open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marthae Marchinae Virginis Neapolitanae Musa Posthuma

[thumb|Liber editus est anno [1662.]]
***Marthae Marchinae Virginis Neapolitanae Musa Posthuma*** est liber anno 1662 editus, sedecim annis post auctoris mortem. Congeriem carminum Latinorum continet. Habet epigrammata odasque atque epistulas a Marchina scriptas. Marchina auctor erat poeta Italiana, cuius familia sapones faciebat vendebatque. Carmina in hunc librum capta sunt a privatis , fratris Bernadini Spadae Cardinali.  patronus Marchinae fuerat.

## De libro edendo 
Liber dedicatus est Christinae, reginae Sueciae, et recognitus est a . Incertum est quanto Macedus carmina recognovit.

### Res 
In hoc libro praeter Marchinae carmina hae partes insunt: praefatio ad lectorem in qua Marchina “Sappho” quidem appellatur (licet haec religiosa fuerit ac de suo tempore) et similis Corneliae matri Gracchi dicitur; carmina latine alia Bernardino Spada auctore et alia incertis auctoribus Marchinae dedicata; atque tandem litterae inter Bernardinum et fratrem Virgilium Spada. Epigrammata Marchinae ac carmina edantur et iuxta thema colleguntur. atque componuntur, exempli gratia, tria carmina dedicata Mariae in quibus cum ea Apollo ac Selene colloquuntur. Tum post ultimum carmen nonnullae litterae Machinae prope libri finem sunt, ac litterae ad Bernardinum Spada et fratrem Ioseph. In his litteris Marchina nobis dicit quid lexerit et legere potuerit mentionem Horati Flacci et Titi Plauti faciens. Atque haec litterae eam carmina virorum libenter iudicare demonstrant quod Marchina carmina fratris iudicat.

## De carminibus Marchinae 
Franciscus Macedo de scribendi genere eius inquit: “nitidus et facilis, non fucatus, non neglectus." Ioanna Stevenson (2005) cum Macedo consentit, carmina Marchiae elegantia et saepe parum maesta esse putans. Nonnulla carmina Marchinae de Epiphania et tribus Magis Iesum salutantibus sunt. In hoc carmine, tus, aurum, et murram quae dona tres Magi Jesu donaverunt nominat. Marchina carminibus suis fideleque consecratis eam se Iesu donare explicat.

### In Eadem Epiphania. Ad puerum Jesum. 
Te Regem Reges, hominemque, Deumque fatentur.
:Thure, auro, myrrha, munere quisque suo.
Ast ego, cui nullum est triplici de munere munus,
:Me tibi Christe dabo Regi, homini, atque deo.

## Nexus externi 
* *Marthae Marchinae . . . Musa Posthuma in *GoogleBooks*

## Bibliographia 
* Martuscelli, Domenico. 1816. "Martha Marchina." *Biografia Degli Uomini Illustri del Regno di Napoli Ornata de Loro Rispettivi Ritratti.* Vol. 3. Neapoli.
* Stevenson, Jane. 2005. *Women Latin Poets: Language, Gender, and Authority from Antiquity to the Eighteenth Century.'' Novi Eboraci.

Categoria:Litterae Latinae recentioris aevi
Categoria:Scripta 1662
Paphnutius Thebanus

**Paphnutius Thebanus**, qui dicitur **Confessor** aut etiam **Aegyptius** (natus anno 251 circa, mortuus Aegypti anno 360), fuit discipulus sancti Antonii abbatis atque episcopus civitatis in regione Thebaidis. In martyrologio Romano nomen eius inscribitur apud diem 11 Septembris, cum ecclesia Orthodoxa eius memoriam die 19 Aprilis celebret. Secundum Tyrannium Rufinum et Socratem Constantinopolitanum iste vir concilio Nicaeno Primo (anno Domini 325)  particeps fuit.

Probabiliter ille rector spiritualis erat qui sanctam Thaidem ad fidem Christianam convertit, igitur Paphnutius apparet in mythistoriis et in ludis scaenicis de historia Thaidis, exempli gratia in mythistoria *Thaïs* a scriptore Francogallico Anatolio France composita.

## Fontes 
* Epiphanius, *Panarion de Haeresibus*
* Socrates Scholasticus, *Historia Ecclesiastica*, I
* Tyrannius Rufinus, *Historia Ecclesiastica*

## Notae 
## Bibliographia 
* Winkelmann, Friedrich, *Paphnutios, der Bekenner und Bischof, in Probleme der koptischen Literatur*, Halle, 1968.

## Nexus externi 
Categoria:Nati saeculo 2
Categoria:Mortui 360
Categoria:Sancti
Categoria:Monachi
Categoria:Incolae Aegypti Graecoromanae
Categoria:Antonius abbas
Prosperus

**Prosperus**, vel **Prosper**, est praenomen masculinum, Latina origine. Gulielmus Shakesperius hoc nomen Prospero (ipsum praenomen Italice), persona principalis in comoedia *The Tempest*, dedit. Hodie usitatum est apud Francogallicos Italicosque.

## Homines 
* , martyr
* Prosper Alpinus
* 
* 
* Prosperus Fontana
* Prosperus Grech
* Prosperus Guerrier de Dumast
* Prosperus Guéranger
* 
* Prosperus Laurentius Lambertini, verum nomen papae Benedicti XIV
* 
* Prosper Montagné
* Prosper Mérimée
* Prosperus Poullet
* Prosper Tiro Aquitanus

## Notae 
* , luna planetae Urani
Categoria:Praenomina masculina
Irene (praenomen)

**Irene**, vel **Irena** (Graece Εἰρήνη), est nomen atque praenomen femininum Graecum, quod "pacem" significat.

## Quae hoc nomen habuerint 
* Irene (imperatrix)
* Irene (imperatrix Trapezuntina)
* , martyr
* Sancta Irene Lusitana
* 
* Irene Hungariae

## Quae hoc praenomen habuerint 
* Irene Angelina (Alexii III filia)
* Irene Angelina (Isaacii filia)
* Irene Bokova
* Irene Comnena
* Irene Ducaena
* Irena Dunne
* Irene Duru
* Irene Harand
* Irene Joliot-Curie
* Irena Karpa
* Irena Kazik-Zawadzka
* Irene Némirovsky
* Irene Papa
* Irena Petrescu
* 
* Irene Sendler

* 14 Irene, asteroides
* , persona ficticia

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Danica
Categoria:Praenomina Hispanica
Categoria:Praenomina Italica
Categoria:Praenomina Lusitana
Categoria:Praenomina Norvegica
Categoria:Praenomina Suecica
Categoria:Praenomina Theodisca
Herbarium Universitatis Mosquensis

thumb|Collectiones herbarii Universitatis Mosquensis
**Herbarium Universitatis Mosquensis** vel **Herbarium Syreistchikowii** est herbarium, quod circa annum 1765 in Universitate Mosquensi conditus est. Multis collectionibus adiunctis nunc (anno 2017) 1&thinsp;030&thinsp;669 exemplaria continet. Praecipuas collectiones florae Russiae, Caucasi Septentrionalis, Asiae Mediae, Mongoliae habet.

