open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Thomas

**Thomas**  est praenomen virile originis Aramaicae quod "geminum" significat. Primum nomen discipuli Iesu in Evangeliis et Actibus Apostolorum reperitur. In evangelio secundum Ioannem scribitur "Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος" (Thomas qui dicitur Didymus), hoc est "geminus."

## Tabula hominum quibus nomen fuit Thomas 
* Sanctus Thomas, apostolus Iesu Christi et, ut fertur, compositor *Evangelii secundum Thomam*
* Thomas Aquinas vel Thomas de Aquino, Doctor Ecclesiae 
* Thomas a Becket, archiepiscopus et cancellarius Regni Angliae
*Thomas Cromwell
* Thomas Edison, inventor et vir scientiae
*Thomas Gray
* Thomas Hobbes
* Thomas Hyde, philologus Britannicus
*Thomas Jeffersonius
* Thomas a Kempis, theologus Nederlandicus
*Thomas Linacrius
*Thomas Maius
*Thomas Malthus
*Thomas Masacius
* Thomas Morus, vir civilis et cancellarius Regni Angliae
* Thomas Müntzer, theologus Germanicus
* Oldfield Thomas, zoologus Britannicus
* Thomas Slavus, imperator contrarius Byzantinus (820-822)
*Thomas Vallaurius
*Thomas Viatus
*Thomas Wolseius

*Thomas the Tank Engine

## Notae 

Categoria:Praenomina
Categoria:Praenomina Anglica
Categoria:Praenomina Batava
Categoria:Praenomina Danica
Categoria:Praenomina Francogallica
Categoria:Praenomina Theodisca
Anscharius Aloisius Scalfaro

**Anscharius Aloisius Scalfaro** ( *Oscar Luigi Scàlfaro* - Novariae, in urbe regionis Italiae Pedemontii, die 9 Septembris 1918 familia oriunda e Calabria natus; Romae die 29 Ianuarii 2012 mortuus) fuit praeses rei publicae Italicae ab anno 1992 usque ad annum 1999. Deinde Scalfaro, utpote qui rei publicae praesidis munere functus esset, senator rei publicae Italicae usque ad mortem fuit.

[upright=0.8|thumb|left|Anscharius Aloisius Scalfaro ([2006)]]

## Nexus externus 
*Postremum colloquium percontativum 

Categoria:Praesides Reipublicae Italiae
Categoria:Praesides Camerae Deputatorum Reipublicae Italicae
Merseburga

thumb|Despectus in Merseburgam (ecclesiam cathedralem et oppidum)
**Merseburga** (Theodisce: *Merseburg*) est urbs in Saxonia-Anhaltino, Germania.

Urbs Merseburga Cantaminis Merseburgae cognoscitur.

Episcopus Thietmarus Merseburgensis (975–1018) erat praeclarus scriptor rerum gestarum Saxoniae.

Categoria:Merseburgum
Perpetuum mobile

[thumb|Perpetuum mobile de Villardus de Honnecourt ca. [1220.]]
**Perpetuum mobile** (-i, n), ut nomen indicat, instrumentum vel machina est, quae tam ingeniose constructa est ut usque ad aeternum moveri continuet, si quando pulsum acceperat, et etiam hominibus auxilium pro labore det. 

Dum saeculis prioribus multi rerum technicarum periti eiusmodi machinam invenire conantur, nostro aevo perpetuum mobile impossibile esse putatur et contra leges naturae ac alteram legem thermodynamicam. 

In imagine perpetuum mobile deliniatur. Hoc perpetuum mobile constat ex rota et malleolis qui de rota pendent. Si rota circumagitur, malleoli primum sublevantur, deinde super rotam iacent et postremo cum rota descendunt. Descendendo ad quoddam punctum perveniunt ubi per suam gravitatem subito in statu pendendi iaculantur. Hoc modo unusquisque malleolus alius post alium pulsum dat rotae ut haec ad perpetuum rotare pergat. 

(Imaginis vitium est quod unus ex duobus malleolis super rotam iacentibus falsam directionem iacendi habet. Ambo malleoli aut dextrorsum aut sinistrorsum, si rota secundum horologii motionem circumagitur, iacere debent.)

Sed scimus quod hoc modo perpetuum mobile currere nequeat.

*Daemon Maxwellianus
*Entropia

## Liber
*Dissertatio inauguralis medica de vera perpetui mobilis in vivo homine idea ... autor Gregor Wachter Dresdensis. Halae Magdeburgicae 1731

## Alia incepta vicipaediae
Categoria:Machinae
Categoria:Technologia opinabilis
Cantamina Merseburgae

thumb|Haec est pagina, in qua illae contiones scriptae sunt
**Cantiones Merseburgae** vel **Cantiones Merseburgana** sunt cantiones Linguae Theodiscae Antiquae.

## De cantionibus 
Urbe Merseburga, quae est in Germania, nominata sunt, quod ibi ea Georgius Waitz anno 1841 invenit.

Haec scripta sunt unici testes religiositatis Germanicae gentilis Linguae Theodiscae Antiquae.

## Cantiones 
### Cantio Prima 
A Cantione Prima exercitus ex "vinculis" (e periculo inimicorum) liberandus est. Feminae contionis *idisi* nominatae sunt.

### Cantio secunda 
Cantio secunda de deis germanicis Othino et Baldere narrat. *Othinus* in Linguis Germanicis Aquilonalibus *Odin*, in Linguis Germanicis Australibus *Wodan* (in orthographia Linguae Theodicae Antiquae *uuodan* scriptus) nominatus est. *Balder* etiam *Phol* nominatus est.

Categoria:Religio Germanica
Categoria:Incantamenta
Categoria:Germaniae scripta
Categoria:Litterae Theodiscae
Archangelus

[thumb|upright=1.5|Archangelus Gabriel nuntiat graviditatem [Virgo Maria|Virgini Mariae. '*Nuntius* (ab El Greco pictus)]] 
**Archangeli** (Graece ἀρχάγγελοι. *angelorum praefecti*) sunt in religionibus Iudaica, Christiana et Islamica spiritus angelici, qui dei nuntios afferunt, vel angelorum maximi.

## Testimonia
In Bibliis ipsis  (Epistula Iudae. 9) solus Michael archangelus nominatus est. Gabriel (Prophetia Danielis. 8:16, 9:21 et Evangelium secundum Lucam. 1:19, 1:26) et Raphael (Liber Tobiae, 12:15) angeli nominati sunt, Raphael unus septem angelorum praecipuorum; sed et ii ab omnibus archangeli putantur. 

Liber IV Esdrae etiam archangelos Urielem et Ieremielem describit. *Liber Enoch* praeter Michaelem, Gabrielem, Raphaelem et Urielem etiam tres archangelos nominat: Raguel. Saracael et Remiel.  tres reliquos Selaphiel, Iehudiel, Varachiel nominat; quibus septenis nonnullae ecclesiae catholicae dedicatae sunt.

Pseudo-Dionysius Areopagita in libro *de caelesti hierarchia*, ubi ordines angelorum enumerat, angelos ordinem primum (i.e. infimum), archangelos secundum esse docet. 

## Index Archangelorum 
* Michael (nomen significat *Quis est ceu deus?*). 
* Gabriel (nomen significat *Potentia mea est deus* vel *Heros meus est deus*)
* Raphael (nomen significat *Deus sanavit*)
* Uriel (nomen significat *Lux mea est Deus*)

Lucifer interdum archangelus propter peccata de caelo deiectus putatur.

