open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
G-Devith

**G-Devith** (អានថា: ជីដេវីដ) ឈ្មោះកំណើត ងួន ចាន់ដេវីដ (កើតនៅ ថ្ងៃទី ០៥ ខែ តុលា ឆ្នាំ ១៩៩៤) លោកគឺជាតារាចម្រៀងរ៉េបមួយរូបដ៏មានប្រជាប្រិយភាពនៅក្នុង ប្រទេសកម្ពុជា ដែលទទួលបាននូវការចាប់អារម្មណ៍ពីទស្សនិជន ជាមួយនិងការបង្ហាញខ្លួនរបស់លោកក្នុងឆ្នាំ ២០១៤ ដែលគេស្គាល់លោកតាមរយៈការផ្ទុកឡើង នូវបទចម្រៀង Cover របស់លោកនៅលើបណ្ដាញសង្គម YouTube រួមជាមួយនិងការបកស្រាយបទចម្រៀងដែលទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍លើកដំបូង ជាមួយអ្នកនាង ពេជ្រ សោភា ក្នុងអាល់ប៊ុម Queen ដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយដោយ ផលិតកម្ម រស្មីហង្សមាស ផងដែរ ។

## ជីវិតចាប់ផ្ដើម 
**Early Life**

G-Devith កើតនៅ ថ្ងៃទី ០៥​ ខែ តុលា ឆ្នាំ ១៩៩៤ លោកមានទីកន្លែងកំណេីតនៅទីរួម ខេត្តបាត់ដំបង (បច្ចុប្បន្ន: ក្រុងបាត់ដំបង) មិនមានកំណត់ត្រាពីក្រុមគ្រួសារលោកច្រើនឡើយ "រងចាំឯកសារយោងពីប្រភពផ្សេងៗទៀត ក្នុងការសរសេរបន្ថែម" ។ ដេវីដ បានបោះបង់ការសិក្សាត្រឹមថ្នាក់វិទ្យាល័យ ដោយសារកត្តាជីវភាពគ្រួសារ ផងដែរ ហើយលោកបានសម្រេចចិត្ត ផ្លាសមករស់នៅទី ក្រុងភ្នំពេញ ដែលមានមុខរបរជាអ្នកបញ្ចូលបទចម្រៀង ក្នុងទូរសព្ទ ក្រោយមកលោកបានច្រៀង ចម្រៀង Cover ជាច្រើនបទ Upload ទៅក្នុងបណ្ដាញសង្គម Youtube ដោយការច្រៀងរបស់លោក តែងធ្វើត្រាប់តាម តារាចម្រៀងពេញនិយម K-Pop ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ 2014 ដោយសារសមត្ថភាពនៃការរេប​ diss track​ ឌឺដង របស់លោក បានធ្វើឱ្យតារាចម្រៀងពេញនិយម ហៅកាត់ថា C-Pop គឺអ្នកនាង ពេជ្រ សោភា បានទាក់ទងលោកយកមកធ្វើជាដៃគូច្រៀង រហូតបានធ្វើឱ្យទស្សនិកជនពេញចិត្តជាខ្លាំង ក្រោយមកជីវិតរបស់លោកបានផ្លាស់ប្តូរ ១៨០ដឺក្រេ ក្រោយបានជួបនឹងតារាចម្រៀង ពេជ្រ សាភា ដែលជាតារាចម្រៀងលំដាប់ជួរមុខនៅកម្ពុជា  បានជួយធានាលោក ចូលក្នុងផលិតកម្មយក្សនៅកម្ពុជា ដោយគ្រប់គ្នាស្គាល់ថា ផលិតកម្ម រស្មីហង្សមាស ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ 2015 ។

## សមិទ្ធិផល 
**Achievement**

## កាត់ឡុកតន្ត្រី 
**Discography**

* Live Fast Die Young (2014)
* Forever (2014)
* 3 word (2014)
* ស្អាតជានិច្ច (2014)
* កាហ្វេ 1500 ft. ពេជ្រ សោភា (2015)
* No Money No Honey ft. ពេជ្រ សោភា (2015)
* Love is Pain (2015) 
* I Khnow You Like Money ft. ពេជ្រ សោភា (2015) 
* ទឹកភ្នែកក្មេងរើសសំរាម ft. ពេជ្រ សោភា (2016) 
* Queen ft. ពេជ្រ សោភា (2016)
* Hand Up ft. ពេជ្រ សោភា (2016)
* រាំញីកែងជើង (2016)
* រាំក្រលែងចង្កេះ (2016)
* ស្រលាញ់បងម៉ែឲ្យជិះឆ្កែ (2016) ft. ពេជ្រ សោភា
* សម្លសម្លក់ ft. ព្រាបសុវត្ថិ, ពេជ្រ សោភា
* រាំពាក់ម៉ាស (2016)
* No Smoke (2016)
* Feeling Good (2017)
* មនុស្សស្រីដែលខ្ញុំស្រលាញ់ (2017)
* រាំបទបាំបាំ (2017)
* រកគីឡូធុងបាស ft. ទេព បូព្រឹក្ស (2017)
* បូបាច់ (2017)

## ឃើញដូចនេះ 
**See also**
* អ្នកចម្រៀងកម្ពុជា
* តារាសម្ដែងកម្ពុជា
* តារាកំប្លែងកម្ពុជា
* ពិធីករកម្ពុជា
* ពិធីការនីកម្ពុជា

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកចម្រៀងខ្មែរ
ខេត្តថាញហ្វា

**ខេត្តថាញហ្វា** គឺជាខេត្តមួយនៅតំបន់ឆ្នេរកណ្តាលខាងជើងនៃប្រទេសវៀតណាម ។ នេះគឺជាខេត្តធំមួយ ដែលជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទីប្រាំនៅក្នុងតំបន់ និងជាទីបីនៃចំនួនប្រជាជនក្នុងចំណោម៦៣ ផ្នែករងរដ្ឋបាលកណ្តាល។ ទីរួមខេត្តនិងទីក្រុងធំជាងគេគឺទីក្រុងថាញហ្វា ។ ខេត្តនេះត្រូវបានគេហៅថា **សឺ ថាញ** (ដែនដីថាញ)។

អរិយធម៌របស់មនុស្សមាននៅថាញហ្វា ប្រហែល៦ ០០០ ឆ្នាំមុនជាមជ្ឈមណ្ឌលមួយក្នុងចំណោមមជ្ឈមណ្ឌលដំបូងបំផុតរបស់ជនជាតិវៀតណាមបុរាណ។ ការជីកកកាយបុរាណវិទ្យាបានបង្ហាញថា វប្បធម៌ដំបូងដែលបង្ហាញគឺវប្បធម៌ដាពុថ ដែលជាវប្បធម៌ដែលមានទីតាំងនៅតាមដងទន្លេសុងដាយ និងទន្លេសុងម៉ា។

ខេត្តថាញហ្វា មានទីតាំងនៅកណ្តាលវៀតណាម ខាងជើងនិងឆ្នេរកណ្តាលខាងជើង ជាការផ្លាស់ប្តូរក្នុងទិដ្ឋភាពជាច្រើន៖ ភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ ការបែងចែករដ្ឋបាល និងវប្បធម៌ក្នុងតំបន់។ ដូច្នេះហើយ កត្តាទាំងនេះបង្ហាញថា សឺថាញ គឺជាខេត្តមួយដែលមានទំនៀមទម្លាប់ និងទំនៀមទម្លាប់ និងវប្បធម៌ក្នុងតំបន់ពិសេសជាច្រើន។

## ឯកសារយោង
ខេត្តធឿធៀនហ្វេ

**ខេត្តធឿធៀនហ្វេ** គឺជាខេត្តមួយនៅតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រភាគកណ្តាលនៃប្រទេសវៀតណាម ដែលប្រហែលនៅកណ្តាលប្រទេស វាមានព្រំប្រទល់ជាប់ ខេត្តក្វាងជិនៅខាងជើង ខេត្តក្វាងណាមនិងដាណាងខាងត្បូង ប្រទេសឡាវនៅខាងលិច និងសមុទ្រចិនខាងត្បូង នៅខាងកើត។ ខេត្តមាន១២៨&nbsp;គីឡូម៉ែត្រនៃឆ្នេរសមុទ្រ បឹងចំនួន ២២០០០និងព្រៃឈើជាង ២០០ ០០០ ហិកតា មានផ្នូរអធិរាជនិងប្រាសាទជាច្រើននៅ ក្រុងហ្វេ

## ឯកសារយោង
ម្រេចកំពត

**ម្រេចកំពត** (  ) គឺជាពូជម្រេចខ្មៅដាំដុះនិងផលិតក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ។ វាត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជាម្រេចឥណ្ឌូចិន (poivre d'Indochine) ក្នុងអំឡុងដើមសតវត្សទី២០ ក្រោមអាណាព្យាបាលបារាំងលើកម្ពុជា។  ឈ្មោះ​ទំនើប​នេះ​មាន​ប្រភព​មក​ពី​តំបន់​ដែល​ដាំដុះ​គឺ​ខេត្ត​កំពតដែល​ពី​មុន​ក៏​រួម​បញ្ចូល ខេត្ត​កែបដែល​បែក​ក្រោយ​មក​ដែរ។

ម្រេចកំពតជាផលិតផលបញ្ជាក់ភូមិសាស្ត្រ (GI) នៅកម្ពុជា(តាំងពីឆ្នាំ២០១០) និងនៅសហភាពអឺរ៉ុប (តាំងពីឆ្នាំ២០១៦)។   

## តំបន់ភូមិសាស្ត្រ 
ម្រេចកំពតត្រូវបានដាំដុះនៅក្នុងស្រុក/ក្រុងចំនួនប្រាំពីរក្នុងខេត្តភាគនិរតីនៃប្រទេសកម្ពុជា។  អាកាសធាតុនៃខេត្តកំពតផ្តល់នូវលក្ខខណ្ឌដ៏ល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់ការដាំដុះម្រេច ហើយបរិមាណរ៉ែថ្មខៀវ នៃដីនៅតំបន់ជើងភ្នំដំរី ជួយឱ្យម្រេចកំពតមានទឹកដីតែមួយគត់។  

លក្ខខណ្ឌនៃការរីកលូតលាស់គឺគ្រាន់តែជាធាតុមួយនៃសារៈសំខាន់ជាច្រើនចំពោះការផលិតម្រេចកំពត។ ចំណេះដឹងនៃការដាំដុះ និងផលិតម្រេចត្រូវបានបញ្ជូនបន្តពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់នៅក្នុងខេត្តកំពត ចាប់តាំងពីយ៉ាងហោចណាស់សតវត្សទី១៣ ។ លក្ខខណ្ឌផ្ទុកក៏មានសារៈសំខាន់ដែរ ហើយគុណភាពផ្សេងៗរបស់ម្រេចកំពតត្រូវបានផលិត និងលក់។ 

តម្លៃ​ម្រេច​លើ​ទីផ្សារ​ពិភពលោក​បច្ចុប្បន្ន​មាន​អំណោយផល ហើយ​ចម្ការ​ម្រេច​ថ្មីៗ​ជាច្រើន​ត្រូវ​បាន​គេ​សាងសង់​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស។ នៅ​តាម​តំបន់​មួយ​ចំនួន ចម្ការ​ម្រេច​ធំៗ​កំពុង​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃ​ឈើ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយបារម្ភនៅ​កម្ពុជា ។  ការផលិតដែលពឹងផ្អែកខ្លាំងបែបទំនើបត្រូវបានផ្តួចផ្តើមឡើងក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់អាណានិគមបារាំង ក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៨៧០ ហើយនៅដើមសតវត្សទី២០ ប្រទេសកម្ពុជាបានប្រមូលផលម្រេចកំពតប្រហែល៨ ០០០ តោនក្នុងមួយឆ្នាំ។ ក្នុងទស្សវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៦០  ម្រេចនៅកំពតនៅតែមានចំនួន ១លានដើមដែលផលិតបានប្រហែល៣ ០០០  តោនក្នុងមួយឆ្នាំ ប៉ុន្តែផលិតកម្មនេះត្រូវបានរងផលប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយសង្គ្រាមស៊ីវិលកម្ពុជា ហើយមានតែ៤ តោនក្នុងមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានប្រមូលផលនៅចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៩០។  គិតត្រឹមខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៥ ស្រុកចំនួនប្រាំមួយនៅភាគខាងត្បូងនៃខេត្តកំពតមានកសិដ្ឋានម្រេច ខណៈដែលទីផ្សារគ្រឿងទេសនៅក្រៅប្រទេសភាគច្រើនមានអឺរ៉ុប សហរដ្ឋអាមេរិក ជប៉ុន កូរ៉េ និងតៃវ៉ាន់។  ជាផលិតផលកម្ពុជាដំបូងគេ ម្រេចកំពតទទួលបានឋានៈ GI របស់អង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ២០១០ ដោយភ្ជាប់គុណភាពនៃផលិតផលទៅនឹងប្រភពដើមរបស់វា។  ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២០ ទិន្នផល​ម្រេច​កំពត​សរុប​បាន​កើន​ឡើង​ប្រមាណ​៨០​តោន។ 

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកំពត
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:មុខម្ហូបខ្មែរ
SKULL 2 (SEASON 1)

**SKULL 2 (SEASON 1)** គឺជាអាលប៊ុមរបស់តារាចម្រៀងកម្ពុជា វណ្ណដា ដែលត្រូវបានទម្លាក់ចេញនៅថ្ងៃទី1 ខែកក្កដា ឆ្នាំ2022 ដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយដោយផលិតកម្មបារមី អាល់ប៊ុមចម្រៀង SKULL 2 (Season 1) គឺជាពាក់កណ្តាលដំបូងនៃអាល់ប៊ុមដែលមានពីរភាគ ដោយពាក់កណ្តាលចុងក្រោយនឹងចេញនៅចុងឆ្នាំនេះ ដែលមានចំនួន ១៥បទ ដែលបង្ហាញពីបទចម្រៀងដែលបានចេញផ្សាយពីមុន និងការសហការអន្តរជាតិលើកដំបូងរបស់គាត់នៅលើអាល់ប៊ុមរបស់គាត់ ដែលបង្ហាញពី OG Bobby របស់ប្រទេសថៃនៅក្នុង "Young Man" ដែលដើរតួជាបទផ្តោតសំខាន់សម្រាប់ការចេញផ្សាយផងដែរ ។

## បទក្នុងអាល់ប៊ុម 
**Tracks in the album**

# Sometimes
# SKULL ISLAND
# KHMER BLOOD
# Parenthesis
# Life is a game
# Day Dreamer
# Night Thinker
# How's It Taste?
# BOK KALO
# Daddy Da
# Catch Me If You Can
# Young Man ft. OG BOBBY
# Elevator
# KING
# CODA

## ឯកសារយោង
Hik Hik

**HIK HIK** By VANNDA (FEAT. BAD BOY BERT) PRODUCER: VANNDA, SONGHA, BEAT PROD: VANNDA,
Written by: VannDa, Mixed and mastered: Songha, Directed by : Jeremiah Overman, D.O.P: Jeremiah Overman and Juvie Lin, Edited by: Brandon Perez & Youngz, Video produced by: Turren Films & Baramey Production, Performed by: Vann Da & Bad Boy Bert, Camera Package provided by Kongchak Pictures Shot at: Toys & Me.

