open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Branda Castellioneus

**Branda Castellioneus**, vulgo *Castiglione* (Mediolani natus ante annum 1360; Castilioni mortuus die fere 4 Februarii 1443) fuit cardinalis ecclesiae Catholicae Romanae, particeps Concilii Constantiensis.

Alumnus fuit universitatis Ticinensis ubi iuris canonici consultus anno 1374, lector canonum sacrorum anno 1389 receptus est. Episcopus Placentinus die 16 Augusti 1404 electus est, unde saepe "**Placentinus**" nuncupatus est. A qua dignitate a papa Gregorio XII anno 1409 depositus, nihilominus ab antipapa Alexandro V confirmatus et in Lombardiam anno 1410 missus, die 6 Iunii 1411 cardinalis factus est. Ab anno insequenti usque ad mortem administrator episcopatus Vesprimiensis meruit. In Concilio Constantiensi colloquium eius de arte grammatica cum Sigismundo rege Romanorum famosum manet; qui anno 1417 titulum comitis Palatini haeredibus Castilioneis concedit. 

Particeps fuit conclavis 1417 quo papa Martinus V electus est. Legatus huius papae in Bohemia bis inter annos 1421 et 1425 degebat. Cardinalis episcopus sedis suburbicariae Portuensis et Sanctae Rufinae die 14 Martii 1431, ad sedem Sabinensem die 29 Ianuarii 1440 translatus est. Iterum a papa Eugenio IV in Lombardia anno 1442 legatus est.

Oppidum Castilionum Lombardiae, ubi habitabat, multis modis exornavit.

## Bibliographia 
[thumb|upright=2.5|Branda Castellioneus (si recte perspicitur) inter spectatores ad sinistram partem videndus. "Excitatio filii Theophili": pictura muralis ex opere [Philippinus Lippi|Philippini Lippi et Thomae Masacii in sacello Brancatio Florentiae]]
* A. Barili, *Castiglione Olona e Masolino da Panicale* (Mediolani, 1938) pp. 11-23, 30-56, 59-63
* Jaś Elsner, "Image and site: Castiglione Olona in the early fifteenth century" in *Anthropology and Aesthetics* no. 57/58 (2010) pp. 156-173 JSTOR
* Tino Foffano, "Breve nota sull'epistolario del card. Branda Castiglioni con due lettere inedite" in *Aevum* vol. 62 (1988) pp. 302-309 JSTOR
* Tino Foffano, "La costruzione di Castiglione Olona in un opuscolo inedito di Francesco Pizolpasso" in *Italia medioevale e umanistica* vol. 3 (1960) pp. 153-187
* Carol Pulin, "The Palaces of an Early Renaissance Humanist, Cardinal Branda Castiglione" in *Arte Lombarda* n.s. no. 61 fasc. 1 (1982) pp. 23-32 JSTOR

## Nexus externi 
* "Castiglione, Branda" apud *Cardinals of the Holy Roman Church*

Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1443
Categoria:Cardinales
Categoria:Episcopi Placentini
Categoria:Episcopi Sabinenses
Categoria:Episcopi Portuenses
Categoria:Iuris canonici eruditi
Categoria:Professores Universitatis Ticinensis
Categoria:Legati pontificales
Categoria:Concilium Constantiense
Gadidae

**Gadidae** sunt familia piscium maritimorum ordinis Gadiformium,

Gadidae sunt valde fecundae, quaque femina nonnullos milliones ovorum quaque fetura ponente. Quod numeros multitudinis magnopere auget ac bene sustinet, unde vicissim piscatio commercialis facilis est.

Notiones taxinomicae de rebus in familia Gadidarum contentis variant. Ratio a FishBase accepta duodecim genera amplectitur.

## Notae
## Bibliographia
*Cohen, Daniel M., et al., eds. 1990. *Gadiform fishes of the world (order Gadiformes): an annotated and illustrated catalogue of cods, hakes, grenadiers, and other gadiform fishes known to date.* Romae: Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 9251028907.
*Nelson, Joseph S., Terry C. Grande, et Mark V. H. Wilson. 2016. *Fishes of the world,* ed. quinta. Hoboken Novae Caesareae: John Wiley & Sons. ISBN 9781119220817 (Adobe PDF), ISBN 9781119220824 (ePub).

## Nexus externi
Categoria:Familiae animalium
*
Categoria:Taxa Rafinesque
Categoria:Taxa 1810
Repugnatio Francica

mense Iulio 1944 ex industria ex orbitis eiectus]] 
]] 
**Repugnatio Francica** (Francogallice: *Résistance intérieure française*) nomen collectivum est pro motionibus repugnatoriis in Francia, Belgio et Luxemburgo contra insessores Germanicos Nazismi et Italicos Secundo bello mundano  saeviente necnon contra eorum delatores et adiutores inter compatriotas et contra instituta Francica Germanis auxiliantia. Neque parcebatur Germanorum amasiunculis.
## Historia
Organizatio repugnatoria autem haud unanimiter fiebat, quoniam varii varios fines habebant (e.g. quoad ideologiam). Tamen vere anni 1943 Ioannes Moulin Caroli de Gaulle legatus greges maioris momenti  plurimos coadunare et ducatum unum creare potuit. Cruci gammatae nazisticae opposita est Crux Lotharingiae, quo signo in occupatores pugnatum est.
## Organizatio in Francogallia
### Comité Français de la Libération Nationale 
Lugduno Moulin omnes seditiosos sub auspicio *Comité Français de la Libération Nationale* (CFLN) unire voluit, quod usque mensem Maium 1943 patratum est. Usque mensem Novembrem 1942 septentrio solummodo occupata erat; inde et meridies "libertatem" perdidit. 

Meridianae coibant turbae hae
* *Combat* circa Henricum Frenay  
* *Libération Sud* circa Emmanuel d'Astier de la Vigerie
* *Franc-Tireur* duce Ioanne Petro Lévy
* *Francs-tireurs et partisans* duce Petro Fabien
* *Armée secrète* duce Carolo Delestraint 
* *Front National* Petri Villon
* *Comité d’action socialiste* circa Petrum Brossolette

cum septentrionalibus turbis his:
* *Organisation civile et militaire* (OCM)
* *Libération Nord*
* Ceux de la Résistance*
* *Ceux de la Libération*

### Sectio politica atque militaris 
*Repugnatio Francia* parlamentum clandestinum habuit sub nomine *Conseil national de la Résistance* (CNR). Iacobo Bingen indefesso etiam sectio militaris anno 1944 ineunte venit sub nomine *Forces françaises de l’intérieur* (FFI). Exercitus consistebat a Kalendis Februariis 1944 in:

*  *Armée secrète* Gaullistarum
* *Francs-tireurs et partisans* communistarum
* *Organisation de résistance de l’armée* (Giraud)
* aliis manipulis segregatis

### Greges alii 
In Francia tamen porro independentes repugnatores diu sive ad tempus breviter exstabant, e.g.: Résistance de Fer (ferriviariorum),  France-Liberté, la Dernière Colonne, Musée de l’Homme, Confrèrerie Notre Dame, Organisation de résistance de l’armée, Armée des Volontaires (AV), Réseau Mithridate, Réseau Cohors, Réseau Alliance (pro communicatione),  Dutch-Paris (pro profugis).

