open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Oligicus

**Oligicus**, **Ologicus**, **Oligitin** vel **Olitum** (Hispanice: *Olite*; Vasconice: *Erriberri* qui est vicus -*erri*- novus -*berri*) est urbs Hispanica, in Navarra sita, quae 3 435 incolarum habet. Est caput merindadis.

## Historia 
Fortasse condita est urbs anno 621 a Swinthila rege, post victoriam contra Vascones.

Fuit in Medio Aevo sedes Navarrorum regum.

## Nexus externi 
* http://www.olite.es 
* http://www.olite.com.es 
* https://web.archive.org/web/20090413163315/http://turismo.navarra.com/media/olite.html 
* Palatium regium Oligici
* https://web.archive.org/web/20081024042752/http://www.ctv.es/USERS/sagastibelza/navarra/olite/ 
* https://web.archive.org/web/20051215093734/http://www.castillosnet.org/navarra/NA-CAS-001.shtml 
* http://www.euskomedia.org/(http://www.euskomedia.org/euskomedia/SAunamendi?idi=en&op=7&voz=OLITE) 
* Imagines

## Notae 

Categoria:Navarra
Categoria:Urbes Hispaniae
Lingua Adamica

**Lingua Adamica,** secundum litteras Abrahamicas, fuit sermo quo Adam et Eva in Paradiso Terrestri usi sunt, plerumque consideratus sermo quo Deus Adam adlocutus est, vel sermo ab Ada inventus (Genesis 2:19).

## Disputationes Aevi Medii 
Antiqua Iudaeorum exegesis, sicut Midras (Genesis Rabbah 38) habet Adam Lingua Hebraica locutum esse quia nomina quae uxori dedit—*Isha* (Latine: *Virago,* Genesis 2:23) et *Heva* (Genesis 3:20)—solum Hebraice intelleguntur. Attamen Kabbalismus sumit "Torah aeternum" non idem qui Torah Hebraice scriptus; Abulafia igitur, saeculo decimo tertio sumens linguam in Paradiso ab Hebraica discrepavisse, repudiavit postulationem, tunc inter scriptores Christianos communem, infantem non ad stimulum linguisticum expositum Hebraice naturaliter uti coepi. Genesis non patefacit sive lingua Adamica ab progeniebus Adae usque ad confusionem linguarum servata est (Genesis 11:1–9), sive iam coepit sponte evolvi ante Babel (Genesis 10:5).

Dantes Alagherius hanc rem in libro *De Vulgari Eloquentia* disseruit, in quo habuit linguam Adamicam a Deo exorta fuisse, et ea igitur non mutat. Etiam observavit Evam fuisse primum secundum Genesin hominem qui verba fecerat, quando ea serpentem adlocuta erat. In libro autem *Divina Comoedia,* Dantes posuit linguam Adamicam fuisse opus Adae ipsius. Ergo, haec lingua non iam potuit haberi immutabilis, et lingua Hebraica non iam potuit haberi lingua Paradisi. Dantes Hebraicam deductam fuisse de lingua Adae conclusit. Praesertim, *El*, praecipuum Dei nomen Hebraicum in memoria scholastica, oportet de alio Dei nomine Adamico deduci, nomine quod Dantes vocem *I* restituit.

## In Mormonismo 
Iosephus Smith, Minor, Motus Sanctorum in Novissimi Diebus conditor, in suis Bibliis Sacris conversis, declaravit linguam Adamicam fuisse "puram et incorruptam." Multi Sancti Novissimorum Dierum crediderunt et iam credunt eam linguam Dei: Hebraica, quamquam eá dissimilis, ab eis habetur continere residua huius linguae antiquae, non exclusis nominibus *Elohim* et *Iehovah.*

Complures primi duces Mormones, inter quos fuerunt Brigham Young, Orson Pratt, et Elizabeth Ann Whitney, dixerunt se aliquot verba in lingua Adamica revelationibus accepisse. Nonnulli Mormones hodie credunt linguam Adamicam esse ipsam "lingam puram" quam propheta Zephaniah (in suo libro, 3:9) commemoravit, quae in finibus mundi restitui universalis hominum lingua. Orson Pratt, Apostolus Mormonus, declaravit *Ahman,* partem nominis coloniae Adam-ondi-Ahman in Comitatu Daviess in Missuria, fuisse in lingua Adamica nomen Dei.

Conversa Iosephi Smith Biblia Sacra ad *Librum Memoriae,* in Adamica scripta, referunt, sed talis liber non iam inventus est.

## Notae 
## Fontes 
*Umberto Eco. 1993. *The Search for the Perfect Language.*
* Angelo Mazzocco. [Anno?]. *Linguistic Theories in Dante and the Humanists.* ISBN 90-04-09250-1.—Praecipue capitulo 9: "Dante's Reappraisal of the Adamic language," pp. 159–181.

*Proto-World

Categoria:Adam et Eva
Categoria:Origo linguarum
Categoria:Mormonismus
Categoria:Linguae opinabiles
Linguae Polynesicae Nucleares

**Linguae Polynesicae Nucleares** sunt linguae inter quas sunt Linguae Samoicae et Linguae Polynesicae Orientales, rami linguarum Polynesicarum, fere triginta e linguarum Austronesiensium.

Ramus Polynesicus Orientalis complectitur duos subramos: Rapanuianam, adhibitum apud Insulam Paschalis, et linguas Polynesicas Orientales Mediasque, quae complectuntur ipsae Rapanam et linguas Marquesicas Tahiticasque.  

Linguae Polynesiecae Nucleares differunt ab linguis Tongicis, inter insulas Tonganas et apud Niue adhibitis.

## Elementa
Linguae Polynesicae Orientales
*Linguae Polynesicae Orientales Mediaeque
**Linguae Marquesicae
***Havaiana
***Marquesana
****Marquesana australis
****Marquesana borealis
****Marquesana Tai Pi
***Mangarevana
***Pukapukana
**Linguae Tahiticae
***Lingua Insularum Australium
***Lingua Penrhyn
***Maoriana
***Rakahanga-Manihikiana
***Rarotongana
***Tahitiana
***Tuamotuana
**Rapana
*Rapanuiana

Linguae Samoicae
*Linguae Elliceanae
*Linguae Futunicae
*Pukapukana
*Samoana
*Tokelauana
*Uveana


Categoria:Familiae linguarum
Vasconia Gallica

Pyrenaeus Atlanticus in Francia|thumb
Pagus Vasconicus in departamento|thumb
left|Pagus Vasconicus et Vasconia Hispanica|thumb
**Vasconia Gallica** (Francogallice *Pays Basque*; Vasconice *Iparralde* seu *Ipar Euskal Herria* - quod est *regione septentrionale*) est pagus Vasconum in Francia Meridionali, in praefectura Pyrenaeo Atlantico et regione Benearnia. Fuit olim pars Novempopulaniae. Nunc dicitur pagus territorii Vasconiae esse.