## Notae
## Nexus externi
* *Arca Noe*. systema digitale, in quod nunc collectiones digitales herbarii Universitatis Mosquensis inclusae sunt 
* Herbarium Universitatis Mosquensis in *Indice Herbariorum* NYBG 

Categoria:Herbaria
Categoria:Universitas Moscuensis
Capellanus (discretiva)

* Capellanus, sacerdos
* Andreas Capellanus. qui *de amore* scripsit
* Georgius Capellanus, Latinista
* Ioannes Capellanus, Latinista
Gotthold Merten

**Gottholdus Adalbertus Ludovicus** (Theodisce *Gotthold Adalbert Ludwig*) **Merten** (natus anno 1866; mortuus anno 1946) fuit interpres Theodisco-Latinus.

Sacerdos paroechialis  in Thuringia fuit; postea linguas classicas in gymnasio  docebat. Dissertationem de libero arbitrio secundum Voltarium ad ordinem professorum cuiusdam universitatis anno 1901 rettulit.

*Maxum et Mauritium* et cantilenas Theodiscas in Latinum vertit. Georgii Capellani librum cum additamentis suis edidit.

## Opera
### Latina
* *Max et Moritz facinora puerilia septem dolis fraudibusque peracta ex inventione Guilielmi Busch poetae pictorisque. In sermonem Latinum conversa a versificatore sereno (Dr. G. Merten) a. MDCCCCXXXII. Monachii apud Braun & Schneider Bibliopolas*
* *Canta Latine! : Deutsche Lieder in lateinischer Sprache*. Berolini et Bonnae 1935

### Theodisca
* *Das Problem der Willensfreiheit bei Voltaire, im Zusammenhange seiner Philosophie historisch-genetisch betrachtet*, Guelpherbyti 1901
* *Zur Kaiserfeier. Deutsche Helden: Verbindender Text für dramatische Scenen und lebende Bilder*, Lippstadiae 1906

## Notae
## Nexus externi 
* De Gottholdo Merten in situ de lexicis Latinis
* Opera Gottholdi Merten in *WorldCat*

Categoria:Auctores Latini recentiores
Categoria:Interpretes Theodisco-Latini
Categoria:Poetae Latini Germaniae
Categoria:Scriptores Germaniae
Serra Nivata

thumb|upright=1.4|Serra Nivata ex Vallem Owens eminet.
**Serra Nivata** (Anglice et Hispanice *Sierra Nevada*) est iugum montium in Civitatibus Foederatis Occidentalibus situm. Iugum paene omnino in California patet, sed montes ex Iugo Carsoniano educti praecipue in Nivata inveniuntur.

Serra Nivata altissima cordilierae Americanae et omnium Montium Saxosorum pars est. Eius altissimus mons est Mons Whitney, qui et Civitatum Foederatarum cacumen altissimum est. Serrae nomen a secunda  expeditione anno 1776 collatum est.
[thumb|[Lacus Mammuthorum in Serra Nivata.]]

Longitudo iugi circa 750 chiliometra est, a transitu Fredonyer boreali ad transitum Tehachapi australem computata. Ab occidente vallis Californiae, ab oriente  Serrae Nivatae adiacent. Plurima flumina ex serra ad occidentem in Oceanum Pacificum fluunt. Tahoe lacus et Viridarium Nationale Yosemite, sequoiadendris abundans, in Serra Nivata sita sunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Montes Californiae
Categoria:Montes Saxosi
Statio

**Statio** sensu concreto est locus, ubi quis moratur, commoratio, habitatio. Saepe memorantur:
* Statio ferriviaria
* Statio laophoriorum
* Statio navalis
* Statio spatialis
* Statio meteorologica
* Statio polaris
* Statio radiophonica

## Notae
Statio navalis

[thumb|upright=1.2|[Sydneium|Sydneii statio navalis/]]
[thumb|upright=0.8|[Piraeus portus trium stationum: Cantharus (B), Zea (C), Munichia (E).]]

 (Graece λιμήν) est locus natura vel arte sic paratus, ut navibus quiescentibus idoneus sit et easdem a ventis tempestatibusque defendat. Saepe crecca vel sinus marinus parvus est. Stationes artificiosas moles fluctifragas saepe habent et canales subaquaneos, qui sinum altiorem reddant. Stationes navales publicae, mercatoriae, militares esse possunt.

Paene idem est statio navalis ac portus, qui autem si magnus sit, plures stationes habere potest.

* Navale

## Notae
## Nexus externi
*De stationibus navalibus in *Encyclopaedia Britannica.*
*De statione navali in *Encyclopaedia Russica magna.*
*"Harbor Maintenance Finance and Funding" (PDF). Congressional Research Service.

Categoria:Conformationes litoris et maris
Categoria:Navigatio
Statio polaris

thumb|upright=2|Statio *Polus Borealis 36*, quae cum glacie substrata natat, anno 2009
**Statio polaris** est statio ad explorandum et observandum constructa in Antarctica vel in Arctica. Trans circulum Arcticum vel circulum Antarcticum stationes polares sitae sunt. Interdum non super terram, sed super glaciem Oceani Glaciali aedificatae sunt et cum glacie substrata lentius natant et fluitant.

## Stationes polares nonnullae
*Amundsen-Scott
*Polus inaccessibilitatis
*Vostok

## Notae
## Bibliographia
* Вехов Н. В. *Первые российские полярные станции* // Московский журнал. — 2007. — № 7. — Pp. 2—6.  

Categoria:Exploratio polaris
Res saltuaria

[thumb|Nota pistilli saltuarii [arborem a *Fomitopsi pinicola* infectam caedendam esse testificatur.]]
**Res saltuaria** vel **ars saltuaria** est silvarum cura et cultura, quae saltuarii studium dant. Arbores infectae caedendae, incendia antevertenda vel exstinguenda nenon anadasosis saltuarii munera sunt. Botanice et dendrologia et scientia solorum ad rem saltuariam opus est.

* Lignum
* Silvologia

## Notae
## Bibliographia
* Eyle, Alexandra. 1992. *Charles Lathrop Pack: Timberman, Forest Conservationist, and Pioneer in Forest Education*. Syracusis Novi Eboraci: ESF College Foundation and College of Environmental Science and Forestry. Distributed by Syracuse University Press. 
* Hammond, Herbert. 1991. *Seeing the Forest Among the Trees.* Winlaw / Vancuverii: Polestar Press.
* Hart, C. 1994. *Practical Forestry for the Agent and Surveyor*. Stroud: Sutton Publishing. ISBN 0-86299-962-6.
* Hibberd, B. G., ed. 1991. *Forestry Practice.* Forestry Commission Handbook 6. Londinii. HMSO. ISBN 0-11-710281-4.
* Maser, Chris. 1994. *Sustainable Forestry: Philosophy, Science, and Economics*. Delray Beach: St. Lucie Press.
* Miller, G. Tyler. 1990. *Resource Conservation and Management*. Belmont: Wadsworth Publishing.
* Oosthoek, K. Jan, et Richard Hölzl, eds. 2019. ''Managing Northern Europe's Forests: Histories from the Age of Improvement to the Age of Ecology.* Novi Eboraci et Oxoniae: Berghahn Publishers.
* Radkau, Joachim. 2011. *Wood: A History.* Polity. ISBN 978-0-7456-4688-6.
* Stoddard, Charles H. 1978. *Essentials of Forestry*. Novi Eboraci: Ronald Press.
* Vira, B., et al. 2015. *Forests and Food: Addressing Hunger and Nutrition Across Sustainable Landscapes''. Cantabrigiae: Open Book Publishers. Open Book Publishers. 

