open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Associatio Esperantica Danica

1935 in Dania/Fredericia celebratus]] 
**Associatio Esperantica Danica** (Esperantice: *Dana Esperanto-Asocio / DEA*, Danice: *Esperantoforeningen  for Danmark*) sodalitas officialis esperantistarum Daniae est. Nomen vetus fuit *Centra Dana Esperantista Ligo (CDEL)*. Praeest Petrus Wraae ex anno 2016 succedens Helenae Schrøder quae munere isto functa erat inde ab anno 2003.
## Munera et historia
Periodica "Esperanto en Danio" et "Esperanto-nyt" ab associatione ista conficiuntur. Liber definitivus primus iam anno 1890 a Christiano Nielsen Flensburgi editus erat, quem pauci tantummodo noverant. Anno 1897 Petrus K. Toksvig diurnarius primam associationem in Nykøbing Selandiae condidit. Anno 1904 Fredericus Skeel-Giørling librum didascalicum cum glossario in lucem extulit, qui vulgationi Esperanticorum in Dania feliciter profuit. Etiam asseclae linguae Ido in Dania tunc vigebant congressum facientes.

Mense Ianuario 1908 Maria Schröder instigabat ut Unio centralis esperantistarum Danica *(Centra Dana Esperantista Ligo)* conderetur. Mense Augusto 1908 Dresdae Congressus universalis IV celebratus est cui Ludovicus Zamenhof ipse adfuit. Eodem anno insuper Sodalitas Esperantica Hafniensis (KEK) condita est. Anno 1909 circuli additi sunt in oppidis Ålborg, Vejle, Randers et Århus, anno 1910 in Esbjerg. Primum bellum mundanum omnia discussit, tamen annis postbellicis res Esperanticae in Dania effloruerunt. Hoc promovebant etiam magistri peregrini qui secundum methodum naturalem, quae dicebatur, docebant. 

Annis 1933 et 1934 duo milia hominum cursus participaverunt. Esperantistae Bello altero pancosmico saeviente multa clam fecerunt sub occupatione Germanica. Anno 1948 associatio ferriviae addictis fundata est (*Dana Esperantista Fervojista Asocio - Dansk Jernbane Esperanto-Forening*, compendiarie DEFA). Valde diligebant homines cursus in instituto "Helsingør International High School" oblatos, quos Laurentius Friis disponebat. Annis 1956, 1962, 1975 et 2011 Universalis Societas Esperantica Congressus universales Hafniae instituit. Multos annos Aedes editrices Esperanticae Danicae multa opera pretiosa in lucem protulerunt.

## Nexus externi 
* Situs proprius
Sextus Vettulenus Cerialis

thumb|Iudaea antiqua primo saeculo**Sextus Vettulenus Cerialis** fuit senator Romanus primi saeculi qui consulatum suffectum anno 72 aut 73 gessit imperante Vespasiano. Sabina origine fuisse creditur, fortasse Reate natus atque ita popularis imperatoris Vespasiani.
## Cursus honorum
*67-70 Legatus legionis quintae Macedonicae primo bello Iudaico praeclare interfuit. Nam  Idumaeam (Hebron delevit) et Samariam pacavit. Ac deinde in Hierosolymis obsidendis fortiter pugnavit 
*70-71 Primus legatus Augusti pro praetore provinciae Iudaeae a Vespasiano factus. Ei successit Sextus Lucilius Bassus
*72 aut 73 Consul suffectus
*78 Legatus Augusti pro praetore provinciae Moesiae, fortasse iam ab anno 75.

## Notae 
Categoria:Legati Iudaeae
Categoria:Legati Moesiae
Categoria:Bella Iudaeo-Romana
Flensburgum

thumb|Media urbs
**Flensburgum** sive **Flenopolis** (Theodisce *Flensburg*, Danice *Flensborg*) est urbs et portus in terra Slesvici et Holsatiae Germaniae, ad fines Daniae et fiordum Flensburgianum ad Mare Balticum sita. Kalendis Ianuariis 2017 habuit incolas 87&thinsp;432.

## Descriptio
Flensburgi conficiuntur potiones alcoholicae, papyrus, cibaria, naves, machinae. Sedes Officii Germanici rerum autocineticarum est necnon Universitatis paedagogicae, Scholae altioris in technicis, Instituti nautis erudiendis.

Inter res aspectabiliores numerantur Ecclesia Deiparae anni 1284 cum altari temporis Renati et fenestris figurosis. In Fano Sancti Nicolai (saeculi XIV) organum tubulatum maximum totius Germaniae septentrionalis invenitur, quod tempore Renascentiae construxerunt. Moenium vetustorum quoque vestigia adhuc exsistunt velut Porta septentrionalis (Nordertor) anni 1595. In Museo navali omnia ad maria atque navigationem spectantia captanter praesentantur.

## Historia
Saeculo XII oppidum fundatum est, cui anno 1284 privilegia urbana data sunt. Saepe et ab exercitibus Daniae Sueciaeve occupatum est. Inde ab anno 1435 Holstiniensibus feudo fuit, antequam anno 1460 coronae Danicae subiugatum est; caput Holstiniae adhuc Danicae anno 1848 creatum est Flensburgum. Anno autem 1867 pars Borussiae factum est. Post Primum bellum mundanum incolae suffragium ferentes dixerunt se velle esse cives Germanos. Bello pancosmico altero multae domus destructae sunt.

## Notae 
## Nexus externi
*Situs proprius

Categoria:Portus maris Baltici
Cariprazinum

**Cariprazinum** est substantia antipsychotica, agonista dopamini partialis (D3 > D2), ad schizophreniam tractandam. In senectute periculum apoplexiae cerebri auctum est. Neque valor prolactini auctus neque intervallum QT prolongatum observantur.

## Historia 
Ante annum 2008 grex Hungaricus societatis *Richter Gedeon Nyrt.* varias substantias receptoria dopamini D3 et minus D2 inhibentes investigavit. Paulo post sub nomen Cariprazini pristinum **RGH-188** inventum erat et anno 2012 Cariprazinum praesentatum est.

## Natura Cariprazini 
### Natura chemica 
Cariprazinum est piperazinum. Nomen chemicum (IUPAC) est 3-[4-[2-[4-(2,3-dichloro-phenyl)-piperazino-1-yl]-aethyl]-cyclohexyl]-1,1-dimethyl-urea.
Massa molaris est 427.411 g/mol.

Fasciculus:Piperazine Structural Formula V1.svg|Piperazinum
Fasciculus:Harnstoff.svg|Urea
Fasciculus:Aripiprazole2D1.svg|Aripiprazolum

### Natura pharmacologica 
Cariprazinum est medicamentum cum virtutibus antipsychoticis et antidepressivis. Codex ATC est .

### Pharmacodynamica 
Cariprazinum potissime receptoria dopamini D3, paulo minus receptoria D2 obsidet.

### Pharmacocinetica 
Tempus semivitae biologicum Cariprazini est duo dies usque ad quinque dies. Cariprazinum substratum Cytochromatis P450 CYP3A4 (minus CYP2D6) est.Metaboliti sunt *Desmethylo-Cariprazinum* (DCAR) et *Di-Desmethylo-Cariprazinum* (DDCAR). Tempora semivitae biologica metabolitorum Cariprazino magis longiora sunt, ita Desmethylo-Cariprazino 2-3 hebdomades est.

