នីកូឡាស ទី2

ព្រះអង្គនីកូឡាសទី២

**Nicholas II** (Nikolai Alexandrovich Romanov)កើតថ្ងៃទី១៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៨៦៨  កើតថ្ងៃទី ១៧ ខែកក្កដាឆ្នាំ ១៩១៨) គឺជា អធិរាជចុងក្រោយនៃប្រទេសរុស្ស៊ី ព្រះមហាក្សត្រនៃសភាប៉ូឡូញ និង Grand Duke នៃប្រទេសហ្វាំងឡង់ ចាប់ពីថ្ងៃទី ១ ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ ១៨៩៤ រហូតដល់ ការដាក់រាជ្យ នៅថ្ងៃទី ១៥ ខែមីនាឆ្នាំ ១៩១៧។ គាត់ បានរៀបការជាមួយ Alix នៃ Hesse (ក្រោយមក ហៅAlexandra Fedorovna) និងមានកូនប្រាំនាក់និងបងប្អូនស្រី OTMA - Olga កើតនៅឆ្នាំ 1895 Tatiana កើតនៅឆ្នាំ 1897 Maria កើតនៅឆ្នាំ 1899 និង Anastasia កើតនៅឆ្នាំ 1901 និង tsesarevich Alexei Nikolaevich កើតក្នុងឆ្នាំ 1901 ។

ក្នុង​អំឡុងរជ្ជកាល​របស់​លោក Nicholas បាន​ផ្តល់​ការ​គាំទ្រ​ដល់​កំណែទម្រង់​សេដ្ឋកិច្ច និង​នយោបាយ​ដែល​លើក​ឡើង​ដោយ​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​របស់​លោក គឺ ​លោក Sergei Witte និង Pyotr Stolypin ។ លោក​បាន​តស៊ូ​មតិ​លើ​ការ​ធ្វើ​ទំនើបកម្ម​ដោយ​ផ្អែក​លើ​កម្ចី​បរទេស ហើយ​មាន​ទំនាក់ទំនង​ជិតស្និទ្ធ​ជាមួយ ​ប្រទេស​បារាំង ប៉ុន្តែ​បាន​ជំទាស់​នឹង​ការ​ផ្តល់​តួនាទី​សំខាន់ៗ​ដល់​សភា​ថ្មី ( ឌូម៉ា )។ ទីបំផុត វឌ្ឍនភាពត្រូវបានបំផ្លាញដោយការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់នីកូឡាសចំពោះ ការគ្រប់គ្រងស្វ័យភាព ការប្រឆាំងអភិជនដ៏ខ្លាំងក្លា និងការបរាជ័យនិងការជួយយោធារុស្ស៊ីក្នុង សង្គ្រាមរុស្ស៊ី-ជប៉ុន និង សង្គ្រាមលោកលើកទីមួយ ។ នៅខែមីនាឆ្នាំ ១៩១៧ ខណៈពេលដែល នីកូឡាសទី2 ស្ថិតនៅជួរមុខ ការបះបោរ នៅ Petrograd បានទទួលជោគជ័យក្នុងការដណ្តើមបានការគ្រប់គ្រងទីក្រុងខ្លួនឯង និងខ្សែទូរលេខ និងរារាំងពួករាជរង្សដែលព្យាយាមទៅដល់រដ្ឋធានី។   ពួកបដិវត្តន៍ក៏បានបញ្ឈប់រថភ្លើងរបស់ តាសា ដោយទុកឱ្យ នីកូឡាស ជាប់គាំង និងគ្មានអំណាច ទោះបីជាកងទ័ពនៅជួរមុខនៅតែស្មោះត្រង់ជាមួយលោកក៏ដោយ។ ដោយ​គ្មាន​សិទ្ធិ​អំណាច​នៅ​សេសសល់ គាត់​ត្រូវ​បាន​បង្ខំ​ឱ្យ​ដាក់​រាជ្យ ដោយ​ហេតុ​នេះ​បាន​នាំមកដល់បញ្ចប់​ការ​គ្រប់​គ្រង​រយៈ​ពេល ៣០៤ ឆ្នាំ​របស់ ​រាជវង្ស Romanov នៅប្រទេសរុស្ស៊ី។