Categoria:Oecologia
Categoria:Silvae
Diaeta occidentalis

**Diaeta** quae **occidentalis** nuncupari potest e consuetudinibus populi modestioris Civitatum Foederatarum orta. Partim e regimine Europaeorum occidentalium inspirabatur sed magnopere a societatibus cibum machinatum venditantes mutabatur. Talis diaeta pelliculis, programmatibus televisificis, mediis socialibus per omnem mundum propagata est et hodie usque propagatur.

## Bibliographia 
* Loren Cordain et al., "Origins and evolution of the Western diet: health implications for the 21st century" in *American Journal of Clinical Nutrition* vol. 81 (2005) pp. 341–354
* Isabel Drake et al., "A Western dietary pattern is prospectively associated with cardio-metabolic traits and incidence of the metabolic syndrome" in *British Journal of Nutrition* vol. 119 (2018)
* Frank B. Hu, "Globalization of Diabetes" in *Diabetes Care* vol. 34 (2011) pp. 1249–1257

Categoria:Ars comedendi
Categoria:Nutritio hominum
Categoria:Cultura Occidentalis
Ego sum principium mundi

***Ego sum principium mundi*** incipit aenigma iocosum Latinum incertae originis.

## Aenigma
:*Ego sum initium* (vel *principium*) *mundi *
:*et finis saeculorum*
:*omnia cum me*
:*et nihil sine me* (haec duo versus saepe omittuntur)
:*triplex sum* (vel *trinus sum, trinus et unus sum*)
:*sed non Deus* (vel *attamen non Deus, et tamen non Deus sum*)
:*quis sum?*

## Responsum
Responsum rectum est *m* littera, quae prima in vocabulo *mundi* et postrema in vocabulo *saeculorum* est, in vocabulo *omnia* adest et in *nihil* abest. Tribus lineis coniunctis composita est.

## Fontes
* , *Amusemens philologiques ou varietes en tous genres*, Lutetiae 1808, p. 25
* *Demokritos, Oder, Hinterlassene Papiere Eines Lachenden Philosophen...*, vol. XI, Stutgardiae 1843, p. 256
* Нива. Ежемесячные литературные и популярно-научные приложения к журналу. 1907, p. 319 Apud: *Niva*, periodicum Petropolitanum
* Waldo E. Sweet/Judith B. Moore: *Lectiones secundae* Waucondae 1993, p. 57

Categoria:Aenigmata
Categoria:Locutiones Latinae
Structura Telluris

[thumb|Structura telluris:1a — [Cortex Telluris|cortex oceanicus1b — cortex continentalis2 — mantele Telluris3 — nucleus Telluris4 —  lithosphaera5 — asthenopshaera6/3a — nucleus exterior7/3b — nucleus interior ]]
**Structura Telluris** est solida partium planetae nostri (vel geosphaerarum) compositio, atmosphaera et hydrosphaera exceptis. Quae structura in exteriori silicati crusta solida, asthenosphaera amiculoque magnopere viscosis, exteriori nucleo liquido (cuius fluxus campum magneticum telluris gignit), et nucleo interiori solido consistit.

Scientifica internae telluris structurae cognitio in topographia bathymetriaque observatis, lapidibus in anaphaenomenis observatis, exemplaribus ad superficiem e profunditatibus a montibus igniferis effectibusque vulcanicis elatis, explicatione undarum sismicarum quae per tellurem transeunt, mensionibus gravitationalium magneticorumque telluris camporum, atque experimentis cum solidis crystallinis sub pressuris temperaturisque profundi telluris interioris propriis conditur.

Sphaera paene est telluris figura: nam diameter per aequatorem ductus 12&thinsp;754 chm, per polos 12&thinsp;711 chm est. Geosphaerae secundum quantitates chemicas vel physicas (rheologicas) definiuntur.

## Proprietates globales 
[alt=see caption|thumb|[Photographema telluris ab astronautis expeditionis Apollo 17 anno 1972 factum. Imago conversa, *Marmor Caeruleum* appellata, latissime profertur est.]]

Geosphaerae rheologicae sunt 
* lithosphaera
* asthenosphaera
* mesosphaera
* nucleus exterior
* nucleus interior 

Geosphaerae chemicae sunt 
* cortex Telluris
* mantele superius
* mantele inferius
* nucleus exterior
* nucleus interior

* Aurora (astronomia)
* Mineralogia
* Tectonica laminarum

## Notae 
## Bibliographia 
* Drollette, Daniel. 1996. "A Spinning Crystal Ball." *Scientific American* 275, no. 4 (October): 28–33. . Bibcode 1996SciAm.275d..28D.
* Kruglinski, Susan. 2007. "Journey to the Center of the Earth." *Discover.* Iunius. Textus interretialis. Archivum.
* Lehmann, I. 1936. "Inner Earth." * Bur. Cent. Seismology International* 14: 3–31.
* Wegener, Alfred. 1966. *The origin of continents and oceans.* Novi Eboraci: Dover Publications. ISBN 978-0-486-61708-4. URL.

## Nexus externi
* *Encyclopaedia Britannica* de structura telluris.
* *Encyclopaedia Russica magna* de structura telluris.

!
Institutum Technologiae Tokiense

[thumb|upright=0.8|[Aedificium Instituti Technologiae Tokiensis.]]
 (Iaponice 東京工業大学 *Tōkyō Kōgyō Daigaku*) est universitas publica Iaponiae pro technologia et arte ingeniaria, quae condita est anno 1881 a rectione Iaponiae, primum ut professionalis artis ingeniariae schola.

Die 1 Octobris 2024, cum Universitate Medicorum et Dentariorum Tokiensi coniuncta est ad Institutum Scientiae Tokiense formandum.

Inter alumnos sunt Kan Naoto, Yui Chunoshin et Hideki Shirakawa qui Praemium Nobelianum chemiae accepit anno 2000. Et inter professores est Yoshinori Ohsumi qui Praemium Nobelianum physiologiae et medicinae accepit anno 2016.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis universitatis proprius. (Anglice)

Categoria:Constituta 1881
Categoria:Tokium
Categoria:Universitates Iaponiae
Hideki Shirakawa

[thumb|Imperator [Akihitus qui Ordinem Culturae Hideki Shirakawa dat die 3 Novembris anno 2000]]
**Hideki Shirakawa** (natus 20 Augusti 1936) est chemicus Iaponiae qui polymerum conductivum incentus est et anno 2000 Praemium Nobelianum chemiae accepit cum Alano Heeger et Alano MacDiarmid ratione studii polymeri conductivi quod technologiam res electronicae utetur.

