open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eduardus Eichwald

**Eduardus Ioannis filius Eichwald** (Russice *Эдуард Иванович Эйхвальд*) vel **Carolus Eduardus de  Eichwald** (Theodisce *Karl Eduard von Eichwald*), 4 Iulii 1795 Mitaviae natus et 10 Novembris 1876 Petropoli mortuus, fuit botanista et zoologus et palaeontologus Russicus.

## Vita et opera
Germanus Curlandiae, in Universitate Vilnensi et Berolini educatus, ab anno 1730 in Universitate Dorpatensi et ab anno 1823 in Universitate Casanensi docebat. Annis 1826 et 1827 expeditionem per mare Caspium et Caucasum fecit. Ab anno 1837 Petropoli in Academia Augustana medica et chirurgica laborabat et in Instituto Metalleutices palaeontologiam docebat. Opera multa Latina, Theodisca et Russica composuit.

[thumb|Illustratio e *Lethaeis Rossicis* Eduardi Eichwald ([fossile|fossilia)]]
## Opera Latina
* «Observationes ex anatomia comparata de Delphino et de Physalia» («Acta Acad. Sc.», 1824);
* «Introductio in historiam naturalem Caspii maris» (Casani 1824);
* «Zoologia specialis» (vol. I-III, Vilnae 1829—1831);
* «Plantarum novarum quas in itinere caspio-caucasico observavit E. Eichwald fasc. II» (Vilnae 1831—1838);
* «Fauna Caspio-Caucasia nonnullis observationibus observationibus novis» (Petropoli 1840)
* «Lethaea Rossica» (vol. I-IV, cum atlante, 1860‒1868)

## Notae
## Nexus externi
* De Eduardo Eichwald in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De Eduardo Eichwald in situ historiae geologiae et metalleutices 
* Eduardus Eichwald in situ Academiae scientiarum Russiae 

Categoria:Alumni Universitatis Vilnensis
Categoria:Professores Universitatis Tartuensis
Categoria:Professores Universitatis Casanensis
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Categoria:Botanistae Russiae
Ioannes Reinholdus Forster

**Ioannes Reinholdus Forster** (Theodisce *Johann Reinhold Forster*) 22 Octobris 1729 in Dirschau natus et 9 Decembris 1798 Salinis Saxonicis mortuus, fuit botanista et zoologus et ornithologus et explorator Germanicus.

## Vita et opera
Pastor prope Gedanum fuit. Anno 1765 a Catharina II missus ad Volgam expeditionem fecit. Anno 1766 in Angliam migravit et Iacobi Cook in itinere eius altero comes erat. Ab anno 1780 Academiae Hallensis professor. Australiam et Oceaniam primus continentem haberi proposuit et freto Beringiano nomen dedit. Georgii Forster pater erat.

## Opera Latina
* Specimen Historiae Naturalis Volgensis, in: Philosophical Transactions, vol. 57, 1767
* Descriptiones animalium in itinere ad maris Australis terras per annos 1772—1774 suscepto observatorum (Berolini 1844)
* Liber singularis de bysso antiquorum etc. (Londinii 1776)
* Zoologia Indica (Salinis Saxonicis 1781)
* Zoologiae Indicae rarioris spicilegium (Londinii 1790)

## Nexus externi
Categoria:Professores Universitatis Hallensis
Categoria:Exploratores Germanici
Categoria:Botanistae Germaniae
Categoria:Zoologi Germaniae
Categoria:Exploratores Oceaniae
Philippus Brietius

**Philippus Brietius** (Francogallice *Philippe Briet*), 6 Martii 1601 Abbatis Villae natus et 9 Decembris 1668 Lutetiae mortuus, fuit cartographus Francogallicus, Iesuita, Collegii Parisiensis bibliothecarius.

## Opera
* Parallela geographiae veteris et novae, 1649, 3 vol. (in-4) (vol. II)
* Theatrum geographicum Europae veteris, 1653 (in-folio)
* Chronicon, ab orbe condito ad annum Christi, 1663 et 1682, 7 vol. (in-12)
* Philippi Labbe et Philippi Brietti Concordia chronologica, 1670, 5 volumes (in-folio)

## Nexus externi
* Brietius in thesauro *CERL*
* Imperium Romanum (Brietii tabula)

Categoria:Iesuitae
Categoria:Cartographi
Categoria:Geographi Franciae
Michael Antonius Baudrand

**Michael Antonius Baudrand**, interdum **Baudrandus** (Francogallice *Michel Antoine Baudrand*), 28 Iulii 1633 Lutetiae natus 29 Maii 1700 ibidem mortuus, fuit geographus Francogallicus.

## Vita
Francisci Barberini cardinalis a secretis fuit; multa itinera ut comes eius fecit, quibus multas regiones cognovit. Prior Roboribus et Novo Mercato fuit.

## Opera
* Geographia ordine litterarum disposita, 2 volumes in-folio, 1681-1682 
* Dictionnaire géographique et historique, 2 volumes in-folio, 1705.
* "Novum lexicon geographicum" (cum Philippo Ferrario), Patavii 1697

## Fons
*Marie-Nicolas Bouillet et Alexis Chassang (dir.), « Michel Antoine Baudrand », in: *Dictionnaire universel d’histoire et de géographie*, 1878 

## Nexus externi
* De M.A. Beaudrand 

Categoria:Geographi Franciae
Charito Čebotarëv

**Charito Andreae filius Čebotarëv** (Russice *Харитон Андреевич Чеботарев*), anno 1745 vel 1746 Vologdae natus et 26 Iulii 1815 Moscuae mortuus, fuit geographus Russicus, Universitatis Moscuensis primus rector electus (ab anno 1803 ad annum 1805) et primus professor emeritus.

*Congregarionis liberae Russicae* a secretis *Societatis historiae et antiquitatum Russicarum Moscuensis* praeses fuit. Bibliotheca Charitonis Čebotarëv in incendio Moscuae anni 1812 perierat, quod ille sustinuisse non potuit. Praeter libros ceteros *Географическое методическое описание Российской империи (= Descriptio geographica methodica Imperii Russici)* composuit.

## Notae
## Nexus externi
* De Charitone Čebotarëv in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron*

Categoria:Geographi Russiae
Categoria:Alumni Universitatis Moscuensis
Philippus Ferrarius

**Philippus Ferrarius Alexandrinus** (Italice *Filippo Ferrari*), 1551 Oviliae prope Alexandriam Statiellorum natus et 1626 Mediolani mortuus, fuit geographus et hagiographus Italicus ex Ordine Servorum Mariae.

## Vita
Mathematicam quadraginta octo annos in Universitate Ticinensi docebat. Prior generalis Ordinis Servorum Mariae ab anno 1604 ad annum 1609 et vicarius generalia anno 1624/5. De colloquiis Ferrarii cum Paulo V pontifice Fulgentius Micanzio narrat.

