Mahometus

[thumb|Propheta Mahometus; ex *[Miradschname|Apocalypsi Mahometi*, 1436, Herat. Opus in thesauro Bibliothecae Nationalis Francicae (Lutetiae) invenitur.]]

**Mahometus** (Arabice محمد *Muḥammad*; de scriptura nominis Latina vide infra) fuit religionis Islamicae conditor, quem Musulmani credunt ultimum Dei (Arabice الله Allāh) nuntium prophetamque fuisse et ultimum legiferum in serie prophetarum Islamicorum, et quem plurimi Musulmani credunt ultimum prophetam ut docet Alcoranus (33:40–40), cui traditus sit Alcoranus, Gabriele Archangelo ei verbum Dei nuntiante. Musulmani ergo eum putant restitutorem primae fidei incorruptae et monotheisticae Adae, Noe, Abrahae, Moysis, Iesu, et aliorum prophetarum. 

Natus est Meccae anno fere 571, et mortuus Medinae, in Arabia occidentali, die 8 Iunii 632. Ipse fuit Abdullachi et Aminae filius, cui fuerunt nonnulli liberi, inter quos Fatima Zahra filia.

## De nomine 
Nomen Arabicum variis modis in litteras Latinas redditum est, ut *Mahometus*, *Muhammadus*, *Mahumetus*, *Machometus*, *Mahometes*, *Maometus* et alia.

Nomen plenum eius fuit ابو القاسم محمد ابن عبد الله ابن عبد المطلب ابن هاشم (*Abū al-Qāsim Muḥammad ibn ʿAbd Allāh ibn ʿAbd al-Muṭṭalib ibn Hāšim*)‎, hoc est "pater Qasimi, Muhammadus, filius Abd-Allahi, filii Abd-al-Muttalibi, filii Hašimi."

## Fontes 
De nullo magnorum religionis auctorum Orientis tanti nuntii exstant quam de Mahometo, qui quidem aut a fidelibus conscripti sunt, ut Mahometum prophetam annuntiarent, aut ab inimicis (Christianis), qui eum "corruptorem" recusarent. Fontes principales sunt:

### Alcoranus 
In vita Mahometi indaganda scientia Islamica Alcoranum semper fontem primum duxit. Secundum memoriam Islamicam, Alcoranus a quibusdam Mahometi sectatoribus ipso ab initio (circiter ab anno 610) litteris mandatus est, primo in foliis solutis (ṣaḥīfa, pl. ṣuḥuf / ‏صحف , صحيفة ‎ / ṣaḥīfa, pl. ṣuḥuf), maxima ex parte in pergamena sive in animalium pelli (raqq /riqq / ‏رقّ ‎). Haec corpus maṣāḥif (ex sing. muṣḥaf ‏مصاحف , مصحف ‎ / maṣāḥif, muṣḥaf) nominatum est. Studiosi Islamici non consentiunt utrum ipse propheta Alcoranum composuerit an compositio sub primo calipha Abu Bakr as-Siddiq (632-634) facta sit. Fontes autem in hoc conveniunt Alcoranum ab Uthman ibn Affan (653-656) canonizatum esse, exemplis discrepantibus deletis.

Mahometus ipse in Alcorano quater nominatur:

* Sura 3,144: *Et non est Mahometus nisi legatus; iam praeterierunt ante eum legati.*
* Sura 33,39: *Non est Mahumetus pater ullius ex viris vestris, ita ut non possit ducere uxorem illius, sed est Legatus Dei, et sigillum Prophetarum.*
Uterque versus attestatur Mahometo persuasum fuisse se prophetam esse, qui nuntium prophetarum priorum continuaret perficeretque. 
* Sura 47,2: *Qui vero fideles fuerint, et fecerint recta, et crediderunt in id, quod demissum fuit super Mahumetum (et ipsum est veritas a Domino eorum), expiabit ab eis mala eorum, et rectificabit intentionem eorum.* 
* Sura 48,29: *Mahumetus est legatus Dei; qui vero sunt cum eo, feroces sunt contra infideles, misericordes inter se.*

Ut versus demonstrant, Mahometus credidit se nuntium salvificum annuntiare, qui ipsum sectatoresque ab "infidelibus" (kuffār) distingueret.

### Exegesis Alcorani (tafsīr) 
Interpretationes multorum Alcorani versuum (tafsīr) indicia praebent, quae ad vitam Mahometi pertinent. Interpretes res gestas revelationis (‏أسباب النزول‎ / asbābu ’n-nuzūl) in quibusdam versibus inventas collegerunt ac disputaverunt, ex quo particularis exegeseos Alcorani ramus ortus est, qui nullos nisi illos versus tractat, quorum revelatio ad certas vitae Mahometi res gestas refert.

### Sira 
[thumb|Mahumeti litterae ad [Muqawquis datae.]]
"Vita Mahometi" (Sira) ab Muhammad ibn Ishaq conscripta, quae ab Ibn Hischam redacta ac suppleta exstat, est fons traditionis profanae. Auctor multos nuntios antiquiorum fontium, qui a saeculo septimo repetunt, suscepit. Historiographi posteriores, sicut al-Tabari in sua *Historia Mundi,* citeriores nuntios primordiales in "Vita Mahometi" non comprehensos acceperunt. Etiam quidam nuntii ab 'Urwa ibn az-Zubayr ibn al-'Awwam († circa annum 712) litteris mandati, quas ad Omayadarum Caliphum ʿAbd al-Malik ibn Marwān dedit, res singulas de religionis Islamicae primo tempore magni momenti amplectuntur. Qui nuntii in "Historia Mundi" supradicti *al-Tabari*, ut *Hischam*, '*Urwae* filius, eos tradiderat, comprehensi sunt. Auctoritas eorum a studiosis hodiernis non dubitatur.

### Bella (maghazi) 
Praeter biographiam aliud genus litterarium vitam resque gestas Mahometi tractat, scilicet sic dictae litterae "maghazi", in quibus bella prophetae, postquam Medinam confugerat, usque ad mortem per annos singulos describuntur. Opus huius generis maximi momenti ab al-Waqidi conscriptum est, qui usque ad annum 823 Bagdati operatus est. Opus tribus voluminbus anno 1966 typis Arabicis exscriptum est.

### "Libri classium" (kutub al-ṭabaqāt) 
Quartum genus historiographicum sunt sic dicti "Libri classium" (*kutub al-ṭabaqāt*); non res singulis annis gestas enarrant, sed argumenta secundum annos, quibus quaeque persona descripta ad religionem Islamicam convertit (*sahaba*), distributa sunt. Initium huius operis origini, vitae rebusque gestis Mahometi dedicatum est. Notissimum huius generis opus a discipulo supradicti al-Waqidi, Muhammed ibn Sa'd, conscriptum est, qui ex Basra oriundus anno 845 Bagdati mortuus est.

## Vita Mahometi 
### Tempus antequam Mahometus propheta ingressus est (571–609) 
[thumb|Nativitas Mahumeti prophetae. Ex ''Jami' al-Tavarikh* (Latine fere: Historia universalis), conscripta a [Raschid ad-Din, Irania (Tauris), circiter A.H. 714 / A.D. 1314–1315, atramentum, pigmenta coloris et aurum in charta. Edinburgh University Library (MS Arab 20, folio 42r), Cat. 6. Exemplari nativitatis Christi mutato tres feminae Sanctos Magos supplent. ʿAbd al-Muttalib, prophetae avus, (dextra) Iosephum supplet.]]
[thumb|Mahometus adulescens a monacho [Bahira cognoscitur. Pictura minima ("miniatura") ex *Jami' al-Tavarikh* a Raschid ad-Din conscripta, Irania (Tauris, 1307). Bibliotheca Universitatis Edimburgi.]]
* Mahometus circa annum 570 in urbe Arabica Mecca ex nobilissima gente Corasina ortus est, pauper tamen, quod pater eius Abdullah antequam Mahometus natus erat, mortuuus est; familia ex Mahometi proavo ‏Hascem appellabatur Hascemita. Exactus dies ac annus natalis incerti, cum fontes varia et repugnantia tradant. Traditio Islamica Mahometum saepe "anno elephantis", qui dicitur, natum esse vult (circiter 552-554), quod autem verisimile non est. Iam historicus Islamicus *Ibn al Kalbi* (mortuus anno 819) annum 570 proposuit.
 