Alma mater eius Institutum Technologiae Tokiense deinde doctorem apud Universitatem Pensylvanensis acquisit. Anno 1982, professor Universitatis Tsukuba factus est.
## Notae 
Categoria:Chemici Iaponiae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Colonia Providentiae

**Colonia Providentiae** (Russice *Провидения, пгт*) est colonia urbana districtus autonomi Tschucotici Russiae, in litore sinus Providentiae sita, portus maris Beringiani. 2140 incolas anno 2021 habet.

thumb|Portus et colonia Providentiae
## Historia
Stationes hiemales in litore sinus Providentiae ab expeditione Kurbati Ivanov anni 1660 notae sunt. Sinus Providentiae nomen suum a  nauta  Anglico, qui expeditionem Franklin perditam quaerebat, anno 1848 accepit. Cursu marino Boreali portus novos exigente anno 1934 in sinu Providentiae portus aedificari coepit, anno 1946 colonia urbana facta est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Situs proprius

Categoria:Urbes districtus autonomi Tschucotici
Categoria:Portus maris Beringiani
Categoria:Condita 1946
Tiksi

**Tiksi** (Russice *Тикси*, Iacutice *Тиксии*) est colonia urbana Iacutiae et portus maris Lapteviorum. Ad litus sinus eiusdem nominis prope ad delta Lenae situs est. Portus est Russiae maxime septentrionalis; navigatio minus quam duo menses  ab Iunio ad Septembrem possibilis est. Incolas 4173 anno 2921 habet. 

thumb|Tiksi ad litus maris Lapteviorum
## Historia
Anno 1933 ut portus Cursus marini Borealis Tiksi conditus est. Colonia urbana ab anno 1939. Anno 1957 Observatorium geocosmophysicum polare *Tiksi* constructum est.

## Notae
## Nexus externi
* De Tiksi (cum multis photographematibus)
* Ecclesiae Tiksiensis situs

Categoria:Urbes Iacutiae
Categoria:Condita 1933
Categoria:Portus oceani Arctici
Categoria:Mare Lapteviorum
Flumen Rubrum

* Flumen Rubrum Vietnamiae et Sinarum, vulgo *Sông Hồng*
* Flumen Rubrum Civitatum Foederatarum, vulgo *Red River (of the South)*, "Flumen Rubrum Meridianum"
* Flumen Rubrum Civitatum Foederatarum et Canadae, vulgo *Red River (of the North)*, "Flumen Rubrum Septentrionale"
* Flumen Rubrum, quod et flumen Coloratum, vulgo *Colorado River*
* Flumen Rubrum Boliviae et Argentinae, vulgo *Río Bermejo*

## Nexus interni
* Flumen Rubrum Arcticum Canadae (vulgo *Arctic Red River*)
Flumen Rubrum (Asia)

**Flumen Rubrum** Vietnamice *Sông Hồng*, Sinice 元江, *Yuánjiāng*) est flumen in re publica populari Sinarum et in Vietnamia. 1183 chm longitudinis est,  In montibus Iunnaniae prope ad *Dàlǐ* urbem incipit, 80 chm per confinium Sinarum et Vietnamiae fluit. Multae urbes Vietnamicae ad flumen Rubrum sitae sunt: *Lào Cai, Việt Trì*, Hanoi civitatis caput et Haiphongum portus magnus (ad ostium fluminis Rubri). Flumen Nigrum (Vietnamice *Đà*) fluminis Rubri accola maximus est.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Vietnamiae
Categoria:Flumina Sericae
Categoria:Iunnania
Categoria:Systema fluviorum maris Sinensis australis
Flumen Nigrum

* Flumen Nigrum Africae, quod et Niger
* Flumen Nigrum Amazoniae, vulgo *Rio Negro*
* Flumen Nigrum Argentinae, vulgo *Rio Negro*
** Flumen Nigrum provincia Argentinae
* Flumen Nigrum Uraquariae, vulgo *Rio Negro*
* Flumen Nigrum Guineae, vulgo *Bafing* sive *Rivière Noire*
* Flumen Nigrum Ludovicianae, vulgo *Black River*
* Flumen Nigrum Vietnamiae, vulgo *Đà*
Bahram Beyzai

**Bahram Beyzaì** (Persice بیضایی; Tehran, 1938) fabularum scriptorum Iranianorum est, director et scriptor. Etiam sit amet auctor est. Bahram Beyzai Iranian ostād ("magister") litterarum, artium et Iranianismi est.

Quamquam eius cinematographicum tarde initium sumit, Beyzai saepe reputatur auctorem generationis moderatorum, quorum opera interdum Iraniana Nova Wave descripta sunt. Eius *Bashu, Parva Stranger* (1986) decrevit "optimus Iranian film of All Time" in November 1999 by a Persica cinematographica Picture World poll of 150 Iranian critics and professionals. Etiam ante initium curriculi cinematographici anno 1970, primus fabularum scriptor (sicut theatrum historicum) saepe pro maximo ludibrio Persicae linguae reputatus est, et cognomentum "Shakespeare Persiae".

Ab 2010 Beyzai in Universitas Stanfordiensis vixit et docuit in Civitatibus Foederatis Americae.

## Notae 
Categoria:Existentialistae
Categoria:Homines vivi
Categoria:Nati 1938
Proscyllium venustum

***Proscyllium venustum*** est species selachimorphiorum familiae Proscylliidarum, quae in temperatis Oceani Pacifici regionibus septentrionalibus occidentalibusque endemica est, plerumque in aquis Iaponiensibus et praecipue in alveo Okinavensi in Mari Sinensi Orientali. Species a Shigeho Tanaka anno 1912 primum descripta est.

Paene nihil huius pistricis parvae certe cognoscitur, sed strata oceanica inter 50 et 100 metra habitare observantur. Adulti usque ad 60 centimetra longi crescunt. Ovipari bina ova ponunt. Homini nocentes non sunt.

## Bibliographia
*Nakabo, T. 2002. *Fishes of Japan with pictorial keys to the species.* Tokai University Press.

## Nexus externi
* 

Categoria:Proscylliidae
Categoria:Mare Sinense orientale
Categoria:Taxa Tanaka
Categoria:Taxa 1912
Alanus Heeger

**Alanus Heeger** (natus die 22 Ianuarii 1936) est chemicus Americanus  qui anno 2000, Praemium Nobelianum chemiae cum Alano MacDiamird et Hideki Shirakawa accepit ratione studii polymeri conductivi. Anno 2002 Socius Academiae Nationalis Ingeniariae electus est. 

Alumnus Universitatis Nebraskensis, deinde Universitatis C aliforniensis Berkeleiensis et professor Universitatis Pennsylvaniensis factus est.

## Notae 
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Carolus Dutoit

**Carolus Dutoit** vel vulgo *Charles Dutoit* (Lausannae natus die 7 Octobris 1936) est concentus magister Helveticus, qui inter alia ab anno 1977 usque ad annum 2002 Orchestram philharmonicam Montis Regii duxit.

