បលោកធម្មសូត្រ

បលោកធម្មសូត្រ ទី១

[១០១] គ្រា​នោះ​ឯង ​ព្រះ​អានន្ទមាន​អាយុ ចូល​ទៅ​គាល់​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ។បេ។ លុះ​ព្រះ​អានន្ទមាន​អាយុ គង់​ក្នុង​ទីសម​គួរ​ហើយ​ ទើបក្រាបបង្គំទូល​សួរ​ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ ​ដូច្នេះ​ថា ៖​ 

"សូមទ្រង់​ព្រះ​មេត្តា​ប្រោស ***ពាក្យ​ដែល​គេតែង​ហៅ​ថា លោក លោក*** បពិត្រ​ព្រះ​អង្គ​ដ៏​ចម្រើន ​***ដែល​គេ​ហៅ​ថា*** ***លោក ​តើ​ដោយ​ហេតុ​ដូច​ម្តេច ?"***​ 

"ម្នាល​អានន្ទ ​***របស់​ណា មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា*** ​នេះ​ហៅ​ថាលោក ​ក្នុង​អរិយវិន័យ ។"​ 

"ម្នាល​អានន្ទ ​***របស់​អ្វី ដែល​មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា*** ?" 

"ម្នាល​អានន្ទ **ភ្នែក**​ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា; **រូប (form, visible objects)** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; **ចក្ខុវិញ្ញាណ** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ​**ចក្ខុសម្ផស្ស**​ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ទោះបី**វេទនា**ណា​ ​ជា​សុខក្តី ​ជា​ទុក្ខ​ក្តី ​មិន​ទុក្ខ​មិន​សុខក្តី ​ដែល​កើត​ឡើង​​ព្រោះ​ចក្ខុសម្ផស្ស​ជា​បច្ច័យ​ **វេទនា​នោះ​ ក៏មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ** ​ជា​ធម្មតា ។ **ត្រចៀក**​ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា; **សំឡេង (sound)** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; **សោតវិញ្ញាណ** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ​**សោតសម្ផស្ស**​ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ទោះបី**វេទនា**ណា​ ទោះបី​វេទនាណា ​ជា​សុខក្តី ​ជា​ទុក្ខ​ក្តី ​មិន​ទុក្ខ​មិន​សុខក្តី ​ដែល​កើត​ឡើង​​ព្រោះ​សោតសម្ផស្ស​ជា​បច្ច័យ​ **វេទនា​នោះ​ ក៏មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ** ​ជា​ធម្មតា ។ **ច្រមុះ**​ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា; **ក្លិន (odor, smell)** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; **ឃានវិញ្ញាណ** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ​**ឃានសម្ផស្ស**​ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ទោះបី**វេទនា**ណា​ ទោះបី​វេទនាណា ​ជា​សុខក្តី ​ជា​ទុក្ខ​ក្តី ​មិន​ទុក្ខ​មិន​សុខក្តី ​ដែល​កើត​ឡើង​​ព្រោះ​ឃានសម្ផស្ស​ជា​បច្ច័យ​ **វេទនា​នោះ​ ក៏មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ** ​ជា​ធម្មតា ។ **អណ្តាត** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា; **រស (taste)** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ជិវ្ហាវិញ្ញាណ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ​ជិវ្ហាសម្ផស្ស​ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ទោះបី​វេទនាណា ​ជា​សុខក្តី ​ជា​ទុក្ខ​ក្តី ​មិន​ទុក្ខ​មិន​សុខក្តី ​ដែល​កើត​ឡើង​​ព្រោះ​ជិវ្ហាសម្ផស្ស ជា​បច្ច័យ​ វេទនា​នោះ​ ក៏មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា ។ **កាយ** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា; **ផោដ្ឋព្វៈ (contact, touch)** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; កាយវិញ្ញាណ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ​កាយសម្ផស្ស​ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ទោះបី​វេទនាណា ​ជា​សុខក្តី ​ជា​ទុក្ខ​ក្តី ​មិន​ទុក្ខ​មិន​សុខក្តី ​ដែល​កើត​ឡើង​​ព្រោះ​កាយសម្ផស្ស ជា​បច្ច័យ​ វេទនា​នោះ​ ក៏មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា ។ **មនោ (ចិត្ត)** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; **ធម៌ (mental objects,thoughts)** មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; មនោវិញ្ញាណ មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ​មនោសម្ផស្ស​មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ ​ជា​ធម្មតា; ទោះបី​វេទនាណា ​ជា​សុខក្តី ​ជា​ទុក្ខ​ក្តី ​មិន​ទុក្ខ​មិន​សុខក្តី ​ដែល​កើត​ឡើង​ព្រោះ​មនោសម្ផស្ស​ជា​បច្ច័យ​ វេទនា​នោះ​ ក៏មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា ។ ម្នាល​អានន្ទ ​***របស់​ណា មាន​សេចក្តី​បែកធ្លាយ​ជា​ធម្មតា ​នេះ​ហៅ​ថា លោក ​ក្នុង​អរិយវិន័យ*** ។"​ 

ចប់​សូត្រ ទី១ ។​

### ឯកសារយោង 
ព្រះត្រៃបិដក > សុត្តន្តបិដក > សំយុត្តនិកាយ > សឡាយតនវគ្គ > សឡាយតនសំយុត្ត > បណ្ណាសក ទី ២ > ឆន្នវគ្គ ទី ៤ > បលោកធម្មសូត្រ ទី ១ (សៀវភៅ​ភាគ៣៥ ទំព័រ​ទី ១១៩)

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๘  > พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๐ > สังยุตตนิกาย > สฬายตนวรรค > สฬายตนสังยุตต์ > ปัณณาสกะ ที่ ๒ > ฉันนวรรคที่ ๔ > ปโลกสูตร 

Palokadhamma Sutta: Wearing Out (SN 35.84)

Palokadhamma Sutta: Subject to Disintegration (SN 35.84)

Kama Sutta: Sensual Pleasure (Sn 4.1)