សិលាចារឹកខ្មែរ

[រូបភាពតូច| សិលាចារឹកសំបូរ ដែលមានអាយុកាលចាស់បំផុត ប្រើលេខ " [០|0 " ជាតួលេខ។ កាលបរិច្ឆេទ " ៦០៥ សករាជ " (៦៨៣ គ.ស.) សរសេរជា លេខខ្មែរ សំដៅលើឆ្នាំដែលបង្កើត។ រកឃើញនៅ ខេត្តក្រចេះ ប្រទេសកម្ពុជា]]
**សិលាចារឹកខ្មែរ** គឺជាឯកសារនៃអត្ថបទប្រវត្តិសាស្ត្រក្រោយសតវត្សន៍ទី៥ ដែលឆ្លាក់លើវត្ថុធាតុដូចជា ថ្ម និងគ្រឿងដែក ដែលត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងជួរដ៏ធំទូលាយនៃ អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដីគោក ( កម្ពុជា វៀតណាម ថៃ និង ឡាវ ) និងទាក់ទងនឹងអរិយធម៌ខ្មែរ។ ការសិក្សាសិលាចារឹកខ្មែរ ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា អក្សរសិល្ប៍ ខ្មែរ។

សិលាចារឹកខ្មែរគឺជាប្រភពសរសេរក្នុងស្រុកតែមួយគត់សម្រាប់សិក្សាអំពីអរិយធម៌ខ្មែរបុរាណ។ 

សិលាចារឹកខ្មែរជាង ១២០០ ដែលមានប្រវែងខុសៗគ្នាត្រូវបានប្រមូល។  មាន​ការ​ផ្ទុះ​ឡើង​នៃ​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ​ពី​សតវត្ស​ទី​ប្រាំពីរ​ជាមួយ​នឹង​សិលាចារឹក​ខ្មែរ​ដែល​បាន​កត់ត្រា​ដំបូង​បំផុត​មាន​តាំងពី​ឆ្នាំ​៦១២ នៃ​គ.ស នៅ ​អង្គរបុរី ។ 

លើសពីសារៈសំខាន់ខាងបុរាណវត្ថុរបស់ពួកគេ សិលាចារឹកខ្មែរបានក្លាយជាសញ្ញាសម្គាល់ អត្តសញ្ញាណជាតិ។ 

## ភាសា៖ សំស្រ្កឹត ខ្មែរចាស់ និងភាសាបាលីកម្រ 
ភាសាដែលប្រើនៅលើសិលាចារឹកខ្មែរ គឺជាភាសាខ្មែរបុរាណ ឬ សំស្រ្កឹត ឯ ភាសាបាលី មួយចំនួនក៏ត្រូវបានគេរកឃើញដែរ ទោះបីជាភាសាចុងក្រោយនេះមិនចាស់ជាងសតវត្សទី១៤ក៏ដោយ។ សិលាចារឹកចាស់ជាងគេជាភាសាសំស្រ្កឹតមានតាំងពីសតវត្សទី៥ ហើយចំណាស់ជាងគេជាភាសាខ្មែរបុរាណគឺចាប់ពីសតវត្សទី៧។  ក្រៅ​ពី​ប្រាសាទភិមានអាកាស គ្មាន​ភាសា​ខ្មែរ​ណា​ដែល​និយាយ​ត្រឹម​ត្រូវ​ទេ។ ផ្នែកក្នុងភាសាខ្មែរបុរាណមិនបកប្រែទេ ប៉ុន្តែជួនកាលបកស្រាយផ្នែកនិទានកថាជាភាសាសំស្រ្កឹតដោយមានខ្លឹមសារ និងបច្ចេកទេសបន្ថែម។ 

