open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
រូបចម្លាក់ St. John of Nepomuk នៅក្រុង Divina

St. John of Nepomuk (ឆែក: *Jan Nepomucký*; អាល្លឺម៉ង់: *Johannes Nepomuk*; ឡាតាំង: *Ioannes Nepomucenus*) ត្រូវបានគេធ្វើគត់។ ព្រះកាយរបស់ព្រះអង្គត្រូវបានគេចងធ្វើទារុណកម្មនិងបោះចូលទៅក្នុងទឹកទន្លេ Vltava ។
រូបភាពតូច|រូបចម្លាក់ St. John of Nepomuk នៅក្រុង Divina
រូបភាពតូច|លម្អិត

## រូបចម្លាក់ នៅក្រុង Divina 
គម្រោងស្ដារឡើងវិញនូវវិមានវប្បធម៌ជាតិ "រូបសំណាក St. John of Nepomuk នៅក្រុង Divina "ធ្វើឡើងក្រោមការឧបត្ថម្ភគាំទ្រពីស្ថានទូតនៃសាធារណរដ្ឋសហព័ន្ធអាល្លឺម៉ង់ប្រចាំប្រទេសស្លូវ៉ាគី។ រហូតមកដល់ពេលនេះ រឿងរ៉ាវដែលទាក់ទងនឹងរូបសំណាក St. John Nepomuk ដែលគេមិនស្គាល់ត្រូវបានបើកបង្ហាញដល់ពួកយើងតាមរយៈដំណើរទស្សនកិច្ចសាសនាមកកាន់ Parish of Divina ចាប់ពីថ្ងៃទី 1ខែកញ្ញា 1828 មានដំណើររឿងដូចតទៅ៖

*"នៅលើទឹកដី Parish មានរូបសំណាក St. John of Nepomuk ដែលត្រូវបានកសាងឡើងពីថ្មនៅក្នុងឆ្នាំ 1796 នៅពេលកើតមានទឹកជំនន់ពីទន្លេដែលនៅជិតទីក្រុង Divina ។ ចម្លាក់នេះត្រូវបានសាងសង់ឡើងក្រោមការចំណាយរបស់ Count John Szunyogh ។ បន្ទាប់ពីមានទឹកជំនន់ដ៏កំណាចមួយនៅក្នុងឆ្នាំ 1822 ដែលបានបំផ្លិចបំផ្លាញទីក្រុងទាំងមូលឲ្យរាបដល់ដី រូបសំណាកនេះត្រូវបានទឹកហូរកួចនាំចចេញទៅឆ្ងាយ។ ទីបំផុត រូបសំណាកនេះត្រូវបានគេរកឃើញវិញតែមួយកំណាត់ខ្លួន។ ដោយសារតែគំនិតរបស់ Count Stephen Csáky ដែលបច្ចុប្បន្នជាបរិបាលនៃព្រះវិហារនេះ រូបសំណាកនេះត្រូវបានជួសជុលឡើងវិញនិងដាក់តាំងនៅពីមុខព្រះវិហារនៅពីលើសរសរឥដ្ឋិមួយដើម។"*
រូបភាពតូច|ដំណើរទស្សនកិច្ចសាសនាមកកាន់ Parish of Divinaចាប់ពីថ្ងៃទី 1ខែកញ្ញា 1828

## លក្ខខណ្ឌ 
ក្នុងអំឡុងពេលជាច្រើនសតវត្ស រូបចម្លាក់នេះត្រូវបានគេលាបពណ៌និងកសាងឡើងវិញម្ដងហើយម្តងទៀត។ នៅពេលរូបនេះក្លាយជាកម្មសិទ្ធិរបស់ម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋាន ការថែទាំជូតសម្អាតបានធ្វើឲ្យគេមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ពីស្នាមចង្អូរដែលស្ថិតនៅតាមបណ្ដោយករូបចម្លាក់ – ដែលជាបង្ហាញឲ្យឃើញច្បាស់ថាព្រះកេសរូមចម្លាក់នេះត្រូវបានកសាងថ្មី។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយព្រះកេសនេះបានឆ្លាក់ឡើងដោយវិចិត្រករដែលមិនសូវមានភាពប៉ិនប្រសព្វដូចវិចិត្រករដើមឡើយ។ ប្រហែលជាវិចិត្រកររូមនេះមិនសូវមានចំណេះដឹងខាងសិល្បៈដូចវិចិត្រករដែលគេមិនស្គាល់ដែលបានធ្វើកិច្ចការឲ្យ Count Szunyogh។ អ្នកនិពន្ធនៃគម្រោងស្ថាបនាឡើងវិញគឺលោក Marek Sobola ស្ថាបត្យករសួនច្បារ

### លក្ខណៈជាមូលដ្ឋាន 
* ទីតាំង: ភូមិ Divina, ស្លូវ៉ាគី
* សតវត្សទី: ទី 18
* ប្រភេទនៃបូជនីយដ្ឋាន: រូបចំលាក់
* សម្ភារៈ: ថ្មភក់
* រចនាប័ទ្ម: Baroque ចុង
* អ្នកនិពន្ធ: មិនស្គាល់
* ស្ថាបនិក: រាប់លោក John Nepomuk Szunyogh
* ឆ្នាំកសាង: 1796
* ឆ្នាំនៃការជួសជុលធំ ៗ : ក្រោយឆ្នាំ 1822, ឆ្នាំ 1995, ឆ្នាំ 2017

## អតិថិជននិងដៃគូ 
គម្រោងសម្រាប់ការស្តារឡើងវិញនៃរូបចម្លាក់នេះដែលត្រូវបានធ្វើឡើងក្រោមការឧបត្ថម្ភគាំទ្រពីស្ថានទូតនៃសាធារណរដ្ឋសហព័ន្ធអាល្លឺម៉ង់ប្រចាំប្រទេសស្លូវ៉ាគីនិងទទួលបានកិត្ដិយសនៃការធ្វើជាសហបរិបាលនិងអ្នកគាំទ្រព្រះអង្គម្ចាស់នរោត្តមសីហមុនី ជាព្រះមហាក្សត្រនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាបច្ចុប្បន្ន និងព្រះមហាក្សត្រ Simeonទី IIដែលជាតំណវង្សស្ដេច Tsar ចុងក្រោយនៃប្រទេសប៊ុលហ្គារីដែលបានបម្រើជាប្រមុខរដ្ឋាភិបាលប៊ុលហ្គារីនៅក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំ 2001 – 2005។ ក្រៅពី Diocese នៃ Zilina ជាម្ចាស់ជំនួយនៃគម្រោងស្តារឡើងវិញដែលរួមមាន៖ ព្រះមហាក្សត្រ Franz, Duke of Bavaria, ប្រធានសភា Wittelsbach, អតីតគ្រួសារកាន់អំណាចនៃ ព្រះរាជាណាចក្របាវ៉ារៀ, ព្រមទាំងជាអស្សឫទ្ធិនៃផ្នូរបរិសុទ្ធ (នៅឡាទីន *Ordo Equestris Sancti Sepulcri Hierosolymitani*), លំដាប់យោធានៃក្លិប Crusaders នៃតារាក្រហម– ជាលំដាប់តែមួយគត់នៃជនជាតិដើមឆេក (នៅឡាទីន *Ordo militaris Crucigerorum cum rubea stella*) នឹងជាទីក្រុង Canonry ដ៏ធំនៃ St. Vitus នៅ Prague, ដែលជាម្ចាស់ផ្នូរនៃពួកបរិសុទ្ធ។
អែលហ្គ្រេកូ

thumb|220px |“រូបថតនៃបុរសមួយ” (ឆ្នាំ ១៦០៤) ដោយអែលហ្គ្រេកូ
**អែលហ្គ្រេកូ** (;  (ឆ្នាំ ១៥៤១ - ៧ មេសា ឆ្នាំ ១៦១៤) គឺជាវិចិត្រករ ជាងចម្លាក់ និងស្ថាបត្យករសម័យបុនវុឌ្ឍិសិល្បៈសំខាន់របស់អេស្ប៉ាញនៅក្នុងសតវត្សទី ១៦ និង ១៧ ។ គាត់ជាអ្នកជំនាញផ្លូវការសរសេរគំនូរប្រេង ដោយគាត់តែងតែចុះឈ្មោះនៅក្នុងគំនូរជាមួយឈ្មោះពេញជាភាសាក្រិច ។

## មើលផងដែរ 
* សិល្បៈប៊ីសានទីន
* សម័យបុនវុឌ្ឍិសិល្បៈ
រ៉េមប្រ៉េន

thumb|រ៉េមប្រ៉េន
right|100px

**រ៉េមប្រ៉េន ហាម័នហ្សូន ហ្វាន់ រៀន** (; ១៥ កក្កដា ឆ្នាំ ១៦០៦ - ៤ តុលា ឆ្នាំ ១៦៦៩) គឺជាវិចិត្រករនិងជាងបោះពុម្ពនៅប្រវត្តិសាស្ត្រសិល្បៈអឺរ៉ុបនិងជាវិចិត្រករដ៏ល្បីល្បាញច្រើនបំផុតមួយនាក់នៅក្នុងពិភពលោក ។

ការងាររបស់រ៉េមប្រ៉េនធ្វើឱ្យហូល្លង់រុងរឿងខ្លាំងណាស់ឬដែលបានហៅថាសម័យមាសនៅសតវត្សទី ១៧ និងមានអំណាចទាំងនៅឥទ្ធិពលនយោបាយ វិទ្យាសាស្ត្រ ពាណិជ្ជកម្ម វប្បធម៌ និងនៅវិចិត្រកម្មជាពិសេស ។
ហុគុសាយ

**ហុគុសាយ** ឬ **កាត្សឹស្ស៊ិកា ហុគុសាយ** (, ) (តុលា ឬ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៧៦០ - ១០ ឧសភា ឆ្នាំ ១៨៤៩) គឺជាវិចិត្រករគំនូរអ៊ុគិយ៉ុ-អិនិងរូបបោះពុម្ពឆ្លាក់ឈើជនជាតិជប៉ុននៃសម័យអិដុនៅសតវត្សទី ១៨ និង ១៩ អ្នកជំនាញនៃការសរសេរវិចិត្រកម្មចិន

## មើលផងដែរ
* រូបបោះពុម្ពឆ្លាក់ឈើ
* រូបបោះពុម្ពឆ្លាក់ឈើនៅជប៉ុន

## ឯកសារយោង
ជើងទម្រម៉ាស៊ីនថត

=== របៀបប្រើប្រាស់

## ការសាងសង 
ជើងទម្រទំនើបជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ពីអាលុយមីញ៉ូមដែកថែបលង្ហិនឬលង្ហិននិងប្លាស្ទិចទោះបីជាឈើនៅតែត្រូវបានប្រើសម្រាប់ថ្វើជាជើង។កំពូលខ្សែស្រឡាយជាធម្មតាត្រូវបានជាមួយនឹង 5/8 "X 11 TIP ខ្សែស្រឡាយវីស ។ជើងគឺមានរបើប ភ្ជាប់ទៅនឹងក្បាលជាមួយវីលៃតម្រូវដែលជាធម្មតាត្រូវបានរក្សាទុកតឹងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យជើងដែលត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរជាមួយនឹងការតស៊ូមួយ។ ជើងគឺមានពីរផ្នែកមួយ, ជាមួយនឹងផ្នែកខាងក្រោមមានសមត្ថភាពក្នុងការកែវពង្រីកដើម្បីលៃតម្រូវប្រវែងនៃជើងឱ្យសមនឹងដី។
## គុណសម្បត្តិ 
ជើងទម្រម៉ស៊ីនថតមានគុណសម្បត្តិច្រើនណាស់ដូចជាអាចទប់លំ នឹងមិនឲ្យរូភាពឬវីដេអូរបស់យើងច្បាស់ល្អមិនមានភាពរញេរញៃនៅពេលថត អាចដាក់ទាបខ្ពស់ទៅតាមដែលយើងចង់បានជាពិសេសនៅពេលមានកម្មវិធីចម្រៀង ឬមានចលនាផ្សេងៗហើយ អាចប្រកួតប្រជែងបានយ៉ាងប្រសើរឡើងនៃការតុបតែងនិងការវិលត្រឡប់វាត្រូវបានផ្តល់នូវការខិតខំប្រឹងប្រែងដោយស្វ័យប្រវត្តិសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងនោះតែម្ដង។
## គុណវិបត្តិ 
មានភាពរញេរញៃនៅពេលយើងមានការប្រញាប់ថតជាបន្ទាន់ ខាតពេលបើកវា ឆាប់ខូចបន្តិតត្រូវមានការថែរក្សាជាខ្លាំង ហើយពេលថតនៅកន្លែងចង្អៀតគឺទឿសទែងច្រើន ពិបាកយកតាមព្រោះវាធ្ងន់ហើយវាមិនអាចថតតាមមនុស្សរត់បានឡើយ។
## ម៉ាស៊ីនថត​ 
ម៉ាស៊ីថតគឺជាឧបករណ៍អុបទិកសម្រាប់ថតឬការចាប់យករូបភាពដែលអាចត្រូវបានរក្សាទុកជាមូលដ្ឋានបានបញ្ជូនទៅទីតាំងមួយផ្សេងទៀត, ឬទាំងពីរ។ រូបភាពនេះអាចជារូបថតនៅតែបុគ្គលឬលំដាប់នៃរូបភាពដែលជាខ្សែភាពយន្ដវីដេអូឬ។ ម៉ាស៊ីថតនេះគឺជាឧបករណ៍អារម្មណ៍ពីចម្ងាយដូចដែលវាដឹងមុខវិជ្ជាដោយគ្មានការទំនាក់ទំនងរាងកាយ។ ម៉ាស៊ីនថតពាក្យនេះបានមកពីការអប់ស្កូម៉ាស៊ីនថតដែលមានន័យថា "បន្ទប់ងងឹត" និងគឺជាឈ្មោះឡាតាំងនៃឧបករណ៍ដើមសម្រាប់បញ្ចាំងរូបភាពពីខាងក្រៅមួយទៅលើផ្ទៃផ្ទះល្វែងមួយ។ ម៉ាស៊ីនថតតសម័យទំនើបវិវត្តពីការអប់ស្កូម៉ាស៊ីនថត។ ការប្រព្រឹត្តទៅនៃម៉ាស៊ីនថតនេះគឺស្រដៀងទៅនឹងការប្រព្រឹត្តទៅនៃភ្នែករបស់មនុស្ស។
ព្រលឹងខ្មោចទឹក ស្នេហ៍អសិរពឹស

***ព្រលឹងខ្មោចទឹក ស្នេហ៍អសិរពឹស*** គឺជាភាពយន្តខ្មោចមួយដែលផលិតនិងដឹកនាំដោយ អ្នង សុខសាន្ត។ វាត្រូវបានចេញផ្សាយនៅជុំវិញ ២០០២-២០០៣។

## ខាសនិងក្រុមនាវិក 
ផលិតនិងដឹកនាំដោយ: អ្នង សុខសាន្ត

និពនួដោឈ: អ្នកស្រី ម៉ៅ សំណាង

ដឹភនាំរឿង និង ផលិតភរ: លោក អុឹង សុខសាន្ត

ជធួយភាដើភនាំរឿង: លោក នង​ សុខលី

ថតដោយ: លោក ជា ឈឹម

បច្ចេភទេសពន្លឺ: អឹុង​រ៉ាវឺ, រ៉ូបឺត, អ៊ុក ប៊ុនធឿន, ចាន់​គឹ, នាយស្ទាំង, មិន​សារិន

តុបតែងឆាក: លោក សិុន​ច័ន្ទជេដ្ធា

សំលៀកបំពាក់: អ្នកស្រី រីម រ៉ារឺ
ម៉ីហ្គេលាំងជេល៉ូ

**ម៉ីហ្គេលាំងជេល៉ូ** មានឈ្មោះពេញថា **ម៉ីហ្គេលាំងជេល៉ូ ឌី ល៉ូដូវីកូ បូអូណារ៉ូតី ស៊ីម៉ូនី** (, ៦ មីនា ឆ្នាំ ១៤៧៥ - ១៨ កុម្ភៈ ឆ្នាំ ១៥៦៤) គឺជាវិចិត្រករ ស្ថាបត្យករ និងជាងចម្លាក់ដ៏ល្បីល្បាញ នៅសម័យបុនវុឌ្ឍិសិល្បៈ ។

## ឯកសារយោង 
* Clément, Charles (1892). Michelangelo. Harvard University, Digitized June 25, 2007: S. Low, Marston, Searle, & Rivington, ltd.: London.
* Condivi, Ascanio; Alice Sedgewick (1553). The Life of Michelangelo. Pennsylvania State University Press. ISBN 0-271-01853-4.

## តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ជាងចម្លាក់ជានជាតិអ៊ីតាលី
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិចិត្រករជនជាតិអ៊ីតាលី
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ស្ថាបត្យករជនជាតិអ៊ីតាលី
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិចិត្រករសម័យបុនវុឌ្ឍិសិល្បៈ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ម៉ីហ្គេលាំងជេល៉ូ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលមកពីប្ល័រិន
ចាប ឈឿន

=ជីវប្រវត្តិ=
* ខ្ញុំបាទឈ្មោះ ចាប ឈឿន ភេទប្រុស សញ្ជាតិខ្មែរ ប្រជាជន កម្ពុជា
* កើតនៅ ថ្ងៃច័ន្ទ ទី០១ ខែមេសា ឆ្នាំ​១៩៤៧
* ទីកន្លែងកំណើត ភូមិព្រែកតាព្រីង ឃុំសិត្បូ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្តាល

=ការសិក្សា=

=បទពីសោធន៍កការងារ=
* គ្រូអនុវិទ្យាល័យសិត្បូ ចូលនិវត្តន៍  បានរយៈពេល  ឆ្នាំ
* អ្នកភ្លេង
 \relative{a b c d e f g}
{ a' b' c' d' e' f' g'}
{d}
ស្ថានភាពគ្រួសារ
ស្ថិតក្នុងត្រកូលស្រែចំការដែលមានជីវភាពមធ្យម
* មានសមាជិកគ្រួសារ ៧នាក់

=សារអេឡិចត្រូនិច=

=ទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនង=
ស៊ី ជិនភីង

**ស៊ី ជីនភីង** (ភាសាចិន៖ 习近平, ភីងអ៊ីង៖ Xí Jìnpíng, អ.ស.អ៖ [ɕǐ tɕîn.pʰǐŋ]; កើតថ្ងៃទី១៥ មិថុនា ១៩៥៣) គឺជាអ្នកនយោបាយចិនដែលសព្វថ្ងៃកំពុងបម្រើការជាអគ្គលេខាធិការបក្សកុម្មុយនីស្តចិន ប្រធានគណៈកម្មាធិការយោធាកណ្តាល និងជាប្រធានាធិបតីនៃសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន ។ លោកក៏ជាមេដឹកនាំកំពូលរបស់ចិនដែរហើយលោកបានក្លាយជាអ្នកនយោបាយចិនដ៏មានឥទ្ធិពលជាងគេចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០១២មក ។

## ឯកសារយោង
ព្រះមហាក្សត្រ

ស្ដេច (បើតាមន័យខាងដើមកប្បប្រែថា  ) គឺជាបុគ្គលដែលអំណាច និងជាទីសក្ការៈ គោរព របស់ប្រជារាស្រ្គ
នេអុង

**នេអុង** () គឺជាធាតុគីមីដែលមាននិមិត្តសញ្ញាគីមីជា **Ne** និងមានលេខអាតូមជា ១០ ។
បឋមសិក្សាកោះប្រាក់ក្រោម

=ប្រវត្តិសាលា=
សាលាបឋមសិក្សាកោះប្រាក់ក្រោម បង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ
=ទីតាំង និងអគារ=
ទីតាំង

មានទីតាំងស្ថិតនៅភូមិកោះចាស់ ឃុំភូមិធំ ស្រុកកៀនស្វាយ ខេត្តកណ្ដាល។

អគារ

មាន២ខ្នង ១០បន្ទប់

=នាយក និងលោកគ្រូ-អ្នកគ្រូ=
## នាយក
## នាយករង
## លោកគ្រូ-អ្នកគ្រូ
### គ្រូបំពេញការងារ
### គ្រូចូលនិវត្តន៍
### គ្រូទទួលមរណភាព
=សិស្សពូកែ និងសិស្ស=
## សិស្សពូកែ
### ឆ្នាំ២០០៣
#### ថ្នាក់ទី៦
##### ថ្នាក់ទី៦ ក
##### ថ្នាក់ទី៦ ខ
##### ថ្នាក់ទី៦ គ
#### ថ្នាក់ទី៥
##### ថ្នាក់ទី៥ ក
##### ថ្នាក់ទី៥ ខ
##### ថ្នាក់ទ៥ គ
##### ថ្នាក់ទី៥ ឃ
#### ថ្នាក់ទី៤
##### ថ្នាក់ទី៤ ក
##### នាក់ទី៤ ខ
##### ថ្នាក់ទ៤ គ
##### ថ្នាក់ទី៤ ឃ
#### ថ្នាក់ទី៣
##### ថ្នាក់ទី៣ ក
##### ថ្នាក់ទី៣ ខ
##### នាក់ទ៣ គ
##### ថ្នាក់ទី៣ ឃ
#### ថ្នាក់ទី២
##### ថ្នាក់ទី២ ក
##### ថ្នាក់ទី២ ខ
##### ថ្នាក់ទ២ គ
##### ថ្នាក់ទី២ ឃ
#### ថ្នាក់ទី១
##### ថ្នាក់ទី១ ក
##### ថ្នាក់ទី១ ខ
##### ថ្នាក់ទ១ គ
##### នាក់ទី១ ឃ
## សិស្ស
### ឆ្នាំ២០០៣
#### ថ្នាក់ទី៦
##### ថ្នាក់ទី៦ ក
##### ថ្នាក់ទី៦ ខ
##### ថ្នាក់ទី៦ គ
#### ថ្នាក់ទី៥
##### ថ្នាក់ទី៥ ក
##### ថ្នាក់ទី៥​ ខ
##### ថ្នាក់ទី៥ គ
##### ថ្នាក់ទី៥ ឃ
##### ថ្នាក់ទី៥ ង
#### ថ្នាក់ទី៤
##### ថ្នាក់ទី៤ ក
##### ថ្នាក់ទី៤​ ខ
##### ថ្នាក់ទី៤ គ
##### ថ្នាក់ទី៤ ឃ
##### ថ្នាក់ទី៤ ង
#### ថ្នាក់ទី៣
##### ថ្នាក់ទី៣ ក
##### ថ្នាក់ទី៣​ ខ
##### ថ្នាក់ទី៣ គ
##### ថ្នាក់ទី៣ ឃ
##### ថ្នាក់ទី៣ ង
#### ថ្នាក់ទី២
##### ថ្នាក់ទី២ ក
##### ថ្នាក់ទី២ ខ
##### ថ្នាក់ទី២ គ
##### ថ្នាក់ទី២ ឃ
##### ថ្នាក់ទី២ ង
#### ថ្នាក់ទី១
##### ថ្នាក់ទី១ ក
##### ថ្នាក់ទី១​ ខ
##### ថ្នាក់ទី១ គ
##### ថ្នាក់ទី១ ឃ
##### ថ្នាក់ទី១ ង
=កីឡា=
* 
=សកម្មភាពសាលាផ្សេង=
## បុណ្យសាលា
លោកធ្វេីការនៅឃុំបញ្ចូលទិន្នន័យផង
## បុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីខ្មែរ
## បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ
ក្លូដ ម៉ូនេត

រូបភាពតូច
**ក្លូដ ម៉ូនេត** () ឬ **អូស្ការ-ក្លូដ ម៉ូនេត** (; ១៤ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ១៨៤០ - ៥ ធ្នូ ឆ្នាំ ១៩២៦) គឺជាវិចិត្រករលទ្ធិអារម្មណ៍និយម និងជាវិចិត្រករសំខាន់របស់បារាំងនៅសតវត្សរ៍​ទី ១៩ ដល់ ២០ ។ គាត់ជាមនុស្សសំខាន់ក្នុងការក្លាយជាអ្នកច្នៃប្រឌិតផ្នែកសិល្បៈមួយនៅក្នុងលទ្ធិអារម្មណ៍និយម និងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងទស្សនវិជ្ជា និងការអនុវត្តចលនានេះ ដោយជាគំនូរពីចំណាប់អារម្មណ៍នៃអ្វីដែលវិចិត្រករបានមើលឃើញ (perception) ជំនួសឱ្យធ្វើឱ្យមានភាពប្រាកដនិយមតាមធម្មជាតិ នៅក្នុងសិល្បៈទេសភាព (Landscape painting) ជាពិសេស ។ ដោយពាក្យថា “Impressionism” មកពីឈ្មោះគំនូរផ្ទាល់របស់ខ្លួនឯងថា “Impression, Sunrise” (ចំណាប់អារម្មណ៍របស់ព្រះអាទិត្យរះ)

## ឯកសារយោង
វីនហ្សេន ហ្វាន់ ហ្គូក

**វីនហ្សេន វីលែម ហ្វាន់ ហ្គូក** (; ៣០ មីនា ឆ្នាំ ១៨៥៣ — ២៩ កក្កដា ឆ្នាំ ១៨៩០) គឺជាវិចិត្រករជនជាតិហូឡង់នៅលទ្ធិអារម្មណ៍និយមសម័យក្រោយ (post-impressionism) ដែលមានអានុភាពជាច្រើនលើសិល្បៈសម័យថ្មីជាមួយការងារដែលមានពណ៌ស្រស់ឆើតឆាយនិងមានឥទ្ធិពលផ្លូវចិត្ដ ។ គាត់មានរោគសញ្ញានៃជំងឺថប់បារម្ភហើយគាត់កំពុងតស៊ូនឹងជំងឺផ្លូវចិត្តកាន់តែច្រើនឡើង ៗ នៅចុងបញ្ចប់នៃជីវិតរបស់គាត់ រហូតដល់ពេលដែលគាត់ស្លាប់ជាមួយរបួសពីការបាញ់ខ្លួនឯងនៅអាយុ ៣៧ ឆ្នាំ។
សារ៉ា បឺនហាត្ត

thumb|200px|សារ៉ា បឺនហាត្ត
**សារ៉ា បឺនហាត្ត** (; ២៣ តុលា ឆ្នាំ ១៨៤៤ - ២៦ មីនា ឆ្នាំ ១៩២៣) គឺជាតារាសម្តែងជនជាតិបារាំង បានទទួលរហស្សនាមថា «តារាសម្តែងស្រីដ៏ល្បីល្បាញបំផុតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រពីភពលោក» («The most famous actress in the history of the world»)  ។ បឺនហាតមានភាពល្បីល្បាញពីការសម្តែងល្ខោនឆាកនៅអឺរ៉ុបនៅ ទសវត្ស ១៨៧០

## ឯកសារយោង 
## តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ 
* The Sarah Bernhardt Pages 
* Sarah Bernhardt cylinder recordings

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលដែលកើតនៅក្នុងឆ្នាំ ១៨៤៤
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:តារាសម្តែងបារាំង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលមកពីប៉ារីស
តែដាជីលីង

thumb|ស្លឹកតែដាជីលីង

**តែដាជីលីង (Darjeeling Tea)** គឺជាតែដែលត្រូវបានផលិតឡើងនៅក្នុងទីក្រុងដាជីលីងនៅប៉េងហ្គាល់ខាងលិច ឥណ្ឌា ។ តែដាជីលីងត្រូវបានផលិតឡើងនៅប្រភេទផ្សេងៗ ឧ. តែខ្មៅ តែបៃតង តែស និងតែអូលុង ។ នៅពេលវាត្រូវបានធ្វើឡើង នឹងបានតែដែលមានពណ៌ភ្លឺ ឱ្យក្លិនក្រអូបផ្កា ដូច្នេះ វាធ្វើឱ្យតែដាជីលីងបានទទួលរហស្សនាមថា **សំប៉ាញនៃតែ** (Champagne of Teas)
សាបាឌ័រ ដាលី

thumb|250px|right|សាបាឌ័រ ដាលី នៅឆ្នាំ ១៩៣៩ 
**សាបាឌ័រ ហ្វេលីប យ៉ាសិង ដាលី អ៊ី ដ៉ូមេនេហ្ក ម៉ាក្វេសនៃផ៊ូបូល** () ឬត្រូវបានគេស្គាល់ថា **សាបាឌ័រ ដាលី** (១១ ឧសភា ឆ្នាំ ១៩០៤ – ២៣ មករា ឆ្នាំ ១៩៨៩) គឺជាវិចិត្រករជនជាតិអេស្ប៉ាញ ។ គាត់មានភាពល្បីល្បាញជាមួយការងារគំនូរប្រភេទមនោគតិនិយម ។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិចិត្រករាអេស្ប៉ាញ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិចិត្រករលទ្ធិមនោគតិនិយម
បញ្ជីតារាចម្រៀងប៉ុបថៃ

នេះគឺជាបញ្ជីសិល្បករនិងក្រុមតន្ត្រីប៉ុបថៃ។

* វវវេស្ឋ ដានុវង្ស
អូវ័រវ៉តវើលកាប់ ២០១៧

**អូវ័រវ៉តវើល្ដកាប់ ២០១៧** គឺជាការប្រកួតកីឡា *អ៊ីស្ប៉ត* ដែលត្រូវបាននឹងប្រារព្ធឡើង ។ វាបានរៀបចំដោយ ប្លិហ្សាត់អេនថឹថេនម៉ឹនថ៍ដែលជាអ្នកអភិវឌ្ឍន៍ហ្គេមនោះ ។ ការប្រកួតនេះ មានតំណាងក្រុមមកពី ៣២ ប្រទេសនៅទួទាំងពិភពលោក និងនឹងត្រូវបានប្រារព្ធឡើងនៅ មជ្ឈមណ្ឌលសន្និបាតអាណាហៃ ពី ៣ ដល់ ៤ វិច្ឆិកា ។
ទីបន្ទាល់