## Religio Islamica
Religio Islamica quattuor angelos praecipuae potentiae, Arabice الْمُقَرَّبُونَ‎ , *mukarrabun*, novit. Hi sunt Gibril (Gabriel), Mikail (Michael), Azrail (Israel) et Izraphil (Raphael). 

## Nexus interni
* Munkar
* Naki

## Nexus externi
* Encyclopaedia *Universalis* 

Categoria:Archangeli
Mobile (ars)

[400px|thumb|Mobile ab [Alexander Calder|Alexandro Calder effecta.]]

**Mobile**  est artis opus et sculptura quae ex variis partibus constat quae filo ex perticula lignea vel ferrea pendent et ipsae perticulae etiam ex alia perticula pendeant. Omnes partes ponderibus suis librantur et vento leniter pulsatae lente circum moventur. *Mobile* verbum Latinum est, sed etiam verbum Anglicum et Francogallicum. Mobile ad artem cineticam pertinet.

Categoria:Ars visualis
Pistorium

thumb|Templum maximum Pistoriae 
**Pistorium**  seu **Pistoria**  (etiam *Pistoriae - arum*, *Pisturiae* appellantur.

## Insigne 

Fasciculus:Corona di città.svg|*Urbs Italiae*

## Historia 
Pistorium est celebris locus quo Catilina mortem oppetivit. Tenet antiquissimum Tusciae hospitalem, et pulcherrima monumenta alia.

Condita est urbs ab Etruscis, qui Tusciam ante Romanorum adventum incolebant. Saeculo secundo a.C.n., locus fuit oppidum Romanum, sed nunquam per antiquum tempus Imperii Romani magnam auctoritatem habuit. Anno 62 a.C.n. fuit locus Catilinae extremae pugnae.

Medio Aevo municipium fuit, sed non longe, enim Florentia eam cepit, et Pistorium libertatem suam perdidit.

## Clari cives 
Pistorii olim nati sunt aut vixerunt et hodie vivunt multi praeclari viri atque feminae, inter alios:
* Clemens IX, papa
* Atto Melani, cantor
* Philippus Pacini, medicus, qui bacterium *Vibrionem cholerae* anno 1854 invenit.
* Christian Orlandi, actor

## Cultura 
Academia Musicae Italicae Organi, condita ab organista Pistoriensi Humberto Pineschi, alumnos organisticos de toto mundo attrahit.

In hac civitate Coemeterium miltes brasiliani est.

## Aedificia egregia 
* Ecclesia cathedralis S. Zenonis
* Coemeterium brasilianum Pistoriae

## Ecclesia Catholica Romana 
Pistorium sedes episcopalis est, nomine Dioecesi Pistoriensi.

## Fractiones, vici et loci in Municipio Pistoriensi 
* Savaiana vel Fanum Sancti Mametis (Italiane: *San Mommè*).

Vide etiam Fractiones pistorienses.

## Municipia finitima 
* Cantagallus (PO),
* Castrum Montalis,
* Castrum Sambuchonis,
* Castrum Serravallis,
* Fanum Sancti Marcelli,
* Hellana,
* Lizzanum (BO),
* Marliana,
* Pitellium,
* Quarrata,
* Rheni Superioris Thermae (BO).

## Coniunctio communium 
Pistorium cum his communibus coniunctiones habet:
* 20px|Romania Onești (Romania)

* Tuscia (*regio*),
* Provincia Pistoriensis,
* Urbes Italiae.

## Nexus externi 
* Pagina publica 

## Pinacotheca 

Fasciculus:Map of comune of Pistoia (province of Pistoia, region Tuscany, Italy).svg|Collocatio finium Municipii Pistoriensis in Provincia Pistoriensi.
Imago:746PistoiaPalDeiVescovi.JPG|Palatium episcopale.

## Notae
Iulius Tremonti

thumb|Iulius Tremonti
**Iulius Tremonti** (natus die 18 Augusti 1947 Sundrii) fuit Italiae minister aerarii.

## Nexus externus 
* Pagina officialis 
* De Iulio Tremonti apud parlamentum Italicum 
* De Iulio Tremonti in *Business Week*, die 11 Iunii 2001

Categoria:Politici Italiae
Categoria:Nati 1947
Categoria:Homines vivi
Lucas Corderus de Monte Zemolo

thumb|Lucas Corderus de Monte Zemolo
**Lucas Corderus de Monte Zemolo** vel *Lucas Corderus Montezemolites* (Italiane: *Luca Cordero di Montezemolo* die 31 Augusti 1947 Bononiae natus) est officinarum magister Italianus.
## Nexus externus 
Categoria:Incolae Italiae
Categoria:Nati 1947
Categoria:Homines vivi
Meteorites

thumb|Meteorites lapidea.

**Meteorites**  est corpus meteoroides quod e caelo usque ad terram cadit.

Asteroides postquam per ceciderunt in terram meteorites appellantur. Plerumque meteoroidea in caelo ardent et ad terram non adeunt. Saepe meteorites ex mineralibus oxidi silicii consistunt. In historia terrae, asteroides magnus in terram decidit et craterem maximumque cumulum pulverulentum facit. Casus meteori est periculum necandi animalibus hominibusque. 

## Bibliographia 
* Benjamin E. Cohen, Darren F. Mark, William S. Cassata, Martin R. Lee, Tim Tomkinson, Caroline L. Smith, "Taking the pulse of Mars via dating of a plume-fed volcano" in *Nature Communications* vol. 8 no. 640 (3 Octobris 2017)
* Philipp Heck et al., "Lifetimes of interstellar dust from cosmic ray exposure ages of presolar silicon carbide" in *PNAS* (13 Ianuarii 2020) (de meteorita Murchisonensi)
* Elisa V. Quintana, Thomas Barclay, William Borucki, Jason F. Rowe, John E. Chambers, "The Frequency of Giant impacts on Earth-like Worlds" (11 Novembris 2015/10 Martii 2016) apud *arXiv.org*

## Nexus externi
## Pinacotheca

Fasciculus:Murchison crop.jpg|Pars meteoritae Murchisonensis in Australia inventi
Fasciculus:Willamette Meteorite AMNH.jpg|Meteorites Willamettensis. Inventa est in Oregonia civitate Civitatum Foederatarum. Maxima est meteoritarum in Civitatibus Foederatis inventarum
Fasciculus:ALH84001bakterie.jpg|Allan Hills 84001. Videri censentur biota microscopica fossilia in hac meteorita origine Martiana, in Antarctica inventa
Fasciculus:PIA07269-Mars Rover Opportunity-Iron Meteorite.jpg|Meteorites ferrea in planeta Marte reperta
Fasciculus:A Meteorite collection.jpg|Meteoritae selectae casus meteoritum ab anno 1868 ad 2008 testatos repraesentant

Categoria:Meteoroidea
Categoria:Petrologia
BASIC

**BASIC** (abbreviatio Anglica, ''Beginners' All-purpose Symbolic Instruction Code*) est lingua programmationis anno 1963 a professoribus Ioanne Kemeny et Thoma Kurtz Collegii Dartmuthensis excogitata. Linguae propositum fuit, ut eius natura facile discendi adhibendique sit. Postea autem plures varietates divulgatae sunt, deinde cogitatio initialis fundadorum debilitabatur.

