open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pons Camarensis

**Pons Camarensis** (Occitane *Lo Pont de Camarés*; Francogallice *Camarès*) est oppidum et commune Francicum 975 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.

thumb|Pons Camarensis
"Aquae pontis Camarensis" appellari possunt thermae olim frequentatae, hodie desuetae, oppidorum Prugnes, Le Cayla, Andabre.

## Notae 
## Bibliographia 
* L. Coulet, ''Mémoire sur les eaux minérales, gazeuses, ferrugineuses, d'Andabre''. Lutetiae, 1826 

* Index communium praefecturae Avarionis

## Nexus externi 
[thumb|Ludi apud thermas [Andabre]]

* "Des Pradels au Cayla"

; De aquis
* "Eaux de Sylvanès et d'Andabre" apud *VivreAuPays*
* "Andabre ou la source oubliée"
* M. Nartet, ''Département de l'Aveyron: sources thermo-minérales* (1989)
* Nathalie Roussel, *Histoire de sources''

Categoria:Communia praefecturae Aveyronis
Categoria:Loci habitati praefecturae Aveyronis
Categoria:Thermae Franciae
Calmont (Avario)

thumb|300px|Calmont: communis tabula
thumb|left|300px|Calmont: despectus in vicum
** Calmont** (Occitanice *Caumont de Plancatge*) est commune Francicum 2'001 incolarum (anno 2010) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.

* Index communium praefecturae Avarionis
## Nexus externi 
* 
* Calmont pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Aveyronis
Categoria:Loci habitati praefecturae Aveyronis
Meta sudans

**Meta sudans** est fons in formam metae temporibus imperatorum Flaviorum (Domitiani ut videtur) Romae iuxta Colosseum erectus. Quia aquis e cacumine per latera defluentibus sudare videbatur, ex ea re nomen *sudantis* cepit.

## Descriptio et historia 
Erectus est in regione 8, sed attingit fines regionum 2 et 3 et 4 et 8. Qua re sunt, qui opinentur ob haec confinia ei fonti et nomen et formam metae data esse. 

Parti supremae erat forma fructus pini aut floris lapidei. Hinc indidem aqua desuper effundebatur.

Species eius expressa est in nummo imperatoris Titi anno 80 contributo et in veteribus imaginibus fotographicis. Seneca philosophus metae sudantis fecit mentionem in suis epistulis ad Lucilium.

Quae partes metae sudantis usque ad nostram aetatem exstiterunt, iussu Ducis Mussolini inter annos 1933 et 1936 sublatae sunt, ut ista ampla *via imperii* (italice: ''Via dell'Impero*, hodie *Via dei Fori Imperiali*) a *foro Venetiae* (*Piazza Venezia*) vel a Monumento Unitatis insuper fora imperatorum usque ad Colosseum perduci posset. Solum fundamentum ex opere caementicio elaboratum adhuc erat visibile. Sed duobus ultimis decenniis saeculi 20 non solum obruta fora imperatorum sed etiam locum metae sudantis effodere inchohatum est.

## Notae 

## Bibliotheca 
Romolo A. Staccioli: *Guida di Roma antica'', Mediolani 1994. ISBN 88-17-16585-9.

Categoria:Monumenta Romae Antiquae
Categoria:Aedificia Romana antiqua
Categoria:Confecta saeculo 1
Categoria:Fontes
Longobardum

**Longobardum**  (alia nomina: *Longobardi*) (Italiane: *Longobardi*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Praeclari cives 
* Beatus Nicolaus Saggio, O.M., (1650-1709)

## Municipia finitima 
* Bruttium,
* Provincia Consentina,
* Consentia (*Urbs*),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Image:Map of comune of Longobardi (province of Cosenza, region Calabria, Italy).svg|Collocatio finium Municipii in Provincia Consentina.

## Notae 
Categoria:Municipia in provincia Consentiae
Malvetum

thumb|Malvetum
**Malvetum**  (alia nomina: *Melivitum*) (Italiane: *Malvito*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 1&thinsp;890 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae *Malvetenses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Ecclesia Catholica Romana 
* Dioecesis Sancti Marci Argentanensis-Scaleensis

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
*Pauciuri, Piana, Vaditari*

## Municipia finitima 
''Cetraro, Fagnano Castello, Mottafollone, Roggiano Gravina, San Sosti, Sant'Agata di Esaro, Santa Caterina Albanese*.

* Bruttium (*regio*),
* Provincia Consentina,
* Consentia (*urbs''),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Image:Map of comune of Malvito (province of Cosenza, region Calabria, Italy).svg|Collocatio finium Municipii in Provincia Consentina.
Image:Malvito1.JPG|Despectus in oppidum.

## Notae 
Categoria:Municipia in provincia Consentiae
Flavius Magnus

**Flavius Magnus** (natus anno 390 sive 405, mortuus anno 475) erat potens rerum politicarum Imperii Romani Occidentalis in Gallia. In ultimis temporibus potentiae Romanae in Gallia micabat vitae integritate atque sapientia.

## Familia 
Eius pater erat Flavius Constantinus Felix (380 - 430) consul Romanus anno 428 eiusque mater Padusia Flavia Agricola. 

## Cursus honorum 
Fuit senator Romanus Narbonensis, atque consul Romanus cum collega Flavio Apollonio anno 460. Fuit praefectus praetorio Galliarum anno 469.

## Legenda 
* John R. Martindale, *et alii*, "Magnus 2" in *The Prosopography of the Later Roman Empire - Volume II, AD 395–527*, Cambridge University Press, 1980, pp. 700f.
* Sidonius Apollinaris, Epistulae I 11,10

Categoria:Senatores
Categoria:Praefecti Praetorio
Lungrum

thumb|Lungrum
**Lungrum**  (Italiane: *Lungro*; Albanice: *Ungra*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2&thinsp;700 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm. Incolae *Lungrenses* appellantur.

## Insignia 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Geographia 
* Mons Apollinus seu Mons Pullinus

## Arberesca gens 
Lungrum est Civitas Arberesca in Regione Bruttio; hodie culturam, linguam, mores et ceteras ethnologicas res permanent.

## Clari cives 
### Hic vixerunt 
* Donatus Oliverio
## Aedificia egregia 
* Ecclesia cathedralis S. Nicolai Myrensis.

## Ecclesia Catholica Romana 
Lungrum est *Eparchia Byzantina* Ecclesiae Catholicae Romanae; nomen sedis episcopalis Eparchia Lungrensis.

## Municipia finitima 
*Acquaformosa, Altomonte, Firmo, Orsomarso, San Donato di Ninea, Saracena*

* Bruttium (*regio*),
* Provincia Consentina,
* Arberia (*terra*),
* Consentia (*urbs*),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Imago:Map of comune of Lungro (province of Cosenza, region Calabria, Italy).svg|Collocatio finium Municipii in Provincia Consentina.
Imago:Palazzo vescovile e sede dell'Eparchia di Lungro.jpeg|Eparcae palatium.

