open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
A cervesia ad tomaculum

thumb|Index semitarum thumb|Plagae in semita [thumb|[lupulus|Lupus gigans pictus.]]
**A cervesia ad tomaculum** (Theodisce: *Vom Bier zur Bratwurst*) est semita culturalis, gastronomica et geologica chiliometrorum XVI itu redituque inter Arnstadium et Amt -Holtzhusam in Circulo Ilm.

## Descriptio 
Iter circulare braxatorium *Stadtbrauerei* cum Museo tomaculorum Germanico unificat. In via valde amoena, quae saepe pictorem Ottonem Knöpfer inspiraverat, artificia plastica Christophori Hodgson admirari possunt. Unionem inter circumiecta pulchra et artem culinarem regionalem personant. In stationibus septem informaberis de historia et fecunditate terrarum colendarum, quas esse traditionum culinarium fundamentum nemo negaverit. Caelum benignum iam ante multa saecula gentes ad Thuringiam allexerat. Migratores simulatque pedes moverunt geographiam patriae et speculas captantes omnes in regiones caeli (ad Burgum Drei Gleichen, ad Silvam Thuringiensem, Arnstadium, Erfordiam) cognoscunt. Florum bestiolarumque varietas in semitae margine gaudia porro locupletat. Mensibus ab Aprili ad Augustum migrationes publicae duce perito offeruntur.

## Stationes 
Recommandatur sistere ad septem stationes in via cum artificiis plasticis haud foedis et tabulis informatoriis. Earum terminos definiunt:
# *Gigans cervesia* apud officinam cerevisiariam Arnstadiensem (ubi et xenodochium et aula urbana festiva)
# *Cochlear gigantis* (lapide arenoso)
# *Gigans lupus* (in campo ubi olim lupum colebant)
# *Gigans rapum*
# *Gigans tomaculum* (quod intrare potes) apud museum; antea itur in via ubi dissaeptum orbiculatum cum magna salsicia lignea in paniculo
# *Gigans craticium* ad Viam cupri
# *Gigans abbatis ferula* (ad abbatiam pristinam haud procul a Fano Mariae Virginis sitam, ubi primum praeceptum de botulis faciendis totius Thuringiae inventum est)

Hominibus cultum atque humanitatem diligentibus proponitur ut insuper visitent:
* centrum historicum Arnstadii
* aream experimentorum archaeologicorum ad Haarhausen
* Castellum Wachsenburg ad Holtzhusam
* Domum Knöpfer ad Holtzhusam
* Vivarium phasianorum Arnstadiense
* Monasterii Sanctae Walpurgis vestigia in monte Arnstadii meridiano

## Nexus externi
* De semita nostra in paginis periegeticis
* Praesentatio semita anno 2012, ubi feliciter coeunt gaudia, praeconia, educatio
* Semita in mappa geographica
* Folium plicatile de semita culturali

Categoria:Arnstadium
Categoria:Cervesia
Categoria:Periegesis
Categoria:Semitae
Categoria:Tomacula
Urtica dioica

***Urtica dioica*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum florentium in familia Urticacearum, in Europa, Asia, America septentrionali sponte crescens. Tactu urit vel pungit. In cibum et medicamentum adhibetur.

## Bibliographia 
[thumb|[Gastronomia Aprutina: *Ravioli alle ortiche della Maiella* ("Ravioli ex urticis montis Maiellae") in oppido Campi Iovis Aprutiensi inlati]] 
; Opera antiquiora
* 

; Eruditio recentior
* Sabzar Ahmad Dar et al., "Pharmacological and toxicological evaluation of Urtica dioica" in *Pharmaceutical Biology* vol. 51 (2013) pp. 170–180
* Raouia Dhouibi et al., "Screening of analgesic activity of Tunisian Urtica dioica and analysis of its major bioactive compounds by GCMS" in *Archives of Physiology and Biochemistry* vol. 150 (2017/2019)
* Krzysztof Witczak, "The Dacian name for 'nettle'" in *Linguistique balkanique* vol. 44 (2005) pp. 333-346

## Nexus externi 
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Categoria:Urticaceae
Categoria:Species plantarum
Categoria:Holera
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Res naturales hominibus infestae
Categoria:Pabulata Europae
Categoria:Coagula
Arum maculatum

***Arum maculatum*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species plantarum florentium in Europa sponte crescens ibique in medicamentum adhibita. Radix carnosa bene cocta ad victuale interdum prehenditur.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1753 : 

; Eruditio recentior
* D. Bown, *Aroids*. Londinii, 1988
* P. C. Boyce, *The genus Arum*. London: HMSO, 1993
* Vladimir Kochmarov et al., "Ethnobotany and Ethmopharmacology of Arum maculatum L. (Araceae) In Bulgaria with an emphasis on its effect against haemorrhoids" in *International Journal of Pharmaceutical, Chemical and Biological Sciences* vol. 5 (2015) pp. 394-402
* E. Kozuharova, V. Kochmarov, E. Kachaunova, A. Espíndola, B. Aleksandrov, I. Mincheva, "Distribution of Arum (Araceae) in Bulgaria" in *Flora Mediterranea* vol. 24 (2014) pp. 51-62
* A. J. Lack, A. Diaz, "The pollination of Arum maculatum L. - a historical review and new observations" in *Watsonia* vol. 18 (1991) pp. 333-342
* Pralay Majumder, Hossain Ali Mondal, Sampa Das, "Insecticidal Activity of Arum maculatum Tuber Lectin and Its Binding to the Glycosylated Insect Gut Receptors" in *Journal of Agricultural and Food Chemistry* vol. 53 (2005) pp. 6725–6729
* C. T. Prime, *Lords and Ladies*. Londinii, 1960
* C. T. Prime, "Arum L." in T. G. Tutin et al., edd., *Flora Europaea* vol. 5 (Cantabrigiae, 1980) pp. 269-271

; De nominibus
* G. Alessio, "Una voce toscana di origine etrusca: gìghero “Arum v. sp.” < gīgărus ‘id.’" in *Studi etruschi* vol. 11 (1937) pp. 253-263
* V. Bertoldi, "Il «gigarus» di Marcello ed il «cicarō» di Petronio" in *Études celtiques* vol. 2 (1937) pp. 28-32
* Krzysztof Tomasz Witczak, "Is gigarum or gigarus ‘taro’ an Etruscan or Gaulish term?" in *Roczniki humanistyczne* vol. 64 (2016)

* Arum italicum

## Nexus externi 
* "Arum maculatum" apud *CABI Invasive Species Compendium*

Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Categoria:Araceae
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Radices esculentae
Categoria:Pabulata Europae
Categoria:Plantae venenosae
Orchis mascula

***Orchis mascula*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1755 statutum) est species Orchidacearum in Europa sponte crescens. Ibi radices in medicamentum et in potionem stimulantem conficiendam adhibentur.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* Carolus Linnaeus, *Flora Suecica* (1755) p. 310

