open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bruxellae

(Francogallice *Bruxelles* et *Bruxelles-Ville*; Nederlandice *Stad Brussel* et *Brussel-Stad*) sunt maxima ex municipiis Belgicis, historica Regionis Bruxellanae Capitalis , et caput Regionis Flandricae (ex qua  est) et regni Belgicae et  Unionis Europaeae.

Anno 2000 (anno millennii, ut dicebatur), ut culturalis Europae hereditas praecipue honoraretur, cum novem urbes electae essent, inter quas Bruxellae, quae titulo capitis culturalis Europaei iam exornantur.

## Geographia 
Bruxellae sunt unum ex undeviginti communibus Regionis Bruxellanae Capitalis, quae est maxima  in Belgica, caput  Belgicae et sedes communitatum Francicae Belgicae et Flandricae. Bruxellis Commissio Europaea sedem habet, ibidemque una est ex sedibus parlamenti Europaei; altera autem Argentorati est. Praetorium Consociationis ex pacto Atlantico Septentrionali Bruxellis est.

Cum Bruxellae saeculo decimo a Carolo, Duce Lotharingiae, conditae essent, urbs principalis celeriter facta sunt. Hodie magis quam decies centena milia hominum domicilium Bruxellis habent.

## Aedificia 
Inter cllarissima urbis aedificia numerantur Atomium et Manneken Pis.

## Religio 
Bruxellae est sedes episcopalis metropolitana (Archidioecesis Mechliniensis-Bruxellensis). Praesens archiepiscopus est Iosephus Cardinalis de Kesel, archiepiscopus emeritus Andreas Iosephus Léonard.

## Notae 
## Bibliographia 
* Newnham-Davis, Nathaniel. 1911. ''The Gourmet's Guide to Europe,'' tertia ed. Londinii: Grant Richards, pp. 151-164.

[thumb|upright=0.5|[Carolus, Dux Lotharingiae Inferioris|Carolus Lotharingiensis urbem quae Bruxellae facta est circa 979 condidit.]]
* Aeroportus Bruxellarum
* Atomium
* Cauliculus Bruxellanus
* Deversorium Astoria
* Manneken Pis
* Regio Bruxellana
* Universitates Bruxellenses
** Universitas Libera Bruxellensis

## Nexus externi 
!
Categoria:Capita
Categoria:Loci habitati Belgicae
Categoria:Sedes episcopales Belgicae
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Vibiscum

[thumb|Despectus in Vibiscum anno [1859. Auctor non notus.]]
thumb|Vibisci collocatio.

**Vibiscum** (Francogallice *Vevey*; Arpitane *Vevê*) est urbs 17&thinsp;109 incolarum (anno 2007)  in Pago Valdensi Helvetiae sita, sedes Nestlé societatis mercatoriae.

## Naturalia 
Propter loci naturam et  Lemanum Lacum, aer temperatus est, nam montes Vibiscum a calidis ventis  protegunt.

## Praeclari cives 
Vibisci olim vixerunt aut nati sunt aut hodie vivunt hi viri et mulieres.

### Nati 
* Ioannes-Paschalis Delamuraz, Helvetiae consiliarius foederalis

### Mortui 
* Henricus Sienkiewicz, Polonus qui anno 1905 Praemio Nobeliano Litteraturae laureatus
* Carolinus Chaplin, histrio
* Graham Greene, scriptor

## Nexus externi
* Situs interretialis urbis proprius.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Vevey Chaplin.jpg|Statua Carolini Chaplin Vibisci posita
Fasciculus:TschumiNestle02.jpg|Praesidium Nestlé Vibisci erectum 

Categoria:Loci in itinerario Sigerici
Categoria:Urbes Helvetiae
Categoria:Via Francigena
Gustavus VI Adolphus (rex Sueciae)

**Gustavus VI Adolphus** die 11 Novembris anno 1882 Dux Scaniae natus est. Filius Gustavi V, regis Suecorum, Gothorum, Vandalorumque et uxoris eius Victoriae, Ducissae Magnae Badeniae-Durlachiae.

Rex Suecorum, Gothorum, Vandalorumque fuit a 29 Octobris anni 1950 usque ad mortem suam 15 Septembris anni 1973.

## Nexus externus 
Categoria:Reges Sueciae
Categoria:Nati 1882
Categoria:Mortui 1973
Essentia

**Essentia** est natura vel substantia cuiusdam entis. Quo nomine Sergius Plautus Stoicus exeunte saeculo primo a.C.n. notionem Aristoteliam q.e. **οὐσία** interpretatus est. De quo Quintilianus hoc testimonium dicit: "Ac primum Aristoteles elementa decem constituit, circa quae versari videatur omnis quaestio: οὐσίαν, quam Plautus *essentiam* vocat." Sed iam Cicero, qui pro οὐσία *naturam* reddere solebat, etiam *essentia* usus esse dicitur, itemque Papirius Fabianus. 

Initio quidem *essentia* in dubium vocata esse videtur propter duritiam nimiam, ut Quintilianus prae se fert dubitatores admonens: "Multa ex Graeco formata nova, ac plurima a Sergio Plauto, quorum dura quaedam admodum videntur, ut *ens* et *essentia*: quae cur tanto opere aspernemur nihil video, nisi quod iniqui iudices adversus nos sumus: ideoque paupertate sermonis laboramus." Etiam Senecae visum est hoc vocabulum defendere: "Quid enim fiet, mi Lucili? Quomodo dicetur οὐσία res necessaria, natura continens fundamentum omnium? Rogo itaque permittas mihi hoc verbo [sc. *essentia*] uti." Saeculo fere post Apuleius *essentiam* receptam habet idemque significantem ac *substantiam*: "Οὐσίας quas essentias dicimus" [. . .] "et primae quidem substantiae vel essentiae primum deum esse et mentem formasque rerum et animam."  

Sed Laurentius Valla in *Dialecticis disputationibus* (1439) *essentiae* et *substantiae* usus distinctionem constituere voluit, "ne ambagibus sermo implicetur". De *essentia* in Latinitatem medii aevi recepta disputavit de Ghellinck (1942). Apud Spinozam, "Per attributum intelligo id, quod intellectus de *substantia* percipit, tanquam eiusdem *essentiam* constituens.

*Causa sui
*Existentialista
*Essentialismus
*Materia
*Ontologia
*Quidditas
*Perceptio

## Notae 

## Bibliographia 
* de Ghellinck, J. 1942. L'entrée d'*essentia* *substantia* et autres mots apparentés, dans le latin médiéval. *Bulletin du Cange: Archivum Latinitatis Medii Aevi* 16: 77-112.

Categoria:Essentialismus
Categoria:Logica modalis
Categoria:Metaphysica
Categoria:Philosophia
Anaximander

[thumb|Pictura Anaximandri in *Schola Athenarum*, quam [Raphael pinxit]]

**Anaximander** (Graece ; c. 610 – c. 546) fuit philosophus praesocraticus, aetate medius inter tres veterrimos philosophos naturales sive physicos Milesios: Thaletis fuit auditor, ab Anaximene autem discipulo auditus est. 

## Vita 
Anaximander, Praxiadis filius, Mileti natus est tertio Olympiadis alterius et quadragesimae anno, id est anno 610 a.C.n. Dum vivebat, multis in rebus erat occupatus. Quietam vitam contemnens coloniam ad oram Ponti Euxini deduxit Apolloniam. Etiam geographicam tabulam fertur adumbravisse totum mundum describentem, qua animos et Eratosthenis et Hecataei incitavit. Accepimus etiam Anaximandrum gnomonem seu indicem solarii Lacedaemone introduxisse. Lacedaemoniis traditur etiam terrae motum praedixisse. 

