open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Caluga

thumb|In media parte Calugae
**Caluga** vel **Kaluga** (Russice Калуга) est urbs in media Russia, portus ad Occam fluvium, metropolis regionis Calugensis et valens industriae sedes. Circa 341 milia incolarum habuit anno 2018. Stationem ferriviariam et aeroportum habet, atque instituta educationis, theatrum, quaedam musea, et nonnulla monumenta architecturae.

## Historia urbis 
Prima mentio de Caluga facta est anno 1371; paulo post, urbs ad Moscoviam adiuncta est. 

Anno 1607, urbs fuit terra rebellionis ab Ioanne Bolotnikov ductae, quae annis ab 1606 usque ad 1607 durabat.

Saeculis a septimo decimo usque ad undevicesimum, Caluga erat valens commerciae sedes. In Imperio Russico, urbs fuit metropolis gubernii (ab anno 1796).

Constantinus Ciołkowski, unus ex antecursoribus cosmonauticae, ab anno 1892 ad mortem suam (anno 1935) Calugae colebat.

Tempore Belli Magni Patrii Caluga a mense Octobri ad 31 Decembris anno 1941 a copiis Germaniae occupabatur. Postea urbs suaque industria restaurata est.

Ab anno 1944, Caluga est administrativa regionis sedes.

## Notae 
## Nexus externi 
* Pagina de Caluga *Encyclopaediae Russicae Magnae* 

!
Apamiae

thumb|upright=1.75|Despectus in urbe Appamiarum

**Apamiae** sive **Appamiae** (Francogallice: *Pamiers*) est urbs Francica 15'372 incolarum (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo. Distat 10 milia passuum ab urbe Fuxio.

## Incolae notabiles 
* Iacobus Fournier (postea papa Benedictus XII) primus episcopus Appamiarum et inquisitor annis 1317–1326
* Gabriel Fauré, compositor
* Theophilus Delcassé, politicus

## Religio 
Appamiis anno 1207 disputatur inter Catholicos, Catharos et Valdenses. Haec urbs, antea in dioecesi Tolosana iacens, Diocesis Ecclesiae Catholicae anno 1317 iussu papae Ioannis XXII constituta est. Est etiam hodie sedes episcopalis; praesens episcopus est Benedictus Gschwind.

## Notae 
* Index communium praefecturae Arigiae

## Nexus externi 
* Appamiarum pagina interretialis
* 

!
Categoria:Communia praefecturae Aurigerae
Categoria:Loci habitati praefecturae Aurigerae
Categoria:Sedes episcopales Franciae
Villa de Ax

**Villa de Ax**, Francogallice ''ville d'Ax* sed rite *Ax-les-Thermes'', est oppidum Francicum 1'363 habitantium (anno 2010) praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo. Distat 22 milia passuum ab urbe Fuxio.

[thumb|Villa de Ax ante annum [1910 lucis ope picta]]
Aquae fontium huius loci plurimorum saeculo XIX medio analysatae sunt; hodie aquae sulphidae, sodicae, calidissimae reportantur.

## Notae 
## Bibliographia 
* H. Castillon, '' Histoire d'Ax et de la vallée d'Andorre, avec des notices historiques sur les bains d'Ussat et d'Audinac*. Tolosae, 1851 Textus apud *Gallica*
* Jeanne Reboul, "Ax-les-Thermes. Étude géographique" in *Revue géographique des Pyrénées et du Sud-Ouest* vol. 10 pars 2 (1939) pp. 117-137

* Index communium praefecturae Arigiae

## Nexus externi 
* Ax pagina interretialis
* Historia villae de Ax apud *histariege.com''

Categoria:Thermae Franciae
Categoria:Communia praefecturae Aurigerae
Categoria:Loci habitati praefecturae Aurigerae
Mons Alionis

**Mons Alionis** (Francogallice *Montaillou*; Occitanice *Montalhon*) est vicus Francicus 32 habitantium praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo. Distat 30 milia passuum ab urbe Fuxio.
 
## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Castellum Montis Alionis ruinosum
* Emmanuel Le Roy Ladurie, *Montaillou, village occitan, de 1294 à 1324*. Paris: Gallimard, 1975.
* Emmanuel Le Roy Ladurie, ed., ''Autour de Montaillou - un village occitan; histoire et religiosité d'une communauté villageoise au Moyen Âge. Actes du colloque de Montaillou (25-26-27 août 2000)''. Castelnaud la Chapelle, 2001.

* Index communium praefecturae Arigiae

## Nexus externi 
* Montis Allionis pagina interretialis
* 

Categoria:Communia praefecturae Aurigerae
Categoria:Loci habitati praefecturae Aurigerae
Fuxium

**Fuxium** (alia nomina: *Fuxum*) (Francogallice *Foix*; Occitanice *Foish*) est urbs Francica circiter 10'000 habitantium (anno 2010) caputque praefecturae Arigiae in regione Meridiano et Pyrenaeo.

## Historia 
thumb|Castellum comitum Fuxiensium
Hic anno 849 condita est Abbatia Sancti Volusiani Fuxiensis. Oppidum circum abbatiam crescebat; temporibus mediaevalibus fuit sedes comitum Fuxiensium qui castellum aedificaverunt saeculo XII. Comes ultimus fit rex Franciae sub nomine Henrici IV.

## Incolae notabiles 
* Henricus IV (rex Franciae)
* Carolus Ludovicus de Saulces de Freycinet, vir publicus, quater Praeses Consilii

## Notae 
## Bibliographia 
thumb|Castellum ab urbe visum
* H. Castillon, ''Histoire du comté de Foix, depuis les temps anciens jusqu'à nos jours*. 2 voll. Tolosae: Cazaux, 1852 vol. 1 vol. 2 apud *Internet Archive''

* Comitatus Fuxiensis
* Index comitum Fuxiensium
* Indicem communium praefecturae Arigiae

## Nexus externi 
* Situs interretialis urbis Fuxii
* Forma Fuxii apud Mapquest

!
Categoria:Civitates mediaevales Franciae
Categoria:Communia praefecturae Aurigerae
Categoria:Loci habitati praefecturae Aurigerae
Index comitum Fuxiensium

Temporibus mediaevalibus comitatus Fuxiensis, cuius caput erat urbs Fuxium, fuit civitas nec Francia nec Hispania tributaria. Anno 1589 Henricus III, comes Fuxiensis et rex Navarrae, fit rex Franciae; anno 1607 comitatus Fuxiensis iunctus est regno Franciae.

