កុក និង ម៉ាកុក

រូបភាពតូច|ប្រជាជន​កុក និង​ម៉ាកុក​ត្រូវ​បាន​កង​ទ័ព​របស់​អាឡិចសាន់ឌឺ​ឡោមព័ទ្ធ។
**កុក និង ម៉ាកុក** ឬ '''Ya'juj និង Ma'juj'* ( Arabic     ) គឺជាឈ្មោះមួយគូដែលលេចឡើងនៅក្នុង ព្រះគម្ពីរហេព្រើរ គម្ពីរសញ្ញាថ្មី នៃ ព្រះគម្ពីរគ្រិស្តសាសនា និង គម្ពីរកូរ៉ាន ដែលត្រូវបានសន្មតថាជាបុគ្គល កុលសម្ព័ន្ធ ឬដែនដីផ្សេងៗគ្នា។ នៅក្នុង អេសេគាល ៣៨ កុកគឺជាបុគ្គលម្នាក់ ហើយម៉ាកុកគឺជាដែនដីរបស់គាត់។  នៅពេលដែល វិវរណៈ ២០ នៃគម្ពីរសញ្ញាថ្មី  ប្រពៃណី ជ្វីហ្វ-គ្រិស្តសាសនា បានមើលឃើញថា "កុក *មកពី* ម៉ាកុក" របស់អេសេគាលថាជា "កុក *និង* ម៉ាកុក"។ 

ទំនាយ​របស់​កុក​ត្រូវ​បាន​គេ​ចង់​ឲ្យ​សម្រេច​នៅ​ពេល​ដែល​គេ​ហៅ​ថា " ទីបញ្ចប់​នៃ​ថ្ងៃ " កាន់តែ​ខិត​ជិត​មក​ដល់ ប៉ុន្តែ​មិន​ចាំបាច់​ជា​ទីបញ្ចប់​នៃ​ពិភពលោក​នោះ​ទេ។ គម្ពីរ​សាសនា​យូដា ​បាន​ចាត់​ទុក​កុក និង​ម៉ាកុក​ថា​ជា​សត្រូវ​ដែល​ត្រូវ​កម្ចាត់​ដោយ ​ព្រះមេស្ស៊ី ដែល​នឹង​នាំ​មក​នូវ ​យុគសម័យ​ព្រះមេស្ស៊ី ។ ទស្សនៈ​មួយ​ក្នុង ​សាសនា​គ្រឹស្ត ​គឺ ​ជា​មហន្តរាយ ​យ៉ាង​ច្បាស់​លាស់ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​កុក និង​ម៉ាកុក​ជា​សម្ព័ន្ធមិត្ត​របស់ ​សាតាំង ​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះ​នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ ​រាជ្យមួយពាន់ឆ្នាំ ដូច​បាន​ពិពណ៌នា​នៅ​ក្នុង ​សៀវភៅ​វិវរណៈ ។ 

នៅសម័យ រ៉ូម មានរឿងព្រេងមួយទាក់ទងនឹងកុក និងម៉ាកុក ដែលថា ទ្វាររបស់អាឡិចសាន់ឌឺ ត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយ អាឡិចសាន់ឌឺដ៏អស្ចារ្យ ដើម្បីបណ្តេញកុលសម្ព័ន្ធនេះ។ យ៉ូសែបឺស អ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តជនជាតិយូដារ៉ូម៉ាំង បានស្គាល់ពួកគេថាជាប្រជាជាតិដែលមានដើមកំណើតមកពីម៉ាកុក  យ៉ាផែន ដែលមានឈ្មោះនៅក្នុង សៀវភៅលោកុប្បត្តិ ដោយសន្មតថាពួកគេជា ជនជាតិស៊ីធៀន ។ នៅក្នុងដៃរបស់អ្នកនិពន្ធ គ្រិស្តសាសនាដំបូង ពួកគេបានក្លាយជាក្រុមមហន្តរាយ។ ពេញមួយ យុគសម័យកណ្តាល ពួកគេត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណផ្សេងៗគ្នាថាជាពួក ពនេចរ ឬសូម្បីតែ កុលសម្ព័ន្ធទាំងដប់ដែលបាត់បង់ របស់ អ៊ីស្រាអែល ។