*Administratio temporanea Rei Publicae Francicae
*Francia libera
## Nexus externi 
* De Germanis in Repugnationis Francicae aciebus 
* Repugnatores Francici et exercitus Germanicus hodiernus
* *Europa-Vorstellungen in der Résistance*, thesis Frederici Stephan, Stuttgardiae 2002 pdf     
* European Resistance Archive (ERA) – colloquia percontativa cum resistentibus
* *La Résistance française face à l’hypothèque Vichy.*  = Annali della Fondazione Giangiacomo Feltrinelli, p. 3–42 
* *Juifs en Résistance'', de Iudaeis pugnantibus
Posidippus Pellensis

**Posidippus Pellensis** (Graece Ποσείδιππος; natus circa annum 310 a.C.n.; mortuus anno 240 a.C.n.) fuit epigrammaticus hellenisticus. Distinguendus est a poeta comoediarum nomine Posidippus Cassandreus.

Posidippus a Pella, capite regni Macedoniae, oriundus erat.
Athenis philosophiae studuit. Aliquamdiu Sami vivebat, antequam Alexandriam in domum regiam Ptolemaeorum se contulit.

Posidippus Asclepiadi Samio et Hedylo poetis amicus erat. Viginti ex suis epigrammatibus in Anthologia Graeca continentur; alia carmina apud Athenaeum tradita sunt.

Anno 2001 papyrus editus est fere centum carmina Posidippi adhuc ignota continens, quae res in domo Ptolemaeorum gestas celebrant, inter alia victorias reginarum in curriculis equorum Olympiae.

Fragmentum breve epistulae cuiusdam Lyncei Samii ad Posidippum servatur.

## Notae 
## Editiones 
* Colin Austin, Guido Bastianini, edd.: *Posidippi Pellaei quae supersunt omnia*, Mediolani 2002, ISBN 88-7916-193-8
* Guido Bastianini, Claudio Gallazzi (ed.): *Epigrammi (P. Mil. Vogl. VIII 309)*, Mediolani 2001, ISBN 88-7916-165-2
* Bernd Seidensticker, Adrian Stähli, Antje Wessels (ed.): *Der Neue Poseidipp. Text – Übersetzung – Kommentar.* Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadiae 2015, ISBN 978-3-534-24356-3

## Bibliographia 
* Benjamin Acosta-Hughes (ed.): *Labored in papyrus leaves. Perspectives on an epigram collection attributed to Posidippus (P. Mil Vogl. VIII 309)*, Cantabrigiae (Massachusetta) 2004
* 
* Valentina Garulli: *Posidippe de Pella*. In: Richard Goulet (ed.): *Dictionnaire des philosophes antiques*, tom. 5, pars 2, CNRS Éditions, Parisiis 2012, ISBN 978-2-271-07399-0, p. 1469–1480
* Kathryn Gutzwiller (ed.): *The new Posidippus. A Hellenistic poetry book.* Oxford University Press, Oxonii 2005
* Doris Meyer: *Poseidippos von Pella*. In: Bernhard Zimmermann, Antonios Rengakos (ed.): *Handbuch der griechischen Literatur der Antike.* tom. 2: *Die Literatur der klassischen und hellenistischen Zeit.* C. H. Beck, Monaci 2014, ISBN 978-3-406-61818-5, p. 258–266
* Sabine Müller, "Poseidippos of Pella and the Memory of Alexander’s Campaigns at the Ptolemaic Court" in Waldemar Heckel et al., edd., *The Many Faces of War in the Ancient World* (Novi Castelli: Cambridge Scholars Publishing, 2015) pp. 135-154
* Évelyne Prioux, "Douris et Posidippe: similitudes et dissemblences de quel-ques éléments de critique de l’art et de critique littéraire" in V. Naas, M. Simon, edd., *De Samos à Rome: personnalité et influence de Douris* (Lutetiae: Presses universitaires de Paris Ouest, 2015)
* Volker Michael Strocka: *Poseidippos von Pella und die Anfänge der griechischen Kunstgeschichtsschreibung*. In: *Klio* 89, 2007, p. 332–345 (PDF)

Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Aegypti Graecoromani
Categoria:Poetae Graeci
Categoria:Nati saeculo 4 a.C.n.
Categoria:Mortui 240 a.C.n.
Categoria:Poetae Anthologiae Graecae
Chosroes

**Chosroes** est nomen atque praenomen masculinum originis Persicae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Khosrau
* *Armenice*: Խոսրով (*Xosrov*)
* *Avestane*: Husravah, Husrava
* *Catalanice*: Cosroes
* *Francogallice*: Khosrô
* *Italiane*: Cosroe
* *Persice*: خسرو (*Ḫosrau*)
* *Polonice*: Chosrow
* *Russice*: Хосров (*Chosrov*)
* *Turcice*: Hüsrev

## Qui hoc nomen habuerint 
### Reges Armeniae 
* Chosroes I
* Chosroes II
* Chosroes III
* Chosroes IV

### Reges Sassanidarum 
* Chosroes I
* Chosroes II

## Qui hoc praenomen habuerint 
* Chosroes Dusi, pictor

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Franciscus Salviati

thumb|Franciscus Salviati
Franciscus Salviati (natus anno 1510 Florentia; mortuus die 11 Novembris 1563 Romae) fuit pictor Italicus et delineator modi fucati, qui imprimis Romae, Florentiae, Bononiae et Venetiis opus obiit. Multis nominibus notus est, saepissime nomine "Francesco Salviati" vel "Il Salviati", sed etiam "Francesco Rossi" et "Cecchino del Salviati".

 Francesco salviati, trionfo di di furio camillo.jpg|*Triumphus  Furii Camilli*, Palazzo Vecchio, Florentiae
 Francesco salviati, incredulità di san tommaso.jpg|*Thomas incredulus*, Museum Lupariense, Parisiis
 Francesco Salviati - Figure de dos.jpg|Figura a tergo, pictura linearis, Musée des Beaux-Arts, Massilliae
 Francesco Salviati 009.jpg|Exemplum oris hominis, Museum Getty, Angelopoli

## Nexus interni
* Tres Parcae (Salviati)

## Bibliographia 
* Georgius Vasarius: Le vite, in linguam Italicam hodiernam versae a Marco Cavalli, Colla Editore, 2012
* *Francesco Salviati ou la Bella Maniera.* Ed. a Cathérine Monbeig Goguel. Catalogus exhibitionis. Museum Lupariense, Parisiis 1998.
* Iris Hofmeister Cheney: *Francesco Salviati (1510–1563).* 4 tom. Ph.D. thesis Novi Eboraci, New York University, Faculty of the Graduate School of Arts and Science, Department of Fine Arts 1963.