## Familia Fuxiensis 
thumb|200px|Arma comitum Fuxiensium
* 1012-1034 : Bernardus I
* 1034-1064 : Rogerius I
* 1064-1071 : Petrus I
* 1071-1124 : Rogerius II
* 1124-1148 : Rogerius III
* 1148-1188 : Rogerius Bernardus I
* 1188-1223 : Raimundus Rogerius
* 1223-1241 : Rogerius Bernardus II
* 1241-1265 : Rogerius IV
* 1265-1302 : Rogerius Bernardus III
:ab anno 1302: comites Fuxienses vicecomitesque Benearniae
thumb|200px|Arma comitum Fuxiensium qui et vicecomites Benearniae
* 1302-1315 : Vedastus I
* 1315-1313 : Vedastus II
* 1343-1391 : Vedastus III
* 1391-1398 : Matthaeus I
* 1398-1426 : Isabella

## Familia Grially 
* 1398-1413 : Archimbaldus
* 1413-1436 : Ioannes I
* 1436-1472 : Vedastus IV
:ab anno 1479: reges Navarrae et comites Fuxienses
* 1472-1483 : Franciscus I (rex Navarrae)
* 1483-1517 : Catherina I (regina Navarrae)

## Familia Albreti 
* 1483-1516 : Ioannes III Albreti (rex Navarrae)
* 1517-1555 : Henricus II (rex Navarrae)
* 1555-1572 : Ioanna III (regina Navarrae)

## Familia Borbonii 
* 1555-1562: Antonius (rex Navarrae)
* 1572-1610: Henricus III (rex Navarrae), postea rex Franciae

* Reges praesidentesque Franciae
## Notae 

!
Fuxium
Carolopolis (Virginia Occidentalis)

thumb|upright=1.2|Media urbs Carolopolis.
**Carolopolis** (Anglice *Charleston*) est urbs in Civitatibus Foederatis Americae, caput et urbs maxima Virginiae Occidentalis.

## Notae 
Categoria:Capita civitatum Civitatum Foederatarum
Categoria:Urbes Virginiae Occidentalis
Curitiba

**Curitiba** est urbs in Brasilia meridiana sita, caput civitatis Paranensis et magnum emporium.

## Historia 
Anno 1693 in situ ubi visa erat Sancta Maria Lucis sub protectione eius oppidulum conditum est. Curitiba (lingua tupiniqui *Kurityba*) 'araucariarum multus nucis pinae nucleus' sonat, quippe in situ urbis araucariae in abundantia crescebant, qua de causa istud nomen ad urbem nascentem attributum est.

## Notae 
## Bibliographia 
* David Adler, "Story of cities #37: how radical ideas turned Curitiba into Brazil's 'green capital'" in *The Guardian* (6 Maii 2016)

* Coritiba Foot Ball Club 
* Universitas Foederalis Paranensis

## Nexus externi 
https://www.curitiba.pr.gov.br/

Categoria:Loci habitati Paranae
Categoria:Condita 1693
!
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Treptovia-Copenicum

thumb|295px|Castellum Coepenicianum et museum artium

Regio **Treptovia et Copenicum** est regio nona et area maxima Berolini. Usque ad Kalendas Ianuarias anni 2001i duae regiones erant, quae sunt Treptovia et Copenicum. Regio fuit pars Berolini orientalis.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Regiones Berolini
Ferrivia urbana citata

**Ferrivia urbana citata** est ferrivia quae, ut nomen indicat, locos vel circa vel inter urbes citatis hamaxostichis coniungit. Signum eiusmodi ferriviarum est magna littera S quia citati vocabulum Germanico sermone *schnell* dicit. Nonnumquam S etiam *Stadt* id est "urbis" vocabulum indicat. 

Germanica lingua eiusmodi ferriviae *Schnellbahn* sive saepius et brevius *S-Bahn* vocantur. *S-Bahnen* etiam in Austria et Helvetia sunt quia ibi etiam lingua Germanica in usu est et simili nomine etiam in Hafnia. 

## Pinacotheca

Image:S-Bahn-Logo.svg|Signum quod in Germania in usu est
Image:S-Bahn Austria.svg|Austria
Image:SBahnSchBergB.JPG|Insigne ad Stationem Pascui Amoeni (*Schöneweide*) Berolini
Image:S-Bahn Bern.svg|Bernae
Image:NMBS S-Trein logo.svg|Bruxellae
Image:Esko.jpg|Pragae
Image:S-tog.svg|In Dania
Image:Linee S di Milano.svg|Mediolani
Image:RER.svg|Lutetiae

## Alia coepta Vici 
Categoria:ferrivia
Epistula ad Hebraeos

:*Vivus est enim Dei sermo et efficax et penetrabilior omni gladio ancipiti et pertingens usque ad divisionem animae ac spiritus, compagum quoque et medullarum, et discretor cogitationum et intentionum cordis* 
:(Heb. 4,12)

**Epistula ad Hebraeos** est liber Novi Testamenti. Haec epistula mentionem neque scriptoris neque vero destinationis facit. Aliqui putant eam a sancto Paulo aut a discipulis eius alii a Sancto Luca evangelista scriptam esse.

* Biblia
* Desiderantes meliorem patriam

## Nexus Externi 
* Nova Vulgata - Epistula ad Hebraeos

!
Epistula II Petri

[thumb|right|Sanctus Petrus a ([Petrus Paulus Rubens|Petro Paulo Rubens)]]

**Epistula II Petri** est liber Novi Testamenti qui Sancto Petro fertur est, sed hodie studiosi dubitant an haec epistola vere a Sancto Petro scripta sit.

* Biblia
* Studium Bibliae

## Nexus externi 
* Πέτρου ἐπιστολὴ δευτέρα in Novo Testamento Graece (Nestle-Aland)
* Epistula Petri II in Vulgata Stuttgartensi
* Epistola B. Petri Apostoli Secunda in Vulgata Clementina
* Epistula II Petri in Nova Vulgata

!
Lingua Noroena

**Lingua Noroena**, quae lingua ipsa *Norrøn* fere appellabatur, lingua Germanica septentrionalis erat, quae usque ad saeculum 17 in insulis Orceadibus et Catis (sive Hialtis) dicebatur. Verba autem et formae in Orceadibus adhibita atque ea in Catis adhibita valde inter se differunt. Hodie exstincta est. Pauca tantum verba scripta remanent, sed etiam homines hodie has insulas habitantes in lingua sua reliquiis illius linguae (paucis verbis, aliquot proprietatibus grammaticis) uti solent.

## Exemplum 
Pater noster anno 1700 scriptus:
:Favor i ir i chimrie,
:Helleur ir i nam thite,
:gilla cosdum thite cumma,
:veya thine mota vara gort
:o yurn sinna gort i chimrie,
:ga vus da on da dalight brow vora
:Firgive vus sinna vora
:sin vee Firgive sindara mutha vus,
:lyv vus ye i tumtation,
:min delivera vus fro olt ilt,
:Amen.

## Lege etiam 
* Michael P. Barnes: *The Norn Language of Orkney & Shetland*. Shetland Times 1998. ISBN 1-898852-29-4 (72 paginae, unicus liber de Lingua Noroena)

## Notae 

Categoria:Linguae Germanicae
Categoria:Linguae exstinctae
Epistula Iacobi

thumb|"Religio munda et immaculata apud Deum et Patrem haec est: visitare pupillos et viduas in tribulatione eorum, immaculatum se custodire ab hoc saeculo" (Iac. 1: 27).
**Epistula Iacobi** est liber Novi Testamenti, quae lingua graeca antiqua scripta est. Parum constat quem vere hanc epistulam scripsisse. Nam Epistula Iacobi solum tarde circiter finem saeculi IV liber canonicus Bibliorum putata est.

Quinque capitula in epistula Iacobi sunt.

* Biblia
* Studium Bibliorum

## Nexus externi 
* Nova Vulgata - Epistula Iacobi

Categoria:Epistulae Apostolorum
Categoria:Libri Novi Testamenti
Categoria:Novum Testamentum
Christophorus Paolini

**Christophorus Paolini** (natus die 17 Novembris 1983) est scriptor seriei mythistoriarum phantasticarum *Inheritance Cycle* appellatae. Iam quindecim annos natus Paolini primum librum scripsit. 

