យន្តហោះចម្បាំងF-104ស្តារហ្វាយធើ

**យន្តហោះចម្បាំងF-104ស្តារហ្វាយធើ ឬLockheed F-104 Starfighter** គឺជាយន្តហោះ ម៉ាស៊ីនមួយរបស់អាមេរិក ដែល ជាឧបករណ៍ស្ទាក់ចាប់ ល្បឿនលឿនជាងសំឡេង ។ បង្កើតជា យន្តហោះចម្បាំងពេលថ្ងៃ ដោយ ក្រុមហ៊ុន Lockheed ជាយន្តហោះចម្បាំងមួយក្នុងចំនោម " ស៊េរីសតវត្ស " នៃយន្តហោះចម្បាំងសម្រាប់ កងទ័ពអាកាសសហរដ្ឋអាមេរិក (USAF) វាត្រូវបានបង្កើតឡើងជា យន្តហោះពហុមុខងារនៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៦០ ហើយត្រូវបានគេដាក់ពង្រាយយ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងនាមជា យន្តហោះចម្បាំងបំផ្ទុះគ្រាប់បែក ក្នុងអំឡុង សង្គ្រាមត្រជាក់ ។ វាក៏ត្រូវបានផលិតឡើងក្រោមអាជ្ញាប័ណ្ណដោយប្រទេសផ្សេងទៀត ហើយឃើញវាបានប្រើនៅខាងក្រៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ 

បន្ទាប់ពីបទសម្ភាសន៍ជាមួយអ្នកបើកយន្តហោះចម្បាំង សង្គ្រាមកូរ៉េ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៥១ អ្នករចនានាំមុខ Lockheed លោក Kelly Johnson បានជ្រើសរើសនិន្នាការនៃយន្តហោះចម្បាំងដែលមានទំហំធំ និងស្មុគស្មាញជាងមុន ដើម្បីផលិតយន្តហោះសាមញ្ញទម្ងន់ស្រាលដែលមានកម្ពស់អតិបរមា និងដំណើរការឡើង។ នៅថ្ងៃទី ៤ ខែមីនាឆ្នាំ ១៩៥៤ យន្តហោះ Lockheed XF-104 បានហោះឡើងលើមេឃជាលើកដំបូង ហើយនៅថ្ងៃទី ២៦ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ១៩៥៨ យន្តហោះចម្បាំងផលិតត្រូវបានធ្វើឱ្យសកម្មដោយ USAF ។ ប៉ុន្មានខែក្រោយមក វាត្រូវបានជំរុញឱ្យដំណើរការក្នុងអំឡុងពេល វិបត្តិច្រកសមុទ្រតៃវ៉ាន់លើកទីពីរ ដើម្បីរារាំងការប្រើប្រាស់យន្តហោះចម្បាំង MiG-15 និង MiG-17 របស់ចិន។ បញ្ហាជាមួយម៉ាស៊ីន General Electric J79 និងចំណូលចិត្តសម្រាប់យន្តហោះចម្បាំងដែលមានជួរវែងជាង និងបន្ទុកធ្ងន់ដំបូងកំណត់សេវាកម្មរបស់វាជាមួយ USAF ទោះបីជាវាត្រូវបានដំណើរការឡើងវិញសម្រាប់សេវាកម្មក្នុងអំឡុងពេល វិបត្តិទីក្រុងប៊ែកឡាំងឆ្នាំ១៩៦១ និង សង្រ្គាមវៀតណាម នៅពេលដែលវាបានហោះហើរច្រើនជាង ៥០០០ប្រយុទ្ធ។