## Opera
*Epitome Geographica, 1605
*Nova Topographia in Martyrologium Romanum (1609).
*Catalogus sanctorum Italiae in Menses duodecim distributus (1613).
*Catalogus generalis sanctorum (1625)
* Lexicon Geographicum, a Gulielmo Dillingham editum est (Londinii 1657) et a Michaele Antonio Baudrand (Lutetiae 1670)

## Nexus externi
* Philippus Ferrarius in thesauro *CERL*
* De Ferrario 

Categoria:Geographi Italiae
Categoria:Professores Universitatis Ticinensis
Ioannes Tomka Szászky

**Ioannes Tomka Szászky** (Hungarice *János Tomka Szászky*), anno 1692 natus et 26 Augusti anno 1762 Posonii mortuus, fuit geographus, cartographus et historicus Hungaricus. Atlantem Hungariae primum edidit. Pastor Lutheranus fuit. Universitatis Ienensis alumnus, in Lycaeo Posoniensi docebat et rector Lycaei erat. 

## Opera Latina 
* 1740 Liber de ritu explorandae veritatis per judicium ferri candentis (Posonii).
* 1745 Hodegus in Prisci rhetoris Attilam (Posonii)
* 1748 Introductio in Orbis antiqui et hodierni Geographiam (Posonii); ; pars II
* 1750-51 "Regnum Hungariae" 
* 1759 Conspectus introductionis in notitiam regni Hungariae geographicam, historicam... (Posonii)
* 1777 Introductio in orbis antiqui et hodierni geographiam, in duos tomos divisa, quorum prior continet, cum praecognitis, Europam, porterior Asiam, Africam, et Americam. Plurimis in locis emendata, novisque aucta supplementis, opera ac studio Ioannis Severini. Editio altera. Posonii et Cassoviae, impensis Ioannis Michaelis Landerer
* 1781 Introductio in Geographicam Hungariae 
* 1896 Commentatio de Comitiis Hungariae (in volumine tertio *Bibliothecae jurisconsultorum Hungariae* Stephani Horvát)

## Fontes
* Markusovszky 1896: *A pozsonyi ág. ev. liceum története*. 
* Dr Klinghammer István: *A földrajzi szemléltetés korai története*. 

Categoria:Eruditi Hungariae
Categoria:Historici Hungariae
Categoria:Alumni Universitatis Ienensis
Categoria:Incolae Bratislaviae
Categoria:Cartographi
Reinoldus Heidensteinius

**Reinoldus Heidensteinius** (Theodisce *Reinhold Heidenstein*), anno 1553 Regiomontii natus et 24 Decembris 1620 in *Sulęczyno* mortuus, fuit diplomatus et historicus Polonus.

## Vita et opera 
Germanus Regiomontanus, alumnus Wittenbergensis et Patavinus, Stephani Báthory Poloniae regis a secretis fuit; amicitiae Ioannis Zamoyski causa et apud aulam Sigismundi III munus idem fungebatur. Legatus eorum saepe fuit. *Ius terrestre nobilitatis Borussiae correctu* (1598) est opus Heidensteinii, quod ipse laudabat, sed nunc opera eius historica notiora sunt: *De bello Moscovitico quod Stephanus rex Poloniae gessit commentariorum libri VI*, primo Cracoviae anni 1584 editi, et *Rerum polonicarum ab excessu Sigismundi Augusti libri XII* (Francofurti 1672).

## Nexus externi 
Categoria:Historici Poloniae
Categoria:Alumni Universitatis Patavinae
Categoria:Legati Poloniae
Categoria:Iuris consulti
Fridericus Kruse

**Fridericus Carolus Hermannus Kruse** (Theodisce *Friedrich Karl Hermann Kruse*), 21 Iulii 1790 Oldenburgi natus et  3 Augusti 1866 Lipsiae mortuus, fuit historicus Germanus et Russicus.  filius fuit.

## Vita
Almae Matris Lipsiensis alumnus, in gymnasio Vratislaviae, in Universitate Halensi et in Universitate Dorpatensi (annis 1828—1853) docebat. De antiquitatibus regionis Balticae multa opera composuit.

## Opera
* *De Istri ostiis dissertatio historico-geographica.* Vratislaviae 1820.
* *Anastasis der Waräger oder Probe und Ankündigung zweier Werke über die Geschichte der Alterthümer der Kaiserlich Russischen Ostsee-Gouvernements Liv-, Esth- und Curland.* Revaliae 1841 (Textus).
* *Necrolivonica oder Alterthümer Liv-, Esth-, und Curlands bis zur Einführung der Christlichen Religion in den Kaiserlich-Russischen Ostsee-Gouvernements.* Dorpati 1842 (Textus); editio altera Lipsiae 1859 (Textus).
* *Russische Altertümer.* Dorpati et Lipsiae 1844–45 (Textus).
* *Ur-Geschichte des Esthnischen Volksstammes und der Kaiserlich Russischen Ostseeprovinzen Liv-, Esth- und Curland* (Moscoviae 1846) (Textus)
* *Chronicon Nortmannorum, Wariago-Russorum nec non Danorum, Sveonum, Norwegorum inde ab a. 277 usque ad a 879.*  Hamburgi et Gothae 1851 (Textus).

## Nexus externi
* De Friderico Kruse in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* De Friderico Kruse in *Allgemeine Deutsche Biographie* 

Categoria:Alumni Universitatis Lipsiensis
Categoria:Professores Universitatis Tartuensis
Categoria:Historici Germaniae
Ioannes Adolphus Brorson

**Ioannes Adolphus** vulgo *Hans Adolph* **Brorson** (natus die 20 Iunii 1694 Randerup in Iutlandia meridiana, mortuus die 3 Iunii 1764 Ribe in Iutlandia) episcopus et illustris cantuum liturgicorum poeta Danicus fuit. 

## Vita
Brorson usque annum 1712 gymnasium Ribe frequentavit ante studia theologica Hafniae suscipienda. Post quattuor annos autem vitam studenticam interrupit, ut se Locum Dei conferret. Ibi pietismum Germanicum edidicit, gustavit et magni aestimavit. Anno 1721 studia Hafniensia rursus aggressus anno post parochus Randerup factus est. Annis inter 1729 et 1735 parochus ad Ecclesiam Christi Tønder in urbe erat. 

Ex anno 1721 carmina atque cantus exarare incohatus est. Insuper cantilenas Theodiscas tam Barocas quam pietismo sequentes convertebat. Liber cantualis anno 1739 editus cui titulus *Troens rare Klenodie* (Fidei gemmae) et opuscula originalia et interpretationes in se fert. Anno 1737 propositi munere Ribe in urbem vocatus et anno 1741 episcopus ibidem electus est. Quod officium usque mortem anno 1764 explebat. Anno 1760 manifestum *De Vexillo Ecclesiae* Latine scriptum edidit ubi clarissime contra illuminismi theologiam invectus est quae tum etiam in Scandinavia omni magis magisque florebat. Post mortem cantus septuaginta nondum editi a filiis reperti sunt, qui anno 1765 sub titulo *Svane-Sang* in lucem sunt prolati.

Bis feminam in matrimonium duxit: cum Catharina Stenbek Clausen infantes tredecim habuit, quorum septem autem mox defuncti sunt. Puerulus paralyticus et amens natus est, cui numquam e conclavi exire licuit. Anno 1742 Ioanna Christiana Riese nupsit Ioanni Adolpho, cui tres infantes peperit. 
## Gravitudo
Cantus pietismum sapientes diu in oblivionem ceciderunt, antequam saeculo XIX a piis hominibus rursus vulgarentur. Cantus libris *Svane-Sang* et *Troens rare Klenodie* excerpti in florilegio praetitulato *Brorsons Salmebog* adunatae sunt. Nostris diebus Brorson poeta in libro cantuali Ecclesiae populi Danici et apud *Højskolesangbog* multis rebus repraesentatur.

