ព្រះពោធិសត្វមញ្ជុស្រី

**មញ្ជុស្រី** (      ) គឺជា *ព្រះពោធិសត្វ* ដែលតំណាងឱ្យ *ប្រាជ្ញា* (បញ្ញាញាណ) របស់ព្រះពុទ្ធក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន ។ ឈ្មោះ "**មញ្ជុស្រី**" គឺជាការរួមបញ្ចូលគ្នានៃពាក្យសំស្ក្រឹត "  " និងកិត្តិយស " ស្រី" ; វាអាចត្រូវបានបកប្រែតាមព្យញ្ជនៈថា "ដ៏ស្រស់ស្អាតជាមួយនឹងសិរីរុងរឿង" ឬ "ដ៏ស្រស់ស្អាតជាមួយនឹងភាពរុងរឿង" ។ **មញ្ជុស្រី**ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរដោយឈ្មោះពេញរបស់ **មញ្ជុស្រីកុមារភូត** ( ),  ព្យញ្ជនៈ "**មញ្ជុស្រី**, នៅតែជាយុវជន" ឬ, តិចជាងព្យញ្ជនៈ "ព្រះអង្គម្ចាស់ **មញ្ជុស្រី**" ។ ឈ្មោះផ្សេងទៀតរបស់ **មញ្ជុស្រី** គឺ មញ្ជុឃោស។

## នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន 
ធ្វេង|រូបភាពតូច|267x267ភីកសែល| រូបសំណាក **មញ្ជុស្រី**, Lhalung Gompa, Spiti Valley, ប្រទេសឥណ្ឌា
[រូបភាពតូច|267x267ភីកសែល| **មញ្ជុស្រី** អង្គុយ​លើ​តោ​ខៀវ​នៅ ​ប្រាសាទ Buddha Tooth Relic Temple and Museum [សិង្ហបុរី|ប្រទេស​សិង្ហបុរី ។]]
[រូបភាពតូច|389x389ភីកសែល| Bodhisattva Monju (**មញ្ជុស្រី**) សម័យ Kamakura សារមន្ទីរជាតិតូក្យូ [ជប៉ុន|ប្រទេសជប៉ុន]]
អ្នកប្រាជ្ញបានកំណត់ថា **មញ្ជុស្រី** ជាព្រះពោធិសត្វចំណាស់ជាងគេ និងសំខាន់បំផុតក្នុងអក្សរសិល្ប៍មហាយាន។  **មញ្ជុស្រី** ត្រូវបានគេសំដៅជាលើកដំបូងនៅក្នុង មហាយានសូត្រ ដើមដូចជា Prajñāpāramitā *sūtra* s និងតាមរយៈសមាគមនេះ ដើមដំបូងនៃប្រពៃណីដែលគាត់បានមកដើម្បីតំណាងឱ្យតំណាងនៃ *ប្រាជ្ញា* (បញ្ញាញាណ) ។  *Lotus Sutra* ចាត់ឱ្យគាត់នូវ ទឹកដីដ៏បរិសុទ្ធ មួយហៅថា *វិមាលា* ដែលយោងទៅតាម *អវតមស្សកសូត្រ* មានទីតាំងនៅខាងកើត។ ដីបរិសុទ្ធរបស់គាត់ត្រូវបានព្យាករណ៍ថាជាដីបរិសុទ្ធមួយក្នុងចំណោមដីបរិសុទ្ធបំផុតពីរនៅក្នុងអត្ថិភាពទាំងអស់ក្នុងអតីតកាល បច្ចុប្បន្នកាល និងអនាគតកាល។ កាល​ដែល​បាន​ដល់ ​ព្រះពុទ្ធ ព្រះនាម​ទ្រង់​នឹង​ឃើញ​ជា​សកល។ នៅក្នុង *Lotus Sūtra*, **មញ្ជុស្រី**ក៏ដឹកនាំ កូនស្រីរបស់នគររាជ ទៅកាន់ការត្រាស់ដឹង។ ទ្រង់​ក៏​តាំង​រូប​ក្នុង *​វិមលកីត៌ិសូត្រ* ក្នុង​កិច្ច​ពិភាក្សា​ជាមួយ​នឹង ​វិមលកីត៌ិ ​ជា​ទី​ដែល​ទ្រង់​សំដែង​ជា​ព្រះពោធិសត្វ ដែល​ពិភាក្សា​អំពី​ការ​មិន​ស្មើ​នឹង​ទ្រង់។