Anaximander de multis rebus disseruit et praecepit. Negavit Thaletem recte de aqua docuisse, sed dixit hominem piscium modo a mari ortum esse. Ipse infinitatem quamdam posuit, quam *apiron* () appellabat. Anaximenem habuit discipulum, fortasse etiam Pythagoram. Primus prosa oratione de natura disseruit. *Suda* Anaximandrum cum alios tum hos scripsisse libros commemorat: 
*  sive *De natura*
*  sive *Circuitus terrae*
*  sive *De inerrantibus stellis*
*  sive *Globus*. 

Diem supremum obiit anno fere 546.

## Doctrina 
Anaximander infinitatem verbis non describi potens omnium principium  esse existimabat, quam "apiron" (ἄπειρον) nominabat ("(...)infinitatem naturae dixit esse, e qua omnia gignerentur." (Cicero, Libri Academici priores)). Ea ex infinitate cetera elementa genita esse opinabatur.

## Notae 
## Bibliographia 
### Editiones 
* *Anaximandre, Fragments et témoignages*. Texte grec, traduction, introduction & commentaire par Marcel Conche. Paris : Presses universitaires de France, 1991. (Collection Épiméthée.)
* Diels, H. & Kranz, W. (1974) *Die Fragmente der Vorsokratiker*, I #12. Berlin : Weidmann. (Editio sexta reimpressa.)

### Studia 
* Kahn, Ch. H. (1960) *Anaximander and the origins of Greek cosmology.* New York : Columbia University Press.
* Seligman P. (1962) *The apeiron of Anaximander. A study in the origin and function of metaphysical ideas*. University of London : Athlone Press. 

## Nexus externi 
**Internet Encyclopedia of Philosophy* — Anaximander

Categoria:Astronomi
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Categoria:Geographi Graeci antiqui
Categoria:Scriptores Anatoliae Graecoromanae
Categoria:Nati 610 a.C.n.
Categoria:Mortui 546 a.C.n.
Categoria:Philosophi Graeci
Anaximenes

**Anaximenes** (Graece Ἀναξιμένης; natus circa 585 a.C.n.; mortuus circa 525) fuit philosophus Ionicus, Anaximandri discipulus ultimusque philosophus scholae Mileti more monismo materiali.

## Doctrina
Cicero de eo scripsit, "Anaximenes aëra deum statuit, eumque gigni esseque inmensum et infinitum et semper in motu."

## Notae 
*6051 Anaximenes

## Nexus externi 
Categoria:Nati saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Mortui saeculo 6 a.C.n.
Categoria:Philosophi Graeci
Quinta declinatio

est declinatio nominum, quae in *-eī* aut *-ēī* exeunt in genetivo casu singulari.

### Exempla 
In quinta declinatione paucissima nomina sunt, omnia feminina nisi “dies”, qui et masculini et feminini generis est, saepissime quidem masculini.

Exempli gratia:
* dies *m* (-ei)
* facies  *f* (-ei)
* fides  *f* (-ei)
* glacies  *f* (-ei)
* res  *f* (-ei)

## Notae 
## Bibliographia 
* Brosman, Paul W. (2006) The cognates of the Hittite *ai-* and *au-* stems and thematicization. *Indogermanische Forschungen* 111: 98-109
* Georgacas, Demetrius J. (1949) The Latin fifth declension. *Transactions of the American Philological Association* 80: 426-

Categoria:Grammatica Latina
Declinatio quarta

**Declinatio quarta** est declinatio verborum, quae cum littera **ūs** finiuntur in genetivo casu singularis.

* Genus verborum quae cum litteris **us** finiuntur masculinum aut femininum est.
* Genus verborum quae cum littera **u** finiuntur neutrum.

Exemplum declinationis:

## Exempli gratia pro verbis 
Aliquando hae verba cum verba masculina in declinationem secundam imintelligi.

accentus *m* (-us)

casus *m* (-us)

domus *f* (-us)

fructus *m* (-us)

gustus *m* (-us)

lusus *m* (-us)

manus *f* (-us)

motus *m* (-us)

nexus *m* (-us)

portus *m* (-us)

saltus *m* (-us)

senatus *m* (-us)

situs *m* (-us)

status *m* (-us)

textus *m* (-us)

vultus *m* (-us)

## Fontes 
* Ebbe Vilborg, *Norstedts svensk-latinska ordbok*, editio secunda, 2009.
* Tore Janson, *Latin - Kulturen, historien, språket*, 2009.

* Grammatica latina
* Declinatio

Categoria:Grammatica Latina
Declinationes adiectivorum

**Declinationes adiectivorum** scilicet nominum haec sunt:

## Declinatio a et o 
In casu nominativo unumcumque genus suam formam habet masculinum, femininum et neutrum.

## Declinatio i 
In casu nominativo masculinum et femininum genera unam, neutrum aliam formam habent.

## Declinatio consonantis 
In casu nominativo omnia genera scilicet masculinum, femininum et neutrum unam tantum formam habent.

* Declinatio

Categoria:Grammatica Latina
Laotia

thumb|left|upright=1|Laotiae tabula
**Laotia** sive **Laosium** est civitas mediterranea in Asia sita, cuius caput est Vientiana et a 6&thinsp;834&thinsp;942 incolitur. Quae, olim regio Francica, liberata est anno 1949. Die 4 Decembris, civitas se rem publicam popularem socialisticam declaravit. Hodie socius Nationum Unitae et ASEAN est.

## Incolae 
Inter incolas sunt circa 3&thinsp;000&thinsp;000 hominum Lao.

## Notae 
## Bibliographia 
* Kobayashi, Teiichi. 1964. *Geology and Palaeontology of Southeast Asia.* Vol. 1. University of Tokyo Press.


Categoria:Civitates sui iuris
Categoria:Condita 1949
Aulus Plautius

**Aulus Plautius** (natus circa annum 5 a.C.n., mortuus post annum 57) senator Romanus erat. 
## Familia 
Pater eius Aulus Plautius anno 1 a.C.n. consul suffectus erat. Soror Plautia Publio Petronio nupsit, Publius Petronius Turpilianus, consul ordinarius anni 61 et ipse legatus Britanniae nepos Plautii fuit.

## Cursus honorum 
Ipse fuit quaestor Tiberii imperatoris anno 20/21, pro Tiberio *senatus consultum de Gnaeo patre* XIV tabulis posuit. Anno 26 *praetor urbanus* erat, anno 29 consul suffectus creatus est. Annis 36 vel 39 ad usque 42 legatus Augusti Pannoniae erat. Anno 43 ad usque 46/47 quattuor legionibus partem Britanniae nomine Claudii imperatoris pacavit et primus legatus huius provinciae factus est. Tum Romam revertit et ultimus homo privatus ovatione honoratus est. Uxor ei fuit Pomponia Graecina quae anno 57 superstitionis externae accusata a marito absoluta est. Filium Aulum Plautium habuit, quem Nero imperator necari iussit, quod aemulator imperii esset.

## In litteris 
Aulus Plautius et eius uxor Pomponia Graecina sunt personae mythistoriae Henrici Sienkiewicz *Quo vadis* in quo auctor christianismum aetate Neroniana Romae nascentem describit. Etenim Graecinam christianam fuisse putabat.