#### Metaboliti 
Cytochromatis CYP3A4 ope in duo gradus primo DCAR deinde DDCAR oriuntur.

## Effectus Cariprazini 
In schizophrenia Cariprazinum effectus sympatomum negativorum deminuat.

## Notae 
* Aripiprazolum - (D2 > D3 antagonista partialis)
* Receptorium dopamini D2
* Receptorium dopamini D3

## Nexus externi 
* Situs interretialis fabricatoris Cariprazini (*divulgationibus*) 

Categoria:Piperazina
Categoria:Antipsychotica atypica
Sandby Borg

**Sandby Borg** est locus habitationis antiquae in insula Olandia Sueciae repertus. Castra collina moeniis lapideis cincta ruinas domorum fere quinquaginta continet. In aedificiis viisque reperta sunt ossa hominum tam senium quam iuvenum qui saeculo V exeunte ab inimicis quibusdam necati neque unquam sepulti sunt. 

## Bibliographia 
thumb|Sandby Borg ab aëre visus
* Clara Alfsdotter, Ludvig Papmehl-Dufay, Helena Victor, "A moment frozen in time: evidence of a late fifth-century massacre at Sandby borg" in *Antiquity* vol. 92 (2018) pp. 421-436
* Ludvig Papmehl-Dufay, Ulrika Söderström, "Creating Ambassadors Through Digital Media: reflections from the Sandby borg project" in *Internet Archaeology* vol. 46 (2017) no. 3

## Nexus externi 
* Situs fodinarum archaeologicarum
* "Sandby Borg" apud *Kalmar Läns Museum*

Categoria:Loci archaeologici Sueciae
Categoria:Olandia
Categoria:Loci olim habitati Sueciae
Gessius Florus

**Gessius Florus** est eques Romanus Clazomenis ortus quem anno 64 Nero procuratorem Iudaeae provinciae fecit ob amicitiam uxoris Cleopatrae cum Poppaea Sabina. Lucceio Albino successit et improbitate antecessores ita superasse a Flavio Iosepho dicebatur ut Iudaei Albinum desidarent quia ille furta saltem occultabat, Gessius econtra ea velut pompa triumphali per urbem vehebat.

In provincia administranda tanta aviditate crudelitateque exstitit (supplicium crucis etiam civibus Romanis adhibuit) ut secundum historicum Flavium Iosephum, praecipuum de ea re fontem, eius facinora causa non mediocris primi belli Iudaici  fuerint. A Iudaeis apud legatum Syriae Cestium accusatus eum mendaciis et obsequio decepit. Abhinc tamen metuens ne a provincialibus apud Neronem Romae accusaretur, bellum occulte optasse dicitur et Iudaeorum iras omni modo excitasse. At postquam Cestius seditionis opprimendae causa Iudaeam cum exercitu ingressus  a Hierosolymitanis magno dedecore fugatus est, ne ipse supplicio adficeretur Florum apud Neronem incusare decrevit, de cuius iudicio nihil accepimus : nam ab anno 66 de Gessio Floro in fontibus siletur.
## Notae 
## Fontes
*Flavius Iosephus, libro secundo de Bello Iudaico 277-558
* Tacitus, libro quinto *Historiarum* 10
## Si vis plura legere...
* Hadas-Lebel, Mireille, *Rome, la Judée et les Juifs*, Parisiis, A. & J. Picard, 2009
*E. M. Smallwood, *The Jews under Roman Rule : from Pompey to Diocletian*, Lugduni Batavorum, Brill, 1976

Categoria:Equites Romani
Categoria:Procuratores Iudaeae
Categoria:Bella Iudaeo-Romana
Blackpink

[thumb|Blackpink in Coachella anno [2023. A sinistro ad dextrum: Rosé, Jisoo, Jennie, Lisa.]]
[thumb|upright=1|[Logotypus gregis.]]
**Blackpink** (Coreane 블랙핑크), typographia usitata **BLACKPINK** et **BLΛƆKPIИK** scriptus, est grex generis K-pop, qui ab YG Entertainment die 8 Augusti anno 2016, Seuli constitutus est. Cui gregi sunt quattuor sodales: Jennie, Jisoo, Lisa, Rosé, quae una a nonnullis maximus puellarum grex in mundo habentur, et in Fluctu Coreano viam ducere existimantur.

Blackpink mense Augusto 2016 coepit cum uno albo musico et duabus musicis: "Whistle" et "Boombayah".

## De gregis arte 
Genus musicarum gregi Blackpink praedominante in EDM et pop infusus est, cum elementis generum hip-hop et trap. Earum discographia etiam variis generibus musicis utitur, ut R&B, musica Arabica, ballata, disco, et rock.

## Discographia 
* *Square One* (2016)
* *Square Two* (2016)
* ''As If It's Your Last* (2017)
* *Blackpink* (2017)
* *Blackpink in Your Area* (2018)
* *Square Up* (2018)
* *Kill This Love* (2019)
**The Album* (2020)

## Filmographia 
* *Blackpink House* (2018)
* *YG Future Strategy Office* (2018)
* *Blackpink X Star Road* (2018)
* *Blackpink Diaries* (2019)
* *24/365 with Blackpink* (2020)
* *Blackpink: Light Up the Sky* (2020)
* *Blackpink: The Movie* (2021)
* *Born Pink Memories'' (2022)

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Constituta 2016
Categoria:Greges musicae popularis
Categoria:Greges musici Coreae
Persepolis FC

thumb
**Persepolis Futbol Club** (Persice: باشگاه فوتبال پرسپولیس ,"peɾsˈpoliːs") est Iranica ludorum athleticorum societas, quae in Persian Gulf League ludit.

## Victoriae 
; **Iranian Football League (14)** 
:: 1971–72, 1973–74, 1975–76, 1995–96, 1996–97, 1998–99 , 1999–2000, 2001–02, 2007–08, 2016–17, 2017–18, 2018-19, 2019-20, 2020-21

; **Hazfi Cup (5)** 
:: 1987–88, 1990–91, 1998–99 *****, 2009–10, 2010–11

; **Super Cup (1):** 
:: 2017

; **Espandi Cup (1):** 
:: 1979 *****

; **Tehran Football League (6):** 
:: 1982–83, 1986–87 *****, 1987–88, 1988–89, 1989–90, 1990–91

; **Tehran Hazfi Cup (2):** 
:: 1981–82, 1986–87

; '''Asian Cup Winners' Cup (1):''' 
:: 1991 

Fasciculus:Persepolis F.C. championship ceremony 2016-17 08.jpg
Fasciculus:Persepolis F.C. championship ceremony 2016-17 04.jpg
Fasciculus:Persepolis F.C. championship ceremony 2016-17 03.jpg
Fasciculus:Persepolis vs. Naft Tehran, Iranian Super Cup 2017-07-21 12.jpg

## Notae 
## Nexus externi 
* Persepolis FC

Categoria:Constituta 1963
Categoria:Societates pediludii
Ibuprofenum

**Ibuprofenum** est droga anti-inflammatoria non steroidalis (abbreviatura internationalis: *NSAID*) substantia analgetica (doloris), antipyretica (febris), antiinflammativa (inflammationis).

Ibuprofenum in ordinis mundi sanitarii indicem exemplarem medicamentorum essentialium receptum est. 

## Natura Ibuprofeni 
### Natura chemica 
Ibuprofenum est acidum propionicum. Nomen IUPAC suum est (RS)-acidum-2-(4-isobutyl-phenylo-propionicum). Massa molaris sua 206.29 g/mol.