Adsunt in pago regiones tres: Lapurdum, Subola et Navarra Inferior

## Notae 
*Lorda
*Bidasso
*Baiona

Categoria:Vasconia
Categoria:Regiones Franciae
Ptolemaeus IX (rex Aegypti)

thumb|Ptolemaeus IX Soter II, 109 a.C.n.
**Ptolemaeus IX Soter II** rex Aegypti. Natus est circa annum 143 a.C.n., mortuus anno 81 a.C.n.. Filius erat Ptolemaei VIII, regis Aegypti et Cleopatrae III.
Anno 116 a.C.n. post mortem patris a militibus rex proclamatus est, sed matrem Cleopatram III consortem regni facere debuit. Primo sororem Cleopatram IV in matrimonium duxit, ex ea filiam Berenicem III habuit, sed postea eam repudiavit, Cleopatram V Selenem, alteram sororem, uxorem elegit. Quae ei duos filios peperit.
Ad annum 107 a.C.n. mater regis re vera regnavit, eo anno fratrem Ptolemaei IX, Ptolemaeum X consortem regni fecit. Ptolemaeus VIII Cyprum fugit, ubi diu frustra in patriam redire temptabat. Ad hoc etiam auxilium regis Syriae petivit.
Anno 88 a.C.n. Ptolemaeus X frater ex Alexandria pulsus est, Ptolemaeus IX iterum rex Aegypti factus est. Eodem anno motus in Thebaide anno 91 a.C.n. exortum suppressit.
Ptolemaeus X expulsus Romanis, qui eum adiuvarent, regnum Aegypti testamento reliquit, sed ii dubitaverunt, quod provincia Aegyptus summum periculi pro libertate Romae aestimabatur. Nam proconsul huius provinciae potentissimus fuisset.
Tamen Ptolemaeus IX Sullam non contra Mithridatem VI, regem Ponti adiuvit, quod rex Aegypti nesciebat, qui tum Romae auctoritatem summum habuit. Nam urbe tum Lucius Cornelius Cinna et Gaius Marius, inimicissimi Sullae regnabant.
Mense Decembri 81 a.C.n. Ptolemaeus IX mortem obiit.

## Nexus externi 
* "Ptolemy IX" apud virtualreligion.net 
* Ptolemy IX apud *Egyptian Royal Genealogy* 

## Bibliographia 
* "Ptolemy VIII Soter II and Ptolemy IX Alexander I" in E. R. Bevan, *The House of Ptolemy* (Londinii: Methuen, 1927)
* W. Otto, H. Bengtson, *Zur Geschichte des Niederganges des Ptolemäerreiches: ein Beitrag zur Regierungszeit des 8. und des 9. Ptolemäers*. Monaci, 1938

Categoria:Mortui 81 a.C.n.
Categoria:Nati saeculo 2 a.C.n.
Categoria:Lagidae
Categoria:Reges Ptolemaici
Categoria:Ptolemaeus VIII
Serra Yılmaz

thumb|Serra Yılmaz anno 2010
**Serra Yılmaz** (nata die 13 Septembris 1954 Constantinopoli) est actrix Turcica qui in Italia saepe cum moderatore cinematographico Ferzan Özpetek operam dat. Mense Novembri 2006 fuit papae Benedicti XVI interpres inter iter in Turciam.

## Pelliculae selectae 
* The Heart Queen (Kupa kızı), a Başar Sabuncu ducta (1986) 
* Davacı, a Zeki Ökten ducta (1986) 
* Hotel Madrepatria (Anayurt Oteli), ab Ömer Kavur ducta (1987) 
* Harem Suaré, a Ferzan Özpetek ducta (1999) 
* Le fate ignoranti a Ferzan Özpetek ducta (2001) 
* Dokuz, ab Ümit Ünal ducta (2002) 
* La finestra di fronte, a Ferzan Özpetek ducta (2003) 
* Vaniglia e cioccolato, a Cyro Ippolito ducta (2004) 
* Lista civica di provocazione, San Gennaro votaci tu!, a Paschale Falcone ducta (2005) 
* Saturno contro, a Ferzan Özpetek ducta (2007)

## Nexus externus 
* 

Categoria:Nati 1954
Categoria:Homines vivi
Categoria:Actores Turciae
Categoria:Mulieres
Robertus Mugabe

m adveniens]]
[thumb|Robertus Mugabe (ad sinistram partem) et [Vladimirus Putin mense Maio 2015 picti]]
**Robertus**, vulgo plenius *Robert Gabriel* **Mugabe** (die 21 Februarii 1924 apud missionem Catholicam Kutama natus, mortuus Singapurae die 6 Septembris 2019), patre Malaviensi, matre e gente Shona orta, fuit politicus Zimbabuae et ab anno 1987-2017 huius civitatis praeses.

Robertus Mugabe alumnus fuit collegii S. Francisci Xaverii in oppido natali et scholae Achimota iuxta Accram necnon Universitatis Fort Hare in Africa Australi. Gradús eruditionis plures ab Universitate Civitatis Capitis et Universitate Londiniensi epistularum gratiá meruit.

Erat factionis ZANU dux, et ab anno 1987 Zimbabuae praeses. Antea ab anno 1980 usque ad annum 1987 primus minister fuerat. Regimen Roberti Mugabe dictatura putatur et anno 2001 Parlamentum Europaeum illum condemnavit violationis iurum humanorum et libertatis sentiendi causa. Etiam ab Amnestia Internationali accusatur et rassista putabatur.

## Notae 
## Bibliographia 
* Stephen Chan, "Robert Mugabe obituary" in *The Guardian* (6 Septembris 2019) 
* Stephen Chan, *Robert Mugabe: A Life of Power and Violence*. Londinii: I. B. Tauris, 2003. ISBN 978-1-86064-873-1
* Alan Cowell, "Robert Mugabe, Strongman Who Cried, ‘Zimbabwe Is Mine,’ Dies at 95" in *New York Times* (6 Septembris 2019)
* Chris McGreal, "Corrupt, greedy and violent: Mugabe attacked by Catholic bishops after years of silence" in *The Guardian* (2 Aprilis 2007)
* James Reinl, "Obituary: Zimbabwe's first post-independence leader Robert Mugabe" (6 Septembris 2019) apud *Al Jazeera*
* Alex Duval Smith, "Mugabe in new jibe at Blair's 'gay gangsters'" in *The Independent* (13 Novembris 1999)
* David Smith, "Robert Mugabe celebrates 90th birthday as Zimbabwe's international pariah" in *The Guardian* (21 Februarii 2014)

## Nexus externi 
Categoria:Alumni Universitatis Fort Hare
Categoria:Alumni longinqui Universitatis Civitatis Capitis
Categoria:Alumni longinqui Universitatis Londiniensis
Categoria:Politici Zimbabuae
Categoria:Incarcerati
Categoria:Alumni Scholae Achimota
Categoria:Duces civitatum
Pax Americana

**Pax Americana** est aevum quo Civitates Foederatae Americae in Hemisphaerio Occidentali pacem creaverunt et servaverunt usque a fine belli mundani alterius. Nomen est creatum secundum *pacem Romanam* et *pacem Britannicam.*

Ut magna bella abessent, tamen minora gesta sunt sicut in Corea, in Vietnamia, in Falklandia et plura in Oriente.

Categoria:Civitates Foederatae Americae
Americana pax
Categoria:Res politicae
Societas privata Europaea

**Societas privata Europaea,** breviter **SPE,** est legitima societatum mercatoriarum forma quae in civitatibus Unionis Europaeae anno 2008 proposita est. Haec forma ad societates magnitudinis parvae vel mediae spectat. Anno autem 2014, propositio a commissione Europaea retracta est.

Categoria:Ius
Categoria:Ius Unionis Europaeae
Categoria:Oeconomia Unionis Europaeae
Categoria:Societates mercatoriae
Cucumis melo

***Cucumis melo*** (binomen a Linnaeo anno 1753 statutum), Latinitate classica **melo,** est species generis *Cucumeris*, cuius fructus usitate in tempore aestivo comeduntur.

