ជី កុង

**តាជី** (  ថ្ងៃទី 22 ខែធ្នូ ឆ្នាំ 1130 ដល់ថ្ងៃទី 16 ខែឧសភា ឆ្នាំ 1209 កើត Li Xiuyuan) ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថា **ជីកុង**  ជា ​ព្រះសង្ឃ ​ច័ន្ទ ដែល​គង់​នៅ ​សុង​ខាង​ត្បូង ។ ព្រះអង្គ​មាន​អំណាច​អបិយជំនឿ​តាម​រយៈ​ការ​ប្រតិបត្តិ​តាម​បែប​ពុទ្ធសាសនា ដែល​ព្រះអង្គ​ធ្លាប់​ជួយ​ជន​ក្រីក្រ និង​ក្រោក​ឈរ​ពី​ភាព​អយុត្តិធម៌។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ព្រះអង្គក៏ត្រូវបានគេស្គាល់ដោយសារអាកប្បកិរិយាព្រៃផ្សៃ និងអសុរស និងមិនអនុវត្តតាមច្បាប់របស់ព្រះសង្ឃ ដោយប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹង និងសាច់។ នៅ​ពេល​គាត់​សោយ​ទិវង្គត ជីកុង បាន​ក្លាយ​ជា​រឿងព្រេង​មួយ​ក្នុង​វប្បធម៌​ចិន និង​ជា​អាទិទេព​ក្នុង ​សាសនា​ប្រជាជន​ចិន ។ ព្រះ​អង្គ​ត្រូវ​បាន​ពុទ្ធសាសនិក​លើក​ឡើង​ក្នុង​រឿងព្រេង​និទាន និង ​កោន ហើយ​ពេល​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ដោយ​វេទមន្ត​ដើម្បី​ជួយ​ក្នុង​កិច្ចការ​លោកិយ។

## ប្រវត្តិសាស្ត្រ 
ឈ្មោះដើម លីសៀវយ័នជីកុង, Li Xiuyuan Jìgōng (濟公) កើតពីអតីតទីប្រឹក្សាយោធា លីម៉ៅឈុន និងប្រពន្ធរបស់គាត់ នាងវ៉ាង ក្នុងឆ្នាំ 1130 គ.ស. (គណនីផ្សេងទៀតនិយាយថា 1148) ។ បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់ឪពុកម្តាយរបស់គាត់នៅអាយុ 18 ឆ្នាំ លី ត្រូវបានបញ្ជូនទៅ Hangzhou ហើយត្រូវបានតែងតាំងជាព្រះសង្ឃនៅក្នុង ព្រះវិហារ Lingyin ដែលជាប្រាសាទនៃសាលា Chán (Zen) ។ គាត់ត្រូវបានបង្ហាត់បង្រៀនដោយគ្រូ វិន័យ ហ៊ុយយាន ហើយត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា *តាជី* (道濟 ដែលអាចបកប្រែថាជា "អ្នកជួយតាមផ្លូវ")។ មិនដូចព្រះសង្ឃតាមបែបប្រពៃណីទេ តាជី មិនចូលចិត្តធ្វើតាមកូដព្រះសង្ឃប្រពៃណីទេ។ គាត់ចូលចិត្តញ៉ាំសាច់ និងផឹកស្រាដោយបើកចំហ។ អាវផាយ​របស់​គាត់​តែងតែ​រហែក និង​កខ្វក់​ពី​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​កន្លែង​មួយ​ទៅ​កន្លែង​មួយ ហើយ​គាត់​ជំពប់​ដួល​ដោយ​មិន​ចេះ​ស្រវឹង។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ តាជី មានចិត្តសប្បុរស ហើយតែងតែត្រៀមខ្លួនដើម្បីផ្តល់ជំនួយដល់មនុស្សសាមញ្ញ។ ជារឿយៗគាត់នឹងព្យាបាលអ្នកជំងឺ ហើយប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងភាពអយុត្តិធម៌។ ភិក្ខុ​ទាំង​ងឿង​ឆ្ងល់ និង​ធុញទ្រាន់​នឹង​កិរិយា​របស់​ព្រះអង្គ ក៏​បណ្តេញ​លោក​តាជី​ចេញ​ពី​វត្ត។ ចាប់​ពី​ពេល​នោះ​មក លោក តាជី បាន​ដើរ​តាម​ដង​ផ្លូវ និង​ជួយ​មនុស្ស​គ្រប់​ពេល​ដែល​គាត់​អាច​ធ្វើ​បាន។

យោងទៅតាមរឿងព្រេង ខណៈពេលកំពុងបណ្តុះការប្រតិបត្តិតាមពុទ្ធសាសនា ដាវីនបានទទួលនូវឥទ្ធិឫទ្ធិ។ មនុស្សជាច្រើនដែលបានកត់សម្គាល់ឃើញធម្មជាតិដ៏ចម្លែករបស់គាត់ ប៉ុន្តែមានចិត្តសប្បុរស និងមេត្តា បានចាប់ផ្តើមគិតថា គាត់គឺជា ព្រះពោធិសត្វ ឬការកើតនៃ ព្រះអរហន្ត ។ គាត់ត្រូវបានមនុស្សទទួលស្គាល់យ៉ាងទូលំទូលាយថាជាអវៈយវៈនៃ ព្រះអរហន្តនាគ (降龍羅漢, *Xiánglóng Luóhàn* ) មួយក្នុងចំណោម ដប់ប្រាំបី Arhats ។ ក្រោយមកគាត់ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ជីកុង (济公 "ជំនួយកិត្តិយស") ដែលជាចំណងជើងនៃការគោរពបានមកពីឈ្មោះព្រះសង្ឃរបស់គាត់ តាជី (道济) ។