; Eruditio recentior
* M. J. Godfery, "Notes on Orchis mascula and O. morio" in *Journal of Botany* vol. 56 (1918) pp. 193–197
* Hans Jacquemyn, Rein Brys, Olivier Honnay, Michael J. Hutchings, "Biological Flora of the British Isles: Orchis mascula (L.) L." in *Journal of Ecology* vol. 97 (2009) pp. 360-377
* Hans Jacquemyn, Rein Brys, M. Hermy, J. H. Willems, "Does nectar reward affect rarity and extinction probabilities of orchid species? An assessment using historical records from Belgium and the Netherlands" in *Biological Conservation* vol. 121 (2005) pp. 257–263
* Hans Jacquemyn, Rein Brys, Olivier Honnay, M. Hermy, "Effects of coppicing on demographic structure, fruit and seed set in Orchis mascula" in *Basic and Applied Ecology* vol. 9 (2008) pp. 392–400
* Hans Jacquemyn et al., "Multi‐generational analysis of spatial structure in the deceptive orchid Orchis mascula" in *Journal of Ecology* vol. 97 (2009) pp. 206–216
* Hans Jacquemyn et al., "Effects of population size and forest management on genetic diversity and structure of the tuberous orchid Orchis mascula" in *Conservation Genetics* vol. 10 (2009) pp. 161–168
* H. Kretzschmar, W. Eccarius, H. Dietrich, *The Orchid Genera Anacamptis, Orchis and Neotinea. Phylogeny, Taxonomy, Morphology, Biology, Distribution, Ecology and Hybridisation*. Bürgel: EchinoMedia Verlag, 2007
* G. Pellegrino et al., "Molecular characterization of a hybrid zone between Orchis mascula and O. pauciflora in Southern Italy" in *Biologia Plantarum* vol. 43 (2000) pp. 13–18
* Giovanni Scopece, Aldo Musacchio, Alex Widmer, Salvatore Cozzolino, "Patterns of reproductive isolation in Mediterranean deceptive orchids" in *Evolution* vol. 61 (2007) pp. 2623–2642
* B. C. Sharman, "The development of the sinker of Orchis mascula" in *Botanical Journal of the Linnean Society* vol. 52 (1939) pp. 145–158
* N. A. Van der Cingel, *An Atlas of Orchid Pollination. European Orchids*. Roterodami: A. A. Balkema, 1995
* J. H. Willems, "Populatiebiologisch onderzoek aan Orchis mascula (L.) L. op enkele groeiplaatsen in Zuid‐Limburg" in *Gorteria* vol. 9 (1978) pp. 71–80

; Aliae encyclopaediae
* "Satyrion" in 

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Orchidaceae
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Stimulantia
Categoria:Pabulata Europae
Sorina Pintea

**Sorina Pintea** (nata 13 Septembris 1965 Rivuli Dominarum) oeconoma et rerum politicarum perita Dacoromanica est.

## Eruditio et munus 
Pintea annis 1984 - 1998 apud Universitatem Claudiopolitanam oeconomiae studebat. Tum diversis pro societatibus commercialibus ratiocinatrix operam dedit. Ab anno 2013 moderatrix valetudinarii Rivuli Dominarum erat. 

## Cursus honorum 
Anno 2016 Pintea pro factione PSD senatricem Romaniae electa est, sed iam Februario anni 2017 se ab hoc honore recessit, ut operam moderatricis valetudinarii pergeret. Die 29 Ianuarii 2018 ministra sanitatis in consilio ministrorum Vioricae Dancilae nominata est.

## Familia 
Pintea marito nupsit atque duos filios habet.

## Nexus externi 
* Curriculum vitae apud situm interretialem Parlamenti Romaniae
* Biographia apud hotnews.ro die 26 Ianuarii 2018
* Data apud situm interretialem senatus Romaniae

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Claudiopolitanae
Categoria:Oeconomi Romaniae
Categoria:Senatores Romaniae
Categoria:Ministri valetudinis Romaniae
Sambucus ebulus

***Sambucus ebulus*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species fruticum fructiferarum in Europa sponte crescens, cuius fructus in medicamentis adhibentur (febris, systematis respiratorii).

## Notae 
## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1597 : 
* 1753 : 

; Eruditio recentior
* Marzie Jabbari et al., "Biological Effects and Clinical Applications of Dwarf Elder (Sambucus ebulus L): A Review" in *Journal of Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine* vol. 22 pars 4 (2017) pp. 1-6
* Pilar Jiménez et al., "Ebulin from Dwarf Elder (Sambucus ebulus L.): A Mini-Review" in *Toxins* (Basileae) vol. 7 (2015) pp. 648-658

## Nexus externi 
Categoria:Fructus
Categoria:Pabulata Europae
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Sambucus
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Bogdan Trif

**Bogdan Georgius** (Dacoromanice *Bogdan Gheorghe*) **Trif** (natus die 28 Aprilis1977 Cibinii) machinator agriculturae et rerum politicarum peritus Dacoromanicus est.

## Eruditio et munus 
Trif annis 1992 - 1995 apud Universitatem Lucian Blaga Cibiniensem machinationi agriculturae studebat et diploma abstulit. Annis 2009 - 2012 hic etiam iurisprudentiae studebat.

## Cursus honorum 
Die 29 Ianuarii 2018 minister perigesis in consilio ministrorum Vioricae Dăncilă nominatus est. Hunc in magistratum Mirceae Tito Dobre successit.

## Familia 
Trif uxorem duxit.

## Notae 
Categoria:Alumni Universitatis Lucian Blaga Cibiniensis
Categoria:Machinatores Romaniae
Categoria:Ministri periegesis Romaniae
Sambucus nigra

***Sambucus nigra*** (binomen a Carolo Linnaeo anno 1753 statutum) est species arbuscularum fructiferarum in Europa et America septentrionali sponte crescens, cuius flores aromaticae et fructus in potionibus et medicamentis adhibentur.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1597 : 
* 1753 : 

; De nominibus
* Krzysztof Tomasz Witczak, "Indo-European *ə2kþéwā 'elder, Sambucus nigra L.' and its Baltic descendants" in *Linguistica Baltica* vol. 1 (1992) pp. 201-211

## Nexus externi 
Categoria:Fructus
Categoria:Pabulata Europae
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Sambucus
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Linnaei
Categoria:Taxa 1753
Monasterium Cisterciense (Roda)

thumb|Visio in fanum pristinum nonnarum Cisterciensium Rodae in oppido vetere situm.
**Monasterium in Roda** (Theodisce: *Kloster Roda*) a monialibus Cisterciensibus cultum in Stadtroda (in Germania) media in via inter stationem ferriviariam et urbem situm in loco vere amoeno invenitur.

## Historia
Monachium erigi iusserunt Lobdeburgenses, ut dynastiae suae monasterium domesticum praeberent. Id factum est annis inter 1228 et 1247. Ibi nobiles dynastiae citatae sepulti sunt. Reformatione quae dicitur incolis imposita monasterium anno 1534 abrogatum est. Eius ruinae ingentes nostris diebus spectaculis dandis usurpantur. Reinventio murorum incepta est anno 1913, quando lapides nonnullos novos et - in meridie apsidis - tympanum cum Deipara acanthis coronata inserebant. Extra ecclesiam aedes nullae restabant.