## Syntaxis 
Syntaxis principalis linguae BASIC anni 1964 erat:
 Numerus lineotypicus **mandatum** 

Anno 1964 mandata programma erant quindecim:

* DATA
* DEF
* DIM
* END
* FØR
* GØSUB
* GØTØ
* IF - THEN
* LET
* NEXT
* PRINT
* READ
* REM
* RETURN
* STØP

Velut mandata gubernationis:
* CATALØG
* LIST
* NEW
* ØLD
* RENAME
* RUN
* SAVE
* SCRATCH
* UNSAVE

## Salve, munde 
```qbasic
10 PRINT "SALVE, MUNDE!"
20 END
```

* Perl

## Nexus externi 
* Liber de lingua BASIC Collegii Dartmuthensis anni 1964 

Categoria:Abbreviationes
Categoria:Linguae programmationis
Categoria:Inventiones Civitatum Foederatarum
Cyrillus et Methodius

thumb|Sancti Cyrillus et Methodius.

Sancti fratres **Cyrillus** (Graece: *Κύριλλος*, natus circiter 827, mortuus 14 Februarii 869) et **Methodius** (Graece: *Μεθόδιος*, natus circiter 815, mortuus 6 Aprilis 885) fuerunt praedicatores religionis Christianae, educatores Slavorum, creatores abecedarii Slavici.

Fratres Cyrillus (qui antequam **Constantinus** appellatur ad annum 868, monacho facto, et nomen Cyrilli novum recepit) et Methodius nati sunt Thessalonicae Imperii Romani Orientalis (Byzantiae) in familiam ducis militaris. Mater Macedonica, pater Romanus fuit.

Cyrillus Constantinopoli educatus est. Graece, Slavice, Latine, Hebraice et Arabice bene loquebatur. Fuit praefectus bibliothecae patriarchae, inde philosophiam docebat (quare "Philosophus" cognomen adhaesit). Prospere in disputationibus de religione participiavit, missiones diplomaticas egit.

Methodius, frater senior, militiam cepit. Decem annis administrabat provinciam a Slavis inhabitatam. Postea fuit monachus, et circiter anno 860 fuit hegumenus monasterii Polychroni, prope Propontide locati.

Anno 863, fratres ab imperatore Byzantiae in Moraviam missi sunt per invitationem principis terrae illius pro praedicatione Christianitatis in lingua Slavica. Ante itum Cyrillus creavit abecedarium Slavicum. (Ab opinione prisco, quae longo tempore exsistebat, abecedarium Slavicum a Cyrillo creatum est abecedarium Cyrillicum, ex nomine viri illius nominatur. Nunc multi docti putant abecedarium Glagoliticum creationem veram Cyrilli esse, abecedarium Cyrillicum autem ut postea a Clemente Achridensi creatum aestimatur.) Alioqui ille partes Evangelii, epistulas apostolorum, librum psalmorum et alios libros religiosos ex Graeco in Slavicum vertit. Methodius, qui loqui Slavice bene scivit, fratri suo magnam opem dedit.

Praedicatio Slavice non placuit multis e clero, qui sermones recte orari Latine crederent. Criminationis haereseos causa Cyrillus et Methodius anno 866 aut 867 Romam a papa Nicolao I Magno exciti sunt. Inter vias fratres illi Pannoniam viserunt, ibi quoque abecedarium et ritus Slavorum divulgabant. Papa Hadrianus II divulgationem abecedarii rituumque Slavicorum permisit. Cyrillus Romae in morbum incidit et mortuus est; Methodius factus est archiepiscopus Moraviae et Pannoniae, et anno 870 Pannoniam rediit.

In Pannonia, Methodius abditus est carceri, post liberationem anno 873 in Moraviam, actionum suum perrexit (e.g., Bibliam in linguam Slavicam traductebat). 

Cyrillus et Methodius educationis culturaeque Slavorum contribuerunt. Canonizati sunt.

* Abecedarium Cyrillicum
* Abecedarium Glagoliticum
* Magna Moravia 

## Nexus externi
* Pagina *Lexici universali* Iohannis Hofmanni cum textu de Cyrillo 
* Pagina *Lexici universali* Iohannis Hofmanni cum textu de Methodio 
* Homilia papae Ecclesiae Catholicae Pauli VI de Cyrillo et Methodio 
* Epistula apostolica papae Ecclesiae Catholicae Ioannis Pauli II de Cyrillo et Methodio 

Categoria:Abecedarium Cyrillicum
Categoria:Imperium Byzantinum
Categoria:Sancti
Dolomiani montes

[thumb|left|450px|OASIS PRINCIPIS DOLOMITORUM deversorium [Marebum|Marebi situm]]
**Dolomiani** seu **Dolomienses montes, Dolomites, Dolomitae** vel **montes Dolomiti** vel *Montes pallidi* (Italiane: *Dolomiti*, Germanice: *Dolomiten*, aliis linguis etiam *Dolomites*) complures montes sunt in Alpibus in Italia. Altissimus mons Marmolata altitudinis 3343 metrorum est.

Nomen vetus eorum montium erat Montes Pallidi pro colore eorum. Aevo recente eis montibus nomen Dolomianorum dabatur in honorem geologici et mineralogici Francogallici Deodati de Dolomieu. Is geologicus invenit hos montes non sicut montes propinquos ex calce constare, sed ex lapide adhuc ignoti generis. 

Dolomiani montes patria sunt populi Ladinorum qui linguam parvam Latinam Dolomiticam loquuntur. 

## Insigne 

Fasciculus:Welterbe.svg|UNESCO

## Fabula 
[thumb|left|Fabula est hoc florem olim ex [Luna (satelles)|Luna in Terram portatum esse.]]
Fama fert quod olim montes ita obscuri erant sicut alii Alpium montes. Sed olim filius regis eius regionis subito per ventum in lunam raptus est. Ibi regis filiam regni lunaris invenit. Amavit pulcherrimam puellam et eam in matrimonium duxit. Sed aliquo temporis spatio intermisso ob nimiam luminositatem lunae videbatur oculorum lumina amisurus esse. Quam ob rem cum uxore lunari ad terram revenit in patriae montes. Uxor de luna florem candidum secum duxit, quem adhuc in montibus invenire potes, id est, florem praeclarum candidumque (Leontopodium alpinum). Sed nunc vice versa filia regis lunaris ob nimiam obscuritatem montium videbatur tristitia moritura esse. 

Nani auxilium ferebant et ex luci lunae textum nebant, quo montes tegebant. Aliquo tempore post omnes montes lucidae erant et filia regis lunaris salva erat.

## Fabulae 
Multae aliae fabulae in Dolomianis montibus narrabantur sicut:

* Fabulae Dolomianorum montium

## Montes 
* Marmolata
* Nonarius mons
* Decimarius mons

## Transitus 
[thumb|right|Dolomianorum montes visi de [Sanctus Genesius|Fano Sancti Genesii.]]
* Transitus falsi regis

## Notae 
## Nexus externi 
* Generalis informatio et Dolomiani montes
* Dolomites 360° Dolomianorum montium panoramata
* "Dolomitus Romanticus" - *photo.net*

!
Linux

[thumb|[Ubuntu: GNU/Linux cum systemate fenestrarum GNOME.]]
[thumb|upright=0.8|[Linus Torvalds, qui Linucem systematum administrativorum nucleum creavit.]]

 () dicitur omnia systemata administrativa computatralia quae  comprehendunt. Haec systemata, quamquam ubique simplius *Linuces* appellantur, a rerum autem informaticarum peritis saepe potius GNU/Linux appellantur, quia omnia haec systemata multis programmatibus ab incepto GNU prolatis utuntur.