ដល់ទីបញ្ចប់នៃព្រះជន្មទ្រង់គង់នៅ ប្រាសាទជីងស៊ី ហើយបានសុគតនៅថ្ងៃទី ១៤ រោច ខែពិសាខ (ថ្ងៃទី ១៦ ឧសភា ១២០៩) ក្នុងជន្មាយុ ៧៩ ឆ្នាំ (ឬ ៦១ យោងទៅតាមកាលប្បវត្តិផ្សេងទៀត) ។ ក្រោយមកទៀត សាសនាតាវ syncretic បានចាប់ផ្តើមគោរព ជីកុង ជាអាទិទេព។ មិនយូរប៉ុន្មាន ស្ថាប័នព្រះពុទ្ធសាសនាចិនបានចាប់ផ្តើមទទួលស្គាល់ការខិតខំប្រឹងប្រែងប្រកបដោយមេត្តាធម៌របស់ព្រះអង្គ ហើយត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាចិន។ គាត់ក៏ត្រូវបានបង្ហាញជា interlocutor នៅក្នុង kōans បុរាណជាច្រើននៃសាលា Chan (Zen) ។

ចាប់តាំងពីយ៉ាងហោចណាស់ទស្សវត្សរ៍ឆ្នាំ 1869 មក មជ្ឈដ្ឋាននានានៅក្នុងប្រទេសចិនបានអះអាងថា បានទទួលអត្ថបទពី ជីកុង តាមរយៈ ការសរសេរដោយវិញ្ញាណ ដែលក្រោយមកហៅថា ហ្វូជី (扶乩/扶箕*fújī* ) ។ សារទាំងនេះបាននាំឱ្យមានការអភិវឌ្ឍន៍បន្ថែមទៀតនៃការថ្វាយបង្គំ ជីកុង ដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយយ៉ាងសកម្មដោយព្រះសង្ឃ Fǎlún (法輪) នៅប្រាសាទ Hupao (虎跑寺, *Hǔpǎo Sì* ) ក្នុង ទីក្រុង Hangzhou ជាកន្លែងដែលផ្នូររបស់ ជីកុង ស្ថិតនៅ។ សារ​ដែល​បាន​ផ្សាយ​ជា​បណ្តើរៗ​ទទួល​បាន​សំឡេង​សីលធម៌ ដោយ​ណែនាំ​សកម្មភាព​សប្បុរសធម៌។ សាររបស់ ជីកុង បានទទួលតាមរយៈ 'ការសរសេរវិញ្ញាណ' បានដើរតួនាទីក្នុងការបង្កើតសមាគមសង្គ្រោះសប្បុរស (救濟善會, *Jiùjì Shànhuì* ) ដែលអ្នកដឹកនាំក្រោយមកបានចូលរួមក្នុងការបង្កើត សមាគមកាកបាទក្រហមនៃប្រទេសចិន ។ 

ចលនាព្រះពុទ្ធសាសនាថ្មី សមាគមពុទ្ធសាសនា Tung Cheng Yuen ដែលមានមូលដ្ឋាននៅ ហុងកុង ( Chinese    ) គោរពបូជា ជីកុង ។  Yiguandao ក៏បានយកគាត់ចូលទៅក្នុង pantheon នៃអាទិទេពរបស់ពួកគេផងដែរដោយដកស្រង់ លោក Zhang Tianran ស្ថាបនិកសហសម័យនៃ Yiguandao ជាការចាប់បដិសន្ធិឡើងវិញរបស់គាត់។

## ការពិពណ៌នា 
ជាធម្មតា ជីកុង អាចត្រូវបានគេឃើញញញឹមនៅក្នុងសម្លៀកបំពាក់ព្រះសង្ឃដែលរហែក និង ខ្សែកអង្កាំធំៗ ។ ជាធម្មតា គាត់កាន់ដបស្រានៅដៃស្តាំរបស់គាត់ ហើយកង្ហារនៅដៃឆ្វេងរបស់គាត់។ គាត់ពាក់មួកជាមួយតួអក្សរចិន *Fo* () មានន័យថា "ព្រះពុទ្ធ" ។ គាត់ក៏អាចត្រូវបានគេឃើញកាន់ស្បែកជើងរបស់គាត់នៅក្នុងដៃស្តាំរបស់គាត់។ ដោយ​សារ​តែ​ធម្មជាតិ​ដែល​មិន​ខ្វល់​ពី​គាត់ គាត់​កម្រ​នឹង​បង្ហាញ​ទឹក​មុខ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ណាស់។

## នៅក្នុងវប្បធម៌ប្រជាប្រិយ 
ជីកុង ត្រូវ​បាន​តួ​សម្តែង​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​និង​រឿង​ភាគ​ទូរទស្សន៍​តាំង​ពី​ដើម​ឆ្នាំ 1939។
ចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម:អត្ថបទដែលមានពាក្យជាភាសាចិន