ಮರ

ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಸ್ಯವನ್ನು **ಮರ** ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮರಗಳ ಎತ್ತರ ೩೦೦ ಆಡಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಮರಗಳ ಆಯೂಷ್ಯವು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಆದ ಕಾರಣ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬದುಕಿ ಉಳಿಯುವ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರಗಳಿಗೆ ಅಗ್ರ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿದೆ.ಮರಗಳು ೩೭೦ ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ  ಎಂದು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಎತ್ತರದ ಮರ ಎಂದರೆ, ಹೈಪರಿಯನ್ ಎಂಬ ಕರಾವಳಿಯ ಮಂಜತ್ತಿಮರವು ೧೧೫೬ ಮೀ (೩೭೯ ಅಡಿ) ಎತ್ತರವಿದೆ.

"ಮರ" ಎಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಒಂದು ಪದವಾಗಿದ್ದರೂ, ಮರದ ಯಾವುದು, ಸಸ್ಯವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಷೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ ನಿಖರವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಮರದ ಉದ್ದನೆಯ ಕಾಂಡದ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೂಪ ಅಥವಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಕ ಎಲೆಗಳು ಅಥವಾ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಕಾಂಡದ ಯಾವುದೇ ಸಸ್ಯವಾಗಿದೆ.  ಮರಗಳು ಪೊದೆಗಳನ್ನು  ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ೦.೫ ರಿಂದ ೧೦ಮೀ (೧.೬ರಿಂದ ೩೨೦೮ ಅಡಿ) ಸಣ್ಣ ಎತ್ತರದ ಸಸ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಎತ್ತರದಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಮರದ ಕನಿಷ್ಟ ಎತ್ತರವನ್ನು ಸಡಿಲವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಪಪ್ಪಾಯಿ ಮತ್ತು ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳು ದೊಡ್ಡದಾದ ಮೂಲಿಕೆಯ ಸಸ್ಯಗಳು ಈ ವಿಶಾಲ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮರಗಳಾಗಿವೆ
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಕಿರಿದಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೆಂದರೆ ಮರದ ದ್ವಿತೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ವುಡಿ ಕಾಂಡವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಅಂದರೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ತುದಿಯಿಂದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮೇಲ್ಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ದಪ್ಪವು ದಪ್ಪವಾಗುತ್ತದೆ.  ಅಂತಹ ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಡಿಯಲ್ಲಿ, ಮರ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಪಪ್ಪಾಯಿಗಳು ಮುಂತಾದ ಮೂಲಿಕೆಯ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಎತ್ತರ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ರೂಪ ಅಥವಾ ಕಾಂಡದ ಸುತ್ತಳತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊನಚಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮೊನೊಕ್ಯಾಟ್ಗಳನ್ನು ಮರಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು;  ಜೋಶುವಾ ಮರದ, ಬಿದಿರು ಮತ್ತು ಪಾಮ್ಗಳು ದ್ವಿತೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಉಂಗುರಗಳು,ಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಮರವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳು "ಹುಸಿ ಮರದ "ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಲಿಗ್ನೈಸಿಂಗ್ ಕೋಶಗಳ ಮೂಲಕ."

ರಚನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಮರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮರಗಳನ್ನು ಮರಳಿಸುವ ಸಸ್ಯಗಳಾಗಿವೆ.