* Historia Regni Uniti

## Nexus Externi 
* Plura de Aulo Plautio (anglice)

## Notae 
Categoria:Consules
Categoria:Senatores
Categoria:Gens Plautia
Categoria:Praetores
Categoria:Legati Pannoniae
Categoria:Legati Britanniae provinciae
Categoria:Nati saeculo 1 a.C.n. aut 1
Categoria:Mortui saeculo 1
Megara (mythologia)

[thumb|[Hercules furens puerum (?) rapit in cratere rubris figuris ex Salerno in Campania. Saeculum quartum a.C.n.]]

**Megara** (Μεγάρα) in mythologia Graeca fuit filia maior Creontis regis Thebani et prima uxor Herculis. Pater eam filio Iovis et Alcmenae collocavit, gratiam agens quod Erginum, regem Minyorum Orchomeni, vicerat atque ita regnum suum servaverat. Dum vero per omnes terras Hercules iter facit, Megara Thebis remansit apud socerum Amphitruonem. Cum autem Alcides ad inferos descendisset Cerberum in lucem protracturus, Lycus, filius quidam Neptuni, urbem Thebas cepit, Creontem cum duobus filiis occidit et Megaram vi uxorem ducere voluit, recusantem etiam necari iussit. Hercules redux eum quidem interfecit, sed mente captus ob iram Iunonis uxorem Megaram et proprios liberos quos ex illa genuerat furens necavit. Quod miserandum fatum et Euripides et Seneca in scaenam protulerunt. 

Secundum diversam traditionem Hercules liberos tantum occidit, post quod facinus aspectum uxoris non iam ferens, eam fido comiti suo Iolao dedit. Poema de Megara a Moscho quoque scriptum esse dicitur.

## Notae 

## Fontes 
* Apollodori bibliotheca II,4,11-12.
* Euripides *Heracles* 
* Hyginus mythographus, *Fabulae* 32
* Homerus, libro undecimo Odysseae 269. 
* Seneca *Hercules furens*

Categoria:Mythologia Graeca
Categoria:Mythologia Thebana
Categoria:Hercules
Cairus

thumb|Cairus a Turri Cairensi videtur.
**Cāirus** sive **Cāhĕre** (Arabice القاهرة, *al-Qāhira* 'Victrix', 'Domitrix'), est caput Aegypti et maxima urbs in mundo Arabico et in Africa, atque regio sexta decima a maxima in orbe terrarum. In Delta Nili situs, anno 969 conditus est. Conurbatio, "Urbs Mille Minaretorum" per ludibrium ob potentiam architecturae Islamicae appellata, diu est medium civilitatis culturaeque. Quamquam Cairus a Domu Fatimidarum saeculo decimo rite conditus est, terra urbis hodiernae fuit locus capitum civitatum quorum reliquia in vicis Cairi Veteris iam sunt conspicua. Cairus etiam consociatur cum Aegypto antiquo ob propinquitatem urbium antiquarum Memphidos, Gizae, et Fossati, prope Magnam Sphingem Gizensem et pyramides Gizae sitas.

## Historia 
Sedes Cairi fere idem est atque civitatis antiquae nomine Babylon Aegypti. Cuius oppidi mentio iam fit in Diodori *Bibliotheca Historica* (1.56.3), sed fieri potest ut locus iam diu Aegyptiis in usu esset. Fontem nominis nonnulli dicunt esse *Pr-Ḥˁpy-n-Ỉwn* "Domus Nili Heliopolitana," quod quidem verisimiliter /pʰħaʕbn̩ˈʔoːn/ audiebatur.

Cum Arabes Aegyptum anno 641 Byzantinorum devincerent, castra Arabis ducis Amr ibn al-As hic posta erant, quae facta sunt urbs Fossatum nomine (Arabice الفسطاط‎ *al-Fusṭāṭ*). Sub regibus domuum Arabum, urbs floruit ut caput terrae. Anno 969, Fatimidi Aegypto potiti sunt et urbem fundaverunt supra Fossatum, principio appellata *al-Mansuriyah*, at postea *al-Qahirah* vel Cairus nominata est.

Saeculis XII et XIII crucesignati in Aegyptum invaserunt. Apud Willelmum Tyrensem in Historia rerum in partibus transmarinis gestarum scriptum est historia brevis Aegypti ab pharaonum tempore usque ad aevum suum. Cairus vel "Cahere" dictus est "egregia metropolis, quae vulgo Babylonia dicitur, lingua vero Arabica *Macer* appellatur".

## Aer 
Aer Cairi calidus est praesertim hieme. Paululum pluviae annuae (circa 24 mm) e mense Octobri usque ad Aprilem effunditur.

## Praeclari cives 
Cairi olim vixerunt aut nati sunt et hodie vivunt multi incluti viri atque feminae:

### Nati 
* Bassem Youssef, cardiologus et comicus
* Dalida, cantrix Francica (1933-1987)

### Mortui 
* Ioannes Ludovicus Burckhardt (1784-1817), explorator Helveticus.
* Gamal Abdel Nasser (1918-1970), secundus Aegypti praeses.
* Machometus Reza Pahlavi (1919-1980), postremus Iraniae imperator.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

*Museum Aegyptium
*Museum Copticum

## Nexus externi 
* Descriptio de Cairo. *Wikivoyage.* 
* Descriptio de Cairo. *Lonely Planet.* 
* De Cairo et historia eius 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Cairo map1549 pagano.jpg|Tabula Aegypti anno 1549 Matthaeo Pagano composita.
Fasciculus:Cairo map1736 Pocoke.jpg|Tabula anno 1736 a Ricardo Pocoke composita.

!
Categoria:Capita
Categoria:Condita 969
Categoria:Historia Aegypti
Categoria:Loci hereditatis mundialis in Aegypto
Categoria:Portus fluminis Nili
Categoria:Urbes milies milium incolarum
Carolus Martellus

**Carolus Martellus** (688/686 – 22 Octobris 741) fuit "dux et princeps" Francorum ab 719 usque ad 741.  Illegitimus filius Pippini II fuit.

Anno 732 ad Pictavium Arabos vicit. 

In Abbatia Sancti Dionysii sepultus est. Officia praestabat regis Francorum 737–741.

[thumb|left|Sepulcrum Martelli, [Sanctus Dionysius in Francia|Sancti Dionysii]]
## Nexus externi 
* Merovingian nobility: Charles Martel  

Categoria:Carolingi
Categoria:Duces civitatum
Categoria:Gubernatores civitatum
Categoria:Nati 688
Categoria:Mortui 741
Categoria:Maiores domus
Matrona

[thumb|250px|Tabula areae aquae [Sequanae qua Matrona ducta linea lata caeruleata discernitur]]

**Mātrŏna** sive **Māterna** (Francice Marne) fluvius in Francia est.

Notiores Matronae pictores fuerunt:
* Camillus Corot
* Paulus Cézanne
* Camillus Pissarro
* Henricus Rousseau, dit " Le Douanier Rousseau"
* Albertus Marquet
* Raoul Dufy
* Andreas Dunoyer de Ségonzac
* Ludovicus Vuillermoz
* Mauritius Boitel

## Urbes ad Matronam 
* Sanctus Desiderius
* Durocatalaunum
* Sparnacum
* Castrum Theodorici
* Meldis
* Nusiellum
* Cristolium
* Noviliacum ad Matronam
* Campiniacum ad Matronam
* Novigentum ad Matronam
* Carentonium

## Notae 

Categoria:Flumina Franciae
Categoria:Systema Sequanae fluminis
Arabes

thumb|Diffusio Arabo-Islamica.
thumb|Terrae ab Arabibus habitatae
**Arabes** vel **Arabi** (Arabice ‏العرب‎ al-ʿarab; Graece Ἄραβες) sunt ethnos linguae Semiticae in paeninsula Arabica et in Africa Septentrionali, quorum maxima pars in terris Arabicis habitat. Multi autem etiam in diaspora in multis terris vivunt, imprimis in Brasilia, Argentinia, Francia, et Civitatibus Foederatis.