Cotidie campanularum ludus ecclesiae cathedralis Ribe horis octava matutina et sexta pomeridiana cantum quendam Ioannis Adolphi Brorson intonat cui titulus *Den yndigste rose er funden*.

## Notae
## Nexus externi
* Cantus ecclesiastici eius in Archivo litterarum Danicarum, quod nuncupatur 
* Vita in editione interretiali Libri psalmorum Danici 
*Vicifons
*In Lexico biographico Danico
*In Lexico scriptorum Danicorum

*Textus et vita
*Vita paucis verbis
Eduardus Eversmann

**Eduardus Alexandri filius (Eduardus Fridericus) Eversmann** (Russice *Эдуард Александрович Эверсман*, Theodisce *Eduard Friedrich Eversmann;*), 11 Ianuarii 1794 prope Hagenium natus et 14 Aprilis 1860 Casani mortuus, fuit botanista et zoologus et entomologus Germanicus et Russicus.

## Vita et opera
Germaniae educatus, anno 1814 Salinis Saxonicis dissertationem *De affinitate chemica* defendit. Anno 1816 in Urales ad patrem , qui iam diu in Russia laboraverat, venit. Expeditiones per regionem Volganam, mare Caspium, Caucasum, Turcestaniam fecit. Ab anno 1828 Universitatis Casanensis professor. Collectiones zoologicas, praecipue emtomologicas, magnas collegit, quae Casani servantur. Opera Latina, Theodisca et Russica multa composuit.

## Opera Latina
* Lepidopterorum rariorum Rossiae observationes. — Мoscuae 1832. 
* Addenda ad celeberrimi Pallasii Zoographiam Rosso-Asiaticam, fasc. 1-3 // Учён. зап. Казанского ун-та. — 1835-1842.
* Fauna entomologica. Tomus primus. Lepidoptera. Pars I // Учён. зап. Казанского ун-та. — 1841. — Вып. 2. — С. I—XIV + 3—166; (pars 2: 1842. — Вып. 1).
* Fauna lepidopterologica Volgo-Uraliensis. — Casani 1844 (pars II: Мoscuae 1858).
* Fauna hymenopterologica Volgo-Uralensis // Bull. de Moscou. — 1847—1856.
* Orthoptera Volgo-Uralensia // Bull. de Moscou. — 1859. — Т. XXXIII, № 1.

## Nexus externi
* De Eduardo Eversmann in *Lexico encyclopaedico Brockhaus et Efron* 
* Vita Eduardi Eversmann in situ biographico Russiae 
* Eduardus Eversmann in situ Academiae scientiarum Russiae 

Categoria:Alumni Universitatis Vilnensis
Categoria:Professores Universitatis Casanensis
Categoria:Zoologi Russiae
Categoria:Entomologi
Categoria:Botanistae Russiae
Categoria:Zoologi Germaniae
Categoria:Botanistae Germaniae
Categoria:Lepidopteristae
Ioannes Andruszewicz

**Ioannes Andruszewicz** (Polonice *Jan Andruszewicz*, Albaruthenice *Ян Андрушэвіч*), initio saeculi XVI natus et anno 1567 mortuus, clericus et poeta Latinus Magni ducatus Lituaniae fuit. 

## Vita et opera
E gente nobili *Doliwa* fuit. Canonicus Vilnae, postea episcopus catholicus Kioviae (annis a 1546 usque ad 1555) et Luceoriae (annis 1555―1567) fuit. Carmen Latinum de missionariis Franciscanis a paganis Lituanis occisis composuit.

## Opus
* *Barbara gens olim...* (poema Ioannis Andruszewicz in *Annalibus minorum seu Trium ordinum a s. Francisco institutorum*, tomus XVIII,  Romae 1740, p. 61).

## Bibliographia
* Oskar Halecki. Jan Andruszewic // Polski Słownik Biograficzny. — Cracoviae 1935. — Т. 1. — P. 97―98. 
* Дарашкевіч В. І. Андрушэвіч Ян // Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі. — Minsci 1984. — Т. 1. — P. 115. 
* Дорошкевич В. И. *Новолатинская поэзия Белоруссии и Литвы. Первая половина XVI в.* ― Minsci 1979. ― 207 p. 
* Кавалёў С. *Шматмоўная паэзія Вялікага Княства Літоўскага эпохі Рэнесансу.* — Minsci 2010. — 376 p. 

## Nexus externi
Categoria:Poetae Latini Magni ducatus Lituaniae
Categoria:Auctores Latini Renascentiae
Categoria:Scriptores Rutheniae Albae
Categoria:Scriptores Poloniae
Categoria:Episcopi Kiovienses
Categoria:Episcopi Ucrainae
Ius moriendi

[thumb|Pictura mortis [Socrates|Socratis a Iacobi Ludovici David ]]
**Ius moriendi** est opinio bioethicae quae cuius homo ius vitam propiam finire possedet ratione autonomiae et qualitatis vitae. In generali ius moriendi casu morbi fatali quod therapia non potest et euthanasia voluntaria postulat.
 
Quaestiones ethicae medicae de morbus fatalis sunt;
#Mors voluntaria?
#Morbus fatalis sine possibilitate salvationis curae?
#Doctor de euthanasia medicamentum ad auxilium sua morte dari potest?
#Homines cum morbo fatali cum dolore et miseria ius moriendi habent?
#Qui potentiam ad decrendum tenet?

Hinduismus vel Buddhismus exempli gratia, de iure moriendi tolerans est. Sed multae religiones monotheismi non tolerantiae sunt et auxilium ad mortem voluntariam vel euthanasiam peccatum putant.

## Notae 
*Antinatalismus
*Ius vitae

Categoria:Bioethica
Categoria:Mors
Categoria:Mors voluntaria
Abronius Silo

**Abronius Silo** fuit poeta Romanus, discipulus Marci Porcii Latronis, qui Augusto caesare floruit. Illi filius erat, qui poeta quoque fuit, sed scriptor mimorum evasit.

## Notae 
Categoria:Auctores Latini antiqui
Categoria:Poetae Latini Romae antiquae
Categoria:Scriptores Italiae antiquae
Marcus Porcius Latro

**Marcus Porcius Latro** (circa 55-4 a.C.n.) fuit orator celebris, Cordubae in Hispania natus, Senecae familiaris, magni nominis. Febri quartana molesta et diuturna correptus, sibi ipsi necem intulit anno 4 a.C.n.. Ipsi quidem *Declamatio contra Catilinam* tribuitur. 

Abronius Silo discipulus M. Porcii Latronis fuit.

