open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Volokia

**Volokia** (Russice nunc *Волоколамск*, prius *Волок на Ламе, Волок Ламский*, scilicet *Tractus navium ad Lamam, Tractus Lamensis*, vel simpliciter *Волок, Volok*, *Tractus*) est urbs regionis Moscuensis Russiae. Ad flumen Lamam, Šošae tributarium  priscum (quod in Volgam inflluebat), quod nunc receptaculum aquae ''Ivan'kovskoje* influit, situm est. Incolas 18&thinsp;372 (anno 2020) habuit.

[thumb|left|[Cremlinus Volokiae anno 2003]]
## Historia 
Anno 1135 primo memorata, Volokia urbs regionis Moscuensis antiquissima est. Dicitur interdum et multo ante condita esse et a Iaroslao Sapiente anno 1025 in locum hodiernum translata. Novogardienses hic naves tractu a Volga in Occam vehebant (scilicet e Šoša et Lama in Vološniam, quod flumen in Ruzam, Mosci tributarium, influit. De hoc tractu urbs nomen suum cepit. Andreas Bogolubensis dux Volodimiriensis anno 1160 Volokiam ceperat, Novogardiensibus expulsis, qui anno 1177 eam sibi reddiderunt; anno 1216 iterum Volodimirienses eam occupaverunt et anno 1238 a Bato incensa est. Saeculo XIII Novogardienses et Moscuenses Volokiam in imperio communi habebant; Ioannes Bursa Novogardienses expulit. Svidrigeloni annis a 1398 ad 1410 Volokia oboediebat. Ducatus Volokiensis, Moscoviae pars, annis a 1462 ad 1513 exsistebat; anno 1513 Volokia Moscuensis facta est. In Bello Magno Patrio Ioannis Panfilov exercitus in pugnis ad viam Volokianam gloriam meruit et periit.

## Nota 
## Nexus externi 
* De Volokia  in  *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron'' 

Categoria:Urbes regionis Moscuensis
Categoria:Condita 1135
Vulgata Xystina-Clementina

thumb|Titulus Vulgatae Xystinae-Clementinae, ubi legitur "Biblia Sacra Vulgatae editionis Sixti Quinti Pont. Max. iussu recognita atque edita."
**Vulgata Xystina-Clementina**, seu **Vulgata Clementina**, est editio anno 1592 a Clemente Papa VIII promulgata Vulgatae Bibliorum versionis, quae a Hieronymo aliisque interpretibus quarto saeculo facta erat. Quae editio, secunda ab ecclesia Catholica sollemniter probata (prima fuit Vulgata Xystina), usque ad annum 1979 in ritibus adhibebatur, cum Nova Vulgata a Ioanne Paulo Papa II promulgata est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Clementine Vulgate Project: textus Vulgatae Clementinae 

Categoria:Biblia Vulgata
Xystus (discretiva)

**Xystus** potest esse:
* Xystus, "porticus tecta, Latinis vero ambulatio hypaethra seu subdialis" (sic Forcellini)
* Sixtus, nomen paparum
Ad confirmandam fidem inclinatio

[thumb|[Imitatio iudicii exercitium est, quo inquisitores ad vitandam inclinationem ad confirmandam fidem instruuntur.]]

**Ad confirmandam fidem inclinatio** animi propensio est illius, qui potissimum talem accipere vult notitiam nuntiationemve, quae eius opinionibus aut praeiudiciis congruat eaque confirmet. Qui igitur hac propensione laborat, cum pronis testimoniis ac memoria selectrice uti solet, in errorem incidere et rerum intellectum corrumpere potest. Inclinatio ad confirmandam fidem est, cum de opinionibus inveteratis aut rebus valde ad animi motus pertinentibus agitur. Omnino depelli non potest, attamen administrari potest artem cogitandi exercendo.

## Genera inclinationis 
Notio ad confirmandam fidem inclinationis late patet, et ad eam variae pertinent res, sicut cognitio iniqua, usus iniquus cognitionis, recordatio iniqua et memoria selectrix.

Annis 1960 multa experimenta psychologica facta sunt, quae homines indicabant ad **cognitionem iniquam** pronos esse, atque ab una tantum parte velle suas hypotheses aliasque opiniones confirmare adferendo testimonia, quae cum praesenti hypothesi congruant.. Homines testimonia probantes tali quaerunt sciscitatione, qua opinionem suam confirmare possint, nec totius testimonii auctoritatem scrutari curant. Quaerunt, si recte sentiant, quos possint exspectare effectus, nec, quid, si errent, fieri possit, sciscitantur. Homines, cum opiniones probare volunt, unam tantum eligendi viam sequi malunt ceteris neglectis optionibus. Fieri enim potest, ut medicus iam inter initia certam dixerit morbi causam et deinde nihil nisi id agat, ut indicia huius cognitionis indaget. Ad summam, constat inclinationem ad confirmandam fidem parere errores systematicos praesertim in investigatione scientifica, quae ratione inductiva consistit.

## Notae 
## Bibliographia 
* Baron, Jonathan (2000) *Thinking and deciding*. Tertia editio. Cambridge University Press
* Kunda, Ziva (1999) *Social cognition: Making sense of people*. MIT Press
* Nickerson, Raymond S. (1998) Confirmation bias: A ubiquitous phenomenon in many guises. *Review of General Psychology* 2 (2): 175–220.
* Risen, Jane & Gilovich, Thomas (2007) Informal logical fallacies, apud Sternberg, Robert J. & al., *Critical thinking in psychology*, 110–130. Cambridge University Press.
* Wason, Peter C. (1960) On the failure to eliminate hypotheses in a conceptual task. *Quarterly Journal of Experimental Psychology* 12 (3): 129–140

Categoria:Cognitio
Categoria:Praeiudicia
Categoria:Psychologia
Categoria:Psychologia cognitiva
Duloxetinum

**Duloxetinum** est antidepressivum et inhibitor reabsorptionis serotonini noradrenalinique.

### Pharmacocinetica 
Semivita biologica t_{\frac{1}{2}}. 12 h est. Duloxetinum substratum cytochromatum CYP1A2 et CYP2D6 est. Excretio est maiore in parte per renes (70%), minore per faeces (20%).

## Notae 
* Dolor
* Milnacipranum
* Venlafaxinum

## Nexus externi 
* *drugs.com* cum monographia Duloxetini 

Categoria:Antidepressiva
Albis fluvius (Suecia)

**Albis fluvius** vel **Gothelba** (Suecice *Göta älv*) est magnum flumen Suecicum, in comitatu Gothiae Occidentalis situm. Ex Venere lacu incipit, 95 chm patet, et in *Kattegat* fretum influit. Aquas cadentes et hydroelectrificinas habet. Urbes Venersburgum (in lacu Venere, ubi flumen oritur),  *Trollhättan* et Gothoburgum (in ostio fluminis) ad Gothelbam sitae sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Flumina Sueciae
!
Dolor psychologicus

[thumb|*[Ad portam aeternitatis.* Pictura Vincentii van Gogh (1890). Senex ob iniucundum doloris psychologici sensum suam vitam deflet.]]
[thumb|*[Clamor.* Pictura Eduardi Munch (1893). Facies percepta sollicitus hominis moderni angor  exsistentialis late habetur.]]