ទីបន្ទាល់ (អង់គ្លេស: Testimony) ជាសាក្សី ជាភស្ដុតាង ឬជាការប្រកាស ដែលបញ្ជាក់អះអាង ឬធ្វើឲ្យគេស្គាល់អ្វីមួយ។ 

ជាទូទៅ គ្រីស្ទានប្រើពាក្យ "ធ្វើបន្ទាល់" ឬ "ផ្ដល់ទីបន្ទាល់របស់អ្នកណាម្នាក់" ក្នុងន័យបង្ហាញពីរបៀបដែលអ្នកណាម្នាក់បានក្លាយជាគ្រីស្ទាន។ ជាធម្មតាពាក្យនេះសំដៅលើព្រឹត្តិការណ៍ជាក់លាក់មួយ នៅក្នុងជីវិតគ្រីស្ទានណាម្នាក់ ដែលគេជឿថាព្រះជាអ្នកធ្វើឲ្យកើតឡើង ហើយការដែលប្រាប់រឿងនោះដល់អ្នកដទៃ គឺជាប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកដែលស្ដាប់នោះ។ ជាធម្មតាគ្រីស្ទានធ្វើទីបន្ទាល់នៅពេលទទួលពិធីជ្រមុជទឹក ឬនៅពេលប្រកាសដំណឹងល្អ។

ក្រុមជំនុំដ៏វិសុទ្ធជាច្រើនបានអនុញ្ញាឲ្យសមាជិករបស់ខ្លួនផ្ដល់ទីបន្ទាល់ផ្ទាល់ខ្លួន អំពីជំនឿរបស់ពួកគេ និងអំពីបទពិសោធន៍ក្នុងការរស់នៅក្នុងជីវិតជាគ្រីស្ទាន។

## ឯកសារយោង
ការសាក់

thumb|បុរសម្នាក់មានស្នាមសាក់ពេញខ្នង។.

**ការសាក់** គឺការសរសេរពណ៌និងគំរូផ្សេង ៗ លើរាងកាយ ដោយ **ស្នាមសាក់** អាចមាននៅជាបណ្តោះអាសន្ធឬជារៀងរហូត ស្នាមសាក់នៃវប្បធម៌នីមួយ ៗ មានអត្ថន័យតែមួយគត់ ។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:សិល្បៈ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ម៉ូត
បាក់តេរីសាស្ដ្រ

**បាក់តេរីសាស្ដ្រ** () ជាសាខាមួយនៃជីវវិទ្យា ដែលសិក្សាផ្លូវរូបសាស្ដ្រ បរិស្ថានវិទ្យា ពន្ធុវិទ្យានិងជីវគីមីសាស្រ្តរបស់បាក់តេរី ។ បាក់តេរីវិទ្យាគឺជាផ្នែកមួយនៃអតិសុខុមជីវសាស្ដ្រដែលត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ ប្រភេទបាក់តេរីនីមួយ ៗ ។
រដូវរងា

**រដូវរងា** (, ) គឺជារដូវដែលមានអាកាសធាតុត្រជាក់នៃឆ្នាំមួយ ។

## ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រដូវ
ទីសម្គាល់

ទីសម្គាល់ (អង់គ្លេស: Sign) ជាសញ្ញា គ្រឿងសម្គាល់ ការអស្ចារ្យ ដែលបង្កប់ទៅដោយគោលបំណងខាងវិញ្ញាណ។ វាជាសញ្ញាដែលត្រូវបានធ្វើឲ្យដឹង ដោយព្រះចេស្ដាដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះ ជាហេតុដ៏អស្ចារ្យ ឬការអស្ចារ្យ ដែលត្រូវបានបើកសម្ដែងដោយព្រះចេស្ដា និងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះ។ វាអាចកើតឡើងដោយព្រះជាអ្នកធ្វើផ្ទាល់ ឬកើតឡើងតាមរយៈពួកអ្នកដែលព្រះបានចាត់ឲ្យមក។

## សាសនាគ្រីស្ទ 
លោក St. Augustine គឺជាមនុស្សដំបូងដែលបានសំយោគទ្រឹស្ដីបុរាណ និងទ្រឹស្ដីហែលលិនីស (Hellenistic) ស្ដីអំពីទីសម្គាល់។ ចំពោះគាត់ ទីសម្គាល់គឺជាអ្វីដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីសម្គាល់អ្វីផ្សេងទៀត និងដើម្បីឲ្យអ្វីៗទាំងនោះផុសឡើងនៅក្នុងគំនិត។ ទីសម្គាល់ដ៍សាមញ្ញភាគច្រើនជាពាក្យដែលត្រូវបានថ្លែង និងកត់ត្រា (DDC 1.2.2; 2.3.4-2.4.5)។ ទោះបីជាមិនអាចបរិយាយបានទាំងស្រុងអំពីព្រះក៏ដោយ ក៏អូហ្គើស្ទីន (Augustine) បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ទីសម្គាល់ជាច្រើន ទំនងជាបង្ហាញឲ្យឃើញពីទំនាក់ទំនងរវាងព្រះ និងមនុស្ស យោងតាមបទគម្ពីរ (DDC 1.6.6)។ អូហ្គើស្ទីនបានគាំទ្រជាសាធារណៈ និងបានធ្វើឲ្យបានប្រសើរឡើងដល់ទ្រឹស្ដីបុរាណ និងទ្រឹស្ដីហែលលិនីស ស្ដីអំពីទីសម្គាល់នានា។

ទីសម្គាល់មានមុខងារជាសញ្ញាសម្គាល់ដែលបង្ហាញពីអ្វីដែលនឹងកើតឡើង (*res significans*, DDC 3.9.13)។ ព្រះបានប្រទានទីសម្គាល់ជាច្រើនជាមធ្យោបាយសម្ដែងអង្គទ្រង់។ គ្រីស្ទានត្រូវតែចេះបកស្រាយទីសម្គាល់ទាំងនោះ ដើម្បីយល់នូវការបើកសម្ដែងខាងព្រះ។

## ឯកសារយោង
យុគ​

យុគ

=យុគ=
 ជាដំណើរកំណត់​កាល​របស់​ពិភព​លោក តាម​លទ្ធិ​បុរាណ​ថា​យុគ​មាន៤គឺ៖ 
## សត្យយុគ
ជា“យុគ​មាស, អាយុ​មាស” (ហៅ​សត្យ​យុគ “យុគ​ប្រកប​ដោយ​ពាក្យ​សត្យ” ក៏​បាន) មាន​កំណត់​ត្រឹម ១.៧២៨.០០០ ឆ្នាំ​មនុស្ស ត្រូវ​ជា ៤.៨០០ ឆ្នាំ​ទិព្យ (ពួក​មនុស្ស​ក្នុង យុគ​នេះ​មាន​អាយុ​វែង​ៗ មាន​សេចក្ដី​សុខ​ច្រើន)។
## ត្រេត​យុគ
 ជា“យុគ​ប្រាក់, អាយុ​ប្រាក់” មាន​កំណត់​ត្រឹម ១.២៩៦.០០០ ឆ្នាំ​មនុស្ស ត្រូវ​ជា ៣.៦០០ ឆ្នាំ​ទិព្យ (ពួក​មនុស្ស​ក្នុង យុគ​នេះ​មាន​អាយុ​វែង​យ៉ាង​មធ្យម ទាំង​សេចក្ដី​សុខ​ក៏​យ៉ាង​មធ្យមដែរ)។ 
## ទ្វាបរយុគ
 ជា"យុគ​មាន​ចំនួន​លេខ​ពីរ​ៗ គឺ​លេខ​គត់​គូ" មាន​កំណត់​ត្រឹម ៨៦៤. ០០០ ឆ្នាំ​មនុស្ស ត្រូវ​ជា ២.៤០០ ឆ្នាំ​ទិព្យ (ក្នុង​យុគ​នេះ​អាយុ​មនុស្ស​និង​សេចក្ដី​សុខ​យ៉ាង​អន់)។ 
## កលិយុគ
ជា“ យុគ​ប្រកប​ដោយ​ទោស, ប្រកប​ដោយ​ជម្លោះ” មាន​កំណត់​ត្រឹម ៤៣២.០០០ ឆ្នាំ​មនុស្ស ត្រូវ​ជា ១.២០០ ឆ្នាំ​ទិព្យ (យុគ​យើង​សព្វ​ថ្ងៃ នេះ​ឯង, ពួក​មនុស្ស​មាន​អាយុ​និង​សេចក្ដី​សុខ​តិច​ណាស់); បូក​រួម កំណត់​ឆ្នាំ​របស់​យុគ​ទាំង ៤ ជា​បួន​លាន​បី​សែន​ពីរ​ហ្មឺន (៤.៣២០.០០០) ឆ្នាំ​មនុស្ស ត្រូវ​ជា ១២.០០០ ឆ្នាំ​ទិព្យ​ហៅ​ថា មហា​យុគ​មួយ ។ សព្វថ្ងៃ មនុស្សរស់នៅក្នុងកលិយុគ ដែលចាប់ផ្តើមកាលពីឆ្នាំ៣,១០២មុនគ្រិស្តសករាជ។ មកទល់គ្រិស្តសករាជ២០១៥ កលិយុគកន្លងទៅ៥,១១៦ឆ្នាំហើយ។
ការកំណត់ឆ្នាំរបស់មនុស្សបុរាណគឺយកផែនដីជាចំណុចកណ្តាលនៃចក្រវាឡ។ នៅលើផែនដី គេសង្កេតដំណើរព្រះចន្ទ (ចន្ទគតិ) ទៅក្នុងតារានិករឬកញ្ចុំផ្កាយ (constellation) នានាដែលនៅលើមេឃ។ ឥណ្ឌាបានចែកលម្ហមេឃជាចម្រៀករង្វង់ចំនួន២៧ចម្រៀក ដោយយកផែនដីជាចំណុចកណ្តាលនៃរង្វង់។ ចម្រៀករង្វង់នីមួយៗមានទំហំ១៣អង្សា២០នាទី។ គួរយល់ថា ក្នុង១រង្វង់មាន៣៦០អង្សា។ ចម្រៀកនីមួយៗនោះ គេហៅថា «រាសី»។
ភូមិព្រែកតាព្រីង

​

=រដ្ឋបាល=
ភូមិព្រែកតាព្រីងជារដ្ឋបាលដែលចំណុះអោយឃុំសិត្បូដែលមាន÷
* ផ្ទៃដីប្រហែល ២,៤៥គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងចំងាយប្រមាណ ៦,៥៨គីឡូម៉ែត្រ
* ប្រជាជន សរុប 3,667 នាក់ ស្រី
## ដែនដី
*កូដគំរូព្រំប្រទល់ឃុំនៃប្រទេសកម្ពុជា

=ប្រជាជន=
## សរុប
ភូមិព្រែកតាព្រីងមានប្រជាជន៖

## មរណៈភាព
### ឆ្នាំ2017
### ឆ្នាំ2016
### ឆ្នាំ2015
=អប់រំ=
## សាលារដ្ឋ
*បឋមសិក្សា ហ៊ុន សែន ព្រែកតាព្រីង
## សាលាឯកជន
* សាលាអន្តរជាតិហូមអែនស្គូល(Home and School Internatinal School)
=សាសនា=
## ព្រះពុទ្ធសាសនា
មិនមាន

## គ្រឹស្គសាសនា
មិនមាន

=ឧស្សាហកម្ម=
## រោងចក្រ
(ត្រូវការបន្ថែម)

## សហគ្រាស
(ត្រូវការបន្ថែម)

=កសិកម្ម=
(ត្រូវការបន្ថែម)

=មន្ត្រី=

## មន្ត្រីភូមិថ្មី
## មន្ត្រីភូមិចាស់
## សន្តិសុខភូមិ
=បេក្ខជនគណបក្សនយោបាយ=

=បញ្ហាប្រឈម=
## ទូរគមនាគមន៍
### លូស្ទះទឹក
## ដីធ្លី
### ជម្លោះ
=ថវិការភូមិ=
## ចំណូល និងចំណាយ
### ចំណូល
### ប្រចាំឆ្នាំ ២០២០
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ មករា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ កុម្ភៈ
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ មីនា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ មេសា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ ឧសភា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ មិថុនា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ កក្កដា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ សីហា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ កញ្ញា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ តុលា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ វិច្ឆិកា
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
### ប្រចាំខែ ធ្នូ
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
## ចំណាយ
### ឆ្នាំ ២០១៧
#### ភូមិព្រែកតាព្រីង
= សូមមើលផងដែរ=

{{Navbox
|name = ខេត្ត-រាជធានីកម្ពុជា
|title = ខេត្ត-រាជធានីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា
|state = {}
|liststyle = text-align:left;
|image = 
|group1 = **រាជធានី**
|list1 = ភ្នំពេញ 
|group2 = **ខេត្ត**
|list2 = កណ្ដាល កែប កោះកុង កំពង់ចាម កំពង់ឆ្នាំង កំពង់ធំ កំពង់ស្ពឺ កំពត ក្រចេះ តាកែវ ត្បូងឃ្មុំបន្ទាយមានជ័យ បាត់ដំបង ប៉ៃលិន ពោធិ៍សាត់ ព្រៃវែង ព្រះវិហារ ព្រះសីហនុ មណ្ឌលគិរី រតនគិរី សៀមរាប ស្ទឹងត្រែង ស្វាយរៀង ឧត្ដរមានជ័យ 
|belowstyle= background: #7BBA43; color: #000080;
|below=ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា​មាន ​រាជធានីចំនួន១​ ខេត្ត​ចំនួន​២៤

}}
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ខេត្តកណ្តាល
ខ្វិត

ផ្លែ​ខ្វិត​ ជា​​​ផ្លែ​ឈើពេញ​និយម និង​ងាយ​រក​​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។​​ មិនត្រឹមតែចំណីក្រៅពេលឆ្ងាញ់​ពិសាបាន​ទាំង ខ្ចី ទាំង ទុំ ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែ​ខ្វិត​បានផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនថែមទៀតផង។
ខ្វិត គឺជាប្រភេទតែនៅក្នុងពួក ក្រសាំង។ វាគឺមានដើមកំណើតមកពីប្រទេសចិនទៅកាន់ឧបទ្វីបឥណ្ឌានិងខាងកើតដើម្បីតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ វាគឺមានដើមកំណើតទៅសាធារណរដ្ឋដូមីនីកែន។ នៅកម្ពុជាសម្បូណ៌ខ្វិតណាស់ សម្រាប់ខ្មែរហូបផ្លែ។

## ការពិពណ៌នា 
*ខ្វិត* គឺជាដើមឈើធំលូតលាស់ដល់កម្ពស់ 9 ម។ (30 ផោន) ដោយមានសំបកសម្បុររឹងមាំ។ ស្លឹកមានចានដែលមានខិត្តប័ណ្ណ 5-7, ខិត្តប័ណ្ណនិមួយៗមានប្រវែង 25-35 មមនិងទទឹង 10-20 ម.មហើយសន្លឹកវាមានក្លិនក្រូចឆ្មារនៅពេលច្របាច។ ផ្លែឈើនេះ 5-9 អង្កត់ផ្ចិតសង់ទីម៉ែត្រនិងអាចជាផ្អែមឬជូរ។ ដើមសន្លឹងស្រដៀងដើមក្រសាំង តែសន្លឹកធំជាង។

## គុណ​ប្រយោជន៍​ទាំង​១១យ៉ាងរបស់ខ្វិត 
១. ជួយ​រំលាយ​អាហារ​​
ផ្លែ​ខ្វិត​​ជួយ​ទម្លាក់​ព្រូន​​ក្នុង​ពោះវៀន​ ព្រម​ទាំង​​អាច​ជួយ​​ដល់​អ្នក​​ដែល​មាន​បញ្ហា​​ពិបាក​ក្នុង​ការ​រំលាយ​អាហារ​បាន។ ដើម​និង​មែក​ របស់​វា ផ្ទុក​នូវ​សារធាតុ​​ Feronia Gum ត្រូវ​គេ​ប្រើ​​​ប្រាស់​​​​ជួយ​ព្យាបាល​ រាគ​​មួល​បាន​ផង​ដែរ។

២. ជួយ​លាង​ឈាម​​
ទឹក​ផ្លែ​ខ្វិត​ ៥០ ក្រាម លាយ​ជា​មួយ​ទឹក​ក្ដៅ​និង​ស្ករ ជា​ភេសជ្ជៈ​សម្រាប់​លាង​ឈាម កម្ចាត់​ជាតិ​ពុល​ចេញ​ពី​ក្នុង​ឈាម។

៣. ព្យាបាល​លើ​បញ្ហា​ឈឺ​ត្រចៀក
ឫស​នៃ​ដើមខ្វិត ជា​​ឱសថ​មួយ​​ព្យាបាល​ដល់​បញ្ហា ឈឺ​ចុក​ចាប់​នៃ​ត្រចៀក​បាន។

៤. បង្ការ​ភាព​កង្វះ​​ជាតិ​វីតាមីន​ C
កង្វះ​ជាតិ​វីតាមីន C បង្ក​ជា​​បញ្ហា​ដល់​សុខភាព។ ផ្លែខ្វិតដែល​មាន​សារធាតុ​វីតាមីន C ជួយ​បំពេញ​​ទៅ​សារពាង្គកាយ​ ព្រម​ទាំង​ជួយ​​​ពង្រឹង​ប្រព័ន្ធ​ភាព​ស៊ាំ​ផង​ដែរ។

៥. ល្អ​សម្រាប់​ អ្នក​កើត​ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម
សារជាតិ Feronia Gum នៅ​ក្នុង​ដើម​និង​មែក​ខ្វិត ជួយ​​កម្រិត​ជាតិ​ស្ករ​នៅ​ក្នុង​សរសៃ​ឈាម ដោយ​វា​គ្រប់​គ្រង ទៅ​លើ​ អាំងស៊ុយលីន និង កម្រិត​​គ្លុយកូស​​ ជួយ​បង្ការ​កុំ​ឲ្យ​​កើត​មាន​ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម​ធ្ងន់ធ្ងរ​។

៦. ​​ជួយ​ព្យាបាល​បញ្ហា​ផ្លូវ​ដង្ហើម
ស្លឹក​នៃ​ផ្លែខ្វិត​ ជួយ​​ព្យាបាល​ជំងឺ​​ស្រាល​ៗ​ដែល​រ៉ាំរ៉ៃ​​ដូច​ជា​ផ្ដាសាយ និង​ ក្អក​ឈឺ​ក វា​អាច​ទម្លាក់​ស្លេស្ម​ សម្រួល​ដល់​ផ្លូវ​ដង្ហើម​ឡើង​វិញ។

៧. ​បង្កើន​កម្លាំង
​សាច់​ផ្លែ​​ខ្វិត ១០០​ក្រាម ផ្ដល់​១៤០ កាឡូរី និង​សារជាតិ​ចិញ្ចឹម​ ជួយ​​បង្កើន​ល្បឿន​ដល់​ការ​រំលាយ​អាហារ​និង​​​ ​​ផ្ដល់​កម្លាំង​ដល់​រាងកាយ។

៨. ជួយ​តម្រង​នោម​
ការ​​ទទួល​ទាន​​ផ្លែ​ខ្វិត​ ជា​រឿយៗ​ ត្រូវ​បាន​ណែ​នាំ​សម្រាប់​អ្នក​មាន​បញ្ហា​តម្រង​នោម ព្រោះ​វា​អាច​បន្សាប​ជាតិ​ពុល​​ក្នុង​រាង​កាយ​បាន​។

៩. ជំនួយ​​ថ្លើម
ផ្លែ​ខ្វិត​​ ជា​ប្រភព​នៃ​ជាតិ Beta-Carotene ជួយ​​ព្យាបាល​បញ្ហា​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​​​ថ្លើម។ សារធាតុ Thiamine និង Riboflavin ​ក្នុង​ផ្លែ​ខ្វិត ជា​ជំនួយ​សម្រាប់​​សរីរាង្គ​ថ្លើម​​ផង​ដែរ។

១០. ព្យាបាល​​ពិស​ពស់​ចឹក
រាល់​ផ្នែក​នៃ ដើម​ខ្វិត​​ ទាំង​អស់ ត្រូវ​បាន​​ប្រើ​ប្រាស់​សម្រាប់​​ការ​ព្យាបាល​ពិស​ពស់​ចឹក​បាន។

១១. ប្រឆាំង​នឹង​ជំងឺ​​គ្រុន​ចាញ់​​
សាច់ខ្វិត ត្រូវ​បាន​​ច្នៃ ដោយ​​ ស្ត្រី​នៅ​ព្រំដែន​ថៃ​និង​ភូមា ​ប្រើ​ប្រាស់​ជា​​​​​ឱសថ​​​សម្រាប់​ សម្ផស្ស។ ជា​មួយ​គ្នា​នោះ ការ​ស្រាវជ្រាវ​មួយ​បាន​បង្ហាញ​ថា ការ​លាប​​​សាច់​ផ្លែ​ខ្វិត​បាន​បង្កើត​នោះ​លើ​ស្បែក​អាច​បង្ការ​​​​​គ្រុន​ចាញ់​បាន។.

## *ចំណុច​គួរ​ប្រយ័ត្ន 
ខ្វិត​ក៏​ដូច​ជា​ផ្លែ​ឈើ​ដទៃ​ទៀត​ដែរ ​គឺ​មាន​ទាំង​ផល​ប្រយោជន៍​និង​ផល​ប៉ះពាល់។ ការ​ទទួលទាន​ផ្លែ​ខ្វិត​ច្រើន​ពេក​អាច​បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​អាការៈ​ហើម​ពោះ ដូច្នេះ​សម្រាប់​អ្នក​ដែល​មាន​បញ្ហា​ក្រពះ​គួរ​ប្រយ័ត្ន។ សម្រាប់​អ្នក​មិន​ធ្លាប់​ទទួលទាន​ខ្វិត​ គួរ​ចាប់​ផ្ដើម​ញ៉ាំ​បន្ដិច​ៗ​សិន ដើម្បី​ចៀសវាង​ប្រតិកម្ម​ផ្សេង​ៗ ៕

## ឯកសារយោង 
## តំណ​ភ្ជាប់​ខាងក្រៅ 
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ផ្លែឈើ
ថ្នឹង

ថ្នឹង គឺជាពូជរុក្ខជាតិមួយនៅក្នុងអំបូរ វល្លិ៍ Apocynaceae ដែលត្រូវបានគេពណ៌នាជាលើកដំបូងនៅក្នុងឆ្នាំ 1905 ។ វាមានអម្បូរតែមួយគត់ដែលមានឈ្មោះថា វល្លិ៍ថ្នឹង ដែលមានដើមកំណើតនៅឥណ្ឌូចិន (កម្ពុជា ថៃ ឡាវ  វៀតណាម).

វល្លិ៍ថ្នឹង ត្រូវបានប្រើជាឱសថនិងជាអាហារដែលលេចចេញជាឧទាហរណ៍នៅក្នុងស៊ុបបែបប្រពៃណីខ្មែរ ដែលហៅថាចន្ទ៉ះ។ នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាវាត្រូវបានគេ វល្លិ៍ថ្នឹង ឬ កោព្រំ។

រុក្ខជាតិនេះជារុក្ខជាតិមានអាយុច្រើនឆ្នាំដែលមានដើមដុះល្មមមានប្រវែង 1.6-4.0 ម។ ស្លឹករបស់វាមានរាងពងក្រពើអូវុលជាមួយបំពង់តូចៗនិងមានប្រវែង 2.5-10 សង់ទីម៉ែត្រនិងទទឹង 2-5 សង់ទីម៉ែត្រ។ គន្លឹះនៃស្លឹកត្រូវបានធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងខណៈពេលដែលមូលដ្ឋានគឺ cordate ។ ផ្ការបស់វាគឺ umel ជាមួយឫសដែលមានប្រវែង 8-15 សង់ទីម៉ែត្រនិងទទឹង 5-8 ម។

## ឯកសារយោង
ស្នោ

ផ្លាស្នោផ្កាស្នោ  ឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្រ Sesbania javanica Miq.
នៅខ្មែរជារុក្ខជាតិ ដុះតាមវាលស្រែ ឬ បឹងតាមធម្មជាតិ ដែលធម្មតាចេញផ្កាពីខែកក្កដា ដល់ខែតុលា ។ តែបច្ចុប្បន្ន គេសង្កេតមានលក់នៅទី ផ្សាធំៗស្ទើរតែគ្រប់ពេល គ្រាន់តែតិចឬច្រើនតាមរដូវ ។ ខ្មែរយើងនិយមយកមកបរិភោគជាបន្លែល្បោយ អន្លក់ ជ្រក់ជាដើមដែលតាមពិតគេអាចយកមកប្រកបមុខម្ហូបបានជាច្រើនយ៉ាង ដូចជាចៀនពងទា ,បំពងម្សៅ,ស្លម្ជូរ ញុាំ និងធ្វើនំផ្កាស្នោដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ ( គឺជានំបុរាណ ដែលមិនសូវមានអ្នកស្គាល់ ).។
ផ្កាស្នោជាបន្លែធម្មជាតិ គ្មានសារធាតុគីមី មានប្រយោជន៍ដល់សុខភាពយ៉ាងខ្លាំង 

ដោយ ហេតុ ថា ផ្កាស្នោ បរិបូណ៌ទៅដោយ Vit B1 B2 B3 Vit C Carbohydrate Proteine , Fiber , VitA , Calcium , ដែក , Phosphorus…។ល។
ការបរិភោគផ្កាស្នោរ អាច ការពារជំងឺមហារីក , ជំនួយភ្នែក , បណ្តេញសារធាតុពុល
ទល់លាមក , ជួយឆ្អឹង សម្រកខ្លាញ់ …។ល។
វិធីធ្វើនំផ្កាស្នោ
-ម្សៅខ្សាយ១ពែង
-ផ្កាស្នោ២ពែង
-ស្ករស ២ ពែង
-ក្បាលខ្ទិះ លាយស្ករ និងអំបិល បន្តិច កន្លះ ពែង
-ដូងទុំស្ទើរ កោសដៃ ១ពែង
-អំបិល ១/២ ស្លាបព្រាកាហ្វេ
ស្លឹកតើយ ៣ សន្លឹក
ប្រឡេះផ្កាស្នោចេញពីទង លាងសម្រស់ទឹក រួចចាក់ដាក់ចានធំល្មម យកក្បាលខ្ទិះដែលលាយស្ករអំបិល រលាស់ លើផ្កាស្នោ យកម្សៅខ្សាយ រោយដាក់បន្តិចម្តង ឆ្លាស់ជាមួយក្បាលខ្ទិះច្របល់ឲ្យសព្វ ( ពេលលាយនេះ ត្រូវ ដាំទឹក ឡាំងសឹងទុកឲ្យហើយ ) ល្មមម្សៅជាប់ផ្កាស្នោល្អ ។ យកស្បៃក្រាលឡាំងសឹង រួចចាក់ផ្កាស្នោរដែលច្របល់ខ្ទិះនិងម្សៅចូលដាក់ស្លឹកតើយ រួចចំហុយ ប្រមាណ២០នាទី ( ពេលចំហុយ បាន ១0 នាទី បើកគំរបដាក់ដូងកោស ចូលពីលើ រួច ចំហុយ ត ១០ នាទី ទៀត ) ។ រួច ដួសនំផ្កាស្នោ ដាក់ចាន រោយស្ករស ពីលើ
ជាការស្រេច ដែលយើងនឹងបាននំផ្កាស្នោដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់និងមានប្រយោជន៍ ដល់សុខភាព ៕
* សមាសធាតុគីមីនិងសារធាតុ
* 4,8% ជាតិខ្លាញ់;
* - albuminoides, 33,7%;
* - glucides 18,2%
*  - សែលុយឡូស 28,3% 
* - និង 4,2% ផេះ។

## របៀបប្រើ 
*ជាអាហារ*

## ជាឱសិថ
ភាសាអារ៉ាម

**ភាសាអារ៉ាម** () គឺជាភាសាអំបូរសេមីតដែលមានអាយុលើសពី ៣.០០០ ឆ្នាំ និងជាភាសាសាមញ្ញនៅតំបន់ដើមបូព៌ាក្នុងប្រហែល ៧០០ ឆ្នាំមុន គ.ស. ដល់ឆ្នាំ ៧០០ មុនពេលវាត្រូវបានជំនួសដោយភាសាអារ៉ាប់ ។ ភាសាអារ៉ាមចាស់ជាភាសាចម្បងនៃចក្រភពពែរ្ស បាប៊ីឡូន និងអាស្ស៊ីរី និងបានរីករាលដាលទៅក្រិកនិងឥណ្ឌា ។ បន្ទាប់ពីអាឡិចសាន់ឌឺមហារាជ បានបំផ្លាញចក្រភពពែរ្ស ភាសាអារ៉ាមបានក្លាយជាភាសាផ្លូវការនៃរដ្ឋសំខាន់ៗនៅសម័យនោះ ។ នៅពេលវាត្រូវបានប្រើដើម្បីនិយាយយ៉ាងទូលំទូលាយ ក៏មានភាពខុសគ្នាកើតឡើង គឺការសង្កត់សំឡេងបែបខាងលិចនិងខាងកើត ។ វាជាភាសាដំបូងនៃសៀវភៅអំពីគម្ពីរប៊ីបរបស់ដានីយ៉ែលនិងអែសរ៉ា និងជាភាសាចម្បងនៃថាល់មុដ ។ វាត្រូវបានគេជឿថាភាសាអារ៉ាមជាភាសា​កំណើតរបស់ព្រះយេស៊ូ ។ ភាសាអារ៉ាមថ្មីក៏ត្រូវបានគេប្រើជាភាសាកំណើត ជាពិសេសនៅក្រុមជនជាតិអាស្ស៊ីរី ។

ភាសាអារ៉ាមជាភាសាសំខាន់មួយនៃជនជាតិយូដា និងបានប្រាកដនៅក្រាំងសមុទ្រមរណៈ និងក៏ត្រូវបានគេប្រើនៅពិធីសួត្ររបស់សហគមន៍គ្រីស្ទាននៅស៊ីរី លីបង់ និងអ៊ីរ៉ាក់ និងក៏ត្រូវបានគេនិយាយដោយជនជាតិភាគតិចនៅអ៊ីរ៉ង់ អាមេនី ហ្សុកហ្ស៊ី ស៊ីរី និងអ៊ីរ៉ាក់ ។ ជាទូទៅ បច្ចុប្បន្នវាត្រូវបានគេសរសេរជាមួយអក្សរស៊ីរី ប៉ុន្តែអាចសរសេរជាមួយអក្សរឡាតាំង អក្សរហេប្រឺ និងអក្សរស៊ីលីរីកបាន ។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសាបុរាណនៅទ្វីបអាស៊ី
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសាស្លាប់
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ភាសា
ប៉ាប្លូ ភីកាសូ

250px|right|Signatur Pablo Picasso
**ប៉ាប្លូ រុស ភីកាសូ** () វិចិត្រករឯករបស់ពិភពលោក ជាបុគ្គលដែលទស្សនាវដ្តី TIME ត្រូវបានគេជឿថាជាសិល្បករឆ្នើមបំផុតក្នុងសតវត្សទី ២០ ។ គាត់បានកើតនៅថ្ងៃទី ២៥ តុលា ឆ្នាំ ១៨៨១ នៅទីក្រុងម៉ាឡាហ្គា អាន់ដាលូស៊ីយ៉ា ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសអេស្ប៉ាញ គឺជាកូនប្រុសច្បងរបស់ដុន ហូសេ រុស អ៊ី ប្លាសកូ (ឆ្នាំ ១៨៣៨-១៩១៣) ជាមួយនឹង ម៉ារីយ៉ា ភីកាសូ អ៊ី ឡូពេស ។ ឪពុករបស់គាត់គឺជាគ្រូសិល្បៈនៅសាកលវិទ្យាល័យ ។ ការងាររបស់ភីកាសូផ្លាស់ប្តូរតាមកាលសម័យ ប៉ុន្តែនៅតែមានលក្ខណៈពិសេស ។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិចិត្រករជនជាតិអេស្ប៉ាញ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិចិត្រករឆឡ័ង្សនិយម
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលមកពីម៉ាឡាហ្គា
ហ្វ្រ៊ីដា កាហ្លូ

**ហ្វ្រ៊ីដា កាហ្លូ** () (៦ កក្កដា ឆ្នាំ ១៩០៧ – ១៣ កក្កដា ឆ្នាំ ១៩៥៤) វិចិត្រករជនជាតិម៉ិកស៊ិកប្រភេទលាយប្រាកដនិយម និមិត្តសញ្ញានិយម និងប្រាកដនិយម និងជាអ្នកគាំទ្រកុម្មុយនិស្ត ប្រពន្ធរបស់វិចិត្រករម៉ិកស៊ិក ឌីអេហ្គូ រីវេរ៉ា (Diego Rivera) ។

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:វិចិត្រករ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលមកពីមិចស៊ីកូស៊ីទី
សហភាពភូមិសាស្ត្រអន្តរជាតិ

**សហភាពភូមិសាស្ត្រអន្តរជាតិ** គឺជាអង្គការអន្តរជាតិមួយដែលមានអង្គការភូមិសាស្រ្តនិងភូមិសាស្ត្រនៅជុំវិញពិភពលោក។ អង្គការនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ 1922 នៅ [ប្រទេសបែលហ្សិក] បន្ទាប់ពីសភាធម្មនុញ្ញលើកទី 1 ដែលមាននៅក្នុងឆ្នាំ 1871 ។

សហភាពមានគណៈកម្មការចំនួន 34 និងកងកម្លាំងភារកិច្ចចំនួនបួន។ គណៈកម្មការមួយក្នុងចំណោមគណៈកម្មការទាំងនេះគឺគណៈកម្មការភូមិសាស្រ្តទីក្រុង។ នេះប្រៀបធៀបទីក្រុងនានានៅក្នុង មូលធននិយម [ពិភពសេដ្ឋកិច្ច] និងទីក្រុងនានានៅក្នុងសង្គម [សង្គមនិយម] ។ វាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងសន្និសិទ UGI នៅក្នុង [ទីក្រុងមូស្គូ] នៅឆ្នាំ 1976 ។ វាត្រូវបានស្នើដោយសាស្ត្រាចារ្យ Kasimierz Dziewonski ពី ប៉ូឡូញ ។

## តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ 
* International Geographical Union / Union Géographique Internationale
* Urban Geography Commission 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អង្គការអន្តរជាតិ
ហូម័រ

thumb|200px|រូបសំណាកនៃហូម័រ

**ហូម័រ** (ក្រិកបុរាណ ៖ Ὅμηρος Hómēros *ហូម៉ែរ៉ុស*; ) គឺជាអ្នកនិពន្ធកំណាព្យនៃរឿងព្រេងជនជាតិក្រិក ដែលត្រូវបានគេជឿថាជាអ្នកនិពន្ធវិរកថារឿង អ៊ីលីអាដ និង អូឌីស៊ិ ។ ជនជាតិក្រិកបុរាណគេជឿថាហូម័រគឺជាប្រវត្តិវិទូ ប៉ុន្តែអ្នកប្រាជ្ញនៅបច្ចុប្បន្នមើលទៅគាត់ដោយសង្ស័យ ព្រោះជាព័ត៌មានជីវប្រវត្តិដែលបានទទួលដំណែលជារយៈពេលយូរណាស់  និងខ្លួនកាព្យផ្ទាល់ ក៏ត្រូវបានគេប្រាប់យ៉ាងទូលំទូលាយអស់ជាច្រើនសតវត្ស និងត្រូវបានកែប្រែរហូតដល់ក្លាយជាកំណាព្យ ម៉ាទីន វេស្ត ។ វាត្រូវបានគេជឿថា «ហូម័រ» មិនមែននាមនៃកំណាព្យនៅប្រវត្តិសាស្ត្រ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែជាឈ្មោះដែលត្រូវបានបង្កើតឡើង ។ 

រយៈពេលដែលហូម័រមានជីវិតក៏នៅតែត្រូវបានគេអះអាងតាំងពីបុរាណកាលរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ ។ ដោយហេរ៉ូដូទុស បានអះអាងថាហូម័របានកើតមុនគាត់ប្រហែល ៤០០ ឆ្នាំ ដែលប្រហែលជារមៈពេលប្រហែល ៨៥០ ឆ្នាំមុន គ.ស.  ប៉ុន្តែឯកសារយោងបុរាណផ្សេង ៗ ឲ្យពត៌មានដែលជិតពេលវេលាដែលសង្គ្រាមធ្រយប្រហែលជាកើតឡើង ។  ដោយចំពោះរយៈពេលដែលសង្គ្រាមធ្រយអាចបានកើតឡើង អេរ៉ាថសថេនីស បាននិយាយថាត្រូវបានកើតឡើងនៅ ១១៩៤-១១៨៤ ឆ្នាំមុន គ.ស.

## ឯកសារយោង 
## តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ 
* 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកសរសេរជនជាតិក្រិក
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:ជនជាតិក្រិកបុរាណ
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:បុគ្គលនៅសតវត្សទី ៨ មុន គ.ស.
សុហ្វូគ្លេស

ស្តាំ|រូបភាពតូច
**សុហ្វូគ្លេស** (;  *Sophoklēs*, ;  497/6 BC – winter 406/5 BC) គឺជាអ្នកសរសេរបទល្ខោននិងសោកនាដកម្មជនជាតិក្រិក ។ ការងារដ៏ល្បីល្បាញរបស់គាត់ជាអុយឌីផុសរិច អុយឌីផុសអ៉ែតកូឡូនុស អាន់ទីហ្គូណេ។

## ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកសរសេរជនជាតិក្រិក
វឺជីល

thumbnail|វឺជីល
**ភូប្ល៊ិអ៊ុស វែរហ្គ៊ីលីអ៊ុស ម៉ារ៉ូ** () ឬ **វឺជីល** (; ១៥ តុលា ៧០ ឆ្នាំមុន គ.ស. - ២១ កញ្ញា ១៩ ឆ្នាំមុន គ.ស.) គឺជាអ្នកនិពន្ធកំណាព្យជនជាតិរ៉ូមបុរាណ កំណាព្យដែលគាត់បាននិពន្ធនឹងជាអំពីព្រះជាម្ចាស់និងទេវកថា ។ ការសរសេរដ៏ល្បីរបស់គាត់គឺ *អេក្លូហ្គស៍* (*Eclogues*), *ហ្សកហ្ស៊ីកស៍* (*Georgics*) និងវិរកថា *អេណេអ៊ិត* (*Aeneid*) 

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អ្នកសរសេរជនជាតិរ៉ូម៉ាំង
ឧបករណ៍តន្ត្រីខ្មែរ

=គោះ ដំ=
*រនាតឯក
*រនាតធុង
*រនាតដែក
*គងវង់តូច
*គងវង់ធំ
*គង
*ឃ្មោះ
*ឃឹមតូច
*ឃឹមធំ
*ឈឹង
*ឆាប
*ឡោ
*ប៉ាន់

=ទះ វាយ=
*ស្គរធំ
*ស្គរសំភោរ
*ស្គរដៃ
*ស្គរឆៃយ៉ាំ
*ស្គរអារក្ស
*ស្គរដី
*ស្គរឡុក

=កេះ=
*ចាបីុដងវែង
*តាខេ
*ខ្សែដៀវ

=កូត=
*ទ្រអ៊ូ
*ទ្រឆេសោ

=ផ្លុំ=
*ស័ង្គ
*ខ្លុយ
*ប៉ី
*ប៉ីអ
*ប៉ីពក
*ស្លឹក
*សាឡៃ
*ត្រែ
*ត្រុំប៉ែត

=ឧបករណ៍បរទេស=
*ហ្គីតាបាស់
*ហ្គីតាសូឡូ
*ព្យាណូ
*ម៉ង់ដូលីន
*សិល្បៈខ្មែរ
ISOCARP

**International Society of City and Regional Planners** (**ISOCARP**) គឺជាអង្គការ អន្តរជាតិ [សមាគមអន្តរជាតិ] សមាគមមនុស្សដែលធ្វើការនៅក្នុង ការធ្វើផែនការទីក្រុង ។ វាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ 1965 ។ បច្ចុប្បន្នវាមានសមាជិកមកពីជាង 80 ប្រទេស។ ISOCARP ត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការដោយ អង្គការសហប្រជាជាតិ និង ក្រុមប្រឹក្សានៃអឺរ៉ុប ។ វាធ្វើការជាមួយ យូណេស្កូ ។ វាមិនស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់រដ្ឋាភិបាលទេ។.

## តំណភ្ជាប់ខាងក្រៅ 
*ISOCARP
*ISOCARP institute

ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អង្គការអន្តរជាតិ
បាបា វ៉ានហ្គា

ជីដូន Vanga (ភាសា Bulgarian: бабаВанга) (31 មករា 1911 - 11 សីហា 1996),ឈ្មោះបញ្ជីជាតិ Vangelia Pandeva Dimitrova (Вангелия Пандева Димитрова), ក្រោយពីរៀបការគេហៅថា  Vangelia Gushcherova​(ВангелияГущерова) គឺជាអ្នកទស្សន៍ទាយណ៍អាថ៌កំបាំងប៊្លុលលែសនិងជាគ្រូឪសិថបុរាណគាត់បានចំណាយពេលស្ទើរតែពេញមួយជីវិតរបស់គាត់នៅតំបន់ Rupite នៅភ្នំកូហ្សូហ៊ីនៅប្រទេសប៊ុលហ្គារី។ មនុស្សរាប់លាននាក់នៅជុំវិញពិភពលោកជឿជាក់ថានាងមានសមត្ថភាពមើលឃើញទៅអនាគតបាន។ 

## ជីវភាព 
Vanga កើតនៅ Strumica, រស់នៅចក្រភពOttoman​ក្រោយមកទៅនៅព្រះរាជាចក្រ Bulgari បន្ទាប់មកនៅក្នុងចក្រភពអូតូម៉ង់ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ 1912 ទីក្រុងត្រូវបានប្រគល់ឱ្យទៅប៊ុលហ្គារី។ ពេលប្រសូតចេញ​ នាងជាទារកមិនគ្រប់ខែដែលទទួលរងផលវិបាកពីសុខភាព។ តាមទំនៀមទំលាប់ក្នុងស្រុក ទារកមិនត្រូវបានផ្តល់ឈ្មោះរហូតដល់គេដល់មានជីវិតរស់បានធម្មតា។ នៅពេលទារកនេះយំពេលបានឃើញពន្លឺព្រះអាទិត្យលើកដំបូង លោកយាយឆ្មប់ចេញក្រៅនិងជួបអ្នកចម្លែកម្មាក់ជួយដាក់ឈ្មោះឲ្យ អ្នកចម្លែកនេះឈ្មោះAndromaha, តែគេមិនទទួលស្គាល់យកឈ្មោះនោះ ព្រោះឈ្មោះជាភាសា Greek ។  Vangelia (ភាសាគ្រិច: Βαγγελία មានន័យថា ប្រកាសពីតំណឹងល្អ)។

ក្នុងវ័យកុមារភាពរបស់នាង Vangelia ក៏ដូចជាកូនអ្នកធម្មតាម្នាក់ដែរ គឺនាងមានភ្នែកពណ៌ត្នោតនិងសក់ពណ៌បៃតង។ ឪពុករបស់នាងជាសកម្មជនរបស់អង្គការ IMRO ដែលបានចូលបំរើកងទ័ពប៊ុលហ្គារីក្នុងកំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី 1 ហើយម្តាយរបស់នាងបានស្លាប់ក្នុងវ័យក្មេង ដូច្នេះនាងរស់ជាមួយអ្នកភូមិស្រុកអស់មួយរយៈពេលវែង។ vanga ជាកុមារឈ្លាសវៃ នាងចាប់ផ្តើមនឹកឃើញល្បែងដើម្បីព្យាបាលនូវជំងឺរបស់នាង គឺនាងឲ្យមិត្តភក្តិជួយទៅរកថ្នាំឲ្យ។ ឪពុករបស់នាងបានរៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ទៀត ដូច្នេះនាងបានម្នាយចុងជួយថែរក្សានាង។  

