បុរោហិត

រូបភាពតូច|270x270ភីកសែល| បុរោហិត ចូលរួមក្នុង យជ្ញ
**បុរោហិត** (   ) នៅក្នុងបរិបទ ហិណ្ឌូ មានន័យថា *បព្វជិត* ឬ *បូជាចារ្យគ្រួសារ* នៅក្នុង បព្វជិតវេទ ។  នៅ ​ប្រទេស​ថៃ និង ​កម្ពុជា វា​សំដៅ​ទៅ​លើ​បព្វជិត​រាជវង្ស។

## និរុត្តិសាស្ត្រ 
ពាក្យ *បុរោហិត* មកពីសំស្រ្កឹត *បុរាស* មានន័យថា "ផ្នែកខាងមុខ" និង *ហិត* "ដាក់" ។ ពាក្យ​នេះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ស្រដៀង​គ្នា​នឹង​ពាក្យ *​បព្វជិត* ដែល​ក៏​មាន​ន័យ​ថា «សង្ឃ»។ *តិថ៌ បុរោហិត* មានន័យថា *បុរោហិត* ដែលអង្គុយនៅមាត់ទន្លេបរិសុទ្ធ ឬក្រោះបរិសុទ្ធ ហើយជាអ្នកដែលបានរក្សាកំណត់ត្រារបស់បុព្វបុរសនៃគ្រួសារហិណ្ឌូរាប់ពាន់ឆ្នាំ។ *បុរោហិត* អាចសំដៅទៅលើបូជាចារ្យផ្ទះ។ 

## ប្រវត្តិសាស្រ្តនិងភូមិសាស្ត្រ 
### ប្រទេសឥណ្ឌា 
#### ប្រភពដើម 
*បុរោហិត* គឺជាពាក្យបុរាណសម្រាប់បូជាចារ្យដែលដើរតួរសម្រាប់រាជវង្ស ធ្វើពិធី សាសនា និងផ្តល់ដំបូន្មាន។ ក្នុងន័យនេះ វាមានន័យដូចទៅនឹង *រាជគ្រូ* ។ Hermann Kulke និង Dietmar Rothermund កត់សម្គាល់ថា "មានភស្តុតាងជាច្រើននៅក្នុងអត្ថបទបុរាណដែលថាមាន ព្រាហ្មណ៍ ល្អពីរប្រភេទនៅសម័យនោះ បូជាចារ្យ ( *រាជបុរោហិត* ) ឬទីប្រឹក្សា ( *រាជគ្រូ* ) និងឥសី ( *ឫស្សិ* ) ដែលរស់នៅក្នុងព្រៃ។ ហើយ​ចែក​រំលែក​ប្រាជ្ញា​របស់​គាត់​ដល់​អ្នក​ដែល​សុំ​ប៉ុណ្ណោះ»។  ពួកគេត្រូវបានរកឃើញជាទូទៅនៅក្នុងរដ្ឋ រាជស្ឋាន, ឧត្តរប្រទេស, ពិហារ, Jharkhand, ឧត្តរខណ្ឌ, មធ្យប្រទេស, West Bengal, គុជរត្ន, Punjab, Haryana និង ហិមចលប្រទេស ។ ការប្រើប្រាស់សម័យទំនើបរបស់ពាក្យនេះនៅក្នុងន័យនេះត្រូវបានពិពណ៌នាដោយ លោក Sumit Sarkar ថាជា "សាសនានិយមដែលដឹងខ្លួន"។ 

ជម្លោះខាងគម្ពីរដ៏ឃោរឃៅរវាង Vasishtha និង Vishvamitra ដែលជាបុព្វបុរសដ៏ល្បីល្បាញបំផុតពីរនៃយុគសម័យ វេទ សម្រាប់តំណែងនៃ *បុរោហិត* នៅក្នុងតុលាការនៃស្តេច Sudas បង្ហាញពីសារៈសំខាន់ជាច្រើនដែលត្រូវបានភ្ជាប់ទៅនឹងការិយាល័យនៅសម័យនោះ។ 