### Natura pharmacologica 
Ibuprofenum est medicamentum pharmaceuticum cum virtutibus analgeticis (contra dolorem), antipyreticis (contra febrem), et inflammativis (contra inflammationem). Codices ATC sunt et  et  et  et et .

 
* Dolor
* Febris
* Inflammatio

## Notae 
## Nexus externi 
* Universitatis Bristolii paginae de ibuprofeno. 

Categoria:Acida carboxylica
Categoria:Analgetica
Categoria:Antipyretica
Categoria:Antiinflammatoria nonsteroidalia
Categoria:Ordinis mundi sanitarii medicamenta essentialia
Stratocaster Fender

thumb|Stratocaster Fender|220x220px
**Stratocaster Fender** genus citharae electricae est quod Fender Musical Instruments Corporation fabricatur.

Incisi ad involenda hominum corpora, Stratocaster “corporis solidi” est. Hoc ex alno fraxinove factitant. “Cervix,” quae tenuis inter citharas est, fit acere cum chordario  aceris dalbergiaeve nigrae. Sunt tres nuntii electromagneticorum singulares se circumvolventes: primus cervici, secundus “ponti,” tertius medio adfixus est. 

Clarence Leonidas Fender Stratocaster finxit. Dum anno 1954  Stratocaster primum venditus est, populus musicae rock studium profitebatur. Multi clarissimi musicae rock, exempli causa Iacobus Hendrix, Stratocaster psallerunt.

## Bibliographia 
* Bacon, Tony. "Fender." *Grove Music Online.* 26 Apr. 2018. .
* Balmer, Paul. *The Fender Stratocaster Handbook: How To Buy, Maintain, Set Up, Troubleshoot, and Modify Your Strat*. St. Paul: MBI Publishing Company, 2007.

* Smith, Richard R. "Fender." *Grove Music Online.* 26 Apr. 2018. .

Categoria:Citharae electricae
Categoria:Inventiones Civitatum Foederatarum
Gulielmus Henricus Trompeter

**Gulielmus Henricus Trompeter** (natus die 22 Ianuarii 1839 in Heyde apud Assindiam-Rellinghausen, mortuus die 7 Novembris 1901 Assindiae) mensor fodinarum Germanicus, esperantista et maecenas fuit.
## Vita
Ortus e familia paupere catholica patre metallico scholam catholicam in Rellinghausen frequentavit. Anno 1852 sine absolutorio scholastico in metallis laborare coepit. Menses novem post potuit feliciter in scholam revenire studia terminatum. E mense Maio 1853 variis in metallis operabatur ad quaecumque ad res metallicas utilia in praxi discenda. Usque annum 1855 praeter munera illa scholam mathematicarum delineationumque visitavit. Anno 1856 officialiter Assindiae tiro metallicus acceptus est.

Annis a 1861 ad 1863 servitium militare in exercitu Borussico Monasterii Westphalorum implebat. Anno 1864 stipendia meruit contra Daniam, quo in bello honoratus est propter expugnationem oppidi Dybbøl in Dania Meridiana die 18 Aprilis 1864 factam. Reversus e bello anno 1865 oeconomia aegrotante velut simplex metallicus rursus operatus est. Anno autem 1866 inspector creatus est. Bello contra Franciam anno 1871 gerendo quoque interfuit; linguam Francogallicam sciens tamquam agens in rebus militaris in terra inimica egit.

## Volapük et Esperantica
Trompeter motioni Volapük valde favebat antequam idioma Zamenhofianum edisceret. Quando anno 1891 iste Zamenhof spem deposuit de porro edendis commentariis "La Esperantisto", Trompeter se sumptibus editoriis obligavit annos tres (1892-1894). Insuper periodici moderatorem partim solvit et libros graves Esperanticos edendos curavit. Anno 1890 circulum Esperantice loquentium in Gelsenkirchen-Schalke fundavit et una cum Christiano Schmidt, praeside *Sodalitatis linguae mundanae Norimbergensis*, librum quendam definitivum exaravit.

Reformationi sermonis Esperantici omni se vehementissime opposuit, quam ipse Zamenhof discipulis nonnullis postulantibus proposuerat. Zamenhof in memoriis suis gratissimus confirmavit Gulielmum Trompeter rebus Esperanticis revera maximi momenti fuisse, eum motionem idealismo pecuniaque servavisse.

## Bibliographia
*Holzhaus, Adolf: *Wilhelm Heinrich Trompeter*,  (biographia). Editio altera Assindiae 1973, 152 paginarum
*Haupenthal, Reinhard: "Plia lumo sur Trompeter". Apud: *Heroldo de Esperanto* 1974:9 (1562), p. 1 
## Externi nexus
*De Trompeter in Encyclopaedia Esperantica
 

Categoria:Ingeniarii Germaniae

Categoria:Incolae Germaniae
Castellani Populares

thumb|Monumentum Popularibus in Villalare oppido proelii.
**Castellani Populares** vel fortasse **Communiarii** (Hispanice: *Comuneros*) fuerunt rebelles qui annis 1520 et 1521 bellum gesserunt contra Carolum Imperatorem et copias Imperiales. Castellani rebelles populares erant ordinum variorum, sed maxime burgenses et laboratores urbium erant, et nobiles minores.

## Populares noti
*Franciscus Maldonadus
*Ioannes Bravus
*Ioannes Padilla
*Ioannes Zapata
*Maria Pacheca
*Petrus Ajala
*Petrus Gironus
*Petrus Lassus Vega

## Bibliographia Hispanice scripta
*Danvila, M. (1897-1900). *Historia crítica y documentada de las Comunidades de Castilla*. Memorial Histórico Español, tomos XXXV-XL.
*Ferrer del Río, A. ( 1850). *Decadencia de España. Primera Parte, Historia del levantamiento de las Comunidades de Castilla. 1520-1521*. Matrito.
*Haliczer, S. (1987). *Los Comuneros de Castilla: la forja de una revolución (1475-1521)*. Valdoleto.
*Díez, I. L. (1977). *Los Comuneros de Castilla*. Matrito.

*Bellum popularium Castellanorum
*Corona Castellae

## Notae
Categoria:Saeculum Aureum Hispanicum
Caementum (discretiva)

#Ferrumen vel hodierne etiam *caementum*: substantia durescens ad muros aedificanda.
#Caementa (pl.), sensu Vitruviano est saxa molita.
Caementa

[thumb|Murus caementis et [calx (mortarium)|calce aedificatus]]

**Caementa** (plurale tantum) sunt saxa e fodinis extracta, aut molita aut minime secta, quae cum ferrumine muros fit. 

## Notae
*Ferrumen
*Later
*Murus
*Opus caementicium

Categoria:Materies
Opus signinum

thumb|Opus signinum
**Opus signinum** in archaeologia est genus ferruminis in quo calx non cum caementis sed cum  fictilibus aut tegulis molitis miscetur. Hanc ob causam, color proprius operis signini est roseus, fulvus, aut rufus. Quia opus signinum est ferrumen hydraulicum, Romani antiqui tam ductus aquarum quam cisternas et piscinas operibus signinis incrustabant.

