Brigantiensis

**Brigantiensis** (Lusitane *Distrito de Bragança*) est pagus Portugalliae boreorientalis ad provinciam traditionalem Transmontanam et Durium Superiorem (Lusice; *Trás-os-Montes e Alto Douro*) pertinens.

Septemtrione ac Oriente Hispaniae (provinciis Aurio, Ocello Duri ac Salmanticae), Meridie Districtibus Custodiae ac Verurii et Occidente Districtui Villae Regiae finitimus est. 6 608 km² latus est, quod eum collocat quinto loco secundum magnitudinem Lusos inter districtus. Eius numerus incolarum erat 148 808 incolarum, secundum anni 2001 data. Sedes districtus urbs Brigantia est.

## Subdivisiones
Districtus Brigantiae subdividitur in haec duodecim municipia:

In praesenti praecipua nationis divisio, districtus invenitur intra Regionem Septemtrionem (Lusice; *Região Norte* et Mirandice; *Region Norte*) integratus  et divisus in subdivisiones duas quae ambae quoque aliorum districtuum concilia integrant, Transmontanam Superiorem (Lusice; *Alto Trás-os-Montes* et Mirandice; *Alto Trás ls Montes*) et Durium (Lusice et Mirandice; *Douro*). Summatim:
* Regio Septemtrio
** Transmontana Superior
*** Alfandica Fidei
*** Brigantia
*** Laetera
*** Masaedo
*** Miranda Durii
*** Monachus Durii
*** Viminosus
*** Vinales
** Durius
*** Aquae Quintianae
*** Fraxinus Spatae Cinctae
*** Mencorvum
*** Villa Flos

## Historia
[thumb|left|Antiqua [Roma antiqua|Romanae civitatis *Brigantiae* Domus Municipalis organzatae catoeciae fundamentum erat.]]
Per Aeram Romanam, hoc territorium valde maioris Gallaeciae pars erat, administrative de Asturica Augusta et commerciali auri, ferri ac argenti tramite dependens. Quamquam nomina "Brigantiae" similia circa 666 a.C.n. (Wambae) aut 569 a.D. (Concilii Lucensis) apparuere, territorium identificabile velut "Brigantia" solum apparuit postquam Celtae id baptizavere "Brigantia" (sic latinizatum), saeculo II. Sed haec catoecia limitata est.
[thumb|[Alphonsus I (dux Brigantiae)|Alphonsus, primus Dux Brigantiae, cuius ducatus e familiae Brigantinae terris Castri Avellanarum statutis evolutus est.]]
Regionis nomen derivatum est e traditionali feudali regionis Septemtrionalis historia; familia Brigantina (Lusice; *Bragançãos*) Castri Avellanarum (Lusice; *Castro de Avelãs* et Mirandice; *Castro de Abelanas*). Quae stirpis basis fuit Fernandum Mendes, qui postea Infantam Sanctiam, Alphonsi Henrici filiam, nupsit, includens, qui, mortuo Rege, hereditatem regionem cepit. Familia Brigantina dominium sub regione usque ad 1258 servavit, cum Alphonsus III titulum Nunno Martins transtulit, sed nomen Brigantinum adhuc regionem affecit. Denique, Rex Alphonsus V Ducatum Brigantiae (Lusice; *Ducado de Bragança* et Mirandice; *Ducado de Bergáncia*) suo thio Alphonso, Comiti Barceli statuit ad fortificanda coronae vincula cum hac terra. Cum regalis Domus Brigantiae ad Lusitaniae solium ascenderet (per Ioannem IV), "Brigantiae" significatio velut haereditaria Regum ac Imperatorum Portugalliae sedes signata est.

Districtus Brigantiae constitutus est secundum districtuum systema die 25 Aprilis 1835 creatum; quod a Liberali gubernatione in Francicis departimentis inspirata creatum est, cum proposito "facilitandae actionis gubernativae ... et permittendi accessus auctoritatibus". Districtuum conditus praesertim factus est ad adversandum centralizatoriis gubernativae auctoritatis inclinitatibus.