## Descriptio
Fanum in genere Gothico erectum est neque quisquam inspirationes reformatorias claustrorum Hirsaugiensis Maulbrunnensis negaverit. Sculptores ii et aliis in locis Thuringiensibus agebant velut Arnstadii, Mulhusae, Ilmae. Muri demolitionibus Belli triginta annorum affecti magis magisque collapsi sunt. Ecclesia lapide arenoso inter totius Thuringiae oratoria monachica maxima numeratur. In parietibus epitaphia septem sunt saeculorum XIII et XIV pro nonnis, sacerdotibus, maecenatibus.

## Bibliographia
*Georg Dehio: *Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Thüringen*, editio altera, in domu editoria Deutscher Kunstverlag, Monaci: 2003, p. 1180-1181, ISBN 3-422-03095-6

## Nexus externi
*De monasterio in oppidi paginis officialibus

Roda
Roda
Roda
Nonae

[thumb|[Fasti Romani saeculi primi a.C.n. in lapide depicti, in quibus nonae cuiusque mensis litteris *NON* notantur.]]

**Nonae**  in calendario Romano sunt dies ante diem IX idus cuiusque mensis. Ita sunt:

* dies septimus plenorum mensium, scilicet mensis Martii, Maii, Iulii, Octobris.
* dies quintus cavorum mensium, scilicet mensium ceterorum.

Marcus Terentius Varro in opere suo *De Lingua Latina* dicit nonas appellatas esse "aut quod ante diem nonum Idus semper, aut quod, ut novus annus calendae Ianuariae ab novo sole appellatae, novus mensis ab nova luna Nonis." Potest enim ut nonae, velut calendae idusque, instituta essent secundum vices lunae.

## Notae 
* Calendarium Romanum
** Index dierum calendarii Romani
** Kalendae
** Idus

Categoria:Calendarium Romanum
Ioannes Polzunov

**Ioannes Ioannis filius Polzunov** (Russice Иван Иванович Ползунов, tr. *Ivan Ivanovič Polzunov*; Catharinopoli natus die 14 Martii 1728, Barnauliae mortuus propter phthisem die 27 Maii 1766) fuit inventor Russicus, qui primam machinam vaporariam Russicam atque primam machinam vaporariam dua cylindra habentem creavit.
thumb|Pictura technica machinae vaporariae dua cylindra habentis ab Ioanne Polzunov
## Nexus externi
Categoria:Incolae Imperii Russici
Categoria:Inventores Russiae
PubChem

[thumb|[Logotypus PubChem.]]
**PubChem** est coniunctio trium repositoriorum datorum molecularum chemicarum. Systema interretiale sustentatur Centro Nationali Biotechnologiae et Informationis (abbreviatura Anglica: *NCBI*) pars Bibliothecae Nationalis Medicinae Civitatum Foederatarum Americae (*NLM*), quae est divisio Institutorum Nationalum Salutis (*NIH*). Aditus interretialis gratis est. Structura ac descriptiones decies centena milia compositorum chemicorum citra quam milia atomorum et iugorum chemicorum per coniunctionem FTP videri possunt.

## Nexus externus 
* PubChem situs interretialiws, prima pagina.
Dunja Mijatović

thumb|Dunja Mijatović
**Dunja Mijatović** (nata die 8 Septembris 1964 Seraio) est legatus Bosniae et Herzegovinae. Alma mater sua erant Universitas Seraiensis deinde Alma Mater Studiorum et Schola Londiensis Oeconomia, ubi thesis doctoralis *De libertate loquendi in Interrete* est.

Ab anno 2010 ad anno 2017, legatus de libertate loquendi diurnariorum artis apud Organisationis securitati cooperationique in Europa favendis erat. Et die 1 Aprilis 2018, Curatorix Consilii Europae iuribus humanis tuendis electa est.

## Nexus externi 
*de Dunja Mijatović

Categoria:Mulieres
Categoria:Iura humana
Categoria:Bosnia et Herzegovina
Le Chenet des Pierres

**Le Chenet des Pierres** est locus montanus in terris communis Bosellarum praefecturae Sabaudiae in Francia. Ibi habitabant et laborabant homines medii aevi Neolithici inter annos fere 4400 et 3600 a.C.n. necnon recentius. Plantae quibus sive ad cibum medicinamque sive ad ignem faciendum utebantur e vestigiis seminum lignorumque cognoscuntur. Inter semina referuntur *Triticum monococcum*, *Triticum turgidum* etc., *Hordeum vulgare*, *Pisum sativum*, *Papaver somniferum*, *Corylus avellana*, *Malus sylvestris*, *Pinus cembra*, *Prunus spinosa*, *Quercus* sp., *Rubus idaeus*, *Sambucus nigra* seu *S. racemosa*, *Fragaria vesca*, herbaeque fortasse utiles *Sambucus ebulus*, *Urtica dioica*, *Chenopodium* sp., *Galium aparine*, *Rumex* sp., *Hyoscyamus niger*, *Verbena officinalis*. 

## Bibliographia 
[thumb|upright=1.75|Situs *Le Chenet des Pierres* ultra turrem ecclesiae [Bosellae|Bosellarum sub radice montis *Dent du Villard* inter silvas reperiendus est]]
* Lucie Martin, *Premiers paysans des Alpes. Alimentation végétale et agriculture au Néolithique*. Redonis: Presses universitaires de Rennes, 2014. ISBN 978-2-7535-3381-3
* Lucie Martin, Stefanie Jacomet, Stéphanie Thiebault, "Plant economy during the Neolithic in a mountain context: the case of "Le Chenet des Pierres" in the French Alps (Bozel, Savoie, France)" in 'Vegetation History and Archaeobotany* vol. 17 (2008) pp. 113-122
* H. Müller, "Découverte d’une station néolithique au Moulin de Bozel (Savoie)" in *Compte rendu du Congrès préhistorique de France, 5e session, Beauvais 1909* (Lutetiae, 1910) pp. 271-272
* Pierre-Jérôme Rey, "Le site du Chenet des Pierres aux Moulins de Bozel (Savoie, France): une nouvelle séquence néolithique alpine" in *Alpis Graia: Archéologie sans frontières autour du col du Petit-Saint-Bernard* (Augustae Praetoriae: Musumeci, 2006) pp. 361-370
* Pierre-Jérôme Rey, "Les productions céramiques du Chenet des Pierres (Bozel, Savoie, France), dans le contexte des relations transalpines au Néolithique moyen" in *Bulletin d'Etudes Préhistoriques et Archéologiques Alpines* vol. 27 (2016) pp. 331-336
* Pierre-Jérôme Rey, "Sociétés et fluctuations du climat dans les Alpes nord-occidentales au Néolithique moyen" in *Neige et glace de montagne: reconstitution, dynamique, pratiques. Collection EDYTEM'' no. 8 (2009) pp. 37-50

## Nexus externi 
* "Fouille du Chenet Des Pierres à Bozel (Savoie) du 14 juillet au 31 août 2014"

Categoria:Loci archaeologici Franciae
Categoria:Loci habitati neolithici
Categoria:Sabaudia (praefectura Franciae)
Herodium

thumb|300px|Herodii vestigia e caelo conspicua.
**Herodium** est arx et domus regia ab Herode Magno inter 25 et 15 a.C.n. aedificata in tumulo manu hominis facto circiter 15 km a Hierosolymis distante. Quod aedificium mausoleum quoque illius regis fuit, etsi non omnes archaeologi de sarcophago eius hodie consentiunt. Duae domus regiae erant : altera summo in colle bene munita, altera spatiosior atque ob aquarum copiam amoenior, sub colle posita. Modica urbs circumiacebat.