## Notae
Iacobus Ramon y Cajal

(Hispanice *Santiago Ramón y Cajal*, natus Navarrae die 1 Maii 1852; mortuus Matriti die 17 Octobris 1934) fuit medicus Hispanicus, in pathologia et histologia peritus et investigator neuroscientificus qui propter experimenta et novam neurologiae doctrinam Praemio Nobeliano Medicinae anno 1906 laureatus est. 

Neuronum doctrina quam Cajal protulit statuit systema nervosum ex cellulis singulis componi, quae neura appellantur. Antequam Cajal in sphaera neuroscientiae laboravit, biologi omnino irregulari cellularum nervosarum forma confundantur. Cajal ut mysteriosas cellulas intelligat duabus methodis usus est: primo, cellulas investigare organismorum neonatalium, cum nondum copiosas et frequentes sint; secundo, methodum praecipuum a Camillo Golgi inventum adhibere qua cellulae Ag tingantur. Methodus Golgi tinguit ita, ut in cerebro neonatali microscopio monstratur cellula singula. Hae imagines etiam filamenta inter cellulas vista monstraverunt partes integras esse singulae cuiusdam cellulae. Cajal itaque procedit ut duae varietates filamentorum identificet, axones et dendrites, et hypothesim fecit axones cum dendritibus coniugari in locis specialibus quos postea synapses Carolus Scott Sherrington appellaret. Tandem Cajal statuit quattuor doctrinas quae usque hodie neuroscientiam regunt:
# Neuri doctrina: neuron est singula cellula quae signum in se dendritibus recepit et signum ex se missit axionibus;
# Synapsium scissura: synapses, loci ubi axiones cum dendritibus tangent, spatium vel scissura quoddam inter neuronibus praebent;
# Specificitas conexionum: neura non sponte sed consilio conectuntur ita ut viae speciales seu circuitus neurales statuuntur quibus signis meari possunt.
# Polarizatio dynamica: signa in neuris solummodo meant a dentritibus ad axones.

Interest Golgi et Cajal, quamquam pro inventis Cajal Praemio Nobeliano una laurati sunt, eos usque Golgi mortem nihilominus conflixisse, inter se de natura neurorum et filimentorum inter ea vehementer dissidentes, tanto ut Golgi orationem suam Nobelianam contra doctrinas Cajal omnino arguere dicavit.

## Nexus externi 
Categoria:Praemium Nobelianum Medicinae
Categoria:Medici Hispaniae
Flavius Felix

**Flavius Felix** sive **Flavius Constantius Felix** (natus saeculo 4, necatus anno 430) fuit dux militum et dirigens politicus Imperii Romani partis Occidentalis.

## Familia 
Flavius Felix filius erat Ennodii, qui anno 395 proconsul Africae fuit.

Eius uxor erat Padusia Flavia Agricola. Eius filius Flavius Magnus Narbonnensis (circa 405-475) fuit anno 460 etiam consul. Inter alios liberos commemorantur: Felix Ennodius (400-461) et Constantinius.

## Cursus honorum 
Anno 425 *magister utriusque militiae* atque patricius nominatus est. Anno 430 Flavius Aetius eum interfici imperavit. Notus est, quia pars dextra diptychi consularis cum sua imagine quem, secundum consuetudinem scalpi curavit anno 428, consule facto, adhuc servatur.

## Lectu digna 
* Sidonius Apollinaris, *The Letters of Sidonius* (Oxford: Clarendon, 1915), pp. clx-clxxxiii
* Christian Settipani, *Les Ancêtres de Charlemagne* (France: Éditions Christian, 1989).
* Christian Settipani, ''Continuité gentilice et continuité familiale dans les familles sénatoriales romaines à L'époque imperiale, mythe et réalite'', Addenda I - III (mense Iulio 2000- octobri 2002) (n.p.: Prosopographica et Genealogica, 2002).

Categoria:Milites Romani antiqui
Categoria:Necati
La Couvertoirade

thumb|300px|La Couvertoirade: communis tabula
[thumb|left|300px|La Couvertoirade: [vexillum ]]
** La Couvertoirade** (Occitanice *La Cobertoirada*) est commune Francicum 179 incolarum (anno 2009) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.

* Index communium praefecturae Avarionis
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Aveyronis
Categoria:Loci habitati praefecturae Aveyronis
Coupiac

thumb|300px|Coupiac: communis tabula
thumb|left|300px|Coupiac: vici conciliabulum
** Coupiac** est commune Francicum 473 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.

* Index communium praefecturae Avarionis
## Nexus externi 
* 
* Coupiac pagina interretialis

Categoria:Communia praefecturae Aveyronis
Categoria:Loci habitati praefecturae Aveyronis
Terra (solum)

thumb|Terra.
[thumb|[Horizon soli|Strata summi soli fuscati et subsoli subrubri in nonnullis regionibus generatim inveniuntur.]]

, vel , vel , est  ubi plantae (exempli gratia, gramen, frutices, et arbores) crescunt. Variae species animalium plantarumque terram creant et nutriunt. Vermes fenum edunt et eorum faeces tellurem ameliorant. Plerumque insecta et multa parva animalia solum habitant. Cum pluit, vermes ad superficiem eunt.

In lingua Latina “terra” et alia tria vocabula (“sŏlum”, “humus”, “tellus”) eandem rem indicare possunt.

In vivariis botanicis hodie solum emi quoque potest, saepe in magno sacco traditum.

Tellus seu Terra in religione Romana est dea. In astronomia planeta nostrus et Tellus et Terra appellatur.

## Nexus interni
*Aer
*Argilla
*Agrobiologia
*Ars mechanica solorum
*Aqua
*Edaphologia
*Elementa alchemica
*Harena
*Humus
*Ignis
*Lapis
*Loess
*Pedologia
*Solum griseum
*Solum nigrum
*Solum subargillosum
*Solum subarenosum
*Solum subcinereum
*Scientia solorum

## Nexus externi
* *FAO Global Soil Partnership*
* *FAO SOILS PORTAL*
* *Land & Water*

Categoria:Geologia
Trentum (Bruttium)

**Trentum**  (alia nomnina: *Trenta*) (Italiane: *Trenta*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2&thinsp;730 incolarum, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.

## Historia 
Die 1 Ianuarii 2017 municipium Casularum coniunxit se cum municipiis Pedacii, Serrae et Pedacii, Spatianum Parvum et Trenti ut constituiret municipium novum **Casalium Manci**.

## Ecclesia Catholica Romana 
* Archidioecesis Cosentina-Bisinianensis,

## Fractiones, vici et loci in municipio 
### Fractiones 
*Morelli, Magli, Catena, Trenta Centro, Pizzicarizia, Feruci, Cribari, Schiavonea*

* Bruttium (*regio*)
* Provincia Consentina,
* Consentia (*urbs*),
* Casales Manci (*municipium*).