**Dolor psychologicus** est iniucundus originis psychologicae incorporeaeque sensus. Quem Eduinus S. Shneidman, unus e primis investigatoribus in provincia suicidologiae, sic descripsit: "Quanto tu homo doles. Quod est miseria mentis; cruciatus mentis." Dolor psychologicus multis vocabulis appellatur, quoque vocabulo certam vitae mentalis proprietatem exprimente. Inter terminos technicos qui aliquando adhibentur sunt *algopsychalia* et *psychalgia,* sed res ipsa etiam appellari potest *dolor mentis,* *dolor animi motus,* *dolor psychicus,* *dolor socialis,* et *dolor spiritualis* vel *dolor animi,* vel *angor* tantum. Quae vocabula omnia, quamquam profecto non paria vel omnino congruentia, comparatio systematica theoriarum exemplariumque doloris psychologici, doloris psychici, doloris animi motus, et doloris per se concludit quodque vocabulum eundem affectum describere. Constat inter eruditos dolorem psychologicum esse inexorabilem exsistentiae humanae proprietatem.

Multae traditiones religiosae, sicut Octupla Via Nobilis in Buddhismo, dolorem psychologicum tractare vel adhibitionem praebere conantur. Meditatio valetudinii mentis prodest. Usitatissimum exercitationis meditationis genus in therapia est memorabilitas, cuius exercitatores exercitationes animi in spiritum intenti adhibent ad tensiones anxietatesque cum dolore animi motus coniunctas tractandas, symptomas physiologicas imminuentes.

## Notae
## Bibliographia
*Orbach, I., M. Mikulincer, E. Gilboa-Schechtman, et P. Sirota. 2003. "Mental pain and its relationship to suicidality and life meaning." *Suicide and Life-Threatening Behavior* 33 (3): 231–41. doi:10.1521/suli.33.3.231.23213. Abstractum.
*Shneidman, Edwin S. 1996. *The Suicidal Mind.* Oxoniae: Oxford University Press.
*Weiss, E.  1934. "Bodily pain and mental pain." *The International Journal of Psychoanalysis* 15: 1–13. Editio interretialis.

* Algologia
*Dolor neuropathicus
*Depressio
*Melancholia
*Miseria
*Pessimismus 
*Psychologia clinica
*Violentia psychica

Categoria:Animi motus
Categoria:Dolor
Categoria:Psychologia clinica
Categoria:Algologia
Kalitva

**Kalitva** (nunc vulgo **Kalitva Prisca**, Russice *Старая Калитва*) est vicus (et annis a 1779 ad 1865 urbs) regionis Voronegiensis Russiae. In ripa Tanaitis fluminis dextra altiore situs est. 1439 incolas habebat anno 2010.

## Historia
Anno 1712 edictu Petri Magni sloboda Cosacica condita est. Caput circuli annis ab 1779 ad 1797 erat. Ludus litterarum primus anno 1844 apertus est. Seditio rustica contra bolsevicos Ioanne Kolesnikov duce anno 1920 Kalitvae orta est.

## Notae
## Nexus externi 
*De Kalitva 

Categoria:Condita 1722
Categoria:Loci habitati Russiae
Categoria:Regio Voronegiensis
Iarenscum

**Iarenscum** vel **Iarenecum** (Russice *Яренск*) est vicus (usque ad annum 1924 urbs) regionis Archangelopolitanae Foederationis Russicae, ad flumen *Kižmola*, Wytschegdae tributarium, prope ostium eius situs. Iarensci sunt 4441 incolae (anno 2012).

## Historia
Anno 1384 primo memoratum est, cum Stephanus Permiensis id visitaret. Anno 1606 Basilius Suiscius palatinum Iarenscum misit. Post annum 1635 Wytschegda alveum mutavit, et Iarenscum reliquit (nam ante collem urbis subluebat, qua de causa et urbs locum mutaverat).
[thumb|left|Iarensci via [Patrocinium Dei Genetricis|Patrocinii (*Pokrovskaja*) anno 1890 (photographema Iulii Šokal'skij)]]

## Notae 
## Nexus externi 
* De Iarensco in  in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 

Categoria:Condita 1384
Categoria:Urbes regionis Archangelopolitanae
Orlovia

**Orlovia** (Russice *Орлов*) urbs est regionis Kirovensis Russiae. Incolas 6433 anno 2020 habet. In ripa dextra altiore Viatcae fluminis sita est. 

## Historia
Saeculo XIII ab incolis Novogardiae Inferioris condita est, ut archaeologia testatur; anno 1459 primo memorata, cum Basilius Caecus haec loca Moscoviae adiunxit. Saeculo XVIII et XIX mercatus coriorum et frugum Orloviae florebat. Annis a 1923 ad 1992 urbs *Chalturin* nominabatur (nam  rerum novarum cupidus in vico *Žuravli*, *Grues*, prope Orloviam natus erat).

## Notae 
## Nexus externi
Categoria:Condita saeculo 13
Categoria:Urbes regionis Kirovensis
Kolla

**Kolla** (Russice *Котлас*) est urbs in regione Archangelopolitana Russiae, in ripa Duinae Borealis fluminis prope ostium Wytschegdae fluminis sita. 61&thinsp;990 incolarum habet anno 2020. 

## Historia
*Pyras* vicus Komiensis in ostio Wytschegdae saeculo XIV situm erat. Stephanus Permiensis hic anno 1379 professionem suam incepit. Anno 1600 fratres Andreas et Petrus Symeonis filii Stroganov Kollam emere temptabant. Ad circulum Solivytschegdanum Kolla adiuncta est. Anno 1899 statio ferriviaria constructa est. 

thumb|left|Regio Kollae in tabula Remezov anni 1701

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Urbes regionis Archangelopolitanae
Categoria:Condita 1600
Kaigoroda

**Kaigoroda** (Russice *Кайгород* et nunc *Кай*) est vicus (et annis a 1708 ad 1854 urbs) est regionis Kirovensis Russiae. Incolas 259 anno 2010 habet. In ripa laeva Camae fluminis sita est. 

## Historia
Anno 1558 a fratribus Iacobo et Gregorio Stroganov condita est. Fodinarum salis ab Udmurtis defendarum causa arx aedificata est. Felix Dzierżyński ab anno 1898 hic in exsilio habitabat et museum eius Kaigorodae situm est.

thumb|left|Kaigorodae despectus anni 2013
## Notae 
## Nexus externi
* Musei Kaigorodensis situs 

Categoria:Condita 1558
Categoria:Regio Kirovensis
Categoria:Loci habitati Russiae
Catheter

[thumb|Exemplum **catheteris** est [catheter venosus centralis, quo aditus in structuram cavam (hic: venam cavam superiorem) fit.]]
**Catheter**  (Graece καθετήρ) est in medicina tubulus, qui ut aditus sive exitus artificialis in corpus ponitur, ut fluxus (liquorum corporis vel medicamentorum vel aliorum) generetur.

Beniaminus Franklinius, plus notus ut unus ex Conditoribus Civitatum Foederatarum, catheterem urinae derivandi invenit.