កងទ័ពអាកាសចំនួន 15 របស់ណាតូ និងសម្ព័ន្ធមិត្តនៅទីបំផុតបានហោះហើរយន្តហោះ ស្តារហ្វាយធើ ដែលភាគច្រើនមាននៅប្រើរយៈពេលវែងជាង USAF ។ នៅខែតុលាឆ្នាំ 1958 អាល្លឺម៉ង់ខាងលិចបានជ្រើសរើស F-104 ជាយន្តហោះចម្បាំងចម្បងរបស់ខ្លួន។ មិនយូរប៉ុន្មានប្រទេសកាណាដាបានធ្វើតាម បន្ទាប់មកហូឡង់ បែលហ្សិក ជប៉ុន និងអ៊ីតាលី។ បណ្តាប្រទេសអ៊ឺរ៉ុបបានបង្កើតសមាគមសំណង់ ដែលជាកម្មវិធីផលិតកម្មអន្តរជាតិដ៏ធំបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររហូតដល់ចំណុចនោះ។ នៅឆ្នាំ ១៩៧៥ វាត្រូវបានគេបង្ហាញថា Lockheed បានសូកប៉ាន់ យោធាបរទេសនិងឥស្សរជននយោបាយជាច្រើនដើម្បីទទួលបានកិច្ចសន្យាទិញ។

ស្តារ ហ្វាយធើ មានកំណត់ត្រាសុវត្ថិភាពមិនល្អ ជាពិសេសនៅ  កងអាកាសអាល្លឺម៉ង់។ ជនជាតិអាឡឺម៉ង់បានបាត់បង់យន្តហោះចំនួន ២៩២ គ្រឿងក្នុងចំនោមយន្តហោះ ៩១៦ គ្រឿង និងអាកាសយានិក ១១៦ នាក់ ពីឆ្នាំ ១៩៦១ ដល់ឆ្នាំ ១៩៨៩ ដែលអត្រាគ្រោះថ្នាក់ខ្ពស់របស់វាទទួលបានឈ្មោះហៅក្រៅថា  ("ស្ត្រីមេម៉ាយ") ពីសាធារណៈជនអាល្លឺម៉ង់។ កំណែផលិតចុងក្រោយគឺ F-104S គឺជាឧបករណ៍ស្ទាក់ចាប់គ្រប់អាកាសធាតុដែលបង្កើតឡើងដោយ Aeritalia សម្រាប់ កងទ័ពអាកាសអ៊ីតាលី ។ វាត្រូវបានចូលនិវត្តន៍ពីការបម្រើយោធាក្នុងឆ្នាំ 2004 ។ គិតត្រឹមឆ្នាំ 2025 យន្តហោះ F-104 ជាច្រើននៅតែស្ថិតក្នុងប្រតិបត្តិការស៊ីវិលជាមួយ ក្រុមហ៊ុន Starfighters Inc ដែលមានមូលដ្ឋាននៅរដ្ឋផ្លរីដា។

យន្តហោះស្តារហ្វាយធើ មានលក្ខណៈពិសេសរចនាបែបរ៉ាឌីកាល់ ជាមួយនឹងស្លាបស្តើង និងរឹងរូស ភ្ជាប់ទៅខាងក្រោយតួយន្តហោះជាងយន្តហោះសហសម័យភាគច្រើន។ ស្លាបនេះបានផ្តល់នូវល្បឿនលឿនជាងសំឡេង និងល្បឿនខ្ពស់ ការសម្តែងក្នុងរយៈកម្ពស់ទាប ប៉ុន្តែក៏មានសមត្ថភាពក្នុងការបង្វិលមិនល្អ និងល្បឿនចុះចតខ្ពស់។ វាគឺជាយន្តហោះផលិតដំបូងគេដែលសម្រេចបាន Mach&nbsp;2 និងជាយន្តហោះដំបូងដែលឈានដល់កម្ពស់  បន្ទាប់ពីការដកខ្លួនចេញពីអំណាចរបស់ខ្លួន។ យន្តហោះស្តារហ្វាយធើបានបង្កើតឯតទគ្គកម្មពិភពលោកសម្រាប់ល្បឿនខ្យល់ រយៈកម្ពស់ និងពេលឡើងភ្នំក្នុងឆ្នាំ 1958 ដោយបានក្លាយជាយន្តហោះដំបូងគេដែលផ្ទុកយន្តហោះទាំងបីក្នុងពេលដំណាលគ្នា។ វា​ក៏​ជា​យន្តហោះ​ដំបូង​គេ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បំពាក់​ដោយ M61 Vulcan កាំភ្លើងយន្តស្វ័យប្រវត្តិ។