ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ

**ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ** ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ, ಕರ್ನಾಟಕ, ಕೇರಳ, ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ತೆಲಂಗಾಣದ **ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು** ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಗೋಚರ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ದೇಹದ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀತ್ವವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆಚರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಅದರ ನೃತ್ಯ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಶಿಲ್ಪಗಳ ಮೂಲಕ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾಕಾರವಾಗಿ ಅಥವಾ ಅಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾಕಾರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಸೊಂಟದ ರೇಖೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೊಣಕಾಲಿಗೆ ಎತ್ತಿ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ವಾಕಿಂಗ್ ವೇಗಗೊಳಿಸಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುತ್ತದೆ.

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪುರುಷರು ತಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ದೇಹವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮಔಪಚಾರಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಬಟ್ಟೆಯ ತುಂಡು ಮೇಲಿನ ದೇಹವನ್ನು ಆವರಿಸಬಹುದು. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕೆಲವು ದೇವಾಲಯಗಳು ದೇವಾಲಯದ ಒಳಗೆ ಇರುವಾಗ ಪುರುಷರು ದೇಹದ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಂಧ್ರ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಪುರುಷರು ಕಚ್ಚೆ ಪಂಚೆಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಮಾದರಿಯು ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪರ್ಯಾಯ ದ್ವೀಪ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶದಾದ್ಯಂತ, ಪುರುಷರು ಬಣ್ಣದ ಲುಂಗಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಸೀರೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. 
right|thumb|250x250px| ಅರೈಮುಡಿ (ಅರೈಮುಟಿ) ಯನ್ನು ತಮಿಳು ಯುವತಿಯರು ಧರಿಸಿದ್ದರು.
ಅರೈಮುಡಿ (ಅರೈಮುಟಿ) ( ತಮಿಳು       ) ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೆಳ್ಳಿ ಲೋಹದ ತಟ್ಟೆಯಾಗಿದ್ದು, ಹೃದಯ ಅಥವಾ ಅಂಜೂರದ ಎಲೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದೆ, ಈ ಹಿಂದೆ ಯುವ ತಮಿಳು ಹುಡುಗಿಯರು ತಮ್ಮ ಜನನಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. "ಅರೈ" ಎಂದರೆ ಸೊಂಟ ಮತ್ತು "ಮುಡಿ" ಎಂದರೆ ಕವರ್. ಅರೈಮುಡಿ ಜನಾಂಗದ ಗುರಾಣಿ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅರೈಮುಡಿ ಒಂದು ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು 1966 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ, ಎಂಎಸ್ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್, "ಸರ್ಕಾರದ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ, ಪುಡುಕೊಟೈ ಪ್ರಧಾನ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಿಗೆ ಗೈಡ್" ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ ಇದೆ ಮದ್ರಾಸ್ ಸರ್ಕಾರಿ ವಸ್ತುಸಂಗ್ರಹಾಲಯ. "ಮದ್ರಾಸ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇಲಂ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೈಪಿಡಿ, ಸಂಪುಟ 1" "ಮಕ್ಕಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ, ನಗ್ನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಬಹುಶಃ ಒಂದು ಸುತ್ತಿನ ದಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಬಹುದು ಸೊಂಟವು "ಅರೈಮುಡಿ" ಅಥವಾ ಹೃದಯ ಆಕಾರದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ತುಂಡನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅದು ಮರೆಮಾಚಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. "  "ಮದ್ರಾಸ್ ಡಿಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟ್ ಗೆಜೆಟಿಯರ್ಸ್, ಸಂಪುಟ 1, ಭಾಗ 1", 'ಸುಮಾರು 3 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯರು, ಸೊಂಟದ ಬಳ್ಳಿಯಿಂದ (ಅರೈ-ಮುಡಿ) ಅಮಾನತುಗೊಂಡ ಹೃದಯದ ಆಕಾರದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ತುಂಡನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಏನನ್ನೂ ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. "ಇದು ಮರೆಮಾಚಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವದನ್ನು ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ." '  ಪಿ. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು, ಸಭ್ಯತೆಗಾಗಿ ". ಮಿರಾನ್ ವಿನ್ಸ್ಲೋ ಅವರ ನಿಘಂಟು, "ಹೈ ಮತ್ತು ಲೋ ತಮಿಳಿನ ಸಮಗ್ರ ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಿಘಂಟು" ಅರೈಮುಡಿಯನ್ನು "ಸಣ್ಣ, ಖಾಸಗಿ ಭಾಗಗಳ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗಿಯರು ಧರಿಸಿರುವ ಲೋಹದ ಸಣ್ಣ ತಟ್ಟೆ" ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದೆ. ಅಬ್ಬೆ ಡುಬೋಯಿಸ್ ಪುಸ್ತಕ "ಹಿಂದೂ ನಡತೆ, ಪದ್ಧತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾರಂಭಗಳು", ಇದನ್ನು ಫ್ರೆಂಚ್‌ನಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಹೆನ್ರಿ ಕಿಂಗ್ ಬ್ಯೂಚಾಂಪ್ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ "ಮಕ್ಕಳ ಖಾಸಗಿ ಭಾಗಗಳು ಸಹ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗಿಯರು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಗುರಾಣಿ ಅಥವಾ ಕಾಡ್‌ಪೀಸ್ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಅಸಭ್ಯ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಆದರೆ ಹುಡುಗನ ಆಭರಣ, ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಸಹ ಆ ಸದಸ್ಯರ ನಿಖರವಾದ ಪ್ರತಿ ಆಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. "  "ಭಾರತದ ಜನರ ಪಾತ್ರ, ನಡತೆ ಮತ್ತು ಪದ್ಧತಿಗಳ ವಿವರಣೆ; ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ", ಇದನ್ನು ಡುಬೋಯಿಸ್ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ "ಎರಡೂ ಲಿಂಗದ ಮಕ್ಕಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ವಿವಿಧ ಟ್ರಿಂಕೆಟ್‌ಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ವಯಸ್ಕರಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಚಿತ್ರವಾದವುಗಳಿವೆ. ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಆರು ಅಥವಾ ಏಳು ವರ್ಷದ ತನಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಪೋಷಕರು, ಸಹಜವಾಗಿ, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ದೇಹದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಹುಡುಗಿಯರು ಲೋಹದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಲಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಅವರ ಬೆತ್ತಲೆತನವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತಾರೆ. ಹುಡುಗರು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕಡಿಮೆ ಗಂಟೆಗಳು ಅವುಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಚಿನ್ನದ ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಅವು ಸಣ್ಣ ಬೆಲ್ಟ್ನೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಉಳಿದವುಗಳ ನಡುವೆ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಟ್ರಿಂಕೆಟ್ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಇದು ಹುಡುಗನ ಲೈಂಗಿಕ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಲುತ್ತದೆ. "  ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಅಂಪಾರಾ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ 1960 ರವರೆಗೆ ಹುಡುಗಿಯರು ಅರೈಮುಡಿ ಧರಿಸಿದ್ದರು.