## Notae 
* Necessitas medica
* Syringa iniectionis

## Nexus externi 
* *medlineplus.com* de catheteribus 

Categoria:Medicina
Insula Principis Cambriae (Nunavut)

[thumb|Insula Principis Cambriae in [Nunavut.]]
[thumb|upright=0.9|Despectus ex [aere in Insulam Principis Cambriae et insulas propinquas.]]
[thumb|upright=1|[Ursus maritimus fragmentum glaciei natantem in Freto Frankliniano ad orientem Insulae Principis Cambriae versus defendit. Vestigium sanguineum monstrat praedam trans fragmentum tractam fuisse. Photographema Septembri 2019.]]
**Insula Principis Cambriae** vel **Insulae Principis Walliae** (Anglice *Prince of Wales Island*; Francice *Île du Prince-de-Galles*), una ex maioribus Archipelagi Arctici Canadiensis insulis arcticis, in Nunavut Canadae inter insulas Victoriam et Somersetensem atque ad meridiem Insularum Reginae Elizabethae versus iacet. Ut facilius administretur, in regiones Qikiqtaaluk et Kitikmeot dividitur. Coloniae perpetuae absunt.

Area Insulae Principis Cambriae est 33&thinsp;339 chiliometra quadrata. Insula est quadragesima a maxima orbis terrarum insula et decima a maxima in Canada sita.

Ex Alberto Eduardo, primigenito Victoriae Reginae filio, tunc annos decem nato et iam Principe Cambriae, primum anno 1851 appellata est; qui princeps tandem anno 1901 Eduardus VII rex regnare coeperit.

## Notae
## Bibliographia
* Blackadar, Robert Gordon. 1967. *Precambrian Geology of Boothia Peninsula, Somerset Island, and Prince of Wales Island, District of Franklin.* Ottavae: Department of Energy, Mines and Resources.
* Christie, Robert Loring. 1967. *Stratigraphic Sections of Palaeozoic Rocks on Prince of Wales and Somerset Island, District of Franklin, Northwest Territories.* Ottavae: Queen's Printer.
* Dyke, Arthur S. 1992. *Quaternary Geology of Prince of Wales Island, Arctic Canada.* Ottavae: Geological Survey of Canada. ISBN 0-660-14408-5.
* Mayr, Ulrich. 2004. *Geology of eastern Prince of Wales Island and adjacent smaller islands, Nunavut (parts of NTS 68D, Baring Channel and 68A, Fisher Lake).* Ottavae: Geological Survey of Canada. ISBN 0-660-18804-X.
* Osborn, Sherard. 1852. ''Stray leaves from an Arctic journal, or, Eighteen months in the polar regions: in search of Sir John Franklin's expedition, in the years 1850–51.* Novi Eboraci: Putnam’s. Archivum.
* Savours, Ann. 1999. *The Search for the North West Passage.* Basingstoke: Palgrave Macmillan. ISBN 978-0312223724. Archivum. 

## Nexus externi
*"Prince of Wales Island" in *Atlas of Canada.'' Toporama; Natural Resources Canada.

Categoria:Archipelagus Arcticus
Categoria:Insulae Canadae
Categoria:Regio Arctica
Czilma

**Czilma** (Russice *Цильма, Сilma*) est flumen in regione Archangelopolitana et re publica Komiensi Russiae. In iugo Timanico oritur, circiter 374 chiliometra per montes et silvam borealem primo, post per planitiem patet et in Petschoram, cuius tributarius secundum aream aquae affluentis tertius est, contra *Ostium Czilmae* (''Ust'-Cilma*) vicum Pomoricum effunditur. Fodinae cupri et argenti a saeculo XV ad Czilmam (prope Nonburgum vicum) notae sunt.

## Notae 
## Nexus externi 
* Czilma in situ *Repertorii aquarum nationalis'' 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Regio Archangelopolitana
Categoria:Komi (res publica)
Categoria:Systema Petschorae fluminis
Ussa

**Ussa** (Russice *Уса*, in lingua Komiensi *Усва*) est flumen in re publica Komiensi Russiae. In montibus Uralibus Arcticis oritur, circiter 565 chiliometra primo per montes et silvas boreales, postremo per planitiem interdum paludinosam fluit et in Petschoram contra *Ostium Ussae* (''Ust'-Usa*) vicum effunditur. Vorcuta flumen est accola Ussae maximus, ad quem Vorcuta urbs sita est.

*Usinsk* urbs ad Ussam sita est. Carbonis fodinae in regione Ussae sitae sunt et prope *Usinsk* petrolei et gasii copia inventa est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Ussa in situ *Repertorii aquarum nationalis'' 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Komi (res publica)
Categoria:Systema Petschorae fluminis
Stzuchogora

**Stzuchogora** (Russice *Щугор, Čšugor*) est flumen in re publica Komiensi Russiae. In montibus Uralibus septentrionalibus oritur, ubi Telposiz mons ad ripam fluninis laevam stat, circiter 300  chiliometra per silvas intactas Komienses fluit, cataractas et aquas cadentes habet et in Petschoram contra *Ostium Stzuchogorae* (''Ust'-Čšugor*) vicum effunditur. Saeculo XIX *Tractus Sibiriacovii* (*Sibiriakovskij trakt*) frugibus ab Obio ad Petschoram vehendis in regione Stzuchogorae constructus erat.

## Notae 
## Nexus externi 
* Stzuchogora in situ *Repertorii aquarum nationalis'' 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Komi (res publica)
Categoria:Systema Petschorae fluminis
Potzscheriema

**Potzscheriema** (Russice *Подчерема, Podčerema*) est flumen in re publica Komiensi Russiae. In montibus Uralibus Borealibus oritur, circiter 178 chiliometra per montes et postea per planitem, ubi ramos et insulas multas facit, fluit, et in Petschoram contra ''Podčer'e* vicum effunditur. Praeter *Podčer'e*  nulli loci habitati in Potzscheriemae valle sunt, nam *Orlovka* vicus, in ostio fluminis eiusdem nominis Potzscheriemae accolae iacens, relictus est.

## Notae 
## Nexus externi 
* Potzscheriema in situ *Repertorii aquarum nationalis'' 

Categoria:Flumina Russiae Europaeae
Categoria:Komi (res publica)
Categoria:Systema Petschorae fluminis
Balneum

[thumb|upright=1.2|Balneum hodiernum anno [1903, cum labro, duobus mantelibus, latrina, trulleo, duobus speculis.]]
**Balneum,** interdum **latrina** nominata, est conclave interioris aedificii, lavationi hygienaeque dicatum.

Partes balnei esse possunt:
* Balneum pluvium
* Labrum
* Latrina (vel conclavi proprio)
* Trulleum
* Speculum

## Notae 
* Aqua
* Dies mundialis aquae
* Lavatio manuum
* Sauna

## Bibliographia
* Hirsch, William J. 2008. *Designing Your Perfect House.* Dalsimer Press. ISBN 9780979882036.
* Penner, Barbara. (1970) 2013. *Bathroom.* Londinii. ISBN 9781780231938. OCLC 834404623.
* Teresi, Dick, et al. 2002. *Lost Discoveries: The Ancient Roots of Modern Science—from the Babylonians to the Maya.* Novi Eboraci: Simon & Schuster. ISBN 0-684-83718-8.

