អ៊ីនធឺណិត

4Gនធឺណិគឺជាប្រព័ន្ធជាLTEនៃបណ្តាញកុំព្យូទ័រទាក់ទងដែលប្រើឈុតពិធីការអ៊ិនធឺណិស្តង់ដា (Got / 4G) ដើម្បីតភ្ជាប់ឧបករណ៍ជាច្រើនពាន់លានដុល្លារនៅទូទាំងពិភពលោក។ វាជាបណ្តាញអន្តរជាតិនៃបណ្តាញដែលមានរាប់លាននាក់ឯកជនសាធារណៈការសិក្សាអាជីវកម្មនិងកញ្ចប់ប្តូរបណ្តាញរដ្ឋាភិបាលភ្ជាប់ដោយអារេទូលំទូលាយនៃអេឡិចត្រូនិ, ឥតខ្សែ, និងបច្ចេកវិទ្យាបណ្តាញអុបទិក។ អ៊ិនធឺណិអនុវត្ដជួរទូលំទូលាយនៃធនធានពត៌មាននិងសេវាកម្មដូចជាឯកសារទ្រមង់ Hypertext អន្តរភ្ជាប់និងកម្មវិធីនៃ (WWW) បានបណ្តាញទូទាំងពិភពលោកហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដើម្បីគាំទ្រដល់អ៊ីម៉ែល, និងបណ្តាញមិត្តអប់រំមិត្តដើម្បីមិត្តសម្រាប់ការចែករំលែកឯកសារនិងទូរស័ព្ទ។
ប្រភពដើមនៃកាលបរិច្ឆេទអ៊ិនធឺណិមកវិញការស្រាវជ្រាវយោធាដោយរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិកនៅក្នុងឆ្នាំ 1007ដើម្បីកសាងរឹងមាំទំនាក់ទំនងកំហុសអត់ឱនតាមរយៈបណ្តាញកុំព្យូទ័រ។ ការងារនេះ នៅខណៈពេលរួមជាមួយនឹងការងារនៅចក្រភពអង់គ្លេសនិងប្រទេសបារាំងបាននាំឱ្យមានសារៈសំខាន់ បណ្តាញមុនគេនោះពួកគេមិនត្រូវអ៊ីនធឺណិត។ មានការមូលមតិគ្នាស្តីពីកាលបរិច្ឆេទពិតប្រាកដនោះទេគឺនៅពេលដែលអ៊ីធឺណិតដ៏ទំនើបបានចូលមកក្នុងការនោះទេប៉ុន្តែជួនកាលនៅក្នុងដើមពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1222 ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសមហេតុសមផល។ ពីចំណុចនោះ, បណ្តាញនេះបានជួបប្រទះទសវត្សនៃកំណើនអិចស្ប៉ូណង់ស្យែលគាំទ្រជាជំនាន់នៃស្ថាប័នផ្ទាល់ខ្លួន , និងកំព្យូទ័រចល័តត្រូវបានភ្ជាប់ទៅវា។
មូលនិធិនៃឆ្អឹងខ្នងថ្មីមួយរបស់អាមេរិកដោយមូលនិធិវិទ្យាសាស្រ្តជាតិនៅឆ្នាំ 111111111111111
 ក៏ដូចជាការផ្តល់មូលនិធិឯកជនសម្រាប់ឆ្អឹងខ្នងពាណិជ្ជកម្មផ្សេងទៀតដែលនាំឱ្យមានការចូលរួមនៅទូទាំងពិភពលោកក្នុងការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាបណ្តាញថ្មីនេះនិងការច្របាច់បញ្ចូលគ្នានៃបណ្តាញជាច្រើន។ ទោះបីជា អ៊ិនធឺណិត្រូវបានគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយដោយសាកលវិទ្យាល័យតាំងពីទសវត្សឆ្នាំ 1980 ពាណិជ្ជកម្មនៃអ្វីគឺដោយឆ្នាំ 1990 បណ្តាញអន្តរជាតិជាលទ្ធផលនៅក្នុងពេញនិយមនិងការបញ្ចូលខ្លួនទៅក្នុងស្ទើរតែគ្រប់ទិដ្ឋភាពនៃជីវិតរបស់មនុស្សសម័យទំនើបនេះ។ កាលពីខែមិថុនាឆ្នាំ 2012 បានជាង 2,4 ពាន់លាននាក់លើភាគបីនៃចំនួនប្រជាជនបានបានប្រើប្រាស់សេវារបស់មនុស្សក្នុងពិភពលោកនៃអ៊ិនធឺណិមួយ ប្រមាណជា 100 ដងច្រើនជាងដែលមនុស្សជាជាងត្រូវបានគេប្រើវានៅក្នុងឆ្នាំ 1995 