Hunc locum adhuc nudum elegit Herodes ut  magnam victoriam anno 40 a.C.n., eo ipso tempore quo Parthi provinciam Romanam invaderant,  ibidem de Iudaeis Hasmonaeorum dynastiae faventibus relatam commemoraret. Anno 70 captis Hierosolymis, Herodium una e tribus arcibus fuit (aliae erant Masada et Machaerus) quae  Romanis portas aperire recusarunt : anno 72 tandem a legato Lucilio Basso capta et diruta est. Tertio bello Iudaico Herodium a legato Simonis Barchochebae occupatum unum e capitibus rebellionis denuo fuit.

Ipsae excavationes Israelitorum archaeologorum quae nuper mausoleum Herodis detexerunt dissensiones moverunt quia Herodium hodie in territorio ab Israelitis quidem occupato sed a Palaestinis futurae civitati destinato positum est.
## Fontes
thumb|300px|Media arx regia.
*Flavius Iosephus, libro primo de Bello Iudaico 265 et 419-421 et 673 necnon libro septimo 163
**libro quinto decimo *Antiquitatum Iudaicarum* 323-325 necnon libro quarto decimo 260

## Si vis plura legere
* ''Herod the Great : the King's final journey*, cur. Silvia Rozenberg and David Mevorah, Jerusalem, The Israel Museum,  2013  
**Herodion*, Jerusalem : Franciscan Printing Press, 1972-1989,  tria volumina :  
**1. *Gli edifici della reggia - fortezza*, cur. Virgilio C. Corbo , 1989
**3. *Catalogo delle monete*, cur. Augusto Spijkerman, 1972
**4. *I graffiti e gli ostraka*, cur. Emmanuele Testa, 1972 
*Ernestus Maria Laperrousaz, *Trois hauts lieux de Judée : les palais-forteresses hérodiens de Massada et de l'Hérodium, le couvent essénien de Qoumrân et ses "Manuscrits de la mer Morte"*,  Parisiis, 2001 
*Roi Porat et alii,  *Herodium : Final reports of the 1972-2010 excavations directed by Ehud Netzer. Vol. 1, Herod's tomb precinct*, Jerusalem : Israel Exploration Society, 2015   
* Jean-Michel Roddaz et Jean-Claude Golvin, *Hérode : le roi architecte'', Arelate, Actes Sud, 2014

## Notae 

## Nexus externi
*Herodion per Ministerium externarum rerum civitatis Israelis descriptum
*Imagines situs archaeologici
Categoria:Arces
Categoria:Mausolea
Categoria:Domus principales
Categoria:Iudaea
Categoria:Herodes Magnus
Categoria:Historia Iudaeorum
Categoria:Bella Iudaeo-Romana
Categoria:Loci archaeologici Israelis
Glandula sudoripara

(“sudor” + “parĕre”, item ut “oviparus”, “viviparus”, “puerperus”, etc.) est cutis glandula sudorem fabricans.  glandulae sudoriparae sudorem per epithelium in cute fabricantur et per ductum in superficiem transferunt. Duo genera glandularum sudoripararum nota sunt:
*  — pleraeque glandularum sudoripararum sunt eccrinae
*  — in axillis et circum ani locatae
 auris,  mammae,  palpebrae sunt glandulae apocrinae.

## Morbi glandularum sudoripararum 
Exempla morborum sunt tumores rari velut carcinoma polymorphosum, carcinoma secretans cutaneum et carcinoma apocrinum.

* Frigidarium
* Systema nervosum autonomicum

## Notae 
## Nexus externi 
Categoria:Cutis
Categoria:Liquores corporis
Categoria:Systema nervosum autonomicum
Nasturtium officinale

***Nasturtium officinale*** (binomen a Gulielmo Townsend Aiton anno 1812 statutum) est species plantarum comestibilium in aquis fluviatilibus sponte crescens in Europa.

Marcellus Burdigalensis in libro *De medicamentis* (36.52) usum huius plantae contra podagram suadet: "herbam, quae in aquae iugis decursu nascitur, quam Latine berulam, Graece cardamin vocant".

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* c. 400 : Marcellus, *De medicamentis* 36.52
* 1812 : William Townsend Aiton, *Hortus Kewensis; or, a Catalogue of the Plants Cultivated in the Royal Botanic Garden at Kew*. 2a ed. (Londinii, 1812) vol. 4 p. 110

; Eruditio recentior
* H. W. Howard, A. G. Lyon, "Nasturtium officinale R. (Rorippa nasturtium-aquaticum (L.) Hayek). Biological flora of the British Isles" in *Journal of Ecology* vol. 40 (1952) pp. 228-238

; De nominibus
* J. N. Adams, *Bilingualism and the Latin Language* (Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2003) p. 191-196
* Clovis Brunel, "La berle (sium angustifolium linnaei) dans les noms de lieu français" in ''Bibliothèque de l'École des chartes* vol. 107 fasc. 2 (1948) pp. 193-204
* W. Meid, *Heilpflanzen und Heilsprüche: Zeugnisse gallischer Sprache bei Marcellus von Bordeaux* (Ponte Aeni, 1996) p. 35

## Nexus externi 
* "Nasturtium officinale (watercress)" apud *CABI Invasive Species Compendium''

Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa W. T. Aiton
Categoria:Taxa 1812
Categoria:Brassicaceae
Categoria:Fruges Europae
Categoria:Holera
Categoria:Plantae medicinales
Vladimirus Tatlin

**Vladimirus Eugraphii filius Tatlin** (Russice Владимир Евграфович Татлин, tr. *Vladimir Evgrafovič Tatlin*; Moscuae natus die [[28 Decembris|16 [28] Decembris]] 1885, ibidem mortuus die 31 Maii 1953) fuit pictor ac architectus Russicus et Sovieticus artis avant-garde, unus e conditoribus constructivismi.
[thumb|Exemplar Monumenti [Communistica Internationalis|Internationali Tertio Communistico a Vladimiro Tatlin, anno 1919]]
## Nexus externi
* Pagina de Vladimiro Tatlin in *Encyclopaedia artis avant-garde Russicae* 

Categoria:Architecti Russiae
Categoria:Incolae Moscuae
Categoria:Incolae Unionis Sovieticae
Categoria:Pictores Russiae
Poysia

**Poysia** vel **Poyius** (Cambrice: *Powys*) est maxima regio ac comitatus Cambriae et olim regnum Medii Aevi Wallensium. Nomen ipsum Poysiae ex verbo latino *pagus* derivat. 

*Norwallia

## Notae
## Nexus externi 
Categoria:Regiones principales Cambriae
Categoria:Comitatus Cambriae
Regnum Poysiae

[thumb|Regiones [Medium Aevum|mediaevales Cambriae.]]

**Poysia** vel **Poyius** (Cambrice: *Teyrnas Powys*) erat unum regnorum Cambricorum Medii Aevi. 

## Notae
*Guent
*Keredigeaun
*Norwallia

Categoria:Cambria mediaevalis
Categoria:Antiquae civitates Britanniae
Sinus Cereticensis

**Sinus Cereticensis** (Anglice: *Cardigan Bay*; Cambrice: *Bae Ceredigion*) est pars Oceani, vere pars Hibernici maris. Litus Cambriae occidentalis ab sinu inrigatus est. Nomen datum est ob Cereticam urbem.