*Aquae ductus
*Archaeologia Romana
*Calx (mortarium)
*Ferrumen
*Opus caementicium

Categoria:Archaeologia Romana
Categoria:Architectura
Circuitus orbis terrae

thumb|Periodici *Circuitus orbis terrae* numerus primus, 1888
***Circuitus orbis terrae*** (Theodisce *Rund um die Welt*, lingua Volapük: *Zi vol lölik*, Esperantice *Ĉirkaŭ la mondo*) periodicum fuit in principio omnino idiomate Volapük scriptum.

## Historia
Commentarii Vindobonae editi sunt in initio, antequam Pragae ederentur. Numerus primus anno 1888 in lucem prolatus est, quem sequebantur editiones usque annos 1900. Editor moderatorque princeps fuit Segfridus Lederer, magister gymnasialis linguarum Latinae Graecaeque. Qui post annum 1900 assecla linguae Esperanticae factus est, quam ob rem in periodico citato mox tractationes lingua Esperantica pactae apparuerunt. Symbolas afferebant inter alios etiam sodales Izor Gebaur et Rupertus Kniele.

## Bibliographia
* Haupenthal, Reinhard: *Prof. Dr. Siegfried Lederer (1861-1911) und die Volapük-Zeitschrift "Rund um die Welt" (1888/89-1891/92)*, Schliengen: Edition Iltis 2001, 15 paginarum
Izor Gebaur

**Izor Gebaur** (natus die 28 Ianuarii 1839 ad Quinque Ecclesias, mortuus die 20 Martii 1916 Graecii), sacerdos catholicus Hungarus et monachus fuit necnon studiosissimus fautor Volapük, membrum Academiae Volapük (annis inter 1890 et 1895), paedagogus et interpres. 
## Actiones promovendae linguae mundanae
Cisterciensis  factus est die 12 Septembris 1855. A Quinque Ecclesiis ordinis superiores eum Agriam miserunt studia scholastica finitum. Theologiae studuit Budapestini et Vindobonae, ordinatio sacerdotalis facta est die 16 Iulii 1862. Ex anno 1865 Albae Regalis linguas Theodiscam Francogallicamque et litteras Theodiscas Francogallicasque studiosos gymnasii docebat. Rector gymnasii ad Baja creatus est anno 1879. Parochus in Tósokberede fuit inde ab anno 1881, rector gymasii in urbe natali declaratus est anno 1883. Munere isto functus est usque annum 1892 quando denuo curationi animarum sese dedicavit. Rude donatus anno 1907 unum annum post tamquam inspector monasteriorum Cisterciensium operam dabat.

## Labores pro lingua mundana
Anno 1888 diploma professoris linguae mundanae obtinuit. Librum definitivum linguae Volapük exaravit et Francisci Kölcsey opus *Carpatium corbona* e lingua Hungarica convertit. Lingua Volapük scripsit *Miracula duo in Hungaria* ubi antra visitanda ad Aggtelek et ad Dobšiná (hodie in Slovacia in Circulo Rožňava) describuntur. Tractationes plures in periodico *Circuitus orbis terrae* Vindobonae et Pragae edito legi potuerunt. Anno 1891 membrum factum est Academiae Volapük Constantiae congregatae.

Anno autem 1906, cum iam plebanus in vico Mezőfalva-Hercegfalva esset, de lingua Esperantica certior est factus. Statim conversus est et se istam linguam porro favere firme declaravit. Symbolae eius linguisticae in periodicis variis Europaeis et papalibus apparuerunt. Poemata lingua Volapük scripsit et commercium epistulare coluit cum hominibus in Sinis, Russia, Italia, Francia, Anglia, Germania, America Septentrionali, America Meridiana ubi etiam linguistica disputabantur. In expostionione magna ad Quinque Ecclesias anno 1891 celebrata honoratus est propter operam datam in lingua pancosmica promovenda.
## Opera
**Darwinizmus*. Főgymnasiumi Értesítő, Ad Quinque Ecclesias: 1886
**Német nyelvtan középtanodák használatára*, grammatica linguae Theodiscae, Aquinci, 1868
**Német olvasókönyv a gymnásiumok felső osztályai számára*, anthologium litterarum Theodiscarum pro discipulis, Aquinci, 1868
**Volapük*: (Namapenäd pebüköl). Ad Quinque Ecclesias: Nyomatott Taizs József Könyvnyomdájában, 1887. 60 p. 
**Világnyelv. Volapük: Schleyer rendszere szerint*, Ad Quinque Ecclesias, 1888
**Natamilas tel in Niegän*, Ad Quinque Ecclesias, 1888
**Div belama Tátra*. 1891

Categoria:Cistercienses
Segfridus Lederer

**Segfridus** *(Siegfried)* **Lederer** (natus die 30 Iunii 1861 Pragae, ibidem mortuus infarctu cordis die 8 Novembris 1911) magister gymnasialis Bohemus linguarum Latinae Graecaeque fuit. Sermo eius patrius lingua Theodisca; studiosus fautor linguarum Volapük et Esperanticae fuit.
## Vita
Filius magistri Pragae scholas frequentavit, antequam annis inter 1879 et 1884 linguis classicis necnon philosophiae in Universitate Carolina Pragensi sub professoribus Eugenio Petersen, Carolo Stumpf et Antonio Marty studeret. Doctoratu laureatus est anno 1884, inde professor gymnasialis in Bohemiae capite fuit. Anno 1889 Vindobonam contendit et ad tempus in Gymnasio academico Vindobonensi magistri munere functus est. Annis inter 1893 et 1897 vocaverunt eum in gymnasium ad Rădăuți (Bucovinae). Anno 1897 revenit Pragam in gymnasium puellarum.

Fabulas Italicas in linguam Theodiscam convertit. Captatus est arte photographica nova et in magisterio propugnator fuit foliorum instructoriorum ad parietes proiciendorum, ut doctrinae modernizarentur. Symbolas nonnullas attulit ad Thesaurum Linguae Latinae. Voluit puellas quoque docendas esse linguam Latinam et Graecam. Rector scientificus observatorii "Urania" fuit et commentarios "Stereoskopisches Museum" moderatus est.

## Volapük et Esperantica 
Praelectiones multas imaginibus proiectis Vindobonae Pragaeque fecit. Post annum 1900 motionem Volapük deseruit sese rebus Esperanticis alligaturus. Pragae sodalitatem "Verda Stelo" esperantistarum Germanophonorum anno 1908 condidit. Inde in schola commerciali Pragensi quadam cursus linguae Esperanticae habuit et praeconia fecit multis in locis, e.g. Dresdae et Berolini.
## Opera Esperantice scripta
* *Vojaĝrememoroj el Grekujo* (apud *Circuitus orbis terrae*) 
* *Bildolibro sen Bildoj* (interpres Ioannis Christiani Andersen, 1909)
* *Judito* Friderici Hebbel
* *Sufero* Carminis Sylva
Editor redactorque fuit commentariorum *Universo* et *Circuitus orbis terrae*. Annis 1910 et 1911 calendarium sinuum Esperanticum edidit.

## Bibliographia
* Reinardus Haupenthal: *Prof. Dr. Siegfried Lederer (1861-1911) und die Volapük-Zeitschrift "Rund um die Welt" (1888/89-1891/92)*, Schliengen: Ed. Iltis 2001, 15 paginarum
* Simon, Otto: "Siegfried Lederer" [necrologium]. Apud: *La Revuo* 6/1911-1912, p. 187-188.
* *Prof. Dr. Siegfried Lederer mortis* (Bohema revuo esperantista, 1911, p.109)

## Nexus externi
* Libri de et ab Lederer in elencho Vindobonensi de linguis constructis
*De Lederer in Encyclopaedia Esperantica
Vasculitis

[thumb|Vasculitis cum [purpura, petechiis multiplicis causa.]]
**Vasculitides** sunt grex morborum arterias et venas destruentium inflammatione et migratione leucocytorum causa. Symptomata non solum vasa ipsa, sed etiam cutem, musculos, nervos, cor, pulmones, intestinum, renes attingere possunt.