#### បដិសេធ 
រូបភាពតូច| A *tirtha purohita* នៅ Ram Chandra Goenka Zenana Bathing Ghat, Kolkata
ការិយាល័យរបស់ *បុរោហិត* គឺជាកិត្តិយសដ៏អស្ចារ្យមួយនៅក្នុងសម័យ វេទ នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ប៉ុន្តែនៅចុងបញ្ចប់នៃសតវត្សទី 19 វាបានក្លាយទៅជាមិនសំខាន់។ 

នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 បុរោហិត ត្រូវបានកាត់បន្ថយទៅជា "កិច្ចការសាសនាជាមូលដ្ឋាន" ។  ទន្ទឹមនឹងការបាត់បង់ កាបូបឯកជន *មហារាជ* របស់ឥណ្ឌាបានបាត់បង់ឋានៈជាព្រះអង្គម្ចាស់  ហើយតួនាទីរបស់ *បុរោហិត* ជាបព្វជិតរាជវង្សបានធ្លាក់ចុះកាន់តែច្រើន។

### អាស៊ីអាគ្នេយ៍ 
ព្រាហ្មណ៍​នៅ​តែ​ធ្វើ​ជា​បព្វជិត និង​ធ្វើ​ព្រះរាជ​ពិធី​ក្នុង​ប្រទេស​អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែល​របបរាជានិយម​ត្រូវ​បាន​រក្សា។

#### កម្ពុជា 
រឿងព្រេង​ខ្មែរ​សំដៅ​លើ​ព្រាហ្មណ៍​ជ្វា​ដែល​មក​កាន់​កម្ពុជរដ្ឋ។ ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ហៅថា ហរិន្យទម ត្រូវបានបញ្ជូនមកពីប្រទេសឥណ្ឌា ដើម្បីបង្រៀនពិធី Tantric ដល់ សិវកៃវល្យ ដែលគ្រួសាររបស់គាត់បានគោរពដល់មុខតំណែងរបស់ រាជ *បុរោហិត* អស់រយៈពេលជិត 250 ឆ្នាំ។ 

ទំនាក់ទំនងរវាងត្រកូលព្រាហ្មណ៍មកពីឥណ្ឌា និងរាជវង្សខ្មែរត្រូវបានពង្រឹងដោយចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍៖ ព្រាហ្មណ៍ឥណ្ឌា អគត្ស្យ បានរៀបការជាមួយ យសោមតិ ហើយ ទុវករ បានរៀបការជាមួយ ឥន្ទ្រលក្ម្សី ដែលជាបុត្រីរបស់ស្តេច រាជេន្ទ្រវរ្ម័ន ។ 

ដូច្នេះហើយ សិវសោម ជា *បុរោហិត* ដែលបានបម្រើការជាបព្វជិតរបស់ស្តេច ឥន្ទ្រវរ្ម័ន និង យសោវរ្ម័នទី១ ក៏ជាចៅប្រុសរបស់ព្រះបាទជយេន្ទ្រាធិបតីវរ្ម័ន និងជាមាតារបស់ ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ ផងដែរ។  ព្រះសិវៈសោម ជាអ្នកមើលការខុសត្រូវលើការកសាង ភ្នំបាខែង នៅអង្គរ ដែលជាប្រាសាទហិណ្ឌូ ក្នុងទម្រង់ជាប្រាសាទភ្នំ ឧទ្ទិសដល់ព្រះសិវៈ។

*បុរោហិត* សំខាន់មួយទៀតគឺ សវ៌ជ្ញមុនី ជាព្រាហ្មណ៍ដែលបានចាកចេញពីប្រទេសឥណ្ឌា "ដើម្បីទទួលបានការពេញចិត្តពី ព្រះសិវៈ ដោយមកប្រទេសកម្ពុជា",  ហើយបានក្លាយជា *បុរោហិត* របស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី 8 ដែលព្រះអង្គបានដឹកនាំនៅក្នុង "ប្រតិកម្ម សៃវិត " ចលនា iconoclastic ត្រូវបានដឹកនាំ។ ឆ្ពោះទៅវិមាន ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ។ 

ពិធី សាសនាព្រាហ្មណ៍ ត្រូវបានបញ្ចូលឡើងវិញនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាបន្ទាប់ពីការផ្តួលរំលំរបបខ្មែរក្រហម។  