*Cereticensis comitatus
*Regnum Keredigeaun

## Nexus externi
Categoria:Sinus Oceani Atlantici
Categoria:Geographia Cambriae
Categoria:Mare Hibernicum
NF-κB

[thumb|Duo proteina familiae NF-κB procul [ADN, transcriptionem eius fabricationis cytokinorum gubernans. Functionis coniunctio duorum proteinorum (dimerum) necesse est.]]
**NF-κB** (**N**uclearis **f**actor ex-**kappa**-catena-levi-intentoris cellularum **B** activatarum) est familia proteinorum adhuc membrorum quinque. Proteina familiae huius fere ubicumque cellularum animalium reperta sunt. Functio est gubernatio transcriptionis fabricationis cytokinorum et superstitis cellularum ut in (cancri et apoptosi). Circum proteina familiae NF-κB signum transductus descripta sunt (Significans iter NF-κB). Notabiliter in natura non haud parum inhibitorum inventi sunt. 

Proteina familiae nominantur sic:
* NF-κB1 sive p50 sive p105
* NF-κB2 sive p52 sive p100
* RelA sive p65
* RelB
* c-Rel
RelA, RelB, c-Rel *proteina Rel* sunt. Saepe dimer (duo coniunctim proteina) ex proteino non-Rel (NF-κB1, NF-κB2) cum proteino Rel formatur.

* Apoptosis
* Inflammatio
* Osteoporosis
* Systema immunitatis

## Notae 
Categoria:Signum transductus
Categoria:Pathologia
Vocalis anterior

thumb|Vocales anteriores in linguis mundi frequentissimae

**Vocalis anterior** sive **palatalis** est sonus vocalis, in cuius pronuntiatu locus in meatu vocis angustissimus dorso linguae effectus in anteriore parte oris est. Diagramma vocalium est descriptio schematica meatus vocis, qua linguae positiones cardinales, quomodo ad libram et ad perpendiculum inter se relatae dispositaeque sint, ostenduntur. 

Vocales anteriores diagrammate IPA expositae sunt hae:
* vocalis anterior artata non rotundata [i]
* vocalis anterior artata rotundata 
* vocalis anterior paene artata non rotundata []
* vocalis anterior paene artata rotundata []
* vocalis anterior semiartata non rotundata 
* vocalis anterior semiartata rotundata 
* vocalis anterior semiaperta non rotundata 
* vocalis anterior semiaperta rotundata 
* vocalis anterior paene aperta non rotundata 
* vocalis anterior aperta non rotundata 
* vocalis anterior aperta rotundata 

## Notae 
## Bibliographia 
* Ball, Martin J. & Joan Rahilly (1999) *Phonetics: The Science of Speech.* Arnold.
* Catford, John C. (1977) *Fundamental problems in phonetics*. Indiana University Press.
* Clark, John & Colin Yallop (1995) *An Introduction to Phonetics and Phonology.* Editio secunda. Blackwell.
* Ladefoged, Peter (2004) Vowels and consonants. An introduction to the sounds of languages. 2nd ed. Oxford: Blackwell.
* Wiese, Richard (2010) *Phonetik und Phonologie.* UTB.

Categoria:Vocales
Graphania omicron

***Graphania omicron*** est species papilionum subfamiliae Hadeninarum familiae Noctuidarum, quae in Nova Zelandia endemica est. Haec species "At Risk, Naturally Uncommon" ab Administratione Conservationis Novae Zelandiae describitur. Karori in loco Wellingtoniae ab Alberto Norris reperta est. Specimen typicum amissum est et nondum in Museo Novae Zelandiae Te Papa Tongarewa invenitur.

## Notae
## Bibliographia
*Dugdale, J. S. 1988. Lepidoptera - annotated catalogue, and keys to family-group taxa. *Fauna of New Zealand* 14:77. PDF.
*Hoare, R. J. B., J. S. Dugdale, E. D. Edwards, G. W. Gibbs, B. H. Patrick, R. A. Hitchmough, et J. R. Rolfe. 2015. Conservation status of New Zealand butterflies and moths (Lepidoptera). *New Zealand Threat Classification Series* 20:8. PDF.
*Hudson, George Vernon. 1898. *New Zealand moths and butterflies (Macro-lepidoptera).* Londinii: West, Newman & Co. doi:10.5962/bhl.title.7912.
*Patrick, Brian, et John S. Dugdale. 2000. Conservation status of the New Zealand lepidoptera. Wellingtoniae: Department of Conservation Novae Zelandiae. ISBN 0478218672. OCLC 154670803. PDF.
*White, E. G. 1991. The changing abundance of moths in a tussock grassland, 1962-1989, and 50-to 70-year trends. *New Zealand Journal of Ecology* 5–22. PDF.

## Nexus externi
* *Graphania omicron.* Species-id.net.

Categoria:Hadeninae
Categoria:Fauna Novae Zelandiae
omicron
Categoria:Taxa Hudson
Categoria:Taxa 1898
Philotes (papilio)

***Philotes*** est genus papilionum subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. *Philotes* est genus monotypicum, solum speciem ***Philoten sonorensem*** continens, quae in America Septentrionali in California, Colorato, et Mexico septentrionali endemica est. Eius habitatio in rivulis siccis rupibusque saxosis in desertis consistit.

Latitudo alarum est a 22 ad 25 mm. Adulti mensibus a Februario ad Martium volare solent et unum fetum in anno habent.

Larvae plantis specierum *Dudleyae* (sicut *D. cymosa*, *D. lanceolata,* et *D. saxosa*) vescuntur. Chrysalidae sub saxis hibernant.

## Subspecies
**Philotes sonorensis sonorensis*
*†*Philotes sonorensis extinctis* Mattoni, 1991 (superior rivulus Sancti Gabrielis California meridiana)

## Notae
## Nexus externi
Philotes
Categoria:Monotypica insectorum genera
Categoria:Polyommatini
Categoria:Taxa Scudder
Categoria:Taxa 1876
Polyommatus admetus

***Polyommatus admetus*** est papilio subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. Ab Eugenio Ioanne Christophoro Esper anno 1785 descriptus est. In Europa meridiana et orientali et Turcia endemicus est.
Latitudo alarum est a 30 ad 40 mm. Adulti a mense Iunio ad Augustum volare solent.
Larvae speciebus *Onobrychis* (sicut *O. viciifolia*) et *Lathyri* vescuntur.
thumb|In *Europäische Schmetterlinge* libro Esperano depictus (Lipsiae, 1783).