## Nomenclaturae vasculitidum 
Vasculitidum duae classificationes sunt in usu, classificatio Collegii Rheumatologiae Americani et definitiones Consilii Consensus *Chapel Hill* (*CHCC2012*).

### Definitiones consilii Consensus *Chapel Hill* 1994 et 2012 
* Vasculitides vasorum maiorum
** Arteriitis Takayasu
** Arteriitis cellularum maximarum
* Vasculitides vasorum mediorum
** Polyarteriitis nodosa
** Vasculitides vasorum mediorum cum complexibus immunologicis
* Vasculitides vasorum minorum
** Morbus Behcet
* Vasculitides vasorum variabilium
* Vasculitides organi singularis
* Vasculitides morbo systemico sociatae
* Vasculitides aetiologiae incertae sociatae

* Systema immunitatis

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius societatis vasculitidum Europaeae. 

Categoria:Morbi cardiovasculares
Categoria:Rheumatologia
Masada

thumb|Vestigia Masadae
**Masada** est arx ab Herode Magno in ripa occidentali Asphaltitis lacus diligenter et magnis expensis munita et cisternis aquarum omniumque rerum necessariarum copia instructa, tum, cum rex timebat ne Marcus Antonius, ipso de medio sublato, regnum suum Cleopatrae instanter roganti donaret. Hanc rupem abruptam sibi elegit quo confugere  et diuturnam obsidionem tolerare posset. Itaque magnificam regiam a septentrionali castelli latere adiunxit in qua ipse habitaret; cuius parietes picturis, sola vero tesselato opere ornavit.

Post centum annos Masada supremum refugium Iudaeorum a Romanis desciscentium fuit: haec enim anno 73 a legato Lucio Silva capta ultimum finem primo bello Iudaico imposuit. "Sicarii" hanc arcem a primo anno belli (66), trucidato Romanorum praesidio, occupabant atque inde decurrere solebant ad circumiacentes fines vastandos. Tum vero nihil aliud quam vacuis moenibus potiti sunt Romani: nam quae intra fuerant combusserunt zelotae rebelles atque se ipsos cum uxoribus et liberis ad unum occiderunt. Ita nongenta sexaginta corpora in ruinis Masadae eorum qui libertatem amittere nolebant velut in busto sunt sepulta.

## Notae 
## Fontes
*Flavius Iosephus, libro septimo de Bello Iudaico 252-419
**̽libro quarto decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 296, 358, 361-362, 396-397 necnon libro quinto decimo 184
*Plinius libro quinto *Naturalis Historiae* 73

## Si vis plura legere
*Mireille Hadas-Lebel, *Massada : histoire et symbole*, Parisiis, A. Michel, 1995  ISBN 2-226-07682-4
*Ernestus Maria Laperrousaz, ''Trois hauts lieux de Judée : les palais-forteresses hérodiens de Massada et de l'Hérodium, le couvent essénien de Qoumrân et ses "Manuscrits de la mer Morte"*,  Parisiis, 2001 
**Masada : the Yigael Yadin excavations 1963-1965 : final reports*, Hierosolymis, Israel Exploration Society, 1989-2006 (septem volumina).
* Jean-Michel Roddaz et Jean-Claude Golvin, *Hérode : le roi architecte*, Arelate, Actes Sud, 2014 
* Adolfus Schulten, *Masada : Die Burg des Herodes und Die römischen Lager : mit einem Anhang : Beth-Ter*, Lipsiae, 1933. Recensio critica
* Yigael Yadin , *Masada : Herod's fortress and the Zealot's last stand*, London : Weidenfeld and Nicolson, 1966  
** [Francogallica interpretatio] *Masada, la dernière citadelle d'Israël'',  Parisiis : Hachette, 1967 Recensio critica

Categoria:Arces
Categoria:Domus principales
Categoria:Iudaea
Categoria:Herodes Magnus
Categoria:Historia Iudaeorum
Categoria:Bella Iudaeo-Romana
Categoria:Loci archaeologici Israelis
Cathedra Annae Britonum ducissae

**Cathedra Annae Britonum ducissae** est nummus aureus iussu Annae, reginae Francorum et ducissae Britonum anno 1498 incusus. Primus omnium nummorum Francicorum annum editionis in exergo praefigit.

## Bibliographia 
* François Le Blanc, *Traité historique des monnoyes de France* vol. 1 (Amstelodami, 1692) 
* Pierre-Ancher Tobiésen Duby, *Traité des monnoies des barons* vol. 1 (Lutetiae, 1790) 

## Nexus externi 
Categoria:Anna (regina Francorum et ducissa Britonum)
Categoria:Nummi
Categoria:Confecta 1498
Categoria:Armorica
Arie de Jong

**Arie de Jong** [natus 1865, mortuus 1957) medicus Batavus et idiomatis Volapük reformator  magnus fuit.

## Labores pro lingua mundana
Annis 1920 reformationes urgentissimas in lingua Volapük faciendas duci linguistico (cifal) Alberto Sleumer proposuerat, qui inceptis istis annuit. Lingua ipsa laboribus his multo volubilior facta est, radices verborum facilius intelligibiles. Postea de Jong etiam glossarium magnum linguarum Volapük et Theodiscae exaravit et grammaticam pretiosam.. Insuper Novum Testamentum convertit anno 1952..

Periodicum amicis linguae Volapük in Nederlandia dicatum quoque edidit *(Volapükagased pro Nedänapükans)*, quod suggestui tractationum propriarum fuit et motionem Volapük resuscitavit. Cum Sleuer et Iacobo Sprenger Helvetico membrum fuit Academiae minoris Volapük quae dicebatur.

## Opera 
* 1929. *Kurze Volapük-Grammatik.* Bearb. von Arie de Jong. Bestätigt von Albert Sleumer. Gedr. von Jakob Sprenger. Päpübon as namapenäd. 
* 1931. *Gramat Volapüka.* Dabükot balid pelautöl nämätü e zepü Kadäm Volapüka fa Dr Arie de Jong. Lugduni Batavorum: Boekhandel en Drukkerij E. J. Brill. PM 8953.J73
* 1931. *Wörterbuch der Weltsprache*: Vödabuk Volapüka pro Deutänapükans. Dabükot 6id, pebevoböl fa Arie de Jong. Lugduni Batavorum: Boekhandel en Drukkerij E. J. Brill. PM 8955.J6 
* 1932. *Leerboek der Wereldtaal*. Door Dr. Arie de de Jong, lid der Volapükacademie. Voorburg (Nedän): Drukkerij „Repko“.
* 1952. *Aperçu de la Volapük.* Gams: Sprenger. (Conversio grammaticae minoris in linguam Francogallicam) 
* 1952. *Short grammar of Volapük.* Gams: Sprenger. (Conversio grammaticae minoris in linguam Anglicam)
* 2012. *Wörterbuch der Weltsprache für Deutschsprechende: Vödabuk Volapüka pro Deutänapükans*. Dabükot nulik vödabuka 1931. Cathair na Mart: Evertype, ISBN 978-1-904808-89-3
* 2012. *Gramat Volapüka*. Editio altera grammaticae anno 1931 confectae. Cathair na Mart: Evertype, ISBN 978-1-904808-94-7
## Notae
Alfentanilum

**Alfentanilum** est medicamentum, analgeticum opioidorum, cuius effectus sedativi haud diuturni (15 min) cum initio rapido effectuum sunt. Opioidum ipsum effectus analgeticos suos per stimulationem receptoria opioidorum perficit. Hos ob effectus Alfentanilum in chirurgia imprimis substantia anaesthetica adhibetur. Alfentanilum rigorem thoraxis intermittentem efficere potest.

## Natura Alfentanili 
### Natura chemica 
Nomen chemicum Alfentanili est N-[1-[2-(4-ethyl-5-oxo-1,4-dihydrotetrazol-1-yl)ethyl]-4-(methoxymethyl)-4-piperidyl]-N-phenyl-propanamidum, formula summarum sua est C21H32N6O3. Massa molaris est 416.517 g/mol. Valor pKa circiter 6.5 est itaque substantia apud pH physiologicum haud electrice oneratum videtur. 

### Vicinitates chemicae 
Alfentanili structura chemica Fentanylo et Remifentanilo similis est.

## Effectus Alfentanili 
### Effectus adversi 
Inter alios Alfentanilum rigorem thoraxis intermittentem efficere potest.

## Usus Alfentanili 
### Usus medicus 
In anaesthesiologia doses 15–30 µg/kg applicantur, quod est cum pondus 62.0 kg / 136.7 lb circiter 1-2 mg applicari solere possint.

* Anaesthesiologia
* Dolor

## Notae 
Categoria:Analgetica
Scrinium cordis Annae Britonum ducissae

thumb|Scrinii facies obversa
**Scrinium cordis Annae Britonum ducissae** est capsa aurea versibus Francogallicis inscripta anno fere 1513 facta. Ibi olim inclusum est cor Annae reginae Francorum ducissaeque Britonum, die 9 Ianuarii eiusdem anni mortua. Scrinium a principio Namnetis in palatio ducum Britonum servatum est. Scrinium  tempore rerum novarum Francicarum, vestigiis cordis abiectis, Lutetiam missum est ad perfundendum. Nihilominus in bibliotheca Nationali celatum, deinde Namnetis remissum est ubi hodie in museo Dobrée servatur. Textus versuum sic legitur:
:En ce petit vaisseau
:De fin or pur et munde
:Repose ung plus grand cueur
:Que oncque dame eut au munde
:Anne fut le nom delle
:En France deux fois roine
:Duchesse des Bretons
:Royale et Souveraine.
::M vC XIII
thumb|Scrinii facies reversa
:Ce cueur fut si très hault
:Que de la terre aux cieulx
:Sa vertu libéralle
:Accroissoit mieulx et miulx
:Mais Dieu en a reprins
:Sa portion meilleure
:Et ceste part terrestre
:En grand dueil nous demeur
::IXe Ianvier

## Bibliographia 
* "Reliquaire d’Anne de Bretagne. Une enquête loin d’être terminée" in *Ouest-France* (22 Aprilis 2018)
* Laure Barthet, Camille Broucke, edd., ''Le cœur d'Anne de Bretagne''. Mediolani: Silvana Editoriale, 2014. ISBN 9788836628476
* Eric Biétry-Rivierre, Claire Bommelaer, "L'incroyable histoire du reliquaire d'Anne de Bretagne" in *Le Figaro* (22 Aprilis 2018)
* Pierre-Gilles Girault, ''Les Funérailles d'Anne de Bretagne, reine de France: l'hermine regrettée*. Montreuil, Gourcuff-Gradenigo, 2014. ISBN 978-2-35340-175-8

## Nexus externi 
* *L'écrin du cœur d'Anne de Bretagne en 3D''

Categoria:Confecta 1513
Categoria:Anna (regina Francorum et ducissa Britonum)
Categoria:Sepulturae
Categoria:Portus Namnetum
Deus, Deus meus

**Deus, Deus meus** potest esse:
* Psalmus 22 (21): "Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti?"
* Psalmus 63 (62): "Deus, Deus meus, ad te de luce vigilo."
Andreas Scheuer

**Andreas Scheuer** (natus die 26 Septembris 1974 in Batavia/Bavaria) rerum politicarum peritus Germanicus factionis Unionis socialis Christianae Bavariensis est.

## Eruditio et munus 
Scheuer anno 1994 Bataviae testimonium maturitatis accepit atque deinde eadem in urbe primam probationem magistri scholarum adeptus est. Tum rebus politicis, oeconomiae atque sociologiae studebat. Anno 2001 ab Universitate Carolina Pragensi doctor philosophiae promotus est. Sed tum Scheuer accusabatur se sententias alienas in thesi sua quasi descripsisse et anno 2014 nuntiavit se gradum doctoris non iam retenturum. Anno 1998/1999 adlatus Edmundi Stoiber praesidis ministrorum Bavariae fuit.

## Cursus honorum 
Anno 1994 Scheuer ad Unionem iuvenilem atque CSU accessit. Ab anno 2002 consiliarius urbis Bataviae atque legatus ad Diaetae Foederalis Germaniae est. Anno 2009 - 2013 secretarius statalis in Administerio Foederali Commeatus et Aedificiorum erat et annis 2013 - 2018 secretarius generalis factionis CSU erat. Die 14 Martii 2018 ipse minister Foederalis Commeatus in consilio ministrorum Angelae Merkel IV nominatus est.

## Familia 
Scheuer cum prima uxore divortium fecit, iterum uxorem duxit atque filiam habet.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina personalis
* Biographia apud situm interretialem Dietae Foederalis Germaniae

Categoria:Alumni Universitatis Bataviae Bavariae
Categoria:Alumni Universitatis Pragensis
Categoria:Legati Diaetae foederalis Germaniae
Categoria:Administri Foederales Commeatus et Aedificiorum
Categoria:Secretarii generales CSU
Ezechiel Nibigira

**Ezechiel Nibigira** est politicus Burundiensis. Alumnus est universitatis Hope Africanae Bujumburae in urbe. Praeses fuit societatis Imbonerakure iuvenum factionis CNDD-FDD militantium. Legatus fuit iuxta regimen Kenianum. Conscriptus est parlamento Burundiensi pro circulo Bujumburae ruralis, ubi consilio de vectigalibus parlamentario praesedit. Die 19 Aprilis 2018 minister a rebus externis factus est, praeside Petro Nkurunziza.

## Notae 
## Bibliographia 
* "Ézechiel Nibigira, ancien chef des Imbonerakure, devient ministre des Affaires étrangères" in *Jeune Afrique* (20 Aprilis 2018)

## Nexus externi 
* "Ezéchiel Nibigira, président de la Ligue des Jeunes du Cndd-Fdd: 'Les Imbonerakure ne tuent personne'" (8 Septembris 2011) apud *Iwacu: les voix du Burundi*

Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati saeculo 20
Categoria:Politici Burundiae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Hope Africanae
Categoria:Legati Burundiae
Albertus Sleumer

**Albertus Sleumer** (natus 1876, mortuus 1964) sacerdos Catholicus Germanus et secundus Cifal annis inter 1912 et 1948 fuit.
## Labores pro lingua mundana
Linguam Volapük didicit anno 1892, post la sic dictam periodum aureum istius linguae, Ioanne Martino Schleyer docente. Iste linguae inventor eum ducem motionis novum anno 1910 nominavit. Post mortem primi ducis linguistici anno 1912 Sleumer ei successit. 