Series libros quattuor comprehendit: *Eragon* (editus anno 2002), *Eldest* (2005), *Brisingr* (2008) et *Inheritance* (2011). 

Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Scriptores mythistoriarum Civitatum Foederatarum
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Nati 1983
Categoria:Homines vivi
Numerus realis

**Numerus realis** est numerus ullus qui punctis decimalibus infinitis scribatur, sicut 9.73985647892038457. . . . Includuntur numeri rationales sicut 42 et −23/129, et irrationales sicut π et radices quadratae. Copia de numeri reales \mathbb R aut \mathbf R notatur.  
thumb|Linea numerorum

Puncta lineae infinitae numeros reales repraesentant: numeri positivi ad dexteram partem, negativi ad sinistram;  numeri quorum magnitudo maior sit longior absunt ab puncto quod zero repraesentat.

Numeri integri (... -3, -2, -1, 0, 1, 2, 3, ...) punctis repraesentantur quae intervallis aequis inter se distant.  Numeri rationales inter puncta integralia sunt; tanti rationales sunt quanti sunt integri. Plures autem numeri irrationales sunt quam rationales.
thumb|Numerus irrationalis \sqrt{2} inter duas copias rationalium.  Numeri rubri quadratum  2 habent.

Numeri rationales sunt rationes vel fractiones. Numeri irrationales (per definitionem) non sunt.  Definitio numeri cuiusdam irrationalis est limes sequentiae numerorum rationalium; haec est repraesentatio decimalis. Definitio analytica sectione Dedekind utitur. Sectio Dedekind numeri realis X est divisio numerorum rationalium in duas partes, quarum una, pars sinistra, omnes numeros  X.  Si X = \sqrt{2}, copia sinistra sectionis Dedekind X continet 1, 13/10, 239/169, 1393/185, etc.  Copia dextra continet 3/2, 3363/2378, etc.

## Notae 
## Bibliographia
* Cantor, Georg. 1874. "". ''* 77: 258–62.
* Feferman, Solomon. 1989. *The Number Systems: Foundations of Algebra and Analysis*, AMS Chelsea. ISBN 0-8218-2915-7.
* Katz, Robert. 1964. *Axiomatic Analysis.* D.C. Heath and Company.
* Landau, Edmund. 2001. *Foundations of Analysis.* American Mathematical Society. ISBN 0-8218-2693-X.
* Howie, John M. 2005. *Real Analysis.* Springer. ISBN 1-85233-314-6.
* Schumacher, Carol. 1996. *ChapterZero: Fundamental Notions of Abstract Mathematics.'' Addison-Wesley. ISBN 978-0-201-82653-1.

## Nexus externi 
* Numeri reales: Pythagoras ad Stevin (Anglice)
* Numeri reales: Stevin ad Hilbertum (Anglice)
* Numeri reales: Intellegere (Anglice)

Categoria:Numeri
Epistula I Ioannis

[thumb|200px|Sanctus Ioannes Evangelista, [sculptura e marmore a Donatello facta, (Florentiae).]]
**Epistula I Ioannis** (Graece '''') est liber Novi Testamenti, partis Bibliorum Christianorum, Ioanni Evangelistae, auctori Evangelii secundum Ioannem et duarum aliarum epistularum ascriptus. Prima epistula probabiliter Ephesi inter annos 95 et 110 E.V. scripta est.

*Biblia
*Studium Bibliae

## Nexus externi
* Ἰωάννου ἐπιστολὴ πρώτη in Novo Testamento Graece (Nestle-Aland)
* Epistula Iohannis I in Vulgata Stuttgartensi
* Epistola B. Ioannis Apostoli Prima in Vulgata Clementina
* Apocalypsis Ioannis in Nova Vulgata

## Notae
Categoria:Epistulae Apostolorum
Categoria:Novum Testamentum
Epistula II Ioannis

[thumb|*Sanctus Ioannes* Opus [Ioannes Memling|Ioannis Memling,]] 

**Epistula II Ioannis** est liber Bibliorum, brevissimus Novi Testamenti, qui Sancto Ioanni Evangelistae diu attributus est, sed hodie multi studiosi (etiam papa Benedictus XVI) dubitant an haec epistola vere a Sancto Ioanne scripta sit, nec potius ab aliquo discipulo.

* Studium Bibliae

## Nexus externi 
* Ἰωάννου ἐπιστολὴ δευτέρα in Novo Testamento Graece (Nestle-Aland)
* Epistula Iohannis II in Vulgata Stuttgartensi
* Epistola B. Ioannis Apostoli Secunda in Vulgata Clementina
* Epistula II Ioannis in Nova Vulgata

## Notae 
Categoria:Epistulae Apostolorum
Categoria:Novum Testamentum
Epistula Iudae

[thumb|Colophon Epistulae Iudae in [Codex Alexandrinus|Codice Alexandrino quinti saeuli:]]
[thumb|upright=0.8|Sanctus [Iudas Thaddaeus, opus Georgii De La Tour ca. 1615–1620.]]
**Epistula Iudae** (Graece '''') est paenultimus Novi Testamenti Bibliorum Christianorum liber. Scriptor se "Iudam Iesu Christi servum, fratrem autem Iacobi" dicitur. Interpretes antiqui eum eundem esse qui apostolus Iudas Thaddaeus, de quo autem nonnulli commentatores recentes dubiitant. Haec est epistula Catholica, quoniam omnibus Christanis nec singulis congregationibus vel hominibus inscribitur.

## Nexus externi 
* Ἰούδα ἐπιστολή in Novo Testamento Graece (Nestle-Aland)
* Epistulae Iudae in Vulgata Stuttgartensi
* Epistola Catholica B. Judae Apostoli in Vulgata Clementina
* Epistulae Iudae in Nova Vulgata

Categoria:Epistulae Apostolorum
Categoria:Libri Novi Testamenti
Categoria:Novum Testamentum
Atlas Shrugged

thumb|Inscriptum murale quod Anglice rogat: "Quis est John Galt?", sententia seu cantilena praeclara ex libro *Atlas Shrugged*.
***Atlas Shrugged*** (Latine fere 'Atlas excussit [sc. mundum]') est liber ab Ayn Rand anno 1957 Anglice scriptus.

Haec cum fabula incipit, in paene omne terrarum orbe socialismus vel communismus regnant. Civitas quaedam scilicet Civitates Foederatae Americae adhuc communismo resistere et mercatura et mercium fabricatione libera uti non desinit. Sed etiam hac in civitate libera mercaturavalde est in periculo. Non solum magistratus rei publicae sed etiam multi capitalistae non iam libertate uti volunt, sed regulis edictionibusque legibusque oeconomiam "aequaliter" ut dicunt dirigere malunt.

Saepenumero critici fabulam praesentant ut in communismum scriptam. Fortius autem contra illos scripta est, qui decennio quinto et sexto saeculi vicensimi placita Keynesiana sequebantur et qui post Magnam Depressionem oeconomicam decennii quarti non iam mercatura libera confisi magistratui rei publicae oeconomiam civitatis dirigendam esse putabant. Ita Ayn Rand etiam illos nonnullos capitalistas ut homines malos describit qui de magistratu publico auxilium suis inceptis expectent. 