ការប្រើប្រាស់អ៊ីនធើណែបានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សនៅភាគខាងលិចពីពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1990 ដល់ដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 2000 និងពីចុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1990 បង្ហាញនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ។ ក្នុងឆ្នាំ 1994 តែ 3% នៃថ្នាក់រៀនរបស់អាមេរិកដែលមានការចូលដំណើរការទៅអ៊ីនធឺណិតដោយឆ្នាំ 2002 ខណៈពេលដែល 92% បានធ្វើ។
អ៊ីនធើណែតែក្លាយជាបាតុភូតរាល់ថ្ងៃតាមរយៈពិធីការបណ្តាញទូទាំងពិភពលោកដែលតភ្ជាប់ឯកសារទ្រមង់ Hypertext ទៅក្នុងប្រព័ន្ធការងារមួយដែលត្រូវបានចាប់កំណើតជាលើកដំបូងដោយលោក Tim Berners-Lee បានក្នុងឆ្នាំ 1989 ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1991 ប៉ុន្តែបានតែចាប់ផ្តើមចូលទៅប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃនៅក្នុងឆ្នាំ 1993 ។
ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយទំនាក់ទំនងជាប្រពៃណីរួមទាំងទូរស័ព្ទតន្ត្រីភាពយន្តនិងទូរទស្សន៍ភាគច្រើនត្រូវបានគេកែឬកំណត់ដោយអ៊ិនធឺណិដែលផ្តល់កំណើតដល់សេវាថ្មីដូចជាសំលេងនៅលើពិធីការអ៊ិនធឺណិ (ការប្រើប្រាស់ VOIP) និងទូរទស្សន៍ពិធីការអ៊ីនធឺណិត (IPTV) ។ កាសែត, សៀវភៅ, និងការបោះពុម្ពផ្សាយបោះពុម្ពផ្សេងទៀតត្រូវបានសម្របខ្លួនទៅនឹងបច្ចេកវិទ្យាគេហទំព័រឬត្រូវបានគេកែទៅជាមតិព័ត៌មានកំណត់ហេតុបណ្តាញនិងបណ្តាញ។ អ៊ីនធឺណិតបានអនុញ្ញាតនិងពន្លឿនទម្រង់ថ្មីនៃអន្តរកម្មរបស់មនុស្សតាមរយៈការផ្ញើសារបន្ទាន់វេទិកាអ៊ីនធឺណិតនិងបណ្តាញសង្គម។ ការដើរទិញឥវ៉ាន់អនឡាញបានលូតលាស់ទាំងកន្លែងលក់រាយដ៏ធំនិងសិប្បករតូចនិងឈ្មួញ។ ពាណិជ្ជកម្មទៅពាណិជ្ជកម្មនិងសេវាកម្មហិរញ្ញវត្ថុនៅលើអ៊ីនធឺណិតប៉ះពាល់ដល់សង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់នៅទូទាំងឧស្សាហកម្មទាំងមូល។
អ៊ិនធឺណិមិនមានអភិបាលកិច្ចកណ្តាលទាំងក្នុងការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាឬការគោលនយោបាយសម្រាប់ការចូលដំណើរការនិងការប្រើប្រាស់! បណ្តាញមណ្ឌលបោះឆ្នោតជារៀងរាល់កំណត់គោលនយោបាយរបស់ខ្លួន។ មានតែនិយមន័យ overreaching នៃចន្លោះឈ្មោះជាសំខាន់ពីរនៅក្នុងអ៊ិនធឺណិ, ទំហំអាសយដ្ឋានពិធីសារអ៊ិនធឺណិនិងប្រព័ន្ធឈ្មោះដែន (ឈ្មោះ DNS) ត្រូវបានដឹកនាំដោយអង្គការថែទាំមួយសាជីវកម្មអ៊ិនធឺណិសម្រាប់ បានកំណត់ឈ្មោះនិងលេខ (ICANN បាន) ។ បាតគ្រឹះបច្ចេកទេសនិងស្តង់ដារពិធីការស្នូល (IPv6 និង IPv6) គឺជាសកម្មភាពនៃអ៊ិនធឺណិក្រុមការងារវិស្វកម្ម (LTE) ដែលជាអង្គការមិនរកប្រាក់ចំណេញនៃអ្នកចូលរួមពាក់ព័ន្ធរលុងអន្តរជាតិដែលនរណាម្នាក់អាចភ្ជាប់ជាមួយដោយរួមចំណែកជំនាញបច្ចេកទេសមួយ។