thumb|ಮರದೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ

=ಅವಲೋಕನ=

ಮರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವು ಸಸ್ಯಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಒಂದು ವಿಕಸನೀಯ ರೂಪಾಂತರವಾಗಿದೆ: ಎತ್ತರದ ಬೆಳೆಯುವ ಮೂಲಕ, ಮರಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿವೆ.  ಮರಗಳು ಎತ್ತರದ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಾಗಿವೆ,  ಕೆಲವು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾಗಿದೆ. ಈಗ ವಾಸಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಮರಗಳು ಸೇರಿವೆ.  ಮರಗಳು ರಚನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಾಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಕೋಶಗಳಿಂದ ಸಂಯೋಜಿತವಾದ ದಪ್ಪವಾದ ಕಾಂಡಗಳಂತಹ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ, ಅವುಗಳು ಇತರ ಸಸ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹರಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಮತ್ತು ಏಕೈಕ ಮುಖ್ಯ ಕಾಂಡವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮೂಲಕ, ಇದೇ ರೀತಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪೊದೆಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ಅವು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಮರದ ಮತ್ತು ಪೊದೆಗಳ ನಡುವೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮರಗಳು ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಉಪನದಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಂತಹ ಕಠಿಣ ಪರಿಸರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಸಮಾನಾಂತರ ವಿಕಸನದ ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಇದೇ ಪರಿಸರೀಯ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಮರದ ರೂಪ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಸ್ಯಗಳ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿತು. ಅಂದಾಜು೬೦೦೦೦-೧೦೦೦೦೦ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತದ ಮರಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಂತ ಜೀವಿಗಳ ಪೈಕಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಶೇಕಡಾಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಉಷ್ಣವಲಯದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ಸಸ್ಯವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಾಗಿಲ್ಲ, ಮರದ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಕಳಪೆ ಪರಿಚಿತವಾದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ಅವರು ಮರದ ಜಾತಿಗಳ ಬಹುಪಾಲು ಅಂಗಾಂಗಗಳು. ಕೋನಿಫರ್ಗಳು, ಸೈಕಾಡ್ಗಳು, ಗಿಂಕ್ಗೋಫೈಟ್ಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ನೆಟಾಲೆಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಮಾರು 1000 ಜಾತಿಯ ಜಿಮ್ನೋಸ್ಪರ್ಮ್ ಮರಗಳು,  ಇವೆ; ಅವು ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರಿದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಪೈನ್ ಶಂಕುಗಳು, ಮತ್ತು ಪೈನ್ ಸೂಜಿಗಳು ಮುಂತಾದ ಕಠಿಣ ಮೇಣದಂಥ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದ ರಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.  ಬಹುತೇಕ ಆಂಜಿಯಸ್ಪರ್ಮ್ ಮರಗಳು ಯೂಡಿಕೋಟ್ಗಳು, "ನಿಜವಾದ ಡಿಕೋಟಿಲ್ಡನ್ಗಳು", ಆದ್ದರಿಂದ ಬೀಜಗಳು ಎರಡು ಕೋಟಿಲ್ಡೋನ್ಗಳು ಅಥವಾ ಬೀಜ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಬಾಸಲ್ ಆಂಜಿಯೋಸ್ಪೆರ್ಮ್ಗಳು ಅಥವಾ ಪಾಲಿಯೋಡಿಕೋಟ್ಗಳು ಎಂಬ ಹೂಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಹಳೆಯ ಸಂತತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮರಗಳು ಇವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಬೊರೆಲ್ಲಾ, ಮ್ಯಾಗ್ನೋಲಿಯಾ, ಜಾಯಿಕಾಯಿ ಮತ್ತು ಆವಕಾಡೊ,  ಬಿದಿರು, ಪಾಮ್ ಮತ್ತು ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳಂತಹ ಮರಗಳು ಮೊನೊಕಟ್ಗಳು.

ಮರವು ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯ ಮರಗಳ ಕಾಂಡಕ್ಕೆ ರಚನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಇದು ಸಸ್ಯವನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ನೀರು, ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ವಿತರಿಸಲು ಸಸ್ಯಗಳ ನಾಳೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಇಲ್ಲದೆ ಮರಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮರಗಳು, ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಎತ್ತರದ ಸಸ್ಯಗಳಾಗಿ, ಎಲೆಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ಆವಿಯಾಗುವಂತೆ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಬೇರುಗಳಿಂದ ನೀಲಮಣಿ ಮೂಲಕ ಕಾಂಡವನ್ನು ನೀರನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರು ದೊರೆಯದಿದ್ದರೆ ಎಲೆಗಳು ಸಾಯುತ್ತವೆ.  ಮರಗಳ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲ, ಕಾಂಡ ಮತ್ತು ಎಲೆಗಳು ಸೇರಿವೆ; ಅವು ದೇಶೀಯ ಕೋಶಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ನಾಳೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗಗಳಾಗಿವೆ. ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೀಯ ಕ್ಯಾಂಬಿಯಂ ನಾಳದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ನಾಳೀಯ ಅಂಗಾಂಶದ ವಿಸ್ತರಣೆಯನ್ನು ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಕಾಂಡದ ಎಪಿಡರ್ಮಿಸ್ ಅನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ವುಡಿ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಹ ಕಾರ್ಕ್ ಕ್ಯಾಂಬಿಯಂ ಇದೆ, ಅದು ಫ್ಲೋಯಂನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಕ್ ಕ್ಯಾಂಬಿಯಂ ಸಸ್ಯದ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ದಪ್ಪನಾದ ಕಾರ್ಕ್ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ನಷ್ಟವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮರದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಕ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ದ್ವಿತೀಯಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಸ್ವರೂಪಗಳಾಗಿವೆ.
 