## Bibliographia 
; Fontes antiquiores
* 1592 : Prosper Alpinus, *De plantis Aegypti* ff. 44v-45v (de varietate Chate)

; Eruditio recentior
* A. C. Andrews, "Melons and watermelons in the classical period" in *Osiris* vol. 12 (1956) pp. 368-375
* 
* Jules Janick, Harry S. Paris, David C. Parrish, "The Cucurbits of Mediterranean Antiquity: Identification of Taxa from Ancient Images and Descriptions" in *Annals of Botany* vol. 100 (2007) pp. 1441-1457
* Harry S. Paris, Marie-Christine Daunay, Jules Janick, "The Cucurbitaceae and Solanaceae illustrated in medieval manuscripts known as the Tacuinum Sanitatis" in *Annals of Botany* vol. 103 (2009) pp. 1187–1205
* Harry S. Paris, Jules Janick, Marie-Christine Daunay, "Medieval herbal iconography and lexicography of Cucumis (cucumber and melon, Cucurbitaceae) in the Occident, 1300–1458" in *Annals of Botany* vol. 108 (2011) pp. 471–484

## Nexus externi 
Categoria:Species plantarum
Categoria:Cucumis
Categoria:Fructus
Categoria:Fruges Africae boreo-orientalis
Categoria:Taxa Linnaei
Origo Constantini imperatoris

***Origo Constantini imperatoris*** est vita brevis imperatoris Romani Constantini I ab auctore cuiusdam incognito saeculo V scripta.

Huius libelli Henricus Valesius anno 1636 editionem confecit et in editione principe Ammiani Marcellini inseruit, una cum chronico brevissimo (auctore alio quodam) regum Odovacaris et Theoderici quod in eodem codice manu scripto reppererat. Duo libelli sub nomine "Excerpta Valesiana" seu "Anonymus Valesianus" cogniti sunt.

## Editiones 
* *Ammiani Marcellini rerum gestarum qui de XXXI supersunt libri XVIII* ex MS. codicibus emendati ab Henrico Valesio, et annotationibus illustrati. Adjecta sunt excerpta de gestis Constantini nondum edita. Parisiis: apud Ioannem Camusat, 1636 (Editio princeps)
* *Excerpta Valesiana* recensuit Jacques Moreau. Lipsiae 1961. (*Bibliotheca Teubneriana*) 
** 2a ed. a Velizar Velkov recensa. Lipsiae 1968. 
* *Origo Constantini: Anonymus Valesianus I* ed. et interpr. Ingemar König. Treveris 1987 
* "The Origin of Constantine" interpr. Jane Stevenson cum commentario Samuelis Lieu, in *From Constantine to Julian: pagan and Byzantine views* edd. Samuel N. C. Lieu, Dominic Montserrat (Londinii 1996. ISBN 978-0-415-09336-1) pp. 39-62 
* Isabel Lasala Navarro, Pilar López Hernando, "Origo Constantini Imperatoris: comentario, notas y traducción" in *Habis* no. 38 (2007) pp. 271-286

## Nexus externi 
* Textus 

Categoria:Litterae Latinae aetatis Imperii
Categoria:Libri biographici
Categoria:Scripta saeculo 5
Categoria:Constantinus I
Excerpta Valesiana

***Excerpta Valesiana*** sive ***Anonymi Valesiani*** sunt:
# *Excerpta Valesiana I* sive *Origo Constantini imperatoris*
# *Excerpta Valesiana II* sive *Theodericiana*
Myon

**Myon** est lepton secundae generationis. Myon fuit prima particula elementaria inventa quae ex interiori parte atomi provenit. Carolus D. Anderson myones anno 1936 invenit. Antiparticula myonis appellatur antimyon.

*Lepton
*Physica particularum elementariarum

## Notae

Categoria:Leptones
Excerpta Valesiana II

***Excerpta Valesiana II*** sive *Anonymus Valesianus II* seu *Theodericiana* est chronicon breve regum Odovacaris et Theoderici ab auctore mediaevali incognito scripto.

Huius libelli Henricus Valesius anno 1636 editionem confecit et in editione principe Ammiani Marcellini inseruit, una cum vita brevi imperatoris Constantini I (auctore alio quodam) quae in eodem codice manu scripto reppererat et sub nomine *Origo Constantini imperatoris* cognita est. Duo libelli sub titulo "Excerpta Valesiana" seu "Anonymus Valesianus" in editionibus aliquis reperiuntur.

## Editiones 
* *Ammiani Marcellini rerum gestarum qui de XXXI supersunt libri XVIII* ex MS. codicibus emendati ab Henrico Valesio, et annotationibus illustrati. Adjecta sunt excerpta de gestis Constantini nondum edita. Parisiis: apud Ioannem Camusat, 1636 (Editio princeps)
* *Excerpta Valesiana* recensuit Jacques Moreau. Lipsiae 1961. (*Bibliotheca Teubneriana*) 
** 2a ed. a Velizar Velkov recensa. Lipsiae 1968. 
* Ingemar König, *Aus der Zeit Theoderichs des Großen. Einleitung, Text, Übersetzung und Kommentar einer anonymen Quelle*. Darmstadt 1997.

## Bibliographia 
* J. N. Adams, *The Text and Language of a Vulgar Latin Chronicle (Anonymus Valesianus II)*. Londinii 1976.
* S. J. B. Barnish, "The Anonymus Valesianus II as a Source for the Last Years of Theoderic" in *Latomus* vol. 42 (1983) pp. 572–596.

## Nexus externi 
* Textus 

Categoria:Litterae Latinae mediaevales
Categoria:Libri biographici
Categoria:Scripta saeculo 6
Categoria:Theodericus
Alfredus Rosenberg

[thumb|Alfredus Rosenberg (ad dextram), [Ioannes Frank (in medio) et Alfredus Jodl (ad sinistram) inter iudicium Norimbergensem]]

** Alfredus Ernestus Rosenberg** (natus die 12 Ianuarii 1893 Revaliae, hodie *Tallinn* in Estonia tunc urbe ad Imperium Russicum pertinente – supplicio affectus est die 16 Octobris 1946 Norimbergae) fuit vir publicus nazista qui magnam partem in holocausto habuit, id est in stragibus Iudaeorum inter tyrannidem Nazistam, quia regiminis doctrinae de odium phyletico creavit et promulgavit.

## Iuventus et munus 
Rosenberg, qui origine Theodisca in Revalia natus est, ibi et ad annum 1910 gymnasium frequentabat. Tum Revaliae et Moscoviae architecturae studebat. 

## Familia 
Rosenberg anno 1915 uxorem primam duxit, cum qua anno 1923 divortium fecit. Eodem anno secundam duxit, e qua habuit filiam et filium, qui autem mox mortuus est. 1930. Quod filia de Rosenberg Irenem Irenem natus in Lipsiae in perpetuum tecum moratur in terra mortua sunt in 1994, relinquens filium. Sublimari filium suum per vitam Poland, Tytus L Rosenberg natus est anno 1974

## Officia factionis Nazistae 
Post revolutionem Russiae anno 1918 in Germaniam fugit et anno 1920 sodalis NSDAP factus est. Eo tempore et primos libros pseudophilosophicos et antiiudaicos publicavit. Rosenberg 1921 diurnarius et annis 1923 - 1938 editor actorum diurnarum factio nomine "Spectator Popularis" fuit. Anno 1930 opus magnum *Mythum XX saeculi* (Theod.: Der Mythus des 20. Jahrhunderts) publicavit. Anno 1933 officium rerum exterarum factionis suscepit et anno 1934 legatus ideologiae factionis ab Hitler factus est. Sed his officiis non multum potuit.