Arie de Jong proposuit Alberto Sleumer reformationes linguae Volapük urgentissimas iam anno 1921 qui iis notionibus salubribus annuit. Cum anno 1929 elaboratio finita esset Iacobum Sprenger Helveticum arcessebant ad emolumentum necessarium grammaticale terminandum. Isti tres homines quasi Academiae minoris munera subierunt. Anno 1934 a Sleumer ipso iura Cifal minuta sunt, anno 1948 Sleumer praesidium iinguisticum deposuit. 
## Sleumer in ecclesiasticis rebus
Sleumer linguam Latinam volubilissime calluit et glossaria Latini ecclesiastici duo pretiosa ad usum Germanophonorum exaravit: *Kirchenlateinisches Wörterbuch* anno 1926 e Latino in Theodiscum et postea *Deutsch-kirchenlateinisches Wörterbuch* e Theodisco in Latinum. Quod lexicon alterum anno 1962 auctum reeditum est ad usum participum in Concilio Vaticano Secundo.

Anno 1906 Sleumer defendit censuram librorum ecclesiasticorum et institutionem Indicis librorum prohibitorum.

## Opera
* 1914. *Ein berühmter katholischer Erfinder. (Joh. Martin Schleyer, gest. 16. August 1912.) Ein Lebensbild.* Volksaufklärung, n. 180. Klagenfurt: St. Josefs-Vereins-Buchdruckerei (Dönu päpübön ün 1981 as: *Johann Martin Schleyer. 18. Juli 1831 - 16. August 1912. Ein Lebensbild*. Cum praefatione Reinardi Haupenthal. Saraviponte: Editiones Iltis.)
* 1926. *Kirchenlateinisches Wörterbuch*. (Editio anastatica anno 2006 in domu editoria Georg Olms Hildesiae-TuriciNeoeboraci, ISBN 978-3-487-09333-8)
* 1935. Volapükamuf bü tumyel lafik. *Volapükagased pro Nedänapükans*, Nüm: 2, Pads: 9-14. * 1938a. Pük menik. *Volapükagased pro Nedänapükans*, Nüm: 6, Pads: 44-47.  
* 1938b. Daved Volapüka. *Volapükagased pro Nedänapükans*, Nüm: 4, Pads: 26-30, e Nüm: 5, Pads: 34-38. * 1939a. Hieroglifaston di ‚Rosette‛ in Dältad di ‚Nile‛. *Volapükagased pro Nedänapükans*, Nüm: 1, Pads: 2-7. * 1939b. Bödaflen de ‚Joplin‛, ‚MO‛ (Tats Pebalöl Nolüda-Meropa). *Volapükagased pro Nedänapükans*, Nüm: 3, Pads: 28-29. 
* 1939c. Dö Mäsiat dobik e pats votik se rujenav relik. *Volapükagased pro Nedänapükans*, Nüm: 4, Pads: 36-38, Nüm: 5, Pads: 44-46, e Nüm: 6, Pads: 50-55. 
* 1940. Yesus Kristus in Kuraan Slamanas. *Volapükagased pro Nedänapükans*, Nüm: 1, Pads: 4-9.  
* 1949. Kardinan: ‚Mezzofanti‛: pükinolan mu süperöl. *Volapükagaseds pro Nedänapükans*, Nüm: 3, Pads: 11-12, Nüm: 4, Pads: 15-16, Nüm: 5, Pads: 19-20, Nüm: 6, Pads: 21-22.  
* 1951. Namapenäds e buks bisarik. *Volapükagased pro Nedänapükans*, Nüm: 3, Pads: 10-12, Nüm: 4, Pad: 13.  
* 1962. *Deutsch-kirchenlateinisches Wörterbuch*. Editio tertia apud Ferdinandum Dümmler/Bonnae
Psalmus 24

thumb|Psalmus 24 Hebraice recitatus
[thumb|upright=0.8|"Hoch tut euch auf", psalmus 24 [Theodisce redditus et a Friderico Nietzsche ad musicam accommodatam]]
**Psalmus 24**, enumeratione Graeca **psalmus 23** dictus, libri Psalmorum incipit superscriptione "David. PSALMUS." et verbis "**Domini est terra**" (sic in Nova Vulgata). Hic psalmus introitum in Templum Hierosolymitanum tractat.

## Verba psalmi 
Haec sunt verba psalmi 24 (23) ex versione vulgata Clementina:

1 Prima sabbati. Psalmus David.
Domini est terra, et plenitudo eius;
orbis terrarum, et universi qui habitant in eo.
2 Quia ipse super maria fundavit eum,
et super flumina praeparavit eum.
3 Quis ascendet in montem Domini?
aut quis stabit in loco sancto eius?
4 Innocens manibus et mundo corde,
qui non accepit in vano animam suam,
nec iuravit in dolo proximo suo:
5 hic accipiet benedictionem a Domino,
et misericordiam a Deo salutari suo.
6 Haec est generatio quaerentium eum,
quaerentium faciem Dei Iacob.
7 Attollite portas, principes, vestras,
et elevamini, portae aeternales,
et introibit rex gloriae.
8 Quis est iste rex gloriae?
Dominus fortis et potens,
Dominus potens in praelio.
9 Attollite portas, principes, vestras,
et elevamini, portae aeternales,
et introibit rex gloriae.
10 Quis est iste rex gloriae?
Dominus virtutum ipse est rex gloriae.

## Lectio christiana 
"Sicut Novi Testamenti inspirati scriptores, primae communitates christianae librum relegunt Psalmorum in eis Christi canentes mysterium".

### Titulus Psalmi 
"In Psalterio Liturgiæ Horarum, unicuique psalmo præmittitur titulus de eius sensu et momento pro humana credentis vita. Hi tituli in libro Liturgiæ Horarum tantum ad utilitatem psallentium proponuntur". 

Titulus Psalmi 24 est *Domini in templum adventus*.

### Descriptio Psalmi 
Ioannes Calvinus, theologiae Reformationis fautor, argumentum psalmi sic descripsit:
Quum Deus totum humanum genus condiderit, et imperio suo contineat, gratiam qua electum populum dignatus est, hac comparatione amplificat David: nempe quod Sanctuarium instar domicilii erexit, ut habitaret inter filios Abrahae: simulque ostendit, quanvis Iudaeis omnibus expositum esset Sanctuarium, non tamen quibuslibet Deum propinquum esse, sed veris tantum pietatis cultoribus qui se a mundi sordibus purgarunt, ut sanctitati et iustitiae se addicerent. Porro quia extructo templo, luculentius apparuit Dei gratia, eam splendido elogio commendat, quo alacrius fideles in eius colendi studio proficiant.

## Notae 
## Nexus externi 
* Psalmus 23 in versione Vulgata Stuttgartensi (iuxta Hebraicum)
* Psalmus 23 in Vulgata Clementina (versione Gallicana)
* Psalmus 24 in Nova Vulgata
* Psalmus 24 cum commentario Rashi 

Categoria:Liber Psalmorum
Hermitagium Salafeldense

intra saxa in septentrione Salafeldae in Austria]]
**Hermitagium Sancti Georgii ad Palfen** (Theodisce *Einsiedelei St. Georg am Palfen*) invenitur intra saxa in septentrione oppidi Salafeldae in Provincia Salisburgensi ad radices montium *Steinernes Meer*. Qui locus extra hiemem usque hodie muneribus sancto periegeticoque bene fungitur. Eremitae autem ab oppidi magistratibus eligi solent.

