លោក អ៊ែរវីន រ៉ូមមែល

រូបភាពតូច|លោក អ៊ែលវីន រ៉ូមមែល

**យ៉ូហាននេស អ៊ែរវីន អ៊ីហ្គេន រ៉ូមមែល**កើតពីថ្ងៃ១៥ ខែវិច្ចកា ឆ្នាំ១៨៩១&nbsp;– ស្លាប់ថ្ងៃទី១៤ ខែតុលា ឆ្នាំ១៩៤៤), ជាទូទៅត្រូវគេស្គាល់លោកថា ចចកវាលខ្សោច (**The Desert Fox)** លោកជាសេនាប្រមុខអាល្លឺម៉ង់ (*Generalfeldmarschall)*  ក្នុងអំឡុង សង្គ្រោមលោកលើទី2 គាត់បានបម្រើការនៅក្នុង *Wehrmacht* (កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ) នៃ ណាសុីអាល្លឺម៉ង់ក៏ដូចជានៅក្នុង *Reichswehr* នៃ សាធារណរដ្ឋ Weimar និងកងទ័ពនៃ អធិរាជអាល្លឺម៉ង់ ។

រ៉ូមមែល គឺជាមេបញ្ជារដែលទទួលបានមេដៃជាច្រើនហើយល្បីល្បាញ់យ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី ១ ហើយគាត់បានទទួលរង្វាន់ *Pour le Mérite* សម្រាប់សកម្មភាពរបស់គាត់នៅលើ រណសិរ្សអ៊ីតាលី ។ នៅឆ្នាំ 1937 គាត់បានបោះពុម្ភសៀវភៅសាមញ្ញារបស់គាត់អំពីយុទ្ធសាស្ត្រយោធា *ការវាយប្រហារដោយទ័ពថ្មើរជើង* (infantry attack) ដោយលើកយកពីបទពិសោធន៍របស់គាត់នៅក្នុងសង្រ្គាមនោះ។ នៅក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ គាត់បានបញ្ជាឱ្យ កងពលធំ Panzer ទី 7 កំឡុងពេល ការលុកលុយរបស់ប្រទេសបារាំងឆ្នាំ ១៩៤០ ។ ការដឹកនាំរបស់គាត់នៃកងកម្លាំងអាឡឺម៉ង់និងអ៊ីតាលីនៅក្នុង យុទ្ធនាការអាហ្វ្រិកខាងជើង បានបង្កើតកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់គាត់ថាជាមេបញ្ជាការរថក្រោះម្នាក់ក្នុងចំណោមមេបញ្ជាការរថក្រោះដែលមានសមត្ថភាពបំផុតនៃសង្គ្រាមហើយបានធ្វើឱ្យគាត់ទទួលបានរហស្សនាមថា ចចកវាលខ្សោច *der Wüstenfuchs* "The Desert Fox" ។ ក្នុងចំណោមសត្រូវអង់គ្លេសរបស់គាត់ គាត់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះសម្រាប់ភាពឆោតល្ងង់ ហើយឃ្លារបស់គាត់ "សង្រ្គាមគ្មានការស្អប់" ត្រូវបានគេប្រើដោយមិនមានការរិះគន់ដើម្បីពិពណ៌នាអំពីយុទ្ធនាការនៅអាហ្វ្រិកខាងជើង។  ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ប្រវត្តិវិទូផ្សេងទៀតបានច្រានចោលឃ្លានេះថាជាទេវកថា ដោយលើកឡើងពីការកេងលើតប្រជាជន ជ្វីហ្វអាហ្វ្រិកខាងជើង អំឡុងពេលមានជម្លោះ។  ប្រវត្ដិវិទូផ្សេងទៀតកត់សម្គាល់ថាមិនមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ដែល រ៉ូមមែល ជាប់ពាក់ព័ន្ធ ឬដឹងពីឧក្រិដ្ឋកម្មទាំងនេះ  ដោយខ្លះចង្អុលបង្ហាញថាសង្រ្គាមនៅវាលខ្សាច់ ដូចដែលបានប្រយុទ្ធដោយ រ៉ូមមែល និងគូប្រជែងរបស់គាត់ នៅតែជិតឈានដល់ការប្រយុទ្ធដ៏ស្អាតស្អំដូចនៅក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរ។  ក្រោយមកគាត់បានបញ្ជាកងកម្លាំងអាល្លឺម៉ង់ប្រឆាំងនឹងការឈ្លានពាន ឆ្លងច្រកសមុទ្ររបស់សម្ព័ន្ធមិត្ត នៅ Normandy ក្នុងខែមិថុនាឆ្នាំ ១៩៤៤ ។