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Image:Map of ex-comune of Trenta (province of Cosenza, region Calabria, Italy).svg|Collocatio finium Municipii in Provincia Consentina.

## Notae 
Categoria:Fractiones in Provincia Consentina
Categoria:Vici in municipio Casalium Manci
Categoria:Municipia abrogata Italiae
Custodia Rubriensis Nova

thumb|Imago Custodiae Rubriensis Novae
**Custodia Rubriensis Nova** (alia nomina: *Barinum*, *Barium Sardum*) (Italiane: *Bari Sardo*; Sardice: *Barì*) est oppidum Italiae et municipium, circiter 4&nbsp;000, in Regione Sardinia, in Provincia Oleastrensi ac in Oleastra historica ac geographica terra, situm. Incolae *Custodienses* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Fractiones 
* Torre di Barì
* Sa Maritima.

## Municipia finitima 
* Sardinia,
* Provincia Oleastrensis,
* Ager Oleastrensis seu Oleastra,
* Lanusei ac Portus Ilii (*Urbes*),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs Publicus  

## Pinacotheca 

Fasciculus:Map of comune of Bari Sardo (province of Ogliastra, region Sardinia, Italy).svg|Collocatio finium municipii in Provincia Oleastrensi.

## Notae 
Categoria:Municipia in provincia Oleastrae
Categoria:Oleastra
Blanci

**Blanci**  (Italiane: *Bianchi*) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Bruttio et in Provincia Consentina situm.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di comune.svg|*Municipium Italiae*

## Municipia finitima 
* Bruttium,
* Provincia Consentina,
* Consentia (*Urbs*),
* Municipium Italiae.

## Nexus externi 
* Situs publicus 

## Pinacotheca 

Image:Map of comune of Bianchi (province of Cosenza, region Calabria, Italy).svg|Collocatio finium Municipii in Provincia Consentina.

## Notae 
Categoria:Municipia in provincia Consentiae
Plutonium Hierapolitanum

**Plutonium Hierapolitanum** (Grace Πλουτωνειον 'locus Plutonis'), vel **Cronium** (*Cronion,* ex Crono), tempore hodierno **Porta Inferni** appellatum, fuit antiquus locus religiosus deo Plutoni dicatus. Inventio loci nuntiata est mense Martio 2013 ab archaeologis Italicis, Francisco D'Andria duce, professore archaeologiae in Universitate Salento, qui in regione circa Hierapolin urbem antiquam, in hodierna Provincia Denizli Turciae sitam, cava faciebant.

## Historia
Quamquam exacta sitús aetas iam ignota manet, urbs Hierapolis circa annum 190 a.C.n. ab Eumene II rege Pergameno condita est. Situs aedificatus est super speluncam quae gasia mortifera emittebat; unde suus usus pro transitu rituuum in infernum. Sacrificia animalium hoc in situ saepe efficiebantur. Victimae in speluncam iniectae funibus eis ligatis retrahebantur. Archaeologi hodierni observaverunt fumos ex spelunca emissos iam suas proprietates mortiferas tenere, cum viderent aves transeuntis, ab aere calido attractas fumosque toxicos haurientis, suffocari.

Plutonium Hierapolitanum a nonnullis scriptoribus antiquis descriptum est, inter quos Strabo, Cassius Dio, et Damascius. Spelunca est parva, ex qua emergit dioxidum carbonis, gas suffocans, ex subterraneis rationibus geologicis exhibitum. Post conclave textum trium metrorum quadratorum patet in saxo rima profunda, per quam aqua calida rapide fluens gas naso foedum liberat. Quia mortales in gasi plerumque moriebantur, homines antiqui credebant gas a Plutone deo missum fuisse.

Primos urbis annos, exsecata Cybeles flamina, eunuchi Galli appellati, in Plutonium descendebant, trans pavimentum ad regiones oxygenii repentes, vel spiritum tenentes. Dioxidum carbonis, quia aere gravior est, in lacunis considere solet. Flamina regrediebantur ut monstrarent se gasi immunes esse. Populi deinde credebant miraculum factum fuisse, et flaminibus ergo potestates altiores et tutelam divinam tribuebant.

Inclusa 2000 metrorum quadratorum regio pro aditu stetit, a crasso gasi suffocantis strato tecta, omnes qui terminos intrare auderent interficiens. Flamina aves et alia animalia advenis venumdederunt ut ei mortiferas huius regionis inclusae proprietates temptare possent. Advenae  oraculum Plutonis interrogare poterant. Aditus Plutonii temporibus Christianis occlusus est. Strabo, geographus antiquus, portam sic descripsit: "Quodque animal quod ingrediatur mortem momento temporis obit. Passeres inieci qui statim morientes conciderunt."

## Destructio
Indicia archaeologica significant hoc Plutonium habuisse munus sociale usque ad saeculum quartum exeuns, sed locus manebat quem homines visitabant duo saecula addita. Templum saeculo sexto a Christianis destructum est, sed terrae motus rationem destructionis fortasse adiuverunt.

## Notae

Categoria:Loci archaeologici Turciae
Categoria:Hierapolis (Phrygia)
Categoria:Pluto (deus)
Plutonium (cavum)

[thumb|*[Pluto (deus)|Pluto, Filius Divinus.* Sculptura saeculi primi.]]

**Plutonium** (Graece Πλουτώνιον) in antiqua religionis Graecae topographia fuit asylum sanctum deo Plutoni dicatum, saepe in loco qui emanationes mephiticas obtulit, aditum inferni Graeci ergo exprimens.

Strabo geographus tres locos quibus Plutonium erat commemorat. Unus in colle inter Tralles et Nysam stabat; hi termini nemus sacrum amplecti sunt, templumque Plutonis et Persephones, atque speluncam adiunctam, Charonium appellatam. Adfirmat "id nonnullas proprietates physicas singulares habere" et pro sacello sanandi et oraculi somniorum (incubationis) esse.

Hoc Plutonium Eleusini in antiqua urbe Attica prope septentrionalium terminorum sacrorum aditum stabat, a Pisistrato saeculo sexto a.C.n. aedificatum et duo saecula post iterum aedificatum, cum arcana Eleusina erant res religiosae maximi momenti in regione. Spelunca fuit habitatio antiqua ubi Pluto ortus est, Filius Divinus appellatus.