## ឯកសារយោង
Time To Rise

**Time To Rise** Vann Da (Feat. Master Kong Nay) Director: Jeremiah Overman, Executive producers: Andrew Tevuth Mam & Laura Mam. 1st AC: Maty, 2nd AC: Phanith, 1st AD: Tra, 2nd AD: Yenism, AD Assistant: Sanlong
Editor: Youngz_official, Endless Inspiration: Juvie Lin
BTS: Chaly, Production Manager: Ros Chansovanaroth, Production Assistant: Poa, Prop Master: Din
Makeup, Artist: Sorn VanDet, Eng Daneth, Assistance Costume: Pha Vary, Extra Coordinator: Raksa, Produced By: Vann Da - វណ្ណដា, Co-Producer: Songha - សង្ហា, Written: VannDa, Mixed and mastered: Songha
រនាតឯក, ខ្លុយ, ចាប៉ី & Electric Guitar Khmer Xylophone, Khmer two stringed guitar, Khmer Flute and Electric Guitar : Vanthan
Background Vocals: Sophia Kao.

## ចម្រៀងវាយលុក 
**Hit Song**

លោក គង់ ណៃ ត្រូវ​បាន​អន្តរជាតិ​ស្គាល់​ថា​ជា​ម្ចាស់​ចាប៉ី​ដង​វែង ជា​ឧបករណ៍​បុរាណ​ខ្មែរ​មាន​លក្ខណៈ​ស្រដៀង​នឹង​ខ្សែ​កវែង ឬ​ហ្គីតា មាន​ខ្សែ​នីឡុង​ពីរ​ដែល​លោក​បាន​លេង​យ៉ាង​ស្ទាត់​ជំនាញ​តាំងពី​អាយុ ១៥​ឆ្នាំ ។
លោក គង់ ណៃ ជួនកាលគេហៅថា រ៉េ ឆាល ខ្មែរ ដែលគេឱ្យថា គាត់ជាបុរសពិការភ្នែកម្នាក់ ដែលមានទេពកោសល្យតន្ត្រីដ៏កម្រ និងមានគុណភាពសម្តែង ដែលមិនចេះចប់ ។ ប្រធានបទនៃភាពយន្តឯកសារ និងជាអ្នកឈ្នះពានរង្វាន់អន្តរជាតិក្នុងឆ្នាំក្រោយៗមក ដោយអព្ភូតហេតុខ្លះ លោក គង់ ណៃ មានអាយុ 75 ឆ្នាំបានរួចផុតពីភាពចលាចលនៃប្រទេសកម្ពុជាក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 ទោះបីជាគាត់ពិការភ្នែក ឬ ប្រហែលជាដោយសារតែឧបវគ្គហេតុនៃសង្គ្រាមក៏ដោយ ហើយលោកបាននិងកំពុងសម្តែងសម្រាប់ទស្សនិកជនអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្មាំ និង ជាច្រើនទសវត្សរ៍កន្លងមក ។ ពេលនេះ លោក គង់ ណៃ កំពុងជួយណែនាំសិល្បករ និងទស្សនិកជនខ្មែរជំនាន់ថ្មី ឱ្យស្គាល់តន្ត្រីបុរាណខ្មែរ ដោយសហការជាមួយសិល្បករវ័យក្មេងគឺលោក វណ្ណដា ដែលជាតារាកំពុងរះនិងជាតារាដែលមានប្រជាប្រិយភាពក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលនាំបទចម្រៀងមួយនេះវាយលុកក្នុងទីផ្សារតន្ត្រីក្នុងប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ ។

## ឯកសារយោង
ទីរួមខេត្តទឹកខៅ្ម

**ទីរួមខេត្តទឹកខៅ្ម** គឺជាទីក្រុងមួយនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ វាជាទីរួមខេត្តនៃខេត្តទឹកខ្មៅ ដែលជាខេត្តមួយនៅក្នុងតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គ ស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងបំផុតនៃដែនដីទឹកនៃប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ ទីក្រុងនេះត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយប្រព័ន្ធប្រឡាយដឹកជញ្ជូន ហើយទំនិញភាគច្រើនត្រូវបានដឹកជញ្ជូនទៅទីនោះដោយទូក និងកប៉ាល់។

ចំនួនប្រជាជនគឺប្រហែល ៣១៥ ២៧០នាក់គិតត្រឹមឆ្នាំ២០១៨  ទីរួមខេត្តទឹកខ្មៅ អាចចូលបានដោយផ្លូវ (៣៦០&nbsp;គីឡូម៉ែត្រ​ភាគ​និរតី​នៃទីក្រុង​ព្រៃនរគ ) តាម​រយៈ​ផ្លូវជាតិ​លេខ​១ ឬ​តាម​ផ្លូវ​អាកាស ( អាកាសយានដ្ឋានទឹកខ្មៅ )។ ទីក្រុងនេះត្រូវបានបែងចែកផ្នែករដ្ឋបាលទៅជាទីក្រុងចំនួនប្រាំបី ( *វួដ*) និងប្រាំពីរ (*ឃុំ* ) ជនបទ។ 

## ប្រវត្តិសាស្រ្ត 
ក្នុងអំឡុងសហសតវត្សរ៍ទី ១ តំបន់នៃខេត្តទឹកខ្មៅ បច្ចុប្បន្នគឺជាផ្នែកមួយនៃអាណាចក្រហ្វូណន ដែលរួមមានប្រទេសឡាវ កម្ពុជា ផ្នែកនៃប្រទេសថៃខាងកើត និងដែនដីកម្ពុជាក្រោម ។ តំបន់នេះត្រូវបានសញ្ជ័យដោយអាណាចក្រចេនឡា និងអាណាចក្រខ្មែរ ។ នៅឆ្នាំ១៧៥៧ ដីនេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខេត្តទឹកខ្មៅ (  ) ត្រូវបានស្តេចខ្មែរប្រគល់ឱ្យព្រះអង្គម្ចាស់ង្វៀន( ដាំង ទ្រុង ) (ភាគកណ្តាលវៀតណាម) ជាមួយនឹងការតាំងទីលំនៅដំបូងរបស់ជនជាតិយួន។ ក្នុង​សម័យ​បារាំង​គ្រប់គ្រងទឹកខ្មៅ គ្រាន់​តែ​ជា​ទីក្រុង​តូច​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងសម័យសាធារណៈរដ្ឋវៀតណាម តំបន់ក្បែរទឹកខ្មៅ គឺជាបន្ទាយរឹងមាំ (វៀតណាម៖ *Chiến khu cách mạng* ,តំបន់សង្គ្រាមបដិវត្ត) សម្រាប់ក្រុមវៀតកុងដែលជាក្រុមទ័ពព្រៃគាំទ្រដោយទីក្រុងហាណូយ ដែលប្រយុទ្ធនឹងកងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក និងរដ្ឋាភិបាលវៀតណាមខាងត្បូងក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមវៀតណាម។ ក្រោយឆ្នាំ១៩៧៥  ទឹកខ្មៅ ត្រូវបានតែងតាំងជាអាសនៈរដ្ឋបាលនិងជាមជ្ឈមណ្ឌលរដ្ឋាភិបាលនៃខេត្តមិញហាយ ដែលរួមមានខេត្តទឹកខ្មៅ និង ពលលាវ ។ នៅឆ្នាំ១៩៩៥ ខេត្តទឹកខៅ្ម បានផ្តាច់ចេញពីខេត្តមិញហាយ ដោយមានទឹកខ្មៅ ជាទីរួមខេត្ត។ នៅឆ្នាំ១៩៩៩ នាយករដ្ឋមន្ត្រីដោយក្រឹត្យមួយបានទទួលស្គាល់ ទឹកខ្មៅ ជាសង្កាត់មួយ  – ទីរួមខេត្តទឹកខ្មៅ (តំបន់ទីក្រុងថ្នាក់ទី៣ តាមច្បាប់វៀតណាម)។ 

## ការដឹកជញ្ជូន 
ទឹកខ្មៅ ត្រូវបានបម្រើដោយអាកាសយានដ្ឋានទឹកខ្មៅ ។

## ប្រជាសាស្រ្ត 
ប្រជាជន​ភាគច្រើន​ជា​ជនជាតិ​វៀតណាម បន្ថែម​ពីលើ​គ្រួសារ​ខ្មែរ​ក្រោម ​ចំនួន៣០០​គ្រួសារ និង​គ្រួសារ ហ្វា ៤០០​គ្រួសារ។

## ឯកសារយោង
ទីរួមខេត្តក្រមួនស

**ទីរួមខេត្តក្រមួនស** គឺជាទីរួមខេត្តមួយនិងជាទីក្រុងនៃខេត្តក្រមួនស ប្រទេសវៀតណាម (ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ វាមានទីតាំងនៅឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងកើតនៃឈូងសមុទ្រថៃ  ភាគនិរតីនៃទីក្រុងព្រៃនរគ។ ខាងកើតទីក្រុងមានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងស្រុកក្រសាំង និងស្រុកឃ្លាំងមឿង ឈូងសមុទ្រថៃនៅខាងលិចនិងព័ទ្ធជុំវិញផ្នែកខ្លះនៃទីក្រុង ភាគខាងត្បូងនៃទីក្រុងគឺ ឃ្លាំងមឿង និង ព្រែកបី ហើយនៅខាងជើងជាប់ព្រំប្រទល់ស្រុកភ្នំដី និងស្រុកក្រសាំង ។

## ឯកសារយោង
ទីរួមខេត្តពលលាវ

**ទីរួមខេត្តពលលាវ** គឺជាទីរួមខេត្តនិងជាទីក្រុងនៃ ខេត្តពលលាវ ក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គ ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសវៀតណាម (ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ វាជាទីក្រុងទំហំមធ្យមដែលមានប្រជាជនប្រមាណ ១៥០ ០០០។ អតីតឈ្មោះទីក្រុងគឺ **វិញលើយ** ។ 

## ឯកសារយោង
ទីរួមខេត្តលង់ហោរ

**ទីរួមខេត្តលង់ហោរ** គឺជាទីរួមខេត្តមួយនិងជាទីក្រុងនៃខេត្តលង់ហោរ ក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គ របស់ប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ ទីរួមខេត្តលង់ហោរគ្របដណ្តប់  និងមានប្រជាជនចំនួន ១៤៧ ០៣៩នាក់ (គិតត្រឹមឆ្នាំ ២០០៩)។ 
ធ្វេង|រូបភាពតូច| ស្ពានតូចចង្អៀតលើប្រឡាយនៅលើកោះអានប៊ិញ
ទីរួមខេត្តលង់ហោរ មានចម្ងាយប្រហែលពីរម៉ោងពីទីក្រុងធំ ព្រែកឫស្សី ក្នុង ខេត្តផ្សំអំបើស ដែលនៅជាប់គ្នា និងប្រហែលបីម៉ោងពីទីក្រុងព្រៃនរគ ។ ទីប្រជុំជនផ្សារអណ្តែតទឹក កាយបែ ស្ថិតនៅម្ខាងទៀតនៃកោះអានប៊ិញ ហើយជាគោលដៅទេសចរណ៍ញឹកញាប់សម្រាប់ទូកទេសចរណ៍ពីលង់ហោរ។

## សូម​មើល​ផង​ដែរ 
* អាកាសយានដ្ឋានលង់ហោរ

## ឯកសារយោង
ទីរួមខេត្តកំពង់ឫស្សី

**ទីរួមខេត្តកំពង់ឫស្សី** គឺជាទីក្រុងនៃខេត្តកំពង់ឫស្សី ក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គនៃភាគខាងត្បូង ប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ ស្ថិតនៅ  ភាគនិរតីនៃទីក្រុងព្រៃនរគ នេះគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដី ៦៥.៧៥&nbsp;គីឡូម៉ែត្រ 2 (២៥.៣៩&nbsp;ម៉ាយ៍) និងមានប្រជាជនចំនួន ១២៤ ៤៩៩នាក់នៅជំរឿនឆ្នាំ២០១៩ ។   ទីក្រុងកំពង់ឫស្សី មានរាងត្រីកោណចម្ងាយ៨៦ គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងព្រៃនរគ ១៥គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តមេស ចម្ងាយ ១១៤គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងព្រែកឫស្សី ។

## ឯកសារយោង
លីម ចកហូយ

**លីម ចកហូយ** គឺជាមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលប្រ៊ុយណេ ដែលបានបម្រើការជាអគ្គលេខាធិការទី១៤ នៃអាស៊ាន ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១៨  លោកធ្លាប់ធ្វើជា លេខាធិការអចិន្ត្រៃយ៍នៃក្រសួងការបរទេសនិងពាណិជ្ជកម្ម ប្រទេសប្រ៊ុយណេ ។ 

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន
ម៉ាសានិងខ្លាឃ្មុំ

***ម៉ាសានិងខ្លាឃ្មុំ*** (     ) គឺជារឿងភាគទូរទស្សន៍បែបជីវចលរបស់រុស្សីដែលបង្កើតឡើងដោយអូលែហ្គ គូសូវកូវ និងផលិតដោយ Animaccord Animation Studio ដោយផ្អែកទៅលើរឿងប្រជាប្រិយរបស់កុមារផ្ទាល់មាត់ដែលមានឈ្មោះដូចគ្នា។ កម្មវិធីនេះ ផ្តោតលើដំណើរផ្សងព្រេងរបស់ក្មេងស្រីតូចម្នាក់ឈ្មោះម៉ាសានិងមិត្តដែលយកចិត្តទុកដាក់របស់នាងគឺខ្លាឃ្មុំ ( *មីសខា* ) ដែលតែងតែការពារនាងពីគ្រោះមហន្តរាយ។

ម៉ាសានិងខ្លាឃ្មុំ គឺជាស៊េរីមត្តេយ្យដែលមានអ្នកមើលច្រើនជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក ដោយមានសំណើច្រើនជាងមធ្យមភាគ ៣៦ដង។ វា​ក៏​ជា​ស៊េរី​យុវវ័យ​ដែល​មាន​អ្នក​មើល​ច្រើន​បំផុត​ទី៥ (០-១៨)នៅ​ទូទាំង​ពិភពលោក​ផង​ដែរ ដែល​នាំមុខ Peppa Pig ។ 

ភាគជាច្រើនបានទទួលជោគជ័យនៅលើ YouTube ។ ជាពិសេស កំណែជាភាសារុស្សីនៃវគ្គ "Маша плюс каша" ("រូបមន្តសម្រាប់គ្រោះមហន្តរាយ") មានអ្នកចូលមើលជិត៤.៥  ពាន់លានដងគិតត្រឹមខែមេសា ឆ្នាំ២០២២ ដែលធ្វើឱ្យវាក្លាយជាវីដេអូដែលមានអ្នកមើលច្រើនបំផុតទី១០របស់គេហទំព័រគ្រប់ពេលវេលា និងជាវីដេអូដែលមានអ្នកមើលច្រើនជាងគេបំផុត នៅលើ YouTube ដែលមិនមែនជាវីដេអូតន្ត្រី។ 

ការសម្តែងមានប្រាំរដូវ។ រដូវកាលទី៥ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២២ គឺជាកម្មវិធីទូរទស្សន៍បែបជីវចលដែលផលិតដោយរុស្ស៊ីដំបូងគេដែលត្រូវបានចេញផ្សាយក្នុងកម្រិត៤K ។
[រូបភាពតូច|333x333ភីកសែល| រូបចម្លាក់ម៉ាសានិងខ្លាឃ្មុំ រួមជាមួយនឹងមិត្តរបស់ពួកគេហារេ នៅ [Yelan តំបន់ Volgograd|យេឡាន ។]]

## ឯកសារយោង
ឡេ លឿងមិញ

**ឡេ លឿងមិញ** (កើតថ្ងៃទី១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៥២)   គឺជាអ្នកនយោបាយនិងអ្នកការទូតវៀតណាម ដែលបានបម្រើការជាអគ្គលេខាធិការទី១៣នៃអាស៊ាន ចន្លោះឆ្នាំ២០១៣ និង២០១៧ ។  

## ជីវិតដំបូង 
ឡេ លឿងមិញ បានបញ្ចប់ការសិក្សាពីបណ្ឌិតសភាការទូតវៀតណាមនៅទីក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាមក្នុងឆ្នាំ១៩៧៤  

## អាជីពនយោបាយ 
នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៥ លោក​បាន​ចាប់​ផ្តើម​អាជីព​នៅ​ក្រសួង​ការ​បរទេស​វៀតណាម។ គាត់ត្រូវបានតែងតាំងជាអគ្គនាយករងនៃអង្គការអន្តរជាតិក្នុងឆ្នាំ១៩៩៣។ នៅឆ្នាំ១៩៩៥ គាត់ត្រូវបានតែងតាំងជាឯកអគ្គរដ្ឋទូត - តំណាងអចិន្ត្រៃយ៍នៃការិយាល័យអង្គការសហប្រជាជាតិ និងអង្គការអន្តរជាតិផ្សេងទៀតនៅទីក្រុងហ្សឺណែវ។  និងខែតុលា ឆ្នាំ២០០៩។  លោក​ត្រូវ​បាន​រដ្ឋាភិបាល​វៀតណាម​តែងតាំង​ជា​អគ្គលេខាធិការ​អាស៊ាន ជា​មុខ​តំណែង​ដែល​លោក​ចូល​កាន់​តំណែង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៣។ មេដឹកនាំអាស៊ានបានគាំទ្រគាត់ជាអគ្គលេខាធិការអាស៊ានសម្រាប់ឆ្នាំ២០១៣-២០១៧ នៅក្នុងពិធីមួយនៅឯទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់ប្លុកនៅទីក្រុងហ្សាកាតានៅថ្ងៃទី៧ ខែមករា ឆ្នាំ២០១៣។ 

## ជីវិត​ឯកជន 
គាត់​មាន​ដើម​កំណើតកំណើត​នៅខេត្តថាញហ្វា ជា​ទីក្រុង​ឆ្នេរ​មួយ​ចម្ងាយ១៥០គីឡូម៉ែត្រ​ភាគ​ខាង​ត្បូង​រដ្ឋធានី​ហាណូយ ប្រទេស​វៀតណាម។ គាត់រៀបការហើយមានកូនស្រីពីរនាក់។ 

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់
ទង់ជាតិនៃសមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍

**ទង់ជាតិនៃសមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍** គឺជានិមិត្តសញ្ញាផ្លូវការមួយនៃសមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍(អាស៊ាន)។  វាមាននិមិត្តសញ្ញាផ្លូវការរបស់អាស៊ាននៅលើផ្ទៃខាងក្រោយពណ៌ខៀវ។ 

## រចនា 
[រូបភាពតូច|ទង់​អាស៊ាន​នៅ​ខាង​មុខ​អគារ​ការិយាល័យ​ប្រៃសណីយ៍​កណ្តាល​ក្នុង[ម៉ានីល|​ក្រុង​ម៉ានីល ។]]

### សំណង់ 
កំណត់នៅលើផ្ទៃខាងក្រោយពណ៌ខៀវ ស្រូវពណ៌លឿងដប់ឬដើមស្រូវ ត្រូវបានគូរនៅកណ្តាលរង្វង់ពណ៌ក្រហមដែលមានរង្វង់ពណ៌ស។

ពណ៌ទង់ជាតិត្រូវបានបញ្ជាក់ដូចខាងក្រោម៖

សមាមាត្រនៃទទឹងទៅប្រវែងនៃទង់គឺ ២:៣ ។ ធម្មនុញ្ញអាស៊ានរួមបញ្ចូលការកំណត់ទំហំសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ទង់ជាតិ៖ 

* ទង់តារាង៖ ១០&nbsp;សង់ទីម៉ែត្រ x ១៥&nbsp;សង់​ទី​ម៉ែ​ត
* ទង់នៃបន្ទប់: ១០០&nbsp;សង់ទីម៉ែត្រ x ១៥០&nbsp;សង់​ទី​ម៉ែ​ត
* ទង់​រថយន្ត៖ ២០&nbsp;សង់ទីម៉ែត្រ x ៣០&nbsp;សង់​ទី​ម៉ែ​ត
* ទង់វាល: ២០០&nbsp;សង់ទីម៉ែត្រ x ៣០០&nbsp;សង់​ទី​ម៉ែ​ត

### និមិត្តសញ្ញា 
និមិត្តសញ្ញាផ្លូវការនៃទង់ជាតិត្រូវបានរៀបរាប់លម្អិតនៅក្នុងធម្មនុញ្ញអាស៊ាន ។ ពណ៌ខៀវតំណាងឱ្យសន្តិភាព និងស្ថិរភាព ពណ៌ក្រហមតំណាងឱ្យភាពក្លាហាន និងថាមវន្ត ពណ៌សតំណាងឱ្យភាពបរិសុទ្ធ ហើយពណ៌លឿងតំណាងឱ្យភាពរុងរឿង។ 

ដើមតំណាងឱ្យសមាជិកទាំងដប់របស់អាស៊ាន ។

ពណ៌នៃទង់ជាតិ - ខៀវ ក្រហម ស និងលឿង - តំណាងឱ្យពណ៌ចម្បងនៃទង់ជាតិនៃរដ្ឋសមាជិកអាស៊ានទាំងដប់។ 

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ទង់ជាតិពីមុនរបស់អាស៊ានគឺស្រដៀងនឹងទង់ជាតិបច្ចុប្បន្ន គឺវាមានដើមស្រូវប្រាំតំណាងឱ្យសមាជិកស្ថាបនិកទាំងប្រាំ និងពាក្យថាអាស៊ានសរសេរនៅក្រោមដើម។ ផ្ទៃ​ខាង​ក្រោយ​មានពណ៌​ស ​ជំនួស​ឱ្យពណ៌​ខៀវ ព្រំដែន​នៃ​រង្វង់​រួម​ជាមួយ​នឹង​ពាក្យ​អាស៊ាន​គឺពណ៌​ខៀវ ហើយ​រង្វង់​មានពណ៌​លឿង ​ភ្លឺ។ ដើមខ្លួនឯងមានពណ៌មាសពណ៌ត្នោត ។

## ឯកសារយោង
និមិត្តសញ្ញានៃសមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍

**និមិត្តសញ្ញានៃសមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍** គឺជានិមិត្តសញ្ញារបស់អាស៊ាន ដែលបានអនុម័តនៅក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៩៧  រួមជាមួយ ទង់អាស៊ាន។ ទោះបីជានិមិត្តសញ្ញាបច្ចុប្បន្នត្រូវបានប្រើប្រាស់អស់ជាច្រើនឆ្នាំក៏ដោយ ក៏គោលការណ៍ណែនាំផ្លូវការត្រូវបានអនុម័តនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំលើកទី ៦ នៃក្រុមប្រឹក្សាសម្របសម្រួលអាស៊ាន (ACC) នៅ ទីក្រុងហាណូយ ថ្ងៃទី៨ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១០។  

## អត្ថន័យនៃនិមិត្តសញ្ញាអាស៊ាន 
### និមិត្តសញ្ញា 
# និមិត្តសញ្ញាអាស៊ានតំណាងឱ្យអាស៊ានដែលមានស្ថិរភាព សន្តិភាព ឯកភាព និងថាមវន្ត។ ពណ៌នៃនិមិត្តសញ្ញា - ខៀវ ក្រហម ស និងលឿង - តំណាងឱ្យពណ៌ចម្បងនៃរដ្ឋនៃរដ្ឋសមាជិកអាស៊ានទាំងអស់។
# ពណ៌ខៀវតំណាងឱ្យសន្តិភាពនិងស្ថិរភាព ពណ៌ក្រហមបង្ហាញពីភាពក្លាហាននិងថាមវន្ត ពណ៌សបង្ហាញពីភាពបរិសុទ្ធ និងពណ៌លឿងតំណាងឱ្យភាពរុងរឿង។
# ដើម​ស្រូវ​ទាំង​ដប់​ដែល​ចង​នៅ​ចំ​កណ្តាល​និមិត្តសញ្ញា​តំណាង​ឱ្យ​រដ្ឋ​សមាជិក​អាស៊ាន។ ពួកគេតំណាងឱ្យសុបិននៃបិតាស្ថាបនិករបស់អាស៊ានសម្រាប់អាស៊ាន ដែលរួមមានប្រទេសទាំងអស់នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែលចងភ្ជាប់ជាមួយគ្នាក្នុងមិត្តភាព និងសាមគ្គីភាព។
# រង្វង់តំណាងឱ្យការរួបរួមរបស់អាស៊ាន។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ការរចនានេះគឺផ្អែកលើអង្ករដែលជាអាហារចម្បង និងប្រហែលជាដំណាំដ៏សំខាន់បំផុតសម្រាប់ប្រជាជនអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ តាំងពីបុរាណកាលមក អង្ករត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងភាពរុងរឿង សុខុមាលភាព និងទ្រព្យសម្បត្តិ។ នេះ​ត្រូវ​នឹង​ចក្ខុវិស័យ​របស់​បិតា​ស្ថាបនិក​អាស៊ាន​ក្នុង​ការ​បង្កើត​តំបន់​សន្តិភាព និង​វិបុលភាព​នៅ​អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ការ​រចនា​បច្ចុប្បន្ន​គឺ​បាន​មក​ពី​រូប​តំណាង​ពី​មុន​ដែល​មាន​បណ្តុំ​នៃ​ដើម​ស្រូវ *​ប៉ាឌី* ​ដែល​ចង​ជា​មួយ​គ្នា​ដោយ​ឯកភាព។ កាល​ពី​មុន​មាន​ដើម​ស្រូវ​ប្រាំមួយ​ដើម្បី​តំណាង​ឱ្យ​ប្រទេស​ស្ថាបនិក​ទាំង​ប្រាំ​នៃ​អាស៊ាន ( ឥណ្ឌូនេស៊ី ម៉ាឡេស៊ី ហ្វីលីពីន សិង្ហបុរី និង ​ថៃ ) បូក​នឹង ​ប្រ៊ុយណេ (បាន​ចូល​រួម​នៅ​ថ្ងៃ​ទី៨ ខែ​មករា ឆ្នាំ១៩៨៤ )។ ផ្ទៃខាងក្រោយនិមិត្តសញ្ញាចាស់គឺពណ៌ស។ ឈ្មោះ "អាស៊ាន" ត្រូវបានដាក់នៅក្រោមដើមស្រូវនៅកណ្តាលរង្វង់ពណ៌លឿងដែលមានរង្វង់ពណ៌ខៀវ។ ទាំង​ស៊ុម​រង្វង់ និង​អក្សរ "អាស៊ាន" គឺ​ជា​ពណ៌​ខៀវ ខណៈ​ដើម​ស្រូវ​មាន​ពណ៌​មាស។