## Notae 
## Nexus externi 
*Pinacotheca

Categoria:Nati 1510
Categoria:Mortui 1563
Categoria:Pictores Italiae
Categoria:Viri
Tigranes

**Tigranes** est praenomen masculinum originis Armenicae.

## In linguis frequentibus formae 
* *Armenice*: Տիգրան (*Tigran, Dikran*)
* *Francogallice*: Tigrane
* *Graece*: Τιγράνης (*Tigránēs*)
* *Italiane*: Tigrane
* *Russice*: Тигран (*Tigran*)
* *Turcice*: Tigran

## Homines 
* Tigranes Gorgiev
* Tigranes Hamasyan
* Tigranes L. Petrosyan
* Tigranes Petrosyan
* Tigranes Sargsyan
* Tigranes Zaven

### Reges Armeniae 
* Tigranes I 
* Tigranes II 
* Tigranes III 
* Tigranes IV 
* Tigranes V 
* Tigranes VI

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Udalricus

**Udalricus**, vel **Huldericus**, est praenomen masculinum. E vocabulis Germanicis *uodil* 'hereditas' atque *rih* 'dominus' vel 'dominium' originem ducit. Forma muliebris praenominis est ***Ulrica***.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Ulric
* *Batave*: Oldrik
* *Bohemice*: Oldřich
* *Danice*: Ulrik
* *Hispanice*: Udalrico, Ulrico
* *Hungarice*: Ulrik
* *Italiane*: Ulrico
* *Lusitanice*: Ulrico
* *Polonice*: Ulryk
* *Russice*: Ульрих (''Ul'rich*)
* *Suecice*: Ulrik
* *Theodisce'': Ulrich

## Homines 
*
* Huldericus Becher
* Udalricus Brandenburg
* Huldericus Campell
* Huldericus de Hutten
* Udalricus Krauße
* Udalricus Lins
* Udalricus Matthias
* Udalricus Mendes
* Huldericus Mühe
* Huldericus Neymeyr
* Huldericus Reimers
* Huldericus Tukur
* Udalricus Wilcken
* Huldericus Wille
* Huldrichus Zasius
* Huldericus Zvinglius

## Notae 
Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina masculina
Henricus Beaufort (cardinalis)

**Henricus Beaufort**, qui seipsum Anglice descripsit *Henry commonly called Cardinal of England*

Henricus Beaufort dominus cancellarius Angliae ter meruit, ab anno 1403 ad 1404 (iuxta fratrem ex alia matre Henricum IV regem) et ab 1413 usque in 1417 (iuxta nepotem Henricum V regem), iterum ab 1424 iuxta puerum Henricum VI.

Episcopus Lincolniensis die 1 Iunii 1398 electus, mense Martio 1399 in eadem ecclesia consecratus est ubi genitores ante tres annos mariti erant. Die 19 Novembris 1404 ad episcopatum Wintoniensem translatus est: sub quo titulo in concilio Constantiensi breve temporis spatium anno 1417 participavit electionemque Martini V papae promovit. A quo cardinalis statim promotus, mox iubente rege Henrico V dignitatem recusavit. Martinus eum nihilominus legatum a latere creavit, iterumque anno 1427 cardinalem atque eodem anno ducem constituit expeditionis sacrae in Hussitas. Exercitus ab Henrico in Bohemiam conductus, proelio apud Tachoviam commisso, die 4 Augusti 1427 devictus est.

## Notae 
## Bibliographia 
* C. M. D. Crowder, "Henry V, Sigismund and the Council of Constance" in *Historical Studies: Papers Read Before the Irish Conference of Historians* vol. 4 (1963) pp. 93–110
* G. L. Harriss, "Beaufort, Henry [called the Cardinal of England]" in 
* G. L. Harriss, *Cardinal Beaufort: a study of Lancastrian ascendancy and decline*. 1989
* G. L. Harriss, "Cardinal Beaufort, patriot or usurer?" in *Transactions of the Royal Historical Society* 5a ser. vol. 20 (1970) pp. 129–148 JSTOR
* 
* Charles Stuteville Isaacson, *The story of the English cardinals* (London: Elliot Stock, 1907) pp. 96-108
* 
* A. N. E. D. Schofield, "England and the Council of Basel" in *Annuarium Historiae Conciliorum* vol. 5 (1973) pp. 1–117
* M. G. A. Vale, "Cardinal Henry Beaufort and the Albergati portrait" in *English Historical Review* vol. 105 (1990) pp. 337–354
* 

## Nexus externi 
* 
* "Beaufort, Henry" apud *Cardinals of the Holy Roman Church*

Categoria:Nati saeculo 14
Categoria:Mortui 1447
Categoria:Cardinales
Categoria:Episcopi Lincolnenses
Categoria:Episcopi Wintonienses
Categoria:Concilium Constantiense
Categoria:Henricus IV (rex Angliae)
Categoria:Henricus V (rex Angliae)
Categoria:Henricus VI (rex Angliae)
Categoria:Plantagenistae
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Categoria:Domini Cancellarii Anglici et Britannici
Categoria:Cruce signati
Ioannes Rossus

**Ioannes Rossus**, Anglice saepius *John Rous* (mortuus die 24 Ianuarii 1492), alumnus universitatis Oxoniensis fuit antiquarius et rerum gestarum scriptor civitatis Angliae et familiae Eboracensium. Canonicus fuit collegiatae S. Mariae Warwicensis.

## Opera 
* *Historia regum Angliae*
* Rotula Rossensis
* Rotula Warwicensis

## Bibliographia 
; Editiones operum
* Thomas Hearne, ed., *Joannis Rossi antiquarii Warwicensis Historia regum Angliae*. Oxonii: e Theatro Sheldoniano. 2a ed., 1745 Textus apud *Internet Archive*

; Eruditio
* 

Categoria:Nati saeculo 15
Categoria:Mortui 1492
Categoria:Antiquarii
Categoria:Historici Britanniae
Categoria:Clerici Angliae
Categoria:Alumni Universitatis Oxoniensis
Zappa confluentus

***Zappa confluentus*** est species piscium aquae dulcis ordinis Gobiiformium, endemica in Nova Guinea, ubi solum in inferioribus fluminum Fly, Ramu, Bintunique partibus invenitur. In campestribus lutulentibus quae flumina turbida adiacent videtur.

Species usque ad 4.4 centimetra longa crescere potest.

## Etymologia
Genus ex Francisco Zappa, musico Americano, appellatur, "propter eius claram sagacemque primae emendationis Constitutionis Civitatum Foederatarum defensionem."

## Notae
## Bibliographia
*Murdy, E. O. 1989. "A taxonomic revision and cladistic analysis of the oxudercine gobies (Gobiidae: Oxudercinae)." *Records of the Australian Museum, Supplement* 11: 1–93. doi:10.3853/j.0812-7387.11.1989.93.

Categoria:Franciscus Zappa
Categoria:Oxudercinae
Categoria:Pisces Novae Guineae
Categoria:Species piscium ex hominibus appellatae
Categoria:Taxa Roberts
Categoria:Taxa 1978
Akihito (genus)

***Akihito*** est genus piscium aquae dulcis ordinis Gobiiformes, cuius species in fluminibus in Vanuatu endemicae sunt.

## Etymologia
Genus ex Akihito, imperatore Iaponiensis, appellatur, qui studio gobiiformium multum consuluit.

## Species
Generi sunt duae species descriptae:
* *Akihito futuna* Keith, Marquet & Watson, 2008
* *Akihito vanuatu* Watson, Keith & Marquet, 2007

**Exyrias akihito*, species generis *Exyriadis,* etiam ex Akihito appellata

## Notae
Categoria:Genera animalium
Categoria:Sicydiinae
Categoria:Genera piscium ex hominibus appellata
Categoria:Taxa Keith
Categoria:Taxa Marquet
Categoria:Taxa Watson
Categoria:Taxa 2007
Oppidum Sancti Ivonis

**Oppidum Sancti Ivonis**, vulgo *Saint Ive*, est vicus et paroecia Cornubiae orientalis.

## Notae 
## Nexus externi 
thumb|Ecclesia S. Ivonis in oppido illius nominis

Categoria:Loci habitati comitatus Cornubiae
Arteria tibialis anterior

**Arteria tibialis anterior** est una trium arteriarum, quae crus sanguine arterioso provident. Supra tarsum anastomosem cum arteria tibialis posteri format.