រឿងព្រេងនិទានរបស់កុក និងម៉ាកូក ព្រមទាំងច្រកទ្វារក៏ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុង រឿងប្រលោមលោកអាឡិចសាន់ឌឺ ផងដែរ។ យោងតាមការបកស្រាយមួយ "ហ្គោត និងម៉ាកូធី" គឺជាស្តេចនៃប្រជាជាតិមិនស្អាត ដែលអាឡិចសាន់ឌឺបានជិះសេះឆ្លងកាត់ច្រកភ្នំ ហើយត្រូវបានរារាំងមិនឱ្យឆ្លងកាត់ជញ្ជាំងថ្មីរបស់គាត់។ កុក និងម៉ាកូក ត្រូវបានគេនិយាយថាចូលរួមក្នុង ការស៊ីសាច់មនុស្ស នៅក្នុងរឿងប្រលោមលោក និងអក្សរសិល្ប៍ដែលមានប្រភពមកពីរឿងប្រលោមលោក។ ពួកគេក៏ត្រូវបានបង្ហាញនៅលើផែនទីលោហធាតុមជ្ឈិមសម័យ ឬ *ផែនទីម៉ាបម៉ាន់ឌី* ជួនកាលនៅជាប់នឹងជញ្ជាំងរបស់អាឡិចសាន់ឌឺ។

ការរួមបញ្ចូលរវាងកុក និងម៉ាកុកជាមួយនឹងរឿងព្រេងរបស់អាឡិចសាន់ឌឺ និងទ្វារដែក ត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយពាសពេញ តំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា ក្នុងសតវត្សដំបូងនៃសម័យ គ្រិស្តសាសនា និង អ៊ីស្លាម ។  ពួកវាលេចឡើងនៅក្នុងគម្ពីរកូរ៉ាន ក្នុងជំពូក *អាល់កាហ្វ*  ជា *យ៉ាជូជ* និង *ម៉ាជូជ* ជាកុលសម្ព័ន្ធដើម និងអសីលធម៌ ដែលត្រូវបានបំបែក និងរារាំងដោយ ឌូអាល់-កាណាយ ("អ្នកដែលមានស្នែងពីរ") ដែលត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុងគម្ពីរកូរ៉ានថាជាអ្នកគ្រប់គ្រង និងជាអ្នកសញ្ជ័យដ៏អស្ចារ្យ សុចរិត។  អ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រ និងអ្នកភូមិសាស្ត្រមូស្លីម មួយចំនួន ដែលរស់នៅសម័យវីកឃីង បានចាត់ទុកពួកវាថាជាការលេចចេញនៃកុក និងម៉ាកុក។ 

## អត្ថបទគ្រីស្ទាន 
### វិវរណៈ 
ជំពូកទី ១៩:១១–២១:៨ នៃ សៀវភៅវិវរណៈ ដែលមានតាំងពីចុងសតវត្សរ៍ទី ១ នៃគ.ស  ប្រាប់ពីរបៀបដែល សាតាំង ត្រូវជាប់គុករយៈពេលមួយពាន់ឆ្នាំ និងរបៀបដែលនៅពេលវាត្រូវបានដោះលែង គាត់នឹងប្រមូលផ្តុំ "ប្រជាជាតិនានានៅជ្រុងទាំងបួននៃផែនដី គឺកុក និងម៉ាកុក" ទៅកាន់សមរភូមិចុងក្រោយជាមួយព្រះគ្រីស្ទ និងពួកបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់។