In mundi mercatu, Linux est unus ex variis substitutionibus systematis Microsoft. Linux autem a communione programmatorum creatus est, sicut Vicipaedia. Non solum gratis, sed etiam *apertus* est, quare haec programmata libera ab omnibus usoribus inspectari et elaborari possunt.

In familia Linucum Chrome OS praeclarum reperitur.

## Historia 
Linux ex cogitatione Lini Torvalds anno 1991 ortus est. Linus enim, qui systema Minicem amabat, hoc systema systemati Unici simile factum haud putabat esse perfectum, maluitque novum systema administrativum creare modo ad se delectandum et ad se informaticam melius discendum.

Postea, die 17 Septembris anno 1991, Linus suo systemati administrativo versionem 0.1 nuclei creavit.

Tandem anno 1992 Orestes Zborowski Linucem X Server excogitavit ad non solum systema texticum sed systema graphicum quoque habendum.

Anno 1994 demum Linus versionem 1.0 praebuit post versiones 66 medias.

## Distributiones 
Linux exsistit in multis formis, quae species Linucis *distributiones* appellantur. Quaeque distributio suum nomen proprium habet. Una distributio hodierna populo grata est Ubuntu. 

Alia exempla distributionium Linucis sunt:

* Arch Linux
* Debian GNU/Linux
* Fedora
* Gentoo
* Kanotix
* Knoppix
* Linspire
* Lycoris
* Mandriva
* pocketlinux
* RedHat
* Slackware
* SuSE
* Turbolinux
* Ubuntu (Kubuntu, Lubuntu, Xubuntu, Edubuntu, Ubuntu Christian Edition)
* Vine Linux

## Nexus interni 
* Chrome OS
* GNU
* Microsoft
* Unix
* 9885 Linux. asteroides in eius honorem nominatus.

## Notae 
*Commentarius Interretelis Encyclopaediae Britannicae de Linux. 

## Nexus externi 
Categoria:Signa mercatoria
Categoria:Systemata operativa
Modus Aeolicus

**Modus Aeolicus** est diagramma vel ratio sonorum musicale in qua soni componuntur in hoc modo: 
# Tonicus +sonus
# Supertonicus (secundus maior) +semisonus
# Medians (tertius minor) +sonus
# Subdominans (quartus perfectus) +sonus 
# Dominans (quintus perfectus) +semisonus
# Submedians (sextus minor) +sonus
# Subtonicus (septimus minor) +sonus
# Tonicus (octavus perfectus)

Hoc modus habet exemplar in clavibus albis pianonis in octavo ullo ab A ad A, aut claves A minoris. Vere hic modus appellatur "minor naturalis", quia omnes sonus qui non sunt perfecti (ita octavus, quintus, et quartus), sunt minores. Adhibetur saepissime compositoribus qui musicam facere tristem dolorosumque volunt; naturaliter qualitatem gravem habet auribus.

## Aeolicus ab sonibus insimilibus 
* C Aeolicus - Clavis E♭ maior ab C; habet tres molles. 
* G Aeolicus - Clavis B♭ maior ab G; habet duos molles.
* D Aeolicus - Clavis F maior ab D; habet unum mollem.
* A Aeolicus - Clavis C maior ab A; non habet acutos aut molles.
* E Aeolicus - Clavis G maior ab E; habet unum acutum.
* B Aeolicus - Clavis D maior ab B; habet duos acutos.
* F#/G♭ Aeolicus - Clavis A maior ab F#/G♭; habet tres acutos/sex molles.
* C#/D♭ Aeolicus - Clavis E maior ab C#/D♭; habet quattor acutos/quinque molles.
* G#/A♭ Aeolicus - Clavis B/C♭ maior ab G#/A♭; habet quinque acutos/quattor molles.
* D#/E♭ Aeolicus - Clavis F#/G♭ maior ab D#/E♭; habet sex acutos/tres molles.
* A#/B♭ Aeolicus - Clavis C#/F maior ab A#/B♭; habet septem acutos/duos molles.
* E#/F Aeolicus -Clavis G#/AD♭ maior ab E#/F; habet octo acutos/unum mollem.

* Modus
* Clavis

## Nexus externi 
* Index modorum musicalium
* Aoelicus apud Tonalsoft

Categoria:Modi musici
Categoria:Theoria musicae
Ioanna Agnes a Cruce

Soror **Ioanna Agnes a Cruce** (Hispanice: *Sor Juana Inés de la Cruz,* seu *Juana de Asbaje y Ramirez de Santillana*) erat monacha, poetria, et dramatum auctrix Mexicana, quae nata est 12 Novembris anno 1651 in oppido Sancti Michaelis a Nepantla prope Amecamecam (in Civitate Mexico) defunctaque est vitae die 17 Aprilis anno 1695 Mexicopoli, quae urbs erat tunc temporis caput Proregni Novae Hispaniae. Ioanna fuit postrema inter praestantissimos scriptores illius litterarum Hispanicarum aetatis quae Aurea dicitur, quam ob rem *Phoenix Americarum* necnon *Decima Musa* est iam ab aequalibus suis cognominata.*

thumb|Soror Ioanna Agnes a Cruce a Michaele Cabrera picta, anno 1750
Ante decimum aetatis annum linguam Mexicanam didicit ab indigenis qui prope oppidum eius habitabant. Fertur etiam eam linguam Latinam viginti tantummodo lectionibus didicisse. Quae cum esset puella admodum iuvenis, maximo studio insudavit permultis auctoribus Graecis et Latinis, necnon Patribus Ecclesiae. Postea, cum esset adulescens, in aula Prorregis Novae Hispaniae versari coepit, ut Proreginam Marchionam de Mancera comitaretur. Voluit tunc scholas in Universitate studiorum frequentare, sed cum feminae prohiberentur quominus accederent, monacha fieri decrevit. Ingressa est primum in conventum Carmelitarum ubi conata est vota profiteri, sed cum regula illius ordinis admodum esset severa, valetudine flaccescit; migravit dein ad Ordinem Sancti Hieronymi, cuius disciplina laxior videbatur, ubi reliquam vitam tranquille et beate peregit, poemata sacra pangens atque profana, carmina Nativitatis, dramata sacramentalia et duas comoedias, quamquam confessor eius, Iesuita Antonius Nuñez de Miranda, voluit eam prohibere ne scriberet neque cum hominibus saeculi comercium haberet, quam ob rem Soror Ioanna, sub auspicio Proreginae Marchionae de Laguna, eum postea confessorem repudiavit.

## Opera
* *Neptunum alegoricum*
* *Somnium Primum'' est maximum carmen Ioannae Agnetis a Cruce.

* La segunda Celestina.
* Empeños de una casa.

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Nati 1651
Categoria:Mortui 1695
Categoria:Auctores Hispanici
Categoria:Mulieres
Categoria:Poetae Hispaniae
Categoria:Scriptores Mexici
Categoria:Scriptores Mexici antiquae
Categoria:Scriptores scaenici
Categoria:Incolae Civitatis Mexici
Aemilius Michael Cioran

thumbnail|250px|Domus natalis

**Aemilius M. Cioran** (Dacoromane Emil M. Cioran, 8 Aprilis 1911, - 20 Iunii 1995). Natus in *Villa Ruetel*, vulgo dictu *Răşinari* (Imperium Austro-Hungaricum), mortuus Lutetiae (Francia), philosophus scriptorque in lingua Dacoromanica et lingua Francogallica fuit. Dum Universitate Bucarestensis studebat, Mircea Eliade et Eugenio Ionesco cognovit. 