## Nexus externi 
Categoria:Nati 1936
Categoria:Homines vivi
Categoria:Duces orchestrae
Alanus G. MacDiarmid

thumb|Alanus Mac Diarmid
**Alanus Grahamus MacDiarmid** (natus 14 Aprilis 1927 et mortuus 7 Februarii 2007) est chemicus Americanus origine Novae Zelandiae qui anno 2000 Praemium Nobelianum chemiae cum Alano Heeger et Hideki Shirakawa accepit, ratione studii polymeri conductri.

Alumnus Universitatis Victoriae Wellingtonniensis ubi chemiam inorganicam studuit, deinde Universitatis Cantabrigiensis ubi doctorem philosophiae chemiae acquisit.

## Notae 
Categoria:Chemici Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Novae Zelandiae
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Alumni Universitatis Cantabrigiensis
Categoria:Nati 1927
Categoria:Mortui 2007
Glucocerebrosidasis

**β-Glucocerebrosidasis** vel brevius **GCasis** est enzymum 536 aminoacidorum, quod vinculas glycosidicas secat. Ita in lysosomatibus ex glycolipido glucosyloceramido formatur et ceramidum et glucosum. Cum glycolipida partes membranarum essentiales constituunt, functio enzymi huius est dissectio membranarum - quod habet magni momenti ut divisione cellulae ineunte (→mitosis) vel crescentia organismus ineunte.

Mutatio geni enzymi GCasis maius periculum ad morbum Parkinsonianum contrahendum posit. Cum etiam morbus Gaucher ex enzymi GCasis infirmitate oritur, nexus inter ambos morbos suspicatus est.

## Biochemia 
Glucocerebrosidasis secat glucocerebrosidum in ceramidum et glucosum. Haec reactio chemica est pars catenae degradationis duorum gregrum sphingoglycolipidorum, *gangliosidorum* enim et *globosidorum*, intra lysosomata.
### Membranae cellulae, sphingolipida, gangliosida, globosida 
thumb|Vide imaginem de strato biparto: Glucocerebrosidasis secat apud sphingoglycolipida nexus inter capita rubra et catenas eius.
Cellulares membranae fines inter et intra cellulas constituunt. Trans membranas nutrimenta substantiaeque inutiles velut signa et electrica et chemica mittuntur. Elementa basalia sunt lipida, quae stratum membranae cellularium formant. Diversa lipida inveniuntur, inter ea *sphingolipida*. Sphingolipida ipsa dividuntur, ut in sphingoglycolipida cum *capite polari unitatum carbohydratorum* - cuius capitis in superficies et internas et externas locacata sunt. Sphingoglycolipida ipsa iterum in greges dividuntur: in glucocerebrosida, globosida, et gangliosida.
### Endocytosis et lysosomata 
## Pinacotheca 

Fasciculus:Ceramid.svg|Ceramida ex sphingolipido et acido adipato composita sunt.
Fasciculus:Sphingolipidoses.svg|Itinera metabolica

## Notae 
* Neurodegeneratio

Categoria:EC 3.2
Pnyx

thumb|Oratorum tribunal in colle Pycne.
**Pnyx** (Graece Πνύξ, genetivus Πυκνός) est collis Athenis ab Acropoli ad occidentem situs in quem populus Atheniensis quinto saeculo a.C.n. sive ad ferendas leges (quod populi concilium *Ecclesia* dicebatur) sive ad magistratus designandos sive nonnumquam etiam ad iudicandum coibat. Sexto saeculo a.C.n. in Agoram (Forum) coire solebat et quarti saeculi secunda parte in Dionysi Theatro consedere malebant.

Ita in Aristophaneis *Ecclesiazusis* Praxagora sola e mulieribus orationem habere sciebat quia cum marito in Pycne habitarat unde oratores et demagogos populum adloquentes audire poterat. Et in *Acharnensibus* Dicaeopolis, civis bono publico devotus, qui in Pycna prima luce de pace acturus venit diu solus exspectat dum prytanes et reliqui cives pigre tardeque in Ecclesiam adveniant. 

## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Björn Forsen & Greg Stanton (Cur.), *The Pnyx in the History of Athens. Proceedings of an International Colloquium Organised by the Finnish Institute at Athens, 7-9 October, 1994*, Helsinki, 1996 Recensio critica Altera recensio critica
* K. Kourouniotes, Homer A. Thompson, "The Pnyx in Athens", *Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens*, 1932ː 90-217
* Jonas Tadeu Silva Malaco,	*O lugar da assembléia dos cidadãos de Atenas*, Sao Paolo, 2003 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* Jean-Charles Moretti, "La Pnyx, lieu de vote" in *Voter en Grèce, à Rome et en Gaule*, MOM Éditions, 2019ː 121-144

## Nexus externi 
* photographemata
* proplasma 
* de tribus gradibus constructionis

Categoria:Athenae
Categoria:Loci archaeologici Graeciae
Categoria:Monumenta Athenarum
Categoria:Montes Graeciae
Briareus

In mythologia Graeca **Briareus** (Graece Βριάρεως) erat gigas ingenti vi, Urani et Gaeae filius. Ut fratres Gyas (vel Gyges) et Cottos quinquaginta capita et centum bracchia habebat. Quocirca tres fratres centimani (ἑκατόγχειροι)  appellabantur.

Secundum Hesiodi *Theogoniam*  pater eorum vim timens centimanos in Tartarum vinculis onustos deiecerat nec frater Cronos postquam Uranum castravit et rerum potitus est eos liberavit. Quocirca in Titanomachia, quamquam ipsi Titanum fratres erant, Gaea futura praesciente et nepoti nuntiante, a Iove liberati sunt et ob beneficium acceptum cum novis deis societatem inierunt atque eis victoriam dederunt. Titanes victi in Tartaro catenati a centimanis Iovi oboedientibus custodiuntur. Posidon vero filiam Cymopoleam Briareo in matrimonium gratus dedisse narratur qui inter novos deos locum accepit.

Aliam fabulam narrabat *Ilias*ːquem dei Briareum appellant, homines vero Aegeon,  Thetidem  succursui Iovi misisse cum ceteri dei Olympici seditionem facientes deorum hominumque regem vincire vellent. Nam Briareus viribus ipso patre validior habebatur. Qua de causa cum Briareum appropinquantem viderunt dei coniurati inceptum infectum reliquerunt. Unde primo carmine Achilles matrem Thetidem hortatur ut  hoc vetus beneficium commemoret dum auxilium in Agamemnonis iniuriam apud Iovem sibi postulat.

Diversa traditio fuit fortasse e vetere carmine epico *Titanomachia* ducta quae Briareum sub Aegeonis nomine Titanum socium faciebat atque adversus Iovem pugnantem describebat, quam traditionem secuti sunt Vergilius et Ovidius.

Herculis columnas olim Briarei columnas vocatas esse testabatur Aristoteles.