Qui sint Arabes aliis temporibus ac culturis aliter definiebatur. Non ad Arabas pertinent Mazicani, Somali, Curdi, Persae, Turcomanni, Aramaei, Assyrii, Hābešā (Aethiopes et Erythraei), et alii qui in terris Arabicis vivunt. Multi eorum lingua Arabica ut secunda lingua loquuntur.

## Alia nomina 
*Arabes nomades **Saraceni** a Romanis appellati sunt.
*Mauri

* Arabia
* Arabia Saudiana
* Beduini
* Foedus Arabicum
* Palaestini
* Religio Islamica

## Bibliographia 
*Eugene Rogan: *Die Arabs. A history*. Penguin Books, Londinii 2010. ISBN 978-0-141-02469-1.
*Bernard Lewis: *The Arabs in history*. Oxford Univ. Press, Oxoniae 2002. ISBN  0-19-280310-7.
*Manfred Kropp (ed.): *Die Geschichte der »reinen Araber« vom Stamme Qaḥṭān. Aus dem Kitāb našwat aṭ-ṭarab fī taʾrīḫ ǧāhiliyyat al-ʿArab des Ibn Saʿīd al-Maġribī.* In: Heidelberger Studien zur Geschichte und Kultur des modernen Vorderen Orients. Vol. 4, Lang, Francofurti ad Moenum et al. 1982. ISBN 3-8204-7633-4.
*Maxime Rodinson: *Die Araber*. Suhrkamp, Francofurti ad Moenum 1991 (3. ed.).
*Samir Kh. Samir: *Rôle culturel des chrétiens dans le monde arabe*. CEDRAC, Beryti 2003.
*Bernard Heyberger: ''Chrétiens du monde arabe : un archipel en terre d'Islam*. Parisiis 2003. ISBN 2-7467-0390-4.
*Jacques Berque: *Les Arabes d’hier à demain*. Seuil, Parisiis 1960.
*Mohammed Arkoun: *La pensée arabe*. PUF, Parisiis 1975.
*Dominique Sourdel: *Histoire des Arabes*. PUF (collection «Que sais-je ?», n°915), Parisiis 1976.
*Dominique Chevalier und André Miquel (ed.): *Les Arabes du message à l’Histoire*. Fayard, 1995.
*Ulrich Haarmann: *Geschichte der arabischen Welt*. Monaci 2001.
*Alfred Schlicht: *Die Araber und Europa''. Stuttgardiae 2008.

## Notae

!
Categoria:Arabia
Kanazawa

**Kanazawa** (; Iaponice 金沢) urbs in Honsuam Iaponiam est.
Caput familia Maedae erat, iam caput praefecturae Isicavae est.
thumb|200px|Castellum Kanazawense
thumb|200px|Kanazawense Theanarium orientale (*Higashi-Chayamachi*)
## Historia 
## Geographia 
* Fluvius Asanus
* Fluvius Sais

## Monumentum 
* Castellum Kanazawense

## Notae 
Categoria:Urbes Iaponiae
SPD (discretiva)

**SPD** compendium est pro:

*Socialis Democratica Factio Germaniae
***S**alutem **P**lurimam **D**icit, quod in exordio epistulae scribitur. 

Categoria:Abbreviationes
Imaginum Vocabularium Latinum

**Imaginum Vocabularium Latinum** (ISBN 3-923587-26-0, 1998, 371 paginis) est lexicon illustratum a Sigride Albert scriptum.

## Nexus externi
*apud Vocem Latinam
*apud VNIVERSITAS STVDIORVM GADITANA
*apud Albert, Sigrid
*apud Circulus Latinus Panormitanus

Categoria:Lexica Latina
Categoria:Latinitas viva
Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Scripta 1998
Religio Anatolica

[thumb|upright=0.5|Trocandus, [Deus Procellae.]]
Hic habes indicem deorum dearumque in **religione Anatolica** cum nominibus Hetthaeis, Anatolicis, Graecis, Romanis.

thumb|upright=0.8|Sandas.

## Notae 
## Bibliographia 
* Houwink ten Cate, P. H. J., *Luwian population groups of Lycia and Cilicia Aspera during the Hellenistic period*, 1961, pp. 124—139.

* Ma (dea)

!
Nara

thumb|Clari Narae loci.
[thumb|upright=0.8|Templum Buddhismum Orientale (*[Tōdai-ji*). Magna Buddhae imago.]]
**Nara** (; Iaponice 奈良) est urbs Iaponiae Honsuae Cinciae et caput Praefecturae Narae.

## Historia 
Anno Imperatrix Iaponica novum caput condendum iussit. Anno 710, Heiiōkyō (平城京), nova urbs, condita fuit, et caput huc a Fudivara translatum est. Imperatores qui Narae regnaverunt Buddhismum profitebantur; itaque multa templa huic cultui dedita aedificaverunt. Inter quae sex templa appellantur Nara Rokudai-ji (sex magna templa Narensia).

## Geographia
*Mons Casuga
*Mons Vacacusa

## Monumenta
*Templum Buddhismum Magnum Orientale (*Todaiji*)
*Xystum Naranum

## Pinacotheca

Kasuga-taisha11bs3200.jpg|Kasuga-taisha
Isagawa Jinja Torii Nara.jpg|Isagawa-jinja qui Ōmiwa Templum attribuit
NaraKofukuji.jpg|*Kôfuku-ji* est templum buddhista situm in media Nara
NaraKofukuji2.jpg|Turris *Kofuku-ji*

## Notae 
## Nexus externi
* Situs interretialis Urbis Narae (Iaponice).

Categoria:Urbes Iaponiae
Anna Bolena

thumb|right|"Anna Bolina, Uxor Henri(ci) Octa(vi)"
**Anna Bolena** (nata 1507 loco non noto, mortua Londinii 19 Maii 1536), vel **Anna Bolina**, secunda ex sex uxoribus Henrici VIII regis, regina Angliae et domina Hiberniae, erat mater Elisabethae I, posterioris Angliae reginae. Thomae Boleni et Elisabethae Hauardae filia erat. Maria Bolena et Georgius Bolenus Annae soror fraterque erant.

Anna Bolena ministra uxoris Henrici primae Catharinae Aragonensis venit ad palatium regis Angliae, ibique amata facta est regis. Quod Catharina non heredem throni marito cupitum pepererat, rex 1532—uxore invito atque papa minime annuente—matrimonium cum Catharina esse inritum declaravit et in matrimonium duxit 1533 Annam Bolenam. Haec causae erant divisionis ab Ecclesia Catholica conditionisque Ecclesiae Anglicae.

Anna Bolena educata est in palatiis regum Galliae et Belgii. Maxime docta auctoritatem Europaeicam pertinentem ad vestes cultusque ad palatium tulit. Tempus quo fuit regis amata multos reddiderat inimicos suos, et, cum regina esset, non potuit reperire foederatos. Praeterea, ut fontes dicunt, non inversionem tempore necessariam amatae ad uxorem facere potuit. Traditur rivalitatem controversiasque inter eam et Henricum fuisse. 

Filia nata—Elisabetha parta est 7 Septembris 1533—et infante mortue nato (filio) Henricus Annam minime dilexit, etiam quod iam uxorem futuram suam Ioannam Seymour elegerat.