Post temeritatem cum cruris vulneri formatio pseudoanerysmatum observatur, rarissime aneurysmata vera. 

*Arteria tibialis anterior aberrans* cursu aberrante momentum operationum cruris vascularium habet.

## Cursus 
Oritur arteria tibialis anterior ex arteria poplitea, de consuetudine *infra* musculum popliteum, prope genu. Maior in parte arteria in *compartimento cruris anterio* sita est. Diameter eius 3-4 mm metitur.

### Arteria tibialis anterior aberrans 
Interdum (2.1 %) arteria tibialis anterior superius ex arteria poplitea effluit. In genus operatione variatio haec possit esse periculosa, si non videatur.

## Rami 
* Arteria recurrens tibialis posterior
* Arteria recurrens tibialis anterior
* Rami musculares
* Arteria malleolaris anterior medialis
* Arteria malleolaris anterior lateralis
* Arteria dorsalis pedis

## Morbi 
### Pseudoaneurysma 
Non raro pseudoaneurysmata (vel *aneurysma falsum*, *aneurysma spurium*), sanguine inter adventitiam et mediam, in arteriae cursu observatur. Si laesa etiam graviora haemorrhagia sequi potest, imprimis cum emissione supra locum communem.

## Notae 
* Arteria fibularis
* Arteria tibialis posterior
* Tibia

## Nexus externi 
* Origo anatomica arteriae tibialis anterior
* Cursus supra talum

Tibialis anterior arteria
Categoria:Crus
Sophocles (nomen)

**Sophocles** est nomen atque praenomen masculinum.

## In linguis frequentibus formae 
* *Francogallice*: Sophocle
* *Graece:* Σοφοκλῆς (*Sophoklês*)
* *Hispanice*: Sófocles
* *Hungarice*: Szophoklész
* *Italiane*: Sofocle
* *Polonice*: Sofokles

## Qui hoc nomen habuerint 
* Sophocles

## Qui hoc praenomen habuerint 
*Sophocles Benizelus
*Sophocles Schortsianites

## Nexus interni 
* 2921 Sophocles

Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina
Tarquinius

***Tarquinius*** est nomen ac praenomen masculinum, originis Etruscae. Ut videtur a Tarquinio, urbe Etruscorum, originem ducit.

## In linguis frequentibus formae 
* *Anglice*: Tarquin
* *Batavice*: Tarquinius
* *Catalanice*: Tarquini
* *Croatice*: Tarkvinije
* *Francogallice*: Tarquin
* *Hispanice*: Tarquinio
* *Italiane*: Tarquinio
* *Lituanice*: Tarkvinijus
* *Lusitanice*: Tarquínio
* *Polonice*: Tarkwiniusz

## Qui hoc nomen habuerint 
* Sextus Tarquinius
* Lucius Tarquinius Collatinus
* Lucius Tarquinius Priscus
* Lucius Tarquinius Superbus

## Qui hoc praenomen habuerint 
* , pictor
* 
* 

## Notae 
**Feniseca tarquinius*

Categoria:Gens Tarquinia
Categoria:Nomina
Categoria:Praenomina masculina
Categoria:Praenomina Batava
Lina Schneider

**Lina Schneider** (innupta *Weller*; nata die 15 Ianuarii 1831 Vimariae, mortua die 1 Septembris 1909 Agrippinae) scriptrix Germanica fuit. 
## Vita
Schneider mox studiis litterarum vacavit et anno 1852, postquam cantatori Carolo Schneider (+ 1882) nupsit, Roterodamum contendit. Ibi praelectiones vulgo valde dilectas de litteris Theodiscis habuit. Cum de litterarum Indicarum momento gravissimo conciliata esset, linguam Malaicam edidicit. Secundum versionem Batavam edidit »Aus dem indischen Leben«, »Ostindische Damen und Herren«, »Erinnerungen aus der Laufbahn eines indischen Offiziers« et alia.

Linguam Theodiscam mediaevalem sciens thesaurum litterarum Batavarum mediaevalium facile rescivere potuit, ut poema »Beatrijs« (saeculi XV) interpretaretur. Praeterea Theodisce tractavit historiam litterarum Batavarum splendidam Gulielmi Iosephi Jonckbloet »Geschiedenis der Nederlandsche letterkunde« (sub pseudonymo *Wilhelm Berg*; Lipsiae 1870–72) necnon textum pro oratorio »Bonifacius« Gulielmi Nicolaï. Coloniae Agrippinae, quo anno 1872 commigravit, Lyceo pro regina Victoria nominatum praefuit. Etiam in historia naturali perita erat.

Anno 1872 socia honoraria societatis Lugdunensis "Maatschappij van nederlandsche letterkunde" nominata est et anno 1873 gubernium Batavicum ei Medaliam grandam auream pro meritis attribuit. Annis sequentibus habemus adhuc opus »Frauengestalten der griechischen Sage und Dichtung« (Lipsiae 1879), historiam novam litterarum Batavarum »Geschichte der niederländischen Literatur« (Lipsiae 1887) secundum labores praeparatorias Ferdinandi de Hellwald et »Großmutterlieder« (Monaci 1903).

## Bibliographia 
* *Schneider, Frau Lina*. In: Sophie Pataky: *Lexikon deutscher Frauen der Feder*. Band 2, Berlin 1898, p. 260–261, apud Zeno

* *Jahrbuch der Kölner Blumenspiele* 11, Agrippinae 1909, p. 326–340

* Taco H. De Beer: *Levensbericht van Lina Schneider. 15 januari 1831–1 september 1909*. In: *Jaarboek van de Nederlandse Maatschappij der Nederlandse letterkunde* (1910), p. 137–144 E-Text DBNL

* Fritz Zilcken: *Schneider, Lina*. In: *Biographisches Jahrbuch und Deutscher Nekrolog* 14, 1912, p. 163–164  
## Nexus externi
*Res apud Vicifontem
Fredericus Schneider

thumb|Fredericus Schneider, 1855
**Fredericus** vulgo *Friedrich* **Schneider** (natus die 3 Ianuarii 1786 Großschönau-Altwaltersdorf in Saxonia, mortuus die 23 Novembris 1853 Dessaviae) musicus Germanicus fuit.
## Vita 
Filius organistae Ioannis Gottlob Schneider gymnasium Sitaviae frequentavit et universitatem Lipsiensem. Ibidem anno 1807 organista in Oratorio universitario institutus est. Annis inter 1810 et 1813 rector musicalis gregis melodramatici Iosephi Seconda. Quattuor annos post maluit ire Dessaviam tamquam organista et ducalis concentus magister. Ibi feliciter munera dirigentis, compositoris et doctoris complens anno 1829 conservatorii notissimi portas reseravit. Tempore suo famam tantam habuit, ut in paene omnibus festis musicis invitaretur velut conductor sive musicographus.

Inter tunc celeberrima opera citemus oratoria »Das Weltgericht« (1820), »Die Sündflut«, »Das verlorne Paradies«, »Pharao«, »Christus das Kind«, »Christus der Mittler« et »Absalom«. Praeterea varias missas exaravit, opera melica septem, compositiones varias vocales, aperturas, quadricinia instrumentorum chordatorum etc. Neque in choris evangelicis tractandis iners fuit. Inter didascalia eius mentionis digna sint: »Elementarbuch der Tonsetzkunst«, »Vorschule der Musik«, »Handbuch des Organisten« (Halberstadii 1829–33).

Frater eius Ioannes Schneider (1789-1864) artifex in organo tubulato egregius erat.
## Bibliographia 
* 
* Johannes Rammelt: *Friedrich Schneider.* In: *Mitteldeutsche Lebensbilder,* Tomus alter, *Lebensbilder des 19. Jahrhunderts.* Magdeburgi 1927, p. 125–136.
* Friedrich Kempe: *Friedrich Schneider als Mensch und Künstler.* Dessaviae 1859.
* Martin Petzoldt: *Die Thomasorganisten zu Leipzig*, in: Christian Wolff (ed.): *Die Orgeln der Thomaskirche zu Leipzig*, Evangelische Verlagsanstalt, Lipsiae 2012, p. 95–137 (praesertim pp. 112-113), ISBN 3-374-02300-2.

## Nexus externi 
* Operum omnium elenchus (Rudolphopolitanus)
* Honores *Friedrich-Schneider-Ehrung*', Dessaviae
* De Schneider in paginis Chori Schneider Dessaviensis
* Opera, in paginis domus editoriae *Pfefferkorn Musikverlag*
* *„Durch Nacht zum Licht“ – Friedrich Schneider 1786–1853.*; catalogus expositionis Museum für Stadtgeschichte Dessau, 2003

Categoria:Nati 1786
Categoria:Mortui 1853
Categoria:Musici Germaniae
Categoria:Paedagogi Germaniae
Categoria:Compositores
Categoria:Francomurarii
Chronique scandaleuse (saeculum XV)

[thumb|[Principes pro bono publico foederati anno 1465: *Chronique scandaleuse* (recensio interpolata). BNF MS. Clairambault 481 p. 100]]
***Chronique scandaleuse***, scilicet "Annales malae famae", communiter appellatur liber commentariorum de rebus Parisiensibus et Francicis sub regno Ludovici XI, primum sine nomine auctoris saeculo XV exeunte divulgati, cuius antiquissimum exemplar manu scriptum (BNF MS. fr. 5062) ab Ioanne de Roye subsignatur, sicut primus perspicuit Bernardus de Mandrot.

## Editiones et versiones 
[thumb|Res [Conflantium|Conflantii gestae anno 1465: *Chronique scandaleuse* (recensio interpolata). BNF MS. Clairambault 481 p. 117]]
* c. 1491 : *Les Croniques du tres chrestien et tres victorieux Loys de Valoys, feu roy de France que Dieu absolve, unziesme de ce nom*. Lugduni?
* 1611 : *Histoire de Louys unziesme, roy de France ... autrement dite la Chronique scandaleuse*
* 1896 : Bernard de Mandrot, ed., *Journal de Jean de Roye, connu sous le nom de Chronique scandaleuse, 1460-1483*. Lutetiae: Renouard vol. 1 2
* 2015 : Joël Blanchard, interpr., *Jean de Roye, Chronique scandaleuse. Journal d’un Parisien au temps de Louis XI*. Lutetiae: Pocket, 2015 Recensio huius editionis

## Bibliographia 
* Jules Quicherat, "Un manuscrit interpolé de la Chronique scandaleuse: dissertation et extraits pour servir à l'histoire du règne de Louis XI" in ''Bibliothèque de l'Ecole des chartes* vol. 16 (1855) pp. 231-259; separatim, Lutetiae, 1857 Textus apud Monacenses
* Auguste Vitu, *La chronique de Louis XI dite Chronique scandaleuse, faussement attribuée à Jean de Troyes, restituée à son véritable auteur''. Lutetiae, 1873 Textus apud Monacenses

## Nexus externi 
* Bibliotheca Nationalis Francica MS. fr. 5062: Catalogus et series imaginum
* Bibliotheca Nationalis Francica MS. fr. 2889: Catalogus et series imaginum
* Bibliotheca Nationalis Francica MS. Clairambault 481 (recensio interpolata): Catalogus et series imaginum

Categoria:Scripta saeculo 15
Categoria:Franciae scripta
Categoria:Libri historici
Categoria:Litterae Francogallicae
Categoria:Ludovicus XI
Dies Africae

**Dies Africae** est dies inter gentes pro Africa die 25 Maii quique anno celebratur ab Unione Africana, ad liberationem Africae contra colonialismum et usurpationem promovendum.
Hac die Ordo unitatis Africanae constituta est. Post desolutionem Ordinis a creatione Unionis Africae anno 2001, eadem diem ab Unione Africa et multis civitatibus Africae celabatur.

*Dies impuberum Africanorum
*Pan-Africanismus

## Nexus externi 
*Situs publicus

Categoria:Ritus Maii
Categoria:Africa
Categoria:Unio Africana
Categoria:Societates internationales
Dies internationalis musei

**Dies internationalis musei** est dies internationalis decreta a Consilio internationali muesorum die 18 Maii quisque anno celebratur decreta die 18 Maii anno 1977, ubi conferentia Concilii sub auxilio UNESCO fit in Moscua fit. Dies finis ad museum, pinacothecas et ceteras hareditates culturales protegendum et promovendum pro omnibus est.

Sententia anno 2019 fuit "Mesea ut sedes culturalis; traditio pro futura", et anno 2020 fuit "Musea pro aequalitate; diversitas et inclusio", anno 2021 "Futura museorum; reire et re-imaginari" fuit et anno 2022 "Potentia museorum" fuit, anno 2023 "Musei, durabilitas et beneficientia", anno 2024 "Museum pro educatione et studio" et anno 2025 "Futura museorum quae celeriter communitates mutat" est.

## Nexus externi 
*Situs pblicus (Francogallice)
*Consilium internationalis museorum (Anglice)

Categoria:Ritus Maii
Categoria:Musea
Categoria:UNESCO
Glyptotheca (Monacum)

[thumb|[Leo a Klenze: Glyptotheca (descriptio Parisiensis, quae dicitur, 1815)]]
thumb|Glyptotheca Monacensis anno 2013
thumb|Faunus Barberinus
**Glyptotheca Monacensis** est museum sculpturarum antiquarum a Ludovico I rege Bavariae institutum, quod annis 1816 - 1830 ex forma Leonis a Klenze in "Königsplatz" (Forum regium) Monaci aedificatum est. Museum collectum antiquum Domus Wittelsbacensis tecto accepit; maxima autem sculpturarum pars a Ludovico I acquisita est, inter quas Faunus Barberinus, Anus ebria, quae dicitur, puer anserem tenens, Irene cum Plutone puero et figurae maximi momenti olim fastigio templi Aphaeae in Aegina insula impositae anno 1813 acquisitae ("Aeginetes" dictae) necnon duo adulescentium statuae ("Kuros Monacensis", "Kuros Teneensis").

Nomen Glyptotheca ex verbis Graecis γλυπτός (‚sculptus‘, ‚caelatus‘) et θήκη (‚cella‘, ‚horreum‘) deductum a bibliothecario Ludovici I, regis Bavariae, per analogiam verbi "pinacotheca" excogitatum est.

Ex adverso in Fori regii parte meridiana Collectus Antiquitatum Monacenses (olim "Museum antiker Kleinkunst", i.e. "Museum arteficiorum parvorum antiquitatis" dictum) siti sunt, unum ex maximis Germaniae museis artis Graecae, Etruscae et Romanae.

## Bibliographia 
* Alice Klose: *Der Wiederaufbau des Neuen Museums in Berlin als Inszenierung der eigenen Geschichte. Der Wandel im Umgang mit Fragmenten im Vergleich mit der Glyptothek in München.* Dissertatio Monaci 2015 (Universitätsbibliothek LMU München).
* Adrian von Buttlar und Bénédicte Savoy: *Glyptothek and Alte Pinakothek, Munich. Museums as Public Monuments.* In: Carole Paul (ed.). *The First Modern Museums of Art.* *The Birth of an Institution in 18th- and Early-19th-Century Europe.* The J. Paul Getty Museum, Angelopoli, CA 2012, ISBN 978-1-60606-120-6, p. 304–329.
* Carole Paul (ed.): *The First Modern Museums of Art. The Birth of an Institution in 18th- and Early-19th-Century Europe.* The J. Paul Getty Museum, Angelopoli, CA 2012, ISBN 978-1-60606-120-6.
* Raimund Wünsche: *Glyptothek München.* *Meisterwerke griechischer und römischer Skulptur.* Beck, Monaci 2005, ISBN 3-406-42288-8.

## Nexus externi 
Categoria:Musea Germanica
Categoria:Monacum
Tertia filia Hamilcaris Barcae

[thumb|Salammbô. [Adumbratio coniecturabilis in tertio capite ("Ô Tanit! tu m'aimes, n'est-ce pas?") mythistoriae Flaubertianae eiusdem nominis, a Victore Armando Poirson picta (1885).]]
thumb|upright=0.8|Salammbô a Mauritio Ferrary anno 1889 sculpta.
**Tertia filia Hamilcaris Barcae** (floruit ab anno 239 ad annum 237 a.C.n.) fuit mulier punica et uxor Naravae (Graece Ναραύας) ducis Numidici fuit.

Saeculo undevicensimo, Gustavus Flaubert scriptor Francicus, in *Salammbô* mythistoria historica eam Salammbô appellabat. Hoc nomen (a nomine deae Salambonis ortum) fictum est, quia verum mulieris nomen non scimus.

## Biographia personae historicae 
Illa tertia filia Hamilcaris Barcae et soror Hannibalis fuit. Anno 239 a.C.n. dux Numidicus Naravas, qui in exercitu mercennariorum duxerat, deseruit et se cum exercitu Hamilcaris Barcae iunxit. Hamilcar filiam suam Naravae despondit, ut historicus Polybius scripsit. Anno 237 a.C.n., Naravas filiam Hamilcaris uxorem duxit post bellum mercennariorum atque post mortem Mathonis Spendiique ducum seditionis. Non scimus eius mortis annum.

## Fortuna 
Post mythistoriam Flaubertianam prolatam, persona filiae Hamilcaris Barcae magnam fortunam habuit inter finem saeculi undevicensimi et initium saeculi vicensimi. Compositores arteficesque melodramas, picturas, et sculpturas de Salammbô fecerunt.

* Bellum Mercennariorum

## Notae
## Fontes antiqui 
* Polybius, *Historiae*, I, 78

Categoria:Mulieres
Categoria:Nati saeculo 3 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 3 aut 2 a.C.n.
Categoria:Res Carthaginienses antiquae
Dicentrarchus

***Dicentrarchus*** est genus piscium maritimorum familiae Moronidarum, qui in Oceano Atlantico orientali et Mari Mediterraneo endemici sunt.

## Species
Generi sunt duae species descriptae.

## Notae
## Nexus externi
*
Categoria:Genera animalium
Categoria:Moronidae
Categoria:Taxa Gill
Categoria:Taxa 1860
Theoria categoriarum

thumb|right|Diagramma morphismorum.  X, Y, Z sunt elementa categoriae.  Si f:X \rightarrow Y et g:Y \rightarrow Z sunt morphismi, f \circ g:X \rightarrow Z, compositio morphismorum, est etiam morphism

**Theoria categoriarum** est pars mathematicae quae de structuris tractat, magis generaliter quam algebra abstracta.  Est pars logicae;  licet etiam dicere partem algebrae esse.

Categoria est copia rerum mathematicarum, ubi sunt morphismi inter res.  Morphismi sunt homomorphismi aut homeomorphismi aut isometriae aut alii, secundum speciem structurarum.

Exempli gratia, habemus categoriam catervarum, quae est copia catervarum et homomorphismi ex alia ad aliam.  Est semper morphismus idemfactor i:X \rightarrow X, \forall x \in X:  i(x) = x.  Licet morphismos componere;  compositio morphismorum est associativa, hoc est (f \circ g) \circ h = f \circ (g \circ h), si *f, g, h* sunt morphismi.  Non autem necesse est commutativam esse:  f \circ g et g \circ f inter se differre possunt.

## Bibliographia 
*  Barwise, Jon.  *Handbook of Mathematical Logic.* Amstelodami: North-Holland, 1977.
* Gowers, Timothy, June Barrow-Green, Imre Leader, edd. 2008. *The Princeton Companion to Mathematics.*  Princeton: Princeton University Press. 
* Leinster, Tom.  *Basic Category Theory.* Cantabridgiae:  Cambridge University Press, 2014, nunc in ArXiv
* MacLane, Saunders.  *Categories for the Working Mathematician.*  Novi Eboraci:  Springer, 1971.
 
*Algebra homologica
*Alexander Grothendieck
*Aemilia Noether
## Nexus Externi 
* Theoria categoriarum apud Wolfram MathWorld
* Theoria categoriarum in *Stanford Encyclopedia of Philosophy*

Categoria:Logica
Categoria:Algebra
Homomorphismus

[thumb|Homomorphismus inter [theoria catervarum|catervas.]]
**Homomorphismus** in mathematica est tabulatio duarum structurarum quae structuram algebrae abstractae servat.  Sint *A, B* structurae eiusdem generis; tunc f:A  \rightarrow B est homomorphimus si f (a_1 \circ a_2) = f(a_1) \circ f(a_2), ubi a_1 et a_2 sunt elementa structurae A et \circ est operatio structurae.

Exempli gratia, si *A* et *B* sunt anelli, f:A \rightarrow B erit homomorphismus si:
* f(a_1 + a_2) = f(a_1) + f(a_2)
* et f(a_1 \times a_2) = f(a_1) \times f(a_2)

Tunc f(0_a) = 0_b et f(1_a) = 1_b.  

Si homomorphismus est et iniectivus et superiectivus, isomorphismus nominatur.

## Bibliographia 
* Davidson, Neil, et Frances Gulick. 1976. *Abstract Algebra: An Active Learning Approach.* Bostoniae: Houghton Mifflin.

Categoria:Algebra
Categoria:Algebra abstracta
Philippus Lippi

thumb|Philippus Lippi
**Philippus Lippi** (alias Italice Fra Filippo Tommaso Lippi vel etiam Fra Lippo Lippi, natus circa annum 1406 Florentiae; mortuus circa diem 8 Octobris 1469 Spoletii) fuit pictor Italicus Renascentiae ineuntis. In operibus eius recessus picturarum rationibus perspectivae et tenuis lineis accurate elaboravit.

Pictura Philippi Lippi clare et distincte artem Philippi Brunelleschi, qui inventor legum perspectivae habetur, et Donatelli Florentini sculptoris resonat. Officinam Florentiae habuit, in qua et Alexander Botticelli et filius Philippi Lippi, Philippinus Lippi, eruditi sunt.

Fasciculus:Lippi-vierge-saint-Jean-Baptiste-Enfant-Jésus.jpg|Maria Virgo et Sanctus Ioannes Baptista Iesum puerulum adorantes
Fasciculus:Fra Filippo Lippi 007.jpg|Coronatio Mariae Virginis in caelo
Fasciculus:Fra Filippo Lippi - Madonna and Child with two Angels - Uffizi.jpg|Maria cum puero et duobus angelis
Fasciculus:Lippi, banchetto di erode.jpg|*Cena Herodis* (ecclesia cathedralis Pratensis
Fasciculus:Lippi, funerali di santo stefano 01.jpg|*Sepultura Sancti Stephani* (ecclesia cathedralis Pratensis)

## Nexus externi 
* Opera Philippi Lippi apud zeno.org
* Pilippus Lippi apud artcyclopedia.com
* Philippus Lippi apud The National Gallery, Londinii

Categoria:Pictores Italiae
Categoria:Mortui 1469
Categoria:Nati saeculo 15
Categoria:Philippus Lippi
Aedes Barberinae

thumb|Aedes Barberinae, chalcographia saec. 18
thumb|Frons a Bernini facta
thumb|Scalae a Bernini factae
thumb|Scalae a Borromini factae
thumb|Aedes et hortus
**Aedes Barberinae** sive **Palatium Barberinorum** est domus Barberinorum Romae sita. Inchoatum anno 1627 a Carolo Maderno anno 1638 a Ioannes Laurentio Bernini perfectum est, qui partem mediam et alas effecit. Etiam Franciscus Borromini operi interfuit, qui inter alia scalas forma spirae designavit.

Aedes Barberinae colli Quirinali in septentriones versus applicatae sunt, aditus est in Via IV Fontium fere 50 m ab Area Barberinorum situs. His diebus parti musei nomine "Galleria Nazionale d’Arte Antica" (Pinacotheca nationalis artis antiquae) et "Istituto Italiano di Numismatica" (institutum Italicum numismaticae) domum praebet.

## Collectus
[thumb|In Aedibus Barberinis: [sarcophagus Romanus]]
Multae res expositae post Dicionem Pontificiam anno 1870 suppressam in possessionem regni Italici venerant. Collectus his diebus plus quam 1500 opera a saeculo 12 usque ad saeculum 20 incipiens continet, inter alia:
* Philippus Lippi: *Maria cum puero* *(Madonna col Bambino)* (1437)
* Raphael Sanctius Urbinas: *La Fornarina* (1520)
* Iacobus Tentoretus: *Christus et adultera* *(Cristo e l’Adultera)* (1546–1548)
* El Greco: *Adoratio pastorum et baptimus Christi* (1546–1548)
* Ioannes Holpenius: Pictura regis Henrici VIII Angliae (1540)
* Michael Angelus Caravagius: *Narcissus* *(Narciso)* (1598–1599)
* Michael Angelus Caravagius: *Judith et Holofernes* *(Giuditta che taglia la testa a Oloferne)* (1597/1600)

## Notae
## Nexus externi 
* Situs publicus musei (Italice)
* Area Barberinorum, Aedes Barberinae (Anglice)
* Aedes Barberinae ad Quirinalem ... descriptae (Romae 1642) (Latine)

Categoria:Palatia Romae urbis
Categoria:Musea Italica
Categoria:Aedificia Romae urbis
Antipater Tyrensis

**Antipater Tyrensis** (Graece: Ἀντίπατρος ὁ Τύριος) fuit philosophus Stoicus et amicus Catonis itemque Ciceronis primo saeculo ante Christum natum florens.

## De vita eius 
Cum Cicero circiter anno 45 a.C.n. Antipatrum nuper Athenis defectum esse commemoraret, eum paulo ante Panaetium vixisse constat. Strabo quoque "praeclarissimi philosophi Tyreni" mentionem fecit.  Iuvenem eum Catoni amicitia se iunxisse illoque praecepta Stoica commendavisse dicitur.

## Quae opera confecerit 
Pauca cum de operibus eius nobis tradita sint tamen a Panaetio in scribendo librum *De Officiis* aemulavisse videtur.

Diogenes Laërtius  autem eum insuper librum de mundo (Graece: περὶ κόσμου) patravisse refert.

## Notae 
Categoria:Philosophi Stoici
Prospectiva

[thumb|Prospectiva [anatomia|anatomica, *Petrus de Burgo: De Prospectiva Pingendi*.]]
[thumb|[Icosahedron in prospectiva visum, *Petrus de Burgo: De Prospectiva pingendi*]]
**Prospectiva** sive **Perspectiva** designat relationes lineares rerum et intervalla earum in spatio, quomodo a vestigio ascpicientis videntur. Ideo prospectiva semper e vestigio aspicientis pendet neque mutari potest nisi mutatione rerum locorum spectatorisque.

Philippus Brunelleschi inventor legum perspectivae est, ut quidem Georgius Vasarius narrat, cum ille anno 1410 Forum Sancti Ioannis (Piazza S. Giovanni) et Forum Patrum (Piazza della Signoria) Florentiae ita depinxerit, ut leges prospectivae sequeretur; quo etiam ad artem Masacii multum pertinuisse.

Petrus de Burgo primus librum de prospectiva nomine "De prospectiva pingendi" forsitan anno 1475 lingua Italica sed titulo Latino conscripsit. Amicus eius Magister Matthaeus di Ser Paolo d’Anghiari (Maestro Matteo di Ser Paolo d’Anghiari) librum in Latinum vertit.

Aetate Renascentiae litterarum etiam alii artifices Italiae (ut puta Masacius, Paulus Ugiellus, Lucas Pacioli, Leo Baptista Albertus) prospectivae studuerunt, libros de ea scripserunt et in artificiis eorum adhibuerunt. Guidi Ubaldi e Marchionibus Montis "Perspectivae libri sex" (1600) optimi de prospectiva libri aetatis Renascentiae litterarum habentur.

## Modi prospectivae describendae 
* Proiectiones geometricae:
:Proiectio centralis: Radii visuales ex oculo in unum punctum tendunt, punctum concursus quod dicitur.
::Proiectio centralis: Radii in duo puncta tendunt.
::Proiectio centralis: Radii in tria puncta tendunt. Si vestigium aspicientis infra res depictas est, linguis vernaculis „perspectiva ranae“ appellatur, si supra „perspectiva avis“.
:Proiectio sphaerica (vulgo „proiectio oculorum piscis“): Liniae, quae centrum non transeunt, flectuntur, plana in margine minora finguntur quam in media pictura.
:Proiectio parallela: Radii visuales paralleli percurrunt, non sunt puncta concursus.
::Proiectio orthogonalis: Radii visuales rectis angulis aream proiectionis contingunt.
:::Protographia
:::Axonometria
::Proiectio obliqua: Radii visuales obliquis angulis aream proiectionis contingunt.
* Panorama
* Prospectiva hierarchica: Magnitudo hominum auctoritatem eorum designat.
* Holographia
* Fraus oculi

## Bibliographia 
* Kirsti Andersen: *The Geometry of an Art – The History of the mathematical theory of perspective from Alberti to Monge*. Springer 2007
* Gottfried Boehm: *Studien zur Perspektivität. Philosophie und Kunst in der frühen Neuzeit.* Carl Winter Universitätsverlag, Heidelbergae 1969.
* Hubert Damisch: *Der Ursprung der Perspektive*. Ex lingua Francica a Heinz Jatho. diaphanes-Verlag, Turici 2010 ISBN 978-3-03734-087-5
* Gertrud Koch (ed.): *Perspektive – Die Spaltung der Standpunkte*. Fink Verlag, Monaci 2010. ISBN 978-3-7705-5001-2
* Rudolf Wiegmann: *Grundzüge der Lehre von der Perspektive. Zum Gebrauch für Maler und Zeichenlehrer.* Dusseldorpii 1846.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Pictura
Categoria:Geometria
Euleri formula

thumb|Interpretatio geometrica formulae
**Euleri formula,** ex Leonhardo Eulero appellata, in analysi complexa est formula mathematica quae primam  functionum trigonometricarum et functionum exponentialium generalium coniunctionem constituit. Quae formula dicit 

: e^{ix} = \cos(x) + i\sin(x)

Euler formulam probat si *x* est numerus realis, sed etiam vera est si *x* est numerus complexus.  Si x = \pi,
e^{i\pi} = \cos(\pi) + i \sin(\pi) = -1 + 0 = -1, quod est Euleri identitas.

Formula interpretationem dat numerorum complexorum:  z = x + iy = re^{i\phi} = \cos(\phi) + i\sin(\phi), ubi r^2 = x^2 + y^2 est magnitudo numeri *z* et \phi est argumentum.

## Bibliographia 
* Churchill, Ruel, James Brown, et Roger Verhey. *Complex Variables and Applications.* Novi Eboraci: McGraw-Hill, 1947; ed. tertia, 1976.

## Nexus externi 
* Formula Euleri apud Wolfram MathWorld

Categoria:Leonhardus Eulerus
Categoria:Theoremata mathematica
Ordo crescentis lunae

[thumb|"Domus crescentis lunae" [Andecavis in urbe, ubi equites ordinis congregavisse praetenditur]]
**Ordo crescentis lunae** Tarascone in Provincia die 11 Augusti 1448 a Renato Andegavensi conditus est; quo anno 1480 mortuo desuetus est. Capitulum huius ordinis quotannis die Sancti Mauritii (die 22 Septembris) congregabat.

## De origine 
[thumb|"S. Mauritius", ordinis patronus, insignia ordinis gerens. *Passio Mauritii et sociorum eius* (1453, imago fortasse ab [Ioannes Bellini|Ioanne Bellini picta). BNF MS. Arsénal 940 f. 34v]]
Renatus conditor ordines equitum anteriores cognovisse censetur, inter quos Ordinem Aurei Velleris quae in Burgundia nuper condita erat quo tempore ille ibi incarceratus est, et fortasse Ordinem Argonautarum vel navigii Neapoli anno 1382 a cognato Carolo III rege institutum (sed post quattuor annos abolitum), cuius socii scutum in redimiculo cum conchis et lunis crescentibus portabant.

## Notae 
## Bibliographia 
[thumb|Congregatio equitum Ordinis crescentis lunae. *Passio Mauritii et sociorum eius* (1453). [Bibliotheca Nationalis Francica|BNF MS. Arsénal 940 f. ante primum]]
; Opera antiquiora
* Jean de Bourdigné, ''Hystoire agrégative des annales et cronicques d'Anjou* (1529) 
* Louis François de Villeneuve, *Histoire de René d'Anjou* vol. 2 (Lutetiae: Blaise, 1825) 
* M. Vulson de la Colombiere, *Le vray théâtre d’honneur et de chevalerie'' (Lutetiae, 1648) vol. 1 pp. 107-122

; Eruditio recentior
* D'Arcy Jonathan Dacre Boulton, *The Knights of the Crown: the monarchical orders of knighthood in later medieval Europe* (1987) pp. 611-622
* Christian de Mérindol, *Les Fêtes de chevalerie à la cour du roi René : Emblématique, art et histoire (les joutes de Nancy, le pas de Saumur et le pas de Tarascon)*. Lutetiae: CTHS, 1993 
* Christian de Mérindol, "L'Ordre du croissant: mises au point et perspectives" in Jean-Michel Matz, Noël Coulet, edd., *La Noblesse dans les territoires angevins à la fin du Moyen Âge* (École Française de Rome, 2000) pp. 499-509 Textus
* Emile Perrier, *Les chevaliers du Croissant : essai historique et héraldique*. Vannes, 1906 Textus apud Gallica
* 

## Nexus externi 
* ''Statuts de l'Ordre du Croissant*: liber manuscriptus anni 1462 BNF MS. fr. 25204
** Catalogus et series imaginum
* *Traité de la forme et devis comme on fait les tournois*, 1452: liber manuscriptus BNF MS. fr. 2695
** Catalogus et series imaginum
* *Passio Mauritii et sociorum eius*, 1453: liber manuscriptus BNF MS. Arsénal 940
** Catalogus et series imaginum
* *Armoiries des chevaliers de l'ordre du Croissant*: liber manuscriptus BNF MS. fr. 5225
** Catalogus et series imaginum
* Claude Menard, *L'ordre du croissant'', 1644: liber manuscriptus BNF MS. fr. 5605
** Catalogus et series imaginum

Categoria:Renatus Andegavensis
lunae crescentis
Categoria:Constituta 1448
Caesar non supra grammaticos

**Caesar non supra grammaticos** (vel *Caesar non est supra grammaticos, Nec Caesar supra grammaticos*) est proverbium Latinum. Responsio sui generis ad locutionem *Ego sum rex Romanus et super grammaticam* est.

Invenitur his verbis primo in libro Immanuelis Kantii *Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung?* (Latine: *Responsio ad quaestionem: Quid  est Illuminatio?*), anno 1784 edito. 

Sed et ante Kantium similia non semel dicta sunt; e.g., Molière in comoedia *Les Femmes savantes* (*Feminae doctae*) dicit:

La grammaire, qui sait régenter jusqu’aux rois...
(Ars grammatica, quae etiam regibus imperare scit...)

Suetonius in libro *De Grammaticis* (22) haec narrat:

M. Pomponius Marcellus sermonis Latini exactor molestissimus, in advocatione quadam — nam interdum et causas agebat — soloecismum ab adversario factum usque adeo arguere perseveravit quoad Cassius Severus, interpellatis iudicibus, dilationem petiit ut litigator suus alium grammaticum adhiberet 'quando non putat is cum adversario de iure sibi sed de soloecismo controversiam futuram.' hic idem cum ex oratione Tiberii verbum reprehendisset, adfirmante Ateio Capitone et esse illud Latinum et si non esset futurum certe iam inde, 'Mentitur,' inquit, Capito. tu enim, Caesar, civitatem dare potes hominibus, verbo non potes.'

## Nexus externi
* *Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung?* in *Vicifonte* Theodisco
* *Les Femmes savantes* in *Vicifonte* Francogallico
* Suetonii *de grammaticis et rhetoribus*

Categoria:Dicta
Categoria:1784
Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Ars grammatica