## Notae 
## Fontes 
*Apollodori bibliotheca I.1-1-5.
*Hesiodus, *Theogonia* 147-155, 617-735, 815-8.
**Ilias* I.393-406
*Plato, Leges 795c
*Vergilius, *Aeneis* VI.287ː  *centumgeminus Briareus* (ad Inferorum portas) et X.565-8 (Iovis inimicus)

## Plura legere si cupis 
*Alain Ballabriga, "Le Cent-Bras Briarée, fils de Zeus plus fort que son père. Une correction de la Théogonie (886-900) dans l’Iliade (I, 393-406)", *Kernos*, 1996
*Chrétien-Siméon Le Prévost d'Iray,	"Mémoire sur la nature allégorique des trois centimanes Briarée, Cottus, Gygès, en général, et de Briarée en particulier", ''Mémoires de l'Institut de France'', 1824ː 98-118

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Gigantes
Categoria:Titanes
Categoria:Monstra
Insulae Sundanae

**Insulae Sundanae** (Malaice/Indonesice *kepulauan Sunda*, Sundane *kapuloan Sunda*) sunt archipelagi Malaici pars maior, inter Auream Chersonesum et Novam Guineam et inter oceanos Indicum et Pacificum sita.

Insulae Sundanae in insulas Sundanas maiores, insulas Sundanas minores et insulas Moluccas dividuntur.

Insulae Sundanae maiores quattuor sunt:
* Sumatra
* Iava
* Borneum
* Celebis

Insularum Sundanarum minorum in catena principali sitarum maiores sunt Balya, Lombok, Sumbava, Palu'e ad Sumbavam sita; et Flores; Timoria, Savu et Sumba arcum australem componunt.

Maria Sinense australe, Iavanicum, Suluense, Celebense, Floresianum, Bandanum, Ceramense, Moluccense, Timorense, Savuense, Arafuranum litora insularum Sundanarum alluunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Insulae Indonesiae
Categoria:Res geographicae Malaesiae
!
Centimani

In mythologia Graeca **centimani** (Graece ἑκατόγχειροι vel ἑκατόγχειρες) sunt tres fratres, Urani et Gaeae filii, qui centum bracchia et quinquaginta capita habere narrabantur. Quorum nomina sunt Briareus (alias Aegeon), Gyas (alias Gyges), Cottos. In Apollodori bibliotheca primi inter Urani filios nominantur.

Apud Hesiodum poetam pater Uranus vim eorum reformidans eos vinctos sub terra reliquit. Cum autem multo postea iam decimum annum frustra adversus Titanes pugnaret, monitu Gaeae Iuppiter eos liberavit et sibi consociavit et ambrosiae nectarisque participes fecit. Simul eos hortabatur ut beneficii memores se in bello acriter pugnando adiuvarent. Centimani Martem inclinarunt et postquam Titanes in Tartarum deiecti sunt eos custodiebant. Quin etiam pretium virtutis Briareus Cymopoleam, Posidonis filiam, uxorem duxit. 

Primo *Iliadis* carmine Briareus/Aegeon solus, a Thetide accersitus, Iovi succurrisse dicitur tum cum Posidon, Hera et Athena eum vincire volebant. Gigantis vi territi dei ab incepto destiterunt.

Diversa traditio quoque vulgata est quae centimanos Iovis adversarios faciebat. Quam secundam traditionem secuti sunt Vergilius et Ovidius. Fortasse potius ad Gigantomachiam quam ad Titanomachiam pertinebat.

## Notae 
## Fontes 
*Apollodori bibliotheca I.1-1.
*Hesiodus, *Theogonia* 147-155, 617-735, 815-8.
**Ilias* I.393-406

## Plura legere si cupis 
*Alain Ballabriga, "Le Cent-Bras Briarée, fils de Zeus plus fort que son père. Une correction de la Théogonie (886-900) dans l’Iliade (I, 393-406)", *Kernos*, 1996
*Chrétien-Siméon Le Prévost d'Iray,	"Mémoire sur la nature allégorique des trois centimanes Briarée, Cottus, Gygès, en général, et de Briarée en particulier", ''Mémoires de l'Institut de France*, 1824ː 98-118
*Robert Mondi,"Tradition and Innovation in the Hesiodic Titanomachy", *Transactions of the American Philological Association'', 1986ː 25-48
Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Gigantes
Categoria:Titanes
Categoria:Monstra
Ternata

[thumb|Ternate insula ([lithographia|lithogramma annorum octogesimorum saeculi XIX)]]
**Ternata**, vulgo **Ternate**, est insula Indonesiae prope Halmaheram et Tidorem sita. Una ex insularum Moluccarum est. Mare Moluccense litora Ternatae alluit.

Area insulae 76 chm2 est. Incolarum circi 150 milia habet. 

Urbs insulae maxima idem nomen habet.

Sultanatus Ternatae antiquus multas terras possidebat; caryophyllum hic producebatur, et mercatus eius moderandi causa multa bella gerebantur.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Insulae Indonesiae
Categoria:Insulae Moluccae
Wolfgangus Kieling

thumb|Wolfgangus Kieling cum Annetta filia anno 1968.

**Wolfgangus Kieling** (1924–1985) fuit scaenicus Germanus, qui iam annis 1930 histrio puerilis innotuit posteaque receptus est in cohortem histrionum spectatissimorum. Kieling ab annis 1950 usque ad annum quo mortuus est suam navavit operam.

## De vita et operibus 
Wolfgangus Kieling Berolini (distinctius: Novae Coloniae) natus est die 16 Martii anno 1924. Puer bona indole vocis praeditus anno 1932 partes radiophonicas suae aetati aptas agere coepit, sicut "Lupulum" (*Wölfchen*) et alias fabellas pueriles. 

Post secundum bellum mundanum, quo vulneratus erat, alternatim in Occidentali et Orientali Germania opere occupatus erat. Itaque anno 1954 una cum Gisela Uhlen coniuge secunda Berolinum Orientale profectus in aliquot pelliculis, sicut *Genesung* (fere 'recuperatio sanitatis'), primas partes egit. Deinde anno 1957 Berolinum Occidentale reversus, factoque cum Gisela divortio, praecipue scaenico et televisifico labori studebat. Custodem publicum anno 1964 imitatus est in pellicula *Polizeirevier Davidswache*, qua Kieling praemio pelliculae Germanicae laudatus est.

Anno 1966 partes notissimas egit in *Torn Curtain*, pellicula bello frigido ab Alfredo Hitchcock disposita 66. Nam personam Hermanni Gromek gloriosi custodis Stasi memorabiliter egit in actu, quo Hitchcock, quam difficile sit exanimare hominem, se demonstrare voluisse dixit.

Anno 1968 Kieling, quippe qui bello Vietnamiensi magna voce adversaretur et rationi politicae eius temporis Germaniae Occidentalis quam maxime resisteret, in Germania Orientali rursus consedit, et ibi in aliquibus pelliculis, sicut *Das siebente Jahr* ('annus septimus'), prodiit. 

Kieling translationem vocalem (sive *dubbing*), quam ab initio curriculi exercuerat, numquam destitit. Nam etiam multos histriones Ruscisilvanos, sicut Franciscum Sinatra et Paulum Newman, voce imitatus est. 