## Generalia
Facile eremitorium amoenum in altitudine 1006 metrorum attinxeris migrans aut ex agro Bachwinkel (unde etiam semita ad casam alpinam *Wiechenthalerhütte* conducit) aut ex agro Bürgerau. Ab eremitorio via non nimis declivis usque casam *Steinalm* sequitur. Antrum *Kühloch* prope invenitur ubi homines iam aetate aënea vixisse fertur. Eremitis et nostris diebus commoda vita non indulgetur.

## Historia
Iam saeculo XVI peregrinatio incohata est in antrum quoddam supra Castellum Lichtenberg situm ad venerandam imaginem Sancti Georgii, bestiarum utilium patroni. Primus Thomas Pichler tertii ordinis Franciscanorum anno 1664 eremitatus est, qui venerationis locum in oratorium mutari iussit. Anno 1677 superioribus ecclesiasticis approbantibus in monte prima Sancta missa celebrata est. 

Eremitarum fuit noctu vigilare, ut in tempore incendia in valle cernerent nuntiarentque. Inde privilegium eius datum est de eleemosyna ab incolis vicorum nonnullorum petenda (in Saalfelden, Maria Alm, Leogang, Weißbach bei Lofer, St. Martin bei Lofer et Lofer). Iosepho II imperatore hermitagia talia multis in locis abolita sunt; eremitorio Salafeldensi autem feliciter pepercerunt ut honorabilis traditio anachoretica perpetuaretur.

Anno 1968 locus publico maiori apertus est, et migrantes plus minusve pii heremitagium visitare coeperunt. Anno autem 1970 eremitae Carolo Kurz, qui in emissione quadam televisifica Germanica de vita sua rettulerat, migrator Germanus insanus armis igniferis insidiatus est. 

Annis inter 2004 et 2015 optime merebat de anachoretae munere Raymundus von der Thannen. Anno 2016 presbyter suspensus Thomas Fieglmüller, quamvis breviter maneret, partes psychologicas vitae in eremitorio et in animarum cura indagavit explicavitque. Anno 2017 diaconus Belga Stan Vanuytrecht eremitatus est postquam in tota Europa virum aptum quaesiverunt. Mense autem Iunio 2020 venit tamquam eremita XXIV Matthias Gschwandtner ex Austria Superiore.

*Ecclesia parochialis Salafeldensis

## Nexus externi
*de eremitorio in paginis officilibus
*de eremitorio in paroeciae Salafeldensis pagina domestica

## Notae
Categoria:Loci Franciscani
Categoria:Salafelda
Categoria:Secessus
Salafelda

**Salafelda** (Theodisce: *Saalfelden am Steinernen Meer*) oppidum in Provincia Salisburgensi in Circulo Cellensi sat magnum est. Incolas habuit 16.567 Kalendis Ianuariis 2017. Metra 774 supra Mare Mediterraneum ad ripas fluminis Salae (Theodisce *Saalach*) situm est.
## Descriptio
Salafeldae scholae multae sunt, statio ferriviaria gravis, fabricae variae et sedes administratoriae. Maximi momenti autem sunt totum annum res periegeticae. Res ad cultum atque humanitatem spectantes nequaquam negleguntur: e.g. quotannis celebratur spectaculum internationale maximum et ubique notum musicae iazzicae colendae.

Iam Celtae hic oppidum habuerant. Mentio prima saeculo VIII est facta in catalogo possessionum ecclesiasticarum ubi scribitur de presbytero quodam nomine Boso territoriorum translatore *in Bisoncio, quod nunc Pinzgo dictur atque ad Salvet super Sala.*

## Res aspectabiliores
*Ecclesia parochialis Salafeldensis
*Hermitagium Salafeldense
## Tribus
Ecce agri varii e quibus Salafelda consistit:  

* Almdorf
* Bachwinkl 
* Breitenbergham
* Bsuch
* Deuting 
* Dorfheim
* Euring
* Gerling
* Haid 
* Harham
* Hof 
* Kehlbach 
* Lenzing 
* Letting
* Marzon
* Niederhaus
* Öd
* Pabing
* Pfaffenhofen 
* Pfaffing
* Rain
* Ramseiden
* Ruhgassing
* Schinking
* Schmalenbergham
* Schützing 
* Thor 
* Uttenhofen 
* Weikersbach
* Wiesersberg
* Wiesing 

## Notae
## Externi nexus
*Situs proprius
Alanus Amatus Nyamitwe

**Alanus Amatus Nyamitwe** est politicus Burundiensis. E populo Hutu ortus, anno 1971 Ngagara in oppido inter suburbia Bujumburae natus est. Alumnus est universitatis Burundiensis ubi die 11 Iunii 1995 e caede discipulorum Hutu aegre effugit sed in carcere aliquot tempus iecit. Universitatem Catholicam Lovaniensem institutumque artis diurnariae Belgicum frequentavit.

Legatus fuit iuxta regimen Aethiopicum. Minister a rebus externis meruit a die 18 Maii 2015 ad 19 Aprilis 2018, praeside Petro Nkurunziza.

## Scripta 
* 1995 : ''J'ai échappé au massacre de l'université du Burundi''. Lutetiae: L'Harmattan Paginae selectae

## Bibliographia 
* "Burundi : portraits des cinq ministres clés du nouveau gouvernement nommé par Nkurunziza" in *Jeune Afrique* (26 Augusti 2015)

## Nexus externi 
* Vita apud regimen Burundiense

Categoria:Nati 1971
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Burundiae
Categoria:Legati Burundiae
Categoria:Ministri rerum externarum
Categoria:Alumni Universitatis Burundiensis
Categoria:Alumni Universitatis Catholicae Lovaniensis (UCLouvain)
Categoria:Hutuenses
Michael Díaz-Canel

**Michael Díaz-Canel**, vulgo plene *Miguel Mario Díaz-Canel Bermúdez* (Placetas in urbe natus die 20 Aprilis 1960) est politicus Cubae.

Filius praeceptricis et mechanici, alumnus est universitatis Villasensis in provincia Villaclarensi nativa. Ab anno 1982 in exercitu nationali revolutionario militavit. Fuit ab anno 1993 gubernator provinciae nativae, sed ab 2003 provinciae Holguinensis. Minister eruditionis superioris meruit a die 8 Maii 2009 usque ad 21 Martii 2012. Hoc die praeses vicarius consilii ministrorum factus est, atque ab anno 2013 praeses etiam consilii civici. Die 19 Aprilis 2018 praeses consilii civilis electus est, Radulpho Castro successor. Die 10 Octobris 2019, novam dignitatem accipiens, praeses rei publicae Cubanae electus est.

## Bibliographia 
* "Miguel Díaz-Canel: Cuba selects first non-Castro president since Fidel" in *The Guardian* (19 Aprilis 2018)
* "Quién es Miguel Díaz-Canel, el sucesor de Fidel y Raúl Castro" in *Diario Popular* (25 Februarii 2013)

Categoria:Nati 1960
Categoria:Homines vivi
Categoria:Politici Cubae
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Alumni Universitatis Villasensis