 

## Bibliographia 
* Bornecque, Henricus, ''Les déclamations et les déclamateurs d'après Sénèque le père*, Insulae, 1902 https://archive.org/details/lesdeclamationse00born/page/n1/mode/2up 
* La Ville de Mirmont H. *Les déclamateurs espagnols au temps d'Auguste et de Tibère (suite)*. In *Bulletin Hispanique*, tome 15, n°3, 1913. pp. 237-267. https://www.persee.fr/doc/hispa_0007-4640_1913_num_15_3_1821
* Poignault, Remigius. *Marcus Porcius Latro revisité par Pascal Quignard*. In Remigius (Rémy) Poignault et Catherina (Catherine) Schneider. *Présence de la déclamation antique (suasoires et controverses grecques et latines)*, 2015. https://web.archive.org/web/20210512193012/https://hal.uca.fr/hal-02552495
* Quignard, Pascalus, *La Raison'', Lutetiae, Gallimard, 1990. ISBN 2876530929

## Notae 
Categoria:Scriptores Hispaniae antiquae
Categoria:Scriptores de arte rhetorica
Categoria:Auctores Latini antiqui
Lucius Turcius Apronianus Asterius

[thumb|Elogium statuae in Aproniani honorem impensis senatus [Spoletium|Spoletini anno 346 erectae. CIL 6.1768.]]
**Lucius Turcius Apronianus Asterius** fuit senator Romanus quarti saeculi quem imperator Iulianus mense decembri 362 praefectum Urbi fecit. Anno 364 ineunte imperator Valentinianus ei successorem designavit, Symmachum. Filius erat Lucii Turcii Aproniani qui et ipse anno 339 praefecturam urbis rexit.
## De cursu honorum 
Ante praefecturam quaesturam et praeturam gessit, quindecimvir sacris faciundis fuit et anno 342 corrector Tusciae et Umbriae. Mense decembri 362 legationi senatorum Romanorum in Orientem apud Iulianum interfuit, qui tum ei praefecturam contulit. Ammianus Marcellinus qui Iuliano favebat diligentiam Aproniani in annona curanda et veneficiis coercendis laudavitː rerum postea turbatarum culpam ad successorum negligentiam reiciebat. Nihilominus templum Apollinis in Palatio illo regente praefecturam conflagravit.

## Notae 
## Fontes 
*Ammianus Marcellinus, *Res gestae* XXIII.1.4 et 3.3 necnon XXVI.3.
*  

## Plura legere si cupis 
* Andreas Chastagnol,  *Les fastes de la préfecture de Rome au Bas-Empire*. Parisiis : Nouvelles éditions latines, 1962ː 156-159. (Études prosopographiques ; 2) Recensio critica Nonnullae paginae apud Guglum librorum
** *La préfecture urbaine à Rome sous le Bas-Empire*. Parisiis : Presses universitaires de France, 1960. (Publications de la Faculté des lettres et sciences humaines d'Alger ; 34) Recensio critica
*«L. Turcius Apronianus signo Asterius 10», in Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris, *The Prosopography of the Later Roman Empire* (PLRE), Volumen 1, Cambridge University Press, 1971ː 88–89.

Categoria:Senatores
Categoria:Praefecti urbi Romae antiqui
Categoria:Correctores Tusciae et Umbriae
Categoria:Nati saeculo 4
Categoria:Mortui saeculo 4
Factor transcriptionis

thumb|**Factores transcriptionis** partes *retis gena gubernantis* sunt, et *activatores* et *repressores*. Retis elementa: gena, promotores, activatores, repressores (hic non depictae), amplificatores, greges methyli, insulatores sunt.
**Factores transcriptionis** (FT) sunt proteina, quae partes ADN chromosomatum recognoscunt, ut pro eo transcriptionem, informationem geneticam legendi, gubernent. FT transcriptionem et *activatores* augere et *repressores* inhibere queant. Intra genoma humanum non minus quam 1&thinsp;600 FT praesumuntur. Ita FT munus earum principale est *gubernatio genorum exprimendi* tempore et gradu rectu, ita habitum organismorum formans.

Quaeque FT dominium ADN ligans unum saltem est, quo, affinitate partis ADN causa, FT facultatem ARN cognoscendi exercere queat.

## Contextus 
Cuique organismo forma et habitus et magnitudo sunt, *phaenotypus*. In phaenotypum hunc instituendi factores transcriptionis (FT) tempus et magnitudo transcriptionis gubernant. Hic notio *retis gena gubernantis* FT circumiecta describendi momentum acquisivit. Mutationes retium gena gubernantium diversitates phaenotyporum perficit.

### Transcriptio 
## Rete gena gubernans 
Elementa retium gena gubernantium sunt:
* Genum
* Promotores
* Activatores
* Repressores
* Amplificatores
* Greges methyli
* Insulatores

## Notae 
* Genum
* Oncogenum

## Nexus externi 
* CFA Bibliotheca nationalis medicinae: Factores transcriptionis 

Categoria:Proteinae
Categoria:Biologia molecularis
Categoria:Genetica molecularis
!
Iacobus Fridericus Schmidius

**Iacobus Fridericus Schmidius** (Theodisce *Jacob Friedrich Schmidt*), anno 1723 Lipsiae natus et 5 Maii 1786 Petropoli mortuus, fuit cartographus Russicus Theodiscae originis.

## Vita et opera
A  invitatus, ab anno 1757 adiunctus departamenti geographici Academiae scientiarum Petropolitanae fuit. Cum Michaele Lomonosov et Gerhardo Friderico Müller ibi laborabat. Ab anno 1765 (cum Lomonosov mortuus esset, Müller abiisset) usque ad annum 1786 Schmidt et Ioannes Trescotius huius departamenti rectores facti sunt. In gymnasio Academiae cartographiam et geodesiam docuit.

## Tabulae Schmidii
* Gubernium Archangelopolitanum: Tabula geographica gub. Archangelopolitani in suas provincias divisi
* Gubernium Kioviense: Tabula geographica generalis gub. Kioviensis in X legiones divisi
* Gubernium Mohileviense: Tabula geographica gubernii Mohileviensis in suas provincias divisi; cf. Mohileviensis et Plescoviensis
* Gubernium Novogorodense: Tabula geographica gub. Novogorodensis in suas provincias et circulos divisi, partis meridionalis, partis septentrionalis
* Gubernium Orelense: Mappa gub. Orelensis
* Gubernium Petropolitanum: Mappa gub. Petropolitani continens Ingriam nec non gub. Novogorodensis et Wiburgensis partem (Petropoli 1770) 
* Gubernium Pscoviense: Mappa generalis gub. Plescoviensis in quinque provincias divisi; cf. Mohileviensis et Plescoviensis
* Provincia Revalensis: Prov. Revalensis sive Estlandia quatuor diocesibus contenta cum finitimis insulis Dago, Worms, etc. (Petropoli 1770)
* Gubernium Rigense: Tabula geographica gub. Rigensis in suos circulos divisi
* Gubernium Smolenscense: Mappa generalis gub. Smolenscensis in suos circulos divisi
* Gubernium Viburgense: Tabula geographica gub. Wiburgensis in suas provincias divisi
* Crimaea: Crimeae seu Chersonesus Tauricae item Tatariae Nogayae Europaeae tabula geographica ex autographis castrametatorum exercitus Augustissimae Russorum aliisque novissimis concinnata
* Moldavia et Valachia: Principatuum Moldaviae et Walachiae tabula geographica generalis ex autographis castrametatorum Russicorum ad normam novissimarum observationum  astronomicarum concinnata nunc infinem in illis regionibus habitarum сonscripta
* Sinus Finnicus: Tabula hydrographica sinus Finnici ex mappis excellentissimorum virorum Nagajev et Lubras ad normam novissimarum observationum astronomicarum concinnata (1777)
* Imperium Russicum: Tabula geographica generalis Imperii Russici ad normam novissimarum observationum astronomicarum concinnata (vel hic), a Schmidio et Trescotio composita, Venetiis iterum edita anno 1782
*Пограничная карта Российской и Турецкой Империи и Польши. Сочинённая по новейшим известиям при Академии Наук Адъюнктом Я. Ф. Шмитом (Petropoli 1769)

## Notae
## Bibliographia
* Гнучева В.Ф. *Географический департамент Академии наук XVIII века*. Moscuae et Leninopoli, 1946, 442 стр. 
* Фель С.Е. *Картография России XVIII века*. Moscuae,1960. 226 стр. 