## Nexus externi 
Categoria:Conclavia (architectura)
Categoria:Balnea
Tremor medicamentis toxinisque inductus

**Tremor medicamentis toxinisque inductus** (ICD-10: G25.1) est tremor coniunctione temporali post medicamentorum certorum consumptionem vel post intoxicationes et acutas et chronicas. Diversae substantiae et pharmacologicae et toxicae diversas tremoris formas generae possunt. Ita visum tremor inductus adversa drogae reactio aestimare potest.

Tremor medicamentis inductus non rarus est. Exempla *inductorum tremorogenicorum* sunt coffeinum, agonistae receptoriorum adrenergicorum beta (ut theophyllinum), inhibitores reabsorptionis serotonini selectivi (IRSS), antidepressiva tricyclica.

Tractatio per medicamenti vel toxini terminandum fit.

## De tremore in genere et de eius differentia medica 
**Tremor** motus partium corporis et *non voluntarii*, *rhythmici*, *oscillatorii* est. Diversa genera tremorum separantur, ut tremor in quiescendo, in agendo. Tremor in quiescendo sub gravitatis abolitione observari potest, tremores in agendo sub musculorum contractionibus occurrunt. Ii porro in tremores in attinendo, in movendo, in intendendo distinguuntur. 

**Tremores drogis inducti** praecipue tremores in quiescendo vel in attinendo sunt. Ceteri tremores (motibus voluntariis provocatis) saepe causis aliis attribuendi sunt. Tremori *in quiescendo* (musculis non activis) frequentia 3-6 Hz et amplitudo maior sunt. Motus voluntarii amplitudinem tremoris deminuant. Haec potius post consumptionem antipsychoticorum occurrat. Tremori *in attinendo* (musculis tantum adversus gravitationem tentis) frequentia 4-12 Hz et amplitudo minor est. Motus voluntarii amplitudinem tremoris augeant. Ea potius una cum consumptione drogarum illicitarum vel alcoholi observari possunt

## Notae 
* Morbus Parkinsonianus
* Nuclei basales

## Nexus externi 
* *medlinePlus* cum tabula medicamentorum tremorem inducentium 
* Tremor medicamentis inductus, cum notitia *parkinsonismi secundarii* 

Categoria:Indicia morbi
Categoria:Neurologici morbi
Pustoosero

**Pustoosero** (Russice Пустозерск, tr. *Pustozersk*), saepe etiam **Gorodok** (scilicet *oppidum, arx parva*) fuit urbs Russiae septentrionalis. In delta Petschorae fluminis, in ripa lacus *Pustoje*, ubi *Gorodetskij Šar*, Petschorae ramus, e lacu effluit, situm erat. Ripa Alba urbs hodierna 20 chm a loco Pustoosero priscae distat.

thumb|Pustoosero (photographema anni 1909)
## Historia
Anno 1499 iussu Ioannis Magni arx contra Nenetos condita est (quamvis et reliquiae coloniae antehac hic sitae inveniuntur). Mercaturae gratis colonia crescebat; circulus Pustooserensis saeculo XVII a Mesen flumine ad Urales et a Wytschegda ad mare Barentsianum patebat.

Regno Casanensi victo itinera in Siberiam breviora aperta sunt. *Gorodetskij Šar* arena opertus a saeculo XVIII tenuiore aqua fluebat et naves ad urbem adire non poterant. Anno 1762 arx Pustooserensis destructa est; anno 1780 circuli caput pro Pustoosero Mesenia facta est. Anno 1924, cum Ripa Alba aedificari incepisset, Pustoosero nomen urbis perdit; anno 1962 tota relicta est (Agrippina Andronici filia Koževina incola postrema fuit).

Saeculo XVII Pustoosero etiam exsilii locus habebatur; multi tumultuarii huc missi sunt, quorum et Habacuc Petri filius erat. Ille et librum de vita sua hic composuit et  supplicio hic affectus est.

thumb|Fossa archaeologica in Pustoosero (anno 2010)

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Districtus autonomus Neneticus
Categoria:Loci archaeologici Russiae
Categoria:Loci olim habitati Russiae
Categoria:Urbes antiquae
Categoria:Condita 1499
Expeditio in Siciliam

thumb|Navigatio Atheniensium in Siciliam.
**Expeditio in Siciliam** est magnum inceptum bellicum medio Peloponnesiaco bello initum quam populus Atheniensium Alcibiade suadente, Nicia dissuadente anno 415 a.C.n. decrevit. Causa speciosa fuit auxilium a Segestanis petitum quos Selinuntes adiuvantibus Syracusanis bello opprimebant. Re vera demagogi Atheniensibus spem totius Siciliae subigendae proponebant atque inde etiam Italiam et Carthaginem in animo habebant. Itaque vis huius belli omnis in Syracusas, potentissimam Doricam civitatem Siciliae, incubuit. Clades in Sicilia anno 413 a.C.n. ab Atheniensibus accepta  in exitu belli adversus Peloponnesios et dissolutione Foederis Delii magnum momentum habuit. Narratio huius expeditionis a rerum gestarum scriptore Thucydide hodieque magnam famam habet.
thumb|Syracusae ab Atheniensibus obsessae.
Primi duces expeditionis fuerunt Alcibiades, Nicias, Lamachus. Mox Alcibiades qui maximam operam in expeditione praeparanda navarat parodiae sacrorum Cereris mysteriorum ab inimicis absens insimulatus ab imperio remotus est et Athenas ad iudices convocatus. Ad Spartanos transfugere quam periculum mortis in patria adire maluit. Tum res longe aliter atque Athenienses speraverant vertere coepitː nam dux Lacedaemonius Gylippus cum hoplitis Corinthiis subsidio missus eos a circumvallatione Syracusarum prohibuit et bello in Graecia continentali renato rex Agis et Peloponnesii Deceliam in Attica muniverunt unde hostes ab agris colendis arcebant. Quin etiam civitates Graecae Siciliae societatem Atheniensium aspernabantur, eorum imperialismum reformidantes, et paulatim praeter Agrigentinos circa Syracusanos coalescebant. Postquam angustias rerum compertas habuerunt Athenienses alterum exercitum ducentibus Demosthene et Eurymedonte subsidio miserunt. Qui exercitus una cum priore periitː nam Athenienses in angusto portu pugnare coacti sollertia navali qua maxime pollebant hostes superare non potuerunt. Haec infausta expeditio finem imperialismo Atheniensi imposuit.
## Fontes 
* Diodorus Siculus, libro tertio decimo *Bibliothecae historicae*
* Plutarchus, *Vitae Parallelae*ː Nicias et *Alcibiades*
*Thucydides,  *De bello Peloponnesiaco* libri VI-VII
thumb|Iter Atheniensium post cladem navalem.