Postea praecipue in seriebus televisificis prodiit, paucis exceptis pelliculis maioribus, sicut anno 1984 Abwärts ('deorsum'). Kieling oculorum morbo laborabat, quam ob rem operationes chirurgicas pati debebat. Cancre implicatus Hamburgi die 7 Octobris anno 1985 mortuus est.

## Notae 
## Bibliographia 
* Bock, Hans-Michael & Tim Bergfelder (ed. 2009) *The Concise Cinegraph: Encyclopaedia of German Cinema*. Berghahn Books.
* Habel, Frank-Burkhard (2000) *Das große Lexikon der DEFA-Spielfilme.* Schwarzkopf & Schwarzkopf.
* Kurlansky, Mark (2005) *1968: The year that rocked the world*. Vintage.
* Weißbach, Thomas (2011) *Schwerer Weg, Übersiedlung aus der Bundesrepublik Deutschland und West-Berlin in die DDR 1961–1989.* Verlag Dr. Kovac.

## Nexus externi 
* Kieling apud IMDb
* multa scitu digna apud *Filmportal*
* 
* Ines Walk: vita in paginis Operis fundati *DEFA-Stiftung*

Categoria:Mortui 1985
Categoria:Nati 1924
Ancarana Saeptum Speciale

thumb|347x347px|Terra carstica in Ancarana Saepto Speciale
**Ancarana Saeptum Speciale** (Francice: ''Réserve Spéciale d'Ankarana* vel Malagasiense: *Tahirin-javaboarin' Ankarana*) est saeptum nationale et alta planities in Madagascaria boreali. Planities est carstica, quod videlicet, illa habet lapides asperos, cavernas extentas et flumina subterranea, quae omnia eventus pluviae erosionisque sunt. Illius calcarea sunt antiquissima, ex saeculo Iurassico. In saepto ipso vivunt quoque animalia endemica.

Sub Imperio Francorum Colonario est planities saepta anno 1956, ut natura regionalis conservetur et illic disquisitio scientifica conducatur et populus aditu prohibeatur. Post annum 1991 etiamnunc est saeptum ordinatum a societate non lucrativa cum nomine Madagascar National Parks. 

Urba proxima est Antsiranana (alioqui francice *Diego-Suárez'') post 108 chiliometra ad meridiem occidentemque. Rus proximum est tum Ambilobe post 29 chiliometra ad borealem orientemque.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Loci Madagascariae
Categoria:Biota Madagascariae
Categoria:Biogeographia
Categoria:Viridaria
Regina regnans

[thumb|upright=1|[Protome Scemiophridis, primae pharaonis Aegypti quae mulier saeculo duodevicensimo aut septimo decimo a.C.n. certo rexit.]]
**Regina regnans** est monarcha muliebris, gradu tituloque regi par, quae suo iure regnum regit; contra reginam coniugem, quae est uxor regis regnantis, et reginam regentem, quae monarcham immaturum custodit et pro tempore pro eo regit, num de iure cum aliis, potestate partita, aut de facto sola regens. Ea aliquando **rex muliebris** appellatur.

**Principissa regnans** vicissim est monarcha muliebris quae suo iure principalitatem regit; **imperatrix regnans** est monarcha muliebris quae suo iure imperium regit.

## Historia
[thumb|upright=0.5|left|[Margareta I (regina Daniae)|Margareta I, regina Daniae.]]
[thumb|upright=0.6|[Margareta II (regina Daniae)|Margareta II, regina regnans Daniae ab anno 1972 usque ad 2024.]]
Monarchis muliebribus in Africa antiqua, Persia antiqua, et quibusdam culturis Asianis et Pacificis, atque in aliquot civitatibus Europaeis, datum est titulus regis vel eius paris, sicut *pharao,* cum sexus nihil ad munus pertineat, aut masculinam vocabuli formam in linguis quibus sunt genus grammaticum ad nomina describenda adhibetur. Exempli gratia, Irene Atheniensis, imperatrix Byzantina, se aliquando appellabat *basileum* (βασιλεύς), potius quam *basilissam* (βασίλισσα), et diadema Mariae Hungaricae nomine *Regi Hungariae* anno 1382 impositum est.

Inter Davidicos Regni Iudae monarchas, mentionem unius reginae regnantis fit, mulieris nomine Athaliah, sed Biblia Hebraica eam reginam quae regnum perperam occupavit appellat.

*Elizabeth II (regina Britanniarum)
*Lex Salica
*Matriarchia
*Rani
*Procurator regni (interrex)
*Regina Saba
*Sorores Trưng
*Victoria (regina Britanniarum)
## Notae
## Bibliographia
*Cooney, Kara. 2020. *When women ruled the world: six queens of Egypt.* Vasintoniae: National Geographic. ISBN 9781426220883 (charta), ISBN 142622088X (charta).
*Monter, William. 2012. *The Rise of Female Kings in Europe, 1300–1800.* Portu Novo: Yale University Press. ISBN 9780300173277.
*Quilligan, Maureen. 2021. *When women ruled the world: making the Renaissance in Europe.* Novi Eboraci: Liveright Publishing Corporation. ISBN 9781631497964.

## Nexus externi
Categoria:Matriarchia
Categoria:Munera

Categoria:Tituli regales
Insulae Bandanae

thumb|Insula Banda Nigra circa annum 1724
**Insulae Bandanae** (Indonesice *Kepulauan Banda*) sunt archipelagus in mari Bandano, Moluccarum insularum pars. Area insularum tota circa 150 chm2 est. Incolarum circa 15 milia habent. 

Insula archipelagi maxima Banda nominatur; praeter eam sex insulae habitatae sunt et permultae parvae et desertae.

Nux moschata insulis Bandanis nativa non solum bellorum multorum sed et incolarum pristinorum archipelagi caesorum et expulsorum causa fuit.

## Notae 
## Nexus externi
!
Insulae Sundanae minores

[thumb|upright=2|[Tabula geographica|Tabula Insularum Sundanarum minorum.]]
**Insulae Sundanae minores** (Indonesice *Kepalauan Nusa Tenggara*) sunt insulae Indonesiae (praeter partem Timoriae, ubi Timoria Orientalis sita est). Insulae Sundanae minores sunt pars insularum Sundanarum. Area insularum tota est 87&thinsp;000 chiliometrorum quadratorum; incolarum circa 14&thinsp;000 milia habent.

Insulae Sundanae minores catenam format, ab occidente ad orientem extensam; maiores huius catenae insulae sunt Balya, Lombok, Sumbava, Komodo et Flores, quas permultae insulae minores circumiacent (quarum Palu'e ad Sumbavam septentrionem versus sita nominanda est). Alia minorum insularum Sundanarum pars arcum sui generis componunt. Insulae huius arcus, meridiem versus ab catena principali iacentis, sunt Sumba, Savu et Timoria. 