## Magistratus publicus 
Anno 1930 primo legatus Dietae Imperii Germanici electus est et ad 1945 mansit. Anno 1941, postquam Germania Unionem Sovieticam agressa est, Rosenberg Administer Imperii Occupatarum Regionum Orientis nominatus est et hoc officio multa crimina in incolas Russiae imperabat. 

## Iudicium 
Anno 1945 Rosenberg apud Flensburgum ab Alligatis captus est et anno 1946 inter praeclarum iudicium Norimbergensem contra nazistas Rosenberg in ius vocatus est et die 1 Octobris capite damnatus est.

## Opera 
* *Der Mythus des zwanzigsten Jahrhunderts*. Hoheneichen-Verlag 1930.
* *An die Dunkelmänner unserer Zeit. Eine Antwort auf die Angriffe gegen den „Mythus des 20. Jahrhunderts“* 1937

## Nexus externi 
* Biographia Alfredi Rosenberg in Museum historicum Germaniae *(Deutsches Historisches Museum*)
* 
* Biographia apud „Shoa.de“

## Nota 
Categoria:Nati 1893
Categoria:Mortui 1946
Categoria:Alumni Universitatis Publicae Technicae Moscuensis Baumanianae
Categoria:Alumni Universitatis Tallinnensis
Categoria:Legati Dietae Imperii Germaniae (Res publica Vimariana)
Categoria:Legati Dietae Imperii Germaniae (Dictatura Nazista)
Categoria:Administri Imperii (Germania)
Categoria:Morte damnati
Categoria:Auctores Holocausti
Categoria:Secundum bellum mundanum
Categoria:Fascismus in Germania
Categoria:Politici Germaniae
Iulius Streicher

[thumb|Iulius Streicher anno 1946 inter [Iudicia Norimbergensia|iudicium Norimbergensem]]

** Iulius Streicher** (natus 12 Februarii 1885 in Fleinhausen apud Augustam Vindelicorum supplicio affectus est die 16 Octobris 1946 Norimbergae) fuit vir publicus nazista qui magnam partem in holocausto habuit, id est in stragibus Iudaeorum inter tyrannidem Nazistam, quia libelli de odio phyletico  „Der Stürmer“ editor fuit. Annis 1932 - 1945 legatus Dietae Imperii Germanici fuit.

Anno 1946 inter praeclarum iudicium Norimbergensem contra nazistas Rosenberg in ius vocatus est et die 1 Octobris capite damnatus est.

## Nexus externi 
* De Iulio Streicher apud Jewish Virtual Library
* SPIEGEL TV. Brevis biographia: Julius Streicher (1885 - 1946)
* Satyra libelli Stürmers

## Nota 
Categoria:Politici Germaniae
Categoria:Auctores Holocausti
Categoria:Legati Dietae Imperii Germaniae (Res publica Vimariana)
Categoria:Legati Dietae Imperii Germaniae (Dictatura Nazista)
Categoria:Nati 1885
Categoria:Mortui 1946
Categoria:Morte damnati
Categoria:Secundum bellum mundanum
Categoria:Fascismus in Germania
Alfredus Jodl

thumb|Alfredus Jodl.

**Alfredus Iosephus Ferdinandus Jodl** (natus *Alfred Baumgärtler* die 10 Maii 1890 Herbipoli; supplicio affectus die 16 Octobris 1946 Norimbergae) fuit praecipuus vir militaris Germanicus inter secundum bellum mundanum.

Anno 1946 inter praeclarum iudicium Norimbergense contra nazistas Jodl in ius vocatus est et die 1 Octobris capite damnatus est.

## Bibliographia 
* Luise Jodl: *Jenseits des Endes: Der Weg des Generaloberst Jodl.* – Monaci: Langen Müller, 1987. – ISBN 3784421458
* Bodo Scheurig: *Alfred Jodl: Gehorsam und Verhängnis.* – Berolini, Frankfurti ad Moenum: Propyläen, 1991 (Lizenzausgabe Verlag Siegfried Bublies, Schnellbach 1999, ISBN 3926584661)
* Guido Knopp: *Hitlers Manager* – Monaci: Goldmann, 2007.

## Nexus externi 
* Biographia Alfredi Jodl in Museum historicum Germaniae *(Deutsches Historisches Museum*) 
* Biographia apud Shoa.de

Categoria:Politici Germaniae
Categoria:Milites Germaniae
Categoria:Nati 1890
Categoria:Mortui 1946
Categoria:Morte damnati
Categoria:Secundum bellum mundanum
Categoria:Fascismus in Germania
Absolutivus

**Absolutivus**, breviter **ABS**, est casus grammaticus linguarum ergativarum, quo designantur:
* obiectum verbi transitivi.
* subiectum verbi intransitivi.

Subiectum verbi transitivi ergativo casu notatur. Lemmata nominalia lexici absolutivo notantur, sicut *mutil* 'puer'. Absolutivus suo exitu caret, sicut nomina propria linguae Vasconicae:

* *Martin etorri da* ('Martinus venit'),  ubi *Martin*, subiectum verbi intransitivi *etorri* ('venire'), exitum in Ø (zero) habet. 

Sin autem de nomine substantivo in oratione adhibito agitur, absolutivus articulo *-a* miscetur: 

* *Mutil**a** etorri da* ('puer venit'),  ubi *-a* suffixo articulus simulque absolutivus designatur. 

Cum autem verbum praedicatum transitivum est, ut *ikusi* ('videre'), absolutivo obiectum designatur, ergativo (*-ak*) subiectum:  
 
* *Irakasleak*ERG *mutila*ABS *ikusi du* ('magister puerum vidit'), ubi *mutil-a* obiecti, *irakasle-ak* subiecti officio fungitur.

Categoria:Ars grammatica
Ioannes Frank

thumb|Corpus mortuum Ioannis Frank

**Ioannes Frank** (natus Carolsruhae die 23 Maii 1900; supplicio affectus Norimbergae die 16 Octobris 1946) fuit causidicus nazista et gubernator Poloniae inter secundum bellum mundanum.

## Magistratus 
Inter alia Frank ab anno 1930 legatus Dietae Imperii Germanici fuit et ad annum 1945 mansit. 

Anno 1946 inter praeclarum iudicium Norimbergensem contra nazistas Frank in ius vocatus est et die 1 Octobris capite damnatus est.

## Nexus externi 
* Biographia apud shoa.de 
* De Ioanne Frank

Categoria:Politici Germaniae
Categoria:Auctores Holocausti
Categoria:Nati 1900
Categoria:Legati Dietae Imperii Germaniae (Res publica Vimariana)
Categoria:Legati Dietae Imperii Germaniae (Dictatura Nazista)
Categoria:Mortui 1946
Categoria:Morte damnati
Categoria:Secundum bellum mundanum
Categoria:Fascismus in Germania
Pax Britannica

**Pax Britannica** est aevum quo Regnum Britanniarum in orbi terrarum pacem creavit et servavit. Hoc aevum Napoleone in proelio in Campis Waterloensibus devicto coepit et Bello Orbis Terrarum Primo incipienti finivit. Nomen est creatum secundum pacem Romanam.