* Sex annos natus Mahometus matrem Aminam amisit. Deinde apud avum *ʿAbd al-Muttalib*, eo mortuo sub patruii *Abu Talib'' filiorumque tutelam venit. Amina pagana mortua est. In antiquissimis Hadit-anthologiis pluries narratur Mahometum sepulcrum matris visitavisse et Deum, ut ei daret veniam, oravisse. Quapropter, ut exegesis Islamica putat, sura 9:115 relevata est: et in narrationibus Islamicis (qiṣaṣ al-anbiyāʾ') mentio facta est.

* Mahometus, antequam primas revelationes percepit, traditiones polytheisticas populi sui sequebatur. Hoc spatium temporis Arabice *Dschāhiliyya* vocatur. Religiones monotheisticae autem (Iudaismus et Christianismus) magis magisque in Arabiam intrantes verisimiliter ad Mahometum pertinebant. In Mahometi vita (Sira) a Muhammad ibn Ishaq conscripta Mahometum tum noto Zaid ibn ʿAmr occurrisse narratur; Mahometum illi Zaid carnem victimarum, quae idolis litata esset, obtulisse; quam Zaid repudiosam reiecisse. Ex illo die Mahometum idolis non iam sacrificavisse. Id apud posteros ab al-Buchari usque ad adh-Dhahabī saepius narratum est.

* Sub annum 595 divitissima mercatoris vidua nomine Chadidia (555?–619), cui Mahometus operam navabat, ei nupsit. Chadidia ex nobili gente Corasina *ʿAbd al-ʿUzzā* orta iam duo maritos habuerat et Mahometo 15 annis maior erat. Ita Mahometus pecuniae curis liberatus et in statum liberalem collocatus est. Sura 93,6-7 huius rei mentionem facit: Illo tempore Mahometus circiter 40 annos natus erat. Etiam sura 10.17 hoc modo intellegitur:

Tempus Meccae inter 616–622 vix demonstrari potest, quod aliae relationes alia narrant. Ex suris Meccae scriptis colligi potest, Mahometum se populi monitorem (naḏīr, Arabice ‏نذير‎) censuisse (38,70) et quaedam officia religionis introducere studuisse:
:Iam felices sunt fideles, qui in sua oratione sunt sese humiliantes, et qui sunt ab inani futilique sermone procul recedentes et qui sunt eleemosynam facientes et qui sunt mutones suos custodientes non utentes illis, nisi erga uxores suas aut quod possederunt dexterae eorum. (E.e., erga ancillas suas) (23:1-6) Ceterum etiam in mescita Al-Aqsa hic versus non nisi in inscriptione saeculi undecimi invenitur.

### Fuga ex Mecca 
[thumb|Iter Mahometi prophetae; folium operis Majma' al-tawarikh (Compendium Historiarum), circa annum 1425; Timurid. Herat, [Afgania. In Museo Artium Metropolitano.]]
Variis ex causis Mahometus colloquia cum incolis urbis *Yathrib* seruit ad cognoscendum, si ibi sedem collocare posset: Religione poytheistica offendenda—etsi al-Kaaba, sanctuarium Arabiae gravissimum, agnovit—sibi multos inimicos fecerat; foedus cum incolis urbis Ta'if ad irritum ceciderat; multi sectatores fugati erant; tandem patronus Abu Talib et Chadidia uxor mortui sunt (sub annum 619). Quidam nobiles urbis *Yathrib*, cui postea nomen Medina (plenius: *madīnat an-nabiy* 'urbs prophetae') data est, Mahometo et sectatoribus eius praesidium obtulerunt, quod inter annos 621–622 foedere ictum est. 

Anno 622 vexatione augente Mahometus et sui Mecca exiverunt et Medinam fugerunt. Medinam cum advenissent, multi Mahometum secuti sunt. Ista fuga, Hegira appellata, est initium Islamici calendarii. Adventus in *Qubā*' prope Yathrib sita postea in duodecimum *Rabi’* primi anni lunaris calendarii Islamici (dies 24 Septembris anno 622) constitutus est. Anni subsequentes ex anno 622 numerantur et *anni Hegirae* vocantur. Ergo annus 631, exempli gratia, est Annus Hegirae decimus (saepe scriptus "10 AH") in Islamico calendario.

### Prius tempus, quo Mahometus Medinae prophetizavit 
Societas *Yathrib* urbis, quae nunc Arabice *al-Madina* (Medina) vocatur, tempore Hegirae aliter ac Meccae constituta erat. Incolae ad civitates gentesque inter se contrarias *Aus* et *Chasradsch* pertinebant. Praeterea erant variae Iudaeorum gentes, inter quas *Banu n-Nadir*, *Banu Quraiza* et ''Qaynuqa'* plurimum potuerunt, deinde nonnulli urbis incolae, qui iam ante Hegiram Musulmani facti quique "adiutores" (*al-Ansar*) appellati sunt, postremo ii Mahometi sectatores, qui cum eo Mecca fugerant et "emigrantes" (*Muhadschirun*) nominati sunt. Aliae sedes Iudaicae erant a Medina in septentriones versae apud Khaibar.

Initio Mahometus omnes incolas in unam societatem coniungere studebat. A sic dicto Pacto Medinensi, quod ad litteram in prophetae biographia ab Ibn Ishaq conscripta servatum est quodque a studiosis, quamvis datatio disputetur, verum agnoscitur, non solum omnibus Musulmanis et Iudaeis eadem iura praebentur, sed etiam religiones agnoscuntur. Iudaei una cum fidelibus (id est, Musulmanis) *ummah* constituunt: "Iudaeis est ipsorum religio (*dīn*), Musulmanis ipsorum." 

"Ansar" et "Muhadschirun" iisdem iuribus gaudent. Se ipsum autem Mahometus hoc in pacto legatum Dei et prophetam vocat.

Diserte et plane pacto exclusi sunt polytheistae ("al-muschrikūn"). Quomodo pactiones cum Iudaeis, quarum historiographia Islamica mentionem facit, circa singula conscriptae fuissent, nescitur, quod conditiones varie traduntur. Tales pactiones autem inter Mahometum et Iudaeis exstitisse a studiosis ponitur.

Initio Mahometus ad distinctam segregationem ab aliis "possessoribus scripturae" („ahl al-kitāb“) annixus esse non videtur; iam Sura 109 ("Infideles") Meccae relevata religiones "aliorum" agnoscit: Directio orationis secundum revelationem Surae 2, 143-146 mutata est. 

### Bella ("ghazawât") a Mahometo ac sociis gesta 
Post hegiram - fugam Mecca in urbem Yathrib (sive Medinam) - Mahometus paulatim etiam militaris suorum dux factus est. Initio tum paucos asseclas a bello cohibuisse videtur, quod hic Alcorani versus primum post hegiram tempus commemorans attestatur:
:(...) *Continete manus vestras a proelio* (...)(4,75)
:*Concessum fuit iis, qui proeliantur (idest concessum fuit fidelibus, ut pugnent contra infideles), quod ipsi iniuste vexati sint ab illis. Et quidem Deus ad auxilium eorum est sane potens.* (22,41)
:*Ipse (Deus) est, qui eiecit eos, qui fuerunt increduli de familia Libri (Iudaeos scilicet Nodeirenses) a domibus suis ad primam congregationem eorum in Syriam. (...) Et nisi scripsisset Deus super eos transmigrationem (idest nisi decrevisset eos ex Arabia in Syriam eiciendos) certe eos punivisset in hoc mundo, et ipsis in futuro saeculo erit tormentum ignis. Hoc, quia ipsi schisma fecerunt adversus Deum et Legatum eius. (...) Quod excidistis de palmis vel reliquistis illas stantes super truncos suos, fuit porro per voluntatem Dei.* (59,2–5)

Dum urbs oppugnatur, gens Banu Quraiza formaliter recte egerat, Musulmanis ad fossam effodendam palas commodaverant, contra autem aggressores cibo instruxerant et cum eis clam egerant. Praeterea Mahometum ac asseclas a tergo adoriri moliti erant.

Variae Alcorani surae "belli fossae" et gentis Banu Quraiza exstinctionis mentionem faciunt res gestas secundum Dei voluntatem factas praedicantes.
:*Et reppulit Deus eos, qui erant infideles (nempe coniuratos) cum furore suo, non obtinuerunt bonum ullum, sufficiens fuit Deus ad proelium fidelibus, nam est Deus fortis, praepotens. Et descendere fecit eos ex scripturalibus ex arcibus suis (nempe Coraidenses) et coniecit in cordibus eorum terrorem: partem eorum occidistis et captivastis partem eorum et hereditare fecit vos Deus terram eorum et habitacula eorum et facultates eorum et terram, quam numquam calcaveratis. Nam est Deus ad omnem rem potens.* (33,25–27)), Caspira 1808, Ms. suppl. pers. 1030 s. 305v in thesauro Bibliothèque Nationale Lutetiae.]]
Mense Martio anno 628 (anno sexto post hegiram) Mahometus una cum sectatoribus iter Meccam fecit, ut ibi parvam peregrinationem (*'umra*) conficeret. Cum autem a Meccanis impeditus sit, prope sanctuarium Meccanum apud al-Hudaibiya foedus initum est quinque conventa principalia comprehendens:
* Indutiae biennii (secundum alios: decem annorum);
* Securitas musulmanorum, qui posthac peregrinationem confecturi aut in regionibus meridianis mercaturi essent;
* Securitas gentis Quraisch, qui in regionibus septentrionalibus mercaturi essent;
* Traditio musulmanorum, qui patronis inivitis Mecca Medinam fugituri essent;
* Renuntiatio parvae peregrinationis anno foederis facti, sed peregrinitationis fides anno sequenti.

Receptum Mahometi multi sectatores - imprimis traditionis profugorum causa - aegre passi sunt. Omnis sura 48 (*al-Fath* = eventus, victoria) de hac re agit, quae autem res gestas victoriam Mahometi fuisse affirmat, quod expugnationem oasis Khaibar, quae Iudaeis divitibus erat, comprehendit.

Oasi Khaibar mense Maio anno 628 expugnata Mahometus una cum 2000 sectatoribus mense Martio anno 629 Meccam iit, ut ibi peregrinationem parvam (*'umra*) conficeret. Quod Meccani conventa fregissent, mense Ianuario anno 630 exercitus musulmanorum bene instructus Meccam expugnavit. Quod Mahometus unicuique, qui pugna abstinuit, securitatem praestitit, Mecca paene sine caede capta est; soli 28 Meccani pugnantes ceciderunt, alii fugerunt. Mahometus nonnullas hebdomades Meccae remansit, sanctuarium (*Caba'') purgavit, statuas deorum et in sanctuario et in domibus privatis amoveri destruique iussit. In urbis vicinia templa deorum al-Manât et al-'Uzza destruxit et gentes Beduinorum, ut religioni Islamicae se coniungerent, invitavit.

Gentes fortissimos circa Meccam viventes nomine al-Ta'if mense Ianuario anno 630 - quamvis magno labore (de quo sura 9,25–26) - subactae sunt.

Pristinus Mahometi adversarius nomine Abu Sufyân, qui ante Meccam expugnatam ad religionem Islamicam converterat, deam principalem al-Lât in Ta'if delevit.

## Peregrinatio suprema et mors Mahometi 
thumb|Prinicipalis Medinae meschita, ubi est sepulcrum Mahometi. Siderographia (saec. 19).
Anno 632 Mahometus peregrinationem supremam Meccam fecit, mense Martio ineunte cum asseclis Meccam advenit. In ritibus conficiendis singula caeremoniarum constituit etiam quosdam mores antiquos (qui ante religionem Islamicam exstiterunt) inserens. 
:*Antequam Meccam ingrederentur, consuetis ritibus sese praeparavere. Ducebat atuem secum centum, seu ut alii scribunt, sexaginta et sex oves mactandas. Еt in itinere seorsim ab aliis incedebat. . . . Sunt qui scribunt, quotidie in itinere Alcoranum super eum de coelo descendisse. Ingressus Meccam cum peregrinis, primus circuivit septies Caabam, ter velociter currens, quater auter pedetentim incedens. Deinde invisit montes Sapham et Meruan et vallem Minam et montem Araphat, ubi concionem ad populum habuit. Deinde regrediens in vallem Minam septem lapillos de more post tergum suum projecit, quibus diabolum lapidaret; et mox oves, quas adduxerat, immolavit. . . . Deinde ad Caabam reversus septies iterum eam circumivit. Bibit etiam aquam haustam ex puteo Zamzam. Postea rediens in Minam, moratus еst ibi tribus diebus, projecitque quotidie contra diabolum tres lapillos, septies deambulando. . . . Deinde, praeparatis iis, quae ad reditum erant necessaria, iterum Caabam circumivit, ac deinde Medinam versus iter suscepit.* 

Secundum traditionem Islamicam Mahometus in monte Araphat suram quintam edidit, ut fidelibus quasi heredidatem relinqueret. Inter alia legitur: 
:*Hodie perfeci vobis religionem vestram et complevi super vos gratiam meam, et placuit mihi tradere vobis religionem Eslam (id est: Islam)* (5,4).

Peregrinatio ultima, etiam "peregrinatio Islamica" dicta, rerum gestarum Mahometi culmen fuit. Medinam reversus administrationem bellorum sociis (*sahaba*) transtulit. Aegritudine subitanea affectus die 8 Iunii anno 632 in domo Aisa uxoris necopinatus mortuus est. Nuntio mortis Medinae perturbatio magna orta est, ut corpus eius, ut quidam historiographi narrant, totum diem neglectum iaceret, donec in domo Aisae sepultum est. Sepulcrum Mahometi, una cum sepulcro Abu Bakr et Umar ibn al-Chattab, hodie in Meschita prophetae, quae est Medinae mescita principalis, invenitur.

Mahometo mortuo Abu Bakr, qui mox Mahometum successit, inter alia hunc Alcorani versum recitasse dicitur:
:Et non est Mahometus nisi legatus. Iam praeterierunt ante eum legati. An ergo si moriatur aut occidatur, convertemini super calcaneos vestros (id est: redibitis ad infidelitatem)? At qui conversus fuerit super calcaneos suos, non utique nocebit Deo quidquam, et mox remunerabit Deus gratias agentes. (3:144)

* Hadit
* Maulid

## Notae 
## Bibliographia 
* Ahmed, Leila. 1986. Women and the Advent of Islam. *Signs* 11(4):665–691. doi:10.1086/494271.
* Ali, Muhammad Mohar. 1997. *The Biography of the Prophet and the Orientalists.* King Fahd Complex for the Printing of the Holy Qur'an. ISBN 9960-770-68-0. http://www.islamhouse.com/p/51772.
* Armstrong, Karen. 1992. *Muhammad: A Biography of the Prophet.* Harpercollins. ISBN 0-06-250886-5.
* Awde, Nicholas. 2000. *Women in Islam: An Anthology from the Quran and Hadith.* Routledge. ISBN 0-7007-1012-4.
* Ballard, Harold Wayne, Donald N. Penny, et W. Glenn Jonas. 2002. *A Journey of Faith: An Introduction to Christianity.* Mercer University Press. ISBN 0-86554-746-7.
* Barlas, Asma. 2002. *Believing Women in Islam.* University of Texas Press. ISBN 0-292-70904-8.
* Bogle, Emory C. 1998. *Islam: Origin and Belief.* Texas University Press. ISBN 0-292-70862-9.
* Brown, Daniel. 2003. *A New Introduction to Islam.* Blackwell Publishing Professional. ISBN 978-0-631-21604-9.
* Bullough, Vern L., Brenda Shelton, et Sarah Slavin. 1998. *The Subordinated Sex: A History of Attitudes Toward Women.* University of Georgia Press. ISBN 978-0-8203-2369-5.
* Cohen, Mark R. 1995. *Under Crescent and Cross.* Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01082-3/
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Al-Hibri, Azizah Y. 2003. An Islamic Perspective on Domestic Violence. *Fordham International Law Journal* 27:195ff.
* 
* 
* 
* 
* 
* Jansen, Hans. 2008. *Mohammed: Eine Biographie*. C.H. Beck. ISBN 3-406-56858-0.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (Editio nova, 1974)
* 
* Weil, Gustav. 1895 An Introduction to the Quran II. *The Biblical World* 5(4):273–286. JSTOR 3135160. doi:10.1086/471639.
* 

### Encyclopediae 
* McNeill, William H., Jerry H. Bentley, et David Christian. 2005. *Berkshire Encyclopedia of World History.*Berkshire Publishing Group. ISBN 978-0-9743091-0-1.
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Bibliographia addita 
* 
* 
* 
* 
* 
* Musa, A. Y. 2008. *Hadith as Scripture: Discussions on The Authority Of Prophetic Traditions in Islam.* Novi Eboraci: Palgrave.
* 
* 
* 
* 
* 

## Nexus externi 
* De Vita Mahometi  

Categoria:Mortui 632
Categoria:Nati saeculo 6
Categoria:Auctores Arabici
Categoria:Incolae Arabiae
!
Categoria:Prophetae Islamici
Categoria:Conditores religionum
Categoria:Religionis doctores