## Geographia
Districtus duabus dissimilibus regionibus prout geographicas dissimilitudines descriptis componitur, quae sunt: Septemtrionales areae, maximis cum altitudinibus, Terram Frigidam Transmontanam (Lusice; *Terra Fria Transmontana* et Mirandice; *Tierra Frie Strasmuntana*) constituentes; et Transmontana Superior (Lusice; *Alto Trás-os-Montes* et Mirandice; *Alto Trás ls Montes*), ubi topia humilibus Oropedii Transmontani (Lusice; *Planalto Trasmontano* et Mirandice; *Praino Strasmuntano*) clivis temperatur; Meridie, est Terra Calida Transmontana (Lusice; *Terra Quente Transmontana* et Mirandice; *Tierra Caliente Trasmontana*), suaviorum climatum, fluminis Durii valle et influentium vallibus notatur. Generatim, districtus Brigantiae satis montanus districtus, serris, montibus et oropediis temperatus, est.
[thumb|Flumen [Tua (flumen)|Tua Laeterae.]]
Est, nihilominus, Durius (Lusice et Mirandice; *Douro*) qui geographicum characterem praecipuissimum constituit, quia districtus limiti iuxta totum Meridionale confinium et fere totum Orientale confinium usque ad Boreorientale Lusici territorii extremum prodest. Est in Durii valle ubi sita sunt humillima territoria in districtu, paene omnia amplius 400 metra alta, praeter praecipuorum fluminum valles et regionem Laetera (Lusice et Mirandice; *Mirandela*). 
[thumb|[Montes Coronae e Teodicello (Lusice et Mirandice; *Tuizelo*) visi.]]
Praeter Durium, praecipua districtus flumina e Septemtrione in Meridiem aut e Boreoriente in Austoccidentem fluunt et faciunt omnia pelvis hydrographicae Durii partem. Praecipua sunt flumen Tua (Lusice et Mirandice; *Tua*), Laeterae e fluminum Tuelae (Lusice et Mirandice; *Tuela*) ac Rabazalis (Lusice et Mirandice; *Rabaçal*) coniunctione nascens atque Occidentalem districtus zonam abluens; et flumen Sabor (Lusice et Mirandice; *Sabor*), etiam in Hispania nascens, sed per Orientalem districtus zonam fluens. Ambo significativum influentium rete habent; flumen Tuela e flumine Gamoneda (Lusice et Mirandice; *Baceiro*), Rabazal e flumine Mente (Lusice et Mirandice; *Mens*) et Sabor e flumine Azibo (Lusice et Mirandice; *Azibo*) aquas accipit.

Inter fluminum valles eriguntur serrae. Montes Iunglantis (Lusice *Serra da Nogueira* et Mirandice; *Serra de la Nueira*) Tuelae e Sabore valles separant, erecti usque ad 1 320 metra. Meridionalius, est Montes Bornes (Lusice et Mirandice; *Serra de Bornes*), in conciliis Masaedone et Alfandĭca Fidei, qui Tuam e Sabore separant, usque ad 1 199 metra attingentes. Oriente, Montes Monachi Durii (Lusice et Mirandice; *Serra de Mogadouro*) paulum magis quam collium iugum Sabore e Durio separans est, quamquam 997 metra attingit. Septemtrione, iuxta Hispanicum limitem, erecti sunt maximae serrae: Montes Coronae (Lusice; *Serra da Coroa* et Mirandice; *Serra de l Corona*) usque ad 1 274 metra altitudinis Septemtrione Vinalum ascendunt et Montes Montesinni (Lusice *Serra de Montesinho* et Mirandice; *Serra de Muntesinho*)  per Hispanicum territorium patent, 1 400 metra altirudinis superantes.
[thumb|[Moles Valeirae.]]
Pleraeque districtus moles in Durio sitae sunt. Quae sunt, deorsum sursum, Moles Valeirae (Lusice; *Barragem da Valeira* et Mirandice; *Barraige de la Baleira*), Moles Puteoli (Lusice; *Barragem do Pocinho* et Mirandice; *Barraige de l Pocinho*), Moles Ocelli Vettonum (Hispanice; *Presa de Saucelle,* Lusice; *Barragem de Saucelle* et Mirandice; *Barraige de Saucelle*) in Durio Internationali, Moles Aldeadavilae (Hispanice; *Presa de Aldeadávila,* Lusice; *Barragem de Aldeiadávila* et Mirandice; *Barraige de Aldeadábila*), Moles Benepositae (Lusice; *Barragem da Bemposta* et Mirandice; *Barraige de Bempuosta*), Moles Picotensis (Lusice; *Barragem do Picote* et Mirandice; *Barraige de Picuote*) et Moles Mirandae (Lusice; *Barragem de Miranda* et Mirandice; *Barraige de Miranda*). In Durii influentibus sunt Moles Azibi (Lusice; *Barragem do Azibo* et Mirandice; *Barraige de l Azibo*), Moles Nuzedi Inferioris (Lusice; *Barragem de Nuzedo de Baixo* et Mirandice; *Barraige de Nuzedo de Baixo*) et Moles Roburetelli (Lusice; *Barragem de Rebordelo* et Mirandice; *Barraige de Rebordelo*), haec duae ultimae valde proximae inter se, Meridionali in extremitate concilii Vinalum.