ಮರಗಳು ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಮತ್ತು ಉಳಿದಿರುವ ಎಲೆಗಳು ಹೊಂದಿರುವ, ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ ಪತನಶೀಲ, ಬೆಳೆಯುವ ಅವಧಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಎಲೆಗಳು ಇಲ್ಲದೆ ಸುಪ್ತ ಅವಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೋನಿಫರ್ಗಳು ಎವರ್ಗ್ರೀನ್ಸ್, ಆದರೆ ಕ್ಲಾಸಿಪ್ಟೋಸಿಸ್ ಎಂಬ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಎಲೆಗಳ ಚಿಗುರುಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಲಾರ್ಚ್ಗಳು (ಲಾರಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸ್ಯುಡೊಲಾರಿಕ್ಸ್) ಪತನಶೀಲವಾಗಿವೆ, ಪ್ರತಿ ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸೂಜಿಯನ್ನು ಬಿಡುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಪ್ರಭೇದಗಳ ಸೈಪ್ರೆಸ್ (ಗ್ಲೈಪ್ಟೊಸ್ಟ್ರೋಬಸ್, ಮೆಟೇಸ್ಕೋಯಿಯಾ ಮತ್ತು ಟ್ಯಾಕ್ಸೋಡಿಯಂ). ಕಿರೀಟವು ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಮರದ ಹರಡುವಿಕೆಗೆ ಒಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ,  ಆದರೆ ಮರಗಳ ಕಿರೀಟಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಕಾಡಿನ ಮೇಲಿನ ಪದರವನ್ನು ಮೇಲಾವರಣವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.  ಒಂದು ಸಸಿ ಯುವ ಮರವಾಗಿದೆ. 
ಹಲವು ಎತ್ತರದ ಅಂಗೈಗಳು ಮೂಲಿಕೆಯ  ಮೊನೊಕಟ್ಗಳು; ಇವು ದ್ವಿತೀಯಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮರವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಉತ್ಪಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಲವು ಎತ್ತರದ ಅಂಗೈಗಳಲ್ಲಿ, ಮುಖ್ಯ ಕಾಂಡದ ಟರ್ಮಿನಲ್ ಮೊಗ್ಗು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಏಕೈಕ ಒಂದಾಗಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದ ಕಾಂಡಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಸುರುಳಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲಾದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಮರದ ಜರೀಗಿಡಗಳು, ಸೈತೇಲ್ಸ್ ಅನ್ನು ಕ್ರಮಗೊಳಿಸಲು, ಎತ್ತರವಾದ ನೇರವಾದ ಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ, ಇದು ೨೦ ಮೀಟರ್ಗಳಷ್ಟು (೬೬ ಅಡಿ) ವರೆಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳು ಮರದ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಆದರೆ ಲಂಬವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಸಾಹಸಮಯ ಬೇರುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವ ರೈಜೋಮ್ಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

## ಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯ
### ಬೇರುಗಳು
ಮರದ ಬೇರುಗಳು  ನೆಲಕ್ಕೆ ಮರದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲು ನೀರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ. ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ, ರಕ್ಷಣೆ, ಬದುಕುಳಿಯುವಿಕೆ, ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಚಿಗುರುವುದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೀಜದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವ ಮೊದಲ ಭಾಗ ರೇಡಿಕಲ್ ಅಥವಾ ಭ್ರೂಣದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೇ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಶ್ವದ ಬೇರುಗಳು ಈ ಬದಿಯಿಂದ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿನ ಪದರಗಳ ಮೂಲಕ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮರಗಳಲ್ಲಿ, ಟ್ಯಾಪ್ ರೂಟ್ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಹರಡುವ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಬೇರುಗಳ ತುದಿಯ ಹತ್ತಿರ ಒಂದೇ ಕೋಶದ ಮೂಲ ಕೂದಲಿಗಳು. ಇವುಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ದ್ರಾವಣದಲ್ಲಿರುವ ಪೊಟ್ಯಾಸಿಯಮ್ನಂತಹ ನೀರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಬೇರುಗಳು ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಉಸಿರಾಡಲು ಅಗತ್ಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಂಗ್ರೋವ್ ಮತ್ತು ಕೊಳದ ಸೈಪ್ರೆಸ್ (ಟ್ಯಾಕ್ಸೋಡಿಯಮ್ ಆಕ್ಸೆಂಡೆನ್ಸ್) ನಂತಹ ಕೆಲವು ಜಾತಿಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ

ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ, ಬೇರುಗಳು ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳ ಹೈಫೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಮೈಕೊರಿಝಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮರದ ಬೇರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಮರದ ಜಾತಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಅದು ಮೈಕೊರ್ರಿಝಲ್ ಅಸೋಸಿಯೇಟ್ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏಳಿಗೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದರೂ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಜಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮರದಿಂದ ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ ಮರದ ಫಂಜಸ್ನಂತಹ ಖನಿಜಗಳನ್ನು ಶಿಲೀಂಧ್ರದಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿಲೀಂಧ್ರದ ಹೈಫೆಯು ವಿವಿಧ ಮರಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಜಾಲವು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಪೌಷ್ಟಿಕ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಿಲೀಂಧ್ರವು ಬೇರುಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪರಭಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ರೋಗಕಾರಕಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮರಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಿಲೀಂಧ್ರವು ಅದರ ಅಂಗಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ಮಾಲಿನ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ಹಾನಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಇದು ಮಿತಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ಬೇರುಗಳು ಮೈಕೋರಿಜ್ಝಲ್ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಮೊದಲಿನ ಪ್ಯಾಲಿಯೊಜೊಯಿಕ್ನಿಂದ, ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಮಿಲಿಯನ್ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಮೊದಲ ನಾಳೀಯ ಸಸ್ಯಗಳು ಶುಷ್ಕ ಭೂಮಿ ವಸಾಹತು ಮಾಡಿದಾಗ.
## ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗೆ
ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಪುಟ

## ಉಲ್ಲೇಖಗಳು 
ವರ್ಗ:ಮರಗಳು