Erat Scepticista ac Nihilista cogitatione melancholiae et antinatalismi sub speciem Shopenhauer et Nietzsche, saepe etiam suicidium laudavit. Et multos libros aphorismi scripsit.

## Nonnullae operarum 
### In lingua Dacoromanica 
* Pe culmile disperării, Bucarestinum, 1934. 
* Cartea amăgirilor, Bucarestinum, 1936. 
* Schimbare la faţă a României, Bucarestinum, 1936. 
* Lacrimi şi sfinţi, Bucarestinum, 1937. 
* Amurgul gindurilor, Bucarestinum, 1940.

### In lingua Francogallica 
* Précis de décomposition, Lutetia, Gallimard, 1949. 
* Syllogismes de l'amertume, Lutetia, Gallimard, 1952. 
* La Tentation d'exister, Lutetia, Gallimard, 1956. 
* Histoire et utopie, Lutetia, Gallimard, 1960. 
* La Chute dans le Temps, Lutetia, Gallimard, 1964. 
* Le Mauvais Démiurge, Lutetia, Gallimard, 1969. 
* De l'inconvénient d'être né, Lutetia, Gallimard, 1973. 
* Écartèlement, Lutetia, Gallimard, 1979. 
* Exercices d'admiration: essais et portraits, Lutetia, Gallimard, 1986. 
* Aveux et anathèmes, Lutetia, Gallimard, 1986. 
* Cahiers, 1957-1972, Lutetia, Gallimard, 1997.

Categoria:Philosophi Romaniae
Categoria:Scriptores Romaniae
Categoria:Scriptores Franciae
Categoria:Nati 1911
Categoria:Mortui 1995
Categoria:Nihilismus
Categoria:Auctores Francogallici
Categoria:Auctores Dacoromanici
Canticum Canticorum

**Canticum Canticorum** vel **Canticum Salomonis** (Hebraice שיר השירים, *Shir ha-Shirim*) est liber biblicus inter Chethubim qui poemata amore erotico plena continet, plura eorum in forma colloquiorum inter sponsam sponsumque. Canticum Canticorum non citatur a Novi Testamenti scriptoribus. 

Praeclara sententia huius libri est (8, 6): "quia fortis est ut mors dilectio."

## Bibliographia 
* Augustinus Bea (ed.), *Canticum canticorum Salomonis quod Hebraice dicitur Šîr haššîrîm: nova e textu primigenio interpretatio Latina cum textu masoretico ac notis criticis et exegeticis*, Pontificio Instituto Biblico, Romae 1953 (Scripta Pontificii Instituti Biblici 104).
* Max Engammare, ''Qu'il me baise des baisiers de sa bouche. Le cantique des cantiques à la Renaissance. Étude et bibliographie'', Droz, Genavae 1993 (Travaux d'Humanisme et Renaissance CCLXXVII).

## Nexus externus 
* Canticum Canticorum in Nova Vulgata

Categoria:Biblia
Categoria:Religio et sexualitas
Teresia Abulensis

Sancta **Teresia Abulensis** vel **Teresia a Iesu** vel **Teresia** (Hispanice *Teresa de Jesús*, *Teresa de Ávila*; nata *Teresa de Cepeda y Ahumada* Abulae in Hispania die 28 Martii 1515, mortua Albae de Tormes die 4 Octobris 1582) fuit mulier monialis, mystica, et constitutrix ordinis Carmelitarum Discalceatarum. Doctrix Ecclesiae Romanae Catholicae habetur.

## Vita 
Ordinem Carmelitarum ingressa, ita contemplatione et scientia profecit, ut non modo sui ordinis reformationem protruderet, verum etiam altissimae doctrinae libros scriberet, vitae experientia comprobatos. Constitutrix ordinis Carmelitarum Discalceatarum, rami Ordinis fratrum Beatae Virginis Mariae de Monte Carmelo, ea post mortem facta est Doctrix Ecclesiae.

## Opera 
* Pars prima: Líber vitæ Sanctæ Theresæ De Iesu et Líber Fundationum Monastorum. Translatio ex hispánico, Mathiae Martínez.

* Pars secunda: Viam perfectionis, Castellum animæ, Exlamationes vel meditationes animæ ad Deum suum.

## Bibliographia 
*Commentarius de Teresia Abulensis ex situ Encyclopaedia Britannica
Categoria:Nati 1515
Categoria:Mortui 1582
Categoria:Autobiographi
Categoria:Carmelitae
Categoria:Contrareformatio
Categoria:Doctores Ecclesiae Catholicae
Categoria:Mulieres
Categoria:Poetae Hispaniae
Categoria:Sancti
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Saeculum Aureum Hispanicum
Iter regium

**Iter regium** fuit via prisca a Dario I rege Persico saeculo quinto a.C.n. constructa, ut nuntii eius intra suum regnum maius e Susa Sardem celerrime perferantur. Hi nuntii potuerunt 2699 chiliometra transire intra hebdomadem unam. Herodotus, historicus Graecus, scripsit, "His nuntiis nihil est in rebus humanis quod pernicius transcurrit" Herodoti laudatio nuntiorum—"Quos nec nix, nec imber, nec aestus, nec nox impedit quominus suum quisque cursum quam velocissime perficiat"—est communis nuntiorum recentiorum sententia.

*

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiqui
* Herodotus, *Historiae* 5.52-54, 8.98 

; Eruditio
* Calder, W. M. (1925). "The Royal Road in Herodotus". *Classical Review*. 39 (1/2): 7–11

Categoria:Imperium Achaemenidarum
Categoria:Viae antiquae
Ioannes a Cruce

**Sanctus Ioannes a Cruce** (Hispanice *San Juan de la Cruz*) natus est Fontiberi in Hispania prope Abulam, 24 Iunii, anno 1542; mortuus Ubedae, 14 Decembris aut 15 Decembris, anno 1591. Fuit maximus Carmelitarum theologiae mysticus et poeta Saeculi Aurei Hispanici. 

## Vita 
Natus est in sinu familiae nobilis sed pauperis. Laboravit iuvenis in valetudinario, et scholam Iesuitam frequentavit Metimnae Duellis (vulgo *Medina del Campo*). Anno 1564, coepit studia artium philosophiaeque in Universitate Salmantina, ubi Sanctam Teresiam Abulensem cognovit anno 1567, cum qua novos ordines duos Carmelitarum constituere statuit. Ordo reformatus Carmelitarum Discalceatarum eorum offendit in hostilitate Carmelitarum Calceatarum, sed Ioannes pluribus potuit muneribus fungi. 	
 		 
Docuit primum in schola tironum in oppido Mancerae, deinde constituit scholam propriam in oppido Complutense et confessor factus est conventus Sanctae Teresiae. Anno 1577 Carmelitarum Calceatarum machinationes triumphaverunt et Ioannes in carcerem coniectus est in Toleti monasterio per menses octo. Carbulam (vulgo *Almodovar*) fugit et refugit. Vitam egit vicarius provincialis usque ad mortem in Baetica.

Anno 1591, iterum offendi et munera religiosa perdidit. Propositum erat sibi in Americam migrare, sed praemature vitam terminavit Ubedae anno 1591. Postea reliquiae reptae et in Segoviam ductae sunt. Additus est in Sanctorum numero anno 1726 et proclamatus Doctorem Ecclesiae anno 1926.