### សិលាចារឹកជាភាសាសំស្ក្រឹត 
សិលាចារឹកសំស្រ្កឹតចាប់ពីសតវត្សទី៥ដល់សតវត្សទី១៤ ត្រូវបានរកឃើញទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា ហើយវាជាភស្តុតាងនៃការរីកចំរើននៃការរៀនភាសាសំស្ក្រឹត។  សិលាចារឹកទាំងនេះបង្ហាញពីចំនេះដឹងនៃ ម៉ែត្រ ផ្សេងៗគ្នា និងក្បួនកំណាព្យ និងអនុសញ្ញាដែលមានការអភិវឌ្ឍន៍បំផុតនៃ វោហាសាស្ត្រ និង សុជីវធម៌ ។  សិលាចារឹកខ្មែរមានទស្សនវិជ្ជាជាងសិលាចារឹកឥណ្ឌា *ទៅទៀត* ។ ភាសា និងវេយ្យាករណ៍របស់ពួកគេក៏ត្រឹមត្រូវជាងសិលាចារឹកឥណ្ឌាភាគច្រើនដែរ។
ឯកសារ:Khmer_Numerals_-_605_from_the_Sambor_inscriptions.jpg
ឯកសារ:First_zero_1.jpg
ចំនួន​សិលាចារឹក​បែប​នេះ​ដែល​សរសេរ​ជា​រចនាបថ *​កាវ​្យា* ​ដែល​មាន​លម្អ​គឺ​ធំ​ជាង​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត&nbsp;ប្រទេសនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ សិលាចារឹកខ្មែរជាភាសាសំស្រ្កឹតធ្វើឱ្យយើងពី សម័យមហាសករាជ និង ប្រព័ន្ធទសភាគ ជាលេខសម្គាល់ដំបូងក្នុងសតវត្សទី៧  រួមទាំង លេខ ០ ។ 

សំស្រ្កឹត​ត្រូវ​បាន​គេ​ប្រើ​ក្នុង​សិលាចារឹក​ខ្មែរ​ជា​ភាសា​របស់​ព្រះ ជាពិសេស​សម្រាប់​កំណាព្យ និង​ការ​បួងសួង​ថ្វាយ​ក្នុង​កិត្តិយស។ រចនាសម្ព័នរបស់ពួកគេត្រូវបានជួសជុល៖ បន្ទាប់ពីការអំពាវនាវពីទេវភាពមក ការសរសើរពីស្ថាបនិក ឬអ្នកផ្តល់ជំនួយនៃទីសក្ការៈ មុនពេលបញ្ចប់ដោយខគម្ពីរ ដែលមិនច្បាស់លាស់ សំដៅលើនរណាម្នាក់ដែលមិនការពារបរិវេណនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ហើយជូនពរពួកគេឱ្យទទួលទោសពីឋាននរក។

ព័ត៌មានបុរាណវិទ្យាដែលមានប្រយោជន៍ត្រូវបានរកឃើញជាញឹកញាប់បំផុតនៅក្នុងផ្នែកកណ្តាល ដែលជារឿយៗបង្ហាញពីព្រះនាមរបស់ស្តេចដែលកំពុងកាន់អំណាច និងកាលបរិច្ឆេទនៃរជ្ជកាលរបស់ទ្រង់។

### សិលាចារឹកខ្មែរបុរាណ 
ខ្មែរបុរាណបានលេចចេញជាលើកដំបូងនៅលើសិលាចារឹកនៅចុងសតវត្សទី៧។ សិលាចារឹកខ្មែរដែលសរសេរជាភាសាខ្មែរបុរាណច្រើនតែសរសេរជាពាក្យសំដី ហើយជាធម្មតាជាសារពើភ័ណ្ឌលម្អិតតិចឬច្រើននៃតង្វាយដែលបានទទួលដោយទីសក្ការៈ។ សិលាចារឹកទាំងនេះ ដូចជា *សិលាចារឹក អង្គរ* បង្ហាញព័ត៌មានដ៏មានតម្លៃអំពីវប្បធម៌នៃប្រទេសកម្ពុជា។ ខ្លឹមសារ​របស់​ពួកគេ​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​រក​ឃើញ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក្នុង​ឧទាហរណ៍​មួយ​ដើម្បី​ផ្គូផ្គង​នឹង​ខ្លឹមសារ​នៃ ​ព្រះរាជពង្សាវតារ​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា ។

វាត្រូវបានគេជឿថាប្រជាជនបានសម្តែងការតស៊ូមួយចំនួនទាក់ទងនឹងភាសាសំស្រ្កឹតដែលត្រូវការការប្រើប្រាស់ភាសាជនជាតិដើមភាគតិចដើម្បីឱ្យស្គាល់ព្រះរាជបញ្ជានិងធម្មនុញ្ញដែលប៉ះពាល់ដល់ជីវិតរបស់ប្រជាជនអូតូកូតថុន។ 