## ತಿನಿಸು 
right|thumb|250x250px| ಬಾಳೆ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ serving ಟ ಬಡಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ formal ಪಚಾರಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ.
ಅಕ್ಕಿ ಪ್ರಧಾನ ಆಹಾರವಾಗಿದ್ದು, ಮೀನುಗಳು ಕರಾವಳಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ.ಟದ ಒಂದು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದೆ. ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕರಾವಳಿ ಭಾಗವಾಗಿದೆ, ಹೈದರಾಬಾದ್ ಬಿರಿಯಾನಿ ತೆಲಂಗಾಣ ಮತ್ತು ಇತರ ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಹಳ ವಿಶೇಷವಾಗಿದೆ ಆದರೆ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಪಾಕಪದ್ಧತಿಯು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಮಸಾಲೆಯುಕ್ತ ಆರೊಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಮೇಲೋಗರಗಳು ಮತ್ತು ಮೆಣಸಿನ ಪುಡಿಯ ಉದಾರ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.. ದೋಸೆ, ಇಡ್ಲಿ, ಉತ್ತಪಂ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಈ ಪ್ರದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿವೆ. ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಾದ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳೂರು ನಗರವು ಸಮುದ್ರಾಹಾರಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕಾಫಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ದೃ ust ವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಲಬಾರ್ ಪ್ರದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಕಾಫಿ ಆದ್ಯತೆಯ ಪಾನೀಯವಾಗಿದೆ. ತಮಿಳುನಾಡು ಇಡ್ಲಿ, ದೋಸೆ, ಪೊಂಗಲ್, ಸಂಭಾರ್, ವಡಾ, ಪುರಿಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ, ಇದು ತಮಿಳು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉಪಹಾರವಾಗಿದೆ. ಮಲಯಾಳೀಯರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಂ, ಪುಟ್ಟು, ಉಪಮಾವ್, ಮಲಬಾರ್ ಬಿರಿಯಾನಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ, ಬಿಸಿಬೆಳೆಬಾತ್, ಮಸಾಲದೋಸೆ,ಕೇಸರಿ ಬಾತ್, ಉದ್ದಿನ ವಡೆ, ಇವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಾಗಿವೆ.

## ಸಂಗೀತ 
ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಂಗೀತವಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಜಾನಪದ ಸಂಗೀತ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಅದನ್ನು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಭಾರತೀಯ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತ (ನಂತರ *ಕರ್ನಾಟಕ*, ಹೆಸರು ಇದು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಹಿಂದಿನ ವಸಾಹತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾರಂಗ್ ಕರ್ನಾಟಿಕ್ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ ಪ್ರಯೋಗ). ಇದು ಪುರಂದರ ದಾಸ, ಕನಕ ದಾಸರು, ತ್ಯಾಗರಾಜ, ದೀಕ್ಷಾಥರ್, ಶ್ಯಾಮಾ ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಿ ತಿರುನಾಲ್ ಮುಂತಾದ ಸಂಯೋಜಕರ ಸುಮಧುರ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಕ್ತಿ, ಲಯಬದ್ಧ ಮತ್ತು ರಚನಾತ್ಮಕ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ತಮಿಳು ಪನ್ ಇದೆ, ಇದನ್ನು ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಡುವರ್ಸ್ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತಮಿಳು ಕವಿಗಳಾದ ಸಂಬಂದರ್ ಮುಂತಾದವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಪ್ಯಾನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ (ರಾಗಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪದ).

### ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯ ಸಂಗೀತ 
ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ಮುಖ್ಯ ಸಾಧನವೆಂದರೆ (ನಾದಸ್ವರಂ) ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ ಇದನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನಾಡಸ್ವರಂ ಮತ್ತು (ತವಿಲ್) ಒಟ್ಟಾಗಿ ನುಡಿಸಿ ಪೆರಿಯಾ ಮೇಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರ ಕಠಿಣ ಸ್ವರದಿಂದಾಗಿ, ಪೆರಿಯಾ ಮೇಳವನ್ನು ಅನೇಕ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇದು ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಗಾಂಭೀರ್ಯದ ಧ್ವನಿಯಾಗಿದೆ. ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗೆ, ಆರಾಧಕರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪೆರಿಯಾ ಮೇಳಂ ಅವಶ್ಯಕ. ಪೆರಿಯಾ ಮೇಳವನ್ನು ದೇವಾಲಯಗಳ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳ ಹೊರಗೆ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಾರ್ಷಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಆಡಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಟೆರಾಡಾ, ಯೋಶಿತಾಕಾ. "ಹಿಂದೂ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯ ಸಂಗೀತ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು:" ಪೆರಿಯಾ ಮೇಳ "ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರದರ್ಶನ ಅಭ್ಯಾಸ." ಏಷ್ಯನ್ ಸಂಗೀತ 39.2 (2009): 108-51. ಪ್ರೊಕ್ವೆಸ್ಟ್. ವೆಬ್. 24 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2013. 

ಭರತನಾಟ್ಯ, ಒಯಿಲತಂ ಕರಕತ್ತಂ ಕೂಚಿಪುಡಿ, ಕಥಕ್ಕಳಿ, ತೆಯ್ಯಂ, ಭೂತ ಕೋಲ, ಒಟ್ಟಮ್ತುಲ್ಲಲ್,, ಕೇರಳ ನಟನಮ್,  ಮತ್ತು ಯಕ್ಷಗಾನ. ತಿರಯತ್ತಂ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದ ದಕ್ಷಿಣ ಮಲಬಾರ್ ಪ್ರದೇಶದ ಒಂದು ಆಚರಣಾ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಲೆ. ಭರತನಾಟ್ಯವು ದೇಹದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಶಾಶ್ವತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದು. 
[left|thumb|200x200px| ಮಾನವ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವ [ಹಂಪೆ|ಹಂಪಿಯಲ್ಲಿನ ಶಿಲ್ಪಗಳು, ಕರ್ನಾಟಕ. ]]
ಮಾನವನ ನೃತ್ಯದ ನಂತರ ಶಿಲ್ಪಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಈ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮೂರು ಆಯಾಮದ ರೂಪವನ್ನು ಕೆತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಶಿಲ್ಪಿ ತನ್ನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ದೈವತ್ವಗಳ ಶಿಲ್ಪವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸೀರೆಯಿಂದ ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಲ್ಪದ ಕೊಶ್ತಾ ಅಥವಾ ಗ್ರಿಡ್ ಶಿಲ್ಪದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕುಳವು ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಸೀಮಿತ ದೇಹದ ಒಕ್ಕೂಟದ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಅನಂತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿಲ್ಪಗಳು ಸಂಕೀರ್ಣಗಳ ಸುತ್ತಲೂ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಒಳಗಿನ ಅನೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು ವಿವಿಧ ಶೈಲೀಕರಣಗಳ ನೃತ್ಯ ಹಂತಗಳ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿದ್ದು, ನೃತ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲು ಸಹಕರಿಸಿದವು. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಲಬಾರ್ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯವಿದೆ, ಇದು ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಓಮಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅರಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಡಲ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಲ್ಲದು. ರಾಜ ಸೊಲೊಮೋನನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಲಬಾರ್ ಕರಾವಳಿಗೆ ಆಗಮಿಸಬೇಕಿದ್ದ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಕೊಚ್ಚಿನ್ ಯಹೂದಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಾದೇಸಿ ಯಹೂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್ ಮತ್ತು ಕೊಚ್ಚಿನ್ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಯಹೂದಿ ಸಿನಗಾಗ್ ಕೇರಳದ ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪರದೇಸಿ ಸಿನಗಾಗ್ ಆಗಿದೆ.

## ಸಹ ನೋಡಿ 
* ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ 
* ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ 
* ತೆಲಂಗಾಣ ಸಂಸ್ಕೃತಿ 
* ಕೇರಳದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ 
* ಸಾಟಕ್, ಅಶುದ್ಧತೆಯ ನಿಯಮಗಳು 
* ಕೇರಳದ ಕಲೆಗಳು 
* ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ 
* ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ 
* ಭಾರತೀಯ.ಟದ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ 

ವರ್ಗ:ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ವರ್ಗ:ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ
ವರ್ಗ:ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