## Subspecies
**Polyommatus admetus admetus* (Europa meridiorientalis)
**Polyommatus admetus anatoliensis* (Forster, 1960) (Turcia)

The Macrolepidoptera of the world (Taf. 81) (8145302378).jpg |81e, f

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Lepidoptera Asiae
Categoria:Lepidoptera Europae
Categoria:Polyommatus
Admetus
Polyommatus alcestis

***Polyommatus alcestis*** est papilio subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. Ab Ioanne Zerny anno 1932 descriptus est. In Turcia, Irania, et Levante endemicus est.
## Subspecies
**Polyommatus alcestis alcestis* (Asia Minor, Levans)
**Polyommatus alcestis karacetinae* (Lukhtanov & Dantchenko, 2002) (Turcia meridiorientalis: Hakkari, Irania occidentalis)

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Lepidoptera Asiae
Alcestis
Categoria:Polyommatus
Categoria:Taxa Zerny
Categoria:Taxa 1932
Regnum Ceredigean

[thumb|[Medium Aevum|Mediaevales Cambriae regiones.]]
[thumb|upright=0.6|[Arma quae Ceredigeana dicuntur.]]
**Regnum Ceredigean** (Cambrice *Teyrnas Ceredigion*), etiam **Cardikan** vocatum, fuit unum ex regnis Cambricis quae Medio Aevo floruerunt. Creatum est saeculo quinto, cum Britannia a Romanis relicta esset. Nomen regni a Ceretico filio cuiusdam Cuneddanis derivatur, qui filius circa annum 453 mortem obiit.

Cereticus regnum ad sinum Cereticense in comitatu Cereticensi hodierno constituit. Saeculo octavo ineunte, reges Ceredigeani terras montanas ad orientem ceperunt, quas Seisyllwgum nominaverunt. Anno 894, Saxones Regnum Ceredigeanum vastaverunt, et regem Guoccaunum iugulaverunt. Hoc in tempore, regnum aut Ceredigeano aut Seisyllwgo relatum est. Saeculo decimo, Howelus Bonus, in Ceredigeano et Seisyllwgo regens, cum parvis regnis aliis Regnum Dextralium Britonum consttuit.

## Index regum
*Ceretic Cuneddanis
*Meirchion Ceredigis 
*Cynfelyn Meirchionis 
*Ceretic Cynfelyni 
*Iusay Ceretigis
*Serguil ap Iusay 
*Bodgu Serguilis
*Artbodgu ap Bodgu 
*Artglys ap Artbodgu 
*Clydog ap Artglys
*Caecilius Clydogis
*Arthen Caecilii (–807)
*Dyfnwallon ap Arthgen / Dyfnwal ap Arthwyr (807–825/841)
*Meurig ap Dyfnwallon / Meurig ap Dyfnwal (825/841–850/871)
*Guoccaun Meurigis ultimus rex Ceredigeanus (871–872)

## Notae
## Bibliographia
*Lloyd, J. E. 1937. *A History of Wales from the earliest times to the Edwardian conquest.* Ed. tertia. Londinii: Longmans.

Categoria:Cambria mediaevalis
Categoria:Antiquae civitates Britanniae
Electricitas solaris

[thumb|[Systema photovoltaicum in tecto Hongi Kongi situm.]]
[thumb|Prima tres unitates [energia solaris contracta|energiae solaris contractae Stationis Energiae Solaris Solnova Hispanicae in priori parte, turribus energiae solaris PS10 et PS20 in abscedentiis.]]
[thumb|Media [tellus|telluris insolatio.]]
[thumb|upright=0.75|[Collector parabolicus radios solares in tubum ad punctum focale contrahat.]]

**Electricitas solaris** est conversio energiae e sole in electricitatem, vel recte per res photovoltaicas, indirecte per vim solarem contractam, vel per ambas rationes. Systemata virium solarium contractarum aut lentibus aut speculis et rationibus indagationis utuntur ad magnam solis regionem in parvum radium contractandam. Cellulae photovoltaicae lumen per effectum photovoltaicum in electricum fluentum convertunt.

Photovoltaica primum pro via electricitatis adhibitionibus parvis mediisque adhibebantur, inter computatra silicii ab una cellula solaris effectos et domus remotas a ratione PV tecti praeter rete administrata. Commercialiae lucis solaris fabricae in unum locum contractae primum annis 1980 aedificatae sunt. Constructio 392 MW Ivanpah, maxima orbis terrarum fabrica solaris, in deserto Mojave Californiae sita est.

*Convectrum solare
*Electrificina
*Energia renovabilis
*Energia solaris
*Lucerna solaris
*Vehiculum solaris

## Notae
## Bibliographia
*Butti, Ken, et John Perlin. 1981. *A Golden Thread: 2500 Years of Solar Architecture and Technology. Van Nostrand Reinhold. ISBN 0442240058.
*Carr, Donald E. 1976. *Energy & the Earth Machine.* Novi Eboraci: W. W. Norton & Company. ISBN 0393064077.
*Fraas, Lewis, et Larry Partain. 2010. *Solar Cells and their Applications,* ed. 2a. Novi Eboraci: Wiley. ISBN 9780470446331.
*Halacy, Daniel. 1973. *The Coming Age of Solar Energy.* Novi Eboraci: Harper and Row. ISBN 0380002337.
*Martin, Christopher L., et D. Goswami. 2005. *Solar Energy Pocket Reference.* International Solar Energy Society. ISBN 0977128202.
*Mills, David. 2004. Advances in solar thermal electricity technology. *Solar Energy* 76(1–3): 19–31. Bibcode:2004SoEn...76...19M. doi:10.1016/S0038-092X(03)00102-6.
*Perlin, John. 1999. *From Space to Earth: The Story of Solar Electricity.* Cantabrigiae Massachusettae: Harvard University Press. ISBN 0674010132.
*Tritt, T., H. Böttner, et L. Chen. 2008. Thermoelectrics: Direct Solar Thermal Energy Conversion. *MRS Bulletin* 33(4): 355–372.
*Yergin, Daniel. 1991. *The Prize: The Epic Quest for Oil, Money, and Power.* Simon & Schuster. ISBN 9780671799328.

## Nexus externi
*Naam, Ramez. 2011. Smaller, cheaper, faster: Does Moore’s law apply to solar cells? *Scientific American,'' 16 Martii.
*YouTube. Februario 2015 HerdersStrap Solar Panels To Donkeys To Harness Solar Power To Light Their Manyattas.

Categoria:Conversio energiae

Categoria:Energia
Categoria:Sol
Categoria:Technologia
Chromosoma 14 (homo)

thumb|Structura chromosomatis 14 humani.
**Chromosoma 14** humanum est uno ex viginti tribus paribus in hominibus quibus de consuetudine horum chromosomatum duo exempla sunt. Numerus basium conexarum est 106&thinsp;360&thinsp;585 quod est 3.5 centesimae omnium. Plures morbi genetici e mutationibus chromosomatis 14 oriuntur. 

## Gena 
Inter alia in chromosomate humani 14 gena haec locata sunt: 
* PSEN1: praesenilinum 1 partem productionis amyloidum beta ex proteino praecursore amyloidi habet (14q24.2).

## Notae 
* Cardiomyopathia hypertrophica
* Morbus Alzheimerianus

## Nexus externi 
* Chromosoma 14 et *Human Genome Project*: http://web.ornl.gov/sci/techresources/Human_Genome/posters/chromosome/chromo14.shtml

Categoria:Chromosomata humana
!
Polyommatus icarus

[thumb|Coitio, mas laeva, femina dextra. In [Buckinghamiensis comitatus|Buckinghamiensi comitatu visa.]]
***Polyommatus icarus*** est papilio subfamiliae Polyommatinarum familiae Lycaenidarum. Qui papilio in Europa, Africa Septentrionali, et Canariis, sed saepissime per Insulas Britannicas reperitur. Maribus plerumque sunt alae caeruleae, margine a colore nigro ad fuscum, fimbriisque albis. Feminae plerumque sunt fuscae pulvere caeruleo paucioribusque maculis aurantiis in inferioribus alarum partibus.