បន្ទាប់ពី ពួកណាសុី ឡើងកាន់អំណាចនៅប្រទេសអាឡឺម៉ង់ រ៉ូមមែល បានទទួលយករបបថ្មីបន្តិចម្តងៗ។ ប្រវត្ដិវិទូបានផ្ដល់ឱ្យនូវគណនីផ្សេងគ្នានៃរយៈពេលជាក់លាក់ និងការលើកទឹកចិត្តរបស់គាត់។  គាត់គឺជាអ្នកគាំទ្ររបស់ Adolf Hitler យ៉ាងហោចណាស់រហូតដល់ជិតចុងបញ្ចប់នៃសង្រ្គាម ប្រសិនបើមិនចាំបាច់អាណិតដល់គណបក្ស និង កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ ដែលពាក់ព័ន្ធជាមួយវា។  នៅឆ្នាំ ១៩៤៤ រ៉ូមមែល ត្រូវបានជាប់ពាក់ព័ន្ធ នៅក្នុង ផែនការ ២០ ខែកក្កដា ដើម្បីធ្វើឃាតលោកហ៊ីត្លែរ។ ដោយសារឋានៈរបស់ រ៉ូមមែល ជាវីរបុរសជាតិ ហ៊ីត្លែរចង់កម្ទេច គាត់ដោយស្ងៀមស្ងាត់ ជៀសជាងឱ្យគេប្រហារជីវិតគាត់ភ្លាមៗ ដូចអ្នករៀបចំផែនការផ្សេងទៀត។ រ៉ូមមែលត្រូវបានផ្តល់ជម្រើសរវាងការធ្វើអត្តឃាត ជាថ្នូរនឹងការធានាថាកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់គាត់នឹងនៅដដែល ហើយគ្រួសាររបស់គាត់នឹងមិនត្រូវបានគេធ្វើទុក្ខបុកម្នេញបន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់គាត់ ឬប្រឈមមុខនឹងការកាត់ក្តីដែលនឹងបណ្តាលឱ្យមានការ  អាម៉ាស់ និងការប្រហារជីវិតរបស់គាត់។ គាត់បានជ្រើសរើសអតីត និងលេបថ្នាំ គ្រាប់ស៊ីយ៉ាន ស្លាប់ខ្លួន ។  រ៉ូមមែល ត្រូវបានផ្តល់ពិធីបុណ្យសពរបស់រដ្ឋ ហើយវាត្រូវបានគេប្រកាសថាគាត់បានស្លាប់ដោយសាររបួសរបស់គាត់ពីការវាយប្រហារនឹងNormandy ។

រ៉ូមមែល បានក្លាយជាឥស្សរជនធំជាងជីវិតនៅក្នុង ការឃោសនារបស់សម្ព័ន្ធមិត្ត និង Nazi និងនៅក្នុងការប្រកាសវប្បធម៌ប្រជាប្រិយក្រោយសង្គ្រាម។ អ្នកនិពន្ធជាច្រើនបង្ហាញគាត់ថាជាអ្នកនយោបាយ មេទ័ពដ៏ពូកែម្នាក់ និងជាជនរងគ្រោះនៃពួកណាស៊ីអាឡឺម៉ង់ ទោះបីជាអ្នកនិពន្ធផ្សេងទៀតបានជំទាស់នឹងការវាយតម្លៃនេះ ហើយបានហៅវាថា " ទេវកថា រ៉ូមមែល " ក៏ដោយ។ កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ រ៉ូមមែល សម្រាប់ការធ្វើសង្រ្គាមស្អាតស្អំត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីផលប្រយោជន៍នៃ ការរៀបចំឡើងវិញរបស់អាល្លឺម៉ង់ខាងលិច និងការផ្សះផ្សារវាងអតីតសត្រូវ - ចក្រភពអង់គ្លេស និង សហរដ្ឋអាមេរិក នៅម្ខាង និង សាធារណរដ្ឋសហព័ន្ធអាល្លឺម៉ង់ ថ្មីនៅម្ខាងទៀត។ អតីតមន្ត្រីក្រោមបង្គាប់របស់ រ៉ូមមែល ជាច្រើន ជាពិសេសប្រធានបុគ្គលិករបស់គាត់ គឺ Hans Speidel បានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការរៀបចំឡើងវិញរបស់អាល្លឺម៉ង់ និងការធ្វើសមាហរណកម្មទៅក្នុង អង្គការណាតូ ក្នុងសម័យក្រោយសង្គ្រាម។ មូលដ្ឋានយោធាដ៏ធំបំផុតរបស់កងទ័ពអាឡឺម៉ង់គឺ Field Marshal Rommel Barracks, Augustdorf និង កប៉ាល់ទី 3 នៃ នាវាពិឃាត Lütjens-class នៃកងទ័ពជើងទឹកអាឡឺម៉ង់ទាំងពីរត្រូវបានដាក់ឈ្មោះតាមកិត្តិយសរបស់គាត់។ កូនប្រុសរបស់គាត់ Manfred Rommel គឺជាអភិបាលក្រុង Stuttgart ប្រទេសអាឡឺម៉ង់ និងជាឈ្មោះរបស់ ព្រលានយន្តហោះ Stuttgart ។