sancti Galli).
* "Department for Special Collections," www.kfunigraz.ac.at (University Library of Graz, Catalogus, cui sunt plus quam duo milia manuscriptorum partim in interrete oneratorum).
* Catalogus, homepage.univie.ac.ar (de Austria, cum manuscriptis decoris saeculorum ab octavo ad tredecimum).
* Bibliotheca Britannica, nonnulla corpra ingentia; e.g. Corpus Harleianum (Beowulf, Evangelium Lindisfarne, et alia opera Anglosaxonica).
* Bibliotheca Bodleiana Oxoniae catalogus.
* Bibliotheca Congressionalis Vasingtoniae: ingens catalogus corporum manuscriptorum.
* Museum et Bibliotheca Manuscriptorum Hillianum Collegeville Minnesotae: 90&thinsp;000 manuscripta ex Austria et Hispania.
*Philippe Bobichon, *Codicological Glossary Online. Page Layout of Hebrew, Greek, Arabic, Roman and Latin Manuscripts/Le lexicon : Mise en page et mise en texte des manuscrits hébreux, grecs, latins, romans et arabes* : http://codicologia.irht.cnrs.fr/accueil/lexicon

* Codices Mayenses
* Codex Voynich

## Nexus externi 
* Manuscripta saeculorum a duodecimo ad septimum decimum, cdi.uvm.edu (Center for Digital Initiatives, University of Vermont Libraries)

Categoria:Bibliothecae
Categoria:Calligraphia
Categoria:Eruditio
Categoria:Historia artis
Categoria:Litterae
Categoria:Manuscripta
Categoria:Orthographia
Categoria:Palaeographia
Categoria:Scripturae
Categoria:Typographia
Duat

[thumb|300px|Pars *[Liber Mortuorum|Libri Mortuorum* cor pensum in Duat monstrat.]]
**Duat** in mythologia Aegyptia est regnum mortuorum, ubi Osiris deus regnat, sedesque aliorum deorum et entium supernaturalium. Quod etiam est regio ubi Ra deus solis iter ab occidente ad orientam noctu facere solet, cum Apep quotidie pugnans. Duat etiam est terra ubi animae hominum post mortem ad iudicium eunt. Sepulturae mortuorum sunt aditus inter Duat et mundum quotidianum, quibus manes ex Duat uti possunt ad iter sursum deorsum faciendum. 

Geographia Duat terrarum quas Aegypti antiqui sciebant simile est. Sunt proprietates verisimiles, sicut flumina, insulae, agri, lacus, et speluncae, praeter phantasticos lacus igniferos, moenia ferrea, et arbores turcicos. In *Libro Binarum Viarum,* unus ex Textus Capulorum imaginem Duat etiam tabulae geographicae similem praebet.

## Notae

## Bibliographia
*Faulkner, Raymond O., conv. (1890), 1998. *The Egyptian Book of the dead: the Book of going forth by day: being the Papyrus of Ani (royal scribe of the divine offerings), written and illustrated circa 1250 B.C.E., by scribes and artists unknown, including the balance of chapters of the books of the dead known as the theban recension, compiled from ancient texts, dating back to the roots of egyptian civilization.* Cum textibus additos ab Ogden Goelet conversis. Cairi: American University in Cairo Press. ISBN 9774244346.
*Pinch, G. 1994. *Magic in Ancient Egypt.* Londinii: British Museum Press.
*Taylor, John, ed. 2010. *Ancient Egyptian Book of the Dead.* Londinii: British Museum Press.

## Nexus externi
*Egypt Legends – Apophis in the Duat

Categoria:Mythologia Aegyptia
Maat

[thumb|175px|Maat, [pinna struthionis in capillis, sceptro in dextra, et cruce ansata in laeva manu.]]
200px|thumb|Maat alata.
[thumb|200px|Maat [pinnam veritatis gerit.]]
[thumb|200px|[Cor in Duat penditur, pinna Maatiana pro mensura in libra adhibita. Ex *Libro Mortuorum.*]]
**Maat,** vel '''Ma'at,'* in Aegypto antiqua fuit sententia veritatis, aequilibrii, ordinis, iuris, morum, et iustitiae, quae personificata dea stellas, tempora anni, et acta mortalium et deitatum moderabatur, ac formam universi ex tempore creationis instituerat. Res gemella ideologica fuit Isfet.

Pharaones saepe depinguntur cum signis Maat ad partes exprimendas quas in legibus creatoris conservandis agebant.

## Notae

## Bibliographia
*Assmann, Jan. 1990. *Ma'at: Gerechtigkeit und Unsterblichkeit im Alten Ägypten.* C. H. Beck Verlag. ISBN 3406346677.
*Black, James Roger. 2002. The Instruction of Amenemope: A Critical Edition and Commentary--Prolegomenon and Prologue. Dissertatio PhD, Universitas Visconsiniae-Madison/ Textus.
*Budge, E. A. Wallis. (1895), 1967. *The Egyptian Book of the Dead: (The Papyrus of Ani) Egyptian Text Transliteration and Translation.* Novi Eboraci: Dover Publications.
*Budge, E. A. Wallis. (1904), 1969. *The Gods of the Egyptians: Studies in Egyptian Mythology.* Vol. 1. Novi Eboraci: Dover Publications.
*Collier, Mark, et Bill Manly. 1998. *How to Read Egyptian Hieroglyphs.* Ed. retractata. Berkeleiae: University of California Press.
*Faulkner, Raymond. 1994. *The Egyptian Book of the Dead.* Franciscopoli: Chronicle Books. ISBN 0811864898. 
*Mancini, Anna. 2004. *Maat Revealed: Philosophy of Justice in Ancient Egypt.* Novi Eboraci: Buenos Books America.
*McCall, Henrietta. 1990. *Mesopotamian Myths.* University of Texas Press. ISBN 0292720769.
*Menu, Bernadette. 2005. *Maât: L'ordre juste du monde.* Editions Michalon. ISBN 2841862836.
*Strudwick, Helen. 2006. *The Encyclopedia of Ancient Egypt.* Singapurae: De Agostini UK.
*Taylor, John H., ed. 2010. *Journey through the afterlife: Ancient Egyptian Book of the Dead.'' Londinii: British Museum Press. ISBN 071411989X.

Categoria:Mythologia Aegyptia
Categoria:Deae
Categoria:Dei Aegyptii
Nu (mythologia Aegyptia)

[thumb|Nun, [corpus aquarum ex primordio, navem Ra dei solis in caelum momento creationis tollit.]]
thumb|200px|Naunet et Nun.
**Nu** ('quidam aquosus'), etiam **Nun** ('quidam iners') appellatus, est aquosus ex primordio gurges in religione Aegyptia antiqua deificata, ubi in cosmogonia Ogdoadica, vocabulum *nu* 'gurges' vel 'profundum' significat. Aegypti antiqui crediderunt gurgitem oceanicum bullam circumdare in qua sphaera vitae cingitur, profundissima suae cosmogoniae arcana repraesentantem.

*Abzu
*Lapis Benben

## Notae

## Bibliographia
*McBride, Daniel R. 2003. *The Oxford Essential Guide to Egyptian Mythology.* Berkleiaea: University of California Press. ISBN 0-425-19096-X.

Categoria:Dei Aegyptii
Categoria:Deae
Categoria:Mythologia Aegyptia