## អត្ថបទអ៊ីស្លាម 
ជំពូកពីរនៃគម្ពីរ គួរអាន, *អាល់កាហ្វ* (ជំពូកទី ១៨) និង *Al-Anbiya* (ជំពូកទី ២១) ពិភាក្សាអំពីកុក និង ម៉ាកុក។ នៅក្នុងគម្ពីរ គួរអាន យ៉ាជូជ និង ម៉ាជូជ (កុក និង ម៉ាកុក) ត្រូវបានបង្ក្រាបដោយ ឌូ អាល់ កាណាយិន   ឌុល-កឺណៃន បន្ទាប់ពីបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ចុងបំផុតនៃពិភពលោក បានជួបជាមួយ «ប្រជាជនដែលស្ទើរតែមិនយល់ពាក្យមួយម៉ាត់» ដែលស្វែងរកជំនួយពីគាត់ក្នុងការសាងសង់របាំងមួយ ដែលនឹងបំបែកពួកគេចេញពីប្រជាជនយ៉ាជូជ និងម៉ាជូជ ដែល «ប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់យ៉ាងធំធេងនៅលើផែនដី»។ គាត់យល់ព្រមសាងសង់វាសម្រាប់ពួកគេ ប៉ុន្តែព្រមានថា នៅពេលដែលពេលវេលាមកដល់ (យុគសម័យចុងក្រោយ) ព្រះជាម្ចាស់នឹងរុះរើរបាំងនោះ។ 

ប្រពៃណីមូស្លីមដំបូងៗត្រូវបានសង្ខេបដោយ Zakariya al-Qazwini (ស្លាប់ឆ្នាំ ១២៨៣) នៅក្នុងស្នាដៃពេញនិយមពីរគឺ Cosmography និង Geography។ គាត់និយាយថា កុក និងម៉ាកុក រស់នៅជិតសមុទ្រដែលព័ទ្ធជុំវិញផែនដី ហើយអាចរាប់បានដោយព្រះតែប៉ុណ្ណោះ។ សមុទ្រនេះត្រូវបានអះអាងថាជា សមុទ្រកាសព្យែន សមុទ្រខ្មៅ ឬ សមុទ្រអាហ្សូវ ។ ពួកគេជាមនុស្ស ប៉ុន្តែមានកម្ពស់ត្រឹមតែពាក់កណ្តាលនៃកម្ពស់របស់មនុស្សធម្មតាប៉ុណ្ណោះ មានក្រញ៉ាំជំនួសឱ្យក្រចក និងមានកន្ទុយរោម និងត្រចៀករោមដ៏ធំដែលពួកគេប្រើជាពូក និងភួយសម្រាប់គេង។  ពួកគេជីកចូលទៅក្នុងជញ្ជាំងរបស់ពួកគេជារៀងរាល់ថ្ងៃរហូតដល់ពួកគេស្ទើរតែទម្លុះ។ ពួកគេជីកសម្រាប់ពេលយប់ដោយនិយាយថា "ថ្ងៃស្អែកយើងនឹងបញ្ចប់" ប៉ុន្តែរាល់យប់ព្រះស្ដារវាឡើងវិញ។ បន្ទាប់មកថ្ងៃមួយ នៅពេលដែលពួកគេឈប់ជីកសម្រាប់ពេលយប់ មនុស្សម្នាក់នឹងនិយាយថា "ថ្ងៃស្អែកយើងនឹងបញ្ចប់ ប្រសិនបើព្រះសព្វព្រះហឫទ័យ" ហើយនៅពេលព្រឹក វាមិនត្រូវបានស្ដារឡើងវិញដូចរាល់យប់ទេ។ នៅពេលដែលពួកគេទម្លុះ ពួកគេនឹងមានចំនួនច្រើនរហូតដល់ "ជួរមុខរបស់ពួកគេគឺនៅ ស៊ីរី ហើយខាងក្រោយរបស់ពួកគេនៅ Khorasan "។ 