នីកូឡាស បានចុះហត្ថលេខាលើ អនុសញ្ញាអង់គ្លេស-រុស្ស៊ី ឆ្នាំ ១៩០៧ ដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីប្រឆាំងនឹងការប៉ុនប៉ងរបស់ អាល្លឺម៉ង់ ដើម្បីទទួលបានឥទ្ធិពលនៅមជ្ឈិមបូព៌ា។ វាបានបញ្ចប់ ការប្រកួតដ៏អស្ចារ្យ នៃការប្រឈមមុខដាក់គ្នារវាង រុស្ស៊ី និង ចក្រភពអង់គ្លេស ។ គាត់មានបំណងពង្រឹង សម្ព័ន្ធភាពបារាំង-រុស្ស៊ី ហើយបានស្នើឱ្យ អនុសញ្ញាទីក្រុងឡាអេឆ្នាំ ១៨៩៩ ដែលមិនជោគជ័យ ដើម្បីលើកកម្ពស់ការរំសាយអាវុធ និងដោះស្រាយជម្លោះអន្តរជាតិដោយសន្តិវិធី។ ក្នុងស្រុក គាត់ត្រូវបានរិះគន់ដោយពួកសេរីនិយមចំពោះការគាបសង្កត់របស់រដ្ឋាភិបាលរបស់គាត់ចំពោះគូប្រជែងនយោបាយ និងការយល់ឃើញពីកំហុស ឬភាពអសកម្មរបស់គាត់ក្នុងអំឡុង សោកនាដកម្ម Khodynka ការប្រឆាំងជនជាតិជ្វីហ្វ បង្ហូរឈាមថ្ងៃអាទិត្យ និងការបង្ក្រាបដោយហិង្សានៃ បដិវត្តន៍រុស្ស៊ី ឆ្នាំ១៩០៥។ ប្រជាប្រិយភាពរបស់គាត់ត្រូវបានបំផ្លាញបន្ថែមទៀតដោយសង្គ្រាមរុស្ស៊ី - ជប៉ុនដែលឃើញ កងនាវាបាល់ទិក របស់រុស្ស៊ីត្រូវបានបំផ្លាញនៅ សមរភូមិ Tsushima រួមជាមួយនឹងការបាត់បង់ឥទ្ធិពលរុស្ស៊ីលើម៉ាន់ជូរីនិងកូរ៉េនិងការកាន់កាប់របស់ជប៉ុននៅភាគខាងត្បូងនៃកោះ Sakhalin ។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ខួបលើកទី 1913 Romanov Tercentenary បានបង្ហាញថាជាពិធីបុណ្យដ៏ជោគជ័យមួយដែលប្រជាជនរុស្ស៊ីសាមញ្ញភាគច្រើននៅតែបង្ហាញភាពស្មោះត្រង់និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះរបបរាជានិយម។  

ក្នុងអំឡុង វិបត្តិខែកក្កដា ឆ្នាំ 1914 នីកូឡាសបានគាំទ្រ ប្រទេសស៊ែប៊ី ហើយបានអនុម័តការចល័ត កងទ័ពរុស្ស៊ី ។ ជា​ការ​ឆ្លើយ​តប អាល្លឺម៉ង់​បាន​ប្រកាស​សង្រ្គាម​លើ​រុស្ស៊ី បារាំង​និងសម្ព័ន្ធមិត្ត​របស់​ខ្លួន ដោយ​ចាប់​ផ្តើម ​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទី១ ។ បន្ទាប់ពីសង្រ្គាមជាច្រើនឆ្នាំ ការខាតបង់ផ្នែកយោធាយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបាននាំឱ្យមានការដួលរលំនៃសីលធម៌នៃកងទ័ពដែលបានចល័តថ្មី បង្កើនលទ្ធភាពនៃការចូលរួមការបះបោរ។ កូដកម្ម​ទូទៅ ​និង​ការ​បះបោរ​នៃ​យោធភូមិភាគ​នៅ Petrograd បាន​ជំរុញ​ឱ្យ​មាន ​បដិវត្តន៍​ខែកុម្ភៈ និង​ការ​បែកបាក់​អំណាច​របស់​រាជាធិបតេយ្យ។ គាត់បានដាក់រាជ្យខ្លួន និងជំនួសកូនប្រុសរបស់គាត់ បន្ទាប់មកគាត់ និងក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវបានចាប់ដាក់គុកដោយ រដ្ឋាភិបាលបណ្តោះអាសន្នរបស់រុស្ស៊ី ហើយនិរទេសទៅដែនដីស៊ីបេរីដ៏ត្រជាក់។ Bolsheviks បានដណ្ដើមអំណាចនៅក្នុង បដិវត្តខែតុលា ហើយក្រុមគ្រួសាររបស់លោកត្រូវបានឃុំខ្លួននៅ Yekaterinburg ជាកន្លែងដែល ពួកគេត្រូវបានសម្លាប់ដោយការបាញ់រះ នៅថ្ងៃទី ១៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ១៩១៨ ។