### Oecoregiones et areae protectae
[thumb|[Consaeptum Naturale Montesinni.]]
Brigantia nonnulla naturalia sanctuaria habet, utputa Consaeptum Naturale Montesinni (Lusice; *Parque Natural de Montesinho* et Mirandice; *Parque Natural de Muntesinho*), Consaeptum Naturale Durii Internationalis (Lusice; *Parque Natural do Douro Internacional* et Mirandice; *Parque Natural de l Douro Anternacional*) et Topia Protecta Stagni Azibensis (Lusice; *Paisagem Protegida da Albufeira do Azibo* et Mirandice; *Paisaige Portegida de la Albufeira de l Azibo*), oases in Boreoccidentali Paeninsulae parte.

## Civilitas
[thumb|left|Gubernatoris Civilis domicilium [districtus sede Brigantiae.]]
Brigantia est unus Lusicorum districtuum, qui sunt divisio administrativa cum proposito ut definiant unitates comitiales repraesentationi proportionali in comitiis nationalibus et prosint etiam administrativis vigilum centris, tribunalibus, aliis publicis rebus et aliquibus localibus ministeriorum grapheis. Quamquam Brigantia Gubernatorem Civilem, a Ministro Administrationis Internae (Lusice; *Ministro da Administração Interna*) nominatum, habet, eius munus quaetionibus securitatis publicae ac locali temperationi limitatum est.

## Oeconomia
[thumb|left|Lapidea domus e [saeculum 17|saeculo XVII in municipio Monacho Durii.]] 
Haec regio nota est propter parvam (fere subsitentiae) agriculturam, variis bovum speciebus, libere creatis, ac traditionalibus artificiis sustentatam. Localis gastronomia, quae bubulam Mirandicam, tomacula, agninam, ovinam, aves cohortales, cascae (Lusice et Mirandice; *cascas* sive *casulos*), tructam, panem, caseum, mel non minus quam magna dulcium ac cuppediorum varietas includit, opulentae huius zonae repraesentationes sunt. Dissimilis periegeseōs media in Portugalliae, regio propter suam incorruptam naturam et turismum ruralem quaeritur; cuius agrarius vitae habitus, licet praecipua eius illecebrae pars, locales incolas sustinet, praesertim alendis bubus et producendo colendoque secale cereale ac tritico.

Urbanis in areis, praesertim municipalibus in sedibus, primariae oeconomicae activitates praevalent, inclusis campi publici institutis, commercio et industria.

Communicationis interconexionisque difficultas inter mercatus semper problema hac in regione erat, cum effectu paucae collocatione pecuniae et oeconomicae industriae. Periegesis adhuc est campus oeconomiae cum potentiali admeliorandae evolutionis et figendorum incolarum volucrum.

## Cultura
[thumb|[Flumen Honoris, ubi adhuc in usu est linguae Legionensis varietas, lingua Riohonorensis nuncupata.]]
Lingua Legionensis late in usu in territorio, sed hodie, sunt pauci qui hac lingua loquantur, quae praesertim densatur in communitatibus prope Flumen Honoris (Lusice; *Rio de Onor,* Mirandice; *Riu de Onor* et Hispanice; *Rihonor*) ac Guadramil et iuxta Hispanicos fines e Boreoriente in Austrorientem. Lingua Mirandica, localis linguae Asturolegionicae varietas, haud raro observatur in Districtus regionibus, praecipue  circa Mirandam Durii quae denique agnitionem officialem e Parlamento Luso obtinuit.

## Nexus externi
*Gubernatio Civilis Brigantiae

## Notae
Categoria:Pagi Portugalliae