## វិនាសកម្មសម័យទំនើប 
នៅដើមសតវត្សរ៍ទី 19 ពួករ៉ាប៊ី ហាស៊ីឌីក មួយចំនួនបានកំណត់អត្តសញ្ញាណ ការឈ្លានពានរបស់បារាំងលើប្រទេសរុស្ស៊ី ក្រោមការដឹកនាំ របស់ណាប៉ូឡេអុង ថាជា "សង្គ្រាមកុក និងម៉ាកុក"។  ប៉ុន្តែនៅពេលដែលសតវត្សរ៍នេះកន្លងផុតទៅ ការរំពឹងទុកអំពីមហន្តរាយបានថយចុះ នៅពេលដែលប្រជាជននៅអឺរ៉ុបចាប់ផ្តើមទទួលយកទស្សនៈពិភពលោកខាងលោកិយកាន់តែខ្លាំងឡើង។  នេះមិនមែនជាករណីនៅសហរដ្ឋអាមេរិកទេ ដែលការស្ទង់មតិឆ្នាំ ២០២២ បានបង្ហាញថា ៥៩% នៃជនជាតិអាមេរិកជឿថាព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានព្យាករណ៍នៅក្នុងសៀវភៅវិវរណៈនឹងកើតឡើង។  ក្នុងអំឡុង សង្គ្រាមត្រជាក់ គំនិតដែលថា រុស្ស៊ីសូវៀត មានតួនាទីជាកុកទទួលបានប្រជាប្រិយភាព ចាប់តាំងពីពាក្យរបស់អេសេគាលដែលពិពណ៌នាគាត់ថាជា "ព្រះអង្គម្ចាស់នៃមេសេក" - *rosh meshek'' ជាភាសាហេព្រើរ - ស្តាប់ទៅគួរឱ្យសង្ស័យដូចជារុស្ស៊ី និងមូស្គូ។  រ៉ូណាល់ រីហ្គែន ក៏បានយកគំនិតនេះដែរ។ 

អ្នកជឿលើសាសនា ជំនាន់ក្រោយសង្គ្រាមត្រជាក់មួយចំនួននៅតែកំណត់អត្តសញ្ញាណកុកជាមួយរុស្ស៊ី ប៉ុន្តែឥឡូវនេះពួកគេមានទំនោរសង្កត់ធ្ងន់លើសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ខ្លួនក្នុងចំណោមប្រទេសអ៊ីស្លាម ជាពិសេស អ៊ីរ៉ង់ ។  សម្រាប់អ្នកដែលមានចិត្តរំភើបបំផុត ការរាប់ថយក្រោយទៅកាន់ សង្គ្រាមអាម៉ាគេដូន បានចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងការ វិលត្រឡប់របស់ជនជាតិយូដាទៅកាន់អ៊ីស្រាអែល បន្ទាប់មកយ៉ាងលឿនដោយសញ្ញាបន្ថែមទៀតដែលចង្អុលបង្ហាញពីការខិតជិតដល់សមរភូមិចុងក្រោយ - អាវុធនុយក្លេអ៊ែរ ការធ្វើសមាហរណកម្មអឺរ៉ុប ការបញ្ចូលក្រុងយេរូសាឡឹមខាងកើតរបស់អ៊ីស្រាអែល ក្នុង សង្គ្រាមប្រាំមួយថ្ងៃ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៧ និងសង្គ្រាមរបស់អាមេរិកនៅ អាហ្វហ្គានីស្ថាន និង ឈូងសមុទ្រពែរ្ស ។ 

នៅក្នុងប្រពៃណីវិនាសកម្មអ៊ីស្លាម ទីបញ្ចប់នៃពិភពលោកនឹងត្រូវបាននាំមុខដោយការដោះលែងកុក និងម៉ាកុក ដែលការបំផ្លិចបំផ្លាញរបស់ពួកគេដោយព្រះក្នុងរយៈពេលតែមួយយប់នឹងនាំមកនូវថ្ងៃរស់ឡើងវិញ។  ការបកស្រាយឡើងវិញជាទូទៅមិនបានបន្តបន្ទាប់ពីសម័យបុរាណទេ ប៉ុន្តែតម្រូវការរបស់ពិភពលោកសម័យទំនើបបានបង្កើតអក្សរសិល្ប៍វិនាសកម្មថ្មីមួយ ដែលកុក និងម៉ាកុកត្រូវបានកំណត់ថាជាប្រទេសរុស្ស៊ី និងចិន។  បញ្ហាមួយដែលអ្នកនិពន្ធទាំងនេះត្រូវប្រឈមមុខគឺរបាំងដែលរារាំងកុក និងម៉ាកុក ដែលមិនអាចរកឃើញនៅក្នុងពិភពលោកសម័យទំនើប៖ ចម្លើយគឺខុសគ្នា អ្នកនិពន្ធខ្លះនិយាយថាកុក និងម៉ាកុកគឺជាម៉ុងហ្គោល ហើយជញ្ជាំងនោះបានបាត់ទៅហើយ ឯខ្លះទៀតថាទាំងជញ្ជាំង និងកុក និងម៉ាកុកមើលមិនឃើញ។ 

## ឯកសារយោង