## Plura legere si cupis 
* Sebastiano Amato, ''Dall'Olympieion al fiume Assinaro. La seconda campagna ateniese contro Siracusa (415-413 a. C.)*, 2005-2008. Quattuor volumina.
*Frédéric Bertocchini,	*Athènes et le désastre de l'expédition de Sicile de 415 à 413 av. J.-C.*,  Éditions Clémentine, 2017
* Donald Kagan, *The Peace of Nicias and the Sicilian Expedition*. Cornell University Press, 1981.  Nonnullae paginae apud Guglum librorum Recensio critica
*	Francis Larran, *L’Histoire labyrinthe : l’expédition de Sicile chez Thucydide*, Cadomi, 2020
*Riccardo Vattuone,	*Logoi e storia in Tucidide : contributo allo studio della spedizione ateniese in Sicilia del 415 a.C.'', Bononiae, 1978

## Nexus externi 
*Expeditio Siciliae apud Livius.org 
Categoria:Historia Athenarum
Categoria:Bellum Peloponnesiacum
Universitas Tokiensis studiorum linguarum peregrinarum

thumb|Aedificium Universitatis
thumb|Aedificium pro lectione studioque
**Universitas Tokiensis studiorum linguarum peregrinarum**  (Iaponice:東京外国語大学 *Tōkyō Gaikokugo Daigaku*) est universitas publica in urbe Fuchū Tokio Iaponiae sedet, constituta anno 1949 ad linguae mundi et culturas studendum. Et relationem internationales diplomatiae more multilinguismo et diversitate culturae investigentur. Origo universitatis est schola studiorum linguarum peregrinarum constituta anno 1873.

## De studio facultatis 
Hodie facultate 28 linguas principaliter studire potest. Et ius educationis pro exsulibus mundi pro est.

### Studium Iaponicum
*Lingua Iaponica
### Studium Asiae orientalis
*Lingua Sinensis
*Lingua Coreana
*Lingua Mongolica
### Studium Asiae
*Lingua Indonesiana
*Lingua Malaica
*Lingua Tagalog
*Lingua Thai
*Lingua Lao
*Lingua Vietnamensis
*Lingua Khmer
*Lingua Birmanica
### Studium Asiae australis et occidentalis
*Lingua Arabica
*Lingua Bengalica
*Lingua Hindica
*Lingua Persica
*Lingua Turcica
*Lingua Urdu
### Studium Europa et Americae I 
*Lingua Anglica
*Lingua Germanica
### Studium Europa et Americae II
*Lingua Francogallica
*Lingua Italiana
*Lingua Hispanica
*Lingua Lusitana
### Studium Russicae et Europae orientalis
*Lingua Russica
*Lingua Polonica
*Lingua Bohemica

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus (Anglice)
*Situs publicus (Iaponice)

Categoria:Universitates Iaponiae
Categoria:Tokium
Categoria:Constituta 1949
Universitas Kiotoensis studiorum linguarum peregrinarum

thumb|Aedicina Universitatis
**Universitas Kiotoensis studiorum linguarum peregrinarum** (Iaponice:京都外国語大学 Kyōtō Gaikokugo daigaku) est universitas privata constituta 1959 in Kyoto ad linguas mundi et relationem internationales cum multilinguismo et respectu diversitatis culturae studendum. Sententia academica Latine "**Pax mundi per Linguas**" est. Origo universitas schola studiorum linguarum peregrinarum fuit constituta anno 1947. 

## Studium facultatium universitatis 
Hodie Universitas duo facultates: linguarum peregrinarum et facultas conlationis internationalis  possidet. Et nona linguas plincipaliter studire potest. Et decem cetera linguas ut lingua secunda vel tertia docere potest.
### Facultas linguarum peregrinarum 
*Lingua Anglica
*Lingua Francogallica
*Lingua Hispanica
*Lingua Italiana
*Lingua Theodisca
*Lingua Lusitana
*Lingua Sinensis
*Lingua Russica
*Lingua Iaponica
### Facultas conlationis internationalis 
*Studium res mundialis 
**De organizatione re publica vacante vel
**De negitio mundialis
*Studium periegesis

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs publicus (Anglice)
*Situs publicus de facultate linguarum peregriarum (Iaponice)
*Situs publicus de facultate conlationis internationalis (Iaponice)

Categoria:Universitates Iaponiae
Categoria:Kyotum
Categoria:Constituta 1959
Dies mundialis theatri

**Dies mundialis theatri** est dies quae die 27 Martii inter gentes celebratur ad pacem et communicationem ab arte theatrali ab Instituto Internationali Theatri, organizatione sub UNESCO, anno 1961 decreta. 

Anno 1962 Ioannes Cocteau, anno 1963 Arthurus Miller, anno 1964 Ioannes Ludovicus Barrault et Laurentius Olivier, anno 1969 Petrus Brook anno 1973, Luchinus Visconti, anno 1976 Eugenius Ionesco, anno 2010 Iuditha Dench deinde anno 2026 Gulielmus Dafoe sententiam ad diem mundialem theatri promovendum scripsit.

## Notae 
## Nexus externi 
*Situs interretialis diei proprius. (Anglice)
*Situs interretialis diei proprius (Francogallice)

Categoria:Ritus Martii
Categoria:Theatrum
Categoria:UNESCO
Critias (tyrannus Atheniensis)

**Critias** (mortuus Munychiae 403 a.C.n.) fuit sophista et demagogus Atheniensis et unus e triginta tyrannis, mox eorum dux postquam Theramenem moderatiorem sibi visum interfici iussit. Filius cuiusdam Callaeschri fuit, familiaris Socratis, cognatusque Platonis, qui eum non tantum in dialogum *Critias* inscriptum, sed etiam in *Charmidem* et *Timaeum* et *Protagoram* induxit. Et ipse tragoedias aliaque poemata composuit, necnon orationesː quorum omnium nisi nonnulla fragmenta nihil superest.

## Notae 
## Fontes 
* Plato, *Critias* 108a-c
* Plutarchus, *Vitae Parallelae*ː Alcibiades 33.1
* Xenophon, *Hellenica*, libri I-II.

## Plura legere si cupis 
* Vincent Azoulay, "Critias, les Trente et les Trois-Mille : heurs et malheurs d’un groupe charismatique" in *Le charisme en politique*, École française de Rome, 2023ː 15-50
* Monica Centanni, *Atene assoluta : Crizia dalla tragedia alla storia*, Patavii, Esedra, 1997
* Eduardus Philippus Hinrichs, *De Theramenis, Critiae et Thrasybuli, virorum tempore belli Peloponnesiaci inter Graecos illustrium, rebus et ingenio : commentatiuncula*, Hamburgi, 1820
* Edmundus Lévy, " Critias, ou l’intellectuel au pouvoir », *Cahiers philosophiques de Strasbourg*, 2001(12)ː 231-251
*	''La Muse au long couteau : Critias, de la création littéraire au terrorisme d'État : actes du colloque international de Bordeaux, les 23 et 24 octobre 2009*, Ausonius éditions, 2018 Recensio critica Altera recensio critica
* György Németh, *Kritias und die Dreißig Tyrannen : Untersuchungen zur Politik und Prosopographie der Führungselite in Athen 404-403 v. Chr.*, Steiner, 2006 Nonnullae paginae apud Guglum librorum
* S. Usher, "Xenophon, Critias and Theramenes", *The Journal of Hellenic Studies'', 1968ː 128-135.

## Nexus externi 
* Critias in Paulys Real-Enzyklopädie der classischen Altertumswissenschaft
*Critiae genealogia

Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Discipuli Socratis
Categoria:Oratores
Categoria:Poetae scaenici
Categoria:Politici Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Graeci antiqui
Categoria:Tragici
Categoria:Tyranni Graeci
Obstructio canalis Suesiensis (2021)

[thumb|Despectus in obstructionem ex satellite die [24 Martii factus]]

**Obstructio canalis Suesiensis** mense Martio, anno 2021 facta est, cum *Ever Given*, navis oneraria, in ripa canalis sideret. Quae navis ad portum Roterodami, deinde Felixstowe navigabat. Mane die 23 Martii navis, quadringenta metra longa, ventis adversis in ripam canalis incurrit et transitum aliarum navium occlusit. Tandem post sex dies prora eius liberata est. Quoniam canalis Suesiensis est unus ex maximis viis mercatoriis orbis terrarum, obstructio certum detrimentum oeconomicum effecit.

## Nexus externi 
* "Suez Canal: Ever Given container ship shifted from shoreline." Commentarius de navi liberata apud BBC 

Categoria:Canalis Suesiensis
Categoria:Mali casus
Anastasia (sancta)

[thumb|Sancta Anastasia vas cum medicamentis tenet ([icon|imago Byzantina saeculi XIV)]]
**Anastasia Sirmiensis** (vel **Illyrica** vel **Romana** vel, in Ecclesia Orthodoxa, **Anastasia Pharmacolytria**) est sancta Christiana. Eius memoria ab Ecclesia Romana die 25 Decembris colitur et ab ecclesia Orthodoxa 22 Decembris.

## Vita
Romana nobilis fuit. Α matre Fausta Sirmiensi in fide Christiana educata est. Discipula sancti Chrysogoni Aquileiensis fuit; Christianos in carceribus visitabat et eos iuvabat. Chrysogono martyre  necato in Graeciam et Macedoniam profecta est, ubi multis in urbibus Christianis vinctis auxilium  ferebat, donec ipsa in Sirmio supplicio anno 304 (Diocletiano imperatore) affecta est.

## Cultus 
In ritu Romano (veteri, sic dicta forma extraordinaria) sancta Anastasia commemoratur in secunda trium missarum diei Nativitatis Domini, hac nempe quae in aurora celebratur et cuius introitus a verbis *Lux fulgebit* incipit. Statio huius missae (scilicet locus, ubi olim Pontifex Romanus celebrabat) ad sanctam Anastasiam est, quae olim ecclesia curiae Byzantinae Romae fuit.

## Notae
## Nexus externi
* Sanctae Anastasiae vita e *Legenda aurea*
* Anastasiae Chrysogono epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi
* De sancta Anastasia in *Encyclopaedia Catholica* 

Categoria:Sancti
Categoria:Martyres
Categoria:Incolae Romae
Categoria:Sirmium
Oscilloscopium

thumb|**Oscilloscopium** duobus canalibus cum albo (sinistre), duobus inditis verticalibus (axis Y), gubernatione axis X, velut (dextre) unitate exsolutionis cursus radii.
**Oscilloscopium**, olim **oscillographum** appellatum, est instrumentum, quod tensiones electricas variantes velut formas undarum vel longitudines undae ostendi possunt. Pro eo radius electronicus, albo punctum singularem formans, axe x (horizontale) et axe y (verticale) trans album dirigitur. Modo simplicissimo axe X constanter et horizontaliter ab sinistro ad dextrum radius velocitate constante dirigitur (ope signi triangularis *interni* cum ascensu lento et descensu rapido), axe y signo inditis y pendet, ut signa tensionum superiorum radium electronicum sursum, inferiorum autem deorsum dirigent. Ita forma undae demonstrari potest (vide imaginem supra).

Adhibentur oscilloscopia in scientia, medicina, arte ingeniaria, electronica.

### Modus X et Y 
[thumb|Modus X et Y: Hic radium electronicum ope [circuitus electronicus|circuitus electronici (ante posito) scalis resistoriorum *monitorium vectoriale* ope utriusque axis (X et Y) ad effectum directum, ita imaginem horologii conferens.]]
*Modo X et Y* inditis X (axis horizontalis) velocitate non constante ab sinistro ad dextrum currit, sed ab inditorum secundorum signo *externo* pendet, etiam imagines duarum dimensionum permittens (vide imaginem horologium per oscilloscopium collatum) (monitorium vectoriale).

## Notae 
## Bibliographia
* Wedlock, Bruce D., et James K. Roberge. 1969. *Electronic Components and Measurements.* Prentice-Hall. ISBN 0-13-250464-2.

* Electrocardiogramma
* Carolus Ferdinandus Braun

## Nexus externi 
* Museum oscilloscopiorum 
* Emulator oscilloscopii canale uno interretialis 

Categoria:Instrumenta mensuralia
Barbara (sancta)

[thumb|Sancta Barbara a [Lucas Cranach maior|Luca Cranach maiore picta circa annum 1530]]
**Barbara Heliopolitana** vel **Nicomediensis**, saeculo incerto mortua, est sancta Christiana, martyr, cuius memoria die 4 Decembris colitur (ab Ecclesia Orthodoxa 4 Decembris Calendario Iuliano, scilicet 17 Decembris Gregoriano).

## Vita legendaria
Heliopoli Libanensi Barbara patre Dioscoro, Maximiani imperatoris amico, nata est. Pulchritudinis praecipuae causa Dioscorus filiam in turrem concludit, ubi Barbara meditans de Creatore unico cogitare incepit; postea cum nuptiarum causa pater in urbem egredi eam permisit, Barbara Christianos invenit et de fide eorum participavit. Hac re cognita Dioscorus iratus ad Martianum, qui urbem regebat, filiam adduxit, qui fidem reliquere iussit; Barbara negavit et multis tormentis passa denique a Dioscoro ipso decollata est. Sancta Iuliana Nicomediana, quae cum constantiam Barbarae vidisset Christiana facta est, cum ea occisa est. Dioscorus et Martianus post aliquot annos fulmine interfecti sunt.

## Cultus
thumb|Sculptura sanctae Barbarae cum fossore orante, in ecclesia in pago  Silesiaco Rybnik-Zebrzydowice
Corpus eius sine capite in ecclesia cathedrali Reatina sub maiore altari colitur et illius urbis necnon eius dioecesis patrona praecipua est. Caput autem inter alias reliquias in oratorio Lateranensi ad Sancta Sanctorum nonnumquam osservari dicitur.

Sancta Barbara veneratur speciali modo ab his qui frequenter in periculo mortis versantur, praesertim a metallicis. Unde et in Polonia fossores festum sanctae Barbarae (Polonice *Barbórka*) magna cum pompa celebrant; eodem die est dies festus geologorum. Unde et Barbara in patronam dioecesis Katowicensis electa est, quae regio in Silesia superiori locata, permultis carbonis fodinis abundat.

*Barbarea*, genus plantarum angiospermarum e familia Cruciferarum, in eius honorem nominatum est.