## Nexus externi
*De Schmidio in bibliotheca ''Научное наследие России" 
*De Schmidio in encyclopaedia Kolaensi 

Categoria:Cartographi
Categoria:Academia Scientiarum Russica
Lucanianus (discretiva)

**Lucanianus** significare potest:

## Geographia
* Lucanianus (Francia): oppidum et municipium Franciae.
* Lucanianus (Italia): oppidum et municipium Italiae.
* Lucanianus (Xona): vicus et fractio municipii Xonae Italiae.
* Lucanianus Inferior: vicus et fractio municipii Montuli Cohortium Italiae.
* Lucanianus Superior: vicus et fractio municipii Montuli Cohortium Italiae.
* Cassinetta de Lucaniano: oppidum et municipium Italiae.
* Pons Lucanianus: vicus et fractio municipii Montuli Cohortium Italiae.
Agger Faeroensis

[thumb|Tabula bathymetrica [Oceanus Atlanticus|oceani Atlantici boreo-orientali]]
**Agger Faeroensis**, Norvegice *Færøybankene*, est submarinum iugum montanum, paulo sub aequore oceani Atlantici demersum, quod piscibus refugia et pascua, piscatoribus autem venatum dilectum praebet. Ab insulis Faeroensibus meridiei et occidenti versus latet. Inter species piscium qui hunc aggerem frequentant est *Gadus morhua*.

## Notae 
## Bibliographia 
* Eyðfinn Magnussen, "Demersal fish assemblages of the Faroe Bank: species composition, distribution, biomass spectrum and diversity" in *Marine Ecology Progress Series vol. 238 (2002) pp. 211-225
* Eyðfinn Magnussen, "Interpopulation comparison of growth patterns of 14 fish species on Faroe Bank: are all fish on the bank fast-growing?" in *Journal of Fish Biology* vol. 71 (2007) pp. 453-475 alibi
* Roger Pihl, "Færøybankene" in *Store norske leksikon* (2020)
* Regin Winther Poulsen, "Cod almighty: how a ‘mythical’ Faroes delicacy has vanished" in *The Guardian* (13 Maii 2021)

## Nexus externi 
* Ingvard Fjallstein, Eydfinn Magnussen, "Growth of Atlantic cod (Gadus morhua (L.)) of Faroe Bank strain and Faroe Plateau strain in captivity" ex *ICES annual meeting, Reykjavík, Iceland, 1996''
* "Kart over fiskebankene" (vide no. 26) 

Categoria:Oceanus Atlanticus
Categoria:Loci submarini
Categoria:Insulae Faeroae
Gens Novia

**Gens Novia** erat gens plebeia parvi momenti in Roma antiqua. Qui huic genti pertineant non ante ultimum saeculum liberae Rei publicae romanae apparent. Sic anno 78 p.C.n. tantum Decimus Junius Novius Priscus, primus e Noviis, consulatum obtinuit.

## De origine 
Nomen *Novius* est nomen gentilicium quod a communi Osco praenomine *Novius* derivatum est. Cum et praenomen et nomen eandem formam induant, non raro accidit ut aegre arbitreris utrum Novius sit alicui praenomen an *nomen gentilicium*. Utroque modo, nomen ipsum sufficit ad Oscam originem Noviorum confirmandam.

## Membra 
* Quintus Novius, dramatum scriptor Sulla florente, cuius fabulae atellanae celebrantur. Erat contemporaneus Pomponio, et ei atellanico. Novii opera saepius memorantur a Nonio Marcello.
* Lucius Novius, cuius cognomen *Niger forte fuit*, tribunus plebis anno 58 a.C.n, cum Publio Clodio Pulchro. Novius fortiter collegae suo se opposuit.
* Novius Facundus, mathematicus Augusto caesare qui medium excogitavit quo longitudo dierum mensuretur, utens obelisco erecto in campo Martio.
* Decimus Iunius Novius Priscus, consul anno 78 p.C.n. Verisimiliter est idem ac Novius Priscus, qui fuit inter Senecae amicos, et pulsus est a Nerone anno 66 p.c.n.. Uxor eius fuit Artoria Flacilla.
* Novius, amicus Martialis.
* Novius Maximus, vir cui Plinius Iunior misit duas epistolas.
* Novius, captator testamentorum, de quo Juvenal.
* L. Novius Crispinus Martialis Saturninus, proconsul Galliae Narbonensis et legatus *pro praetore* in Africa Proconsulari Antonino Piio regnante; consul *suffectus* anno 150 vel 151.
* Gaius Novius Priscus, consul *suffectus* anno 152 p.C.n. Duxit Flaviam Menodoram.
* Gaius Novius C. f. Rusticus Venuleius Apronianus, filius Prisci et Flaviae Menodorae, *tribunus laticlavius* meruit cum sexta legione, fuit legatus in Asia, quaestor candidatus et tribunus plebis, et praetor *designatus*.
* Publii Novius L. f. Saturninus Martialis Marcello, filius Crispini, consul *circa* annum 150 p.C.n.
* Novia L. f. Crispina, filia Crispini consulis, uxor Titurii Antistii Adventi.
* Lucius Novius Rufus, consul  anno 186 p.C.n, fuit legatus *pro praetore* in Hispania Tarraconensi anno 193. Rufus erat inter praeclaros Romanos quos ad mortem Septimius Severus duxit sine causa.

## Notae

Categoria:Gentes Romanae
Ioannes Trescotius

**Ioannes (Thomae filius) Trescotius**, interdum **Truscotius** (Anglice *John Trescott, Truscott*, Russice *Иван Фомич Трускотт* vel *Трескотт*), 1 Decembris 1721 Petropoli natus et 18 Maii 1786 ibidem mortuus, fuit cartographus et geographus Russicus Anglicae originis.

## Vita et opera
In familia mercatoris Anglici Petropoli natus,  ab  invitatus, ab anno 1739 studiosus et ab anno 1742 adiunctus departamenti geographici Academiae scientiarum Petropolitanae fuit. Cum Michaele Lomonosov ibi laborabat. Ab anno 1765 (cum Lomonosov mortuus esset) usque ad annum 1786 Truscott et Iacobus Fridericus Schmidius huius departamenti rectores fuerunt. Tabulas multas delineavit et edidit, quorum *tabula circumpolaris* notior est.