Tempus quo res fabulae aguntur eo conici potest quod machinae vectrices in fabula aut carbone aut ligno ardente aut materia Dieseliana impelluntur.

Atlas figura mythologica in fabula ab Ayn Rand scripta est imago illorum conductorum qui res novas creant. Ut illi inceptores ut ita dicam mundum haud ferant, tamen oeconomiam pro bono publico sustinent, sed nunc satis habent regularum imperiorumque magistratus. Nunc non operarii sed conductores operistitium faciunt. Ita fit, ut tota oeconomia lente quidem sed necessario corruat. Pontes conlabuntur, cuniculi ferriviarii concidunt, hamaxostichi vel in solitudinibus partium subsidiariarum inopia iacent vel calamitatibus concurrunt. 

Postremo inertia magistratuum illorumque qui illos sequuntur etiam civitates foederatas Americae in perniciem dat. Solummodo in valli solita Montium Saxosorum homines et feminae liberae libera mercatura utuntur ut fortasse olim libertas oeconomiae in mundum reveniat.

Categoria:Civitatum Foederatarum scripta
Categoria:Litterae utopicae
Categoria:Mythistoriae Anglicae
Categoria:Mythistoriae Civitatum Foederatarum
Categoria:Libri philosophici
Categoria:Scripta 1957
Categoria:Transportatio ferriviaria ficta
Anacardium occidentale

***Anacardium occidentale,*** vulgo **cassuvium,** est planta florens familiae Anacardiacearum. Arbor in Brasilia boreo-orientali orta est. Hodie crebre in tropicis colitur, ad esum "malorum" et "nucum" suorum.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|upright=0.9|Vindemia a [Tupinambae|Tupinambis fructuum cassuviorum, qui ad confectionem caouini adhibiti sunt (André Thévet, *Les Singularitez de la France antarctique* [Lutetiae, 1558] f. 120v)]]
thumb|*Anacardium occidentale,* ex Koehler, *Medizinal Pflanzen* (1887)
; Fontes anteriores
* 1558 : André Thevet, *Les Singularitez de la France antarctique, autrement nommée Amérique* (Lutetiae) f. 119v-121v ("acaiou")
* 1567 : Garcias ab Orta; Carolus Clusius, interpr., *Aromatum apud Indos nascentium historia* lib. i cap. 30 ("caious").
:"Adfertur interdum nucis genus Ulysiponem a Brasilianorum regione, quod *Cajous* vocant. Arbor est magna, foliis pyri: fructu ovi anserini forma et magnitudine."
* 1578 : Christophorus Acosta, *Tractado delas drogas y medicinas de las Indias orientales* (Burgis) Textus apud *Internet Archive*
* 1586: Ioannes Lerius, *Historia navigationis in Brasiliam* (Genavae: Eustathius Vignon) pp. 155-156 2a ed.
:"arbor proceritate sorbi nostrae, cuius pomum Barbari *acaiou* nominant, amplitude & figura oui gallinacei"
* 1597 : 
* 1648 : Gulielmus Piso, Georgius Marcgravius, *Historia naturalis Brasiliae*. Lugduni Batavorum: apud Franciscum Hackium pars 2 pp. 94-95
* 1655 : Olaus Wormius, *Museum Wormianum* (Lugduni Batavorum: ex officina Elseviriorum) p. 192
:Fructus qui Acaiou Theveto, Caious Acostæ, Cajos Linscottano dicitur, ad Anacardos à quibusdam refertur, & quamvis à Christophoro Acostâ aliisque describatur, ac novissime accurate à Guilhelmo Pisone, & Georgio Margravio, summam tamen eorum, quæ ipsi proponuntur, brevibus expediemus.
:Arbor, in quâ fructus hic crescit, Acajaiba Brasiliensibus dicitur...
* 1753 : 
* 1825 : Carolus Sigismundus Kunth, *Synopsis Plantarum* http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/CadresFenetre?O=NUMM-96762&M=tdm, p. 145.
:anacardium, *Jacq. Linn.*
:Cassuvium, *Rumph. Lam. Juss. *Acajaiba*, *Marcgr.*
:Acajou, *Pis.* Acajuba, *Gaertn.*

; Eruditio recentior
* *Fruit-bearing Forest Trees: technical notes*. (*FAO Forestry Paper*, 34.) Romae: Food and Agriculture Organization, 1982. Textus
* Kamirou Chabi Sika et al., "Indigenous Knowledge and Traditional Management of Cashew (Anacardium occidentale L.) Genetic Resources in Benin" in *Journal of Experimental Biology and Agricultural Sciences* vol. 1 no. 5 (2013)
* Kamirou Chabi Sika et al., "Genetic Characterization of Cashew (Anacardium occidentale L) Cultivars from Benin" in *Journal of Horticulture* vol. 2 no. 3 (2015)
* Aracelli de Sousa Leite et al., "Pharmacological properties of cashew (Anacardium occidentale)" in *African Journal of Biotechnology'' vol. 15 no. 35 (2016) pp. 1855-1863

## Nexus externi 
[thumb|Forma [arboris.]]

Categoria:Anacardiaceae
Categoria:Drupae
Categoria:Fructus
Categoria:Fruges Americae australis
Categoria:Nuces et semina edulia
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Carnelevarium Alamannicum

**Carnelevarium Alamannicum** carnelevarium est modo Alamannorum celebratum. A carnelevario Rhenano eo distinguitur quod mores minus ad saeculum XVIII spectant quam ad memoriam paganorum. 

Regiones eiusmodi carnelevarii sunt Alsatia, Badenia et Virtembergia, Helvetia.

Magnae civitates carnelevarii Alamannici sunt Rotovilla, Villinga, Basilia, Lucerna, minores sunt Sumelocenna, Oberndorfium, Doneschinga.

Nomen eiusmodi carnelevarii est Germanico sermone *Fasnacht*, *Fastnacht* vel similia. Secundum etymologiam popularem hoc verbum "noctem ante ieiunia" dicere vult. Rerum etymolgicarum periti autem dubitant de significatione *fasa*, fortasse origo carnelevarii minus ieiunia quam feria fertilitatis pagana fuit. 

## Notae
## Bibliographia
* Wilfried Dold, Roland Wehrle, *Zur Geschichte der organisierten Fastnacht. Vereinigung Schwäbisch-Alemannischer Narrenzünfte*.  Vöhrenbach 1999, ISBN 3-927677-17-5. 
* Wilhelm Kutter, *Schwäbisch-alemannische Fasnacht*. Künzelsau 1976.  
* Michael Matheus (ed.), *Fastnacht/Karneval im europäischen Vergleich*, in: *Mainzer Vorträge 3*), Moguntiaci 1999, ISBN 3-515-07261-6. 

## Nexus interni
* Ius farinosum Basiliense

## Nexus externi
* Schweizerisches Idiotikon, s.v. *Fasnacht* 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Narrenzunft Tettnang Hopfennarr Narrentreffen Meßkirch 2006.jpg|*Tettnang*
Fasciculus:Spaettle-Furtwangen.jpg|*Furtwangen*
Fasciculus:Ravensburg Fasnet Hexenliesel.jpg|Ravensburgi
Fasciculus:Biss.jpg|Rotovillae

Categoria:Alamanni
Categoria:Carnelevarium
Antinomia

**Antinomia** (a verbis Graecis  'contra' et  'lex') est contradictio sive ad litteram incongruentia, quae inter duas leges est sive esse percipitur. Praeter dialecticam haec notio etiam in  logica et epistemologia adhibetur. 

Immanuel Kantius, in sua philosophia, antinomiam dicit incongruentiam inter universum rationis et universum perceptionis et quattuor sortes constat; de spatio et tempo, de atomo et spiritu, de libero arbitrio, et de existentia Dei.

## Bibliographia 
* H. Sidgwick, *Philosophy of Kant*, lectures x. and xi. (Lond., 1905)
* W. Windelband, *History of Philosophy* (Eng. trans. 1893)

*Dialectica
*Epistemologia
*Infinitas
*Paradoxum
*Paradoxum suspendii inopinati

## Nexus externi 
*Dialectica antinomiae

Categoria:Dialectica
Categoria:Philosophia
Rottovilla

thumb|Anno 1643°

**Rottovilla** (alia nomina: *Rotevilla*, *Arae Flaviae*) (Germanice: *Rottweil*) est municipium (*Kreisstadt*), vetustissima terrae foederalis Badeniae et Virtembergiae urbs. A Stuttgarto circa 90 chiliometra abest meridionalem partem versus. Iam tempore Romanorum Arae Flaviae fuit maximum oppidum eius partis Germaniae Romanae.

Lingua Theodisce, *Rottweil* aut 'villam rubram' aut 'villam ruptam' dicere vult; confer etiam burgum ruptum et castellum ruptum.

Rottovillae carnelevarium Alamannicum celebratur.

## Pinacotheca 

Image:Fedrehannes.jpg|"Pennarum Iohannes"
Image:Rottweiler.jpg|Canis Rottovillensis

## Alia coepta Vici 
Categoria:Urbes Badeniae et Virtembergiae
Albus Dumbledore

**Albus Percifal Wulfric Brian Dumbledore** (*1881; †1997) est persona in libris Ioannae Rowling nomine *Harrius Potter*. Is caput et doctor in Schola Hogvartensis Artium Magicarum et Fascinationis est. Ei parentes Percival et Kendra sunt, ei frater Aberforth est, ei soror Ariana est. In fabula Albus est potentissimus ac reverendissimus magus in historia magiae et praesidet Scholam Hogvartensem. Habet titulos: Primo Classi Ordinis Merlini Adscriptus, Incantator grandis, Princeps Magorum, Mugwump Maximus Confederationis Internationalis Magicae. Albus magum atrum Grunewald anno 1945 vicit. Qui laborabat a 1958/60 ad suam mortem a Severo Snape in sexto parte librum Harrius Potter. Magnus formae et tenuis corpus habet. Albus habet antiquam virgam quae vicit Grunewald. Actores sunt Michael Gambon et Ricardus Harris.

## Notae 

## Bibliographia 
* Rowling, J. K. *Harrius Potter et Philosophi Lapis.* Latine convertit Petrus Needham. Londinii: Bloomsbury, 2003.
* Rowling, J. K., and Mary GrandPré. *Harry Potter and the Deathly Hallows*. New York, NY: Arthur A. Levine, 2007. Print.

Categoria:Personae ficticiae ex fabulis Harris Potter
Pandurium

thumb|Pandura
**Pandurium** vel pandura Hispanica (Hispanice *bandurria*) est chordophonum Hispanum, quod nervis intenditur lauti simile. Pandurium sex nervos duplices habet. Panduria sunt propria Castellae, Aragoniae, et Navarrae; etiam a tunis psallantur.

Pandurium ex pandura Romana orta est.

Nervi habent hos sonos:
*Primi nervii: A
*Secundi nervii: E
*Tertii nervii: B
*Quarti nervii: F#
*Quinti nervii: C#
*Sexti nervii: G#

*Lautus
*Xota

## Nota

Categoria:Chordophona
Categoria:Musica Hispana
Categoria:Philippinae
Metropolita

**Metropolita** (de verbo Graeco μητροπολίτης) provinciae ecclesiasticae praeest et itidem archiepiscopus est.

* sedes episcopalis,

## Nexus externus 
* Codex Iuris Canonici plura de metropolita habet.

Categoria:Religio Christiana
Provincia ecclesiastica

[500px|thumb|Provinciae ecclesiasticae Italianae anno [2013|right]]

**Provincia ecclesiastica** in Ecclesia Catholica Romana (et in nonnullis aliis ecclesiis) ex pluribus dioecesibus constat quarum una archidioecesis est et aliae suffraganeae sunt. 

Metropolita provinciae ecclesiaticae praepositus est et itidem est archiepiscopus archidioecesis. 

*Dioeceses Ecclesiae Catholicae
* Dioeceses Italicas Ecclesiae Catholicae,

Categoria:Ecclesia Catholica
Epistula III Ioannis

[270px|thumb|Sanctus Ioannes opus *"[El Greco"*]]

**Epistula III Ioannis** (Graece '''') est liber Bibliae accurate Novi Testamenti qui Sancto Ioanni Evangelistae attributus est. Hodie multi studiosi - etiam papa Benedictus XVI  - dubitant an haec epistola vere a Sancto Ioanne scripta sit, sed historici putant attamen epistulam ab eodem auctore  Epistulae II Ioannis scriptam esse, sed scilicet a discipulo eius.

* Diotrephes

## Notae 
## Nexus externi 
* Ἰωάννου ἐπιστολὴ τρίτη in Novo Testamento Graece (Nestle-Aland)
* Epistula Iohannis III in Vulgata Stuttgartensi
* Epistola B. Ioannis Apostoli Tertia in Vulgata Clementina
* Epistula III Ioannis in Nova Vulgata

Categoria:Epistulae Apostolorum
Categoria:Novum Testamentum
Ricardianum

**Ricardianum** (Germanice *Rixdorf*) nomen oppidi ad fines agri Berolinensis siti fuit usque ad annum 1912um. Cui nostra aetate nomen est Novae Coloniae (vulgo *Neukölln*), quod idem inde ab anno 1920o nomen regionis est urbis Berolini. Nomen mutatum est ex Ricardiano in Novam Coloniam, quia saeculo vicesimo ineunte cantus popularis fuit nomine *In Rixdorf ist Musike* (velut "Ricardiani musica est"), qui cantus magistratus ita offendit, ut nomen oppidi ipsum mutarent.

Ex oppido *Cölln* appellato (quo nomine oppidum in colle situm significatur) anno 1307o una cum Berolino antiquo civitas nostra aetate Berolini nomine illustris condita est. *Neukölln* a prisco illo *Cölln* oppido nomen accepit.

Magna area publica Ricardiani est Forum Arminianum.

## Alii vici Novae Coloniae 
* Brictium
* Gropianum
* Bucovium
* Rudovium

## Pinacotheca 

Image:Berlin neukoelln county-court 20050228 p1010186.jpg|Sedes praefecturae iudiciariae
Image:Berlin neukoelln city-hall 20050228 p1010154.jpg|Curia

Image:U-Bahn Berlin Rathaus Neukölln.JPG|Statio ferriviaria subterranea
Image:LibertDefend.jpg|LIBERTAS HOMINUM NOBIS SEMPER DEFENDENDA EST

Categoria:Regiones Berolini
Masturbatio

thumb|Vir qui masturbatur.
[thumb|[Pictura masturbationis actae a Gustavo Klimt facta.]]
thumb
**Masturbatio** sive **mastupratio** sive **mastrupatio** sive **manustupratio**
thumb

## Masturbatio in historia et societate 
=== Religio ===
#### Christianitas 
##### Ecclesia Catholica Romana 
Ea carente et propositium procreativum et propostium conciliativum praesens in vero verbo *coitu,* visitur conspectu Ecclesiae Catholicae Romanae et ecclesiarum ritualum occidentalum *sui iuris* eius inordinatam esse.