សិលាចារឹកខ្មែរប្រើអក្ខរក្រមដើមមកពីប្រទេសឥណ្ឌាភាគខាងត្បូង។ អក្ខរក្រមដើមនេះបានវិវត្តទៅជាទម្រង់អក្សរខ្មែរទំនើប។ នៅចុងសតវត្សរ៍ទី៩ ព្រះបាទ យសោវរ្ម័នទី១ បានព្យាយាមណែនាំទម្រង់ថ្មីនៃអក្សរសិល្ប៍ប្រហែលជាមកពីប្រទេសឥណ្ឌាខាងជើង ប៉ុន្តែការប៉ុនប៉ងនេះមិនបានបន្តលើសពីរជ្ជកាលរបស់ព្រះអង្គទេ។ 

### សិលាចារឹកជាភាសាបាលី 
ភាសាបាលីនៅខេត្តខ្មែរគឺកម្រណាស់; មានតែសិលាចារឹកបាលីរាប់សិបប៉ុណ្ណោះ ត្រូវបានរកឃើញ ដែលឆ្លាក់ក្នុងរយៈពេលដប់ពីរសតវត្ស។ 

មិនមាន​ដាន​នៃ​គម្ពីរ​បាលី​ត្រឹមត្រូវ​ទេ​ក្នុង​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​ពី​បុរាណ លើក​លែង​តែ​អក្ខរាវិរុទ្ធ​ដែល​មាន​រូបមន្ត​ថា​៖ *យេធម្មា* ។ វត្តមាន​ភាសាបាលី​ក្នុង​វចនានុក្រម​ខ្មែរ​បាន​ជំនួស​ភាសា​សំស្រ្កឹត​យ៉ាង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ចាប់ពី​សតវត្ស​ទី​១៤​តទៅ ហើយ​វា​ត្រូវបាន​ចាត់ទុកជា​ភាសា​ពិសិដ្ឋ​។ 

## ប្រភេទអក្សរសាស្ត្រ 
សិលាចារឹកខ្មែរបញ្ជាក់អំពីអត្ថិភាពនៃអក្សរសិល្ប៍បុរាណគ្រប់ប្រភេទ ទាំងវិទ្យាសាស្ត្រ ប្រវត្តិសាស្ត្រ វីរភាព និងជាពិសេសសាសនា។ 

### សាសនា 
រូបភាពតូច| ប្រាសាទក្រវ៉ាន់ - សិលាចារឹកមាត់ទ្វារ
សិលាចារឹកខ្មែរដែលសរសេរជាភាសាសំស្រ្កឹត ច្រើនតែជាពាក្យសុំសាសនាដែលបង្ហាញពីឥទ្ធិពលនៃទស្សនៈទស្សនវិជ្ជា និងទ្រឹស្ដីដែលមានឫសគល់នៅក្នុងអត្ថបទរបស់ឥណ្ឌា ដូចជា *ឧបនិសាដ*, *បុរណ* និង  សម្រាប់ និកាយវៃស្នា និង សិវៈ ។

អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរផ្តល់នូវឯកសារប្រៀបធៀបធំ និងដើមដំបូងនៅលើ បញ្ចរាត្រ និងជាពិសេសជាងនេះទៅទៀតនៃ "ការប្រតិបត្តិតាមពេលវេលាទាំងប្រាំ" របស់វា ក៏ដូចជាការចង្អុលបង្ហាញអំពី វៃស្នា syncretistic ដែលមានលក្ខណៈប្លែកពីគេ។&nbsp;ដល់ប្រទេសកម្ពុជាបុរាណ។ 

ខ្មែរ&nbsp;សិលាចារឹកគឺបង្ហាញពីចលនាភ្លាមៗនៃគំនិតសាសនានៅទូទាំងមហាសមុទ្រឥណ្ឌា។ ឧទាហរណ៍មួយគឺថា ទស្សនវិទូឥណ្ឌា Adi Shankara ដែលបានស្លាប់ប្រហែលឆ្នាំ ៧៥០ នៃគ.ស ត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុងសិលាចារឹកខ្មែរនៅសតវត្សទី ៩ ។ 