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំបន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់គាត់ នីកូឡា ត្រូវបាន អ្នកប្រវតិ្តសាស្រ្តសូវៀត ជេរប្រមាថ និង ការឃោសនារបស់រដ្ឋ ថាជា "ឧកញ៉ាដ៏កាចសាហាវ" ដែល "ធ្វើទុក្ខបុកម្នេញប្រជាជនរបស់គាត់ ខណៈពេលដែលបញ្ជូនទាហានរាប់មិនអស់ ឱ្យស្លាប់ក្នុងជម្លោះគ្មានន័យ" ។ ទោះបីជាត្រូវបានគេមើលឃើញជាវិជ្ជមានជាងនៅក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះក៏ដោយ ទស្សនៈភាគច្រើនក្នុងចំណោមអ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តលោកខាងលិចគឺថា ព្រះអង្គនីកូឡា គឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងដែលមានចេតនាល្អ ប៉ុន្តែជាអ្នកក្រដែលបង្ហាញថាគ្មានសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមដែលប្រទេសជាតិរបស់គាត់កំពុងប្រឈមមុខ។     វិហារគ្រិស្តអូស្សូដក់របស់រុស្ស៊ីនៅខាងក្រៅប្រទេសរុស្ស៊ី ដែលមានមូលដ្ឋាននៅ ទីក្រុងញូវយ៉ក បានទទួលស្គាល់នីកូឡាសភរិយានិងកូន ៗ របស់ពួកគេជាទុក្ករបុគ្គលក្នុងឆ្នាំ ១៩៨១ ។ ផ្នូររបស់ពួកគេត្រូវបានគេរកឃើញនៅឆ្នាំ ១៩៧៩ ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានទទួលស្គាល់រហូតដល់ឆ្នាំ ១៩៨៩ ។ បន្ទាប់ពីការដួលរលំនៃ សហភាពសូវៀត អដ្ឋិធាតុនៃគ្រួសារអធិរាជត្រូវបានគេស្រង់ចេញ កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងបញ្ចូលឡើងវិញជាមួយនឹងពិធីរដ្ឋ និងព្រះវិហារដ៏ឧឡារិកនៅ St. Petersburg នៅថ្ងៃទី ១៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ១៩៩៨ ដែលជាខួបលើកទី ៨០ នៃការស្លាប់របស់ពួកគេ។ ពួកគេត្រូវបាន canonised នៅឆ្នាំ 2000 ដោយវិហារគ្រិស្តអូស្សូដក់របស់រុស្ស៊ីជា អ្នកកាន់ចំណង់ចំណូលចិត្ត ។ ក្នុងឆ្នាំ 2008 ការិយាល័យអគ្គព្រះរាជអាជ្ញានៃសហព័ន្ធរុស្ស៊ី បានសម្រេចចិត្តស្តារនីតិសម្បទាដោយស្របច្បាប់ នីកូឡា គ្រួសាររបស់គាត់ និងសហការីជិតស្និទ្ធចំនួន 52 នាក់ផ្សេងទៀតនៃគ្រួសារអធិរាជដែលត្រូវបានធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ ឬសម្លាប់ ដោយសម្រេចថាពួកគេត្រូវបានសម្លាប់ដោយខុសច្បាប់ ដោយប្រជែងនឹងយុត្តិកម្ម Bolshevik សម្រាប់បដិវត្តន៍ឆ្នាំ 1917 ។   ]