## Tabulae Trescotii
* 1775 Baical: Mare Baikal cum partibus fluviorum Lenae, Argun, Selengae et Angarae ac circum jacentibus territoriis
* 1783 Hypanis: Mappa sistens regionem Cuban. 
* Osilia: Nova descriptio insulae Oseliae: ad observationes astronomicas et mesuras Geometricas a Grischovio anno 1753 institutas exacta
* 1771 Iacutia: Territorii Jakutensis pars orientalis. 
* 1772 Ienisea, Mare Album: Mappa representans partem septentrionalem imperii Russici ab ostio Ieniseae fluvii usque ad Mare Album
* 1775 Mangasea, Iacutia: Pars territorii Mangaseiensis et Iakutensis ostiaque fluviorum Ienisseae et Lenae
* Gubernium Orenburgense: Mappa gub. Orenburgensis geographica exhibita a Iohanne Truskotio
* 1775 Gubernium Siberiense: Mappa gubernii Sibiriensis, continens provincias Toboliensem et Jenisejensem
* 1776 Imperium Russicum: Tabula Geographica Generalis Imperii Russici ad normam novissimarum observationum astronomicarum concinnata a Ioh. Trescotio et Jac. Schmidio; editio secunda: Tabula Geographica Generalis Imperii Russici (Venetiis 1782); tertia: Augustae Vindelicorum: T.C. Lotter, 1784
* 1772 Восточная часть Якутского уезда. 
* Генеральная карта Псковской губернии, разделенной на пять провинций.
* Генеральная карта Иркутской губернии содержащая в себе Иркутскую, Якутскую и Удинскую провинции

## Bibliographia
*Anthony Glenn Cross: *By the banks of the Neva: chapters from the lives and careers of the British in eighteenth-century Russia*, Cambridge University Press, 1997
* Karl-Georg Steffens: *The history of approximation theory from Euler to Bernstein* Springer, 2006 

## Nexus externi
*De Trescotio in encyclopaedia Lomonosoviana 
*De Trescotio in situ *Научное наследие России* 
*De Trescotio in archivo Academiae 
* One general and twenty-nine particular Maps of the Russian Empire, by Schmidius, Trescotius, and Islenieff.

Categoria:Cartographi
Categoria:Geographi Russiae
Categoria:Academia Scientiarum Russica
Alae pullinae Buffalonenses

[thumb|[Cibus promptus Civitatum Foederatarum: Alae pullinae Buffalonenses (*Buffalo wings*) apud *Anchor Bar* aeroportus Buffalonensis cum apio hortensi, embammate Roquefortensi, cervesia propositae]]
**Alae pullinae Buffalonenses**, Anglice *Buffalo wings*, Buffalo in urbe anno 1964 primum inventae, sunt ferculum quod in cibum promptum saepissime in Civitatibus Foederatis et Canada proponitur.

thumb|upright=1.25|*Anchor Bar*, media urbe Buffalone stans, se originem alarum Buffalonensium proclamat
Alas Buffalonenses anno 1964 apud tabernam *Anchor Bar* media urbe frequentatam a coqua Teressa Bellissimo inventas esse, aut a marito Franco aut a filio Dominico suasa, fere omnes confitentur, etiamsi fontes scripti huius rei carent, etiamsi Ioannes Young, caupo alibi in eadem urbe versatus, se iam paulo antea alas pullinas iure pungenti intulisse dixisset. Ferculum a principio minime dispendiosum erat, ala pullina eo usque a ganeonibus Americanis spreta, a coquis ibi ad iusculum pullinum conficiendum adhibita. Popinae urbis Buffalonis regionisque circumiacentis citius, alibi in Civitatibus Foederatis lentius alas Buffalonenses inferre incipiebant, sed catenae popinarum nationales ab anno 1975 proponere susceperunt, videlicet ''Wings N'Curls* eo anno, *Hooters* anno 1984, *Domino's* 1994, *Buffalo Wild Wings* et *Pizza Hut* ab anno 1995. Municipium Buffalonense diem 29 Iulii 1977 "diem alarum pullinarum" proclamavit inventoremque Francum Bellisimo (Teressa oblita) celebravit. Apud *Anchor Bar* etiam hodie alae pullinae crebrissime urbanis peregrinisque inferuntur iusque ad temperationem alarum coctarum lagenis immissum venditatur, nomine *Original Anchor Bar buffalo wing sauce*. Quod ius omnium talium optimum esse aestimatur.

[thumb|Alae pullinae Buffalonenses apud *Anchor Bar* media urbe Buffalone cum [apium graveolens|apio hortensi et embammate Roquefortensi inlatae]]
Alae pullinae in tres partes articulantur: pars minima cuiusque alae deiicitur. Alae ita articulatae, farina sale pipere pulvere capsici involutae, oleo calido immersae, friguntur. Ius e butyro fuso, liquamine capsicorum, liquamine lycopersicorum, pulvere capsici, pulvere cayennae commixtis paratur. Alae coctae, oleo exemptae, hoc iure induuntur et inferuntur cum apio hortensi cui embamma Roquefortense apponi solet. Ad paropsidem saepe bacula carotarum adduntur, nonnumquam  loco Roquefortensis apponitur.

## Notae 
## Bibliographia 
* 
* Craig Claiborne, Pierre Franey, "Winging it in Buffalo" in *New York Times* (30 Augusti 1981)
* 
* Denver Nicks, *Hot Sauce Nation'' (Chicagi: Chicago Review Press, 2017) pp. 116-120

## Nexus externi 
* 
* 
* 

Categoria:Fercula pullina
Categoria:Gastronomia Novi Eboraci
Categoria:Cibus promptus
Categoria:Fercula e capsicis
Ioannes Islen'ev

'''Ioannes Ioannis filius Islen'ev** (vel **Iohannes Islenieff'* in editionibus saeculi XVIII, Russice Иван Иванович Исленьев), 18 Martii 1738 natus et 22 Februarii 1784 mortuus, fuit cartographus et astronomus Russicus.

## Vita 
Pater Ioannis (et ipse Ioannes) et avus Stephanus vaivodae Russici saeculi XVII erant. Ioannes noster, in Academia scientiarum Petropolitana educatus, adiunctus departamenti geographici Academiae fuit. Anno 1768 in Iacutiam urbem et Tobolium missus ab Academia est, ut transitum Veneris per discum Solis observaret (de quo commentationes edidit), annis 1772-1773 in Moldavia, Valachia et Nova Rossia  observatione geodesicas et astronomicas fecit, postea iterum in Siberia laborabat.

## Opera Latina
* *Deductio longitudinis et latitidinis quorundam Moldaviae et Walachiae locorum..* ab Ioanne Islenieff...
**Observationes occasione Transitus Veneris per discum Solis anno 1768 et 1769 in urbe Iakutsk institutae*, in: *Novi Commentarii Academiae Scientiarum Imperialis Petropolitanae''.- Petropolis, 1770.-T . 14 ( 1769 ), Pt. 2.-C. 268-320.

## Tabulae Ioannis Islen'ev
* Mappa generalis gubernii Asowiensis in circulos divisi (1782) (cf. gubernium Asoviense)
* Mappa generalis gubernii Novae Russiae, in circulos divisi (1779) (cf. Nova Russia)
* Mappa fluvii Irtisz partem meridional gubernii Sibiriensis perfluentis cum pristino territorio stirpis Kalmukorum Songaricae  — (1777) (cf. gubernium Siberiense, Irtis, Calmucci)
* Tabula exhibens cursum fluvii Irtisch ab Omskaja Krepost usque ad Tobolsk (1780) (cf. Irtis, Omium. Tobolium)

## Notae
## Nexus externi
* De Ioanne Islen'ev in situ *Научное наследие России* 
*De Ioanne Islen'ev in situ Academiae Scientiarum 
*De Ioanne Islen'ev in situ historiam geodesiae tractante 

Categoria:Cartographi
Categoria:Astronomi Russiae
Categoria:Socii Academiae Scientiarum Russicae
Vergilius Giotti

**Vergilius Giotti** (natus *Virgil Schönbeck* Tergeste Imperii Austro-Hungarici die 15 Ianuarii 1885; ibidem die 25 Septembris 1957) fuit poeta et scriptor Italus.

## Notae
Categoria:Nati 1885
Categoria:Mortui 1957
Categoria:Auctores Italiani
Categoria:Poetae Italiae
Categoria:Scriptores Italiae
Sedes administrationis (Sömmerda)

**Domus administrativa** (Theodisce: *Amtshaus*) aedificium affabre confectum medio in oppido Sömmerda in Circulo Sömmerda est; haud procul neque ab Ecclesia Sancti Bonifatii neque a casa natali Christiani Gotthilf Salzmann invenitur. Diu domus cum plurimis habitationibus in urbe putabatur.

Duobis in tabulatis consistit opus craticium cum tegmento epihippio simili. Annis inter 1589 et 1591 constructum est et anno 1793 casa parochialis factum est. Usque annum 1902 circumcirca oeconomicae casae supereant, quae remota sunt: inde introitus ad viridarium urbanum multo facilior fit. 

Restauratum est annis anno 1929 et annis 1990. Praeter usum ecclesiasticum inest *Bibliotheca Apel* quam demarchus Rudolphus Theodorus Apel anno 1792 urbanis dono donavit. Volumina praesertim de theologia, linguisticis, litteris, musica et historia narrant. 

## Nexus externi
*De casa in paginis periegeticis
*De urbis historia

Categoria:Circulus Sömmerda
Sommerda
Candelabrum Bonifatii

**Candelabrum Sancti Bonifatii** (Theodisce: *Bonifatius-Kandelaber*) in monte meridiana vici Altenbergen in Circulo Gotha in Thuringia invenitur, quod anno 1811 Fredericus Gulielmus Eugenius Döll creaverat. 

## Historia Fani Sancti Ioannis 
Monumentum decem metrorum columna est in basi scalarum septem et globorum octo stans. In vertice habemus tres angelos qui catinum igneum tribus cum flammis portant. Forma lucernae liturgicae similis tres confessiones tribus in flammis monstrat, quae ad caelum et quoquo terrarum contendere videntur.

Anno 1811 caeremonia sollemnis inaugurationis facta est ut Bonifatius et eius collegae honorarentur. Sunt qui dicant praedicationes atque baptizationes christianas Thuringienses hic initium habuisse. 

Traditioni missionariorum istorum pristinorum etiam Ecclesia Sancti Ioannis se obligavit quae usque saeculum XVIII in situ erat et a multis fanum primum Thuringiae putabatur. Documentis testimonium circiter usque annum 1050 perhiberi potest cum Ludovicus Barbatus primus Thuringiae landgravius Altenbergen in vico oratorium institui iuberet. Archiepiscopo Moguntino Bardoni locus ad parochiam promovenda erat. Ex anno 1085 autem Altenbergen vicus benedictinis Reinhardsbrunn traditus est, qui lantgraviorum Thuringiensium animas curarent. In dubio est quin Bonifatius revera iam saeculo VIII huc venerit. Historia ea enim primum ab Ioanne Rothe Ysenacensi, qui mortuus anno 1434, lata est.

## Candelabri institutio cui signo sit 
Die 17 Iunii 1811 demarchis variis (Altenbergen, Catterfeld, Engelsbach, Finsterbergen) et duce Augusto ipso praesentibus consecratio facta est. Pro Nicolao Brückner lignatore, qui ideam de monumento erigendo habuerat, via nominata est Altenbergen in vico. Oecumenismi signum sit de omnibus christianis qui se in vestigiis missionariorum primorum vident. Restaurationes magnae inde ab anno 1992 durabant. 

## Bibliographia 
* Hartmut Ellrich, Theophil Heinke, Karsten Hoerenz: *Zwischen Hörsel und Wilder Gera. Die Kirchen der Superintendentur Waltershausen-Ohrdruf*, editiones Wartburg Verlag, Vimariae, ISBN 3-86160-167-2

## Nexus externi
*Historia loci
Poschechonia

**Poschechonia** (Russice Пошехонье, *Pošechon’e*) est regio historica Russiae, nunc pars regionis Iaroslaviensis. In ripis Schechonae fluminis (nunc *Scheksna*), Volgae tributarii, sita erat; *po Schechone* Russice *secundum Schechonam* signficat. Poschechonia ducatuum Iaroslaviensis, Ugliciensis et Moscoviensis pars fuit. Vaccae lactosae in Poschechonia maxime colebantur et regio lacte et caseo (caseus Poschechonicus) notior erat. Poschechonia urbs solum anno 1777 condita est et regionis nomen cepit. Nunc Poschechoniae antiquae pars magna a receptaculo aquae Piscariano inundata est.

## In litteris
Basilius Berezajskij anno 1798 sua *Anecdota, vel Poschechoniensium veterum gesta hilaria* edidit, ubi incolas Poschechoniae sicut Abderitas Russicos descripsit. Michael Saltykov-Ščedrin *Narrationes Poschechonicas* et *Antiquitates Poschechoniae* composuit.

## Notae
## Nexus externi
* De Poschechonia situs 
* *Anecdotorum* Berezajskij editio anni 1821

Categoria:Regiones Russiae
Categoria:Regio Iaroslaviensis
Nosce te ipsum

thumb|Ruinae templi Apollinis, ante quod "γνῶθι σεαυτόν" scriptum esse dicitur.
[thumb|[Opus tessellatum in quo γνῶθι σαυτόν scriptum est.]]
[thumb|Pars operis *[Systema naturae* de homine disserens, ubi locutio "nosce te ipsum".]]

“” (Graece: γνῶθι σεαυτόν vel γνῶθι σαυτόν) est aphorismus Graecus qui Delphis in templo Apollinis ruinoso inscriptum esse apud Platonem et apud Pausaniam refertur. Proverbium hoc temperantiam vel cogitationem sui signare potest. Et Bias Prienensis, Myson et Heraclitus hoc proverbio usi esse putantur.

Aevo novo Carolus Linnaeus in suo opere *Systema naturae* de homine disserens hanc locutionem Latine citavit.

## Notae
## Fontes 
*Plato, *Alcibiades prior*, vide etiam Procli commentarium ad opus. *Protagoras* 343a-b.

*Medice, cura te ipsum

Categoria:Locutiones Latinae
Categoria:Proverbia
Categoria:Philosophia
Dioecesis Sciiamchiamensis

[300px|thumb|right|[Cathedralis Immaculatae Conceptionis (Hongcongi)|Cathedralis Immaculatae Conceptionis]]

**Dioecesis Sciiamchiamensis** Romana catholica  天主教香港教區 sedem habet in Hongcongo. Die 22 Aprilis 1941 constituta est sicut praefectura apostolica.

## Historia 
Dioecesis Sciiamchiamensis die 11 Aprilis 1946 a papa Pio XII erecta et Archidioeceseos Coamceuvensis suffraganea est. Ei 51 paroeciae sunt.