សិលាចារឹក​ខ្មែរ​ជា​ភាសា​បាលី​ក៏​សំដៅ​ទៅ​លើ ​រូប​ពុទ្ធសាសនា ​ដែរ ។

### ច្បាប់ 
អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរកត់ត្រាអំពីការប្រើប្រាស់ ប្រព័ន្ធតុលាការ របស់រដ្ឋ ដើម្បីរក្សាព្រំដែនដី និងដោះស្រាយវិវាទដីធ្លី។ 

### សេដ្ឋកិច្ច 
[ធ្វេង|រូបភាពតូច| ទីផ្សារ និង​ទីផ្សារ​នៅ​អង្គរ​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ដំបូង​នៅ​ចុង​សតវត្ស​ទី​១២ ក្នុង​សិលាចារឹក [ប្រាសាទតាព្រហ្ម|​តាព្រហ្ម ​របស់ ​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័នទី៧ ។]]
ជាអកុសល វីរភាពខ្មែរមិនផ្តល់ឯកសារគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទិដ្ឋភាពច្បាស់លាស់នៃបណ្តាញទីផ្សារខ្មែរតាមឋានានុក្រមទេ ប៉ុន្តែមានតែតម្រុយប៉ុណ្ណោះ។  វីរភាព​ខ្មែរ​មិន​ដែល​បញ្ជាក់​ច្បាស់​អំពី​បញ្ហា​លុយកាក់ និង​ទីផ្សារ​ទេ។ ជំនួសឱ្យការឆ្លុះបញ្ចាំងពីប្រព័ន្ធប្រតិបត្តិការដែលសម្របទៅនឹងសង្គមស្មុគ្រស្មាញ សិលាចារឹកសម័យអង្គរបង្ហាញការព្រួយបារម្ភតិចជាងមុនចំពោះតម្លៃរូបិយវត្ថុ។ ទីផ្សារ និង​ទីផ្សារ​នៅ​អង្គរ​ត្រូវ​បាន​លើក​ឡើង​ដំបូង​នៅ​ចុង​សតវត្ស​ទី​១២ ក្នុង​សិលាចារឹក ​តាព្រហ្ម ​របស់ ​ព្រះបាទ​ជ័យវរ្ម័នទី៧ ។  សិលាចារឹកខ្មែរបញ្ជាក់ថា អាណាចក្រខ្មែរមិនបានប្រើ រូបិយប័ណ្ណផ្តាច់មុខ កណ្តាលទេ ប៉ុន្តែជាការទូទាត់ទំនិញ និងរូបិយប័ណ្ណបរទេសដែលមានផ្សេងៗ ហើយសេដ្ឋកិច្ចរបស់វាអាចត្រូវបានគេពិពណ៌នាថាជា កាតាឡាក់ស៊ី ដោយផ្អែកលើការដោះដូរ ដូចដែលបានបង្ហាញដោយសិលាចារឹកវត្តបាសិត។ 

### សង្គមវិទ្យា 
យើងដឹងហើយថា មានតែ *ព្រាហ្មណ៍*  និងអ្នកបម្រើប៉ុណ្ណោះដែលត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងរឿងភាគខ្មែរបុរាណ ដែលអាចភ្ជាប់ជាមួយនឹងគំនិតដែលថា វណ្ណៈ ក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងបត់បែនជាងនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាបុរាណ។ 

### ការព្យាបាលវេជ្ជសាស្ត្រ 
អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរបានរក្សាទុកនូវភស្តុតាងសំខាន់ៗមួយចំនួន ដែលនិយាយដោយផ្ទាល់អំពីវិទ្យាសាស្ត្រវេជ្ជសាស្ត្រ។ 

### តន្ត្រីនិងរបាំ 
រូបភាពតូច| ក្រុម​ទាហាន​ខ្មែរ​បុរាណ​ដូច​ដែល​បង្ហាញ​នៅ​លើ​ជញ្ជាំង​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត។
ក្នុង​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ ពុំ​មាន​អត្ថបទ​ណា​ដែល​ទាក់ទង​នឹង​សិល្បៈ​នោះ​ទេ យោង​តាម​ ពៅ សាវស។ ព័ត៌មាន​អំពី​តន្ត្រី និង​របាំ​ដែល​រក​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​នោះ​គឺ​មាន​លក្ខណៈ​ចៃដន្យ។ ក្នុង​ចំណោម​ពិធី និង​ដង្វាយ​ជា​ច្រើន សិល្បករ អ្នក​របាំ តន្ត្រីករ និង​អ្នក​ចម្រៀង​ជា​ច្រើន​ត្រូវ​លើក​ឡើង​ដើម្បី​បម្រើ​ព្រះ​ក្នុង​ការ​គោរព​បូជា​ប្រចាំ​ថ្ងៃ។ 