## Notae 
Categoria:Martyres
Categoria:Sancti

## Nexus externi
* Vita sanctae Barbarae in *Legenda aurea* (caput 202, p. 898)
* De sancta Barbara ex *Ökumenischen Heiligenlexikon* 
* Barbarae Eusebio epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi
* Hymni sanctae Barbarae
Musculus quadratus lumborum

**Musculus quadratus lumborum** est posterioris profundus abdominis musculus et prope columnam vertebralem lumbalem locatus. Oritur musculus ab crista iliaca os ilii velut ligamento iliolumbali (inter cristam et processum transversum vertebrae lumbalis quinti).

Tectus est musculus extremo postico ab fascia thoracolumbali, quo in anaesthesia iniectio *obsidionis musculi quadrati* lumborum applicatur.

## Anatomia topographica 
* Musculo quadrato lumborum profunde musculus psoas maior invenitur.
* Musculo superficialiter musculus erector spinae (pars musculus sacrospinalis) locatus est.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Gray409.png|Fascia thoracolumbalis
Fasciculus:Gray388.png|Sectio transversalis parietis abdominalis posterioris; dextre proximitates musculi adversus musculum psoas maiorem velut musculum sacrospinalem indicantur. 
Fasciculus:Gray1124.png|Aspectus posterior sinistre vicinitatem renis ad musculum quadratum lumborum ostendit.

## Notae 
* Index musculorum hominis

## Nexus externi 
* Anatomia musculi quadrati lumborum 
* Obsidio musculi quadrati lumborum 

Quadratus lumborum musculus
Neurodiversitas

thumb|Imago neurodiversitatis
**Neurodiversitas** est diversitas neurologica quae cerebrorum hominium et hominium autismi, CHAD, syndroma Tourette et dyscalculia aestimari cum dignitate humana et tolerantia postulat.

Origo motus diversitatis neurologica iura humana hominium morbus mentis, inter eas autismi pretegendum  est. Sed et gens humana, propensiones sexuales et genum includere potest.

## Notae 
*Diversitas biologica
*Dies mundialis de conscientia autismi

Categoria:Invaliditas
Categoria:Iura humana
Elisabeth (sancta)

**Elisabeth** (Hebraice אלישבע‏‎, Graece Ἐλισάβετ) fuit Ioannis Baptistae mater, Zachariae sacerdotis uxor, Mariae familiaris. Memoria Elisabethae ab Ecclesia Catholica 23 Septembris colitur, ab Ecclesia Orthodoxa 5 Septembris.

[thumb|left|Maria cum Iesu et Elisabeth cum ioanne ([Raphael Sanctius Urbinas|Raphaelis Sanctii opus)]]
In Evangelio secundum Lucam  (1:39-56) Elisabeth, cum gravida esset, a Maria visitata esse dicitur; tunc primo Mariae sortem eius explicavit. Incepit Elisabeth *Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui*, quae verba in precationem *Ave Maria* inclusa sunt. In Protevangelio Iacobi Zacharias a militibus Herodis regis occisus esse narratur, cum respondere iis noluisset, Elisabetha autem servata cum filio iin deserto vixisse.

## Notae
## Nexus interni
*Elisabeth Hungariae

## Nexus externi
Categoria:Personae Novi Testamenti
Romanova

**Romanova** (Russice nunc *Тутаев, Tutajev*) urbs est regionis Iaroslaviensis Russiae. Ad Volgam flumen stat. Incolas 39&nbsp;837 habuit anno 2020.

[thumb|left|Romanovae forum a [Boris Kustodiev|Boriso Kustodiev pictum anno 1919]]
## Historia
Duae urbes, Romanova et *Borisoglebsk*, in duabus ripis Volgae stabant usque ad annum 1822 (Romanova in laeva et Borisoglebsk in dextra). Romanova  a Romano Vladimiri filio duce Ugliciae anno 1283 condita est; ducatus Iaroslaviensis pars erat; ducatus Romanovensis saeculo XIV existebat et ad Moscoviam anno 1491 adiunctus est. Colonia loco Borisoglebsk Romanovae vetustior est; sed usque ad saeculum XVIII sloboda piscatorum, nomine sanctorum Borisi et Glebi nominata, hic erat. Anno 1777 in numerum urbium inclusa est et anno 1822 Romanova et Borisoglebsk coniuncti sunt; anno 1918 *Romanov-Borisoglebsk* urbs nomen Eliae Pauli filii Tutajev, Exercitus Rubri militis, cepit.

## Pinacotheca

Fasciculus:Kustodiev promenade Volga.jpg|"Ambulatio ad Volgam" (Boris Kustodiev, 1909; Romanova figurata est)
Fasciculus:Воскресенский собор весной.jpg|Ecclesia cathedralis Resurrectionis
Fasciculus:Рождественский вечер (вид на Воскресенский собор Бороисоглебской стороны г. Тутаева).jpg|Eadem hieme
Fasciculus:Казанско-Преображенская церковь (1758, Романовская сторона г. Тутаева).jpg|Ecclesia Dei Genetricis Casanensis et Transfigurations
Fasciculus:Собор Крестовоздвиженский, в предзакатный час.jpg|Ecclesia cathedralis Instaurationis Crucis
Fasciculus:Ангел Господень, Романовский Крестовоздвиженский собор, западная стена четверика, фреска Гурия Никитина.jpg|Angelus (opus tectorium Guriae Nikitin in Ecclesia cathedrali Instaurationis Crucis)
Fasciculus:Пророк Иеремия, Романовский Крестовоздвиженский собор, южная стена четверика, фреска Гурия Никитина.jpg|Prophetes Ieremias (opus tectorium Guriae Nikitin ibidem)
Fasciculus:Пророки Илия и Енох, Романовский Крестовоздвиженский собор, западная стена четверика, фреска Гурия Никитина.jpg|Prohetae Elias et Enoch (opus tectorium Guriae Nikitin ibidem)
Fasciculus:Апокалипсис, Романовский Крестовоздвиженский собор, западная стена четверика, фреска Гурия Никитина.jpg|Apocalypsis (opus tectorium Guriae Nikitin ibidem)

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Iaroslaviensis
Categoria:Condita 1283
Monica (sancta)

[thumb|Sancta Monica a [Petrus de Burgo|Petro de Burgo picta circa annum 1460]]
**Monica Thagastensis**, anno 331 in Africa provincia nata et anno 387 Ostiae mortua, fuit mater beati Augustini et sancta Christiana est, cuius memoria ab Ecclesia Catholica die 27 Augusti colitur et ab Ecclesia Orthodoxa 4 Maii.

## Vita
Sanctae Monicae vita plerumque e *Confessionibus* filii eius nota est. In familia Christiana barbarica nata esse videtur. Patricius Thagastensis maritus eius etiam a Monica ad fidem Christianam adductus est. Filium in fide educabat, sed non baptizaviut, ut tunc mos erat. Italiam venire noluerat, sed concessit et Ambrosiι Mediolanensis, sicut filius, discipula facta est.

## Nexus externi
* De sancta Monica in *Ökumenischen Heiligenlexikon* 
* Monicae Augustino epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi

Categoria:Sancti
Categoria:Romani antiqui
Algologia

[thumb|Substantiae [Papaver somniferum|*Papaveris somniferi* pars gregis opiatorum sunt, quae potentissime dolorem levare possunt.]]
**Algologia** (a verbis Graecis *ἄλγος,* 'dolor' et *-λογία ,* 'doctrina, scientia') est scientia partim medica, quae dolori, effectui nec non curae eius studet. Munus principale eius mitigatio doloris est. Medicina doloris potius ad algologiam ut disciplinam medicam spectat, et medicamentis, tractationibus medicis studet.

Fundata est algologia ab anaesthesiologo Italiano-Americano Iohanne Iosepho Bonica (1917—1994).

Anno 1986 Ordo Mundi Sanitarius *scalam doloris* graduum trium doloris divulgavit:
* Dolor lenis — tractatio sine opiatis, per opioidum
* Dolor moderatus — tractatio per opioidum minus forte
* Dolor gravis — tractatio per opioidum forte

Procuratio dolorum chronicorum non solum tractationem medicam, sed plurimas disciplinas requirit, ut psychologiam, psychotherapiam, physiotherapiam, ergotherapia, et ceteras.

## Notae 
* Anaesthesia

## Nexus externi 
* Procuratio doloris munus inter disciplinas 
* Pellicula de historia Iohannis Iosephi Bonicae 

Categoria:Dolor
Categoria:Medicina
!
Cunegonda (imperatrix)

**Cunegunda Luxemburgensis**, circa annum 980 Luxemburgi nata et 3 Martii anno 1033 vel 1039 in monasterio Kaufungensi mortua, fuit imperatrix Sacri Romani Imperii (Henrici II uxor) et sancta Ecclesiae Catholicae, cuius memoria 3 Martii et 13 Iulii colitur.

## Vita
Siegfriedi ducis Luxemburgi filia, Henrico, tum duci Bavariae, nupta est. Liberos Henricus et Cunegunda non habuerunt; nam dicuntur die nuptiarum se ut Iosephus et Maria caste victuros promisisse. Henricus uxorem *consortem regni* nuncupabat et Cunegunda marito absente (nam bella gerebat) imperium ipsa regebat. Post mortem Henrici in monasterium Benedictinorum Kaufungense abit, ubi et mortua est et in ecclesia cathedrali Bambergensi sepulta.

[thumb|left|Cunegunda in vomere candescente stat ([Tilman Riemenschneider|Tilmani Riemenschneider opus)]]
Dicitur etiam Cunegonda, ut fidem viro suo probaret, coram iudices in vomerem igni candescentem pedibus nudis ingredi debebat, quod fecit et nullum damnum passa innocentiam suam monstravit. Hoc saepe a pictoribus et sculptoribus figuratur.

## Notae
## Nexus interni
* 936 Kunigunde

## Nexus externi
* De Cunegonda in *Neue Deutsche Biographie*
* Vita sanctae Cunegundis in Patrologia Latina
* Cunegundae Henrico epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi

Categoria:Sancti
Categoria:Imperatrices Sacri Romani Imperii
Categoria:Benedictini
Categoria:Incolae Luxemburgi
Categoria:Bamberga
Lydia Thyatirensis

**Lydia Thyatirensis** est sancta Christiana, cuius memoria ab Ecclesia Catholica 3 Augusti colitur, ab ecclesiis Orthodoxis variis 27 Martii, 25 Iunii, 20 Maii.

Lydia in Philippis habitabat et prima in hac urbe et in tota Europa fuit, quae sermonibus Pauli apostoli credidit. Hoc in *Actibus Apostolorum* narratur:
Et inde Philippos, quae est prima partis Macedoniae civitas, colonia. Eramus autem in hac urbe diebus aliquot commorantes. Die autem sabbatorum egressi sumus foras portam iuxta flumen, ubi putabamus orationem esse, et sedentes loquebamur mulieribus, quae convenerant. Et quaedam mulier nomine Lydia, purpuraria civitatis Thyatirenorum colens Deum, audiebat, cuius Dominus aperuit cor intendere his, quae dicebantur a Paulo.  Cum autem baptizata esset et domus eius, deprecata est dicens: “Si iudicastis me fidelem Domino esse, introite in domum meam et manete”; et coegit nos.

thumb|Lydia a Paulo baptizata (a  anno 1861 picta)
Lydia diaconissa in Philippis facta esse dicitur.

## Notae
## Nexus externi
* De sancta Lydia in *Santi et beati* 
* Lydiae Paulo epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi

Categoria:Sancti
Categoria:Personae Novi Testamenti
Paula Romana

**Paula Romana**, anno 347 Romae nata et anno 404 in Bethleem mortua, est sancta Christiana, mater deserti, sancti Hieronymi amica, cuius memoria ab Ecclesia die 26 Ianuarii colitur.

[thumb|left|Sancta Paula, sancta Eustachium filia eius et sanctus Hieronymus a [Franciscus de Zurbarán|Francisco de Zurbarán picti circa annum 1639]]
## Vita
Multa de Paula ex epistolis Hieronymi nota sunt. In familia nobili gentis Furiae nata est. Annos quindecim nata Toxotio nupta est, a quo filias habet quattuor et filium eiusdem nominis Toxotium. Annos 32 nata vidua discipula sanctae Marcellae facta est. Peregrina in Terram Sanctam profecta est. Anno 382 sanctum Hieronymum cognovit. Duo monasteria in Bethlehem aedificavit, unum sibi cum sororibus, alterum Hieronymo cum fratribis; ibi Hieronymus versionem Bibliorum suam fecit, quam Paula multo adiuvabit.

## Liberi Paulae
Paulina, Blesilla, Eustochium, Rufina filiae Paulae erant. Sancta Paulina Paulae filia senatori Pammachio nupta est et anno 395 mortua; sancta Blesilla vidua facta anno 384 mortua est. Rufina anno 386 mortua est, Eustochium autem matri socia peregrinationis necnon monasterii instituendi fuit. Mortua est anno 419. Toxotius Paulinae filius primo gentilis fuerat, sed anno 385 baptizatus, anno 389 Laetam, sacerdotis pagani Albini filiam, nupsit. Eorum filia Paula Iunior erat, quae anno 404 ad Eustochium in Terram Sanctam venit, ubi anno 420 oculos sancti Hieronymi conclusit.

## Nexus externi
* De sancta Paula in *Encyclopaedia Catholica* 
* Paulae Hieronymo epistola e *Heroidibus* Eobani Hessi

Categoria:Sancti
Categoria:Romani antiqui
Gutersloha

thumb|Curia urbis
**Gutersloha** (Theodisce *Gütersloh*, Saxonice *Gütsel*) est urbs Germaniae in Vestfalia sita, fere 100&nbsp;000 incolarum.

Sedes est societatum Bertelsmann et .

## Historia 
thumb|left|Poculum vetus Guterslohae inventum
Gutersloha in litteris primum memoratur anno 1184 ab episcopo Osnabrugensi, sed homines iam valde prius ibi habitabant: Poculum amplum saeculi 17 ante aer. vulg. in agro hodierno urbis inventum est.

Medio aevo, Gutersloha solum vicus erat; iura urbis (a rege Borussiae) anno 1825 accepit, quinque annos serius incolae 2488 erant, sed oppidum conversione industriali crescebat et anno 1939 iam fere 33&nbsp;000 incolas habebat.

## Cives clari 
* Alicia Weidel

## Nexus externi 
* Situs urbis proprius

## Notae 
Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae