ಮಲಕ್ಕಾದ ಮುತ್ತಿಗೆ

"ಮಲಕ್ಕಾದ ಮುತ್ತಿಗೆ" (3 ಆಗಸ್ಟ್ 1640 - 14 ಜನವರಿ 1641) ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಿತ್ರ ಜೋಹೋರ್ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್, ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಮಲಕ್ಕ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇದು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಶರಣಾಗತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ಪ್ರಕಾರ, ಸಾವಿರಾರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು. 16 ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಡಚ್ಚರು ಮಲಕ್ಕಾದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಸಂಘರ್ಷದ ಬೇರುಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಅಲ್ಲಿಂದ, ಅವರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ವಸಾಹತು ವಿರುದ್ಧ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಬಹು ವಿಫಲ ಮುತ್ತಿಗೆಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಆಗಸ್ಟ್ 1640 ರಲ್ಲಿ, ಡಚ್ಚರು ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಮುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಇದು ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ನಷ್ಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು, ರೋಗ ಮತ್ತು ಹಸಿವು ಅತಿರೇಕವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಹಲವಾರು ಪ್ರಮುಖ ಕಮಾಂಡರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಪಡೆಗಳ ನಷ್ಟದ ನಂತರ, ಡಚ್ಚರು ಕೋಟೆ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು, ನಗರದ ಮೇಲಿನ ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಹೊಸ ವಸಾಹತು ಡಚ್ಚರಿಗೆ ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರದೇಶವಾದ[ಬಟಾವಿಯಾ, ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

## ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಮಲಕ್ಕಾ ಸುಲ್ತಾನೇಟ್, 1400 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಲಯಿಯರು (ಜನಾಂಗೀಯ ಗುಂಪು) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು, ಇದು 16 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮಹತ್ವದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು 1511 ರಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಡುವಾರ್ಟೆ ಬಾರ್ಬೋಸಾ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಶವ್ನಾ ಕಿಮ್ ಲೋವಿ-ಬಾಲ್ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ನಡುವಿನ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಮಲಕ್ಕಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತ ಮತ್ತು ಅದು ಒಮ್ಮೆ ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಸುಧಾರಿತ ಸರ್ಕಾರ, ಇದು ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇರಲು, ಏಕೀಕೃತ ಕರೆನ್ಸಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಮಸಾಲೆ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು.
### ಪೂರ್ವ ಸಂಘರ್ಷಗಳು
ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ದಶಕಗಳಿಂದ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಯರು, ಜಾವಾನೀಸ್ ಜನರು ಮತ್ತು ಅಚೆನೀಸ್ ಜನರು ಸೇರಿದ್ದರು. ಕಾರ್ನೆಲಿಸ್ ಮ್ಯಾಟೆಲೀಫ್ ಡಿ ಜೊಂಗೆ 1606 ರಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕಾಯಿತು. 1608 ರಲ್ಲಿ ಪೀಟರ್ ವಿಲ್ಲೆಮ್ಸ್ಜ್ ವೆರ್ಹೋಫ್ ಮತ್ತೊಂದು ಮುತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅದೇ ರೀತಿ ವಿಫಲವಾಯಿತು. 1623–1627 ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು. ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಲು ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಹಡಗುಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಕಾರ್ನೆಲಿಸ್ ಸೈಮನ್ಜ್ ವ್ಯಾನ್ ಡೆರ್ ವೀರ್ ಈ ದಾಳಿಗಳ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು, ಹಡಗುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜುಗಳ ಸಾಗಣೆಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
## ಸಿದ್ಧತೆ
ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರ ಸಂಘರ್ಷದ ನಂತರ, ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಆಗಸ್ಟ್ 1639 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಟಾವಿಯಾ, ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ನಲ್ಲಿ 2,000 ಯುರೋಪಿಯನ್ನರ ಪಡೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿತು, ಮಲಕ್ಕಾಗೆ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ. ಅವರು ನವೆಂಬರ್ ಅಥವಾ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಯೋಜಿಸಲಾದ ತಮ್ಮ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿರುವ ಅಚೇಹ್‌ನ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಿಲೋನ್ ನಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಸಂಘರ್ಷ ಮತ್ತು ಅಚೇಹ್ ಮತ್ತು ಜೋಹೋರ್ ಸುಲ್ತಾನರ ಆಡಳಿತಗಾರರ ನಡುವಿನ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದಾಗಿ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಲಾಯಿತು. ಜೋಹೋರ್‌ಗಳ ಕಡೆಗೆ ಅಚೇ ನಾಯಕನ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ವರ್ತನೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಎರಡನೆಯವರು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಮತ್ತು ಮಲಕ್ಕಾದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದರು. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅಚೇಹ್‌ನ ಆಡಳಿತಗಾರ ಅಚಲವಾಗಿ ಉಳಿದನು, ಆದರೆ ಜೋಹೋರ್ ಆರು ಶಾಲೋಪ್ ಸೇರಿದಂತೆ ತನ್ನ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಅಕ್ಟೋಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ಡಚ್ಚರು ದಾಳಿ ನಡೆಸಿ ಲೂಯಿಸ್ ಪ್ಯಾಚೆಕೊ ಎಂಬ ಕುಲೀನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು, ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಏಳು ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ಡಚ್ಚರಿಗೆ ಖೈದಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

## ಪರಿಣಾಮ
ಡಚ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಸೆರೆಹಿಡಿದ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಕೈದಿಗಳು ಸೋಲಿನಿಂದ ನಿರಾಶೆಗೊಂಡರು, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತೀವ್ರ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಶ್ರೀಮಂತ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಪೋರ್ಚುಗಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ಗೋವಾಗೆ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ಹೊರಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಾರವಾದ ಕಥೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಗವರ್ನರ್‌ಗೆ ಡಚ್ಚರು ತಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಲು ಹಣ ನೀಡಿದ್ದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ. ಈ ಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹಣವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಡಚ್ಚರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದರು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಡಚ್ ವರದಿಗಳು ಮಲಕ್ಕಾದ ವಿಜಯದ ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವರು ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ನಿಧನರಾದರು, ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ವಿಧಿಗಳ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಲ್ಲಿ ಮಿಲಿಟರಿ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ಆಕ್ರಮಣದಲ್ಲಿ ಜೊಹೋರ್ ಅನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದ ಆಚೆಯ ಸುಲ್ತಾನ ಇಸ್ಕಂದರ್ ಥಾನಿ, ಆ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದನು. ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಹಲವಾರು ಶತ್ರುಗಳಿದ್ದರು. ಜೊಹೊರ್ ನಗರವು ನಗರದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಡಚ್ಚರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರನ್ನು ಓಡಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಡಚ್ಚರು ತಮ್ಮ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮಲಕ್ಕಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸುತ್ತಾ, ಬಟಾವಿಯಾದ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ವಸಾಹತುವಿನ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. 1824 ರ ಆಂಗ್ಲೋ-ಡಚ್ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ, ಡಚ್ಚರು ಅದನ್ನು ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್‌ಡಮ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಬೆನ್‌ಕೂಲೆನ್ ಗಾಗಿ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
## ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ
* ಮಲಯ–ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಸಂಘರ್ಷಗಳು

## ಉಲ್ಲೇಖಗಳು