ឧទាហរណ៏នៃការបង្រៀនប្រកបដោយប្រាជ្ញារបស់ **មញ្ជុស្រី** អាចត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុង *សប្តសតិកា ប្រជ្ញាបារមិតា* ( Taishō Tripiṭaka 232) ។  *ព្រះសូត្រ* នេះមានកិច្ចសន្ទនារវាង **មញ្ជុស្រី** និងព្រះពុទ្ធនៅលើ One Samādhi (Skt. *Ekavyūha Samādhi* ) ។ Sheng-yen បង្ហាញការបង្រៀនដូចខាងក្រោមរបស់ **មញ្ជុស្រី** សម្រាប់ការចូល *សមាធិ* ធម្មជាតិតាមរយៈប្រាជ្ញាដ៏វិសេសវិសាល:

## វចនានុក្រមពុទ្ធសាសនា 
នៅក្នុងពុទ្ធសាសនា វជ្រយាន **មញ្ជុស្រី** គឺជាអាទិទេពសមាធិ ហើយចាត់ទុកថាជាព្រះពុទ្ធដែលបានត្រាស់ដឹងពេញលេញ។ នៅក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា Shingon ទ្រង់គឺជា ព្រះពុទ្ធមួយអង្គក្នុងចំនោមព្រះពុទ្ធទាំងដប់បីអង្គ ដែលពួកសិស្សឧទ្ទិសថ្វាយខ្លួន។ គាត់បានគិតយ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងអត្ថបទ Esoteric ជាច្រើនដូចជា *មញ្ជុស្រីមូលកល្ប*  និង ''* ។ មហេសីរបស់គាត់នៅក្នុងប្រពៃណីមួយចំនួនគឺ សរស្វតី ។

*មញ្ជុស្រីមូលកល្ប* ដែលក្រោយមកត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ក្រោម ក្ឫិយាតន្ត្រ ចែងថា *មន្ត* ដែលត្រូវបានបង្រៀននៅក្នុង សៃវ, គ្រុឌ និង វៃស្ណវ *មន្ត* នឹងមានប្រសិទ្ធភាពប្រសិនបើអនុវត្តដោយពុទ្ធសាសនិកចាប់តាំងពីពួកគេត្រូវបានបង្រៀនដើមដោយ **មញ្ជុស្រី**។ 

## Mantras 
### អារ៉ាប៉ាកាណាម៉ាត្រា 
Mantra ដែលត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាទូទៅជាមួយ Mañjuśrī មានដូចខាងក្រោម: 

: *អូṃ arapacana dhīḥ*

Arapacana គឺជា ព្យាង្គ ដែលមានអក្សរសែសិបពីរ ហើយត្រូវបានដាក់ឈ្មោះតាមអក្សរប្រាំដំបូងគឺ *a, ra, pa, ca, na* ។  ព្យាង្គនេះត្រូវបានគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយបំផុតសម្រាប់ ភាសា Gāndhārī ជាមួយនឹង អក្សរ Kharoṣṭhī ប៉ុន្តែក៏មាននៅក្នុងអត្ថបទសំស្ក្រឹតមួយចំនួនផងដែរ។ លក្ខណៈព្យាង្គក្នុងគម្ពីរមហាយាន ដូចជាអត្ថបទ *Prajñāpāramitā* វែងជាង គម្ពីរ *Gaṇḍavyūha Sūtra*, *Lalitavistara Sūtra*, the *Avataṃsaka Sūtra*, *Dharmaguptaka Vinaya*, និង *Mūlasarvāstivāda Vinaya* ។ 