.នាងត្រូវព្រុះសង្ឃរាកួយនាំទៅទីឆ្ងាយនឹងធ្លាក់ចុះវាលខ្សាច់ធ្វើឲ្យភ្នែករបស់នាងពោរពេញទៅដោយខ្សាច់ហើយក៏ត្រូវងងឹកទាំងពីពេលនោះទៅ។ នាងក៏ត្រូវបានគេរកឃើើញក្នុងរយៈពេលមួយដែលពោរពេញទៅដោយភាពភ័យខ្លាចក្នុងវាលខ្សាច់ នាងមិនអាចបើកភ្នែកបាន។ នាងត្រូវបានយកទៅព្យាបាលតែគ្មានលទ្ធផលអ្វីសោះ ចាប់ពីពេលនោះទៅនាងមិនអាចមើលឃើញអ្វីជារៀងរហូត។ ឆ្នាំ១៩២៥ គេបាននាំនាងទៅនៅក្នុងផ្ទះ(Blind House) សម្រាប់ក្មេងអភព្វដែលមានភ្នែកងងឹតដើម្បីព្យាបាលតែនៅតែគ្មានលទ្ធផលអ្វី។ នាងនៅក្នុងZemun (Serbia) ៣ ឆ្នាំ ហើយរៀនភាសាBraille រៀនប៉ីអាណូ ក៏ដូចជារៀនប៉ះដេរ បោះសម្អាតផ្ទះជាដើម។ ក្រោយពេលម្នាយចុងរបស់នាងស្លាប់ទៅ នាងក៏ត្រលប់មកផ្ទះដើម្បីចិញ្ចឹមប្អូន ជីវភាពរបស់នាងក្រកំសត់ណាស់ នាងត្រូវធ្វើការពេញមួយថ្ងៃដើម្បីជីវិត។ ឆ្នាំ១៩២៩ Vanga កើតជំងឺសួត គ្រូពេទ្យថានាងនឹងត្រូវស្លាប់ក្នុងពេលខាងមុខនេះ តែនាងបែជាឆាប់ជាសះស្បើយទៅវិញ។

សង្គ្រាមលោកលើកទី II Vanga ត្រូវបានគេជំនឿថាមើលឃើញទៅអនាគត ហើយមានមនុស្សបានមមករកនាង ដើម្បីដឹងពីការស្លាប់រស់របស់ញាតិ ឬរកឃើញសាកសពរបស់គេដែលបានស្លាប់ក្នុងសង្គ្រាម។  ថ្ងៃទី 8 ខែមេសា ឆ្នាំ 1942, ព្រះរាជា Bulgari- Boris III បានមកជួបនាង។

ថ្ងៃទី 10 ខែ ឧសភា  ឆ្នាំ 1942 Vanga រៀបការជាមួយ Dimitar Gushterov បុរសរស់ក្បែរស្រុក  Petrich បានមកសួរនាងពីអ្នកដែលសម្លាប់បងប្រុសបង្កើតរបស់គាត់ តែគាត់ដឹងរឿននេះត្រូវសន្យាថានឹងមិនទៅសងសឹកអ្នកសម្លាប់បងប្រុស។មុនថ្ងៃរៀបការ Dimitar និង Vanga នាំគ្នាទៅស្រុក Petrich ទីនេះគេបានស្គាលនាងជាច្រើន។ Dimitar ត្រូវបានចូលបំរើកងទ័ព Bulgari រហូតដល់Bulgariរួមបញ្ជុល គ្រិចភាគខាងជើង។ ឆ្នាំ េ1947 Dimitar ត្រូវឈឺជំងឺ និងប្រម៉ឹកស្រា ថ្ងៃទី 1 ខែ មេសា ឆ្នាំ 1962 Dimitar ក៏បានស្លាប់ទៅ។

Vanga ស្លាបថ្ងៃទី 11 ខែសីហា ឆ្នាំ 1996 កម្មវិធីបុណ្យសពរស់ Vanga មានអ្នកចូលរំលែកទុកជាច្រើន អ្នកមានឋានន្តរស័ក្តិក៏ចូលរួមជាច្រើនដែរ។

## Notes
ភ្នំស្អាង

=ទីតាំង=
រមណីដ្ឋានភ្នំស្អាង មានទីតាំងនៅភូមិ ឃុំស្អាងភ្នំ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល
លោកអ្នកអាចធ្វេីដំណេីបានតាមផ្លូវជាតិលេខ 21 និងផ្លូវជាតិលេខ 21A។
* ផ្លូវជាតិលេខ 21A តាមរង្វង់មូលក្រុងតាខ្មៅ មកទិសខាងកេីត(សួនមាត់ទន្លេ) រួចបត់ស្ដាំធ្វេីដំណេីរតាមក្រោមស្ពានតាខ្មៅមកត្រង់ ឆ្លងកាត់សង្កាត់តាខ្មៅ(ក្រុងតាខ្មៅ) ឃុំស្វាយរលំ ឃុំសិត្បូ ឃុំរកាខ្ពស់(ជាចំណុចប្រសព្វរវាងផ្លូវជាតិលេខ 21A និងផ្លូវជាតិលេខ 21 ត្រង់វត្តឈូងលាភ) រួចបត់ឆ្វេងបន្តធ្វេីដំណេីរលេីផ្លូវជាតិលេខ 21។
* ផ្លូវ 21 តាមរង្វង់មូលក្រុងតាខ្មៅ មកទិសខាងត្បូង រហូតមកដល់ផ្សារស្អាង មន្តដំណេីរមកបន្តិចមានប្រមាណ 70ម៉ែត្រ នៅខាងស្តាំដៃមានផ្លូវក្រាលកៅស៊ូ បន្តដំណេីរទៅមុខទៀត ហួសផ្សារព្រែកគយបន្តិច ត្រង់ចំណុចផ្លូវកោងមានខ្លោងទ្វាវត្ត(វត្តស្អាងភ្នំ) រួចបន្តដំណេីទៅទៀតប្រមាណជា 3គីឡូម៉ែត្រទៅដល់ភ្នំស្អាង។

=ប្រវត្តិ=
=វត្ត=
=ទេសចរណ៍=
## ភ្ញៀវទេសចរណ៍
ភ្នំស្អាង មានភ្ញៀវទេសចរណ៍ មកកំសាន្ដ÷
* នៅឆ្នាំ២០១៧ មានភ្ញៀវចំនួន ១៤៥០០នាក់(ភ្ញៀវជាតិ) និង ១១នាក់(ភ្ញៀវអន្តរជាតិ)

## សេវាកម្មល្អ 
### តូបលក់
## តារាងតម្លៃ
=មើលផងដែរ=
* រមណីដ្ឋានភ្នំប្រសិទ្ធិ
* រមណីដ្ឋានភ្នំព្រះរាជទ្រព្យ
* រមណីដ្ឋានកៀនស្វាយក្រៅ
* រមណីដ្ឋានភ្នំធនមន
* រមណីដ្ឋានចំការស្នេហ៍
ឃឹមតូច

=អំពីឃឹមតូច=
ឃឹម​តូចជា​ឧបករណ៍​មាន​ខ្សែ​សំនៀង​ច្រើន និង​កំពុង​មាន​ប្រជាប្រិយភាព​ខ្លាំងក្លា​បំផុតក្នុង​ចំណោម​ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា ។ ដែលបែងចែកឧបករណ៍ ឃឹម ជា ​២​ប្រភេទ គឺ​ឃឹម​តូច និង​ឃឹម​ធំ ។ ឧបករណ៍​ទាំង​ពីរ​ប្រភេទ​នេះ មានមុខ​ងារសំខាន់​ក្នុង​វង់ភ្លេង​ល្ខោនបាសាក់ក្នុង​វង់ភ្លេង មហោរី​ច្នៃ​, លើស​ពី​នេះ​ទៅ​ទៀត ឃឹម​តូច ត្រូវ​បាន​គេ​យក​ទៅ​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​វង់ភ្លេង​ការសម័យ​ទំនើប​, វង់ភ្លេង​អា​យ៉ៃ និង​វង់ភ្លេង ប្រជាប្រិយ​ខ្លះ​ទៀត ។

=ទ្រង់ទ្រាយ=
ឃឹម​តូចមានរាង​ទ្រវែង​ដូច​ស្លាប​សត្វ​មេអំបៅ មាន​÷
## តួស្នូក
តួស្នូកបែងចែកជា ៤ផ្នែកគឺ÷
* ជញ្ជាំង
* ស្នូក 
* បាត​ស្នូក 
* ​សន្ទះ​ស្នូក
## ប្រអប់សំនៀង
ប្រអប់​សំនៀង និង​ធ្វើ​អំពី​ឈើ​ស្រាល ដូច​ជា ឈើ​ស្ពង់ ឈើ​ផ្ដៀក និង​ឈើ​រលួស​សំរាប់​ធ្វើ ជា​សន្ទះ ។ មាន​ខ្ទង់​វែង​ៗ២​ដាក់​លើ​សន្ទះសំរាប់​ទ្រ​ខ្សែ​សំនៀង ដែល​ធ្វើ​អំពី​ប្រភេទ ឈើ​រឹង ជួនកាល​មាន​បិទ​ឆ្អឹង​បន្ដុប​លើ​ថែមទៀត​ផង ។ 
## អន្លូង
អន្លូង​សំរាប់​គោះ​ខ្សែ​មាន​២​ធ្វើអំពី​បន្ទះ​ឫស្សី​ស្ដើង ទន់​អាច​រលាស់​បាន ប៉ុន្ដែទុក​ត្រមោង​នៅ​ខាង​គោះ​ខ្សែ ជួនកាល​ត្រង់ ត្រមោង​នោះ មាន​រុំ​កំណាត់​បន្ថែម​ទៀតដើម្បី​ឱ្យ​សំលេង​ឮ​ងំ ។ គេ​កាន់​អន្លូង​នៅ​ចុង ម្រាមដៃ​ម្ខាង​មួយ​ៗ ងាយ​នឹង​រលាស់​បានល្អ​ជាង​កាន់​ក្ដាប់​ជាប់​នឹង​បាតដៃ ។ នៅ​ពេលវាយ​ឃឹម​ម្ដង​ៗ គេ​ត្រូវ​ប្រើ​អន្លូង​ទាំង​ពីរ​ស្មើភាព​គ្នា មិន​មាន​អន្លូង​នៅ​ដៃ​ណា​ប្រើ​ច្រើនជាង​ដៃ​ណា​ឡើយ ។ 
## ខ្សែ
​គេយកខ្សែ​លោហធាតុ​ធ្វើ​ជា​ខ្សែ​សំនៀង។ ចំពោះ​ការ​រឹតខ្សែ​សំនៀង​ឃឹម​ គេតែងតែ​យក​សំនៀង​ផ្លែ​រនាតឯក​ជា​សំនៀង កំណត់ ឬ​ឧបករណ៍​ណាមួយ​ផ្សេង​ទៀត​ដែលបាន​រឹត​ចម្លង​ពី​សំនៀង​រនាតឯក ។ ការ​រឹតសំនៀង​នេះ​គេ​ហៅ​ថា “​រឹត​ផ្លែ​១, ផ្លែ​២, ផ្លែ ៣, ផ្លែ​៤​។​ល​។​” ។
## សំនៀង
ឃឹម​នេះ​មានដំណើរ​សាច់​បទ​ចង្អៀត​មិន ដូច​ឃឹម​ធំ​ឡើយ ។ 
## ខ្ទង់
ឃឹម​តូច​មាន​ខ្ទង់​វែង​ៗ២ ដាក់​នៅ​លើ​សន្ទះ​ឆ្វេង​១ ស្ដាំ​១ ។ លើ​ខ្ទង់ វែង​នីមួយ​ៗ​ចែក​ជា ខ្ទង់​ខ្លី​ៗ​សំរាប់​ទ្រ​ខ្សែ ឃឹម​ខ្លះ​មាន​៧​ខ្ទង់​ខ្លី ខ្លះ​មាន​៨​ខ្ទង់​ខ្លី និង​ខ្លះ ទៀត​មាន​១០​ខ្ទង់​ខ្លី ។
* ជួរ​ខ្ទង់​ខាងឆ្វេង (​ក្រុម​ខ្សែ​ឯក​) អាច​ប្រើ​សំនៀង​បាន​ទាំង សងខាង។ នៅ​លើ ខ្ទង់​ខ្លី​នីមួយ​ៗ ជួរ​ខាងឆ្វេង មាន​ខ្សែ​សំនៀង ៣ សំរាប់​សំនៀង​តែ​១ ។
* ​ជួរ​ខ្ទង់​ខាងស្ដាំ (​ក្រុម​ខ្សែ​គ​) អាច​ប្រើ​សំនៀង​បាន​តែ​ម្ខាង​ទេ ។  នៅ​លើ​ខ្ទង់​នីមួយ​ៗ ជួរ​ខាងស្ដាំ មាន​ខ្សែ​សំនៀង​តែ​២​សំរាប់ សំនៀង​តែ​មួយ​ដែរ ។ 
### ការរឹតខ្ទង់ និងការប្រគុំ
ឃឹម​តូច​ដែល​មាន​៧ ខ្ទង់​ខ្លី ត្រូវ​រឹតខ្សែ​សំនៀង​តាម​ប្រភេទ​វង់ភ្លេង នីមួយ​ៗ​ដូចជា÷
* ប្រើប្រាស់​ក្នុង​វង់ភ្លេង​ល្ខោនបាសាក់ គេ ត្រូវ​រឹត​តាម​រនាតឯក​ផ្លែ​១ សំរាប់​ខ្សែ​នៅ​លើ ខ្ទង់​ទី​៥ ក្នុង​ក្រុម​សំនៀង​ឯក​ជួរ​កណ្ដាល (​ជួរ ទី​២) ដោយ​រាប់​ពី​ខ្ទង់​សំនៀង​តូច​ទៅ​ខ្ទង់ សំនៀង​ធំ ។ សំនៀង​នេះ​ស្មើ​សំនៀង​មី 9​ របស់​តន្ដ្រី​សាកល ។ 
* បើ​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​វង់ភ្លេង​មហោរី​ច្នៃ គេ ត្រូវ​រឹត​ផ្លែ​២​សំរាប់​ក្រុម​សំនៀង​ឯក​ជួរ​ខ្សែ កណ្ដាល (​ជួរ​ទី​២) ត្រង់​ខ្ទង់​ទី​៥ ដដែល ។ សំរាប់​សំនៀង​នេះ​ស្មើនឹង​សំនៀង​រ៉េ 9​ របស់​តន្ដ្រី​សាកល ។ 
* ប្រើប្រាស់​ក្នុង​វង់ភ្លេង​ការ​សម័យ​ទំនើប គេ​ត្រូវ​រឹត​ផ្លែ​៣ ត្រង់​ខ្ទង់​ទី​៥​ដដែល ។ សំនៀង​នេះ​ស្មើនឹង​សំនៀង​ដូ 9​ របស់ តន្ដ្រី​សាកល ។ 
* ប្រើប្រាស់​ប្រគំ​ក្នុង​វង់ភ្លេង​អា​យ៉ៃ គេ​ត្រូវ រឹត​ផ្លែ​៣ ឬ​ផ្លែ​៤ ត្រង់​ខ្ទង់​ទី​៥​ដដែល ដើម្បី តម្រូវ​តាម​កំពស់​សំនៀង​របស់​អ្នក​ច្រៀង​ស្មើ នឹង​សំនៀង ដូ 9​ឌឿ​ប ឬ​ស៊ី 9សិប របស់​តន្ដ្រី សាកល ។
ស្រុក ផ្នោដាច់

**ផ្នោដាច់ជាស្រុកមួយនៅភាគខាងកើតនៃខែត្រព្រះត្រពាំង ភាគខាងកើតជាដៃទន្លេមេគង្គលើចាក់ចេញ ភាគខាង់ត្បូងជាប់ស្រុកមាត់សមុទ្រនិងស្រុកថ្កូវ។ **

.មុនគ្រឹស្តសករាជ ផ្នោដាច់ជាភូមិភាគមួយមានទឹកលិចប្រចាំឆ្នាំ មានទីកន្លែងដីខ្ពស់និងដំបូកដែលមានប្រជាជនខ្មែររស់នៅ ពីភុមិភាគមួយទៅភូមិភាគមួួយ ភូមិដែលគ្មានទឹកលិចភាគច្រើនជាផ្នោ បានជាផ្នោដាច់មានភូមិឈ្មោះផ្នោច្រើនជាងគេនៅខេត្តព្រះត្រពាំង។ 

## ភូមិសាស្ត្រ 
* ភាគខាងកើជាប់នឹងខែត្រកំពង់ឫស្សី ភាគខាងត្បូងជាប់ទីរួមស្រុកមាត់សមុទ្ធនិងស្រុកថ្កូវភាគខាងលិចជាប់ស្រុកកំពង់ធំនិងស្រុកថ្កូវភាគខាងជើអជាប់ស្រុកកំពង់ធម

### រដ្ឋបាល 
ស្រុកផ្នោដាច់មាន១៥អង្គភាពនិងទីរួមស្រុកពីរ គឺទីរួមស្រុកផ្នោដាច់និងទីប្រជុំជនមីឡុង និង១៣ឃុំ រួមមាន ឃុំ ធ្លោក ហិបមីខាងជើង ហិបមីខាងត្យូង គិមហ្វា ឡុងសឺន ទៀវ មីឡុងខាងជើង មីឡុងខាងត្បូង អំពាំង មេរង កោះសោម ដំបូក ច្រវា។

#### ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ផ្នោដាច់ជាស្រុកចំណាស់មួយបានកត់ត្រាក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលប្រជាជនខ្មែររស់មុនសម័យ ចេនឡា រហូតកមដល់សព្វថ្ងៃ។ គេសង្កេតឃើញវត្តអារាមបានកាសងជាច្រើនសតវត្សមកដូជា វត្ត កងចក្ររាម ធ្លក វត្តពោធិនាគ រាជមល្ល វត្តផ្នោរាំង វត្តទៀវចាស់ ជាដើម នេះសរឲ្យឃើញថាខ្មែរបានមករស់នៅជាយូរឡុងមកហើយ។ មកដល់សតវត្សទី១៧ជនជាតិអានណាងបានធ្វើដំណើរពីភាគខាងជើងចូលមកនៅស្រុកកំពង់ទទឹង ហើយកើតមានវិវាទធ្វើើចំបាំងនិងខ្មែរ។ រហូតដល់អាណានិគមបារាំងចូលគ្រប់គ្រង ខ្មែរនិងយួននៅតែធ្វើសង្គ្រាោមជាមួយគ្នា។ ដល់ឆ្នាំ១៩៦៤ស្រុកផ្នោដាច់ក៏ត្រូវបានយួនកាន់កាប់ទាំងស្រុង។ វិរៈភាពខ្មែរទូទៅនៅតែតវ៉ាទាមទារជានិច្ចនូវទឹកដីដូនតាដែលជនជាតិយួនបានកាន់កាប់ ហើយធ្វើការតស៊ូលះសាប់ស្រស់ឈាមស្រស់ទាមទារលុះត្រាតែបានមកវិញ។ 

###### សាសនា 
ស្រុកផ្នោដាច់មាន៤សាសនាធំគឺ

១. ពុទ្ធសាសនា ទូទៅទាំងស្រុក ប្រជាជនខ្មែរកាន់៩៨%

២.យេស៊ូគ្រឹស្ត ឃុំចាវា 
៣.កៅដាយ 

៤.ដំណឹងល្អ មានតែមួយភូមិ ឃុំកោះសោម

សាសនាទាំង ៣ គឺ យេស៊ូគ្រឹស្ត  កៅដាយ និង ដំណឹងល្អ ភាគប្រើនប្រជាជនយួនកាន់ មិនសូវមានខ្មែរគោរពទេ។
លីបៃ

**លីបៃ** (; ) (ឆ្នាំ ៧០១-៧៦២) គឺជាអ្នកនិពន្ធកំណាព្យជនជាតិចិនដ៏អស្ចារ្យនៃរាជវង្សថាង ត្រូវបានគេជឿថាជា «អ្នកនិពន្ធកំណាព្យដ៏អស្ចារ្យ» មួយនៃពីររូប តាមដែលបានលេចឡើងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រការនិពន្ធរបស់ចិន ជាមួយឈ្មោះរបស់ទូហ្វ៊ូ កំណាព្យរបស់លីបៃត្រូវបានរងឥទ្ធិពលដោយស្រមៃរបស់តាវ និងការនិយមការផឹកស្រា ដូចទូហ្វ៊ូ ។ គាត់ជាមួយនៃប្រាំបីរបស់ *ពែងស្រាអមតៈប្រាំបី* (飲中八仙, Eight Immortals of the Wine Cup) ដែលបានលេចឡើងនៅកំណាព្យរបស់ទូហ្វ៊ូ លីបៃបានចំណាយពេលច្រើននៃជីវិតរបស់គាត់ធ្វើដំណើរ ។ ក្នុងករណីរបស់គាត់ គាត់ជាអ្នកមាន ដូច្នេះគាត់អាចធ្វើដំណើរបាន មិនមែនព្រោះភាពក្រីក្ររបស់គាត់ ។ គាត់ធ្លាប់ប្រាប់ថាម្ដងម្កាល គាត់បានធ្លាក់ពីទូកចូលទៅក្នុងទន្លេយ៉ង់ស្សេ ខណៈពេលគាត់កំពុងស្រវឹងនិងព្យាយាមលាបព្រះចន្ទ ។ 

កំណាព្យរបស់គាត់ច្រើនជាង ១.១០០ បាននៅរស់រហូតដល់សព្វថ្ងៃ និងក៏ត្រូវបានបកប្រែទៅជាភាសាលោកខាងលិចជាលើកដំបូងនៅឆ្នាំ ១៨៦២ ដោយលោកម៉ាគ្វីស ឌីហ័រវី ដឺ សែន-ដេនីស នៅសៀវភៅ ''Poésies de l'Époque des Thang'' និងក្រោយមកនៅឆ្នាំ ១៩០១ កំណាព្យផ្សេង ៗ របស់គាត់ក៏ត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅរង្វង់អក្សរសិល្ប៍ខាងលិច នៅពេលផលិតករ Herbert Allen Giles បានបោះពុម្ពផ្សាយការងាររឿង «ប្រវត្តិសាស្ត្រអក្សរសិល្ប៍ចិន» (History of Chinese Literature) 

## ឯកសារយោង
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:រាជវង្សថាង
ឌេណារី

ឌេណារី (អង់គ្លេស: Denarius, pronunciation: ) ជាកាក់ប្រាក់របស់រ៉ូម ដែលមានតម្លៃស្មើរនឹងកាក់ដ្រាក់ម៉ារបស់ក្រិក។ វាជាកាក់ប្រាក់ដែលបានចរាចរទូទាំងចក្រភពរ៉ូម ហើយត្រូវបានកត់ត្រាជាមួយគណនីសាធារណៈទាំងអស់។
[រូបភាពតូច|ជួរខាងលើ ពីឆ្វេងទៅស្ដាំ: ឆ្នាំ 157 មុនគ.ស សាធារណរដ្ឋរ៉ូម៉ាំង ឆ្នាំ 73 [Vespasian, ឆ្នាំ 161 Marcus Aurelius, ឆ្នាំ 194 Septimius Severus; ជួរខាងក្រោម ពីឆ្វេងទៅស្ដាំ: ឆ្នាំ 199 Caracalla, ឆ្នាំ 200 Julia Domna, ឆ្នាំ 219 Elagabalus, ឆ្នាំ 236 Maximinus Thrax
]]
នៅក្នុងប្រព័ន្ធរូបិយប័ណ្ណរ៉ូម ឌេណារីគឺជាកាក់ប្រាក់តូចមួយ ដែលាត្រូវបានធ្វើឡើងប្រហែលជាឆ្នាំ២១១មុនគ.ស ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមព្យូនីកទី២។ ពាក្យ *dēnārius* មានប្រភពមកពីពាក្យឡាតាំង *dēnī* មានន័យថា "មាន១០", គឺតម្លៃរបស់វាស្មើនឹង 10 assēs។ ឌេណារីជាប្រភពដើមនៃឈ្មោះជាច្រើនរបស់រូបិយប័ណ្ណដែលមានឈ្នោះថាឌីណារ (dinar) ដូចជា ឌេណារ៉ូ (denaro) ជាឈ្មោះរូបិយប័ណ្ណអ៊ីតាលី ឌីណារ (denar) ជាឈ្មោះរូបិយប័ណ្ណស្លូវ៉ានី ឌីណេរ៉ូ (dinheiro) ជាឈ្មោះរូបិយប័ណ្ណព័រទុយហ្គាល និង ឌីនើរ៉ូ (dinero) ជាឈ្មោះរូបិយប័ណ្ណអេស្ប៉ាញ។

## ប្រវត្តិឌេណារី 
រូបិយប័ណ្ណដែលចរាចរមុនឌេណារី ត្រូវបានផលិតឡើងក្នុងឆ្នាំ២៦៧ មុនគ.ស គឺ៥ឆ្នាំមុនសង្គ្រាមព្យូនីក[2] ដែលមានទំងន់ជាមធ្យម 6.81 ក្រាម ឬ 1⁄48 នៃលុយផោនរ៉ូម៉ាំង។ រូបិយប័ណ្ណដែលចរាចរមុនឌេណារី មានលក្ខណៈដូចកាក់ប្រាក់របស់ក្រិក គឺស្ទើរតែដូចគ្នានឹងកាក់ដ្រាក់ និងកាក់ដ្រាក់ម៉ា ដែលត្រូវបានផលិតនៅក្រុង Metapontion និងក្រុងផ្សេងទៀតរបស់ក្រិក នៅអ៊ីតាលីភាគខាងត្បូង។ វាត្រូវបានប្រើនៅក្នុងការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម ហើយកម្រប្រើនៅក្នុងរ៉ូមណាស់។

កាក់ប្រាក់ដំបូងរបស់រ៉ូម ផលិតឡើងក្នុងអំឡុងឆ្នាំ 226 មុនគ.ស។[3] ជួនកាលពួកប្រវិត្តិវិទូបុរាណហៅកាក់ទៅនេះថា ឌេណារីនាសម័យអតីតកាល។[4][5][6]

រ៉ូមបានផលិតកាក់ប្រាក់របស់ខ្លួនក្នុងអំឡុងឆ្នាំ 211 មុនគ.ស មានឈ្មោះថា victoriatus ដែលរូបិយវត្ថុនេះមានអាយុកាលប្រើប្រាស់តែមួយរយៈខ្លីប៉ណ្ណោះ។ ពួកគេក៏បានដាក់បញ្ចូលឌេណារីឲ្យប្រើប្រាស់ដែរ។ កាក់ប្រាក់ឌេណារីមានទម្ងន់ជាមធ្យម 4.5 ក្រាម ឬ 1⁄72 នៃប្រាក់ផោនរ៉ូម៉ាំង។. វាជាឆ្អឹងខ្នងនៃរូបិយប័ណ្ណរ៉ូមម៉ាំង ដែលបានចរាចរទូទាំងសាធារណរដ្ឋរ៉ូម។[7]

ឌេណារីបានចាប់ផ្ដើមធ្លាក់ចុះបន្តិចម្ដងៗ រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃសម័យសាធារណរដ្ឋ។ ក្រោមការដឹកនាំរបស់អូគូស (ឆ្នាំ 63 មុន.គស-ឆ្នាំ 14) កាក់ប្រាក់ឌេណារីបានធ្លាក់ចុះរហូតដល់ 3.9 grams (ស្មើនឹង 1⁄84 នៃប្រាក់ផោនរ៉ំូម៉ាំង)។ រហូតមកដល់សម័យនេរ៉ូ (ឆ្នាំ 37-68) កាក់ប្រាក់ឌេណារីបានធ្លាក់មកដល់ 3.4 ក្រាម ឬ 1⁄96 នៃប្រាក់ផោនរ៉ូម៉ាំង។ ម្ងន់កាក់ប្រាក់នេះបានបន្តធ្លាក់ចុះ រហូតដល់ក្រោយសម័យនេរ៉ូ។ អធិរាជរ៉ូម៉ាំងក្រោយមកទៀតបានបញ្ចុះទម្ងន់កាក់ប្រាក់ឌេណារីដល់ 3 ក្រាម នៅចុងសតវត្សទី៣។[8]

តម្លៃរបស់ឌេណារីពេលចេញដំបូងស្មើនឹង 10 asses, ដូច្នេះហើយទើបឈ្មោះឌេណារីនេះមានន័យថា "មាន១០"។ នៅអំឡុងឆ្នាំ 141 មុនគ.ស ឌេណារីមានតម្លៃស្នើនឹង 16 asses។ ឌេណារីនៅតែជាកាក់ប្រាក់ដ៏សំខាន់របស់ចក្រភពរ៉ូម រហូតដល់ពាក់កណ្ដាលសតវត្សទី ៣ ដែលគេប្រើ antoninianus ជំនួសវិញ។ កាក់នេះចេញឲ្យប្រើប្រាស់ចុងក្រោយជាប្រភេទលង្ហិន ដោយ Aurelian ចន្លោះឆ្នាំ 270 និង 275 ក្នុងឆ្នាំដំបូងនៃរាជ្យស្ដេច Diocletian។[9][10][11][12][13][14][15][16][17]