Anna Bolena adulterii multis casibus (inter hos cum musico Marco Smeaton) persecuti causa accusata et 1536 carnificata proditionis magnae causa Londinii. Undecim iam dies post Annae mortem, 30 Maii 1536, Henricus uxorem tertiam, Ianam Seimoram, in matrimonium duxit.

* Whoso list to hunt
* Anna Bolena (opus lyricum)

## Bibliographia 
* Dalya Alberge, "Chilling find shows how Henry VIII planned every detail of Boleyn beheading" in *The Guardian* (25 Octobris 2020)

## Nexus externi 
* "Anna Bolina, Uxor Henri(ci) Octa(vi)"
* "Anna Bollina uxor Henrici Octav(i)"

Categoria:Nati 1507
Categoria:Mortui 1536
Categoria:Morte damnati
Categoria:Mulieres
Categoria:Reges Reginaeque Britanniae
Categoria:Henricus VIII
Categoria:Thomas Wolseius
!
Categoria:Reginae Angliae
Categoria:Bolenus (familia)
Pongidae

**Pongidae** sunt familia primatum, gorillarum, panôn, ac pongonum, quae nunc synonymam Hominidarum habetur. Quia rationibus phylogeneticae molecularis scimus gorillas et panas cum hominibus originem communem habere, hodie saepe Pongidae cum hominibus in una familia Hominidarum collocantur, sed varii biologi variis taxiniomiis uti pergunt.

## Bibliographia 
* Friderun Ankel-Simons. *Primate Anatomy: An Introduction*, 3a editio. Oxoniae: Academic Press, 2007.
* Prothero, Donald R. *Bringing Fossils to Life: An Introduction to Paleobiology*. Novi Eboraci: Columbia University Press, 2013.
* Strier, Karen B. *Primate Behavioral Ecology*. 4a editio. Londinii: Routledge, 2016.

* Hominidae
* Ponginae

## Nexus externi 
Categoria:Hominidae
Categoria:Familiae animalium
Categoria:Taxa Elliot
Categoria:Taxa 1913
Christianus

thumb|Christiani notissimi
**Christianus** (Graece ) est qui in Iesum Christum credit. Secundum Actus Apostolorum (11.26) primum discipuli Iesu Christi Christiani appellati sunt Antiochiae:

: *Factum est autem eis, ut annum totum conversarentur in ecclesia et docerent turbam multam, et cognominarentur primum Antiochiae discipuli Christiani.*

## Origo nominis 
Nomen *Christi* a Graeco nomine q.e.  mutuatum est. Quod nomen, item ac nomen Hebraicum מָׁשִיַח / Mašíaḥ, Latine '(oleo sacro) unctum' significat, sensu proprio regem et sacerdotem qui venit in nomine Dei in potentia divina regnaturus et iudicaturus. 

Christiani credunt Iesum venisse hominem in hoc mundum, mortuum et resurrectum e mortuis,
ascensum ad Deum, patrem suum et iterum venturum esse.

Iudaei credunt Messiam in nomine Dei venturum.

* Biblia
* Religio Christiana

Categoria:Religio Christiana
Iehova

[thumb|[Tetragrammaton I-H-V-H in linguis Phoenicia, Aramaica, et Hebraica, a dextra ad laevam legendum.]]

**Iehova** est propositum Dei nomen, tetragrammaton ‬ vocalibus additis, quod in aliquibus Veteris Testamenti interpretationibus reperitur. Cum adhuc sit multum in usu, tamen a plurimis linguae Biblicae peritis hodie erroneum ducitur.

## Origo
]]
Pii Iudaei, quia timebant, ne vane uterentur, iam antiquitate nomen Dei pronuntiare desierunt; quo factum est, ut vocalisatio originalis in oblivionem venit.

Forma *Iehova* sive *Iehovah* primo in scriptis Raimundi Marti, monachi Dominicani, invenitur. Is sub annum 1270 varias Bibliorum partes e Lingua Hebraica in Latinam vertit; in opere *Pugio Fidei adversus Mauros et Judaeos* Tetragrammaton *Iehovah* interpretatus est. Conicitur eum vocales (signis Masoreticis expressas) *e-o-a*, quae ad Dei nomen *adonaj* pertinent, cum consonantibus IHVH coniunxisse, ut I-e-H-o-V-a-H profecta sit.

Hanc nominis formam postea multi theologi adhibebant, inter alios Nicolaus Cusanus (ut puta in sermone *In Principio Erat Verbum* anni 1428), Petrus Galatinus in *De Arcnis catholicae veritatis* (1518), Gulielmus Tyndale in Pentateuchi versione (1530) aut Ioannes Calvinus. Eos versionum vernacularum interpretes usque ad hoc tempus secuti sunt: Verbum "Iehova" ut puta in *Darby-Bible* (Anglice) et *Elberfelder-Bibel* non revisa (Theodisce) invenitur, in editionibus prioribus versionis Catholicae *Leandri van Eß* (Theodisce) et in quibusdam locis Bibliorum versionis regis Iacobi (Anglice). Franciscus Eugenius Schlachter Tetragrammaton versione sua anni 1905 "Jehova" interpretatus est, ubi Dei nomen diis paganis oppositum est; aliter verbo *Herr* ("Dominus") usus est. 

Nonnulli cogitant hanc historiam nominis Iehovah fuisse:

Olim in Anatolia populus Hurrianus deum Iahu sive Iau nominatum servabat, et crediderunt eum dominum chaotis esse, et cultus illius Iahu dilatavit ad Hebraeos antiquos, et Hebraei dixerunt nomen Iahu alterum nomen Dei esse, et fecerunt istud nomen in formam Iahve, quod significat 'Est' sive 'Qui est'.

## "Iehova" hodie 
*Plurimis in ecclesiarum inscriptionibus, carminibus ecclesiasticis, artificiis forma "Iehova" invenitur. 
*Multae denominationes religiosae etiam hodie nomine "Iehovae" uti solent:
**Variae ecclesiae Pentecostales verbum "Iehova" retinent.
**Testes Iehovae hanc formam in sua Bibliorum versione iugiter adhibent. Itaque hoc verbum saepe insigne eorum esse putatur.
**Etiam  Ecclesia Iesu Christi Sanctorum in Novissimis Diebus nomen *Iehovae* imprimis in templi caeremoniis adhibet.
*Contra in Ecclesia Catholica Romana Tetragrammaton in liturgia numquam pronuntiari licuit, sed semper (Septuaginta sequens) "Dominus" versum est. Anno 2001 hic usus denuo admonitus est.

*Elohim
*Conventus Yahweh

## Notae 

## Nexus externi 
*Nomen Iehova: *Freher, Marquard: Origines Palatinae, Heidelberg, 1612-1613*, www.uni-mannheim.de
*Arend Remmers (Bibelkommentare.de): Herr, Jehova, Jahwe (Nomen Iehovae)

Categoria:Deus
Categoria:Religio Iudaica
Categoria:Religio Christiana
Categoria:Res Iudaeo-Christianae
1559

## Eventa 
* 15 Ianuarii - Elisabeth I, regina Angliae (1533-1603), Londinii coronata est.
* 15 Februarii - Bulla apostolica *Cum ex apostolatus officio* Paulus IV de plenipotenia papae in gentes et populos promulgata est.
* 22 Iunii - Elisabetha Valesia, filia Henrici II rex Franciae, Philippo II regi Hispaniae nupsit. Hoc connubio pax inter duo regna confirmabatur.  
* Index Librorum Prohibitorum creatus est (abrogatus anno 1966)

## Nati 
* Ignoto die - Vincentius Buneus, nauta et missionarius Ragusinus; mortuus est anno 1612.

## Mortui 
* 18 Augusti: Paulus IV, papa (natus, Ioannes Petrus Carafa 1476)
1215

**1215** = MCCXV

## Eventa 
* 15 Iunii - Magna charta libertatum, prima constitutio mundi, a Ioanne "sine Terra" regis Angliae data est.

## Nati 
* 23 Septembris - Cubilai, rex Mongolorum ab anno 1260; mortuus est anno 1294. 

## Mortui 
### Mense Decembri 
* 21 Decembris - Roncelinus Massiliensis, filius natu quartus Hugonis Galfridi, vicecomitis Massiliae, et monachus; natus est ignoto anno.