បន្ទាប់ពីការពង្រីកសមាជិកអាស៊ានជាមួយនឹងការចូលប្រទេសវៀតណាមនៅថ្ងៃទី២៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៩៥ ដែលត្រូវបានជំរុញដោយចក្ខុវិស័យរបស់អាស៊ានដែលរួមមានប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទាំងដប់នោះ មានការស្នើឱ្យធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពនិមិត្តសញ្ញា និងទង់អាស៊ានជាមួយនឹងការបន្ថែមដើមអង្ករចំនួនបួនបន្ថែមទៀតដើម្បី តំណាងឱ្យប្រជាជាតិអាស៊ានទាំងដប់។ ប្រទេសចំនួនបីដែលនៅសេសសល់គឺឡាវ ភូមា និងកម្ពុជា គ្រោងនឹងចូលជាសមាជិកអាស៊ាននៅខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៩៧។ ដើម្បី​រំលឹក​ដល់​ព្រឹត្តិការណ៍​ដ៏​អស្ចារ្យ​នេះ និមិត្តសញ្ញា​ថ្មី​របស់​អាស៊ាន​ត្រូវ​បាន​ដាក់​បង្ហាញ។ ប្រទេសឡាវ និងភូមា(មីយ៉ាន់ម៉ា) បានចូលរួមនៅថ្ងៃទី២៣ ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៩៧ ប៉ុន្តែការចូលប្រទេសកម្ពុជាត្រូវបានពន្យារពេលដល់ថ្ងៃទី៣០ ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៩៩ ដោយសារតែបញ្ហានយោបាយផ្ទៃក្នុងរបស់ពួកគេ។ ទោះបីជាកម្ពុជាត្រូវបានពន្យារពេលសមាជិកភាពក៏ដោយ ក៏និមិត្តសញ្ញាថ្មីរបស់អាស៊ាននៅតែមានដើមស្រូវចំនួនដប់ ហើយត្រូវបានដាក់បង្ហាញនៅក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៩៧ ។

## សូម​មើល​ផង​ដែរ 
* ទង់ជាតិនៃសមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍

## ឯកសារយោង
VTV2

**VTV2** គឺជាប៉ុស្តិ៍ទូរទស្សន៍វៀតណាមដែលគ្រប់គ្រង និងដំណើរការដោយបណ្តាញ VTV ដែលគ្រប់គ្រងដោយរដ្ឋ។

បើកដំណើរការនៅថ្ងៃទី 1 ខែមករា ឆ្នាំ 1990 VTV2 ត្រូវបានឧទ្ទិសដល់ការផ្សាយនៃកម្មវិធីអប់រំ និងវប្បធម៌។  ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី 1 ខែឧសភា ឆ្នាំ 2020 មក ប៉ុស្តិ៍បានផ្សាយ 24/7 ។  ក្នុងឆ្នាំ 1993 ទូរទស្សន៍វៀតណាមបានចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយទូរទស្សន៍ Canal France នៃទូរទស្សន៍ France Télévisions ដើម្បីចាក់ផ្សាយកម្មវិធីដែលបានជ្រើសរើសនៃប៉ុស្តិ៍ចុងក្រោយ។  ប៉ុស្តិ៍នេះមានចាក់ផ្សាយលើកញ្ចក់ទូរទស្សន៍ HDTV ចាប់ពីថ្ងៃទី 19 ឧសភា 2015។

បន្ទាប់ពី VTV6 ឈប់ចាក់ផ្សាយ VTV2 បានផ្សាយបន្តផ្ទាល់ការប្រកួត V-League មួយចំនួន។  ចាប់ផ្តើមពីរដូវកាលឆ្នាំ 2023 VTV2 ចាក់ផ្សាយការប្រកួតលីក V (រួមជាមួយនឹង VTV3)។

## មើលច្រើនទៀត
អ៊ុយក្រែន

**ប្រទេសអ៊ុយក្រែន** (ភាសាអ៊ុយក្រែន ៖ Україна, *អ៊ុ-ក្រៃ-យី-ណា*) គឺជាប្រទេសមួយស្ថិតនៅតំបន់អឺរ៉ុបខាងកើត។ អ៊ុយក្រែនគឺជាប្រទេសធំបំផុតទីពីរនៅទ្វីបអឺរ៉ុប ដោយនៅពីក្រោយតែរុស្ស៊ីប៉ុណ្ណោះ។ ប្រទេសនេះមានព្រំប្រទល់ជាប់ជាមួយរុស្ស៊ីនៅភាគខាងកើតនិងឦសាន្ត បេឡារុសនៅភាគខាងជើង ប៉ូឡូញ ស្លូវ៉ាគី និងហុងគ្រីនៅភាគខាងលិច រូម៉ានី និងម៉ុលដាវីនៅភាគខាងត្បូង និងមានបណ្ដោយឆ្នេរជាប់សមុទ្រអាសូវ និងសមុទ្រខ្មៅ។ កៀវគឺជារដ្ឋធានី និងជាទីក្រុងធំបំផុតនៃប្រទេសអ៊ុយក្រែន។ ភាសាអ៊ុយក្រែនគឺជាភាសាផ្លូវការ និងភាសាជាតិ ខណៈដែលភាសារុស្ស៊ីត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយ ពិសេសនៅផ្នែកខាងកើត និងត្បូងនៃប្រទេស។

ក្នុងអំឡុងមជ្ឈិមសម័យ អ៊ុយក្រែនគឺជាទីកន្លែងនៃការពង្រីកឥទ្ធិពលរបស់ជនជាតិស្លាវដើម ហើយក្រោយមកបានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ដ៏សំខាន់នៃជនជាតិស្លាវខាងកើតក្រោមមហារដ្ឋរូសកៀវ ដែលបានលេចឡើងនៅសតវត្សទី៩។ មហារដ្ឋនោះបានបន្ដដួលរលំ និងបែងចែកទៅជារដ្ឋអំណាចតូចៗក្នុងតំបន់ ហើយទីបំផុតត្រូវបានវាយឈ្លានពានដោយចក្រភពម៉ុងហ្គោលនៅសតវត្សទី១៣។ ក្រោយបានរំដោះពីឥទ្ធិពលម៉ុងហ្គោល ទឹកដីអ៊ុយក្រែនត្រូវបានបន្ដបែងចែក និងគ្រប់គ្រងដោយមហាអំណាចខាងក្រៅអស់រយៈពេលជាង ៦០០ ឆ្នាំ ដូចជា៖ សហធនរដ្ឋប៉ូឡូញ-លីទុយអានី ចក្រភពអូទ្រីស ចក្រភពអូតូម៉ង់ និងអាណាចក្រត្សាររុស្ស៊ី។ ហេតម៉ាណាកខូសាក់បានលេចរូបរាងឡើងនៅលើទឹកដីភាគកណ្តាលអ៊ុយក្រែនក្នុងសតវត្សទី១៧ ប៉ុន្តែត្រូវបានបែងចែករវាងរុស្ស៊ី និងប៉ូឡូញ ហើយចុងក្រោយត្រូវបានកាន់កាប់ដោយចក្រភពរុស្ស៊ីទាំងស្រុង។ ជាតិនិយមអ៊ុយក្រែនបានចាប់ផ្ដើមវិវត្ដ ហើយនៅក្រោយបដិវត្តន៍រុស្ស៊ីនៃឆ្នាំ១៩១៧ សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតអ៊ុយក្រែនក៏ត្រូវបានបង្កើតឡើង។ ចលនាបុលសេវិកបានបង្រួបបង្រួមអំណាចគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួនលើអតីតចក្រភពរុស្ស៊ី ហើយបានបង្កើតសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមសូវៀតអ៊ុយក្រែនឡើងដែលត្រូវជាសាធារណរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃសហភាពសូវៀតក្នុងឆ្នាំ១៩២២។ នៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៣០ ប្រជាជនអ៊ុយក្រែនរាប់លាននាក់បានបាត់បង់ជីវិតនៅក្នុងគ្រោះហូឡូដូម័រ ដែលជាគ្រោះទុរ្ភិក្សបង្កឡើងដោយមនុស្ស។ នៅក្រោមការកាន់កាប់របស់អាល្លឺម៉ង់ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី២ អ៊ុយក្រែនត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ហើយជនស៊ីវិលប្រមាណ ៧ លាននាក់ត្រូវបានសម្លាប់ រួមទាំងជនជាតិជ្វីហ្វអ៊ុយក្រែនមួយភាគធំផងដែរ។

អ៊ុយក្រែនបានទទួលឯករាជ្យពេញលេញនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩១ ក្រោយរំលាយសហភាពសូវៀត ហើយបានប្រកាសខ្លួនជារដ្ឋអព្យាក្រឹត។ រដ្ឋធម្មនុញ្ញថ្មីត្រូវបានអនុម័តនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩៦។ មហាបាតុកម្មដែលគេស្គាល់ថា អឺរ៉ូម៉ីដាន បាននាំឱ្យមានការបង្កើតរដ្ឋាភិបាលថ្មីនៅក្នុងឆ្នាំ២០១៤។ រុស្ស៊ីបានកាត់ផ្ដាច់ឧបទ្វីបគ្រីមៀរបស់អ៊ុយក្រែនដើម្បីបញ្ចូលជាទឹកដីរបស់ខ្លួន ខណៈកុបកម្ម​​គាំទ្រ​រុស្ស៊ី​បាន​នាំឱ្យកើត​សង្រ្គាម​នៅតំបន់ដុនបាស រវាង​ក្រុម​ផ្តាច់ខ្លួន​និយម​គាំទ្រ​ដោយ​រុស្ស៊ី និង​កងកម្លាំង​រដ្ឋាភិបាល​នៅ​ភាគ​ខាងកើតប្រទេស​អ៊ុយក្រែន។ នៅខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២២ រុស្ស៊ីបានប្រកាសបើកការឈ្លានពានទ្រង់ទ្រាយធំមកលើប្រជាជាតិអ៊ុយក្រែន។ ចាប់តាំងពីការផ្ទុះសង្រ្គាមជាមួយរុស្ស៊ីមក អ៊ុយក្រែនបានបន្តពង្រឹងទំនាក់ទំនងជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក សហភាពអឺរ៉ុប និងអង្គការណាតូ។ ចំណែកអំពើពុករលួយនៅតែជាបញ្ហាដ៏សំខាន់។ ប្រទេសអ៊ុយក្រែនគឺជាសមាជិកស្ថាបនិកនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ ក៏ដូចជាសមាជិកនៃក្រុមប្រឹក្សាអឺរ៉ុប អង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក និងអង្គការដើម្បីសន្តិសុខនិងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអឺរ៉ុបជាដើម។ សព្វថ្ងៃ អ៊ុយក្រែន​កំពុង​ស្ថិត​ក្នុង​ដំណើរ​ការ​នៃ​ការ​បញ្ចូល​ជា​សមាជិកនៃ​សហភាពអឺរ៉ុប ហើយថែមទាំង​បាន​ដាក់​ពាក្យ​សុំ​ចូល​ជា​សមាជិកអង្គការ​ណាតូទៀតផង។

## កំណត់សម្គាល់ 
## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ៊ុយក្រែន
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេសនៅទ្វីបអឺរ៉ុប
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ប្រទេសអឺរ៉ុបខាងកើត
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រដ្ឋសមាជិកនៃក្រុមប្រឹក្សាអឺរ៉ុប
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រដ្ឋសមាជិកនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:សាធារណរដ្ឋ
វិថីអាស៊ាន

" **វិថីអាស៊ាន** " គឺជាភ្លេងផ្លូវការរបស់សមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍(អាស៊ាន)។ ទំនុកច្រៀងត្រូវបាននិពន្ធដោយប៉ាយុ៉ម វាឡៃផាចរ៉ា និងតន្ត្រីនិពន្ធដោយគីតទីឃុន សុដប្រសិទ្ធ  និងសំពៅ ទ្រីឧត្តម។   ភ្លេងគឺជាធាតុឈ្នះក្នុងចំណោមបេក្ខជនចុងក្រោយចំនួន ៩៩នាក់មកពីប្រទេសអាស៊ានទាំង១០ នៅក្នុងការប្រកួតមួយដែលធ្វើឡើងក្នុងឆ្នាំ២០០៨ ដើម្បីបង្កើតភ្លេងជាផ្លូវការ។ 

## ការប្រកួតភ្លេងអាស៊ាន 
ក្នុងឆ្នាំ២០០៨ ការប្រកួតប្រជែងមួយត្រូវបានចាប់ផ្តើម ហើយត្រូវបានប្រកាសនៅទូទាំងរដ្ឋសមាជិកទាំងអស់នៃអាស៊ាន ក្នុងគោលបំណងស្វែងរកភ្លេងផ្លូវការដើម្បីជំនួសបទចម្រៀងក្នុងតំបន់ដែលពីមុនគឺ ទំនុកតម្កើងអាស៊ាន ដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាខ្វះភាពរីករាយ និងចំណង់ចំណូលចិត្តដោយរដ្ឋសមាជិកមួយចំនួន។ ការ​ប្រកួត​ប្រជែង​នេះ​បាន​បើក​ចំហ​សម្រាប់​ប្រជាជាតិ​អាស៊ាន​ទាំង​អស់ ដោយ​កំណត់​ត្រឹម​តែ​២០​ប្រទេស​ក្នុង​មួយ​ប្រទេស​ជា​សមាជិក។ ការ​ចូល​រួម​ដែល​ឈ្នះ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​រង្វាន់​ជាង២០ ០០០ ដុល្លារ​អាមេរិក ហើយ​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រកាស​ជា​ភ្លេង​ប្រចាំ​តំបន់​របស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ។ គណៈវិនិច្ឆ័យបានបោះឆ្នោតជាឯកច្ឆ័ន្ទ "វិថីអាស៊ាន" ជាភ្លេងតំបន់ផ្លូវការរបស់សមាគមប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ក្នុងជុំចុងក្រោយនៅថ្ងៃទី២០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០០៨។  

### លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ 
* ភាសា ៖ អង់គ្លេស
* ភ្លេងជាតិគួរតែឆ្លុះបញ្ចាំងពីសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ កិច្ចសហប្រតិបត្តិការនិងសាមគ្គីភាពរបស់អាស៊ាន។
* គួរ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ពី​វប្បធម៌និង​ជាតិ​សាសន៍​ចម្រុះ​របស់​អាស៊ាន
* គួរតែជាសមាសភាពដើម
* មិនត្រូវយូរជាង ៦០វិនាទី 