Plutonium Hierapolitanum, Hierapoli in urbe Phrygiae situm, cum cultu Cybeles coniungebatur. Suae exhalationes haustae omnibus mortalibus habebantur mortiferae praeter Gallos, eunuchos et flamina deae. Tempore Imperii Romani, cultus Apollinis situs religiosos ibi coniunxit, inter quos Plutonium. Cava archaeologica decennio 197 effecta monstraverunt hoc Plutonium intra *temenum* (terminos sacros) Apollinis situm fuisse: "Consistitit in foramine naturali secundum murum travertini, in antrum adducens ubi flumina aquae calidae effundebantur noxiasque liberabant exhalationes." Locus etiam cum oraculo somniorum coniungebatur: Damascius, scholarches Neoplatonicus, somniavit se Attidem hic inter comites Cybeles Magnae Matris esse.

Strabo praeterea Avernum commemorat, lacum Italicum Plutonium ab aliquibus habitum, quia gasia quae exhibebat tam mephitica erant ut aves supra volantes obruerent. Strabo apud fontes priores legit hoc fuisse oraculum mortuorum (*nekumanteion*) quod Odysseus in libro 11 *Odysseae* petebat; ipse autem videtur Avernum Plutonium verum non habuisse.

*Arcana Eleusina
*Avernus
*Plutonium Hierapolitanum

## Notae

Categoria:Loci mythologici
Categoria:Sacra Eleusinia
Categoria:Religio Graeca
Categoria:Pluto (deus)
Damascius

**Damascius** (Graece Δαμάσκιος, Damasci circa 458 natus, post 538 mortuus), ultimus Neoplatonista appellatus, fuit utimus scholarches Scholae Athenarum et unus ex philosophis paganis a Iustiniano saeculo sexto ineunte vexatis. Sua opera exstantia in tribus commentariis de operibus Platonis et libro de metaphysica, *Difficilitates et Solutiones Principiorum Primorum* appellato, consistunt. 

## Editiones 
*Collection des Universités de France: Damascius. *Commentaire du Parménide de Platon*, texte établi par L. G. Westerink, introduit, traduit et annoté par J. Combes avec la collaboration de A.-Ph. Segonds, Les Belles Lettres, 1997. Duo volumina. Recensio critica

## Fontes
*Ahbel-Rappe, Sara. 2010. ''Damascius' Problems and Solutions Regarding First Principles.* Novi Ebraci: Oxford University Press. American Academy of Religion: Texts & Translation.
*Joseph Combès, "Damascius lecteur du Parménide", *Archives de Philosophie*, 1975: 33-60
*Andron,Cosmin. 2004. Damascius on knowledge and its object. *Rhizai* 1:107–124.
*Andron, Cosmin. Knowledge and Reality in Damascius. Dissertatio Ph.D., Universitas Londinii.
*Athanassiadi, P. 1993. *Persecution and Response in late Paganism. The evidence of Damascius*. In: *Journal of Hellenic Studies* 113 (1993), pp.&nbsp;1–29.
*Gertz, Sebastian R. P. 2011. *Death and Immortality in Late Neoplatonism: Studies on the Ancient Commentaries on Plato's Phaedo*, Leiden: Brill, 2011.
*Haeling, Raban von.1980. Damascius und die heidnische Opposition im 5. Jahrhundert nach Christus. *Jahrbuch für Antike und Christentum* 23:82–85.
*Hartmann, Udo. 2002. *Geist im Exil. Römische Philosophen am Hof der Sasaniden.* In *Grenzüberschreitungen. Formen des Kontakts zwischen Orient und Okzident im Altertum,* ed. Udo Hartmann, Andreas Luther, et Monika Schuol. Stuttgart.
*Martindale, John R., et John Morris. 1980. *The Prosopography of the Later Roman Empire II.* Cantabrigiae.
*Mazzucchi, Carlo Maria.2006. *Damascio, Autore del Corpus Dionysiacum, e il dialogo Περι Πολιτικης Επιστημης.* *Aevum: Rassegna di scienze storiche linguistiche e filologiche* 80(2):299–334.
*Rappe. S. 1998. Scepticism in the sixth century? Damascius’ ‘Doubts and Solutions Concerning First Principles.,’ *Journal of the History of Philosophy'' 36:337–363.

*Iamblichus
*Plotinus
*Simplicius Cilicus

## Notae

 

 
Categoria:Nati saeculo 5
Categoria:Mortui saeculo 6
Categoria:Deistae
Categoria:Neoplatonistae
Categoria:Scholarchae Lycei
Categoria:Philosophi
Categoria:Scriptores Graeciae
Categoria:Incolae Syropalaestinae mediaevalis
Categoria:Auctores Graeci mediaevales
Categoria:Professores scholarum antiquarum Alexandrinarum
Dominica in albis

**Dominica in albis** est dominica post Pascha. Hac die octava paschalis, quae in liturgia Ecclesiae Catholicae Romanae sollemnis (cum Gloria missae et Te Deum liturgiae horarum) habetur, finitur. 

In liturgia Lutherana dominica "Quasimodogeniti" appellatur, nomen a primis verbis Introitus huius dominicae capiens: *Quasi modo geniti infantes, alleluia, rationabile sine dolo lac concupiscite, alleluia.* (1 Petr. 2,2a)

Die 30 Aprilis 2000 papa Ioannes Paulus II decrevit, ut hic dies in Ecclesia Catholica titulo **Dominica Misericordiae** celebretur. Hoc modo desiderium religiosae Polonicae Faustinae Kowalska (1905–1938) complevit, quae eo die canonizata est.

## Nexus externus 
*Dominica in albis (Theodisce)
*DECRETUM quo actus cultus in honorem Divinae Misericordiae indulgentiis ditantur, Romae, die 29 Iunii 2002.

## Notae 

Categoria:Pascha
Categoria:Polonia
Conclave 1963

[thumb|upright|Papa Paulus VI circa annum [1963]]

**Conclave anni 1963** a die 19 Iunii usque ad diem 21 Iunii illius anni celebratum est. Ioanne Papa XXIII die 3 Iunii post  pontificatum quattuor annorum mortuo. Octaginta cardinales qui conclavi interfuerunt post quinque diribitiones tertio die suffragiorum Ioannem Baptistam Montini elegerunt, illo tempore Mediolani archiepiscopum, qui sibi nomen Paulum VI imposuit.

## Conclave anni 1963 inter conclavia recentiora
## Nota

Categoria:Conclavia
Categoria:1963
Conclave 1958

**Conclave anni 1958** a die 25 Octobris usque ad diem 28 Octobris illius anni celebratum est. Pio Papa XII die 9 Octobris post pontificatum undeviginti annorum mortuo. Quinquaginta unus cardinales qui conclavi interfuerunt post undecim diribitiones quarto die suffragiorum Angelum Roncalli elegerunt, illo tempore Venetiae patriarcham, qui sibi nomen Ioannem XXIII imposuit. 

## Conclave anni 1958 inter conclavia recentiora
## Nota

Categoria:Conclavia
Categoria:1958
Gaillac-d'Aveyron

thumb|300px|Gaillac-d'Aveyron: communis tabula

''' Gaillac-d'Aveyron''' est commune Francicum 311 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.