## ប្រើនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ 
ឌេណារី ជាធម្មតាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាកាក់សម្រាប់បង់ពន្ធ ដែលព្រះយេស៊ូវកាន់ ហើយត្រូវប្រគល់ឲ្យសេសារ (ម៉ាថាយ 22:15-22 និង ម៉ាកុស 12:13-17)។

នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ដំណឹងល្អដែលនិយាយអំពីឌេណារី ជាថ្លែឈ្នួលប្រចាំថ្ងៃរបស់កម្មករធម្មតា មានម៉ាថាយ 20:2,[19] យ៉ូហាន 12:5).[20] នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរវិវរណៈមានសរសេរថា ស្រូវសាលី១គីឡូ និងស្រូវបាឡេ៣គីឡូ ក៏ថ្លៃ១ឌេណារីដែរ។[21][22]

## ឯកសារយោង
Angkor Bridge School

=ទីតាំង=
* សាលាអង្គរប្រីគ មានទីតាំងនៅ ភូមិកំពង់ព្រីង ឃុំសិត្បូ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្ដាល
* មាន 5បន្ទប់បែងចែកជា ថ្នាក់ភាសាភាសាខ្មែរ 2 និងថ្នាក់ភាសាខ្មែរ3។

=នាយក និង នាយករង=

=គ្រូបំពេញការងារ=

=សិស្ស=
## សិស្សថ្នាក់ភាសាខ្មែរ
### សិស្សពូកែ
#### Class A
#### Clasa B
#### Class C
#### Class D
#### Class E
### សិស្សគ្រប់ថ្នាក់
#### Class A
#### Class B
#### Class C
#### Class D
#### Class E
## សិស្សថ្នាក់ភាសាអង់គ្លេស
### សិស្សពូកែ
#### Class A
#### Clasa B
#### Class C
#### Class D
#### Class E
### សិស្សគ្រប់ថ្នាក់
#### Class A
#### Class B
#### Class C
#### Class D
#### Class E
## សិស្សថ្នាក់កុំព្យូទ័រ
### សិស្សពូកែ
#### Class A
#### Clasa B
### សិស្សគ្រប់ថ្នាក់
#### Class A
#### Class B
=ប្លង់=

=កម្មវិធីផ្សេងៗ=
## គោរពទង់ជាតិ
* រៀងរាល់ថ្ងៃច័ន្ទ ដល់ថ្ងៃសុក្រ ចាប់ពេលវេលាម៉ោង 6:45 AM ដល់ម៉ោង 7:10 AM
## ម៉ោងសិក្សា
* ចូលរៀនវេលាម៉ោង 7:15 AM
សេចក្ដីសង្គ្រោះ

សេចក្ដីសង្គ្រោះ (អង់គ្លេស: Salvation) ជាការសង្គ្រោះព្រលឹងវិញ្ញាណឲ្យរួចពីបាប និងសេចក្ដីស្លាប់។ សេចក្ដីសង្គ្រោះក៏ត្រូវបានហៅថាជាការរំដោះ ឬការរួចចាកផុត ពីនិស្ស័យបាប និងជាសេចក្ដីសន្យានៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណ។  

យោងតាមជំនឿរបស់គ្រីស្ទាន សេចក្ដីសង្គ្រោះពីបាបទូទៅ និងបាបដែលយើងមានតាំងពីកំណើតមក ត្រូវបានធ្វើឲ្យកើតឡើងដោយជីវិត ការសុគត និងដោយការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដែលនៅក្នុងបរិបទនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះគឺសំដៅលើយញ្ញបូជាលោះបាប។ ទោះបីជាមានគ្រីស្ទានខុសគ្នាជាច្រើនយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គ្រីស្ទានមួយចំនួនធំមានការយល់ឃើញស្របគ្នាថា សេចក្ដីសង្រ្គោះអាចកើតឡើងតាមរយៈកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទព្រះបុត្រារបស់ព្រះ គឹដោយការដែលព្រះអង្គសុគតនៅលើឈើឆ្កាង។

## និកាយប្រូតេស្តង់ 
គំនិតគ្រីស្ទានប្រូតេស្តង់ចំពោះសេចក្ដីសង្គ្រោះគឺថាគ្មានអ្នកណាម្នាក់ស័ក្ដិសមនឹងទទួលព្រះគុណរបស់ព្រះ ដោយការប្រព្រឹត្តតាមពិធីសាសនា ការប្រព្រឹត្តល្អ ការតាំងសិល្ប៍ ឬដោយការតាំងសមាធិនោះទេ ពីព្រោះព្រះគុណគឺជាលទ្ធផលដែលផ្ដើមចេញពីព្រះ មិនទាក់ទងនឹងការប្រព្រឹត្តរបស់អ្នកណាម្នាក់នោះទេ។ ក្រុមនិកាយប្រូតេស្តង់ប្រកាសថា សេចក្ដីសង្គ្រោះអាចទទួលបានដោយសារតែព្រះគុណក្នុងព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះ តាមរយៈជំនឿតែប៉ុណ្ណោះ សម្រាប់ជាសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះតែប៉ុណ្ណោះ ដូចដែលបានចែងនៅក្នុងបទគម្ពីរតែប៉ុណ្ណោះ។

ក្រុមប្រូតេស្តង់មួយចំនួន ដូចជាលូធើរ៉ាន និង Reformed យល់ដូច្នេះ ដោយចង់មានន័យថាព្រះ សង្គ្រោះដោយព្រះគុណតែប៉ុណ្ណោះ ហើយថាការប្រព្រឹត្តនឹងមកតាមក្រោយ បន្ទាប់ពីបានទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះតាមរយៈព្រះគុណហើយ។ ក្រុមផ្សេងទៀត ដូចជាក្រុមមេតូឌីស្ទជាដើម ជឿថាសេចក្ដីសង្គ្រោះគឺទទួលបានតាមរយៈជំនឿតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែសេចក្ដីសង្គ្រោះនោះអាចបាត់បង់ទៅវិញ ប្រសិនបើមិនបានបន្តកាន់តាមជំនឿ និងការប្រព្រឹត្តដែលមកតាមក្រោយនោះ។ ប្រូតេស្តង់ភាគច្រើនជឿថាសេចក្ដីសង្គ្រោះអាចទទួលបានតាមរយៈព្រះគុណរបស់ព្រះតែប៉ុណ្ណោះ ហើយនៅពេលដែលសេចក្ដីសង្គ្រោះត្រូវបានធានាក្នុងមនុស្សណាហើយ គឹត្រូវតែមានការប្រព្រឹត្តចេញពីជំនឿនោះ ដើម្បីឲ្យការប្រព្រឹត្តល្អនោះជាសញ្ញាបញ្ជាក់អំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះនោះ។  មានមួយក្រុមតូច ជឿយ៉ាងមុតមាំថា សេចក្ដីសង្គ្រោះអាចទទួលបានតាមរយៈជំនឿតែប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនចាំបាច់ធ្វើអ្វីទាំងអស់ រួមទាំងការប្រព្រឹត្តដែលនឹងមកតាមក្រោយសេចក្ដីសង្គ្រោះនោះផងដែរ។

លោក Karl Barth បានកំណត់គោលគំនិតសំខាន់ៗម្ដងមួយៗដូចតទៅ: ខាងនិតិក្រម (យើងមានទោសអំពីបទឧក្រិដ្ឋមួយ ហើយព្រះគ្រីស្ទជាអ្នកទទួលទោសនោះ) ខាងហិរញ្ញវត្ថុ (យើងជំពាក់បំណុលដល់ព្រះ ហើយព្រះគ្រីស្ទបង់ជួសយើង) និង ខាងលទ្ធិសាសនា (ព្រះគ្រីស្ទថ្វាយយញ្ញបូជាជួសយើង)។ គោលសំខាន់ៗទាំង៣នេះត្រូវបានគេយល់ឃើញថាជាយញ្ញបូជាលោះបាប។ មនុស្សជំពាក់អ្វីមួយដល់ព្រះ ដែលខ្លួនមិនអាចសងបាន។ ព្រះគ្រីស្ទសងបំណុលនោះជួសយើង។

### ក្រុមលូធើរ៉ាន 
គ្រីស្ទានក្នុងក្រុមលូធើរ៉ាន ជឿថាព្រះបានរាប់មនុស្សបាបទាំងអស់ជាសុចរិត គឺព្រះអង្គបានប្រកាសថាពួកគេគ្មានទេ ដោយព្រោះតែព្រះគ្រីស្ទ។ គ្រីស្ទានលូធើរ៉ានជឿថាចំណុចនេះគឺជាខ្លឹមសារដ៏សំខាន់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយមានក្រុមជំនុំជាច្រើនលេចចេញឡើង ក៏ដោយសារតែហេតុផលនេះដែរ។ ចំពោះក្រុមលូធើរ៉ាន ខ្លឹមសារនេះគឺជាសារមួយដែលទាក់ទងមនុស្សគ្រប់ជាតិសាសន៍ គ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ គ្រប់សម័យកាល និងគ្រប់ទីកន្លែង ដ្បិត "ការផ្ដន្ទាទោសមកដល់មនុស្ស​ទាំងអស់ ​តាមរយៈ​​ការបំពានមួយ" (រ៉ូម 5:18)។ មនុស្សទាំងអស់ត្រូវការការអត់ទោសបាប នៅចំពោះព្រះ ហើយបទគម្ពីរប្រកាសថាមនុស្សទាំងអស់ត្រូវបានរាប់ជាសុចរិត ដ្បិត "ការរាប់ជា​សុចរិត​នៃ​ជីវិតក៏​មកដល់​មនុស្ស​ទាំងអស់​ តាមរយៈ​អំពើ​សុចរិត​មួយយ៉ាងនោះ​ដែរ" (រ៉ូម 5:18). 

ក្រុមលូធើរ៉ានបង្រៀនថា មនុស្សម្នាក់ៗទទួលបានអំណោយទាននេះស្ដីអំពីការអស់ទោសបាប និងសេចក្ដីសង្គ្រោះ មិនមែនផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តនោះទេ គឺតាមរយៈជំនឿវិញ។
     

## ឯកសារយោង 
*
ជីវិតអស់កល្ប

[រូបភាពតូច|315x315ភីកសែល|ជណ្ដើរឡើងទៅឯព្រះ បង្ហាញពីពួកសង្ឃដែលកំពុងឡើងទៅឯព្រះយេស៊ូវ(រូបខាងលើ ខាងស្ដាំ)​នៅស្ថានសួគ៌ ខណៈដែលពួកអារក្សក៏កំពុងតែរារាំងពួកសង្ឃទាំងនោះមិនឲ្យឡើងទៅ។ គូរដោយ [Saint Catherine's Monastery ]]

ជីវិតអស់កល្ប ជាជីវិតខាងវិញ្ញាណ ជាវិញ្ញាណរស់ ដែលមាននៅ ក្រោយពីរូបកាយបានស្លាប់ហើយ។ វាជាជីវិតដែលស្កប់ស្កល់ ជាជីវិតដែលប្រកបដោយព្រះពរ និងសិរីរុងរឿង នៅក្នុងអាណាចក្ររបស់ព្រះ ហើយជីវិតនេះកំពុងរង់ចាំងសាវ័កដ៏ពិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ​ក្រោយពីការរស់ឡើងវិញ។
 នៅសតវត្សទី១២។ នៅក្នុងសំបុត្ររបស់ប៉ូល មានសរសេរថា ជីវិតអស់កល្ប អាចទទួលបានតាមរយៈជំនឿលើព្រះយេស៊ូវ ហើយបាបជាឧបសគ្គដែលរារាំងយើងមិនឲ្យទទួលជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។

នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អរបស់ម៉ាថាយ ម៉ាកូស លូកា និងសំបុត្ររបស់សាវ័កប៉ូល ជីវិតអស់កល្បជានិច្ចជាទូទៅត្រូវបានគេគិតថាជាជីវិតដែលពួកអ្នកជឿនឹងទទួលបាននៅពេលអនាគត ប៉ុន្តែនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អរបស់យ៉ូហានមិនមែនដូច្នេះទេ គឺពួកអ្នកជឿទទួលបានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចតាំងពីពួកគេរស់នៅផែនដីម្លេះ។ អ្នកប្រាជ្ញផ្សេងៗទៀត ដូចជា D. A. Carson ជាដើម បានអះអាងថាជីវិតអស់កល្បជានិច្ចត្រូវបានកំណត់យ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងយ៉ូហាន 17:3 ដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលនៅក្នុងសេចក្ដីអធិស្ឋានក្នុងភាពជាមហាជាបូជាចារ្យថា "នេះ​ហើយ​ជា​ជីវិត​អស់កល្ប​ជានិច្ច គឺ​ឲ្យ​ពួកគេ​បាន​ស្គាល់ព្រះអង្គ​​ដែលជា​ព្រះ​ពិត​តែ​មួយ​ និង​ស្គាល់​ព្រះ​យេស៊ូ​គ្រិស្ត​ដែល​ព្រះអង្គចាត់មក។" នៅក្នុងសេចក្ដីបង្រៀនរបស់គ្រីស្ទាន ជីវិតអស់កល្បជានិច្ចមិនមែនមានជាប់មកជាមួយយើងតាំងពីយើងមានជីវិតនៅលើផែនដីនេះទេ វាគឺជាអំណាយទានតែមួយគត់ដែលមកពីព្រះ ដោយផ្អែកលើគំរូនៃការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ការដែលព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ត្រូវបានគេយល់ឃើញថាជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលកើតឡើងម្ដងជាសម្រេច ដើម្បីយកឈ្នះលើសេចក្ដីស្លាប់ ប្រយោជន៍ឲ្យគ្រីស្ទានទាំងអស់បានទទួលជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។

យោងតាមកណ្ឌគម្ពីរយ៉ូហាន និងសាវ័កប៉ូល ដើម្បីទទួលបានជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ហើយចៀសផុតពីសេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះ គឹអាស្រ័យលើការជឿលើព្រះយេស៊ូវព្រះបុត្រារបស់ព្រះ។ ចំពោះយ៉ូហាន ការនៅជាប់ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ពាក់ព័ន្ធនឹងសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក នៅក្នុងយ៉ូហាន  និងយ៉ូហាន ។ សេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះមាននៅក្នុងពួកអ្នកជឿ ជួយឲ្យដំណឹងល្អបាចសាចពេញពិភពលោក ហើយនាំឲ្យមានសេចក្ដីសង្គ្រោះដល់មនុស្សជាច្រើន។

## ឯកសារយោង