### Subspecies
Inter subspecies sunt:
**P. i. icarus* (Europa, Caucasus, Transcaucasia)
**P. i. mariscolore* (Kane, 1893) (Hibernia)
**P. i. fuchsi* (Sheljuzhko, 1928) (Siberia meridiana, Transbaikalia)
**P. i. omelkoi* Dubatolov & Korshunov, 1995 (Amuria, Ussuri)
**P. i. ammosovi* (Kurenzov, 1970) (Iakutia media, Asia Orientalis, Camtschatca)
**P. i. fugitiva* (Butler, 1881) (Pakistania)
**P. i. napaea* (Grum-Grshimailo, 1891) (Tian-Shan)
**P. i. zelleri* Verity, 1919

Larvae plantis familiae Fabacearum vescuntur, inter quas species *Lathyri* et *Viciae,* praesertim *Astragalus aristatus*, *Astragalus onobrychis*, *Astragalus pinetorum*, *Lotus corniculatus*, *Oxytropis campestris*, *Oxytropis pyrenaica*, *Medicago falcata*, *Medicago lupulina*, *Medicago romanica*, *Ononis repens*, *Thymus serpyllum*, *Trifolium dubium*, *Trifolium pratense,* *Trifolium repens*, *Vicia cracca*.

## Pinacotheca

Fasciculus:Hauhechel-Bläuling, Polyommatus icarus Paarung 1.JPG|Coitio
Fasciculus:Polyommatus icarus egg 2.jpg|Ovum
Fasciculus:Polyommatus icarus (female) - Kulna.jpg|Femina (latus inferius)
Fasciculus:Polyommatus icarus (male) - Niitvälja.jpg|Mas (latus inferius)

## Notae
## Nexus externi
Categoria:Lepidoptera Asiae
Categoria:Lepidoptera Europae
Categoria:Polyommatus
Icarus
Categoria:Taxa Rottemburg 
Categoria:Taxa 1775
Graphania

***Graphania*** est genus papilionum subfamiliae Hadeninarum familiae Noctuidarum.

## Species
* *Graphania aberrans* 
* *Graphania acceptrix* 
* *Graphania acontistis* 
* *Graphania agorastis* 
* *Graphania alopa* 
* *Graphania angusta* 
* *Graphania antipoda* 
* *Graphania arachnias* 
* *Graphania argentaria* 
* *Graphania arotis* 
* *Graphania atavistis* 
* *Graphania atristriga* 
* *Graphania aulacias* 
* *Graphania averilla* 
* *Graphania beata* 
* *Graphania bisifascia* 
* *Graphania blenheimensis* 
* *Graphania boldensis* 
* *Graphania bromias* 
* *Graphania brunneosa* 
* *Graphania captiosa* 
* *Graphania chlorodonta* 
* *Graphania chlorodontella* 
* *Graphania conspicua* 
* *Graphania cuneata* 
* *Graphania cyanopetra* 
* *Graphania debilis* 
* *Graphania dentata* 
* *Graphania disjugens* 
* *Graphania dives* 
* *Graphania dunedinensis* 
* *Graphania empyrea* 
* *Graphania epiastra* 
* *Graphania erebia* 
* *Graphania exquisita* 
* *Graphania falsidica* 
* *Graphania fenwicki* 
* *Graphania fibriata* 
* *Graphania furtiva* 
* *Graphania gourlayi* 
* *Graphania griseipennis* 
* *Graphania hamiltoni* 
* *Graphania homoscia* 
* *Graphania inconstans* 
* *Graphania infensa* 
* *Graphania innotata* 
* *Graphania insignis* 
* *Graphania juncicolor* 
* *Graphania lacustris* 
* *Graphania lata* 
* *Graphania lignana* 
* *Graphania lignifusca* 
* *Graphania lignisecta* 
* *Graphania lissoxyla* 
* *Graphania lithias* 
* *Graphania ludibunda* 
* *Graphania macropis* 
* *Graphania maya* 
* *Graphania micrasta*
* *Graphania mitis* 
* *Graphania moderata* 
* *Graphania molis* 
* *Graphania morosa* 
* *Graphania mutans* 
* *Graphania nervata* 
* *Graphania neurae* 
* *Graphania nobilia* 
* *Graphania obsoleta* 
* *Graphania oceanica* 
* *Graphania olivea* 
* *Graphania oliveri* 
* *Graphania omicron* 
* *Graphania omoplaca* 
* *Graphania pachyscia* 
* *Graphania pagaia* 
* *Graphania pallescens* 
* *Graphania panda* 
* *Graphania paracausta* 
* *Graphania paraxysta* 
* *Graphania passa* 
* *Graphania pelanodes* 
* *Graphania pelistis* 
* *Graphania petrograpta* 
* *Graphania phaula* 
* *Graphania plena* 
* *Graphania polychroa* 
* *Graphania praesignis* 
* *Graphania probenota* 
* *Graphania propria* 
* *Graphania rubescens* 
* *Graphania saeva* 
* *Graphania sapiens* 
* *Graphania scutata* 
* *Graphania semivittata* 
* *Graphania sericata* 
* *Graphania similis* 
* *Graphania simillima*
* *Graphania sistens*
* *Graphania skelloni*
* *Graphania sphagnea*
* *Graphania spurcata*
* *Graphania steropastis*
* *Graphania stulta*
* *Graphania subvelata*
* *Graphania suffusa*
* *Graphania sulcana*
* *Graphania temenaula*
* *Graphania tetrachroa*
* *Graphania toroneura*
* *Graphania turbida*
* *Graphania umbra*
* *Graphania unica*
* *Graphania ustistriga*
* *Graphania vexata*
* *Graphania virescens*
* *Graphania viridis*
* *Graphania xanthogramma* 

## Bibliographia
*Repositorium datorum generum lepidopterorum. Museum Historiae Naturalis.

Categoria:Hadeninae
Categoria:Noctuidae
Arum italicum

***Arum italicum*** (binomen a Philippo Miller anno 1759 statutum) est species plantarum florentium in Europa sponte crescens ibique in medicamentum adhibita.