* Index communium praefecturae Avarionis
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Aveyronis
Categoria:Loci habitati praefecturae Aveyronis
Ruth Prawer Jhabvala

**Ruth Prawer Jhabvala** (Coloniae Agrippinae die 7 Maii 1927 nata; Novi Eboraci in urbe die 3 Aprilis 2013 mortua) fuit mythistoriarum et pellicularum Ismail Merchant et Iacobi Ivory scriptrix qui Praemium Man Booker anno 1975 accepit. In Germania nata, in Anglia iuxta Londinium educata, Collegii Reginae Mariae Londiniensis alumna, in India atque in Civitatibus Foederatis habitavit.

## Nexus externi 
* SAWNET biographia
* Biographia

Categoria:Incolae Angliae
Categoria:Scriptores cinematographici
Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Mulieres
Categoria:Socii Regiae Societatis Litterarum
!
Categoria:Scriptores Indiae
Categoria:Scriptores Civitatum Foederatarum
Categoria:Incolae Germaniae
Categoria:Alumni Collegii Reginae Mariae Londiniensis
Octava (liturgia)

**Octava** in usu liturgico Christiano est
* (a) dies octavus post sollemnitatem
* (b) octo dies a sollemnitate usque ad diem octavum, ipso die sollemnitatis incluso.

Usque ad instaurationem liturgicam Concilii Vaticani Secundi omnibus festis maioribus octavae erant. Nunc non sunt nisi duo: octava paschalis et octava natalis.

Omnis octavae paschalis dies - inter Dominicam Resurrectionis Domini et Dominicam in albis - ut sollemnitas agitur.

Infra octavam Nativitatis Domini festa sequentia sunt:
* Die 26 Decembris festum Sancti Stephani.
* Die 27 Decembris festum Sancti Ioannis Evangelistae.
* Die 28 Decembris festum Innocentium.
* Dies 29, 30 et 31 Decembris sunt dies octavae, textus liturgici ex missis diei natalis sumpti sunt.
* Dominica infra octavam Nativitatis Domini vel, ea deficiente, die 30 Decembris festum Sanctae Familiae Iesu, Mariae et Ioseph.
* Kalendis Ianuariis, die octava, est sollemnitas Sanctae Dei Genetricis Mariae et festum dulcissimi nominis Iesu.

In Calendario Orthodoxo soli Paschati octava est; sollemnitas Nativtatis Domini per duas hebdomadas durat usque ad Theophaniam (in Ecclesia Latina: Sollemnitas Epiphaniae Domini) die 6 Ianuarii. His diebus ob indolem festivam ieiunium omittitur. 

* Annus novus
* Annus liturgicus

Categoria:Feriae Christianae
Flavin (Avario)

thumb|300px|Flavin: communis tabula
[thumb|left|Flavin: [ecclesia Sancto Petro dicata]]
**Flavin** est commune Francicum 2308 incolarum (censu anno 2014 habito) in praefectura Avarione provinciae australis Meridiani et Pyrenaei situm.

* Index communium praefecturae Avarionis

## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Aveyronis
Categoria:Loci habitati praefecturae Aveyronis
Conclave 1939

thumb|upright|Papa Pius XII anno 1939

**Conclave anni 1939** a die 1 Martii usque ad insequentem diem 2 Martii illius anni celebratum est. Pio Papa XI die 10 Februarii post pontificatum septemdecim annorum mortuo. Sexaginta tres cardinales qui conclavi interfuerunt post tres diribitiones, brevissimum historiae recentis conclavem, secundo die suffragiorum Eugenium Pacelli elegerunt, illo tempore  Secretarium Statum, qui sibi nomen Pium XII imposuit. 

## Conclave anni 1939 inter conclavia recentiora
## Nota

Categoria:Conclavia
Categoria:1939
Conclave 1922

[thumb|upright=0.8|[Pius XI|Pius Papa XI anno 1922.]]
**Conclave anni 1922** a die 2 Februarii usque ad diem 6 Februarii eiusdem anni celebratum est, Benedicto Papa XV die 22 Ianuarii post pontificatum septem annorum mortuo. Quinquaginta tres cardinales qui conclavi interfuerunt post quattuordecim diribitiones, longissimum saeculi vicensimi conclave, quinto die suffragiorum Achillem Ratti elegerunt, illo tempore Mediolani archiepiscopum, qui sibi nomen Pium XI imposuit.

## Conclave anni 1922 inter conclavia recentiora
## Nota
Categoria:Conclavia
Categoria:1922
Conclave 1914

thumb|upright|Papa Benedictus XV circa annum 1915.

**Conclave anni 1914** a die 31 Augusti usque ad diem 3 Septembris eiusdem anni, inter primum bellum mundanum, celebratum est mortuo Pio Papa X die 20 Augusti post pontificatum undecim annorum. Quinquaginta septem cardinales, qui conclavi intererant, post decem diribitiones quarto die suffragiorum Iacobum Della Chiesa, archiepiscopum Bononiae, elegerunt, qui sibi nomen Benedictum XV imposuit. 

## Conclave anni 1914 inter conclavia recentiora
## Nota

Categoria:Conclavia
Categoria:1914
Die Drei von der Tankstelle (1930)

***Die Drei von der Tankstelle*** ('Illi Tres Stationis Benzinariae') est pellicula musicalis Germanica anno 1930 divulgata.

## Argumentum 
Amici Willy (Gulielmus Fritsch), Curt (Anscharius Karlweis) atque Hans (Henricus Rühmann) ab itinere revertentes se omnem pecuniam amississe animadverterunt. Nihil possident nisi canem atque autocinetum. Quod autem vendunt, ut in via frequentissima apud Berolinum stationem benzinariam aperiunt. In vicem officiis sationis funguntur. Ita omnes tres - sed numquam communes Lilianam Cossmann (Liliana Harvey) pulcherrimam atque ditissimam puellam cognoverunt, quae apud amicos benzinam emere solet. Omnes amore Lilianae capiuntur. Sed Liliana Willy tantum amat et tres amicos in tabernam sumptuosam invitat, ut hanc rem eis eplicet. Sed Willy *palmam* huius victoriae recusat. Sic Liliana patrem rogat, ut societatem stationum benzinariarum condat atque Willy director sit. Cum autem novus director in officio scriptorio suo Lilianam secretariam inveniat, statim ei litteras dictitat, quibus officium relinquat. Quas sine lectione signat. Sed re vera est foedus nuptiarum.

## Musica 
Musica a Wernero Ricardo Heymann composita in Germania celebrata est. Carmen trium amicorum notissimum est:

## Nexus externi 
* Der erste deutsche Blockbuster: Die Drei von der Tankstelle
* 
* Commentarii atque Imagines huius pelliculae
* "Die Drei von der Tankstelle" apud kino.de

## Notae 
Categoria:Pelliculae 1930
Categoria:Pelliculae Germanicae
Categoria:Pelliculae nigrae et albae
Conclave 1903

[thumb|upright|Papa Pius X die [14 Septembris 1903]]

**Conclave anni 1903** a die 1 Augusti usque ad diem 4 Augusti illius anni celebratum est. Leone Papa XIII die 20 Iulii post pontificatum viginti quinque annorum mortuo. Sexaginta duo cardinales qui conclavi interfuerunt - omnes praeterea unum Ludovicum Oreglia di Santo Stefano a papa Leone XIII creati - post septem diribitiones tertio die suffragiorum Iosephum Sarto elegerunt, illo tempore , qui sibi nomen Pium X imposuit. 

Conclave coepto die 1 Augusti 1903, favoritus erat Cardinalis Rampolla, qui sub e Leone XIII munere Secretarii Status functus erat. Dicitur nomine imperatoris Francisci Iosephi Kniaz Cardinalem Puzyna post secundum scrutinium vetendi iure Catholicus Caesar usus esse, sed et tertio scrutinio Rampolla maioritas eum elexit. Cum quorum necessarium non pervenire posset, Venetorum ad patriarcham animi cardinalium se verterunt. 

Suffragantium numero crescenti petit collegas: "Si Dominum amatis, mei obliviscimini! Desunt virtutes papales mihi." Septimo scrutinio completo, Ecclesia Catholica mundus summum pontificem habuit novum. Flens, Iosephus Cardinalis Sarto decano cardinalium roganti "Acciperetne?" respondit: "Accipio, sicut accepta est crux."

## Conclave anni 1903 inter conclavia recentiora
## Nota

Categoria:Conclavia
Categoria:1903
Drulhe

thumb|300px|Drulhe: communis tabula
** Drulhe** est commune Francicum 401 incolarum (anno 2008) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.

* Index communium praefecturae Avarionis
## Nexus externi 
* 

Categoria:Communia praefecturae Aveyronis
Categoria:Loci habitati praefecturae Aveyronis
Conclave 1878

[thumb|upright|Papa Leo XIII anno [1878]]

**Conclave anni 1878** a die 19 Februarii usque ad insequentem diem 20 Februarii illius anni celebratum est. Pio Papa IX die 7 Februarii post pontificatum triginta duorum annorum, diuturnissimus historia, mortuo. Sexaginta unus cardinales qui conclavi interfuerunt post tres diribitiones secundo die suffragiorum Vincentium Ioachim Pecci elegerunt, illo tempore  archiepiscopum Perusinum, qui sibi nomen Leonem XIII imposuit.

## Conclave anni 1878 inter conclavia saeculi XIX
## Nota

Categoria:Conclavia
Categoria:1878
Abraham Skorka

**Abraham Skorka** (Bonaëropoli *Abrahán Skorka*  die 5 Iulii 1950 natus) est biophysicus et rabbinus Argentinus, rector Seminarii Rabbinici Latinoamericani. Opus theologicum cum Georgio Mario Bergoglio, papa Francisco futuro, anno 2010 conscripsit. Mense Maio 2014 Iordaniam et Israelem cum Francisco ipso et Omar Abboud visitavit.

## Opera selecta
* 2010 (cum Georgio Mario Bergoglio): *Sobre el cielo y la tierra*

## Bibliographia 
* Jorge Rouillon, "Pope Francis’ Holy Land Partners in Faith" in *National Catholic Register* (23 Maii 2014)

## Nexus externi 
* Abraham Skorka apud Seminario Rabinico Latinoamericano

Video
* Abraham Skorka: *La creación del cosmos* video 
*Pope Francis and the Jews. Rabbi Abraham Skorka, rector and professor of Biblical and Rabbinic Literature at the Seminario Rabínico Latinoamericano, speaks about his longtime dialogue partner and friend, Pope Francis, at The Jewish Theological Seminary (JTS)*(Pontifex Franciscum et Iudaeorum. Skorka Rabbi Abraham, et Professor Sacrae Scripturae et rabbinica thema litterarum in seminario habeantur rector Rabínico Latino sermone de socio et amico de longtime, Franciscus Pontifex, in Iudaea hac Theologica Seminarii (JTS).*) (en) (In oratione incipit 10.41)
*Report on the award of Honorary Doctor of the Universidad Católica Argentina to Abraham Skorka,  

Imagines
*Entrega al Rab. Abraham Skorka del Doctorado Honoris Causa.

Categoria:Eruditi Argentinae
Categoria:Iudaei
Categoria:Franciscus (papa)
Malware

***Malware*** (vox Anglica) nocivis programmata, de industria excogitata ut noceat machinam informaticam vel artificium vel gestabilis vel systema informatica vel moderetur furtive ex deforis vel alienum facultates dat ingredi et moderari obiectam machinam vel systema vel indicias furtive furatur. Hoc verbum comprehendit virus, troianum, expiscationem, *worm.* Remedia noxiae programmatae sunt murus incendiarius (*firewall* Anglice) et *anti-virus*.

*Malware* potest:
* navigatrum moderari.
* conatos scrutandi interretiarii divertere.
* venditiones molestias vel non cupidas ostentare.
* sitios visitantes indigare.
* indicias privatas talis sicut indicias argentarias vel creditae chartulae latrocinari.
* machinam adhibenti alias machinas mittere *spam* oppugnareque.
* machinam stupefacere, machina stupit vel piger instabilisve fit, intuli potest Malware sit vel corrumpat.

## Etymologia 
*Malware* est breve Anglico ***mal**icious soft**ware*** sive ***mal**evolent soft**ware***, ambo "immaterialia mala", *npl* Latine. Verbatim *malware* est "merx mala".

## Nexus externi 
* Viruses, Spyware, and Malware, Institutum Technologiae Massachusettense 

*Cyberias
*Virus informaticum

Categoria:Programmata noxia
Categoria:Verba Anglica
Instauratio liturgica

**Instauratio liturgica**  est reformatio sive restauratio ordinum, textuum, actuum vel signorum ad liturgiam pertinentium ab auctoritate competenti (concilium, papa, episcopi, synodi). Hodie hoc verbo liturgica Concilii Vaticani Secundi (1962-1965) instauratio denotari solet, quae Pio XII papa praeparata, a Concilio Vaticano Secundo decreta et Paulo VI Ioanne Paulo II regnantibus perfecta est.

## Instaurationes liturgicae priores 
Saeculis labentibus variae liturgiae sive ritus nati sunt, qui partim adhuc in usu sunt (in occidente Ordo Ambrosianus, Ordo Gallicanus, Liturgia Hispanica; in oriente Ritus Byzantinus et alii). Maxime in ecclesia occidentali usitata erat Ritus Romanus.

Reformatione impulsi papae annis Concilium Tridentinum sequentibus omnes liturgicos ritus Romani libros noviter ediderunt, inter quos et Missale Romanum a Pio V papa anno 1570 editum.

## Instauratio liturgica saeculi vicesimi 
* Sic dictus Motus liturgicus instaurationem liturgicam pervestigationibus praxique praeparavit. Liber "Vom Geist der Liturgie" ("De spiritu liturgiae", 1918) intitulatus a Romano Guardini scriptus plurimum liturgiae studendae attribuit.
* Anno 1946 Pius XII papa "Commissionem liturgiae instaurandae" constituit, cui Hannibalem Bugnini praefecit.
* Encyclica Mediator Dei, prima soli liturgiae dedicata, anno 1947 a papa Pii XII edita est.
* Anno 1955 Vigilia Paschalis, quae a saeculo decimo quarto incipiente paene sine populo in mane Sabbati Sancti celebrabatur, rursus introducta et anno 1956 Hebdomada Sancta reformata est. 
* Codex Rubricarum anno 1960 editus est.
* Anno 1963 constitutio Sacrosanctum Concilium de sacra liturgia promulgata est.
* Anno 1970 Calendarium Romanae Ecclesiae reformatum est.
* Usus linguarum vernacularum, qui a Concilio Vaticano Secundo concessus est, in liturgia Catholica celeriter toto orbe terrarum adhibetur.
* Post Concilium Vaticanum Secundum nova librorum liturgicorum editio fit.
* Die 7 Iulii anno 2007 papa Benedictus XVI antiquiorem Ritus Romani usum (anni 1962) Motu proprio Summorum pontificum tamquam "forma extraordinaria"  rursus concessit. "Usus instauratus" autem "forma ordinaria" liturgiae Romanae permanet.

## Documenta 
Reiner Kaczynski (ed.): Enchiridion documentorum instaurationis liturgicae. Vol. 1 (1963–1973); Augustae Taurinorum 1976. Vol. 2 (4.12.1973 – 4.12.1983); Romae 1988. Vol. 3 (4.12.1983 – 4.12.1993); Romae 1997.

## Nexus externi 
* Ordo missae anni 1970 (Latine, Anglice)
* Constitutio de sacra liturgia Sacrosanctum Concilium

## Notae 

Categoria:Ecclesia Catholica
Categoria:Liturgia
Avernus

[thumb|300px|Ruinae [templum|templi Apollinis ad Avernum.]]
**Avernus** est crater prope Cumas in Italia, in Campania ad occidentem Neapolis situs. Circumferentia est circa 3.2 chiliometra. In medio cratere est Lacus Avernus.

## In societate Romana antiqua
Avernus in mythologia Romana aditus credebatur inferni, et sic in *Aeneis* Vergilii repraesentatur. Traditur nomen a vocabulo Graeco *άορνος* 'sine avibus' deduci, quia in memoria populari omnes aves supra lacum volantes mortuae cecidissent. Temporibus autem recentioribus, vocabulum fuit alternum inferni nomen. Secundum litora lacustrina exstant cavum Sibyllae Cumanae aditusque ad antrum (hodie *Grotta di Cocceio*), circa 800 metra longum, qui Cumas ducit, ubi sacella sibyllae stabat. Adsunt etiam reliquiae templorum Apollinis et Iovis.
 
Marcus Vipsanius Agrippa per bellum civile inter Octavianum et Marcum Antonium lacum in portum militarem commutare conatus est, nomine Portum Iulium; quo consilio via aquatilis a Lacu Lucrino ad Avernum effossa est. Reliquiae portus sub superficie lacus adhuc videri possunt. Simul silvae circumiacentes  excisae sunt et emissarium subterraneum usque ad Cumas lacus aquam ducens ab architecto Cocceio effossum ː tunc fabulae de Averno a poetis fictae mendaces omnibus probatae sunt.

## Varii Averni
Nomen *Avernus* etiam a naturalistis adhibebatur ut quosdam designarent lacus, antra, et alios locos qui aerem fluminibus vaporibusque mortiferis contaminabant. Qui tradebantur communes in Hungaria propter abundantiam cuniculorum. Antrum Canum (Italice *Grotto dei Cani*) in Italia erat exemplum notissimum. Notissimus autem horum Avernorum est Lacus Avernus.

Hi loci etiam mephites appellabantur, ex Mephite, in religione Romana dea vaporum foedorum, quae homines contra malariam defendere solebat.
## Notae 
## Fontes 
 V.4.4 et V.4.5

* Plutonium (cavum)
* Facilis descensus Averno

 
Categoria:Montes igniferi Italiae
Categoria:Loci mythici Romani
Mephitis

[thumb|350px|Crater in [Solfatara|Foro Vulcani gasa, vaporem, sulphur emittit.]]
**Mephitis** vel melius **Mefitis** in religione Romana fuit personificatio gasorum mortiferorum ex terra in paludibus et vaporum ex montibus vulcanicis emissorum, dea vaporum foedorum, quae homines contra malariam defendit.

Mephitis praeterea in sermone vulgari etiam est sulfuraria, fumariolum vel fissura gaseosa, cum dea consociata. , mons ignifer in Italia secundum Viam Appiam inter Romam et Brundisium sita, ubi Romani antiqui in itineribus commorari solebant ut deam pie venerarentur et animalia per mortifera fissurae gasia immolarent. Locus hodie prope vicum Roccam Sancti Felicis in provincia Abellinate in Campania patet. Solfatara gasia mortifera ex systemate volcanico Vesuviano orta iam emittit.  
      
## Notae 
## Plura legere si cupis 
* Hugo Blanchet, "Méfitis osque et Méfitis romaine, des sources limpides aux eaux pestilentielles". in *Loan words and Substrata, Proceedings of the Colloquium held in Limoges (5th– 7th June, 2018)*, 2018: 89-112.
*Olivier de Cazanove, "Le lieu de culte de Méfitis dans les Ampsancti ualles : des sources documentaires hétérogènes", in *Sanctuaires et sources*, Publications du Centre Jean Bérard, 2003: 145-181 
**"Palikoi, Mefitis : lieux de culte auprès de mofettes (mais pas seulement)". in  Daniela Lefèvre-Novaro et Corentin Voisin (cur.). *Sanctuaires et paysages La (re)découverte des lieux de culte en Méditerranée centrale et orientale*,  Université de Strasbourg, 2025: 32-57
*Kurt Kristensen,  “The Goddess Mefite” sine anno in academia.edu publicatum
*Michel Lejeune, "Méfitis, déesse osque", ''Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*, 1986: 202-213
*Ivan Rainini, "Mephitis aedes o locus consaeptus. Alcune osservazioni sul santuario della dea Mefite nella Valle d’Ansanto" in *Sanctuaires et sources*, Publications du Centre Jean Bérard, 2003:  137-143
*Agata Szylinczuk, "The cult of the goddess Mefitis in light of literary and epigraphic sources", *Graeco-Latina Brunensia'', 2022: 107-117 

*Avernus

Categoria:Deae Romanae
Categoria:Mythologia Romana
Categoria:Personificationes
Filius (archetypus)

[thumb|[Pluto (deus)|Pluto, filius divinus (saeculum 1).]]
**Filius divinus** est archetypus Jungianus, primum a Carolo Jung psychologo Helvetico excogitatus. Annis recentioribus, Carolina Myss scriptrix Americana subiecit filium, ex quattuor archetypis superandi (alii sunt victima, meretrix, *saboteur*), in omnibus hominibus inest. Secundum Myss, praesentia filii inter "puerile et desiderium rationis puerorum innocentiae, aetate neglecta" variatur, et ex subarchetypis filii vulnerati, filii deserti vel orbati, filii clientis, filii magici vel innocentis, filii naturae, filii divini, et filii aeterni constat.

## Jungiani
Jung ipse filium (notio quae heroem-filium amplectitur) posuit in indice archetyporum qui stationes individuationis repraesentant. Jungiani qui mythum heroes explorant hunc observaverunt monomythum "nostros conatus ad solvendam quaestionem adolescendi repraesentare, a somnio fictionis aeternae adiutos." Ergo apud Jung, "filius est tempus futurum quod fieri potest,"Anglice: "the child is potential future." et archetypus filii est signum personalitatis se evolventis.

Alii autem nos monuerunt de periculis quae archetypus filii divini parentibus ferre potest, ut ei credant filio esse miras potentiales. Filius, a parentibus pro perfecto habitus, deinde falsum superioritatis sensum alit. Vir firmum figurae matris studium habebit, aut verum aut symbolicum, et facultate sui committendi vel rebus generare carebit. Archetypus filii in hac re utilis fit, nexus singulorum ad praeteritum confirmans et eos ut suorum usus pueritiae animique motus in memoriam revocent adiuvans. Archetypus filii, personam futuram agens, potentialitates futuras et maturationem psychologicam exprimit.
*Damien in *The Omen*
*Lyra Belacqua in *His Dark Materials*

* Archive for Research in Archetypal Symbolism
* Kore
* Puer aeternus
* Shana

## Notae

## Bibliographia
* 
* 
*
* 
* 

## Nexus externus
* Quattuor Archetypi Superandi,  www.myss.com

Categoria:Archetypi Jungiani
Nemus sacrum

[thumb|350px|[Oleae aetatem gravem adsequi possunt, ut hic in horto Gethsemane.]]
**Nemus sacrum,** vel **silva sacra,** vel tantum **lucus,** est arboretum cui est unicum momentum religiosum in sua cultura. Nemora sacra maximum momentum in Oriente Propinquo Antiquo et Europa praehistorica habuerunt, sed in multis culturis per orbem terrarum exstant.

Nemora sacra fuerunt proprietas magni momenti regionis mythologicae et usus cultús in polytheismo Celtico, Baltico, Germanico, Graeco antiquo, Orientali Propinqui, Romano, et Slavico, atque adeo in India, Iaponia, et Africa Occidentali adhibita sunt. Inter exempla nemorum sacrorum sunt *temenos* Graeco-Romana, *hörgr* Norvegicum, et *nemeton* Celticum, quod magna ex parte, sed non solum, cum usu Druide consociatum est. Per Expeditiones sacras septentrionales aderat generalis templorum aedificandorum in sitibus nemorum sacrorum usus. 

*Iconoclasmus
*Polytheismus
*Veneratio arborum
*Veneratio naturae

## Notae

## Bibliographia
* Taylor, Isaac. 1864. *Words and places: or, etymological illustrations of history, ethnology, and geography* (Novi Eboraci: Macmillan). OCLC 13735328.

## Nexus externus
*M. D. Subash Chandran Madhav Gadgil, "Sacred Groves and Sacred Trees of Uttara Kannada"

Categoria:Animismus
Categoria:Loci mythologici
!
Categoria:Silvae
Temenos

***Temenos*** (Graece τέμενος) apud Graecos antiquos fuit separatus terrae tractus in dominio proprio habitus, praecipue pro usura regum (βασιλέων) et principum (ἀνάκτων), vel tractus ab usu commune prohibitus et deo dicata; aliter sacellum, nemus sacrum, vel termini sacri ductus. Unde curriculum certaminum Pythiorum *temenos* appellatur, sacra Nili valles est Νείλοιο πῖον τέμενος Κρονίδα, et Acropolis Athenarum est ἱερὸν τέμενος (Palladis). Vocabulum a verbo Graeco τέμνω (pl. τεμένη) 'secare' deducitur. Prima vocabuli formula quam fontes attestantur est *te-me-no,* verbum Graecum Mycenaeum in B Lineari scriptura syllabica scriptum.

Notio *temenos* in culturis classicis Mediterraneis orta est, locum ad deos colendos reservatum significans. Alii auctores vocabulum sacro arborum nemori, loco a quotidianis spatiis vivendi separato, alii regionibus intra urbes antiquas quae partes erant sacellorum adhibuerunt.

Magnum exemplum *temenos* Aetatis Aeneae Minoae ad Sanctuarium Juktas palatii Gnosso in Creta hodiernae Graeciae patet, ubi templo est ingens *temenos* septentrionale. Aliud exemplum est *temenos* Iovis in Olympia situm. Erant in mundo antiquo multi *temene* Apollinis, patroni colonorum.

Carolus Jung *temenos* ad carmen stupens et circulum magicum coniungit, qui pro "spatio quadrato" vel "loco tuto" est, ubi opus mentis fieri potest. Hoc *temenos* dicit "symmetrici rosarum horti fontis in media parte praediti" ("circuli quadrati") similem esse, in quo concursio cum re sensu carente accidere potest, et ubi hi animi contenti sensu carentes tuto in lucem sensús inferri possunt. Hoc modo, homo suam Umbram, Animum et Animam, Senem, et ad extremum Sese convenire potest—nomina quae Jung personificationibus archetypicis contentorum non personalium et sensu carentium dedit, quae omnes culturas comprehendere videntur.

* Academia Temenos
* Kshetra
* Temen
* Templum
* Terra pura

## Notae

## Fontes
* Molyneaux, Brian Leigh, et Piers Vitebsky. 2000. *Sacred Earth, Sacred Stones: Spiritual Site And Landscapes, Ancient Alignments, Earth Energy.* Londinii: Duncan Baird Publishers. ISBN 1-903296-07-2.
* Jung, C. G. 1968. *Psychology and Alchemy.* Opera Collecta, vol. 12. Princetoniae: Princeton University Press. ISBN 0-691-01831-6.

Categoria:Religio Graeca
Categoria:Sanctuaria