Aliqui putabant et putant masturbationem in Bibliis Sacris esse damnatam (Gen 38 8-10):

:*Dixit ergo Iudas ad Onan: “Ingredere ad uxorem fratris tui et sociare illi, ut suscites semen fratri tuo ”.*
:*Ille, sciens non sibi nasci hunc filium, introiens ad uxorem fratris sui semen fundebat in terram, ne proles fratris nomine nasceretur*.

Multi studiosi Bibliae aestimant tamen in hoc episodio de damnatione coitus interrupti et non masturbationis agitur. Minus coitum per se vitium fuit quam quod Onan fratrem suum liberos habere noluit. Apud Iudaeos antiquos enim mos erat, si quis liberos gignere non potuit, frater auxilio esse debebat, ut ita dicam, et liberi ita geniti pro liberis eius, qui non potuit, habebantur. 

Adhuc hodie Cathechismus Ecclesiae Catholicae (2352) putat mastubationem *"actum intrinsece graviterque inordinatum"*, quia:

:*Quaecumque est ipsa agendi causa, deliberatus usus facultatis sexualis extra rectum coniugale commercium essentialiter eius fini contradicit ».*
:* Delectatio sexualis tunc quaeritur extra relationem sexualem, « quae ordine morali postulatur, quae nempe ad effectum deducit integrum sensum mutuae donationis ac humanae procreationis in contextu veri amoris »*. 

sed:

:*Ad aequum iudicium de responsabilitate morali subiectorum efformandum et ad pastoralem actionem recte ducendam, perpendentur immaturitas affectiva, vis habituum contractorum, angustiae status vel alia elementa psychica vel socialia, quae possunt moralem minuere, fortasse etiam ad minimum reducere, culpabilitatem*.

#### Religio Musulmana 
Religio Islamicadeterret Musulmanos ne masturbentur, sed masturbationem acceptam habet si adulterium impedit.

## Carmina de masturbatione 
* "Esto rigida" a Devo
* "Fack" ab Eminem
* "Visus longus" a Diei Viridis
* "Trans mare" a Weezer
* "Tu et tua manus" a Pink
* "Usus squalidus" ab Oingo Boingo
* "Veni ad me" a J. C. Chasez
* "Digiti" a Pink
* "DARE" a Gorillaz
* "Sonniandum de Coelo" a The Who
* "Picturae de Lily" a The Who

## Proverbia 
* "Masturbare valet idem ac procrastinare: modus quo te ipsum futuis."

## Notae 
* Sexualitas

## Nexus externi 
Categoria:Sexualitas
Peccatum mortale

**Peccatum mortale** vel **peccatum mortiferum**, solum in religione Catholica, est gravissimum peccatorum, quod secat peccatorem ab statu gratiae, vulnerat animum, et producat in exclusionem a Regno Dei. Etiam persona quae ex statu gratiae est, non potest eucharistam accipere. In adhortatione apostolica "Reconciliatio et paenitentia" legimus: «Quando anima deordinatur per peccatum usque ad aversionem ab ultimo fine, scilicet Deo, cui unitur per charitatem, tunc est peccatum mortale; quando vero fit deordinatio citra aversionem a Deo, tunc est peccatum veniale» quod refert ad S. Thomae Aquinatis, Summam Theologiae, IIa-IIae, q. 72, a. 5. 

Legimus in Biblia Vulgata: " filiis autem Levi dedi omnes decimas Israhelis in possessionem pro ministerio quo serviunt mihi in tabernaculo foederis 22 ut non accedant ultra filii Israhel ad tabernaculum nec committant peccatum mortiferum" in numeris 18.

* Septem peccata mortalia

## Nota
!
Lingua Gutnica antiqua

thumb|300px|Lingua Nordica antiqua circa annum 900
**Lingua Gutnica antiqua** est dialectus linguae Nordicae antiquae, quae in Gotlandia insula usa est. A dialecto nordico-occidentali linguae Suecicae antiquae et a lingua Danica antiqua differt. In dialecto Gotlandiae moderno vestigia aliqua Gutnicae antiquae inveniuntur. Lingua Gutnica Gothicae propior erat (nam et *Gut*  et  *Goth* eadem est radix).

## Notae
## Nexus interni
* Gutasaga

## Fontes 
* *De lingua Gutnica antiqua* 

Categoria:Linguae Germanicae
Categoria:Gotlandia
Categoria:Dialecti
Gustavus Klimt

**Gustavus Klimt** (natus die 14 Iulii 1862 in vico *Baumgarten* prope Vindobonam - obiit die 6 Februarii 1918 Vindobonae) fuit pictor, creator operis tessellatati et lithographiae Austriacus turmae pictorum quae dicitur Stilus iuventutis. 

Operae suae qualitate, symbolismus, genus florale et Eroticismus est saepe de sexualitate.

## Pinacotheca operum suorum 

Image:Gustav_Klimt_001.jpg|Adam et Eva
Image:Gustav_Klimt_039.jpg|Judith I
Image:Gustav_Klimt_046.jpg|Adele Bloch-Bauer

Image:Gustav_Klimt_054.jpg|Iohanna Staude
Image:Gustav Klimt 017.jpg|Osculum
Image:KlimtPanna.jpg|Virgines

## Vita 
Gustavi Klimt parentes de origine Bohemiensi erant, pater artifex Ernestus Klimt (1834 — 1892), mater Anna Rosalia Klimt (1836 — 1915). Eis libri septem nati sunt, ex eis Gustavus Klimt secundus, in Viennensibus circumiectis *Baumgarten* (parte regionis *Penzing*). Fratres sui, Ernestus (minor) et Georgus etiam artifices fuerunt.

Stipendio causa Gustavus Klimt *Universitate Vindobonae artium applicatarum* eruditionem accepit.

## Nexus externi 
* De Gustavo Klimt in pagina *Neue Galerie*

Categoria:Nati 1862
Categoria:Mortui 1918
Categoria:Pictores Austriae
Dens Martis-Hellersdorfium

Regio **Dens Martis et Hellersdorfium** est regio decima Berolini. Regio anno 2001° facta est coniungendo regiones pristinas Dentem Martis atque Hellersdorfium, quae tempore RPDG partes Berolini occidentalis erant.

## De nomine regionis 
Toponymum *Marzahn*, quod Latine *Dens Martis* reddidimus, de nomine germanico medievali *Morczane* ortum est. Cuius pars prima *morc* verbum slavicum est, quo *sucus e fructu expressus* significari videtur.

Categoria:Regiones Berolini
Epigraphia

thumbnail|Inscriptio dedicationis Prüfening.