## Bibliographia 
* D. Bown, *Aroids*. Londinii, 1988
* P. C. Boyce, *The genus Arum*. London: HMSO, 1993
* E. Kozuharova, V. Kochmarov, E. Kachaunova, A. Espíndola, B. Aleksandrov, I. Mincheva, "Distribution of Arum (Araceae) in Bulgaria" in *Flora Mediterranea* vol. 24 (2014) pp. 51-62
* Marcos Méndez, Anita Díaz, "Flowering Dynamics in Arum italicum (Araceae): Relative Role of Inflorescence Traits, Flowering Synchrony, and Pollination Context on Fruit Initiation" in *American Journal of Botany* vol. 88 (2001) pp. 1774-1780
* C. T. Prime, *Lords and Ladies*. Londinii, 1960
* C. T. Prime, "Arum L." in T. G. Tutin et al., edd., *Flora Europaea* vol. 5 (Cantabrigiae, 1980) pp. 269-271
* C. T. Prime, "Taxonomy and Nomenclature in Some Species of the Genus Arum L." in *Watsonia* vol. 5 (1961) pp, 106-9

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Taxa Miller
Categoria:Taxa 1759
Categoria:Araceae
Categoria:Plantae medicinales
Categoria:Plantae venenosae
Photovoltaica

[thumb|upright=1|[Solar Settlement, communale domuum propositum quod sustineri potest Friburgi Germaniae.]]
[thumb|upright=0.5|left|[Cellula solaris|Cellulae solares electricitatem recte e luce solari generant.]]
**Photovoltaica** (a *photovoltaic,* verbo Anglico in usu ex 1849) varias res significat quae lucem recte in electricitatem convertunt, materiam semiconducentem adhibentes, quae materia effectum photovoltaicum exhibet, rem in physica, photochemia, electrochemiaque investigatum.
[thumb|Umbra photovoltaica SUDI est statio autonoma et mobilis in [Francia quae energiam vehiculis electricis quae energia solari utuntur praebet.]]
[thumb|upright=0.8|Laminae solares in [Statio Spatialis Internationalis|Statione Spatiali Internationali.]]
thumb|upright=0.8|Insolatio mediocris.

*Agrivoltaica
*Cellula photoelectrochemica
*Cellula solaris
*Commercializatio energiae renovabilis
*Convectrum solare
*Effectus photovoltaicus enormis
*Electrificina
*Energia renovabilis
*Energia solaris
*Energia thermalis solaris
*Lamina solaris
*Rectenna optica
*Spectrum visuale
*Solare activum
*Systema photovoltaicum

## Notae
## Bibliographia
*International Energy Agency. 2011. *Deploying Renewables 2011.*
*International Energy Agency. 2011. *Solar Energy Perspectives.*
*IPCC. 2011. *Renewable Energy Sources and Climate Change Mitigation.*
*Lovins, Amory. 2011. *Reinventing Fire: Bold Business Solutions for the New Energy Era.*
*Pernick, Ron, et Clint Wilder. 2012. *Clean Tech Nation: How the U.S. Can Lead in the New Global Economy.*

## Nexus externi
*Rappler. How practical is solar power for PH home owners?
*SolarBankbility EU Project. 2016. Minimizing Technical Risks in Photovoltaic Projects. Report.

Categoria:Electrochemia
Luna Ring

[thumb|Proximum lunae latus, unde [energia ad tellurem mittatur, secundum propositum Anuli Lunaris.]]
**Luna Ring** est opinabile ingeniariae propositum quod in serie generatrorum solarium circa aequatorem lunarem positorum consistat, quae generatra vicissim energiam electricam ad tellurem per undas breves a proximo lunae latere mittere possint. Haec notio a Shimizu Corporation, Iaponica constructionis societate, propositum est postquam terrae motus Tohoku Fabricam Electricatis Nuclearis Fukushima Daiichi destruxit, cum populi ab energia nuclari desciscerent. Usque ad terrae motum, Iaponia electricitate nucleari magnopere innitebatur.

*Electricitas solaris in spatio condita
*Energia renovabilis
*Energia solaris
*Photovoltaica

## Notae
## Nexus externi
*Pagina propria notionis Luna Ring in situ Societatis Shimizu.

Categoria:Electricitas solaris
Categoria:Photovoltaica
Categoria:Technologia
Rectenna optica

[thumb|upright=1.5|[Irradiatio spectralis longitudinum undarum in spectro solari.]]
**Rectenna optica** est rectenna quae ambabus luce quae videri potest et luce infrarubra operatur. Rectenna est circuitus antennam et diodum continens, qui undas radioelectricas vel undas electromagneticas in electricitatem fluenti recti convertit. Rectennae undis radioelectricis et microundis diu utuntur.

*Convectrum solare
*Energia renovabilis
*
*Nanolaser
*Optica
*Photovoltaica

## Notae
Categoria:Antennae
Categoria:Cellulae solares
Categoria:Energia solaris
Agrivoltaica

**Agrivoltaica** est ratio quae quandam regionem terrenam pro ambabus electricitate photovoltaica solari atque agricultura usitata convertit. Quae ars primum ab Adolpho Goetzberger et Armin Zastrow anno 1981 excogitata est. Vocabulum primum in luce prolatum est anno 2011. Huic notioni sunt nonnulla nomina: *agrophotovoltaica* in Germania, *agrovoltaica* in Italia, *partitio solaris* in Asia. Aedificia aliaeque res sicut caldaria photovoltaica rationes agrivoltaicae haberi possunt.

*Energia renovabilis
*Energia viridis

## Notae
Categoria:Agricultura
Categoria:Energia solaris
Iacobus Bellini

thumb|upright=0.8|*Virgo Humilitatis*

**Iacobus** (Italiane *Jacopo*) **Bellini** (c. 1400 – c. 1470) fuit pictor Italicus et unus e conditoribus picturae modi Renascentiae, qui Venetiis et in Italia septentrionali ortus est. Gentilis Ioannesque Bellini filii et Andreas Mantegna gener etiam sunt pictores magni aestimati.

## Bibliographia
*Eisler, C. 1989. *The genius of Jacopo Bellini: the complete paintings and drawings.* Londinii: British Museum Press.

## Nexus externi
**Italian Paintings, Venetian School.* Catalogus exhibitionis de Iacob Bellini et eius operibus.

Categoria:Pictores Italiae
Bonena

thumb|Bönen
**Bonena** (Theodisce *Bönen*) est urbs Germanica 18&thinsp;106 incolarum (aestimatione anno 2011 facta) in circulo Unna civitatis Rhenaniae Septentrionalis–Vestfaliae sita.

## Notae 
Categoria:Urbes Rhenaniae Septentrionalis-Vestfaliae
Categoria:Urbes hanseaticae
Gentilis Bellini

[thumb|Gentilis Bellini [a se pictus|a se adumbratus, 1496.]]
[thumb|upright=0.8|*[Mahometus II (sultanus Ottomanicus)|Mahometus II sultanus* (1480), oleum in textile. Pinacotheca Nationalis Londinii.]]
[thumb|upright=0.8|Gentilis et Ioannis Bellini *[Sanctus Marcus Alexandriae praedicat* (1504–1507), oleum in textile. Pinacoteca di Brera Medionali.]]
**Gentilis** (Italiane *Gentile*) **Bellini** (c. 1429–23 Februarii 1507) fuit pictor Renascentiae Italicae e notissima pictorum Veneticorum familia ortus. Pater Iacobus Bellini, frater Ioannes Bellini, levir Andreas Mantegna fuit. Ioanni vivo maior habebatur, sed contrarium hodie obtinetur.

*Orientalismus

## Bibliographia
*Hartt, Frederick. 1987. *History of Italian Renaissance Art.* Ed. 2a. Londinii: Thames & Hudson. ISBN 0500235104.
*Meyer zur Capellen, Jürg. 1985. *Gentile Bellini.* Stutgardiae: Steiner Verlag Wiesbaden. ISBN 3515040862.

## Nexus externi
*De Gentile Bellini in *A World History of Art.*
*De Gentile Bellini et exhibitione orientali.

Categoria:Pictores Italiae