## Episcopi 
* Henricus Valtorta, P.I.M.E. † (1926 - 1951)
* Laurentius Bianchi, P.I.M.E. † (1951 - 1968)
* Franciscus Xavierius Hsu Chen-Ping † (1969 - 1973)
* Petus Wang Kei Lei † (1973 - 1974)
* Ioannes baptista Wu Cheng-chung † (1975 - 2002)
* Iosephus Zen Ze-kiun, S.D.B. (2002 - 2009)
* Ioannes Tong Hon (15 aprile 2009 - 2017)
* Michael Yeung Ming-cheung † (2017 - 2019)
** Ioannes Tong Hon,
* Stephanus Chow Sau-yan, S.I. (2021-)

* Dioeceses Ecclesiae Catholicae

## Notae 
## Nexus externi 
* 

Sciiamchiamensis
Categoria:Hongcongum
Categoria:Constituta 1946
Arrianus (poeta)

**Arrianus** (Graece Ἀρριανός) fuit poeta Graecus, qui secundum *Sudam* composuit hexametris graecam interpretationem *Georgicorum* Virgilii, et duo carmina, alterum de Alexandro Magno (Ἀλεξανδρίαν) XXIV rhapsodibus, alterum de Attalo rege Pergami .

Num opus hoc scripserit, nonnulli critici dubitant, nam non satis constat cur poeta, qui paulo post Virgilium vixerit, aliquid de Attalo, qui tot annos ante vixisset, conatus sit componere, nisi ex Attali stirpe ipse ortus sit. Potest etiam fieri ut scriptor *Sudae* confusisset duos poetas vel eiusdem vel similis nominis; nam iam alter Arrianus de Alexandroscripsit.

## Notae 
Categoria:Scriptores de re rustica
Categoria:Poetae Graeci
Categoria:Auctores Graeci antiqui
Stephanus Chow Sau-yan

[thumb|upright=0.4|left|[Scientia heraldica|Arma heraldica.]]

**Stephanus Chow Sau-yan**, S.I. (Hongcongi natus die 7 Augusti 1959), est presbyter iesuita et a die 17 Maii 2021 episcopus Sciiamchiamensis. Die 30 Septembris 2023 Franciscus Papa I eum cardinalem fecit. Eius sententia apostolica est "Ad Majorem Dei Gloriam."

## De vita
Natus anno 1959, diplomatus in Universitate Minnesotense, annoque 1994 consecratus presbyter Iesuita est. A die 1 Ianuarii 2018 usque ad annum 2021 pater provincialis Iesuitarum Sinae erat.

## Notae 
## Nexus externi
* 

Categoria:Episcopi Ecclesiae Catholicae
Categoria:Iesuitae
Poschechonia (urbs)

**Poschechonia** (Russice Пошехонье, *Pošechon’e*) est urbs regionis Iaroslaviensis Russiae. In ostio Sogožae fluminis stat, ubi flumen in receptaculum aquae Piscarianum influit. Incolas 5&nbsp;650 habuit anno 2020.

thumb|left|Poschechoniae mediae aspectus cum ecclesia cathedralis Trinitatis et Sogoža flumine
## Historia
*Pertoma* vicus hoc loco saeculo XVII erat; Poschechonia tum regio nominabatur. Etiam circulus Poschechonicus existebat, sed non urbs. Anno 1777 Pertoma in numerum urbium inclusa est et regionis nomen cepit. Auri et argenti factura Poschechoniae saeculis XVIIi et XIX florebat. Annis a 1918 ad 1992 urbs *Poschechonia Volodarsk* nuncupabatur nomine Volodarskij bolsevici.

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Urbes regionis Iaroslaviensis
Categoria:Condita 1680
Elizabeth David

**Elizabeth David** (nata nomine *Elizabeth Gwynne* Folkingtoniae in oppido Sussexiensi die 26 Decembris 1913; Londinii die 22 Maii 1992 mortua) fuit scriptrix de re coquinaria Angla. 

## Opera principalia 
* 1950 : *A Book of Mediterranean Food*. Londinii: John Lehmann 
* 1951 : *French Country Cooking* 
* 1954 : *Italian Food* 
* 1955 : *Summer Cooking* 
* 1960 : *French Provincial Cooking*  
* 1970 : *Spices, Salt and Aromatics in the English Kitchen* 
* 1977 : *English Bread and Yeast Cookery*
* 1984 : *An Omelette and a Glass of Wine* 
* 1994 (Jill Norman, ed.) : *Harvest of the Cold Months: The Social History of Ice and Ices*
* 2000 (Jill Norman, ed.) : *Is There a Nutmeg in the House?*
* 2003 (Jill Norman, ed.) : ''Elizabeth David's Christmas*

## Bibliographia 
* Lisa Chaney, *Elizabeth David*. Londinii: Macmillan, 1998. ISBN 978-0-333-65930-4
* Artemis Cooper, *Writing at the Kitchen Table: The Authorized Biography of Elizabeth David*. Londinii: Michael Joseph, 1999. ISBN 978-0-7181-4224-7
* Alice McLean, "Food, Sex, Language: The Lost Lovers and Later Words of M. F. K. Fisher and Elizabeth David" in *CEA Critic'' vol. 69 (2006/2007) pp. 14-24 JSTOR

* Marcellus Boulestin
* Normannus Douglas
* Eduardus de Pomiane

## Nexus externi 
* Documenta Elizabethae David apud bibliothecam Schlesinger instituti Radcliffe universitatis Harvardianae

Categoria:Auctores Anglici
Categoria:Scriptores Angliae
Categoria:Scriptores de re cibaria
Hetaera

thumb|Thais, hetaira atheniensis
In Graecia **hetaira** (Graece *ἑταίρα*, ad litteram "comes") erat femina quae alicui et coitu corporum et docta conversatione pretio se commodabat. Ad differentiam ceterarum mulierum, ilis circulos exquisitissimos et cultissimos civitatis adire licebat.

Mos est  philologis distinguere hetaeram a "porne" ("ἡ πόρνη"), quo verbo  meretrices Graeci significant. Pornae erant merae meretrices et nihil nisi venereum congressum vendebant;  hetaerae autem amatoribus paucioribus, et hoc diutius, se coniungebant; quae coniunctio non tantum ad libidinem satiandam, sed etiam ad communicationem intellectualem intendebat. 

De illa tam stricta distinctione, historici quidam nuper dubitare inceperunt. In hoc sensu, nonnullis mos fuisse videtur meras meretrices  "hetaeras" appellare per euphemismusm. Utrimque, ut fuerit condicio hetaerum nihil nisi aliud genus meretricii, tamen consociatae sunt cum facultatibus ut cultura animi intelligentiaque.

Ad differentiam ceterarum mulierum, sive eis condicio honestior, sive humilior, sive servilis sit, illae feminae inaudita libertate fruebantur, nam solae non excludebantur a quibusdam circulis socialibus, hoc est a conviviis et symposiis, in quibus de litteris philosophiaque agebatur et illis convenire licebat viros altiore indole, qui vel rei publicae vel scientiae periti fuissent. 

Hetaerae famosae:

* Aspasia, hetaera Periclei.
* Thaïs, hetaera Alexandri Magni et Ptolemaei I
* Phryne, hetaera  Praxiteles.
* Leontia, hetaera Epicuri.

* :Categoria:Scorta
* Meretricium
* Mercatus hominum
* Servitus sexualis

## Notae 
Categoria:Munera
Categoria:Prostitutio
Categoria:Mores
Categoria:Graecia antiqua