### Ignotis diebus 
* Esclarmunda Fuxiensis, soror Raimundi Rogerii Fuxiensis comitis et uxor Iordani III; nata est anno 1151.
* Geraldus IV, comes Armaniaci; natus anno 1170.
* Michael I Comnenus Ducas, despota Epiri ab anno 1205; natus est ignoto anno.
* Navarrus Aquensis, Praemonstratensis, abbas Combae Longae et episcopus Conseranorum ab anno 1208; natus est ignoto anno.
Elisabetha Austro-Hungarica

[thumb|Elisabetha Austriaca ([Franciscus Xaverius Winterhalter anno 1865 pinxit)]]

**Elisabetha Amalia Eugenia Austro-Hungarica ducissa in Bavaria et Principissa Bavarensis** (nata 24 Decembris 1837 Monaci, necata die 10 Septembris 1898 Genavae) erat Imperatrix Austro-Hungarica, uxor Francisci Iosephi et filia ducis Maximiliani Bavariensis.
## Vita
Elisabeth die 24 Aprilis 1854 in matrimonium ducta est; quattuor infantes imperatori Austriaco peperit. Figura eius splendidissima fuit et maiestatis vere digna. Praesertim in Hungaria ovationibus identidem fruebatur, cuius populum valde adamavit. Mediatrix inter imperatorem Vindobonensem et barones Hungaricos fuisse videtur, ut anno 1867 sic dicta Conventio Austro-Hungarica efficeretur.

Elisabeth eques optima fuit et naturalia circumiecta diligebat. Insuper fuit femina in litteris sat docta Henrici Heine opera magni aestimans. Ultimis annis persaepe itinerans erat nisi in villa sua *Achilleion* in insula Corcyra versabatur. Procul ab Austriae capite in Helvetia anno 1898 ab anarchismi fautore Italico Luccheni ex insidiis pugione necata est. Cadaver Vindobonam transportatum die 18 Septembris in Crypta imperiali Ordinis Fratrum Minorum Capuccinorum sepultum est. 

In eius honorem sempiternam maritus Franciscus Iosephus I praemium *Elisabethorden* mulieribus virginibusque attribuendum instituit. Multis in locis monumenta erecta sunt inter quae unum sat praecox Aquinci mense Aprili 1900. 

## Libri 
* Brigitta Hamann: Imperatrix Reluctans: Biographia Imperatrix Elisabetha Austro-Hungarica (Knopf: 1986) (ISBN 0-394-53717-3) (410pp.). 
* Brigitta Hamann: Sissi, Elisabetha, Imperatrix Austriaca (Taschen Americana: 1997) (ISBN 3-8228-7865-0) (short, illustrated). 
* Barry Denenburg: Diarii Regalis Elisabetha, Principissa Bride 
## Pelliculae
* 1955: *Sissi* 
* 1956: *Sissi – Die junge Kaiserin*
* 1957: *Sissi – Schicksalsjahre einer Kaiserin*
## Nexus externi 
Categoria:Mariti ducum civitatum
Categoria:Mulieres
Categoria:Historia Imperii Austro-Hungarici
Categoria:Reginae Bohemiae
Categoria:Habsburgum
Categoria:Wittelsbach
Categoria:Nati 1837
Categoria:Mortui 1898
Categoria:Necati
Categoria:Reginae Hungariae
Mons Aso

thumb|Margo calderae Montis Asovii.
**Mons Aso** (Iaponice 阿蘇山 *Aso-san*) est maximus Iaponiae mons ignifer vivus, loco cum caldera Praefecturae Kumamoto regione Ximi.

Nuperrimae activismi die a 14 Septembris 2015 et novissima eruptio die 8 Octobris 2016 fierunt.

## Nexus externi
Aso
Aegeus

thumb|Rex Aegeus (si recte interpretatur imago) Theseum recognovit
**Aegeus** (Graece ) rex Atheniensium erat. Filium suum Theseum, quem ex Aethra Pitthei filia genuerat, Minotaurum vincere misit et Theseus monstrum occidit. Navis, quae Theseum asportaverat in Cretam, instructa fuerat nigris velis. Sed pater Aegeus filio proficiscenti dixerat : "Memento, mi fili, vertere nigra vela in alba, si incolumis evaseris". At Theseus, juvenis victor, non meminit vela nigra mutare et alba vela navi non posuit, sicut cum Aegeo contractum erat, si viveret. Stabat autem in portu senex, exspectans navis reditum; et, eminus adspiciens nigrum velorum colorem, filium periisse credidit. Tum, dolore confectus, se praecipitatem dedit in mare, cui nomen Aegeo traditum est (Graece ).

## Nexus interni
* Medus (discretiva)

## Fontes
* Apollodori *Bibliotheca*, III, 15, 5-7; I, 9, 28
*Plutarchi *vita Thesei,* 1-3, 12, 15-17
*Euripidis *Medea*, 719-728
*Pausaniae *Graeciae descriptio*, I, 5, 2; I, 14, 7; I, 22, 5; X, 10, 1.
*Hygini *fabulae*, 34

Categoria:Mythologia Attica
Categoria:Reges Athenarum
Categoria:Theseus
Andromache

[thumb|300px|Andromache captiva a [Fridericus Leighton|Friderico Leighton picta]]
**Andromache** persona mythologiae Graecae erat, uxor Hectoris et filia Eetionis. Bello Troiano Achilleus cum Hectorem necavisset, Troia capta et direpta  ut concubinam Neoptolemo (sive Pyrrho), Achillis filio,  Graeci victores eam dederunt. Postquam Neoptolemus fatum obiit, Andromache Heleno fratri Hectoris nupsit et in Epiro regnavit.
*Andromache* porro est nomen tragoediae Euripideae.
## Notae
## Fontes 
*Hyginus, *Fabulae* 123
* *Ilias*
* Euripides, *Andromache* et *Troades*
*Pausanias, *Descriptio Graeciae* I.11.1.
* Seneca, *Troades*
* Vergilius, *Aeneis* 293-505.

**Andromaque*
*175 Andromache

Categoria:Heroes Belli Troiani
Categoria:Personae Iliadis
Lingua publica

**Lingua publica** est lingua quae in constitutione civitatum provinciarumque talis designatur. Ergo civitates et provinciae sine constitutione linguam publicam habere non possunt.

Dimidia pars terrae in orbi terrarum linguam publicam habet. Alii solum unam (e.g. Germania et Iaponia), alii aliquot habent (e.g. Helvetia, Luxemburgum, Singapura, Africa Australis). Aliquibus civitatibus una lingua publica toti civitati exstat, sed in partibus eius aliae linguae linguae publicae sunt. Inter exempla numerantur Hispania et Italia. Civitates Foederatae Americae et aliae nullam linguam publicam habent, sed aliquae provinciae eam habent. Aliae denique nullam habent, neque civitas neque partes suas.