## ប្រវត្តិវិទ្យា 
ការសិក្សាអំពីអក្ខរាវិរុទ្ធឥណ្ឌូ-កម្ពុជា បានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៧៩ ជាមួយនឹងការបំប្លែងកំណត់ត្រាសំស្ក្រឹតមួយចំនួនដោយ H. Kern ពី estampages ដែលរៀបចំដោយ Jules Harmand ។ 

ការបោះពុម្ភផ្សាយសិលាចារឹកខ្មែរបានចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងស្នាដៃគ្រឹះរបស់លោក Bart and Bergaigne ដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយ *សិលាចារឹកបុរាណរបស់ពួកគេ sanscrites de Campa et du Cambodge* ពីឆ្នាំ ១៨៨៥ ដល់ឆ្នាំ ១៨៩៣ ដោយមានជំនួយពី Étienne Aymonier ដែលបានបង្កើតមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរនៅក្នុងសៀវភៅរបស់គាត់ *នៅកម្ពុជា* (១៩០១-១៩០៤)។ 

ការងាររបស់ពួកគេត្រូវបានពង្រឹងដោយស្នាដៃរបស់ លោក George Cœdès ពីឆ្នាំ ១៩៣៧ ដល់ឆ្នាំ ១៩៥៤ ដែលគោលដៅរបស់គាត់គឺប្រមូលផ្តុំទិន្នន័យដែលគេស្គាល់អំពីអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ។

ចាប់តាំងពីការសោយទីវង្គតនៅឆ្នាំ ១៩៦៩ អ្នកប្រាជ្ញអក្សរសាស្ត្រ Kamaleswar Bhattacharya បានអះអាងថា "មិនមានអ្នកប្រាជ្ញណាម្នាក់ដែលចេះអានទាំងសំស្ក្រឹត និងភាសាខ្មែរទេ"។ 

អ្នកផ្សេងទៀតដូចជា Matsuura Fumiaki ច្រានចោលការអះអាងដែលថាវិស័យអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរចាប់តាំងពីទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៦០ ដែលដកស្រង់ស្នាដៃរបស់អ្នកប្រាជ្ញដូចជា Michael Vickery និងការសិក្សារបស់គាត់អំពីសាកសពមុនសម័យអង្គរ និង Philp Jenner និងការសិក្សារបស់គាត់ដោយសហការជាមួយ វង្ស សុធារ៉ា ក៏ដូចជា In the *Khmer Leading* Projects Gerriesdi Gerdirs .

អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ​ចាប់​ផ្ដើម​បង្រៀន​ជា​មុខវិជ្ជា​នៅ ​សកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ សូម្បី​តែ​មុន ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម ​ក៏​ដោយ។ វា​ត្រូវ​បាន​បង្រៀន​ដល់​សិស្ស​ថ្នាក់​ទីពីរ​ដែល​បាន​បន្ត​បរិញ្ញាបត្រ​ផ្នែក​ប្រវត្តិសាស្ត្រ អក្សរសាស្ត្រ​ខ្មែរ និង​ភាសាវិទ្យា។ សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ ការ​បង្រៀន​បាន​រីក​រាល​ដាល​ដល់​សាកល​វិទ្យាល័យ​ជា​ច្រើន​ទៀត រួម​ទាំង​ស្ថាប័ន​សិក្សា​ឯកជន​ផង​ដែរ។  សៀវភៅសិក្សាឆ្នាំ ២០១៣ របស់ អាំង ជូលៀន លើសិលាចារឹកខ្មែរចាស់ គឺជាសៀវភៅសិក្សាពិតប្រាកដដំបូងគេដែលសរសេរជាភាសាខ្មែរ ខណៈដែល សុធារ៉ា ក៏បានសិក្សាពីអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរដោយប្រើភាសាខ្មែរផងដែរ។ 

## សូមមើលផងដែរ 
* សិលាចារឹក រាមកំហែង

## ឯកសារយោង 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អក្សរសាស្ត្រខ្មែរ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:Pages with unreviewed translations