*Sutra on Perfect Wisdom* (Conze 1975) កំណត់អត្ថន័យនៃព្យាង្គនីមួយៗដូចនេះ៖

# ជា​ទ្វារ​នៃ​ការ​យល់​ឃើញ​ថា ធម៌​ទាំង​ឡាយ​មិន​កើត​តាំង​ពី​ដើម​មក ( *ādya-anutpannatvād* ) ។
# *រាជា* ​ជា​ទ្វារ​នៃ​ការ​យល់​ឃើញ​ថា ធម៌​ទាំង​ឡាយ​គឺ​គ្មាន​ភាព​កខ្វក់ ( *rajas* )។
# *បា.* ជា​ទ្វារ​ចូល​ទៅ​កាន់​ការ​យល់​ឃើញ​ថា ធម៌​ទាំង​ឡាយ​ត្រូវ​បាន​ត្រាស់​សម្ដែង​ដោយ​អច្ឆរិយៈ ( *បរាធៈ* ) ។
# *ម្នាលគហបតី* ជាទ្វារនៃសេចក្តីត្រិះរិះ ដែលថា សេចក្តីថយ ( *សច្ចៈ* ) ឬការកើតនៃធម៌ណាមួយ មិនអាចរលត់ទៅបានឡើយ ព្រោះធម៌ទាំងអស់មិនរលត់ ក៏មិនកើត។
# *ម្នាលអានន្ទ* ជាទ្វារ​ដល់​នូវ​សេចក្តី​យល់​ឃើញ​ថា នាម ( *នាម* ) នៃ​ធម៌​ទាំងឡាយ​រលត់ទៅ។ ធម្មជាតិសំខាន់នៅពីក្រោយឈ្មោះមិនអាចទទួលបាន ឬបាត់បង់ឡើយ។

ការ​បញ្ចេញ​សំឡេង​ទីបេ​គឺ​ខុស​គ្នា​បន្តិច​ហើយ ដូច្នេះ​អក្សរ​ទីបេ​អាន​ថា *oṃ a ra pa tsa na dhīḥ។*

### មន្ត ផ្សេងទៀត 
រូបភាពតូច| **មញ្ជុវជ្រ**, ទម្រង់ tantric នៃ **មញ្ជុស្រី**
យោងទៅតាម  "បេះដូងចុងក្រោយនៃ**មញ្ជុស្រី**ដែលសម្រេចបាននូវសេចក្តីព្យាយាមទាំងអស់" គឺជា មន្ត ដូចខាងក្រោម: [ Namaḥ sarvabuddhānām oṁ maṁ*សាធនមាលា* ក៏មាន មន្ត ដ៏ពេញនិយមមួយដែលសំដៅទៅលើ **មញ្ជុស្រី** ជា "ម្ចាស់នៃការនិយាយ" (វាគីស្វរ): ឱម វាគីស្វរមុះ, Oṃ Vāgīśvara Mūḥមន្ត នេះគឺមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងណាស់នៅក្នុង ប្រទេសនេប៉ាល់ ដែលជាកន្លែងដែល វាគីស្វរ **មញ្ជុស្រី**គឺជាអាទិទេពដ៏ពេញនិយមមួយ។  **មញ្ជុស្រី មន្ត** មួយផ្សេងទៀតគឺជា មន្ត្រ សម្រាប់ **មញ្ជុស្រី** ដែលជាទម្រង់ tantric នៃ**មញ្ជុស្រី**ដែលត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងប្រពៃណី Guhyasamaja វាគឺ:  ឱម **មញ្ជុស្រី ហុំ** 

## នៅក្នុងវប្បធម៌ព្រះពុទ្ធសាសនា 
 
រូបភាពតូច| រូបគំនូររបស់ព្រះពុទ្ធ ***មញ្ជុស្រី**'' ពី គុហា Yulin នៃ Gansu ប្រទេសចិន ពីរាជវង្ស Tangut ដែលដឹកនាំដោយ Western Xia

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន