ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆ

**ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆ**  ಎಂಬುದು ಒಂದು ಲೋಹಲೇಪದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ದ್ರಾವಣವೊಂದರಿಂದ ಒಂದು ಬಯಸಿದ ಮೂಲದ್ರವ್ಯದ ಧನ ಅಯಾನುಗಳನ್ನು ಅಪಕರ್ಷಿಸಲು ಅದು ವಿದ್ಯುತ್ತಿನ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಲೋಹದಂಥ ಮೂಲದ್ರವ್ಯದ ಒಂದು ತೆಳುವಾದ ಪದರದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ವಹನೀಯ ವಸ್ತುವನ್ನು ಲೇಪಿಸುಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಮೇಲ್ಮೈಗೆ ಬಯಸಿದ ಗುಣವೊಂದನ್ನು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಉಜ್ಜಿಹೋಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸವೆತ ನಿರೋಧಶಕ್ತಿ, ಕೊರೆತ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಜಾರಿಕೆ, ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು) ದಯಪಾಲಿಸಲು ಮೂಲದ್ರವ್ಯದ ಪದರವೊಂದನ್ನು ಸಂಚಯಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಸದರಿ ಮೇಲ್ಮೈ ಆ ಗುಣದಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಅನ್ವಯಿಕೆಯು ಕಡಿಮೆಗಾತ್ರದ ಭಾಗಗಳ ಮೇಲೆ ದಪ್ಪವಾಗಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ.

ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು **ವಿದ್ಯುನ್ನಿಕ್ಷೇಪಣ**  ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಅಥವಾ ತಿರುಗುಮುರುಗಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವ ಒಂದು ಗ್ಯಾಲ್ವನಿಕ ಕೋಶವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಲೇಪಕೊಡಬೇಕಿರುವ ಭಾಗವು, ಮಂಡಲದ ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ, ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರವು ಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಲೇಪಕೊಡಬೇಕಿರುವ ಲೋಹದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಅಂಗಭಾಗಗಳು ಒಂದು ವಿದ್ಯುದ್ವಿಚ್ಛೇದ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ದ್ರಾವಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ; ಸದರಿ ವಿದ್ಯುದ್ವಿಚ್ಛೇದ್ಯವು ಒಂದು ಅಥವಾ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕರಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಲೋಹದ ಲವಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿಯ ಹರಿವಿಗೆ ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡುವ ಇತರ ಅಯಾನುಗಳನ್ನೂ ಅದು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ದಿಷ್ಟಿಕಾರಿಯೊಂದು ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಏಕಮುಖ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಲೋಹದ ಅಣುಗಳನ್ನು ಉತ್ಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ಅವು ಕರಗಲು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ವಿದ್ಯುದ್ವಿಚ್ಛೇದ್ಯ ದ್ರಾವಣದಲ್ಲಿನ ಕರಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೋಹದ ಅಯಾನುಗಳು, ದ್ರಾವಣ ಹಾಗೂ ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರದ ನಡುವಿನ ಅಂತರಕ್ರಿಯೆ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಅಪಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಇದು ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರದ ಮೇಲೆ ಅವು "ಲೇಪಕೊಟ್ಟಂತೆ" ಆಗುತ್ತದೆ. ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರವು ಕರಗಿಸಲ್ಪಡುವ ಗತಿ ಅಥವಾ ವೇಗವು ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರವು ಲೇಪಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಗತಿ ಅಥವಾ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಮಂಡಲದ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಎದುರುಬದುರಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ವಿದ್ಯುದ್ವಿಚ್ಛೇದ್ಯ ದ್ರವದಲ್ಲಿನ ಅಯಾನುಗಳು ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರದಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪುನಃ ಭರ್ತಿಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಇತರ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಸೀಸದಂಥ ಒಂದು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಲಾಗದ ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಯೋಗ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಲೇಪಕೊಡಲ್ಪಡಬೇಕಿರುವ ಲೋಹದ ಅಯಾನುಗಳು ದ್ರಾವಣದಿಂದಾಚೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ, ಅವನ್ನು ದ್ರವದಲ್ಲಿ ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಪುನಃ ಭರ್ತಿಮಾಡುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

## ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ
ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯ ಕೋಶದಲ್ಲಿನ ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರ ಹಾಗೂ ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರಗಳೆರಡೂ ಏಕಮುಖ ಪ್ರವಾಹದ ಒಂದು ಬಾಹ್ಯ ಪೂರೈಕೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಬಾಹ್ಯ ಪೂರೈಕೆಯು ಒಂದು ಬ್ಯಾಟರಿ ಅಥವಾ, ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ದಿಷ್ಟಿಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರವು ಪೂರೈಕೆಯ ಧನ ಜೋಡಣಾಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರವು (ಲೇಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕಿರುವ ವಸ್ತು) ಋಣ ಜೋಡಣಾಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಬಾಹ್ಯ ವಿದ್ಯುತ್‌‌ ಪೂರೈಕೆಗೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದಾಗ, ಅಂದರೆ ವಿದ್ಯುತ್ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿನ ಲೋಹವು ಶೂನ್ಯ ಸಂಯೋಗ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಉತ್ಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಒಂದು ಧನ ವಿದ್ಯುದಾವೇಶದೊಂದಿಗಿನ ಧನ ಅಯಾನುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಧನ ಅಯಾನುಗಳು ದ್ರಾವಣದಲ್ಲಿನ ಋಣ ಅಯಾನುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಲೋಹೀಯವಾದ, ಶೂನ್ಯ ಸಂಯೋಗ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚಯಿಸಲು ಧನ ಅಯಾನುಗಳು ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಅಪಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಆಮ್ಲದ ದ್ರಾವಣವೊಂದರಲ್ಲಿ, ತಾಮ್ರವು ಎರಡು ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ Cu2+ ಆಗಿ ಉತ್ಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ದ್ರಾವಣದಲ್ಲಿನ SO42- ಋಣ ಅಯಾನಿನೊಂದಿಗೆ Cu2+ ಸಂಯೋಜನೆಗೊಂಡು ತಾಮ್ರದ ಸಲ್ಫೇಟ್‌‌ನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಮೂಲಕ Cu2+ ಲೋಹೀಯ ತಾಮ್ರವಾಗಿ ಅಪಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಋಣವಿದ್ಯುತ್‌‌‌ ದ್ವಾರವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಒಂದು ತಗಡಿಗೆ ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರದ ಮೂಲದಿಂದ ತಾಮ್ರದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಲೋಹಲೇಪವು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ಏಕಲೋಹೀಯ ಧಾತುವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಒಂದು ಮಿಶ್ರಲೋಹವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಕೆಲವೊಂದು ಮಿಶ್ರಲೋಹಗಳನ್ನು ವಿದ್ಯುನ್ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಿತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರಲೋಹ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿವೆ.

ಅನೇಕ ಲೋಹಲೇಪ ದ್ರವಗಳು ಸಂಚಯಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಲೋಹದ ಸೈನೈಡ್‌ಗಳಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ, ಇತರ ಲೋಹಗಳ ಸೈನೈಡ್‌‌ಗಳನ್ನೂ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪೊಟಾಷಿಯಂ ಸೈನೈಡ್‌) ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಮುಕ್ತ ಸೈನೈಡ್‌ಗಳು ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರದ ಕೊರೆತವನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ಒಂದು ಸ್ಥಿರವಾದ ಲೋಹದ ಅಯಾನಿನ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ವಾಹಕತೆಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದಾಗಿ, ಕಾರ್ಬೊನೇಟ್‌‌‌ಗಳು ಮತ್ತು ಫಾಸ್ಫೇಟ್‌‌‌‌ಗಳಂಥ ಲೋಹದ್ದಲ್ಲದ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ವಾಹಕತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸೇರಿಸಲ್ಪಡಬಹುದು.

ಮೇಲ್ಮೈನ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಲೋಹಲೇಪವು ಬಯಸಲ್ಪಡದಿದ್ದಾಗ, ಮೇಲ್ಮೈಯೊಂದಿಗೆ ದ್ರವವು ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬರುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ನಿಲುಗಡೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ನಿಲುಗಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿ, ಲೋಹದ ತೆಳುಹಾಳೆ, ಮೆರುಗು ಸಾಮಾನುಗಳು, ಮತ್ತು ಮೇಣಗಳು ಸೇರಿವೆ.