**Epigraphia** est ars inscriptiones legendi et explicandi. Ars late patet in archaeologia.

*Corpus inscriptionum Latinarum
*Epitaphium
*Palaeographia
*Philologia
*Stela

## Nexus externi
!
Categoria:Eruditio textualis
Categoria:Scientia ad historiam scribendam pertinens
Mons Lucis

**Bezirk Lichtenberg** Latine Regio **Mons Lucis** seu **Lichtenberga** est regio undecima Berolini. Regio anno 2001° facta est coniungendo regiones pristinas regionem pristinum Montem Lucis atque Vicum altum amoenum, quae tempore RPDG partes Berolini occidentalis erant.

## Nota 
## Nexus externi 
Categoria:Regiones Berolini
Regnum Utriusque Siciliae

[right|frame|Collocatio antiqui Regni Utriusque Siciliae in praesente [Italia]]

**Regnum Utriusque Siciliae** (Italiane * Regno delle Due Sicilie*) fuit antiqua civitas in parte ad meridiem spectante Italiae, cuius caput Neapolis erat.

## Historia 
Die 23 Decembris 1798 - Ferdinandus I rex Utriusque Siciliae a militibus Rei Publicae Francicae persecutus a Neapoli in Siciliam fugit. Anno 1806 Iosephus Bonaparte a Napoleone I, anno 1808 Ioachim Murat rex factus est. 

Regnum Utriusque Siciliae finem habuit anno 1861, cum regnum a Iosepho Garibaldi invasum et post cladem ultimi regis Francisci II Borbonis novo regno Italiae adiunctum est.

## Reges Utriusque Siciliae 1806 - 1861 
* 1806-1808: Iosephus
* 1808-1815: Ioachim Murat
* 1816-1825: Ferdinandus I
* 1825-1830: Franciscus I
* 1830-1859: Ferdinandus II
* 1859-1861: Franciscus II

* Regnum Neapolitanum
* Regnum Siciliae

Categoria:Antiquae civitates Italiae
Siciliae
Categoria:Condita 1816
Welthauptstadt Germania

**Welthauptstadt Germania**, quod Latino sermone *Urbs Germania Caput Mundi* dicere vult, nomen futurum esse urbis et Germaniae capitis Berolini consilium fuit tyranni Adolfi Hitler. Aedificandi consilia fecit architectus Albertus Speer. 

## De nomine *Welthauptstadt Germania* 
Adolfum Hitler id nomen elegisse Hinricus Picker vel *Henry Picker* memoriae dedit qui consiliarius Hitleri fuit et eius colloquia descripsit. Hitler cogitavit urbem nomine Germaniam futuram esse summam atque mediam partem et politicam et culturalem imperii Magnae Germaniae. Nomen Germaniae res imperiales Germanicas promoturum esse. Germaniae nomen animos Germanorum longe lateque in Europa victurorum coniuncturum esse. 

Maximam urbem maximis aedibus praeditum ituram esse. Consilia autem numquam ad perfectum adduxa sunt. Reliqua autem manent velut aedes administrorum imperialium qui tum cursui aerio curabant (*Reichsluftfahrtsministerium* duce Hinrico Goering), nunc eorum qui in Germania re publica foederali rebus fiscalibus curant (*Bundesfinanzministerium*) et aedes administrorum imperialium qui tum fidem propagabant (*Reichspropagandaministerium*, duce Iosepho Goebbels) et nunc eorum qui in Germania re publica foederali rebus operariorum et socialibus curant (*Bundesministerium für Arbeit und Soziales*). 

„Corpore gravissimo experimentali“ Germanice *Schwerbelastungskörper* experiri voluerunt num solum Berolini maximas aedes ferre posset. Manent et lucernae architecti Speer.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Berlin belastungskoerper.jpg|Corpus gravissimum experimentale
Fasciculus:Detlev-Rohwedder-Haus.jpg|Aedes administrorum qui Hitler duce cursui aerio curaverunt.
Fasciculus:Charlottenburger-Tor und Speerleuchte.jpg|Alberti Speer lucerna ad portam Castrorum Carlottianorum sita.

Categoria:Architectura
Categoria:Berolinum
Categoria:Fascismus in Germania
Aqua cadens

**Aqua cadens**, vel **deiectus aquae**, vel **deiectus**, vel etiam **cataracta**, est rivus vel flumen cuius aquae in loco praerupto vel secundum declivitatem magnam praecipitant.

thumb|center|upright=3.5|Aqua cadens. 
[thumb|*Angel* aqua cadens [Venetiolae, cum altitudine maxima universali.]]
[thumb|Aquae cadentes Fulmeris, Montibus Pocono [Pennsilvaniae.]]

## Index aquarum cadentium (selectio) 
Notae sunt sequentes aquae cadentes.
* Angeli deiectus (Anglice: *Salto Ángel*), cum altitudine maxima universali (979 m, 3212 pedes Anglici), Venetiolae.
* Aquae cadentes Glandieu: (Francogallice *Cascade de Glandieu*)) Aqua cadens Franciae,  in praefectura Idani, 
* Aquae cadentes Marmore: cataracta ex aquae ductu molarum cum altitudine maxima universale.
* Deiectus altus (Anglice *High Force*) Angliae.
* Aquae Cadentes Jog (Anglice *High Force*): cum secunda maxima altitudine Asiae, prima altitudine Indiae.
* Aquae cadentes Niagarenses: maximae vis Americae Septentrionalis.
* Aquae cadentes Rhenenses: fluminis Rheni, maximae latitudinis Europae, apud Confoederationem Helveticam.
* Aquae cadentes Reginae Victoriae, maximae latitudinis universalis, e flumine Zambezi Africano (Valles Magni Chasmatis) effectae.
* Aquae cadentes Yosemite (in Viridario Nationali Yosemite): maximae altitudinis Americae Septentrionalis.
* Aquae cadentes Gocta, Peruviae.
* Aquae cadentes Iguassu, inter Brasiliam et Argentinam.
* Aquae cadentes Mürrenbach, Helvetiae.
* Aquae cadente Nachi (133 m), (pres Kumano Nachi taisha) Iaponiae.
* Aquae cadentes marinae, inter mare Caspium et Kara Boghaz Gol

## Notae 
## Bibliographia 
* Noyes, T. W. 1926. *The Worlds Great Waterfalls.* *National Geographic Magazine* 50: 29–59.
* Schwarzbach, Martinus. 1967. *Isländische Wasserfälle und eine genetische Systematik der Wasserfälle überhaupt.* *Zeitschrift für Geomorphologie* Novae series 11: 377–417.
* Young, R. W. 1985. *Waterfalls, Form and Progress.* *Zeitschrift für Geomorphologie* Supplement, novae series 55: 81–95.

* Fallingwater

## Nexus externi 
!
Categoria:Flumina
Categoria:Geomorphologia
Res publica Veneta

thumb|upright=1.2|Terrae quae ad Rempublicam Venetam pertinuerunt.
**Res publica Veneta** (Italiane *Repubblica di Venezia*; Venetice *Republica de Venesia*), etiam dicta **Serenissima Respublica,** fuit antiqua civitas in parte ad orientem spectanti Italiae septentrionalis.

## Historia 
Venetia Aevo Medio condita est, nam cum anno 452 Hunni et postea anno 568 Langobardi Italiam invaderunt, populus in insulas et paludes maris Hadriatici fugit.

Ab anno circiter 1000, Venetia, quae antea colonia Imperium Byzantinum fuerat, multis saeculis potentissima in toto Mari Mediterraneo facta est. Anno 1204, Venetiani inter quartam expeditionem sacram ipsam Constantinopolim ceperunt.