Propter praeteritum coloniae in aliquibus civitatibus Africae et in Philippinis lingua publica non est lingua nationalis neque lingua maxime usurpata. Ob nimium nationis studium lingua nationalis Irlandiae est lingua Hibernica, sed solum parva pars populi ea utuntur.

Res linguae publicae in aliquibus terris fons discordiae gravis est (e.g. Belgica).

*Index linguarum sollemnium Indiae
*Lingua agendi
*Lingua auxiliaris internationalis
*Linguae officiales Unionis Europaeae
*Linguarum officialium catalogus
*Lingua normata
*Officialis
*Sermo patrius

## Bibliographia
*Nakanishi, Akira. 1982. *Writing systems of the world: alphabets, syllabaries, pictograms.* Rutlandiae Montis Viridis et Tocii: C. E. Tuttle Co. ISBN 0804812934.

!
Victionarium

thumb|Signum Victionarii Latini
**Victionarium** (Anglice *Wiktionary*, portmanteau e "vici" et "dictionario") est electronicum dictionarium interretiale multis linguis compositum et a Vicimedia gubernatum quod initium die 12 Decembris 2002. Dictionarium creatum est eo consilio, ut verbis omnium linguarum definitiones det. 

*Vici
*Vicipaedia:Praefatio
*Vicipaedia:Victionarium

## Bibliographia 
* Christian M. Meyer, Iryna Gurevych, "Worth its Weight in Gold or Yet Another Resource - A Comparative Study of Wiktionary, OpenThesaurus and GermaNet" in *Proceedings, 11th International Conference on Intelligent Text Processing and Computational Linguistics, Iasi, Romania* vol. I (2010) pp. 38–49

## Nexus externi 
Categoria:Situs lexicales
Categoria:Vicimedia
Categoria:Constituta 2002
Lucumium

thumb|right|Lucumium
thumb|upright|Lucumia varia

**Lucumium** est genus quoddam dulcium quod praesertim apud Turcos, Cypriotas, Graecos et Albanos fit; nomine quoque designantur "deliciarum Turcicarum". Lucumium ex amulo et saccharo fit, sed impensum praecipuum est aqua rosata (pro qua autem nonnumquam citrum substituitur, interdum mastiche). Nonnulli praecipiunt frusta nucum.

## Notae 

Categoria:Bellaria
Categoria:Ars coquinaria Graeca
Categoria:Ars coquinaria Turcica
Flexura

**Flexura** vel **flexus** verbi et nominis declinabilium, quomodo nomen/verbum lectori intellegendum sit, explicat. 

Flexura verbi in lingua nostra diathesin, personam, numerum, tempus, modum indicat. Flexura nominis casum et numerum indicat. 

## Notae 
*Lingua synthetica
*Morphologia (linguistica)
*Typologia linguistica

Categoria:Ars grammatica
Ferri oxida

**Ferri oxida** sunt oxida ferri metalli. 

Ferrum a Oxygenio in multis novis compositis duci potest, inter quae notissima sunt:
*ferri (II) oxidum, formulae FeO, quod mineralogice *wustita* appellatur
*ferri (II,III) oxidum, formulae Fe3O4, quod est nigrum colore et a magnete attractum et propterea *magnetita* appellatur
*ferri (III) oxidum, formulae Fe2O3, quod est rubrum colore et *haematita* appellatur. Ferri (III) oxidum latissime notum est ut ferrugo.

Categoria:Oxida
Categoria:Ferrum
Archiepiscopus

[thumb|[Michael de Poblete Casasola, Archiepiscopus Manilensis (1649–1667).]]
**Archiepiscopus** (; ex Graeco ἀρχι- 'primus' + ἐπίσκοπος 'inspector', 'custos') in multis sectis Christianis est episcopus amplioris gradus aut muneris. In aliis sectis, sicut Lutherana, Ecclesia Sueciae, et Ecclesia Anglicana, titulus a duce sectae geritur; in aliis, sicut Ecclesia Catholica Romana, multi sunt archiepiscopi qui aut provinciae ecclesiasticae cum suo archidioecesi metropolitani praestant, aut unius dioecesis tantum episcopi titulares sunt.

Primis ecclesiae temporibus unaquaeque urbs antistitem proprium, episcopum, habebat.

Tempore Imperii Romani, episcopus Christianos cuiusdam urbis pascebat; cum autem ecclesia creverit, urbes in unam provinciam coniungebantur, et episcopi in metropolibus archiepiscopi nominabantur.

## Signa archiepiscoporum
Crux archiepiscopalis (duabus trabibus) et pallium sunt insignia archiepiscopi Catholici. Pallium insigne est quod communionem cum successore Petri significat. Archiepiscopus metropolitanus, ad normam legum liturgicarum, pallio uti potest intra quamlibet ecclesiam provinciae ecclesiasticae cui praeest, minime vero extra eandem, ne accedente quidem episcopi dioecesani assensu.

Patriarchae et primatis tituli, praeter praerogativam honoris, nullam in ecclesia Latina secum ferunt regiminis potestatem, nisi de aliquibus ex privilegio apostolico aut probata consuetudine aliud constet.

## Archiepiscopi fortuite perscripti
* Adalbertus Bremensis, archiepiscopus Hammaburgensis; vide Adamus Bremensis
* Dermitius Martin
* Ricardus Scrope 
* Desmondus Tutu

* Vicipaedia:Glossarium nominum dignitatumque saeculi XVIII

## Notae
Categoria:Munera ecclesiastica Catholica Romana
Categoria:Munera in Ecclesia
Bubastis dea

[thumb|Bubastidis imagines [aes|aenei, Aevo Serotino Aegypti ficti.]]

**Būbastis** (-is, *f.*) (Aegyptie *Bɜśt.t*, prius fortasse /p’uˈʀastʰVtʰ/ dein /uˈβastʰǝ/) in religione Aegyptia est dea solaris et fecunditatis, quae gravidas mulieres tuebatur. Nonnulli eam habent esse iterationem Sachmis. Cultus eius fontem praecipuum habebat in urbe eiusdem nominis, Bubastis. Itaque mortuae feles medicatae et conditae ibi sepeliebantur ː nam dicta Herodoti archaeologi confirmare potuerunt. Bubastis erat uxor Phthae, ex quo mater erat dei Miysis. A tempore Hellenistico Bubastim  esse filiam Isidis et Osiridis vulgo existimabant. Felis capite depingebatur ː quod animal  sacrum eius erat.  A Graecis Artemidi adsimulabatur quae parturientium feminarum et ferarum apud eos patrona erat.

## Notae

Categoria:Deae
Categoria:Dei Aegyptii
Categoria:Felinae fabulosae
Dea

[thumb|[Nefertari regina ab Iside, materna magicae dea Aegyptia, ducitur.]]
[thumb|upright=0.8|[Aphrodite est antiqua pulchritudinis amorisque dea Graeca.]]

 est numen femininum. Deae in multis culturis notis cum graviditate (ad verbum aut metaphorica) vel coniecturalibus  partibus consociantur quibus mulieres puellaeque se gerere percipiuntur vel desiderantur.

Dearum potestas superna vel voluntas divina ad vitam humanam ac praecipue ad terram pertinet. Deae aut  aut transcendentes sunt; id est, aut praesentes et agentes in mundo quem sensuum experientia cognoscere possumus, aut ex naturae ratione minime suspensae ultra mundum materialem soli menti meditanti exsistentes.