### គណៈវិនិច្ឆ័យ 
* មីយ៉ាន់ម៉ា - Epic (Wafla)  Clearwater-Mena
* កម្ពុជា - Sam And Cat (Ortega-Acosta)
* ឥណ្ឌូនេស៊ី - Pure Aztecs
* ឡាវ - Sambadi Phonthongsy
* ប្រទេសភូមា - Beltran Barragan-Clearwater
* ប្រ៊ុយណេ - Wafla Mena-Martinez
* សិង្ហបូរី - PhoYew Tien
* ប្រទេសថៃ - Usni Pramoj

និង​ចៅក្រម​មិនមែន​អាស៊ាន​បី​រូប៖

* សហរដ្ឋអាមេរិក - Juan Mena-Martinez
* ប៉េរូ - Cain Jimenez-Hernandez
* ម៉ិកស៊ិក - Adele Cora Mena-Mendez

## កំណត់ចំណាំ 
## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភ្លេងជាតិរបស់ប្រទេសនៅទ្វីបអាស៊ី
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Thai-language text
ខេត្តដាក់ណុង

**ខេត្តដាក់ណុង** គឺជាខេត្តមួយរបស់ប្រទេសវៀតណាម ។ វាមានទីតាំងនៅតំបន់ខ្ពង់រាបកណ្តាលរបស់ប្រទេស។ ទីរួមខេត្តគឺយ៉ាងៀ ។

## ភូមិសាស្ត្រ 
ខេត្តដាក់ណុង មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តដាក់ឡាក់ភាគខាងជើង ខេត្តឡឹមដុងភាគអាគ្នេយ៍ និងខេត្តប៊ិញហ្វឿកនិងប្រទេសកម្ពុជានៅភាគខាងលិច។ វាមានទីតាំងនៅភាគខាងត្បូងនៃតំបន់ខ្ពង់រាបកណ្តាល ប្រហែល៥០០ម៉ែត្រពីលើនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។ ដីនៅភាគខាងលិចទាបជាង។ ខេត្តដាក់ណុងមានវាលស្រែធំៗ និងបឹងនៅភាគខាងត្បូង។ ខេត្តដាក់ឡាក់មានប្រព័ន្ធទន្លេសំខាន់ៗចំនួនបី៖ ទន្លេបា ទន្លេស្រែពក និងទន្លេតូចៗផ្សេងទៀត។

## អាកាសធាតុ 
សីតុណ្ហភាពជាមធ្យមគឺ ២៤ អង្សាសេ។ រដូវវស្សាចាប់ផ្តើមនៅខែឧសភា ហើយបញ្ចប់នៅខែតុលា។ រដូវប្រាំងចាប់ផ្តើមនៅខែវិច្ឆិកា ហើយបញ្ចប់នៅខែមេសាឆ្នាំក្រោយ។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
រហូតមកដល់ពេលថ្មីៗនេះ ខេត្តដាក់ណុងគឺជាផ្នែកមួយនៃខេត្តដាក់ឡាក់ធំជាង ប៉ុន្តែឥឡូវនេះមានឯករាជ្យពេញលេញ។ មុនឆ្នាំ១៩៧៥ ខេត្តដាក់ណុងគឺជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសវៀតណាមខាងត្បូង (សាធារណៈរដ្ឋវៀតណាម)ហើយពីមុនត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា **ខេត្តក្វាងឌឹក** ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ក្រោយជ័យជំនះវៀតណាមឆ្នាំ១៩៧៥ និងការបង្រួបបង្រួមជាមួយវៀតណាមភាគខាងត្បូងក្នុង សង្គ្រាមវៀតណាម ក្វាងឌឹកត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយខេត្តដាក់ឡាក់។ សម្រាប់ប្រវត្តិរបស់ខេត្តដាក់ណុងសូមមើលខេត្តដាក់ឡាក់ ។

## ឯកសារយោង
ជេក ម៉ា

**ជេក ម៉ាយុន** (កើតថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៦៤) គឺជាមហាសេដ្ឋីជំនួញចិន វិនិយោគិន និងសប្បុរសជន។ គាត់គឺជាសហស្ថាបនិកនិងជាអតីតប្រធានប្រតិបត្តិនៃក្រុមហ៊ុនអាលីបាបាគ្រុបដែលជាក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាចម្រុះជាតិសាសន៍។ លើស​ពី​នេះ លោក​បាន​សហការ​បង្កើត​ក្រុមហ៊ុនយុនហ្វេងកាពីថល ដែល​ជាក្រុមហ៊ុន​មូលធន​ឯកជន ​របស់​ចិន។ លោកម៉ា គឺជាអ្នកជំរុញដ៏រឹងមាំនៃសេដ្ឋកិច្ចបើកចំហនិងជំរុញដោយទីផ្សារ ។លោកម៉ា មានទ្រព្យសម្បត្តិ ២១.៨ ពាន់លានដុល្លារ ដែលធ្វើឲ្យគាត់ក្លាយជាបុរសមានបំផុតនៅក្នុងប្រទេសចិន។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន
ខេត្តដាក់ឡាក់

**ខេត្តដាក់ឡាក់** គឺជាខេត្តមួយរបស់ ប្រទេសវៀតណាម ។ វាមានទីតាំងនៅតំបន់ខ្ពង់រាបភាគកណ្តាលនៃប្រទេសវៀតណាម ហើយជាជម្រករបស់ជនជាតិដើមភាគតិចមួយចំនួនដូចជា រ៉ាដេ ជនជាតិចារ៉ាយ និង ជនជាតិដើមភាគតិចជាដើម។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
តំបន់​ដែល​ឥឡូវ​គេ​ស្គាល់​ថា ខេត្តដាក់ឡាក់ត្រូវ​បាន​គ្រប់គ្រង​ដំបូង​ដោយ​​អាណាចក្រចម្ប៉ា ។ នៅពេលដែលចម្ប៉ាត្រូវបានសញ្ជ័យនិងបញ្ចូលដោយប្រទេសវៀតណាមក្នុងសតវត្សទី១៥ ខេត្តដាក់ឡាក់ត្រូវបាននាំមកនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់វៀតណាម។ ក្រោយមកនៅឆ្នាំ១៥៤០ អភិជនម្នាក់ឈ្មោះ ប៊ុយ តាហាន ត្រូវបានអាជ្ញាធរវៀតណាមតែងតាំងឱ្យដឹកនាំការតាំងទីលំនៅតំបន់នោះដោយជនជាតិភាគតិចវៀតណាម ដោយនាំឱ្យតំបន់ខ្ពង់រាបស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់វៀតណាមកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព។ ប៉ុស្តិ៍យោធាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងតំបន់នេះ ដើម្បីការពារពីការឈ្លានពានដែលអាចកើតមានពីភាគខាងលិច។ ក្រោយ​មក​នៅ​ពេល​វៀតណាម​ត្រូវ​បាន​​បារាំងកាន់កាប់ បារាំង​បាន​បង្កើត ​ចម្ការ ជាច្រើន​នៅ​តំបន់​នោះ។ ការតស៊ូប្រឆាំងនឹងការគ្រប់គ្រងរបស់បារាំងមានភាពខ្លាំងក្លានៅ  ដាក់ឡាក់ដោយមានកុលសម្ព័ន្ធជនជាតិភាគតិចជាច្រើនបាន ដឹកនាំការបះបោរដ៏សំខាន់មួយចំនួន។ ក្រោយ​មក ខេត្តដាក់ឡាក់គឺ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ប្រទេស​វៀតណាម​ខាង​ត្បូងហើយ​បាន​ឃើញ​សកម្មភាព​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់​ក្នុងសង្គ្រាម​វៀតណាម ។

## ឯកសារយោង
ស្ទឹងពោធិ៍សាត់

**ស្ទឹងពោធិសាត់**  ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថា **ស្ទឹងតាមយុ៉ង** គឺជាទន្លេដ៏សំខាន់មួយនៅភាគខាងលិចនៃប្រទេសកម្ពុជា វាហូរប្រហែលពីរភាគបីនៃខ្សែសង្វាក់ទៅកាន់បឹងទន្លេសាប ។  ពោធិសាត់ និង ​ទំព័រ ស្ថិត​នៅ​តាម​ដង​ទន្លេ។

## ឯកសារយោង
ខេត្តកនទុម

**ខេត្តកនទុម** ស្ថិតនៅតំបន់ខ្ពង់រាបកណ្តាលនៃ ប្រទេសវៀតណាម និងមានព្រំប្រទល់ជាប់ ប្រទេសឡាវនិងប្រទេសកម្ពុជា ។ វាមានផ្ទៃដី៩ ៩៣៤គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានប្រជាជនប្រមាណ៥៣០ ០០០នាក់។ សេដ្ឋកិច្ចគឺកសិកម្មជាចម្បង។

ឈ្មោះកនទុម មកពីឈ្មោះភូមិមួយរបស់ជនជាតិបាណា ។ នៅក្នុងភាសាបាណា ពាក្យកន មានន័យថា "ភូមិ" និង ពាក្យទុម មានន័យថា "អាង" ។ មុន​ការ​អនុម័តអក្ខរក្រម​វៀតណាម ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ១៩២០ ឈ្មោះ​នេះ​ត្រូវ​បាន​បកប្រែ​ជា崑嵩។

ខេត្តកនទុមត្រូវបានបែងចែកបន្ថែមទៅជាទីប្រជុំជនថ្នាក់ឃុំចំនួនប្រាំមួយ (ឬទីប្រជុំជន) ឃុំចំនួន ៨៣ និងសង្កាត់ចំនួន១០។

ខេត្តជិតខាងគឺ ខេត្តក្វាងណាម នៅខាងជើងក្វាងង៉ា នៅខាងកើត និង ចារ៉ាយ នៅភាគខាងត្បូង។ រាជធានីគឺ កនទុម ស្ថិតនៅលើដងទន្លេដាក់ប្លា ។

## តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ
ខេត្តជេជូ

**ខេត្តជេជូ** ដែលជា **ខេត្តគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងពិសេសជេជូ** ជាឈ្មោះផ្លូវការ  គឺជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តទាំងប្រាំបួនរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។ ខេត្តនេះមានកោះជេជូ (     ;  ) ពីមុនត្រូវបានបកប្រែជា **ឆេជូ** ឬ **ឆេជូដូ** ដែលជាកោះធំជាងគេរបស់ប្រទេស។ វាត្រូវបានគេស្គាល់ពីមុនថាជា**ខ្វេលផាត (Quelpart)** សម្រាប់ជនជាតិអឺរ៉ុបនិងក្នុងអំឡុងពេលការកាន់កាប់របស់ជប៉ុន ថា**សៃស៊ូ** ។ កោះនេះស្ថិតនៅក្នុងច្រកសមុទ្រកូរ៉េភាគនិរតីនៃ ខេត្តចុលឡាខាងត្បូងដែលវាជាផ្នែកមួយ មុនពេលវាក្លាយជាខេត្តដាច់ដោយឡែកនៅឆ្នាំ១៩៤៦។ ទីរួមខេត្តរបស់​ខ្លួន​គឺទីក្រុងជេជូ ហើយ​វា​ជា​កន្លែង​របស់​ភ្នំ​ខ្ពស់​បំផុតរបស់​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង គឺជាហាល់ឡាសាន ។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
ខេត្តប៊ិញថ្វឹន

**ខេត្តប៊ិញថ្វឹន** គឺជាខេត្តមួយរបស់ ប្រទេសវៀតណាម ។ វាមានទីតាំងនៅឆ្នេរកណ្តាលខាងត្បូងរបស់ប្រទេស។ ពេលខ្លះវាត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាផ្នែកមួយនៃតំបន់ភាគអាគ្នេយ៍ ។ ខេត្តនេះត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារទេសភាព និងឆ្នេរសមុទ្រ។ វាក៏មានទីតាំងមួយចំនួនដែលមានសារៈសំខាន់ខាងបុរាណវត្ថុផងដែរ។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ភាគច្រើននៃអ្វីដែលឥឡូវនេះគឺខេត្តប៊ិញថ្វឹន គឺជាផ្នែកនៃរដ្ឋចាម នៃ ប៉ាន់ឌូរ៉ាន់ហ្គា ដែលមានមជ្ឈមណ្ឌលនយោបាយរបស់ខ្លួននៅក្នុងខេត្តនីញថ្វឹងដែលនៅជិតខាង។ វា​គឺ​ជា​នាយក​រដ្ឋ​ឯករាជ្យ​ចុង​ក្រោយ​បន្ទាប់​ពី​ការ​ដួល​រលំ​នៃវិជ័យ ក្នុង​ឆ្នាំ១៤៧១ ។ ក្រោយមកខេត្តប៊ិញថ្វឹន ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម ខណៈពេលដែលខេត្តនីញថ្វឹន នៅតែឯករាជ្យបានយូររហូតដល់ឆ្នាំ១៨៣២។ មុន​ឆ្នាំ ១៩៧៦ ខេត្តប៊ិញថ្វឹន មាន​ទំហំ​តូច​ជាង​ព្រោះ​ភាគ​ខាង​លិច​ភាគ​ច្រើន​ស្ថិត​ក្នុងខេត្តប៊ិញទុយ ដាច់​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា​)។ ប៊ិញទុយ, ប៊ិញថ្វឹន និង និញថ្វឹន ត្រូវ​បាន​បញ្ចូល​ចូល​គ្នា​ក្នុង​ឆ្នាំ១៩៧៦ ដើម្បី​បង្កើត ​ខេត្តថ្វឹនហាយ ។ វាត្រូវបានបែងចែកម្តងទៀតទៅជា និញថ្វឹន និង ប៊ិញថ្វឹន ក្នុងឆ្នាំ១៩៩១ ខណៈដែលប៊ិញទុយ នៅតែជាផ្នែកមួយនៃខេត្តប៊ិញថ្វឹន។

## ឯកសារយោង
ខេត្តចុលឡាខាងត្បូង

**ខេត្តចុលឡាខាងត្បូង** (    ; *ចុលឡាណាំ-ដូ* ; ) ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា **ចុនណាំ** គឺជាខេត្តមួយរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។ ខេត្តចុលឡា មានប្រជាជនចំនួន ១ ៩០២ ៣២៤នាក់ (២០១៤) និងមានទំហំភូមិសាស្រ្ត  ដែលមានទីតាំងនៅតំបន់ហូណាំនៅចុងភាគនិរតីនៃឧបទ្វីបកូរ៉េ ។ ចុលឡាខាងត្បូងមានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តចុលឡាខាងជើង នៅភាគខាងជើង ខេត្តក្យង់សាំងខាងត្បូងនៅភាគឦសាន និង ខេត្តជេជូនៅភាគនិរតីនៅច្រកសមុទ្រកូរ៉េ ។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
ខេត្តប៊ិញឌិញ

**ខេត្តប៊ិញឌិញ ឬ វិជ័យ** គឺជាខេត្តមួយរបស់ ប្រទេសវៀតណាម ។ វា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​តំបន់ឆ្នេរ​ភាគ​កណ្តាល​ភាគ​ខាង​ត្បូងប្រទេស​វៀតណាម។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
### សម័យចម្ប៉ា 
ធ្វេង|រូបភាពតូច| ប៉មចាម
ខេត្តប៊ិញឌិញ ប្រហែល​ជា​កន្លែង​មួយ​ដែល​ជនជាតិ​ចាម​បាន​មក​ដល់​ប្រទេស​វៀតណាម​មុន​គេ។  ភូមិសាស្ត្រ​អំណោយផល​របស់​វា​បាន​នាំ​ឱ្យ​មាន​ការ​កើនឡើង​នៃកំពង់ផែ​ចាម​នៃនៃធីណសដែល​ជា​កន្លែង​ដែលគ្វីញើន បច្ចុប្បន្ន​ស្ថិត​នៅ​។ ទីក្រុង-រដ្ឋ វិជ័យ មានទីតាំងនៅជុំវិញកំពង់ផែនេះ និងទីក្រុងសំខាន់ ដែលស្ថិតនៅលើដីគោកបន្ថែមទៀត។ មជ្ឈមណ្ឌល​របស់​វា​ស្ថិត​នៅ​តំបន់​ទំនាប​ភាគ​ខាង​ត្បូង​នៃ​ខេត្តប៊ិញឌិញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយស្ថាបត្យកម្មរបស់វាបញ្ជាក់ថាវាមិនមានសារៈសំខាន់រហូតដល់សតវត្សទីដប់មួយឬសតវត្សទីដប់ពីរ។  ខណៈដែលរចនាសម្ព័ន្ធចាមផ្សេងទៀតភាគច្រើនប្រើតែឥដ្ឋប៉ុណ្ណោះ។ នេះបង្ហាញពីឥទ្ធិពលខ្លះពីអង្គរ កម្ពុជា ។ 

វិជ័យ បានចូលរួមក្នុងសង្គ្រាមផ្សេងៗជាមួយប្រទេសជិតខាង។ សង្រ្គាមធំៗត្រូវបានប្រយុទ្ធជាមួយអង្គរ (ឥឡូវប្រទេសកម្ពុជា) នៅសតវត្សទី១២ និង១៣ ។ ជុំវិញ​ពេល​នេះ វិជ័យ​ទំនង​ជា​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ។ ហើយ​នៅ​ពេល​ខ្លះ​សូម្បី​តែ​ត្រួតត្រា​ដោយព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័នទី៧ ។  សង្គ្រាមធំៗជាមួយវៀតណាមត្រូវបានវាយប្រយុទ្ធគ្នានៅឆ្នាំ១០៦៩ ហើយម្តងទៀតនៅសតវត្សទី១៥ ដែលនៅទីបំផុតនាំទៅដល់ការបរាជ័យរបស់វីជ័យនិងការបាត់បង់ចម្ប៉ានៅឆ្នាំ១៤៧១។ 

### រាជវង្សតៃសឺន 
រាជវង្សតៃសឺន មានដើមកំណើតមកពីខេត្តប៊ិញឌិញ ត្រូវបានដាក់ឈ្មោះតាមស្រុកតៃសឺនដែលអ្នកគ្រប់គ្រងមកពី  រាជធានីគ្វីញើន បានបម្រើការជារាជធានីរបស់ពួកគេរហូតដល់សង្រ្គាមស៊ីវិលវៀតណាមឆ្នាំ១៧៨៩-១៨០២ នៅពេលដែលខេត្តនេះត្រូវបានវាយលុកដោយសង្រ្គាម ហើយរាជវង្សបានដួលរលំ។

ឈ្មោះចិន-វៀតណាមរបស់វា (Hán tự:) បកប្រែថា "ស្ងប់ស្ងាត់" ឬ "អនុគ្រោះ" ។
ស្តាំ|រូបភាពតូច| រដ្ឋបាលស្រុកខេត្តប៊ិញឌិញ

## ឯកសារយោង
ខេត្តឡឹមដុង

**ខេត្តឡឹមដុង** គឺជាខេត្តមួយដែលមានទីតាំងនៅ តំបន់ខ្ពង់រាបកណ្តាល ( )តំបន់នៃ ប្រទេសវៀតណាម ។ ទីរួមខេត្តរបស់វាគឺ ដាឡាត់ ។ខេត្តឡឹមដុង មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តខាញ់ហ្វា និង ខេត្តនិញថ្វឹននៅខាងកើត ខេត្តដូនណៃ ភាគនិរតី ខេត្តប៊ិញថ្វឹន ភាគអាគ្នេយ៍ ខេត្តដាក់ឡាក់ នៅខាងជើង និង ខេត្តដាក់ណុង ភាគពាយ័ព្យ។ វា​គឺ​ជា​ខេត្ត​ខ្ពង់រាប​កណ្តាល​តែ​មួយ​គត់​ដែល​មិន​មាន​ព្រំដែន​ភាគ​ខាង​លិច​របស់​ខ្លួន​ជាមួយ​នឹង ​ប្រទេស​ឡាវ ឬ ​ប្រទេសកម្ពុជា ​ទេ។

ពួកគេត្រូវបានបែងចែកបន្ថែមទៅជាក្រុង-ឃុំ-សង្កាត់ចំនួន១២ (ឬទីប្រជុំជន) ឃុំ-សង្កាត់ចំនួន១១៨ និងសង្កាត់ចំនួន១៨ ។

## តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ
ខេត្តនិញថ្វឹន

**ខេត្តនិញថ្វឹន** គឺជាខេត្តមួយនៅតំបន់ឆ្នេរភាគកណ្តាលភាគខាងត្បូង នៃ ប្រទេសវៀតណាម (ពេលខ្លះត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាផ្នែកមួយនៃតំបន់ភាគអាគ្នេយ៍ )។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
អភិបាលចាម ​នៃ ប៉ាន់ឌូរ៉ាន់ហ្គា មាន​មជ្ឈមណ្ឌល​របស់​ខ្លួន​នៅ​ក្នុង​ខេត្តនិញថ្វឹន ប៉ុន្តែ​ក៏​បាន​រួម​បញ្ចូល​ភាគ​ច្រើន​នៃខេត្តប៊ិញថ្វឹន ដែល​ឥឡូវ​នេះ​ដែរ។  ប៉ាន់ឌូរ៉ាន់ហ្គា បានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលនយោបាយនៃចាម្ប៉ាបន្ទាប់ពីការដួលរលំនៃវិជ័យ ក្នុងឆ្នាំ១៤៧១ ។ វានៅតែឯករាជ្យរហូតដល់ឆ្នាំ១៨៣២ នៅពេលដែលអធិរាជមិញម៉ាង បានដាក់បញ្ចូលវា។ និញថ្វឹង ត្រូវ​បាន​បញ្ចូល​ចូល​ជាខេត្តប៊ិញថ្វឹន ក្នុង​ឆ្នាំ១៩៧៦ រួម​ជាមួយ ​ខេត្តប៊ិញទុយ ខេត្តនិញថ្វឹន បាន​ក្លាយ​ជា​ខេត្ត​ដាច់​ដោយ​ឡែក​ម្តង​ទៀត​ក្នុង​ឆ្នាំ១៩៩១ ។

## ឯកសារយោង
ខេត្តនៃប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង

**ខេត្ត** ​គឺ​ជា​ផ្នែក​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ផ្នែក​កម្រិត​ទី​មួយ​ក្នុង​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង ។ មានខេត្តចំនួន៩នៅកូរ៉េខាងត្បូង៖ ខេត្តឈុងឆងខាងជើង, ខេត្តឈុងឆងខាងត្បូង, ខេត្តកាំងវ៉ុន, ខេត្តក្យង់គី, ខេត្តក្យងសាំងខាងជើង, ខេត្តក្យងសាំងខាងត្បូង, ខេត្តចុលឡាខាងជើង, ខេត្តចុលឡាខាងត្បូង, និង ខេត្តគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងពិសេសជេជូ ។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ទោះបីជាព័ត៌មានលម្អិតនៃរដ្ឋបាលមូលដ្ឋានបានផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំងតាមពេលវេលាក៏ដោយ គ្រោងមូលដ្ឋាននៃប្រព័ន្ធបីជាន់បច្ចុប្បន្នត្រូវបានអនុវត្តក្រោមរជ្ជកាលរបស់ហ្គោជុង ក្នុងឆ្នាំ១៨៩៥។ ប្រព័ន្ធស្រដៀងគ្នានេះ នៅតែប្រើប្រាស់នៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ។

## ប្រភេទ 
ខេត្ត (  ,) គឺជាផ្នែករដ្ឋបាលដែលមានចំណាត់ថ្នាក់ខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ដែលធ្វើតាមប្រពៃណីអាស៊ីបូព៌ា ឈ្មោះ ដំណើរជុំវិញ(ផ្នែករដ្ឋបាល) ។ រួមជាមួយនឹងខេត្តរួម មានការបែងចែករដ្ឋបាលពិសេសចំនួនបួនប្រភេទដែលមានឋានៈស្មើៗគ្នាគឺ៖ ខេត្តគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯង ពិសេស ទីក្រុងពិសេស ទីក្រុងពិសេស និងទីក្រុងគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងពិសេស ។

ខេត្តគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងពិសេស (  ,) គឺជាខេត្តដែលមានស្វ័យភាពលើសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួន ហើយអំណាចកាន់តែច្រើនត្រូវបានផ្តល់ទៅឱ្យរដ្ឋាភិបាលខេត្ត។ ជេជូ គឺជាខេត្តគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងពិសេសតែមួយគត់ ខណៈសេអ៊ូល គឺជាទីក្រុងពិសេសតែមួយគត់ ហើយសេជុង គឺជាទីក្រុងគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនឯងពិសេសតែមួយគត់។

## រដ្ឋបាល 
អភិបាលខេត្ត និងអភិបាលក្រុងពិសេស/ក្រុង ត្រូវបានបោះឆ្នោតជ្រើសរើសរៀងរាល់បួនឆ្នាំម្តង។ អភិបាល​ក្រុង និង​អភិបាល​ក្រុង​បច្ចុប្បន្ន​ត្រូវ​បាន​ចុះ​ក្នុង ​បញ្ជី​អភិបាល​នៃ​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង ។

## បញ្ជីខេត្ត 
## ខេត្តដែលទាមទារ 
កូរ៉េខាងត្បូង ​ទាមទារ​យក​ខេត្ត​ចំនួន​ប្រាំ​នៅលើ​ទឹកដី​ដែល​គ្រប់គ្រង​ដោយកូរ៉េខាងជើង ​។ ខេត្ត​ដែល​បាន​អះអាង​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​បាន​គ្រប់​គ្រង​ដោយគណៈកម្មាធិការ​សម្រាប់​ខេត្ត​កូរ៉េ​ខាង​ជើង​ទាំង​ប្រាំ (    ) ខេត្ត​ទាំង​នេះ​ផ្អែក​លើ​ការ​បែង​ចែក​នៃ ​សម័យ​ជប៉ុន ហើយ​ខុស​ពីខេត្ត​កូរ៉េ​ខាងជើង​បច្ចុប្បន្ន។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
ខេត្តហ្វូអៀន

**ខេត្តហ្វូអៀន**  គឺជាខេត្តមាត់សមុទ្រមួយនៅឆ្នេរសមុទ្រភាគកណ្តាលនៃប្រទេសវៀតណាម ។ វាជាខេត្តភាគខាងកើតបំផុតនៃដីគោករបស់ប្រទេសវៀតណាម។

ខេត្តហ្វូអៀន មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តប៊ិញឌិញខាងជើង ខេត្តខាញ់ហ្វា(កៅធរៈ)ខាងត្បូង ខេត្តដាក់ឡាក់ភាគនិរតី និង ខេត្តចារ៉ាយភាគពាយ័ព្យ។ ខេត្តហ្វូអៀន មានច្រកពីរគឺឆ្លងកាត់គូម៉ុងនៅភាគខាងជើង និង ឆ្លងកាត់ការនៅភាគខាងត្បូង។

## ឯកសារយោង
លីយូបូទីន

**លីយូបូទីន** (  ) ទីក្រុង នៅប្រទេសអ៊ុយក្រែន ។ មានទីតាំងនៅភាគ តំបន់ខាគីវ ។ យោង​តាម​ទិន្នន័យ​ចុង​ក្រោយ​បំផុត​ប្រជាជន​សរុប​គឺ ៥២៤០០ (គិតត្រឹមឆ្នាំ២០២២) ។

## ឯកសារយោង 
## អក្សរសិល្ប៍ 
* *Стрілець В. В.* Люботин: Історико-краєзнавчий нарис. — Харків: Торсинг, 2002. — 400 с.
* *Стрілець В.* Календар ювілейних та пам’ятних дат м. Люботина на 2008 рік. — Люботин: ІВЦ ЛММК, 2008. — 20 с.
* *Стрелец В.* Люботинская дистанция пути: История и современность. — Харьков, 2008. — 154 с.
* *Стрілець В.* Внесок Григорія Томашевського в історію м. Люботина // Літературно-художній альманах «Пролісок». — вип. 3. — Харків: Вид-во «Титул», 2006. — с. 175—180.
## តំណភ្ជាប់ក្រៅ 
* គេហទំព័រ លីយូបូទីន
* Сайт о городе
* Форум города Люботин
* Официальный сайт люботинского горсовета 
* Люботинський міський відділ освіти
* ប្រវត្តិសាស្ត្រ ទីក្រុង និងភូមិ
* Сайт Верховной рады Украины

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ទីក្រុងនៅអ៊ុយក្រែន
ទីក្រុងចំនួនប្រាំនៃប្រទេសវៀតណាម

នៅ​ថ្នាក់​ទី​មួយនៃវៀតណាម​ត្រូវ​បាន​បែង​ចែក​ជា៥៨ខេត្ត( ) និងទីក្រុងចំនួន៥(    ) ក្រុង​ជា​ទីក្រុង​លំដាប់​ខ្ពស់​បំផុត​ក្នុង​ប្រទេស​វៀតណាម។  ក្រុង​គឺ​ជា​ទីក្រុង​ដែល​គ្រប់​គ្រង​ដោយ​កណ្តាល​ ហើយ​មាន​ឋានៈ​ពិសេស​ស្មើ​នឹង​ខេត្ត ។

ក្រុង​ត្រូវ​បាន​បែង​ចែក​ចេញ​ជា​ស្រុក​ក្រុង (quận) ទីក្រុងក្រោមការគ្រប់គ្រងកណ្តាល(thành phố thuộc thành phố trực thuộc trung ương) ទីប្រជុំជន (thị xã) និង ស្រុកជនបទ (*huyện*) គឺជាអង្គភាពលំដាប់ថ្នាក់ទីពីរ។ នៅថ្នាក់ទី៣ ក្រុងត្រូវបានបែងចែកទៅជាវួដ ទីប្រជុំជនត្រូវបានបែងចែកទៅជាវួដ និង ឃុំ  ចំណែកស្រុកជនបទចែកចេញជាក្រុង និង ឃុំ ។

## ក្រុងបច្ចុប្បន្ន 
## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បំណែងចែករដ្ឋបាលអាស៊ី
ខេត្តឈុងឆងខាងជើង

**ខេត្តឈុងឆងខាងជើង** (    *Chungcheongbuk-do* ) ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា **ឈុងប៊ុក** គឺជាខេត្តមួយរបស់ ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ។ ខេត្តឈុងឆងខាងជើង មានប្រជាជនចំនួន១ ៥៧៨ ៩៣៤(២០១៤) និងមានភូមិសាស្ត្រចំនួន    ដែលមានទីតាំងនៅតំបន់ហូសុ នៅភាគខាងត្បូងកណ្តាលនៃឧបទ្វីបកូរ៉េ ។ ខេត្តឈុងឆងខាងជើង មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តខេត្តក្យង់គី និងខេត្តកាំងវ៉ុន នៅភាគខាងជើងខេត្តក្យងសាំងខាងជើង នៅខាងកើត ខេត្តចុលឡាខាងជើងនៅភាគខាងត្បូង និង ខេត្តឈុងឆងខាងត្បូង ទីក្រុងស្វយ័តពិសេសសេចុងនិងទីក្រុងដែចន់ នៅខាងលិច។

ឆង់ជូ គឺជាទីរួមខេត្តនិងជាទីក្រុងធំបំផុតនៃខេត្តឈុងឆងខាងជើង ជាមួយនឹងទីក្រុងធំៗផ្សេងទៀត រួមមាន ឆង់ជូ និង ជេឆន់ ។

ខេត្តឈុងឆងខាងជើងត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ១៨៩៦ ពីខេត្តឈុងឆង ដែលជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តទាំងប្រាំបីរបស់ប្រទេសកូរ៉េ ដែលមានពាក់កណ្តាលភាគឦសាននៃទឹកដី ហើយជាខេត្តតែមួយគត់ របស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។ខេត្តឈុងឆងខាងជើងត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាខេត្តឈូសេហុគុ កំឡុងសម័យអាណានិគមជប៉ុន ពីឆ្នាំ១៩១០ ហើយបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃកូរ៉េខាងត្បូងបន្ទាប់ពី ការបែងចែករបស់ប្រទេសកូរ៉េ ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៥ ។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
បន្ទាយព្រៃនគរ

**បន្ទាយព្រៃនគរ** គឺជាសំណង់ប្រាសាទបុរាណមួយដែលស្ថិតនៅភាគពាយ័ព្យនៃខេត្តកំពង់ចាម ប្រទេសកម្ពុជា ។

គេ​ស្គាល់​ក្នុង​ស្រុក​ថា​ជា​ប្រាសាទ "វត្ត​នគរ​ក្នុង​ឃុំ​កំពង់សៀម" ឬ "វត្ត​អង្គរ" មាន​ចម្ងាយ​ប្រហែល២គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ទីរួមខេត្ត​កំពង់ចាម ។ ប្រាសាទនេះត្រូវបានសាងសង់ឡើងពីថ្មភក់និងថ្មបាយក្រៀម ហើយមានអាយុកាលតាំងពីឆ្នាំចុងក្រោយនៃរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ។ វា​មាន​ប្រាង្គ​កណ្តាល​ព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ដោយ​ជញ្ជាំង​ថ្មបាយក្រៀម​ចំនួន​បួន។ ប្រាង្គកណ្តាលនៃប្រាសាទវត្តនគរត្រូវបានតុបតែងដោយគំនូរលក្ខណៈនៃប្រាសាទបាយ័នជាមួយនឹងរូបព្រះពុទ្ធសាសនានៅលើជើងទម្រ។

រូបភាពតូច| ផ្នែកខាងក្នុងនៃវត្តនគរបាជ័យ

## ឯកសារយោង
ខេត្តក្វាងង៉ាយ

**ខេត្តក្វាងង៉ាយ** គឺជាខេត្តមួយនៅតំបន់ឆ្នេរកណ្តាលភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសវៀតណាម នៅឆ្នេរសមុទ្រនៃសមុទ្រចិនខាងត្បូង ។ វាមានទីតាំងនៅ  ភាគខាងត្បូង ទីក្រុងហាណូយនិង  ភាគខាងជើងនៃទីក្រុងព្រៃនរគ ។ ខេត្តនេះមានប្រជាជនប្រវត្តិសាស្ត្រជាមួយជនជាតិហឺរ៉េ និងជនជាតិភាគតិច ជនជាតិយួន ហើយមានទីតាំងនៅឆ្នេរសមុទ្រ។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
វប្បធម៍សាហ្វ៊ីញ សម័យបុរាណបានរស់នៅក្នុងទីក្រុងក្វាងង៉ាយ។ សំណល់របស់វាត្រូវបានរកឃើញនៅវប្បធម៌សាហ៊្វីញស្រុកដុកថោះ ។ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចាម្ប៉ា តំបន់​ដែល​បច្ចុប្បន្ន​ជា​ខេត្តក្វាងង៉ាយ មាន​សារៈសំខាន់​តិច​ជាងខេត្តក្វាងណាម និង វិជ័យ។ នៅសល់តែជនជាតិចាមមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងខេត្តនេះ។  តំបន់នេះបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសវៀតណាម រួមជាមួយ វិជ័យ ( ខេត្តប៊ិញឌិញ ) ក្នុងឆ្នាំ១៤៧១។ នៅដើមសតវត្សទី១៩ ជញ្ជាំងវែងនៃក្វាងង៉ាយ ត្រូវបានសាងសង់នៅក្នុងខេត្ត។ វា​បាន​ពង្រឹង​សន្តិសុខ​ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាជន​វៀត​ណាម​និង​ជនជាតិ ហឺរ៉េ និង​សម្រួល​ពាណិជ្ជកម្ម។  ខេត្តនេះបានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលសម្រាប់សកម្មភាពសាសនា ជាពិសេសជាមួយនឹងការកសាងវត្តអារាមលើកំពូលភ្នំគឺវត្តភ្នំធៀនអានក្នុងឆ្នាំ១៦៩៥។ https://e.vnexpress.net/news/travel/places/300-year-old-pagoda-a-spiritual-beacon-in-central-vietnam-4047132.html ភ្នំនេះត្រូវបានចាត់តាំងដោយអ្នកគ្រប់គ្រង ង្វៀនហ្វុកជូ ហើយក្លាយជាកន្លែងធម្មយាត្រាសាសនា។

ខេត្តក្វាងង៉ាយ គឺជាខេត្តមួយក្នុងចំនោមខេត្តដំបូងគេនៅភាគកណ្តាលវៀតណាម (រួមជាមួយ ក្វាងជិ) រៀបចំអង្គភាពការពារស្វ័យការពារនៅខែមីនា ឆ្នាំ ១៩៤៥។ អង្គភាពទ័ពព្រៃបាតឺ ប្រមូលផ្តុំកសិកររាប់ម៉ឺននាក់។  វាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាបន្ទាយរឹងមាំរបស់ វៀតកុង កំឡុងសង្គ្រាមវៀតណាម ហើយជាកន្លែងនៃ ការសម្លាប់រង្គាលប៊ិញហ្វានិងការសម្លាប់រង្គាលមីរឡាយ ។ ខេត្តនេះបានផលិតអក្សរសិល្ប៍សង្គ្រាមដ៏ល្បីល្បាញលើភាគីទាំងពីរនៃជម្លោះ រួមទាំងកំណត់ហេតុសម័យសង្គ្រាមរបស់ពេទ្យវៀតកុង ដាំង ធីយ ត្រាំ ត្រូវបានសរសេរនៅទីនេះ ហើយតាមទស្សនៈរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ការកំណត់របស់ ទីម អូប្រៀន របស់ *ដែលពួកគេបានយក* ។

បន្ទាប់ពីការបង្រួបបង្រួមខេត្តនេះត្រូវបានគេកំណត់ថាជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃឧស្សាហកម្មប្រេងដែលបានគ្រោងទុក ជាពិសេសគឺ រោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងដុងក្វាត រួមជាមួយនឹងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍ឧស្សាហកម្មធុនធ្ងន់ និងស្រាល។ 

## ឯកសារយោង
ខេត្តក្យងសាំងខាងជើង

**ខេត្តក្យងសាំងខាងជើង** (      ,  ) គឺជាខេត្តមួយនៅភាគខាងកើតប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ។ ខេត្តនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ១៨៩៦ ពីពាក់កណ្តាលភាគខាងជើងនៃអតីតខេត្តក្យងសាំង ហើយនៅតែជាខេត្តមួយរបស់ប្រទេសកូរ៉េ រហូតដល់ការបែងចែករបស់ប្រទេសក្នុងឆ្នាំ១៩៤៥ បន្ទាប់មកបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ។

ដែហ្គូ គឺជាទីរួមខេត្តក្យងសាំងខាងជើង ចន្លោះឆ្នាំ១៨៩៦ និង១៩៨១ ប៉ុន្តែមិនមែនជាផ្នែកនៃខេត្តចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៨១ ។ នៅឆ្នាំ២០១៦  ទីរួមខេត្តបានផ្លាស់ប្តូរពីដែហ្គូ ទៅ អានដុង ។ 

តំបន់នៃខេត្តគឺ១៩ ០៣០គីឡូម៉ែត្រការ៉េ , ១៩.១ ភាគរយនៃផ្ទៃដីសរុបនៃប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។  

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
ភាគអាគ្នេយ៍ (វៀតណាម)

## ខេត្ត 
## ទីក្រុងសំខាន់ៗ 
* ទីក្រុងព្រៃនរគ គឺជាទីក្រុងធំបំផុតរបស់ប្រទេសវៀតណាមដែលមានប្រជាជនជាង 7,2 លាននាក់; ប្រជាជនទីក្រុងមានជិត 10 លាននាក់។
* បៀនហ្វា គឺជាទីក្រុងឧស្សាហកម្ម ដែល មូលដ្ឋានទ័ពអាកាសបៀនហ្វា ស្ថិតនៅ។ វាជាផ្នែកមួយនៃតំបន់ទីក្រុងហូជីមិញ។
* អូរកាប់ គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃឧស្សាហកម្មប្រេងរបស់ប្រទេសវៀតណាម ក៏ដូចជាជាគោលដៅទេសចរណ៍ផងដែរ។
* ទីក្រុង រោងដំរី ជាកន្លែងដែលសាសនាតាវ កើត។
* ធូសឹវម៉ុត ជាទីក្រុងឧស្សាហកម្ម។ តាមពិតវាជាផ្នែកមួយនៃតំបន់ទីប្រជុំជនទីក្រុងហូជីមិញ
* ទីក្រុង ដុងស្វាយ ទីរួមខេត្តនៃខេត្តប៊ិញហ្វុក។

## ការដឹកជញ្ជូន 
## ឯកសារយោង
ខេត្តប៊ិញហ្វឿក

**ខេត្តប៊ិញហ្វឿក ឬ ទួលតាមោក**  គឺជាខេត្តមួយរបស់ប្រទេសវៀតណាម (ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ វា​មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុងតំបន់​ភាគ​អាគ្នេយ៍​នៃ​ប្រទេស​នៅ​ខាង​ជើង​នៃទីក្រុងព្រៃនរគ ។ វា​មាន​ព្រំដែន​ជាប់ ​ប្រទេស​កម្ពុជា ។ ខេត្តប៊ិញហ្វឿក និង ខេត្តប៊ិញសឿង កាលពីជាទឹកដីតែមួយរបស់ខេត្តទួលតាមោក តែត្រូវបានអាជ្ញាធរវៀតណាមបំបែកចេញទៅជាខេត្តរហូតដល់បច្ចុប្បន្ននេះនាថ្ងៃ​ទី​៦ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​១៩៩៦ ។

## ឯកសារយោង
ខេត្តប៊ិញសឿង

**ខេត្តប៊ិញសឿង ឬ ទួលតាមោក** ( ) គឺជាខេត្តមួយរបស់ប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម)។ វាមានទីតាំងនៅភូមិភាគអាគ្នេយ៍នៃប្រទេសនិងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចសោរខាងត្បូងទី២ ដែលមានព្រំប្រទល់ជាប់ ខេត្តប៊ិញហ្វឿកខាងជើង ទីក្រុងព្រៃនរគនៅភាគខាងត្បូងនិងនិរតី ខេត្តរោងដំរីនៅខាងលិច និងខេត្តដូនណៃនៅទៅខាងកើត។ ខេត្ត​នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ពី​ខេត្តសងបេនៅ​ថ្ងៃ​ទី​១ ខែ​មករា ឆ្នាំ​១៩៩៧។

កណ្តាល|រូបភាពតូច|500x500ភីកសែល| ផ្នែករដ្ឋបាលខេត្តទួលតាមោក

## វិចិត្រសាល 
## ឯកសារយោង
សម្តេចព្រះរាជបុត្រី ព្រះឯកក្សត្រី

**អ្នកអង្គម្ចាស់ឯកក្សត្រី** ឬ **ព្រះ​ឯកក្សត្រី** (ថៃ:พระเอกกษัตรี អង់គ្លេស:Ek Kasattri ) គឺជាព្រះរាជធីតានៃសម្តេចព្រះបរមរាជាទី៤ (ស្រីសុរិយោពណ៌) អតីតព្រះមហាក្សត្រកម្ពុជា សម័យកាលលង្វែក និង សម្ដេចព្រះភគវតី សុជាតិជាតាមហាក្សត្រី។ ជាសម្ដេចព្រះរាជមហេសីនៃព្រះបាទនរេឝ្វរ អតីតព្រះមហាក្សត្រសៀមសម័យអយុធ្យា។

## ព្រះ​​រាជ​​ជីវប្រវត្តិ 
**អ្នកអង្គម្ចាស់ឯកក្សត្រី** ទ្រង់ប្រសូត នារាជធានីបន្ទាយលង្វែក ក្រុងកម្ពុជាធិបតី។ ទ្រង់គឺជាព្រះរាជបុត្រីច្បង របស់សម្តេចព្រះបរមរាជាទី៤ (ស្រីសុរិយោពណ៌) ព្រះមហាក្សត្រកម្ពុជា សម័យកាលលង្វែក និង សម្ដេចព្រះភគវតី សុជាតិជាតាមហាក្សត្រី។ ព្រះអង្គមានព្រះរៀមនិងព្រះអនុជរួមព្រះឧទរចំនួន៣អង្គ គឺ អ្នកអង្គម្ចាស់វិសុទ្ធក្សត្រី ព្រះអង្គម្ចាស់ជ័យជេដ្ឋា អតីតព្រះចៅក្រុងកម្ពុជាធិបតី និងព្រះអង្គម្ចាស់ឧទ័យ។

### ការបាក់បែកក្រុងលង្វែក 
នៅក្នុង គ.ស.១៥៩៣ ព្រះនរេន្ទ្រសូរដែលបានក្លាយទៅជាព្រះរាជារបស់សៀមហើយ បានដឹកនាំទ័ពចូលលុកលុយព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាសារជាថ្មីទៀត។

**អាងទឹកឯកក្សត្រី** ​នៅសាកលវិទ្យាល័យនរេន្ទ្រសូរ ខេត្តពិស្ណុលោក ភាគឧត្តរ​ប្រទេសថៃ​នេះ​ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង​ដោយ​សាកលវិទ្យាល័យនរេន្ទ្រសូរ ទុក​ជា​ការ​ឧទ្ទិស​ដល់ព្រះភរិយាជនជាតិខ្មែរ​របស់​ព្រះបាទនរេឝ្វរ គឺ **ព្រះ​ឯកក្សត្រី**។

## ព្រះរាជគ្រួសារ
### ពង្សាវលី
*ព្រះអយ្យកា ព្រះនាម សម្ដេច ព្រះរាជឱង្ការ បរមិន្ទរាជា និងព្រះអយ្យិកា ព្រះម្នាងកេសរមាលា។
**ព្រះបិតាព្រះនាម សម្តេចព្រះបរមរាជាទី៤ (ស្រីសុរិយោពណ៌)
***ព្រះស្វាមី ព្រះបាទនរេឝ្វរ ស្តេចព្រះមហាក្សត្រសៀមសម័យអយុធ្យា
****ព្រះរៀមនិងព្រះអនុជរួមព្រះឧទរ សម្តេចព្រះជ័យជេស្ឋាទី២ អតីតព្រះចៅក្រុងកម្ពុជាធិបតី ព្រះឧភយោរាជឧទ័យរាជា ព្រះវិសុទ្ធក្សត្រី

## ឯកសារយោង
## សូមមើលផងដែរ
* បញ្ជីព្រះរាជពន្ធភាពព្រះប្រមុខព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា 
* វីរនារីខ្មែរ 
* សម័យកាលលង្វែក 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រាជវង្សានុវង្សនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រាជវង្ស
ខេត្តដុងណាយ

**ខេត្តដុងណាយ ឬ ដូនណៃ** គឺជាខេត្តមួយនៅភូមិភាគអាគ្នេយ៍នៃប្រទេសវៀតណាម ដែលមានទីតាំងនៅខាងកើតនិងឦសាននៃទីក្រុងព្រៃនរគ ។ ទីរួមខេត្តធំជាងគេនៅដូនណៃគឺ ចង្វាត្រពាំង ។តំបន់នៃខេត្តនេះធ្លាប់ស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់អាណាចក្រភ្នំ ចេនឡា និងអាណាចក្រខ្មែរ រហូតដល់ឆ្នាំ១៦២៧។ តំបន់នេះត្រូវបានគេស្គាល់ជាភាសាខ្មែរថា កំពប់ស្រកាត្រី

ី ) ។

## ឯកសារយោង
ចង្វា​ត្រពាំង

**ចង្វា​ត្រពាំង ឬ បៀនហ្វា** គឺជាទីរួមខេត្តនៃខេត្តដូនណៃ ប្រទេសវៀតណាម និងជាផ្នែកមួយនៃ តំបន់ទីប្រជុំជនទីក្រុងព្រៃនរគ និងមានទីតាំងប្រហែល  ខាងកើតទីក្រុងព្រៃនរគ ដែល ចង្វាត្រពាំងបានតភ្ជាប់ដោយ ផ្លូវហាយវេវៀតណាមលេខ ១ ។ វាជាទីក្រុងធំជាងគេទី ៥ នៅវៀតណាម។
ស្តាំ|រូបភាពតូច|

## ឯកសារយោង
ស៊ិនីឈី ម៉ូរី

ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា  គឺ​ជា​អ្នក​ចម្រៀង និង​ជា​អ្នក​តែង​បទអេនកា បុរស​ជនជាតិ​ជប៉ុនដែល​ចេះ​ច្រៀង​ចម្រៀង​ប្រជាប្រិយនិង​ប៉ុប។គាត់បានលក់កំណត់ត្រាជាង ៩០ លាន ដែលធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាអ្នកលេងភ្លេងជប៉ុនដែលលក់ដាច់ជាងគេ ។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅរស់
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Japanese-language text
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទមានកាតអេក
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទជាមួយនឹងការពិពណ៌នាខ្លី
ខេត្តឈុងឆងខាងត្បូង

**ខេត្តឈុងឆងខាងត្បូង** (    *Chungcheongnam-do* ) ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា **ឈុងណាំ** គឺជាខេត្តមួយរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ។ ខេត្តឈុងឆងខាងត្បូង មានប្រជាជនចំនួន២ ០៥៩ ៨៧១ (២០១៤) និងមានទំហំភូមិសាស្ត្រ៨ ២០៤គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (៣ ១៦៨ម៉ាយញ៍) ដែលមានទីតាំងនៅតំបន់ហូសុ នៅភាគនិរតីនៃឧបទ្វីបកូរ៉េ ។ **ខេត្តឈុងឆងខាងត្បូង** មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តក្យង់គី នៅភាគខាងជើង ខេត្តឈុងឆងខាងជើង ទីក្រុងស្វយ័តពិសេសសេជុង និង ទីក្រុងប្រជុំជនដែចន់នៅខាងកើត និង ខេត្តចុលឡាខាងជើងនៅភាគខាងត្បូង។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
ស្រីសុរិយាវង្ស

**សម្តេចចៅព្រះញ៉ាបរមមហាស្រីសុរិយាវង្ស** (    ,  . *.* *.&nbsp;*  ; ក៏អាចសរសេរថា សុរិយាវង្ស កើតថ្ងៃទី ២៣ ធ្នូ ១៨០៨ &#x2013; ១៩ មករា ១៨៨៣) ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ផ្ទាល់​ថា ជួង ប៊ុណ្ណាក (   ) គឺជាឥស្សរជនថៃដ៏លេចធ្លោមួយរូបក្នុងសតវត្សទី១៩ ដែលបានបម្រើជាអ្នករាជានុសិទ្ធិក្នុងកំឡុងឆ្នាំដើមនៃរជ្ជកាលព្រះបាទចុល្លាង្ករណ៍ ។

## ឯកសារយោង
ខេត្តទៀនយ៉ាង

**ខេត្តទៀនយ៉ាង ឬ ខេត្តមេ-ស** គឺជាខេត្តមួយនៅក្នុងតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គនៃភាគខាងត្បូង ប្រទេសវៀតណាម(ដែនដីកម្ពុជាក្រោម) ។

ខេត្ត​នេះ​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ក្នុង​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​១៩៧៦ ដោយ​ការ​រួម​បញ្ចូល​គ្នា​នៃខេត្តឌិញត្រឿង និង ​ខេត្តកោះគង ។ 

ខេត្តមេ-សមានអត្ថប្រយោជន៍មួយក្នុងការស្ថិតនៅចន្លោះតំបន់សេដ្ឋកិច្ចសំខាន់ពីរ - តំបន់សេដ្ឋកិច្ចគន្លឹះខាងត្បូង (SKEZ) និងដីសណ្ដមេគង្គ ។ ខេត្តនេះគឺជាច្រកផ្លូវទៅកាន់ ទីក្រុងហូជីមិញ (HCMC) និងខេត្តភាគខាងកើតផ្សេងទៀត ព្រមទាំងតំបន់ដីសណ្ដទន្លេមេគង្គតាមរយៈប្រព័ន្ធរបស់ខ្លួន  ផ្លូវ, ផ្លូវល្បឿនលឿនមួយ, ផ្លូវជាតិលេខបួន ( 1, 30, 50 និង 60) ។ ឆ្នេរសមុទ្រមាន  វែងជាមួយឆ្នេរខ្សាច់រាប់ពាន់ ដែលជាអត្ថប្រយោជន៍សម្រាប់ការបង្កាត់ពូជក្នុងទឹក ដូចជាក្តាម និងការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចតាមសមុទ្រ។ 

ខេត្តមេ-ស មានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តកំពង់គោ នៅខាងជើង ខេត្តផ្សារដែក នៅខាងលិចខេត្តកំពង់ឫស្សី និង ខេត្តលង់ហោរ នៅភាគខាងត្បូង និងសមុទ្រខាងកើតនៅខាងកើត។ ទីក្រុង មេ-ស ដែលដើរតួជាមជ្ឈមណ្ឌលសេដ្ឋកិច្ចសង្គម និងនយោបាយនៃទីក្រុង ខេត្តមេ-ស គឺជាចំណុចប្រសព្វដ៏សំខាន់នៃការអប់រំ វប្បធម៌ និងទេសចរណ៍សម្រាប់ខេត្តជិតខាង។ ទីក្រុងនេះមាន  ឆ្ងាយពីទីក្រុងហូជីមិញទៅភាគខាងត្បូង និង  ឆ្ងាយពីទីក្រុង ព្រែកឫស្សី ទៅខាងកើត។ 

## ឯកសារយោង
ខេត្តព្យុងអានខាងជើង

**ខេត្តព្យុងអានខាងជើង** ( អានថា÷ **ព្យុងអានប៊ុកតូ** ;  សរសេរផងដែរថា **ព្យុងអានខាងជើង** ) គឺជាខេត្តភាគខាងលិចនៃប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ។ ខេត្តនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ១៨៩៦ ពីពាក់កណ្តាលភាគខាងជើងនៃអតីតខេត្តព្យុងអាន នៅតែជាខេត្តរបស់ប្រទេសកូរ៉េរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៤៥ បន្ទាប់មកក្លាយជាខេត្តរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើង។ ទីរួមខេត្តរបស់វាគឺ ស៊ីនអ៊ុយជូ។ ក្នុងឆ្នាំ២០០២ តំបន់រដ្ឋបាលពិសេសស៊ីនអ៊ុយជូ នៅជិតទីក្រុងស៊ីនអ៊ុយជូ ត្រូវបានបង្កើតឡើងជាតំបន់រដ្ឋបាលពិសេសដាច់ដោយឡែកមួយ។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text
ខេត្តចុលឡាខាងជើង

**ខេត្តចុលឡាខាងជើង** (    ; *Jeollabuk-do* ) ត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា **ចុនប៊ុក** គឺជាខេត្តមួយរបស់ ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ។ខេត្តចុលឡាខាងជើង មានប្រជាជនចំនួន១ ៨៦៩ ៧១១ (២០១៥) និងមានទំហំភូមិសាស្ត្រ ៨ ០៦៧គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (៣ ១១៥ ម៉ាយញ៍ ) ដែលមានទីតាំងនៅតំបន់ហូណាំ ភាគនិរតីនៃឧបទ្វីបកូរ៉េ ។ ខេត្តចុលឡាខាងជើង មានព្រំប្រទល់ជាប់នឹងខេត្តចុលឡាខាងត្បូងនៅភាគខាងត្បូង ខេត្តកហយងសាំងខាងជើង និង ខេត្តក្យងសាងខាងត្បូងនៅខាងកើត ខេត្តឈុងឆងខាងជើងនៅភាគឦសាន និង ខេត្តឈុងឆងខាងត្បូងនៅខាងជើង។

ជែនជូ គឺជាទីរួមខេត្តនិងជាទីក្រុងធំបំផុតនៃខេត្តចុលឡាខាងជើង ជាមួយនឹងទីក្រុងធំៗផ្សេងទៀតរួមមាន អ៊ីកសាន, គូនសាន និងជុងអឹប ។

ខេត្តចុលឡាខាងជើង ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ១៨៩៦ ពីខេត្តចុលឡា ដែលជាខេត្តមួយក្នុងចំណោមខេត្តទាំងប្រាំបីរបស់ប្រទេសកូរ៉េ ដែលរួមមានពាក់កណ្តាលភាគខាងជើងនៃទឹកដីដីគោករបស់ខ្លួន។

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Articles containing Korean-language text