## Opera poetica 
Ioannis a Cruce poemata quamvis pauca eum collocant maiores inter Hispanos poetas aetatis suae et inter maximos poetas mysticos omnium temporum. "Nocte obscura," "Canticum spiritualis," et "Flamma amoris viva" sunt opera summa, quae Ioannes explicat in singulis operis prosis causa difficultatis eos interpretandi. Poesis eius Cantici Canticorum immiscet imagines cum formulis Petrarchae, theologia Thomistica et mystica Germanica Mediaevale. Poesis eius pulcherrima et plena affecto.

## Doctrina 
Doctrina tota fidei eius gyrat circum metaphoram obscurae noctis, quae iam mysticis notatur sed ei Ioannes formam dedit novam. Nox, ambitus rerum tollens, symbolum est Ioanni negationis animi sensibilibus et symbolum quoque absoluti vacui spiritualis. Secundum Ioannem, de nocte, animus experitur terribilem solitudinem et tentationes terribiles. Obscuram noctem vocat quoque Ioannes probationes terribiles quas homini Deus mittit ad eum purgandum. De noctibus duabus loquitur: ea quae sensus est (in fine viae purgativae) et ea quae spiritus est (in fine viae illustrativae), post quas vias via coniunctiva, quae extremum desiderium animae cruciatae causa separatione a Deo stat.

## Operæ 
* Opera latina Sancti Ioannes a Cruce 

## Notae 
Categoria:Nati 1542
Categoria:Mortui 1591
Categoria:Carmelitae
Categoria:Contrareformatio
Categoria:Doctores Ecclesiae Catholicae
Categoria:Poetae Hispaniae
Categoria:Saeculum Aureum Hispanicum
Categoria:Sancti
Categoria:Scriptores Hispaniae
Categoria:Spiritualitas Catholica
Columna Phocae

upright|thumb|Columna Phocae

**Columna Phocae** erecta est ante Rostra in Foro Romano dedicataque in honorem Byzantini imperatoris Phocae die 1 Augusti 608 AD, et fuit additio ultima Foro Romano. 

Categoria:Monumenta Romae Antiquae
Categoria:Architectura Byzantina
Categoria:Forum Romanum
Categoria:Obelisci
Categoria:Confecta 608
Categoria:Campitelli
Gregorius XVI

**Gregorius XVI** (1765–1846) fuit papa a die 2 Februarii 1831 ad mortem.

## Vita 
Gregorius XVI papa natus est Belluni die 18 Septembris 1765 nomine Bartholomaeo (in religione Alberto) Cappellario.

Puer Bartholomaeus Cappellarius educatus est a monachis Ordinis Sancti Benedicti cum nomine Alberto.

Anno 1799 Bartholomaeus Albertus Cappellarius scripsit "Triumphum Sanctae Sedis" (Italice: *II Trionfo della Santa Sede*), epistulam contra Iansenii doctrinam.

Anno 1800 Bartholomaeus Albertus socius est factus Academiae Fidei Catholicae erectae a Pio VII Papa.

Anno 1814 a Pio VII praefectus Congregationis Propagandae Fidei in Vaticano factus est.

Bartholomaeus Albertus fecit concordatum inter Romanos Belgiae Catholicos et Protestantes Hollandii anno 1825.

Anno 1825, ille cardinalis factus est a Leone XII.

## Pontificatus 
Post 65 dies in conclavi anno 1831, electus est a cardinalibus in summum pontificem. Bartholomaeus Albertus haud episcopus erat cum papa electus est et nomen pontificale Gregorii sibi imposuit pro devotione Gregorio Magno Papa.

Sua prima encyclica, *Mirari Vos,* doctrinam de fratre Hugone-Felicitate Mennaisio prohibuit. Gregorius XVI quoque prohibet societates biblicas et hamaxostichos. Papa Gregorius coepit encyclicam litteram *Quanta Cura* quam finivit successor Pius IX.

Die 1 Iunii 1846, anno aetatis suae 80, Romae obdormivit.

## Nexus externi 
* 
* Opera Omnia in diversis sermonibus
* 

Categoria:Papae
Categoria:Camaldulenses
Categoria:Abbates
Categoria:Nati 1765
Categoria:Mortui 1846
Pius VIII

**Pius VIII** (natus *Franciscus Xaverius Maria Felix de Castellioneis* Cinguli iuxta Maceratam die 20 Novembris 1761; Romae mortuus die 1 Decembris 1830) fuit episcopus Romanus et papa Catholicus a die 31 Martii 1829.

## Vita 
Franciscus Xaverius de Castellioneis ius canonicum docuit. Ab anno 1821 usque ad annum 1829 paenitentiarius maior fuit.

## Pontificatus 
In conclavi papa Pio VII anno 1823 mortuo Franciscus Xaverius non electus est, quamquam candidatus sanctae sedis fuerat. Ipse autem electus est anno 1829, papa Leone XII defuncto.

In encyclica *Traditi humilitati nostrae* et epistula *Litteris altero* dux spiritualis mundi eum ipsum proposuit ac Societates Biblicas et associationes secretas sicut latomismum condamnavit.

Pius VIII duos annos regnavit. Die 30 Novembris 1830 anno aetatis suae 70, Romae obiit; nonnulli quidam eum veneno mortuum esse putabant.

## Nexus externi 
* 
* 

Categoria:Nati 1761
Categoria:Mortui 1830
Categoria:Papae
Categoria:Alumni Studii Urbis
Categoria:Episcopi Montis Alti
Categoria:Episcopi Caesenatenses
Categoria:Episcopi Tusculani
Monasterium (Germania)

[thumb|Monasterium, [1648.]]
[thumb|Urbs a meridiana parte spectata anno [1570. Remius Hogenberg fecit. A sinistra *Überwasserkirche,* in media parte Sancti Pauli Cathedralis, a dextra Sancti Lamberti ecclesia, et plus a dextra Ludgeri ecclesia.]]
**Monasterium Westphalorum**, vel **Monasterium Guestfalorum** (Theodisce *Münster*), est urbs in provincia Rhenania Septentrionalis-Vestfalia in Germania sita et caput Dioecesis Monasteriensis.

## Situs 
Proximae urbes magnae sunt Osnabruga, Hammona, Tremonia, Bilivelda.

## Commeatus 
Monasterium gloria floret, quod multae birotae in commune stant.

## Cives clari 
### Nati 
*Ludgerius Westrick (1897–1990), vir publicus factionis CDU
*Udalricus Brandenburg (*1959), legatus et esperantista

### Mortui 
* Christophorus Gudermann (1798–1852), mathematicus
* Franciscus-Iosephus Wuermeling (1900–1986), rerum politicarum peritus

* Instrumentum Pacis Monasteriensis

## Notae 
## Bibliographia 
* Helgus Nikitinski: De laudibus Monasterii Westphaliae metropolis, Neapoli, 2012, ISBN 978-88-6542-115-4 (carta) ISBN 978-88-6542-130-7 (electronica, E-book)

## Nexus externi 
* Situs interretialis urbis proprius.
*  Münsterische Urkundensammlung: Urkunden über Städtegründung ..., Band 3.

!
Categoria:Sedes episcopales Germaniae
Categoria:Urbes hanseaticae
Tremonia

[thumb|Statio [ferriviaria]]

**Tremonia** (Theodisce: *Dortmund*) est urbs Germaniae 590&thinsp;000 civium, maxima regionis Ruranae, sedes oeconomica et mercatoria Vestfaliae. Tremonia numero incolarum octava a maxima urbium Germaniae est. Quae urbs circulo carens pertinet ad provinciam administrativam Arnsbergum.

## Geographia 
### Situs 
Tremonia 86 m supra maris aequor sita est: ([♁51° 30′ 51″ N, 7° 27′ 50″ O.](https://tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Dortmund&language=de&params=51.514166666667_N_7.4638888888889_E_dim:10000_region:DE-NW_type:city(580956)&title=Dortmund).  in ♁51° 28′ 42″ N, 7° 33′ 18″ O in media Rhenania Septentrionali-Vestfalia. 

Tremonia sita est in regione austro-occidentali  Vestfalici sinus (Theodisce: Westfälische Bucht). Ad meridiem promunturia Sauerlandiae surgunt.

### Aquae 
Territorium urbanum Tremoniae satis egenum aquarum naturalium est. Praeter Ruram modo Amsara, quae ab oriente ad occidentem fluit, inter flumina maiora numeratur. Praeterea sunt numerosi rivi minores ut Hörder Bach, Rüpingsbach, Schondelle, Roßbach vel Körnebach. Insuper est canalis Tremonia-Amisia,  iter aquaticum foederale portum urbanum Tremoniae et Papenburgum interfluens.

### Ambitus urbis 
Fines Tremoniae 280,401 km² comprehendunt, ita ut Tremonia vicesima sexta sit a maxima urbe Germaniae. Magnitudinem eius in Rhenania Septentrionali et Vestfalia modo urbes Colonia Agrippina, Monasterium et Mons Angustus (Theodisce *Schmallenberg*) superant. Extremus septentrio Tremoniae inter vicum Groppenbruch et Lünen-Brambauer in regione pristini communis Schwieringhausen iacet. Locus autem longissime in meridiem 21 km abest contra Lennemündung, cum extremitas orientalis Tremoniae aeroportus septentrionalis sit in vico Wickede et adiaceat Unnae-Maschen. Locus longissime ad occidentem in vico Holte ad finem Bauci situs est.

## Commeatus 
[thumb|left|[Ferrivia strataria]]

## Cives clari 
* Alexander Möller (1903 - 1985), vir publicus Germanicus et sodalis SPD
* Marcus Bülow (* 1971), rerum politicarum peritus Germanicus factionis SPD.

## Nexus externi 
* http://www.mein-dortmund.de/

## Pinacotheca 

File:View of the Town of Dortmund in the Sixteenth Century From an Engraving on Copper in P Bertius Theatrum Geographicum.png|Tremonia saeculo XVI efficta
File:SiegelDortmund1358GedenktafelAlterMarkt.png|"SIGILLVM TREMONIE CIVITATIS WESTFALIE" anno 1385 cutum


Categoria:Urbes hanseaticae
Leo XII

**Leo XII** (natus, ex familia nobili Gengae, *Hannibal Franciscus Clemens Melchior Hieronymus Nicolaus Sermattei Gengaensis,* die 22 Augusti 1760; obiit die 10 Februarii 1829) fuit papa Catholicus et episcopus Romanus a die 27 Septembris 1823 usque ad mortem.

## Vita 
Comitis Flavii Sermattei Gengae filius, Hannibal puer operam magistris apud Academiam Nobilum Ecclesiasticorum dedit, ubi anno 1783 presbyter ordinatus est. Anno 1793, Archiepiscopus titularis Tyri a Pio VI Papa, annoque 1816 cardinalis presbyter a Pio VII Papa factus est.

## Pontificatus Papae Leonis XII 
In conclave die 27 Septembris 1823, papa electus est a zelantibus. Homo autem severus, societates biblicas prohibuit, ac societatem Massonum et Carbonarorum ausus est. Romae die 10 Februarii 1829 obiit, anno aetatis suae 68.

## Notae
## Nexus externus 
* 
* 

Categoria:Papae
Categoria:Alumni Pontificiae Academiae Ecclesiasticae
Categoria:Archiepiscopi Tyrenses
Categoria:Archipresbyteri Sanctae Mariae Maioris
Categoria:Episcopi Senigallienses
Categoria:Nuntii Apostolici
Maximilianus I (imperator Mexici)

thumb|Maximilianus Habsburgi

**Maximilianus Ferdinandus Iosephus Habsburgi** (1832–1867) natus est Archidux Austriae et Princeps Hungariae Bohemiaeque, sed repudiavit titulos ad Imperium Mexici recipiendum, in quo stetit ab anno 1864 usque ad annum 1867, secundus erat Imperator Mexicanorum.

## Iuventus 
Maximilianus natus est Vindobona in Austria, prognatus Archiduce Francisco Carolo Iosepho Austriae et Sophia Frederica Bavariae. Cum iuvenis prominuit in studio botanicae et nauticarum scientiarum. Participatio sua fuit magna incremento portus Tergestis in Italia.

Anno 1857, uxorem duxit Principissam Carlotam Amaliam Belgii, filiam Leopoldi I Regis Belgarum, qui Imperatori Francisco Iosepho ursit ut Maximilianum Vicerregem Langobardiae Venetiaeque faceret. Vixerunt igitur Maximilianus et Carlota Mediolani usque ad annum 1859, cum Franciscus Iosephus Maximilianum removit et Archidux recessit in Castello Miramaris, prope Tergestem.

## Secundum Imperium Mexicanum 
thumb|Maximilianus I Mexici Imperator
[thumb|[Maximiliani supplicium (Manet)|Maximiliani supplicium ab Eduardo Manet pictum]]
Anno 1859, factio conservatorum Mexicanorum Maximilianus coronam Mexicanam obtulit in Secundo Imperio, cuius creationem Francia et Ecclesia Catholica Romana fulciebant, sed Maximilianus maluit in expeditionem scientificam ire Americam Meridionalem. Anno 1863 Maximilianus regressus est et admissit coronam, Napoleonem III audiens. Maximilianus Veracrucem portum advenit et deinde Mexicopolin anno 1864. Elegit Castellum Chapultepecis sedem.

Exsecutus est omnia officia et munera modo liberalium Mexicanorum et conservatores eum reliquerunt, Liberalis praeses tamen Benedictus Juarez conabatur Maximilianum vincere et Rem Publicam iterum restaurare. Napoleo III abstulit militare subsidium Maximiliano, qui imperio abdicavit et Benedicto Juarez se tradit. Capite damnatus, Queretari anno 1867 interemptus est. Reliquiae suae Vindobonae iacent.

Categoria:Imperatores Mexici
Categoria:Politici Austriae
Categoria:Historia Mexici
Categoria:Nati 1832
Categoria:Mortui 1867
Categoria:Morte damnati
Lacrimatus est Iesus

**Et lacrimatus est Iesus** est versus completus e versione Vulgata Evangelii secundum Ioannem (11:35). Graece **Ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς** legitur.

**Ecclesia "Dominus Flevit"** est ecclesia Christiana Hierosolymae exstans, loco aedificata ubi Iesus a nonnullis flevisse habetur.

## De hac fabula 
Pars prima capitis narrat de resurrectione Lazari, Iesu amici. Lazarus in morbum cecidit, et cum Iesus adventurus esset, mortuus est. Familia Lazari propinquum suum lacrimavit, et cum Iesus mortuum esse Lazarum cognovit, familiamque lacrimantem vidit, ipse lacrimavit. Tunc Iesus Lazarum e leto liberavit.

## Interpretatio 
Multi Christiani hanc sententiam Iesum probare hominem credunt. Iesus flevit sicut homo quispiam, ob amici mortem. Igitur corpus in quo Iesus egit re vera fuit humanum, et etiam sensus humanos habuit.

Ambiguitas tamen adstat, quia non potest certe sciri si Iesus lacrimavit quia Lazarus mortuus erat, aut quia familia Lazari potentiam Iesu non credidit, lacrimantes, etiamsi Iesus cum eis adfuit.

## Notae 
Categoria:Evangelium secundum Ioannem
Categoria:Iesus
Categoria:Locutiones Latinae
Rhodensis Insula

**Rhodensis Insula** (Anglice *Rhode Island*) est minima civitas Civitatum Foederatarum Americae, cuius caput est Providentia. Civitas ipsa non una ex insula constat, sed intra fines insulas multas continet, ex quibus maxima, quae Anglice *Aquidneck* appellatur, nomen civitati toti dat. Nomen plenum erat Anglice *State of Rhode Island and Providence Plantations*, Latine "Civitas Rhodensis Insula et Deductiones Providentiae," sed nunc est solus Anglice *State of Rhode Island*, Latine "Civitas Rhodensis Insula." Id est insula Aquidneck cum regione prioris coloniae circa urbem Providentiam.

## Historia 
Die 29 Maii 1790 - Civitas Rhodensis Insula ultima Constitutionem Civitatum Foederatarum Americae probavit.

## Religio 
Circa duae partes incolarum fidem Catholicam profitentur.

## Pinacotheca 

Fasciculus:Front view of Rhode Island State House.jpg|Sedes civitatis
Fasciculus:Claiborne Pell Newport Bridge.jpg|Pons "Claiborne Pell"
Fasciculus:Salve-gates.jpg|Universitas "Salve Regina"
Monasterium Hermetisvillanum

thumb|Monasterium Hermetisvillanum
**Monasterium Hermetisvillanum** est abbatus Benedictinus muliebris, Sancto Martino dicatus, in communi priori Hermetschwil-Staffeln situm, quod nunc est pars communis Bremgarten cantonis Argoviae.

## De historia 
Monasterium Hermetisvillanum Sancti Martini situm est in colle occidentale in ripa Rusae fluminis. Conditum est autem anno 1083 in Muris claustrum pro monachis, antea iam erat monachorum claustrum. Fine saeculi XII condiderunt religiosae de Muris claustrum novum apud Hermetisvillam. Claustro novo ab Muris terrae in Rusae valle datae sunt. In saeculo XIII, monachae ipsae claustro regnant, Murensis abbas autem erat primus. Magna pars monacharum erat nobiles vel cives urbani.

### De novae fidei tempore
Cum favissent multi homines in valle novae fidei, non iam erant multae monachae in claustro, quod importans {?} non iam erat. Post autem victoriam Catholicae Romanae fidei in regione, crescebat. Saeculis XVI et XVI florebat. 

### De Argoviae oppressionibus
Pagus Argoviae autem claustrum esse prohibuit ab anno 1841 ad annum 1843. Post iterum vacuum erat anno 1876, factum est domus pro infantibus. Anno 1878, reempta est pars claustri ab monachis; quia autem ab Argovia pago prohibitum erat novicias accipere, conditum est novum claustrum in Germaniae Habsthal, et Hermetisvilla non iam erat abbatia.

### De tempore hodierno
Hodie iterum est abbatia, quia ab anno 1985 iterum est abatissa. Ab anno 1886 de iure sunt claustri in Habsthal et in Hermetisvilla separati. Anno 2003, quindecim monachae claustrum habitabant.

## Notae 

## Nexus externi 
Categoria:Rusae vallis
Categoria:Helvetia
Labda

**Labda** (*indecl.,* n.; Graece λάβδα), sive **Λ λ**, et serius **lambda** (λάμβδα), est littera undecima in Abecedario Graeco. In systemate numerali Graeco, denotat numerum 30.

*Diple, antilambda

Categoria:Abecedarium Graecum
Hermetschwil-Staffeln

**Herimutsvilla et Stafflae** (Theodisce * Hermetschwil-Staffeln*) est municipium in Helvetia, in valle Rusae Argoviae, constans e duobus vicis, Herimutsvilla et Stafflis. Hic iacet Monasterium Hermetisvillanum.

## Geographia
Municipium divisum est in partes duas: Herimutsvilla et Stafflae. Herimutsvilla in occidentali Rusae ripa sita est; Stafflae autem ab Herimutsvillae circa 100 metra occidenter, in colli situs. In finibus municipii etiam est pars Lacus vocatus "Mare Improfundum" (Theodisce *Flachsee*). Una pars ex tribus areae municipalis est silva, una parte ex decem aedificiis tecta est. Altissimus locus in 475 metribus supra mare situm est.

## Historia
### Nomen primum scriptum
Monasterium murense|thumb|200px|leftIn charta monasterii Murensis, primum scriptum est nomen vici "Hermuotswilare", quod significat 'villa rustica Hermuoti'.

### De Monasterio
In Murense monasterio primo et sorores et patres erant. Saeculo duodecimo exeunti, sorores murenses monasterium in Herimutsvilla patrono Sancto Martino condiderunt. A Muris eis datum est dominatus in partibus Rusae vallis, sed sorores ipsae semper sub monasterii Murensis imperiume erant.

### De invasione Helvetiorum ac de Reformatione
Anno 1415, Helvetici regionem invaderunt; Herimutsvilla autem facta est caput unius Praefecturae Liberae. Anno 1529, Zvinglii fidei favebant, duos autem annos post iterum Catholica Romana fidei.

### De invasione Gallorum
Anno 1798, Galli invaderunt. Pars abhinc municipium Aquarum pagi
factum erat; duos annos post autem Argoviae.

### De certamine e monasterio
thumb|100px|Augustinus Keller, adversarius acerrimus monasteriorum
Anno 1841, sorores ex monasterio ab consulibus Araviae emissae sunt, ab anno 1843 iterum autem  monasterium restitutum est, quod actus consilii contra legem erat. Anno 1876, iterum non iam constabat, factum est domus pro orbis. Anno 1985, iterum venierunt sorores, nunc et monasterium et librorum domus est.

### De imigrantibus ex Turico urbe
His in temporibus, multi homines de Turico urbe veniunt habitando in Stafflis, etiamque pauci Herimutsvillae, quod natura loci pulchrior Turico, iter in urbem tamen non longus est.

## Consilium muncipiale
Consules municipii sunt:
*Roger Heiss, Gemeindeammann 
*Peter Wipf, Vize-Gemeindeammann 
*Peter Ramel 
*Doris Stöckli 
*David Streiff

## Notae
Categoria:Municipia Helvetiae
Categoria:Rusae vallis
Mississippia

**Mississippia** est civitas in America. Caput atque urbs maxima est Iacsonia (Anglice *Jackson*). Nomen civitatis e Mississippio Fluvio ad finitem occidentem fluente, quod magum fluvius significat. Civitates finitimae sunt ad orientem Alabama et ad occidentem Arcansia et ad septentriones Tennesia et ad meridionalem Ludoviciana. Ad meridionalem Mississippiae Sinus Mexici spectatur.

## Clari Mississipiani 
* Eudora Welty, scriptrix
* Gulielmus Faulkner, scriptor
* Brandy Rayana Norwood cantor

## Signa 
* Sententia - "Virtute et Armis"