## Deae selectae
; Deae Romanorum
* Aurora
* Ceres
* Diana
* Flora
* Iustitia
* Luna
* Minerva
* Pales
* Rhea
* Verus

; Deae Graecorum
* Aphrodite
* Artemis
* Astraea
* Demeter
* Eris
* Gaea
* Gratiae
* Hecate
* Hera
* Hestia
* Horae
* Iris
* Latona
* Nemesis
* Nike
* Pallas Athene
* Pleiades
* Selene
* Themis

; Deae Aeqyptorum
* Isis
* Nu

; Dea Nordicarum
* Freia
* Sól

; Deae Iaponiae
* Amaterasu
* Izamani

* Astarte
* Dea materna
* Dea solis
* Deus
* Fertilitas
* 
* Matriarchia
* Musae
* Mythologia
* Polytheismus
* Proserpina
* Religio Mesopotamena
* Sil (ochra)
* Sophia (sapientia)
* Wicca

## Notae 
## Bibliographia
*Dexter, Miriam Robbins, et Victor Mair. 2010. *Sacred Display: Divine and Magical Female Figures of Eurasia.* Cambria Press.
*Barnhart, Robert K. 1995. *The Barnhart Concise Dictionary of Etymology: The Origins of American English Words.* Novi Eboraci: HarperCollins. ISBN 0-06-270084-7.
*Gorshunova, Olga V. 2008. Svjashennye derevja Khodzhi Barora [Arbores sacrae Khodzhi Baror: Phytolatria et Cultus Deitatis Muliebris in Media Asia]. *Etnoragraficheskoe Obozrenie* 1: 71–82. ISSN 0869-5415. .
*Taheri, Sadreddin. 2014. *Goddesses in Iranian Culture and Mythology.* Tehranis: Roshangaran va Motale’at-e Zanan Publications. ISBN 9789641940821.

!
Categoria:Deae
Categoria:Pantheismus
Stephanus Berard

**Stephanus Berard** (Anglice Stephen A. Berard, natus 8 Februarii 1948) professoris munere functus est apud Universitatem Aqualbensem, ubi docuit inter alias linguam Latinam, conditor moderatorque Conventiculi Latini Vasintoniensis, auctor novae Latinitatis. Est alumnus universitatis Californiensis iuxta Angelopolim et Berkeley; apud universitatem Massachusettensem in urbe Amherst gradum doctoris anno 1993 meruit. 

## Opera 
* 2002: *De theoria casuum generativa deque methodo philologica*, Bruxellis, monographia fundationis Melissae, mens. ian. anno 2002 
* 2003: "Laus necrophiliae", in "The American Classical League Newsletter", mens. apr. anno 2003 
* 2005: "De quantalis physicae fundamentis aliquot (I)", in *Melissa*, n° 127, anno 2005, pp. 14–16.
* 2005: "De quantalis physicae fundamentis aliquot (II)", in *Melissa*, n° 128, anno 2005, pp. 4–6.
* 2005: "De quantalis physicae fundamentis aliquot (III)", in *Melissa*, n° 129, anno 2005, pp. 12–14.
* 2005: *De philosophia quantali deque institutione publica*, Bruxellis, ed. Melissa, 2005, 122 p. ISBN 2-87290-022-5, liber de re physica. 
* 2006: "Quomodo sint tirones latina lingua imbuendi", in *Melissa*, n° 134, anno 2006, pp. 11–14.
* 2010: "De artis cinematographicae morte", in *Melissa*, n° 158, anno 2010, pp. 4–9 
* 2011, 2020: *Capti: Fabula Menippeo-Hoffmaniana Americana*, Wenatchee, AuthorHouse, 2011, 691 pp. ISBN 978-1456759742 vel ISBN 978-1456759735 (editio altera et retractata); Clinton, Cataracta Publications, 2020, 601 pp. ISBN 978-0991004928 (editio tertia et retractata)
* 2018, 2019: *Vita Nostra: Subsidia ad Colloquia Latina, Tomus I*, Clinton, Cataracta Publications, 2018, 152 pp. ISBN 978-1976102967; 2019, 175 pp. ISBN 978-1093905632 (editio retractata una cum glossario anglico)
* 2019: *Praecursus: Fabula Neophysiologica (Heptologia Sphingis)*, Clinton, Cataracta Publications, 2019, 526 pp. ISBN 978-0991004911

## Nexus 
* Curriculum Vitae
* *Wenatchee Valley professor makes literary history*

## Notae
Categoria:Nati 1948
Categoria:Homines vivi
Categoria:Auctores Latini hodierni
Categoria:Philologi Civitatum Foederatarum
Categoria:Professores rerum Classicarum
Categoria:Scriptores Melissae
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Angelopolitanae
Categoria:Alumni Universitatis Massachusettensis
Categoria:Alumni Universitatis Californiensis Berkeleiensis
Forum Iulii (Francia)

[thumb|right|Forum Iulii: [Aquae ductus Romanus]]
thumb|300px|left|Forum Iulii : communis tabula
**Forum Iulii** sive **Foroiulium** (Francogallice: *Fréjus*) est urbs et commune Francicum 52'344 incolarum (anno 2011) praefecturae Vari in regione australi Provincia et Alpibus.

## Incolae notabiles 
* Iulius Agricola, vir rerum civilium et dux belli.

## Notae 
* Index communium praefecturae Vari

## Nexus externi 
* 
* Pagina officialis 
* “Office de Tourisme” 


Categoria:Urbes Galliae Romanae
Categoria:Communia Praefecturae Vari
Categoria:Loci habitati praefecturae Vari
Categoria:Sedes episcopales Franciae
Aquae Sextiae

[thumb|Aquarum sextiarum [ecclesia cathedralis Sancti Salvatoris.]]
thumb|upright=0.8|left|Aquarum sextiarum communis tabula.
[thumb|upright=0.8|Aquarum Sextiarum [belfredus.]]
thumb|upright=0.6|Aquarum Sextiarum arma gentilitia.

**Aquae Sextiae** (Francogallice *Aix-en-Provence*) sunt urbs Francicae circiter 141&thinsp;148 incolarum (anno 2012) praefecturae Ostiorum Rhodani in regione Provincia, Alpibus, Litore Lazuli.

## Historia 
Aquae Sextiae anno 122 a.C.n. a Gaio Sextio Calvino consule in finibus Salluviorum conditae sunt. Apud Aquas Sextias anno 102 a.C.n. Gaius Marius Teutones profligavit. Saeculo IV Aquae Sextiae caput provinciae Narbonensis Secundaa fuerunt. Urbs temporibus Caesaris iure Latii donata est. Ab imperatore Augusto Colonia Iulia Augusta Aquae Sextiae rite facta est.

## Thermae 
Aquae thermarum saeculo XIX medio explicatae sunt.

## Ecclesia Catholica 
Aquae Sextiae sunt sedes archiepiscopalis.

## Praeclari cives 
### Nati 
* Franciscus Augustus Mignet, rerum gestarum scriptor et diurnarius
* Ioannes Baptista de Loo, pictor
* Paulus Cézanne, pictor
* Andreas Campra, compositor
* Mauritius Rouvier, vir publicus
* Paulus Veyne, rerum gestarum scriptor

### Mortui 
* Paulus Cézanne, pictor
* Iulius Isaac, rerum gestarum scriptor

## Notae 
*Index communium praefecturae Ostiorum Rhodani

## Nexus externi 
* 

* Aquis Sextiis pagina interretialis
* De hoc commune apud Cassini


Categoria:Coloniae Romanae
Categoria:Communia praefecturae Ostiorum Rhodani
Categoria:Condita 122 a.C.n.
Categoria:Loci habitati praefecturae Ostiorum Rhodani
Categoria:Sedes archiepiscopales Franciae
Categoria:Thermae Franciae
Categoria:Urbes Galliae Romanae