Saeculo quinto decimo, res publica, quae iam multas colonias in Mari Mediterraneo possidebat, etiam terras in Italia subegit, praecipue in regione Venetia, Foro Iulii et in parte orientali Langobardiae, ubi urbes Bergomum et Brixiam, quae ad Ducatum Mediolani pertinebant, anno 1428 occupavit.

Saeculis quinto decimo et sexto decimo, res publica multas colonias amisit, sicut anno 1571 Cyprum, quam anno 1489 Catharina Cornaro, postrema regina Cypri, Reipublicae vendiderat et Marcus Antonius Bragadin frustra defendit, et Cretam anno 1669, propter incrementum Imperii Ottomanici, cuius exercitus inhaerens atque incubans Europae erat.

Francisco Mauroceno regnante (1688–1694), postremae victoriae Reipublicae Venetae fuerunt, cum Venetia  Peloponnesum partem Graeciae olim ad Imperium Ottomanicum pertinentem, cepit.

Respublica Veneta, quae circiter mille annorum spatium durabat sed post annum 1720 solum terras in Italia et paucas insulas in mari Hadriatico servavit, finem habuit anno 1797, cum Napoleo I Venetiam cepit, et post pacis conventum terras Venetiae Imperio Austriaco tradidit.

## Institutiones 
Dux (Venetice *doxe*), supremus rei publicae magistratus, post electionem usque ad mortem munere fungebat. Temporibus antiquioribus, dux ab Imperatore Constantinopolitano creatus erat. Vide Indicem ducum Reipublicae Venetae

*Ducatus Venetus
*Benedictus Rambertus

## Notae 
## Bibliographia 
* Petrus Daru, *Histoire de la république de Venise* (3 tomi, 1819-1822).
* Ioannes Iulius Norwich, *A History of Venice.* Allen Lane, 1981. ISBN 0-679-72197-5.
* Alvise Zorzi, *Venezia nel secolo di Tiziano.* Rizzoli, 2000.
* Alvise Zorzi, *La Repubblica del Leone: Storia di Venezia.* Bompiani, 2001.
* Alvise Zorzi, *Venezia, Repubblica di terra e mare.* Touring, 2002.

## Nexus externi 
* Reipublicae Venetae archivum

!
Veneta, Respublica
Vitalis Bianchi

**Vitalis Valentini filius Bianchi** seu **Bianki** (Russice: Виталий Валентинович Бианки, tr. *Vitalij Valentinovič Bianki*; 11 Februarii 1894—10 Iunii 1959) fuit scriptor Russicus Sovieticus.

## Vita et opera 
Vitalis Bianchi natus est Petropoli 30 Ianuarii (11 Februarii Calendarii Gregoriani) anno 1894. Pater erat biologus qui in Musaeo Zoologico Academiae Scientiarum laborabat. Vitalis in sectione scientiarum naturalium facultatis physico-mathematicae Universitatis Petropolitanae studebat, sed anno 1916, tempore Belli Orbis Terrarum I, militiam cepit. Vere anno 1918, cum sua subdivisione militari missus est ad Rham, ubi subdivisio illa exsistentiam suam cessavit. Postea Bianchi Samarae, Ufae, Catharinopoli, et Tomii habitabat. Ab mense Novembri anni 1918 cum familia sua Bisci colebat. In urbe Bianchi fuit unus ex conditoribus musaei loci et ibi sectionem zoologiae administrabat, biologiam in schola docebat, in activitate societatis Biscensis amatorum naturae participabat. Duas expeditiones scientificas in montes Altaicos perfecit. Certa opuscula, naturam Altaicam describentia, divulgavit. Anno 1921, Bisci in urbe, bis arrestationibus affectus est (quia factionis socialistarum-revolutionariorum, bolsevicorum opponentis maioris, socius olim fuit). Idcirco autumno anno 1922 Bianchi Petropolim rediit.

Ab anno 1923, Bianchi narrationes de natura pro impubibus scribebat. Eodem anno suam primam fabulam, *Iter passeris rubricipitis* («Путешествие красноголового воробья»), in lucem edidit. Eodem anno etiam editus est primus liber huius scriptoris, *Cuius nasus melior est?* («Чей нос лучше?»). Ab anno 1924, Bianchi *Acta diurna silvana* («Лесная газета»), librum suum notabilissimum, scribebat. Opus illud, anno 1928 primo publicatum, est sui generis encyclopaedia vitae silvae eiusque habitatorum. Bianchi plus 300 narrationes, fabulas, etc., scripsit. Opus ultimum huius scriptoris est liber narrationum *Aves mundi* («Птицы мира»). 

Praeterea, Bianchi cum collegis suis multos annos transmissionem radiophonicam vocabulo *Nuntii e silva* («Вести из леса») perfiebat.

Vitalis Bianchi mortuus est Leninopoli 10 Iunii anno 1959. 

## Nota 

## Fontes 
* *Biographia Vitalis Bianchi* 
* Pagina de Vitali Bianchi *Encyclopaediae Sovieticae Magnae* editionis tertiae 
* *Vestigium Altaicum in biographia Bianchi* 
* *Vitalis Bianchi Bisci* 

## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Petropolitanae
Categoria:Auctores Russici
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Scriptores Russiae
Rennicidorfium

Regio **Rennicidorfium** est regio duodecima Berolini. In regione etiam vicus eiusdem nominis est.

Olim Rennicidorfium pars Berolini a Francogallicis occupati fuit et itidem pars Berolini occidentalis.
 

Categoria:Regiones Berolini
Regnum Sardiniae

thumb|200px|Vexillum regni 1851-1861
thumb|200px|Sigillum regni 1848-1861
[thumb|200px|Regnum Sardiniae anno [1839]]

**Regnum Sardiniae** (Sarde *Rennu de Sardigna* ; Italiane * Regno di Sardegna*) fuit antiqua civitas in parte ad occidentem spectante Italiae septemtrionalis.

## Historia 
Anno 1815 post Consilium Vindobonum ad Regnum pertinebant: Sabaudia; Pedemontium , Liguria, Nicaea et Sardinia. Anno 1860 Regnum Sardiniae Nicaea et Sabaudiam cum regionis Italiae Aemilia et Romania et Tuscia permutavit. 

Die 4 Martii 1848 rex Carolus Albertus regno primam Magnam Chartam (qui Italiane *Statuto Albertino* appellatur) dedit.

Regnum Sardiniae finem habuit anno 1861, cum rex Sardiniae Victorius Emanuel II rex Italiae fit.

## Reges Sardiniae e domo regnatrice Sabaudiae 
* Victorius Amadeus II (1720–1730)
* Carolus Emanuel III (1730–1773)
* Victorius Amadeus III (1773–1796)
* Carolus Emanuel IV (1796–1802)
* Victorius Emanuel I (1802–1821)
* Carolus Felix I (1821–1831)
* Carolus Albertus I (1831–1849)
* Victorius Emanuel II (1849–1861) a hoc anno rex Italiae usque ad mortem anno 1878

## Nexus externus 
* Tabula Regni Sardiniae

Sardinia
Sardinia
Categoria:Historia Pedemontii
Categoria:Historia Sardiniae
Categoria:Condita 1297
Categoria:Dissoluta 1861
Categoria:Historia Italiae