### ಪ್ರಥಮ ತಾಡನ
ಆರಂಭಿಕವಾಗಿ, ಒಂದು "ಪ್ರಥಮ ತಾಡನ" ಅಥವಾ "ಹೊರಹೊಳಪು" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಲೋಹಲೇಪ ಸಂಚಯನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಉನ್ನತ ಗುಣಮಟ್ಟದೊಂದಿಗಿನ ಹಾಗೂ ಮೇಲ್ಮೈಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ತೆಳುವಾದ (ವಿಶಿಷ್ಟವೆನಿಸುವಂತೆ 0.1 ಮೈಕ್ರೋಮೀಟರ್‌‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ದಪ್ಪವಿರುವ) ಲೋಹಲೇಪವನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದು. ನಂತರದ ಲೋಹಲೇಪ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಇದು ಒಂದು ಬುನಾದಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪ್ರಥಮ ತಾಡನವು ಒಂದು ಉನ್ನತ ಪ್ರವಾಹದ ದಟ್ಟಣೆ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಕಡಿಮೆ ಅಯಾನಿನ ಸಾಂದ್ರತೆಯೊಂದಿಗಿನ ದ್ರವವೊಂದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಿಧಾನಗತಿಯದ್ದಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಪ್ರಥಮ ತಾಡನದ ಬಯಸಿದ ದಪ್ಪವಾಗಿರುವಿಕೆಯು ಒಮ್ಮೆಗೆ ದೊರೆತ ನಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥವಾಗಿರುವ ಲೋಹಲೇಪ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

ವಿಭಿನ್ನ ಲೋಹಗಳ ಲೋಹಲೇಪದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ತಾಡನದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಒಂದು ವೇಳೆ, ಕೊರೆತ ನಿರೋಧಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಲೋಹವೊಂದರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಿಧದ ಸಂಚಯನದ ಲೇಪಕೊಡುವುದು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಕಳಪೆಯಾಗಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮೈಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಂತರ್ಗತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸದರಿ ಲೋಹವು ಹೊಂದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಎರಡರೊಂದಿಗೂ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಥಮ ತಾಡನವನ್ನು ಮೊದಲು ಸಂಚಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಈ ಸನ್ನಿವೇಶದ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯು ಸತು ಮಿಶ್ರಲೋಹಗಳ ಮೇಲಿನ ವಿದ್ಯುದ್ವಿಚ್ಛೇದ್ಯದ ನಿಕಲ್‌‌‌ನ ಕಳಪೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ಈ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ತಾಮ್ರದ ಒಂದು ಪ್ರಥಮ ತಾಡನವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ತಾಡನವು ಎರಡಕ್ಕೂ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

## ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆಗಳು
ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಏಕರೂಪದ ದಪ್ಪವಾಗಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು, ಲೇಪಕೊಡುವಿಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ವಸ್ತುವಿನ ಸಾಪೇಕ್ಷ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನವಲಂಬಿಸಿ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಬಲ್ಲದು. ಲೋಹಲೇಪ ಲೋಹವು ಆದ್ಯತಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ  ಬಾಹ್ಯ ಮೂಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುಂಚಾಚಿರುವಿಕೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಆಂತರಿಕ ಮೂಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಿನ್‌ಸರಿತಗಳ ಕಡೆಗೆ ಅದು ಆಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹು ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ವಸ್ತುವಿನ ಸಾಪೇಕ್ಷ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವ, ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಕಾರನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಧನವಿದ್ಯುತ್‌‌ ದ್ವಾರದೊಂದಿಗೆ ಈ ತೊಡಕುಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಆದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಎರಡೂ ದ್ರಾವಣಗಳೂ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತವೆ.

## ಇತಿಹಾಸ
ಇದು ಇನ್ನೂ ದೃಢಪಟ್ಟಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಪಾರ್ತಿಯನ್‌ ಬ್ಯಾಟರಿಯು ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿರಬಹುದು.

ಆಧುನಿಕ ವಿದ್ಯುದ್ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಇಟಲಿಯ ಲ್ಯೂಗಿ V. ಬ್ರಗ್‌ನೇಟೆಲ್ಲಿ ಎಂಬ ರಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು 1805ರಲ್ಲಿ ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿದ. ಮೊದಲ ವಿದ್ಯುನ್ನಿಕ್ಷೇಪಣವನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸಲು, ಅಲೆಸ್ಸಾಂಡ್ರೊ ವೋಲ್ಟಾ ಎಂಬ ತನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯು ಐದು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿದ್ದ ಪ್ರವಾಹ ವಿದ್ಯುತ್ತಿನ ತಗಡುಕಟ್ಟನ್ನು ಬ್ರಗ್‌ನೇಟೆಲ್ಲಿಯು ಬಳಸಿಕೊಂಡ. ಬ್ರಗ್‌ನೇಟೆಲ್ಲಿಯ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಅಕಾಡೆಮಿ ಆಫ್‌ ಸೈನ್ಸಸ್‌‌ನಿಂದ ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಮತ್ತು ನಂತರದ ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಅವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲಿಲ್ಲ.

1839ರ ವೇಳೆಗೆ, ಮುದ್ರಣಾಲಯದ ತಗಡುಗಳ ತಾಮ್ರದ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬ್ರಿಟನ್‌ ಹಾಗೂ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿನ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬ್ರಗ್‌ನೇಟೆಲ್ಲಿಯ ಆವಿಷ್ಕಾರವನ್ನೇ ಹೋಲುವ ಲೋಹ ಸಂಚಯನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದರು. ಇದಾದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂಗ್ಲಂಡ್‌‌ನ ಬರ್ಮಿಂಗ್‌ಹ್ಯಾಂನ ಜಾನ್‌ ರೈಟ್‌ ಎಂಬಾತ, ಬಂಗಾರ ಹಾಗೂ ಬೆಳ್ಳಿಯ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪೊಟಾಷಿಯಂ ಸೈನೈಡ್‌ ಒಂದು ಸೂಕ್ತವಾದ ವಿದ್ಯುದ್ವಿಚ್ಛೇದ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ. ರೈಟ್‌ನ ಸಹವರ್ತಿಗಳಾದ ಜಾರ್ಜ್‌ ಎಲ್ಕಿಂಗ್ಟನ್‌ ಹಾಗೂ ಹೆನ್ರಿ ಎಲ್ಕಿಂಗ್ಟನ್‌ ಎಂಬಿಬ್ಬರಿಗೆ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೊದಲ ಹಕ್ಕುಸ್ವಾಮ್ಯಗಳನ್ನು 1840ರಲ್ಲಿ ಪ್ರದಾನಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ನಂತರ ಬರ್ಮಿಂಗ್‌ಹ್ಯಾಂನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದು ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು.

ಹಂಬರ್ಗ್‌‌‌‌‌ನಲ್ಲಿನ ನೋರ್ಡ್‌ಡ್ಯೂಷ್‌ ಅಫಿನೆರೀಯು ಮೊದಲ ಆಧುನಿಕ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯ ಸ್ಥಾವರವಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಅದು 1876ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.

ವಿದ್ಯುದ್ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಜ್ಞಾನವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗಿನ ಅದರ ಸಂಬಂಧದ ಅರ್ಥವು ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಿಕವಲ್ಲದ ಲೋಹ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಇತರ ಬಗೆಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ನಿಕಲ್‌, ಹಿತ್ತಾಳೆ, ತವರ, ಹಾಗೂ ಸತು ಮೊದಲಾದವುಗಳ ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ದೇಶದ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆಗಳು 1850ರ ದಶಕದ ವೇಳೆಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಎಲ್ಕಿಂಗ್ಟನ್-ದ್ವಯರ ಹಕ್ಕುಸ್ವಾಮ್ಯಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪಿಸುವಿಕೆ ದ್ರವಗಳು ಹಾಗೂ ಉಪಕರಣವು, ಹಲವಾರು ಬೃಹತ್‌‌ ಪ್ರಮಾಣದ ವಸ್ತುಗಳ ಲೋಹಲೇಪವನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸಲು ಹಾಗೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ತಯಾರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‌ ಅನ್ವಯಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರಮಾಣಾನುಸಾರವಾಗಿ ವರ್ಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

19ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ವಿದ್ಯುತ್‌ ಉತ್ಪಾದಕಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಉದಯದಿಂದ ಲೋಹಲೇಪ ಉದ್ಯಮವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಉತ್ತೇಜನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಬಂದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದಿಂದಾಗಿ, ಉತ್ತಮವಾದ ನೋಟದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರೆತ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ವರ್ಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸವೆತ ತಡೆಯುವಿಕೆ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಯಸುವ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಲೋಹ ಯಂತ್ರದ ಅಂಗಭಾಗಗಳು, ಯಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಧನಗಳು, ಮತ್ತು ಮೋಟಾರು ವಾಹನಗಳ ಭಾಗಗಳು ರಾಶಿ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕರಣೆಗೆ ಒಳಗಾದವು.

ಎರಡು ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧಗಳು ಹಾಗೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವಾಯುಯಾನ ಉದ್ಯಮವು ಮುಂದಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತೆರನಾದ ರಭಸವನ್ನು ನೀಡಿದವು ಮತ್ತು ಇತರ ಹಲವಾರು ಲೋಹಲೇಪ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಡಸು ಕ್ರೋಮಿಯಂ ಲೋಹಲೇಪ, ಕಂಚು ಮಿಶ್ರಲೋಹ ಲೋಹಲೇಪ, ಸಲ್ಫಮೇಟ್‌ ನಿಕಲ್‌ ಲೋಹಲೇಪದಂಥ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಗಳೂ ಸಹ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ರಭಸವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ಕೈಯಿಂದ ಚಾಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಡಾಂಬರೆಣ್ಣೆ-ಲೇಪಿತ ಮರದ ತೊಟ್ಟಿಗಳಿಂದ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಉಪಕರಣದವರೆಗೆ ಲೋಹಲೇಪ ಉಪಕರಣವು ವಿಕಸನವನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಉಪಕರಣವು ಭಾಗಗಳ ಪ್ರತಿ ಗಂಟೆಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಗ್ರಾಂಗಳಷ್ಟು ಭಾಗಗಳ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

ಅಮೆರಿಕಾದ ಭೌತವಿಜ್ಞಾನಿ ರಿಚರ್ಡ್‌ ಫೆನ್‌ಮನ್‌‌‌ನ ಮೊದಲ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯು, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ ಮೇಲೆ ಲೋಹವನ್ನು ವಿದ್ಯುಲ್ಲೇಪನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಫೆನ್‌ಮನ್‌‌ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ  ಮೂಲ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಒಂದು ಯಶಸ್ವಿ ಆವಿಷ್ಕಾರವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವನ ಉದ್ಯೋಗದಾತನು (ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತ) ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದ ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ದೇಶದ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಂತಾಯಿತು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವು ಈಡೇರದೆಯೇ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು.

## ಇವನ್ನೂ ನೋಡಿ
*ಆನೋಡೀಕರಿಸುವಿಕೆ
*ಕ್ರೋಮ್‌ ಲೋಹಲೇಪ
*ವಿದ್ಯುದ್ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರ
*ವಿದ್ಯುದ್ಮೆರಗು ನೀಡುವಿಕೆ
*ಗಿಲೀಟು ಮಾಡುವುದು
*ಕೈಗಾರಿಕಾ ಎಚ್ಚುವಿಕೆ

## ಆಕರಗಳು
### ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು
### ಗ್ರಂಥಸೂಚಿ
*
* 
* 

## ಬಾಹ್ಯ ಕೊಂಡಿಗಳು
*ವಿದ್ಯುದ್ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಶ್ವಕೋಶದ ಲೇಖನ 

ವರ್ಗ:ರಾಸಾಯನಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು
ವರ್ಗ:ಲೇಪನಗಳು
ವರ್ಗ:ಕೊರೆತ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ
ವರ್ಗ:ಲೋಹದ ಲೇಪಗಾರಿಕೆ