Categoria:Britannia
Britannica pax
Categoria:Res politicae
Yamamoto Isoroku

[thumb|[Sepulcretum Yamotomo Isoroku]]

**Yamamoto Isoroku** (Iaponice:山本　五十六) (4 Aprilis 1884—18 Aprilis 1943) fuit Iaponicus praefectus generalis classis nauticae qui impetum contra *Pearl Harbor* (Margaritarum Portus) castrum marinum in Oahu Havaiorum die 7 Decembris 1941 cogitavit. Cum anno 1943 in bellum mortuus esset, funus nationalis celebratus est. Anima sua in Yasukuni reveratur. 

Pater, Sadaioscius Tacanus, fuit samuraeus; anno 1916, Isoroku a gente Yamamoto adoptatus est. 

## Fontes 
Categoria:Alumni Universitatis Harvardianae
Categoria:Milites Iaponiae
Categoria:Secundum bellum mundanum
Halo 2

**Halo 2** est ludus secundus in serie ludorum electronicorum Halo. Factus fuit prima pro Xboge anno 2004 quando venditus suus incepit. Dies 9 Februarii anno 2009 incepit venditus huius ludi pro computatris. 

## De Mythistoria Sua 
Tempus parvum est post res ludi Halo: Combat Evolved et Master Chief (miles optimus) cum Sgt. Johnson vivente ad tellurem revenit. Sunt in ultissimis diebus Imperii Humani et foedus alienigenarum nominatur Conventio destruxit omnes maximas castras humanas praeter Tellus. Certe, Master Chief et Sgt. Johnson in statione spatialis, super ritus ubi ipsos praemia dantur quando Conventio reperitur prope Tellurem. Incipit proelium pro tellure et milia militum alienigenarum tellurem adplicant. Master Chief et Sgt. Johnson missi sunt contra alienigenas in superficie telluris pugnare. 

* Halo

Categoria:Ludi televisifici
Categoria:Ludi computatrales
Categoria:Halo (series)
Pax Germanica

**Pax Germanica** in Instrumento Pacis Monasteriensis designat tempus futurum vel speratum post bellum tricennale. In alio illius temporis scripto tempus post pacem Westphalicam verbo pacis Germanicae designatur.

Nomen formatum est secundum illam pacem Romanam.

## Nota 
## Libri 
* Heinz Duchhard (editor): *Der westphälische Friede - Diplomatie, politische Zäsur, kulturelles Umfeld, Rezeptionsgeschichte*. Oldenbourg Wissenschaftsverlag 1998. ISBN 3-486-56328-9 liber apud books.google.de et nonnulla symbola  et  scripta. Liber praebet textum Latinum actarum pacis Westphalicae.
* Tighe, C., "Pax Germanica in the future-historical" in *Amsterdamer Beiträge zur neueren Germanistik*, pp. 451-467.

## Nexus externus 
*

Germanica pax
Categoria:Germania
Pila Vasconica

thumb|Locus pro ludo pilae
**Pila Vasconica** (Vasconice: *Euskal Pilota* vel breviter *pilota*; Hispanice: *Pelota vasca*; Francogallice: *Pelote Basque*) est grex ludorum Vasconici, qui in Vasconia, Navarra, Pago Vasconico, Rioiia atque ceteriis partibus Hispaniae Septentrionalis luduntur. Lusor *Pilotari* appellatur (pl. *pilotareak*). 

## Ludi pilarum
Sunt varii modi ludorum:
*Cum manubriato atque pila latica
*Cum manubriato atque pila coriacea
*Cum manu
*Cum cista (Vasconice: *jai alai* vel *zesta-punta*)
Iosephmaria Escrivá

alt=Imago Sancti Iosephmaria in Civitas Vaticani|thumb|Statua Sancti Iosephmariae apud Basilicam romanam Sancti Petri

**Sanctus Iosephmaria Escrivá** **de Balaguer** (1902–1975) fuit Hispanicus in Ecclesia Catholica Romana presbyter et Praelaturae Operis Dei conditor, atque est sanctus Ecclesiae Romanae, a Ioanne Paulo Papa II anno 2002 in album sanctorum inscriptus.

## Vita 
thumb|Insignia Iosephi Mariae Escrivá.
Natus est Barbastri in Hispania anno 1902, ordinatus est sacerdos anno 1925. Die 2 Octobris 1928 Opus Dei condidit, eoque novam in Ecclesia aperuit viam qua viri et feminae cuiuslibet condicionis vocationem Christianam, suas navitates in mundo sanctificantes, plene viverent: Opus Dei anno 1982 in praelaturam personalem erectum est. Praedicatione atque scriptis plurimum ad fideles laicos conscios reddendos peculiaris ipsorum missionis ecclesialis contulit. . Postquam tenero affectu aspexit imaginem Beatissimæ Virginis positam in loco eminenti habitationis in qua labori operam dabat, improviso mortuus est Romæ, die 26 iunii anno 1975. Eo tempore Opus Dei extendebatur in quinque continentes terras eiusque membra ultra 60.000 numerabantur, quæ, in servitium Ecclesiæ, eo ipso spiritu inflammabantur plenæ unionis cum Romano Pontifice et cum Episcopis, quem Sanctus Iosephmaria Escrivá semper coluit. Beatus Ioannes Paulus II inter Sanctos recensuit Fundatorem Operis Dei, die 6 octobris anno 2002. Eius festum liturgicum celebratur die 26 iunii. Corpus Sancti Iosephmariæ Escrivá iacet in ecclesia prælatitia Operis Dei, Sanctæ Mariæ de Pace dicata, Viale Bruno Buozzi 75, Roma.

## Opera litteraria Iosephmariae Escrivá de Balaguer 
Multos libros scripsit sanctus Iosephmaria:
* *Camino* ("Iter")
* *Surco* ("Sulcus")
* *Forja* ("Fornax")
* *Via Crucis*
* *Santo Rosario* ("Sanctum Rosarium")
* *Es Cristo que Pasa* ("Quando pertransit Christus")
* *Amar a la Iglesia* ("Ecclesiam diligere")
* *Amigos de Dios* ("Amici Dei")
* *Conversaciones* ("Colloquia")
* *La Abadesa de las Huelgas* ("Abbatissa de Las Huelgas")

## Exscripti homiliarum sancti Iosephmariae 
"Estote persuasi: non habebitis plerumque possibilitatem praestandarum fortiarum splendidissimarum praesertim quoniam vulgo occasio non adest. Vice versa, opportunitates non absunt probandi amoris Christi in parvis rebus, in quo normati est ". (*Magnitudo vitae ordinariae, 11 martii 1960)*

“Ubi id quod expetitis et labor atque amores vestri sunt, ibi est quoque locus in quo Iesu Christo cotidie occurrere potestis. In rebus enim vel magis materialibus huius mundi nos sanctificare debemus, Deo et cunctis hominibus servientes. In horizonte, filii mei, cælum et terra coniungi videntur. Attamen non est ita, quia vere coniunguntur in cordibus vestris, si sancte degitis vitam vestram ordinariam... ” (*Mundum ardenter diligere*, 8 octobris 1967)

## Notae 
Categoria:Incolae Hispaniae
Categoria:Presbyteri catholici
Categoria:Sancti
Categoria:Theologi
Gulielmus Frick

[thumb|Guliemus Frick inter [iudicia Norimbergensia|iudicium Norimbergensem anno 1946. Imago: Bibliotheca Trumaniana.]]
**Guliemus Frick** (natus Alisontiae in communi locali Palatino in regno Bavariano die 12 Martii 1877; supplicio affectus Norimbergae die 16 Octobris 1946) fuit vir publicus nazista, qui ab 30 Ianuarii 1933 usque ad 20 Augusti 1943 Administer Imperii Rerum Internarum meruit.