Maria Iavanicum, Floresianum, et Bandanum litora septentrionalia, Oceanus Indicus, et maria Savuense et Timorense meridiana insularum Sundanarum minorum  litora alluunt.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Insulae Indonesiae
!
Universitas Aurorae

**Universitas Aurorae** fuit universitas catholica Sciamhaevi, die 27 Februarii 1903 condita ab Societate Iesu. Fundatores istius scholae superioris fuerunt iesuita Sericus Ma Xiangbo et confratres nonnulli Francogalli.. Ex anno autem 1906 Franci rectores universitatis facti sunt. Postquam communismus in Sericis saevire coepit, institutum catholicum anno 1952 abolitum est. 

Tunc res partim in Universitatem Normalem Sericae Orientalis inclusae sunt partim in Almam Matrem Fudan. Medici autem salutem suam in gremio Universitatis Jiaotong quaerebant. 

## Notae
## Bibliographia
*Jean-Paul Wiest: *Bringing Christ to the nations: shifting models of mission among Jesuits in China*. In: Catholic Historical Review. 1997, pp. 654–681 
*Ruth Hayhoe: *Towards the Forging of a Chinese University Ethos: Zhendan and Fudan*, 1903-1919. In: The Chinese Quarterly. Juni 1983, pp. 323–341 
* Liu Xian: *Two Universities and Two Eras of Catholicism in China: Fu Jen University and Aurora University*, 1903–1937. In: Christian Higher Education. editio quinta, vol. 8, 2009, pp. 405–421, 

Aurorae
Aurorae
Categoria:Constituta 1903
Categoria:Sciamhaevum
Osvaldus Moles

**Osvaldus Moles** (natus in Urbe Sanctorum die 14 Martii 1913; mortuus in Urbe Paulistanae die 14 Maii 1967) fuit diurnarius radiophonicus et compositor cantiuncularum Brasiliensis, qui cognomine **ditissimus emissionum creator** appellabatur. Multa praemia vicit, inter quae Praemium Saci anno 1952 et Troféu Roquette Pinto annis 1950, 1955, 1956, et 1960.

Obiit anno 1967, sibi mortem voluntaria dando.

## Bibliographia 
* Campos Jr., C. 2009. *Adoniran: uma biografia,* ed. secunda. Paulopoli: Globo.
* Hohlfeldt, A. 2013. "Rádio e imprensa: como as duas mídias se encontraram e se fortaleceram em Moçambique." In *Conferência Internacional Império Português.* Olisipone: Instituto de Ciéncias Sociais da Universidade de Lisboa.
* Luso Jr., J. de A., et J. V. de Castro. 1971. *Laudo Natel: biografia do governador.* Paulopoli.
* Micheletti, B. D. 2014. "Piquenique classe C y Brás, Bexiga e Barra Funda: Osvaldo Moles como successor de António de Alcântara Machado." *Edición a cargo de Fidel López Criado; CILEC. (Org.): LITERATURA, CINE Y PRENSA: EL CANON Y SU CIRCUNSTANCIA* 1: 641-650. Compostellae: Andavira.
* Micheletti, B. D. 2015 *Osvaldo Moles - o legado do radialista: Tese de Mestrado (Comunicação) - PPGCOM-UNIP.* Paulopoli.
* Moles, Osvaldo. 1962. *Piquenique classe C: Crônicas e flagrantes de São Paulo.* Paulopoli: Boa Leitura. 
* Moura, F., et A. Nigri. 2002 *Adoniran Barbosa: Se o senhor não tá lembrado.* Paulopoli: Boitempo.
* Mugnaini Jr., A. 2002. *Adoniran - Dá Licença de Contar..., A Girafa.*

## Notae 
Categoria:Auctores Lusitanici
Categoria:Diurnarii Brasiliae
Categoria:Homines qui sibi mortem consciverunt
Categoria:Radiophonia
Categoria:Scriptores Brasiliae
Categoria:Televisio
Tidor

[thumb|[Sultanus|Sultani Tidorensis palatium saeculo XIX ineunte.]]
**Tidor**, vulgo **Tidore**, est insula Indonesiae prope Halmaheram et Ternatam sita. Una ex insularum Moluccarum est. Mare Moluccense litora Ternatae alluit.

Area insulae 116 chm2 est. Incolarum circa 80 milia habet. 

Urbs insulae maxima Soasio est.

Sultanatus Tidoris antiquus multas terras possidebat; caryophyllum hic producebatur, et eius mercatus moderandi causa multa bella gerebantur. Hispani Tidorem adiuvabant, Batavi Ternatam; solum Indonesia liberata et unita post Bellum orbis terrarum alterum sultanatus desiit.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Insulae Indonesiae
Categoria:Insulae Moluccae
Halmahera

[thumb|Ibu, [mons ignifer Halmaherae.]]
**Halmahera**, quod Indonesice 'Terra Magna' significat, est insula Indonesiae, maxima ex Insulis Moluccensibus. Mare Moluccense eius litora occidentalia alluit, mare Ceramense australia.

Area insulae 17&thinsp;780 chm2 est. Incolarum circia 170 milia habet, qui partim linguis Papuanis (in septentrionali insulae regione), partim Austronesianis loquuntur.

Halmaherae incolae diu sultanis Ternatae et Tidoris, insularum parvarum prope sitarum, parebant.

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Insulae Indonesiae
Categoria:Insulae Moluccae
Amboina

[thumb|Amboina urbs anno [2010,]]
**Amboina**, vulgo **Ambon**, est parva Indonesiae insula prope Ceramiam maiorem sita. Una ex insulis Moluccarum est. Mare Bandanum litora Amboinae alluit.

Area insulae est 775 chm2. Incolarum circa 360 milia habet. 

Maxima insulae urbs idem nomen habet.
[thumb|Insulae Ceramia, Amboina (coloris aurei), et Buru (tabula Batava circa annum [1651 facta; septentrio in tabula deorsum est).]]

## Historia
Per Amboinam itinera mercatoria nucis moschatae ab insulis Bandanis et caryophylli ducebat; a Lusitanis anno 1513 Amboina capta est, a Batavis anno 1605. Hic caput Societatis Indiae Orientalis situm erat, donec Batavia urbs (quae nunc Iakarta nominatur) anno 1619 condita est. Anno 1623, Batavi coloniam Britannicam in insula destruxerunt et incolas ceciderunt, de qua caede Ioannes Dryden *Amboinam* tragoediam composuit. *Herbarium Amboinense* Georgius Everardus Rumphius saeculo sexto decimo exeunte composuit. 

Post Bellum Orbis terrarum alterum anno 1950 Amboina caput Rei publicae Moluccarum Australium Christianae ad tempus erat, quae res publica in Indonesiam Musulmanam includi nolebat.

## Notae 
## Nexus externi
!
Sumbava

[thumb|Sengeang, [mons ignifer Sumbavae, anno 2020.]]
**Sumbava** est insula Indonesiae, inter insulas Lombok et Komodo sita. Una e catena principali insularum Sundanarum minorum est. Mare Floresianum litora Sumbavae borealia alluit, Oceanus Indicus australia.

Area insulae 15&thinsp;448 chm2 est. Incolarum circa 1330 milia habet. Sumbava Besar et Voha sunt maxima insulae oppida

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Insulae Indonesiae
Categoria:Insulae Sundanae minores