#### មីយ៉ាន់ម៉ា 
ព្រាហ្មណ៍នៃប្រទេសភូមាបានផ្តល់ជាប្រវត្តិសាស្ត្រក្នុងការអានអំពីអនាគតរបស់ស្តេចដែលពួកគេកំពុងបម្រើ។ ពួក​គេ​បាន​បាត់​បង់​តួនាទី​ដោយ​សារ​ការ​លប់​ចោល​របប​រាជា​និយម​ដោយ​ការ​ទម្លាក់​ព្រះ​បាទ ​ធីប៉ាវ ប៉ុន្តែ​នៅ​តែ​បន្ត​ធ្វើ​ការ​ទស្សន៍ទាយ។ 

#### ប្រទេសថៃ 
[រូបភាពតូច| ព្រះ​រាជ​ព្រាហ្មណ៍​ធ្វើ​ពិធី​មួយ​ផ្ទាំង​គំនូរ​ពី [វត្តព្រះកែវ|​ប្រាសាទ​ព្រះ​កែវ]]
ប្រទេស​ថៃ​មាន​សហគមន៍ ​ព្រាហ្មណ៍ ​ជនជាតិ ​ថៃ ​ចំនួន​ពីរ​គឺ​ព្រាហ្មណ៍​ហ្លួង (​ព្រាហ្មណ៍​រាជ​) និង​ព្រាហ្មណ៍ចៅ​បាណន់ (​ព្រាហ្មណ៍​ប្រជាប្រិយ​)។ ព្រាហ្មណ៍​ជនជាតិ​ថៃ​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​កាន់ ​ព្រះពុទ្ធសាសនា ​តាម​សាសនា​ដែល​នៅ​តែ​គោរព​បូជា​អាទិទេព​ហិណ្ឌូ។  ព្រាហ្មណ៍ហ្លួង (រាជព្រាហ្មណ៍) ភាគច្រើនធ្វើព្រះរាជពិធីថ្វាយ ព្រះមហាក្សត្រថៃ រួមទាំង ការឡើងគ្រងរាជ្យ ។  ពួក​វា​ជា​ពូជពង្ស​ត្រកូល​វែង​របស់​ព្រាហ្មណ៍​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ ដែល​មាន​ដើម​កំណើត​ពី​តាមីល ណាឌូ។ ព្រាហ្មណ៍​ចៅបាណន ឬ​ព្រាហ្មណ៍​ប្រជាប្រិយ ជា​ប្រភេទ​ព្រាហ្មណ៍​ដែល​មិន​មែន​មក​ពី​ត្រកូល​សង្ឃ។ ជាទូទៅព្រាហ្មណ៍ទាំងនេះមានចំណេះដឹងតិចតួចអំពីពិធី និងពិធី។ ទេវស្ថាន គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃសកម្មភាពរបស់ព្រាហ្មណ៍នៅក្នុងប្រទេសថៃ។ នេះគឺជាកន្លែងដែល ពិធីត្រៃយម្បវៃត្រូវបានធ្វើឡើង ដែលជាពិធីតាម Tamil Shaiva ។ វាត្រូវបានសាងសង់ជាង 200 ឆ្នាំមុន។ ក្រៅ​ពី​នេះ​ក៏​មាន​ព្រាហ្មណ៍​ឥណ្ឌា​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​ផង​ដែរ​ដែល​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​ទៅ​ថៃ​ថ្មីៗ​នេះ។ 

ទោះបីជាគេជឿថាព្រាហ្មណ៍ដែលបម្រើតុលាការ និងស្នាក់នៅក្នុងប្រាសាទទេវស្ថាន មកពី Rameswaram, Tamil Nadu ក៏ដោយ ព្រះអង្គម្ចាស់ប្រវត្តិវិទូ Damrong Rajanubhab បានរៀបរាប់អំពីព្រាហ្មណ៍បីប្រភេទគឺ នគរស៊ីធម្មរាជ ពីផាត ថាលុង និងអ្នកដែលមកពីប្រទេសកម្ពុជា។