## Bibliographia
* Bergmann, Joachim. *Die innenpolitische Entwicklung Thüringens in der Zeit von 1918 bis 1932.* Europaforum-Verlag. ISBN 3-931070-27-1.
* Neliba, Günter. 1992. *Wilhelm Frick: Der Legalist des Unrechtsstaates.* Schöningh, Paderborn et al. ISBN 3-506-77486-7
* Richardi, Hans-Günter. 1991. *Hitler und seine Hintermänner: Neue Fakten zur Frühgeschichte der NSDAP.* Monaci. ISBN 3-7991-6508-8.

## Nexus externi 
* Biographia apud Shoa.de
* Biographia Gulielmi Frick in Museum historicum Germaniae *(Deutsches Historisches Museum*) 

Categoria:Auctores Holocausti
Categoria:Administri Imperii Rerum Internarum (Germania)
Categoria:Fascismus in Germania
Categoria:Iuris consulti
Categoria:Morte damnati
Categoria:Politici Germaniae
Categoria:Secundum bellum mundanum
Vitaminum

[thumb|[Fructus holeraque multa **vitamina** praebent.]]
**Vitaminum** (), sive **vitamina** (), est compositum organicum, quod inest alimentis, necessarium ad metabolismum movendum. Corpus humanum, ut aiunt artis medicae periti, tredecim vitamina requirit, sed solum vitaminum D ipsum per se parare potest. Inopia vitaminorum aut nimius vitaminorum haustus est quorundam morborum causa.

## Nomen
Nomen *vitamine* Anglice anno 1912 fictum est a Casimiro Funk, biochemico Polonico, qui vocabulo *vitae* addidit suffixum *amine* ('aminum'), verae naturae chemicae vitaminorum ignarus.

Vitamina his litteris nominantur: A, B, B1, B2, B5, B6, B8, B9, B12, C, D, E, K, P.

## Descriptio vitaminorum 
# Vitaminum A intervenit formationi cuiusdam oculorum pigmenti, cuius absentia visui nocet.
# Vitaminum B1, dictum thiamina, est particeps metabolismi energetici. Eius absentia morbum beriberi affert.
# Vitaminum B2, dictum riboflavina, intervenit oxydationi cellularum. Eius inopia affert ceratitidem et minuit aciem oculorum.
# Vitaminum B3, dictum nicotinamina vel vitaminum PP, particeps est processuum reducentium organismi. Eius absentia affert pellagram.
# Vitaminum B5, dictum acidum pantothenicum, intervenit oxidationi acidorum crassorum.
# Vitaminum B6, dictum pyridoxina, particeps est formationis sanguinis. Eius inopia incremento nocet vel anaemiam affert.
# Vitaminum B9 (folatum/acidum folatum)
# Vitaminum B12, dictum cyanocobalamina, formationis sanguinis particeps est. Eius inopia quandam anaemiam affert.
# Vitaminum C, dictum acidum ascorbicum, intervenit respirationi cellularum. Eius absentia affert stomacen sive scorbutum.
# Vitaminum D stimulat haustionem calcii et phosphori ab intestinis. Eius inopia potest afferre membrorum pravitatem.
# Vitaminum E, dictum tocoferolum, vitat oxydationem cellularum. Putatur movere organa genitalia et fecunditatem.
# Vitaminum F, dictum acidum linolicum, metabolismi lipidorum particeps est. Eius inopia cuti nocet.
# Vitaminum H, dictum biotina, synthesis acidorum crassorum particeps est. Eius inopia nocet cuti.
# Vitaminum K intervenit synthesi hepaticae factorum coagulationis sanguineae. Eius inopia graves haemorrhagias affert.
# Vitaminum P est particeps protectionis endotheliorum vascularium. Eius inopia nocet vasis capillaribus.

## Notae 
## Bibliographia 
* Jack Cecil Drummond, "The Nomenclature of the So-called Accessory Food Factors (Vitamins)" in *Biochemical Journal* 14 (1920): 660.
* .
* 

## Nexus externi 
* De vitaminis apud MedlinePlus .

Categoria:Biologia
!
Octupla Via Nobilis

[thumb|[Dharmacakra|Dharmae rota, saepe adhibita signum Octonariae Viae Nobilis]]

**Octupla Via Nobilis,** in dharma, doctrina a Buddhae edocta, est iter vel modus vivendi qui ad miseriae (*dukkha*) cessationem et sibi vigilantiam ducit. Octupla Via Nobilis usitate adhibetur instrumentum inventionis, a quo aliquis scientiam de ultima rerum veritate sibi inveniat. Modus a quo mortales avaritiam, odium, errorem sibi exstirpent, Octupla Via Nobilis est ultima veritas ex Quattuor Veritatibus Nobilibus, veritas cuius prima pars est comprehendere Quattuor Veritates Nobiles.

In omnibus Octuplae Viae Nobilis elementis, nomen adiectivum *rectus* notionem Sanscritam *samyañc* Paliensemque *sammā* exprimit, significans 'conficere, cohaerere, omnes ad unum esse', quae sensum perfectionis integritatisque potest ferre. In symbolismo Buddhisto, Octupla Via Nobilis saepe depictitur dharmae rota, cuius octo radii octo viae elementa exprimunt.

## Notae 
* Praemium Recte Vivendi

## Nexus externi 
* *The Noble Eightfold Path: The Way to the End of Suffering,* a Bhikkhu Bodhi scriptus
* *Wings to Awakening: An Anthology from the Pali Canon,* a Thanissaro Bhikkhu editus
* *The Path to Peace and Freedom for the Mind,* ab Ajaan Lee Dhammadharo scriptus
* *The Craft of the Heart,* ab Ajaan Lee Dhammadharo scriptus
* Thanissaro Bhikkhu (trans.) (2006). *Ambalatthika-rahulovada Sutta: Instructions to Rahula at Mango Stone* (MN 61). De "Access to Insight" apud http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/mn/mn.061.than.html. Hac in sutta, Buddha filium docet de sollertibus mentis, corporis, linguae actionibus.
* Octupla Via Nobilis in Buddhismo Advayavada: https://web.archive.org/web/20080304053236/http://www.religiousfervor.com/category/buddhism/eightfold-path/

Categoria:Religio Buddhistica
Categoria:Termini Buddhismi
8
Robertus Boyle

right|thumb|Robertus Boyle, 1627–1691

** Robertus Boyle** (natus die 25 Ianuarii 1627 in insula Lismore, Hibernia; mortuus die 30 Decembris 1691 Londinii) fuit clarus naturae studiosus Hibernicus, qui novae physicae et chemiae pater putatur est. Boyle relationem, cui nomen legis scientificae Boyle lex impositum est, relationem inter gasii pressionem et volumen invenit.

## Opera selecta 
* *The Sceptical Chymist* (1661, dt. *Der skeptische Chemiker*, ISBN 3-8171-3229-8)
* The Sceptical Chymist University of Pennsylvania Library
* Essay on the Virtue of Gems Gem and Diamond Foundation
* Experiments Touching Colours Gem and Diamond Foundation
* Boyle Papers University of London

## Bibliographia 
* Michael Hunter, ed., *Robert Boyle Reconsidered*. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 1994. ISBN 0-521-44205-2
* Barbara Beigun Kaplan, *"Divulging of Useful Truths in Physick": the medical agenda of Robert Boyel*. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 1993. ISBN 0-8018-4601-3

## Nexus externi 
* De Roberto Boyle apud plato.stanford.edu
* Opera Anglica Roberti Boyle
* [de Roberto Boyle Archiv der Royal Society](http://www.royalsociety.org/DServe/dserve.exe?dsqIni=Dserve.ini&dsqApp=Archive&dsqCmd=Show.tcl&dsqDb=Persons&dsqSearch=(Surname='Boyle')&dsqPos=7)

Categoria:Nati 1627
Categoria:Mortui 1691
Categoria:Alumni Collegii Etonensis
Categoria:Chemici Hiberniae
Categoria:Physici Hiberniae
Categoria:Socii Regalis Societatis Londiniensis
Eduardus Munch

[thumb|Eduardus Munch in [photographemate temporis ignoti.]]
thumb|*Clamor.*
[thumb|upright=.8|*Imago cum [brachium|brachio sceletali a se picta,* 1895.]]
[thumb|upright=0.8|Munch anno [1933.]]
**Eduardus Munch** (IPA Norvegice /ˈɛ̀dvɑʈ ˈmʊŋk/, natus Løten in vico Hedmarciano Norvegiae die 12 Decembris 1863; mortuus Ekely apud Asloam, 23 Ianuarii 1944) fuit pictor Norvegiensis, motus expressionista praeclarissimus Norvegiae plerumque aestimatus.  *Clamor,* eius clarissima pictura, quae motum animi timoris ante oculos ponit, una ex iconicis artis mundi imaginibus facta est.

Puer orbus saepe infirmus fuit, familiarem dolorem psychologicum metuens. In Schola Regali Artis et Designationis Christianiae (in Osloa hodierna) matriculavit, cum vitam bohemicam degere inciperet, ab Ioanne Jæger nihilista multo motus, qui suum statum animi mentisque pingere suasit (statum quem "picturam psychologicam" appellabat). Ex quo suus modus unicus ortus est.

Multum iuvenis peregre didicit. Lutetiae operibus Pauli Gaugin, Vincentii van Gogh, Henrici de Toulouse-Lautrec avide studuit, praecipue eorum tractationem colorum. Berolini in Augustum Strindberg dramatistam Suecicum incidit, quem pinxit cum initium *Zoophori Vitae* faceret, sui magni operis, quod seriem thematum profundorum sicut amorem, anxietatem, invidiam, proditionem depingit.

*Clamor* Christianiae conceptus est, ubi secundum Munch, in solis occasu ambulans, "ingentem infinitumque naturae clamorem" audivit. Facies in pictura percepta sollicitus hominis moderni angor  exsistentialis late habetur. Inter annos 1893 et 1910, quattuor exemplaria huius imaginis fecit (duo picta, duo in pastellis ficta), cum aliquot impressionibus graphicis. Una ex exemplis in pastellis fictis quartum a maximo pretio ullius picturae in auctione emptae demum meruerit.

Contra famam divitiasque gliscentis, eius animi motus instabiles duraverunt. Matrimonium breviter contemplatus est, sed se obligare noluit. Quendam debilitatem mentis anno 1908 passus est, postquam ebriositatem tandem demisit, et crescens Christianiorum comprobatio atque exhibitiones in museis urbanis eum magnopere exhilaraverunt. Senescens placide privatimque laborabat. Quamquam nazistae eius opera in Germania vetaverunt, plurima ex eis secundo bello mundano supefuerunt.

Asteroides 5699 Munch in eius honorem nominatus est.
## Bibliographia
*.
*.
*.
* .
* .
* 
* Gløersen, Inger Alver. 1994. *Munch as I knew him.* Bløndal: Hellerup.
* Heller Reinhold. 1993. *Edvard Munch. Leben und Werk.* Monaci: Prestel. ISBN 3-7913-1301-0.
* .
*
*.
* .
* .
* Schneede, Uwe M. (1988) 2000. *Edvard Munch: Die Meisterwerke.* Monaci: Schirmer/Mosel Verlag. ISBN 3-88814-992-4.
* Stang, Ragna. 1979. *Edvard Munch: Der Mensch und der Künstler.* Lapide Regio: Langewiesche. ISBN 3-7845-9360-7.
* Stenersen, Rolf. 1949. ''Edvard Munch.' Turici: Büchergilde Gutenberg.
*.
*.
*.

## Bibliographia addita
* ..
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .

## Nexus externi 
* Museum Munch Osloae dicatum.
* Pinacotheca Munch.

Categoria:Alumni Scholae Osloensis
Categoria:Expressionismus
Categoria:Pictores Norvegiae
Categoria:Symbolismus
Linus Pauling

[thumb|Linus Pauling [circa|c 1954.]]

**Linus Carolus Pauling** (natus die 28 Februarii 1901 Portlandiae in Oregonia – mortuus die 19 Augusti 1994 in * Big Sur *, California) fuit chemicus  Americanus oriundus e Germania. Primus electronegativitatem atomorum metiri docuit (1932), hoc est vim qua unumquodque elementum electrones ad se attrahit.

Una cum Maria Curie et uno cum K. Barry Sharpless, Pauling est homo qui bis praemium Nobelianum accepit, accurate: anno 1954 Nobelianum Chemiae Praemium studii biochemiae de vinculo chemico causa (inter alia helicis α in proteinarum secundaria structura inventor fuit) et anno 1962 Praemium Nobelianum Pacis Componendae ratione motus abrogationis armarum atomicarum abstulit. Ac contra bellum et conta Bellum Indosinense II pugnaverat. 

Ab anno 1968 ad medicinae studium sese convertit atque novum medicinae genus professus est quam medicinam orthomolecularem appellavit. Putabat enim sanitatem corporis humani in recto (Graece *ortho*-) numero molecularum in corpore naturaliter versantium constare. Contra pleraque medicamina, ut substantias adventicias, etiamsi nonnumquam ad morbum impugnandum necessarias, valetudini periculosa iudicabat. In eorum vicem vitaminorum supplementum (in primis vitamini C) aliorumque elementorum corpori in parva quantitate necessariorum suadebat ultra illam copiam quae e communi cibo ingeritur. Ad illam doctrinam divulgandam anno 1973 *The Linus Pauling Institute of science and medicine* conditum est. In quo non multum profecit quia Institutum Sanitatis Civitatum Foederatarum (*National Institute of Health*) novam doctrinam non comprobavit.

## Notae 
*4674 Pauling

## Nexus externi 
* Institutum Lino Pauling dicatum 

* Linus Pauling: The Nature of the Chemical Bond (De Natura Nexus Chemici) 
* De Lino Pauling in pagina Nobeliano Chemiae Praemio dicata  
* De Lino Pauling in pagina Nobeliano Pacis Praemio dicata 
* *The Pauling Blog*

Categoria:Professores Instituti Technologiae Californiensis
Categoria:Chemici theoretici
Categoria:Praemium Nobelianum Pacis
Categoria:Praemium Nobelianum Chemiae
Categoria:Incolae Oregoniae
Simon Okolski

right|250px|thumb|Pagina Simonis Okolski "Orbis Poloni" (1642)
**Simon Okolski** gente **Rawicz** (1580 - 1653) historicus et praedicator clarus erat. Natus est in urbe Camenets-Podolski, ubi ingressus est Ordinem Praedicatorum et perpetua emisit vota. 
Annis 1637 et 1638 sicut capellanus tegebat hetmanem M. Potocki in expeditionibus duabus contra cosacis rebellis a J. Ostrianin et D. Gunia ductis. In expeditionibus illis diarium lingua Polonica scripsit, quod fons pretiosissimus ad historiam populi Ucrainici spectans erat.

In alii sui operis voluminibus tres, Orbis Polonus appellatus, S. Okolski lingua latina insignia omnia nobilitatis Poloniae descripsit. Ille liber approbatus a rege Poloniae Vladislavo IV et auctoritate ecclesiastica est. 
* A.	1641 baccalaurus et monasterii Ordinis Praedicatorum in Camenets-Podolski superior;
* A.	1643 professor;
* A.	1648 superior provinciae Russicae Ordinis Praedicatorum, cuius "centrum" in urbe Leopolis erat.

## Simonis Okolski Opera 
* "Dyaryusz transactiey wojennej między wojskiem koronnem i zaporoskiem w r. 1637 miesiąca Grudnia przez Mikołaja Potockiego zaczętej i dokończonej». - Zamość, 1638.
* Kontynuacya dyaryusza wojennego. – Cracoviae, 1639. 
* Orbis polonus etc. – Cracoviae, 1641–1643.
* Żywoty niektórych św. zakonnic dominikanek. – Cracoviae, 1638.
* Niebo ziemskie Anjolów w ciele palma i lilija ozdobione etc. – Leopoli, 1634.
* Kioviensium et Czernichoviensium episcoporum etc. ordo et numeris descriptus. - Leopoli, 1646. 
* Russia florida etc. - Leopoli, 1646.

Categoria:Dominicani
Categoria:Historici Poloniae
Categoria:Scriptores Poloniae
Categoria:Historici Ucrainae
Categoria:Scriptores Ucrainae
Categoria:Nati 1580
Categoria:Mortui 1653
Categoria:Auctores Polonici
Categoria:Auctores Latini recentiores
Basilica

[thumb|Facies [ecclesia cathedralis|ecclesiae cathedralis Saltensis.]]
[thumb|upright=0.8|[Romae: Basilica Constantiniana.]]
**Basilica** est genus aedificiorum primo a Romanis antiquis excogitatum, in quo res publicae et iudiciales diebus fastis agebantur. Deducitur e Graecorum stoa, quae etiam erat amplus locus cum porticu, rebus publicis dicatus.

## Basilicae antiquae 
[thumb|Forma basilicae antiquae [Pompeii|Pompeiorum sitae.]]
Basilicae sunt magnae aulae, ubi iudicia et nundinae olim fiebant. Nonnullae basilicae antiquae Romae in foro fuerunt, sed etiam aliis in oppidis (ut in Pompeiis) inveniri possunt. Vitruvius Pollio de modo basilicarum aedificandarum scripsit. 

### Basilicae Romae 
Fuerunt Romae basilicae variae:
* Basilica Porcia: aedificata est anno 184 a.C.n. a Marco Porcio Catone maiore.
* Basilica Constantiniana: aedificium splendore ac magnitudine illius temporis eximium coeptum est ab imperatore Maxentio inter annos 307-310, finitum a Constantino post annum 313. 
* Basilica Aemilia: censore Aemilio Lepido anno 179 a. C. n. creata.
* Basilica Iulia: quam Augustus conclusit.
* Basilica Opimia: ab Opimio consule aedificata anno 169 a. C. n.
* Basilica Sempronia: aedificata a Marco Sempronio Graccho 169 a. C. n.
* Basilica Ulpia, a Traiano aedificata in foro suo.

## Basilicae palaeochristianae 
Primi Christiani temporibus persecutionum cultum Dei in aedibus privatis faciebant. Cum imperatores Romani doctrinam Christianam concesserunt, communitatibus Christianis maioribus aedificiis ad dei cultus celebrandos opus fuit. Primae ecclesiae publicae aedificatae sunt modo basilicarum civilium, cum navibus et porticibus et in anteriore parte mensa altaris, post quam pro sella praetoris vel imperatoris cathedra episcopi collocata est. Ingressus in aedem erat per atrium vel narthicem.

* Architectura Romana
* Deambulatorium
* Ecclesia (aedificium)
* Forum et forum Romanum
* Iudicium

## Nexus externi 
* De basilica in Harry Thurston Peck, ''Harper's Dictionary of Classical Antiquities'' (1898)

!
Categoria:Aedificia
Categoria:Architectura ecclesiastica
Categoria:Archaeologia Romana
Santaremensis

**Santaremensis** (Lusitane *Santarém*) est pagus Portugalliae  quod fere totum Ripae Tagi provinciam translaticiam format, sed consilia ad Ripam Inferiorem et Ripam Litoralem pertinentia comprehendens. Occidente districtu Colliponensi et districtu Castroleucensi, Oriente districtu Portus Alacris et Meridie districtu Eborensi et districtu Caetobrigensi et Occidente districtu Olisiponensi finitima est. Areá 6747 km², districtus est tertius Lusus maximus. Incolae (anno 2006) fuerunt 445&thinsp;599. Caput districtús est Scalabis.

Districtus in viginti una communia (Lusitanice: *municípios*) dividitur:

Usque ad annum 2002, districtus fere totum in Regione Olisipone et Valli Tagi (Lusitanice: *Lisboa e Vale do Tejo*), excepto Mansione, uno consilio ad Regionem Mediam et ad subregionem Pinetum Interius Meridionale (Lusitanice: *Pinhal Interior Sul*) pertinenti, integrabatur. Reliquae communia duas subregiones Olisiponis et Vallis Tagi constituebant: Medium Tagum et Limitem Tagi (Lusitanice: *Lezíria do Tejo*).

Praesenti in divisione reipublicae, post finium reformulationem et renominationem regionis Olisiponis et Vallis Tagi, districtus inter regiones Mediam et Transtagiam distributus est; e Regione Centri nunc partem faciunt subregiones Medii Tagi et Pineti Interioris Meridionalis et ad Transtagiam pertinet subregio Limitis Tagi.
thumb|Flumen Tagus et limites in districtu Scalabis. Descriptio horti Portarum Solis (Lusitanice: *jardim das Portas do Sol*), in Scalabi
Sic, summatim:

* Regio Media
** Medius Tagus
*** Abrantium
*** Alcanena
*** Constantia
*** Compitum
*** Ferreirapolis Ozecarensis
*** Auren
*** Sardoal
*** Sellium
*** Villa Cardilio
*** Villa Nova Naviculae
** Pinetum Interius Meridionale
*** Mansio
* Regio Transtagiae
** Limes Tagi
*** Almarinum
*** Alpiartia
*** Benaventum
*** Saxicolapolis
*** Samusca
*** Corusium
*** Goleganum
*** Rivus Maior
*** Salvaterra Magorum
*** Scalabis

## Patrimonium 
### Consilium Abrantii 
### Concilium Alcanenae 
### Concilium Almarini 
### Concilium Alpiartiae 
### Concilium Benaventi 
### Concilium Constantiae 
### Concilium Corusii 
### Concilium Ferreirapolis Ozecarensis 
### Concilium Golegani 
### Concilium Mansionis 
### Concilium Portus de Auren 
### Concilium Rivi Maioris 
### Concilium Salvaterrae Magorum 
### Concilium Samuscae 
### Concilium Saxicolapolis 
### Concilium Sardoalis 
### Concilium Scalabis 
### Concilium Sellii 
### Concilium Villae Cardilionis 
### Concilium Villae Novae Naviculae 
## Notae 
Categoria:Pagi Portugalliae